Dataset Viewer
Auto-converted to Parquet Duplicate
audio
audioduration (s)
1.96
19.3
transcript
stringlengths
55
165
сірә соққыдан түскен мынаның сау жері жоқ қой тұлабойы сойылдың ізі деп қалды комиссияның бір мүшесі
да деді вице-губернатор креслода отырып сұраңдаршы бұл жарақатты қайдан алып жүр тілмаш осташкиннің сұрағын аударғанда рысқұл
дәу мырза рысқұл не көрмеген рысқұл мына иықтағы тыртық ақсу-жабағылының аюымен алысқанда түскен онда мен небары
мұрнына самал түскен бір ағайынға аюдың өті керек болып аңға шыққанда абайсызда жарықтықпен бетпе-бет кездесіп қалып мылтығымды кезеніп
ал мына қара сандағы тыртық саймасай жұмсаған бір жортуылда жылқы алғанда дойыр қамшы тіліп кеткен
қызыл жебе деген жүйрікті саймасай сойғызайын деп жатқанда мен ара түсіп сонда соққыға жығылдым
жотадағы жараның орны бәрінен жаңа ал мына қолдағы тыртықтарды абақтыға атжалман жіберіп өздерің талатып түсірдіндер ал
бастағы шаштан да көп оның несі сөз дәу мырза мына кәмесияң ең басты белгімді таба алмады
ол менің жүрегімдегі жара ғой зорлардан зұлымдықты көп көрдім жүрек содан жаралы менің жүрегімде түк бар
бірақ сол түкке қырау тұрып қалған пендеге пенде болып жүргенімде ол қырау жібімейді міне мендегі ең
басқасы түк те емес жақсы белгілер екен деді еңгезердей осташкин айдаудан қашып кетсең ұстап беретін белгің
көрдің бе бәрін қағазға түсіріп жатыр қан майданға қатысқан батырларда да ондай таңба жоқ дәу мырза
аюды жалаң қолмен буындырып өлтірген палуан ана кісенді қурайдай бырт еткізіп үзе саларсың
аяқтағы кісен мынау кісенді саған жуанырақ соқтыру керек сияқты кісенді саған салса ғой көп темір кетер
тілмаш мүдіріп қалып еді вице-губернатор что что он сказал деп қадалды рысқұлдың айтқанын естігенде басқалар үрпиісіп
сен ұнап бара жатырсың маған деді осташкин ақ бәтес орамалмен көзін сүрте беріп
мінезі ауыр сирек езу тартатын алып тұлғалы жартастай түнеріңкі вице-губернатордың неге көңілденіп кеткеніне түсіне алмаған бағыныштылар не күлерін
кісен көп кісенге кеткен темір қаншама құдай сақтасын деп рысқұл айылын жияр емес
осташкин қарқылдап күліп жіберді түлкібаста жүргенде егін салар едік қол басындай темір тапсақ ат басындай алтын
енді ойлаймын ғой түрмедегі кісеннің бәрін балқытып соқа тіс жасаса егінші байғұс бір жарып қалар еді-ау деп
омаш басына кигізетін темірге жұтаң болдық ол үшін сен сияқты қылмыстылар болмауы керек кісенді өкімет еріккеннен
амал жоқ сені кісендемесе қашып кетесің бір рет қашып кеттің ғой ал оның аяғы барып кісі
қылмыс құрыса кісен де құриды вице-губернатор білдің бе дегендей таңдайын тақ еткізді дәу мырза қылмыс құру
кесір-кесепат қиянат болмаса кісі өлтіруге кімнің қолы қышып тұр дейсің ал енді менің бір арызым бар
мені қатты айналдырып тыр жалаңаш өлшеп-пішіп жатқандарыңа қарағанда сірә мені көп кешіктірмей айдайтын шығарсыңдар итжеккенге
әне күні сотыңа да айтқам болсын ал енді қатынымды екі баламды ала кетемін соған рұқсат бер
осыған кеңшілік жаса менің орнымда сен болсаң қайтер едің қатын-балаң бар шығар соны ойла вице-губернатор шынында
отбасымен жер аударылғандар аз емес соның біріне жатқыза салуға болар еді бірақ оның әлек-шәлек қағаз қатынасы
комиссия тарап рысқұлды түрмеге қайта жөнелткеннен кейін вице-губернатор верный оязына мына қатынасты жаза бастады
басты қатырып жатудың керегі де шамалы вице-губернатор шешімін тапты солай верный уезінің бастығына жедел орындау үшін
облыстық басқарманың ерекше отырысында каторгаға айдалатын киргиз жылқайдаров рысқұл өзімен бірге отбасын ала кететінін мәлімдеді
осыны хабарлай отырып облыстық басқарма сізден мынаны талап етеді жылқайдаров рысқұлдың әйелінен қолхат алыңыз күйеуімен еріп
бойынша қазына ол әйелді және балаларын қаражатпен тек айдалу пунктіне жеткенше ғана қамтамасыз ете алады
ал күйеуі айдалу пунктіне жеткізілген соң әйелімен балалары өз күнін өздері көруге мәжбүр болады
осы жағдайға көнетін болса ол әйелдің және балаларының жасы денсаулығы жөнінде толық мәлімет және қолхат алып тез бізге
егер ризашылығын білдірген күнде түсіндірілсін бас түрме басқармасының жылғы сәуірде шығарылған циркуляр қазына қараспайды вице-губернатор осташкин
әрине сезген де жоқ білген де жоқ уезд кеңсесінің куәлендірген қағазын қалтасына салып кері оралды
жас адъютант бұл қатынас хатты верный уезінің бастығы сорокин мырзаға өз қолымен апарып тапсырып хатты қабылдап алғаны жөнінде
тірі пенде тіршілігін көріп баяғыша байы бай құлы құл болып жүріп жатқан күндер еді
енді ізбайшаның әлегі басталды ізбайшаны іздеуге ояздың өзі бас болып кіріскен мүсәпір халге ұшыраған жалғыз қалдыбек
болыстың жарым ақыл ұлын бұрын бәрі реті келген жерде шолжаңдатып неше түрлі қылығына көнуші еді енді сорлының күні
саймасайдың жан бауыры анарбайдан бастап қылаяғы қойшы-қолаңға дейін ей жынды нақұрыс есуас бірақ ауыш байғұстың бақыты
соның бәрін елемейді намыс білмейді күнінің ауыр екенін ойлап жатпайды арсыз қамсыз қалпында жүре береді анарбай
бір арманы оңай орындалған анарбай енді екінші арманның азабын көбірек тартып жүрген жайы бар
оның бірден-бір әмеңгері анарбай екенінде құдайдың да құранның да адамның да дауы жоқ
бірақ ағасының жылын бермей азан айтып ас шақырып ат шаптырмай нүкетай жеңгесінің қойнына қол сала алмас
нүкетаймен неке қияр күнді ойласа анарбай бауыры балқып өзегі өртеніп жүрегі тулар
сол ынтызар күнді жақындату мұратымен анарбай ағасының асын жыл толмай-ақ осы күзде атқарып жібермекші болып жан-жаққа жариялатып та
саймасайдың қайтуы өткен қыстың қақ ортасы еді қысты күні қалың қонақ қабылдап ас беру рәсім емес
таяп қалған қыркүйектің ішінде ағасының ақтық қызметін атқарып асудай арман-тілегіне де жетер
рысқұл шынжырмен шырмалып түрмеге түскелі бері қос өкпеден қадалған шөңге суырылғандай тыныс та кеңейген сияқты
оған күз лайық оның ағайын-туыстары да бір-бірлеп қашып-пысып көзден таса көңілден ғайып болды осы күні кеше
бір қырсығы рысқұлдың әйелі ізбайшаны да ала кетіпті бұған таубай старшыннан өзге ешкім өкіне де қойған
ауылнай таубай шашын жұлып жер сабалап тау-шілмембеттің жұртында қалған ахат шалды сақалынан сүйреп
қайда қайда деп қысқанмен түк өнбеді анарбай болыс таубайға құрысын кетсе кете берсін артынан топырақ лақтырыңдар
сөйтсе онысы бекер екен ояздан келген бұйрық ақ орданы жай түскендей етті айттым ғой ойбай айттым
бүлінгеннен бүлдіргі алманы ұмытып рысқұл иттің көзі жойылмай жатып ізбайшаны тау-шілмембеттен тартып алмақ болып қоқаңдадың-ай келіп
деп таубайдың түкірігі шашырады айтсаң неге әзір болмадың деп анарбай ақырды сенен қорқып қашып кетті енді
қайдан тапсаң одан тап әйтпесе бүлінгеннің бүлдіргісін алып жатқан өзің емес пе болыс мырза саймасай бүлінбегенде
тағында отырсың жесірін жемтік күткен күшігендей күн санап күтіп отырсың рысқұлдың шолақ шабдарына дейін өз табыныңа
ішіне без байланды да қалды ақыры болыс писаріне оязға арнап хат жаздырды кешірім сұрап құлдық ұрып
рысқұлдың қатыны ізбайша қазір шымкент оязы майлыкент болысы түлкібас деген жерде болуы керек
әлгі ахат деген өлмелі шалы өз ажалынан өлгенше тиіспей қонаштамай қоя тұрыңдар
шығыс-талғар болысының жерінде ізбайша жоқ рысқұл тұқымының бәлесінен қорыққан анарбай таубай старшынға тапсырма берді ол қай
туыстарына ілесе алмай амалсыз шөгіп қалған ғой арам қатып жүрмесін қарайласыңдар деді ояз сорокин үшін бұл
кейде бір болмашы нәрседен ілік іздеп ізіне түсіп алатын реті келгенде сол ұсақ-түйекті бетіңе салық қылып
салатын шатағы бар губернатордың ылғи да ық жағында жүретін ояз қазір насырдың алдын алып дереу
су құрлы сұрауы жоқ бір киргиздің қатынына бола биік мәртебелі ояздар арасында іздеу салған ресми қатынас болмақ
таз ашуын тырнаудан алдының керімен енді ояз шығыс-талғар болысының управителі анарбай үшкемпіров пен сондағы приставты мықтап мытып алмаққа
опырылып ор құлаған жоқ бірақ мінезі шәлкес фон таубеден сескенеді бір жағынан қорланды шымкентке жедел телеграмма
шымкенттің оязы қайдағы бір ізбайша дегеннің кім екенін қайдан іздерін біле алмай бұған аса мән бермей
киргизка ізбайша жылқайдарова өз күйеуі рысқұл жылқайдаровпен бірге каторгаға баруға келісе ме жоқ па
шығыс-талғар болысын жиырма жылдан астам мекендеген тау-шілмембеттен туған жері түлкібасқа тұңғыш оралған омар болды
бұл жолы қол қойған жетісу губернаторының орынбасары осташкин еді шымкент уезінің бастығынан вице-губернатор осташкин баяғы көзкөргендердің
омар сол тоқал тамнан қалған сидиған қурай басқан үйіндінің үстіне шығып бір кезде балалық шағы балаң
жылағанмен көзіңе ғана әлің жетеді басқа қылар дәрмен жоқ белді бекем буып дәт қылып дауылбай болыстың алдына барып
мұны білетіндер қатары селдіреп қалған арып-ашып қайыршылық халге жеткен омарды түлкібастықтар әрең таныды болыс та қартаяйын
мекені баяғы сол күмісбастау дауылбай омарды есіркеген болды адасқанның айыбы жоқ қайтып үйірін тапқан соң деп
жат жарылқамас өзің өлтірмес басқанды былай қойғанда алдыма айыптымын деп келсе рысқұлды да кешер едім
баяғыдай ақиланбай байсал танытады есіл ер ақыры түрмеде шіритін болған екен өзінен болды басқа ешкімнің кінәсі
қанша жанды азғырып соңынан ертіп қанша қатын-баланың көз жасына қалды жә омар өз еліңе келген екенсің
қолыңнан келгенше қызмет қыл да бұйырған наныңды жеп жүре бер енді бұзықтардың тіліне азып адаспассың дауылбайдың
өле-өлгенше құлың болып өтейін дәуке деп ант етті оған сонда дүниеде дауылбайдан дархан әділ адам жоқ
елден жиған жылумен түтін түтетіп басына лыпа тұрғызып жұрт санатына қосыла бергенде омарды шабарман келіп шапшаң болысқа алып
дауылбай бұл жолы алғашқыдай емес оны ызғар шаша қабылдады ант ұрған алсай сендердің қырсықтарың қырық есекке
жиырма жылдан астам құлақ тыншып еді енді тағы басталды бәлелерің омар түкке түсінбей не жазып қалдым
деп дегбірі кетті рысқұлдың ізбайша деген қатыны бар ма еді деп сұраққа алды болыс бар дәуке
бар болса сол қаншық қайда қазір жағын біле алмадым дәуке балапан басымен тұрымтай тұсымен кеткен бір
мен кеткенде ізбайша саймасайдың інісі анарбай болыстың адамдарының қарауында қалған қашып кетсе қайдан білейін алматының оязы
кылмыскер болып алматыға сыймай қашқан екенсіңдер түлкібаста нелерің бар басбұзар қаны бұзықтар
демек ол жақта рысқұлдың қатыны жоқ шымкент оязы арқылы біздің майлыкент болысынан іздетіпті бір күні сені
омардың дәу денесі опырылып көктем қарының суы бұзған жарқабақтай морып бара жатты
тыныш жатқан ел едік қайдан ғана келдің тентіреп кетсең қайтеді келген жағыңа бәлең жұғып жүрер дәуке
жатсынба мен сенің құлақ кесті құлыңмын өлімтігімді сүйрелеп әрең жеттім туған жеріме қума мені менің басым
ешбір шатағына қатысқан жоқпын қалдыр мені ая мен пақырды ал ізбайша қайда сонда не деп жауап
ізбайша бір болса қырғызбайдың қолында болар дәуке баяғы соқырдың қырғызбайын білесіз бе соқыр атын естігенде дауылбай
рысқұл інісі молдабек те ізбайша жеңгесі де сол қырғызбайды паналап барар-ау деп шамалаймын
дауылбай алдында бүк түсіп тұрған омарды ұмытқандай өз ойына өзі бөгіп отырып қалды
рысқұлдың қолынан ажал табатын болыс алдымен саймасай емес дауылбай еді тағдыр екен алыстағы шығыс-талғар управителі жер жастанды
ал рысқұл бердіқұл ағасының кегін ұмытпай дауылбайға деген оғын әлі жанып жүрсе ше
End of preview. Expand in Data Studio
README.md exists but content is empty.
Downloads last month
6