Datasets:
text stringlengths 6 56 | register stringclasses 2
values |
|---|---|
μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος | narrative |
οὐλομένην ἣ μυρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε | narrative |
πολλὰς δ’ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν | narrative |
ἡρώων αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν | narrative |
οἰωνοῖσί τε πᾶσι Διὸς δ’ ἐτελείετο βουλή | narrative |
ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε | narrative |
Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς | narrative |
τίς τ’ ἄρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι | narrative |
Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθεὶς | narrative |
νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὄρσε κακήν ὀλέκοντο δὲ λαοί | narrative |
οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα | narrative |
Ἀτρεΐδης ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν | narrative |
λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ’ ἀπερείσι’ ἄποινα | narrative |
στέμματ’ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος | narrative |
χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς | narrative |
Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν | narrative |
Ἀτρεΐδαι τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί | speech |
ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντες | speech |
ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν εὖ δ’ οἴκαδ’ ἱκέσθαι | speech |
παῖδα δ’ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην τὰ δ’ ἄποινα δέχεσθαι | speech |
ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα | speech |
ἔνθ’ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ | narrative |
αἰδεῖσθαί θ’ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα | narrative |
ἀλλ’ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ | narrative |
ἀλλὰ κακῶς ἀφίει κρατερὸν δ’ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε | narrative |
μή σε γέρον κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω | speech |
ἢ νῦν δηθύνοντ’ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα | speech |
μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆπτρον καὶ στέμμα θεοῖο | speech |
τὴν δ’ ἐγὼ οὐ λύσω πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν | speech |
ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ ἐν Ἄργεϊ τηλόθι πάτρης | speech |
ἱστὸν ἐποιχομένην καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιόωσαν | speech |
ἀλλ’ ἴθι μή μ’ ἐρέθιζε σαώτερος ὥς κε νέηαι | speech |
ὣς ἔφατ’ ἔδεισεν δ’ ὃ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ | narrative |
βῆ δ’ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης | narrative |
πολλὰ δ’ ἔπειτ’ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ’ ὃ γεραιὸς | narrative |
Ἀπόλλωνι ἄνακτι τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ | narrative |
κλῦθί μευ ἀργυρότοξ’ ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας | speech |
Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις | speech |
Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ’ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα | speech |
ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί’ ἔκηα | speech |
ταύρων ἠδ’ αἰγῶν τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ | speech |
τίσειαν Δαναοὶ ἐμὰ δάκρυα σοῖσι βέλεσσιν | speech |
ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος τοῦ δ’ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων | narrative |
βῆ δὲ κατ’ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ | narrative |
τόξ’ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην | narrative |
ἔκλαγξαν δ’ ἄρ’ ὀϊστοὶ ἐπ’ ὤμων χωομένοιο | narrative |
αὐτοῦ κινηθέντος ὃ δ’ ἤϊε νυκτὶ ἐοικώς | narrative |
ἕζετ’ ἔπειτ’ ἀπάνευθε νεῶν μετὰ δ’ ἰὸν ἕηκε | narrative |
δεινὴ δὲ κλαγγὴ γένετ’ ἀργυρέοιο βιοῖο | narrative |
οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς | narrative |
αὐτὰρ ἔπειτ’ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς | narrative |
βάλλ’ αἰεὶ δὲ πυραὶ νεκύων καίοντο θαμειαί | narrative |
ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο | narrative |
τῇ δεκάτῃ δ’ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς | narrative |
τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη | narrative |
κήδετο γὰρ Δαναῶν ὅτι ῥα θνήσκοντας ὁρᾶτο | narrative |
οἳ δ’ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο | narrative |
τοῖσι δ’ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς | narrative |
Ἀτρεΐδη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω | speech |
ἂψ ἀπονοστήσειν εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν | speech |
εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς | speech |
ἀλλ’ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα | speech |
ἢ καὶ ὀνειροπόλον καὶ γάρ τ’ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν | speech |
ὅς κ’ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων | speech |
εἴτ’ ἄρ’ ὅ γ’ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ’ ἑκατόμβης | speech |
αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων | speech |
βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι | speech |
ἤτοι ὅ γ’ ὣς εἰπὼν κατ’ ἄρ’ ἕζετο τοῖσι δ’ ἀνέστη | narrative |
Κάλχας Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχ’ ἄριστος | narrative |
ὃς ᾔδη τά τ’ ἐόντα τά τ’ ἐσσόμενα πρό τ’ ἐόντα | narrative |
καὶ νήεσσ’ ἡγήσατ’ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω | narrative |
ἣν διὰ μαντοσύνην τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων | narrative |
ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν | narrative |
ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι | speech |
μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος | speech |
τοὶ γὰρ ἐγὼν ἐρέω σὺ δὲ σύνθεο καί μοι ὄμοσσον | speech |
ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν | speech |
ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν ὃς μέγα πάντων | speech |
Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί | speech |
κρείσσων γὰρ βασιλεὺς ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ | speech |
εἴ περ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ | speech |
ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον ὄφρα τελέσσῃ | speech |
ἐν στήθεσσιν ἑοῖσι σὺ δὲ φράσαι εἴ με σαώσεις | speech |
τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς | narrative |
θαρσήσας μάλα εἰπὲ θεοπρόπιον ὅ τι οἶσθα | speech |
οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον ᾧ τε σὺ Κάλχαν | speech |
εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις | speech |
οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο | speech |
σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει | speech |
συμπάντων Δαναῶν οὐδ’ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς | speech |
ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι | speech |
καὶ τότε δὴ θάρσησε καὶ ηὔδα μάντις ἀμύμων | narrative |
οὔτ’ ἄρ ὅ γ’ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐδ’ ἑκατόμβης | speech |
ἀλλ’ ἕνεκ’ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ’ Ἀγαμέμνων | speech |
οὐδ’ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ’ ἄποινα | speech |
τοὔνεκ’ ἄρ’ ἄλγε’ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ’ ἔτι δώσει | speech |
οὐδ’ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει | speech |
πρίν γ’ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην | speech |
ἀπριάτην ἀνάποινον ἄγειν θ’ ἱερὴν ἑκατόμβην | speech |
ἐς Χρύσην τότε κέν μιν ἱλασσάμενοι πεπίθοιμεν | speech |
End of preview. Expand in Data Studio
README.md exists but content is empty.
- Downloads last month
- 11