text stringlengths 5 3.33k | author stringclasses 65
values | book_title stringclasses 143
values |
|---|---|---|
ဟန္ခ်ိဳႏွင့္ ဘြန္ ထိုက္ခ်ိဳမ်ားက ေဘးမွေနလ်က္ ၾကပ္မတ္ေပးၾကသည္။ | လင်းယုန်သစ်လွင် | ထိုင်းမြန်မာမီးရထားလမ်းကိုယ့်တွေ့ချွေးတပ်မှတ်တမ်း |
မင်းသမီးကလေးမေရီက ပီယာ၏ ကြင်နာသော မျက်နှာထားကိုကြည့်၍ မေးလိုက် ပြီး မိမိ၏ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည့်အဖြစ်ကို တွေးနေ မိသည်။ | မြသန်းတင့် | စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေး(ပထမတွဲ) |
ရှိပါ့၊ ရှငျ့ရှတေ့ညျ့တညျ့မှာ၊ ရှငျ ကြှနျမကို နငျးမိတော့မယျ | သင့်လူ | နားစွင့်ကြားဟန်ရင်ခုန်သံ |
ဆိုပြီး ထွက်မည်ပြုသည်။ | မင်းလူ | ရေတမာ |
စိတ်ဓါတ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေ ကောင်းမွန်မှသာလျှင် ဇနီးဟာ ကိုယ့်အချစ်ကို တုံ့ပြန် တတ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ | မြသန်းတင့် | မိန်းမတို့အကြောင်း |
တကယ်လို့သာ ဟို မိမစစ် ဖမစစ် ဒရိုင်ဘာကောင် ကောင်းရင် ငါတို့နှစ်ယောက် ခြံဝအထိ ကားစီးသွားရမှာကွ၊ သိလား။ | မောင်ထွန်းသူ | တို့ပိုင်တဲ့မြေ |
ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ခြင်ထောင်လေးတစ်လုံးပါလာသဖြင့် လေးတိုင်စင်တဲလေး လက်ကတောက်ချင်းဆောက်ပြီး ညအိပ်သည့်အခါ သမီးငယ်ကို ကျွန်ပ်တို့ လင်မယားကြားတွင် ထားသိပ်ရသည်။ | Naing Oo | ကျောက်စိမ်းမြေ |
မျက်ရည်တွေက ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာသည်။ | မောင်ပေါ်ထွန်း | ရေမြေခြားသော်လည်း |
ပုဆိန်နဲ့ ခုတ်သတ် ပြီး ပစ္စည်းတွေ ယူခဲ့တာ ကျွန်တော်ပဲ | တင်မောင်မြင့် | ပြစ်မှုနှင့်ပြစ်ဒဏ် |
သတ်ကွင်းထဲ ဝင်မိသလို ဖြစ်တတ်သာ ငါ ကြုံဖူးပြီ။ | လက်ျာဘီလူး | ကုန်းဘောင်စစ်သည်တော် |
ဒီလောက် အနုပညာ လက်ရာမြောက်အောင် လုပ်လို့ရမှန်း အခုမှပဲ သိရတော့တယ် ဒါတွေက သိပ်ပြီး လက်ရာမြောက်တယ်လို့ မဆိုနိုင်ပါဘူးရှင်။ | ဖြိုးကျော် | ကယ်မတော်မူသော |
အရင်တုန်းက အမေက ခွင့်မပြု ခဲ့တဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုတွေ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ကမ္ဘာ လောကကြီး ထဲကို သူ ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်။ | မြသန်းတင့် | မိန်းမတို့အကြောင်း |
ကျွန်မသည် ရုတ်တရက် နတ်သမီးပုံပြင်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ | ဂျူး | ဆုံနေရက်နဲ့ လွမ်းလေခြင်း |
တိရစ္ဆာန်များသည် သူတို့ ကိုကျွေးလိုကျွေးငြား ကောက်ညှင်းပေါင်း နံ့ကို နှာခေါင်း တပွပွနှင့်အနံ့ခံကာနေ ကြသည်။ | သခင်ဘသောင်း | ခြေလေးချောင်းတော်လှန်ရေး |
စခန်းမှူးက ဒေါက်တာကို ပြောလိုက်ပါလို့ မှာတယ်၊ ဒီအမှုကို ထပ်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ မထင်တော့ပါဘူးတဲ့။ | မောင်ထွန်းသူ | နှစ်လောက |
ဦးလေးလှတို့ လင်မယားနဲ့ ငွေနှဲကြီးတဲ့က နီးတယ်၊ အဲဒါက သက်သက်သွားရမယ်၊ ဘုံပြတ်ကိုလဲ ကျွန်မ စီစဉ်ပေးမယ်။ | မင်းသိင်္ခ | ပုလင်းနှင်းမောင်နှင့်မြိုင်မဟာမမြလေး |
နှေးထှေးပါ၏။ | မြသန်းတင့် | ပါရီကျဆုံးခန်း |
သို႔ေသာ္လည္း မျမင္ခ်င္၊ မၾကားခ်င္သည့္ အရာမ်ားကား ေပ်ာက္မသြား။ | အထောက်တော်လှအောင် | ရဘက်ကာ |
ပြီးလျှင် မျက်လုံးဖြင့် တစ်စုံ တစ်ယောက်ကိုရှာလေ၏။ | မင်းသိင်္ခ | မတတ်ပ |
မြို့သူမြို့သားတွေ လုပ်ပုံကိုင်ပုံဟာ အဆန်းချည်းပဲ ဒူဒီရ | မောင်ထွန်းသူ | တို့ယာမြေ |
ပြင်သစ် နန်းရင်းဝန်ဖယ်ရီကကင်းဝန်မင်းကြီးကိုလည်း စာတစ်စောင်ပေးလိုက်သေးတယ်။ | မြသန်းတင့် | ချစ်သော ယွန်းခင်ခင် |
ပိုကျဆံရှိတယျဆိုရငျ သူလိုခငျြတာ အကုနျရတယျမဟုတျလား။ | မြသန်းတင့် | ချစ်သော ယွန်းခင်ခင် |
အဘိုးဂျုတ်သည် သူ့ဖင်အောက်မှ သေတ်တာကို မ၍ ထုတ်လာပြီး အပြင်ဘက် တစ်နေရာ၌ ချခင်းကာ ထိုင်သည်။ | မောင်ထွန်းသူ | ဒေါသမာန် |
အာဖရိက မြက်ခင်းကျယ်ကြီးကို အိမ်လုပ်နေကြသော မျောက်လူတစ်စုမှာ သေးလည်းမသေး၊ မြန်လည်းမမြန်၊ ကြမ်းလည်းမကြမ်းကြ။ | လင်းပိုင် | ၂၀၀၁ အာကာသခရီးရှည် |
နာမီယာဘိုးဘိုး ပြောခဲ့သည့်စကားမှာ ချွင်းချက်မရှိ မှန်နေပေသည်။ | ဖြိုးကျော် (မြန်မာပြန်) | ဖြေသိမ့်ရာကုန်စုံဆိုင် |
မီးတွေ လင်းလာပြီ။ | တင်မောင်မြင့် | မျှော် |
လောကမှာ ခြှတျ ယှငျးခကျြနဲ့ ကငျးတဲ့လူရယျလို့ ဘယျမှာရှိနိုငျပါ့မလဲ။ | မြသန်းတင့် | စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေး(ပထမတွဲ) |
ထိုအိမ်ထောင်မှာ ပျော်သွားပါပြီ။ | သော်တာဆွေ | ကျွန်တော့်ဘဝဇာတ်ကြောင်း |
နှစ်ယောက်သား တယောက် နှင့်တယောက် မြင်နေပြီးမှ မမြင်ဟန်ပြုနေကြသည်။ | တင်မောင်မြင့် | ပြစ်မှုနှင့်ပြစ်ဒဏ် |
ပြီးတော့မှ အလောင်းကို ကျင်းထဲကို တွန်းချတယ်။ | ချမ်းမြေ့ဝင်း | သားရဲစိတ်ဓာတ် |
အ ဆိုးဆုံးကတော့ ဟငျးမြိုးတို့၊ တောခှေးတို့လို အကောငျမြိုးတှပေေါ့ ကှယျ | ဖိုးကျော့ | အင်တွဲပွဲ့လျက်အရှာထွက် |
ဤအိမ် နှစ်အိမ်သို့ အလည်သွားပြီးနောက်တွင် တာလက်တန်တို့ အိမ်သို့ စကားလက် အလည်မသွားချင်တော့။ | မြသန်းတင့် | လေရူးသုန်သုန် |
အမေရိကန် သမ္မတနှင့် ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေ အတွင်းရေးမှူးချုပ် အပါအဝင် အရေးပါသော နိုင်ငံရေးသမားများ ကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ထိုးပေးထားသည့် ဓါတ်ပုံတွေကို နံရံတစ်ဖက်နှင့် အပြည့် စီတန်းချိတ်ဆွဲထားသည်။ | လင်းပိုင် | ၂၀၀၁ အာကာသခရီးရှည် |
အစော နမ်းခမ်းဆေးရုံကြီး၌ တင်ထားရသည် | တက္ကသိုလ်ဘုန်းနိုင် | နှင်းရက်ကြွေစော |
ဒါနိုင်မှ ဖြစ်မယ် ဆိုတဲ့ စိတ်ကြီးနဲ့ ဖဲရိုက်ရင် ဒုက္ခတွေ့တတ်တယ်တဲ့။ | ပါပီယွန် | အဝါရောင်နှင်းဆီပန်းပွင့်များ |
သူ ယနေ့ည ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေရခြင်းမှာ အိုမင်းနေပြီ ဖြစ်သော ဖခင်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုခြင်း သက်သက် မဟုတ်ပေ။ | ဖြိုးကျော် (မြန်မာပြန်) | ဖြေသိမ့်ရာကုန်စုံဆိုင် |
သူ၏ မျက်လုံး နှစ်လုံးမှသာ ပိုးစုန်းကြူးနှစ်ကောင် ကဲ့သို့ အရောင်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေသည်။ | ဖြိုးကျော် | လက်ဗွေနီနီ |
သို့သျော ဤအိမျစုတျကလေးမှာ ကြှနျတျောလညျး ပြျော၏။ | သော်တာဆွေ | ကျွန်တော့်ဘဝဇာတ်ကြောင်း |
ဒျေါဒေျါ့လို လူမြိုးလား | ဖြိုးကျော် | ရွှယ်ဟွားနှင့်လျှို့ဝှက်ယပ်တောင် |
ဘာလုပျမကော | နတ်နွယ် | မြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်း |
ဟုတ်တယ်၊ သူက ပြောတယ်၊ သူများပြောမှ သိတာထက် ကိုယ့်ချို့ယွင်းချက်ကို ကိုယ့်ဘာသာ သိတာက ပိုကောင်း တယ်တဲ့ကွ | မင်းလူ | ရေတမာ |
ဂျူးဒစ် လုံးဝ မဖြေနိုင်တော့။ | တင်မောင်မြင့် | နွေကန္တာ |
အခန်းခပေးရင်း အောက်သို့ ဆင်းသည့်အခါတွင် သူ့အိတ်ထဲ၌ အကြွေ တစ်ပြားမှမရှိ။ | မြသန်းတင့် | နှစ်တစ်ရာကမ္ဘာ့စုံထောက်ဝတ္ထုတိုများ |
ဂျော်ဂျီယာသို့ ပထမ ရောက်လာသည့် ဝီလီတို့ အဘိုး အဘွားများသည် ကျွန်များပင် ဖြစ်မည်လော မဆိုနိုင်။ | မြသန်းတင့် | လေရူးသုန်သုန် |
ဒါပေမယ့် ဗျူဟာဒါရိုက်တာ ဂျွန်ဝက်ဘ်စတာက အဲဒီလိုမမြင်ဘူး။ | ချမ်းမြေ့ဝင်း | သားရဲစိတ်ဓာတ် |
နောက်ဆုံး ပြောရရင် သူတို့နှစ်ယောက် ပါတီပွဲမှာ ဆုံတွေ့ပြီး ခင်မင်သွားကြတယ် ဆိုတာတောင်မှ တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက် မဟုတ်ဘူးလို့ ယူဆနိုင်သေးတယ် အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ ကုစာနာဂိ ပေါက်ကွဲလေပြီ။ | ဖြိုးကျော် | ကယ်မတော်မူသော |
အိမ်း၊ ခင်ဗျားကတော့ တကယ့်သူရဲကောင်းကြီး ပီသပါပေတယ်ဗျာ။ | မြသန်းတင့် | စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေး(ပထမတွဲ) |
လွှတ်ပါတော်၊ ဟိုမှာ ငနီတို့ သာညွန့်တို့တောင် ဆွမ်းဝတ်ယူဖို့ လာနေကြပြီ၊ တော်ကြာ တလွဲတချော်တွေ ထင်ကုန် ကြဦးမယ် | ရန်ကုန်ဘဆွေ | မြန်မာပြည်သား |
မက္စီ | မင်းလူ | မိညီမ |
ခငျဗြားမှာတဲ့ ငါးမြားတံကို ကြှနျတျော မမပေ့ါဘူး၊ ပို့လိုကျပါမယျ | Naing Oo | ကျောက်စိမ်းမြေ |
အရှကေ့ငျးမှာ | နတ်နွယ် | မြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်း |
တံခါးခေါကျသံနှငျ့အတူ ဗလံသေးသေး လူရှယျတဈယောကျ ဝငျလာသညျ။ | မောင်ပေါ်ထွန်း | အကြီးအကဲ |
အသားကြိုက် သော်လည်း အဆင်မကြိုက်၊ အဆင်နှင့်အသား ကြိုက်သော်လည်း အရောင် မကြိုက်။ | မင်းလူ | အချစ်သည်သက်တော်ရာကျာ်ရှည်ပါစေသတည်း |
ကျွန်တော်မှာတော့ ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်ချက်နဲ့ ရေးနိုင်လောက်တဲ့ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးပါဘူး ဆရာ၊ သူတို့ဆီက နိုင်ငံရေးပညာရှင်တွေရဲ့ အမြင်တွေထဲက ကိုယ်နဲ့ သဘောတူညီတာ မတူညီတာတွပဲ ထုတ်နုတ်တတ်ပါတယ် | ဂျူး | ချစ်သူလား စံကားတစ်ပွင့် ပွင့်ခဲ့တယ် |
ဒီလိုပနျးခြီဆရာရဲ့။ | မင်းသိင်္ခ | မြိုင်ဟေဝန် |
မောင်ပြုံးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ | လယ်တွင်းသားစောချစ် | ကျွန်တော်အမုန်းဆုံးကျွန်တော် |
မက်မုံပင်ချောင်း တိုက်ပွဲ အပြီး ဒေါ်လေး ပစ်တီ၏ အိမ်ရှေ့ မြက်ခင်းတွင် ဒဏ်ရာ ရသူများကို တွေ့ခဲ့ဖူးပြီ။ | မြသန်းတင့် | လေရူးသုန်သုန် |
ယုကာဝါ၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ | ဖြိုးကျော် | ကိုယ်ကိုစတေး၍ |
ရဲဝံ့လှသညျ။ | မြသန်းတင့် | စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေး(ပထမတွဲ) |
ကောငျမလေး ကံကောငျးသှားတယျ။ | ချမ်းမြေ့ဝင်း | သံလွင် |
အေး ဟုတ်ပြီ၊ မင်းမိခင် မင်းကို ပဋိသန္ဓေ ရခါနီးမှာ အိပ်မက် မက်တယ်လို့ ပြောဖူးသလား | null | ရတနာသုံးပါးကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်မိသူတစ်ယောက်အကြောင်း |
ဒီနှစ်ယောက်ကို ကျောင်းတုန်းကတည်း က ဝုိင်းပြီး စနေခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်၏။ | မင်းလူ | ပြန်ခေါ်သက်သေ |
ထို့ကြောင့်လည်း သူ၏ ကမ္ဘာကျော် အတွေးအခေါ်တစ်ခုကို စဉ်းစားမိခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ | မင်းလူ | နှလုံးသား ၃၈၀ ၅၄ |
မောငျဖိုးသာသညျ မကျြစိကလေးစှေ၍ နားထောငျနေ၏။ | မင်းသိင်္ခ | စနေမောင်မောင်ပါဝင်သည့် မဟူရာ |
ကို ဆိတ်ဖွား ပြန်သွားပြီးနောက် ကျွန်ုပ်နှင့် ကိုအင်္ဂါသည် ဆက်လက်၍ စကားပြောနေကြလေ၏။ | မင်းသိင်္ခ | ဆားပုလင်းနှင်းမောင်နှင့်မမင်းဖြူမှန်မှန်ပြော |
ဒါပေမယ့် ငွေကြေးအခက်အခဲကြောင့် ကျွန်တော့် ခရီးတွေက သိပ်မတွင်ဘူး။ | ချမ်းမြေ့ဝင်း | စကားဝါ |
သူက မျက်မှောင်ကုတ်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ | တင်မောင်မြင့် | ပြစ်မှုနှင့်ပြစ်ဒဏ် |
ရွှေကိုင်းမျက်မှန်လေးတစ်လက် ဖြစ်သည်လို့တော့ ပြောချင်ပြော နိုင်သည်။ | မင်းလူ | ရေတမာ |
တခြို့ ဧညျ့သညျတှကေိုကတြော့ ကိုယျ မကနြေပျပါ။ | Min Lu (မင်းလူ) | ငှက်ကလေး |
ကဲ သူတို့ကို သူမက ဘာကိစ်စနဲ့မြား ရှာပါလိမျ့။ | နတ်နွယ် | မြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်း |
ရုပျရှငျလကျမှတျမြားကိုလညျး ကြှနျတျော သိမျးဆညျးမထားခဲ့မိပါ။ | မင်းလူ | သာဓုအင်ဆန်းစ် |
မြေကြီးပင်လျှင်၊ တန်ခိုးရှင်ကို ရင်ခွင်ပွေ့၏။ | မြသန်းတင့် | ပါရီကျဆုံးခန်း |
ကြီးများကမူ ခွင့်မလွှတ်ကြ။ | မြသန်းတင့် | လေရူးသုန်သုန် |
အမိုးသာရှိ၍ အကာ အလျဉ်းမရှိပါပေ။ | လင်းယုန်သစ်လွင် | ထိုင်းမြန်မာမီးရထားလမ်းကိုယ့်တွေ့ချွေးတပ်မှတ်တမ်း |
ယုယတယ်။ | မြသန်းတင့် | စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေး(ပထမတွဲ) |
ဟိုအရင်က သူ့ကို မြလွင်က မုန့်ဖိုးတွေ ဘာတွေ ပေးသေးသည်။ | မင်းလူ | အများနှင့်မသက်ဆိုင်သောသူ |
အမျိုးသားကြီးက ဆက်မပြောဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေသည်။ | ဖြိုးကျော် (မြန်မာပြန်) | ဖြေသိမ့်ရာကုန်စုံဆိုင် |
ကြှနျတျောတို့ စတဈကျောလံ၊ အခုလို လညျကတုံး ဝတျသလို ထောငျဝတျတယျ။ | မြသန်းတင့် | ကြာညိုနံ့သင်းသောရေဝတီမ |
အကြောင်းမှာ ခိုင်သည် ထိုမှ နောက်ထပ် ကျွန်တော်ခေါ်ရာ အပြင်သို့ မလိုက်တော့ ချေ။ | သော်တာဆွေ | ကျွန်တော့်ဘဝဇာတ်ကြောင်း |
ကက်ရှမီးယား ကို ရွေးချယ်ခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။ | မောင်ပေါ်ထွန်း | သန်းခေါင်ယံလွတ်လပ်ရေး |
မသိကိန္း မ်ားလြန္းသည္။ | သင့်လူ | ရာမ |
တဈဖကျသတျလုပျလို့မရ။ | မင်းလူ | ခိုးခိုးခစ်ခစ် |
ထို့နောက် ရေဝင်လျက်ရှိသော ဖိနပ်များဆီမှ တစွိစွိ မြည်သံများနှင့်အတူ သူတို့တဲများရှိရာ စခန်းဘက်သို့ ပြန်ကြသည်။ | မောင်ထွန်းသူ | ဒေါသမာန် |
သူ ချိုးတဲ့ ဖဲဆင် အတိုင်း ဖြစ်မလာဘူး။ | တင်မောင်မြင့် | ပြစ်မှုနှင့်ပြစ်ဒဏ် |
ငါကတော့ တဈစထကျ တဈစ ယိုယှငျးလို့ပေါ့။ | လင်းရောင်စင် | “ချစ်တယ်” |
သူ့အလုပ်ရှိရာ ကျောက်မီးသွေးလျှော်စင် မှပြန်လာသည့် အခါတွင်လည်း ပါးလ်သည် ပုန်းရှောင်နေတတ် သည်။ | မောင်ထွန်းသူ | တို့ယာမြေ |
ကိုယျ့အသံဆိုလို့သာ ယုံရသညျ။ | သော်တာဆွေ | ကျွန်တော့်ဘဝဇာတ်ကြောင်း |
အဲသညျဘကျက ရေးတဲ့လူနညျးတယျကှ၊ ငါ့စိတျထငျတော့ ဇဝန တဈယောကျပဲရှိတယျ၊ မငျး သူ့လောကျ မရေးနိုငျတောငျ သူ့တဈဝကျလောကျ လိုကျနိုငျမယျဆို ယငျ ဟနျကလြိမျ့မယျ ထငျတယျဟေ့ | သော်တာဆွေ | ကျွန်တော့်ဘဝဇာတ်ကြောင်း |
ဘကြီးမိုးက စကားမပြောခင် ပရိတ်သတ်ကို ခေတ္တမျှ စူးစိုက်၍ ကြည့်သည်။ | နတ်နွယ် | မြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်း |
သူတို့က စလို့ မြှူသည် တိုင်အောင် အမူလုပ်နေကြမည့် လူစားမျိုးဖြစ်ပါတယ်။ | ဒဂုန်ခင်ခင်လေး | စာဆိုတော် |
အာဆူလာက ပြုံးပြပြီးပြန်ထွက်လာသည်။ | မောင်ပေါ်ထွန်း | အကြီးအကဲ |
ရေသည် တုတ်ကို မျိုတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်လျက် ရှိလေပြီ။ | မောင်ထွန်းသူ | ဒေါသမာန် |
မောင်မင်းကြီးသား အကြံ အထမမြောက်ပေလို့ပေါ့။ | သခင်ဘသောင်း | ခြေလေးချောင်းတော်လှန်ရေး |
အို ပြီးမှာပါ၊ မစောင့်ရပါဘူး၊ ဒီကလည်း ဒီကိစ္စ အေးအေးဆေးဆေး ပြီးမယ် ထင်လို့ စောင့်နေတာပါ၊ ခုတော့ မကြာတော့ပါဘူး | မြသန်းတင့် | မမ |
ထိုဆရာကြီးက သရုပ်ဆောင် နည်းပညာများ တွင် သရုပ်ဆောင်သူသည် အာရုံ စုစည်းမှု ရရှိစေရန် အတွက် သမာဓိ ရရှိရေးကို လေ့ကျင့်သင့်ကြောင်း ညွှန်ပြထားလေသည်။ | null | ရတနာသုံးပါးကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်မိသူတစ်ယောက်အကြောင်း |
အခြားသော အစိုးရအရာရှိများကို လိုက်ပါပို့ဆောင်သူများလည်း ရှိနေသေး၏။ | မြင့်နောင် | ဒေါက်တာဆီးဂရေ့ဗ်၏တောင်ပေါ်ဆေးရုံ |
သူသည် ခယ်မလေးများ ကို ဒေါသဖြစ်လာ ပြန်သည်။ | ခင်နှင်းယု | မွှေး |
ကျွန်တော် အလုပ်သည် အလွန်အဖိုးတန်သော အလုပ်ဖြစ်ပါသည်။ | မောင်ထွန်းသူ | နှစ်လောက |
ညိုမသည် ကွမ်းယာ ယာရင်း ထိုသူ၏ လက်တွင်းမှစာအုပ်ကိုလှမ်း၍ကြည့်လိုက်လေ၏။ | မင်းသိင်္ခ | မတတ်ပ |
ကလေးက သူ့အဖနေဲ့ သိပျတူတာပဲ။ | မောင်ပေါ်ထွန်း | ရေမြေခြားသော်လည်း |
End of preview. Expand in Data Studio
README.md exists but content is empty.
- Downloads last month
- 11