జీన్ పియాజెట్

thumb
జీన్ పియాజెట్ స్విస్ మనస్తత్వవేత్త, తత్వవేత్త, పిల్లలలో అభిజ్ఞా వికాసానికి సంబంధించిన పనికి ప్రసిద్ధి చెందారు. అతను తన అధ్యయన రంగాన్ని 'జెనెటిక్ ఎపిస్టెమాలజీ'గా గుర్తించాడు, ఇది జ్ఞాన వికాసాన్ని జ్ఞాన శాస్త్ర దృక్పథంతో మిళితం చేసే సిద్ధాంతం. ఎపిస్టెమాలజీ అనేది మానవ జ్ఞానం  స్వభావం, మూలం, పరిధి, పరిమితులతో వ్యవహరించే తత్వశాస్త్రం  శాఖ. పియాజెట్ అధ్యయనం చేసినది ఎపిస్టెమోలాజికల్ ప్రక్రియపై జన్యుశాస్త్రం  ప్రభావం. ఆసక్తిగల మనస్సుతో తెలివైన పిల్లవాడు, జీన్ పియాజెట్ 11 సంవత్సరాల వయస్సులో అల్బినో పిచ్చుకపై పరిశోధన చేయడం ప్రారంభించినప్పుడు అతని బాల్యం నుండి శాస్త్రీయ పరిశోధన వైపు మొగ్గు చూపాడు. అతని అభిరుచులు తరువాత మానసిక విశ్లేషణపై మళ్ళించబడ్డాయి, అతను పరీక్షలను గుర్తించడంలో బినెట్ ఇంటెలిజెన్స్ పరీక్షల డెవలపర్ అయిన ఆల్ఫ్రెడ్ బినెట్‌కు సహాయం చేశాడు. ఈ సమయంలో అతను చిన్న పిల్లలలో అభిజ్ఞా వికాస ప్రక్రియపై ఆసక్తి కనబరిచాడు, ఇది పెద్ద పిల్లలు, పెద్దల అభిజ్ఞా ప్రక్రియలలో చాలా భిన్నంగా ఉంటుంది, ఇది పిల్లలలో ఆలోచనా ప్రక్రియల అభివృద్ధిని అధ్యయనం చేయడానికి అతన్ని ప్రేరేపించింది. అతను విద్యను జ్ఞానాన్ని అందించడానికి చాలా ముఖ్యమైన సాధనంగా భావించాడు, భవిష్యత్ సమాజాలను సాధ్యం పతనం నుండి రక్షించే శక్తి విద్యకు మాత్రమే ఉందని నమ్మాడు. అతను జెనీవాలో ఇంటర్నేషనల్ సెంటర్ ఫర్ జెనెటిక్ ఎపిస్టెమాలజీని స్థాపించాడు, మరణించే వరకు దాని డైరెక్టర్‌గా పనిచేశాడు.

 కుటుంబం: 
జీవిత భాగస్వామి/మాజీ-: వాలెంటైన్ చాటేనే

తండ్రి: ఆర్థర్ పియాజెట్

తల్లి: రెబెక్కా జాక్సన్

పిల్లలు: జాక్వెలిన్ పియాజెట్, లారెంట్ పియాజెట్, లూసియెన్ పియాజెట్

పుట్టిన దేశం: స్విట్జర్లాండ్

మరణించిన తేదీ: సెప్టెంబర్ 16, 1980

మరణించిన ప్రదేశం: జెనీవా, స్విట్జర్లాండ్

 బాల్యం & ప్రారంభ జీవితం 
అతను ఆర్థర్ పియాజెట్, మధ్యయుగ సాహిత్యం  ప్రొఫెసర్, రెబెక్కా జాక్సన్‌ల పెద్ద కొడుకుగా జన్మించాడు. అతని తండ్రి స్విస్, తల్లి ఫ్రెంచ్.

అతను చిన్నతనంలో జీవశాస్త్రం, సహజ శాస్త్రాలపై లోతైన ఆసక్తిని పెంచుకున్నాడు, ఇప్పటికే 15 సంవత్సరాల వయస్సులో మొలస్క్‌లపై అనేక కథనాలను ప్రచురించాడు.

అతను మనస్తత్వవేత్త కావడానికి ముందు సహజ శాస్త్రాలు, తత్వశాస్త్రంలో విద్యను పొందాడు.

అతను 1918లో యూనివర్శిటీ ఆఫ్ న్యూచాటెల్ నుండి డాక్టరేట్ పొందాడు, 1918 నుండి 1919 వరకు జూరిచ్ విశ్వవిద్యాలయంలో పోస్ట్ డాక్టరల్ శిక్షణ పొందాడు.

 కెరీర్ 
చదువు పూర్తయ్యాక ఫ్రాన్స్ వెళ్లాడు. అతను బినెట్  ఇంటెలిజెన్స్ పరీక్షల డెవలపర్ అయిన ఆల్ఫ్రెడ్ బినెట్చే నిర్వహించబడుతున్న గ్రేంజ్-ఆక్స్-బెల్లెస్ స్ట్రీట్ స్కూల్ ఫర్ బాయ్స్‌లో ఉద్యోగం పొందాడు.

పెద్ద పిల్లలకు కాకుండా చిన్న పిల్లలు కొన్ని ప్రశ్నలకు తప్పు సమాధానాలు ఇచ్చే విధానంలో పియాజెట్ గుర్తించదగిన వ్యత్యాసాన్ని గమనించారు. ఇది చిన్నపిల్లల అభిజ్ఞా ప్రక్రియలు పెద్ద పిల్లలు, పెద్దల నుండి భిన్నంగా ఉంటాయని అతను నిర్ధారించాడు.

జెనీవాలోని రూసో ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో రీసెర్చ్ డైరెక్టర్‌గా పని చేసేందుకు 1921లో స్విట్జర్లాండ్‌కు తిరిగి వచ్చాడు. ఆ సమయంలో ఎడ్వర్డ్ క్లాపరేడ్ ఇన్స్టిట్యూట్ డైరెక్టర్, పియాజెట్ మనోవిశ్లేషణపై అతని ఆలోచనలతో సుపరిచితుడు.

1920వ దశకంలో, అతను చిన్న పిల్లల మనస్తత్వశాస్త్రంపై ఆసక్తిని పెంచుకున్నాడు. సెమిక్లినికల్ ఇంటర్వ్యూ సహాయంతో పిల్లలు ఈగోసెంట్రిజం నుండి సోషియోసెంట్రిజానికి మారారని ఆయన వివరించారు.

అతను 1925 నుండి 1929 వరకు న్యూచాటెల్ విశ్వవిద్యాలయంలో సైకాలజీ, సోషియాలజీ, సైన్స్ ఫిలాసఫీ ప్రొఫెసర్‌గా పనిచేశాడు.

అతను 1929లో ఇంటర్నేషనల్ బ్యూరో ఆఫ్ ఎడ్యుకేషన్ (ఐ బి ఇ) డైరెక్టర్ అయ్యాడు, 1968 వరకు ఈ పదవిలో ఉన్నాడు. అతను ప్రతి సంవత్సరం ఐ బి ఇ కౌన్సిల్ కోసం, పబ్లిక్ ఎడ్యుకేషన్‌పై అంతర్జాతీయ కాన్ఫరెన్స్ కోసం వార్షిక 'డైరెక్టర్స్ స్పీచ్'ని రూపొందించాడు.

1954లో, అతను ఇంటర్నేషనల్ యూనియన్ ఆఫ్ సైంటిఫిక్ సైకాలజీకి అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యాడు, 1957 వరకు ఈ పదవిలో ఉన్నాడు.

అతను 1955 నుండి 1980 వరకు జెనీవాలోని ఇంటర్నేషనల్ సెంటర్ ఫర్ జెనెటిక్ ఎపిస్టెమాలజీకి డైరెక్టర్‌గా కూడా పనిచేశాడు.

అతను తనను తాను జెనెటిక్ ఎపిస్టెమాలజిస్ట్ అని పిలిచాడు, అభిజ్ఞా అభివృద్ధి సిద్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించాడు. అతను సంవత్సరాల పరిశోధన ద్వారా, తన స్వంత పిల్లల అభిజ్ఞా వికాసాన్ని అధ్యయనం చేయడం ద్వారా పిల్లలలో అభిజ్ఞా ప్రక్రియల  నాలుగు దశలను అందించాడు.

అతను పిల్లలలో అభివృద్ధి  నాలుగు దశలను నిర్వచించాడు: సెన్సోరిమోటర్ దశ, ముందస్తు ఆపరేషన్ దశ, కాంక్రీట్ కార్యాచరణ దశ, అధికారిక ఆపరేషన్ దశ. ఈ దశలను వారి వయస్సుల ఆధారంగా పిల్లల సామర్థ్యాలను బట్టి వర్గీకరించారు.అతను 1964లో కార్నెల్ విశ్వవిద్యాలయం, కాలిఫోర్నియా విశ్వవిద్యాలయంలో జరిగిన రెండు సమావేశాలలో చీఫ్ కన్సల్టెంట్‌గా పనిచేశాడు. అభిజ్ఞా అధ్యయనాలు, పాఠ్యప్రణాళిక అభివృద్ధి మధ్య సంబంధానికి సంబంధించిన సమస్యలు ఈ సమావేశంలో ప్రస్తావించబడ్డాయి.

అతను ఇప్పటి వరకు మనస్తత్వవేత్తల రచనలను ప్రభావితం చేస్తూనే ఉన్న అభిజ్ఞా అభివృద్ధి సిద్ధాంతానికి సంబంధించిన మనస్తత్వశాస్త్రంపై అనేక ప్రభావవంతమైన పుస్తకాలు, పత్రాలను ప్రచురించాడు.

అతను మరణించే వరకు చురుకైన జీవితాన్ని గడిపాడు, 1971 నుండి 1980 వరకు జెనీవా విశ్వవిద్యాలయంలో ఎమెరిటస్ ప్రొఫెసర్‌గా పనిచేశాడు.

 ప్రధాన పనులు 
అతను 20వ శతాబ్దపు అత్యంత ప్రభావవంతమైన అభివృద్ధి మనస్తత్వవేత్తలలో ఒకడు, అతను అభిజ్ఞా వికాస సిద్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించడంలో బాగా పేరు పొందాడు. అతను మానవ ప్రవర్తనను మాత్రమే కాకుండా, ప్రైమేట్స్ వంటి మానవేతర జాతుల ప్రవర్తనను కూడా అధ్యయనం చేసే ప్రఖ్యాత మనస్తత్వవేత్తల భవిష్యత్ తరాల రచనలను ప్రభావితం చేశాడు.

 అవార్డులు & విజయాలు 
అతను యూరోపియన్ సంస్కృతి, సమాజం, సాంఘిక శాస్త్రానికి చేసిన కృషికి 1972లో ప్రీమియం ఎరాస్మియానమ్ ఫౌండేషన్ ద్వారా ఎరాస్మస్ బహుమతిని అందుకుంది.

హార్వర్డ్, మాంచెస్టర్, కేంబ్రిడ్జ్, డెవలప్‌మెంట్ సైకాలజీకి ఆయన చేసిన కృషికి ప్రతిష్టాత్మకమైన విశ్వవిద్యాలయాల నుండి అతనికి గౌరవ పట్టాలు అందించబడ్డాయి.
 వ్యక్తిగత జీవితం & వారసత్వం 
అతను 1923లో వాలెరీ చటేనేని వివాహం చేసుకున్నాడు. ఈ జంటకు ముగ్గురు పిల్లలు ఉన్నారు, వారిని అతను బాల్యం నుండి చదివాడు, ఈ పరిశోధనను పిల్లలలో అభిజ్ఞా వికాసాన్ని అధ్యయనం చేసే తన పనికి పునాదిగా ఉపయోగించుకున్నాడు.

అతను 1980 లో 84 సంవత్సరాల వయస్సులో మరణించాడు.

 మూలాలు 

వర్గం:1896 జననాలు
వర్గం:1980 మరణాలు
వర్గం:20వ శతాబ్దపు మనస్తత్వవేత్తలు