అనురూపా దేబీ

అనురూప దేవి (సెప్టెంబరు 9, 1882 - ఏప్రిల్ 19, 1958)  బ్రిటిష్ వలస యుగంలో బెంగాలీ సాహిత్యంలో అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందిన మహిళా నవలా రచయితలలో ఒకరు. ఆమె ప్రముఖ కథా రచయిత్రి, కవయిత్రి, సామాజిక కార్యకర్త కూడా. బెంగాలీ సాహిత్యంలో గణనీయమైన ప్రాముఖ్యత, ప్రజాదరణ పొందిన మొదటి మహిళా రచయితల్లో దేబీ ఒకరు. 

 వ్యక్తిగత జీవితం 
అనురూప దేబి 1882 సెప్టెంబరు 9 న అప్పటి డిప్యూటీ మేజిస్ట్రేట్,  రచయిత, ముకుంద ముఖోపాధ్యాయ,  ధోరసుందరి దేబీ దంపతులకు కలకత్తాలోని శ్యాంబజార్ (ప్రస్తుతం, కోల్కతా) లోని తన మేనమామ ఇంట్లో జన్మించింది. సంఘ సంస్కర్త, భూదేబ్ ముఖోపాధ్యాయ ఆమె తాత. ఆమె తాత నాగేంద్రనాథ్ బందోపాధ్యాయ ప్రసిద్ధ బంగియా నాట్యశాల వ్యవస్థాపక సభ్యులలో ఒకరు. ఆమె అక్క సురుపా దేవి (1879-1922) కూడా ఇందిరా దేవి అనే మారుపేరుతో రాసిన ఆనాటి ప్రసిద్ధ నవలా రచయిత్రి.  

పదేళ్ల వయసులో హుగ్లీలోని చిన్సురాలో ఉన్న శిఖర్నాథ్ బందోపాధ్యాయను వివాహం చేసుకున్నారు. వీరు బీహార్ లోని ముజఫర్ పూర్ లో తమ జీవితంలో చాలా కాలం గడిపారు.  

 చదువు 
బాల్యంలో తీవ్రమైన శారీరక అనారోగ్యం కారణంగా, అనురుప దేబి కొంచెం ఆలస్యంగా నేర్చుకోవడం ప్రారంభించింది. ఆమె మంచం మీద ఉన్నప్పుడు, ఆమె అక్క సురుపా దేవి వారి తీరిక సమయాన్ని గడపడానికి కాశీదాసి మహాభారతం,  కృతివాసి రామాయణాన్ని పఠించేది. అలాగే, వారి కుటుంబ నియమాల ప్రకారం, వారి తాత తీరిక సమయాల్లో, వారు ప్రతిరోజూ అతని పక్కన కూర్చుని మహాభారతం,  రామాయణంలోని ఒక అధ్యాయాన్ని వినేవారు. ఫలితంగా అనురూప దేబీ ఆ విషయాన్ని సులభంగా తన మనసులో లీనం చేసుకుంది. ఈ సందర్భంగా ఆమె మాట్లాడుతూ.. 'ఆ సమయంలో నేను నిరక్షరాస్యురాలిని అయినప్పటికీ, రామాయణం-మహాభారతంలోని చాలా కథలను నేను గుర్తుంచుకున్నాను కాబట్టి నేను నిరక్షరాస్యుడిని అని చెప్పలేను. అప్పుడు నాకు 7 ఏళ్లు. 

అక్కాచెల్లెళ్లు తమ తాతగారి సంస్కృత పద్యాలు చదివి కవిత్వం రాయడం ప్రాక్టీస్ చేసేవారు. ఆ విధంగా ఆమె బాల్యంలోనే వారి తాత భూదేబ్ ముఖోపాధ్యాయ, తండ్రి ముకుంద ముఖోపాధ్యాయ్ ఆధ్వర్యంలో విద్యాభ్యాసం చేసింది. ఆమెకు చిన్నప్పటి నుంచి చదువు, చదువుపై ప్రత్యేక అభిమానం ఉండేది. బెంగాలీతో పాటు సంస్కృతం, హిందీ భాషలలో గణనీయమైన ప్రావీణ్యం సంపాదించింది. ఆమె వివిధ పాశ్చాత్య పండితుల పుస్తకాలను చాలా చదివింది, అందువల్ల పాశ్చాత్య శాస్త్రం,  తత్వశాస్త్రంతో పరిచయం ఏర్పడింది.

 సాహిత్య రచనలు 
19 వ శతాబ్దం మధ్య వరకు, భారతీయ మహిళలు విద్యకు దూరమయ్యారు,  ప్రజలు వారిని ఇంటి పనులకు మాత్రమే పరిమితం చేసేవారు, ఎందుకంటే వారు ఎక్కువగా నిరక్షరాస్యులుగా మిగిలిపోయారు. వారు విద్యావంతులు కావడం లేదా ప్రాథమిక స్థాయి విద్యను సాధించడం సామాజిక 'నేరం'గా భావించబడింది. వారికి సమాన హక్కులు లేవు. తీవ్రమైన లింగవివక్ష నేపథ్యంలో, దేబీ గొలుసును విచ్ఛిన్నం చేసి, తన కాలపు ప్రముఖ బెంగాలీ నవలా రచయిత్రి, రచయిత్రి,  కవిగా తనను తాను స్థాపించుకుంది. 

చిన్నతనంలో ఒకసారి ఆమె అక్క సురూపాదేవి రంగురంగుల కాగితాలపై కవితారూపంలో ఉత్తరాలు పంపేవారు. ఆ ఉత్తరం చదివిన అనురూప దేవికి ఏం సమాధానం చెప్పాలో తెలియక అయోమయంలో పడింది. ఆమె తన తాతయ్యను సలహా కోరగా, సమాధానం కవిత రూపంలో రాయమని భూదేవబాబు ఆమెను బలవంతం చేశాడు. తన తాతగారి సలహా మేరకు అనురూప దేవి కవితా రూపంలో ఈ క్రింది విధంగా సమాధాన లేఖ రాసింది.

ఈ పద్యం అనురూపా దేబీ యొక్క మొట్టమొదటి కూర్పుగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆమె మాటల్లో,

ఆమె 10 సంవత్సరాల వయస్సులోపు మార్కండేయ చండీ పద్యం,  వాల్మీకి రామాయణం యొక్క ప్రారంభ అధ్యాయంలో విజయవంతంగా స్వరపరిచింది 

ఇందిరా దేవి అనే మారుపేరుతో రాసే తన అక్క సురుపా దేవికి తప్ప దేబీ తన తొలి సాహిత్య ప్రయత్నాలను ఎవరికీ చెప్పేవారు కాదు. ఆమె మొదటి రచన రాణి దేవి అనే మారుపేరుతో కుంతలిన్ పురష్కర్ గ్రంథమాల లో ప్రచురితమైంది. Some of Indira (Surupa) Devi's novels like Sparshamani (1919), Parajita (1921), Pratyabartan (1922) etc.

 క్రిటికల్ రిసెప్షన్ 
2013లో, స్వప్న దత్తా ది హిందూ కోసం వ్రాసారు, అనురూప "ప్రబలంగా ఉన్న సామాజిక నియమావళి యొక్క చెడులను నిర్దాక్షిణ్యంగా ఎత్తి చూపారు",  "దాదాపు అన్ని ఆమె నవలలు విజయవంతమైన రంగస్థల నాటకాలు,  చలనచిత్రాలుగా రూపొందించబడ్డాయి." 

 గుర్తించదగిన రచనలు 

 అవార్డులు 

 ప్రచురించబడిన మొదటి కథకు కుంతలిన్ పురస్కారం 
 1919: శ్రీ భారత ధర్మ మహామండల్ ఆమెకు ధర్మ చంద్రిక బిరుదును ప్రదానం చేసింది 
 1935: కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయంచే జగత్తరిణి బంగారు పతకం 

 మూలాలు 

వర్గం:ఆత్మకథ రాసుకున్న భారతీయులు
వర్గం:భారతీయ మహిళా నవలా రచయితలు
వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ మహిళా రచయితలు
వర్గం:1958 మరణాలు
వర్గం:1882 జననాలు