మార్గరీట నోలాస్కో అర్మాస్

వర్గం:2008 మరణాలు
వర్గం:1932 జననాలు

మార్గరీట నోలాస్కో అర్మాస్ (20 నవంబర్ 1932 - 23 సెప్టెంబర్ 2008)  మెక్సికన్ ఎథ్నోలాజిస్ట్,  ఆంత్రోపాలజిస్ట్.  దేశంలోని విభిన్న వ్యక్తులను జాతీయ దృక్కోణం నుండి కాకుండా సాంస్కృతిక కోణం నుండి అధ్యయనం చేయడానికి మార్గదర్శకత్వం వహించింది,  నేషనల్ మ్యూజియం ఆఫ్ ఆంత్రోపాలజీ యొక్క కొత్త సౌకర్యాన్ని స్థాపించింది. "(మెక్సికన్) మానవ శాస్త్రం యొక్క అద్భుతమైన ఏడు" అని పిలువబడే పరిశోధకుల సమూహంలో ఆమె ఒకరు. చరిత్ర,  తత్వశాస్త్రంలో ఆమె చేసిన కృషికి గాను ఆమెకు ఇగ్నాసియో మాన్యువల్ అల్టామిరానో మెడల్‌తో పాటు కళలు,  విజ్ఞాన శాస్త్రాలకు జాతీయ బహుమతి లభించింది.

 జీవితం తొలి దశలో 
మరియా మార్గరీటా నోలాస్కో అర్మాస్ 20 నవంబర్ 1932న ఒరిజాబా, వెరాక్రూజ్, మెక్సికోలో వెరాక్రూజ్‌కు చెందిన కానరీ ద్వీపవాసి మార్గరీట అర్మాస్ హెర్నాండెజ్,  రికార్డో నోలాస్కో అగ్యిలర్‌లకు జన్మించారు.   ఆమె చిన్నతనంలో, ఆమె కుటుంబం మెక్సికో సిటీకి మకాం మార్చింది.  ఉన్నత పాఠశాలలో, ఆమె కార్లోస్ మెలేసియోను కలుసుకుంది,  ఇద్దరూ వైద్య వైద్యులు కావాలని కలలు కన్నారు. నోలాస్కో పదిహేడేళ్ల వయసులో వారు వివాహం చేసుకున్నారు,  కాలిన బాధితులతో కలిసి పని చేయడం వల్ల కలిగే గాయం తర్వాత, ఆమె తన అధ్యయన కోర్సును ఆంత్రోపాలజీకి మార్చుకుంది.  నేషనల్ స్కూల్ ఆఫ్ ఆంత్రోపాలజీ అండ్ హిస్టరీలో నమోదు చేయడం.. 1957లో, ఆమె బార్బ్రో డాహిగ్రెన్ దగ్గర చదువుకుంది.  ఆమె ENAH నుండి ఎథ్నాలజిస్ట్‌గా పట్టభద్రురాలైంది,  నేషనల్ అటానమస్ యూనివర్శిటీ ఆఫ్ మెక్సికో (UNAM)లో ఆంత్రోపాలజీలో మాస్టర్స్ డిగ్రీ,  పిహెచ్డి సంపాదించింది.  

 కెరీర్ 
నోలాస్కో తన వృత్తిని నేషనల్ మ్యూజియం ఆఫ్ ఆంత్రోపాలజీలో #13 కాల్ డి మోనెడాలో ఉన్న పాత భవనంలో ఒక కేటలాగ్‌గా పని చేయడం ప్రారంభించింది,  ఇన్‌స్టిట్యూటో నేషనల్ డి ఆంట్రోపోలోజియా ఇ హిస్టోరియా (INAH)లో పరిశోధనా స్థానానికి పదోన్నతి పొందింది,  ఆమె పని చేస్తోంది. INAHలో గ్రాడ్యుయేట్,  పోస్ట్-గ్రాడ్యుయేట్ స్టడీస్ ఆఫ్ ఆంత్రోపాలజీ డైరెక్టర్‌గా అవతరించడానికి నిచ్చెనల మార్గం. ఆమె కెరీర్ మొత్తంలో, ENAHలో బోధనతో పాటు, నోలాస్కో UNAM, యూనివర్సిడాడ్ ఇబెరోఅమెరికానా సియుడాడ్ డి మెక్సికో, యూనివర్శిటీ ఆఫ్ కాలిఫోర్నియా, శాన్ డియాగో,  మాడ్రిడ్ యొక్క కాంప్లుటెన్స్ విశ్వవిద్యాలయంలో బోధించారు.  ఆమె బోధనా వృత్తికి 2000లో పబ్లిక్ ఎడ్యుకేషన్ సెక్రటేరియట్ నుండి ఇగ్నాసియో మాన్యుయెల్ అల్టామిరానో మెడల్‌ను అందుకుంది.  

నోలాస్కో యొక్క మొదటి ప్రచురణలలో ఒకటి ఎడోమెక్స్‌లోని శాన్ జువాన్ టియోటిహుకాన్‌లోని భూమిని పూర్తిగా విశ్లేషించింది, దీనిని ఆమె 1961లో విడుదల చేసింది. గ్రామీణ వ్యవసాయ కార్మికుల క్లెయిమ్‌లను,  వారి భూమి హక్కులను పరిరక్షించాలనే వారి డిమాండ్‌లను ఆమె విశ్లేషించారు.  మెక్సికో 68 అని పిలవబడే విద్యార్థి ఉద్యమం తర్వాత ఆమె తన కొడుకు జువాన్ కార్లోస్ కోసం భవనం నుండి భవనం వరకు వెళుతోంది.  నోలాస్కో తన అధ్యయనాలను మెక్సికోలో టోహోనో ఓడమ్,  పిమా,  ఇతర ఉత్తర సరిహద్దు సంఘాలతో సహా అంతకు ముందు చాలా తక్కువగా పరిశోధించని ప్రజలపై దృష్టి పెట్టింది.  నోలాస్కో గ్వాటెమాల,  బెలిజ్‌లోని పరిశోధకులతో కలిసి దక్షిణ సరిహద్దు వలసలపై పరిశోధనలు కూడా చేసింది.  ఆమె గ్వాటెమాలాలోని స్థానిక ప్రజల వలసల నమూనాలను పరిశీలించడానికి దేశం పర్యటించింది,  వ్యవసాయ కార్మికులను చేర్చడానికి తన పరిశోధనను విస్తరించింది. మెక్సికోలో కాఫీ ఉత్పత్తిని అన్వేషించిన ఆమె అత్యంత ప్రసిద్ధ రచనలలో ఒకటి. ఆమె నేతృత్వంలోని పరిశోధకుల బృందంతో ప్రచురించబడిన Café y sociedad en México (కాఫీ అండ్ సొసైటీ ఇన్ మెక్సికో, 1985), ఈ అంశం యొక్క పూర్తి అధ్యయనం,  ఉత్పత్తి,  పర్యావరణ ప్రభావాన్ని శాస్త్రీయంగా అంచనా వేసింది, అలాగే సామాజిక-ఆర్థిక ప్రభావాన్ని మెక్సికో వ్యవసాయ ఉత్పత్తిగా కాఫీ. 

నోలాస్కో సమిష్టిగా లాస్ సియెట్ మాగ్నిఫికోస్ డి లా ఆంత్రోపోలోజియా (మానవ శాస్త్రం యొక్క అద్భుతమైన ఏడు) అని పిలువబడే మానవ శాస్త్రవేత్తల సమూహానికి చెందినది, ఇందులో ఆమెతో పాటు: గిల్లెర్మో బాన్‌ఫిల్ బటాల్లా, మెర్సిడెస్ ఒలివెరా బస్టామంటే, రోడోల్ఫో స్టావెన్‌హాగన్, ఎన్రిక్ వాలెన్సియా,  ఆర్టురో వార్మన్ .   వారు మెక్సికోలో పని చేస్తున్న మొదటి సమూహం, దేశంలోని విభిన్న ప్రజల యొక్క సమ్మిళిత జాతీయ గుర్తింపు నుండి వారి దృష్టిని కేంద్రీకరించారు,  బదులుగా మొత్తంగా రూపొందించిన సంస్కృతుల వ్యత్యాసాలను విమర్శనాత్మకంగా విశ్లేషించారు. గతంలో చేసినట్లుగా, సజాతీయమైన మెస్టిజో జనాభాను అంచనా వేయడానికి బదులుగా, ఈ పరిశోధకుల బృందం స్థానిక ప్రజల సాంస్కృతిక సహకారాన్ని మూల్యాంకనం చేయడంలో మార్గదర్శకత్వం వహించింది,  స్థానిక సంస్కృతుల విలువను గుర్తించడానికి దారితీసింది, కానీ వలసవాదంపై ప్రభావం నుండి కూడా ప్రశ్నించింది. వలసవాద విస్తరణకు మహిమగా కాకుండా సంఘాలను జయించారు.  ఆమె పరిశోధన ప్రత్యేకతలు ఎథ్నోగ్రఫీ,  వలసలపై దృష్టి సారించాయి, స్థానిక ప్రజలను ప్రభావితం చేసే రాజకీయ,  మానవ హక్కుల సమస్యలను విశ్లేషించడం ,  ఆమె కెరీర్ మొత్తంలో ఈ అంశాలపై 100 కంటే ఎక్కువ కథనాలను ప్రచురించింది. 

నోలాస్కో నేషనల్ మ్యూజియం ఆఫ్ ఆంత్రోపాలజీ కోసం కొత్త సౌకర్యాన్ని స్థాపించారు,  ఆ సౌకర్యం యొక్క ఎథ్నోగ్రఫీ గదికి క్యూరేటర్‌గా పనిచేశారు.  నోలాస్కో మెక్సికన్ సొసైటీ ఆఫ్ జియోగ్రఫీ అండ్ స్టాటిస్టిక్స్ యొక్క గౌరవ సభ్యురాలు,  మెక్సికన్ ఆంత్రోపాలజీ సొసైటీ,  మెక్సికన్ అకాడమీ ఆఫ్ సైన్సెస్ సభ్యురాలు. 2004,  2006 మధ్య, ఆమె మెక్సికన్ అకాడమీ ఆఫ్ ఆంత్రోపోలాజికల్ సైన్సెస్ అధ్యక్షురాలిగా పనిచేసింది,  కాలేజ్ ఆఫ్ ఎథ్నాలజిస్ట్స్ అండ్ సోషల్ ఆంత్రోపాలజిస్ట్స్, ఈ రంగంలో పనిచేస్తున్న నిపుణుల పాలక మండలి వ్యవస్థాపకురాలు. 

 మరణం,  వారసత్వం 
నోలాస్కో 23 సెప్టెంబర్ 2008న మెక్సికో నగరంలో అనుకోకుండా మరణించింది.  ఆమెకు అనేక ప్రాజెక్టులు ఉన్నాయి, అవి ఇంకా పూర్తి కాలేదు. అదే సంవత్సరం, ఆమె చరిత్ర,  తత్వశాస్త్రంలో ఆమె చేసిన కృషికి ఆర్ట్స్,  సైన్సెస్ జాతీయ బహుమతిని గెలుచుకుంది, కానీ దాని ప్రదర్శనకు ముందే మరణించింది. ఆమె మరణానంతరం అవార్డుతో సత్కరించబడింది ,  క్వెరెటారోలో మరణించినవారి జ్ఞాపకాల దినోత్సవం సందర్భంగా ఆమెకు ఒక బలిపీఠంతో సత్కరించారు. 

 మూలాలు