పెరిన్ చంద్ర

పెరిన్ భారుచా చంద్ర (అక్టోబర్ 2, 1918, - జనవరి 7, 2015) భారతీయ రచయిత్రి, కమ్యూనిస్టు, స్వాతంత్ర్య సమరయోధురాలు,  శాంతి కార్యకర్త. ప్రచ్ఛన్న యుద్ధ కాలం అంతటా శాంతి,  శాంతియుత సంఘర్షణ పరిష్కారాన్ని ప్రోత్సహించడంలో ఆమె సమగ్ర పాత్ర పోషించారు. ఆమె బలూచిస్తాన్ లోని చమన్ లో (ఇది బ్రిటిష్ ఇండియాలో భాగంగా ఉండేది, కానీ ఇప్పుడు పాకిస్తాన్) ఒక పార్శీ కుటుంబంలో జన్మించింది. ఆమె తండ్రి లెఫ్టినెంట్ కల్నల్ ఫిరోజ్ బైరాంజీ భారుచా, బ్రిటిష్ ఇండియన్ ఆర్మీ డాక్టర్, తరువాత లాహోర్ సర్జన్ జనరల్. సైంటిఫిక్ సోషలిజాన్ని విశ్వసించే ఆమె వరల్డ్ పీస్ కౌన్సిల్ మాజీ చైర్మన్ రోమేష్ చంద్రను వివాహం చేసుకుంది (తరువాత విడాకులు తీసుకుంది). ఆమె కుమారుడు ఫెరోజ్ జర్నలిస్ట్, కోడలు చండితా ముఖర్జీ డాక్యుమెంటరీ ఫిల్మ్ మేకర్, యాక్టివిస్ట్.

 ప్రారంభ జీవితం, విద్య 
పెరిన్ భరుచా 1918 అక్టోబర్ 2న ప్రస్తుత పాకిస్థాన్‌లోని బలూచిస్థాన్‌లోని చమన్‌లో జన్మించింది.      

ఆమె తన వివాహానికి ముందు పట్టభద్రురాలైంది, జంటల మధ్య సమాన విద్యను కలిగి ఉండాలనే పంజాబ్ ప్రజలలో ప్రబలంగా ఉన్న సాధారణ నమ్మకానికి కట్టుబడి, కిన్నయిర్డ్ కళాశాలలో,  తరువాత లాహోర్ విశ్వవిద్యాలయంలో. ఆమె కిన్నయిర్డ్ కళాశాల రోజుల్లోనే భారతదేశ స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో పాల్గొంది. ఆమె ఆర్గనైజర్ గా, శాంతి కార్యకర్తగా, సహాయకారిణిగా ప్రసిద్ధి చెందింది, ఆమె త్వరగా లాహోర్ లో అద్దెకు తీసుకున్న ఒక గది ఇంటి నుండి పనిచేసే సభ్యుల పెద్ద సమూహాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. బెంగాల్ కరువు వంటి వివిధ ప్రకృతి వైపరీత్యాల సమయంలో నిధులు సేకరించడానికి, ఉపశమనం కల్పించడానికి,  అవగాహన కల్పించడానికి ఆమె సహాయపడింది. ఆమె షీలా భాటియాతో కలిసి పంజాబ్ లోని వ్యవసాయ క్షేత్రంలో అనేక రకాలకు నాయకత్వం వహించిందని చెబుతారు. ఆలిండియా స్టూడెంట్స్ ఫెడరేషన్ (ఏఐఎస్ఎఫ్) తొలి మహిళా ప్రధాన కార్యదర్శిగా పెరిన్ చంద్ర ఎన్నికయ్యారు.

మెయిన్ స్ట్రీమ్ వీక్లీ కథనం నుండి ఒక సారాంశం క్రింది విధంగా ఉంది:

 స్వాతంత్ర్యం తరువాత 
సీనియర్ కమ్యూనిస్టు నాయకుడు అజోయ్ ఘోష్, భారత 12వ ప్రధాన మంత్రి ఐ.కె.గుజ్రాల్, భారత మాజీ హోం మంత్రి ఇంద్రజిత్ గుప్తా, మాజీ ప్రధాన కార్యదర్శి, ప్రపంచ శాంతి మండలి అధ్యక్షుడు రోమేష్ చంద్ర వంటి ఎందరో ప్రముఖులకు ఆమె సన్నిహితురాలు. ఆలిండియా పీస్ అండ్ సాలిడారిటీ ఆర్గనైజేషన్ (ఏఐపీఎస్ఓ)కు నేతృత్వం వహించిన పెరిన్ న్యూఢిల్లీ కార్యాలయం నుంచి అన్ని వ్యవహారాలకు నేతృత్వం వహించారు.

 ఎంచుకున్న రచనలు 
ఆమె ఎఐపిఎస్ఓలో ఉన్న సమయంలో, ఆమె అనేక పుస్తకాలను కూడా రాశారు, వాటిలో కొన్ని ఇంకా ఎలక్ట్రానిక్గా ప్రచురించబడలేదు. 1968 లో బొంబాయిలోని స్ట్రాండ్ బుక్ క్లబ్ ప్రచురించిన ది ఫైర్ ఆరాధకుల ప్రచురణతో రచయిత్రిగా ఆమె మొదటి గుర్తించదగిన రచన. ఈ నవల పార్శీ సమాజం యొక్క ఆచారాలపై దృష్టి పెడుతుంది,  సమాజంలో కులాంతర వివాహం యొక్క సమస్యలను కవర్ చేస్తుంది. మతాంతర వివాహం అనే వివాదాస్పద అంశాన్ని ఎత్తిచూపిన మొదటి పార్శీ నవలా రచయిత్రి ఆమె. ఈ పుస్తకం పార్శీ జాతిని,  వేగంగా మారుతున్న భారతదేశంలో, పార్సీ సమాజం దాని జనాభాలో క్షీణతను ఎలా అనుభవిస్తోందో లేదా దేశంలోని గొప్ప సమాజంలో ఎలా విలీనం అవుతుందో వివరిస్తుంది. 

భారుచా నవల ది ఫైర్ ఆరాధనలో, రచయిత తన కుటుంబానికి వెలుపల వివాహం చేసుకోవాలనుకునే నారిమన్ అనే ఆదర్శవాది పాత్ర ద్వారా నైతిక స్వచ్ఛత భావనను సవాలు చేసింది. నారిమన్ తండ్రి పెస్టోంజీ కంచవాలా ఈ ఆలోచనను వ్యతిరేకిస్తూ, పార్శీయేతర బాలిక పోర్టియా రాయ్ తో మిశ్రమ వివాహాన్ని ప్రతిపాదించాడు. ఈ పుస్తకం స్వాతంత్ర్యానంతర బొంబాయిలోని పార్శీ వర్గ నిర్మాణం యొక్క ఆసక్తికరమైన స్నాప్ షాట్ ను అందిస్తుంది.

రోహింటన్ మిస్త్రీ నవలలపై దృక్పథాలు అనే పుస్తకంలో నోవీ కపాడియా ఇలా పేర్కొన్నారు:"పెరిన్ చాలా స్పష్టంగా ఉంది. 1960లలో, పార్సీల మధ్య మిశ్రమ వివాహాల ధోరణి ఒక ట్రిక్కుగా ఉండేది, అయితే రచయిత సూక్ష్మంగా సూచించినట్లుగా, అది ఒక వరదగా మారవచ్చు. మూడు దశాబ్దాల వ్యవధిలో, మతాంతర వివాహాల ధోరణి వేగంగా పెరిగింది. పార్సీ కమ్యూనిటీ మధ్య. కాబట్టి నవలలో, పెస్టోన్జీ తన కొడుకు పెళ్లిని వ్యతిరేకిస్తున్నట్లు మేము కనుగొన్నాము, ఎందుకంటే అతను ట్రెండ్ సెట్టర్ అవుతాడని అతను భావించాడు." 

 మరణం 
ఆమె మృతికి విస్తృత సమాజంతో పాటు ప్రపంచవ్యాప్తంగా పలువురు నాయకులు, కమ్యూనిస్టులు సంతాపం తెలిపారు. ఆమెకు రోమేష్ చంద్ర (ప్రస్తుతం మృతి), శోభ, ఫిరోజ్ అనే ఇద్దరు పిల్లలు ఉన్నారు. ఆమె తన 96వ యేట దీర్ఘకాలిక అనారోగ్యంతో 2015 జనవరి 7 న మరణించింది. ఆమె చివరి కోరిక మేరకు ఆమె మృతదేహాన్ని ముంబైలోని గ్రాంట్ మెడికల్ కాలేజీకి దానం చేశారు. గ్రాంట్ మెడికల్ కాలేజ్ లో ఆమె తండ్రి మెడికల్ సైన్స్ చదివారు. 

 మూలాలు 

వర్గం:భారత స్వాతంత్ర్య సమర యోధులు
వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ మహిళా రచయితలు
వర్గం:2015 మరణాలు
వర్గం:1918 జననాలు