అస్సాం జానపద నృత్యాలు

అస్సాం జానపద నృత్యాలలో బిహు, బగురుంబా (రెండూ వసంతకాలంలో జరిగే పండుగల సమయంలో నృత్యం చేస్తాయి), భోర్తాల్, ఓజాపాలి నృత్యం ఉన్నాయి. అస్సాం అనేక సమూహాలకు నిలయం: ముస్లిం, ఇండో-ఆర్యన్, రభా, బోడో, దిమాసా, కర్బి, మిసింగ్, సోనోవాల్ కచారిస్, మిష్మి, తివా (లాలుంగ్) మొదలైనవి. ఈ సంస్కృతులు కలిసి అస్సామీ సంస్కృతిని సృష్టిస్తాయి. అస్సాం రాష్ట్ర వాసులను "అక్సోమియా" (అస్సామీ) అని పిలుస్తారు. అస్సామీ రాష్ట్ర ప్రాధమిక భాష అయినప్పటికీ చాలా తెగలకు వారి స్వంత భాష ఉంది.

అస్సాంలో అనేక జాతరలు, పండుగలు జరుగుతాయి. దాదాపు అన్ని గిరిజన పండుగలు వసంతకాలంలో జరుగుతాయి, సాగు లేదా పంటను జరుపుకుంటాయి. అస్సాంలోని పండుగలలో, బిహు చాలా ముఖ్యమైనది; నేపథ్యంతో సంబంధం లేకుండా అస్సామీ ప్రజలందరినీ ఏకతాటిపైకి తెస్తుంది.

 బిహు నృత్యాలు 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Bihu_dance_of_Assam.jpg|ఎడమ|thumb|250x250px|బిహు నృత్యాలు
బిహు నృత్యం మూలాలు తెలియనప్పటికీ (అస్సామీ: అస్సామీ: 1694 లో అహోం రాజు రుద్ర సింఘా రంగ్ ఘర్ క్షేత్రాలలో ప్రదర్శన ఇవ్వడానికి బిహు నృత్యకారులను ఆహ్వానించినప్పుడు దీని మొదటి అధికారిక రికార్డు చెప్పబడింది.

 వర్ణన 
బిహు అనేది ఒక సమూహ నృత్యం, దీనిలో మగ, ఆడవారు కలిసి నృత్యం చేస్తారు, కానీ వేర్వేరు లింగ పాత్రలను నిర్వహిస్తారు. సాధారణంగా, స్త్రీలు కఠినమైన రేఖ లేదా వృత్త నిర్మాణాలను అనుసరిస్తారు. పురుష నృత్యకారులు, సంగీతకారులు మొదట నృత్య ప్రాంతంలోకి ప్రవేశిస్తారు, వారి రేఖలను నిర్వహిస్తారు, సింక్రనైజ్డ్ నమూనాలను అనుసరిస్తారు. మహిళా నృత్యకారులు ప్రవేశించినప్పుడు, మగ నృత్యకారులు తమ రేఖలను విచ్ఛిన్నం చేసి మహిళా నృత్యకారులతో కలిసిపోతారు (వారు వారి కఠినమైన నిర్మాణం, నృత్యం క్రమాన్ని నిర్వహిస్తారు). ఇది సాధారణంగా నిర్దిష్ట భంగిమల ద్వారా వర్గీకరించబడుతుంది: తుంటి, చేతులు, మణికట్టు కదలికలు; తిప్పడం, కుంగిపోవడం, వంగడం. మగ, ఆడ నృత్య కదలికలు చాలా సారూప్యంగా ఉంటాయి, సూక్ష్మ తేడాలు మాత్రమే ఉంటాయి.

 పెర్ఫార్మెన్స్ 
సంప్రదాయ బిహు సంగీతానికి ఈ నృత్యాన్ని ప్రదర్శిస్తారు. అత్యంత ముఖ్యమైన సంగీతకారులు డ్రమ్మర్లు (ధూలియా), వారు ఒక కర్ర, అరచేతితో రెండు ముఖాల డ్రమ్ (మెడ నుండి వేలాడదీసే ధోల్) వాయిస్తారు. సాధారణంగా ఒక ప్రదర్శనలో ఒకటి కంటే ఎక్కువ ధూలియాలు ఉంటాయి; ప్రతి ఒక్కరూ ప్రదర్శన వివిధ విభాగాలలో వేర్వేరు లయలను ప్లే చేస్తారు. సీయస్ అని పిలువబడే ఈ లయబద్ధమైన కూర్పులు సాంప్రదాయకంగా లాంఛనప్రాయమైనవి. డ్యాన్స్ ప్రాంతంలోకి ప్రవేశించే ముందు, డ్రమ్మర్లు చిన్న, చురుకైన లయను ప్లే చేస్తారు. సెయు మార్చబడుతుంది,, డ్రమ్మర్లు సాధారణంగా నృత్య ప్రాంతంలోకి వరుసలో ప్రవేశిస్తారు. మొహోర్ జింగోర్ పెపాను ఒకే ఆటగాడు (సాధారణంగా ప్రారంభంలో) ఆడతాడు, అతను నృత్యానికి మూడ్ ను సెట్ చేసే ప్రారంభ సాదాసీదా ఆకృతిని రూపొందిస్తాడు. మగ డ్యాన్సర్లు ఆ ప్రాంతంలోకి ప్రవేశించి ప్రదర్శన ఇస్తారు (ఇందులో అందరూ పాల్గొంటారు). ఈ నృత్యంతో పాటు వచ్చే ఇతర వాయిద్యాలు తాల్, ఒక రకమైన తాల్; గోగోనా, ఒక రీడ్-అండ్-వెదురు వాయిద్యం; టోకా, ఒక వెదురు చప్పట్లు, జుటులి, ఒక మట్టి విజిల్. వెదురు వేణువులను కూడా తరచుగా ఉపయోగిస్తారు. నృత్యంతో పాటు పాటలు (బిహు గీత్) తరతరాలుగా అందిస్తూనే ఉన్నాయి. అస్సామీ నూతన సంవత్సరానికి స్వాగతం పలకడం, రైతు జీవితాన్ని వర్ణించడం, చరిత్ర, వ్యంగ్యం వంటి అంశాలు ఇందులో ఉన్నాయి. మగ, ఆడ బిహు నృత్యం బిహు నృత్యాన్ని ప్రదర్శించినప్పటికీ, ఆడ బిహు నృత్యం ఎక్కువ వైవిధ్యాలను కలిగి ఉంది (ఫ్రీహ్యాండ్, మెలితిప్పడం, లయబద్ధమైన పెపాతో, కహీ (సాంప్రదాయ లోహ ఫలకం), జాపి (అస్సామీ శంఖాకార నేసిన టోపీ) తో). ప్రదర్శన సుదీర్ఘంగా ఉండవచ్చు, కానీ లయ, మానసిక స్థితి, కదలికలు, వేగం, మెరుగుదలలో వేగవంతమైన మార్పుల ద్వారా ఉత్తేజపరుస్తుంది. డ్యాన్సర్లు, సంగీతకారులకు తమ ప్రతిభను ప్రదర్శించేందుకు అవకాశం కల్పిస్తారు.

 రకాలు 
ఈ నృత్యం వివిధ ఈశాన్య భారతీయ సమూహాలలో అనేక రూపాలను తీసుకుంటుంది (ఉదా. డియోరి బిహు నృత్యం, మిసింగ్ బిహు నృత్యం లేదా మోరాన్లు జరుపుకునే రతి బిహు).అయినప్పటికీ, నృత్యం అంతర్లీన లక్ష్యం ఒక్కటే: బాధ, ఆనందం రెండింటినీ అనుభవించాలనే కోరికను వ్యక్తపరచడం.

 బాగురుంబా నృత్యం 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Bodo_dance.jpg|thumb|
బాగురుంబా అనేది అస్సాంలో బోడోలు ప్రదర్శించే జానపద నృత్యం. ఇది సాధారణంగా విష్ణు సంక్రాంతి (ఏప్రిల్ మధ్యలో) లో బోడో పండుగ అయిన భవిసాగు సమయంలో ఆచరిస్తారు. భవిసాగు గోపూజతో మొదలవుతుంది. అప్పుడు, యువకులు తమ తల్లిదండ్రులకు, పెద్దలకు భక్తితో నమస్కరిస్తారు.

ఆ తరువాత, బతోను దేవత చికెన్, జౌ (రైస్ బీర్) సమర్పించి పూజిస్తారు. రంగురంగుల డోఖ్నా, అరోనై ధరించిన బోడో మహిళలు బగురుంబా నృత్యాన్ని (బర్ద్విసిక్లా నృత్యం అని కూడా పిలుస్తారు) ప్రదర్శిస్తారు. దీనితో పాటు సెర్జా (వంగిన వాయిద్యం), సిఫంగ్ (వేణువు), థార్ఖా (స్ప్లిట్ వెదురు), ఖామ్ లేదా మదల్ (కలప, మేక చర్మంతో తయారు చేసిన పొడవైన డ్రమ్) వంటి వాయిద్యాలు ఉన్నాయి. గర్జసాలిలో సామూహిక ప్రార్థనతో పండుగ ముగుస్తుంది. ఉదల్గురి, కోక్రాఝార్, బక్సా, చిరాంగ్, బొంగైగావ్, నల్బరి, దర్రాంగ్, సోనిత్పూర్ జిల్లాల్లో బోడోలు నివసించే ప్రాంతాల్లో ఈ నృత్యాన్ని ప్రదర్శిస్తారు.

 భోర్తాల్ నృత్యం 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Bhortal_Dance.jpeg|thumb|
భోర్తాల్ నృత్యాన్ని నరహరి బుర్హా భకత్ అభివృద్ధి చేసినట్లు తెలుస్తుంది. ఇతడు సుప్రసిద్ధ సత్రియా కళాకారుడు. బార్పేట జిల్లాకు చెందిన ఈ భోర్తాల్ నృత్యం రాష్ట్ర శాస్త్రీయ నృత్యరూపం నుండి ఉద్భవించిందని చెబుతారు. అస్సాం రాష్ట్రంలో అత్యంత ప్రాచుర్యం పొందిన నృత్యాలలో ఇది ఒకటి.

ప్రదర్శన- ఈ నృత్యాన్ని ఒక బృందంగా ప్రదర్శిస్తారు. సాధారణంగా ఆరేడు మంది డ్యాన్సర్లు కలిసి అస్సాంలోని భోర్తాల్ నృత్యాన్ని ప్రదర్శిస్తారు. ఈ నృత్యాన్ని పెద్ద సమూహాలలో కూడా ప్రదర్శించవచ్చు. ఇది చాలా వేగంగా నిర్వహించబడుతుంది. ఈ బీట్ ను 'జియా నోమ్' అంటారు. ఈ నృత్యాన్ని ప్రదర్శించేటప్పుడు నృత్యకారులు తాళాలతో అలంకరిస్తారు. సింబల్స్ వాడకం వల్ల డాన్స్ ప్రెజెంటేషన్ చాలా కలర్ ఫుల్ గా కనిపిస్తుంది. నృత్య కదలికలు కొన్ని చాలా రంగురంగుల పాటలను ఉత్పత్తి చేసే విధంగా రూపొందించబడ్డాయి. అసోంకు చెందిన ఈ నృత్యం ప్రత్యేకత ఇది.

 ఝుమూర్ నృత్యం 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Tea_Tribe_Dance_of_Assam.jpg|thumb|
ఝుమూర్ అనేది అస్సాంలోని "ఆదివాసీ" లేదా టీ తెగల కమ్యూనిటీ సాంప్రదాయ నృత్య రూపం. ఈ నృత్యాన్ని యువతులు, అబ్బాయిలు కలిసి ప్రదర్శిస్తారు. మగ సభ్యులు పొడవైన సాంప్రదాయ దుస్తులను ధరిస్తారు, కొన్ని సాంప్రదాయ సంగీత వాయిద్యాలతో లయను పాటిస్తారు, సాధారణంగా ధోల్ లేదా మందర్, భుజాలపై వేలాడదీస్తారు, ఒక వేణువు, ఒక జత "తాల్" (రెండు మెటాలిక్ డిస్క్లు). అమ్మాయిలు ఎక్కువగా ఒకరి నడుమును మరొకరు పట్టుకుని చేతులు, కాళ్లను ముందుకు, వెనుకకు కదుపుతూ డ్యాన్స్ చేస్తారు. ఉదల్గురి, సోనిత్పూర్, గోలాఘాట్, జోర్హాట్, శివసాగర్, దిబ్రూఘర్, తిన్సుకియా వంటి అస్సాంలోని "టీ తెగ" ప్రాబల్యం ఉన్న జిల్లాల్లో ఈ నృత్యానికి భారీ ఫాలోయింగ్ ఉంది.

 మూలాలు 
వర్గం:అసోం
వర్గం:జానపద నృత్యం