گلدان سرامیک خرگوش دستساز
دستساز ایرانی
روش تولید بصورت کاملا دستساز و بصورت شکل دهی به گل سرامیک و پخت در حرارت بالای کوره  و پس از آن رنگ آمیزی و لعاب و پخت در کوره می باشد.قابل شستشو حتی در ماشین ظرفشویی.

به محصولاتی که با استفاده از گل رس و همچنین گل به دست آمده از سنگ‌های کوارتز و کائولین به کمک دست و چرخ سفالگری ساخته و سپس پخته می شود، سفال و سرامیک گفته می شود. برای تکمیل اشیای ساخته شده در نقاط مختلف کشور برحسب سنت و رسوم اقدام به نقاشی، کنده کاری و یا ایجاد نقوش برجسته روی آنها می شود و از لعاب مناسب برای پوشش سطح اشیاء استفاده به عمل می آید. محصولات تولید شده شامل انواع پارچ و لیوان، ظروف غذاخوری، گلدان و سایر وسایل، ظروف و حجم‌های مصرفی و تزیینی است.

تاریخچه‌ی مختصر سفالگری

سفالگری قدیمی ترین صنعتی است که پس از حصیربافی به دست بشر به وجود آمده و زادگاه آن ایران است. اولین نمونه‌های سفال که متعلق به ده هزار سال قبل است و به دست مردمان ساکن در کوهستان‌های بختیاری ساخته شده، تقلیدی است از سبدهایی که با ترکه‌های درختان می بافتند و در بسیاری موارد سبد به صورت قالبی برای ساختن ظروف سفالین به کار می رفته است. سفال سازان در این دوره از کوره‌ی پخت سفال بی اطلاع بوده اند و احتمالاً ظروف گلین را در کنار همان آتشی که برای پخت گوشت شکار مهیا می کردند، می پختند. با این حال ظروف مذکور به قدر کافی استحکام داشته است. از آثار مهم سفال در ایران، ظروف دست ساخته‌ی منطقه‌ی «سیلک» در کاشان است که متعلق به هزاره‌های پنجم و چهارم قبل از میلاد است. این آثار نقاشی و رنگ آمیزی ساده ای دارد و معمولاً به رنگ سیاه و قهوه ای است و بر روی آن نقوش حیوانات و گیاهان نقاشی شده است. در شش هزار سال ق.م. اولین نشانه‌ی پیدایش کوره‌ی پخت، در صنعت سفال دیده شده و در سه هزار و پانصد سال ق. م چرخ سفالگری ساده ای که با دست حرکت می کرد ساخته شده است. پیدایش چرخ سفالگری در این صنعت، تحول بزرگی را به وجود آورد.

آثار به جای مانده در نقاط مختلف ایران در این دوره، از زیباترین آثار جهان است و نمونه‌هایی از ظروف سفالین نقش دار در مناطقی نظیر: سیلک، شوش، لرستان، تپه حسنلو (آذربایجان)، تپه حصار (دامغان)، اسماعیل آباد (قزوین) و تخت جمشید کشف شده است. در بعضی از دوره ‌ها به علت گسترش فلزکاری و تهیه‌ی انواع ظروف فلزی، سفالگری از رونق افتاد. امّا در آغاز دوران اسلامی به علت منع مذهبی استفاده از فلزات گرانبها (نظیر طلا و نقره) در ساخت ظروف و همچنین به دلایل اقتصادی، صنعت سفال سازی مورد توجه بیشتری قرار گرفت. در دوره‌های سلجوقی و صفوی این هنر رونق و تحول بسیار پیدا کرد و استفاده از لعاب‌های مختلف مانند لعاب طلایی و مینایی و نیز نقوش متنوع و بدیع و کنده کاری بر روی ظروف، معمول شد. سفالگری در حال حاضر از رایج ترین صنایع دستی ایران است و در اکثر مناطق روستایی و بسیاری از شهرها رواج دارد و مناطقی مانند: لاله جین همدان، میبد یزد، سیاهکل در استان گیلان، مند گناباد، کلپورگان سراوان در استان سیستان و بلوچستان، اصفهان، تهران، ری، نطنز، ساوه، ورامین، شهرضا، تبریز، کرج، سمنان و شاهرود مراکز اصلی سفال بازی ایران به شمار می آیند.
نوع محصول: گلدان سرامیک