چادر شب محلی دستبافت
چادر شب، پارچه‌ای رنگارنگ و معمولاً با طرح چهارخانه است به جنس پنبه یا ابریشم که در مناطقی از مرکز (یزد)، شمال (خراسان شمالی، گیلان ،گلستان و مازندران) و جنوب (هرمزگان ایران بافته میشود . چادرشب‌بافی یکی از صنایع دستی سنتی ایران است
کاربردهای چادرشب:

آن را را دور کمر می بستند جهت جلوگیری از سرایت رطوبت به بدن

به عنوان رخت‌خواب‌ پیچ

برای رو جهازی در جهاز هر دختری

نوع دیگر که به طرح خِتکی نامیده می‌شود و ضخیم‌تر است و مورد استفاده بیابانی یا صحراییاست چادرشب بیابانی در قدیم برای حمل علوفه و فرآورده‌های کشاورزی برای روستاییان و به عنوان بقچه برای بسته‌بندی استفاده می شده

جهت ساک دستی و رو تختی و یا جانماز

نوعی که راه‌راه است و به نام سفره معروف است

نوعی از چادرشب که پیش از ترویج چادر مشکی بین زنان ایرانی ، چادرکژ نامیده می شد و زنان در یزد می‌پوشیدند

طرح نباتی نیز در برخی از مناطق یزد به عنوان دستار برای مردان مورد استفاده بوده‌است

در قدیم زرتشتیان ساکن یزد از نوعی چادرشب ابریشمی به عنوان سربند استفاده می کردند تا از دیگران متمایز شوند.
چادر شب بافی ؛ هنری تاریخی:

در مناطق شمالی ایران حدود 15 قرن است که چادر شب بافته می شود. این فکر از ابتدا به صورتی بسیار ساده و با تهیه دستگاههای خیلی مختصر انجام پذیرفت دستگاههای بافندگی اولیه را اکثرا زنها به عنوان تنوع شغلی خانه داری اعمال می‌نمودند. بر اثر رونق روزافزون ، به تدریج بعد اقتصادی آن مورد توجه نه تنها زنان خانواده، بلکه مردان نیز واقع شد .

تولید در خانه موجب شده بود که تجربیات و اطلاعات  به سادگی از نسلی به نسلی دیگر انتقال یافته و اشتغال به صنایع دستی به صورت یکی از ارکان اقتصاد خانواده در آید. هر چند که امروزه در نتیجه تغییر شیوه زندگی کمتر صدای دستگاههای بافندگی در خانه ها به گوش می رسد. . 

این صنعت علاوه بر تاریخچه طولانی،‌ پیشرفت بسیار شایان توجهی نموده و یکی از علل این پیشرفت را می توان وجود راه ابریشم که یکی از رگ های اصلی اقتصادی مملکت بوده است، دانست.
نوع محصول: چادر شب