ଅବସର ହେଉଛି ଜଣଙ୍କର ପଦବୀ କିମ୍ବା ବୃତ୍ତିରୁ କିମ୍ବା ସକ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଜୀବନରୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ନେବା । ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟ ହ୍ରାସ କରି ଅର୍ଦ୍ଧ-ଅବସର ମଧ୍ୟ ନେଇପାରନ୍ତି । ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଉଦୀୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିବାକୁ ଚୟନ କରି ମୋଟ ଅବସରର ବୟସସୀମା ଆଗରୁ ହିଁ ଅବସର ନେବାକୁ ଚୟନ କରୁଛନ୍ତି । କେତେକ ଲୋକ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବ-ନାମମାତ୍ର ଆଖ୍ୟା ବିଶିଷ୍ଟ ପଦବୀରୁ ଅବସର ନେଇଛନ୍ତି, ବିଶେଷକରି ସାମରିକ ଅଧିକାରୀ, ଅବସର ଗ୍ରହଣକୁ ସୂଚୀତ କରୁଥିବା ଏକ ନାମକରଣ ସହିତ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯଥା,  "ଆଡମିରାଲ୍ ଜନ୍ ସ୍ମିଥ୍  "   କିମ୍ବା କିମ୍ବା   । ବେସରକାରୀ କିମ୍ବା ସାର୍ବଜନୀନ ପେନ୍ସନ୍ ସୁବିଧା ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଥିବାବେଳେ ଅନେକ ଲୋକ ଅବସର ନେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଯଦିଓ କିଛି ଲୋକ ଅବସର ନେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି ଯେତେବେଳେ ଶାରୀରିକ ଅବସ୍ଥା ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଆଉ କାମ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଏ ନାହିଁ  (ଅସୁସ୍ଥତା କିମ୍ବା ଦୁର୍ଘଟଣା ଦ୍ୱାରା) କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥିତି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ  । ଅଧିକାଂଶ ଦେଶରେ, ଅବସରର ଧାରଣା ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଉତ୍ପତ୍ତି, ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଭାଗରେ ଏବଂ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲା । ପୂର୍ବରୁ, କମ୍ ଆୟୁ ଏବଂ ପେନ୍ସନ୍ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଅନୁପସ୍ଥିତିର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେ ଅଧିକାଂଶ ଶ୍ରମିକ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାରି ରଖିଥିଲେ । ୧୮୮୯ ମସିହାରେ ଅବସର ଲାଭ ପ୍ରଦାନରେ ଜର୍ମାନୀ ପ୍ରଥମ ଦେଶ ଥିଲା । ଆଜିକାଲି, ଅଧିକାଂଶ ବିକଶିତ ଦେଶରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଅବସର ପରେ ପେନ୍ସନ୍ ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି, ଯାହା ନିଯୁକ୍ତିଦାତା କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟଦ୍ୱାରା ଅନୁଦାନ ପ୍ରାପ୍ତ । ଅନେକ ଗରିବ ଦେଶରେ ପରିବାର ମାଧ୍ୟମରେ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଇଥିବା ପୁରୁଣା ପାଇଁ କୌଣସି ସମର୍ଥନ ନାହିଁ । ଆଜି, ପେନ୍‌ସନ୍‌ ସହିତ ଅବସର ଅନେକ ସମାଜରେ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ଅଧିକାର ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ; ଏହା ଏକ ଅଧିକାର କି ନୁହେଁ, ସେଥିପାଇଁ କଠୋର ବୈଷୟିକ, ସାମାଜିକ, ସାଂସ୍କୃତିକ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଛି । ଇତିହାସ ଅବସର, କିମ୍ବା ଜଣଙ୍କର ଚାକିରି ଛାଡିବା କିମ୍ବା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବୟସରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ କାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଦ କରିବା ଅଭ୍ୟାସ ପ୍ରାୟ 18 ଶତାବ୍ଦୀରୁ ରହିଆସିଛି । ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀ ପୂର୍ବରୁ, ମଣିଷମାନଙ୍କର ହାରାହାରି ଆୟୁ 26ରୁ 40 ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା । ଫଳସ୍ୱରୂପ, ଜନସଂଖ୍ୟାର କେବଳ ଅଳ୍ପ ପ୍ରତିଶତ ଏକ ବୟସରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ଶାରୀରିକ ଅସୁବିଧା କାମ କରିବାରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଦେଶଗୁଡିକ ଡେରି ସମୟରେ ଅବସର ଉପରେ ସରକାର ନୀତି ପ୍ରଚଳନ ଆରମ୍ଭ 19 ଶତାବ୍ଦୀ ଏବଂ 20 ଶତାବ୍ଦୀ,ରେ ଆରମ୍ଭ ଜର୍ମାନୀ ଅଧୀନରେ ର । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦେଶରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେକୌଣସି ବୟସରେ ଅବସର ନେଇପାରନ୍ତି । ଅବଶ୍ୟ, ଏକ ଦେଶର ଟିକସ ନିୟମ କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟ ବୃଦ୍ଧାବୃଦ୍ଧ ପେନ୍ସନ୍ ନିୟମ ସାଧାରଣତଃ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦେଶରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବୟସକୁ  ମାନକ  ଅବସର ବୟସ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ । ଆୟୁଷ ବଢ଼ିବା ସହ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ଏକ ଉନ୍ନତ ବୟସରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି, ଅନେକ ଦେଶରେ ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପେନ୍‌ସନ୍‌ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଥିବା ବୟସକୁ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଇଥାଏ, ପ୍ରାୟତଃ ଧୀରେ ଧୀରେ ।  "ମାନକ"  ଅବସର ବୟସ ଦେଶରୁ ଦେଶରେ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ କିନ୍ତୁ ଏହା ସାଧାରଣତ ୫୦ରୁ ୭୦ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥାଏ  ସର୍ବଶେଷ ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଅନୁଯାୟୀ, ୨୦୧୧  । କେତେକ ଦେଶରେ ଏହି ବୟସ ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଲଗା ଅଟେ, ଯଦିଓ ଏହା ନିକଟରେ କେତେକ ଦେଶରେ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ହୋଇଛି  (ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ ଅଷ୍ଟ୍ରିଆ) ଏବଂ କେତେକ ଦେଶରେ ଯୁଗକୁ ଧାଡ଼ିରେ ରଖାଯାଉଛି  । ଅନୁଯାୟୀ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ବହୁ ୟୁରୋପୀୟ ଦେଶରେ ସାଧାରଣ ବୃଦ୍ଧାବୃଦ୍ଧ ସୁବିଧା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟତା ବୟସର ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ନିମ୍ନ ସାରଣୀରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି । ଅନେକ ଦେଶରେ ଅବସର ବୟସ ବଢୁଛି, ପ୍ରାୟତ ୨୦୧୦ ଦଶକରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ୨୦୨୦ ଦଶକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାରି ରହିଛି । ଟିପ୍ପଣୀ: ପ୍ୟାରେଣ୍ଟେସ୍ ଭିନ୍ନ ହେଲେ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟତା ବୟସ ସୂଚାଇଥାଏ । ଉତ୍ସ: କଲମ ୧   ୨: ଏକ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପେନ୍ସନ୍  (2005), କଲସ୍  । ୩   ୬: , ଏବଂ ସେୟାରରୁ ଟ୍ୟାବୁଲେସନ୍ । ବର୍ଗ ବ୍ରାକେଟ୍ କିଛି ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ଅବସର ସୂଚାଇଥାଏ । 1 ଡେନମାର୍କରେ, ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଅବସରକୁ କୁହାଯାଏ ଏବଂ ସେଠାରେ କିଛି ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ଅବସର ପାଇଁ ଆବେଦନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଜନ୍ମ ତାରିଖ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଏବଂ ସାଧାରଣ ଅବସର ବୟସ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ । 2 ଫ୍ରାନ୍ସରେ, ଅବସର ବୟସ ୬୦ ଥିଲା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ପେନ୍ସନ୍ ଅଧିକାର ୬୫ରେ ଥିଲା; ୨୦୧୦ରେ ଏହା ଯଥାକ୍ରମେ ୬୨ ଏବଂ ୬୭କୁ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଇଥିଲା, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆଠ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା । 3 ଲାଟଭିଆରେ, ଅବସର ବୟସ ଆବେଦନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଜନ୍ମ ତାରିଖ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ । 4 ସ୍ପେନରେ ନିୟମ କରାଯାଇଥିଲା ଯେ ଅବସର ବୟସ ୬୫ରୁ ୬୭କୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ୨୦୧୩ରୁ ୨୦୨୭କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ, ଯେତେବେଳେ ସାମାଜିକ ସୁରକ୍ଷା, କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ବଞ୍ଚାଅ ବୀମା   ପାଇଁ ସାଧାରଣ ଅବସର ବୟସ ୬୫ ବର୍ଷ ଥିଲା, ଅଶିକ୍ଷିତ ସୁବିଧା ପାଇବା ପାଇଁ ଏହା ୨୦୨୭ ସୁଦ୍ଧା ଧୀରେ ଧୀରେ ୬୭ ବର୍ଷକୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀମାନେ ପ୍ରାୟତ ସାମାଜିକ ସୁରକ୍ଷାଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ପେନ୍ସନ୍ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ରହିଛି । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପୋଲିସ୍ ଅଧିକାରୀମାନେ ସାଧାରଣତ ୨୦ ବର୍ଷ ସେବା ପରେ ଅଧା ବେତନ କିମ୍ବା ୩୦ ବର୍ଷ ପରେ ତିନି ଚତୁର୍ଥାଂଶ ବେତନ ଅବସର ନେଇପାରନ୍ତି, ଯାହା ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ ଅବସର ନେବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥାଏ । ଆମେରିକାର ସଶସ୍ତ୍ର ବାହିନୀର ସାମରିକ ସଦସ୍ୟମାନେ ୨୦ ବର୍ଷ ସକ୍ରିୟ ଡ୍ୟୁଟି ପରେ ଅବସର ନେବାକୁ ଚୟନ କରିପାରିବେ। ସେମାନଙ୍କର ଅବସର ଦରମା  (ଏକ ପେନସନ୍ ନୁହେଁ କାରଣ ସେମାନେ ଯେକୌଣସି ସମୟରେ ସକ୍ରିୟ ଡ୍ୟୁଟିକୁ ସ୍ମରଣ କରିହେବ) ଆକ୍ଟିଭ୍ ଡ୍ୟୁଟି, ଅନ୍ତିମ ଦରମା ଗ୍ରେଡ୍ ଏବଂ ସେବାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ ଅବସରକାଳୀନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉପରେ କେତେ ବର୍ଷ ହିସାବ କରାଯାଏ  । ସମ୍ମାନ ପଦକ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା ସଦସ୍ୟମାନେ ଅଲଗା ଷ୍ଟାଇପେଣ୍ଡ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଅଟନ୍ତି । ରିଜର୍ଭ ଏବଂ ଆମେରିକାର ନ୍ୟାସନାଲ ଗାର୍ଡରେ ଥିବା ସାମରିକ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅବସର ଦେୟ ଏକ ପଏଣ୍ଟ ସିଷ୍ଟମ ଉପରେ ଆଧାରିତ। ଡାଟା ସେଟ୍ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହରେ ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଅଗ୍ରଗତି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବସର ଏବଂ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରଣଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ, ରୋଜଗାର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଏବଂ ପାରିବାରିକ ଗତିଶୀଳତା ମଧ୍ୟରେ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଆମର ଦକ୍ଷତାକୁ ବହୁଗୁଣିତ କରିଛି । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଅବସର ଆଚରଣକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅଧ୍ୟୟନ ହେଉଛି ୧୯୯୨ରେ ପ୍ରଥମ ଫିଲ୍ଡରେ ଚାଲିଥିବା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ଅବସର ଅଧ୍ୟୟନ   । ହେଉଛି ୫୧+ ବୟସର ବୟସ୍କମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଜାତୀୟ ସ୍ତରର ପ୍ରତିନିଧୀ ଦ୍ରାଘିମା ସର୍ବେକ୍ଷଣ, ପ୍ରତି ଦୁଇ ବର୍ଷରେ କରାଯାଏ ଏବଂ ଏଥିରେ ଶ୍ରମଶକ୍ତିର ଅଂଶଗ୍ରହଣ  (ଯେପରିକି ବର୍ତ୍ତମାନର ନିଯୁକ୍ତି, ଚାକିରି ଇତିହାସ, ଅବସର ଯୋଜନା, ଶିଳ୍ପ / ବୃତ୍ତି) ଭଳି ଅନେକ ତଥ୍ୟ ରହିଛି  ।, ପେନ୍ସନ୍, ଅକ୍ଷମତା , ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ  (ଯଥା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସ୍ଥିତି ଏବଂ ଇତିହାସ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ଜୀବନ ବୀମା, ଜ୍ଞାନ), ଆର୍ଥିକ ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ  (ଯଥା, ସମ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ଆୟ, ଗୃହ, ନିଟ୍ ମୂଲ୍ୟ, ଇଚ୍ଛା, ବ୍ୟବହାର ଏବଂ ସଞ୍ଚୟ), ପାରିବାରିକ ଗୁଣ  (ଯଥା, ପରିବାର) ଗଠନ, ସ୍ଥାନାନ୍ତର, ପିତାମାତା / ଶିଶୁ / ନାତି / ଭାଇଭଉଣୀ ସୂଚନା  ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷୟଗୁଡିକର ଏକ ହୋଷ୍ଟ  ଯଥା, ଆଶା, ଖର୍ଚ୍ଚ, ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ବ୍ୟବହାର, ବିପଦ ଗ୍ରହଣ, ମନୋବିଜ୍ଞାନ, ସମୟ ବ୍ୟବହାର  । ୨୦୦୨ ଏବଂ ୨୦୦୪ରେ ଇଂରାଜୀ ଲଙ୍ଗିଟେଡେନାଲ୍ ଷ୍ଟଡି ଅଫ୍ ଏଜିଙ୍ଗ୍   ଏବଂ ୟୁରୋପରେ ସର୍ଭେ ଅଫ୍ ହେଲଥ୍, ଏଜିଙ୍ଗ୍ ଏବଂ ପେନ୍ସନ୍  ର ପରିଚୟ ଦେଖାଗଲା, ଯେଉଁଥିରେ ୧୪ଟି ମାଳଦ୍ୱୀପ ୟୁରୋପୀୟ ଦେଶ ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତରଦାତା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । ଏହି ସର୍ବେକ୍ଷଣଗୁଡିକ ନମୁନା ଫ୍ରେମ୍, ଡିଜାଇନ୍ ଏବଂ ବିଷୟବସ୍ତୁରେ ପରେ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବରେ ମଡେଲ କରାଯାଇଥିଲା । ଅନ୍ୟ କେତେକ ଦେଶ  (ଯଥା, ଜାପାନ, ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ) ମଧ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ପରି ସର୍ଭେ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ  (ଯଥା, ଚୀନ, ଭାରତ) ବର୍ତ୍ତମାନ ପାଇଲଟ୍ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଛନ୍ତି  । ଏହି ଡାଟା ସେଟ୍ ଗବେଷକମାନଙ୍କର କ୍ରସ୍-ଜାତୀୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଯୋଡି ଅବସର ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡିକ ପରୀକ୍ଷା କରିବାର କ୍ଷମତାକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛି । ଟିପ୍ପଣୀ: ୨୦୦୩ରେ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା; ସଂଖ୍ୟା ସଂସ୍ଥାପିତ  (ନର୍ସିଂହୋମ)କୁ ବାଦ ଦେଇଥାଏ  । ଉତ୍ସ: - ।,  ନଭେମ୍ବର 2008  । ୟୁରୋପରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଏବଂ ଅବସର  ୨୦୦୪ ୨୦୦୭ : ଦ୍ରାଘିମା ଆକାର ଆରମ୍ଭ କରିବା । ଅବସର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନ ଅବସର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ସମକକ୍ଷ ହୋଇପାରେ; ଜଣେ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଶ୍ରମିକ ହୁଏତ ଏକ ନୂତନ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇପାରନ୍ତି, ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ ଏକ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବ ସାମାଜିକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ସହିତ କମ୍ ବାରମ୍ବାର ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇ ଏକ ନୂତନ ଜୀବନଶୈଳୀ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇପାରେ । ପ୍ରାୟତଃ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଦାନକାରୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ସଂଗଠନ ପାଇଁ ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀ ଅଟନ୍ତି । ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଅବସରର ଏକ ସାଧାରଣ ଚିହ୍ନ ଅଟେ ଏବଂ କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନଶୈଳୀ ହୋଇଯାଏ, ଯେପରିକି ତଥାକଥିତ ଧୂସର ନାମମାତ୍ର । କେତେକ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଏପରିକି ଉଷ୍ମ ଜଳବାୟୁରେ ରହିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ଯାହାକୁ ଅବସର ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ କୁହାଯାଏ । ଏହା ଜଣାପଡିଛି ଯେ ଆମେରିକୀୟମାନଙ୍କର ବୟସ ଅନୁସାରେ ଛ 'ଟି ଜୀବନଶୈଳୀ ପସନ୍ଦ ଅଛି: ପୂର୍ଣ୍ଣକାଳୀନ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାରି ରଖିବା, ପାର୍ଟ ଟାଇମ୍ କାମ କରିବା, କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଅବସର ନେବା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଅବକାଶ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ ହେବା, କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଅବସର ନେବା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜଡ଼ିତ ହେବା । ମନୋରଞ୍ଜନ ଏବଂ ଅବକାଶ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ, କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଅବସର ନେବା ଏବଂ ପରେ ପାର୍ଟ ଟାଇମ୍ କାମକୁ ଫେରିବା, ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଅବସର ନେବା ଏବଂ ପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣକାଳୀନ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଫେରିବା । ଏହି ଜୀବନଶୈଳୀ ସଂଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକରୁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଟିପ୍ପଣୀ ହେଉଛି ଛ 'ଟି ମଧ୍ୟରୁ ଚାରିଟି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସହିତ ଜଡ଼ିତ । ଆମେରିକା ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଜନସଂଖ୍ୟା ପରିବର୍ତ୍ତନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛି ଯେଉଁଥିରେ ବେବି ବୁମର୍ ପିଢ଼ି ବର୍ତ୍ତମାନ ଅବସର ବୟସରେ ପହଞ୍ଚିଛି । ଏହା ଦୁଇଟି ଚାଲେଞ୍ଜ ସୃଷ୍ଟି କରେ: କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରରେ ଯଥେଷ୍ଟ ସଂଖ୍ୟକ କୁଶଳୀ ଶ୍ରମିକ ରହିବେ କି ନାହିଁ, ଏବଂ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ବର୍ତ୍ତମାନର ପେନସନ୍ ପ୍ରୋଗ୍ରାମ ଯଥେଷ୍ଟ ହେବ କି ନାହିଁ । ଯେଉଁ କାରଣରୁ କିଛି ଲୋକ ଅବସର ନେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଅବସର ନେବା ପରେ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଫେରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ତାହା କେବଳ ଅବସର ପାଇଁ ଯୋଜନା କରିବାର ଅସୁବିଧା ନୁହେଁ ବରଂ ମଜୁରୀ ଏବଂ ସୁବିଧାଜନକ ଲାଭ, ଶାରୀରିକ ଏବଂ ମାନସିକ ଶକ୍ତିର ବ୍ୟୟ, ସାମଗ୍ରୀ ଏବଂ ସେବା ଉତ୍ପାଦନ, ସାମାଜିକ ପାରସ୍ପରିକ ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତି ଅଂଶଗ୍ରହଣ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଇବା ପାଇଁ ସାମାଜିକ ସ୍ଥିତି ପାରସ୍ପରିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରେ । ପ୍ରାୟତଃ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ କର୍ମଚାରୀମାନେ ନାତି ନାତୁଣୀ ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ବୃଦ୍ଧ ପିତାମାତାଙ୍କର ଯତ୍ନ ନେବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି । ଅନେକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ହବି କିମ୍ବା ଖେଳ ଯେପରିକି ଗଲ୍ଫ କିମ୍ବା ଜାହାଜ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାକୁ ଅଧିକ ସମୟ ଦେଇଥାଏ । ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ଅନେକ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଶାନ୍ତ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ନୂତନ ପରିସ୍ଥିତି ଯୋଗୁଁ ଉଦାସୀନତାର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି । ଯଦିଓ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଭାବରେ ଏହା ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଇବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ଯେ ଅବସର ଅବସାଦର କାରଣ ହୋଇଥାଏ କିମ୍ବା ଅବଦାନ ଦେଇଥାଏ, ନୂତନ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏକ ଅସୁରକ୍ଷିତ ସମାଜ ଗୋଷ୍ଠୀ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ, ଯେତେବେଳେ ବୟସ ବଢ଼ିବା ଏବଂ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଅବସ୍ଥା ଖରାପ ହେତୁ ଅବସାଦ ଆସେ । ଅବସର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟର ଅବନତି ସହିତ ସମକକ୍ଷ ହୁଏ ଯାହା ବୟସ ବଢ଼ିବା ସହିତ ଜଡ଼ିତ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଅବସାଦ ହାରରେ ଏହା ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ । ଦ୍ରାଘିମା ଏବଂ କ୍ରସ୍ ବିଭାଗୀୟ ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ସୁସ୍ଥ ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଯେତିକି ଖୁସି କିମ୍ବା ସୁଖୀ ଅଟନ୍ତି ଏବଂ ସାନ ଚାକିରୀ ପ୍ରାପ୍ତ ବୟସ୍କଙ୍କ ତୁଳନାରେ ସେମାନଙ୍କର ସମାନ ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ଅବସର ଗ୍ରହଣ ନିଜେ ବିକାଶରେ ସହାୟକ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁ । ଜୀବନର ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷରେ ଅନେକ ଲୋକ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଫଳତା ହେତୁ ସାହାଯ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି, ବେଳେବେଳେ ଅତ୍ୟଧିକ ମହଙ୍ଗା ଚିକିତ୍ସାରେ   କେତେକ ଦେଶରେ   ଏକ ନର୍ସିଂହୋମରେ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଉଛି । ଯେଉଁମାନେ ଯତ୍ନର ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନିରନ୍ତର ସାହାଯ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ସେମାନେ ଏକ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଘରେ ରହିବାକୁ ବାଛିପାରନ୍ତି ।