tripathysagar/odia_wiki huggingface dataset:
ଜ୍ଞାନ ହୋତା ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ବ୍ୟଙ୍ଗ କବି । କଟକରୁ ପ୍ରକାଶିତ ମାସିକ ବ୍ୟଙ୍ଗ ପତ୍ରିକା ବ୍ୟଙ୍ଗ ଦରବାରର ସେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ସମ୍ପାଦକ । ସେ ବିଭିନ୍ନ ଓଡ଼ିଆ ମଞ୍ଚ ନାଟକ, ଦୂରଦର୍ଶନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏବଂ କଥାଚିତ୍ରମାନଙ୍କରେ ଜଣେ ବ୍ୟଙ୍ଗକବି ତଥା ବିଚାରକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ପେଶା ସେ ଭାରତୀୟ ଡାକ ବିଭାଗର ଜଣେ କର୍ମଚାରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି । ବ୍ୟଙ୍ଗ ସାହିତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ହୋତାଙ୍କ ରଚିତ ଅନେକ କ୍ଷୁଦ୍ର ବ୍ୟଙ୍ଗ ପୁସ୍ତକ ରହିଛି । ସେ ବିଭିନ୍ନ ମଞ୍ଚରେ ତାଙ୍କର ବ୍ୟଙ୍ଗ କବିତାମାନ ଉପସ୍ଥାପନା କରିବା ସହ ଛୋଟ ଛୋଟ ହସ କଥା ଉପସ୍ଥାପନା କରିଥାନ୍ତି । ଦୂରଦର୍ଶନ ଜ୍ଞାନ ହୋତା ଓଡ଼ିଆ ଦୂରଦର୍ଶନର କିଛି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ବିଚାରକ ତଥା ଅତିଥି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଓ ଟିଭିରେ ପ୍ରସାରିତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଦ ଗ୍ରେଟ୍ ଓଡ଼ିଶା ପଲିଟିକାଲ ସର୍କସ୍‌ର ଆରମ୍ଭରୁ ଜଣେ ବିଚାରକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଆସୁଥିଲେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ବିଚାରକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉଚ୍ଛେ ହେବାପରେ ଜ୍ଞାନ ହୋତା ଜଣେ ଅତିଥି ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି । ତରଙ୍ଗ ମ୍ୟୁଜିକରେ ପ୍ରଚାରିତ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଜ୍ଞାନହୋତା ନିୟମିତ ଅତିଥି ତଥା ବ୍ୟଙ୍ଗ କବିତା ଉପସ୍ଥାପନା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ପ୍ରମେୟ ନ୍ୟୁଜ୍ ୭ରେ ପ୍ରସାରିତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ବ୍ୟଙ୍ଗଷ୍ଟାରରେ ଜ୍ଞାନ ହୋତା ଜଣେ ବିଚାରକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । କଥାଚିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ହୋତା ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ସତ୍ୟ ମେବ ଜୟତେରେ ବ୍ୟଙ୍ଗ କବି ଜାପାନୀ ବାବୁ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ଅଟୋ ଚଳାଉଥିବା ଜଣେ ସାଧରଣ ଯୁବକକୁ ରାଜନୀତିକୁ ଆଣି ନିର୍ବାଚନ ଜିତାଇବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଲାଲ୍ସୋତ୍ ଏକ ଭାରତୀୟ ପୌରପାଳିକା   ଅଟେ । ଏହା ରାଜସ୍ଥାନର ଦଉସ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ଲାଲ୍ସୋତ୍ ୨୬.୫୬୪୯ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୬.୩୨୮୩ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୯୯୭ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ଲାଲ୍ସୋତ୍ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୨୮୨୭୮ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୧.୮୮% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୮.୧୨% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ଲାଲ୍ସୋତ୍ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୫୮.୭୪% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୬.୧୦% ପ୍ରତିଶତ ଅଧିକ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୬.୮୦% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୧.୯୪% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୮.୧୮% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ହିନ୍ଦୀ ଲାଲ୍ସୋତ୍ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବାହାଦୁର ପେଣ୍ଠ ଏକ ଶସ୍ୟ ଶାମଳ ଗ୍ରାମ  ଏହା ଓଡ଼ିଶାର ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ତିତ  ଗ୍ରାମରେ ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚ ଶହରୁ ଅଧୀକ ଲୋକ ବାସ କରନ୍ତି  ଏଠାରେ ହିନ୍ଦୁ ସଂପ୍ରଦାୟର ରେଡ୍ଡି ଜାତିର ଲୋକମାନେ ବାସକରନ୍ତି  ଏମାନେ ଭାଇଭାଇ ପରି ଚଳନ୍ତି  ଚାଷ କାମ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକଙ୍କର ଜୀବିକା  କିଛି ଲୋକ ସରକାରୀ, ବେସରକାରୀ ଚାକିରୀ କରନ୍ତି  କିଛି ଯୁବକ ଅନ୍ୟ ସହର ଯେମିତି ଚେନ୍ନାଇ, ବେଙ୍ଗଲୂରୁ ଏବଂ ହାଇଦ୍ରାବାଦ ସହର ଗୁଡିକରେ କଂଷ୍ଟ୍ରକସନ କାମ କରନ୍ତି  ଅନ୍ୟ କେତେ ଯୁବକ ବାହାର ଦେଶରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରନ୍ତି  ଏହି ଗ୍ରାମରେ ବିସ୍ତୃତ ଧାନଜମି ରହିଛି  ଚାଷୀମାନେ ପ୍ରଚୁର ଧାନ ଉତ୍ପାଦନ କରନ୍ତି ଏବଂ କିୟାଫୁଲ ଏଠାର ମୁଳ ଆଦାୟ ଅଟେ  ବାହାଦୁର ପେଣ୍ଠର ପୁର୍ବରୁ ଭୈରବୀ ମନ୍ଦିର ଓ ପରେ ଶିବ ମନ୍ଦିର ରହିଛି  ଗ୍ରାମ ମଝିରେ ଚଊଁରା, ଭୋଜଗୋବିନ୍ଦ ଘର ଏବଂ ଗୋଟିଏ ମଣ୍ଡପ ଅଛି  ଗ୍ରାମଦେଇ ମୁଖ୍ୟ ରାସ୍ତାଟି ବିଶ୍ୱନାଥପୁରଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମପୁର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇଛି  ଏହା ଏକ ପିଚୁ ରାସ୍ତା  ପ୍ରତ୍ୟହ ଏହି ରାସ୍ତା ଦେଇ ଶହ ଶହ ଗାଡି, ସାଇକେଲ, ମୋଟର ସାଇକେଲ, ବସ, ଟ୍ରକ ଆଦି ଚଳାଚଳ କରେ  ଗ୍ରାମରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଥମିକ ବିଧ୍ୟାଳୟ ରହିଛି  ଏଠାରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ବିଶ୍ୱନାଥପୁର ଓ ହରଡଙ୍ଗ ଉଚ୍ଛବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢନ୍ତି  ଗ୍ରାମର ଉତ୍ତରରେ ଗୋଟିଏ କଲେଜ ଅଛି  ଗ୍ରାମରେ ଗ୍ରାମବିକାଶ ସଂସ୍ତାଦ୍ୱାରା ଜଲ ଓ ପରିମଳ ଯଜନା କରାଯାଇଅଛି  ଏହାଦ୍ୱାରା ଗ୍ରାମର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଲେଟିନ ବାତରୁମ ଏବଂ ପିଇବା ପାଣିର ସୁବିଧା କରାଯାଈଅଛି  ଗମନାଗମନ ଏହା ବ୍ରହ୍ମପୁର ଠାରୁ ୧୮ କି.ମି. ଦୂର ଦଅବସ୍ଥିତ । ଶିକ୍ଷା ଏକ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଛି । ସଂସ୍କୃତି ଏହି ଗାଆଁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଶିବ ମନ୍ଦିର, ତ୍ରିନାଥ ମନ୍ଦିର ଅଛି । ଏଠାରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଜାଗର ମେଳା , ଦୋଳ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଓବେଟିକୋଲିକ ଏସିଡ  , ଓକାଲିଭା ବ୍ରାଣ୍ଡ ନାମରେ ବିକ୍ରି ହେଉଛି, ପ୍ରାଥମିକ ବିଲିୟାରି କୋଲାଞ୍ଜାଇଟିସ୍ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଏକ ଔଷଧ । ଏହା ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନ ହେଲେ ସାଧାରଣତଃ ଉର୍ସୋଡିଅକ୍ସିକଲିକ ଏସିଡ୍ ସ‌ହିତ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଗଲୁଏବଂ ଥକାପଣ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଯକୃତ ସମସ୍ୟା ହୋଇପାରେ । ଏହା ପିତ୍ତ ଅମ୍ଳ ବା ବାଇଲ ଏସିଡର ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ରୂପ ଏବଂ ଫାର୍ନେସଏଡ୍ ଏକ୍ସ ରିସେପ୍ଟର   ସହିତ ସଂଲଗ୍ନ ହୋଇ ଯକୃତର ପିତ୍ତ ଉତ୍ପାଦନ ହ୍ରାସ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ। ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ଆମେରିକା ଏବଂ ୟୁରୋପରେ ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଓବେଟିକୋଲିକ ଏସିଡ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରତି ମାସରେ ଏହା ପିଛା ପ୍ରାୟ ୨,୪୦୦ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ରାଶିର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୮,୦୦୦ ଡଲାର ଅଟେ ।
ହିରାଲାଲ ଘାସୁଲାଲ ଗାଏକୱାଡ  (ଜନ୍ମ 29 ଅଗଷ୍ଟ 1923- ପରଲୋକ 2 ଜାନୁୟାରୀ 2003 ) ଜଣେ ଭାରତୀୟ କ୍ରିକେଟର  । ସେ ଭାରତ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଟେଷ୍ଟ 1952 ମସିହାରେ ଖେଳିଥିଲେ ।
ବାପା ଆଇସିୟୁରେ ଅଛନ୍ତି, ୨୦୨୧ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଅରୁଣ ସାହୁ । ଦେବୀଦତ୍ତ ମହାନ୍ତି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ, ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ଓ ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ତାପସ ସରଘରିଆ । ସଙ୍ଗୀତକାର ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଜଗଜିତ ପାଲ ଓ ମିତାଲି ସରଘରିଆ । ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଲେଙ୍କା, ସାତ୍ୟକି ମିଶ୍ର, ରତମ ମେହେର, ଉଷସୀ ମିଶ୍ର, ମଧୁମିତା ମହାନ୍ତି, ଶୁଭ୍ରାଂଶୁ, କୁନି ମିଶ୍ର, ଶକ୍ତି ବରାଳ, ଅନନ୍ତ ମିଶ୍ର, ସରୋଜ ଦାସ, କୁନାଲ ପଟ୍ଟନାୟକ, ଇଲୁ ବାନାର୍ଜୀ, ଦେବୀ ମିଶ୍ର, ତ୍ରିଭୁବନ ଗୁଡ଼ିଆ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ୩୧ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୨୧ରେ ତରଙ୍ଗ ଟିଭି ଓ ତରଙ୍ଗ ପ୍ଲସ୍‌ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଅଭିନୟ ଜଗଜିତ ପାଲ ମିତାଲି ସରଘରିଆ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଲେଙ୍କା ସାତ୍ୟକି ମିଶ୍ର ରତମ ମେହେର ଉଷସୀ ମିଶ୍ର ମଧୁମିତା ମହାନ୍ତି ଶୁଭ୍ରାଂଶୁ ନାୟକ କୁନି ମିଶ୍ର ଶକ୍ତି ବରାଳ ଅନନ୍ତ ମିଶ୍ର ସରୋଜ ଦାସ କୁନାଲ ପଟ୍ଟନାୟକ ଇଲୁ ବାନାର୍ଜୀ ଦେବୀ ମିଶ୍ର ତ୍ରିଭୁବନ ଗୁଡ଼ିଆ କାହାଣୀ ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର । ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଓ ଦେବୀଦତ୍ତ ମହାନ୍ତି ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ସ୍ୱୟମ ପାଢ଼ୀ, ଅଭିଜି ମଜୁମଦାର, ଅମ୍ରିତା ନାୟକ, କରୁଣାକର ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଭୁଲ୍ ବୁଝିବନି ମତେ, ୨୦୧୦ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଆଳୟ ମହାନ୍ତି ଏବଂ ରଚିତା ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ । ଆଳୟ ମହାନ୍ତି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଡଃ ରଜନୀ ରଞ୍ଜନ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । କୁନାଲ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଦେବାଶିଷ ପାତ୍ର, ପ୍ରିୟଙ୍କା ଏବଂ ଆମେଲି ପଣ୍ଡା । ମିହିର ଦାସ, ଅପରଜିତା ମହାନ୍ତି, ଅଜିତ ଦାସ, ରାଇଚରଣ ଦାସ, ଅଭୟ ମହାନ୍ତି, ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ, କାଶି ରଥ, ସମରେଶ ରାଉତରାୟ, ଗୁମନ ସିଂହ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଦେବାଶିଷ ପାତ୍ର ପ୍ରିୟଙ୍କା ଆମେଲି ପଣ୍ଡା ମିହିର ଦାସ ଅପରଜିତା ମହାନ୍ତି ଅଜିତ ଦାସ ରାଇଚରଣ ଦାସ ଅଭୟ ମହାନ୍ତି ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ କାଶି ରଥ ସମରେଶ ରାଉତରାୟ ଗୁମନ ସିଂହ କାହାଣୀ ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ପ୍ରଶାନ୍ତ ପାଢ଼ୀ । କୁମାର ବାପି, ତପୁ ମିଶ୍ର, କୃଷ୍ଣ ବେଉରା, ବିଭୁ କିଶୋର ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଜେନାମଣି ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପାଖରେ ଲାଗୁଥିବା ଏକ ଶୁଖିଲା ଭୋଗ  (ନୈବେଦ୍ୟ), ଯାହାକି ଛପନ ଭୋଗରୁ ଅନ୍ୟତମ  ।
ଯତୀନ ଦାସ  (ଜନ୍ମ: ୦୨ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୪୧) ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲାର ବାରିପଦାସ୍ଥିତ ଦେଉଳସାହିଠାରେ ଜନ୍ମିତ ଜଣେ ଚିତ୍ରଶିଳ୍ପୀ  । ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ଚିତ୍ରକଳା ପାଇଁ ସେ ପଦ୍ମଭୂଷଣ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଛନ୍ତି । ଜୀବନୀ ଯତୀନ, ପିତା ଗୋପୀନାଥ ଦାସ ଓ ମାତା ଭବାନୀଙ୍କର ଚତୁର୍ଥ ସନ୍ତାନ ଭାବରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଡାକନାମ ଥିଲା  'ଯଚା' , ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ  'ପାଗଳା'  ମଧ୍ୟ ଡକା ଯାଉଥିଲା । ସେ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ର ଉପ୍ରା ବିଦ୍ୟଳୟ ଓ ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ବିଦ୍ୟାପୀଠରୁ ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ । ସ୍କୁଲ ବେଳୁ, ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବାରେ ତାଙ୍କର ସଉକ ଥିଲା । ମାଟ୍ରିକ ପାସ କଲା ପରେ, ବାରିପଦାର ଏମ୍.ପି.ସି କଲେଜରୁ ଆଇ.ଏସ.ସି ପାସ କରି, ସେ ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଚାନୁଯାୟୀ ଜେ.ଜେ.କଲେଜ ଅଫ ଆର୍ଟସରେ ଆର୍କିଟେକ୍ଚର ପଢ଼ିଥିଲେ । ବର୍ଷେ ପରେ ମଡର୍ଣ୍ଣ ଆର୍ଟ ପଢ଼ିବାକୁ ଜିଦ୍ ଧରିବାରୁ, ବାପା ପଢ଼ା ଖର୍ଚ୍ଚ ଦେବା ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ । ତତକାଳୀନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରି, ଅର୍ଥ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ ଓ ବିଜୁବାବୁ ଅର୍ଥ ମଧ୍ୟ ମଞ୍ଜୁର କରିଥିଲେ । ମଡର୍ଣ୍ଣ ଆର୍ଟ ପାଠରେ ସେ ପ୍ରଫେସର ଏସ. ବି. ପାଲିକରଙ୍କ ସାନିଦ୍ଧ ଲାଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଚିତ୍ରକଳା ପାଇଁ ସେ ବହୁସ୍ଥାନରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇଥିଲେ । ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜ୍ୟପାଳଙ୍କଦ୍ୱାରା ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇ ଫିନଲ୍ୟାଣ୍ଡର ହେଲେସିଙ୍କିଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଥିବା ଯୁବ ମହୋତ୍ସବରେ ଯୋଗଦେବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା । ଦିଲ୍ଲୀରୁ ମସ୍କୋ ଗସ୍ତଖର୍ଚ୍ଚ ପାଇଁ ଅର୍ଥାଭାବ ଯୋଗୁଁ, ସେଥିରୁ ତାଙ୍କ ନାଁ କଟି ଯାଇଥିଲା । ପୁଣି ବିଜୁବାବୁଙ୍କ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ଓ ଅର୍ଥ ସାହାଯ୍ୟ ବଳରେ ସେ ହେଲେସିଙ୍କି ଯାଇ ପାରିଥିଲେ । ୧୯୬୨ମସିହାରେ ସେ ଆର୍ଟସ୍କୁଲରୁ ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପାସ କରିଥିଲେ । ପାସ କରିବା ପରେ, ମୁମ୍ବାଇର ଭୁଲାଭାଇ ବାଟଲିୱଲା ତାଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁଡିଓ କରିବାକୁ ଘରଟିଏ ଯୋଗାଇଦେଲେ । ଏଥି ମଧ୍ୟରେ  'ରାଣ୍ଡମ ସ୍କେଚ'  ଚିତ୍ର ପଦ୍ଧତିରେ ସେ ପାରଙ୍ଗମ ହୋଇ ପାରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଭାରତ ତଥା ବିଦେଶରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେବାକୁ ହୋଇଥିଲା । ସେ ଭାଗ ନେଇ ଥିବା କିଛି ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ହେଲା ପ୍ୟାରିସ  (୧୯୭୧), କେସେଲ (୧୯୭୫) ଓ ଭେନିସ  ୧୯୭୮  । ବିଭିନ୍ନ ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ ତରଫରୁ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଭାଷଣ ଦେବାକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଆସିଥିଲା । କ୍ରମେ ସେ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବାଞ୍ଚଳ ରାଜ୍ୟ ସମୂହର ହସ୍ତଶିଳ୍ପ ବୋର୍ଡ଼, ରୁଷିଆରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିବା ଭାରତ ମହୋତ୍ସବର ପରାମର୍ଶଦାତା ଓ ବିଭିନ୍ନ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଉତ୍ସବର ଜୁରୀ ଭାବରେ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ । ଦେଶବିଦେଶରେ ପରିଚିତ ଯତୀନ ନିଜ ଜନ୍ମମାଟି ଓଡ଼ିଶା ସହ ସବୁବେଳେ ଜଡ଼ିତ ରହି ଆସିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କରି ନେତୃତ୍ୱରେ ବାରିପଦାରେ  'ମୟୁରଭଞ୍ଜ କଲଚରାଲ ଡେଭେଲପମେଣ୍ଟ ଫାଉଣ୍ଡେସନ'  ଓ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ  'ଯତୀନ ଦାସ ସେଣ୍ଟର ଫର ଆର୍ଟସ'   (୧୯୯୭) ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି  । ଯତୀନ ଦାସ ସେଣ୍ଟର ଫର ଆର୍ଟସରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ  'ମିଟ ଦ ଆର୍ଟିଷ୍ଟ'  କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ । ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବା ବ୍ୟତିତ ରୋଷେଇ କରିବାରେ ଓ ପରିବେଶ ସଫାରଖିବାରେ ତାଙ୍କର ରୁଚି ରହିଛି । ବିଞ୍ଚଣା  (ପଙ୍ଖା) ସଂଗ୍ରହ କରିବା, ଯତୀନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଏକ ସଉକ  । ସେ ଦେଶବିଦେଶର ୫୦୦୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ହାତ ତିଆରୀ ବିଞ୍ଚଣା ସଂଗ୍ରହ କରିଛନ୍ତି । ପରିବାର ଯତୀନ ପ୍ରଥମେ ଲେଖିକା ବର୍ଷା ଦାସଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ନନ୍ଦିତା ଦାସ ଜଣେ ଅଭିନେତ୍ରୀ । ପରେ ସେ ବିଦିଷା ରାୟ ଦାସଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କଠାରୁ ଯତୀନଙ୍କର ଏକ ପୁଅ ଅଛି । ପୁସ୍ତକ ଯତୀଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶ ପାଇସାରିଛି । ଦ ଆର୍ଟ ଅଫ ଯତୀନ ଦାସ - ୨୦୦୩ (ରୋଲି ବୁକ୍ସ) ପୋଏମ୍ସ ବାୟ ଯତୀନ ଦାସ - ୧୯୭୨ (ରାଇଟର୍ସ ୱାର୍କସପ, କଲିକତା) ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର ପଦ୍ମଭୂଷଣ - ୨୦୧୨ ଡି.ଲିଟ  ଉତ୍କଳ ସଂସ୍କୃତି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ‌  - ୨୦୦୮ ଭାରତ ନିର୍ମାଣ ପୁରସ୍କାର - ୨୦୦୭ ଧର୍ମପଦ ପୁରସ୍କାର - ୨୦୧୩  (ଓଡ଼ିଶା ଲଳିତ କଳା ଏକାଡେମୀଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ) ବିବାଦ #ମିଠୁ ଅଭିଯାନକ୍ରମେ ଯତୀନ ଦାସଙ୍କ ନାଁରେ ପରିବେଶବିତ୍‌ ନିଶା ବୋରା ଯୌନ ନିର୍ଯାତନା ଅଭିଯୋଗ ଆଣିଥିଲେ  । ଯତୀନ ଦାସ ଏହି ଅଭିଯୋଗକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିଥିଲେ ।
ସଂଘମିତ୍ରା ମହାନ୍ତି  ୧ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୫୩   ୨ ଜୁଲାଇ ୨୦୨୧  ଜଣେ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ବିଜ୍ଞାନ ଅଧ୍ୟାପିକା ଓ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ କୁଳପତି ଥିଲେ । ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନରେ ଏମ୍ ଏସ୍ ସି ଏବଂ ପି ଏଚ ଡି ଯୋଗ୍ୟତା ହାସଲ କଲାପରେ, ସେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର କମ୍ପ୍ୟୁଟର ବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗରେ ଅଧ୍ୟାପିକା, ପ୍ରଧ୍ୟାପିକା ଏବଂ ପ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ୧୯୮୬ରୁ ୨୦୧୧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଆର୍ଟିଫିସିଆଲ ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ, ନ୍ୟାଚୁରାଲ ଲାଙ୍ଗୁଏଜ ପ୍ରୋସେସିଂ,ଏବଂ ରେ ଗବେଷଣା କରିଛନ୍ତି । ସେ ଭାରତୀୟ ଭାଷା ବିଜ୍ଞାନରେ ଗବେଷଣା କରି ୧୩ଟି ପେଟେଣ୍ଟ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ୧୩୨ଟିରୁ ଅଧିକ ଗବେଷଣାତ୍ମକ ସନ୍ଦର୍ଭ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି । ତାଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ୭୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଛାତ୍ର ଛାତ୍ରୀ ଏମ୍ ଇ, ଏମ୍ ଟେକ୍ ଏବଂ ପି ଏଚ୍ ଡି ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଶେଷ କରିଛନ୍ତି । ଦେଶ ଓ ବିଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନମାନଙ୍କୁ ସେ ଶିକ୍ଷା ଓ ଗବେଷଣା ସମ୍ବଦ୍ଧୀୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କ୍ରମେ ଯୋଗଦେଇଛନ୍ତି । ସେ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଓ କାରିଗରୀରେ ତାଙ୍କର ଗବେଷଣା ଓ ଅବଦାନ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ବିଜ୍ଞାନ ଏକାଡେମୀ, ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ୨୦୧୨ ମସିହା ପାଇଁ ସାମନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଛନ୍ତି । ସେ ଉଇମେନ୍ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ସୋସାଇଟି, ଇଉନାଇଟେଡ କିଙ୍ଗଡମର ଫେଲୋ   ଥିଲେ । ପ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟା ମହାନ୍ତି ୨୦୧୧ରୁ ୨୦୧୪ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଶା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର କୁଳପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନା କରିଛନ୍ତି । ୨୦୧୬ ଜାନୁଆରୀଠାରୁ ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଜ୍ଞାନ ଏକାଡେମୀର ସଭାପତି ହୋଇଅଛନ୍ତି । ୨୦୨୧ ମସିହାରେ କରୋନାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ସେ ୧୯୫୩ ମସିହା ଏପ୍ରିଲ ୧ ତାରିଖରେ ଓଡ଼ିଶାର କଟକ ସହରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପୁତନା  ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ  ଅର୍ଥ ପଚନ  ଜଣେ ରାକ୍ଷସୀ ଥିଲେ ଓ ଭାରତୀୟ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କଦ୍ୱରା ନିହତ ହୋଇଥିଲେ । ପୁତନାଙ୍କୁ କେହି କେହି କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଧାଈମା କ‌ହନ୍ତି ଯେହେତୁ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିଜର ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରେଇଥିଲେ ଯଦିଓ ବିଷାକ୍ତ କ୍ଷୀର ସାହାଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପୁତନାର ଅସଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା । କ୍ଷୀର ଦେଇ ମାତୃସ୍ନେହର ଚରମ ନିଦର୍ଶନ ପୁତନା ଦେଖେଇଥିଲେ, ଯଦିଓ ତାଙ୍କର ଅସତ୍ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା । ବିଭିନ୍ନ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କଠାରେ ଅବଶେଷରେ ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କରିଦେଇଥିଲେ । ପୁତନାଙ୍କୁ ଏକ ଶିଶୁ ରୋଗ ବା କାମନାର ପକ୍ଷୀ ବା ଦୁଷ୍ଟ ମାତା ଭାଗରେ ବିଭିନ୍ନ ପୁରାଣମାନଙ୍କରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି । ତାଙ୍କୁ ମାତୃକା ଦଳରେ ରଖାଯାଇଛି ଓ ୟୋଗିନୀ ବା ଗ୍ରହଣୀ ଦଳରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି । ପୁରାତନ ଭାରତୀୟ ଧର୍ମ ଗ୍ରନ୍ଥମାନଙ୍କରେ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ରୋଗ ଦାଉରୁ ଦୂରରେ ରଖିବା ପାଇଁ ପୁତନା ପୂଜା କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି । ଆଉ ମଧ୍ୟ ପୁତନାମାନଙ୍କର ଏକ ଦଳ ଥିବା ମଧ୍ୟ ଲେଖାଅଛି । ଶବ୍ଦ ବ୍ୟତ୍ପତ୍ତି ପୁତନା ଶବ୍ଦରେ ଥିବା ପୁତ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ପରିସ୍କୃତ; ଯାହାର ଅର୍ଥ ବାହାରୁଛି ଯିଏ ପରିସ୍କାର କରେ । ଅନ୍ୟ ଏକ ଅର୍ଥରେ ପୁତ ଅର୍ଥ ଏକ ପ୍ରକାର ନର୍କର ନାମ ଯାହା ପିତାମାତାଙ୍କର ପୁଅଙ୍କ ସ‌ହିତ ସମ୍ପର୍କ ରଖିଥାଏ । ହର୍ବର୍ଟଙ୍କ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କର ମାତୃକା ‌ସ‌ହିତ ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା ଓ ମାତୃତ୍ୱ ସ‌ହିତ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା । ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ମତରେ ପୁତନା ଅର୍ଥ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ‌ଯୁକ୍ତ ପୂଜ ଯାହା ଘାଆମାନଙ୍କରୁ ବାହାରେ । ଶିତଳା ଦେବୀଙ୍କର ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ପୁତନାଙ୍କର ଚିତ୍ରଣ ମଧ୍ୟ ହୋଇଛି । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ପୁତନା ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥା ଅନେକ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ଯଥା:- ଭାଗବତ ପୁରାଣ, ହରିବଂଶ, ବ୍ରହ୍ମ ବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣ, ବିଷ୍ଣୁ ପୁରାଣ, ଗର୍ଗ ସଂହିତା ଓ ପ୍ରେମ ସାଗର । ପୁତନା  (ପୁତନୀ) ଅସୁରୁଣୀଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମାମୁ କଂସ ପଠେଇଥିଲେ ଭଣଜା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ  । ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦରୀ ନାରୀ ବେଶରେ ପୁତନା ଗୋକୁଳର ବ୍ରଜଧାମକୁ ଯାଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଯୋଗୁ ତାଙ୍କୁ ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବରେ ଗୋପାଳକମାନଙ୍କର ଭ୍ରମ ହୋଇଥିଲା । କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପାଳିତା ମାତା ଯଶୋଦା ପୁତନାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ମୋହିତ ହୋଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରେଇବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲେ । ପୁତନା ନିଜ ସ୍ତନରେ ମଣ୍ଡନ ନାମକ ଏକ ନିଶା ଦ୍ରବ୍ୟ ବୋଳିଦେଇ ଆସିଥିଲେ ଯାହା ଫଳରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ସୁନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥାଅନ୍ତି । କିନ୍ତୁ କୃଷ୍ଣ ପୁତନାଙ୍କର ସ୍ତନ‌କୁ ଚିପିଦେଇ ସେହି ପଥରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ହରଣ କରିଥିଲା । ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ପୁତନାଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ ନିଜର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବତାର ସ‌ହ ପୁତନାର ସାକ୍ଷାତ ହେବାର ବରଦାନ ଦେଇଥିଲେ । ଅତ୍ୟଧିକ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅଧିର ହୋଇ ପୁତନା ସ୍ତନ ଉପରେ କୃଷ୍ଣ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ବିକଳରେ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ଅବଶେଷରେ ପୁତନାର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ତା ପୂର୍ବରୁ ସେ ନିଜର ରାକ୍ଷସୀ ଆକାର ଧାରଣ କରି ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଉପାଡ଼ି ତିନି ଯୋଜନ ଦୂରକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଇଥିଲେ । ବ୍ରଜବାସୀମାନେ ପୁତନାର ହାଡ଼ ଓ ପାଦକୁ ମାଟିରେ ପୋତିଦେଲେ ଓ ମାଂସ, ଚର୍ମ ଇତ୍ୟାଦି ପୋଡ଼ିଦେଲେ । ସେହି ଅଗ୍ନିଶିଖାରୁ ସୁବାସିତ ସୁଗନ୍ଧ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଗଲା ଯେହେତୁ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରେଇଥିଲେ । ଏହି କାରଣରୁ ଯଶୋଦାଙ୍କ ସ‌ହିତ ପୁତନାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପାଳିତା ମାତା ଆଖ୍ୟା ଦିଆଯାଏ ।
ଯା ଦେବୀ ସର୍ବ ଭୂତେଷୁ - ୧୯୮୯ ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ।
ମୋହନ ଜେନା  (ଜନ୍ମ: ୧୪ ଜୁଲାଇ ୧୯୫୭) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ  । ସେ ଓଡ଼ିଶାର ଯାଜପୁର ଲୋକ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ଜଣେ ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ପ୍ରଥମେ ୧୪ଶ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇ ପରେ ୧୫ଶ ଲୋକ ସଭାକୁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଜନ୍ମ ଓ ପରିବାର ମୋହନ ଜେନା ୧୪ ଜୁଲାଇ ୧୯୫୭ରେ ଓଡ଼ିଶାର ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପା ଗୋକୁଳି ଜେନା ଓ ମାଆ ଗେହ୍ଲାରାଣୀ ଜେନା । ସେ ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ହରପ୍ରିୟା ପାଣିଗ୍ରାହିଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ରାଜନୀତି ସେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସମାଜ ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶେଷ କରିବାପରେ ରାଜନୀତିରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ୧୯୯୨ରୁ ୧୯୯୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଓଡ଼ିଶା ଯୁବ ଜନତା ଦଳର ସାଧାରଣ ସମ୍ପାଦକ ଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ୧୯୯୪ରୁ ୧୯୯୮ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜନତା ଦଳର ସମ୍ପାଦକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୦୪ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ଯାଜପୁର ଲୋକ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୧୪ଶ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଏହାପରେ ପୁଣି ୨୦୦୯ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ୧୫ଶ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଗ୍ରହ ଓ ଉପଗ୍ରହ ମାନଙ୍କର ଶକ୍ତ ଓ ପଥୁରିଆ ବାହ୍ଯ ଆବରଣକୁ ଅଶ୍ମମଣ୍ଡଳ   କୁହାଯାଏ । ପୃଥିବୀରେ ଏହା ସାଧାରଣତଃ କ୍ରଷ୍ଟ ଓ ମାଣ୍ଟଲର ଉପରିଭାଗକୁ କୁହାଯାଏ  ଏହାକୁ ପୁଣି ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଏ  ପ୍ରଥମଟି ହେଲା ମହାସାଗରୀୟ ଅଶ୍ମମଣ୍ଡଳ ଓ ଦ୍ବତୀୟଟି ହେଲା ମହାଦେଶୀୟ ଅଶ୍ମମଣ୍ଡଳ ।
ଟର୍ଟିକଲିସ  ନାମ ଦିଆଯାଏ ଯେତେବେଳେ ବେକ ମୋଡ଼ିହୋଇ ଗୋଟିଏ ଅସାଧାରଣ ସ୍ଥାନରେ ରହିଥାଏ । ସାଧାରଣତ ମୁଣ୍ଡ ଗୋଟିଏ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଥାଏ ଓ ସାମନାକୁ ଝୁଙ୍କି ହୋଇ ରହିଥାଏ, ଯଦିଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅବସ୍ଥାନ ହୋଇପାରେ  ଯନ୍ତ୍ରଣା କିମ୍ବା ଜ୍ୱର ହୋଇପାରେ  ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଅବସ୍ଥା ସ୍ୱଳ୍ପ ମିଆଦି କିମ୍ବା ଦୀର୍ଘ ମିଆଦି ହୋଇପାରେ  ଏହାର କାରଣ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ହୋଇପାରେ, ସ୍ଥିତାବସ୍ଥା ବା ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ । ସାମାନ୍ୟ ସ୍ଥାନୀୟ ଆଘାତ, ବେକ ମାଂସପେଶୀରେ ସ୍ପାଜ୍ମ, ବିନାଇନ ପାରୋକ୍ସିସମାଲ ଟର୍ଟିକଲିସ, କେତେକ ଔଷଧ, ଖପୁରୀ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିକ ଚାପ ଓ କନଭର୍ସନ ଡିଜଅର୍ଡ଼ର ଇତ୍ୟାଦି କାରଣରୁ ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଟର୍ଟିକଲିସ ହୁଏ । ଅସ୍ଥି ବେମାରୀ, ଚକ୍ଷୁ ସମସ୍ୟା, ସଂକ୍ରମଣ, ଚର୍ମରେ ସ୍କାର ଓ ଜନ୍ମଗତ ତୃଟି ଯୋଗୁ ସ୍ଥିତାବସ୍ଥା ଟର୍ଟିକଲିସ ହୁଏ ମାଂସପେଶୀ ସ୍ପାଜ୍ମ ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ କାରଣ  ସାଧାରଣ ପରୀକ୍ଷାଦ୍ୱାରା ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ  ସାମାନ୍ୟ ଆଘାତ ହେତୁ ହୋଇଥିଲେ ଅନେକ ସମୟରେ ଏହା ଚିକିତ୍ସା ବିନା କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସମାଧାନ ହୋଇଯାଏ  ଆଇବୁପ୍ରୋଫେନ କିମ୍ବା ପାରାସେଟାମୋଲ  (ଏସିଟାମିନୋଫେନ) ଏବଂ ସେକ ଦେଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଇପାରେ  ବେଞ୍ଜୋଡାଏଜେପିନ ଓ ବୋଟିକ୍ସ ଭଳି ଔଷଧ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇପାରେ ।ଫିଜିଓଥେରାପି ମଧ୍ୟ ଉପଯୋଗୀ ହୋଇପାରେ  କେତେକ କାରଣ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ  ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରାୟ ୯୦% ଲୋକ ଜୀବନର କୌଣସି ସମୟରେ ଟର୍ଟିକୋଲିସ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି  ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହିଳାମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି  ଜନ୍ମ ସମୟରେ ୧୦୦୦ ଜଣରେ ପ୍ରାୟ ୪ ଜଣ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ ହେଁ ଏହା ସବୁ ବୟସରେ ହୋଇପାରେ  ଲାଟିନ୍ ଭାଷାରେ ଟୋର୍ଟସ   ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ  "ବକ୍ର"  ଏବଂ କୋଲମ   ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ  "ବେକ" , ଏହି ଦୁଇଟି ମିଶି ଟର୍ଟିକଲିସ ଶବ୍ଦ ହୋଇଛି ।
ସମ୍ରାଟ କର  (ଜନ୍ମ ୫ ଜୁଲାଇ ୧୯୭୬) ଜଣେ ମାନସିକ ରୋଗ ବିଶେଷଜ୍ଞ  । ସେ ମାନସିକ ରୋଗ ବିଶେଷଜ୍ଞ ପ୍ରଫେସର ଗୋପାଳ ଚନ୍ଦ୍ର କର ଓ ଡକ୍ଟର ଗାୟତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କ ପୁତ୍ର । ତାଙ୍କର ଡାକ୍ତରୀ ଶିକ୍ଷା ପରେ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ ଯେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମନରେ ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା ରହିଛି , ମାନସିକ ଡାକ୍ତର ହେଉଛନ୍ତି କେବଳ ପାଗଳଙ୍କୁ ଚିକିତ୍ସା କରୁଥିବା ଡାକ୍ତର ଏବଂ ଅନେକ ଲୋକ ମାନସିକ ରୋଗର ଲକ୍ଷଣକୁ ଭୂତ, ପ୍ରେତଙ୍କ ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ ଭାବି ଗୁଣିଆର ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛନ୍ତି । ଲୋକମାନଙ୍କର ଏହି ଅନ୍ଧ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ  ମନକଥା ଜାଣନ୍ତୁ ,  ମନରେ ଅଛି କଅଣ ? ଓ ହିନ୍ଦୀଭାଷାରେ ମଧ୍ୟ  'ମନ୍ କି ବାତ୍ ଜାନିଏ'  ପୁସ୍ତକରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାନସିକ ରୋଗଗୁଡିକର କାରଣ ଓ ଚିକିତ୍ସା ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି । ମାନସିକ ରୋଗୀକୁ ପାଗଳ କହି ଅଛୁଆଁ ବୋଲି ଭାବିବା ଓ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବା ଅଦ୍ୟାବଧି ପରିଲକ୍ଷିତ ହେଉଛି । କିପରି ସେହି ମାନସିକ ରୋଗୀଙ୍କୁ ସମାଜର ମୁଖ୍ୟସ୍ରୋତରେ ସାମିଲ କରାଯାଇ ପାରିବ, ସେଥିପାଇଁ ସେ ରେଡ଼ିଓ, ଟେଲିଭିଜନ ଓ ସମ୍ବାଦପତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ମଧ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା ଜାରି ରଖିଛନ୍ତି । ବାଲ୍ୟ ଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା ସମ୍ରାଟ ରେଭେନ୍ସା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ କଲେଜ ଶିକ୍ଷା ଓ ମହାରାଜା କୃଷ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ଗଜପତି ଭେଷଜ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଏମ.ବି.ବି.ଏସ. ଶିକ୍ଷାଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି । ଏନ୍‌.ଟି.ଆର୍‌ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଏମ୍‌.ଡି ସାଇକାଅଟ୍ରି ଓ ଡକ୍ଟର ହରିସିଂହ ଗୌର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ, ସାଗରରୁ ପୋଷ୍ଟ ଗ୍ରାଜୁଏଟ୍‌ ସାଇକୋଲୋଜିକାଲ୍‌ କାଉନ୍ସେଲିଙ୍ଗ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଛନ୍ତି । ପରିବାର ସମ୍ରାଟ କର ଶୁଭଶ୍ରୀ ମିଶ୍ରଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ସ୍ନେହାଂଶ । ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ ଉଚ୍ଚକୋଟୀର ସନ୍ଦର୍ଭ ପାଇଁ ସେ ଶିକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରରେ ଓ ସମାଜସେବାରେ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ପାଇଛନ୍ତି ।
କମଲ କୁମାରୀ ବାରୋହା  ଅସମୀୟା ଭାଷା:            (୧୮୯୯-୧୯୭୮) ଆସାମ, ଥାଙ୍ଗଲର ଖୋଙ୍ଗିଆ ବାରୋହା ପରିବାରର କୂଳଦେବୀ ଥିଲେ  । ସେ ବୋରଲେଙ୍ଗୀ ସତ୍ରାରେ ମହେନ୍ଦ୍ରନାଥ ମହନ୍ତ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଲତା ମହନ୍ତଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ୧୯୧୭ ମସିହାରେ, ସେ ଖୋଙ୍ଗିୟା ବାରୋହା ପରିବାରର ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାରୋହାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଏହି ପରିବାର; ଆସାମର ସ୍ୱାର୍ଥ, ସଂସ୍କୃତି ଏବଂ ପରମ୍ପରାର ସଂଗ୍ରହାଳୟ ଭାବରେ ଉଭା ହୋଇଥିବା ପରିବାର ଅଟେ । ଜଣାଶୁଣା ଭାରତୀୟ ଉଦ୍ୟୋଗୀ, ଚା ଉଦ୍ୟାନର ମାଲିକ ଏବଂ ଚାଣକ୍ୟ ହେମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସାଦ ବାରୋହା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ । ୧୯୩୮ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଚା  ବଗିଚା ଚଳାଇବାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ନିଜ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପାରିବାରିକ ସମ୍ପତ୍ତି ବଜାୟ ରଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ବଡ଼ ପରିବାରକୁ ଏକାକୀ ସମ୍ଭାଳିବାକୁ ପଡିଥିଲା । ନିଜର ବ୍ୟବସାୟକୁ ଚଳାଇବା ପାଇଁ ସେ ଇଂରାଜୀରେ ଶିକ୍ଷା ନେବା ସହିତ ଚା ' ଶିଳ୍ପର ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ନେଇଥିଲେ । କେ କେ ଫାଉଣ୍ଡେସନ ୧୯୯୦ ମସିହାରେ କମଲ କୁମାରୀ ଫାଉଣ୍ଡେସନ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସ୍ମୃତିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା । କଳା, ସଂସ୍କୃତି, ସାହିତ୍ୟ, ବିଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଅବଦାନ ପାଇଁ ୧୯୯୧ ମସିହାରୁ ଏହା କମଲ କୁମାରୀ ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରୁଛି । ଫାଉଣ୍ଡେସନ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ହେଉଛି : ସାମ୍ବାଦିକତା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାରୋହା ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ।
ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ଟ୍ରେନ  ହିନ୍ଦୀ ଓ ମରାଠୀ :           , ଗୁଜୁରାତି :             , ବେଙ୍ଗଲି :           , :           , କାନାଡା :                , ତାମିଲ :                    , ତେଲୁଗୁ :                 ପ୍ରକୃତରେ ଭାରତୀୟ ରେଳ ବିଭାଗ ତରଫରୁ ଚାଲୁଥିବା ୪ ଯୋଡ଼ା ଟ୍ରେନ । ୨୦୧୧-୧୨ ରେଳ ବଜେଟରେ ଘୋଷିତ ହେଇଥିବା ଏହି ଟ୍ରେନ ସମୂହର ପରିକଳ୍ପନା ସ୍ୱାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦଙ୍କ ୧୫୦ ତମ ଜନ୍ମ ବାର୍ଷିକୀ ପାଳନକୁ ସ୍ମରଣୀୟ କରିବା ପାଇଁ ହେଇଥିଲା । ସେହି ୪ଟି ରୁଟ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଆସାମର ଦିବ୍ରୁଗଡରୁ କନ୍ୟାକୁମାରୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଛି । ଏହା ଭାରତରେ ଚାଲୁଥିବା ସବୁଠୁ ଦୀର୍ଘ ରୁଟ ଓ ପୃଥିବୀର ୯ ତମ ଦୀର୍ଘ ରୁଟ । ଏହି ୪ଟି ଯାକ ଟ୍ରେନ ବର୍ତ୍ତମାନ ସାପ୍ତାହିକ ଭିତ୍ତିରେ ଚାଲେ । ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ଟ୍ରେନର ତାଲିକା ଜୁଲାଇ ୨୦୧୩ ଯାଏ ୪ ଯୋଡ଼ା ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ଚଳୁଥିଲା । 15905/15906 - ଦିବ୍ରୁଗଡ - କନ୍ୟାକୁମାରୀ ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ଟ୍ରେନ 19567/19568 - ଓଖା - ତୁତିକୋରିନ ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ 19027/19028 - ବାନ୍ଦ୍ରା- ଜାମ୍ମୁ ତାୱି ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ 22851/22852 -ସନ୍ତରାଗଛି - ମାଙ୍ଗାଲୋର ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ଦିବ୍ରୁଗଡ - କନ୍ୟାକୁମାରୀ ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ଟ୍ରେନ ଓଖା - ତୁତିକୋରିନ ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ବାନ୍ଦ୍ରା- ଜାମ୍ମୁ ତାୱି ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ସନ୍ତରାଗଛି - ମାଙ୍ଗାଲୋର ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ଭବିଷ୍ୟତ ଯୋଜନା ଭାରତୀୟ ରେଳ ବିଭାଗ ତରଫରୁ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଆହୁରି ଅଧିକ ବିବେକ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ଚଳେଇବାର ଯୋଜନା ରହିଛି ।
ଅଞ୍ଜୁ ଅରବିନ୍ଦ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଯିଏକି ମାଲାୟାଲମ୍, ତାମିଲ ଓ କନ୍ନଡ଼ା କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ମୁଖ୍ୟତଃ କାମ କରନ୍ତି । ୨୦୦୦ ଦଶକର ଆରମ୍ଭରେ ସେ ମାଲାୟାଲମ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ଓ ରିଆଲିଟି ଶୋ 'ରେ କାମ କରୁଥିଲେ ।
ରସାବଳି ଛେନା ଓ କ୍ଷୀରରୁ ତିଆରି ଏକ ଓଡ଼ିଆ ମିଠା । ଏହା କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଓ ପ୍ରଧାନତଃ ବଳଦେବଜୀଉ ମନ୍ଦିରରେ ଭୋଗ ଲାଗି ହୁଏ । ତାହା ବ୍ୟତୀତ ଏହା ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରରେ ଲାଗି ହେଉଥିବା ଛପନ ଭୋଗରୁ ଅନ୍ୟତମ । ରସାବଳୀକୁ ୨୦୨୩ ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସରେ ଭାରତ ସରକାର ଭୌଗୋଳିକ ସୂଚକ  (ଜିଓଗ୍ରାଫିକାଲ ଇଣ୍ଡିକେଟର) ମାନ୍ୟତା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ  । ଇତିହାସ ରସାବଳି ଓଡ଼ିଶାର କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଏଠାକାର ବଳଦେବଜୀଉ ମନ୍ଦିରରେ ଅମୃତ ନୈବେଦ୍ୟ ଭୋଗରେ ରସାବଳି ଲାଗିହୁଏ । ରସାବଳି ବାବଦରେ ବଳରାମ ଦାସ ବିରଚିତ ପଞ୍ଚଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପ୍ରକାଶିତ ଦାଣ୍ଡିରାମାୟଣ ଗ୍ରନ୍ଥର  "ଅଯୋଧ୍ୟାକାଣ୍ଡ" ରେ ରସାବଳି ବାବଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିଲା । ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ମୁଦ୍ରିତ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସଂସ୍କରଣ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ରଥଙ୍କ ସମ୍ପାଦିତ ଓ ୧୯୧୨ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ଦାଣ୍ଡି ବାଲ୍ମିକୀ ରାମାୟଣ ପୁସ୍ତକରେ  "ଅମୃତ ରସାବଳି"  ନାମରେ ରସାବଳି ବାବଦରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି: ହିଙ୍ଗୁ ଜିରା ମରିଚ ନଡ଼ିଆ ଦୁଧଛେନା, ଘୃତରେ କରି ନାନାଦି ପିଷ୍ଟକ ରଚନା । ମାଛ ମାଏଁସ ଯେ ଛଡ଼ା ଝଡ଼ା ଜଣ ପ୍ରତି, ପଣା ପଇଡ଼ ଯେ ଆଣି ବଳେ ଯାଚିଦ୍ୟନ୍ତି । କ୍ଷୀରି କ୍ଷୀରିଷା ଶାକର ପରଷନ୍ତି ଆଣି, ଏମନ୍ତ ଅନେକ ଦ୍ରବ୍ୟ କେ ପାରେ ବଖାଣି । ତିଆରି ପିଠା ଭଳିଆ ବେଲି ଛେନାକୁ ଗରମ ଘିଅରେ ଛଣାଯାଏ । ଛଣା ହେଇଥିବା ପିଠାକୁ କାଢ଼ି ତିଆରି ହେଇଥିବା ଝିଲିକୁ କାଢି କ୍ଷୀର, ଗୁଡ଼ରେ ତିଆରି ମିଶ୍ରଣରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥାଏ । ଏହା ପରେ ଏଥିରେ କାଜୁ ଓ କିସମିସ ପକାଇ ପରଷା ଯାଏ । ଜନପ୍ରିୟ ସଂସ୍କୃତିରେ ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅକ୍ଷି ତୃତୀୟାରେ ଅକ୍ଷୟ ମହାନ୍ତି ବୋଲିଥିବା  "ଆସ କିଏ ଖାଇବ ହୋ"  ଗୀତରେ ଓଡ଼ିଶାର ବିଭିନ୍ନ ଆଞ୍ଚଳିକ ଜଣାଶୁଣା ଖାଇବା ଭିତରେ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ାର ରସାବଳି ସ୍ଥାନପାଇଥିଲା ।
ୟାସ ମହାବାତ୍ୟା  (ଆରବୀ ଉଚ୍ଚାରଣ:  ) ବଙ୍ଗୋପସାଗରରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ବଢ଼ୁଥିବା ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟା  । ତୃତୀୟ ଅବସାନ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଗଭୀର ଅବସାନ, ଦ୍ୱିତୀୟ ସାମୁଦ୍ରିକ ଝଡ଼, ଏବଂ ୨୦୨୧ ଉତ୍ତର ଭାରତ ମହାସାଗର ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟା ଋତୁର ଦ୍ୱିତୀୟ ଭୟଙ୍କର ସାମୁଦ୍ରିକ ଝଡ଼ ୟାସ ଏକ କ୍ରାନ୍ତୀୟ ବିଶୃଙ୍ଖଳାରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଭାରତୀୟ ପାଣିପାଗ ବିଭାଗ ପ୍ରଥମେ ମଇ ୨୩ ତାରିଖରେ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିଥିଲା । ପରଦିନ ଏକ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବଳୟରେ ପରିଣତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେହି ଦିନ ପରେ ଅବସ୍ଥା ଏକ ଗଭୀର ଅବସାନରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା । ଅବବାହିକାର ଅବସ୍ଥା ପରିବର୍ତ୍ତନ ପରେ ୟାସ ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ମଧ୍ୟମ ପବନ କାଟିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଇ ୨୪ ତାରିଖରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ସାମୁଦ୍ରିକ ଝଡ଼ରେ ପରିଣତ ହୋଇ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଆଡକୁ ମୁହାଁଇବା ପରେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଆହୁରି ତୀବ୍ର ହୋଇଥିଲା । ଝଡ଼ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସମୟରେ ଅନେକ ବିଦ୍ୟୁତ୍ କମ୍ପାନୀ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ବୈଦ୍ୟୁତିକ ସମସ୍ୟା ପାଇଁ ଅତିରିକ୍ତ ଜେନେରେଟର ଏବଂ ଟ୍ରାନ୍ସଫର୍ମର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ । ପୂର୍ବ ମେଦିନୀପୁର ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ମେଦିନୀପୁର ଏବଂ ଝାଡ଼ଗ୍ରାମର ତଳିଆ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକରେ ମଇ ୨୪ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଲୋକଙ୍କ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ହୁଗୁଳି, କୋଲକାତା ଏବଂ ଉତ୍ତର ୨୪ ପ୍ରଗଣା ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ୨୪ ପ୍ରଗଣାକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ବିପଦସଙ୍କୁଳ ଅବସ୍ଥାରେ ରଖାଯାଇଛି ।
ପୂରାଣ ଅନୁସାରେ ପ୍ରାକୃତିକ ବଣଜଙ୍ଗଲ ଘେରା ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଶବରରାଜ ବିଶ୍ୱାବସୁ ରହୁଥିଲେ । ଯିଏକି ଜରାଶବରଙ୍କ ବଂଶଧର ଭାବେ ଲୋକ‌କଥା ରହିଛି । ସେଠାରେ ସେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ନୀଳମାଧବଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ । ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ଥିଲା ଶବରପଲ୍ଲୀ । ଏହା ଶବରରାଜାଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳ, ସେଥିପାଇଁ ତାକୁ ଶବରପଲ୍ଲୀ ନାମରେ ନାମିତ କରାଯାଇଛି । ମହାରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ବିଦ୍ୟାପତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ‌ହଞ୍ଚିବା ପରେ ପ୍ରଥମେ ଖବର ନେଇ ଶବରପଲ୍ଲୀରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେ ନୀଳମାଧବଙ୍କ ସୂଚନା ପାଇ ବିଦ୍ୟାପତି ଫେରିଯାଇଥିଲେ । ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍କୃତ ଓ ଓଡ଼ିଆ ପୁସ୍ତକରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଏହି ଐତିହ୍ୟକୁ ବନଯାଗ ଲୀଳାର ଦାରୁ ଅନ୍ୱେଷଣ ବିଧିରେ ବଞ୍ଚାଇ ରଖାଯାଇଛି । ସେଥିପାଇଁ ବଣଜଙ୍ଗଲ ଘେରା କାକଟପୁରର ଦେଉଳିମଠ ପରିସରରେ ପ୍ରାଚୀ ନ‌ଦୀର ଧାରାରେ ପ୍ରଚୀନ କାଳର ଏକ ଶବରପଲ୍ଲୀ କଳ୍ପନା କରାଯାଏ । ଶବରପଲ୍ଲୀରେ ସମ୍ପାଦିତ କାର୍ଯ୍ୟମାନ ନବକଳେବର ସମୟରେ ଦାରୁ ଅନ୍ୱେଷଣରେ ଯାଇଥିବା ସେବାୟତମାନେ ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରି ରହିଥାନ୍ତି । ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତିରେ ସେହି ଅସ୍ଥାୟୀ ଗୃହକୁ ଶବରପଲ୍ଲୀ କୁହାଯାଏ । ଶବରପଲ୍ଲୀରେ ନିରାଡ଼ମ୍ବର ଜୀବନଯାପନ ସ‌ହିତ ଭକ୍ତିରେ ସମର୍ପଣ ହୋଇ ଦଇତାପତିମାନେ ନିରାକାର ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ପାଇଁ ନୂତନ ଦାରୁ ପ୍ରପ୍ତି ନିମନ୍ତେ ମୌନବ୍ରତ ଧାରଣ କରଥାନ୍ତି । ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରଥା ପ୍ରଚଳିତ ରହିଛି । ଶବରପଲ୍ଲୀରେ ପ‌ହ‌ଞ୍ଚିବା ପରେ ଦଇତାପତିମାନେ ସାଧାରଣ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ସ‌ହିତ ମୌନ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି । ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ମୌନହୋଇ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଥାନ୍ତି । ଶବରପଲ୍ଲୀରେ ଦଇତାମାନେ କଠୋର ବ୍ରତ ପାଳନ କରଥାନ୍ତି । ଏହି ବଣଜଙ୍ଗଲ ଘେରା ପଲ୍ଲୀରେ ଅଚାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଦେଉଳକରଣଙ୍କଦ୍ୱାରା ଚିଟାଉ ଲେଖାଯାଇଥାଏ ।
ମାଫେନାଇଡ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ), ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଲଫାମାଇଲନ ଏକ ବେପାର ନାମ, ହେଉଛି ଏକ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ଯାହା ଦଗ୍ଧ ରୋଗୀଙ୍କ ସଂକ୍ରମଣକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ  । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏହା ଦ୍ୱିତୀୟ କିମ୍ବା ତୃତୀୟ ଡିଗ୍ରୀ ଦଗ୍ଧ ରୋଗୀ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ । ଏହା ଚର୍ମରେ କ୍ରିମ୍ କିମ୍ବା ଦ୍ରବଣ ଆକାରରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଏହା ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଏବଂ ଏସିଡୋସିସ୍ ହୋଇପାରେ । ବୃକ୍‌କ ଜନିତ ସମସ୍ୟାରେ ଏହା ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହା ଏକ ସଲଫୋନାମାଇଡ୍ ଏବଂ ମୃତ ତନ୍ତୁ ଭିତର ଦେଇ ଯିବାକୁ ସକ୍ଷମ ଅଟେ । ୧୯୩୦ ଦଶକରେ ମାଫେନାଇଡ୍ ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୧୯୬୦ରେ ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟବହାରରେ ଆସିଥିଲା । ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୫ ପୁଟୁଳି ବା ପ୍ୟାକର ମୂଲ୍ୟ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାୟ ୪୫ ଡଲାର ଥିଲା । ଏହା ଜାପାନରେ ମଧ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ।
ଆଡେନୋଭୂତାଣୁ ଟିକା ହେଉଛି କେତେକ ପ୍ରକାରର ଆଡେନୋଭାଇରସ୍ ସଂକ୍ରମଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଟିକା । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏହା ଇ୪ ଓ ବି୭ ପ୍ରକାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା, ନାକରୁ ପାଣି ବୋହିବା, କାଶ, ଗଣ୍ଠି ଯନ୍ତ୍ରଣା, ବାନ୍ତି, ଏବଂ ତରଳ ଝାଡ଼ା ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଦେବାକୁ ମନା କରାଯାଏ । ଏଥିରେ ଜୀବନ୍ତ  (ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ନୁହେଁ) ଜୀବାଣୁ ରହିଥାଏ । ବଟିକାଗୁଡିକ ଆବୃତ ହୋଇଥାଏ ଯାହା ଫଳରେ ଜୀବାଣୁ ପାକସ୍ଥଳୀ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଯାଇ ଅନ୍ତନଳୀକୁ ସଂକ୍ରମିତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ରୋଗ ପ୍ରତିରୋଧକ ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଥାଏ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଆମେରିକାର ମିଲିଟାରିଦ୍ୱାରା ଏହି ଆଡେନୋଭାଇରସ୍ ଟିକା ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା। ପୂର୍ବରୁ ୧୯୬୦ ମସିହାରୁ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଟିକା ଦିଆଯାଉଥିଲା ।
ଜୋହାନ୍ ଅଗଷ୍ଟସ ଆର୍ଫୱେଡ଼ସନ୍   : ; ୧୨ ଜାନୁଆରୀ ୧୭୯୨   ୨୮ ଅକ୍ଟୋବର ୧୮୪୧  ଜଣେ ସ୍ୱୀଡୀୟ ରସାୟନବିତ୍ ଥିଲେ । ସେ ୧୮୧୭ ମସିହାରେ ଲିଥିଅମ ନାମକ ରାସାୟନିକ ମୌଳିକକୁ ଆବିଷ୍କାର କରିବାସହ ଏହା ଏକ ପୃଥକ୍ ଲବଣ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ।
ଅକ୍ଷୟ କୁମାର ଗମାଙ୍ଗ  (୧୨ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୬୬ - ୨୧ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୯୫) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ  । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଗୁଣୁପୁର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା ଅକ୍ଷୟ କୁମାର ଗମାଙ୍ଗ ୧୯୬୬ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ୧୨ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ପୁଞ୍ଜୁରୀ ବିଶି ମାଝୀ ପିଦିକା ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଅମି ପିଦିକା । ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ଅକ୍ଷୟ କୁମାର ଗମାଙ୍ଗ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁ ଅକ୍ଷୟ କୁମାର ଗମାଙ୍ଗ ୧୯୯୬ ମସିହାର ମାର୍ଚ୍ଚ ୫ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୨୮ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।
ପରଝିଅ ଘର ଭାଙ୍ଗେନା ରମେଶ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ ୧୯୮୫ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭାଗିରଥି ଦାସଙ୍କ ସମନାମ ବିଶିଷ୍ଟ ଉପନ୍ୟାସ  "ପରଝିଅ ଘର ଭାଙ୍ଗେନା" କୁ ନେଇ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଅସୀମ ବସୁ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର କଳା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ ।
ନାଗଦଶକ , ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 437 ମସିହାରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 413 ମସିହା ଯାଏ ମଗଧ ରାଜ୍ୟର ରାଜା ଥିଲେ । ସେ ମୁଣ୍ଡା ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ସେ ତାଙ୍କ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି 24 ବର୍ଷ କାଳ ଶାସନ କରିଥିଲେ । ରାଜ୍ୟର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗାଡୀ ଚ୍ୟୁତ କରି ଶ୍ରୀଶ୍ରୁଙ୍ଗଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଗାଦି ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ମେଚି ନଦୀ ଭାରତ ଓ ନେପାଲ ଦେଶର ସୀମାରେ ଯାଇଥିବା ଏକ ନଦୀ । ଏହା ମହାନନ୍ଦା ନଦୀର ଏକ ଉପନଦୀ । ଗତିପଥ ନେପାଲର ହିମାଳୟ ଅଞ୍ଚଳର ମହାଭାରତ ରେଞ୍ଜରୁ ଏହି ନଦୀ ନିର୍ଗତ ହୋଇ ଭାରତ ଓ ନେପାଲର ସୀମା ଭାବରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଇଥାଏ । ଏହା ପରେ ଏହା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ବିହାରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି କିଶନଗଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲାରେ ମହାନନ୍ଦା ନଦୀରେ ମିଶ୍ରଣ ହେଇଥାଏ । ମେଚି ଓ ମହାନନ୍ଦାର ମିଶ୍ରଣ ସ୍ଥଳ ପରବାତ୍ୟାଞ୍ଚଳ ଓ ସମତଳ ଭୂମିର ମଧ୍ୟ ମିଶ୍ରଣ ସ୍ଥଳୀ ହେଇ ପ୍ରକୃତିକ ବିବିଧତା ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ । ମହାନନ୍ଦ ନଦୀ ସମୂହ, ମେଚି ଯାହାର ଏକ ଅଂଶ , ତାହା ନେପାଲ ଦେଶ ର8,088 ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ଅଞ୍ଚଳ ସହ ଭାରତର 11,520 ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ସ୍ଥାନରୁ ଜଳ ନିଷ୍କାସନ କରିଥାଏ ତଟବନ୍ଧ ମେଚି ନଦୀର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ 14 କିଲୋମିଟରର ତଟବନ୍ଧ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ ପ୍ରଦେଶରେ କରାଯାଇଛି । ଦର୍ଜିଲିହ୍ନ୍ଗ ଜିଲ୍ଲାର ନକସାଲବାଡି ଅଞ୍ଚଳରେ ବନ୍ୟା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ଏହା କରାଯାଇଛି ।ତେବେ ଆହୁରି ବନ୍ଧ ନିର୍ମାଣର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି । ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ତଟବନ୍ଧ ନିର୍ମାଣର ଯୋଜନା କରାଯାଇଛି ।. ନଦୀ ସଂଯୋଗ ମେଚି ନଦୀକୁ କୋଶୀ ନଦୀ ସହ ସଂଯୋଗ କରିବାକୁ ଜାତୀୟ ନଦୀ ସଂଯୋଗୀକରଣ ଯୋଜନା ଅନୁସାରେ ଭାରତ ତରଫରୁ ନେପାଲକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦିଆ ଯାଇଛି । ଉଛ ଡେମ ଦାହ ବରେଜ ମନ ନିର୍ମିତ ହେଇ ମେଚିର ଜଳକୁ ସଂରକ୍ଷଣ ସହ କୋଶୀ -ମେଚି କେନାଲଦ୍ୱାରା ଜଳସେଚନ କରାଯାଇପାରିବ ।
ରଙ୍ଗିତ ନଦୀ         ଭାରତୀୟ ନଦୀ ତିସ୍ତା ନଦୀର ଏକ ଉପନଦୀ । ତିସ୍ତା ଉତ୍ତର ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ସିକ୍କିମ ର ବୃହତ୍ତମ ନଦୀ । ରଙ୍ଗିତ ନଦୀ ହିମାଳୟ ପର୍ବତରୁ ପଶ୍ଚିମ ସିକ୍କିମ ଜିଲ୍ଲା ଅଞ୍ଚଳରୁ ବାହାରି ଏକ ଚିରସ୍ରୋତା ନଦୀ ଭାବରେ ଜୋରେଥାଙ୍ଗ , ପେଲିଙ୍ଗ ଓ ଲେଗଶିପ ଅଞ୍ଚଳ ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଇଥାଏ ।ଗ୍ରୀଷ୍ମ କାଳରେ ବରଫ ତରଳିବା ଜଳ ଓ ବର୍ଷା କାଳରେ ବର୍ଷା ଜଳ ଗ୍ରହଣ କରି ଏହା ଏକ ତୀବ୍ରଗତି ନଦୀ ଭାବରେ ବହି ଥାଏ । ଏଥିରେ ରଫଟିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଦୁରାଗଅତ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ଆସିଥାନ୍ତି । ଏହି ନଦୀ ତିସ୍ତା ନଦୀ ସହ ତ୍ରିବେଣୀ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ସଙ୍ଗମ ଲାଭ କରେ । ଏହି ସ୍ଥାନ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପିକନିକ ସ୍ଥଳ ହିସାବରେ ଖ୍ୟାତ । ଏହି ନଦୀରେ ଥିବା ର ଜଳବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରକଳ୍ପରୁ ସିକ୍କିମ ପାଇଁ 60 ମେଗାବାଟ୍ଟ ଶକ୍ତି ମିଳିଥାଏ ।
ସିସିବି  କ୍ୟାଲ୍‌ସିଅମ ଚ୍ୟାନେଲ ବ୍ଲକର  ବିଷାକ୍ତ‌ତା  (ଇଂରଜୀରେ , ) ଉପୁଜେ ଯେତେବାଳେ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ୟାଲ୍‌ସିଅମ ଚ୍ୟାନେଲ ବ୍ଲକର ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବା ଆକସ୍ମିକ ଭାବେ ଜଣେ ଖାଏ  । ଏହା ବ୍ରାଡିକାର୍ଡ଼ିଆ ବା ଧୀର ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ସ୍ପନ୍ଦନ ଓ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ କରାଏ । ଏହାର ଅଗ୍ରଗତି ହେଲେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ ଯାହାକୁ ଆସିସ୍ଟୋଲ କୁହାଯାଏ । ଓକାଳ, ବାନ୍ତି, ନିଦୁଆ ଭାବ ଓ ଛୋଟ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ଲକ୍ଷଣମାନ ଏହା ଯୋଗୁ ଦେଖାଯାଏ । ପ୍ରଥମ ୬ ଘଣ୍ଟାରେ ଏହି ଲକ୍ଷଣମାନ ଦେଖାଗଲେ ମଧ୍ୟ କେତେକ ଔଷଧ ସେବନର ୨୪ ଘଣ୍ଟା ପରେ ଦେଖାଯାଏ । ଏହାର ଅନେକ ପ୍ରକାର ଚିକିତ୍ସା ଉପକାରୀ ହୁଏ । ଔଷଧ ଅବଶୋଷଣ ରୋକିବା ନିମନ୍ତେ ଖାଇବାର ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ଆକ୍ଟିଭେଟେଡ୍ ଚାରକୋଲ ଖାଇବାକୁ ଦିଆଯାଏ ବା ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ମୋଚନ‌ ଫର୍ମୁଲାଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଖାଦ୍ୟନଳୀ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରାଯାଏ । ବାନ୍ତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ । ବିଷାକ୍ତ‌ତା ଖଣ୍ଡନ କରିବାକୁ ଶୀରାମାଧ୍ୟମ ତରଳ ପଦାର୍ଥ, କ୍ୟାଲସିଅମ ଗ୍ଲୁକୋନେଟ, ଗ୍ଲୁକାଗନ, ଅଧିକ ମାତ୍ରାରେ ଇନସୁଲିନ, ଲିପିଡ ଇମଲସନ୍ ଓ ଭାସୋପ୍ରେସର ଇତ୍ୟାଦି ଦିଆଯାଏ । ଏକ୍ସଟ୍ରାକର୍ପୋରିଆଲ୍ ମେମ୍ବ୍ରେନ ଅକ୍ସିଜେନେସନ ସୁବିଧା ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇ ପାରେ । ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ଆମେରିକାରେ ଦଶ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ଏହି ଅବସ୍ଥା ରିପୋର୍ଟ ହୋଇଥିଲା । ବିଟା ବ୍ଲକର ସ‌ହ ଡିଗକ୍ସିନ ଓ କ୍ୟାଲସିଅମ ବ୍ଲକର ଇତ୍ୟାଦି ଔଷଧମାନଙ୍କର ମାତ୍ରାଧିକ ସେବନ ଯୋଗୁ ସର୍ବାଧିକ ମୃତ୍ୟୁ ରିପୋର୍ଟ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୭୦ ଓ ୧୯୮୦ ମସିହାରେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ଔଷଧ ଉପଲବ୍‌ଧ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ଅଳ୍ପ କେତେକ ଔଷଧ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଯାହାକୁ ଗୋଟିଏ ବଟିକା ଖାଇଲେ ଗୋଟିଏ ପିଲାର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇପାରେ ।
ଠନଠନିଆ କାଳୀବାଡ଼ି ଏକ କାଳୀ ମନ୍ଦିର ଯାହା ଭାରତର ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ ପ୍ରଦେଶରେ ଥିବା କୋଲକାତା ସହରର ବିଧାନ ସଭା ସରଣୀ ପାଖରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ଥିବା ଠାକୁରାଣୀଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରୀ କୁହାଯାଏ । କାଳୀ ପୂଜା ସମୟରେ ଏଠାରେ ବହୁତ ଭକ୍ତ ସମାଗମ ହୁଏ । ଇତିହାସ ମନ୍ଦିରର ଲେଖା ଅନୁସାରେ ୧୮୦୩ ମସିହାରେ ଠନଠନିଆ କାଳୀବାଡ଼ି ମନ୍ଦିର ଶଙ୍କର ଘୋଷ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ  (ଯାହାଙ୍କର ନାତି ଥିଲେ ସ୍ୱାମୀ ସୁଭୋଦାନନ୍ଦ) ଯିଏ ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ରାମକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ  । ଅନ୍ୟ ଏକ ତଥ୍ୟରୁ ଏହା ୧୭୦୩ ମସିହାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଜଣାଯାଏ । ମନ୍ଦିର ଅଧିଶ୍ୱରୀ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରୀ ଠାକୁରାଣୀଙ୍କ ବିଗ୍ରହ କର୍ଦ୍ଦମରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି ଓ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏହା ଉପରେ ନାଲି ଓ କଳା ରଙ୍ଗ ବୋଲାଯାଏ । ଦେବୀ ଦର୍ଶନ ନିମନ୍ତେ ମଙ୍ଗଳ ବାର ଓ ଶନିବାର ଦିନକୁ ଶୁଭ ମନେ କରାଯାଏ । ମନ୍ଦିରରୀ ୩୦୦+ ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ଓ ବିଗ୍ରହଟି ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ପୁରାତନ । ଦେବୀ ପୂଜା ସପ୍ତାହର ସାତ ଦିନ ଖୋଲା ରହେ । ପ୍ରତ୍ୟହ ସକାଳ ୬ଟାରୁ ୧୧ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖୋଲା ରହେ । ଉପରବେଳା ୩ଟାରୁ ଖୋଲା ଯାଇ ରାତି ୮ଟା ବେଳେ ବନ୍ଦ କରାଯାଏ । ଏକ ତାନ୍ତ୍ରିକ ମନ୍ଦିର ହୋଇଥିବାରୁ ଏଠାରେ ପ୍ରତି ଅମାବାସ୍ୟା ଓ କାଳୀ ପୂଜା ଦିନ ବଳି ଦିଆଯିବା ପ୍ରଥା ଚାଲୁ ରହିଛି ।
ସିତାମାଢୀ ଏକ ଭାରତୀୟ ବିଜ୍ଞାପିତ ଅଞ୍ଚଳ   ଅଟେ । ଏହା ବିହାରର ସିତମର୍ହି ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ସିତାମାଢୀ ୨୬.୫୯୩୬ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୫.୪୯୦୬ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୮୭ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସିତାମାଢୀ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୩୪୮୨୧ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୩.୧୨% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୬.୮୮% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ସିତାମାଢୀର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୪୨.୯୮% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୨୧.୮୬% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୨୮.୧୬% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୧୪.୮୨% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୯.୬୧% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ହିନ୍ଦୀ ସିତାମାଢୀର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ଭୀମସେନ ମଣ୍ଡଳ  (୨୧ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୩୫ - ୨୯ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୦୭) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ  । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ମୋହନା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୫ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା ଭୀମସେନ ମଣ୍ଡଳ ୧୯୩୫ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ୨୧ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ସୁନା ମଣ୍ଡଳ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମଣ୍ଡଳ। ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ଭୀମସେନ ମଣ୍ଡଳ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ କଂଗ୍ରେସ  (ଆର୍)ର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ  । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁ ଭୀମସେନ ମଣ୍ଡଳ ୨୦୦୭ ମସିହାର ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୯ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୭୩ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।
ଖାଇବା ବେମାରୀ ଅନେକ ପ୍ରକାର ମାନସିକ ବେମାରୀର ସମଷ୍ଟି ଯେଉଁଥିରେ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଖାଦ୍ୟାଭ୍ୟାସ ଯୋଗୁ ମଣିଷର ଶାରୀରିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ମାନସିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଖରାପ ହୁଏ । ସେହି ବେମାରୀମାନଙ୍କ ନାମ :- ବିଙ୍ଗେ ଖାଇବା ବେମାରୀ ଯେଉଁଥିରେ ଲୋକ ଅଳ୍ପ ସମୟରେ ବ‌ହୁତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ଆନୋରେକସିଆ ନର୍ଭୋସା ଯେଉଁଥିରେ ଲୋକ ଅଳ୍ପ ଖାଆନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ଓଜନ କମ ଥାଏ, ବୁଲିମିଆ ନର୍ଭୋସା ଯେଉଁଥିରେ ଲୋକ ବ‌ହୁତ ଖାଆନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଖାଦ୍ୟ ବାହାର କରିବା ଉପାୟ କରନ୍ତି, ପିକା ବେମାରୀ ଯେଉଁଥିରେ ଅଖାଦ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି, ରୁମିନେସନ ବେମାରୀ ଯେଉଁଥିରେ ଖାଦ୍ୟ ବାନ୍ତି କରିପକାନ୍ତି, ସୀମିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ବେମାରୀ ଯେଉଁଥିରେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାରେ ରୁଚି ନ ଥାଏ ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଖାଇବା ବେମାରୀ । ଉତ୍କଣ୍ଠା ବେମାରୀ, ଅବସାଦ ଓ ପଦାର୍ଥ ଦୂରୁପ‌ଯୋଗ ଇତ୍ୟାଦି ସାଧାରଣତଃ ଖାଇବା ବେମାରୀମାନଙ୍କ ସ‌ହ ଏକତ୍ର ଦେଖାଯାଆନ୍ତି । ଏଥିରେ ମୋଟାପା ନ ଥାଏ । ଖାଇବା ବେମାରୀମାନଙ୍କ କାରଣ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ । ଉଭୟ ପରିବେଶ ଓ ଜେନେଟିକ ଉପାଦାନର ଭୂମିକା ଥାଇପାରେ । ପତଳା ଚେହେରା ରଖିବା ସଂସ୍କୃତିଯୋଗୁ ଏହା ହେବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ଖାଇବା ବେମାରୀ ପ୍ରାୟ ୧୨ % ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପିଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ । ଯୌନ ଦୂରୁପ‌ଯୋଗ   ଭୋଗ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ଅଧିକ ଥାଏ । ମାନସିକ ବିକଳାଙ୍ଗ ଲୋକଙ୍କର ପିକା ଓ ରୁମିନେସନ ବେମାରୀ ଅଧିକ ହୁଏ । ଥରକୁ ଗୋଟିଏ ଖାଇବା ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିହୁଏ । ଅନେକ ଖାଇବା ବେମାରୀ ନିମନ୍ତେ ଚିକିତ୍ସା ସଫଳ ହୁଏ । ସାଇକୋଥେରାପି, ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ, ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇବା ଚେଷ୍ଟାକୁ ପ୍ରତିହତ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ । ଡାକ୍ତରଖାନା ଆଡମିସନ କ୍ୱଚିତ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । କେତେକ ଲକ୍ଷଣ ନିମନ୍ତେ ଔଷଧ ଦରକାର ହୁଏ । ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷରେ ୭୦ % ଆନୋରେକସିଆ ଓ ୫୦ % ବୁଲିମିଆ ରୋଗୀ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି । ବିଙ୍ଗେ ବେମାରୀରେ ୨୦ରୁ ୬୦ % ଉନ୍ନତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ଆନୋରେକସିଆ ଓ ବୁଲିମିଆ ରୋଗଦ୍ୱୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ସଙ୍କଟ ବଢ଼ିଯାଏ । ବିକଶିତ ଦେଶରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ୧.୬% ମହିଳାଙ୍କୁ ଓ 0.୮% ପୁରୁଷଙ୍କୁ ବିଙ୍ଗେ ଖାଇବା ବେମାରୀ ହୁଏ । ଆନୋରେକସିଆ 0.୪% ଓ ବୁଲିମିଆ ୧.୩% ଯୁବତୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଆକ୍ରମଣ କରେ । ସାରା ଜୀବନ‌କାଳ ମଧ୍ୟରେ୪ % ମହିଳାଙ୍କର ଆନୋରେକସିଆ, ୨ % ବୁଲିମିଆ ଓ ୨ % ବିଙ୍ଗେ ଖାଇବା ବେମାରୀ ହୁଏ । ମହିଳାଙ୍କୁ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ୧୦ ଗୁଣ ଅଧିକ ଆନୋରେକସିଆ ଓ ବୁଲିମିଆ ରୋଗ ହୁଏ । ଏହି ରୋଗ ପିଲା ବୟସର ଶେଷ ଭାଗରେ ଓ ବୟଃପ୍ରାପ୍ତ ବୟସର ଆରମ୍ଭରେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ଅନ୍ୟ ରୋଗ ହାର ଜଣାଯାଇ ନାହିଁ । ଅଣବିକଶିତ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଖାଇବା ବେମାରୀ କମ ହୁଏ ।
ଅରଖ   କାଲୋଟ୍ରପିସ   ପରିବାର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ସପୁଷ୍ପକ ଗୁଳ୍ମ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ । ଏହା ମୁଖ୍ୟତଃ କାମ୍ବୋଡିଆ, ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ, ମାଲେସିଆ, ଫିଲିପାଇନସ, ଥାଇଲାଣ୍ଡ, ଶ୍ରୀଲଙ୍କା, ଭାରତ ଚୀନ ଦେଶରେ ଦେଖାଯାଏ। ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ପରିଚୟ ଏହି ଗୁଳ୍ମଟି ୪ ମିଟର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ିଥାଏ । ଏହାର ଫୁଲ ଗୁଡ଼ିକ ଅଠାଯୁକ୍ତ ପେନ୍ଥାପେନ୍ଥା ହୋଇଥାଏ। ଫୁଲର ରଙ୍ଗ ଧଳା ଅଥବା ନାରଙ୍ଗୀମିଶା ଧଳା ହୋଇଥାଏ । ପ୍ରତିଟି ଫୁଲର ପାଞ୍ଚଟି ପାଖୁଡ଼ାଥାଏ ଓ ପ୍ରତି ପାଖୁଡ଼ାରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଲେଖାଏଁ ମୁକୁଟ ମଝି ଆଡ଼କୁ ରହିଥାଏ । ଏହାର ପତ୍ର ଅଣ୍ଡା ଆକାରର, ରଙ୍କ ହାଲ୍କା ସବୁଜ, ଅଠାଳିଆ ଓ କ୍ଷୀରଯୁକ୍ତ । ଏହି ଗଛର ଫୁଲ ଅନେକ ଦିନଯାଏ ମଉଳେ ନାହିଁ । ଏହାର ଫୁଲ ଟିଆ ରଙ୍ଗର ଓ ଦେଖିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଟିଆ ପରି । ଏଥିରେ କପାତୁଳା ପରି ତୁଳା ରହିଥାଏ ଓ ତୁଳାର ଗୁଚ୍ଛ ଅଗରେ ମଞ୍ଜିଟିଏ ରହିଥାଏ । ଫଳ ପାଚି ଫାଟିଗଲେ ଏହି ତୁଳା ଉଡ଼ିଥାଏ ଓ ମଞ୍ଜି ଚାରିଆଡ଼େ ଉଡ଼ିଯାଇଥାଏ । ଭାରତରେ ଏହା ଦେବପୂଜାରେ ଲାଗିଥାଏ ଓ ପ୍ରାୟତଃ ଶିବମନ୍ଦିର ହତାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ। କାମ୍ବୋଡ଼ିଆରେ ଶବ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ଏହି ଫୁଲର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଉପଯୋଗ ଔଷଧୀୟ ଏହାର କ୍ଷୀର ବିଷାକ୍ତ ଓ ଚକ୍ଷୁପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷତି କାରକ, ସେଥିପାଇଁ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ ସମୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସାବଧାନତା ଅବଲମ୍ବନ କରିବା ଉଚିତ । କେତେକ ଚର୍ମ ରୋଗରେ ଏହାର କ୍ଷୀରର ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ । ଅଧକପାଳୀ ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧାରେ ଏହାର କ୍ଷୀର କାମରେ ଆସିଥାଏ । ଏହାର ତୁଳାରେ ତକିଆ କରି ଶୋଇଲେ ଥଣ୍ଡା ସର୍ଦି ଦୂର ହୋଇଥାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଥାଇଲାଣ୍ଡରେ ଏହାର ଫୁଲକୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସାଜ ସଜ୍ଜାରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ହାୱାଇ ଦ୍ୱୀପରେ ଏହାକୁ ରାଜକୀୟ ସନ୍ତକ ବୋଲି ମାନିଥାନ୍ତି । ଏହି ଫୁଲ ଶିବଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ। ତେଣୁ ଏହା ମହାଦେବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । ଓଡ଼ିଶାରେ ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ପୂର୍ବରୁ ଘଟ ପାଟୁଆମାନେ ଗ୍ରାମଦେବତୀଙ୍କୁ ଅରଖ ଫୁଲରେ ସଜାଇ ଘରକୁ ଘର ବୁଲିଥାନ୍ତି। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣନ ବ୍ୟାସଦେବକୃତ ମହାଭାରତର ଆଦି ପର୍ବ ଅନ୍ତର୍ଗତ ପୌଷ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅୟୋଦ ଧୌମ୍ୟ ଋଷିଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ଉପମନ୍ୟୁ ଅର୍କ ନାମକ ଏହି ଗୁଳ୍ମର ପତ୍ର ଭକ୍ଷଣ କରି ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିବାର ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି ।
ଅଜଗର  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ହେଉଛି ପାଇଥନିଡାଏ ପରିବାରର ଏକ ବିଷହୀନ ଓ ବୃହଦାକାର ସର୍ପ ପ୍ରଜାତି  । ପ୍ରାଚ୍ୟ ଦେଶମାନଙ୍କ କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଓ ଉପ-କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଜଳବାୟୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଏହି ସାପ ପ୍ରଜାତି ନିଜ ଶିକାର ଚାରିପଟେ ଗୁଡ଼ାଇ ହୋଇ ତାକୁ ଚାପି ଶିକାର କରନ୍ତି । ୧୮୦୩ ମସିହାରେ ଫ୍ରାଙ୍କୋୟ ମେରି ଡୌଡିନ୍ ପ୍ରଥମେ ବିଷହୀନ ଓ ଚିତା ଦାଗଯୁକ୍ତ ସାପଙ୍କୁ ଦର୍ଶାଇବା ପାଇଁ ପାଇଥନ୍   ଶବ୍ଦର ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ । ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ୧୦ଟି ଅଜଗର ପ୍ରଜାତି ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଛନ୍ତି । ପୂର୍ବେ ଉପପ୍ରଜାତି ରୂପେ ପରିଗଣିତ ହେଉଥିବା ତିନୋଟି ଅଜଗରଙ୍କୁ ପରେ ପ୍ରଜାତି ମାନ୍ୟତା ମିଳିଥିଲା । ନାମକରଣ ଇଂରାଜୀରେ ଅଜଗରକୁ  ପାଇଥନ୍  କୁହନ୍ତି । ସର୍ପ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଲାଟିନ୍ ଭାଷାର ଶବ୍ଦରୁ  ପାଇଥନ୍  ଶବ୍ଦ ଗୃହୀତ । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଅଜ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଲା ଛେଳି ଏବଂ ଗୃ ଧାତୁର ଅର୍ଥ ଗିଳିବା । ତେଣୁ, ଯିଏ ଛେଳିମାନଙ୍କୁ ଗିଳେ ତା କୁ ଅଜଗର ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଭୌଗୋଳିକ ବିତରଣ ଓ ପରିବାସ ଆଫ୍ରିକା ମହାଦେଶରେ ସାହାରାର ଦକ୍ଷିଣକୁ ରହିଥିବା କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଅଞ୍ଚଳର ସ୍ଥାନୀୟ ସାପ ହେଉଛି ଅଜଗର । କିନ୍ତୁ ଆଫ୍ରିକାର ଦକ୍ଷିଣତମ ଅଂଶ ଓ ମାଡାଗାସ୍କାରରେ ଅଜଗର ସ୍ଥାନୀୟ ଜୀବ ନୁହଁନ୍ତି । ଏସିଆ ମହାଦେଶର ବଙ୍ଗଳାଦେଶ, ନେପାଳ, ଭାରତ, ପାକିସ୍ତାନ, ଶ୍ରୀଲଙ୍କା, ନିକୋବର ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜ, ବ୍ରହ୍ମଦେଶ, ଦକ୍ଷିଣ ଚୀନ, ହଂକଂ, ହାଇନାନ, ମାଲେସିଆ, ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ ଓ ଫିଲିପାଇନ୍ସ ପ୍ରଭୃତି ଦେଶରେ ଅଜଗର ସାପ ଦେଖିବାକୁ ମିଳନ୍ତି । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ଦକ୍ଷିଣ ଫ୍ଲୋରିଡ଼ା ଅଞ୍ଚଳରେ ଆଫ୍ରିକୀୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମଦେଶୀୟ ଅଜଗର ଏକ ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀ ପ୍ରଜାତି ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି ଓ ଏଠାକାର ଲୋକଙ୍କ ମୁଣ୍ଡବ୍ୟଥାର କାରଣ ହୋଇଛି । ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ୧୦୬ ଅଜଗରରୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ସହସ୍ରାଧିକ ହେଲାଣି । ଅଜଗରମାନେ ଫ୍ଲୋରିଡ଼ାର ଥଣ୍ଡା ଜଳବାୟୁ ବେଶୀ ଦିନ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ରହିଥିବା ଧାରଣାକୁ ଅଜଗରମାନେ ଭୁଲ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ କରିଛନ୍ତି ଓ ବିବିଧ ପରିବେଶରେ ଖାପଖୁଆଇ ଚଳିବା ଏମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସମ୍ଭବପର ବୋଲି ଜଣାପଡ଼ିଛି । ବର୍ଗୀକରଣ ୧୮୦୩ ମସିହାରେ ଫ୍ରାଙ୍କୋୟ ମେରି ଡୌଡିନ୍ ପ୍ରଥମେ ବିଷହୀନ, ଲମ୍ବା ଦୁଇ ଫାଳିଆ ଜିଭ ଓ ଚିତା ଦାଗଯୁକ୍ତ ସାପଙ୍କୁ ଦର୍ଶାଇବା ପାଇଁ ପାଇଥନ୍   ଶବ୍ଦର ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ । ୧୯୯୩ ମସିହାରେ ୭ଟି ଅଜଗର ପ୍ରଜାତିଙ୍କୁ ବୈଧ ପ୍ରଜାତିର ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଇଥିଲା । ପଲିଜେନେଟିକ୍ ବିଶ୍ଳେଷଣକୁ ଭିତ୍ତି କରି ୭ରୁ ୧୩ଟି ଅଜଗର ଥିବା କୁହାଯାଏ । ବ୍ୟବହାର ଅଜଗରର ଚମଡ଼ାରୁ ବସ୍ତ୍ର, କମର ବନ୍ଧ  ବେଲ୍‍ଟ୍ , ଯୋତା, ମୁଣା ଆଦି ତିଆରି କରାଯାଏ । କିଛି ତାରବିଶିଷ୍ଟ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ନିର୍ମାଣରେ ମଧ୍ୟ ଅଜଗର ଚମଡ଼ା ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ପୋଷା ଅଜଗର ଆଫ୍ରିକୀୟ ବଲ୍ ଅଜଗର, ବ୍ରୋଙ୍ଗେରସ୍ମା ଛୋଟଲାଙ୍ଗୁଡ଼ିଆ ଅଜଗର, ବ୍ରହ୍ମଦେଶୀୟ ଅଜଗର ଓ ମାଲେସୀୟ ରେଟିକ୍ୟୁଲେଟେଡ୍ ଅଜଗର   ପ୍ରଭୃତିଙ୍କୁ ଲୋକ ପୋଷା ମନାଇ ରଖିବା ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି । ଏମାନଙ୍କ ଯତ୍ନ ନେବା ସହଜ, ଏମାନେ ଅଧିକ ଆକ୍ରମଣାତ୍ମକ ନୁହଁନ୍ତି ଓ ଏମାନଙ୍କ ରୂପରଙ୍ଗ ବଦଳୁଥିବାରୁ ଏମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସାୟରୁ ବହୁ ଲାଭ ମିଳିଥାଏ । ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ପୋଷା ଅଡଗରଙ୍କଠାରୁ ରହିଥିବା ବିପଦ ବିଷୟରେ ଅନେକ ସମୟରେ ରିପୋର୍ଟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ପୋଷା ଜୀବଙ୍କ  (ଯଥା : କେତେକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରଜାତିର କୁକୁର ଓ ଘୋଡ଼ା) ତୁଳନାରେ ଏମାନଙ୍କଠାରୁ କମ୍ ବିପଦ ଥାଏ  ।
ବିଲାସପୁର ରାଜ୍ୟ ବା କୁହଲୁର ରାଜ୍ୟ ଏକ ବ୍ରିଟିଶ ସମୟର ରାଜକୀୟ କରଡା ରାଜ୍ୟ ଥିଲା । ଏହାର ଅବସ୍ଥିତି ପଞ୍ଜାବ ପ୍ରୋଭିନ୍ସ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥାଇ ଏହାକୁ ହିନ୍ଦୁ ରାଜପୁତ ରାଜାମାନେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ । ପ୍ରଥମେ ରାଜ୍ୟର ନାମ କୁହଲୁର ଥିବା ବେଳେ ପରେ ତାହା ବିଳାସପୁର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲା । ଏହାର ଆୟତନ 1173 ବର୍ଗକିଲୋଇତର ଥିବା ସହ 1931 ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ଏହାର ଲୋକ ସଂଖ୍ୟା 1000,994 ଥିଲା । ବିଲାସପୁରର ଶେଷ ରାଜା 1948 ମସିହାରେ ରାଜ୍ୟକୁ ଭାରତୀୟ ର4ଆଜ୍ୟ ସଂଘକୁ ସମର୍ପଣ କରିଥିଲେ । ପ୍ରଥମେ ଏହା ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତର ବିଳାସପୁର ପ୍ରୋଭିନ୍ସ ଅଧୀନରେ ରହିବା ପରେ ତାହାକୁ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ସହ ମିଶେଇ ଦିଆ ଯାଇ ଥିଲା । ଇତିହାସ ଲୋକ ପ୍ରବାଦ ଅନୁସାରେ ପୂର୍ବବର୍ତୀ ରାଜ୍ୟ 697 ମସିହାରେ ବୀର ଚାନ୍ଦଙ୍କଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲା । କେହାଲ ଚାନ୍ଦ କହଲୁର ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ଓ ସେହି ନାମ ଅନୁସାରେ ରାଜ୍ୟର ନାମ କହଲୁର ହେଇଥିଲା । ପ୍ରଥମରେ ରାଜ୍ୟର ଅରାଜଧାନୀ ଝଣ୍ଡାବାରି ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲା । ପରେ ଏହା କୁହଳର ଦୁର୍ଗକୁ ଯାଇ ଶେଷରେ 32 ତମ ରାଜା ଦୀପ ଚାନ୍ଦଙ୍କଦ୍ୱାରା ବିଳାସପୁର ସହରରେ ହେଇଥିଲା । 18 ଶ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ବିଳାସପୁର ରାଜ୍ୟରେ କାଙ୍ଗରା ଅଙ୍କନ ଚିତ୍ର ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଥିଲା । . 1815 ମସିହାରେ ବିଳାସପୁର ରାଜ୍ୟ ବ୍ରିଟିଶ ରକ୍ଷ୍ୟଣକୁ ଆସିଥିଲା । ସେ ସମୟରେ ରାଜା ମହନ ଚାନ୍ଦ ଥିଲେ ଓ ଏହା ଏକ ଶିମିଳା ଅଞ୍ଚଳ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ରହିଲା । ଟିକ୍କା ଆନନ୍ଦ ଚାନ୍ଦ ଏହାର ଶେଷ ରାଜା । 1948 ମସିହାରେ ବିଳାସପୁର ରାଜ୍ୟ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ସମୂହରେ ବିଲୀନ ହେଲା ।ଏହା 1950 ମସିହାରୁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଶ୍ରେଣୀର ରାଜ୍ୟ ହିସାବରେ ରହିଥିଲା । 1954 ମସିହାରେ ଏହାକୁ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ସହ ମିଶେଇ ଦିଆ ଯାଇଥିଲା । ରାଜା ସମୂହ ମିଆଁ ପରିବାର ବିଳାସପୁର ରାଜ୍ୟର ଶାସକମାନେ ଚନ୍ଦେଲା ବଂଶର ଥିଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ  "ମିଆଁ ପରିବାର"  କୁହାଯାଉଥିଲା ।
ଜୟଦେବ ନାମକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ ଜୟଦେବ  (ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର) ଓ ଜୟଦେବ  (ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର-୧୯୮୭) ପୃଷ୍ଠାଦୁଇଟି ଦେଖନ୍ତୁ  । ଜୟଦେବ ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ଜଣେ କବି ଥିଲେ । ସେ ତାହାଙ୍କର ଭକ୍ତି କାବ୍ୟ ଗୀତ ଗୋବିନ୍ଦ ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା । ଗୀତ ଗୋବିନ୍ଦରେ ହରି (କୃଷ୍ଣ) ଓ ରାଧାଙ୍କର ପ୍ରେମଗାଥା ବର୍ଣ୍ଣିତ ଯେଉଁ ଥିରେ ସେ ରାଧାଙ୍କୁ ହରିଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଅଛନ୍ତି  । ଏହାକୁ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ବୈଷ୍ଣବ ଭକ୍ତି ଧାରାର ଏକ ପ୍ରଧାନ ଗ୍ରନ୍ଥ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଇଥାଏ । କେତେକ ଗବେଷକଙ୍କ ମତରେ ସେ ଜଣେ ସହଜଯାନୀ ବୌଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଜୀବନୀ ଜୟଦେବ ଓଡ଼ିଶାର ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲାର ପ୍ରାଚୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଥିବା କେନ୍ଦୁଲି ଶାସନରେ ୧୨୦୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା  "ଭୋଜଦେବ"  ଓ ମାତାଙ୍କର ନାମ ଥିଲା  "ବାମାଦେବୀ" , ମନ୍ଦିର ପୁରାଣରୁ ଜାଣିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ଯେ ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଦୀକ୍ଷା କୋଣାର୍କ ନିକଟରେ ଥିବା  "କୂର୍ମପଟକ" ଠାରେ ହୋଇଥିଲା । ସାହିତ୍ୟ କୃତି ଜୟଦେବ ହରିଙ୍କର ଦଶାବତାର, ଦଶକୃତିକୃତେ ଆଦିର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି । ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶୀରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିବା ତ୍ରିଭଙ୍ଗୀ ଠାଣିର ବର୍ଣ୍ଣନା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଲେଖାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ଜୟଦେବଙ୍କ ରଚିତ ପଦାବଳୀ ଶିଖ ଧର୍ମର ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହେବରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଅଛି । କୁହାଯାଏ ଗୁରୁ ନାନକଙ୍କ ଓଡ଼ିଶା ଆସିବା ସମୟରେ ଏହି ପଦାବଳୀ ସବୁ ତାହାଙ୍କ ଦେଇ  "ଗୁରୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ସାହେବ" ରେ ରଖାଯାଇଅଛି ।
ଲୌହ-ଅଭାବ ଜନିତ ଆନିମିଆ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ - ) ଏକ ପ୍ରକାର ଆନିମିଆ ଯାହା ଦେହରେ ଲୌହ ଅଭାବ   ଯୋଗୁ ହୁଏ  । ରକ୍ତରେ ଲୋହିତ ରକ୍ତ କଣିକା   ବା ହେମୋଗ୍ଲୋବିନ   ଅଭାବ ଦେଖାଦେଲେ ତାହାକୁ ଆନିମିଆ କୁହାଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଏହି ରୋଗ ବ‌ହୁତ ଧୀରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଲକ୍ଷଣମାନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନଥାଏ ଯେପରିକି ଥକ୍କାଣ  , ଦୁର୍ବଳତା, ଅଣନିଶ୍ୱାସୀ   ବା ବ୍ୟାୟାମ ଅକ୍ଷମତା । ଦୃତ ଗତିରେ ଏହି ରୋଗ ହେଲେ ମାନସିକ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ  , ଚେତା ହାରିବା ଅନୁଭବ   ଓ ଅଧିକ ତୃଷା । ଶେତା   ଦେଖାଯିବା ନିମନ୍ତେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଆନିମିଆ ଥିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଶିଶୁମାନଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ହେଲେ ବୃଦ୍ଧି ଓ ବିକାଶ କମିଯାଏ । ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅନ୍ୟ କାରଣ ଥିଲେ ଅଧିକ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ଖାଦ୍ୟାଭାବ, ରକ୍ତ କ୍ଷୟ   ବା ଦେହ ଭିତରେ ଖାଦ୍ୟର ଅବଶୋଷଣ ସଠିକ ଭାବରେ ନ ହୋଇପାରିଲେ ଲୌହ ଅଭାବ ଜନିତ ଆନିମିଆ ହୁଏ । ରକ୍ତ କ୍ଷୟର କାରଣ ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଋତୁସ୍ରାବ, ଶିଶୁଜନ୍ମ, ଜରାୟୁ ଫାଇବ୍ରଏଡ, ପାକସ୍ଥଳୀ ଘାଆ, କୋଲୋନ କର୍କଟ ଓ ହେମାଚୁରିଆ ବା ପରିସ୍ରାରେ ରକ୍ତ କ୍ଷୟ   ନାମ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ।  (କ୍ରନସ ରୋଗ) ବା ଗ୍ୟାସ୍ଟ୍ରିକ ବାଇପାସ କରାଯାଇଥିଲେ ଖାଦ୍ୟ ଅବଶୋଷଣ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ  । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ପରଜୀବୀ , ମ୍ୟାଲେରିଆ ଓ ଏଚଆଇଭି/ଏଡସ ରୋଗ ଥିଲେ ଏହି ଲୌହ-ଅଭାବ ଜନିତ ଆନିମିଆ ସଙ୍କଟ ବଢ଼ିଯାଏ । ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା   କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ରୋଗ ସମ୍ଭାବନା ଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଅଧକ ଲୌହ ଥିବା ଖାଦ୍ୟ ବା ଲୌଜ ପରିପୂରକ ଖାଇବେ । ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାରଣ ଅନୁସାରେ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ ଯେପରିକି ଖାଦ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଔଷଧ ଓ ଅପରେଶନ । ଲୌହ ପରିପୂରକ ଓ ଜୀବସାର ଗ ଦିଆଯାଏପାରେ । ସାଂଘାତିକ କେଶ୍ ହୋଇଥିଲେ ରକ୍ତ ଅନ୍ତର୍ଭରଣ   ବା ଲୌହ ଇଞ୍ଜେକସନ ଦିଆଯାଏ । ସନ ୨୦୧୫ରେ ୧.୪୮ ନିୟୁତ ଲୋକଙ୍କୁ ଲୌହ-ଅଭାବ ଜନିତ ଆନିମିଆ ରୋଗ ହୋଇଥିଲା । ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀର ଅର୍ଦ୍ଧେକ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକଙ୍କର ଖାଦ୍ୟରେ ଲୌହ ଅଭାବ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲା । ମହିଳା ଓ ଶିଶୁମାନେ ଏହି ରୋଗର ଅଧିକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ସେହି ସନ ୨୦୧୫ରେ ଏହି ରୋଗ ଯୋଗୁ ୫୪,୦୦୦ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ ଯାହା ସନ ୧୯୯୦  (୨୧୩,୦୦୦ ମୃତ୍ୟୁ) ଅପେକ୍ଷା କମ୍ ଥିଲା  ।
କୋରିଆର ରନ୍ଧନକଳା କୋରିଆ ଉପଦ୍ୱୀପର ପାରମ୍ପାରିକ ରନ୍ଧନ ପରମ୍ପରା ଏବଂ ଅଭ୍ୟାସକୁ ବୁଝାଏ ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀର ସାମାଜିକ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ମାଧ୍ୟମରେ କୋରିଆର ରୋଷେଇର ବିକାଶ ହୋଇଛି । କୋରିଆର ରୋଷେଇ କୋରିଆ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ମଞ୍ଚୁରିଆର ପ୍ରାଚୀନ କୃଷିଭିତ୍ତିକ ଏବଂ ଯାଯାବର ପରମ୍ପରାରୁ ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ପରିବେଶର ଜଟିଳ ପାରସ୍ପରିକ କ୍ରିୟା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ ଧାରା ମାଧ୍ୟମରେ ବିକଶିତ ହୋଇଛି । କୋରିଆ ରୋଷେଇ ମୁଖ୍ୟତଃ ଚାଉଳ, ପନିପରିବା ଏବଂ ମାଂସ ଉପରେ ଆଧାରିତ  ପାରମ୍ପାରିକ କୋରିଆ ଭୋଜନଗୁଡିକ ବାମ୍ଫଦ୍ୱାରା ରନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଛୋଟ ଦାନା ଚାଉଳ ସହିତ ପରସା ଯାଉଥିବ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ନାମିତ  କିମଚି ପ୍ରାୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭୋଜନରେ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ  ସାଧାରଣତଃ ବ୍ୟବହୃତ ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକରେ ରାଶି ତେଲ, ଡୋଏନଜାଙ୍ଗ  (ଫର୍ମେଣ୍ଟେଡ୍ ବିନ୍ ପେଷ୍ଟ), ସୋୟା ସସ୍, ଲୁଣ, ରସୁଣ, ଅଦା, ଗୋଚୁଟଗୁରୁ  (ଲଙ୍କା ଖଣ୍ଡ), ଗୋଚୁଜାଙ୍ଗ  (ଫର୍ମେଣ୍ଟେଡ୍ ଲାଲ୍ ଲଙ୍କା ପେଷ୍ଟ) ଏବଂ ନାପା କୋବି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ  ସାମଗ୍ରୀ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଦେଶ ଅନୁସାରେ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ  ଅନେକ ଆଞ୍ଚଳିକ ଖାଦ୍ୟ ଜାତୀୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇ ପାରିଛି। ଏକଦା ଆଞ୍ଚଳିକ ଖାଦ୍ୟଗୁଡିକ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନତାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ମୁଖ୍ୟ ଉପାଦାନ ଖାଦ୍ୟ ଶସ୍ୟ ଚାଉଳ , ପାରମ୍ପରିକ ସାଧା ଭାତ ସହ ଅନେକ ଖାଦ୍ୟ ତିଆରିରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ  ସାଧାରଣତଃ ଚାଉଳରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଚୁନା ଟ୍ଟିଓକ ନାମକ ଚାଉଳ ପିଠା ତିଆରିରେ ଯାହାର କି ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଶହରୁ ଅଧିକ କିସମ ରହିଛି  ଏହାକୁ ଏକ କାଞ୍ଜୀ ବ ଖୀରି ପରି ଖାଦ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରଯାଏ ଯେଉଥିରେ ଅନ୍ୟ ଶସ୍ୟ, ମାଂସ କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ରଜାତ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ମିଶ୍ରଣ କରାଯାଏ ଚାଉଳରୁ ଅନେକ ମାଦକ ପାନୀୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ । ପ୍ରାକ୍-ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ, ବାର୍ଲି ଏବଂ ବାଜରା ପରି ଶସ୍ୟଗୁଡିକ ମୁଖ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଥିଲା  ଏହା ସହ ଗହମ, ଯବ, ଏବଂ ବକହ୍ୱିଟ୍ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଭବେ ବ୍ୟବହ୍ରୁତ ହେଉଥିଲା । ଚାଉଳ କୋରିଆ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱଦେଶୀ ଫସଲ ନୁହେଁ ଏବଂ ଚାଉଳ ଚାଷ ପୂର୍ବରୁ ବାଜରା ମୁଖ୍ୟ ଶସ୍ୟ ଥିଲା । ଡାଲି ଜାତୀୟ ଶସ୍ୟ କୋରିଆର ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ମିଳିଥିବା ପ୍ରମାଣ ଅନୁସାରେ, ଡାଲି ଜାତୀୟ ଶସ୍ୟଗୁଡିକ କୋରିଆର ଇତିହାସ ଏବଂ ରୋଷେଇରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପୂରାତନ ଫସଲ ଅଟେ । ସୋୟାବିନ ପ୍ରାୟ ୧୦୦୦ ୯୦୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ସମୟରୁ ଖାଦ୍ୟ ଫସଲ ଭାବରେ ଚାଷ କରାଯାଉଥିଲା । ସୋୟାବିନରୁ ତିଆରି ଟୋଫୁ , ସୋୟାବିନ୍ ଗଜାକୁ ପରିବା ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରଯାଏ । ସୋୟାବିନକୁ ବିନା ରୋଷେଇରେ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ  ସୋୟାବିନରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋୟା କ୍ଷୀର କଙ୍ଗଗୁସୁ ନାମକ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ମୁଗ ଡାଲି ବା ନୋକଡୁ , କୋରିଆ ରୋଷେଇର ଅନ୍ୟ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଉପାଦାନ । ଗଜା ମୁଗ ଯାହାକୁ ସୁଜୁ ନାମୁଲ୍ କୁହାଯାଏ, ପ୍ରାୟତଃ ପରିବ ଭବେ ରୋସେଇରେ ବ୍ୟବହାର କର ଯାଏ  ନୋକଡୁଜୁକ୍ ନାମକ ଏକ ଖୀରି ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ମୁଗ ଡାଲି ଗୁଣ୍ଡ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ମାଂସ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, କୋରିଆର ଅଧିକାଂଶ ମାଂସ ଶିକାର ଏବଂ ମତ୍ସ୍ୟଚାଷରୁ ଉତ୍ପାଦିତ ହେଉଥିଲା  ଯେଉଁମାନେ ସମୁଦ୍ରର ନିକଟତର ରହୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଖାଦ୍ୟରେ ଅଧିକ ମତ୍ସ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଭିତର ଭାଗରେ ରହୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅଧିକ ମାଂସ ବୟବହାର ହେଉଥିଲା । ଗୋରୁମାନେ କୋରିଆରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସାଂସ୍କୃତିକ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥାନ୍ତି। ଗୋମାଂସ ସବୁଠୁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଟେ  ଗୋମାଂସ ଆଜି ଅନେକ ଉପାୟରେ ଖାଦ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଚିକେନ୍‌ର ସମସ୍ତ ଅଂଶ କୋରିଆ ରୋଷେଇରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ କୁକୁଡା ମାଂସ ସାଧାରଣତଃ ଭଜା କିମ୍ବା ପନିପରିବା ସହ ସୁପ୍ ପରି ଖିଆଯାଏ । ଉଭୟ ନଦୀ ଏବଂ ଲୁଣି ମାଛ କୋରିଆରେ ଲୋକପ୍ରିୟ । ମାଛକୁ କଞ୍ଚା, ପୋଡ଼ା, ଶୁଖା ବ୍ୟବହର କରାଯାଏ । ପରିବା କୋରିଆ ରୋଷେଇରେ ସାଧାରଣତଃ ମୂଳା, ନାପା କୋବି, କାକୁଡି, ଆଳୁ, କନ୍ଦମୂଳ, ପାଳଙ୍ଗ, ଗଜା ବିନ୍ , ସ୍କାଲିଅନ୍, ରସୁଣ, ଲଙ୍କା, ସାମୁଦ୍ରିକ ଦଳ, ଜୁକିନି, ଛତୁ, ପଦ୍ମ ମୂଳ ଇତ୍ୟାଦି ପନିପରିବା ଭାବେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । କିମଚି କିମଚି ସାଧାରଣତଃ ନାପା କୋବି, କୋରିଆନ୍ ମୂଳା, କିମ୍ବା ବେଳେବେଳେ କାକୁଡିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା କିଣ୍ବିତ ଖାଦ୍ୟକୁ ବୁଝାଏ  ସେଠାରେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ଉପାଦାନ ଯାହା ମୁଖ୍ୟ ଅଟେ: ମସଲା, ଛତୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅତିରିକ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ  ନାଲି ଏବଂ କଳା ଲଙ୍କା, ଚିନାବାଦାମ, ରସୁଣ, ଅଦା, ପିଆଜ, ଏବଂ ସୋରିଷ ହେଉଛି ମସଲାର ଉଦାହରଣ । ଆଞ୍ଚଳିକ ଭିନ୍ନତା ସହିତ ଅସୀମ କିସମ ଅଛି, ଏବଂ ଏହା ଏକ ସାଇଡ୍ ଡିସ୍ ଭାବରେ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ ।
ଶଶୀ ଭୂଷଣ ମାରାଣ୍ଡି  (୨୩ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୪୧ - ୨୪ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୩) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ  । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇ ଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୭, ୧୯୭୧ ଓ ୧୯୭୪ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବହଳଦା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୫ମ ଓ ୬ଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା ଶଶୀ ଭୂଷଣ ମାରାଣ୍ଡି ୧୯୪୧ ମସିହାର ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୩ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ମଙ୍ଗଳ ମାରାଣ୍ଡି ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ରୁକ୍ମଣୀ ମାରାଣ୍ଡି । ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ଶଶୀ ଭୂଷଣ ମାରାଣ୍ଡି ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ପାର୍ଟିର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଦୁଇ ଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁ ଶଶୀ ଭୂଷଣ ମାରାଣ୍ଡି ୨୦୧୩ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ୨୪ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୬୯ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।
ବାବା ମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ଧାମ, ବିହାର, ଭାରତର ଦେଓଘର ଗ୍ରାମରେ ଅବସ୍ଥିତ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ । ଦେଓଘର ସ୍ଥାନରେ ଯେତେ ମନ୍ଦିର ଅଛି, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାବା ମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ଧାମ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନ୍ଦିର । ସ୍ଥାନ ବିହାର, ଭାରତର ମଧୁବନି ଜିଲ୍ଲାରେ ଥିବା ଅନ୍ଧାରଥରି ବ୍ଲକର ଦେଓଧର ଗ୍ରାମରେ ବାବା ମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ଧାମ ଅବସ୍ଥିତ । ଇତିହାସ ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସ ଅନୁସାରେ ବାବା ମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ଧାମର ପ୍ରାୟ ୧୦୦ ବର୍ଷର ଇତିହାସ ଅଛି । ମିଥିଳାଞ୍ଚଳରେ ଅନେକ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନ ଅଛି ଯାହାକୁ ଐତିହାସିକ ଓ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱବିଦମାନେ ହତାଦର କରିଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଚଳିତ ପରମ୍ପରା ଓ କାହାଣୀରୁ ତାଙ୍କର ଅତୀତ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହେଉଛି । ବାବା ମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ନାଥ ମହାଦେବ ମନ୍ଦିର ଐତିହାସିକ, ଧାର୍ମିକ ତଥା ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏକ ବିଖ୍ୟାତ ସ୍ଥାନର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପାଇଛି । ଏକ ପକ୍ଷରେ ବାବା ମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ନାଥ ଧାମ ଯୋଗୁ ମିଥିଳାଞ୍ଚଳ ବିଖ୍ୟାତ ହୋଇଛି ଓ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ଗବେଷକମାନେ ଏହାର ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ ଦିଗ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହେଉଛନ୍ତି । ମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ନାଥ ମନ୍ଦିର ୨୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ଏହାର ଶିବଲିଙ୍ଗ ଅତୁଳନୀୟ ଅଟେ । ଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଜଣେ ସନ୍ୟାସୀ ସେହି ସ୍ଥାନ ଖୋଦେଇ କରି ଶିବଲିଙ୍ଗ ପାଇଥିଲେ ଯାହା ଆକାରରେ ବିରାଟ ଓ ଗଭୀର ଥିବାରୁ ଖୋଲିବା କାମ ବନ୍ଦ କରି ଗାତ ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ ଓ ତାହାକୁ ପୂଜା ଯୋଗ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେହି ଖୋଦେଇ ସମୟରେ ଗଣେଶ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ମିଳିଥିଲା ଯାହାକୁ ପାର୍ବତୀ ମନ୍ଦିରରେ ରଖାଯାଇଛି । ପର୍ଯ୍ୟଟନ ବିହାରରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜିଲ୍ଲା ମଧ୍ୟରୁ ବାବା ମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ଧାମକୁ ଭକ୍ତମାନେ ଆସି ସୁନ୍ଦର ଓ ଭଲ ଜୀବନ ଯାପନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି । ଭକ୍ତ ଓ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ।
ବିଶ୍ୱ ସଂସ୍କୃତ ଦିବସ, ବା ବିଶ୍ୱ ସଂସ୍କୃତ ଦିନମ  ସଂସ୍କୃତ:              , ପ୍ରତିବର୍ଷ ଶ୍ରାବଣ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ପାଳନ କରାଯାଏ । ଏହା ପ୍ରାୟତଃ ଇଂରାଜୀ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡରର ଅଗଷ୍ଟ ମାସରେ ପଡ଼ିଥାଏ । ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାର ସାଂସ୍କୃତିକ ବିଶେଷତ୍ୱ ତଥା ଏହାର ଗୁରୁତ୍ୱ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଏହି ଦିବସ ପାଳନ କରାଯାଏ । ୧୯୬୯ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାର ଏହି ଦିବସ ପାଳନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ନିଷ୍ପତି ନେଇଥିଲେ ।
ମହାପାତ୍ର ନୀଳମଣି ସାହୁ  (୨୨ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୨୬ - ୨୫ ଜୁନ ୨୦୧୬) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ  । ସେ ୧୯୮୪ ମସିହାରେ, ଅଭିଶପ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବ ପାଇଁ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର, ୧୯୭୮ରେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ଓ ୧୯୮୩ ମସିହାରେ ଶାରଳା ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ ହୋଇଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ମହାପାତ୍ର ନୀଳମଣି ସାହୁ ଡିସେମ୍ବର ୨୨, ୧୯୨୬ରେ ଓଡ଼ିଶାର କଟକର ନିଆଳିଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପିତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ମହେଶ୍ୱର ମହାପାତ୍ର ଓ ମାତା ରଙ୍ଗଲତା ଦେବୀ । ଶିକ୍ଷାଗତ ଜୀବନ ସେ ନୀଳମଣି ନିଆଳି ମାଇନର ସ୍କୁଲ ଏବଂ ବିଞ୍ଝାରପୁର ହାଇସ୍କୁଲରୁ ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷା ଓ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଓଡ଼ିଆରେ ସ୍ନାତକ ଓ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ହାସଲ କରି ଥିଲେ । ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ ସମ୍ବଲପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଜଣେ ଲାଇବ୍ରେରିଆନ ଭାବରେ ନିଜର ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ ଭଦ୍ରକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଓଡ଼ିଆ ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପରେ ଓଡ଼ିଶାର ବିଭିନ୍ନ ସରକାରୀ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସେ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରି ବି.ଜେ.ବି ସାନ୍ଧ୍ୟ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ଉପାଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବରେ ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ସେବାନିବୃତ ହୋଇଥିଲେ । ୨୦୧୬ ମସିହା ଜୁନ ୨୫ ତାରିଖରେ ସାହୁଙ୍କର ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରେ ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ରଚନାବଳୀ ସ୍ୱାଧୀନତା ପରର ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ନୀଳମଣି ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା କଥାକାର । ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ବହୁ ବିଭାଗରେ ନିଜ ଅବଦାନ ଛାଡି ଯାଇଛନ୍ତି । କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ, ପ୍ରବନ୍ଧ, ରମ୍ୟ ରଚନା, ଲଳିତ କଥନ, ଅନୁବାଦ, ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ ଓ ଉପନ୍ୟାସ ଆଦି ରଚନା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଷାଠିଏରୁ ଅଧିକ ବହି ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ରଚନାରେ ହାସ୍ୟରସ ଭରା ଲେଖା ଅନେକ ରହିଛି ।  "ଡହରାନନ୍ଦ"  ନାମ ବ୍ୟବହାର କରି, ସେ ବହୁ ବ୍ୟଙ୍ଗ ରଚନା କରିଥିଲେ । ସମ୍ପାଦନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପ୍ରବେଶ ରହିଥିଲା । ସେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀର ସଭାପତି ପଦ ମଧ୍ୟ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଥିଲେ ଓ ସେହି ପଦରୁ ଇସ୍ତଫା ମଧ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ । ୧୦ରୁ ଅଧିକ ସାହିତ୍ୟ ପତ୍ରିକା ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନ ତାଙ୍କର ପୃଷ୍ଟପୋଷକତାରେ ଗଢିଉଠିଥିଲା । ଜଣେ ବାଗ୍ମୀ ଓ ସୁବକ୍ତା ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ସେ ସାରା ଭାରତରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ ।
ଭୁବନ, ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ବ୍ଳକ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଗାଁ । ଭୁବନ କଂସା ବାସନ ଓ ତାରକସି କାମପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଭୁବନ ଦଶହରା ଥୋଡି ବଳଦ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ପାଲ ଲହଡା   ; ହିନ୍ଦୀ :      , ବ୍ରିଟିଶ ଶାସିତ ଭାରତ ର ଏକ ରାଜକୀୟ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା । ପାଲ ଲହଡା ସହର ତାର ରାଜଧାନୀ ଭାବରେ ରହିଥିଲା । ରାଜ୍ୟର ଆୟତନ ୪୫୨ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ଥିବା ବେଳେ ୧୮୯୨ ମସିହାରେ ତାର ଲୋକ ସଂଖ୍ୟା ୩୪,୧୩୦ ଥିବାର ଜଣାଯାଇଛି । ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ଏହା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ସଂଘରେ ସମ୍ମିଳିତ ହେଇ ଓଡ଼ିଶାର ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲା ଭାବରେ ୧୯୪୮ ମସିହାରୁ ରହିଆସିଛି । ଇତିହାସ ଧରାନଗରର ସନ୍ତୋଷ ପାଲ ନାମକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବଂଶୀ ରାଜପୁତ ଏହାର ପ୍ରଥମ ଶାସକ ଥିଲେ । ସେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଦେଇ ପୁରୀ ଯାତ୍ରା ଯେ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ଏଠାରେ ଦୁଇ ଦଳ ସ୍ଥାନୀୟ ଜନଜାତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଦଭାବନା ସ୍ଥାପନ କରେଇଥିଲେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ  " ସବର "  ଜାତିର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶାସକ ଭାବରେ ରହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ । . ଶାସକ ଗଣ ପାଲ ଲହଡା ରାଜକୀୟ ରାଜ୍ୟର ଶାସକମାନେ ଧର ରାଜ୍ୟର ପ୍ରାଚୀନ ପାରମାର ରାଜପୁତ ରାଜା ଭୋଜଙ୍କ ବଂଶର ହେଇଥିବାର ଜଣାଯାଏ । .... - ....ବଳଭଦ୍ର ପାଲ .... - .... କାଣ୍ଡରୁପ ପାଲ .... - .... ଜଗନ୍ନାଥ ପାଲ .... - ୧୭୭୮ ମାନଧାତା ପାଲ ୧୭୭୮-୧୭୮୩ ମୁନି ପାଲ ୧୭୮୩-୧୮୧୫ ଅର୍ଣପୂର୍ଣା ୧୮୧୫-୧୮୨୫ ନନ୍ଦ ପାଲ ୧୮୨୫-୧୮୫୯ ବଦ୍ୟନାଥ ପାଲ ୧୮୫୯-୧୮୭୪ ଚକ୍ରଧର ପାଲ ରାଜା ୧୮୭୪-୧୮୮୮ ଚକ୍ରଧର ପାଲ ୧୮୮୮ -୧୯୧୨ ଦୁତୀ କୃଷ୍ଣ ପାଲ ୧୯୧୩ - ୧୯୪୭ ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ମୁନି ପାଲ ଏହା ମଧ୍ୟରେ ୧୮୮୮, ୧୯୧୧ , ଓ ୧୯୧୩ ମସିହାରେ ଏହା ବ୍ରିଟିଶ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅଧୀନରେ କିଛି କାଳ ରହିଥିଲା ।