tripathysagar/odia_wiki huggingface dataset:
ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ପୂଝାରୀ, ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭରେ ସମ୍ବଲପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ସୁରକ୍ଷା ଦିଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ଭାଷାପ୍ରେମୀ । ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ବେଳକୁ ସମ୍ବଲପୁରର ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଆସିଥିଲା । ଓଡ଼ିଆ ବିରୋଧୀ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାଭାଷୀଲୋକଙ୍କର ଯୋର ଥିଲା ଓ ସମ୍ବଲପୁରରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ବିଲୁପ୍ତ ହେବାକୁ ବସିଥିଲା । ୧୯୦୧ ମସିହାରେ ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ପୂଝାରୀ ଏକସ୍ଟ୍ରା ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ କମିସନର ଭାବରେ କମିସନର ଏଣ୍ଡ୍ରୁ ଫ୍ରେଜରଙ୍କ ଅଧିନରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ଦାଶରଥି ପୂଝାରୀ ମଧ୍ୟ ୧୮୭୭ ମସିହାରେ ବରଗଡ଼ର ସବ ଡିଭିଜନାଲ ଅଫିସର ଏଣ୍ଡ୍ରୁ ଫ୍ରେଜରଙ୍କ ଅଧିନରେ ଯୋଗଦାନ କରି ଜଣେ କିରାଣୀ ଭାବରେ କାମକରିଥିଲେ । ଏଣ୍ଡ୍ରୁ ଫ୍ରେଜରଙ୍କ ସମ୍ବଲପୁର ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ଭାଷା ଦାବୀ ପ୍ରତି ସମବେଦନା ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଚିଫ କମିସନର ଉଡବର୍ନ ସେଥି ପ୍ରତି ବିମୁଖ ଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ ୧୯୦୧ ମସିହାରେ ସମ୍ବଲପୁରର ଜନଗଣନା କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ବିଭିନ୍ନ କାରଣରୁ ଅଟକି ଯାଇଥିଲା । ଜନଗଣନା କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷୀ କର୍ମଚାରୀମାନେ ଓଡ଼ିଆ କହି ପାରୁନଥିବାରୁ, ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତର ଫର୍ମାଟରେ ଉତ୍ତର ଆଦାୟ କରିପାରୁନଥିଲେ । ଦ୍ୱିତୀୟରେ ସମ୍ବଲପୁରର ଦୁର୍ଗମ ଅଞ୍ଚଳକୁ ସେମାନେ ପହଞ୍ଚିପାରୁନଥିଲେ । ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କାରଣ ଥିଲା, ଏହି ଜନଗଣନା କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ବଲପୁରର ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ପ୍ରମାଣ କରାଇଦେବାର ଆଶଙ୍କା । ଏହିଭଳି ସମୟରେ ଜନଗଣନା କାର୍ଯ୍ୟର ଦାୟିତ୍ୱ ପଡ଼ିଲା ୨୪ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ପୂଝାରୀଙ୍କ ଯୁବ କାନ୍ଧରେ । ୧୯୦୧ର ସମ୍ବଲପୁର ଜନଗଣନାରୁ ଜଣାପଡ଼ିଲା ଯେ, ସମ୍ବଲପୁର ଜିଲ୍ଲାର ମୋଟ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ୭ ଲକ୍ଷ ୯୬ହଜାର ୪୧୩ ମଧ୍ୟରୁ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ସଂଖ୍ୟାଥିଲା ୫ ଲକ୍ଷ ୯୫ ହଜାର ୬୦୧ । ସମ୍ବଲପୁର ସହିତ ପ୍ରଶାସନିକ ଭାବରେ ଜଡ଼ିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ଯଥା ବାମଣ୍ଡା, ରେଢାଖୋଲ, ପାଟନା ଓ କଳାହାଣ୍ଡିରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକସଂଖ୍ୟାର ୮୭% ଥିଲେ ଓଡ଼ିଆ । ଏହି ଜନଗଣନା ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣକଲା ଓ ପ୍ରମାଣିତ କଲା ଯେ, ସମ୍ବଲପୁର ସମେତ ସମସ୍ତ ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶା ଓଡ଼ିଆ କ୍ଷେତ୍ର । ଏହା ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ପୂଝାରୀଙ୍କ ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରୁ ହିଁ ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରିଲା । ଦିନବେଳା ସେ ପଦସ୍ଥ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ ଥିଲେ ଓ ରାତିରେ ଥିଲେ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନର ପୁରୋଧା । ରାତ୍ରି ଆଗମନରେ ସେ ଅଶ୍ୱାରୋହଣ କରି, ସମ୍ବଲପୁରର ଦୁର୍ଗମ ଅଞ୍ଚଳ ସବୁ ବୁଲି ବୁଲି ଲୋକଙ୍କୁ ଏକାଠି କରିଥିଲେ ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କ ହୃତଗୌରବ ଫେରାଇ ଆଣିପାରିଥିଲେ । ୧୯୧୯ରେ ହୀରାଖଣ୍ଡରେ ପ୍ରକାଶିତ ତାଙ୍କ ଜୀବନୀରୁ ଉଦ୍ଧୃତ : ଧନ୍ୟ ସେ କର୍ମବୀରଙ୍କ ନୈତିକ ସାହସ ଦିବସବ୍ୟାପୀ ସରକାରୀ କର୍ମରେ ନିଯୁକ୍ତ ରହି ନିଶାକାଳ ପ୍ରବେଶ ମାତ୍ରକେ ଅଶ୍ୱୋପରି ଆରୋହଣ କରି ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ରାତ୍ରୀଯାପନ କରୁଥିଲେ । ଗ୍ରାମେ ଗ୍ରାମେ ପରିଭ୍ରମଣ ସମୟରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜିଲ୍ଲାଧିଶଙ୍କ ତଦନ୍ତ ସମୟରେ କିପରି ଭାବରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ଉପକାରିତା ତର୍କବିତର୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିପନ୍ନ କରାଇବେ, ସେଥି ନିମନ୍ତେ ସେ ଚେଷ୍ଟିତ ଥିଲେ । ରାତ୍ରି ସମୟରେ ବହୁ ଦୂରବର୍ତୀ ଗ୍ରାମରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ସେହି ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କୁ ଉତ୍କଳ ଭାଷାର ପ୍ରଚଳନ ରୂପକ ମନ୍ତ୍ରରେ ଦୀକ୍ଷିତ କରୁଥିଲେ । ହିନ୍ଦୀଭାଷା ପ୍ରଚଳନ ପକ୍ଷପାତୀ କର୍ମଚାରୀବୃନ୍ଦଙ୍କ ବୈଧୃତି ପ୍ରତି ତିଳେ ମାତ୍ର ଭୃକ୍ଷେପ ନକରି ଦେଶର ମାୟା ମମତା ଅନୁବନ୍ଧନର ବଶବର୍ତୀ ହୋଇଥିଲେ ।
ହରଦୋଇ ଏକ ଭାରତୀୟ ନଗର ପଞ୍ଚାୟତ   ଅଟେ । ଏହା ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ହର୍ଦୋଇ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ହରଦୋଇ ୨୭.୩୯୪୩ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୦.୧୩୧୧ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୮୩୦ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ହରଦୋଇ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୯୫୦୪ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୨.୭୪% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୭.୨୬% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ହରଦୋଇର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୫୩.୫୬% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୧୧.୨୮% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୨.୨୧% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୧.୩୫% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୮.୬୯% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ହିନ୍ଦୀ ହରଦୋଇର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ସ୍ୱରାଜ ବାରିକ  (ଜନ୍ମ: ୨୪ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୯୮; ଜନ୍ମସ୍ଥାନ: ବାରିପଦା), ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା  । ସେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଜଣେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ସେ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସ‌ହ ଓଡ଼ିଆ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସ୍ୱରାଜ ତିନି ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଡିଡି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରସାରିତ ଧାରାବାହିକ ସମ୍ପର୍କରୁ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ତୁ ମୋ ଲଭ୍ ଷ୍ଟୋରୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ନାୟକ ଭାବରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ସ୍ୱରାଜ ବାରିକ ୧୯୯୮ ମସିହାର ଜାନୁଆରୀ ମାସ ୨୪ ତାରିଖରେ ଓଡ଼ିଶାର ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲାର ବାରିପଦାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଛୋଟବେଳୁ ଅଭିନୟ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ । ତେଣୁ ସେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଶିଶୁ କଳାକାର ସ୍ୱରାଜ ଜଣେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ମାତ୍ର ଚାରି ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଡିଡି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରସାରିତ ଧାରାବାହିକ ସମ୍ପର୍କରୁ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଚଣ୍ଡୀ ପରିଜାଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ରକତେ ଲେଖିଚି ନାଁରେ ସ୍ୱରାଜ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପରେ ପରେ ସେ ପହିଲି ରଜ, ସମୟ ହାତରେ ଡୋରି, ହିରୋ, ଆକାଶେ କି ରଙ୍ଗ ଲାଗିଲା, ପାଗଳ ପ୍ରେମୀ, ସୁନା ଚଢ଼େଇ ମୋ ରୂପା ଚଢ଼େଇ ଆଦି ୧୯ଟି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସ୍ୱରାଜ କଥାଚିତ୍ର ବ୍ୟତୀତ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ଇ ଟିଭି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରସାରିତ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ଗାୟତ୍ରୀରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ନାୟକ ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ସ୍ୱରାଜ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ତୁ ମୋ ଲଭ୍ ଷ୍ଟୋରୀ ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ନାୟକ ଭାବରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ତାଙ୍କ ସ‌ହ ନାୟିକ ଭାବରେ ଭୂମିକା ଦାଶ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପତ୍ରିକା  "ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତ" ର ପ୍ରତିଭା ସମ୍ମାନ ଉତ୍ସବରେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ସ୍ୱରାଜଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତ ଅଭିନେତା ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା । ତାଙ୍କର ଏହି ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ରଟି ସଫଳ ହେବା ପରେ, ସ୍ୱରାଜଙ୍କ ୨୦୧୭ର ୨ୟ କଥାଚିତ୍ର ଲୈଲା ଓ ଲୈଲା ଅଭିନେତ୍ରୀ ସନ୍‌ମିରା ନାଗେଶଙ୍କ ସ‌ହ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ତାନୁକୁ ଏକ ଭାରତୀୟ ପୌରପାଳିକା   ଅଟେ । ଏହା ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର ୱେସ୍ତ୍ ଗୋଦବରି ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ତାନୁକୁ ୧୬.୭୫୩୨ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୧.୬୮୪୬ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୩୯ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ତାନୁକୁ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୬୬୭୭୯ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୪୯.୬୬% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୫୦.୩୪% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ତାନୁକୁର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୭୫.୦୨% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୧୦.୧୮% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୮.୭୧% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୬.୩୨% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୦.୬୧% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ତେଲୁଗୁ ତାନୁକୁର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ସ୍ଥଳଭାଗ ଉପରେ, ଭିତରେ କିମ୍ବା ସ୍ଥଳଭାଗରୁ ଜାତ ଉଦ୍ଭିଦକୁ ସ୍ଥଳଜ ଉଦ୍ଭିଦ  ( : ) କୁହାଯାଏ  । ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରର ଉଦ୍ଭିଦ ସବୁ ହେଲେ ଜଳଜ ଉଦ୍ଭିଦ  (ଆକୁଆଟିକ ପ୍ଲାଣ୍ଟ), ଏପିଫାଇଟିକ  (ଉଦ୍ଭିଦରେ ବଢୁଥିବା ଉଦ୍ଭିଦ), ଲିଥୋଫାଇଟ୍ସ  ପଥରରେ ବଢୁଥିବା ଉଦ୍ଭିଦ  । ଜଳଜ ଏବଂ ସ୍ଥଳଜ ଉଦ୍ଭିଦ ମଧ୍ୟରେ ତଫାତ ପ୍ରାୟତଃ ଅସ୍ପଷ୍ଟ କାରଣ ଅନେକ ସ୍ଥଳଜ ଉଦ୍ଭିଦ ବେଳେବେଳେ ନିୟମିତ ଭାବେ ବୁଡ଼ିରହିବା ସହିପାରିବାରେ ସକ୍ଷମ ଏବଂ ଅନେକ ଜଳଜ ଉଦ୍ଭିଦଙ୍କ ଭିତରେ ଉଭୟ ବୁଡ଼ିରହିବା ଏବଂ ଭୂମି ଉପରେ ରହିବା ଗୁଣ ରହିଛି । ତୁଳନାତ୍ମକ ଭାବରେ କମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଡ଼ିରହିଥିବା ଜଳଜ ଉଦ୍ଭିଦଙ୍କ  (ତୁଳନାତ୍ମକ ଭାବେ କମ ସମୟ ପାଇଁ ବୁଡ଼ିରହିବା ସହ୍ୟ କରି ନପାରୁଥିବା ପ୍ରଜାତି) ସଂଖ୍ୟା କମ  । କିନ୍ତୁ ଏଭଳି କିଛି ପ୍ରଜାତିଙ୍କ ଭିତରେ ହାଇଡ୍ରୋକ୍ୟାରିଟାସି ଏବଂ କାବୋମ୍ବାସି, ସେରାଟୋଫାଇଲମ ଏବଂ ଆଲଡ୍ରୋଭାଣ୍ଡା ଏବଂ ଅଧିକାଂଶ ମାଇକ୍ରୋଆଲଗି  (ଯଥା କାରା ଏବଂ ନିଟେଲା) ପ୍ରମୁଖ ଅନ୍ୟତମ  । ଅଧିକାଂଶ ଜଳଜ ଉଦ୍ଭିଦ ବୁଡ଼ିରହିବା ଭାବେ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ପାଇଁ ଚାହାଁନ୍ତି ଏବଂ ଅଧିକାଂଶଙ୍କର କେବଳ ସେହି ରୂପରେ ହିଁ ଫୁଲ ଫୁଟିଥାଏ । ଅନେକ ସ୍ଥଳଜ ଉଦ୍ଭିଦ ଅନେକ ଦିନ ବ୍ୟାପୀ ବନ୍ୟା ସହିପାରନ୍ତି ଏବଂ ଏହା ପ୍ରାୟତଃ ବନ୍ୟା ସାଧାରଣ ହୋଇଥିବା ସେହି ଉଦ୍ଭିଦର ପ୍ରାକୃତିକ ବାସସ୍ଥଳୀର ଅଂଶବିଶେଷ । ଏହି ଉଦ୍ଭିଦଗୁଡ଼ିକ  (ହେଲୋଫାଇଟ୍ସ ଭାବେ ପରିଚିତ) ମୂଳ ଚାରିପାଖରେ ଅନେକ ସମୟ କାଳ ପାଣି ଜମିରହିବା ଏବଂ ଏପରିକି ବନ୍ୟା ଜଳ ତଳେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଡ଼ିରହିବା ମଧ୍ୟ ସହିପାରନ୍ତି  । ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଡ଼ିରହିବା ଅବଧି ମଧ୍ୟରେ ହେଲୋଫାଇଟ୍ସର ବୃଦ୍ଧି ହାର ବହୁତ ହ୍ରାସ ପାଇଥାଏ । ଜଳ ସ୍ତର ନ କମିଲେ ଉଦ୍ଭିଦଟି ଶେଷରେ ଧୀମେଇ ଯାଇ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ।
ନାଗୋୟା   ଜାପାନର ଚୂବୁ କ୍ଷେତ୍ରର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସହର ଅଟେ । ଏହା ଜାପାନର ତୃତୀୟ ନିଗମ ସହର ଓ ଚତୁର୍ଥ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଜନସଂଖ୍ୟା ଯୁକ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଅଟେ । ଏହା ପ୍ରଶାନ୍ତ ମହାସାଗରର କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ହୋନଂଶୁରେସ୍ଥିତ । ଏହା ଆଇଚି ପ୍ରାନ୍ତର ରାଜଧାନୀ ଏବଂ ଟୋକିଓ, ଓସାକା, କୋବୋ, ୟୋକୋହାମା, ଚୀବା ଓ କିତାକ୍ୟୁଶୁ ସହିତ ଜାପାନର ପ୍ରମୂଖ ବନ୍ଦର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅଟେ । ଏହା ଜାପାନର ତୃତୀୟ ସବୁଠାରୁ ମହାନଗରୀୟ କ୍ଷେତ୍ରର କେନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଯେପରି ଚୁକ୍ୟୋ ମହାନଗରୀୟ କ୍ଷେତ୍ର ରୂପେ ଜଣାଯାଇଥାଏ । ୨୦୧୫ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଚୁକ୍ୟୋ ମହାନଗରୀୟ କ୍ଷେତ୍ରର 9.10 ମିଲିୟନ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ 2.28 ମିଲିୟନ ଲୋକ ଏହି ସହରରେ ରହିଥାନ୍ତି । ଭୂଗୋଳ ନାଗୋୟା, ବରଫ ଯୁକ୍ତ ଖାଡୀର ଉତ୍ତରରେ ନୋବୀ ମଇଦାନରେସ୍ଥିତ । ବନ୍ୟାରୁ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ସହରକୁ ପଠାରୀ କ୍ଷେତ୍ରରେସ୍ଥିତ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ମଇଦାନ ଦେଶର ସବୁଠାରୁ ଉପ୍ୟୁକ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅଟେ । ସହର ସୀମା ସହିତ କେସୀ ନଦୀ ପଶ୍ଚୀମ ଆଡକୁ ବୋହିଥାଏ, ଏବଂ ଶୋନୀ ନଦୀ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବରୁ ଆସି ନିଶୀ ବାର୍ଡରୁ ଖାଡି ଆଡକୁ ଦକ୍ଷୀଣ ଆଡକୁ ବୁଲିଯାଇଥାଏ । ମାନବ ନିର୍ମିତ ହୋରୀ ନଦୀର ନିର୍ମାଣ ୧୬୧୦ ମସିହାରେ ଏକ ନହର ରୂପେ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହା ଶୋନୀ ନଦୀ ପ୍ରଣାଳୀ ଋପେ, ଉତ୍ତରରୁ ଦକ୍ଷୀଣ ଆଡକୁ ବୋହିଥାଏ । ନଦୀଦ୍ୱାରା ଦୂର ଅଞ୍ଚଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆବାଗମନ ଏବଂ ବ୍ୟାପାର ହୋଇଥାଏ । ସହରକୁ ଜାପାନ କେନ୍ଦ୍ରରେସ୍ଥିତ ହେବାଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଆର୍ଥିକ ଓ ରାଜନୈତୀକ ରୂପେ ବିକଶିତ ହେବାରେ ସହାୟତା ମିଳିଥାଏ । ନାଗୋୟାରେ ଗରମ ଏବଂ ଥଣ୍ଡା ସହିତ ଏକ ଆନ୍ଦ୍ର  (ଉପ-ଉଷ୍ମକଟୀବନ୍ଧ ଜଳବାୟୁ) ରହିଛି  । ସେଠାରେ ଗରମ ଦିନରେ ଥଣ୍ଡା ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ବର୍ଷା ହୋଇଥାଏ, ଯଦିଓ ବର୍ଷା ସବୁ ବର୍ଷ ଲାଗି ରହିଥାଉ । ଜନସଂଖ୍ୟା 1889 ମସିହାରେ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜନଗଣନା ଅନୁଷାରେ ସହରର ଜନସଂଖ୍ୟା 1,57,496 ଥିଲା । 1934 ମସିହାରେ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୦ ଲକ୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚି ଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ 2,259,993 ଅନୁମାନିତ ଜନସଂଖ୍ୟା ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଜନସଂଖ୍ୟାର ଧନତ୍ୱ 6,923 ପ୍ରତି କିମି 2 ଥିଲା । ଏହା ସହିତ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁମାନିତ 1,019,859 ଘର ଗୁଡିକର ସଂଖ୍ୟା ଥିଲା । 1945 ମସିହାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ଅନ୍ତଃରେ 153,370 ଘର ଗୁଡିକର ସଂଖ୍ୟାରେ ବୃଦ୍ଧି ହୋଇଥିଲା । ସହରର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ 326.45 ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର  (126.04 ବର୍ଗ ମିଲି) ଅଟେ  । ଏହାର ମହାଙ୍ଗରୀୟ କ୍ଷେତ୍ର  "ମୀ ପ୍ରାନ୍ତ"  ଏବଂ  "ଜୀଫୁ ପ୍ରାନ୍ତ" ରେ ଘେରି ହୋଇଛି, ଯେଉଁଥିରେ ପାଖାପାଖି ୯୦ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ମାନଙ୍କ କୂଳ ଜନସଂଖ୍ୟା ରହିଛି, ଯାହା ଓସାକା ଏବଂ ଟୋକିଓ ପରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଜନସଂଖ୍ୟା ରହିଛି । ଅର୍ଥ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନାଗୋୟାର ମୁଖ୍ୟ ମୋଟର ବାହନ ଉଦ୍ୟୋଗ ରହିଛି । ଟୋୟଟାର ଲକ୍ଜରୀ ବ୍ରାଣ୍ଡ ଲେକ୍ସସ, ଡେନ୍ସୋ, ଏସିନ ସିକୀ କଂ, ଟୋୟଟା ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରିଜ, ଜେଟୀକରଟୀଟୀ ଏବଂ ଟୋୟଟା ବୋଶୋକୁର ମୂଖ୍ୟାଳୟ ନାଗୋୟା କିମ୍ବା ତା 'ର ପାଖରେସ୍ଥିତ । ନାଗୋୟା, ଗ୍ରେଟର ନାଗୋୟାର କେନ୍ଦ୍ର ଅଟେ ଯାହା ଜାପାନର ୨୦୦୩ ମସିହାର ବ୍ୟାପାର ଅଧିଶେଷର ପାଖାପାଖି ୭୦ ପ୍ରତିଶତ ଅର୍ଜିତ କରିଥାଏ । ଉଦ୍ୟୋଗୀକରଣ ପରେ ବିମାନର ଇତିହାସ ଐତିହାସୀକ ରୂପେ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଛି । ଯୁଦ୍ଧ ଅନୁଶାରେ ମିସ୍ତୁବିଶି ଏ୬ଏମ ଜିରୋ ଲଢେଇ କରୁଥିବା ବିମାନର ନିର୍ମାଣ ନାଗୋୟାରେ ହିଁ ହୋଇଥିଲା । ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ମିସ୍ତୁବିଶିର ବହୁ ଲଢେଇ କରୁଥିବା ବିମାନର ନିର୍ମାଣ ହେଉଛି । ମିସ୍ତୁବିଶି କ୍ଷେତ୍ରୀୟ ଜେଟ  (ଏମ ଆର ଜେ) ବିମାନର ନିର୍ମାଣ କାରଖାନାରେ କରାଯାଇଥାଏ  । ଏମ ଆର ଜେ ମିସ୍ତୁବିଶି ହେବୀ ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରୀଜ ଏବଂ ଟୋୟଟା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସଙ୍ଗତୀ ଅନୁଶାରେ ତିଆରି ହୋଇଛି । ଏହାର ପ୍ରଥମ ଉଡାଣ ୧୧ ନଭେମ୍ବର ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଥିଲା ।
ଖଗେନ ମହନ୍ତ ଆସାମର ଜଣେ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଶିଳ୍ପୀ । ସେ ବହୁ ପାରମ୍ପାରିକ ଆସାମିଆ ଲୋକଗୀତର ସଙ୍ଗୀତ ସଂଯୋଜକ ଓ ଗାୟକ । ଖଗେନ ମହନ୍ତ ଆସାମର ଲୋକ ସଂଗୀତରେ ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଥିଲେ । ବିହୁ ସଙ୍ଗୀତରେ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ପାଇଁ ସେ  "ବିହୁ ରାଜା"  ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ । ଆସାମରେ ତାଙ୍କର ବିହୁ ଗୀତ, ବୋର୍ଜିଟ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକଗୀତ ଲୋକପ୍ରିୟ । ପତ୍ନୀ ଅର୍ଚ୍ଚନା ମହନ୍ତ ଏବଂ ପୁଅ ଅଙ୍ଗରାଗ ମହନ୍ତ ପାପନ  (ଗାୟକ)ଙ୍କୁ ନେଇ ଖଗେନଙ୍କ ପରିବାର ଆସାମର ଅନ୍ୟତମ ଜଣାଶୁଣା ସଙ୍ଗୀତ ପରିବାର ଭାବରେ ଖ୍ୟାତ  । ୧୨ ଜୁନ ୨୦୧୪ରେ ଖଗେନଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଖଗେନ ମହନ୍ତ ଆସାମର ନାଗାଓଁରେ କଳିତ ଜାତିର ହରେନ୍ଦ୍ର ନାଥ ମହନ୍ତ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରିୟା ଦେବୀଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ପିଲାଦିନରୁ ତାଙ୍କର ସଂଗୀତ ପ୍ରତିଭା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ଶିଲଂରେ ଏକ ସଙ୍ଗୀତ ସମାରୋହର ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରି ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆସିଥିଲେ । ବୃତ୍ତି ୧୯୫୮ ମସିହାରେ, ନୂତନ ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଦିଲ୍ଲୀ ଦୂରଦର୍ଶନ  (ଟେଲିଭିଜନ) କେନ୍ଦ୍ରରେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା  । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଖୁବ ସଫଳ ହେଇଥିଲା । ବିଷ୍ଣୁପ୍ରସାଦ ରାଭା, ହେମାଙ୍ଗ ବିଶ୍ୱସ ଓ ଯୁଗଳ ଦାସଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ସଙ୍ଗଠିତ  "ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ" ରେ ଖଗେନ ମହନ୍ତ ସକ୍ରିୟ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ । ସେ  "ହାରମୋନି"  ଗୋଷ୍ଠୀର ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ ଏବଂ ନିଜ ସୁମଧୁର କଂଠସ୍ୱର ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ସାହାଯ୍ୟରେ ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧର ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ । ୧୯୬୧ ମସିହାରେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଗ୍ରାମୋଫୋନରେ ରେକର୍ଡ଼ ହୋଇଥିବା ଗୀତ ଗୁଆହାଟି ଆକାଶବାଣୀ କେନ୍ଦ୍ରରୁ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା । ସେ କଲିକତାରେ ଚାଲିଥିବା  "ବିଶ୍ୱ ଶାନ୍ତି"  ଉତ୍ସବରେ ମଧ୍ୟ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ । ସେ ଆକାଶବାଣୀରେ ଜଣେ ଗ୍ରେଡ ଏ କଳାକାର ଭାବରେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ଲୋକଗୀତ, ଓକୋନି ଗୀତ, ଗୀତିନାଟ୍ୟ ଏବଂ ନାଟକ ଆଦି ଆସାମ ସଂଗୀତର ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ଧାରାରେ ନିଜର ଅବଦାନ ରଖିଥିଲେ । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ସେ ଆସାମର ଲୋକ ଗାଯିକା ଅର୍ଚ୍ଚନା ମହନ୍ତଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ଅନେକ ସମୟରେ ଏକାଠି ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଲୋକପ୍ରିୟ ଯୁଗଳ ଗାୟକ ଭାବରେ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ମୁମ୍ବାଇରେ ରହୁଥିଲେ । ପୁହୋର ଏବଂ ପାରିଜାତ ନାମରେ ତାଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ନାତି ଅଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଝିଅଙ୍କ ନାମ କିଙ୍ଗକିଣୀ ମହନ୍ତ । ମୃତ୍ୟୁ ୨୦୧୪ ମସିହା ଜୁନ ୧୨ ତାରିଖ ଅପରାହ୍ନ ୩ ୪୦ରେ ଗୁଆହାଟୀରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ବାସଭବନରେ ଖଗେନ ମହନ୍ତଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ତା ପର ଦିନ ୧୩ ଜୁନ ୨୦୧୪ରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଅଧାଦିନ ଛୁଟି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ । ପୁରସ୍କାର ତାଙ୍କ ଅବଦାନ ପାଇଁ ଖଗେନ ମହନ୍ତଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ତଥା ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ଅନେକ ଥର ପୁରସ୍କୃତ କରାଯାଇଛି । ୧୯୯୨ରେ ଲୋକସଙ୍ଗୀତ ତଥା ପାରମ୍ପାରିକ ସଂଗୀତ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସଂଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ସବିତା ଆନନ୍ଦ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଯିଏକି ମୁଖ୍ୟତଃ ତାମିଲ ଓ ମାଲାୟାଲମ ଭାଷାର କଥାଚିତ୍ର ଓ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ କାମ କରନ୍ତି । ୧୯୮୦ ଦଶକର ଜଣାଶୁଣା ଅଭିନେତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସେ ଜଣେ ଥିଲେ । ସେ ୧୯୬୦ ଓ ୧୯୭୦ ଦଶକରେ ଜଣାଶୁଣା ମାଲାୟାଲମ ଭାଷାର ଅଭିନେତା ଜେ. ଏ. ଆର୍. ଆନନ୍ଦଙ୍କ ଝିଅ । ଅଭିନୟ ଜୀବନ ସେ ୧୯୮୭ ମସିହାରେ ମାଲାୟାଲାମ କଥାଚିତ୍ର ଉପ୍ପୁ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ମାମୋଟି, ମୋହନଲାଲ, ରଥୀଶଙ୍କ ଭଳି ଜଣାଶୁଣା କଳାକାରଙ୍କ ସହିତ କାମ କରିଛନ୍ତି । ୧୦୦ରୁ ଅଧିକ ମାଲାୟାଲମ୍ ଭାଷାର କଥାଚିତ୍ରରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି । ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକ ପରେ, ସେ ଚରିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ଉଭୟ ମାଲାୟାଲମ ଓ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ରରେ କାମ କରୁଛନ୍ତି ।କଥାଚିତ୍ର ବ୍ୟତୀତ ସେ ଧାରାବାହିକରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରୁଛନ୍ତି । ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ସେ ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପୁତ୍ରୁଡ଼ୁରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଆଲିରାଜପୁର... ରାଜ୍ୟ ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ କାଳର ଏକ ରାଜକୀୟ ରାଜ୍ୟ । ଏହା ଭୋପାୱାର ଏଜେନ୍ସିଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହାଉଥିଲା । ଏହାର ଆୟତନ 2165 ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ଓ 1901 ଜନଗଣନାରେ ଏହାର ଲୋକ ସଂଖ୍ୟା 50,185 ଥିଲା । ଆଲିରାଜପୁର ସହରରେ ଏହାର ରାଜଧାନୀ ଥିଲା । ଇତିହାସ ରାଠୋର ରାଜପୁତ ବଂଶର ଆନନ୍ଦା ଦେଓ 1437 ମସିହାରେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ସୁରେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ଏହି ରାଜ୍ୟର ଶେଷ ରାଜା ଥିଲେ । ରାଜ୍ୟ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟସଙ୍ଘରେ ମିଶ୍ରଣ ହେଲା ପରେ ସୁରେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରଦୂତ ଭ୍ୟାବରେ ସ୍ପେନକୁ ଯାଇଥିଲେ । 1947 ମସିହାରେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଭାରତ ରାଜ୍ୟରେ ମିଶ୍ରଣ ହେଇ ପରେ 1956 ମସିହାରେ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶରେ ରହିଲା । ରାଜ୍ୟର ପତାକା 12ଟି ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଧାଡି ଥିବା ବେଳେ ରାଜାଙ୍କ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପତାକା ଥିଲା । ଶାସକ ଗଣ ରାଜ୍ୟର ଶାସକମାନେ ହିନ୍ଦୁ ଥିଲେ ଓ ସେମାନେ 11-ତୋପ ସମ୍ମାନ ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ ।
ଲାଣ୍ଡୁ ଏକ ଭାରତୀୟ ପୌରପାଳିକା   ଅଟେ । ଏହା ରାଜସ୍ଥାନର ନଗଉର୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ଲାଣ୍ଡୁ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୫୭୦୪୭ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୧.୪୨% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୮.୫୮% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ଲାଣ୍ଡୁର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୫୯.୯୨% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୪.୯୨% ପ୍ରତିଶତ ଅଧିକ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୬.୨୬% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୩.୬୬% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୭.୩୯% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ହିନ୍ଦୀ ଲାଣ୍ଡୁର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ସୁଷମା ପଟେଲ  ଜନ୍ମ:  (1960-05-17)ମଇ ୧୭, ୧୯୬୦ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା, ଓଡ଼ିଶା  ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ । ସେ ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ୧୩ଶ ସଭାକୁ ଉପ ନିର୍ବାଚନ ଜରିଆରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ୧୩ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ନିର୍ବାଚିତ ପ୍ରିତିନିଧି ଶଙ୍କର୍ଷଣ ନାଏକଙ୍କର ହେହାନ୍ତ ପରେ ସୁଷମା ତାଙ୍କ ଚାକିରୀ ଜୀବନରୁ ଅବସର ନେଇ ଉପ ନିର୍ବାଚନରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ି ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଜନ୍ମ ଓ ପରିବାର ସୁଷମା ୧୯୬୦ ମସିହାର ମଇ ମାସ ୧୭ ତାରିଖରେ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ନିମାଇଁ ଚରଣ ପଟେଲ । ସେ ଶଙ୍କର୍ଷଣ ନାଏକଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଓ ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଅଛନ୍ତି । ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ଶଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁପରେ ସେ ନିଜ ଚାକିରୀ ଜୀବନରୁ ଅବସର ନେଇ ଉପ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଧାୟିକା ଭାବରେ ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ ଓ ଶିକ୍ଷକତା ସୁଷମା କଳାରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର କରିବାପରେ ଶିକ୍ଷାରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଓକିଲାତି ପଢ଼ିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସୁଷମା ୩ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୮୨ ମସିହାରୁ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ଭାବରେ ଏକ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଶଙ୍କର୍ଷଣ ନାଏକଙ୍କର ମୃତ୍ୟ ପରେ ସେ ୨୮ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୦୫ରେ ଶିକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରରୁ ଅବସର ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ରାଜନୀତିରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ । ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ସୁଷମା ପଟେଲଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଶଙ୍କର୍ଷଣ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୧୩ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ସଭ୍ୟ ଥିଲେ । ମାତ୍ର ୨୦୦୫ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ମାସ ୧୧ ତାରିଖରେ ଶଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ଫଳରେ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀର ଏହି ଆସନର ସଭ୍ୟପଦ ଖାଲି ହୋଇଯାଇଥିଲା । ଏହାକୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ସେହି ବର୍ଷ ସେଠାରେ ଉପ-ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଲା । ତେଣୁ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ସୁଷମା ଏହି ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ । ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିବାପାଇଁ ସୁଷମା ୨୮ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୦୫ରେ ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷକ ଜୀବନରୁ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଅବସର ନେଇଥିଲେ । ସେ ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ୧୩ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ୨୪ ଅପ୍ରେଲ ୨୦୦୫ରୁ ୧୯ ମଇ ୨୦୦୯ ଯାଏଁ ସେ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀର ବିଧାୟିକା ପଦରେ ରହିଥିଲେ । ଏହି ବିଧାନ ସଭାରେ ସେ ଗୃହ ମହିଳା ଓ ଶିଶୁ ବିକାଶ କଲ୍ୟାଣ, ପାଠାଗାର କମିଟି, ସଂସ୍କୃତି ଓ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ବିଭାଗ କମିଟି ଆଦିର ଜଣେ ସଭ୍ୟ ଭାବରେ ସୁଷମା ୨୦୦୫ରୁ ୨୦୦୮ ଯାଏଁ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଆସିଥିଲେ । ବିବାଦ ୨୦୦୭ ମସିହାରେ ସୁଷମା ପଟେଲଙ୍କ ଝିଅ ମାଟ୍ରିକ ବୋର୍ଡ଼ ପରୀକ୍ଷାରେ କପି କରୁଥିବାବେଳେ ଧରା ପଡ଼ିଥିଲେ । ସୁଷମା ତାଙ୍କ ଝିଅର ଦେହ ଖରାପ ଥିବା କଥା ଦର୍ଶାଇ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କକ୍ଷର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଇଥିଲେ, ମାତ୍ର ଏହି ବିଷୟରେ ଖବର ପାଇ ଜିଲ୍ଲାପାଳ ସେହି କକ୍ଷକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାପରେ ତାଙ୍କ ପାଖରୁ କପି ଧରିବା ସହ ତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷାରୁ ବିରତି କରାଇବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଇଥିଲେ ।
ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ , ଜଗୋଈ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ, ପ୍ରମୁଖ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଅଟେ । ମିଆଁମାର, ଆସାମ, ନାଗାଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଏବଂ ମିଜରାମ ସହିତ ଜଣାଯାଉଥିବା ପୂର୍ବ-ଉତ୍ତର ଭାରତରେସ୍ଥିତ ଏକ ରାଜ୍ୟ ମୂଳ ରୂପେ ମଣିପୁର ଅଟେ । ଏହା ବିଶେଷ ରୂପେ ନିଜ ହିନ୍ଦୁ ବୈଷ୍ଣବ ବାଦ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଜଣାଯାଏ ଏବଂ ରାଧା-କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରେମ ଚରିତ ନାଟକର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଦର୍ଶନ ରାସଲୀଳାକୁ ଡାକିଥାଏ । ଶୈବ ବାଦ, ଶକ୍ତି ବାଦ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋନ୍ଧିତ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ନୃତ୍ୟ କରାଯାଇଥାଏ । ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟର ମୂଳ, ସମସ୍ତ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ସହିତ, ପ୍ରାଚୀନ ହିନ୍ଦୁ ସଂସ୍କୃତ ପାଠ ନାଟ୍ୟଶାସ୍ତ୍ର ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ଭାରତ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ ଏସିଆ ମଧ୍ୟରେ ସଂସ୍କୃତି ସଂଲଗ୍ନର ପ୍ରଭାବ ସହିତ ହୋଇଥାଏ । ପାରମ୍ପରିକ ପୌରାଣିକ କଥା ଅନୁସାରେ, ମଣିପୁର ଘାଟୀର ସ୍ୱଦେଶୀ ଲୋକ ହିନ୍ଦୁ ମହାକାବ୍ୟ ରାମାୟଣ ଏବଂ ମହାଭାରତରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ରୂପେ ସମ୍ମାନିତ ନୃତ୍ୟ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଥିଲେ , ଯିଏ ଏକ ନୃତ୍ୟ ପରମ୍ପରାର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦିଆଯାଇଛି ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ମଣିପୁରରେ । ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟର କଳାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିବା ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଲିଖିତ ଗ୍ରନ୍ଥ 18ବିଂ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭରୁ ରହିଛି । ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଏକ ଗ୍ରୁପର ପ୍ରଦର୍ଶନ ଅଟେ, ଯାହାର ନିଜ ବେଶଭୂଷା, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର, ସମ୍ମେଳନ ଏବଂ ପ୍ରଦର୍ଶନର ସୂଚୀ ଅଟେ । ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ନାଟକ, ଅଧିକାଂଶ ଭାଗ ପାଇଁ, ଏକ ପ୍ରଦର୍ଶନଦ୍ୱାରା ଚିନ୍ହିତ କରାଯାଇଛି ଯାହା ହାତ ଏବଂ ଶରୀରର ଇଶାରାରେ ଅଧିକ ଜୋର ଦେବା ସହିତ ସୁନ୍ଦର, ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଅଟେ । ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଏକ ଧାର୍ମିକ କଳା ଅଟେ ଏବଂ ଏହାର ଲକ୍ଷ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମୂଳର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ଅଟେ । ଏହି ପ୍ରଦର୍ଶନ କଳାର ମୁଖ୍ୟ ପୃଷ୍ଠକୁ ହିନ୍ଦୁ ଉତ୍ସବ ଏବଂ ମଣିପୁର ଲୋକ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାହାଘରରେ ନୃତ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି , ମୁଖ୍ୟରୂପେ ମେଈତୀ ଜାତୀୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ବହୁମତରେ କରାଯାଏ । ନୃତ୍ୟ ନାଟକ କରିୟୋଗ୍ରାଫି  "ବୈଷ୍ଣବ ପଦବାଳୀସ" ର ନାଟକ ଏବଂ କାହାଣୀକୁ ଭାଗ କରିଥାଏ , ଯାହା ଆସାମ ଏବଂ ପଶ୍ମିମ ବଙ୍ଗଳାରେ ପାଇଥିବା ପ୍ରମୁଖ ଗୌଦ୍ଦୀ ବୈଷ୍ଣବରୁ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପ୍ରଦର୍ଶନ କଳାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥାଏ ।
କୁଣ୍ଡେରଗଡ , ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଛତିଶଗଦର ସୁରଜପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ଥିବା ଏକ ପ୍ରକ୍ଷାତ ହିନ୍ଦୁ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥଳୀ । ଏହା ସୁରଜପୁର ସହରଠାରୁ 40 କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଏକ ପକ୍କା ରାସ୍ତା ସହ ସଂଯୁକ୍ତ । ଏଠାରେ ମାଁ ବାଘେଶ୍ୱରୀ ମନ୍ଦିର ରହିଛି । ଚୈତ୍ର ନବରାତ୍ର ସମୟରେ ଏଠାରେ ମହୋତଶବ ପାଳିତ ହେଇଥାଏ । ମନ୍ଦିର ମାଁ ବଘେଶ୍ୱରୀ ମନ୍ଦିର ଠାକୁରାଣୀ କୁନ୍ଦରଗ୍ରାହୀଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ଓ ଏହା ପାହାଡର ଶିଖରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ଦିରର ନିର୍ମାଣ କାଳ ବାବଦରେ ଇସେଶ କିଛି ତଥ୍ୟ ମିଳିନାହି । ଦଲଟନଙ୍କ ମତରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ବାଲାଣ୍ଡର ରାଜାଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା । ସେମାନେ 17 ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ସେହି ଅଞ୍ଚଳ ଶାସନ କରୁଥିଲେ । ଭକ୍ତମାନେ ଏଠାକୁ ଆସି ମନୋସ୍କାମନା ପୂରଣ ପାଇଁ ମାନସିକ କରନ୍ତି । ତାହା ପୂରଣ ପରେ ଏଠାରେ ପଶୁବଳି ଦେଇଥାନ୍ତି । ପଶୁ ବଳି ସମୟରେ ପଶୁ ରକ୍ତ ଏକ ନାଳ ଦେଇ କୁଣ୍ଡରେ ପଡିଥାଏ । ଏହି କୁଣ୍ଡ କେବେ ଭର୍ତ୍ତି ହେବ ନାହି ବୋଲି ଲୋକ ବାଦ ରହିଛି ।
ଆଦିତେଶ୍ୱର ମିଶ୍ର (୧୮ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୭୦) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଗାଳ୍ପିକ  । ସେ ୧୯୭୦ମସିହାରେ ବୌଦ୍ଧ ଜିଲ୍ଲାର ଶିମିଳିପଦରଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ କଲେଜ, ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ( ଏଲ.ଏନ. କଲେଜ) ଝାରସୁଗୁଡା ଜିଲ୍ଲାର ସର୍ବପ୍ରାଚୀନ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ  । ଏହା ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାହାଯ୍ୟପ୍ରାପ୍ତ କଲେଜ ଓ ଏହା ୧୯୬୯ ମସିହାରେ ଝାରସୁଗୁଡ଼ାର ନାଗରିକ ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା । ସମଗ୍ର ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଏକ ପୁରାତନ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କଲେଜ । ଏହା ଏକ ପୂର୍ଣାଙ୍ଗ ଡିଗ୍ରୀ କଲେଜ ଓ ଏଥିରେ କଳା, ବାଣିଜ୍ୟ ଓ ବିଜ୍ଞାନରେ ସମ୍ମାନ ସହ ଅନେକ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି । ଏଥିରେ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ବିଜ୍ଞାନ , ଓ ଅନନ୍ୟ କର୍ମନିଯୁକ୍ତି ଭିତ୍ତିକ ବିଷୟ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଏଠାରେ ଅନେକ ୟୁଜିସି ଦରମାପ୍ରାପ୍ତ ଅଭିଙ୍ଗ୍ ପ୍ରାଧ୍ୟାପକଙ୍କ ସହ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ କର୍ମଚାରୀ ରହିଛନ୍ତି । କଲେଜ ସ୍ଥାପନ ହେଲା ବେଳକୁ ନିକଟରେ ଥିବା ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ସରକାରୀ ଇଂଜିନିଯରିଂ ସ୍କୁଲର ବଳକା ହଷ୍ଟେଲ ଗୃହରେ ଆରମ୍ଭ ହେଇଥିଲା । କଲେଜ ୟୁଜିସିଦ୍ୱାରା ମାନ ନିର୍ଧାରଣ କମିଟି ନାକ ଦ୍ୱାରା ୨୦୧୨ ମସିହାରେ  " "  ଗ୍ରେଡ଼ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇ ଉନ୍ନୟନ ପାଇଁ ଅନୁଦାନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି । ଏଠାରେ କଲେଜର ନିଜସ୍ୱ ଅତ୍ୟାଧୁନିକ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଲାବୋରଟେରିର ୬୦ରୁ ଅଧିକ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଲାନ ସଂଯୋଗ ଥାଇ ରହିଛି । କଲେଜରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ ପାଇଁ ସୁବିଧା କରାଯାଇଛି । ପାଠାଗାର ମଧ୍ୟ ରହିଛି । କଲେଜର ବର୍ତ୍ତମାନର ଛାତ୍ର ସଂଖ୍ୟା ୨୦୦୦ରୁ ବେଶୀ ରହିଛି ।
ରାମ ରହିମ, ୧୯୮୩ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଚିତ୍ତ ରଞ୍ଜନ ମହାନ୍ତି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ସୁଶୀଲ ମୁଖାର୍ଜୀ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଉତ୍ତମ ମହାନ୍ତି ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି ବିଜୟ ମହାନ୍ତି ଶ୍ୟାମଳେନ୍ଦୁ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ ଜୟା ବି. ଦେବୁ ବ୍ରହ୍ମା ଅନୀତା ଦାସ ଅସୀତ ପତି ହେମନ୍ତ ଦାସ ଲୀଳା ଦୁଲାଲୀ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଉତ୍ତମ ମହାନ୍ତି ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି ବିଜୟ ମହାନ୍ତି ଶ୍ୟାମଳେନ୍ଦୁ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ ଜୟା ସ୍ୱାମୀ ଦେବୁ ବ୍ରହ୍ମା ଅନୀତା ଦାସ ଅସୀତ ପତି ହେମନ୍ତ ଦାସ ଲୀଳା ଦୁଲାଳୀ କାହାଣୀ ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଓ ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଗୀତା ଦାଶ, ଏସ୍. ଜାନକୀ, ଚିତ୍ତ ଜେନା, ପ୍ରଣବ ପଟ୍ଟନାୟକ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ସେକୁକିନୁମାବ, ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ କୋସେଣ୍ଟିକ୍ସ, ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ସୋରିଆସିସ, ଆଙ୍କିଲୋଜିଙ୍ଗ ସ୍ପଣ୍ଡିଲାଇଟିସ ଏବଂ ସୋରିଆଟିକ ଆର୍ଥ୍ରାଇଟିସ୍ ରୋଗମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଚର୍ମ ତଳେ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଆକାରରେ ଏହା ଦିଆଯାଏ ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ନାକରୁ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ବୋହିବା, ତରଳ ଝାଡ଼ା, ଥଣ୍ଡା ଘାଆ ଏବଂ ହାଇଭ୍‌ସ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆନାଫାଇଲକ୍‌ସିସ ଏବଂ ସଂକ୍ରମଣ ହୋଇପାରେ। ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ କିମ୍ବା ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ସମୟରେ ଏହା ଦେବାକୁ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ନାହିଁ । ଏହା ଏକ ମୋନୋକ୍ଲୋନାଲ ଆଣ୍ଟିବଡି ଯାହା ରଲିଉକିନ୍-୧୭କ {  -17 } ସ‌ହିତ ବନ୍ଧନ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ପ୍ରତିରୋଧ କରେ  ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଆମେରିକା ଏବଂ ୟୁରୋପରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ସେକୁକିନୁମାବ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ଏହାର ୧୫୦ ମିଗ୍ରାର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୬୦୦ ପାଉଣ୍ଡ ଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ୬୨୦୦ ଡଲାର ଥିଲା ।
ପେରିଟୋନିଆଲ ଡିଆଲିସିସ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ବା ) ଏକ ପ୍ରକାର ଡିଆଲିସିସ   ଯେଉଁଥିରେ ଉଦର   ମଧ୍ୟସ୍ଥ ପେରିଟୋନିଅମକୁ   ଏକ ପରଦା ଭଳି ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ଯାହା ଭିତର ଦେଇ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଓ ଦ୍ରବିଭୁତ ପଦାର୍ଥମାନଙ୍କର ରକ୍ତ   ସହ ବିନିମୟ ହୁଏ  । ଏହା ସାହାଯ୍ୟରେ ଅତ୍ୟଧିକ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ବାହାର କରାଯାଏ, ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ ସମସ୍ୟା   ସମାଧାନ କରାଯାଏ ଓ ବୃକ୍‌କ ଫେଲ   ହୋଇଥିଲେ ଶରୀରର ଟକ୍ସିନ ବାହାରକରାଯାଏ । ପ୍ରଥମ କିଛି ବର୍ଷ ହେମୋଡିଆଲିସିସ   ଅପେକ୍ଷା ପେରିଟୋନିଆଲ ଡିଆଲିସିସ ଅଧିକ ଫଳପ୍ରଦହୁଏ । ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ରୋଗ   ଥିବା ଲୋକ ଏହା ଅଧିକ ସ‌ହନ କରିପାରନ୍ତି । ଏହାର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ପେରିଟୋନାଇଟିସ  , ହାର୍ନିଆ  , ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ, ଉଦରରେ ରକ୍ତସ୍ରାବ ଓ କାଥେଟର ଅବରୁଦ୍ଧ ହୋଇପାରେ । ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେକନୀୟ ଉଦର ଅପରେଶନ   ହୋଇଥିଲେ ବା ଇନଫ୍ଲାମେଟରି ବାୱେଲ ଡିଜିଜ   ଥିଲେ ଏହି ଡିଆଲିସିସ ସମ୍ଭବପର ହୁଏନି । ଏହି କାମ ସୁଚାରୁରୁପେ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଟେକନିକାଲ ଦକ୍ଷତା ଆବଶ୍ୟକ । ପେରିଟୋନିଆଲ ଡିଆଲିସିସରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦଷ୍ଟ ଦ୍ରବଣ ଉଦର ନିମ୍ନ ଭାଗରେ ଏକ ନଳୀ ମାଧ୍ୟମରେ ଭର୍ତ୍ତି କରିଦିଆଯାଏ ଓ ବାହାର କରିଦିଆଯାଏ । ସାରା ଦିନ ଏଭଳି ନିୟମିତ ଅନ୍ତରରେ ଡିଆଲିସିସ କଲେ ତାହାକୁ କଣ୍ଟିନୁଅସ ଆମ୍ବୁଲେଟରି ଡିଆଲିସିସ କୁହାଯାଏ ବା କେବଳ ରାତିରେ ଏକ ଯନ୍ତ୍ର ସାହାଯ୍ୟରେ ଡିଆଲିସିସ କଲେ ତାହାକୁ ଅଟୋମେଟେଡ ଡିଆଲିସିସ କୁହାଯାଏ । ଏହି ଦ୍ରବଣରେ ସୋଡ଼ିଅମ କ୍ଲୋରାଇଡ  , ହାଇଡ୍ରୋଜେନ କାର୍ବୋନେଟ   ଓ ଗ୍ଲୁକୋଜ   ଭଳି ଏକ ଅସ୍‌ମୋଟିକ ଏଜେଣ୍ଟ ଥାଏ । ସନ ୧୯୨୦ରେ ପ୍ରଥମେ ପେରିଟୋନିଆଲ ଡିଆଲିସିସ କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସନ ୧୯୬୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଭିତ୍ତିରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇନଥିଲା । ଏଥିରେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହେଉଥିବା ଦ୍ରବଣର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ    '   ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ   ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ   ଏହି ଦ୍ରବଣର ଦୁଇଲିଟରଥିବା ଏକ ବ୍ୟାଗର ମୂଲ୍ୟ ୬.୭୭ରୁ ୭.୩୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ବା ବାର୍ଷିକ ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ୧୨,୦୦୦ଡଲାର । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସରକାର ଏହା ବାବଦରେ ବାର୍ଷିକ ୫୩,୪୦୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ କରନ୍ତି । ସନ ୨୦୦୯ ସୁଦ୍ଧା ୫୩ ଆଫ୍ରକୀୟ ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୧୨ଟି ଦେଶରେ ଏହା ମିଳୁଥିଲା ।
ବାଣୀ ଜୟରାମ,  (୩୦ ନଭେମ୍ବର ୧୯୪୫ - ୪ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୨୩) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା ଥିଲେ  ।  'ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ମୀରା'  ଉପାଧୀରେ ସମ୍ମାନୀତ ଏହି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ, ଓଡ଼ିଆ ସମେତ ପ୍ରାୟ ୧୮ଟି ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ ୧୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଗୀତରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା ବାଣୀ ଜୟରାମ, ୧୯୪୫ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ୩୦ତାରିଖରେ ତାମିଲନାଡୁର ଭେଲୋରଠାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପରିବାରରେ ସଙ୍ଗୀତର ପରିବେଶ ରହିଥିଲା । ବାଣୀ ଜୟରାମଙ୍କୁ ମାତ୍ର ୫ ବର୍ଷ ହୋଇଥିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀଙ୍କ ଗୁରୁ ରଙ୍ଗା ରାମାନୁଜ ଆୟଙ୍ଗର, ବାଣୀଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରତିଭାକୁ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ ଓ ତାପରେ ତାଙ୍କର ବିଧିବଦ୍ଧ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ୮ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ଆକାଶବାଣୀ, ମାଡ୍ରାସ କେନ୍ଦ୍ରରେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ । ବାଣୀ, ଗୁରୁ କୁଡାଲୋର ଶ୍ରୀନିବାସ ଆୟଙ୍ଗର, ଟି.ଆର. ବାଲସୁବ୍ରମଣୟମ୍ ଓ ଆର୍. ଏସ୍. ମଣିଙ୍କଠାରୁ କର୍ଣ୍ଣାଟକୀ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷାଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ତଥା ଗୁରୁ ଉସ୍ତାଦ ଅବଦୁଲ ରେହମାନ ଖାଁଙ୍କଠାରୁ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ଜୟରାମଙ୍କୁ ବିବାହ କରି, ମୁମ୍ବାଇ ଆସିବାପରେ, ସେ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା ଭାବରେ ନିଜକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରାଇପାରିଥିଲେ । ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ ୧୯୭୧ମସିହାରେ, ବାଣୀ ଜୟରାମଙ୍କୁ  'ଗୁଡ୍ଡି'  ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିବାର ପ୍ରଥମ ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ଗୀତ  'ବୋଲେରେ ପପିହରା'  ଖୁବ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇଥିଲା ଓ ବାଣୀ ଜୟରାମଙ୍କୁ ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ଖୁବ ପରିଚିତି ଆଣିଦେଇଥିଲା । ୧୯୭୮ ମସିହାରେ ବାଳକୃଷ୍ଣ ଦାସଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶଙ୍ଖ ମହୂରୀରେ ସେ ଗାଇବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ ଓ ଓଡ଼ିଆ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖୁବ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇପାରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ବଳିଦାନ, ତପସ୍ୟା, ଶଙ୍ଖା ସିନ୍ଦୂର ଆଦି ବହୁ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ସେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । ୧୯୮୧ରେ ନିର୍ମିତ ଦେବଯାନୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ ରାଜ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ । ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା- ୧୯୭୫  (ଅପୂର୍ବା ରାଗଙ୍ଗଲ) ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା- ୧୯୮୦  (ଶଙ୍କର ଭର୍ଣମ) ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା- ୧୯୯୧  (ସ୍ୱାତୀ କିରଣମ) ଫିଲ୍ମଫେୟାର ପୁରସ୍କାର ଲାଇଫଟାଇମ ପୁରସ୍କାର  (ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ଫିଲ୍ମଫେୟାର ପୁରସ୍କାର) - ୨୦୧୩ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା - ୧୯୮୦  (ମୀରା) ରାଜ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା (ଗୁଜରାଟ) - ୧୯୭୨ (ଘୁଙ୍ଗଟ) ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା (ତାମିଲନାଡୁ) - ୧୯୭୯   ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା ନନ୍ଦୀ ସମ୍ମାନ - ୧୯୭୯  (ଶଙ୍କର ଭର୍ଣମ) ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା  (ଓଡ଼ିଶା) - ୧୯୮୨  (ଦେବଯାନୀ) ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ମିଆଁ ତାନସେନ ସମ୍ମାନ - ୧୯୭୨ କଲାଇ ମାମ୍ମନୀ ସମ୍ମାନ - ୧୯୯୧ ଲାଇଫଟାଇମ ପୁରସ୍କାର  (ତାମିଲନାଡୁ ସରକାର) - ୨୦୦୪ କାମୁକାର ସମ୍ମାନ - ୨୦୦୪,୨୦୦୫ ମୁଧ୍ରା ସମ୍ମାନ - ୨୦୦୬ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ମୀରା - ୨୦୦୭ ସୁବ୍ରମଣ୍ୟ ଭାରତୀ ସମ୍ମାନ - ୨୦୧୨ ମୃତ୍ୟୁ ୨୦୨୩ ମସିହା ଫେବୃଆରୀ ୪ ତାରିଖରେ ନିଜର ଚେନ୍ନାଇସ୍ଥିତ ବାସଭବନରେ ପଡ଼ିଯାଇ ତାଙ୍କର ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା  ।
ଗ୍ରେଗୋରୀ ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ୧୭ ଜାନୁଆରୀ ବର୍ଷର ୧୭ତମ ଦିବସ ଅଟେ । ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବା ପାଇଁ ଆଉ ୩୪୮ ଦିନ ବାକି ଅଛି  ଅଧିବର୍ଷ ଗୁଡ଼ିକରେ ୩୪୯ ଦିନ   । ଘଟଣାବଳୀ ୧୫୯୫   ଫ୍ରାନ୍ସ ସ୍ପେନ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ଘୋଷଣା କରିଥିଲା । ୧୬୫୬   ବ୍ରାଣ୍ଡେନବର୍ଗ-ସ୍ୱିଡେନ ମଧ୍ୟରେ ଚୁକ୍ତି ସ୍ୱାକ୍ଷର ହୋଇଥିଲା। ୧୯୪୬   ଜାତିସଂଘ ପରିଷଦର ପ୍ରଥମ ସଭା ଅନୁଷ୍ଠିତ । ୧୯୯୩   ଋଷିଆର ଇରିନା ପ୍ରିଭଲୋଭା ସାଇକେଲ ଚାଳନାରେ ବିଶ୍ୱ ରେକର୍ଡ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରଭାତୀ ପରିଡ଼ା  (ଜନ୍ମ: ୧୯୬୭) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ  । ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରରେ ଉପ-ମୂଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ । ୨୦୨୪ ମସିହା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ନିମାପଡ଼ା  (ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ)ରୁ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ି ଜୟଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ  । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଭାତୀ ନିମାପଡ଼ାର ବାସିନ୍ଦା । ସେ ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଏଲଏଲବି ପାସ କରି ଉଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ଓକିଲାତି ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଶ୍ୟାମ ସୁନ୍ଦର ନାୟକ ଜଣେ ପୂର୍ବତନ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ । ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ସେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପବ୍ଲିକ ଆଡ଼ମିନିଷ୍ଟ୍ରେସନରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ୨୦୨୪ ମସିହା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ପ୍ରଭାତୀ ନିମାପଡ଼ା ବିଧାନସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ଲଢ଼ିଥିଲେ । ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ୯୪,୪୩୦ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟ ପାଇ ନିଜ ନିକଟତମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଦିଲ୍ଲୀପ କୁମାର ନାୟକଙ୍କୁ ୪,୫୮୮ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟ ବ୍ୟବଧାନରେ ପରାସ୍ତ କରି ୧୭ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୨୦୨୪ ମସିହା ଜୁନ ମାସ ୧୧ ତାରିଖରେ ପ୍ରଭାତୀଙ୍କୁ ମୋହନ ଚରଣ ମାଝୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ ସରକାରର ଉପମୂଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ରୂପେ ଚୟନ କରାଯାଇଥିଲା । ସେହି ବର୍ଷ ଜୁନ ୧୨ତାରିଖରେ ସେ ଶପଥ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । କନକ ବର୍ଦ୍ଧନ ସିଂହ ଦେଓ ଏହି ସରକାରରେ ଅନ୍ୟତମ ଉପମୂଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ଶପଥ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଉପ-ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ ।
ବିକାଶ ଦାଶଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ମତେ ବୋହୂ କରି ନେଇ ଯା ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ ରଜନୀ ରଞ୍ଜନ । ବ୍ୟାଙ୍କକରେ ରହୁଥିବା ଦୁଇ ପ୍ରବାସି ଓଡ଼ିଆ ପରିବାର ନିଜର ପରମ୍ପରା ଏବଂ ସଂସ୍କୃତିକୁ କେମିତି ବଞ୍ଚେଇ ରଖିଛନ୍ତି, ତାରି ଉପରେ କାହାଣିଟି ପରିବେଷିତ ।
ତାରା ସିଂହ  (୨୪ ଜୁନ ୧୮୮୫ - ୨୨ ନଭେମ୍ବର ୧୯୬୭) ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥମାର୍ଦ୍ଧରେ ଭାରତର ଜଣେ ଶିଖ ରାଜନୈତିକ ତଥା ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ  । ସେ ଶିରୋମଣି ଗୁରୁଦ୍ୱାର ପ୍ରଭନ୍ଦକ କମିଟି ଆୟୋଜନ କରିବାରେ ଏବଂ ଭାରତ ବିଭାଜନ ସମୟରେ ଶିଖମାନଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଦେଖାଇବାରେ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ସେ ଦୃଢ଼ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ । ପରେ ସେ ପୂର୍ବ ପଞ୍ଜାବରେ ଶିଖ ସଂଖ୍ୟାଗରିଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଦାବିର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଝିଅ ରାଜିନ୍ଦର କୌର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସାମ୍ବାଦିକ ତଥା ରାଜନେତା ଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭ ଜୀବନ ସିଂ ୨୪ ଜୁନ ୧୮୮୫ ମସିହାରେ ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତ, ପଞ୍ଜାବ ପ୍ରଦେଶର ରାୱଲପିଣ୍ଡିରେ ଏକ ଖତ୍ରି ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପରେ, ସେ ୧୯୦୭ ମସିହାରେ ଅମୃତସରର ଖାଲସା କଲେଜରୁ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିବା ପରେ ଏକ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟର ଶିକ୍ଷକ ହୋଇଥିଲେ । ରାଜନୈତିକ ବୃତ୍ତି ଶିଖ ଧର୍ମର କାରଣକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ ତଥା ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ସିଂ ବହୁତ ଉତ୍ସାହିତ ଥିଲେ । ଏଥିପାଇଁ ସେ ପ୍ରାୟତଃ ନାଗରିକ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କ ସହ ବିବାଦ ଘେରକୁ ଆସିଥିଲେ  ଏବଂ ୧୯୩୦ରୁ ୧୯୬୬ ମସିହା ମଧ୍ୟରେ ନାଗରିକ ଅବଜ୍ଞା ହେତୁ ତାଙ୍କୁ ୧୪ ଥର ଜେଲରେ ରଖାଯାଇଥିଲା । ନାଗରିକ ଅବଜ୍ଞା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ସମର୍ଥନର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଉଦାହରଣ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ହୋଇଥିବା ଆନ୍ଦୋଳନ ସହିତ ତାଙ୍କର ଘନିଷ୍ଠ ଯୋଗଦାନଦ୍ୱାରା ଆସିଥିଲା  । ୧୯୪୬ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଅକାଳୀ ଦଳଦ୍ୱାରା ଶିଖ ରାଜ୍ୟ ସଂକଳ୍ପ ନେବାରେ ସେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଯାହା ପଞ୍ଜାବକୁ ଶିଖମାନଙ୍କର ପ୍ରାକୃତିକ ମାତୃଭୂମି ଭାବରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲା । ପରେ ସେ ପୂର୍ବ ପଞ୍ଜାବରେ ଶିଖ ସଂଖ୍ୟାଗରିଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଦାବିର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ । ଶିଖ ଧର୍ମ ତଥା ରାଜନୈତିକ ଅଖଣ୍ଡତା ପାଇଁ ଭକ୍ତ କର୍ମୀ ତାରା ସିଂହ ଅନେକ ସମୟ ଧରି ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଆସୁଥିଲେ । ୧୯୩୦ରୁ ୧୯୬୬ ମସିହା ମଧ୍ୟରେ ୧୪ ଥର ନାଗରିକ ଅବମାନନା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଜେଲ ଯିବାକୁ ପଡିଥିଲା । ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତ ସିଂହଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରଣ ହେଉଛି ଏକ ଭିନ୍ନ ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷାଭାଷୀ ରାଜ୍ୟ ଗଠନ । ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଏହା ଶିଖ ଧାର୍ମିକ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ପରମ୍ପରାର ଅଖଣ୍ଡତାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବ । ସେ ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ଅମୃତସରର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ଦିରରେ ଭୋକ ହରତାଳ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଭାରତର ତତ୍କାଳୀନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଦାବିରେ ରାଜି ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାରି ରଖିବାକୁ ପ୍ରତିଶୃତି ଦେଇଥିଲେ । ନେହେରୁ ଯୁକ୍ତି କରିଛନ୍ତି ଯେ ଭାରତ ଏକ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ଦେଶ ଏବଂ ଧାର୍ମିକ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଉପରେ ଆଧାର କରି ରାଜ୍ୟ ଗଠନ କରିବା ଅନୁଚିତ । ଏହା ସତ୍ତ୍ବେ ନେହେରୁ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉପରେ ବିଚାର କରିବାକୁ ପ୍ରତିଶୃତି ଦେଇଥିଲେ । ସିଂହ ୪୮ ଦିନ ପରେ ଉପବାସ ଛାଡିଥିଲେ । ଭାରତୀୟ ପଞ୍ଜାବର ଭାଷା ବିଭାଜନ ଶେଷରେ ୧୯୬୬ ମସିହାରେ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାଭାଷୀ ଅଞ୍ଚଳ ହରିୟାଣା ରାଜ୍ୟର ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ ପୁନଃ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା । ସିଂହ ୨୨ ନଭେମ୍ବର ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଚଣ୍ଡିଗଡ଼ରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ ।
କୁଶୁପଙ୍ଗା ଗ୍ରାମଟି ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲା ମେରାମଣ୍ଡଳିଠାରୁ ୧୦ କି.ମି ଦୁରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ଗ୍ରାମରେ ୨୫୦୦ ଲୋକ ବାସ କରନ୍ତି । ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣି ନଦୀ କୁଳରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏଠାରେ ୬ରୁ ୭ ଜାତିର ଲୋକ ବସବାସ କରନ୍ତି । ଜୀବିକା ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ସାଧାରଣତଃ ଚାଷ ଏବଂ ଗ୍ରାମ ନିକଟସ୍ଥ କମ୍ପାନୀ ଯଥା: ଭୂଷଣ, ନାଲାକୋ ଇତ୍ୟାଦି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଚଳନ୍ତି । କେତେକ ଲୋକ ମାଛ ଚାଷ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାନ୍ତି ଆଉ କିଛି ଲୋକ ପନିପରିବା ବେପାର କରିଥାନ୍ତି ।
ମହେନ୍ଦ୍ରଗଡ଼ ଏକ ଭାରତୀୟ ସହର ଅଟେ । ଏହା ହରିଆଣାର ମହେନ୍ଦ୍ର‌‌ଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ମହେନ୍ଦ୍ରଗଡ଼ ୨୮.୨୬୯୪ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୬.୧୫୨୫ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୮୬୬ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ମହେନ୍ଦ୍ରଗଡ଼ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୫୬୭୧ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୩.୫୯% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୬.୪୧% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ମହେନ୍ଦ୍ରଗଡ଼ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୭୨.୯୫% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୮.୧୧% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୨.୫୭% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୦.୩୮% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୨.୯୬% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ହିନ୍ଦୀ ମହେନ୍ଦ୍ରଗଡ଼ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ଡକ୍‌ସିସାଇକ୍ଲିନ ଏକ ପ୍ରକାର ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଯାହା ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଜୀବାଣୁ ଓ ଏକ କୋଷି ଜୀବ ସଂକ୍ରମଣରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଜୀବାଣୁ ନିମୋନିଆ, ବ୍ରଣ, କ୍ଲାମିଡିଅ ସଂକ୍ରମଣ, ଲାଇମ ରୋଗ ଆରମ୍ଭରେ, କଲେରା ଓ ସିଫିଲିସ ଇତ୍ୟାଦି ରୋଗମାନଙ୍କରେ ଏହି ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ମ୍ୟାଲେରିଆ ଚିକିତ୍ସା କଲାବେଳେ କୁଇନାଇନ ସ‌ହିତ ଡକ୍‌ସିସାଇକ୍ଲିନ ଦିଆଯାଏ ଓ ମ୍ୟାଲେରିଆ ପ୍ରତିରୋଧ ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ । ଡକ୍‌ସିସାଇକ୍ଲିନ ପାଟିରେ ଖାଇବାକୁ ଦିଆଯାଏ ବା ଶୀରା ମାଧ୍ୟମରେ ଦିଆଯାଏ । ତରଳ ଝାଡ଼ା, ଅଇ, ବାନ୍ତି, ଲାଲ ରାସ ଓ ଆତପଦାହ/ସନ୍‌ବର୍ଣ୍ଣ ଇତ୍ୟାଦି ଏହାର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା । ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଓ ଅଳ୍ପ ବୟସର ପିଲା ଏହାକୁ ବ୍ୟବ‌ହାର କଲେ ଦାନ୍ତର ରଙ୍ଗ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସ‌ହ ସ୍ଥାୟୀ ସମସ୍ୟା ଦେଖାଯାଏ । ସ୍ତନ୍ୟପାନ ସମୟରେ ଆପାତ‌ତଃ ଏହା ବିପଦମୁକ୍ତ । ଡକ୍‌ସିସାଇକ୍ଲିନ ଏକ ବ୍ରଡ଼-ସ୍ପେକ୍‌ଟ୍ରମ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଯାହା ଟେଟ୍ରାସାଇକ୍ଲିନ ଶ୍ରେଣୀର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।ଜୀବାଣୁର ପ୍ରୋଟିନ ତିଆରି ପନ୍ଥାକୁ ଏହି ଔଷଧ ରୋକିଦିଏ । ସନ ୧୯୬୭ରେ ପ୍ରଥମ ଥର ନିମନ୍ତେ ଡକ୍‌ସିସାଇକ୍ଲିନ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଗଲା ।ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ ଅଛି ଯାହା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ ଉପଲବ୍‌ଧ ହୁଏ ଓ ଦାମିକା ନୁହେଁ । ପୃଥିବୀର ଅଧିକାଂଶ ସ୍ଥାନରେ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ବଟିକା ପିଛା ୦.୦୧ରୁ ୦.୦୪ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଆମେରିକାରେ ଏହାର ୧୦ ଦିନ ଚିକିତ୍ସାର ମୂଲ୍ୟ ୧୪ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ।
ନିମ୍‌କି, ୨୦୧୯ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ କୁନା ମଙ୍ଗରାଜ ଓ ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ । ଦିଲୀପ ଚୈଧୁରୀ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ସୁଶାନ୍ତ ମଣି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ । ଅଶ୍ରୁମୋଚନ ମହାନ୍ତି, ପ୍ରଜ୍ଞା ଖଟୁଆ, ତୃପ୍ତି ସିହ୍ନା ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ୨୦୧୯ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ମାସ ୨୩ ତାରିଖରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରିମିୟର ଉତ୍ସବରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତର ଜଣାଶୁଣା ଅଭିନେତ୍ରୀ ଜୟା ବଚ୍ଚନ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ଅଭିନୟ ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ଅଶ୍ରୁମୋଚନ ମହାନ୍ତି ତୃପ୍ତି ସିହ୍ନା ପ୍ରଜ୍ଞା ଖଟୁଆ ଅଶ୍ୱିନୀ ତ୍ରିପାଠୀ କାହାଣୀ ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାନ ଦେଇଥିଲେ ପ୍ରେମ ଆନନ୍ଦ । ବସନ୍ତରାଜ ସାମଲ, ସୁବ୍ରତ ସ୍ୱାଇଁ ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ହ୍ୟୁମାନ ସାଗର, ଅନନ୍ୟା ଶ୍ରୀତମ ନନ୍ଦ, ସବିଶେଷ, ଆଶୁତୋଷ, ଅନ୍ତରା ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ, ସୋହିନୀ ମିଶ୍ର ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ କଟକ ବାଲିଯାତ୍ର ପଡ଼ିଆରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଗ୍ରେଗୋରୀ ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ୧୭ ଅକ୍ଟୋବର ବର୍ଷର ୨୯୦ତମ ଦିବସ ଅଟେ  ଅଧିବର୍ଷ ଗୁଡ଼ିକରେ - ୨୯୧ତମ  । ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବା ପାଇଁ ଆଉ ୭୫ ଦିନ ବାକି ଅଛି ।
ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଗୁରୁ ଗଙ୍ଗାଧର ପ୍ରଧାନ, (୧୦ ଜୁଲାଇ ୧୯୪୮ - ୧୦ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୧୦) ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲା ବ୍ରହ୍ମଗିରୀ ବ୍ଳକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ପାରିକୂଳ ଗାଁରେ ୧୯୪୮ ମସିହା ଜୁଲାଇ ୧୦ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ  । ଗୁରୁ ଗଙ୍ଗାଧର ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ଶାରିରୀକ ଅସୁସ୍ଥତା ମଧ୍ୟରେ ରହୁଥିବାରୁ ପିତା ମୁରଲୀଧର ପ୍ରଧାନ ଓ ମା ଦ୍ୱିତୀକା ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ନିକଟସ୍ଥ ଡିମିରୀସେଣା ଗ୍ରାମରେ ପୂଜା ପାଉଥିବା ବାଲୁଙ୍କେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିଦେଇଥିଲେ । ପୁଅ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କଲେ ଗୋଟିପୁଅ ନୃତ୍ୟ କରିବ ବୋଲି ପିତା ମାତା ମାନସୀ ଥିଲେ । ଏହି ମାନସିକ ଗୁରୁ ଗଙ୍ଗାଧରଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା ଆଦ୍ୟ ପ୍ରେରଣା । ସୁସ୍ଥ ହେବାପରେ ଗୁରୁ ଗଙ୍ଗାଧର, ଗୁରୁ ବାଞ୍ଚାନିଧି ପ୍ରଧାନ, ପଣ୍ଡିତ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ପଟ୍ଟନାୟକ ଓ ଗୁରୁ ବୀରବର ସାହୁଙ୍କଠାରୁ ଗୋଟିପୁଅ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ । ପରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରସ୍ଥ ଉତ୍କଳ ସଙ୍ଗୀତ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରି ନୃତ୍ୟାଚାର୍ଯ୍ୟ ଉପାଧି ହାସଲ କରିବା ସହ ନିଜକୁ ଜଣେ ପ୍ରତିଭାବାନ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ କରାଇଥିଲେ । ଗୁରୁ ଗଙ୍ଗାଧର ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପଙ୍କଜ ଚରଣ ଦାସ, ଗୁରୁ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ର, ଗୁରୁ ଦେବପ୍ରସାଦ ଦାସ, ଡ. ମିନତି ମିଶ୍ର ପ୍ରମୁଖଙ୍କଠାରୁ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାର ତାଲିମ ନେଇ ବେଶ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଲାଭ କରିବା ସହ ଜଣେ ମର୍ଦ୍ଦଳ ବାଦକ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସଂଯୁକ୍ତା ପାଣିଗ୍ରାହୀଙ୍କ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟରେ ଗୁରୁ ଗଙ୍ଗାଧର ଥିଲେ ଜଣେ ସଫଳ ମର୍ଦ୍ଦଳ ସହଯୋଗୀ । ଜୀବଦ୍ଦଶାରେ ସେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଡ୍ୟାନ୍ସ ଏକାଡେମୀ, କୋଣାର୍କ ନାଟ୍ୟ ମଣ୍ଡପ, ବ୍ରହ୍ମଗିରୀର ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର କଳାମନ୍ଦିର ପ୍ରଭୃତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଇ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ଅହରହ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ । ଜଣେ ଅନ୍ତର୍ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଖ୍ୟାତିମାନ୍ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଗୁରୁ ଭାବେ ହଲାଣ୍ଡ ସ୍ପେନ, କୋରିଆ ଆଦି ୩୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ବିଦେଶୀ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ସୁପରିଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀର ସଭାପତି ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଦାୟିତ୍ୱ ନିର୍ବାହ କରିଥିଲେ । ଗୁରୁ ଗଙ୍ଗାଧର ୨୦୧୦ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୧୦ତାରିଖ ଦିନ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଚିକିତ୍ସାଧୀନ ଥାଇ ଇହଧାମ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଐତିହାସିକ ସୁନାମି ଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ତାଲିକା ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଅଛି । ୧୦୦୧ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ପୂର୍ବରୁ  ଖ୍ରୀ.ପୂ. ୬୧୦୦: ନର୍‌ୱିଜିଆନ୍ ସାଗର ନର୍‌ୱିଜିଆନ୍ ସାଗରରେ  'ମୋର ତଟ' ଠାରୁ   ୧୦୦ କିମି ଉତ୍ତର-ପୁର୍ବରେ ଷ୍ଟୋରେଗା ଭୂ-ସ୍ଖଳନ   ହୋଇଥିଲା । ଏହାଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତର ଆଟଲାଣ୍ଟିକ ମହାସାଗରରେ ବହୁତ ବଡ଼ ସୁନାମି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା, ୨୯୦ କିମି ତଟୀୟ ଅଞ୍ଚଳ ଧସି ଯାଇଥିଲା ଓ ଛାଡିଗଲା ୩,୫୦୦ ଘନକିମିର ମଇଳା । ୧୦୦୦ରୁ ୧୭୦୦ ମଧ୍ୟରେ ୧୭୦୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ୧୮୦୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ୧୯୦୦-୧୯୫୦ ୧୯୫୦-୨୦୦୦ ୨୦୦୦ ୨୦୦୪: ଭାରତୀୟ ମହାସାଗର ୨୦୦୪ରେ ଭାରତୀୟ ମହାସାଗରରେ ହୋଇଥିବା ଭୂମିକମ୍ପ, ଯାହାର  "କ୍ଷଣିକ ପରିମାଣ ପରିମାପ"  ୯.୧-୯.୩ ରହିଥିଲା, ଓ ଏହା ୨୦୦୪, ଡିସେମ୍ବର ୨୬ରେ ଗୋଟିକ ପରେ ଗୋଟିଏ ଘାତକ ସୁନାମି ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା ଯାହା ୨୩୦,୨୧୦ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇଥିଲା  ଇଣ୍ଡୋନେସିଆରେ ୧୬୮,୦୦୦ଙ୍କୁ ମିଶେଇ  । ଏହା ପୃଥିବୀର ଲିପିବଦ୍ଧ ଇତିହାସରେ ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର  "ଘାତକ ପ୍ରକୃତିକ ଦୁର୍ବିପାକ"  ଥିଲା ।
ରତ୍ନମାଳୀ ଜେମାଦେଈ ଆନୁମାନିକ ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ କବି ଥିଲେ । ରତ୍ନମାଳୀ ଓଡ଼ିଆ ବିଭାଘରେ ବୋଲାଯାଉଥିବା କେତୋଟି ମଙ୍ଗଳଗୀତର ରଚୟିତା ।
ମେଥାନୋଲ ବିଷକ୍ରିୟା  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ମେଥାନୋଲ   କାରଣରୁ ବିଷ ସଞ୍ଚାରିତ ହୁଏ  । ଏହା ପ୍ରଭାବରେ ଚେତନା ଶକ୍ତି କମିଯାଏ  , ଶମନ୍ୱୟ ହାନୀ ହୁଏ, ବାନ୍ତି   ହୁଏ, ପେଟରେ କଷ୍ଟ   ହୁଏ ଓ ନିଶ୍ୱାସରୁ ଏକ ବିଚିତ୍ର ଗନ୍ଧ ବାହାରେ । ମେଥାନୋଲ ପ୍ରଭାବରେ ୧୨ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ଦୃଷ୍ଟି ହାନୀ   ହୁଏ । ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ବିଷାକ୍ତ ହେଲେ ଅନ୍ଧତ୍ୱ ଓ ବୃକ୍‌କ ଅଚଳ   ହୁଏ । ଅଳ୍ପ ପରିମାଣର ମେଥାନୋଲ ପାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ବିଷାକ୍ତ ହୋଇଯାଇ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇପାରେ । କାରର କାଚ ଧୋଇବାକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତରଳ ପଦାର୍ଥରେ ମେଥାନୋଲ ଥାଏ ଯାହା ପାନ କଲେ ସାଧାରଣତଃ ଏହି ବିଷ ସଞ୍ଚାରଣ ହୁଏ । ଏହା ଦୁର୍ଘଟଣାକ୍ରମେ ହୁଏ ବା ଆତ୍ମହତ୍ୟା ଚେଷ୍ଟାରୁ ହୁଏ । ଚର୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ଓ ତାର ଧୂମ ଆଘ୍ରାଣ ଯୋଗୁ କ୍ୱଚିତ ଏହି ବିଷ ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଯାଏ । ମେଥାନୋଲ ଦେହରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇ ଫର୍ମାଲଡିହାଇଡ  , ଫର୍ମିକ ଏସିଡ   ଓ ଫର୍ମେଟରେ   ପରିଣତ ହୁଏ ଯାହା ଯୋଗୁ ବିଷାକ୍ତ ହୁଏ । ଏସିଡୋସିସ   ବା ଅଧିକ ଅସମୋଲ ଗ୍ୟାପ   ଦେଖାଗଲେ ରହି ରୋଗ ଥିବା ସନ୍ଦେହ କରାଯାଏ ଓ ରକ୍ତ ସ୍ତର ମାପ କରିବା ପରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଦୃଢ଼ିଭୁତ ହୁଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କେତେକ ରୋଗରେ ଏକା ଭଳି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ ଯେପରିକି ସଂକ୍ରମଣ  , ବିଷାକ୍ତ ଆଲକୋହୋଲ   ସଂସ୍ପର୍ଶ, ସେରୋଟୋନିନ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଓ ଡାଏବେଟିକ କିଟୋସିସ  । ଯଥା ସମ୍ଭବ ଶୀଘ୍ର ଚିକିତ୍ସା କଲେ ଫଳାଫଳ ଭଲ ହୁଏ । ରୋଗୀକୁ ପୁନଃକ୍ଷମ କଲାପରେ ଆଣ୍ଟିଡୋଟ   ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ ଦିଆଯାଏ । ପସନ୍ଦ‌ ଯୋଗ୍ୟ ଆଣ୍ଟଡୋଟ ଫୋମେପୋଜୋଲ   ଦିଆଯାଏ, ଏହା ନ ମିଳିଲେ ଇଥାନୋଲ   ଦିଆଯାଏ । କୌଣସି ଅଙ୍ଗ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ ବା ଅତି ମାତ୍ରାରେ ଏସିଡୋସିସ ହୋଇଥିଲେ ହେମୋଡାଏଲିସିସ   କରାଯାଏ । ସୋଡ଼ିଅମ ବାଇକାର୍ବୋନେଟ  , ଫୋଲେଟ   ଓ ଥିଆମିନ   ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ । ଅପମିଶ୍ରିତ ମଦ୍ୟ ବା ଆଲକୋହୋଲ ପାନ କଲେ ଏହି ରୋଗର ମଡ଼କ ହୋଇଯାଏ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ   ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ କାରଣ । ସନ ୨୦୧୩ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୧୭୦୦ ରୋଗ ହୋଇଥିଲା । ରୋଗୀ ସାଧାରଣତଃ ପୁରୁଷ ଓ ଯୁବକ ହୋଇଥାଆନ୍ତି । ରୋଗୀର ଶୀଘ୍ର ଚିକିତ୍ସା କଲେ ଭଲ ଫଳ ମିଳେ । ସନ ୧୮୫୬ରେ ଏହାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିବା ଦେଖାଯାଏ ।
ବାପୁ କୃଶନରାଓ ଭେଙ୍କଟେଶ ପ୍ରସାଦ  ( ୫ ଅଗଷ୍ଟ, ୧୯୬୯ରେ ଜନ୍ମ ) ଜଣେ ପୂର୍ବତନ ଭାରତୀୟ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି  । ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ କର୍ଣାଟକର ବାଙ୍ଗାଲୋର ସହରରେ ହେଇଥିଲା । ଅନ୍ତର୍ଜାତିକ କ୍ର୍ରିକେଟରୁ ଅବସର ନେଲା ପରେ ୨୦୦୭ରୁ ୨୦୦୯ ଯାଏ ସେ ଭାରତୀୟ ଦଳର କୋଚ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲେ ।ସେ ଜାଭାଗଲ ଶ୍ରୀନାଥଙ୍କ ସହ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ଭାରତର ଦ୍ରୁତ ବୋଲିଂ ବିଭାଗ ସମ୍ଭାଳିଥିଲେ । କ୍ରିକେଟ ଜୀବନ ୩୩ଟି ଟେଷ୍ଟ ଖେଳି ପ୍ରସାଦ ୯୬ଟି ୱିକେଟ ଏବଂ ୧୬୧ଟି ଏକଦିବାସୀୟ ଅନ୍ତର୍ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟରୁ ୧୯୬ଟି ୱିକେଟ ନେଇଥିଲେ । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଭେଙ୍କଟେଶ ଜୟନ୍ତୀ ପ୍ରସାଦଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ଏକ ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ଅଛି ।
ମୃଦଙ୍ଗ ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତର ଏକ ମୂଳ ତବଲା । କର୍ଣ୍ଣାଟକ ସଂଗୀତ କଳାକାରଙ୍କର ଏହା ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ଛାନ୍ଦ । ମୃଦଙ୍ଗ କର୍ଣ୍ଣାଟକୀ ସଙ୍ଗୀତ ସ‌ହ ଭାରତ ବାହାରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା, ସିଙ୍ଗାପୁର, ମାଲେସିଆ, ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା, କାନାଡ଼ା ଏବଂ ବ୍ରିଟେନ ଆଦି ଦେଶମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ । ମୃଦଙ୍ଗ ସଦାସର୍ବଦା ଘାତମ, କାଞ୍ଜିରା ଏବଂ ମୋର୍ସିଙ୍ଗ ସ‌ହିତ ହିଁ ଥାଏ । ମୃଦଙ୍ଗକୁ ଢୋଲମାନଙ୍କର ରାଜା ବୋଲି ସମ୍ବୋଧିତ କରାଯାଇଛି । ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି ତାମିଲ ସଂସ୍କୃତିରେ ଏହାକୁ ତାନୁମାଇ କୁହାଯାଏ । ତାମିଲ ସାହିତ୍ୟରେ ମୃଦଙ୍ଗର ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି । ସଙ୍ଗମ ସାହିତ୍ୟରେ ମୃଗଙ୍ଗକୁ ତାନୁମାଇ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ମୃଦଙ୍ଗ ଶବ୍ଦଟି ଏକ ସନ୍ଧିପଦ କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ସଂସ୍କୃତ ଶବ୍ଦ ମର୍ଦ (ମାଟି) ଏବଂ ଅଙ୍ଗ ଯାହାକି ପୂର୍ବରୁ କଠିନ ମୃତ୍ତିକାଦ୍ୱାରା ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା  । ଇତିହାସ ପ୍ରାଚୀନ ହିନ୍ଦୁ ମୂର୍ତ୍ତିକଳା, ଚିତ୍ରକଳା ଏବଂ ପୌରାଣିକ କଥାରେ ମୃଦଙ୍ଗ ସର୍ବଦା ଗଣେଶ (ବିଘ୍ନ ନାଶକ) ଏବଂ ନନ୍ଦି (ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କର ବାହାନ ଏବଂ ଅନୁସରଣକାରୀ)ଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ପସନ୍ଦ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି  । ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କର ତାଣ୍ଡବ ନୃତ୍ୟ ସମୟରେ ତ୍ରିଲୋକରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଛାନ୍ଦର ଗୁଞ୍ଜନ ପାଇଁ ନନ୍ଦି ମୃଦଙ୍ଗ ପରିବେଶଣ କରିଥାନ୍ତି । ଅନ୍ୟ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ସ୍ୱର୍ଗାଧିପତି ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଐରାବତ ହସ୍ତୀରେ ଅବସ୍ଥାନ କରି ସ୍ୱର୍ଗ ପରିଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ବେଳେ ଦେବରାଜଙ୍କର ସ୍ୱର ଗୁଞ୍ଜରିତ କରିବା ପାଇଁ ମୃଦଙ୍ଗର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଥିଲା । ଏଥିପାଇଁ ମୃଦଙ୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ ଦେବ ବାଦ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏତେ ସବୁ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମୃଦଙ୍ଗର ସ୍ଥୟିତ୍ୱ ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କାଠମାନଙ୍କରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା । ଆଜିକାଲି ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଶରୀର ପଣସ ଗଛର କାଠରୁ ତିଆରି କରାଯାଉଛି । ମୃଦଙ୍ଗକୁ ଅଧା କରାଯାଇ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀ ସଙ୍ଗୀତତର ତବଲା ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି । ମୃଦଙ୍ଗର ବିକାଶ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ତାଳର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି । ମୃଦଙ୍ଗ ନୂତନ ସଙ୍ଗୀତ ଦୁନିଆରେ ପ୍ରମୁଖ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଛି । ନାମରେ ପ୍ରାଚୀନ ନେପାଳର ସଙ୍ଗୀତ ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ ମୃଦଙ୍ଗ ଉପରେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ପ୍ରବନ୍ଧ ରହିଛି ଯାହାର ନାମ ହେଉଛି ମୃଦଙ୍ଗ ଅନୁକରଣମ । ମୃଦଙ୍ଗ ବାଦ୍ୟର ପରିବେଷଣ ପୂର୍ବ କିଛି ବର୍ଷରୁ ବଦଳିବାରେ ଲାଗିଛି । ପୂର୍ବରୁ ମୁଖ୍ୟ ବାଦକ ମୃଦଙ୍ଗ ପରିବେଶଣ କରୁଥିବାବେଳେ ଏବେ ଏହା କେବଳ ସଙ୍ଗୀତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ହିଁ ପରିବେଷଣ ହେଉଛି । ମୃଦଙ୍ଗ ହେଉଛି ଏକ ଦ୍ୱିପାର୍ଶ୍ୱିକ ଢୋଲ ଯାହାର ଶରୀର ମୁଖ୍ୟତଃ ୧ ଇଞ୍ଜ ମୋଟେଇ ବିଶଷ୍ଟ ପଣସ କାଠରେ ନିର୍ମିତ ଏକ ଫମ୍ପା ଖଣ୍ଡ । ମୃଦଙ୍ଗର ଦୁଇ ପାର୍ଶର ଫମ୍ପା ଅଂଶକୁ ଛେଳି ଚମଡ଼ାଦ୍ୱାରା ଆବଦ୍ଧ କରାଯାଇ ଚମଡ଼ାର ଫିତାଦ୍ୱାରା ଏହାର ପରିଧିକୁ ସିଲେଇ କରାଯାଏ । ଏହି ଚମଡ଼ା ଫିତାଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ଟାଣ କରି ବନ୍ଧାଯାଇଥାଏ, ଯାହାକି ଏହି ଗୋଲାକାର ଅଂଶକୁ ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଟାଣିକି ରଖିଥାଏ ଏବଂ ବାଡ଼େଇବା ବେଳେ ଢିଲା ହୋଇ ନ ଥାଏ । ଏହି ଦୁଇ ଗୋଲାକାର ଅଂଶଦୁଇଟିର ଆକାର ଅସମାନ ଥାଏ ଯାହାକି ଢୋଲ ଏବଂ ବଂଶୀର ଶଦ୍ଦ ନିର୍ଗତ କରିଥାଏ । ଧ୍ୱନୀ ମୃଦଙ୍ଗରୁ ନିର୍ଗତ ହେଉଥିବା ଧ୍ୱନୀ ଏହାର ଆକାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ । ମୃଦଙ୍ଗର ଆକର ବଡ଼ ହେଲେ ଏଥିରୁ ନିର୍ଗତ ଧ୍ୱନୀ କମ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ମୃଦଙ୍ଗର ଆକାର ଛୋଟ ହେଲେ ଏଥିରୁ ନିର୍ଗତ ଧ୍ୱନୀ ଅଧିକ ହୋଇଥାଏ । ମୃଦଙ୍ଗ ବାଦକ ଜଣକ ନିଜ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଯାଦୁରେ ସଙ୍ଗୀତର ସାତସୁର ବାହାର କରିଥାଏ ।
ସାଙ୍ଗଲି ଏକ ଭାରତୀୟ ପୌରପାଳିକା ଅଟେ । ଏହା ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ସଙ୍ଗ୍ଲି ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ସାଙ୍ଗଲି ୧୬.୮୫୬୮ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୪.୫୬୯୨ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୭୯୧ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସାଙ୍ଗଲି ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୩୩୧୯୦ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୧.୪୭% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୮.୫୩% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ସାଙ୍ଗଲିର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୯.୫୩% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ -୪.୬୯% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୯.୧୬% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୦.୩୮% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୨.୧୩% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ମରାଠୀ ସାଙ୍ଗଲିର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ । ପାଣିପାଗ ପ୍ରାୟତଃ ଭାରତୀୟ ସହର ଗୁଡ଼ିକ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମଣ୍ଡଳୀୟ ହୋଇଥାନ୍ତି । ସାଙ୍ଗଲିରେ ବାର୍ଷିକ ସର୍ବାଧିକ ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା ୩୨.୪ ଡିଗ୍ରୀ ସେଣ୍ଟିଗ୍ରେଡ ଅନୁଭୂତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ସର୍ବନିମ୍ନ ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା ୧୮.୮ ଡିଗ୍ରୀ ସେଣ୍ଟିଗ୍ରେଡ ଅଟେ । ଏଠାରେ ବାର୍ଷିକ ହାରାହାରି ବୃଷ୍ଟିପାତ ୫୯୯.୯ / ହୋଇଥାଏ ।
ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନର ଅଷ୍ଟମ ପରିଶିଷ୍ଟ ହେଉଛି ଭାରତୀୟ ସରକାରୀ ଭାଷାଗୁଡିକର ଏକ ଅନୁସୂଚୀ । ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନର ପ୍ରଣୟନ ବେଳେ ଯେଉଁସବୁ ଭାଷା ଏହି ତାଲିକାରେ ସାମିଲ କରାଗଲା ସେହିସବୁ ଭାଷା ଭାରତର ସରକାରୀ ଭାଷା କମିସନ ତାଲିକାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବିବେଚିତ ହେଲେ । ଏତଦ ବ୍ୟତୀତ ପରିଶିଷ୍ଟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାଷାଗୁଡ଼ିକ ଆଧାରରେ ଭାରତର ସରକାରୀ ଭାଷା ହିନ୍ଦୀର ବିକାଶ ତଥା ସମୃଦ୍ଧି ସରକାରୀ ଭାଷା କମିସନ ମାଧ୍ୟମରେ କରାଯିବାର ପ୍ରାବଧାନ ରହିଛି । ଏହାର ଅନ୍ୟ ଏକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଏହି ଯେ ପରିଶିଷ୍ଟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ସମସ୍ତ ଭାଷାକୁ ଭାବ ବିନିମୟର ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠତର ମାଧ୍ୟମ ଭାବେ ବିକାଶ କରାଇବା ଦିଗରେ ଉପଯୁକ୍ତ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଏକ ନୈତିକ ଦାୟିତ୍ୱ ଭାବେ ପରିଗଣିତ ହେଉଛି । ପୁଣି ପରିଶିଷ୍ଟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ସମସ୍ତ ଭାଷାର ଆଉ ଏକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଏହି ଯେ ସରକାରୀ ଚାକିରି ନିମନ୍ତେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ସମସ୍ତ ପରୀକ୍ଷାରେ ଜଣେ ପରୀକ୍ଷାର୍ଥୀ ପରିଶିଷ୍ଟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଯେ କୌଣସି ଭାଷାକୁ ତାହାର ଉତ୍ତର ଦେବାର ମାଧ୍ୟମ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବ । ସମ୍ବିଧାନ ପ୍ରଣୟନ ବେଳେ ମାତ୍ର ୧୪ଟି ଭାଷା ଏହି ସୂଚିର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଥିବା ବେଳେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଅନ୍ୟ ଆଠଟି ଭାଷା ଏହି ସୂଚିରେ ସାମିଲ କରାଯାଇଛି । ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା ୩୪୪ (କ) ଏବଂ ଧାରା ୩୫୧ ଅନୁଯାୟୀ ଏହାର ଅଷ୍ଟମ ପରିଶିଷ୍ଟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାଷାଗୁଡିକର ଅନୁସୂଚୀ ହେଉଛି ଏହିଭଳି : ଏହାଛଡା ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଗୃହ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ ନିମ୍ନ ସୂଚୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାଷାସବୁ ସମ୍ବିଧାନର ଅଷ୍ଟମ ପରିଶିଷ୍ଟରେ ସାମିଲ ନିମନ୍ତେ ଦାବୀ ହୋଇଆସୁଛି  ।
ଗୋପାଳ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଲେଖକ ତଥା ନାଟ୍ୟକାର ଥିଲେ, ଯିଏକି ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ରଚିତ ପୁସ୍ତକ ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ସେ ବିଜ୍ଞାନ ପ୍ରଭା ପତ୍ରିକାର ସମ୍ପାଦକ ମଣ୍ଡଳୀର ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ । ଜୀବନୀ ସେ ୧୯୩୧ ମସିହାରେ ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାର ବଳରାମପୁରଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୫ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ୨୭ତାରିଖରେ ଗୋପାଳ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା । ସାହିତ୍ୟ ସର୍ଜନା ସେ କଲେଜରେ ପଢ଼ିଲାବେଳେ କଟକ ବେତାର କେନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ନାଟକ ଲେଖୁଥିଲେ, ଯାହାକି ଏକାଧିକ ବାର ପ୍ରସାରିତ ହୋଇ ଆଦୃତ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୫୨ ମସିହା ପରଠାରୁ ସେ ଲେଖାଲେଖି ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ୨୬ ବର୍ଷ ପରେ ୧୯୭୮ ମସିହାରେ ପୁଣିଥରେ ନାଟକ ଲେଖିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ରଚିତ ନାଟକ  "ଦିନେ ଖରାବେଳେ"  ପ୍ରଥମେ କଟକ ବେତାର କେନ୍ଦ୍ରରୁ ଓ ପରେ ସମ୍ବଲପୁର ଓ ଜୟପୁରରୁ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲେ । ଏହାପରେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ସେ ରେଡିଓ ଓ ମଞ୍ଚ ପାଇଁ ନାଟକ ଲେଖିଥିଲେ ।ନାଟକକୁ ନେଇ ତାଙ୍କର ନ 'ଟି ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇସାରିଛି । ସେଥିରେ ପଚାଶରୁ ଅଧିକ ନାଟକ ସ୍ଥାନ ପାଇଛି । ସେହିପରି ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ୫ଟି ଗଳ୍ପଗ୍ରନ୍ଥରେ ସ୍ଥାନପାଇଛି ଷାଠିଏରୁ ଅଧିକ ଗଳ୍ପ । ଓଡ଼ିଶା ବିତ୍ତ ସେବା ବିଭାଗରେ ସେ ଚାକିରି କରୁଥିଲେ ।
ଭାଇନୋରେଲବିନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ବା , ବିକ୍ରୟ ନାମ ନାଭେଲବିନ/ ) ଗୋଟିଏ କେମୋଥେରାପି ଔଷଧ   ଯାହା ଅନେକ ଗୁଡ଼ିଏ କର୍କଟ ରୋଗମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସାରେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହୁଏ  । ଏହି ରୋଗମାନଙ୍କର ନାମ ସ୍ତନ କର୍କଟ ଓ ଫୁସଫୁସ କର୍କଟ । ଏହି ଔଷଧ ପାଟିରେ ବା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇଞ୍ଜେକସନ   ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ଭାଇନୋରେଲବିନର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅସ୍ଥିମଜ୍ଜା ଦମନ  , ଇଞ୍ଜେକସନ ନେବା ସ୍ଥାନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ବାନ୍ତି, ଥକ୍କା ଅନୁଭବ ଓ ତରଳ ଝାଡ଼ା ଇତ୍ୟାଦି ଦେଖାଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାଂଘାତିକ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅଣନିଶ୍ୱାସୀ   ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଶିଶୁର କ୍ଷତି କରିପାରେ । ଏହା ଭିନ‌କା ଆଲକାଲଏଡ   ଶ୍ରେଣୀର ଏକ ଔଷଧ । ମାଇକ୍ରୋଟ୍ୟୁବ୍ୟୁଲର   ସାଧାରଣ କର୍ମରେ ବାଧା ପ୍ରଦାନ କରି ଏହି ଔଷଧ ଜୀବକୋଷ ବିଭାଜନ   ବନ୍ଦ କରିଦେବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ସନ ୧୯୯୪ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଭାଇନୋରେଲବିନ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ    '   ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ   ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ   ଏହି ଔଷଧର ୫୦ମିଗ୍ରା ଭାଏଲର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୧୮.୧୦ରୁ ୪୨.୮୨ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଇଂଲଣ୍ଡରେ ଏହି ପରିମାଣ ଔଷଧର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୧୩୯.୦୦ ପାଉଣ୍ଡ ।
ହିମା ବିନ୍ଦୁ  (ଜନ୍ମ: ୩ ମଇ) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତ୍ରୀ  । ସେ ତାମିଲ-ଭାଷୀ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ କାମ କରନ୍ତି । ଇଦାୟାତାଇ ତିରୁଦାତେ ଓ ଇଲାକ୍କିୟା ଭଳି ଧାରାବାହିକରେ କାମ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଜଣାଶୁଣା ।
ରିକେଟ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ରୋଗ ହେଲେ ପିଲାମାନଙ୍କର ହାଡ଼   ଦୁର୍ବଳ ଓ ନରମ ହୋଇଯାଏ  । ଏଥିରେ ବାୱ ବା ବଙ୍କା ଗୋଡ଼  , ସ୍ୱଳ୍ପ ଶାରୀରିକ ବିକାଶ  , ଅସ୍ଥି ଯନ୍ତ୍ରଣା, ବଡ଼ କପାଳ, ନିଦ୍ରା ସମସ୍ୟା ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣମାନ ଦେଖାଯାଏ । ରୋଗ ସାଂଘାତିକ ହେଲେ ଅସ୍ଥି ଭଗ୍ନ : , ମାଂସପେଶୀ ସ୍ପାଜ୍ମ  , ବକ୍ର ମେରୁଦଣ୍ଡ   , ବୁଦ୍ଧି ଅକ୍ଷମତା   ଆଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ସାଧରଣତଃ ଜୀବସାର ଘ   ଅଭାବ ହେଲେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ଯଥେଷ୍ଟ ଜୀବସାର ଘ ନଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ, କଳା ଚର୍ମ ଥିଲେ, ସ୍ୱଳ୍ପ ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଥିଲେ, ପରିପୁରକ ଖାଦ୍ୟ ନ ଦେଇ କେବଳ ସ୍ତନ୍ୟପାନ   କରେଇଲେ, ସିଲିଆକ ଡିଜିଜ  , କେତେକ ଜେନେଟିକ ରୋଗ   ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ । ଏହା ସ‌ହିତ ଯଥେଷ୍ଟ କ୍ୟାଲସିଅମ   ଓ ଫସଫରସ   ଅଭାବ ମଧ୍ୟ ଏ ରୋଗର କାରକ ହୁଏ । ଗ୍ରୋଥ ପ୍ଲେଟ   ସ୍ଥାନରେ ଯଥେଷ୍ଟ କ୍ୟାଲସିଅମ ଜମା ନହେବାରୁ ହାଡ଼ ଶକ୍ତ ହୋଇପାରେନି । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନିମନ୍ତେ ରକ୍ତରେ ଅଳ୍ପ କ୍ୟାସଲିଅମ, ଅଳ୍ପ ଫସଫେଟ ଓ ଅଧିକ ଆଲକାଲାଇନ ଫସଫାଟେଜ   ସ‌ହିତ ସ୍ୱାଭାବିକ ଏକ୍ସ-ରେ ଚିତ୍ର ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ରିକେଟ ରୋଗ ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ପ୍ରାଣୀ ତ‌ଥା ମାନବଙ୍କର ହାଡ଼ ତିଆରି ହେବାବେଳେ ଓ ଏପିଫିସିସ ବନ୍ଦ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ତୃଟିପୁର୍ଣ୍ଣ ଭିଟାମିନ  'ଡି'   ଜୀବସାର  'ଘ' , ଫସ୍‌ଫରସ୍ ଓ କ୍ୟାଲ୍‌ସିୟମ ସଂଯୋଜନା ଯୋଗୁ ଅସ୍ଥି ଦୂର୍ବଳ ହୋଇ ବକ୍ର ହୋଇଯାଏ ବା ଭାଙ୍ଗିଯାଏ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଏହି ରୋଗ ବାରମ୍ବାର ପିଲାମାନଙ୍କଠାରେ ଦେଖାଯାଏ । ମୂଖ୍ୟତଃ ଭିଟାମିନ୍ ଡି ଅଭାବ ଯୋଗୁ ଏହା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସାଂଘାତିକ ତରଳ ଝାଡ଼ା ଓ ବାନ୍ତି ଯୋଗୁ କ୍ୟାଲ୍‌ସିୟମ ଅଭାବ ହୋଇ ଏହି ରୋଗ ହୋଇପାରେ । ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କଠାରେ ଏହି ରୋଗ ହୋଇପାରେ କିନ୍ତୁ ଅଧିକାଂଶ ରୋଗ ପିଲା ବୟସରେ କୁପୋଷଣ ବା ଖାଦ୍ୟାଭାବ ତ‌ଥା ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଯୋଗୁ ହୁଏ । କେବଳ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ପିଲାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପରିପୂରକ ଜୀବସାର ଘ ଦେଲେ ଏହି ରୋଗର ପ୍ରତିଷେଧ ହୋଇପାରିବ । ରୋଗର କାରଣ ଅନୁସାରେ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଜୀବସାର ଘ ଅଭାବ ଥିଲେ ଭିଟାମିନ ଡି ଓ କ୍ୟାଲସିଅମ ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଅଳ୍ପ କିଛି ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ରୋଗରେ ଉନ୍ନତି ହେବା ଲକ୍ଷକରିହୁଏ । ବଙ୍କା ହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ସମୟ କ୍ରମେ ଉନ୍ନତି କରେ । ଅଧିକ ବଙ୍କା ହୋଇଯାଇଥିଲେ ଅପରେଶନ କରି ସିଧା କରାଯାଏ । ଜେନେଟିକ କାରଣରୁ ହୋଇଥିଲେ ବିଶେଷ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଚ୍ୟ  , ଆଫ୍ରିକା ଓ ଏସିଆରେ ଏହି ରୋଗ ଅଧିକ ହୁଏ । ଅଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟକ କେତେକ ଦଳକୁ   ଛାଡ଼ିଦେଲେ ବାକି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଓ ୟୁରୋପରେ ଏହି ରୋଗ ସାଧାରଣତଃ ଦେଖାଯାଏନାହିଁ । ପିଲା ବୟସରେ ବିଶେଷତଃ ୩-୧୮ ମାସ ବୟସରେ ଏହି ରୋଗ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ପୁଅ ଓ ଝିଅ ସମ ପରିମାଣରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ପ୍ରଥମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ରିକେଟର ବର୍ଣ୍ଣନା ଥିଲା ଓ ସାରା ରୋମାନ ଜଗତରେ   ରୋଗ ଥିବା ଲକ୍ଷ କରାଯାଉଥିଲା । ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ରୋଗ ଥିଲା । ପୂର୍ବରୁ କଡ଼ ଲିଭର ଅଏଲ   ସାହାଯ୍ୟରେ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଉଥିଲା ।
ଅଦିତି ରାଓ ହୈଦରୀ ଜଣେ ଭାରତୀୟ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଯିଏକି ହିନ୍ଦୀ ଏବଂ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରୁଛନ୍ତି । ସେ ହାଇଦ୍ରାବାଦରେ ମହମଦ ସାଲେଃ ଆକବର ହୈଦରୀ ଏବଂ ଜେ. ରାମେଶ୍ୱର ରାଓଙ୍କ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ୨୦୦୬ରେ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ଶ୍ରିଙ୍ଗରାମ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ସେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଜଣେ ଦେବଦାସୀ ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ସମୀକ୍ଷକମାନେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୟକୁ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ । ସେ ୨୦୦୮ରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୧ରେ ତାଙ୍କର ଅଭିନୀତ କଥାଚିତ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ୟେ ଶାଲୀ ଜିନ୍ଦେଗୀରେ ତାଙ୍କୁ ସଭିଏଁ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ । ସେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ସ୍କ୍ରୀନ ଆୱାରଡ଼ରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ‌ହକାରୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ୨୦୧୧ରେ ରକ୍‌ଷ୍ଟାର, ୨୦୧୩ରେ ମର୍ଡ଼ର ୩, ୨୦୧୪ର ଖୁବ୍‌ସୁରତ୍, ୨୦୧୬ର ୱ୍ୱଜିର ଏବଂ ଫିତୁର୍ ଭଳି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସେ ଭାରତ ନାଟ୍ୟମ୍‌ରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନେଇଛନ୍ତି । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଅଦିତି ହାଇଦ୍ରାବାଦର ଏକ ରାଜ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ମହମଦ ସାଲେହ ଆକବର ହୈଦରୀ ଏବଂ ଜେ. ରାମେଶ୍ୱର ରାଓଙ୍କ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତା କିରଣ ରାଓ ତାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କୀୟା ଭଉଣୀ । ଅଦିତି ୬ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଭାରତନାଟ୍ୟମ୍ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ମଦନପାଲ୍ଲେର ରିଶି ବଲ୍ଲେ ସ୍କୁଲରେ ପଢ଼ିଥିଲା ଏବଂ ପରେ ସେ ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଧିନରେ ଲେଡି ଶ୍ରୀ ରାମଚନ୍ଦ୍ର କଲେଜରୁ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଅଦିତି ୨୦୦୭ରେ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ଶ୍ରୀଙ୍ଗରାମରେ ଜଣେ ଦେବଦାସୀ ଭାବରେ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୨୦୦୬ରେ ସେ ମାଲାୟଲମ୍ କଥାଚିତ୍ର ପ୍ରଜାପତିରେ ମାମୋନ୍ତିଙ୍କ ସ‌ହ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୦୯ରେ ସେ ଏକ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଦିଲ୍ଲୀ-୬ରେ ଏକ ସ‌ହକାରୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ୨୦୧୧ରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ୟେ ଶାଲୀ ଜିନ୍ଦେଗୀରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ସ୍କୀନ୍ ଆୱାର୍ଡ଼ରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ‌ହକାରୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ୨୦୧୧ରେ ସେ ରକ୍‌ଷ୍ଟାରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୩ରେ ମର୍ଡ଼ର ୩, ୨୦୧୪ର ଖୁବ୍‌ସୁରତ୍, ୨୦୧୬ର ୱ୍ୱଜିର ଏବଂ ଫିତୁର୍ ଭଳି ସଫଳ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ରରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ବୈବାହିକ ଜୀବନ ୨୦୦୫ରେ ଏବଂ ୨୦୦୯ରେ ଖବର ଆସିଥିଲା ଯେ, ଅଦିତି ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶନ ଅଭିନେତା ସତ୍ୟଦୀପ ମିଶ୍ରଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ମାତ୍ର ୨୦୧୨ରେ ଅଦିତି ତାଙ୍କ ବିବାହ ବିଷୟରେ ଜଣାଇଥିଲେ, ଏବଂ ୨୦୧୩ରେ ଉଭୟଙ୍କର ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ଘଟିଥିଲା ।
ହୃଦାନନ୍ଦ ରାୟ  (୧୦ ମଇ ୧୯୩୦ - ୨୭ ଜୁଲାଇ ୨୦୧୫) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ, ଦାର୍ଶନିକ ଓ ଶିକ୍ଷାବିତ  । ସେ ବହୁ କବିତା, ପ୍ରବନ୍ଧ, ଭ୍ରମଣ କାହାଣୀ ଲେଖିବା ସହ ଜଣେ ବାଗ୍ମୀ ଓ ବକ୍ତା ଭାବରେ ଓଡ଼ିଶା ଓ ବାହାରେ ପରିଚିତ । ବିଭିନ୍ନ ସାହିତ୍ୟିକ, ସାଂସ୍କୃତିକ ଓ ସାମାଜିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସହ ଜଡ଼ିତ ରହି ସେ ସମାଜର ହିତ ଦିଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ବାଲ୍ୟଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା ହୃଦାନନ୍ଦ, ୧୯୩୦ ମଇ ୧୦ତାରଖରେ ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାର ନାଉଗାଁ ଥାନା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଗୋବିନ୍ଦ ତୋଟା ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ରେଭେନ୍‌ସା କଲିଜିଏଟ ସ୍କୁଲରୁ ମାଟ୍ରିକ ପାସ କରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଆଇ.ଏ, ୧୯୫୦ମସିହାରେ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ ଓ ୧୯୫୨ ବାରଣାସୀ ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଦର୍ଶନଶାସ୍ତ୍ରରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ । ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ପରୀକ୍ଷାରେ ସେ ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥିଲେ । ସର୍ବଭାରତୀୟସ୍ତରରେ ସେ  "ଗାଏକୱର୍ଡ୍-ଫେଲୋସିପ"  ଲାଭ କରିଥିଲେ । ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ ୧୯୫୮ମସିହାରେ, ହୃଦାନନ୍ଦ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ଏଠାରେ ସେ, ଅଧ୍ୟାପକରୁ ପ୍ରାଧ୍ୟାପକ ଓ ଉପାଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ପୁରୀର ସାମନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର କଲେଜରେ ସେ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ୧୯୮୮ ମସିହାରେ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଅବସର ପରେ, ସେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ବିଭାଗର ଉପନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ୪ ବର୍ଷ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସାହିତ୍ୟିକ ଓ ସାମାଜିକ ଜୀବନ ଧର୍ମ, ସାହିତ୍ୟ, ସଂସ୍କୃତିର ଜଣେ ବାଗ୍ମୀ ଓ ବକ୍ତାଭାବରେ ହୃଦାନନ୍ଦ ଦେଶବିଦେଶରେ ପରିଚିତ । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟ ଓ ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର ଦିଗରେ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ବିଚ୍ଛନ୍ଦଚରଣ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ହୃଦାନନ୍ଦ କଳିଙ୍ଗ ଭାରତୀ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଯୋଗଦେଇ ଭଞ୍ଜ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କ୍ଷେତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ପ୍ରାୟ ୨୦ଟିରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । ସେ ବହୁବାର ରଥଯାତ୍ରାରେ ଧାରା ବିବରଣୀ ପ୍ରଦାନ ମଧ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।