ସେଣ୍ଟିନେଲି ଜନଜାତି ବା ସେଣ୍ଟିନେଲ୍ ଜନଜାତି ବା ସେଣ୍ଟିନେଲୀୟ  (ଇଂରାଜୀରେ , ଓ ଭାବେ ପରିଚିତ) ଭାରତରେ ବଙ୍ଗୋପସାଗର ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଉତ୍ତର ସେଣ୍ଟିନେଲ୍ ଦ୍ୱୀପରେ ବାସ କରୁଥିବା ଏକ ଆଦିମ ଜନଜାତିକୁ ବୁଝାଇଥାଏ  । ଆଧୁନିକ ଓ ସାମାଜିକ ଜୀବନ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିନଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଆଦିମ ଜନଜାତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏମାନେ ଅନ୍ୟତମ । ଆଣ୍ଡାମାନର ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକ ଭାବେ ପରିଗଣିତ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନେ ଏକ  ଅନୁସୂଚୀତ ଜନଜାତି  ଓ ଏମାନଙ୍କ ଜନଜାତିର ସ୍ଥିତି ସଙ୍କଟାପନ୍ନ ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି । ମହା ଆଣ୍ଡାମାନୀ, ଜାରୱା, ଓଂଗେ, ଶୋମ୍ପେନ୍, ନିକୋବରୀ ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲି ହେଉଛନ୍ତି ଆଣ୍ଡାମାନ ନିକୋବର ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜର ୬ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନୀୟ ଜାତି । ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନେ ବାହ୍ୟ ସମାଜର ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିବା ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ବାହ୍ୟ ସମାଜରୁ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱୀପକୁ ଆସିଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଗାଯୋଗ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟାକ୍ରମଣ କରନ୍ତି ଓ ଅତୀତରେ ବହୁ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ନେଇଛନ୍ତି । ୧୯୫୬ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାର ଉତ୍ତର ସେଣ୍ଟିନେଲ୍ ଦ୍ୱୀପକୁ ଏକ ଜନଜାତି ସଂରକ୍ଷିତ ଅଞ୍ଚଳ ରୂପେ ଘୋଷିତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାର ୩ ମାଇଲ୍  (୪.୮ କିଲୋମିଟର୍) ପରିଧି ମଧ୍ୟକୁ ଯିବା ନିଷିଦ୍ଧ  । ବାହାରୁ କେହି ଏହା ନିକଟକୁ ନ ଆସିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତର ସେଣ୍ଟିନେଲ୍ ଦ୍ୱୀପକୁ ଅନେକ ବନ୍ଧୁକଧାରୀ ପ୍ରହରୀ ଜଗି ରଖିଥାନ୍ତି । ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଫଟୋଚିତ୍ର ଉତ୍ତୋଳନ କରିବା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ନିଷିଦ୍ଧାଦେଶ ରହିଛି । ଏହି ଜନଜାତିର ସର୍ବମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଅଜଣା । କେହି କେହି ଏମାନଙ୍କ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୫ରୁ ୫୦୦ ମଧ୍ୟରେ ଥିବ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରନ୍ତି । ତେବେ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୫୦-୨୦୦ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ବିବରଣୀ ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ସେଣ୍ଟିନେଲି ଜନଜାତି ଆଣ୍ଡାମାନ ଦ୍ୱୀପର ଉତ୍ତର ସେଣ୍ଟିନେଲ୍ ଦ୍ୱୀପରେ ବାସ କରନ୍ତି । ଏହି ଦ୍ୱୀପ ବଙ୍ଗୋପସାଗର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ଭାରତଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶାସିତ । ଦକ୍ଷିଣ ଆଣ୍ଡାମାନ ଦ୍ୱୀପର ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ପଟକୁ ସେଣ୍ଟିନେଲ୍ ଦ୍ୱୀପ ରହିଛି । ଆଣ୍ଡାମାନ ଓ ନିକୋବର କେନ୍ଦ୍ରଶାସିତ ଅଞ୍ଚଳର ରାଜଧାନୀ ପୋର୍ଟ ବ୍ଲେୟରଠାରୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ପ୍ରାୟ ୬୪ କିଲୋମିଟର୍ ଦୂରରେ ସେଣ୍ଟିନେଲ୍ ଦ୍ୱୀପର ଅବସ୍ଥିତି । ଏହି ଦ୍ୱୀପର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ପ୍ରାୟ ୫୯.୬୭ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର୍ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ଏହା ଏକ ବର୍ଗକ୍ଷେତ୍ର ପରି । ଉତ୍ର ସେଣ୍ଟିନେଲ୍ ଦ୍ୱୀପର ଉପକୂଳରେ ଜଙ୍ଗଲ ରହିଛି ଓ ଦ୍ୱୀପ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଚିରହରିତ ଅରଣ୍ୟ ରହିଛି । କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଜଳବାୟୁବିଶିଷ୍ଟ ଏହି ଦ୍ୱୀପର ଚାରିପଟେ ପ୍ରବାଳ ଶିଳାଭିତ୍ତି ରହିଛି । ଓଂଗେ ଜାତିର ଲୋକେ ଉତ୍ତର ସେଣ୍ଟିନେଲ୍ ଦ୍ୱୀପକୁ ଚିଆ ଡାକୋୱେୟେ ବୋଲି କୁହନ୍ତି । ବେଶଭୂଷା ସେଣ୍ଟିନେଲି ଜନଜାତିର ଲୋକଙ୍କ ଦେହର ରଙ୍ଗ କୃଷ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣର ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ହାରାହାରି ଉଚ୍ଚତା ତୁଳନାରେ ସେମାନେ ଅଳ୍ପ ଗେଡ଼ା । ହାଇନ୍ରିଖ୍ ହାରରଙ୍କ ଏକ ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନଙ୍କ ଉଚ୍ଚତା ପ୍ରାୟ ୧.୬ ମିଟର୍  ୫  ୩  ଏବଂ ଏକ ଦ୍ୱୀପରେ ସୀମିତ ରହିଥିବାରୁ ବଂଶାନୁକ୍ରମିକ ପ୍ରଭାବ ତଥା ଏକ ପ୍ରକାରର ଖାଦ୍ୟ ଯୋଗୁଁ ଏମାନଙ୍କଠାରେ ଏପରି ବାମନତ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି । ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୱୀପକୁ ଏକ ପରୀକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଚାରିପଟୁ ଘେରା ଯାଇ ନିରୀକ୍ଷଣ କରାଯାଇଥିଲା । ସେହି ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଅନୁଯାୟୀ ଏମାନଙ୍କ ଉଚ୍ଚତା ୫ ୩ ରୁ ୫ ୫  ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ । ସେମାନଙ୍କ ଶରୀରର ବର୍ଣ୍ଣ ଚିକ୍କଣିଆ କୃଷ୍ଣ ରଙ୍ଗର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଦାନ୍ତ ସାମାନ୍ୟ ଭାବେ ବିକଶିତ । ସେମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ମେଦବହୁଳତା ପ୍ରାୟ ଦେଖାଯାଇନଥିଲା ବରଂ ସୁଗଠିତ ମାଂସପେଶୀ ଦେଖାଯାଇଥିଲା । ଜନସଂଖ୍ୟା ସେଣ୍ଟିନେଲିଙ୍କ ଜନସଂଖ୍ୟା ଜାଣିବା ପାଇଁ ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ଗଣନା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ କରାଯାଇନାହିଁ ଓ ଏମାନଙ୍କ ଜନସଂଖ୍ୟାକୁ ନେଇ କରାଯାଇଥିବା ଅନେକ ଅନୁମାନ ଅନୁସାରେ ଏମାନଙ୍କ ସମୁଦାୟ ସଂଖ୍ୟା ୧୫ରୁ ୫୦୦ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇପାରେ । ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଗଣନା ଏମାନଙ୍କ ଜନସଂଖ୍ୟା ୫୦ରୁ ୨୦୦ ମଧ୍ୟରେ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରିଛନ୍ତି । ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ଭାରତୀୟ ମାନବବିଜ୍ଞାନ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ବିଭାଗଦ୍ୱାରା ସଙ୍କଟାପନ୍ନ ଜନଜାତିଙ୍କ ଜନସଂଖ୍ୟା ସମ୍ପର୍କିତ ସର୍ବେକ୍ଷଣରେ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୧୦୦ରୁ ୧୫୦ ମଧ୍ୟରେ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲା । ୧୯୭୧ ମସିହାର ଏକ ଜନଗଣନା ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ୮୨ ଓ ୧୯୮୧ ମସିହାର ଏକ ଜନଗଣନା ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୧୦୦ ଥିବ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରିଥିଲେ । ୧୯୮୬ ମସିହାରେ ଜନଗଣନା ପାଇଁ ହୋଇଥିବା ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୯୮ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରିଥିଲା । ୨୦୦୧ ମସିହାରେ କରାଯାଇଥିବା ଭାରତର ଜାତୀୟ ଜନଗଣନାରେ ସେଣ୍ଟିନେଲି ଜନଜାତିର ପୁରୁଷ ସଂଖ୍ୟା ୨୧ ଓ ମହିଳା ସଂଖ୍ୟା ୧୮ ବୋଲି ସରକାରୀ ଦସ୍ତାବିଜରେ ପ୍ରକାଶ କରିଅଛି । ଏହି ସର୍ବେକ୍ଷଣ କିଛି ଦିନ ଧରି ଦ୍ୱୀପରୁ ସାମାନ୍ୟ ଦୂରରେ ରହି କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଏହା ସଠିକ ସଂଖ୍ୟା ବୋଲି କହିହେବ ନାହିଁ । ୨୦୦୪ ମସିହାର ସୁନାମି ପରେ ୨୦୦୪ ଓ ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ଯଥାକ୍ରମେ ୩୨ ଓ ୧୩ ଜଣ ସେଣ୍ଟିନେଲିଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଛି । ୨୦୧୧ ମସିହାର ଜାତୀୟ ଜନଗଣନା ୧୨ ଜଣ ପୁରୁଷ ଓ ୩ ଜଣ ମହିଳା ସେଣ୍ଟିନେଲିଙ୍କୁ ଠାବ କରିପାରିଥିଲା । ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ଦ୍ୱୀପର ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ୱରୁ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ସର୍ବେକ୍ଷଣରେ ୬ ଜଣ ମହିଳା, ୭ ଜଣ ପୁରୁଷ  (ପ୍ରାୟ ୪୦ ବର୍ଷରୁ କମ୍) ଏବଂ ୩ଟି ଶିଶୁ  (ପ୍ରାୟ ୪ ବର୍ଷରୁ କମ୍) ଦେଖାଯାଇଥିଲେ  । ପ୍ରଥା ଓ ଜୀବନଶୈଳୀ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନେ ଶିକାର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଜିନିଷ ସଂଗ୍ରହ କରି ଜୀବନ ନିର୍ବାହ କରନ୍ତି । ପକ୍ଷୀ ବା ଗଛ ଉପରର ଜୀବଜନ୍ତୁଙ୍କ ଶିକାର ପାଇଁ ଏମାନେ ଧନୁତୀର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି । ପଙ୍କରେ କଙ୍କଡ଼ା, ଶାମୁକା ଜାତୀୟ ଜୀବଙ୍କୁ ବା ଅନ୍ୟ ସାମୁଦ୍ରିକ ଜୀବଙ୍କୁ ଧରିବା କିମ୍ବା ମାରିବା ପାଇଁ ଏମାନେ ପାରମ୍ପରିକ ପଦ୍ଧତି ଅବଲମ୍ବନ କରନ୍ତି । ଏମାନଙ୍କ ବସତି ସ୍ଥାନ ନିକଟରେ ବହୁ ପୋଡ଼ା ଶାମୁକା ଖୋଳପା ପଡ଼ିରହିଥିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ଓ ଏଥିରୁ ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ଯେ ଏମାନେ ଗେଣ୍ଡା, ଶାମୁକା, ଶଙ୍ଖ ପ୍ରଭୃତି ଅଧିକ ଖାଇଥାନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନର କିଛି ଅଭ୍ୟାସ ଏଯାବତ ପାଷାଣ ଯୁଗର ଜୀବନ ପରି ଏବଂ ଏମାନେ କୃଷିକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ । ନିଆଁ ଜଳାଇବା ପଦ୍ଧତି ଏମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନା ନାହିଁ ତାହା ଅସ୍ପଷ୍ଟ କିନ୍ତୁ କିଛି ଗବେଷଣା ସମୟରେ ଏମାନଙ୍କୁ ନିଆଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଦେଖାଯାଇଛି । ଓଂଗେ ଜନଜାତି ସହ ଏମାନଙ୍କ ସମାନତା ଓ ଅସମାନତାର ଅନୁଶୀଳନ କରାଯାଇଛି । ଉଭୟଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପଦ୍ଧତିରେ ସମାନତା ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କିତ ବା ଖୋଦିତ କରିବାର ପ୍ରଥା ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଉଭୟଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଡଙ୍ଗା ଏକା ପ୍ରକାରର ପଦ୍ଧତିରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ । ସମସ୍ତ ଆଣ୍ଡାମାନୀ ଜନଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେବଳ ଓଂଗେ ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲି ହିଁ ଡଙ୍ଗା ତିଆରି କରିଥାନ୍ତି । ଓଂଗେମାନେ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନଙ୍କୁ  "ଚାଂକୁ-ଆଟେ"  ବୋଲି କୁହନ୍ତି । ଜାରୱା ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ କିଛି ସମାନତା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଜାରୱା ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନଙ୍କ ଧନୁର ସଜ୍ଜା ଏକ ପ୍ରକାରର ଯାହା ଓଂଗେମାନଙ୍କ ଧନୁଠାରୁ ଭିନ୍ନ । ଉଭୟ ଜାରୱା ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନେ ଭୂମିରେ ଶୋଉଥିବା ବେଳେ ଓଂଗେମାନେ ଏକ ଜଗତି ବା ସାମାନ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ପୀଠ ଉପରେ ଶୁଅନ୍ତି । ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନଙ୍କ ତୀରର ଅଗ ଧାତବ, ବଡ଼ ଓ କୋଡ଼ିକୋଦାଳ ପରି ଆକାରର, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଆଣ୍ଡାମାନୀ ଜନଜାତି ଏପରି ଓଜନିଆ ତୀର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଚାରୋଟି କାଠ ଖମ୍ବ ଉପରେ ପତ୍ର-ବାହୁଙ୍ଗା ଛାତବିଶିଷ୍ଟ ଛୋଟ ଅସ୍ଥାୟୀ କୁଡ଼ିଆ ଘରେ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନେ ରହନ୍ତି । ଧାତୁରୁ ଉପକରଣ ଓ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିବାର ଅନୁଭବ ରହିଥିବାରୁ ଏମାନେ ଧାତବ ପଦାର୍ଥର ମୂଲ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି । ୧୯୭୪ ମସିହାରେ ନ୍ୟାସନାଲ ଜିଓଗ୍ରାଫିକ୍ ସୋସାଇଟିର ଲୋକମାନେ ଛାଡ଼ିଯାଇଥିବା ଆଲୁମିନିୟମ୍ ବାସନକୁସନ ନେଇ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ । ସମୁଦ୍ରରୁ ମାଛ ମାରିବା ପାଇଁ ଏମାନେ ଛୋଟ ଡଙ୍ଗା ତିଆରି କରିଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଡଙ୍ଗା ଚଳାଇବା ପାଇଁ ଆହୁଲା ପରିବର୍ତ୍ତେ କାତର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି । ଦ୍ୱୀପରୁ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱୀପକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଏମାନେ ଡଙ୍ଗା ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଉଭୟ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଗଛ ବକ୍କଳ ପରିଧାନ କରନ୍ତି ଓ ଅଣ୍ଟା ପାଖରେ ଏକ ଛୁରି ଖୁଞ୍ଚିଥାନ୍ତି । ଗଳାହାର, ମୁଣ୍ଡବନ୍ଧା ପରି କିଛି ଅଳଙ୍କାରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ସେମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଥାଆନ୍ତି । ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନେ ମୃତ ବଂଶଧରଙ୍କ ମାଢ଼ିହାଡ଼ ପିନ୍ଧିବା ଦେଖାଯାଇଛି । ଏମାନଙ୍କ ଶସ୍ତ୍ରରେ ସରଳ ରୈଖିକ ଓ ଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଚିତ୍ର ଦେଖାଯାଏ । ସେଣ୍ଟିନେଲି ମହିଳାମାନେ ବସିବା ପରି ନଇଁଯାଇ ତାଳରେ ଗୋଡ଼ ବାଡ଼େଇ ଏବଂ ପାପୁଲିକୁ ଜଂଘରେ ବାଡ଼େଇ ନାଚିବା ଦେଖାଯାଇଛି । ଭାଷା ଆଧୁନିକ ମାନବ ସଭ୍ୟତାଠାରୁ ଦୂରେଇ ରହିଥିବାରୁ ସେଣ୍ଟିନେଲି ଭାଷା ବିଷୟରେ ବେଶୀ କିଛି ତଥ୍ୟ ଜଣାନାହିଁ ଓ ଏହି ଭାଷାକୁ ଅବର୍ଗୀକୃତ ଭାଷାଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀରେ ରଖାଯାଇଛି । ଜାରୱା ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲି ଭାଷାଭାଷୀ ଲୋକେ ଅପରର ଭାଷା ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଓଂଗେ ଭାଷା ସହିତ ସେଣ୍ଟିନେଲି ଭାଷାର ସମାନତା ଅଛି ନା ନାହିଁ, ଥିଲେ କେତେ ସମାନତା ଅଛି ତାହା ଅନିଶ୍ଚିତ । ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ଭାରତୀୟ ମାନବବିଜ୍ଞାନ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ବିଭାଗଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ପୁସ୍ତିକାରେ ଓଂଗେ ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲି ଭାଷା ପରସ୍ପରକୁ ଅଜ୍ଞାତ ବୋଲି ଲିଖିତ ଅଛି । ଉଦ୍ଭବକାଳ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନଙ୍କୁ ପାଷାଣ ଯୁଗ  (ବା ପ୍ରସ୍ତର ଯୁଗ) କାଳର ଜନଜାତି ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି  । ଗତ ୬୦,୦୦୦ ବର୍ଷ ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ସଭ୍ୟତାର ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିନାହାନ୍ତି । ପାଣ୍ଡ୍ୟଙ୍କ ମତରେ ନିକଟ ଅତୀତର କୌଣସି ଜନଜାତିର ବିସ୍ଥାପନ ବା କ୍ଷୁଦ୍ର ଆଣ୍ଡାମାନର ଭୂସଞ୍ଚଳନ ପରେ ସେଣ୍ଟିନେଲି ଜନଜାତି ଅସ୍ଥିତ୍ୱକୁ ଆସିଥିବ । ଯୋଗାଯୋଗ ସ୍ଥିତି ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇପାରିନଥିବା ବିଶ୍ୱର ଅବଶିଷ୍ଟ କିଛି ଜନଜାତି ମଧ୍ୟରେ ସେଣ୍ଟିନେଲି ଅନ୍ୟତମ । ସଙ୍କଟାପନ୍ନ ଜନଜାତି ଓ ଅନୁସୂଚୀତ ଜନଜାତି ମାନ୍ୟତା ପାଇଥିବା ସେଣ୍ଟିନେଲି ମୋଟାମୋଟି ଭାବେ ଆଣ୍ଡାମାନୀ ଲୋକଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥାନ୍ତି । ମହା ଆଣ୍ଡାମାନୀ, ଜାରୱା, ଓଂଗେ, ଶୋମ୍ପେନ୍, ନିକୋବରୀ ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲି   ଏହି ୬ ଜାତି ବା ଜନଜାତି ଆଣ୍ଡାମାନ ଓ ନିକୋବର ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜର ଆଦିମ ସ୍ଥାନୀୟ ବାସିନ୍ଦା । ଅନ୍ୟ ୫ ଜନଜାତି ବାହ୍ୟ ଜଗତର ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିବା ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନେ ଏପରି ଚେଷ୍ଟା ସମୟରେ ଆକ୍ରାମକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଖାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱୀପକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମାରି ପକାଇଛନ୍ତି । ଆଧାର ପୁସ୍ତକ ଆଧାର , .  (1990). : . 978-81-7046-081-7. { }:    ,  (2009). :  (1858-2006)9780761842729. { }:    ,  (2005).  " " . 3 2013. ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲିଂକ୍  " :  '  ",  '  " , :  ' , '   " ?