tripathysagar/odia_wiki huggingface dataset:
ରାମାନୁଜ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ  (୧୦୧୭ - ୧୧୩୭ ଖ୍ରୀ.ଅ) ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମବିତ, ଦାର୍ଶନିକ ଏବଂ ଶ୍ରୀବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରାର ସର୍ବପ୍ରଧାନ ବାଖ୍ୟାକାର ଥିଲେ  । ସେ ଏକ ତାମିଲ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ତାମିଲନାଡୁର ଏକ ଗାଁ ଶ୍ରୀପେରୁମ୍ବୁଦୁରରେ । ତାଙ୍କ ଦାର୍ଶନିକ ମତବାଦ ଭକ୍ତି-ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୋଇଥିଲା । ରାମାନୁଜଙ୍କ ଗୁରୁ ଯାଦବ ପ୍ରକାଶ ଅଦ୍ୱୈତ ବେଦାନ୍ତ ପରମ୍ପରାର ପଣ୍ଡିତ ଥିଲେ । ଶ୍ରୀ ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରା ମତାନୁସାରେ ରାମାନୁଜ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ଏକମତ ନହୋଇ ନାଥମୁନୀ ଓ ଯମୁନାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଭଲି ଅଲ୍ୱାର ସନ୍ଥମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ । ବିଶିଷ୍ଟାଦ୍ୱୈତବାଦ ବେଦାନ୍ତ ପରମ୍ପରାର ରାମାନୁଜ ସର୍ବପ୍ରଧାନ ବାଖ୍ୟାକାର ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ସେ ବ୍ରହ୍ମସୂତ୍ର ଓ ଭଗବତ-ଗୀତାର ବାଖ୍ୟା ଏହି ମତାନୁସାରେ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଣୀତ ବିଶିଷ୍ଟାଦ୍ୱୈତବାଦ, ମାଧବାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱୈତବାଦ ଓ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଦ୍ୱୈତ ବେଦାନ୍ତ ସହ ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭାରତୀୟ ଦାର୍ଶନିକ ଚିନ୍ତାଧାରା ଅଟେ । ସେ ଜ୍ଞାନ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଭକ୍ତିର ଆବଶ୍ୟକତା ପ୍ରତିପାଦନ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମତାନୁସାରେ ଜୀବାତ୍ମା ଓ ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ବିଭେଦ ରହିଛି ଏବଂ ଜୀବାତ୍ମା ଓ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ । ମାତ୍ର ଜୀବାତ୍ମା ଏକ ଅଟେ ଓ ଏହା ମୋକ୍ଷଦ୍ୱାରା ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ସହ ଏକ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ । ଜୀବନୀ ଐତିହାସିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ରାମାନୁଜଙ୍କ ଜୀବନୀ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାତ ନୁହେଁ । ଶ୍ରୀ ବୈଷ୍ଣବ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଅନୁଜାୟୀମାନେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଉପରେ ଅନେକ ଭକ୍ତି ମୂଳକ ବାକ୍ଷ୍ୟାନ ଲେଖିଛନ୍ତି ଏବଂ ଏହାକୁ ସତ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ସେହି କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ରାମାନୁଜ ଆଧୁନିକ ଚେନ୍ନାଇ ନିକଟସ୍ଥ ଏକ ଗ୍ରାମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଜୀବନ କାଳକୁ ଖ୍ରୀ.ଅ. ୧୦୧୭ରୁ ୧୧୩୭ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ଏହି ମତାନୁସାରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ କାଳ ୧୨୦ ବର୍ଷ ଥିଲା । ଆଧୁନିକ ମତବାଦ ତାଙ୍କ ଜୀବନ କାଳ ଖ୍ରୀ.ଅ.୧୦୭୭ରୁ ଖ୍ରୀ.ଅ.୧୧୫୭ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରହଣ କରେ । ତାଙ୍କ ବିବାହ ପରେ ସେ କାଞ୍ଚିପୁରମ୍ ଯାଇ ଯାଦବ ପ୍ରକାଶ ନାମକ ଏକ ଅଦ୍ୱୈତ ବେଦାନ୍ତୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ । ଅନେକ ବିଷୟରେ ଦୁହିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମତଭେଦ ହେଉଥିଲା । ପରେ ରାମାନୁଜ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ନିଜେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ । ରାମାନୁଜ ଶ୍ରୀ ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରାରେ ଦିକ୍ଷୀତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ଗୃହ ତ୍ୟାଗ କରି ସନ୍ନ୍ୟାସ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ରାମାନୁଜ ଶ୍ରୀରଙ୍ଗମର ବରଦରାଜ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରରେ ପୂଜକ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଓ ବେଦାନ୍ତ ଉପରେ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କଲେ । ସେ ନିର୍ଗୁଣ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ଉପାସନା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସଗୁଣ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ  (ନାରାୟଣ) ଉପାସନା ମୋକ୍ଷର ମାର୍ଗ ବୋଲି ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ  । ସେ ଶ୍ରୀରଙ୍ଗମ ମନ୍ଦିରର ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍କାର କରାଇଥିଲେ ଓ ଭାରତ ସାରା ବୁଲି ତାଙ୍କ ମତବାଦର ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ । ପୁରୀକୁ ଯାତ୍ରା ରାମାନୁଜ ପୁରୀକୁ ଆସିବା ସମୟରେ ଚୋଡଗଙ୍ଗ ଦେବ ଉତ୍କଳର ରାଜା ଥିଲେ । ପ୍ରପନ୍ନାମୃତ ନାମକ ଏକ ଗ୍ରନ୍ଥ ଅନୁସାରେ ସେ ଶୈବ ଚୋଡଗଙ୍ଗ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରି ବୈଷ୍ଣବ କରାଇଥିଲେ । ସେ ପୁରୀରେ ଦୁଇଟି ମଠ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ଯାହା ମଧ୍ୟରୁ ଏମାର ମଠ ଅନ୍ୟତମ । ବ୍ରହ୍ମଗିରିର ଅଲାରନାଥ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ଅଲ୍ୱାର ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ରାମାନୁଜଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିବାର ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ରଚନା ରାମାନୁଜ ବେଦାନ୍ତ ଦର୍ଶନ ଉପରେ ଅନେକ ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନା କରିଥିଲେ । ସେସବୁ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ ରଚନା ବ୍ରହ୍ମସୂତ୍ର ଉପରେ ରଚିତ  "ଶ୍ରୀ ଭାଷ୍ୟ" ,  "ଭଗବତ ଗୀତା ଭାଷ୍ୟ"  ଓ  "ବେଦାର୍ଥସଂଗ୍ରହ"  । ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ କେତେକ ରଚନା ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଦର୍ଶନ ରାମାନୁଜଙ୍କ ଦର୍ଶନ ବିଶିଷ୍ଟାଦ୍ୱୈତବାଦ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଏହା ବେଦାନ୍ତ ଦର୍ଶନର ଏକ ମତବାଦ । ଏହି ମତବାଦ ଅନୁସାରେ ବ୍ରହ୍ମ, ଜଗତ ଓ ଜୀବାତ୍ମା ସବୁ ସତ୍ୟ ଓ ଏକ ଅଟନ୍ତି । ଜଗତ ଓ ଜୀବାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ । ଏହି ମତବାଦ ଭକ୍ତିକୁ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଭକ୍ତିଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ସମ୍ଭବ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ । ଏହି ମତରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ବ୍ରହ୍ମ ଅଟନ୍ତି । ଅଦ୍ୱୈତ ମତ ପରି ଏହା ଜଗତକୁ ମାୟା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରେ ନାହିଁ । ବରଂ ଜଗତକୁ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କର ମହିମା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରେ ।
କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ରାସ ବା ରାସ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ ‌। ଓଡ଼ିଶାର ଆଚାର ବିଚାର, ଚାଲିଚଳଣି ତଥା ଧର୍ମୀୟ ଭାବନା ସହିତ ଏହି ପର୍ବ ଜଡ଼ିତ । ଉତ୍କଳର ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବୀୟ କାଳରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ନୌବାଣିଜ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏହି ପର୍ବର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ରହିଛି । ଏହି ପର୍ବରେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ଶାରଦୀୟ ବନ୍ଦନା ପରେପରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ କାଳୀଙ୍କ ଆରାଧନା କରାଯାଏ । ଦେବ ସେନାପତି ଚିର କୁମାର କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଆରାଧନା ଏହି ମାସରେ ସମ୍ପାଦିତ ହୁଏ ଓଡ଼ିଶାର ପୁରପଲ୍ଲୀରେ । ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାର ଆଦିକବି ଶୂଦ୍ରମୁନି ସାରଳା ଦାସ ରଚିତ ମହାଭାରତର ଆଦିପର୍ବରେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ପବିତ୍ରତା ସମ୍ପର୍କରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି । ଏହିପର୍ବରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ଭୋଜରାଜ ଓ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ ଯାତ୍ରା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି ଯେ,କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ବୈକୁଣ୍ଠ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ । ପୁନଶ୍ଚ କାର୍ତ୍ତିକ ଏକ ଧର୍ମ ମାସ ରୂପେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ । ଏହି ମାସରେ ଧର୍ମପ୍ରାଣ ଆବାଳ- ବୃଦ୍ଧ- ବନିତା ପ୍ରତ୍ୟହ ପ୍ରାତଃକାଳରେ ସ୍ନାନ ସମାପନ ପୂର୍ବକ ଦେବ ଦର୍ଶନ ଏବଂ ନଗର ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ଆଦି କରିଥାନ୍ତି । ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ପାଞ୍ଚଦିନ ପଞ୍ଚକ ପର୍ବ ବା ମହାପଞ୍ଚକ ନାମରେ ପରିଚିତ । ଏହି ପାଞ୍ଚଦିନ ପ୍ରତ୍ୟେକ ହିନ୍ଦୁ ଆମିଷ ପରିହାର ପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି । କୁହାଯାଏ ଯେ ଏହି ପାଞ୍ଚଦିନକାଳ ବଗ ମଧ୍ୟ ଆମିଷ ସ୍ପର୍ଶ କରେ ନାହିଁ । ଏହି ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଏକାଦଶୀ ବା ବଡ଼ ଏକାଦଶୀଠାରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ପାଞ୍ଚଦିନ ଧରି ଅନୁଷ୍ଠିତ ମହାପଞ୍ଚକ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମଗତ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ଅବସରରେ ପିଣ୍ଡ ପ୍ରଦାନ ଓଡ଼ିଶାରେ ସଂପ୍ରତି ପ୍ରଚଳିତ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ବ୍ରତ ପାଳନ ଏବେ ବି ଓଡ଼ିଆ ପରମ୍ପରାରେ ଅନୁସୃତ । ଏହି ଦିନ ମହିଳାମାନେ ରାଇ- ଦାମୋଦର ବ୍ରତର ଉଦ୍ ଯାପନ କରିଥାନ୍ତି । ବିଧବାମାନେ ଏହି ମାସରେ ହବିଷ୍ୟ ପାଳନ ପୂର୍ବକ ପ୍ରତ୍ୟହ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆକାଶଦୀପ ପ୍ରଜ୍ଜଳନ କରିଥାନ୍ତି । ତୁଳସୀ ବୃକ୍ଷକୁ ଏହିମାସରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତି ସହକାରେ ଆରାଧନା କରାଯାଏ । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ରହିଛି ଯେ ରାକ୍ଷସ ଜଳନ୍ଧର ନିଜ ସତୀ ସ୍ୱାଧୀ ପତ୍ନୀ ତୁଳସୀଙ୍କ ପାତିବ୍ରତ୍ୟ ବଳରେ ବଳୀୟାନ ହୋଇ ଉଠିଥିଲା ଏବଂ ବୃନ୍ଦାବତୀଙ୍କ ସତୀତ୍ୱ ଅମ୍ଳାନ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତାମାନେ ବହୁ ଚେଷ୍ଟା ସତ୍ତ୍ୱେ ଜଳନ୍ଧର କୌଣସି ଅନିଷ୍ଟ କରିପାରି ନଥିଲେ । ବିଶେଷତା ଆକାଶଦୀପ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କାର୍ତ୍ତିକ କୃତ୍ୟର ଆଉ ଏକ ଅବଦାନ । କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ବେଳକୁ ପିତୃପକ୍ଷ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଥାଏ । ପ୍ରେତପୁରୁଷ ତଥା ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ଧକାରାଚ୍ଛନ୍ନ ଦୁର୍ଗମ ପଥକୁ ଆଲୋକିତ କରିବା ସକାଶେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ପ୍ରଦୀପ ପ୍ରଜ୍ଜଳନ ବିଧି ପ୍ରଚଳିତ । ଗ୍ରାମରେ ଏକ ଉଚ୍ଚ ବାଉଁଶ ଖୁଣ୍ଟ ଉପରେ ପ୍ରତି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆକାଶଦୀପ ରଖାଯାଉଥାଏ । ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଅବକାଶରେ କଦଳୀପଟୁଆ ନିର୍ମିତ ଡଙ୍ଗା ଭସାଇବାର ବିଧି ପ୍ରଚଳିତ । ସେ ଦିନ ପ୍ରତ୍ୟୁଷରୁ ଆବାଳ- ବୃଦ୍ଧା- ବନିତା ନଦୀ ବା ପୁଷ୍କରଣୀରେ ବୁଡ ପକାଇ କଦଳୀ ବାହୁଙ୍ଗା ବା ସୋଲ ତିଆରି ଖେଳଣା ଡଙ୍ଗାରେ ଦୀପ ଜାଳି ଏବଂ ସେଥିରେ ପାନଗୁଆ ଥୋଇ ସେସବୁ ଭସାଇ ଦିଅନ୍ତି । ଏହି ସମୟରେ ଗାନ କରନ୍ତି  'ଆ କା ମା ବୈ, ପାନ ଗୁଆ ଥୋଇ ପାନ ଗୁଆ ତୋର, ମାସକ ଧରମ ମୋର । ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି ଯେ ଏହିଦିନ ପ୍ରତ୍ୟୁଷରୁ ସ୍ନାନପୂର୍ବକ ଦେବଦର୍ଶନ କଲେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ପାପ ନାଶ ହୋଇଥାଏ । ଆଷାଢ଼, କାର୍ତ୍ତିକ, ମାଘ ଓ ବୈଶାଖ- ଏଇ ଚାରିମାସ ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଅୟନାନ୍ତ କାଳ । ଏହି ଅୟନାନ୍ତ ଦିବସମାନଙ୍କରେ ସୌରଦେବଙ୍କ ଉପାସନା କରାଯାଏ । ପୌରାଣିକ ଅନୁଧ୍ୟାନରୁ ଏହି ଚାରିମାସ ଧର୍ମ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଶୁଭପ୍ରଦ ଏବଂ ଦେବଦେବୀଙ୍କ ଉପାସନା ସକାଶେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନୁକୂଳ । ଏହି ଅବସରରେ ଓଡ଼ିଶାର ନରନାରୀ ଜଳରେ ସ୍ୱଦେଶ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରତୀକ ଉପାସନା ସାମଗ୍ରୀ ତାମ୍ବୁଳ, ଅକ୍ଷତ ଓ ତିଳ ନିକ୍ଷେପ ପୂର୍ବକ ପ୍ରତିଦାନ ସ୍ୱରୂପ ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ପୁଣ୍ୟ କାମନା କରିଥାନ୍ତି । ଏହି ଅବକାଶରେ ଶ୍ୟାମଦେଶ  (ଥାଇଲ୍ୟାଣ୍ଡ )ରେ କଦଳୀପଟୁଆ ନିର୍ମିତ ଛୋଟଛୋଟ ଡଙ୍ଗା ଭସାଇବା ପରମ୍ପରା ଏବେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚଳିତ  । ଏହି ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଅବକାଶରେ ପ୍ରାଚୀନ ଉତ୍କଳର ରାଜଧାନୀ କଟକନଗରୀ ଉପକଣ୍ଠସ୍ଥ ବାରବାଟୀ ଦୁର୍ଗ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ପଡ଼ିଆରେ ବାଲିଯାତ୍ରା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ଏହା ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ପ୍ରଧାନ ଉତ୍ସବ । ଉତ୍କଳର ବିଲୁପ୍ତ ନୌପରମ୍ପରା ସହିତ ଏହାର ସଂପୃକ୍ତି ରହିଛି । କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣ ଦିବସ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଖ୍ୟାତ ।
ମେପ୍ରୋବାମେଟ, ଏକ ବେପାର ନାମ ମିଲଟାଉନ, ହେଉଛି ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଉଦ୍‌ବେଗ ବାତ, ଏବଂ ପ୍ରଶାନ୍ତି ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ଔଷଧର ପ୍ରଭାବ ଏକ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ଔଷଧର ସ୍ୱଳ୍ପ ମିଆଦି ବ୍ୟବହାରକୁ ସମର୍ଥନ କରାଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅଇ, ଛାତି ଧଡ଼ଧଡ଼ ହେବା, ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ, ନିଦ୍ରାଳୁ, ଦୁର୍ବଳ ସମନ୍ୱୟ ଏବଂ ଆପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ରକ୍ତହୀନତା ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅପବ୍ୟବହାର ଏବଂ ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଶିଶୁର କ୍ଷତି ହୋଇପାରେ । ଏହା ଏକ କାର୍ବାମେଟ୍ ଶ୍ରେଣୀର ଔଷଧ । ୧୯୦୫ ମସିହାରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ନିମନ୍ତେ ମେପ୍ରୋବାମେଟ ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା । ୟୁରୋପରେ ଏହାର ଅନୁମୋଦନ ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରାଯାଇଥିଲା । ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ଏହାର ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ମାସକୁ ପ୍ରାୟ ୧୬୦ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥାଏ । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ଏହା କେବଳ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅର୍ଡରଦ୍ୱାରା ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ ଏହା କମ୍ ଉପଯୁକ୍ତ ଔଷଧ ବୋଲି ଧରାଯାଏ ।
ଆମୋକ୍ସିସିଲିନ/କ୍ଲାଭୁଲାନିକ ଏସିଡ  ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ / , ଅନ୍ୟ ନାମ କୋ-ଆମୋକ୍ସିକ୍ଲାଭ ଏକ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଯାହା ଅନେକ ସଂକ୍ରମଣର   ଚିକିତ୍ସାରେ ଦିଆଯାଏ । ଏହି ଔଷଧଟି ତିନୋଟି ଔଷଧର ମିଶ୍ରଣ ଯଥା:- ଆମୋକ୍ସିସିଲିନ, ବିଟା-ଲାକ୍ଟମ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ  ଓ ପଟାସିଅମ କ୍ଲାଭୁଲାନେଟ   , ଯାହା ଏକ ବିଟା-ଲାକ୍ଟାମେଜ ଇନହିବିଟର  । ଆମୋକ୍ସିସିଲିନ/କ୍ଲାଭୁଲାନିକ ଏସିଡ ଦିଆଯାଉଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରୋଗମାନଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟକର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଦାହ, ସ୍ଟେପଥ୍ରୋଟ, ନିମୋନିଆ, ସେଲ୍ୟୁଲାଇଟିସ୍, ମୂତ୍ରନଳୀ ସଂକ୍ରମଣ, ପଶୁ କାମୁଡ଼ା ଓ ଯକ୍ଷ୍ମା ଇତ୍ୟାଦି । ଏହା ପାଟିରେ ବା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇଞ୍ଜେକସନ   ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ତରଳ ଝାଡ଼ା, ବାନ୍ତି ଓ ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା   ହୋଇପାରେ । ଏହି ଔଷଧ ଯୋଗୁ ଇସ୍ଟ ସଂକ୍ରମଣ  , ମୁଣ୍ଡବଥା ଓ ରକ୍ତ ଜମାଟ ସମସ୍ୟା   ଅଧିକ ହୋଇପାରେ । ପେନିସିଲିନ ଆଲର୍ଜି   ଇତିହାସ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଏହା ଦେବାକୁ ମନା କରାଯାଏ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଅପେକ୍ଷାକୃତ ନିରାପଦ ଜଣାଯାଏ । ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସନ ୧୯୮୪ରେ ଆମୋକ୍ସିସିଲିନ/କ୍ଲାଭୁଲାନିକ ଏସିଡ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ    '   ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ   ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ ଉପଲବ୍‌ଧ ହୁଏ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ   ଏହାର ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ଦିନ‌କୁ ପ୍ରାୟ ୦.୧୮ରୁ ୧.୧୪ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଏକ କୋର୍ଷର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୫୦ରୁ ୧୦୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ।
ଟ୍ରାୟାମଟେରିନ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବେପାର ନାମ ଡାଇରେନିୟମ, ହେଉଛି ହୃଦଘାତ, ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ କିମ୍ବା ଫୁଲା ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଏକ ଔଷଧ । ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ପାଇଁ ସାଧାରଣତଃ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଔଷଧ ସହିତ ଏହା ଦିଆଯାଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ  ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରଭାବ ନିମନ୍ତେ କିଛି ଦିନ ଲାଗିପାରେ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ହାଇପରକାଲେମିଆ, କିଡନୀ ସମସ୍ୟା, ଯକୃତ ସମସ୍ୟା, ଅଇ, ଦୁର୍ବଳତା ଏବଂ ଥ୍ରୋମ୍ବୋସାଇଟିପେନିଆ ହୋଇପାରେ । ପରିସ୍ରାର ରଙ୍ଗ ସାମାନ୍ୟ ନୀଳ ଦେଖାଯାଏ । ମଧୁମେହ ରୋଗୀ, ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତି ଏବଂ ଗାଉଟ ରୋଗ ଥିଲେ ଅଧିକ ଯତ୍ନବାନ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ସାଧାରଣତଃ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ନାହିଁ ଯଦିଓ କ୍ଷତିର କୌଣସି ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ନାହିଁ । ଏହା ଏକ ପୋଟାସିଅମ-ସ୍ପେୟାରିଙ୍ଗ ଡାଇୟୁରେଟିକ । ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହା ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ ଅଟେ । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ଦିନ‌କୁ ୫୦ ମିଗ୍ରା ହିସାବରେ ଔଷଧ ଦେଲେ ମାସକୁ ୪୨ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ରାଶିର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୨୫୦ ଡଲାର ଅଟେ। ଏହା ହାଇଡ୍ରୋକ୍ଲୋରୋଥିଆଜାଇଡ/ଟ୍ରାଇମେଟେରେନ୍, କ୍ଲୋରଟାଲିଡୋନ/ଟ୍ରାଇଆମେଟେରିନ, ଏବଂ ଫୁରୋସେମାଇଡ/ ଟ୍ରାଇମଟେରିନ୍ ସ‌ହିତ ମିଳିତ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ ।
ମିନତି ମହାପାତ୍ର,  (ଜନ୍ମ: ୩୧ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୫୫) ସାଇକେଲ ଚାଳନା  (ସାଇକେଲିଙ୍ଗ)ରେ ଆଠଥରର ଜାତୀୟ ଚମ୍ପିୟାନ  । ଅର୍ଜୁନ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିବା ସେ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ମହିଳା ଅଟନ୍ତି । ୩୧ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୫୫ମସିହାରେ ମିନତି ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ମିନତି, ପିଲାବେଳରୁ ଜଣେ ଭଲ କ୍ରୀଡ଼ାବିତ ଥିଲେ । ୧୫ବର୍ଷ ବୟସ ବେଳକୁ, ସେ ଆଥଲେଟିକରେ ନିଜ ପାରଦର୍ଶିତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିସାରିଥିଲେ । ତାପରେ, ସେ ସାଇକେଲିଙ୍ଗକୁ ବାଛିଲେ ଓ ଏହି ଖେଳରେ ୧୯୭୦ ମସିହା ଜାତୀୟ କ୍ରୀଡାରେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଏକ ପଦକ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୨ରୁ ୧୯୭୯ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଲଗାତାର ୮ଥର ଜାତୀୟ କ୍ରୀଡାରେ ଚମ୍ପିୟାନ ହୋଇଥିଲେ ୧୯୭୯ ମସିହାରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଇଣ୍ଡୋ-ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ସାଇକେଲିଙ୍ଗ ମିଟରେ, ସେ ୫ଟି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଉଡନ୍ତା ରାଣୀ  (ଫ୍ଲାଇଙ୍ଗ କୁଇନ) ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଉଥିଲା  । ମିନତି ବର୍ତ୍ତମାନ ରାଉରକେଲା ଷ୍ଟୀଲ ପ୍ଲାଣ୍ଟରେ ଜଣେ ପଦସ୍ଥ ଅଧିକାରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ । ତାଙ୍କ ପତି ପ୍ରକାଶ ଦାସ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ମିନତି ସାଇକେଲିଙ୍ଗ କ୍ରୀଡ଼ାରୁ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିସାରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସାଇକେଲିଙ୍ଗ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଓ ସାଇକେଲ ଚାଳନାକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିବାରେ ଲିପ୍ତ ଅଛନ୍ତି ।
ପଶାପାଲି ଶାଢ଼ୀ ଓଡ଼ିଶାର ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାରେ ବୁଣାଯାଉଥିବା ଏକ ତନ୍ତବୁଣା ଶାଢ଼ୀ ପଶାପାଲି ନାମଟି ଶାଢ଼ୀ ଉପରେ ଥିବା ପଶା ବା ଚେସ ଖେଳର ପାଲିରେ ଥିବା କଳା-ଧଳା ରଙ୍ଗର ବିଭାଜନ ପରି ଥିବା ପ୍ରକାରରୁ ଆସିଛି ।
ପୋଲୋନିଅମ ହେଉଛି ଏକ ରାସାୟନିକ ମୌଳିକ ଯାହାର ପ୍ରତୀକ ଓ ପରମାଣୁ କ୍ରମାଙ୍କ ୮୪ ।
ଅଟାକାଳି ଚାଉଳ ଓ ବିରିଚୂନା ମିଶ୍ରିତ ମିଠାଯୁକ୍ତ ଜାଉ । କ୍ଷୀର, ଗୁଡ଼ ବା ଚିନି ସହିତ ଗହମ ବା ଚାଉଳଚୂନା ମିଶାଇ ଏହାକୁ ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ଛପନ ଭୋଗ ଭିତରୁ ଏକ । ଉପାଦାନ ଅଟକାଳି ପାଇଁ ୫୦୦ ଗ୍ରାମ ଅରୁଆ ଚାଉଳ ୫୦୦ ମିଲି କ୍ଷୀର ୨୦୦ ଗ୍ରାମ ଗୁଡ଼ ବା ଚିନି ପାଣି ୧ ଚାମଚ ଲୁଣ ତିଆରି ପ୍ରଣାଳୀ ଅରୁଆ ଚାଉଳକୁ ଗୁଣ୍ଡ କରି ଚୂନା କାରାଯାଏ । ଗୋଟିଏ ପାତ୍ରରେ ଆବଶ୍ୟକ ପରିମାଣର ଲୁଣ ଦେଇ ପାଣିକୁ ଗରମ କରାଯାଏ ଓ ପାଣି ତାତିଗଲେ ସେଥିରେ ଦୁଇ କପ୍ ଚାଉଳ ଚୂନା ମିଶାଇ ଜନ୍ତାଯାଏ । ଜନ୍ତୁଣି ଥଣ୍ଡା ହୋଇ ଆସିଲେ ତାକୁ ଛୋଟ ଛୋଟ ଗୁଳା କରଯାଏ । ଅନ୍ୟ ଏକ ପାତ୍ରରେ ୧ ଲିଟର ପାଣିରେ ଆବଶ୍ୟକ ପରିମାଣର ଲୁଣ ଦେଇ ଫୁଟାଯାଏ, ପାଣି ଫୁଟି ଆସିଲେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଚାଉଳ ଚୂନାକୁ ସେଥିରେ ପକାଯାଏ ଘଣ୍ଟାଯାଏ ଓ କିଛି ସମୟ ପରେ ଏହି ଛୋଟ ଗୁଳାକୁ ଫୁଟାଯାଏ । କିଛି ସମୟ ଫୁଟିଲା ପରେ ସେଥିରେ ଗୁଡ଼ ବା ଚିନି ସହିତ କ୍ଷୀର ମିଶାଇ ଆଉ କିଛି ସମୟ ଫୁଟାଯାଏ । ବହଳିଆ ହେଇଗଲେ, ଥଣ୍ଡା କରିବାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ ।
ମୃଣାଳ ସେନ  (୧୪ ମଇ ୧୯୨୩ - ୩୦ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୮) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ  । ସେ ଅନେକ ବଙ୍ଗଳା ଓ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସାମାଜିକ ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ନେଇ କଳାତ୍ମକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଥିଲା ତାଙ୍କର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ । ସେ ବାମପନ୍ଥୀ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀର ସମର୍ଥକ ଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ବହୁବାର ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର, ପଦ୍ମଭୂଷଣ ଓ ଦାଦାସାହେବ ଫାଲକେ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧିତ କରାଯାଇଛି । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ମୃଣାଳ ୧୯୨୩ ମସିହାରେ ସେତେବେଳର ବେଙ୍ଗଲ ପ୍ରେସିଡେନସି ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଫରୀଦପୁରଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । କଲିକତାର ସ୍କଟିସ୍ ଚର୍ଚ୍ଚ କଲେଜ ଓ କଲିକତା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକ ଓ ସ୍ନାତକତ୍ତୋର ଶିକ୍ଷା ହାସଲ କରିଥିଲେ । ଛାତ୍ରଜୀବନରୁ ସେ ବାମପନ୍ଥୀ ଆନ୍ଦୋଳନ ଓ ଭାରତୀୟ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ପାର୍ଟି ସହିତ ଜଡ଼ିତ ରହିଥିଲେ । ଆଜୀବନ ମୁଖ୍ୟତଃ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆଦ୍ୟଯୌବନରେ ତାଙ୍କୁ ମେଡିସିନ୍ ରିପ୍ରେଜେଣ୍ଟେଟିଭ କାମ ମଧ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ୧୯୫୫ ମସିହାରେ ମୃଣାଳ ନିଜର ପ୍ରଥମ ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର  "ରାତ ଭୋରେ"  ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ସେ କାଳିନ୍ଦୀ ଚରଣ ପାଣିଗ୍ରାହୀଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସ ମାଟିର ମଣିଷକୁ ନେଇ, ସମନାମରେ ଏକ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ମାଟିର ମଣିଷ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପକୁ ଏକ ନୂଆ ଦିଗଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲା । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ ବେଳର ଅନୁଭୂତିକୁ ସେନ ନିଜ ଆତ୍ମଜୀବନୀ  "ଅଲୱେଜ୍ ବିଙ୍ଗ୍ ବର୍ଣ୍ଣ୍" ରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି । ୧୯୭୬ ମସିହାରେ ସେ ଭଗବତୀ ଚରଣ ପାଣିଗ୍ରାହୀଙ୍କ ଗଳ୍ପ  "ଶିକାର" କୁ ନେଇ  "ମୃଗୟା"  ନାମକ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ରଣଜିତ ପଟ୍ଟନାୟକ  (୨୦ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୫୭ - ୧୦ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୨୨) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ନାଟ୍ୟକାର, ଅଭିନେତା ଓ ନାଟ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ  । ନାଟକ ବ୍ୟତୀତ ସେ କବିତା ଓ ସାହିତ୍ୟର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭାଗରେ ମଧ୍ୟ ଲେଖନି ଚାଳନା କରିଥିଲେ । ନାଟକ ରଚନା ନିମନ୍ତେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର, ଓଡ଼ିଶା ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମେତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ। ସେ ବହୁ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଓ ଧାରାବାହିକରେ ସଂଳାପ ଓ ଗୀତ ରଚନା ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସେ ଆକାଶବାଣୀ କଟକ ଓ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ଜଣେ ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ ଅଭିନେତା ଥିଲେ। ସେ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ଫିଲ୍ମ ଓ ଟେଲିଭିଜନ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଅଧ୍ୟାପନା କରିଥିଲେ । ସେ କଳିଙ୍ଗ ଷ୍ଟୁଡିଓର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ରଣଜିତ ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ପଦ୍ମପୁର ଅଞ୍ଚଳସ୍ଥ ରାଜାସମ୍ବରଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମାତାପିତାଙ୍କ ନାମ ହେମଲତା ପଟ୍ଟନାୟକ ଓ ଜଗନ୍ନାଥ ପଟ୍ଟନାୟକ । ସେ ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ଓ ରାଉରକେଲାରୁ ନିଜ ଶିକ୍ଷାଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସମ୍ବଲପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସେ ଇତିହାସରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଓ ଏମଫିଲ କରିଥିଲେ । ୧୯୮୦ ମସିହାରେ ସେ କାନାର ବ୍ୟାଙ୍କରେ ଚାକିରୀ ଆରମ୍ଭ କରି ୨୦୧୭ରେ ସେଠାରୁ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଧର୍ମପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଦିପ୍ତୀ ଓ ପୁଅର ନାମ ନିରବ । ୨୦୨୨ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୧୦ ତାରିଖରେ ତାଙ୍କର କଟକସ୍ଥିତ ବାସଭବନଠାରେ ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା । ନାଟକ ଜୀବନ ରଚିତ ନାଟକ ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ରଚିତ ପ୍ରକାଶିତ ଓ ଅପ୍ରକାଶିତ ନାଟକ ଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି: ଚଉକୀ ଗୁଣିଆ ଝାଡ଼େଲୋ ଡାହାଣୀ ଟିଟୋ ଗୋଇଠା ବାବା ମନ ତୋହର ନିଜ ଗୁରୁ ହୁଏଂସାଙ୍କ ଭାରତ ପରିଭ୍ରମଣ ବଧିର ଇଶ୍ୱର ଗାଁ ହାରାକିରି ନୟନ ପିତୁଳା ଶାମୁକା ସମାଧି ନ ଅଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶ୍ମଶାନ ସନ୍ଧାନରେ ତଥାପି ପ୍ରତିକ୍ଷା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ନାଟକ ସେ ୩୨ଟିରୁ ଅଧିକ ନାଟକରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଛନ୍ତି । ସେଥିମଧ୍ୟରୁ କିଛି: ପଳାତକ ଗୁଣ୍ଡା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରର ଆଖି ମୋର ବା ଦୋଷ କଣ ଅନେଶତ ପବନ କସ୍ତୁରୀ ଆଠକାନ୍ଥର ଅମରାବତୀ ବାଘ ଶିକାର ଅଭିନୀତ ନାଟକ ସେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ୨୫ଟିରୁ ଅଧିକ ନାଟକ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି: ନଳସ୍ୟ ଦମୟନ୍ତୀ ପରିଶୋଧ କାଳପୁରୁଷ ସନ୍ୟାସୀ ମୁଁ ସଇତାନ କହୁଛି ମହାନଦୀରେ ବନ୍ୟା ଧୂଳିଘରୁ ଆକାଶଆଡ଼କୁ ଆମଘରର ହାଲଚାଲ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରଚନାବଳୀ ଓଡ଼ିଆ ନାଟକର ସମଗ୍ର କୃତ୍ତି ସଂପ୍ରତି ଅକବିର କବିତା ଫେସବୁକ କବିତା ଗଳ୍ପମଞ୍ଚ ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର, ୨୦୦୨  (ଗାଁ ନାଟକ ପାଇଁ ) ଓଡ଼ିଶା ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର, ୨୦୧୩ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର ନାଟକ ସମ୍ମାନ, ୨୦୧୩  (ଉତ୍କଳ ସାହିତ୍ୟ ସମାଜ ପ୍ରଦତ୍ତ) କାର୍ତ୍ତିକ ପତି ସମ୍ମାନ, ୨୦୨୧  (ଫକୀରମୋହନ ସାହିତ୍ୟ ପରିଷଦ ପ୍ରଦତ୍ତ) ମୃତ୍ୟୁ ରଣଜିତ ପଟ୍ଟନାୟକ ୨୦୨୨ ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ୧୦ ତାରିଖରେ ମୃତ୍ୟବରଣ କରିଥିଲେ  ।
ସୁମା ନାଏକ  (ଜନ୍ମ: ୧ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୨୬) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ  । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଭଞ୍ଜନଗର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୨ୟ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା ସୁମା ୧୯୨୬ ମସିହାର ଜାନୁଆରୀ ୧ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ରାଜବା ନାଏକ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ବିଦେଥି ନାଏକ । ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ସୁମା ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ପାର୍ଟିର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ  (ଇଂରାଜୀ: ) ଓଡ଼ିଶାର ପୁରୀଠାରେ ଥିବା ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରାଶାସନିକ କାମ କରୁଥିବା ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଏକ ଅନୁଷ୍ଠାନ  । ଇତିହାସ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହେବାର ପ୍ରାରମ୍ଭ କାଳରୁ ତତ୍କାଳୀନ ଉତ୍କଳର ଗଜପତି ଏହାର ପୃଷ୍ଠପୋଷକ ରହି ଆସୁଥିଲେ । ୧୨୧୧-୧୨୩୮ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ ତୃତୀୟ ଅନଙ୍ଗଭୀମଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିଲା । ଗଙ୍ଗ ବଂଶୀୟ ରାଜାଙ୍କ ଭଳି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ବଂଶୀୟ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପକ ଭୂମି, ଅଳଙ୍କାର ପୂଣ୍ୟାର୍ଥ ରୂପରେ ମନ୍ଦିର ଦେବଦେବୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦାନ କରିଥିଲେ । ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱାଧୀନ ରାଜାମାନଙ୍କ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ମନୋଭାବ ଓ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଯୋଗୁଁ, ଏହି ମନ୍ଦିର ଧନଧାନ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ବିକଶିତ ହୋଇଥିଲା । ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ଦେବଦେବୀଙ୍କ ପୂଜାପାଠ ଓ ଆରାଧନା ୮୦୦ ବର୍ଷ ପୁରାତନ ଅଖଣ୍ଡ ପରମ୍ପରା । ମନ୍ଦିରର ସରଳ ଓ ସହଜ ପ୍ରଶାସନ ନିମନ୍ତେ, ପୁରୀ ଗଜପତି ମହାରାଜା ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଶିଳାନ୍ୟାସ କରିଥିଲେ । ବ୍ରିଟିଶ୍ ଶାସନ ସମୟରେ ମନ୍ଦିର ପରିଚାଳନା ଓ ପ୍ରଶାସନ ନିମନ୍ତେ, ପୁରୀ ମହାରାହଜା ପ୍ରଥମେ ମୁଖ୍ୟ ଅଧୀକ୍ଷକ ରୂପେ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ । ଉନ୍ନତ ମାନର ପରିଚାଳନା ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି, ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ ଆଇନ ୧୯୫୨ ପ୍ରଣୟନ କରିଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମନ୍ଦିର ଓ ଏହାର ସମ୍ପତି ତାଲିକାର ପୁନହ ସଙ୍ଗଠନ ଏବଂ ପରିଚାଳନା ନିମନ୍ତେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଅଧିନିୟମ, ୧୯୫୫ ପ୍ରଣୀତ ହୋଇଥିଲା । ଫଳ ସ୍ୱରୂପ ୨୭ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ଏହି ଆଇନ୍ କର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଆଇନର ପ୍ରାବଧାନ ଅନୁଯାୟୀ, ମନ୍ଦିରର ପ୍ରଶାସନ, ସଞ୍ଚାଳନ ଓ ପରିଚାଳନା ଭାର ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପରିଚାଳନା କମିଟି ଉପରେ ନ୍ୟସ୍ତ । ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ, ପୁରୀ ପରିଚଳନା କମିଟିର ସଦସ୍ୟମାନେ ହେଲେ ।
ଫସଫେନିଟଏନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ), ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେରେବିକ୍ସ ଏକ ବେପାର ନାମ, ହେଉଛି ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ସାଂଘାତିକ ଅପସ୍ମାର ବା ସ୍ଟାଟସ ଏପିଲିପଟିକସର ଚିକିତ୍ସା ଏବଂ ବାତକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ  । ଫେନିଟଏନ ବଦଳରେ ଏହା ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ, ଯେଉଁମାନେ ପାଟିରେ ଔଷଧ ଖାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ । ଏହା ଶିରା କିମ୍ବା ମାଂସପେଶୀରେ ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇବା, ଆଖି ଦୋଳନ, ଗଲୁ, ନିଦ୍ରାଳୁ ଭାବ ଏବଂ ଖରାପ ସମନ୍ୱୟ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ, ଲଙ୍ଗ କ୍ୟୁଟି ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ଷ୍ଟିଭେନ୍ସ-ଜନସନ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ଆଞ୍ଜିଓଇଡିମା ଏବଂ ଯକୃତ ସମସ୍ୟା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଶିଶୁର କ୍ଷତି ହୋଇପାରେ । ଏହା ଫେନିଟଏନର ଏକ ପ୍ରୋଡ୍ରଗ  (ନିଷ୍କ୍ରିୟ କିନ୍ତୁ ଦେହରେ ସକ୍ରିୟ) ଏବଂ ସୋଡିଅମ୍ ଚ୍ୟାନେଲଗୁଡିକୁ ଅବରୋଧ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ  । ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଫସଫେନିଟଏନ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ  ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ଏକ ୭୫୦ ମିଗ୍ରା ବିଶିଷ୍ଟ ଭାଏଲର ମୂଲ୍ୟ ୪୦ ପାଉଣ୍ଡ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ରାଶିର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୨୪ ଡଲାର ଅଟେ ।
ଦଣ୍ଡପାଣି ମିଶ୍ର, ଏକାଧାରରେ ଜଣେ ସ୍ୱାଧିନତା ସଂଗ୍ରାମୀ, କବି, ସାମ୍ବାଦିକ ଓ ପ୍ରକାଶକ ଥିଲେ । ସେ ୧୯୧୭ ମସିହା ମାର୍ଚ୍ଚ ମାସ ୩୦ ତାରିଖରେ ନୟାଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ଶରଣକୂଳଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଜୀବନୀ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଆଦର୍ଶରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ଦଣ୍ଡପାଣି, ଛାତ୍ର ଜୀବନରୁ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷା ଶିକ୍ଷାର ପ୍ରସାର ଘଟାଇବା, ସୂତା କାଟିବା ଓ ଖଦଡ ହକିଂ କରି ସେ ସମୟର ରାଜ ଶାସନର କୋପଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡିଥିଲେ । ୧୯୩୮ ମସିହାରେ ସେ ଗଡ଼ଜାତ ପ୍ରଜାମଣ୍ଡଳ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ । ୧୯୫୫ ମସିହାରେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କବିତା ସଂକଳନ  "ଅସ୍ଥି ସଞ୍ଚୟନ"  ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ୧୯୬୧ ମସିହାରେ,  "ନିଖିଳ ଉତ୍କଳ ଲେଖକ ସମ୍ମିଳନୀ" ର ଆୟୋଜନ କରି, ସେ ନିଜର ସାଂଗଠନିକ ଦକ୍ଷତାର ପରିଚୟ ଦେଇଥିଲେ । ୧୯୫୧ ମସିହାରୁ, ସେ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ସଂଗଠନ  "ପେନ" ର ସଭ୍ୟ ରହିଥିଲେ ଓ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ  "ପେନ" ର ଓଡ଼ିଶା ଶାଖା ଖୋଲିବାରେ, ପ୍ରମୂଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ପାଠାଗାର ସଂଘର ସଭାପତି ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନା କରିଛନ୍ତି । ୧୯୪୮ ମସିହାରେ, ସେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଲୋକ ସମ୍ପର୍କ ବିଭାଗରେ ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ ପବ୍ଳିସିଟି ଅଫିସର ଭାବରେ ଯୋଗଦାନ କରି ୧୯୭୫ ମସିହାରେ ଚାକିରିରୁ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ, ସେ ଧରିତ୍ରୀରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ ଓ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଖବର କାଗଜ ସହ ପ୍ରକାଶକ ଭାବରେ ଜଡ଼ିତ ରହିଥିଲେ । ଏହା ବ୍ୟତିତ, ସେ ବହୁ ସାହିତ୍ୟିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ରହିଥିଲେ ଓ ବହୁବାର ପୁରସ୍କୃତ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ ।
ଭେରିକୋଜ ଭେନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ରୋଗ ଦେହରେ ଥିବା ଅଗଭୀର ଶିରାମାନଙ୍କର  ( : ) ଏକ ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ଶିରା ବଡ଼ ଓ ମୋଡ଼ି ହୋଇଯାଏ  । ସାଧାରଣତଃ ଏହା ଗୋଡ଼ର ଚର୍ମ ତଳେ ଦେଖାଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ ବିଶେଷ କିଛି ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ ପାଏନି କିନ୍ତୁ କେହି କେହି ଶିରାରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅନୁଭବ କରିପାରନ୍ତି । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ରକ୍ତସ୍ରାବ ବା ସୁପରଫିସିଆଲ ଥ୍ରୋମ୍ବୋଫୋବାଇଟିସ   ହୋଇପାରେ । ଅଣ୍ଡକୋଷରେ   ଏହି ରୋଗ ହେଲେ ତାହାକୁ ଭାରିକୋସିଲ  ‌ କୁହାଯାଏ ଓ ମଳଦ୍ୱାର   ଚାରିପାଖରେ ହେଲେ ଅର୍ଶ କୁହାଯାଏ । ଏହାର କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାରଣ ଜଣାଯାଇନାହିଁ । ମୋଟାପଣ, ବ୍ୟାୟାମ ଅଭାବ, ଗୋଡ଼ରେ ଆଘାତ ଓ ରୋଗର ପାରିବାରିକ ଇତିହାସ ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ରହେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ । କ୍ୱଚିତ ଏହା କ୍ରନିକ ଭେନସ ଇନସଫିସିଏନ୍ସି   ଯୋଗୁ ହୋଇପାରେ । ଶିରା ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଭଲ୍‌ଭ ସବୁ ଦୁର୍ବଳ ବା କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ଥ ହୋଇଥବା ଯୋଗୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ଶାରୀରିକ ପରୀକ୍ଷା କରି ଓ ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ   କରି ଏହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କାରାଯାଇପାରେ । ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ଟେଲାଞ୍ଜିଏକ୍ଟାସିସ   ରୋଗରେ କାପିଲାରି   ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥାଏ ଓ ତାହା ଆକାରରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଥାଏ । ଭେରିକୋଜ ଭେନ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସାରେ ଜୀବନ‌ଚର୍ଯ୍ୟାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ଲକ୍ଷଣ ତ‌ଥା ଆକୃତିର ଉନ୍ନତି କରିବା ନିମନ୍ତେ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଏ । ଜୀବନ‌ଚର୍ଯ୍ୟାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟାୟାମ, ଗୋଡ଼ ଉପରକୁ ରଖିବା, ଓଜନ ହ୍ରାସ ଓ ଚିପା ମୋଜା   ପିନ୍ଧିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ । ସ୍କ୍ଲେରୋଥେରାପି  , ଲେଜର ଅପରେଶନ ଓ ଶିରା ସ୍ଟ୍ରିପିଙ୍ଗ ଇତ୍ୟାଦି ଅପରେଶନ କରାଯାଏ । ଏପରି ଚିକିତ୍ସା ପରେ ମଧ୍ୟ ଆଉଥରେ ରୋଗ ଲେଉଟିପାରେ । ଭେରିକୋଜ ଭେନ ଏକ ସାଧାରଣ ରୋଗ ଓ ପ୍ରାୟ ୩୦% ଲୋକ ଏହି ରୋଗର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି । ବୟସ ବୃଦ୍ଧି ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଏହା ସାଧାରଣ ହୋଇଯାଏ । ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହିଳାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଦୁଇ ଗୁଣ ଅଧିକ ରହେ । ସାରା ଇତିହାସରେ ଏହି ଭେରିକୋଜ ଭେନ ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ଓ ଏହାର ଅପରେଶନ ଖ୍ରୀ:ପୂ: ୪୦୦ରୁ କରାଯାଇଆସୁଛି ।
ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 163   ଭାରତ  (ପୂର୍ବତନ ଏନଏଚ-202 )ଏକ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ଯାହା ତେଲେଙ୍ଗନା ରାଜ୍ୟର ହାଇଦରାବାଦକୁ ଛତିଶଗଡ଼ ରାଜ୍ୟର ଭୁପାଳପାଟନମ ସହ ସଂଯୋଗ କରେ  । ଏହି ରାସ୍ତା ଆଗରୁ ୱାରାଙ୍ଗାଲ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ୍ୟ ରାଜପଥ ହିସାବରେ ଥିଲା । ତାହାକୁ ପରିବର୍ଧିତ ଓ ଉନ୍ନତି କରି ତାହାକୁ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ମାନ୍ୟତା ଦିଆ ଯାଇଥିଲା । ଗୋଦାବରୀ ନଦୀ ଉପରେ ଏହାର ନୂତନ ବ୍ରିଜ ନିର୍ମାଣ କରାଗଲା । ଏହି ସୁନ୍ଦର ରାସ୍ତା ତଡଭାଇ ବନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ଦେଇ ଯାଇଥାଏ । ପଥ ହାଇଦେରବାଦ ସହରରୁ ଏହି ରାଜପଥ ବାହାରି ଗୋଲନାକା , ଅମ୍ବରପେଟ , ରମନାଥପୁର , ଉପ୍ପଳ କାଲାନ , ଘାତକେଶର ଅଞ୍ଚଳ ଦେଇ ମୂଷି ନଦୀର ଉତ୍ତର କୁଳ ଯାଏ । ଘାଟକେସର, ଭୋଂଗୀର , ଆଲେରୁ , ଜଙ୍ଗାୟନ, ରଘୁନାଥପଲ୍ଲେ, ୱାରାଙ୍ଗାଲ ମୁଳୁଗ , ଚନଦୃପତଲା ଓ ଭଦ୍ରକାଳୀ ଆଦି ଅଞ୍ଚଳ ଦେଇ ଏହା ଯାଇଥାଏ । ଏହି ରାଜପଥାଜାତିୟ ରାଜପଥ 63  ( ଭାରତ )କୁ ଭୋପାଳପତନମ ସ୍ଥାନରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ  । ହାଇଦେରବାଦଠାରେ ଏହା ଜାତୀୟ ରାଜପଥ 44 ସହ ମଧ୍ୟ ମିଳିତ ହୁଏ ।
ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ପ୍ରଜାତିର ପୁରୁଷ ମୃଗର ନାଭି ଓ ଗୁହ୍ୟାଙ୍ଗର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ଏକ ଗୋଟାଳିଆ କୋଷରୁ କସ୍ତୁରୀ ମିଳେ । ଅତର ଓ ଔଷଧ ପାଇଁ କସ୍ତୁରୀ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ । କସ୍ତୁରୀ କ୍ଷୁଦ୍ର କ୍ଷୁଦ୍ର ଦାନା ବିଶିଷ୍ଟ ଓ ତିବ୍ର ସୁଗନ୍ଧୟୁକ୍ତ ଏହା କଟୁତିକ୍ତ, କ୍ଷାରୟୁକ୍ତ, ଉଷ୍ଣବୀର୍ଯ୍ୟ, ଶୁକ୍ର-ବର୍ଦ୍ଧକ ଓ ଗୁରୁ, କାମୋଦ୍ଦୀପକ, ଆକ୍ଷେପ-ନାଶକ, ସ୍ୱେଦଜନ୍ମକ, ବଳକାରକ ଓ କିଞ୍ଚିତ୍ ମାଦକ ଏହା କଫ, ବାୟୁ, ବିଷଦୋଷ, ବମି, ଶୀତ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଓ ଶୋଷନାଶକ ୟେଉଁ କସ୍ତୁରୀ ନିଜ ଗନ୍ଧରେ କେତକୀ ଫୁଲର ଗନ୍ଧକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ିଲେ ୟହିଁରୁ ଚମଡ଼ାପୋଡ଼ାର ଗନ୍ଧ ବାହାରେ ତାହା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କସ୍ତୁରୀ । ସ୍ଥାନଭେଦରେ କସ୍ତୁରୀ ୩ ପ୍ରକାର: କାମରୂପୀ, ନୈପାଳୀ ଓ କାଶ୍ମୀରୀ । କାମରୂପ କୃଷ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ, ନୈପାଳୀ ନୀଳ ଓ କାଶ୍ମୀରୀ କପିଳ କାମରୂପୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନୈପାଳୀ ମଧ୍ୟମ ଓ କାଶ୍ମୀରୀ ନିକୃଷ୍ଟ । ଆକାର ଅନୁସାରେ କସ୍ତୁରୀ ୫ପ୍ରକାର: ଧୂଳିପରି ସୁକ୍ଷ୍ମଦାନା ଥିବା କସ୍ତୁରିକୁ ଖରିକା, ରାଶିପରି ଦାନାଯୁକ୍ତ କସ୍ତୁରୀକୁ ତିଳିକା, କୋଳଥ ଆକାର କସ୍ତୁରିକୁ କୁଳତ୍‌ଥିକା, ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କସ୍ତୁରିକୁ ପିଣ୍ଡିକା ଓ ବଡ଼ବଡ଼ ଖଣ୍ଡ କସ୍ତୁରିକୁ ନାୟିକା କସ୍ତୁରି ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ପିଣ୍ଡିକା ଓ ନାୟିକା ଅଧିକ ଦାମୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ । କସ୍ତୁରୀ ନିଜର ସୁଗନ୍ଧିରେ କେତକୀ ଫୁଲର ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧି ବି ନାଶ କରିପାରେ । ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ କସ୍ତୁରୀ ଏହା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ବନକଲାଗିରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ରଙ୍ଗରେ ମିଶିଥିଲେ ଏହା ରଙ୍ଗର ଔଜ୍ଜଳତା ବଢ଼ାଇଥାଏ । ଏହାଛଡ଼ା ଅଣସର ସମୟରେ ଗୁପ୍ତନୀତି ଯଥା ଖଡିଲାଗି, ଖଳିଲାଗି ଓ ଚନ୍ଦନସର୍ବାଙ୍ଗ ପାଇଁ କସ୍ତୁରୀ ନିହାତି ଆବଶ୍ୟକ । ଗୋଟିଏ ଥର ଶ୍ରୀଜୀଉମାନଙ୍କର ମୁଖସିଙ୍ଗାର ପାଇଁ ଅନ୍ୟୁନ ୫ଗ୍ରାମ କସ୍ତୁରୀ ଆବଶ୍ୟକ । ବର୍ଷକୁ ମନ୍ଦିରରେ ଅନ୍ୟୁନ ଶହେଗ୍ରାମ କସ୍ତୁରୀ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ । ଶ୍ରୀମୁଖ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ରଙ୍ଗରେ ଏହା କିଞ୍ଚିତ ପରିମାଣରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କୀଟ ଓ ପୋକ ଦାଉରୁ ଶ୍ରୀମୁଖକୁ ରକ୍ଷା କରେ । ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଅବତାର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଲଲାଟରେ କସ୍ତୁରୀ ତିଳକ ଶୋଭା ପାଇବାର ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି । ଅତର ଓ ଔଷଧ ପାଇଁ କସ୍ତୁରୀ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ । ଭାରତୀୟ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ସୁରକ୍ଷା ସଂଶୋଧିତ ଆଇନ ୧୯୯୧ରେ ଏହି କାରବାରକୁ ନିଷେଧ କରାଯାଇଛି । ତେଣୁ ଶ୍ରୀଜୀଉଙ୍କ ବନକ ଲାଗି ପାଇଁ କସ୍ତୁରୀ ମିଳିବା ସହଜ ହେଉନାହିଁ । ନେପାଳରେ ରାଜତନ୍ତ୍ର ବିଲୋପ ଏବଂ ଗଣତନ୍ତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପରଠାରୁ କସ୍ତୁରୀ ଯୋଗାଣ ବନ୍ଦ ରହିଛି । ନେପାଳ ସରକାର ଶେଷ ଥର ପାଇଁ ୨୦୦୨ରେ ୩ ତୋଳା  (୩୩ଗ୍ରାମ) କସ୍ତୁରୀ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ  । ଏହା ପରଠାରୁ ନେପାଳରୁ କସ୍ତୁରୀ ଆସିନାହିଁ । ୨୦୧୪ ମସିହା ଶେଷ ଆଡ଼କୁ ନେପାଳ ସରକାର ଏବଂ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ, ପୁରୀ ମଧ୍ୟରେ ଚିଠିର ଆଦାନପ୍ରଦାନ ହୋଇଥିଲା । ନେପାଳରେ ଜବତ କସ୍ତୁରୀ ଠାକୁରଙ୍କ ଲାଗି ଦେବାପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା ମାତ୍ର କିଛି ସୁଫଳ ମିଳିନଥିଲା । ୨୦୧୫ ମସିହା ନବକଳେବର ପୂର୍ବରୁ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ ନିଶ୍ଚଳାନନ୍ଦ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ପରେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ଭକ୍ତ ୩୫ ଗ୍ରାମ କସ୍ତୁରୀ ଦାନସୂତ୍ରରେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ତରୁଣ ବାନାର୍ଜୀ  ୨୮ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୨୬ ୬ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୯୨  ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ବଙ୍ଗଳା ଗାୟକ ଥିଲେ । ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସମେତ ସେ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ କଣ୍ଠସଂଗୀତ ଗାନ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ବୋଲା ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଓଡ଼ିଆ ଗୀତ ଭିତରୁ ୧୯୬୨ ମସିହାର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମୀର  "ମନେଭରି ଅଭିମାନ"  ଅନ୍ୟତମ । ଜୀବନୀ ତରୁଣ ବାନାର୍ଜୀ କଲିକତାର ଏକ ବଙ୍ଗୀୟ ପରିବାରରେ ୧୯୨୬ ଅଗଷ୍ଟ ୨୮ରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୨ ଅଗଷ୍ଟ ୬ରେ କଲିକତାରେ ତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ପ୍ରଥମେ ତରୁଣ ବାନାର୍ଜୀଙ୍କ କଣ୍ଠରେ ଦୁଇଟି ଗୀତ ରେକର୍ଡ କରାଯାଇଥିଲାବାରିଦରେ ତୁ ଯା  ନା, ଯା ନା ତୁ ନ ଯା ରେ " ଓ " ମନେ ଭରି ଅଭିମାନ " । ତେବେ ଗୀତ ରେକର୍ଡ଼ିଂର କିଛି ଦିନ ପରେ ପ୍ରଭାତ ସିନେମାରେ ଏକ ପ୍ରେସ୍ ସୋ ହୋଇଥିଲା ଆଉ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ  "ବାରିଦରେ ତୁ ଯା  ନା, ଯା ନା ତୁ ନଯା ରେ " ଗୀତରେ ବାନାର୍ଜୀଙ୍କ ଓଡ଼ିଆ ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ନାପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ । ଫଳସ୍ୱରୂପ ଗୀତକୁ ସିକନ୍ଦର ଆଲାମଙ୍କ କଣ୍ଠରେ ଆଉଥରେ ରେକର୍ଡ କରାଗଲା । ଏହା ପରେ ବାନାର୍ଜୀ ଆଉ କୌଣସି ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଗୀତ ଗାଇବା ପାଇଁ ମନା କରିଦେଇଥିଲେ ।
ମଦନ ଗୋପାଳ ସିଂହ  (ଜନ୍ମ ୧୯୫୦, ଅମ୍ରିତସର) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଗୀତ ଲେଖକ, ସ୍ୱର ଲେଖକ, ଅଭିନେତା, ନାଟକ ପାଣ୍ଡୁଲିପି,ସମ୍ପାଦକ ଓ ବ‌ହୁଭାଷାବିତ୍ ଅଟନ୍ତି  । ଅଧୁନା ସେ ସତ୍ୟବତୀ କଲେଜରେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ଶିକ୍ଷକ ଥିବା ବେଳେ ଛୁଟିରେ ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଥିବା ନେହରୁ ମେମୋରିଆଲ ମିଉଜିଅମ ଓ ଲାଇବ୍ରେରୀର ବରିଷ୍ଠ ଫେଲୋ ଅଛନ୍ତି । ଖ୍ୟାତନାମା ପଞ୍ଜାବୀ କବି ହରଭଜନ ସିଂହଙ୍କର ସେ ପୁତ୍ର, ମଦନ ଗୋପାଳ ସିଂହ ଅନେକ କବିତା ଲେଖିଛନ୍ତି ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର, କଳା ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଇତିହାର ଉପରେ ବକ୍ତୃତା ଦେଇଛନ୍ତି ଓ ଏହା ବ୍ୟତୀତ ତାଙ୍କର କଳାକାର ଦଳ  'ଚାର ୟାର'  ସାଥିରେ ଯାଇ ପୃଥିବୀର ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି । ଲେଖା ଅନୁପ ସିଂହଙ୍କର ପ୍ର‌ଯୋଜିତ ଓ ଆଲୋଚକ ପ୍ରଶଂସିତ ପଞ୍ଜାବୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କିସ୍ସାର ବାର୍ତ୍ତାଳାପ ଓ ଗୀତ ମଦନ ଗୋପଳ ସିଂହ ଲେଖିଥିଲେ । ମଦନ ଜଣେ ନାଟକ ଲେଖକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ଯିଏ ବିଖ୍ୟାତ ଗାୟକ ମଲ୍ଲିକାର୍ଜୁନ ମନସୁରଙ୍କ ଉପରେ ଲିଖିତ ୧୯୯୫ ମସିହାର ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିବା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର  'ରସ ‌‌ଯାତ୍ରା ' ଲେଖିଥିଲେ । ସେହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରକୁ  'ନନ୍ଦନ କୁଧ୍ୟାଡି'  ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସ୍ୱର୍ଗତ ରିତ‌ୱିକ ଘଟକଙ୍କର ଜୀବନୀ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବେଶିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର  'ଏକଟି ନ ‌ଦୀର ନାମ 'ରେ ସେ ସେହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଅନୁପ ସିଂହଙ୍କ ସାଥିରେ ଯୁଗ୍ମ ଭାବରେ ପଟକଥା ଲେଖିଥିଲେ । ୨୦୦୨ ମସିହାର ଏହି ଚଲଚ୍ଚିତର ଜାଞ୍ଜିବର ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଉତ୍ସବରେ  'ଜି ଅରବିନ୍ଦନ'  ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲା । ସଙ୍ଗୀତ ରୁମି, ଶାହ ହୁସେନ, ସୁଲତାନ ବ‌ହୁ ଓ ବୁଲ୍ଲେ ଶାହଙ୍କର କବିତାକୁ ସ୍ୱର ଦେଇ ମଦନ ଗୋପଳ ସିଂହ ଗାଇଥିଲେ ଓ ବର୍ଟୋଲ୍ଟ ବ୍ରେଟ ,ଫ୍ରେଡେରିକୋ ଗାର୍ସିଆ ଲୋରକା ଓ ଜନ ଲେନ୍ନ‌ନଙ୍କର ଇମାଜିନ କବିତାମାନଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀ ଅନୁବାଦ କରି ସ୍ୱର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟରେ କୁମାର ସାହାନୀଙ୍କର କସବ ଓ ଖୟାଲ ଗାଥା ଏବଂ ମନି କାଉଲଙ୍କର ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ନିର୍ମିତ ଇଡିଅଟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିମନ୍ତେ ଗାଇଥିଲେ । ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୁର୍ଦୋ-ପର୍ସିଆନ ଗାୟକ ଶାହରାମ ନ‌ଜେରିଙ୍କ ସହିତ ପୁରାତନ ସୁଫି ଟାଉନ ଇସଫାହାନ, ହମଦନ ଓ କେରମାନଶାହ ଗୁଡ଼ିକ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲେ । ସ୍ମିଥସୋନିଆଲ ଲୋକଜୀବନ ଉତ୍ସବକୁ ସେ ଉପସ୍ଥାପକ ଓ ଗାୟକ ଭାବରେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ । ମୀନୁ ଗୌର ଓ ଅବିର ବଜାଜ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ପାରାଡାଇଜ ଅନ ଏ ରିଭର ଡକୁମେଣ୍ଟାରୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଗୀତ କମ୍ପୋଜ କରିଥିଲେ ଯାହା କାଶ୍ମିର ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲା । ୨୦୦୩ ମସିହାର ସେ ଲୋକାର୍ଣ୍ଣୋ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଉତ୍ସବରେ ସବିହା କୁମାରଙ୍କର ବିଖ୍ୟାତ  'ଖାମୋସ ପାନି'  ନିମନ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲା ଓ ସେ ସେଥିରେ ସଙ୍ଗୀତ କମ୍ପୋଜ କରିଥିଲେ । ପୃଥିବୀର ଆନେକ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ସଙ୍ଗୀତ ଭରା  "ଫନା -ରାଞ୍ଝା ରିଭିଜିଟେଡ"  ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସଙ୍ଗୀତ କମ୍ପୋଜ କରିଥିଲେ । ଲଣ୍ଡନର ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆ ସିନେମା ଫାଉଣ୍ଡେସନ ତରଫରୁ ବିୟଣ୍ଡ ପାର୍ଟିସନ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରେ ସେ ସଙ୍ଗୀତ କମ୍ପୋଜ କରିଥିଲେ । ଏହା ବ୍ୟତୀତ ସେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ନାମ ଇଟାଲିର ଟାଉନ ହଲ ଉତ୍ସବ; ଇଟାଲିର ଅଲବେରୋବେଲ୍ଲ୍ଲୋରେ ଏକସପେରିମେଣ୍ଟ ୨୦୦୫; ନାଗପୁରର ଆହିଛତ୍ରଗଡ଼ ଦୁର୍ଗରେ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୧୩ରେ ପୃଥିବୀ ସ୍ପିରିଟ ଉତ୍ସବ ଇତ୍ୟାଦି ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।
ମହିଳା ପ୍ରଜଜନକ୍ଷମତା ମହିଳା ପ୍ରଜଜନକ୍ଷମତା   ମୁଖ୍ୟତଃ ନାରୀର ବୟସଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ । ଅର୍ଥାତ ଏହା ବୟସ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ । କିଶୋରୀ ଅବସ୍ଥାରେ  (ସାଧାରଣତଃ ୧୨-୧୩ ବର୍ଷ ବୟସରେ) ଗୋଟିଏ ନାରୀ ଋତୁମତି ହେବା ସହ ତାହାର ପ୍ରଜଜନକ୍ଷମତା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ ଓ ୨୫-୨୬ ବର୍ଷ ବୟସ ବେଳକୁ ଏହି କ୍ଷମତା ଶୀର୍ଷରେ ପହଞ୍ଚେ ଓ ତାପରେ ବୟସ ବଢିବା ସହ ହ୍ରାସ ପାଇଥାଏ ଓ କେତେକ ଅଧ୍ୟୟନ ଅନୁସାରେ ତାହା ୩୫ ବର୍ଷ ବେଳକୁ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଭାବେ ହ୍ରାସ ପାଇଥାଏ କିନ୍ତୁ ୨୦୦୪ରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ ବୋଲି ଜଣାପଡିଥିଲା  । ଏହି ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାପଡିଥିଲା ଯେ ୨୭ରୁ ୩୪ ବର୍ଷ ଓ ୩୫ରୁ ୩୯ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ନାରୀର ପ୍ରଜଜନକ୍ଷମତାରେ ମାତ୍ର ଚାରି ପ୍ରତିଶତ ପ୍ରଭେଦ ରହିଛି । ୪୫ ବର୍ଷ ପରେ ଗର୍ଭଧାରଣ କ୍ଷମତା ହ୍ରାସ ପାଏ, ପ୍ରାୟ ୭୦-୮୦ ପ୍ରତିଶତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୃତଶିଶୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଥାଏ । ମନୋପଜ୍ ବା ଋତୁସ୍ରାବର ବନ୍ଦ ହେବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ମୁଖ୍ୟତଃ ୪୦-୫୦ ବର୍ଷ ବେଳକୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ଏଠାରୁ ପ୍ରଜଜନକ୍ଷମତା ଶେଷ ହୋଇଥାଏ । ଲଣ୍ଡନସ୍ଥିତ ନ୍ୟାସନାଲ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟସ୍ଥିତ ହେଲଥ ଏଣ୍ଡ କ୍ଲିନିକାଲ ଏକ୍ସଲେନ୍ସ ଅନୁସାରେ ୪୦ ବର୍ଷରୁ କମ ପ୍ରାୟ ୮୦ ପ୍ରତିଶତ ମହିଳା ଯୌନସଂପର୍କର ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ଗର୍ଭଧାରଣ କରନ୍ତି । ୨ୟ ବର୍ଷ ବେଳକୁ ଏହି ପ୍ରତିଶତ ୯୦ ପ୍ରତିଶତକୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ । ତେବେ ଫ୍ରାନ୍ସରେ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ଅଧ୍ୟୟନ ଅନୁସାରେ ମହିଳାଙ୍କ ପ୍ରଜଜନକ୍ଷମତାର ଆକଳନ ଏକ କଷ୍ଟକର ବ୍ୟାପାର । ଏହି ଅଧ୍ୟୟନ ଅନୁସାରେ ୨୫ ବର୍ଷରୁ କମ ଓ ୨୫-୨୯ ବର୍ଷ ବୟସର ମହିଳାଙ୍କ ପ୍ରଜଜନକ୍ଷମତାରେ ବିଶେଷ ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ । ପୁଣି ଏହା ସହିତ ପୁରୁଷର ପ୍ରଜଜନକ୍ଷମତା ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ିତ । ଜଣେ ନାରୀର ୩୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଓଭାରିଆନ ରିଜର୍ଭ  ( ଜଣେ ମହିଳାର ଜରାୟୁର ଡିମ୍ବାଣୁ ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷମତା) ୧୨ ପ୍ରତିଶତ ଥାଏ, ୪୦ ବର୍ଷ ବେଳକୁ ଏହା ୩ ପ୍ରତିଶତକୁ ହ୍ରାସ ପାଏ  । ୮୧ ପ୍ରତିଶତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବୟସଦ୍ୱାରା ଓଭାରିଆନ ରିଜର୍ଭ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥାଏ । ଏଣୁ ଏହା ପ୍ରମାଣ କରୁଛି ଯେ ବୟସ ହିଁ ମହିଳା ପ୍ରଜଜନକ୍ଷମତା ଉପରେ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥାଏ । ଓଭାରିଆନ ରିଜର୍ଭ ମାପିବା ପାଇଁ ଋତୁସ୍ରାବର ୩ ଦିନରେ ଏକ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରି ଏଫଏସଏଚ ମାତ୍ରା ମପାଯାଏ । ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରି ଏଏମଏଚ ମାତ୍ରା ମାପ କରି ମଧ୍ୟ ଏହାର ଆକଳନ କରିହୁଏ । ଆମରିକାନ କଲେଜ ଅଫଓବଷ୍ଟେଟ୍ରିସିଆନ ଏଣ୍ଡ ଗାଇନକୋଲୋଜିଷ୍ଟର ପରାମର୍ଶ ଅନୁସାରେ ୩୫ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ମହିଳା ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଗର୍ଭଧାରଣ ହେଉନଥିବ ସେମାନଙ୍କର ହିଁ ଓଭାରିଆନ ରିଜର୍ଭ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଏ ।
ଆଗୋରାଫୋବିଆ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ପ୍ରକାର ଉଦ୍‌ବେଗ ବେମାରୀ   ଯେଉଁଥିରେ ରୋଗୀର ଉଦ୍‌ବେଗ   ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ କାରଣ ସେ ଭାବେ ଯେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପରିସ୍ଥିତିରୁ ବାହାରିବା ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ସୁବିଧା ବାଟ ପାଇବାର ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁଁ  । ଏ ଭଳି ପରିସ୍ଥିତି ଖୋଲା ଜାଗାରେ, ଗମନାଗମନ ବେଳେ, ସପିଙ୍ଗ ମଲ୍‌ରେ ବା କେବଳ ବାହାରେ ଥିବାବେଳେ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ଏ ପରିସ୍ଥିତିରେ ତା ମନରେ ଆତଙ୍କ   ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ଏ ଭଳି ପରିସ୍ଥତିରେ ଲକ୍ଷଣମାନ ବାରମ୍ବାର ଉପୁଜେ ଓ ପ୍ରାୟ ୬ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ । ଏ ପରିସ୍ଥିତିରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ରୋଗୀ ଯେ କୌଣସି ସ୍ତରକୁ ଯାଇପାରେ । ସାଂଘାତିକ କେଶ୍‌ରେ ରୋଗୀ ଘରୁ ବାହାରକୁ ଯାଇପାରେନାହିଁଁ । ଉଭୟ ପରିବେଶ ଓ ଜେନେଟିକ   କାରକମାନଙ୍କ ଯୋଗୁ ଆଗୋରାଫୋବିଆ ରୋଗ ହୁଏ । ଏହି ରୋଗ ପାରିବାରିକ ହୋଇଥାଏ ଓ ପିତାମାତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ବା ଆକ୍ରମଣର ଶିକାର ହେଲା ଭଳି କୌଣସି ଚାପ‌ଯୁକ୍ତ ଘଟଣା ଘଟିଲେ ଏହି ରୋଗ ଜାତ ହୁଏ । ଫୋବିଆ ରୋଗ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ସ୍ପେସିଫିକ ଫୋବିଆ   ଓ ସୋସିଆଲ ଫୋବିଆ   ସ‌ହିତ ଏହି ରୋଗକୁ ଶ୍ରେଣୀଭୁକ୍ତ କରି ଡିଏସଏମ-୫  ( -5) ନାମ ଦିଆଯାଇଥାଏ  । ଅନୁରୁପ ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗମାନଙ୍କର ନାମ: ସେପାରେସନ ଆଙ୍ଗଜାଇଟି  , ପୋଷ୍ଟ‌ଟ୍ରମାଟିକ ସ୍ଟ୍ରେସ ଡିଜଅର୍ଡ଼ର   ଓ ମେଜର ଡିପ୍ରେସିଭ ଡିଜଅର୍ଡ଼ର   । ଏହି ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ଲୋକର ଡିପ୍ରେସନ/ଅବସାଦ   ଓ ସବସ୍ଟାନ୍ସ ୟୁଜ୍ ଡିଜଅର୍ଡ଼ର ରୋଗ   ହେବା ସଙ୍କଟ ଉହିଥାଏ । ଚିକିତ୍ସା ନ ପାଇ ଏହି ରୋଗ ଭଲ ହେବା ଅସାଧାରଣ ବିବେଚିତ ହୁଏ । କଗ୍‌ନିଟିଭ ବିହେଭିଅରାଲ ଥେରାପି  ( ବା ) ନାମକ କାଉନସେଲିଙ୍ଗ   ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ  । ପ୍ରାୟ ଅର୍ଧେକ ଲୋକଙ୍କର ସିବିଟି ରୋଗ ଉପସମ ହୋଇଯାଏ । ଯୁବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୧.୭% ଲୋକଙ୍କୁ ଅଗୋରାଫୋବିଆ ଆକ୍ରମଣ କରେ । ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହିଳାଙ୍କୁ ୨ଗୁଣ ଅଧିକ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ପ୍ରାକ୍ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଏହି ରୋଗ ହେବା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ସମୟରେ ଏହି ରୋଗ କମ୍ ଦେଖାଯାଏ । ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା କ୍ୱଚିତ୍ ଦେଖାଯାଏ । ଆଗୋରାଫୋବିଆ ଶବ୍ଦଟି ଏକ ପୁରାତନ ଗ୍ରୀକ ଶବ୍ଦ , ଅର୍ଥ ସାର୍ବଜନୀନ ଛକ  " "  ଓ , ଅର୍ଥ ଭୟରୁ ନିଆଯାଇଛି ।
ମାଇପୋମର୍ସନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ), କିନାମ୍ରୋ ଏହାର ଏକ ବେପାର ନାମ, ହେଉଛ ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ହୋମୋଜାଇଗସ୍ ପାରିବାରିକ ହାଇପରକୋଲେଷ୍ଟେରୋମିଆର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ  । ହୃଦଘାତ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁର ସାମଗ୍ରିକ ବିପଦ ଉପରେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଅଛି । ଅନ୍ୟ କେତେକ ପ୍ରକାରର ଉଚ୍ଚ କୋଲେଷ୍ଟେରଲର ଉପକାର ଅଜ୍ଞାତ ଅଟେ । ଚର୍ମ ତଳେ ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ଏହା ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଥକ୍କାଣ, ଅଇ, ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା, ଯକୃତ ସମସ୍ୟା, ଜ୍ୱର, ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ଏବଂ ପେଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆଞ୍ଜିଓଇଡିମା ଓ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ସ୍ଥାନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୋଇପାରେ । ଏହା ଡିଏନ୍ଏର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଖଣ୍ଡ, ଯାହା ଆଣ୍ଟିସେନ୍ସ ଓଲିଗୋନ୍ୟୁକ୍ଲିଓଟାଇଡ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ଯାହା ଆପୋଲିପୋପ୍ରୋଟେନ୍-ବି ଉତ୍ପାଦନକୁ ଅବରୋଧ କରିଥାଏ । ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ମାଇପୋମର୍ସନ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ୟୁରୋପରେ ଏହାର ଉପକାର ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଚିନ୍ତା ହେତୁ ୨୦୧୩ରେ ଏହାକୁ ଅନୁମୋଦନ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଇଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହାର ଏକ ବର୍ଷର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୪୦୭,୦୦୦ ଡଲାର ।
ମିହିଜାମ୍ ଏକ ଭାରତୀୟ ବିଜ୍ଞାପିତ ଅଞ୍ଚଳ   ଅଟେ । ଏହା ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ଦୁମ୍କ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ମିହିଜାମ୍ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୩୨୮୬୯ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୩.୨୧% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୬.୭୯% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ମିହିଜାମ୍ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୯.୧୭% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୪.୩୩% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୦.୮୫% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୮.୩୨% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୪.୯୬% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ଓଡ଼ିଆ, ହିନ୍ଦୀ ମିହିଜାମ୍ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ସହିଦ ନଗର ସରକାରୀ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଥିବା ଏକ ସରକାରୀ ବିଦ୍ୟାଳୟ । ଏଠାରେ ୬ଷ୍ଠରୁ ୧୦ମ ଶ୍ରେଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରାଯାଏ । ଶିକ୍ଷାଦାନର ମାଧ୍ୟମ ଓଡ଼ିଆ । ପୁଅ ଓ ଝିଅପିଲା ଉଭୟ ଏଠାରେ ଶିକ୍ଷାଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି । ୨୦୧୯ମସିହାରେ ସ୍କୁଲଟି ନିଜର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜୟନ୍ତୀ ପାଳନ କରିଥିଲା । ଅବସ୍ଥିତି ଏହି ବିଦ୍ୟାଳୟଟି ଭୁବନେଶ୍ୱରର କେନ୍ଦ୍ରାଞ୍ଚଳ  "ସହିଦ ନଗର" ଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସ୍କୁଲର ଅନତି ଦୂରରେ ସହିଦନଗର ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ, ଭବାନୀ ମଲ୍ ଓ ମହର୍ଷି ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଅବସ୍ଥିତ । ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଥିବା ସୁବିଧା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷୟତ୍ରୀଙ୍କ ବ୍ୟତିତ ୨୦ଜଣ ଶିକ୍ଷକ ଏବଂ ୨ ଜଣ ଅନ୍ୟ କର୍ମଚାରୀ ଅଛନ୍ତି । ସ୍କୁଲ ପରିସର ମଧ୍ୟରେ ଖେଳ ପଡ଼ିଆଟିଏ ଅଛି । ସ୍କୁଲରେ କ୍ରୀଡ଼ା ଓ ଶାରୀରିକ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରତି ସମାନ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଏ । ବାଳଚରସଂସ୍ଥା, ଜୁନିୟର ରେଡ଼କ୍ରସ, ଇକୋ କ୍ଳବ, କଳା ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂସଦ, ବିଜ୍ଞାନ ସଂସଦ ଆଦିର ସୁବିଧା ଅଛି । ୨୦୦୮ ମସିହାରୁ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଛି । ସ୍କୁଲର ମୁଖପତ୍ର  "ଶହୀଦ୍"  ମାଧ୍ୟମରେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କର ସୃଜନଶକ୍ତିର ଅଭିବୃଦ୍ଧି ନିମନ୍ତେ ପ୍ରୟାସ କରାଯାଏ । ସ୍କୁଲର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ପାଠରେ ଭଲ କରିବା ବ୍ୟତିତ ବିଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟ ଓ ଜାତୀୟସ୍ତରର ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରି ପୁରସ୍କାରପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି । ଇତିହାସ ୧୯୬୮ ମସିହାରେ ସ୍ଥାନୀୟ କିଛି ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷଙ୍କର ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରୁ ଏହା ଏକ ବେସରକାରୀ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଥିଲା । ୧୯୭୧ମସିହାରୁ ସରକାର ଏହାକୁ ନିଜ କର୍ତ୍ତୁତ୍ୱକୁ ନେଲେ । ସରକାରୀ ହେବାପରେ ପ୍ରଥମ ପ୍ରଧାନଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ପଟ୍ଟନାୟକ ।
ରାମଗଞ୍ଜ ମଣ୍ଡି ଏକ ଭାରତୀୟ ପୌରପାଳିକା   ଅଟେ । ଏହା ରାଜସ୍ଥାନର କୋତ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ରାମଗଞ୍ଜ ମଣ୍ଡି ୨୪.୬୪୬୫ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୫.୯୪୩୩ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୧୪୧ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ରାମଗଞ୍ଜ ମଣ୍ଡି ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୩୦୯୮୪ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୨.୫୭% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୭.୪୩% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ରାମଗଞ୍ଜ ମଣ୍ଡିର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୮.୧୦% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ -୩.୨୬% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୯.୫୦% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୮.୬୦% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୫.୬୭% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ହିନ୍ଦୀ ରାମଗଞ୍ଜ ମଣ୍ଡିର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ବଡପାଲନୀ ଆନ୍ଦଭର ମନ୍ଦିର ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଯାହା ପ୍ରଭୁ ମୁରୁଗାନଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୋଇଛି । ଏହା ଭାରତର ତାମିଳନାଡ଼ୁ ପ୍ରଦେଶରେ ଥିବା ଚେନ୍ନଇ ସହରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ଦିରର ପୁନରବିନ୍ୟାସ ୧୯୨୦ ମସିହାରେ ହୋଇଥିଲା ଓ ଏକ ରାଜଗୋପୁରମ ସେହି ସମୟରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ସମୟକ୍ରମେ ଅଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ ହେଉଛି ବିଶେଷତଃ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କଳାକାରଙ୍କ ଯୋଗୁ । ଇତିହାସ ଆନ୍ନାସ୍ୱାମୀ ନାୟକର ନାମକ ଜଣେ ବଡ଼ ଭକ୍ତ ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଭାଗରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ତୋଳେଇଥିଲେ । ସେ ଏକ ନିଷ୍ଠାପର ମୁରୁଗାନ ଭକ୍ତ ଥିଲେ । ଗୋଟିଏ ଛୋଟ କୁଡ଼ିଆ କରି ତାହା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମୁରୁଗାନ ଛବି ରଖି ପୂଜା କରୁଥିଲେ । ସେ ନିଜେ ଗୋଟିଏ ପେଟ ରୋଗୀ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୁରୁଗାନ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ, ତାହା ମଧ୍ୟ ଚୋର ଓ ଖରାପ ପାଗକୁ ନ ଡରି । ଦିନେ ସେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଜଣେ ସାଧୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଯିଏ କହିଲେ ତାଙ୍କ ଘର ପୂଜା ପାଇଁ ସଠିକ । ସେ ପୂଜା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଜଣେ ପଲନି ସାଧୁଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ସେ ମୁରୁଗାନଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଥିବା ତିରୁତ୍ତାନିଙ୍କୁ ନିଜ ଜିଭ କାଟି ଅର୍ପଣ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କ ରୋଗ ଭଲ ହୋଇଗଲା । ଏକଦା ସେ ଦକ୍ଷିଣ ପାଲନୀ ମନ୍ଦିର ପରିଦର୍ଶନ କରିସାରି ସିଡ଼ିରେ ଓହ୍ଲେଇବା ବେଳେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମୁରୁଗାନଙ୍କ ଚିତ୍ରପଟ ଦେଖିଲେ । ତାକୁ କିଣିବାକୁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଟଙ୍କା ନଥିଲା । ତା ପରଦିନ ଦୋକାନୀ ନିଜେ ଆନାସ୍ୱାମୀ ପାଖକୁ ଆସି ସେହି ଚିତ୍ରଟି ତାଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲା,  ମୁରୁଗା ସ୍ୱପ୍ନରେ ଏହା ଦେବାକୁ କହିଛନ୍ତି  । ସେହି ଚିତ୍ର ଧରି ଆନ୍ନା ଘରକୁ ଫେରିଆସି ପରିବାର ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଅନ୍ୟତ୍ର ଚାଲିଯିବା ପାଇଁ କହିଲେ । ଇତି ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଏକ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଶକ୍ତି ଦେହରେ ଆସିଥିବା ଅନୁଭବ କଲେ । ସେ ସତ୍ୟ କଥା କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ନାୟକରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଲେ । ଆନ୍ନାସ୍ୱାମୀ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ପରିଚାଳନା କରିଥିଲେ ଓ ବଡପାଲନୀ ଆନ୍ଦଭରଙ୍କ ପବିତ୍ର ମୂର୍ତ୍ତି କରିବାକୁ ଚେଟଟିୟାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ । ୧୮୬୫ ମସିହାରେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ଆରମ୍ଭ କରାଗଲା । ସମୟକ୍ରମେ ଶିଷ୍ୟ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ଶିଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି ଶେଷ ହେଲା ଓ ତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି କୁମ୍ଭଅଭିଷେକ କଲେ । ମନ୍ଦିରର କର୍ମ ଓ ପୂଜା ପାଇଁ ଭକ୍ତଙ୍କର ଦାନ ବ୍ୟବହାର କରାଗଲା । ରତିନାସ୍ୱାମୀ ଚେଟଟିୟାର ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଉକ୍ତ ମନ୍ଦିରକୁ ବଡପାଳନୀ ମନ୍ଦିର ନାମରେ ଡାକିବାକୁ କହିଲେ । ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଅନୁଭୂତି ଜାତ ହେଲା । କ୍ରମାନୁସାରେ ଶିଷ୍ୟ ଅନୁସାରେ ପୂଜା ଚାଲିଲା । ମନ୍ଦିରର ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ପରମ୍ପରାକ୍ରମେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହେଲା । ପ୍ରବେଶ ପଥରେ ରାଜଗୋପୁରମ ସ୍ଥାନରେ ସ୍କନ୍ଧ ପୁରାଣର ଅନେକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଲିଖିତ ହୋଇଥିଲା । ମୁଖ୍ୟ ଦେବତା ସହ ପଲାଣି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରହିଲା । ମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ଅନେକ ଛୋଟ ଛୋଟ ମନ୍ଦିରରେ ମିନାକ୍ଷୀ ଆମ୍ମା, କାଳୀ ଭୈରବ ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ରଖାଗଲା । ଅଙ୍ଗାରନଙ୍କ ଏକ ଅଲଗା ମନ୍ଦିର ଅଛି । ପୂର୍ବ ଗମ୍ବୁଜରେ ୧୦୮ ଭାରତ ନାଟ୍ୟମର ମୁଦ୍ରା ଅଙ୍କିତ ହୋଇଛି । ସେଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ହଲ ଅଛି ଓ ବିବାହ ଆଦି ସେଠାରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ମୁରୁଗାନଙ୍କର ଏକ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣାଭ ରଥ ଅଛି । ମନ୍ଦିର ସାମନାର ଜଳାଶୟ ଅଛି । ଥଳ ବୃକ୍ଷରେ  (ଡିମିରି) ଲୋକମାନେ ସନ୍ତାନ ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ସୂତା ବାନ୍ଧନ୍ତି  । ପରିଚାଳନା ତାମିଲ ନାଡୁ ସରକାରର ହିନ୍ଦୁ ରେଲିଜିଅସ ଆଣ୍ଡ ଚାରିତେବଲ ଏଣ୍ଡାଓମେଣ୍ଟ ସଂସ୍ଥା ଏହି ମନ୍ଦିରର ପ୍ରଶାସନ ଓ ପରିଚାଳନା କରନ୍ତି ।
ଟୋସିଲିଜୁମାବ, ଯାହା ଆଟଲିଜୁମାବ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆକ୍ଟେମ୍ରା ବାଣିଜ୍ୟ ନାମରେ ବିକ୍ରୟ ହେଉଥିବା ଏକ ଇମ୍ମ୍ୟୁନୋସପ୍ପ୍ରେସିଭ ଔଷଧ ଯାହା ରିଉମାଟଏଡ ଆର୍ଥ୍ରାଇଟିସ୍  , ଜୁଭେନାଇଲ ଇଡିଓପାଥିକ ଆର୍ଥ୍ରାଇଟିସ, କୋଭିଡ଼-୧୯ ଏବଂ ଜାଏଣ୍ଟ ସେଲ ଆର୍ଟେରାଇଟିସ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ  ରିଉମାଟଏଡ ଆର୍ଥ୍ରାଇଟିସରେ ଏହା ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା ଯଥେଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନଥାଏ  -19ରେ ଏହା ଗୁରୁତର ରୋଗରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ  ଏହା ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ସାହାଯ୍ୟରେ ଦିଆଯାଏ  ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଶ୍ୱାସନଳୀ ସଂକ୍ରମଣ, ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ହୋଇପାରେ  ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁରୁତର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଜଠରାନ୍ତ୍ର ଛିଦ୍ର, ସ୍ୱଳ୍ପ ରକ୍ତ ନିଉଟ୍ରୋଫିଲ, ଯକୃତ ପ୍ରଦାହ, ଆନାଫାଇଲକ୍‌ସିସ ଏବଂ କର୍କଟ ହୋଇପାରେ। ଟୋସିଲିଜୁମାବର ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ ଭୟଙ୍କର ସଂକ୍ରମଣ ହୋଇପାରେ  ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଏବଂ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ନାହିଁ  ଏହା ଇଣ୍ଟରଲିଉକିନ-୬ରିସେପ୍ଟର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ମାନବିକ ମୋନୋକ୍ଲୋନାମ ଆଣ୍ଟିବଡି ଅଟେ  ୨୦୦୫ରେ ଜାପାନରେ, ୨୦୦୯ରେ ୟୁରୋପରେ ଏବଂ ୨୦୧୦ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଟୋସିଲିଜୁମାବ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା। ଚର୍ମ ତଳେ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଦିଆଯାଉଥିବା ଫର୍ମ ସାଧାରଣତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକରୁ ଦୁଇ ସପ୍ତାହରେ ଦିଆଯାଏ ଏବଂ ୨୦୨୦ ସୁଦ୍ଧା ଡୋଜ ପ୍ରତି ଏନଏଚଏସ ୨୩୦ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥାଏ  ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ପରିମାଣ ୨୦୨୦ ସୁଦ୍ଧା ୧,୧୫୦ ଡଲାର ଅଟେ । ଜେନେରିକ୍ ସଂସ୍କରଣଗୁଡିକ ୨୦୧୬ ସୁଦ୍ଧା ଉପଲବ୍ଧ ନୁହେଁ କିନ୍ତୁ ବିକାଶ ଚାଲିଛି
ପାଲବୋସିକ୍ଲିବ, ବେପାର ନାମ ଇବ୍ରାନ୍ସ, ହେଉଛି ସ୍ତନ କର୍କଟ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଏକ ଔଷଧ । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏହା ହରମୋନ୍ ରିସେପ୍ଟର-ପଜିଟିଭ୍  ( +) ଏବଂ ମାନବ ଏପିଡର୍ମାଲ୍ ବୃଦ୍ଧି ଫ୍ୟାକ୍ଟର୍ ରିସେପ୍ଟର ପ୍ରକାର 2  ( 2) ନକାରାତ୍ମକ ଉନ୍ନତ ରୋଗ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ  । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ  ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ କେଶ ଝଡ଼ିବା, କମ ଲୋହିତ ଲାଲ ରକ୍ତ କଣିକା, ତରଳ ଝାଡ଼ା, ନାକ ରକ୍ତସ୍ରାବ, ସଂକ୍ରମଣ, ରାସ ଏବଂ ବାନ୍ତି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଯକୃତ ସମସ୍ୟା, ନିମୋନାଇଟିସ୍ ଏବଂ ବନ୍ଧ୍ୟାକରଣ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର ଶିଶୁର କ୍ଷତି କରିପାରେ  ଏହା ସାଇକ୍ଲିନ୍-ନିର୍ଭରଶୀଳ କାଇନେଜ 4 ଏବଂ 6 ଯାହା ଏକ ଚୟନକାରୀ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ । ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଆମେରିକାରେ ଓ ୨୦୧୬ରେ ୟୁରୋପରେ ୟୁରୋପରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବହାର ନିମନ୍ତେ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ୨୦୨୧ରେ ଇଂଲଣ୍ଡରେ ଏହାର ୪ ସପ୍ତାହ ବ୍ୟବହାର ଖର୍ଚ୍ଚ ୩୦୦୦ ପାଉଣ୍ଡ । ଆମେରିକାରେ ଏହି ପରିମାଣର ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ୧୩,୭୦୦ ଡଲାର ।
ଅଦଳାଜ୍ ଏକ ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ସହର   ଅଟେ । ଏହା ଗୁଜରାଟର ଗାନ୍ଧି‌‌ନଗର ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ଅଦଳାଜ୍ ୨୩.୧୬୪୫ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୨.୫୮୧୧ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୨୨୩ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ଅଦଳାଜ୍ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୯୭୭୪ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୧.୨୦% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୮.୮୦% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ଅଦଳାଜ୍ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୧.୦୮% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୩.୭୬% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୫.୭୮% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୫.୩୦% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୫.୨୪% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ଗୁଜରାଟୀ ଅଦଳାଜ୍ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ନଈ ସେପାରୀ କନକ ଗୋରୀ, ୨୦୧୩ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଅଜୟ ମହାନ୍ତି । ଅନନ୍ୟା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥା ଅଧିନରେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ ଅଜୟ ମହାନ୍ତି ଏବଂ ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ଦାସ । ପଙ୍କଜ ପାଢ଼ୀ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ପାର୍ଥ ସାରଥୀ ରାୟ ଏବଂ ରାଲି ନନ୍ଦ । ମିହିର ଦାସ, ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି, ମୀନକେତନ, ସମରେଶ ରାଉତରାୟ, ଦେବୁ ବୋଷ, ଜୟୀରାମ ସାମଲ, ପ୍ରୀତିରାଜ ଶତପଥୀ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ପାର୍ଥ ସାରଥୀ ରାୟ- ଅବିନାଶ ରାଲି ନନ୍ଦ- କନ‌କ ରୋଜି- ନିଳୀମା ମିହିର ଦାସ- ବିଭୁ ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି- ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେବୁ ବୋଷ- ରଞ୍ଜିତ ପଟ୍ଟନାୟକ ଜୟୀରାମ ସାମଲ- ଗୁଣ୍ଡୁଚି ଦେବୀ ବାରିକ- ଦୁଶାସନ ମିଲି ମହାନ୍ତି- ଦମୟନ୍ତୀ ବନମାଳି ପାଣ୍ଡିଆ- ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଧନ ଥିନ୍- ତିମା ସଞ୍ଜୟ- ଗାଁ ଲୋକ ସୁଭାଷିସ- ସନିଆ ଲଭ୍‌ଲି ଅହ‌ମଦ୍- ଆଇଟମ୍ ନର୍ତ୍ତକୀ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ଦାସ- ପାଗଳ‌ଲୋକ ମୀନକେତନ- ଧୃଜତି ସାମନ୍ତରାୟ ପୁରେନ୍ଦୁ ଦତ୍ତ- ଅନାଙ୍ଗ ଗଡ଼ନାୟକ ଚକ୍ରଧର ଜେନା ମୁନ୍ନା ଖାନ୍- ପୋଲିସ୍ ଆଇ.ଜି. ପ‌ପୁ ଖୁଣ୍ଟିଆ- ପୋଲିସ୍ ଡ଼ି.ଏସ୍‌.ପି ଅଜୟ ମହାନ୍ତି- ଡାକବାଲା ଅଜୟ ପାଢ଼ୀ- ମାଗୁଣିଆ କୁନି ପଣ୍ଡା- ଜାମ୍ବବାଟି ସଚ୍ଚି ପଣ୍ଡା- ଜଗବନ୍ଧୁ ଗଙ୍ଗାଧର ପ୍ରଧାନ- ହରିଆ ସମରେଶ ରାଉତରାୟ- ରାଙ୍ଗା ପ୍ରିତୀରାଜ ଶତପଥୀ- ବିଭୁ କୁସୁମ ତ୍ରୀପାଠୀ- ସନିଆର ପତ୍ନୀ କ୍ରିଷ୍ଣା କର - ଭୂଷଣ୍ଡ ସାମନ୍ତରାୟ ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ମହେନ୍ଦ୍ର ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଅଜୟ ମହାନ୍ତି । ସଚ୍ଚି ମହାନ୍ତି, ବିଜୟ ମଲ୍ଲ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ରାଜା ଅର୍ଦ୍ଧେନ୍ଦୁ ଶେଖର ମହାନ୍ତି, ଗୀତା ଖୁଣ୍ଟିଆ ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ତୃପ୍ତି ଦାସ, ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ଦାସ, ତପୁ ମିଶ୍ର, ପମି, ଅରବିନ୍ଦ, ଚିତ୍ରବନ୍ଧୁ ମହାନ୍ତି, ଅଜୟ ମହାନ୍ତି, ମହେନ୍ଦ୍ର ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । ଗୀତ ପୁରସ୍କାର ରାଜ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି ବିଭାଗ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଥିବା ୨୪ତମ ରାଜ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିତ୍ର ଗ୍ରହଣ  ପ୍ରମୋଦ ପତି ସମ୍ମାନ   ନଈ ସେପାରୀ କନକ ଗୋରୀ ର ଚିତ୍ରଗ୍ରହଣକାରୀ ଗାଗାରିନ ମିଶ୍ରଙ୍କୁ ମିଳିଥିଲା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୀତିକାର ପୁରସ୍କାର ବିଜୟ ମଲ୍ଲଙ୍କୁ ମିଳିଥିଲା ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶବ୍ଦଗ୍ରହଣକାରୀ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲା ।
ରାଜେନ୍ଦ୍ର କିଶୋର ପଣ୍ଡା ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ କବି ଓ ଲେଖକ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ପଣ୍ଡା ଓଡ଼ିଶାର ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ  (ତାତ୍କାଳିକ ସମ୍ବଲପୁର ଜିଲ୍ଲା) ବାଟଲଗା ଗାଁରେ ୧୯୪୪ରେ ମସିହା ଜୁନ ୨୪ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମନେଇଥିଲେ  । କର୍ମଗତ ଜୀବନ ସେ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଶାସନିକ ସେବା ଅଧିକାରୀ ଭାବେ ୧୪ ଜୁଲାଇ ୧୯୬୭ରୁ ୩୦ ଜୁନ ୨୦୦୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
: { }:   ଅନୁବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ସ୍ଥାନ . କପିଳ ତୀର୍ଥମ , ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ଚିତତୁର ଜିଲ୍ଲାର ତିରୁପତିଠାରେ ଏହି ଶିବ ମନ୍ଦିର ଓ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀ ରହିଛି । ଏଠାରେ ପୂଜିତ ହାଉଥିବା ମୂର୍ତିକୁ କପିଳ ମୁନି ସ୍ଥାନିତ କରିଥିଲେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଇଥାଏ । ତେଣୁ ଏଠାରେ ଶିବଙ୍କୁ କପିଳେଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଶେଷଞ୍ଚଳମ ପର୍ବତ ଶ୍ରେଣୀର ତିରୁମାଳା ପର୍ବତର ପାଦଦେଶର ଗଡାଣିରେ ଏକ ପର୍ବତ ଗୁମ୍ଫା ମୁଖ ଆଗରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ଏହା ଉପରେ ପର୍ବତରୁ ଆସିଥିବା ଜଳଧାରା ମନ୍ଦିରରେ ପଡିଥାଏ । ଏକ ବିଶାଳ ପ୍ରସ୍ତର ଖୋଦିତ ଶିବଙ୍କ ବାହନ  " ନନ୍ଦୀ"  ମୁଖଶାଳା ପାଖରେ ରହିଛି । ବ୍ୟୁପତ୍ତି କପିଲା ମୁନିଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ଏହାର ନାମ କପିଳ ତୀର୍ଥମ ହେଇଛି । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ କଥିତ ଅଛି କପିଲା ମୁନି ଏଠାରେ ଘୋର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇ ଭଗବାନ ଶିବ ଓ ମାଁ ପାର୍ବତୀ ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଭା ହେଇଥିଲେ । ଏଠାରେ ଥିବା ଶିବ ଲିଙ୍ଗା ପ୍ରକୃତିକ ଭାବରେ ବାହାରିଥିବା କୁହା ଯାଏ । .ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ କପିଲା ମୁନି ପୁଷ୍କରିଣୀ ସ୍ଥ ଗରତାରୁ ନିର୍ଗତ ହେଇଥିଲେ । . ଇତିହାସ ତିରୁମାଲା ଓ ତିରୁଚାଣୁର ମନ୍ଦିରର ଉପସ୍ଥିତି ଯୋଗୁଁ ଏହି ମନ୍ଦିରର ଗୁରୁତ୍ୱ କମ ରହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ବିଜଯନଗରର ତତ୍ କାଳୀନ ରାଜାଙ୍କଦ୍ୱାରା 13 ଶ ଶତାବ୍ଦୀରୁ 16 ଶ ଶତାବ୍ଦୀ ଯାଏ ଦେଖା ରେଖାରେ ରହିଥିଲା । ରାଜା କୃଷ୍ଣ ଦେବା ରାୟ ଏହି ମନ୍ଦିରର ବହ ଉନ୍ନତି କରେଇଥିଲେ । ତିରୁମାଳା ତିରୁପତି ଦେବସ୍ଥାନମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ତରଫରୁ ଏହି ମନ୍ଦିରର ପରିଚାଳନା କରା ଯାଇଥାଏ ।  . ମଦିରରେ ରୀତିମତ ଭାବରେ ଯାନିଯାତରା ସମ୍ପନ୍ନ କରିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ସେମାନେ ନେଇଥାନ୍ତି । . ଧାର୍ମିକ ଗୁରୁତ୍ୱ କାର୍ତିକ ପୁର୍ଣିମା ସମୟରେ ଏଠାରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପୂଜା ରୀତି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଇଥାଏ । . ଯାନୀ ଯାତ୍ରା ଏଠାରେ ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିର ମାନଙ୍କୁ ହଉଥିବା ସମସ୍ତ ପୂଜା ପାର୍ବଣ ସହ ପ୍ରତି ବର୍ଷ 9 ଦିନ ଧରି ଶୋଭାଯାତ୍ରା ସହ ଏକ ମେଳା ଏଠାରେ ହେଇଥାଏ । . ଉପ ମନ୍ଦିର ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ସନ୍ନିକଟରେ ଅଗସ୍ଥେଶ୍ୱର , ରୁକ୍ମିଣୀ , ସତ୍ୟଭାମା , ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନ୍ଦିର ମାନ ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
ଓଡ଼ିଶାରେ ପ୍ରଚଳିତ ଛାୟା ନାଟକ ହିଁ ରାବଣ ଛାୟା ଭାବରେ ପରିଚିତ । ରାମାୟଣର କଥାବସ୍ତୁ ଓ ନାଟକରେ ରାବଣ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ନେଉଥିବାରୁ ଆଉମଧ୍ୟ  'ଛାୟା'  ଶବ୍ଦଟି ଆମ ଚଳଣିରେ ଅଶୁଭଦାୟକ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହି ଛାୟା ନାଟକର ନାମକୁ  'ରାବଣ ଛାୟା'  ରଖାଯାଇଛି । ଓଡ଼ିଶାର ବିରଳ ଲୋକକଳା ପରମ୍ପରାରେ ଏହା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ନେଇଛି । ଆମ ଦେଶ ଭାରତରେ ମଧ୍ୟ ଛାୟା ନାଟକର ପରମ୍ପରା ଅତି ପ୍ରାଚୀନ । ମହାଭାରତ ସମୟରୁ ଏହାର ପ୍ରଚଳନର ପ୍ରମାଣ ମିଳେ । ଗବେଷକମାନେ ମତ ଦିଅନ୍ତି ଯେ, ରାବଣ ଦେବୀ ସୀତାଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ସମୁଦ୍ର ଉପର ଦେଇ ହରଣ କରିନେଉଥିବା ବେଳେ ସୀତା ରାବଣର ଛାୟାକୁ ସମୁଦ୍ରଜଳରେ ଦେଖି ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟତ କିଭଳି ଦୁଃଖମୟ ହେବାକୁ ଯାଉଛି ତାହାର ସୂଚନା ପାଇଥିଲେ । ରାବଣର ଛାୟା ଦେବୀ ସୀତାଙ୍କ ଜୀବନକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିବାରୁ ଏହି ଲୋକକଳାକୁ  'ରାବଣ ଛାୟା'  ନାମରେ ନାମିତ କରାଯାଇଛି । ବ୍ୟବହୃତ ସାମଗ୍ରୀ ରାବଣ ଛାୟାରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ପୁତ୍ତଳିକାଗୁଡିକ ହରିଣ କିମ୍ବା ସମ୍ବର ଚମଡାରେ ନିର୍ମିତ । ପ୍ରଥମେ ଚମଡାକୁ ସମତଳ ଚଟାଣ ଉପରେ ରଖି ଓଜନିଆ ଜିନିଷର ଚାପ ଦିଆଯାଏ । ଦୁଇ ତିନିଦିନ ଏଇଭଳି ରଖାଯିବାପରେ ସେଥିରୁ ଲୋମ ପରିଷ୍କାର କରାଯାଏ । ତା 'ପରେ ସେଥିରେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରର ନକ୍ସା ଅଙ୍କନ କରାଯାଏ । ଅଳଙ୍କରଣ ଓ ପୋଷାକ ପରିଚ୍ଛଦ ନିମନ୍ତେ ଉକ୍ତ କଣ୍ଢେଇରେ ଅନେକ ସୁସଜ୍ଜିତ କ୍ଷୁଦ୍ର ଛିଦ୍ର କରାଯାଏ । ତାହା ମଧ୍ୟଦେଇ ଆଲୋକ ଗତିକରି ଚିତ୍ରକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଥାଏ । ଦେବତାଙ୍କ ଚରିତ୍ର କଣ୍ଢେଇଗୁଡିକ ପାଇଁ ହରିଣ ଚମଡା ଓ ଆସୁରିକ ଚରିତ୍ର ପାଇଁ ସମ୍ବର ଚମଡା ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଗୋଟିଏ ଚରିତ୍ର ପାଇଁ ଅନେକଗୁଡିଏ କଣ୍ଢେଇ ତିଆରି କରାଯାଏ । କାରଣ ଏହି କଣ୍ଢେଇଗୁଡିକର କୌଣସି ଅଙ୍ଗ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ଚାଲୁ ନଥିବାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାମାୟଣ ପ୍ରଦର୍ଶନ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟ ଏକ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ କଣ୍ଢେଇ ତିଆରି କରିବାକୁ ପଡେ । ପ୍ରତି କଣ୍ଢେଇରେ ଗୋଟିଏ ବାଉଁଶ କାଠି ଖଞ୍ଜାଯାଏ । କଣ୍ଢେଇକୁ ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ମଜଭୁତ ସୂତାରେ ବନ୍ଧା ଯାଇଥାଏ । ମଞ୍ଚ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଏହି ନାଟକ ପ୍ରଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଏକ ଆୟତ ଘନାକାର ମଞ୍ଚ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ । ତାହାର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ୧୦ଫୁଟ, ପ୍ରସ୍ଥ ୬ଫୁଟ ଏବଂ ଉଚ୍ଚତା ୬ଫୁଟ ହୋଇଥାଏ । ଏହାର ସମ୍ମୁଖଭାଗ ଉପରକୁ ପ୍ରାୟ ତିନିଫୁଟ ଧଳା ପରଦାରେ ଆବୃତ୍ତ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହିଭଳି ନିମ୍ନର ଅର୍ଦ୍ଧଭାଗକୁ ମଧ୍ୟ ୩ଫୁଟକୁ ଏକ ମସିଣା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ତିନିପାର୍ଶ୍ୱକୁ କଳା କପଡାଦ୍ୱାରା ଘୋଡାଇ ଦିଆଯାଏ । ମଞ୍ଚ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଆଲୋକ ଉତ୍ସ ୧୦୦ ୱ।ଟ ବଲ୍‌ବ  ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଏହାର ପ୍ରତିଫଳନରେ ପୁତ୍ତଳିକା ସଞ୍ଚାଳକ ରାବଣ ଛାୟା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥାନ୍ତି । ପୂର୍ବରୁ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଜଡତେଳରେ ଦୀପ ଜଳାଯାଇ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଉଥିଲା । ନାଟକ ପ୍ରଦର୍ଶନ ପରିଚାଳନା କଣ୍ଢେଇ ସଞ୍ଚାଳକ କଣ୍ଢେଇକୁ ଲାଗିଥିବା କାଠିକୁ ଧରି ପରଦା ଉପରେ ସାମାନ୍ୟ ଚାପ ଦେଇ କଣ୍ଢେଇଗୁଡିକୁ ଆଲୋକ ସମ୍ମୁଖରେ ସଞ୍ଚାଳନ କରନ୍ତି । ବେଳେବେଳେ ଏକ ସମୟରେ ଏକାଧିକ କଣ୍ଧେଇ ସଞ୍ଚାଳନ କରିବାକୁ ହୋଇଥାଏ ଓ ସେତେବେଳେ ତିନି ଚାରିଜଣ କଣ୍ଢେଇ ସଞ୍ଚାଳନ କରିଥାନ୍ତି । ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରମୁଖ କବି ବିଶ୍ୱନାଥ ଖୁଣ୍ଟିଆଙ୍କ ବିଚିତ୍ର ରାମାୟଣ ଅବଲମ୍ବନ/ଛାୟାରେ ଏହି ରାବଣ ଛାୟା ନାଟକ ପରିବେଷଣ କରାଯାଉଛି । ଏଥିରେ ମୁଖ୍ୟ ଗାୟକ ମଞ୍ଚ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଛିଡାହୋଇ ଖଞ୍ଜଣି ବଜାଇ ଛାନ୍ଦଗୁଡିକୁ ଗାଇବାବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ତିନିଜଣ ପାଳିଆ ସହାୟତା କରିଥାନ୍ତି । ସେମାନେ ଗିନି ଓ ଦାସକାଠିଆ ବାଦନ କରନ୍ତି । ପର୍ଦ୍ଦା ପଛରେ ଥିବା ସଞ୍ଚାଳକମାନେ ସଂଗୀତର ତାଳେତାଳେ କଣ୍ଢେଇ ଚାଳନା କରନ୍ତି । ଏବେ ଏହି ନାଟ୍ୟକଳାରେ  'କାଞ୍ଚି ଅଭିଜାନ' ,  'କର୍ଣ୍ଣବଧ' ,  'ଦୁର୍ଜନ ସଙ୍ଗେ କଲେ ବାସ' ,  'ପ୍ରଣୟ ବଲ୍ଲରୀ'  ,  'ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ସତ୍ୟାଗ୍ରହ'  ,  'ଶିକ୍ଷା ଅଧିନିୟମ-୨୦୦୯'  ଆଦି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଉଛି ।
ରାଇଗଞ୍ଜ ଏକ ଭାରତୀୟ ପୌରପାଳିକା   ଅଟେ । ଏହା ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ଉତ୍ତର୍ ଦିନଜ୍ପୁର୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ରାଇଗଞ୍ଜ ୨୫.୬୧୨୮ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୮.୧୨୪୫ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୩୪ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ରାଇଗଞ୍ଜ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୬୫୨୨୨ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୨.୯୫% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୭.୦୫% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ରାଇଗଞ୍ଜର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୭୫.୧୧% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୧୦.୨୭% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୧.୬୬% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୩.୪୫% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୧.୧୫% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ବଙ୍ଗାଳୀ ରାଇଗଞ୍ଜର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ଗ୍ରେଗୋରୀ ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ୮ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ବର୍ଷର ୨୫୧ତମ ଦିବସ ଅଟେ  ଅଧିବର୍ଷ ଗୁଡ଼ିକରେ - ୨୫୨ତମ  । ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବା ପାଇଁ ଆଉ ୧୧୪ ଦିନ ବାକି ଅଛି । ଘଟଣାବଳୀ ୧୭୨୭: ଇଂଲଣ୍ଡରେ ଏକ ମେଳାରେ ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡ ଘଟି ୭୪ ଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିଲେ । ୧୯୦୦: ଟେକ୍ସାଜ୍ ଘୂର୍ଣ୍ଣିଝଡ଼ରେ ୬୦୦୦ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୩୪: ନ୍ୟୁୟର୍କ ଉପକୂଳରେ ଯାତ୍ରୀବାହୀ ଜାହାଜରେ ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡ ଘଟି ୧୩୪ ଜଣ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୫୧: ବିଶ୍ୱର ୧୪୮ଟି ରାଷ୍ଟ୍ର ଜାପାନ ସ‌ହ ଶାନ୍ତି ଚୁକ୍ତିରେ ସ୍ୱାକ୍ଷର କରିଥିଲେ । ୧୯୬୩: ଆଲଜେରିଆରେ ନୂତନ ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ କରାଯାଇଥିଲା । ୧୯୯୧: ମାସିଡୋନିଆ ସ୍ୱାଧୀନ ହୋଇଥିଲା । ୨୦୦୪: ନାସାର ମହାକାଶଯାନ ଜେନେସିସ୍ ଦୁର୍ଘଟଣାଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ଜନ୍ମ -8, 1994- ଦେହାନ୍ତ ପର୍ବପର୍ବାଣି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଏହି ତାରିଖକୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସାକ୍ଷରତା ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
କାବାଲି ଏକ ଭାରତୀୟ ପୌରପାଳିକା   ଅଟେ । ଏହା ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର ନେଲ୍ଲୋରେ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି କାବାଲି ୧୪.୯୧୫୮ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୯.୯୯୧୨ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୬୨ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, କାବାଲି ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୭୮୩୫୧ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୧.୮୨% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୮.୧୮% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । କାବାଲିର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୭୧.୮୨% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୬.୯୮% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୦.୩୮% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୧.୪୪% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୦.୦୯% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ତେଲୁଗୁ କାବାଲିର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ପୋଡାନ୍ନୁର ବା ପୋଥାନୁର  ( : )ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ତାମିଲନାଡୁର କୋଇମ୍ବାଟୁର ସହର ଉପକଣ୍ଠରେ ଥିବା ଏକ ସହର  । ଏହା ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ସହର । ବ୍ରିଟିଶ ରାଜୁତି ସମୟରେ ଏହାର ତପ୍ତର୍ଜ୍ୟ ଯୋଗୁଁ ଏଠାରେ ବୃହତ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି ସ୍ତେତୀୟନ 1862 ମସିହାରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଇ ମାଳ ଯାତାୟତ କ୍ଷେତ୍ର ରେ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ଅଗ୍ରଣୀ ଭୂମିକା ନେଇଥିଲା । ଏହି ଷ୍ଟେସନ ଚେନ୍ନଇ ସେଣ୍ଟରକ ରେଳ ଷ୍ଟେସନରୁ ମଧ୍ୟ ପୁରାତନ ।
ତାମିଲ ଭାଷା  (ବା ତାମିଳ ଭାଷା) ଭାରତର ତାମିଲନାଡୁ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଶାସନିକ ଭାଷା ଓ ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନ ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ ଏକ ଭାଷା  ।
ସଂଘମିତ୍ରା ରଥ  (ଜନ୍ମ : ୨୯ ମଇ ୨୦୨୨) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକା  । ସେ ଉଭୟ ପଦ୍ୟ ଓ ଗଦ୍ୟ ସାହିତ୍ୟରେ ନିଜ ଲେଖନୀ ଚାଳନା କରନ୍ତି । ଜୀବନୀ ସଂଘମିତ୍ରା ୨୦୨୨ ମସିହାରେ ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାର ମଲ୍ଲିକାପୁରଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପିଲାଦିନେ ସେ ମନପବନ, ମୀନାବଜାର, ଶିଶୁଲେଖା ଓ ଜହ୍ନମାମୁଁ ଆଦି ପତ୍ରିକାପଢ଼ି ସାହିତ୍ୟପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ +୩ ପଢ଼ିବାବେଳେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କବିତା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ମୁଖପତ୍ରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ବହୁବର୍ଷ ପରେ ତ୍ରୟମାସିକ ପତ୍ରିକା ଅୟମାରମ୍ଭରେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଏକ କବିତା ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟ କବିତା ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ଲେଖିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଯୋଗାଇଥିଲା ।
ବୃକ୍‌କ ବିଫଳତା  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ , ଅନ୍ୟ ନାମ - ) ଏକ ବେମାରୀ ଯେଉଁଥିରେ ବୃକ୍‌କ ବା କିଡନି ତାର କାମ କରିବାକୁ ଅକ୍ଷମ ହୋଇଯାଏ  । ଏହାକୁ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଏ ଯଥା:- ଆକ୍ୟୁଟ କିଡନି ଫେଲ୍ୟୁର   ଯାହା ବ‌ହୁତ ଶୀଘ୍ର ବୃଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଯାଏ ଓ କ୍ରନିକ କିଡନି ଫେଲ୍ୟୁର   ଯେଉଁଥିରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ରୋଗ ରହେ । ପାଦ ଇଡିମା  , ଥକ୍କା ଅନୁଭବ, ଅରୁଚି, ବାନ୍ତି   ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ   ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣ ଏହି ରୋଗରେ ଦେଖାଯାଏ । ଆକ୍ୟୁଟ କେଶ୍ ଜଟିଳ ହେଲେ ଆକ୍ୟୁଟ: ଯୁରିମିଆ  , ଅଧିକ ରକ୍ତ ପୋଟାସିଅମ  , ଭଲ୍ୟୁମ ଓଭରଲୋଡ   ଜାତ ହୁଏଓ କ୍ରନିକ କେଶ୍ ଜଟିଳ ହେଲେ ହୃଦରକ୍ତନାଳୀ ରୋଗ, ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ବା ଆନିମିଆ ଜାତ ହୁଏ । ଆକ୍ୟୁଟ ରୋଗର କାରଣ ମଧ୍ୟରେ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ  , ମୂତ୍ର ପଥ   ଅବରୋଧ, କେତେକ ଔଷଧ, ରାବଡୋମାୟୋଲାଇସିସ ଓ ହେମୋଲାଇଟିକ ୟୁରେମିକ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ   ରୋଗମାନଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ । କ୍ରନିକ କେଶ୍‌ରେ ମଧୁମେହ, ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ,  , ପଲିସିସ୍ଟିକ କିଡନି ଡିଜିଜ   ନାମ ନିଆଯାଏ । ଓଲିଗୁରିଆ   ଓ ଅଧିକ ସେରମ କ୍ରିଏଟିନିନ   ଥିଲେ ଆକ୍ୟୁଟ ବୃକ୍‌କ ବିଫଳତା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଜିଏଫଆର     ୧୫ରୁ କମ୍ ଥିଲେ ଓ ରେନାଲ ରିପ୍ଲେସମେଣ୍ଟ ଥେରାପିର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲେ କ୍ରନିକ ବୃକ୍‌କ ବିଫଳତା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଏହା କ୍ରନିକ ବୃକ୍‌କ ରୋଗର ସ୍ଟେଜ ୫ ସ‌ହ ସମକକ୍ଷ । ଆକ୍ୟୁଟ ରୋଗର କାରଣ ଅନୁସାରେ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । କ୍ରନିକ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସାରେ ହେମୋଡାଏଲିସିସ  , ପେରିଟୋନିଆଲ ଡାଏଲିସିସ  , ବୃକ୍‌କ ଟ୍ରାନ୍ସପ୍ଲାଣ୍ଟ   ଇତ୍ୟାଦି କରାଯାଏ । ରକ୍ତକୁ ଫିଲଟର କରି ବିଶୁଦ୍ଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଶରୀର ବାହାରେ ହେମୋଡାଏଲିସିସ ଯନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ପେରିଟୋନିଆଲ ଡାଏଲିସିସ ପଦ୍ଧତିରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକାରର ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଉଦର ଗ‌ହ୍ୱର   ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରେଇ ଦେବା ପରେ ନିଷ୍କାସିତ କରିଦିଆଯାଏ ଓ ଏହି ପଦ୍ଧତିର ଦିନରେ ଅନେକ ଥର ପୁନରାବୃତ୍ତି କରିବାକୁ ପଡ଼େ । ବୃକ୍‌କ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦାତାଠାରୁ ଏକ ବୃକ୍‌କ ଆଣି ପ୍ରତିସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ ଓ ରିଜେକସନ   ନହେବା ନିମନ୍ତେ ଇମ୍ମ୍ୟୁନୋସପ୍ରେସାଣ୍ଟ   ଦିଆଯାଏ । କ୍ରନିକ କେଶ୍‌ରେ ଖାଦ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ସକ୍ରିୟ ରହିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହି ରୋଗ ଯୋଗୁ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ୧,୦୦୦ ଲୋକରେ ୩ ଜଣ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ପ୍ରତି ୧,୦୦୦ରେ ଜଣକୁ କ୍ରନିକ ରୋଗ ଥିଲା ବେଳେ ପ୍ରତି ୧୯,୦୦୦ ଲୋକରେ ୩ ଜଣକୁ ସଦ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ ହୁଏ । ଆକ୍ୟୁଟ ରୋଗ ଉପଶମ ହୋଇ ଭଲ ହୁଏ କିନ୍ତୁ କ୍ରନିକ ରୋଗ ଭଲ ହୁଏନି । କ୍ରନିକ ରୋଗୀ ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ଚିକିତ୍ସାରେ ରହିଲେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ରହନ୍ତି ।