tripathysagar/odia_wiki huggingface dataset:
ସାରନାଥ ଅଶୋକ ସ୍ତମ୍ଭ ଏକ ପ୍ରସ୍ତର ସ୍ତମ୍ଭ, ଯାହାକି ବର୍ତ୍ତମାନ ଏକ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଭାରତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଅଛି । ଏହି ସ୍ତମ୍ଭଟି ସାରନାଥରେ ରାଜା ଅଶୋକଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବୌଦ୍ଧସ୍ତୁପଠାରେ ରହିଛି । ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଇତିହାସ ଅଶୋକ ସ୍ତମ୍ଭ ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ଚିକ୍କଣ ବାଲିପଥରରେ ତିଆରି ହୋଇଛି । ଉପରଭାଗରେ ଚାରୋଟି ଏସୀୟ ବାଘମୂର୍ତ୍ତି ଚତୁଃଦିଗକୁ ମୁହାଁଇ ରହିଛନ୍ତି । ତା 'ତଳେ ଥିବା ପଥର ଖଣ୍ଡରେ ହାତୀ, ଦୌଡିବା ଭଙ୍ଗୀରେ ଥିବା ଘୋଡ଼ା, ଷଣ୍ଢ ଏବଂ ସିଂହର ମୂର୍ତ୍ତି ଖୋଦିତ ହୋଇଛି । ବର୍ତ୍ତମାନର ଅଶୋକ ସ୍ତମ୍ଭରେ ମୋଟ ସାତୋଟି ପଶୁମୂର୍ତ୍ତି ଅଛି । ସମସ୍ତ ପଶୁମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ବ୍ୟବଧାନରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଲେଖାଏଁ ଅଶୋକ ଚକ୍ର ରହିଛି । ଏହି ପଶୁମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ଭାରତୀୟ ପ୍ରସ୍ତରକଳାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସମୂହ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ସାଞ୍ଚିସ୍ଥିତ ସାତବାହନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ସ୍ତମ୍ଭଦ୍ୱୟରେ ମଧ୍ୟ ସାରନାଥ ସ୍ତମ୍ଭର ସିଂହମୂର୍ତ୍ତି ସଦୃଶ ସିଂହମୂର୍ତ୍ତି ଦେଖାଯାଏ । ପୁନରାବିଷ୍କାର ଜଣେ ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଲେଖାରୁ ପ୍ରମାଣ ମିଳିଥିଲା ଯେ ସାରନାଥ ସ୍ତମ୍ଭର ବର୍ତ୍ତମାନ କୌଣସି ଚିହ୍ନବର୍ଣ୍ଣ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସିଭିଲ ଇଂଞ୍ଜିନିଅର ୧୯୦୪-୦୫ ମସିହାରେ ଯାଇ ସେ ସ୍ଥାନର ଖନନ କରିଥିଲେ ସେ ପ୍ରଥମେ ମୁଖ୍ୟ ସାରନାଥ ସ୍ତୁପର ଗୁପ୍ତ ସ୍ତୁପର ସନ୍ଧାନ ପାଇଲେ ତାର ପଶ୍ଚିମଦିଗରେ ସେ ସାରନାଥ ସ୍ତମ୍ଭର ନିମ୍ନଭାଗର ଭଗ୍ନାବଶେଷ ପାଇଥଲେ । ଅନ୍ୟ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ତିନୋଟି ଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ମିଳିଥିଲା । ଆବିସ୍କୃତ ବସ୍ତୁଗୁଡିକ ଏତେ ଅଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ ହେଲାଯେ ସରକାରଙ୍କୁ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଏକ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ତିଆରି କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା । ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବୈଶିଷ୍ଠ୍ୟ ଚାରୋଟି ସିଂହ ଲାଗିଲାଗି ରହିଥିବାରୁ ଏହା କୌଣସି ଚାରୋଟି ଜିନିଷର ସମାନ ମହତ୍ତ୍ୱ ଥିବାର ବୁଝାଇଥାଏ । ସିଂହକୁ ଅନେକ ସମୟରେ ବୁଦ୍ଧଙ୍କର ପ୍ରତୀକରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ଏପରିକି ସ୍ତମ୍ଭର ତଳଭାଗରେ ଖୋଦିତ ପଶୁମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ବୌଦ୍ଧଧର୍ମରେ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଅର୍ଥ ରହିଛି । ପୁନଶ୍ଚ ଅଶୋକ ସ୍ତମ୍ଭର ଚାରିପଟେ ଷଣ୍ଢ, ଘୋଡ଼ା, ସିଂହ ଏବଂ ହାତୀ ଚଳମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବାରୁ ଏହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ ଏହି ପଶୁମାନେ ହିଁ ଚକ୍ରକୁ ଚଳାଉଛନ୍ତି । ଷଣ୍ଢ, ଘୋଡ଼ା, ସିଂହ, ହାତୀ ଏବଂଏକଯୋଡ଼ା ପାଦକୁ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ପ୍ରତୀକଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ବୋଲି ଏକ ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ସର୍ବେକ୍ଷଣରୁ ଜଣାପଡେ । ସରକାରୀ ନିୟମ ଭାରତୀୟ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ପ୍ରତୀକ ନିୟମ - ୨୦୦୫ ଅନୁସାରେ କୌଣସି ସରକାର କିମ୍ବା ସରକାରୀ ସଂସ୍ଥା ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ପ୍ରତୀକର ବ୍ୟବହାର କଲେ, ତାହାର ତଳେ ସତ୍ୟମେବ ଜୟତେ ଲେଖିବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରାଯାଇଛି ।
ଅର୍ଗାନୋଫସଫେଟ ବିଷକ୍ରିୟା,  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ହୁଏ ଅର୍ଗାନୋଫସଫେଟ   ବିଷଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ ହୁଏ  । ବିଭିନ୍ନ ପୋକମାରୀ  , ଔଷଧ ଓ ସ୍ନାୟୁ ଏଜେଣ୍ଟରେ   ଅର୍ଗାନୋଫସଫେଟ ଥାଏ । ଏହି ବିଷକ୍ରିୟାରେ ଅଥିକ ଲାଳ ବୁହେ, ତରଳ ଝାଡ଼ା, ଆଖି ପିତୁଳା ଛୋଟ ହୁଏ, ଅଧିକ ଝାଳ ନିଷ୍କାସନ ହୁଏ, ମାଂସପେଶୀ କମ୍ପନ ହୁଏ ଓ ମାନସିକ ଦ୍ୱନ୍ଦ ଆଦି ଲକ୍ଷଣ ବାହାରେ । ଏହି ବିଷକ୍ରିୟା ଶୀଘ୍ର ଆରମ୍ଭ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ୧୨ ଘଣ୍ଟ ସମୟ ନେଇପାରେ । ଏହି ଲକ୍ଷଣ ସମୂହ କିଛି ଦିନରୁ କିଛି ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ । ଅଧିକାଂଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ଚେଷ୍ଟାରୁ ଏହି ବିଷକ୍ରିୟା ସାଧନ ହେବା ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ   ଦେଖାଯାଏ । ଅର୍ଗାନୋଫସଫେଟ ଥିବା ପଦାର୍ଥ ପାନ କଲେ, ତାହାର ବାଷ୍ପ ପ୍ରଶ୍ୱାସରେ ନେଲେ ବା ତାହା ଚର୍ମ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଉପୁଜେ । ଏହାର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାର୍ଯ୍ୟବିଧି: ଏହା ଆସେଟିକୋଲିନଇସ୍ଟରେଜକୁ  ( ବା ) ବାଧା ଦେବା ଫଳରେ ଆସେଟିଲକୋଲିନ ଦେହରେ ଜମାହୋଇଯାଏ  । ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ଓ ରକ୍ତରେ ବ୍ୟୁଟିରିଲକୋଲିନଇସ୍ଟରେଜ   କ୍ରିୟା ମାପ କରାଯାଏ । ବିଷାକ୍ତ ଟାଇପର ଅର୍ଗାନୋଫସଫେଟ ଗୁଡ଼ିକ ନିଷେଧ କରିବାଦ୍ୱାରା ଏହାର ପ୍ରତିଷେଧ ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରେ । ଏହି ବିଷକ୍ରିୟାଯୁକ୍ତ ରୋଗୀଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଆଟ୍ରୋପିନ, ପ୍ରାଲିଡକ୍ସିମ   ଓ ଡାଏଜେପାମ ଇତ୍ୟାଦି ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ଚିକିତ୍ସା ମଧ୍ୟରେ ଅମ୍ଳଜାନ   ଓ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ତରଳ ପଦାର୍ଥ   ଦିଆଯାଏ । ବିଷ ନିଷ୍କାସନ ନିମନ୍ତେ ଦିଆଯାଉଥିବା ଆକ୍ଟିଭେଟେଡ ଚାରକୋଲ   ଉପକାରୀ ହେବା ଜଣାଯାଏନାହିଁ । ଏହି ରୋଗୀଙ୍କର ସେବା କରୁଥିବା ସେବାକାରୀମାନର ନିଜେ ଏହି ବିଷ ସଙ୍କଟରେ ରହିବା ପରିମାଣ ଅତି ଅଳ୍ପ ଥିବା ଜଣାଯାଏ । ସାରା ପୃଥିବୀରେ ସମୁଦାୟ ବିଷକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରୁ ଏହି ବିଷକ୍ରିୟା ଅତି ସାଧାରଣ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ । ବର୍ଷକୁ ପ୍ରାୟ ୩ ନିୟୁତ ଲୋକ ଏହି ବିଷକ୍ରିୟାରେ ଆକ୍ରନ୍ତ ହେବା ଜଣାଯାଇଛି ଓ ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୨,୦୦,୦୦୦ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରୁଛନ୍ତି । ଅନ୍ୟ ଏକ ଅନୁଶୀଳନରେ ଏହି ବିଷକ୍ରିୟା ଫଳରେ ପ୍ରାୟ ୧୫% ରୋଗୀଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ । ସନ ୧୯୬୨ ମସିହାଠାରୁ ଏହି ବିଷୟରେ ରିପୋର୍ଟ ହେବା ଜଣାଯାଏ ।
ତ୍ରିଲୋଚନେଶ୍ୱର ଓଡ଼ିଶାର ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାରର ଥିବା ଏକ ଶିବ ଦେଉଳ । ଏହା ଏକ ବୌଦ୍ଧ ସ୍ତୁପ ଭାବେ ୨ୟ - ୩ୟ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସୋମବଂଶୀ ରାଜାମାନଙ୍କର ଶାସନ କାଳରେ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେଲା ପରେ ଶିବ ଦେଉଳରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଦେଉଳର ମୁହଁ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଭାବେ ପଶ୍ଚିମ ଆଡ଼କୁ ହୋଇଛି । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ପ୍ରଚଳିତ ସ୍ଥାନୀୟ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଏକଦା ଅନ୍ଧ ବାଳକଟିଏ ଦେଉଳ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବସି ଗୀତ ଗୋବିନ୍ଦ ବୋଲୁଥିଲା । ସେଠାରେ ତ୍ରିଲୋଚନେଶ୍ୱର ଉଭା ହୋଇ ବାଳକଟିକୁ ପଚାରିଲେ,  "ମୋ ପଛରେ କାହିଁକି ଗୀତଗୋବିନ୍ଦ ବୋଲୁଛୁ? ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ମୋର ପ୍ରବଳ ଇଚ୍ଛା । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ମୋ ଆଗରେ ଆସି ଗୀତ ଗୋବିନ୍ଦ ବୋଲ ।" ପିଲାଟି କହିଲା, " ମୁଁ ତ ଜନ୍ମାନ୍ଧ । ମୋ ନିକଟରେ ଆଗପଛ ସବୁ ସମାନ । ତୁମର ଯଦି ଶୁଣିବା ପାଇଁ ସତରେ ଇଚ୍ଛା ତେବେ ମୋ ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ କର ।" ପର ଦିନ ଦେଖାଗଲା ଯେ ଦେଉଳର ମୁହଁ ପଶ୍ଚିମ ଆଡ଼କୁ ହୋଇଛି ।
ଜ୍ୟାମିତି ଅନୁସାରେ ଷଡ଼ଭୂଜ ହେଉଛି, ଛଅ  'ବାହୁ'  ଓ ଛଅ  'କୋଣ'  ଥିବା ବନ୍ଦ ଜ୍ୟାମିତିକ କ୍ଷେତ୍ର ଯାହାକି ଏକ ବହୁଭୂଜ । ଏହାର ଛଅ ବାହୁ ତଥା ଛଅ କୋଣ ପରସ୍ପର ସମାନ ହେଲେ ଏହାକୁ ସମ-ଷଡ଼ଭୂଜ କହନ୍ତି । ଯେ କୌଣସି ଷଡ଼ଭୂଜର ଛଅ କୋଣର ସମଷ୍ଟି:   +   +   +   +   +   720   . {    +  +  +  +  +  720^{  }.} ଜ୍ୟାମିତିକ ଧର୍ମ ସମ ଷଡ଼ଭୂଜର ସମସ୍ତ ଶିର୍ଷବିନ୍ଦୁ ସମବୃତ୍ତୀୟ ହୁଅନ୍ତି ଅର୍ଥାତ୍‌ ଏହାର ସମସ୍ତ ଶିର୍ଷବିନ୍ଦୁ ଏହାର ବହିଃ ବୃତ୍ତର ପରିଧି ଉପରିସ୍ଥ ହେବେ । ସମ ଷଡ଼ଭୂଜର ବହିର୍ଲିଖିତ ବୃତ୍ତର ବ୍ୟାସାର୍ଦ୍ଧ  ' '  ହେଲେ, ଏହାର ବାହୁର ଦୂରତା ମଧ୍ୟ ସହ ସମାନ ହେବ । ସମ ଷଡ଼ଭୂଜର ଅନ୍ତର୍ଲିଖିତ ବୃତ୍ତର ବ୍ୟାସାର୍ଦ୍ଧ  ' '  ହେଲେ, ଏହାର ବାହୁର ଦୂରତା 2 3 {  {  {2}{  {3}}}}   ସହ ସମାନ ହେବ । ଅଙ୍କନ ସମ ଷଡ଼ଭୂଜ ଅଙ୍କନ ଯେ କୌଣସି ମାପର ବ୍ୟାସାର୍ଦ୍ଧ ନେଇ  (ଯାହାକି ସମ-ଷଡ଼ଭୂଜର ବାହୁର ପରିମାପ )ଏକ ସରଳରେଖା ଉପରେ ବୃତ୍ତଟିଏ ଆଙ୍କ  । ବର୍ତ୍ତମାନ ବ୍ୟାସଟି ବୃତ୍ତକୁ ଛେଦ କରୁଥିବା ଗୋଟିଏ ବିନ୍ଦୁରୁ ବୃତ୍ତର କେନ୍ଦ୍ର ବିନ୍ଦୁ ଦେଇ ବ୍ୟାସାର୍ଦ୍ଧ ପରିମିତ ଏକ ଚାପ ଆଙ୍କ । ଏହି ଚାପ ବୃତ୍ତର ପରିଧିକୁ ଦୁଇଟି ବିନ୍ଦୁରେ ଛେଦ କରିବେ । ଠିକ ସେହିପରି ବ୍ୟାସଟି ବୃତ୍ତକୁ ଛେଦ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ବିନ୍ଦୁରୁ ବୃତ୍ତର କେନ୍ଦ୍ର ବିନ୍ଦୁ ଦେଇ ବ୍ୟାସାର୍ଦ୍ଧ ପରିମିତ ଆଉ ଏକ ଚାପ ଆଙ୍କ । ଏହି ଚାପ ବୃତ୍ତର ପରିଧିକୁ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ବିନ୍ଦୁରେ ଛେଦ କରିବେ । ଏହି ଦୁଇଟି ଚାପଦ୍ୱାରା ଛେଦିତ ଦୁଇ ବିନ୍ଦୁ ଏବଂ ବୃତ୍ତକୁ ବ୍ୟାସ ଛେଦ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ବିନ୍ଦୁ ଗୁଡିକୁ  (ମୋଟ ଛଅଟି ବିନ୍ଦୁ) କ୍ରମାନ୍ୱୟରେ ଯୋଗକଲେ ଏକ ସମ ଷଡ଼ଭୂଜର ଅଙ୍କନ ହୋଇପାରିବ  ।
ବୁଦ୍ଧଖୋଲ ଓଡ଼ିଶାର ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ବୁଗୁଡ଼ାଠାରୁ ତିନି କିଲୋମିଟର ଉତ୍ତରରେ ଥିବା ଏକ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳୀ । ଏହି ସ୍ଥାନଟି ବଣଭୋଜି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଏହାର ଚତୁର୍ପାଶ୍ୱରେ ସବୁଜ ପାହାଡ଼ ରହିଛି । ଏକ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ପାଞ୍ଚଗୋଟି ମନ୍ଦିର ରହିଛି ଯଥା ମକରେଶ୍ୱର, ଗଙ୍ଗାଧରେଶ୍ୱର, ଜଗଦ୍ଧେଶ୍ୱର, ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର, ବୁଦ୍ଧେଶ୍ୱର ଯାହାକି ପଞ୍ଚୁମହାଦେବ ମନ୍ଦିର ନାମରେ ପରିଚିତ । ବୁଦ୍ଧଖୋଲରେ ଏକ ଚିରସ୍ରୋତା ଝର ରହିଛି ଯାହା ଉପରଭାଗରୁ ବହି ଆସି ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ ଜଳପ୍ରପାତ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି । ଏହି ଝରଣାର ନାମ  ପଞ୍ଜୁରିଆ  । ଏହି ସ୍ଥାନରେ ରାଚୀନ କାଳରେ ବୌଦ୍ଧ ସଂସ୍କୃତି ଗଢ଼ିଉଠିଥିଲା । ଏହି ସ୍ଥାନଠାରୁ ଅନତିଦୂରରେ ଥିବା ଗୁମ୍ଫାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଗୁମ୍ଫା  ସିଦ୍ଧଗୁମ୍ଫା  ନାମରେ ନାମିତ । ସେଠାରେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବୌଦ୍ଧ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ତପସ୍ୟାରତ ଥିଲେ । ଶିବରାତ୍ରି ଓ କାର୍ତ୍ତିକ ପୁର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ଏଠାରେ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କରେ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା ପାଇଁ ବହୁ ଜନସମାଗମ ହୁଏ ।ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ଏଠାକୁ ବୋଲବମ ଭକ୍ତ ଆସି ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିଥାନ୍ତି । ନାମକରଣ ବୌଦ୍ଧ ଏବଂ ଶୈବ ଧର୍ମର ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳୀ ହେଉଛି ବୁଦ୍ଧଖୋଲ । ପ୍ରତନତାତ୍ତ୍ୱିକ ଖନନ ବେଳେ ମିଳିଥିଲା କିଛି ଧ୍ୟାନମଗ୍ନ ବୁଦ୍ଧ ପ୍ରତିମା ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହି ସ୍ଥାନର ନାମ ବୁଦ୍ଧଖୋଲ । ଅନ୍ୟ ଏକ ମତ ଅନୁସାରେ ବୁଢ଼ୀଖୋଲ ନଈ ଏକ ଗୁମ୍ଫାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବାରୁ ଏପରି ନାମ ରଖାଯାଇଛି । ଆକର୍ଷଣ ଏବଂ ଇତିହାସ ସିଦ୍ଧଗୁମ୍ଫା, ଗଣେଶ ଗୁମ୍ଫା, ଅଶୋକ ଗୁମ୍ଫା, ଧ୍ୟାନ ଗୁମ୍ଫା ଆଦି ପ୍ରାଚୀନ ଗୁମ୍ଫାମାନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଗୁମ୍ଫାଗୁଡ଼ିକରେ ଏକଦା ବୌଦ୍ଧ, ଜୈନ ଏବଂ ଶୈବ ସନ୍ୟାସୀମାନେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ । ସମ୍ରାଟ ହର୍ଷବର୍ଦ୍ଧନଙ୍କ ସମୟରେ ଚାଇନିଜ ପରିବ୍ରାଜକ ହୁଏନ ସାଂ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ । ଏହି ସ୍ଥାନ ଏକଦା ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଶିକ୍ଷାସ୍ଥଳୀ ଥିଲା ବୋଲି ହୁଏନ ସାଂଙ୍କ ରଚନାବଳୀରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି । ଚିରସ୍ରୋତା ଝରଣା ପର୍ନୂରୀ ବୁଦ୍ଧଖୋଲର ଅନ୍ୟ ଏକ ଆକର୍ଷଣ । ଝରଣା ପାଣି ପବିତ୍ର ବୋଲି ଅଂଚଳବାସୀଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ । ଗମନାଗମନ ବୁଗୁଡା ସହରକୁ ଯାତାୟତ କରିବା ନିମିତ୍ତ ବସ୍ ସୁବିଧା ଉପଲବ୍ଧ । ନିକଟତମ ରେଳପଥ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମପୁର ଏବଂ ନିକଟତମ ଆକାଶପଥ ହେଉଛି ଭୁବନେଶ୍ୱର ।
ମଳକାପୁର, ବୁଲଢଣା ଏକ ଭାରତୀୟ ପୌରପାଳିକା ଅଟେ । ଏହା ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ବୁଲ୍ଦନ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ମଳକାପୁର, ବୁଲଢଣା ୨୦.୮୮୫୬ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୬.୨୦୩୭ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୮୩୯ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ମଳକାପୁର, ବୁଲଢଣା ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୬୧୦୧୫ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୧.୪୬% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୮.୫୪% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ମଳକାପୁର, ବୁଲଢଣାର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୮.୯୫% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ -୪.୧୧% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୮.୫୪% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୦.୪୧% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୫.୧୧% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ମରାଠୀ ମଳକାପୁର, ବୁଲଢଣାର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ଶୃତି ବାପନା ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ଯିଏକି ମୁଖ୍ୟତଃ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର, ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହି ଓ ୱେବ୍ ସିରିଜ୍‌ରେ କାମ କରନ୍ତି । ଅଭିନୟ ଜୀବନ ବାପନା ଜଣେ ଥିଏଟର କଳାକାର ଭାବରେ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୨୦୦୯ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ୱେକ୍ ଅପ୍ ସିଡ୍‌ରେ ସେ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୩ ମସିହାରେ, ସେ ଦି ଲଞ୍ଚ୍‌ବକ୍ସ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ, ସେ ଡାଡି, ମର୍ଦ୍ଦାନୀ ୨, ଗବ୍ବର୍ ଇଜ୍ ବ୍ୟାକ୍, ଉମ୍ରିକା ଓ ଚିତ୍ରକୁଟ ଭଳି କଥାଚିତ୍ରରେ କାମ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଦି ବର୍ଡିକ୍ଟ, ମେଡିକାଲି ୟୋର୍ସ୍, ଏମ୍‌ଟିଭି ଗାର୍ଲସ୍ ଅନ୍ ଟପ୍ ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ କାମ କରିଛନ୍ତି । ଶାଶ୍ ବିନା ଶଶୁରାଲ୍‌ରେ ନିକିତା ଓ ୟେ ହୈ ମୋହବତେଁରେ ବନ୍ଦିତା ବାଲା ଚନ୍ଦ୍ରନ୍ ଭଳି ଭୂମିକା ସେ ଜଣାଶୁଣା ।
ସାତ୍ତେନାପଲ୍ଲି ଏକ ଭାରତୀୟ ପୌରପାଳିକା   ଅଟେ । ଏହା ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର ଗୁନ୍ତୁର୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ସାତ୍ତେନାପଲ୍ଲି ୧୬.୩୯୩୯ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୦.୧୫୧୪ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୨୩୨ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସାତ୍ତେନାପଲ୍ଲି ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୫୧୩୫୦ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୪୯.୮୯% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୫୦.୧୧% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ସାତ୍ତେନାପଲ୍ଲିର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୦.୩୨% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୪.୫୨% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୪.୧୭% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୬.୧୫% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୨.୧୪% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ତେଲୁଗୁ ସାତ୍ତେନାପଲ୍ଲିର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ମାରାଲିକ୍ସିବାଟ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ), ଲିଭମାରଲି ଏହାର ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ, ହେଉଛି ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଆଲାଗିଲ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ   ଥିବା ଲୋକଙ୍କଠାରେ ଅଧିକ ପିତ୍ତ ଲବଣ ବା ବାଇଲ ସଲ୍ଟ ଥିବା ହେତୁ କୁଣ୍ଡେଇ ହେବାର ଚିକିତ୍ସାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ  ଏହା ୨ ମାସରୁ ୧ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କଠାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ତରଳ ଝାଡ଼ା, ପେଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା, କମ୍ ଚର୍ବି ଦ୍ରବୀଭୂତ ଭିଟାମିନ୍, ଯକୃତ ସମସ୍ୟା, ପାକସ୍ଥଳୀରୁ ରକ୍ତସ୍ରାବ ଏବଂ ହାଡ ଭଙ୍ଗା ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ନିରାପଦ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ଏହା ଏକ ଇଲିଆଲ୍ ବାଇଲ୍ ଏସିଡ୍ ପରିବହନକାରୀ  ( / ଆଇବିଏଟି) ନିରୋଧକ ଅଟେ  । ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ମାରାଲିକ୍ସିବାଟ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ୟୁରୋପରେ ଏହା ଏକ ଅନାଥ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୯.୫ ମିଗ୍ରା/ମିଲି ଥିବା ୩୦ ମିଲି ଦ୍ରବଣର ମୂଲ୍ୟ ୨୦୨୨ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାୟ ୫୪,୦୦୦ ଡଲାର ଥିଲା ।
ଆଗ୍ନେୟୀ   :      , 'ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କର କନ୍ୟା'  ବିଷୟରେ ହରିବଂଶ ଓ ବିଷ୍ଣୁପୁରାଣରେ ଲିଖିତ ଅଛି ଯେ, ସେ ଉଋଙ୍କର  (ଅଙ୍ଗିରା ବଂଶ) ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ଓ ଅଙ୍ଗ, ସୁମାନସ, ଖ୍ୟାତି, କ୍ରତୁ ଓ ସିବିଙ୍କର ମାତା ଥିଲେ  ହରିବଂଶରେ ଗୟା ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ପୁତ୍ର ବିଷୟ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି  । ଅଗ୍ନି ଦେବତା ତାଙ୍କର ପିତା ଥିଲେ ଯିଏ ବୈଦିକ   ଯୁଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଆଧୁନିକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାରତ ଉପମହାଦେଶରେ   ହିନ୍ଦୁ ଦେବତା   ଭାବରେ ପୂଜା ପାଇ ଆସୁଛନ୍ତି । ଶବ୍ଦ ଇତିହାସ ଅଗ୍ନିର ଏକ ବିଶେଷଣ ଭାବରେ ଆଗ୍ନେୟ ଶବ୍ଦକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି ଯାହାର ଅର୍ଥ ଦହନଶୀଳ, ଅଗ୍ନିମୟ ଇତ୍ୟାଦି । ଅଗ୍ନି ପୁରାଣରେ ଏହି ଶବ୍ଦର ଏକ ବିଶେଷ୍ୟ ରୂପ ମଧ୍ୟ ଅଛି ଯାହାକୁ ଆଗ୍ନେୟ   ଅସ୍ତ୍ର, ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ କୋଣକୁ ଆଗ୍ନେୟ କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁ ଦିଗର ଦିଗପାଳ ହେଉଛନ୍ତି ଅଗ୍ନି । ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ପୁରାତନ ବେଦ ସାହିତ୍ୟରେ ଆଗ୍ନେୟୀ ବଦଳରେ ଆଗ୍ନେୟା ଲେଖାଯାଇଛି ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବୀ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ତାଙ୍କର ମାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ଯାହାଙ୍କର ନାମ ସ୍ୱାହା ବା ଅଗ୍ନାୟୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଆଲାହାବାଦ ସଂଗ୍ରହାଳୟ , ଭାରତୀୟରାଜ୍ୟ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଆଲାହାବାଦଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ଜାତୀୟ ସ୍ତରର ସଂଗ୍ରହାଳୟ । ଏହା 1931ରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲା । ଏଥିରେ ଅନେକ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ଦୁର୍ଲଭା ଏଇତିହାସିକ ବସ୍ତୁ ସମୂହ ଓ କଳା କୃତି ରକ୍ଷା ଯାଇଛି । ଏହା ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ସଂସ୍କୃତି ବିଭାଗଦ୍ୱାରା ଅନୁଦାନ ପ୍ରାପ୍ତ ସଂଗ୍ରହ ଏହି ମୁଜିଅମରେ ମଥୁରା , ଭୂମରା , ଜସମତ ଅଞ୍ଚଳର ସ୍ଥାପତ୍ୟିକ ବସ୍ତୁ , କଉସାମ୍ବିର ଟେରାକୋଟା ଅଙ୍କନ ସବୁ , ନିକୋଲାସ ରୋଏଇଚଙ୍କ ଅଙ୍କିତା ଦୁର୍ଲଭ ଚିତ୍ର ଓ ବେଙ୍ଗଲ ଆର୍ଟ ସ୍କୁଲର ଚିତ୍ରାବଳି ରହିଛି । ପଣ୍ଡିତ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁଙ୍କ ଆତ୍ମଜୀବନୀର ମୂଳ ପାଣ୍ଡୁଲିପି , ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଅଜଡଙ୍କ .32 ପିସ୍ତଲ ଇତ୍ୟାଦି ବହୁମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାଚୀନ ବସ୍ତୁ ଏଠାରେ ରହିଛି । ଅବସ୍ଥିତି କମଳା ନେହେରୁ ମାର୍ଗଠାରେ ଅ୍ଯାଲ୍ଫ୍ରେଡ ପାର୍କର ସନ୍ନିକଟରେ ଏହାର ଅବସ୍ଥିତି । ଏଠାରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଆଜଦ ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣବଳି ଦେଇଥିଲେ ।
କାଳିୟ  : , :      , ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣ ବର୍ଣିତ ଏକ ନାଗ ସର୍ପ । ଏହି ବିଷଧର ନାଗ ବୃନ୍ଦାବନଠାରେ ଯମୁନା ନଦୀରେ ବସବାସ କରୁଥିଲା । ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଯେ କାଳିୟ ନାଗର ଚତୁର୍ଦିଗରେ ଜଳ ବିଷ ଦ୍ୱାରା ଗରମ ହେଇ ଫୁଟୁ ଥିଲା ଓ ତାହା ନିକଟକୁ ଛଡେଇ ବା ଅନନ୍ୟ ଜୀବ ଯାଇ ପାରୁ ନ ଥିଲେ ।ଏପରିକି ନଦୀ ତୀରରେ ଗଛ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚିପାରୁ ନଥିଲା । ସେଠାରେ କେବଳ ମାତ୍ର ଏକ କଦମ୍ବ ବୃକ୍ଷ ଥିଲା । ପୂର୍ବରୁ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱିପ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ କାଳୀୟ ନାଗ ରହୁଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଗରୁଡ ସେଠାରେ ରହିବା ଯୋଗୁଁ ଭୟରେ କାଳିଆ ନଗ ବୃନ୍ଦାବନକୁ ନିଜର ନୂତନ ଆସ୍ଥାନ କଲା । ବୃନ୍ଦାବନର କ ଯୋଗୀ ଗରୁଡକୁ କୌଣଶୀ କାରଣ ବଶତଃ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ସେ ବୃନ୍ଦାବନ ଆସିଲେ ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖରେ ପଡିବ । ତେଣୁ କାଳିଆ ବୃନ୍ଦାବନଠାରେ ଗରୁଡଠାରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲା । ଥରେ ବାଳକ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ମେଳରେ ଯମୁନା କୁଳରେ କ୍ରୀଡାରତ ଥିବା ବେଳେ କଦମ୍ବ ବୃକ୍ଷ ଉପରକୁ ଚଢି ଯାଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ବଲ ଜଳରେ ପଡିଯିବାରୁ କୃଷ୍ଣ ଜଳକୁ ଲମ୍ଫ ଦେଇଥିଲେ । ସେହି ସମୟରେ କାଳିୟ ନାଗ ତାହାର 110ଟି ଫଣା ଟେକି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାର ଦେହରେ ଗୁଡେଇ ଦେଲା । କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ଦେଇବା ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା କାଳିଆର ମସ୍ତକ ଉପରକୁ ଖସି ଯାଇ ସେଠାରେ ବିଶାଳ ଆକାର ଧାରଣ କରି ନୃତ୍ୟ କଲେ ।କାଳିଆ ନାଗ ପରାସ୍ତ ହେଇ ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖରେ ପଡିବାର ଅବସ୍ଥାକୁ ଆସିଗଲା । ସେହି ସମୟରେ କାଳୀୟ ନାଗର ପତ୍ନୀମାନେ ଜଳ ଉପରକୁ ଆସି ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉପାସନା ପୂର୍ବକ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଜୀବନ ଭିକ୍ଷ୍ୟା କଲେ । କାଳିଆ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭଗବାନ ହେଇଥିବା କଥା ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରି ଆଉ କାହାକୁ କେବେ ହଇରାଣ ନ କରିବାର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଲା । କୃଷ୍ଣ ତାକୁ ରାମଙ୍କର ଦ୍ୱିପକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ । ରାମଙ୍କର ଦ୍ୱିପ ଆଧୁନିକ ଫିଜୀ ଦ୍ୱିପ ବୋଲି ଜଣା ଜାଏ । ଇତିହାସ ଭଗବତ ପୁରାଣର ଷଷ୍ଠଦଶ ସ୍କନ୍ଧର ଦଶମ ଅଂଶରେ କାଳୀୟ ଦଲାଣ ବିଷୟ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି । ମଥୁରା ନିକଟରେ ପୁରାତନ କାଳରେ କାଳିୟ ନାମକ ଜଣେ ରାଜା ଶାସନ କରୁଥିଲେ । ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ କାଳିରମାନ କୁହାଯାଉଥିଲା । ତନ୍ନକର ଭଗ୍ନ ଦୁର୍ଗ ଏବେ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଏହି ଗଟରର ଜଣେ ଦୁଶ୍ଚରିତ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ କାଳୀୟ ନାଗ କୁହାଯାଇଥାଇ ପାରେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
କଲ୍ୟାଣେଶ୍ୱରୀ ମନ୍ଦିର, ପଶ୍ଚିମ ବର୍ଦ୍ଧମାନ ଜିଲ୍ଲାର   ଆସାନସୋଲ ସଦର ଉପକ୍ଷେତ୍ର ବା ସବଡିଭିଜନ ଅନ୍ତର୍ଗତ କଲ୍ୟାଣେଶ୍ୱରୀ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହା ଭାରତର ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ ପ୍ରଦେଶରେ ଅଛି । ଭୂଗୋଳ ଦାମୋଦର ଭାଲି କର୍ପୋରେସନ ଅନ୍ତର୍ଗତ ବରକର ନଦୀରେ   ଉପରେ ନିର୍ମିତ ମୈଥନ ସେତୁର   ତଳ ଶ୍ରୋତର କୂଳରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ନଦୀ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ ଓ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ସୀମାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି । ଗ୍ରାଣ୍ଡ ଟ୍ରଙ୍କ ରାସ୍ତାଠାରୁ   ୭ କିମି ଦୂରରେ ଓ ସଦ୍ୟ ନିର୍ମିତ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ୧୯ ବାଇପାସଠାରୁ ୧ କିମି ଦୂରରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ଏଥି ସହିତ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ମାନଚିତ୍ରରେ ଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି । ଇତିହାସ ପ୍ରାୟ ୫୦୦ ବର୍ଷର ପୁରାତନ ଶକ୍ତି ପୂଜା ସ୍ଥଳ ଥିଲା ଏହି କଲ୍ୟାଣେଶ୍ୱରୀ ମନ୍ଦିର । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ପୂର୍ବେ ନରବଳି ଦିଆଯାଉଥିଲା । ଆଧୁନିକ ମନ୍ଦିର କିନ୍ତୁ ଅତି ପୂରାତନ ମନ୍ଦିର ନୁହେଁ ଓ ଏହାକୁ ଶ୍ରୀ ଗୁରୁଦିନ ପ୍ରସାଦ ପାଲ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ଆଧାର ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ ମନ୍ଦିର ପରିଦର୍ଶନର ତଥ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି ।
କେ.ଏସ୍. ଚନ୍ଦ୍ରିକା ଜଣେ ମଲାୟଲମ୍ ଭାଷାର ଲେଖିକା ଯିଏକି କାଳ୍ପନିକ ତଥା ସାମାଜିକ କଥାବସ୍ତୁ, ବିଜ୍ଞାନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାହାଣୀ ଆଦି ରଚନା କରନ୍ତି । ଏହା ସହିତ ସେ ମହିଳା ତଥା ମାନବାଧିକାର ଆଇନ, ପରିବେଶ ଓ ବିକାଶ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସ୍ତମ୍ଭ ରଚନା କରନ୍ତି । ଶିକ୍ଷା ଚନ୍ଦ୍ରିକା ଉଦ୍ଭିଦ ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକ ଏବଂ ମଲାୟଲମ ଭାଷା ଓ ନାରୀ ଶିକ୍ଷାରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର କରିଛନ୍ତି । ସେ କଲିକଟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଚିତ୍ରକଳାରେ ପିଏଚ୍‌ଡି କରିଛନ୍ତି। ପେଷା ଚନ୍ଦ୍ରିକା ସେଣ୍ଟର ଫର ମହିଳା ଷ୍ଟଡିଜ୍, ପଣ୍ଡିଚେରୀରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଲିଙ୍ଗଗତ ବିକାଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ବହୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ସେ କେରଳର ସାଖି ମହିଳା ସମ୍ବଳ କେନ୍ଦ୍ର ସହିତ ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ିତ । ପ୍ରକାଶନ ଚନ୍ଦ୍ରିକାଙ୍କର ଉଭୟ ଶିକ୍ଷା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ କାଳ୍ପନିକ କାହାଣୀ ଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି । ସେ ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ଼ ଇଣ୍ଡିଆ ଆନ୍ଥୋଲୋଜି ଅଫ୍ ମାଲାୟାଲମ୍ ଦଳିତ ରାଇଟିଂର ଜଣେ ସମ୍ପାଦିକା ଥିଲେ, ଯାହା ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମାଲାୟାଲମ୍ ଦଳିତ ଲେଖାର ଏକ ସଂଗ୍ରହ ଥିଲା । ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ସେ ତାଙ୍କ କାହାଣୀ ସଂଗ୍ରହ କ୍ଲେପ୍ଟୋମାନିଆ ପାଇଁ ଟୋପିଲ ରବି ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ପିରା ଭୂମିୟୁଡ଼େ ପଟାକା ଲେଡିଜ୍ କମ୍ପାର୍ଟମେଣ୍ଟ୍ ଏନ୍ତେ ପଚକ୍କାରିମ୍ବେ କ୍ଲେପ୍ଟୋମାନିଆ ଆର୍ଥବମୂଲ୍ଲା ସ୍ତ୍ରୀକାଲ୍  (ପ୍ରବନ୍ଧ) ସେ କେ ସରସ୍ୱତୀ ଆମ୍ମାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ମନୋଗ୍ରାଫ୍ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯିଏକି ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଜଣେ ମାଲାୟାଲମ୍ ନାରୀବାଦୀ ଲେଖିକା ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲା  ।
ପଦ୍ମପୁର  (କ୍ରମିକ ସଂଖ୍ୟା: ୧) ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ  । ୧୯୫୨ରୁ ୨୦୨୪ ମଧ୍ୟରେ ୨ଟି ଉପ ନିର୍ବାଚନକୁ ମିଶାଇ ମୋଟ ୧୭ଥର ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇସାରିଛି । ଗତ ୨୦୨୪ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ପ୍ରାର୍ଥୀ ବର୍ଷା ସିଂ ବରିହା ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ପ୍ରାର୍ଥୀ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ଭୋଇଙ୍କୁ ୧୦,୯୯୩ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟରେ ପରାସ୍ତ କରିଛନ୍ତି । ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଞ୍ଚଳ ଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: ପଦ୍ମପୁର, ଝାଡ଼ବନ୍ଧ ବ୍ଳକ, ପାଇକମାଳ ବ୍ଳକ ଓ ରାଜବୋଡାସମ୍ବର/ପଦ୍ମପୁର ବ୍ଳକ।
ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ଗଣିତ  (ଇଂରାଜୀ: ) ଏକ ପ୍ରୟୋଗାତ୍ମକ ବିଦ୍ୟା  । ଏଥିରେ ଗଣିତର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପଦ୍ଦତି ଓ କୌଶଳ ବ୍ୟବହାର କରି ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ଓ ଶିଳ୍ପରେ ଜଟିଳ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରାଯାଏ ।
ଟଙ୍କଧର ତ୍ରିପାଠୀ ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି । ୨୦୨୪ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ହୋଇଥିବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ୧୭ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ସୀତାଂଶୁ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର କର୍ମୀ ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି । ୨୦୨୪ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ, ସେ ବିଜେପିର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ । ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ, ସେ ସମୁଦାୟ ୯୧,୧୦୫ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟ୍ ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ନିକଟତମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ପାର୍ଥୀ ଦୀପାଳି ଦାସଙ୍କୁ ୧,୩୩୩ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟ୍‌ରେ ପରାସ୍ତ କରି ୧୭ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେଫପ୍ରୋଜିଲ ହେଉଛି ଏକ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ଯାହା ମଧ୍ୟକର୍ଣ୍ଣ ସଂକ୍ରମଣ, ଚର୍ମ ସଂକ୍ରମଣ, ଷ୍ଟ୍ରେପ୍ ଗଳା ଏବଂ ନିମୋନିଆର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ସାଇନୁସାଇଟିସ୍ ପାଇଁ ଏହା ଆଉ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ନାହିଁ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ତରଳ ଝାଡ଼ା, ଅଇ, ଯକୃତ ସମସ୍ୟା, ଦାଗ, ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇବା ଏବଂ ଯୋନୀପଥ ଇଷ୍ଟ ସଂକ୍ରମଣ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଏବଂ କ୍ଲୋଷ୍ଟ୍ରିଡିଏଡେସ୍ ଡିଫିସିଲ୍ ସଂକ୍ରମଣ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ କ୍ଷତିର କୌଣସି ପ୍ରମାଣ ନଥିବାବେଳେ, ଏପରି ବ୍ୟବହାର ଭଲ ଅଧ୍ୟୟନ କରାଯାଇ ନାହିଁ । ଏହି ଔଷଧ ଦ୍ୱିତୀୟ ପିଢ଼ୀରସେଫାଲୋସ୍ପୋରିନ୍ ପରିବାରରେ ଅଛି । ୧୯୮୩ ମସିହାରେ ସେଫପ୍ରୋଜିଲ୍ ପ୍ୟାଟେଣ୍ଟ୍ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୧୯୯୧ରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୫୦୦ମିଗ୍ରାର ୨୦ଟି ବଟିକାର ମୂଲ୍ୟ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାୟ ୨୪ ଡଲାର ଅଟେ।
ଲିଓଥାଇରୋନିନ ହେଉଛି ଥାଇରଏଡ ହରମୋନ  "ଟ୍ରାଇଆୟୋଡୋଥାଇରୋନିନ" ର  ( 3 )ର ଏକ ଉତ୍ପାଦିତ ରୂପ  ହାଇପୋଥାଇରଏଡିଜିମ୍ ଏବଂ ମିକ୍ସିଡିମା କୋମାର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଏହା ସାଧାରଣତଃ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ  ଲିଭୋଥାଇରକ୍ସିନ ଅପେକ୍ଷା ଏହା ସାଧାରଣତଃ କମ୍ ପସନ୍ଦ କରାଯାଏ  ଏହାକୁ ପାଟିରେ କିମ୍ବା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇଞ୍ଜକସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଇପାରେ  ଅତ୍ୟଧିକ ମାତ୍ରା ଦେଲେ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହୋଇପାରେ  ଏଥିରେ ଓଜନ ହ୍ରାସ, ଜ୍ୱର, ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା, ଉତ୍କଣ୍ଠା, ଶୋଇବାରେ ଅସୁବିଧା, ଆରିଥମିଆ ଏବଂ ହୃଦ୍‌ପାତ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ  ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏବଂ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ସମୟରେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ସାଧାରଣତଃ ନିରାପଦ ଅଟେ  ନିଆଯାଉଥିବା ମାତ୍ରା/ଡୋଜର ଉପଯୁକ୍ତତା ଯାଞ୍ଚ କରିବାକୁ ନିୟମିତ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଛି। ୧୯୫୬ ମସିହାରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଲିଓଥାଇରୋନିନ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା  ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ  ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ଏକ ମାସର ଯୋଗାଣ ୨୦୧୯ ସୁଦ୍ଧା ୨୪୭ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥାଏ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ପରିମାଣର ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୨୨.୪୦ ଡଲାର ଅଟେ। ୨୦୧୭ରେ ଏହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୨୫୨ତମ ସାଧାରଣ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ୍ ଔଷଧ ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ମିଲିୟନରୁ ଅଧିକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ୍ ରହିଥିଲା
ଅମୃତା ଦେବୀ  (ବେନିୱାଲ) ରାଜସ୍ଥାନର ଖେଜାର୍ଲି ଗ୍ରାମର ବାସିନ୍ଦା ଥିଲେ  । ନିଜ ଗ୍ରାମର ବୃକ୍ଷ ଗୁଡିକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଯାଇ ସେ ନିଜ ଜୀବନର ବଳିଦାନ ଦେଇଥିଲେ । ପରିବେଶ ସୁରକ୍ଷା ପରିପେକ୍ଷୀରେ ତାଙ୍କ ନାମ ପ୍ରାୟତଃ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ ଜୀବନ ଅମୃତା ଦେବୀଙ୍କ ଜନ୍ମତିଥି ଅଜ୍ଞାତ । ସେ ରାଜସ୍ଥାନର ଖେଜାର୍ଲି ଗ୍ରାମର ବାସିନ୍ଦା ଥିଲେ । ଗ୍ରାମର ନାଁଟି ସେଠି ପ୍ରଚୁର ସଂଖ୍ୟାରେ ଥିବା ଖେଜ୍ରି ବୃକ୍ଷ   ନାମାନୁସାରେ ହୋ‍ଇଛି । ଅମୃତା ଦେବୀଙ୍କର ତିନି ଝିଅ ଥିଲେ: ଆସୁ, ରତ୍ନି ଓ ଭାଗୁ । ଚିପ୍‌କୋ ଆନ୍ଦୋଳନ ଅମୃତା ଦେବୀଙ୍କଠାରୁ ହିଁ ପ୍ରଥମ କରି ବୃକ୍ଷ ବଞ୍ଚାଇବା ଲାଗଇ ଚିପ୍‍‍କୋ ଆନ୍ଦୋଳନର ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ଇତିହାସ ଅନୁସାରେ ୧୭୩୦ ମସିହାର ଭାଦ୍ରବ ମାସ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦଶମ ଦିନ  (ମଙ୍ଗଳବାର) ଦିନ ଅମୃତା ଦେବୀ ନିଜ ଘରେ ଥିବା ବେଳେ କିଛି କୋଳାହଳ ଶୁଣିଲେ  । ସେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ ପ୍ରକୃତରେ ମାରୱାଡ୍  (ଯୋଧପୁର)ର ଶାସକ ମହାରାଜ ଅଭୟ ସିଂହଙ୍କ ଲୋକ ଗ୍ରାମର ଖେଜ୍ରି ଗଛ କାଟିନେବା ଲାଗି ଆସିଛନ୍ତି  । ରାଜାଙ୍କ ନୂଆ ପ୍ରାସାଦ ତିଆରି ଲାଗି ଚୂନ ପୋଡିବା ଲାଗି ଗଛଗୁଡ଼ିକ ଜାଳ ହୋ‍ଇଥାନ୍ତା । ଥର୍ ମରୁଭୂମି ପରି ଥୁଣ୍ଟା ଅଞ୍ଚଳରେ ଖେଜାର୍ଲି ଗ୍ରାମରେ ଏତେ ସଂଖ୍ୟକ ବୃକ୍ଷ ଥିବାରୁ ରାଜାଙ୍କ ଲୋକ ସେଠାକୁ ଆସିଥିଲେ । ଆନ୍ଦୋଳନର ଅୟମାରମ୍ଭ ଅମୃତା ଦେବୀ ବିଶ୍ନୋ‌ଈ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ଥିଲେ । ଧର୍ମର ୨୯ଟି ନିୟମଗୁଡିକରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି କଞ୍ଚା ବା ଜୀଅନ୍ତା ଗଛ ନ କାଟିବାର । ଏଣୁ ସେ ଗଛକଟାର ବିରୋଧ କଲେ । ରାଜାଙ୍କ ଲୋକ କହିଲେ ଯେ ଯଦି ସେ ଚାହାନ୍ତି ସେମାନେ ଗଛ ନ କାଟନ୍ତୁ ତେବେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଲାଞ୍ଚ ଦେବାକୁ ପଡିବ । କିନ୍ତୁ ଏପରି କରିବା ନିଜ ଧର୍ମବିଚାରକୁ ଅପମାନ କରିବା ହେବ ବୋଲି ଭାବି ସେ ଲାଞ୍ଚଦେବାକୁ ମନା କରିଦେଲେ । କିନ୍ତୁ ଗଛଗୁଡିକର ସୁରକ୍ଷାଲାଗି ସେ ଯେ ଦୃଢପ୍ରତିଜ୍ଞ ତାହା ମଧ୍ୟ ଜଣାଇଦେଇ କହିଥିଲେ  "                      "  (ଯଦି ଗୋଟିଏ ମଧ୍ୟ ବୃକ୍ଷ ବଞ୍ଚିବା ଲାଗି ଜଣକର ଜୀବନ ଦେବାକୁ ପଡେ, ତେବେ ତାହାର ବି ମୂଲ୍ୟ ଅଛି ) ଏପରି କହି ସେ ଗଛକୁ କାଟିବାରୁ ରୋକିବା ଲାଗି ଗୋଟିଏ ଗଛକୁ କୁଣ୍ଢାଇ ଧରିଲେ  । ଏଇଠୁ ହିଁ  ଚିପ୍‌କୋ  ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି । ଗଛ କାଟିବା ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିବାକୁ ହେବ ବୋଲି ସେ ଦାବୀ କଲେ । ଆଶା କରିଥିଲେ ଏହାଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ସେବକମାନେ ନିବୃତ୍ତ ହେବେ, କିନ୍ତୁ ସେ ନିଷ୍ଠୁର ଲୋକଙ୍କ କୁରାଢୀ ଚୋଟରେ ଅମୃତା ଦେବୀଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଗଣ୍ଡିରୁ ଅଲଗା ହୋ‍ଇଗଲା । ନିଜ ମାଆଙ୍କ ପଦାନୁସରଣରେ ତାଙ୍କ ତିନି ଝିଅ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଣ ଦେଲେ । ଆନ୍ଦୋଳନ ତେଜିଲା ଅମୃତା ଦେବୀଙ୍କ ବଳିଦାନ କଥା ବିଜୁଳି ବେଗରେ ଆଖପାଖ ଗାଁକୁ ଖେଳି ଗଲା । ସେ ଗାଁ ଛଡା ଆଉ ୮୩ଟି ବିଶ୍ନୋ‍ଈ ଗାଁର ଲୋକେ ଏକାଠି ହେଲେ । ଚାରିଟି ଜୀବନର ବଳିଦାନ ପରେ ବି ଗଛକଟା ଚାଲୁ ରହିଥିବାରୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଗଲା ଯେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅମୃତା ଦେବୀଙ୍କ ଭଳି ଗଛକୁ କୁଣ୍ଢାଇ ଧରିବେ । ଗୋଟିଏ ଗଛ ପିଛା ଜଣେ ବିଶ୍ନୋ‌ଈ ପ୍ରାଣ ଦେବ । ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଥମେ ବୁଢ଼ା ଲୋକମାନେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ନିଜର ଜୀବନ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଫଳାଫଳ କିଛି ହେଲାନାହିଁ । ବରଂ ରାଜାଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀର ମୁଖିଆ  ହାକିମ  ଓଲଟି କହିଲେ ଯେ ବୁଢ଼ାମାନଙ୍କୁ ବଳି ଦେଇ ବିଶ୍ନୋ‌ଈମାନେ ନିଜ ନିଜ ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ଭାର କମେଇ ଦ‍ଉଛନ୍ତି । ପରେପରେ ଯୁବକ, ଯୁବତୀ ଏପରିକି ବାଳୁତ ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜର ଜୀବନ ଦେଲେ । ଏପରି ମାତ୍ରାରେ ଗଣହତ୍ୟା ହେଲା ଯେ ଶେଷକୁ ରାଜାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ନିଜ କାମ ରୋକି ଯୋଧପୁର ଫେରିଯିବାକୁ ହେଲା । ସେଯାଏ ସର୍ବମୋଟ ୩୬୩ ଜଣ ବିଶ୍ନୋ‌ଈ ବୃକ୍ଷର ସୁରକ୍ଷା ଲାଗି ଶହୀଦ୍ ହୋ‍ଇଥିଲେ । ଏହା ଶୁଣିବା ପରେ ମହାରାଜ ଆଉ ଗଛକଟା ବନ୍ଦ କରିବା ଲାଗି ଆଦେଶ ଦେଲେ । ଅମୃତା ଦେବୀ ବିଶ୍ନୋ‌ଈ ପୁରସ୍କାର ରାଜସ୍ଥାନ ଓ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ ସରକାରଙ୍କ ଜଙ୍ଗଲ ବିଭାଗ ଅମୃତା ଦେବୀ ବିଶ୍ନୋ‌ଈ ପୁରସ୍କାର ଆରମ୍ଭ କରିଛଅନ୍ତି । ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସଂରକ୍ଷଣ ଲାଗି ଅବଦାନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷଙ୍କୁ ୨୫୦୦୦ ଟଙ୍କା ଓ ପ୍ରଶସ୍ତିପତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ । ୧୯୯୯ରେ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସଂରକ୍ଷଣ ଲାଗି ସ୍ୱର୍ଗତ ଶ୍ରୀ ରାମନାରାୟଣ କଡୱାସରାଙ୍କୁ ଏହି ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଗ୍ରେଗୋରୀ ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ୩୦ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ବର୍ଷର ୨୭୩ତମ ଦିବସ ଅଟେ  ଅଧିବର୍ଷ ଗୁଡ଼ିକରେ - ୨୭୪ତମ  । ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବା ପାଇଁ ଆଉ ୯୨ ଦିନ ବାକି ଅଛି ।
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଲେଖିକାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟୀ ଦେବୀ ଥିଲେ ଅନ୍ୟତମ । ଜଣେ ସାମାଜିକ କର୍ମୀ ବିଶେଷ କରି ମହିଳା ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେ ଅହରହ ସଂଗ୍ରାମ କରୁଥିଲେ । ଅନଗ୍ରସର ବର୍ଗଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ସହ ରହି ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ଜୀବିକା ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଜ୍ଞାନ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ । ଏହାକୁ କଲମ ସହାୟତାରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆଣିବା ଓ ସମାଧାନର ପନ୍ଥା ବାହାର କରିବା ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ । ସେ ଅନେକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ ଓ କବିତା ରଚନା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଲେଖାରେ ସାମାଜିକ ଘଟଣାବଳି ଓ ବାସ୍ତବତାର ଚିତ୍ର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ପାରିବାରିକ ଜୀବନ ଓ ସମାଜସେବା ୧୮୯୪ ଜାନୁୟାରୀ ୨୩ ରେରାଜସ୍ଥାନର ଜୟପୁରଠାରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାନକ ଜେଜେବାପା ସଂସାର ଚାନ୍ଦ ସେନ ଥିଲେ ଜୟପୁରର ମହାରାଜାଙ୍କ ଦେୱନ। ତେଣୁ ଜୟପୁରରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ବିତିଥିଲା । ସେ ଖୁବ କମ ପାଠ ପଢ଼ି ଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଜେଜେ ବାପାଙ୍କ ଲାଇବ୍ରେରୀରେ ଥିବା ପୁସ୍ତକ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ସେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଜ୍ଞାନର ଅଧୀକାରିଣୀ ହୋଇପାରିଥିଲେ । ବିଳାସବ୍ୟସନ ଓ ଚାକଚକ୍ୟକୁ ବର୍ଜନ କରି ନିରାଡମ୍ବର ଭାବେ ସେ ଜୀବନ ବିତାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ । ସେ ସମୟରେ ସମାଜରେ ମହିଳାଙ୍କା ସ୍ଥିତି ଅତି ଦୟନୀୟ ଥିଲା । ତେଣୁ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟୀ ମହିଳାଙ୍କ ଉନ୍ନତି ତଥା ତାଙ୍କରି ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅଣ୍ଟା ଭିଡିଥିଲେ । ତା ଛଡା ଛୁଆଁ ଅଛୁଆଁ ଭେଦଭାବ ଯୋଗୁ ଅନଗ୍ରସର ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ଦୁର୍ବିସହ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲା । ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ମାତ୍ର ୧୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ଆଇନଜିବୀ କିରଣ ଚନ୍ଦ୍ର ସେନଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ୨୫ବର୍ଷ ବୟସରେ କୈଣସି ଏକ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ କିରଣ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଥିଲା । ସେତେବେଳକୁ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟୀ ୬ ସନ୍ତାନର ଜନନୀ ହୋଇସାରିଥିଲେ । ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ୫ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ନେଇ ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ ଫେରି ଆସିଥିଲେ । ପିତାଙ୍କ ଘରେ କଠୋରବାଦୀ ହିନ୍ଦୁ ନିତୀ ନିୟମ ଭିତରେ ବହୁ କଷ୍ଟର ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଜୀବନ ବିତାଇବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା । ପରିବାର ରକ୍ଷଣଶୀଳ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଚିନ୍ତାଧାରା ସେ ତାଙ୍କ ପିଲାଙ୍କ ଉପରେ ପକାଇବାକୁ ଦେଇନଥିଲେ । ୧୯୮୮ରେ ତାଙ୍କର ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା । ପୁରସ୍କାର ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ ସଙ୍କଳନ ସୁନା, ରୂପା ନୟ ୧୯୭୩ ମସିହାରେ ରବୀନ୍ଦ୍ର ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଆମିର ଭାୟାଲର୍। ଜଣେ ଭାରତ ଟାଏକୋଣ୍ଡୋ ଆଥଲେଟ୍  ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତର ସର୍ବକନିଷ୍ଠ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଟାଏକୋଣ୍ଡୋ ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ଏବଂ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଭାରତର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଛନ୍ତି। ଆମିର ଭାରତରେ ଟାଏକୋଣ୍ଡୋ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ ଏକ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ ସ୍କୋରିଂ ସିଷ୍ଟମ୍  (ପ୍ରବନ୍ଧ) ବିକଶିତ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ସ୍ୱଦେଶୀ ଭାବରେ ବିକଶିତ ବ ଷୟିକ ମାର୍ଗ ନେଟୱାର୍କିଂ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଉପରେ ଆଧାରିତ
ଯଶୋଧାରା ମିଶ୍ର  (ଜନ୍ମ ୬ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୫୧) ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ଜଣେ ଇଂରାଜୀ ପ୍ରଫେସର, ଔପନ୍ୟାସିକ, କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ଲେଖକ, କବି, ଗାଳ୍ପିକ ଏବଂ ଅନୁବାଦକ  । ସେ ଓଡ଼ିଆ ବ୍ୟତୀତ ଇଂରାଜୀ ଏବଂ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାରେ ମଧ୍ୟ ଲେଖିଥାନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଗଳ୍ପ ଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇ ପତ୍ରିକା ଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି । ତାଙ୍କର ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ଓଡ଼ିଶା ଏବଂ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବଂ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ୨୦୦୭ରେ ତାଙ୍କର ଗଳ୍ପ  'ବର'  ଦୂରଦର୍ଶନଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭାବେ ବଛା ହୋଇଥିଲା । କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀର ମୁଖପାତ୍ର  "ଦି ଇଣ୍ଡିଆନ ଲିଟରେଚର" ର ସମ୍ପାଦକ ଭାବରେ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଜୀବନୀ ଯଶୋଧାରା, ୧୯୫୧ମସିହାରେ ସମ୍ବଲପୁରର ପଟ୍ଟନାୟକପଡ଼ାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଭୁବନେଶ୍ୱର ବେହେରା ତାଙ୍କ ପିତା । ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତକରି, ଯଶୋଧାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶରେ ଇଂରାଜୀ ଅଧ୍ୟାପିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟକରି ସେବାନିବୃତ ହୋଇସାରିଛନ୍ତି ।
ନୂଆପଡ଼ା  (କ୍ରମିକ ସଂଖ୍ୟା: ୭୧) ନୂଆପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ  । ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଞ୍ଚଳ ଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: ଖଡ଼ିଆଳ ରୋଡ‍  (ବି), ନୂଆପଡ଼ା ବ୍ଳକ ଓ କୋମନା ବ୍ଳକ  । ଗତ ୨୦୧୪ ନିର୍ବାଚନରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ପ୍ରାର୍ଥୀ ବସନ୍ତ କୁମାର ପଣ୍ଡା ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ପ୍ରାର୍ଥୀ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଢୋଲକିଆଙ୍କଠାରୁ ୯୬୧୦ ଖଣ୍ଡ ଅଧିକ ଭୋଟ ପାଇ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଗତ ୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ପ୍ରାର୍ଥୀ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଢୋଲକିଆ, ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ପ୍ରାର୍ଥୀ ବସନ୍ତ କୁମାର ପଣ୍ଡାଙ୍କଠାରୁ ୨୨,୬୨୦ ଅଧିକ ଭୋଟ ପାଇ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନ ଫଳାଫଳ *: ମୋଟ ବୈଧ ଭୋଟର ଶତକଡ଼ା ଭାଗ ନିର୍ବାଚିତ ବିଧାୟକଗଣ ୧୯୫୧ରୁ ୨୦୧୪ ମଧ୍ୟରେ ମୋଟ ୧୪ଥର ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇସାରିଛି ।
ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶରେ ଶିପ୍ରାନଦୀ ବା କ୍ଷିପ୍ରା ନଦୀ କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ପ୍ରାଚୀନ ନଗରୀ ଅବନ୍ତିକା ବା ଏବର ଉଜ୍ଜୟିନୀର ପ୍ରାଚୀନତମ ଧର୍ମପୀଠଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଗଡ଼କାଳିକା ମନ୍ଦିର ଅନ୍ୟତମ । ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଉବୈର୍ଜନରେ  'କାଳିଦାସ ମହୋତ୍ସବ'  ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଗଡ଼କାଳିକା ମନ୍ଦିରରେ ମାତାଙ୍କ ବିଶେଷ ପୂଜାପାଠ କରାଯାଏ । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁଯାୟୀ କାଳଜୟୀ କବି କାଳିଦାସ ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ମାତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରୁ ମହାକବି ହୋଇପାରିଥିଲେ । କାଳିଦାସ ମାତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଲାଭ କରିବା ପରେ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ମୁଖରୁ  ମହାକାଳୀ ସ୍ତୋତ୍ର  ବାହାରିଥିଲା ଏବଂ ସେ  ଶ୍ୟାମଳା ଦଣ୍ଡକ  ରଚନା କରିଥିଲେ । ଇତିହାସ ଏହି ମନ୍ଦିର ପ୍ରକୃତରେ କେତେ ପ୍ରାଚୀନ ଅଜଣା । ମାତାଙ୍କ ପ୍ରତିମା ପୁରାଣ ବର୍ଣ୍ଣିତ ସତ୍ୟ ଯୁଗର ଏବଂ ମନ୍ଦିର ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ କାଳୀନ ବୋଲି ଧାର୍ମିକମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ସପ୍ତମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ସମ୍ରାଟ୍ ହର୍ଷବର୍ଦ୍ଧନ ଜରାଜୀର୍ଣ୍ଣ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ମନ୍ଦିରର ପୁନଃ ଉଦ୍ଧାର କରାଇଥିଲେ । ଏବକାର ମନ୍ଦିର ଗୋଆଲିୟରର ଶାସକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ପୁନନିର୍ମିତ । ପୂଜା ଓ ପର୍ବପର୍ବାଣି ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୀଠରେ ମାତା ମହାକାଳୀଙ୍କ ସମେତ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ମାଆ ସରସ୍ୱତୀ ପୂଜା ପାଉଛନ୍ତି ।
ନିଝୁମ ରାତିର ସାଥୀ, ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ସନ୍ତୋଷ କୁମାର ସିଂ ଏବଂ ଅନାମ ଚରଣ ସାହୁ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ସଞ୍ଜୟ ନାୟକ । ମିଳୟ ମିଶ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ହ୍ୟୁମାନ ସାଗର, ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ବେହେରା, ଇରା ମହାନ୍ତି, ଅଞ୍ଜୁ ପ୍ରମୁଖ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ନାୟକ ଚନ୍ଦନ, ଜ୍ୟୋତି ଏବଂ ନାୟିକା ତମନ୍ନା ବ୍ୟାସ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୁମିକାରେ ପ୍ରେମାନନ୍ଦ ପରିଡ଼ା, ପଲ୍ଲବୀ, ସୁମନ, କୁନା ତ୍ରିପାଠୀ ଏବଂ ବିଜୁ ବଡ଼ଜେନା ଆଦି ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନେତ୍ରୀ ସୋନାଲୀ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଜ୍ୟୋତି ରଞ୍ଜନ ନାୟକ ତମନ୍ନା ବ୍ୟାସ ଚନ୍ଦନ ପ୍ରେମାନନ୍ଦ ପରିଡ଼ା ପଲ୍ଲବୀ ସୋନାଲୀ କୁନା ତ୍ରିପାଠୀ ସୁମନ ବିଜୁ ବଡ଼ଜେନା କାହାଣୀ ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ମିଳୟ ମିଶ୍ର ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ହ୍ୟୁମାନ ସାଗର, ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ବେହେରା, ଇରା ମହାନ୍ତି, ଅଞ୍ଜୁ ପ୍ରମୁଖ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ ଅରୁଣ ମନ୍ତ୍ରୀ ।
ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ଥାନେଶ୍ୱର ମହାଦେବ ମନ୍ଦିର, ଭଗବାନ ଶିବ ବକ ପାଇଁ ଉତ୍ଶର୍ଗିତ । ଏହା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ହରିୟଣାର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ସ୍ଥଳୀ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସହର ନିକଟସ୍ଥ ଥାନେଶ୍ୱରଠାରେ ରହିଛି । ଏଠାରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ଆସି ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ଉପାସନା ଆକରୀ ମହାଭାରତ ଯୁଧରେ ବିଜୟପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଭିକ୍ଷ୍ୟା କରିଥିଲେ ।ନବମ ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁ ଶ୍ରୀ ତେଘ ବାହାଦୁର ସ୍ଥାନେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥ ନିକଟରେ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ରହିଥିଲେ । ସେଠାରେ ଏକ ଗୁରୁଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅଛି , ଏଠାରେ ଥିବା ଜଳାଶୟର ଜଳ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର । ଏହାର କିଛି ବୁନ୍ଦା ଜଳ ରାଜା ବନଙ୍କ କୁଷ୍ଠ ଋଗ ଭଲ କରିଦେଇଥିଲା । କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ଏହି ମ୍ମନ୍ଦିର ଦର୍ଶନା ବିନା ଅସମ୍ପୂର୍ଣ ରହିଥାଏ । କୁହାଯାଇ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗା ଆକାରରେ ଏଠାରେ ପ୍ରଥମେ ଉପାସନା କରାଯାଇଥିଲା । ମହାଭାରତର କୁରୁ ରାଜା ଏଠାରେ ଯମୁନା ନଦୀ କୁଳରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ ଓ ମହାବୀର ପରଶୁରାମ ଏଠାରେ ଅନେକ କ୍ଷ୍ଯାତ୍ରିୟଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ । ଆରାଧ୍ୟ ଦେବତା ମନ୍ଦିର ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ଶର୍ଗିତ ଓ ସହର ସମ୍ରାଟ ହର୍ଷବର୍ଦ୍ଧନଙ୍କ ରାଜଧାନୀ ଥିଲା । ମନ୍ଦିରର ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଆଞ୍ଚଳିକ ଢାଞ୍ଚାରେ ସ୍ତୁପାକାର ଭାବରେ ନିର୍ମିତ । ମନ୍ଦିରର ଛତ ନିକଟରେ ଚାରି ପାଖରେ ଛତ୍ରୀ ନିର୍ମିତ ।
ଗ୍ଲୁକାଗନ ହେଉଛି ଏକ ଔଷଧ ଏବଂ ହରମୋନ । ଏକ ଔଷଧ ଭାବରେ ଏହା ଶରୀରରେ ଥିବା ନିମ୍ନ ରକ୍ତ ଶର୍କରା, ଅତିମାତ୍ରାର ବିଟା ବ୍ଲକର, ଅତି ମାତ୍ରାର କ୍ୟାଲସିଅମ ଚାନେଲ ବ୍ଲକର ଏବଂ ଆନାଫାଇଲକ୍ସିସ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ଶିରା, ମାଂସପେଶୀ କିମ୍ବା ଚର୍ମ ତଳେ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ନାକରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ସଂସ୍କରଣ ମଧ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ବାନ୍ତି ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ନିମ୍ନ ରକ୍ତ ପୋଟାସିୟମ୍ ଏବଂ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ହୋଇପାରେ । ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଫିଓକ୍ରୋମୋସାଇଟୋମା କିମ୍ବା ଇନସୁଲିନୋମା ଥାଏ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା ଦେବାକୁ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ନାହିଁ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର ଶିଶୁ ପାଇଁ କ୍ଷତିକାରକ ବୋଲି ଜଣାପଡି ନାହିଁ । ଗ୍ଲୁକାଗନ ଏକ ଗ୍ଲାଇକୋଜେନୋଲାଇଟିକ୍ ପରିବାରର ଔଷଧ । ଯକୃତରେ ଗ୍ଲାଇକୋଜେନ‌କୁ ଗ୍ଲୁକାଗନ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ ଗ୍ଲୁକୋଜରେ ପରିଣତ କରେ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ । ୧୯୬୦ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଗ୍ଲୁକାଗନ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଜରୁରୀ ଔଷଧ ତାଲିକାରେ ଅଛି । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଏହାର ଏକ ମାତ୍ରାର ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୨୫.୭୫ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଅଟେ । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ଏହାର ମାତ୍ରାର ମୂଲ୍ୟ ୧୧.୫୨ ।ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଅଟେ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏକ ମାତ୍ରାର ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ହେଉଛି ୨୪୭.୩୨ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଏହା ଗ୍ଲୁକାଗନ ହରମୋନର ଏକ ଉତ୍ପାଦିତ ରୂପ ।
ଶାମଗଡ଼ ଏକ ଭାରତୀୟ ନଗର ପଞ୍ଚାୟତ   ଅଟେ । ଏହା ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ମନ୍ଦ୍ସଉର୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ଶାମଗଡ଼ ୨୪.୧୮୮୨ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୫.୬୩୯୦ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୬୬୯ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ଶାମଗଡ଼ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୨୧୪୫୫ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୨.୩୪% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୭.୬୬% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ଶାମଗଡ଼ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୯.୪୪% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୪.୬୦% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୧.୪୯% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୭.୯୫% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୫.୦୬% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ହିନ୍ଦୀ ଶାମଗଡ଼ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟା ଭାସ୍କରନ୍  (ଜନ୍ମନାମ: ଶାନ୍ତା ମୀନା) ଜଣେ ଭାରତୀୟ, ଯିଏକି ତାମିଲ, ମାଲାୟାଲାମ୍, କନ୍ନଡ଼ ଓ ତେଲୁଗୁ ଭାଷାର କଥାଚିତ୍ରରେ କାମ କରନ୍ତି  । ସେ ଅନେକ ମାଲାୟାଲମ୍ ଓ ତାମିଲ୍ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ କାମ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ମାଆ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଜଣେ ଅଭିନେତ୍ରୀ । ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟା ୧୯୯୧ ମସିହାରେ ଓଲିୟାମପୁକୁଲ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ମମାଗାରୁ  (୧୯୯୧), ରସୁକୁଟି  (୧୯୯୨) ଓ ମୀରା  (୧୯୯୨) ଆଦି କଥାଚିତ୍ରରେ କାମ କରିଥିଲେ  । ସେ ପ୍ରଜାପତି  (୧୯୯୩) ଓ ଗର୍ଦିଶ  (୧୯୯୩) କଥାଚିତ୍ରରେ ଦ୍ୱେତ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ  । ଅଭିନୟ ଜୀବନର ଆରମ୍ଭରେ, ସେ ତିରୁଦା ତିରୁଦା  (୧୯୯୩) କଥାଚିତ୍ରରେ ମଣି ରତ୍ନମଙ୍କ ସହ କାମ କରିବାକୁ ମନା କରିଥିଲେ  । ୧୯୯୪ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ବିବାହ ପରେ ସେ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରୁ ଦୂରେଇ ଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ପରିବାର ପ୍ରତିପୋଷଣ କରିବାକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କର ନିଶା ସେବନ ଯୋଗୁଁ ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅଭିନୟକୁ ସହଜରେ ଆପଣେଇ ପାରିନଥିଲେ । ସେ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ବିଜ୍ଞାନରେ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୯୭ ମସିହାରେ ନ୍ୟାସନାଲ୍ ଇନିଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ୍ ଇନ୍‌ଫରମେସନ୍ ଆଣ୍ଡ ଟେକ୍ନୋଲୋଜିରେ ଜଣେ ସଫ୍ଟୱୟାର ଇଞ୍ଜିନିୟର ଭାବରେ କାମ କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ଅଭିନେତ୍ରୀ ରେବତୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ସୁରେଶ ଚନ୍ଦ୍ର ମେନନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଏକ ଦୂରଦର୍ଶନ ଦାହରାବାହିକରେ କାମ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବିବାହ, ପ୍ରସବ ଓ ଛାଡ଼ପତ୍ର ହେତୁ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରୁ ଚାରି ବର୍ଷ ଦୂରେଇ ରହିବା ପରେ, ସେ ଆର. ପାର୍ଥିବାନଙ୍କ ହାଉସଫୁଲ୍  (୧୯୯୯) ଜରିଆରେ ପୁଣିଥରେ ଅଭିନୟ ଜଗତକୁ ଫେରିଥିଲେ  । ସେ ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟମ୍ବରମ  (୧୯୯୯), ସତ୍ୟମେବ ଜୟତେ  (୨୦୦୦) ଏବଂ ନରସିଂହମ୍  (୨୦୦୦) ଭଳି କଥାଚିତ୍ରରେ ସହାୟକ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ  । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟା ଭାସ୍କରନ୍‌ଙ୍କ ଜନ୍ମନାମ ଥିଲା ଶାନ୍ତ ମୀନା । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଭାସ୍କରନ୍ ଓ ମାଆ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଜଣେ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଥିଲେ । ସେ ୧୯୯୪ ମସିହାରେ ତନବୀର ଅହମ୍ମଦଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ଉଭୟଙ୍କର ବିବାହ ବିଚ୍ଛେ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ଏହି ଦମ୍ପତିଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା ।
ଡାଇଲେଟେଡ କାର୍ଡ଼ିଓମାୟୋପାଥି ବା ଡିସିଏମ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ବା ) ରୋଗରେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ବୃହଦାକାର ହୋଇଥିବାରୁ ରକ୍ତ ଭଲ ଭାବରେ ପମ୍ପ କରିପାରେନି  । ଥକ୍କା ଅନୁଭବ, ପାଦ ଇଡିମା   ଓ ଅଣନିଶ୍ୱାସୀ   ଲାଗେ । ଏହା ଫଳରେ ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା   ଓ ସିଙ୍କୋପି ହୋଇପାରେ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ହୃଦ୍‌ପାତ, ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଭଲଭ ରୋଗ  , ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଆରିଦମିଆ   ଲକ୍ଷଣମାନ ଦେଖାଯାଏ । ଜେନେଟିକ  , ମଦ , କୋକେନ , କେତେକ ଟକ୍ସିନ , ଗର୍ଭାବସ୍ଥାର ଜଟିଳତା, କେତେକ ସଂକ୍ରମଣ   ଇତ୍ୟାଦି କାରଣମାନଙ୍କ ଯୋଗୁ ଏହି ରୋଗ ହୋଇପାରେ । କରୋନାରୀ ଧମନୀ ରୋଗ ଓ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତ ଚାପର   ଭୂମିକା ମଧ୍ୟ ଥାଇପାରେ । ଅନେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ କାରଣ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ରହେ । ଏହା କାର୍ଡ଼ିଓମାୟୋପାଥି ଦଳର ଏକ ରୋଗ ଯାହା ପ୍ରାଥମିକ ଭାବରେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ମାଂସପେଶୀକୁ   ଆକ୍ରମଣ କରେ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନିମନ୍ତେ ଇସିଜି  , ଛାତି ଏକ୍ସ-ରେ , ଇକୋକାର୍ଡ଼ିଓଗ୍ରାମ   ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ । ହୃତ୍‌ପାତ ଥିବା ରୋଗୀଙ୍କୁ ଏସିଇ ଇନହିବିଟର  , ବିଟା ବ୍ଲକର  , ଡାଇୟୁରେଟିକ   ଇତ୍ୟାଦି ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ । ସ୍ୱଳ୍ପ ଲୁଣ‌ଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ସ‌ହାୟକ ହୋଇପାରେ । କେତେକ ଅନିୟମିତ ହୃଦ୍‌ଗତି ସମ୍ପନ୍ନ ରୋଗୀଙ୍କୁ ଆଣ୍ଟିକୋଆଗୁଲାଣ୍ଟ   ବା ଏକ ଇମ୍ପ୍ଲାଣ୍ଟେବ୍ଲ କାର୍ଡ଼ିଭର୍ଟର ଡିଜିବ୍ରିଲେଟର   ଦେବାକୁ ସୁପାରିସ କରାଯାଏ । ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଉପାୟ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ନହେଲେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଟ୍ରାନ୍ସପ୍ଲାଣ୍ଟ   ଦିଆଯାଇପାରେ । ପ୍ରାୟ ୨।୫୦୦ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ମହିଳାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷମାନେ ଅଧିକ ଶୀକାର ହୁଅନ୍ତି । ମଧ୍ୟ ବୟସରେ ଏହି ରୋଗ ସାଧାରଣତଃ ହୁଏ । ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଆୟୁଷ  ପ୍ରାୟ ୫୦% ରୋଗୀଙ୍କର ଦେଖାଯାଏ । ପିଲାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ରୋଗ ହୋଇପାରେ ଓ ଏହି ଗ୍ରୁପରେ ଏହା ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ କାର୍ଡ଼ିଓମାୟୋପାଥି ରୋଗ ।
ରାଭଙ୍ଗଳା, ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ସିକ୍କିମର ଦକ୍ଷିଣ ସିକ୍କିମ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସହର । ଏହା ସମୁଦ୍ରପତ୍ତାନଠାରୁ 7000 ଫୁଟ ଉପରେ ରହିଥିବାରୁ ଏହା ଶୈଳନିବାସ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର ହେଇଥାଏ । ଏଠାକୁ ରାଜ୍ୟ ରାଜପଥ ଯୋଗେ ସିକ୍କିମର ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆସିବାର ସୁବିଧା ରହିଛି । ଏଠାରୁ ମାଇନାମ ବନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଇଥାଏ । ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ରାଭଙ୍ଗଳା ର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତିଠାରେ । ଏଠାରୁ କଞ୍ଚନଜଙ୍ଘା ପର୍ବତ , ପାଣ୍ଡିମ ପର୍ବତ ସିନିୟଲ୍ଚୁ ପର୍ବତ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ହେଇଥାଏ । ଶୀତ କାଳରେ ଏଠାରେ ବରଫପାତ ମଧ୍ୟ ହେଇଥାଏ । ବୃକ୍ଷ ଶୀତ କାଳରେ ଏହା ବରଫାବୃତ ରହିବା ସହ ଗ୍ରୀଷ୍ମ କାଳରେ ଏଠାରେ ଅର୍ଚିଡ ଜାତୀୟ ବୃକ୍ଷୀରେ ପୁଷ୍ପ ଭର୍ତ୍ତି ରହିଥାଏ । ଏଠାରେ ବହୁ ପରିମାଣରେ ରୋଡୋଡେନ୍ଦ୍ରନ ଜାତୀୟ ବୃକ୍ଷୀ ଦେଖା ଯାଇଥାଏ । ପକ୍ଷୀ ସମୂହ ଏହାର ଅରନ୍ୟାଞ୍ଚଳରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ହିମାଳୟାନ ପକ୍ଷୀର ସମାହାର ଦେଖା ଯାଏ । ଏହି ପକ୍ଷୀ ସମୂହକୁ ଦେଖିବାକୁ ବହୁ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି । ତିବବତୀୟ ସଂପ୍ରଦାଯ ରାଳଙ୍ଗ ମୋନାଷ୍ଟେରି.ନାମକ ଏକ ବୌଦ୍ଧ ଉପାସନା ପିଠା ଏଠାରେ ରହିଛି । କେତେକ ତିବବତୀୟ ବୌଦ୍ଧ ଭକ୍ତ ଏଠାରେ ରହିଥାନ୍ତି । ଶିକ୍ଷା ଏଠାରେ ସିକ୍କିମ ଜାତୀୟ ବାଇସେୟିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନର ଅସ୍ଥାୟୀ କେମ୍ପାସ ରହିଛି ।
୧୯୭୬   ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ଗୁରୁବାର ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହେଇଥିବା ଏକ ଅଧିବର୍ଷ, ମସିହା  ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ  ମାନ୍ୟତା ଅନୁସାରେ 1976 ବର୍ଷ, 2 ଶହସ୍ରାବ୍ଦର 976 ବର୍ଷ, 20 ଶତାବ୍ଦୀର 76 ବର୍ଷ, ଏବଂ ୧୯୭୦ ଦଶକର 7 ବର୍ଷ ଥିଲା ।
ନୀଲମ ସୋନକର  (ଜନ୍ମ ୧୧ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୭୩) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ରାଜନେତା ଅଟନ୍ତି  । ସେ ୧୬ତମ ଲୋକ ସଭାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ ଲାଲଗଞ୍ଜ ସିଟରୁ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦିତା କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୯୮ ମସିହାରେ ଗୋରଖପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପୋଷ୍ଟ ଗ୍ରାଜୁଏଟ ଏମ.ଏ କରିଥିଲେ । ପ୍ରାଥମିକ ଜୀବନ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ସୋନକର ୧୧ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୭୩ ମସିହାରେ ଶ୍ରୀ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରୀମତୀ ଭାଗ୍ୟବାଣୀ ଦେବୀଙ୍କ ଘରେ ହୋଇଥିଲା । ସେ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶର କାନପୁରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ନୀଲମ ସୋନକର ଗୋରଖପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ମାଷ୍ଟର ଇନ ଆର୍ଟ   ସମାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି । ପଦବୀଗୁଡିକ ମଇ, ୨୦୧୪: ୧୬ତମ ଲୋକ ସଭାକୁ ମନୋନୀତ । ୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୧୪ ପରଠାରୁ: ସଦସ୍ୟ, ସାମାଜିକ ନ୍ୟାୟ ଏବଂ ସଶକ୍ତିକରଣ ଉପରେ ସ୍ଥାୟୀ କମିଟି । ଏପ୍ରିଲ ୨୦୧୬ ପରଠାରୁ: ସଦସ୍ୟ, ଷ୍ଟାଣ୍ଡଅପ ଇଣ୍ଡିଆ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଉପରେ ଜାତୀୟ ସ୍ତରର ପରିଚାଳନା କମିଟି ।
ତନୁଜା ଚନ୍ଦ୍ରା ,  (ଜନ୍ମ ଜୁନ ୩ , ୧୯୬୯ ) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଓ ଲେଖିକା  । ଯଶ ଚୋପ୍ରାଙ୍କ ସଫଳ ଫିଲ୍ମ  " ଦିଲ ତୋ ପାଗଳ ହେ " ର ଚିତ୍ରକଥା ଲେଖିକା ଭାବରେ ସୁନାମକୁ ଆସିଥିବା ତନୁଜା ଚନ୍ଦ୍ରା ପରେ ଅନେକ ମହିଳା ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଫିଲ୍ମର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ତାହା ମଧ୍ୟରୁ ୧୯୯୮ରେ ନିର୍ମିତ  " ଦୁସମନ"  ଓ ୧୯୯ ମସିହାରେ ନିର୍ମିତ  " ସଂଘର୍ଷ "  ଅନ୍ୟତମ । . ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଜୀବନୀ ତନୁଜା ଜଣେ ଫିଲ୍ମ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ମାଁ କାମନା ଚନ୍ଦ୍ରା ଜଣେ ଫିଲ୍ମ କାହାଣୀ ଲେଖକ ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଜେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ବିକ୍ରମ ଚନ୍ଦ୍ରା ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଫିଲ୍ମ କାହାଣୀକାର ତଥା ଅନ୍ୟ ଭ୍ରାତା ଅନୁପମ ଚୋପ୍ରା ଜଣେ ଫିଲ୍ମ ବିଶ୍ଳେଷକ । ଫିଲ୍ମ ଜୀବନୀ ୧୯୬୫ ମସିହାରେ ତନୁଜା ଟିଭି ସିରିୟାଲର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ପ୍ରଥମେ  " ଜମିନ ଆସମାନ "  ନାମକ ଧାରାବାହିକରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ପରେ ସେ  " ମୁମକିନ "  ନାମକ ଏକ ଧାରାବାହିକର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଯାସ ଛୋପରାଙ୍କ ଫିଲ୍ମ  " ଦିଲ ତୋ ପାଗଳ ହେ " ର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ସେ ରଚନା କରିଥିଲେ । ୧୯୯୮ ମସିହାରେ ସେ ମହେଶ ଭଟ୍ଟଙ୍କ ଫିଲ୍ମ  " ଜଖମ " ର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସେ କାଜୋଲ ଅଭିନୀତ ଫିଲ୍ମ  "ଦୁଶମନ" ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି ଫିଲ୍ମ ସମାଲୋଚକ ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବହୁଳ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଇଥିଲା ଓ ବ୍ଯବସାୟିକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ସଫଳ ହେଇଥିଲା । . ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଫିଲ୍ମ  " ଶଙ୍ଘର୍ଷ "  ମହେଶ ଭଟ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରଯୋଜନାରେ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା ଓ ଏଥିରେ ତନୁଜା ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଫିଲ୍ମଟି ବ୍ଯବସାୟିକ ଭାବରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସଫଳ ଥିଲା । ଏହା ପରେ ସେ ଅନେକ ଫିଲ୍ମରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବିଶେଷ ସଫଳତା ପାଇ ନଥିଲେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ  " ସୁର -ଥି ମେଲୋଡି ଅଫ ଲାଇଫ"   ( ୨୦୦୨ ) ଓ  " ଫିଲ୍ମ ଷ୍ଟାର "  ସଫଳ ହେଇ ନଥିଲେ ଭି ପ୍ରଶଂସିତ ହେଇଥିଲା । ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ସେ ଆମେରିକାରେ  " "  ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ଓ ୨୦୧୬ରେ ମଧ୍ୟ  " "  ନାମକ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାଣ କରୁଛନ୍ତି ।
ଏହି ପୃଷ୍ଠାଟି ପଞ୍ଜାବର ବିଶିଷ୍ଟ ଲେଖକଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେଉଁମାନେ ପଞ୍ଜାବରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ବା ରହିଥିଲେ, କିମ୍ବା ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷାରେ ଲେଖୁଥିଲେ ।
ରାଉଲିବନ୍ଧ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାର ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଗ୍ରାମ । ଏହା ମାଲଦା ଗ୍ରାମ ପଞ୍ଚାଯତ ଅଧୀନରେ ରହିଛି । ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ହୁମ୍ମା - ପୁରୁଷୋତ୍ତମପୁର ରାଜ୍ୟ ରାଜପଥରୁ 3 କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଏହି ଗ୍ରାମ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ତାହା ନିକଟରେ ସନ୍ତୋଷପୁର ଗ୍ରାମ ରହିଛି । ଗ୍ରାମର ଆୟତନ 324.545 ଏକର । ଜନସଂଖ୍ୟା 2011 ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ରାଉଳିବାନ୍ଧର ଜନସଂଖ୍ୟା 687 ଥିଲା । ଏଠି ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୁଷ ସଂଖ୍ୟା 53 % ଓ ମହିଳା ସଂଖ୍ୟା 47% ଥିଲା । ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାର 69% ଥିଲା ଯାହା ରାଜ୍ୟ ହାର 73 %ଠାରୁ କମ । 6 ବର୍ଷରୁ କମ ସଂଖ୍ୟା 16% ଥିଲା । ଏହି ଆଞ୍ଚଲ ଆନ୍ଧ୍ର ନିକଟରେ ଥିବା ହେତୁ ଏଥିରେ ଅନେକ ତେଲୁଗୁ ଭାଷା ଭାଷି ଲୋକ ବସବାସ କରନ୍ତି । ଜୀବିକା ଓ ଶିକ୍ଷା ଏଠାରେ ରହୁଥିବା ଅଧିବାସୀଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଜୀବିକା କୃଷି । ଧାନ ସହ ଅନନ୍ୟ ଡାଲି ଜାତୀୟ ଚାଷ କରି ସେମାନେ ବଜାରରେ ବିକ୍ରି କରନ୍ତି । ଏଠାରେ ମାତ୍ର ଏକ ପ୍ରାର୍ଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଥିବା ହେତୁ ପିଲାମାନେ ଦୁରବର୍ତୀ ଗ୍ରାମକୁ ପଢିବାକୁଜୟ ଥାନ୍ତି । ଏବେ ବିନା ଜଳସେଚନରେ ଚାଷ ଭଲ ହଉ ନଥିବାରୁ ଏଠାରୁ ବହୁ ପରିବାର ଛତିଶଗଡ଼ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଚାଲି ଯାଇ କୋଇଲାଖଣି ଅଞ୍ଚଳରେ କମ କରୁଛନ୍ତି । ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ବନ୍ୟା ସଙ୍କଟ ରେ ରହିଥାଏ ।
ବୁଧବାର ମଙ୍ଗଳବାର ଆଉ ଗୁରୁବାର ମଝିରେ ଆସୁଥିବା ଏକ ଦିନ । ବୁଧବାର ସପ୍ତାହର ଚତୁର୍ଥ ଦିନ । ଏହା ମଙ୍ଗଳବାର ପରେ ଏବଂ ଗୁରୁବାର ପୂର୍ବରୁ ଆସିଥାଏ । ଏହି ବୁଧବାର ଦିନଟି ଭଗବାନ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ନାମରେ ନାମିତ ହୋଇଛି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ବୁଧ ନାମକ ଏକ ଗ୍ରହର ନାମ ସହ ଏହାର ନାମ ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ିତ ଅଛି ।
ନିଉରୋଲେପ୍ଟିକ ମାଲିଗନାଣ୍ଟ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ବା ଏନଏମଏସ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ପ୍ରାଣ ଘାତକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଯାହା ନିଉରୋଲେପ୍ଟିକ ବା ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ   ଔଷଧ ସେବନ କଲେ ହୋଇପାରେ  । ଅତ୍ୟୁଚ୍ଚ ତାପାମାତ୍ରା   , ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ  , ଶକ୍ତ ମାଂସପେଶୀ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଧରଣର ରକ୍ତଚାପ, ସ୍ୱେଦ ନିର୍ଗତ ଆଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ନିଉରୋଲେପ୍ଟିକ ପରିବାରର ଯେ କୌଣସି ଔଷଧ ଯୋଗୁ ଏହି ବେମାରୀ ହୋଇପାରେ କିନ୍ତୁ ଆଟିପିକାଲ ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ   ଅପେକ୍ଷା ଟିପିକାଲ ଆଣ୍ଟସାଇକୋଟିକ ଓଷଧର   ଅଧିକ ରୋଗ ସଙ୍କଟ ଥାଏ । ଔଷଧ ଆରମ୍ଭ କରିବାର କିଛି ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ଯେ କୌଣସି ମୂହୁର୍ତ୍ତରେ ଏହି ବେମାରୀ ଆରମ୍ଭ ହୋଇପାରେ । ନିର୍ଜଳନ  , ସାଇକୋମୋଟୋର ଏଜିଟେସନ  , କାଟାଟୋନିଆ ଆଦି ଏହି ରୋଗର ସଙ୍କଟ କାରକ ଅଟନ୍ତି । ଦୃତ ଗତିରେ ଲେଭୋଡୋପା   ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିବା ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଟ୍ରିଗର ହୋଇଯାଏ । ଡୋପାମିନ ରିସେପ୍ଟର   ଅବରୋଧ ହୋଇଗଲେ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଏ । ଲକ୍ଷଣ ଅନୁଶୀଳନ କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇପାରେ । ଏହିର ଚିକିତ୍ସାରେ ମୂଖ୍ୟତଃ ରୋଗ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହାର ବନ୍ଦ, ଦୃତ ଗତିରେ ଥଣ୍ଡା କରିବା ଓ ଅନ୍ୟ ଔଷଧ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଏ । ଡାନଟ୍ରୋଲିନ  , ବ୍ରୋମୋକ୍ରିପଟିନ  , ଡାଏଜେପାମ ଆଦି ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ । ପ୍ରାୟ ୧୦% ରୋଗୀ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରନ୍ତି । ଅଳ୍ପ ମାତ୍ରାର ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ ଔଷଧ ନେଇ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କର ରୋଗ ଉପଶମ ହୁଏ । ମାନସିକ ରୋଗ ଚିକିତ୍ସାଳୟରେ   ନିଉରୋଲେପ୍ଟିକ ଔଷଧ ନେଉଥିବା ରୋଗୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାର୍ଷିକ ପ୍ରତି ୧୦୦,୦୦୦ରୋଗୀରେ ୧୫ ଜଣ ଏହି ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ମହିଳାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷମାନେ ଅଧିକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି । ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଗରେ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ୨% ଅଧିକ ଲୋକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଉଥିଲେ । ଏହି ରୋଗ ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମେ ସନ ୧୯୫୬ରେ ଲିଖିତ ବିବରଣୀ ଆସିଥିଲା ।
ପିଆଜ ଏକ ଗୁଳ୍ମ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ। ଏହା ଏକ ଭଲ ମସଲା ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଲୋକପ୍ରିୟ । ଏହାର ମୂଳକୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । କଅଁଳିଆ ପିଆଜ ପତ୍ର ଯାହାକୁ ପିଆଜ ଶଣ୍ଢା କହିଥାନ୍ତି, ତାହା ମଧ୍ୟ କେତେକ ବ୍ୟଞ୍ଜନରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । କୋଷ ବିବିଧ ଭାଷାରେ ନାମ ବ୍ୟବହାର ଔଷଧୀୟ ଏକ ଉତ୍ତେଜକ ଦ୍ରବ୍ୟରୂପେ ପରିସ୍ରାର ପ୍ରବାହକୁ ସୁଗମ କରାଇବାରେ ଋତୁକାଳରେ ରକ୍ତର ପ୍ରବାହକୁ ସୁଗମ କରାଇବାରେ ଖାଦ୍ୟନଳୀର ଯାବତୀୟ ଦୋଷ ଦୂର କରିବାରେ ଓ ଏହାକୁ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରିବାରେ ରକ୍ତ ପରିସ୍କାର କରିବାରେ ଯକ୍ଷ୍ମା, ବିଭିନ୍ନପ୍ରକାରର ଆନ୍ତରିକ କ୍ଷତ, ଟାଇଫଏଡ଼ ଜ୍ୱର, ଟିସୁ ଭିତରେ ଅତ୍ୟଧିକ ତରଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଜମା ହୋଇଥିଲେ, ମଧୁମେହ, କାଶ, ଛାତି ଓ ଫୁସଫୁସର ଦୋଷ, ଥଣ୍ଡା-ସର୍ଦ୍ଦି, ଆଣ୍ଠୁ-ଗଣ୍ଠି ବାତ  (ରିଉମାଟିଜମ), ଚର୍ମ ରୋଗ, ବୃକକ/ପଥର, ଯକୃତ ବିକାର, ପାଳିଜ୍ୱର, ଶ୍ୱାସ, କୋଷ୍ଠବଦ୍ଧତା ଓ ବାନ୍ତି ଆଦି ଦୂର କରିବାରେ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଥାଏ । ବିଷାକ୍ତ କୀଟ ଦଂଶନରେ, ଆବୁ, ଫୁଲା-ଦରଜ ଆଦିରେ, ପୂଜଯୁକ୍ତ ବଥରେ, କ୍ଷତ ଓ ଘାଆରେ, ନାକରୁ ରକ୍ତ ସ୍ରାବରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଥାଏ। ଏଥିପାଇଁ କଞ୍ଚା ପିଆଜର ରସକୁ ମହୁ ସହିତ ସିଧା କ୍ଷତ ଉପରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ। କଞ୍ଚା ପିଆଜର ରସ ଚନ୍ଦାମୁଣ୍ଡରେ ନୂଆ ବାଳ ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ଓ ବାଳର ବୃଦ୍ଧିରେ ସହାୟକ ହୋଇ ଥିବାରୁ ଏହା ଚନ୍ଦାପଣର ପ୍ରତିଷେଧକ। କଞ୍ଚା ପିଆଜକୁ ଖାଇଲେ ଉପରୋକ୍ତ ଅନେକ ରୋଗ ଦୂର ହୋଇଥାଏ। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପିଆଜ ଏକ ଭଲ ମସଲା। ପ୍ରାୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାରତୀୟ ବ୍ୟଞ୍ଜନରେ ଏହା ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ଖଣ୍ଡୁଆ ଏକ ଉତ୍କଳୀୟ ବାନ୍ଧ କଳା । ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଏହାର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଚାହିଦା ରହିଛି । ତସର ବା ଟସର ସୂତାରେ ହସ୍ତଚାଳିତ ତନ୍ତଦ୍ୱାରା ଖଣ୍ଡୁଆ ବସ୍ତ୍ର ବୁଣାଯାଏ । ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ପଶୁ-ପକ୍ଷୀ ବୃକ୍ଷ-ଲତା ଦେବତା-ମନ୍ଦିର ଆଦିର ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ର କରାଯାଏ । ଏହି ବସ୍ତ୍ରରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ପ୍ରାକୃତିକ ରଙ୍ଗ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ । ବିବାହବେଳେ ବ୍ୟବହୃତ ଖଣ୍ଡୁଆ ପାଟ ବୁଣିବା ପାଇଁ ଲାଲ ବା କମଳା ରଙ୍ଗ, ଶାଳଗଛରୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥାଏ । କଟକର ମାଣିଆବନ୍ଧ ଓ ନୂଆପାଟଣା ଖଣ୍ଡୁଆ ଓ ଖଣ୍ଡୁଆ ପାଟ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଏଠାରେ ଖଣ୍ଡୁଆ ବସ୍ତ୍ର ବୁଣିବା ପାଇଁ ବୁଣାକାରମାନେ ପୁରୁଶାନୁକ୍ରମିକ ଭାବରେ ତାଲିମ ପାଇଥାନ୍ତି । ଉତ୍ପତ୍ତି ଖଣ୍ଡୁଆ ଶବ୍ଦଟିର ଅର୍ଥ ମୁଖ୍ୟତଃ  'ଖଣ୍ଡ' ରୁ ହୋଇଥିବା କୁହାଯାଏ । ସେହି ଅନୁସାରେ ଏହି ବସ୍ତ୍ରକୁ ଶରୀରରେ ନିମ୍ନ ଅଂଶରେ ପରିଧାନ କରାଯାଉଥିବାରୁ ଏହାକୁ  'ଖଣ୍ଡୁଆ'  କୁହାଯାଏ । ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଅବକାଶ ଓ ବଡ଼ସିଂହାର ବେଶରେ ଖଣ୍ଡୁଆ ବସ୍ତ୍ରଲାଗି କରାଯାଏ । ଏହି ଖଣ୍ଡୁଆକୁ କେନ୍ଦୁଲି ଖଣ୍ଡୁଆ କୁହାଯାଏ । କଟକ ଓ ମାଣିଆବନ୍ଧକୁ ଏହାର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଥିବାରୁ ଏହି ବାନ୍ଧକଳାକୁ  'କଟକୀ'  ଓ  'ମାଣିଆବନ୍ଧୀ'  ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ । ଇତିହାସ ଏହି ପ୍ରକାର ପାଟ ଶାଢ଼ୀକୁ ସାଧାରଣତଃ ମାଣିଆବନ୍ଧ ଓ ନୂଆପାଟଣା ଅଂଚଳର ବୁଣାକାର  (ତନ୍ତୀ) ସଂପ୍ରଦାୟର ବୁଣାକାରମାନେ ବୁଣିବାର ନଜିର ରହିଛି  । ଉତ୍କଳରେ ଗଜପତି ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜୁତି ସମୟରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବୁଣାକାରମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କେନ୍ଦୁଲି ଖଣ୍ଡୁଆକୁ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରକୁ ପଠାଯାଉଥିଲା । ସେବାଲାଗି ବ୍ୟବହୃତ ଏହି ପାଟଗୁଡ଼ିକୁ ପାରମ୍ପରିକ ପଦ୍ଧତିରେ ବୁଣାଯାଏ । ଏହାର ଲମ୍ବ ବାର ଫୁଟ ଦୁଇ କାଣି  (କହୁଣିଠାରୁ କାଣି ଆଙ୍ଗୁଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୂରତ୍ୱ) ହୋଇଥାଏ  ।
ବରାବର ଗୁମ୍ଫାଗୁଡ଼ିକ ଭାରତର ସର୍ବପ୍ରଚୀନ ପ୍ରସ୍ତର ଖୋଦିତ ଗୁମ୍ଫା ସମୂହ । ,ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 322-185 ମସିହାରେ ମୌର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ଭ୍ରାର୍ଜ୍ୟ ସମୟରେ , ଓ କିଛି ଅଶୋକଙ୍କ ଲିପି ସହିତ ଥିବା ଏହି ଗୁମ୍ଫା ସମୂହ ବିହାରର ଜହାନାବାଦ ଜିଲ୍ଲାର ଗୟାରୁ ମଖଡୁମପୁର ବ୍ଲକ ଅଞ୍ଚଳରେ ରହିଛି । ଏହି ଗୁମ୍ଫାଗୁଡ଼ିକ ବରାବର  ( 4ଟି ଗୁମ୍ଫା ) ଓ ନାଗାର୍ଜୁନୀ  (3ଟି ଗୁମ୍ଫା ରେ) ପାହାଡରେ ରହିଛି  । 1.6 କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଥିବା ନାଗାର୍ଜୁନୀର ଗୁମ୍ଫାକୁ ନାଗାର୍ଜୁନୀ ଗୁମ୍ଫା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଥାଏ । ଏହି ପ୍ରସ୍ତରରେ ଖୋଦନ କରାଯାଇ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିବା ଗୃହ ଗୁଡିକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୂର୍ବ 3 ଶ ମଶାର ବୋଲି ଆକଳନ କରାଯାଇଛି । ସମ୍ରାଟ ଅଶୋକ ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦଶରଥ ମୌର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମୟରେ ନିଜେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ହେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଜୈନ ସଂପ୍ରଦାଯର ଏହି ସବୁ ଗୁମ୍ଫାକୁ ଉନ୍ନତି କରିବାକୁ ଦେଇଥିଲେ । ଏହାଦ୍ୱାରା ସେତେବେଳେ ଅନନ୍ୟ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଥିବା କଥା ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ । ବୌଦ୍ଧହ ଧର୍ମର ସଂସ୍ଥାପକ ଗୌତମ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ସମସାମୟିକ ମକ୍ଷଲୀ ଗୋଶାଳାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅଜିଭିକା ସଂପ୍ରଦାୟ , ଯିଏ 24 ତମ ତିରଥଙ୍କର ଜୈନ ଥିଲେ , ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ବୁଯାବହୃତ ହଉଥିଲା ।ସେହି ସ୍ଥଳରେ ଅନେକ ବୌଦ୍ଧ ଓ ହିନ୍ଦୁ ପ୍ରସ୍ତର ସ୍ଥାପତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ହେଇଥାଏ । ଏହି ଗୁମ୍ଫା ମାନଙ୍କରେ ସାଧାରଣତଃ 2ଟି ଲେଖା ଚେମ୍ବର ଥାଏ । ସେ ସବୁ ଗ୍ରାନାଇଟରୁ ଖଦାନ ହେଇ ଚିକ୍କଣ କରି ପାଳିଶ କରାଯାଇଥାଏ ଓ ସେଠାରେ ଧ୍ୱନିର ପ୍ରତିଫଳନ ଖୁବ ଚମତ୍କାର ଭାବେ ହେଇଥାଏ । ପ୍ରଥମ ଚେମ୍ବର ପୁଆସନା ନିମନ୍ତେ ବଡ ଆକାରର ହଲ ପରି ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଚେମ୍ବର ସାନ ତଥା ବୃତ୍ତାକାର ରହି ଛତ ସ୍ତୂପ ଆକାରରେ ଥାଏ ।ସେଗୁଡିକ ଖାଲି ଥିବାର ଦେଖା ଯାଏ । ଏହି ଗୁମ୍ଫା ବିଷୟରେ ଇ .ଏମ . ଫୋଷ୍ଟରଙ୍କ ବିଖ୍ୟାତ ପୁସ୍ତକ ରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି । ପୁଣି ଖ୍ରୀଷ୍ଟୋଫର ଡାଏଲ ଙ୍କଟି ନାମକ ପୁସ୍ତକରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦେଖା ଯାଇଥାଏ । ବାରାବର ପାହାଡର ଗୁମ୍ଫା ବରାବର ପାହାଡରେ କରଣ ଚଉପାର , ଲୋମାସ ଋଷି , ସୁଦାମା , ଓ ଭିଶ୍ୱ ଜୋପରି ନାମକ 4ଟି ପ୍ରସ୍ତର କ୍ଷୋଦିତ ଗୁମ୍ଫା ରହିଛି । ଏଠି ମଧ୍ୟରୁ ଲୋମାସ ଋଷି ଓ ସୁଦାମା ସର୍ବପ୍ରାଚୀନ ବୋଲି ଜଣା ଯାଇଥାଏ ଓ ଏହା ପରବର୍ତୀ କାଳ ପାଇଁ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ସମୂହର ଉଦାହରଣ ପାଲଟିଥିଲା । , ପରେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ବୌଦ୍ଧ ଚୈତ୍ୟ , ଅଜନ୍ତା , କର୍ଳା ଗୁମ୍ଫାରେ ସେହି ଏସିଯା ଶୈଳୀ ପ୍ରସ୍ତର ଖୋଦନ ଶୈଳୀ ଆଦୃତ ହେଇଥିଲା । . ବାରବାଡ଼ା ଗୁମ୍ଫାର ବିଶାଳ ସ୍ତମ୍ଭ ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ଥଳ ମାନଙ୍କୁ କ୍ୱଚିତ ଦେଖାଯାଇଥାଏ ।
ଉଟି ତାମିଲନାଡୁ ରାଜ୍ୟର ନୀଳଗିରି   ଜିଲ୍ଲାର ନଗରପାଳିକା   । ଏହି ସହରର ଅର୍ଥନୀତି ମୁଖ୍ୟତଃ ପର୍ଯ୍ୟଟନ , ଔଷଧ ପ୍ରସ୍ତୁତି , ନିଳଗିରି ଚା ଓ କୃଷି ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ।  ତୋଡା  ଉଟିର ପ୍ରମୁଖ ଜନଜାତି । ତତ୍କାଳୀନ କୋଇମ୍ବାଟୁରର ଗଭର୍ଣ୍ଣର ଜନ ସଲିଭାନ ଉଟି ସହରକୁ ତୋଡା ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ସଦଭାବନାର ଚିହ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଗ୍ରହଣ କରି ଏହାକୁ ବିକଶିତ କରିଥିଲେ । ଉଟି ନିଳଗିରି ପର୍ବତ୍ୟାଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହାର ଅନ୍ୟ ନାମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଦ୍ଗମଣ୍ଡଳମ , ଉଟକାମୁଣ୍ଡ , ଉଦ୍ଧାଗାଇ ଅନ୍ୟତମ । ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳୀ ଦୋଦ୍ଦାବେଟା ଶୃଙ୍ଗ : ଉଟି ସହରଠୁ ୧୦ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହା ନିଳଗିରି ପର୍ବତ୍ୟାଞ୍ଚଳର ଉଚ୍ଚତମ ଶୃଙ୍ଗ   ୨୬୨୩ ମି.   । ଏହା ପୂର୍ବଘାଟ ଓ ପଶ୍ଚିମଘାଟ ପର୍ବତମାଳର ସନ୍ଧିସ୍ଥଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ପାଇକରା ନଦୀ ଓ ହ୍ରଦ : ଉଟିଠାରୁ ୧୯ କି.ମି. ଦୂରରେ ପ୍ରବାହିତ ଏହି ନଦୀ ତୋଡା ଲୋକମାନଙ୍କର ଏକ ପବିତ୍ର ନଦୀ । ଏହି ନଦୀରେ ୫୫ ମି. ଓ ୬୧ ମି. ଉଚ୍ଚ ଦୁଇଟି ପ୍ରପାତ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ଏହାର ଜଳଭଣ୍ଡାର ମଧ୍ୟରେ ନୌବିହାର ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରମୁଖ ଆକର୍ଷଣ । ଗୋଲାପ ବଗିଚା   : ଏହା ଭାରତର ବୃହତ୍ତମ ଗୋଲାପ ବଗିଚା । ସମୁଦ୍ର ପତ୍ତନରୁ ୨୨୦୦ମି. ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଉଟି ସହରରେ  ଏଲକ  ପାହାଡର ଢାଲୁରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏଠାରେ ୨୮୦୦ ଉପଜାତି ଓ ୨୦,୦୦୦ ପ୍ରକାରର ଗୋଲାପ ଫୁଲ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଗୋଲାପ ଫୁଲ ଫୁଟିଥିବା ଋତୁରେ ଏହା ଅନ୍ୟତମ ଆକର୍ଷଣ । ଉଦ୍ଭିଦ ଉଦ୍ୟାନ   : ଉଟି ସହରର ପ୍ରମୁଖ ଆକର୍ଷଣ ଏହି 22ଏକର ପରିମିତ ଉଦ୍ୟାନ 1847 ମସିହାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା । ବିଭିନ୍ନ ଜାତି , ପ୍ରଜାତି , ଉପଜାତିର ବୃକ୍ଷ , ଏଠାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ପ୍ରତିଦିନ ଏଠି ବିରଳ ପ୍ରଜାତିର ପୁଷ୍ପ ବୃକ୍ଷ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥାଏ । ଏଠାରେ 2କୋଟି ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ବୃକ୍ଷ ଜୀବାଶ୍ମ ମଧ୍ୟ ଅଛି । ଉଟି ହ୍ରଦ : ଏହି ୬୫ଏକର ପରିମିତ ହ୍ରଦ ଜନ ସଲିଭାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା । ହ୍ରଦ ମଧ୍ୟରେ ନୌବିହାର କରି , ଚତୁର୍ଦିଗର ପ୍ରାକୃତିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରିହୁଏ । ଷ୍ଟୋନ ହାଉସ : ୧୮୨୨ ମସିହାରେ ଜନ ସଲିଭାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଏହି ବଙ୍ଗଳା ଏବେ ଏକ ସରକାରୀ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଭାବରେ ପରିଚାଳିତ । ତୋଡା କୁଟୀର : ଉଟି ଉଦ୍ଭିଦ ଉଦ୍ୟାନର   ପାହାଡ ଉପରେ ଅଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟକ ତୋଡା ଜନଜାତିଙ୍କ ପାରମ୍ପରିକ କୁଟୀରମାନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଉଟି ପାର୍ବତ୍ୟ ରେଳଧାରଣା : ୧୯୦୮ ମସିହାରେ ବ୍ରିଟିଶଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଏହି ରେଳଧାରଣାରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ମଧ୍ୟ ବାଷ୍ପୀୟ ରେଳଗାଡି ଚଳାଚଳ କରିଥାଏ । ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ୟୂନେସ୍କୋ   ଏହାକୁ ଭାରତର ପାର୍ବତ୍ୟ ରେଳଧାରଣା ସୂଚୀରେ   ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିଥିଲା । ୱାକ୍ସ ୱାର୍ଲ୍ଡ : ଉଟିଠାରୁ କୁନ୍ନୁର ରାସ୍ତାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏହି ମହମ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ମାନଙ୍କର ମହମ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିମାନ ଅଛି । ହରିଣ ପାର୍କ : ଉଟି ହ୍ରଦର ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ , ପାହାଡ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏହି ପ୍ରାଣୀ ଉଦ୍ୟାନରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଜାତିର ହରିଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳନ୍ତି । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଦର୍ଶନୀୟ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ କମରାଜ ସାଗର ଜଳଭଣ୍ଡାର , ମୁଦୁମଲାଇ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ  ( ବ୍ୟାଘ୍ର ସଂରକ୍ଷଣ ସ୍ଥାନ ) ,ମୁକୁର୍ତି ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ ଅନ୍ୟତମ  । ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହ୍ରଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏମରାଲ୍ଡ ହ୍ରଦ , ଅଭାଲାଙ୍କ ହ୍ରଦ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଗମନାଗମନ ଉଟିଠାରୁ ସଡକ ପଥରେ ଚେନ୍ନାଇରୁ ୫୩୫ କି.ମି. , କୋଇମ୍ବାଟୁରରୁ ୮୦ କି.ମି. , ମହିଶୂରରୁ ୧୫୫ କି.ମି. , ବାଙ୍ଗାଲୋରରୁ  ( ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ ) ୨୭୭ କି.ମି. , ଓ କୋଡାଇକାନାଲରୁ ୨୩୬ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ  । ରେଳପଥରେ ଏହା ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ସହର ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ । ଏଠାର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ବିମାନବନ୍ଦର : କୋଏମ୍ବାଟୁର ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ବିମାନବନ୍ଦର  ( ୯୬ କି.ମି. ) , କୋଳିକୋଡେ ବିମାନବନ୍ଦର  ( ୧୪୧ କି.ମି. ) , ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ବିମାନବନ୍ଦର   ୩୦୯ କି.ମି.   ।
ନନ୍ଦ କିଶୋର ବଳ  (୨୨ ଡିସେମ୍ବର ୧୮୭୫-୧ ଜୁଲାଇ ୧୯୨୮) ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରାକ-ଆଧୁନିକ କାଳର ଜଣେ କବି ଥିଲେ  । ସେ ଓଡ଼ିଶାର ପୁରପଲ୍ଲୀ ଉପରେ କାବ୍ୟ ରଚନା କରିଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ପଲ୍ଲୀ କବି ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଇଥାଏ । ଜୀବନକାଳ ସେ ଓଡ଼ିଶାର ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ କୁସୁପୁର ଗାଆଁରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପିତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଭଜନାନନ୍ଦ ଜେନା ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ହିରଣ୍ମୟୀ ଦେବୀ । ଶୈଶବରେ ସେ  "ରସାନନ୍ଦ ଜେନା"  ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ, ପିଉସୀ ପୋଷ୍ୟପୁତ୍ର କରିନେବା ପରେ ସେ  "ନନ୍ଦକିଶୋର ବଳ"  ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲେ । ବାଲ୍ୟଜୀବନ କୁସୁପୁରରେ ହିଁ କଟିଥିଲା । ଗାଁ ସ୍କୁଲରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ କଟକର ଟାଉନ ସ୍କୁଲ, ରେଭେନ୍‌ସା କଲିଜିଏଟ ସ୍କୁଲ, କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଉଚ୍ଚ ଇଂରାଜୀ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ । ଭକ୍ତକବି ମଧୁସୂଦନ ରାଓଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କଟକର ଟାଉନ ସ୍କୁଲରୁ ନନ୍ଦ କିଶୋର ନିଜର ଚାକିରି ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । କିଛି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ସ୍କୁଲ ସବ୍-ଇନସିପେକ୍ଟର ଭାବେ ପଦୋନ୍ନତି ପାଇଥିଲେ । ଏହି ଚାକିରିରେ ବାରମ୍ବାର ଗସ୍ତ ଓ ବଦଳି ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କ ଦେହ ଖରାପ ହେଉଥିଲା । ଏହି କାରଣରୁ, ସେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଅବସର ନେଇ ଗାଁରେ ରହିବାକୁ ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର କଟକ ଆସିବାକୁ ପଡିଥିଲା । ୧୯୨୮ ମସିହା ଜୁଲାଇ ୧ତାରିଖରେ, ବାଉନ ବର୍ଷ ବୟସରେ ନନ୍ଦ କିଶୋର ଇହଲିଳା ସମ୍ବରଣ କରିଥିଲେ । ରଚନାବଳୀ ନନ୍ଦ କିଶୋର, କଲେଜର ପଢ଼ିଲା ବେଳୁହିଁ ପ୍ରବନ୍ଧ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ନିଜର ପ୍ରଥମ ପ୍ରବନ୍ଧକୁ ସେ  "ପଲ୍ଲୀ ଚିତ୍ର"  ନାମରେ କବିତାର ରୂପ ଦେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ରଚନାବଳୀରେ ପଲ୍ଲୀ ପ୍ରକୃତିର ସୁନ୍ଦର ବର୍ଣ୍ଣନା ଫୁଟିଉଠିଥାଏ । ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କଦ୍ୱରା ରଚିତ  "ନାନା ବାୟା ଗୀତ"  ଓଡ଼ିଶାର ପୁରପଲ୍ଲିରେ ବେଶ୍ ପ୍ରଚଳିତ । ସେ ୧୦୦ରୁ ଅଧିକ ସନେଟ ମଧ୍ୟ ଲେଖିଯାଇଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ସନେଟ ଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକୃତି ଓ ଜନଜୀବନର ଛବିରେ ପୁଷ୍ଟ । ନନ୍ଦ କିଶୋରଙ୍କ ନାନାବାୟା ଗୀତ: ୧୯୨୫ରେ ସେ କନକଲତା  (ଉପନ୍ୟାସ) ନାମରେ ଉପନ୍ୟାସଟିଏ ମଧ୍ୟ ରଚିଯାଇଛନ୍ତି  । ଏହା ଧାରାବାହିକ ଭାବରେ ୧୯୧୩ରେ ଉତ୍କଳ ସାହିତ୍ୟ ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଥିଲା । ଗାଉଁଲି ସରଳ ଜୀବନକୁ ଯୌତୁକ ଓ ବାଳବିବାହ କିପରି କଳୁଷିତ କରିଥାଏ ତାହାର ଛବି ଏଥିରୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ନନ୍ଦ କିଶୋରଙ୍କ ପଦ୍ୟାବଳୀ ଗୁଡିକର ମୂଲ୍ୟାୟନ କରି, ବ୍ୟାସକବି ଫକୀର ମୋହନ କହିଥିଲେ ପଢିଗଲି ବେଗେ ପଲ୍ଲୀ ପ୍ରସଙ୍ଗ ବାରତା,କେହି କେବେ କହିନାହିଁ ଏ ପ୍ରକାର କଥା
କୁଞ୍ଜ ରାୟ  ( ୧୬ ମଇ ୧୯୪୫ - ୧୨ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୨୧ ) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଥିଲେ  । ସେ ନାଟ୍ୟକାର ଭାବରେ ତାଙ୍କର ଅଧିକ ପରିଚିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗଳ୍ପ, ପ୍ରବନ୍ଧ ଓ ଅନୁବାଦ ସାହିତ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରବେଶ ରହିଥିଲା । ସେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡ଼େମୀ ପୁରସ୍କାର, ଓଡ଼ିଶା ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡ଼େମୀ ପୁରସ୍କାର ସମେତ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ କୁଞ୍ଜ ରାୟ, ୧୯୪୫ ମସିହାରେ ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାର ପଦାଗାଁଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାସ୍କୁଲରୁ ସେ ମାଟ୍ରିକ ଓ ଭଦ୍ରକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ କରିଥିଲେ । ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଇଂରାଜୀରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷା ଅଧା ଛାଡ଼ି, ସେ ଶିକ୍ଷକତା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ସେ ଏ ଜି କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ଯୋଗଦାନ କରି, ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ଉଚ୍ଚ ପଦବୀରେ ଥାଇ ସେଠାରୁ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସାହିତ୍ୟ ସର୍ଜନା ୧୯୬୭ ମସିହାରେ କୁଞ୍ଜ ନିଜ ପ୍ରଥମ ନାଟକ ଅଶାନ୍ତ ଝଡ଼ ରଚନା କରିଥିଲେ । ୧୯୭୪ ମସିହାରେ ରବୀନ୍ଦ୍ର ମଣ୍ଡପରେ ତାଙ୍କ ନାଟକ ବିଦାୟ ବଜ୍ରାଦିତ୍ୟ ମଞ୍ଚସ୍ଥ ହୋଇଥିଲା ଓ ଜଣେ ନାଟ୍ୟକାର ଭାବରେ ତାଙ୍କର ଲୋକପ୍ରିୟତାରେ ବୃଦ୍ଧି ଘଟିଥିଲା । ଏହି ନାଟକ ଫରାସୀ ନାଟ୍ୟକାର ଇଉଜିନି ଆଇଓନେସ୍କୋଙ୍କର ନାଟକ ଏକ୍ସିଟ ଦ କିଙ୍ଗର ଓଡ଼ିଆ ଅନୁବାଦ । ସେ ଅନ୍ୟ ବହୁ ଦେଶୀୟ ଓ ବିଦେଶୀ ନାଟ୍ୟକାରଙ୍କ ରଚନାକୁ ଓଡ଼ିଆକୁ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ । ସାରଳା ମହାଭାରତ ଆଧାରରେ ସେ କାଳାନ୍ତର ନାଟକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଅନ୍ୟ ବହୁ ଐତିହାସିକ, ପୌରାଣିକ ଓ ସାମାଜିକ ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ନେଇ ସେ ନାଟକ ରଚନା କରିଥିଲେ ।