tripathysagar/odia_wiki huggingface dataset:
ୟୁକ୍ଲିଡ୍  (; ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରୀକ: ; ପ୍ରାୟ ଖ୍ରୀ.ପୂ ୩୨୫-ଖ୍ରୀ.ପୂ.୨୬୫) ଜଣେ ଗ୍ରୀକ୍ ଗଣିତଜ୍ଞ ଥିଲେ  । ସେ ମିଶରର ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ଡ୍ରିଆରେ ଥିଲେ ଓ ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ଡ୍ରିଆ ପାଠାଗାରରେ କାମ କରୁଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ କମ୍ ଜଣାଅଛି, କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ସେ ଟଲେମି ୧ମ ଙ୍କର ସମସାମୟିକ । ତାଙ୍କର ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ଓ ସମୟ ଜଣା ନାହିଁ । ଦି ଏଲିମେଣ୍ଟ୍‌ସ୍ ୟୁକ୍ଲିଡ୍ ଜ୍ୟାମିତିର ସମସ୍ତ ଜଣା ତଥ୍ୟକୁ ଏକାଠି କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକଏଲିମେଣ୍ଟ୍‌ସ୍ ପ୍ରାଚୀନ ଜ୍ୟାମିତିର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଉତ୍ସ । ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକରେ ପଢ଼ାଯାଉଛି । ଏହି ପୁସ୍ତକରେ ସେ କେତେକ ଅନୁସିଦ୍ଧାନ୍ତରୁ  (ଯାହା ସମସ୍ତେ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି) ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି  । ୟୁକ୍ଲିଡ୍ ପ୍ରମାଣ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଜ୍ୟାମିତିକ ବସ୍ତୁ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଖ୍ୟା ଏହି ଅନୁସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବେଷିତ । ଏଲିମେଣ୍ଟ୍‌ସ୍‌ରେ ବିଭିନ୍ନ ଜ୍ୟାମିତିକ ଆକୃତି ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି । ଜ୍ୟାମିତି ଛଡ଼ା ସେ ସଂଖ୍ୟା ତତ୍ତ୍ୱ ଉପରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରିଛନ୍ତି । ଗରିଷ୍ଟ ସାଧାରଣ ଗୁଣନୀୟକ  (ଗ.ସା.ଗୁ.) ବିଷୟରେ ୟୁକ୍ଲିଡ୍ କହିଥିଲେ  । ଏ କଥା ଏଲିମେଣ୍ଟସ୍‌ରେ ଲିଖିତ । ଦୁଇଟି ସଂଖ୍ୟାର ଗ.ସା.ଗୁ. ହେଉଛି ସବୁଠୁ ବଡ଼ ସଂଖ୍ୟା ଯାହା ଉଭୟ ସଂଖ୍ୟାକୁ ବିଭକ୍ତ କରେ । ଏଲିମେଣ୍ଟ୍‌ସ୍‌ରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଜ୍ୟାମିତି ଅନେକ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ମାତ୍ର ଜ୍ୟାମିତି ବୋଲି ଧରା ଯାଉଥିଲା । ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଆବିଷ୍କୃତ ଅଣ-ୟୁକ୍ଲିଡୀୟ ଜ୍ୟାମିତିରୁ ଅଲଗା କରିବା ପାଇଁ ଏବେ ତାକୁ ୟୁକ୍ଲିଡୀୟ ଜ୍ୟାମିତି କୁହାଯାଉଛି । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାମ ଏଲିମେଣ୍ଟ୍‌ସ୍ ଛଡ଼ା ୟୁକ୍ଲିଡ୍‌ଙ୍କର ଅନ୍ତତଃ ୫ଟି କାମ ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛି । ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ସଂଜ୍ଞା ଓ ପ୍ରସ୍ତାବନାକୁ ଭିତ୍ତି କରିଥାଆନ୍ତି ।
ଆର୍ଟିମେଥର/ଲୁମିଫାଣ୍ଟ୍ରିନ, ବିକ୍ରୟ ନାମ କୋଆର୍ଟେମ, ଦୁଇ ଔଷଧ ଆର୍ଟିମେଥର ଓ ଲୁମିଫାଣ୍ଟ୍ରିନ ନାମକ ଦୁଇ ଔଷଧର ମିଶ୍ରଣର ନାମ । ପ୍ଲାଜମୋଡିଅମ ଫାଲ୍‌ସିପାରମ ଜନିତ ମ୍ୟାଲେରିଆ କ୍ଲୋରୋକ୍ୱିନ ଚିକିତ୍ସାରେ ଉପଶମ ନ ହେଲେ ଏହି ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ । ଏହା ମ୍ୟାଲେରିଆ ପ୍ରତିଷେଧକ ଭାବରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏନି । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ଏହାର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରେ ଗଣ୍ଠି ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଜ୍ୱର, ଅରୁଚି ଓ ମୁଣ୍ଡବଥା ଦେଖାଯାଏ । ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସାଂଘାତିକ ହେଲେ ପ୍ରୋଲୋଙ୍ଗ୍‌ଡ କ୍ୟୁଟି ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ହୁଏ । ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଅନୁଶୀଳନ ହୋଇ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଠିକ ଥାଏ ।ସାମାନ୍ୟ ଓ ମଧ୍ୟମ ଧରଣର ଯକୃତ ଓ ବୃକ୍‌କ ରୋଗରେ ଏହାର ଡୋଜ ବଦଳ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ । ଏହି ଔଷଧ ସନ ୧୯୯୨ରୁ ବ୍ୟବ‌ହାର ଆରମ୍ଭ କରାଗଲା । ଚୀନରେ ଏହି ଦୁଇ ଔଷଧ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ସନ ୨୦୧୪ରେ ଏହାର ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ୦.୧୦ରୁ ୧.୨ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଥିଲା । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ ଉପଲବ୍‌ଧ ହୁଏ ନାହିଁ ଓ ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଗୋଟିଏ ପୁରାମାତ୍ରାର ଦାମ ୧୦୦ରୁ ୨୦୦ ଡଲାର ।
ପ୍ରୋକାର୍ବାଜିନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ କେମୋଥେରାପି ଔଷଧ ଯାହା ହଜକିନ ଲିମ୍ଫୋମା ଓ ମସ୍ତିଷ୍କ କର୍କଟ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସାରେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହୁଏ  । ହଜକିନ ରୋଗ ନିମନ୍ତେ ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଏହା ମେକ୍ଲୋରିଥାମିନ  , ଭିନ‌କ୍ରିସ୍ଟିନ   ଓ ପ୍ରେଡନିସୋନ   ସ‌ହିତ ଦିଆଯାଏ ଓ ଗ୍ଲାୟୋବ୍ଲାସ୍ଟୋମା   ଭଳି ମସ୍ତିଷ୍କ କର୍କଟ ନିମନ୍ତେ ଏହା ଲୋମୁସ୍ଟିନ   ଓ ଭିନ‌କ୍ରିସ୍ଟିନ   ସ‌ହିତ ଦିଆଯାଏ । ଏହି ଔଷଧ ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ପ୍ରୋକାର୍ବାଜିନର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ସାଧାରଣତଃ ସ୍ୱଳ୍ପ ରକ୍ତ କଣିକା   ଓ ବାନ୍ତି ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଥକ୍କା ଓ ଅବସାଦ ହୋଇପାରେ । ଯକୃତ ଓ ବୃକ୍‌କ ସମସ୍ୟା ଥିଲେ ଏହା ଦିଆଯାଏନାହିଁ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଶିଶୁର କ୍ଷତି କରେ । ଏହା ଆଲକିଲେଟିଙ୍ଗ ଏଜେଣ୍ଟ ଶ୍ରେଣୀର   ଏକ ଔଷଧ । ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟବିଧି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଜଣାଯାଇନାହିଁ । ସନ ୧୯୬୯ରେ ପ୍ରୋକାର୍ବାଜିନ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ    '   ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ   ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଇଂଲଣ୍ଡରେ ଏହାର ଏକ ମାସର ଚିକିତ୍ସା ଖର୍ଚ୍ଚ ୪୫୦ରୁ ୭୫୦ ପାଉଣ୍ଡ ।
ଆଗାଥା କୋଙ୍ଗକଲ ସଙ୍ଗମା  (ଜନ୍ମ: ୨୪ ଜୁଲାଇ ୧୯୮୦) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ରାଜନେତା ଅଟନ୍ତି ଯିଏକି, ମେଘାଳୟର ତୁରା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ଲୋକ ସଭା ସାଂସଦ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି  । ୨୯ ବର୍ଷ ବୟସରେ, ସେ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାରତର ସବୁଠାରୁ କମ ବୟସର ସାଂସଦ ଭାବରେ ଭାରତ ସରକାରରେ କେନ୍ଦ୍ର ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି । ଆସାମର ରେଣୁକା ଦେବୀ ବରକତକୀଙ୍କ ପରେ ସଙ୍ଗମା ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଭାରତର ଦ୍ୱିତୀୟ ମହିଳା ଯିଏକି ଭାରତ ସରକାରରେ କେନ୍ଦ୍ର ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି । ସେ ନ୍ୟାସନାଲ ପିପୁଲ୍ସ ପାର୍ଟିର ସଦସ୍ୟ ଅଟନ୍ତି । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଅଗଥା ସଙ୍ଗମାଙ୍କ ଜନ୍ମ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ଲୋକ ସଭାର ପୂର୍ବତନ ବାଚସ୍ପତି ପି.ଏ. ସଙ୍ଗମା ଏବଂ ସୋରାଦିନୀ କେ. ସଙ୍ଗମାଙ୍କ ଘରେ ହୋଇଥିଲା । ସେ ମେଘାଳୟର ପଶ୍ଚିମ ଗାରୋ ହିଲ୍ସରେ ବଢ଼ିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଭାଇ କନରାଡ ସଙ୍ଗମା ମେଘାଳୟ ରାଜ୍ୟ ବିଧାନ ସଭାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଅଟନ୍ତି । ଅଗଥା ୨୧ ନଭେମ୍ବର ୨୦୧୯ ମସିହାରେ ଡକ୍ଟର ପାଟ୍ରିକ ରୋଙ୍ଗମା ମାରାକଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଶିକ୍ଷା ସେ ପୁଣେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ରେ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ଦିଲ୍ଲୀ ହାଇକୋର୍ଟର ବାରରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ସେ ବ୍ରିଟେନର ନୋଟ୍ଟିଙ୍ଘମ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପରିବେଶ ପରିଚାଳନାରେ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି । ବୃତ୍ତି ସଙ୍ଗମା ପ୍ରଥମଥର ତାଙ୍କ ପିତା ପି.ଏ.ଙ୍କ ପରେ ମଇ ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ଏକ ବିଦାୟ ନିର୍ବାଚନରେ  ୧୪ତମ ଲୋକ ସଭା ପାଇଁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗମା ରାଜ୍ୟ ରାଜନୀତିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ଆସନରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଥିଲେ । ପରେ ସେ ପୁନର୍ବାର ୧୫ତମ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୨୯ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସଙ୍ଗମା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାରତ ସରକାରରେ କେନ୍ଦ୍ର ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ସର୍ବକନିଷ୍ଠ ସାଂସଦ ଅଟନ୍ତି । ସଙ୍ଗମା ଗ୍ରାମ୍ୟ ଉନ୍ନୟନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ । ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୧୨ ମସିହାରେ କ୍ୟାବିନେଟର ପୁନଃନିର୍ମାଣ ସମୟରେ ସେ ଏହି ପଦରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଥିଲେ । ନଭେମ୍ବର ୨୦୧୭ ମସିହାର ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ ସେ ଜାତୀୟ ପିପୁଲ୍ସ ପାର୍ଟି  (ଏନପିପି)ର ଟିକେଟରେ ୨୦୧୮ ମେଘାଳୟର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ  ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରିବେ । ସେ ଦକ୍ଷିଣ ତୁରା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରି ମୋଟ ୬,୪୯୯ ଭୋଟ ପାଇ ଏହି ଆସନକୁ ଜିତିଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ପରେ ସେ ଇସ୍ତଫା ପତ୍ର ଦାଖଲ କରିଥିଲେ ।
ରୋହିଣୀ ବାନାର୍ଜୀ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଓ ମଡେଲ୍, ଯିଏକି ମୁଖ୍ୟତଃ ହିନ୍ଦୀ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ କାମ କରନ୍ତି । ସୋନି ଟିଭିରେ ପ୍ରସାରିତ ଧାରାବାହିକ ଶାଶ୍ ବିନା ଶଶୁରାଲ୍‌ରେ ମାଳତୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ ପାଇଁ ସେ ଜଣାଶୁଣା । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ରୋହିନୀ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ ଏକ ବଙ୍ଗାଳୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଏମ୍‌ବିଏ କଲାବେଳେ ଜଣେ ମଡେଲ୍ ଭାବରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ବିଭିନ୍ନ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଜଣେ ମଡେଲ୍ ଭାବରେ କିଛି ର‍୍ୟାମ୍ପ ଶୋ 'ରେ ଚାଲିବା ସହିତ ଲୋକପ୍ରିୟତା ପାଇବା ପରେ, ବାପି ଲହରୀଙ୍କ ଏକ ମ୍ୟୁଜିକ୍ ଭିଡିଓରେ କାମ କରିଥିଲେ । ସେ କଲିକତାରେ ଥମ୍‌ସ୍ ଅପ୍ ପାଇଁ ବିଜ୍ଞାପନ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ, ସେ ରିସ୍ତେ, ଜୋର୍ କା ଝଟ୍‌କା ଭଳି ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିବା ସହିତ କୋଲ୍‌ଗେଟ୍ ଟପ୍୧୦ର ଉପସ୍ଥାପିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଶାଶ୍ ବିନା ଶଶୁରାଲ୍‌ରେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଚରିତ୍ର ମାଳତୀ ପାଇଁ ଲୋକପ୍ରିୟତା ପାଇବା ସହିତ ଘରେ ଘରେ ପରିଚିତ ପାଇଥିଲେ । ଛନ୍‌ଛନାନ୍ ଧାରାବାହିକରେ ମଧ୍ୟ ସେ କାମ କରିଥିଲେ । ସେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦି ମୁମ୍ବାଇ ଟ୍ରିଲୋଜିରେ କାମ କରିଥିଲେ । ଏହି କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ତିନୋଟି ଛୋଟ କାହାଣୀକୁ ନେଇ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସେ  "ଦି ଅପର୍ ‌ଚୁନିଷ୍ଟ୍ "ରେ କାମ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୀତ ଧରାବାହିକ ରିସ୍ତେ ଜୋର୍ କା ଝଟ୍‌କା କୋଲ୍‌ଗେଟ୍ ଟପ୍୧୦ ଶାଶ୍ ବିନା ଶଶୁରାଲ୍‌ ଛନ୍‌ଛନାନ୍ ବିଷକନ୍ୟା...ଏକ୍ ଅନୋଖି ପ୍ରେମ୍ କାହାନୀ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ବ୍ରଜେଶ ହିର୍‌ଜୀଙ୍କ ସହିତ ରୋହିଣୀଙ୍କ ୨୦୧୧ ମସିହାରୁ ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା, ସେମାନେ ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ପାରମ୍ପାରିକ ବଙ୍ଗାଳୀ ରୀତିନୀତିରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ପାର୍କ, କଲିକତା , ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର କଲିକତାର ବିଧାନ ନଗରଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ସର୍ବସାଧାରଣ ପାର୍କ । କଲିକତା ମଇଦାନ ପରେ କଲିକତା ମେଟ୍ରୋ ସହରରେ ଏହା ଦ୍ୱିତୀୟ ବୃହତ୍ତମ ଖୋଲା ଜାଗା । ଏଠାରେ ପ୍ରେମିକ ପ୍ରେମିକାଙ୍କ ଗହଳି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଏହାର ଚତୁର୍ଦିଗରେ ସରକାରୀ ବାସଭବନ ସବୁ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି । ଏହି ପାର୍କକୁ ସଲ୍ଟ ଲେକ ପକ୍ଷରୁ ଯିବା ପାଇଁ ବସ ସୁବିଧା ରହିଛି । ହ୍ରଦ ଏକ ଦ୍ୱିପ ଥିବା ହ୍ରଦର ତଟରେ ଏହି ପାର୍କ ଅବସ୍ଥିତ । ହ୍ରଦକୁ ଯିବାକୁ ଏଠାରୁ ଏକ ସେତୁ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ହ୍ରଦରେ ବୋଟିଙ୍ଗ ସୁବିଧା ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।ଏହି ଜଳାଶୟରେ ଅନେକ ପ୍ରଜାତିର ଜଳପକ୍ଷୀ ରହିଥାନ୍ତି । ଶୀତ କାଳରେ ବିଦେଶାଗତ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ଆସିଥାନ୍ତି । ଗୋଲାପ ବଗିଚା ଓ ପ୍ରଜାପତି ପାର୍କ ପାର୍କରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଗୋଲାପ ବଗିଚା ରହିଛି । ଏଠାରେ ଥିବା ପ୍ରଜାପତି ବଗିଚାରେ ଅନେକ ପ୍ରଜାତିର ପ୍ରଜାପତି ରହିଛନ୍ତି । ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପ ୱେଷ୍ଟ ବେଙ୍ଗଲ ଜଙ୍ଗଲ ବିଭାଗ ସହାୟତାରେ ଚାଲେ ।  "ନେଚର କ୍ଲବ " ର ଉତ୍ଶାହୀ ସଭ୍ୟମାନେ ଏହି ବଗିଚାର ଉତ୍ତମ ଦେଖା ରେଖା କରିଥାନ୍ତି ।
ଭାସ୍କରେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଥିବା ଏକ ଶୈବ ମନ୍ଦିର ଅଟେ । ଏହା ଗଙ୍ଗବଂଶୀୟ ରାଜାଙ୍କଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିର୍ମିତ । ଅବସ୍ଥିତି ଭୁବନେଶ୍ୱରର ରବିଟକିସ ଛକରୁ ଦୟାନଦୀ ଦିଗରେ ଯାଇଥିବା ଟଙ୍କପାଣି ରୋଡ଼ର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଭାସ୍କରେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ରବିଟକିସ ଛକରୁ ଏହାର ଦୂରତା ପ୍ରାୟ ୧.୫ କିଲୋମିଟର । ଏହା ନିକଟରେ ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ରହିଛି । ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଭାସ୍କରେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ଏକ ଦ୍ୱିତଳୀୟ ମନ୍ଦିର ଅର୍ଥାତ ମନ୍ଦିରଟି କଳିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଶୈଳୀଠାରୁ ଭିନ୍ନ । ଏହାର ପିଢ଼ା ବିମାନ ରହିଛି । ମନ୍ଦିର ଗର୍ଭଗୃହରେ ୨.୭୪ ମିଟର  (ପ୍ରାୟ ୯ ଫୁଟ) ଉଚ୍ଚତାର ଶିବଲିଙ୍ଗ ରହିଛି, ଯାହାଙ୍କୁ ମନ୍ଦିରର ଉଭୟ ତଳରୁ ଦେଖିହେବ  । ମନ୍ଦିରର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଥିବା ଏକ ଶିଡ଼ିଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱିତୀୟ ତଳକୁ ଯାଇହୁଏ । ପ୍ରଥମ ତଳରେ ବାହାରକୁ ଯିବାକୁ ଚାରିଦିଗରେ ଚାରିଟି ବାଟ ରହିଛି । ମନ୍ଦିରର ଉଭୟ ତଳ ପଞ୍ଚରଥ ଶୈଳୀରେ ନିର୍ମିତ । ପାର୍ଶ୍ୱଦେବତା ଭାବେ ଗଣେଶ, କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଏବଂ ପାର୍ବତୀ ଅବସ୍ଥିତ । ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସାନୁଯାୟୀ ଶିବଲିଙ୍ଗର ପ୍ରତ୍ୟହ ଆକାର ବୃଦ୍ଧି ଘଟୁଛି ।
କନିଷ୍କ (ଜନ୍ମ : ୧୯୬୨) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଓ ସମ୍ପାଦକ ଅଟନ୍ତି  । ଗଳ୍ପ, କବିତା ଓ ଉପନ୍ୟାସ ଆଦିରେ ସେ ନିଜର ଲେଖନୀ ଚାଳନା କରିଛନ୍ତି ।  "ନବଲିପି"  ଆଦି ପତ୍ରିକା ତାଙ୍କ ସମ୍ପାଦନାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି । ମଣିଷର ଭାବାବେଗ ତଥା ଦେହ ଚେତନାକୁ ନେଇ ତାଙ୍କ ରଚନା ସମୃଦ୍ଧ ।  "ଚଢ଼େଇର ଘର"  ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରକାଶିତ ପୁସ୍ତକ ଥିଲା । ୧୯୯୧ରେ ପ୍ରକାଶିତ ଏହି ପୁସ୍ତକଟିର ୪ଟି ସଂସ୍କରଣ ପ୍ରକାଶ ପାଇସାରିଲାଣି ।
ନାୟକ ନୁହେଁ ଖଳନାୟକ ୨୦୦୫ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ବଙ୍ଗଳା ଭାଷାରେ ଏବଂ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ବିଜୟ କନ୍ଦୋଇ । ରତନ ଅଧିକାରୀ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଅନୁଭବ ମହାନ୍ତି ଏବଂ ରଚନା ବାନାର୍ଜୀ । ଲକେଟ ଚାଟାର୍ଜୀ, ରଜତଭ ଦତ୍ତ, ତାପସ ପାଲ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଅନୁଭବ ମହାନ୍ତି ରଚନା ବାନାର୍ଜୀ ଲକେଟ ଚାଟାର୍ଜୀ ରଜତଭ ଦତ୍ତ ତାପସ ପାଲ କାହାଣୀ ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଅନୁପମ ଦତ୍ତ । ଅରୁଣ ମନ୍ତ୍ରୀ, ଯତିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଦୀପ୍‌ମାଲା, ମହ‌ମଦ ନ‌‌ସିର୍, ପମି, ଟି. ସୌରୀ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ତାନିଆ ବୃଷ୍ଟି  ବଙ୍ଗଳା:             ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ମଡେଲ ଏବଂ ଅଭିନେତ୍ରୀ । ସେ ଭିଟ୍ ଚ୍ୟାନେଲ୍ ଆଇ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନରେ ରହିଥିଲେ । ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ତାନିଆ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଘାସଫୁଲ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ଅନେକ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ତାନିଆ ବାଂଲାଦେଶର ମୁନ୍ସିଗଞ୍ଜଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ହବିବୁଲ୍ଲା ବାହର କଲେଜରୁ ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରିବା ପରେ ବିବିଏ ପଢ଼ିଥିଲେ । ସେ ପିଲାଦିନରୁ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ନେଇଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଜୀବନ ତାନିଆ ବୃଷ୍ଟି ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ଭିଟ୍-ଚେନାଲ୍ ଆଇ ଟପ୍ ମଡେଲ ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ୩ୟ ସ୍ଥାନର ରହିଥିଲେ । ମଡେଲିଂରୁ ନିଜର ପେଶା ଆରମ୍ଭ କରିବା ପରେ ସେ ଅନେକ ନୃତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ । ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତ ଧଲିଉଡ଼ରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସତ ମିଛ, ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ପ୍ରମୋଦ କୁମାର ଦାସ । ଶୀର୍ଷାନନ୍ଦ ଦାସ କାନୁନ୍‌ଗୋ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ରାଜୁ ମିଶ୍ର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଓ ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର, ସାହେଲି ମୁଖାର୍ଜୀ, ଉତ୍ତମ ମହାନ୍ତି, ହରିହର ମହାପାତ୍ର, ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି, ରାଇମୋହନ ପରିଡ଼ା, ନମ୍ରତା ଦାସ, ହାଡ଼ୁ, ମାମିନା, କୁନି ମିଶ୍ର, ପ୍ରେମାଞ୍ଜନ ପରିଡ଼ା, ଶରତ ପୂଜାରୀ, ଜୟୀରାମ ସାମଲ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର ସାହେଲି ମୁଖାର୍ଜୀ ଉତ୍ତମ ମହାନ୍ତି ହରିହର ମହାପାତ୍ର ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି ରାଇମୋହନ ପରିଡ଼ା ନମ୍ରତା ଦାସ ହାଡ଼ୁ ମାମିନା କୁନି ମିଶ୍ର ପ୍ରେମାଞ୍ଜନ ପରିଡ଼ା ଶରତ ପୂଜାରୀ ଜୟୀରାମ ସାମଲ କାହାଣୀ ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ରାଜୁ ମିଶ୍ର । ଗୀତିକାର ଶୀର୍ଷାନନ୍ଦ ଦାସ କାନୁନ୍‌ଗୋ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଗୀତା ଦାଶ, ଲୋପିତା ମିଶ୍ର, ସୁନୀଲ ପରିଡ଼ା, ସୌରଭ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ବଲାଙ୍ଗୀର ଜିଲ୍ଲାର ପାଟଣାଗଡ ଉପଖଣ୍ଡ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଦନ ପର୍ବତର ପାଦଦେଶରେ ଥିବା ହରିଶଙ୍କର ଉଭୟ ଶୈବପୀଠ ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଏହାର ଦୂରତା ସଦର ମହକୁମାରୁ ପ୍ରାୟ ୮୦ କି.ମି ହେବ । ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଦନ ପର୍ବତର ଉତ୍ତରାଞ୍ଚଳରେ ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନୃସିଂହନାଥ ମନ୍ଦିର ଥିବାବେଳେ ଦକ୍ଷିଣରେ ରହିଛି ହରିଶଙ୍କର । ଏହି ପୀଠରେ ହରି ଓ ଶଙ୍କର ଏକାଠି ପୂଜା ପାଉଥିବାରୁ ଏହି ପୀଠର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ରହିଛି । ହରିଶଙ୍କର ମନ୍ଦିର ଏବଂ ନୃସିଂହନାଥ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ମାଳଭୂମିରେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମାଲମ୍ବୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିବା ଧ୍ୱସ୍ତବିଧ୍ୱସ୍ତ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ପରିମଳଗିରି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ରହିଛି । ଇତିହାସ ୧୪ଶହ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାର ଚୌହାନ ରାଜବଂଶର ରାଜାଙ୍କୁ ହରିଶଙ୍କର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତୀ ବିଷୟରେ ସୂଚନା ମିଳିଥିଲା । ଏହା ପରଠାରୁ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ହରିଶଙ୍କରଙ୍କର ପୂଜା ହୋଇଆସୁଛି । ନୃତ କରୁଥିବା ଏକ ଗଣେଶଙ୍କ ଛବି ମଧ୍ୟ ମିଳିଥିଲା, ଯାହାକି ୧୨ଶହ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭର ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଏ । ଏହା ପରେ ମହାରାଜ ବିଜଳ ଦେବ ଚୌହାନଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଦୁର୍ଲଭା ଦେବୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ମନ୍ଦିରଟି ନିର୍ମାଣ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ମନ୍ଦିରର ଆକର୍ଷଣୀୟ ରୂପରେଖ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ନିର୍ମାଣଶୈଳୀ ପାଇଁ ଅନେକଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିଛି । ଏହି ମନ୍ଦିରଟିର ନିରମାଣ ଶୈଳୀ ଓଡ଼ିଶାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଅପେକ୍ଷା କିଛି ଭିନ୍ନ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇଥାଏ । ପ୍ରଥମେ ଯମୁନା ନାମକ ଜଣେ କନ୍ଧ ମହିଳା ହରି-ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ଏଠାରେ ପୂଜକମାନେ ହେଉଛନ୍ତି କନ୍ଧ-ଆଦିବାସୀ ସଂପ୍ରଦାୟର । ଆଦିବାସୀ ସଂସ୍କୃତି ଅନୁଯାୟୀ ଏଠାରେ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରାଯାଏ । ବୈଶାଖ ମାସର ନରସିଂହ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ହେଉଛି ହରି-ଶଙ୍କରଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ପର୍ବ । ସେହି ଦିନକ ପାଇଁ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଳତୀରେ ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଦନ ପାହାଡ଼ରୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥିବା ପିଟକନ୍ଦା ଭୋଗ ଲାଗି ହୁଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିନ ମାନଙ୍କରେ ସ୍ଥାନୀୟ ଫଳ ଲାଗି ହୁଏ । ଅବସ୍ଥିତି ହରିଶଙ୍କର ମନ୍ଦିର ବଲାଙ୍ଗୀର ଜିଲ୍ଲା ସଦର ମହକୁମାଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୮୦ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ରେଳ ଯୋଗେ ଗଲେ, ହରିଶଙ୍କର ରୋଡ଼ ଷ୍ଟେସନଠାରୁ ୩୨ କିଲୋମିଟରର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ବଲାଙ୍ଗୀର ଏବଂ ସମ୍ବଲପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଦନ ପର୍ବତର ପାଦ‌ଦେଶରେ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏହି ମନ୍ଦିରଟି । ଭଗବାନ ଶଙ୍କର ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଆବିର୍ଭାବ ପରେ ଏହି ସ୍ଥାନଟିକୁ ସେମାନଙ୍କର ଜୁଗଳ ମୂର୍ତ୍ତୀ ପାଇଁ ହରିଶଙ୍କର ଭାବେ ନାମିତ କରାଯାଇଛି । ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଦନ ପର୍ବତରୁ ବାହାରିଥିବା ଝରଣାଟିଏ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଲାଗିକି ରହିଛି । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ କେହି ଜଣେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ କିଛି ଖୋଳୁଥିବା ବେଳେ ପାହାଡରୁ ପାଣିଝରଟିଏ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସେହି ପାଣିଝରଟି ଝରଣାର ରୂପ ନେଇଥିଲା । ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ଝରଣାର ପାଣି ଗଡ଼ାଣିଆ ପଥର ଶଯ୍ୟା ଉପର ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥାଏ । ଏହି ପଥର ଶଯ୍ୟାକୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକେ  ସଲ୍‌ଡେନ୍‌ ପଥର  ବୋଲି କୁହନ୍ତି । ଏହି ପଥର ଶଯ୍ୟା ଖୁବ୍ ଚିକ୍କଣ । ଏହା ହେଉଛି ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନଙ୍କର ଆକର୍ଷଣର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ । ଏଠାରେ ଗାଧୋଇବା ଓ ଜଳକ୍ରୀଡ଼ା କରିବା ପାଇଁ ସବୁ ପ୍ରକାର ସୁବିଧା ଅଛି । ପର୍ବ ପର୍ବାଣି ସମସ୍ତ ଏକାଦଶୀ ଏବଂ ସଂଙ୍କ୍ରାନ୍ତି ଶିବ ରାତ୍ରୀ ମକର ସଂଙ୍କ୍ରାନ୍ତି ମାଘ ମେଳା ହରିଶଙ୍କର ମନ୍ଦିରରେ ଦିନ ୧୨.୩୦ରୁ ୩.୦୦ ଯାଏ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଭୋଜନର ବନ୍ଦୋବସ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ଏହିଠାରେ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ହେଲେ, ସକାଳୁ ପଞ୍ଜୀକରଣ କିରବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ।
ଆନିହିଲେସନ ଅଫ କାଷ୍ଟ  (ଇଂରାଜୀ: , ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ: ଜାତିପ୍ରଥାର ବିନାଶ) ୧୯୩୬ରେ ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷାବିଦରୁ ରାଜନେତା ହୋଇଥିବା ବି. ଆର. ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଏବଂ ଦିଆଯାଇନଥିବା ଏକ ଭାଷଣ  ସେ ଲାହୋରରେ ଏକ ଉଦାରବାଦୀ ହିନ୍ଦୁ ଜାତି-ସଂସ୍କାରକଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀର ୧୯୩୬ ମସିହାରେ ହେବାକୁ ଥିବା ଏକ ବୈଠକ ପାଇଁ ଆନିହିଲେସନ ଅଫ କାଷ୍ଟ ଲେଖିଥିଲେ । ଭାଷଣର ସମ୍ଭାବିତ ବିବାଦୀୟତା ସମୀକ୍ଷା କରିବା ପରେ ସମ୍ମିଳନୀ ଆୟୋଜକମାନେ ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିଥିଲେ । ତା 'ପରେ ସେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନିଜେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଏକ କ୍ଲାସିକ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ ଏବଂ ବାରମ୍ବାର ପୁନଃ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରାଯାଉଛି  ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ୍ଟ ୧୯୩୫ ଡିସେମ୍ବର ୧୨ରେ ଏକ ଚିଠିରେ ଲାହୋରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଜାତି ବିରୋଧୀ ହିନ୍ଦୁ ସଂସ୍କାରବାଦୀ ସଂଗଠନ  "ଜାତ-ପାତ ତୋଡ଼କ ମଣ୍ଡଳ" ର  (ଜାତି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭଙ୍ଗନ ମଣ୍ଡଳ) ସଚିବ ୧୯୩୬ରେ ସେମାନଙ୍କର ବାର୍ଷିକ ସମ୍ମିଳନୀରେ ଭାରତର ଜାତିପ୍ରଥା ଉପରେ ଭାଷଣ ଦେବା ପାଇଁ ବି ଆର ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ  । ଆମ୍ବେଦକର ଏହି ଭାଷଣକୁ  "ଆନିହିଲେସନ ଅଫ କାଷ୍ଟ"  ଶୀର୍ଷକରେ ଏକ ପ୍ରବନ୍ଧ ଭାବରେ ଲେଖିଥିଲେ ଏବଂ ମୁଦ୍ରଣ ଏବଂ ବଣ୍ଟନ ପାଇଁ ଲାହୋରର ଆୟୋଜକମାନଙ୍କୁ ଆଗୁଆ ପଠାଇଥିଲେ । ଆୟୋଜକମାନେ କିଛି ବିଷୟବସ୍ତୁ ରକ୍ଷଣଶୀଳ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ଆପତ୍ତିଜନକ ମନେକରିଥିଲେ । ସେମାନେ ଭାଷଣରେ ବ୍ୟବହୃତ ଭାଷା ଏବଂ ପ୍ରବାଦରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଏବଂ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ଧର୍ମାନ୍ତରୀକରଣରୁ ଦୂରେଇ ଯିବାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବାରେ ଉତ୍ତେଜକ ମନେକରିଥିଲେ । ଭାଷଣଟି ବ୍ରାହ୍ମଣବାଦୀ ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ବିପଦରେ ପକାଇଥିବା ଆଶଙ୍କା କରି ଅଧିକ ବିବାଦୀୟ ବିଷୟବସ୍ତୁର ବୃହତ ବିଭାଗକୁ ବିଲୋପ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ  "ଅସହ୍ୟ"  ମନେହେଉଥିବା ଭାଗଗୁଡ଼ିକୁ ହଟାଇବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କୁ ଲେଖିଥିଲେ । ଆମ୍ବେଦକର ଏହାର ଉତ୍ତରରେ ଜଣାଇଥିଲେ ଯେ ସେ ତାଙ୍କ ଲେଖାର  "କମା [ସୁଦ୍ଧା] ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବେ ନାହିଁ"  । ବହୁ ବିଚାର ବିମର୍ଶ ପରେ ଆୟୋଜକ କମିଟି ସେମାନଙ୍କର ବାର୍ଷିକ ସମ୍ମିଳନୀକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବାତିଲ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲା । ସେମାନଙ୍କ ଭୟ ଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବା ପରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆୟୋଜନ କଲେ ସଭାସ୍ଥଳରେ ରକ୍ଷଣଶୀଳ ହିନ୍ଦୁମାନେ ହିଂସା କରିପାରନ୍ତି । ଜାତ-ପାତ ତୋଡ଼କ ମଣ୍ଡଳ ନିଜ କଥା ରଖିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିବାରୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଆମ୍ବେଦକର ନିଜ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ୧୯୩୬ ମଇ ୧୫ରେ ଏକ ପୁସ୍ତକ ଭାବରେ ଭାଷଣର ୧୫୦୦ ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
ମାବୁର୍ ଏକ ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ସହର   ଅଟେ । ଏହା କେରଳର କୋଝିକୋଦେ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ମାବୁର୍ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୨୭୮୪୩ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୪୯.୫୬% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୫୦.୪୪% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ମାବୁର୍ର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୮୨.୦୩% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ -୧୭.୧୯% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୧.୯୭% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୪୦.୦୬% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୨.୬୦% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ମାଲୟଲାମ ମାବୁର୍ର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ଅର୍ଜୁନ ରେଡ୍ଡି ଏକ ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ସନ୍ଦୀପ ବଙ୍ଗା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସନ୍ଦୀପଙ୍କ ଭାଇ ପ୍ରଣୟ ରେଡ୍ଡି ବଙ୍ଗା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ, ଯାହାକି ଭଦ୍ରକାଳୀ ପିକ୍ଚର୍ସ ବ୍ୟାନରରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ବିଜୟ ଦେବରକୋଣ୍ଡା ଏବଂ ଶାଲିନୀ ପାଣ୍ଡେ । ରାହୁଲ ରାମକ୍ରିଷ୍ଣା, ଜୟ ଶର୍ମା, ସଞ୍ଜୟ ସ୍ୱରୂପ, ଗୋପୀନାଥ ଭଟ୍ଟ, କମଲ କାମରାଜୁ ଏବଂ କାଞ୍ଚନ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଅର୍ଜୁନ ରେଡ୍ଡି ଦେଶମୁଖ  (ବିଜୟ ଦେବରକୋଣ୍ଡା) ନାମକ ଜଣେ ମଦୁଆ ସର୍ଜରୀ ଡାକ୍ତର ଏବଂ ତାଙ୍କର ପ୍ରେମ କାହାଣୀ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ  । ଅର୍ଜୁନ ରେଡ୍ଡିଙ୍କର ନିଜ ରାଗ ଉପରେ ସଞ୍ଜମତା ନଥାଏ, ଯେଉଁଥିପାଇଁ ସେ ଅନେକ ସମୟରେ ଅସୁବିଧାରେ ପଡ଼ୁଥାନ୍ତି । ତା 'ର ପ୍ରେମିକା ପ୍ରୀତି ଶେଟ୍ଟୀର ବାହାଘର ପରେ ସେ ଅତ୍ୟଧିକ ମଦ ପିଇବା ସହ ନାନା ପ୍ରକାରର ଡ୍ରଗ୍ସ ନେଉଥିଲେ । କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ କାହାଣୀ ଅର୍ଜୁନ ରେଡ୍ଡିର ସଫଳତା ଓ ବିଫଳତା ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ହୋଇଛି । ଅର୍ଜୁନ ରେଡ୍ଡି, ବଙ୍ଗାଙ୍କର ଜୀବନ ଉପରେ ସାମାନ୍ୟ ଆଧାରିତ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଭୌତିକ ଚିକିତ୍ସା ବିଷୟରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କ କାହାଣୀର ଆଂଶିକ ଭାଗ ରଖିଛନ୍ତି । ସେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରର ପୃଷ୍ଠଭୂମି ଉପରେ ଦୁଇ ବର୍ଷ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାର ସୁଟିଂ ପୂର୍ବରୁ ଚାରିରୁ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୬ ମସିହାର ଜୁନ ମାସ ୨୦ ତାରିଖରୁ ହାଇଦ୍ରାବାଦରେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରିନ୍ସପାଲ୍ ଫଟୋଗ୍ରାଫି ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଏହାର ସୁଟିଂ ଶେଷ ହେବା ପାଇଁ ୮୫ ଦିନ ସମୟ ଲାଗିଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ହାଇଦ୍ରାବାଦ ବ୍ୟତୀତ ମାଙ୍ଗାଲୋର, ଡେରାଡୁନ୍ ଏବଂ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ସୁଟିଂ କରାଯାଇଥିଲା । ଏଥି ସହିତ ଫିଲ୍ମର କିଛି ସୁଟିଂ ମଧ୍ୟ ଇଟାଲୀରେ କରାଯାଇଥିଲା । ରାଧାନ୍ ଏବଂ ହର୍ଷ ବର୍ଦ୍ଧନ ରାମେଶ୍ୱର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେବା ସହ ଏହାର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ରାଜ ଥୋଟା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଶଶାଙ୍କ ମଲି ଏହାର ସମ୍ପାଦନା କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ୪ରୁ ୫ କୋଟି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ୨୫ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୭ରେ ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିକୁ ସେନ୍ସର୍ ବୋର୍ଡ଼ ତରଫରୁ  ' '   (ଆଡଲ୍ଟ) ସାର୍ଟିଫିକେଟ୍ ମିଳିଥିଲା  । ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିବା ପରେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ସମୀକ୍ଷକମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ସହ ଏହାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା, ରଚନା, ଚିତ୍ରଗ୍ରହଣ ଏବଂ ଅଭିନେତାମାନଙ୍କର ଅଭିନୟ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଶଂସା ସାଉଁଣ୍ଟିଥିଲା । ବିଜୟ ଦେବରକୋଣ୍ଡାଙ୍କ ଅଭିନୟକୁ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଦୃଶ୍ୟମାନ କରାଯାଇଥିବା କିଛି ରୋମାଣ୍ଟିକ୍ ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିବା ଗାଳିକୁ ଯୁବପିଢ଼ି ମଧ୍ୟରେ ନାକାରାତ୍ମକ ଧାରା ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ସମାଲୋଚିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ବ୍ୟବସାୟିକ ସଫଳତା ପାଇଥିଲା ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ୫୧ କୋଟିରୁ ଅଧିକ ଆୟ କରିଥିଲା । ଏହାର ଡିଷ୍ଟ୍ରିବ୍ୟୁଟର୍ ସେୟାର ୨୬ କୋଟିରୁ ଅଧିକ ଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ୬୫ତମ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ଫିଲ୍ମଫେୟାର ପୁରସ୍କା ଉତ୍ସବରେ ୬ଟି ବିଭାଗରେ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ପୁରସ୍କାର ଉତ୍ସବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର, ସନ୍ଦୀପ ବଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଲୁଗୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ପାଇଁ ଏବଂ ବିଜୟ ଦେବରକୋଣ୍ଡାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତା ପୁରସ୍କାର ଜିତିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ହିନ୍ଦୀରେ କବୀର ସିଂହ ଭାବରେ ଏବଂ ତାମିଲରେ ଆଦିତ୍ୟ ବର୍ମା ଭାବରେ ପୁନଃ-ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଆଟୋଗେପାଣ୍ଟ, କୁଲିପଟା ବେପାର ନାମ, ହେଉଛି ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଅଧକପାଳି ରୋଗକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହାକୁ ଦିନକୁ ଥରେ ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । କୌଣସି ଔଷଧର ଅତ୍ୟଧିକ ବ୍ୟବହାର ଜନିତ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧାରେ ଏହି ଔଷଧ ଫଳପ୍ରଦ ହୁଏ ନାହିଁ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ବାନ୍ତି, କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ଏବଂ ଥକାପଣ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଶିଶୁର କ୍ଷତି ହୋଇପାରେ । ଯକୃତ ଜନିତ ସମସ୍ୟା ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହା ଏକ କ୍ୟାଲସିଟୋନିନ ଉତ୍ପାଦିତ ପେପ୍ଟାଇଡ ରିସେପ୍ଟର ବିରୋଧୀ, ବିଶେଷ ଭାବରେ ଏକ ଜିପାଣ୍ଟ । ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଆଟୋଗେପାଣ୍ଟ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ୨୦୨୨ ସୁଦ୍ଧା ଏହା ୟୁରୋପ କିମ୍ବା ବ୍ରିଟେନରେ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇନାହିଁ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ମାସକୁ ଏହି ଔଷଧ ବାବଦ ପ୍ରାୟ ୧୦୦୦ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥାଏ ।
ଖୋଳ ହି -ରଇତାନ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ହରିୟାଣାର ପଞ୍ଚକୁଲା ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ଅଭୟାରଣ୍ୟ । ଏହା ପଞ୍ଚକୁଲା ସହରଠାରୁ ୦.୫ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ମାୟାଣୀ ରୋଡଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ବୀର ଶିକାରଗଡ଼ ଅଭୟାରଣ୍ୟଠାରୁ ଏହାର ଦୂରତା ମାତ୍ର ୩ କିଲୋମିଟର । ଇତିହାସ ହରିୟାଣା ସରକାରଙ୍କ ଜଙ୍ଗଲ ବିଭାଗ ଏହାକୁ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ଭାବରେ ୨୦୦୪ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ମାସରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ । ଆୟତନ ଏହାର ଆୟତନ ୪୮୮୩ ହେକ୍ଟର ଓ ଏହା ଚତୁର୍ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଆହୁରି ୧୩୨୦ ହେକ୍ଟରର ଜୈବ ସଚେତନ ଅଞ୍ଚଳ ରହିଛି । ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ପରି ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଦେଖାଯାଇଥାନ୍ତି ।
ମୋତିଲାଲ ନେହେରୁ  (୬ ମଇ ୧୮୬୧ - ୬ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୩୧) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଓକିଲ ଥିଲେ  । ସେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଜଣେ କର୍ମୀ ଭାବେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ଜଣେ ପ୍ରମୁଖ ନେତାର ଭୂମିକା ତୁଲାଇଥିଲେ । ସେ ୧୯୧୯-୧୯୨୦ ଓ ୧୯୨୮-୧୯୨୯ ଭିତରେ ଦୁଇଥର କଂଗ୍ରେସ ସଭାପତି ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲାଇଥିଲେ । ସେ ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜନୀତିକ ପରିବାର ନେହେରୁ-ଗାନ୍ଧୀ ପରିବାରର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଥିଲେ ।
ଧ୍ୟାନାଭାବ ଓ ଅତିସକ୍ରିୟତା ବିକାର  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ଏଡିଏଚଡି ବା ) ମାନସିକ ବେମାରୀ ଯେଉଁଥିରେ ସ୍ନାୟୁ ବିକାଶରେ   ତୃଟି ଥାଏ  । ଏହି ରୋଗରେ ଧ୍ୟାନ ସମସ୍ୟା ହୁଏ, ଅତି ସକ୍ରିୟତା ଦେଖାଯାଏ ଓ ଯେପରି ବୟସାନୁଯାୟୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହେବା କଥା ତାହା ହୋଇପାରେ ନାହିଁ । ଏହି ଲକ୍ଷଣ ଗୁଡ଼ିକ ୬ରୁ ୧୨ ବର୍ଷ ବୟସରେ ବାହାରେ, ୬ ମାସରୁ ଅଧିକ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥାଏ ସ୍କୁଲ, ଘର ବା ଆମୋଦ ପ୍ରମୋଦ ମଧ୍ୟରୁ ଯେ କୌଣସି ଦୁଇଟରେ ସମସ୍ୟା ଦେଖାଯାଏ । ଧ୍ୟାନ ଅଭାବରୁ ସ୍କୁଲରେ ଭଲ ପ୍ରଦର୍ଶନ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ । ଆଧୁନିକ ସୋସାଇଟିରେ ଅସୁବିଧା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ରୋଚକ ବିଷୟରେ ଭଲ ଧ୍ୟାନ ରହେ । ପିଲା ଓ କିଶୋରମାନଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ଉପରେ ଅନେକ ଅନୁଧ୍ୟନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅଧିକାଂଶ କେଶ୍‌ରେ ଏହାର କାରଣ ଅଜଣା ହୋଇ ରହିଛି । ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ହିସାବ ଅନୁସାରେ ଏହା ସନ ୨୦୧୩ରେ ୩୯ ନିୟୁତ ଲୋକଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲା । ଡିଏସ୍ଏମ୍- ଆଇଭି  ମାନ‌ଦଣ୍ଡ ଅନୁସାରେ ଏହା ପ୍ରାୟ ୫ ୭% ପିଲାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ । ଓ ଆଇସିଡି-୧୦  ( -10) ମାନ‌ଦଣ୍ଡ ଅନୁସାରେ ପ୍ରାୟ ୧ରୁ ୨% ପିଲାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ  । ଏହି ରୋଗ ହାର ସବୁ ଦେଶରେ ପ୍ରାୟ ସମାନ ଥାଏ, ନିର୍ଭର କରେ କେବଳ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପଦ୍ଧତି ଉପରେ । ଏହି ରୋଗ ଝିଅଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁଅମାନଙ୍କଠାରେ ୩ଗୁଣ ଅଧିକ ହୁଏ । ପିଲାବେଳେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୋଇଥିବା ୩୦ରୁ ୫୦% ପିଲାଙ୍କର ଏହା ବୟଃପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ ଓ ପ୍ରାୟ ବଡ଼ ହେବା ପରେ ୨ରୁ ୫% ଏଭଳି ଲୋକଙ୍କର ରୋଗ ଥାଏ । ଏହି ସଦୃଶ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗ ବା ସାଧାରଣ ସକ୍ରିୟତାର ଉପର ସ୍ତରରେ ଥିବା ପିଲାଙ୍କଠାରୁ ଏହାକୁ ଅଲଗା ଭାବେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ । ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଏଡିଏଚଡି ଚିକିତ୍ସାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ଓ ସାଧାରଣତଃ ସାଇକୋଥେରାପି, ଜୀବନ ଚର୍ଯ୍ୟାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ଔଷଧମାନଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ବ୍ରିଟିଶ୍ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଅନୁସାରେ ସାଂଘାତିକ ରୋଗ ଥିଲେ ବା ମଧ୍ୟମ ଧରଣର ରୋଗ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ କିଛି ଉନ୍ନତି ପରିଲକ୍ଷିତ ନ ହେଉଥିଲେ ପ୍ରଥମ ଧାଡ଼ି ଚିକିତ୍ସା ଅନୁସାରେ ପ୍ରଥମେ ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ । କାନାଡ଼ା ଓ ଆମେରିକା ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଅନୁସାରେ ସ୍କୁଲ ପୂର୍ବ ବୟସର ପିଲାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଔଷଧ ଓ ବ୍ୟବ‌ହାରିକ ଥେରାପି ଦିଆଯାଏ । ଏହି ଦୁଇ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଅନୁସାରେ ସ୍କୁଲ ପୂର୍ବ ପିଲାଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜକ ଥେରାପି ଦେବାକୁ ସୁପାରିସ କରାଯାଏ ନାହିଁ । ୧୪ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତେଜକ ଚିକିତ୍ସା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୁଏ କିନ୍ତୁ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଚିକିତ୍ସାର ଫଳ ଜଣାଯାଇ ନାହିଁ । କିଶୋର ଓ ଯୁବାବସ୍ଥା ଲୋକ ଅବସ୍ଥାର ମୁକାବିଲା ଶକ୍ତି ଆସିଯାଇଥିବାରୁ କେତେକ ଅଭାବ ପୂରଣ ହୋଇଯାଏ । ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀଠାରୁ ଏହି ରୋଗର ଲକ୍ଷଣ ସବୁ ଡାକ୍ତରୀ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଆସିଛି । ଏହି ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ଓ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସନ ୧୯୭୦ରୁ ବିବାଦ ଘେରରେ ଅଛି । ଏହି ଘରରେ ଚିକିତ୍ସକ, ଶିକ୍ଷକ, ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରକ, ପିତାମାତା ଓ ମିଡିଆ ଅଛନ୍ତି । ଏହାର ବିବାଦ ଘେରରେ ଉତ୍ତେଜକ ଔଷଧ ଓ କାରଣ ଅଛି । ଅଧିକାଂଶ ଚିକିତ୍ସକ ଏହି ରୋଗକୁ ଏକ ବାସ୍ତବିକ ବେମାରୀ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ଏହାର ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଓ ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତି ଉପରେ ବିବାଦ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି । ସନ ୧୯୮୦ରୁ ୧୯୮୭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ରୋଗକୁ ଅତିସକ୍ରିୟତା ବିକାର ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଏହାର ନାମ ହାଇପର କାଇନେଟିକ ରିଆକସନ ଅଫ ଚାଇଲ୍‌ଡ‌ହୁଡ୍ ଥିଲା ।
ହେମଙ୍ଗା ବିଶ୍ୱାସ  (୧୪ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୧୨ - ୨୨ ନଭେମ୍ବର ୧୯୮୭) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଗାୟକ, ସଙ୍ଗୀତକାର, ଗୀତିକାର ତଥା ରାଜନେତା ଥିଲେ  । ସେ ବଙ୍ଗଳା ଏବଂ ଆସାମର ସାହିତ୍ୟ ସଂରଚନା, ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତର ପ୍ରଚାର ଆଦି ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ । ଲୋକଗୀତର ବିଭିନ୍ନ ଶୈଳୀକୁ ସେ ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଆଙ୍କୁଥିଲେ । ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ ଓ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାଟିୟାଲୀ ଲୋକଗୀତକୁ ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଆଙ୍କିଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ସେ ୧୯୧୨ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ୧୪ ତାରିଖରେ ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତ ଅଧିନସ୍ଥ ସିଲହଟର ହବିଗଞ୍ଜଠାରେ  (ବର୍ତ୍ତମାନ ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ) ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ  । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ହରକୁମାର ବିଶ୍ୱାସ ଓ ମାଆଙ୍କ ନାମ ସରୋଜିନୀ ବିଶ୍ୱାସ । ସେ ୧୯୨୫ରୁ ୧୯୨୭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଡିବ୍ରୁଗଡ଼ର ଜର୍ଜ ଇନିଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍‌ରେ ପଢ଼ିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ନିଳମଣୀ ଫୁକାନ ସେଠାରେ ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ । ୧୯୩୦ ମସିହାରେ ସେ ହବିଗଞ୍ଜ ସରକାରୀ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପାଠ ପଢ଼ିଥିଲେ । ୧୯୩୦ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ରଜନୈତିକ ଭୂମିକା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଗିରଫ କରାଯାଇଥିଲା । ସେ ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ପିପୁଲ୍ସ ଥିଏଟର ଆସୋସିଏସନ୍ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ । ପରିବାର ସେ ୧୯୫୯ ମସିହାରେ ଶିକ୍ଷୟତ୍ରୀ ରାନୁ ଦତ୍ତଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ମୟଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ  (ଯାଦବପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନର ପ୍ରଫେସର ତଥା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତା) ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଝିଅ ରଙ୍ଗିଲି ବିଶ୍ୱାସ  (ଲେଖକ ତଥା ଅର୍ଥନୀତିର ପ୍ରଫେସର) ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ  । ସଙ୍ଗୀତ କାର୍ଯ୍ୟ ସେ ଅନେକ ଲୋକପ୍ରିୟ ବଙ୍ଗାଳୀ ଗୀତ କରିଥିଲେ । ଲୋକଙ୍କ କଳାର ଆଦର୍ଶକୁ ଅନୁବାଦ କରିବାର ପଦ୍ଧତି ଉପରେ ସାଲୀଳ ଚୌଧୁରୀ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ତୀବ୍ର ବିତର୍କ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ସେ ଭୁପେନ ହଜାରିକା, ଦେବବ୍ରତ ବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ପିତେ ସୀଗେରଙ୍କ ସହ ଏକ ସମୂହ ସଙ୍ଗୀତ ଗାନ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ଆଶା କରିଥିଲେ ଯେ ଜନତାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ପାଇଁ ସଂଗ୍ରାମ କରିବାକୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏକଜୁଟ ହେବାକୁ ଏବଂ ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରର ଦୁର୍ନୀତି ବିରୋଧରେ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବେ । ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ ଅଧିକାର ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ସେ ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ଶଙ୍କର ରାୟଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ତତ୍କାଳୀନ କଂଗ୍ରେସ ସରକାରଙ୍କୁ ଶ୍ରମିକ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ । ବଙ୍ଗଳା ଭାଷାରେ ତାଙ୍କର ଅନୁବାଦ ରଚନା ଏବଂ ଆମ୍ର କର୍ବୋ ଜୟ, ଅଜାଡ଼ି ହୋଇନି ତୋର ଏବଂ ନେଗ୍ରୋ ଭାଇ ଅମର ଭଳି ଗୀତ ଗାଇବା ବଙ୍ଗୀୟ ବାମପନ୍ଥୀ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ତୀବ୍ର କରିଥିଲା । କଥାଚିତ୍ର ସେ ମେଘେ ଡାକେ ତାରା  (୧୯୬୦), ଲାଲନ ଫକୀର, ଉତ୍ପଳ ଦତ୍ତଙ୍କ କଲ୍ଲୋଳ ଏବଂ କୋମଳ ଗାନ୍ଧାର ଆଦି କଥାଚିତ୍ରେ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ  ।
ଭଞ୍ଜ କିଶୋର ପଟ୍ଟନାୟକ (୧୩ ନଭେମ୍ବର ୧୯୨୨ - ୨୭ ନଭେମ୍ବର ୧୯୯୯) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ନାଟ୍ୟକାର ଥିଲେ  । ସ୍ୱାଧୀନତା ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ଓଡ଼ିଶାର ଜଣେ ଅଗ୍ରଣୀ ନାଟ୍ୟକାର ଥିଲେ । ସେ ୩୫ଟି ନାଟକ, ୮ଟି ଏକାଙ୍କିକା, ୪ଟି କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ପୁସ୍ତକ, କବିତା ଓ  "ମରୁପଥୀକ"  ନାମରେ ଏକ ଉପନ୍ୟାସ ରଚନା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ୧୨ଟି ନାଟକ ବେତାର ଓ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛି ।  "ଅଗ୍ନି-ପରୀକ୍ଷା"  ନାଟକ ପାଇଁ ସେ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।  "ଜୀବନର ଜୟଯାତ୍ରା"  ତାଙ୍କର ଆତ୍ମଜୀବନୀ । ଜୀବନୀ ଭଞ୍ଜ କିଶୋର କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ସାଲେପୁର ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଛାଣିପୁରଗ୍ରାମରେ ୧୯୨୨ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ୧୩ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଜନ୍ମିତ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଦୁର୍ଗାଚରଣ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ସତ୍ୟଭାମା । ତାଙ୍କ ଜନ୍ମନାମ ଥିଲା ମହେନ୍ଦ୍ର । ତାଙ୍କୁ ୯ମାସ ବୟସ ହୋଇଥିବାବେଳେ ହଇଜା ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କର ନିଧନ ଘଟିଥିଲା । ଏହା ପରେ ଅପୁତ୍ରିକ ସେ ସାଧୁଚରଣ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ହୋଇଥିବାରୁ, ସାଧୁଚରଣ ହିଁ ତାଙ୍କର ପିତାଭାବରେ ପରିଚିତ । ସାଧୁଚରଣ ତାଙ୍କ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ରଖିଥିଲେ ଭଞ୍ଜ କିଶୋର । ପିଲାଦିନ ତାଙ୍କର ବାରିପଦାରେ ବିତିଥିଲା । ବାରିପଦାର ମହାରାଜା ହାଇସ୍କୁଲରୁ ସେ ମାଟ୍ରିକ ପାସ କରିଥିଲେ । ସେ ଥିଲେ ସ୍କୁଲ କ୍ରିକେଟ ଓ ଫୁଟବଲ ଦଳର ଅଧିନାୟକ । ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସେ ସ୍ନାତକ ପାଠ ପଢ଼ିଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କର ଶିକ୍ଷା ବିଭାଗରେ ଚାକିରି କରିଥିଲେ । ୧୯୯୯ ନଭେମ୍ବର ୨୭ ତାରିଖରେ ତାଙ୍କର ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା । ନାଟ୍ୟକାର ଜୀବନ ୧୯୩୯ ମସିହାରେ ଭଞ୍ଜ କିଶୋର ପଢୁଥିବା ମହାରାଜା ହାଇସ୍କୁଲରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ନାଟକ ଝଡ଼ରାତି ମଞ୍ଚସ୍ଥ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୪୦ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଗ୍ରାମ ଛାଣିପୁରର  "ଭୀଷ୍ମ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ" ରେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ନାଟକ  "ପ୍ରେମପୁଷ୍ପ"  ମଞ୍ଚସ୍ଥ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ନାଟକରେ ସେ ନାରୀ ଚରିତ୍ର  "ପୁଷ୍ପ"  ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସେହି ଭୀଷ୍ମ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚରେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାଟକ ମଧ୍ୟ ମଞ୍ଚସ୍ଥ ହୋଇଥିଲା । କଟକରେ ଚାକିରୀ କରିବା ସମୟରେ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ଏ ଓ ବି ତଥା  "ଜନତା"  ରଙ୍ଗମଞ୍ଚରେ ତାଙ୍କର ଅନେକ ନାଟକ ମଞ୍ଚସ୍ଥ ହୋଇଥିଲା ।
ଭେଣ୍ଟ୍ରିକୁଲାର ଫିବ୍ରିଲେସନ  (ଇଂରାଜୀରେ ବା ଭି-ଫିବ ବା ଭିଏଫ ) ରୋଗରେ ନିଳୟ ମାଂସପେଶୀରେ ଅବ୍ୟବସ୍ଥିତ ବୈଦ୍ୟୁତିକ କ୍ରିୟା   ଯୋଗୁ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡରେ କମ୍ପନ ଓ ଅନିୟମିତ ସଙ୍କୋଚନ ହୁଏ  । ଫଳରେ ହୃଦ୍‌ରୋଧ ହୋଇ ମୂର୍ଚ୍ଛା ଅବସ୍ଥା ଆସେ ଓ ନାଡ଼ି ସ୍ପନ୍ଦନ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ । ଚିକିତ୍ସା ନ ପାଇଲେ ରୋଗୀର ଅଣଲେଉଟା   ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ । ହୃଦ୍‌ରୋଧ ରୋଗୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୧୦% ରୋଗୀଙ୍କର ଭେଣ୍ଟ୍ରିକୁଲାର ଫିବ୍ରିଲେସନ ଥାଏ । ଭେଣ୍ଟ୍ରିକୁଲାର ଫିବ୍ରିଲେସନ ରୋଗର ଅନେକ କାରଣ ଥାଇପାରେ ଯଥା:- ହୃଦରକ୍ତନାଳୀ ରୋଗ, ଭଲଭୁଲାର ହାର୍ଟ ଡିଜିଜ  , କାର୍ଡ଼ିଓମାୟୋପାଥି  , ବ୍ରୁଗାଡା ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ  , ଦୀର୍ଘ କ୍ୟୁଟି ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ  , ବା ଇଣ୍ଟ୍ରାକ୍ରାନିଆଲ ହେମୋରେଜ   । ରୋଗୀର ଇସିଜିରେ  ( ବା ), ଅସଂଗଠିତ କ୍ୟୁଆରଏସ କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସ   ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ପି ୱେଭ   ଥିଲେ ଭେଣ୍ଟ୍ରିକୁଲାର ଫିବ୍ରିଲେସନ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ  । ଭେଦାତ୍ମକ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ   ଟୋର୍ସାଡସ ଡି ପଏଣ୍ଟସ   ରୋଗ ଆସେ । କାର୍ଡ଼ିଓପଲମୋନାରି ରିସସିଟେସନ  ( ବା ) ଓ ଡିଫିବ୍ରିଲେସନ କରି ଏହାର ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ  । ମୋନୋଫେଜିକ ଅପେକ୍ଷା ବାଇଫେଜିକ ଡିଫିବ୍ରିଲାସନ ଭଲ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚିକିତ୍ସା ଫଳପ୍ରଦ ନ ହେଲେ ଏପିନେଫ୍ରିନ ବା ଏମିଓଡାରୋନ ଦିଆଯାଇପାରେ । ପ୍ରାୟ ୪୬% ରୋଗୀ ବଞ୍ଚିଯାଆନ୍ତି ।
ଆଲଗ୍ଲୁକୋସିଡେଜ ଆଲଫା, ବିକ୍ରୟ ନାମ ମାୟୋଜାଇମ, ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ପମ୍ପେ ରୋଗ  (ଗ୍ଲାଇକୋଜେନ୍ ଷ୍ଟୋରେଜ୍ ରୋଗ ପ୍ରକାର ୨)ର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ  । ଏହା ଏକ ଶିରାରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଦେଇ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା, ଜ୍ୱର, ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା, ଝାଳ, ଅଇ, ଥକାପଣ ଏବଂ ମାଂସପେଶୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆନାଫାଇଲକ୍ସିସ୍ ହୋଇପାରେ । ଏହା ଏକ ଏନଜାଇମ୍ ଯାହା ନିଖୋଜ ଆଲଫା-ଗ୍ଲୁକୋସିଡେଜକୁ ପୁନଃ‌ସ୍ଥାପନ କରିଥାଏ । ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଆମେରିକା ଏବଂ ୟୁରୋପରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଆଲଗ୍ଲୁକୋସିଡେଜ ଆଲଫା ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା। ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ  ୩୬୦ ଅଟେ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ୯୦୦ ଡଲାର ଅଟେ ।
ହେଲସିଙ୍କି  (; :  ; : ) ଫିନଲାଣ୍ଡ ଦେଶର ରାଜଧାନୀ ଓ ସର୍ବବୃହତ ସହର  । ଏହା ଦକ୍ଷିଣ ଫିନଲାଣ୍ଡର ଉସିମା ଅଞ୍ଚଳରେ ଗଲ୍ଫ ଅଫ ଫିନଲାଣ୍ଡ ତଟରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଜନସଂଖ୍ୟା ହେଲସିଙ୍କି ସହରର ଲୋକସଂଖ୍ୟା 629,512 , ସହରାଞ୍ଚଳର ଲୋକ ସଂଖ୍ୟା 1,214,210 ଏବଂ ସଂଯୁକ୍ତ ମେଟ୍ରୋପଲିଟାନର ଜଣ ସଂଖ୍ୟା 1.4 ମିଲିୟନ ।ଏହା ଫିନଲାଣ୍ଡର ସର୍ବାଧିକ ଜନବହୁଳ ମୁନିସିପାଲିଟି ଓ ସହରାଞ୍ଚଳ । ଅବସ୍ଥିତି ହେଲସିଙ୍କି ଦକ୍ଷିଣରେ ଏସ୍ତୋନିଆର ତାଲିନ୍ନଠାରୁ 80 କିଲୋମିଟର , ସ୍ୱିଡେନର ଷ୍ଟକହୋମଠାରୁ 400 କିଲୋମିଟର ପୂର୍ବରେ , ପଶ୍ଚିମରେ ରୁସିୟାର ସେଣ୍ଟ ପିତରସବର୍ଗଠାରୁ 3888 କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ତିନି ସହର ସହ ହେକ୍ସିଙ୍କିର ଏଇତିହାସିକ ଭାବରେ ଘନିଶ .ସମ୍ବନ୍ଧ ରହିଛି ।
ତୁ ମୋର ସାଥୀରେ ୨, ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ରିଙ୍କୁ ରିନୁ ଜେନା, ଦୀପକ କୁମାର ଜେନା । ରାଜା ଦାଶ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାର ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର ସାମନ୍ତରାୟ ଓ ଦିବ୍ୟା ମହାନ୍ତି । କୁନା ତ୍ରିପାଠୀ, ବଣ୍ଟି ଆର୍ ସାମଲ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ୨୯ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୨୧ରେ ଜୀ ସାର୍ଥକରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଅଭିନୟ ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର ସାମନ୍ତରାୟ ଦିବ୍ୟା ମହାନ୍ତି କୁନା ତ୍ରିପାଠୀ ବଣ୍ଟି ଆର୍ ସାମଲ କାହାଣୀ ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଅସଦ ନିଜାମ ।
ମୟୁରଭଞ୍ଜ, କେନ୍ଦୁଝର, ଯାଜପୁର, ସୁନ୍ଦରଗଡ ପ୍ରଭୃତି ଜିଲ୍ଲାର କୁଡୁମୀ (ମହାନ୍ତ) ସଂପ୍ରଦାୟ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପର୍ବପର୍ବାଣି ତୁଳନାରେ ବାନ୍ଧଣା ପର୍ବକୁ ବେଶୀ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥାନ୍ତି  । ଦୀପାବଳି ଅବସରରେ ପାଳନ କରାଯାଉଥିବା ଏହି ପର୍ବ ସମୟରେ ଦୂରଦୂରାନ୍ତରେ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଥାନ୍ତି । ପରିବାର ମେଳରେ ବେଶ ଆନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲାସ ମଧ୍ୟରେ ବାନ୍ଧଣ ପର୍ବକୁ ପାଳନ କରିଥାନ୍ତି । ଏହି ପର୍ବ ଆସିବାର କିଛିଦିନ ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ଘର ଲିପାପୋଛା କରିଥାନ୍ତି । ଦୀପାବଳିଠାରୁ ତିନିଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ପାଳିତ ହୋଇଥାଏ । ସେଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଗୋଠପୂଜା । ଅନ୍ୟଦିନ ଭଳି ସେଦିନ ମଧ୍ୟ ଗାଈଗୋରୁ ପଡ଼ିଆକୁ ଚରିବାକୁ ଯାଇଥାନ୍ତି । ମାତ୍ର ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଘରକୁ ନ ଆଣି ନଈରେ ଗାଧୋଇ ଦେଇ ସିଧାସଳଖ ନିକଟସ୍ଥ ପଡ଼ିଆର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନକୁ ନିଆଯାଏ । ଅରୁଆଚାଉଳ, ଧୂପ, ଦୀପ ଆଦି ନେଇ ପୂଜକ ବା ଦେହୁରି ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ପୂଜାକର୍ମ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ଧର୍ମ ଗରୋୟା ତଥା ଗାଁର ଅନ୍ୟ ଦେବଦେବୀଙ୍କୁ ଆବାହନ କରିବା କୁକୁଡାବଳି ଦିଆଯାଏ । ପୂଜାସ୍ଥଳରେ ଏକ ଅଣ୍ଡା ରଖାଯାଇ ଏକାଠି ହୋଇଥିବା ଗୋରୁଗୋଠକୁ ଏକସଙ୍ଗେ ଘଉଡେଇ ଦିଆଯାଏ । ଯେଉଁ ଗୋରୁର ଖୁରା ବାଜି ଅଣ୍ଡାଟି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଫାଟିଯାଏ ତା ର ମାଲିକ ସେହି ବର୍ଷର ଭାଗ୍ୟବାନ ଲୋକ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ଏହାପରେ ଉପସ୍ଥିତ ଗ୍ରାମବାସୀ ମାଦଲ ବଜାଇ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି । ସେଠାରେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ଗୋରୁ ଘଉଡାଇବାରେ ବ୍ୟବହୃତ ବାଡିକୁ ଏକାଠି କରି ପୂଜା କରିବାର ପରମ୍ପରା ଅଛି । ଗାଁର ଲୋକେ ଭାଗ୍ୟବାନ କୁହାଯାଉଥିବା ଗୋରୁମାଲିକ ଏବଂ ଦେହୁରିକୁ କାନ୍ଧରେ ବସାଇ ଘରକୁ ନିଅନ୍ତି । ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ମହିଳାମାନେ କ୍ଷୀର, ଚାଉଳଚୂନାର ପିଠା, ଘିଅଦୀପ ଇତ୍ୟାଦି ରଖି ଘରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୁଆର, ଖଳା, ତୁଳସୀଚଉରା ପ୍ରଭୃତି ପୂଜ କରିଥାନ୍ତି । ଅଣ୍ଡା ମାଡିଥିବା ବଳଦ ମାଲିକଙ୍କ ଘରୁ ମନଖୁସିରେ ଯାହାକିଛି ଖାଇସାରିବା ପରେ ସମସ୍ତେ ଗ୍ରାମର ପ୍ରଥମ ଭାଗରେ ଥିବା ଘରଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି ଥିଙ୍ଗୁୱାନ । ଏହିଭଳି ସାରାରାତି ଜାଗରଣ ଗୀତ ଗାଇଗାଇ ଲୋକେ ମସଗୁଲ ହୁଅନ୍ତି । ପରଦିନ ସକାଳେ ଗ୍ରାମବାସୀ ଗାଁର ଶେଷସୀମାରୁ ପ୍ରଥମ ଭାଗକୁ ନାଚକରି ଆସନ୍ତି ଏବଂ ଗାଁ ଗୋରାମକୁ ନମସ୍କାର କରି ଘରକୁ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି । ପର୍ବର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଗୁହାଳ ପୂଜା । ଗାଧୋଇ ସାରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘର ମାଲିକ ନିଜ ଗୁହାଳରେ ଅରୁଆ ଚାଉଳ, ଧୂପ, ଦୀପ, ସିନ୍ଦୂର, ଦୂବଘାସ, ଗେଣ୍ଡୁଫୁଲ ସମେତ ତିନୋଟି, ପାଞ୍ଚୋଟି, ସାତୋଟି କିମ୍ବା ନଅଟି ଭିନ୍ନଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର କୁକୁଡା ବଳି ଦେଇଥାନ୍ତି । ତା ସହ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ହାଣ୍ଡିଆ, ରସି ପୂଜା କରିବା ବିଧି ରହିଛି । ବଡ଼ ଘରେ ବା ଠାକୁର ଘରେ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପୂଜା କରାଯାଏ । ପିଠାପଣା, ମାଂସ ଖାଇ ଶିଶୁଠାରୁ ବୃଦ୍ଧ ସମସ୍ତେ ବେଶ ହସଖୁସିରେ ଏହି ପର୍ବକୁ ପାଳନ କରିଥାନ୍ତି । ଗୃହିଣୀମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ପାନିଆଲତା, ଚାଉଳ ଚୂନା, ଗୋବର, ଅପମାରଙ୍ଗ ଓ ସିନ୍ଦୂରରେ ଘରର ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରବେଶ ପଥ ସମେତ ତୁଳସୀଚଉରା ଓ ଗୁହାଳ ଘରକୁ ଝୋଟିରେ ଚିତ୍ରିତ କରିଥାନ୍ତି । ଏହାକୁ ଚକପୁରା କହନ୍ତି । ତା ପରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଗାଈଗୋରୁଙ୍କ ଚୁମାନ ପର୍ବ । ଦୁବ, ମାଟି ବଇଠା, ନୂଆ ଧାନ କେଣ୍ଡା ଆଦିକୁ ଏକ ନୂଆକୁଲାରେ ନେଇ ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ଘରର ଗୃହିଣୀମାନେ ଗାଈଗୋରୁଙ୍କୁ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରିଥାନ୍ତି । ଶେଷଦିନଟିକୁ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ବୁଢୀବାନ୍ଧଣା ଭାବେ ପାଳନ କରିଥାନ୍ତି । ଏହିଦିନରେ ଗୋଟିଏ ଖୁଣ୍ଟରେ ଗୋରୁକୁ ବନ୍ଧା ଯାଇ ବାଜା ବଜାଇ ନୃତ୍ୟଗୀତ କରାଯାଏ । ଏହାକୁ ଗୋରୁଖୁଣ୍ଟା ପର୍ବ କହନ୍ତି । ହିଂସ୍ର ଜୀବଜନ୍ତୁଙ୍କ କବଳରୁ ଗୋରୁମାନଙ୍କୁ ଆତ୍ମରକ୍ଷା କରିବାର କୌଶଳ ଶିଖାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି ପର୍ବ ପାଳନ କରାଯାଉଥିବା ପୁରୁଖା ଲୋକଙ୍କ ମତ । କୁଡିମୀ-ମହାନ୍ତ ସଂପ୍ରଦାୟରେ ଏହାକୁ ହାତୀ ଲେଖନ ପରବ୍ ଭାବେ ଅଭିହିତ କରାଯାଏ ।
ବାସୁ ସେଠୀ ଜଣେ ଭାରତୀ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଥିଲେ  ମେଳିର ନେତୃତ୍ତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ । ଫସଲ ହାନି ଯୋଗୁ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ପଡ଼ିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ରାଜାଙ୍କ ଅତ୍ୟାଚାର ପୂର୍ବବତ ରହିଥିବାରୁ ସେ ୧୯୨୧-୨୨ ମସିହାରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଏକଜୁଟ କରି ବିଦ୍ରୋହ କରିଥିଲେ । ୧୯୨୨ ଅପ୍ରେଲ ୨୨ ତାରିଖରେ ବ୍ରିଟିଶ ସେନାର ଗୁଳିମାଡ଼ରେ ସେ ନିହତ ହୋଇଥିଲେ । ଜୀବନୀ ବାସୁ ସେଠୀ ଓଡ଼ିଶାର କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ରାଜକନିକା ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ତେନ୍ତୁଳିକୋଳି ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଘରେ ଅର୍ଥାଭାବରୁ ସେ ପାଠ ପଢ଼ିପାରିନଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ଅମଳର ଜମିକୁ ରାଜା ରାଜେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ ଭଞ୍ଜଦେଓ ଜବରଦଖଲ କରିଥିଲେ । ରାଜା ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ଚଉଷଠି ପ୍ରକାର କର ଆଦାୟ କରି ଭୋଗବିଳାସରେ ଜୀବନ କାଟିବାକୁ କରି ସେ ପ୍ରଜାମେଳି କରିଥିଲେ । ୧୯୨୧-୨୨ ମସିହାରେ ଫସଲ ହାନି ଯୋଗୁ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ପଡ଼ିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ରାଜାଙ୍କ ଅତ୍ୟାଚାର ପୂର୍ବବତ ରହିବାରୁ ତାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ପ୍ରଜାମାନେ ବିଦ୍ରୋହ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁ ୧୯୨୨ ମସିହାରେ ମେଘପୁରସ୍ଥିତ ବଜ୍ରମହାକାଳୀ ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ରାଜା, ବ୍ରିଟିଶ ସେନା ଏବଂ କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ତତ୍କାଳୀନ ପୁଲିସ ସୁପରିଣ୍ଟେଣ୍ଡେଣ୍ଟ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମହାପାତ୍ର ପ୍ରଜାମେଳିକୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ନାନାଦି ଅତ୍ୟାଚାର କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଏହି ସେନାନୀ ସହ ଏକ ମୁହାଁମୁହିଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ବର୍ଷ ଅପ୍ରେଲ ୨୨ ତାରିଖରେରେ ଗୁଳିମାଡ଼ରେ ମେଘପୁରର ବେବର୍ତ୍ତା ପୋଖରୀ କୂଳରେ ସେ ନିହତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଲଖିମପୁର ଖେର ଜିଲ୍ଲା,ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଏକ ଜିଲ୍ଲା ଅଟେ ଓ ଲଖିମପୁର ଏହାର ସଦର ମହକୁମା ଅଟେ।
ଦର୍ଶନା ଜାଭେରୀ  (ଜନ୍ମ 1940), ଚାରି ଜାଭେରୀ ଭଉଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ସାନ, ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟର ଜଣେ ଅଗ୍ରଣୀ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଦର୍ଶକ ଅଟନ୍ତି  । ସେ ଜଣେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ, ଅନୁସନ୍ଧାନ ପଣ୍ଡିତ, ଶିକ୍ଷକ ଚାରିଜଣ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଖ୍ୟାତି ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ, ଯାହାର ନାମ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ସହିତ ସମକକ୍ଷ ହୋଇପାରିଛି । ସେ ଗୁରୁ ବିପିନ ସିଂଙ୍କର ଜଣେ ଶିଷ୍ୟ ଏବଂ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମଞ୍ଚରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ମଣିପୁରୀ ନର୍ତ୍ତନାଳାୟର ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା, ଯାହା ଭାରତରେ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିଥିଲା  ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁମ୍ବାଇ, କୋଲକାତା ଏବଂ ଇମ୍ଫାଲରେ କେନ୍ଦ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଅଟେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଏବଂ ତାଲିମ ଦର୍ଶନ ଜାଭେରୀ ମୁମ୍ବାଇର ଏକ ଗୁଜରାଟୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଛଅ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ତାଙ୍କ ବଡ଼ ଭଉଣୀ ନୟନା ଏବଂ ରଂଜନାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ବିପିନ ସିଂଙ୍କଠାରୁ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଶିଖୁଥିବା ଦେଖିଥିଲେ । ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର, ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ସୁଭର୍ନାଙ୍କ ସହ ନୃତ୍ୟ କଳା ଶିଖିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ପରେ, ସେ ସୂତ୍ରଧାରୀ କ୍ଷେତ୍ରେତୋମ୍ବି ଦେବୀଙ୍କଠାରୁ ପାରମ୍ପାରିକ ରାସଲିଳା ନୃତ୍ୟ, ଗୁରୁ ମୈତେଇ ଟୋମ୍ବା ସିଂଙ୍କଠାରୁ ନାଟ ପୁଙ୍ଗ ଏବଂ କୁମାର ମୈବୀଙ୍କଠାରୁ ପାରମ୍ପାରିକ ମୈବୀ ଯୋଗୀ ଶିଖିଲେ । ବୃତ୍ତି ୧୯୫୦ ଦଶକ ବେଳକୁ ଜାଭେରୀ ଭଉଣୀମାନେ - ନୟନା, ରଂଜନା, ସୁବର୍ନା ଏବଂ ଦର୍ଶନା - ଭାରତ ତଥା ବିଦେଶରେ ମଞ୍ଚରେ ଏକାଠି ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୫୬ ମସିହାରେ, ପ୍ରଥମ ଅଣ-ମଣିପୁରୀମାନେ ଇମ୍ଫାଲର ରାଜପ୍ରାସାଦ ଭିତରେ ଥିବା ଗୋବିନ୍ଦଜୀ ମନ୍ଦିରରେ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ । ପରିଶେଷରେ, ଭଉଣୀମାନେ ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ମୁମ୍ବାଇ, କୋଲକାତା ଏବଂ ଇମ୍ଫାଲରେ ନିଜ ଗୁରୁ ଏବଂ କଳାବତୀ ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ମଣିପୁରୀ ନର୍ତ୍ତନାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଏବଂ ସମୟ ସହିତ ସେମାନଙ୍କର ନାମ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ସହିତ ସମକକ୍ଷ ହେଲା । ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି, ଦର୍ଶନ ନୃତ୍ୟ ଉପରେ ଅନେକ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ପ୍ରବନ୍ଧ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଜୀବନ କାଳରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ, ଅନୁସନ୍ଧାନ ତଥା କୋରିଓଗ୍ରାଫିରେ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ୨୦୦୮ ମସିହାର ଏକ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ନୃତ୍ୟ ସମାଲୋଚକ ସୁନୀଲ କୋଥାରୀଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟର ମନ୍ଦିର ପରମ୍ପରାକୁ ସହରକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଉତ୍ତରଦାୟୀ ଅଟନ୍ତି । ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି ଯେ ନୟନା ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ପୂର୍ବରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସୁଭର୍ନା ଅସୁସ୍ଥ ଥିବାରୁ ରଂଜନା ଏବଂ ଦର୍ଶନା ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟଦଳ ସହିତ ଅଭିନୟ ଜାରି ରଖିଥିଲେ ଏବଂ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ସମ୍ମାନ ଦର୍ଶନା ଜାଭେରୀଙ୍କୁ ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ସଂଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ, ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ନାଟକ ଏକାଡେମୀଦ୍ୱାରା ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା । ତାଙ୍କୁ ୨୦୦୨ରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କୁ ୨୦୧୮ରେ କାଳିଦାସ ସମ୍ମାନ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ପ୍ରସବ ସମୟର ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର ବା ପ୍ରସୂତି ହିଂସା କହିଲେ ପ୍ରସବ ସମୟରେ ମାକୁ ଯଦି ହେଳା କରାଯାଏ, ଶାରୀରିକ ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର ଏବଂ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ ତେବେ କୁହାଯାଇଥଏ । ଏହି ଭଳି ବ୍ୟବହାର ମହିଳା ଅଧିକାରର ଉଲଂଘନ ବୋଲି ଗଣା ଯାଇଥାଏ । ଏହା ମଧ୍ୟ ମାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସୂତି ପୂର୍ବ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ତଦାରଖ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଜନିତ ସେବା ପାଇବାରୁ ବଂଚିତ କରିପାରେ । ଏହା ହେଉଛି ମହିଳାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଏକ ହିଂସା । ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନଦ୍ୱାରା ଏହିଭଳି ବ୍ୟବହାର ବଦଳେଇବା ପାଇଁ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଚାଲୁଅଛି । ତାଙ୍କର ସର୍ବେକ୍ଷଣରୁ ଜଣା ପଡୁ଼ଛିକି ଏହା ଏକ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ସମସ୍ୟା ଅଟେ । ପ୍ରସବ ସମୟରେ ଜଣେ ମହିଳା ବହୁତ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ଓ ଦୁର୍ବଳ ଥାନ୍ତି ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜେ ନିଜକୁ ଓ ଶିଶୁକୁ ପ୍ରାୟତଃ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହୋଇଥାନ୍ତି । ଏହି ଭଳି ହିଁସଉକ ବ୍ୟବହାର ଉଭୟ ମା ଓ ଶିଶୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ କ୍ଷତିକାରକ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପାରେ । କିଛି ମହିଳାମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର ପାଇଥାନ୍ତି ଯଥା: କିଶୋରୀ, ପ୍ରବାସୀ ମହିଳା, ଏଚ.ଆଇ.ଭି. ସଂକ୍ରମିତ ମହିଳା ଏବଂ ଲଘୁସଂଖ୍ୟା ବିଶିଷ୍ଟ ମହିଳା ଉଦାହରଣ କିଛି ସୂତ୍ରରୁ ଜଣା ପଡିଛି ଯେ କିଛି ଉତ୍ତର ଆମେରିକୀୟ ଡାକ୍ତରମାନେ ୧୯୫୦ରୁ ୧୯୮୦ ମସିହା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସବପରେ ମହିଳାଙ୍କର ଯୋନୀରେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଯୌନ ସମ୍ଭୋଗ ପାଇଁ କିଛି ଅଧିକା ସିଲାଇ କରୁଥିଲେ ଯାହା ସ୍ୱାମୀ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଭ ହେଉଥିଲା ସତ୍ୟ ମାତ୍ର ମହିଳା ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି କଷ୍ଟ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଆଣୁଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଏହାର କିଛି ପ୍ରମାଣ ନାହିଁ ।
ନିମାଇଁ ମହାନ୍ତି  (୧୦ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୫୩ - ୪ ନଭେମ୍ବର ୨୦୨୨) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଓ ଗୀତିକାର ଥିଲେ  । ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ଗୀତିକାର ଭାବରେ ସେ ଅଧିକ ପରିଚିତ ଥିଲେ । ସେ ପ୍ରାୟ ୩୦ରୁ ଅଧିକ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର, ଟିଭି ଧାରାବାହିକ ଆଦିରେ ୩୦୦ରୁ ଅଧିକ ଗୀତ ଲେଖିଥିଲେ । ସାଗର ଗଙ୍ଗା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ଲିଖିତ ଗୀତ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଆଗୋ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ମେଘ ତଳେ ଲୁଚି ଯାଅନା ତାଙ୍କୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରାଇଥିଲା । ସେ ଉଭୟ ଓଡ଼ିଆ ଓ ଇଂରାଜୀରେ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଥିଲେ । ସେ ଜଣେ ସଂସ୍କୃତି ଗବେଷକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ । ମୟୂରଭଞ୍ଜର ଛଉନୃତ୍ୟ ଗବେଷଣା ପାଇଁ ସେ ୨୦୦୧ ମସିହାରେ କେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ସିନିୟର ଫେଲୋସିପ ଲାଭ କରିଥିଲେ । ବୃତ୍ତିରେ ସେ ଜଣେ ଆଇନଜୀବୀ ଥିଲେ । ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଜୀବନୀ ନିମାଇଁ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ନାରାୟଣ ମହାନ୍ତି ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ସୁଧା ଦେବୀ । ସେ ୧୯୫୩ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୧୦ ତାରିଖଦିନ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ନିମାଇଁ ମହାରାଜା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ ଓ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଆଇନ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ । ସେ ବାରିପଦା ଜିଲା କୋର୍ଟ ଓ ଓଡ଼ିଶା ହାଇକୋର୍ଟରେ ଓକିଲାତି କରୁଥିଲେ । ସେ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଆଇନ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟାପକ ଏବଂ ୨୦୦୧ରୁ ୨୦୧୦ ମସିହା ମଧ୍ୟରେ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲା ସରକାରୀ ଓକିଲ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏଥି ସହିତ ସେ ଓଡ଼ିଶା ଉଚ୍ଚ ମାଧ୍ୟମିକ ଶିକ୍ଷା ପରିଷଦ ଓ ମହାରାଜା ଶ୍ରୀରାମ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜଦେଓ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଆଇନ ଉପଦେଷ୍ଟା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ । ସେ ଉଭୟ ଆକାଶବାଣୀ କଟକ  (୧୯୮୨) ଓ ଦୂରଦର୍ଶନର ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ ଗୀତିକାର ଥିଲେ  । ସେ ଆଜୀବନ ଅବିବାହିତ ରହିଥିଲେ । ୨୦୨୨ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ୪ ତାରିଖ ଦିନ ବାରିପଦାଠାରେ ତାଙ୍କର ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା ।
ନଡ଼ିଆଦ ଏକ ଭାରତୀୟ ନଗରପାଳିକା ସହର ଅଟେ । ଏହା ଗୁଜରାଟର ଖେଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ନଡ଼ିଆଦ ୨୨.୬୯୩୯ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୨.୮୬୧୬ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୦୮ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଇତିହାସ ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ନଡ଼ିଆଦ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୯୨୭୯୯ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୨.୧୦% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୭.୯୦% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ନଡ଼ିଆଦର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୭୭.୯୩% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ -୧୩.୦୯% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୨.୭୫% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୫.୧୮% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୯.୪୬% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି ।
ଫ୍ୟାମିଲି ନମ୍ବର୍ ୱାନ୍, ୨୦୧୧ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ରବିନ୍ଦ୍ର ପଣ୍ଡା ଏବଂ ଅଶୋକ ସାହୁ । ବିଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ପଣ୍ଡା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ । ରଜନୀ ରଜନ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ନିଶିକାନ୍ତ ଦଳବେହେରା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଗୁଡ୍‌ଲି ରଥ, ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଦୀପକ ବାରିକ ଏବଂ ମଧୁସ୍ମିତା । ଚୌଧୁରୀ ଜୟପ୍ରକାଶ ଦାସ, ଚୌଧୁରୀ ବିକାଶ ଦାସ, ବିଜୁ ବଡ଼ଜେନା, ନିରଞ୍ଜନ ପତି, ବିଜୟ ପଟ୍ଟନାୟକ, ପ୍ରିୟଙ୍କା, ସୁବାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ସାହୁ, ସ୍ମୃତି, ସୁଭାଙ୍ଗି ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଦୀପକ ବାରିକ ମଧୁସ୍ମିତା ଚୌଧୁରୀ ଜୟପ୍ରକାଶ ଦାସ ଚୌଧୁରୀ ବିକାଶ ଦାସ ବିଜୁ ବଡ଼ଜେନା ନିରଞ୍ଜନ ପତି ବିଜୟ ପଟ୍ଟନାୟକ ପ୍ରିୟଙ୍କା ସୁବାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ସାହୁ ସ୍ମୃତି ସୁଭାଙ୍ଗି କାହାଣୀ ଆକାଶ  (ଦୀପକ) ଏକ ଅନାଥ ପିଲାଟିଏ, ଯାହାର କେବେଳ ତା ' ମାମୁଁ  (ଚୌଧୁରୀ ଜୟପ୍ରକାଶ ଦାସ) ହିଁ ସାହା ଭରଷା  । ଆକାଶ ତା ' ଅଫିସ୍ ‌ରେ ଏକ ଝିଅ ମେଘ୍ନାକୁ  (ମଧୁସ୍ମିତା) ଭଲ ପାଇବସେ  । କିନ୍ତୁ ସେହି ଝିଅଟି ବି ଅନାଥ ଥାଏ, ଯାହାର ଗୋଟିଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବାରରେ ବିବାହ କରିବାର ଇଚ୍ଛା ଥାଏ । ତେଣୁ ଆକାଶ ତା 'ର ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ପରିବାର ତିଆରି କରେ । ସେ ଗୋଟିଏ ମଦୁଆ ପ୍ରାକ୍ତନ ଯାତ୍ରା କଳାକାରକୁ ତା 'ର ବାପା, ଗୋଟେ ଚୋରଣୀକୁ ତା' ର ମାଆ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଝିଅକୁ ତା 'ର ଭଉଣୀ କରି ଆଣି ଘରେ ରଖେ । ଏହାପରେ ଦୁହିଁଙ୍କର ବିବାହ ହୋଇଯାଏ । ମାତ୍ର ଧିରେ ଧିରେ ମେଘ୍ନା ସବୁକିଛି ଜାଣିପାରେ । ଫଳରେ ସେ ଘର ଛାଡ଼ିଯିବାକୁ ଚାହେଁ, ମାତ୍ର ସେଠାରେ ତା 'ର ମିଛିମିଛିକା ଶାଶୁ, ଶଶୁର, ନଣନ୍ଦ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ତାକୁ ସେମାନଙ୍କର ଭୁଲ ମାଗନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅନାଥମାନେ ମିଶି ଗୋଟେ ସୁନ୍ଦର ଫ୍ୟାମିଲି  (ପରିବାର) ଗଢ଼ନ୍ତି  । ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଗୁଡ୍‌ଲି ରଥ । ବାପୁ ଗୋସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ଦୀପକ ଜେନା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ ।
କମ୍ରେଡ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ  ୭ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୦୨   ୧୩ ଜୁଲାଇ ୧୯୫୩  ଜଣେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ତଥା ଜାମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀରରେ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ପାର୍ଟି ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଥିଲେ । ବ୍ରିଟିଶ ରାଜ ସମୟରେ, ସେ ବ୍ରିଟିଶ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କଦ୍ୱାରା ଗିରଫ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ସମୁଦାୟ ୧୭ ବର୍ଷ କାରାବାସରେ ଥିଲେ । ଜମ୍ମୁ ଓ କାଶ୍ମୀରର କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ପାର୍ଟି ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆର ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟକୁ ତାଙ୍କ ସମ୍ମାନାର୍ଥେ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ଭବନ ଭାବରେ ନାମିତ କରାଯାଇଛି ।
ବିମ୍ବାଧର ବର୍ମା  (୨୧ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୦୧ - ୧୯୫୩) ପ୍ରାକ-ସ୍ୱାଧୀନତା କାଳର ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଚିତ୍ରଶିଳ୍ପୀ  । ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରଥମ କଳା-ଶିଳ୍ପୀ ମାନ୍ୟତା ମିଳିଛି ଓ ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ  "ଶିଳ୍ପୀଗୁରୁ"  ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଏ । ସେ ଲେଖାଲେଖି ମଧ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ପତିପତ୍ନୀ ତାଙ୍କର ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚିତ ଉପନ୍ୟାସ ଅଟେ । ଜୀବନୀ ବିମ୍ବାଧର, କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ମାହାଙ୍ଗା ନିକଟସ୍ଥ କୁସୁପୁରୁଠାରେ ୧୯୦୧ ଅଗଷ୍ଟ ୨୧ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପିତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଲକ୍ଷ୍ମୀଧର ଜେନା ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ଶାରଦାଦେବୀ । ସେମାନେ ଜାତିରେ ଥିଲେ କ୍ଷତ୍ରିୟ । ନିଜ ସାଙ୍ଗିଆ ବଦଳାଇ ଜେନାରୁ ବର୍ମା ହୋଇଥିଲେ । ନିଜର ଏକ କବିତାରେ ବିମ୍ବାଧର ଲେଖିଥିଲେ  "ଜେନା ବିମ୍ବାଧର, ଜାତି ହାଣକାର"  । ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ସେ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ । ସେ କଳାନୁରାଗୀ ଥିଲେ କିନ୍ତୁ କୌଣସି ବିଧିବଦ୍ଧ କଳା ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିନଥିଲେ । ବାପାଙ୍କ ଚାକିରି ଯୋଗୁ ପିଲାଦିନ ଢେଙ୍କାନାଳରେ ବିତିଥିଲା । ବାପାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ସେ ମାଆ ଓ ଭାଇଙ୍କ ସହ କୁସୁପୁର ଚାଲି ଆସିଥିଲେ । କୁସୁପୁରର  "ନନ୍ଦକିଶୋର ବିଦ୍ୟାମନ୍ଦିର" ରେ ନିଜ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷାଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଜଣେ ମୃଣ୍ମୟ ପ୍ରତିମା ଶିଳ୍ପୀଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସି ପ୍ରତିମା ଗଢିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଚିତ୍ରକଳାର ଆଦ୍ୟଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ରଘୁନାଥ ପଣ୍ଡାଙ୍କଠାରୁ ଓ ମୂର୍ତ୍ତୀ ଗଠନ କଳା ଶିଖିଥିଲେ ରାଖାଲ୍ ବାବୁଙ୍କଠାରୁ । ମା ଶାରଦାଦେବୀଙ୍କୁ ପୁଅର ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବା ପସନ୍ଦ ନଥିଲା । ମାତାଙ୍କର ଧାରଣା ଥିଲା ଯେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିମା ଗଢନ୍ତି, ସେମାନେ ନିସନ୍ତାନ ରହନ୍ତି । ବିମ୍ବାଧର ମା 'ଙ୍କର ଏହି କଥାକୁ ଧରି ଆଜୀବନ ଅବିବାହିତ ରହିଥିଲେ । ପିତା, ମାତା ଓ ଭ୍ରାତାଙ୍କ ହରାଇ ସେ ନିସଙ୍ଗ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିଲେ । ରୋଗ-ଦାରିଦ୍ର୍ୟକୁ ଭୃକ୍ଷେପ ନକରି, ନିଜ କଳାସାଧନା ଜାରୀ ରଖିଥିଲେ । କଳାକୁ କେବେ ସେ ବ୍ୟବସାୟ ଭାବି ନଥିଲେ । କଳାକାର ଜୀବନ ବିମ୍ବାଧର ମୂର୍ତ୍ତିକଳା ଓ ଚିତ୍ରକଳାକୁ ନିଜର ବୃତ୍ତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ନାରୀ କବି କୁନ୍ତଳା କୁମାରୀ ସାବତଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସେ ସହରକୁ ଆସିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ପରିଚିତି ବଢିଥିଲା । ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ, ବାଳ ଗଙ୍ଗାଧର ତିଳକ ଓ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ ପ୍ରଭୃତିଙ୍କର ପ୍ରତିମା ନିର୍ମାଣ କରି, ପ୍ରତିମା ନିର୍ମାଣ କରି, ବିମ୍ବାଧର ପ୍ରଂଶସିତ ହୋଇଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଚିତ୍ରକଳା ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ ଓ ସେଥିରେ ଅଧିକ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥିଲେ । ସେ ଅବନୀନ୍ଦ୍ରନାଥ ଠାକୁରଙ୍କ ଚିତ୍ରକଳା ପଦ୍ଧତିଦ୍ୱାରା ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହୋଇଥିଲେ । ପ୍ରକୃତିକୁ ନିଜ ଶିକ୍ଷାଦାତ୍ରୀ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସରଳ ପ୍ରକୃତି ଯୋଗୁ ସେ ବହୁଲୋକଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଅଭାବ ଅନାଟନ ମଧ୍ୟରେ ବିତିଥିଲା । ତାଙ୍କ ଚିତ୍ରକଳାକୁ ଦୁଇଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି । ବାସ୍ତବଧର୍ମୀ ଚିତ୍ର ଓ କଳ୍ପନା-ବିଳାସୀ ଚିତ୍ର । କଳାକୃତି ସାହିତ୍ୟ ସର୍ଜନା ବିମ୍ବାଧର ନାଟକ, କବିତା ଓ ଉପନ୍ୟାସ ଆଦି ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ବିଭାଗରେ ଲେଖନୀ ଚାଳନା କରିଥିଲେ ।
ଫିଙ୍ଗୋଲିମୋଡ, ଏକ ବେପାର ନାମ ଗିଲେନିଆ, ହେଉଛି ଏକ ଔଷଧ, ଯାହା ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ମଲ୍ଟିପ୍ଲ ସ୍କ୍ଲେରୋସିସ ବା ଏକାଧିକ ସ୍କ୍ଲେରୋସିସ୍  ର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଦେଢ଼ ବା ଦୁଇ ବର୍ଷର ଅବଧି ମଧ୍ୟରେ ଏହା ରିଲାପସିଙ୍ଗ-ରେମିଟିଙ୍ଗ ଏମଏସକୁ ହ୍ରାସ କରି ପୂର୍ବାବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତିକୁ କମେଇଦିଏ । ଏହା କ୍ରନିକ୍ ଇନଫ୍ଲାମେଟୋରୀ ଡିମାୟେଲିନେଟିଙ୍ଗ ପଲିନେରୋପାଥି ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା, ଯକୃତ ସମସ୍ୟା, ତରଳ ଅଇ, ବାନ୍ତି, କାଶ ଏବଂ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଏଭି ବ୍ଲକ୍, ସଂକ୍ରମଣ, ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା, ଚର୍ମ କର୍କଟ, ଫୁସଫୁସ ସମସ୍ୟା, ପ୍ରଗତିଶୀଳ ମଲ୍ଟିଫୋକାଲ୍ ଲ୍ୟୁକୋଏନସେଫାଲୋପାଥି ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଓଲଟ ଏନସେଫାଲୋପାଥି ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଶିଶୁର କ୍ଷତି କରିପାରେ । ଏହା ଏକ ସ୍ପିଙ୍ଗୋସିନ-1-ଫସଫେଟ୍ ରିସେପ୍ଟର ମଡ୍ୟୁଲେଟର, ଯାହା  'ଟି'  କୋଷଗୁଡ଼ିକୁ ଲିମ୍ଫ ନୋଡ଼ରୁ ମସ୍ତିଷ୍କ ଏବଂ ମେରୁଦଣ୍ଡକୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବାକୁ ବାରଣ କରିଥାଏ  ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏବଂ ୨୦୧୧ରେ ୟୁରୋପରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ପାଇଁ ଫିଙ୍ଗୋଲିମୋଡ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା। । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ଏହାର ୪ ସପ୍ତାହର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ୨୦୨୧ ମସିହାର ୧୪୭୦ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୮,୩୦୦ ଡଲାର ଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୨୦୨୧ ମସିହାର ଏହାର ଏକ ଜେନେରିକ୍ ସଂସ୍କରଣ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଅନ୍ୟ ଏକ ଫର୍ମାଟର ଫାଇଲଗୁଡ଼ିକୁ ସଂପାଦନା କରିବା ପାଇଁ ଡିଜାଇନ ହୋଇଥିବା ସଫ୍ଟୱେର ବ୍ୟବହାର କରି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଫର୍ମାଟର ଏକ ମିଡ଼ିଆ ଫାଇଲକୁ ବଦଳାଇବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ହେଉଛି ଡାଟାବେଣ୍ଡିଂ  କିମ୍ବା ଡାଟା ବେଣ୍ଡିଂ  । ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ ସାଧାରଣତଃ ମିଡ଼ିଆରେ ବିଭ୍ରାଟ ଘଟେ, ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ହୁଏତ ଏକ ବ୍ୟାପକ ବିଭାଗ ଅଧୀନରେ ରହେ, କିମ୍ବା ବାରମ୍ବାର ଗ୍ଲିଚ ଆର୍ଟରେ ନିୟୋଜିତ ହୋଇଥାଏ । ପ୍ରକ୍ରିୟା ଓ କୌଶଳ ଡାଟାବେଣ୍ଡିଂ ଶବ୍ଦଟି ସର୍କିଟ ବେଣ୍ଡିଂ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ଯେଉଁଥିରେ ପିଲାମାନଙ୍କର ଖେଳଣା, ଇଫେକ୍ଟ ପେଡ଼ାଲ ଏବଂ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ କିବୋର୍ଡ ଭଳି ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭାବେ ସର୍ଟ ସର୍କିଟ କରାଯାଇ ସର୍କିଟ ବୋର୍ଡକୁ ବୁଲାଇ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସ୍ୱତଃପ୍ରବୃତ୍ତ ଧ୍ୱନି ସୃଷ୍ଟି କରିଯାଇଥାଏ । ସର୍କିଟ ବେଣ୍ଡିଂ ଭଳି ଡାଟାବେଣ୍ଡିଂ ଏହାର ଲକ୍ଷ୍ୟର ଆଚରଣ  (ପ୍ରାୟତଃ ଅନାଶାତୀତ ଭାବେ) ବଦଳାଇଥାଏ  । ଏକ ଭିନ୍ନ ଫର୍ମାଟର ଫାଇଲଗୁଡ଼ିକୁ ସଂପାଦନା କରିବା ପାଇଁ ଡିଜାଇନ ହୋଇଥିବା ସଫ୍ଟୱେର ବ୍ୟବହାର କରି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଫର୍ମାଟର ମିଡିଆ ଫାଇଲ ମଧ୍ୟରେ ସୂଚନାକୁ ହେରଫେର କରି ଡାଟାବେଣ୍ଡିଂ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଲାଭକରେ । ସାଧାରଣତଃ ଫଳାଫଳରେ ବିକୃତି ଘଟିଥାଏ । ତୁଳନାତ୍ମକ ଭାବେ କିଛି ସରଳ ପ୍ରଣାଳୀରେ ଏକ ସଙ୍କୋଚନ ଆଲଗୋରିଦମର କିଛି ଅଂଶକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ହେକ୍ସ ଏଡିଟର ବ୍ୟବହାର କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ କୌଶଳ ରହିଛି । ମାଇକେଲ ବେଟାନକର୍ଟ ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ସୂଚନା ଦେଇଛନ୍ତି ଯାହା ସିଗନାଲ କଲଚର କୁକବୁକରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଓ ତାହା ଏକ ଷୋଡ଼ଶମିକ  (ହେକ୍ସାଡେସିମାଲ) ସମ୍ପାଦନା ପ୍ରୋଗ୍ରାମଦ୍ୱାରା ଡିଜିଟାଲ ଫାଇଲର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହେରଫେର ସହ ଜଡ଼ିତ  । ଛବି ଫାଇଲଗୁଡ଼ିକର ର ' ଡାଟା ବ୍ୟାଖ୍ୟାକୁ ବିକୃତ କରିବା ପାଇଁ ଅଡିଓ ଏଡିଟିଂ ସଫ୍ଟୱେର ମାଧ୍ୟମରେ ଅଡିଓ ଇଫେକ୍ଟଗୁଡ଼ିକ ଯୋଡ଼ିବାରେ ଏହିପରି ଏକ ପଦ୍ଧତି ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । କିଛି ପ୍ରଭାବ ଅପ୍ଟିକାଲ ଆନାଲଗ ସୃଷ୍ଟି କରେ: ଏକ ଫଟୋର ଏକ ଇକୋ ଫିଲ୍ଟର ନକଲ ଉପାଦାନ ଯୋଡ଼ିବା, ଏବଂ ଏକ ଇନଭର୍ସନ ଯୋଡ଼ିବାଦ୍ୱାରା ଏକ ପ୍ରତିଛବି ଓଲଟିଯିବା । ସମାନତାସବୁ ଉପରୁ ତଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରମରେ ଓ ଏକ ରୈଖିକ ଢାଞ୍ଚାରେ ପିକ୍ସେଲର ସ୍ତର ସହିତ ଅନୁରୂପ ଭାବେ ଥିବା ୱେଭଫର୍ମରୁ ବାହାରିଥାଏ । ଅନ୍ୟ ଏକ ପଦ୍ଧତି  ୱାର୍ଡପ୍ୟାଡ୍ ଇଫେକ୍ଟ  ଭାବେ ପରିଚିତ ଓ ତାହା ର ' ଡାଟାକୁ ରିଚ ଟେକ୍ସଟ ଫର୍ମାଟରେ ରୂପାନ୍ତର କରି ପ୍ରତିଛବିଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ୱାର୍ଡପ୍ୟାଡ ପ୍ରୋଗ୍ରାମ ବ୍ୟବହାର କରିଥାଏ ।
ବାଏ ବାଏ ଦିଲ୍ ୨୦୨୨ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ମିଶ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ ସୁବ୍ରତ । କୁନାଲ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ, ଚିତ୍ରନଟ୍ୟ, ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ରାଜ୍, ପଲ୍ଲବୀ ଓ ସାଶା । ପ୍ରୀତିରାଜ ଶତପଥୀ, ଜୀବନ ପଣ୍ଡା, ରାମ ବାବୁ, ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଶମ୍ଭୁ, ଆଶିଷ, ଟୁଲୁ, ବିଟୁ, କୁନାଲ ପଟ୍ଟନାୟକ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ୨୦୨୨ ମସିହାର ଜୁଲାଇ ୩୧ ତାରିଖରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଅଭିନୟ ରାଜ୍ ପଲ୍ଲବୀ ସାଶା ପ୍ରୀତିରାଜ ଶତପଥୀ ଜୀବନ ପଣ୍ଡା ରାମ ବାବୁ ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ଶମ୍ଭୁ ଆଶିଷ ଟୁଲୁ ବିଟୁ କୁନାଲ ପଟ୍ଟନାୟକ କାହାଣୀ ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଟୁନା ଓ ଉନା । ସଚ୍ଚି ମହାନ୍ତି ଓ ସନ୍ତୋଷ ଆଦି ଗୀତିକାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଅନନ୍ୟା ଶ୍ରୀତମ ନନ୍ଦ, କୁଳଦୀପ ପଟ୍ଟନାୟକ, ବିଶ୍ୱଜିତ ମହାପାତ୍ର, ନଭ୍ୟା ଜ୍ୟୋତି ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
କ୍ଲାଡ୍ରିବାଇନ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବେପାର ନାମ ଲେଷ୍ଟାଟିନ୍, ହେଉଛି ଏକ ଔଷଧ ଯାହାକି ଲୋମଶ ଜୀବକୋଷ ଲିଉକେମିଆ, କ୍ରନିକ ଲିମ୍ଫୋସାଇଟିକ ଲ୍ୟୁକେମିଆ, ନନ୍-ହଜକିନ୍ସ ଲିମ୍ଫୋମା ଏବଂ ଚର୍ମ ଟି-ଜୀବକୋଷ ଲିମ୍ଫୋମା ରୋଗମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ଆରୋଗ୍ୟ-ପୁନଃପୌନିକ ଏକାଧିକ ସ୍କ୍ଲେରୋସିସ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ  ଏହା ପାଟିରେ କିମ୍ବା ଇଞ୍ଜେକ୍ସନଦ୍ୱାରା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତରରେ କିମ୍ବା ଚର୍ମ ତଳେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ସଂକ୍ରମଣ, ଉଦ୍‌ବେଗ, କେଶହାନୀ, ଅନିୟମିତ ହୃତ୍ ସ୍ପନ୍ଦନ, ତରଳ ଝାଡ଼ା, ଜ୍ୱର, ମାଂସପେଶୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ରାସ ଏବଂ ରକ୍ତସ୍ରାବ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅସ୍ଥି ମଜ୍ଜା ଦମନ, ପ୍ରଗତିଶୀଳ ମଲ୍ଟିଫୋକାଲ୍ ଏନସେଫାଲୋପାଥି  , ଟ୍ୟୁମର୍ ଲାଇସିସ୍ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଏବଂ ସ୍ନାୟୁ କ୍ଷତି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଶିଶୁର କ୍ଷତି ହୋଇପାରେ । ଏହା ଏକ ଆଣ୍ଟିମେଟାବୋଲାଇଟ୍, ବିଶେଷ ଭାବରେ ଏକ ପ୍ୟୁରିନ୍ ଆନାଲଗ ଯାହା ଲିମ୍ଫୋସାଇଟ‌ଦ୍ୱାରା ନୂତନ ଡିଏନଏ ଉତ୍ପାଦନରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ । ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ୧୯୮୦ ଦଶକରୁ କ୍ଲାଡ୍ରିବାଇନ୍ ବ୍ୟବହାର ହୋଇଆସୁଛି ଓ ୧୯୯୩ ପରଠାରୁ ୟୁରୋପର କିଛି ଅଂଶରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି । ୧୯୯୩ରୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଏହା ମଧ୍ୟ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଜରୁରୀ ଔଷଧ ତାଲିକାରେ ଅଛି । ମୂଳ ନାମରେ ମଧ୍ୟ କେତେକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ 10 ମିଗ୍ରା ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୧୬୦ ପାଉଣ୍ଡ ଥିବାବେଳେ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ୧୦ ମିଗ୍ରା ବଟିକା ମୂଲ୍ୟ ୨୦୫୦ ପାଉଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥାଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ରାଶି ଯଥାକ୍ରମେ ୩୭୦ ଡଲାର ଏବଂ ୯,୦୦୦ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥାଏ ।
ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ଅଭିଲେଖାଗାର ଏକ ଭାରତୀୟ ପ୍ରମୁଖ ଅଭିଲେଖାଗାର । ଏହା ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟ ଅଭିଲେଖାଗାର ଓ ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ସଜନା ଏକ ଦ୍ରୁମ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ। ଶ୍ୱେତ ଓ ରକ୍ତ ଭେଦରେ ଏହା ଦୁଇ ପ୍ରକାରର। ଶ୍ୱେତ ସଜନା ସାଧାରଣ ଗଛ ପରି ସବୁଜ, ରକ୍ତ ସଜନାର ପତ୍ରର ଶିରାରେ ଟିକେ ଟିକେ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଥାଏ। ଏ ଦୁଇ ଜାତିର ସଜନାର ଗୁଣ ସମାନ। କେହି କେହି ରକ୍ତ ସଜନାକୁ ମୁଗୁନା କହିଥାନ୍ତି। ଏହାର ମଞ୍ଜିକୁ ଶ୍ୱେତ ମରିଚ କୁହାଯାଏ। ବିବିଧ ଭାରତୀୟ ପ୍ରାଦେଶିକ ନାମ ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ଗୁଣ କଟୁ ତିକ୍ତ ମିଶ୍ରିତ ମଧୁର ରସ। ଉଷ୍ଣବୀର୍ଯ୍ୟ, ରୁକ୍ଷ, ଅଗ୍ନିଦୀପକ, ରୁଚିକର, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଚକ୍ଷୁ ହିତକାରି, ବୀର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଦ୍ଧକ, ବଳକର, ଧାରକ, ବିଦାହୀ, କ୍ଷାରମୟ ରକ୍ତ ପିତ୍ତକର, ବାୟୁବର୍ଦ୍ଧକ, ଗଳଗଣ୍ଡ, ପ୍ଳୀହା, ମେଦରୋଗ, ଗୁଳ୍ମ, ବ୍ରଣ ଓ ପିତ୍ତଦୋଷ ବିନାଶକ। ବ୍ୟବହାର ଔଷଧୀୟ ଏହାର ସର୍ବାଙ୍ଗକୁ ଔଷଧ ରୂପରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଅଧକପାଳୀ ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧାରେ ଏହାର ମଞ୍ଜିକୁ ଶୁଖାଇ କୁଟି ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଘ୍ରାଣ କରାଯାଏ। ଚକ୍ଷୁ ରୋଗରେ ସଜନା ମଞ୍ଜିର ଶସକୁ ମହୁ ସହିତ ଅଥବା ଗାଈ ଲହୁଣୀ ସହିତ ମର୍ଦ୍ଦନ କରି ଲଗାଯାଏ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଚକ୍ଷୁରୋଗରେ ସଜନା ପତ୍ର ରସକୁ ମହୁ ସହିତ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଥାଏ। ବ୍ରଣ, ବଥ, ବାଳମୂଳିଆରେ ସଜନା ଗଛର ଛେଲିକୁ ଜଳରେ ଘୋରି ଲେପ ଦିଆଯାଏ। ସଜନା ଛେଲି ଓ ଶ୍ୱେତସୋରିଷ ଏ ଦୁଇ ପଦାର୍ଥକୁ ଗୋମୂତ୍ରରେ ବାଟି ଲଗାଇଲେ ଗୋଡ଼ଫୁଲା ଭଲହୁଏ। ଯାଦୁ, ଚମଦଳା, କନ୍ଦା ଆଦିରେ ସଜନା ପତ୍ରର ରସକୁ ଲୁଣ ସହିତ ମିଶାଇ ଲଗାଯାଏ। ଫୁଲା କିମ୍ବା ବଥା ଦରଜ ଆଦିରେ ସଜନା ପତ୍ର ରସକୁ ଅଳ୍ପ ଉଷୁମ କରି ଲଗାଯାଏ। ବାଗୀ, ଭଗନ୍ଦର, ବିଇଞ୍ଚି ଓ ବିବର୍ଚ୍ଚିକା ଆଦିରେ ସଜନା ଛାଲିକୁ ଜଳରେ ସିଝାଇ ସେଇ ଜଳରେ ଉଷୁମ ଥାଉଁଣୁ ଧୋଇଲେ ଉପକାର ମିଳେ। ଉହାଜ୍ୱରରେ ସଜନାପତ୍ର ରସକୁ ଲୁଣ ସହିତ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ। ବାୟୁ, ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ, ମେଦବୃଦ୍ଧିରେ ସୋରିଷ ଓ ସଜନା ଛେଲିକୁ ଏକତ୍ର ବାଟି ସେବନ କରି କିଛି ଉଷୁମ ଜଳ ସେବନ କଲେ ଉପକାର ମିଳେ। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଜନା ଏକ ଭଲ ପରିବା। ଏହାର ଛୁଇଁରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ସ୍ୱାଦିଷ୍ଠ ତରକାରୀ ଓ ଭଜା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ। ଏହାଛଡା ସଜନା ଶାଗ ମଧ୍ୟ ଖୁବ୍ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଠ। ମୁଗ ଓ ନଡିଆ କୋରା ଦେଇ ଭଜା ହୋଇଥିବା ସଜନା ଶାଗ ଏକ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଓଡ଼ିଆ ବ୍ୟଞନ । ସଜନାର ଫୁଲକୁ ମଧ୍ୟ ଶାଗ ସହିତ ମିଶାଇ ଭଜା ଯାଏ । ପୌଷ୍ଟିକତତ୍ତ୍ୱ ସଜନା ପୌଷ୍ଟିକ ଗୁଣରେ ଭରା। ନିମ୍ନ ତାଲିକାରୁ ଏହା ସୁସ୍ପଷ୍ଟ। ଆଧାର ବୈଦ୍ୟରାଜ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣବ୍ରହ୍ମା ଶତପଥିଙ୍କ ବନୌଷଧି ବିଜ୍ଞାନ ।
ରାଧା ଭରଦ୍ୱାଜ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାତା , ପ୍ରଯୋଜକ ତଥା ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ଲେଖକ ।ସେ ତାଙ୍କର ବାଲ୍ୟକାଳରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାଣ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।ତାଙ୍କର ଲେଖା ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ହେଇଥିବା ପ୍ରଥମ ଫିଲ୍ମ ହେଲା  " "  ଏକ ମନସ୍ତାତ୍ୱିକ ନାଟକ ଭାବରେ ୧୯୯୧ ମସିହାରେ ୟୁନିଭର୍ସାଲ ପିକଚର ତରଫରୁ ନିର୍ମିତ ଏହି ଫିଲ୍ମଟି ଖୁବ ପ୍ରସଂଶିତ ହେଇଥିଲା ଓ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଭାବରେ ହଲିଉଡରେ ପ୍ରଥମ କରି ସେ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାଣରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି ଫିଲ୍ମରେ ହଲିଉଡର ଅନେକ ମୁଖ୍ୟ ଅଭିନେତା ଓ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଅଭିନୟ କରିବା ସହ ସେ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । . ତାଙ୍କର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବଦାନ ଇଂଲଣ୍ଡର ପୃଷ୍ଠଭୂମି ଉଓରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଏକ ରୋମାଞ୍ଚକର କାହାଣୀର ଫିଲ୍ମ  " "  ଥିଲା । ଏହା ୧୯୯୮ ମସିହାରେ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା ଓ ଏହା ତାରଣ୍ଟୋ ଫିଲ୍ମ ଫେଷ୍ଟିଭାଲ ଓ ଲସ ଅଙ୍ଗେଲ୍ସ ଫିଲ୍ମ ଫେଷ୍ଟିଭାଲରେ ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ହେଇଥିଲା । . ଆମେରିକାରେ ଏହି ଫିଲ୍ମ ଖୁବ ସଫଳ ହେଇଥିଲା । ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ 2ଟି ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାଣରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହିଛନ୍ତି ।