tripathysagar/odia_wiki huggingface dataset:
ବାରଗୌଣିଆ, ଓଡ଼ିଶାର ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲାର ଅନୁଗୋଳ ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ଗାଆଁ । ଏହି ଗାଆଁଟି ଅନୁଗୋଳ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ । ଗମନାଗମନ ଏହା ଜିଲ୍ଲାର ସଦର ମହକୁମା ଅନୁଗୋଳଠାରୁ ୫ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଶିକ୍ଷା ଏହାର ଅନତି ଦୂରରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଗୋଟିଏ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଛି। ସଂସ୍କୃତି ଏହି ଗାଆଁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଶିବମନ୍ଦିର ଅଛି । ଏଠାରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ମହା ଶିବରାତ୍ରି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ ।
ବସନ୍ତ ମଞ୍ଜରୀ ଦେବୀ, ଥିଲେ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ମନ୍ତ୍ରୀ । ୧୯୫୨ ମସିହାରେ ନବକୃଷ୍ଣ ଚୌଧୁରୀଙ୍କ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀତ୍ୱରେ ଗଠିତ ଓଡ଼ିଶା ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳରେ ସେ ସ୍ୱାସ୍ଥବିଭାଗର ଉପମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଜୀବନୀ ବସନ୍ତ ମଞ୍ଜରୀ , ୧୯୦୦ ମସିହାରେ ନୀଳଗିରିର ରାଜା ଶ୍ୟାମଚନ୍ଦ୍ର ମର୍ଦରାଜ ହରିଚନ୍ଦନଙ୍କ କନ୍ୟାଭାବରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ୧୯୨୮ମସିହାରେ ସେ ରଣପୁରର ଯୁବରାଜ ବିରଞ୍ଚି ନାରାୟଣ ସିଂହଦେଓଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ୧୯୪୫ରେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବ୍ରଜେନ୍ଦ୍ର ଚନ୍ଦ୍ର ସିଂହଦେଓ ରଣପୁରର ରାଜା ଭାବରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେବାପରେ, ବସନ୍ତ ମଞ୍ଜରି ରାଜମାତାର ମର୍ଯ୍ୟଦା ପାଇଥିଲେ । ୧୯୫୨ ନିର୍ବାଚନରେ ସେ କଂଗ୍ରେସ ଟିକେଟରୁ ରଣପୁରରୁ ଲଢି ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ରଣପୁରର ରାଜମାତା ହିସାବରେ ରାଜନୀତିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ଓ ୧୯୫୨, ୬୧ରେ ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ୨୦ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୫୨ରୁ ୬ ଅପ୍ରେଲ୍ ୧୯୫୭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଭାଗର ଅଧସ୍ତନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ଓ ୨୭ ଅପ୍ରେଲ୍ ୧୯୫୭ରୁ ୨୨ ମଇ ୧୯୫୯ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଭାଗର ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ନାମରେ ଚନ୍ଦପୁରଠାରେ ଏକ ଯକ୍ଷ୍ମା ଚିକିତ୍ସାଳୟ ଅଛି ।
ଏକ ବ୍ରାଉଜର / ୱେବ ବ୍ରାଉଜର ହେଉଛି ଏକ ସଫ୍ଟୱେର ଆପ୍ଲିକେସନ , ଯାହାଦ୍ୱାରା ଇଣ୍ଟରନେଟରେ ତଥ୍ୟ ଖୋଜିବା , ତଥ୍ୟ ହାସଲ କରିବା ଓ ଜରୁରୀ ସୂଚନାର ନେଣଦେଣ କରାଯାଇଥାଏ । କୌଣସି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଠ ବିଷୟରେ ତଥ୍ୟ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଠ ୱେବ ଠିକଣା ବା ୟୁ.ଆର.ଏଲ୍ର ସାହାଯ୍ୟ ନିଆଯାଇଥାଏ । ଏହାଦ୍ୱାରା ସେହି ପ୍ରସଙ୍ଗ ସମ୍ପର୍କିତ ତଥ୍ୟ , ଛବି ତଥା ଆଧାର ଆଦି ଖୋଜିବା ସହଜ ହୋଇଥାଏ । ତଥ୍ୟ ପୃଷ୍ଠାରେ ଯୋଡାଯାଇଥିବା ହାଇପରଲିଙ୍କଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟବହାରକାରୀକୁ ସହଜରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଇଣ୍ଟର୍ନେଟ ପୃଷ୍ଠାକୁ ଯିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ । ବର୍ତ୍ତମାନ ବିଶ୍ୱରେ କେତେକ ଲୋକପ୍ରିୟ ବ୍ରାଉଜର ହେଉଛନ୍ତି ଫାୟାର ଫକ୍ସ , ଗୁଗୁଲ , ଅପେରା , ସଫାରି ଇତ୍ୟାଦି । ଇତିହାସ ସର୍ବ ପ୍ରଥମ ବ୍ରାଉଜର 1990 ମସିହାରେ ସାର୍ ଟିମ୍ ବର୍ଣ୍ଣସ୍ ଲିଙ୍କଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଭାବିତ ହୋଇଥିଲା । ଟିମ୍ ବର୍ଣ୍ଣସ୍ ଲି ହେଉଛନ୍ତି ୱାର୍ଲ୍ଡ ୱାଇଡ୍ ୱେବ୍ କନ୍ସର୍ଟିୟମ୍  ( - 3 : ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ୱେବ୍ ଓ ଏହାର ଅନ୍ୟ ସାଧନ ଗୁଡିକର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ କାମ କରିଥାଏ)ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଏବଂ ୱାର୍ଲ୍ଡ ୱାଇଡ୍ ୱେବ୍ ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା  । ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ବ୍ରାଉଜରଟିକୁ ୱାର୍ଲ୍ଡ ୱାଇଡ୍ ୱେବ୍ ଭାବରେ ଜଣାଯାଉଥିଲା , ମାତ୍ର ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହାକୁ ନେକ୍ସସ୍ ଭାବରେ ନାମିତ କରାଯାଇଥିଲା । ଜନସାଧାରଣରେ ବ୍ୟବହୃତ ପ୍ରଥମ ବ୍ରାଉଜର , ଯେଉଁଥିରେ ଜି.ୟୁ.ଆଇ  ଗ୍ରାଫିକାଲ୍ ଯୁଜର୍ ଇଣ୍ଟରଫେସ୍-  ର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିଲା , ତାହା ହେଉଛି ଏରୱାଇଜ୍ । ଏରୱାଇଜ୍ ବ୍ରାଉଜର ସହିତ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ରବର୍ଟ କ୍ୟାଲିଲିଓ ନାମକ ଜଣେ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ବିଜ୍ଞାନୀ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୩ ମସିହାରେ ମାର୍କ ଆଣ୍ଡର୍ସନ , ବ୍ରାଉଜର ସଫ୍ଟୱେରକୁ କିଛି ଆଧୁନିକ ଯୋଗାଯୋଗ ସୁବିଧା ସହିତ ଯୋଡି ପୁଣି ଥରେ ନୂଆ କରି ତିଆରି କରିଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ସେ ଏହାର ନାମ ମୋଜାଇକ୍ ରଖିଥିଲେ । ଏହା ଫଳରେ ୱାର୍ଲ୍ଡ ୱାଇଡ୍ ୱେବ୍ ବ୍ୟବହାର କରିବା ସୁବିଧା ହୋଇପାରିଥିଲା ଏବଂ ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ କରିବା ସହଜ ଯୋଇପାରିଥିଲା । ସେ ସମୟରେ ଏହି ବ୍ରାଉଜରଟିର ବ୍ୟବହାର ଇଣ୍ଟର୍ନେଟ ଜଗତରେ ଏକ ବିରାଟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିଦେଇଥିଲା ତଥା ଇଣ୍ଟର୍ନେଟର ଲୋକପ୍ରିୟତାକୁ ଅଧିକ ବଢାଇଦେଇଥିଲା । ଏହା ପରେ ଆଣ୍ଡର୍ସନ ନେଟସ୍କେପ ନାମରେ ନିଜର ଗୋଟିଏ କମ୍ପାନୀ ଖୋଲିଥିଲେ , ଯାହାଦ୍ୱାରା ୧୯୯୪ ମସିହାରେ ସେ ନେଟସ୍କେପ ନାଭିଗେଟର ବ୍ରାଉଜର ଉଦ୍ଭାବନ କରିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ । ଏହା ମୋଜାଇକ୍ ବ୍ରାଉଜରର ଏକ ଆଧୁନିକ ସଂସ୍କରଣ ଭାବରେ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇଥିଲା । ଏହାକୁ ନଜରରେ ରଖି ମାଇକ୍ରୋସଫ୍ଟ ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ଇଣ୍ଟେର୍ନେଟ ଏକ୍ସପ୍ଲୋରର୍ ନାମକ ବ୍ରାଉଜର ଉଦ୍ଭାବନ କରିଥିଲା । ଏହା ମଧ୍ୟ ମୋଜାଇକ୍ ବ୍ରାଉଜରର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀ ଉପରେ ଆଧାରିତ ହୋଇଥିଲା । ମାଇକ୍ରୋସଫ୍ଟ ୱିଣ୍ଡୋଜ୍ ଓ ଇଣ୍ଟେର୍ନେଟ ଏକ୍ସପ୍ଲୋରର୍ ୨୦୦୨ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା , ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ଇଣ୍ଟର୍ନେଟ ବଜାରର ୯୫% ମୂଲ୍ୟ ଅଧିକାର କରିବାରେ ସଫଳ ହୋଇପାରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ଅପେରା ନାମକ ବ୍ରାଉଜରର ବ୍ୟବହାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ଏହା କମ୍ପ୍ୟୁଟର ବ୍ୟବହାରକାରୀଙ୍କ ପାଖରେ ସେତେ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇପାରି ନଥିଲେ ହେଁ ୨୦୧୧-୧୨ ମସିହା ବେଳକୁ ଏହା ମୋବାଇଲ ବ୍ୟବହାରକାରୀମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଖୁବ ସାଧାରଣ ହୋଇପାରିଥିଲା । ୧୯୯୮ ମସିହାରେ ମୋଜିଲା ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍ଦ୍ୱାରା ମୋଜିଲା ନାମକ ବ୍ରାଉଜରର ଉଦ୍ଭାବନ ହୋଇଥିଲା । ୨୦୧୧ ମସିହା ବେଳକୁ ଏହା ବିଶ୍ୱ ଇଣ୍ଟର୍ନେଟ ବଜାରର ୨୮% ମୂଲ୍ୟ ଅଧିକାର କରିପାରିଥିଲା । ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ଆପଲ୍ କମ୍ପାନୀର ସର୍ବପ୍ରଥମ ବ୍ରାଉଜର ଭାବରେ ସଫାରି ବଜାରକୁ ଆସିଥିଲା । ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ଗୁଗୁଲ ତରଫରୁ ଏହାର ନିଜସ୍ୱ ବ୍ରାଉଜର ଭାବରେ ଗୁଗୁଲ୍ କ୍ରୋମ୍ ବ୍ୟବହାରକାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇଥିଲା । ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ବିଭିନ୍ନ ଗୁଗୁଲ୍ କ୍ରୋମ୍ ଗୁଡିକର ବ୍ୟବହାର ପରିସଙ୍ଖ୍ୟାନ ଅନୁସାରେ ୨୦୧୧ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ଗୁଗୁଲ୍ କ୍ରୋମ୍ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ବ୍ରାଉଜର ଗୁଡିକୁ ପଛରେ ପକାଇଦେଇଥିଲା । ଏଥିରେ ବ୍ୟବହୃତ ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ସଫ୍ଟୱେର ଓ ବ୍ୟବହାର କରିବାରେ ସହଜତା ଏହାକୁ ଅଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିପାରିଥିଲା ।
ଗୁଡାରି ଓଡ଼ିଶାର ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ସହର । ଏହି ସହର ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ବିଜ୍ଞାପିତ ଅଞ୍ଚଳ ପରିଷଦ ଭାବରେ ପରିଗଣିତ । ଭୂଗୋଳ ଗୁଡାରିର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ହେଉଛି 19.35  83.78    / 19.35; 83.78. ସମୁଦ୍ର ପତ୍ତନଠାରୁ ଏହାର ଉଚ୍ଚତା 125 ମିଟର 410 ଫୁଟ  । ଏହାର ନିକଟତମ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ଗୁଣପୁର । ଜନସଂଖ୍ୟା ୨୦୧୧ ଜନଗଣନା ଅନୁଯାୟୀ ସହରର ଜନସଂଖ୍ୟା ୬୯୩୧ । ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୁଷ ୩୪୭୯ ଏବଂ ମହିଳା ହେଉଛନ୍ତି ୩୪୫୨ । ଇତିହାସ ପୂର୍ବେ ଖିମିଡି  (ଖେମୁଣ୍ଡି) ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ଗୁଡାରି କଟକ  (ଗୁଡାରି)ଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା  । ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଏହି ସହର ମାଁ ମାଣିକେଶ୍ୱରୀ ମନ୍ଦିର ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା । ସହରଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୨୫ କି.ମି ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ମୀନଝୋଲା ଏକ ପର୍ଯ୍ୟଟନସ୍ଥଳୀ ।
ସାଧ ବେଲୋ  ( : ), ସିନ୍ଧୁ ନଦୀର ସୁକୁର ନିକଟରେ ଥିବା ପାକିସ୍ତାନର ଏକ ଦ୍ୱିପାଞ୍ଚଳ  । ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ସାଧ ବେଲୋ ମଧ୍ୟ ବାକୁର ଦ୍ୱିପ ତଳକୁ ରହିଥିବା ଏକ ଦ୍ୱିପ । ଏହି ଦ୍ୱିପକୁ ସାଧ ବେଲୋ ଓ ଦିନ ବେଲୋ ନାମକ 2ଟି ପଥ ରହିଛି । 183 ମସିହାର ମେପରେ ଏହା ରହିଥିବା ବେଳେ 1912 ମସିହାରେ ଏହାର ସର୍ଭେ ହେଇଥିଲା । ଜନସଂଖ୍ୟା ସାଧ ବେଲୋ ଓ ନିକଟବରତି ଅଞ୍ଚଳରେ ସିନ୍ଧି ଜାତିର ଲୋକମାନେ ବସବାସ କରିଥାନ୍ତି । ବେସୀ ସଂଖ୍ୟାରେ ମୁସ୍ଲିମ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀଙ୍କ ସହ ଅନେକ ହିନ୍ଦୁମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ରହନ୍ତି । ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର 1823 ମସିହାରେ ସ୍ୱାମୀ ବଖଣ୍ଡି ମହାରାଜ ଉଦାଶିଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ସେଠାରେ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା । ତେବେ ଏଠାରେ ସୁନ୍ଦର ରଙ୍ଗରେ ଚିତ୍ରିତ ହେଇଥିବା ଅଉନର୍ନିର୍ମାଣ ଆଧୁନିକ ଯୁଗର । ସିନ୍ଧ ପ୍ରଦେଶ ଓ ଆଖପାଖ ଅଞ୍ଚଳର ହିନ୍ଦୁ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ ତୀର୍ଥ ଓ ଭାରତରୁ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତମାନେ ସେଟାକୁ ଯାଉଥିଲେ ।
ମୟୂରଭଞ୍ଜ ରାଜ୍ୟ , ଭାରତରେ ଇଂରାଜୀ ଶାସନ କାଳରେ ଏକ ଗଡଜାତ ପ୍ରଦେଶ ଥିଲା । ଏହାର ରାଜକୀୟ ଚିହ୍ନ ହେଲା ଦୁଇଟି ମୟୂର । ଏପରି ଲୋକାକଥା ରହିଛି ଯେ ଭଞ୍ଜ ପରିବାରର ପୁର୍ବ ପୁରୁଷ ମୟୂର ଚକ୍ଷୁରୁ ଆବିର୍ଭାବ ହୋଇଥିଲେ । ଏହି ରାଇଜଟିରେ ରହିଛି ବିସ୍ତୃତ ପର୍ବତମାଳା ଯାହାକି ସାନ୍ତାଳ ଓ କିଶାନ ଜାତିର ଲୋକମାନଙ୍କ ନିବାସସ୍ଥଳୀ । ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହା ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । ବାରିପଦା ଥିଲା ମୟୂରଭଞ୍ଜର ତତ୍କାଳୀନ ରାଜଧାନୀ । ଦାସପୂର ମଧ୍ୟ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଟାଉନ । ମୟୂରଭଞ୍ଜର ଅଧିକ ଅଞ୍ଚଳ ଜଙ୍ଗଲଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପିତ । ଇତିହାସ ପ୍ରାଚୀନ ଐତିହ୍ୟ ପୂର୍ବତନ ରାଇଜ ଖିଜ୍ଜିଙ୍ଗ ମଣ୍ଡଳ ୯ମ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦଠାରୁ ଏକ ଅବିଭାଜିତ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା। ଖିଜ୍ଜିଙ୍ଗ ମଣ୍ଡଳ ନାମକରଣ ଏହାର ରାଜଧାନୀ ଖେଜ୍ଜିଙ୍ଗ କୋଟ  (ବର୍ତ୍ତମାନ ଖିଚିଂ) ଉପରେ ଆଧାରିତ  । ପୂର୍ବତନ ଶାସକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦାନ କରା ଯାଇଥିବା ତାମ୍ରଲିପି ଖୋଦନରୁ ଯାହା ଜଣାପଡେ ଯେ ଖେଜ୍ଜିଙ୍ଗ ମଣ୍ଡଳ ଏକ ବୃହତ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା, ବର୍ତ୍ତମାନର ମୟୂରଭଞ୍ଜ, କେନ୍ଦୁଝର ସହ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ସିଂହଭୁମି, ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ମିଦନାପୂର ମଧ୍ୟ ଏହାର ପରିସରଭୁକ୍ତ ଥିଲା । ମୋଗଲ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ସମୟରେ ଭଞ୍ଜ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ମୟୂରଭଞ୍ଜରୁ ବଙ୍ଗୋପ ସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ଥିବାର ବର୍ଣ୍ଣିତ । ସେ ସମୟରେ ମୟୂରଭଞ୍ଜର ରାଜଧାନୀ ହରିପୁରକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିଲା । ସେ ସମୟର ପ୍ରାସାଦମାନଙ୍କର ଭଗ୍ନ ଅବଶେଷ ସବୁ ହରିପୁରଠାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିପାରିବ, ଯାହାକି ବାରିପଦା ଠାରୁ ୧୬ କି.ମି ଦୁରରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଏ ସବୁ ଭିତରୁ ରସିକାରାୟ ମନ୍ଦିର ଏବଂ ଦରବାର କକ୍ଷ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଭଞ୍ଜ ବଂଶର ରାଜପୁତମାନେ ହେଉଥିଲେ ଶାସକ , ଲୋକକଥା ଅନୁସାରେ ଭଞ୍ଜ ବଂଶର ସଂସ୍ଥାପକ ଶୀଳ ଭଞ୍ଜ ଅଂଗଡ୍ଡୀଙ୍କ ସମୟଠାରୁ ଭଞ୍ଜମାନେ ଏହି ଅଂଚଳରେ ସର୍ବାଧିକ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜୁତି କରିଥିଲେ। ଭଞ୍ଜ ମାନଙ୍କ ସହ କେନ୍ଦୁଝରର ମୟୂର ରାଜପରିବାର ସହ ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା ଓ ସେମାନେ ନିଜ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଦୁଇଟିକୁ ସଂଯୁକ୍ତ କରି ଏକ ରାଜ୍ୟ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ । ଭଞ୍ଜ ଶାସକମାନେ କଳା, କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ସଂସ୍କୃତି ପାଇଁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିଲେ । ହରି ବଳଦେବଜୀଉ ମନ୍ଦିର, ଖିଚିଂ ମନ୍ଦିର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ମାନ ଏହାର ମୁକ ସାକ୍ଷୀ । ରାଜ ପରିବାର ମଧ୍ୟ ଛଉ ନୃତ୍ୟକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଦେଇଥିଲେ ଯାହାକି ସାମରୀକ କଳା, ଆଦିବାସୀ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ କଳାର ସଂମନ୍ୱୟ ଥିଲା । ଇଂରେଜ ଶାସନ ୧୮ଶ ଶତାବ୍ଦୀ ସମୟରେ ଏହା ମରାଠା ଶାସନ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇଥିଲା ଓ ଏହାର ବହୁ ବର୍ଷ ବିତିଯିବା ପରେ ୧୮୨୯ରେ ଏହା ବ୍ରିଟିଶ କବଳରେ ଆସିଥିଲା । ଇଂରେଜ ଶାସନ କାଳରେ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ରାଜ୍ୟରେ ବହୁତ ଉନ୍ନତ କାର୍ଯ୍ୟ ରାଜପରିବାରଦ୍ୱାରା ନିର୍ବାହିତ ହୋଇଥିଲା । ସେମାନଙ୍କ ରକ୍ଷଣା ବେକ୍ଷଣରେ ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଏକ ଉନ୍ନତ ପ୍ରଦେଶ ବୋଲି ଗଣା ଯାଉଥିଲା । ଭଞ୍ଜ ରାଜାମାନଙ୍କ ମହାନ ଦାନରେ ସେ କାଳରେ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶର ପ୍ରଥମ ମେଡିକାଲ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଥିଲା କଟକ ସହରରେ । ବର୍ତ୍ତମାନର ମୟୂରଭଞ୍ଜ ରାଜପ୍ରାସାଦ ମହାରାଣୀ ସୁମିତ୍ରା ଦେବୀ ଭଞ୍ଜ ଦେଓଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ୧୮୦୪ରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା। ମୟୂରଭଞ୍ଜ ରାଜ୍ୟ ରେଳପଥର ଆରମ୍ଭ ତତ୍କାଳୀନ ମହାରାଜା ଶ୍ରୀରାମ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜ ଦେଓଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ରୁପସାଠାରୁ ବାରିପଦା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୫୨କି.ମିର ରାସ୍ତା ୨୦ ଜାନୁଆରୀ , ୧୯୦୫ରେ କରାଯାଇଥିଲା । ଶାସକ ମୟୂରଭଞ୍ଜର ଶାସକମାନେ  'ରାଜା'  ବୋଲି କୁହାଉଥିଲେ, ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀ ମଧ୍ୟ ଭାଗରୁ ସେମାନେ  'ମହାରାଜା'  ଉପାଧି ରେ ମଣ୍ଡିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେ କାଳରେ ମୟୂରଭଞ୍ଜର ଶାସକ ମାନେ ୯ ତୋପ ସଲାମରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଥିଲେ। ପୂର୍ବ ଶାସକମାନେ ୧୬୮୮ - ୧୭୧୧ସବେସର୍ବା ଭଞ୍ଜ ଦେଓ ୧୭୧୧ - ୧୭୨୮ ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ଭଞ୍ଜ ଦେଓ ୧୭୨୫ - ୧୭୫୦ ରହୁନାଥ ଭଞ୍ଜ ଦେଓ ୧୫୭୦ - ୧୭୬୧ ଚକ୍ରଧର ଭଞ୍ଜ ଦେଓ ୧୭୬୧ - ୧୭୯୬ ଦାମୋଦର ଭଞ୍ଜ ଦେଓ ୧୭୯୬ - ୧୮୧୧ ସୁମିତ୍ରା ଦେବୀ ୧୮୧୧ - ୮୨୨ ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଭଞ୍ଜ ଦେଓ ୧୮୧୧ - ୧୮୧୩ ରାଣୀ ଯମୁନା ଦେବୀ ୧୮୨୨ - ୧୮.. ଯଦୁନାଥ ଭଞ୍ଜ ଦେଓ ରାଜା ମାନାଙ୍କ ସୂଚୀ ୧୮.. - ୧୮୬୩ : ଯଦୁନାଥ ଭଞ୍ଜ ଦେଓ ୧୮୬୩ - ୧୮୬୮ ଶ୍ରୀନାଥ ଭଞ୍ଜ ଦେଓ  ମୃତ୍ୟୁ ।
ତୃପ୍ତି ଘୋଷ ଜଣେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ତଥା ପ୍ରଛଦପଟ ଗାୟିକା ଥିଲେ । ସେ ଆକାଶବାଣୀର କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର, ନବଜନ୍ମରେ ସେ ଗୋଟିଏ ଯୁଗଳ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ । ତତ୍କାଳୀନ ଜଣେ ଉଚ୍ଚପଦସ୍ଥ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ସେ ବିବାହ କରିଥିଲେ । କଟକ କଳା ବିକାଶ କେନ୍ଦ୍ରରେ ତୃପ୍ତି ଘୋଷ ସ୍ମୃତି ରନିଙ୍ଗ୍ ଶିଲ୍ଡ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ ।
ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ସିନକୋକେନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ), ଯାହାକୁ ଡିବୁକାଇନ୍ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ଏକ ସ୍ଥାନୀୟ ନିଶ୍ଚେତକ ଯାହା କର୍ଟିକୋଷ୍ଟିରଏଡ ସହିତ ମିଶି ଅର୍ଶ ଏବଂ କୁଣ୍ଡେଇ ହେବା ଲକ୍ଷଣମାନଙ୍କୁ ଉପଶମ କରିଥାଏ  । ଏହା ସାମାନ୍ୟ ପୋଡ଼ାଜଳା ଏବଂ କୀଟ କାମୁଡ଼ା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ । ଏହା ପ୍ରଭାବିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ରାସ ଏବଂ ଚର୍ମ ଉତ୍ତେଜନା ହୋଇପାରେ । ଆନାଫାଇଲକ୍‌ସିସ ଅନ୍ୟ ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ହୋଇପାରେ । ଏହା ଏକ ଆମିଡ   । ଏହା ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିନ୍ତୁ ଅଧିକ ବିଷାକ୍ତ ସ୍ଥାନୀୟ ନିଶ୍ଚେତକ । ସିନକୋକେନ ପ୍ରଥମେ ୧୯୨୯ ମସିହାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଏହା କାଉଣ୍ଟର ଉପରେ ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ଏକ ୩୦ ଗ୍ରାମ ଟ୍ୟୁବର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୫ ଡଲାର୍ ଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ଏକଏକ ଷ୍ଟିରଏଡ୍ ମିଶ୍ରିତ ସଂସ୍କରଣର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୬ ପାଉଣ୍ଡ ଅଟେ ।
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ମାଝି  ୧୪ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୩୮  ୧୨ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୨  ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ପାଞ୍ଚ ଥର ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ଖଡ଼ିଆଳ ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୯୦, ୧୯୯୫, ୨୦୦୦, ୨୦୦୪ ଓ ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଯଥାକ୍ରମେ ୧୦ମ, ୧୧ଶ, ୧୨ଶ, ୧୩ଶ ଓ ୧୫ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଜୀବନୀ ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ମାଝି ୧୯୩୮ ମସିହାର ଅପ୍ରେଲ ୧୪ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଦେବ ସିଂହ ମାଝି ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଗଣେଶ ଦେବୀ । ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ମାଝି ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ପୂର୍ବରୁ ସେ ଜନତା ଦଳ ଓ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ପାଞ୍ଚ ଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ବିଧାନ ସଭା ସଭ୍ୟ ବିବରଣୀ ମୃତ୍ୟୁ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ୨୦୨୨ ମସିହାର ଜାନୁଆରୀ ୧୧ ତାରିଖରେ  (ସୋମବାର ବିଳମ୍ବିତ ରାତି ପ୍ରାୟ ୩ଟା) ଭୁବନେଶ୍ୱରସ୍ଥ କ୍ୟାପିଟାଲ ହସପିଟାଲରେ ଚିକିତ୍ସାଧୀନ ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ  । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୮୩ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।
ପ୍ରେମ ବନ୍ଧନ ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଏନ୍. ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ।
ଅନ୍ୟାୟ ସହିବି ନାହିଁ, ୧୯୮୭ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ସୁରେଶ ମହାନ୍ତି ଏବଂ ଜୀତେନ୍ଦ୍ର । ରତିକାନ୍ତ ମିଶ୍ର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଅଶୋକ ଶର୍ମା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଓ ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଶ୍ରୀରାମ ପଣ୍ଡା, ଉତ୍ତମ ମହାନ୍ତି, ଦେବୁ ବୋଷ, ଦେବୁ ବ୍ରହ୍ମା, ମାମିନା, ବୀରେନ ରାଉତରାୟ, ସ୍ନେହାଜ କୁଡ଼ିଆ, ବିନାୟକ ମିଶ୍ର, ଜୀତେନ ସିଂହ, ଜୟା ବି., ରୁନୁ ପରିଜା ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଶ୍ରୀରାମ ପଣ୍ଡା ଉତ୍ତମ ମହାନ୍ତି ଦେବୁ ବୋଷ ଦେବୁ ବ୍ରହ୍ମା ମାମିନା ବୀରେନ ରାଉତରାୟ ସ୍ନେହାଜ କୁଡ଼ିଆ ବିନାୟକ ମିଶ୍ର ଜୀତେନ ସିଂହ ଜୟା ବି. ରୁନୁ ପରିଜା କାହାଣୀ ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ବାସୁଦେବ ରଥ । ଶିବବ୍ରତ ଦାସ, ବନବିହାରୀ ପଣ୍ଡା, ରଘୁନାଥ ରାଉତ ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ମହମ୍ମଦ ଅଜିଜ, ଶବ୍ୱିର କୁମାର, ସ୍ୱାଗତିକା ରଥ, ତାନସେନ ସିଂହ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଅକ୍ଟୋବର ୯ ତାରିଖକୁ ବିଶ୍ୱ ଡାକ ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଏ । ୧୮୭୪ ମସିହା ଏହି ଦିନ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ରାଜଧାନୀ ବର୍ନଠାରେ ୟୁନିଭର୍ସାଲ୍ ପୋଷ୍ଟାଲ୍ ୟୁନିଅନ୍ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଥିଲା । ୧୯୬୯ ମସିହାରେ ଜାପାନ୍‌ର ଟୋକିଓଠାରେ ଆୟୋଜିତ ୟୁନିଭର୍ସାଲ୍ ପୋଷ୍ଟାଲ୍ କଂଗ୍ରେସରେ ଏହି ଦିବସ ପାଳନ ପାଇଁ ଘୋଷଣା କରାଗଲା । ସେହି ଦିନଠାରୁ ସାରା ବିଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ଦେଶ ଏହି ଦିବସକୁ ବିଶ୍ୱ ଡାକ ଦିବସ ରୂପେ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ଯୋଗଦାନ କରୁଛନ୍ତି । ଅନେକ ଦେଶର ଡାକ ବିଭାଗ ଏହି ଦିନ କିଛି ନୂଆ ଡାକ ସାମଗ୍ରୀ କିମ୍ବା ନୂଆ ଡାକସେବା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚଳନ କରିଥାନ୍ତି । ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଡାକ ସାମଗ୍ରୀ ଓ ଡାକ ସେବାର ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆୟୋଜନ କରାଯାଇଥାଏ । ସମସ୍ତ ଦେଶ ନିରନ୍ତର ବିକାଶ ଲକ୍ଷକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ମିଳିତ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭୋକ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଅସମାନତା ଓ ଅନ୍ୟାୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଲଢେଇ ଏବଂ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଉପରେ ଉଚିତ ପଦକ୍ଷେପ ଗ୍ରହଣ କରିବା । ଏହି ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ପଦକ୍ଷେପରେ ବିକାଶ ପାଇଁ ଆଧାରିକ ସଂରଚନା ଯୋଗାଇ ଦେବାରେ ଡାକର ଭୂମିକା ଖୁବ୍‌ ଗୁରୁତ୍ୱପୁର୍ଣ୍ଣ ।
ବୀର ସାଭରକର ଅନ୍ତର୍ଜାତିକ ବିମାନ ବନ୍ଦର, ପୋର୍ଟ ବ୍ଲେୟରଏୟାର ପୋର୍ଟ ନାମରେ ଭି ପରିଚିତ  ( : , : ), ଏକ ଭାରତୀୟ ବିମାନ ବନ୍ଦର  । ଏହା ପୋର୍ଟ ବ୍ଲେୟରର 2 କିଲୋମିଟର ଦକ୍ଷିଣରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ଏହା ଆଣ୍ଡାମନ ନିକୋବର ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଜାତିକ ବିମାନ ବନ୍ଦର । ଏହା ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ବିନୟକ ଦାମୋଦର ସାଭାରକରଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ନମିତା ହୋଇଛି । ଏହା ସାଧାରଣ ବିମାନ ସହ ଭାରତୀୟ ନୌସେନାର ଏୟାର ବେସ ଉତ୍କ୍ରୋଶ ରାନୱେ ବ୍ୟବହାର କରେ । ନିର୍ମାଣ ଏହି ବିମାନ ବନ୍ଦରରେ ଏକମାତ୍ର ରନୱେ ରହିଛି ଯାହାର ଦୈର୍ଘ୍ୟ 3,290 ମିଟର । ଏଥିରେ ଏୟାର ବସ 320 , ବୋଇଙ୍ଗ 737 ପରି ସମସ୍ତ ବିମାନ ଅବତରଣ ପାଇଁ ସୁବିଧା ରହିଛି । ଏଠାରେ ଭାରତୀୟ ଏୟାର ପୋର୍ଟ ବିଭାଗ ସାଧାରଣ ଟର୍ମିନାଲ ବ୍ୟବହାର କରେ ଓ ଅନ୍ୟ ଉଡାଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭାରତୀୟ ନୌସେନା କରିଥାଏ । ଏଠାରେ ଏୟାର ବ୍ରିଜ ନଥିବାରୁ ବସ ଯୋଗେ ଯାତ୍ରୀମାନେ ବିମାନକୁ ଯାଇଥାନ୍ତି । ବିମାନ ବନ୍ଦରର ଉନ୍ନତିକରଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲିଛି । ନୂତନ ଟର୍ମିନାଲ ଏହାର ନୂତନ ଟର୍ମିନାଲ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ଚାଲି ଏହା ମାର୍ଚ , 2018 ସୁଦ୍ଧା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରହିଛି । ଏଠି ପାଇଁ ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରଶାସନଠାରୁ ଜମି ଆହରଣ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଇଛି । ତେବେ ଆହୁରି 3.39 ଏକର ଜାଗା ଦରକାର ।
ଛାରପୋକ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ପ୍ରକାର ପୋକର   ନାମ ଯିଏ ମାନବ ରକ୍ତ  ପାନ କରି  (ବିଶେଷତଃ ରାତିରେ) ବଞ୍ଚିରହେ  । ଏହା କାମୁଡ଼ିବା ଫଳରେ ଚର୍ମ ରାସ୍  , ଆଲର୍ଜି   ଲକ୍ଷଣ ଓ ମାନସିକ ସମସ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇପାରେ । ଚର୍ମରେ ସାମାନ୍ୟରୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଫୋଟକା  ( : ) ହୋଇପାରେ  । କିଛି ସମାୟ ବା କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଲକ୍ଷଣ ବାହାରେ । ସାଧାରଣତଃ ଗଲୁ କରେ, ଥକ୍କା ଲାଗେ ବା ଜ୍ୱର ହୁଏ । ଘୋଡ଼େଇ ନହୋଇଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଛାରପୋକ ଧାଡ଼ି କରି ତିନି ଥର କାମୁଡ଼େ । ଏହା କୌଣସି ସଂକ୍ରାମକ ରୋଗ   ଗତି କରେନି । ସାଧାରଣତଃ ଦୁଇ ପ୍ରଜାତିର ଛାରପୋକ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି ଯଥା:- ସାଇମେକ୍ସ ଲେକ୍ଟୁଲାରିଅସ ବା ସାଧାରଣ ଛାରପୋକ ଓ ସାଇମେକ୍ସ ହେମିପ୍ଟେରସ   । ସେମାନଙ୍କ ଆକାର ୧-୭ ମିମି ହୋଇଥାଏ । ସେମାନେ ପାଖ ସ୍ଥାନ‌କୁ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି ବା କୌଣସି ଜିନିଷ ସ‌ହିତ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ହୁଅନ୍ତି । ପୋକ ଜନିତ ରୋଗକୁ ଇନଫେସ୍ଟେସନ   କୁହାଯାଏ ଓ କ୍ୱଚିତ ଏହା ଖରାପ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଯୋଗୁ ହୁଏ କିନ୍ତୁ ଏହା ଅଳ୍ପ ସ୍ଥାନରେ ଅଧିକ ଲୋକ ରହୁଥିବା ଜାଗାରେ ହୁଏ । ଲକ୍ଷଣ ଓ ଛାରପୋକ ଦେଖି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଏହି ପୋକ ଅନ୍ଧାରରେ ଯେପରିକି ଗଦି ସନ୍ଧି ଓ କାନ୍ତ ଫାଟ ଭଳି ଜାଗାରେ ରହନ୍ତି । ରୋଗୀର ଲକ୍ଷଣ ଅନୁସାରେ ଚିକିତ୍ସା   କରାଯାଏ । ଛାରପୋକ ବିନାଶ କରିବା କଷ୍ଟକର ବ୍ୟାପାର ଯେହେତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ବିନା ବଞ୍ଚିପାରନ୍ତି । ତେଣୁ ବାରମ୍ବାର ଘରେ ପୋକମରା ଅଭିଯାନ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଏଥି ନିମନ୍ତେ ରୁମକୁ 50    122     ଉତ୍ତାପକୁ ନିଆଯାଏ, ବାରମ୍ବାର ଭକ୍ୟୁମ   କରାଯାଏ, ଲୁଗାପଟା ଅତ୍ୟଧିକ ଉତ୍ତାପରେ ଗରମ କରାଯାଏ ଓ ପୋକମରା   ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ଛାରପୋକ ରହନ୍ତି । ଏହି ରୋଗ ହାର ଅପେକ୍ଷାକୃତ ସାଧାରଣ ଓ ସନ ୧୯୯୦ ପରଠାରୁ ବଢିଛି । ଏହି ବୃଦ୍ଧିର କାରଣ ଅଜ୍ଞାତ ଅଛି; ଯାହା ଅଧିକ ଯିବାଆସିବା, ଜିନିଷ ଅନ୍ୟ ହାତକୁ ଯିବା, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୋକ ପ୍ରତି ଅଧିକ ନ‌ଜର ଦେବା ବା ପ୍ରତିରୋଧ ଶକ୍ତି   ବୃଦ୍ଧି ଯୋଗୁ ହୋଇପାରେ । ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ମାନବ ସାଥିରେ ଛାରପୋକ ରହିଆସୁଛନ୍ତି ।
ଆଲେଫାସେପ୍ଟ, ବେପାର ନାମ ଆମ୍ଭିଭ୍, ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ମଧ୍ୟମରୁ ଗମ୍ଭୀର ପ୍ଲେକ୍ ସୋରିୟାସିସ୍ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା । ଅଧୁନା ଅଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ସହନଶୀଳ ବିକଳ୍ପଗୁଡିକ ମିଳୁଛି ।  ଏହା ଶିରା କିମ୍ବା ମାଂସପେଶୀରେ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା, ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇବା, ବାନ୍ତି, ମାଂସପେଶୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ସ୍ଥାନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ସଂକ୍ରମଣ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ କମ୍ ଲିମ୍ଫୋସାଇଟ୍, ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଏବଂ କର୍କଟ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ସୁରକ୍ଷା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଅଟେ। ଏହା ଏକ ଫ୍ୟୁଜନ୍ ପ୍ରୋଟିନ୍ ଯାହା ଆଣ୍ଟିବଡିର ଏକ ଅଂଶକୁ ଏକ ପ୍ରୋଟିନ୍ ସହିତ ମିଶ୍ରଣ କରିଥାଏ ଯାହାକି କେତେକ ପ୍ରକାରରଟି କୋଷର ବୃଦ୍ଧିକୁ ଅବରୋଧ କରିଥାଏ । ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଆଲେଫେସେପ୍ଟ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ୨୦୧୧ରେ ବଜାରରୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରାଯାଇଥିଲା।
ବଇତାଳ ଦେଉଳ ବା ବୈତାଳ ଦେଉଳ ଓଡ଼ିଶାର ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରେ ଥିବା ୯ମ ଶତକରେ କଳିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପତ୍ୟକଳାର ଖାଖରା ଶୈଳୀରେ ନିର୍ମିତ ଚାମୁଣ୍ଡା ଦେବୀଙ୍କ ମନ୍ଦିର । ମନ୍ଦିର ଶିଖରେ ତିନିଗୋଟି ମୁଣ୍ଡି ବା ଚୂଳ ଥିବାରୁ ଏହାକୁ ତିନିମୁଣ୍ଡିଆ ଦେଉଳ ଭାବେ ସାଧାରଣ ଲୋକେ ଡାକିଥାଆନ୍ତି । ଲୋକମତ ଅନୁସାରେ ଏହି ତିନିଗୋଟି ମୁଣ୍ଡି ଚାମୁଣ୍ଡା ଦେବୀଙ୍କ ତିନିଗୋଟି ଶକ୍ତି - ମହାସରସ୍ୱତୀ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ମହାକାଳୀଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରହିଛି । ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳା ବୈତାଳ ଦେଉଳର ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଅର୍ଦ୍ଧ-ନଳାକାର ଯାହାର ଉପରିଭାଗ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଗୋପୁରମ ମନ୍ଦିର ପରି ଖାକରା ଶୈଳୀରେ ତିଆରି । ଏହାର ଶିଖରରେ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତ ମନ୍ଦିର ସହ ସମାନତା ଦେଖାଯାଇଥାଏ । ଏହି ଦେଉଳଟି ଭୂଲମ୍ବ ଓ ଜଗମୋହନଟି ଚାରିକୋଣାକାର, ବୈତାଳ ଦେଉଳର ବାହାର କାନ୍ଥରେ ଶିବ, ଶକ୍ତି ରୂପରେ ପାର୍ବତୀ, ନାନାଦି ଶିକାର ଅଭିଯାନ, ବଣୁଆ ହାତୀ ଧରା ଓ ରତିକ୍ରୀଡାସକ୍ତ ଯୁଗଳ ଦମ୍ପତିଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ଜଗମୋହନ ଉପରେ ଦେଉଳର ଆଗ ପଟରେ ଦୁଇଜଣ ଚୈତ୍ୟଙ୍କର ଝରକା ରହିଛି - ତଳଟିରେ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟକରା  (ସୂର୍ଯ୍ୟ)ଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ରହିଛି, ଯାହା ଉଷା ଓ ପ୍ରତ୍ୟୁଷରେ ଆଲୋକ ବିତରଣ କରୁଥିବାର ପ୍ରତୀତ ହୁଏ ଓ ଆଗରେ ଅରୁଣ ସାତଟି ଘୋଡ଼ାଚାଳନା କରୁଥିବାର ମୂର୍ତ୍ତି ରହିଛି  । ଚୈତ୍ୟ ଉପରେ ଥିବା ପିଣ୍ଡିରେ ଦଶଭୁଜ ନଟରାଜ ବା ନାଟ୍ୟମୁଦ୍ରାରେ ଶିବଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ରହିଛି । ସମତଳ ଛାତ ଥିବା ଜଗମୋହନକୁ ଦୁଇଗୋଟି ବୁଦ୍ଧ ସମ ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିବା ମୂର୍ତ୍ତି ଧମ୍ମ-ଚକ-ପବତନ  (ଧର୍ମ୍ମ-ଚକ୍ର-ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ) ମୁଦ୍ରା ଏବଂ ଭୂମି-ସ୍ପର୍ଶ-ମୁଦ୍ରାରେ ଧରିରଖିଛନ୍ତି  । ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ତନ୍ତ୍ର ସାଧନା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ମୂଳ ଦେଉଳରେ ଥିବା ଚାମୁଣ୍ଡା ବା କପାଳିନୀଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଏଠାକାର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଚାମୁଣ୍ଡା ବା ଚର୍ଚିକା ଏକ ବିଲୁଆ ଓ ପେଚାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶବ ଉପରେ ମୁଣ୍ଡ-ମାଳ-ହାର ପିନ୍ଧି ବସିଥିବାର ମୂର୍ତ୍ତି ଏଠାରେ ରହିଛି । ସେ କ୍ରମଶଃ ସାପ, ଧନୁ, ଢାଲ, ଖଣ୍ଡା, ତ୍ରିଶୂଳ, ବର୍ଛା ଓ ଏକ ଅସୁରର ଗଳାକୁ ବିଦ୍ଧ କରିଥିବା ଶକ୍ତି ଧରିଛନ୍ତି । ଏହି ମନ୍ଦିରର ବାତାୟନରେ ଚୈତ୍ୟ ସଦୃଶ ଭାସ୍କର୍ଯ୍ୟ ରହିଚି,ଯେଉଥିରେ ଶିବ ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କର ସ୍ଥାପତ୍ୟ ରହିଛି । ଦେବୀ ଚାମୁଣ୍ଡା ନିଜର ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅନେକ ଭୈରବ ଏବଂ ଯୋଗିନିଙ୍କଦ୍ୱାରା ବେଷ୍ଟିତ ଏହା ଦେଉଳର ନିମ୍ନ ଭାଗରେ ଉତ୍କୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି । ପୂର୍ବ ଭାଗରେ ଦେବୀଙ୍କ ସହମିଥୁନ ଭୈରବ ଦେବତାଙ୍କ ମୂର୍ତି ରହିଛି । ଉତ୍ତର କାନ୍ଥରେ ଉତ୍କୀର୍ଣ୍ଣ ଭସ୍କର୍ଯ୍ୟରେ ଦେବୀ କରାଳିନୀଙ୍କ ବିଗ୍ରହ ରହିଛି,ସେ ଏକ ହସ୍ତରେ ଅସୁରର ଛିନ୍ନ ମସ୍ତକ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ହସ୍ତରେ ରକ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ କପାଳ ଧରଣ କରିଛନ୍ତି । ଅନ୍ୟ ଏକ ତ୍ରିପଦୀ ଉପର ପାତ୍ରରେ ଦୁଇଟି ମୁଣ୍ଡ ରହିଛି ଯାହା ଦେବୀଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରାହୋଇଛି ,ଦକ୍ଷିଣପାର୍ଶ୍ୱରେ ଗୋଟିଏ ଶୃଗାଳ ଛିଡାହୋଇଛି,ଯେ କି ଉପରକୁ ଦେଖୁଅଛି ଓ ବାମପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଯୋଗିନି ଧ୍ୟାନ ମୁଦ୍ରାରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଲୟ କରୁଛି। ଏହି ଦେଉଳର ତାନ୍ତ୍ରିକ ଔପାସନର ପ୍ରମାଣ ଏହାର ଜଗମୋହନସ୍ଥ ବଳିପୀଠ ହରିକାଠ ବା ଯୁପସ୍ତମ୍ଭରୁ ଜାଣିହୁଏ। ସକାଳର ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ଏହାର ଗର୍ଭ ଗୃହ ମଧ୍ୟରେ ପଡୁଥିଲେ ହେଁ ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ଭିତରକୁ ଯିବାପାଇଁ କୃତ୍ରିମ ଆଲୋକର ସହାୟତା ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଥାଏ।
ଶୱର୍ମା  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ , ଆରବୀୟ ଭାଷାରେ ) ମଧ୍ୟ-ପ୍ରାଚ୍ୟର ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ଖାଦ୍ୟ  । ମାଂସକୁ କୋନାକାର ଆକୃତିରେ ଏକ ଭୂଲମ୍ବ ଅକ୍ଷରେ ଲଗାଇ ରଖାଯାଏ । ସେହି ଅକ୍ଷଟି ଏକ ନିଆଁ ଚୁଲି ପାଖରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ବୁଲୁଥାଏ ଓ ମାଂସର ସବୁ ଅଂଶ ସିଝୁଥାଏ । ଏଥିରୁ ମାଂସକୁ ପତଳା ପତଳା ଭାବେ କାଟି ଏକ ସାଣ୍ଡୱିଚ ଆକାରରେ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ । ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଶୱର୍ମା ପାଇଁ ଛେଳି ଓ ମେଣ୍ଢା ମାଂସ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଏବେ ଶୱର୍ମାରେ କୁକୁଡ଼ା, ଟର୍କି ପକ୍ଷୀ ଓ ଗୋମାଂସ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଛି । ଘୂର୍ଣ୍ଣାୟମାନ ଅକ୍ଷରେ ଲାଗିଥିବା ମାଂସରୁ ପତଳା ମାଂସ ପଟି ଚାଞ୍ଛି ଚାଞ୍ଛି ବାହାର କରାଯାଏ । ଶୱର୍ମା ବିଶ୍ୱରେ ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ଗଳି ଖାଦ୍ୟ  (ଷ୍ଟ୍ରିଟ୍ ଫୁଡ୍ - ) ରୂପେ ପରିଚିତ  । ମିଶର, ଆରବ ଉପଦ୍ୱୀପ, ଲେଭାଣ୍ଟ ଏପରି ଅନେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହା ଖୁବ୍ ଲୋକପ୍ରିୟ । ନାମକରଣ ତୁର୍କୀ ଭାଷାର ଶବ୍ଦ ତ୍ସେଭିର୍ମେରୁ ଆରବୀୟ ଶବ୍ଦ ଶୱର୍ମା ଶବ୍ଦର ସୃଷ୍ଟି । ତ୍ସେଭିର୍ମେ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଲା ବୁଲୁଥିବା ବା ଘୂର୍ଣ୍ଣାୟମାନ । ଶୱର୍ମା ଉପକରଣରେ ନିରନ୍ତର ଘୂର୍ଣ୍ଣାୟମାନ ଅକ୍ଷକୁ ଏହା ସୂଚୀତ କରିଥାଏ । ଇତିହାସ ନିଆଁ ଉପରେ ଏକ ଭୂସମାନ୍ତରାଳ କାଠିରେ ମାଂସ ଲଗାଇ ପୋଡ଼ିବା ବା ସିଝାଇବା ଏକ ପୁରାତନ ରନ୍ଧା ଶୈଳୀ । କିନ୍ତୁ ଭୂଲମ୍ବ କାଠିରେ ମାଂସ ଲଗାଇ ସିଝାଇବା ଓ ସିଝୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଏଥିରୁ ପତଳା ପତଳା ମାଂସ ବାହାର କରିବାର ପଦ୍ଧତି ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଓଟ୍ଟୋମାନ୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ  (ବର୍ତ୍ତମାନର ତୁର୍କୀ) ପ୍ରଥମେ ଡୋନର୍ କବାବ ରୂପରେ ଦେଖାଦେଇଥିଲା  । ଗାଇରୋସ୍ ନାମକ ଗ୍ରୀକ୍ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶୱର୍ମାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ ଏହି ଡୋନର୍ କବାବର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀରୁ ଗୃହୀତ । ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଲେବାନନ୍‍ର ପ୍ରବାସୀ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଶିଖି ଓ ଶୱର୍ମାରୁ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହୋଇ ମେକ୍ସିକୋର ଲୋକେ ଟାକୋସ୍ ଆଲ୍ ପାଷ୍ଟୋର୍ ଖାଦ୍ୟର ପ୍ରଚଳନ କରାଇଥିଲେ । ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ ଛେଳି, ମେଣ୍ଢା, ବାଛୁରୀ, ଗାଈ, କୁକୁଡ଼ା ଓ ଟର୍କି ପକ୍ଷୀ ଆଦିଙ୍କ ମାଂସକୁ ମ୍ୟାରିନେଟ୍ କରିବା ପରେ ପ୍ରାୟ ୬୦ ସେଣ୍ଟିମିଟର ଲମ୍ବ ଏକ ଭୂଲମ୍ବ ଅକ୍ଷରେ ସିଝାଯାଏ । ରସାଳ ଓ ସ୍ୱାଦ ପାଇଁ ସେଥିରେ ଚର୍ବି ମଧ୍ୟ ମିଶାଯାଏ । ଅକ୍ଷର ନିମ୍ନରେ ମୋଟର୍ ସଂଯୁକ୍ତ ଥାଏ ଓ ମୋଟର୍‍ଟି ଅକ୍ଷକୁ ଅତି ଧୀରେ ଘୁରାଉଥାଏ । ବାହାର ପଟେ ରହିଥିବା ଚୁଲା ବା ଅଗ୍ନି ଯୋଗୁଁ କୋନାକାର ମାଂସର ବାହ୍ୟ ଅଂଶ ଧୀରେ ଧୀରେ ସିଝୁଥାଏ । ସେହି ବାହ୍ୟ ଅଂଶରୁ ଏକ ଧାରୁଆ ଛୁରୀ ଯୋଗେ ପତଳା ପତଳା ମାଂସ ଚାଞ୍ଛି ବାହାର କରାଯାଏ । ଶୱର୍ମାରେ ଜୀରା, ଗୁଜୁରାତି ବା ଅଳେଇଚ, ଡାଲଚିନି, ହଳଦି, ଲଙ୍କା ଓ କିଛି ସ୍ଥାନରେ ବହାରାତ୍ ପରି ମସଲା ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଶୱର୍ମାକୁ ଏକ ସାଣ୍ଡୱିଚ ପରି କିମ୍ବା ପିଟା, ଲାଫା ପରି ବଡ଼ ରୁଟିଦ୍ୱାରା ଗୁଡ଼ାଇ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ । ମଧ୍ୟ-ପ୍ରାଚ୍ୟରେ କୁକୁଡ଼ା ମାଂସରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଶୱର୍ମାକୁ ରସୁଣ ଚଟଣୀ, ଆଳୁ ଭଜା ଓ ଆଚାର ସହିତ ବଢ଼ାଯାଏ । ଇସ୍ରାଏଲରେ ଟର୍କି ପକ୍ଷୀର ମାଂସରେ ଶୱର୍ମା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ ଓ ଏହି ଶୱର୍ମାକୁ ତାହିନି ସସ୍ ସହିତ ବଢ଼ାଯାଇଥାଏ । ଯୀହୁଦୀ ଧର୍ମର ଚଳଣି ଅନୁସାରେ ଯେ କୌଣସି କ୍ଷୀର ଜାତ ଖାଦ୍ୟ  (ଯଥା: ଦହି ସସ୍) ଓ ମାଂସ ମିଶାଇ ଖାଇବା ଅପରାଧ  । ଶୱର୍ମା ସହିତ କଟା ହୋଇଥିବା ବିଲାତି ବାଇଗଣ, କାକୁଡ଼ି, ପିଆଜ ଆଦି ପରିବା ମିଶାଇ ଏବଂ ସେଥିରେ ହମସ୍, ତାହିନି ସସ୍ କିମ୍ବା ଆମ୍ବ ସସ୍ ମିଶାଇ ଖିଆଯାଇଥାଏ । କିଛି ସ୍ଥାନରେ କଟା ଶିମଳା ଲଙ୍କା, ଭଜା ବାଇଗଣ ଓ ଆଳୁ ଭଜା ସହିତ ଶୱର୍ମା ଖିଆଯାଇଥାଏ ।
ପାଦ ଭାତୁଡ଼ି  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ଭାତୁଡ଼ି ଯାହା ପାଦତଳେ   ବା ପାଦ ଆଙ୍ଗୁଠି   ତଳେ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ  । ଏହି ଭାତୁଡ଼ିର ରଙ୍ଗ ଚର୍ମ   ରଙ୍ଗ ସ‌ହିତ ସମାନ ଥାଏ । ପୃଷ୍ଠ ଭାଗରେ କଳା ଦାଗ ଦେଖାଯାଇପାରେ । ଏକାଧିକ ଭାତୁଡ଼ି ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ଦେଖାଯାଇପାରେ । ଏହା ଯୋଗୁ ଚାଲିବା ବେଳେ କଷ୍ଟ ଅନୁଭବ ହୁଏ । ମାନବ ପାପିଲୋମା ଭୁତାଣୁ/ ଏଚପିଭି  /   ଯୋଗୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ରୋଗ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଚମ ଖଣ୍ଡିଆ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ଗୋଷ୍ଠି ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ, ପୂର୍ବରୁ ଭାତୁଡ଼ି ଥିଲେ ଓ ଦୁର୍ବଳ ଇମ୍ମ୍ୟୁନିଟି   ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ରହେ । ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି ରୋଗ ସ‌ହଜରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିହୁଏ । ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଗଲେ ଚିକିତ୍ସା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ସାଲିସିଲିକ ଏସିଡ  ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର , କ୍ରାୟୋଥେରାପି   ଓ ଅପରେଶନ କରି ବାହାର କରିଦେବା ଆଦି ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଚିକିତ୍ସା ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଭାତୁଡ଼ି ଉପରେ ଥିବା ଚମକୁ ବାହାର କରିଦିଆଯାଏ । ପ୍ରାୟ ୧/୩ରୁ ୨/୩ ରୋଗୀଙ୍କର କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚିକିତ୍ସା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏନି କିନ୍ତୁ ଏହା ୨ ବର୍ଷ ନିମନ୍ତେ ଲାଗୁ ହୁଏ । ଏହି ପାଦ ଭାତୁଡ଼ି ଏକ ସାଧାରଣ ରୋଗ । ପିଲା ଓ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଏ ରୋଗଦ୍ୱାରା ସାଧାରଣତଃ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେବା ଦେଖାଯାଏ ।
ଗଡ଼ଜାତ କୃଷକ ଏକ ଓଡ଼ିଆ ବହି । ଏହି ବହିଟିର ରଚନା କରିଥିଲେ ଉତ୍କଳ ଭାରତୀ କୁନ୍ତଳା କୁମାରୀ ସାବତ । ଏହି ବହିଟି ଏକ ଓଡ଼ିଆ କବିତା ସଙ୍କଳନ । ଏହି ବହିଟିର ପ୍ରକାଶକ ଥିଲେ ଡ. କୃଷ୍ଣପ୍ରସାଦ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଯାହାକି ଭାରତୀ ପବ୍ଲିସିଂ ହାଉସଦ୍ୱାରା ୧୯୩୯ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ବହିଟିର ପ୍ରଥମ ମୁଦ୍ରଣ ସମୟରେ ୧୯୩୯ ମସିହାରେ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ଥିଲା ଏକ ଅଣା ।
ଲଳିତେନ୍ଦୁ ବିଦ୍ୟାଧର ମହାପାତ୍ର  (ଜନ୍ମ: ୧୯ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୬୭) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ  । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଏବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି । ୨୦୧୯ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମଗିରି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୧୬ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା ଲଳିତେନ୍ଦୁ ୧୯୬୭ ମସିହାର ଜାନୁଆରୀ ୧୯ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ବକ୍ସି ଜଗବନ୍ଧୁ ବିଦ୍ୟାଧର ମହାପାତ୍ର ଏବଂ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ଯୋଗେଶ୍ୱରୀ ଦେବୀ । ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲଲାଟେନ୍ଦୁ ବିଦ୍ୟାଧର ମହାପାତ୍ର ଜଣେ ରାଜନେତା ଥିଲେ, ଯିଏକି ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଆଗରୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ଲଳିତେନ୍ଦୁ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି । ପୂର୍ବରୁ ସେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲୁଲୁ ମହାପାତ୍ରଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁପରେ ସେ ତାଙ୍କ ଝିଆରୀ ଉପାସନା ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ସହ କଂଗ୍ରେସ ଛାଡ଼ି ବିଜେପିରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
'ଖିରି ବା କ୍ଷୀରି ଏକ ପାରମ୍ପାରିକ ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ ଖାଦ୍ୟ । ଏହାକୁ ଚାଉଳ ବା ଭଙ୍ଗା ଗହମକୁ କ୍ଷୀରରେ ଫୁଟାଇ ସେଥିରେ କେସର, ଗୁଜୁରାତି, କିସମିସ, କାଜୁ, ପିସ୍ତା ବାଦାମ ବା ଆଲମଣ୍ଡ ଆଦି ପକାଇ ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ । ଇତିହାସ କ୍ଷୀରି ୨,୦୦୦ ବର୍ଷ ତଳେ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର, ପୁରୀ, ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା । ଏହା ମନ୍ଦିରରେ ପୂଜା ଓ ପର୍ବ ପର୍ବାଣିରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ । ଆଞ୍ଚଳିକ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଭାରତର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଜାଗାରେ ଏହା ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ଖିଆଯାଇଥାଏ । ଉପାଦାନ ୧ ଲିଟର କ୍ଷୀର ୧/୨ କପ ବସୁମତୀ ଚାଉଳ ୩/୪ କପ ଖୁଆ ୧ କପ ଚିନି କିଛି କାଜୁ କିଛି କିସମିସ ଗୁଜୁରାତି ଗୁଣ୍ଡ ଗୁଆ ଘିଅ ୨ ଚାମଚ ମିଲ୍କ ମେଡ ପାଣି ପ୍ରଣାଳୀ ପ୍ରଥମେ ହାଣ୍ଡିରେ ଗୁଆ ଘିଅ ପକାଇ ଗରମ କରି ଦିଅନ୍ତୁ,ସେଥିରେ ଗୁଜୁରାତି ଗୁଣ୍ଡ ଓ ଭେଦା ଚାଉଳ ପକାଇ ୧୦ରୁ ୧୨ ମିନିଟ ଭଲ ଭାବେ ଘାଣ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ ।କିଛି ଚିନି,କାଜୁ,କିସମିସ ପକାଇ ନିୟମିତ ବ୍ୟବଧାନରେ ଗୋଳାନ୍ତୁ । ମାଟିଆ ରଙ୍ଗ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ଅଳ୍ପ ପାଣି,କ୍ଷୀର  (୫୦୦ ମିଲିଲିଟର) ପକାଇ ଘୋଡେଇ ଦିଅନ୍ତୁ  । ମଝିରେ ମଝିରେ ଢାଙ୍କୁଣୀ ଖୋଲି ଗୋଳେଇ ଦିଅନ୍ତୁ । ଚାଉଳ ପ୍ରାୟ ଅଧାରୁ ଅଧିକ ଫୁଟିଲା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଣାଳୀ ଜାରି ରଖନ୍ତୁ । ଚାଉଳ ଫୁଟି ସାରିଲା ପରେ ଖୁଆ ଓ ମିଲ୍କ ମେଡ ପକାଇ ଗୋଳାନ୍ତୁ ଯେଉଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖିରୀ ବହଳିଆ ନ ହୋଇଛି । ଥଣ୍ଡା କରି ଗିନାରେ ପରସି ଦିଅନ୍ତୁ । ପ୍ରକାର ଚାଉଳରେ ତିଆରି କ୍ଷିରୀ: ଚାଉଳ, ଚିନି, କ୍ଷୀର ଆଦିକୁ ମିଶାଇ ଏହା ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ । ମୁଗ କ୍ଷିରି: ଏହା ମୁଗ ଡାଲିକୁ ସିଝାଇ ସେଥିରେ ଚିନି, ଭଜା କାଜୁ, କିସମିସ ଆଦି ପକାଇ ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ ।
ଲିଙ୍ଗରାଜ ମନ୍ଦିର ରୋଡ଼ ରେଳଷ୍ଟେସନ, ଓଡ଼ିଶାର ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଥିବା ଏକ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ । ଏଠାରେ ପ୍ୟାସେଞ୍ଜର ଓ ସାଧାରଣ ରେଳଗାଡ଼ି ସବୁ ରହିଥାଏ ଏବଂ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ଟ୍ରେନ ସବୁ ରହି ନଥାଏ ।
ପାଦ୍ରାଉନା ଏକ ଭାରତୀୟ ପୌର ବୋର୍ଡ଼   ଅଟେ । ଏହା ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର କୁଶି‌‌ନଗର ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ପାଦ୍ରାଉନା ୨୬.୯୦୪୨ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୩.୯୮୧୦ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୨୫୯ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ପାଦ୍ରାଉନା ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୪୪୩୫୭ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୨.୪୬% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୭.୫୪% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ପାଦ୍ରାଉନାର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୨.୦୩% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ୨.୮୧% ପ୍ରତିଶତ ଅଧିକ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୬.୪୨% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୨୫.୬୧% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୫.୮୯% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ହିନ୍ଦୀ ପାଦ୍ରାଉନାର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ଗ୍ରେଗୋରୀ ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ୫ ଅପ୍ରେଲ ବର୍ଷର ୯୫ତମ ଦିବସ ଅଟେ  ଅଧିବର୍ଷ ଗୁଡ଼ିକରେ - ୯୬ତମ  । ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବା ପାଇଁ ଆଉ ୨୭୦ ଦିନ ବାକି ଅଛି ।
ବର୍ଣ୍ଣନା ଇକୋନୋମିକ୍ ଟାଇମସ୍ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାର ଏକ ଭାରତୀୟ ଦୈନିକ ଖବରକାଗଜ, ଯାହା ବେନେଟ୍, କୋଲେମାନ୍ ଓ କୋ. ଲିମିଟେଡ଼୍ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ ।ଏହାର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣ ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ବିଶ୍ୱରେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାର ସର୍ବବୃହତ ପଠନକାରୀ ବ୍ୟବସାୟିକ ଖବରକାଗଜ ଏବଂ ଏହି ବିଭାଗରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନରେ ରହିଛି ଦି ଓ୍ବାଲ୍ ଷ୍ଟ୍ରିଟ୍ ଜର୍ଣ୍ଣାଲ୍।ଇଟି ଏକସମୟରେ ୧୨ଟି ସହର ଯଥା ମୁମ୍ବାଇ, ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ, ଦିଲ୍ଲୀ, ଚେନ୍ନାଇ, କୋଲକାତା, ଲକ୍ଷ୍ନୌ, ହାଇଦ୍ରାବାଦ, ଜୟପୁର, ଅହମଦାବାଦ, ନାଗପୁର, ଚଣ୍ଡିଗଡ଼ ଓ ପୁନେରୁ ପ୍ରକାଶ ପାଏ । ଇଟିର ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ମୁମ୍ବାଇରେ ଥିବା  'ଦି ଟାଇମସ୍ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ' ର କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଖବର ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତି, ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଅର୍ଥ,  'ସେୟାର ମୂଲ୍ୟ'  ଏବଂ ଅର୍ଥ ସହ ଜଡ଼ିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖବର ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ । ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ଉଦଘାଟନ ସମୟରେ ଏହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଓ ସମ୍ପାଦକ ଥିଲେ ପି. ଏସ୍. ହରିହରନ୍ । ବର୍ତ୍ତମାନ  'ଦି ଇକୋନୋମିକ୍ ଟାଇମସ୍'  ଓ  'ଇଟି ନାଓ' ର ସମ୍ପାଦକୀୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ହେଉଛନ୍ତି ରାହୁଲ ଯୋଶୀ । ଲଣ୍ଡନରେ ଥିବା  'ଫାଇନାନସିଆଲ୍ ଟାଇମସ୍'  ଭଳି  'ଦି ଇକୋନୋମିକ୍ ଟାଇମସ୍' , ସାଲମନ୍ ଗୋଲାପୀ କାଗଜ ଉପରେ ଛପାଯାଏ । ଏହା ଭାରତର ସମସ୍ତ ମୁଖ୍ୟ ସହରରେ ବିକ୍ରୟ କରାଯାଏ ।ଜୁନ ୨୦୦୯ଠାରୁ ଏହା ଦୂରଦର୍ଶନରେ  'ଇଟି ନାଓ'  ନାମକ ଏକ ଚ୍ୟାନେଲ ନାମରେ ପ୍ରସାରଣ କରାଯାଉଛି । ସମ୍ପାଦକ ୧୯୬୧-୬୪ : ପି. ଏସ୍ ହରିହରନ୍ ୧୯୬୪-୭୯ : ଡି. କେ ରଙ୍ଗନେକାର୍ ୧୯୮୦-୮୫ : ହନାନ୍ ଏଜେକିଏଲ୍ ୧୯୮୫-୯୦ : ମନୁ ଶ୍ରଫ୍ ୧୯୯୦ (ଆରମ୍ଭ)-୧୯୯୦ (ମଧ୍ୟ) : ଟି. ଏନ୍ ନିନାନ୍, ସ୍ୱାମୀନାଥନ୍ ଆଙ୍କଲେସାରିଆ ଆୟାର୍ ୧୯୯୦ (ଶେଷ)-୨୦୦୪ : ଜୟଦୀପ ବୋଷ୍ ୨୦୦୪-୧୦ : ରାର୍ଜିଶୀ ସିଙ୍ଘଲ ଓ ରାହୁଲ ଯୋଶୀ ୨୦୧୦- ବର୍ତ୍ତମାନ : ରାହୁଲ ଯୋଶୀ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପତ୍ରିକା ବ୍ରାଣ୍ଡ୍ ଇକ୍ୟୁଟି : ଏକ ସାପ୍ତାହିକ ରଙ୍ଗୀନ କ୍ରୋଡ଼ ପତ୍ରିକା ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୁଧବାର ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ  । ଏହା କିଣାବିକା, ବିଜ୍ଞାପନ, ମିଡିଆ ଏବଂ ବଜାର ଅନୁଧ୍ୟାନ ଉପରେ ଆଧାରିତ ।  ସମ୍ପାଦନା - ରବି ବାଳକ୍ରିଷ୍ନନ୍ ଓ ବିନୋଦ ମହାନ୍ତ କରପୋରେଟ୍ ଡ଼ସିଅର୍ : ଏକ ସାପ୍ତାହିକୀ ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶୁକ୍ରବାର  'ଦି ଇକୋନୋମିକ୍ ଟାଇମସ୍'  ସହ ପ୍ରକାଶ ପାଏ ଓ ଏହା  'କରପୋରେଟ୍ ଇଣ୍ଡିଆ' ର ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଅଧିକାରୀ  (ସି ଇ ଓ) ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ  । ତାହା ସହ ଏହା ସଞ୍ଚାଳନା ଓ କୌଶଳ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନ ରଖେ । ସମ୍ପାଦନା - ବିନୋଦ ମହାନ୍ତ ଇଟି ଟ୍ରାଭେଲ୍ : ଏହି ରଙ୍ଗୀନ ସାପ୍ତାହିକୀ ଭ୍ରମଣ ଓ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସୂଚନା ପ୍ରଦାନ କରେ । ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଦେଶ ତଥା ବିଦେଶ ସମ୍ପର୍କରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଖୁବ୍ ଉପାଦେୟ । ଜିଗ୍ ହ୍ୱିଲସ୍ : ଏକ ରଙ୍ଗୀନ ସାପ୍ତାହିକୀ ଯାହା ଯାନବାହନ ଶିଳ୍ପର ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ଜଣାଏ । ଇଟି ରିଅଲିଟି : ଭୂସମ୍ପତି ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏକ ପତ୍ରିକା । ଇଟି ଓ୍ବେଲଥ୍ : ଏହା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଅର୍ଥ ଉପରେ ଆଧାରିତ ସାପ୍ତାହିକୀ । ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସଂସ୍କରଣ  'ଦି ଇକୋନୋମିକ୍ ଟାଇମସ୍'  ପତ୍ରିକା ପ୍ରତ୍ୟେକ ରବିବାର ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ । ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସପ୍ତାହରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇନଥିବା ଛୋଟମୋଟ ଖବର ସବୁ ଏଥିରେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ । ଏହି ସାପ୍ତାହିକୀରେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଥିବା ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତମ୍ଭଗୁଡିକ ହେଲା -  'ହ୍ୱାଟସ୍ ନ୍ୟୁଜ୍' ,  'ନ୍ୟୁଜ୍ ଇନ୍ ନମ୍ବରସ୍' ,  'ବିହାଇଣ୍ଡ୍ ଦି ନ୍ୟୁଜ୍' ,  'ସ୍ପଟ୍ ଲାଇଟ୍' ,  'କଭର୍ ଷ୍ଟୋରି' ,  'ଏକ୍ସପର୍ଟ ଭ୍ୟୁ' ,  'ଇକୋନୋମି' ,  'କଣ୍ଟ୍ରେସ୍ପ୍ରେଡ୍' ,  'ଟ୍ରାଭେଲ୍ ଗାଇଡ୍' ,  'ଫୁଡ୍ ଏଣ୍ଡ ଡ୍ରିଙ୍କ' ,  'ରେକମେଣ୍ଡେଡ୍'  ଓ  'ଫିଲ୍ ସ୍ମାର୍ଟ'  ।  'ଫିଲ୍ ସ୍ମାର୍ଟ' ରେ ଏକ  'କକଟେଲ୍ କନଭରସେସନ୍'  ଥାଏ, ଯାହା ବିଭିନ୍ନ ପଦ, ପଦ୍ଧତି, ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ଭୌତିକ ସତ୍ତାହୀନ ମତ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଦର୍ଶାଏ । ଏଥିରେ  'ବିହାଇଣ୍ଡ୍ ଦି ଲାଇନସ୍'  ମଧ୍ୟ ଥାଏ, ଯାହା ବିଭିନ୍ନ ସମସ୍ୟା ଓ ତା 'ର ସମାଧାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ।
ଜ୍ୱରଜାତ ଅଙ୍ଗବିକ୍ଷେପ  ବାତ, ଇଂରାଜୀରେ , ବା ବା , ଏକ ପ୍ରକାର ମୃଗୀ ବାତ  (ଇଂରାଜୀରେ ) ଯାହା ଅତ୍ୟଧିକ ଶାରୀରିକ ଉତ୍ତାପ ହେଲେ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସାଂଘାତିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଅସୁବିଧା ନ ଥାଏ  । ସାଧାରଣତଃ ଏହା ୬ ମାସର ଶିଶୁଠାରୁ ୫ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ପିଲାଙ୍କଠାରେ ଦେଖାଯାଏ । ଅଧିକାଂଶ ବାତ ୫ ମିନିଟ ମାତ୍ର ରହେ ଓ ପିଲା ୬୦ ମିନିଟ ମଧ୍ୟରେ ସାଧାରଣ ଅବସ୍ଥାକୁ ଫେରିଆସେ । ଜ୍ୱରଜାତ ଅଙ୍ଗବିକ୍ଷେପ ବଂଶଗତ ହୋଇପାରେ । ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରୋଗ ଯଥା ମସ୍ତିଷ୍କ ସଂକ୍ରମଣ, ମେଟାବୋଲିକ୍ ରୋଗ ଓ ଜ୍ୱର ବ୍ୟତୀତ ବାତର ଇତିହାସ ଅଛି କି ନାହିଁ, ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ହୁଏ । ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଅଙ୍ଗବିକ୍ଷେପ ଦେଖାଯାଏ ଯଥା: ସାଧାରଣ ଓ ଜଟିଳ । ଗୋଟିଏ ସୁସ୍ଥ ପିଲାର ୨୪ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ୧୫ ମିନିଟରୁ କମ୍ ସମୟ ଧରି ଟୋନିକ୍-କ୍ଲୋନିକ ଅଙ୍ଗବିକ୍ଷେପ ହେଲେ ସାଧାରଣ ଜ୍ୱରଜାତ ଅଙ୍ଗବିକ୍ଷେପ କୁହାଯାଏ । ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନିମନ୍ତେ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା, ଇମେଜିଙ୍ଗ ବା ଇ.ଇ.ଜି. ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ନାହିଁ । ଜ୍ୱରର ଉତ୍ସ ବା କାରଣ ଖୋଜିବାକୁ ସୁପାରିସ ସୁସ୍ଥ ଦେଖାଯାଉଥିବା ପିଲାର ଲମ୍ବର ପଙ୍କଚର୍ ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ । ସାଧାରଣ ଜ୍ୱରଜାତ ଅଙ୍ଗବିକ୍ଷେପ ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ବାତ ନିରୋଧକ ବା ଜ୍ୱର ନିରୋଧକ ଔଷଧ ଦେବାକୁ ସୁପାରିସ କରାଯାଏ ନାହିଁ । ଅଳ୍ପ କେତେକ କେଶ୍‌ରେ ୫ ମିନିଟରୁ ଅଧିକ ସମୟ ବାତ ମାରୁଥିଲେ ବେଞ୍ଜୋଡାଏଜେପିନ ଦଳର ଔଷଧ ଲୋରାଜେପାମ ବା ମିଡାଜୋଲାମ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଇ ପାଏ । ସାଧାରଣ ବାତରେ ଫଳାଫଳ ଅତି ଭଲ, କୌଣସି ସାଂଘାତିକ ସଙ୍କଟ ନ ଥାଏ । ପ୍ରାୟ ୨ % ପିଲାଙ୍କର ଏପିଲେପ୍ସି ସଙ୍କଟ ରହିବାର ପ୍ରମାଣ ମିଲୁଛି । ୫ ବର୍ଷରୁ କମ ବୟସ୍କ ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୨ରୁ ୧୦ % ପିଲାଙ୍କର ଜ୍ୱରଜାତ ଅଙ୍ଗବିକ୍ଷେପ ସମ୍ଭାବାନା ଥାଏ । ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଝିଅଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁଅଙ୍କର ଅଧିକ ହୁଏ । ଥରେ ଏହି ରୋଗ ହେଲେ ୧୫ରୁ ୭୦ % କେଶ୍‌ରେ ଆଉଥରେ ବାତ ସମ୍ଭାବନା ରହେ ।
ଗିରୀଶ ରଘୁନାଥ କର୍ଣ୍ଣାଡ଼  ୧୯ ମଇ ୧୯୩୮   ୧୦ ଜୁନ ୨୦୧୯  ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତା, ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, କନ୍ନଡ଼ ଲେଖକ, ସଂଳାପକାର ଓ ରୋଡ୍ସ ସ୍କଲାର ଥିଲେ ଓ ମୁଖ୍ୟତଃ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ଓ ବଲିଉଡ଼ ସିନେମାରେ କାମ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୦ ଦଶକରେ ସଂଳାପକାର ଭାବେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ଥାନ କନ୍ନଡ଼ରେ ଆଧୁନିକ ସଂଳାପ ରଚନା ବଙ୍ଗଳାରେ ବାଦଲ ସରକାର, ମରାଠୀରେ ବିଜୟ ତେନ୍ଦୁଲକର ଓ ହିନ୍ଦୀରେ ମୋହନ ରାକେଶଙ୍କ ସହ ତୁଳନୀୟ । ସେ ୧୯୯୮ରେ ଭାରତର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାହିତ୍ୟିକ ପୁରସ୍କାର ଜ୍ଞାନପୀଠ ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନୀତ । ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ଧରି କର୍ଣ୍ଣାଡ଼ ମୁଖ୍ୟତଃ ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣକୁ ନେଇ ତାତ୍କାଳିକ ଅସୁବିଧା ବାବଦରେ ନାଟକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କର ନାଟକଗୁଡ଼ିକ ଇଂରାଜୀରେ ଅନୁବାଦ ମଧ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ତାଙ୍କର ନାଟକଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ ଅନୂଦିତ ହୋଇ ଏବ୍ରାହିମ ଆଲକାଜି, ବି.ଭି. କରନ୍ତ, ଆଲିକି ପଦମସୀ, ପ୍ରସନ୍ନ, ଅରବିନ୍ଦ ଗୌର, ସତ୍ୟଦେବ ଦୁବେ, ବିଜୟ ମେହେଟା, ଶ୍ୟାମାନନ୍ଦ ଜଲାନ, ଅମାଲ ଆଲାନା ଓ ଜାଫର ମହିଉଦ୍ଦିନ ଆଦି ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଛି । ସେ ବିଭିନ୍ନ ଭାରତୀୟ ଭାଷାର ସିନେମାରେ ଜଣେ ଅଭିନେତା, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବେ କାମ କରିବା ସହ କନ୍ନଡ଼ ଓ ହିନ୍ଦୀ ସିନେମାରେ ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇଛନ୍ତି । ସେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କଠାରୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଓ ପଦ୍ମଭୂଷଣ ସମ୍ମାନରେ, ଓ ଚାରିଥର ଫିଲ୍ମଫେୟାର ପୁରସ୍କାରରେ  (ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ତିନୋଟି କନ୍ନଡ଼ରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବେ ଓ ଚତୁର୍ଥ ସଂଳାପରଚନା ପାଇଁ) ସମ୍ମାନୀତ  । ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧତମ ନାଟକ ଯଯାତି । ସେ ୧୯୯୧ ମସିହାରେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ପ୍ରସାରିତ ସାପ୍ତାହିକ ବିଜ୍ଞାନ ପତ୍ରିକା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଟର୍ଣ୍ଣିଂ ପଏଣ୍ଟର ଉପସ୍ଥାପକ ଥିଲେ । କ୍ଷୀଣ ସ୍ୱାସ୍ଥାବସ୍ଥା ହେତୁ ସେ ବେଙ୍ଗାଳୁରୁଠାରେ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି ହୋଇଥିଲେ ଓ ୨୦୧୯ ମସିହା ଜୁନ ୧୦ ତାରିଖରେ ତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
ଟ୍ରିକୋଟିଲୋମାନିଆ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ବା ବା କେଶଟଣା ରୋଗ/ ) ଏକ ପ୍ରକାର ଆବେଗ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବେମାରୀ   ଯେଉଁଥିରେ ନିଜେ ନିଜର କେଶ ଟାଣିବାକୁ   ଆଗ୍ରହ ଜନ୍ମେ  । ଏହାର ମାତ୍ରା ଅଧକ ହୋଇ ରୋଗୀର ମୁଣ୍ଡ ନଣ୍ଡା   ହୋଇଯାଏ । ଏହି କେଶ ଟଣା ପ୍ରବୃତ୍ତିକୁ ରୋକିହୁଏନି । କେବଳ କେଶ ନ ହୋଇ ଯେ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ରୁମ ଟାଣନ୍ତି କିନ୍ତୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଆଖି ଚାରିପାଖର ବାଳ ଅଧିକ ଟାଣନ୍ତି । ଏହା ଫଳରେ କ୍ଳେଶ ଜାତ ହୁଏ । ଟ୍ରିକୋଟିଲୋମାନିଆ ବେମାରୀ ବଂଶାନୁକ୍ରମିକ ହୋଇପାରେ । ଅବସେସିଭ-କମ୍ପଲସିଭ ଡିଜଅର୍ଡ଼ର ଥିବା ରୋଗୀମାନଙ୍କର ଏହି ସମସ୍ୟା ଅଧିକ ଥିବାର ଦେଖାଯାଏ । ଉତ୍ତେଜନା ବା ଉତ୍କଣ୍ଠା   ଅଧିକ ହେଲେ ଏହି ରୋଗ ଟ୍ରଗର ହୋଇଯାଏ । ରୋଗୀ ନିଜ ବାଳ ଟାଣୁଥିବା ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି । ପରୀକ୍ଷାରେ ଛିଣ୍ଡା ବାଳ ଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ଅନ୍ୟ ଏକ ବେମାରୀ ବଡି ଡିସମର୍ଫିକ ଡିଜଅର୍ଡ଼ର   ରୋଗରେ ରୋଗୀ ନିଜେ ବାଳ ଟାଣନ୍ତି କିନ୍ତୁ ନିଜର ଚେହେରାରେ ସମସ୍ୟା ଥିବା ଭାବି ତାକୁ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର କରିବାକୁ ଟାଣନ୍ତି । ଏହି ରୋଗରେ କଗନିଟିଭ ବିହେଭିଅରାଲ ଥେରାପି   ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । କ୍ଲୋମିପ୍ରାମିନ ଔଷଧ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇପାରେ । ଜନସଂଖ୍ୟାର ୧-୪% ଲୋକ ଏ ରୋଗଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେବା ହିସାବରୁ ଜଣାଯାଏ । ଟ୍ରିକୋଟିଲୋମାନିଆ ସାଧାରଣତଃ ପିଲାଦିନେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ମହିଳାମାନେ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ଟ୍ରିକୋଟିଲୋମାନିଆ ଶବ୍ଦ ସନ ୧୮୮୯ରେ ଫ୍ରଙ୍କଏସ ହେନରି ହାଲୋପୋ   ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ପୁରାତନ ଗ୍ରୀକ ଭାଷାର ଶବ୍ଦତ୍ରୟ  (  ର ଅର୍ଥ ବାଳ, ର ଅର୍ଥ ଟାଣିବା, ଓ ର ଅର୍ଥ ପାଗଳାମି) ମିଶି ଏହି ଶବ୍ଦ ତିଆରି ହୋଇଛି  ।
ଏନକୋରାଫେନିବ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ), ବ୍ରାଫ୍ଟୋଭି ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ, ହେଉଛି ମେଲାନୋମା ଏବଂ ବୃହଦନ୍ତ୍ର ମଳାଶୟ କର୍କଟ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଏକ ଔଷଧ  । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏହା ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଦ୍ୱାରା ବିଆରଏଏଫ ଭି୬୦୦ଇ  ( 600 ) କିମ୍ବା ଭି୬୦୦କେ  ( 600 ) ମ୍ୟୁଟେସନ୍-ପଜିଟିଭ୍ ରୋଗ ଅପସାରଣ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ  । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଥକ୍କାଣ, ଅଇ, ତରଳ ଝାଡ଼ା, ପେଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ରାସ ଏବଂ ଗଣ୍ଠି ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ରକ୍ତସ୍ରାବ, ୟୁଭିଆଇଟିସ୍, ଲଙ୍ଗ କ୍ୟୁଟି ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କର୍କଟ ହୋଇପାରେ । ଯେଉଁମାନଙ୍କର ସାମାନ୍ୟ ଯକୃତ ସମସ୍ୟା ଥାଏ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ନିମ୍ନ ମାତ୍ରାର ଔଷଧ ଦେବା ଉଚିତ୍ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଶିଶୁର କ୍ଷତି ହୋଇପାରେ । ଏହା ଏକ କାଇନେଜ ଇନହିବିଟର ଯାହା ବିଆରଏଏଫ   ପୁଷ୍ଟିସାରକୁ ଅବରୋଧ କରିଥାଏ । ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ଆମେରିକା ଏବଂ ୟୁରୋପରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଏନକୋରାଫେନିବକୁ ଅନୁମୋଦନ କରାଯାଇଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ୨୦୨୧ରେ ଏହି ଔଷଧର ୪ ସପ୍ତାହ ବ୍ୟବ‌ହାର ପାଇଁ ୫୬୦୦ ମୂଲ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଡ଼େ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ରାଶିର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୧୨,୪୦୦ ଡଲାର ଅଟେ ।
ଉଦିତ ପ୍ରତାପ ଶେଖର ଦେଓ  (୨୫ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୨୩ - ୨୮ ନଭେମ୍ବର ୧୯୬୭) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ  । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୨ୟ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା ଉଦିତ ପ୍ରତାପ ଶେଖର ଦେଓ ୧୯୨୩ ମସିହାର ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୫ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ଉଦିତ ପ୍ରତାପ ଶେଖର ଦେଓ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଗଣତନ୍ତ୍ର ପରିଷଦର କର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁ ଉଦିତ ପ୍ରତାପ ଶେଖର ଦେଓ ୧୯୬୭ ମସିହାର ନଭେମ୍ବର ୨୮ ତାରିଖରେ ୪୪ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
ବୈଦୁତିକ ଜନିତ୍ର ବା ଜେନେରେଟର ଏକ ଯନ୍ତ୍ର ଯାହା ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଶକ୍ତିକୁ ବୈଦୁତିକ ଶକ୍ତିରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥାଏ । ଏହାଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ୟୁତ ଚାର୍ଜ, ବୈଦୁତିକ ପରିପଥରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଥାଏ । ମୁଖ୍ୟତଃ ବାଷ୍ପଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ଟରବାଇନ, ଉଚ୍ଚ ପତନରୁ ପଡୁଥିବା ଜଳଦ୍ୱାରା ଚଳିତ ଟରବାଇନ ଓ ଏମିତି ଆହୁରି ଅନେକ, ଏହି ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସ ଅଟନ୍ତି । ବୈଦୁତିକ ମୋଟର, ବୈଦୁତିକ ଶକ୍ତିକୁ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଶକ୍ତିରେ ଓଲଟା ରୂପାନ୍ତରଣ କରିଥାଏ । ଏହି ମୋଟର ଓ ଜନିତ୍ର ଭିତରେ ଗଠନ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅନେକ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରହିଥାଏ । ଇତିହାସ ବୈଦୁତିକତା ଓ ଚୁମ୍ବକୀୟତା ଭିତରେ ସମ୍ପର୍କ ଆବିଷ୍କାର ହେବାର ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ଥିର-ବିଦ୍ୟୁତ ଜନିତ୍ରର  ସ୍ଥିର-ବିଦ୍ୟୁତ ଜନିତ୍ର ବା ଇଲେ‌କ୍‌ଟ୍ରୋ‌ଷ୍ଟାଟିକ ଜେନେରେଟର ଏକ ଯନ୍ତ୍ର ଯାହାକି ସ୍ଥିର ବିଦ୍ୟୁତ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ ।   ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା । ଟାକୋ-ଜନିତ୍ର/ଟାକୋ-ଜେନେରେଟର ସାଧାରଣତଃ ଟାକୋଜେନେରେଟର ବ୍ୟବହାର ଟାକୋମିଟରକୁ ଶକ୍ତି ଯୋଗେଇବା ପାଇଁ କରାଯାଇଥାଏ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ବୈଦୁତିକ ମୋଟର ଓ ଇଞ୍ଜିନ ଗୁଡିକର ବେଗ ମପା ଯାଇଥାଏ । ଏହି ଜେନେରେଟର ଆନୁମାନିକ ଭାବେ ଶା‌ଫ୍‌ଟ ବେଗ ସହ ସମାନୁପାତିକ ବିଦ୍ୟୁତ ବିଭବାନ୍ତର ସୃଷ୍ଟି କଋଥାଏ ।
ଘନଶ୍ୟାମ ଦାସ ଥିରାନି  (ଜନ୍ମ: ୧୭ ଜୁଲାଇ ୧୯୧୬) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ  । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବରୁ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିବା ଦ୍ୱିତୀୟ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ବାଣିଜ୍ୟ ଓ ଶିଳ୍ପରୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବର ୨ୟ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ୧୯୫୨ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବରଗଡ଼ ଲୋକ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୧ମ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ଘନଶ୍ୟାମ ଦାସ ଥିରାନି ଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଦଳୀୟ ରାଜନେତା ଭାବରେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବରୁ ଥରେ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ଭାରତୀୟ ସଂସଦର ତଳ ସଦନ ଲୋକ ସଭାର ସାଂସଦର ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଧନସମ୍ପଦ, ସୌଭାଗ୍ୟ, ସୁଖ୍ୟାତି, ସୁଖସମୃଦ୍ଧି, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରେମର ଦେବୀ ଅଟନ୍ତି । ସେ ଶ୍ରୀ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ । ସେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସହଧର୍ମିଣୀ ଓ ଶକ୍ତି ସୂରୁପା । ରାମାୟଣ ମତେ ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ ସମୟରେ ଅମୃତପାତ୍ର ଧରି ସେ ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠକୁ ଆସିଥିଲେ । ସେ ସମୁଦ୍ରଙ୍କର କନ୍ୟା । ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ବାହାନ ପେଚା, ମତାନ୍ତରେ ହାତୀ । ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ନାମ ଲକ୍ଷ ଶବ୍ଦରୁ ଆସିଛି । ରୁକ୍ମଣୀ ଓ ସତ୍ୟଭାମା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଅବତାର ଭାବେ ପରିଚିତ । ପ୍ରେମ ଏବଂ ପ୍ରଜନନର ଦେବତା କାମଦେବ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପୁତ୍ର ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଇଥାନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଚାରିହାତ ଧର୍ମ, କାମନା, ଅର୍ଥ ଓ ମୋକ୍ଷର ପ୍ରତୀକ । ତାଙ୍କୁ ପୂଜାକରିବାଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ, କାମନା, ଅର୍ଥ ଓ ମୋକ୍ଷ ଭାବନାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଜଣେ ନିର୍ବାଣ ପାଇପାରିବ । ଓଡ଼ିଶାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ହିନ୍ଦୁଘରେ ଗୁରୁବାର ଦିନ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପୂଜା ହୁଏ । ଭୃଗୁଋଷିଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଫଳରେ ସେ ଭାର୍ଗବୀ, ଶ୍ରୀ ଆଦି ରୂପରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣା ହୋଇଥିଲେ । ଭାରତର କେତେକସ୍ଥାନରେ ଏଥିପାଇଁ ଭୃଗୁକନ୍ୟାରୂପେ ଶୁକ୍ରବାର ଦିନ ଲକ୍ଷ୍ମୀପୂଜା କରାଯାଏ । ଓଡ଼ିଶାରେ ମାର୍ଗଶିର ମାସ ଗୁରୁବାର ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପ୍ରିୟପୂଜା ମାଣବସା ପୂଜା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ମୀରା ବାଈ  (୧୫୦୪-୧୫୫୮) କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତି ଶାଖାର ପ୍ରମୁଖ କବି ଥିଲେ  । ତାଙ୍କ କବିତାରେ ସ୍ତ୍ରୀ ପରାଧିନତା ପ୍ରତି ଏକ ଗଭୀର କଥା ରହିଛି , ଯାହା ଭକ୍ତିର ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗୀନ ଏବଂ ଗଭୀର ହୋଇପାରିଛି । ମୀରା ବାଈ କୃଷ୍ଣ-ଭକ୍ତିର ସ୍ଫୁଟ ପଦର ରଚନା କରିଥିଲେ । ଜୀବନ ପରିଚୟ ମୀରା ବାଈଙ୍କ ଜନ୍ମ ୧୫୦୪ରେ ଯୋଦ୍ଧାପୁରର କୁଡକୀ ନାମକ ଗ୍ରାମରେ ହୋଇଥିଲା । କୁଡକୀରେ ମୀରାବାଈଙ୍କ ପିତା  "ରତ୍ନ ସିଂହ"  ଘର ଥିଲା । ସେ ପିଲା ଦିନରୁ ହିଁ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତି ପ୍ରତି ରୁଚି ପ୍ରକଟ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ବିବାହ ଉଦୟପୁରର ମହାରଣା କୁମ୍ବର ଭୋଜରାଜଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ହୋଇଥିଲା ଯିଏ ଉଡେପୁର ମହାରଣା ସାଙ୍ଗାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ବିବାହର କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ମୀରାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମୀରାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସତୀ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରାଯାଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ମୀରା ଏହା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନଥିଲେ। ସେ ସଂସାରରୁ ବିରକ୍ତି ହୋଇ ସାଧୁ ସନ୍ଥଙ୍କ ସଂଗୀତରେ ହରିକୀର୍ତନ କରି ନିଜର ସମୟ ବ୍ୟତୀତ କରୁଥିଲେ। ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପରଲୋକ ପରେ ତାଙ୍କ ଭକ୍ତି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଥିଲା। ସେ ମନ୍ଦିର ଗୁଡିକୁ ଯାଇ କୃଷ୍ଣ ମୂର୍ତି ସାମ୍ନାରେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି । ମୀରା ବାଈଙ୍କ କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତିରେ ନୃତ୍ୟ କରିବା ରାଜା ପରିବାର ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ଲାଗୁନଥିଲା।ସେମାନେ ବହୁ ଥର ତାଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ବିଷ ମଧ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ। ଘର ଲୋକଙ୍କ ଏଭଳି ବ୍ୟବହାରରୁ ବିତୃଷ୍ଣା ହୋଇ ସେ ଦ୍ୱାରୀକା ଓ ବୃନ୍ଦାବନ ଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ମାନ ମିଳୁଥିଲା । ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେବୀଙ୍କ ଭଳି ଭଲପାଇବା ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିଲେ। ଦ୍ୱାରୀକାରେ ୧୫୫୮ ମସିହାରେ ସେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଲୀନ ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ। କୃତି ମୀରା ବାଈ ୪ଟି ଗ୍ରନ୍ଥର ରଚନା କରିଥିଲେ:- ନରସିର ମାୟରା ଗୀତ ଗୋବିନ୍ଦ ଟୀକା ରାଗ ଗୋବିନ୍ଦ ରାଗ ସରୋଠର ପଦ ଏହା ଛଡା ମୀରାବାଈଙ୍କ ଗୀତ ଗୁଡ଼ିକର ସଂକଳନ  " ମୀରାବାଈଙ୍କ ପଦାବଳୀ"  ନାମକ ଗ୍ରନ୍ଥରେ କର ଯାଇଥିଲା। ସାହିତ୍ୟିକ ଅବଦାନ ମୀରା ତାଙ୍କ ବିଭିନ୍ନ ପଦ ଗୁଡିକରେ ଗୀତର ରଚନା କରିଛନ୍ତି। ମୀରାଙ୍କ ସେହି ପଦ ଗୁଡିକରେ ଉଚ ସ୍ଥରର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ଦେଇଥିବା ସନ୍ଦେଶ ଓ ଅନ୍ୟ ସନ୍ଥ ଙ୍କା ଶିକ୍ଷା ଏକା ଭଳି ଲାଗେ। ତାଙ୍କ ପଦଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନତିର ଦର୍ପଣ। ମୀରା ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ସନ୍ଥମାନଙ୍କ ଭଳି ଅନ୍ୟ ଭାଷାର ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି। ଯେମିତିକି - ହିନ୍ଦୀ, ଗୁଜରାଟୀ, ବୃଜ୍, ଅବଧି, ଭୋଜପୁରୀ, ଆରବୀ, ଫରାସୀ, ସଂସ୍କୃତ, ମୈଥ୍ଲି ଓ ପଞ୍ଜାବୀ । ଭାବାବେଗ, ଭାବନା ଗୁଡିକର ମାର୍ମିକ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ,ପ୍ରେମର ଓଜୋଶ୍ୱି ପ୍ରବାହଧାରା ପ୍ରୀତମ ବିୟୋଗର ପୀଡାର ମର୍ମଭେଦି ପ୍ରଖତାରେ ତାଙ୍କ ପଦ ଗୁଡ଼ିକର ଅଳଙ୍କୃତ କରିବା ଭଳି ମହାନ କବି ମୀରାଙ୍କ ଭଳି ବୋଧ ହୁଏ କେହି କବି ଥାଇପାରନ୍ତି ।
ଭାରତର ଜାତୀୟ ପାର୍କ ସମୂହ ଅନ୍ତର୍ଗତ ସଂରକ୍ଷିତ ଅଞ୍ଚଳ । ଭାରତର ପ୍ରଥମ ଜାତୀୟ ପାର୍କ 1936 ମସିହାରେ ହାଇଲେ ଜାତୀୟ ପାର୍କ ନାମରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲା । ତାହାକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଜିମ କରବେଟ୍ଟ ଜାତୀୟ ପାର୍କ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ଓ ଏହୟା ବର୍ତ୍ତମାନର ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡରେ ଅବସ୍ଥିତ । 1970 ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ଭାରତରେ ମାତ୍ର 5ଟି ଜାତୀୟ ପାର୍କ ଥିବା ସ୍ଥଳେ ବର୍ତ୍ତମାନ 2015 ସୁଦ୍ଧା 103ଟି ଜାତୀୟ ପାର୍କ ରହିଛି । ଏହି ପାର୍କ ସମୂହର ସମୁଦାଯ ଆୟତନ 40,500 ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ବା ଭାରତର ସ୍ଥଳଭାଗ ଆୟତନର 1.23 % ଅଞ୍ଚଳ । ଆହୁରି ଅନେକ ଜାତୀୟ ପାର୍କ ସ୍ଥାପନ ସହ ବନ୍ୟା ଜନ୍ତୁ ତଥା ଉଦ୍ଭିଦର ସୁରାକ୍ଷ୍ୟା ପ୍ରଦାନ ପାଇଁ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆ ଯାଉଛି ।
ଗ୍ରେଗୋରୀ ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ୩ ମାର୍ଚ୍ଚ ବର୍ଷର ୬୨ତମ ଦିବସ ଅଟେ  ଅଧିବର୍ଷ ଗୁଡ଼ିକରେ - ୬୩ତମ  । ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବା ପାଇଁ ଆଉ ୩୦୩ ଦିନ ବାକି ଅଛି ।
ଗ୍ରେଗୋରୀ ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ୧୫ ଫେବୃଆରୀ ବର୍ଷର ୪୬ତମ ଦିବସ ଅଟେ । ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବା ପାଇଁ ଆଉ ୩୧୯ ଦିନ ବାକି ଅଛି  ଅଧିବର୍ଷ ଗୁଡ଼ିକରେ ୩୨୦ ଦିନ   ।
୧୯୯୦   ଗ୍ରେଗୋରି ପାଞ୍ଜି ଅନୁସାରେ ସୋମବାର ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହେଇଥିବା ଏକ ସାଧାରଣ ବର୍ଷ, ମସିହା  ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ  ମାନ୍ୟତା ଅନୁସାରେ 1990 ବର୍ଷ, 2 ଶହସ୍ରାବ୍ଦର 990 ବର୍ଷ, 20 ଶତାବ୍ଦୀର 90 ବର୍ଷ, ଏବଂ ୧୯୯୦ ଦଶକର 1 ବର୍ଷ ଥିଲା ।
ରୋସନାରା ପରବୀନ, ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳୀ । ସେଟି ୨୦ ଏବଂ ଦିନିକିଆ କ୍ରିକେଟରେ ଭାରତକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିସାରିଛନ୍ତି । ରୋସନାରା 20 ବିଶ୍ୱ କପରେ ଭାରତ ତରଫରୁ ଖେଳି, ୨ଟି ମ୍ୟାଚରେ ୪ଟି ଉଇକେଟ ଅକ୍ତିଆର କରିଥିଲେ ।
ଧ୍ୟାନ ଚାନ୍ଦ  (୨୯ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୦୫ - ୩ ଡିସେମ୍ବର, ୧୯୭୯) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ହକି ଖେଳାଳି ଓ ଅଧିନାୟକ ଥିଲେ  । ହକି ଖେଳରେ ବିଶ୍ୱର ଜଣେ ସର୍ବକାଳୀନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖେଳାଳି ଭାବେ ତାଙ୍କର ମାନ୍ୟତା ରହିଛି । ତାଙ୍କର ଅସାଧାରଣ ହକିଷ୍ଟିକ ଚାଳନା ବଳରେ ଭାରତ ଏକଦା ବିଶ୍ୱ ହକିରେ ଆଧିପତ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲା । ତାଙ୍କର କ୍ରିଡ଼ାନୈପୁଣ୍ୟ, ଏକାଗ୍ରତା ଓ ଖେଳରେ ଗୋଲସଂଖ୍ୟାକୁ ଦେଖି କ୍ରିକେଟ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଡନ ବ୍ରାଡ଼ମ୍ୟାନ ଥରେ ଟିପ୍ପଣୀ ଦେଇଥିଲେ ଯେ, କ୍ରିକେଟରେ ରନ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଭଳି ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦ ହକିରେ ଗୋଲସ୍କୋର କରନ୍ତି । ମାତ୍ର ୧୭ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ପଞ୍ଜାବ ରେଜିମେଣ୍ଟରେ ଯୋଗଦେଇ ହକି ତାଲିମ ନେଇଥିଲେ । ସୈନ୍ୟବାହିନୀରେ ଚାକିରୀରେ ଥାଇ ସେ ୧୯୨୬ରେ ନ୍ୟୁଜିଲାଣ୍ଡ ଗ୍ରସ୍ତ କରିଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେ ନିଜର ଶହେତମ ଗୋଲ କରିଥିଲେ । ପରିବାର ୧୯୦୫ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୨୯ ତାରିଖରେ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଆଲ୍ଲାହାବାଦ  (ପ୍ରୟାଗ)ଠାରେ ଏକ ରାଜପୁତ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ  । ତାଙ୍କ ପିତା ସମେଶ୍ୱର ଦତ୍ତ ସିଂହ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସେନାବାହିନୀର ଥିଲେ । କ୍ରୀଡ଼ା ଜୀବନ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦଙ୍କ ସମୟରେ ଭାରତୀୟ ହକିର ସୁବର୍ଣ୍ଣଯୁଗ ଥିଲା । ୧୯୨୮ରେ ନେଦରଲାଣ୍ତରେ ଆୟୋଜିତ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ, ୧୯୩୨ରେ ଲସ ଏଞ୍ଜେଲ୍ସ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ ଓ ୧୯୩୬ରେ ବର୍ଲିନ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ ଭାରତକୁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପଦକ ବିଜୟୀ କରାଇବାରେ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦଙ୍କ ଭୂମିକା ଅବିସ୍ମରଣୀୟ । ୧୯୩୬ ବର୍ଲିନ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ ଜର୍ମାନୀକୁ ହରାଇ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପଦକ ହାସଲ କରିବାପରେ ଆଡଲଫ ହିଟଲର ଜର୍ମାନୀ ସେନାବହିନୀରେ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦଙ୍କୁ ଫିଲ୍ଡ ମାର୍ଶାଲ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦ ଧନ୍ୟବାଦ ସହ ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ । ୧୯୩୬ରେ ଭାରତ ଇଂରେଜ ଶାସନରେ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ବର୍ଲିନ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ ସେ ଇଂଲଣ୍ଡର ଜାତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ଗାନକୁ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ ଓ ବନ୍ଦେ ମାତରମ ଗାଇ ନିଜ ଦେଶଭକ୍ତିର ପରିଚୟ ଦେଇଥିଲେ । ୧୯୨୮ ଆମଷ୍ଟରଡାମ ଅଲିମ୍ପିକରେ ଭାରତ ମୋଟ ୨୯ ଗୋଲ କରିଥିବା ବେଳେ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ ୧୫ଟି ଗୋଲ । ସେହିପରି ୧୯୩୨ ଲସଏଞ୍ଜେଲ୍ସ ଅଲିମ୍ପିକରେ ୧୨ଟି ଓ ୧୯୩୬ର ବର୍ଲିନ ଅଲିମ୍ପିକରେ ୧୧ଟି ଗୋଲକରି ନିଜ ନେତୃତ୍ତ୍ୱରେ ଭାରତକୁ ହାଟ୍ରିକ ଟାଇଟଲ ବିଜୟ କରାଇଥିଲେ । ୧୯୪୭ରେ ୪୨ବର୍ଷ ବୟସରେ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତ ହକି ଦଳର ଅଧିନାୟକ ଭାବେ ଏକ ଯୁବ ଦଳ ସହିତ ସେ ପୂର୍ବ ଆଫ୍ରିକା ଯାଇଥିଲେ । ସେଠାରେ ଭାରତ ୨୨ଟି ମ୍ୟାଚ ଖେଳିଥିଲା । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦ ୬୨ଟି ଗୋଲ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୪୮ ମସିହାରେ ହକିରୁ ଅବସର ନେଲେ । ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ସେ ମେଜର ପଦରୁ ଆର୍ମିରୁ ଅବସର ନେଲେ । ୧୯୨୬ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ୧୯୪୮ରେ ଅବସର ନେବା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ଗୋଲ ସ୍କୋର କରିଥିଲେ । ତିନୋଟି ଅଲିମ୍ପିକରେ ଭାରତର ୧୦୨ଟି ଗୋଲ ମଧ୍ୟରୁ ଧ୍ୟାନଚାନ୍ଦଙ୍କ ଥିଲା ୩୮ଟି ଗୋଲ । ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଗୋଲ ମେଶିନ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଉଥିଲା । ୧୯୭୯ ଡିସେମ୍ବର ୩ରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଭାରତରେ ଜାତୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଉଛି । ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ ଉପାଧିରେ ସମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ୧୬ ବର୍ଷ ପରେ ଅର୍ଥାତ ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ଅଗଷ୍ଟ ୨୯କୁ ଜାତୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ଦିବସର ମାନ୍ୟତା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ ମେହେର (୧୯୨୮-୨୦୦୮) ଓଡ଼ିଶାର ଜଣେ ପ୍ରବୀଣ ତନ୍ତି ଥିଲେ  । ସେ ଇକ୍କତ ପରମ୍ପରାର  (ବାନ୍ଧ ଓ ରଙ୍ଗ) ବିଶିଷ୍ଟ ଓଡ଼ିଶାର ସମ୍ବଲପୁରୀ ଲୁଗା ବୁଣା ନିମନ୍ତେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ  । ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବଲପୁରୀ ଶାଢ଼ୀ ହସ୍ତ‌ତ‌ନ୍ତ ଶିଳ୍ପ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତାର ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଏ । ତାଙ୍କୁ ଭାରତ ସରକାର ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ସନ ୨୦୦୯ରେ ସେ ହ୍ୟାଣ୍ଡିକ୍ରାଫ୍ଟ ଅଫ ନ୍ୟାସନାଲ ସେଣ୍ଟର ଫର ଟେକ୍ସଟାଇଲ ଡିଜାଇନର ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ ୧୯୨୮ ମସିହାରେ ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ବିଜେପୁର ଥାନା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଚୁଡାପାଲିଠାରେ ଏକ ଭୁଲିଆ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ମାତ୍ର ୨ୟ ଶ୍ରେଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ । ସୂତା କାଟି, ଲୁଗା ବୁଣିବା ଥିଲା ସେମାନଙ୍କର କୌଳିକ ବ୍ୟାପାର । ନିଜ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ସେ ଏହି ବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ଏହି କାମରେ ଅଧିକ ଗବେଷଣା କରି ସେ ଅନେକ ନୂତନ ପରମ୍ପରା ସୃଷ୍ଟି କରି ପାରିଥିଲେ । ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ବୁଣାଯାଇଥିବା କିଛି ବିଶିଷ୍ଟ ଶାଢ଼ୀ ଥିଲା : ନବଗୁଞ୍ଜର, ବାପୁଜୀଙ୍କ ଅବଦାନ, ଭାରତ ରତ୍ନ, ଭକ୍ତବତ୍ସଳ ଭଗବାନ, ଭାରତୀ କୁସୁମ ଇତ୍ୟାଦି । ସେ ଶାଢ଼ୀ ଉପରେ ଲେନିନଙ୍କ ଛବି ମଧ୍ୟ ବୁଣିଥିଲେ । ଏହା ଋଷିଆ ସରକାରଙ୍କୁ ଉପହାର ଦିଆଯାଇଥିଲା । କୋଣାର୍କ ଚକ ଥିବା ଏକ ଶାଢ଼ୀ ସେ ବ୍ରିଟେନର ରାଣୀ ଏଲିଜାବେଥ ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ । ମହାରାଣୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇଥିବା ସେ ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ବୁଣାକାର । ତାଙ୍କ ସୁପୁତ୍ର ସୁରେନ୍ଦ୍ର ମେହେର ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ବୁଣାକାର । ୨୦୦୮ ଜୁନ ୩୦ତାରିଖରେ ୯୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତାଙ୍କର ତିରୋଧାନ ଘଟିଥିଲା ।
ଆଇଜାକ ସାନ୍ତ୍ରା  ୩ ନଭେମ୍ବର ୧୮୯୨   ୨୯ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୬୮  ଜଣେ ଗାନ୍ଧୀବାଦୀ ଚିକିତ୍ସକ ଓ ସମାଜସେବୀ ଥିଲେ । ଭାରତରୁ କୁଷ୍ଠ ରୋଗର ମୂଳତ୍ପାଟନ ଦିଗରେ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୫୬ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନୀତ କରାଯାଇଥିଲା । ଜୀବନୀ ଆଇଜାକ ସାନ୍ତ୍ରା ୧୯୮୨ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ୩ତାରିଖରେ ସମ୍ବଲପୁରର ଏକ ଗରିବ ପାଦ୍ରୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ଆଇଜାକ ପାଦ୍ରୀ ହୁଅନ୍ତୁ, ଆଇଜାକ କିନ୍ତୁ ସମ୍ବଲପୁରରେ ନିଜ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରି, ୧୯୧୯ମସିହାରେ ଡାକ୍ତରୀ ପଢ଼ିବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜ ଭେଷଜ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ଡାକ୍ତରୀ ପଢ଼ିବା ବେଳର ଅଭିଜ୍ଞତା ତଥା କୁଷ୍ଠ ରୋଗକୁ ନେଇ ସମାଜରେ ପ୍ରଚଳିତ କଳଙ୍କ, ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଠ ନିରାକରଣ ଦିଗରେ କାର୍ଯ୍ୟକରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲା ।ଆଇଜାକ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରି ସରକାରୀ ଚାକିରିରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ । ୧୯୨୭-୩୧ ମଧ୍ୟରେ  "ଲେପ୍ରସି ସର୍ଭେ ଅଫ ଇଣ୍ଡିଆ" ର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୩୨ ମସିହାରେ ସେ  "ଲେପ୍ରସି ପ୍ରିଭେନସନ ସୋସାଇଟି ଅଫ ଗ୍ରେଟ ବ୍ରିଟେନ" ର ସଭ୍ୟ ଭାବରେ ମନୋନୀତ ହୋଇ, ୧୯୪୭ ମସିହାରେ ସେବାନିବୃତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ କାମ କରିଥିଲେ ।  "ଇଣ୍ଟରନେସନାଲ ଲେପ୍ରସି ଆସୋସିଏସନ" ର ବିଶେଷଜ୍ଞ ଭାବରେ ସେ ଜାପାନ ଓ ନାଇଜେରିଆ ଆଦି ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରିଥିଲେ ।  "ନୋଟସ ଅନ ଲେପ୍ରସିଇନ୍ ଜାପାନ"  ନାମକ ଏକ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ସେବା ନିବୃତ ହେବା ପରେ, ଆଇଜାକ ୧୯୫୧ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶା ଓ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ ସୀମାରେ ଥିବା ଛୋଟ ଗ୍ରାମ ହାତିବାଡ଼ିଠାରେ,  "ହାତିବାଡ଼ି କୁଷ୍ଠାଶ୍ରମ"  ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ଡାପ୍‌ସୋନ ଔଷଧର ପ୍ରଚଳନ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ହାତିବାଡ଼ି କୁଷ୍ଠାଶ୍ରମଠାରେ, ଆଇଜାକ  "ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତା"  ଅନୁଯାୟୀ  "ଚାଲମଗଜ" ରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଏକ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା କୁଷ୍ଠ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଆଇଜାକ ନିଜ ଶେଷ ନିଶ୍ୱାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହାତିବାଡି କୁଷ୍ଠାଶ୍ରମରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ପରେ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନଟି  "ହିନ୍ଦ୍ କୁଷ୍ଠ ନିବାରିଣୀ ସଂଘଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୋଇଥିଲା ଓ କ୍ରମେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଅଧିନକୁ ଆସିଥିଲା । ଆଇଜାକ, ରାଜକୁମାରୀ ଦାସଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।ଦିଲ୍ଲୀପ କୁମାର ଦାସ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର । ୧୯୬୮ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୨୯ ତାରିଖରେ ସମ୍ବଲପୁରଠାରେ ଆଇଜାକଙ୍କର ତିରୋଧାନ ଘଟିଥିଲା ।
ଅଶୋକ ପତି ଭାରତର ଓଡ଼ିଶାରେ ଥିବା ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, କାହାଣୀକାର । ଗୋଟିଏ ବଲିଉଡ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସହକାରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବେ ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲେଇଛନ୍ତି ।
ଦାର୍ଜିଲିଂ ଏକ ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ସହର   ଅଟେ । ଏହା ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ଦର୍ଜିଲିଙ୍ଗ୍ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ଦାର୍ଜିଲିଂ ୨୭.୦୩୩୩ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୮.୨୬୬୭ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୬୬୮୬ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ଦାର୍ଜିଲିଂ ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୫୪୦୦ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୩.୫୪% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୬.୪୬% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ଦାର୍ଜିଲିଂର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୮୨.୦୬% ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୬.୫୪% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୫.୫୨% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୮.୨୦% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ବଙ୍ଗାଳୀ ଦାର୍ଜିଲିଂର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
ପୂଜା ଚେରୀ ରାୟ  ବଙ୍ଗଳା:            , ଜନ୍ମ: ୧୨ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୦୦, ଜନ୍ମସ୍ଥାନ: ଗାଜିରହାଟ, ଖୁଲ୍‌ନା, ବାଂଲାଦେଶ  ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଏବଂ ମଡେଲ । ସେ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ଜଣେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ଭଲବାଶର ରଙ୍ଗ । ଏହାପରେ ସେ ଅଗ୍ନୀ, କ୍ରୀଷ୍ଣାପକ୍କୋ, ବାଦ୍‌ଶାହା ଦ ଡନ୍ ଆଦି କଥାଚିତ୍ରରେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ପୂଜା ନୂର୍ ଯାହାନ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଭାବରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ପରମନ ୨ରେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ପରୀ ନାମକ ଏକ ଝିଅ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ବ୍ୟତୀତ ପୂଜା ଚେରୀ ରାୟ ବିଭିନ୍ନ ବ୍ରାଣ୍ଡ ତ‌ଥା ଉଦ୍ୟୋଗ ଏବଂ ବ୍ୟବସାୟର ବିଜ୍ଞାପନରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସେ ଆଗାମୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦହନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଜନ୍ମ ଏବଂ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ପୂଜା ଚେରୀ ରାୟ ୨୦ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୦୪ରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଖୁଲ୍‌ନାଠାରେ ଗାଜିରହାଟରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପା ଦେବ ପ୍ରସାଦ ରାୟ ଏବଂ ମାଆ ଝରଣା ରାୟ । ପୂଜା ପିଲା ଦିନରୁ ରଙ୍ଗୀନ ଦୁନିଆ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ଥିଲେ ଏବଂ ଧୀରେ ଧୀରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ରଙ୍ଗୀନ ଦୁନିଆରେ କାମ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ । ସେ ଢାକା କାଣ୍ଟୋନମେଣ୍ଟ ଗାର୍ଲସ୍ ପବ୍ଲିକ ସ୍କୁଲ ଆଣ୍ଡ କଲେଜରେ ପାଠ ପଢ଼ୁଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଜୀବନ ପୂଜା ମାତ୍ର ୮ ବର୍ଷ ବୟସରେ ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ପୂଜା ଚେରୀ ରାୟ ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ପ୍ରଥମେ ଜଣେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ଭଲବାଶର ରଙ୍ଗ, ଯାହାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଶାହିନୀ ସୁମନ । ଏହାପରେ ସେ ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ଅଗ୍ନୀ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଛୋଟ ତ୍ରିସ୍ନା ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଇଫ୍‌ତାକର ଚୌଧୁରୀ । ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ମେହେର ଅଫରୋଜ ଶୌନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦଶିତ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର କ୍ରୀଷ୍ଣାପକ୍କୋରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଜେବା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସେହିବର୍ଷ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ କଥାଚିତ୍ର ବାଦ୍‌ଶାହା ଦ ଡନ୍‌ରେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ବାବା ଯାଦବଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ପୂଜା ବାଦ୍‌ଶାହାର ଭଉଣୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ପୂଜା ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଭାବରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଅଭିମନ୍ୟୁ ମୁଖାର୍ଜୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ନୂର୍ ଯାହାନ କଥାଚିତ୍ରରେ ପୂଜା ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଯାହାନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୮ରେ ରିହାନ ରଫିଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ କଥାଚିତ୍ର ପରମନ ୨ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ସେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ପରି ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ରାମକୃଷ୍ଣ ନନ୍ଦ  (୨୫ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୦୬ - ୨୮ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୯୪) ଜଣେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରପ୍ରାପ୍ତ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟକ ଓ ଗୀତିକାର  । ସେ ଛାପାଖାନା ଓ ମୁଦ୍ରଣାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ବହୁ ଓଡ଼ିଆ ପୁସ୍ତକ ଓ ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶନା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ରଚିତ ଆହେ ଦୟାମୟ ବିଶ୍ୱ ବିହାରୀ ଓଡ଼ିଶାର ବହୁ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଭାବରେ ଗାନ କରାଯାଏ । ଜୀବନକାଳ ରାମକୃଷ୍ଣ , ୧୯୦୬ ମସିହା ଫେବୃଆରୀ ୨୫ତାରିଖରେ କଟକ ଗୋବିନ୍ଦପୁର ଅନ୍ତ୍ରର୍ଗତ ବାଇରୋଇଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପରିବାରର ଆର୍ଥିକ ଅବସ୍ଥା ଭଲ ନଥିଲା । ସେଥିଯୋଗୁ, ରାମକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପାଠ ପଢ଼ିବା ଛାଡ଼ି ଚାକିରି କରିବାକୁ ପଡିଥିଲା । ମାଟ୍ରିକ ପାସ କରିବା ଆଗରୁ ତାଙ୍କର ବାହାଘର ହୋଇ ଯାଇଥିଲା । ବିବାହ ପରେ ଚାକିରି ଛାଡ଼ି, ପୁଣି ପାଠ ପଢ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ପାଠ ପଢ଼ିଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଅଭାବ ଅନଟନ ଯୋଗୁ ସମାପ୍ତ କରି ପାରିନଥିଲେ । ସାହିତ୍ୟ ସର୍ଜନା ୧୯୪୬ ମସିହାରେ, ରାମକୃଷ୍ଣ କଟକ ତଳ ତେଲେଙ୍ଗା ବଜାରରେ ଜାଗା କିଣି ଘର ତିଆରି କରିଥିଲେ ଓ ସେଠାରେ  "ପାରିଜାତ"  ଛାପାଖାନା ବସେଇଥିଲେ । ଏହା ଏକ ବିବାଦିୟ ପରିସ୍ଥିତିରେ ବନ୍ଦ ହୋଇଥିଲା ଓ ତା ପରେ ରାମକୃଷ୍ଣ  "ସଂସାର ପ୍ରେସ"  ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ । ୧୯୫୧ ମସିହାରେ ଏହି ପ୍ରେସରୁ  "ସଂସାର"  ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶନ ଆରମ୍ଭ କରାଗଲା । ପାଠ୍ୟ ପୁସ୍ତକର ଜାତୀୟ କରଣ ପୂର୍ବରୁ, ସେ ବହୁ ପୁସ୍ତକ ଛାପିଥିଲେ । ୧୯୩୩ ମସିହାରେ ବାରିପଦାରେ ଶିକ୍ଷକତା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ସେ  "ଆହେ ଦୟାମୟ ବିଶ୍ୱ ବିହାରୀ"  ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ରାଧାମୋହନ ପଣ୍ଡା ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ରାୟଗଡ଼ାରୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବର ୧ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ । ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ରାଧାମୋହନ ପଣ୍ଡା ଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଦଳୀୟ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବରୁ ଥରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସିମଦେଗା  (ସାନ୍ତାଳୀ:   : { }:  ) ଏକ ଭାରତୀୟ ବିଜ୍ଞାପିତ ଅଞ୍ଚଳ   ଅଟେ  । ଏହା ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ଗୁମ୍ଲ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ସିମଦେଗା ୨୨.୬୧୫୨ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୮୪.୫୦୨୧ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୧୬୬୯ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ସିମଦେଗା ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୩୩୯୬୨ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୧.୫୮% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୮.୪୨% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ସିମଦେଗାର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୬୮.୦୨% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ -୩.୧୮% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୩୭.୬୪% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୦.୩୮% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୫.୦୪% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ଓଡ଼ିଆ, ହିନ୍ଦୀ ସିମଦେଗାର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।