tripathysagar/odia_wiki huggingface dataset:
ନିୟମାବଳୀ , ପ୍ରାନ୍ତର ଆକୃତି ଓ ବ୍ୟବହୁତ ଉପକରଣ [[ଫାଇଲ: 1.  200 200 ପିକସେଲଖୋ ଖୋ ପିଚଖୋ ଖୋ ମୁଖ୍ୟତ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶୀୟ ଦେଶ ସମୂହରେ ଖେଳ ଯାଉଥିବା ଏକ ଦଳଗତ କ୍ରୀଡ଼ା । ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆ ଉପମହାଦେଶରେ କବାଡି ଓ ଖୋ ଖୋ ଏହି ଦୁଇଟି ଖୁବ ଜନପ୍ରିୟ ଖେଳ ଯାହା ସର୍ବତ୍ର ଖେଳା ଯାଇ ପାରେ । ଏଥିରେ ଉପକରଣ ବିଶେଷ କିଛି ଲାଗୁ ନଥିବା ବେଳେ ସାଧାରଣ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ ଖେଳା ଯାଇପାରେ । ଗୋଟିଏ ଦଳରେ 12 ଜଣ ଲେଖା ଖେଳାଳି ଖେଳି ଥାଆନ୍ତି । ଏହି କ୍ରୀଡ଼ା ଏବେ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚଳନ ହେଲାଣି ।
ବ୍ୟାସେ ଶୁଣୁଛ ୨୦୨୨ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ସୋମେଶ ମହାପାତ୍ର ଓ ଆଶୁତୋଷ ପଣ୍ଡା । ସୁମିତ ପଣ୍ଡା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ, ସଂଳାପ ଓ ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ଗୌତମ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତକାର ବନି ମହାନ୍ତି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ଦ୍ୱୀପନ୍ୱିତ ଦାଶମହାପାତ୍ର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯାହାକି ଆଧୁନିକ ସମୟରେ ବ୍ୟାସକବି ଫକୀର ମୋହନ ସେନାପତିଙ୍କୁ କରାଯାଇଥିବା କିଛି ପ୍ରଶ୍ନକୁ ନେଇ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା । ଅଭିନୟ ଦ୍ୱୀପନ୍ୱିତ ଦାଶମହାପାତ୍ର ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ବନି ମହାନ୍ତି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଓ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । ଗୀତିକାର ସୁମିତ ପଣ୍ଡା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ସଉରା ଭାରତର ଏକ ପୁରାତନ ଜନଜାତି । ଓଡ଼ିଶାର କୋରାପୁଟ, ପାରଳାଖେମୁଣ୍ଡି , ଗୁଣପୁର , ରାୟଗଡା ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହିମାନେ ବସ ବାସ କରିଥାନ୍ତି। ସଉରା ଜନ ଜାତି ମୁହଁ ଓସାରିଆ ଏବଂ ନାକ ବଡ଼ ହୋଇ ଥାଏ। ଭ୍ରୂଲତାର ତଳ ହାଡ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶସ୍ତ ହୋଇ ଥାଏ। ମୁଣ୍ଡର ବାଳ କୁଞ୍ଚୁକୁଞ୍ଚିଆ ଏବଂ ଶରୀରର ରଙ୍ଗ କଳା ହୋଇ ଥାଏ। ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଶାର ଆଦିବାସୀଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଏମାନଙ୍କ ଶରୀରର ଗଢଣ ମଜବୁତ ତଥା ସୁଷ୍ଠମ । ଏହି ଜାତିର ପୁରୁଷମାନେ ଖୁବ କ୍ଷୀପ୍ର ଗତିରେ ପାହାଡ଼ିଆ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲି ପାରନ୍ତି । ସଉରା ମହିଳାମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଅଳଙ୍କାର ବ୍ୟବହାର କରି ଥାନ୍ତି। ତା ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଡ ବାଲା ଏବଂ କାଠ ତିଆରି ବେକର ହାର ମୁଖ୍ୟ । ଘାସ ଏବଂ ଏଲୁମିନିୟମରୁ ତିଆରି ଅଳଙ୍କାର ପ୍ରାୟତଃ ବ୍ୟବହାର ହୋଇଥାଏ। ମହିଳାମାନେ ଖୁବ କମ ବୟସରୁ ଦେହରେ ଚିତା କୁଟେଇ ଥାନ୍ତି। ଚିତାଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନର ବିଭିନ୍ନ ପର୍ଯ୍ୟାୟକୁ ବୁଝେଇ ଥାଏ। ଯୌବନ ପ୍ରାପ୍ତିଠାରୁ ବିବାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ କୁଟେଇଥିବା ଚିତା ଏହି ସଉରା ଜନ ଜାତିର ସାମାଜିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଦର୍ଶାଇ ଥାଏ। ଏହି ଜନ ଜାତି ନିଜର କଳା କୃତି ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା । ଏମାନଙ୍କର ଚିତ୍ର କଳା ଇଦିତଳ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଗୃହର ଭିତର କାନ୍ଥରେ ବିଭିନ୍ନ ବିଷୟରେ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କି ଥାନ୍ତି। ମୁଖ୍ୟତଃ ପଶୁ ପକ୍ଷୀ ଙ୍କର ଚିତ୍ର ତଥା ସଉରା ଜନ ଜୀବନ ଏହି ଚିତ୍ରଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇଥାଏ। ସଉରା ଚିତ୍ରକଳାରେ କଳା ଓ ଧଳା ରଙ୍ଗର ବ୍ୟବହାର ଅଧିକଦେଖାଯାଏ ।
ଗୋପାଳ କୃଷ୍ଣ ଦେବଦାସ ଗାନ୍ଧୀ  (ଜନ୍ମ ଏପ୍ରିଲ ୨୨ , ୧୯୪୬ ) ଜଣେ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଶାସନିକ ସେବା ଅଧିକାରୀ ଓ କୂଟନୈତିକ ଅଧିକାରୀ  । ସେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଶାସନିକ ପଦବୀରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସହ କୂଟନୈତିକ ସ୍ତରରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଜଡ଼ିତ ରହିଥିଲେ । ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା, ଇଂଲଣ୍ଡ ଆଦି ଦେଶରେ ଭରତର କୂଟନୈତିକ ଅଧିକାରୀ ଓ ରାଷ୍ଟ୍ରଦୂତ ଭାବରେ ବହୁ କାଳ ଅବସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନୀ ଓ ପ୍ରଚ୍ଛଦ ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ପୌତ୍ର  (ପିତାଙ୍କ ପରିବାର ପଟରୁ) ତଥା ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜଗୋପାଳଚାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟ ପୌତ୍ର  ମାତାଙ୍କ ପରିବାର ପଟରୁ  । ସେ ଦେବଦାସ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ତଥା ରାଜମୋହନ ଗାନ୍ଧୀ, ସ୍ୱର୍ଗତ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଗାନ୍ଧୀ ତଥା ଶ୍ରୀମତୀ ତାରା ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ  (ଗାନ୍ଧୀ)ଙ୍କ ସାନ ଭାଇ  । ଶିକ୍ଷା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଜୀବନୀ ଗୋପାଳ କୃଷ୍ଣ ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଧିନସ୍ଥ ସେଣ୍ଟ ସ୍ଟିଫେନ କଲେଜରୁ ଇଂରାଜୀ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଉପାଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ୧୯୬୮ ମସିହାରେ ସର୍ବଭାରତୀୟ ପ୍ରଶାସନିକ ସେବା  (ଆଇ.ଏ.ଏସ୍.)ରେ ଅଫିସର ଭାବରେ ଯୋଗଦାନ କରି ୧୯୮୫ ମସିହା ଯାଏ ତାମିଲନାଡୁ ରାଜ୍ୟରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଥିଲେ  । ତା 'ପରେ ୧୯୮୫ ମସିହାରୁ ୧୯୮୭ ମସିହା ଯାଏ ଭାରତର ଉପ-ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ସଚିବ ଭାବରେ, ୧୯୮୭ ମସିହାରୁ ୧୯୯୨ ମସିହା ଯାଏ ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଯୁଗ୍ମ ସଚିବ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସେ ଲଣ୍ଡନଠାରେ ଭାରତୀୟ ଦୂତାବାସରେ ସଂସ୍କୃତି ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ଓ ଲଣ୍ଡନସ୍ଥିତ ନେହେରୁ କେନ୍ଦ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏହାଛଡ଼ା ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା, ଶ୍ରୀଲଙ୍କା, ନରୱେ, ଆଇସ୍‍ଲାଣ୍ଡର ରାଷ୍ଟ୍ରଦୂତ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ୨୦୦୪ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ମାସରେ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ରାଜ୍ୟର ରାଜ୍ୟପାଳ ଭାବରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଓ ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସ୍ୱଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ବିହାର ରାଜ୍ୟର ରାଜ୍ୟପାଳ ଭାବରେ ଯୁଗ୍ମ ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲେଇ ଥିଲେ । ସେ ଚେନ୍ନାଇର କଳା କ୍ଷେତ୍ର ଫାଉଣ୍ଡେସନର ଚେୟାରମ୍ୟାନ ଭାବରେ ୨୦୧୧ରୁ ୨୦୧୪ ମସିହା ଯାଏ, ଇଣ୍ଡିଆନ ଇନ୍‍ଷ୍ଟିଟ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ ଆଡଭାନ୍ସଡ୍ ଷ୍ଟଡିର ଚେୟାରମ୍ୟାନ ଭାବରେ ୨୦୧୨ ମସିହାରୁ ୨୦୧୪ ମସିହା ଯାଏ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଥିଲେ । ଏହା ସହିତ ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ଅଶୋକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ ମଧ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି । ବିବାଦୀୟ ମନ୍ତବ୍ୟ ୧୫ ତମ ଡି. ପି. କୋହଲୀ ସ୍ମାରକୀ ଭାଷଣ ଦେବା ଅବସରରେ ସେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଅନ୍ୱେଷଣ ବ୍ୟୁରୋ  କୁ ସରକାରଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥ ହାସଲ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବା କଥା କହି ବିବାଦୀୟ ହେଇ ପଡ଼ିଥିଲେ । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନୀ ଗୋପାଳ କୃଷ୍ଣ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ତାରା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଦୁଇଟି କନ୍ୟା ସନ୍ତାନ ରହିଛନ୍ତି । ରଚିତ ପୁସ୍ତକ ହିନ୍ଦୀ ଶରଣମ୍ - ଈଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ନାମରେ ଅନୁବାଦିତ ଦାରା ଶୁକୋଃ, କୋଇ ଅଚ୍ଛା ସା ଲଡ଼କା  (ବିକ୍ରମ ଶେଠଙ୍କଦ୍ୱାରା ନାମରେ ଅନୁବାଦିତ) ଇଂରାଜୀ - ଗାନ୍ଧୀ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା - ଗାନ୍ଧୀ ଓ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା - ନେହେରୁ ଓ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା , : . ?
ଭବାନୀପାଟଣା  (କ୍ରମିକ ସଂଖ୍ୟା: ୮୦) କଳାହାଣ୍ଡି ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ  । ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଞ୍ଚଳ ଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: ଭବାନୀପାଟଣା  (ମ), କେସିଙ୍ଗା  (ବି), ଭବାନୀପାଟଣା ବ୍ଳକର ୨୫ଟି ଗ୍ରାମ ପଞ୍ଚାୟତ  ମାଦିଗୁଡା, ଚଅଗାଁ, କର୍ଲାପଡା, ଛେଲିଆମାଲ୍, କଲମ୍, କର୍ଲାଗୁଡା, ଥୁଆପଦର, ଦାଦପୁର, ଦେପୁର, ଗୁଡିଆଲିପଦର, କାମଠଣା, କୁଲିଆମାଲ, ଗଣ୍ଡବର୍ଜାହୋଲ, ମେଦିନୀପୁର, ସେଁପୁର, ପାଲସିଝରନ,ଉଦେପୁର, ମାଟିଆ, ବୋର୍ଡା, କେନ୍ଦୁପାଟି, ଗୁରୁଜଙ୍ଗ, ବୋରଭଟା, ଡୁମୁରିଆ, ଅର୍ତଲ, ପଲନା୍ ଓ କେସିଙ୍ଗା ବ୍ଳକର ୧୭ଟି ଗ୍ରାମ ପଞ୍ଚାୟତ  ଅଧମୁଣ୍ଡା, ବାଲସି, ବୋରିଆ, ଚାଞ୍ଚେର, ଦେଓଗାଁ, ଫଟକାମାଲ୍, ଗାଇଗାଁ, ଗୋକୁଲେଶ୍ୱର, କାଣ୍ଡେଲ, କିକିଆ, କୁଣ୍ଡାବନ୍ଧ, ଲଇତରା, ନାସିଗାଁ, ପାଷ୍ଟିକୁଡି, ପଥର୍ଲା, ସିରୋଲ୍, ଉତ୍କେଲା  । ଗତ ୨୦୧୪ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଅନାମ ନାଏକ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଦୁଷ୍ମନ୍ତ ନାଏକଙ୍କଠାରୁ ୧୦୮୧୪ ଖଣ୍ଡ ଅଧିକ ଭୋଟ ପାଇ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଗତ ୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଦୁଷ୍ମନ୍ତ ନାୟକ, ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ପ୍ରାର୍ଥୀ ପ୍ରଦୀପ୍ତ କୁମାର ନାଏକଙ୍କଠାରୁ ୨,୧୯୫ ଅଧିକ ଭୋଟ ପାଇ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନ ଫଳାଫଳ *: ମୋଟ ବୈଧ ଭୋଟର ଶତକଡ଼ା ଭାଗ ନିର୍ବାଚିତ ବିଧାୟକଗଣ ୧୯୫୧ରୁ ୨୦୧୪ ମଧ୍ୟରେ ମୋଟ ୧୫ଥର ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇସାରିଛି ।
ଗୁରୁ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ର ସମ୍ମାନ ନୃତ୍ୟ, ସଂଗୀତ, ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଅବଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥାଏ । ପୁରସ୍କାର ବାବଦରେ ଏକଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ନଗଦ ଅର୍ଥ, ଉତ୍ତରୀୟ ଓ ମାନପତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥାଏ ।
ବ୍ୟାଙ୍କ ଅଫ ଇଣ୍ଡିଆ   ଏକ ରାଷ୍ଟ୍ରାୟତ୍ତ ବ୍ୟାଙ୍କ ଯାହାର ପ୍ରଧାନ କାର୍ୟାଳୟ, ମୁମ୍ବାଇ , ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ୧୯୬୯ରେ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟକୃତ ହୋଇଥିବା ଏହି ବ୍ୟାଙ୍କ ଭାରତର ପ୍ରମୁଖ ବ୍ୟାଙ୍କମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ । ୮ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୩ ସୁଦ୍ଧା ଏହାର ୪୩୨୨ଟି ଘରୋଇ ଶାଖା ତଥା ଭାରତ ବାହାରେ ୫୪ଟି ଶାଖା ଅଛି ।
ଶିଶୁସନ୍ଥ ମହାରାଜ ଜଣେ ନାଗା ସାଧୁ, ବାସ୍ତୁଶାସ୍ତ୍ରୀ ଆୟୁର୍ବେଦ ବିଜ୍ଞାନୀ ଓ ସମାଜସେବୀ ଅଟନ୍ତି । ନାରୀ ଶିକ୍ଷାର ବିକାଶ, ନାରୀ ଶକ୍ତି ଜାଗରଣ ବିଶେଷ କରି ଶିଶୁ କନ୍ୟା ସୁରକ୍ଷା ଦିଗରେ ଆଜୀବନ ନିୟୋଜିତ ଥିଲେ । ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସହ ଶିଶୁସନ୍ଥ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ । ସେ ଶିକ୍ଷାବିତ ପଣ୍ଡିତ ଗୋଦାବରୀଶ ମିଶ୍ରଙ୍କ ପାଳିତ ପୁତ୍ର ଅଟନ୍ତି । ରଣପୁରରେ ଜନ୍ମିତ ଏହି ସନ୍ଥ ୫ବର୍ଷ ବୟସରୁ ନାଗା ସାଧୁଙ୍କ ସହ ହିମାଳୟ ଯାଇ ସେଠାରେ ପରିଣତ ବୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଧନା କରିଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥାରେ ହିମାଳୟର ବିଭିନ୍ନ ନାଗା ସାଧୁମାନଙ୍କ ସାହଚର୍ଯ୍ୟରେ ଶିଶୁ ବେଦ, ମାତୃ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁ ସୁରକ୍ଷା, ଭାରତୀୟ ନାରୀ ଶକ୍ତିର ବିଶେଷ ଗାରିମା ତଥା ଶିଶୁ ବେଦ ସମ୍ପର୍କରେ ଜ୍ଞାନ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ନାଗାଲାଣ୍ଡ, ମଣିପୁର, ମିଜୋରାମ ଆଦି ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ଜ୍ଞାନର ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର କରି ଓଡ଼ିଶା ଫେରିଥିଲେ । ୭୦ଦଶକରୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ଶିଶୁ କନ୍ୟା ସୁରକ୍ଷା, ଶିଶୁ ସନ୍ଥ ଯୋଗଦର୍ଶନ, ଅତି ମାନସ ବିଜ୍ଞାନ, ସ୍ୱର ସାଧନା ତଥା ଆଦର୍ଶ ନାରୀ ସୃଷ୍ଟି ଦିଗରେ ସେ ଓଡ଼ିଶାକୁ ତାଙ୍କର କର୍ମଶାଳା କରିଥିଲେ । କୃତି ୧୯୭୨ରେ କଟକ ବିଡ଼ାନାସୀ ନୂଆ ସାହିରେ ସେ ଶିଶୁ ସନ୍ଥ ଯୋଗାଶ୍ରମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ଦରିଦ୍ର, ଅବହେଳିତ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ଏକ ଛାତ୍ରାବାସ ନିର୍ମାଣ କରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥାରେ ୧୯୪୬ରେ ଗୋଦାବରୀଶ ସନ୍ଥ ଶିକ୍ଷା ସଂସ୍କୃତ ନାମକ ଏକ ସଂସ୍ମୃତ ଟୋଲ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟମରେ ବିଡ଼ାନାସୀ ସୁଭଦ୍ରାନଗରରେ ୬କୋଣ ବିଶିଷ୍ଟ ଏକ ବଡ଼ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଥିଲା । କଟକ ବିଡ଼ାନାସୀ ସୁଭଦ୍ରାନଗରରେ ତାଙ୍କର ବାସଭବନରେ ହଠାତ ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇପଡ଼ିବାରୁ ତାଙ୍କୁ କଟକ ବଡ଼ ମେଡିକାଲରେ ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଇଥିଲା । ୨୦୧୬ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୨୯ ତାରିଖରେ ତାଙ୍କର ପରଲୋକ ଘଟିଲା ।
ଗ୍ରାଣ୍ଡ ହୋଟେଲ କାଠମାଣ୍ଡୁ ନେପାଳର କାଠମାଣ୍ଡୁ ସହରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ହୋଟେଲ।, ଏହା ନଗରର ପଶ୍ଚିମ ଭାଗରେ ତାଚାଚଳର ରେଡ଼ କ୍ରସ ପଥରେ କାଠମାଣ୍ଡୁ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ନିକଟରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହା ଏକ ଶ୍ୱେତ ଓ ଲୋହିତ ବର୍ଣର କୋଠା ଓ ନେପାଳର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହୋଟେଲ। ହୋଟେଲରେ ୯୧ଟି କୋଠରୀ ଓ ୭ଟି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି।
ସୌର ଜଗତରେ ଚନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀର ଚାରିପଟେ ଘୁରୁଥାଏ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚାରିପଟେ ଘୁରୁଥାଏ । ଏହି ଘୂର୍ଣ୍ଣନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅହରହ ଚାଲୁଥିବା ବେଳେ ଯେଉଁ ଦିନ ଚନ୍ଦ୍ର ଘୁରୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ପୃଥିବୀ ଆଉ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସରଳ ରେଖାରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ କରେ ସେହି ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଆସୁଥିବା ଆଲୋକର କିଛି ଅଂଶ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆଛାଦିତ ହୋଇ ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ଛାୟା ସୃଷ୍ଟି କରେ ସେହି ସମୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଂଶିକ ବା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଚନ୍ଦ୍ରଦ୍ୱାରା କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଆଛାଦିତ ବା ଘୋଡାଇ ହୋଇଯାଆନ୍ତି । ଭୌତିକ ବିଜ୍ଞାଣା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏହି ଭଳି ମହା ଜାଗତୀୟ ଘଟଣାକୁ ସୌରପରାଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏହା କେବଳ ଅମାବାସ୍ୟା ତିଥୀରେ ସମ୍ଭବ ହୋଇଥାଏ  ତେବେ ସବୁ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ସୌର ପରାଗ ହୁଏ ନାହିଁ । ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗର ଦୃଶ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ବେଳେ ପୃଥିବୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଅବସ୍ଥାନ କରୁଥିବାରୁ ପୃଥିବୀର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ପାଇଁ ସୂର୍ଯାଲୋକ ପ୍ରବେଶ କରିପାରେ ନାହିଁ । ତେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିଛି ଅଂଶ ଚନ୍ଦ୍ରଦ୍ୱାରା ଘୋଡାଇ ହୋଇଯାଇଥିବାରୁ କଳା ଦେଖାଯାଏ । ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସୌରପରାଗ ସମୟରେ ପୃଥିବୀର କିଛି ଅଂଶ, ଅର୍ଥାତ ଯେଉଁ ଅଞ୍ଚଳରେ ସୌରପରାଗ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇଥାଏ, ସେହି ଅଞ୍ଚଳ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ସାମାନ୍ୟ ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟ ହୋଇଯାଏ । ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗର ପ୍ରକାର ପ୍ରକାର ଭେଦରେ ଏହାକୁ ଆଂଶିକ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ଏହି ଭଳି ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇପାରେ । ଆଂଶିକ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ପୃଥିବୀ ତଥା ଚନ୍ଦ୍ରର କକ୍ଷପଥର ଆକାର ତଥା ସୌର ଜଗତରେ ଏହାର ଅବସ୍ଥିତି ଅନୁସାରେ ପ୍ରତି ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗରେ ଚନ୍ଦ୍ରଦ୍ୱାରା ସଂପୂର୍ଣ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବା ଏହାର ସଂପୂର୍ଣ୍ନ ଅଂଶ ଆଛାଦିତ ହୋଇ ନ ଥାଏ । ଅନେକ ସମୟରେ ଏହି ଅବସରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କେବଳ ଗୋଟିଏ ଅଂଶକୁ ଅଛାଦିତ କରିପାରେ । ଏଭଳି ଅବସ୍ଥିତିକୁ ଖଗୋଳ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଆଂଶିକ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ବା ଖଣ୍ଡ ଗ୍ରହଣ କୁହାଯାଏ । ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ସେହିଭଳି ଅବସ୍ଥିତି ଭେଦରେ କେବେ କେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ଅବସରରେ ଚନ୍ଦ୍ର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଛାଦିତ କରିଯାଏ । ଏଭଳି ଅବସରରେ ଏହି ବିରଳ ଦୃଶ୍ୟ ଭୂପୃଷ୍ଟର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଂଶରେ ହିଁ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଏ । ଏହି ପ୍ତେବେ ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ ଆଂଶିକ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ଭାବେ ଏହା ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇଥାଏ । ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ସମୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଛାଦିତ କରି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅପସରି ଯିବାକୁ ପ୍ରାୟତଃ ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ସମୟ ଲାଗିଯାଇଥାଏ । ତେବେ ଏହି ସମୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା କେବଳ ଦର୍ବାଧିକ ସାତ ମିନିଟ ସମୟ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆଛାଦିତ କରିପରିଥାଏ ଅର୍ଥାତ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗର ବିରଳ ସମୟ ସର୍ବାଧିକ ସାତ ମିନିଟ ହୋଇଥାଏ । ଜ୍ୟୋତିଷ ବିଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ବା ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରହଣ ହେଉଛି ପ୍ରକୃତିର ଏକ ଚମତ୍କାର ମହାଜାଗତିକ ଘଟଣା । ଜ୍ୟୋତିଷ ବିଜ୍ଞାନ ଅନୁସାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ କେବଳ ସେତେବେଳେ ସମ୍ଭବ, ଯେତେବେଳେ ଅମାବାସ୍ୟା ହୋଇଥିବ, ଚନ୍ଦ୍ରମାର ଦ୍ରାଘିମା ରାହୁ କିମ୍ବା କେତୁ ନିକଟରେ ରହିଥିବ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାର ଅକ୍ଷାଂଶ ଶୂନ୍ୟ ନିକଟରେ ହୋଇଥିବ । ଏହାଛଡା ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣରେ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗକୁ ନେଇ ଅନେକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ପ୍ରଚଳିତ ଅଛି । ପୌରାଣିକ ମାନ୍ୟତା ଅନୁସାରେ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ରାହୁ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କୁ ଏବଂ କେତୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କରିଥାଏ । ଏହି ରାହୁ ଓ କେତୁ ଦୁହେଁ ହେଉଛନ୍ତି ଛାୟାଙ୍କ ସନ୍ତାନ । ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଏହାର କୁପ୍ରଭାବରୁ ପୌରାଣିକ ମତରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ କଫର ପ୍ରାଧାନ୍ୟତା ବଢେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ସମୟରେ ଜଠରାଦ୍ନୀ, ନେତ୍ର ତଥା ପିତ୍ତର ଶକ୍ତିହୀନତା ଘଟେ । ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନରୁ ବାହାରିଥିବା ଅମୃତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଣ୍ଟିବା ବେଳେ ରାହୁ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ଛଳନା ପୂର୍ବକ ଏହି ଅମୃତ ପାନ କରିଗଲା । ମାୟାରୂପୀ ବିଷ୍ଣୁ ତତ୍ କ୍ଷଣାତ୍ ତାହାର ମସ୍ତକ ଛେଦନ କଲେ । ତଥାପି ଅମୃତ ପ୍ରଭାବରେ ତାହାର ମସ୍ତକ ଜିବୀତ ରହି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପିଛା କରୁଛି ଏବଂ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟ କରୁଛି । ତେବେ ସେଥିରେ ସଫଳ ନ ହେବାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୁଣି ରାହୁଠାରୁ ଖସି ଆସୁଛନ୍ତି । ଏହିଭଳି ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗକୁ ନେଇ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କିମ୍ବଦନ୍ତି ତଥା ବିଶ୍ୱାସ ତଥା ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରଚଳିତ ଅଛି ।
ରିଲୁଜୋଲ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବେପାର ନାମ ରିଲୁଟେକ, ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଆମାୟୋଟ୍ରୋଫିକ୍ ଲାଟେରାଲ୍ ସ୍କ୍ଲେରୋସିସ୍ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ଏକ ଭେଣ୍ଟିଲେଟର କିମ୍ବା ଟ୍ରାକିଓଷ୍ଟୋମିର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ବିଳମ୍ବିତ କରିଥାଏ ଏବଂ ଦୁଇରୁ ତିନି ମାସ ଅଧିକ ବଞ୍ଚିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ । ଏହା ଟାବଲେଟ୍ କିମ୍ବା ତରଳ ଭାବରେ ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଦୁର୍ବଳତା ଏବଂ ଯକୃତ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆନାଫାଇଲାକ୍‌ସିସ, ଇଣ୍ଟରସ୍ଟିସିଆଲ୍ ଫୁସଫୁସ ରୋଗ ଏବଂ ନିମ୍ନ ରକ୍ତ ନିଉଟ୍ରୋଫିଲ୍ ସ୍ତର ହୋଇପାରେ । ଏହା କିପରି କାମ କରେ ତାହା ଅସ୍ପଷ୍ଟ, କିନ୍ତୁ ସ୍ନାୟୁ ପ୍ରଣାଳୀରେ ଗ୍ଲୁଟାମେଟ୍ ହ୍ରାସ ହେତୁ ହୋଇପାରେ । ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏବଂ ୧୯୯୬ରେ ୟୁରୋପରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ରିଲୁଜୋଲ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ୪ ସପ୍ତାହର ଔଷଧ ଖର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାୟ ୨୩ ପାଉଣ୍ଡ ଅଟେ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହି ପରିମାଣର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୩୩ ଡଲାର ଅଟେ ।
ପାଦ୍ରୀ କି ହବେଲି  " " , ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ବିହାରର ସର୍ବପୁରାତନ ଚର୍ଚ । ଏହାକୁ ସେଣ୍ଟ ମେରୀ ଚର୍ଚ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଥାଏ । ରୋମାନ କଥୋଲିକ ସଂପ୍ରଦାଯର ଲୋକ ଆସିବା ପରେ 1713 ମସିହାରେ ଏହି ଚର୍ଚ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା । . ପ୍ରଥମରୁ ଥିବା ସାନ ଚର୍ଚ ଜାଗାରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଥିବା ଚର୍ଚ 1772 ମସିହାରେ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ତିରେଟୋଙ୍କଦ୍ୱାରା ଡିଜାଇନ କରା ଯାଇଥିଲା । ଏହାର ମୂଳଦୁଆଠାରେ 70 ଫୁଟ ଦୀର୍ଘ ଓ 40 ଫୁଟ ପ୍ରସ୍ଥର ରହି ଏହି ଚର୍ଚର ଉଚ୍ଛତା 50 ଫୁଟ ରହିଛି । . ନବାବ ମୀର କସିମ ଏହି ଚର୍ଚକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲେ । ପୁଣି ପୁନର୍ନିର୍ମିତ ଚର୍ଚକୁ 1857 ସିପାହୀ ବିଦ୍ରୋହ କାଳରେ ବହୁତ ଭଙ୍ଗା ରୁଜା କରାଯାଇଥିଲା । ବର୍ତ୍ତମାନ ଏପରି ଜଟିଳ ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳା ସହ ଖୁବ କମ ଚର୍ଚ ଭାରତରେ ରହିଛି । ନୋଟ ବିଶାଳ କାଥେଦ୍ରାଳ ଘଣ୍ଟା ଏହି ଚର୍ଚର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ . ଏହି ଚର୍ଚଠାରେ ମଦର ତେରେସା ତାଙ୍କର ଟ୍ରେନିଂ ନେଇଥିଲେ . ଆଧାର ପୁନଶ୍ଚ ପଠନ , .,. ,   " "      109 292  ,  (2004), : ,0-313-32771-8 { }:
ଡାକ ମୁନସୀ ଫକୀରମୋହନ ସେନାପତିଙ୍କ ଲିଖିତ ଏକ ଓଡ଼ିଆ କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ । ତ‌ତ୍କାଳୀନ ସମାଜରେ ବାବୁମାନ‌ଙ୍କର ଚାଲିଚଳଙ୍କୁ କ‌ଥିତ ଭାଷା ମାଧ୍ୟମରେ ଏଥିରେ ବ୍ୟଙ୍ଗାତ୍ମକ ଡଙ୍ଗରେ ଲେଖାଯାଇଛି । ଫକୀରମୋହ‌ନ‌ଙ୍କ ନିଜ ଜୀବନ କାହାଣୀର ପ୍ରତିଫଳନ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ।
ଆମ୍ପିସିଲିନ/ସଲବାକ୍ଟମ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବେପାର ନାମ ୟୁନାସିନ୍, ହେଉଛି ଜୀବାଣୁ ସଂକ୍ରମଣର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଏକ ପ୍ରକାର ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ। ଏଥିରେ ଗଣ୍ଠି ସଂକ୍ରମଣ, ପେଟର ଭିତର ସଂକ୍ରମଣ, ଏଣ୍ଡୋମେଟ୍ରାଇଟିସ୍, ନିମୋନିଆ, ପଶୁ କାମୁଡ଼ିବାଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଚର୍ମ ସଂକ୍ରମଣ ଏବଂ ମେନିଞ୍ଜାଇଟିସ୍ ଇତ୍ୟାଦି ସଂକ୍ରମଣମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଏହା ଶିରା କିମ୍ବା ମାଂସପେଶୀରେ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଇଞ୍ଜେକସନ ଦିଆଯାଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ତରଳ ଝାଡ଼ା, ଅଇ ଏବଂ ରାସ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆନାଫାଇଲକ୍ସିସ୍, ଯକୃତ ସମସ୍ୟା, ଷ୍ଟିଭେନ୍ସ-ଜନସନ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଏବଂ କ୍ଲୋଷ୍ଟ୍ରିଡିଓଏଡସ୍ ଡିଫିସିଲ ସଂକ୍ରମଣ ହୋଇପାରେ। ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର ସହିତ କୌଣସି କ୍ଷତି ହେବାର ପ୍ରମାଣ ନଥିବାବେଳେ, ଏପରି ବ୍ୟବହାର ଭଲ ଅଧ୍ୟୟନ କରାଯାଇ ନାହିଁ। ଏହା ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ଆମ୍ପିସିଲିନ୍ ଏବଂ ବିଟା-ଲାକ୍ଟାମେଜ୍ ଇନହିବିଟର ସଲବାକ୍ଟାମର ଏକ ମିଶ୍ରିତ ଔଷଧ । ୧୯୮୬ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସାରେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଏହି ମିଶ୍ରଣକୁ ଅନୁମୋଦନ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୧୫ ଗ୍ରାମର ୧୦ ମାତ୍ରା ଔଷଧର ମୂଲ୍ୟ ୨୦୨୨ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାୟ ୨୩ ଡଲାର୍ ଅଟେ । କେତେକ ଦେଶରେ ଏହା ସଲଟାମିସିଲିନ ନାମରେ ଏହାର ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଫର୍ମ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ, ଯାହା ପାଟିଦ୍ୱାରା ନିଆଯାଇପାରେ ।
ୱାଘା ସୀମା ସମାରୋହ  (ପତାକା ଅବତରଣ ସମାରୋହ) ହୁସେଇନବଳା ଜାତୀୟ ସହିଦ ସ୍ମାରକୀ ନିକଟରେ ଭାରତର ବର୍ଡର ଶିକୁରିଟୀ ଫୋର୍ସ ଓ ପାକିସ୍ଥାନର ପାକିସ୍ତାନ ରେଞ୍ଜର୍ସ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଗ୍ମ ସୀମା ଗେଟଠାରେ ଏହି ସମାରୋହ ଦୈନିକ ହେଇଥାଏ  । ଏହି ପରମ୍ପରା ଦୁଇ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ୧୯୫୯ ମସିହାରୁ ସଦଭାବନା ମୂଳକ ପଦକ୍ଷେପ ଭାବରେ ଚାଲିଆସୁଛି । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ସୁନ୍ଦର ଓ ମନୋରଞ୍ଜକ ହେଇଥାଏ । ଏହାକୁ ଉଭୟ ଦେଶର ସେନାବାହିନୀ ମଧ୍ୟରେ ସଦ୍ଭାବ ପାଇଁ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା ଓ ସେହି ପରମ୍ପରା ଆଜି ଯାଏ ବଳବତ୍ତର ରହିଛି । ବର୍ଣ୍ଣନା ୱାଘା ସୀମାନ୍ତ ନିକଟରେ ପ୍ରତ୍ୟହ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ଗେଟ ନିକଟରେ ଗ୍ରାଣ୍ଡ ଟ୍ରଙ୍କ ରୋଡ଼ରେ ଉଭୟ ଦେଶର କିଛି ସୈନ୍ୟ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗୀରେ ପାରେଡ଼ କରି ଉଭୟ ଦେଶର ଜାତୀୟ ପତାକାକୁ ଅବତରଣ କରନ୍ତି । ଉଭୟ ଦେଶର ଜଣେ ଗାର୍ଡ଼ ନିଜ ପଟ ର ଗେଟରେ ଛିଡ଼ା ହେଇ ଟିଏଚକେ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ସମୟରେ ଗେଟ ଖୋଲା ଓ ସମକାଳରେ ନିଜ ଦେଶର ପତାକାକୁ ଅବନମିତ କରନ୍ତି । ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ସ୍ତରରେ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନକୁ  "ବିଟିଂ ରିଟ୍ରିଟ"  କୁହାଯାଏ ଓ ଏହି ପରମ୍ପରା ଅନେକ ଦେଶର ସୀମାରେ ରହିଥାଏ । ଏହି ସମାରୋହ ଦେଖିବାକୁ ଦେଶର ଅନନ୍ୟ ସ୍ଥାନରୁ ଅନେକ ଦର୍ଶକ ଏପରିକି ବିଦେଶ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନେ ଆସିଥାନ୍ତି । ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ପାକିସ୍ଥାନର ମେଜର ଜଣେେରାଲ ୟାକୁବ ଅଲି ଖାନଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଏହି ସମାରୋହକୁ କମ ଭାବରେ ପାଳନ କରାଯାଉଛି ୨୦୧୦ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ମାସରେ ପାକିସ୍ଥାନ ରେଞ୍ଜର୍ସର ମେଜର ୟାକୁବ ଅଲି ଖାନ ପରମ୍ପରାରେ ଉତ୍ୟକ୍ତ ଭାବକୁ କମେଇବା ନିମନ୍ତେ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ନେଇଥିଲେ । ୨୦୧୪ ଆତ୍ମଘାତୀ ଆକ୍ରମଣ ୨୦୧୪ ମସିହାର ନଭେମ୍ବର ୪ ତାରିଖରେ ଜଣେ ଆତଙ୍କବାଦୀ ଆତ୍ମଘାତୀ ଆକ୍ରମଣ କରିବାରୁ ୱାଘା ସୀମା ଅଞ୍ଚଳରେ ୬୦ ଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିଲେ । ଏହା ସମାରୋହ ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ ଘଟିଥିଲା । ୨୦୧୬ ଭାରତ-ପାକିସ୍ଥାନ ଉତ୍ତେଜନା ୨୦୧୬ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୯ରେ ଭାରତ-ପାକିସ୍ଥାନ ସାମରିକ ଦ୍ୱନ୍ଦ ହେବାରୁ ଏହି ସମାରୋହକୁ ବନ୍ଦ ରଖାଯାଇଥିଲା । ଏହି ଉତ୍ତେଜନା କାରଣରୁ ଭାରତର ସୀମା ସୁରକ୍ଷା ବାହିନୀର ସୈନିକମାନେ ଦୀପାବଳୀ ଓ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିବସରେ ଅଭିନନ୍ଦନ ଆଦାନ ପ୍ରଦାନ ମଧ୍ୟ ବନ୍ଦ ରଖିଥିଲେ ।
୩ଡି ଅଲ୍ଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ୍ ହେଉଛି ଏକ ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନରେ ଉପଯୋଗ ହେଉଥିବା ଅଲ୍ଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ୍ ପ୍ରବିଦ୍ଧି ଯାହାକି ଭୃଣ, ହ୍ରୁଦଜନିତ, ମଳାଶୟ ଏବଂ ରକ୍ତ ବାହିକା ଆଦିରେ ଉପଯୋଗ ହୋଇଥାଏ । ୩ଡି ଅଲ୍ଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ୍ ମୁଖ୍ୟତଃ ଅଲ୍ଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ୍ ତଥ୍ୟର ମାତ୍ରା ପ୍ରତିପାଦନ କରେ ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଏହା ଏକ ସମୟସୀମାରେ ଗଚ୍ଛିତ ତଥ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ କରିଥାଏ ଏହାକୁ ୪ଡି  (୩ ସ୍ଥାୟୀ ଡାଇମେନସନ୍ + ୧ ସମୟ ଡାଇମେନସନ୍) ମଧ୍ୟ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଏ  । ୩ଡି ଅଲ୍ଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ୍ ତଥ୍ୟ ଚାରୋଟି ସାଧାରଣ ଉପାୟରେ ଗଚ୍ଛିତ କରାଯାଇପାରେ । ଫ୍ରିହ୍ୟାଣ୍ଡ୍, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରୋବକୁ ଟିକେ ବଙ୍କାଇକରି ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଅଲ୍ଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ୍ ଛବି ନେଇହବ ଓ ଟ୍ରାନ୍ସଡ୍ୟୁସର ଗତିପଥ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ରେକର୍ଡ କରିହେବ । ଯନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଠାରେ ଗୋଟିଏ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ରୈଖିକ ପ୍ରୋବର ବୁଲାଣି ବଙ୍କାଣୀ, ପ୍ରୋବ ଭିତରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ମୋଟରଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଳିତ ହୋଇଥାଏ । ଗୋଟିଏ ଏଣ୍ଡୋପ୍ରୋବ ଉପଯୋଗ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଥିରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରୋବକୁ ପୁରାଇ ଟ୍ରାନ୍ସଡ୍ୟୁସରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣର ସହ କାଢ଼ିଲେ ଆୟତନ ଜଣାପଡ଼ିଥାଏ । ଶେଷ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ହେଉଛି ମାଟ୍ରିକ୍ସ ଆରେ ଟ୍ରାନ୍ସଡ୍ୟୁସର ଯାହା ବିମଷ୍ଟିଅରିଂ ଉପଯୋଗ କରି ବିନ୍ଦୁ ଗୁଡିକୁ ଯାଞ୍ଚ ପରଖ କରି ଏକ ପିରାମିଡ଼ ପ୍ରକାରର ଆୟତନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ ।
କୁନ୍ଦନିକା କାପାଡିଆ  (୧୧ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୨୭ - ୩୦ ଏପ୍ରିଲ ୨୦୨୦) ଗୁଜରାଟର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଔପନ୍ୟାସିକ, କାହାଣୀ ଲେଖକ ଏବଂ ପ୍ରବନ୍ଧକ ଥିଲେ  । ଜୀବନୀ କୁନ୍ଦନିକା କାପାଡିଆ ୧୧ ଜାନୁୟାରୀ ୧୯୨୭ ମସିହାରେ ଲିମ୍ବିଡ଼ିରେ  (ବର୍ତ୍ତମାନ ଗୁଜରାଟର ସୁରେନ୍ଦ୍ରନଗର ଜିଲ୍ଲାରେ) ନରୋତ୍ତାମଦାସ କାପଡିଆଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ  । ସେ ଗୋଧ୍ରାରେ ନିଜର ପ୍ରାଥମିକ ଏବଂ ମାଧ୍ୟମିକ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୪୨ ମସିହାରେ ଜାତୀୟତାବାଦୀ ଭାରତ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ । ୧୯୪୮ ମସିହାରେ, ସେ ବମ୍ବେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଭବନଗର ସମଲଦାସ କଲେଜରୁ ଇତିହାସ ଏବଂ ରାଜନୀତିରେ ବିଏ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ସେ ମୁମ୍ବାଇ ସ୍କୁଲ ଅଫ୍ ଇକୋନୋମିକ୍ସରୁ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ରାଜନୀତିରେ ଏମଏ କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇପାରିନଥିଲେ । ସେ ୧୯୬୮ ମସିହାରେ ମୁମ୍ବାଇରେ ଗୁଜରାଟୀ କବି ମକରନ୍ଦ ଦାବେଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ସହ ୧୯୮୫ ମସିହାରେ ଭାଲସାଦ ନିକଟ ଭାନକାଲ ଗ୍ରାମ ନିକଟରେ ଥିବା ଏକ ଆଶ୍ରମ ନନ୍ଦିଗ୍ରାମର ସହ-ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ନନ୍ଦିଗ୍ରାମ ସାଥୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଇଶାମା ନାମରେ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ୟାତ୍ରିକ  ୧୯୫୫ ୧୯୫୭  ଏବଂ ନଭନୀତ  ୧୯୬୨ ୧୯୮୦  ପତ୍ରିକା ସମ୍ପାଦନା କରିଥିଲେ । ସେ ୩୦ ଏପ୍ରିଲ ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ଗୁଜରାଟର ଭଲସାଦ ଜିଲ୍ଲାର ଭାନକାଲ ଗ୍ରାମ ନିକଟସ୍ଥ ନନ୍ଦିଗ୍ରାମରେ ୯୩ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । କାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କଲମର ନାମ ସ୍ନେହଧାନ ଥିଲା । ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଉପନ୍ୟାସ ପାରୋଧ ଥାଟା ପାହେଲା  (୧୯୬୮) ଥିଲା, ପରେ ଅଗ୍ନିପିପାସା  (୧୯୭୨) ନାମକ ଉପନ୍ୟାସ ଆସିଲା  । ସେ ସତ୍ ପାଗାଲା ଆକ୍ସମା  (ସେଭେନ୍ ଷ୍ଟେପ୍ସ ଇନ ଦି ସ୍କାଏ, ୧୯୮୪) ଲେଖିଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ସମାଲୋଚିତ କରିଥିଲା ଏବଂ ନାରୀବାଦକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଥିବା ତାଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପନ୍ୟାସ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଇଥିଲା  । ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କାହାଣୀ ଥିଲା  "ପ୍ରେମନା ଅଂସୁ" , ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଜନମଭୂମୀ ଖବରକାଗଜଦ୍ୱାରା ଆୟୋଜିତ ଏକ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କାହାଣୀ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁରସ୍କାର ଜିତାଇଥିଲା । ଏହା ପରେ ସେ ଅଧିକ କାହାଣୀ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।  "ପ୍ରେମନା ଅଂସୁ"   (୧୯୫୪) ତାଙ୍କ କାହାଣୀ ସଂଗ୍ରହ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା  । ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ କାହାଣୀ ସଂଗ୍ରହଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଭଦୁ ନେ ଭଦୁ ସୁନ୍ଦର  (୧୯୬୮), କାଗଲନି ହୋଡି  (୧୯୮), ଜାଭା ଦିଶୁ ତାମାନେ  (୧୯୮୩) ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ଥାଭୁ  ୧୯୯୦  । ତାଙ୍କର କାହାଣୀ ଦର୍ଶନ, ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ପ୍ରକୃତି ଅନୁସନ୍ଧାନ କରେ । ତାଙ୍କର ମନୋନୀତ କାହାଣୀଗୁଡିକ କୁନ୍ଦନିକା କାପାଡିଆ ନି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାର୍ତ୍ତୋ  (୧୯୮୭) ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା  । ସେ ଧୁମକେତୁ, ସରତ ଚନ୍ଦ୍ର ଚଟ୍ଟୋପାଧ୍ୟାୟ, ରବୀନ୍ଦ୍ରନାଥ ଟାଗୋର, ସେକ୍ସପିୟର ଏବଂ ଇବସେନଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ପରମ ସାମିପେ  (୧୯୮୨), ଜାରୁଖେ ଦିଭା  (୨୦୦୧) ଏବଂ ଗୁଲାଲ ଆନେ ଗୁଞ୍ଜର ସମ୍ପାଦନା କରିଥିଲେ  । ପରମ ସାମିପେ ତାଙ୍କର ଲୋକପ୍ରିୟ ପ୍ରାର୍ଥନା ସଂଗ୍ରହ ଥିଲା । ସେ ଲୌରା ଇନଗଲ୍ସ ୱାଇଲ୍ଡରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଭସନ୍ତ ଆଭସେ  (୧୯୬୨) ଭାବରେ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ  । ପୁରସ୍କାର କାପଡିଆ ଗୁଜରାଟୀ ସାହିତ୍ୟ ପରିଷଦ ଏବଂ ଗୁଜରାଟ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀରୁ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଚନ୍ଦ୍ର ତାରା ବିକାଶ ବାଦଲ ତାଙ୍କୁ ଗୁଜରାଟ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ଜିତାଇଥିଲା । ସେ ୧୯୮୫ ମସିହାରେ ସତ୍ ପାଗାଲା ଆକ୍ସମା ପାଇଁ ଗୁଜରାଟୀ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ସେ ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ଧନଜୀ କାଞ୍ଜୀ ଗାନ୍ଧୀ ସୁଭର୍ନା ଚନ୍ଦ୍ରକ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ବୋରୋବୁଦୁର ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ମଧ୍ୟ ଜାଭା ପ୍ରାନ୍ତର ମଗେଲାଙ୍ଗ ନଗରରେସ୍ଥିତ ୭୫୦-୮୫୦ ସଦୀର ମଧ୍ୟର ମହାଯାନ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ବିହାର ଅଟେ । ଏହା ଆଜି ମଧ୍ୟ ସଂସାରର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବୌଦ୍ଧ ବିହାର ଅଟେ । ଏହାର ନିର୍ମାଣ ୯ବିଂ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର ରାଜବଂଶର କାର୍ଯ୍ୟକାଳରେ ହୋଇଥିଲା । ବିହାରର ବନାବଟ ହାବାଇ ବୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାପତ୍ୟକଳାର ଅନୁରୂପ ଅଟେ , ଯାହା ଇଣ୍ଡୋନେସିୟା ସ୍ଥାନିୟ ପନ୍ଥର ପୂର୍ବଜ ପୂଜା ଏବଂ ବୌଦ୍ଧ ଅବଧାରଣ ନିର୍ବାଣର ମିଶ୍ରିତ ଋପ ଅଟେ । ବିହାରରେ ଗୁପ୍ତ ରାଜବଂଶ କଳାର ପ୍ରଭାବ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଥାଏ ଯାହା ଏଥିରେ ଭାରତର କ୍ଷେତ୍ରୀୟ ପ୍ରଭାବକୁ ଦର୍ଶାଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ବିହାରରେ ସ୍ଥାନିୟ କଳାର ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ମାତ୍ରାରେ ସମ୍ମିଳିତ ରହିଥାଏ ଜାହା ବୋରୋବୁଦୁରକୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପେ ଇଣ୍ଡୋନେଶୀଆ ନିଗମିତ କରିଥାଏ । ଶାକ୍ଷ ଅନୁସାରେ ବୋରୋବୁଦୁରର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ୯ବିଂ ସଦୀରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୧୪ବିଂ ସଦୀରେ ଜାଭାରେ ହିନ୍ଦୁ ରାଜବଂଶର ପତନ ଓ ଜାଭା ଲୋକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଇସ୍ଲାମ ନିଜର କରିବା ପରେ ଏହାର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଦ ହୋଇଥିଲା । ବୋରୋବୁଦୁର ଏବେ ମଧ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରୀ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଲା ହୋଇଛି, ଏବଂ ବର୍ଷକୁ ଥରେ ବୈଶାଖ ପୂର୍ଣିମା ଦିନ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆରେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ସ୍ମାରକରେ ଉସ୍ଚବ ମନେଇଥାନ୍ତି । ବୋରୋବୁଦୁର ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ଏକ ବିଖ୍ୟାତ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳୀ ଅଟେ । ଶବ୍ଦର ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି ଇଣ୍ଡୋନେସିଆରେ ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ଦିରକୁ  "ଚଣ୍ଡୀ"  ନାମରେ ଡକାଯାଏ । ଅତଃ  "ବୋତୋବୁଦୁର ମନ୍ଦିର" କୁ ବହୁଥର  "ଚଣ୍ଡୀ ବୋରୋବୁଦୁର"  ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ । ଯଦ୍ୟପି ବୋରୋବୁଦୁର ଶବ୍ଦର ମୂଳ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଅଟେ ତଥା ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ଦିର ଜ୍ଞାନ୍ତ ରହିନାହିଁ । ବୋରୋବୁଦୁର ଶବ୍ଦ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ସାର ଥୋମାସ ରେଫଲ୍ସଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଜାଭାର ଇତିହାସରେ ପ୍ର୍ୟୁକ୍ତ ଥିଲା । କେବଳ ପ୍ରାଚୀନ ଜାଭା ତାଳପତ୍ର ଏହା ଆଡକୁ ସଙ୍କେତ କରିଥାଏକି ସ୍ମାରକର ନାମ ବୁଦୁର ପବିତ୍ର ପୂଜାସ୍ଥଳ  "ଙ୍ଗରକରେତାଗାମା" କୁ କୁହାଜାଏ । ଏହି ତାଳପତ୍ର ମଜାଫିତ ରାଜଦରବାରୀ ଏବଂ ବୌଦ୍ଧ ବିଦ୍ୱାନ ମପୁ ପ୍ରପଞ୍ଚାଦ୍ୱାରା ସନ ୧୩୬୫ ମସିହାରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା । ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳା ପୁନଃନିର୍ମାଣ ଅନୁଶାରେ ବୋରୋବୁଦୁରରେ ପୁରାତାତ୍ୱିକ ଉତଖନନ ଅନୁଶାରେ ବୌଦ୍ଧ ଅନୁଯାୟିଙ୍କ ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ପୂର୍ବ ବୋରୋବୁଦୁର ପାହାଡରେ ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତୀୟ ଆସ୍ଥା ଅଥବା ହିନ୍ଦୁ ଅନୁଯାୟୀ ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ମାତ୍ରାରେ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲା । ସଂସ୍ଥାନକୁ ଏହାର ବିପରିତ କୌଣସି ହିନ୍ଦୁ ଅଥବା ବୌଦ୍ଧ ପୁଣ୍ୟସ୍ଥାନ ସରଂଚନା ମିଳିଲା ନାହିଁ ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ଏହାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସରଞ୍ଚନା ହିନ୍ଦୁ ଅଥବା ବୌଦ୍ଧର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାନିୟ ଜାଭା ସଂସ୍କୃତିରେ ଅନୁରୁପ ମାନିନିଆଯାଏ । ଇତିହାସ ଏହାର କୌଣସି ଲିଖିତ ଅଭିଲେଖ ରହିନାହିଁ ଯାହା ବୋରୋବୁଦୁରର ନିର୍ମାଣ ଅଥବା ଏହାର ପ୍ରୟୋଜନକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିପାରୁଥିବ । ଏହାର ନିର୍ମାଣର ସମୟ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରସ୍ତର ଉତ୍କୀର୍ଣ ଏବଂ ୮ବିଂ ତଥା ୯ବିଂ ସଦି ଅନୁସାରେ ଶାହି ପାତ୍ର ସାମାନ୍ୟ ରୂପେ ପ୍ର୍ୟିକ୍ତ ଅଭିଲେଖର ତୁଳନା କରାଯାଇଥାଏ । ବୋରୋବୁଦୁର ସମ୍ଭବତଃ ୮୦୦ଇଂର ପାଖାପାଖି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ମଧ୍ୟ ଜାଭାରେ ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର ରାଜବଂଶର ଶେଖର କାଳ ୭୬୦ରୁ ୮୩୦ଇଂରେ ମେଳ ଖାଇଥାଏ । ଏହି ସମୟ ଏଠାରେ ଶ୍ରୀବିଜୟ ରାଜବଂଶ ପ୍ରଭାବରେ ରହିଥିଲା । ଏହାର ନିର୍ମାଣର ଅନୁମାନିତ ସମୟ ୭୫ ବର୍ଷ ଅଟେ ଏବଂ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ସନ ୮୨୫ର ପାଖାପାଖି ସମରତୁଙ୍ଗର କାର୍ଯ୍ୟକାଳରେ ପୁର୍ଣ ହୋଇଥିଲା ।
କୁସିଙ୍ଗ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ବା ହାଇପରକର୍ଟିସୋଲିଜ୍ମ ବା ଇତସେଙ୍କୋ-କୁସିଙ୍ଗ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ବା ହାଇପର ଆଡ୍ରେନୋକର୍ଟିସିଜ୍ମ,  ଇଂରାଜୀରେ  ' ,,କ ‌ହିଲେ କେତେକ ଲକ୍ଷଣ ଓ ଚିହ୍ନର ସମାହାରକୁ ବୁଝାଏ ଯାହା ବ‌ହୁତ ଦିନ ଧରି କର୍ଟିସୋଲ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲେ ହୁଏ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ: ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ,ସ୍ଥୁଳ ଉଦର କିନ୍ତୁ ହାତ ଗୋଡ଼ ସରୁ, ଲାଲଟଣାଦାଗ, ଗୋଲମୁହଁ ଓ ଦୁଇ କାନ୍ଧ ମଝିରେ ଚର୍ବିଗଦା, ଦୂର୍ବଳ ମାଂସପେଶୀ, ଦୂର୍ବଳ ହାଡ଼, ମୁଖବ୍ରଣ, ଭଙ୍ଗୁର ଚର୍ମ ଯାହା ସ‌ହଜରେ ଶୁଖେନାହିଁ । ମହିଳାମାନଙ୍କର ଅଧିକ ବାଳ ଉଠିପାରେ ଓ ଅନିୟମିତ ଋତୁଚକ୍ର ହୋଇପାରେ । ବେଳେ ବେଳେ ମିଜାଜ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ, ମୁଣ୍ଡବଥା ଓ କ୍ରନିକ ଥକ୍କା ଲାଗେ । ଅତ୍ୟଧିକ କର୍ଟିଜୋଲ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଔଷଧ ଯେପରିକି ପ୍ରେଡନିସୋନ ଗ୍ରହଣ କଲେ ବା କୌଣସି ଅର୍ବୁଦ ଯାହା ନିଜେ ଅତ୍ୟଧିକ କର୍ଟିଜୋଲ ତିଆରି କଲେ ବା ଆଡ୍ରେନାଲଦ୍ୱାରା ତିଆରି କଲେ କୁସିଙ୍ଗ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ହୁଏ । ପିଟୁଇଟାରି ଆଡେନୋମା  (ପିଟୁଇଟାରି ଗ୍ରନ୍ଥିରେ ଆଡେନୋମା ଅର୍ବୁଦ) ଯୋଗୁ କୁସିଙ୍ଗ ରୋଗ ହୁଏ  । ଏହା ଯୋଗୁ ଔଷଧ ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସର୍ବାଧିକ କୁସିଙ୍ଗ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ହୁଏ । ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଅର୍ବୁଦ ଯୋଗୁ ମଧ୍ୟ କୁସିଙ୍ଗ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ହୁଏ । ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଉତ୍ତରେଧିକାର ସୂତ୍ରରେ ହୁଏ ଯଥାମଲ୍ଟିପ୍ଲ ଏଣ୍ଡୋକ୍ରାଇନ ନିଓପ୍ଲାସିଆ ଟାଇପ ୧ ଓ କାର୍ନେ କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସ । ଅନେକ ଗୁଡ଼ିଏ ସୋପାନ ଦେଇ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ପ୍ରଥମ ସୋପାନରେ ରୋଗୀ କି ଔଷଧ ନେଉଛି, ଜାଣିବାକୁ ହୁଏ । ଦ୍ୱିତୀୟ ସୋପାନ: ଡେକ୍ସାମେଥାଜୋନ ଦେବାପରେ ଲାଳ, ରକ୍ତ ଓ ପରିସ୍ରାରେ କର୍ଟିଜୋଲ ସ୍ତର ବା ପରିମାଣ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଏହି ଟେଷ୍ଟରେ କିଛି ଅସାଧାରଣ ଦେଖିଲେ ଗଭୀର ରାତିରେ କର୍ଟିଜୋଲ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଏ । କର୍ଟିଜୋଲ ଅଧିକ ରହିଲେ ଓ ପିଟୁଇଟାରିରେ କିଛି ହୋଇଥିବା ସନ୍ଦେହ ହେଲେ ଏସିଟିଏଚ ନିମନ୍ତେ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଏ । ଅଧିକାଂଶ ରୋଗୀଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା କରିହୁଏ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ମଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି । . ଔଷଧଦ୍ୱାରା ରୋଗ ହେଉଥିଲେ ଉକ୍ତ ଔଷଧ ଧୀରେ ଧୀରେ ବନ୍ଦ କରିଦିଆଯାଏ ଅର୍ବୁଦ‌ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିଲେ ତାହାକୁ ମିଶ୍ରିତ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ ଯେପରିକି ଅପରେଶନ, କେମୋଥେରାପି ଓ ରାଡିଏସନ ଇତ୍ୟାଦି । ପିଟୁଇଟାରି ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ଔଷଧଦ୍ୱାରା ଏହାର କମିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀତାକୁ ଫେରସ୍ତ ଅଣାଯାଇପାରେ । ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏହି ରୋଗରେ ପ୍ରତି ନିୟୁତ ଲୋକରେ ୨ ବା ୩ ଲୋକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ସାଧରଣତଃ ୨୦ରୁ ୫୦ ବର୍ଷ ବୟସର ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ମହିଳା ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷ ରୋଗୀ ସଂଖ୍ୟା ୩ ଗୁଣ ଅଧିକ ଥାଏ । କର୍ଟିଜୋଲ ପରିମାଣ ସାମାନ୍ୟ ଅଧିକ ଥାଇ କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ନ ରହିବା ଏକ ସାଧାରଣ କଥା । ସନ ୧୯୩୨ରେ ହାର୍ଭେ କୁସିଙ୍ଗ ପ୍ରଥମେ ଏହି ରୋଗ ବିଷୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ । ବିଲେଇ, କୁକୁର ଓ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହି କୁସିଙ୍ଗ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ରୋଗ ହୋଇପାରେ ।
ମେଥେମୋଗ୍ଲୋବିନେମିଆ ରୋଗ ହେଲେ ରକ୍ତରେ ମେଥେମୋଗ୍ଲୋବିନ ସ୍ତର ଅଧିକ ରହେ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା, ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇବା, ଅଣନିଶ୍ୱାସ, ଅଇ, ମାଂସପେଶୀ ସମନ୍ୱୟ ଆଭାବ ଏବଂ ଚର୍ମ ନୀଳ ରଙ୍ଗ  (ସ୍ୟାନୋସିସ) ଦେଖାଯାଏ  । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ବାତ ଏବଂ ଅନିୟମିତ ହୃତ୍ ସ୍ପନ୍ଦନ ହୋଇପାରେ । କିଛି ଔଷଧ, ରାସାୟନିକ ପଦାର୍ଥ ବା ଖାଦ୍ୟ ଯୋଗୁ ମେଥେମୋଗ୍ଲୋବିନେମିଆ ହୋଇପାରେ କିମ୍ବା ଏହା ପିତାମାତାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ସୂତ୍ରରେ ମିଳିପାରେ । ଔଷଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବେଞ୍ଜୋକେନ, ନାଇଟ୍ରେଟସ ବା ଡାପସୋନ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ । ହେମୋଗ୍ଲୋବିନରେ ଥିବା ଲୌହର ଫେରସ ଆକାର [ 2+ ] ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ଫେରିକ [ 3+ ] ଫେରିକ ଆକାର ହୋଇଯାଏ । ଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ଅମ୍ଳଜାନ ଥେରାପିରେ ଉନ୍ନତି ନ ହେଉଥିବା ନିମ୍ନ ରକ୍ତ ଅମ୍ଳଜାନ ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ରକ୍ତ-ଗ୍ୟାସ ଆନାଲିସିସ କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଅମ୍ଳଜାନ ଥେରାପି ଏବଂ ମେଥିଲିନ ବ୍ଲୁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଜୀବସାର ଗ, ବଦଳ ଟ୍ରାନ୍ସଫ୍ୟୁଜନ ଓ ହାଇପରବାରିକ ଅମ୍ଳଜାନ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ । ଚିକିତ୍ସା ସହିତ ଫଳାଫଳ ସାଧାରଣତ ଭଲ ହୁଏ । ମେଥେମୋଗ୍ଲୋବିନେମିଆ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଅସାଧାରଣ ରୋଗ ଓ ଏହା ଅଧିକାଂଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜେନେଟିକ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଯୋଗୁ ହୋଇଥାଏ ।
ଓଫ୍ଲୋକ୍ସାସିନ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ   ଏକ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ   ଯାହା ଅନେକ ଜୀବାଣୁ ସଂକ୍ରମଣର   ଚିକିତ୍ସାରେ ଦିଆଯାଏ । ନିମୋନିଆ, ସେଲ୍ୟୁଲାଇଟିସ  , ମୂତ୍ରନଳୀ ସଂକ୍ରମଣ  , ପ୍ରୋସ୍ଟେଟ ପ୍ରଦାହ  , ପ୍ଲେଗ   ଓ କେତେକ ସଂକ୍ରମିତ ତରଳ ଝାଡ଼ା   ରୋଗରେ ଏହି ଔଷଧ ପାଟିରେ ବା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇଞ୍ଜେକସନ   ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ମଲ୍ଟିଡ୍ରଗ ରେଜିସ୍ଟାଣ୍ଟ ଯକ୍ଷ୍ମା   ରୋଗରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଔଷଧ ସ‌ହିତ ଏହା ଦିଆଯାଇପାରେ । ବାହ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ସଂକ୍ରମଣରେ   ଆଖି ଡ୍ରପ   ଓ ମଧ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଦାହରେ କାନ ପରଦା   କଣା ହୋଇଗଲେ ଏହା କାନ ଡ୍ରପ   ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ପାଟିରେ ଔଷଧ ଦେଲେ ସାଧାରଣତଃ ବାନ୍ତି, ତରଳ ଝାଡ଼ା, ମୁଣ୍ଡବଥା ଓ ରାସ ହୋଇପାରେ । ସାଂଘାତିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହେଲେ ପେଶୀ ରଜ୍ଜୁ ଛିଣ୍ଡିବା  , ସ୍ନାୟୁ ନଷ୍ଟ ଯୋଗୁ କାଲୁଆ ଅନୁଭବ, ବାତ   ଓ ସାଇକୋସିସ   ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଦେବାକୁ ମନା କରାଯାଏ । ଫ୍ଲୋରୋକୁଇନୋଲିନ   ଶ୍ରେଣୀର ଏହା ଏକ ଔଷଧ । ଜୀବାଣୁର ଡିଏନଏ   ସୃଷ୍ଟିରେ ଏହି ଔଷଧ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ । ସନ ୧୯୮୦ରେ ଓଫ୍ଲୋକ୍ସାସିନ ପେଟେଣ୍ଟ ହେବାପରେ ସନ ୧୯୮୫ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ    '   ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ   ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ   ବିକ୍ରୟ ହୁଏ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ   ଏହି ଔଷଧର ଏକ ମାସର ଡୋଜର କ୍ରୟ ମୂଲ୍ୟ ୩.୨୭ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଏକ କୋର୍ଷର ମୂଲ୍ୟ ୫୦ରୁ ୧୦୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ।
ସ୍ଗର୍ବୋସା ମାନଦଣ୍ଡ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷା)ରେ  ' , ଗୁଡ଼ିକରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋକାର୍ଡିଓଗ୍ରାଫିକ୍   ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ଯେଉଁଥିରେ ବାମ ପୋଟଳି ଶାଖା ଅବରୋଧ  (ଏଲବିବିବି/ ) କିମ୍ବା ଡାହାଣ ଭେଣ୍ଟ୍ରିକୁଲାର ପେସିଙ୍ଗ   ଯାହା ଏକ ଏସଟି   ଉଚ୍ଚତା ମାୟୋକାର୍ଡିଆଲ୍ ଇନଫାର୍କସନ୍   ସହିତ ସମାନ  । ସେମାନେ ହଠାତ୍ ଏକ କରୋନାରୀ ଧମନୀର ଅବରୋଧକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି । ଏଲବିବିବିରେ ଏକ ତୀବ୍ର ଏମଆଇ ‌  ଉପସ୍ଥିତ ଥାଏ ଯେତେବେଳେ ସେଠାରେ 1  ଅତି କମରେ ୧ ମିଲିମିଟର ଉଚ୍ଚତାର କ୍ୟୁଆରଏସ   ସହିତ ସମାନ ଦିଗରେ ଉଚ୍ଚତା 2  ଅତି କମରେ ୧ ମିଲିମିଟର ଏସ‌ଟି   ଡିପ୍ରେସନ୍ କ୍ୟୁଆରଏସ   ସହିତ ସମାନ ଦିଗରେ ଭି୧କୁ  ( 1 କୁ) ଭି୩  ( 3)କୁ ନେଇଥାଏ  ର ବିପରୀତ ଦିଗରେ ଉଚ୍ଚତା ଯାହାକି ଗୋଟିଏ ସୀସାରେ ତରଙ୍ଗର ଆକାରର ଅତି କମରେ 25%  ରେ 1କୁ 6କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ମାନଦଣ୍ଡ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇପାରିବ  ରିପର୍ଫ୍ୟୁଜନ୍ ପ୍ରୟାସ, ଯେପରିକି ପର୍କ୍ୟୁଟାନ୍ସ କରୋନାରୀ ଇଣ୍ଟରଭେନ୍ସନ୍   କିମ୍ବା ଫାଇବ୍ରିନୋଲାଇସିସ୍, ଯଦି ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ଉପରେ ଆଧାର କରି ସନ୍ଦେହଜନକ ଏମଆଇ ଥାଏ ଏବଂ ଅସ୍ଥିର ହେମୋଡାଇନାମିକ୍, ସକରାତ୍ମକ ସାରବୋସା ମାନଦଣ୍ଡ ଥାଏ କିମ୍ବା ହୃଦୟର ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡରେ ଏସଟିଏମଆଇ   ଦେଖାଏ  ଯଦି ତିନୋଟି ସର୍ଗବୋସା ମାନଦଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଉପସ୍ଥିତ ଥାଏ ତେବେ ଏହା ସାଧାରଣତଃ ଏକ ତୀବ୍ର ଏମଆଇକୁ ସୂଚାଇଥାଏ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଅନୁପସ୍ଥିତି କମ ବିପଦ ସୂଚାଇଥାଏ ।। ଏହି ମାନଦଣ୍ଡ ପ୍ରଥମେ ହୃଦ୍‌ରୋଗ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଏଲିନା ସର୍ଗବୋସାଙ୍କଦ୍ୱାରା ୧୯୯୬ ମସିହାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା । ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ତୃତୀୟ କ୍ରାଇଟେରିଆକୁ ସ୍ମିଥ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ । ଐତିହାସିକ ଭାବରେ, ଏକ ଅନୁମାନିତ ନୂତନ କୁ ସମକକ୍ଷ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା ଯାହା ୨୦୧୩ ସୁଦ୍ଧା ଏହା ଆଉ ବିଚାର କରାଯାଉ ନାହିଁ ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀରାଣୀ ମାଝୀ  (ଜନ୍ମ ୨୬ ଜାନୁଆରୀ , ୧୯୮୯) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ତୀରନ୍ଦାଜ ‍‌ବା ତୀରଚାଳିକା  ତୀରଚାଳନା କ୍ରୀଡ଼ା -   । ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ବର୍ତ୍ତମାନର ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ  (ଅବିଭକ୍ତ ବିହାର) ରାଜ୍ୟର ବେଗୁଳାଠାରେ ହେଇଥିଲା  । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନୀ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ପୂର୍ବ-ସିଂହଭୂମ୍ ଅଞ୍ଚଳର ସାନ୍ତାଳ ଜାତିବହୁଳ ବେଗୁଳା ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସେଠାକାର ସରକାରୀ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ତୀରଚାଳନା ଏକାଡେମୀର ପ୍ରଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିପାରିଥିଲେ । ଏହି କ୍ରୀଡ଼ାରେ ତାଙ୍କ ସଫଳତା ଯୋଗୁଁ ଭାରତୀୟ ରେଳବାଇର ଛତିଶଗଡ଼ର ବିଳାସପୁର ଡିଭିଜନ୍‍ରେ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ । କ୍ରୀଡ଼ା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅବଦାନ ୨୦୧୫ ବିଶ୍ୱ ତୀରଚାଳନା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସେ ମହିଳା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବିଭାଗରେ ଚତୁର୍ଥ ସ୍ଥାନରେ ରହି ଅଳ୍ପକେ ପଦକ ପାଇବାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଇଥିଲେ । ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଡେନ୍‍ମାର୍କ୍ ଦେଶର କୋପେନ୍‍ହାଗେନ୍‍ଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଇଥିଲା ଓ ଦଳଗତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସେ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ରିଓ ଅଲିମ୍ପିକ୍ ଦଳ ପାଇଁ ସେ ଯୋଗ୍ୟତା ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ । ଏଥିରେ ସେ ବୌମାଲ୍ୟା ଦେବୀ ଓ ଦୀପିକା କୁମାରୀଙ୍କ ସହ ଦଳଗତ ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ଭାଗ ନେଇ ୭ତମ ସ୍ଥାନରେ ରହିଲେ । ସେମାନେ ପ୍ରି-କ୍ୱାର୍ଟର୍ ଫାଇନାଲରେ ଋଷୀୟ ଦଳଠାରୁ ପରାଜୟ ବରଣ କରିଥିଲେ ।
ପାରାଟାଇଫଏଡ ଜ୍ୱର ବା କେବଳ ପାରାଟାଇଫଏଡ ଏକ ଜୀବାଣୁ ଜନିତ ରୋଗ ଯାହା ତିନି ପ୍ରଜାତିର ସାଲମୋନେଲା ଏଣ୍ଟେରିକା ଜୀବାଣୁଦ୍ୱାରା ହୁଏ । ଟାଇଫଏଡ ଜ୍ୱର ଭଳି ଏହା ମଧ୍ୟ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିବାର ୬ରୁ ୩୦ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଧୀରେ କ୍ରମାନ୍ୱୟରେ କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚ ଉତ୍ତାପ ଯୁକ୍ତ ଜ୍ୱର ହୁଏ । ସାଧାରଣତଃ ଦୁର୍ବଳତା, ଖାଦ୍ୟ‌ଅରୁଚି ଓ ମୁଣ୍ଡବଥା ଆଦି ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ ପାଏ । ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ଦେହରେ ଗୋଲାପୀ ରାସ ଦେଖାଯାଏ । ଚିକିତ୍ସିତ ନ ହେଲେ ସପ୍ତାହ ବା ମାସ ବ୍ୟାପି ଲକ୍ଷଣ ଲାଗିରହେ । ଜୀବାଣୁ ଦେହରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ ପାଏନି କିନ୍ତୁ ଏମାନଙ୍କର ରୋଗ ବ୍ୟାପିବା କ୍ଷମତା ଥାଏ । ଉଭୟ ପାରାଟାଇଫଏଡ ଓ ଟାଇଫଏଡ ଜ୍ୱର ସମାନ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରିପାରନ୍ତି । ପାରାଟାଇଫଏଡ ଜ୍ୱର ଏକ ପ୍ରକାର ଟାଇଫଏଡ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି । ପାରାଟାଇଫଏଡ ରୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ସାଲମୋନେଲା ଏଣ୍ଟେରିକାର ତିନି ପ୍ରଜାତି ପାରାଟାଇଫଏଡ ଏ, ପାରାଟାଇଫଏଡ ବି, ଓ ପାରାଟାଇଫଏଡ ସି ଜୀବାଣୁ ଓ ଏମାନେ ଅନ୍ତନଳୀ ଓ ରକ୍ତରେ ବଢ଼ନ୍ତି । ସଂକ୍ରମିତ ବ୍ୟକ୍ତିର ମଳ ଅପମିଶ୍ରିତ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଜଳ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଏହି ରୋଗ ବ୍ୟାପେ । ରୋଗ‌ଗ୍ରସ୍ତ ରାନ୍ଧୁଣିଆଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ ରୋଗ ବ୍ୟାପେ । ଅପରିଚ୍ଛନ୍ନ ପରିବେଶ ଓ ଜନାକୀର୍ଣ୍ଣ ବସତି ଏହି ରୋଗ ବ୍ୟାପିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ । ଯୌନ ସମ୍ପର୍କଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପିପାରେ । ଜୀବଜଗତରେ କେବଳ ମାନବ ଏହି ରୋଗର ଶିକାର ହୁଏ । ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ଓ ରୋଗୀର ରକ୍ତ, ମଳ ତ‌ଥା ଅସ୍ଥିମଜ୍ଜାରେ ଜୀବାଣୁର ଡିଏନଏ ମିଳିଲେ ବା ରକ୍ତକୁ ଜୀବାଣୁ କଲଚର କରି ଜୀବାଣୁ ମିଳିଲେ ରୋଗ ନିଧାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ । ଜୀବାଣୁ କଲଚର ଏକ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାମ । ଅସ୍ଥିମଜ୍ଜା ପରୀକ୍ଷାହିଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ନିଧାର୍ଯ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା । ଅନେକ ଗୁଡ଼ିଏ ସଂକ୍ରାମକ ରୋଗର ଲକ୍ଷଣ ସ‌ହିତ ଏହାର ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ଅଛି । ଟାଇଫସ ରୋଗର ଏହା ସ‌ହିତ ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ । ପାରାଟାଇଫଏଡ ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ଟିକା ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଟାଇଫଏଡ ଟିକା କିଛି ଉପକାର କରିପାରେ । ଏହାର ପ୍ରତିଷେଧ ନିମନ୍ତେ ବିଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ପାନ, ଉନ୍ନତ ପରିମଳ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଭଲଭାବେ ହାତଧୁଆ ଆବଶ୍ୟକ । ଆଜିଥ୍ରୋମାଇସିନ ଭଳି ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ପ୍ରତି ସମୟକ୍ରମେ ପ୍ରତିରୋଧ ଶକ୍ତି ହୋଇଯାଇଛି । ବାର୍ଷିକ ୬ ନିୟୁତ ଲୋକ ପାରାଟାଇଫଏଡ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ଏସିଆର ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଏହା ସାଧାରଣତଃ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ କିନ୍ତୁ ବିକଶିତ ଦେଶମାନଙ୍କରେ କ୍ୱଚିତ ଦେଖାଯାଏ । ପାରାଟାଇଫି ବି ଓ ସି ଅପେକ୍ଷା ପାରାଟାଇଫି ଏ ଅଧିକ ହୁଏ । ସନ ୧୯୯୦ରେ ଏହି ରୋଗରେ ମୃତ୍ୟୁ ସଂଖ୍ୟା ୫୪,୦୦୦ ଥିବାବେଳେ ସନ ୨୦୧୩ରେ ଏହି କମିଯାଏ ୫୪,୦୦୦ ହୋଇଥିଲା । ଚିକିତ୍ସା ନ ପାଇଲେ ମୃତ୍ୟୁ ସଙ୍କଟ ୧୦ରୁ ୧୫ % ହୁଏ, ଚିକତ୍ସା ପାଇଲେ ୧ %ରୁ କମ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ ।
ନାଲଟ୍ରେକ୍ସୋନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ , ବ୍ୟବସାୟୀକ ନାମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ରେଭିଟା ଓ ଭିଭିଟ୍ରଲ ଅନ୍ୟତମ) ଏକ ଔଷଧ   ଯାହା ଆଲକୋହୋଲ   ବା ଓପିଅଏଡ ନିର୍ଭରତାର   ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ  । ଡିଟକ୍ସିଫିକେସନ ପୂର୍ବରୁ ନାଲଟ୍ରେକ୍ସନ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଏହା ପାଟିରେ ବା ମାଂସପେଶୀ ଇଞ୍ଜେକସନ   ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ଏହାର ପ୍ରଭାବ ୩୦ ମିନିଟ ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଏ । ଓପିଅଏଡ କାମନା କମିବାକୁ କିଛି ସପ୍ତାହ ଲାଗିଯାଏ । ଏହାର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ନିଦ୍ରା ସମସ୍ୟା  , ଉତ୍କଣ୍ଠା  , ଅଇ   ଓ ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧା ହୋଇପାରେ । ଓପିଅଏଡ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ଉଇଥଡ୍ରାଆଲ ଲକ୍ଷଣ   ଦେଖାଯାଇପାରେ । ଯକୃତ ଫେଲ : ହୋଇଥିଲେ ଏହା ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହାର ନିରାପତ୍ତା ବିଷୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ । ନାଲଟ୍ରେକ୍ସୋନ ଏକ ଓପିଅଏଡ ଆଣ୍ଟାଗୋନିସ୍ଟ ଯାହା ଓପିଅଏଡ ପ୍ରଭାବକୁ ଅବରୋଧ କରେ । ସନ ୧୯୫୫ରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ନାଲଟ୍ରେକ୍ସୋନ ସନ ୧୯୮୪ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା । ୨୦୧୭ରେ ଏହାର ଦୈନିକ ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ୦.୭୪ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଥିଲା । ବର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଣୁ ମୁକ୍ତ ହେଉଥିବା ଔଷଧର ମାସକ ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ୧,୨୬୭ । ବୁପ୍ରୋପିଅନ/ନାଲଟ୍ରାକ୍ସନ  ଭଳି ଏହା ମଧ୍ୟ ମୋଟାପଣର ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ।
କାଳୀ ଦଶମହାବିଦ୍ୟା ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ଓ ଦେବୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱରୂପ। କାଳରୂପୀ ଶିବଙ୍କର ଶକ୍ତି କାଳୀ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତା । ଚଣ୍ଡାସୁର ବଧ ସମୟରେ ଏହାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଏ ରକ୍ତବୀଜର ରକ୍ତ ପାନ କରିଥିଲେ । ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞ ସମୟରେ ସତୀ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରିଥିଲେ । ମା  କାଳୀ ସ୍ୱରୂପରେ ଭୟଙ୍କର କୃଷ୍ଣକାୟା, ଚତୁର୍ଭୁଜା, ନଗ୍ନା, ଲୋଳଜିହ୍ୱା  (ଲହକା ଜିଭ), ମୁଣ୍ଡମାଳାଧାରିଣୀ  । ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ହାତ ଛିନ୍ନ-ମସ୍ତକ  (ନରମୁଣ୍ଡ ବା ଖପର) ଧାରିଣୀ, ଅନ୍ୟଟି ଖଡ୍ଗ  (ଖଣ୍ଡା)ରେ ଶୋଭିତ, ତୃତୀୟଟି ତ୍ରିଶୁଳ ଧାରଣ କରି ପାପୀ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥଟି ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରାରେ ଆଶ୍ୱାସନା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାଏ  । ଭୀଷଣ ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ସେ ଶିବଙ୍କ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନା । ଆବିର୍ଭାବ ପୂଜା ଓ ମନ୍ତ୍ର ପୌରାଣିକ ଥରେ ଶୁମ୍ଭ ଏବଂ ନିଶୁମ୍ଭ ନାମକ ଦୁଇ ଜଣ ରାକ୍ଷସ ଭୀଷଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରପୀଡ଼ିତ କରି ଭୀତତ୍ରସ୍ତ କରି ଦେଲେ । ଦେବତାମାନେ ମା ଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ଭିକ୍ଷା କଲେ । ମା  ଦୁର୍ଗା ଗୋଟିଏ ଅନିନ୍ଦ୍ୟ ସୁନ୍ଦରୀ କନ୍ୟା ଭାବରେ ରାକ୍ଷସଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ କିନ୍ତୁ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱୟ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ସହକାରୀ ଚଣ୍ଡା ଓ ମୁଣ୍ଡାଙ୍କୁ ପଠାଇ ମା ଙ୍କୁ ଧରି ଆଣିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ । ମା  ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍‌ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରି ଚାମୁଣ୍ଡେଶ୍ୱରୀ ନାମରେ ବିଦିତା ହେଲେ । ଏଥିରେ ବ୍ୟଥିତ ହୋଇ ଶୁମ୍ଭ, ନିଶୁମ୍ଭ ରକ୍ତବୀଜ ନାମକ ଏକ ପରାକ୍ରମୀ ରାକ୍ଷସକୁ ପଠାଇଲେ । ରକ୍ତବୀଜ ପାଇଥିବା ବର ଅନୁଯାୟୀ ତାର ପ୍ରତି ରକ୍ତବିନ୍ଦୁ ଭୂତଳପାତ ହେଲେ ଗୋଟିଏ ରାକ୍ଷସ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଉଥିଲା । ଏହି ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତିକୁ ପରାହତ କରିବା ପାଇଁ ମା  ମହାକାଳୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ରକ୍ତବୀଜର ରକ୍ତବିନ୍ଦୁ ତଲେ ପଡ଼ିବା ପୂର୍ବରୁ ତାକୁ ପିଇ ଦେଉଥିଲେ । ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ରକ୍ତବୀଜର ବର କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିଲା ନାହିଁ ଏବଂ ମା ତାକୁ ବିନାଶ କରିଦେଲେ । ଏହାପରେ ଦେବୀ ଶୁମ୍ଭ ନିଶୁମ୍ଭକୁ ବଧ କଲେ ।ଏହାପରେ କିନ୍ତୁ ଦେବୀଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଓ ଶକ୍ତିର ଅବସାନ ଘଟିଲା ନାହିଁ । ମୃତ୍ୟୁର ଭୟଙ୍କର ନୃତ୍ୟରେ ସେ ସବୁକିଛି ଧ୍ୱଂସ କରି ଚାଲିଲେ । ଦେବତାମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ମଧ୍ୟ ମା ଶାନ୍ତ ହେଲେ ନାହିଁ। ଶେଷରେ ଶିବଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ମୃତାହତ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମା ଙ୍କର ଜୟଯାତ୍ରା ମାର୍ଗରେ ଶୋଇଗଲେ ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମା ଙ୍କର ପାଦ ଶିବଙ୍କ ବକ୍ଷାଘାତ କଲା ସେ ଜିଭ କାମୁଡ଼ି ପକାଇ, ସ୍ତମ୍ଭୀଭୂତ ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍‌ ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲେ ଏହି ରୂପେ ସୃଷ୍ଟି ଧ୍ୱଂସମ୍ମୁଖରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଥିଲା । କାଳୀଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଚୈତନ୍ୟ ଦେବଙ୍କର ଜଣେ ସମସାମୟିକ କ୍ରିଷ୍ଣାନନ୍ଦ, ଆଗାମୀ ବାଗୀଶ, ଜଣେ ତାନ୍ତ୍ରିକ ଥରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ । ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେବୀ କହିଲେ ସକାଳୁ ଉଠି ତୁ ଯେଉଁ ଲୋକଟିକୁ ଦେଖିବୁ ତାହାରି ଅନୁରୂପ ମୂର୍ତ୍ତି ଗଢ଼ି, ମୋତେ ପୂଜା କରିବୁ । ସେ ସକାଳୁ ଉଠି ଦେଖିଲେ ଗୋଟିଏ ତ୍ରିପଣ୍ଡକାଳୀ ଗୃହିଣୀଟିଏ ବାଁ ହାତକୁ ଉପରକୁ ମୁକ୍ତ ରଖି ଡାହାଣ ହାତରେ ଘଷିପାରୁଛି । ତା କପାଳରୁ ଝାଳ ବୋହୁଛି । ସେ ତାକୁ ବାଁହାତରେ ପୋଛିଲାବେଳେ ସେ ସିନ୍ଦୂରଗୁଡାକ ତା  ଘନ କଳାବାଳ ଓ ମୁହଁରେ ଲାଖିଯାଇ ଲାଲ୍‌ ଦିଶୁଛି । ଦେହରେ ତା ର ଧଳାର ଟିପିଟିପି ଚିହ୍ନ ଝଳସି ଉଠୁଛି । ସେ ତା ର ସାମ୍‌ନା ହୁଅନ୍ତେ ସେ ଲାଜରେ ଜିଭ ବାହାର କରି କାମୁଡ଼ିଦେଲା । ଏହିପରି ଏକ ଲୋକର ଚିତ୍ର ଦେଖି ସେ ଦେବୀଙ୍କର ରୂପ ଦିଅନ୍ତି । ଏଥିରେ ଦକ୍ଷିଣକାଳୀଙ୍କ ରୂପ ନିହିତ ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ । ଏହି କାଳୀ ମୂର୍ତ୍ତିର ନିର୍ମାଣ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀ ପୂର୍ବରୁ ବୋଲି ଐତିହାସିକମାନେ ମତ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରନ୍ତି ।
ଲାବଣ୍ୟା ତ୍ରିପାଠୀ  (ଜନ୍ମ: ୧୫ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୯୦)ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମଡେଲ ଏବଂ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ  । ୨୦୦୬ରେ ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡରେ ଆୟୋଜିତ ମିସ୍ ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡ ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ବିଜୟୀ ହେବା ପରେ ଲାବଣ୍ୟା ୨୦୧୨ରେ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅନ୍ଦଲା ରାକ୍ଷସୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ସେ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ ପୂର୍ବରୁ ସେ କିଛି ଦୂରଦର୍ଶନର ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଲାବଣ୍ୟା ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡର ଡେରାଡୁନରେ ବଡ଼ ହୋଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପିତା ଜଣେ ଓକିଲ ଏବଂ ମାଆ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ । ଲାବଣ୍ୟାଙ୍କର ଜଣେ ବଡ଼ ଭାଇ ଏବଂ ଭଉଣୀ ଅଛନ୍ତି । ଲାବଣ୍ୟା ବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରିବା ପରେ ମୁମ୍ବାଇର ଋଷି ଦୟାରାମ ଜାତୀୟ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଅର୍ଥନୀତି ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରିବା ପରେ ମଡେଲିଂରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ କିଛି ବିଜ୍ଞାପନ ସ‌ହି କିଛି ଧାରାବାହିକରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ଜୀବନ ୨୦୧୨ରେ ଲାବଣ୍ୟା ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅନ୍ଦଲା ରାକ୍ଷସୀରେ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟର ପ୍ରଥମ ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ । । ଏହାପରେ ସେ ଦୁସୁକେଲ୍‌ତା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ବ୍ୟବସାୟ କରିତିଲେ । ୨୦୧୪ରେ ଲାବଣ୍ୟା ତାମିଲ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜରିଆରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଥମ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୫ରେ ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବଲ୍ଲେ ବଲ୍ଲେ ମଗାଡ଼ି ବଏ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ନାନୀଙ୍କ ସ‌ହ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସୁଶୀଳ କୁମାର ବାଗ୍  (ଜନ୍ମ: ୨୫ ମଇ ୧୯୭୬) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଅଟନ୍ତି  । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ , ପ୍ରବନ୍ଧ, ସମାଲୋଚନା ଓ ଫିଚର୍ ଲେଖନ୍ତି ।
ହେପାରିନ  ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ , ବା ଅନଫ୍ରାକ୍‌ସନେଟେଡ ହେପାରିନ/  , ଏକ ଆଣ୍ଟିକୋଆଗୁଲାଣ୍ଟ   ବା ସ୍କନ୍ଧନରୋଧୀ ଔଷଧ । ଏହା ବିଶେଷତଃ ଡିପ ଭେନ ଥ୍ରମ୍ବୋସିସ  , ପଲମୋନାରି ଏମ୍ବୋଲିଜ୍ମ   ଓ ଆର୍ଟେରିଆଲ ଥ୍ରୋମ୍ବୋଏମ୍ବୋଲିଜ୍ମ   ରୋଗମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା ଓ ପ୍ରତିଷେଧ ଭାବରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ହୃଦ୍‌ଘାତ ଓ ଅନସ୍ଟେବ୍ଲ ଆଞ୍ଜାଇନା   ରୋଗମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଏହା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତରରେ ଇଞ୍ଜେକସନ   ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବ୍ୟବ‌ହାର ମଧ୍ୟରେ ଟେଷ୍ଟ ଟ୍ୟୁବ   ଓ ବୃକ୍‌କ ଡାଏଲିସିସ   ମେସିନରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ହେପାରିନର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ରକ୍ତସ୍ରାବ, ଇଞ୍ଜେକସନ ନେବା ସ୍ଥାନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଶୋଣଚକ୍ରିକା ସ୍ୱଳ୍ପତା ବା ଥ୍ରୋମ୍ବୋସାଇଟୋପେନିଆ   ଇତ୍ୟାଦି ଦେଖାଯାଏ । ସାଂଘାତିକ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ହେପାରିନ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ଥ୍ରୋମ୍ବୋସାଇଟୋପେନିଆ   ହୋଇପାରେ । ଧୀମା ବୃକ୍‌କ କାର୍ଯ୍ୟ   ଥିଲେ ଅଧିକ ଯତ୍ନ ଆବଶ୍ୟକ । ସ୍ତନ୍ୟପାନ ଓ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ହେପାରିନ ବ୍ୟବ‌ହାର ଅପେକ୍ଷାକୃତ ନିରାପଦ ଜଣାଯାଏ । ହେପାରିନ ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ ଗ୍ଲାଇକୋସାମିନୋଗ୍ଲାଇକାନ   ପଦାର୍ଥ । ସନ ୧୯୧୬ରେ ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ    '   ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ   ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ   ପ୍ରତିଷେଧକ ଭାବରେ ବ୍ୟବ‌ହାର ହେଉଥିବା ଏହି ଔଷଧର ଏକ ମାସ ଡୋଜର କ୍ରୟ ମୂଲ୍ୟ ୯.୬୩ରୁ ୩୭.୯୫ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଏକ ମାସ ଡୋଜର ମୂଲ୍ୟ ୨୫ରୁ ୫୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଏକ ଫ୍ରାକ୍‌ସନେଟେଡ   ହେପାରିନ ମଧ୍ୟ ମିଳେ ଯାହାକୁ ଲୋ ମଲିକ୍ୟୁଲାର ୱେଟ ହେପାରିନ   କୁହାଯାଏ ।
ଓମ୍ଫାଲୋସିଲ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଶରୀରର ଏକ ଆଜନ୍ମ ତୃଟି ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ଉଦର କାନ୍ଥର ତୃଟି ଯୋଗୁ ନାହି ବାଟ ଦେଇ ଅନ୍ତନଳୀ, ଯକୃତ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଙ୍ଗ‌ଗୁଡ଼ିକ ବାହାରକୁ ବାହାରିଥାଏ  ବାହାରକୁ ବାହାରିଥିବା ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଏକ ପତଳା ଏବଂ ପ୍ରାୟ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଥଳିରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଥାଏ  ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ସଂକ୍ରମଣ, ଅଳ୍ପ ରକ୍ତ ପ୍ରବାହ, ଏବଂ ଫୁସଫୁସ ଛୋଟ ହୋଇପାରେ । ଏହାର କାରଣ ସାଧାରଣତଃ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ରହିଛି  ବିପଦ କାରକଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ମଦ୍ୟପାନ, ଧୂମପାନ, ମେଦ ବ‌ହୁଳତା ଏବଂ କିଛି ଔଷଧ ରହିପାରେ  ବେକଉଇଥ-ଉଇଡରମାନ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ଟ୍ରାଇସୋମି ୧୮, ଟ୍ରାଇସୋମି ୨୧ କିମ୍ବା ପେଣ୍ଟାଲୋଜି ଅଫ କ୍ୟାଣ୍ଟ୍ରେଲ ରୋଗମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ରୋଗ ଜଡ଼ିତ ହୋଇପାରେ  ଗର୍ଭଧାରଣର ଏକାଦଶ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତନଳୀ ପେଟ ଭିତରକୁ ଫେରିବାରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ବିଫଳତା ଯୋଗୁ ଏହି ରୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ  ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା ବା ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ କରି ଜନ୍ମ ପୂର୍ବରୁ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇପାରେ ଅଥବା ଜନ୍ମ ପରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ । ଓମଫାଲୋସିଲର ଆକାର ଉପରେ ଚିକିତ୍ସା ନିର୍ଭର କରେ  ଆକାର ଛୋଟ ଥିଲେ ଜନ୍ମ ପରେ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରାଯାଇପାରେ  ଆକାର ବଡ଼ ଥିଲେ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକ ଏକ ବିଶେଷ ପଦାର୍ଥରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରି ସମୟ କ୍ରମେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପଛକୁ ଠେଲି ଦିଆଯାଏ  ଫୁସଫୁସ ଛୋଟ ଥିଲେ ବାୟୁ ଚଳାଚଳ ନିମନ୍ତେ ମେକାନିକାଲ ଭେଣ୍ଟିଲେଟର ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ। ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ବଞ୍ଚିବା ହାର ପ୍ରାୟ ୮୦% ଓ ଏହା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଂପୃକ୍ତ ରୋଗ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ । ପ୍ରାୟ ୪,୨୦୦ ଜନ୍ମରେ ଜଣକର ଓମଫାଲୋସିଲ ଥିବା ଦେଖାଯାଏ  ନାରୀମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି  ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ଆମ୍ବ୍ରୋଜ ପାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ । ଏହା ଗ୍ୟାସ୍ଟ୍ରୋସ୍କିସିସ ରୋଗଠାରୁ ଏକ ପୃଥକ ରୋଗ ବୋଲି ୧୯୫୩ ମସିହାର ପ୍ରତିପାଦିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଟ୍ରିଚର କୋଲିନସ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ବା ଟିସିଏସ  ଏକ ଜେନେଟିକ ବେମାରୀ   ଯେଉଁଥିରେ ରୋଗୀର ଆଖି, କାନ, ଗାଲ ହାଡ଼ ଓ ଥୋଡ଼ି ବଙ୍କା ହୋଇ କୁରୂପ ହୋଇଯାଏ । ରୋଗ ସାମାନ୍ୟ ବା ସାଂଘାତିକ ହୋଇପାରେ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ସମସ୍ୟା, କ୍ଲେଫ୍ଟ ପ୍ୟାଲେଟ   ଓ ଦୃଷ୍ଟି ସମସ୍ୟା ଓ ଶ୍ରବଣ ହାନୀ   ହୋଇପାରେ । ରୋଗୀର ସାଧାରଣ ବୁଦ୍ଧି ଥାଏ । ଟିସିଏସ ଏକ ଅଟୋସୋମାଲ ଡୋମିନାଣ୍ଟ   ରୋଗ । ବଂଶାନୁକ୍ରମରେ ପିତାମାତାଙ୍କଠାରୁ ନଆସି ଏହି ରୋଗ ନୂତନ ମ୍ୟୁଟେସନ   ଯୋଗୁ ହୋଇଥାଏ । ପ୍ରଭାବିତ ଜିନମାନଙ୍କର ଟିସିଓଏଫ୧  ( 1), ପିଓଏଲଆର୧ସି  ( 1 ) ଓ ପିଓଏଲଆର୧ଡି  ( 1 ) ନାମ ଦିଆଯାଇଛି  । ଲକ୍ଷଣ ଓ ଏକ୍ସ-ରେ  ଦେଖି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇପାରେ ଓ ଜେନେଟିକ   କରି ରୋଗ ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଏ । ଟ୍ରିଚର କୋଲିନସ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଆରୋଗ୍ୟ ହୁଏନାହିଁ । ପୁନର୍ଗଠନ ଅପରେଶନ, ଶ୍ରବଣ ଯନ୍ତ୍ର, ସ୍ପିଚ ଥେରାପି   ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯନ୍ତର ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ସାଧାରଣ ଆୟୁଷ   ନେଇ ଏମାନେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି । ପ୍ରତି ୫୦,୦୦୦ ଲୋକରେ ଜଣେ ଏହି ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଏ । ଏଡ଼ୱାର୍ଡ଼ ଟ୍ରିଚର କୋଲିନସ   ନାମକ ଜଣେ ଇଂରାଜୀ   ଚକ୍ଷୁ ରୋଗ ବିଶେଷଜ୍ଞ   ତ‌ଥା ସର୍ଜନ   ଏହି ରୋଗ ବିଷୟ ସନ ୧୯୦୦ରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ଏହି ରୋଗର ନାମକରଣ ହୋଇଛି ।
ବିମି ଭଟ୍ଟ ' ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଏବଂ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତା ଭରତନାଟ୍ୟମ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ । ସେ ସ୍ପିଚ୍‌ଲେସ୍ ଓ ବ୍ଲିଙ୍କ୍ ଭଳି କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା । ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ସେ ଗୁଜରାଟି କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ସକ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ବେଟି ଓ ଆଶା ଭଳି ଜଣାଶୁଣା କଥାଚିତ୍ରରେ କାମ କରିଛନ୍ତି । ସେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ତଥା ଧାରାବାହିକରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରନ୍ତି । ଅଭିନୟ ଜୀବନ ୨୦୦୨ ମସିହାରେ, ସେ ଫେମିନା ମିସ୍ ଇଣ୍ଡିଆର ସେମି ଫାଇନାଲିଷ୍ଟ ଥିଲେ । ୨୦୦୬ ମସିହାରେ, ସେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଷ୍ଟାର୍ ପ୍ଲସ୍‌ରେ ପ୍ରସାରିତ ଧାରାବାହିକ ଧର୍‌ତୀ କା ବୀର୍ ଯୋଦ୍ଧା ପୃଥ୍ୱୀରାଜ ଚୌହାନରେ ଜ୍ୱାଲା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୩ରେ, ସେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସ୍ପିଚ୍‌ଲେସ୍‌ରେ ଜଣେ ମୂକ ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ସେ ହାର୍ଦ୍ଦିକ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜରିଆରେ ଗୁଜରାଟୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବ୍ଲିଙ୍କ୍‌ରେ କାମ କରିଥିଲେ, ଯାହାକି କିଛି ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲା । ୨୦୨୧ରେ ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଏକ ଗୁଜରାଟୀ କଥାଚିତ୍ର ବେଟି ଓ ୨୦୨୨ରେ ଆଶା ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଓଡ଼ିଶାର ଚିତ୍ରକଳା ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଚାରୁ ଓ କାରୁକଳା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବିସ୍ତୃତ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ । ଚିତ୍ରକଳା ଏକ ସୃଜନ କଳା । ପୂରାତନ କାଳରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଟି ମଣିଷ ଭିତରେ ଏହି ପ୍ରବୃତ୍ତିଟି ଅଛି । ଆଉ ତାହା କେବଳ ସୁଯୋଗ ଖୋଜିଥାଏ ପରିପ୍ରକାଶର । ପୁରାତନ କାଳରେ ମଣିଷ ଗିରିଗୁହାରେ ଛବି ଆଙ୍କି ନିଜ ମନର ଭାଷା ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲା । ଓଡ଼ିଶାର ସୀତାବିଞ୍ଜିରେ ବି ଆଜି ଏହି ପୂରାତନ କାନ୍ଥଚିତ୍ର ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ଖଣ୍ଡଗିରି,ଉଦୟଗିରିଠାରୁ ଆରମ୍ଭକରି ରାଜ୍ୟର ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ଏସବୁ ପ୍ରାଚୀନ ଚିତ୍ରକଳା ସଂରକ୍ଷିତ ଅଛି । ପରେ ସମୟକ୍ରମେ ମଣିଷ ଏଥିଲାଗି ବିଭିନ୍ନ ମାଧ୍ୟମ ଖୋଜି ଆସିଛି । ତାଳପତ୍ରକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ସେ ଏଥିରେ ଫୁଟାଇଛି ଅପୂର୍ବ କଳା ନିଦର୍ଶନ । କେତେବେଳେ ବି କାଠ ହୋଇଛି ଏହାର ଆଧାର । ବୁଗୁଡା ବିରଞ୍ଚି ନାରାୟଣ ମନ୍ଦିର ଶିଳ୍ପୀ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟର ଅନ୍ୟତମ ନିଦର୍ଶନ । ତେବେ ଚିତ୍ରକଳା ଦୀର୍ଘବର୍ଷ ଧରି ମନ୍ଦିର ଭାସ୍କର୍ଯ୍ୟ ଭିତରେ ସ୍ୱକୀୟ ସତ୍ତା ବଜାୟ ରଖିଥିଲା । ପରେ ପଟ୍ଟଚିତ୍ର,ପୋଥି ଚିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାରମ୍ପରିକ ଚିତ୍ରକଳାର ଅଭ୍ୟୁଦୟ ହୋଇଥିଲା । ସଭ୍ୟତାର ବିକାଶ କ୍ରମେ ସାମାଜିକ ଆହ୍ୱାନ ସହ ଏସବୁ ବିବିଧ ରୂପ ନେଇଥିଲା । ଶିଳ୍ପୀ ବିମ୍ବାଧର ବର୍ମା ପାରମ୍ପରିକ ଚିତ୍ରରେ ବେଶ ପ୍ରିସିଦ୍ଧି ଅର୍ଜନ କଲେ । ଏବେ ସମସାମୟିକ ଚିତ୍ରକଳାର ଯୁଗ । ଆଧିନିକ ଓ ଆବଷ୍ଟ୍ରାକ୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଶିଳ୍ପୀ ନୂଆନୂଆ ପରୀକ୍ଷାନୀରିକ୍ଷା ଜାରି ରଖିଛି । ଓଡ଼ିଶାରେ ଆଧୁନିକ ଚିତ୍ରକଳା ଆନ୍ଦୋଳନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଅଜିତ କେଶରୀ ରାୟ ଓ ଅନନ୍ତ ପଣ୍ଡାଙ୍କଠାରୁ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ବହୁ ଶିଳ୍ପୀ ଏହି ଧାରାରେ ନିଜ ନିଜକୁ ସାମିଲ କରିଛନ୍ତି । ଆଧୁନିକ ଚିତ୍ରକଳାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ କେତେଜଣ ଶିଳ୍ପୀଙ୍କ ନାମ ସାମନାକୁ ଆସେ । ସେମାନେ ହେଲେ -ଗୋପାଳ କାନୁନଗୋ,ମୁରଲୀଧର ଟାଲି,ଅସୀତ ମୁଖାର୍ଜୀ,ବିନୋଦ ରାଉତରାୟ ପ୍ରମୁଖ । ଓଡ଼ିଶାର ଜଣେ ସ୍ୱନାମଧନ୍ୟ ଶିଳ୍ପୀ ବ୍ୟୋମକେଶ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ପରଲୋକ ଘଟିଛି । ଚିତ୍ରକଳା କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ଅତୁଳନୀୟ । ତେବେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟର କେତେଜଣ ଶିଳ୍ପୀ,ଯେଉଁମାନେ ରାଜ୍ୟ ଓ ରାଜ୍ୟ ବାହାରେ ବେଶ ସୁନାମ ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି ,ସେମାନେ ହେଲେ-ଦୀନନାଥ ପାଠୀ,ଶିବ ପାଣିଗ୍ରାହୀ,ଅସୀମ ବସୁ,ଜଗନ୍ନାଥ ପଣ୍ଡା,ବଳଦେବ ମହାରଥା,ଚନ୍ଦ୍ରମଣି ବିଶ୍ୱାଳ,ପ୍ରଦୋଷ ସ୍ୱାଇଁ,ତାରାକାନ୍ତ ପରିଡା,ପ୍ରତ୍ତୁଲ ଦାସ,ଶଶୀକାନ୍ତ ରାଉତ,ମାନସ ରଞ୍ଜନ ଜେନା,ଗଜେନ୍ଦ୍ର ପାଢୀ,ଗଜେନ୍ଦ୍ର ସାହୁ,ରମାକାନ୍ତ ସାମନ୍ତରାୟ,ରଞ୍ଜନ ମଲ୍ଲିକ ଓ ଅଭିଜିତ ମହାନ୍ତି ପ୍ରମୁଖ । ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ବଜାରରେ ଜଗନ୍ନାଥ ପଣ୍ଡାଙ୍କ ଚିତ୍ରକଳା ସର୍ବାଧିକ ଟଙ୍କାରେ ବିକ୍ରି ହେଉଛି । ମାନସ ରଞ୍ଜନ ଜେନାଙ୍କ  ପ୍ରତୀକ୍ଷା  ସିରିଜର ଛବିଗୁଡିକ ରାଜ୍ୟ ଓ ରାଜ୍ୟ ବାହାରେ ଖୁବ ଆଦୃତ ହୋଇଛି । ରମାକାନ୍ତ ସାମନ୍ତରାୟଙ୍କ  ପାୱାର ଗେମ  ସିରିଜ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ସୃଷ୍ଟି ସମୂହ । ଶିବ ପାଣିଗ୍ରାହୀ  ଡ୍ରିମ ଇନ ଦି ସ୍କାଏ  ସିରିଜରେ ଦୀର୍ଘବର୍ଷ ଧରି ଛବି ଆଙ୍କୁଛନ୍ତି । ଚନ୍ଦ୍ରମଣି ବିଶ୍ୱାଳଙ୍କ  ଡାଇଂ ସେଞ୍ଚୁରୀ  ତାଙ୍କ ପରିକଳ୍ପନାକୁ ପରିପକ୍ୱ ରୂପଦେଇଛି । ଏକଦା ଦୀନନାଥ ପାଠୀ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଲଳିତକଳା ଏକାଡେମୀର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ରହି ଓଡ଼ିଆ ଶିଳ୍ପୀଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିଛନ୍ତି । ବଳଦେବ ମହାରଥା ଓ ଶିବପାଣିଗ୍ରାହୀ ଚିତ୍ରକଳା କ୍ଷେତ୍ରରେ ସୁନାମ ଅର୍ଜନ କରିବା ସହ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରଚ୍ଛଦ ପରିପାଟି କଳାରେ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି ।
ଯୋଗେନ୍ଦ୍ର ନାଏକ  (୧୧ ମଇ ୧୯୪୭ - ୮ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୦୩) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ  । ସେ ଉଭୟ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ଓ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ଦଳ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ରହିଥିଲେ ଓ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ସେ ୨ଥର ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୯୦ ଓ ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ହୋଇଥିବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ କେନ୍ଦୁଝର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ୯ମ ଓ ୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଦେବୀ ମଝିଘରିଆଣୀଙ୍କ  (ମାଝିଗୌରୀ) ପୀଠ ଓଡ଼ିଶାର ରାୟଗଡ଼ା ସହରରେ  । ଏହା ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଦେବୀ ପୀଠ । ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେବୀ ପୀଠକୁ ଓଡ଼ିଶା ବ୍ୟତୀତ ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶ ଓ ଛତିଶଗଡ଼ରୁ ବହୁ ଭକ୍ତ ଦର୍ଶନ ନିମନ୍ତେ ଆସିଥାନ୍ତି । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଦେବୀ ବହୁ ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରୁ ପୂଜାପାଇ ଆସୁଛନ୍ତି । ତେବେ ବର୍ତ୍ତମାନର ମନ୍ଦିରଟି ନୂତନରୂପେ ତିଆରି କରାଯାଇଛି । ପ୍ରତି ରବିବାର, ବୁଧବାର ଏବଂ ଶୁକ୍ରବାର ଦିନ ଏଠାରେ ଭକ୍ତଙ୍କର ପ୍ରବଳ ଭିଡ ହୁଏ । ଏଠାରେ ଦଶହରା ଏବଂ ଚୈତ୍ରପରବ ଭାରି ଧୁମ୍‌ ଧାମ୍‌ରେ ପାଳନ କରାଯାଏ । ମନ୍ଦିର ସମ୍ମୁଖ ଦେଇ ରାୟଗଡାକୁ ସଂଯୋଗ କରୁଥିବା ରେଳପଥ ଯାଇଅଛି । ଐତିହାସିକ ତଥ୍ୟ ଦେବୀ ମଝିଘରିଆଣୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଚତୁର୍ଥ ଶତାବ୍ଦୀ .ର ଏକ ଐତିହାସିକ ଘଟଣା ଯୋଡିରହିଥିବାର ଶୁଣାଯାଏ । ଓଡ଼ିଶା ଗେଜେଟିୟର୍‌ ଅନୁସାରେ ସମୁଦ୍ରଗୁପ୍ତ ମହାକନ୍ତାର  ଅର୍ଥାତ୍‌ କୋରାପୁଟ ଓ କଳାହାଣ୍ଡିର ଅଂଶବିଶେଷ  ଅକ୍ତିଆର କରିବା ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାରେ ମହାକାନ୍ତାରର ତତ୍କାଳୀନ ରାଜା ବ୍ୟାଘ୍ରରାଜ ଏହାର ପ୍ରବଳ ପରାକ୍ରମ ସହିତ ବିରୋଧ କଲେ । କୁହାଯାଏ, ରାଜା ବ୍ୟାଘ୍ରରାଜ କେବଳ ଦେବୀ ମଝିଘରିଆଣୀଙ୍କ ସହାୟତାରୁ ହିଁ ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ଜୟ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲେ । ସେହି ସମୟଠାରୁ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ରୂପରେ ପୂଜା କରାଯାଉଛି । ସ୍ଥାନୀୟ ଗୋବିନ୍ଦ ଚନ୍ଦ୍ର ଦେବ ହାଇସ୍କୁଲର ଶିକ୍ଷକ ଶ୍ରୀ . ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ତଥ୍ୟଯୁକ୍ତ ଗବେଷଣା କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ମତରେ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଶୀଳାବଂଶୀ ରାଜା ବିଶ୍ୱନାଥ ଦେବ ଏହି ସହରକୁ ତାଙ୍କ ରାଜଧନୀ ଭାବେ ବାଛିଥିଲେ । ସେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଏକ ମାଟିର ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ଏହାର ଧ୍ୱଂସାବଶେଷ ଅଦ୍ୟାପି ବିଦ୍ୟମାନ । ବିଶ୍ୱନାଥ ଦେବ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା ଅନେକ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରୁ ମଝିଘରିଆଣିଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଅନ୍ୟତମ । ତାଙ୍କ ଅନ୍ତେ ମନ୍ଦିର ଭାଙ୍ଗିରୁଜି ଗଲା ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନାରେ ବିଘ୍ନ ଘଟିଲା । ଜନଶ୍ରୁତି ଅନୁସାରେ, ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ରାୟଗଡାର ତତ୍କାଳୀନ ରାଜା ପ୍ରତାପରୁଦ୍ରଦେବଙ୍କ ପୌତ୍ର ବିଶ୍ୱନାଥ ଦେଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ରାଜବାଟୀର ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ଥିବା ଏକ ଘରେ ରଖି ପୂଜା କରୁଥିଲେ । ତେଣୁ ଦେବୀଙ୍କ ନାମ ମଝିଘରିଆଣୀ । ଅନ୍ୟ ଏକ ବିଶ୍ୱାସ ଅନୁଯାୟୀ, ଦେବୀ ସାତ ଭଉଣୀଙ୍କ ସହ ପୂଜା ପାଉଥିଲେ । ଦେବୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ଆସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ  (ମଝି) ହୋଇଥିବାରୁ ସେ ମଝିଘରିଆଣୀ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ  । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ରାଜାରାଜୁଡା ଅମଲରୁ ଏଠାରେ ମା ମଝିଘରିଆଣୀ ପୂଜା ପାଉଥିଲେ ହେଁ ରାଜାଙ୍କ ଅନ୍ତେ ସମୟର ସ୍ରୋତରେ ଏହା ଧ୍ୱଂସ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା । ଇଂରେଜମାନେ ବ୍ୟାବସାୟୀକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ରାସ୍ତା ଦେଇ ବିଜୟନଗରଠାରୁ ରାୟପୁର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂଯୋଗୀକରଣ ନିମନ୍ତେ ରେଲପଥ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ । ୧୯୩୦ ମସିହାରେ ରେଲପଥ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ମନ୍ଦିର ନିକଟରେ ଏକ ପୋଲ ନିର୍ମାଣ କରିବା ବେଲେ ଦେଖାଗଲା ଯେ ପ୍ରତିଦିନ ପୋଲ କାର୍ଯ୍ୟ ଯେତିକି ହୁଏ, ରାତିରେ ସେତିକି ଭାଙ୍ଗିଯାଏ । ପରିଶେଷରେ ନିର୍ମାଣ ଦାୟୀତ୍ୱରେ ଥିବା ନାଲାରାଜୁ (ଆନ୍ଧରପ୍ରଦେଶର) ଭାବିଲେ ଏଠାରେ ପୋଲ କରିବା ସମ୍ଭବପର ନୁହେଁ, ଅତଏବ ଏହାର ସ୍ଥାନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ଦରକାର  । ହଠାତ୍ ରାତିରେ କଣ୍ଟ୍ରାକ୍ଟରଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନାଦେଶ ହେଲା ଯେ,  "ଦେଦୀଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରି ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କଲେ ସବୁ ଠିକ ହୋଇଯିବ"  । ଏହି ସ୍ୱପ୍ନାଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ବରୁଣ ଗଛ ମୂଳରୁ ମା ମଝିଘରିଆଣୀଙ୍କ ବିଗ୍ରହ ଉଦ୍ଧାର କରାଗଲା ଏବଂ ବିଦ୍ଧିବଦ୍ଧ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରାଗଲା । ଏହା ପରେ ଯାଇ ପୋଲ ନିର୍ମାଣ ସମ୍ଭବ ହେଲା । ଏହା ପରେ ସେଠାରେ ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରି ମା 'ଙ୍କ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରାଗଲା ।
ଜିୟୁ ମିନ୍ସୁ ତୋ  ( ; ଉଦାରବାଦୀ ପ୍ରଜାତାନ୍ତ୍ରିକ ଦଳ) ବା ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ଜିମିନ୍ତୋ   ହେଉଛି ଜାପାନର ଏକ ରକ୍ଷଣବାଦୀ ରାଜନୈତିକ ଦଳ  ।
ସରୋଜ ବଳ,  (ଜନ୍ମ: ୨ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୭୬) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ, ସମ୍ପାଦକ ଏବଂ ପ୍ରକାଶକ  ।  "ଟାଇମପାସ"  ନାମରେ ତାଙ୍କର ଏକ ପ୍ରକାଶନ ସଂସ୍ଥା ରହିଛି । ସାହିତ୍ୟ ସଂଗଠକ ଭାବରେ ସେ  "ମୁକ୍ତ ସାହିତ୍ୟ ମଞ୍ଚ" ,  "ଜଗଦୀଶ ମହାନ୍ତି ଟ୍ରଷ୍ଟ" ,  "ସମ୍ବାଦ ସାହିତ୍ୟ ଘର"  ଆଦି ସାହିତ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ରହିଆସିଛନ୍ତି । ସରୋଜ ୧୯୭୬ ମସିହା ଫେବୃଆରୀମାସ ୨ତାରିଖ ଦିନ ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲାର (ସେତେବେଳେ ଅବିଭକ୍ତ ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲା) ଅର୍ଜୁନବିନ୍ଧାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ  । ପିଲାଦିନ ଗ୍ରାମପରିବେଶରେ କଟିଥିଲା । ପିଲାଦିନରୁ ସେ ସାହିତ୍ୟପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ଥିଲେ । ଅନ୍ୟ ସାହିତ୍ୟକୁ ନକଲ କରି, ତାକୁ ନିଜ ରୂପଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟାରୁ ତାଙ୍କର ସୃଜନ କ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ରଫ୍ ଖାତାରୁ ପେପର ଚିରି, ସେଥିରେ ହାତ ଲେଖା ପତ୍ରିକା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ସେ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ବାଣ୍ଟୁଥିଲେ । +୩ ପଢିଲାବେଳେ, ସେ ମୌଳିକ ସାହିତ୍ୟ ରଚନା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଓ  'ସିନ୍ଦୁରା'  ନାମରେ ଏକ ହସ୍ତଲିଖିତ ପତ୍ରିକା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେବେଠାରୁ ସେ ମୌଳିକ ସାହିତ୍ୟ ରଚନା, ସମ୍ପାଦନା ଓ ପ୍ରକାଶନାରେ ବ୍ରତୀ ରହିଛନ୍ତି ।
ଝଣ୍ଡେୱାଲନ୍ ମନ୍ଦିର ଭାରତୀୟ ରାଜଧାନୀ ମହାନଗର ଦିଲ୍ଲୀର କରୋଲବାଗ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର । ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ୧୮ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ରହିଥିବା ମନ୍ଦିରର ଖନନ ସ୍ଥଳରେ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରତିମୂର୍ତି ସହ ନୂତନ ମୂର୍ତି ସ୍ଥାପନ କରି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି । ଏଠାରେ ଦେବୀ ଆଦି ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରାଯାଇଥାଏ । . ଇତିହାସ ଓ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ୧୮ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ବଣ ଜଙ୍ଗଲରେ ଭରା ଥିଲା । ଏଠାକୁ ଆରାବଳି ପର୍ବତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଲାଗି ଥିବା ଅରନ୍ୟାଞ୍ଚଳ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଇଥିଲା । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଚାନ୍ଦିନୀ ଚୌକର ଜଣେ ଧର୍ମ ପ୍ରାଣ ବ୍ୟବସାୟୀ ବଦ୍ରିଦାସ ଏହା ନିକଟସ୍ଥ ଏକ ଝରଣା କୁଳରେ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ଦିର ଦବି ରହିଥିବାର ସ୍ୱପ୍ନାଦେଶ ପାଇଥିଲେ । ସେ ସେଠାରେ ଖୋଦନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରୁ ଗଭୀର ଗୁମ୍ଫା ମଧ୍ୟରେ ଦେବୀ ମୂର୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇଥିଲେ । ଖୋଦନ ସମୟରେ ଦେବୀ ପ୍ରତିମୂର୍ତିର ହାତ ଖଣ୍ଡିତ ହେଇଗଲା । ତାହାକୁ ରୋପ୍ୟ ହାତ ଲଗେଇ ସେହିଠାରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ ଓ ଉପର ଅଂଶରେ ଏକ ନୂତନ ମୂର୍ତି ନିର୍ମିତ କରି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କଲେ । ମନ୍ଦିର ଉପରେ ଏକ ଦୀର୍ଘକାୟ ଧ୍ୱଜ ଲଗାଯାଇଥିଲା , ଯାହା ଦୂର ଦୂରାନ୍ତରୁ ଦେଖାଯାଇଥାଏ । ପରେ ମନ୍ଦିରର ନାମ ଏଥିପାଇଁ ଝଣ୍ଡେୱାଲା ରହିଥିଲା । ଉପରେ ରହିଥିବା ମନ୍ଦିରରେ ଶିବ ଲିଙ୍ଗା ମାନଧୀ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି । ପ୍ରାଚୀନ ଦେବୀ ପ୍ରତିମାଙ୍କ  " ଗୁମ୍ଫା ବାଲି ମାତା "  କୁହାଯାଇଥାଏ ଓ ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ ନୀତି ରୀତି ସହ ଆରାଧନା ହେଇଥାଏ । । ମନ୍ଦିରରେ ଦୁର୍ଗାପୂଜା ଓ ନବରାତ୍ର ବହୁ ଆଡମ୍ବର ସହକାରେ ପାଳିତ ହେଇଥାଏ । ଏଠାରେ ବାସନ୍ତିକ ନବରାତ୍ର ସହ ଶାରଦୀୟ ନବରାତ୍ର ମଧ୍ୟ ପାଳିତ ହେଇଥାଏ । ଦୈନିକ ନୀତି ରୀତି ମଧ୍ୟରେ ହବନ , କୀର୍ତନ ତଥା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କଥା , ଓ ପ୍ରବଚନ ଆୟୋଜନ ହେଇଥାଏ । ପର୍ବ ସମୟରେ ଏଠାରେ ବହୁ ଜନ ସମାଗମ ହେଇଥାଏ ।
ଗୁଲାବ ବାଇ  ୧୯୨୬ ୧୯୯୬ , ଗୁଲାବ ଜାନ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ନୌଟଙ୍କୀର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମଞ୍ଚ ଅଭିନେତା ସହିତ ଜଣେ ପାରମ୍ପାରିକ ଅପରେଟିଭ୍ ଡ୍ରାମାର ପ୍ରଥମ ମହିଳା କଳାକାର ଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ବହୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଇଥିଲା । ସେ ୧୨-୧୩ ବର୍ଷ ବୟସରେ ନୌଟଙ୍କୀ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଅଭିନୟ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ଗ୍ରେଟ ଗୁଲାବ ଥିଏଟର କମ୍ପାନୀର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଥିଲେ । ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଚତୁର୍ଥ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଗରିକ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ଛଅ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ୭୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ। ଜୀବନୀ ଗୁଲାବ ବାଇ ୧୯୨୬ ମସିହାରେ ଭାରତ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶର ଫାରୁଖବାଦ୍ ଜିଲ୍ଲାର ବାଲାପୁରୱାଠାରେ ମନୋରଞ୍ଜନକାରୀଙ୍କ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ବେଡିଆ ଜାତିରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ କାନପୁର ଘରାନାର ଉସ୍ତାଦ୍ ତ୍ରିମୋହନ ଲାଲ ଏବଂ ହାଥ୍ରାସ୍ ଘରାନାର ଉସ୍ତାଦ୍ ମହମ୍ମଦ ଖାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଗୀତ ଗାଇବାରେ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ତାଲିମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତ୍ରୟୋଦଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତ୍ରିମୋହନ ଲାଲଙ୍କ ନୌଟଙ୍କୀ ଯାତ୍ରାଦଳରେ ଯୋଗ ଦେଇ ସର୍ବସାଧାରଣରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ଏବଂ କଳା ଫର୍ମର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଅଭିନେତା ହୋଇଥିଲେ । ଯଥାଶୀଘ୍ର, ସେ ଗୀତର ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଶୈଳୀ ବିକଶିତ କଲେ ଯାହା ତାଙ୍କୁ ମୋନିକର୍, ଗୁବା ଜାନ ଅର୍ଜନ କରେଇଥିଲା । ତାଙ୍କର ଲୋକପ୍ରିୟତା ତାଙ୍କୁ ତ୍ରିମୋହନ ଲାଲଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ଏକ ମହାନ ଗୁଲାବ ଥିଏଟର କମ୍ପାନୀର ଏକ ନୌଟଙ୍କୀ ଯାତ୍ରାଦଳ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲା । ଏହାର ପରିଚାଳନା ଦାୟିତ୍ୱ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ତାଙ୍କୁ ୧୯୬୦ ଦଶକରେ ନିଜର ଅଭିନୟକୁ ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା  ଏବଂ ସେ ନିଜ ସାନ ଭଉଣୀ ସୁଖବାଦନଙ୍କୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ ମୁଖ୍ୟ କଳାକାର ଭାବରେ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଭାବରେ ନନ୍ଦା ଗୁହାଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଝିଅ ମଧୁ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ଅଭିନେତା । ତାଙ୍କ କ୍ୟାରିୟରର ଶେଷ ଭାଗ ଆଡକୁ, ନୌଟଙ୍କୀର ଆବେଦନ, ଏକ କଳା ରୂପ ଭାବରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ହ୍ରାସ ପାଇଲା । ସେ ହରିଚନ୍ଦ୍ରରେ ରାଣୀ ତାରାମତୀଙ୍କ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ଯାହାକି ଅଭିନୟର ଏକ ବ୍ୟାପକ ପରିସର ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୂମିକା ଥିଲା ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗରେ ଅଭିନୟ କରାଯାଇଥିଲା । ମଞ୍ଚରେ ବିଭିନ୍ନ ଭାବନା ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଭୂମିକାରେ ସେ ଅସାଧାରଣ ନ୍ୟାୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଜୀବନ ସଂଘର୍ଷରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ପାରିବାରିକ ଅବସ୍ଥା ସତ୍ତ୍ୱେ; ସେ ଜଣେ ପ୍ରକୃତ କଳାକାରଙ୍କ ଜୀବନ ବିତାଇଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଜୀବନକୁ ଗୁଲାବ ବାଇ : କୁଇନ ଅଫ ନୌଟଙ୍କୀ ଥିଏଟର ନାମରେ ଦୀପ୍ତି ପ୍ରିୟା ମେହେରୋତ୍ରାଙ୍କ ଜୀବନୀରେ ଦଲିଲ କରାଯାଇଛି । ଏହି ପୁସ୍ତକ ପେଙ୍ଗୁଇନ୍ ଇଣ୍ଡିଆଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ଜୀବନ କାହାଣୀ ମଧ୍ୟ ଏକ ନାଟକର ବିଷୟବସ୍ତୁ ଥିଲା, ଯାହାକି ମେ ୨୦୧୪ରେ କାନପୁରରେ ମଞ୍ଚରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲା ।
ପ୍ରଭାତୀ ମିଶ୍ର  (ଜନ୍ମ: ୩୧ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୪୮) ଜଣେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରାପ୍ତ ଲେଖିକା  । ତାଙ୍କର ରଚିତ ଜୀବନୀ ଓ ଭ୍ରମଣ ସାହିତ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଭ୍ରମଣରୁ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା । ସାହିତ୍ୟକୃତି ପ୍ରଭାତୀ ମିଶ୍ର ୨୦୧୩ ଭ୍ରମଣରୁ ଶିକ୍ଷା ନାମକ ଏକ ଭ୍ରମଣ କାହଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ, ଯାହା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା । ରଚନାବଳୀ ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ ପ୍ରଭାତୀ ମିଶ୍ରଙ୍କୁ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ କରାଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ରଚିତ ଭ୍ରମଣ କାହାଣୀ ଭ୍ରମଣରୁ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।