simlerden oluşan "hale" ve yıldız çiçeği ile ayçiçeği gibi sarı çiçeklerle bezenmiştir. Şövalesi, katlanır taburesi ve fırçaları tabutun önüne konmuştur. Odaya gelenlerin arasında Lucien Pissarro ve Auguste Lauzet gibi ressamlar da vardı. Tabut cenaze arabasına saat üçte taşındı. Cenazeye katılanlar Auvers'in dışındaki tepeyi sıcak güneşin altında çıkarken Theo ile birkaç kişi de üzgün bir şekilde ağlıyordu. Yeni mezar taşları olan küçük mezarlık hasatı bekleyen buğday tarlalarına tepeden bakan bir yerdeydi. Gözyaşlarını tutmaya çalışan Dr. Gachet "dürüst bir adam ve büyük bir ressam" ve "yalnızca iki amacı sanat ve insanlık olan" Vincent için hayranlığını ifade eden bir iki söz söyledi.

Steven Naifeh ve Gregory White Smith 2011 yılında yayımladıkları "Van Gogh: The Life" adlı biyografide ressamın ölümü ile ilgili kabul edilmiş bilgilerin geçerli olmadığını savunmuşlardır. Bu biyografide Naifeh ve Smith, van Gogh'un kendini öldürmüş olmasının muhtemel olmadığını iddia etmektedirler. Buna sebep olarak ölmeden hemen önce yaptığı resimlerin iyimser havasına dikkat çekerek van Gogh'un yazışmalarında intiharı günah ve ahlâk dışı olarak tanımladığını vermektedirler. Yazarlar aynı zamanda ressamın karnından ölümcül bir şekilde yaralanmasına rağmen tarlalar ile han arasındaki bir mile yakın yolu nasıl yürüdüğünü, zihin sağlığının iyi olmadığının çok iyi bilinmesine rağmen van Gogh'un nasıl bir silah edinebildiğini ve van Gogh'un resim yapmak için kullandığı aletlerinin, boyalarının ve fırçalarının polis tarafından neden bulunamadığını sorgularlar.

Naifeh ve Smith, van Gogh'un intihara etmediği ama muhtemelen kasıtsız bir adam öldürmenin kurbanı olduğunu söyleyen alternatif bir varsayım öne sürdüler. Naifeh ve Smith, van Gogh'un karnına giren kurşunun bir intihardan beklendiği gibi doğrusal bir yol izlemediği ve eğik bir yol izlediğini belirtirler. Van Gogh'un kendisi vurmuş olması muhtemel olan gençleri tanıdığını, bunlardan birinin kovboy elbiseleriyle dolaşmayı huy edinmiş olduğunu ve ressam ile birlikte içki içmeye gittiklerini iddia ederler. Naifeh "Yani düzgün çalışmayan bir silah ile bir iki genç, kovboyculuk oynamayı seven bir delikanlı ve muhtemelen de çok fazla içki içmiş üç kişi var" demiş ve "kaza eseri adam öldürme" durumunun "çok daha muhtemel" olduğunu iddia etmiştir. Yazarlar, 1930'larda Auvers'i ziyaret eden sanat tarihçisi John Rewald'ın olayları genel olarak kasabada inanıldığı gibi kaydettiğini ileri sürerler. Yazarlar, ölümcül olarak yaralandıktan sonra van Gogh'un ölüme kucak açtığını ve gençlerin kendisine bir iyilik yaptığına inandığını dolayısıyla da ölüm yatağında "Kimseyi suçlamayın... sadece intihar etmek istedim" dediğini iddia ederler.

ABD TV magazin programı "60 Minutes", 16 Ekim 2011'de Naifeh ve Smith'in van Gogh biyografisi üzerine olan tartışmalarla ilgili bir program yayımladı. 1956 yılında bir Fransız iş adamı olan Rene Secretan'ın van Gogh'u taciz ettiğini ama gerçekten vurmadığını söylediği bir kaydı öne süren bazı van Gogh uzmanları bu teoriye biraz inanılmasını sağladı. Yine de bu yeni biyografiye şüpheyle yaklaşıldı. Şüpheyle yaklaşan Joe Nickell alternatif açıklamalar önerdi. "Burlington Magazine" Temmuz 2013 sayısında, Amsterdam Van Gogh Müzesi'nden iki araştırmacı Louis van Tilborgh ve Teio Meedendorp, van Gogh'un ölümü sırasında fiziksel ve zihinsel olarak sorunlu bir dönemde olduğu, kardeşi Theo ile de o sırada arasının iyi olmadığı ve dolayısıyla da potansiyel olarak intihara meyilli olduğu teorisini ileri sürdüler. Ayrıca Naifeh ve Smith tarafından iddia edilen varsayımlara da alternatif açıklamalarda bulundular.

Van Gogh, Auvers'de geçirdiği son haftalarında oldukça üretkendi ve 70'ten fazla resmin yanı sıra bir dizi çizim ve eskiz de tamamlamıştır. Bunlar manzaralar, portreler ve natürmortlardan oluşur. Bazılarını giderek artan yalnızlığını yansıtırken birçoğu parlak renkleriyle daha olumlu bir tutum gösterirler. Son iki ayında yazdığı mektuplar van Gogh'un sık sık düştüğü bedbinlikle beraber sürekli olarak resim yapma iradesinin altında yatanlar hakkında önemli ölçüde bilgi verir.







Blossom Entertainment

Blossom Entertainment () Güney Kore merkezli oyuncu ajansı. Ajansın en bilinen oyuncuları Cha Tae-hyun, Song Joong-ki ve Park Bo-gum'dur.

Blossom Entertainment eski oyuncu Cha Tae-hyun ve menejeri Seung Byeong-ok tarafından 2012 Mart ayında kuruldu.







Yeşil Kuşak Projesi

Yeşil Kuşak Projesi, Amerika Birleşik Devletleri başkanı Jimmy Carter'ın ulusal güvenlik danışmanı Zbigniew Brzezinski tarafından 1977'de geliştirilen bir projedir.

Yeşil kuşak projesinin amacı, İslam'ı komünizme karşı bir savunma olarak kullanarak, SSCB'nin petrol zengini Basra Körfezi civarında etkinlik sağlamasını engellemekti. SSCB'nin Afganistan işgali sırasında CIA ve Pakistan himayesinde mücahit güçler örgütlendi.Afganistan'da ekilen haşhaşın, eroin olarak dünya piyasasına sürülmesine göz yumuldu ve elde edilen gelirin işgale karşı kullanılması amaçlandı.Karşı saldırı amacıyla Afgan gruplara yoğun silah satışı yapıldı ve Pakistan'daki askeri kamplarda eğitim verildi. Bu gelişmeler Taliban gibi radikal dinci örgütlerin temellerinin atılmasını sağladı ve Ilımlı İslam desteklendi.




Gudrun Burwitz

Gudrun Himmler, Reichsführer-SS, Emniyet ve Güvenlik güçleri şefi ve Nazi Almanyası İçişleri Bakanı Heinrich Himmler'in kızıdır. Ailesi daha sonra bir erkek çocuğu kabul etmesine rağmen, Himmler ve eşi Margarete Siegroth'un tek çocuğuydu. (Himmler'in sekreteri Hedwig Potthast ile birlikte iki çocuğu oldu.) Gudrun, Münih'te dünyaya geldi ve bir Protestan olarak vaftiz edildi.

Heinrich Himmler kızına hayrandı ve Münih'ten Berlin'de, Berlin'deki ofislerinde düzenli olarak annesiyle birlikte yaşıyordu. Evdeyken çokça telefonla arayarak her hafta babasına mektup yazdı. Babası tarafından hayatı boyunca çocukluk takma adı "Püppi" diye hitap ediliyordu. Babasına resmi görevlerde eşlik etti.

23 Mayıs 1945'te İngiliz tutsaklığında gizli bir siyanür kapsülünü ısırıp hayatını kaybeden Heinrich Himmler'in ölüm nedenine itiraz ederek babasının öldürüldüğünü iddia etti. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra kendisi ve annesi Amerikalılar tarafından tutuklanmış ve İtalya, Fransa ve Almanya'daki çeşitli kamplarda tutulmuştur. Duruşmalarda tanıklık yapması için Nürnberg'e getirildi ve Kasım 1946'da serbest bırakıldı. Gudrun daha sonra bu yaşları hayatının en zor dönemi olarak gösterdi ve kendisinin ve annesinin, babasının günahlarını atmak zorunda kaldıkları gibi muamele gördüğünü söyledi.

Nazi ideolojisini hiçbir zaman terk etmedi ve zamanın bağlamında babasının hareketlerini haklı göstermeye çalıştı. Onu tanıyan insanlar Gudrun'un babasının "altın görüntüsü" yarattığını söylemektedirler.

Aşırı sağdaki NPD'nin Bavyera bölümünün parti yetkilisi olan ve iki çocuğu olan gazeteci ve yazar Wulf Dieter Burwitz ile evlendi. Eski SS üyelerine yardım etmek için kurulmuş bir örgüt olan Stille Hilfe'ye üye oldu. Lyon Gestapo'dan Klaus Barbie'ye ve "Buchenwald'ın Askeriyesi" olarak tanınan Martin Sommer'e yardımlarda bulunmuştur ve "Münih yakınlarındaki Pullach'ta bir Protestan yaşlılar evini desteklemeye devam etmektedir".

Onlarca yıldır Gudrun Burwitz, Stille Hilfe'nin tanınmış bir halk figürüydü. Çeşitli toplantılarda, örneğin yıllık Avusturya'daki Ulrichsberg toplantısında, otoriter statüsünü aldı. Stille Hilfe hakkında bir kitap yazan Oliver Schröm, onu "gösterişli Nazi prensesi" ("schillernde Nazi-Prinzessin") olarak nitelendirdi.

Gudrun Burwitz, son yıllarda iddia edilen Nazi savaş suçlularına verilen desteği yoğunlaştırmıştır.




Bimba Bosé

Bimba Bosé, ( doğum adıyla : Eleonora Salvatore ; d. 1 Ekim 1975; Roma, İtalya -ö. 23 Ocak 2017; Madrid, İspanya), İspanyol model, şarkıcı ve aktrisir. ,İspanyol asıllı bir ailenin kızı olup Roma, İtalya'da doğmuştur. "The Girl" sahne adıyla bilinir. 2007'de Panama asıllı şarkıcı Miguel Bosé ile birlikte seslendirdikleri "Como un lobo" şarkısıyla bilinir.

Haziran 2016'da yakalandığı göğüs kanseri hastalığı beyin, karaciğer ve kemiklerine sıçrayan. şarkıcı ve model Bimba Bosé bir süredir tedavi gördüğü Madrid'de 23 Ocak 2017'de 41 yaşında ölmüştür.






Dmytro Grabovskyy

Dmytro Hrabovskyj, ukraynaca Дмитро Грабовський, rusça form Дмитрий Грабовский – Dmitrij Grabovskij, (d. 30 Eylül 1985, Simferopol; ö. 23 Ocak 2017) ,Ukraynalı bisiklet sporcusu. Son çalıştığı takım "ISD-Lampre Continental" olmuştur.

2005 yılında 23 Yaş Yol Yarışları'nda birincilik derecesi olan sporcu 23 Ocak 2017'de 31 yaşında bisikletiyle yağtığı antrenman esnasında geçirdiği kalp krizi sonucu ölmüştür.






Geleneğin icadı

Geleneğin icadı, Britanyalı Marksist düşünür E. J. Hobsbawm ve T. O. Ranger'ın editörü olduğu ve kavramın adını aldığı 1983 tarihli kitapta öne çıkan bir ifadedir. Giriş bölümünde editörler çoğu "geleneğin, eski gözüken veya eski olduğu iddia edildiği halde gayet yeni ortaya çıkmış ve hatta bazen icad edilmiş" olduğunu savunur. Kendileri geleneğin "icadı"nı bu açıdan, sonradan eski olduğu iddia edilmeyen bir geleneği "başlatmak"tan veya "öncüsü olmak"tan ayırırlar. Olgu ulus ve ulusçuluğun modern gelişiminde, ulusal birliği sağlayan, ulusal kimliği yaratan ve belirli kurumları veya kültürel uygulamaları meşrulaştıran eylemlerde açıkça görülür.

Mefhum ve kavram uzun süredir belli başlı olarak İncil ve Sionizm gibi kültürel olgulara, Japon dövüş sanatına, İskoçya'daki "highland miti"ne ve büyük dinlere uygulanmıştır. Mefhum ayrıca Benedict Anderson'ın hayali cemaatler kavramında ve pizza etkisi gibi ilişkili konularda da etkili olmuştur.

Kavramın içinde değerlendirilmesi gereken şey "gelenek" ve "modernite" arasındaki keskin farkın kendisinin de bir icat olduğudur. Mefhum "mukayesece daha yakın zaman yeniliği, 'ulus' ve onun bağlantılı olgularıyla gayet ilişkilidir: ulusçuluk, ulus devlet, ulusal semboller, tarihler ve geri kalanlar." Hobsbawm ve Ranger "tuhaf ama anlaşılabilir [şu] paradoks: modern ulus ve onun tüm yüklerinin genel olarak yeni, ismen eski kadimiyette kök