i sayesinde yönlendirilmektedir. Ayrılma anında katı roket güçlendirircisindeki cayroskop oranı derleyicisindeki değişimi tarafından yörüngedeki cayroskop oran derleyicisine yaptırılır.

Uzay Mekiği Katı Roket Güçlendiricisi cayroskop oranı derleyicisindeki değişimi uçuş yörüngesindeki GPCs tarafından yönlendirilir. Cayroskop oranı derleyicisindeki artış bir orta değer alınarak yönetici yazılım tarafından bir artış hesaplanır ve hesaplanan o tutarda bir artış uygulanır. Bir cayroskop oranı derleyicisi 20 görevde kullanılabilir.

Uzay Mekiği Katı Roket Güçlendiricisinin yakıtı bir karışımdan oluşur. Bu karışım amonyum perklorat (oksitleyici %69.6), alüminyum (yakıt, %16), demir oksit (%0,4, katalizör), pılimer (PBAN, birlikte karışımı düzenleyen ve bir bağlayıcı olarak hizmet veren ikincil yakıt %12,04) ve epoksi kür (% 1,96). Bu yakıt genellikle Amonyum Perklorat Kompozit ya da APCP olarak adlandırılır. Bu karışım deniz seviyesinde ya da 268 saniyelik (2,63 km/s) bir vakum içinde 242 saniyelik (2,37 km/s) bir iç tepkiyle gerçekleşir.

Ana yakıt olarak alüminyum kullanılmıştır çünkü yoğunluğa bağlı olan enerjisi yeterince yüksektir, yaklaşık 31,0 MJ/kg. Buna karşın yüksek hacimsel enerji yoğunluğu ve yanlışlıkla ateş alması zordur

Aşırı dinamik basıncın mekiğin yüksek gerilime maruz kalmaması için ateşleme sisteminin sağladığı yüksek itiş gücü yaklaşık 50 saniye sonra azaltılır.

Ateşleme her Uzay Mekiği Katı Roket Güçlendiricisinin manuel güvenlik kolu açıkken oluşabilir. Bunun dışında yer ekibi kalkış öncesi faaliyetler esnasında pin kolunu aktivasyonunu gerçekleştirir. T-5 dakika kala Uzay Mekiği Katı Roket Güçlendiricisi güvenlik ve kolu, açık kol pozisyonuna getirilir. Katı roket motoru ateşleme komutu üç uzay mekiği ana motorunda %90 ya da daha fazla itiş gücüne sahip olduğunda verilir. Eğer bu olay esnasında bir aksaklık olursa başlatma işlemi sistemi (LPS) sistemi durdurarak uzay mekiği roket güçlendiricisinin ateşlenmesini iptal eder.

Katı roket motoru ateşleyicisi emri uydu bilgisayarı tarafından, gerekli güvenlik önlemleri alındığına emin olduktan sonra NASA’nın komutu vermesiyle gerçekleşir, bu olay her bir uzay mekiği katı roket güçlendirici için tekrarlanır. PIC kanalındaki kapasitörlerin deşarjıyla her bir piroteknik cihazın ateşlemesi kontrol edilir. Üç sinyalin aynı anda piroteknige gönderilmesi gerekir. Bu üç sinyal; kol, ateşleme 1 ve ateşleme 2 dir. Bu sinyaller uzay aracını genel komut bilgisayarından alınır ve bu sinyaller çoklu motor kontrol sistemine iletilir. Çoklu motor kontrol sistemi 28 voltluk doğru akılmadan aldığı sinyalle yeniden biçimlendirilir. Kol sinyali kapasitör de oluşan 40 voltluk (en az 20 voltluk bir doğru akım) bir doğru akımla dolar.

Uzay aracı genel komut bilgisayarı (GPCs) fırlatmayı bazı kritik ana tahrik sisteminin valfleri kontrol etmesi ve uzay mekiği ana motorunun hazırlanması endikasyonları bunu izler. T-6,6 saniye kala MPS başlama komutu ön bilgisayarlar tarafından verilir. Kademeli olarak 3. Motor, 2. Motor ve 1. Motor çalışmaya 0,25 saniye içinde başlar. Ve her motorun itme birikimi ayrı ayrı izlenir. Üç uzay mekiği ana motoruda üç saniye içinde %90 itiş gücüne ulaşması gerekir. Aksi takdirde düzenli bir kapatma emri verilir ve güvenlik prosedürü uygulanır.

T-3 saniye içinde uzay mekiği ana motorunun normal itiş birikimi %90’ın üzerindeyken asansör komutu kapalı durumdadır. Ateşleme 1 komutuyla katı roket güçlendiricileri hazır konuma getirildi. T-3 saniyede, mekik başlama moduna geçmesine izin verilir. Tını olarak bilinen bu hareket 650mm (25,5 in) hareket etmesiyle oluşur.

Ateşleme 2 komutu istemsiz oluşabilecek yangının önüne geçilmektedir. Bu ateşleme komutu pro güçlendirici vardır. Delikli bir plakanın arkasında güvenlik kolu ve cihazları korunur. Bu güçlendirici başlatıcı olarak yakıtı tutuşturur: buda yakıt yanarken bütün yüzey alanı boyunca tutuşmasını ve katı roket motorunun tamamen ateşlenmesini sağlar.

T-0 da iki uzay mekiği katı roket güçlendiricisi ateşlenmiş olur ve dört yerleşik bilgisayarın emrinde: her katı roket güçlendiricisi için dört cıvatanın ayrılma olayı başladı. Üç uzay mekiği katı ana motorunun %100 güce ulaşmasıyla fırlatma işlemi tamamlanmış olur.

Uzay mekiği 146,000 ft (45 km) yüksekliğine ulaştığında katı roket güçlendiricileri ayrılır. Katı roket motoru oluşturduğu bir orta değer seçilerek bütün katı roket güçlendiricilerinin yaklaşık 50 psi (340 kPa) basınca ulaştığında ayrılma gerçekleşir.

Ayrılma işlemi başladığında, itme yön kontrolü boş (gereksiz) konuma geçiyor ve ikinci tahrik sistemine içinde ana tahrik sistemine geçiliyor (0,8 saniye sürüyor.). Her bir katı roket güçlendiricisinin itme gücü 100,000 Ibf (440 kN)’dan daha aza düşüyor. 4 saniye sonra bu itme kuvveti 60,000 Ibf (270 kN) a düşüyor.

Uzay mekiği katı roket güçlendiricisi dış tankından 30 milisaniye içinde verilen mühimmat ateşleme komutuyla ayrılıyor.

Dış tankın ve katı roket güçlendiricisinin bağlı olduğu cıvata ileri bağlanma noktası oluşturur. Bu cıvata hepsinin sonunda bir baskı kartuşu içerir. İleri bağlanma noktasında güvenlik sistemini, bağlantı sistemlerini ve diğer sistemleri taşır.

Arka bağlantı noktaları üç ayrı gergiyle oluşur: üst, alt ve çapraz. Her bir gergi baskı kartuşu ve bir cıvata içerir. Üst gergi uzay mekiği için katı roket güçlendiricisini ve dış tankı taşır.

Ayrılma komutu verildiğinde katı roket güçlendiricisinde ayrılma işlemi başlatarak baskı kartuşunun içindeki bütün cıvatalar ayrılarak ve BSMs’leri tutuşturarak temiz bir ayrılma sağlanır.

Menzil güvenlik sistemi (RSS) eğer roket kontrolden çıkarsa uzaktan kumandayla roketin tamamı veya bir kısmını imha edilmesi sağlanır. Patlama, yangın, zehirli maddelerin saçılımı gibi bir olaydan insanların bu tehlikeden zarar görmeden ya da en az zarar görerek kurtulması için kullanılmıştır.

Bu sistem sadece Uzay Mekiği Challenger felaketi sırasında mekiğin parçalanmasından 37 saniye sonra, katı roket güçlendiricilerinin kontrolsüz uçuşundan dolayı aktif olmuştur.

Uzay mekiğinde her uzay mekiği katı roket güçlendiricisi için bir tane olmak şartıyla iki adet menzil güvenlik sistemi vardır. Her iki menzil güvenlik sisteminin de yer istasyonuna aktarılan iki iletişim sistemi vardır. Menzil güvenlik sistemi sadece uzay mekiğinin yörüngesindeki kırmızıçizgiyi geçmesiyle devreye girmektedir.

Menzil güvenlik sistemi iki antenle komutları alıyor ve iki dağıtıcıyla bu komutları dağıtıyor. Güvenliği ve buna bağlı olan kolu iki standart NASA kapsülüyle (NSD), CDF ve LSC sistemleriyle iletişimi sağlıyor.

Anten radyo frekansını kullanarak yer destek ekipmanlarıyla komutları alır. Gönderilen komut menzil güvenlik sistemi frekansına ulaştırılır ve oluşan sinyal dağılımı menzil güvenlik sistemine gönderildiğinde komut tamamlanır. Komut kod çözücüler gelen komut sinyallerinin dışında gelen sinyalleri engellemek için bir kod tak kullanırlar.

NSDs leri tutuşturmak için CDF bir kıvılcım sağlar bu kıvılcımda LSC güçlendiricisi yıkımı sayesinde gerçekleşir. Güvenli ve kol cihazının oluşturduğu NSDs ve CDF arasında oluşturduğu mekanik izolasyon, fırlatma ve katı roket güçlendiricilerin ayrılmasından önceki ana kadar devam eder. 
İlk mesaj, kol olarak bilinen, uçağın sistemine imha sistemini etkinleştirmek için izin verir ve plotun kontrol paneli üstünde bir ışık yanar. İkinci mesaj ise yangın komutudur.

Katı roket güçlendiricisi dağıtımı katı roket güçlendiricilerin birbirlerine çapraz bir şekilde oluşur. Böylece eğer bir imha ya da kol sinyali alırsa, bu sinyali diğer katı roket güçlendiricisine iletebilecektir.

Elektrik gücü menzil güvenlik sistemindeki bataryadan her bir katı roket güçlendiricisine gönderilir. Her katı roket güçlendiricisinin batarya yenilenmesi (yeniden şarj olmasını) menzil güvenlik sisteminin güç kısmını kullanarak sağlar.

Uzay mekiği katı roket güçlendiricileri mekiği 2 dakika içerisinde 146,000 feet (44 km) yüksekliğe çıkarırlar. 220,000 feet (67 km) yüksekliğe kadar yükselmeye devam eder, daha sonra atmosferden dünyaya düşmeye başlarlar. Okyanusa çarptığındaki hasardan korumak için bir paraşüt sistemiyle hızını düşürürler. Katı roket güçlendiricileri ayrılmadan hemen önce gönderilen bir komutla bataryadaki güç kurtarma mantığıyla çalışmaya başlar. İkinci komut ise ana paraşütlerin çıkartılmasıdır.

Kurtarma çalışması piroteknik burnun şapkasının itilmesiyle başlar. Burun kapağı açılır ve pilot paraşüt açılmaya başlar. Katı roket güçlendiricisi ayrıldıktan 218 saniye sonra burun şapkası 15,704 ft (4,787 m) de ayrılır. 11,5 ft (3,5 m) çapında konik şerit pilot paraşüttür. Pilot paraşüt katı roket güçlendiricisine gelen saklı konumdaki paraşütü dağıtmak için süspansiyon çizgilerini kullanır. On ikili gerilme uzantısı olan 105 ft (32 m) uzunluğundaki süspansiyon çizgileri paraşüt dağıtım çantasından uzakta ve 54 ft (16 m) çapında şişmeye hazır durumda olan paraşütü şişirir. Paraşüt dağıtım çantası iki kez belirtilen sürede gecikmeden sonra paraşütlerin dağılım yönünü belirler. Paraşütler yaklaşık 315,000 Ib (143,000 kg) ağırlığı kaldırabilecek güçte dizayn edilmiştir ve paraşütlerin ağarlığı 1,200 Ib (540 kg)’dır.

Katı roket güçlendiricileri paraşüt açıldıktan ve yüksekliğini koruduktan sonra 243 saniye sonra 5,500 ft (1,700 m) yükseklikte bulunur. Frustum Katı roket güçlendiricisindeki uzakta bulunan paraşütü çekti ve paraşüt ana süspansiyon çizgileri çekilerek paraşüt çantasından dışarı çıkmasını sağladı.

Dıştaki çizgiler (62 m (203 ft) uzunluğunda) paraşüt çantasındaki üç ana paraşütün çekilmesiyle şişirildiler. Frustum ve paraşütler ayrı bir yörünge üzerinde şişmeye devam ettiler. Belli bir zaman geçtikten sonra ana paraşütün sığ hatları kesik ve paraşütlerin ikinci kıyıları açık konfigürasyonlar içeriyor. Her bir 136 ft (41 m) çapında ve 20 derecelik konik şeklindeki şerit paraşütler 195,000 Ib (88,000 kg) ağarlığındadır ve her birinin ağarlığı 2,180 Ib (990 kg). Bu paraşütler hem ağarlık bakımından hem de boyut bakımından kullanılan en büyük paraşütlerdir.

Katı ro