dı. BAltik ülkelerinin ilhak edilmiş olması, Sovyetler Birliği'nin bu ülkedeki varlığının sui generis işgal olduğu gerçeğini değiştirmiyordu.

Sovyetler Birliği, işgalin hemen öncesinde Molotov-Ribbentrop Paktı'nı kınamış olmakla birlikte, SSCB ve mirasçısı Rusya işgali hazırlayan olayların ve işgalin kendisinin, uluslararası hukuku kurallarına aykırı olduğunu ısrarla inkar ettiler.

Sovyetler Birliği Fin sınırının Leningrad'dan daha uzağa taşınmasını talep ediyordu. Ayrıca Finlandiya Körfezi'nde bulunan Hanko Yarımadası'nın veya buna muadil bir arazinin Sovyet Baltık Filosu'na üs olarak kullanılmak üzere, Finlandiya tarafından kendisine kiralanmasını istiyordu.. Finlandiya'nın bu diretmelere olumsuz yanıt vermesi üzerine, SSCB Kış Savaşı'nı başlatarak Finlandiya'yı işgal etti. SSCB işgal ettiği Karelya bölgesinde, kısa ömürlü bir kukla devlet olan Finlandiya Demokratik Cumhuriyeti'ni kurdurdu (). SSCB, Barents Denizi'nde bulunan Petsamo şehrini de savaş sırasında işgal etti.

İşgal 12 Mart 1940 tarihinde imzalanan Moskova Barış Antlaşması ile sona erdi. Finlandiya, Karelya'nın bir kısmını SSCB'ye devretmek zorunda kaldı. Devredilen topraklar Finlandiya'nın %9'una tekabül ediyordu. Finlandiya'nın ikinci büyük şehri, aynı zamanda önemli bir sanayi merkezi olan, Viipuri'de SSCB'ye verilmişti. 422,000 Karelyalı — Finlandiya nüfusunun 12%'si — SSCB vatandaşı olmaktansa, evlerini terk ederek Finlandiya'nın içlerine göç etmeyi tercih etti. Bölgede kalan Fin asker ve sivilleri acilen tahliye edildi. Karelya'nın yanı sıra, Salla bölgesinin bir parçasını, Barents Denizinde Kalastajansaarento Yarımadası'nı ve Finlandiya Körfezi'nda dört tane ada da, SSCB'ye terk edildi. Devredilen topraklar Karelya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne bağlandı ve sonra da Karelo-Fin Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ilan edildi.

1941 yılında, iki ülke arasındaki düşmanlıkların su yüzüne çıkmasıyla patlak veren Devam Savaşı'nda, Fin Ordusu kaybettiği arazinin büyük kısmını geri aldı ve sene sonuna doğru Svir Nehri ve Onega Gölü yakınlarına kadar ulaştılar. Karşı atağa geçenKızıl Ordu kuvvetleri, 1940 öncesi sınırlara ulaşamadan Fin Ordusu tarafından durduruldu ve yapılan taarruzla geri püskürtüldü. Savaş sonrasında yapılan Moskova Ateşkes Antlaşması ile, Petsamo bölgesini de Sovyetler Birliği'ne veren Finlandiya, Porkkala bölgesini de 50 yıllığına Sovyetler Birliğine bırakıyordu.

1918 yılında Besarabya, Romanya ile birleşerek, Romanya toprakları haline gelmişti. SSCB, Romanya'nın Baserabya üzerindeki hakimiyetini tanımıyordu. 28 Haziran 1940 yılında bir ültimatomla, Romanya'dan, Besarabya ve Bukovina eyaletinin kuzeyinde kalan tartışmalı topraklarda askeri ve idari varlığını sonlandırmasını talep etti. Bu arazilerin kendisine vermesini istiyordu. Bir savaş çıkmasından çekinen Romanya, Moskava ve Berlin'in de baskılarıyla SSCB'nin talebini yerine getirdi. Adolf Hitler, bu işgalleri, Yunanaistan ve Yugoslavya'yı işgal ve SSCB'ye karşı başlattığı saldırı için, bahane olarak kullandı.

Almanlar, 22 Haziran 1941 tarihinde doğuda yeni bir cephe açarak Barbarossa Harekâtı'nı başlattı. Almanya önderliğindeki Mihver Devletleri (Finlandiya da dahil olmak üzere) SSCB'ye saldırı başlatarak, "saldırmazlık anlaşmasını" da çöpe atmış oluyorlardı.

Almanya ve ortaklarının mağlubiyetiyle sonuçlanacak savaş boyunca SSCB; Almanya'nın ve uydu devletlerinin, Almanya tarafından savaş sırasında işgal edilen ülke ve bölgelerin bir kısmını ya da tamamını ve Avusturya'yı işgal etti. Buralarda; Polonya Halk Cumhuriyeti, Macaristan Halk Cumhuriyeti, Çekoslovakya Sosyalist Cumhuriyeti, Romanya Sosyalist Cumhuriyeti, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti, Arnavutluk Sosyalist Halk Cumhuriyeti gibi Sovyet uydusu devletler kuruldu. İşgal edilen Alman topraklarında da Doğu Almanya Cumhuriyeti ilan edildi.

Birleşik Krallık ve Sovyetler Birliği, 25 Ağustos 1941 tarihinde, birlikte İran'ı işgal ettiler. İstilanın amacı, İran'ın petrol sahalarını güvence altına almak ve Doğu Cephesi'nde, Mihver Ülkeleri'ne karşı savaşan Sovyetlerin tedarik hatlarını (bkz. Fars Koridoru) korumaktı.

Macaristan Krallığı, Üçlü Pakt'ın bir üyesi ve Nazi Almanyası'nın müttefiki olarak, Temmuz 1941'de Barbarossa Harekâtı'nda yer aldı. Macar kuvvetleri, Wehrmacht ile birlikte omuz omuza çarpışarak, Ukrayna üzerinden, Rusya'nın içlerine, Stalingrad'a kadar ilerlediler. 1943'ten sonra durum tersine dönmeye başladı. Kızıl Ordu, Sovyetler Birliği'nin savaşta kaybettiği toprakları tekrar ele geçirmeye başladı. Almanları ve müttefiklerini yenerek, batıya doğru hızla ilerleyerek, onların sınırlarına dayandı. Eylül 1944'te Sovyet güçleri Macaristan sınırını geçerek, Budapeşte Saldırısı'nı başlattı. Macar ordusunun, 15 Ekim 1944'te Miklós Horthy hükümeti tarafından SSCB ile imzalanmış ateşkes anlaşmasını göz ardı etmesi büyük bir hataydı. Sovyetler, Macar ve onların Alman müttefiklerini mağlup ederek, 13 Şubat 1945'te başkent Budapeşte'yi ele geçirdi. En son Nazi askeri ve onlara sadık Macar askeri, 4 Nisan 1945'te ülkeden atılıncaya kadar operasyonlar devam etti.

Sovyet işgal birlikleri, ülkeyi terk etmeden önce, kendilerine sadık komünist bir yönetimin işbaşına gelmesini sağladılar. Macar ve Sovyet hükumetlerince imzalanan Karşılıklı Yardımlaşma Anlaşması ile de, ülkedeki Sovyet askeri varlığına yasal zemin hazırlandı. SSCB'nin dağılmasıyla, 1991 yılında son işgalci Sovyet askeri de ülkeyi terk etti.

Sovyetler Birliği'nin 2. Yaş-Kişinev Taarruzu ile yenilgiye uğrayan Romanya'da, gerçekleşen bir askeri darbe sonucunda, Rumenler taraf değiştirerek Müttefik Devletlerin safına geçti. Sovyet askerleri 1944 yılından 1958 yılına kafar bu ülkede kaldı. Kızıl Ordu Romanya topraklarının büyük bir kısmını kontrolü altında tutmaya devam ederken, 12 Eylül 1944 tarihinde Romanya ve SSCB ateşkes anlaşması imzaladı. Anlaşma uyarınca, Romanya savaştan önce egemenliğinde tuttuğu toprakların bir kısmını iade etmeyi kabul etti. Ülkeyi de, Kendisini Sovyetler Birliği, Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık'tan oluşan müttefik bir komisyonunun yönetimine teslim etti. Ancak kontrol Müttefik kuvvetlerde değil, fiilen sadece SSCB'nin elindeydi. Ülkedeki Sovyet askeri varlığı, anlaşmanın tüm koşullarının belirleyicisiydi.

Paris Barış Antlaşması'nın hükümleri yürürlüğe girince, ateşkes anlaşması askıya alındı. Barış anlaşması gereğince, Müttefik kuvvetler Romanya'dan çekilecekti. Ancak bunun önemli bir istisnası vardı: "Sovyetler Birliği'nin Avusturya'daki işgal bölgesi ile Sovyet Ordusu arasındaki iletişim hattının muhafazası için ihtiyaç duyduğu miktarda askeri birliği Rumen topraklarında tutma hakkına sahipti"

1947 yılında SSCB'nin 130,000'e kadar ulaşan asker sayısı, anlaşmadan sonra yaklaşık 30,000'e kadar düştü. 1958 Ağustos ayında, Sovyet askerleri tamamen Romanya'dan çekildi.

Bulgar işgaliyle Romanya işgalini mukayese eden David Stone şunları söylüyordu: "Bulgaristan'ın aksine, Romanya'nın SSCB ile tarihi ve kültürel bağları bulunmamaktaydı ve SSCB'ye savaş ilan etmişti. Bundan dolayı, Rumen halkı işgali daha ağır biçimde hissediyordu. Sovyet askerleri kendilerini frenlemek için aşırı bir gayret göstermiyordu."

5 Eylül 1944 tarihinde Bulgaristan'a savaş ilan edilen SSCB, 8 Eylül 1944 tarihinde de hiçbir direnişle karşılaşmadan ülkeyi işgal etti. Bir gün içinde Kuzeydoğu Bulgaristan'ın tamamını işgal eden SSCB, önemli liman şehri Varna'yı da ele geçirdi. 8 Eylül 1944'te Bulgaristan Nazi Almanyası'na savaş ilan etti. Komitacı Bulgar subaylarından oluşan Zveno teşkilatına bağlı subayların önderliğindeki askeri birlikler, 8 Eylül günü Sofya'nın kritik bölgelerini ele geçirerek bakanları tutukladı. ) Eylül tarihinde, başbakan Kimon Georgiev önderliğinde Atavatan Cephesi hükumeti kuruldu. Sovyet askerleri 1947 yılında Bulgaristan'dan çekildi.

1944 sonbaharında, Karpat-Rutenyası'nın doğu ve kuzey bölgeleri Kızıl Ordu tarafından işgal edildi. SSCB ve Sürgündeki Çekoslovakya Hükûmeti arasında imzalanan anlaşma uyarınca, sürgün hükumet bakanı František Němec başkanlığında bir heyet, geçici Çekoslovakya hükumetini tesisi etmek üzere Khust şehrine geldi. Ancak heyetin ulaşmasından hemen sonra, Kızıl Ordu ve NKVD, bu delegasyonun çalışmalarını engellemeye başladı. Mukaçeve'de SSCB tarafından destek ve himaye gören "Transkarpat-Ukrayna Millî Komitesi" kuruldu. Ivan Turyanitsa'nın önderliğindeki bu komite, 26 Kasım tarihinde "Ukrayna halkının Çekoslovakya'dan ayrılarak, Sovyet Ukraynası'na katılma arzusunda olduklarını" duyurdu. İki ay süren tartışmalı görüşmelerden sonra, Çekoslovak hükumet heyeti, Karpat-Rutenyası'nı Sovyet kontrolüne terk ederek 1Şubat 1945 tarihinde Khust'tan ayrıldı. 29 Haziran 1945'te Çekoslovakya ve SSCB arasında imzalanan anlaşma ile, Ukrayna-Karpat bölgesi resmen SSCB'ye devredildi.

1945 Mayısında Kızıl Ordu Prag'ı ele geçirdi. Yapılan anlaşmalar uyarınca, Aralık 1945'te tüm ABD ve SSCB askerleri ülkeyi terk etti.

1944–1946 yılları arasında, Baltık Denizi girişinde bulunan ve stratejik öneme sahip Danimarka adası Bornholm ve Kuzey Norveç, SSCB tarafından işgal edildi. Stalin, ele geçerdiği bölgelerde üsler kurarak mevzilenmek istityordu. Sovyet büyükelçisi, Mart 1945'te Bornholm'un ele geçirilmesini önerdi ve 4 Mayıs'ta da Baltık Filosuna adayı ele geçirmesi emredildi.

Mayıs 1945'te Bornholm, Sovyet güçleri tarafından ağır biçimde bombardımana tabi tutuldu. Alman komutan Gerhard von Kamptz, SSCB tarafından talep edilen yazılı teslim belgesini veremedi. Bunun üzerine, 7 – 8 Mayıs 1945 tarihleri boyunca, acımazısca devam eden Sovyet hava saldırılarında, Rønne ve Nexø'da, 800'den fazla ev yerle bir oldu. 3000'den fazla ev de hasar gördü. 9 Mayıs tarihinde adaya çıkan Sovyet askerleri, kısa bir çatışmanın ardından, burada buluna Alman garnizonunu teslim aldı. Sovyet kuvvetleri 5 Nisan 1946'da adayı terk etti.

Almanya'nın doğusu 1945'ten sonra SSCB tarafından işgal edildi. 1949 yılında bu bölgede, "Doğu Almanya" adıyla da bilinecek (Demokratik Alman Cumhuriyeti kuruldu.

1955 yılında SSCB tarafından, Doğu