anı, Kurmay Yüzbaşı Recep Bey (Recep Peker) yürütüyordu. Sicil kayıtlarına göre 14 Aralık 1916 tarihinde kurmay albaylığa yükselen Hacı Hamdi Bey, Rus kuvvetleriyle yaptığı mücadeleleriyle tanınmasına rağmen, karakteri ve uygulamaları sebebiyle çeşitli isnatlara ve şikâyetlere maruz kalmıştır. Bizzat kendisinin, “Kolordu Kumandanı Yakup Şevki Paşa ile aramızda vukua gelen fikir mücadelesi neticesinde hakkımda vaki olan devamlı şikâyetler üzerine” şeklinde ifade ettiği bu durumla ilgili yapılan inceleme sonucu görevinden alınmış ve Aralık 1917’de 37 nci Kafkas Fırkası Komutanlığına Erkân-ı Harp Miralayı Köprülülü Kâzım Fikri getirilmiştir. Bilahare kendisi de 17 Ocak 1918 tarihinde Yakup Şevki Subaşı’nın kumandanlığını yaptığı 2. Kafkas Kolordusu’ndan alınarak, Kâzım Karabekir’nın komutasındaki 1. Kafkas Kolordusu’na bağlı, Dersim çevresinde görev yapan 36. Fırka Kumandanlığına atanmıştır.

36. Tümenin komutanı olarak Ermeni harekâtına katılan Hacı Hamdi Bey, hakkında yürütülen soruşturmalar gereği, 3 Ekim 1918'de 5. Ordu emrine verilmiş, 23 Kasım 1918 tarihinde ise tayin emrini Trabzon’da almak üzere ordudan terhis edilmiştir.

Hacı Hamdi Bey özgeçmişinde bu dönemi şu cümlelerle anlatmıştır:

“Kolordu Kumandanı Yakup Şevki Paşa ile aramızda vukua gelen fikir mücadelesi neticesinde hakkımda vaki olan devamlı şikâyetler üzerine 37. Fırka namını alan bu kumandanlıktan karargâhı Erzincan’da olan 36. Fırka kumandanlığına nakledilmiş, bu Fırkanın tabii olduğu diğer bir kolordu kumandanı ile gene aynı şekilde vaki olan münakaşa neticesi Gümrü ilerisindeki Karakilise mevkiinde iken bu kumandanlıktan azledilerek karargâhı Batum’da olan ordu karargâhına celbedilmiş idim.

Orduca Kafkasya’da askeri harekâta memur edilen 5. Fırka kumandanının kifayetsizliğinden dolayı bu fırka kumandanlığına tayinim teklif edilmişse de tarafımdan kabul edilmemiş olduğundan İstanbul’da Karargâh-ı Umumi’de vazife ve emir almak üzere İstanbul’a azimetim Orduca tensip edilmiştir.

Karargâhı Çanakkale’de bulunan bir fırka kumandanlığına tayinim derdest olduğu sırada İtilaf Devletleri ile Mütareke akdedilmiş olmasına binaen Zat İşleri Müdürlüğüne müracaatla vazifeye tayin emrini Trabzon’a almak üzere mezuniyetimi havi elime bir yazı verilip memleketime avdetim münasip görülmüştür.”

“22 Nisan 1920 tarihli Takvim-i Vekayi’de kurmay albay Hacı Hamdi Bey’in Trabzon vilâyetine tayini hakkında irade-i seniye sureti bulunduğunu ve İstanbul gazetelerinin de neşrettiği halbuki bir gün evvel görüşürken İstanbul’un vereceği hiçbir vazifeyi kabul etmeyeceğini bildirdiğinden tahkikata devam olunuyor. İcap ederse derhal tutuklanacağını 3. Fırka Kumandanı Rüştü Bey bildirdi. Hacı Hamdi Bey, Trabzon’da kalabalık ve ticarî mevkii olan Nemlizâdelerin damadıdır. İstanbul’dan bir Nemlizâde de Samsun’a bundan haber verdiğine göre daha önceden bu işin hazırlandığı anlaşılıyor. Hacı Hamdi’nin Fırka Kumandanı Rüştü Bey’e söylediği şudur: “İstanbul hükûmeti ile Anadolu’nun anlaşması lâzımdır.” Benimle de görüşmek istemiş. Hakiki vaziyeti öğrendikten sonra icab ederse İstanbul’a gidip hükümetle de görüşeceğini söylemiş.”

Hamdi Bey, Nemlizâde Mehmet Salih Beyin kızı Nedime Hanım ile evlenmiş ve bu evlilikten Zâkire Pervin, Ahmet Hayati , Mustafa Necati , Necati Sani, Ahmet Recep adlı biri kız beş çocuğu dünyaya gelmiştir. Çocuklarının ikisi küçük yaşta vefat eden aile, uzun yıllar Trabzon’un Tekke Mahallesindeki 10 numaralı hanede ikamet etmiştir.




Nilüfer Yalçın

Nilüfer Yalçın (1 Aralık 1923 - 16 Haziran 2011) Türk basın hayatında diplomasi ve parlamento muhabirliğini başlatan kişilerin başında gelen Türk gazeteci.

1923 yılında İstanbul'da düyaya geldi. Arnavutköy Amerikan Kız Koleji'nde eğitim hayatına başladı. Bu yıllarda okçuluğa ilgi gösterdi. Hüsrev Gerede'nin oğlu Faruk Gerede ile yakın ilişkiler kurdu. Buradan 1942 yılında mezun oldu. İstanbul Üniversitesi'nde İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünde eğitimine devam etti. Bu yıllarda ise edebiyata ilgi duyan Nilüfer Yalçın, öğretmeni Minâ Urgan tarafından gazeteciliğe teşvik edildi. Bir süre üniversitede asistanlık görevinde bulundu. Daha sonra ekonomi profesörü Aydın Yalçın'la evlendi ve iki çocuk sahibi oldu. Eşiyle beraber "demokrasi ve özgürlük" adına "Forum" adlı dergiyi çıkardı. BBC Türkçe ile gazetecilik mesleğine başlayarak "Yeni Dünya", "Öncü" ve "Akşam"la devam etti. 1963 yılında "Milliyet"'de çalışmaya başladı. Eşinin ekonomi profesörü olmasından ötürü kendisine "ekonomi muhabirliği" görevi de verildi. Bunun dışında Ankara'daki gazetecilik çalışmaları ile "diplomasi gazeteciliği"ne öncülük ederek Türkiye'de bir ilki başlattı. Basın Şeref Kartı'da bulunan Yalçın, 1986'lı yıllarda kurulmuş olan Basın Konseyi'nin ilk kadın genel sekreteri oldu. Ankara Gazeteciler Cemiyeti tarafından kendisine son 10 yılın en başarılı gazetecisi ödülü verildi. 1960'lı yılların gazeteci kuşağında en önde gelen isimlerinden olan Nilüfer Yalçın, 2011 yılında hayatını kaybetti.




Abdulla Aripov

Abdulla Nigmatoviç Aripov (, ; d. 24 Mayıs 1961, Taşkent) Özbekistan Başbakanı. 14 Aralık 2016'dan beri görevdedir. Aripov, Özbekistan Liberal Demokrat Partisi üyesi. 2002'den 2012'ye, 2016'da da Başbakan Yardımcısı olarak görev yapıyordu.

30 Mayıs 2002'de Aripov, Özbekistan Başbakan Yardımcısı - Bilişim ve Telekomünikasyon Teknolojileri Kompleksi Başkanı - Özbekistan İletişim ve Enformasyon Dairesi Genel Müdürü olarak atanmıştır. Daha sonra Ekim 2009'dan itibaren - Sosyal Alan, Bilim, Eğitim, Sağlık, Kültür'ü denetler ve BDT ortaklarıyla temaslardan sorumludur. 4 Şubat 2005'te Aripov, Başbakan Yardımcılığına getirildi. Ardından Ağustos 2012'de yapılan bir değişikliğe, Bilgi Sistemleri ve Telekomünikasyon Kompleksi Başkanlığına getirildi.

Eylül 2016'da yine Başbakan Yardımcısı olarak atandı.

12 Aralık 2016'da iktidar partisi tarafından bir kabineyi kurması için aday gösterildi. 14 Aralık'ta parlamentoda Başbakan olarak onaylandı. 15 Aralık'ta kabinesini kurdu.

Aripov evli ve beş kız çocuğu sahibidir.




Emek Emektarı Madalyası

Emek Emektarı Madalyası (), 18 Ocak 1974'de SSCB Yüksek Sovyet Başkanlığı kararı ile kurulan Sovyetler Birliği devletinin sivil madalyasıydı. Milli ekonomi, bilim, kültür, eğitim, sağlık, devlet kurumları ve kamu kuruluşlarında uzun yıllar çalışkan kaldıkları için işçileri onurlandırmak için yaratıltı. Sadece on sekiz yıl daha yaşadığı halde, yaklaşık kırk milyon kez ödül verildi. Yönetmelikleri ayrıntılı olarak 20 Mayıs 1974 tarih ve 5999-VIII sayılı kararname ile onaylanmıştır. Tüzüğü, önce 8 Haziran 1977'de, daha sonra 12 Ağustos 1983'te ve son olarak 28 Aralık 1987'de SSCB Yüksek Sovyet Başkanlığı'nın birçok ardışık kararı ile değiştirildi. Madalya, Aralık 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılması sonrasında verilmedi.
"Emek Emektarı Madalyası" ulusal ekonomide, bilim, kültür, eğitim, sağlık, devlet kurumları ve kamu kuruluşlarında uzun yıllar çalıştıkları için ödüllendirildi. Madalyaya, emeklilik yaşı ya da emeklilik yaşı için gereken kıdemliliğe ulaşma ömür boyu sürecek emekleri nedeniyle işçiler, çiftçilere ve çalışanlara ödül verildi.

8 Haziran 1977 tarihli 5822-IX sayılı SSCB Yüksek Sovyet Başkanlığı Kararı, potansiyel alıcılar olarak 12 Ağustos 1983 tarihli Kararname'de belirtilen emekçilerle aynı ödül kriterlerine göre Rusya Federasyonu İçişleri Bakanlığı rütbesini ve dosyasını ve memurlarını ekledi. Ödül için tavsiyeler Çalışma gruplarının veya işgücü konseylerinin aday gösterilmesine dayalı olarak Parti ve sendika örgütleri, işletmeler, kurumlar ve kuruluşların yöneticileri tarafından ortaklaşa yapıldı. Potansiyel alıcıların listesi belediye, ilçe veya Parti ve hükümet organlarına nihai onay için gönderildi. İçişleri Bakanlığı üyeleri için, aday listesi, nihai onay için İçişleri Bakanı'na iletildi. "Emek Emektarı Madalyası" madalyasının ödül törenleri genellikle alıcıların çalışma alanında gerçekleşti ve SSCB Yüksek Sovyetinin Başkanlığı, Birlik Yüksek Sovyet Konseyi veya Özerk Cumhuriyetler Başkanlığı, bölgesel ve eyalet Sovyetlerinin yürütme komiteleri, Moskova Sovyeti, Leningrad Sovyeti veya şehir Sovyet cumhuriyetlerinin başkentlerinin Halk Yardımcısı Sovyetleri adına yapıldı.

"Emek Emektarı Madalyası" göğsün sol tarafında ve Sovyetler Birliği'nin "1941-1945 Büyük Yurtsever Savaşında Cesur Emek Madalyası"ndan hemen sonra bulunan diğer madalyalarının bulunduğu sırada giyildi. Rus federasyonunun emir ve madalyaları eşliğinde giyilirse, ikincisi önceliğe sahiptir. Her madalya ödül teyidi ile geldi; bu tasdik, ödülün ismini taşıyan küçük, 8 cm x 11 cm karton kitapçık, alıcının ayrıntıları ve içeride resmi damga ve imza şeklinde geldi.

"Emek Emektarı Madalyası", tombaktan vurulmuş ve daha sonra gümüş kaplamalı ve oksitlenmiş 34 mm çaplı bir dairesel madalyondu. Sanatçı SA Pomansky tarafından tasarlandı. Madalyanın ön yüzünde, "SSCB" (Rusça: "СССР") yazıt üzerinde farklı ışınlarla çekiç ve orakın kabartma görüntüsü, sağdan sola oracın tutamağının altından geçerek yukarı doğru eğri boyunca bir defne şeridi bulundu. Alt ve sağ çevre boyunca, "EMEK GAZİSİ" kabartması yazısını taşıyan bir kurdele (Rusça: «ВЕТЕРАН ТРУДА») vardır. Ters tarafında dört satırda "UZUN GAYRETLİ ÇALIŞMA İÇİN" (Rusça: «ЗА ДОЛГОЛЕТНИЙ ДОБРОСОВЕСТНЫЙ ТРУД») düz yazıyı taşıyor.

Madalyon süspansiyon halkasından bir halka ile standart bir Sovyet beşgen çerçeveye sabitlendi. Kurdele 1 mm genişliğinde beyaz kenar çizgili 24 mm genişliğinde örtülü ipek moiré şerit ile 7 mm genişliğinde koyu gri şeritten soldan sağa doğru renklendirilmiş, 8 mm genişliğinde açık gri şerit ve üç adet 2 mm genişliğinde kırmızı şerit iki 0.5 mm genişliğinde beyaz çizgi ile ayrılmıştır.

Aşağıdaki kişiler, "Emek Emektarı Madalyası"sının alıcılarıydı.





Citronella yağı

Citronella yağı, farklı Cymbopogon (limon otu) türlerinin yaprak ve saplarından elde edilen uçucu yağlardan biridir. Bu yağ genellikle sitronellal, sitronelol ve geraniol gibi bir parfüm kimyasalı kaynağı olarak kullanılır. Bu kimyasallar, dünya genelinde sabun, mum ve tütsü, parfü