eri bulandıran sergi, müzedeki özel bir odada Finley’e “sekslediği” bir fotoğraf görüntüsü yarattığı patronlara bir çizim satın almalarına izin verdi. Ortaya çıkan resimler müzenin pencerelerinde sergilendi ve patronun mülkiyeti olarak evine götürüldü. Finley'in 13 aşamalı programı "yaşamları sanattan yönetilemez hale gelen" sanatçılardan esinle kişisel keşiflere teşvik ediyor. 

1980'lerden 1990'lara kadar, Finley AIDS hakkındaki başlangıç yazılarına dayalı yeni bir performans geliştirdi. 2013'te, Finley AIDS salgınının son 25 yılına bakan New York galeri servisine katılmak için gelen talebe yanıt verdi. Buffalo’daki Hallwals’da orijinal olarak sunulan onun başlangıç kurgusu olan Written in Sand’e özetlenmiş bir saygı yükleyerek cevap verdi. Bu Finley’e onun AIDS hakkındaki bazı başlangıç yazılarını Participant Gallery ‘de 2013’ün Eylülünde okunmasını sağladı. 2013 sonbaharına kadar, Written in Sand bu başlangıca göre piyasaya sürüldü. Eserde Finley kendi kitabı “Shock Treatment, A Different Kind of Intimacy” gibi kitaplarından olan AIDS hakkında 12 şiirine yer verdi. Written in The Sand Buffalo üniversitesinde, Colby College’da , Kelley Writers House’da Pensilvanya Üniversitesinde ve Paul Nebenzahl ile işbirliği içinde Ekim 2014’te Baruch Performing Arts Center’da bir ayı aşkın bir süre içinde gerçekleştirildi. 

Written in Sand tekrar Londra'nın Barbican Center'daki Spill Festivalinin başlığı performansı olarak Ekim 2015'te gerçekleştirildi; Finley ayrıca Spill 2015'te Londralılar için katılımcı bir AIDS anıtı olarak Şerit Kapısı'nı kurdu. Finley, 2016'da New York'taki 42'inci Cadde'deki Laurie Beechman Tiyatrosu'nda "Unicorn, Gratitude, Mystery" i tanıttı. Bu performansta hem Donald Trump hem de Hillary Clinton'u eleştirmiştir. Finley, 2017'de yönetmen Bruce Yonemoto'nun 1910 Kaliforniyasındaki kurumsal ve devlet ırkçılığını ırkçı Senatör James Duval Phelan'ın objektifi aracılığıyla araştıran "Far East Of Eden" filminde başrol oyuncusu olarak göründü. Film, ünlü aktör ve aktivist George Takei tarafından anlatılıyor.

Finley'in çalışmaları, San Francisco Sanat Enstitüsü'nde profesörlerinden Linda Montano ve Howard Fried'in ve öncü performans sanatçısı Carolee Schneemann'ın etkisinde kaldı. Billie Holiday gibi caz sanatçısı ve San Francisco'nun Gregory Corso ve Allen Ginsberg gibi beat şairleri tarafından etkilenmiştir. 2011 yılında, on yıllık retrospektifinden The Reality Shows'u San Francisco'daki City Lights Kitabevinde, ilk Şok Tedavisinin yayıncısı olan yayınlarından okumaktan özellikle memnun kaldı. 2015 yılında City Lights Books, “Shock Treatment” ın 25inci Yıldönümü hatırasına genişletilmiş bir başlangıçla yeni sürümünü piyasaya sundu. 


1987: The Truth Is Hard to Swallow
1994: Fear of Living
1994: A Certain Level of Denial






Monique Wittig

Monique Wittig (d. 13 Temmuz 1935 ö. 3 Ocak 2003), ‘heteroseksüel sözleşmesi’ tabirini deyim haline getiren ve sosyal zorunlu cinsiyet rolleri üzerine yazan bir Fransız yazar ve feminist kuramcıdır. 1964’te ilk romanı ‘L’Opoponax’ı yayımladı. İkinci romanı Les Guérillères (1969) lezbiyen feminizmi için önemli bir eserdir.

Monique Wittig, 1935’te Dannemarie in Haut-Rhin, Fransa’da doğdu. 1950’de öğrenim almak için Paris’ten Sorbonne taşındı. 1964’de ilk romanı L,Opoponax ı yayımladı ve Fransa’da dikkat çekti. Romanı İngilizceye çevrildikten sonra, Witting uluslararası alanda takdir kazandı. Kadın Özgürlük Akımı’nın kurucularından biridir. 1969’da dünya çapında lezbiyen düşünürler ve feminist kaynaklar için devrimci bir eser olan Les Guerilleres’i yayımladı. Romanının yayımlanması Fransız feminizminin başlangıcı olarak düşünülür.

Wittig "Le Chantier littéraire" başlıklı tezini tamamladıktan sonra Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales den doktorasına hak kazandı. Wittig Fransa’daki lezbiyen ve feminist akımlarının baş figürüydü. 1971 Paris’de ilk lezbiyen grup olan the Gouines rouges’ın ("Red dykes") kurucu üyesiydi. Ayrıca radikal feminist grup olan ‘Devrimci Feministler’e (Féministes Révolutionnaires) katıldı. Partneri Sande Zeig ile 1973’te ‘Lezbiyen Beden’(Le Corps lesbien) ve 1976’da Lezbiyen Kişiler: Sözlük için Malzeme’yi (Broillon pour un dictionnaire des amantes) içeren başka çeşitli eserler yayımladı.

1976’da Wittig ve Zeid Wittig cinsiyet teorisi sağlama işine odaklanacakları yer olan Amerika Birleşik Devletlerine taşındılar. Wittig’in eserleri, felsefi makale türünde değişen The Straight Mind kıssasına benzer Les Tchiches et les Tchouches gibi lezbiyenliğin, feminizmin ve edebi eserin birbirine bağlandığını ve kesiştiğini keşfetti. Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri’nde çeşitli başyazı pozisyonları ile, Wittig’in eserleri uluslararası alanda tanındı ve hem Fransızca ve İngilizce eserleri yayınlandı. Tuscon’da Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley, Vassar College ve Arizona Üniversitelerinde konuk profesör olarak çalışmaya devam etti. 3 Ocak 2003’de kalp krizinden öldü.

Wittig kendi eserlerinde maddeci bir girişime sahipti. Ayrıca çok ciddi bir kuramsal bir yaklaşım sergiledi. Lezbiyen bir yazar olarak sert bir şekilde doğuştan kadınsı yazmanın herhangi bir fikrine karşı çıktı, ister geleneksel lezbiyen yazarların ister Hélène Cixous gibi muhalefetin karşısında çoğu zaman yer aldı. 

Wittig’in makaleleri öncül çağdaş feminist teorilerinin bazı temel sorularıyla adlandırılmıştır. Wittig cinsellik olarak değil ama politik rejim olarak heteroseksüelliği sorgulayan ilk feminist kuramcılardan biridir. Kendisini köklü lezbiyen olarak değerlendirir. Wittig, çağdaş feminizmi bu heteroseksüel politikal rejimi sorgulamadığı için eleştirdi ve çağdaş feminizmin sistemini çökertmek yerine yeniden düzenlenmesi gerektiğini savundu. Wittig, maddeci feminizmin bir kuramcısıdır. Maddeci dönemde baskıyı tanımlamanın feministlerin tarihsel görevi olduğuna inandı. Kadınlar bir sınıftır ve ‘kadın’ kategorisini ekonomik ve politik olarak ‘erkek’ kategorisi kadar tanımak için açığa kavuşturulması gerekir. Wittig, kadınlar ve erkekler arasındaki sosyal ilişki yüzünden bu iki grubun da var olduğunu kabul etti.
İlk romanından beş yıl sonra 1969’da yayımlanan Les Guérillères ataerkil dünyayı devirip egemenliğini yaratan kadın savaşçıları konu alıyor. 
Romanlar 
Wittig, Monique (1964). L’Opoponax. Paris: Union générale d'éditions. OCLC 299952008. (Winner of the Prix Médicis.)
Wittig, Monique (1971). Les guérillères. New York: Viking Press. ISBN 9780670424634.
Wittig, Monique (1973). Le corps lesbien [The lesbian body]. Paris: Les éditions de Minuit. ISBN 9782707300973.
Wittig, Monique; Zeig, Sande (1976). Brouillon pour un dictionnaire des amantes [Lesbian peoples: material for a dictionary]. Paris: Grasset. ISBN 9782246004011.
Wittig, Monique (1985). Virgile, non [Across the acheron]. Paris: Les éditions de Minuit. ISBN 9782707310217.
Wittig, Monique (1999). Paris-la-politique et autres histoires. Paris: P.O.L. ISBN 9782867446979.
Oyunlar 
Wittig, Monique (1967). L'amant vert. (Unpublished.)
Wittig, Monique (1972). Le grand-cric-jules. (Radio Stuttgart.)
Wittig, Monique (1972). Récréation. (Radio Stuttgart.)
Wittig, Monique (1972). Dialogue pour les deux frères et la soeur. (Radio Stuttgart.)
Wittig, Monique (1967). Le Voyage sans fin. Paris. (Vlasta 4 supplement.)





Bilkisu Yusuf

Bilkisu Yusuf (d. 2 Aralık 1952 ö. 24 Eylül 2015) ya da bilinen adıyla Hacı Bilkisu Yusuf, Nijerya’da Kaduna, Kano ve Abuja’da önde gelen gazetelerde editörlük ve köşe yazarlığı yapmış Nijeryalı bir gazetecidir. Nijerya’da ulusal bir gazetenin ilk kadın yöneticisi ve iki tane daha gazetenin editörü olarak bilinir. Bilkisu Yusuf bir Hausa, Müslüman, feminist ve Uluslararası İlişkiler’de Nijerya Cumhurbaşkanı danışmanı ve Nijerya’da Kadınlar (WIN), Müslüman Kadınlar Birliği Federasyonu (FOMWAN) gibi sivil toplum örgütlerinin (NGO) kurucusu olan bir dinlerarası toplum savunucusudur. 2015’te Suudi Arabistan, Mekke’de hac sırasında oluşan bir izdihamda Mina’da hayatını kaybetmiştir.

Bilkisu Yusuf 2 Aralık 1952’de doğdu. İlkokul eğitimini Ansar İlkokulu’nda aldı. Ortaokul eğitimini ise Dala, Kano’da 1964’te Devlet Kız Koleji’nde gördü. Yusuf, yüksek öğrenimini siyaset bilimi ve gazetecilik üzerine yaptı. Zaria, Nijerya’da bulunan Ahmadu Bello Üniversitesi’nde siyaset bilimi üzerine lisans derecesi kazandı. Mastır derecesini ise; Amerika, Wisconsin, Madison’daki Wisconsin-Madison Üniversitesi’nden siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler üzerine kazandı. Ve gazetecilik üzerine 1986’da Rusya, Moskova’daki, Moskova Uluslararası İlişkiler Devlet Enstitüsü’nde Uluslararası Gazetecilik Okulu’ndan yüksek lisans derecesi aldı.

İlk evliliğini Devlet Baş Yargıcı olan Alhaji Sanusi Cinoma Yusuf ile yaptı. Çiftin Moshood Sanusi Yusuf adında bir oğlu ve Nana Fatima adında bir kızları oldu. Daha sonra boşandılar. Bilkisu Yusuf’un ilk eşi 73 yaşında öldü. İkinci eşi Mustapha Bintube ile evlendi. 
Değerli Hacı ön adı ona Mekke’de kutsal yolculuğu tamamladıktan sonra verilmiştir. Nijerya’nın Ulusal Hac Komisyonu’nda kadınların lideri olarak görevliyken hayatını kaybetmiştir. 

Nijerya, Abuja’da Daily Trust ve Leadership gazetelerinde gazetecilik yaptı. Wiscosin-Madison Üniversitesi’nden döndükten sonra, 1983’ten 1987’ye kadar Kano’daki Sunday Triumph’da ilk kadın editör oldu. Aynı zamanda 1987 Kaduna’da New Nigerian ve 1990’da Citizen Magazine’de editörlüğü sürdürdü. ‘’Sivil Toplum İzliyor’’ köşe yazısı ile biliniyordu. Nijerya’daki genç kadın gazetecilerin rehberlik ettiği Kadın Gazetecilerin Nijerya Birliği’nde (NAWOJ) aktifti.

Yusuf, Uluslararası İlişkiler’de Nijerya Cumhurbaşkanı danışmanıydı.

Aynı zamanda saygın bir kadın hakları eylemcisiydi. Bilkisu Yusuf Nijerya’da ilk feminist topluluklardan olan Nijerya’da Kadınlar (WIN), Müslüman Kadınlar Birliği Federasyonu (FOMWAN), Nijerya Sıtmaya Karşı Dinlerarası Hareket Birliği (NIFAAM) ve Nijerya Sağlık Reformu 
Vakfı (HERFON) gibi birçok sivil toplum örgütü (NGO) kurdu. Nijerya Müdafaa’nın yetkili yöneticisiydi. Aynı zamanda Chibok kızlarının güvenli g