l ifade ve komik efekt için aşırılığı kullanma" sebebiyle övdüler. 2001'de Davidson, Pollock-Krasner Vakfı tarafından bir hibeyle ödüllendirildi. 2005’de Creative Capital, Davidson'un devasa şişme kovboy köpüklerini kamusal alanlara yerleştirme teklifini finanse etti. 2010 yazında Davidson, profesyonel cam üfleyicilerin yardımıyla buz pateninin cazibesinden esinlenerek bir dizi cam bacak yaptı.







Elaine Showalter

Elaine Showalter (d. 21 Ocak 1941) Amerikalı eleştirmen, feminist, yazar.

21 Ocak 1941’de doğan Elaine Showalter, Amerikalı bir edebiyat eleştirmeni, feminist ve kültürel ve sosyal konularda bir yazardır. Birleşik Devletler akademisinde feminist edebi eleştirinin kurucularından biridir ve jino-eleştirilerin kavramını ve uygulamasını geliştirir.

Akademik ve popüler kültür alanlarında tanınmıştır. Feminist edebi eleştiriden modaya, bazen hastalıklarla ilgili çalışmaları ile yaygın tartışmalara yol açan çeşitli konular üzerine odaklanan sayısız kitap ve makale yazmış ve düzenlemiştir. Showalter, People dergisi için bir tv eleştirmeni, BBC radyo ve televizyonunda bir yorumcu olmuştur. 

Onların Akranlarından Bir Jüri: Anne Bradstreet'ten Annie Proulx'a (2009) kadar olan Amerikan Kadın Yazarlar, Amerikan kadın yazarlarının edebi geleneği için bir iddiadır. Bu kitap, 2012 Truman Capote Edebi Eleştiri Ödülü'nü kazandı. 

Boston’un Massachusetts eyaletinde doğan Elaine Cottler Showalter, ailesinin isteklerine karşı akademik kariyerine onları ikna etti. Bryn Mawr Koleji’nde lisans derecesi, Brandeis Üniversite’sinde yüksek lisans ve 1970’de Davis Kaliforniya Üniversite’sinde doktora derecesi aldı.İlk randevusu Rutgers Üniversitesi, Douglass Koleji’ndeydi. Princeton Üniversitesi fakültesine 1984 yılında katıldı ve 2003 yılında erken emeklilik yaptı.

Babası yün işindeydi ve annesi ev hanımıydı.21 yaşındayken Showalter, ailesi tarafından Yahudi inancının dışında evlilik dışı bırakıldıklarını reddetti. Kocası İngiliz Showalter, Yale tarafından eğitim görmüş ve 18. yy Fransız edebiyatı profesörüdür. Showalters’ın iki çocuğu var, Michael Showalter, bir aktör ve komedyen ve Vinca Showalter Lafleur profesyonel bir konuşmacıdır.

Showalter, Viktorya dönemi edebiyatında uzman ve Fin-de-siécle (19. yy başında) uzmanıdır. Bu alandaki en yenilikçi eseri özellikle edebiyatta çılgınlık ve histeri içerisindedir; özellikle kadın yazarlığı ve kadın karakterlerin canlandırılması.

Showalter, Avalon Vakfı Profesörü Emeritadır. Akademik Başarları bir (Guggenheim Fellowship) ve bir Rockefeller Humanities bursu (1981-82)dir. Ayrıca Modern Dil Kurumu’nun (MLA) eski başkanıdır.

Duke Üniversitesi merkezli Toril Moi, 1985 deki sexual ve textual politics (cinsel ve metinsel politikalar) kitabında, kadının özcü görüşünü anlattı. Moi özellikle Showalter’ın kadın görüşüne ve kadın kimliği için içe doğru gerekli araştırma, kadının bireysel bağımsızlığına ilişkin düşüncelerini eleştirdi. Post yapısalcı döneminin büyük bir çoğunluğunda bu anlam dilsel ve sosyal olarak yapılanan kimliğin tarihsel ve bağlamsal olduğunu öne sürer. Moi esas kadın benliğinin olmadığını iddia etti.

Moi’ye göre, edebi teorideki eşitlik problemi, edebi ölçütün hiçbir şekilde var olmadığı gerçeğinden esas olarak erkek ve temsil edilmez kadın geleneği olduğu gerçeğinde yatmaz. Moi, kadın edebi ölçütünün erkek ölçütünden daha az baskıcı olduğunu tartışır, çünkü bu mutlaka kadının özel bir sosyodemografik sınıfını gösterir; belki tüm kadınları gösteremez çünkü kadın geleneği sınıfa, ırka, sosyal değerlere,cinselliğe vb dayanması ciddi şekilde farklıdır. Kadın farkındalığı aynı nedenler için var olmaz. Moi varoluşçu bir durum olarak ne gördüğüne karşı çıkar; yani o cinsiyete dayanan herhangi bir belirlemeye karşı çıkar. Aynı zamanda Moi’nin eleştirisi varoluşçu ve postmodern feminist kuramcıları arasında geniş bir tartışmanın kısmı olarak etkiliydi.



1990'larda Showalter popüler magazinlere yazmaya başladı ve çalışmalarını akademik kariyeri boyunca hiç olmadığı kadar kamusal alana taşıdı. Showalter, 1996'da People dergisi için televizyon eleştirmeni oldu. Popüler kültür çalışmalarında bulunmak için yaptığı hareketi şöyle anlatıyor: "Popüler kültürünü her zaman çok sevdim, ancak entelektüellerin endişe etmesi gereken ciddi bir şey değildi ... İstiyorum arka planımı ve yeteneklerimi geniş bir kitleye ulaşan konulara getirebilmek için "(Plett).








I. Düşes Carmen Franco

"Doña" María del Carmen Franco y Polo, 1st Duchess of Franco, Grandee of Spain, Dowager Marquise of Villaverde (d. 14 Eylül 1926; Oviedo – ö. 29 Aralık 2017; Madrid, İspanya) ,İspanyol soylu kişilik ve düşes. Eski İspanyol diktatör Francisco Franco ile first leydi Carmen Polo'nun kızıdır.

Asturya kültüründe, Nenuca, Carmelilla, Carmencita, Cotota ve Morita gibi kullandığı birçok takma adıyla tanınır.





Grimanesa Amoros

Grimanesa Amoros (d. 1962, Lima, Peru) birçok alanda altyapısı olan Amerikan sanatçıdır. Dünyaca büyük ölçekli ışık heykelleriyle tanınmaktadır. Sosyal tarih, bilimsel araştırma ve eleştirel kuram gibi alanlara ilgi duymaktadır ve bu ilgisi yaptığı eserlere oldukça yansımıştır. Eser sürecinde doğal ve içgüdüsel hareket eder. Teknolojiye olan sezgisel yaklaşımı Amaros’un karakteristik özelliğidir. Tasarımını yapmadan önce oranın tarihini, bölgesini ve insanını araştırır. Onun tasarımı video, heykel tıraş, ışıklandırma ve teknoloji gibi birçok elementi bir araya getirerek binanın mimarisine uygun bir tasarım yapmasını ve bir bütünlük oluşturmasını sağlar. New York’da yaşamaktadır. Birçok alanda altyapısı olan Amerikan sanatçıdır. 

Grimanesa Amoros kültürel Peru efsanelerinden ilham almıştır ve eserlerinde bunu yansıtmış, dünyaya tanıtmıştır. Tel Aviv ve Pekin’den New York’daki Time Square a kadar. Her ne kadar Peru’nun tarihinden etkilense de yaptığı eserlere nostaljik bir hava katmaz. Onun eserlerine baktığınız zaman, tarihin gelecekle buluştuğunu size hissettirir. Genellikle müze ve üniversitelerde konuşmalar yapar geleceğin sanatçılarına, öğrencilere hatta teknoloji ve bilim fakültelerine. Amoros TEDGlobal 2014 deki konuşmasında antik kültürlerden, peyzaj mimarisinden ve 21. Yüzyıl teknolojisinden bahsetmiştir. ABD ‘de Avrupa’ da, Asya ‘da ve Güney Amerika’ sergiler düzenlemiştir.
Sanata olan merakı küçük yaşlarda harita çizmeye olan merakıyla başlamış. Bu yeteneğini fark eden annesi onu 11 yaşındayken sanat sınıfına kaydettirmiş. Ergenliğinde aynı anda sanat ve psikoloji eğitimi almıştır. Lima, Peru’da Miguel Gayo Art Atelier a katılmıştır. 18 yaşına geldiğinde kendi resimlerinden oluşan sergisini düzenlemiştir.
Sonrasında bir sanatçı olarak kendi ayaklarının üstünde durabilmek için New York’ a taşındı. Orada olduğu sırada resim ve baskı resim alanında Art Students League of New York’ ta öğrenim görebilmek için burs kazandı. İlk sıralarda genel itibarı ile ressamlık üzerine yoğunlaşsa da, heykelcilik düşüncesi onu 3 boyutlu sanat eserleri tasarlamaya yönlendirdi.

‘’Amoros’ un sanat biçimi, alışılagelmiş olan "Tablo veya heykel oluşması için gereken süreçte boya dökülür veya şekil verilir" algısıyla ustaca oynamıştır. Sunulan eserin bulunduğu durum da eserin son halini yansıtmamaktadır daha çok "birkaç anın seçilerek bir araya getirilmesiyle oluşan süreci yakalamaktır."
Grimanesa’nın 3 boyutlu sanat eserlerine olan merakı onu ‘’kâğıttan yapma’’ sürecine yönlendirmiştir. Bu anlayışı Roger Smith Lab Gallery’deki La Incubadora adlı eserinde yansıtmıştır.

Galerilerde yıllardır süren kamu sanatının, açıklığı ve erişebilinirliği onu her zaman kendine çekmiştir. Amoros’un Harlem’deki Frente Feroz adlı eseri yaptığı ilk kamu sanatı dalındaki eserlerindendi. Bu eser ışık ve kâğıttan yapılmış silüetlerden oluşmaktadır. New York’daki Roger Smith Lab Gallery’de bulunan La Incubadora adlı eserinde ise kağıttan heykellerle atmosferik ışıklandırma kullanılmıştır. Bu ışıklandırma tasarımları onu daha sonra bununla tanınacağı tarz olan kabarcık heykelciliğine doğru yönlendirdi. LED ışıklar, polikarbonat ve serigrafiyi kullanarak kendi fikrini tarzını oluşturmuş ve deniz köpüklerinin zarafetinden ilham alarak yarı saydam küreler tasarlamıştır. 

İlk defa Alman müzesinde olan Grimanesa’nın 3 önemli eseri gösterime sunuldu. Ludwig Museum Koblenz müzesinde olan bu gösterimde 2 büyük ölçekli kurulumu ve "ocupante" adlı bir video sunuldu. İlk bakışta çok teknik ve teorik gibi gözüken bu eserde Grimanesa çalışmasını müzenin içinde tamamlamıştır. Bütün zemin iç içe geçmiş birbirine dolanmış ışık borularıyla doludur. Periyodik olarak bazen borular nabzı andıracak ışık yayar ve bir süre sonra tekrar donuklaşır. Bazen de gözlemcinin hemen fark edebileceği şekilde nefes alır verir gibi ritmik ışıklar yayar.

Pembe temasını ve LED ışıklandırmaları kullanarak The Peninsula New York’u aydınlatan pembe nilüfer çiçeğini tasarlayan Grimanesa yaptığı çalışmayı binanın ön cephesine yerleştirmiştir. Amoros kadının gücünün dünya çapında temsili olan Roma Tanrıçalarıyla ve doğumun, aydınlanmanın ve yaratılışın sembolü ve olan nilüfer çiçeğiyle Meme Kanseri farkındalık ayına dikkat çekmiştir. Pembe nilüfer hâlihazırda orda olan mimari ve o alanın tarihiyle bir diyalog yaratır ve 11 dakikalık ışık sekansı ile halka benzersiz bir deneyim yaşatır.

Hohokam kabilesi tarafından 13. yüzyıldan sonra kazılan su yollarından model alınarak ve Arizona kanalının doğal zarafetinden ilham alınarak yapılmıştır. Golden Waters, Soleri köprüsüne bağlanmış olup sanatçı, mimar ve filozof olan Paolo Soleri tarafından dizayn edilmiştir. Işıktan heykeller kanal yatağına paralel olarak köprünün batısına 25 metre kadar uzanır. Kanaldaki LED ve boru sistemi sanki kanalın içinden yukarıya doğru yükseliyormuş havası verirken su ve ışığın birlikteliğini de yansıtır. Golden Waters’daki yatay ve dikey çizgiler kentin ve doğanın birleşimini aynı anda tecrübe edebileceğimiz dinamik dengesini temsil eder.

Breathless Maiden Lane, New York’taki cam, mermer ve granitten oluşan atrium mimarisini keşfeder ve ortaya çıkarır. Bu eser Amoros’un ku