tekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan Altice Arena'da yapılacak. Eurovision kurallarına göre, tüm ülkeler, ev sahibi ülke ve "Big 5" (Fransa, Almanya, İtalya, İspanya ve Birleşik Krallık) ülkeleri dışında iki yarı finalli sistemde yarışarak finale çıkmak üzere; her yarı finalden ilk on'a giren ülkeler finale çıkma şansını yakalamıştır. Avrupa Yayın Birliği (EBU) önceki yarışmaları göz önünde bulundurarak kura çekimi için altı ayrı fanusa koymuş, oylama tarihlerindeki ülkeler kim yakınsa aynı fanusta yer almıştır. 29 Ocak 2018 tarihinde yapılan özel kura çekimi töreninde, ülkelerin hangi yarı finalin hangi yarısında yer alacağı belirlenmiştir. Finlandiya, 8 Mayıs 2018 tarihindeki birinci yarı finalde yarışmasına karar verilmiş, ve Yarı final'in ikinci yarısında yer alacağı belirlenmiştir.

2018'in bütün katılımcı şarkıları yayınlandıktan sonra yarışmanın yönetmenleri Yarı finallerde hangi ülkenin kaçıncı sırada çıkacağı belirlemiştir. Yarışmanın yönetmenleri Finlandiya'nın Yunanistan'dan sonra ve Ermenistan'dan önce 15. sırada sahne almasına karar vermiştir.

Üç şov sırasında oylamada her ülke 1-8, 10 ve 12'den iki set puan veriyor: biri profesyonel jürisinden, diğeri televizyondan. Her ulusal jürisi, temsil ettikleri ülkenin vatandaşı olan beş müzik endüstrisi uzmanından oluşmaktadır. Bu jüri her bir katılımcıyı şu şekilde değerlendirdi: vokal kapasitesi; sahne performansı; şarkının kompozisyonu ve özgünlüğü; ve eylem tarafından genel izlenim. Buna ek olarak, ulusal jüri üyelerinden hiçbirinin, herhangi bir şekilde, taraflı ve bağımlı bir şekilde oy kullanamayacakları şeklinde ve bu durumu yapan jürilerin yarışmaya katılmasına izin verilmemiştir. Her jüri üyesinin bireysel sıralamaları ve ülkenin televizyon sonuçları büyük finalden kısa bir süre sonra açıklandı.

Beş kişiden oluşan Finlandiyalı jüriler:





Yiğit Caner Aydın

Yiğit Caner Aydın (d. 23 Ağustos 1992; Trabzon, Türkiye), Türk paralimpik okçu. Okçular Vakfı Spor Kulübü'nde kariyerini sürdürmektedir.

Pekin'de düzenlenen 2017 Paralimpik Okçuluk Dünya Şampiyonası'nda ilk kez ülkesini temsil etti. Takım olarak sıralama ve eleme atışlarında 2 dünya rekoru kırarak şampiyonluğa ulaştı. Bireysel kategoride ise bronz madalya maçını kaybederek yarışmayı 4. olarak tamamladı.

Yiğit Caner Aydın 23 Ağustos 1992 tarihinde Trabzon, Türkiye'de dünyaya geldi. 2013 yılında üniversite öğrencisiyken, arkadaşını üniversitesinde ziyaret ettiği bir günde başına devrilen bir stant sonucunda boyun omuru kırıldı ve C6 seviyesinde omurilik felci geçirdi. Elleri ve göğsünden itibaren tüm vücudu bu felçten etkilendi.

2016 yılında tavsiye üzerine okçuluğa başladı. Paralimpik okçuluk yarışmalarında W1(Ağır Engelli) kategorisinde yarışmaktadır.Ulusal yarışmalarda iki yıl üst üste Türkiye 3.sü oldu ve milli takım kamplarına davet edildi. 2017 yılında Pekin'de düzenlenen Paralimpik Okçuluk Dünya Şampiyonası kadrosuna seçilerek ilk kez ülkesini temsil etmiştir. Takım olarak 1967 puan atarak 2015 yılında Donaueschingen Dünya Şampiyonası'nda Rusya milli takımının 1830 puanlık rekorunu, elemelerde 215 puan atarak ABD milli takımının 201 puanlık rekorunu egale etmişlerdir Finalde Rusya'yı 205-202'lik skorla yenerek takım olarak dünya şampiyonluğuna ulaşmıştır. 

Bireysel kategoride ilk turda Brezilyalı rakibi Luiz Perilo'yu 141-124, 2. turda Rus rakibi Igor Meshkov'u 134-134 berabere kaldığı maçta beraberlik atışında, çeyrek final maçında dünya sıralamasında 1. olan Çekyalı rakibi David Drahoninsky'i 138-132 yendi. Yarı finalde takım arkadaşı Ömer Aşık ile eşleşti. Ömer Aşık'a 134-132 kaybettikten sonra, bronz madalya maçında Rus rakibi Konstantin Donskoi'ye 131-126'lik skorla elenerek dünya şampiyonasını 4. olarak tamamlamıştır.

Yiğit Caner Aydın kişisel twitter hesabı

World Archery (Dünya Okçuluk Federasyonu) 'de Yiğit Caner Aydın

Şampiyonluk sonrası World Archery röportajı 

Ekşi Sözlük'te yiğit caner aydın başlığı

Trt Spor Net Günlüğü programında şampiyonluk haberi (Youtube)

A Haber şampiyonluk röportajı (Youtube)

Radyo A'da Bi' Dünya Spor canlı yayını (Youtube)

Bilkent Radyo'da kısa paslar programı canlı yayını (Youtube)




Bizans-Sasani Savaşı (572-591)

Bizans-Sasani Savaşı (572-591), Bizans İmparatorluğu ile Sasani İmparatorluğu arasında gerçekleşen savaştır. Kafkasya bölgesinde Pers egemenliği altında olan Bizans yanlılarının ayaklanmaları ile başladı, ancak diğer olaylar patlak verdi. Çatışma büyük oranda Güney Kafkasya ve Mezopotamya ile sınırlıydı, ancak Doğu Anadolu, Suriye ve Kuzey İran'a da yayılmıştı. Bu, 6. ve 7. yüzyılın çoğunu kapsayan bu iki imparatorluk arasındaki yoğun bir savaş dizisinin bir parçasıydı. Büyük ölçüde sınır eyaletleri ile sınırlandığı ve bu sınır bölgesinin ötesinde herhangi bir düşman topraklarının kalıcı bir şekilde işgal edilmediği aralarındaki birçok savaşın sonuncusuydu. 7. yüzyılın başlarındaki çok daha kapsamlı ve belirgin son çatışmadan önce geldi.

562 yılında imzalanan elli yıllık barış antlaşmasının ardından on yıldan kısa bir süre sonra, gerginlikler, savaşın 520'li yıllarda patlak vermesinden önce olduğu gibi, iki imparatorluğun nüfuz alanı arasındaki tüm kavşak noktalarına yerleşti. 568-569'da, Bizanslar, Perslere karşı bir ittifak için Göktürkler ile sonucu başarısız olan müzakerelere (Zemarchus elçiliğinde) katıldılar; 570'de Sasaniler, Yemen'i işgal ederek Bizans'ın Aksum ittifakını bozdular ve Himyar Krallığı'nı bir kukla devlet olarak yeniden kurdular; 570 ve 571'de Sasanilerin Arap müttefikleri Lahmîler, Bizans topraklarında baskınlar başlattı, ancak her iki durumda da Bizanslıların müttefiki Gassaniler tarafından yenildiler; ve 570'de Bizans, İberya'da bir başka isyan eşliğinde 571'de başlayan Sasani'ye karşı bir Ermeni isyanını desteklemek için gizli bir anlaşma yaptılar. 572'nin başlarında, II. Vardan Mamikonyan dönemindeki Ermeniler, Ermenistan'ın Pers valisini mağlup ederek merkezini Divin'i ele geçirdiler; Persler kısa süre sonra kenti geri aldı ancak kısa bir süre sonra birleştirilen Ermeni ve Bizans kuvvetleri tarafından yeniden ele geçirildi ve Bizans ile Persler arasındaki doğrudan düşmanlıklar başladı. 5. yüzyılda sık ayaklanmalara rağmen, 6. yüzyılın erken savaşlarında Ermeniler, İberya ve Lazika'daki komşularının ve diğer Hristiyanların aksine, çoğunlukla Sasani egemenliğine sadık kalmışlardır. Ermenilerin, bölgedeki İberyalılar, Lazikalılar ve Bizanslılardan oluşan Hristiyan halkların koalisyonu ile birleşmeleri, Kafkasya'daki güç dengesini çarpıcı şekilde bir şekilde değiştirdi ve Bizans kuvvetlerinin savaşı daha önce bu cephede mümkün olanlardan daha Pers topraklarına taşımalarını sağladı: Savaş boyunca Bizans kuvvetleri Albanya'ya kadar (modern Azerbaycan) istila edebildi ve hatta oralarda kışlayabildiler.

Bununla birlikte, Mezopotamya'da, savaş Bizans'a felâketle başladı. Sargathon'da 573'te zafer kazandıktan sonra, Nisibis'i kuşattılar ve görünüşe göre Pers sınır savunmasının baş kalesi şehri, ele geçirmek üzereyken generalleri Marcian'ın aniden görevden alınmasının düzensiz bir geri çekilmeye yol açtığı anlaşılmaktadır. Bizans kafa karışıklığından faydalanarak, I. Hüsrev (531-579 arası hükümdar) komutasında Sasani güçleri, Dara'yı hızla karşı saldırıya uğradı ve dört aylık kuşatmanın ardından şehri ele geçirdiler. Aynı zamanda, Adarmahan komutasında daha küçük bir Pers ordusu Suriye'yi talen edip ve Epemiye ve bir dizi başka şehri yağmaladılar. Sadece Antakya yakınlarındaki Bizans savunma kuvvetleri tarafından Suriye'ye doğru itildiler. Daha da kötüsü, 572'de Bizans imparatoru II. Justinus (565-578 arası hükümdar), Gassani kralı III. el-Mundhir'e suikast düzenlenmesini emretti; hayatındaki başarısız girişimin bir sonucu olarak el-Mundhir Bizanslılarla olan ittifakını kopararak çöl sınırlarını açığa çıkardı.

Mezopotamya'daki ana Bizans kalesi Dara'nın düşmesi, söylentiye göre II. Justinus'un çıldırmasına ve Bizans İmparatorluğu'nun kontrolünün, eşi Sofia ve Tiberius Konstantin'e geçmesine neden oldu. Yeni naipler, bir yıllık ateşkes için 45.000 "nomismata" ödemeyi kabul ettiler ve daha sonra yılda 30.000 "nomismata" ödeyerek bunu beş yıla kadar uzattılar. Bununla birlikte, bu ateşkes yalnızca Mezopotamya cephesine uygulanmıştı; Kafkasya'da savaş devam etti.

575'te Bizanslar, Gassaniler ile olan farklılıklarını çözmeyi başardılar; bu ittifak yenilemesi bir anda belirgin bir meyve verdi, Gassaniler, Lahmîlerin başkenti El-Hira'yı yağmaladılar. Aynı yıl, Bizans kuvvetleri Kafkasya'daki Albanya'da sefer yürütmek ve yerli kabilelerden rehin almak için olumlu durumdan yararlandı. 576 yılında Hüsrev, Pers ordularının I. Şapur (240-270 arası hükümdar) döneminden bu yana bulunmadığı Kafkasya üzerinden Anadolu'ya doğru uzun menzilli bir vuruş içeren son ve en iddialı olan seferine başladı. Theodosiopolis ve Caesarea'ya saldırma girişimleri engellendi, ancak çekilmeden önce Sebasteia'yı yağmalamayı başardı. Eve dönüş yolunda, yakalandı ve Doğu'nun "magister militum"u Justinianus tarafından Melitene yakınlarında ağır bir yenilgi aldı; kaçarlarken savunmasız Melitene kentini talan ettiler, ordusu Bizans saldırısı altında Fırat'ı geçerlerken daha ağır kayıplara uğradılar. Hüsrev'in bu fiyaskoyla çok sarsıldığı ve kendisinin canını zor kurtarmasından sonra haleflerinden herhangi birinin, karşı tarafın başında da bir hükümdar olmaması durumunda, şahsen sefere çıkmasını yasaklayan bir kanun çıkardığı söylenir. Bizanslılar, Pers barışını, Albanya ve Azerbaycan'a derinlemesine baskın yaparak, Hazar Denizi üzerinden kuzey İran'a karşı baskınlar düzenleyerek, İran topraklarında kışlarken ve saldırılarını 577 yazına devam ederek kullandılar. Hüsrev şimdi barış istedi, ancak Ermenistan'da general Tamkhosrau'nun ezeli düşmanı Justinianus karşısında zafer kazanması, kararını zorlaştırdı ve savaş devam etti.

578'de, Mezopotamya'daki ateşkes sona erdi ve savaşın ana odağı bu cepheye kaydı. Mezopotamya'da Pers baskınından sonra Doğu'nun yeni "magister militum"u olan Mauricius, Dicle'nin iki yakasında baskınlar düzenledi, Aphu