ve 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında çeşitli bölgelere göç etmişlerdir. Gürcistan, kuzeydoğu Anadolu ve eski Rus bölgesi Kafkasya'dan gelenler, çağdaş Yunan akademik çevrelerinde sıklıkla “Doğulu Pontus” ya da Kafkasyalı Yunanlar olarak anılır, ama aynı zamanda bu tabirler Greko-Türkçe konuşan Urumları da içerir.

Pontus Rumları, Yunan soyuna sahiptir ve Pontus'un uzaklığı nedeniyle Yunan dünyasının geri kalanından farklı bir dilsel evrim geçirmiş olan standart Yunan dilinin ayrı bir biçimi olan Pontus Rumcası lehçesini konuşurlar. Pontus Rumları, Pontus (günümüzde kuzeydoğu Türkiye), Gürcistan ve Doğu Anadolu bölgelerinde en az MÖ 700'den 1922'ye kadar sürekli bir mevcudiyete sahiptiler. 1915'ten 1922'ye kadar Pontus Rumlarının bir kısmı Pontus Kırımı'nda öldürülmüşlerdir, geri kalanlar da 1923'te, Yunanistan ile Türkiye arasında Lozan Antlaşması tarafından tanımlanan nüfus değişimi kapsamında Türkiye'den Yunanistan'a gönderilmişlerdir.

Günümüzde, geniş çaplı evliliğe (aynı zamanda Pontuslu olmayan Yunanlarla) bağlı olarak, Pontus Rumlarının veya hâlâ orada yaşayan Rum kökenlilerin kesin sayısı bilinmemektedir. 1988'den sonra, Sovyetler Birliği'ndeki Pontus Rumları, Yunanistan'da, Atina ve Selanik'e ve özellikle Yunanistan Makedonyası'na ve çevresine yerleşmeye başladılar.








Nicole &amp; Hugo

Nicole & Hugo Belçikalı şarkıcı ikilisidir. 1973 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı "Baby, Baby" adlı şarkıyla temsil etmiştir. Yarışmada sonuncu olmuştur.




Wash &amp; Go

Wash & Go Procter & Gamble şirketine ait şampuan ve saç bakım markasıdır. Amerikada "Rejoice" ismi ile satılmakdadır.

Wash & Go markası aslında ingiliz asıllı amerikalı kuaför ve işadamı Vidal Sassoon tarafından yaratıltı. Sassoon, 1973'te "Vidal Sassoon" saç bakım ürünlerine başladı. Sassoon markası, dünya çapında satılan şampuanlara ve saç kremi ürünlerine uygulandı. Marka Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri'nde genişlendi.

El Paso, Texas merkezli Helen of Troy şirketi, 1980 yılında Sassoon saç bakım ürünleri üretmeye ve pazarlamaya başladı. 1983 yılında, Vicks (Richardson-Vicks) şirketi Los Angeles merkezli Vidal Sassoon Inc.'i satın aldı. Sassoon'un Santa Monica, Kaliforniya'da kuaförlük okulunun yanı sıra; şirket Avrupa işlerini de satın aldı. 1982 yılında Sassoon'un saç ürünlerinin satışları 110 milyon dolara ulaşdı ve ABD'de yüzde 80'lik gelir elde etti.

İki yıl sonra şirket ve marka Procter & Gamble tarafından satın alındı. En azından 1990'ların ortasından itibaren bir danışman olarak kalan Vidal, 2003'te, federal mahkemede marka isminin pazarlanmasını, şirketin Pantene gibi diğer saç ürünleri lehine ihmal ve dolandırıcılık nedeniyle dava açtı. Bundan sonra şirket ürünün ismini değiştirdi ve "Rejoice" ve "Wash & Go" isimleri ile saç bakım ürünleri sundu.





Serge &amp; Christine Ghisoland

Serge & Christine Ghisoland (ikiside 1946 doğumlu) Belçikalı şarkıcı ikilisidir. 1972 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı "À la folie ou pas du tout" adlı şarkıyla temsil etmiştir. Yarışmada 17. olmuştur.




Jacques Raymond

Jacques Raymond (d. Jozef Remon, 13 Ekim 1938, Temse, East Flanders) Belçikalı şarkıcıdır. İlk olarak 1968 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı "Waarom?" adlı şarkıyla temsil etmiştir. ve daha sonra 1971 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı Lily Castel ile birlikte "Goeiemorgen, Morgen" adlı şarkıyla temsil etmiştir.




Lily Castel

Lily Castel (d. Alice van Acker, 10 Nisan 1937, Ghent) Belçikalı şarkıcıdır. Lily, 1971 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı Jacques Raymond ile birlikte "Goeiemorgen, Morgen" adlı şarkıyla temsil etmiştir. Yarışmada 14. olmuştur.




Yunanistan sineması

Yunanistan sineması uzun ve zengin bir tarihe sahiptir. Zaman zaman savaş ya da siyasi istikrarsızlık nedeniyle baskıya uğramasına rağmen Yunanistan film endüstrisi iç pazara hakim olmuş ve uluslararası başarıya ulaştı. Yunan filmlerinin özellikleri arasında dinamik bir konu, güçlü karakter gelişimi ve erotik temaları mevcuttur. "Kayıp" (1982) ve "Sonsuzluk ve Bir Gün" (1998) filmleri Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye kazandı. Beş Yunan filmiyse Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülü'ne aday gösterildi.

Yunan filmleri1900'lerin başlarında ortaya çıkmış olmasına rağmen Yunan-Türk Savaşı'nın bitiminden sonra ilk olgun filmler çekilmeye başlandı. Dimitris Gaziadis'ın "Astero" (1929)'su ya da Ahilleas Madras'ın "Maria Pentagiotissa" (1929)'sı gibi bu dönemdeki filmler, folklorik unsurların bol olduğu duygusal melodramlardan oluştu. Orestis Laskos'un "Dafnis kai Hloi" (1931) filmi yurtdışında gösterilen ilk Yunan filmlerinden biridir ve bir Avrupa filminde ilk röntgenlenen çıplak sahneyi içermektedir. Mihver Devletleri'nin işgâli sırasında Yunanistan film endüstrisi, denizaşırı ülkelere taşınmaya yönelik olan baskıyla mücadele etti.

Yunan İç Savaşı'nın ardından Yunan sineması bir canlanma yaşadı. İtalyan Yeni-Gerçekçiliğinden esinlenen Grigoris Grigoriou ve Stelios Tatasopoulos gibi yönetmenler, bu dönemde profesyonel olmayan aktörlerin kullanıldığı mekânda çalışmalar yaptı. 1950'ler ve 1960'larda Yunan sineması, Cannes'da izlenen Mihalis Kakoyannis'in "Stella "(1955) filmi ile başlayan altın çağını yaşadı. 1960 filmi "Pazar Günü Asla", beş dalda Akademi Ödülleri'me aday gösterilmiş ve başrol oyuncusu Melina Merkuri ise Cannes'da Cannes Film Festivali En İyi Kadın Oyuncu Ödülü'nü kazandı. Kakoyannis'in "Zorba" (1964) filmi üç Akademi Ödülü elde etti.

1967 cuntasının sansür politikaları ve yükselen yabancı rekabet Yunan sinemasında bir düşüşe neden oldu. 1970'lerin ortasında demokrasinin yeniden canlandırılmasından sonra, filmleri sık sık uluslararası ödüllere layık görülen yönetmen Theo Angelopoulos liderliğindeki Yunan film endüstrisi yeniden gelişmiştir. 1980'lerde sanat filmleri sinemasına doğru kayış seyirci sayısında düşüşe neden oldu. 1990'lı yıllarda, Yunan genç film yapımcıları ikonografik motiflerle deneysel filmler yapmaya başladı. 2000'li yılların sonlarında finans krizinin yarattığı finansman sorunlarına rağmen Yorgos Lanthimos'un "Köpek Dişi" (2009) ile Athina Rachel Tsangari'nin "Attenberg" (2010) filmleri uluslararası alanda başarılı bulunmd.

1897 ilkbaharında, Atina Rumları ilk sinemacılık girişimlerini izledi ("bülten"de kısa filmler). 1906'da, Manaki Kardeşler'in Makedonya'da kayıt yapmaya başlamasıyla Yunan sineması doğdu ve Fransız film yapımcısı “Leons”, Atina'nın midi-Olimpiyat oyunlarından (1906 resmi olmayan Olimpiyat oyunları) ilk "Newscast"ı üretti.

Atina'nın ilk sinema salonu bir yıl sonra açıldı ve diğer özel 'projeksiyon odaları' faaliyete başladı. 1910-11'de ilk kısa çizgi filmler, filmlerinin çoğunda da rol alan yönetmen Spiros Dimitrakopoulos tarafından üretildi. 1911'de Kostas Bachatoris, ilk Yunan filmi olarak kabul edilen ve bilinen bir geleneksel aşk hikayesini ele alan "Golfo "("Γκόλφω") filmini takdim etti. 1912'de ilk film şirketi (Athina Film) ve 1916'da Asty Film kuruldu.

Birinci Dünya Savaşı sırasında, yapım sadece belgeseller ve haber bültenleriyle sınırlıydı. George Prokopiou ve Dimitris Gaziadis gibi yönetmenler savaş alanından ve daha sonraları Yunan-Türk Savaşı sırasında İzmir yangınının (1922) sahneler çektiler.

Ticari olarak başarı elde edem ilk Yunan filmi, Villar (Nikolaos Sfakianakis) ile Nitsa Philosofou'nun yazdığı, yönettiği ve oynadığı "Faliro'nun Kadın Hamamında Villar"  (Ο Βιλλάρ στα γυναικεία λουτρά του Φαλήρου) filmidir. 1924'te, bir Yunan komedyen olan Michael Michael (1895–1944) kısa film komedileri ortaya koydu.

1926'da Gaziadis, Dag Films'i kurdu ve ilk sesli filmleri çekmeye çalıştı. Bu şirket ilk filmi olan "Aşk ve Dalgalar"'ı ("Eros kai kymata") 1927'de takdim etti ve 1920'lerin sonlarında ve 1930'ların başında orta derecede başarı elde etti. Şirket ağırlıklı olarak, genellikle roman uyarlaması olan tarihi filmler üretmiştir. Dag, Nikos Hatziapostolou'nun Yunan operetine dayanan bir sesli film olan "Apaches of Athens"'i (Oi Apahides ton Athinon) çekti. Gaziadis ayrıca, "Delphic Idea"nın yeniden canlandırılmasına yönelik genel çabasının bir parçası olarak eşinin desteğiyle Angelos Sikelianos'un bir fikri olan 1927 Delphic Festivalini de filme aldı.

Orestis Laskos (1908–1992) tarafından yönetilen 1931 filmi "Daphnis ve Chloe" ("Δάφνις και Χλόη"), Avrupa sinemasının tarihindeki ilk röntgenci çıplak sahneyi içermektedir. Aynı zamanda yurt dışında gösterilen ilk Yunan filmidir. 1932'de Olympia Films, Dimitris Koromilas'ın bir oyununa dayanan "The Shepherdess's Lover" ("Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας") filmini gösterime soktu. Ahilleas Madras, "Maria Pentagiotissa" (1929) ve "Sorcerer of Athens" (1931) gibi filmleriyle bu dönemde etkili olan yönetmenlerden biridir.

1930'ların sonlarında, bir dizi Yunan sinemacı, 1936'daki darbenin ardından iktidara gelen Metaxas Rejimi'nin düşmanlığı nedeniyle Yunanistan'ı terk etti. Yunan film endüstrisi Türkiye'de ve daha sonra Mısır'da yeniden göründü. II. Dünya Savaşı sırasındaki Alman işgaline rağmen, Yunan direnişinde faal olan bir film yapımcısı olan Philopemen Finos, Finos Films'i (1942) kurdu ve bu şirket, daha sonra en başarılı Yunan stüdyolarından biri haline geldi. Finos'un en eski prodüksiyonlarından biri olan "Kalbin Sesi" ("Η φωνή της καρδιάς") (1943, Dimitris Ioannopoulos tarafından yönetildi) büyük bir izleyici kitlesi elde etti. Bu dönemde bir başka önemli film olan "Alkış "("Tιροκροτήματα") (1944, George Tzavellas tarafından yönetildi), Finos'un rakibi Novak Films tarafından çekildi.

1944'te Katina Paksinu, Sam Wood tarafından çekilen "Çanlar Kimin İçin Çalıyor" filmindeki "Pilar" rolüyle En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü ile onurlandırıldı.

1950'ler ve 1960'lar Yunan sinemasının "Altın Çağı" olarak kabul edildi. Bu dönemin yönetmenleri ve oyuncuları Yunanistan'da önemli tarihi figürler olarak kabul edildi ve bazıları uluslararası alanda beğeni elde etti: Mihalis Kakogiannis, Alekos Sakellarios, Melina Mercouri, Nikos Tsiforos, Iakovos Kambanelis, Katina Paxinou,