, General San Martín'in liderliğinde Chacabuco Savaşı'nda savaşmış bir papazdı. Sarmiento ve de Oro birlikte komşu San Luis eyaletindeki San Francisco del Monte'ye gitti. Zamanın çoğunu amcasıyla birlikte öğrenmeye harcadı ve kasabadaki tek okulda öğretmenliğe başladı. Sonraki yıl annesi kendisine eve gelmesini belirttiği bir mektup yazdı fakat Sarmiento reddetti. Kendisini toplamaya gelecek olan babasından bir cevap aldı. Babası, Sarmiento'nun Buenos Aires'teki "Colegio de Ciencias Morales" okuluna gönderilmesi için San Juan valisini ikna etti.

Sarmiento'nun dönüşünden kısa süre sonra San Juan eyaletinde iç savaş başladı ve Facundo Quiroga, Sarmiento'nun kasabasını istila etti. Siyasi kargaşa nedeniyle Buenos Aires'te okula gidemeyen Sarmiento, Quiroga ile savaşmayı seçti. Üniter orduya katıldı ve savaştı, Pilar Savaşı'ndan sonra San Juan'ın Quiroga tarafından ele geçirilmesiyle ev hapsinde tutuldu. Daha sonra, önemli bir üniter figür olan General Paz'a katılması şartıyla serbest bırakıldı.

Mücadele ve savaş çok geçmeden devam etti ancak sırayla Quiroga, General Paz'ın ana müttefiklerini yendi ve 1831'de Sarmiento, Şili'ye kaçtı. Beş yıl boyunca Arjantin'e dönmedi. O tarihlerde Şili, iyi kamu yönetimi, anayasal örgütlenme ve rejimi eleştirme özgürlüğü nedeniyle dikkatleri çekiyordu. Sarmiento'nun görüşüne göre, Şili "mülkiyet güvenliği, düzenin devamı ve bu ikisiyle birlikte servet ve refahın gelişmesine neden olan girişim ruhu ve çalışma aşkı" taşıyordu.

İfade özgürlüğü biçimi olarak Sarmiento siyasi eleştiri yazmaya başladı. Yazmaya ek olarak Los Andes'te ders vermeye başladı. Öğretimdeki yenilikçi tarzı nedeniyle kendini eyalet valisiyle çatışma içinde buldu. Valiliğine yanıt olarak kendi okulunu Pocuro'da kurdu. Bu süre zarfında Sarmiento aşık oldu ve Ana Faustina adında gayrimeşru bir kızı oldu ancak evlenene kadar bunu kabul etmedi.
1836'da Sarmiento San Juan'a ağır tifo ateşiyle hasta olarak geri döndü. İyileştikten sonra "El Zonda" adlı bir federal federasyon dergisi kurdu. San Juan hükümeti, Sarmiento'nun eleştirilerini beğenmedi ve ağır vergiler getirerek dergiyi sansürlendi. Sarmiento, dergiyi 1840'da durdurmak zorunda kaldı. Ayrıca bu dönemde, hazırlık okulu olan Santa Rosa Lisesi olarak adında kızlar için bir okul kurdu. Okula ek olarak Edebiyat Derneği oluşturdu.

"1837 Nesli" adında bir grupla ilişki kurdu. Bu grup, Esteban Echeverría, Juan Bautista Alberdi ve Bartolomé Mitre'yi de içeren bir grup aktivistten oluşmaktaydı.

1840'ta tutuklanan ve komplodan suçlanan Sarmiento, tekrar Şili'de sürgüne gönderildi. 1842'de Sarmiento, Güney Amerika'da ilk normal okulun müdürü olarak atandı; aynı yıl "El Progreso" gazetesini kurdu. Mayıs 1845'te "El Progreso", en tanınmış eseri olan "Facundo"'nun ilk baskısının seri yayınına başladı; temmuz ayında "Facundo" kitap şeklinde çıktı. 1845-1847 yılları arasında Sarmiento, Şili hükümeti adına Brezilya'dan Uruguay'a kadar Güney Amerika'nın çeşitli bölgeleri, Avrupa, Fransa, İspanya, Cezayir, İtalya, Ermenistan, İsviçre, İngiltere, Küba, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada gibi ülkelere giderek farklı eğitim sistemlerini ve eğitim ve iletişim düzeylerini inceledi. Seyahatlerine dayanarak, 1849'da yayınlanan "Viajes por Europa, África, y América" adlı kitabı yazdı.

1848'de Sarmiento gönüllü olarak bir kez daha Şili'ye gitti. Aynı yıl içinde Benita Martínez Pastoriza ile tanıştı ve evlendi. Eşinin oğlu olan Domingo Fidel veya Dominguito'yu evlatlık aldı. 1850'de hem "Argirópolis" hem de "Recuerdos de Provincia"'yı yayımladı. 1852'de Rosas'ın rejimi sonunda yıkıldı. Sarmiento, ülkenin yeni anayasası hakkında tartışmaların içinde yer aldı.
1854 yılında Sarmiento kısa süre içinde Arjantin'in Şili sınırındaki Mendoza'yı ziyaret etti ancak tutuklandı ve hapsedildi. Serbest bırakılması üzerine Şili'ye döndü. Ancak 1855'te Şili'de "kendi kendine empoze ettiği" sürgününe son verdi. Buenos Aires'e gelerek kısa sürede "El-Nacional" gazetesinin yazı işleri müdürü oldu. Ayrıca 1856 yılında şehir meclisi üyeliğine getirildi ve 1857 yılında il Senatosuna katıldı ve 1861 yılına kadar bu mevkide kaldı.

Mitre, Arjantin cumhurbaşkanı olduktan kısa süre sonra 1861'de Sarmiento, Buenos Aires'ten ayrıldı ve 1862'de vali seçildiği San Juan'a geri döndü. Vali olarak yolları ve altyapıyı geliştirmiş, kamu binaları ve hastaneler inşa etmiş, tarımı teşvik etmiş ve maden çıkarma izni almıştır. "El Zonda"nın editörü olarak görevine devam etti.

Domingo Faustino Sarmiento, selefi Bartolomé Mitre'nin manevralarına rağmen 1868-1874 arasında Arjantin Cumhuriyeti Başkanı olarak görev yaptı. Sarmiento, temel özgürlükler yaratmaya çalıştı ve sadece birkaç kişiye değil, herkes için sivil güvenlik ve ilerleme sağlamayı istedi. Sarmiento'nun özellikle de Arjantin'in 1865-1868 yılları arasındaki büyükelçisiyken yaptığı Amerika Birleşik Devletleri gezisi ona siyaset, demokrasi ve toplumun yapısıyla ilgili yeni fikirler vermişti. New England'ı, özellikle de Boston-Cambridge alanını ilham kaynağı olarak gördü.

800 eğitim ve askeri kurum kurdu ve eğitim sistemindeki gelişmelerle yüz bin çocuğun okula devam etmesini sağladı. Ayrıca, modernizasyonu daha genel bir şekilde ilerletti; gelişmiş iletişim için ülke çapında 5 bin kilometrelik (3.100 mil) telgraf hattı içeren altyapıyı inşa etti. Başkanlığının sonunda Red Line demir yolunu 1.331 kilometre (827 mi) uzattı. 1869 yılında Arjantin'in ilk ulusal nüfus sayımını gerçekleştirdi.

Sarmiento tarihi olarak iyi bilinse de sevilen bir devlet başkanı değildi. Tarihçi David Rock, "yönetiminin hayal kırıklığı yarattığını" belirtti. Arjantin başkanlığı döneminde Paraguay'a karşı pek bilinmeyen bir savaş yaptı; aynı zamanda insanlar Macellan Boğazı'na karşı Şili'den savaşmadığı için kendisinden memnun değildi. Verimliliği artırmasına rağmen harcamalarını artırdı, bu da popülaritesini olumsuz yönde etkiledi. Buna ek olarak, Buenos Aires'te sarıhummanın artması ve iç savaş riskine Avrupalı göçmenlerin varlığı sebep olarak gösterildi. Dahası, Sarmiento'nun başkanlığı, Buenos Aires'le vilâyetler arasındaki devam eden rekabete damgasını vurdu. Paraguay'a karşı savaşta Sarmiento'nun evlatlık oğlu öldürüldü.

22 Ağustos 1873'de Sarmiento, iki İtalyan anarşist kardeşin giriştiği başarısız bir suikast girişiminin hedefi oldu. Suikastçiler, Federal "caudillo" Ricardo López Jordán tarafından tutulmuştu. Bir yıl sonra 1874'de başkanlık süresini tamamladı ve görevine son verdi. Yerine eski Eğitim Bakanı Nicolás Avellaneda geldi.

Sarmiento, 1875 yılında başkanlık görev süresinin dolmasının ardından Buenos Aires Eyalet Okulları Genel Müdürü oldu. Aynı yıl San Juan Senatörü oldu ve İçişleri Bakanı olduğu 1879 yılına kadar bu görevini devam ettirdi. Ancak Buenos Aires Valisi Carlos Tejedor ile çatışma yaşamasıyla kısa sürede istifa etti. 1882'de Sarmiento, okulların özgür, zorunlu ve dinin ayrı olmasını sağlayan Bedava Eğitim yaptırımını başarıyla tamamladı.

Mayıs 1888'de Sarmiento, Arjantin'den Paraguay'a gitti. Kızı, Ana ve eşi Aurelia Vélez ona eşlik etti. 11 Eylül 1888'de Asunción'da kalp krizinden öldü ve Buenos Aires'e gömüldü. La Recoleta Mezarlığı'ndaki mezarı, bir sütunun üzerinde duran bir Güney Amerika akbabası heykeli altındadır; mezar, kendisi tarafından tasarlandı.

Domingo Faustino Sarmiento'nun etkisi Panama'da düzenlenen 1943 İnteramerika Eğitim Konferansı'ndaki şerefine 11 Eylül'de Panamerican Öğretmenler Günü olarak kutlanmasıyla açıkça görülmektedir. Bugün halen Latin Amerika'nın öğretmeni olarak kabul edilmektedir. O zamana kadar sayısız okul açtı, serbest halk kütüphaneleri kurdu, göçmenlik başlattı ve Plate Eyalet Birliği için çalıştı.

Etkisi yalnızca eğitim dünyasında değil aynı zamanda Arjantin'in siyasi ve sosyal yapısında da etkisini gösterdi. Fikirleri şu an yenilikçi sayılırken o dönemde yaygın kabul görmemiştir.. Washington D.C'deki Arjantin elçiliğinde Sarmiento'nun hürmetine bir binaya adı verilmiştir. Günümüzde, 1973'te kurulan ve Boston'daki Gloucester ve Hereford caddeleri arasında yer alan Commonwealth Avenue Mall'da bir heykeli vardır. Arjantin'in Rosario şehrinde Plaza Sarmiento adında bir meydan vardır. Rodin'in son heykellerinden biri, şimdi Buenos Aires'de olan, Sarmiento'nun heykeliydi.





Bahtiyar Efendi

Bahtiyar Efendi (1903 - 1 Nisan 1976), Endonezyalı oyuncu, film yönetmeni ve gazeteci. Kariyerine 1930 yapımı "Si Ronda" ile başlayan Efendi'nin Tan's Film'le birlikte yürüttüğü birçok çalışması bulunmaktadır.

Malay Yarımadası'nda geçirdiği on yılın ardından Endonezya'ya dönen ve burada birkaç filme yönetmen olarak imza atan Efendi daha sonra basın ataşesi olarak İtalya'ya gönderilmiştir. Efendi, ömrünün geri kalan bölümünü bu ülkede geçirmiş ve İtalyan yapımı filmlerin yardımcı rollerinde yer almıştır.




Elâzığ'da spor

Elâzığ'da spor, Türkiye'nin Elâzığ ilinin spor tarihçesini, spor kulüplerini, önemli spor tesislerini konu almaktadır.

Elâzığ'ın futbol, basketbol, voleybol, hentbol gibi farklı branşlarda faaliyet gösteren spor takımları vardır.

2017-2018 Sezonunu, Elâzığspor 1. ligde, Elâziz Belediyespor ise 3. ligde tamamlamıştır. BAL’da 1 takımı kalmıştır. Elazığ İl Özel İdare basketbol, Elazığ Sosyal Yardımlaşma SK da hentbol kadınlar 1.ligindedir. 2.liglerde 3, bölgesel liglerde 2 takım daha vardır.

Elazığ'ın önemli spor tesisleri: Elazığ Atatürk Stadyumu, Fırat Üniversitesi Spor Salonu, Elazığ Hipodromu.

Önemli ya da Türkiye liglerinde yer alan kulüplerin maç yaptığı tesisler  tabloda yer almıştır.




Nokia 206

Nokia 206, Nokia tarafından üretilmiş Nokia Asha serisi ve Seri 40 sistemi'ne mensup bir cep telefonudur. Dual Sim cep telefonudur. "Yaşamından Daha Büyük" (Larger Than life) sliganı ile yapıldı. Kasım 2012'de Nokia Asha 205'in yanında açıklandı ve ilk olarak Ocak 2013'te piyasaya çıktı. Nokia Asha 200/201 ve Nokia Asha 201'in halefi oldu. Ancak, 206 Asha adını taşımıyor. Nokia 206, Nokia Xpress tarayıcısı ile gömülmüştür.

Bu telefona tanıtılan renkler çok canlıdır ve Nokia Lumia serisinin devam eden t