Uluslararası Yayıncılar Birliği

Uluslararası Yayıncılar Birliği (İngilizce: "International Publishers Association", kısaca IPA), kitap ve dergi yayıncılığını temsil eden uluslararası yayıncılık sektörünün ulusal yayıncı birlikleri federasyonudur. 1896'da kar amacı gütmeyen bir sivil toplum kuruluşu olarak, yayıncılığı teşvik etmek ve korumak ve aynı zamanda ekonomik, kültürel ve politik gelişim bağlamında yayıncılık hakkında farkındalık yaratmak amacıyla kurulmuştur. IPA, aktif olarak sansüre karşı durmaktadır ve telif hakkı, okuryazarlık ve yayın yapma özgürlüğünü teşvik etmektedir.




Hemşire (film)

Hemşire (İngilizce: "Vera Drake") Mike Leigh tarafından yazılıp yönetilen 2004 yılı İngiliz drama filmidir. 1950'de Londra'da yasadışı kürtaj yapan bir işçi sınıfının hikâyesini anlatan filmde Imelda Staunton, Phil Davis, Daniel Mays ve Eddie Marsan rol almıştır. 61. Venedik​ Film Festivali'nde Altın Aslan kazanan film, Akademi Ödülleri'nde üç dalda aday gösterilmiş ve üç BAFTA kazanmıştır.

Vera Drake (Imelda Staunton), kocasına, çocuklarına, yaşlı annesine ve hasta komşusuna bakarak kendisini ailesine adamıştır. Utangaç kızı Ethel (Alex Kelly), ampul fabrikasında çalışıyor, oğlu Sid (Daniel Mays) ise erkek takım elbiselerini dikiyor. Kocası Stanley de (Phil Davis) araba tamircisidir. Vera ve ailesi fakir olmasına rağmen, güçlü aile bağları onları bir arada tutar. Evlerde temizlikçi olarak çalıştığı günler boyunca Vera, karşılaştığı birçok insan için sürekli küçük iyilikler gerçekleştirir.

O başkalarına yardım etmek için istekli nazik bir kişiliğe sahiptir. Genç kadınlara kürtaj yaparak ailesinden gizlice çalışmaktadır. Bu hizmeti karşılığında para almıyor çünkü bu şekilde başı belada olan kadınlara yardım ettiğine inanıyor. Bununla birlikte, aynı zamanda savaş sonrası kıt gıda maddeleri ticaretini gerçekleştiren ortağı Lily (Ruth Sheen), Vera'nın bilgisi olmaksızın kürtajları ayarlamak için müşterilerden iki gine para aklmaktadır.

Film ayrıca Vera'nın işverenlerinden birinin kızı, üst sınıf bir genç kadın olan Susan (Sally Hawkins), ile ilgili bir alt çizgi de içeriyor. Susan tecavüze uğramış ve hamile kalmıştır. Bu yüzden bir arkadaşından kürtaj yapabilecek bir doktorla temas kurmasını ister. Doktor onu bir psikiyatriste yönlendirir ve kendisine sorulan soruları doğru bir şekilde cevaplamasını ister. Psikiyatrist de hamileliğini sona erdirmek için kürtaj olmasını öneriyo. Kürtaj Susan'a yüz gineye mâl olur.

Hastalarından birinin ölmesi üzerine Vera polis tarafından tutuklanıp sorgulanmak üzere gözaltına alınır. Bir gecelik gözaltından sonra ertesi sabah hakim önüne çıkar. Sid, annesinin gizli faaliyetlerini öğrenince şok olur ve babasına, onu affedeceğini düşünmediğini söyler. Bununla birlikte, Vera ile daha sonraki görüşmelerde, sonunda Vera'ya onu sevdiğini söylüyor.
Vera'nın iki buçuk yıl hapis cezasına çarptırılması onun şefkatine muhtaç olan tüm insanları etkiler.







Hollywood Steps Out

Hollywood Steps Out, yapımı "Merrie Melodies" tarafından üstlenilen 1941 tarihli bir çizgi film. Tex Avery tarafından yönetilmiştir.




Farslaşmış toplum

Farslaşmış toplum, Fars diline, kültürüne, edebiyatına, sanatına, kimliğine dayanan veya fazlasıyla bu unsurlardan etkilenmiş toplumdur.

"Persianate" terimi, Marshall Hodgson'a ithaf edilen yeni bir kelime. 1974 yılında yayınlanan İslamiyetin Teşebbüsü: Orta Çağlarda İslam'ın genişlemesi adlı kitabında şöyle tanımladı: "Fars'ın yükselişi salt edebi sonuçlar doğurdu: İslam dünyasında yeni bir genel kültürel yönelime hizmet etti. Daha sonra Müslümanlar arasında ortaya çıkan, yüksek yerel kültür dilleri... Başlıca edebi esin kaynaklarından dolayı Farsça'ya tamamen veya kısmen de olsa bağlı kaldı. Farsça veya Pers esinini yansıtan bütün bu kültürel gelenekleri, Farsileşmiş olarak genişletebiliriz. "

Dolayısıyla bu terim yalnızca etnik Persleri değil, etnik olarak Fars ya da İranlı olmasa da dilsel, materyal ya da sanatsal kültürel faaliyetleri Farslaşmış kültürden etkilenen ya da Farsileşmiş kültüre dayanan toplulukları kapsayacak şekilde genişletilmiştir.

19. yüzyıl öncesi Pers kültüründen etkilenmiş toplum örnekleri, Selçuklular, Timurlular, Babürlüler ve Osmanlı hanedanlıkları, ve Karmatilerdir.

"Persleşmek" çokırklı bir kültür kategorisidir, ancak zaman zaman ırk kökenli bir dini kategori olarak da görülür.




Persleşmiş kültür yaklaşık on dört asırdır gelişmiştir. Bu, İran ve İslam kültürlerinin bir karışımıydı ve sonunda Büyük İran, Küçük Asya ve Güney Asya'nın yönetici ve elit sınıflarının hâkim kültürü haline geldi.

7. ve 8. yüzyılda Büyük İran halkları İslam kuvvetleri tarafından istila edildiğinde, İran egemenliğinde olanlardan daha büyük olan bir imparatorluğun parçası oldular. İslam fethi, eski Bizans topraklarında dil ve kültürün Araplaşmasına yol açarken, bu Pers'te gerçekleşmedi. Daha çok, orada gelişen yeni İslam kültürü, bölgedeki İslam öncesi Fars geleneklerine ve Arap istilacılar tarafından bölgede tanıtılan İslami geleneklere dayanıyordu.

Özellikle seçkin sınıflar arasında Persleşmiş kültür, batı, orta ve güney Asya'daki Müslüman topraklara yayılmış olmasına rağmen, bu geniş bölgenin nüfusu çatışan (mezhepsel, yerel, kabile ve etnik) gruplara sahipti ve çok farklı diller konuşuyorlardı. Persleşmiş kültürün uzak şehirlerinde akranları ile Anadolu'dan Hindistan'a olan ilişkilerini sürdüren şairler, sanatçılar, mimarlar, esnaflar, hukukçular ve akademisyenler tarafından bu yayılmıştır.

Arap Müslümanlar'ın İran'ı fethedmesinden sonra, İslamiyet öncesi İran'ın dili olan Pehlevi, halifeliğin doğu topraklarında bir yönetim aracı olarak ikinci İslam yüzyılında (8. yüzyıl) yaygın biçimde kullanılmaya devam edildi. Kamusal meselelerin İslamlaştırılmasına rağmen, İranlılar İslamiyet öncesi görüşlerini ve yaşam biçimlerini İslam'ın taleplerine uyacak şekilde ayarlamışlardır.

Abbasi döneminde, sermaye bir zamanlar Sasani İmparatorluğu'nun bir parçası olan ve hala İran'ın kültürel alanının bir parçası olarak kabul edilen Suriye'den Irak'a geçti. Pers kültürü ve Pers Barmakid sadrazamlarının gelenekleri yönetici seçkinlerin tarzı haline geldi. Politik olarak, Abbasiler yakında İran üzerindeki kontrollerini kaybetmeye başladı. Halife tarafından atanmasına rağmen Horasan Valisi Tahiridler etkili bir şekilde bağımsızydı. Sistan'tan gelen İranlı Saffaridler doğu topraklarından kurtulduklarında sırasıyla Batı İran, Mazandaran ve kuzeydoğudaki Buyyids, Ziyaridler ve Samanidler bağımsızlıklarını ilan ettiler.

Doğu bölgelerinin Bağdat'tan ayrılması, batı, orta ve güney Asya'da egemenleşen ve İslam dünyasındaki yeniliklerin kaynağı olan farklı bir Farsça kültürde ifade edildi. Farsileşmiş kültür, Yeni Farsça dilin bir yönetim ve entelektüel söyleme aracı olarak, İranlı Türklerin askeri kontrol altına alması, Arap olmayan ulusun yeni politik önemi ve ulema gelişimi Bileşik İslam toplumu olarak işaretlendi.

14. yüzyılın başında Osmanlılar, Küçük Asya'da hakimiyet kazandı. Osmanlılar Fars edebiyatını beş buçuk asır süreyle himaye etmişler ve özellikle 16. yüzyılda çok sayıda yazar ve sanatçıyı cezbetmişlerdir. Osmanlı sarayında en ünlü Fars şairlerinden biri, aynı zamanda ressam ve tarihçi olan Fethullah Arifi Çelebi, kensisi aynı zamanda Kanuni Sultan Süleyman'ın bir biyografisi olan Süleymanname'nin de yazarıydı. Osmanlı padişah Süleyman, bir divanını Farsça olarak yazdı.

Ziya Gökalp "Türkçülüğün Esasları" adlı eserinde Osmanlı medeniyetini Türk, Arap, Fars ve son dönemde Batı medeniyetinin bir karışımı olarak yorumlayarak bunun uyumlu bir süreç olmadığını belirti.

12. yüzyıldan itibaren, Farsça lirik şiirleri önceki eserlerde bulunmayan bir maneviyat ve adanmışlık derinliği ile zenginleştirildi. Bu gelişme, mistik tecrübenin yaygınlaşmasına bağlıydı. Tasavvuf bütün Müslüman ülkelerde gelişti, fakat edebi ifadesi İran kültürel etki alanı içinde bulunan ülkelerde ilk olma özelliğini taşıyordu. Resmi İslam teolojisinin ve yasasının katılığına karşı bir karşıtlık olarak, mistisizm ilahi yaklaşıma sadece ritüeller ve gözlem yoluyla değil, bağlılık ve sevgi eylemleri aracılığıyla yaklaşmaya çalıştı. Sufilerin dini düşüncelerinin odak noktası Tanrı sevgisiydi. Ünlü 11. yüzyıl Tasavvuf Mehnası olan Ebu Said, kendi manevi isteklerini ifade etmek için kendi aşk dörtlüklerini sık sık kullanmış ve Attar ve Irak gibi mistik şairler ile mistisizm meşru, hatta şık bir konu haline gelmiştir Farsileşmiş toplumlar arasında. Dahası, Sufi emir ve merkezleri (Khaneghah) Fars toplumlarına yayılmış olduğu için, İran mistik şiirsel düşüncesi, giderek ortak kültürün bir parçası haline geldi ve tasavvuf deneyimlerini paylaşmayan şairler bile eserlerinde mistik fikirleri ve imgeleri ifade etmeye cesaret etti.

1500'den sonra, İran kültürü, güçlü İslam öncesi ve Şii İslam kültürünün araya girmesiyle kendi özelliklerini geliştirdi. İran'ın Güney Irak'la olan eski kültürel ilişkisi (Sümer / Babil), Mezopotamya'nın Osmanlı yönnetimine geçmesine rağmen sürdü. Kafkasya'nın bir bölümünde görülen eski kültürel, genetik ve tarihsel ilişki, Azerbaycan, Ermenistan, Gürcistan ve Kuzey Kafkasya'da günümüze kadar sürer. Doğu Akdeniz'in, Anadolu, Suriye ve Mısır'daki halk kültürü biraz bağımsız olarak gelişti; Hindistan, Babürler tarafından bir zamanlar himaye edilen Hint-Fars kültürünün az ya da hiç kalanı olmaksızın canlı ve tamamen farklı bir Güney Asya stili geliştirdi. Osmanlı Türkiyesi farklı gelişti ve Türk milliyetçiliği Türkiye'nin oluşumundan bu yana gelişti.




Türk-İran geleneği

Kompozit Türk-Fars geleneği, 9. ve 10. yüzyıllarda Horasan ve Mâverâünnehir'de (günümüzde İran, Özbekistan, Türkmenistan, Tacikistan, Afganistan, Kırgızistan ve Kazakistan'ın bazı kesimleri) ortaya çıkan farklı bir kültüre atıfta bulunmaktadır. İran menşeli olduğu iddia edilen bir okur yazar geleneğine dayanmış ve Türk hükümdarlar tarafından himaye edilmiştir. Sonraki yüzyıllarda, Türk-Fars kültürünü, fethedilen halklar tarafından komşu bölgelere daha ileri götürülecek ve sonunda Batı Asya (Orta Doğu)