kurt Devlet Üniversitesi Tarih Fakültesi'nde üniversite eğitimi aldı. Daha sonra akademik çalışmalara başladı. İlk eserler olarak "Rus Halkıyla Birlikte 400 Yıl: Rusya Devletine ve Tarihsel Öneme Sahip Olma" "Başkurtların Tarihsel Etnografisine Dair Denemeler" adlı eserleri yayınladı. 1970'li yollarda Tarih konusunda öğretim görevliliği ve profesörlük görevlerinde bulundu. Başkurdistan ÖSSC Yüksek Sovyet'inden milletvekili seçildi .

Ray Kuzeyev 2 Ağustos 2005 tarihinde yaşamını yitirdi. Ufa Arkeoloji ve Etnografya Müzesi'nde Kuzeyev adına bir büst bulunmaktadır.

Kuzeev'in temel çalışmaları Başkurt halkının tarihi ve etnik yapısı üzerine oldu. Bunun yanında Volga bölgesi halklarının kültürü hakkında çeşitli araştırmalar yaptı. 1999-2001 yılları arasında Rusya Bilimler Akademisi'na bağlı Ufa Bilimsel Merkezi'nde Etnolojik Araştırma Merkezi'nin yöneticiliğini yaptı. 2001-2005 yılları arasında Rusya Bilimler Akademisi'nin danışmanları arasındaydı.








Obelisk Kapısı

The Obelisk Gate (Türkçe: Dikilitaş Kapısı ya da Obelisk Kapısı), N. K. Jemisin tarafından 2016 senesinde yazılmış olan, "Broken Earth" serisinin "The Fifth Season"’dan (Beşinci Mevsim) sonraki ve "The Stone Sky"’dan (Taştan Gökyüzü) önceki, bilim fantazisi türündeki ikinci kitabıdır. "Obelisk Kapısı", güçlü eleştiriler ile yayımlanmış ve elefi gibi en iyi roman için Hugo Ödülü'nü kazandı.

Obelisk Kapısı, birkaç yüzyılda bir ("The Fifth Season" (Beşinci Mevsim) olarak adlandırılan) felaketli iklim değişikliğinden muzdarip olan, tek bir süperkıtada yer almaktadır. Kitap, kıyamet olabilecek, özellikle kötü olan bir ‘’Beşinci Mevsim’’’den devam ediyor. Hikaye, en sonki "Beşinci Mevsim"’de birbirinden ayrılmış, “orojenler” denen büyü yetenekleri olan anne ve kızını takip etmektedir. Konu, bir kez daha birbirlerini bulmak için yolculuklarını ve Beşinci Mevsimlerin neden var olduğunu keşfetme çabaları etrafında dönüyor.

"Obelisk Kapısı"’nın yayımlanması bekleniyordu, ve eleştiriler çoğunlukla olumluydu. NPR için şiir yazan şair Amal El-Mohtar, “Sadece onu sadece elimden bırakamadım, bitirmek için yemek yemekten ve uyumaktan vazgeçerken üzerine yorum yapacak kadar zamanım olmadı.” Diyor ve şöyle devam ediyor “Epik fantezinin nasıl olması yönündeki beklentilerimi sırıkla atlamış ve nasıl olabilceğinin muhteşem bir örneği.” Daha sonra on "The Verge"ün 2016'nın en iyi bilim kurgu ve fantezi romanları listesinde yer aldı. Kitabın, "selefinin görkemliliği üzerine inşa etmeye devam eden" ve “son derece iddialı ve önemli bir roman” olduğunu yazmışlardır. "Wired"da kitabın "Beşinci Mevsim"den daha iyi olduğunu düşünmektedir.

Buna karşın, Tor.com'daki Niall Alexander, "Obelisk Kapısı"nın “orta kitap sendromu” adını verdiği yere düştüğü için eleştirildi ve kitabın Öte yandan "Wired" ortada bulunan kitapların tipik "durak" olarak adlandırdığı kitabı, bu sendromdan kaçtığı için övdü.

"Obelisk Kapısı", 2017'de En İyi Roman Hugo Ödülü'nü kazandı. Bu ödül, Jemisin'in olan "Broken Earth" serisinin (2016 yılı "Beşinci Mevsim" kitabı ile kazandığı ödülle birlikte) ikinci ödülü oldu ve Jemisin iki yıl üst üste En İyi Roman Hugo Ödülü’nü kazanan ilk yazar oldu. Dahası, "Obelisk Kapısı"’nın zaferi, 2017 Hugo Ödülleri'nde, en iyi roman, en iyi "novelette", en iyi uzun roman ve en iyi kısa hikâye ödüllerini kazanan diğer bayan yazarların büyük bir başarısının bir parçası olarak geldi.

Hugo Ödülleri'nin dışında "Obelisk Kapısı", En İyi Roman için Nebula Ödülü’ne aday gösterildi, ancak Charlie Jane Anders'in "All the Birds in the Sky" (Gökyüzündeki Bütün Kuşlar) adlı romanına kaybetti. En iyi epik fantezi romanı dalında RT Book Reviews’in 2016 ödülünü kazandı.




Weekly Young Jump

Weekly Young Jump ( "Shūkan Yangu Janpu"), Shueisha tarafından yayınlanan Japon haftalık seinen manga dergisidir. İlk sayısını 1979 yılında yayınlamıştır. Dergideki manga dizisi, yetişkin erkek okurları hedef alır ve yüksek oranda şiddet, transgresif konu ve yoğun miktarda ecchi ve kumar içeriklidir.

Günümzde yayınlanan seriler;




Organofosfat

Organofosfatlar (fosfat esterleri olarak da bilinir) genel yapısı O=P(OR) olan bir organofosforlu bileşik sınıfıdır. Fosforik asit esterleri olarak kabul edilebilirler. Birçok fonksiyonel grupta olduğu gibi, organofosfatlar da, DNA, RNA ve ATP gibi önemli biyomoleküller ve birçok insektisit, herbisit ve sinir ajanları gibi önemli örneklerle birlikte çok çeşitli formlarda ortaya çıkar.

Organofosfatların sentezi için çeşitli yollar mevcuttur.

Alkoller, yukarıdaki reaksiyonların tersi olan hidroliz ile fosfat esterlerinden ayrılabilir. Bu nedenle, fosfat esterleri biyosentezde organik grupların ortak taşıyıcılarıdır.

Organofosfitler, organofosfat vermek için kolayca oksitlenebilir.

P(OR) + [O] → OP(OR)

Fosfor oksiklorür, organofosfat vermek üzere alkollerle kolayca reaksiyona girer.

O=PCl + 3 ROH → O=P(OR) + 3 HCl

OH grupları taşıyan fosfat esterleri asidiktir ve sulu solüsyonda kısmen deprotone edilir. Örneğin, DNA ve RNA, "[PO(OR)(OR')]" tipinde polimerlerdir. Polifosfatlar ayrıca esterleri oluştururlar; Bir polifosfat esterinin önemli bir örneği, trifosforik asidin (HPO) monoesteri olan ATP'dir.

Anatoxin-a(S), siyanobakteriler tarafından doğal olarak üretilen bir organofosfattır.
Günümüzde organofosfatlar kimyasal böcek ilaçlarında öldürücü ajanların yaklaşık% 50'sini oluşturmaktadır.

Bazı sinir ajanları gibi, organofosfat pestisitler, böceklerde ve aynı zamanda insanlarda ve diğer birçok hayvanda normal işlevler için geniş ölçüde gerekli olan asetilkolinesteraz nöromüsküler enzimini inhibe eder. Organofosfat pestistler, bu enzimi çeşitli şekillerde etkilerler. Bunlardan biri de geri dönüşü olmayan kovalent inhibisyon ile olur ve bu nedenle zehirlenme potansiyelleri yaratırlar. Beyin, sinir ileticilerini vücuttaki sinir uçlarına gönderir; Organofosfatlar bu işlemin gerçekleşmesini engeller. Asetilkolinesteraz, vücuttaki diğer sinir uçlarına sinyal gönderen asetilkolin nörotransmitterini yıkar. Beynin bu nörotransmiterleri olmadan, insan vücudundaki sinirler düzgün bir şekilde işlev göremez.

Örneğin, ticarileştirilen ilk organofosfat pestisitlerden biri olan parathion, Akdeniz meyve sineği ve Batı Nil Virüsü yayan sivrisineklerle mücadelede kullanılan bir böcek ilacı olan malathion'dan çok daha güçlüdür. İnsanlarda ve hayvanlarda maruz kalma, bunları içeren yiyeceklerin yenilmesi yoluyla ya da deri veya akciğerler yoluyla emilim yoluyla olabilir.

Organofosfat pestisitlerin insan ve hayvan toksisitesi, onları toplumsal sağlık ve çevre kaygısı yaratır hale getirmektedir; EPA, 2001 yılında organofosfatların çoğunun konut kullanımını yasaklamıştır. Ancak bunların tarımsal kullanımına ve meyve ve sebzeler üzerinde böcek ilacı olarak kullanılmasına hala izin verilmiştir. Parklar gibi kamusal alanlarda sivrisineklerle mücadelede kullanılmaktadır. Örneğin, ABD'de en yaygın kullanılan organofosfat pestisit olan malathion, tarım, konut peyzajı ve haşere kontrol programlarında (kamusal rekreasyon alanlarında sivrisinek kontrolü dahil) geniş uygulama görür. Yaygın olarak kullanılan organofosfatlar şunlardır:

Araştırmalar, Organofosfat pestisitlere uzun süre maruz kalmanın (örneğin, tarım işçileri için) kardiyovasküler ve solunum yolu hastalıkları ve kanser için artan riskler de dahil olmak üzere sağlık sorunlarına yol açabileceğini ve gebe kadınlarda maruziyetin erken doğumla sonuçlanabileceğini göstermiştir. Ek olarak, hamile kadınlarda, fetüste beynin kimyasal yapısına kalıcı zarar verebilir ve davranış ve duygu bozuklukları meydana gelebilir.

Organofosfat pestisitler, güneş ışığına, havaya ve toprağa maruz kaldıklarında hidroliz ile hızla bozulurlar, ancak yiyecek ve içme suyunda küçük miktarlar tespit edilebilir. Organofosfatlar, topraktan yeraltı suyuna karışarak içme suyunu kirletir. Böcek ilacı bozulduğunda, çeşitli kimyasallara ayrılır. Organofosfatlar organoklorürlerden daha hızlı bozulur. Organofosfat pestisitlerin daha büyük akut toksisitesi, bu bileşik sınıfıyla ilişkilendirilir.

Birçok "organofosfat", sinir hücrelerinde asetilkolinesteraz enzimini inhibe ederek işlev gören güçlü sinir ajanlarıdır. Bunlar dünya çapında zehirlenmenin en yaygın nedenlerinden biridir ve sıklıkla kırsal alanlarda intiharlarda kasıtlı olarak kullanılmaktadır. Organofosfat pestisitler, inhalasyon, yutma ve dermal absorpsiyon dahil olmak üzere tüm yollarla absorbe edilebilir. Asetilkolinesteraz enzimi üzerindeki inhibitör etkileri, vücutta asetilkolin fazlalığına neden olur. Bunların toksisitesi akut faz ile sınırlı değildir, ancak kronik etkiler uzun zamanda gözlemlenir. Asetilkolin gibi nörotransmitterler, beynin gelişmesinde büyük ölçüde önemlidir ve birçok organofosfat, düşük seviyede maruziyette bile, gelişmekte olan organizmalar üzerinde nörotoksik etkilere sahiptir. Tedavi hem pralidoxime bağlayıcısı hem de atropin gibi antikolinerjik içerir.

Organofosfatlara tekrarlanan veya uzun süreli maruz kalma, akut maruziyetle aynı etkilere neden olabilir. İşçilerin tekrar tekrar maruz kaldığı vakalarda etkiler arasında hafıza ve konsantrasyon bozukluğu, yönelim bozukluğu, şiddetli depresyon, sinirlilik, kafa karışıklığı, baş ağrısı, konuşma güçlükleri, gecikmiş tepki süreleri, kabuslar, uyurgezerlik, uyuşukluk veya uykusuzluk sayılabilir. Baş ağrısı, bulantı, halsizlik, iştahsızlık ve halsizlik gibi influenza benzeri bir durum da bildirilmiştir.

Hindistan'da Madurai Kamaraj Üniversitesi tarafından yapılan son bir çalışma, Hindistan tarımsal popülasyonunda diyabet ve organofosfat kullanımı arasında doğrudan bir ilişki olduğunu göstermiştir.

Nispeten düşük seviyelerde bile, organofosfatlar insan sağlığına zararlı olabilir. Pestisitler, beyin kimyasallarında bulunan bir enzim olan asetilkolinesteraz üzerinde etki eder, bu nedenle beyin gelişiminin önemli olduğu fetüsler ve küçük çocuklar en fazla risk altındadır. Akciğerler ya da deriden emilebilir ya da yiyecekler üzerinden alınabilir. ABD Tarım Bakanlığı'nın 2008 tarihli bir raporuna göre, bakanlık tarafından