ektedir.

Ana sunak parçaları:
Kaideler (Predellalar):

"Alman Vikipedi'nin kaynağından kaynaklanan makalesinden yola çıkarak:"





Gezici vaiz Pian di Meleto

Gezici vaiz Pian di Meleto (circa 1460 - 1549) "Evangelista da Pian di Meleto" olarak da bilinen İtalyan, Rönesans dönemi ressamdır.

1460 yılında Umbria'nın Piandimeleto komününde doğdu. 1488 yılında, Giovanni Santi ile birlikte Piandimeleto'da çalışmaktaydı. Rafael ile, Baronci Altarpiece'nin kaidesini boyadığı belirtilmekle birlikte, Giovanni Santi'nin imzalamadığı eserlerininde Gezici vaiz Pian di Meleto'ya ait olabileceği düşünülmektedir.




Jeroen Lumu

Jeroen Lumu (d. 27 Mayıs 1995, Breda), kariyerini Samsunspor'da sürdürmekte olan Demokratik Kongo asıllı Hollandalı futbolcudur.

Kariyerine 2008 yılında Willem II'nin altyapısında başlayan Lumu, profesyonel kariyerine de 2011 yılında bu takımda başlamıştır. Burada iki sezon kaldıktan sonra 2014 yılını Ludogorets Razgrad ve Heerenveen'de geçiren futbolcu 2015 ve 2016 yıllarında forma giydiği Dordrecht'te 23 maçta 5 gol ile oynamıştır. Ardından St. Pölten ile anlaşan futbolcu 2016-17 sezonunun ara transfer döneminde Samsunspor'a transfer olmuştur.






Volga Alman Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti

Volga Alman Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (; ) Sovyetler Birliğine bağlı olan bir özerk cumhuriyetti. Başkenti Volga Nehri'nin kıyı şehirlerinden olan Engels (1931'den önce "Pokrovsk" veya "Kosakenstadt" adıyla bilinirdi).

Cumhuriyet, 29 Ekim'de (bazı iddialara göre 19 Ekim) 1917 Ekim Devrimi sonucunda yaratıldı. Sovyet hükümeti, Volga Alman İşçi Komünü 'nin Sovyet Almanlarına SSCB'deki Rusların sahip olamadığı bir kararname yayınladı. 20 Şubat 1924'te Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti statüsüne yükseltildi (bazı iddialara göre 19 Aralık 1923), All-Union Central Execution Committee ve Russian SFSR Halk Komiserleri Konseyi Beyannamesi ile ilan edildi. Donetsk-Krivoy Rog Sovyet Cumhuriyeti 'den sonra Sovyetler Birliği' nin ilk ulusal özerk birimi oldu. 1897'de neredeyse 1.8 milyonu bulan geniş Volga German azınlığının yaşadığı yer, 6 Ocak 1924'te cumhuriyet ilan edildi.

ASSR, Fjodorowka, Krasny-Kut, Tonkoschurowka, Krasnojar, Pokrowsk, Kukkus, Staraja Poltawka, Pallasowka, Kamenka, Solotoje, Marxstadt, Frank, Seelmann ve Balzer olmak üzere on dört kantona bölünmüştür.

1919'dan beri papazlar, karşı-devrimci propagandacılar olarak etiketlendiler ve Sibirya'daki gulaga gönderildiler.

Özerklik bildiriminde af ilan edildi. Bununla birlikte, sonuç olarak az sayıda insana uygulandı. Sovyetler Birliği'nde 1920'lerde gerçekleştirilen korenizatsiya politikasına göre, resmi belgelerde Almanca dilinin kullanılması teşvik edildi ve Almanlar yönetim kademelerinde olmaya teşvik edildi. 1939 nüfus sayımına göre, özerklikte 366.685 Alman vardı.

1941'deki Sovyetler Birliği'nin Alman istilası, Volga Alman ÖSSC'nin sona ermesiyle sonuçlandı. 28 Ağustos 1941'de Joseph Stalin, ÖSSC'yi kaldıran resmi bir Stalin'in Volga Almanların sürgün kararı yayınladı ve Alman casusları olarak hareket edebileceklerinden korkarak tüm Volga Almanlarını Kazak SSR ve Sibirya'ya gönderdiler. Çoğu işkence kampında yalnızca vatandaşlıkları nedeniyle hapsedildi. The Republic was formally extinguished on September 7, 1941.

1953'te Stalin'in ölümünün ardından, Volga Almanları için durum önemli ölçüde gelişti. 1964 yılında hükümetin masum insanlara yönelik suçlamaları açıkça kabul ederek ve Sovyet vatandaşlarını Volga Almanlarına "ekonomik ve kültürel genişleme" konusunda her türlü yardım vermeye çağıran ikinci bir kararname çıkarıldı. Doğu Almanya da bir sosyalist Alman devletinin varlığı şimdi savaş sonrası dünyadaki gerçeği ile Volga Alman Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti hiçbir zaman yeniden kurulmadı. Arazi alanı şu anda Kuzey Volgograd Oblastı küçük bir alan hariç olmak üzere, çoğunlukla Saratov Oblastı 'nın bir parçası.

1980'lerin başında başlayıp Sovyetler Birliği'nin yıkılmasının hızlanmasıyla Volgalı birçok Alman, Almanya'nın geri dönüş yasasından yararlanarak Almanya'ya göç etti. Alman etnik kökeni mülteci ya da sınır dışı edicisi olarak kanıtlanabilecek herkese ya da böyle bir kişinin eşi ya da toreni olarak vatandaşlık kazandıran bir yasaydı.


12 Ocak 1924'te Cumhuriyetin Merkezi İcra Komitesinin ilk oturumunda yapılan bildiri ile kuruldu.




Yahudilikte İsa

Geleneksel Yahudilikte İsa, sahte mesihlerin en zarar verici olanı ve en başarılısı olarak görülmektedir. Bununla birlikte geleneksel Yahudi inancına göre henüz mesih gelmediği ve Mesih Çağı henüz başlamadığı için İsa'nın mesihliğinin ya da tanrılığının reddi Yahudilikte merkezî önem arzeden bir konu olmamıştır.

Yahudilik hiçbir dönemde, Hristiyanlığın İsa'ya izafe ettiği nitelikleri kabul etmemiştir. Yahudiliğin temel inancı, Tanrı'nın tekliği ve kesin birliğidir. Bu yüzden bir kişiye tapmak putperestlik olarak görülmektedir. Yahudi eskatolojisine göre Mesih'in gelişi, bazı alametlerin gerçekleşmesi ile birlikte olacaktır. Bu alametlerin bir kısmı gerçekleşmiş olsa da (örneğin Yahudilerin vatanları İsrail'e dönüşleri), bazıları gerçekleşmemiştir (örneğin Süleyman Tapınağı'nın yeniden inşası). Bu alametlerin içinde, barış dolu bir Mesih Çağı ve bu çağda Tanrı bilgisinin bütün dünyada anlaşılması vardır. Yahudiler, bu alametlerin hiçbirisi İsa'nın zamanında gerçekleşmediği için onun Mesih oluşunu reddetmektedirler.
İsa hakkındaki geleneksel Yahudi bakış açısı hep olumsuz olmuştur. Ortaçağda Yehuda Halevi ve İbn-i Meymun, İsa'yı ve Muhammed'i ilerideki evrensel ahlâkî tektanrıcılığın yaşanacağı Mesih Çağı'nın hazırlayıcıları olarak gördüklerini belirtmektedirler. 18. asırda Jacob Emden ve Moses Mendelssohn ile başlayarak, bir grup Yahudi düşünür, gerçek tarihsel İsa'nın Hristiyanlığın öğrettiğinden çok daha fazla Yahudiliğe yakın olduğunu savunmaktadırlar.

İsa'nın tanrı, Tanrı'nın oğlu ya da bir üçlemenin kişilerinden birisi olduğu, Yahudi ilahiyatıyla uyumsuzdur. Yahudiler, İsa'nın beklenen mesihin alâmetlerini gerçekleştirmediğine inanmaktadırlar. Yahudiliğin baskın otorite metinleri, İsa'nın tanrılığını, tanrısallığını, Tanrı ile insanlar arasında aracı oluşunu, mesihliğini ya da azizliğini reddetmektedirler. Diğer birçok uyumsuz unsurun yanı sıra teslise inanmak da Yahudilikle uyumsuzdur.

Yahudilikte, Tanrı'nın iki tane oluşu ya da teslis inancı sapkınlık, hattâ müşriklik olarak görülmektedir. Yahudi inançlarına göre, Tanah'ta Tesniye kitabında (Tesniye 6:4) üçleme inancını ihtimal dışı bırakacak şekilde tevhidden bahsedilmektedir: "Kulak ver, ey İsrail! Yahve Tanrımız'dır, O tektir." "A History of the Jews" kitabında Paul Johnson, Yahudilerle Hristiyanlar arasındaki ayrılığı şu ilkeye bağlamaktadır:
" 'İsa Tanrı mıdır insan mıdır?', sorusuna Hristiyanlar, 'Her ikisi de' şeklinde cevap vermektedir. MS 70'ten sonra bu cevapları artık kamuya mâl olmuş durumdadır. Bu görüşleri, Yahudilikle kesin bir ayrılığa yol açmıştır."

Yahudilik inancına göre bir kişinin Tanrı olduğunu, Tanrı'nın bir parçası olduğunu ya da kelimenin temel anlamıyla Tanrı'nın oğlu olduğunu iddia etmesi sapkınlıktır. Kudüs Talmudu'nda şöyle geçmektedir: "Eğer bir insan Tanrı olduğunu iddia ediyorsa, yalancıdır" (Taanit, 2:1).

12. yüzyılda İbn-i Meymun, Yahudiliğin akîdelerini kânunlaştırdı. Buna göre, Tanrı her şeyin sebebidir, birdir. Bir olması, bir çiftten biri, -birçok üyesi olan- bir türün bir tanesi ya da unsurlardan meydana gelen bir nesne gibi bir tane varlık anlamında değildir. Birçok parçaya bölünebilen bir varlığın bir oluşu gibi bir de değildir. Tanrı, kendisi gibi başka bir örnek olmayan bir vahiddir.

Bazı Yahudi uzmanlar, yaygın bilinen bir Yahudi şiirsel tabiri olan "Gökteki Babamız"ın İsa tarafından kelimenin gerçek anlamıyla "Gökteki Babam" anlamında kullanıldığını savunmaktadırlar (bkz. Pederimiz).

Yahudilikteki mesih anlayışı, Hristiyanlıktan çok farklı özelliklere sahiptir. Yahudilikte, mesihin görevi Mesih Çağı'nı getirmesidir, bir kerelik bir vakâdır ve mesihlik alâmetlerini gerçekleştirmeden önce ölen birisi mesih olamaz. Bu alâmetlerden bazıları şunlardır; bütün İsrailoğullarını Tevrat'ın kurallarına göre yaşamaya yöneltmesi, dînî kurallara uymada yaşanan itaatsizlikleri ortadan kaldırması, Tanrı'nın savaşlarını gerçekleştirmesi, Tapınak'ı olması gereken yerde inşa etmesi, bütün dağılmış İsrailoğullarını bir araya getirmesi. İbn-i Meymun mesihle ilgili şu hususu vurgulamaktadır:
"Eğer bütün bu hususları gerçekleştirmemiş ya da öldürülmüş ise, o kesinlikle Tevrat'ta müjdelenen Mesih değildir.. ve Tanrı onu sadece insanları imtihan etmek için zuhur ettirmiştir."

Yahudiler, mesihin, Yeşeya ve Hezekiel'deki bütün kehanetleri gerçekleştireceğine inanmaktadırlar. Yeşeya'da geçtiğine göre, mesih baba tarafından Davud'un soyundan gelecektir. Mesih, Yahudileri memleketlerine geri döndürecek ve Tapınak'ı inşa edecek, kral olarak hüküm sürecek ve bir barış çağına öncülük edecektir. Mesih Çağı'nda bütün insanlık Tanrı bilgisi ile dolacaktır. Mesih, bütün milletleri İsrailoğullarına yaptıkları yanlışları kabul ettirecektir. Hezekiel'de geçtiğine göre, mesih Yahudileri kurtuluşa erdirecektir.

İsa, İkinci Tapınak henüz yıkılmamışken yaşamıştır. O yaşarken Yahudiler sürgünde değildi. İsa hiçbir zaman krallık yapmadı ve onun zamanında bir barış çağı ya da büyük bir bilgi çağı yaşanmadı. İsa, geleneksel Hristiyan öğretisine göre, mesihin gerçekleştireceği vadedilen işleri gerçekleştirmeden öldü ve mesihin Yahudilikteki alâmetlerinden olmayan İkinci Geliş'i müjdeledi. Yahudiler onun zamanından bir süre sonra, kurtuluşa ermek yerine vatanlarından sürüldüler. Bu farklılıklar, İsa'nın çağdaşı olan Yahudi bilginleri tarafından vurgulanmıştır. Ayrıca 1263'te Musa ibn Nahman, Katoliklerle yaptığı bir münazarada kendi döneminin Yahudi bilginlerinin tamamının İsa'nın mesihliğini inkâr ettiğini dile getirmektedir. Ayrıca, Yahudiler, Hristiyanların Tanah'tan İsa ile ilgili kendi görüşlerini destekleyen cümleler çıkarmasını, yanlış tevil olarak görmektedirler. Onlara göre, İsa, Mesih'in nitelik