'un müzesi" ismiyle faaliyete başladı.




That's What I Like (Bruno Mars şarkısı)

"That's What I Like", Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı Bruno Mars'ın üçüncü stüdyo albümü "24K Magic"'ten (2016) bir şarkı. 30 Ocak 2017'de albümün ikinci single'ı olarak yayımlandı.

All Access, şarkının Ocak sonunda Top 40 radyolarına gönderilebileceğini duyurdu. Şarkı, single olarak Atlantic Records tarafından Amerika Birleşik Devletleri'ndeki radyo istasyonlarına gönderildi. Bir gün sonra ise Amerikan çağdaş hit radyo ve ritmik çağdaş istasyonlarına aynı şirket tarafından gönderildi. Warner şirketi tarafından ise İtalyan hit radyolarına 3 Mart 2017'de gönderildi.

"That's What I Like", Bruno Mars, Philip Lawrence, Christopher Brody Brown, James Fauntleroy, Jonathan Yip, Ray Romulus, Jeremy Reeves ve Ray McCullough II tarafından yazıldı. Prodüksiyonunu ise Shampoo Press & Curl ve The Stereotypes üstlendi. Eric "E-Panda" Hernandez davulda görev alırken Mars, Fauntleroy ve Lawrence ise geri vokalleri kaydetti. Parça, Virginia Beach'teki MixStar Studios'da Serban Ghenea tarafından miksaj mühendisi John Hanes ile birlikte kaydedildi. Kayıt ve mühendisliği Charles Moniz üstlenirken yardımcı mühendis ise Jacob Dennis oldu. Burbank'teki Glenwood Place Studios'da Tom Coyne, şarkının masteringini yaptı.

Şarkı "Billboard" Hot 100 listesine 10 Aralık 2016'da, 79 numaradan giriş yaptı. İki numaraya kadar yükseldi. 9 Nisan 2017 itibarıyla 650,000 kopya sattı.

Klip 1 Mart 2017 tarihinde yayımlandı. Yönetmen koltuğuna ise Mars ve Jonathan Lia geçti.

Mars, "That's What I Like"'ı 59. Grammy Ödülleri gecesinde seslendirdi. Ayrıca 2017 Brit Ödülleri gecesinde de söyledi. 2017 iHeartRadio Müzik Ödülleri'nde ise "Treasure" adlı parçası ile birlikte seslendirdi.

Şarkı, televizyon programı "Crashing"'de kullanıldı.




Panteleymon Romanov

Panteleimon Sergeyevich Romanov (Rusça: Пантелеймон Серге́евич Романов; 24 Temmuz 1884 - 8 Nisan 1938), Rus Sovyet yazar. 1884 yılında Tula Oblastı'nda dünyaya geldi. Moskova Devlet Üniversitesi'nde hukuk eğitimini bitirdikten sonra kendisini edebiyata yönlendirdi. İlk hikâyesini 1911 yılında yayımladı fakat 1917 Rus Devrimi öncesinde önemli bir başarı ve ün kazanamadı. 1920 ile 1930 yılları arasından en tanınmış Sovyet yazarlardan biri haline geldi. Sovyet bürokratlarına yönelik eleştirel türdeki kısa hikâyeleri ile daha fazla tanımaya başladı. Destansı özellikler taşıyan romanlar kaleme aldı. 1938 yılında kalp rahatsızlığı yüzünden hayatını kaybetti. Yazarlar Birliği (The Writers' Union) ölümünün ardından bir ilan yayımladı.

Türk edebiyatında Sabahattin Ali Ankara'da geçirdiği yıllarında Panteleymon Romanov'dan bazı çeviriler yaptı.





Atom teorisi

Kimya ve fizik biliminde atom teorisi; maddenin atom adı verilen süreksiz ve ayrık yapılardan oluştuğunu belirten, maddenin doğası üzerine bir bilimsel teoridir. Antik yunanda felsefi bir konsept olarak başlayan bu düşünce, 19. yy başlarında kimya alanındaki keşiflerin de maddenin gerçekten atomlardan oluştuğunu destekleyen bulgularıyla kendisine ana akım bilimde yer edinmiştir.  

"Atom" kelimesi, Eski Yunanca'da "bölünmez" anlamına gelen "atomos "sıfatından" "türemiştir. 19. yüzyılda kimyagerler bu terimi daha fazla küçültülemeyen kimyasal elementler için kullanmaya başladılar. İlk başlarda gayet uygun görünen bu kullanım, 20. yüzyıla geçerken elektromanyetizma ve radyoaktivite gibi çeşitli deneyler ışığında, fizikçiler sözde "bölünemez atom"un aslında birbirinden ayrı olarak da bulunabilen türlü atomaltı parçacıklardan (özellikle, elektron, proton ve nötron) meydana gelen kümelenmiş bir yığın olduğunu keşfettiler. Aslında, bazı aşırı ortamlarda, örneğin nötron yıldızları, aşırı sıcaklık ve basınç önler atomlardan mevcut tüm.

Atomların bölünebilir olduğu anlaşıldıktan sonra fizikçiler "bölünemez" olanı ifade etmek için "temel parçacık" terimini kullanmaya başladılar, Atomun bölünemez olan kısımları, yok edilemez değil. Atom altı parçacıkları çalışan bilim alanı olan parçacık fiziğinde, fizikçiler maddenin gerçek temelini keşfetmeye çalışmaktadırlar. 

Maddenin ayrık (Eng: discrete)  birimlerden oluştuğu fikri, "Yunanistan ve Hindistan gibi eski kültürlerde göze çarpmakta ve dolayısıyla çok eskiye dayandığı bilinmektedir. "Atom" kelimesi antik Yunan filozofları Leukippos ve onun öğrencisi Demokritos.  tarafından literatüre kazandırılmıştır. Ancak, bu fikirler; kanıt ve deney yerine daha çok felsefi ve teolojik olarak temellenmiştir. Bu yüzden herkesi ikna edememiş, dolayısıyla atomculuk, maddenin doğası hakkında ortaya atılan ve birbiriyle rekabet içinde olan birçok teoriden sadece biri olarak kalmıştır. 19. yüzyıl başlarına kadar bilim adamları tarafından benimsenmemiş ve yüksek muhtemel doğru olarak kabul görmemiştir. Sonrasında hızla gelişen kimya bilimi, atom modeliyle kolayca açıklanabilen buluşlara sebep olmuştur. 

18. yüzyıl sonlarına doğru, atom teorisinin yardımı olmadan kimyasal reaksiyonlarla ilgili iki kanun ön plana çıkmıştır. Bunlardan ilki kütlenin korunumu yasası, Antoine Lavoisier tarafından 1789 yılında formüle edilmiştir. Bir kimyasal reaksiyonda toplam kütlenin sabit kalacağını ifade eder (tepkimeye giren toplam kütle miktarı ile oluşan ürünlerin toplam kütlesi aynıdır). İkinci kanun Joseph Louis Proust tarafından öne sürülen sabit oranlar yasasıdır. Yine ilk defa Joseph Louis Proust tarafından 1799 yılında doğrulanmıştır.  Bu kanuna göre bir bileşik kendisini oluşturan elementlere ayrıştırıldığında, ayrıştırılan elementlerin kütlesi, reaksiyona giren ilk madde miktarından bağımsız, her zaman aynı oranda olacaktır

John Dalton kendinden önceki bu çalışmaların üzerinde durmuş, çalışmayı daha da geniştirerek katlı oranlar yasasını geliştirmiştir: belirli bir sayıda bileşik oluşturabilen iki element bir araya getirilirse, sabit kütlede tutulan birinci element ile reaksiyona girecek olan ikinci element, küçük tam sayıların oranları ile birleşirler. Örneğin: Proust kalay oksit üzerinde çalışmaktaydı. Kütlelerinin oranlarının her zaman ya 88.1% kalay - 11,9% oksijen ya da 78.7% kalay - 21.3% oksijen olduğunu fark etti (bunlar sırasıyla kalay (II) oksit ve kalay dioksit idi). Dalton  bu yüzdelerden yola çıkarak 100 gram kalayın ya 13.5 gram ya da 27 gram oksijenle birleşeceğini öngördü: 13.5 ve 27 arasındaki oran 1:2 . Dalton, maddenin atom teorisinin bu düzeni mükemmel bir şekilde açıklayabileceğini fark etti. Proust'un kalay oksit örneğinde olduğu gibi; bir kalay atomu ya bir ya da iki oksijen ile reaksiyona girmektedir. 

Dalton, suyun farklı gazları farklı oranlarda soğurmasınının sebebini atom teorisinin açıklayabileceğine inanmaktaydı - örneğin, Dalton suyun karbon dioksiti azotdan daha fazla soğurduğu fark etti. Dalton, bunun sebebinin gazların içindeki parçacıklarının kütle ve yapısal olarak birbirinden farklı olmasından dolayı olduğunu belirten hipotezini kurdu. Gerçekten de, karbon dioksit (CO2) moleküllerinin, azot moleküllerinden (N2) ağır ve daha büyük olduğu bilinmektedir.

Dalton her kimyasal elementin, kimyasal anlamında değiştirilemeyip yok edilemese de, daha kompleks yapıları (bileşik) oluşturmak üzere birleşebilen tek tip ve benzersiz atomlardan oluşan atomlardan meydana geldiğini öne sürdü. Dalton, sonuçlarına deneysel tarzda çalışarak  deney ve inceleme ile ulaştığı için, bu bilimsel olarak atom teorisinin ilk defa ortaya atılmasıdır, 
1803 yılında Dalton sözlü olarak ilk defa bazı atomların birbirine göre ağırlıklarınının bulunduğu listesini sundu. Bu çalışma 1805 yılında yayımlandı, fakat çalışmasında bu figürlere tam olarak nasıl ulaştığıyla ilgili bilgi yer almamaktaydı. Bu metot  ilk olarak 1807 yılında, tanıdığı olan isim Thomas Thomson tarafından Thomson'ın ders kitabının (A System of Chemistry) üçüncü baskısında verildi. Sonrasında, Dalton bunu tümüyle kendi ders kitabında (A New System of Chemical Philosophy, 1808 -1810) yayımladı. 

Dalton, hidrojen atomunu birim alarak birbirleriyle birleştiği oranlara göre atom ağırlıklarını hesaplamıştır. Ancak, Dalton bazı element atomlarının molekül olarak bulunduğunu tahayyül edememiştir — örneğin saf oksijen  O olarak bulunabilmektedir. Dahası hatalı olarak iki elementin yapabileceği en basit bileşiğin her zaman iki elementten birer atom şeklinde olduğunu düşünmüştür(yani suyu H2O olarak değil HO olduğunu düşünmüştür.) Kullandığı aparatların da kaba olmasıyla birlikte bunlar sonuçlarını kusurlu kılmıştır. Örneğin, 1803 yılında, oksijen atomlarının hidrojen atomlarından 5.5 kat ağır olduğuna inanıyordu. Bunun sebebi; suyun içerisinde her 1 gram hidrojene karşılık 5.5 gram oksijen olduğunu ölçmüş olması ve suyun formülünün HO olduğuna inanmasıdır. 1806 yılında, daha iyi verilere ulaştıkça oksijenin aslında 5.5 değil 7 olduğu sonucuna varmış ve hayatının sonuna kadar da böyle kalmıştır. Bu tarihlerde diğerleri ise çoktan oksijenin ağırlığının hidrojene göre 8 olması gerektiği sonucuna ulaşmıştır; eğer Dalton'un su formülüne bakarsak (HO) 8, modern formüle (H2O) göre ise 16. 

Dalton'un teorisindeki kusur 1811 yılında Amedeo Avogadro tarafından düzeltilmiştir. Avogadro, eşit hacimdeki herhangi iki gazın eşit sıcaklık ve basınç altında, aynı sayıda molekül içereceğini öne sürmüştür (diğer bir deyişle gaz parçacıklarının kütlesi kapladığı hacimi etkilememektedir). Avogadro yasası; birçok gazın hangi hacimde tepkimeye girdiğine bakarak, gazların iki atomlu yapısıyla alakalı sonuçlara ulaşabilmesine olanak sağlamıştır. Örneğin: iki litre hidrojen sabit sıcaklık ve basınç altında sadece bir litre oksijen ile tepkimeye girip 2 litre su buharı oluşturur. Bunun anlamı; iki partikül suyu oluşturmak için tek bir oksijen molekülü iki parçaya ayrılmaktadır. Dolayısıyla, Avogadro oksijen ve daha birçok element için daha hatasız ölçümler sunabilmiş ve atom ile molekül arasındaki ayrımı kesin bir biçimde yapmıştır. 

1827 yılında, İngiliz botanist Robert Brown suda yüzen polen tanelerinin içindeki toz parçacıklarının görünen bir sebep olmaksızın sürekli titreştiğini gözlemledi. 1905 yılında