ında olmak üzere iki BRIT Ödülü'ne aday gösterildi. 27 Ocak 2006'ta South Bank Show'un Yıllık Sanat Ödülleri'nin pop kategorisinde "Demon Days" (Gorillaz) ve "Coles Corner" (Richard Hawley) ile karşı karşıya geldi fakat Hawley'e mağlup oldu. Britanyalı dergi "Mojo", albümü "I Am a Bird Now" (Antony and the Johnsons) ve "Funeral"ın (Arcade Fire) ardından 2005'in en iyi üçüncü albümü olarak atfetti. Rob Chapman, "The Times"taki köşesinde şu sözlere yer verdi: "...kapanış triptiği, Somewhere in Between, Nocturne ve Aerial, bütün yıl boyunca duyacağınız albümün en neşeli ve sevinçten havalara uçan finalini temsil ediyor."

Albümden yayımlanan tek tekli "King of the Mountain" oldu. Şarkıda Elvis Presley ve "Yurttaş Kane" filmine göndermeler mevcuttur. Parça ilk defa 21 Eylül 2005'te BBC Radio 2'de yayınlandı ve 27 Eylül'de internetten indirilebilir halde sunuldu. Teklinin B-yüzünde 1994'te kaydedilen ve sanatçının diğer albümlerinde hiçbir zaman yer bulmayan Marvin Gaye şarkısı "Sexual Healing" yer almaktaydı. Tekli Birleşik Krallık'ta 4 numaraya kadar yükseldi ve böylece hem sanatçının yirmi yıldan sonra ilk "top-5" hiti hem de gelmiş geçmiş en iyi liste performansı gösteren üçüncü teklisi oldu.

Mayıs 2010 itibarıyla albüm iTunes'ta ilk defa piyasaya sürüldü. İkinci disk "An Endless Sky of Honey", bu sürümde birleştirilmiş tek bir parça olarak gözükmektedir. Ağustos 2010'da CD sürümü ABD'de Sony Legacy aracılığıyla raflarda yerini aldı.

17 Mayıs 2015'te "π" şarkısından bir bölüm "The Simpsons"ın 26. sezon finali "Mathlete's Feat"te kendine yer buldu.

London Metropolitan Orchestra, Michael Kamen önderliğinde, Abbey Road Studios (9, 11)





EZLN'deki kadınlar

EZLN'deki kadınlar, Meksika'da ezilen kadınların Zapatista Ulusal Kurtuluş Ordusu (EZLN), çatısı altında birleşmesini ifade eder. Kadınlar daha çok Meksika'nın Chiapas'taki bölgesinde etkiliydi.

Yirminci yüzyılın ikinci yarısında Chiapas'da yaşayan yerli kadınlar genellikle 13 ya da 14 yaşlarında evlendirildiler. Bu evliliklerin çoğunda çocukların rızası çok azdı. Genellikle evlilikler ebeveynlerin kendi aralarında yapılan müzakereler sonucunda  gerçekleştiriliyordu. Kadınlar, çocuk yetiştirme, yemek pişirme ve temizlik gibi başlıca rollerini yerine getirmişlerdir. Ancak tarım gibi diğer işlerde de kadınlar çalıştırıldı. Evli kadınlar fiziksel istismar dahil olmak üzere, kocaları tarafından kötü muamele gördüler. Buna ek olarak, Chiapas'taki yerli kadınlar eğitime erişimi yoktu ve bu yüzden kadınlar, kocaları gibi İspanyolca konuşamıyordu. Bu da kadınların sosyoekonomik katılımını engelledi, çünkü İspanyolca, şehirlerde ve iş dünyasında kullanılan ana dildir.

1950'li yıllarda, Meksika hükümeti, toprak reformu talepleri nedeniyle birkaç dağlık bölgeleden şehirlere göçü teşvik etti. Bu bölgelerden biri doğu Chiapas'taki Lacandon Jungle alanıydı. Kadınlar ayrılmak istemedi, çünkü kadınlar köylerini hiçbir zaman terk etmemişti. Ayrıca, göçle birlikte çeşitli etnik grupların karışması söz konusuydu. Bu durum yerli dili daha iyi olan kadınların şehirdeki insanlarla iletişimi gerçekleştirememesine neden olacaktı. Erkekler yeni işyerlerinde ve endüstrilerde çalışmaya başlarken, kadınlar ücretli işçiler olarak çalışamıyordu. Kadınlar sokak satıcısı olarak veya evlerde hizmetçi olarak para kazandı. Evlerde çalışan kadınlar fiziksel ve cinsel istismar uğradı. Bu vakalar kadınlara  karşı sık sık işlendi. Kadın sokak satıcılarının bazıları şehirlerde turistlere el yapımı ürünler sattı. Bu satıcılar daha sonra zanaatkârlıkta üretim yapabilmek için kolektif olarak örgütlendi. Örgütlenme sadece şehirle sınırlı kalmadı. Köylerde yaşayan kadınlar, ekmek yapımı ve sebze bahçeciliği gibi diğer ekonomik topluluk türlerinide de kolektif olarak örgütlendiler. Bu örgütlenme kadınların ilk örgütlenmesiydi. Kolektif örgütlerle elde edilen   deneyimler kadınları biiçlendirdi ve EZLN'e katılmı sağladı.

EZLN, köylülerin Kuzey Amerika Serbest Ticaret Anlaşması ile topraklarından mahrum kalacağı için Meksika'ya savaş ilan etti. EZLN'na katılan kadınların lideri Binbaşı Ana Maria, 1 Ocak 1994'te San Cristóbal de las Casas'a ve Chiapas'ta bulunan altı kasabaya girerek kadınların sesini duyurdu.

Kadınlar EZLN ordusunun üçte birini oluşturuyordu. Buna ek olarak, EZLN'ni destekleyenlerin yarısı kadınlardı. İsyanın başlarında kadın savaşçıların çoğunluğu daha örgütsüz, yerel milislerdi. Ancak daha sonra kadınlar, örgütlü bir şekilde savaşmaya başladı. İsyana katılan kadınlar, kendi ailelerinden kopmak zorundaydı. Çünkü savaşcı kadınların  yaşadıkları doğal koşullar, çocuklara bakmayı zorlaştırıyordu. Bazı kadınlar çocukların yanına gittiyse de çoğu kamplarda kaldı. EZLN kamplarındaki erkekler ve kadınlar pişirme ve temizlik görevlerini eşit şekilde paylaşıyorlar.

EZLN'e katılan kadınlar, eğitim fırsatlarına erişimi sağladı. Zapatistaların hâkim olduğu bölgelerdeki okullarda, İspanyolca çeşitli Maya dilleri ile birlikte ortak bir dil olarak öğretildi. Böylece Zapatista kadınları İspanyolca'yı öğrendi. Kadınlar okuma ve yazmayı bu okullar sayesinde öğrendi.

EZLN'e katılıp savaşmayan ancak onları destekleyen kadınlarda vardı. Bunlar yaşlı veya bakımı gereken kadınlardı. Bu kadınlar; ordu geldiğinde kamplardaki askerleri uyarmak, EZLN'in bildirilerini topluluklara bildirmek, üniforma dikmek ve daha fazlalarını yapıyordu.

Meksika'da oluşan batılılaşma, küreselleşme ve Zapatista hareketi, yerli feminizm düşüncesini doğurdu. Bu düşünceyi en çok Meksika'nın Chiapas'taki ezilen kadınları benimsedi. Yerli feminizm, etnik, sınıfsal ve toplumsal cinsiyet konuların karışımından oluşmaktadır. Her ne kadar Feminizm, batılılaşmanın bir sonucu olarak görülse de, yerli kadınlar, egemen batı kültürü ve ideolojisinin dayatmalarından soyutlanmış, yerel geleneklerini korumaya çalıştıklarını belirtiyorlardı. Yerli feminizm, kadınların ve yerel halkın mücadelesine dayanır ve bu hedefleri gerçekleştirmek için bazı batı fikirlerinden yararlanır. Zapatistalı kadınlar sadece Chiapas'taki kadınlar için değil ezilen bütün kadınlar için mücadele eder. Zapatista hareketinin liderlerinden Ana Maria ile yapılan bir röportajda bunu açıklamaktadır.


Zapatista kadınları, kadınlarla ilgili konularda tartışmak için Aralık 2007'de Chiapas'daki küçük bir köy olan la Garrucha'da bir toplantı gerçekleştirildi. Yaklaşık üç yüz Zapatista kadının dahil olmak üzere üç bin katılımcı katıldı. Encuentro bölgesi kadınlar için bir alan olarak kabul edildi.

Bu kadınlar ayaklanmadan önceki yaşamlarını, bu tarihten sonra neler değiştiğini ve kadınların EZLN'ye nasıl katıldığı gibi konuları görüştüler. Ayrıca Zapatista kadınları; evde şiddet, sağlık ve eğitim erişiminden yoksun olma ve kendi toplumlarında karşılaşılan ayrımcılık gibi kadınların maaruz kaldıkları kötü muameleden bahsettiler. Ardından kadınlar, kadınların bu kötü muameleden nasıl kurtulacağını tartıştılar. Kadınların bu muameleden kurtulması için, kadınların daha bağımsız olmasına izin veren kadın kolektifleri aracılığıyla Zapatista hareketine katılımı sağlaması gerektiği kararına vardılar.

Ramona, EZLN'deki ilk siyasi liderlerdendi. Sadece Tzotzilce konuştu ve Tzotzil ile İspanyolca arasında çevirmeler ile uğraşmıştır. Ramona, kadınların siyasi örgütlenmesi için çalıştı. Ancak direnişçi olarak savaşmadı. İlk ayaklanmayı takiben Şubat 1994'te Ramona, barış görüşmelerine katıldı ve Meksika hükümeti ile bir müzakereci olarak çalıştı. Ramona 6 Şubat 2006'da 40 yaşında böbrek kanseri nedeniyle öldü.

Sekiz yaşındayken barışçıl protesto gösterilerine katıldı. 14 yaşındayken kardeşi ile birlikte EZLN'e katıldı. Ana Maria, Zapatista Ayaklanmasında askeri liderlerden biriydi. Piyade Binbaşı olarak, bir tabur komuta etti ve onlarla birlikte savaştı.




Arta Dobroshi

Arta Dobroshi (d. 2 Ekim 1980) Kosovalı-Arnavut kadın oyuncu. Cannes Film Festivali ve Berlin Uluslararası Film Festivali’nin kırmızı halısında yürüyen ve de Avrupa Film Ödüllerine aday gösterilen ilk Kosovalı.
Arta Dobroshi, o zamanlarda Yugoslavya’nın bir parçası olan Priştine'de, Kosova Arnavutlarından bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. İlk eğitim yıllarında performans sanatçılığını öğrenen Dobroshi, daha sonralarında Priştine'de Sanat Akademisinde dört yıl boyunca eğitim aldı. Bu süre zarfında pek çok kısa filmlerde rol aldı. 15 yaşına geldiğinde, bir değişim programıyla; drama eğitimi alacağı ABD'ye gitti. Eğitimi boyunca, rolleri için günde sekiz saat ya da daha fazla saat prova yaptığı bilinmektedir. Akademideki ilk yılında Kosova Savaşı tırmanmış ve Dobroshi'nin dedesi Sırp makamları tarafından bir Arnavut dlinde eğitim veren bir üniversite açmaya çalışmaktan hapsedilmiştir. 1999 yılında Sırp askerlerin Priştine'deki bir bara ateş açması sonucu, Dobroshi'nin Priştine'deki Sanat Akademisi'nde eğitim aldığı profesörlerden biri ve bir oyuncu arkadaşı da dahil olmak üzere hemen hemen tüm müşteriler öldürüldü. Dobroshi ise, o zamanlarda Makedonya'da savaş sırasında travmanya maruz kalmış insanlara yardım eden International Medical Corps adlı kuruluşta gönüllüydü. Sırbistan Cumhurbaşkanı Slobodan Milošević, Ekim 2000'de istifa ettiğinde, Dobroshi mülteci kampı için çalışmalarını bırakarak, NATO için çevirmenlik yapmaya başladı.
Savaş döneminden sonra yerel tiyatrolarda ve Arnavut yapımı filmlerde rol aldı. Arnavutluk'un 1997 yılındaki durumunu anlatan, 2005 yılında, Alman-Arnavut yapımı ödüllü "Magic Eye" adlı filmde ana karakteri canlandırdı.
Saraybosna'da Boşnakça oyunlar oynarken, Dobroshi Luc ve Jean-Piere Dardenne ile temasa geçti. Kendisine, "Lorna's Silence" için Kosova'da açık bir yayın yapması teklif edildi. Dobroshi, yayından iki hafta sonra Dardenne kardeşler tarafından çağrılarak Jérémie Renier ve Fabrizio Rongione ile birlikte Fransızca iki sahneyi oynamak üzere Belçika'ya gitmesi istendi. Çekimden önce sekiz haftalık bir sürede Fransız diline hakim oldu.
Film, 2008 Cannes'de ödüle layık görüldü. Yine aynı yıl önce Avrupa Film Ödülleri tarafından daha sonra 2009 yılında ise Toronto Film Eleştirme