Mayıs ve Haziran aylarında İtalya'nın Crema şehrinde gerçekleştirildi. Yapımın görüntü yönetmenliğini üstlenen Sayombhu Mukdeeprom filmi 35 mm olarak çekti.

"Beni Adınla Çağır", dünya çapındaki ilk gösterimini 22 Ocak'da 2017 Sundance Film Festivali'nde gerçekleştirdi. Dünya galası sonrası Sony Pictures Classics, filmin dağıtım haklarını satın aldı. Film, Amerika Birleşik Devletleri'nde 24 Kasım 2017'de sınırlı olarak gösterime girdi ve 19 Ocak 2018'de ise sinemalarda yerini aldı. Filmin, özellikle yönetmenliği, senaryosu, müzikleri ve oyuncu performansları eleştirmenlerden olumlu yorumlar aldı ve birçok ödüle aday gösterildi. "Beni Adınla Çağır", 90. Akademi Ödüllerinde En İyi Uyarlama Senaryo ödülünü kazandı ve En İyi Film, En İyi Erkek Oyuncu (Chalamet) ve En İyi Özgün Şarkı ( "Mystery of Love") kategorilerine aday gösterildi. Ivory, 23. Eleştirmenlerin Seçimi Film Ödüllerinde, 30. USC Scripter Ödüllerinde, 70. Amerikan Yazarlar Derneği Ödüllerinde ve 71. İngiliz Akademisi Film Ödüllerinde En İyi Uyarlama Senaryo Ödülünü kazandı. Filmin başrol oyuncusu Chalamet ise En İyi Erkek Oyuncu dalında BAFTA Ödülü, Altın Küre Ödülü, Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü ve Eleştirmenlerin Seçimi ödüllerine aday gösterildi.

Elio isimli 17 yaşındaki Yahudi Amerikalı İtalyan genç, İtalya'nın kuzey kısmında şehirden uzakta ebeveynleri ile yaşamaktadır. Arkeoloji profesörü olan babası, bir Amerikalı Yahudi mezun öğrencisi olan Oliver'ı 1983 yazı sırasında ailesi ile yaşaması ve akademik evrak işlerinde yardımcı olması için davet eder. İçine kapanık, kitap kurdu ve müzikal yetenekleri olan Elio, ilgisiz ve coşkun kişiliği olan Oliver ile aralarında çok az benzerlik bulur ve kendi kişiliği ile zıtlaştığını düşünür. Elio ayrıca Oliver'ın evde kaldığı süre boyunca kendi yatağından olduğu için de alınır. Elio yazın büyük bir kısmını kitap okuyarak ve kız arkadaşı Marzia ile takılarak geçirirken, Oliver da kasabalı kızlardan birisine bağlanır, ki bu durum Elio'yu üzer.

Elio ve Oliver birlikte zaman geçirmeye başlar ve aralarında baştan çıkarıcı bir ilişki başlar—birlikte yüzerler, kasabada yürüyüşlere çıkarlar ve Elio'nun babasına arkeolojik bir gezide arkadaşlık ederler. Elio'nun Marzia ile cinsel bir ilişkiye başlamasına ve Oliver'ın önünde onun tepkisini ölçmek amaçlı böbürlenmesine rağmen kendisinin Oliver'dan fazlasıyla hoşlandığını fark eder. Oliver'ın odasına gizlice girerek onun mayosunu koklar ve mastürbasyon yaparken onu düşünür. Postaneye yaptıkları bir gezide, Elio hislerini Oliver'a karşı açar, ama Oliver kibarca bunu yapamayacağını söyler. Bir gün birlikte yüzmeye gittiklerinde Elio, Oliver'ı dudaklarından öper. Oliver öpücüğe karşılık verir ama daha ileri gitmeye isteksizdir. İkili ilerleyen günlerde aralarına mesafe koyar.

Elio'dan aldığı bir nota karşılık olarak Oliver, Elio'nun masasına kendisiyle gece yarısı buluşmasını söyleyen bir not bırakır. Elio o günü Marzia ile geçirir, ama Oliver'ı göreceği zamanı iple çeker. Nihayetinde, gece yarısı olur ve Oliver'ın yanına verandada yaklaşır. İkili ilk defa cinsel ilişkiye girer. İlerleyen birkaç gün içerisinde yakınlaşırlar, bir yandan ilişkilerini gizli tutarken diğer yandan sürekli seks yaparlar. Yatakta Oliver, Elio'ya "Beni adınla çağır ve ben de seni adımla çağıracağım" der. Hem fiziksel hem de duygusal olarak daha da yakınlaşırlar. Bir gün Elio, ikiye böldüğü bir şeftaliye boşalır ve Oliver bunu keşfettiğinde, aşağılanmış Elio'nun karşısında şeftaliden bir ısırık almaya çalışır, ama Elio yapmaması için yalvarır. Bu olaydan sonra Oliver'a tamamen abayı yakmış olan Elio, Marzia'dan kaçınmaya başlar.

Oliver'ın ayrılmasına az bir zaman kala, çift kendilerini belirsizlik ve hasret içerisinde bulur. İkilinin arasındaki bağdan haberi olan Elio'nun ebeveynleri onlara Oliver, Amerika'ya dönmeden önce birlikte Bergamo'ya gezi yapmalarını önerirler. Birlikte üç romantik gün geçirirler, ardından Oliver ayrılır ve kalbi kırılmış olan Elio eve döner. Cana yakın davranan Marzia ile karşılaşır, ve hala arkadaş kalmalarını istediğini öğrenir. Oğlunun ne kadar ümitsiz olduğunu gören oğluna Elio ile Oliver arasındaki ilişkiden haberi olduğunu söyler. Gençliğinde başka bir arkadaşıyla kendisinin de ilişkisi olduğunu itiraf eder ve Elio'ya yasında haz bulması nasiyatini verir, çünkü Elio ve Oliver'ın arasındaki gerçek aşkın nadir bulunduğunu söyler.

Hanukkah sırasında Elio ve aileri, Oliver'dan bir telefon alır ve Elio onun nişanlandığını öğrenir. Telefon görüşmesinden sonra, içi parçalanan Elio şöminenin yanına oturur. Ebeveynleri ve hizmetliler bir bayram yemeği hazırlarken yüzünde çeşitli duygular belli olur.

Amerikalı yapımcılar Peter Spears ile Howard Rosenman, 2007 yılında André Aciman'ın "Adınla Çağır Beni" isimli ilk romanının ekran yayın haklarını satın aldılar. Kitabın, filme uyarlanması öncesi Spears ve Rosenman, ortak arkadaşları olan James Ivory'e filmin yönetici yapımcısı olmasını teklif ettiler ve Ivory bu teklifi geri çevirmedi. Spears ve Rosenman daha sonra tek başlarına kitabı okudular ve uyarlamayı 2008 yılında tamamladılar. Bu süreçte bir kaç zorlukla da karşılaştılar; filmin yönetmenliği ve senaristliği için farklı kişilerle görüşmeler gerçekleştirdiler. Gabriele Muccino, Ferzan Özpetek ve Sam Taylor-Johnson bunlardan bir kaçıydı ancak yine de filmdeki bu görevler için istedikleri "iyi performansa sahip" kimseyi bulamadılar. Yapımdaki zorluklardan diğerleri ise filmin, İtalya'da sadece yaz aylarında çekmek istemeleri ve bu sebeple çekim programlarını yapımın bir sonraki yıla ertelenmemesi için sürekli değiştirmek zorunda kalınması oldu.

Yapımcılar, filmin yönetmenliği için Luca Guadagnino teklif götürdüler ancak Guadagnino, gelen teklifi yoğun programı nedeniyle geri çevirdi. Bunun üzerine yapımcılar, Kuzey İtalya'nın bir yerlisi olan Luca Guadagnino'ya bölgeyi iyi bilmesinden kaynaklı mekan danışmanlığını teklif ettiler ve Guadagnino bu teklifi kabul etti. Daha sonra kağıt üzerinde hiçbir anlaşma yapılmamasına rağmen Guadagnino ve Ivory'nin filmi birlikte yöneteceği açıklandı. Ivory de gelen bu yönetmenlik teklifini kabul etti ve daha sonra senaryo üzerine çalışmalara başladı. Ivory, filmin senaryosunu 2014 yılında yazmaya başladı. Romanı, "geçmişi hatırlama ve kaybedilen şeylerin melankolisinde eğlenmek konulu bir Proustian kitabı" olarak tanımlayan Guadagnino, uyarlamayı Ivory ile birlikte yazdı ve aynı zamanda da Walter Fasano ile "ince ayarları" yapmak için çalıştı. Senaryo yazımı genellikle Ivory'nin evinde, Guadagnino'nun Crema'daki evinin mutfak masasında ve bazen de New York'ta gerçekleştirildi. Ivory bu süreçte yönetmen Guadagnino ile çok az bir araya geldi, çünkü Guadagnino o sıralar "Sen Benimsin" (2015) filmini yapmakla meşguldü.

Senaryo, 2015'in sonları ve 2016'nın başlarında tamamlandı. Senaryoya, "dolaysız, gerçekçi ve ikna edici" yorumunu yapan Aciman, yapılan uyarlamayı onayladı ve "yazar olarak ben kendimi, 'Vay canına, kitaptan daha iyi iş çıkartmışlar' derken buldum" yorumunu da ekledi. Tamamlanan senaryo filmin yapımının finanse edilmesinde önemli bir faktördü. Finanse edenler arasında La Cinéfacture (Fransa), Frensy Film Company (Guadagnino'nun sahibi olduğu), M.Y.R.A. Entertainment (ABD), RT Features (Brezilya) ve Water’s End Productions (ABD) şirketleri ile İtalya'daki Kültür Varlıkları ve Faaliyetleri ve Turizm Bakanlığı bulunmaktadır. Bütçe ile ilgili yapılan görüşmeler sonrası, filmin üretim bütçesi $12 milyondan $3.5 milyona düşürüldü.

2016 yılında Ivory, olası çatışmalardan kaçınmak için filmi yönetmekten vazgeçti ve görevi tek başına üstlenmesi için Guadagnino'ya bıraktı. Ivory'e göre, Memento Films International finansörleri projeye iki yönetmenin birden dahil olmasını istemediler, çünkü "Çok tuhaf olurdu" diye düşündüler ve "Daha uzun sürebilirdi, eğer sette kavgalar çıksaydı çok kötü görünürdük ve buna benzer daha birçok sorun olabilirdi" dediler. Guadagnino, Ivory'nin yazdığı versiyonunun "piyasa gerçekleri" dolayısıyla yapılması mümkün olmayacağını ve muhtemelen "çok paraya mal alabilecek [ve] farklı bir film" olacağını açıkladı. Yapımda Ivory'nin ismi tek başına ve senarist olarak geçti ve daha sonradan kendisi, senaryonun haklarını Guadagnino'nun şirketine sattı. Bu, "Le Divorce" (2003) filminden sonra Ivory'nin ürettiği ilk, yazıp yönetmediği tek uzun metrajlı film senaryosu oldu. Buna rağmen Ivory, yapımın diğer alanlarında aktif olarak görev aldı. Guadagnino, bu filmi Şubat 2017'deki ölümünden sonra yapımcı Spears ve kocası Brian Swardstrom'un bir arkadaşı olan Bill Paxton'a adamaya karar verdi.

"Benim Adım Aşk" (2009) ve "Sen Benimsin" (2015) filmlerinden sonra gelen "Beni Adınla Çağır", Guadagnino'nun "Arzu" temalı üçlemesinin son filmidir. Guadagnino filmin, önceki çalışmalarından farklı olduğunu çünkü filmde saldırgan olmayan ve sakin bir tarz tercih ettiğini bunun da şu ana kadar yaptığı "en sakin" film olduğunu söyledi. Film, bir romandan uyarlama olmasına rağmen, çoğu sahnesinde diyaloglara yer verilmedi. Guadagnino bunun nedenini; "Kelimeler filmde neler olduğunu anlatmanın bir parçasıdır, ama alt metinde yatan şeyleri açıklamak için gerekli değil." diyerek açıkladı. Guadagnino, öz babası ve kendisine ilham kaynağı olan dört film yapımcısına —Jean Renoir, Jacques Rivette, Éric Rohmer ve Bernardo Bertolucci— atıfta bulunarak filmi "babalar için saygı" olarak nitelendirdi.

Guadagnino, "Beni Adınla Çağır"ı "farklı nesillerden ve kuşaklardan insanları bir araya getirip, aralarında bilgi aktarımını hedefleyen" aile odaklı bir film olarak nitelendirdi. Luca, bu eseri "gey filmi" kategorisinde değerlendirmeyi reddederek bunun yerine, "yeni doğan arzunun güzelliği ve tarafsızlığı" ile ilgili bir film olduğunu, sloganının da ""joie de vivre (Türkçe: yaşama sevinci)"" olduğunu belirterek "Birisine karşı hissettiklerimizi saklamak veya kendimizi bu duygulara kapatmak yerine, bunları ciddiye almalıyız" dedi. Luca, filmin genelinin reşitliğe geçiş zamanlarını konu aldığını, büyümenin getirdiği önyargı ve bazı ikilemle