beyaz tahta, masaüstü paylaşımı ve dosya aktarımını destekliyorlar.






Airexpo

Airexpo bir hava gösterisi. 1987'da kurulmuş, güney her Mayıs Toulouse, Fransa'da Muret-Lherm Havalimanı'nda düzenlenmektedir. 15-21 Mayis 2017 arası düzenlenen 2017 Airexpo 31. olmuştur.

İki Fransız havacılık üniversiteler (ENAC ve ISAE) tarafından kurulmuştur.





Kanıt yükümlülüğü

Epistemoloji'de Kanıt yükümlülüğü (Latince: onus probandi) anlaşmazlık durumunda olan bir tarafın anlaşmazlık durumundaki pozisyonuna dair hakli sebep gösterme zorunluluğudur.

Anlaşmazlık durumunda olan iki taraftan, pozitif bir iddiada bulunanın bu iddiayı kanıtlama yükümlülüğü vardır. Bir iddiada bulunmayan veya bir iddiaya karşı pasif duruşta bulunan tarafın pozisyonu için kanıt göstermesine gerek yoktur.

Bir tarafın kanıt yükümlülüğünü karşı tarafa kaydırmaya çalışmakta kullanabileceği yöntem Bilgi Yoksunluğunda Kaynaklanan Argüman safsatasıdır. İddianın yanlış olduğunu kanıtlanamadığı için doğru olduğu veya doğru olduğu kanıtlanamadığı için yanlış olduğu varsayılır.

"Ana madde: Russel'ın çaydanlığı"

Bertrand Russel'ın Illustrated dergisinde 1952 yılında içeriğe kattığı Bir Tanrı Var Mı? adlı makalesinde sözü geçen çaydanlıktır. Russel Mars ve Dünya'nın yörüngeleri arasında Güneş'in yörüngesinde olan, insan yapımı hiçbir teleskop ile tespit edilemeyecek bir çaydanlık olduğunu iddia etmiştir. Russel'a göre, bu iddiayı yapan kişi haricinde hiç kimsenin uzaya çıkıp bu çaydanlığı aramasına gerek yoktur çünkü kanıt yükümlülüğü iddiayı yapan kişiye aittir. Çaydanlığın var olmadığı kanıtlanamayacağı için, iddiaya bir kanıt gösterilene kadar inanmamak doğrudur.

Youtuber Matt Dillahunty'nin kanıt yükümlülüğünü anlatmak için kullandığı analojidir. İçi top dolu büyük bir kavanozda top sayısı ya çift ya da tekdir. Bu durumda iki çıkarım vardır.
Eğer bir kişi kavanozda tek sayıda top olduğunu iddia ederse, buna karşı doğru pozisyon iddiayı yapan kişi kavanozu açıp topları sayana kadar bu iddiaya inanmamaktır. Ama kavanozda tek sayıda top olduğu iddiasına inanmamak, kavanozda çift sayıda top olduğunu iddia etmek değildir. Bu sebeple kanıt yükümlülüğü, kavanozda tek sayıda top olduğuna inanmayan tarafta değil, kavanozda tek sayıda top olduğunu iddia eden taraftadır.






Kazakistan Cumhuriyeti Parlamentosu Senatosu

Kazakistan Cumhuriyeti Parlamentosu Senatosu ( "Qazaqstan Respublikası Parlamentiniñ Senatı"; "Senat Parlamenta Respubliki Kazahstan"), Kazakistan Parlametosu'nun üst meclisidir. Senato, her il, cumhuriyetçi düzeyindeki kent (Almatı) ile başkentten (Astana), iki seçilmiş temsilci ile üye ile toplumun çeşitli ulusal ve kültürel bileşenleri için temsil sağlamak amacıyla Kazakistan Cumhurbaşkanı tarafından atanan yedi üye olmak üzere 47 üyeden oluşur.

Senato üyeleri gizli oyla dolaylı oy kullanma esasına göre seçilirler. Seçilmiş Senato üyelerinin yarısı her üç yılda bir seçime hazırdır. Senato üyelerinin görev süresi 6 yıldır.




Kazakistan Cumhuriyeti Parlamentosu Meclisi

Kazakistan Cumhuriyeti Parlamentosu Meclisi ( "Qazaqstan Respublikası Parlamentiniñ Mäjilisi"; "Majilis Parlamenta Respubliki Kazahstan"), Kazakistan Parlametosu'nun alt meclisidir. 98 sandalyeli olup milletvekilleri her beş yılda bir seçilmektedir.




Antik Roma Tiyatrosu (mimari)

Antik Roma Tiyatrosu, Roma İmparatorluğu döneminde İspanya'dan Orta Doğu'ya kadar imparatorluk sınırları içindeki pek çok yerde inşa edilmiş tiyatro yapılarının adıdır.

Dinsel törenler, tragedya ve komedya türü oyunların sergilendiği tiyatrolar ilk olarak Antik Yunan kentlerinde M.Ö. 6. ve 5. yüzyıllarda ortaya çıkmış; M.Ö. 4. yüzyıldan itibaren taştan yapılmış tiyatrolar görülmeye başlanmıştı. Romalılar ise tiyatro üzerinde birçok bilgi ve deneyimi bulunduğu halde M.Ö. 55 yılından önce taş tiyatro inşa etmemişlerdir. Oyunlar sergileneceği zaman ahşap oturma sıraları ve sahne binası inşa ediliyor ve sonradan sökülüyordu. Romalıların inşa ettikleri ilk tiyatro, Roma'daki Pompey Tiyatrosu'dur.

Roma tiyatroları, Yunan tiyatrolarını örnek alarak inşa edilmiştir ancak bazı belirleyici özellikleriyle Yunan tiyatrolarından farklılık
göstermektedirler.

Roma'da ilk kalıcı tiyatronun yapımına M.Ö. 2. yüzyılın ortalarında girişilmiş, inşaata başlandıktan bir süre sonra Senato tarafından yapının yıkılmasına karar verilmiştir. M.Ö. 58'de Aemilius Scaurus'un bayındırlık memurluğu sırasında ilk kalıcı tiyatro inşa edildi; bu bir ahşap tiyatro idi. Yaşlı Plinius'a göre sahne binası (scaenae frons) üç katlı idi ve alt kat mermer (muhtemelen kaplama), orta kat cam (muhtemelen mozaik), üst kat ise yaldızlı ahşaptan inşa edilmişti. Ayrıca aralarında 3000 tunç heykelin bulunduğu 360 sütundan ve 80 bin izleyici kapasitesinden bahsetmektedir. 

M.Ö. 55'te ise Pompeius tarafından Mitylene tiyatrosu örnek alınarak Roma'nın ilk taş tiyatrosu Campus Martius'da inşa edildi. Pompeius döneminden sonra diğer bir taş tiyatro, Jül Sezar döneminde başlanıp, Augustus döneminde tamamlanan Marcellus Tiyatrosu'dur. Alt katı Dor orta katı İon ve üst katı Korinth düzeninde sütunlar ile bezenmiştir.

Roma dışındaki şehirlerde taştan inşa edilmiş daimi tiyatrolar daha önce ortaya çıkmaya başlamıştı. M.Ö. 2. yüzyılın ortasına ait olan Gabii'deki gibi bazıları tapınak kompleksinin bir parçasıydılar ve ana işlevleri, tapınmayla ilgili müzikli ve danslı törenlerin sunum yeriydi. Bir diğeri ise Pompeii'de Sulla döneminde inşa edilmiş Küçük Tiyatro'dur. Bu tiyatro herhangi dini bir işlev üstlenmeyen bir kamu yapısıydı. Dikdörtgen planlı bir yapıdır ve üzeri muhtemelen çatı ile kapatılmıştı. Plan olarak Milet ve Atina Bouleterion’unu hatırlatan bu yapının orchestrası ve scanae ile auditoriumun bir bütün oluşuyla Roma karakteri göstermektedir.

Amfitiyatrolar Roma döneminde yapılmaya başlanmışlardır. M.S. 80'lerde yapılan Kolezyum, amfitiyatrolar içinde en ünlüsüdür. Capua, Pompei ve Nimes'deki aynı türden yapılar da önemli örnekler arasında sayılabilmektelerdir. Anadolu'nun Roma dönemi mimarlığı içindeyse amfitiyatrolar fazla benimsenmemişlerdir. Pergamon ve Kyzikoz'ta iki önemli örneğin kalıntıları bulunmaktadır.

Roma tiyatroları, Yunan tiyatrolarını örnek almalarına rağmen belirgin farklılıklar mevcuttur. Bu farklar şunlardır:
Yunan tiyatrosu teatron ve sceneden oluşurken, Roma tiyatroları tek bir yapıydı. Sahne binası ve auditorium kesintisiz bir çevre duvarı ile bir araya toplanmıştır. Sahne binasının duvarları auditorium ile aynı yüksekliğe çekilerek kapalı bir alan yaratılmış ve seyircinin dış dünya ile ilişkisi kesilerek dikkatin sahnede yoğunlaşması sağlanmaya çalışılmıştır. Kapalı alan oluşumunu biraz daha güçlendiren başka özellikler de mevcuttur. Bunlardan birincisi sahnede gösteri yapanları hava şartlarından korumak için yapılmış olan ahşap çatıdır. Ayrıca bu çatı sesin daha iyi dağılmasını sağlayan akustik bir görev de görmekteydi. Bununla birlikte izleyiciler için dış duvar üzerinde yerleştirilmiş ahşap direklere asılı tenteler bulunmaktaydı. İkinci özellik ise sahne duvarının (scaenae frons) zengin bir biçimde dekore edilmesidir. İki ya da üç katlı inşa edilmiş olan scaenae frons, sütunlar, girinti-çıkıntılar, eğik-düz şekiller ve heykellerle bezenerek düzenlenmiştir. Bu mimari biçim güneş yardımıyla ışık-gölge oyunları oluşturuyor, canlılık ve hareket yaratıyordu.
Yunan tiyatrolarında Caveai bir yamaca dayanmakta, doğal bir eğime uymaktadır. Romalı mimarlar kemer ve tonoz kullanarak tiyatroları düz bir zemine oturtabilmekteydiler. Oturma yerlerindeki kademelenme, yapay olarak oluşturulmakta idi. Bununla birlikte Yunan Tiyatrolarında olduğu gibi tiyatroları bir yamaca yasladıkları da olmuştur.

Yunan tiyatroları genellikle at nalı şeklinde plana sahipti. Romalı mimarlar ise seçkin kişiler için koltukların bulunduğu orkestra denene alanı yarım daire haline getirmiştir. Böylece auditorimun en ucundaki seyirciler dahi sahneyi iyi bir biçimde görebiliyorlardı. Orkestranın yarım daire şeklini alması auditoriumun da yarım daire kalmasını sağlamıştır. Ancak bunun görülmediği durumlar da söz konusudur. M.Ö. 2. yüzyıldan itibaren üzerinde oyunların oynandığı proskene genişletilmiş, orkestra işlevini yitirmiştir. Orkestrada önemli kişilere oturma yerleri hazırlanmıştır.

Yuann tiyatrolarında sahne binası ve cavea arasında çapraz şekilde yer alan paradoslar auditoryuma paralel biçimde yapılmıştır. Paradosların üzeri tonoz ile kapatılarak, oturma sıralarının bir kısmının taşınması sağlanmıştır. Cavea altındaki tonozlu geçitlerle moneiana ulaşılmakta ve buradan oturma sıralarına geçilmekteydi.

Yunan tiyatrolarında görülmeyen bir başka özellik ise auditorium kısmının en üst sırasını sütunlu bir galeri inşa edilmiş olmasıdır. Burası izleyicilerin gezinebilecekleri ya da yağmurdan korunabilecekleri bir alandır.





Love Live!

Love Live! ( "Rabu Raibu") School Idol Project, ASCII Media Works Dengeki G's Magazine, müzik plak şirketi Lantis ve animasyon stüdyosu Sunrise tarafından ortak geliştirilen bir multimedya projesidir. Proje, okullarını kapanmaktan kurtarmak için bir okul idolü grubu kuran bir grup kurgusal öğrenci etrafında dönmektedir. Proje ilk olarak Dengeki G's Magazine'nin Ağustos 2010 sayısında yayınlandı ve müzik CD'leri, anime müzik videoları, iki manga uyarlaması ve video oyunları halinde üretilmeye devam etti. Daha sonra Sunrise tarafından üretilen ve Takahiko Kyōgoku'nun yönettiği 13 bölümlük bir anime televizyon serisinin ilk sezonu Ocak-Mart 2013 tarihleri arasında ve ikinci sezonu ise Nisan-Haziran 2014 tarihleri arasında yayınlandı. "Love Live! School Idol Movie" adlı bir animasyon filmi de Haziran 2015 tarihinde yayınlandı.

Yeni bir idol grubuna odaklanan bir seri olan "Love Live! Sunshine!!", 2015 yılında duyurulmuş olup manga serisi Mayıs 2016 tarihinde ve anime televizyon serisi ise Temmuz 2016 tarihinde başladı.

Otonokizaka Akademisi'nde bir öğrenci olan Honoka Kōsaka okulunu çok sevmektedir. Okulunun öğrenci eksikliğinden dolayı kapatılacağı haberini duyunca daha fazla öğrenci bulabilmek için herkesin il