alefetle karşı karşıya kalan darbeciler 29 Şubat'ta teslim oldular.

Genç subayların önceki politik şiddet örneklerinden farklı olarak, bu darbe girişimi ciddi sonuçlar doğurdu. Bir dizi kapalı davadan sonra darbe girişiminin önderlerinden 19'u idam edildi ve 40 kişi hapis cezasına çarptırıldı. Radikal Kōdō-ha hizbi ordudaki nüfuzunu kaybetmesiyle "suikaste uğramış hükümet" dönemi sona erdi ve ordu sivil hükümet üzerindeki kontrolünü artırdı.





Ingvar Carlsson

Gösta Ingvar Carlsson (d. 9 Kasım 1934), İki kez İsveç Başbakanı olarak görev yapan İsveçli bir siyasetçi. İlk olarak 1986-1991 yılları arasında ve yine 1994-1996 yılları arasında görev yapmıştır. 1986-1996 yılları arasında İsveç Sosyal Demokrat Partisi'nin lideriydi. İsveç'i Avrupa Birliği'ne yönlendirmesi ile bilinir.

1965-1996 yılları arasında Riksdag üyesi olup, Stockholm İlinin seçim bölgesini temsil etmektedir. 1969'dan 1973'e kadar Eğitim Bakanı olarak görev yapmış, 1973'te ve yine 1974'ten 1976'ya kadar Konut Bakanı olarak ve 1985-1986 yılları arasında Çevre İşleri Bakanı olarak görev yaptı. 1982-1986 yılları arasında Başbakan Yardımcılığı yaptı. 1986'da Başbakan Olof Palme'nin suikast sonucu öldürülmesi üzerine İsveç Başbakanı olarak göreve başladı.

Olayları araştırmak için 2001 Göteborg ayaklanmalarından sonra yapılan soruşturmanın başkanıydı. Raporları 14 Ocak 2003 tarihinde Hükümete gönderilmiştir.

1994 Ruanda Soykırımı sırasında Birleşmiş Milletler'de Bağımsız Soruşturma'nın Başkanlığı görevini yapıyordu. Ayrıca Fårö'deki Bergman Vakıf Merkezi başkanlığını yürütüyor.

Shridath Ramphal ile birlikte, 1995 yılında uluslararası kalkınma, ve uluslararası kalkınma konularında rapor veren Küresel Yönetişim Komisyonunun eş başkanlarından biriydi.

1989'da Lund Üniversitesi'nden fahri doktorasını aldı ve 1991'de Northwestern Üniversitesi'nden fahri doktora aldı. IF Elfsborg ve Wolverhampton Wanderers FC futbol takımlarının büyük bir destekçisidir.




Tab Hunter

Arthur Andrew Kelm, bilinen adıyla Tab Hunter (d. 11 Temmuz 1931), Amerikalı oyuncu, şarkıcı ve yazar.





Zlatko Čajkovski

Zlatko Čajkovski (d. 24 Kasım 1923, ö. 27 Temmuz 1998), Hırvat ve Yugoslav futbolcu ve teknik direktör.





Thorbjörn Fälldin

Nils Olof Thorbjörn Fälldin (d. 24 Nisan 1926 – ö. 23 Temmuz 2016) İsveçli bir politikacıydı. 1976-1982 yılları arasında art arda üç kez İsveç Başbakanı olarak görev yaparken, 1971'den 1985'e kadar İsveç Merkezi Partisi'nin lideri olarak görev yapmıştır. 1976'da yaptığı ilk başbakanlıktan kırk yıl sonra, ilk Sosyal Demokrat olmayan Başbakan ve 1930'lardan bu yana gençlik yıllarından beri profesyonel politikacı olarak çalışmayan ilk kişi oldu.

23 Temmuz 2016'da 90 yaşında öldü. Cenazesi 11 Ağustos 2016'da, Härnösand Katedrali'nde yapıldı ve Härnösand Belediyesi Högsjö'deki Högsjö Mezarlığı'na gömüldü.




Ola Ullsten

Stig Kjell Olof (Ola) Ullsten (d. 23 Haziran 1931- ö. 28 Mayıs 2018), 1978-1979 yılları arasında İsveç Başbakanı ve 1978-1983 yılları arasında Liberal Halk Partisi genel başkanı olan bir İsveç politikacı ve diplomat. 1978'de Başbakan Yardımcılığı, daha sonra 1980-1982 yılları arasında da yine Başbakan Yardımcılığı yaptı. 1979'dan 1982'ye kadar Dışişleri Bakanı olarak görev yaptı. 28 Mayıs 2018'de 86 yaşında öldü.




Ordu millet anlayışı

Ordu millet anlayışı, bir ülkede yaşayan tüm vatandaşların din, cinsiyet, mezhep gözetilmeksizin asker sayılmasıdır. Bu düşünceye göre askerlik ulusal bir görevdir.

Kuzey Kore'de uygulanan Songun felsefesi bu kapsamda oluşturulan bir doktrindir.





Nazizm ile Stalinizm'in karşılaştırılması

Nazizm ile Stalinizm'in karşılaştırılması, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri Jozef Stalin dönemi politikaları ile Nazi Almanyası lideri Adolf Hitler'in politikaları arasındaki karşılaştırmalardır. Çok sayıda yazar Nazizm ile Stalinizm karşılaştırılmasını yapmış ve iki ideolojinin benzer olup olmadığı, 20. yüzyıl tarihini anlamak için bu ideolojilerin karşılaştırılmasının etkilerini, iki rejim arasında varolan ilişkileri ve neden her iki ideolojinin de aynı zaman dilimi içinde baskınlaştığını incelemiştir. 20. yüzyılda Stalinizm ile Nazizm karşılaştırması totalitarizm, ideoloji ve liderlerin kişiliği üzerine yapılmıştır. Her iki rejim de Batı'da süregelen liberal rejim ile kıyaslanmış ve ikisi arasındaki benzerlikler ön plana çıkarılırken aralarındaki ayrılıklar minimize edilmiştir. Hannah Arendt, Carl Friedrich gibi siyasi kuramcılar ve ABD'li Zbigniew Brzezinski bu "totaliter" yorumlamanın önde gelen savunucularıdır.

Totaliter modelin 1970'lerde Sovyetler Birliği'ni modernizasyon ışığı altında anlamaya ve değerlendirmeye çalışan siyaset bilimcileri tarafından geçerli olmadığı öne sürülmüş ve Martin Broszat ile Hans Mommsen gibi tarihçiler Nazi rejiminin totaliter olamayacak kadar darmadağınık olduğunu savunmuşlardır. Soğuk Savaş sırasında siyasal bilimciler tarafından Stalinizm ve Nazizm'in karşılaştırılması teorik platformda yapılmakta iken artık daha fazla bilgiye ulaşılması olası olduğu için ampirik araştırmalarla desteklenmektedir. Yine de bu alan üzerine çok fazla düşülmeyen bir akademik araştırma olarak kalmıştır.

Her ne kadar Nazi Partisi ideolojik bağlamda komünizmin tam zıddında yer almakta olsa da Adolf Hitler ve diğer Nazi liderleri kendilerinin "devrimci" ve "ideolojik" karşılıklarının yalnızca Sovyet Rusya'da bulunduğunu sıklıkla belirtmişlerdir. Yazar François Furet'in "Passing of an Illusion: The Idea of Communism in the Twentieth Century" adlı eserinde anlattığına göre Hitler, Sovyet lideri Joseph Stalin'e ve Stalinizme karşı hayranlık duymaktaydı. Bu durumu Lev Troçki, Grigori Zinoviyev, Lev Kamenev ve Karl Radek gibi Yahudi komünistlerin tasfiyesine atıfta bulunarak Stalin'in Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ni Yahudi nüfuzundan arındırma çabalarını takdir ettiğini söylemesini gerekçe göstererek açıklamıştır. Yazar Robert Service de "Stalin: A Biograph" adlı eserinde, Joseph Stalin'in de Adolf Hitler'e karşı hayranlık duyduğunu ifade etmiş ve buna gerekçe olarak da Hitler'in 1934 yılında "Uzun Bıçaklar Gecesi" tasfiyesini takdir ettiğini gerekçe göstermiştir.

Stalinizm ve Nazizm, özellikle üremeye ilişkin olmak üzere ütopyacı biyo-politikanın önemini vurgulamışlardır. Bu vurgu yalnızca bu iki ideolojiye ait değildir, aynı dönemde diğer Avrupa devletleri de öjeni uygulamaktaydı ayrıca Stalinist ve Nazist idealler tamamen birbirlerinden farklıydı. Ana benzerlik üreme politikaları ile devletin ideolojik amaçları arasında bulunan bağlantıdır. Her iki rejimin uygulamaları arasında önemli farklılıklar vardır. Stalin dönemi Sovyetler Birliği öjeniyi Nazilerin yaptığı gibi resmî olarak desteklemedi ancak aslında Sovyet öjenistler bulunmaktaydı. Ayrıca her iki rejimin de aile ile çalışma arasında farklı yaklaşımları vardı: Nazizm aile reisi olarak çalışan tek bir erkeğin olması gerektiğini öne sürerken Stalinizm iki kişinin çalıştığı aile idealine önem vermiştir.

Nazi Almanyası, Sovyetler Birliği ve Faşist İtalya düşük doğum oranlarından muzdariptiler. Sovyetler Birliği ve Nazi Almanyası sağlık sistemlerini kullanarak üreme politikalarını yönetiyordu. Her iki rejim de sağlık sistemlerini yeni bir topluluk tasarlamak için ana taşlardan biri olarak görüyordu. Sovyetler Birliği kamu sağlık sistemini sıfırdan yaratmak zorunda kaldıysa da Nazi Almanya'sı 1883'te Otto von Bismarck'ın yönetiminde dünyanın ilk kamu sağlık programı olarak geliştirilen Alman sağlık sistemi üzerinde çalışıyordu. Naziler kendi ideolojilerini kabul ettirmek için Alman sağlık sistemini merkezileştirdiler ve gönüllü ya da kamu sağlık kurumlarını ırksal hijyene ve Nazi ideolojisinin diğer parçalarına bağlı yeni kurumlarla değiştirdiler.

Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Komünist Partisi 1920'de Rusya Öjeni Derneği'nin kurulmasıyla öjeniyi kabul etti. Ertesi yıl Sovyet Bilimler Akademisi'nde Öjeni Bürosu kuruldu.

Hem Stalinist politikalar hem de Nazist politikalar kitlesel şiddet yoluyla toplumu inşa etmeye çalışmıştır. Hem Stalinci Sovyetler Birliği hem de Nazi Almanyası devlet ajanları tarafından yönetilen toplama kampları kullanmıştır: Sovyetler Birliği'nde NKVD ve Nazi Almanyası'nda SS. Her iki rejimde zenofobi temelli olarak azınlıklara karşı şiddet uygulamıştır: Nazilerin yabancı düşmanlığı açıkça belirtilmekte ancak toplumun "asosyal" ögelerine karşı yapılıyor diye rasyonalize edilmekteydi; Stalincilerin yabancı karşıtı şiddet davranışları ise aslında diaspora ulusları hedefleyen ancak "sosyal olarak zararlı" ögelere karşı diye belirtilen davranışlardı.

Gerek Stalin dönemi Sovyetler Birliği gerekse Hitler liderliğindeki Nazi Almanyası'nın, devlet tarafından kitlesel şiddetin kabul edildiği şiddet toplumları olduğu ifade edilmiştir. Buna; Sovyetler birliği'nde 1937 ila 1938 yılları arasından yaşanan Büyük Temizlik ve Nazi Almanyası tarafından II. Dünya Savaşı sırasında işgal edilen tüm topraklarda uygulanan Holokost örnek olarak verilmektedir. Stalin dönenemi Sovyetler Birliği aralarında eski hükümlüler, suçlular, evsizler, vatandaşlık hakları elinden alınmışlar ve "sınıfsızlaştırılmış ögeler"in de olduğu "sosyal olarak zararlı"ların ya da "sosyal açıdan tehlikeli"lerin sürgün edildiği "özel yerleşim"ler kurulmuştur. Bu "özel yerleşimler" çoğunlukla Sibirya, en kuzey bölgeler ve Ural Dağları gibi yaşamaya elverişsiz yerlerde kurulmuştu. Temmuz 1933'de yalnızca etnik kökenleri gerekçesiyle 5000 çingene Sovyetler Birliği'nde topluca tutuklanmış ve aynı ay içinde Batı Sibirya'da "özel yerleşim"lere zorla gönderilmiştir. 1935'te Sovyetler Birliği'nde 160.000 evsiz ve hafif suçlu genç tutuklanarak çok sayıda NKVD çalışma kamplarına zorla gönderilmiş ve çalıştırılmıştır.

Nazizm'e benzer olarak Stalinizm etkisindeki Sovyetler Birliği'nde 1930'larda başlayan etnik tehcirler 1950'lerin başına kadar devam etmiş olup bu dönem içinde 3 milyon Sovyet vatandaşı etnik kökenlerine göre tehcir edilmiştir. İlk büyük etnik tehcir hareketi Aralık 1932 ila Ocak 1933 arasında toplu olarak sosyalist