ının Sibirya'daki devrim komitesiydi. 27 Ağustos 1919'da kurulan bu kuruluş, Eylül 1919'dan 1 Aralık 1925'e kadar varlığını sürdürdü.




Valeriy Kubasov

Valeri Nikolayevich Kubasov (; 7 Ocak 1935 – 19 Şubat 2014) Sovyet/Rus kozmonottur. İki Soyuz programı'nda uçuş mühendisi olarak görev almıştır: Soyuz 6 ve Soyuz 19 (Apollo-Soyuz Test Projesi), ve Interkosmos programında Soyuz 36'nın kaptanlığını yapmıştır. 21 Temmuz 1975'de, ASTP için kullanılan Soyuz 7K-TM modülü 17:51 saatlerinde Kazakistan'a indi, modülden ilk Kubasov çıktı. Kubasov, Georgy Shonin ile birlikte uzaydaki ilk kaynak deneylerini yaptı.

Kubasov aynı zamanda Mir uzay istasyonunun geliştirilmesinde rol oynadı. Kasım 1993'te Roskosmos'dan emekli oldu ve daha sonra RKK Energiya'nın genel müdür yardımcısı olarak göreve başladı.

Kubasov kariyerinde iki kez ölümden döndü. Aslen Soyuz 2 ile uçacak mürettebatın bir parçasıydı, Vladimir Komarov'un ölümüne neden olan Soyuz 1 ile aynı hatalı paraşüt sensörüne sahip olduğu tespit edildi ve mürettebat olmadan havalandı. Daha sonra, Soyuz 11 uçuşuna tıbbi sebeplerden dolayı katılamadı, kapsül hatalı bir valf tarafından yanlışlıkla basınçtan arındırılınca tüm mürettebat öldü.

Kubasov 7 Ocak 1935 tarihinde günümüzde Vladimir Oblastı, Rusya'ya bağlı olan Vyazniki, İvanovo Oblastı, Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nde doğdu. 1952'de orta öğrenimini bitirdikten sonra 1958'de Moskova Havacılık Enstitüsü'nün uzay mühendisliği bölümünden mezun oldu ve Sergey Korolyov liderliğindeki büroda çalışmaya başladı. Başlangıçta balistik çalışmalara odaklanan Kubasov, Voskhod kapsülünün tasarımında çalıştı. Uzay gemilerinin yörüngelerinin hesaplanmasıyla ilgili birkaç çalışma yazmıştır, bunun sonucunda mühendislik dalında Master of Science belgesi almaya hak kazandı.

Korolev için çalışırken Mayıs 1964'te Kubasov, Sovyet Voskhod programı görevlerinden birinin tıbbi taramasından geçti ve birkaç sivil aday arasından seçildi. İki yıl sonra, mevcut kuralların bir miktar rahatlamasından sonra, Kubasov, Georgi Grechko ve Vladislav Volkov ile birlikte yeni kurulan sivil kozmonot birliklerine resmen kabul edildi.

Kubasov'un ilk uzay görevi, Ekim 1969'daki beş günlük Soyuz 6 uçuşuydu, uzay aracı hiç karşılaşılmamış teknik sorunlar yüzünden başarısız oldu. Soyuz 6 görevinde Kubasov ve Georgy Shonin ilk kaynak deneyi gerçekleştirdiler. Vulcan fırını, yörünge ve alçalma modülleri arasındaki iç kapakların kaynak imalatı otomatik yapılıyordu ve Kubasov tarafından denetleniyordu. Paslanmaz çelik ve titanyum numuneleri bir araya getirilip kesildi, daha sonra iç kapaklar Kubasov'un kaynak yapması için açıldı. Kapıyı açtıktan sonra, kozmonotlar hasarı keşfetti ve basınç azalma korkusu ile iniş modülüne geri döndüler.

İlk görevinden sonra Kubasov, Georgy Shonin ve Pyotr Kolodin ile birlikte dünyanın ilk uzay istasyonu olan Salyut 1 üzerinde uçma eğitimi almaya başladılar.

1971'de Kubasov Soyuz 11 görevinde neredeyse gemiden fırlatıldı, Aleksey Leonov'un yanındaki mürettebatlardan biriydi. Moskova'daki Biyomedikal Sorunlar Enstitüsü'nden sağlık görevlileri, Kubasov'un sağ akciğeri üzerinde bir şişlik buldular. Tüberküloz başlangıcından korkarak, Soyuz 11 asil mürettebatının tamamı topraklandı ve yerini yedekler aldı: Georgy Dobrovolsky, Vladislav Volkov ve Viktor Patsayev. Leonov, daha sonra Kubasov'un bir kimyasal böcek ilacına karşı alerjik olduğunun belirlendiğini açıkladı.

Apollo-Soyuz Test Projesi Kubasov'un ikinci uzay görevi oldu ve onun üzerinde bir uçuş mühendisi oldu. Kubasov birkaç saatini Hizmet Modülü ve rıhtım modüllerinde geçirdi. Bu proje sırasında Kubasov, TV bağlantısında Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Gerald Ford'a "leziz uzay yemekleri ... biraz meyve suyu, biraz kahve ve çok fazla su" aldıklarını söyledi.

1980 yılında Kubasov'un son uzay uçuşu Soyuz 36 idi. Bu uçuş sırasında Soyuz, ilk Macar astronot olan Bertalan Farkas'ı da içeren mürettebatı taşıdı. Kubasov, 13 Kasım 1993'te kozmonotluktan emekliye ayrıldı.

Kubasov, Moskova'da doğal sebeplerle 19 şUbat 2014 tarihinde 79 yaşındayken öldü. Arkasında eşi Lyudmila Kurovskaya, kızı Ekaterina ve oğlu Dmitry'i bıraktı.


Kubasov ayrıca bu şehirlerin onursal vatandaşıdır: Vyazniki, Kaluga, Vladimir, Karağandı, Arkalyk, New York , Houston, San Francisco, Atlanta, Nashville, ve Salt Lake City.





Hampden County

Hampden ilçesi (İngilizce: Hampden, County, Massachusetts), Amerika Birleşik Devletleri'nin Massachusetts eyaletinde bulunan bir ilçedir. Hampden İlçesinin nüfusu 2010 yılı nüfus sayımına göre 463,490'dır. Connecticut Nehri Vadisinin en büyük şehri, ekonomik ve kültürel başkentidir. İlçenin adı John Hampden'den gelmektedir. Bu ilçenin kuzeyinde Berkshire İlçesi, doğusunda Worcester İlçesi, güneyinde ise Litchfield İlçesi bulunmaktadır.




Rio Claro, São Paulo

Rio Claro, Brezilya'nın Sao Paulo eyaletinde bulunan bir şehirdir. Bu şehrin nüfusu 2016 yılı itibarıyla 201,473'tür.




Tahire Seffarzade

Tahire Seffarzade (d. 18 Kasim 1936, Sircan- ö. 25 Ekim 2008, Tahran), İranlı yazar, şair ve çevirmen. O 2006 yılında, Asya ve Afrika'nın yazarlarının kurumu tarafından uğraşan şair, seçkin kadın ve müslüman bilim adamı olarak seçilmişti. O Kuran'ı Farsça'ya ve İngilizce'ye çevirdi.
Tahire Seffarzade 18 Kasım 1936'da Sircanda, dindar bir ailede doğdu. O annesi ve babasını erken yaşta kaybetti ve anneannesi yanında büyümüştür. Tahereh ilk ve orta tahsilini Kerman’da yaptı. O Şiraz üniversitesinde İngilizce dili ve edebiyati dalında lisans derecesini aldıktan sonra Tahran'a geldi, ondan sonra tahsilini devam etmek için İngiltere'ye ve daha sonra Amerika'ya gitti. O Iowa üniversitesinde uluslararası yazarların grubunda kabul edilip ve MFI derecesini aldı. Tahereh Seffarzadeh 27 eser, şiir ve tercüme var. 1968 yılında Iowa üniversitesi Tahereh'nin İngilizce şiirlerini bir kitapta toplayıp yayımladı.
O 1970 yılında İran'ın Şehit Beheşti Üniversitesinde işe alındı.


Tahereh Seffarzadeh 25 Ekim 2008 tarihinde, 72 yaşında İran'ın Tahran şehrinde vefat etti.




Aargau

Aargau, İsviçre'nin kuzeyinde bulunan kantonlardan biridir. Özellikle İsviçre'nin en yoğun nüfuslu bölgelerinden birisidir. Kantonun nüfusu Aralık 2015 verilerine göre 653,675'tir. 2014 yılı itibarıyla bu kantonda 213 belediye bulunmaktadır.





Alajuela İli

Alajuela İli (), Kosta Rika'nın illerinden biridir. 2011 yılı istatistiklerine göre ilin nüfusu 885,571'dir. Alajuela ili, 15 kanton ve 111 ilçeden oluşmaktadır. İlin başkenti Alajuela'dır.




Alajuela

Alajuela, (), Kosta Rika'nın başkenti San José'den sonraki 2.inci en büyük şehridir. Ayrıca Alajuela İli'nin başkentidir. Şehrin nüfusu 2012 yılı istatistiklerine göre 42,975'tir.





Lahr

Lahr, Almanya'nın Baden-Württemberg eyaletinde bulunan bir şehirdir. 50 km kuzeyinde Freiburg im Breisgau, 40 km güneydoğusunda Strazburg, 95 km güney batısında Karlsruhe şehirleri bulunmaktadır. Offenburg'dan sonra Ortenaukreis ilçesinin en büyük şehridir.






Alytus (il)

Alytus İlçesi, (; ), Litvanya'nın 10 ilçesinden biridir. İlçenin başkenti Alytus şehridir.




Antequera

Antequera, İspanya'nın Endülüs özerk topluluğunda ve Málaga ilinde bulunan bir şehirdir. Ayrıca "Endülüs'ün kalbi (el corazón de Andalucía)" olarak da bilinir. Şehrin nüfusu 2011 yılı itibarıyla 41,141'dir.





İnce tabakalı transistör

"Diyot için ince tabakalı diod sayfasına bakınız."

İnce tabakalı transistör (İngilizce: thin-film transistor, kısaca TFT) aktif bir yarı iletken katmanın ince filmlerini biriktirerek yapılmış özel bir tür alan etkili transistördür. Alt tabaka (ince film kaplama teknikleri) üzerindeki dielektrik tabaka ve metalik kontakları içerir. Ortak bir alt tabaka camdır, çünkü TFT'lerin birincil uygulaması sıvı kristal ekranlardadır. Bu, yarıiletken malzemenin tipik olarak bir Silikon Wafer gibi alt tabaka olduğu geleneksel transistörden farklıdır.

TFT'ler çok çeşitli yarı iletken malzemeler kullanılarak yapılabilir. Ortak bir malzeme silikondur. Bir silikon tabanlı TFT'nin özellikleri, silikonun kristal haline bağlıdır; yani, yarıiletken tabaka ya amorf silikon, nanokristalin silikon olabilir, ya da polikristalin silikon içerisine tavlanabilir. TFT'lerde yarı iletken olarak kullanılan diğer malzemeler, kadmiyum selenit gibi bileşik yarı iletkenleri, çinko oksit gibi metal oksitleri veya hafniyum(IV) oksit-dir. Hafniyum oksit için bir uygulama, yüksek κ dielektriktir. TFT'ler ayrıca, organik alan etkili transistörler veya OTFT olarak anılan organik materyalleri kullanarak yapılmıştır.

İndiyum kalay oksit (ITO) gibi saydam yarı iletkenleri ve şeffaf elektrotları kullanarak bazı TFT cihazları tamamen şeffaf hale getirilebilir. Bu şeffaf TFT'ler, video ekran panellerinin yapımı için kullanılabilir. Geleneksel substratlar yüksek tavlama sıcaklıklarına dayanamayacağından, çökelme işlemi nispeten düşük sıcaklıklarda tamamlanmalıdır. Kimyasal buhar biriktirme ve fiziksel buhar biriktirme (genellikle püskürtme) uygulanır. Çinko oksit esaslı ilk çözelti ile işlenmiş TTFT'ler, 2003 yılında Oregon Devlet Üniversitesi'ndeki araştırmacılar tarafından rapor edildi. Lizbon Yeni Üniversite'deki Portekizli laboratuvar CENIMAT, oda sıcaklığında dünyanın ilk tamamen şeffaf TFT'sini üretti. CENIMAT ayrıca dergiler ve günlükli sayfalar gibi hareketli görüntülere sahip olabilecek ilk kağıt transistörünü geliştirdi.

İnce film transistörlerin en bilinen uygulaması LCD teknolojisinin bir uygulaması olan TFT LCD'lerdedir. Transistörler panelin kendisi içine gömülür, pikseller arasındaki karışma oranını düşürür ve görüntü sabitliğini geliştirir.

2008 yılı itibarıyla, birçok renkli LCD TV ve monitör bu teknolojiyi kullanmaktadır. TFT paneller genel radyografide sayısal radyografi uygulamalarında sıklıkla kullanılmaktadır. Bir TFT, tıbbi radyografide görüntü reseptörü için bir taban olarak doğrudan ve dolaylı yakalama olarak kullanılır. AMOLED ve OLED (aktif matrisli organik ışık yayan diyot) ekranlar ayrıca bir TFT katmanı içerir. TFT teknolojisinin en faydalı yönü, ekranda