ı. Maçtan önce Wyatt, Bálor'a saldırdı. Hakemler Bálor'ı arka alana götürürken Wyatt ona "korkak" dedi. Bunun üzerine Bálor geri döndü ve maç başladı. Maçın sonunda Bálor, Wyatt'a "Coup de Gráce" yaptı ve onu tuşlayarak maçı kazandı.

Sonraki maçta Dean Ambrose ve Seth Rollins, Raw Takım Şampiyonluğu kemerini savunmak için Sheamus ve Cesaro ile karşılaştı. Maçın sonunda Sheamus, Ambrose'a Brogue Kick yaparken Ambrose, eğildi ve Sheamus, yanlışlıkla Cesaro'ya Brogue Kick yaptı. Hemen ardından Rollins, Sheamus'a "Ripcord knee" yaptıktan sonra Ambrose da Dirty Deeds yaptı ve ikili kemerini korudu.

Dördüncü maçta Alexa Bliss, Raw Kadınlar Şampiyonluğu kemerini ölümcül beş yönlü maçta Nia Jax, Sasha Banks, Emma ve Bayley'ye karşı savundu. Maçın sonunda Bliss, Bayley'ye Snap DDT yaptı ve onu tuşlayarak kemerini korudu.

Sonraki maç John Cena ve Roman Reigns arasında gerçekleşti. Cena'nın Reigns'e yaptığı ilk Attitude Adjustment'tan sonra onu tuşlamak istedi ancak, Reigns son anda kurtuldu. Reings, Cena'ya Superman Punch yaptıktan sonra tuşa gitse de bu sefer Cena son anda kurtuldu. Cena, Reigns'e Super Attitude Adjustment yapsa da aynı şekilde Reings yine tuş olmadı. Ardından yorumcu masasına gitti ancak Reigns, diğer yorumcu masasının üzerine Cena'ya Spear yaparak masayı kırdı. Onu ringe atıp tuşa gitse de Cena kıl payı kurtuldu. Cena'nın art arda yaptığı iki Attitude Adjustments'ta da Reigns son anda tuştan kurtuldu. En son Reigns, Cena'ya bir Superman Punch ve bir Spear yaptı ve onu tuşlayarak maçı kazandı. Maçtan sonra Cena, rakibine saygı göstererek Reigns'in kolunu kaldırdı.

Sonra Neville, Yarıağırsiklet Şampiyonluğu kemerini Enzo Amore'ye karşı savundu. Maçın sonunda Amore, kemeri ringe getirdi. Hakem kemeri aldı ve arkası dönükken Amore, Neville'e yasak vuruş yaptı ve onu roll up ile tuşlayarak kemeri kazandı.

Ana etkinlikte Brock Lesnar, WWE Evrensel Şampiyonluğu kemerini savunmak için Braun Strowman ile karşılaştı. Lesnar, Strowman'a German Suplex yapsa da Strowman hemen ayağa kalkarak ona Chokeslam yaptı ve Running Powerslam yaptıktan sonra tuşa gitti. Ancak Lesnar kıl payı kurtuldu. Lesnar, Kimura Lock ile Strowman'ı yere indirdi ancak Strowman iplere dokunarak pes ettirme hareketini bozdu. Lesnar, Strowman'a birkaç kez suplex yaptıktan sonra Strowman, ona iki Running Powerslam yaptı. Ancak gittiği tuşta yine Strowman son anda kurtuldu. Ardından Lesnar, Strowman'a F-5 yaptı ve onu tuşlayarak kemerini korudu.





On Üçüncü Doktor

On Üçüncü Doktor, "Doctor Who" adlı Britanya bilim-kurgu dizisinde Doktor'un on üçüncü yüzü. Bu role Jodie Whittaker seçilmiştir. Diziye göre Doktor, Zaman Lordu olarak bilinen zamanda yolculuk yapan insansı bir uzaylıdır. Bir Zaman Lordu ölümcül bir yara aldığında rejenerasyon geçirerek vücudunu değiştirebilmekte, yeni bir görünüşe ve yeni bir kişiliğe sahip olmaktadır. Dizinin 1963 yılında başlayan klasik serisinden beri Doktor rolünü erkek oyuncular oynamıştır. Whittaker, bu rolü oynayan ilk kadın oyuncudur.





Napolyon'un Rusya seferi

Napolyon'un Rusya seferi, Rusya'da verilen isimle 1812 Vatanseverlik Savaşı (), Fransa'da verilen isimle Rus Cephesi (), 24 Haziran 1812 tarihinde Napolyon Bonapart'ın Büyük Ordusunun Rus ordusuyla savaşıp yenmesi için Neman Nehri'ni geçmesiyle başladı. Napolyon'un emeli Çar I. Aleksandr'ı Britanyalı tacirlerle ticaret yapmayı durdurma zorunluluğunda bırakmak ve böylece Birleşik Krallık'ı savaşı sonlandırmaya itmekti. Resmî olarak verilen sebepse Polonya'yı Rus tehdidinden korumaktı. Bu doğrultuda, Polonyalıların desteğini kazanmak ve savaşı gerekçelendirmek adına Napolyon savaşa "İkinci Polonya Savaşı" adını verdi.

Büyük Ordu, 300.000'i Fransa topraklarında yetişmiş askerlerden olmak üzere 680.000 askerden oluşan çok büyük bir orduydu. Ordusunu uzun yürüyüşlerle Batı Rusya topraklarında sürükleyen Napolyon, Rus ordusunu savaşmaya zorlamaya çalıştı. Bu süreçte çok sayıda küçük çaplı çatışmadan ve Smolensk Muharebesi'nden galip çıktı. Napolyon bu muharebenin Rusya'daki yürüyüşü sonlandıracağını umsa da Rus ordusu Smolensk şehri yanarken savaştan kaçtı, Rusya içlerine doğru çekilme devam etti. Bunun üzerine Napolyon Smolensk'te ordugâh kurma planlarından vazgeçti ve ordusu Rus birliklerini kovaladı.

Rus ordusu çekildikçe Kazaklar köyleri, kasabaları, ekinleri yakmakla görevlendirildi. Bu yakıp yıkma politikasının amacı Fransız birliklerinin topraklardan faydalanarak erzak edinmesini engellemekti. Politikalar Fransızlara sürpriz ve rahatsızlık verici oldu, zira Fransızlar Rusların kendi topraklarını yakıp yıkma ve kendi halkına zarar verme iradelerine anlam vermekte zorlanıyordu. Bu durum Fransız birliklerini sahada büyük bir orduyu besleyemeyecek bir ikmal sistemine zorladı. Açlık ve mahrumiyetle boğuşan Fransız askerleri geceleri ordularından ayrılıp yiyecek aradı. Bu askerler sıkça Kazaklar tarafından ele geçirildi veya öldürüldü.

Rus ordusu neredeyse üç ay geri çekildi. Devamlı toprak kaybından endişelenen Rus asilzadeleri çardan Rus ordusu komutanlığı Mareşal Barclay de Tolly'yi görevden almasını istedi. Bu isteği yerine getiren I. Aleksandr, ordunun başına Mihail Kutuzov'u geçirdi. Bununla beraber, Kutuzov iki hafta boyunca halefinin geri çekilme uygulamasını devam ettirdi.

7 Eylül günü Fransız ordusu Moskova'nın 110 km kadar batısında, Borodino kasabası yakınlarında cephe almış Rus ordusunu yakaladı. Bunun ardından gerçekleşen muharebe, Napolyon Savaşları'nın en kanlı günü oldu; 250.000 askerden fazla savaştı, 70.000'den fazla asker öldü veya yaralandı. Taktik anlamda zafer kazanan Fransız ordusu, binlerce asker ve 49 yüksek rütbeli subay kaybetti. Rus ordusu ertesi gün sıyrılıp kaçmayı başarınca Napolyon ümit ettiği kesin zaferi kazanamadı.

Napolyon bir hafta sonra Moskova'ya girdi. Burada şehri teslim edecek bir heyet tarafından karşılanmadı, şehrin valisi Fyodor Rostopçin önemli noktaların ateşe verilmesini emretti. Bu noktada Aleksandr'ın teslim olmasını beklese de bu gerçekleşmedi, bir ay boyunca kötüleşen şartlar altında Moskova'da kaldıktan sonra Kaluga'ya doğru çekilmek zorunda kaldı. Rus ordusunun kazandığı muharebelerin ardından dağılan Fransız ordusu, 14 Aralık 1812'de Rusya'yı terk etti.

Bu Napolyon Savaşları için dönüm noktası oldu. Napolyon'un itibarı ağır biçimde zedelendi, Avrupa'daki Fransız hegemonyası ciddi ölçüde zayıfladı. Fransız ve müttefik askerlerinden oluşan Büyük Ordu gücünün çoğunu kaybetti. Bu durumun tetiklediği politik değişimde Prusya ve Avusturya Fransa'yla sürdürmek zorunda oldukları ittifakları bozdu. Sonuç olarak Altıncı Koalisyon Savaşı savaşı çıktı.

Napolyon İmparatorluğu 1810-11 yıllarında zirvesinde gözükse de, aslında 1806–09 yıllarına göre gerileme yaşamıştı. Batı ve Orta Avrupa'nın çoğunluğu doğrudan veya protektoralar, müttefikler ve Fransa'yı avantajlı pozisyona yerleştiren antlaşmalar aracılığıyla Fransa'nın kontrolü altında bulunmaktaydı. Bununla beraber Napolyon ordusunu İspanya ve Portekiz'de uzun ve masraflı Yarımada Savaşı'na sürüklemiş, böylece Fransa'nın ekonomisi, halkın orduya desteği ve ordunun morali kayda değer derecede zarar görmüştü. Napolyon da geçmiş yıllardaki fiziksel ve zihinsel sağlığa sahip değildi. Aşırı kilolu ve çeşitli hastalıklara yatkın hâle gelmişti. Yine de İspanya'daki yaşanan sorunlara rağmen, İspanya'ya gönderilen Britanya güçleri dışında Avrupa'da Napolyon'a karşı harekete geçebilecek pozisyonda herhangi bir güç yoktu.

1809 yılında imzalanan ve Avusturya-Fransa savaşını sonlandıran Schönbrunn Antlaşması, Batı Galiçya'yı Avusturya'dan alıp Varşova Büyük Dükalığı'na verdi. Rusya bunun çıkarlarına ters düştüğünü ve Batı Galiçya'nın Rusya'nın işgali için başlangıç noktası olarak kullanılabileceğini düşünüyordu. 1811 yılında Rus subayları Varşova ve Danzig'e Rus saldırılarını içerecek bir hücum planı yaptı.

İşgal 24 Haziran 1812 günü başladı. Napolyon harekâta başlamadan önce St. Petersburg'a son bir barış teklifi gönderdi. Cevap almaması üzerine Rus kontrolü altındaki Polonya topraklarının işgal edilmesi emrini verdi. Rus birlikleri başlarda az direnç gösterdi, Fransız birlikleri hızlıca ilerledi. Fransa'nın 449.000 asker ve 1.146 toptan oluşan birliklerine karşılık Rusya'nın elinde 153.000 Rus, 15.000 Kazak ve 938 toptan oluşan bir ordu vardı. Fransız birlikleri Kaunas'a odaklandı, yaklaşık 120.000 asker bu noktada Napolyon'un denetiminde nehri geçti. Geçişlerin tam konumu, üç seyyar köprünün inşa edildiği Alexioten bölgesiydi. Köprülerin inşa edileceği yerleri bizzat Napolyon geçmişti. Çadırda konaklayan Napolyon, ordusunun geçişini izledi, denetledi. Litvanya'nın bu bölgesinde yollar sık ormanlardan geçen toprak patikalardan ibaretti. İkmal hatları birliklerin cebri yürüyüşüne yetişemiyordu, arkadan gelen askerler en fazla yokluğa maruz kaldı.

25 Haziran günü Napolyon'un içinde olduğu grup Alexioten'deki köprüleri geçmişti; Ney'nin komutasındaki birliklerse geçiş noktasına yaklaşmaktaydı. Murat'nın yedek süvarileri en önden, Napolyon'un komutasındaki birlikler ve Davout'nun komutasındaki birinci kıta onun arkasından gidiyordu. Eugene'in birlikleri Neman Nehri'ni daha kuzeyde, Piloy'da, MacDonald'ın birlikleri de aynı gün geçti. Jerome'un birlikleri Grodno'dan geçti; geçişleri 28 Haziran'a dek devam etti. Napolyon hızlıca Vilnius'a doğru hareket etti. Bu yürüyüş sırasında piyadeler önce ağır yağmura, sonra da bunaltıcı sıcaklara maruz kaldı. Merkezi grup iki günde 110 kilometre yol katetti. Ney'nin komutasındaki üçüncü kıta yolu takip ederek Sudervė'ye, Oudinot'nun birlikleri Neris Nehri'nin öteki tarafından yürüdü. Bu manevranın amacı General Wittgenstein'ın birliklerini Ney, Oudinout ve Macdonald'ın birlikleri arasına sıkıştırmaktı; ancak Macdonald'ın birlikleri gecikince fırsat kaçırıldı. Jerome'a Grodno üstünden yürüyerek Bagration'un üstünden gelme görevi verildi. Reynier'in 7. kıtası destek amaçlı olarak Białystok'a gönderildi.

24 Haziran'da Rus ordugâhı Vilnius'ta yer almaktaydı. Neman Nehri'nin geçildiği haberi hızlıca ulaklar tarafından