Güneyde ise, yetiştiriciler ve zengin insanlar bu mevsimde ülkeden ayrılacak maddiyata sahipti. Yerliler, özellikle yeni gelenlerin "baharat" almak zorunda kaldıklarını ve bölgedeki ilk yıllarında mevsimsel olduğu düşünülen baharatlardan dolayı öleceklerini düşünüyorlardı. Philadelphia, ABD'nin geçici başkentiydi, ve hükümet sonbaharda geri dönecekti. Başkan Washington şehri terk etti.

Ağustos ayının başlarında sarıhumma'dan dolayı ölen iki kişi bölgeye yeni gelmiş mültecilerdi, biri İrlanda diğeri Saint-Domingue'den gelmişti. Ölümlerini açıklayan bildiri ölümlerinden bir ay sonra ilanda yayınlandı. İrlandalı kadını iyileştirmesi için bölgeye gönderilen doktor hastanın durumu karşısında şok geçirdi, ve tedavisi hastayı kurtaramadı.

İki hasta sonra ateş vakalarının artması sonucu, 1762 yılındaki sarıhumma vakasında çırak olan Dr. Benjamin Rush, sarıhummanın geri döndüğünü anladı. Rush, meslektaşlarını ve hükümeti kentin bir salgınla karşı karşıya olduğunu bildirdi "çok bulaşıcı, hem de ölümcül... sarıhumma" Alarma ek olarak, çoğu ateşten farklı olarak, başlıca kurbanlar çok genç ya da çok yaşlı değildi. Erken ölümlerin çoğu, liman bölgesindeki gençler ve ailelerin başlarıydı. Saint-Domingue'daki mültecilerin hastalığı taşıdığına inandılar, şehre 2-3 hafta mültecilerin ve mallarının girmesini engellemek için karantina uygulandı, ama salgın büyük ölçüde yayılmış olduğundan fayda etmedi.

Zamanının yaklaşık 50.000 sakiniyle ABD'deki en büyük şehirdi, nispeten kompakttı ve çoğu ev Delaware Nehri üzerindeki büyük limanının yedi bloğundaydı. İskele tesisatı, şehrin güneyindeki Southwark'tan Kensington'a uzanmaktadır. Ateş vakaları ilk başta Arch Street iskelesi çevresinde görüldü. Rush, ateşe neden olan şeyin limanının yakınlarında bulunan hasar görmüş kahveler olduğunu iddia etti. Kısa bir zaman sonra Kensington'da da vakalar görülmeye başlandı. Liman devlet ekonomisi için kritik önem taşıyordu ve Pennsylvania valisi Thomas Mifflin'in bölgenin sağlığına korumak adını sorumluluğu vardı. Liman hekimi Dr. James Hutchinson'dan koşulları değerlendirmesini istedi. Doktor, Arch Street iskelesinin yakınındaki yaklaşık 400 sakininin 67'sinin hasta olduğunu keşfetti; ancak sadece 12 tanesi "kötü huylu ateşti" Rush ve diğerlerinin uyarısıyla Belediye Başkanı Matthew Clarkson, kentin tıp birliğinin Hekimler Koleji'nden toplanıp hükümetin ve vatandaşların nasıl bir yol izleyeceği konusunda tavsiyelerde bulunmalarını istedi.

Rush daha sonra bazı erken vakaları anlattı: 7 Ağustosta, baş ağrısı, ateş ve kusma sorunları olan bir genci tedavi etti, ve ayın 15'inde erkek kardeşini tedavi etti. Aynı günde tedavi ettiği bir kadın sarıya döndü. Ayın 18. gününde ateşlenen kişinin üçüncü günde nabzı yoktu, soğuk, pütürlü ve sarıydı, ancak yatağına oturabiliyordu. Birkaç saat sonra öldü. Ayın 19'unda Rush'un ziyaret ettiği kadın saatler içerisinde öldü. Bir başka doktor, kapısının önünde beş kişinin öldüğünü söyledi. Bu kurbanlardan hiçbiri yakın zamanda şehre gelmiş bir göçmen değildi.

Üniversite, Rush başkanlığındaki bir komisyon tarafından yazılmış ve ateşin "ilerlemesini" önlemek için 11 önlem olduğunu öne süren bir mektup yayınladı. Vatandaşları yorgunluk, sıcak güneş, gece havası, çok fazla likör ve direnişlerini azaltabilecek başka herhangi bir şeyden kaçınmaya uyardılar. Hastalıklı kişilerin olduğu odaya giren ziyaretçilerin sirke ya da kafur kullanmaması gerektiği konusunda uyardılar. Belediye yetkilerinin dikkat etmesi gereken şeyleri sıraladılar: kilise çanlarını kullanmayı durdurma ve cenazeleri özel yapma; iskele ve sokakları temizleme; oksijen miktarını artırmak için sokakta barut patlatma. Herkes hasta ile gereksiz temastan kaçınmalıdır. Kentte kalan kişilere selam vermek ve bölgeyi temizlemek için özel mürettebat gönderildi. Many of those who could, left the city.

Evli bir Quaker kadını olan Elizabeth Drinker, bir dergiye yıllarca yazdığı yazılarda; 23 Ağustos - 30 Ağustos tarihleri arasında yaptığı gözlemde, hastalığın kentte yayılmasını ve ölümlerin hızlı bir şekilde artmasının hikayesini anlatıyor. Ayrıca şehri terk eden birçok insanı da anlatıyor.

O zamanki tüm hastahaneler gibi Pensilyanya Hastahanesi de bulaşıcı hastalıklara sahip hastaları kabul etmiyordu. The Guardians of the Poor adlı kuruluş şehir dışındaki 150 dönümlük arazi olan Bush Hill'ı satın aldı, sahibi William Hamilton uzun süredir İngilteredeydi. Zamanının devlet başkanı John Adams kısa bir zaman önce ana binayı kiralamıştı, bu yüzden sarıhumma hastaları ek binalara yerleştirildi. Hemşireler, kentten gelen ve hastaları günlük olarak ziyaret edecek olan genç hekimlerin emirleri altında hastaları tedavi etmek için binalarda tutuldu.
Ağustosun sonlarında kentte alışa gelmemiş bir yoğunluk vardı. Kırsal bölgede akrabaları olan çoğu kişi yazı daha soğuk olan kırsal bölgelerde geçiriyordu. Eylülün başlangıcıyla, İngiltere'den gelen malların sayısının artmasıyla sevkiyatlar arttı.

Kolej'in 25 Ağustos'daki danışmanlığı ve Dr. Hutchinson'un 7 Eylül'de sarı humma nedeniyle ölümü arasında geçen sürede panik şehre yayıldı; daha fazla insan şehirden kaçtı. 1 Ağustos ve 7 Eylül arasında, şehirdeki 456 insan öldü. 8 Eylülde 42 ölüm rapor edild. Eylül ayında ulusal liderlerle birlikte tahminin 20,000 kişi şehri terk etti. 26 Ekime kadar günlük ölüm sayısı 30'un altına düşmedi.En fazla ölümün yaşandığı hafta 711 kişi ile 7-13 Ekim arasındaydı.

Bazı komşu kasabalar kasabaya mülteci girmesini engellemek için devriyeler görevlendirdi. Baltimore ve New York'un önemli limanları, mültecilerin girişine izin vermedi ve haftalar boyunca Philadelphia'dan gelen malları ve eşyaları karantinaya aldı.

Doktorlar, vaizler ve sıradan kişiler, epideminin sonbaharın gelmesiyle biteceğini ümit etti. İlk başta mevsimsel bir "ekvatoral fırtına," veya her sene belli vakitlerde olan kasırganın ateşi bitireceğini umdular. Eylülün sonunda meydana gelen şiddetli yağışların vaka oranını arttırdığı düşünülüyordu. Bölgenin sakinleri geceleri beklenen dondurucu soğukların hastalık vakalarını azaltmasını bekledi. Ekimin ilk 2 haftasında kriz zirve noktasına ulaştı ve kasvet şehre yayıldı. Çoğu kilise halka hizmet vermeyi bıraktı ve postaneler vakaların daha az olduğu bölgelere taşındılar. Fırıncılar ekmek yapıp dağıtmaya devam ettiler. Belediye Başkanı Komitesinin birkaç üyesi öldü. Afrikalı-Amerikalı hemşireler de ateşin etkisiyle ölmeye başladı. Arabalar hastaları Bush Hill'a, ölüleri ise mezarlığa götürdü. Doktorlarda hastalanıp öldüler, bu yüzden hastalarla ilgilenecek kişi sayısı azaldı. Rush'un üç tane çırağı ve kız kardeşi öldü; evden ayrılmak için çok hastaydı. Bu ölüm haberleri, Rush'un yöntemleri hakkında şüpheler verdi, ancak bu kurbanların hiçbiri Rush'un yöntemlerini uygulamamıştı.

Bağışıklıkları olduğunu düşünen Saint-Domingue'den gelen mülteciler sokakları özgürce kullandı, ancak diğer sakinler sokakları kullanmamaya başladı. Şehri terk etmemiş olanlar evlerinde salgının bitmesini beklemeye başladı. Belediye Başkanı Komitesi ölüler hakkında hızlı bir nüfus sayımı yaptığında, ölenlerinin çoğunluğunun ana sokakların arkasında, sokaklarda bulunan evlerde ölen fakir insanlar olduğunu bulmuşlardı.

16 Ekim'de, hava soğumaya başladığı zaman, bir gazete "Kötü niyetli ateş azalmaya başladı." şeklinde haber yaptı. Dükkanlar 25 Ekimde yeniden açılmaya başladı, çoğu aile evlerine geri döndü, Londra merkezli gemiler mal getirmeye yeniden başladı ve bu limanı canlandırdı. Belediye Başkanı Komitesi, şehir dışındaki kişilere dönmek için bir hafta veya 10 gün beklemelerini istedi. Kapatılan evleri temizleme talimatını yayınladı, bu sebeple havalandırma için evdeki tüm camların ve kapıların açık vaziyette tutulması tavsiye edildi.

Ancak, bazı sıcak günlerden sonra ateş vakaları tekrarlandı. Nihayet 13 Kasımda posta arabaları yeniden hizmete başladı. Bir tüccar, sokakların kargaşalı olduğunu ve şarap, şeker, rom, kahve, pamuk vb. ürünlere yoğun talep olmasından dolayı iskelelerin çalışamaz duruma geldiğini bildirdi. Kapıcılar oldukça fırsatçıydı ve yaptıkları her şey için abartılı bir ücret talep ediyorlardı. 14 Kasımda, Belediye Başkanı Komitesi evlerin, giysilerin ve yatak takımlarının temizlenmesi gerektiği söyledi, ancak herkesin şehre salgına yakalanma tehlikesi olmadan gelebileceğini de belirtti.

Birkaç roman Philadelphia salgınını konu aldı. Bunlardan bazıları:







Akceceli Aşireti

Akceceli aşireti, Oğuzların Bozok kolunun Avşar boyuna  mensup olan Türkmen aşiretidir. Akceceli aşireti Haremeyn'uş-Şerifeyn aşiretlerindendir. Orta Karadeniz ve İç Anadolu bölgelerinde yaşayan aşiret mensupları vardır. 1830 tarihli Osmanlı Çorum nüfus defterlerine göre Çorum ili, Bayat ilçesine bağlı İshaklı (166), Bey (146), Barak (130) ve Toyhane (57)  köylerinde akceceli aşireti mensupları bulunuyor. Günümüzde de aşiret mensupları bu bölgede yaşamaktadır.

Osmanlı kaynaklarında aşiretten; "..Üsküdar’da vakı Haremeyn-i şerifeyn evkafından merhum ve mafrun fiha atik valide sultan tabe serahanın evkafından Yeni il hassı mülhakatından Akceceli aşireti.." olarak bahsedilmiştir.

Osmanlı tahrir defterlerine göre Akceceli aşireti Yen-il Hassına bağlı idi. Bunların vergileri III. Murad’ın annesi Nurbânu Sultan'ın Üsküdar’da yaptırdığı caminin (Valide-i Atik Cami) evkafına bağlanmıştı. Bundan dolayı topluluğa Üsküdar Türkmeni adı da veriliyordu. Yeni ilin vergisi  Vâlide Sultanların Üsküdar’da yaptırdıkları camilerin vakfına ait iken  Mekke ve Medine’ye gönderilen surre akçesine tahsis edilmişti. Yeni-İl’e bağlı oymaklara Haremeyn'uş-Şerifeyn aşiretleri denilmesinin sebebi de budur.




Wit Studio

WIT STUDIO, Inc. ( "Kabushiki-gaisha Witto Sutajio"), bir Japon animasyon stüdyosudur. 1 Haziran 2012 tarihinde Production I.G yapımcıları tarafından kurulmuş olup IG Port'un yan kuruluşudur. Özellikle "Attack on Titan" manga serisinin anime uyarlamasını yapması ile bilinmektedir. Merkezi Tokyo'nun Musashino kentinde yer almaktadır.

Wit Studio, sırasıyla stüdyoda %66,6, %21,6 ve %10,0 payları ile IG Port, George W