alin, kuvars, grossüler–andradit, diopsit, vezüvianit ve tremolit sayılabilir.

Şelit genellikle kalay içeren maden damarlarda bulunur; bazen altın ile birlikte de görülür. Berrak kristaller Cumbria, Bohemya, İsviçre, Silezya ve Arizona'da bulunmuştur. Connecticut ve Japonya'da tamamen volframite dönüşmüş büyük şelit kristalleri bulunmuştur; Japonya'da bulunanlara “reinite” adı verilmiştir.

Şelit ilk olarak 1781 yılında İsveç, Dalarna, Säter'te "Mount Bispbergs klack"ta bulunan örneklerden tanımlanmıştır. Adı Carl Wilhelm Scheele'den (1742–1786) gelmektedir. Olağan dışı ağırlığı nedeniyle İsveçliler tarafından "ağır taş" anlamına gelen "tungsten" adı verilmiştir. Ancak daha sonra bu isim metali tanımlamak için kullanılmış ve cevhere şelit adı verilmiştir.

Günümüzde kübik zirkonya ve moissanitin elmas taklidi olarak daha çok tercih edilmesi nedeniyle artık elmas taklidi olarak kullanılmaz ve sıklıkla doğal şelit yerine yapay şelit sunulabilmektedir. Yapay şelit doğal olanından mikroskop altında ayırt edilebilir: Doğal şelit minerali çok nadiren büyüme özellikleri olmadan ve kusursuz olarak bulunur halbuki yapay şelit genellikle çok temizdir. Ayrıca yapay eğri çizgiler ve çok küçük gaz baloncukları da yapay şelit içinde görülür.

Ayrıca el spektroskopisi ile görülebilen absorpsiyon spektrumu da ayırt etmede yararlıdır: Doğal şelit minerallerinin çoğu içinde eser miktarda praseodim ve neodimyum olması nedeniyle spektrumun sarı bölgesinde (~585 nm) belli elirsiz absorpsiyon çizgileri gösterir. Yapay şelitte bu çizgiler görünmez. Bazı yapay şelitlerin içine neodimyum ya da diğer nadir toprak elementleri katılsa bile oluşan spektrum doğal şelit gibi değildir.




Posta ve Telgraf Nazırı İzzet Efendi Türbesi

Posta ve Telgraf Nazırı İzzet Efendi Türbesi, Eyüpsultan, semtindedir. Sultan Reşat Caddesi üzerinde, Sadrazam Hüsrev Paşa Tekkesi karşısında ve Bahriye Nazırı Bozcaadalı Hasan Hüsnü Paşa Türbesinin sağ tarafındadır. Üstü açık, ön cephesi tamamen mermer kaplı olan türbenin kapısı alnında celi sülüs hat ile “Bismillahirrahmanirrahim” ifadesi yer alır. Hicri,1309 (Miladi: 1891) tarihlidir. Kapısının iki yanında bulunan hacet pencereleri üzerinde de Kelime-i Tevhid yazılıdır.

İzzet Efendi, Kasımpaşa Mevlevihanesi dervişlerinden bir neyzenbaşının oğludur. Askeri Tıbbiye’den 1858’de Telgrafhane’ye memur edilmiştir. Kastamonu ve Beyoğlu Telgraf Müdürlüğünde, Tuna, Gelibolu, Kastamonu Müfettişliklerinde bulunduktan sonra 1876 yılında Posta ve Telgraf Nazırı olmuştur. Bu görevinden azledildikten sonra 1880’de tekrar Telgraf Nazırı olmuş fakat şuur kaybı yaşadığından dolayı 1886’da emekliye sevk edilmiştir.





Alüminyum bromit

Alüminyum bromit veya diğer adıyla alüminyum tribromit, içinde alüminyum ve bromit bulunan, kimyasal formülü AlBr veya AlBr olan kimyasal birleşik Mol kütlesi 374,8 gram, erime noktası 97 °C, kaynama noktası 255 °C, yoğunluğu 3,01 g/mL olan suda çözünebilen bir maddedir. Sentezlerde açilleme katalizörü olarak kullanılan, beyazdan sarıya değişen renkte, nem çekici, kristal yapıda bir maddedir. Havada kuvvetle dumanlanır, suyla şiddetle birleşir. Organik çözücülerde çözünür. Dimer biçiminde de bulunur (AlBr).

Dimerik formda bulunan alüminyum bromit (AlBr) en çok katı halde, koordinasyonsuz çözeltide (örneğin CS), eriyikte, gaz fazında bulunur. Sadece yüksek sıcaklıkta monomerlerine parçalanır:

AlBr → 2 AlBr ΔH° = 59 kJ/mol

Bu bileşik ile aynı atomlardan oluşan alüminyum monobromit, HBr ile alüminyumun yüksek sıcaklıktaki reaksiyonundan ortaya çıkmıştır. Oda sıcaklığındaki disproporsiyonlaşma ile alüminyum bromit oluşur:

6/n "[AlBr]" → AlBr + 4 Al

Bu reaksiyonu tersine çevirmek 1000 °C'den yüksek bir sıcaklıkta gerçekleşir.

Bugüne kadar en yaygın olan alüminyum bromit, AlBr'dır. Bu tür standart koşullarda higroskopik renksiz katı madde kullanılır. Tipik renklerin sarı, kırmızı, kahverengi gibi renkler olması demir içeren yabancı maddelerden dolayıdır. Sentezde HBr ile Al kullanılıyor:

2 Al + 6 HBr → AlBr + 3 H

Direkt bromlama ile de meydana gelebilir:

2 Al + 3 Br → AlBr

Bazı bulunduğu tepkimeler:
Alüminyum bromitin dimerizasyon tepkimesidir. Bu tepkime 200 °C'nin üstünde gerçekleşir:
Alüminyum bromit ile sodyum hidroksit tepkimeye giriyor. Alüminyum hidroksit ile sodyum bromür oluşuyor:
Alüminyum bromit su (sıcak) ile tepkimeye giriyor ve alüminyum hidroksit ile hidrojen bromür oluşuyor:

Alüminyum bromit yüksek derecede reaktif bir maddedir.




Vidovdan Anayasası

Vidovdan Anayasası Sırp-Hırvat-Sloven Krallığı'nın ilk anayasasıdır. Kurucu Meclis tarafından 28 Haziran 1921 tarihinde oylama karşıtı boykota rağmen onaylanmıştır. Anayasa adını Aziz Vitus'a adanan bir Sırp Ortodoks tatili olan kutlamadan ("Vidovdan") alır. Anayasanın kabul edilmesi için basit oy çoğunluğuna ihtiyaç vardı. 419 temsilciden 223'ü lehte, 35'i aleyhte ve 161'i de çekimser oy kullanmıştır.

Anayasa Kral Aleksandar 1929 yılında 6 Ocak Diktatörlüğünü ilan edene kadar yürürlükte kalmıştır.




Hırvat Cumhuriyetçi Köylü Partisi 1 Nisan 1921'de Zagreb'de kendi "Hırvatistan'ın tarafsız köylü cumhuriyeti anayasası"nı kabul etmiştir.

Hırvat Birliği, altı siyasi teşekkülden oluşan bir konfederasyon teklifinde bulunmuştur:

30 Haziran'da Halkın Radikal Patrisi'nin dergisi "Samouprava"daki başyazı şöyledir: ″Bu yılın Vidovdan'ı bize imparatorlukla geldi". 21 Temmuz'da İçişleri Bakanı ve Halkın Radikal Partisi üyesi Milorad Drašković'e, Delnice'te bir grup komünist aktivist tarafından suikast düzenlenmiştir.

Anayasanın dayanıklılığı konusu 1923 meclis seçimlerine damgasını vurmuştur.

Hırvat Köylü Partisi anayasanın geçerliliğini kabul etmemiştir. 1925 meclis seçimlerinden sonra hükûmete katılma talebi Nikola Pašić tarafından partiye sunulmuştur. Hırvat Köylü Partisi teklifi kabul etmiş, anayasayı tanıma kararı almıştır. Bu durum parti lideri Stjepan Radić ile beraber diğer parti görevlilerinin hapisten çıkarılmasını sağlamıştır.





Anatomi cinayeti

Anatomi cinayeti (İngiliz İngilizcesinde burking olarak da ifade edilir), tıbbi bir araştırma veya öğretim amacıyla kadavranın bir kısmının veya tamamının kullanılması için işlenen cinayet. Bu türe, bir tıbbi cinayet denilmemesinin başlıca nedeni, vücut parçalarının tek başına herhangi bir tıbbi amaç için kullanılmamasıdır. Cinayet için itici güç kadavra ve diseksiyondur. Diseksiyon anatomi ve fizyolojisini öğrenmek için bir fırsat oluşturur. Anatomi cinayetlerinin prevelans oranının Bilimsel devrim tarafından üretilen araştırma ve öğretim faaliyetlerinde talep edilen kadavra miktarına bağlı olduğu da iddia edilmektedir. 19’uncu yüzyılda, Londra Burkers ile Burke ve Hare cinayetleri (Batı Limanı cinayetleri) başta olmak üzere diğer cinayetler irdelenerek, tıbbi okullar için bilim adamlarının yasal yollardan kadavra temin etmesi yasallaştırıldı. Söylentiler arasında tıbbi kadavra için yüksek oranda bir talep olduğu ve bunun için anatomi cinayetlerinin işlendiği de bulunuyordu. Bu söylentilerin kanıtlanması hem kadavra kullanımının sürekli gerekli olduğu gibi metalara dayanırken, organ hırsızlığında olduğu gibi, insanlarda derin korkular oluşturması nedeniyle oldukça zordur.

Tıbbi bilginin elde edilmesinin bir yolu olan diseksiyon antik dönemden bu yana sürmektedir. Ancak Rönesans döneminde giderek yaygınlaşan uygulamalar özellikle yoksul ve dışlanmış kişilerin ölüm sonrasında diseksiyona uğrayacakları ve kadavraları için öldürülecekleri yönünden korkularını arttırmıştır. Kutsal Roma imparatoru V. Karl’ın eczacısının oğlu olan Andreas Vesalius açık bir şekilde mezarlıklardan alınan insanların bulunduğunu klasik anatomi eseri olan “De humani corporis fabrica”’da belirtmiştir. Ayrıca söylentiler doğrulanmamış olsa da; onun halefi olan 16’ncı yüzyıl anatomist ve hekimi Gabriele Falloppio’un da insan viviseksiyonu uyguladığına dair rivayetler bulunmaktadır. Bununla birlikte, Falloppio’dan işlenen bir suçun ortaya çıkarılması amacıyla adli makamlar tarafından bir mahkumun üzerinde viviseksiyon uygulamasının kendisinden istenildiği ve onun kim olduğunu öğrendikten sonra bu işlemi uyguladığına dair raporlar bulunmaktadır. 18’inci yüzyılda tanınmış İngiliz doğum uzmanı William Smellie, doğum üzerine hazırladığı resimli kitabı için cinayet yoluyla kadavra elde etmekle suçlanmıştır. 1751 yılında Edinburg tıp öğrencileri Helen Torrence ve Jean Waldie, 8 ya da 9 yaşındaki John Dallas cinayeti ve kadavra satışı nedeniyle suçlu bulunmuştur.

Napolyon Savaşları’nın ardından 19’uncu yüzyılın başında İngiltere tıp eğitimi konusunda büyük gelişme yaşadı ve bunun sonucunda kadavra için bir talep artışı yaşandı. Mezar hırsızlığı yaygın bir hale geldi ve yerel bazı topluluklar mezarlıkların çevresine nöbetçi koyarak bu duruma tepki gösterdi. 1828 yılında Meclis tıp fakültelerine gelen kadavraların hangi aracı ile getirildiğini incelemek için seçici bir komite oluşturmak amacıyla toplandı. İronik olarak, bu anatomi cinayetlerinin en kötü şöhrete sahip olanı ise aynı dönemde meydana gelen William Burke ve William Hare tarafından gerçekleştirilmiştir. Onlar anatomist Robert Knox’a kadavra satabilmek için bir yıl boyunca 16 kişiyi öldürmüşlerdir. Bundan iki yıl sonra ise Londra Burkers olarak bilinen John Bishop ve Thomas Williams, öldürülmüş ve Carlo Ferrari olarak tanınan bir erkek çocuğuna ait kadavrayı Londra’da cerraha satmaya çalıştılar. 1992 yılında Kolombiyalı bir aktivist olan Juan Pablo Ordoñez, Kolombiya’nın Baranquilla şehrinde yoksul halktan 14 kişiyi yerel tıbbi okullara kadavra olarak satmak amacıyla öldürdüğüne dair haberler medyada yer aldı. İddiaya göre onun kurbanlarından birisi elinden kaçmayı başardı ve bu durum uluslararası medyaya bu şekilde yansımıştı. Benzer türde son cinayet ise 2009 yılında Rusya’da yaşanmıştır. Medyaya yansıyan haberlere göre; adının Tatyana olduğu açıklanan 24 yaşındaki tıp öğrencisi iddiaya göre 85 yaşındaki komşusu Olga Stepushenko’yu ve bundan 4 gün sonra ise 87 yaşındaki diğer komşusu Zoya Karpova’yı öldürmüştür. İşlediği cinayetlerden sonra iki ha