talep eden, sokaklarda 100.000 kişinin yürüdüğü 1978'de Washington, D.C'de yapılan önemli gösteri topraklarında ortaya çıktı. Bu, 1982'ye kadar ERA'nın onaylanmasını sağlamak için, ulus çapında feministler tarafından başlatılan birçok çabadan sadece biriydi.

1976'da Angelo ve Compton Rahibe ve Sapkın’ı yönettiler, birçokları tarafından feminist video sanatının ana metni olarak görüldüler. Rahibe (Angelo) ve sapkın (Compton) rollerini üstlenerek "prototipik ya da gerçek lezbiyen modellerini" yansıttılar. Angelo'nun performans sanatındaki deneyleri, yerel video üretimine katılımıyla  aynı zamana denk gelmişti. Böylece, aynı yıl Angelo, Annette Hunt, Candace Compton ve Jerri Allyn, Kadınlar Binası'nda bulunan Los Angeles Kadın Video Merkezi'ni kurdu. LWVC, Cheri Gaulke, Suzanne Lacy ve Vanalyne Green gibi önde gelen feminist video yapıcılarının çalışmalarını destekledi. Varlığının ilk on yılında yaklaşık 350 video kaseti üretildi. 

Angelo, 1979'da Terry Wolverton tarafından başlatılan ve Kadınlar Binasında gerçekleştirilen, Lezbiyenliğin sözlü kahramanları Hiyerarşisine katıldı. Cheri Gaulke, Jerri Allyn, Leslie Belt, Chutney Gunderson, Brook Hallock, Sue Maberry, Louise Moore, Arlene Raven, Catherine Stifter, Cheryl Swannack ve Christine Wong, Angelo'nun yanı sıra Los Angeles performans sanat sahnesinde birçok katılımcı ile bir araya geldi. O dönemde Wolverton, Kadınlar Binası'ndaki Lezbiyen Sanat Projesi ile ilgilendi ve Lezbiyenlerin hayatlarını kronize etmek için Onun Hikayesi'ni yaratmayı teklif etti. Proje, performans becerileri ve teknikleri öğretmenin yanı sıra lezbiyen sorunlarını araştırmaya yönelik on atölye çalışmasıyla açıldı.

Aynı yıl, Angelo ve Leslie Labowitz, Ariadne: Bir Sosyal Sanat Ağı ve Los Angeles Eşcinsel ve Lezbiyen Topluluk Hizmetleri Merkezi, (Angelo'nun üyesi olduğu) Kadınların Kaynakları Programı'nın işbirliğiyle gerçekleştirilen Ensest Farkındalık Projesini başlattı. Proje, Leslie Belt, Jerri Allyn, Paula Lumbard, Bia Lowe, Terry Wolverton, Tyaga, Chris Wong ve diğerleri dahil olmak üzere çok sayıda feminist sanatçının ilgisini çekti. Angelo, projeye katılımının bir parçası olarak, Eşit Zaman / Eşit Boşluk adlı interaktif çoklu monitörlü bir video çalışması hazırladı ve sergiledi. Kadınlara karşı şiddete ışık tutmakla görevli olan proje, halkın tartışılmadığı zamanda ensest konusundaki açık diyaloğu başlattı. 

Angelo, 1981'de, nükleer karşıtı konularda yoğunlaşan bir başka performans grubu Hayatta Kalan Rahibeler (SOS)'nun ortak kurucusu oldu. Grup, iki eski FAW üyesi olan Gaulke ve Angelo'nun bir başka LA merkezli grup Garson Kızlar üyesiyle güçlerini birleştirmeye karar verdikleri Feminist Sanat Topluluğu'nun dağılmasından sonra kuruldu. Orijinal dizilim Angelo, Gaulke, Jerri Allyn, Anne Gauldin ve Sue Maberry'dir. Performansının bir parçası olarak, SOS üyeleri "rahibenin her sahnesinde," küresel kız kardeşlik "imajını temsil etmek üzere her renk gökkuşağında rahibelerin yaşam biçimini göstermişlerdir.

Hayatta Kalan Rahibeler'i terk ettikten  ve Kadın Binası ile olan ilişkisini bıraktıktan sonra, Angelo eğitimine devam etme ve Los Angeles'taki Kaliforniya Profesyonel Psikoloji Okulu'ndan örgütsel psikoloji dalında doktora derecesi elde etme kararı aldı. Halen Bay Area'da yaşıyor ve Angelo + Garnets danışmanlık firmasının bir parçası olarak örgüt geliştirme hizmetleri vermektedir. 













Kärsu

Kärsu, güneybatı Estonya'nın Pärnu ilindeki Saarde Parish'de bir köydür.




Miranda Fricker

Miranda Fricker, İngiliz akademisine üye (12 Mart 1966 doğumlu) Şu anda New York Üniversitesinde profesör ve İngiliz felsefeci. Aynı zamanda, Sheffield Üniversitesinde felsefe alanında araştırma profesörü. 

Jacobsen Araştırma Bursunu ve daha sonra Londra Üniversitesinde İngiliz Doktora sonrası bursunu almadan önce Oxford Üniversitesinden doktora derecesini aldı. 2012’ye kadar felsefe okuru ve felsefe bölüm başkanıydı. Araştırdığı konular arasında ahlak, bilgi bilim ve feminist felsefe vardı. Akademik felsefesinin gözlemcisi Julian Baggini, Jennifer Hornsby ve Fricker için ‘’feminist felsefeci olarak damgalanamadıklarını ve onların birleşmiş feminist anlayışını kendi felsefelerine uyardıklarını ve herkesin aynı şeyi yapmasını beklediklerini’’ iddia ediyor.

Fricker 2016’da İngiliz Akademisine üye seçildi.

Fricker’ın ‘’Epistemik Adaletsizlik’’ adlı kitabında, Fricker, kadınların (ve azınlık grupların) yüzleştiği sosyal ve politik hazırlıklara ek olarak iki şekilde epistemik hazırlıklar olabileceğini savunuyor, kanıtsal haksızlık ve yorumsal haksızlık. Kanıtsal haksızlık, konuşmacının sözüne güvenirliğinin düşük seviyede olmasına sebep olan haksızlıklar içerir. Fricker, bir iş toplantısında cinsiyetine inanılmayan bir kadın örnek verir. O iyi durumda olabilir, ama dinleyiciler, Fricker’ın görüşlerinin daha az samimi, yetkili ve daha az inandırıcı olmasına ön yargılar sebep olur. Durum böyleyken, Fricker, olası sonuçlara (konuşmanın iş yerinde bir tanıtımı kaçırması gibi) sebep olan bir haksızlığın var olduğunu savunuyor, kanıtsal bir haksızlık var: Bir bilen olarak, birisine özellikle onun kapasitesine haksızlık yapan bir tür adaletsizlik. Yorumsal haksızlık, deneyimlerini anlamlandırmak için paylaşılmış sosyal kaynaklardan yoksun olan bir grubun adaletsizlik deneyimini anlatıyor. Böyle bir adaletsizliğin sonucu bireylerin kendi yorumlarına inanmaya daha az meyilli olmaları olabilir. Fricker, 1960 yılın sonlarında, doğum sonrası depresyonun tartışıldığı bir toplantıya katılan bir kadını örnek vermiştir. Bu durumda, paylaşılmış sosyal kaynaklar (sözel bir etiket ve deneyimlerin paylaşılması) onun deneyimlediği ve öncesinde suçladığı bir anlayış etkin kılmıştır.

 ‘’Epistemik Adaletsizlik’’ kitabını yazmadan önce, Fricker ‘’Feminizme Felsefede Cambridge Refakatçısı’’ (2000) kitabını Jennifer Horsnby’yla düzenlemiştir.

‘"’Epistemik Adaletsizlik: Bilmenin Gücü ve Etiği" (Oxford Üniversitesi baskısı, 2007)

’’Feminizme Felsefede Cambridge Refakatçısı’’, Jennifer Horsnby’yla düzenlemiştir (Cambridge Üniversitesi baskısı, 2000)

‘’Güçsüzlük ve Soysal Yorum’’ , Sosyal Epistemoloji Yolculuğu (2006)

‘’Epistemik Adaletsizlik ve Bilim Siyasetinde Erdemin Rolü’’ (Blackwell, 2003)

‘’Beauvoir’in Anılarının Hayat Hikayesi’’, Simone de Beauvoir’e Cambridge Arkadaşı (CUP, 2003)

‘’Güven ve İroni’’ , Ahlak, düşünce ve ideoloji. Edward Harcourt (OUP, 2000)

‘’Postmodernizmsiz Çoğulculuk’’, ’’Feminizme Felsefede Cambridge Refakatçısı’’ M. Fricker and J. Hornsby (CUP, 2000)

1.     https://www.shef.ac.uk/philosophy/staff/profiles/fricker

2.     http://www.shef.ac.uk/philosophy/staff/profiles/fricker

3.     "Baggini, Julian (Temmuz 25, 2003). "2 felsefeci Ortak Bir Dilde Ayrıldı’’ . Alıntı 2008-11-25."

4.    "İngiliz Akademisi yeni başkanı bildirdi ve 66 yeni üye seçti’’ 15 Jul 2016."

5.     "Miranda Fricker (Ağustos 2009). ’’Epistemik Adaletsizlik: Bilmenin gücü ve etiği’’. Oxford Üniversitesi basım. p. 1. ISBN 9780199570522. Alıntı  8 March 2011."

6.     "Miranda Fricker (Ağustos 2009). ’’Epistemik Adaletsizlik: Bilmenin gücü ve etiği’’. Oxford Üniversitesi basım. p. 20. ISBN 9780199570522. Alıntı 8 March 2011."

7.     "Miranda Fricker (Ağustos 2009). ’’Epistemik Adaletsizlik: Bilmenin gücü ve etiği’’. Oxford Üniversitesi basım. p. 1. ISBN 9780199570522. Alıntı  8 March 2011."

8.     "Miranda Fricker (Ağustos 2009). ’’Epistemik Adaletsizlik: Bilmenin gücü ve etiği’’. Oxford Üniversitesi basım. p. 20. ISBN 9780199570522. Alıntı 8 March 2011."

Sheffield Üniversitesi felsefe bölümü websitesi.

Birkbeck okulundaki felsefe websitesi

Code, Lorraine (12 Mart 2008) "Epistemik Adaletsizlik Değerlendirmesi"  Notre Dame Philosophical Değerlendirmeleri. Aıntı 23 nisan 2016.




Ida Applebroog

Ida Applebroog (d. 11 Kasım, 1929) Amerikan ressam. Halen New York’ta yaşıyor ve çalışıyor. 1970’lerden beri Applebroog, cinsiyet,cinsel kimlik, şiddet ve siyaset temalarını sık sık inceleyen resimler, heykeller, sanatçıların kitapları ve çeşitli filmler yapmasıyla tanınır.
[1] Çalışmaları Metropolitan Sanat Müzesi, Denver Sanat Müzesi, Minneapolis’deki Walker Sanat Merkezi ve San Francisco Modern Sanatlar Müzesi gibi Amerika Birleşik Devletleri’ndeki çok sayıda halka açık sergilerde bulunabilir. Applebroog, MacArthur Kardeşliği “Genius Grant”, Kolej Sanatları Birliği Yaşam Boyu Başarı için Seçkin Sanat Ödülü, Güzel Sanatlar Fahri Doktora, Yeni Sosyal Araştırma Okulu/ Parsons Tasarım Okulu’nu da içeren çok sayıda onur ödülüne layık görüldü.

Ida Applebroog 11 Kasım 1929’da Bronx, New York’ta aşırı Ortadoks Yahudi bir ailenin içinde dünyaya geldi. 1948-1950 yılları arasında NY State Uygulamalı Sanatlar ve Bilimler Enstitüsü’nde bulundu. Enstitüde güzel sanatlar yerine grafik tasarım eğitimi aldı. Applebroog para kazanmadan sanat yapamayacağını belirtti ve NY State Uygulamalı Sanatlar ve Bilim Enstitüsünde okurken, orada çalışan tek kadının o olduğu bir reklam ajansında çalışmaya başladı. Applebroog daha sonra şunları söyledi: “O günlerde cinsel taciz gündelik bir olaydı. Reklam ajansında altı ay boyunca işime devam ettim, sonra istifa ettim.”
Reklam ajasından istifa ettikten sonra, çocuk kitapları ve tebrik kartları için serbest illüstratör olarak çalışmaya başladı. 1950’de lise aşkı olan Gideon Horowitz ile evlendi.[5] New York Halk Kütüphanesi’nin sanat bölümünde iş buldu. Ayrıca bu süre zarfı içinde, New York Şehir Koleji’nde gece dersleri almaya başladı. 1960 yılında, Applebroog’un dört çocuğu oldu ve kocasının doktorasını tamamlaması için, Applebroog ve ailesi Chicago’ya taşınmak zorunda kaldılar. Chicago’ya taşındıktan sonra, Applebroog Sanat Enstitüsü Okulu’nda dersler aldı ve ailesinin evinin bodrumunda, kocasının ve çocuklarının sanat fuarında satacakları mücevherleri yaptı.1968’de Applebroog ve ailesi, kocasının akademik bir pozisyonu kabul ettiği Güney Kaliforniya’ya taşındılar.San Diego,California’da yaşarken, Applebroog, 2010 yılına kadar sergilemeyeceği 150’den fazla eserin bulunduğu, küvetteyken kendi çıpl