rkan Dede ve Kemal Özcanlı sunuculuğu üstlenmiştir.




Oberwil-Lieli

Oberwil-Lieli İsviçre'nin Aargau kantonunda, Bremgarten ilçesinde bir belediyedir.

Roma Döneminde belediye alanında yerleşmeler oldu. Şimdiki kilisenin sitesinde bir Roma çiftliği vardı. 1860'dan itibaren nüfus 1960 yılına kadar geriledi. O zamandan beri yeni yerleşim mahallelerinin sayısı giderek artmıştır. Alemanni yerleşim kalıntıları da bu belediyede keşfedildi.




Lilian Garcia

Lilian Annette García (d. 19 Ağustos 1966) , İspanyol-Porto Riko asıllı Amerikalı şarkıcı WWE spikeridir. WWE ve Smac Down'un kadrolu personeli olarak güreş karşılaşmalarını anons etmesiyle bilinir.

1997'de "Güney Carolina Güzeli" yarışmasında finalist seçilmiş eski bir model olan Garcia 2007'de "¡Quiero Vivir!" adlı müzik albümü çıkarmıştır.

1 Ağustos 2016'da aktif WWE sunuculuk kariyerini noktalayan Garcia müzik kariyerine devam etmektedir. Kendisi müzik grubu "The Fuse" ile 2014'ten bu yana sahne almaktadır.






Resul Çunayev

Resul Çunayev (d. 1991) () Azerbaycanlı Greko-Romen güreşçi. Erkekler Greko-Romen güreşte dünya şampiyonu ve Avrupa üçüncüsüdür. Avar asıllıdır.

2015 yılında, 2015 Avrupa Oyunlarında altın madalya kazandı ve Azerbaycan Silahlı Kuvvetlerinde aktif görevde iken altın madalya kazanan ilk sporcu oldu.

Taşkent'te, 2014 Dünya Güreş Şampiyonası sırasında Ermeni güreşçi Varşam Boranyan'ı yendikten sonra Karabağ'daki ölenlerin Azerbaycanlı ailelerine saygı işareti olarak asker selamı verdi.




Paris'ten Sevgilerle

Film Türkiye'de vizyona girdikten sonra, ilk üç günde 19.622 seyirci ve 210.130 TL hasılat, 10 hafta vizyonda kaldığı süre içerinde ise 63.060 seyirci ile 602.901 TL gişe hasılatı elde etmiştir.

"James Reece" (Jonathan Rhys Meyers), Amerikan'ın Fransa büyükelçiliğinde CIA adına alt düzey bir görevde çalışmaktadır. "James"’in, Paris’te Fransız sevgilisi ile birlikte yaşadığı oldukça iyi bir hayatı vardır. Ancak "James"’in en büyük istediği bulunduğu görevden daha yüksek dereceli bir ajan olmak ve sahada aksiyonu yaşamaktır. İstediği gibi üst düzey bir göreve atanır. Görevli olarak gittiği ilk işinde, aslında ne kadar şanslı olduğuna inanamaz. Bu görevinde kendisine yeni ortağı özel ajan Charlie Wax (John Travolta) eşlik etmektedir.

Silah meraklısı, şakacı ve herhangi bir şeye bağlı olmayan "Wax" ile ortağı "James", bir terör saldırısını durdurmak için Paris’e gönderilirler. Paris’in yer altı dünyasını gören ve aslında aksiyon dolu hayatın kendisine uygun olmadığını anlayan "James", masa başı işine dönmek için can atar. Bir görevlerinde peşinde oldukları suç örgütü, "James" 'i hedefine alır. Artık "James" için, sonraki 48 saat içinde hayatta kalabilmesinin tek umudu ortağı "Wax" olacaktır.






Arifiye Garı

Arifiye garı, Sakarya ili Arifiye ilçesinde bulunan gar. Chemins de Fer Ottomans d'Anatolie şirketi tarafından 1890 yılında yapılmıştır. Ankara-İstanbul yüksek hızlı demiryolunun on istasyonundan biridir. Hızlı tren Adapazarı istasyonuna girmediğinden boş kalan Arifiye-Adapazarı hattında "Adaray" adı ile şehir içi taşımacılık yapılmaktadır.

Kurulduğunda adı Hamidiye istasyonu olan tesisin adı II. Abdulhamit tahtan indirildiğinde, yeni yönetim tarafından "Arifiye" olarak değiştirilmiştir.





Phi fenomeni

Phi Fenomeni, sabit olan nesnelerin belli bir aralıkta ve hızlı bir biçimde sunulması sonucunda oluşan, gerçekte olmayan hareket algısıdır. Arka arkaya gelen resim ya da ışık noktaları bir birim olarak algılanır. Max Wertheimer tarafından 1912 yılında tanımlanan bu olgu, sinemada art arda gösterilen karelerin veya yanıp sönen ışıklı panolardaki yazıların hareket ediyormuş algısı oluşturmasını açıklar.

Gestalt psikolojisi olarak bilinen resmi gelişim, yeni ekolün ana kurucusu Alman psikolog Max Wertheimer tarafından 1910 yılında yönetilen bir araştırma çalışmasıyla gelişmişti. Bu yaklaşımın çıktığı dönemde fizik alanında yapılan çalışmalar Gestalt düşüncesinin vurgu yaptığı bütünler arasında bağlantı olduğu fikrini destekler nitelikteydi. Psikolog Max Wertheimer 1910 yazında Ren Vadisi'ne tatile gitmek üzere bir trene bindi. Yol boyunca görünür hareket problemi üzerine düşünmeye başladı. O durağan görüntülerden hareket nasıl çıkıyordu? Trende giderken Wertheimer çözümleyici yaklaşımın bir sonuç vermeyeceğini gördü. Görünür hareket parçaların bir sonucu değildi; o bütünden geliyordu. Wertheimer bu kavramı daha sonra Gestalt teorisinin temel taşını oluşturan bir ilke şeklinde ifade etti: Bütün, parçaların toplamından farklıdır. Wertheimer bu fikri o kadar sevmişti ki hemen trenden indi ve deneylere başlamak üzere bir otele yerleşti. Kısa sürede görünür hareketi incelemek için bir dizi deney geliştirdi. Wertheimer'ın deneylerinden en önemlisi karanlık bir odada oturan bir kişinin karanlık boşluğa baktığı deneydi. Gözlemci önünde iki ışık olduğundan habersizdi. Işıklardan biri odanın solunda öteki de sağında duruyordu. Soldaki lamba birden yandı ve sonra söndü, yirmi milisaniye sonra da sağdaki ışık yandı ve söndü. Gözlemci soldan tek bir ışığın yandığını ve sönmeden önce sağa gittiğini söyledi. Gözlemcinin algıladığı bu hareket odanın içinde gerçekten olmamıştı, bu etkiyi açıklayabilecek atomlar da yoktu. Hareket gözlemcinin bir kurgusuydu. Wertheimer bu sonuçta uzayın ve zamanın oynadığı rolü ölçmek için başka birçok deney daha düzenledi. Bazı kişilere de gerçekten yanan, hareket eden ve sönen bir ışık gösterdi. Gözlemciler bu gerçek hareket ile görünür hareket arasında hiçbir fark görmediklerini söylediler. Bir filmde, sokakta yürüyen insanlar tıpkı gerçek yaşamda sokakta yürüyen insanlar gibi görünürler. Ancak orada girdide hareket yoktur; o gözlemcinin kafasında yer alan bir edimdir.

Wertheimer Franfurt Üniversitesi'nde daha resmi araştırmalarını sürdürmüştü. Frankfurt'ta birkaç yıl önce Berlin Üniversitesi'nde Wertheimer ile çalışmış olan iki genç daha vardı: Kurt Koffka ve Wolfgang Köhler. Her biri psikolojide üretken çalışmalar yapmış kişilerdi. Bir süre sonra hepsi Wundt'un yapısalcılığına karşı mücadeleye girişmişlerdi. Koffka ve Köhler'in denek olarak çalıştığı Wertheimer'ın araştırma problemi, "Görünüşte Devinim Algısı"nı, yani gerçek bir fiziksel hareket yokken algılanan hareketi kapsıyordu. Wertheimer uyarıcının ardışık olarak, kısa aralıklarla ve hızlı hızlı sunumunu sağlayan bir aleti (takitoskop) kullanarak birisi dikey ve diğeri dikey olana 20 veya 30 derecelik açısı olan iki yarık boyunca ışığı yansıttı. Eğer ışıklar önce bir yarık, sonra da diğeri boyunca aralarında uzun bir boşlukla (200 milisaniyeden daha uzun) gösterildiyse, önce birinci yarıkta daha sonra da ötekisinde olmak üzere deneklere iki ardışık ışık görünmüştü. Işıklar arasındaki boşluk çok kısa olduğunda denekler ışıkları sürekli görmüştü. Bununla birlikte ışıklar arasında en uygun boşluk (yaklaşık 60 milisaniye) olduğunda denekler bir yerden ötekine giden ve tekrar geri dönen bir tek ışık çizgisi görmüştü. Bu bulgular yapısalcı anlayışın bilinç deneyimlerini duyumsal elementlerine indirgemesiyle açıklanamayacak bir şeydi. Çünkü görünüşte devinim algısı tek tek duyum elementlerinin toplamıyla açıklanamazdı. Bu olay bir duyum kadar basit ve temel ancak yine de bir duyumdan hatta bir duyumlar dizisinden farklıydı. Wertheimer bu duruma Phi Fenomeni adını vermiştir. Dönemin kabul gören psikoloji ekolü phi fenomenini açıklayamamıştı. Wertheimer ise " zahiri hareket açıklanmaya ihtiyaç duymaz, algılandığı gibi vardır ve daha basit şeylere indirgenemez" açıklamasını yapmıştır.

15 Nisan 1880’de Prag’da doğdu. 12 Ekim 1943’te ABD’nin New York kentinde öldü. Yetişme çağında müziğe ilgi duyan ve çeşitli oda müziği yapıtları besteleyen Wertheimer, liseyi bitirdikten sonra 1900’de Prag’da Karl Üniversitesi’nde başladığı hukuk öğrenimini yarıda  bırakıp 1901’de Berlin Üniversitesi Psikoloji Bölümü’ne girdi. Würzburg Üniversitesi’ndeki yüksek lisans çalışması sırasında tanıkların nesnel davranıp davranmadıklarını değerlendirmede kullanılacak bir yalan makinesinin yapılması çalışmalarına katılan Wertheimer 1904’te doktorasını aldı. Berlin, Viyana ve Prag’da Jung’un “sözcük-çağrışım tekniği” ve aleksiya (görme gücü ya da zekada bir bozulma olmamasına karşın okuma becerisini yitirme durumu) alanlarında incelemelerini sürdürdü. 1910-1916 yılları arasında Frankfurt Üniversitesi’nde Koffka ve Kohler’le tanıştıktan sonra algı üzerine yaptığı araştırmalar ileride Gestalt Psikolojisi’ni doğuracak olan düşüncelerin gelişmesine yol açtı. Psikolojik incelemenin bir yandan nesnel kalırken bir yandan da incelediği olguyu eğip bükmesini, değiştirmesini önleyecek bir yöntemin gerekliliği üzerinde durdu. 1916-1929 arasında Berlin’de Friedrich-Wilhelm Üniversitesi’nde psikoloji doçenti olarak çalıştı. 1922’de Koffka ve Kohler’le birlikte Gestaltçı Psikoloji’nin yayın organı olarak “Psikoloji Araştırmaları” dergisini yayımlamaya başladı. 1929’da Frankfurt Üniversitesi’nde profesör oldu; toplumsal ve deneysel psikoloji dersleriyle olduğu kadar felsefe, mantık ve matematiğin temel sorunları konusunda düzenlediği seminerlerle de büyük ilgi topladı. 1933 baharında Hitler’in yaptığı bir radyo konuşmasını dinledikten sonra artık Almanya’da kalmanın anlamsız olduğuna karar vererek Çekoslovakya’ya geçti. Eylül 1933’te New School for Social Research’ün çağrısına uyarak ABD’ye gitti; ölümüne değin bu yüksek öğrenim kurumunda dersler verdi. “Phi Fenomeni” olgusunun ortaya konması Wertheimer ve arkadaşlarının psikolojiye bakışlarını derinden etkiledi. Psikolojik olayların tekil öğelerin toplamı değil parçalanmaz bütünler, yapılar olduğu sonucuna vardılar. Wertheimer bu bütünlere Gestalt adını verdi ve daha sonra savundukları görüşler Gestalt Psikolojisi olarak adlandırıldı. Kendi bilim alanındaki asıl önemi, psikolojide soru sormayı ve bilimler arasında tartışmayı zorlamasında ve yaratıcı, kendi bilim dallarına önemli katkılarda bulunmuş bir psikolog kuşağı yetiştirmesinde yatar.

Algı çevreden gelen uyarıcıların meydana getirdiği duyumların, aynı zamanda ya da art arda ayrımlarla