arafından 1546'da inşa edilen eski Salimgarh Kalesine bitişiktir. İmparatorluk daireleri, Cennet Akımı ("Nahr-i-Bihisht") olarak bilinen bir su kanalı ile birbirine bağlı bir dizi köşkten oluşur. Kale kompleksinin Şah Cihan yönetimi altındaki Babür yaratıcılığının zirvesini temsil ettiği kabul edilir ve saray İslami ilk örneklere göre planlanmış olmasına rağmen, her köşk, Timur ve Pers geleneklerinin kaynaşmasını yansıtan Babür yapılarına özgü mimari öğeleri içerir. Kızıl Kale'nin bahçe tasarımı da dahil olmak üzere yenilikçi mimari tarzı, Delhi, Racastan, Pebcap, Keşmir, Braj, Rohilkhand ve diğer yerlerde inşa edilen daha sonraki binaları ve bahçeleri etkiledi.

Nadir Şah'ın Babür İmparatorluğu'nu 1747'de işgalinde kaledeki sanat eserleri ve mücevherler yağmalandı. Kalenin mermer yapılarının çoğu daha sonra İngilizler tarafından 1857 Hint Ayaklanması'nı müteakiben takiben yok edildi. Kalelerin savunma duvarları büyük ölçüde kurtarılmış ve kale daha sonra bir garnizon olarak kullanılmıştı. Kızıl Kale, İngilizlerin son Babür İmparatoru'nu 1858 yılında Yangon'a sürgüne göndermeden önce tutuklu olarak tuttukları son yerdi.

Hindistan başbakanı, her yıl Hindistan'ın Bağımsızlık Günü'nde (15 Ağustos), kale ana kapısında Hint "üç renk bayrağını" kaldırır ve surlardan ulusal bir konuşma yayınlar.

2007 yılında Kızıl Kale Kompleksi UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edildi.




Jantar Mantar, Jaipur

Jantar Mantar anıtı, Hindistan'ın Racastan Eyaletinin, Jaipur şehrinde yer alan on dokuz mimari astronomik alet koleksiyonudur; Rajput kralı Sawai Jai Singh II tarafından yaptırılmış ve 1734'te tamamlanmıştır. Dünyadaki en büyük taş güneş saatine ev sahipliği yapmaktadır ve UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

Jaipur'daki Kent Sarayı ve Hawa Mahal yakınında bulunan anıt, antik Hindu Sanskritçe metinlerin astronomi ve enstrüman tasarım ilkelerini kullanarak inşa edilen duvar, taş ve pirinç aletleri içermektedir. Aletler astronomik konumların çıplak gözle gözlemlenmesine izin verir. Anıt, mimari yeniliklerin yanı sıra 18. yüzyıl Hindistan'daki farklı dini ve sosyal inançlardan gelen fikirlerin bir araya gelişini de göstermektedir. Gözlemevi, birçok medeniyet tarafından paylaşılan Ptolemaik konumsal astronominin bir örneğidir.

Anıt, üç ana klasik gökyüzü koordinat sisteminin her birinde çalışan araçlara sahiptir: ufuk-zenit yerel sistem, ekvatoral sistem ve ekliptik sistem. "Kapala Yantraprakara", iki sistemde çalışan ve koordinatları doğrudan bir sistemden diğerine dönüştüren bir sistemdir.




Racastan Kaleleri

Kuzey Hindistan'daki Racastan eyaletinde yer alan altı Rajasthan kalesi, UNESCO Dünya Mirası alanı olarak bir araya getirildi. Kaleler, esas olarak Aravalli Tepelerinde yer almaktadır ve 5. ve 17.-18. yüzyıllar arasında farklı krallıklardan birkaç Rajput kralı tarafından inşa edilmiş ve genişletilmiştir. Kaleler:


Bu kalelerin bazılarının 20 km uzunluğa varan savunma surları bulunmaktadır, bu duvarlar hala şehir merkezlerini korumaktadır ve hala su toplama mekanizması kullanmaktadır.




Pepe (anlam ayrımı)

Pepe şu anlamlara gelebilir:





Rani ki vav

Rani ki vav, Hindistan'ın Gujarat kentindeki Patan kasabasında karmaşık bir şekilde inşa edilmiş bir basamaklı kuyudur. Saraswati Nehri kıyısında bulunmaktadır. Rani ki vav, 11. yüzyılda kral I. Bhimdev'in anısına inşa edildi. 22 Haziran 2014'te UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edildi. Basamaklı kuyular, Hint kıtasındaki yer altı su kaynakları ve depolama sistemlerinin ayırt edici bir formudur ve M.Ö. üçüncü bin yıldan beri inşa edilmiştir. Rani ki vav, karmaşık Maru-Gurjara mimari tarzında ters bir tapınaktır ve yedi basamaklı merdivenle inşa edilmiş ve 500'den fazla ana heykel içermektedir.




Bahreyn Kara Kuvvetleri

Bahreyn Kara Kuvvetleri, Bahreyn'i karadan gelebilecek her türlü saldırıya karşı korumakla görevlidir. Bu kuvvet 1971 yılında kurulmuştur. Bahreyn Silahlı Kuvvetleri komutası altındaki en büyük kuvvettir. 




Nalanda

Nalanda, Hindistan'daki antik Magadha Krallığında (modern Bihar), Mahavihara olarak ilan edilen büyük bir Budist manastırıydı. Site, Patna'nın yaklaşık 95 kilometre (59 mil) güneydoğusunda, Bihar Şerif kasabası yakınlarında yer almaktadır ve M.Ö. 7. yüzyıldan M.S. 1200'e kadar bir öğrenme merkezi idi. 2016 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

Veda öğreniminin oldukça biçimlendirilmiş yöntemleri, sık sık Hindistan'ın erken üniversiteleri olarak nitelendirilen Taxila, Nalanda ve Vikramashila gibi büyük öğretim kurumlarının kurulmasına ilham verdi. Nalanda, 5. ve 6. yüzyılda Gupta İmparatorluğu'nun, daha sonra Kannauj imparatoru Harsha hakimiyeti altında gelişti. Gupta çağından kalma liberal kültürel gelenekler bir büyüme dönemiyle sonuçlandı ve dokuzuncu yüzyıla kadar refah içinde varlığını sürdürdü. Sonraki yüzyıllar, Budizmin tantrik gelişmelerinin doğu Hindistan'da Pala İmparatorluğu döneminde en belirgin hale geldiği bir dönemde kademeli bir düşüş dönemiydi.

Zirve noktasına geldiğinde, okul yakın ve Tibet, Çin, Kore ve Orta Asya gibi uzaktaki bazı akademisyenleri ve öğrencileri kendine çekti.

Nalanda hakkındaki bilgilerimizin çoğu, 7. yüzyılda Mahavihara'ya seyahat eden Xuanzang ve Yijing gibi Doğu Asya'daki hacı keşişlerinin yazılarından gelir. Vincent Smith, "Nalanda'nın detaylı bir tarihinin Mahayanist Budizmin tarihi olacağını" belirtir. Xuanzang'ın seyahatnamesinde Nalanda'nın ürünleri olarak listelediği isimlerden çoğu, Mahayana felsefesini geliştirenlerin isimleridir. Nalanda'daki tüm öğrenciler Mahayana'yı ve Budizm'in on sekiz (Hinayana) metinlerini okurdu. Müfredatlarıı, vedalar, mantık, Sanskritçe grameri, tıp ve Samkhya gibi diğer konuları da içermekteydi.

Nalanda, muhtemelen Muhammad bin Bakhtiyar Khilji yönetimindeki Müslüman Delhi Sultanlığı Memluk Hanedanı ordusu tarafından yaklaşık olarak M.S. 1200'lü yıllarda yağmalandı ve yok edildi.




Khangchendzonga Ulusal Parkı

Kanchenjunga Ulusal Parkı ya da Kanchenjunga Biyosfer Rezervi, Sikkim, Hindistan'da bulunan bir milli park ve biyosfer rezervidir. 17 Temmuz 2016'da UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak listelenmiş ve Hindistan'ın ilk "Karma Miras" bölgesi haline gelmiştir. Park, adını 8,586 metre yüksekliğindeki Kançencunga Dağı'ndan almaktadır. Kançencunga Dağı, dünyanın üçüncü en yüksek doruğudur. Parkın toplam alanı 849.5 km'dir (328,0 mi).

Parkta Zemu buzulu da dahil olmak üzere birçok buzul vardır. Musk geyiği, kar leoparı, dumanlı pars, ve Himalayan tahr gibi hayvanların hepsi bu parkta yaşamaktadır.




Bahreyn Hava Kuvvetleri

Bahreyn Hava Kuvvetleri, Bahreyn'i havadan gelebilecek her türlü saldırıya karşı korumakla görevlidir. Bahreyn Silahlı Kuvvetleri komutası altındaki en büyük 2. kuvvettir.




İran Kehrizi

Günabad Kehrizi (Farsça: قنات قصبه گناباد) Kai Khosrow Kehrizi olarak da bilinir, M.Ö. 700 ile M.Ö. 500 arasında inşa edilen dünyanın en eski ve en büyük kehrizlerinden biridir. İran'ın, Razavi Horasan Eyaleti'ndeki Günabad'da bulunmaktadır ve 33,113 metre uzunluğunda 427 su kuyusu içermektedir. Site, ilk olarak 2007 yılında UNESCO'nun geçici Dünya Mirası listesine eklendi ve daha sonra 2016'da "İran Kehrizi" adı ile Dünya Mirası olarak ilan edildi.




Bahreyn Deniz Kuvvetleri

Bahreyn Deniz Kuvvetleri, Bahreyn'i denizden gelebilecek her türlü saldırıya karşı korumakla görevlidir. Bahreyn Silahlı Kuvvetleri'nin en küçük kuvvetidir. 




Kuzey ve Orta Asya'daki Dünya Mirasları listesi

UNESCO (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü), Orta Asya ve Kuzey Asya'nın altı ülkesinde (ayrıca "taraf devletler" olarak anılmaktadır) 19 Dünya Mirası Alanı belirledi: Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Türkmenistan, Özbekistan ve Rusya'nın Asya kısmı. Rusya'nın Avrupa kısmı Doğu Avrupa'ya dahil edilmiştir.

Rusya, 7 alan en çok Dünya Mirası alanına ev sahipliği yapmaktadır; bunlardan biri Doğu Asya'da Moğolistan ile paylaşılan sınıralan bir miras alanıdır. Bölgedeki ilk site, 1990 yılında Özbekistan'da listelenen Içhan Kala'ydı. UNESCO'nun Dünya Miras Komitesi, her sene listedeki yeni Dünya Mirasları ekleyenilir veya kriterleri karşılamayan alanları listeden çıkarabilir. Seçim on kritere dayanmaktadır: altısı kültürel miras (i-vi) ve dört tane doğal miras (vii-x). Bazı alanlar, hem kültürel hem de doğal kriterleri aynı anda karşılayabilir ve "karma miras" alanı olarak listelenebilir. Kuzey ve Orta Asya'da 11 kültürel, 8 doğal miras alanı bulunmaktadır, karma alan bulunmamaktadır. Rusya'daki bütün alanlar (7) doğal miras alanı, Sarıarka; Kuzey Kazakistan'daki Bozkır ve Göller hariç Kuzey ve Orta Asya'daki tüm alanlar kültüreldir.

Dünya Miras Komitesi, "bir alanın Dünya Mirası Listesi'nde yazılı olduğu özellikleri tehdit eden koşulları" gerekçe göstererek bir alanın tehlike altında olduğunu belirtebilir. Bu bölgedeki alanların hiçbiri tehlike altında olarak listelenmiş değildir, ancak olası durumlarda tehlike altında olarak listelemesi birçok durumda UNESCO tarafından değerlendirilmiştir.

Tablonun üzerindeki sıralama butonuna basılarak ilgili kategori ile ilgili yeniden sıralama yapılabilir.






Batı Asya'daki Dünya Mirasları listesi

UNESCO (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü), Batı Asya'nın 18 ülkesinde ("taraf devletler" olarak da anılıyor) 82 Dünya Mirası bölgesi belirledi: Ermenistan, Azerbaycan, Bahreyn, Kıbrıs, Gürcistan, İran, Irak, İsrail, Ürdün, Lübnan, Umman, Filistin, Suudi Arabistan, Suriye, Türkiye, Birleşik Arap Emirlikleri, Katar ve Yemen. Mısır kısmen Batı Asya'da iken Mısır'daki Dünya Mirası alanları Afrika altında listelenmiştir. Kudüs'te bir site bulunmaktadır. Kuveyt, Dünya Mirası alanı olmayan tek ülkedir. Arap Oriks Barınağı 1994 yılında Dünya Mirası olarak listelenmişse de 2007 yılında listeden çıkarılmıştır. Koruma alanının %90'lık kısmı Umman tarafından kaldırıldı için, UNESCO alanı listeden çıkardı.

Bu bölgede, İran, 21 miras alanı ile en çok miras alanını barındıran ülkedir.. UNESCO tarafından listelenen ilk alanlar, Persepolis,