(313)

Bizantion Kuşatması, 313 yılında II. Maximinus'un Bizantion'a karşı gerçekleştirdiği muhasara.

Roma İmparatorluğu'nda tetrarşi anlayışıyla idareyi paylaşan ortak imparatorlardan II. Maximinus, bir diğer ortak imparator Licinius'a karşı harekete geçerek üslerinden biri olan Bizantion'u kuşatma altına almıştır. 11 gün süren kuşatma şehirdeki birliklerin şehri savunmaya yetecek sayıda olmamaları nedeniyle teslim olmasıyla son bulmuş, kent II. Maximinus'un idaresine katılmıştır.




Bizantion Kuşatması (324)

Bizantion Kuşatması, 324 yılında Konstantin'in Bizantion'a karşı gerçekleştirdiği muhasara.

Roma İmparatorluğu'nda tetrarşi anlayışıyla idareyi paylaşan ortak imparatorlardan II. Maximinus, bir diğer ortak imparator Licinius'a karşı harekete geçerek 313 yılında Bizantion'u ele geçirse de daha sonrasında Milvian Köprüsü Muharebesi ile saf dışı kalmış, Bizantion tekrar Licinus tarafından ele geçirilmiştir. Bunun ardından Konstantin ile ortak imparator olan Licinius Roma'nın doğu kesimindeki toprakları hâkimiyetine alsa da bu durum 324 yılına dek sürmüş, taht kavgasında Bizantion'a kadar geri çekilen Licinius burada şehrin kuşatma altına alınması sonucu Nikomedia'ya hareket etmiştir. Kuşatılan şehir Konstantin tarafından ele geçirilerek Nova Roma adıyla Bizans İmparatorluğu'nun başkenti olarak yeniden inşa edilmiştir.




Hokkien

Hokkien () ya da Has Minnan (閩南語/閩南話), güneydoğu Çin, Tayvan ve güneydoğu Asya'da ve diğer denizaşırı Çinliler tarafından konuşulan bir Güney Min lehçe grubu. Hokkien'in kökenleri, Min Çincesinin konuşulduğu Fujian eyaletinin güneyindedir. Güney Min'in ana akım çeşididir.

Teochew lehçesi ile ilişkili, bununla ancak az oranda karşılıklı anlaşılabilirliği vardır. Hainanca ya da Leizhou lehçesi gibi diğer Güney Min çeşitleriyle daha uzaktan ilişkilidir. Fujian eyaletinde Hokkien'in dışında diğer Min ve Hakka lehçeleri konuşulmaktadır, ancak bunların çoğu Hokkien ile karşılıklı olarak anlaşılmamaktadır.

Hokkien, tarihi olarak güneydoğu Asya'daki tüm lehçeler ve alt gruplardan denizaşırı Çinli toplulukları arasındaki lingua franca olarak işlev gösterdi, ve günümüzde Singapur, Malezya, Endonezya, Filipinler ve (özellikle Tayland, Laos ve Kamboçya'da) Hindiçin'in bazı bölgelerindeki en çok konuşulan Çince çeşididir.

Endonezya başkenti Cakarta ve bunun civarında aşağı yukarı beş milyon kişi tarafından konuşulan Betawi dili, yüksek sayıda Hokkien kökenli sözcük içermektedir.





Bann Nehri

Bann Nehri (; ), Kuzey İrlanda'da bulunan bir nehirdir. Nehir, 129 km uzunluğu ile Kuzey İrlanda'nın en büyük nehridir. Yukarı Bann ve Aşağı Bann olmak üzere iki kısımdan oluşmaktadır. Nehir, Mourne Dağları'ndan başlayarak Atlantik Okyanusu'na dökülmektedir.





Sevil Berberi (Paisiello)

Sevil Berberi "Opus:R 1.64" (İtalyanca: "İl barbiere dı Sivıglia, övvero La precauzione inutile "), libretto'su İtalyanca olarak "Giuseppe Petrosellini" tarafından Fransız Pierre Augustin Caron de Beaumarchais'nin yazdığı "Le Barbier de Séville" adlı komedi tiyatro oyunundan uyarlanarak yazılmış; besteci Giovanni Paisiello tarafından hazırlanmış "dramma giocoso" janrında bir 2 perdelik opera buffadır. İlk temsili 26 Eylül (eski Rus takvimine göre 15 Eylül) 1782de Sankt-Peterburg Rusya'da Ermitaj Sarayı'nda "Zimnevo Dvortsa" salonunda yapılmıştır.

Bu komik opera Paisiello'nun en çok bilinen ve en başarılı opera eseridir. Günümüzde bu güzel eser aynı isimle, aynı konuyu işleyen Gioacchino Rossini'nin eseri tarafından unutturulmuştur. Her iki eserde de konu akımı orijinal Beaumarchais tiyatrao oyununun konu akımını genel olarak takip etmektedir. Hatta bazı şarkılar ve dialoglar tiyatro eserinden kelime kelime çeviridir. Paisiello ile Rossini'nin eserlerinin konusu bazı ince değişiklikler yanında birbirlerine çok benzemektedirler. Genellikle Paisiello'nun libretto yazarı Petrosellini konunun aşk hikâyesine daha çok önem vermiştir; buna karşılık Rossini'nin eserinin libretto yazarı "Cesare Sterbini" komik nitelikleri ön plan çıkarmıştır.

Fransız tiyatro oyunu yazarı Pierre Beaumarchais 1773'de yayımladığı ve 1775 başından beri Paris'de başarı ile sahnelenen "Le Barbier de Séville" adlı komedi oyunu İtalyan libretto ve opera hazırlıyıcılar tarafından müziksel opera eseri halinde uyarlanmaya başlamıştır. 1782'de Paisiello'nun gayet popüler olan "Il barbiere di Siviglia" opera eserinden önce seyirciler için aynı konulu aynı isimli birkaç opera eseri bestelenmiş ve yapımlanmıştı. Paisiello'nun eseri ilk defa "Sankt Petersburg'da yapımlanmasından hemen sonra İtalyanca ve Almanca olarak Avrupa opearaevlerinde gayet popüler olarak yapımlanıp temsil edilmeye başlandı. Bunlar arasında bu eserin 1783-1804 döneminde Viyana'da 5 değişik tiyatro salonunda hem İtalyanca hem de Almanca olarak yaklaşık 100 temsili verildi. Bunun yanında 1783'de Napoli'de; 1784de Varşova, Prag, Versay'da; 1785'de Cassel, Bratislava, Mannheim'da; 1786da Liege, Köln ve Madrid'de yapımlandı. 1787'de Napoli'de Teatro dei Fiorentini yapımlamaı için Paisiello eserine üç yeni müziksel parça ekledi. 1788'de opera Berlin ve Londra'da yapımlandı. Sonra sıra ile 1789'da Paris'de ; 1791'de Lizbon'da; 1793'de Brüksel'de; 1797#/de Stockholm'da ve 1801'de New Orleans, ABD'de yapımlandı.

1789'da Mozart Viyana'da şarkıcı olan görümcesi Josepha Hofer için bu eserde bulunan "Già riede primavera" adlı arya yerine "Schön lacht der holde Fruhling" (K. 580) adlı bir yeni arya bestelediği ama bunun temsil için kullanılmadığı Mozart'ın müsvedde defterlerinden tesbit edilmiştir.

Paiseiello'nun "Sevil Berberi" eseri 1816'da Gioachino Rossini'nin Sevil Berberi eserinin prömiyer temsilından sonra da Rossini'nin eserine kıyasla daha fazla sevilip tutuldu. Fakat 19. yüzyıl ilerledikçe Rossini'nin eseri daha fazla sevilmeye başlandı ve seyirci gözünden düşen Paisiello'nun eseri gittikçe daha az defa tekrarlanmaya başlandı. 19. yüzyılın yarısında Paisiello'nun eseri operaevleri repretuvarından kayboldu. 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılda Paisiello'nun eseri tekrar temsil edilmeye başlandı. 1868'de Paris'de; 1875'de Torino'da, 1913'de Berlin'de, 1918'de Monte Carlo'da yapımlandı. İngilizce çevirisi 2005'de İngiltere'de Bempton Klasik Opera tarafından yeniden yapımlandı.

Kont Almaviva, Lindoro adlı bir öğrenci kıyafetine girerek sokakta aşağı ve yukarı yürümekte ve bu sırada Rosina'nın yüzünü görmeyi ümit etmektedir. (Giriş "Ecco l'ora s'avvıcına"). Kontun bu kıyafet değiştirmiş yürüyüşü sırasınad eski uşağı olan ve şimdi bu sokakta berberlik yapan Figaro ile karşılaşır. (Sahne ve ikili "Diamo alla noia il bando"). Figaro Kont'a yanından ayrıldıkta beri talihinin iyi gitmediğini ve eski işine tekrar girmeye hazır olduğunu bildirir.(Arya:"Scorsi già molti paesi")

Sokağa bakan ev pencerelerinin birinin içinden o evde yaşamakta olan Rosina'nın bir özlem dolu şarkı söylediği duyulur. Bu ev Rosina'nın velisi Bartolo'ya aittir. Rosina bu şarkıyı sokakta bulunan Kontu uyarmak için ve onun dikkatli olmaya ikaz etmek için söylemektedir. Rosina'nın bu şarkısı ile Kont'dan bir notla kendisine bir mesaj göndermesini istediğini de iletmektedir. Fakat Bartolo bu şarkıyı duyunca, Rosina bu şarkının Bartolo'ya gönderilen bir opera eserinin notaları arasında bulunan "Geçersiz uyarı" adlı bir arya olduğunu söyler. (Arya ve ikili: "Lode al ciel - Una carta Cos'è quella")

Kont berber Figaro'ya Rosina'ya aşık olduğunu söyler. Figaro Kont'a aşık olduğu kız ile buluşması için yardım edebileceğunı söyler. Berber olarak Bartolo'yu evinde tıraş etmek için her gün onun evine gitmektedir. Figaro Kont'u kıyafet değiştirerek şehirde özel evlerde zorla konutlandırılan bir yabancı subay olarak tanıtarak Bartolo'nun evine girmesini sağlayabiliceğini söyler. Kont sokakta bir gitar eşliğinde Rosina'nın evinin önünde seranat söylemeye başlar. Bu seranadında ona kendini şehirde okumak için bulunan Lindoro adlı fakir bir öğrenci olarak tanıtır. (Kavatına: "Şaper bramate"). Figaro kontu kendi evine çağırır ve orada kıyafet değiştirebilecğini söyler. Ancak bunun için konttan altın dükalar halinde bahşiş istemektedir. (İkili: "Non dubitar, o Figaro").

Figaro Bartola'nın evine onu tıraş etmek için ertesi gün gittiğinde zizlice Rosina'ya Lindoro'nun kendini sevdiği haberini veririr. Rosina Figaro'ya Lindoro-Kont'a iletmek üzere bir not-mesaj verir. Figaro Bartola'nın dikkatini başka yere çekmesini sağlamak için yanında bir öksürme ve hapşırma sağlayan bir toz getirmiştir ve aynı zamanda Bartolo'nun uşaklarına Rosina'ya ne olduğunu anlamları için onları uyutmak için uyku hapları getirmiştir ve bunları Rosina'ya verir. (Üçlü; "Ah! Ah! Ah!")

Don Basilio arkadaşı Bartalo'yu ziyarete gelmiştir. Şehirde Kont Almiviva'nın Bartaolo'nun velinimet olduğu Rosina'ya aşık olduğu dedikodularının yayıldığını ona duyurur. Bartolo velisi olduğu Rosina ile kendisi evlenip onun mirasının tamamını kendine almak istemektedir. Bunun için hemen harekete geçip ertesi gün Rosina ile evlenme işllemerini tamamlamaya karar verir . Bu arada Basilio Bartolo'ya Kont Almiviva aleyhinde onu küçük düşürecek kötü dedikoduları yaymasının lazım geldiğini de bildirir. (Arya: "La çalunnia, mio ​​signore"). Figaro Basilio ve Bartolo arasındaki konuşmalara kulak misafiri olmuştur ve Bartalo'nun genç Rosina ile evlenmesini önlemek için her türlü çareye kullanmaya karar verir. Bartola işe Rosina'nın kendini sevmediğinden ona karşı bazı tedbirler alacağından korkmaktadır. Bu tedbirler alıp evinden kaçmak için Rosiana'nın sevgilisine bir not mesaj gönderdiğinden şüphe etmektedir. (Arya: "Veramente ho torto, è vero").

Kont bir yabancı subay kıyafetine girmiştir ve sarhoş olma taklidi yaparak Bartola'nın evine gelerek kendisinin şehir otoriteleri tarafından Bartola 'nın evinden konutlandırlmasına karar verildiğini bildirir Eve alınıp kendine bir oda verilmesini talep eder. Fakat Bartola kendisinin böyle bir yükümlülüğe girmesinin gerekmediği hakkında şehir otoritelerinden bir belge almıştır ve sarhoş şeklide gelmiş olan sahte yabancı subayın talebini kabul