mış ikinci bir Marcantonio Memmo heykeli ise bu kilisesinin dışına kilise duvarı üzerine yerleştirilmiştir.







Tōkaidō Ana Hattı

Tōkaidō Ana Hattı (, "Tōkaidō-honsen"), Japonya'daki ana demiryolu hatlarından biridir. Hat 713.6 km uzunluğunda olup Tokyo ve Kobe şehirlerini birbirlerine bağlamaktadır. Yüksek hızlı Tōkaidō Shinkansen hattına büyük ölçüde paralellik göstermektedir.

Tōkaidō Ana Hattı, üç JR şirketi tarafından işletilmektedir:






Alfred C. Marble, Jr.

Alfred Clark Marble, Jr. (bilinen adı : "Chip") (d. 4 Nisan 1936 –ö. 30 Mart 2017), Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan (ABD) Episcopal Kilisesi görevli piskopos ve din adamı. Piskoposluk için 15 Haziran 1991 tarihinde kutsanarak ve Mississippi bölgesi olarak 1993-2003 yılları arasında görev yaptı. Emekli olduktan sonra piskoposluk bölgesi, Kuzey Carolina'da yardımcı olarak görev yapmıştır.

Marble, Mississippi Üniversitesi'nde, Güney Üniversitesi İlahiyat Okulu'nda ve Edinburgh Üniversitesi'nde okudu. Kuzey Carolina'daki döneminde Greensboro Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu kurmaya dahil oldu. 30 Mart 2017'de öldü.





TRT World Radio

TRT World Radyo, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu'nun 2017 tarihinde yayın hayatına başlamış Türkiye'nin ilk İngilizce yayın yapan TRT radyosudur. TRT World kanalında eşzamanlı yayın yapmaktadır. Sadece İstanbul ve Ankara ile İzmir ilinde ve bazı ilçelerde karasal yayın yapmaktadır. Uydu aracılığıyla Asya, Amerika, Afrika, Avrupa ve Ortadoğu ülkelerinden de dinlenebilmektedir.




Nacarlı, Tarsus

Nacarlı , Mersin ilinin Tarsus ilçesine bağlı bir mahalledir.



Odakule

Odakule, İstanbul'da, İstiklal Caddesi üzerindeki Perukar (eski Berber) Çıkmazı ile Saka Salim Çıkmazı arasında yükselen 1976 yılında inşa edilmiş iş merkezi.

1970'li yıllarda İstanbul'da yapılan dört yüksek binadan birisi olan 23 katlı işhanının inşası, Mimar Kaya Tecimen ve Ali Taner tarafından tamamlanmıştır. Dönemine göre gökdelen sayılabilecek yükseklik ve cüsseye sahip olması, Türkiye’nin ilk giydirme cam cephe uygulamalarından birine sahip olması, iki cadde arasında açık alan yaratması bakımından önemli bir yapıdır. İstanbul Sanayi Odası, Alman Kültür Merkezi gibi kurumlar tarafından kullanılır.
Bu arsa üzerinde yer alan "Bon Marche" mağazasının yerine inşa edilmiş İstanbul'un ilk büyük alışveriş merkezi olan Karlman Pasajı 1942'de Varlık Vergisi yüzünden Karlman (Carlmann) ailesinden alınıp kapanmıştı. Bina uzun yıllar Osmanlı Bankası'nın deposu olarak kullanıldı. Altı-Yedi Eylül Olayları'nın ardından Ziraat Bankası'nın mülkiyetine geçti.} İstanbul Sanayi Odası tarafından alınan Karlman Pasajı yıktırılıp 1970'lerine başında yeniden projelendirildi. Pasajın yerine bugünkü bina inşa edilerek 1976 yılında ""Odakkule"" adıyla açıldı. Mimarları Kaya Tecimen ve Ali Kemal Taner olan bina, Marmara ve Taksim Etap (halen The Marmara Pera) otelleri ile Harbiye Orduevi binasından sonra İstanbul'da yapılan dördüncü yüksek bina idi.

10 Mart 1991'de 17. katında başlayan yangın sonucu iki katı tamamen yanan ve üç kat büyük hasar gören Odakule bazı revizyonlar geçirmiş ve mimari bütünlüğüne zarar vereceği düşünüldüğü için dışarıya yangın merdiveni yapmak yerine iç merdivenler daha fonksiyonel hale getirilmiştir.

Bina 2 Şubat 2016'da bir yangın daha geçirdi; kabloların tutuşmasıyla çıkan yangın nedeniyle 7. kattaki iş yerlerinde maddi hasar oluştu.
Modernist anlayıştaki Odakule bodrum katlarıyla birlikte 23 kattan oluşur. Bodrum katı 900m², zemin kat 570+837m², yalnızca asansörle birbirine bağlanan bağımsız üniteler şeklinde olan 15 adet büro katı ise 425m²'den oluşur.

Cibali'deki Tekel Genel Müdürlüğü binasından (bugün Medipol Üniversitesi Hastanesi) sonra dış cephesinde boydan boya cam (glass screen) kullanılan İstanbul'daki ikinci binadır.

Odakule'nin alt katı İstiklal Caddesi ile Meşrutiyet Caddesi'ni birbirine bağlayacak bir geçit şeklinde tasarlanmıştır. Söz konusu alt katın diğer bölümleri ise sergi benzeri etkinliklere uygundur. Geçiş, Atilla Onaran ve Salih Acar'ın heykelleri ile donatışmıştır.




Roland W. Schmitt

Roland Walter Schmitt (d. 24 Temmuz 1923 – ö. 31 Mart 2017), ABD'li iş uzmanı fizikçidir. Rensselaer Politeknik Enstitüsü'nün 6 yıl başkanlığını yapmıştır.

24 Temmuz 1923 tarihinde Seguin, Teksas'ta Walter L. Schmitt ve Myrtle F. (Caldwell) 'in oğlu olarak doğduğu. 2 Haziran 1951'Alice V. Calhoun (d. 12 Şubat 1930) ile ilk evliliğinden iki oğlu olmuştur: Lorenz (d. 1952) ve Brian (d. 1954). İlk eşi Alice 17 Temmuz 1956 tarihinde öldü. Daha sonra Claire F. Kunz (d. 1928) 19 Eylül 1957 tarihinde evlendi; Ondan da iki çocuğu vardı: Alice (d. 1958) ve Henry (d. 1961).

B.S. puanıyla fizik ve matematik, alanında 1947 yılında her ikisinde de dersler alarak ve yüksek lisans eğitimi gördüğü fizik alanında bachelor derecesiyle Teksas Austin Üniversitesi'ni bitirdi. İkinci kez yine 1951 yılında Rice Üniversitesi'nde fizik dalında mezun olmuştur. Daha sonra General Electric firmasına araştırma ortağı olarak katıldı ve şirkette 1988 yılında emekli olana kadar çalışmıştır.
1978-1986 General Elektrik Araştırma ve Geliştirme Merkezi'nin Schenectady, New York yönetiminde görev yapmıştır. 1982'de Kıdemli Başkan Yardımcısı seçildi.

1988-1993 yılları arasında Rensselaer Politeknik Enstitüsü'nün başkanlığını yapmıştır. Görev süresi boyunca, 200 milyon dolarlık bir bağış toplama kampanyasını yönetti ve yeni lisans programları ve araştırma merkezleri ekledi. 1982-1994 yılları arasında Ulusal Bilim Kurulu üyeliği yaptı ve 1984-1988 yılları arasında başkanlık yaptı. Ocak 2000'de New York Eyalet Valisi George Pataki tarafından New York Eyalet Bilim, Teknoloji ve Akademik Araştırmalar Kurumu başkanlığına seçildi. 1978'de Ulusal Mühendislik Akademisine seçildi ve 1995'te NAE'den Arthur M. Bueche Ödülü aldı. Elektrik ve Elektronik Mühendisleri Enstitüsü, 1989'da IEEE Mühendislik Liderliği Tanınma Ödülü, Maurice Hollanda Ödülü, 1988 ve 1989'da Endüstriyel Araştırma Enstitüsü'nden IRI Madalyası Ödülü ile ve 1992'de IEEE Kurucular Madalyası Ödüllerini almıştır.

Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi, Amerikan Fizik Derneği ve Amerikan Bilim İlerlemesi Derneği'nin üyesi olan ABD'li fizikçi Roland W. Schmitt Mart 2017'de 93 yaşında ölmüştür.




Guandu Muharebesi

Guandu Muharebesi, MS 200'de Doğu Han Hanedanı döneminin sonlarında iki savaş ağası olan Cao Cao ve Yuan Shao arasında meydana gelen bir muharebedir. Cao Cao için kararlı bir zaferle sonuçlanan muhaerebe, iki savaş ağası arasındaki savaşta bir dönüm noktasıydı. Bu, Cao Cao'nun Kuzey Çin'in yeniden birleşmesinin başlangıcını işaret etti ve bu da Üç İmparatorluk döneminde Wei Hanedanı'nın kurulmasını mümkün kıldı.





Kızıl Kayalar Muharebesi

Kızıl Kayalar Muharebesi veya Chibi Muharebesi, Çin tarihindeki Üç İmparatorluk döneminin başlamasından yaklaşık 12 yıl önce Han Hanedanı'nın sonunu belirleyen bir muharebeydi. MS 208/9 kışında güney savaş ağaları Liu Bei ve Sun Quan'ın müttefik kuvvetleriyle kuzey savaş ağası Cao Cao'nun sayısal olarak üstün güçleri arasında savaşıldı. Liu Bei ve Sun Quan, Cao Cao'nun Yangtze Nehri'nin güneyindeki toprakları fethetmek ve Doğu Han Hanedanı'nın topraklarını birleştirme girişimlerini yenilgiye uğrattı. Kızıl Kayalar'daki bu zafer, Liu Bei ve Sun Quan'ın Yangtze'yi kontrol etmesini sağladı ve daha sonra Shu Han ve Doğu Wu Hanedanı'nın güneydeki iki eyaletinin daha sonra oluşturulmasında bir temel oluşturan bir savunma hattı sağladı. Muharebenin tarihteki en büyük deniz muharebesi olduğu kabul edilmektedir.




Bayan Stone Olayı

Bayan Stone Olayı (; ), 21 Ağustos 1901 tarihinde Amerikalı Protestan misyoner Ellen Maria Stone ile diğer misyoner arkadaşı Katerina Stefanova-Tsilka'nın iç İç Makedon Devrimci Örgütü tarafından kaçırılması olayıdır. İki kadın, Osmanlı İmparatorluğu'nda bağlı Bansko ile Yukarı Cuma arasında kaçırıldı. O sırada medya tarafından yaygın olarak görülen olay, sıklıkla "Amerika'nın ilk modern rehin krizi" olarak adlandırılmaktadır.

Kaçırmanın amacı ağır bir fidye alarak örgütün maddi sıkıntısını çözmekti. Bu kaçırma olayı, Osmanlı makamları ile Yüksek Makedon-Edirne Komitesi tarafından takip edildi. Bazen Stockholm sendromu (kaçıranlar Tsilka'ya kızını doğurmasında yardım etmiştir) olarak görülen olay, kaçırma olayından yarım yıl sonra 1902 başlarında yoğun görüşmelerin ardından sona erdi. 18 Ocak 1902'de Bansko'da İç Makedon Devrimci Örgütü'ne 14,000 lira fidye ödendi. Rehineler bugünkü Makedonya'da 2 Şubat'ta Usturumca yakınlarında serbest bırakıldı.





Kara Yülük Osman Bey

Kara Yülük Osman Bey (d.? - ö. 1435), Akkoyunlu devletinin kurucusu ve ilk hükümdarı.

Babası Akkoyunlu Türkmen federasyonu lideri olan Kutlu Bey'dir. Babası tarafından bir dönem Kadı Burhaneddin'e rehin bırakılmıştır. Daha sonra Ergani taraflarının yönetimine getirildi. Babasının 1388 yılında ölümünden sonra abisi Ahmed Bey'in himayesinde Anadolu'da faaliyetlerde bulundu. Karakoyunlu hükümdarı Kara Yusuf'un talebi üzerine Pir Hasan'la mücadelesinde yardımda bulundu. Abisi tarafından bir süre hapis tutuldu. Serbest kaldıktan sonra Karakoyunlularla ile güç mücadelesine başladı. Karakoyunlular karşısında tutunamayarak Kadı Burhâneddin'in himayesine girdi. Ancak sonraki dönemde yaşanan anlaşmazlık üzerine yaşanan savaşta Kadı Burhâneddin'i esir almış ve 1399 yılında Sivas şehri önlerinde onu idam ettirmiştir. Karakoyunlularla mücadelesi esnasında Memlûkler ile iyi ilişkiler kursa da sonrasında Timur'un yanında yer aldı. 1400 yılında Timur'un Sivas'ı almasında ve 1402 yılında gerçekleşen Ankara Muharebesi'nde bulundu.

Anadolu seferlerindeki katkılarından dolayı Timur tarafından kendisine emirlik payesi verilerek Diyarbakır hakimi oldu (1403). Böylece Osman Bey, Akkoyunlu devletinin temellerini atmaya başlamıştır. Timurlular'ın desteğine güvenerek bölgede etkin rol oynamaya başladı. Güneydoğu ve Doğu Anadolu topraklarının önemli bölümünü denetimi altına almaya başladı. 1405 yılında Memlûklülerin himayesindeki Birecik’e saldırarak burayı yağmaladı. Kara Yusuf'un yeniden hüküm