Başkan, yerel meclis üyelerinin onayına tabi olmak koşuluyla, yerel hükûmet başkanlarını seçebilir ve görevden alabilir.

Altıncı kısım devlet başsavcılığı ile Devlet Denetleme Kurulu makamlarını ve görevlerini sıralar. Başsavcı ve atamış yardımcıları; ulusal, bölgesel ve yerel yasaların, tüm hükûmet kesimleri ile sivil topluma dengeli bir şekilde uygulanmasını takiple görevlidir. Başsavcı ile yardımcıları başkan tarafından, Cumhuriyet Konseyi'nin onayıyla belirlenir.

Devlet Denetleme Komitesi, ulusal bütçe ile başkanın ekonomi politikalarının uygulanmasını denetleme ve devlet mallarının kullanımını incelemekle görevlidir. Denetleme Kurulu da, başsavcılıkta olduğu gibi başkan tarafından seçilir.

Yedinci kısım Beyaz Rusya'nın mali sorumluluklarını tanımlar. Yerel bölge ve şehir bütçeleriyle birlikte, bir ulusal bütçe yapılmalıdır. Bütçede kullanılcak gelirler, vergi ve cezalar ile yabancı devletler tarafından Beyaz Rusya'ya yapılacak ödemelerden oluşur. Ulusal Meclis bir mali yılın sonunda, gelecek mali yılın bütçesini beş ay içinde görüşmelidir. Ulusal bütçe görüşmeler ve kabulünün ardından halka açık olarak yayımlanır. Yerel bütçeler için aynı aşamalar takip edilir. Beyaz Rusya Ulusal Bankası, Beyaz Rusya'nın devlet bankasıdır ve ulusal para birimi olan Beyaz Rusya rublesinin basımından sorumludur.

Sekizinci kısım anayasının uygulanma ve değiştirlme süreçlerini ele alır. Anayasa ülkenin en üst kanunudur; bu yüzden diğer kanunlar ile karalar ona aykırı olamaz. Bir çelişme durumunda anayasa uygulanır. Anayasa değil, bir kanunla bir karar çelişirse, kanun uygulanır.

Anayasayı değiştirmek için, Meclis'in konuyu gündemine alabilmesi için iki durumdan biri gerçekleşmelidir. Bunlar, başkanın değişiklik önermesi veya 150.000 seçmenin imza toplayıp Meclis'e yollamasıdır. Meclis'in iki kademesi, değişiklikleri üç ay içinde göüşmelidir. İki durum görüşmelerin yapılmasını durdurabilir. Olağanüstü hâl içinde olunması ilk olasılık, mevcut Temsilciler Meclisi'nin görev süresinin bitmesine altı aydan az kalması ise ikinci ihtimaldir. Değişikliklerin kabul edilmesi için Meclis'in her iki bölümünde sağlanacak üçte iki çoğunluk veya yapılacak referandumda basit çoğunluk aranır. Birinci, ikinci, dördüncü ve sekizinci kısım sadece halk oylaması yoluyla değiştirilebilir. Referandum yapılma kuralları, Beyaz Rusya Cumhuriyeti Seçim Kanunu'nun 22.-25. maddelerinde sıralanmıştır. 1994'te kabul edildikten sonra Anayasa'da 1996'da ve 2004'te olmak üzere iki değişiklik yapılmıştır.

Anayasanın 1996 öncesi yasaları konu alan dokuzuncu ve son kısmı 1996 Anayasa değişikliği sırasında eklendi. Buna göre anayasanın kabulünden önce yürürlüğe girmiş ve anayasayla çelişmeyen yasalar işler olmaya devam eder. Anayasada yapılacak tüm değişiklikler, aksi belirtilmediği takdirde, başkanın onayından sonra resmileşir. 1996 değişikliklerinin kabulüyle birlikte, 1994 tarihli "Beyaz Rusya Cumhuriyeti Anayasası'nın Yürürlüğe Girmesi Prosedürüne Dair" kanun geçerliliğini yitirmiştir. Dokuzuncu kısım geçiş dönemi için, mevcut (Kasım 1996 itibarıyla) Beyaz Rusya yönetiminin görev süresi dolana kadar görevde kalacağı hükmünü içerir. Anayasa yürürlüğe girdiğinde, ulusal hükûmet verilmiş görevlerini yapmaya başlar. 143. Madde'nin 3. fıkrasında belirtilen özel durumlar haricinde, anayasanın işlev kazanmasının ardından iki ay içinde devlet yönetim yapılarının oluşturulması gerekir.

Lukaşenko 1994'te başkan olduktan sonra, yeni kabul edilmiş anayasada değişiklik yapma isteğini dile getirmişti. Lukaşenko'ya göre düzenlemeler makamının gücünü artıracak, Sovyetler sonrası Beyaz Rusya siyasetinde bir dönüm noktası olacaktı. Mayıs 1995'ta yapılan referandum değişiklik sürecinin ilk adımıydı. Oylamadaki dört maddeden biri, üyeler ulusal hukuku ihlal ederse başkana parlamentoyu feshetme yetkisi veriyordu. Birçok Yüksek Sovyet üyesinin protesto ettiği oylama, başkanın yasamayı feshine %77 destekle sonuçlandı. Teklifin diğer maddeleri, bayrak ve ulusal arma gibi anayasanın genelini etkilemeyen unsurlardı; bunların durumunun anayasayla belirlenmesi kabul edildi. İki yıl sonra, Lukaşenko anayasa değişikliği için bir referanduma daha gitti. 2004'te yapılan son halk oylaması da Lukaşenko tarafından yapıldı.

1996'da anayasa değişikliği için yeniden sesler yükseldi. Yüksek Sovyet üyeleri değişikilkleri geçirmeyi veya referanduma götürmeyi reddedince, devlet başkanı Lukaşenko kendisi halk oylaması kararı aldı. Bunun öncesinde Yüksek Sovyet'in Eylül 1996'da referanduma gitme denemesi, Anayasa Mahkemesi tarafından “Anayasa'ya uygun olmadığı” gerekçesiyle geri çevrilmişti. Anayasada öngörülen değişikliklerin çoğu, başkanlık makamının gücünü artırmaya yönelikti. Buna göre:

1- Ülkenin tek seviyeli parlamentosu olan Yüksek Sovyet kaldırıldı. Yüksek Sovyet'in yerini iki kademeli Ulusal Meclis aldı.

2- Devlet başkanı Aleksander Lukaşenko'nın görev süresi 1999'dan 2001'e uzatıldı.

Referandumda, 7,5 milyona yakın seçmenin %84'ü değişiklikleri onayladı. 28 Kasım'da Lukaşenko tarafından onaylanan değişiklikler yürürlüğe girdi. 1996 referandumu, Yüksek Sovyet'in ilgası için yapılan ilk girişim değildi. 1991 ile 1992'de, SBKP'nin üst düzey görevlileri tarafından Ağustos'ta Moskova'da yapılan darbenin ardından, hükûmet içindeki demokrasi yanlıları Yüksek Sovyet'i dağıtmayı istemişti. Beyaz Rusya Halk Cephesi üyeleri o dönem kanunen referandum için gerekli imza sayısına ulaşmış ancak girişim Yüksek Sovyet tarafından engellenmişti.

1996 oylamasının sonuçları, muhalefet partilerinin yeni kurulan parlamentonun dışında kalmasına yol açtı. Şeffaflık sorunları ve sandık hileleri gerekçesiyle, Avrupa Birliği, ABD ve diğer bazı ülkeler sonuçları tanımadı.

Beyaz Rus seçmenler 2004't,e Ulusal Meclis üyesi seçimi yapılırken, başkanlık dönem sınırı konulu bir referanduma da gitti. Halk oylaması öncesi durumda, iki dönem görev alma sınırı olan devlet başkanı Aleksander Lukaşenko'nun, anayasa uyarınca görevi bırakması gerekiyordu. Yaklaşık %90 katılımla yapılan oylamada %77,3'le dönem sınırının kaldırılması kabul edildi. Değişiklikler 17 Ekim 2004'te yürürlüğe girdi. 1996'da olduğu gibi, referandumun meşruiyeti tartışma konusu oldu. Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatına (AGİT) göre birçok oy verme noktasında bağımsız gözlemciler bulunmuyordu. AGİT oylama şartlarının, kendi "serbest ve adil seçim" gerekliliklerini karşılamadığını belirtmişti. Diğer bazı sivil toplum kuruluşlarına göre seçmenlerin %50'si oy vermemişti; bu yüzden açıklanan sonuçlar sorunluydu. Lukaşenko iki yıl sonraki seçimde tekrar aday oldu ve %83'le ilk turda başkan seçildi. Dönem sınırının kalkmasıyla birlikte, Lukaşenko sağlık durumuna bağlı olarak siyaseti bırakamayacağını ve başkanlığa aday olmaya deva edeceğini söylemişti. Aleksander Lukaşenko 2010'da %79,67, 2015 seçimlerinde ise %83,47 oyla yeniden başkan seçildi.

Her iki referandum da, ülke için muhalefet ve AGİT gibi kuruluşlar tarafından ciddi şekilde eleştirildi. Uluslararası gözlemciler iki oylamanın da şeffaf olmadığını ve gerçek sonuçların yayımlanmadığını belirtti. Gözlemcilerin oy sayımı sürecini takibine izin verilmemişti. 1996 anayasa değişikliği referandumunda Lukaşenko muhalifleri boykot kararı aldı. Uluslararası gözlemciler bu oylamada problemler dillendirmiş, oy verme merkezlerinde hükûmet yanlısı afiş ve uyarılar bulunduğunu belirtmişti. Muhalefet, 1996'da Yüksek Sovyet'in kapatılmasıyla, ülkenin demokratik olarak seçilmiş son parlamentosunun yerini, Lukaşenko'nun belirlediği parlamentonun alacağı iddiasındaydı. Seçimlerde usulsüzlük ve anayasada problem iddiaları olsa da, mevcut anayasanın belirli bölümleri, muhalefet liderleri tarafından da kabul görmüştü. 2005'te Özgür Avrupa Radyosu'na verdiği röportajında, başkan adayı Alaksandar Milinkievič Avrupa Birliği ve NATO üyeliği konusunda, anayasanın 18. Madde'sinde belirtilen Beyaz Rusya'nın tarafsız konumunun korunması gerektiğini söyledi. Anayasının hukuki yorumları da tartışma konusu oldu. 1998 tarihli bir dergide, New York Üniversitesi Hukuk Bölümü, Beyaz Rus hukuk uzmanlarının hukuk bilimi konusunda yeni bir teori geliştirdiğini yazmıştı. Buna göre yasalar devlet başkanı Lukaşenko ve halkın isteğine uyuyorsa anayasaya uygun, başkan ve halk tarafından beğenilmiyorsa uygun değildi. İkinci kategoriye giren, yani beğenilmeyen, kanunlar uzmanlar tarafından dikkate alınmıyordu. Haziran 1999'da, Birleşmiş Milletler'in Hakim ve Avukatların Bağımsızlığı özel raportörü Beyaz Rusya'yı ziyaret etti. Raportör Dato Param Cumaraswamy, ulusal makamlar tarafından yayımlanmış geçici kararnamelerin, süreleri dolmuş veya anayasaya aykırı olsa da, hâlâ yürürlükte olduğunun altını çizmişti..





Denizli'de 2018 Türkiye cumhurbaşkanlığı ve genel seçimleri

2018 Türkiye genel seçimleri'nde resmî adıyla 27. dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi üyelerinin seçimi,Bu seçimde Denizli ilinin 8 milletvekili seçilecektir.

1 Kasım'da yapılan seçimde 7 milletvekili çıkarabilen Denizli ilinin 4 milletvekili Adalet ve Kalkınma Partisi'ne,2 milletvekili Cumhuriyet Halk Partisi'ne,1 milletvekili ise Milliyetçi Hareket Partisi'ne aitti.Bu seçime katılım %90.08 oranlarında gerçekleşmişti.

2017 Türkiye anayasa değişikliği referandumu sonrası kabul edilen kararla TBMM üye sayısı 550'den 600 vekile çıkarılırken daha önce 7 milletvekili çıkarabilen Denizli bu seçimle beraber 8 milletvekili çıkaracaktır.

! align="center" colspan="12" | Sonuçlar
! İttifak
! align="center" colspan="2"| 
! align="center" | Parti
! align="center" | Çevre Oyu
! align="center" | Gümrük Oyu
! align="center" | Toplam
! align="center" | Oy oranı
! align="center" | MV Sayısı
! align="center" | Adaylar
! align="center" | İttifak oytoplamı
! align="center" | İttifak oyoranı

! align="center" colspan="4" | Toplam
! align="center" colspan="6" | "Geçersiz ya da boş"
! align="center" colspan="6" | "Katılım oranı"

! align="center" colspan="4" | Adaylık
! align="center" colspan="6" | Sonuçlar
! align="center" colspan="2"| 
! align="center" | Parti
! align="center" | Aday
! al