inlik ve yemek şirketi olan Molly Bloom Inc. şirketini kurmuş ve poker turnuvaları gerçekleştirmeye başlamıştır. 2008 yılına gelindiğinde Bloom bu işlerini büyütmüş ve önce oyunları Viper Room oyuncusunun evine ardından Four Seasons'a ve daha sonra The Beverly Hills Hotel ile The Peninsula Beverly Hills'a taşımıştır. Poker oyunlarına Maguire'ın yanı sıra Leonardo DiCaprio, Alec Gores, Macaulay Culkin, Ben Affleck ve Andy Beal gibi çok sayıda ünlü oyuncu, sporcular gibi zengin kişilerin katıldığı bilinmektedir.

2009 yılında ise Bloom, Wall Street finansçılarını poker oyunlarına katmak maksadıyla New York City'e taşınmıştır. 2010 yılının Haziran ayında Bloom, New York eyaleti vergi sistemine uygun davranmaması nedeniyle $116,133 vergi cezası ödemiştir.

2011 yılında Los Angeles'ta Bloom'un bir oyunu Bradley Ruderman tarafından yürütülen Ponzi oyununun iflas etmesi nedeniyle soruşturmanın bir parçası olarak görülmüş ve kapatılmıştır. Bloom, bu kapsamda Ruderman'ın iflasına karışmakla suçlandı fakat yasa dışı kumar oynattığına dair iddiaları reddetti. Banka kayıtları ise toplam 19 transfersde Bloom'a 2007 ile 2008 yılları arasında 57.500 dolar tutarında bir transfer yapıldığı gösteriyordu.

16 Nisan 2013 tarihinde Bloom 100 milyon dolarlık kara paranın aklanması ve yasa dışı kumar oynattığı iddialarıyla 33 diğer kişiyle birlikte tutuklandı. New York Güney Bölgesin'nde görevli ABD Başsavcısı Preet Bharara, tutuklananlardan 12 kişiyi hapse mahkum ettirdi. Diğerlerini ise New York City'de gasp, dolandırıcılık, kara para aklama ve yasa dışı poker oyunları organize etmekle suçladı. Bu sırada 34 yaşında olan Bloom, 10 yıl hapis cezasına karşılık olarak altı yıl denetimli serbestlik, yasa dışı poker oyunları oynatmasında kurbanların kaybettiğinin iki katı olan 1,5 milyon dolar para cezası ve bunun 200.000 dolar olarak değerlemesi sonucu bulunan ceza ile cezalandırıldı.

2014 yılı Mayıs ayında ise temyiz sonucunda Bloom, üzerine atılı suçlamalardan daha azını işlediği değerlendirildi ve bir yıl süreli salıverme ile 200.000 dolar para cezasına ve 200 saat toplum faydasına olacak şekilde kamu hizmeti yapmaya mahkum edildi. Kararda Bloom'u un avukatı olan Jim Walden, Bloom'un ciddi bir borç yükü altında olduğunu ve bunun davada belirtilen poker gelirleri için 125.000 dolar tutarında bir parayı kapsadığını belirtti. Ayrıca Bloom'un illegal poker oyunları oynatmasının Los Angeles'ta bir gayrimenkul şirketi patronunun sebep olduğunu açıkladı.

Bloom'un deneyimleri neticesinde yazdığı "Molly's Game: The True Story of the 26-Year-Old Woman Behind the Most Exclusive, High-Stakes Underground Poker Game in the World" isimli anı kitabı 2014 yılında yayımlandı.

Aaron Sorkin tarafından kitap esas alınarak uyarlanan aynı adlı film ise 8 Eylül 2017 tarihinde Toronto Film Festivali'nde gösterime girdi. Jessica Chastain'in Molly Bloom rolünü oynadığı film "En İyi Uyarlanmış Senaryo" kategorisinde 2018 Akademi Ödülleri'nde aday oldu.




Jacques Hustin

Jacques Hustin (15 Mart 1940 – 6 Nisan 2009) Belçikalı şarkıcıdır. 1974 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı "Fleur de liberté" adlı şarkıyla temsil etmiştir. Yarışmada 9. olmuştur.

Hustin, 6 Nisan 2009'da, 69 yaşlarında açıklanmayan nedenlerden öldü.




Ermeni Bagratuni Krallığı

Ermeni Bagratuni Krallığı veya  Bagratuni Ermenistanı ( ya da Բագրատունիների թագավորություն, "Bagratunineri t’agavorut’yun", "Bagratunis krallığı"), I. Aşot tarafından, Büyük Ermenistan'ın Arap Emeviler ve Abbasi egemenliği altında yaklaşık iki yüzyıl süren yabancı egemenliğinin ardından 880'lerin başında kurulan bağımsız bir devlettir. Bölgedeki iki çağdaş güç olan Abbasiler ve Bizanslılar, bölgedeki insanlara boyun eğdirmek ve Ermeni "nakharar" soylu ailelerinin birçoğunu dağıtmak için uğraşırken Aşot, Arapları Ermenistan'dan uzaklaştıracak bir hareketin öncüsü olarak kendini öne sürmeyi başardı.

Hem Bizanslı hem de Arap liderler tarafından sınırlarına yakın bir tampon devleti korumaya istekli olmasıyla Aşot'un prestiji arttı. Halife, Aşot'ı 862'de "prenslerin prensi" olarak ve daha sonra 884 veya 885'te kral olarak tanıdı. Bagratuni krallığının kurulması daha sonra Taron, Vaspurakan, Kars, Haçın ve Sünik gibi çeşitli Ermeni prenslik ve krallıklarının kurulmasına yol açtı. Tüm bu devletleri bir arada tutmak zorken Bizanslılar ve Araplar, krallığın durumunu kendi kazanımları için sömürme konusunda zaman kaybetmediler. III. Aşot yönetiminde Ani krallığın başkenti haline geldi ve gelişen bir ekonomi merkezi ve kültürel merkez haline geldi.

11. yüzyılın başlarında krallık düşmeye başladı ve daha sonra çöktü. İmparator II. Basil'ın Güneybatı Ermenistan'ın bazı kısımlarını topraklarına katmaya başlamasıyla Kral Hovhannes-Smbat topraklarını terk etmeye zorlandı ve 1022'de ölümünün ardından krallığını Bizanslılara “vereceğini” söyledi. Ancak Hovhannes-Smbat'ın 1041'de ölümünden sonra başa gelen halefi II. Gagik, Ani'yi teslim etmeyi reddetti ve 1045'e kadar direnişe devam etti. iç ve dış tehditlerle boğuşan krallığı sonunda Bizans kuvvetleri tarafından ele geçirildi.

7. yüzyılda Sassani İmparatorluğu'nun zayıflaması, başka bir bölgesel iktidar olan Müslüman Arapların yükselişine yol açtı. Emevî Araplar, Orta Doğu'da geniş toprak alanları ele geçirmiş ve kuzeye dönerek 640 yılında Ermenistan topraklarına düzenli olarak baskınlar yapmaya başlamıştır. Ermeni kuropalatis olan Theodore Rshtuni, halifeyle barış anlaşması imzalamış olsa da Araplar ve Bizanslılarla devam eden savaş Ermenistan'da daha fazla yıkıma yol açmıştır. 661'de Ermeni liderler Müslüman egemenliği altında teslim olmayı kabul ederken Grigor Mamikonian'ı güçlü Mamikonyalı "nakharar" ailesinden Ermenistan "ishkhan"'ı (ya da prensi) olarak tanımayı kabul etti. Dvin'deki başkenti ile "el-Arminiya" olarak bilinen il, bir "ostikan" veya vali tarafından yönetiliyordu.

Ancak, Ermenistan'daki Emeviler yönetimi, 8. yüzyılın başlarında zulüm etmeye başladı. Araplara karşı ayaklanmalar 705 yılına kadar arttı ve müzakereler için görüşme bahanesiyle, Nahçıvan'ın Arap "ostikan"'ı (valisi) neredeyse tüm Ermeni soylularını katletti. Araplar Ermenilerle uzlaşma girişiminde bulundu ancak daha yüksek vergiler, bölgesel ticaret eksikliği nedeniyle ülkenin fakirleşmesi ve Emeviler'in Mamikonyanlar üzerindeki Bagratuni ailesini tercihi (diğer önemli aileler Artsruni, Kamsarakan ve Rshtuni) bunu başarmayı zorlaştırdı. Emevilerin Abbasiler tarafından devrilmesiyle ikinci bir isyan ortaya çıktı fakat Bagratuni ve Mamikonyan aileleri arasındaki sürtüşmeden dolayı kısmen başarısızlıkla sonuçlandı. İsyanın başarısızlıkla sonuçlanması kontrol ettiği toprağın çoğunu kaybeden Mamikonyan Hanedanlığı'nın neredeyse dağılmasına da neden oldu.

İkinci olarak benzer şikâyetlerden kaynaklanan üçüncü ve son bir isyan, 774 yılında Mushegh Mamikonyan'ın önderliğinde ve diğer "nakharar"ların desteğiyle başlatıldı. Ancak Abbasi Arapları, 30 bin kişilik bir orduyla Ermenistan'a yürüdüler ve 24 Nisan 775'te Bagrevand Savaşı sırasında isyancıları bastırdılar.

Bagratuni ailesi, 750 yılında iktidara geldiklerinden beri Abbasi halifeleri ile ilişkilerini geliştirmek için elinden geleni yapmıştı. Bagratuni ailesi üyeleri kısa bir süre sonra bölgedeki Ermenilerin liderleri olarak görülmeye başlandı. Birçok hanedanlığın ortadan yok olmasına neden olan üçüncü başkaldırıya katılmayan Bagratunilerin karşısında artık rakip kalmamıştı. Yine de, bölgeyi tam olarak kontrol altına almak için yapılan Ermenistan'a Arap göçü ve halifenin yeni oluşturulan idari bölgelerdeki (emirlikler) yönetime emirleri tayin etmesi ile daha da karmaşık hale geldi. Ermenistan'da ikamet eden Arapların sayısı çoğunluğu oluşturmaya yetmedi ve tayin edilen emirler halifeye tamamen bağlı kalmadı. Tarihçi George Bournoutian'ın gözlemlediği gibi, "Arap otoritesinin bu bölünmesi, Aşot Msaker (" Et-Yiyici ") tarafından yönetilen Bagratuni ailesinin yeniden dirilişi için fırsat sağlamıştır.

Aşot, daha önce Mamikonyalılara ait olan toprakları ilhak etmeye başlamış ve halifeye bağlılığını göstermek için emirlere karşı kampanya başlatmasıyla 804'te kendisine halife tarafından "ishkhan "unvanını bahşedilmiştir. 822'de ölümü üzerine Aşot topraklarını oğullarından ikisine bıraktı: en büyük oğlu Bagrat Bagratuni Taron ve Sasun aldı ve "ishkhanats ishkhan" ya da prenslerin prensi anlamına gelen prestijli unvanını miras alırken Smbat, İspir ile Tayk'ın sparapet'i oldu.

Kardeşler, müslümanlara karşı birleşik bir cephe oluşturamadılar. Arap yönetimine karşı yeni bir Ermeni isyanı, 850 yılında Bagarat ve Aşot Artsruni Vaspurakan liderliğinde gerçekleşti ama önceki isyanlarda olduğu gibi bu isyan da başarısız oldu: Türk general Bugha el-Kabir liderliğindeki bir Arap ordusu, Bagarat, Smbat ve diğer Ermeni prensleri ele geçirdi ve isyanı acımasızca bastırdı.

Araplara karşı yürüttüğü başarılı askeri seferlerle Ermenistan'daki Abbasi yönetimini kesin olarak zayıflatan Bizans imparatoru I. Basileios ile Ermenilerin talihi dönmeye başladı. 857'de Smbat'tan sonra oğlu I. Aşot başa gelerek Araplar tarafından önceden tutulan bölgeleri yavaş yavaş geri almak için ölçülü bir yaklaşım benimsemiştir. 862'de prenslerin prensi unvanını aldı ve Arapları Tayk'taki üslerinden uzaklaştırmaya başladıklarında kardeşi Abas'ı "sparapet "olarak görevlendirdi. Arminiya'nın ostikanını sürmeye yönelik ilk çabaları başarısız oldu.

884 yılında, Ermeni prenslerin ve dini liderlerin taleplerine tepki veren Halife El-Mu'tamid, Ermenistan'ın Bizans etkisine girmesine izin veren güvenlik risklerini dikkate alarak Aşot'a bir taçgöndererek onu kral olarak tanıdı. Basil de aynı şekilde Aşot'a taç yolladı. Ashot tahtını Bagaran kentine taşıdı ve 884 ya da 885'te taç giyme töreni burada yapıldı.

Böylece Aşot, Ermeni monarşisini yeniden kurdu ve 428'den beri Ermenistan'ın ilk kralı oldu. Hem Bizanslıların hem de Arapların lehine güvence verdi ancak sonunda Basil'e sadakat göstererek 885'te Bizanslılarla bir ittifak yapmayı seçti. Aşot, bölgenin tek Ermeni prensi değildi (Sünik, V