lip geçti ve yıldırımın çanları kiliseyi bile sarsabilecek gibi duruyordu ve onun tüm temellerini. Birdenbire çok karanlık oldu. Ani bir rüzgar kapıyı açtı ve ikonostasın önünde yanan mumların ateşini söndürdü. Öncekilerden daha gürültülü ve uzun süren bir gök gürlemesi vardı ve ben birdenbire doğruca imparatorun kafasına doğru giden bir ateş topu gördüm. Top (yıldırım) yerde savruldu ve avizeyi geçti ve kapıdan parka doğru dışarı çıktı. Kalbim donmuştu, büyük babama göz attım ve onun yüzü tamamen sakindi. Ateş topu etrafımızdan yuvarlandığı zaman büyük babam kendinden geçti ve ben bunun nahoş olduğunu ve cesurca olmadığını hissettim, aynı benim gibi. Birinin böyle bir durumda aynı büyük babamın yaptığı gibi yalnızca olanları izleyip, tanrının merhametine güvenebileceğini hissettim.  Top kiliseden geçip parka çıktıktan sonra büyük babama baktım.  Yüzünde sonuk bir gülümseme vardı ve bana kafa salladı.  Korkum ortadan kayboldu ve bu noktadan sonra fırtınalardan hiç korkmadım. 

İngiliz okultist Aleister Crowley  1916 da New Hampshire Lake Pasquaney de bir gök gürültülü fırtına sırasında küresel yıldırım topuna tekabül eden şeye tanıklık ettiğini rapor etti. "Sakin bir şaşkınlık olarak tanımlayabileceği 15 ve 30 santimetrelik çap aralığında sağ diz kapağının 6 inç aşağısında duran büyülü bir küresel elektrik topunu fark ettiğimde küçük bir kasabada bir barınaktaydım. Keskin bir açıklamayla oldukça olanaksız bir biçimde devamlı bir elektrik gürültüsüyle patladığında ona bakıyordum.  Kasabanın dışında kargaşa çıkaran gök gürültüsü ve dolu suyu kırbaçlıyordu ve tahtaya çarpıyordu. Küreye vücudumun diğer her yerinden daha yakın olan sağ elimde çok küçük bir şok hissettim."

Kent üniversitesinin elektrik laboratuvarındaki Jennison kendisinin yaptığı yıldırım topunun gözlemini anlattı:New York'tan Washington'a giden EA539 East Airlines uçuşunun tamamı ile metal yolcu kabini olan yolcu uçağında önde oturuyordum. Hava aracı ani bir parlaklık ve sesli elektriksel boşalma içeren elektrik fırtınası ile karşılaştı (0005 h EST, Mart 19, 1963). Birkaç saniye sonra yirmi santimetre çapından biraz daha büyük bir yanan küre pilot kabininde belirdi ve yüksekliğini koruyarak uçağın koridoruna benden yaklaşık elli santimetre uzağa geçti. Gözlemlenebilen tüm güzergahı boyunca aynı yüksekliğini korudu.  


Yıldırım topunun tanımı çok geniştir. Aşağı ve yukarı, yan tarafa, tahmin edilemeyen güzergahlarda, havada asılı kalarak, rüzgara karşı ya da rüzgarla birlikte hareket eden; etkilenebilir, etkilenemez ya da binalar, insanlar, arabalar ve diğer objeler tarafından itilebilir olarak tanımlanabilir.  Diğerleri yıldırım topunu tanımlarken bu maddeleri eriten patlatan ya da zarar veren şey olarak tanımlarken bazı kayıtlar hiçbir etki olmaksızın metal ya da tahtanın katı kütlesinde hareket eden olarak tanımlar.  Yıldırım topunun görünüşü gök gürültülü fırtına sırasında ve sakin havalarda da elektrik iletim hatları ile bağlantılıdır.  Yıldırım topu küre, oval, göz yaşı damlası, çubuk ya da disk gibi çeşitli şekiller ile şeffaf, yarı saydam değişik renklere sahip, düz bir şekilde yanan, ışın yayan ateşler, tel ya da kıvılcım olarak tanımlanır.

Yıldırım topu sıkça yanlış bir şekilde Aziz Elmo'nun ateşi olarak tanımlanır. Bunlar belirgin olarak birbirinden ayrı olgulardır.

Yıldırım topunun aniden yok olmak, yavaşça yok olmak, bir objenin içine emilmek, çiçeklenme, sesli patlama ve bazen hasara yol açan kuvvetle patlamak gibi birçok farklı şekilde dağıldı rapor edildi. Kayıtlar ayrıca insanların üstünde iddia edilen hasarlara göre ölümcülden zararsıza çeşitlilik gösterir. 

Görgü tanığı kayıtlarının güvenilirliğine temkinli bir şekilde yaklaşan tipik yıldırım topunun özelliklerinin tanımlandığı 1972 de yayınlanan bilgi kaynağının değerlendirilmesi 

Ocak 2013 te, Çin Lanzhou daki  Northwest Normal University den bilim insanları Tibet Platosundaki bulutlardan yere sıradan doğal yıldırım çalışmalar sırasında şans eseri üretilen yıldırım topu olarak düşünülen temmuz 2012 de kaydedilen optik tayf kayıtlarının sonuçlarını yayınladı. Yıldırım topunun ve onun tayfının 900 metre uzaklıktan toplam 1.65 saniye dijital videosu sıradan yıldırımın yere çarpmasında sonra oluşan yıldırım topunun formasyonundan dolayı optik zayıflamaya bağlı olgu kaydedildi.  Bir diğer video yüksek hızda limitli kayıt kapasitesinden dolayı olayın yalnızca son 0.78 saniyesini kayıt etti. İki kamera da yarıksız spektrograf ile donatılmıştır. Araştırmacılar ana aydınlatma tayfında çoğunlukla nitrojen salınım çizgisi olmasına rağmen silikon, kalsiyum, nitrojen ve oksijen yayılım çizgilerini saptadı. Yıldırım topu video boyunca yere paralel şekilde saniyede 8.6 metre hız ile hareket etti.  Bu 1.64 saniye içinde 5 metre çapa sahipti ve 15 metre yol kat etti. 

Muhtemelen iletim hattının çevresinde 50 herz yüksek voltaj gücünün elektrik alanından kaynaklanan 100 herz frekansta ışık yoğunluğundaki salınımlar ve oksijen ve nitrojen salınımı gözlemlendi.Tayftan, yıldırım topunun sıcaklığı onu yaratan yıldırımdan daha az olduğu hesaplamıştır.  Gözlemlenen veri yıldırım topunun elektrik alanına duyarlılığına benzer şekirde katının buharlaşması ile tutarlıdır.

Bilim insanları laboratuvar deneylerinde uzun süredir yıldırım topu üretme girişiminde bulunuyorlar. Bazı deneyler doğal yıldırım topuna benzer görsel özellikler üretebildiği halde aralarında bir ilişki olup olmadığı tamamen netleşmemiştir.

Nikola Tesla' nın otuz sekiz milimetre çapında yapay yıldırım topları üretebildiği ve bazı özelliklerini kanıtladığı söylentileri vardır. Fakat o gerçekte yüksek voltaj, güç ve gücün uzak mesafelere iletilmesi ile ilgilenmekteydi. Bu yüzden ürettiği yıldırım topları sadece meraktandır.

Yıldırım toplarının uluslararası komitesi (ICBL) konuyla ilgili düzenli seminerler vermektedir. Bununla ilgili diğer bir grup "alışılmadık plazmalar"  genelleyici ismini kullanmaktadır.  Son yıldırım toplarının uluslararası komitesi sempozyumu tereddütle 2012 temmuzu San Marcos, Texas olarak belirlenmişti fakat soyut düşünce eksikliğinden dolayı iptal edildi. 

Ohtsuki and Ofuruton dikdörtgen frekans yönlendiricisi tarafından 2.45 GHz, 5 kW (maksimum güç) mikrodalga salını kullanılarak beslenen hava dolu silindirik gedik içinde mikrodalga girişimi kullanarak plazma alev topları üretmeyi tarif ettiler.  
Max Planck Institute gibi bazı bilimsel gruplar, su tankı içinde yüksek voltajlı kapasitör deşarj etme yöntemi ile yıldırım topu etkileri yarattı.  

Birçok modern Küçük yükselen parıltılı toplar sıklıkla plazma toplarına tekabül gelen toplar üretmek için deney mikrodalga fırın kullanımını içerir. Genel olarak deneyler mikrodalga fırınının içine yanan bir şeyi ya da kısa zaman önce sönmüş kibrit ya da farklı objeler koyarak yürütülür. Plazma topları uçup fırının tavanındaki hazneye ulaştığında objenin yanan kısımı birden alev alıp büyük bir ateş topuna döner. Bazı deneyler kibriti ateşi ve topları içine alan ters çevrilmiş cam kavanozla kaplamayı tarif eder. Böylelikle hazneler zarar görmez. Fakat cam kavanoz metili eritmek, boyayı aşındırmak gibi küçük hasarlar vermek yerine mikrodalga fırının içinde aniden patladı.) Eli Jerby ve Viladimir Dikhtyar tarafından İsrail'de gerçekleştirilen deneyler mikrodalga plazma toplarının ortalama olarak 25 nanometre yarı çaplı nano parçacıklardan oluştuğunu açığa çıkardı. İsrailli takım bu olguyu tuz, bakır, su ve karbon ile birlikte ispat etti.

2007 deki deneyler silikonu buharlaştıran ve buharın içinde oksidasyonu tetikleyen silikonun elektrik ile şoklanmasını içerdi. Görsel etki yüzeyde yuvarlanan ışıl ışıl parlayan küre ışıltısı olarak tarif edilebilirdi. The Federal University of Pernambuco'dan  iki Brezilyalı bilim insanı Antonio Pavão ve Gerson Paivahave söylentilere göre istikrarlı bir şekilde uzun süren küçük yıldırım topları yaptı. Bu deneyler yıldırım toplarının aslında okside olmuş gaz halindeki silikon olduğunu söyleyen teoriden gelmiştir. "(bkz. )".

Yıldırım topları için günümüzde yaygın olarak kabul edilen bir tanım bulunmamaktadır. Birçok hipotez, bu olgu bilim camiasına İngiliz fizikçi ve elektrik araştırmacısı William Snow Harris tarafından 1843 te ve Fransız Akademisi bilim insanı François Arago tarafından 1855 te sokulduğundan dolayı geliştirilmiştir.

Bu hipotez yıldırım toplarının oksidasyon ile yanan buharlaşmış silikon içerdiğini önermektedir. Yıldırım Dünya'nın toprağına çarpar ve içinde silikon bulunduran toprağı buharlaştırabilir. Bir şekilde oksijeni silikon dioksitten ayırır ve saf silikon buharına dönüştürür. Eğer soğursa, silikon uçan gazın içinde yoğunlaşır, onun yükleriyle bağlanır. Silikonun oksijenle yeniden bağlanmasından dolayı ortaya çıkan ısı sebebiyle parıldar. Bu etkinin deneysel araştırması 2007 de yayınlandı. Elektrik kıvılcımı ile buharlaştırılan saf silikon kullanılarak birkaç saniye olan yaşam süresi boyunca ışık çıkaran topların üretildiği rapor edildi. Bu deneyin videoları ve spektrografları ulaşılabilir hale getirildi. Bu hipotez 2014 te doğal yıldırım topunun ilk kayıt edilen tayfları yayınlandığı zaman önemli destekleyici veriler elde etti. Kuram haline getirilmiş kumdaki silikon deposu Si, SiO, SiC nano parçacıkları içerir.

Bu modelde yıldırım topunun katı pozitif yüklü bir çekirdeği olduğu varsayılır. Altı çizilen bu varsayıma göre, çekirdek yükü çekirdeğin yüküne neredeyse eşit olan ince bir elektron tabakası ile çevrilidir.  Vakum çekirdek ve elektronlar tarafından yansıtılan ve yönlendirilen yoğun manyetik alan içeren elektron tabakası arasında bulunmaktadır.  Mikro dalga elektromanyetik alanı elektronların çekirdeğe düşmesini engelleyen poderomotive kuvveti elektronlara (radyasyon basıncı) uygular.

Pyotr Kapitsa yıldırım topunun yıldırım bulutlarından dolayı var olan iyonize havanın çizgilerini üretildiği yerden takip etmeye başlayan top mikrodalga radyasyonu tarafından üretilen yük boşaltım parıltısı olduğunu önerdi. Yıldırım topu mikrodalga radyasyonunun dalga boyuna göre yarı çapını kendi kendine ayarlayan mikr