.





Tur Abdin

Tur Abdin, Kürtçe adıyla Tor (; "kulların dağı"), Türkiye'nin güneydoğusunda tepelik bir bölgedir. Midyat ve çevresini alan bir bölgedir. Tur Abdin Süryani Ortodoks Hristiyanlar için önemli bir bölge olup dini ve kültürel merkezleridir. Kürtler, o yörede yaşayan insanlara Tor'lu anlamına gelen, Torî der. Torîlerin Kürtçesi birdir.
Bölgenin çok eski bir tarihi geçmişi vardır. Yeryüzünde ayakta kalmış en eski Süryani Ortodoks Manastırı olan Mor Gabriel Manastırı(Deyrulumur) bu bölgededir.




Arumenler

Aromenler (), güney Balkanlarda yaşayan bir etnik gruptur.




Ziya Şahin

Ziya Şahin (d. 6 Nisan 1976, Erciş), Türk futbolcu. Defans mevkiinde görev yapmaktaydı.

Ziya Şahin futbola küçük yaşlarda başladı. 12-13 yaşlarında Vanspor seçmelerine girdi. Vanspor'un hocaları Ziya'yı beğendi ve altyaş grubuna aldı.

Ziya 16 yaşına kadar Vanspor altyapısında oynadıktan sonra PAF takımla çıkmaya başladı.

Ziya kiralık olarak Marmaris Belediyespor'da devam etti ve 20 müsabakaya çıktı.

Marmaristen kiralık olarak dönen Ziya Vanspor'da 18 yaşında A takımda çıkmaya başladı. 96-97 sezonunda 25 maça çıktı. Bir dahaki sezonda daha iyi bir performans sergileyerek 97-98 sezonunda Süper Lig de 32 maça çıktı

98-99 sezonunda Gaziantepspor'a transfer oldu. 98-99 sezonunda Süper Lig'de 30 maça çıktı ve 1 gol kaydetti.

1999-2000 Sezonunda Konyaspor'a transfer oldu. 24 müsabakaya çıktı.

2000-2001 sezonunda MKE Ankaragücü'ne transfer oldu. Sakatlığı nedeniyle sadece 7 maça çıkabildi. 8 ay sakatlık süreci geçirdi.

2001-2002 sezonunda Malatyaspor'a transfer oldu. Sakatlığının ardından Süper Lig'de 21 maça çıktı, 1 gol kaydetti.

2002-2003 sezonunda 11 müsabakaya çıktı ve 1 gol kaydetti.

2003-2004 sezonunda Malatyaspor'dan Elazığspor transfer oldu. 2003-2004 sezonunda sadece 6 müsabakaya çıkabildi.

2004-2005 sezonunda 7 müsabakaya çıktı.

2005-2006 sezonunda Orduspor'a transfer olan Ziya 26 müsabakaya çıktı.

2006-2007 sezonunda Karabükspor'a transfer oldu. 18 müsabakaya çıktı ve 32 yaşında kariyerini sonlandırdı.





Nettie Stevens

Nettie Maria Stevens,(7 Temmuz 1861 - 4 Mayıs 1912) Amerikalı genetikçi. 1905 yılında kromozom yapısındaki araştırmaları sonucunda X ve Y kromozomunu bilim dünyasına kazandırdı.

Amerika Birleşik Devletleri'nin Vermont eyaletinde doğdu. Çeşitli üniversitelerde eğitim alan Stevens, bilimsel çalışmalarına ise 35 yaşından sonra başlayabildi. Bryn Mawr Üniversitesi'nde doktorasını tamamladı. Yaptığı çalışmalar ile modern genetiğin önde gelen isimlerinden biri haline geldi. Organizmanın biyolojik çeşitliliği ve cinsiyet kromozomlarını keşfederek bu konuda makaleler yazdı. Cinsiyet belirlemede erkeklerin mi yoksa kadınların mı etkili olduğunu araştıran Stevens, böylelikle Bryn Mawr Üniversitesi’nin daha önce yaptığı araştırmaların da devamını getirmiş oldu. 1912 yılında meme kanserinden dolayı hayatını kaybetti.




Deng Şiaoping Teorisi

Deng Şiaoping Teorisi () veya Dengizm, Çinli lider Deng Şiaoping tarafından geliştirilen siyasi ve ekonomik ideolojiler dizisi.

Şiaoping, söz konusu teorilerini geliştirirken Marksizm-Leninizm ve Maoculuk doktrinlerini açıkça reddetmemiş, fakat Çin'in Batı Dünyasının kapitalizme göre şekillenen sosyal-ekonomik koşullarına adapte etmek istemiştir.

Bu teori 1980'lerden bu yana zorunlu olarak Çin üniversitelerinde ders halinde okutulmuştur. Teori 1997 yılında Çin Komünist Partisi öğretilerine "yol gösterici ideoloji" olarak yerleşmiştir. Aynı zamanda söz konusu öğretiler Çin Halk Cumhuriyeti Anayasası'na da eklenmiştir.






Alfons Maria Schneider

Alfons Maria Schneider (d. 1896 ö. 1952, Halep) Alman arkeologu ve İstanbul tarihi uzmanı.

1918-1921 yılları arasında Freiburg Üniversitesi’nde Katolik teolojisi ve Yakındoğu dilleri okudu ve rahip olarak hayata atıldı. 1925’te rahiplikten ayrılıp Hristiyan sanatı üzerine doktora yaptı. Kendisini tamamen arkeoloji ve sanat tarihi araştırmalarına vererek Roma ve Sisam adasındaki eski eserler, Tiflis ile Toki arasındaki eski Archaepolis şehri harabeleriyle ilgili çalışmalar yaptı. Daha sonra araştırmalarını Filistin’de yürüttü, İstanbul ve İznik’teki tarihi eserlerle ilgilendi. 1934’te Freiburg Üniversitesi’nde öğretim üyeliğine başladı, 1938’de doçentliğe yükseldi. Ertesi yıl Göttingen Üniversitesi’ne geçti. 1942’de İstanbul’daki Alman Arkeoloji Enstitüsü’nün başkan yardımcılığına atandı. Ancak 1944’te Türkiye’nin Almanya ile ilişkilerini kesmesi üzerine Göttingen Üniversitesi’ne geri döndü ve aynı yıl içinde profesör oldu.

Schneider, II. Dünya Savaşı’nın ardından İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde Bizans sanatı okutması için yapılan öğretim üyeliği teklifini kabul ettiyse de o yıllarda Ankara ve İstanbul üniversitelerinde bazı Alman öğretim üyelerinin görevlerine son verilmesini isteyen bir kampanyanın açılması yüzünden sözleşmeyi imzalamaktan vazgeçti. Bir süre sonra Münih Üniversitesi onun için Bizans sanatı kürsüsü kurup tayinini yaptı, fakat ömrü vefa etmediğinden bu görevine de başlayamadı. 4 Ekim 1952 tarihinde ekip arkadaşlarıyla birlikte araştırma yaptıkları Suriye’nin Rusâfe şehrine giderken trende geçirdiği mide kanamasından öldü. Cenazesi Halep’te Fransisken rahiplerinin şapeline gömüldü. Ölümünden sonra kız kardeşi Valeria Schneider büyük bir koleksiyon oluşturan kütüphanesini Freiburg Üniversitesi’ne devretmiş, özel mektupları da Göttingen’de yayımlanmıştır.

Schneider, İznik’teki tarihî surların rölövelerini hazırlamış, ayrıca buradaki Roma ve Bizans dönemi eserlerini inceleyerek kitap halinde yayımlamıştır. İstanbul’un eski eserleri hakkında araştırmalarda bulunmuş, kazılar yapmış ve bunlara dair kitap ve makaleler yazmıştır. İstanbul’daki çeşitli mekanlar ve eserler üzerine yaptığı araştırmalar yanında Bizans eserlerine dair büyük çaptaki çalışmasında şehrin bir planını hazırlamış ve bu eserleri plan üzerinde göstermiş, bir başka kitabında Bizans yapılarından çevrilen cami ve mescitleri tespit etmiştir. Bruno Meyer-Plath ile beraber gerçekleştirdiği bir diğer önemli çalışmada şehrin kara tarafındaki surlarını incelemiş ve bölümler halinde surların fotoğraflarını derlemiştir. Schneider, M. Braun ile birlikte İstanbul’un fethiyle ilgili az tanınmış bir Rus kaynağı olan Nikon kroniğini yayımlamış, İstanbullu Rumlar’dan İsaak Miltiadis Nomidis ile beraber Galata hakkında hazırladığı kitapta semtin büyük bir planını yaparak Bizans ve Türk devirleri eserlerini planda göstermiştir.

Sayısı 200’ü bulan eserlerinin elli beş kadarı kitap tahlili ve tenkit yazısıdır; bu yazılarında İstanbul’un tarihî topografyasına dair önemli notlar düşmüş, ilgi çekici uyarılarda bulunmuştur. Başlıca eserleri şunlardır:





Alalia Deniz Savaşı

Alalia Deniz Savaşı, Milattan önce 540-535 yılları arasında Etrüskler ve Kartaca'nın Fokaia ve Alalia Kolonilerine karşı yaptığı deniz savaşıdır. Savaş sonucunda iki taraf da ağır kayıplar vermiştir.

Phokaialılar gittikleri yerde bulunan Etrüsklerle ticaret yaparak İtalya’nın batı sahilinin uç noktasına ulaştılar, sonra Fransa’nın güney sahili boyunca yolla­rına devam ettiler. En önemli yerleşmeleri 600 civarında kurdukları Massilia’ydı (bugün Marsilya), fakat aynı zamanda Emporio’da (modem Ampurias) da bir koloni kurarak Güney İspanya sahiline sokuldular. Onların münasebetsizce işe karışmaları hem Etrüskleri hem de Fenikelileri kuşkulandırdı. Kentlerinin yönetimi Persler tarafından ele geçirildikten sonra, 540 civarında batıya doğru Phokaialı yeni bir yerleşimci dalgası oldu. Korsika adasındaki Alalia’da yeni bir koloni kuruldu; bunun üzerine Phokaialılar, Etrüskleri görmezden geldiler. Etrüskler, ticareti yitirmiş olmanın öfkesiyle Phokaialıları Alalia’dan sürmek üzere Fenikelilerle birleştiler. Aralarında ileri düzeyde uyuşmazlıkların olduğuna dair kayıtlar vardır ve 500’e gelindiğinde, Yunanlar, Etrüskler ve Fenikeliler Batı Akdeniz’deki birbirinden ayrı etki alanlarını takviye ediyorlardı. Büyük olası­lıkla, geleneksel güzergâhların Fenikeliler tarafından engellenmesi, en sonunda Yunanları Adriyatik sahilinde kuzeye doğru ticaret yapma cesareti verdi.

Kıyı boyunca gelişen Etrüsk üstünlüğü, MÖ 550 civarında Pers yayılmasın­dan kaçan yeni bir Yunan göç dalgası yüzünden tehdit altına girdi. Korsika'nın doğusundaki Alalia’da bulunan Phokaia kolonisi özellikle tehlikeliydi. MÖ 540’da Etrüskler, Fenikelilerin de desteğiyle Phokaialılan denizde yenerek onları yerleşmeyi terk etmek zorunda bıraktılar, fakat Phokaialılar aynı zaman­da Güney Fransa’ya da yerleşmiş olduklarından, Etrüsk ticaretinin önünü bu kez oradan kestiler. Bu arada, Kartacalılar (Kartaca’yı kuran ve bu kenti sonraki kolonileştirme çabalarında bir sıçrama tahtası olarak kullanan Fenike­liler), Sardinya’daki ve Sicilya’nın batı sahilindeki konumlarını sağlamlaştırmış ve giderek Etrüskleri denizden çıkmaya zorlamışlardı.

Kartaca en çok kuzey-batı bölgesiyle ticaret yapıyordu ve Sicilya-italya, Galya ve ispanya'daki Yunan kolonilerinin gelişmesini önlemek için elinden geleni yapmış, denizcilikte pek usta olan Etrüsklerle birleşerek Yunan'lara karşı koymaktan çekinmemiştir. MÖ 550’lerde Po Ovası’ndan Campania’ya kadar en geniş yayılma alanlarına ulaşan Etrüskler, Alalia Deniz Muharebesi’nde Kartacalılar’la birlikte Hellenler’i yenmişler ve Batı Akdeniz bölgesinin egemenliğini Kartaca ile paylaşmışlardır. Alalia deniz savaşından sonra Kartaca, Kuzey Afrika batı Sicilya, Sardunya ve ve hatta güney İspanya'da üsler kurmuş ve bu suretle Yunanlara batı yolunu kapamıştır. Yunanlar ise bu tehlike karşısında birleşeceklerine, birbirleri ile çatışmaya devam etmişlerdir. Yalnızca Kartaca'lılar taarruza geçtiklerinde, Yunan şehirleri ordularının sevk ve idaresini geniş yetkili bir askeri diktatorün eline bırakmıştır.




Kadmos zaferi

Kadmos Zaferi, yeneni de mahveden zafer için kullanılan bir söz. Thebai kralı Oidipus'un iki oğlu Eteokles ve Polyneikes, babalarından sonra taht için dövüşmüş­ler ve ikisi de ölmüşlerdi. Bu söz buradan alınmıştır. Kadmos zaferine MÖ 540-535 yılları arasında yapılan Alalia Deniz Savaşı'