Nikos Koundouros, Ellie Lambeti ve Irene Papas. Film noir unsurları içeren filmlerin sayıca çokluğuyla yılda altmıştan fazla film yapıldı. George Tzavellas'ın yönettiği 1955 filmi "Istoria mias kalpikis liras" (Η κάλπικη λίρα), Grigoris Grigoriou'nun yönettiği 1951 filmi "Bitteres Brot" ("Πικρό Ψωμί") ile Nikos Kunduros'un yönettiği 1956 filmi "O drakos" ("Δράκος") bu dönemdeki önemli filmler arasındadır.

Finos Film ve yönetmen Alekos Sakellarios, 1950'lerin sonlarında çeşitli filmlerde işbirliği yaptı. Bu işbirliği sonucunda "The Hurdy-Gurdy" ("Φτώχεια και Φιλότιμο", 1955) ve devam filmi "Laterna, ftoheia kai garyfallo" ("Λατέρνα", 1958) ve "I theia apo to Chicago" ("Η Θεία από το Σικάγο", 1957) ile "Maiden's Cheek" ("Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο", 1959) gibi filmler ortaya çıkmıştır.

Mihalis Kakoyannis'in yönettiği ve Iakovos Kambanelis'in yazdığı 1955 filmi "Stella", Cannes'da gösterildi ve Yunan sinemasını "altın çağına" taşıdı.  Filmde rol alan Melina Merkuri, gösterime katılan Amerikalı gurbetçi yönetmen Jules Dassin ile Cannes'da tanıştı ve bu tanışma evlenmeyle sonuçlandı. Dassin, Merkuri'nin başrolünde olduğu 1960 Yunan filmi "Pazar Günü Asla" filmini yönetti. Film, Merkuri'nin En İyi Kadın Oyuncu gösterilmesi dahil birkaç dalda Akademi Ödülü'ne aday oldu ve besteci Manos Hacıdakis, En İyi Özgün Şarkı Akademi Ödülü'nü kazandı. Çift, 1967 müzikal sahne uyarlaması olan "Illya Darling"'de de birlikte çalıştı ve bu oyundaki rolüyle Merkuri, Tony Ödülleri'ne aday gösterildi. Merkuri, Dassin'in yönettiği "Topkapı" ve "Phaedra" gibi filmlerde de başrol oynadı ayrıca 1969 Amerikan komedisi Gaily, Gaily filminde de yer aldı.

Anthony Quinn'in başrolünde oynadığı ve Kakoyannis'in yönettiği 1964 filmi Zorba, büyük bir ticari başarı elde etti ve En İyi Yönetmen, En İyi Uyarlanmış Senaryo ve En İyi Film Akademi Ödülleri'ne aday gösterildi. Film, yazar Nikos Kazancakis'in "Zorba" romanının bir uyarlamasıdır. Bu dönemdeki diğer önemli filmler arasında "Antigone "(1961), "Electra "(1962), "The Red Lanterns" (1963) ve "Battlefield Constantinople" (1970) yer almaktadır.

Selanik Uluslararası Film Festivali ilk olarak 1960 yılında yapıldı ve daha sonra Yunanistan ve Balkanlar bölgesinden yeni çıkan film yapımcıları için ana vitrin haline geldi. Festival, hem uluslararası hem de Yunan filmlerini göstermekte ve en iyi film için "Altın İskender" ödülü verilmektedir.

1969 yılında Costa-Gavras filmi "Z", En İyi Yabancı Film ve En İyi Film için Akademi Ödülü'ne aday gösterildi.

1970'lerin ortasındaki diktatörlüğün çöküşünden sonra Yunan filmlerinin üretimi arttı, ancak film endüstrisi yabancı rekabeti ve televizyonun yükselişi ile mücadele etti. Mihalis Kakoyannis'in 1977 filmi "Iphigenia", En İyi Yabancı Film dalında Oscar'a aday gösterildi. 1970'ler ve 1980'ler boyunca Theo Angelopoulos, eleştirmenlerce beğeni toplayan bir dizi film yönetti. Bunlar arasında "The Travelling Players" (1975), "The Hunters" (1977) ve "Voyage to Cythera" (1984) yer almaktadır. "Sonsuzluk ve Bir Gün" filmi 1998 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ile Ekümenik Jüri Ödülü kazandı. Costa-Gavras'ın "Kayıp" filmi 1982 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye kazandı. Yönetmen Costas Ferris'in  1983 filmi "Rembetiko", Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Gümüş Ayı kazandı.

Sol eğilimli Panhelenik Sosyalist Hareket 1981'de iktidara geldiğinde partinin üyesi Melina Merkuri, Kültür Bakanı olarak atandı. Bu görevindeyken Yunan film endüstrisi için hükümet desteği aldı ve yurt dışında Yunan sinemasını tanıtmak için ağlar kurdu. Hükümet fonlarının artmasıyla pek seyirci toplamayan yavaş ilerleyen, serebral sanat filmlerinin baskın olmasına yol açtı.

1990'lı yıllardan itibaren daha genç yönetmenler, orta düzeyde ticari başarıyı getiren daha çağdaş temalı filmlere yöneldiler. 1999 yılında, televizyon dizisi yazarları Michalis Reppas ve Thanasis Papathanasiou, çağdaş ünlü aktörlerle işbirliği yaparak on yılın en başarılı filmi olan seks tabu komedisi "Safe Sex"'i yaptı.

1998 yılında, paranın insanlık üzerindeki etkisine dair görsel bir deneme olan "Money, A Mythology of Darkness", Vassilis Mazomenos tarafından çekildi ve film, Avrupa'nın ilk üç boyutlu animasyon filmi oldu. Film, hem Yunanistan'da hem de yurtdışında beğenildi, 1999'da Avrupa Fantezi Ödülü'ne (George Melies Ödülü) aday gösterildi ve aynı yıl, Fantasporto'daki jüri özel ödülünü kazandı. Sanatsal deneyimleri ve erken Alman dışavurumculuğunun etkileri ile tanınan Mazomenos, daha sonra "Guilt "(2009) ve "10. Gün" (2012) filmleriyle farklı bir anlatı geliştirdi. Yunanistan'ı harap eden ekonomik krizde acı çeken yedi kişiye odaklanan Lines (2016) filmi eleştirel beğeni aldı ve festivallerde övüldü.

2003 yılında, yönetmen Tasos Boulmetis'in büyük bütçeli filmi "Bir Tutam Baharat "("Politiki kouzina"), Yunanistan'da yılın en başarılı filmi oldu ve gişede 12 milyon avroyu aştı. 2004'te Pantelis Voulgaris'in "Gelinler" ("Nyfes") filmi bir milyondan fazla izleyici tarafından izlendi ve yedi milyon civarı hasılat elde etti. 2007'de en başarılı film Yannis Smaragdis tarafından yönetilen "El Greco"'ydu.

2009 yılında, Yorgos Lanthimos tarafından yönetilen "Köpek Dişi", Cannes Film Festivali'nde Prix Un Certain Regard kazandı ve 2011'de 83. Akademi Ödülleri'nde Yabancı Dilde En İyi Film dalında aday oldu. Athina Rachel Tsangari tarafından yönetilen "Attenberg "(2010), Venedik Film Festivali'nde En İyi Kadın Oyuncu dalında Coppa Volpi (Ariane Labed) kazandı. 2001 yılında, 68. Venedik Film Festivali'nde "Alps" filmi En İyi Film dalında Osella Ödülü  (Yorgos Lanthimos ve Efthimiοs Filippou) kazandı.

2011 yılında sadece yirmi sinema filmi çekildi.

2013 yılında Alexandros Arvanas'ın yönettiği "Miss Violence", 70. Uluslararası Venedik Film Festivali'nde En İyi Yönetmen Ödülü dalında Gümüş Aslan kazandı.


















Feistel cipher

Kriptografide, IBM (ABD) için çalışırken öncü araştırmalar yapan Almanya doğumlu fizikçi ve kriptograf Horst Feistel'in ismiyle anılan Feistel şifresi blok şifrelerin yapımında kullanılan simetrik bir yapıdır; aynı zamanda Feistel ağı olarak da bilinir. Blok şifreler, DES(Data Şifreleme Standardı) dahil, büyük oranda bu şemayı kullanır. Feistel yapısı,
şifreleme ve şifre çözme işlemlerinin çok benzer olması, hatta bazı durumlarda aynıdır, sadece anahtar sırasının tersine çevrilmesini gerektirme avantajına sahiptir. Bu nedenle, böyle bir şifreyi uygulamak için gereken kod
veya devrenin büyüklüğü neredeyse yarıya inmiştir. 

Feistel ağı raund fonksiyonu olarak adlandırılan dahili fonksiyonu ile yinelenen bir şifredir.

Feistel ağları ilk olarak 1973'te
Horst Feistel ve Don Coppersmith tarafından tasarlanan IBM'in Lucifer şifresinde ticari olarak görülmüştür. ABD Federal Hükümeti DES'i (NSA tarafından yapılan değişikliklerle Lucifer'e dayanan bir şifre) kabul ettiğinde Feistel ağları
saygınlık kazanmıştır. DES'in diğer bileşenleri gibi, Feistel yapısının iteratif yapısı donanım üzerinde kriptosisteminin daha kolay uygulanmasını sağlamıştır. (özellikle DES'in tasarımında mevcut olan donanım üzerinde).

Birçok modern ve bazı eski simetrik blok şifreleri Feistel ağlarına (örn. GOST 28147-89 blok şifrelemesine) dayanmaktadır ve Feistel şifrelerinin yapısı ve özellikleri, kriptograflar tarafından kapsamlı bir şekilde araştırılmıştır. Özellikle Michael Luby and Charles Rackoff Feistel şifre yapısını analiz etmiştir ve raund fonksiyonunun kriptografik olarak güvenli bir sözderastsal (rastgele) fonksiyon(pseudorandom function) olması durumunda, Ki' nin seed olarak kullanılması ile, 3 devir blok şifresine bir sözderastsal yer değiştirme yapmak için yeterli iken, 4 devir bir "güçlü" sözderastsal yer değiştirme yapmak için yeterlidir.
(tersine permütasyona oracle erişimini alan bir düşman için bile sahte bir şekilde kalacağı anlamına gelir.) 

Luby ve Rackoff'un bu çok önemli sonucu nedeniyle, Feistel şifrelerine bazen Luby-Rackoff blok şifreleri denir. Daha fazla teorik çalışma, yapıyı biraz genelleştirdi ve güvenlik için daha kesin sınırlar verdi.

F raund fonksiyonu olarak alınır ve sırasıyla devirler 0,1..,n için K0,K1..KN de  alt anahtarlar olarak alınır.

Daha sonra temel işlem aşağıdaki gibidir:

Şifreli metin blokları 2 eşit parçaya bölünür, (L0,R0)

Her bir devir için i=0,1..,n hesaplanır
Şifreli metin formula_3

Şifreli bir metnin  formula_3formula_5
Sonra (L0,R0) tekrar şifresiz metindir.

Feistel'in koyma-yer değiştirme ağlarıyla karşılaştırıldığında avantajlarından birisi raund fonksiyonu olan F'in tersine çevrilmesinin gerekmemesidir.

Diagram 
hem şifrelemeyi hem de şifre açmayı göstermektedir. Şifre çözme için alt anahtar sırasının tersine çevrildiğine dikkat edilmesi gerekir; bu, şifreleme ve şifre çözme arasındaki tek farktır. 

Dengesiz Feistel şifreleri, L0 ve R0'ın eşit uzunluklarda olmadığı modifiye bir yapı kullanır.Skipjack şifresi, böyle bir şifrenin bir örneğidir. Texas Instruments
dijital imza aktarıcısı, kimlik sorma-yanıt verme işlemi yapmak için tescilli dengesiz Feistel şifresini kullanır. 

Thorp shuffle, bir tarafın tek bir bit olduğu dengesiz bir Feistel şifresinin uç bir örneğidir. Bu, dengeli
bir Feistel şifresinden daha kanıtlanabilir güvenlikliğe sahiptir, ancak daha fazla tur gerektirir.

 Feistel yapısı blok şifrelerden başka aynı zamanda kriptografik algoritmalarda da kullanılır. Örneğin, en uygun asimetrik
şifreleme dolgu (OAEP) şeması, belirli asimetrik anahtar şifreleme şemalarında şifreli metinleri rastgele hale getirmek için basit bir Feistel ağı kullanır.

 Genel bir Feistel algoritması, ikinin kuvveti olmayan küçük etki 
alanlarında güçlü permütasyonlar oluşturmak için kullanılabilir(bkz. Formatı koruyan şifreleme).

Tüm şifre bir Feistel şifresi olsun ya da olmasın, feistel benzeri ağlar şifre tasarımının bir parçası
olarak kullanılabilir. Örneğin, MISTY1 devir fonksiyonunda üç aşamalı bir Feistel ağı kullanan bir Feistel şifresidir, Skipjack, G permutasyonunda bir Feistel ağı kullanan modifiye edilmiş bir Feistel şifresidir, Thre