e kalker ile kaplı üç yatay tabakaya ayrılmıştır. Her bir bölüm üç tabakalıdır ve betonarme yürüyüş yollarıyla bağlantılıdır.

II. Katerina, neoklasik tarzda yapılar tasarlayan İtalyan mimar Giacomo Quarenghi'yi Kızıl Meydanın doğu tarafına bir alışveriş merkezi tasarlamasını söyledi. Mevcut yapı, 1812 Moskova Yangınından sonra yanan Joseph Bove tarafından tasarlanmış önceki binaların yerini alması üzerine inşa edilmiştir.

Ekim Devrimi zamanında, bina yaklaşık 1200 mağaza içeriyordu. Devrimden sonra, GUM millileşti. Yeni Ekonomi Politikası zamanında (1921–28), GUM, bir Dış Ticaret Müsteşarlığı olarak, sınıf, cinsiyet ve etnik köken gözetmeksizin Rusya genelindeki tüketicilere bir perakende ticaret şirketi olarak faaliyet göstermekteydi. GUM'daki mağazalar, sosyalist düzeni inşa etme ve "ülke çapında işçiler ve köylüler için tüketimin demokratikleştirilmesi" gibi Bolşevik hedeflerini daha ileri götürmek için kullanılıyordu. Sonuçta, GUM'un tüketimi özendirerek komünizmi inşa etme çabaları başarısız oldu ve tartışmasız tüketicileri devlet mağazalardan uzaklaştırmayı ve şikayet ve yetki kültürünün ülkede oluşmasını sağladı."

GUM, Josef Stalin tarafından ilk Beş Yıllık Planı yürüten komite için 1928'de ofis alanına dönüştürülene dek bir mağaza olarak kullanılmaya devam etti. Stalin'in karısı Nadezhda 1932'de intihar ettikten sonra, GUM, onun vücudunu sergilemek için kullanıldı.

1953'te bir mağaza olarak yeniden açıldıktan sonra GUM, Sovyetler Birliği'ndeki birkaç mağazadan biri haline geldi.

Sovyetler Birliğinin yıkılmasından sonra, GUM kısmen, daha sonra tamamen özelleştirildi. Süpermarket şirketi Perekryostok'a bağlanmadan önce birkaç kez el değiştirdi. Mayıs 2005'te, Rus lüks mal dağıtıcısı ve butik operatörü Bosco di Ciliegi'ye %50.25 faiz ile satıldı. Özel bir alışveriş merkezi olarak, eski kısaltmasını koruyabildi ve hala GUM olarak adlandındırılmaktadır. Ancak, kısaltmanın ilk kelimesi olan "Gosudarstvennyi" ('devlet') "Glavnyi" ('ana') kelimesi ile değiştirildi, böylece GUM'un yeni açılımı "Main Universal Store" oldu.






BMW X5

BMW X5, BMW tarafından 1999 yılından bu yana üretilen bir orta sınıf lüks crossover SUV modelidir. Araç, şirketin ürettiği ilk SUV modeli olup 5 Serisi ile aynı temeli paylaşmaktadır ve standart olarak dört tekerlekten çekiş sistemine sahiptir.

X5'in ilk nesli 1999-2006 yılları arasında üretilmiştir. İkinci nesli ise 2006-2013 yılları arasında üretilmiş olup üçüncü nesli ise 2013 yılından bu yana üretilmektedir. 2009 yılında X5 M adlı yüksek performanslı modeli tanıtılmıştır.





Ömer Gücük

Ömer Gücük (d. 15 Ağustos 1963) Türk büyükelçi.

Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümü'nden 1986 yılında mezun olmuş, aynı yıl Dışişleri Bakanlığı'na girerek çeşitli görevler üstlenmiş, 2001-2003 yılları arasında sırasıyla Dışişleri Bakanları İsmail Cem, Şükrü Sina Gürel, Yaşar Yakış ve Abdullah Gül'ün özel kalem müdürü olarak görev yapmış, 2003-2007 yılları arasında New York'ta Birleşmiş Milletler Türkiye Daimi Temsilciliği'nde müsteşar ve birinci müsteşar olarak görev ifa etmiş, 2007-2009 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı Protokol Genel Müdürlüğü'nde daire başkanı ve 2009-2012 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı Avrupa Birliği Katılım Süreci Genel Müdür Yardımcısı olmuş, 2012-2016 yılları arasında Tunus Büyükelçiliği görevini üstlenmiştir. 2017 yılı sonu itibarıyla Çok Taraflı Ekonomik İşler Genel Müdürüdür. Evli olup Fransızca, İngilizce ve İtalyanca bilmektedir.




Türkiye'de anarşizm

Türkiye’de anarşizm, 12 Eylül 1980 darbesinin ardından, özellikle de 1986 yılında "Kara" dergisinin yayınlanmaya başlamasıyla görünürlük kazanan, radikal bir sol harekettir. Öncesinde Türkiye siyaset sahnesinde anarşist hareketin bir gelenek ihtiva ettiği söylenemese de, Türkiye’de bir anarşist geleneğin oluşumuna dair “yüzyıllık gecikme”ye rağmen, Anadolu topraklarında anarşizmin tarihsel köklerine dair izlere rastlamak da mümkündür.

Osmanlı döneminde anarşizme dair ilk belirtiler Ermeni entelektüeller etrafında ortaya çıkar. Ermeni Devrimci Federasyon’un öncül isimlerinden Aleksandr Atabekyan tarafından 1895’de yayınlanan Hamanykh (komün) dergisi, gerek anarşist felsefeye, gerek Ermeni devrimci hareketine dair zengin bir içeriğe sahiptir. Aynı dönemde, Kıbrısizade Osman Bey’in Fransızca eseri Socialisme et Anarchisme (1895) Osmanlı’da yayınlanan ilk anarşist kitap olur.

1910’da Haydar Rıfat tarafından yayınlanan Beynelmilel İhtilal Fırkaları adlı eserde, “Anarşist Fırkalar” ve “Proudhon-Bakunin” başlıklı iki makaleye yer verilir. Sıklıkla ilk Türk anarşist olarak kabul edilen Baha Tevfik, Felsefe-i Ferd (1913) kitabında yeni çağın anarşizme varacağını öne sürerek, ücretli kölelikten sosyalizme, sosyalizmden de anarşizme ulaşılacağını belirtir.

Anarşizme dair Türkçe ilk yazılı kaynak, çevirisi Ahmet Ağaoğlu tarafından yapılan ve 1935 yılında yayınlanan Kropotkin’in Etika adlı eseridir.
Her ne kadar Cumhuriyet döneminin ilk yarısında anarşizmin neden alternatif bir sol siyaset olarak görünürlük kazanamadığı üzerine süregiden bir tartışma söz konusu olsa da, genel kabul 1980’lere kadar anarşizmin daha çok terör ve kaos ile eşdeğer görüldüğü yönündedir. 

1970’lerde sol görüş içerisinde Marxist ve sosyalist yaklaşımlar ağırlık kazanırken, sol yayıncılıkta anarşizme dair ilginin sönük kaldığı görülür. 1960’larda yayınlanan Yeni Ufuklar dergisinde anarşizm üzerine makalelere yer verilirken, 1970’lerin başlarında Proudhon’un Mülkiyet Nedir? kitabı Türkçeye çevrilerek yayınlanır.

12 Eylül 1980 darbesi, 1960’lardan itibaren Türkiye’de yükselişe geçen sol hareket için büyük bir kopuş teşkil eder. Darbe rejiminin yarattığı fiziki baskının yanında sosyalist görüşün yaşadığı kriz ile beraber sol cenahta yeni eğilimler ortaya çıkmaya başlar. Anarşizm, bu dönemde Türkiye siyaset sahnesindeki yerini alır.

İlk belirtiler, Türkiye’den önce Almanya’da, 12 Eylül darbesinden kaçarak buraya sığınan Türkiye kökenli göçmen topluluklarında görülür. Almanya’nın Tübingen kentinde, 1981 yılında Anarko adlı bir Türkçe dergi yayınlanmaya başlar. Aynı dönemde İsyan (1981), İsyan Bayrağı (1985), Anarşizm Bugün (1986) ve Doğrudan Eylem (1988) dergileri Almanya’da Türkçe anarşist yayınlar arasında yer alır. 1987’de Köln’de kurulan Liberter Yayınları anarşist kitaplar basar.

1986 yılında yayınlanmaya başlayan "Kara" dergisi, Türkiye’de anarşist hareket açısından bir milat noktası olarak alınır. Henüz askeri darbenin şokunun atlatılamadığı ve solun bunalımdan çıkamadığı bir dönemde yayınlanan dergi, ilk etapta “anarşizm” yerine “liberter” tanımını kullanır. Bunun sebebi, anarşi kelimesinin genel algılanışına yönelik bir çekinceden ileri gelir:

"Kara" dergisini takiben, 1988 yılında Efendisiz, 1991 yılında Amargi, 1992’de Ateş Hırsızı ve 1994’de Apolitika dergileri yayın hayatına başlar.

Efendisiz dergisi yaklaşık bir sene içerisinde yayın hayatını sonlandırırken, diğerleri 1990’lar boyunca farklı aralıklarla yayınlanmayı sürdürür. İzmirli bir anarşist grup tarafından kurulan Amargi, bir “anarşist platform dergisi” olarak tanımlanırken, Ateş Hırsızı ise toplumsal devrimi hedefleyen bir çizgide ilerler. Ateş Hırsızı aynı zamanda Zazaca ve İngilizce makalelere de yer verir. Apolitika ise anarşistleri “politik bir merkez” etrafında örgütleme arayışındadır.

Türkiye’de anarşist görüş, sadece yayınlar etrafında örgütlenmez; özellikle 90’lardan itibaren toplumsal hareketler de anarşizm ile omuz omuza yol alır. 1990’ların yoğun militer atmosferi içerisinde, olağanüstü hal ve askeri müdahalelerin gölgesinde, Türkiye’de antimilitarist hareketin örgütlenmeye başladığı görülür. Bu hareket, ilk vicdani retçilerin beyanlarına ve Savaş Karşıtları Derneği’nin kuruluşuna da sahne olur. Aynı zamanda LGBTİ, feminist, ekolojist, anti-otoriter hareketler de anarşist görüşle sürekli bir paslaşma içerisindedir. Örneğin 1999’da Ankara’da bir grup anarşist tarafından kurulan kültür kooperatifi, anti-militaristleri, vicdani retçileri, ekolojistleri de bir araya getirir.

Bu dönemde, toplumsal hareketlerin yanında, doğrudan anarşizm felsefesi etrafında örgütlenen gruplar da ortaya çıkar. 1998’de Anarşist Gençlik Federasyonu (AGF), 2000’lerde Anarşist-Komünist İnisiyatif (AKİ) ve Devrimci Anarşist Faaliyet (DAF) kurulur.

2000’li yıllara gelindiğinde, anarşi kelimesi artık kaos ve terör ile eşanlamlı olmaktan çıkar ve bir siyaset felsefesi, bir eylem pratiği olarak görülmeye başlar. Bugün Türkiye’deki anti-otoriter ve yatay örgütlenme eğilimli pek çok siyasi hareketin anarşizmin 80’lerden gelen mirasıyla serpildiği gözlemlenir. Kürt hareketinden kadın hareketine, Emek sineması protestolarından Gezi’ye uzanan geniş bir yelpazede anarşist yaklaşımın izleri takip edilebilmektedir.
Ocak 2011'de kurulan "Propaganda Yayınları" anarşist ve özgürlükçü düşünsel planda olacağını belirtmiştir ve sadece elektronik kitap yayınlamaktadır.




BMW 4 Serisi

BMW 4 Serisi, BMW tarafından 2014 yılından bu yana üretilen bir kompakt lüks otomobil modelidir. Araç ilk olarak 2013 Kuzey Amerika Uluslararası Otomobil Fuarı'nda tanıtılmış olup 3 Serisi'nin coupe ve cabriolet modellerinin yerini almıştır.





François Seydoux de Clausonne

François Seydoux de Clausonne (d. 15 Şubat 1905, Berlin - ö. 30 Ağustos 1981) Fransız büyükelçi.

Felsefe ve hukuk eğitimi almış, 1928 yılında diplomasi kariyerine başlamış, 1942 yılında Fransız direnişinde yer almış, 1949 yılında Dışişleri Bakanlığı'nda Avrupa İşleri müdürü olmuş, 1955-1958 yılları arasında Viyana, 1958-1962 yılları arasında Bonn Büyükelçisi, 1962-1965 yıllarında NATO Daimi Temsilcisi, 1965-1970 yılları arasında ise tekrar Bonn Büyükelçisi olmuştur. Fransa ile Batı Almanya arasında imzalanan Élysée Antlaşması'nın sonuçlandırılmasındaki rolü nedeniyle 1970 yılında Uluslararası Charlemagne d'Aix-la-Chapelle Ödülü'ne layık görülmüştür. Ardından Danıştay üyeliğine atanmış, bunun dışında Fransız Televizyon ve Radyon Yayıncılığı Ofisi (ORTF), Havas Ajansı, Agence France-Presse yüksek kuru