i "Üniversite Roket Projesi" programı kapsamında oksitleyici olarak Nitrus Oksit ve yakıt olarak HTPB kullanan hibrit roketler fırlatılmıştır. They are currently in the development process of their second student-built hybrid rocket engine.

Toronto Üniversitesi öğrencilerinin yürüttüğü "Toronto Üniversitesi Havacılık ve Uzay Takımı" (ing: "University of Toronto Aerospace Team"), hibrit motorlu roketleri tasarlayıp üretmektedirler.

2016 yılında, Pakistan'daki DHA Suffa Üniversitesi (ing: ) başarılı bir şekilde Raheel-1 adlı ve 1 kN sınıfındaki hibrit roket motorlarını geliştirerek ülkede bir üniversite tarafından yürütülenilk roket araştırma programını gerçekleştirmiştir. Hindistan'da, Birla Teknoloji Entitüsü, Mesra (ing:), bünyesindeki Uzay mühendisliği ve roket bölümleri bir süredir çeşitli yakıt ve oksitleyicilerin denendiği Hibrit Projeler üzerinde çalışmaktadırlar.

İstanbul Teknik Üniversitesinden Pars Roket Grubu, Türkiye'nin ilk hibrit roket motorunu tasarlayıp üretmiştir. Bu roket motoru 2015 yılında kapsamlı bir şekilde test edilmiştir.

İngiltere merkezli laffin-gas roket araba takımı dört adet NO hibrit roketi bir Kalkış yarışı arabasında kullanmıştır. Her bir roketin dış çapı 150mm genişliğinde ve her biri 1.4m uzunluğundadır. Pişirme yağına batırılmış yüksek yoğunluklu rulo kağıdı/kartonu "yakıt-tozu-silindiri" olarak kullanmışlardır. NO beslemesi Nitrojen-basınçlı bir piston/hidrollik toplayıcı düzenek (ing: ) tarafından sağlanmaktadır böylece NO gazının tek başına sağlayabileceğinden daha yüksek bir besleme hızı elde edilmiştir ve ayrıca gerisin geri oluşan şok dalgalarına karşı da düzenekteki piston azaltıcı/söndürücü etki yaratmaktadır.

İtalya'nın hibrit yakıtlı roketler konusundaki önde gelen araştırma merkezlerinden birisi, Padova Üniversitesindeki CISAS (Center of Studies and Activities for Space- Uzay Çalışmaları ve Aktiviteleri Merkezi) "G. Colombo" isimli merkezdir. Aktiviteler; yanma sürecinin kuramsal çözümlemesinden, CFD kodları kullanılarak yapılan sayısal simülasyona ve sonrasında gerçekleştirilen küçük ve büyük ölçekli roketlerin (20 kN değerine kadar itkiye sahip, NO-Parafin mumu temelli motorların) testlerine kadar geliştirmenin tüm süreçlerini içermektedir. Bu motorlardan birisi 2009 yılında başarılı bir şekilde uçurulmuştur.

Tayvan'da, hibrit roket sistemlerinin geliştirilmesi 2009 yılında, Ulusal Uzay Organizasyonun (ing:) Ar&Ge projeleri kapsamında iki üniversite takımı tarafından başlatılmıştır. Her iki takım da nitrus oksit/HTPB yakıt sistemini farklı geliştirme şemalarıyla kullanmıştır. Takımlardan birisi (NCKU), gerileme oranını artırmak için katı yakıt tozuna %50 oranında parafin eklemiştir. Diğer takım (ing:/NCTU) ise düzeneklerine, yanma verimini genel olarak teorik değer doğru artırmak üzere, yaratıcı karışım-iyileştirici aygıtlar katmışlardır. Bu takım, maliyetine göre çok verimli gelişmeler elde ederken gerçeğe çok yakın (ing:High Fidelity) simülasyonların ve deneysel çalışmaların tüm avantajlarını kullanmıştır. Şimdiye kadar bir kaç hibrit roket başarılı bir şekilde fırlatılmış ve 10~20 km arası bir yükseliğe çıkmıştır. Planları arasında 2014 sonuna kadar 100~200 km arası yüksekliğe çıkararak nano uyduları test etmek ve nano uyduları için uzun vadede kullanılabilecek başka fırlatma kabilyetleri geliştirmek vardı. NO/PE Çifte-Girdabımsı-Akı (ing: Dual-Vortical-Flow/DVF) türü ölçek-altı bir hibrit motor 2014 yılında sıcak ateşleme testinde 280 saniyelik bir deniz seviyesi özgül itki değerine (Isp) ulaşmıştır ki bu da sistemin %97 civarında bir yanma verimine ulaştığını göstermektedir.

Daha pek çok diğer Üniversite öğrencilerinin hibrit roketleri araştırabilmesi için hibrit roket motoru tablaları bulundurmaktadır.

Yüksek güç modeli roketçilikte, amatör veya hobi olarak ilgilenenlerin kullanımına uygun pek çok sayda hibrit roket motor sistemi bulunmaktadır. Bunlar arasında popüler "HyperTek" sistemleri ile "RATTWorks", "HyperTek", "West Coast Hybrids", "Contrail Rockets" ve "Propulsion Polymers" gibi bazı 'Urbanski-Colburn Vanalı' (U/C) sistemler bulunmaktadır.
Tüm bu sistemler oksitleyici olarak nitrus oksit ve yakıt olarak da Polivinil klorür(PVC) ya da Polipropilen gibi plastik yakıtları veya HTPB gibi polimer-bazlı yakıtları kullanmaktadırlar. Bu katı yakıtlı roketlere göre uçuş başına maaliyeti düşürmekte ise de hibrit yakıtlar daha fazla miktarda yer destek ekipmanı ( ing: 'GSE'-ground support equipment) gerektirmektedir.

"MythBusters" isimli televizyon şovunun 26 Ekim, 2005 tarihli ve "Konfedere Roketi" (ing:"Confederate Rocket") isimli bölümü, sıvı nitrus oksit ve parafin mumu kullanan hibrit roket motorunu ele almıştır . Amerikan İç Savaşı sırasında ortaya atılan mite göre, Konfedere Ordu bu türden bir roket yapmayı başarmıştı. Bu mit daha sonra yayımlanan "Salam Roket" (ing:"Salami Rocket") isimli bölümde yeniden ele alınmış ve içi oyulmuş bir salam katı yakıt olarak kullanılmıştır.

Top Gear isimli programın 18 Şubat 2007 tarihli bölümünde Richard Hammond ve James May, Reliant Robin (ing:) marka arabayı, tekrar kullanılabilir uzay mekiğine dönüştürmeye çalışmışlardır. Profesyonel bir Radyo-kontrollü uçak pilotu olan Steve Holland, Hammond'a Robin aracının güvenli şekilde yere indirilmesi sorununun çözülmesinde yardımcı olmuştur. Araç, Birleşik Krallık Rokeçilik Derneği'nin (ing:-UKRA) kıdemli üyeleri tarafından üretildi ve başarılı bir fırlatmanın ardından ve havada bir kaç saniye yol aldıktan sonra katı-yakıtlı roket hızlandırıcılarının (ing:solid-fuel rocket booster) zamanında ana araçtan ayrılması sağlanmıştır. Bu Avrupa'da hükümet-dışı bir organizasyon tarafından fırlatılan en büyük roketti. Fırlatma sırasında kullanılan 6 adet '40960 NS O Contrail' Roket motorunun sağladığı en yükske itki miktarı 8 metrik ton civarındaydı. Ancak araba, büyük dış tanktan arızalı patlayıcı sürgü/civata mekanizması yüzünden ayrılamamış, sonrasında Robin aracı yere çakılmış ve "görünüşe göre" bir süre sonra patlamıştır. İşin aslı, Reliant Robin ya da hibrit roket motorları programda gösterildiği gibi patlamadığından, en sondaki patlama program ekibi tarafından dramatik etki olması amacıyla eklenmiştir.






Zephyros

Zephyros, (Ζέφυρος,Zephyrus,Latince Favonius), Yunan mitolojisinde batı rüzgarı tanrısıdır.Astraios ile şafak tanrıçası Eos (mitoloji)'nin oğludur. Trakya'nın mağaralarında oturur. Harpyalardan Podarge ile birleşerek, Akhilleus'un arabasının ölümsüz atları Ksanthos ve Balios'u meydana getirir. Daha sonraları ise baharı müjdeleyen güzel kokulu rüzgar kimliğini kazanır.




40. Kapı

40. Kapı (Azerice: 40-ci qapi) elliden fazla belgesel filme imza atmış, uluslararası alanda birçok ödülün sahibi, yönetmen Elçin Musaoğlu'nun ilk uzun metraj filmi. 

Köyde annesiyle birlikte yaşayan Rüstem bir gün babasının Rus mafyası tarafından öldürüldüğü haberini alır. Babasının ölümünün ardından 14 yaşındayken ailenin reisi olan Rüstem, illegal işlere bulaşmadan, annesinin ve kendisinin geçimini sağlamaya çalışır. Ama Rüstem’in bir rüyası da vardır: Satın alacağı enstrümanla bir müzik grubunda çalmak... Filmin adı, kırk odalı bir evden bir prensesi kurtarmayı konu alan bir masala dayanıyor; son kapıyı kimse açamadığı için sırrı korunuyor. Köylüler de kendi köylerine kırkıncı kapı adını takmış.



Filmin fragmanı




YouTube Play Düğmesi

YouTube Play Düğmesi, en popüler kanallara verilen YouTube İçerik Oluşturucusu Ödülleri'nin bir parçasıdır. Bu ödül, diğer ödüllerden farklıdır; bir kanalın toplam abone sayısına göre verilir.

Onaylanmış bir YouTube kullanıcısı, belirli bir abone sayısına ulaştıktan sonra YouTube'un oynat düğmesinin sembolünden oluşan bu ödüller verilir. Her ödül farklı boyuttadır, kanalın abone sayısına göre ödül de büyür.

Dört farklı ödül vardır;

Şu an YouTube'da 50.000.000 aboneye ulaşıp Yakut Play Düğmesi ödülünü almaya hak kazanan ilk kanal PewDiePie'dir.




Sakarya Şeyhi Ahmed

Sakarya Şeyhi Ahmed, Osmanlı Padişahı IV. Murad döneminde mehdi olduğunu iddia ederek kendine inandırdığı birçok insanı peşine takan bir kişiydi.

Ilgın'da "Sakarya Şeyhi" olarak bilinen Ahmed isminde bir şeyh, mehdiliğini ilan ederek kendine inandırdığı köylüleri etrafında toplar. İnsanlar para ve adaklarını ona veriyor, onun için canlarını vereceklerini söylüyorlardı. Durdurulması için üzerine asker gönderildiğini haber alan Sakarya Şeyhi, yedi-sekiz bin kişiyi toplayarak çarpışmaya karşı hazır bulundu. IV. Murad'ın Sakarya Şeyhi'nin üzerine yollattığı askeri kuvvet yenilince üç bin kişilik ek bir kuvvet daha gönderildi. Ancak bu kuvvet de mehdi olduğunu iddia eden Sakarya Şeyhi Ahmed'i ele geçiremeyince, anlaşmaya varılan bir yerli sayesinde baskınla yakalandı. IV. Murad'ın huzuruna çıkarılan şeyh, padişah tarafından önce azalarlandı. Müridleri şeyhe silah işlemeyeceğine inanıyordu. Parmakları kesilen Sakarya Şeyhi başında siyah bir sarık ile çıplak bırakılıp eşeğe bindirilerek teşhir edildi. Sonrasında da burnu, kulağı, elleri ve ayakları kesilen Sakarya Şeyhi öldü.




Antik Mısır edebiyatı

Antik Mısır Edebiyatı, Antik Mısır'da milattan önce 2800 yılından milattan sonra 300 yılına kadar icra edilen, Eski, Orta ve Yeni Mısır dili ile demotik metinlerle günümüze aktarılan, bilge öğretiler ve otobiyografik metinler içeren bir edebiyattır. edebi türdür. 

Antik Mısır Edebiyatı, Yunan ve Roma edebiyatının aksine orta çağda eski metinlerin yeniden yazılmalarından ziyade daha farklı bir yolla günümüze ulaşmıştır. Antik Mısır medeniyetinin çöküşü ile birlikte, bu medeniyetin edebiyatına olan ilgi de ortadan kalkmıştı. Öyle ki Mısırca'nın bir son seviyesini teşkil eden Kıptîce dahi bu edebiyattan az sayıda anlatımı sahiplenmiş ve aktarmıştı. Bu nedenle Eski Mısır Edebiyatına yönelik elde edilen bilgilerin neredeyse hepsi arkeolojik buluntulara dayanmaktadırlar. Metinlerin bazıları tapınak duvarlarında karşımıza çıkarken bazıları mezar taşlarında ya da yazıtlarda günümüze ulaşmayı başarabilmişlerdir. Bu çeşit metinlerinin çoğunluğunun dini metinler olduğu söylenebilir. Da