, Rusya'nın ekonomik koşullarını iyileştirmek için jeopolitik gerilimleri azaltması gerektiğini söylemiştir.

1970'lerde Sovyetler Birliği Durgunluk Çağına girdi. Çağdaş ekonomi ve esnek olmayan yönetimin karmaşık talepleri bunalmış merkezi planlamacıları sınırlamıştır. Moskova'da planlamacıların ileriye dönük kararlarının hacmi karşı konulmaz olmuştur. Bürokratik yönetim içinde hantal prosedürler, ücretsiz iletişim ve işçi yabancılaşması, yenilikler, müşteriler ve tedarikçiler ile başa çıkmakta kurumsal düzeyde gerekli esnek tepkiyi zamanından önce yapmayı engellemiştir. 1975'ten 1985 yılına kadar, yolsuzluk ve işe yaramaz veriler ile krizin bir temele oturtulması, olumluluk hedefleri ve kotaları rapor eden bürokrasi arasında yaygın bir uygulama haline gelmiştir. 1986 yılından itibaren Mihail Gorbaçov ekonomiyi piyasa odaklı sosyalist ekonomiye doğru hareket ettirerek ekonomik sorunları çözmeye çalışmıştır. Gorbaçov'un politikalarına rağmen Sovyet ekonomisini canlandırmak başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Perestroyka ile 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla sonuçlanan, siyasi ve ekonomik çözülme sürecine yol açmıştır.

Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Rusya, küresel olarak bütünleşik bir piyasa ekonomisine doğru, merkezi planlı ekonomiden hareket ederek, radikal bir dönüşüm geçirmiştir. Bozuk ve gelişigüzel özelleştirme işlemleri ile son derece yoğun öz sahiplikteki siyasi ortamda, başlıca devlet kuruluşlarına sahip olacak "oligarklara" bağlı bir dönüşüm sürecine girilmiştir.

Radikal, pazar odaklı yenileşme ile Yeltsin'in programı "şok tedavisi" olarak bilinir hale gelmiştir. Bu IMF tavsiyeleri ve Larry Summers da dahil üst düzey Amerikalı ekonomistlerin yorumuna dayanmaktadır. Bu politikaların sonuçları felaket olmuş, reel GSYİH'nın 1999'da %40 oranından fazla düşmesiyle hiperenflasyon hızla yayılarak kişisel tasarrufları, suç ve mahrumiyeti silmiştir.

Devlet işletmelerinin büyük çoğunluğu büyük bir tartışma ortasında özelleştirilmiştir. Örneğin, Sovyet rejimi döneminde bir fabrika müdürü genellikle aynı işletmenin sahibi olacaktı. Hükümetin örtü altında çirkin finansal manipülasyonları iş ve hükümetin kilit pozisyonlarındaki bireylerden oluşan dar bir zümreyi zenginleştirilmiştir. Birçoğu hemen onların yeni bulunan servetleri ve yatırımları ile yurtdışına büyük bir sermaye kaçışını tetikledi.

Çöken ekonomide, bütçe açıklarının finansmanı, kısa vadeli borçlanma ve o dönemde bir bağımlılıkla devlet gelirlerini toplama zorlukları 1998 Rusya mali bunalımına yol açtı.

1990'larda Rusya $ 20 milyar dolar toplam kredi ile Uluslararası Para Fonuna "büyük oranda borçlu" olmuştu. Bu IMF'nin Rusya'ya o kadar çok borç verme durumunda eleştiri konusu haline geldi, reformlar az para ile yapılırken bu fonların büyük bir kısmı "Yasa dışı olarak ülkeyi terk eden sermaye akışlarındaki amacından saptırılmış ve dahil" olabilirdi.

Rusya şaşırtıcı bir hızla Ağustos 1998 mali çöküşünden geri döndü. Geri kazanımda bir neden, çoklu olarak ulusal ve uluslararası yerli üreticileri daha rekabetçi hale getiren ruble devalüasyonu oldu. 2000 ve 2002 yılları arasında, %13 düz bir gelir vergisi tanıtıldı, kapsamlı bir vergi reformu da dahil yanlı büyüme ekonomik reformların önemli miktarından kaynaklandı ve küçük ve orta ölçekli işletmeler için durum geliştirilmiş kuralsızlaştırma geniş bir çaba içinde işlenmiştir.

2000 ve 2008 yılları arasında Rus ekonomisi artan emtia fiyatlarıyla önemli bir ivme kazandı. GSYİH yılda ortalama %7 büyüdü. Harcanabilir gelirler iki kattan fazla ve dolar cinsinden sekiz kat artmıştır. 2000-2006 yılları arasında tüketici kredisi hacmi 45 kat artmış ve bu özel tüketimde bir patlamayı körüklemiştir. Yoksulluk sınırının altında yaşayan insan sayısı 2000 yılında %30, 2008 yılında %14 düşmüştür.

Merkez bankası agresif olarak rublenin beğenisi ile mücadele için para arzını genişletmiş ancak bu enflasyonda bir sorun olarak kalmıştır. Bununla birlikte 2007 yılında Dünya Bankası, Rus ekonomisinin "benzeri görülmemiş makroekonomik istikrarı" elde ettiğini açıkladı. Ekim 2007 tarihine kadar, Rusya 2000 yılından itibaren her yıl bütçe fazlaları ile etkileyici mali disiplinini sürdürmüştür.

Rus bankalarını 2008 yılında küresel kredi krizi vurdu, ama hiçbir uzun vadeli hasar hükümet ve merkez bankası tarafından önleyici ve zamanında müdahale sayesinde ve küresel finansal bunalımın etkilerinden bankacılık sisteminin korunmalı yapıldığı olmuştur. Rusya'da keskin ama kısa süreli bir durgunluğu 2009 yılının geç döneminde başlayan güçlü bir toparlanma izledi. Önceki değerler ile karşılaştırıldığında Rusya'nın GSYİH'sı 2009 yılında 10 kat artmıştır. Değeri 1,223 trilyon ABD dolarına kadar ulaşır.

16 yıl müzakerelerden sonra, Rusya DTÖ üyeliğine 2011 yılında kabul edildi. 2013 yılında, Rusya Dünya Bankası tarafından yüksek gelirli ekonomi olarak etiketlendi.

Rus liderler, defalarca uzak bölgelerdeki petrol ve gaza, ekonomiyi çeşitlendirmek ve yüksek teknoloji sektörünü geliştirmek için bağımlı olunduğunu açıklamışlardır. 2012'de petrol, gaz ve petrol ürünleri toplam ihracatın %70'ini oluşturmuştur. Bu ekonomik model, güçlü başarım sınırlarını yıllar sonra göstermek için görünmüş ve Rusya ekonomisi 2013 yılında sadece %1,3 oranında büyümüştür. Çeşitli nedenlerle yavaşlama açıklaması ile Rusya'nın en büyük ticaret ortağı AB'de uzun durgunluk dahil, durağan petrol fiyatları, yedek sanayi hacmi ve demografik sorunların olmaması ileri sürülmüştür. Komşu Ukrayna'da siyasi kargaşa belirsizliği eklemiş ve yatırımları baskılamıştır.

2012 yılında Financial Times tarafından yapılan bir araştırmaya göre, Rusya, Suudi Arabistan'ı takip ederek G20 ülkeleri arasındaki ekonomik verimde ikinci olmuştur. Yedi önleme ilişkin ekonomik başarım tahmini: gayri safi yurtiçi hasıla büyümesi, 2012 bütçe açığı ve kamu borcu; ekonomik iyileşme - kriz öncesi zirve ile karşılaştırıldığında çıktısı; 2009 yılından bu yana borç değiştirilebilirliği; 2009 yılından 2013'e işsizliğin değiştirilebilirliği; ve sonunda, cari hesapta görülen dengeden sapmalardır. Forbes dergisi iş için en iyi ülkelerden biri olarak 91. sırada Rusya'yı listede göstermiştir. Ülke yenilik ve ticaret özgürlüğü gibi alanlarda son zamanlarda önemli gelişmeler kaydetmiştir. (Forbes kategorilerinde bir dizi ülke sıradadır ve Dünya Ekonomik Forumu, Dünya Bankası ve CIA gibi birden fazla kaynaktan bilgi çekmektedir). 2008 yılından bu yana, Moskova'ya Forbes dergisi defalarca "dünyanın milyarder sermaye başkenti" tanımlamasını yakıştırmıştır.

Mart 2014'te Kırım'ın ilhak ve (Rusya tarafından reddedildi) Ukrayna'da devam eden çatışma ile Rusya'nın rapor edilmiş katılımını takiben, Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa Birliği (ve diğer bazı Avrupa ülkeleri), Kanada ve Japonya Rusya'ya mali, enerji ve savunma sektörlerinde yaptırımlar uygulamıştır. Bazı AB üyesi ülkeler, başka yaptırımlar konusunda ikiye bölünmüş durumdalar, ancak yaptırımlarda aday olma yoluna gitmektedirler. Bu Rus rublesinde düşüşe ve bir Rus mali krizi korkularına yol açmıştır. Rusya'ya, Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri gıda ithalatında bir yıl süre toplam yasağa dahil bir dizi ülke de karşı yaptırımlarla karşılık verdi.

Temmuz 2014'te Rus Ekonomi Bakanlığı'na göre, 2014 yılının ilk yarısında GSYİH büyümesi %1 idi. Bakanlıkça 2014 için %0.5 büyüme öngörüldü. Rus ekonomisi 2014 yılında beklenenden daha iyi bir biçimde %0,6 oranında büyümüştür. 2014 yılının ikinci çeyreğine göre 2015 enflasyonu, %8 olmuş; ekonomi resesyona girerken ekonomi %4,6 oranında küçülmüştür. 2014 yılı için $ 104 ABD dolarına karşıt olarak 2015 yılında devlet bütçesinin dengelenmesi için, petrol fiyatlarının yaklaşık $ 74 ABD doları olması gerekmektedir. Rusya'da, $ 500 milyar ABD doları civarında forex rezervleri kullanılır durumdadır, ancak 2015 yazında $ 360 milyar ABD doları tutarı ve tekraren $ 500 milyar dolara ulaşana kadar, önümüzdeki yıllarda forex kaynağı biriktirilmeye devam etmeye planlanmaktadır.

Sberbank Herman Gref'e göre, Rus ekonomisinin daralması "bir kriz aksine, yeni bir gerçeklik değildir", o öncelikle düşük petrol fiyatları nedeniyle, uyum sağlamaktadır. GSYİH geliri %3,7 düştü - O da değişimi gösteren metriklerin bir dizisini sundu ve maaşlar %4,3 - %9,3'e ve enflasyon %12.9'a ulaştı. 2014-2015 döneminde Rusya'da bankaların dörtte biri Rus banka teminat fonu giderleri bankaların sermaye yapılarının güçlendirilmesi için 1 trilyon ruble artı ek hükümet fonlarına ulaştı, sol pazar 1,9 trilyon rubleye ulaştı.

1. çeyrekte 2016 yılında askeri ve savunma sanayi gibi Rusya'nın tüm iş kollarında, üretim tesislerinde adı çıkmış maaş gecikmeleri ve kitlesel işten çıkarmalar ile ilgili 130 üzerinde endüstriyel eylem vardı.

Dünya Bankası'na göre Rus GSYİH yıllık büyümesi:
Rus rublesi Rusya Federasyonu'nun para birimidir. Aynı zamanda Abhazya ve Güney Osetya'da yasal para olarak kullanılır.

Rus para sistemi Rusya Merkez Bankası tarafından yönetilmektedir. RSFSC Devlet Bankası ardılı olarak 13 Temmuz 1990 tarihinde kurulan Rusya Merkez Bankası 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra merkez bankası sorumluluklarını üstlenmiştir.

Anayasa'ya göre, Rusya Merkez Bankası ulusal para ve ruble istikrarını korumada birincil sorumluluğu ile bağımsız bir birimdir. Aynı zamanda bir baş düzenleyici ve Rusya'da bankacılık sektörü için son çare olarak bir borç veren konumunda olmaktadır. Rusya Merkez Bankası Rusya Başkanı tarafından atanan bir vekil tarafından temsil edilen bir yönetim kurulu tarafından yönetilmektedir.

Büyük cari fazlalar 2000 ve 2008 yılları arasında rublenin hızla reel olarak değer kazanmasına yol açmıştır. Rusya Merkez Bankası atılgan bir şekilde döviz kaynağı biriktirme yoluyla bu trendle mücadeleye çalışmıştır. Bu, bu dönemde görece yüksek enflasyon oranlarına önemli bir katkı nedeniyle oldu. Merkez bankası politikaları küresel mali krizin ardından gelişmiştir. Dolar ve Eurodan oluşan bir çember vs. yerine sabit döviz kuru hedeflemesinde Rusya Merkez Bankası'nı enflasyon hedefleme