6 Nisan 1941 – Boston, 11 Aralık 2008), Yunan Bizantolog.






Chiune Sugihara

Chiune Sugihara (, 1 Ocak 1900-31 Temmuz 1986), II. Dünya Savaşı sırasında Japonya'nın Litvanya konsolos yardımcısı Japon diplomat. Sugihara II. Dünya Savaşı sırasında 6000 Yahudiye geçiş vizesi sağlayarak Holokosttan kurtarmıştır. 1985 yılında İsrail tarafından Uluslararası Dürüstler unvanı verilmiştir.

Sugihara, Mart 1941'den 1942'ye kadar Prag'da Başkonsolos olarak görev yapmadan önce Doğu Prusya'da bulunan Königsberg'e ve 1942-1944 yılları arasında Romanya'nın Bükreş kentine atandı. Sovyet birlikleri Romanya'ya girdiklerinde Sugihara ve ailesini tutuklayıp, on sekiz ay boyunca bir esir kampında tuttular. 1946'da serbest bırakıldılar ve Sovyetler Birliği üzerinden Trans Sibirya demiryolu ve Nakhodka limanı vasıtasıyla Japonya'ya geri döndüler. 1947'de Japon dışişleri bürosu, kendisini istifaya çağırdı. Karısı Yukiko Sugihara da dahil olmak üzere bazı kaynaklar, Dışişleri Bakanlığının Sugiharara'ya Litvanya'daki "olayın" sebebiyle görevden alındığını söyledi.

Sugihara karısı ve 3 oğluyla birlikte Kanagawa eyaletindeki Fujisawa'ya yerleşti. Ailesine bakabilmek için, bir noktada kapıdan ampul satarak bir dizi iş bulmuştur. 1947'de en küçük oğlu Haruki'nin Japonya'ya dönmesinden kısa süre sonra, yedi yaşında öldüğü kişisel bir trajedi yaşadı. 1949'da Belçika'da ikamet eden ve Chiune Sugihara Ailesi'ni temsil eden son oğlu olan Nobuki adlı bir oğlu daha vardı. Daha sonra, bir ihracat firmasında ABD Askeri Posta Değişimi Genel Müdürü olarak çalışmaya başladı. Sugihara işine devam etti ve on altı yıl Sovyetler Birliği'nde yaşadı, ailesi ise Japonya'da kaldı.

1968'de, Tokyo'daki İsrail Büyükelçiliği ve Sugihara'dan ekonomik ekibinden biri olan Jehoshua Nishri, nihayet onunla temas kurdu ve irtibat sağladı. Nishri, 1940'larda Polonya'lı bir gençti. Ertesi sene Sugihara İsrail'i ziyaret etti ve İsrail hükümeti tarafından iyi karşılandı. Sugihara taraftarları, onu Yad Vashem anısına eklenmesi için lobi yapmaya başladı.

1985 yılında Chiune Sugihara, İsrail hükümeti tarafından Uluslararası dürüst (İbranice: Khasidei Umot ha-Olam) unvanı ile onurlandırdı. Sugihara İsrail'e seyahat etmek için çok hastaydı, bu yüzden eşi ve küçük oğlu Nobuki onun adına bu şerefi kabul etti. Aynı yıl, Sovyetlerin Litvanya'yı istila etmesinden 45 yıl sonra, kendisine neden Yahudilere vize verme nedenleri soruldu. Sugihara, mültecilerin insan olduğunu ve sadece yardıma ihtiyaç duyduklarını açıkladı. Daha sonra şunları açıklamıştır:

Moshe Zupnik tarafından kariyerini diğer insanlardan kurtarmak için niye riske attğı sorulduğunda şöyle anlattı: "Bunu yapıyordum, çünkü insanlara acıyordum. Dışarı çıkmak istiyorlardı, böylece vizelerini almalarına izin verdim."

Sugihara ertesi yıl 31 Temmuz 1986'da Kamakura'da bir hastanede öldü. İsrail ve diğer ülkelerde kendisine verilen tanıtıma rağmen ülkesinde neredeyse bilinmiyordu. Ancak, İsrail'in Japonya büyükelçisini de içeren büyük bir Yahudi delegasyonu cenaze törenine geldiğinde, komşuları onun yaptıklarını buldular. Diplomatik kariyerini kaybetmiş fakat ölümünden sonra takdir görmüştür.




Santa Maria Katolik Kilisesi

Santa Maria Katolik Kilisesi İzmir’in Pasaport bölgesinde eski Frenk Mahallesinde bulunan kilise.

1689 yılında ibadete açılmıştır , ancak yangından tahrip olunca 1890 yılında tekrar inşa edilerek hizmete açılmıştır. Kilise yapıldığı yıllarda Meryem Ana'ya ithaf edilmiştir. 
14. yüzyıldan beri İzmir'de Misyonerlerin varlığı bilinmektedir. O dönemde İzmir'deki hoşgörü ortamı, misyonerlerin çalışma ortamı bulmasına yardımcı olmuştur ve İzmir’e Katolik ve Protestan misyoner akını yaşanmıştır. Misyonerler propagandalarla cemaatlerini genişletmeye çalışmışlardır. Bunun üzerine ilk yerleşen Fransiskenler, Santa Maria Kilisesi’ni yaptırmışlardır. Günümüzde İtalyan katolik kilisesi olarak kullanılıp , Fransisken mezhepine mensup rahipler görev yapmaktadır. Kilisenin cemaati 200 kişi civarındadır. Aynı zamanda denize yakın konumda olduğu için “Denizciler Kilisesi” olarak bilinir. 

Denizciler Kilisesi olarak da bilinen Santa Maria Katolik Kilisesi, İzmir’in Konak ilçesinin Alsancak semtinin Pasaport bölgesinde eski Frenk Mahallesinde Halit Ziya Bulvarı’nda mihrabı batıya bakacak şekilde konumlandırılmıştır. Kilise deniz kenarına, Pasaport iskelesine ve şehir merkezine yakın konumdadır. Bulunduğu kentin ticari faaliyetlerin ve nüfusun yoğun olduğu bir bölgesindedir. Yapının çevresinde pek çok iş merkezi, mağaza, dükkân, cami ve sosyal alan bulunur. Yapısal olarak çevresindeki yapılarla herhangi bir ilişkisi bulunmamaktadır ve bulunduğu lokasyon itibarıyla döneminin mimari unsurlarını yansıtan tek örnektir.

Yapının doğu, kuzey ve güney cepheleri oldukça yalındır; ancak, giriş cephesi ve iç mekanları süslü işlemelere sahiptir. Antik dönem mimarisi taklit edilmiştir. İç mekanda ilk olarak, tavandaki demir konstrüksiyonlar, tavan süslemeleri ve apsis dikkat çekiyor .Yapı uzunlamasına ve simetrik olarak Doğu-Batı yönündedir. Tek nefli bazilika plan şemasına sahiptir. İnşa edildiği dönemin bir geçiş dönemi olduğundan dolayı rönesans ve barok döneminden izler taşımaktadır. Bu izleri pencere tiplerinde, kullanılan materyallerde, sütunlarda kolayca gözleyebiliyoruz. Mekanda pek çok korint sütun kullanılmıştır. Giriş kısmında küçük bir antre ve bu antrede 2 yan bir ana olmak üzere 3 adet kapı bulunmaktadır. Ana kapı sadece ayin günleri açılır, diğer günlerde ise ziyaretçiler yan kapıları kullanır.

Mekana dış kapıdan girildiğinde iki yan bir ana olmak üzere üç kapı bizi karşılar. Bu üç kapı da aynı yere, kilise kısmına açılır ve ilk girişte büyük hacim ve yüksek tavanın oluşturduğu etkiyle narteksin verdiği basıklık etkisi azalır; kapılar görkemli, ferah bir iç mekana açılır. İç mekanda bizi boyu eninden uzun dikdörtgen bir hacim karşılar. Gözümüze ilk çarpanlar meleklerin, Meryem Ana'nın ve İsa'nın tasvirlerinin bulunduğu tablolar ve ince işçilikle yapılmış şaşaalı süslemelerdir. İçeride nefin iki yanında sağ tarafta üç, sol tarafta üç olmak üzere toplamda altı adet niş bulunur. Nişlerin içinde süslemeler, tablolar ve sütunlar bulunmaktadır. Yoğunluklu olarak korint stil sütun kullanılmıştır, Bu bize iç mekanda süslemelere önem verildiğini gösterir. Her yerde bulunan haç motifleri , İsa ve Meryem Ana heykelleri dini bir ortamda olduğumuzu hissettiriyor. Apsisin üstündeki yarım kubbe maviye boyanmış olup gökyüzünü ve yüceliği simgelemektedir.

Dikdörtgen, tek nefli bazilika planına sahip Santa Maria kilisesi’nin taşıyıcı sistemi yığma duvar tipidir. Dış cepheler oldukça sadedir. Ana cephe olan doğu cephesi Enine kademeli silmelerle iki kata bölünerek, üçgen bir alınlıkla sona erdirilmiştir. Çatı, eğik çatıdır ve yeniden inşa edildikten sonra demir-kafes konstrüksiyonla sağlamlaştırılmıştır. Bu demir konstrüksiyonlar tonoz görevi görüp çatıya destek amacıyla inşa edilmiştir. Mihrabın üzeri ise sekizgen bir fenerli kubbe ile örtülüdür. Pencereler yuvarlak kemerli penceredir. Süslemelerde yoğunluklu olarak zengin ve sanatsal etki için mermer ve altın varak kullanılmıştır. Bunun yanı sıra duvarlarda grafik uslüp freskler vardır. Tabanda malta işi yer süslemeleri bulunmaktadır. Haç ve melek gibi dini motifler ön planda sıklıkla kullanılmıştır ve yoğun bir şekilde bezeme vardır. Genel olarak koyu ve açık renkler kullanılarak kontrast sağlanmıştır. Kilisenin tüm ahşap bölümleri, narteks ile ana mekanı ayıran eleman ve sıralar koyu kahverengi ahşaptır.




Mithatpaşa Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi

Mithatpaşa Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, İzmir'in Konak ilçesinde bulunan tarihi 1867'ye kadar uzanan ve ilk olarak 1868-1869 öğretim yılında hizmete sunulan bir okuldur. İlk açıldığında ismi "İzmir Islahhanesi" olan okul ayrıca İzmir'in ilk ıslahhanesidir. Açılma sebebi ise kimsesiz ve fakir çocukların barındırılıp, sanat öğretilerek memlekete faydalı bireyler haline getirilmesiydi.

İzmir'in Konak ilçesinde bulunan Mithatpaşa Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, dönemin "İzmir Sahil Sıhhiye Karantina Tahaffuzhaneleri"'nin bulunduğu arsaya inşa edilmiştir. Çıkan yangında, binanın çoğu yeri büyük zarar görmüştür ancak "Camii Odası" denilen oda yangından zarar görmemiştir. 31 Mart 1997 tarihinde çıkan bir yangın sonucunda binası büyük hasar görmüş, ancak yeniden onarılarak öğrenime açılmıştır.

Okulu yenilemek için İstanbul'dan özel bir ekip getirilmiştir. İncelemeler sonucunda da okulun tekrar yapılması kararı alınmıştır. Yapı malzemelerinin hepsi İstanbul'dan getirilmiştir. Okulun yapımı bittiğinde tekrar eğitim ve öğretime başlanmıştır.

Mithatpaşa Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, 1867'de Mithat Paşa tarafından kurulmuştur. Mimarına ait bir bilgi bulunmamaktadır. Dönemin fabrikalarına nitelikli elemanlar kazandırılması amacıyla "Islahhaneler Nizamiyesi" yayınlanmasıyla birlikte, Mithat Paşa öncelikle Niş'te ve Rusçuk'ta ıslahhaneler kurmuştur. Daha sonrasında İzmir'in Konak ilçesinde de açılan İzmir Islahhanesi aynı zamanda İzmir'in ilk ıslahhanesi olarak da tarihe adını yazdırmıştır. Kurulduğu yıldan, Cumhuriyet'in ilk yıllarına kadar birçok isim değişikliğine uğrayan okul, kronolojik olarak şu şekilde adlandırılmıştır; İzmir Islahhanesi, "İzmir Mekteb-i Sanayi", tekrar İzmir Islahhanesi, "İzmir Hamidiye Mekteb-i Sanayi", "Osmanlı Sanayi Mektebi", "İzmir Sanatlar Mektebi", sonrasında ise kuruluşunda büyük katkısı olan Mithat Paşa'ya ithafen onun adının bulunduğu isimler verilmiştir.
Okul, I. Dünya Savaşı'nda Yunan İşgali'nden etkilenmiştir. Bu dönemde eğitime ara verilmiştir. Hatta Rasim isimli bir öğrencisini de şehit vermiştir. Ayrıca okul iki doğal afet geçirmiştir. Birincisi, 1930 yılında aşırı yağış nedeniyle Karantina deresinin taşmasıyla okula sel basmıştır. Dönemin vekillik mimarlarından Şiner, yeni bir inşaat projesi yapmak üzere İzmir'e gönderilmiştir. Okul bir buçuk ay kapalı kalmıştır, hem öğrencilerin hem öğretmenlerin hem de çalışanların yardımıyla okul temizlenip tekrar öğretime geri dönmüştür. Öğrencilerin