dildi. Remzi Yusuf'un amcası Halid Şeyh Muhammed ise saldırı için gereken finansal desteği sağlamıştı.




Çağdaş edebiyat tarihi

Çağdaş edebiyatın tarihi veya çağdaş edebiyat tarihi, Aydınlanma Çağı'nda Avrupa'da başlayıp 18. yüzyıldaki Barok dönem ile sonuçlanan süreci kapsayan tarihî gelişimdir. Bu gelişimi olgunlaştıran düşünsel temeller, Rönesans ve Erken Modern Dönem'de atılmıştır.

Avrupa'nın dışındaki klasik edebiyat kültüründe çağdaşlaşma ilk olarak Osmanlı Türklerinde başlamıştır. 1839'da Osmanlı İmparatorluğu'nda ilan edilen Tanzimat Fermanı'nın getirdiği özgürlükler modern bir edebiyatın kurulabilmesi için Avrupa kültürü dışındaki ilk uygun ortamı doğurmuştur. Bu edebî yenileşmeyi, Nasıreddin Şah liderliğinde 19. yüzyılın ortalarında İran'da gelişen edebî ortam, Babür İmparatorluğu'nun son dönemi ve Britanya Hindistanı'ndaki gelişmeler ve Japonya'daki Meiji Yenileşmesi üzerine kurulan yeni yazınsal anlayışlar takip etmiştir. Çağdaş edebî bakış açıları, 20. yüzyılın hemen başlarındaki Yeni Kültür Akımı ile Çin'e kadar ulaşmıştır.

18. yüzyılın ilk çeyreğinde edebiyatta Barok tarzının etkileri hissedilmeye başlanmıştır. Immanuel Kant, Voltaire, Jean-Jacques Rousseau ve Gotthold Ephraim Lessing gibi isimlerle, Aydınlanma Çağı filizlenmeye başlamıştır. Böylece Avrupa kültürünün etkisi diğer kıtalara da yayılmaya başlamıştır. Özellikle Japonya'daki Edo döneminde Ueda Akinari ve Santō Kyōden gibi önemli edebî şahsiyetler ortaya çıkmıştır. Bu yüzyılın sonlarına doğru, Aydınlanma Çağı'nın getirdiği edebî ortam ABD'yi etkilemeye başlamıştır. William Hill Brown (1789) tarafından kaleme alınan "Sevecenliğin Gücü" adlı eser; Amerikan edebiyatındaki ilk roman olarak gösterilmektedir. Yine 18. yüzyılın sonlarında Almanya'da Alman romantizmi doğmuş ve Goethe ile Schiller gibi yazarların öncü olduğu Fırtına ve Coşku akımı ortaya çıkmıştır.

19. yüzyılda dünyadaki edebî gelişim açısından büyük bir gelişmeler meydana gelmiştir. Bu dönemde yalnızca roman, hikâye ve dergi yayınlarında büyük bir artış olmamış, aynı zamanda opera ve tiyatro gibi alanlarda da önemli gelişmeler kaydedilmiştir. Televizyon, radyo ve sinemanın henüz keşfedilmediği bu çağda, yazılı eserler en ilgi çekici kültürel materyaller olmaya devam etmiştir.

Bu dönemde, romantik edebî akımlar, kurmacanın farklı biçemlerde ayrışmasına ve kurgunun yanında spekülatif kurgu arayışına yol açmıştır. Böylece, romantik eğilim eski halk efsaneleri ve folklorik geleneklerin roman gerçekliğinde bir araya getirilmesi amacına hizmet etmeye başlamıştır. 1802'de, Sir Walter Scott'un kaleme aldığı "İskoç Sınırının Ozanı" halk bilimsel ögelerin edebî anlayışa yön verdiği ilk örneklerden kabul edilmiştir. Diğer bir romantik olan Amelia Opie'nin 19. yüzyılın ilk yarısında yayımladığı şiirler ve savaş karşıtı sunumları romantizmin Avrupa ekseninde yeni bir edebî anlayış doğurmasına hizmet etmiştir. Bu çalışmaları Anne Bannerman (1765–1829)'nın eski halk hikâye ve efsaneleri üzerine yaptığı yeniden yazma çalışmaları izlemiştir. Bannerman, Kral Arthur ve Merlin anlatılarını yeniden yorumlayarak çağdaş ürünler hâline getirmiş, William Blake kendi vizyonunu yansıtan mistisizm yüklü görsel ve yazın çalışmalarıyla romantizm akımının gelişimine katkı sağlamıştır. 1807'de Thomas Moore'un yayımladığı "İrlanda Ezgileri", Lord Byron'un romantik etki altındaki şiirleri, Goethe'nin 1808'de kaleme aldığı başyapıtı Faust'tan önce yazılan diğer öncü eserlerdir. Romantizmin güçlü bir edebî akım olarak gelişmesini simgeleyen "Faust"tan sonra, 1810'da Walter Scott "Göldeki Kadın"ı yayımlamıştır. Bu gelişmeleri bazı gotik zevkler takip etmiş ve Percy Shelley gotik edebiyatın önemli romanlarından "Zastrozzi"'yi yayımlamıştır.

19. yüzyılın ilk üç çeyreğinde Amerikan edebiyatında da, hızlı bir üretimin başladığı görülmektedir. 1803'te, Amerikan şair ve deneme yazarı Ralph Waldo Emerson, 1804'te Nathaniel Hawthorne, 1807'de Henry Wadsworth Longfellow, 1809'da Edgar Allan Poe doğmuştur. Yine 1814'te Kanadalı romancı Phillipe-Ignace François Aubert du Gaspe ve Henry David Thoreau dünyaya gelmiştir. Mark Twain olarak bilinen Samuel Clemens ise 1835'te doğmuştur. Kendinden sonraki Amerikan yazarlar için bir öncü olan Washington Irving, "Başsız Süvari" (1819) adlı eserini İngiltere'nin Birmingham şehrinde yazmıştır.

1807'de, Charles and Mary Lamb, ""Shakespeare'den Hikâyeler""i yayımladı". Bu yapıtta Shakespeare'nin bazı oyunları çocuklara uygun bir dille hikâyeleştirilmiştir. Böylece diğer türlerle birlikte çocuk edebiyatı" 19. yüzyılda yeni bir tür hâline geldi.

1809'da Schlegel "Dramatik Sanat ve Edebiyat Üzerine" adlı çalışmasını yayımladı. Alfred, Lord Tennyson ve Nikolai Gogol doğdu.

1811'de Jane Austen, ""Aşk ve Yaşam""ı kaleme aldı.

1812'de, George Crabbe "Manzum Hikâyeler" adlı eserini yayımladı. Byron, "Child Harold'un Hac Seyahati" I ve II'yi yayımladı"."

1813'te, Jane Austen, ""Gurur ve Ön Yargı"" adlı eserini tamamladı. Eylül'de Sir Walter Scott, Poet Laureate (devlet şairliği, başşair) unvanını reddetti, Robert Southey bu göreve atandı.

1814'te, Sir Walter Scott ""Waverley"i" yayımladı.

1815'te, Jane Austen, ""Emma"" adlı eserini imzasız olarak yayımladı.

1818'da Mary Shelley'in kitabı "Frankenstein" yayımlandı.

1820'de, Sir Walter Scott, "Ivanhoe"yi kaleme aldı

1822'de, Aleksandır Puşkin "Ruslan and Ludmila"yı "yazdı."

1824'te, Sir Walter Scott, "Redgauntlet"i yayımladı. Byron, Yunanistan'da öldü.

1828'te, Edgar Allan Poe "Araf" adlı şiirini yayımladı.

1832'de, Johann Wolfgang Goethe, "Faust"un ikinci bölümünü tamamladı. 20 Mart'ta Goethe öldü.

1833'te, Aleksandır Puşkin, "Eugene Onegin" adlı eserini tamamladı.

1834'te, Balzac, Goriot Baba'yı yayımladı. Çağdaş anlamda ilk Arapça masal derlemeleri Kahire'de yapıldı. Bu maksatla "Binbir Gece Masalları" derlendi.

19. yüzyılın ortalarında dergi yayınları ve kısa hikâyeler toplum nazarında beğenirlik kazanmaya başlamıştır. Bununla birlikte yazı dizileri de önemli bir tarz hâline gelmiştir. Bu yazı dizileri çoğunlukla polisiyelerden oluşmaktaydı ve bu polisiyeler genellikle edebî değerden nispeten yoksun yayınlar olarak görülüyordu. 1844'te Alexandre Dumas, père, Üç Silahşörler'i yayımladı. Bundan iki yıl sonra ise Monte Kristo Kontu adlı eserini tamamladı. William Makepeace Thackeray "Barry Lyndon'un Talihi" adlı kitabını yayımladıktan sonra, Britanya'da Charles Dickens seri hâlinde birçok önemli eserini dergiler vasıtasıyla tefrika etmeye başladı. Dickens, "Bay Pikvik'in Maceraları" adlı ilk eserinin ardından Oliver Twist (1837–1839), Nicholas Nickleby (1838–1839), Antikacı Dükkânı (1840–1841), Barnaby Rudge (1841), Bir Noel Şarkısı (1843) ve Martin Chuzzlewit (1843–1844) olarak bilinen kitaplarını yayımlamıştır.

Bu yüzyılda gelişen ucuz polisiye romanları, ABD'de karton kapaklarla basılan ve metelik romanı (dime novel) adı verilen baskısı ucuza mal edilen kitapçıklar şeklinde kendini göstermiştir. Bu metelik romanları sayesinde ABD'den başlayarak Vahşi Batı anlatıları, abartılmış kahramanların anlatıldığı seriler ve silahşorluk konulu basımlar gittikçe daha çok ilgi çekmeye başlamıştır. Böylece ABD edebiyatındaki "Batı" türü ortaya çıkmıştır. Bu türdeki ilk eserleri James Fenimore Cooper, Hawkeye ve Chingachgook adlı serileriyle başlatmıştır. Bu ilk hikâyeler yalnızca "Batı"yı anlatmıyor, aynı zamanda Cooper'in yaşadığı dönemden geriye doğru yaklaşık 100 yıllık bir süreçsel birikimi taşıyan tarihî romanlar olma özelliğini de gösteriyordu. Deri Çorap Anlatıları olarak adlandırılan bu seri şu beş ciltten oluşmaktaydı: "Geyik Avcısı" (1841), Son Mohikan (1826), Kâşif (1840), "The Pioneers (Öncüler)" (1823), "The Prairie" (1827).

1836'da, Nikolai Gogol, Müfettiş adlı oynunu kaleme aldı.

1837'de, Edgar Allan Poe

1837'de, Aleksandır Puşkin bir düello sonucunda öldü.

1842'de, Nikolai Gogol, Ölü Canlar'ı yazdı.

In 1847, Anne Brontë published "Agnes Grey", Emily Brontë published "Wuthering Heights", and Charlotte Brontë published "Jane Eyre". Rymer published "Varney the Vampire; or, the Feast of Blood". Edgar Allan Poe published the poem "Ulalume".

1849'da, hem Anne Brontë hem de Edgar Allan Poe öldü. "Annabel Lee" ve "The Bells" adlı şiirler Poe'nin ölümünün ardından yayımlandı.

1849 ve 1861 arasında en velut dönemini yaşayan Charles Dickens: "David Copperfield" (1849–1850), Kasvetli Ev (1852–1853), Zor Zamanlar (1854), Küçük Dorrit (1855–1857), İki Şehrin Hikayesi (11 Temmuz 1859) ve Büyük Umutlar (1860–1861).

1851'de, Herman Melville Moby Dick'i yayımladı. James Fenimore Cooper öldü.

1859'da Dostoyevski, Stepançikovo Köyü(adlı eserini yayımladı.

1861'de, Fyodor Dostoevski, Ezilenler'i yayımladı.

1862'de Victor Hugo, Sefiller'i yayımladı. Ivan Turgenev ise, Babalar ve Oğullar adlı eserini bitirdi. Roman, tür olarak ilk kez Türk edebiyatında görüldü. Telamak'ı Fransızca'dan çeviren Tahtaví'nın, Arapça tercümesinden Yusuf Kamil Paşa’nın yaptığı, Fenelon’un Telemak adlı eserinin çevirisi Terceme-i Telemak adıyla yayımlandı.

1863'te Jules Verne, Balonla Beş Hafta adlı eserini yayımladı. 1864'te Dünyanın Merkezine Seyahat, 1865'te ise Ay'a Seyahat adlı eserler Verne tarafından yayımlandı. Verne, bu romanlarıyla modern romanı "bilimsel romantizm" ile tanıştırdı. Böylece bilim kurgunun temelleri atılmış oldu. Bu dönemde edebiyatın toplumdaki değrinde ciddi bir artış meydana geldi. Avrupa, Yakın Asya, Mısır ve Kuzey Amerika'da orta sınıfın daha eğitimli hâle gelmesiyle yayınlar daha geniş bir alana yayılma fırsatı buldu. Edebiyatın orta halk kitlelerine yayılmasıyla, eserlerin dilleri sadeleşmeye başladı. İnsanlar anlayabildikleri eserleri okumayı tercih eder hâle geldi ve yığın edebiyatı kavramı ortaya çıkmaya başladı. Bu popüler edebiyat türünde, dedektif, hayalet, makine, merak, macera ve gariplikleri üzerine kurulmuş romanlar ilgi çekici hâle geldi. Aşk anlatıları ve kin, keşifler, savaş hikâyeleri, bilimsel anlatılar halkın büyük kesimine hitap eder durumdaydı.

1864'te, Dostoyevski, Yeraltından Notlar'ı yayımladı. D