fından 2007'de Dünya Mirası olarak ilan edildi.




León Viejo

León Viejo, Nikaragua'da bulunan bir Dünya Mirası alanıdır. León'un orijinal konumu burasıydı. Instituto Nicaragüense de Cultura (Nikaragua Enstitüsü) tarafından yönetilir.

León Viejo, Amerika'da şehir planlaması yapılmayan, 16. yüzyıldan kalma tek şehirdir. Bu gerçek, kentin UNESCO tarafından 2000 yılında Dünya Mirası olarak ilan edilmesinin ana gerekçesidir.





Japonca isimler

Japonca isimler ( "Nihonjin no Shimei"), genelde bir soyadı ile ardından gelen bir addan oluşur. Genellikle birden fazla ad kullanılmaz. Japonca isimler genellikle kanji ile yazılmakta olup bir adın kanjisi, olası çeşitli Japonca telaffuzlara sahip olabilir, bu nedenle ebeveynler yeni doğan çocuğuna bir doğum adı verirken hiragana veya katakana kullanabilmektedirler.

Japonya'da soyadları son derece çeşitli olup tahminlere göre, Japonya'da günümüzde 100.000'den fazla farklı soyadı bulunmaktadır. En yaygın üç soyad ise Satō (佐藤), Suzuki (鈴木) ve Takahashi'dir (高橋).





Çince isimler

Çince isimler (), Anakara Çin, Hong Kong, Makao, Tayvan ve Çin diasporası tarafından kullanılan adlardır. Çoğunlukla Çinliler tarafından kullanılır, ancak bazen Kore ve Vietnam'da da Çince isimler kullanılır.

Modern Çince isimler, genelde bir soyadı (姓 "xìng") ile ardından gelen bir addan (名 "míng") oluşur. Soyadları genellikle tek heceli olup kişi adları ise tek veya iki heceli olabilmektedir. Yazıldıklarında, her hece bir karakterle yazılır. Dolayısıyla bir kişinin adı genellikle iki veya üç karakterle yazılır.




Japonya'da siyaset

Japonya'da siyaset, çok partili iki meclisli temsilî demokrasiye sahip anayasal monarşi çerçevesinde yürütülmektedir. İmparator sembolik olarak devletin başıdır ve Başbakan ise yürütme erki olan hükûmetin ve Bakanlar Kurulu'nun başıdır.

Yasama organı, Temsilciler Meclisi ile Danışmanlar Meclisi'nden oluşan Ulusal Diet'tir. Yargı ise Yüksek Mahkeme'ye ve alt mahkemelere aittir ve egemenlik anayasal olarak Japon halkına tahsis edilmiştir. Japonya, Kara Avrupası hukuk düzenine sahip bir anayasal monarşidir.





Kurşunlu Han (Üsküp)

Kurşunlu Han (Makedonca "Куршумли ан-Kurşumli An"), tarihi Üsküp Çarşısı içinde bulunan, 16. yüzyılda inşa edilmiş Osmanlı dönemine ait kervansaray.

İnşa kitabesi bulunmadığı için yapım tarihi tam olarak kestirilmeyen yapının, Hicri 957, (Miladi 1550) tarihli vakıf senedinden yola çıkılarak, Hoca el-Madeni adıyla bilinen Muslihuddin Abdülgani tarafından inşa ettirildiği anlaşılmaktadır.

Taş ve tuğladan inşa edilmiş iki katlı bir yapıdır. Giriş kapısı yapının güney tarafındadır ve Türk Çarşısı'na açılmaktadır. Hanın her iki katında kemerlerle birbirine bağlı birçok kare taşlı sütun bulunmaktadır. Handa bulunan iki avlunun ilkinin ortasında bir havuz yer alır. Bu avluya bakan zemin ve birinci kattaki odalar handa konaklayanlara ayrılmışken, diğer avlu atların barınması, tacirlerin ve konukların eşyalarının saklanması için kullanılmaktaydı.

Dikdörtgen planlı ve iki avlulu yapı, toplam 2800 m²’lik bir alanı kaplamaktadır. 28'i zemin katta, 32'si ise üst katta olmak üzere 60 odaya sahiptir. Kurşunlu Han'ın inşaatında yapı malzemesi olarak tuğla ve taş kullanılmıştır. Duvar örgüsü bir sıra taş ve iki sıra tuğladan oluşmaktadır. Her sırada taşların arasına birer dikey tuğla yerleştirilmiştir. Yapının kuzey ve güney cephesinin üst kısmında onar adet pencere bulunmaktadır. Doğu cephesinin üst kısmında altı adet pencere vardır. Bunların yanı sıra güney cephesinin giriş bölümünün üst kısmında doğu, batı ve güney yönünde birer penceresi daha vardır. Pencerelerin tümü dikdörtgen biçimli ve düz lentoludur. Pencerelerin üstü demir parmaklıklarla kaplıdır.

Başlangıçta banisinin adı Müezzin Hoca Hanı adıyla anılmıştır. ""Kurşunlu"" adını, 21 yüzyılda, piramit şeklindeki kubbelerinin kurşun ile kaplanmasından sonra almıştır. Vakıf senedinde, aynı hayırsever tarafından, hanla beraber hemen yanına bir cami ve hamam yaptırıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki, 1689 yılındaki büyük yangında ve 1963 yılındaki depremde hasar görmüş olan bu yapılardan cami günümüze ulaşamamış, hamam ise harabeye dönmüş durumdadır ve sadece tek bir duvarı ayakta kalmıştır.

1787 yılına kadar han olarak kullanıldıktan sonra hapishaneye dönüştürülmüştür. Bir süre hapishane olarak kullanılan Kurşunlu Han, 1904-1912 tarihleri arasında yeniden han olarak kullanıldı.

Yazar Yahya Kemal Beyatlı "Çocukluğum, Gençliğim, Siyâsı̂ ve Edebı̂ Hâtıralarım" adlı eserinde, hapishaneden şu şekilde bahsetmektedir:
Ülkenin en büyük müzesi olan Makedonya Müzesi'nin bir bölümüne ev sahipliği yapan binada, M.Ö. 1. yüzyıldan, M.S. 4. yüzyıla kadar farklı dönemlere ait 130 adet taş heykel sergilenmektedir. Türkiye ve Makedonya Kültür Bakanlıkları arasında 2006 yılında imzalanan protokol gereği, karşılıklı kültür merkezlerinin açılması karara bağlanmış, Makedonya'ya İstanbul Taksim'de bir mekan tahsis edilirken, Üsküp'teki Türk Kültür Merkezi'ne mekan olarak Kurşunlu Han seçilmiştir. Tahsis işlemi 2016 yılında gerçekleşmiştir.




Vegalta Sendai

Vegalta Sendai ( "Begaruta Sendai"), J1 League'de oynayan bir Japon profesyonel futbol kulübüdür. Kulüp Sendai merkezli olup ana maçlarını Sendai Stadyumu'nda oynamaktadır.

"25 Ocak 2017 itibarı ile".




Kawasaki Frontale

Kawasaki Frontale ( "Kawasaki Furontāre"), J1 League'de oynayan bir Japon profesyonel futbol kulübüdür. Kulüp Kawasaki merkezli olup ana maçlarını Todoroki Atletizm Stadyumu'nda oynamaktadır.

"1 Şubat 2017 itibarı ile".




Tokushima Vortis

Tokushima Vortis ( "Tokushima Vorutisu"), J2 League'de oynayan bir Japon profesyonel futbol kulübüdür. Kulüp Naruto merkezli olup ana maçlarını Pocarisweat Stadyumu'nda oynamaktadır.

"4 Şubat 2017 itibarı ile".




Kathryn Erbe

Kathryn Erbe (d. 5 Temmuz 1965; Newton, Massachusetts ) ,Amerikalı ünlü aktristir. Detektif Alexandra Eames karakterini canlandırdığı "Law & Order: Criminal Intent" adlı TV dizisiyle tanındı.





Küçük Şeyler

Küçük Şeyler (), Samipaşazade Sezai'nin 1891'de yayımlanan hikâye kitabıdır. Kısa hikâyenin, Batı edebiyatındaki hikâyelerle benzer özellikler gösteren Türk edebiyatındaki ilk örneği olarak kabul edilmektedir. Edebiyat tarihçilerinin kısa değerlendirmeleri dışında pek fazla dikkat çekmemiş, ilk baskısından sonra bir daha basılma imkânı bulamamıştır. Yeni harflerle de ayrı bir basımı yapılmamış, yazarın bütün eserlerini bir araya toplayan Zeynep Kerman tarafından okuyucuya ulaştırılmıştır. Günümüzde farklı yayınevleri tarafından günümüz Türkçesiyle "Küçük Şeyler" adıyla yayımlanmaktadır. Eserin 1891 tarihli Matbaa-i Ebüzziya basımı nüshası İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı'nda yer almaktadır.

Bir mukaddime, altı hikâye (sırasıyla "Bu Büyük Adam Kimdir?", "Hiç", "Kediler", "İki Yüz Elli Kuruşa Bir Asır", "Düğün", "Pandomima") ile Alphonse Daudet'den çevrilen "Arlezyalı" adlı bir hikâyeden oluşan "Küçük Şeyler"de sonradan eklenen mensure olarak nitelenebilecek türde yazılmış "Bir Kitâbe-i Seng-i Mezâr" adlı metin de yer alır. Hem romantizm hem de realizmin izlerini taşıyan ve gözleme dayalı olan eserde vakâlar ve kahramanlar doğaüstü özellikler taşımaz. Sezai bu eseriyle Namık Kemal ve Abdülhak Hamit Tarhan çizgisinden kısmen uzaklaşmakla birlikte yine de tasvirlerine şahsi duygularını katmak suretiyle romantizmden tamamen kopamadığını göstermiştir. Eser başta Halid Ziya Uşaklıgil olmak üzere Edebiyat-ı Cedide yazarları üzerinde büyük ölçüde etkili olmuştur. "Küçük Şeyler" için olumlu yorumların yanı sıra süslü anlatımı nedeniyle kendisiyle çeliştiği ve edebî değerinin yüksek olmadığına dair olumsuz görüşler de vardır.

"Bu Büyük Adam Kimdir?" adlı hikâyede anlatıcı sokakta gördüğü uzun, dağınık saçlı, geniş alınlı, dalgın ve düşünceli yürüyüşünden dolayı sendeleyip duran bir adamı, Fransızca hocasının okuttuğu "Büyük Adamların Hayatı" başlıklı kitaptaki betimlemelere uygun bularak onun "büyük bir adam" olduğunu düşünür. Adamın görünüşünden ve davranışlarından yola çıkarak nasıl büyük bir düşünür olduğu hakkında hayaller kurar. Anlatıcı, öykünün sonunda gözünde bu kadar büyüttüğü kişinin okuma yazması bile olmadığını esnafın birinden öğrenerek gerçekle yüzleşir.

"Hiç" hikâyesinde babasız büyüyen, içe kapanık, eğitimli genç bir adam, günün birinde vapurda kendisine gülümseyen bir kadın görür. Genç adam, hayallerini bu kadın ile süsler; ancak evlenme kararı verdirecek kadar besleyen tebessümün, sahibinin üst dudağının kısa olmasından yani bir şekil bozukluğundan kaynaklandığını anlar. Bu gerçekle ani bir yüzleşme yaşar ve tüm hayalleri yıkılır.

"Kediler" hikâyesinde otuz üç yıllık eşinden evdeki çok sayıda kediyle kendisi arasında bir seçim yapmasını isteyen adam, karısından "kediler" yanıtını alır. Bir kedi topluluğuyla aynı evi paylaşarak yaşayamayacağını düşünen adam evi terk eder. Öfkeyle ve belki de gençlik günlerine öykünerek alınmış bu karar, günün sonunda yerini açlık ve yatacak yer kaygısına bırakınca karakter evine dönmek zorunda kalır.

"İki Yüz Elli Kuruşa Bir Asır" hikâyesi Çamlıca'nın tasvir edilmesiyle başlar. Hikâyede anlatıcının romantik bir tutku ile bağlandığı koruluğun odunculara satılarak kesilmesi anlatılır.

"Düğün" hikâyesinde bir cariyenin hayattan beklentileri ve hayal kırıklıkları anlatılır. Odalık olan Dilsitan, artık evin beyi Behçet'in haremi olacağını düşünmektedir ve uzun süre bu ümitle dolaşır. Behçet'in başkasıyla evleneceğini öğrendiğinde ise dünyası yıkılır. Bulunduğu konumdan öte bir ümit taşıyan Dilsitan satılmak istense de sinir hali zamanla vereme dönüşür ve bir zaman sonra da ölür.

"Pandomima" hikâyesinde komiklik yaparak hayatını kazanan, içe kapanık ve yalnız olan Paskal, seyircilerinden Eftalya adında güzel bir genç kıza âşık olur. Ancak Eftalya bir gün tiyatroya kocasıyla birlikte gelir. Bu duruma çok üzülen Paskal platonik aşkına karşılık bulamayacağını anladığında intihar eder.

Eserin bir basımı 1891'de Matbaa-i Ebüzziya'da yapılmıştır. Bu basım İstanbul Büyükşehir Belediyesinin Atatürk Kitalığı'nda Os