Orijinal kutuplarına sonra tekrar ekvator boyunca dipol ekseni almak ve geçici dipol eğim varyasyonları farklılıklar olarak bilinir.

Avustralya'daki kırmızı dasit ve yastık bazalt üzerine paleomanyetik çalışmalar, Dünya'nın manyetik alanın, en az 3450 milyon yıl önce bu yana mevcut olduğu tahmin etti.

Şu anda genel jeomanyetik alan zayıflamaktadır; Mevcut güçlü bozulma son 150 yıldır %10-15 oranında düşüşe karşılık gelmektedir ve son birkaç yıl içinde hızlanmıştır; Modern değeri 2000 yıl önce yaklaşık elde edilen jeomanyetik yoğunluktan en az %35 aşağıdadır. Jeomanyetik yoğunluk, neredeyse sürekli azalmıştır. Kayalarda kaydedilen geçmiş manyetik alanların kayıtlarının da gösterdiği gibi düşüş oranı ve cari gücü, değişim normal sınırlar içindedir (Sağdaki şekil) .

Dünya'nın manyetik alanının doğası heteroskedastik dalgalanmalardan biridir. Bunun, ya da on yıllarca hatta yüzyıllarca süren bir zaman aralığı boyunca bunun birçok ölçümlerin, anlık ölçümü, alan şiddetini, genel bir eğilim ile tahmin etmek için yeterli değildir. Geçmişte, bu değerin. görünüşte sebepsiz bir şekilde aşağı ve yukarı hareket ettiği olmuştur. Ayrıca, dipol alanının (ya da dalgalanmasının) yerel yoğunluğunu belirterek, bu, kesinlikle bir dipol alanı değil diyemeceğimiz gibi, bir bütün olarak dünyanın manyetik alanını karakterize etmek yeterli değildir. Toplam manyetik alan artar veya aynı kalırken bile Dünya'nın alanının, dipol bileşeni azalabilir.

Dünya'nın manyetik kuzey kutbu 2003 yılında yılda 40 kilometre (25 mil) kadar iken, 20. yüzyılın başında yılda bir anda hızlanan oranla, 10 kilometre (6,2 mil) ile, Sibirya'ya doğru kuzey Kanada'dan sürüklenir, ve o zamandan beri sadece hızlanmıştır.

Dünya'nın manyetik alanının, Dünya'nın çekirdeğinden kaçan ısı nedeniyle konveksiyon akımları tarafından oluşturulan kendi iç iletken malzeme elektrik akımları tarafından üretildiğine inanılmaktadır. Ancak süreç karmaşıktır ve bazı özellikleri bilgisayar modelleri yalnızca son birkaç on yıl içinde yeniden geliştirilmiştir.

Dünya ve Güneş Sistemi yanı sıra Güneş'ten ve diğer yıldızlardan gezegenlerin çoğu, hepsi son derece iletken sıvıların hareketi ile manyetik alanlar üretir. Dünya'nın alan özünde kaynaklanır. Bu yaklaşık 3400 km (Dünya'nın yarıçapı 6370 kilometredir) kadar uzanan demir alaşımları içeren bir bölgedir. Bu 1220 kilometrelik yarıçap, bir sıvı dış çekirdek ile, katı bir iç kısımdan ayrılmıştır. Yaklaşık 3,800 K (3530 °C,6380 °F), çekirdek-manto sınırının içindeyken; dış çekirdek içindeki sıvının hareketi ise iç kısımda yaklaşık 6.000 K (10.340 °F ve 5730 °C) olarak gözlemlenmiştir, ısı akışı tarafından yönlendirilen ; . Akış şablonu, Dünya'nın dönüşü ve katı iç çekirdeğin varlığı sayesinde düzenlenmektedir. 

Dünya bir manyetik alan üreten mekanizma, bir dinamo, olarak bilinir. manyetik alan bir geri besleme döngüsü tarafından oluşturulan: Mevcut döngüler manyetik alanlar (Amper yasası) oluşturmak; değişen bir manyetik alan bir elektrik alanı (Faraday yasası) üretir; Elektrik ve manyetik alanlar akımlarda (Lorentz kuvveti) akan yüklerden, bir kuvvet uygularlar. Manyetik alan ve manyetik indüksiyon denklemi denilen için bu etkiler kısmi diferansiyel denkleme kombine edilebilir:
... u akışkanın hızı; B manyetik B-alanıdır; ve manyetil yayılma, η = 1 / σμ elektriksel iletkenlik (σ) ürünü ve geçirgenliği (μ) ile ters orantılıdır. ∂B / ∂t terimi, alanın zaman türevi olduğunu; ∇² × kıvrım operatörüdür ve de ∇ Laplace operatörüdür.

İndüksiyon denklemin sağ tarafındaki ilk terim bir difüzyon terimdir. Sabit bir sıvı içinde, manyetik alan düşüşler ve alan herhangi bir konsantrasyonları yayılmıştır. Dünya'nın dinamosunun kapanması durumunda, Dünya'nın dipol kısmı birkaç on bin yıl içinde yok olur.

Mükemmel bir iletken'de (σ = ∞), herhangi bir difüzyon olacaktır. Lenz Yasasına göre, manyetik alan herhangi bir değişiklikte, hemen akımlara karşı tarafta olacağını, bu yüzden sıvının belirli bir hacmi, akı değiştirmeye yetmemelidir. Akışkan hareket ettikçe, manyetik alan da onunla gitmek eylimindedir. Bu etkiyi açıklayan teoreme, "dondurulmuş alan içi teoremi" denir. Hatta, sonu olan, iletkenliğe sahip bir sıvı içinde bile, yeni alan deforme olmuş bir şekilde, sıvı hareket ederken alan çizgileri gerilmesiyle üretilir. Bu süreç sonsuz kere yeni bir alan üretene kadar gidilebilir olmakla beraber, bu manyetik alan gücü arttıkça, sıvı hareketine direnmeye devam eder.

Sıvının hareket konveksiyon, kaldırma kuvveti tarafından oluşan tahrik hareketi, ile devam eder. Dünya'nın merkezine doğru sıcaklık artar ve sıvı yüksek sıcaklık düşük aşağı doğru yüzer hale getirir. Bu kaldırma kuvveti, kimyasal ayırma ile geliştirilmiştir: Çekirdek soğudukça, erimiş demir katılaşır bazı ve iç çekirdeğe kaplanır. Bu süreç içinde, hafif elementler daha hafif hale sıvısında geride kalır. Bu kompozisyon konveksiyon denir. Genel gezegen rotasyon nedeniyle bir Coriolis etkisi, kuzey-güney kutup ekseni boyunca hizalanmış rulo haline akışını organize etmek eğilimindedir.

Bir manyetik alan göz önüne alındığında, bir dinamo büyümeye yapabilirsiniz, ama o başladı almak için bir "tohum" alanına ihtiyacı var. Dünya, bu harici bir manyetik alan olabilirdi. Erken tarihte Güneş, erken tarihteki güneş rüzgarlarının, mevcut güneş rüzgarından daha büyük bir manyetik alan düzenine sahip olabileceği bir T-Tauri fazdan geçti. Ancak, alanın çok Dünya'nın mantosu tarafından görüntülenmiş olabilir. Alternatif bir kaynak, termal veya elektrik iletkenliği kimyasal reaksiyonlar veya varyasyonları ile tahrik çekirdek-manto sınırında akımlar olduğunu. Bu tür etkileri hala geodynamo için sınır koşullarının bir parçası olan küçük bir önyargı sağlayabilir.

Dünya'nın dış çekirdeğindeki manyetik alan, yüzeydeki ortalama manyetik alandan 50 kat daha güçlüdür ve 25 gauss olarak hesaplanmıştır.

Geodynamo simülasyonu,  Dünya'nın içerisinin megnetohidrodinamiği (MHD) için doğrusal olmayan kısmi diferansiyel denklemlerin bir dizi sayısal çözümünü gerektirir. MHD denklemlerinin, simülasyonlarının noktalarının iyi mi kötü mü oldğunu belirleyen 3D ızgaralar ve bir noktada, çözümlerin gerçekçiliğini belirleyen ızgaralar, ağırlıklı olarak bilgisayar gücüyle sınırlıdır. Onlarca yıldır, kuramcılar akışkan hareketin, peşin ve hesaplanan manyetik alan üzerindeki etkisini belirleyen kinematik dinamo bilgisayar modelleri oluşturmak için hapsedilmiştir. Kinematik dinamo teorisi esas olarak farklı akış geometrileri çalışıyor olması ve bu tür geometrilerin bir dinamoyu sürdürebilir olup olmadığı, test meselesidir.

İlk kendine yeten dinamo modelleri, hem sıvı hareketleri hem de manyetik alan belirleyen modeller, 1995 yılında, biri Amerika Birleşik Devletleri'nden, biri de Japonya'dan olmak üzere, iki grup tarafından geliştirilmiştir. Jeomanyetik terslikler dahil olmak üzere Dünya'nın alanının özelliklerinin bazılarının tekrar başarıyla modellenmesiyle, tekrar ilgi gördü.

İyonosfer kaynaklı elektrik akımları, manyetik alanları (iyonosfer dinamo bölgeyi) oluşturur. Böyle bir alan her zamanki gibi büyük bir ölçüde yüzeydeki manyetik alanları saptırmaktadır ve günlük değişiklikler nedeniyle atmosfer Güneş'e en yakın olduğu yakınlıkta oluşturulur. Alan gücündeki tipik günlük varyasyonlar, genellikle yaklaşık 25 nanoteslayken (nT) (2000 bir parçası), birkaç saniye içindeki varyasyonları ise yaklaşık 1 nanotesladır (nT) (50.000 bir kısmı).

Dünya'nın manyetik alan şiddeti, 1835 yılında Carl Friedrich Gauss tarafından ölçüldü ve manyetik alanda son 150 yılda defalarca 10%'a yakın rölatif çürüme olduğu, o zamandan dahi ölçülmüştür. Magsat uydusu ve sonraki uydular dünyanın manyetik alanının 3 boyutlu yapısını araştırmak için 3 eksenli vektör manyetometreler kullanıldı. Daha sonra Ørsted uydusu Güney Afrika'dan batısındaki Atlantik Okyanusu altında alternatif bir kutup sebebiyet veren gibi görünen eylem dinamik geodynamo gösteren bir karşılaştırma izin verdi.

Hükümetler bazen Dünya'nın manyetik alanının ölçümünde uzman birimleri işletir. Bunların bir örneği, "British Geological Survey Eskdalemuir" gözlemevidir ve bu tarzda jeomanyetik gözlemevleri genel olarak ulusal jeoloji anketinin parçasıdır. Böyle gözlemevlerinin ölçümleri sayesinde, bazen iletişimi etkileyen manyetik fırtınalar, elektrik ve diğer insan etkinlikleri gibi manyetik koşulları tahmin edebilirsiniz. 

Dünya'da 100'ün üzerinde, birbirine benzer jeomanyetik gözlem evlerinin toplandığı Uluslararası Gerçek zamanlı Manyetik Gözlem Ağı, 1991 yılından bu yana yeryüzünün manyetik alanı kayıt edilmiştir.

Askeriyeler, böyle bir batık denizaltı olarak önemli bir metalik nesnenin neden olabileceği, doğal arka plandaki anomalileri tespit etmek amacıyla, yerel jeomanyetik alan özelliklerini belirler. Tipik olarak, bu manyetik anomali dedektörleri, İngiltere'nin Nimrod'u gibi uçaklarda uçurulur ya da yüzey gemilerden araçların bir dizi olarak çekilir.

Ticari olarak, jeofizik şirketleri de bu gibi Kursk Manyetik Anomali olarak, cevher kütlelerini bulmak için, doğal olarak oluşan anormallikleri tespit etmek için manyetik dedektörler kullanın.

Manyetometre demir eserler, fırınlarda, taş yapıların bazı türleri ve arkeolojik jeofizik hatta hendekleri ve atık alanlarından kaynaklanan Dünya'nın manyetik alanında dakika sapmaları tespit. denizaltı tespit etmek için Dünya Savaşı sırasında geliştirilen havadan manyetik dedektörlerle uyarlanan manyetik aletler kullanılarak, okyanus tabanı üzerinde manyetik varyasyonlar haritalanmıştır. Bazalt - okyanus tabanını oluşturan demir açısından zengin, volkanik kaya - bir kuvvetle manyetik mineral (manyetit) içerir ve pusula okumalarını yerel bozabilir. Bozulma, yaklaşık 18. yüzyılın sonlarında olarak İzlanda'da denizciler tarafından tanındı. Manyetitin varlığı, bazaltın ölçülebilir manyetik özelliklerini verir. Daha da önemlisi, bundan dolayı, bu manyetik değişimler derin okyanus tabanını incelemek için başka araçlar sağlamıştır. Yeni oluşturulan kaya soğuduğu zaman, manyetik malzemeler Dünya'nın manyetik alanını kaydeder. 

Manyetik