eli dini şahıslar, Hicaz mahkeme sistemine aşina olduktan sonra bunun 1957 ile 1960 yılları arasında ülkenin geri kalanında yürürlüğe girmesine izin verdiler. Buna ek olarak Abdülaziz, 1930'da başlamak üzere ticaret hukuku ya da iş hukuku gibi kraliyet kararnameleri kapsamına giren alanlarda hükmetmek için hükümet mahkemeleri ya da "komiteleri" kurdu. Şeriat mahkemeleriyle hükümet mahkemelerinden oluşan Abdülaziz'in yarattığı bu sistem, 2007'de uygulanan yargı reformlarına kadar büyük oranda yürülükte kaldı. 1970'e kadar yargı gücü, ülkedeki en üst seviyeli dini otoritesi olan Büyük Müftü'nün sorumluluğuydu. Ancak 1969'da dönemdeki Büyük Müftü'nün ölmesiyle o zamanki kral Faysal, Müftü için bir ardıl seçmemeye karar verip bu fırsatı, yargı gücü sorumluluğunu yeni kurulmuş Adalet Bakanlığı'na aktarmak için kullandı.

Doğu Bölgesi'ndeki Şii topluluğu, ayrı bir hukuksal geleneğe sahiptir. Şeriat'ı takip etmelerine rağmen buna Şii Caferi fıkhını uygularlar. 1913'te Abdülaziz bu bölgeyi fethettiği zaman, din ya da aileye ilişkin hukuk davalarıyla ilgilenmek için Şiilere ayrı bir yargıç sistemi verdi: iki yargıç, biri Katif'te, ötekisi ise Lahsa'da. 2005'te yargıç sayısının yediye arttırılmasına kadar iki yargıcın iki milyonluk bir nüfusu hükmetmesini içeren bu sistem yürürlükte kaldı. Hukukun tüm diğer alanlarında ise Şii topluluğu, ana akım Sünni mahkemelerinin yargı yetkisi dahilindedir.

İslam Şeriat'ı, Suudi Arabistan'daki ana hukuk kaynağını oluşturmaktadır. Şeriat, şu unsurlardan oluşur: Kur'an; Sünnet kapsamında Muhammed'e atfedilen gelenekler; "icmâ" ya da İslamî alim konsensüleri; ve "Kıyas", ya da Kur'an, Sünnet ve icmâ prensiplerine uygulanan analojik muhakeme. Suudi Arabistan'da kullanılan Vahhabi İslam yorumlaması Kıyas'ı ancak "aşırı zorunlu" durumlarda kullanır.

Şeriat'ı muhafaza eden ya da benimseyen Müslüman ülkeleri, Şeriat'ın hangi kısımlarının uygulanbilir olduğuna karar verir ve bunları kodifiye edir (böylece de çağdaşlaştırır). Diğer Müslüman ülkelerine karşın Suudi Arabistan, kodifiye edilmemiş Şeriat'ı bütünlüğü içinde ülkenin kanunu olarak varsayar ve bu duruma müdahale etmez. Bu açıdan sadece Batı ülkeleriyle değil, diğer Müslüman ülkeleriyle de karşılaştırıldığında Suudi Arabistan benzersiz bir hukuk sistemine sahiptir, ve bir kaynağa göre günümüz dünyasında İslam'ın ortaya çıkışında uygulanan Şeriat türüne en çok benzeyen sistemdir.

Şeriat'ın kodifiye edilmemesi, yorumlanmasında ve uygulanmasında büyük farklılıklara yol vermektedir. Ayrıca bir hukuksal içtihat sistemi mevcut değildir, zira Vahhabilik bağımsız muhakeme (ictihad) lehine geçmişte varılan kararları (taklid) reddeder. Mamâfih, Suudi yargıçların Hanbeli fıkıh mezhebinden altı farklı eski İslamî metni göz önüne alarak bir karara varmaları beklenmektedir. Hanbeli ekolü, Kur'an ile hadisin literalist yorumlaması için bilinir. Aranan cevap bu altı metnin içerisinde bulunmazsa yargıç, öteki üç ana Sünni ekolüyle danışabilir ya da kendi bağımsız ve yasal muhakemesi (ictihad)ni uygulayabilir.

Buna rağmen, yargıçın ya kendisine ya da diğer yargıçlara ait geçmişte varılan diğer kararları göz ardı etme hakkına sahip olduğu için ve ictihad yoluyla Şeriat'a kendi yorumlamasını uygulayabildiği için birbiriyle aynı davalarda bile farklı yargı kararlarına varılır. İctihada dayalı bir kararın geri çevirilmesini reddeden genel bir varsayım mevcuttur. Bu prensip iki açıdan önemlidir. İlk açıdan hukukun özünü yargıçların elinde yoğunlaştırır zira sonuç olarak bir kraldan ya da bir parlamentodan ziyade ancak ictihad uygulayan bir yargıcın Allah'ın hukukunu belirleyebildiği varsayılmaktadır. İkinci açıdan ise bu bir yargıç kararının temyiz yoluyla geri çevirilmesini imkansızlaştırır. İctihadın oynadığı rol, hukuğa açıklık kazanılması ve belirsizliklerin kaldırılması için Şeriat'ın kodifiye edilmesi yönünde taleplere yol vermiştir. Bunun sonucu olarak 2010'da Adalet Bakanı, Şeriat hukukunu kodifiye etmeye niyet ettiğini açıkladı, ancak raporlara göre üst seviyeli dini şahısların gösterdiği direniş bu sürecin yürürlüğe girmesini geciktirmektedir.

Kraliyet kararnameleri ("nizam"), hukuğun diğer ana kaynağını oluşturur, ancak bunların Şeriat'a göre ikincil seviyede olduklarını göstermek için "düzenlemeler" olarak bilinirler. Kraliyet kararnameleri iş hukuku, ticaret hukuku ve şirketler hukuku gibi alanlarda Şeriat'ı takviye eder. Kraliyet Emirleri, Bakanlar Kurulu Kararları, Bakanlık Kararları ve Bakanlık Sirkülerleri, Suudi Arabistan'da kullanılan diğer düzenleme ("laihah") çeşitleridir, ve bunlar da benzer bir şekilde Şeriat'a göre ikincildir. Ülkede faaliyet gösteren Batılı ticari firmalar ya da kuruluşlar, Şeriat hukukuna göre uyarlanır ve bu hukuk açısından yorumlanır.

Bunlara ek olarak geleneksel kabile hukuku ve örfleri de önemli bir rol oynamaya devam etmektedir. Örneğin yargıçlar, evliliğe ve boşanmaya ilişkin kabile örfleri uygularlar.

Şeriat mahkeme sistemi, Suudi Arabistan'daki temel yargı erkini, bu sisteme ait hakimlerle savcılar ise ulemanın bir kısmını oluşturmaktadır. Ulema, ülkenin dini önderliğidir. Belirli kraliyet kararnamelerine ilişkin anlaşmazlıkları ele alan Şeriat dışı hükümet mahkemelerinin yanı sıra 2008'den beri Şikayet Kurulu ile Özel Ceza Mahkemesi'nden oluşan uzman mahkemeleri mevcuttur. Hem Şeriat mahkemeleri hem de hükümet mahkemelerinden nihai itirazlar Kral'a teslim edilir ve 2007 yılı itibarıyla tüm mahkemeler Şeriat'a ait kanıt ve prosedür kurallarına uymaktadır.

Şeriat mahkemeleri, çoğu sivil ve ceza davaları için genel yargı yetkisine sahiptir. Halihazırda iki çeşit bidayet mahkemesi mevcuttur: genel mahkemeler ve daha az kayda değerliğe sahip davalarla ilgilenen dar yetkili mahkemeler. Dava kararları normalde tek bir yargıcın hükmüne bağlanır, ancak potansiyel cezanın ölüm, ampütasyon ya da recm olduğu ceza davalarında bu karar üç tane yargıcın hükmüne bağlanır. Ayrıca Doğu Bölgesi'ndeki Şii azınlığı için aile ya da din davalarıyla ilgilenen iki mahkeme mevcuttur. Mekke ve Riyad kentlerinde temyiz mahkemeleri mevcut ve bunlar, henüz verilen kararların Şeriat'a uyumlu olup olmadıklarına karar verirler.

Hukukun özel alanlarını kapsayan Şeriat dışı mahkemeler de mevcut ve bunun en önemlisi Şikayet Kurulu'dur. Bu mahkeme özgün olarak hükümete yönelik şikayetlerle ilgilenmek için kuruldu, ancak 2007'den beri ticaret hukukunda, bazen de rüşvet ve sahtecilik gibi bazı cezai davalarda hükmetmektedir, ve birçok Şeriat dışı hükümet mahkemesi için bir temyiz mahkemesi olarak işlev göstermektedir. "Komiteler" olarak bilinen bu idare mahkemeleri, iş hukuku ya da ticaret hukuku gibi kraliyet kararnameleriyle düzenlenen belirli konularla ilgilenir.





Wayne Barrett

Wayne Barrett (d. 11 Temmuz 1945 – ö.19 Ocak 2017) ,ABD'li popüler gazeteci ve köşe yazarıdır. Meslek yaşamında Nation Enstitüsü ve Newsweek Dergisi için çalışmıştır.

St. Joseph Üniversitesi ve Columbia Üniversitesidi Graudate Yüksek Okulu'nda 12 yıl boyunca gazetecilik üzerine dersler vermiş, öğretim üyeliği yapmıştır.

Barrett birçok iş adamı, politik kişilik ve yazarla söyleşilerde yapmıştır. ABD'nin önde iş ve siyasi kişilerinden Ed Koch, Donald Trump ve Rudy Giuliani gibi kişilerin basın danışmanlığını yapan ünlü gazeteci ve köşe yazarı Wayne Barrett 19 Ocak 2017'de akciğer kanserinden Manhattan'da 71 yasında ölmüştür.




Oleksandr Rıbka

Oleksandr Rıbka (d. 10 Nisan 1987), Kardemir Karabükspor takımında Kaleci pozisyonunda görev yapan Ukraynalı millî futbolcudur.

2006 Avrupa 21 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'nda Ukrayna 21 yaş altı millî futbol takımının yedek kaleciliğini yapmıştır. Ukrayna 21 yaş altı millî futbol takımında çıktığı 11 maçta kalesinde 8 gol görmüştür.





Andriy Blizniçenko

Andriy Blizniçenko (d. 24 Temmuz 1994), Kardemir Karabükspor takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Ukraynalı millî futbolcudur.





Toplumcu Kurtuluş Partisi (Türkiye)

Toplumcu Kurtuluş Partisi (kısaca 1920 TKP), "Ürün" dergisi çevresi ve daha önce Türkiye Komünist Partisi saflarında siyaset yapmış bireylerin birleşerek önce "Suphi'den Bilen'e Gelenek Yaşıyor Girişimi", ardından "TKP Kurucular Kurulu" isimleriyle yaptıkları çalışmalar sonucunda 6 Şubat 2012 tarihinde yasal kuruluşunu tamamlayan genel merkezi Ankara'da bulunan komünist partinin (TKP 1920); 12 Kasım 2016'da Ankara'da yapılan olağanüstü kongrenin aldığı karar ile isim değişikliği sonucu aldığı haldir.

1996 yılında TBKP ve SBP süreçlerine muhalif olan "10 Eylül" grubu farklı çevrelerin de birleşimiyle 1997'de "Ürün Sosyalist Dergi"yi yeniden yayınlamaya başladı. "Ürün Sosyalist Dergi" 1974 yılında Türkiye Komünist Partisi kadroları tarafından kurulmuş, partinin yasal alanda sesini duyurmuş, ancak 1980 yılında sıkıyönetim kararıyla kapatılmıştı. Bu dergi TKP çizgisiyle yayınlarına devam ettirdiklerini savundu. 2011 yılında "Ürün Sosyalist Dergi" çevresi ve likidasyon öncesinde Türkiye Komünist Partisi saflarında mücadele etmiş bazı bireyler birleşerek Suphi'den Bilen'e Gelenek Yaşıyor Girişimi'ni kurdu ve girişim daha sonra adını TKP "Kurucular Kurulu" olarak değiştirerek partileşmeye gideceğini ilan etti.

6 Şubat 2012 Pazartesi, yasal olarak TKP'nin kurulması için dilekçe verildi. Fakat aynı isimde başka bir yasal parti olduğu gerekçesi ile bakanlık dilekçeyi kabul etmedi. Bakanlığın dilekçeyi kabul etmemesi nedeniyle aynı gün Toplumcu Kurtuluş Partisi adıyla yasal parti başvurusunda bulunuldu.http://tkp.org/?q=node/50 15 Şubat 2012 tarihinde kurucular kurulunun aldığı karar ile Toplumcu Kurtuluş Partisi'nin tüzüğünün birinci maddesi değiştirilerek partinin adı Türkiye Komünist Partisi olarak değiştirdiğini duyurdu ve bu değişikliği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na bildirdi. Doç. Dr. Sultan Uzeltürk ise aynı isimde iki partinin tescil edilmesinin mümkün olmadığını ve kararı Anayasa Mahkemesinin vereceği belirtti. 29 Şubat tarihinde ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı "mevcut siyasi partiler siciline göre aynı isimle başka bir parti bulunduğu ve bu partinin ismi daha öncesinde sici