vki kabul etti, 1998 yılında Wellesley Koleji’nden Asistan Profesör Filozof olarak terfi alarak buradan ayrıldı. McGowan 2004 yılında Doçent Doktor olarak bir terfi aldı ve 2011 yılında artık tam anlamıyla profesördü.McGowan bugünlerde Luella LaMer Kadın Çalışmaları Profesörü olarak hizmet veriyor, ve ayrıca önceden 1966 yılı sınıfının Doçent Doktoru olarak hizmet etti. (Wellesley’in 1966 yılı sınıfı tarafından bir mevki verildi.) 

McGowan, karşılıklı konuşma katkılarının kuralcı gerçek bir yolla yasallaştırıldığını ki yüzeyde bu görünür değil ve bir şekilde aslında az miktarda otoritenin gerekli olduğunu tartışıyor. Onun son çalışmaları cinsiyetçi konuşma, bazı pornografik ve nefret içeren konuşma şekilleri bugünlerde onaylandığından çok daha fazla zararlı olduğu tartışılan, tümüyle karşılıklı konuşmaların olmadığı konumlara karşı bir olguyu genellemektedir, ve bu özgür konuşma sınırları üzerindeki yasal tartışmalara ve alenen kayda değer imalara sahip. McGowan hangisinin konuşma alanlarının bilinç eşiğine ait olduğu tanımıyla da ilgileniyor: yanan bir bayrak, her ne kadar belli bir konuşma yasası olmasa da, kiralık bir cinayet anlaşması için sözlü olarak anlaşırken, gerçi pek çoğu kuşkusuz konuşma olsa da, evrensel olarak korunulur.




Owen (hafif makineli silah)

Owen, Avustralya yapımı bir hafif makineli silahtır. Silah, 1939 yılında Evelyn Owen tarafından tasarlanmış olup II. Dünya Savaşı'nda Avustralya'nın ana hizmet hafif makineli silahıydı ve Avustralya Ordusu tarafından 1943'ten 1960'lı yılların ortalarına kadar kullanılmıştır.







Audrey Flack

Audrey L. Flack (30 Mayıs 1931'de New York City, New York'ta doğmuş) Amerikalı bir sanatçıdır. Çalışmaları, fotoğraftaki sanat türünün öncülüğünü yapmıştır; eserleri resim, heykel ve fotoğrafçılık alanlarını kapsar.
Flack, New York'taki Cooper Union'dan mezuniyeti ve fahri doktoralık derecesi de dahil olmak üzere çok sayıda akademik dereceye sahiptir. Ayrıca Yale Üniversitesi Güzel Sanatlar bölümünden mezun olmuştur. New York Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsüne girmiştir ve burada sanat tarihi okumuştur. Mayıs 2015'te, Flack Clark Üniversitesi'nden onur konulu bir doktora derecesi almıştır ve burada bir mezuniyet töreni konuşması yapmıştır.
Flack'in çalışmaları, Modern Sanatlar Müzesi, Metropolitan Sanat Müzesi, Whitney Amerikan Sanatı Müzesi ve Solomon R. Guggenheim Müzesi gibi birçok önemli müzede sergilenmektedir. Flack'ın fotogerçekçi tabloları, Modern Sanatlar Müzesi'nin kalıcı koleksiyonu için satın alınacak ilk resimlerden biridir ve bugünkü fotogerçekçi olarak mirası birçok Amerikalı ve Uluslararası sanatçıyı etkilemektedir. Kentucky, Louisville'deki J. B. Speed ​​Art Müzesi, çalışmalarının retrospektif bir çalışması düzenledi ve Flack'ın fotogerçekçilik dünyasına öncülük ettiği çabalar, türe bugünkü seviyede popülerlik kazandı.

Flack, New York Müzik ve Sanat Yüksek Okulu'na katılmıştır. 1948-1953 yılları arasında New York'ta güzel sanatlar eğitimi almış, Josef Albers'a bağlı olarak eğitim görmüştür. Yüksek lisans derecesini tamamlamış ve New York'ta Cooper Union'dan fahri doktorasını almıştır. Yale Üniversitesi'nde Güzel Sanatlar Fakültesi'nden mezun olmuştur. New York Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsünde sanat tarihi eğitimi almıştır. 

Flack'ın 1950'lerdeki erken çalışmaları soyuttu; öyle bir resmi vardı ki Franz Kline'a övgüde bulundu. İlk çalışmalarındaki ironik kitsch temaları Jeff Koons'u etkilemişti. Flack, giderek, Yeni Gerçekçi oldu ve 1960'lı yıllarda fotogerçekçiliğe dönüştü. 1966'da Modern Sanatlar Koleksiyonu'na eklenen ilk fotogerçekçi ressamdı.

Eleştirmen Graham Thompson, 
"Fotoğraf dünyasının sanat dünyasına asimile olma biçiminin bir gösterimi, 1960'ların sonları ve 1970'lerin başlarındaki fotogerçekçi resmin başarısıdır; ayrıca, süper gerçekçilik, radikal gerçekçilik veya hiper-gerçekçilik ve Richard Estes, Chuck Close gibi ressamlar olarak da adlandırılır ve Audrey Flack da fotoğraf gibi görünen tablolar oluşturmak için fotoğrafik fotoğraflardan çalıştı."

Sanat eleştirmeni Robert C. Morgan, "The Brooklyn Rail"'de Flack'ın Gary Snyder Project Space'deki 2010 sergi hakkında yazdığı Audrey Flack, "Hoşgörü, güzellik ve fazlalık işaretlerini alıp onları derin hareket eden arzu, anlamsızlık ve özgürlük sembollerine dönüştürdü."

Flack, fotogerçekçi hareketi çok kısıtlayıcı buluyor ve şimdi de Barok sanattan ilham alıyor. 

Flack şu anda Louis K. Meisel Galerisi ve Hollis Taggart Galerileri tarafından temsil edilmektedir. Çalışmaları Metropolitan Sanat Müzesi, Modern Sanatlar Müzesi, Solomon R. Guggenheim Müzesi, Whitney Amerikan Sanatı Müzesi ve Avustralya Ulusal Galerisi Canberra,Avustralya gibi dünyanın önde gelen müzelerinin koleksiyonlarında yer almaktadır.

Cooper Birliği'nden St. Gaudens Madalyası ve Bridgeport Üniversitesi'nden fahri Albert Dome profesörü ödülüne layık görüldü. Halen George Washington Üniversitesi'nde fahri profesördür. Şu anda Pensilvanya Üniversitesi'nde misafir öğretim üyesidir ve hem ulusal hem de uluslararası düzeyde dersler vermiştir.

1986'da Flack, Sanat ve Ruh : Yaptıkları Notlar adlı kitabını yayınladı; bu kitapta bir sanatçı olma düşüncelerini dile getirdi.

Flack, New York City ve Long Island'da yaşıyor ve çalışıyor.

Audrey Flack en çok fotogerçekçi tablolarıyla bilinir. Pop Art'tan ipuçları alarak bu tür, reklamlardan arabalara, kozmetikten gerçeklere ve düzenli resimlere yer veriyor. Flack'ın çalışması, ruj tüpleri ve en yaygın olarak meyve gibi günlük ev eşyalarını getiriyor. Bu cansız nesneler sık ​​sık tablo üstü hareketsiz yaşayanlardan oluşan resimli alanı rahatsız eder veya onları sarar. Flack, çoğu zaman tarihin gerçek hesaplarını, "II. Dünya Savaşı" ve "Kennedy Motorcade" gibi fotogerçekçi tablolarına sokar.

Audrey Flack'ın heykeli, daha iyi bilinen Fotoğraf gerçeğine dayalı tablolar ışığında göz ardı edilir. Flack bu röportajında, heykelde kendi kendini yetiştirdiği gerçeğini tartışıyor. Resminin tarihsel ya da gündelik konularından ziyade heykeline din ve mitolojiyi ekliyor.









Shirin Neshat

Shirin Neshat (d. 1957, İran) New York'ta yaşayan, film, video ve fotoğraf çalışmalarıyla tanınan İranlı bir görsel sanatçıdır. Sanat eserleri, İslam ve Batı, feminenlik ve maskülenlik, kamusal yaşam ve özel yaşam, antik çağ ve modernite arasındaki tezatları ve bu alanlar arasındaki boşlukları birbirine bağlar. Neshat, 1999 yılında XLVIII Venedik Bienali Uluslararası Ödülünü kazanarak, 2009 yılında 66. Venedik Film Festivali'nde En İyi Yönetmen dalında Gümüş Aslanı kazanarak, Huffington Post eleştirmeni G. Roger Denson tarafından On Yılın Sanatçısı seçilerek sayısız kez tanınmıştır.

Neshat, "çok sıcak, destekleyici Müslüman bir aile ortamı" altında geleneksel dini değerleri öğrendiği kuzey batı İran'da Qazvin kasabasında yetişen varlıklı ebeveynlerin beş çocuğunun dördüncüsüdür. Neshat'ın babası doktordu ve annesi ev işlerinde çalışıyordu. Neshat, babasının "batıyı hayal etmiş, batıyı romantikleştirmiş ve kendi değerlerini yavaş yavaş reddettiğini" ve her iki ebeveyninin de bunu yaptığını söyledi. "Bence yaşananlar, kimliklerinin yavaş yavaş çözülmesi, rahatlık için fikir alışverişinde bulunmalarıydı. Sınıflarına hizmet ettiler."
Neshat'ın "Batılılaşma"nın bir parçası olarak Tahran'daki bir Katolik yatılı okuluna kaydoldu. Babasının Batı ideolojilerini kabul etmesi yoluyla bir tür batı feminizmi kabul edildi. Neshat'ın babası, kızlarını "birer birey olarak risk almak, öğrenmek, dünyayı görmek" için teşvik etti ve kızlarını ve oğullarını üniversiteye göndererek onların yüksek öğrenimini üstlendi.
Neshat, 1975 yılında İran'ı UC Berkeley'de okumak için ayrıldı ve BA, MA ve MFA'larını tamamladı. Neshat, 1983'te UC Berkeley'den mezun olduktan sonra New York'a taşındı; sanat yapmanın o zaman mesleği olamayacağını hızla fark etti. Manhattan'da alternatif bir mekan olan Sanat ve Mimarlık Mağazası'nı işleten gelecekteki kocasıyla tanıştıktan sonra, gerçek eğitiminin başladığı bu mağazada onunla birlikte çalışmak için hayatının on yılını adadı.
Bu süre zarfında, sanat yaratımında ciddi bir girişimde bulunmadı ve birkaç deneme daha sonra imha edildi. 1990'da İran'a döndü. "Muhtemelen şimdiye kadar yaşadığım en şok edici deneyimlerden biriydi. İran kültüründen hatırladığım ve tanık olduğum şey arasındaki fark çok fazlaydı.Bu değişim korkutucu ve heyecan vericiydi; hiçbir ülkede bulunmamıştım. Tabii ki en göze çarpan şey, insanların fiziksel görünüşündeki ve halkın davranışlarındaki değişimdi."
New York'taki sanat sahnesinde çok korkutulmuştu ve yaptığı sanat yeterince önemli değildi. Mağazanın kültürel bir laboratuvar gibi koştuğunu, sadece sanatçılara, mimarlara, filozoflara, vb. Maruz kalmanın ötesinde olmadığını açıkladı.Sanat tutkusu onu tekrar vurmaya başladı, kendi hakkında derin bir şekilde düşünmeye başladı ve sanatçı olarak yaratmak istediğini yaptı."Hemen hemen hiç sanat yapmadığım on yıl ve yapmış olduğum sanattan memnuniyetsiz kaldım ve nihayetinde imha ettim" diye belirtti.Sadece 1993'e kadar Neshat' tekrar sanat yapmaya başlamıştı, bunlardan birincisi fotoğrafları oldu.

Neshat'ın en eski eserleri, kendi ülkesinde İslami fundamentalizm ve militanlık ile ilgili olarak kadınlık kavramlarını keşfeden "Sergileyen" ve "Kadınların Allah'ı" gibi serilerdi. Yaşadığı kültür ile gelişmeye devam ettiği İran'ın arasındaki tutarsızlıktan kurtulmanın bir yolu olarak, ilk olgun çalışması, Allah'ın Kadınları serisi, kadınların portresi İran kaligrafisi ile tamamen kaplandı.
Çalışmaları, Müslüman toplumların sosyal, kültürel ve dini kodlarına ve insan ve kadın gibi belirli muhalefetlerin karmaşıklığına atıfta bulunmaktadır. Neshat sık sık, iki veya daha fazla eşgüdümlü film gösteren bu temayı vurguluyor ve açık ve koyu, siyah beyaz, erkek ve kadın gibi motiflerle belirgin görsel kontrastlar yaratıyor. Neshat ayrıca Zarin gibi daha geleneksel anlatı kısa filmleri de yapmıştır.
Neshat'ın çalışması çağdaş İslam toplumlarında kadın deneyiminin toplumsal, politik ve psikolojik boyutlarını ele alma