lerini taşımamaktadır.
Tanah'a göre, bir kişi, peygamber olmasının ya da Tanrı adına konuşmasının geçerli olması için, İsrailoğullarının Tanrısı adına konuşmalıdır, başka bir tanrı adına konuşmamalıdır, Tanrı'yı Yahudiliğin kutsal metinlerinde geçtiğinden farklı tarif etmemelidir, Tanrı'nın sözlerini değiştirmemeli ve Tanrı'nın fikrini değiştirdiğini, daha önceden söylediği ezeli sözden farklı bir söz söylemeye karar verdiğini savunmamalıdır, ayrıca bu kişinin verdiği haberler gerçekleşmelidir. Hristiyanlığın öğretilerinden olan, mesihin dini yasayı tamama erdirip, Yahudileri, Tanrı tarafından belirlenmiş olan emirler ve yasaklardan (mitsva) azad etme gibi bir görevi olduğu inancı Yahudilikte yer almaz.

Tanah'ta iki tür sahte peygamberlik anlatılmaktadır. Herhangi bir put adına peygamberlik yapan kişi ve İsrailoğullarının Tanrısı adına peygamberlik yaptığını iddia ettiği hâlde, Tevrat'ta bildirilen emirleri ve yasakları değiştiren ya da kutsal metinlere uymayan bildirilerde bulunan kişinin peygamberliği sahte kabul edilmektedir. Geleneksel Yahudiliğe göre Tanrı'nın sözü ezelidir yani değişmez, bu yüzden Tanrı'nın adına konuştuğunu savunan fakat onun daha önceden beyan ettiği sözleri değiştirmeye çalışan kişinin ilahi yetki ile hareket etmediğine inanılır.

Eğer peygamber olduğunu iddia eden kişi olağanüstü fiiller ve işaretler gösterirse bile, kimse Tanah'ta yazılı kuralları değiştiremez. Bu yüzden İsa'nın geleneksel Yahudilikten farklı olarak savunduğu görüşler, onu peygamber olmaktan çıkarmaktadır. Bu bakış açısı, İsa'nın çağdaşı olan Yahudi bilginlerinin onun hakkındaki görüşüydü. Talmud'un Sota kitabında şöyle geçmektedir, "Malaki öldüğünde, peygamberlik İsrailoğullarını terketti". Geleneksel bilgiye göre, Malaki, İsa'dan yaklaşık dört asır önce yaşadığı için, Sota'daki sözün sahibi olan yaklaşık miladi birinci asrın Yahudi bilginlerinin İsa'yı peygamber olarak kabul etmediği anlaşılmaktadır. Ayrıca Tanah'ta bir sahte peygamber örneği olarak Belam ibn Baura anlatılmaktadır.

Yahudilikte, Hristiyanlıktaki kurtuluş anlayışı yoktur. Bunun sebebi, insanların aslî günah ile doğmadığı inancıdır. Yahudiliğin günah anlayışına göre, bir insanın günah işlemesi mümkündür ve insan bu günahından tövbe edebilir, çoğu kez de tövbesi kabul edilir.

İbn-i Meymun'un Onüç İman Esası, Tanrı'nın bedeni olmadığını ve fiziksel özelliklerin ona atfedilemeyeceğini de içermektedir. Dünyanın çeşitli yerlerindeki sinagoglardaki dua kitaplarında mevcut olan Yigdal duasında şöyle geçmektedir: "O, beden benzeri bir varlık değildir ve O maddi de değildir". Tanrı'nın fiziksel özellikleri olmaması ve Tanrı'nın varlığının idrak ötesi oluşu inancı Yahudiliğin temel unsurlarındandır. Bu yüzden, Hristiyanlıktaki bir insana tanrı özelliği atfetmeye Yahudilikte asla rastlanmaz.




Ring adı

Ring adı, bir profesyonel güreşçi, dövüş sanatçısı, veya boksör tarafından kullanılan bir sahne adı. Bazı ring adlarında ad ve soyadı birlikte kullanılırken, bazı ring adlarında sadece lakap kullanır.




Giovanni Santi

Giovanni Santi (c. 1435 – 1 August 1494) İtalyan ressam, rönesans iç mimarı ve yüksek rönesans ressamı Rafael'in babası. Urbino Dükalığının Colbordolo komününde dünyaya geldi. İlk başlarda tüccarlık yaptı, sonrasında Piero della Francescadan eğitim aldı. Fiorenzo di Lorenzo'dan etkilenmiş ve Melozzo da Forlì'nin asistanlığını yapmış aynı zamanda iyi arkadaş olmuşlardır. Federico da Montefeltro (Urbino dükü)'nun mahkeme ressamlığını yaptı. Döneminin bazı mihrap ardı resimlerinden; ikisi Berlin Müzesinde, bir diğeri Fano, Santa Croce'daki kilisede, biri Londra Ulusal Galerisinde, biri Urbino'daki bir galeride sergilenmekte; ayrıca Beşaret ile ilgili eseri Milanodaki Brera Resim Galerisinde; Mesih ile alakalı tablosu Budapeşte Güzel Sanatlar Müzesi ve Hieronymus ile ilgili eseri Lateran Sarayı'nda sergilenmektedir. Urbino, San Francesco'daki kilisedeki Madonna'da onun eseridir. Urbino'da ölmüştür.

Başlarda şiir yazdı ve şiirinde, Urbino Dükü Federico III da Montefeltro onuruna bir destan betimledi, sonra resim üzerine bir söylemi takip etti. Mantua ziyareti anılarında, Dük'ün Andrea Mantegna'nın becerisine hayran kalması üzerine "In this splendid and gentle art/ so many have been famous in our century/ that it make others seem destitute" (Bu görkemli ve nazik sanatta/ yüzyılda pek çok kişi meşhur olmuştur/ başkalarını fakir hale getirdi) dizelerini yazmıştır.

Santi sonrasında dönemin 27 ünlü ressamını sırası belirsiz olarak sıralamıştır:







Marianne Westman

Ingeborg "Marianne" Westman (17 Temmuz 1928; Falun, Dalarna - 15 Ocak 2017; Falun), İsveçli seramik sanatçısı ve tasarımcı. İsveç'in önde gelen seramik tasarımcılarından kabul edilir.

Marianne Westman 17 Temmuz 1928'de Falun'da doğup yaşamıştır.
Rörstrand Seramik Farbrikası'nda çalışırken hazırladığı piknik katalog serisi ile bilinir.

Marianne Westman mesleğe 18 yaşında Stockholm'de Edgar Böckman'ın çömlek atölyesinde başladı. Burada deneyim kazandıktan sonra girdiği Rörstrand Seramik Fabrikası'nda deneme süresini geçmiş profesyonel olduktan sonra uzun yıllar çalışmıştır. 1950-1971 yıllarında görev aldığı bir fabrikada kalıcı birçok seramik eser üreten sanatçı İsveç'in en önemli seramik imalatçı ve sanatçılarından olmuştur. Yapmış olduğu ölümsüz porselen ve seramik eserler ile "Porselen Anne" lakabını almıştır.

Porselen-seramik imalatçısı, sanatçı ve dizayncı Marianne Westman doğum yeri Falun'da 15 Ocak 2017'de 88 yaşında ölmüştür.






Crazy (Gnarls Barkley şarkısı)

"Crazy", Gnarls Barkley'nin ilk stüdyo albümü "St. Elsewhere"den çıkan ilk single.




Zihniyet tarihi

Zihniyet tarihi Fransızca "histoire des mentalités" kavramına bir öyküntüdür ve bu terim "davranışlar tarihi", "zihniyet" veya "dünya görüşü" olarak çevrilebilir. Terim tarihin, sonraki nesil Annales Okulu'nun (özellikle kitap ve okur-yazarlık tarihçisi Roger Chartier'nin) "kritik dönüş" ("tournant critique") ile ilişkili belirli bir icra yöntemini tanımlar.

Zihniyet tarihi geçmiş toplumsal ve kültürel grupların geniş kafa yapıları üzerine odaklanır. "Annales"in "longue durée"ye (uzun dönem) olan ilgisi ışığında kısa dönemli olaylardansa aşamalı ilerlemelere yoğunlaşma eğilimindedir. Kavram ayrıca kültür tarihi veya tarihsel antropoloji'nin dengi veya bir çeşidi olarak da görülebilir.

Zihniyet tarihi ya da "histoire des mentalités", belirli bir zamandaki insanların hakkında düşündükleri, iç içe geçtikleri ve sınıflandırdıkları kendilerini çevreleyen dünyalarını betimleme ve inceleme yollarını amaçlayan tarihsel çalışmaları tasvir etmede kullanılan bir ifadedir. Zihniyet tarihi çeşitli tarih ekollerinden pek çok tarihçi ve akademisyen tarafından tarihsel bir araç olarak kullanılmıştır. Özellikle, Annales Okulu tarihçileri zihniyet tarihini geliştirmede ve işleyecek bir metodoloji inşa etmede yardımcı oldular. Bu metodolojiyi kurarken kendilerini belirli bir zaman ve mekanla sınırlandırdılar. Bu yaklaşım, zihniyet tarihini tarihsel tahlilde bir araç olarak kullanan başka bir alan olan mikrotarih ile özdeşleşmiş yoğun çalışmaya matuftur.

Zihniyet tarihi teriminin kaynağı "Annales" tarihçileri Georges Duby ve Roger Chartier'nin yazılarındadır. Total tarihin çalışmaları içinde "Annales" tarihçileri geçmiş nesillerin basitçe olay ve siyaset odaklı tarihlerine dayanmamayı hedef seçtiler. Michael Harsgor "Annales" tarihçilerinin mücadelesinin o zamanlarda yazılan Marksist tarih biçemleri gibi teleolojik sonuçlara dayanan belirlenimci bir tarih yazmak olmadığını belirtir. Daha ziyade "Annales" tarihçileri kendilerini tolumsal yapıların, "yani temel iktisadi analizin iskeletinin üzerini kaplayan demografik, kültürel, mental ve olayın psikoanalitik verisi"nin yaratılışına kendilerini vermiştiler. Ayrıca "Annales" tarihçilerinin total tarihi oluştururken zihniyet tarihinin bu tarihin oluşumunun yalnızca bir tarafı olduğunu da dikkate aldıkları söylenmiştir. Basitçe belirtmek gerekirse onlar, hangi dönemi çalışıyor olurlarsa olsunlar o dünyayı yeniden inşa etmeye çabalıyorlardı. Duby kendi çalışması, "The Three Orders: Feudal Society Imagined" gibi ve kendi çalışması üzerine William Marshal, bireyin hayatının çeşitli yönlerini süzen yapıların içinde düşüncelerin gelişimine odaklanmışlardır.

Metodoloji içindeki bu gelişme zihniyet tarihiyle bireylerin dünya görüşlerini yeniden inşa etmeye çalışan ve bu bulgularını mikrotarih biçiminde bütün toplum hakkında anlam çıkartmada kullanan diğer tarihçiler için büyük önem arz etmektedir. Bu tarihçiler genellikle, "Annales" tarihçileri için çok önemli hale gelen geniş iktisadi dizilemelerle değil zihniyet tarihini şekillendirmek için toplumsal ve kültürel tarih ile ilgilenerek çalışma alanlarını daraltmışlardır. Carlo Ginzburg'un kitabı "Peynir ve Kurtlar", zihniyet tarihini akılda tutarak yapılan mikrotarih çalışmalarının öncüsüdür. Ginzburg on altıncı yüzyıl İtalya'sının köylü zihniyetini yalnız bir değirmenci, Menocchio olarak da bilinen Domenico Scandella'nın dava kayıtlarını inceleyerek ve parça halinde ve belgisiz delillerde benzerlikler veya akımlar bulmaya çalışarak yeniden inşa etmeye çalışmıştır.

Benzer teknikler Robert Darnton'ın Fransız toplumunun farklı sosyal katmanlarındaki grupların zihniyetlerini kurmada mikrotarihi kullandığı "Büyük Kedi Katliamı" kitabında da görülebilir. Darnton insanların etraflarında gördükleri dünyayı görme yordamlarıyla ilgilenir. Matbaa kalfalarının semt kedilerini katledişlerinin sembolik önemini gelişen burjuvaziye duyulan bastırılmış duyguların bir dışa vurumu olarak yorumlar. Benzer biçimde ve zihniyet tarihi geleneğiyle de uyumlu olarak Darnton böyle bir toplumsal konumdaki kişinin etrafındaki dünya hakkındaki çıkarımlarını ve yorumlayışını belirlemek amacıyla burjuvazinin kendi şehrini tasvirini incelemeye bir bölüm ayırır. Darnton olayların yansıtıldığı yöntemlerin aynı olayların zamanın insanları tarafından yorumlandığı biçiminden farklı olabileceğini göstermek için bu tasviri kullanır.

Bütün gelişme aşamalarında zihniyet tarihine