tilen, iyileştirilmiş ve yeniden tasarlanmış bir Shavit uzay fırlatma aracına benzeyebilir. Muhtemelen daha uzun birinci ve ikinci kademe motorlarına sahiptir. Missilethreat.com tarafından, 4.800 ila 6.500 km'lik (2.982 ila 4.038 mil) bir menzile sahip olduğu tahmin ediliyor, Kongre Araştırma Hizmeti (Congressional Research Service) tarafından 2004'te yapılan bir füze araştırma anketi muhtemel maksimum menzilini 11.500 km'ye çıkardı.

2004 yılında Amerikan kongresine gönderilen resmi bir rapora göre, Jericho III, 1.000 kg ağırlığa sahip bir savaş yükü ile İsrail'in tüm Ortadoğu, Afrika, Avrupa, Asya ve Kuzeydeki hemen hemen tüm bölgelerinde ve Amerika, yanı sıra Güney Amerika ve Kuzey Okyanusya'nın büyük bölümlerine nükleer saldırı yeteneklerini karşılayabilir. MissileThreat raporlarına göre: "Jericho 3'ün menzili aynı zamanda yakındaki bölgelerde gelişebilecek Balistiksavar Füze (ABM - "Anti-Ballistic Missile") savunmalarından kaçınmakta yakın hedefler için son derece yüksek bir etki hızı sağlar." 17 Ocak 2008'deki bir İsrail denemesinde, "konvansiyonel veya konvansiyonel olmayan savaş başlıkları" taşıyabilen Jericho III türü olduğuna inanılan çok aşamalı bir balistik füze ateşledi. 2 Kasım 2011'de, İsrail Jericho III'un Palmahim'de yükseltilmiş bir sürümü olduğuna inanılan bir füzeyi başarıyla test etti; Orta İsrail semalarında uzun süren duman izleri görüldü. İsrail'in kıtalararası balistik füze rampalarının ilk nükleer saldırı anından kurtulacak kadar iyi gizlenmiş olarak yer altında gömülmüş olduğuna inanılıyor.

2013'te bir başka denemeden sonra Alon Ben David, bu görüşü, Havacılık Haftası'nda füze menzili ve atış ağırlığı ile ilgili bir makalede yayınladı: "Bildirildiğine göre, İsrail'in Jericho III balistik füzesi, 5.000 km'den fazla bir menzile 1.000 kilogramlık (2.204 lb.) bir savaş başlığını taşıma kapasitesine sahip."

Jericho II/Shavit SLV, Güney Afrika Cumhuriyeti'nde RSA serisi uzay araçları ve balistik füzelerine kaynak oluşturacak üretim lisansı almıştı.

RSA-3, Cape Town'un 30 km doğusunda, Grabouw'daki Houwteq (Denel'in durdurulan bir bölümü) şirketi tarafından üretildi. Deneme fırlatması, Cape Town'ın 200 km doğusundaki Bredasdorp yakınlarındaki Overberg Test Alanı'ndan yapıldı. Rooi Els, motor test tesislerinin bulunduğu yerdi. Güney Afrika nükleer silahlarından feragat ettikten sonra ticari uydu fırlatıcısı olarak kullanılmaya devam edildi. Kalkınma aslında, 1992'de 50-70 şirketin nükleer feshinden bir yıl sonra, kamu ve özel sektörden 1300-1500 kişiye istihdam sağlamıştı. Peacekeeper ICBM, sınıfında ilk aşamada ancak Jericho-2/RSA-3 üst kademeli bileşenlere sahip daha ağır bir ICBM veya uzay aracı olan RSA-4 geliştirilme aşamasındaydı RSA-2, yerel bir kopyaydı, Jericho II balistik füzesi ve RSA-1, taşınabilir bir füze olarak kullanılmak üzere Jericho II ikinci aşamasının yerel bir kopyasıydı.

Füzeler, Güney Afrika uzay programı için inşa edilmiş ve test edilmiş olan RSA-3 ve RSA-4 fırlatıcılarına dayanıyordu. "Güney Afrika'nın altı atom bombasını nasıl inşa ettiğini" yazan Al J Venter'ın bir yazısına göre, bu füzeler mevcut Güney Afrika nükleer savaş başlıkları ile uyumlu değildi ve 340 kg'lık bir yük için tasarlanan RSA serisinin "Güney Afrika'nın 1980'lerin sonuna dek sürdürdüğü çabaların çok ötesinde" olan 200 kg'lık bir savaş başlığı taşıyabiliyordu. Venter'in çözümlemesine göre, RSA serisinin, asla silahlı bir sistemde birlikte kullanılması amaçlanmamış olsa bile, acil durumlarda dünya güçlerine nihai bir diplomatik itirazda ayrı bir nükleer test ile birlikte güvenilir bir teslimat sistemi sunması amaçlanmıştı. RSA-3 ile başlatılan Greensat Yörünge Yönetim Sisteminin (araç takip ve bölgesel planlamanın ticari uydu uygulamaları için) gelişmesine destek olarak, 1980'lerin sonlarında yörünge altı yörüngelere üç roket fırlatılmıştı. 1989'da nükleer silah programını iptal etme kararını takiben, füze programlarına askeri finansmanın sona erdiği 1992 yılına kadar devam edilmesine ve tüm balistik füze çalışmalarının 1993 ortalarında durdurulmasına karar verildi. Füze Teknolojisi Kontrol Rejimi'ne katılabilmek için hükümet hem uzun menzilli füze hem de uzay fırlatma programları için geçerli olan önemli tesislerin yok edilmesinin ABD tarafından denetlenmesine izin vermek zorunda kaldı.
Haziran 1994'te, RSA-3/RSA-4 Güney Afrika uydu fırlatıcısı programı iptal edildi.





Yılın En İyi 33 Futbolcusu Listesi (Sovyetler Birliği)

Yılın En İyi 33 Futbolcusu Listesi (Rusça: Список лучших футболистов сезона в СССР), Sovyetler Birliği'nde 1948-1991 yılları arasında kullanılan yıllık futbol ödül listesi.

Liste Ulusal Antrenörler Konseyi'nin önerisini takiben Sovyetler Birliği Futbol Federasyonu tarafından her futbol sezonu sonrasında oluşturulurdu. 1964'ten 1991 yılına gazeteciler arasında yapılan ankette yayınlanan bağımsız Sovyet Yılın Futbolcusu ödülü bu liste ile ilgili değildir.

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Rusya Futbol Federasyonu "Список 33 лучших футболистов чемпионата России ru" adıyla benzer bir liste yayınlamaya başlamıştır. Bununla birlikte Ukrayna'da yayın yapan Komanda gazetesi , Ukrayna'da Yılın En İyi 33 Futbolcusu Listesi'ne benzer bir liste hazırlamıştır.






Hazar adaları

Hazar Adaları (), günümüzde inşa edilen, Hazar denizinde, Bakü'nün 25 km güneyinde yer alan, 41 adadan oluşan ve 3000 hektar alanı kapsayan yapay bir ada şehirdir.

Proje "Avesta" şirketinin teşebbüsü sonucu ortaya çıktı. Projenin değeri 100 milyar dolardır. Burada 1 milyon kişinin yaşaması için şehir inşa edilmesi planlanıyor. Burada ayrıca 150 okul, 50 hastane, birkaç park, alışveriş merkezleri, kültür merkezleri, enstitü kampusları, Formula-1 traşı ve Azerbaycan Kulesi () inşa edilecek (inşa edilse dünyanın en yüksek binası olacak). Burada aynı zamanda dünyanın en büyük camisinin inşa edilmesi planlanıyor. Tüm bu yapıların 9.0 şiddetinde depreme devam getirebileceği söyleniyor. Ayrıca 150 köprünün ve 1 havaalanının inşa edilmesi planlanıyor.

Projenin 2020-2025'li yıllarda tamamlanması bekleniyor.

İnşaat çalışmalarına 2011 yılının Mart ayında başlandı. Projenin temel bölümünün inşası için 60 milyar dolar gereklidir. Bu tutarın yarısı dışarıdan getirilecek, yarısı ise konut satışlarından gelen gelirin hesabına elde edilecek. "Avesta" şirketinin Başkanı İbrahim İbrahimov'un göre ABD, Türkiye, Arap ve Çin yatırımcıları projeye ilgi gösteriyorlar. 2012 yılının Temmuz ayında Türk iş adamı Ali Ağaoğlu'nun projeye 125 milyon dolar yatıracağı belli oldu. Hemen ayda Katar'ın devlet şirketi projeye 1 milyar dolar yatıra bileceği hakkında belli oldu. 2013 yılının Ocak ayında, AzərTAc ajansının verdiği bilgiye göre, proje kapsamında 3 büyük şirketle sözleşme imzalanmıştır. Sözleşmenin başlangıç değeri 510 milyon euro'dur. 2 Mart'ta anlaşıldı ki, Kanada devlet ajansı "Export Development Canada" inşaat projesinin gerçekleştirilmesi için dört milyar dolara miktarda kredi ayıracak. 2013 yılının Ekim ayında adalarda inşa edilmiş spor ve stadyum kompleksinin açılış töreni olmuştur.





2015 DFB-Pokal Finali

2015 DFB-Pokal Finali, 30 Mayıs 2015 tarihinde Borussia Dortmund ile VfL Wolfsburg arasında Almanya'nın başkenti Berlin'de; Berlin Olimpiyat Stadyumu'nda oynanan 65. DFB-Pokal finali. Wolfsburg maçı 3-1 kazandı ve kupanın sahibi oldu.






Bakü Bulvarı

Bakü Bulvarı, (, ya da diğer adıyla Milli Park) 1909 yılında Bakü'nün sahiline paralel olarak kurulmuş bir gezi yeridir. Tarihi 100 yılı aşkın bir süredir, Bakü petrol barakaları Konakları'nı Hazar sahilinde inşa ettikleri ve deniz kıyısında yapay olarak inç inşa edildiği bir zamana kadar uzanıyor.

Park, Hazar Denizi'ndeki güneye bakan bir körfez boyunca uzanmaktadır. Geleneksel olarak, Azadlık Meydanı'nda, İçeri Şehire ve ötesine batıda devam ediyor. Yeni Bulvar, 2012 yılından bu yana 3.75 km'ye neredeyse iki katına çıktı ve gezi yerlerini Devlet Bayrağı Meydanı'na kadar genişletildi. 2015 yılında Beyaz Şehir Bulvarı, Azadlık Meydanı'nın doğusunda 2 km daha ilerlemiş ve sonuçta bulvarın Bibiheybət de dahil 26 km uzunluğunda olabileceğini bildiren raporlar var.

Bulvar, Bibi Heybet'teki petrol sahalarını Belediye Bahçe Bitkileri Komisyonu tarafından kentsel gelişim projelerinin bir parçası olarak birleştirmek için kurulmuştur.

1900'de Belediye Bahçecilik Komisyonu sahil boyunca ağaçlar ve çalılar dikmeye karar verdi. Kazimierz Skurewicz, Polonyalı bir mühendis, Bakü'nün son derece sıcak, kuru ve gusty iklimini sürdürecek bir bitki örtüsü kullanarak 20 metrelik bir set oluşturdu.

1909'da Bakü Belediye İnşaat Dairesi Başkanı Memmed Hasan Hacınski, Duma'nın kararını verdikten sonra parkı 60,000 ruble harcayarak geliştirdi. Parkın amacı kentin kuzeyde devam etmesi ve batıda yeni orta sınıfın dinlenme ve dinlenme olanakları sağlaması ve kent merkezinin hızla çökmesine neden olan bir şehirden kaçmaktı. Bulvar için en iyi tasarımı seçmek için Hacınski, Bakü'deki mimarlar arasında bir yarışma düzenledi. Bununla birlikte, kentin 30 mimarının çoğu petrol baronuna ev sahipliği yapmakla meşguldü, sadece üç plan gönderdi. Kazanan tasarım "Zvezda" () idi ve bir banyo evi, lüks restoran ve bir düzine pavyon içermekteydi. Tasarım, atık suyun doğrudan Hazar'a boşaltılmak yerine ayrı bir manifoldda toplanacağını belirtti (bugünkü durum bu). Çalışmalar 1911'de tamamlandı.

20. yüzyılın başlarına kadar caddede bir yanda, diğer tarafta sahil şeridi vardı. Ağaç yoktu. Toprak kalitesini zenginleştirmek için verimli toprakların ton ve tonları ithal edildi. En zengin sanayiciler tarafından desteklenen Bakü Belediye Başkanı R. Hoven, 1880'lerde Bakü limanına giren tüm gemilerin onlarla verimli topraklar getirmesi gerektiğini belirten bir kararı onayladı. Gerçekte, bu, limanı kullanma ve petrol ile yüklenme hakkı için dayatılan bir tür "vergi" veya "görev" idi. Çok kısa sürede yeterli toprak biriktirildi ve bugün şehrin sahilini niteleyen parklar geliştirildi.

Yeni Bakü Hamamında, ziyaretçiler Bulvar'ı ziyaret ederken yüzebilirler. Bu banyo evi, kötü bakım