Van Gogh, Köylü karakter çalışmaları ile aynı süre içerisinde bu resimleri yapmıştır.

Jean-François Millet ve 'köylü' türünde çalışan diğer ressamların eserlerinden esinlenen Van Gogh, köylü yaşamını temsil eden çalışmalar yapmaya başladı.Yaşamlarının özünü ve ruhunu tasvir etmek için, yaşadığı gibi yaşadığı bir zaman için, tarlalarda olduğu gibi, hava koşullarına olduğu kadar dayanmıştı. Bunu yapmak, sanat okullarında öğretilen bir şey değildi. Konunun özünden çok tekniğine odaklanan gelenekçiler tarafından hayal kırıklığı olarak belirtildi.

Köylülerin yaşam tarzını yaşamakla meşgul olan Van Gogh, görünüşünü ve konuşma tarzını değiştirmeye başladı. Bazı arkadaşları ve ailesine yabancılaşsa da bu davranışının sanatsal gelişimi için gerekli olduğuna inanıyordu.

Van Gogh, üç aylığına Drenthe bölgesini ziyaret etti ve Nieuw-Amsterdam'da kaldı. Oradayken, büyük kasaba ve şehirlerde kaydedilen ilerlemelerle hâlâ dokunulmamış kırsal kesimi araştırdı. "Kulübeler" (F17), Van Gogh'un yürüyüşlerinden birinde bulduğu çiftlik evleri ve müştemilat üzerine bir çalışmaydı. Akşama doğru koyu kulübeyi resmetti. Burada çalışan yoksullardan büyük ölçüde etkilendi ancak karakter çalışmaları için model bulamadı.

1882'de Van Gogh'un babası, Nuenen'de papaz oldu ve ailesi Hollanda'nın Kuzey Brabant ilindeki küçük bir köy olan Nuenen'deki papaz evinde yaşamaya başladı. Van Gogh, Aralık 1883'te oraya geldi ve Mayıs 1885'e kadar ailesiyle kaldı.

Nuenen'de kış boyunca Van Gogh, köylülerin karakterleri üzerine çalıştı. Tarlalarda yapılacak çok az şey vardı ve Van Gogh, bir kasaba bakanı olan babası aracılığıyla insanlarla bağlantı kurabildi. Van Gogh'un karakter çalışmaları sonucu ünlü resmi "Patates Yiyenler" ortaya çıktı.

"Kulübe" (F83), "Patates Yiyenler" eserinde ölümsüzleştirilen De Groot ailesinin başka bir aileyle paylaştığı bir kulübeydi. İki ailenin yaşadığı bu kulübede iki ön kapı ve bir baca vardı. Akşam ışığında görünen kulübe huzurlu bir şekilde görünüyordu. Van Gogh köylü evlerini "insan yuvaları" olarak nitelendirdi.

"Kulübesinin Önünde Yeri Kazan Köylü Kadın" (F142), Van Gogh'un 1885'te Antwerp'e gitmesiyle geride bıraktığı tablolardan biriydi ve annesi Anna Carbentus van Gogh'a gitti.





Geceleyin Beyaz Ev

Geceleyin Beyaz Ev, ölümünden sadece altı hafta önce Vincent van Gogh tarafından Auvers-sur-Oise'nin küçük kasabasında 16 Haziran 1890 tarihinde tuval üzerine yağlıboya olarak yaptığı resim. St. Petersburg'daki Ermitaj Müzesi'nde sergilenmektedir.

Ermitaj Müzesi'ne göre tablo, "Van Gogh'un kendisinde bulduğu psikolojik gerginliği ifade eder". Bir evin "gözleri" olarak düşünülen pencerelerin ikisi, "acayip" bir kırmızı sıçramayla, kaderin bir işareti olan yıldız ise van Gogh'nun acısının sembolik olarak görülür.

Van Gogh'un, resimdeki "yıldız"ın konumu nedeniyle resmi saat 20:00 civarında boyadığı düşünülmektedir. Teksas Eyalet Üniversitesi-San Marcos'tan gökbilimci Donald Olson ve Russell Doescher, tablodaki yıldızın Haziran 1890'da bir akşam gökyüzünde parlak olarak görünenin Venüs olması gerektiğini hesaplamıştır. Ev, "" eserindeki evle aynıdır.

Resim çalkantılı bir tarihe sahiptir. Resim 1920'li yıllarda İsviçre'de birkaç kez sergilendi, ancak 1920'lerin sonunda Alman sanayici Otto Krebs'in özel koleksiyonunda kayboldu. Satın aldığı şeylerin birçoğu Naziler tarafından "yozlaşmış sanat" olarak etiketlenecek bir tarzdı. Zaten halka açık utangaç Krebs'in koleksiyonunu gizli tutmak için katkıda bulundu.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra kaybolduğu düşünülen resim, 1995 yılında savaşın bitiminde Sovyetler tarafından yağmalanılan eserlerin sergilendiği serinin bir parçası olarak elli yıl süreyle Ermitaj arşivlerinde kaldı. Van Gogh'un, Krebs'in koleksiyonundan çıkan diğer üç resmi: "", "" ve "".




Nicolas Hulot

Nicolas Hulot (d. 30 Nisan 1955, Lille) Fransız siyasetçi, yazar, fotoğrafçı, gazeteci.

Çok erken yaşta hayatınızı kazanmayı istemiş ve plaj görevlisi, yelken eğitmeni, garson ve fotoğrafçı olarak çalışmıştır. 1973'te Gökşin Sipahioğlu tarafından işe alınmış ve 5 yıl Sipa Press için çalışmıştır. 1980'den itibaren radyo ve televizyonda programlar hazırlayıp sunmuştur. 1990'da Fondation Ushuaïa'yı kurmuş 1995'te bu vakfın adı İnsan ve Doğa için Nicolas Hulot Vakfı olmuştur ve halen bu vakfın başkanlığını sürdürmektedir.

Laurent Fabius ve Jacques Chirac dahil pek çok siyasetçiye danışmanlık yapmış, Jacques Chirac kendisine 2002'de çevre bakanlığı önermişse de kendisi reddetmiştir. 2005 yılında anayasaya çevre şartının eklenmesi düşüncesinin fikir babası olmuştur.

2012 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimi için 2011'de çevrecilerin yaptığı önseçime katılmış ancak önseçimi kaybetmiştir. Cumhurbaşkanlığı seçiminin ilk turunda Jean-Luc Mélenchon'a oy vermiş, 2. turda ise François Hollande'ı desteklemiştir. Aralık 2012'de Cumhurbaşkanı François Hollande tarafından Gezegenin korunması için özel temsilci olarak atanmış, İklim Üzerine 2015 Paris Konferansı'nın hazırlanması dahil bu süreçte diplomasi ve sivil toplum ile ilişkileri misyon olarak üstlenmiştir. Ocak 2016'da özel temsilcilik görevinden ayrılmış, Şubat 2016'da çevre bakanlığı önerisinde bulunulmuşsa da yine hükümete girmeyi reddetmiştir.

Emmanuel Macron'un cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından kurulan hükümette Devlet Bakanı, Dayanışmacı ve Ekolojik Dönüşüm Bakanı olarak atanmıştır.

Evli ve iki çocuk babasıdır.




Ouro Preto

Ouro Preto, Brezilya'nın Minas Gerais Eyaletindeki Serra do Espinhaço dağlarında bulunan eski bir sömürge madenciliği kenti ve öne çıkan Barok mimarisi nedeniyle UNESCO Dünya Mirası alanıdır.

Ouro Preto, Brezilya Altın Seferi'nin ana bölgelerinden birinde yer almaktadır. Resmi olarak, 18. yüzyılda Portekiz'e 800 ton altın gönderildi. Yasadışı olarak kolonide dolaşan diğer altınlar kiliseleri süslüyor ve diğer amaçlarla kullanılıyordu.

Oro Preto, 1750'de tahminen 80.000 nüfusu ile bir zamanlar Yeni Dünya'nın en kalabalık şehir idi. O zamanlarda New York'un nüfusu bu nüfusun yarısı kadarken Sao Paulo'nun nüfusu 8,000'e ulaşmamıştı.





Olinda

Olinda, Brezilya'nın Pernambuco eyaletinde, ülkenin kuzeydoğu Atlantik Okyanusu sahilinde, Recife'nin hemen kuzeyinde ve Paulista'nın güneyinde bulunan tarihi bir kenttir. Nüfusu 389.494, yüzölçümü 41.681 kilometrekaredir (16.093 mi)ve kilometrekareye 9 kişi düşmektedir. Brezilya'nın en iyi korunmuş sömürge şehirlerinden biri olarak belirtilmektedir.

Olinda, tarihi şehir bölgesi (Dünya Mirası Alanı), kiliseleri ve bir dizi önemli turistik mekana sahiptir. Rio de Janeiro ve Salvador'dan farklı olarak, Olinda'daki karnavala kabul ücretsizdir. Tüm festivaller sokaklarda kutlanmaktadır.





Congonhas

Congonhas (Congonhas do Campo), Minas Gerais eyaletinde bulunan tarihi bir Brezilya kentidir. Minas Gerais eyaletinin başkenti Belo Horizonte'den 90 km (56 mil) güneyde, BR-040 karayolu üzerinde yer alır. Şehrin nüfusu 50.000'dir. Kent, 18. yüzyılda Portekizli maceraperest Feliciano Mendes tarafından yaptırılan bazilika - "Santuário do Bom Jesus do Matosinhos" - ve beraberindeki sabuntaşı heykelleri ile ünlüdür. Heykeller, Barok tarzın dünyadaki en iyi uygulayıcılarından biri olarak kabul edilen Antônio Francisco Lisboa tarafından yapılmıştır. "Aleijadinho'nun On İki Heykeli", en iyi çalışmalarından birisi olarak kabul edilir.

Bazilika, 1985 yılında, UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edildi.





Serra do Mar

Serra do Mar (Portekizce deniz sırtı anlamında) güneydoğu Brezilya'da 1.500 km uzunluğunda sıradağ ve tepelik sistemidir.

Brezilya Avrupalılar tarafından keşfedildiğinde (1500), Serra do Mar, çoğunlukla Atlantik Ormanı ("Mata Atlântica") adı verilen yemyeşil tropik yağmur ormanlarından oluşan zengin ve oldukça çeşitlendirilmiş bir ekosisteme sahipti. Kentleşme ve ormansızlaşma nedeniyle orman örtüsünün çoğu tahrip olmuş ve neredeyse sadece denize bakan dik kazıklar üzerinde kalmıştır. 1999 yılında, Atlas Ormanları'nın Güneydoğu Rezervleri, UNESCO tarafından bir Dünya Mirası ilan edilmiştir.




Apokalipsis Mağarası

Apokalipsis Mağarası (Kıyamet Mağarası veya "'Vahiy Mağarası"), Yunanistan'a ait On İki Ada arasında en kuzeyde yer alan Batnaz (Patmos) adasındaki tarihî merkez olan Hora köyü ve Skala köyü arasındaki yolun kenarında bulunan ve dini önemi bulunan mağaradır.

Mağarada Tanrı'nın sesini duyduğunu da iddia eden Havari Yuhanna, bu ilhamla yazdığını söylediği Yeni Ahit'in bir kısmını oluşturan kitabını yine çoğunlukla mağarada kaleme almış ve 7 kiliseye göndermiştir. İsa'nın da kendisine göründüğünü iddia eden Yuhanna, adanın Hristiyanlar için bir hac merkezi olmasına neden olmuştur. Yeni Ahit'in Yuhanna'nın yazdığı kısımların aydınlatıcı olduğu kadar geleceği öngördüğü de iddia edilen tek kitap olması nedeniyle, Hristiyan çevrelerce Batnaz Adası'na Akdeniz'in Kudüs'ü adı verilmiştir.

UNESCO Apokalipsis Mağarasını, kilisesini ve adanın tarihi merkezi olan Hora köyünü, adanın önemli dini sembolü Aziz Yuhanna Manastırı ile birlikte 1999 yılında Dünya Mirası listesine dahil etmiştir. Mağara turistlerin uğrak yerlerinden olmuştur.





Atlas Ormanları

Atlas Ormanı (Portekizce: "Mata Atlântica"), Brezilya'nın Atlantik kıyısında, kuzeyde Rio Grande do Norte eyaletinden güneyde Rio Grande do Sul eyaletine, iç kısımlarda Paraguay ve Arjantin'deki Selva Misionera olarak bilinen Misiones'e kadar uzanan bir ormandır.

Atlas Ormanı aşağıdaki biyolojik kategoriler içinde ekolojik bölgeler içerir: mevsimsel nemli ve kuru geniş yapraklı tropik ormanlar, tropikal ve subtropikal otlaklar, savanlar ve fundalıklar ve mangrov ormanları. Atlas Ormanı, yüksek tür çeşitliliği ve endemik türleri ile bilinir.

Atlas ormanlarının %85'inden fazlası Portekiz sömürgecilerin gelişinden sonra ormansızlaştı, birçok bitki ve hayatı yok olma tehlikesi ile karşı karşıya kaldı.

1999 yılında Discovery Sahili'ndeki Atlas Ormanları adı ile Dünya Mirası olarak ilan edildi.





Ahimsa

Ahimsa, genel olarak şiddete başvurmama, zarar vermeme anlamlarına gelir. Buna göre insanlar, başkaları ile ve dünya ile barış