(1657)

Bozcaada Kuşatması, Osmanlı Donanması'nın 1657 yılında, bir yıl önce Venedik'in eline geçmiş olan Bozcaada'yı geri almasıyla sonuçlanan deniz harekatı; 1645-1669 Osmanlı-Venedik Savaşı'nın bir evresi.

Osmanlıların Girit'i fethetmek amacıyla 1645 yılında başlattıkları harekat başlangıçta başarılı bir şekilde ilerlemiş ve 1648 yılına kadar adanın Kandiye hariç önemli merkezleri ele geçirilmişti. 1648 yılında ise Sultan İbrahim'in tahttan indirilmesi öncesi ve sonrasında İmparatorluk başkentinin tam bir kargaşanın içine düşmesi sonucunda Venedikliler toparlanma olanağı bulmuş ve Osmanlı Donanması'nın Girit'teki birliklere takviye göndermesini engellemek amacıyla Çanakkale Boğazı'nın Ege Denizi'ne açılan ağzını ablukaya alma stratejisini benimsemişlerdi. 

Bu strateji başlangıçta başarılı olamasa da, özellikle 1655 yılındaki Çanakkale Deniz Muharebesi'nde Osmanlı Donanması'nın yenilgiye uğramasıyla etkili olmuş, 1656 yılında aynı mevkide yapılan bir sonraki muharebede Osmanlı Donanması'nın İnebahtı Deniz Muharebesi'nden (1571) beri en büyük yenilgisini almasıyla Osmanlı Devleti'ni daha zorlayıcı bir hal almıştı. 26 Haziran 1656 tarihli bu muharebenin ardından Ege Denizi'nde rakipsiz kalan Venedik Donanması 8 Temmuz'da Bozcaada'yı, 20 Ağustos'ta da Limni'yi ele geçirmişti.

Donanması Marmara Denizi'nde sıkışıp kalan ve Girit'e takviye gönderemeyen Osmanlı Devleti'nin başkenti de hem güvenlik hem de iaşe temini konusunda sıkıntıya düştü. 15 Eylül 1656 tarihinde sadrazamlığa getirilen Köprülü Mehmed Paşa'nın önceliklerinden biri Venediklilerin bu ablukasını kırmak oldu. Bu çerçevede Kaptan-ı derya Topal Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı Donanması'nın 1657 yılındaki öncelikli hedefi Venedik ablukasını kırarak bu ülkenin işgaline giren Bozcaada ve Limni'yi geri almak, bu sayede İstanbul'un ulaşım yollarını rahatlatarak Girit'teki birliklere asker takviyesini tekrar başlatmaktı.

Venedik Donanması 17-19 Temmuz 1657 tarihlerindeki Çanakkale Deniz Muharebesi'nde mağlup edildikten sonra, Çanakkale bölgesinde olan Köprülü Mehmed Paşa muharebeden dört hafta sonra Boğaz'dan hareketle Bozcaada karşısında, Eski İstanbul (Aleksandria Troas) yanında Çayağzı mevkiine ordu kurdu (14 Ağustos 1657) ve Bozcaada'nın zaptı için gerekli hazırlıkları emretti. Midilli civarındaki Osmanlı Donanması da Bozcaada civarına geldi.

Köprülü Mehmed Paşa Anadolu sahilinde Çakmak denilen yerde 3.000 sipâhî topladı. Bunlara, adanın fethinden sonra günlük 5 akçe terfî vaadedildi. Yeniçeri, cebeci, topçulardan isimleri defterden çıkarılan 2.000 kişi de iade şartı ile, fetih için görevlendirildi. Bunların hepsi Kurt Paşa'nın emri altına verildi. Kaptan-ı Derya Topal Mehmed Paşa, bu kuvveti 25 Ağustos'ta Bozcaada'da Değirmendere arkasında Kemer Deresi mevkiine çıkardı. Ertesi gün güneş doğmadan evvel Santinel Tepesi (Tekfur Bahçesi) üzerinde metrisler açıldı. 27 Ağustos'ta kuşatılanlardan adanın güneyinde bulunan Tekfur Bahçesi'ne gitmiş olan kısmı 2.000 kişilik bir Türk müfrezesi tarafından mağlup edildi.

Kale muhafızları da bir hücum yaptılarsa da, 500 ölü ve 200 esir verdiler. Köprülü Mehmed Paşa adadaki Türk birliğini gayrete getirmek için gece vakti adaya iki büyük top ve askerle dolu 8 kadırga getirtti. Bunları bölgedeki Venedik filosu takip ettiyse de bir zarar verememişti. 31 Ağustos'ta Venedikliler kale duvarlarını lağımla havaya uçurarak 47 topu da en az birkaç gün ateşlenemeyecek şekilde çivilediler ve ada halkının erzak ve mallarına el koyarak adayı terkettiler. Türk birliği yıkıntı halindeki kaleye girdi.

Sadrazam Köprülü Mehmed Paşa Çanakkale'den Bozcaada’ya gelerek kalenin yıkılmış ve tahrip edilmiş yerlerini tamir ettirdi; ayrıca kasabayı imar ettirdiği gibi ibadet yerlerini de onarttı. Bu arada kendi adıyla anılan camiyi de inşa ettirdi. İstanbul'da ise üç gün şenlik yapılarak zafer bayramı ilan edildi. Padişah'ın hazinedârı Solak Mehmed, Padişah tarafından sadrazama bir kılıç, bir kaftan, bir de takdir bildiren hatt-ı hümâyûn getirdi.

Bozcaada'nın alınmasından sonra Sadrazam Köprülü Mehmed Paşa Venediklilerin işgali altındaki diğer Boğazönü adası Limni'nin geri alınması hedefine yöneldi.






Seksoloji (dergi)

Seksoloji: Cinsi Bilgiler Mecmuası, Türkiye'de cinsel eğitimde yetkili bir rehber olma düşüncesiyle Nisan 1949'dan Mart 1954'e kadar yayın yapan aylık dergi. Orhan Karaveli ve ağabeyi tarafından kuruldu. Cinsel konular ile cinsel terbiye üzerine yayım yapan dergi, dönemin doktor, hukukçu ve entelektüellerini bünyesinde barındırdı. Avrupa ve Amerika'daki çağdaş dergilerden çeviriler yayımlayıp, kitap tefrika ettirdi. 1953 sonrasında ise aile dergisi olma eğilimine yöneldi.

1930 ile 1960 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri'nde aynı adla (Sexology) yayım yapan bir dergi bulunmaktaydı. Hem ABD hem de Türkiye'de yayımlanan Seksoloji dergileri içerik olarak birbirlerine benzerdi. Hatta Türkiye "Seksolojisi" Amerikan "Seksolojisinden" çeviriler yapıp yayımlıyordu. Amerika'daki derginin dışında Avrupa'nın önde gelen kadın ve evlilik dergileri, cinsellik kitapları ile cinsel akademik yayınlar da takip edilip çevirileri bu dergide yayımlanıyordu. Yapılan çevriler derginin ana içeriğiydi. Derginin isim ideloğu ise eski İstanbul valilerinden Fahrettin Kerim Gökay'dı. Kendisine isim telifi için belirli bir ücret ödendi. Ayrıca dergi hakkındaki düşüncelerine ilk sayıda sıkça değinildi ve derginin ilk sayısı 8000 satış rakamına ulaştı. Dönem dergilerinde entelektüel insanlarla sıkça yapılan anket görüşmeleri "Seksoloji" dergisinde de yapılarak Peyami Safa ve Selim Sırrı Tarcan gibi isimlerin görüşleri paylaşıldı.

Cinsellikten bahsetmek ve cinselliğe akademik olarak yaklaşmanın zorlukları derginin ikinci sayısının giriş kısmında bahsedilen bir durum oldu. Bunu dikkate alan "Seksoloji" yönetimi toplumsal veya düşünsel olarak zarar veren yayınlardan kendisini ayırma gereği duydu. Ayrıca kendilerini meşru kılma ve gelecek tepkilerden muaf hissetmek güdüsüyle dergiye olan halk ve resmi otorite desteğini sıkça dillendirilen bir durum oldu. İlerleyen sayılarda Anadolu'nun yerel gazetelerinde dergi hakkında çıkan olumlu haberler “Seksoloji memleket matbuatında nasıl karşılandı?” başlığı ile verildi.

"Seksoloji" dergisi okurları arasında bir yarışma düzenleyerek derginin ilk altı ayında çıkan yayınlardan en çok beğendikleri konuları nedenleriyle beraber sıralamaları istendi. İlk üç sonuçdaki ortak payda ise “Çocuklara cinsiyetten nasıl bahsetmeli?” adlı yazı oldu. Dergide kandırılarak cinsel ilişkiye zorlanan kadınların durumlarından da bahsedildi. Doktorlardan alınan olaylar ile bu kadınların hikâyeleri aktarıldı. Kadınlara yapılan sarkıntılık konusu ise dönem gazeteleri dışında "Seksoloji"de sıklıkla ele alındı. Tecavüz konusuna az değinilmişse de toplumu, aileyi ve modern yaşamı tehdit eden yönü vurgulanmaya çalışıldı. 1953 sonrasında aile dergisi gibi faaliyet gösterdi. Abraham Stone ve Hannah Stone'un "A Marriage Manual: A Practical Guide to Sex and Marriage" (1935) adlı yapıt "Evlilik Rehberi" adıyla tefrika edildi. 1952 sonrasında Amerika'daki cinsel bilimcilerle ilişkiler kuruldu. Aralık 1952'de Abraham Stone derginin davetlisi olarak Türkiye'ye geldi ve konferanslar düzenledi.




Kükürt taçlı kakadu

Kükürt taçlı kakadu veya sülfür kakadu, Avustralya ve Yeni Gine'de yaşayan büyük bir kakadu türü. Genellikle, Türkiye dahil çeşitli ülkelerde evcil hayvan olarak beslenmektedir.
Sülfür taçlı kakadular, büyük beyaz kakadulardır. Vücut uzunluğu tahminen 50 cm civarındadır. Çok gürültücü kuşlar olmalarına rağmen evcil hayvan olarak beslenmektedirler. Başlarının üzerindeki sorguç ve kanatlarının altı kükürt rengindedir. Sarı taçlı kakadulara benzerler fakat karıştırılmamalıdırlar.

Erkek ve dişiler birbirine benzer fakat dişilerin irisleri kırmızı, erkeklerin ise koyu kahverengidir fakat göz renginden cinsiyet ayrımı güvenilir bir yöntem değildir. 
Bu türün büyük bir kısmı Avustralya'nın kuzey ve güney bölgelerinde yaşamaktadır. Ayrıca Yeni Gine'de de yaşamaktadırlar. Egzotik ormanların yoğun olduğu ve tarlaların bulunduğu yerlerde popülasyonları yoğunlaşmıştır. 

Sülfür taçlı kakadular ilk olarak çiftçiler tarafından evcilleştirilmişlerdir ayrıca ünlü biyolog Charles Darwin tarafından, Avustralya gezisinde çiftçiler tarafından evcilleştirildikleri kaydedilmiştir.

Çok zeki ve taklit yetenekleri oldukça gelişmiş olan bu kuşlar günümüzde yaygın bir biçimde evcil hayvan olarak beslenmektedirler.70 yıla ulaşabilen ömürleri de tercih edilmelerinde bir etkendir ancak bu kuşlar oldukça gürültücüdür. İlgiye düşkündürler ve eğer bir konudan rahatsızlık duyarlarsa bunu çığlık atarak belli ederler. 
Sülfür kakadular fındık gibi yemişlerle, çeşitli meyvelerle, bitki tohumlarıyla beslenirler. Evcil papağanlar için satılan papağan yemi karışımlarıyla da beslenebilirler.

Özellikle sonbahar aylarında kolaylıkla yemek bulabildikleri yerel ağaçların üzerinde yaşar ve bu bitkilerin meyveleriyle beslenirler. 

Sülfür taçlı kakaduların üreme dönemleri yaşadıkları bölgeye göre değişebilir. Avustralya'nın kuzeyinde yaşayanlar ağustos ve ocak aylarında, güneyinde yaşayanlar ise mart ve eylül aylarında çiftleşirler.

Yumurtalarını ağaç kovuklarına(özellikle okaliptüs) bırakırlar. Yumurtadan çıkan yavrular ebeveynleri tarafında bakılır. Gelişen yavrular zamanla sürülere katılır.

Bu kakadular sosyal ve sürüler halinde yaşayan kuşlardır. Üreme dönemlerinde yüksek ağaçlarda yaşarlar. Günün erken saatlerinde büyük sürüler halinde gezerler.  Göçmen değillerdir fakat mevsimsel olarak, yakın çevrelerinde, yaşam alanlarını değiştirirler. Sonbahar ve kış mevsimlerinde çayırlara veya tarlalık alanlara inerler.

__DİZİN__



Microsoft Chat

Microsoft Chat, 1996'da Internet Explorer 3.0 ile ilk kez piyasaya sürülen, Microsoft tarafından üretilen grafiksel bir IRC istemcisidir. Comic Chat, Microsoft Araştırmacısı David Kurlander tarafından Microsoft Research Sanal Dünyalar Grubu ve daha sonra Microsoft'un İnternet Bölümü'nde yönettiği bir grup tarafından geliş