A protokolünü kullanarak ona akış yapamıyordu.

Nexus Q birimleri, Google I / O 2012 katılımcılarına bir hediye olarak dağıtıldı ve 300 ABD doları karşılığında halka açılan online ön siparişler verildi. 31 Temmuz 2012'de Google, erken geri bildirimde bulunmak için Nexus Q'nun resmi olarak piyasaya sürülmesini erteleyeceğini ve önceden sipariş veren tüm müşterilerin ücretsiz olarak alacağını açıkladı. Ocak 2013'e kadar cihaz artık Google Play web sitesinde satılmamakta ve resmi sürümünün süresiz olarak iptal edildiği anlamına gelmektedir. Google, Mayıs ayında 2013'te Nexus Q için yazılım desteğini, Google Play Müzik uygulamasına yönelik bir güncelleme ve Haziran'da benzer bir güncelleme olan Google Play Movies & TV'yi bırakmaya başladı. Nexus Q, üçüncü taraf geliştirme ve deneme konusu olmuştur; XDA-geliştiricileri kullanıcıları, işlevlerini genişletmek için Android uygulamalarını Nexus Q'ya yan yüklemek için araçlar keşfetti. Bir kullanıcı, resmi Netflix uygulamasının yanı sıra, klavye ve fare girişi bulunan geleneksel bir Android ana ekran kullanma yeteneğini gösterdi. Aralık 2013'te, stabil olmayan ve güvenilir Wi-Fi desteği olmadığı halde, gayri resmi bir Android 4.4 "KitKat" adlı CyanogenMod koduna dayalı Nexus Q için yayımlandı.

Nexus Q, benzer şekilde kullanıcıların uzak bir içeriğin oynatılmasını, bir mobil cihaz üzerinden kuyruklamasına izin veren bir akışlı dongle olan Chromecast'le birlikte Temmuz 2013'te fiilen bir halef kazandı. Chromecast, kompakt form faktörü, üçüncü parti uygulamaların ve hizmetlerin cihazla entegre olmasını sağlayan bir SDK'yı ve Nexus Q'ya kıyasla önemli ölçüde daha düşük fiyatla kullanılmasını sağlar. Google ve Asus, 2014 yılının sonlarında dijital medya oynatıcısı ve Android TV akıllı TV platformu için bir başlatma cihazı olan Nexus Player olarak bilinen ikinci bir Nexus markalı dijital medya oynatıcıyı piyasaya sundu.





Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti bayrağı

Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti bayrağı Özbekistan SSC tarafından 29 Ağustos 1952 tarihinde kullanılmaya başlanmıştır. Kırmızı "çalışan kitlelerin devrimci mücadelesini" temsil eder, Orak ve çekiç, köylülerin ve işçilerin birliğini temsil eder ve Kızıl yıldız ise komünist partinin sembolüdür. Diğer figürlerin sembolik anlamları ile ilgili resmi bir açıklama yoktur. Fakat, bazı belgelerde, beyaz şeridin pamuğu, mavi bandın Ceyhun nehrini ve genel olarak Sulamayı temsil ettiği belirtilir.

Bundan önce, 9 Ocak 1926'dan itibaren, bayrak çok benzer fakat Özbekçe, Rusça ve Tacikçe ülkenin adı yazılıydı.

İlk bayrak 22 Temmuz 1925 günü göndere çekilmiştir, bayrağın sol üst köşesinde altın renginde ülkenin adı Arap alfabesi ve Kiril alfabesi harfleri ile "УзССР" yazılıydı. 1931 ile 1937 yılları arasında bayrak çok benzerdi, tek fark Özbekçe kısaltma "OzSSC" ve Rusça karşılığı "УзССР" mevcuttu.

14 Şubat 1937 ile 1940larda benimsenen bayrak arasında, kullanılan bayrak aynı, tek fark Özbekistan adı Latin alfabesi harfleri ile "OZBEKISTAN SSR" idi. 1940 yılında, bayrak kırmızı ve Özbekçe (Ўзбекистон ССР, "Oʻzbekiston SSR") ve Rusça (Узбекская ССР, "Uzbekskaya SSR") ülke ismi altın renginde bayrağın sol üst köşesinde yazılıydı.

Son Özbek SSC bayrağı, 29 Ağustos 1952 günü kabul edildi. Bayrak, görünüm olarak SSCB bayrağı ile aynı olmasına rağmen; kırmızı panel, tüm bayrak ortasında ve uzunluğu boyunca devam eden açık mavi (azur) şeride sahipti. Mavi şeridin kenarları dar beyazdı. Kenarları beyaz, mavi şerit bayrak genişliğinin beşte biriydi. Ölçülerde değişiklikler 27 Eylül 1974 ve 30 Haziran 1981 tarihlerinde kabul edilmiştir.

31 Ağustos 1991 günü, Özbekistan SSC, Özbekistan Cumhuriyeti ismini aldı. 26 Aralık 1991 günü SSCB'nin dağılmasına kadar cumhuriyet birlik içinde kalmasına rağmen aynı bayrak ancak 18 Kasım 1991 tarihine kadar kullanımda kaldı.







Yılanı Öldürseler

Yılanı Öldürseler, Yaşar Kemal'in aşk, töre ve anne şefkati üçgeninde filmlere konu olmuş romanıdır. Eserde Yaşar Kemal'in doğup büyüdüğü Osmaniye'nin Hemite köyündeki Esme'nin hikâyesini anlatılır. Yazar, "Yılanı Öldürseler"'i 1950'de Kozan hapishanesinde yatarken tanıştığı bir çocuğun başından geçenlerden esinlenerek yazmıştır. 1976'da Cumhuriyet gazetesinde tefrika edildikten sonra aynı yıl Cem Yayınevi tarafından kitap olarak basılmıştır. 1982'de Türkan Şoray'ın yönetmenliğinde aynı adla sinemaya uyarlanan kitap, 1983 yılında Marianik Revillon tarafından Paris'te tiyatro oyunu olarak sahnelenmiştir. 1991 yılında Yaşar Kemal'in eşi Thilda Kemal tarafından "To Crush the Serpent" adıylaİngilizceye çevrilmiştir.

Çukurova'da Anavarza yakınlarında bir köyde yaşayan çocuk Hasan'ın babası Halil'in Abbas tarafından öldürülür. Halil'in eşi, Hasan'ın annesi olan Esme ise Halil tarafından kaçırılmadan evvel Abbas'ı sevmiştir. Abbas, Esme'nin peşini bırakmaz. Bir akşam ailedekiler evde yemek yedikleri sırada Abbas gelir ve Halil'i öldürür. Bundan sonra başlayan kan davası sonucu Hasan'ın amcaları Abbas'ı öldürür. Hasan'ın babaannesi ise olayların suçlusu olarak Esme'yi gösterir. Hasan'ın amcaları da Esme'nin güzelliğinden dolayı onu öldürmeye kıyamadıklarından, onun köyü terk etmesini isterler. Fakat annelerinin baskısıyla Hasan'dan Esme'yi öldürmesini isterler. Köylülerden bazıları da aynı baskıyı yapar. Babasının kanı yerde kaldığı için yılan, kertenkele, çekirge ve türlü mahlukat kılığında köyde dolaştığı söylentisi köylülerin dilinden düşmez. Baskılar git gide artarken köylülerden bazıları ise annesini öldürmemesini Hasan'a öğütler. Hasan ise annesini alıp kaçmaya çalışır fakat sonuç alamayaınca kendisi tek başına yakın bir köye gider. Geri döndüğü vakit ise köydeki samanlıkları, evleri yakar ve hayvanlara zarar verir. Bu sırada köylü, durmaksızın konuşmakta, anasına, babasına, Hasan'a dair türlü türlü dedikodular çıkarmaktadır. En sonunda baskılara dayanamayan Hasan, annesini Ali amcasının verdiği, aslında babasına ait olan tabancayla öldürür.

Bilinç akışı tekniğinin kullanıldığı roman, on altı bölümden oluşmaktadır ancak yazar bunları numaralandırmamış, bölümler arasında Abidin Dino'nun desenlerine yer vermiştir.

Eser, 1981 yılında Türkan Şoray tarafından aynı adla sinema filmine uyarlandı. Filmin senaryosu Arif Keskiner, Işıl Özgentürk ve Türkan Şoray tarafından yazıldı. Filmde Esme'yi canlandıran Şoray, "Sinema Benim Aşkım"'da "Yılanı Öldürseler"'i yönetmeye karar verdikten sonra çok zorlandığından, çekimler esnasında üzerinde çok büyük bir baskı hissettiğini belirtmiştir. Yaşar Kemal, sinemaya uyarlanan tüm filmleri arasında en çok "Yılanı Öldürseler"'i beğendiğini dile getirmiştir.

1983'te Marianik Revillon tarafından tiyatro oyununa uyarlandı. Oyun, Paris Stel Üniversitesi Tiyatrosu'nda sahnelendi.




Horezu Manastırı

Horezu Manastırı veya Hurezi Manastırı, Prens Constantin Brâncoveanu tarafından, 1690 yılında Eflak Prensliği'nin Horezu ilçesinde yaptırılan manastır. Mimari saflığı ve dengesi, heykellerindeki ayrıntıların zenginliği, dini kompozisyonların işlenişi, kişilere adanan portreleri ve boyalı dekoratif çalışmalarıyla ünlü olan manastır, Brancovan tarzının başyapıtı olarak kabul ediliyor. Hâlâ kilise olarak kullanılan yapı, Romanya'nın en önemli tarihi ve kültürel mekanlarından biridir.
"Eflak'daki birkaç kilise ve manastırda bulunan Branccovenesc stili, tek gerçek ve orijinal Romen tarzıdır ve hükümdarın adı altında "Brancovean sanatı" olarak adlandırılır; bu hükümdar, dünya güçleri arasında sürekli bir çatışmanın sürdüğü o dönemde ülkenin kültürel gelişimini her şeyin üzerine koyup onu hayatının hedefi haline getirdi."
Ayrıca manastır, bünyesinde barındırdığı kütüphane ve bir ressam okulu ile önemli bir kültür ve sanat merkezi haline gelmiştir. Bugün manastır, bazıları dini nesneler olmakla, bir kısmı buraya vakfedilen Brancoveanu çağından kalma tablolar, taş ve ahşap heykellerden oluşan zengin bir koleksiyona sahiptir. Yaklaşık beş bin ciltlik bir kütüphane, zamanın en önemli eserlerini içermektedir. Bunların arasında el yazmaları ve Rumence kaleme alınan 115 kitap da bulunuyor.
Manastır, Avusturya-Türkiye (1716-18) ve Rus-Türk Savaşı (1787-1789) sırasında ciddi zarar görmüş, manastır duvarlarının dışında tüm yan binalar yıkılmıştır. 1827, 1872, 1907-1912 ve 1954-1964 yılları arasında restore edilen kilisenin orijinal duvar resimleri korumuştur. Orta Çağ Eflak mimarisinin ve Brancovan tarzının, günümüze kadar en iyi korunan örneği olan yapı, 1993 yılından bu yana UNESCO Dünya Mirası listesi'nde yer almaktadır.





Nizamettin Ariç

Nizamettin Ariç (d. 1956, Ağrı), Almanya vatandaşı olan Kürt müzisyen ve sinemacı. Geleneksel Kürt ezgilerini yeniden yorumlayan Ariç, "dengbêjlik geleneği ile süregelmiş Kürt müziğinin Batılı bir tarzda dinlenmesini sağlamıştır". Feqiya Teyra mahlasını kullanmıştır.

1956'da Ağrı'da doğdu ve 1971'de ailesiyle birlikte Ankara'ya taşındı. Profesyonel müzik hayatına 1976'da TRT Ankara Radyosu'nda başladı. 1979’da söylediği "Ahmedo Roni" adlı Kürtçe aşk şarkısından dolayı komünizm propagandası ve bölücülük suçlarından yargılanmaya başladı. TRT'de sanatçı olarak çalışırken işine son verildi ve iş yapamaz duruma düşürüldü. 12 Eylül Darbesi’nden sonra yurtdışına çıktı ve Almanya'ya yerleşti. 1991'de çıkan "Ahmedo Roni" adlı albümü, Ariç'in Türkiye’de çıkan ilk Kürtçe kasedi oldu. 1992'de yönetmenliğini üstlendiği, senaryosunu yazdığı ve başrolünde oynadığı "Beko'nun Türküsü" adlı film, sinema tarihinin ilk Kürtçe filmi olarak kayda geçti.

Ariç, Şivan Perwer ve Ciwan Haco ile birlikte Sinan Gündoğar'ın "Üç Kürt Ozanın Hikayesi" adlı kitabına konu olmuştur.







İsrail ve ırk ayırımı

İsrail ve ırk ayırımı üstüne yapılan çalışmalar hukuki şartlar altında İsrail'in Filistinliler'e karşı muamelesını Güney Afrika'nın ırk ayırımı ile kıyaslandırıyor.. İsrail Devletin ırk ayırım suçunu işledığını iddia edenlerin arasaında devletin hafrada poliçesını ırk ayrımına benzetenlen var.

İsrail poliçesını ırk ayrım ile kıyaslandıranların arasında bilginler, Birleşmiş Milletler araştırmacıları, insan haklar