kan subaylar apoletlerini sökmüşlerdi. Yunan ordusu direnmeden İzmir'e varmış ve 7 Eylül günü İzmir'den ayrılmıştı.

Anadolu’daki Yunanlar, Mora'daki Yunan Bağımsızlık Savaşı'nın ardından Osmanlı yönetimi tarafından baskıya uğramıştı. Tercümanlık görevlerinden el çektirilmesi gibi olaylar ile karşı karşıya kalan Yunanlar, asıl büyük zorlukları, yönetime Türk milliyetçiliğini benimseyen insanların gelmesiyle yaşamıştı. 1908 yılı ile birlikte gelen Türk milliyetçisi İttihat ve Terakki partisi, Türklere, Yunan mallarına boykot çağrısı yapmıştı. Boykot ile ekonomik zorluklar yaşamaya başlayan Yunanlar, aynı parti tarafından tehcire mağruz kalmıştı.

1919 yılında Yunan askerleri Anadolu'ya gelmesi, baskıya maruz kalan Anadolu'daki Yunanlar için iyi bir haber olarak düşünülmüştü. Ancak savaşın uzun sürmesiyle takviye ihtiyacı duyan Yunan ordusu, ihtiyacını Yunanistan'dan karşılayamayınca, Anadolu'daki Yunanlar'dan medet ummuş, ancak Anadolu'daki Yunanlar bu çağrıya uyumamıştı. Bu durum karşısında hükümet, buna tepki göstermiş bu da hükümetin tepkisine neden olmuştur. Hükümet aynı zamanda patriği de suçlamış ve onlara “asker kaçaklarının patriği” suçlamasında bulunmuştur.

8 yıldır savaşta olan Yunanistan, savaşlardan dolayı büyük ekonomik sıkıntılar yaşıyordu. Bolşevik İhtiali'nde olduğu gibi bu ekonomik sıkıntıları dile getirenler işçiler ve Sosyalistler olacaktı. İlk tepki Kasım seçimine katılan Sosyalistlerin, başkent Atina'da bulunan Belediye Tiyatrosu Meydanı’nda yapmış olduğu savaş karşıtı gösteridir. 200 bin nüfuslu Atina'da, gösteriye 50 bin kişi katılmıştı.

1921’de Volos'ta, İşçiler Birliği’nn liderliğindeki işçiler, eylem kararı aldı. Eylem tam zirvesindeyken bastırıldı. 1 Mayıs 1921 yılında Selanik’te işçiler savaş karşıtı büyük bir gösteri düzenlenleyerek greve çıktılar. Osmanlı sırada Küçük Asya’ya giden Yunan Ordusundan bir alay ayaklandı. Gemiye binmeyi reddeden asker göstericilere katıldı. Asayiş ancak şehirde sıkıyönetim ilanıyla mümkün olmuştu.

21 Şubat 1921’de demiryolları işçileri greve gitti. Grev dördüncü gününü tamamlarken grev ilan eden 2.500 demiryolu işçisi, Pire Belediye Tiyatrosu’nda bir araya geldi. Devlet grevcilere askeri bir müdahalede bulundu ve yakalanan işçileri cepheye gönderdi.

Kasım 1921 yılında Elektrik İşçileri grev ilan ettiler. Ekonomik talepler ile birlikte, Anadolu'da devam eden savaşa karşı talepler ortaya kondu. Başbakan mecliste bu konu ile ilgili konuşurken işçiler, elektrikleri kesti ve tartışmaları durdurmayı başarmıştı.




Sûdî Bosnevî

Sûdî Bosnevî, (d. (?), Čajniče - ö. 1599, İstanbul), Boşnak Osmanlı alimi, şarihi.

Bosna-Hersek'in Cajnice kasabasının Sudici köyünde doğdu. Foça'da ilk eğitimini tamamladıktan sonra İstanbul'da yüksek öğrenimini tamamladı. Diyarbakır'da Molla Muslihuddin Lari'nin ders aldıktan sonra Şam'a giderek Halim-i Şirvani'den Gülistan'ı okudu. Necef, Bağdat ve Kufe seyahatlerinin ardından hac görevini yerine getirip İstanbul'a geri döndü. Gılman-ı Hassa'da hocalık yaparken emekli edildi.

"Hazreti İsa ömrü boyunca duacı Sudi gibi hiç evlenmemiştir" şeklindeki sözüne istinaden hiç evlenmediği söylenir. Ölüm tarihine dair farklı tarihler rivayet edilmiştir. Sadi'nin Bostan'ına yazdığı şerhi 8 Mayıs 1598 tarihinde bittiğine göre Sudi'nin en erken 1599 senesinde öldüğü tahmin edilmektedir. İstanbul Aksaray'daki Yusuf Paşa Camii haziresine defnedildi.

Fars dili ve edebiyatı konusunda derin bilgiye sahiptir. Hafız Divanı Şerhi çok takdir görmüş, Hafız Şirazi’nin divanının bu şerh ile layıkıyla anlaşıldığı belirtilmiştir. Osmanlı Türkçesi ile kaleme aldığı Hafız Divanı Şerhi eseri Bulak Matbaası'nda 1834 veya 1835 yıllarında üç cilt halinde İsmet Settarzade tarafından Farsça’ya tercüme edilerek 4 cilt halinde neşredilmiştir.





Bidâr Kadınefendi

Bidâr Kadınefendi (d. 1858(?) - ö. 1 Ocak 1918, İstanbul), Osmanlı padişahı II. Abdülhamid'in eşi.

Çerkes kökenli olan Bidâr Kadınefendi, II. Abdülhamid'in haremine 1875 yılında girmiş. Ardından 1876'da kızı Naime Sultan'ı Dünya'ya getirmiş. Bu doğumun ardından dördüncü kadınefendi payesini almıştır. Almanya İmparatoru’nun ziyareti sırasında karşılama heyetinde güzelliği ve giyimiyle dikkatleri üzerine çekmiş. Abdülhamid'in kızları Şadiye ve Ayşe Osmanoğlu, Bidâr Kadınefendi'yi yeşile çalan elâ gözlü, ince yapılı, kumral olarak tasvir ediyorlar.

Bidâr, Abdülhamid'in diğer eşleri ile çekişirmiş, Abdülhamid de gözdesi Nevcedîd'i, Bidar'ın hırpalamasından korumak için emniyete almıştır. 1878'de Şehzade Mehmed Abdülkadir Efendi'yi doğurmuş, 1895 yılında Nâzikedâ Başkadınefendi'nin ölümünün ve Nûrefsun'un boşanmasının ardından ikinci kadınefendiliğe yükseltilmiştir. Abdülhamid'in Selanik'teki sürgün yıllarında ve Beylerbeyi Sarayı'ndaki yıllarında Erenköy'deki köşkünde oturmuştur. Abdülhamid'in vefatından kırk gün önce 1 Ocak 1918'de köşkünde vefat etmiştir.

Kızı Ayşe Osmanoğlu, anılarında Naile Sultan'ın eşi Çerkes Mehmed Paşa'nın Bidar Kadınefendi'nin kardeşi olduğunu yazar.

TRT 1'de 2017'de yayın hayatına başlayan dizisinde Özlem Conker tarafından canlandırılmaktadır.




1809 İsveç Devrimi

1809 Devrimi, Fin Savaşı'nda İsveç ordusunun ülkenin doğusunu (Finlandiya) kaybetmesiyle başlayan ve bu savaştaki ağır kayıpların müsebbibi olarak görülen Kral Gustav IV. Adolf'a karşı halkın ve Fransızların yaydığı devrimci düşünceden etkilenen ordunun yapmış olduğu burjuva devrimidir.

Anders Chydenius adlı liberal düşünür, 1763 yılında İsveç'te doğmuştur (bugünkü Finlandiya'nın Österbotten kentinde). Chydenius bir rahipti. Bölgede düzenlenen bir deneme yarışmasına katılmak için bir makale hazırladı. Makalenin ülkedeki göçlerin nedeni üzerine detaylı bilgiler taşıdığı ve liberal fikirlerin temelini oluşturabilecek nitelikte sahip olduğu belirtilir. Makalede Göçlerin sebebi olarak krallığın baskıcı politikaları ve devletin vergiler üzerinde baskısı sonucunda tembel aristokrasiyi koruması gösteriliyordu. Chtdenius, vergilerin çalışkan insanların bir şans elde etmesine engel olarak ekonomik ilerlemeyi engellediğini savunuyordu. Yatırımların gerçekleştirilememesine bir başka neden olarak basın üzerindeki baskıları göstermişti, basın üzerindeki kısıtlamalar olaylar hakkında şikayet etmeyi yasa dışı kılıyordu.

Onun düşüncesinde devlet sadece dış saldırılara karşı ülkeyi savunmak ve ülkede gerçekleşebilecek kargaşaları önlemek için var olmalıydı. Özel mülkiyete dokunulmamalı ve ekonomiye herhangi bir müdahale edilmemeliydi. Yani yaşamların ve mülkiyetin güvencesini koruyacak minimal bir devlet istiyordu. Bununla birlikte Chydenius, İsveç’in izlemesi gereken politikalar hakkında da dini referanslarda vermişti; 10 emrin 7. emrine (çalmayın emri) uyması gerekiyordu.

Chydenius, savunmuş olduğu düşünceler ile bölgesindeki rahipleri arkasına aldı ve onların desteği ile Mössorna partisinden parlamentoya girdi. Parlamentoya girdiği sırada iki güçlü parti mevcuttu: Rus karşıtı Hattarna partisi ve barış isteyen Mössorna partisi. Chydenius, yayınladığı bildiriler sayesinde, Mössorna partisindeki ilericilerin lideri konumuna yükseldi. Bildirilerde ekonomide devlet müdahalesinin azaltılması, vergilerin azaltılması ve ticaret serbestisi gibi konuları ele alıyor ve bu da  halkın desteğini kazanmasına ve oyların artmasına sebep oluyordu. Bunun akabinde Chydenius basın özgürlüğü yasasını ile sansürü yok etmeyi hedefledi. 1766 yılına gelindiğinde İsveç basın özgürlüğü olan tek ülke konumuna gelmişti.

Chydenius, yayınlamış olduğu bildirgelerden dolayı partideki soyluların uzaklaşmasına neden olduysa da hükümetin ekonomi politikalarını eleştirdiği için kendi partisinden de atıldı. Fakat Chydenius'un eleştirmiş olduğu hükumet, ekonomik politikaları ile krize girdiğinden ve Chydenius bu süreçte tekrar sivrildi. Bununla birlikte soyluların ve Kral III. Gustaf’a yakın olan kişiler Chydenius’un düşüncelerinden etkilenmiş olması sürece olumlu katkılar sunmuştur.

Aynı dönemde liberal düşünceleri ile ortaya çıkan bir subay Georg Adlersparre, 1804 yılında Karma Hususlar Üzerine Okumalar adında bir yayın çıkarttı. Bu yayın aydınlanmacı düşünceleri açıklayan bir yayındı. Adlersparre, aydınlanmacı düşünürlerin yazılarını çeviriyor ve teorilerinin İsveç'te nasıl uygulanabileceğini ile ilgili yazılar yazıyordu.

Bu dönemde kralın politikaları nedeniyle komşu devletler Danimarka ve Rusya ve bu ülkelerle müttefik olan Fransa ile ilişkiler bozulmuştu. Ülkede ekonomi durma noktasına gelmesiyle enflasyon ve ağır vergiler halkı boğmaya başlamıştı.

1808’in sonunda Rusya, İsveç'in kontrol altında tuttuğu Finlandiya’yı ilhak etmiş, buna rağmen İsveç kralı savaştan çekilmeyi reddetmişti. Kralın uyguladığı başarısız politikalar halkta ve orduda büyük tepkilere neden olarak bir isyanın başlamasına sebebiyet verdi. Batı ordularının kumandanlığını yapan Adlersparre, kralın uyguladığı politikaların ülkeyi yok etmeye götürdüğünü belirten bir bildiri yayınlayarak, ordusuyla ve onu destekleyen geniş halk kitlesiyle birlikte harekete geçti. Bu başarılı harekatın ardından Meclis, basın özgürlüğünü yeniden yürürlüğe koydu, ekonomik reform gerçekleştirdi ve aristokrasinin gücünü azalttı.

İsveç Parlamentosu, iyi münasebet kurmak istediği Fransa İmparatoru Napolyon’dan bir vâris istedi. Ancak imparatorun varis atamaması üzerine Meclis, Napolyon’un generallerinden Jean Baptiste Bernadotte’a krallık teklif etti. Bernadotte, 9. Kolordu kumandanlığından azledilince, İsveçlilerin teklifini kabul etti.

Yeni kral, savaş halinde olduğu Rusya ile barış antlaşması imzaladı. Savaş yükünü yok eden kral aydınlanma fikirlerine ve reformlara karşı çıktı. Ekonomi devletin tekeline girdi ve ekonomik gelişme durdu. Ancak ifade özgürlüğü yasasını yeniden yürürlüğe geçirdi. Bununla birlikte toprak reformlarını uyguladı ve çiftçilere mülkiyet hakkını verdi.




RenderWare

RenderWare', Birleşik Krallık merkezli Criterion Games şirketi tarafından geliştirilmiş oyun motorudur. Active Worlds ve VRML'de de kullanılmaktadır. PlayStation 2'de karşılaşılan grafik programlama sorunlarına çözü