adı Frances Hodgson Burnett'in "Küçük Lord Fauntleroy" romanındaki Cedric karakterinden esinlenmiştir.





Alexander Herzen

Aleksandr Ivanovich Herzen (; – ) Rus yazar ve düşünür.

Zengin bir toprak sahibi olan Ivan Yakovlev ile Alman bir protestan olan Stuttgartlı Henriette Wilhelmina Luisa Haag'ın evlilik dışı çocuğu olarak 1812'de Moskova'da doğdu.

Herzen 1847'de Çarlık yönetiminin baskılarından dolayı bir daha geri dönmemek üzere Rusya'dan ayrıldı ve Paris'e yerleşti. Narodizm adıyla bilinen ilk devrimci hareketin kurucusu Alexander Herzen'di. 1848 devrimlerine tanık olan, Avrupa devrimciliğinin başkenti Paris’te ve İtalya’da sürgünken 1850'lerde Giuseppe Mazzini ile yazışan Herzen, Londra'daki Rus sürgünlerin lideri konumundaydı.

"Rus sosyalizminin babası" olarak anılan Herzen, Tarımcılık temelli popülizm olan Herzen aynı zamanda Narodnik hareketinin önemli isimlerinden ve öncü ideologlarından birisidir. Ayrıca Sosyalist Devrimci Parti'yi, Trudovikleri ve ABD'deki tarımcı Halk Partisi'ni ideolojik açıdan etkilemiştir. Karl Marx'ın liberal ve ihtiraslı biri olarak tanımladığı Herzen ile fikir ayrılığı yaşadığı bilinmektedir. 1852'de Londra'ya gelen Mihail Bakunin ile ise birlikte çalışmıştır. Rus İmparatorluğu'nun kötü idaresini ve yozlaşmışlığını eleştiren Herzen, eleştirileri yayma amacıyla Kolokol (Çan) adlı dergiyi çıkartmaya başlamıştır. Görüşlerinde batı karşıtlığı yer almaktadır. Özellikle Joseph Stalin'in, onun görüşlerinden etkilendiği söylenebilir. 1861'de serflere haklar verilmesi için uygun siyasi ortamı hazırlayan isimlerden birisidir. "Geçmişim ve Düşüncelerim" adlı otobiyografisi dönemin önemli Rus edebiyatı eserleri arasındadır.





Payzen Yusuf Paşa

Frenk asıllı olan Yusuf Paşa Enderun'da yetişti. 1582 yılında azledilen Ferhad Paşa'nın yerine Yeniçeri ağası oldu. 1583 yılında Budin beylerbeyi olan Yusuf Paşa 1586 yılına kadar bu görevde bulundu. Bu görevinden sonra Temeşvar beylerbeyi olarak atandıktan sonra 1857 yılı Mart ayında yeniden Budin beylerbeyi oldu. Bu görevini azledildiği Kasım 1588 yılına kadar sürdürdü. 1590 yılı Ekim ayında Kırkçeşme'deki konağında sert davrandığı köleleri tarafından öldürüldü. Kendi yaptırdığı türbeye defnedildi.

Yusuf Paşa'nın yaptırdığı ve günümüze ulaşmayan mescidi ve türbesi bulunmaktadır. Yaptırdığı mescid yıkılmış olup, İtfaiye caddesinde bulunmaktaydı. Defnedildiği türbeside 1894 İstanbul depreminde ağır hasar gördüğünden sonrasında halk tarafından Virantürbe diye adlandırmaya başlamış ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında Unkapanı'ndan Şehzadebaşı'na giden Atatürk Bulvarı açılması çalışmasında yıkılmıştır.




Syzygium

Syzygium, doğal yaşam alanları Afrika ve Asya'nın tropik ve tropik altı bölgeleri ile adaları olan 1200-1800 farklı tür içeriyor olduğu için bitkiler âleminin en kalabalık odunsu çiçekli bitki cinsidir ve Mersingiller (Myrtaceae) familyası içinde sınıflanır.

Türler açısından en yoğun çeşitliliğe Malezya'dan kuzeydoğu Avustralya'ya uzanan kuşakta rastlanır ki, bu bölgede çoğu tür iyi bilinmediği gibi, pek çoğu da bilimsel olarak henüz sınıflanmamıştır.
Örneğin Avustralya'da, genel olarak "çalı kirazı" (İngilizce: "brush cherry") diye adlandırılan 52 tür bilinmektedir.

"Syzygium" türlerinin çoğu, çok yıllık ağaç ya da çalıdır.
Çeşitli türler dikkat çekici parlak yaprakları için süs bitkisi olarak, bazı türler de genel olarak "gül elması" diye adlandırılıp taze yenilebilen ya da reçel ve marmalatlarda kullanılabilen meyveleri için tropikal bölgeler boyunca yetiştirilirler.
Bunun sonucunda, bu türlerin bazılarının kimi ada ekosistemlerinde istilacı tür haline geldikleri görülmüştür.
Ancak ekonomik açıdan en önemli tür, açılmamış çiçek tomurcukları önemli bir baharat olan "Syzygium aromaticum", yani karanfildir.

Syzygium'un bilimsel sınıflandırılması şöyledir:

Geçmişte "Syzygium", yaklaşık 1000 kadar tür içeren "Eugenia" cinsi ile taksonomik olarak karıştırılmıştır.
Günümüzde ise eskiden "Eugenia" olarak sınıflanmış pek çok tür "Syzygium"'a dahil edilmiştir ama örneğin bahçecilik uğraşılarında, bu türlerin hala eski adlarının kullanıldığına rastlanabilir.

Yine geçmişte, çeşitli "Syzygium" türlerinin sınıflandırılmasında kullanılmış pek çok başka cins adı aşağıda, ilgili uzmanların adlarıyla birlikte alfabetik olarak listelenmiştir:





Yukarıdaki adlardan "Acmena", "Pseudoeugenia" ve "Waterhousea", her ne kadar kimi uzmanlarca "Syzygium"'a dahil edilen az sayıda tür içerseler de halen geçerli bitki cinsleridir.

Bazı önemli "Syzygium" türleri aşağıda listelenmiştir.







Leningrad Savunması Madalyası

"Leningrad'ın Savunmasına göre" Madalyası (), SSCB vatandaşlarına II. Dünya Savaşı yıllarında verilen askeri bir madalyadır. Sovyetler Birliği'nin Sovyetler Birliği'nde 22 Aralık 1942'de SSCB Yüksek Sovyet Konseyi kararnamesiyle Leningrad şehrinin (şimdiki Sankt-Peterburg, 1914–1924 yılları arasında Sankt-Peterburg olarak adlandırılmıştır) Sovyet sivil ve askeri savunucularının değerli ve zorlu çalışmalarını tanımlayan bir II. Dünya Savaşı kampanyası madalyasıdır. 8 Eylül 1941 ile 27 Ocak 1944 tarihleri arasında Alman silahlı kuvvetlerince kentin 872 günlük kuşatma döneminde verildi. Madalyanın tüzüğü daha sonra 8 Mart 1945'te Yüksek Sovyet Başkanlığının Kararı ile ve 18 Temmuz 1980 tarihinde Sovyetler Birliği № 2523-X Yüksek Sovyet Başkanlığının kararnamesiyle değiştirildi.
"Leningrad Savunması İçin" Madalyası, Alman kuvvetleri tarafından kuşatılması sırasında Kızıl Ordu, Deniz Kuvvetleri ve NKVD birliklerinin askerleri ve Leningrad Kuşatmasının savunmasına katılan tüm katılımcılara ve ayrıca Leningrad'ın savunmasına katılan sivil nüfusa sahip kişilere verildi. 8 Mart 1945 Yüksek Sovyet Konseyi Kararı, Yaroslavl Oblastı örgütlerinin Leningrad bölgesindeki savunma yapılarının inşasında en seçkin katılımcılara "Leningrad Savunması İçin" madalyanın verilmesine ilişkin dilekçesi verdi. Madalyanın ödülü, SSCB Yüksek Sovyet Başkanlığı adına birlik komutanı, askeri tıbbi kuruluşun şefi veya ilgili il tarafından Leningrad'ın savunmasına gerçek katılımı ispatlayan belgeler temel alınarak yapıldı.
Askeri personele hizmet ettikleri madalyayı birlik komutanından aldılar; askere verilen emekliler madalyayı alıcının topluluğundaki bir bölgesel, belediye veya ilçe askeri komiserinden aldılar. Sivil nüfus üyeleri Leningrad'ı savunan katılımcılar, madalyalarını bölgesel veya şehir Halk Konseyleri Konseylerinden aldılar. Madalya ödül sertifikasıyla geldi. Leningrad ise Kahraman şehir adını aldı. "Leningrad Savunması İçin" Madalyası göğüsün sol tarafında ve SSCB'nin diğer ödüllerinin de bulunduğu "SSCB Devlet Sınırlarının Ayrımını Koruma Madalyası"nın hemen sonrasında yer aldı. Rusya Federasyonu mevcudiyetinde veya Siparişlerde veya madalyalarında giyilirse, bu silahın önceliği vardır.

"Leningrad'ın Savunması İçin" Madalyası, 32mm çapında dairesel pirinç madalyon ve yükseltilmiş çerçeve kenarlı madalyondu. Ön yüzün alt yarısında ön planda, kasklı Kızıl Ordu askerinin (en yakınında), bir denizci (ortada) ve bir işçinin (en uzakta) her üçünün de hazır olan tüfekleri ile kabartma görüntüleri vardı. Tüm yüzeyin arka planında, Leningrad Amiralliği binasının kurtarma taslağı, madalyanın üst çevresi boyunca, "Leningrad'ın Savunmasına göre" (Rusça: "ЗА ОБОРОНУ ЛЕНИНГААДА") belirgin harflerle kabartma yazıtı bulundu. Üstdeki ters tarafta, çekiç ve orakların resimlerinin kabartma görüntüsü, "SOVYET VATANIMIZ İÇİN" (Rusça: "ЗА НАШУ СОВЕТСКУЮ РОДИНУ") üç satırdaki kabartma yazıtı var idi.

"Leningrad'ın Savunması İçin" Madalyası madalyon süspansiyon halkası üzerinden 24mm genişliğinde zeytin yeşili ipek kumaş örgülü, standart 2mm merkezli yeşil şeritli, beş köşeli bir standart Sovyet çerçevesine bir halka tarafından sağlandı.

Aşağıdaki kişiler, "Leningrad Savunması İçin" madalyanın alıcılarıydı.





Tanya Baramzina

Tatiana Nikolaevna Baramzina () (d. 12 Aralık 1919 – ö. 5 Temmuz 1944), Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda bir Sovyet keskin nişancısıydı. Ölümünden sonra Altın Yıldız ödülüne layık görüldü ve 24 Mart 1945'te Sovyetler Birliği Kahramanı statüsü verildi.

Udmurt Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ndeki Glazov şehrinde doğan Baramzina, Glazov Devlet Pedagoji Enstitüsünden mezun oldu ve iki yıl boyunca Kachkashur'da bir köy okulunda bir anaokulu sınıfı eğitimi gördü.

1940'ta Perm Üniversitesi'ne girdi ve Nazi Almanyası Sovyetler Birliği'ni işgal ettiğinde, akşamları hemşirelik kurslarına katılmaya başladı; eğitim görürken keskin nişancı oldu.

Haziran 1943'te Moskova dışındaki Merkezi Kızlar Keskin Nişancı Eğitim Okulu'na gönderildi ve Nisan 1944'te mezun olduktan sonra 3. Belarus Cephesine gönderildi. İlk üç ayı boyunca, 252. Tüfek Alayı'nın (70. Tüfekli Bölük, 33. Ordu) 3. Taburunda görev yaparken en az 16 düşman askerini öldürmüştü.

5 Temmuz 1944'te Baramzina'nın taburu, Alman kuvvetlerinin geri çekilmesini engellemek için Smalyavichy'deki Pekalin köyü yakınlarındaki kavşağı ele geçirmek amacıyla düşman hatlarının arkasına paraşütle gönderildi.

Bir kavşağa ulaşmadan önce tabur saldırıya uğrayarak ağır yaralandı. Baramzina, 20 Alman askerini öldürdükten sonra tıbbı eğitimi nedeniyle yaralı personelin bakımı için yeniden göreve atandı. Topçu ateşi ile yaralandıktan sonra yakalandı ve bilgi ifşa etmesi için işkence gördü. Gözleri oyulduktan sonra, bir anti-tank tüfeği ile vurularak öldürüldü.

Yerel Glazov parkındaki bir anıtın yanı sıra, Proletarskaya Caddesi onuruna ve Minsk ve İzhevsk sokaklarında ve Podolsk Merkez Kadınlar Keskin Nişancı Eğitim Okulu'nun dışına ismi verildi.




Kenan Görgün

Kenan Görgün (d. 18 Nisan 1977 Gent), Türk kökenli Belçikalı yazar.

Kenan Görgün Brüksel'de Frankofon bir okulda okudu. Hiçbir kitap okumadan, on beş yaşında yazmaya başlar. Bir yıl sonra Stephen King'i, daha sonra da Paul Auster'ı keşfetti. Öğretmen ve yazar olan Gustave Rongy'den yazım dersleri aldı. İlk şiir ve romanlarından önce "Marjinal" dergisinde incelemeleri yayınlandı.

Ödüllü senarist "l'Association des scénaristes de l'Audiovisuel Derneği "(Görs