2016 olarak zamanladı. Film DreamWorks'ün Walt Disney Studios ile yaptığı ve 2009'da başlayan dağıtım anlaşmasının bir parçasıydı. Ancak DreamWorks ve Disney dağıtım anlaşmasını yenilemedi ve Aralık 2015'te Universal Studios, DreamWorks ile yeni dağıtım anlaşmasının parçası olarak filmin dağıtım haklarını satın aldı. Universal, Disney'in özgün gösterim tarihini değiştirmedi. Universal ayrıca Avrupa'nın dışında denizaşırı ülkelere, Orta Doğu ve Afrika'ya da dağıtım yaptı. Entertainment One filmi Birleşik Krallık'ta yayınladı.                                   





Twice'in kazandığı ve aday gösterildiği ödüller listesi

Aşağıda 2015 yılında kurulan Güney Koreli kız grubu Twice'in ödülleri ve adaylıkları listesi verilmiştir.

"M! Countdown" ,Mnet tarafından yayınlanan program.
"Music Bank" ,Korean Broadcasting System (KBS) tarafından yayınlanan bir program. 
"Inkigayo" (인기가요; "The Music Trend") Seoul Broadcasting System (SBS) tarafından yayınlanan bir program.




Atatürkçülük ve Marksizm

Marksizm ve Atatürkçülük veya Marksizm ve Kemalizm, Marksizm ve Atatürkçülük akımlarının karşılıklı ilişkileri, koşutlukları ve karşıtlıkları ile ilgilenir.

Marksist hareketler karşısında Atatürkçü kadronun tutumu hakkında 1923-1960 yılları arasında, sırasıyla 1925, 1927, 1929, 1938, 1951-52'de gerçekleşen tutuklama ve takibatın, Tan Matbaası baskınının ve içlerinde en etki bırakanı Mustafa Suphi olayının anlattığı şey çok açıktır: Marksist Komünizm Cumhuriyet bürokrasisinin şimşeğini üzerine çekmiş, Şerif Mardin’in deyişi ile "aforoz" edilmiştir. Baskı ve şiddet görerek varoluş mücadelesi veren az sayıda Marksist, mahkûm veya sürgün edilmiş, siyasi yasaklı durumuna düşmüş ya da selameti yurt dışına kaçmakta bulmuştur.

Türk Marksizminin bir kesimi, Atatürkçülüke eklemlenebilmek adına, bir tür popülizm ile sınıf kavramının önüne halk kavramını almış, böylece daha geniş, kapsayıcı bir ortak unsur elde edilmeye çalışılmıştır. Diğer deyişle, bir toplumsal sınıfın haklarının hamisi olmaktan, politik mücadelesini 'halk'laştırılmış toplumsal sınıfların çoğunluğuna dayandırmaya talip olmuştur.

Türk Marksistleri aktivizm söz konusu olduğunda son derece anlamlı bir politik tavırda -büyük bir çoğunlukla- birleşirler: Atatürkçülüğü, millî burjuvazi yaratmaya çalıştığı için kapitalist, emekçi kitlelerin sendika ve parti teşkilatlanmasını engellediği için korporatist, Mustafa Suphi’nin yurda girmesini engellediği için anti-komünist diye alelade bir diktatörlükmüş gibi üstünkörü mahkûm etmekten vazgeçip, onun, irtica kuvvetlerinin saldırılarına rağmen bir cumhuriyet kuran, emperyalist ulusları Kurtuluş Savaşı'nda dize getiren, inkılâpçı olan geçmişiyle barışmaktır.

Politik kimlikler her ne kadar yalıtık olmak iddiasında iseler de, bir yandan yakınlaşmaya da eğilimlidirler. Ortak bir düşman karşısında politik talep ve kimlik grupları bir hedef etrafında birleşmek eğilimindedirler. Dolayısıyla 'devrimci Atatürkçüler' ile Marksistler, hatta komünistler, "Faşist, baskıcı, sömürücü, dışa bağımlı" olduğunu düşündükleri hükûmetlere karşı bir eşdeğerlik çizgisi yaratabildiler. Bu yakınlaşma 1940’lı yıllarda inşa olmaya başladı ve artarak devam etti.

Devlet sosyalizmi bağlamında iki dünya görüşü arasında koşutluk olduğu ileri sürülür. Devlet sosyalizmine göre, ezilen unsurların güçlü olmadığı ülkelerde sosyalizmin bu unsurlar tarafından kurulamayacağından hareketle, devletin sosyalizm ve sosyal eşitlik sistemini kurması gerektiği varsayılır. Türkiye'nin de bu sistemi 1950'li yıllara kadar uygulaması, devlet eliyle birçok fabrika kurup istihdam sağlaması, köy enstitüleriyle eğitimi köylüye götürmesi, açılan fabrikalarda işçilere bazı sosyal haklar tanıması bu koşutluğu destekleyen unsurlar olarak görülür.

Mustafa Kemal Atatürk'ün ülkeye devlet sosyalizmini getirmek istediğini doğrulayan bazı doğrudan kaynaklar da bulunmaktadır.

1. Mustafa Kemal Atatürk'ün devlet sosyalizmini uygulamak istediğine 1919'da Samsun'a çıkışının ardından Havza'da, Sovyet heyetinin başında bulunan bir albayla yaptığı görüşmede tanık olunmuştur. Atatürk, Sovyet albayının yönelttiği, yeni Türkiye Cumhuriyeti'nin biçimi konusunda, 'Yâni Bolşevikliğin prensipleri üzerine kurulmuş bir cumhuriyet değil mi, Generalim?' sorusuna karşılık, 'Öyle olacak, devlet sosyalizmi dersek, daha doğru söylemiş oluruz' yanıtını vermiştir..."

2. Prof. Dr. Reşat Kaynar 1932 yılında Atatürk ile gerçekleştirdiği bir sohbet sırasında kendisinin ağzından nakleder: "Kemalizm diyorsunuz, ne demek Kemalizm?" sorusunu sormakta ve "Kemalizm, "Socialisme d'Etat" (Devlet sosyalizmi) demektir" diye yanıtlamaktadır.

Bir dönem Kadrocular olarak anılan Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Şevket Süreyya Aydemir, Vedat Nedim Tör, Burhan Asaf Belge ve İsmail Hüsrev Tökin gibi cumhuriyetin ilk dönem aydınları, Ankara'da 1932 ve 1935 yılları arasında yayınladıkları "Kadro" dergisi etrafında faaliyet gösteriyorlardı. Derginin yayın hayatına başlaması bizzat Mustafa Kemal Atatürk'ün isteğiyle oldu. Kadrocular, Atatürkçülüğü bir sistem haline getirmek için çalıştılar. İlk sayıda Şevket Süreyya Aydemir derginin yayınlanma amacını açıklarken, desteklemekte oldukları inkılâpların ideolojik temellerini oturtmayı amaçladıklarını belirtmiştir. İdeolojik temellerini oturttuktan sonra Atatürkçülüğü Üçüncü dünya ülkelerine ihraç etmeyi tasarladıkları iddia edilir.

Kadrocuların temel ideoloğu Şevket Süreyya Aydemir idi. Yakup Kadri ile Şevki Yazman dışında kalanlar sosyalist dünya görüşüne sahiptiler. Mevcut karma ekonomiden ziyade devlet ağırlıklı ekonomi ve tam bağımsızlıkçılık üzerinde yoğunlaşan Kadro hareketi, kapitalizm ve sosyalizm dışında bir üçüncü yol arayışında bulunmuş olsalar ve kısmen özgün unsurlar eklemlendirseler de, kapsamlı bir temellendirme gerçekleştiremediler. Her yönden gelen eleştirilere Atatürk'ün de katılması sonucunda üyeleri çeşitli devlet görevlerine yerleştirilip dergi kapattırılır. Çok uzun sürmeyen bu süreç içinde Türkiye'nin sisteminin, bir tür devlet sosyalizmine dönüştürülmesine çalışılmıştır.

"Yön" dergisi, Doğan Avcıoğlu, Mümtaz Soysal ve Cemal Reşit Eyüboğlu tarafından kurulup 1961 ve 1967 yılları arasında sol muhalif hareketin öncülüğünü yapan bir haftalık dergi olmuştur. Bu derginin içinde yer alan ve kapandıktan sonra da anıldığı biçimiyle Yön hareketi, Atatürkçülüğü reddetmeden onu sosyalist devrimle tamamlamayı tasarlıyordu. Özellikle Doğan Avcıoğlu açıkça "Atatürkçü Sosyalizm" anlayışını savundu. Atatürkçü devrimlerin kazanımlarının savunulmasını ve bunu bir ileri aşama olarak sosyalizme taşımak gerektiğini ileri sürüyordu. Bu yönüyle Yön hareketi, kısmen Kadro hareketinin devamı niteliğindeydi. Avcıoğlu bu görüşlerini 1969 yılında yayınlamaya başladığı "Devrim" gazetesinde görüşlerini daha da keskinleştirdi.

Millî Demokratik Devrim tezinin önemli ideologlarından Muzaffer İlhan Erdost Atatürkçü Devrimi ve başarılarını şöyle değerlendirir:
"1) Ülkeyi sömürgeleştirmek için işgal etmiş bulunan düşman, silahlı mücadele ile Misak-ı Millî sınırları dışına atılmış, 2) feodal devlet yıkılmış, Cumhuriyet kurulmuş, 3) feodal devletin ideolojik kaynağı olan tarikat, tekke vb. kapatılmış, yobaz sindirilmiş, 4) yabancı sermaye sahibi işletmeler millîleştirilmiştir."

Yine Millî Demokratik Devrim ideologlarından Mihri Belli’nin Atatürkçülük methiyesi dikkat çekicidir:
"Üretim tarzı Kemalist Türkiye’de kapitalizm idi, bugün de kapitalizmdir. Yalnız bir nitelik farkı vardır. Komprador teşvik görmüyordu Kemalist Türkiye’de. Yabancının mülkiyeti olan müesseseler, demiryolları, madenler vb. devletleştiriliyordu. Bir millî burjuvazi yaratma çabasında idiler. Bu çaba pek başarılı olmadı. Devrimi yöneten aydın zümre bunu görecek durumda değildi. Niyeti hiç şüphesiz ki, iyi idi.

Bu sözler, Mihri Belli’nin sıklıkla dile getirdiği “Kemalizm ile Marksizm arasında aşılmaz duvarlar yoktur” ifadesinde tezahür eden vurgusunun nedenini daha anlaşılır bir hale getirmektedir.

Doğan Avcıoğlu'nun kurup muhalefet odağı haline getirdiği "Devrim" gazetesi etrafında toplanan ve içlerinde 27 Mayıs Darbesini yapan Millî Birlik Komitesi'nin liderlerinden Emekli Korgeneral Cemal Madanoğlu'nun da bulunduğu "Millî Demokratik Devrim" yanlıları, o dönemin siyasi partilerinin demokrasi anlayışının bir oyalamaca olduğunu ileri sürerek "ulusçu-devrimci yöntem" olarak ifade ettikleri ilkeler doğrultusunda parlamento dışı bir muhalefeti savunuyorlardı. Bu dönemde "Devrim" gazetesi içinde, Türk Ordusunu tahrik ederek sol-sosyalist, bir çeşit Baasçı yönetim kurdurmak için Doğan Avcıoğlu ve İlhan Selçuk'un başını çektiği çok ciddi faaliyetler olduğu iddia edildi. "Devrim" gazetesinin genel yayın yönetmeni Hasan Cemal çok sonraları anılarını anlattığı "Cumhuriyet'i Çok Sevmiştim" (2005) adlı kitabında o zamanki maksatlarının "ulusalcı" subayları ikna ederek onlarla birlikte bir "Millî Demokratik Devrim" yapmak olduğunu açıkça itiraf etti.

Daha sonra Millî Demokratik Devrim çizgisi, sırasıyla Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi (1969 - 1977), Türkiye İşçi Köylü Partisi (1978 - 1981), Sosyalist Parti (1988 - 1992), İşçi Partisi (1992 - 2015) ve bu partinin 15 Şubat 2015 tarihindeki isim değişikliğiyle günümüzde Vatan Partisi ile sürdürülmekte ve mensupları kendilerini hem Atatürkçü hem sosyalist olarak tanımlamaktadırlar.

Sosyalist bir aydın olan Attilâ İlhan'ın Atatürkçülüke karşı duruşu daha tarihsel, dolayısıyla entelektüel bir derinliğe sahiptir: Ona göre 
"[...] Mustafa Kemal Paşa'nın devrimciliğini [...] inceleseler göreceklerdi ki, [...] bir yandan toprak reformu ile, bir yandan endüstri devrimi ile, Osmanlının feodal yapısı değiştirilecek, bir burjuva demokrasisinden liberal düzeni gerçekleştirilecekti, bu arada milletleşecek Osmanlı toplumundan, geçmiş köklerini bilen, tarihine ve diline sahip, kendi kendisiyle mutabık bir Türk milleti çıkarılacak, bir ulusal bileşim yapılacaktı. Bu girişimin amacı çağdaş uygarlığa ulaşmak oluyordu, çağdaş uygarlık diyalektik bir kavram olduğu için, Atatürk Türk toplumuna değişen ve gelişen b