ulaştı. Tarihi boyunca turnuvada 10 millî takım mücadele etti. Katılımcılar arasından son dörde kalan 8, son ikiye kalan 6, şampiyon olan ise 3 farklı takım çıktı.

1973'te düzenlenen ilk OFC Uluslar Kupası'na 5 takım katılmıştı. 1980'deki ikinci turnuvayla birlikte bu sayı 8'e yükselirken, 1996 Uluslar Kupası'nda 4 takım mücadele etti. 1998 ile birlikte takım sayısı 6'ya, 2002 organizasyonunda ise 8'e çıkmıştı; 2004 Uluslar Kupası'nda tekrar 6'ya düştü. 2008 Şampiyonası 4 takımın mücadelesine sahne olurken, 2012 OFC Uluslar Kupası ile birlikte takım sayısı günümüzdeki sayı olan 8'e yeniden ulaştı.

Şu ana kadar OFC Uluslar Kupası'nda 10 farklı takım mücadele etti. Bu takımlar arasında Yeni Zelanda, 10 turnuvanın tamamına da katılan tek takım konumundadır.

Organizasyon tarihinde 8 takım ilk dört sırada yer almayı başardı. 3 farklı takım şampiyon olurken, 6 farklı takım son iki arasında yer almıştı. 5 kezle en fazla şampiyonluk yaşayan takım olan Yeni Zelanda, aynı zamanda (Avustralya ile birlikte) 6 kez son iki, 9 kez ise son dört takım arasına kalarak bu alanlardaki en başarılı ülke konumundadır.

Bir OFC Uluslar Kupası'nda en fazla ilk katılımın gerçekleştiği turnuva, 5 takımın ilk kez yer aldığı 1973'teki ilk organizasyon oldu.

Günümüze kadar 6 farklı ülke OFC Uluslar Kupası'na ev sahipliği yaptı. Bu turnuvaların üçünde ev sahibi ülke şampiyon oldu. Ev sahipliği yapan ülkelerden ikisi ikincilik, biri üçüncülük ve biri de dördüncülük elde etti. Yalnızca bir turnuvada ev sahibi ülke ilk dört arasına giremedi. İki turnuva ise, herhangi belirli bir ülke veya ülke grubunun ev sahipliğinde düzenlenmemişti.

OFC Uluslar Kupası tarihinde en fazla maça çıkan takım, 39 maç oynayan Yeni Zelanda'dır. Avustralya ise 24 galibiyetle birlikte en çok galip gelen ve attığı 142 golle en çok gol atan ekip konumundadır. Galibiyete üç, beraberliğe bir puan verilerek yapılan hesaplamaya göre oluşturulan puan sisteminin zirvesinde de 74 puanla Avustralya yer alır. Kupa tarihinin en golcü oyuncusu 14 gollü Avustralyalı Damian Mori iken, ikinci sırada 10 gole sahip Yeni Zelandalı Shane Smeltz bulunmaktadır.

Turnuva tarihinde mücadele eden on takım arasında iki takım (Cook Adaları ve Samoa) galibiyet alamazken bu takımlar arasında iki farklı turnuvaya katılan ve 6 maç oynayan Samoa, galibiyetsiz en uzun seriye sahiptir. Galibiyete üç, beraberliğe ise 1 puan verilerek oluşturulan puan sisteminde Cook Adaları ile Samoa puan almayı başaramayan ülkelerdir.






Kaika (imparator)

İmparator Kaika ( "Kaika-tennō"), Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre dokuzuncu imparatorudur.

İmparatorun yaşamı veya saltanatı hakkında herhangi bir bir kayıt bulunmamakta olup geleneksel olarak MÖ 157-MÖ 98 yılları arasında hüküm sürdüğü kabul edilir. Bazen MS 1. yüzyılın başlarında yaşadığı da kabul edilir.




Sujin (imparator)

İmparator Sujin ( "Sujin-tennō"), Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 10. imparatorudur.

İmparatorun yaşamı veya saltanatı hakkında herhangi bir bir kayıt bulunmamakta olup geleneksel olarak MÖ 97-MÖ 30 yılları arasında hüküm sürdüğü kabul edilir. Bazen MS 1. yüzyılın başlarında veya üçüncü ve dördüncü yüzyıllarda yaşadığı da kabul edilir.

Suijin Ise Tapınağı'nda Amaterasu'yu saklamak ile görevliydi. İmparatorun ilk nüfus sayımını yaptığı ve vergilendirme sistemini getirdiği kabul edilir.




Suinin (imparator)

İmparator Suinin ( "Suinin-tennō"), Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 11. imparatorudur.

İmparatorun yaşamı veya saltanatı hakkında herhangi bir bir kayıt bulunmamakta olup geleneksel olarak MÖ 29-MS 70 yılları arasında hüküm sürdüğü kabul edilir.




Aktif Faz Dizinli Radar

Elektronik Taramalı Aktif Dizin (APAR) olarak da bilinen Aktif Faz Dizinli Radarlar (AESA), birçok küçük katı-hal alıcı/verici modülü (TRM) ile verici ve alıcı işlevi gören bir Fazlı Dizi Radar türüdür. Bu radarlar, antenin önünden yapıcı girişim oluşturacak şekilde üzerilerindeki her bir modülden ayrı radyo dalgaları yayarak ışınlarını yöneltirler. Gelişmiş Aktif Faz Dizinli Radarlar, Elektronik Taramalı Pasif Dizinlere (PESA) kıyasla dalgaları daha geniş frekans aralığında yayabilmelerini sağlar ve dolayısıyla arka plan gürültüsü üzerinden tespit edilmelerini zorlaştırır. Bu sayede gemi ve hava araçları güçlü radar sinyalleri yaysalar dahi daha gizli kalabilirler.




Keikō (imparator)

İmparator Keikō ( "Keikō-tennō"), Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 12. imparatorudur. Geleneksel olarak MS 71-130 yılları arasında hüküm sürdüğü kabul edilir.




Seimu (imparator)

İmparator Seimu ( "Seimu-tennō"), Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 13. imparatorudur. Geleneksel olarak MS 131-191 yılları arasında hüküm sürdüğü kabul edilir. Döneminde ilk kez yerel yöneticilerin atandığı tahmin edilmektedir.




Chūai (imparator)

İmparator Chūai ( "Chūai-tennō"), Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 14. imparatorudur. Geleneksel olarak MS 192-200 yılları arasında hüküm sürdüğü kabul edilir. Chūai önceki imparatorun çocuğu olmayan ilk imparator olup İmparator Seimu'nun yeğenidir.




Jean Nako Naprapol

Jean Nako Naprapol (d. 20 Temmuz 1980, Tanna), Vanuatulu millî futbolcudur. Forvet pozisyonunda görev aldığı futbolculuk kariyerini sonlandırmıştır.

Sırasıyla Tafea, Port Vila Sharks, bir kez daha Tafea ve Amicale forması giydi. Vanuatu millî takımıyla 12 maça çıkan ve 5 gol kaydeden Naprapol, ülkesin de katıldığı 2012 OFC Uluslar Kupası'nda mücadele etti. Turnuvada oynadığı 2 maçta 2 gol attı.





Nissan Prince Royal

Nissan Prince Royal, Nissan tarafından İmparatorluk Sarayı için üretilen bir limuzin modelidir.

1960'larda Japon otomotiv endüstrisinin gelişmeye başlaması üzerine İmparatorluk Sarayı Ajansı Japonya İmparatoru için Rolls-Royce Phantom V'nin yerine uygun bir makam otomobili üretmek için bir yerli otomobil üreticisi aramaya başladı. 1965 yılında Prince Motor Company İmparator için makam aracı üreteceğini açıkladı. 1966 yılında Prince Motor Company'nin Nissan ile birleşmesi üzerine araçlar Nissan tarafından toplam sekiz adet olmak üzere üretilmiştir.

7 Temmuz 2006 tarihinde hizmetten çıkarılmış olup yerini Toyota Century Royal'e bırakmıştır.




Amerika Birleşik Devletleri'nde siyaset

Amerika Birleşik Devletleri Amerikan Anayasası tarafından federal hükümete verilen güçlerin Amerikan Başkanı, Amerikan Kongresi ve Amerikan Federal Yargısı tarafından paylaşıldığı bir Federal cumhuriyettir. Aynı zamanda Federal hükümet, egemenliğini eyalet hükümetleri ile paylaşır.

Yürütme Başkan tarafından yerine getirilir ve resmi olarak yasama ve yargıdan bağımsızdır. Bakanlar kurulu Başkana danışman olarak yardımcı olur. Buna Başkan yardımcısı ve icracı kurum ve kuruluşların başkanları da dahildir. Yasama gücü Kongre'nin iki bölümüne dağıtılmıştır: Amerika Birleşik Devletleri Senatosu ve Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi. Yüksek Mahkeme ve alt federal mahkemelerden oluşan yargı sistemi, yargı erkini meydana getirmektedir. Yargının görevi Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nı, federal yasa ve yönetmelikleri yorumlamaktır. Bu görev yasama ve yürütme arasındaki anlaşmazlıkların çözümünü de içermektedir. Federal hükümetin çalışma şekli Anayasa'da açıklanmıştır.

Liberteryen Parti, Yeşil Parti, Anayasa Partisi gibi başka küçük partiler de siyasal hayatta olmasına rağmen Amerikan İç Savaşından beri Amerikan siyaseti iki büyük parti tarafından şekillendirilmektedir:Demokrat Parti ve Cumhuriyetçi Parti

Diğer gelişmiş demokrasilerle karşılaştırıldığında Amerika Birleşik Devletleri'nin siyasal sistemi ile aralarında çok büyük farklılıklar vardır. Bunlar, üst yasama meclisine daha fazla güç verilmesini, Yüksek Mahkeme'nin daha geniş bir yetkiye sahip olmasını, yasama ve yürütme arasında kuvvetler ayrılığının sağlanmasını ve siyasetin iki büyük parti tarafından yönlendirilmesini içermektedir. Diğer gelişmiş demokrasilerin tersine Amerika Birleşik Devletleri'nde üçüncü partilerin siyasette çok az etkisi vardır; bu durum tarihi kökleri olan sıkı uygulamaların sonucudur. Bu uygulamalar, eyalet ve federal yasalar, resmi olmayan medya kısıtlamaları, kazanan hepsini alır ilkesiyle yapılan seçimler, aday olma şartları ve daraltılmış tartışma kurallarından oluşmaktadır.

Yetki alanlarının bu çeşitliliği ülkenin tarihini yansıtmaktadır. Federal hükûmet, On Üç Koloni olarak kendi başlarına kurulan ve diğerlerinden bağımsız olarak yönetilen koloniler tarafından oluşturulmuştur. Yerel hükûmet birimleri koloniler tarafından farklı devlet işlevleri etkili biçimde yerine getirilsin diye meydana getirilmiştir. Ülke büyüdükçe, yeni eyaletler var olan eyaletler modellenerek eklenmiştir. 

Alexis de Tocqueville'den günümüze kadar akademisyenler 18. yüzyılın sonlarındaki Amerikan Devriminden beri Amerikan siyasetinin temel değerlerinde güçlü bir devamlılık görmektedirler.

En yetenekli ve hırslı genç adamları politikanın içine çeken canlı siyasi kültürü ile Britanya’nın Kuzey Amerika’daki bazı kolonileri Avrupa dünyasında birer istisna haline geldi. Bu Amerikan istisnacılığı için ortaya konan nedenler şunlardır:

Hiçbir kolonide 1790'larda varolan partiler gibi siyasi olmamasına rağmen her birinde iktidar için rekabet eden gruplar vardı.

Cumhuriyetçilik klasik liberalizmin bir biçimiyle beraber baskın ideolojidir. Ana belgeler arasında Amerikan Bağımsızlık Bildirisi(1776), Amerika Birleşik Devletleri Anayasası (1787), Federalist Yazılar (1788), Haklar Bildirisi (1791) ve Abraham Lincoln'un Gettysburg Konuşması (1863) bulunmaktadır. Siyasal bilimci Louis Hartz Amerikan siyasal kültüründe bu temayı “Amerika’da Liberal Gelenek” olarak ifade etmektedir (1955). Hartz, savaş öncesi Güney kesiminin 1820’lerde hiyerarşik ve feodal bir toplumu destekleyecek bir düşünce geliştirerek bu merkezi ideolojiden ayrıldığını görmüştür. Alabama’da kurulu liberteryen Mises Enstitüsü’nden David Gordon gibi bazı akademisyenler 1861’de Konfederasyon’u kuran ayrılıkçıların klasik liberalizmin değerlerini benimsemeye devam ettiklerini sav