mi kültürel düzeni; Hagi, Yamaguchi:

Shūseikan Öncü fabrika kompleksi; Kagoshima, Kagoshima:

Mietsu tersanesi; Saga, Saga:

Hashino demir madenciliği ve eritme bölgesi; Kamaishi, Iwate:

Nagasaki tersane tesisleri, kömür madenciliği adaları ve bağlantılı alanlar; Nagazaki, Nagasaki:

Shimonoseki savaş alanı ve Antlaşma deniz feneri; Şimonoseki, Yamaguchi:

Miike kömür madenleri, demiryolları ve limanlar; Ōmuta, Fukuoka, Arao and Uki, Kumamoto:

Yawata çelik fabrikaları; Kitakyushu, Fukuoka:

Izu proto-endüstriyel reverber fırın; Izunokuni, Shizuoka:






Lübnan Deniz Kuvvetleri

Lübnan Deniz Kuvvetleri, Lübnan'ı denizden gelebilecek her türlü saldırıya karşı korumakla görevlidir. Lübnan Silahlı Kuvvetleri'nin en küçük kuvvetidir. Lübnan Ordusu'nun Beyrut bölge komutanının komutası altındadır. 1947 yılında kurulmuş olup 1.000 personeli vardır.

Toplam Donanma Gücü : 57 
Uçak Gemisi : 0 
Savaş Gemisi : 0 
Destroyer : 0 
Korvert : 0 
Denizaltı : 0 
Sahil Güvenlik Botu : 12 
Mayın Gemileri : 0 




Preah Vihear Tapınağı

Preah Vihear Tapınağı (Khmerce: ប្រាសាទព្រះវិហារ "Prasat Preah Vihea"), Khmer İmparatorluğu döneminde inşa edilen ve Kamboçya'nın Preah Vihear ilindeki Dângrêk Dağları'nda 525 metrelik bir (1.722 fit) uçurumun üzerinde bulunan eski bir Hindu tapınağıdır. Tayland ile Kamboçya arasında sahiplik konusunda uzun süren bir tartışmanın ardından 1962'de Lahey'deki Uluslararası Adalet Divanı (ICJ) tapınağın Kamboçya'da olduğu kararına vardı.

Düz bir alanda birçok kilometre alan üzerinde dağılı bir şekilde bulunan Prasat Preah Vihear altı yüzyıl yaşayan Khmer İmparatorluğu'nda inşa edilen tüm tapınakların en görkemli olanlarından birisidir. İmparatorluğun manevi hayatının önemli bir yapısı olarak, birçok krallar tarafından kkullanıldı ve yenilendi, bu nedenle çeşitli mimari üslup unsurları taşımaktadır. Preah Vihear, doğu-batı eksenli geleneksel dikdörtgen plan yerine, Khmer tapınakları arasında alışılmadık bir şekilde uzun bir kuzey-güney ekseni boyunca inşa edilmiştir. 7 Temmuz 2008'de Preah Vihear, UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edildi.




Nathalie Loiseau

Nathalie Loiseau (d. 1 Haziran 1964, Neuilly-sur-Seine) Fransız diplomat ve bürokrat.

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nden 1987 yılında mezun olmuştur. Daha sonra Ulusal Doğu Dilleri ve Medeniyetleri Enstitüsü'nde (INALCO) Çince üzerine uzmanlaşmıştır.

Dışişleri Bakanlığı'na girerek çeşitli görevler üstlenmiştir. Ağustos 2002 - Temmuz 2007 yıllarında Washington Büyükelçiliği Sözcüsü ve Basın Dairesi Başkanı olmuştur. 2003 Irak işgali döneminde ABD yönetimi ve kamuoyununun Fransa'ya olumsuz bakışlarına karşı alışılagelmemiş bir inisiyatif kullanarak Washington Büyükelçisi Jean-David Levitte ile beraber Washington Post'ta yayımlanan bir açık mektup kaleme almışlar ve daha sonrasında Fransa Karşıtı kampanyalar sakinleşmiştir. 2007'de Dışişleri Bakanlığı'nda Kuzey Afrika Müdür Yardımcısı, 2008'de Kuzey Afrika ve Ortadoğu Müdür Yardımcısı olmuş, yine 2008'de Doğu Görevlileri Sendikal Birliği'nin (ASAO) başına seçilmiştir, bu dönemde ayrımcılığa karşı mücadeleyi destekleyen tavrı ile gündeme gelmiştir. 2009 yılında Dışişleri Bakanlığı İnsan Kaynakları Müdürü olarak atanmış, 2011 yılında Dışişleri Bakanı Alain Juppé tarafından Bakanlık İdaresi Genel Müdürü olarak görevlendirilmiştir. Ağustos 2012'de eşi ve çocukları ile tatildeyken bu görevden Laurent Fabius tarafından alındığını öğrenmiştir. Ekim 2012'de Ulusal İdare Okulu Müdürlüğü'ne atanmış ve 2017'de, 2. Édouard Philippe Hükümeti'nde Avrupa İşleri Bakanı olarak görev alıncaya dek, müdürlük görevini sürdürmüştür.

Evli ve 4 çocuk annesi olup, dindar bir Katolik'tir.






Uvs Nuur Havzası

Ubsunur Çukuru (aynı zamanda Uvs Nuur Havzası veya Uvs Gölü Havzası, Moğolca: "Uws núrīn hotgor"), Moğolistan ile Rusya'daki Tuva Cumhuriyeti sınırı arasında bulunan, adını, merkezinde yer alan sığ ve çok tuzlu bir göl olan Uvs Nuur Gölü'nden alan kırılgan dağ endorheik havzadır. Havzada birkaç küçük göl dağılmış durumdadır. Tannu-Ola ve Altay dağlık bölgelerinde bulunan yüksek arazilerin ve çukurların bileşiminin bir parçasıdır. Burada, dünyanın en kuzeyde yer alan çölü ile Kuzey Yarımküre'nin en güneydeki tundra bölgesi karşılaşmaktadır. Uvs Nuur Havzası, 2003 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

Uvs Gölü drenaj havzasının toplam alanı 70,000 km'dir. Bunun büyük kısmı Moğolistan'da (Hövsgöl, Zavhan ve Uvs illeri), geri kalan kuzey kısmı ve Rusya'da (Tuva) yer almaktadır.




Romanya Sosyalist Cumhuriyeti

Romanya Sosyalist Cumhuriyeti (, RSR) 1947-1989 yılları arasında, Romanya'daki Marksist-Leninist tek parti rejimini tanımlar. Bu devlet, 1947'den 1965 yılına kadar Romanya Halk Cumhuriyeti ("Republica Populară Romînă", RPR) olarak adlandırılmıştır. Ülke, anayasasında da belirtildiği üzere, Romanya Komünist Partisi yönetimi altında, Varşova Paktı üyesi, bir Doğu Bloku ülkesiydi.

Coğrafi olarak; doğuda Karadeniz, kuzeydoğuda Sovyetler Birliği (Ukrayna ve Moldova SSC); kuzeyde Macaristan; batıda Yugoslavya ve nihayetinde güneyindeki Bulgaristan'la çevriliydi.

II. Dünya Savaşı'na Mihver Devletleri safında katılan Romanya, savaş kaybedilince Müttefiklerin üyesi Sovyetler Birliği tarafından işgal edildi. Geniş kitlelerin katılımıyla gerçekleşen komünizm yanlısı gösterilerden sonra ve Müttefik Kontrol Komisyonu'nun Sovyet üyesinin siyasi baskılarıyla, aralarında önceden yasa dışı ilan edilen Romanya Komünist Partisi üyelerinin de bulunduğu kişilerin olduğu, Sovyet yanlısı bir hükumet 6 Mart 1945 tarihinde kuruldu. Komünist Parti üyeleri ve komünist sempatizanlar, eski yöneticilerin tamamını yavaş yavaş tasfiye ederek, iktidarın tamamını ele geçirdiler. Aralık 1947'de, Romanya Kralı I. Mihai tahttan indirildi ve "Romanya Halk Cumhuriyeti" ilan edildi.

İlk önce "SovRom" adı verilen, tüm vergilerden muaf Rumen-Sovyet şirketler kuruldu. Bu şirketler aracılığıyla, savaştan daha yeni mağlup çıkmış Romanya'nın belli başlı ekonomik kaynakları Sovyet kontrolüne geçmişti. Ekonominin belini büken diğer bir kara delik de SSCB'ye ödenen savaş tazminatlarıydı. Böyle olmakla birikte, 1950'lere gelindiğinde Romanaya'nın komünist liderleri, halka daha fazla bağımsızlık sözleri vermeye başladılar. 1958'e gelindiğinde Tüm Sovyet askerler Romanya'dan çekilmişti.

Nicolae Ceaușescu 1965'te Komünist Parti Genel Sekreteri, 1967 yılında Devlet Jonseyi Başkanı, 1974 yılında da yeni ihdas olunan Romanya Devlet Başkanlığı görevine seçildi. Ceaușescu'nun 1968 yılında Çekoslovakyanın işgaline karşı takındığı muhalif tutum, o esnada ülkenin içinde bulunduğu kısa süreli siyasi rahatlama dönemi, Ceaușescu'nun hem yurt içinde, hem de Batı'daki, imajını olumlu yönde etkiliyordu. Dış borçlarla sağlanan hızlı ekonomik büyüme kademeli olarak azaldı ve büyüme yerini kemer sıkma politikalarına bıraktı. Bu süreç, Aralık 1989'da Romanya Devrimi ile, totoliter Ceaușescu rejiminin yıkılmasıyla son buldu.

Komünist Romanya'da, özellikle de 1950'li yıllarda Stalin döneminde, çok sayıda insan idam edilerek öldürüldü. Hapiste ya da gözaltında hayatını yitirenlerin sayısı da azımsanamayacak kadar çoktu. 1945-1965 yılları arasında, yargılamalar neticesinde infaz edilenlerin sayısı 137 kişi idi. Buna karşın, gözetim altındayken hayatını kaybedenlerin sayısının on binlerle, hatta yüz binlerle ifade edildiği belirtilmektedir. Bunun yanı sıra binlerce kişi çeşitli sebeplerle kovuşturmaya tabi tutuluyor, hapsediliyor ve ölüme varan işkencelere maruz kalıyorlardı.

Ana siyasi partilerin desteklediği Kral I. Mihai Ağustos 1944'te Ion Antonescu'yu devirdikten sonra, Romanya'yı Mihver Devletleri ittifakından koparıp, Müttefikler'in safına geçti. Taraf değiştirse de, Romanya'nın Almanlarla birlikte Sovyet işgaline katılmasından kaynaklanan, ülkesine yönelik husumeti gideremedi. Romanya kuvvetleri Sovyet komutasında çeşitli cephelerde tüm güçleriyle omuz omuza savaşmalarına rağmen, Sovyetler Birliği Romanya'yı düşmandan ele geçirilmiş topraklar olarak görüyordu. Sovyet birlikleri, Rumen devletinin, Kuzey Transilvanya'nın güvenliğini ve istikrarını garanti edemeyeceği gerekçesi ile ülkede işgal güçleri olarak kalmaya devam ediyordu.

Yalta Konferansı'nda, Sovyetler Birliği'nin Romanya üzerindeki menfaat ve talepleri kabul edilmişti. Paris Barış Antlaşması neticesinde, Romanya müttefik bir devlet olarak kabul edilmediğinden, Kızıl Ordu Romanya topraklarında kalmaya devam edecekti. İlk başlarda, diğer tüm siyasi partiler gibi, Komünist Parti de, General Constantin Sănătescu yönetimindeki savaş hükumetlerinde pek bir varlık gösteremedi. Nicolae Rădescu hükumetinde varlıklarını biraz daha arttırdılar. Mart 1945'te, Frontul Plugarilor ("Sabancılar Cephesi") isimli sol eğilimli, komünistlerle sıkı iş birliği içinde olan çiftçi örgütünün lideri Dr. Petru Groza Başbakan olunca, komünistler ağırlıklarını iyice hissettirir oldular. Groza hükumeti, kâğıt üzerinde çok geniş bir tabana yayılmıştı. Koalisyanda, Demir Muhafızlar Partisi dışında kalan hemen tüm büyük partiler yer almakla birlikte, komünistler tüm kilit bakanlıkları ve görevleri ele geçirmişti. Komünistlere verilmeyen görevler de, görünürde komünist olmayan yandaşlara bırakılmıştı.

Hükumetin tutumundan ve siyasi duruşundan rahatsız olan Kral, Groza'yı istifaya zorlamak için, hükumetin çıkardığı hiçbir kanunu onaylayarak yürürlüğe sokmayacağını duyurdu. Bunun üzerine Groza Kral Mihai'nin onayını almaya gerek duymadan yasaları uygulamaya sokmaya başladı. 8 Kasım 1945 tarihinde, Kral Mihai'nin isim gününde, Bükreş'teki Kraliyet Sarayı önünde toplanan, kraliyet yanlıları ve karşıtları arasında, polis ve askerlerin de dahil olduğu, onlarca kişinin öldüğü ve yaralandığı çatışmalar meydana geldi. Sovyet subaylar, polis ve askerin halk üzerine ateş açmasını engelledi ve olayları da Sovyet askerler bastırdı.

Kralın karşı çıkmasına rağmen, Groza hükumeti toprak reformu yaptı ve kadınlara oy hakkı tanıdı. Fakat bu hükumet aynı zamanda, Romanya'ya Sovyet hakimiyetini de getirmişti. 19 Kas