cası olan Theodorus van Gogh, uzun süredir devam eden aile geleneğine bağlı kalarak papazlık yapıyordu. Theodorus, yakışıklılığı ve uzun vaazleriyle tanınan biriydi. On bir çocuklu bir aileden geliyordu. Anna ve Theodorus, yaşamlarını yaşadıkları kırsal toplululuğa adayarak hizmet ettiler; hayatlarına dini inançları şekil verdi. Anne ve baba tanrının her şeye gücü yeteceğine, ve sürekli onları gözlediğine inanıyordu. Çocuklarına bulutların şekillerinde, günbatımındaki renklerde ve doğada tanrının varlığını aramayı öğrettiler. Theodorus van Gogh'nin favori şairi, Reverend Bernard ter Haar "Yaratılışa Övgü Şarkısı" adlı bir şiir yazmıştır.
On bir yaşındayken, Van Gogh eğitim için yatılı okula gönderildi ve bu da yaşam boyu süren göç etme duygularını harekete geçirdi. Van Gogh, ordu ve sanat satıcılığında başarısız olduktan sonra kendini aileden daha da uzaklaşmış hissetti. O, artist olmaya karar verdiğinde, ailesi ona kendilerinden uzaklaşması için daha karlı olan alternatif meslekler önerdi. Van Gogh'un giydiği kıyafetler, davranış tarzı ve alışılmadık aşk hayatı aile için tedirgin edici ve utanç vericiydi. 1881 yılına gelindiğinde Vincent, dünya görüşünü geliştirdi ve ebeveynlerinden çok daha farklı olduğunu fark etti. Kardeşi Theo'ya yazdığı mektupta "Babam ve annemin sistemine yerleşemiyorum, çok boğucuydu ve beni boğacaktı." diye yazdı. Sonraki cümlelerinde ise, "Anne ve babamın vaazlerini ve tanrıya dair fikirlerini, insanları ve ahlak ve erdemlikle ilgili şeyleri çok saçma buluyorum." diye yazdı.

Vincent, 1888-1889 yılları arasında Arles'te hastaneye kaldırıldı. Onun annesinin Theo'ya yazdığı mektupta, "Ben inanıyorum ki o hep hastaydı ve onun yaptıkları bunun bir sonucuydu. Vincent'in fakir kardeşi, tatlı sevgili Theo, onun için çok endişleniyor ve sıkıntı çekiyorsun" Daha sonra ise şöyle söyledi, "Ben rica ediyorum, al onu lordum.'"

Vincent kariyerinin en üst seviyesine çıktığında, değerli tablolarını ailesine göndermeyi severdi. "Büyük çiçek demetleri, menekşe rengi irisler, büyük buket gülleri,"'ni annesi için yaptı. Bir başka örnekte ise, zeytin toplayan kadın resimlerini kız kardeşi ve annesi için yaptı.





Tubbataha Resifi

Tubbataha Resifleri Tabiat Parkı (Filipince: "Bahurang Tubbataha") Filipinler'de, Sulu Denizi'nin ortasında bulunan bir korunan alandır. Deniz ve kuş koruma alanı, Kuzey Atol ve Güney Atolü olarak adlandırılan iki büyük atolden ve toplam 97.030 hektar (239.800 dönüm; 374.6 milkare) alan kaplayan daha küçük Jessie Beazley Resifi'nden oluşmaktadır. Palawan ilinin başkenti olan Puerto Princesa ilçesinin 150 kilometre (93 mil) güneydoğusunda yer almaktadır. Issız adalar ve resifler, resifin yaklaşık 130 kilometre (81 mil) kuzeydoğusunda bulunan Cagayancillo Adası belediyesinin bir parçasıdır.

Aralık 1993'te UNESCO Tubbataha Resifleri Milli Parkı'nı çok yüksek yoğunlukta deniz türünün bulunduğu bir atol resifine benzersiz bir örnek olarak bir Dünya Mirası alanı ilan etti; Kuzey Adası, kuşlar ve deniz kaplumbağaları için yuvalanma alanı olarak hizmet vermektedir. Bölge, 100 m'lik bir dikey duvar, geniş lagünler ve iki mercan adası barındırır ve bozulmamış bir mercan resifine mükemmel bir örnektir. 1999'da Ramsar, Tubbataha'yı Uluslararası Önemli Sulak Alanlarından biri olarak nitelendirdi. 2008'de, resif, Doğanın Yedi Harikası'na aday gösterildi..

Milli park ve Filipin takımadalarının geri kalan kısmı, bilinen mercan türlerinin %75'ini ve dünyanın resif balıklarının %40'ını içeren bir deniz biyolojik çeşitliliğinin merkezi olarak tanınan Mercan Üçgeni'nin bir parçasıdır. Aşırı avlanma ve yıkıcı balıkçılık uygulamaları nedeniyle alan ciddi bir tehdit altındadır. 1980'lerden beri resifleri ziyaret eden bilim insanlarının araştırmaları, Tubbataha Resifleri Tabiat Parkı'nın 600'den az balık türü, 360 mercan türü, 11 köpekbalığı türü, 13 yunus ve balina türü ve 100 kuş türü içerdiğini ortaya koydu. Resifler ayrıca Şahin Gagalı Kaplumbağa ve Yeşil deniz kaplumbağalarının yuvalanma ortamı olarak da görev yapmaktadır.





Filipin Sıradağlarındaki Pirinç Terasları

Filipin Sıradağlarındaki Pirinç Terasları (Filipince: "Mga Hagdan-Hagdang Palayan ng Kordilyera ng Pilipinas"), UNESCO Dünya Mirası Listesi'ndeki kültürel peyzaj kategorisine dahil edilen ilk alandır. Ifugao ilindeki tüm Batad Pirinç Terasları, Bangaan Pirinç Terasları (Banaue'dekiler de), Mayoyao Pirinç Terasları (Mayoyao'da), Hungduan Pirinç Terasları (Hungduan'da) ve Nagacadan Pirinç Terasları (Kiangan'da) olmak üzere beş bölgeye sahiptir. Ifugao Pirinç Terasları daha yüksek bir irtifaya ulaşır ve diğer teraslardan daha dik eğimlerde inşa edilmiştir.

Ifugao Pirinç Terasları insan kültürünün yeni sosyal ve iklim baskılarına adapte olmasının yanı sıra yeni fikir ve teknolojiler uygulamak ve geliştirmek için gösterdiği olağanüstü kabiliyeti göstermektedir. UNESCO tarafından 2.000 yıldan eski olduğu düşünülen bir Dünya Mirası alanı olarak listelense de, bölgenin tarihinin 1.000 yıl kadar geriye gittiğine dair çelişkili açıklamalar da mevcuttur.





Vigan

Vigan ya da resmi olarak Vigan şehri (Ilocanoca: "Ciudad ti Bigan", Filipince: "Lungsod ng Vigan"), Filipinler'deki Ilocos Sur ilinin bir ilçesi ve başkentidir. Kent, Güney Çin Denizi'ne bakan büyük Luzon adasının batı kıyısında yer almaktadır. 2015 nüfus sayımına göre, nüfusu 53.879 kişidir.

UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak kabul edilen şehir, Filipinler'de yapıları bozulmadan kalan birkaç Hispanik kasabadan biridir ve Arnavut kaldırımlı sokakları ve Filipin ve Doğu mimarisi ile Sömürge İspanyol mimarisi tasarımlarını kaynaştıran benzersiz bir mimari ile tanınır.

Mayıs 2015'te Vigan Şehri, Beyrut, Doha, Durban, Havana, Kuala Lumpur ve La Paz ile birlikte Dünyanın 7 Harikası Şehirlerinden biri olarak resmen kabul edildi.





Japonya'nın 100 Ünlü Dağı

Japonya'nın 100 Ünlü Dağı ( "Nihon Hyaku-meizan"), 1964 yılında dağcı ve yazar Kyūya Fukada tarafından yazılan ve Japonya'daki 100 önemli dağı içeren bir kitaptır. Liste, NHK belgesellerinin ve diğer yürüyüş kitaplarının konusu olmuştur.













Puerto-Princesa Yeraltı Nehri Milli Parkı

Puerto Princesa Yeraltı Nehri Milli Parkı, Filipinler'de, Palawan'daki Puerto Princesa kent merkezinin yaklaşık 80 kilometre (50 mil) kuzeyinde bulunan bir koruma alanıdır. Milli park, adanın batı kıyısındaki Saint Paul Dağları'nda bulunur. Kuzeyde Aziz Paul Körfezi, doğuda Babuyan Nehri ile sınırlandırılmıştır. Puerto Princesa Kent Hükümeti, 1992 yılından beri Milli Park'ı yönetmektedir. Yer altı nehri girişine, Sabang kasabasından kısa bir yürüyüş ya da tekne yolculuğu ile ulaşılmaktadır.

2010 yılında bir grup çevreci ve jeolog, yeraltı nehrinin ikinci bir kata sahip olduğunu keşfetti. Bu, mağaranın içinde küçük şelaleler olduğu anlamına geliyordu. Ayrıca, yeraltı nehrinde, su seviyesinden 300 m (980 ft) yükseklikte bir mağara kubbesi, kaya oluşumları, büyük yarasalar, nehirde derin bir su deliği, daha fazla nehir kanalı ve bir başka derin mağaranın yanı sıra deniz canlıları ve daha fazlasını buldular. Yeraltı nehrinin daha derin alanlarını keşfetmek, oksijen yoksunluğu nedeniyle neredeyse imkânsız halde idi.

11 Kasım 2011'de, Puerto Princesa Yeraltı Nehri, geçici olarak Doğanın Yedi Harikası'ndan biri olarak seçildi. Bu seçim 28 Ocak 2012'de resmen onaylandı.




Hamiguitan Dağı

Hamiguitan Dağı, Filipinler' in Davao Oriental ilinde bulunan bir dağdır. 1,620 metre yüksekliğe sahiptir. Dağ ve civarı, ülkedeki en çeşitli yaban hayatı popülasyonlarından birine sahiptir. Bölgede bulunan yaban hayatı arasında Filipin kartalı ve Nepenthesin çeşitli türleri bulunur. "Nepenthes peltata" gibi diğerlerinden bazıları bölgeye özgüdür. Dağ, yaklaşık 2.000 hektarlık bir orman alanına sahiptir. Bu ormanlık alan, ultramafik kayaçlardaki yüzlerce yıllık benzersiz "pymgy" ormanları, çoğu tehlike altındaki endemik ve nadir türde flora ve faunaya ev sahipliği yapmaktadır.

6.834 hektar (68.34 km²) alana sahip olan Hamiguitan Dağları, 2003 yılında bir ulusal park ve yaban hayatı koruma alanı ilan edildi. 2014 yılında park UNESCO tarafından bir Dünya Mirası alanı olarak ilan edilmiştir.





Richard Ferrand

Richard Ferrand (d. 1 Temmuz 1962, Rodez) Fransız sosyaldemokrat siyasetçi.

Toulouse-I-Capitole Üniversitesi'nde ve Paris-Descartes (Paris V) Üniversitesi'nde hukuk ve Almanca eğitimi almıştır. Mesleki kariyerine gazeteci olarak başlamış ardından, Entegrasyon ve Sosyal İşlerden sorumlu Devlet Sekreteri Kofi Yamgnane'ın 1991 yılında özel danışmanı olmuştur. 1980 yılında Sosyalist Parti'ye kaydolmuş, 1998-2011 yıllarında Finistère genel konseyi üyesi ve 2004-2011 yılları arasında Finistère genel konseyi başkan yardımcısı olmuş, 2010 yılında Brötanya bölgesel konseyi üyeliğine seçilmiş, 2010-2016 yıllarında bölgesel konseydeki Sosyalist Grubun başkanlığını yapmış, 2016 yılında bu görevini askıya almıştır. 2012 seçimlerinde Finistère 6. seçim çevresinden milletvekili seçilmiştir. Başbakan Manuel Valls tarafından Ekonomi Bakanı Emmanuel Macron nezdinde geçici olarak sağlık ve hakların düzenlenmesine dair meslek reformuna dair rapor hazırlamakla görevlendirilmiş, "Macron Kanunu" olarak bilinen Ekonomik Fırsat Eşitliği, Etkinlik ve Büyüme Kanunu'nun meclisteki genel raportörü olmuştur. Emmanuel Macron'un Nisan 2016'da lanse ettiği En Marche ! Hareketi'ne ilk dahil olan parlamenter olmuş ve Ekim 2016'da bu hareketin genel sekreteri olarak görevlendirilmiştir. Macron'un 2017'de cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından kurulan 1. Édouard Philippe Hükümeti'nde Mekanların Uyumu Bakanı olarak atanmıştır. 2017 Fransa yasama seçimlerinin ardından kurulacak olan hükümette yer almayacağını belirterek, La République en marche ! meclis grubu başkanlığına talip olmuştur. 24 Haziran 2017 tarihi itibarıyla La République en marche ! meclis grubu başkanıdır.




Konark Güneş Tapınağı

Konark Güneş Tapınağı ya da Konark Sun Tapınağı (Oriya: କୋଣାର୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦିର), Hindistan'ın Orissa Eyaleti'ndeki Konark'ta yer alan 13. yüzyıldan kalma bir Güneş tapınağıdır. Tapınağ