ekli işlerinde boy göstermektedir. 2004 yılında bir duvara yapışan yüzlerce küçük düğümlü bez topundan oluşan kuto'iis ("kan")ı yarattı ve onu kırmızı renkte bir toprak boyasıyla boyadı. ‘’Body of land’’teki düğümlerin kaotik yerleşimi ne benzer bir şekilde, her düğüm bir kan pıhtısını belirtmektedir. Tekrarlayan desen ve düğüm oluşturuluşun ritüelleştirilmesi, hikayelerin yeniden toplanması, dilin, şarkının ve evin sesi olarak tarif edilmiştir.

2007 ve 2008 yılları arasında, HeavyShield Kanada Medeniyet Müzesi, Royal Ontario Müzesi ve Glenbow Müzesi’sin koleksiyonlarından ‘’Blood’’ kenar süslemesi üzerinde çalıştı. Bu cisimlerin müze sınıflandırma sistemlerini inceledikten sonra, genellikle sadece küçük katalog etiketleri ile çekmece sıralarında veya raflarda saklanır halde olduğunu keşfetti. Bu çalışma sırasında ayrıca nesneleri yaratan insanların (özellikle de kadınlar olmak üzere), kendisinin ve ailesinin genetik ve tarihsel olarak ilişkili olduğu insanlar hakkında düşündü. Bu çalışmadan elde edilen tek parça eser ise dokumasız beyaz tohum boncuklarının on iki bağlı sayfasından oluşan, metinsiz bir kitap olan ‘’hours’’(2007)dır.

HeavyShield'in aldığı Katolik eğitimi ve Hristiyanlığın Blood Reserve üzerindeki önemi çalışmalarında görünmeye devam etmektedir. Çizimler ve heykeller 1990'ların ortalarında ortaya çıkan Gri Rahibeler tarından giyilen ipek atkılardan esinlenerek yapılan ‘’heart hoof horn’’ ve aynı şekilde ibadete işaret eden entelasyon parçası ‘’Now I Lay Me Down’’ Katolik ritüellerini ve ibadeti yansıtan bir duvar üzerine yerleştirilen yarı-soyut yazı tiplerini göstermektedir. ‘’Now ı lay me down’’, Toronto'da bulunan Santral'deki, 1994 yılında düzenlenen "Melek Bahçesi" sergisinde bulunan eserlerinin bir parçasıydı.

1990'lı yıllarda HeavyShield, Kanada Feminist Sanat Hareketinin öncülerinden biriydi. On yıllık sürede sayısız eser kadınsılık ve kadınlık üzerine yansıdı. 1993 yılında ‘’sistersi’’ı yaptı. Bu eserde ,altı tane yönleri dışa doğru olan topuğu ayakkabının oluşturduğu bir çember vardır. Bu entelasyon HeavyShield ve onun beş kardeşini ve aynı zamanda kadının gücünü temsil etmektedir. Bu ayakkabı simgesini yeniden kullanarak 1994 yılında, bu sefer yirmi tane kadının ve kızın ayakkabılarını mat siyah rengine boyayarak bir araya getirmiştir. Eserin ismi ise ‘’everywoman’’dır. ‘’Everywoman’’ı sergileyişi, HeavyShiled’ın her bir çift ayakkabı üzerine çerçeveli siyah beyaz panellerle kendi sözlerini kullandığı ilk eseridir. 

Güney Alberta'da büyüdüğünden, HeavyShield iki nehre yakının yaşıyordu: the Oldman and the Belly. Oldman'da çocukken kardeşleriyle birlikte oynayarak zaman geçirirdi ve 2004 yılında o nehirleri, siyah ve beyaz fotokopileriyle oluşturup ismini de ‘’Oldman bir nehirdir.’’ koyduğu fotoğraflarla kayıt altına almıştır.

‘’ Dijital görüntüler alarak, yazı yazarak ve çizim yaparak, zamanımı nehirlerde geçirdim- vücutlarımızın ve geçmişlerimizin üzerindeki etkisi- kaydetmiş ve tekrar canlandırmış oldum. Ve seyahatlarım boyunca, bölgenin fikri ve dokusu ile olan bu etkileşim bölgeye özgü bir hale geldi.’’

Bir elmas gibi şekillendirilen parça, bir yarısı çayırın çini şeklindeki resminden ve bir diğer yarısı düşüncelerinin yazıya dökülmüş halini içeren geniş dijital baskı kolajının bir araya gelmesiyle oluşmuştur. Bu çalışma 2005 yılında Alberta Bienali'nde sergilendi.

2004 yılında HeavyShield, Old River’dan getirdiği taş ve dallardan oluşturduğu bir entelasyon ve bir performans olan ‘’camouflage’’ı yarattı. Ayrıca bu eser Blackfoot sözlüğünde bulunan nehir resimlerini ve yazılarını içererek St. Croix River kıyısına yapıldı.
Eseri orada bırakınca,üç hafta sonra parçaların çoğu dağıldı, bozuldu ya da gelgit tarafından taşındı. Bu parça Samuel de Champlain’nın gelişinin 400. yıl dönümünde yapıldı ve oradan nakli değişim temalarını bizlere sunmuştur.








Adieu

"Adieu" ("Hoşçakal") Jahn Teigen ve Anita Skorgan tarafından seslendirilen 1982 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Norveç'i temsil eden şarkı. Şarkı Norveççe dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Herodes Falsk tarafından yazılmıştır.

Şarkı, ikili ilişkileri sona eren sevenler rolünü alarak bir balad. Artık bir araya gelmese de iyi şartlarda kalmaya söz veriyorlar. Skorgan ve Teigen birlikte yaptıkları dönemde evliydi, ancak kısa süre sonra boşandılar.

Şarkı yarışmada Lüksemburg'un temsilcisi Svetlana'nun şarkısı "Cours après le temps"'den sonra ve Birleşik Krallık'ın temsilcileri Bardo'nun şarkısı "One Step Further"'dan önce 3. sırada çıkmıştır. Yarışmada 18 şarkı arasından 12. olmuştur.

Bir sonraki şarkı 1984 yarışması'nda Norveçli katılımcı, "Do Re Mi" adlı şarkısıyla Jahn Teigen olmuştur.




Kiki Smith

Kiki Smith (d. 18 Ocak, 1954) cinsiyet, doğum ve yenilenme konularını ele alan Batı Alman doğumlu bir Amerikalı sanatçıdır. Son çalışmaları insanın doğayla ilişki durumunu tasvir ederken, 1990’ların başı ve 1980’lerin sonundaki süslü eserleri, AIDS ve cinsiyet gibi konularla karşılaştı. Smith New York şehrinin Güneydoğu kesiminde yaşıyor ve çalışıyor.

Smith’in babası sanatçı Tony Smith ve annesi oyuncu ve opera sanatçısı Jane Lawrence’tır. Kiki’nin çalışmaları ailesinden farklı olmasına rağmen, erken yaşta babasının geometrik heykeller yapma sürecine maruz kalması, resmi olarak sanatçılığı tecrübe etmesine olanak sağladı. Katolik kilisesindeki çocukluk deneyimi, insan vücuduyla birleştiğinde eserini kavramsal olarak şekillendi.
Smith, 1955 yılında henüz bir bebekken ailesiyle Almanya’dan New Jersey’e taşındı. Sonradan Columbia Lisesine girdi. Daha sonra, 1974-75 yılları arasında on sekiz aylığına Connecticut’taki Hartford Sanat Okuluna kaydoldu. Sonrasında 1976 da New York’a taşındı ve bir sanatçı kolektifi olan işbirlikçi projelere (Colab) katıldı. Alışılmadık malzemeleri kullanan bu radikal gurubun etkisi onun çalışmalarında görülebilir. 1984 yılında kısa bir süreliğine, acil tıbbi teknisyen olarak çalıştı ve vücut parçası heykelleri yaptı ve 1990’a kadar, insan figürleri yapmaya başladı.

Smith, insan vücudunun ve faniliğin fizikiitesini, 1980 de babasının ve 1988 de alt tabaka oyuncusu olan kardeşi Beatrice (Babe) Smith’in AIDS yüzünden ölümünü hatırlatan iddialı araştırmasını yaptı. Geniş çaplı olarak, kalp, akciğer, mide, karaciğer ve dalak dâhil olmak üzere, insan organlarını keşfeden eserler yaratmaya devam etti. Bununla ilgili olarak, AIDS krizi (kan) ve kadınların adet dönemi (idrar, adet kanı, dışkılar) yanıtları olarak toplumsal öneme sahip olan vücut sıvılarını araştıran çalışmaları da vardı.

Smith baskı resim süreçlerinin geniş bir yelpazesini deneyimledi. İlk eserlerinden bazıları, çoğunlukla vücut parçalarının şekillerinden oluşan elbise, eşarp ve gömlek baskılarıydı. Colab ile ilgili olarak, Smith 1980'lerin başında politik bildiriler içeren ya da Colab olaylarını duyuran bir sıra poster bastırdı. 1988'deki ‘’All Souls’’ (Tüm Ruhlar), Smith’in bir Japon anatomi kitabında bulunan resim; bir fetüsün tekrar eden görüntülerini içeren dört buçuk metrelik bir baskı resim çalışmasıydı. Smith 36 adet el yapımı Tay kâğıdı üzerine siyah mürekkeple görüntüyü bastırdı. Hem MoMa hem de Whitney Müzesi Smith’in baskılarının geniş bir koleksiyonuna sahiptir. 1999 da yayınlanan ‘’Mavi Baskılar’’ serisinde Kiki Smith leke baskısı işlemini denedi. ‘’Virgin with Dove’’ (Bakirenin Güvercini), hava fırçasıyla temizlenmiş bir leke baskısıyla elde edilmişti. Basıldığında, bu teknik Meryem Ana ve Kutsal Ruh ’un etrafında bir ışık halkasıyla sonuçlanır.

Silikon bronzdan ve dövülmüş çelikten yapılmış bir heykel olan, 1994 yapımı ‘’Mary Magdelene’’, Smith’in kadın çıplaklığının geleneksel olmayan kullanımına bir örnektir. Heykelin yüzü, göğüsleri ve göbek deliğini çevreleyen bölgeleri hariç, bazı yerleri derisizdir. Bileğine zincir takmış, yüzü kısmen eksik ve yukarıya doğru çevrilidir. Smith, Mary Magdalene’yi yaparken, ‘’wild woman’’ (vahşi kadın) olarak tanımlandığı Güney Almanya heykelindeki Mary Magdalene’nin tasvirlerinden esinlendiğini belirtti. Okaliptüs ağacının gövdesi üstünde duran bir kadın figürüne yer veren Smith’in, 1998 yapımı ‘’Standing’’ (Daimi) heykeli, San Diego Kaliforniya Üniversitesi kampüsündeki halk sanatının Stuart Koleksiyonunun bir parçasıdır. 2005 yılında, Smith’in kurgusu olan Homespusun Tales (Ev Masalları), 51. Venedik Bienali’nde övgüler aldı. Smith’in 2010 yılında kurguladığı ‘’Lodestar’’ (Çobanyıldızı) Pace Galeri’de, gerçek boyutlu figürlerle boyanmış ayakta duran camcılık çalışmaları bulunan bir sergiydi. 2012 yılında, Smith Magnolia Editions tarafından Neuberger Sanat Müzesi’nde yayınlanan 3 adet 9X6 fit Jakarlı resimli duvar dokumasını sergiledi. 

Beş yıllık kalkınmanın ardından, Smith’in ilk kalıcı dış mekân heykeli 1998’de San Diego Kaliforniya Üniversitesi kampüsünde kuruldu.[10]
2010’da, Eldridge Caddesi’ndeki Müze, Smith ve mimar Deborah Gans’ı, New York’un Lower Doğu kesiminde bulunan Ulusal Tarihi Alan Markası olan 1887 Eldridge Sokak Sinagogu için yeni anıtsal bir doğu penceresi yaratmak için görevlendirdi. Bu kalıcı komisyon, Müzenin 20 yıllık yenilenme sürecinin son önemli bileşenini oluşturdu.


Smith, Endokrinoloji (1997) ve Concordance (2006) eserlerini üretebilmek için şair Mei-mei Berssenbrugge ile birlikte çalıştı ve Madame Realism’i (1984) yaratan yazar Lynne Tilman’la birlikte çalıştı. If I Could Say This With My Body, Would I. I Would şiirini yazan şair Anne Waldman’la birlikte çalışmıştı. Smith, aynı zamanda koreograf Douglas Dunn ve dansçıları, müzisyen Ha-Yang Kim, Daniel Carter, Ambrose Bye ve Devin Brahja Waldman’ın şiiri Jaguar Harmonics tarafından sahnelenen performans üzerine işbirliği yaptı.

1982’de, Smith ilk solo sergisi, ‘’Life Wants to Live’’ (Yaşam Yaşamak İster) için ev sahipliği yaptı. O zamandan beri, çalışmaları, dünya çapındaki galeri ve müzelerde 150’ye yakın solo sergiler sergilemekteydi ve New York’taki Whitney Bienali de dâhil olmak üzere yüzlerce önemli grup sergilerinde yer almıştır (1991,93,2002). La Biennale di Firenze, Floransa, İtalya (1996-1