akları buz ile doluyor. Kayalar gücünü korumak için yeterince kalın, serbestçe hareket edebilecek kadarda hafiftir.Güneş doğduğunda buz erir ve kayanın buzları çözülür. Bunlar, playa boyunca hafif rüzgarlar tarafından hareket ettirilir. Taşlar yalnızca iki ya da üç yılda bir kez hareket eder.

Birçok kuru göl özellikle yağışlı mevsimlerde sığ su içerir. Su tabakası ince ise ve kayalar rüzgarlar ile kuru göl çevresinde hareket ederse, son derece sert ve pürüzsüz bir yüzey gelişebilir.

https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dry_lake&action=submit




Uranyum-toryum serisi

Uranyum-Toryum Serisi Uranyum-seri ilişkisi olarak da adlandırılır ve mağara çökeli ya da mercan gibi kalsiyum karbonat materyallerin yaşını saptamak için yaygın olarak kullanılan radyometrik ilişkilendirme tekniğidir.

Rubidyum-stronsiyum, uranyum-kurşun ilişkilendirmesi gibi yaygın olarak kullanılan diğer radyometrik ilişkilendirme tekniklerinden farklı olarak, uranyum-toryum tekniği bozulmuş ürünlerin sabitlik süresini ölçmez. Bunun yerine, bir örneklem içerisinde , -234 radyoaktif uranyum kaynağının ve -230 radyoaktif izotop toryumunun arasında hangi derecede sürekli olarak yenilenmiş yaşı hesaplar. Toryum dünya yüzeyine yakın olarak çıkarılan sularda çözülemez, bu yüzden bu sularda yetişen materyaller genellikle toryum içermez. Aksine, uranyum doğal sularda bir bakıma çözülebilir, bu yüzden bu sularda yetişen ya da çökelti sonucu oluşan herhangi bir materyal uranyum izleri taşır, genellikle kilo bazında milyarda bir kısım ile milyonda bir kısım arasındadır. Bu şekilde bir materyalin oluşumundan sonar zaman geçtikçe örneklemdeki 245.000 in yarı yaşında olan -234 uranyum, -230 toryuma doğru azalır. Toryum -230 un kendisi 75,000 yıl yaşın yarısı kadar radyoaktiftir, bu sebeple; belirsizce hesaplama yerine (uranyum-kurşun ilişkisi örneğinde olduğu gibi), toryum -230 radyoaktif kaynağı olan uranyum -234 ile zaman dengesi içinde ilerler.Zaman dengesinde, toryum -230 un bir örnek içerisindeki yıllık miktar üretilen toryum -230 miktarına eşittir, ki bu da aynı zamanda, aynı örneklem içerisindeki yıllık uranyum -234 miktarına eşittir. Uranyum toryum ilişkisi, toryum -230 ve uranyum -234 ün yarı yaşı olarak bildiğimiz doğrulukta ve bir örneklemde toryum -230 ve uranyum -234 oranını ölçebildiğimiz kesinlikte olan toryum -230 un yarı yaşı olarak tanımlanan 500,000 yılın üzerinde bir yaş limitine sahiptir.


https://en.wikipedia.org/wiki/Uranium-thorium_dating




Brunhes-Matuyama

Bernard Brunhes ve Motonori Matuyama olarak adlandırılan Brunhes-Matuyama tersyüzümü, yaklaşık 781.000 yıl önce Dünya manyetik alanının son değiştirilme sürecine girdiği bir jeolojik olaydı. Tahminler tersine çevrilmenin netliğine göre değişir.Bir insan ömrü boyunca , birkaç bin yılda ya da çok daha hızlı bir şekilde meydana gelmiş olabilir.

Herhangi belli bir lokasyondaki belirgin bir süre, jeomanyetik enlem ve geçişi sırasında Dünya alanının dipol(iki kutup) içermeyen bileşenlerinin lokal etkilerine bağlı olarak 1,200 ila 10,000 yıl arasında değişiyordu.

Brunhes-Matuyama geri dönüşümü, Uluslararası İfade Komisyonu tarafından İyonya Sahnesi olarak da bilinen Orta Pleistosen'in başlangıcına damgasını vuran bir Global Sınır Stratotipi Kesiti ve Noktası'dır (GSSP). Okyanus sedimanının çekirdeği ve karasal olarak patlayan volkaniklerin, tarihlendirilmesinde yararlıdır. Bu olayı büyük Avustralasya engin alanına bağlayan kurgusal bir teori vardır.






Çılgın Joe

Çılgın Joe (ya da özgün ismiyle Hummingbird), başrolünde Jason Statham'ın bulunduğu, Steven Knight'ın yönetmenliğini ve senaristliğini üstlendiği 2013 yapımı aksiyon ve dram türündeki film.


Orijinal ismi "Hummingbird" olan film 28 Haziran 2013 tarihinde Birleşik Krallık'ta, ABD'de ("Redemption" ismiyle) ve Fransa'da ("Crazy Joe" ismiyle) vizyona girmiştir.





Mehmet Dinler

Mehmet Dinler, (d. 1 Ocak 1927, Adana, Türkiye), Türk yönetmen ve senarist. İlk filmi 1961 yılında çektiği Cilalı İbo Zoraki Baba filmidir. Dinler, ilk filminden sonra Cilalı İbo serisi için 5 film çekmiştir. Bunlar Cilalı İbo Kadın Avcısı (1964), Cilalı İbo Ve Kırk Haramiler (1964), Cilalı İbo İstanbul Kaldırımlarında (1968), Cilalı İbo Teksas Fatihi (1971), Cilalı İbo Yetimler Meleği (1971) filmleridir. 48. Altın Portakal Film Festivalinde Yaşam Boyu Onur Ödülünü kazanmıştır.





Jeomanyetik Ters

Bir jeomanyetik ters, bir gezegenin manyetik alanındaki bir değişkendir; bu nedenle, coğrafik kuzey ve coğrafik güney aynı kalırken, manyetik kuzey ve manyetik güney pozisyonları değişir. Toprak alanı, alanın yönünün mevcut yön ile aynı olduğu normal polarite dönemleri ile alanın tam tersi olduğu ters polarite dönemleri arasında değişir. Bu periyotlara kron denir.
Kronların zaman aralıkları rastgele dağıtılır ve çoğunun 0,1 ila 1 milyon yıl arasında değiştiği görülür. Sonuncusu Brunhes-Matuyama'nın tersine çevrilmesi, 780.000 yıl önce gerçekleşti ve bir insan ömrü ya da boyunca çok hızlı bir şekilde gerçekleşmiş olabilir.
Laschamp olayı olarak bilinen kısa bir tersine çevrilme , son buzul döneminde sadece 41.000 yıl önce meydana geldi. Bu tersine dönme yalnızca yaklaşık 440 yıl sürdü ve gerçek kutup değişimi yaklaşık 250 yıl sürdü. Bu değişim sırasında manyetik alanın kuvveti mevcut gücünün% 5'ine kadar zayıfladı. Ters dönüşme ile sonuçlanmayan kısa bozulmalara jeomanyetik geziler denir.

Manyetik dönüşümlerin zamanlamasının ilk tahmini, Motonori Matuyama tarafından 1920'lerde yapılmıştır; Ters çevrili kayaçların hepsinin Pleistosen yaşlı ya da daha eski olduğunu gözlemledi. O zamanlar, Dünya'nın kutupsallığı tam olarak anlaşılamamıştır ve tersine çevrilme ihtimali az ilgi uyandırmıştır.
Yirmi yıl sonra, Dünya'nın manyetik alanı daha iyi anlaşıldığında, teori gelişti ve Dünya'nın uzak geçmişte tersine döndüğünü düşünüldü. 1950'lerin sonundaki paleo manyetik araştırmaların çoğu kutup dolaşımı ve kıta kayması incelemesini içermektedir. Bazı kayaların soğuması sırasında manyetik alanlarını tersine çevrildiğinin keşfedilmesine rağmen, manyetize volkanik kayaçların çoğu, kayaların soğuması sırasında Dünya'nın manyetik alanının izlerini koruduğu görülmüştür. Kayaçlar için kesin yaş elde etmek için güvenilir yöntemlerin bulunmaması nedeniyle, dönüşümlerin yaklaşık her milyon yılda gerçekleştiği düşünülmüştür.

Dönüşümlerin anlaşılmasında bir sonraki önemli gelişme, radyometrik tarihleme teknikleri 1950'lerde geliştirildiğinde ortaya çıktı. Amerika Birleşik Devletleri Jeoloji Araştırmaları Kurumu'ndan Allan Cox ve Richard Doell, geri dönüşümlerin düzenli aralıklarla gerçekleşip gerçekleşmediğini bilmek istedi ve jeokronolog Brent Dalrymple'i gruba katılmaya davet etti. 1959'da ilk manyetik kutupsal zaman ölçeğini ürettiler. Veriler toplandıkça Avustralya Ulusal Üniversitesi'ndeki Don Tarling ve Ian McDougall ile rekabette bu ölçeği düzeltmeye devam ettiler. Neil Opdyke liderliğindeki Lamont-Doherty Jeolojik Gözlemevi'ndeki bir grup, aynı döngü deseninin derin deniz çekirdeğindeki sedimanlarda kaydedildiğini ortaya koydu.

1950 ve 1960'lı yıllarda, Dünya'nın manyetik alanındaki değişiklikler hakkında bilgi araştırma gemileri vasıtasıyla büyük oranda toplandı. Ancak, okyanus yolculuklarının karmaşık yolları, seyrüsefer verilerini manyetometre okumaları ile ilişkilendirmeyi zorlaştırdı. Ancak veriler harita üzerinde çizildiğinde, okyanus katlarında son derece düzenli ve kesintisiz manyetik şeritler ortaya çıktı.

1963'de Frederick Vine ve Drummond Matthews, Harry Hess'in deniz tabanı yayılma teorisini bilinen geri dönüş zaman ölçeği ile birleştirerek basit bir açıklama yaptı: yeni deniz tabanı şu andaki alanın yönünde manyetize edildi. Böylece, orta sırttan yayılmış deniz tabanı sırtın paralel çift manyetik çizgiler üretecektir. Kanadalı L. W. Morley bağımsız olarak Ocak 1963'te benzer bir açıklama önerdi ancak çalışmaları, Nature ve Journal of Geophysical Research isimli bilimsel dergiler tarafından reddedildi. İlk kez 1967'de, Saturday Review adlı dergide yayınlanabildi.Morley-Vine-Matthews hipotezi, kıtasal kaymanın deniz tabanı yayma teorisinin ilk önemli bilimsel testiydi.

Lamont-Doherty Jeolojik Gözlemevi bilim adamları, 1966'dan başlayarak Pasifik-Antarktik Sırt boyunca manyetik profillerin simetrik olduğunu ve kuzey Atlantik'teki Reykjanes sırtlarındaki desende eşleştiğini bulmuşlardır. Okyanus kabuğunun çoğunun ne zaman geliştiğine dair tahminlere izin veren, dünyanın okyanuslarının çoğunda aynı manyetik anormallikler bulunmuştur.

Geçmiş alan ters kayıtları, konsolide sedimanter birikintilerin "donmuş" ferromanyetik (ya da daha doğrusu ferrimanyetik) mineraller ya da karadaki soğutulmuş volkanik akışlar içinde kaydedilir.

Jeomanyetik geri dönüşümlerin geçmiş kaydı, okyanus tabanındaki manyetik şerit "anomalileri" gözlemleyerek fark edildi. Lawrence W. Morley, Frederick John Vine ve Drummond Hoyle Matthews, kısa sürede plaka tektoniği teorisinin geliştirilmesine yol açan Morley-Vine-Matthews hipotezinde deniz tabanıyla bağlantı kurarak bağlantı kurdular. Deniz tabanının yayılması nispeten sabit olan oranı, geçmiş manyetik alan polaritesinin, deniz zemininde bir manyetometrenin çekilmesinden elde edilen verilerden çıkartılabileceği "çizgili" tabaka ile sonuçlanır.

Mevcut olmayan deniz tabanının (veya deniz tabanının kıta plakalarına bindirilmesi) yaklaşık 180 milyon yıldan (Ma) eski olmadığı için, eski geri dönüşümleri tespit etmek için diğer yöntemler gereklidir. Çoğu tortul kayaçlar, az miktarda demir zengin mineral içermektedir. Bu minerallerin oryantasyonu oluştukları zaman ortam manyetik alanından etkilenmiştir. Bu kayalar daha sonra kimyasal, fiziksel veya biyolojik değişikliklerle silinmezse alanın kaydını saklayabilirler.

Manyetik alan küresel olduğu için, farklı bölgelerdeki yaşı ilişkilendirmek için farklı bölgelerdeki benzer manyetik varyasyon modelleri kullanılabilir. Geçtiğimiz dört dekadda, deniz tabanı yaşları (yaklaşık ~ 250Ma'ya kadar) hakkında çok sayıda paleo-manyetik veri toplanmış ve jeolojik kesitlerin yaşlarının tahm