kili ve temsilci örneklerinden biri olduğu için 2004 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak belirlenmiştir.




Bir Ada Hikâyesi

Bir Ada Hikâyesi, Yaşar Kemal'in 1997-2012 yıllarında yazdığı dört romandan oluşan serisidir. Seri, "Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana" (1997), "Karıncanın Su İçtiği" (2002), "Tanyeri Horozları" (2002) ile "Çıplak Deniz Çıplak Ada" (2012) romanlarından oluşmaktadır. İlk üçü Adam Yayınları'ndan çıkarken sonuncusu ise Yapı Kredi Yayınları tarafından basılmıştır. Seride mübadele ve göç olgusu ele alımaktadır.
İlk roman olan "Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana"'da Ege'de mübadele hükümleri gereğince Yunanistan'a göç ettirilen Rumların boşalttığı bir ada ekseninde Balkan Savaşı'ndan Sarıkamış'a değin yakın tarihte yaşanan acıları dile getirimektedir. Serinin ikinci romanı olan "Karıncanın Su İçtiği"'nde Karadeniz ve diğer Anadolu bölgelerinde yaşayan insanların I. Dünya Savaşı ve sonrasındaki dönemlerde yapmış oldukları göçler konu edilmektedir. Üçüncü roman "Tanyeri Horozları"'nda Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemindeki savaşları olan Sarıkamış, Çanakkale ve bağımsızlık savaşları konu edilmektedir. Serinin son romanı "Çıplak Deniz Çıplak Ada"'da yerlerinden edilen insanların Ege'de bir adada yeni bir yaşam kurma mücadelesi anlatılmaktadır.
Seride göç ve mübadele olgusu işlenmiştir. "Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana" adlı romanında 30 Ocak 1923'te imzalanan Lozan barışı neticesinde Türkiye'deki Rum mübadillerin Yunanistan'a, Yunanistan'daki Türk mübadillerin de Türkiye'ye getirilmesi; "Karıncanın Su İçtiği"'nde savaş sebebiyle asker kaçaklarını terk edilen şehirleri sahipsiz, kimsesiz çocukları, yaşlıları, kadınları; "Tanyeri Horozları"'nda asker kaçaklarının yakalanmamak için yurtlarını terk etmesi, yeni hayatlarını doğdukları topraklardan uzak, denizin ortasında kurmaya çalışan insanları, yaşamış oldukları işlenmiştir.




Sierra Gorda Fransisken Misyonerlik Binaları

Meksika'nın Querétaro şehrindeki Sierra Gorda Fransisken Misyonerlik Binaları, 2003'te UNESCO tarafından Dünya Mirası ilan edilmiş beş binadır. Alta Kaliforniya'daki önemli misyonerlik binalarını da kuran Fransisken Tarikatı rahibi Junípero Serra tarafından kurulmuştur.

Bölgede yer alan beş misyonerlik binası şunlardır: Jalpan'daki Santiago de Jalpan ve Nuestra Señora de la Luz de Tancoyol, Landa'daki Santa María del Agua de Landa ve San Francisco del Valle de Tilaco ve Arroyo Seco'daki San Miguel Concá. Bu kiliselerin ön cepheleri, onları inşa eden Pame halkı tarafından önemli yerli nüfuzunu gösteren "Mestizo Barok" tarzı nedeniyle önemlidir.




Calakmul

Calakmul (ayrıca Kalakmul olarak da bilinir), Meksika'nın Campeche Eyaleti'nde bulunan büyük Petén Havzası ormanlarının derinliklerinde yer alan bir Maya arkeolojik alanıdır. Guatemala sınırından 35 kilometre (22 mil) uzaklıkta yer alır. Calakmul, Maya ovalarında yer alan saklı şehirlerin en büyüklerinden birisidir.

Calakmul, güney Meksika'daki Yucatan Yarımadası'nın kuzeyindeki Petén Havzası bölgesindeki büyük bir Maya gücü idi. Calakmul, Yılan Krallığı olarak adlandırılan bölgenin makamıydı. Yılan Krallığı, Mezoamerika'nın Klasik döneminin çoğunda egemen oldu. Calakmul'un 50.000 kişilik bir nüfusu olduğu tahmin ediliyordu ve bazen 150 kilometre uzaktaki yerleri de yönetmekteydi. Calakmul'da tespit edilmiş 6.750 antik yapı bulunmaktadır; bunlardan en büyüğü sitedeki büyük piramittir. Yapı 2, Maya piramitlerinin en yükseklerinden biridir ve yüksekliği 45 metreyi aşmaktadır. Piramit içerisinde dört mezar yer almaktadır. Mezoamerika'daki birçok tapınak ya da piramit gibi, Calakmul'daki piramit de şimdiki boyutuna ulaşmak için mevcut tapınağın üzerine inşa edilerek büyüdü. Bölgenin merkezindeki ana yapının boyutları yaklaşık 2 kilometrekaredir ve sitenin tamamı 20 kilometrekare alana yayılmış olan çoğunlukla yoğun konut yapılarıdır.

Klasik Dönem boyunca, Calakmul güneydeki büyük Tikal şehri ile yoğun bir rekabet sürdürdü ve bu iki şehrin politik hareketleri iki Maya süper gücü arasında büyük bir mücadeleyi göstermekteydi.

29 Aralık 1931'de biyolog Cyrus L. Lundell tarafından havadan keşfedilen antik topluluk Mart 1932'de Chichen Itza'daki Carnegie Enstitüsü'nden Sylvanus G. Morley tarafından kayıtlara geçirildi.




Cins ve cinsiyet ayrımı

Cins ve cinsiyet ayrımı, cins ile cinsiyet arasındaki farkı ortaya koyar. Cins, bireyin üreme sistemi anatomisiyle ikincil cins özelliklerini ifade ederken; cinsiyet, kişinin cinsine bağlı olarak toplumsal rollerini (cinsiyet rolü) veya kişinin iç farkındalığına (cinsiyet kimliği) bağlı olarak kendi cinsiyetini tanımlamasını ifade eder. Bazı durumlarda, bireyin atanmış cinsi ile cinsiyeti aynı hizada olmaz ve kişi transcinsiyetli, ikili cinsiyet dışı veya cinsiyet uyumsuz olabilir. Bazı durumlarda ise, birey cins atamasını güçleştiren biyolojik cins özelliklerine sahip olabilir ve kişi erdişi olabilir.

Cins ve cinsiyet ayrımı evrensel değildir. Günlük konuşmada, "cins" ve "cinsiyet"  sıklıkla birbirlerinin yerine kullanılır. Bazı sözlükler ve akademik disiplinler sözcüklere farklı tanımlar verirken bazıları vermemektedir.

Bilim insanları arasında, "cins farklılıkları" ("cinsiyet farklılıklarıyla" karşılaştırıldığında) genellikle cinsel seçilimin sonucunda evrimleştiği varsayımı yapılan cinsel iki biçimli özellikleri ifade etmede kullanılır.

Anizogami, ya da gametlerdeki (eşey hücreleri) boyut farklılıkları, iki cinsin belirleyici özelliğidir. Tanım olarak, eriller küçük ve hareketli gametlere (sperm) sahipken; dişiler büyük ve genellikle hareketsiz gametlere (yumurta) sahiptir. İnsanlarda, tipik eril ya da dişi cinsel farklılaşması bir Y kromozomunun varlığını ya da yokluğunu, gonad tiplerini, cins hormonlarını, iç üreme anatomisini (dişilerde rahim gibi) ve dış cinsel organlarını içerir. Karışık cins faktörlerine sahip kişiler erdişidir. İç psikolojik deneyimi atanmış cinsinden farklılık gösteren kişiler transcinsiyetli ya da transseksüeldir.

Bilim insanları arasındaki ortak görüş, tüm davranışların fenotip —hem biyoloji hem de çevrenin karmaşık etkileşimi— olduğu ve dolayısıyla doğaya karşı terbiyenin yanıltıcı bir kategorizasyon olduğudur. "Cins farklılıkları" terimi, genellikle cinsel seçilim sonucunda evrimleştiği varsayımı yapılan cinsel iki şekilli özellikleri ifade etmekte kullanılır. Örneğin, insan boyundaki "cins farkı", cinsel seçilimin bir sonucu iken, genellikle saç uzunluğunda görülen "cinsiyet farkı" (uzun saçlı kadınlar) ise cinsel seçilim sonucu değildir. Bilimsel araştırmalar, bireye ait cinsin bireye ait davranışları etkilediğini ortaya koymaktadır.

Rönesans'tan 18. yüzyıla kadar, hekimler arasında yalnızca bir biyolojik cinsin var olduğu yönünde egemen bir eğilim vardı. Bazı söylevlerde, bu görüş on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllara kadar devam etti. Doruk noktasında bile, tek cins modeli yüksek eğitimli Avrupalılar arasında desteklense dahi popüler olan veya genel nüfusu tedavi eden hekimler tarafından üzerine tamamen hemfikir olunan tek bir görüş olduğu bilinmemektedir. Cins ve cinsiyet erkeklerin savaşta ve kadınların çalışmak zorunda olduğu savaş zamanlarında Amerika'da merkezi aldı.




Xochicalco

Xochicalco (Nahuatl teleffuzu: ), Meksika'nın Morelos Eyaleti'nin batısındaki Miacatlán şehrinde yer alan Kolomb öncesi bir arkeolojik alanıdır. Xochicalco ismi Nahuatl dilinde "çiçeklerin evi" anlamına gelmektedir. Sit alanı, Cuernavaca'nın 38 km güneybatısında, Meksiko'dan yaklaşık 76 km uzaklıkta yer almaktadır. Sit alanı, her gün 10: 00-17: 00 saatleri arasında ziyaretçilere açık olmasına rağmen, gözlemevine girişe sadece öğleden sonraları izin verilmektedir. Xochicalco, Teotihuacan'ın düşüşünden sonra ortaya çıkmıştır ve Xochicalco'nun Teotihuacan İmparatorluğu'nun düşüşünde rol oynadığı düşünülmektedir.

Xochicalco'nun mimarisi ve ikonografisi, Maya dönemi, ve Toluca Vadisi'ndeki Matlatzinca kültürü ile ve Teotihuacan mimarisi ile benzerlik göstermektedir. Bugün, yakınlardaki Cuentepec köyünün sakinleri Nahuatl dilini konuşmaktadır.

Ana tören merkezi, yamaçları kaplayan uzun teraslarda, çoğunlukla kazı yapılmayan yerleşim yapılarının kalıntılarıyla yapay olarak düzenlenmiş bir tepenin üzerindedir. Antik kent, ilk kez M.Ö. 200 yılında işgal edilmiş ve Epiklassik döneme (MS 700 - 900) kadar bir şehir merkezi haline gelmemiştir. Antik kentten günümüze gelen yapıların neredeyse tamamı bu dönemde inşa edilmiştir. Şehir, altın dönemine geldiğinde, şehrin nüfusunun 20.000 kişiye ulaşmış olduğu tahmin edilmektedir.

Xochicalco, UNESCO tarafından ilan edilmiş bir Dünya Mirası alanı ve turistik bir bölgedir.






İnce Memed (seri)

İnce Memed, Yaşar Kemal'in 1955 ile 1987 arasında yazdığı ve dört ciltten oluşan roman serisidir. Serinin konusu Cumhuriyet döneminin ilk yıllarında Çukurova'da geçmektedir. Seri, Anadolu halkının geri kalmışlığı, cahil bırakılmışlığı, köy hayatının sefaleti ve ağaların tüm yöreye tamamen hakim olması üzerine bu duruma karşı bir isyan öyküsüdür. Yaşar Kemal, 1947'de serinin birinci romanını yazdı fakat yarım bıraktı ve 1953-54'te bitirdi. Seri son romanının yayımlanmasıyla otuz dokuz yılda tamamlanmıştır. "İnce Memed" serisi Yaşar Kemal tarafından "Anadolu'nun destanı" olması istenmiştir. "Hürriyet Pazar" tarafından oluşturulan yüz kişilik jüri tarafından belirlenen "Türk Edebiyatının Gelmiş Geçmiş En İyi 100 Romanı" listesinde bir numara seçilmiştir.
Yaşar Kemal'in ilk romanı 1947'de yazdığı fakat yarım bırakıp 1953-54'te bitirdiği "İnce Memed"'tir. "İnce Memed" roman olarak yazılmadan önce senaryo olarak kaleme alındı fakat senaryoyu isteyenlerle yaşanan anlaşmazlıktan ötürü roman olarak yazıldı. İlkin beş cilt olarak tasarlandı fakat toplamda dört cilt olarak yayımlandı. Roman, "Cumhuriyet"'te tefrika edildi ardından bir yıl sonra 1955'te kitap olarak yayımlandı. 1956'da Varlık Roman Armağanı kazandı. İlk olarak 1957'de Bulgarcaya çevrilen roman, 1959'da Nâzım Hikmet tarafından Rusçaya, 1961'de Edouard Roditi ve Thilda Kemal tarafından İngilizceye, Güzin Dino tarafından Fransızc