ktadır. Neshat aktif olarak İslam'ın basmakalıp temsiline karşı koysa da, sanatsal hedefleri açıkça polemik değildir. Daha ziyade, eseri dünyadaki Müslüman kadınların kimliğini şekillendiren karmaşık entelektüel ve dini güçleri tanır. Pers şiirini ve hattatını kullanarak şehitlik, sürgün mahali, kimlik ve kadınlık gibi konularda incelemelerde bulundu.
2001 ve 2002 yıllarında Neshat, şarkıcı Sussan Deyhim'le işbirliği yaptı ve küratör ve sanat tarihçisi RoseLee Goldbergtarafından üretilen Kuşların Mantığını yarattı. Tam uzunlukta multimedya üretimi 2002'de Lincoln Center Summer Festivalinde gösterildi ve Minneapolis'deki Walker Art Institute'a ve Londra'daki Artangel'e gitti. Bu işbirliğinde ve müziği içeren diğer projelerinde Neshat, hem doğu hem de batı kültürlerinin izleyicileri ile birlikte olacak duygusal açıdan hatırlatıcı ve güzel bir parça yaratmaya yardım etmek için müzik kullandı. Neshat, 2000 yılında Bomb dergisine yaptığı bir röportajda "Müziğin ruhun, kişinin, sezgiselleşmesinin ve eserin sosyopolitik yönlerini etkisiz hale getirdiğini" söyledi. Bu görüntü ve müzik kombinasyonu, kitleyi etkileyen bir deneyim yaratmak için hazırlandı.
Neshat filmi ilk kez kullanmaya geldiğinde, İranlı yönetmen Abbas Kiarostami'nin etkisinde kaldı. Aralarında Anchorage (1996) ve iki karşıt duvar üzerine projelendirilen birkaç video yönetti: Webde Gölge, Türbülanslı, Rapture ve Soliloquy. Neshat'ın tanınmışlığı, 1999'da XLVIII Venedik Bienali Türbülansı ve Çöküşüyle ​​Uluslararası Ödülünü kazandığında, neredeyse 250 ekstra içeren ve Galerie Jérôme de Noirmont tarafından üretilen ve eleştirmenlerin ve kamuoyunun başarısıyla karşılaştığı bir projeydi. Mayıs 1999'da Şikago Sanat Enstitüsünde dünya çapında bir avant-première idi. Rapture ile Neshat, estetik, şiirsel ve duygusal şok yaratma amacıyla saf fotoğrafçılığı ilk kez denedi. Desire oyunları (video ve fotoğraf bölümü) 3 Eylül - 3 Ekim tarihleri ​​arasında Brüksel'deki Gladstone Galerisi'nde Kasım ayında Paris'teki Galerie Jérôme de Noirmont'a taşınmadan önce sergilendi. Laos'a dayalı film, cinsel içerikli şarkı sözleri ile türküler söyleyen yaşlı insanlardan oluşan küçük bir grup - tükenmeye yüz tutmuş bir uygulama.
2009 yılında Shahrnush Parsipur'un aynı adlı romanına dayanan ilk yönetmenlik denemesi olan Kadınsız Erkekler ile 66'uncı Venedik Uluslararası Film Festivali'nde en iyi yönetmenlik için Silver Lion'ı kazandı.Film hakkında şunları söyledi: "Bu altı yıldır bir aşk emeği" (...) Bu film dünyaya ve ülkeme hitap ediyor.Film, 1953'de İngiliz-Amerikan destekli , İran'ın demokratik olarak seçilen hükümetini bir monarşiyle değiştiren darbeyi inceledi.
Temmuz 2009'da Neshat, 2009 İran cumhurbaşkanlığı seçimini protesto etmek için New York'taki Birleşmiş Milletler Merkezi'ndeki üç günlük açlık grevine katıldı.

Neshat, 1993 yılında New York'taki Franklin Furnace'de ilk kişisel sergisinden bu yana, Meksiko'daki Museo de Arte Moderno'da kişisel sergilerde yer aldı; Çağdaş Sanatlar Müzesi, Houston; Walker Art Center, Minneapolis; Castello di Rivoli, Turin; Dallas Sanat Müzesi; Wexner Sanat Merkezi, Columbus; Chicago Sanat Enstitüsü; Serpentine Gallery, Londra; Castilla y León, León Çağdaş Çağdaş Sanatlar Müzesi; ve Hamburg Hamburg Bahnhof, Berlin. 2008'de, Danimarka'daki ARoS Aarhus Kunstmuseum'da "Erkeksiz Kadınlar" adlı kişisel sergisi açıldı ve Atina Ulusal Sanat Müzesi'ne ve Stockholm Kulturhuset'a gitti. Prospect.1, 2008 New Orleans Bienali, XI belgesi, 2000 Whitney Bienali ve 1999 Venedik Bienali'ne dahil edildi. 2012'de Shirin Neshat'ın Singapur'da Tek Sergi, İstenilen Oyun, Sanat Çoğal Galerisi'nde gerçekleştirildi. Detroit Enstitüsü tarafından düzenlenen Neshat'ın çalışmalarının önemli bir retrospektifinin 2013'te açılması planlandı.
2000 yılından bu yana Telluride Film Festivali (2000), Chicago Uluslararası Film Festivali (2001), San Fransisco Uluslararası Film Festivali (2001), Locarno Uluslararası Film Festivali (2002), Tribeca Film Festivali (2003), Sundance Film Festivali (2003) ve Cannes Film Festivali (2008) gibi film festivallerine de katılmıştır.
2013'te 63. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde jüri üyeliği yaptı.

Dirimart, Heinz Peter Schwerfel'in yönetiminde olan, Shirin Neshat'ın bir sergisi olan "Dreamers"'ı duyurmaktan memnuniyet duyar. Gösteride, "Dreamers" başlıklı yeni bir dizi fotoğrafın yanı sıra 2 video kurulumu yer alacak; "Roja" (2016) ve "Sara" (2016). Her video, duygusal ve psikolojik anlatıları rüya ve gerçeklik sınırında kalan; delilik ve akıllık; ve bilinç ve alt-bilinç ile her biri kendi iç endişeleriyle yüzleşen kadın kahramanların etrafında dönüyor.
Bu güzel çekim, siyah-beyaz filmler benzer gerçeküstü ve rüyasal görsel efektleri paylaşıyorlar.Sanatçının kendi yinelenen hayallerinin, anıların ve özlem duygularının özelliklerine dayalı olarak; Neshat, basit, doğrusal olmayan öyküleri ve ince kamera tekniklerini etkili bir şekilde kullanarak kalpli bir kaliteye ulaşmayı başarıyor. Sanatçının kendi yinelenen hayallerinin, anılarının ve özlem duygularının özelliklerine dayalı olarak; Neshat, basit, doğrusal olmayan öyküleri ve ince kamera tekniklerini etkili bir şekilde kullanarak yüksek bir kaliteye ulaşmayı başarıyor. Tüm eserlerde, doğal peyzajlar ve tek monolitik mimari, dolaylı olarak cinsiyet sorgulama, iktidar, yerinden etme, protesto, kimlik, bireysel ile politikal arasındaki boşluk konularını araştıran kısa anlatımların baskın yönleri haline geliyor.


Neshat, Wexner Sanat Merkezi'nde ve MASS MoCA'da ikamet eden sanatçı idi. 2004'te Berlin'deki Universität der Künste'de fahri profesörlük ödülü aldı. 2006'da Dorothy ve Lillian Gish Ödülü ile onurlandırıldı, ki bu "dünyanın güzelliklerine, insanlığın keyif ve hayat anlayışına olağanüstü katkıda bulunan bir erkeğe veya kadına" verilen en zengin ödüllerden biridir. Neshat; dünya olaylarını, artan küresel kültürle alakalı sanatını yaparken kronolojik olarak uygun hale getirerek sanatçıyla buluşma derecesinden daha fazlasını yansıttığı için, ideolojik cinsiyet, din ve demokrasi konuları üzerinden İslam ve laik dünya arasında yürütülen savaşı yansıtmak için ve çalışmalarının etkisi, insan haklarını savunmak için hayati ve geniş kapsamlı mücadeleyi yansıtan sanat alanlarını aştığı için 2010'da Huffington Post eleştirmeni G. Roger Denson tarafından On Yıllın Sanatçısı seçildi. 2015 yılında Neshat seçildi ve Annie Leibovitz tarafından dünyanın en etkileyici kadınlarından bazılarını kutlayan 43. Pirelli Takvimi kapsamında fotoğraflandı.

Cindy Sherman, Neshat'ın eserini 1995 yılında Annina Nosei Gallery'de satın alan ilk kişi oldu.

2017 Salzburg Festivalinde Neshat, Giuseppe Verdi'nin opera Aida'sını yönetti; Riccardo Muti şef ve Anna Netrebko ana karakterin şarkısını söyledi. Festival organizatörleri, İran'lı bir kadının özel hayata ve aşka bağlı olan siyasi itaat ve din tehditleri ile ilgili bir oyun hazırlamasını istediler. Neshat, "Bazen Aida ile kendim arasındaki sınırlar bulanık." dedi.



Açıklanamayan [videokayıt DVD]: Shirin Neshat. 2004, 42 dakika, Renkli. Princeton, NJ: Beşeri Bilimler ve Bilimler için Filmler. Başlangıçta 2000 yılında Westdeutscher Rundfunk tarafından üretildi. Women Without Men (2009 yapımı film)






Nokia tune

Nokia tune (Grande Valse de denir) 1902'de klasik gitarist ve besteci olan Francisco Tárrega'nın solo gitar, Gran Vals için bir kompozisyontan aldığı bir cümleydi. 1990'lı yıllardan beri Finlandiya şirketi Nokianın simgesi oldu ve cep telefonunda tanımlanabilir ilk müzik zil sesi haline geldi. Bununla bir kült film klasiki haline geldi.

"Nokia Tune", ilk kez 1992 yılında bir Nokia 1011 reklamında 3 saniye süreyle kısaca duyuldu; bu reklamda kullanılan Gran Vals'in bir parçasıydı.

1993'te Nokia'nın Genel Müdür Yardımcısı olan Anssi Vanjoki, tüm Gran Vals'i Lauri Kivinen'e (daha sonra Kurumsal İletişim Başkanı oldu) getirmiş ve birlikte "Nokia melodisi" olan alıntıyı seçmişlerdir. Alıntı, parçanın 13-16 arası önlemlerinden alınmıştır.

Nokia Tune, ilk kez normal zil seslerinden biri olduğunu göstererek, "Ringtone Type 7" adı altında 1994 yılında piyasaya çıkan Nokia 2110'da çıktı. Bu melodinin orijinal ismi, bazı telefonlarda "Type 13" olarak listelenen zil sesi listesinde değişir veya başkalarında "Type 5" olur. Aralık 1997'de Nokia 6110'un piyasaya sürülmesiyle birlikte zil seslerine belirli bir isim verildi ve orijinal olarak Grande valse olarak da bilinen Nokia müziği geldi. 1999'da Grande valse, Nokia tune olarak yeniden adlandırıldı ve etkin bir şekilde Nokia'nın amiral gemisi zil sesi oldu.

O zamandan beri mobil telefonların ses özelliklerinin gelişimi ile birçok farklı türe dönüşmüştür:

Nokia 108'in 2015'te piyasaya sürülmesiyle polifonik MIDI sürümü tanıtıldı.

Nokia melodisinin daha yeni versiyonları var, ancak bunlar küçüktür ve sadece bu beş büyük paketin bir varyantıdır. Bir istisna, 2011 yılında Nokia'nın "crowdsourcing" kampanyasının bir parçası olarak yapılan bir resmi dubstep sürümüdür; bu, geleneksel Nokia müziğinin yanında mevcuttur. Melodi 2017'de Nokia 6'nın piyasaya sürülmesiyle birlikte, 2011'in Dubstep sürümüyle aynıdır, ancak çok yönlü bir biçimde farklıdır. Yeni Nokia 3310, Nokia 3 ve Nokia 5'in sesleri 2011 yüksek sesli sürümüyle de aynıdır.

Bilinmeyen bir Nokia Tune Nokia 2300'de duyuluyor ve Nokia Tune bu telefondan listelenen herhangi bir kategoriye sığmıyor.





Sue Grafton

Sue Taylor Grafton (24 Nisan 1940 – 28 Aralık 2017), Amerikalı kadın yazar ve romancıdır. 
Çoğunlukla polisiye türünde dedektif romanları yazmıştır. En çok Kinsey Millhone karakteri üzerine yazdığı "alfabet serisi" polisiye kitaplarıyla bilinirdi. Yazarın kaleme aldığı ilk eseri, dizisi de çekilen ""A" Is for Alibi" (1982) ve son yazdığı eseri ""Y" Is for Yesterday" (2017) olmuştur. Ayrıca televizyon filmleri için senaryo yazdı. Suç yazarı Ross Macdonald'ın yazarlık kariyerine yönelmesine örnek olmuştur.

Sue Grafton Louisville, Kentucky'de doğdu. Kendisi suç öyküleri yazan yazar C. W. Grafton'un (1909–1982) kızıdır. 
İki defa evlenip b