a (Ctesias'ın "Persica" adlı tarih kitabına göre 200,000 kişilik) büyük bir orduyu Mısır üzerine gitmesine emir verdi. Bu ordu Mısır'a MÖ 456'da girdi ve II. İnaros isyanını bastırmak için 2 yıl orada harekat yaptı. Bu savaş başlarında Atina destek komutanı Charitimedes öldürüldü. Mısırlı II. İnaros bir muharebede bacağından yaralandı ve elinde bulunan korunaklı mevki olup Megabizus'a biat etmeyen tek kale olan Biblos'a çekildi. Bu kale etrafında bulunan bataklık arazide 1.5 yıl kadar Perslere direniş yaptı. Fakat MÖ 454'de yakalandı. Megabizus onu Susa'ya gönderdi.

Megabizus II. İnaros'a onu öldürmeyeceği sözünü vermişti. Fakat Susa'da Kral Artaserhas'ın annesi ve ölmüş kral I. Serhas'ın karısı olan Kraliçe Amestris oğlu Achemenses'in ölümüne neden olan isyancı II. İnaros'un öldürülmesini istemekteydi. Bunu I. Artaserhas 5 yıl kabul etmedi ve II. İnaros Susa'da tutsak olarak yaşadı. MÖ 449'da Artaserhas Kraliçe Amestris'in isteklerini kabul etti ve II. Inaros'u ona teslim etti. Kraliçe Amatris de İnaros'un idam edilmesine karar verdi. İnaros ya çarmıha gerilerek ya da tek kazığa çakılarak öldürüldü.

I. Serhas döneminde Persler MÖ 469'da Eurymedon Muharebesi'nde yenik düştükten sonra antik Yunanlar ve antik Persler arasında askeri çatışmalar sona ermeye yüz tutmuştu. Artaserhas Yüce Kral olduktan sonra antik Yunanlara karşı Perslerin uyguladığı stratejileri değirtirip yenileştirdi. Yeni stratejiye göre Persler büyük askeri harekat yapmayı bir kenara bıraktılar ve rakip olduklari antik Yunan kent devletlerine karşı onların ekonomi ve siyasi güçlerini zayıflatma stratejisini uygulamaya koyuldular. Bu stratejinin baş politika aracı olarak düşman oldukları Yunan kent devletlerinrin Yunanistan içinde bulunan rakip ve düşmanlarına mali ve askeri yardım sağlamak oldu. Bu yeni Pers stratejisinin dolaylı bir neticesi hazinelerini kaybetmekten korkan Atinalıların Delos Birliği hazinesi olan Hellenotamai Hellen Hazinesini o zamana kadar bulunduğu Delos Adası'ndaki Apollon tapınağından alınıp Perikles'in idarecisi olduğu Atina kentindeki Atina Akropolisine nakletmesi oldu, Bu Atinalılarin Attik Delos Birliği mali kaynaklarına el koymaları olarak göründü. Birlik üyelerinin Birlik'e olan mali yükümlülükleri, Atina için kullanılan haraca dönüştü. Bundan hemen sonra savunma amaçlı olmayan pek çok harcama Atina'da yine bu paralardan karşılandı. Perikles Atina Akrepolisi'nde Partenon'un inşasını bu kaynaklarda bulunan paralarla yaptırmıştı. Bu harcamalar, birliğe dahil Yunan kent devletleri tarafından Atina devletinin Birlik mali kaynaklarina el koyması şekilde yorumlandı ve Delos Birliği içinde huzursuzluk çıkardı. Delos Birliği içinde olmayan kent devletleri için ise bu gelişme Atina'dan uzak durmaları siyasetinin uygun bir siyaset olarak bu siyasetin doğruluğuna onları inandırdı.

Bunu takiben antik Yunan kent devletleri ile Persler arasından doğrudan doğruya askeri çatışmalar MÖ 451'de yeniden ortaya çıktı. MÖ 451'de Atina ve Sparta kent devletleri arasında 5-yıl süreli bir barış antlaşması imzalandı. Yunanistan'da bu barış Antik Atina devletinin Perslere karşı bir donanma seferi açmasına neden oldu. Atina ve müttefikleri 200 gemiden oluşan bir donanmayı Cimon komutasında Persler elinde bulunan Kıbrıs adasını ele geçirmek için sefere gönderdiler. Bu donanma filosundan 60 gemi kuzey Mısır'daki sahil bataklıklarında yerleşik Sais'de Perslerden bağımsız olarak harekat yapan "Amenirdisu" devletine destek sağlamaya gönderildi. Geri kalan kısmı Kıbrıs adasında "Kition"a çıkıp buradaki kaleyi kuşatmaya aldı. Atina donanmasının komutanı Cimon burada ya bir hastalıktan ya da aldığı ölümcül bir yaradan öldü. Cimon ölüm yatağından Atina donanmasının kuşatmayı bırakıp adadaki Salamis'e çekilmesini emretti. Cimon'un ölümü donanmadan saklandı. Donanma kuşatmayi birakip Salamis'e doğru gitmek üzere 30 gün yol aldıktan sonra Klikyalı, Fenikeli ve Kıbrıslı gemilerden oluşan bir Persler donanma filosu saldırısına uğradı. MÖ 450'de Kıbrıs'ta yapılan Salamis Deniz Muharebesi'nde Atina donanması yenildi ve Persler karada da karaya çıkabilen Atina birliklerini imha ettiler. Atina donanmasından kaçabilen az sayıda gemiler ve askeri birlikler Yunanistan'a geri döndüler.

Bu olaydan sonraki antik Yunan kent devletleri ile Artaserhas hükümdarlığı sırasında Persler ilişkileri tarihçiler için tartışmalıdır. Antik Yunan tarih yazarlarından Olynthuslu Kallisthenes (MÖ 360-328), Theopompus (MÖ 380 -315) ve Tukididis MÖ 460 – 400) Yunanlar ve Persler arasında görüşmeler yapılması ve barış anlaşmasi imzalanması konularında en ufak bile hiçbir bilgi ihtiva etmemektedirler. Tarihçi Kyme'li Ephoros (MÖ 400 – 330) Yunanlar ve Persler arasinda bir barış antlaşması yapıldığından kısaca bahsetmektedir. Herodot (MÖ 484 - 425) kısaca Atinalı Callias başkanlığında ve Argos delegesini de ihtiva eden bir elçiler heyetinin Susa'ya gidip Artaserhas'ın idarecileri ile barış görüşmeleri yaptığını bildirmektedir. Ünlü antik Yunan söylevcisi olan İsokrates (MÖ 436 - 338) ise antik yazılarda ilk defa olarak Callias'in Susa'da Artaserhas yönetimi ile bir barış antlaşması yaptığını bildirmektedir. İsokrates'in öğrencilerinden olan tarihçi Diodorus ( MÖ 90–30) ise Atina ve Argos şehir devletleri ile Artaserhas Pers İmparatorluğu arasında MÖ 449'da Callias Antlaşması adında bir barış antlaşması imzalandığını ve bunun ayrıntılarını tarih kitabında belirtir.

I. Artaserhas krallık döneminden antik Grekler ve Persler arasında önemli bir ilişki ünlü antik Atina yöneticisi olan Themistokles'in, ostrakismos adlı çanak çömlek paracalari ile halk oylamasina sunulması ile, politik sürgüne gönderilmesi ve sonunda Artaserhas'dan verilen izinle ta Magnesia (modern Manisa)'ya gidip orada yerleşmesi idi.

Themistokles MÖ 480'de Pers İmparatoru I. Serhas'ın Yunanistan'a İkinci Pers Saldırısı seferinin sona ermesine önemli bir neden olan Salamıs Deniz Muharebesi'nde Persler donanmasını yenen Grek müttefikler donanması komutanı idi.

Themistokles Perslerle savaştan sonra Atina'nın surlarının genişletilip pekiştirilmesinde baş amil olduğu için Spartalılar tarafından büyük bir düşman olarak görülmekte idi. Aynı zamanda Perslere karşı kazandığı zafer dolayısıyla gayet mağrur tavırlar takınmıştı ve bu tavırlarla aldığı tedbirler ve kararlar Atina Kenti devletinin hukuken demokratik idarecisi olduğu sayılan kent vatandaşlarını kendinden gocundurmuştu. MÖ 472'de veya 471'de Atina kenti vatandaşları arasında bir çanak çömlek parçaları ile halk oylaması yapılmış; Themistokles'e geleneksel olarak ostrakismos adi ile bilinen tedbir uygulanmış ve kentten politik sürgüne gönderilmesine demokratik olarak karar verilmişti. 
Themistokles sürgün olarak Atina'dan ayrılıp Argos'a gitmişti. Burada Spartalıların bir entrikasına hedef olup Spartalı general Pausanias (general) ile birlikte güya Atina'ya karşı bir komplo düzenlediği açığa çıkartılmıştı. Bunun üzerine Argos'ta barınamayan Themistokles, önce aslinda Grek olmakla beraber o zamanlar Perslere tabi devlet olan, Pynda başkentli Kral I. Aleksandr Makedonyalı yönetiminde olan Makedonya'ya sığındı. Oradan Anadolu'ya geçti ve Persler İmparatoru I. Artaserhas'ın hizmetine girdi, Artaserhas onu Perslerin Magnesia (modern Manisa) valisi yaptı. Magnesia, Myus (modern Aydın ili Avşar köyü yakında kalıntı kent) , ve Lampsacus (modern Lapseki) kent ve arazilerinin gelirleri ona mecazi olarak ekmek, et ve şarap tedariki; kumaş tedariki için Kazdağı'da bulunan "Palea-Skepsis (Eski Skisepje) ve yatak ve yorgan tedariki için "Percote (günümüzde kayıp)" kentlerini verildi. Themistocles burada görev yaptığı sırada Pers dilini ve Pers sosyal tutumlarını ve geleneklerini öğrenip burada ömrü sonuna kadar yaşadı. MÖ 459'da Magnesia'da 65 yaşında kendi eceli ile öldü.

Yeni Babil İmparatorluğu döneminde Babil İmparatoru Nebukadnezar ın komutasında Babilliler üç ay kuşatmadan sonra MÖ 597'de Kudüs'ü ellerine geçirdiler; Kudüs şehrini ve Birinci Tapınak olarak da anılan Süleyman Tapınağı'nı talan ettiler; elde ettikleri ganimetlerin tümünü Babil'e taşıdılar. Yehudiya Krallığı kralı Yekoniya, adamları, yerel halk, zanaatkarlar ve 10.000'e yakın Yehudalı halk sürgüne gönderilip Babil İmparatorluğu'nun dört bir yanına dağıtıldı. Yekoniya'nın yerine Babillilerin tabi kral yaptıkları Sidkiya MÖ 589'da Mısır Firavunu Hofra ile müttefik olup Babil'e karşı ayaklandı. Babil İmparatoru Nebukadnezar yanıt olarak Yehuda'yı işgal edip Kudüs'ü otuz ay kuşatmaya aldı. Kudüs ele geçirilince yağmalanıp, en kutsal olan Birinci Tapınak olarak da anılan Süleyman Tapınağı dshil, yerle bir edildi. Sadece az sayıda bağcı ve çiftçi yoksulun Kudus şehirinde kalmasına izin verilip Kudüs'ün tüm Yahudi nüfusu Babil'e sürgüne götürüldü.

MÖ 539'da Persler İmparatoru II. Kiros Babil şehrini eline geçirip Babil İmparatorluğu'nu ortadan kaldırdı. Kiros (Yahudiler İncili'ni de ihtava eden Eski Ahit'de yazıldığı gibi), "Kiros'un Beyannamesi" olarak anılan) bir beyanname yayınlayarak Babil'e zorla göç ettirilmiş olan kavimlerin eski arazilerine geri gitmelerine izin verdi. Kiros'dan sonraki Pers imparatorlarının dönemlerinde, Yüce İran krallarından olan II. Darius ve Artaserhas, Yahudilerin tekrar eski ülkelerine giderek dinlerince kutsal sayılan Kudüs'ü yeniden kurup ve burada bulunan Tapınağı ikinci defa kurmalarına izin verdiler.

Artaserhas'ın hükümdarlık döneminde bu süreç içinde üç önemli gelişme (Yahudi İncili adı verilen) Kitab-ı Mukaddes'teki Eski Ahit içinde bulunmaktadır. "Yahudiler İncili"nin başlarında bulunan "Ezra Kitabı" ve "Nehemiah Kitabı" içinde bu gelişmeler ele alınmaktadır. Bu kitapların içerikleri, tarih zaman akımına göre değil de doktriner bir ilahiyat felsefesine göre hazırlanmış olmakla beraber yine de tarihsel olarak iyi kaynak sayılmaktadır.

Artaserhas dönemi sırasında "Yahudi İncili"nde ele alınan Yehuda'ya ve Persler iliskilerii gelişmeleri şöyle bir tarihsel sıra içine koyulabilmektedir:

"Yahudi İncili"ndeki "Ezra Kitabı"na göre Artaserhas'ın yedinci hükümdarlık yılında Yüce Kral