çin G nin bir simetri altgrubu olduğunu varsayalım . Böylelikle düzen parametre uzayı Lie grubu bölmesi olarak R=G/H şeklinde yazılabilir.

Eğer G G/H için evrensel bir kapsam ise πi i-th homotopi grubunu belirtecek şekilde  "π(G/H)=P(H)", olarak gösterilebilir.

Ortamdaki çeşitli türlerde kusurlar düzen parametreli uzayın çeşitli homotopi gruplarının birimleri tarafından karakterize edilebilir. Örneğin (3 boyutta) doğru kusurları π1 (R) elementlerinin yerine geçer ve sürekli olarak birbiri ile deforme olabilirler ve böylece kusurlar farklı eşlenik sınıflarına karşılık gelir.

Poénaru ve Toulouse geçit kusurlarının ancak ve ancak ayrık eşlenik "π(R) sınıflarının üyeleri olduğunda dolaşık hal alacaklarını göstermiştir."

Homotopi teorisi topolojik kusurların kararlılığıyla (sabit olmasıyla) derinden ilgilidir. Doğru bozulması durumunda , eğer kapalı yol sürekli olarak bir noktaya deforme olabiliyorsa kusur sabit değildir, diğer türlü ise sabittir.

Kozmoloji ve alan teorisindekinin aksine, yoğun maddedeki topolojik kusurlar deneysel olarak gözlemlenebilir. Ferro-manyetik maddeler alan duvarları tarafından ayrılan manyetik hiza bölgelerine sahiptir. Nematik ve iki eksenli nematik sıvı kristalleri monopolleri, dizileri dokuları vs. içeren türlü kusurlar gösterirler. Kusurlar ayrıca biyokimyada özellikle protein katlama işleminde bulunabilir.





Doğal kalıcı mıknatıslanma

Doğal kalıcı mıknatıslanma (NRM), bir kayaç ya da sedimanda kalıcı manyetizma oluşması durumudur. Bazı formlarında, Dünya'nın manyetik alanının rekorunu ve kaya tektonik hareketleriini milyonlarca yıl boyunca koruyabilecek kadar niteliklidir. Doğal kalıcı mıknatıslanma Paleomanyetizmayanın ve manyetotostratigrafinin temelini oluşturur.

Bir numunede oluşabilecek doğal kalıcı mıknatıslanmanın birçok türü vardır. Birçok örneklerinde, birden fazla çeşidin üst üste var olduğu gözlemlenebilir. Thermoremanent manyetizasyon (TRM), manyetik minerallerin Curie sıcaklığı ile soğutma sırasında manyetit oluşumudur ve prosedür Dünya'nın geçmişteki manyetik alanı hakkındaki en iyi bilgi kaynağıdır. Faz değişimi, kimyasal etki veya düşük sıcaklıkta kristallerin büyümesi ile oluşturulan mıknatıslanma kimyasal kalıcı mıknatıslanma olarak adlandırılır. Sedimanlar sonradan kendi oluşumu veya çökelme sonrası kalıcı mıknatıslanma sırasında bir çökelme mıknatıslanmayla elde edilir. 
Bazı türlü mıknatıslanmaların, istenmediği ve kullanışlı olmadığından, mıknatıslanma ölçülülmeden önce çıkarılması gerekir. Bir izotermal kalıcı mıknatıslanma (IRM), olan bir alan tercih yönüne ait zorlayıcılığı, manyetik anları çevirmek için, izotermal kalıcı mıknatıslanmanın bir bileşeni olarak, büyük bir manyetik alana bir parçacık maruz kalma yoluyla uyarılır ve mıknatıslanma gerçekleşir.  İzotermal kalıcı mıknatıslanma oluşumunun yaygın belirtilen mekanizmaya, mıknatıslanma yıldırımların dülmesiyle var olur. Başka biri ise, viskoz kalıcı mıknatıslanmadır (VRM), kayaların uzun süre Dünya'nın alanda, uzun zaman periyodlarında oturur iken edindiği bir mıknatıslanma türü olarak var olmaktadır.
Mıknatıslanmanın en önemli bileşeni, bir kaya oluştuğu zamanlarda kazanılmış olmasıdır. Bu birincil bileşene karakteristlik kalıcı mıknatıslanma (ChRM) denir. Daha sonra herhangi bir bileşeni ise, ikincil bileşen olarak adlandırılır. Bu bileşenleri ayırmak için, doğal kalıcı mıknatıslanma stabil bir manyetik bileşeni ortaya çıkarmak için, termal ya da alternatif alan temizleme teknikleri kullanılarak kademeli bir şekilde ayrımı yapılır.




Termoremanent manyetizasyon

Magmatik kayaçlar soğuduğu zaman, Dünya'nın manyetik alanından bir thermoremanent maneyetizasyon (TRM) kazanmıştır. Thermoremanent maneyetizasyon (izotermal mıknatıslanmaya bakınız), oda sıcaklığında aynı alana maruz kalırsa, manytetizasyon çok daha büyük olabilir. Bu mıknatıslanma aynı zamanda milyonlarca yıldır önemli bir değişiklik olmadan kalıcı, ve çok kararlı olabilir. Thermoremanent maneyetizasyon paleomaneyetistlerin, Dünya'nın antik manyetik alanın büyüklüğünü ve yönünü anlamayı mümkün kılan ana nedenidir.
Erken onbirinci yüzyıl kadar erken zamanlarda, Çinliler demirin, bir parça ısıtılarak mıknatıslanabilir olduğunun farkındaydı ve daha sonra suyun içinde söndürüldü zaman demirin kırmızı ve sıcak olduğunu biliyordu. Dünya'nın alanında  istenilen polariteyi almak için söndürme kısmına odaklanıldı. 1600 yılında William Gilbert, De Magnete adında, (1600), manyetizma hakkında titiz bir dizi deneyler bulunduğu bir rapor yayınladı. Onun çalışmasında da, Dünya'nın manyetik alanının, bir çelik çubuğun suda soğutulmasıyla açıklandığından, William Gilbert, Çinlilerin yaptığı bu işin farkında olmuş olabilir.
20. yüzyılın başlarında, birkaç araştırmacılar magmatik kayaçların, ısıtma olmadan Dünya'nın manyetik alanında edindiği mıknatıslanmanın, çok daha yoğun bir mıknatısanmaya sahip olduğunu gördükten sonra; ve Dünya'nın saha geçmişteki yönünün tersine hareket ettiğini düşünmüşlerdir.

İdeal TRM her iki yönünü ve yoğunluğunu laboratuvarda süreçler sonucu, ölçülebilir bir şekilde manyetik alana kayıt edilir. Thellier gösterdiği bu mümkünse eğer, pTRM'i tatmin dört kanun yazmıştır. Varsayalım ki A ve B iki örtüşmeyen sıcaklık aralıkları olsun. Eğer ki bu formula_1 bir pTRM elde ederek soğutma örneği için gereken oda sıcaklığı, sadece geçiş alanı formula_2 üzerinde iken sıcaklık aralığı A'dır.; formula_3 benzer bir tanımdır. Bu "Thellier yasaları" ise şunlardırː
Bu yasalar herhangi örtüşmeyen sıcaklık aralıkları A ve B için basılı tutarsanız, örnek Thellier yasalarını karşılar..




Hatice İsmailova

Khadija Rovshan qizi Ismayilova (, d. 27 Mayıs 1976) Azerbaycanlı araştırmacı gazeteci. Özgür Avrupa Radyosu'nda sunuculuk yapmaktadır.





Parola Doğrulama Protokolü

Parola doğrulama protokolü (PAP), bir parola kullanan bir kimlik doğrulama protokolüdür. PAP onlara sunucu kaynaklarına erişime izin vermeden önce kullanıcıları doğrulamak için protokolü noktadan noktaya tarafından kullanılır. Hemen hemen tüm ağ işletim sistemi, uzak sunucular PAP destekler. PAP ağ üzerinden şifresiz ASCII şifreleri iletir ve bu nedenle güvensiz olarak kabul edilir. Uzak sunucu CHAP veya EAP gibi, güçlü bir kimlik doğrulama protokolünü desteklemediği zaman son çare olarak kullanılmaktadır.

Parola tabanlı kimlik doğrulama iki taraf önceden bir şifre paylaşmak ve temel olarak kimlik doğrulama şifre kullanan protokoldür. Mevcut parola kimlik doğrulama düzenleri iki tip olarak kategorize edilebilir: zayıf parola kimlik doğrulama düzenleri ve güçlü parola kimlik doğrulama düzenleri Güçlü parola planları ile karşılaştırıldığında , zayıf parola düzenleri hafif hesaplama yükü sahip olma eğilimindedir, tasarımları basittir ve uygulama daha kolaydır, bazı kısıtlı ortamlar için onları özellikle uygun hale getirir.

• İstemci kullanıcı adı ve parola gönderir.
• Sunucu kimlik doğrulaması - ACK gönderir.




Gökyüzü parlaklığı

Gökyüzü parlaklığı; gökyüzünün görsel parlaklığı, ışığı nasıl yansıttığı ve yaydığı. Gökyüzünün gece tamamen karanlık olmadığı gerçeği kolaylıkla gözlemlenebilir. Eğer ışık kaynakları gökyüzünden uzaklaştırılsaydı (örneğin şehirlerden gelen ışık kirliliği ve ay ), gökyüzü tamamen kirli gözükürdü. Gökyüzüne doğru olan cisimlerin silüetleri mümkün olmazdı.

Gökyüzü gün içinde büyük ölçüde değişir ve bunun yannında ana sebebi farklılıklara sebep olur. Gündüz boyunca, Güneş ufku geçtiğinde, Güneş ışınlarının doğrudan saçılması (Rayleigh scattering ),  baskın ezici ışık kaynağıdır. Alacakaranlıkda, Güneş'in doğuşu ve batışı arasındaki sürede, durum daha karışıktır ve ileri farklılaşım gereklidir. Alacakaranlık Güneş'in ufuk üzerinden 6° segmentte ne kadar yukarı çıktığına göre üç bölüme ayrılır.

Gün batımından sonra, sivil alacakaranlık setleri, ve güneş ufukta  6 ° den fazla düştüğünde biter. Bu Güneş  –6° ve –12° yüksekliğine ulaştığında, –12° ve –18° periyodu olarak tanımlanan astronomik Alacakaranlık geldikten sonra, nautical twilight tarafından takip edilir. Güneş ufuktan 18° aşağı battığında, gökyüzü genelde minimum parlaklığını elde eder. 

Bazı kaynaklar, gökyüzü parlaklığının esas kaynağını, gök aydınlığı adı verilen, güneş ışınlarının, yıldız ışıklarının, yapay ışık kirliliğinin doğrudan olmayan saçılımı olarak tanımlar.

Fizikçi Anders Jonas Ångström Kutup ışıkları spekturumunu incelediğinde, çift gecelerde, aura olmadığında, onun yeşil karakteristik çizgisinin hala hazırlandığını keşfetti. 1920 lere kadar bilim insanları  auraların ve gökyüzünün kendisinin yayılan çizgilerini ve onlara neyin sebep olduğunun anlamamış ve tanımlamamıştı. Yeşil çizgi Angstrom dalga boyu 557.7 nm olan yayılan bir dalga olarak gözlemlenmişti, bu yukarı atmosferdeki oksijenlerin yeniden birleşmesinden kaynaklanmıştı.

Gök aydınlığı foton yayılımı, Güneş'ten gelen ana UV ışıması olan itici güçün sonucunda yüksek atmosferde meydana gelen çeşitli işlemlerin kolektif ismidir. Bazı yayılan ışınlar , yeşil çizgiden oksijene 557.7 nm, sarı çizgiden sodyum dubletinde 589.6 nm, ve kırmızı çizgiden oksijene 630.0 ve 636.4 nm şeklinde baskındır.

Mezapoz üstünde ve iyonosfer D-tabakasında, 100 km - sodyum emisyonları 90 rakımda ince sodyum tabakasının yaklaşık 10 km kalınlığına gelir.   Kırmızı oksijen hatları F-katmanda, yaklaşık 300 km irtifada kaynaklanır. Yeşil oksijen emisyonları daha uzaysal dağıtılır. Sodyumun mezosfer yüksekliğinde nasıl dağıldığı hala tam anlaşılmadı, ama deniz tuzu ve meteora ait yukarı taşıma kombinasyonu olduğuna inanılıyor.

Gündüz, sodyum ve kırmızı oksijen baskınken, gündüzleri gece yayılmasından yaklaşık 100 kaz fazla ışık çıkarır, yukarı atmosferin tamamen UV ışımasına maruz bırakılır. Ancak, bu etki direk saçılan güneş ışınlarının göz alan parlaklığının tamamen rengini soldurduğundan insan gözüyle fark edilemez.

Dolaylı Güneş ışığı saçılması iki yönden gelir. Atmosferin kendisinden ve uzayın dışından. İlk durumda, ama,  Güneş yukarı atmosferi direkt olarak aydınlatmaya devam etmektedir. Çünkü yayılan ışık miktarı görüş alanı çizgilerin