arih ve kültür gibi konularda 15.000'in üzerinde madde içeren İngilizce bir ansiklopedidir. Şu anda kamu malı durumdadır. Projenin finansmanının sağlanması Isidore Singer'ın girişimleriyle olmuş, Singer ayrıca ansiklopedinin editörlüğü görevini de yürütmüştür.




Alkalin pil

Alkalin pil Çinko ve manganez dioksit (Zn / MnO2) arasındaki reaksiyona bağlı olarak birincil pil türüdür.

Başka tür alkalin piller, özel olarak tasarlanmış hücrelerin tekrar kullanılmasına olanak tanıyan ikincil şarj edilebilir alkalin pillerdir.

Leclanché veya çinko klorür türlerinin çinko-karbon pilleri ile karşılaştırıldığında, alkalin piller aynı gerilimle daha yüksek bir enerji yoğunluğuna ve daha uzun bir raf ömrüne sahiptir.

Alkalin pil, çinko-karbon pillerin asitli amonyum klorürü veya çinko klorür elektroliti yerine, potasyum hidroksitin alkalin bir elektrolitine sahip olduğu için adını alır. Diğer pil sistemleri de alkalin elektrolitleri kullanır, ancak elektrotlar için farklı aktif maddeler kullanırlar.

Alkalin piller, ABD'de üretilen pillerin% 80'ini, dünya çapında 10 milyarın üzerinde üretilen tek tek üniteyi oluşturmaktadır. Japonya'da alkalin piller tüm birincil pil satışlarının% 46'sını oluşturuyor. İsviçre'de alkalin piller% 68, İngiltere'de% 60 ve AB'de ikincil ürünler de dahil olmak üzere tüm pil satışlarının% 47'sini oluşturmaktadır.

Alkalin piller MP3 çalarlar, CD çalarlar, dijital kameralar, çağrı cihazları, oyuncaklar, ışıklar ve radyolar gibi birçok ev eşyasında kullanılır.

Asitten (alkali değil) alkali olan piller ilk olarak 1899'da Waldemar Jungner tarafından geliştirildi ve 1901'de Thomas Edison tarafından bağımsız olarak çalıştı. Çinko / manganez dioksit kimyasını kullanan modern alkalin pil, 1950'lerde Kanada mühendis Lewis Urry tarafından icat edildi. Cleveland, OH'deki Union Carbide'ın Eveready Pil bölümü için çalışırken Edison'un daha önceki çalışması üzerine kuruldu. 9 Ekim 1957'de Urry, Karl Kordesch ve P.A. Marsal, alkalin pil için ABD patenti (2.960.558) yayınladı. 1960'da verildi ve Union Carbide Corporation'a atandı.

1960'ların sonunda piyasaya sürüldüğünde, alkalin piller, çinko anottaki yan reaksiyonları kontrol etmek için az miktarda toksik cıva amalgamı içeriyordu. Cıva içeriği kanunla azaltılır ve malzemelerin saflık ve tutarlılık düzeyinde iyileşmeler ile üreticiler modern hücrelerdeki civa içeriğini azalttı.

Alkali bir pilde, negatif elektrot çinko, pozitif elektrot ise manganez dioksittir. Potasyum hidroksitin alkalin elektroliti reaksiyonun bir parçası değildir, sadece çinko ve mangan dioksit deşarj sırasında tüketilir. Potasyum hidroksitin alkali elektroliti kalır, zira eşit miktarlarda OH tüketilir .

Yarı reaksiyonlar şunlardır:

Zn (s) + 2OH- (aq) → ZnO (s) + H2O (l) +2e- [Eoxidation ° = +1.28 V]
2MnO2 (s) + H2O (l) +2e-> Mn203 (s) +2OH- (sulu) [İndirgeme ° = +0.15 V]

Genel reaksiyon:

Zn (s) + 2MnO2 (s) ⇌ ZnO (s) + Mn203 (s) [e ° = +1.43 V]

Bir alkalin pilin kapasitesi eşit büyüklükte bir Leclanché hücresinden veya çinko klorür hücresinden daha büyüktür, çünkü manganez dioksit daha saf ve daha yoğundur ve elektrotlar gibi iç bileşenlerin aldığı alan daha azdır. Bir alkalin pil üç ila beş kat kapasite sağlayabilir.

Bir alkalin pilin kapasitesi, yüke bağlıdır. AA boyutlu bir alkalin pil, düşük su boşaltma kapasitesinde 3000 mAh etkili bir kapasiteye sahip olabilir, ancak dijital kameralar için yaygın olan 1 amper yükte kapasite 700 mAh kadar az olabilir. Kullanılan pilin gerilimi, kullanım esnasında sürekli düşer; bu nedenle toplam kullanılabilir kapasite, uygulamanın kesme gerilimine bağlıdır. Leclanche hücrelerinden farklı olarak, alkalin pil, aralıklı veya sürekli hafif yüklerde yaklaşık olarak aynı kapasiteyi sağlar. Ağır bir yükte aralıklı deşarj ile karşılaştırıldığında sürekli deşarjda kapasite azalır, ancak azalma Leclanche hücrelerinden daha düşüktür.

Yeni alkalin hücrenin üreticinin standartlarına göre nominal gerilimi 1,5 V'dir. Bununla birlikte, boşaltılmamış bir alkalin pilin etkin sıfır yük voltajı, kullanılan manganez dioksitin saflığına ve kullanılan saf metalin pürüzüne bağlı olarak 1.50 ila 1.65 V arasında değişir. Yük altındaki ortalama voltaj deşarj seviyesine ve çekilen akımın miktarına bağlı olarak 1.1 ila 1.3 V arasında değişir. Tamamen boşalmış olan hücrenin gerilim 0.8 ila 1.0 V aralığında hala geride kalır.

Alkalin piller çinko-karbon pilleri ile değiştirilebilen standart silindir biçiminde ve düğme biçiminde üretilmektedir. El fenerleri ve 9 volt transistör-radyo batarya ile birlikte satılanlar gibi birkaç bireysel hücre, gerçek bir "pil" oluşturmak üzere birbirine bağlanabilir.

Silindirik bir hücre, katot bağlantısı olan çizilmiş bir paslanmaz çelik kutu içinde bulunur. Pozitif elektrot karışımı, artan iletkenlik için eklenen karbon tozu ile manganez dioksitten oluşan sıkıştırılmış bir macudur. Macun kutuya bastırılabilir veya önceden kalıplanmış halkalar şeklinde depolanabilir. Katodun içi boş merkezi, elektrod malzemelerinin temasını ve hücrenin kısa devresini önleyen bir ayırıcı ile kaplanmıştır. Ayırıcı dokumasız bir selüloz katından veya sentetik bir polimerden yapılır. Ayırıcı, iyonları iletmeli ve yüksek alkali elektrolit çözeltisinde kararlı kalmalıdır.

Negatif elektrot, potasyum hidroksit elektroliti içeren bir jel içinde bir çinko tozu dağılımından oluşur. Çinko tozu, metal kutuya kıyasla, kimyasal reaksiyonların gerçekleşmesi için daha fazla yüzey alanı sağlar. Bu, hücrenin dahili direncini düşürür. Ömrünün sonunda hücrenin gazlanmasını önlemek için, tüm çinko ile reaksiyona girmek için gerekli olandan daha fazla manganez dioksit kullanılır. Ayrıca, sızdırmazlığı artırmak için genellikle plastikten yapılmış conta eklenmiştir.

Alüminyum folyo, batarya imalatının son işlemi olarak, bir dekorasyon olarak sarılır ve bataryanın koruma özelliğini geliştirir.

AAA, AA, C, alt C ve D boyut hücrelerini tanımlarken, negatif elektrot düz uca, pozitif terminal ise yükseltilmiş düğme ile son bulur. Bu genellikle düğme hücrelerinde tersine döner, düz uçlu silindirik kutu pozitif terminal olur.




1915 Osmanlı-Bulgar Hudut Tashihi antlaşması

1915 Osmanlı-Bulgar Hudut Tashihi Antlaşması Bulgaristan ve Osmanlı İmparatorluğu arasında 6 Eylül 1915 tarihinde imzalanan antlaşmadır. İki ülke arasındaki sınırı Bulgaristan lehine genişletilerek, Bulgaristan'ı Birinci Dünya Savaşı'na İttifak Devletleri tarafında katmayı sağladı.

Bulgaristan ve Türkiye arasında bir savunma ittifakı kurulmasına 19 Ağustos 1914 tarihinde karar verildi. Bulgaristan'ın savaşa girmesi için sürdürülen müzakereler Mayıs 1915'e kadar başlayamadı. Hızlı bir şekilde anlaşıldı ki Bulgaristan sınırda düzeltme istiyordu, Almanya ve Avusturya-Macaristan tarafından Osmanlılara bunun kabul edilmesi için baskı yapıldı. Avusturya-Macaristan için bir Türk-Bulgar ittifakı tarafsızlığı devam eden Yunanistan ve Romanya demekti. Türkiye'deki Alman Büyükelçisi Hans von Wangenheim, önerilen ittifaktan ikna olmamıştı, Rumen tarafsızlığı ancak Avusturya-Macaristan toprak feragatında bulunursa olabilirdi. Avusturya-Macaristan Büyükelçisi Johann von Pallavicini, Osmanlıları bu sınır düzeltmesini kabul etmeye ikna etti, ama Bulgaristan başlangıçta tarafsızlıktan vazgeçmeyi reddetti —tek şart haricinde, Osmanlı toprak verirse.

6 Ağustos 1915 tarihinde İngilizler tarafından yapılan Gelibolu saldırısı Türkiye'nin ciddi mühimmat sıkıntısı çektiğini ortaya çıkardı. 17 Ağustos'ta, Osmanlı Harbiye Nazırı Enver Paşa, Alman Genelkurmay Başkanı Erich von Falkenhayn'a, Sırbistan'a karşı bir Avusturya-Alman ortak taarruzu yapılmasının gündemde olup olmadığına ilişkin bir telgraf gönderdi. Bunun Bulgaristan'ın savaşa dahil olmasına bağlı ve yine Türk-Bulgar ittifakına olduğu söylenince, Osmanlı Bulgaristan'la 22 Ağustos'ta hızla anlaşma yaptı. Bulgaristan'a Meriç Nehri sol kıyısında devredilen toprak 1.5 kilometre derinliğindedir. Bu Bulgaristan'a Ege Denizi limanı Dedeağaç'a trenle ulaşma imkanı verdi Ayrıca Edirne Bulgar saldırısına karşı savunmasız kaldı, ama anlaşmaya atılacak imza Bulgaristan, Avusturya-Macaristan ve Almanya arasında yapılacak bir askeri anlaşmaya bağlandı.

Almanya, Avusturya-Macaristan ve Bulgaristan Sofya'da 6 Eylül'de bu ittifak anlaşmasını yaptı. Bulgaristan Alman ve Avusturya-Macaristan malzemelerinin kendi toprakları üzerinden Osmanlı İmparatorluğu'na geçiş hakkını tanıdı ve Sırbistan'ı büyük bir güç ile istila etmeyi kabul etti. Türkiye'de rejimi Ağustos'ta yıkabilecek olan kritik tedarik sorunu, Kasım'da çözülmüş oldu.

Bulgaristan'ın savaşa Türkiye ile ittifak halinde girmesi karşılığında, Edirne ilinin günümüzdeki büyüklüğünün 1/3’ü kadar olan, Dimetoka ve çevresini kapsayan toplam 2600 kilometrekarelik alan Bulgaristan'a bırakıldı, savaş sonrasında bu topraklar Yunanistan'a devredildi.




Çinko-karbon pil

Çinko-karbon pil uygun bir elektrolit aracılı çinko ve manganez dioksit arasındaki elektrokimyasal tepkimelerden bir çinko metal elektrodu ile bir karbon çubuk arasında 1,5 volt potansiyel sağlayan kuru bir pildir. Genellikle uygun bir şekilde negatif potansiyele sahip anot görevi gören bir çinko kutu içinde, buna karşın atıl karbon çubuğu pozitif katot da paketlenir. Genel amaçlı piller muhtemelen bazı çinko klorür çözeltisi ile karıştırılmış amonyum klorür sulu bir macunu elektrolit olarak kullanılabilir. Ağır iş tiplerinde öncelikle çinko klorürden oluşan bir macun kullanılır.

Çinko karbonlu piller ıslak Leclanché hücresinin teknolojisinden geliştirilen ilk ticari kuru pillerdir. Pil, herhangi bir yönde çalışabileceğinden, flaş ve diğer taşınabilir aygıtları mümkün kıldı. Bunlar, uzaktan kumandalar, el fenerleri, saatler veya transistörlü radyo gibi düşük drenli veya aralıklı kullanım cihazlarında hala yararlıdır. Çinko-karbonlu kuru hücreler tek kullanımlık primer hücrelerdir.

1876'ya gelindiğinde ıslak Leclanché hücresi, sıkıştırılmış bir manganez dioksit bloğu ile üretildi. 1886'da Carl Gassner, anot olarak bir çinko fincan kullanarak ve elektroliti Paris jel macunu (v