itikacı ve fikir adamı.

İleri gelen Dürzi ailelerden birine mensuptur. Ancak kendisi ailesinin Sünnileştiğini iddia etmiştir. Kendisi ve kardeşleri Sünni eğitimi görmüşler ve hayatları boyunca Sünni Müslüman olarak yaşamışlardır.
Cemaleddin Efganî ve Muhammed Abduh'un fikirlerinden etkilenen Arslan, II. Abdülhamid'in Pan-İslamizm politikalarının güçlü bir destekçisi oldu. Ayrıca, Osmanlı İmparatorluğu'nun hayatta kalmasının, ümmetin bölünmesine ve Avrupa emperyal güçleri tarafından işgal edilmesine karşı tek garanti olduğunu ve Osmanlı Hilafeti etrafında Türkler'in ve Araplar'ın birleşmesi gerektiğini savundu. Arslan'a göre, Osmanlıcılık ve İslam birbirine yakından bağlıydı ve İslam reformu doğal olarak Osmanlı İmparatorluğu'nun canlanmasına yol açacaktı.

1869'da Şüveyfât'ta doğdu. Amerikan okulunda başladığı eğitimine 1879'da Beyrut'ta Maruni okulunda devam etti. Fransızca öğrendi ve Arap tarihi ve edebiyatı alanında kendisini yetiştirdi. 1886'da Muhammed Abduh'un öğretmenlik yaptığı Medresetü's-sultaniyye'ye geçiş yaptı. Muhammed Abduh'tan akaid ve fıkıh dersleri aldı ve bu okulda Türkçe öğrendi. 1887'de doğduğu yere döndü ve babasının ölümü üzerine Şüveyfat nahiye müdürlüğüne getirildi. 3 yıl sonra görevinden ayrılarak Mısır'a gitti ve Muhammed Abduh'un fikirlerini yayan gruba katıldı. Mısır'ın seçkin fikir adamlarıyla tanıştı. Bir süre sonra İstanbul'a gitti. İstanbul'da devrin önde gelen devlet adamlarıyla yakınlık kurdu. 1892'de Paris'e gidip döndü. İstanbul'da Cemaleddin Efganî'nin sohbetlerine katıldı ve ondan etkilendi.

1908'de Jön Türkler'in iktidara gelmesiyle Şuf kaymakamlığına getirildi. 3 yıl bu görevde kaldıktan sonra 1911'de gizlice Trablusgarb'a giderek Enver Paşa kumandasında İtalyanlar'a karşı mücadele etmek için Osmanlı ordusuna katıldı. Aynı yıl İstanbul'a döndü Kızılay'da müfettişlik görevi verildi. 1914'te Meclis-i Mebusan'da Havran'ı temsil etti. I. Dünya Savaşı'nda Suriye'de ayrılıkçı Arapları Osmanlı safına çekmek için çabaladı ve Cemal Paşa'ya yardımcı oldu. Savaş başladıktan sonra 2 yıl Suriye'de kaldıktan sonra 1916'da İstanbul'a döndü. Bir süre Enver Paşa ile birlikte çalıştı. Ardından 1917 yılının sonunda hususi bir vazife için Almanya'ya gönderildi ve uzun bir müddet Avrupa'da kaldı.





Kawasaki Ki-100

Kawasaki Ki-100 ( "Go-shiki sentouki"), Kawasaki tarafından üretilen Japon yapımı bir avcı uçağıdır. Uçak, Ki-61-II-KAI avcı uçağının acil Mitsubishi yıldız tipi motorunu taşımak için adapte edilmesi sonucu ortaya çıkmış olup II. Dünya Savaşı'nın sonlarında Japon İmparatorluk Ordusu Hava Kuvvetleri tarafından kullanılmıştır.

Ki-100, Amerikan Boeing B-29 Superfortress ağır bombardıman uçaklarına karşı yüksek irtifa performansı etkili bir süperşarj ünitesine sahip olmaması nedeniyle sınırlı olmasına rağmen, mükemmel güç ve manevra kabiliyetine sahipti [2] ve çoğu diğer Japon savaş uçağından daha iyi performanssa sahipti.

"Kaynakça:"






Kawasaki Ki-102

Kawasaki Ki-102 (Müttefik raporlama adı: Randy), Kawasaki tarafından üretilen Japon yapımı bir ağır avcı uçağıdır. Uçak, II. Dünya Savaşı sırasında Japon İmparatorluk Ordusu Hava Kuvvetleri tarafından kullanılmıştır.

"Kaynakça:"





Çerkes müziği

Çerkes müziği, Rusya sınırı içerisinde yer alan Kuzey Kafkasya halklarının geleneksel müziğine verilen addır.

Çerkeslerden biri olabilmek için dans etmek gereklidir. Çerkeslere göre, yaşamı hissetmek için dans etmek gereklidir.

Çerkesler için, Çeçen ve Dağıstan halklarında da olduğu gibi dans, yaşam boyu eğitimlerinin bir parçasıdır. Her bir Çerkesden, halkının müzik ya da dansını öğrenmesi beklenilir; tercihen her ikisi de. Müzik ve dans sadece düğünlerin simgesi olarak algılansa da, arka planda sosyal bir işlevi yerine getirir.
Çerkeslere göre, Dans etmemek için bir bahane yoktur; müzisyenler ve yeterli alan varsa her an uygundur fakat bu kombinasyon nadiren bir araya gelir. Bu yüzden, koreografik performasyonları, düğünler ya da gençlerin bir araya geldikleri "Zexecs" adı verilen toplantılarda yaparlar.




Nakajima Kikka

Nakajima Kikka (), Nakajima tarafından üretilen Japon yapımı bir jet savaş uçağı prototipiydi. Uçak, II. Dünya Savaşı'nın sonlarında geliştirilmiş olup ilk Japon jet uçağıydı. Ancak, Japonya'nın kısa bir süre sonra teslim olması nedeniyle uçak üretime geçememiştir.






Ivan Sutherland

Ivan Edward Sutherland (d. 16 Mayıs 1938), Amerikalı bilgisayar bilimcisi ve internet öncüsü. "Bilgisayar grafiklerinin babası" olarak bilinmektedir. Sketchpad adlı yazılıma yaptığı katkılardan ötürü 1988'de Turing Ödülü'nü almaya hak kazanmıştır.




Nakajima J1N

Nakajima J1N (; Müttefik raporlama adı: Irving), Nakajima tarafından üretilen Japon yapımı bir avcı uçağıdır. Uçak, II. Dünya Savaşı sırasında Japon İmparatorluk Donanması Hava Kuvvetleri tarafından keşif, gece avı ve kamikaze görevlerinde kullanılmıştır.

"Kaynakça:"





Sarah Beth Goncarova

Sarah Beth Goncarova (D.1980), soyut tekstil motifleri ve spesifik olmayan süslü tabloları ile tanınan bir Amerikalı ressam, heykeltıraş ve montaj çizim sanatçısıdır. Çalışmaları çeşitli kişisel, kurumsal ve kamusal koleksiyonlarda yer almaktadır.

Sarah Beth Goncarova, 1980 yılında doğmuştur. Babası, çevre bilimci ve annesi, resim öğretmenidir. Erken yaşta piyano eğitimi aldı ve daha sonra "Müzik dinlerken boşlukta uçuşan renkleri ve dolambaçlı şekilleri hayal ederim." diyerek sinestezi (kromestezi) deneyimini açıklamıştır. Daha dokuz yaşındayken, Alexandria Senfoni Orkestrasıyla beraber ilk konserini verdi. Kim Allen Kluge'nin yönetiminde ilk sahnesini gerçekleştirdi ve Andre Watts, performansını sergilemesi için kişisel piyanosunu Goncarova'ya ödünç verdi. Ne yazık ki, performansları, 13 yaşındayken yaşadığı bir kaza yüzünden ciddi el yanığı ile çeşitli rahatsızlıklar ve bir dizi kişisel kayıp yaşaması nedeniyle durdu. Daha sonra, tamamını bir kale bahçesine dönüştürdüğü yatak odasının tüm duvarlarına yaptığı fresklerle başlayarak kendini ressamlığa adadı. Lisans öğrenimi için yaptığı başvuru portföyündeki bu fotoğraflar sayesinde tam burs kazandı.

Goncarova, 2002'de Virginia Eyalet Üniversitesi Sanat Okulundan yüksek onur derecesiyle mezun oldu. Sanat Tarihi bölümünde yan dal yaparak, güzel sanatlarda heykeltıraşlık ve genişletilmiş medya dalında lisansını tamamladı. Bir lisans öğrencisiyken, tiyatro için kukla yapıcı, kostümcü ve sahne tasarımcısı olarak çalıştı ve galeri boyutlu ekipmanlar yarattı. Daha sonra mimarlık, sahne tasarım ve kuklacılık konularındaki ilgi alanlarını tezinde birleştirdiği Maryland Mimarlık Okulu'na kaydoldu. 2005 yılında Mimarlık bölümünde yüksek lisansını tamamladı ve ayrıca buradan da yüksek onur derecesi aldı.
Goncarova, mimarlık öğrencisi olduğu zamanlarda da resim çizmeye devam etti. Mezun olduktan kısa süre sonra ev sahibinin boya kullanmasını yasakladığı bir eve taşındı ve buna karşılık parçalanmış sulu boya kağıtları ve kolajlar üzerinde çalışmalar yaptı. Ayrıca alçı, elyaf ve mürekkebi birleştirdi ve 2006'da San Francisco'da küçük bir sergiyle ve Ekim 2007'de Kaliforniya, Palo Alto'da yaptığı kişisel bir sergiyle kendini bu işlere adadı.

2008 yılında ise, daha az kısıtlayıcı bir stüdyo daireye taşınmış ve bir galericinin önerisi üzerine çalışmalarını yağlı boya üzerinden devam etti. Bu dönemdeki çalışmaları çoğunlukla portreler, manzaralar ve natürmortlardan oluşuyordu. Bu eserler, o yılın Ekim ayında Kaleid Galerisinde (San Jose, Kaliforniya) yer aldı. Sonra 2009'da, görünüşte sakin manzaraların yer aldığı fakat felaketlerin temelini oluşturduğu "Wake Project (Uyanış Projesi)" gibi sosyal açıdan önemli olan bir seriye başladı. Örneğin, "Lighter Fluid (Çakmak Gazı)", suyun içindeki parlak dalgalanmaların bir petrol sızıntının sonucu olduğu canlı bir deniz manzarasını tasvir eder; "Once An Orchard (Bir Zamanlar Meyve Bahçesi)" 'ı çoraklıktan dolayı terk edilmiş meyve bahçesi şeklinde tasvir ettiğinde, vahşi bir batı çölü olarak görünür. Ayrıca "Where Ice Meets Sky (Buzun Gökyüzüyle Buluşması)" serisine 2009 yılında başlamış ve bu seri İzlanda'ya yaptığı gezi sırasında kendi sergisi olan Lush/Bleak ve San Francisco'daki SOMArts Kültür Merkezi Galerisindeki "Blue Planet (Mavi Gezegen)" grup gösterisinde yer aldı. Bu sırada Sarah Beth Goncarova, jürisinin Guerilla Girls West'in oluşturduğu "the Control (Kontrol)" şovunun da içinde bulunduğu "Reversing the Gaze: Man AS Object (Bakışları Tersine Çevirmek: Nesne konumunda Erkek)" gibi gösterilerde, feminist temaları sergilemeye başladı.

Goncarova, 2010-2011'de New Haven'in John Slade Ely Çağdaş Sanat Merkezinin de yer aldığı galerilerde sergilediği "Rainy Season (Yağmurlu Mevsim), Dawn (Şafak), Night Spin (Gece dönüşü) ve Cosmos (Kozmos)" serisinde minimalist ve tamamen soyut resimlere geri döndü. 2011'de hayatından daha büyük bir eseri olan ""Hunks of Burnin' Love"" çalışmasını, Pasifika, Kaliforniya'daki Sanchez Sanat Merkezinde sergilenmek üzere San Francisco Modern Sanatlar Müzesindeki resim ve heykel sorumlusu tarafından seçildi. 2012'de "Keeping Time With Needle and Thread (İğne İplikle Zaman Tutmak)" olarak adlandırdığı geniş çaplı bir heykel parçaları serisi oluşturdu. Bu, onun feminist Temaları kullanmaya devam ederken, kumaşı, dikişi, iğne işini "kadınların işi" olarak adlandırırken ve resimsel çalışmalarda herhangi bir gerçekçilikten bile kaçınırken de heykel yapımını sürdürmesine izin verdi. Bunlar, New Havendaki Galeri 195'te halka açıldı ve ayrıca Whitney Merkezi, Kehler-Liddell Galerisinde ve Brooklyn'deki A.I.R Galerisinde sergilendi. Miami Üniversitesi Hiestand Sergisi, prestijli William ve Dorothy Yeck Ödülü'ne aday gösterilmesinin bir parçası olarak, 2013 Genç Heykel Sergisi için bu seriden "Mayıs-Haziran (2012)" adlı büyük bir yapıtı seçtiler. 2013'te, Goncarova tekstil heykelleri için Barbara Deming Memorial Fund (Barbara Deming Anıt Fonu) ve Puffin (Martı) vakfından hibe aldı.

Ocak 2013'te New York Times sanat yazarı Jerry Saltz, Goncarova'ya onun yeni fikirlerinin parlak olduğunu belirten bir mektupta, heykell