e ağır bir şekilde değeri düşmeye başladı. Sorun, Kore'nin ticari bankalarının çoğunda takipteki krediler sorunu nedeniyle daha da kötüleşti. Aralık 1997'ye gelindiğinde IMF, 58,4 milyar dolarlık kurtarma planının bir parçası olacak olan 21 milyar dolarlık bir krediyi onayladı. Ocak 1998'de hükûmet, Kore'nin ticari bankalarının üçte birini kapattıüını duyurdu. 1998 boyunca Kore ekonomisi ortalama %-6.65 oranında çeyrek dönem boyunca küçülmeye devam etmişti. Koreli "chaebol" Daewoo, 1999'da borç sorunu nedeniyle hükümet tarafından kapatılıp krizin kazazedesi oldu. Amerikan şirketi General Motors, Daewoo'nun motor bölümünü satın almıştı. Hint kökenli konglomerat Tata Grubu, Daewoo'nun kamyon ve ağır taşıt araçları bölümünü satın aldı.

Güney Kore hükümetinin eylemleri ve uluslararası borç verenler tarafından borç swapları, ülkenin mali problemlerini içeriyordu. Güney Kore'nin Asya Mali Krizinden kurtarılması, emek ayarlamaları (diğer bir deyişle, esnek ücret oranlarına sahip dinamik ve üretken bir işgücü piyasası) ve başkaca mali kaynaklar ile ilişkilendirilebilir. 1999 yılının ilk çeyreğine kadar, GSYİH büyümesi %5,4'e yükselmiş ve daha sonra güçlü bir büyüme ile döviz kurundaki deflasyonist baskı ile birleştiğinde yıllık %10.5'lik bir büyümeye neden olmuştur. Aralık 1999'da Cumhurbaşkanı Kim Dae-jung döviz krizini ilan etmiştir.

Kore ekonomisi merkezi planlı, hükümet tarafından yönlendirilen yatırım modelinden piyasaya daha odaklı bir yatırım modeline geçti. Başkan Kim Dae-jung tarafından yapılan bu ekonomik yenilik hareketleri, Kore'nin 1999'da %10.8 ve 2000'de %9.2'lik büyüme oranları ile Asya'nın az sayıdaki genişleyen ekonomilerinden birini korumasına yardımcı oldu. Küresel ekonominin yavaşlaması, ihracatın düşmesi ve ihtiyaç duyulan kurumsal ve mali yenileşmelerin durduğu algısı 2001'de büyümeyi %3.3'e geriletti.

Doksanların sonlarındaki krizden geri döndükten sonra ekonomi, %9.08'lik bir GSYİH büyümesiyle 2000 yılında güçlü bir büyüme ile yoluna devam etti. Bununla birlikte, Güney Kore ekonomisi 11 Eylül saldırılarından etkilenmiştir. Yavaşlayan küresel ekonomi, düşen dış satım ve kurumsal ve mali reformların durduğu algısı 2001'de büyümenin %3.8'e gerilemesine neden oldu. Sanayileşme sayesinde, saat başına GSYİH (işgücü çıktısı), 1963'te 2.80 ABD doları seviyeden, 1989'da üç kattan fazla artarak 10.00 ABD doları seviyelerine çıktı. Daha yakın bir tarihte ekonomi, 2003 yılından itibaren %4-5 arasında bir büyüme oranını dengeledi ve korudu.

Sanayi ve inşaat tarafından yönlendirilen 2002 yılında anemik (solgun) küresel büyümeye rağmen büyüme %5.8 olmuştur. Kore konglomeratlarının yeniden düzenlenmesi (bankalar), bankaların özelleştirilmesi ve —iflas eden şirketlerin pazardan çıkışlarının yapabilmesi için— daha serbest bir ekonomi yaratılması Kore'nin en önemli tamamlanmamış yenileşme görevleri olmaya devam etmektedir. Büyüme 2003 yılında tekrar yavaşladı, ancak HDTV'ler ve cep telefonları gibi önemli dış satım ürünlerine olan yoğun talep nedeniyle üretim 2006'da %5 artmıştır.

Sanayileşmiş ekonomilerin çoğunda olduğu gibi, Kore 2000'li yılların sonundaki durgunluk döneminde önemli gerilemelere uğradı. 2008 yılının dördüncü çeyreğinde, bir önceki çeyreğe göre %3,4 düşen büyüme, ilk üç aylık büyümenin 10 yıldaki ilk çeyrek büyümesinden ve yılın ilk üç aylık dönemindeki büyümesinden 2009 yılına kadar negatif çıkmaya devam etti. Ekonominin çoğu işkolu, 2009 Ocak ayı itibarıyla imalat sanayisinde %25,6 düşüş ve tüketici malları satışlarında %3,1 düşüşle değişim bildirdi. Otomobil ve yarı iletkenlerin ekonominin iki kritik direği olan dış satımı, sırasıyla %55.9 ve %46.9 oranında daralırken, ihracat genel olarak Ocak ayında %33.8 ve 2009 yılı Şubat ayında da %18.3 oranında geriledi. 1997 krizinde olduğu gibi, Kore para birimi de dolar karşısında %34 gerileyerek büyük dalgalanmalar yaşadı. Ekonomideki yıllık büyüme 2008'de %2.3'e geriledi ve Goldman Sachs'ın tahminiyle %-4.5 gibi düşük bir seviyeye gerilemesi bekleniyordu, ancak Güney Kore'de 2009 yılında %0.2 oranında bir düşüş yaşandı.

Küresel finansal krize rağmen, Güney Kore ekonomisi, ihracattaki düşüşü telafi eden zamanında teşvik tedbirleri ve güçlü iç tüketim ürünleri sayesinde, sanayileşmiş ekonomilerin çoğunun aksine durgunluğa kapılmamayı başarmış ve mali bunalım sürecinde iki yıl üst üste pozitif ekonomik büyüme kaydetmiştir. 2010 yılında Güney Kore %6.1'lik bir büyüme oranı ile güçlü bir ekonomik toparlanma yaşadı ve ekonominin kriz öncesi seviyelere döndüğünü gösterdi. Güney Kore'nin ihracatı, 2010 yılının ilk on bir ayında 424 milyar dolar olarak kaydedildi; bu rakam 2008 yılının tamamına kıyasla daha yüksekti. 21. Yüzyılda Güney Kore ekonomisinin Sonraki 11 ekonomisi olarak Brezilya ya da Rusya gibi gelişmekte olan ülkelerin büyüme oranlarına benzer şekilde 2011 ile 2030 yılları arasında yılda %3.9'dan %4.2'ye çıkması bekleniyor.

Güney Kore hükümeti, Avustralya hükümeti ile —otomotiv, hizmetler ve kaynaklar ve enerji de dahil olmak üzere— sayısız sanayiden yararlanmayı ve rakiplerinin yanında yer almayı hedefleyerek ABD ve ASEAN gibi, Kore-Avustralya Serbest Ticaret Antlaşmasını (KAFTA) 5 Aralık 2013'te imzalamıştır. Güney Kore, Avustralya'nın en büyük üçüncü ihracat pazarı ve 2012 ticaret değeri olan 32 milyar Avustralya doları ile dördüncü büyük ticaret ortağıdır. Sözleşme, Güney Koreli şirketlerin ticaret haklarının ihlal edilmesi durumunda Avustralya hükümetine karşı yasal işlem yapmalarına izin veren bir Yatırımcı Devlet Uyuşmazlık Uzlaşması (ISDS - "Investor State Dispute Settlement") maddesini içermektedir.

Hükümet, şirketlerin büyüklüğüne bağlı olarak, çalışma haftasını 2004'ten 2011'e kadar altı günden beşe indirmiş, resmî tatil günleri sayısını 2013'e kadar 16'ya çıkartmıştır.

1990'da, Güney Koreli üreticiler ileri teknoloji endüstrilerine yönelik gelecekteki üretim planlarında önemli bir değişiklik planlıyordu. Haziran 1989'da hükümet yetkilileri, akademisyenler ve iş dünyası liderleri biyomühendislik, mikroelektronik —endüstriyel robotlar dahil— ince kimyasallar ve havacılık ve uzay da dahil olmak üzere yeni malzemeler, mekatronik gibi ürünlerin üretimine ilişkin oturumlar düzenlediler. Ancak bu vurgu değişimi, 1980'lerde ekonomiye egemen olan otomobil ve gemi üretimi gibi ağır sanayilerde derhal bir düşüş anlamına gelmiyordu.

Güney Kore, elektronik, tekstil, gemi, otomobil ve çelik gibi bitmiş ürünlerin en önemli ihracat kalemlerinden biri olduğu ekonomisinin büyümesine ikmâl yapmak için büyük ölçüde ihracata ağırlık vermişti. İthalat piyasası son yıllarda serbestleşse de, tarım piyasası, uluslararası pazardaki pirinç gibi yerli tarım ürünlerinin fiyatlarındaki ciddi farklılıklardan dolayı büyük oranda korumacı kalmıştır. 2005 yılı itibarıyla, Güney Kore'de pirinç fiyatı, uluslararası pazarda pirincin ortalama fiyatının yaklaşık dört katıydı ve genel olarak, tarım piyasasının Güney Kore tarım işkolu üzerinde olumsuz etkileri olacağı yönünde korkular doğurmuştu. Bununla birlikte, 2004 sonlarında DTÖ ile Güney Kore pirinç ithalatının 2014 yılına kadar kademeli olarak %4'ten %8'e çıkacağı bir anlaşmaya varıldı. Buna ek olarak, ithal edilen pirincin %30'una kadar olan kısmı, daha önce ithal edilen pirincin yalnızca işlenmiş gıdalar için kullanıldığı 2010 yılına kadar doğrudan tüketicilere sunulacaktı. 2014'ten sonra Güney Kore pirinç pazarı tamamen açılacaktı.

Buna ek olarak, bugün Güney Kore geliştiricileri, olabildiğince az teknoloji kısıtlamasının bulunduğu pazarın üstünlüklerinden yararlanabilecek olgun bir hareketli pazarın başlatım takımı olarak biliniyor. Güney Kore'de 4G ve 5G internet altyapısını kullanan yeni medya veya uygulama buluşlarının artan bir eğilimi vardır. Güney Kore, günümüzde güçlü bir yerel özelliği yaratma yeteneğine sahip nüfus ve kültür yoğunluğunu karşılamakta olan altyapılara sahiptir.

1970 ve 1980'li yıllarda, Güney Kore petrol üstyapıcıları ve petrol sondaj platformları da dahil olmak üzere önde gelen gemi yapımcısı oldu. Ülkenin en büyük gemi yapımcısı Hyundai, 1970'lerin ortalarında Ulsan'da 1 milyon ton kapasiteli kuru havuz inşa etti. 1980'de gemi inşa endüstrisine katılan Daewoo, 1981'in ortalarında Busan'ın güneyindeki Geoje Adası'nda Okpo'da 1.2 milyon tonluk bir tesisi tamamlamıştı. Sanayi, petrol sıkışıklığı ve dünya çapında bir durgunluk nedeniyle 1980'lerin ortalarında geriledi. 1980'lerin sonlarında yeni siparişlerde keskin bir düşüş vardı; 1988 yılı için yeni siparişler, 1,9 milyar dolar değerinde 3 milyon brüt ton, sırasıyla bir önceki yıla göre yüzde 17,8 ve yüzde 4,4 oranında azalmıştı. Bu düşüşlerde emek huzursuzluğu, Seul'un maddi yardım istememesi ve Japon gemi yapımcılarını destekleyen Tokyo'nun yeni düşük faizli ihracat finansmanı etkiliydi. Bununla birlikte, Güney Kore denizcilik endüstrisinin 1990'lı yılların başında genişlemesi bekleniyordu, çünkü dünya filolarındaki daha eski gemilerin değiştirilmesi gerekiyordu. Güney Kore, 2008 yılı itibarıyla küresel gemi yapım pazarının %50,6'sına sahip olan dünyanın en büyük gemi inşacısı oldu. Önemli Kore gemi üreticileri Hyundai Heavy Industries, Samsung Heavy Industries, Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering ve iflas eden STX Offshore & Shipbuilding'dir.

Otomotiv sanayisi, 1980'lerde Güney Kore'nin başlıca büyüyen dış satım sanayilerinden biriydi. 1980'lerin sonlarına doğru, Güney Kore motor sanayisinin kapasitesi 1984 yılından bu yana beş kat artmış; 1988'de de 1 milyonu aşmıştı. Araba ve otomobil bileşenleri üretimindeki toplam yatırım, 1989'da 3 milyar doları aşmıştı. Toplam üretim (otobüsler ve kamyonlar da dahil olmak üzere) 1988 yılı için toplam 1,1 milyon adet, 1987'den bu yana yüzde 10,6'lık bir artış ve 1989 yılında tahminen 1,3 milyon araçla (ağırlıklı olarak binek otomobiller) büyümüştü. 1985 yılında yaklaşık 263 bin yolcu arabası üretildi, —bu rakam 1989 yılında yaklaşık 846.000 adete yükseldi. 1988 yılında otomobil ihracatı 576.134 üniteydi, bunların 480.119 ünitesi (yüzde 83.3'ü) ABD'ye gönderildi. 1980'lerin sonl