sunun hatlarından biridir. Hat, 30 Ekim 1974 tarihinde açılmıştır. Hattın uzunluğu 28.3 km olup 24 istasyona sahiptir ve Tokyo Metro tarafından işletilmektedir.





Güneş Motel Olayı

Güneş Motel Olayı veya 11'ler Olayı, 1977 yılı sonunda, 1977 Türkiye genel seçimleri'nde Adalet Partisi'nden milletvekili seçilen 11 vekilin partilerinden istifa ederek Cumhuriyet Halk Partisi'ne destek vermesini ifade eden olay. Bu vekiller 5. Demirel Hükûmetine verilen gensoruyu desteklemek, Bülent Ecevit'in kuracağı hükûmetin güvenoyu oylamasında destek vermek karşılığında Ecevit'in kuracağı 42. Türkiye Hükûmeti'nde ekseriyetle bakanlık görevi almıştır.

5 Haziran 1977'de gerçekleştirilen genel seçim sonrasında Bülent Ecevit liderliğindeki Cumhuriyet Halk Partisi, oy oranını %8 , milletvekili sayısını da 28 arttırmıştı. 213 milletvekiline sahip CHP grubu, bu başarısına rağmen tek başına hükûmet kuracak çoğunluğa sahip değildi. Ecevit azınlık hükûmeti olarak kurduğu 40. Türkiye Hükûmeti'ne mecliste güvenoyu alamadı. Ardından Süleyman Demirel liderliğinde Adalet Partisi, Millî Selamet Partisi, Milliyetçi Hareket Partisi'nden oluşan ve II. Milliyetçi Cephe olarak adlandırılan 41. Türkiye Hükûmeti'ni kurdu. 11 Aralık 1977'deki yerel seçimlerde de CHP birinci parti olarak çıkınca AP içinde eleştiriler başladı.

Bülent Ecevit AP'den istifa eden 12 vekille, CHP'li İstanbul Belediye Başkanı Aytekin Kotil'in organizasyonuyla belediyeye ait Florya'daki Güneş Moteli'nde görüştü ve CHP'ye geçişleri karşılığında bakanlık ve Ecevit'in idaresine destek pazarlığı yapmıştır. CHP lideri Ecevit bu görüşmelerde Tuncay Mataracı, Şerafettin Elçi, Mete Tan, Hilmi İşgüzar, Orhan Alp, Hasan Korkut, Cemalettin İnkaya, Ali Rıza Septioğlu, Oğuz Atalay, Enver Akova, Ahmet Karaaslan ve Güneş Öngüt ile görüştü. 9 AP'li vekil istifa ederek hükûmetten desteklerini çekti. Onları Elazığ Bağımsız Milletvekili Ali Rıza Septioğlu ve AP'li Enver Akova ve Ahmet Karaaslan takip etti.

Ahmet Karaarslan, Ecevit ile görüşmeden önce Çınar Otel ve Kalyon Oteli'nde de görüşmeler yapıldığını söyleyip şu değerlendirmeyi yapmıştır: "Bu ne bir alma ne de satmaydı. Ecevit'le yaptığımız görüşmede istifa eden milletvekilleri bağımsız kalacağı ve AP'yle CHP'nin bir araya getirilmeye çalışılacağı konusunda anlaştık, ancak Demirel buna yanaşmadı. İddia edildiği gibi Güneş Motel'de kalmadık. Sadece lokantasında bir toplantı yaptık. CHP'yi desteklemekle Milliyetçi Cephe hükümeti döneminde hazırlanan askeri darbeyi iki yıl ertelemiş olduk. Satın alınmış olsaydık istifa edemezdik."

AP'den ayrılan vekillerin gensoruyu desteklemesi neticesinde 41. Türkiye Hükûmeti düşürüldü. Cemalettin İnkaya bu gensoru görüşmelerinde oy vermedi. Böylece 12 vekil sayısı 11'e düştü ve Güneş Motel Olayı da bu nedenle 11'ler olayı olarak da anıldı. Ecevit, Oğuz Atalay'ın bakanlık teklifini reddetmesi sonrası geri kalan eski-AP'li 10 vekile bakanlık vererek 42. Türkiye Hükûmeti'ni kurdu. Güneş Motel Olayı'nda adı geçen vekillere dağıtılan bakanlıklar şu şekildeydi:

Demirel, Ecevit'in bu şekilde hükûmet kurmasını eleştirmek için kendisine "başbakan" yerine "hükûmetin başı" şeklinde hitap etmeye başlamıştır. 1979'da Başbakan Yardımcısı Mehmet Faruk Sükan geçen vekillerden Tuncay Mataracı'yı ve Hilmi İşgüzar'ı yolsuzlukla suçlamış, İşgüzar istifa etmiştir. Bazı bakanlar da Şerafettin Elçi'yi bölücülük yapmakla suçlamışlardır.

Mehmet Ali Birand'ın belgeselinde olayı değerlendiren Ecevit, bu geçen vekillerin bakanlık isteklerinin olmadığını ve hükûmeti benimsemeleri için bu bakanlıkları onlara verdiğini söylemiştir. Demirel ise, "bir oya bir bakanlık sandalyesi ve kimin ehil olduğu düşünülmeksizin" diyerek değerlendirdiği olayı "çok yanlış" yorumunu yapmıştır. Yıllar sonra, mecliste hükumet kurmaya veya karar çıkartmaya bir partinin vekil sayısının yetmediği durumlarda Güneş Motel Olayına atıf yapılmıştır. Aziz Nesin'in Zübük eserinden uyarlanan Zübük filminde de bu olaya atıfla bir sahne canlandırılmıştır.




Avrupa E-yolu E47

Avrupa E-yolu E 47 Lübeck in Almanya'dan başlayıp Kopenhag, Danimarka'dan geçip Helsingborg, İsveçte sonlanan karayolu. Halk arasında Vogelfluglinie ve Sydmotorvejen olarak da yaygın bir şekilde bilinmektedir. Almanya'da bulunan kısmı otoban standradlarındayken, Helsingør'deki kısmı ise (6 km/4 mil) şehir içi sokak yolu olarak yapılmış ve iki feribot güzergahıyla Almanya ve Danimarka birbirine bağlanmaktadır. Bu güzergahta 2020 yılında Fehmarn Kemer Sabit Bağlantısının yapılması planlanmaktadır. Danimarka parlamentosu, tünelin lehine Fehmarn Boğazı'ndaki köprü için planları reddettikten sonra, yapılacak köprünün daha güvenli ve daha yeşil olacağına dair karar vermesi üzerine tartışma çözüldü. Ayrıca Danimarka (Helsingør) ve İsveç (Helsingborg) arasında feribot bağlantısı bulunmaktadır. Danimarka ve İsveç arasında daha güneyde de bir köprü-tünel kombinasyonu olmasına rağmen, feribot Helsingør-Helsingborg arasında yoğun bir programa sahiptir.



Kuzey terminali, Avrupa E-yolu E47'ün başladığı Helsingborg feribot limanında, güney terminali ise Avrupa E-yolu E22deki Lübeck'in kuzeyinde bulunmaktadır.





Yapıştırıcı

Yapıştırıcı yapışkanlık veya kohezyon ile mekanik, kimyasal, yapışkan bir bütün oluşturmak üzere diğer malzemeleri tutan veya çeken herhangi bir malzeme veya maddedir.

Daha dar anlamda, bağlayıcılar kimyasal veya fiziksel bir prosesle sertleşen ve elyaf, dolgu tozu ve diğer partiküllerin içine eklenen sıvı veya hamur benzeri maddelerdir. Örnekler tutkal, yapışkan ve koyulaşmayı içerir.

Mekanik bağlayıcıların örnekleri taş işlerinde bağ taşları ve ahşap çerçevelemede bağ kirişleridir.

Yapıştırıcılar gevşek olarak organik (bitüm, hayvan ve bitki yapıştırıcısı, polimer) ve inorganik (kireç, çimento, jips, sıvı cam, vb.) Olarak sınıflandırılır.

Hidrojensiz (alçıpan, hava-çimento, magnezyum, hidratlı kireç), hidrolik (roma çimentosu, portland çimentosu, hidrolik kireç), asite dayanıklı (silikon florür çimento) kimyasal dayanımlarına dayanarak bağlayıcılar kullanım alanına göre sınıflandırılır. , Kuvartz çimento) ve otoklavlanabilir (170-100 °C'de sertleştirilir ve örneğin CaSiO3 malzemeler içerir).

Çimento gibi bağlayıcı olarak etiketlenen bazı malzemeler, yüksek basınç dayanımına sahip ancak gerilme direnci düşüktür ve gerilim ve kesme kuvveti uygulanacaksa lifli malzeme veya inşaat demiri ile takviye edilmelidir.

Reçineler gibi diğer bağlama maddeleri sert ve muhtemelen elastik olabilir, ancak sıkıştırma kuvveti veya gerilme kuvveti taşımaz. Çekme mukavemeti, matris olarak reçine ve takviye olarak liften oluşan kompozit malzemeler açısından büyük ölçüde gelişmiştir. Sıkıştırma kuvveti dolgu malzemesi eklenerek geliştirilebilir.

Sanatta, bağlayıcıların boya kullandıkları, burada pigmentleri bir arada tuttuğu ve bazen boya, pastel ve diğer materyalleri oluşturmak için malzeme doldurduğu görülmektedir. Bağlayıcılar arasında balmumu, keten tohumu yağı, arap sakızı, kitre zamkı, metil selüloz, zamklar veya yumurta akı veya kazein gibi protein bulunur. Tutkal, geleneksel olarak hayvanların derileri, kemikleri veya derisinden kaynatılarak ve daha sonra sert jelatinli kalıntıya su ile karıştırılarak yapılır. Doğal zamk esaslı bağlayıcılar bitkilerden ekstrakte edilen maddelerden yapılır.
Heykel ve kabartmaları dökmek veya modellemek için sıvı bağlayıcılara daha fazla miktarda kuru madde ilave edilir.

Pişirmede, bağlayıcı olarak çeşitli yenilebilir kalınlaştırma maddeleri kullanılır. Bazıları, ör. tapyoka unu, laktoz, sukroz, mikrokristalin selüloz, polivinil pirolidon ve çeşitli nişastalar farmakolojide tabletlerin yapımında da kullanılmaktadır.

Tablet bağlayıcılara laktoz tozu, sükroz tozu, tapyoka nişastası (cassava unu) ve mikrokristalin selüloz dahildir.

Bina inşaatında, beton bir bağlayıcı olarak çimento kullanır. Asfalt döşeme bitüm bağlayıcı kullanır.
Geleneksel olarak saman ve doğal elyaflar, kurutmadan sonra gevrekleşecek olan inşaat malzemesi koçanında, küp ve papatya yapımında kilin güçlendirilmesi için kullanılır. Basınç dayanımını, sertliğini ve çekmeyi azaltmak için kum ilave edilir.
Kilin bağlanma özelliği, şekillendirilmiş eşyaların (ör., Saksılar ve vazolar) hazırlanması veya katı parçaları (örneğin tuğlalar) bağlamak için yaygın olarak kullanılmaktadır.

Kompozit malzemelerde epoksi, polyester veya fenolik reçineler yaygındır. Takviye edilmiş karbon-karbonda, plastik veya zift reçinesi, piroliz yoluyla salınan karbon kaynağı olarak kullanılır. Transite, hypertufa, papercrete ve petecrete yapıştırıcı olarak çimento kullanır.

Patlayıcı maddelerde, poliizobütilen veya stiren-bütadien kauçuğu gibi mum veya polimerler genellikle plastik patlayıcılar için bağlayıcı olarak kullanılır. Polimer bağlı patlayıcılar için çeşitli sentetik polimerler kullanılır. Roket yakıtlarında, polibütadien akrilonitril kopolimer 1960-70'teki katı yakıtlı yükseltici roket yakıtlarında kullanıldı. Sinterlemede, pişirme esnasında ısı ile parçalanmak üzere tasarlanan organik bağlayıcılar kullanılır.




Leclanché hücresi

Leclanché hücresi 1866 yılında Fransız bilim adamı Georges Leclanché tarafından icat edilen ve patentlenen bir bataryadır. Akü, amonyum klorür iletken bir solüsyonu (elektrolit), karbonun bir katotu (pozitif terminal), manganez dioksitin bir depolarizörü ve bir anodu (negatif terminal) içeren bir bataryadır. Bu hücrenin kimyası daha sonra kuru bir hücre üretmek üzere başarıyla uyarlandı.

1866'da Georges Leclanché, çinko anot ve gözenekli bir malzemeye sarılan, amonyum klorür çözeltisi batırılmış manganez dioksit katottan oluşan bir pil keşfetti. Manganez dioksit katot, iletkenliğini ve emilimini artıran küçük karbon da karıştırıldı. 1,4 Volt gerilim sağladı. Bu hücre, telgraf, sinyalizasyon ve elektrikli çan çalışmalarında çok hızlı bir başarı elde etti.

Kuru hücre formu, telefonlar telefon hattından güç çekmeden önce, genellikle telefonun duvarına yapıştırılmış bitişik bir ahşap kutudan erken telefonlara güç sağlamak için kullanıldı. Leclanché hücresi, çok uzun sür