rdu. Şehrin tarihinden görüntüler dahil etmeye başlamış ve böylece eserler kendine özgü bir yer edinmiştir. Örneğin, Philadelphia'daki Banliyö İstasyonunda, İyi Çoban için William Penn'in imajını, Ravenna, İtalya'daki Galla Placidia'nın ünlü Bizans Mezarı'nın tahsisiyle değiştirdi. İşler genelde topluluk, toplum kurulları, mimarlar ve sanat esnaflarının girdilerini içeren ortak çabalardı. 
Kozloff, aşağıdakileri içeren 16 kamu sanat projesi yarattı:

Kamu sanatına ilgi duyuyordu; çünkü sanat herkese açıktır ve sadece özel ya da aleni kolektörler için değildir. 1990'lı yılların siyasi "kültür savaşları" ndan sonra hüsrana uğradı ve kabul edilebilir "güvenli sanat" yaratmak için yaratıcı ifadesini sansürlemek zorunda kalacağını ve kamusal sanat komisyonları için mücadele etmeyi bırakacağını hissetti.
1980'lerin sonlarında, 1990 yılında Hudson Hills Press tarafından Linda Nochlin 'in bir giriş kompozisyonu ile yayınladığı Arzunun Desenleri-Suçluluk Suçu başlıklı 32 suluboya dizisi hazırladı. Bir feminist sanatçı tarafından hazırlanan bu kitap, dekorasyon ve pornografinin obsesif doğasını birçok gelenekte çizgi roman ve gösteriş etkisi ile birlikte sıraladı. New York aktivist grubunun kurucu üyesi, Savaşa Karşı Sanatçılar (2003), Kozloff bu temayla giderek daha fazla meşgul oldu. 2001'de oğlu Nikolas'ın çocukluğunda savaş hakkında çizimlerinin kopyalarını ve eski temel tablolardan ayrıntılarını çizdiği illüstrasyonlar, diyagramlar ve haritalar üzerine kurulu, 24 tarihli Boys Art serisine başladı. Bu eserlerin büyük beden bir sanatçının kitabı 2003'te Robert Kushner'ın bir giriş kompozisyonu ile D.A.P./Dağıtılmış Sanat Evleri tarafından yayınlandı. İpek Yolu'nun eski çizelgelerini kopyaladı ve Çin olarak adlandırılan dünyanın her yerinden çevrimiçi haritalarını indirdi. Bu bir parlak ve tarihi bir ticaret, küresel karayolu için bir rehberdir.

Kozloff, 1990'ların başından beri, tarih, coğrafya, popüler sanatlar ve kültür gibi uzun süredir tutkularının bir yapısı olarak değerlendirilmiş haritalama kullandı. Los Angeles'ta Meksika Şehri Olmak, Los Angeles olmak (1993) ve İmparatorluk Şehirleri (1994), bildiği şehirlerin sömürge geçmişlerini yansıtacak görüntüler ve yapılar üzerine resim yapmıştır. Daha sonradan, Baltık Denizi’ndeki su canlıları, Mekong'da Mekong ve Amazon Nehirleri ve bellekteki Amazon'un Calvino'nun Kentleri (1995-1997) gibi su birikintileri incelenmiştir. 1999-2000 yılları arasında, Kozloff'un Roma'daki Amerikan Akademisinde uzun yıllar devam eden bir arkadaşlık çalışması sırasında, yirmi dört bölüm ile dokuz ayaklık yürüme mesafesi çapında bir görevi yerine getirmişti. 1945-2000 yılları arasında Birleşik Devletler ordusunun bombaladığı bir alanı tasvir eden bir hava haritası çizdi. Girmesi ile ziyaretçiye tamamen çevrelenmiş ve eğer birisi konuşursa, kapalı alan tarafından güçlendirilmiş bir yankı olurdu. Her biri bir küre kütlesi (2002) ve 16'ar uzunluğunda eserler olan: Küre Işıkları (Kozloff'un karasal parçası) ve Karanlık ve Işık Kıtaları (Kozloff’un göksel parçaları) İki adet çok panelli olmak üzere eserler bulunmaktadır.
Kozloff, birkaç yıl boyunca Thetis in Venice Arsenale (2006), Yolculuk+ Hedefler’ de batı sömürgeciliği hakkında büyük bir çalışma başlattı. [Voyages: Carnevale, Voyages: Maui ve Yolculuklar: Kaho'olawe] Pasifik'teki adaların haritaları ve cazip Karnaval görüntüleri gezegenin çevresinde döndükçe, gözlerin arasından akan ışıklarla pencerelerin içinde bulunan, tavan ve tuğla duvarlar boyunca asılı pankartlar bulunan 64 Venedik Karnavalı maskelerini, dünyadaki adalara boyadı. 2006 yılından başlayarak, Kozloff devam eden Tondi’si [yuvarlak resimleri] uzayda uyduları parça baştan başa kesilmiş, geleceğin hayali bir izdüşümü (yıldız) savaşları [hayatımızın gün ve saat akımı, Ay'da Helyum ve tabanca gibi ]Rönesans kozmolojik grafiklerine ile başladı. "Descartes 'Heart"(Descartes’in Kalbi), Rönesans haritacılık uzmanı Giovanni Cimerlino, Verona’nın, 1566'nın "Cosmographia universalis ab Orontio olin descripta" adlı kalp şeklindeki haritasına dayanıyor. Üstünde, Descartes tarafından 1644'te "Mekanik Evren" olarak adlandırılan ve oldukça tuhaf olan harita, "Tondi" den sonra, 18 'uzunluğunda bir üç parçalı tablo,Ortadoğu: Üç Görünüm (2010); Roma döneminde, Soğuk Savaş sırasında ya da şimdilerde, o bölgelerin tartışmaya açık izdüşümdür. NASA'nın Hubble Uzay Teleskobu tarafından çekilen fotoğraflara dayanan bu haritalar, sanki yeryüzünden çıkmış gibi, yıldızlar arasındaki derin uzayda yüzüyor.

Kozloff'a aşağıdakiler de dahil olmak üzere çok sayıda ödül verildi::
In 2002 Kozloff, 2002 yılında Ulusal Tasarım Akademisi'ne seçildi.

Sanat eseri çok sayıda müze koleksiyonunda yer almaktadır:

Kozloff, New York, Philadelphia, Boston, Los Angeles, Chicago ve Washington DC gibi ABD şehirinde 1970 yılından bu yana grup ile ve ya kişisel birçok sergi açtı. Ohio'daki Youngstown kentinde başlayan ve 1998'den 2000 yılına kadar ABD'de sekiz müze ve üniversite galerisine kocası Max ile seyahati "Crossed Purposes" adlı bir gezici sergisi vardı. Uluslararası sergiler arasında İtalya, Almanya, Hollanda, Belçika, Arjantin ve Danimarka bulunmaktadır..

Kozloff, New York'taki DC Moore Galerisi tarafından temsil edilmektedir ve 1997'den beri orada sergilemektedir.

2015: "Marks Made: 1960'lardan Günümüze Amerikan Kadın Sanatçılarından Baskılar", Museum of Fine Arts, St Petersburg, Florida.


 Magazine, col.7 issue 3, January–February 2013.





Elizabeth Garrett Anderson

Elizabeth Garrett Anderson (9 Haziran 1836 – 17 Aralık 1917) İngiliz hekim ve kadın hakları savunucusu. İngiltere’nin hekim ve kadın hakları savunucusu olan ilk kadını. Kadınlarla çalışan ilk hastanenin kurucu ortağı, İngiliz tıbbı okulunun birinci dekanı, Fransa'da tıbbın ilk kadın doktoru, İngiltere'deki bir okul yönetim kuruluna seçilen ilk kadın ve İngiltere'nin ilk kadın belediye başkanı ve hakimi olan Aldeburgh belediye başkanı .

Elizabeth Garrett 9 Haziran 1836’da Londra’nın Whitechapel ilinde Leiston, Suffolklu olan Newson Garret’in ve eşi Louisa Nee Dunnell’ın 11 çocuğunun ikincisi olarak dünyaya geldi. Garret’in ataları 17. yüzyılın başlarından beri Doğu Suffolk’ta demir işçileri olarak çalışmaktaydılar. Ailenin en küçük çocuğu olan Newson ailesinin girişimci ruhuna rağmen akademik eğilimli değildi. Okulu bitirdikten sonra, Leiston kasabasından küçük bir iş teklifi aldı ve para kazanmak için Londra’dan ayrıldı. Leiston’da kardeşinin kayınbiraderi olan Suffolk kökenli bir hanın kızına, Louisa Dunnell’a, aşık oldu. Evlendiklerinden sonra, çift Whitechapel’daki ticaret caddesinde bir tüccar dükkanında yaşamaya gittiler. Çiftin 3 çocukları oldu: Louie, Elizabeth, 6 aylıkken ölen Dunnell Newson. Küçük oğlunun yasını tutarken, o dönemde Londra’nın bir şehrinde iki kız çocuğu yetiştirmek hiçte kolay olmadı. Elizabeth 3 yaşındayken, ailesi 142 Long Acre’ye taşındılar, 2 yıl orada kaldılar ve 1 çocukları daha oldu. Babası kendini yukarıya taşımayı başardı ve sadece daha büyük bir tüccar dükkanının sahibi olmadı aynı zamanda bir kuyumcu dükkanına sahip oldu. Garret’in dedesi, Richard Garrett ve Oğulları mühendislik şirketinin sahibi 1937’de öldü. Şirketi Elizabeth’in amcası, ailenin en büyük oğluna bıraktı. Sermayesi olmamasına rağmen, Newson daha 29 yaşındayken 1841’de başarıyı yakaladı ve ailesiyle Suffolk’a taşındı. Ve orada Snape’te arpa ve kömür ticaretine atıldı. Arpa mayalama deposu olan Snape Malting’i kurdu. 
Garrettlar 1852’ye kadar Aldeburgh’da kilisenin karşısında olan bir Gürcü evinde yaşadı. Newson’un malt ticareti işi gelişti ve beş çocukları daha oldu: Edmund(1840), Alice (1842), kadınların oy hakkı için çalışan bir anayasal kampanyada lider olan Millicent(1847), Sam(1850), Josephine (1853) ve George (1854). 1850’ye gelindiğinde Newson zengin bir iş adamıydı ve Aldeburgh’un arkasındaki bir tepede bulunan bir konak olan Alde House’u inşa edebildi. “Sanayi devriminin yan ürünü”, Garrett “mükemmel bir ekonomik öncü” atmosferiyle gelişti. Garrett çocuklarını Viktorya zamanı İngiltere’sinin profesyonel sınıflarında başarılı olmaları üzerine yetiştirdi. Garrett yerel siyasetle ilgilenmeye teşvik edildi ve o tarihteki uygulamaların aksine, yakındaki tuz bataklıkları, plajı ve küçük liman Slaughden’le birlikte, tekne yapımcılarının tersanelerini ve yelken yapımcılarının çatı katlarıyla birlikte kasabayı keşfetme fırsatı verildi. 
Aldeburgh’da okul yoktu bu yüzden Garret annesinden 3 temel şeyi; okumayı, yazmayı ve matematiği öğrendi. 10 yaşına geldiğine, Miss Edgeworth adındaki fakir bir mürebbiye hanımefendi, Garrett ve kardeşlerinin eğitimi için işe alındı. Sabahları okula gidildi, öğleden sonra yürüyüşler düzenlendi. Edgeworth aileyle yemek yerken kızlar eğitime aralıksız devam ettiler. Mürebbiye geceleri perdeli bir bölmede kızların yatak odalarında uyurdu. Garrett mürebbiyeyi küçümsedi ve sınıfta onu zekasıyla alt etmeye çalıştı. Garrett 13 yaşında ve ablası 15 yaşındayken özel bir okul olan Blackheath, Londra’daki Kızlar Yatılı Okulu’na gönderildi. Okul Şair Robert Browning’in üvey teyzeleri tarafından işletiliyordu. Orada İngiliz, Fransız, İtalyan ve Alman edebiyatı öğretildi. Daha sonraki hayatında, okulunda okuma sevgisinin artmasına yardımcı olmalarına rağmen hep oradaki öğretmenlerinin aptallıklarını hatırladı. Okulu hakkındaki baş şikayeti fen ve matematik eksikliğiydi. Okuma konuları Tennyson, Wordworth, Milton, Coleridge, Trollope, Thackeray ve George Eliottu. Elizabeth ve ablası “banyocu Garretlar” olarak bilinirlerdi çünkü babaları haftada bir sıcak banyo yapmalarına izin verilmesi için diretmişti. Bununla birlikte, orada ömür boyu arkadaşlıkları sürecek kızlarla arkadaş oldular. 1851’de okulu bitirdiklerinde, unutulmaz bir anı olan Londra’daki Büyük Sergi ve Hyde Park’a ziyaretle sonuçlanan kısa bir yurtdışı gezisine gönderildiler. 
Bu resmi eğitimden sonra, Garrett önündeki 9 yılını ev işlerine yönelerek geçirdi ve ancak sabahları Latin ve matematik çalışmaya ve okuma yapmaya devam etti. Kız kardeşi Millicent Gar