. Bu eylem tüm halefleri için emsal teşkil etti ve bu tarihten sonra Nemanjić Hanedanının Sırp kralları Sırp başpiskoposları tarafından Žiča'da taçlandırıldılar.

Stefan Dečanski, Niş ve çevresindeki ilçeleri fethederek ve güneyde Makedonya'daki toprakları ele geçirerek krallığı doğuya yaydı, Sırp Orta Çağ mimarisinin en anıtsal örneği olan Metohiya'daki Visoki Dečani manastırını inşa etti. Stefan Dečanski, 1330'da Velbužd Muharebesi'nde Bulgarları yendi. Stefan Dečanski 1331'de oğlu Stefan Dušan tarafından devrildi. Bizans'ın 1341-1347 iç savaşından faydalanan Dušan, krallığının büyüklüğünü ikiye katlayarak, Bizans'ın masrafıyla güney, güneydoğu ve doğu bölgelerini ele geçirdi. Mora Yarımadası ve adalar dışında bugünkü Yunanistan'ın neredeyse tüm topraklarını fethetti. Serez şehrini fethettikten sonra Sırp Patriği tarafından 16 Nisan 1346'da Üsküp'te Sırp ve Yunan İmparatoru olarak taç giydirildi. Amacı Bizans İmparatorlarının halefi olmaktı ve tehditkar Türklere karşı Papa ile bir Haçlı Seferi düzenlemeyi hedeflemekteydi.




John Tenniel

Sör John Tenniel (28 Şubat 1820 - 25 Şubat 1914), 19. yüzyılın ikinci yarısında öne çıkan İngiliz çizer, grafik mizahçı ve politik karikatürist. 1893'te sanatsal başarılarından ötürü şövalye edildi. Tenniel, özellikle 50 yılı aşkın süredir "Punch" dergisinin başlıca politik karikatüristi olarak ve Lewis Carroll'un "Alice Harikalar Diyarında" (1865) ile "Aynanın İçinden" (1871) romanlarına yaptığı çizimlerle bilinmektedir.

Tenniel, Batı Londra'daki Bayswater'da, Huguenot kökenli bir eskrim ve dans ustası John Elizaist Tenniel ile Eliza Maria Tenniel'in çocuğu olarak dünyaya geldi. Tenniel'in beş kardeşi vardı; iki erkek ve üç kız kardeş. Kız kardeşlerinden Mary, Cornishware üreten çömleklerin sahibi olan Thomas Goodwin Green ile evlendi. Tenniel, hem erkek hem de yetişkin olarak sessiz ve içe dönük bir insandı. Sıkı bir şekilde gözlerden uzak kalmaktan hoşlanıyor ve rekabet ya da değişimden etkilenmemiş gibi görünüyordu. Biyografi yazarı Rodney Engen, Tenniel'in "yaşam ve kariyerinde, saygınlık çizgisinde yaşayan, dışarıdaki gibi beyefendi" olduğunu yazdı.

1840 yılında Tenniel, babasıyla eskrim yaparken koruyucu ucunu kazara kaybeden babasının eskrim kılıcından ciddi bir göz hasarı aldı. Yıllar boyunca, Tenniel'in sağ gözü yavaş yavaş görme kabiliyetini kaybetti; babasını daha da üzmek istemediği için babasına yaranın ciddiyetini hiç söylemedi.

Tenniel, yüksek sanat eğilimlerine rağmen, bir mizahçı olarak tanındı ve takdir edildi ve Charles Keene ile olan erken dostluğu, akademik karikatür yeteneğini besledi ve geliştirdi.

Tenniel, 1842'de Kraliyet Sanat Akademisi'nin deneme öğrencisi oldu ve birkaç klasik heykel yaptıktan sonra akademiye kabul edildi. Tenniel, burada daha önceki bağımsız eğitimine geri döndü. Tenniel'in Kraliyet Akademisi ve diğer kurumlarda aldığı daha resmi eğitimi, sanatsal hedeflerini beslemede faydalıydı fakat bu durum, okulun öğretim yöntemleri ile aynı fikirde olmayan Tenniel'in aklına yatmamıştı ve böylece Tenniel'in kariyeri için kendini eğitmesiyle sonuçlandı. Tenniel, resim aracılığıyla klasik heykeltıraşlık okudu ancak Tenniel, asla nasıl çizileceğini öğretmediği için bu bölümde hüsrana uğramıştı. Tenniel, Londra'daki Townley Galerisi'ndeki klasik heykelleri çizdi, İngiliz müzesindeki kostüm ve zırh kitaplarından resimler kopyalardı ve Regent's Park'taki hayvanat bahçesinden hayvanların resmi çizdi. Bu çalışmalarda Tenniel detayı sevmeyi öğrendiği görüldü ve bununla birlikte zihninden çizerken oldukça mutlu oldu. Tenniel, fotoğrafik bir hafızayla kutsanmıştı fakat erken eğitimini baltaladı ve sanatsal hırslarını ciddi biçimde kısıtladı.

Diğer bir "resmi" eğitim yöntemi, Tenniel'i boğan akademinin kurallarından arınmış bir sanatçı grubuna katılmasıydı. 1840'ların ortalarında Tenniel, Artist Society veya Clipstone Street Life Academy'ye katıldı ve burada Tenniel'in satirik bir ressam olarak ortaya çıktığı söylenebilir.

Tenniel'in ilk kitabı, Samuel Carter Hall'un "The Book of British Ballads" için 1842'de yaptığı çizimlere dayanmaktaydı. İlk kitabın illüstrasyonlarıyla ilgilenirken hükumetin büyüyen Alman Nazarenes üslubu ile savaşabileceği ve gerçek bir ulusal İngiliz sanat okulunu destekleyebileceği bir yol olarak Londra'da çeşitli yarışmalar yapıldı. Tenniel, yeni Westminster Sarayı'nın duvar dekorasyonunu tasarlama fırsatını elde etmek için 1845 Lord of Lords yarışmasına katılmayı planlandı. Son tarihi kaçırmasına rağmen, yeni Westminster Sarayı'nın duvar dekorasyonu için tasarım yarışmasına 4,9 m'lik bir Karikatür Adalet Alegorisi sundu. Bunun için £200 prim ve Lordlar Kamarası'nda Yukarı Bekleme Salonu'nda (veya Şairler Salonu) bir fresk boyamak için bir görevde yer aldı.

"Punch "(1841-1992, 1996–2002) dergisinde baş karikatür sanatçısı pozisyonunun olumlu  sonucu olarak John Tenniel, dünyadaki hiciv, genellikle radikal ve zaman zaman iğneleyici imgeler yoluyla elli yıl boyunca İngiltere'nin politik ve sosyal reform anındaki geniş kapsamlı ulusal değişimlere karşı kararlı bir toplumsal tanığı olarak kaldı. 1850 yılında Mark Lemon tarafından ortak karikatüristin pozisyonunu (John Leech ile) için "Punch"'a davet edildi. Son dönem resimlerinin Ezop fabllarına dayanmaktaydı ve bu nedenle seçilmişti. İlk katkısını derginin XIX. cildinde 224. sayfasında yaptı. İlk karikatürü, 
Lord John Russell'ın Kardinal Wiseman'a saldırdığını gösteren "Dev Katili Lord Jack" idi.

1861'de, John Leech'in politik karikatürist olduğu "Punch"'taki pozisyonuna Tenniel'e teklif edildi ve bununla birlikte Tenniel, günün ısıtılmış sosyal ve politik meselelerine karşı nezaket ve kısıtlama duygusunu sürdürdü.

Tenniel'in birçok politik karikatürü Fenililer ve Toprak ligleri ile İrlanda milliyetçiliğine karşı güçlü bir düşmanlık dile getirdi.

Tenniel, kariyerinde yaklaşık 2 bin 300 karikatür, sayısız küçük çizim, "Punch's Almanac" ve diğer özel sayılar için çift sayfalık karikatürler ve "Punch"'ın cep kitapları için 250 tasarım yapmıştır.

Kendisine atfedilen binlerce politik karikatür ve yüzlerce örnek esere rağmen, Tenniel'in ününün çoğu, "Alice"'e yönelik çizilen illüstrasyonlarından kaynaklanıyor. Tenniel, Lewis Carroll'un "Alice Harikalar Diyarında" (Londra: Macmillan, 1865) ile "Aynanın İçinden" (Londra: Macmillan, 1871) eserleri için doksan iki çizim yaptı.

Lewis Carroll aslında "Harikalar Diyarı"'nın kendisini resmediyordu ancak sanatsal yetenekleri sınırlıydı. 1859'da Carroll için çalışmış olan ve Carroll'un "Harikalar Diyarı"'nın çizimlerini gözden geçiren Engraver Orlando Jewitt, profesyonel bir illüstratör kullanmasını önerdi. Carroll düzenli bir "Punch" okuyucuydu ve bu nedenle Tenniel'i tanıyordu. 1865 yılında, Tenniel, Carroll ile uzun görüşmelerden sonra, "Alice Harikalar Diyarında"'nın ilk baskısının çizimlerini yaptı.

Tenniel baskı kalitesine itiraz ettiği için ilk baskısı İngiltere'de değil ABD'de 2 bin kopyayla satışa çıktı. 1865 yılının Aralık ayında yeni bir baskı yayımlandı ve Tenniel'in şöhretini artıran çok satanlar listesine girdi. Her iki kitap için çizimleri en ünlü edebi çizimlerin bir parçası haline gelmiştir. 1872'den sonra, Carroll'un projeleri bittiğinde Tenniel büyük ölçüde edebi illüstrasyonu terk etti.

Seçilmiş bir liste:

Tamamen Tenniel'e ait çalışmalar

1893'te Kraliçe Victoria tarafından kamu hizmeti için şövalye edildiği gibi Tenniel yaşlandığı dönemde büyük bir övgü aldı. Ocak 1901'de emekliye ayrıldığında Tenniel, Avam Kamarası lideri AJ Balfour'un başkanlık ettiği bir veda yemeğiyle onurlandırıldı.

Tenniel, 1914'te 93 yaşındayken öldü.





Harikalar Diyarı (kurgusal ülke)

Harikalar Diyarı, Lewis Carroll'un 1865 çocuk romanı "Alice Harikalar Diyarında"'nda geçen bir yerdir. 

Hikayede, Harikalar Diyarı'na bir yeraltı geçidi ile erişilir ve Alice bir tavşan deliğinden aşağı inerek oraya ulaşır. Konum görünüşte Oxfordshire'ın altında bir yerlerde olmasına rağmen Carroll mekânın ne kadar aşağıda olduğunu belirtmemekte ve Alice'in yeryüzünün merkezine mi yoksa antipotlara mı yakın olduğu konusunda spekülasyon yapmaktadır. Arazi oldukça ağaçlıdır ve mantarlar yetişmektedir. Bakımlı bahçeleri ve Düşes ve Beyaz Tavşan'ınki gibi önemli evleri vardır. Harikalar Diyarı'nda Yalancı Kaplumbağa'nın yaşadığı bir sahil vardır.





Malathion

Malathion("malatyon"), bir asetilkolinesteraz inhibitörü olarak işlev gören bir organofosfat insektisitidir. SSCB'de "karbofil" olarak, Yeni Zelanda'da ve Avustralya'da "maldison" olarak ve Güney Afrika'da "merkaptothion" olarak biliniyordu.

Malathion, tarım, konut peyzajı, kamu rekreasyon alanları ve sivrisinek eradikasyonu gibi halk sağlığı haşere kontrol programlarında yaygın olarak kullanılan bir pestisittir. ABD'de en yaygın kullanılan organofosfat insektisitidir.

1980'lerde, Avustralya ve Kaliforniya'da, Akdeniz meyve sineği ile mücadele etmek için mısır şurubu içeren bir Malathion karışımı kullanılmıştır.

Düşük dozlarda malatyon (% 0,5 preparat) aşağıdakiler için tedavi olarak kullanılır:

Baş biti ve vücut biti. Malathion, pediküloz tedavisi için ABD Gıda ve İlaç Dairesi tarafından onaylanmıştır. Hem yumurtaların hem de yetişkin bitlerin etkili bir şekilde öldürüldüğü iddia edilmektedir, ancak İngiltere'de yapılan çalışmalarda baş biti üzerinde sadece% 36, yumurtalarında ise daha az etkili olduğu gösterilmiştir. 

Malathion düşük toksisiteye sahiptir; bununla birlikte, insan vücuduna emilimi veya yutma, metabolizmada malaokson oluşumuna yol açar, ki bu da daha fazla toksiktir. Sıçanlarda malaoksonun oral alımına uzun süreli maruz kalmanın etkilerine ilişkin çalışmalarda, malaoksonun malathiondan 61 kat daha toksik olduğu gösterilmiştir. 

Malathion IARC tarafından muhtemel karsinojen (grup 2A) olarak sınıflandırılmıştır. Malathion, US EPA tarafından "kanserojenliği düşündüren kanıtlara" sahip olarak sınıflandırılmıştır. Bu sınıflandırma, farelerde ve dişi sıçanlarda aşırı dozlarda karaciğer tümörlerinin oluşmasına ve çok büyük dozlara maruz bırakıldıktan sonra sıçanlarda nadir ora