o'nun galibiyeti haberini götürdüler. Doçe Selvo bundan sonra elinde bulunan sağlam gemileri Arnavutluk kıyılarına geri çekti ve Guiscard'ın Norman filosundan kalan gemilerin üçüncü bir saldırıya geçmelerinin hiç muhtemel olmadığını düşünerek bu Norman gemilerinin İtalya'ya geri gitmelerini beklemeye koyuldu.

Fakat Guiscard değişik bir strateji uygulamayı planlamaktaydı. Doçe Selvo'nun hiçbir üçüncü saldırı beklemeyeceğini kabul ederek birleşik filonun hiç teyakkuz altında olmayacağını, Venedik-Bizans filosu gemilerinin dağılmış olup bu filo icin merkezi komuta-kontrol sağlanamayacağını ve yeni bir Norman saldırısının hiç beklenmedik bir sürpriz olup Venedik-Bizans filosunun dağılıp yenileceklerini tahmin etti. Bunun için Guiscard yenilmiş filosuna ait zarar görmüş ve görmemiş her türlü gemiyi topladı ve bu çürük çarık filoya Birleşik Venedik-Bizans filosunun Arnavutluk kıyısına çekilmiş gemilerine taarruz etmeler emrini verdi. Bu strateji gayet rizikoluydu ve Selvo'nun komuta-kontrolü sağlayamayacağı inancına dayanmakta idi.

Gerçekten de Guiscard'ın beklentisi doğru çıktı. Venedik-Bizans filosu hiç beklemediği bu üçüncü Norman saldırısını bir baskın olarak gördü. Bizanslı gemiler, komutan Selvo'dan hiçbir komuta veya haber alamadılar ve Norman baskınını yenilme olarak görüp dağılıp Bizans topraklarına gitmeye gayret ettiler. Selvo filosuna ait Venedikli gemilere yetişip onların toplu halde savaş alanından epeyce ziyan verip kaçıp ayrılmalarını sağladı. Fakat Venedikliler yüksek sayıda ziyan verdiler. Bizanslı prenses Anna Komnini, Aleksiad adlı kitabının VI. Bölümü'nde Venedik ölüleri sayısının 13,000 olduğunu bildirmiştir ve J.J.Norwich'de bu sayıyı hiç tenkit etmeden vermektedir. Fakat Venedik'in gemilerinde forsa kürekçiler kullanılmadığı ve hür Venedik vatandaşlarının kürekçilik yaptığı bilinmekte olduğu için bu kadar büyük sayıda denizci katkısı olmadığı gayet muhtemeldir ve bu saldırı ve mağlubiyetten sonra da yine bu filodan geri kalan gemiler ve hür kürekçiler Venedik'e dönmüşlerdi. Ancak Venedik filosunda bulunan ve Venedik donanmasının en büyük ve en iyi silahlandırılmış 9 büyük kadırgası bu üçüncü Norman saldırısında batırılmıştı. Diğer bir İngilizce kaynak olan Hazlitt Venedikliler ziyanını 3,000 ölü 2,500 esir olarak vermiştir.

Doçe Selvo kurtarabildiği Venedik gemileri ile Venedik şehrine geri döndüğünde bu mağlubiyet haberi şehrin her tarafına hemen yayılmıştı. Özellikle ünlü Venedik deniz filosunun hiçbir denizcilik tecrübesi olmayan eski bir eşkiya olan Guiscard tarafından böyle büyük bir yenilgiye uğratılması Venedikliler için gayet kabul edilemez görülmekte idi. Pek az sayıda Venedikli bu yenilgiyi Tanrı'nın günahkar olan Venediklilere olan cezası olarak gördüler. Ama Venediklilerin çoğu bir günah keçisi arayıp bütün kabahatin Selvo'ya ait olmasını kabul etmişlerdi. Filonun komutanı olan Doçe Selvo'yu beceriksiz ve komuta etme yeteneklerinden gayet yoksun bir kişi olarak görmeye başlamışlar ve bu kişinin Venedik doçesi olmaya layık olmadığını düşünmeye başladılar. Venedikliler geri dönen filodaki denizcilerin anlatıklarını hiçe saymaktaydılar. Bu denizcilerin Selvo'nun kahramanlığından ve onun Normanların hiç beklenmedik üçüncü ve sonuncu taarruzunu hemen hemen dururmak üzere olduğundan söz etmelerine hiç kulak asmadılar. Sonradan da anlaşılacağı gibi bir yıl sonra Guiscard ölmüştü ve onu ölümü ile Normanların Venedik'i tehdidi de ortadan kalkmıştı.

Sadece o günkü yenik Venedik filosunun dönüşü gerçeğine bakan Venediklilerin çoğunluğu Doçe Selvo'yu bu yenilgiye ana amil kabul ettiler. Venedik'in gayet etken bir ileri gelen grubu; sonraki yazılanlara göre Vitale Faliero liderliğinde, bir komplo hazırlayıp alelade halkı Doçe'yi tahttan indirmek amacıyla büyük bir sokak isyanı yapmaya teşvik ettiler. Domenico Selvo bu isyancılara karşı kendini savunmak için fazla efor sarfetmedi. Aralık 1084'te Selvo Doçelik görevinden halledildi.

Selvo bir manastıra keşiş olarak gönderildi. Burada keşiş olarak yaşamakta iken, 3 yıl sonra 1087 yılında vefat etti. Mezarı San Marco Bazilikası "loggia" bölümünde bulunmaktadır.

Selvo Doçelikten haledildikten sonra Venedik'in Korfu'da mağlup olmasından kendini toplaması ve Venediklilerin Doçe'nin hareketlerinin doğrudan doğruya etkisinin ne olduğunu anlamaları birkaç yıl aldı. Venedik Bizans Impartorluğu'na destek sağlayıp yardım ettikten sonra İmparator I. Aleksios tarafından onlara "Altın Ahidname" verilmesi ile mükafatlandırılmışlardı. Bunun Venedik'e sağladığı imtiyazlar, bunu takip eden birkaç yüzyıl boyunca Venediklilere doğuda tüm İmparatorluk arazilerinde büyük ekonomik ve stratejik avantajlar sağlamaya devam etti. Bu ahidnamenin şartlarına göre Bizans Venedik'te bulunan tüm kiliselere (özel olarak San Marco'nun kasasına verilen yıllık parasal hibe yanında) her yıl hediye olarak özel hibe fon sağlanacaktı. Konstantinopolis'te liman olan Haliç'in bazı kıyılarının tamamı Venediklilere verilmişti. Venedikli tüccarlara Bizans İmparatorluğuna ait tüm topraklarda tüm vergiler ve devlet resimlerden tüm muafiyet bahşedilmişti. Bu ahidname şartları sadece bundan sonraki birkaç yüzyıl Venedikli tüccarların mallarına diğer rakip ülkeler mallarına kıyasla çok önemli fiyat avantajları sağlamakla kalmadı. Aynı zamanda Venedik ve Bizans arasında çok uzun bir dönem dostane artistik, kültürel ve askeri ilişkilerin yapılmasına ilk amil oldu. Bu yakın karışık doğulu ve batılı kültürel etkileşmeler Venedik'in Güney Avrupa'da batı ile doğunun arasında bir sembolik açık kapı olmasına neden oldu.

Doçe Selvo, hükümet etmeye başlamasıyla daha önce yapımına başlanmış olan San Marco Bazilikası'nın yeniden yapılması için yetkilerin tümünü şahsi olarak yüklenmeye karar verdi. Bu bazilikanın üçüncü, son ve en iyi bilinen mimarî şeklinin yapımlanmasına Dominico Contarini'nin doçelik döneminde başlanmıştı. Bu son şekliyle bazilikanın yapımının tamamlanması 1094'de Doçe Vitalle Faliero döneminde oldu. Bu yeni yapım bazilika uzun süre için orta çağlar Venedik'inin zenginlik ve ekonomik ve politik gücünün önemli sembolü oldu ve bu bazilikanın sembolik özelliği günümüze kadar devam edip gelmiştir. Bazilika aynı zamanda Venedik sanatının ve kültürünün tarihsel gelişimi sırasında (özellikle 11. yüzyılda) Bizans sanat ve kültürünün tarafından yapılan devamlı etkileri açıkça ilan eden bir anıt olmuştur. Doçe Selvo, bu bazilikanın yeniden yapımını başlatan ve sona erdiren yetkili doçe olmamakla beraber, bu bazilikanın yapımını kontrola yetkili olan üç doçe arasında en uzun süre bu yapım yetkilerini üstüne alan doçe olmuştur.

Selve doçe olur olmaz doğuda ticaret yapıp Venedik'e geri dönen her Venedikli tüccarın San Marco Bazilikası'nı süslemek için değerli değişik renkli mermer taşlar veya sanatkarane olarak güzel yapılmış rölyefler getirmesini emreden bir buyruk yayınladı. Bazilikanın kubbelerini ve duvarlarını süsleyen mozayiklardan ilki Doçe Selvo'nun döneminde ve onu kontrolü altında başlatıldı.

Doçe Selvo Venedik halkının kendine gösterdiği inancı sembolize eden halk oylaması ile Doçe olarak hükümete başlaması ve iktidar gücünü halk isteklerine göre itirazsız olarak bırakması ile kendi durumuna benzer hallerde Venedik Doçelerinin benzer şekilde barışçıl devlet iktidar geçişleri yapmalarına ve bir klasik cumhuriyet rejimi için bir iktidar gücünden diğer iktidar gücüne geçişin, kalıtsal prensiplere hiç dayanmadan, barışçıl bir şekilde yapılmasına uzun bir dönem en uygun örnek olarak görülmüş ve sonunda bir cumhuriyet rejiminde iktidar geçişleri için model olması kabul edilmiştir.

Doçe Selvo'nun haledilmesi süreci Venedik devlet idare sistemini hemen değiştirmemekle beraber bir cemiyet veya ülkede yönetim iktidar gücünde yapılması gereken geçiş için gerekli olan değişmelere ve özellikle devlet idaresinde bir mutlak monarşi rejiminden ayrılarak seçimle gelmiş bir yönetici tarafından işletilen bir hükümet sistemine geçişe baş örneklerden olmuştur.

Korfu'da yapılan muharebeyi kaybetmesini hemen takip eden zamanlarda birçok Venedikli tarafından Doçe Selvo yeteneksiz ve Doçe görevlerini yapabilmek için gerekli nitelikleri haiz olmayan bir kişi görünmüştü. Tayfa ve kürekçileri esir veya tutuklu olmayan bağımsız kişilerden olaşan Venedik donanması gemilerinin hemen hemen hepsini telef etmesi ve bunun yanında yıllar boyunca halk tarafından hiç sevilmeyen ve halka hiç inanç sağlamayan kibirli ve tafralı Doğu Bizanslı prenses tavırlı karısına olan halk antipatisi Doçe'nin Venedik halkı tarafından istenmeyen bir yönetici olarak görülmesine neden olmuştu.

Doçe Selvo haledilmesi sürecinde ortaya çıkan halk iradesine karşı gösterdiği gayet toleranslı tutum ile sonunda Venedik'in en etkili ilerigelenlerinin iktidar gücünü kontrol edecek; birbirleri ile ortaklaşa ama birbirlerini kontrol eder şekilde iktidar gücünü kullanan devlet yönetim kurumları dallarını ortaya çıkartan ve tüm ülke vatandaşlarını birbirleriyle kaynaştırıp tek bir vücut haline gelmelerine sağlayan bir devlet rejimini, günümüzde "klasik cumhuriyet rejimi" adı verilen rejimi, ortaya çıkartmıştır.






Altındağ SK

Altındağspor, Ankara ilinin Altındağ ilçesinde kurulmuş ve şu an aktif olmayan bir spor kulübüdür.

1959-1960 sezonunda Ankara Mahallî Ligi kurulmasıyla bu lige katılan kulüp, 1962-1963 sezonunda şampiyon olarak tarihinde ilk kez profesyonel liglerde mücadele etme hakkı kazandı. İlk sezonunu 2. Lig Kırmızı Grup'ta sonuncu olan İzmir Demirspor ile aynı puanda tamamlamış olsa averaj sonucu küme düşmedi. 1965-1966 sezonunda yine aynı ligde, bu kez sonuncu olarak küme düşen Ülküspor'un bir puan yukarısında yer aldı. 1967-1968 sezonu sonunda 2. Lig Kırmızı Grup'ta 19. sırada yer alarak 3. Lig'e düştü. Ertesi sezon ise, 3. Lig Kırmızı Grup'ta son sırada yer alarak Ankara Mahallî Ligi'ne düştü. 1969-1970 sezonu sonunda şampiyon olan Sincanspor'un ardında kalmasına rağmen 3. Lig'deki takım sayısının artırılması kararından ötürü Ankara'dan Mahallî Lig'e katılan ve şampiyon olmayan diğer üç kulüple (Bahçeli Gençlik, Yenişehir ve S