ın ardından, Dobruca bölgesi, Kırım'dan gelen Tatarlar için önemli bir sığınak yeri oldu. Bu mültecilerin birçoğu, Sovyet milletlerinin bağımsızlığını amaçlayan Avrupa'daki 'ne katılmaya karar verdi.

Romanya'daki Kırım Tatarları'nın en çok yaşadığı bölge Dobruca ve kentler Ciocârlia, Valu lui Traian, Techirghiol ve Independența'dır.





Alvaro Arzu

Álvaro Enrique Arzú Yrigoyen (d. 14 Mart 1946 ; ö. 27 Nisan 2018), Guatemalalı eski Devlet Başkanı ve siyasetçidir. 14 Ocak 1996'dan 14 Ocak 2000'e kadar Guatemala'nın 32. Başkanıydı. Guatemala Belediye Başkanı olarak beş kez seçildi ve beşinci son seçilme döneminde 2004'ten 2018 yılında ölümüne kadar hizmet vermişti r.
27 Nisan 2018'de Guatemalalı siyasetçi ve eski Devlet Başkanı Álvaro Arzú, Guatemala Şehri'nde oğluyla birlikte golf oynarken kalp krizi geçirdi tedavi kaldırıldığı bir hastanede öldü.




Yolcu (anlam ayrımı)

Yolcu, bir araçta seyahat eden ancak içinde olduğu aracın kullanımında ya da gittiği yere gitmesinde etkili olmayan kişilere verilen genel bir isimdir. Şu anlamlara da gelebilir:




Türkiye cumhurbaşkanı yardımcısı

Türkiye cumhurbaşkanı yardımcısı, Türkiye'deki anayasal makamlardan biridir. 16 Nisan 2017'de gerçekleştirilen anayasa değişikliği referandumu ile oluşturuldu. Bu değişiklikler 2018 cumhurbaşkanlığı seçiminden sonra yeni cumhurbaşkanı göreve başlayınca yürürlüğe girecek.

Cumhurbaşkanı yardımcısı, cumhurbaşkanı tarafından atanır veya görevden alınır. Cumhurbaşkanı, bir veya birden fazla cumhurbaşkanı yardımcısı atayabilir. Cumhurbaşkanı yardımcısı, cumhurbaşkanlığı makamının boşalması durumunda yenisi seçilinceye kadar vekâleten görevi devralır. Milletvekilliği seçilme yeterliliğine sahip kişiler arasından seçilir ve seçildiğinde milletvekili ise vekilliği sona erer. Millî Güvenlik Kurulu üyeleri arasında yer alır.




Müftü Osman Hilmi Efendi

Edirne Müftüsü Osman Hilmi Efendi (d. 1867, Kırım - ö. 17 Ocak 1931, Edirne), Türk din adamı.
Osman Hilmi Efendi, Kırımlı Tatar bir ailenin çocuğu olarak 1867 yılında Kırım’da doğdu. Babası Halil Ali, annesi Halime Hanımdır. Çeşitli medreselerde gördüğü uzun bir eğitim ve öğretim döneminden sonra öğretmenliğe başladı. Osman Hilmi Efendi 1890 tarihinde Edirne Rüştiyesine müdür olarak atandı ve bu görevini 20 yıl sürdürdü.

Osman Hilmi Efendi, 1910 yılında Osmanlı Devleti'nde cami ve tarihi eserlere bakan Cemaat-ı İslamiyye Heyeti Başkanlığı'na seçildi.

I. Dünya Savaşı sonrasında Edirne'de işgalleri protesto etmek ve Trakya'nın savunmasını planlamak için Belediye Başkanı Şevket Dağdeviren, Edirne Milletvekili Faik Kaltakkıran, Avukat Şeref Aykut, Tüccar Kasım Yolageldili tarafından 1918 yılında kurulan Trakya-Paşaeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'nde görev aldı. Ferit Paşa'nın ikinci kabinesi döneminde (10 Temmuz 1919) Müftü Osman Hilmi Efendi Trakya Paşaeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti Başkanı oldu. Ali Rıza Paşa kabinesi başa gelince başkanlığı Edirne Belediye Başkanı Şevket Dağdeviren'e bıraktı. Osman Hilmi Efendi 9-13 Mayıs 1920 tarihleri arasında Edirne Erkek Öğretmen Okulu'nda yapılan ve 220 üye ile toplanan Trakya (Edirne) kongresine de katıldı.

Tevfik Bıyıklıoğlu Trakya'da Milli Mücadele başlıklı yapıtının bir bölümünde Osman Hilmi'yi şöyle anlatır: ""Müftü Hilmi Efendi, okumuş, hatta Fransızca bilen bir zattı. Fikirlerine ve söz hürriyetine bağlı idi. Düşman işgali esnasında siyasi mücrimler arasında sürgün edilmiş ve arkadaşlarının anlattığına göre, etrafına Atatürk sevgisi yaymıştır.""

Edirne Yunan Ordusu tarafından  25 Temmuz 1920 günü işgal edilince, Edirne Müftüsü Osman Hilmi Efendi'nin yerine vekaleten eski Gevgili Müftüsü Mustafa Hilmi Efendi atandı.11 Eylül 1922 tarihinde önce Semadirek, Midilli, Hanya ve Milos Adası esir kampına sürgüne gönderildi.Türk Yunan antlaşması sonunda 23 Mart 1923 tarihinde Propontis isimli Yunan gemisiyle İstanbul’a getirilen içinde Şevket Dağdeviren ve Hafız Rakım Ertür'ün de bulunduğu 723 kişilik kafilede yer aldı. Osman Hilmi Efendi Edirne'ye ulaştığında Edirne Müftülüğü görevine tekrar döndü.

Beyaz şeritli İstiklâl Madalyası sahibi Müftü Osman Hilmi Efendi 1931 yılının 17 Ocak günü yaşama veda etmiştir. Edirne Buçuktepe Mezarlığı'na gömülüdür.

Dimetoka Rüştiyesi Müdürlüğü sırasında eşi Zeynep Hanım'la (Edirne 1869 - 1930) evlendi. Oğlu Korgeneral Ali Sami Topçu (1891), kızları Emine Makbule (1903), Ayşe Mürvet (1906) ve Hatice Saadet Sadiye Zorlutuna (1909) dır.

Ünlü romancı Halide Nusret Zorlutuna, 1978 yılında yayınladığı "Bir Devrin Romanı" başlıklı anılarında, Aziz Vecihi Zorlutuna ile Edirne’de yapılan nikahlarını 9 Eylül 1926'da Edirne Müftüsü Osman Hilmi Efendi’nin kıydığını yazar. Aziz Vecihi Zortutuna, Osman Hilmi Efendi'nin en küçük kızı ile evli olan Salih Zorlutuna'nın ağabeyidir.




Rusya erkek millî buz hokeyi takımı

Rusya erkek millî buz hokeyi takımı (), Rusya'yı buz hokeyi dalında temsil eden erkek takımıdır. Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu (IIHF) üyesi olan Rusya Buz Hokeyi Federasyonu tarafından yönetilmektedir. 2018 yılı itibariyle IIHF Dünya Sıralamasında ikinci sırada yer almaktadır. Takım 1992'den beri uluslararası turnuvalarda mücadele etmektedir. Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu tarafından Sovyetler Birliği ve CIS takımının devamı olarak kabul edilmektedir.

Rusya takımı, Kanada, Çek Cumhuriyeti, Finlandiya, İsveç ve Birleşik Devletler ile birlikte altı en güçlü erkek buz hokeyi millî takımlarının oluşturduğu resmî olmayan "Büyük Altı" üyesidir.

Büyük Altı Avrupa takımları, Rusya'nın 2005'ten beri yedi kez kazandığı Euro Hockey Tour'a katılmaktadır. 

Rusya'nın buz hokeyi federasyonuna kayıtlı toplam 84.270 buz hokeyi oyuncusu mevcuttur. Bu sayı ülke nüfusunun yaklaşık %0.05'ine denk gelmektedir. Takımın baş antrenörü ise 2014'ten bu yana koçluk yapan Oleg Znarok'dur.

Takımın kurulmasından bu yana, Rusya her Dünya Şampiyonası turnuvasına ve her olimpik buz hokeyi turnuvasına katılmıştır. Bu turnuvalarda bugüne kadar toplam beş dünya şampiyonluğu ve bir olimpiyat altını kazanmıştır.

Allrussian Hokey Ligi, Rus İmparatorluğu'ndaki bazı kulüpler tarafından kuruldu ve 1911'de Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu tarafından kabul edildi. Ancak, muhtemelen yanlış anlamalardan dolayı ("hokey" Rusya'da Kanada'da geliştirilen modern buz hokeyi kurallarıyla değil bandy ile biliniyordu) Rus takımları organizasyonun dışında tutuldu.

Sovyetler Birliği'nde bu egzotik spora olan ilgi 1940'ların ikinci yarısından itibaren çoğalmaya başladı. İlk tepkiler şüpheciydi; "Physical Culture and Sports" isimli bir spor dergisi oyunun bandy gibi olmadığını, oldukça bireysel ve ilkel olduğunu ve bu sebepten ötürü Kanada hokeyinin ülkeye gelmemesi gerektiğini belirtmiştir. Ancak, Kanada hokeyi Sovyetler Birliği'nde daha popüler oldu.

İlk Sovyet Şampiyonası Ligi 1946'da tanıtıldı. İki yıl sonra Muscovian takımı ilk uluslararası maçında LTC Praha'yı yendi. 1952'de, SSCB Hokey Federasyonu, Uluslararası Buz Hokeyi Ligine katıldı ve böylece Dünya Şampiyonaları ile Olimpiyatlarda oynama hakkını elde etti. O yıl Rusya erkek millî buz hokeyi takımının selefi olan Sovyetler Birliği millî buz hokeyi takımının doğuşu olarak kabul edildi. Sovyetler 1954 Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası'nı kazandı ve iki yıl sonra da 1956 Kış Olimpiyatları'nda altın madalya kazandı. 

O zamandan bu yana, 1991'de Sovyetler Birliği'nin çöküşüne kadar, "Kırmızı Makine" (; "Krasnaya Mashina") lakaplı takım, uluslararası turnuvalarda en çok yer alan takımlardan biriydi ve neredeyse her Dünya Şampiyonası ile Olimpiyat turnuvasını kazandı. 1977 yılına kadar, profesyonel oyuncular Dünya Şampiyonası'nda ve 1988'e kadar Kış Olimpiyatları'nda oynamadılar. Sovyet takımı, gerçekte bir şirkette (uçak endüstrisi, gıda işçileri, traktör endüstrisi) ya da organizasyonda (KGB, Kızıl Ordu, Sovyet Hava Kuvvetleri) düzenli olarak çalışan amatör oyunculardan oluşuyordu.

Sovyetler Birliği, 1992 Kış Olimpiyatları'ndan kısa bir süre önce dağıldı ve dolayısıyla eski Sovyet cumhuriyetlerinden oluşan birleşik takım turnuvada mücadele etti. Rus ve eski Sovyet antrenörü Viktor Tikhonov'un yönetimi altında altın madalya kazanan CIS millî buz hokeyi takımı, 21 Rus, 1 Litvanyalı ve 1 Ukraynalı olimpiyatçıdan oluşuyordu. Daha sonraki yıllarda Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu, Rusya Buz Hokeyi Federasyonu'nun turnuvadan sonraki iki aya kadar kurulmamış olmasına rağmen, bu altın madalyanın CIS takımının yerine Rus millî takımı tarafından kazanıldığını kabul etti. Ancak, Uluslararası Olimpiyat Komitesi, Rusya'yı buz hokeyinde olimpiyat şampiyonu olarak kabul etmedi.

Rusya, 6 Mayıs 1992'de bağımsız bir devlet olarak Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu'na kabul edildi. Rusya ile birlikte eski Sovyet Cumhuriyeti'nden ayrılan yedi devlette dahil olmak üzere toplam on devlet daha Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu'na katıldı. Yeni üye olan devletlere uygulanan ve Dünya Şampiyonası'nın en alt bölümünde oynamaya başlayan diğerlerinin aksine, Rusya'nın Sovyetler Birliği'nin yerine katılım sağlamasına izin verildi ve böylece 1992 Dünya Şampiyonası için elit bölümde mücadele etti. İsveç, Almanya ve İsviçre takımları ile 1992 yılının Nisan ayında oynanan beş dostluk maçı, Rusya'nın Sovyetlerin dağılmasından sonra oynadığı ilk uluslararası maçlar oldu. İlk maç 2-2 beraberlikle sonuçlanan İsveç'e karşı 12 Nisan 1992'de oynandı. Dünya Şampiyonası'nın çeyrek finalinde Rusya 2-0'lık skorla İsveç'e kaybetti. Rusya 1993 Dünya Şampiyonası'nı kazandı. Böylece ilk dünya şampiyonluğunu elde etmiş oldu. SSCB'nin daha önceki şampiyonlukları da eklendiğinde toplamda yirmi üçüncü şampiyonluğunu kazanmış oldu.

SSCB'nin parçalanması gibi Rusya'nın Elit Hokey Programı'da öyle oldu. 1994 Kış Olimpiyatları'nda Finlandiya'ya bronz madalya maçını kaybettiler ve turnuvayı dördüncü olarak bitirdiler. Rusya, aynı zamanda 1996 Hokey Dünya Kupası'nın halefi olan Kanada Kupası'nda mücadele etti. Ancak, NHL takımlarındaki bazı oyuncular millî takımda oynamayı reddettiler ve takım yarı finalde final galibi olan Birleşik Devletler'e kaybe