ustralya 7. Birim'in Beyrut'a ilerlemesinin için yapılan savaşların parçasıydı.

Bu savaş, Avustralya'nın Filistin'den Beyrut'a ilerlemesi sırasında karşılaşmış olduğu sert direnişlerden bir tanesidir. Avustralya birlikleri 13 Haziran 1941'de Jezzine'e saldırdı. 11 Haziran 1941'de Müttefiklerin geçici olarak  ele geçirdiği Merdjayoun'ya yapılan karşı saldırıdan dolayı Avustralya 7. Bölümü, Binbaşı General John Lavarack, burayı tutmak için burada bir kuvvet bıraktı.

Jezzine Savaşının başlangıcında Vichy Fransası'nın yoğun makina ateşinin ardından özel kuvvetler, Vichy pozisyonunu tüfek ve süngü ile etkisiz hale getirdi.

Jezzine'nin doğu bölümünde, Avustralya 21. Tugayı Damour'a girmek için 13-15 Haziran tarihleri ​​arasında Sidon'a saldırdı. Sidon'un düşmesinden bir gün sonra Avustralyalılar Sidon ve Jezzine arasındaki yolu kesti.




Litani Nehri Savaşı

Litani Nehri Savaşı (9 Haziran 1941), İkinci Dünya Savaşı'nın Suriye-Lübnan Savaşı bölümünde İngilizler'in Beyrut'a ilerlemesiyle sonuçlanan bir savaştır. Binbaşı General John Lavarack tarafından komuta edilen Avustralya 7. Birimi, Litani Nehri'ni geçti ve daha sonra Vichy Fransız birlikleri ile çatıştı.

8 Haziran 1941'in ilk saatlerinde, Filistin'deki Avustralyalı kuvvetler, Lübnan'a güneyden girdi. Litani Nehri'nin güneyinde Vichy güçleri ilk direnişi göstermişti. Ancak bu kuvvetler düzensizdi.

21. Avustralya Tugayı, Beyrut'a ilerleyebilmek için sahil yolu boyunca ilerledi ve Litani Nehri'nden geçmeye çalıştı. Nehrin ağzına yakın köprü ele geçirmek için Yarbay Pedder komutasındaki İngiliz No 11 (İskoç) Komandosu tarafından sürpriz bir gece operasyonu yapılmaya çalışıldı, ancak bölge operasyona elverişsizdi. Bu durum, Vichy Fransız ordularına köprüyü yok etmek için yeterli zamanı verdi. Bu sırada ağır yaralanan Yarbay Pedder, öldü. Fransız barakalarına saldırıda bulundu. Yok edilen köprüyü kullanamayan ordu, tekneleri kullanarak nehri aştı ve ilerlemeye devam etti.

Zırhlı araçlarla Vichy'ye karşı saldırı düzenlendi. Yıkılan köprünün yerine bir duba köprüsü hızla tamamlandı. Avustralyalılar, iki Vichy Fransız destroyeri olan Guépard ve Valmy'nin ateşi altında kaldı.

Litani çevresinde yapılan savaşın takiben, 21. Tugay, Beyrut'a doğru ilerlenebilmesi için Kuzey Tire'ye ilerledi.  13 Haziran'da Tire'den, Sidon'u ele geçirmek için birkaç küçük yere operasyon düzenledi. 21. Tugayın sağ kanadında bulunan 25. Tugay 11 Haziran'da geçici olarak güvence altına aldığı Merdjayoun'a doğru ilerledi. Ardından 25. Tugay dan küçük bir güç Merdjayoun'u ele geçirdikten sonra 13 Haziran'da Jezzine'i ele geçirmek üzere kuzeyden doğru ilerledi. Ancak 15 Haziran'da Merdjayoun'a ağır bir karşı saldırı gerçekleşti ve bu saldırı 27 Haziran'a kadar sürdü.




Suriye-Lübnan Savaşı

Suriye-Lübnan Savaşı, İkinci Dünya Savaşı sırasında teslim olan Fransa'nın ardından kurulan Vichy Fransası'nın sömürgelerine karşı yapılan operasyondur.

Mayıs 1941'de Amiral François Darlan'ın temsil ettiği Vichy Fransası ile Otto Abetz'in temsil ettiği Nazi Almanyası arasında yapılan Paris Protokolleri ile Vichy Fransası kontrol altındaki sömürgelerdeki askeri tesislere, Nazi Almanyası'nın erişime izin verildi. Protokoller yasallaşmamasına rağmen Vichy Savaş Bakanı Charles Huntziger, Anglo-Irak Savaşı'nda Iraklı askerlere destek için Alman Luftwaffe ve İtalyan Regia Aeronautica uçaklarının Suriye'de yakıt ikmali yapmasına izin vermesi için Levant Yüksek Komiseri Henri Dentz'e emir gönderdi. Irak'a müdahale eden Mihver Kuvvetleri'ne bağlı uçaklar, Irak Krallığı'na giderken Suriye'ye indi. Almanlar, Vichy makamlarından, Musul'daki Iraklı milliyetçilere silah göndermek için Suriye demiryollarını kullanmak istemiştir.

Henri Dentz, Vichy Fransası'nın Levant Ordusu Başkomutanıydı. Fransız yabancı lejyonunun 6. Piyade Alayı, 24. Sömürge Piyade Alayı, özel birlikler in 11. Piyade taburu ve en az 5.000 atlı birlik olmak üzere toplam 7 piyade taburu, motorlu birlikler, iki topçu grubu ve destek birimlerinden oluşan 45.000 asker Vichy Fransası komutasında Suriye'de bulunuyordu. Fransızlar, 90 donanma ve destroyerler, 90 tanker, 289 uçak (Vichy Fransız Hava Kuvvetleri) ve üç denizaltıya da sahiptiler.

Suriye'nin güneyinde bulunan ve İngilizlerin hakimiyetinde olan Filistin'de bulunan İngiliz ordusunun komutanlığını General Sir Henry Maitland Wilson yapıyordu. Filistin'deki orduya ilaveten; 7. Avustralya Birimi'nden Gentforce, Özgür Fransa Ordusuna bağlı iki tugay ve 5. Hint Piyade Tugayı bulunuyordu. Bu orduya destek için Kıbrıs'tan İskoçlardan oluşan 11. No'lu Komando birlik Filistin'e getirildi. Kuzey ve Orta Suriye'de operasyon yapabilmek için Irak'ta bulunan Korgeneral Sir Edward Quinan'ın İngiliz Ordusunu kullanılacaktı.  Korgeneral Quinan'ın komutasındaki ordu; 10. Hint Piyade Bölüğü, 17. Hint Piyade Tugayı, 4. Süvari Tugayı ve Arap Lejyonu'ndan oluşuyordu. Ordunun mevcudiyeti 34.000 kişilikti (18.000 Avustralyalı, 9.000 İngiliz, 2.000 Hint ve 5.000 Özgür Fransız'dan oluşuyordu). İngilizlerin elinde 50 uçak, beş kruvazör ve sekiz destroyer mevcuttu.

14 Mayıs 1941'de, Junkers Ju 90 uçaklarından oluşan İngiliz Bristol Blenheim mürettebatı, Suriye'nin orta kesimindeki Palmira üzerinde uçarak Irak'a taşımacılık yaptığı tespit edildi. Ardından Alman ve İtalyan uçakları görüldü ve bu uçaklar akşam İngiliz uçaklarına saldırı düzenledi. Ardından Vichy Fransız Hava Kuvvetleri, bir İngiliz uçağını vurduklarını ve daha sonra başka saldırı gerçekleştirdiklerini durdurdu. Haberin duyulmasıyla Filistin'den kalkan İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne ait uçaklar, 6 Haziran'da Vichy Fransız Hava Kuvvetlerine ait Martin 167F bombardıman uçağını vurdu. Adolf Hitler, Mihver Devletlerine ait uçaklarının Fransız sömürgelerinde uçması ve yakıt ikmali yapması karşılığında Fransız birliklerinin güçlenmesine izin verdi. Bu durum İngilizler için işbirliğin bir göstergesiydi.

Savaşlar 8 Haziran 1941'de başladı:

Vichy Fransız Hava Kuvvetleri, düz arazinin olduğu bölgede altyapı eksikliği ve modern uçaksavarların olmamasından dolayı İngiliz saldırılarına karşı savunmasız kaldı. Savaş bitimine kadar Vichy Kuvvetleri 289 uçaktan 179'unu kaybetti. Diğer uçaklar Nazi Almanyası'nın kontrolündeki Rodos'a tahliye edildi.

10 Temmuz'da, Avustralya 21. Tugayı Beyrut'a girme eşiğinde iken Suriye Vichy Ordularının komutanı olan Henri Dentz, ateşkes istedi ve 12 Temmuz gecesi gece saatlerinde ateşkes başladı ve savaşı sona erdirdi. Saint Jean d'Acre Mütarekesi, 14 Temmuz'da Acre kentinde imzalandı.




Paris Protokolleri

Paris Protokolleri, Mayıs 1941'de Nazi Almanyası ile Vichy Fransası arasında yapılan anlaşmadır. Onaylanmamasına rağmen, protokoller uygulanmıştır. Amiral François Darlan Fransızları temsil ederken, Vichy Fransası'nın Nazi Almanyası'nın büyükelçisi Otto Abetz ise Nazileri temsil etti. Paris Protokolleri ile Vichy Fransasına bağlı sömürgelerde, Almanlara askeri imkân tanındı. Buna karşılık Fransızlar, Almanya ile yapmış oldukları pazarlıklarla 20 milyona yakın işgal maliyetini 15 milyon Reichsmark'a düşürmeyi başarmıştı. Anlaşma ile 6.800 Fransız savaş esiri Fransızlara iade edildi.

Paris Protokolleri, Vichy Fransası ile Nazilerle olan işbirliğinin en üst noktası olarak görülmekteydi.




Filistin Mandası'nın II. Dünya Savaşı'nda İtalya Krallığı tarafından bombalanması

İkinci Dünya Savaşı'nda Filistin'in Bombalanması, İtalya'nın Roma İmparatorluğu hayali ile Orta Doğu'da savaşmış olduğu Britanyalılara karşı Orta Doğu'daki Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne ve İngiliz kaynaklarına saldırması sonucu Filistini bombalanmasıdır.

10 Haziran 1940'da İtalya Krallığı; Birleşik Krallık ve Fransa Cumhuriyetine karşı savaş ilan etti. Fransa'yı istila girişimi başarısız olan İtalya, ancak Fransızlar Nazi Almanyasına teslim olmasıyla toprak alabildi. Daha sonra Fransa Cumhuriyeti, İtalya Krallığı ile ateşkes imzaladı. Birleşik Krallık ve İngiliz Milletler Topluluğuna bağlı güçler ilk olarak Birleşik Krallık'a daha sonra da Kuzey Afrika'ya İtalya Krallığına karşı savaşmak için Orta Doğu'ya gönderildi.

Hayfa'daki liman ve rafineler, Haziran 1940'da İtalyanlar tarafından defalarca vuruldu.

Bombalama sonucunda Hayfa'da günlerce süren yangınları başladı. Yangından dolayı rafinerinin üretimi yaklaşık bir ay boyunca yapılamadı.

12 Haziran 1941'de Tel Aviv'de 13 kişinin ölümüne neden olan bombardıman gerçekleşmişti. İtalyanların bu saldırısının ardından Suriye'de bulunan Fransızlar bir başka baskın düzenledi.

9 Eylül 1940'da İtalyan Hava Kuvvetleri, Tel Aviv'de bombalı saldırı düzenledi. 137 kişinin ölümüne neden oldu. 12 Haziran 1941'de Tel Aviv'de 13 ölümle, İtalyanlar tarafından ya da Suriye'de bulunan Fransızlar tarafından bir başka baskın düzenlendi.

Tarihçi Alberto Rosselli, Tel Aviv'de 137 sivilin ölümüne neden olan bombardımanın arkasındaki sebepleri açıklıyor: İtalyan pilotlar Hayfa'nın stratejik liman ve rafinerileri bombalama emri almışlardı. Ancak Britanyalı uçakları, İtalyanlar'ı tespit ettiler. Geri dönmek zorunda kalan İtalyanlara bombalarını Tel Aviv limanına bırakmak için emir geldi. Ancak takibi devam ettiren Britanyalı uçaklarından dolayı İtalyanlar, bombalarını yanlışlıkla sivillerin üstüne bıraktılar.




İkinci Dünya Savaşı'nda Bahreyn'in Bombalanması

İkinci Dünya Savaşı'nda Bahreyn'in Bombalanması, İtalya'nın Roma İmparatorluğu hayali ile Orta Doğu'da savaşmış olduğu Britanyalılara karşı Orta Doğu'daki Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne ve Britanyalı kaynaklarına saldırması sonucu Bahreyni bombalanmasıdır.

10 Haziran 1940'da İtalya Krallığı; Birleşik Krallık ve Fransa Cumhuriyetine karşı savaş ilan etti. Fransa'yı istila girişimi başarısız olan İtalya, ancak Fransızlar Nazi Almanyasına teslim olmasıyla toprak alabildi. Daha sonra Fransa Cumhuriyeti, İtalya Krallığı ile ateşkes imzaladı. Birleşik Krallık ve İngiliz Milletler Topluluğuna bağlı  güçler ilk olarak Birleşik Krallık'a daha sonra da Kuzey Afrika'ya İtalya Krallığına karşı savaşmak için Orta Doğu'ya gönderildi.

1940 yazında, İtalyan Hava Kuvvetleri Komutanı Paolo Moci,