k yaygındı. Rusya ile olan 1828 savaşı, Rus İmparatorluğu sınırlarından gelen beyaz kölelerin ithaline son verdi; Çerkesler ve Gürcü köleler gibi, bu savaş hem İran'ın hem de komşu ülkenin ticaretinde uzunca bir süre uyguladığı ticareti baltaladı. İngiliz İmparatorluğu, aynı zamanda ve çeşitli baskılar altında, Hint Okyanusu'ndan köle ticaretini durdurmaya karar verdi. Sonuç olarak, 1870'e kadar Afrika kölelerinin Hint Okyanusu'ndan İran'a ticareti önemli derecede azalmıştı. Rusların ve İngilizlerin diplomatik gayretleri ticarette bir düşüşe neden olsa da, kölelik Kajar hanedanı döneminde İran'da hala yaygındı. Kölelik Reza Şah Pehlevi tarafından İran'da resmen kaldırıldı. 7 Şubat 1929'da İran Ulusal Parlamentosu, köle ticaretini veya insan üzerindeki diğer herhangi bir sahiplik iddiasını yasaklayan bir kölelik karşıtı tasarıyı onayladı. Tasarı, hükümetin tüm kölelerin kurtuluşu için derhal harekete geçmesini de sağladı.

Al-Andalus (Müslüman İspanya ya da İslami İberya olarak da bilinir) sırasında, Mağribiler yarımadanın çoğunu kontrol etti. 8. yüzyıldan 15. yüzyılın sonlarında Reconquista'ya kadar beyaz Hıristiyan köleleri ithal ettiler. Köleler, İspanya'nın Hıristiyan kesiminin yanı sıra Doğu Avrupa'ya köle ticareti yapan Yahudi kökenli tüccarlar tarafından ihraç edilerek Hıristiyan İspanya'daki birçok kişiden ve hala Müslüman İspanya'da yaşayan birçok Hıristiyan'dan tepki aldı.

Kuzey Afrika'nın Berberi Kısımlar'ında ya da modern Fas, Cezayir, Tunus ve batı Libya'da köle pazarları gelişmiştir. Devletler nominal olarak Osmanlı hâkimiyetinde iken bu pazarlar gelişti, ama gerçekte çoğunlukla özerkti. Kuzey Afrika köle pazarları, Avrupa'da köle ticareti yaparak, gemi baskınlarında berberi korsanlar tarafından, İtalya'dan İspanya, Portekiz, Fransa, İngiltere, Hollanda ve çok uzakta İzlanda'ya kıyısı olan sahillerden alınıp satıldılar. 1500-1800 arasında, 1 milyon ila 1.25 milyon beyaz Hıristiyan Avrupalı'nın Kuzey Afrika'da, 16. yüzyılın başından 18. yüzyılın ortalarına kadar, yalnızca Tunus, Cezayir ve Trablus köle tüccarları tarafından köle edildiği tahmin edilmektedir. Bu köle Pazarları, Berberi Savaşlarının kaybedilmesinden sonra geriledi ve bölge Fransa tarafından yönetim altına alındığı 1830'lu yıllardan itibaren sona erdi.

Kölelik, yasaldı ve Osmanlı İmparatorluğu ekonomisinin ve toplumunun önemli bir parçasıydı. Köle ticaretinin başlıca kaynakları Afrika, Doğu Avrupa ve Kafkasya'daki Çerkesistan'dı. 19. yüzyılın başlarında Avrupalıların köle yapılması yasaklandı; diğer grup kölelere izin verildi. İmparatorluğun idari ve siyasi merkezi olan Konstantinopolis'teki nüfusun beşte biri 1609'da kölelerden oluşuyordu. 1908 yılına kadar, kadın köleler Osmanlı İmparatorluğu'nda hâlâ satılmaktaydı. Cinsel kölelik, kurum tarihi boyunca Osmanlı köle sisteminin merkezi bir parçasıydı.

Kırım Hanlığı zamanında, Kırım halkı Danimarkalı devletlere, Polonya-Litvanya ve Muskovya'ya sık sık baskın düzenledi. Her tutsak için, Han % 10 veya% 20'lik sabit bir pay aldı. Uzun bir süre, 18. yüzyılın başına kadar hanedan, Osmanlı İmparatorluğu ve Orta Doğu ile büyük bir Köle Ticareti düzenledi. Kaffa bilinen ve önemli ticaret limanlarından ve köle pazarlarından biriydi. Kırım Tatar saldırıları, 1 milyondan fazla Doğu Avrupalıyı köleleştirdi.

Uzun bir süre, 18. yüzyılın başına kadar Osmanlı İmparatorluğu ve Ortadoğu ile köle ticareti devam etmiş ve 1500-1700 yılları arasında Rusya ve Polonya-Litvanya'dan yaklaşık 2 milyon köle ihraç edilmiştir. Caffa (Kırım yarımadası şehri) bilinen ve önemli ticaret limanlarından ve köle piyasalarından biriydi. 1769 yılında, son büyük bir Tatar saldırısı 20.000 Rus ve Ruthen köle yakalanmasıyla sonuçlandı.

Antik Roma'da, Köleler, Roma ticaretinde sanayi üretim araçlarının çoğundan sorumluydu. Köleler, Galya, Hispania, Kuzey Afrika, Suriye, Almanya, Britanya, Balkanlar ve Yunanistan da dahil olmak üzere Avrupa ve Akdeniz'in dört bir yanından alındı. Genel olarak, İtalya'daki köleler, yerli İtalyanlardı.

On binlerce köle, koşulları kötücül derecede acımasız olan maden ocaklarında veya ocaklarda çalışmaya mahkûm edildi. Geç Cumhuriyet döneminde, Roma döneminde savaşan gladyatörlerin yaklaşık yarısı kölelerdi, oysa en kalifiye elemanlar genellikle gönüllü olanlardı. Başarılı gladyatörler zaman zaman özgürlüğe kavuştu. Bununla birlikte, gladyatörler, eğitilmiş savaşçılar oldukları ve silahlara erişmek gibi nedenlerle potansiyel olarak en tehlikeli kölelerdi. M.Ö. 73-71 Büyük köle isyanını yöneten Spartacus, asi bir gladyatördü.

18. yüzyılın sonlarına kadar, sözleşmeli kölelik, İngiliz Kuzey Amerikasın'da çok yaygındı.

Beyaz Köle Trafiğini Durdurma Sözleşmesi, insan ticaretiyle mücadele antlaşmalarının bir dizi önergesi olup, bunlardan ilki 1904'te Paris'te ilk kez müzakere edildi. Kölelik ve insan kaçakçılığı konularına yönelik ilk çok taraflı anlaşmalardan biriydi.





Maksim Suraykin

Maksim Aleksandroviç Suraykin, (8 Ağustos 1978 Moskova, Sovyetler Birliği) - Rus sosyalist politikacı. Rusya Komünistleri Partisi'nin kurucu lideri.

1978 yılında Moskova'da doğan Maksim Suraykin ilk, orta ve lise öğrenimini yine bu şehirde tamamladı. 1996'da Rusya Federasyonu Komünist Partisi (KPRF) 'ne katıldı ve Komünist Gençlik Birliği'nde çalışmaya başladı. Bu birlikteki faaliyetleriyle 1998 yılında Rusya Komsomol Örgütü'nün kurucuları arasında yer aldı.2000 yılında Moskova Devlet Üniversitesi Yönetim Mühendisliği Enstitüsü'nde Bilgi Teknolojileri ve Lojistik Bölümü'nden mezun oldu. Aynı üniversitede yüksek lisans ve doktorasını tamamlayarak öğretim görevlisi olarak çalışmaya başladı. 2002 yılında Komünist Parti Moskova Merkez Komite üyesi seçildi.

23 Mayıs 2009'da Rusya Bağımsız Komünist Gençlik Birliği hareketini kurdu. Böylece KPRF ile olan bağlarını kopardı. 22 Nisan 2012'de Komünist Gençlik Birliği Rusya Komünistleri adıyla parti halini aldı. Küba, Çin, Vietnam, Ekvador gibi sosyalist veya ALBA Bloğu ülkelere pek çok ziyarette bulundu.

Rusya Komünistleri Partisi 2012 yılında katıldığı yerel seçimlerde valilik kazanamasa da pek çok bölgede eski partileri geçerek ilk sıralara yükseldi. 18 Eylül 2016'da yapılan Rusya genel seçimlerinde % 2.27 oy oranıyla 14 parti arasından 5. oldu fakat barajı geçmeyi başaramadı.

Maksim Suraykin halen Moskova'da çalışmakta ve Rusya Komünistleri Partisi lideri olarak görev yapmaktadır.




Arap köle ticareti

Arap köle ticareti, başta Batı Asya, Kuzey Afrika, Güneydoğu Afrika, Somali Yarımadası ve Avrupa'da olmak üzere Arap dünyasında köleliğin uygulanmasıydı. Bu takas, özellikle ortaçağ dönemi ile 20. yüzyılın başları arasında gerçekleşti. Ticaret bu bölgelerde köle piyasaları aracılığıyla gerçekleştirildi; köleler çoğunlukla Afrika içlerinden alındı.




Anna Wheeler (yazar)

Anna Wheeler (kızlık soyadı: Doyle; ~1780-1848), İrlandalı yazar ve kadın hakları aktivisti. 16 yaşındayken Francis Massey Wheeler'le evlenen Anna 12 yıl süren bu birliktelikten bir kız çocuk (Rosina) sahibi olmuştur.

Anna Wheeler; Robert Owen, Jeremy Bentham ve Frances Wright'la ortak çalışmalarda bulunmuş; filozof William Thompson "Appeal of One Half of the Human Race, Women, Against the Pretensions of the Other Half, Men, to Retain them in Political, and Hence in Civil and Domestic, Slavery" adlı yapıtının Anna ile kendisinin ortak ürünü olduğunu söylemiştir. Yaşamı boyunca kadınların siyasi haklarının tanınması için Fransız feministlerle birlikte çalışmıştır.




Yunan Bağımsızlık Savaşı sırasında katliamlar

Hem Osmanlı güçleri hem de Yunan devrimcileri tarafından işlenen Yunan Kurtuluş Savaşı sırasında birçok katliam vardı. Savaş, çatışmanın her iki tarafındaki sivil yaşamına ve savaş esirlerine yönelik saygı eksikliği ile nitelendirildi. Özellikle İyonya, Girit, İstanbul, Makedonya ve Ege adalarında Yunanlara yönelik katliamlar gerçekleşirken, Osmanlılar ile özdeşleşen Türk, Arnavut, Osmanlı yanlısı Yunanlar ve Yahudi nüfusu, özellikle Yunan kuvvetlerinin baskın olduğu katliamlara maruz kalmıştı. Ege, Girit, Orta ve Güney Yunanistan'da yerleşmiş Yunan toplulukları öldürülmüş ve Mora Yarımadasın'daki Türk, Arnavut, Yunanlar ve küçük Yahudi cemaatleri de aynı şeyleri yaşamıştır.

Yunan ayaklanmasının ilk yıllarında, Ege Denizi'ndeki adalardan Müslüman sakinlerine yönelik katliamlar da vardı. Mart 1821'de, Samos adasındaki Yunanlar Ada Sakız Adası'na inmiş ve o adada yaşayan Müslüman nüfusa saldırmıştı.

Bir başka benzer katliam, en önemli Ege adalarından biri olan Hydra adasında gerçekleşti. Adadaki yerel Müslümanlara yapılan acımasızlıkların yanı sıra, iki gemi hapishanesi, değerli kargo yüklü ve birçok yolcu taşıyan bir Türk gemisini ele geçirdi. Bunların arasında yakın tarihte hüküm giymiş bir Şeyh-ul-İslam da vardı ve hac için Mekke'ye gittiği söyleniyordu.





Gleichschaltung

Gleichschaltung, Nazi terminolojisine ait bir kavram olup "Nazileştirme süreci" denebilecek bir anlamı vardır. Bu sürecin amacı, Nazi Almanyası'nın "ekonomi ve ticaret birlikteliklerinden medyaya, kültüre ve eğitime" kadar topluluğun her alanında totaliter kontrol ve koordinasyon sistemi oluşturmasıydı.

Almanya'nın Nazileştirilmesi, partinin ve devletin sembolleri kaynaştığında (bkz. Almanya bayrağı), 1935 Nürnberg mitingi sırasında onaylanan ve Alman Yahudilerinin vatandaşlıktan yoksun bırakıldığı (bkz. Nürnberg Yasaları) Holokostun yolunu açmasıyla zirveye ulaşmıştır.

Naziler, "Gleichschaltung" sözcüğünü toplumu her yönüyle ele alan totaliter kontrol ve koordinasyon sistemi oluşturma süreci için kullandılar. Devlet ve toplumun Nazifikasyonu, senkronizasyon, çizgi getirme ve eşgüdüm gibi çeşitli şekillerde "tercüme edilmiştir", ancak Almanca kelimesi İngilizce metinlerde genellikle kültürel bir terim olarak bırakılmıştır.

1933'ten 1937'ye kadar olan dönemde, sendikalar ve siyasi partiler gibi insanları potansiyel olarak etkileyebilecek Nazi dışı örgütlerin sistematik olarak ortadan kaldırılmasıyla karakterize edildi. Hitler'in gündemini eleştirenler, bastırılmış, korkutulmuş veya öldürülmüştür. Eğitim siste