aleri’de Woolfalk’in eseri ‘Chimera’ hakkında Bayan Woolfalk Empatik olarak adlandırmış olduğu mitolojik varlıklardan kendi toplumunu yaratmış ve bu empatikler sadece ırksal ve etnik farklılıkları harmanlamakla kalmayıp, insan ve bitki arasındaki çizgiyi yok etmiş. Çiçekli kafalarıyla bu heykelsi şeyler muhteşem ama esas ruhani sanat ile karmaşık ahlaki sille hayal gücünü gözden geçirir, demiş. Ommo magazin ile sanat konuşmasında Woolfalk diyor ki: "Elimden geldiğince sürükleyici, geniş çaplı kurgusal dünyalar yaratırım. Unsurlarımı, elementlerimi gerçek dünyadan alır ve bunları fantezi, hayal gücüyle birleştiririm. Bu sayede eserlerim seyircilerime yarı tanınabilir görünür. Yarattığım şeylerin en güzel kısmı, bu yerlerin neredeyse kendi kendilerini inşa etmeye başladıkları kısımdır. Projenin mevkisi netleştiğinde ve projem hikayede sırada ne olmalı dediğinde her şey çok heyecan verici oluyor." New York Times’ın sanat eleştirmeni Roberta Smith Saya’nın insan bilimci ve film yapımcısı Rachael Lear ile geliştirdiği yeniden doğuş konulu, yumuşak heykel ve eleştiri animasyonuna ‘Hiçbir Şeyin Etnografisi’ dedi. Lowery Stokey Sims ise şöyle yazdı: "Woolfalk, modern sanatın gerçek sözüne bizleri geri döndürmek için çabalayan tek elli rehberdir. Üstünlük ve yapısalcılık Rusya’da Hollanda’da De stijl’de yabancılaştırma ya da bilimsel referansların kütleştirilmesi, basit geometrik şekillerin, renklerin kullanılması, bize geniş ufuklu gelecek sunabilecek olan bakış açısını geliştirebileceği inancı ile tanıtıldı. Bu nedenle Saya’yı hafife alıyoruz çünkü burada Saya’nınki gibi kültürleri hareket ettirebilen ve üst anlatıyı değiştirebilen bir kanıdır bu. Saya bir çok saygın ödül aldı. Bu ödüller; Maranhao, Sao Paulo ve Rio De Janerio, Brezilya'nın Joan Mitchell Topluluğu’nda, Sanat için New York Topluluğu’nda 2007'deki sanat meselelerinde dahi ödül aldı ve New York Müzesi’nde Buffalo Üniversitesinde, Yado’da, Heykeltıraşlık Gezegeninde ve Die Donne Papermill’de konuk sanatçı olarak yer aldı. NEA’nın yatırımıyla, Saya’nın sergisi olan Empati Enstitüsü, 2010’un sonbaharından 2011’in ilk baharına kadar ‘Real Art Ways Hartford’da sergilendi. Kuzey Amerikan Müzesi’ndeki ilk kendi sergisi Montair Sanat Müzesi’nde 2012 ekimde açıldı.

Saya eserlerinde empatikler dünyasını yarattı. Empatikler, genetik düzen ve oluşumunu bitkiler ile değiştirebilen bilimsel bir kadın ırkıdır.Çalışmanın her alanı ile Saya bu kadınların hayat hikayelerini kurmaya devam eder ve kültürel merkezliğin ütopik olanaklarını sorgular. Saya’nın empatikleri ilk olarak 2012 sonbaharda Sanat Müzesi’nde sergiye girdi

Saya Güzel Sanat Ustalığındaki arkadaşı olan John Mitchell’in alıcısı konumundaydı. John ve Saya’nın ‘Art Matters’ta’, Franklin Furnice Fund Grant’ta Performans Sanatında ve Deutsche Bank Felloship ödüllerinde dost olmuşlardı. Saya ayrıca Harlem’deki Stüdyo Müzesi’nde, New York Müzesi’nde , New York’taki Die Donne Pappermill’de, the Simons Center For Art’t a, Geometry in Story Brook’ta, Brooklyn’deki Smach Mellonda ve Kaliforniya’daki Aeadlands Center for the Arts’da misafir sanatçı olarak yer aldı.






Yanlış (mantık)

Mantıkta, yanlış olumsuz doğruluk değerine sahip olma durumudur. Tümleyeni doğru ile birlikte, doğruluk fonksiyonlu önermeler mantığında kullanılan iki doğruluk değerinden biridir. Yanlışın yaygın gösterimleri 0 (özellikle Boolcu mantık ve bilgisayar bilimlerinde) ve ters T sembolüdür ( ⊥).




Oliver (şarkı)

"Oliver" Anita Skorgan tarafından seslendirilen 1979 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Norveç'i temsil eden şarkı. Şarkı Norveççe dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Philip A. Kruse tarafından yazılmıştır.

Şarkıda, bir diskoda gördüğü eski bir aşıkla (dört hafta önce ayrıldığı şarkı söyleniyor) hitap eden Skander, orta derecede yükselen bir sayı. Ona doğru yürürse, ona bir dans isteyeceğini söyler çünkü kendisini özlediğine inanır ve ona bir şans daha vermeye hazırdır. Şarkının Fransızca ("Oliver"), Almanca ("Tanz mit mir" Oliver), Fransızca ("Il faut danser") ve İsveççe ("Oliver") versiyonları da Yarışma'dan sonra serbest bırakıldı.

Şarkı yarışmada İsveç'in temsilcisi Ted Gärdestad'nın şarkısı "Satellit"'den sonra ve Birleşik Krallık'ın temsilcileri Black Lace'nin şarkısı "Mary Ann"'dan önce 11. sırada çıkmıştır. Yarışmada 20 şarkı arasından 16. olmuştur.

Bir sonraki şarkı 1980 yarışması'nda Norveçli katılımcı, "Sámiid Ædnan" adlı şarkısıyla Sverre Kjelsberg & Mattis Hætta olmuştur.




Top mermisi

Top mermisi, toplarda kullanılan patlayıcı veya başka bir dolum içeren büyük patlayıcı mermilerdir.






Çılgınlar Okulu

Çılgınlar Okulu (İngilizce özgün adıyla "National Lampoon's Animal House" veya kısa kullanımıyla "Animal House"), yönetmenliğini John Landis'in üstlendiği; senaryosunu ise Harold Ramis, Douglas Kenney ve Chris Miller'ın yazdığı, komedi türündeki 1978 çıkışlı Amerika Birleşik Devletleri yapımı filmdir. Başlıca rollerinde John Belushi, Tim Matheson, John Vernon, Verna Bloom, Tom Hulce, Stephen Furst ve Donald Sutherland'in yer aldığı film; üniversite kardeşlik birliği üyesi bir grup öğrencinin, Faber College dekanının otoritesine karşı yaşadığı olayları konu almaktadır.

$3 milyon bütçeli film, Amerika Birleşik Devletleri'nde 28 Eylül 1978'de vizyona girdi ve vizyonda kaldığı süre boyunca $141,6 milyon hasılat elde etti. Film ayrıca, Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Arşivi'nde yer almaktadır.







Anita Steckel

Anita Slavin Arkin Steckel (Şubat 24, 1930, Brooklyn, New York – Mart 16, 2012, Manhattan, New York) tablolarıyla ve cinsel imgeler içeren fotomontajlarıyla bilinen bir Amerikalı feminist ressamdır."The Fight Censorship Group” adlı sanat kuruluşunun kurucusudur, bu kuruluşunun diğer üyeleri Hannah Wilke, Louise Bourgeois, Judith Bernstein, Martha Edelheit, Eunice Golden, Juanita McNeely, Barbara Nessim, Anne Sharpe ve Joan Semmel’dir.

Steckel, Rus Yahudi göçmenleri olan Dora ve Hyman Arkin‘in çocuğu olarak New York’ta doğmuştur. Manhattan de bulunan güzel sanatlar lisesinde ( şimdiki adıylaFiorello H. LaGuardia Güzel Sanatlar Lisesi'nde), “The Cooper Union” adında bir özel yüksekokulda ve Alfred Üniversitesi'nde sanat eğitimini almıştır ilaveten New York’ta bulunan “Art Student League” sanat okulunda Edwin Dickinson ile ileri eğitimini tamamlamıştır.  Steckel ayrıca Art Students League sanat okulunda birkaç yıl öğretmenlik yapmıştır.

Steckel çalışmasını kişisel sergilerinde ve karma sergilerinde 1960’ların sonunda sergilemeye başlamıştır. “Dev Kadın” çalışma serilerinde, önceden tanımlandığı gibi “ kadınların toplumdaki rolünü aştığı” feminist akım temasıyla ilişkilendirilen bir fikir olarak, Steckel büyük boy kadınları şehir manzarası olan fotoğrafların üzerine boyamıştır. Eseri New York’ta bulunan Woman İnterart merkezinde etkili, feminist sanatçılar Judy Chicago, Miriam Schapiro ve Faith Ringgold tarafından yan yana parçalar halinde 1972 yılında sergilenmiştir.

Steckel, 1973’te Rockland Kamu Üniversitesi'nde tutulan ve kişisel sergisinde sergilediği Feminist Sanatın Cinsel Politikası ile halkın dikkatini çekmeye başarmıştır. Sergisi tartışmaya yol açmıştır çünkü Steckel’in eseri cinsel içerikliydi ve yerel yetkililer gösterinin kapanmasını talep etmişlerdi.

Ereksiyonla ilgili birçok sanat eseri serileri meydana getirmiş, savunması içinde söylediği şuydu, “ Eğer ereksiyon olmuş bir penis müzeye girmek için yeterince haysiyetli değilse, o zaman kadınların içine girmesi de yeterince haysiyetli olarak hesaba katılmamalıdır.” Steckel ayrıca 1963 “anne sanatı” adını verdiği seriler çıkarmıştır, popüler sanata tepkisini göstermek için.

2001’de, Steckel’in eseri Mitchell Algus sanat galerisinde sergilenmiştir.




May Stevens

May Stevens (d. 9 Haziran 1924) Amerikalı feminist sanatçı, politik eylemci, eğitimci ve yazar. En tanınmış eserleri Freedom Riders, Özgürlük Liderleri, Big Daddy serisi, Büyük Babacık’ın serisi, Ordinary/Extraordinary, Sıradan/Sıradışı ve SoHo Women Artisttir. 1977’de Aldrick Çağdaş Sanat Müzesi’nde Jacqueline Moss tarafından verilen seminerde öne çıkan sanatçılardan biriydi. Seminerin başlığı "Kadın Hareketi: Resimleme, Estetik" idi.

Stevens, Massachusetts Boston’daki, Alice Dick Stevens ve Ralph Stevens, işçi sınıfı ailesinde doğdu ve Quincy’de büyüdü. Stevens, 15 yaşında zatürreden ölen Stacey Dick Stevens adlı bir erkek kardeşe sahipti.

May Stevens, Paris’de Academie Julian, Sanat Öğrenci Ligi, Massachusetts Sanat Koleji’nde okudu. Onun 1963’de ilk büyük resim serileri (Martin Luther’in yazı listesiyle) 1997’ye kadar, Rudolf Baranik, onun eşiyle atölyesini devam ettirdi ve o yaşadığı 1967’de New York’a taşınmadan önce Freedom Riders yapmaya başladı. Bu süre boyunca Görsel Sanatlar Okulu’nda öğrenim gördü. Diğer bilinen resim serileri; Big Daddy, Büyük Babacık; Artemesia Gentileschi serisi, History Paintings, Tarihi Boyamalar, Artemesia Gentileschi; Ordinary \Extraordinary Sıradan Sıradışı, Rosa Luxemburg ve Alice Stevens, Rosa Luxemburg ve Alice Stevens, Sea of Words, Kelimelerin Denizi, Rivers and Other Bodies of Water ve Diğer Su Formları’dır. Stevens, 1977 ve 1992 yılları arasında yayınlanan Sanat ve Siyaset Üzerine Feminist bir yayın olan Heresies Sapkınlık dergisini buldu. Stevens hayatı boyunca birçok sergi açtı. 1998’de Santa Fe New Meksika’ya geçti ve 1999’da Boston’da Güzel Sanatlar Müzesi’nde yaşayan kadın sanatçılar için müzenin ilk sergisi olan, Images of Women Near and Far(1983-1997), Uzak ve Yakın Kadınların Görüntüleri, büyük geçmişi kaplayan eserlere sahipti. 2006’da Minneapolis Sanat Enstitüsü onun tek kişilik sergisi Washington’da Sanat Kadınları Müzesi ve Jefferson şehrinde Springfield Müzesi’ni gezdi. Stevens’ın çalışmaları İngiliz Müzesi de dahil olmak üzere çok sayıda müze koleksiyonundadır; Cambridge’de Brooklyn Müzesi, Cleveland Müzesi, Fogg Sanat Müzesi; Boston’da Metropolitan Sanat Müzesi, Minneapolis Güzel Sanatlar Enstitüsü, Güzel Sanatlar Müzesi; New York’ta Modern Sanat Müzesi, Ulusal Tasarım Akademisi, Ulusal Sanat Müzesi; San Francisco