, genç müzisyenlere maddi manevi destek olan, müzikseverleri bir araya getiren etkinlikler organize eden sanatsever Florence Foster Jenkins’in tek kusuru kendi sesinin farkında olmayışıydı. Philadelphia’da oldukça varlıklı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Florence küçük yaşta piyano dersleri almaya başlar ve 7 yaşında ilk konserini verir. Ve küçük yetenek olarak Beyaz Saray’da Başkan huzurunda bile resital gerçekleştirir. 16-17 yaşlarındayken babasına şarkı söylemek istediğini söylemiş ancak babası o dönemin geleneksel bakış açısıyla kadının yerinin evi olduğunu söyleyerek şan dersleri almasını engellemek üzere maddi desteğini kesmiştir. Florence bu tutkudan vazgeçmez ve genç doktor sevgilisi Frank Thornton Jenkins ile 1885 yılında evlenir. Kocasından frengi kaptıktan sonra derhal onu terk eder. Bu mutsuz evliliği 1902 yılında sonlandırır ve bir daha da onunla konuşmaz.. Bir süre piyano öğreterek ve piyanist olarak idare eden Florence kolundan yaralanması sonucu başarılı piyanist kariyerine veda etmek zorunda kalır. Bir süre piyano dersleri ile idare eder ve sonra annesiyle New York’a taşınır. Bu dönemde İngiliz oyuncu St.Clair Bayfield ile tanışır ve giderek yakınlaşırlar. Ve bir süre sonra da bilikte yaşamaya başlarlar. 1909’da babasının ölümünün ardından oldukça yüklü bir mirasa sahip olur. Nihayet dilediği gibi şarkı söyleyebilecektir. Öncelikle şan dersleri alır ve ardından St.Clair Bayfield’ın menajerliğinde konserler vermeye başlar. Bir yandan da New York sosyetesinin öneml isimlerinden biri haline gelir. New York’da Verdi Kulübünü kurar, kulüp büyük ilgi görür Enrico Caruso da dahil olmak üzere 400’den fazla üyeye ulaşır. Ayrıca pek çok derneğin yönetiminde görev alır. 1930 yılında annesinin ölümünün ardından mirasın yönetimi tamamen kendisine kalınca rahatça konserlerini finanse etmeye başlar. Durmaksızın büyük bir enerjiyle ve cesaretle tutkularının peşinden koşar. Cole Porter, Gian Carlo Menotti, Lily Pons, Sir Thomas Beecham, Enrico Caruso ve daha pek çok ünlü isim hayranları arasındadır, Konserlerine büyük özen gösteren Florence sahne düzeninden kostüm tasarımına, aksesuarlara kadar her şeyle kendi ilgilenir. Uzun yıllar birlikte çalıştığı piyanist Cosme McMoon bilhassa plak kayıtlarında onun hatalarını gizlemeye çaba gösterse de detone sesini, yanlış tonlamalarını saklama şansı yoktu. Üstelik ısrarla teknik yeteneği ve ses yelpazesinin çok ötesinde en zor aryaları seçiyor ve kendini daha da zor durumlara sokuyordu.Pek çok eleştirmen için şarkı söylemeyi aklından geçirmesi bile inanılmaz olan Florence uzun yıllar resitaller verdi, plak kayıtları yaptı. Arada salondan duyduğu gülme seslerini kıskançlığa yoruyordu. Bir arkadaşına “birileri benim şarkı söyleyemediğimi söylüyor olabilir ama kimse şarkı söylemediğimi söyleyemez demiştir. Repertuarında Mozart, Verdi, Johann Strauss; Brahms; Valverde "Clavelitos" ("Little Carnations") yer alıyordu.Carmen kostümlerine bürünerek söylediği Clavelitos favori şarkısıydı. 1943 yılında bir takside geçirdiği kaza sırasında attığı çığlık sonrası sesinin iyice açıldığına efsanevi Fa notasına kadar çıkabildiğine kanaat getirir ve taksi şirketine dava açmak yerine şoföre bir kutu puro göndererek teşekkür eder. 1944 yılında büyük ideallerinden olan Carnegie Hall’de konser vermeye karar verir. 25 Ekim 1944 akşamı üçbin kişilik salon tıka basa dolar hatta binlerce kişinin kapıda kaldığı anlatılır. Ancak bu konserden bir ay sonra yetmiş altı yaşında Manhattan’da yaşadığı Hotel Seymour’daki dairesinde hayata gözlerini yumar.Bazı uzmanlara göre kocası yüzünden kendisine bulaşan frengiden kaynaklı merkez sinir sistemi hasarı ve bu sinir hasarı da duyma kaybı gibi sorunlara yol açmış olabilir.

Plak kayıtlarını 1941-44 yıllaruı arasında Melotone Stüdyolarında yapmış ve Mozart, Delibes, Johann Strauss II, Félicien David gibi bestecilerin koloratur opera aryaları ve ayrıca ikisi Cosme McMoon tarafından yazılmış beş şarkı söylemiştir. Sonrasında farklı firmalardan cd olarak derleme kayıtlar yayınlanmıştır.

Florence Foster Jenkins'in renkli yaşamı pek çok esere konu olmuştur.

2005 yılında Dünya prömiyerini yapan ve oyunları 38 ülkede sahnelenen 27 dile çevrilen ünlü Avustralyalı yazar Peter Quilter’in oyunu En iyi komedi dalında Laurence Olivier Ödülüne aday oldu. Broadway versiyonu da Tony ödüllerinde 3 dalda aday oldu. Oyun 20 ülkede pek çok şehir ve tiyatroda sahnelendi, 2000. uluslararası sahnelemesini kutlayan oyun milyonlarca izleyiciye ulaştı.



Biyografik Belgesel - Florence Foster Jenkins: A World Of Her Own - 2007





Mario (video oyunu serisi)

Mario (), Nintendo tarafından yayınlanan ve üretilen bir video oyunu serisidir. Seri ilk olarak oyun tasarımcısı Shigeru Miyamoto tarafından 9 Temmuz 1981'de piyasaya sürülen "Donkey Kong" oyunu ile başlamıştır. Oyunlar, Nintendo, Hudson Soft ve AlphaDream tarafından geliştirilmiştir. Çoğu Mario oyunu ya arcade için veya Nintendo video oyun konsolları ve taşınabilir video oyunu konsolları için piyasaya sürüldü.

Serinin ana serisi, çoğunlukla kurgusal Mantar Krallığı'nda Mario maceralarını anlatan "Süper Mario" platformu serisidir. Analistler, 2012 yılı itibarı ile Mario serisinin değerinin 10 milyar doların üzerinde olduğunu belirtti. Seri çeşitli türe sahip 200'den fazla oyun kazandırdı. "Süper Mario", "Mario Kart", "Mario Party", "Tenis" ve "Golf" gibi seriler de dahil olmak üzere seri 500 milyondan fazla satış rakamları ile tüm zamanların en çok satan video oyun serisidir.

Seri bununla birlikte televizyon dizisi ve bir film olarak da yayınlanmıştır.




Teresa Feoderovna Ries

Teresa Feoderovna Ries (Тереза Фёдоровна Рис) (1874–1950) Rusya doğumlu Avusturyalı heykeltıraş ve ressam.

Rusya'da Yahudi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Moskova Resim Heykel ve Mimarlık Okulu'nda sanat eğitimine başladı. Çok genç yaşta Moskova'da evlendi ve bir düşük yaptı. Bir profesörüne, ders esnasında yaptığı saygısızlıktan dolayı okulundan atıldı. 21 yaşında Viyana'ya göç etti. Vienna Künstlerhaus'da ilk sergisini açtı. Bu sergide, ayak tırnaklarını kesen çıplak bir kadını tasvir eden ünlü "Cadı" isimli heykeli de bulunmaktaydı. Bu eseriyle İmparator Franz Joseph'in dikkatini çekti ve kısa bir sürede Viyana'da tanınan bir sanatçı haline geldi. Aynı sergiye katılan, Secession üyesi ünlü sanatçı Gustav Klimt, Ries'e kendileriyle birlikte çalışma teklifinde bulundu. Ries ise, Edmund von Hellmer'den eğitim almak istiyor, onun kendisine akıl hocalığı yapmasını istiyordu. Hellmer ilk başlarda "evli bir kadına eğitim vermek gereksiz bir iş" diyerek onun bu talebini reddettiyse de, biraz da satışlardan elde edeceği komisyonu düşünerek, Ries'e açtığı sergilerde yardım etmeyi kabul etti.

1900 Paris Dünya Fuarı'nda ve 1911 Turin Dünya Fuarı'nda, hem Avusturya hem de Rus devletlerinin çağrısıyla sergiler açtı. Prens Aloys, sanatçıya kendi yanında bir oda teklif ederek, stüdyosunda çalışmasını teklif etti.

Kariyeri boyunca taş, mermer, alçı ve bronz gibi çeşitli materyeller kullanarak pek çok eser yarattı. Bunların bir kısmı, "Uyurgezer", "Lucifer" ve "Ölüm" isimli tanınmış nü eserlerdir. Kamusal alanlarda sergilenen büstler de yaptı. 1897 yılında yaptığı "Jaromir Mundy" büstü, Viyana İtfaiyeciler Birliği binasının yanında sergilenmektedir. Viyana'da yaşarken Mark Twain'in fotoğraflarını çekti ve onun bir büstünü yaptı. Bu onun belki de en ünlü eseridir.

Eleştirmen Karl Kraus'a göre, sanatçının açtığı sergiler büyük ilgi görüyor ve pek çok kişinin ilgisini çekiyordu. 1928 yılında "Die Sprache des Steines" (Taşların Dili) adıyla anılarını yayınladı. Nazilerin izlediği faşist politikalar sonucu, 1938 yılında galerisini ve stüdyosunu boşaltmak zorunda kaldı. 1942 yılına kadar Viyana'da kaldıysa da, sonrasında Lugano'ya göç etmek zorunda kaldı.




Afganistan İlerici Demokrat Partisi

Afganistan İlerleme Demokratik Partisi, Afganistan'da bulunan bir siyasi partidir. 1966'da kurulmuştur. Muhammed Haşim Maiwandwal, 1965-1967 arasında başbakanlık yapmıştır.

Parti ve takipçileri genelde parti gazetesi "Musawat" tarafından biliniyordu.

Parti kısa bir süre önce yasal bir parti olarak yeniden bir araya geldi ve günümüzde Afganistan Adalet Bakanlığına kayıtlıdır. Partinin yönetimi Amerika Birleşik Devletlerinde bulunan Muhammed Wali Arya'nın liderliğindedir.




M11 (İstanbul metrosu)

M11 Gayrettepe - İstanbul Yeni Havalimanı - Halkalı metro hattı, İstanbul'un Avrupa yakasında, Gayrettepe, Halkalı ve İstanbul Yeni Havalimanı istasyonlarını (3. Havalimanı) bağlayacak olan 66 km uzunluğundaki İ.B.B.'nin metro projesidir. Metro hattının ilk aşaması (Gayrettepe - İstanbul Yeni Havalimanı) 9 istasyondan oluşmaktadır. İhalesi yapılmış ve çalışmalar için yer teslimi beklenmektedir. Hattın ilk aşaması 2019'de, ikinci aşaması (Halkalı - İstanbul Yeni Havalimanı) 2020 yılı içerisinde açılması planlanmaktadır.





Peştun Sosyal Demokrat Parti

Peştun Sosyal Demokrat Parti veya daha yaygın olarak kullanılan adıyla PSDP (Peştuca: د پښتنو ټولنیز ولسولیز ګوند‎, PSDP), Afganistan ve Pakistan'daki tüm Peştunların bağımsızlığı ve birliği için mücadele eden sosyal demokrat bir partidir.





Afganistan Ulusal Kongresi Partisi

Afganistan Ulusal Kongre Partisi, "Hizb-i Kongrâ-ı Melât-i Afganistan", bir liberal ve Seküler, Çokuluslu toplum görüşlü Afganistan siyasi partisidir. Bu parti 2004 yılında kurulmuş ve İran tarafından desteklenmiştir. Yalnızca ana muhalefet partisi olan silahlı bir gruba bağlı değildir. Bu partinin lideri Latīf Pedrām komünist, İslamcı ve Taliban rejimleri. Pedram ayrıca Hamid Karzai hükümetinin bir eleştirmeni. Parti genel başkanı Pedram'ın Afganistan'ın 2004 başkanlık seçimi adayı olduğu gibi Beşinci en çok oy. Afganistan'daki diğer siyasi partilerin aksine, Afganistan Ulusal Kongresi sağlam ve birleşmiş durumdadır.





Afganistan Dayanışma Partisi

Afganistan Dayanışma Partisi, Afganistan'da küçük, sol kanat bir siyasi partidir. Parti Platform, dört ana konu üzerine odaklanır: laiklik, kadın hakları, demokrasi ve Afganistan'daki A