ünel oluşturmak için HTTP CONNECT metodunu kullanmaktadır.

WebSocket protokolünün kendisi vekil sunucuların ve güvenlik duvarlarının farkında olmasa da, HTTP’ye uygun bir el sıkışmayı desteklemektedir ve böylece HTTP sunucularının varsayılan HTTP ve HTTPS portlarını (80 ve 443) bir WebSocket ağ geçidiyle veya sunucusuyla paylaşmasına izin vermektedir. WebSocket protokolü, WebSocket ve Güvenli WebSocket bağlantılarını belirtmek için ws:// ve wss:// öneklerini tanımlamaktadır. Her iki yöntemde, bağlantıyı WebSocket’a yükseltmek için bir HTTP yükseltme mekanizması kullanmaktadır. Bazı vekil sunucular şeffaftır ve WebSocket ile çalışabilmektedir; diğerleri ise WebSocket protokolünün çalışmasını engelleyecektir ve bağlantının sonlanmasına yol açacaktır. Bazı durumlarda, ilave vekil sunucu yapılandırması gerekebilmektedir ve bazı vekil sunucuların WebSocket protokolünü desteklemesi için yükseltilmesi gerekebilmektedir.

Eğer şifrelenmemiş WebSocket trafiği, WebSocket desteği olmayan bir şeffaf vekil sunucu üzerinden akıyorsa, bağlantı muhtemelen başarısız olacaktır.

Eğer şifreli WebSocket bağlantısı kullanılıyorsa, Güvenli WebSocket bağlantısında Transport Layer Security (TLS) kullanılması, tarayıcı bir vekil sunucu kullanacak şekilde yapılandırıldığında, HTTP CONNECT komutunun çalıştırılmasını sağlamaktadır. Bu, Güvenli WebSocket istemcisi ile WebSocket sunucusu arasında HTTP vekil sunucusu aracılığıyla düşük seviye birebir TCP iletişimini sağlayan bir tünel kurmaktadır. Şeffaf vekil sunucularda, tarayıcı vekil sunucunun varlığından habersizdir ve hiçbir HTTP CONNECT paketi yollanmamaktadır. Ancak, kablodaki trafik şifreli olduğu için, aradaki şeffaf vekil sunucular şifreli trafiğin geçmesine izin verebilmektedir. Bu yüzden, Güvenli WebSocket kullanıldığında, WebSocket bağlantısının başarılı olma ihtimali artmaktadır. Şifrelemenin olması kaynak kullanımı açısından bir miktar yük oluşturacaktır, fakat güvenli bir tünel üzerinden geçebileceği için daha yüksek bir başarı oranı sağlamaktadır.

2010 ortalarında verilen bir taslak (hixie-76 versiyonu)ters vekil sunucularla ve ağ geçitleriyle uyumluluğu, başlıklardan sonra 8 byte’dan oluşan bir anahtar eklediği ve bu anahtarı   codice_9 başlığında belirtmediği için bozmuştur. Bu veri tüm aradaki cihazlar tarafından iletilmeyeceği için protokol başarısızlığına yol açabilmektedir. Bu yüzden, daha yeni taslaklar (örneğin hybi-09) bu problemi çözerek anahtar veriyicodice_5 başlığına koymaktadır.





Ebu Said Mirza

Ebu Said Mirza, 1451-1469 yılları arasında Timurlular hükümdarı.

Babası Miranşah'ın oğlu Muhammed Mirza'dır. Hayatının ilk yılları hakkında ilgi yoktur. 1449 yılında, Uluğ Bey'in kendisine isyan eden oğlu Abdüllatif Mirza'nın sefere çıkmasından istifade ederek Semerkant' kuşattı. Ancak Uluğ Bey'in yardıma gelmesiyle kuşatmayı kaldırarak geri çekilmek zorunda kaldı. Aynı yıl içerisinde Uluğ Bey'in oğlu Abdüllatif Mirza tarafından öldürülmesinden sonra Timurlu topraklarındaki karışıklık, 1450'de de Abdüllatif'in suikast sonucu öldürülmesiyle daha da artmış ve Hoca Ahrar'ın desteğini alan Ebu Said Mirza'da Semerkant'ı ele geçirerek Maveraünnehir'de hükümdarlığını ilan etmiştir.

Hükümdarlığının ilk yıllarında Çağataylılar ile mücadelede bulundu. 1452 yılında Özbekler'i yenilgiye uğratarak akınlarını durdurdu. Çağataylılar'ın da kendisi için tehdit olmamaya başlamasıyla Timurlular'ın eski topraklarını ele geçirmek için batıya yöneldi. 1459'da Serahs dolaylarında meydana gelen savaşta Timurlular'ın Merv ve Horasan hakimlerini yenilgiye uğrattı. Timurlu mirzaların çekişmesinden faydalanarak 1458'de Herat'ı ele geçiren Karakoyunlu hükümdarı Cihan Şah'ın oğlunun isyanı nedeniyle güç durumda kalması üzerine yapılan antlaşma uyarınca Aralık ayı sonlarına doğru Herat ve 1459'da da Horasan'ı topraklarına kattı. Cihan Şah'ın 1467'de Akkoyunlular'a mağlup olup öldürülmesiyle Karakoyunlular içerisinde çıkan karışıklığı değerlendirmek üzere 1468 yılı başlarında İran ve Azerbaycan topraklarına sefer hazırlıklarına başladı. Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan başlarda kendisine bağlılık bildirmekle birlikte Karakoyunlu topraklarını ele geçirme çabaları nedeniyle ilişkiler bozulmaya başladı. Bozulan ilişkiler nedeniyle kısa sürede Akkoyunlu-Timurlu çatışmaları yaşanmaya başladı. 1469 yılı başlarında, gerekli desteği sağlayamayan Emir Said geri dönme kararı aldı. Uzun Hasan bunu fırsat görerek Emir Said üzerine yürüdü. Kendisine bağlı beylerin kaçması üzerine 30 Ocak'ta Karabağ'daki ordugahını terk etti. Uzun Hasan, Emir Said'in ordugahının ele geçirilerek yağmalanmasıyla yetinmemiş ve adamlarını göndererek Emir Said'i yakalatmıştır.

Esir tutulan Ebu Said, Şahruh'un eşi Gevherşad Hatun'u öldürmesinin karşılığı olarak Şahruh'un torunu Yadigar Muhammed Mirza tarafından 5 Şubat 1469'da öldürülmüştür.

Ebu Said'in ölümünden sonra toprakları oğulları arasında bölünmüş ve Timurlu devleti bir daha toparlanamamak üzere dağılmıştır. Torunu Babür, kendi adıyla bilinen Babür İmparatorluğu'nu kurmuştur.




1961 Gabon genel seçimleri

1967 Gabon devlet başkanlığı seçimi, Gabon'da 19 Mart 1967 tarihinde Ulusal Meclis ve Devlet Başkanlığı için gerçekleştirilen genel seçimlerdir.

Seçimlere tek aday olarak giren dönemin devlet başkanı Léon M'ba, herhangi bir rakip aday olmadan ikinci bir dönem için daha seçildi. M'ba bu seçimlerin ardından ikinci kez geldiği makamda sadece altı ay kalabilmiş, 27 Kasım 1967 tarihinde hayatını kaybetmiştir. M'ba'nın ardından göreve yardımcısı Albert-Bernard Bongo gelmiştir.




1967 Gabon genel seçimleri

1967 Gabon genel seçimleri, Gabon'da 19 Mart 1967 tarihinde Ulusal Meclis ve Devlet Başkanlığı için gerçekleştirilen genel seçimlerdir.

Seçimlere tek aday olarak giren dönemin devlet başkanı Léon M'ba, herhangi bir rakip aday olmadan ikinci bir dönem için daha seçildi. M'ba bu seçimlerin ardından ikinci kez geldiği makamda sadece altı ay kalabilmiş, 27 Kasım 1967 tarihinde hayatını kaybetmiştir. M'ba'nın ardından göreve yardımcısı Albert-Bernard Bongo gelmiştir.





1973 Gabon genel seçimleri

1973 Gabon genel seçimleri, Gabon'da 25 Şubat 1973 tarihinde Ulusal Meclis ve Devlet Başkanlığı için gerçekleştirilen genel seçimlerdir.

Seçimlere tek aday olarak giren dönemin devlet başkanı Omar Bongo yeniden devlet başkanı seçildi.





Bruno Pontecorvo

Bruno Pontecorvo (, "Bruno Maksimovich Pontecorvo"; 22 Ağustos 1913 – 24 Eylül 1993) , Enrico Fermi' nin ilk zamanlarındaki asistanı, yüksek enerji fiziği ve nötrinolar üzerine sayısız çalışmanın yazarı olan İtalyan nükleer fizikçi. Bir Komünistin ikna etmesi sonucu, 1950'de Sovyetler Birliği'ne gitti ve burada muon çürümesi ve nötrinolar üzerine araştırmalarına devam etti. Prestijli Pontecorvo Ödülü, 1995 yılında onun anısına tesis edildi.

Zengin bir İtalyan ailenin sekiz çocuğunun dördüncü çocuğu olarak dünyaya geldi. Pontecorvo, Roma La Sapienza Üniversitesinde Enrico Fermi'nin öğrencisi olarak fizik okudu. Fermi'nin öğrencilerinden oluşan Via Panisperna boys adlı grubun en genç öğrencisi oldu. 1934'te Fermi'nin nükleer fisyonu keşfetmesine yol açan yavaş nötron özelliklerini gösteren ünlü deneyine katıldı. 1934 yılında Paris'e taşındı, Irène Joliot-Curie ve Frédéric Joliot-Curie'nin araştırmaları altında çalıştı. Kuzeninden (Emilio Sereni) etkilenerek, 3 kardeşinin katıldığı gibi Fransız Komünist Partisi'ne katıldı. İtalyan Ulusal Faşist Parti rejiminin yahudilere karşı olan italyan ırkçılık kanunları ailesinin İtalya'dan Amerika Birleşik Devletleri, Fransa ve Birleşik Krallık gibi ülkelere gitmesine sebep oldu.

Alman ordusu II. Dünya Savaşı sırasında Paris'i kapattığında, Pontecorvo, kardeşi Gillo, kuzeni Emilio Sereni ve Salvador Luria bisikletlerle şehirden kaçtı. Bu onun Tulsa, Oklahoma'ya gitmesinin yolunu açtı, nükleer fizik hakkındaki bilgilerini, petrol ve minerallerin araştırılması için orada uyguladı. 1943 yılında, o Kanada'daki Montreal Laboratuvarında çalışan Britanyalılardan oluşan "Alaşım Tüpleri" takımına katıldı. Bu, ilk atom bombasını geliştirmek için Manhattan Projesi'nin bir parçası haline geldi. Chalk River Laboratuvarında, ZEEP nükleer reaktörünün tasarımının üzerinde çalıştı, bu ABD'nin dışında bulunan kritik statüdeki ilk reaktördü, ardından 1947 yılında NRX reaktörü yapıldı. Aynı zamanda kozmik ışınlar, muonların çürümesi, ve ana ilgi alanı haline gelen nötrinolar üzerine çalışmalar yaptı. 1949 yılında Britanya'ya taşındı, Harwell'de Atom Enerjisi Araştırma Kurumu'nda çalıştı.

1950 yılında Sovyetler Birliği'ne sığınmasından sonra, Dubna'daki Ortak Nükleer Araştırma Enstitüsü (JINR) de çalıştı. O, klor kullanarak nötrinoları tespit etmeyi önerdi. 1959 yılında çıkardığı argümanında, elektron nötrinosu ve muon nötrinosunun farklı parçacıklardan oluştuğunu öne sürdü. Solar nötrinosu Evde Bırakma Deneyi sonucunda tespit edildi, ancak tahmin edilen sayının yalnızca üçte biri ile yarısı arasında. Bu solar nötrino problemine cevap olarak, nötrino salınımları olarak bilinen fenomeni öne sürdü, böylece elektron nötrinoları muon nötrinoları oldu. Salınımların varlığı nihayet 1998 yılındaki Süper-Kamiokande deneyinde kanıtlandı. O, aynı zamanda 1958 yılında, süpernovanın yoğun nötrino patlamaları üretebileğini öngördü, 1987 yılında SN 1987A, nötrino dedektörü ile tespit edilince bunun da doğruluğu kanıtlandı.






Kökler Arası Kaynak Paylaşımı

Cross-Origin Resource Sharing (CORS), bir web sayfası üzerindeki bazı kaynakların (örneğin font dosyaları), kaynağın sunulduğu alan adının dışındaki bir alan adından istenebilmesine izin veren bir mekanizmadır. Bir web sayfası, özgürce kökler arası resimleri, stil sayfalarını, betikleri ve videoları ekleyebilmektedir. Ancak, bazı “alanlar arası” istekler, özellikle Ajax istekleri, Aynı Kök Politikası nedeniyle varsayılan olarak yasaklanmıştır.

CORS, kökler arası isteklerin güvenli olup olmadığına karar vermek için tarayıcı ve sunucu arasında bir etkileşimin nasıl yapılacağını tanımlamaktadır. Aynı kök isteklerine oranla daha fazla özgürlük ve işlevsellik sağla