günde bir ekseni etrafında döner ve parlaklığı 0,0015 "L" cıvarındadır. Yıldız, Proxima gibi olan düşük kütleli yıldızlarda normalde görülmeyen bir özelliğiyle metal bakımından zengindir. Metalliği ([Fe/H]) 0,21 veya Güneş atmosferinde bulunanın 1,62 katıdır.

Görünür kadri ya da Dünya perspektifinden görünen parlaklığı 11,13'tür. Güneş'e en yakın yıldız olmasına rağmen düşük parlaklığı yüzündün Dünya'dan çıplak gözle görülmez.

Proxima Centauri parıltılı bir yıldız olup manyetik aktivitelerden dolayı dramatik parlaklık değişiklikleri geçirir. Bu değişiklikler büyük yıldız fırtınaları meydana getirir ve Güneş dışı gezegenin kuvvetli bir manyetik alanı olmaması hâlinde yüzeyi muhtemelen radyasyona maruz bırakır.

Proxima Centauri b, ana yıldızı etrafında 11,186 günde bir ana eksenin takrîben  uzaklıkta döner. Bu, Güneş dışı gezegenden yıldızına olan ortalama uzaklığın Dünya'nın ana yıldızı olan Güneş'e olan uzaklığının yirmide biri olduğu manasına gelir. Güneş'e en yakın gezegen olan Merkür'le kıyaslandığında onun ana eksene olan ortalama uzaklığı 0,39 AB'dir. Proxima Centauri b, ana yıldızından Dünya'ın Güneş'ten aldığı Güneş akısının %65'ini alır. Buna rağmen dar yörüngesinden dolayı Dünya'ya kıyasla 400 kat röntgen akısı almaktadır.

Proxima Centauri b yaşanabilirliği tespit edilmemiştir. Güneş dışı gezegenin doğru şartlar ve atmosfer özelliklerinin varlığı farzedilirse yüzeyinde akarsuyun var olabileceği Proxima Centauri'nin yaşanbilir bölgesinde dolandığı tahmin edilmektedir. Ana yıldızı kırmızı cüce olup Güneş kütlesinin takrîben sekizde birine sahiptir. Proxima Centauri gibi düşük kütleli yıldızlar, takriben 4 trilyon sene yaşayarak Güneş'ten ~330 kere daha yaşlanabilirler.

Proxima Centauri b, yıldızın gelgitçe bağlı olabilecek kadar yakındır. Gezegenen dış merkezliği 0 ise bu, eşzamanlı dönüşe sebebiyet vererek sıcaktan yanan yıldızına dönük bir tarafla yıldızı hiç görmeyen, devamlı karanlık ve dondurucu soğuk olan bir diğer tarafı olabilir. Bilim insanları, yaşanabilirliğin şansının en iyi olduğu yerin iki aşırının arasında olup suyun vâr olabileceği aydınlanma çemberiyle sınırlı olabileceği sonucuna vardılar.

Proxima Centauri b'nin dış merkezliği kesin olarak bilinmemekte olup sadece 0,35'ten az, yani Merkür gezegeni gibi 3:2 dönüş yörüngesi resonansına yakalanma potansiyeli yüksek olan bir yörünge olduğu bilinmektedir. Avrupa Güney Rasathanesi, böyle bir konfigürasyondan Dünya'dakine benzer sıcaklıkların hüküm sürdüğü çok daha ılıman bir çevrenin mevcut olabileceğini tahmin etmektedir. Isıyı gezegenin yıldızı görmeyen tarafına taşıyabilecek kadar yoğun bir atmosferi olması hâlinde gezegenin büyük kısımları muhtemelen yaşanabilirdir. Hesaplamalar, gezegenin ilk meydana geldikten sonraki ilk 100–200 milyon senede aldığı radyasyondan dolayı bir okyanus kadar su kaybetmiş olabileceğini göstermektedir. Akarsu, ancak gezegen yüzeyinin en aydınlık bölgelerinde, yani ya yıldıza bakan tarafta, ya da tropik bir kuşakta olabilecektir (3:2 rezonans rotasyonu).

Güneş dışı gezegenin varlığına ilk işaretler, 2013'te Mikko Tuomi tarafından arşivlenmiş rasat verilerinde bulundu. Muhtemel keşfi tasdik etmek için Avrupa Güney Rasathanesi, Soluk Kırmızı Nokta projesini Ocak 2016'da başlattı. 24 Auğustos 2016'da Proxima Centauri b'nin varlığı, Londra'daki Kraliçe Mary Üniversitesi'nden Guillem Anglada-Escudé'un başkanlığındaki ekip tarafından tasdik edildi. Keşif, "Nature"'da yayınlandı. Ölçümler, La Silla Rasathanesi'nde AGR'nin 3,6 m'lik teleskabundaki HARPS ve 8 metrelik Very Large Telescope'daki UVES adlı iki spektografla yapıldı. Güneş dışı gezegenin yörünge periyoduyla birlikte ana yıldızın zirve radyal hızı, Güneş dışı gezegenin minimum kütlesinin hesaplanmasına imkân verdi. Yanlış pozitif bir algılama ihtimali on milyonda birden daha azdır.






Lamivudin

Lamivudin ya da 3TC, AIDS tedavisinde kullanılan bir ilaçtır.

3TC, bir 2’, 3’-dideoxy 3’-thiacytidine enantiyomeridir


Yukarıda iki faktör yüksek olduğu durumlarda lamivudin tedavisine daha etkili cevap alınmaktadır.

Nadir olarak görülen ancak önemli olabilecek yan etkiler şunlardır.

Hastalığın daha hafif görüldüğü durumlarda enjeksiyonla vücuda ilaç verilir. Bu yöntem hastaların yüzde 40’ında fayda sağlamıştır. Ne kadar süreyle bu işleme devam edileceğine doktor karar verir. Yan etkileri olan bir ilaçtır. Ek olarak bağışıklık sistemini harekete geçirir. Kullanılan diğer ilaç ise lamivudinedir. Bu ilacın yan etkisi yoktur. İnterferonla birlikte uygulandığında daha etkili sonuçlar verir. İnterferondan farkı ağızdan alınır.




Gayssot Yasası

Gayssot Yasası ya da Gayssot Kanunu (), Nazi liderlerinin 1945 ila 1946 yılları arasında Nürnberg'de Uluslararası Askeri Ceza Mahkemesi'nde yargılanmasının temelini oluşturan 1945 tarihli Londra Antlaşması'nda tanımlanan insanlığa karşı suçları Fransa'da sorgulamayı suç haline getiren 13 Temmuz 1990 tarihli kanundur.

Avrupa'da holokost inkârını suç kabul eden birkaç kanundan biri olan Gayssot Kanunu'nu Fransız Komünist Partisi milletvekili Jean-Claude Gayssot teklif etmiştir. Kanunun ilk maddesine göre: "Etnik grup, ülke, ırk veya dine mensup olma ya da olmamaya dayanan her türlü ayrımcılık yasaktır." Kanun ayrıca 1947 yılında oluşturulan Commission nationale consultative des droits de l'homme (İnsan Hakları Konusunda Ulusal Danışma Komisyonu)'a Fransa'daki etnik grupların ilişkileri hakkında düzenli rapor hazırlama görevi vermiştir.




Jānis Reinis

Jānis Reinis (d. 13 Aralık 1960 –ö. 26 Ağustos 2016) , Letonyalı aktördür. Tiyatro ile başladığı oyunculukta Letonya Ulusal tiyatrosunda sahnelenen birçok oyunda yer almış daha sonra yine Tv dizileri ve filmlerde oyuncu olarak görülmüştür. 





Holokost inkârına karşı yasalar

Holokost inkârı, 1930 ila 1940 yılları arasında Nazi Almanyası'nın Avrupa'da milyonlarca etnik azınlığı sistematik olarak soykırım kastı ile öldürdüğünü inkar etmek, 14 Avrupa ülkesinde yasa dışıdır. Avusturya, Almanya, Macaristan ve Romanya gibi holokostun yaşandığı ülkeler holokost inkârını ve Nazi sembolleri gibi Nazizm ile ilgili unsurları suç kabul eden daha kapsamlı kanunlara sahiptir.

Birleşik Krallık ve ABD gibi ülkelerde holokost inkârına karşı kanunlar konusunda hukuki tartışmalar yaşanmış ve bu yönde teklif yapılmıştır ancak kabul görmemiştir.

Araştırmacılar Holokost inkârını açıkça suç kabul eden ülkelerin hukuk sistemlerinin genellikle, nefret söyleminin yasaklanması gibi, ifade özgürlüğünü sınırlayan unsurlarının bulunduğunu ileri sürmektedir. D. D. Guttenplan'a göre bu durum ABD, İrlanda ve pek çok İngiliz Milletler Topluluğu ülkeleri gibi ""ortak hukuk ülkeleri" ile Kıta Avrupası ve İskoçya gibi "Kara Avrupası hukuk düzeni ülkeleri" arasında farklılaşmaktadır. Kara Avrupası hukuk düzeni ülkelerinde hukuk genellikle daha katıdır. Ayrıca yine bu ülkelerde hakim daha çok araştırmacı gibi davranmakta ve delilleri yorumlarken aynı zamanda delil toplamaktadır. Michael Whine'a göre İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde Yahudilerin hakları ırk ve din nefretine karşı mücadele eden açık ve toleranslı demokrasilerde daha iyi korunmuştur ve Holokost inkârı Yahudilere karşı şiddeti körükleyebilir.

János Kis ve özellikle András Schiffer Holokost inkârının evrensel bir hak olan ifade özgürlüğü kapsamında korunması gerektiğini ileri sürmektedir. Aynı görüş 1992 yılında László Sólyom başkanlığındaki Macaristan Anayasa Mahkemesi (Alkotmánybíróság) tarafından Holokost inkârına karşı olan bir kanunu iptal ederken dile getirilmiştir.

Holokost inkârını suç kabul eden kanunların Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve İnsan Hakları Evrensel Bildirisi'ne aykırı olduğu görüşü Avrupa Konseyi (Avrupa İnsan Hakları Komisyonu, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi) ve Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komitesi tarafından kabul edilmemiştir.

Raul Hilberg, Richard J. Evans ve Pierre Vidal-Naquet da dahil olmak üzere bazı tarihçiler bu tür yasalara karşı çıkmaktadır. Bu konuda göze çarpan diğer kişiler Timothy Garton Ash Christopher Hitchens, Peter Singer, ve Noam Chomsky'dir. Serge Thion'un Chomsky'nin bir çalışmasını, Holokost inkârına ilişkin bir kitabın önsözünde açıkça izin almadan kullanması tartışmalara yol açmıştır. (Faurisson olayı)

Holokost inkârına ilişkin kanunları eleştiren bir başka görüş bu konuda eğitimin daha önemli olduğunu, bu kanunların inkâr nedeniyle ceza alan kişilerden mağdurlar yaratacağını ileri sürmektedir.

Almanya'da, Alman Ceza Kanunu'nda yer alan "Volksverhetzung" ("Halkı kin ve düşmanlığa tahrik etme") kavramı toplumun bir bölümüne karşı insanları kin ve düşmanlığa sevketmeyi yasaklamaktadır. Holokost inkârı davalarında çoğunlukla bu kavrama dayanılmaktadır. Buna ek olarak "anayasaya aykırı organizasyonların tanıtım işaretlerinin kullanılması" başlıklı Strafgesetzbuch § 86a "anayasaya aykırı organizasyonlar"ın Swastika ve SS işareti gibi sembollerini yasaklamaktadır.

Yukarıda adı geçen Uluslararası Hukuka Karşı Suçlar Kanunu'nun 6. maddesi şu şekildedir:

Alman Ceza Kanunu'nun şu bölümleri de konu ile ilgilidir:

Avustralya'da Holokost inkârına ilişkin bir kanun bulunmamaktadır. Ancak "nefret söylemi" ve "ırkçı aşağılama" gibi kavramlar çerçevesinde suç kabul edilmektedir. Gerald Fredrick Töben ve Adelaide Institute davası Avustralya'da Holokost inkârı nedeniyle yapılan yargılamalardan en bilinenidir.

Avusturya'nın Nazilerden arındırılması ve Nazizm'in yeniden canlanmasını önlemek için gerekli hukuki altyapıyı Verbotsgesetz 1947 sağlamıştır.

Belçika'da Holokost inkârı 1995 yılında suç kapsamına alınmıştır.

2007 yılının Mayıs ayında Boşnak milletvekili Ekrem Ajanovic; Holokost, soykırım ve insanlığa karşı suçların inkârını suç kapsamına alan bir kanun teklif etmiştir. Bosna-Hersek Parlamentosu'nda ilk defa verilen bu teklife Bosnalı Sırp milletvekilleri karşı çıkmıştır ve konunun ceza kanunu içerisinde çözülmesi gerektiğini belirtmiştir. Bunun üzerine 6 mayıs 2009'da Boşnak milletvekilleri Adem Huskic, Ekrem Ajanovic ve Remzija Kadric; Holokost, soykırım ve insanlığa karşı suçların