i.

Yahudi bir ailede doğan Nancy, 1966 yılında Radcliffe Koleji'nden mezun olmuş ve sonrasında, 1985’ten 1993 yılına kadar Brandies Üniversitesi’nde sosyoloji dalında doktorasını tamamladı. Doktorasını tamamlamasının ardından, San Francisco Psikoanalitik Enstitüsü’nde klinik eğitimi aldı.

Nancy Chodorow, Anneliğin Yeniden Üretilmesi (1978; 2.baskı, 1999) adlı kitabında bahsettiği gibi Oidipus kompleksi uzlaşma biçimi olarak cinsiyet farklılıklarını görmektedir. Freud’un çocuğun iki eşeyli doğduğuna ve onun annesini ilk cinsel nesne olarak gördüğüne ilişkin fikriyle başlar. Karen Horney ve Melanie Klein'ın, çalışmalarını baz alan Chodorow, annenin baskın karakterine tepki olarak çocuğun egosunun oluştuğunu belirtir. Erkek çocuk, babanın özgürlüğü ve temsilciliği ile özdeşleşen ve onun anneye/eşe olan sahiplik hissine özenerek kolayca bağımsızlık duygusunu oluşturur. Bu durum bir kız çocuğu için basit değildir. Anne onu daha güçlü bir şekilde tanımlar ve kız, babayı yeni aşk nesnesi haline getirmeye çalışır, fakat onun ego oluşumu anneyle olan yoğun bağ tarafından engellenir. Erkek çocuk tipik olarak sevgiyi ikili bir ilişki olarak görürken, kızlar baba sevgisi ve anne sevgisi arasında kalan egonun libido üçgenine yakalanırlar ve babanın anneyle olan ilişkisi üzerine endişelenirler. Chodorow’a göre, ikili ve üçlü ilk aşk deneyimleri toplumsal cinsiyet rollerini, kadınların kültürdeki evrensel yozlaşmasını, erkek davranışında kültürlerarası kalıpları ve İkinci Dalga feminizmden sonra Batı’daki evlilikle ilgili gerginlikleri açıklar. Evlilikte, kadın cinselliğe daha az, çocuklara ise daha fazla ilgi gösterir. Onun cinselliğe karşı olan kararsızlığı sonunda erkeği uzaklaştırır. Kadın cinsel olgunluğa ulaştığında, enerjisini çocuklarına adar.






Yetki kontrolü

WorldCat Identities · 51815924 · http://id.loc.gov/authorities/names/n78038304.html · http://www.isni.org/isni/0000000120257186 · https://portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&cqlMode=true&query=nid%3D121922308 · https://libris.kb.se/auth/181549 · https://www.idref.fr/083008152 · http://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb127466953 · · https://id.ndl.go.jp/auth/ndlna/00435941




Xinmsn

xinmsn Msn-e ait olmuş, Singapur merkezli kullanıcılar için çeşitli haber ve eğlence bilgilerine sahip bir internet portalıdır. Mart 2010'da MediaCorp ve Microsoft arasındaki ortak girişimi başlattı ve eski MSN Singapur'ı değiştirdi.

1 Nisan 2015'ten bu yana xinmsn'deki tüm operasyonlar sona erdi. Tüm işlemler Toggle'a ve MSN Singapore'a taşındı.

xinmsn, Singapur bağlamında çeşitli bilgi ve haberler sağlar. Sağlanan daha iyi bilinen bazı içerik şunlardır:

Site, MediaCorp'un sahip olduğu ilgili televizyon ve radyo kanalları hakkında da bilgi sağlar.





Take Me Home Tonight

Take Me Home Tonight şu anlamlara gelebilir:





Phyllis Yes

Phyllis Yes (d. 1941) Amerika Birleşik Devletleri’nin Oregon eyaleti asıllı, sanatsal çalışmaları tuval çiziminden, mobilya, giyim, ve takıya dayanan bir sanatçıdır. Phyllis Yes, genellikle tipik erkek alanıyla özdeşleşmiş silah, miğfer, ve çekiç gibi objeleri ‘feminize’ ettiği çalışmalarıyla bilinir. En bilinen sanatsal çalışmaları arasında Araçlarla Sanat adlı Hechinger Koleksiyonu ile ilgili 1996’da basılan bir kitapta bulunan ‘Fırça ile Boyama’ ve geleneksel askeri kahramanlık sembolü olan, feminenliği vurgulayan dantel detaylı omuz dekoru bir apolet takısı bulunur. 1984’te tartışmalara sebep olan ve oldukça ses getiren Phyllis’in kendisi tarafından titizlikle kabartma pembe ve ten renginde dantel rozetlerle resmettiği 1967 model gümüş bir 911-S Porsche’yi ‘PorShe’ olarak türetti. 1984’te New York Bernice Steinburm galerisinde arabayı sergiledi ve 1985’te arabayı Amerika boyunca sürerek yolculuk gösterisi yaptı.

Phyllis Yes’in toplumsal olarak saptanmış cinsiyet rollerine ilgisi yaşlı komşusunun karısı öldükten sonra kendisine bakamaması durumuyla gençliğine dayanır. ‘Bulaşık makinesinin nasıl kullanılacağını bilmiyordu, nasıl konserve açacağını da. Eğer hayatta kalan karısı olsaydı, muhtemelen sigorta kutusunun nasıl bulunacağını bilemeyecekti. 20’li yaşlarının ortasında kuzeydoğu Brezilya’da Birleşik Devletler Barış Topluluğu sanat öğretimi gönüllüsü iken, pipo içen kadınlar ve fabrikaları satan erkekler gibi kendi yetiştiğinden farklı şekilde cinsiyet rolleriyle karşılaştı. Deneyim onun farkındalığını yükseltti ki, kültürler ‘feminen’ ve ‘maskülen’ karakter ve yapay olgu yüzdelikleri içerisinde çok çeşitlidir. Yes’in önemli sanatsal etkileri heykeltıraş Louise Nevelson’un yanı sıra, digger digger önemli kadın sanatçıları ‘kişisel imgeleri ve imgelerin unutulmaya yüz tutmuş ve adaletsizce kötülenmiş kadınların geçmişteki dekoratif ve iç sanatlarını keşfetmeye teşvik eden Juddy Chicago ve Miriam Schaprio’dur. Bu dürtü Yes’in 1970 ve 1980’lerdeki ‘hayli övülen’ dantel tablolarını esinlemiştir.

Phyllis Yes 1941’de Red Wing, Minnesota’da doğmuş ve Austin, Minnesota’da büyümüştür. Portreler çizerek kolejdeki geçimini sürdürdüğü Decorah’taki Luther kolejinde sanat dalında birincilik derecesi kazanmıştır. Minnesota Üniversitesi’nde sanat dalında ustalık derecesi ve 1978’de Oregon Üniversitesi’nde snat dalında en üst seviye unvanını kazanmıştır. bunun üzerine eski kocasını soyadını bırakmış ve soyadını ‘Yes’ olarak değiştirmiştir. Böylelikle ona ‘Dr. Yes’ olarak seslenilmiştir.

Phyllis Yes 1978’de Portland Oregon’da Lewis&Clark kolejinde sanat profesörü olmadan önce Brezilya Federal Üniversitesi’nde , Mommoth, Oregon Eğitim kolejinde,(şu an Batı Oregon Üniversitesi olan) ve Corvallais, Oregon Devlet Üniversitesi’nde sanat öğretmenliği yapmıştır. 1987’de Bali ve Yeni Gine’ye Ulusal Sanat İçin Bağış Derneği’nde cinsiyetle ilgili sanat yapıları üzerinde çalışmaya gitmiştir. Lewis&Clark Kolejinde Sanat Bölümü Başkanı ve Sanat ve Beşeri Bilimler Dekanı olarak hizmet etmiş ve sanat, ressam , çizer olarak 1998’de ileri yaşlı sanat profesörü olmuştur. 130’dan fazla sergide çalışması görülmüştür. Portland Oregon’da yaşamaktadır.










Kışla

Kışla aşağıdaki anlamlara gelebilir:




Nancy Davidson

Nancy Brechman Davidson, (d. 1943) heykel, enstalasyon sanatı, fotoğraf ve video çalışmaları yapan Amerikan feminist bir sanatçıdır. Çalışmaları Los Angeles (UCLA), Kaliforniya Üniversitesi, Wight Galeri, Washington, Carcaran, ICA ve Philedelphia Çağdaş Sanat Enstitüsü'nde sergilendi. Bunların yanı sıra, New York’ta Robert Miller Galerisi ve Los Angeles’ta Shoshana Wayne Galerisi de sergilerini sergileyen yerler arasında yer aldı.

Nancy Davidson Chicago’da yetişti ve Chicago’da Illinois Üniversitesi’nden (UIC) ve Northeastern Illinois B.F.A Üniversitesi’nden B.Ed aldı. Profesyonel kariyerine başladığı Chicago Sanat Enstitüsü okulunda, 1979’da New York’a taşınmadan önce, 1977 ve 1978’de solo şovunu sergiledi. İlk çalışmaları vücut ve el kol hareketleriyle ilgilidir. Davidson, kayıt şeritlerinin altındaki ahşap desenlerini aktarmak için vücut ağırlığını kullanarak dokusal ovma sanatıyla ilgilendi. Çalışması, zemin yüzeyindeki karmaşık düzensizliklerle ve vücut hareketleriyle şekillenen bir eserdir. Yıllardır alıştırmalarını tanımlamak için yaptığı biçimsel demoları, kavisli şekilleri ve çift yönlü simetrileri bağdaştırması ile büyük bir ölçekle çalışması onun ilk çalışmasının özellikleriydi. 1970’lerde Davidson, Chicago merkezli soyutlama hareketine bağlıydı. Walker Sanat Merkezi’nde, Chicago Enstitüsü’nde ve Chicago Çağdaş Sanat Merkezi’nde sergiler açmıştır. 1977’den 1979’a kadar Illinois Üniversitesi, Urbano – Champaign’de eğitim verdi ve 1970’da NEA Üniversitesi'nden bireysel burs aldı.

Davidson, 1979’da New York’a taşındı ve 1981, 1983 ve 1985 yıllarında Chicago Marianne Deson’da, 1981’de ise New York’da Haber Theodore Galerisi’nde solo gösterilerini sergiledi. 1980’lerin ortasına doğru, tiyatro gibi dizileştirilmiş vücuda karşı heykelsi araştırmalar serisine başladı. Sanatçı, açtığı sergileri daha sonra şöyle tanımladı; “Hala minimal formlarla ilgileniyordum ama daha fazla izleyici ile iletişim kurmak için bir ihtiyaç hissetmeye başladım. Ve bu bana iletişimin türünden kendilerini bilerek uzaklaştırmışım gibi geldi.” 1992’den sonra, Davidson, güzellik, şişmanlık ve vücut kitlenin eş zamanlı komik mecazi anlamlarını tekrar etmeyi amaçlayarak günümüz anıtsal heykelcilik kavramlarına meydan okumak için şişme hava balonu kullanarak, fotoğraf ve heykelcilik çalışmalarına tekrar odaklandı. 1999 ve 2000 yıllarında, Philedelphia Çağdaş Sanat Enstitüsü, Breathless sergisinde, Davidson’ın tesisatları ve heykelleri sergilendi. “Breathless”a adını veren sanatçının ilk videosu, bu sergiyi kapsayan medyanın bir parçası olarak ortaya kondu.

Davidson'un ilk video projesi Breathless, film yapımcısı Ken Kobland ve ses sanatçısı Judith Dunbar'ın yardımıyla 1999'da tamamlandı. Rodeo kovboy kızının canlı geçmişi üzerine odaklanarak, bu videolar, Amerikan rodeo kültüründe performans ve ritüelleri inceler. Sekiz saniye biniş döngüsü (bir binicinin sekiz saniye boyunca bir boğa üzerine durmaya çalıştığı bir rodeo olayı), All Stories are True’nun yapısını şekillendirdi. 2008'de Davidson, senkronize edilmiş buz pateni rutinini gerçekleştiren kızların videosunu yapmaya başladı. Rodeo videolarında olduğu gibi, Glide’daki harekette ritim ve bedenlerin hareketleri, soyutlayan, konsantre olan ve hareket işaretleyen görsel bir imge yarattı ve dairesel hareketler ve simetri ile birlikte sanatçının meşgalesine devam etti.

Davidson, 2001'de Ohio, Cincinnati’deki Çağdaş Sanatlar Merkezi (Contemporary Arts Center) de dahil olmak üzere, New York'taki Robert Miller Galerisi'nde ve Carnegie Mellon Üniversitesi’ndeki Miller Galerisi'nde, 2002’deki solo showu olan "Plenty" çokça sergiledi. 1997’de New York Times, Davidson'u, Davidson’un aldığı Anonymous Was A Woman ödülüyle ilgili bir makalede gösterdi. 2002'de Corcoran Sanat Galerisi ve 47. Corcoran Bienali'nin bir parçası olarak Double Exposure'u görevlendirdi. Eleştirmenler ve yazarlar, Davidson’ın çalışmalarını "iddialı cinse