olabilmektedir.
Çoklu risklerin ve onların yansımalarının birbirlerini nasıl etkileyeceği veya analizin diğer konularının toplam riskini nasıl artıracağı konusunda kesin açık bir yaklaşım yoktur.

Risk Yönetim araçları araştırmacılara , belirsizliği tanımaya,önceliklerine göre sıralayarak ve tepkilerini geliştirmeye,parametrelerini belirlemeye olanak sağlar.Bu aktivitileri gerçekleştirmek araçlar ,teknikler ve belgeler olmadan çok zor olabilir.

Basit Risk Yönetim araçları belgelere olanak sağlar.Daha gelişmiş araçlar ise riskin görsel teşhisini sağlar.

ISO IEC 31010 (Risk kıymetlendirme teknikleri) sezgisel olmayan detaylı teknik ve araçlar sunmaktadır.

1.Altova Meta Team bu araç Risk yönetimi için,ISO 3100 ve PMBOK da tartışılan çerçeve içerisinde sunmaktadır.

2. Capital Asset Pricing Model ; Varlıklar için uygun getiri oranını belirlemekte kullanılır..[1]

3. EPRI Risk and Reliability Workstation (CAFTA); Çekirdek zararı belirlemek amacı ile Amerika Nüükleer Santrallerinde geniş ölçüde kullanılan yapıdır.[2] 
4. Event chain methodology ;Proje planlarında risk ve belirsizlikleri yönetmek için kullanılan bir yapıdır.

5. Probabilistic risk assessment ; Olayın olma olasığının tahmini,tetikleme olayın sıklığı ,iyileşme başarısı ve özel sonuçlara (maliyet,planlama gecikmesi ) dayanan bir modeldir.
6. The RIMS Risk Maturity Model (RMM) Sürdürülebilirlik için detalı bir içerik ve metodoloji içeren Rim bir şemsiye risk yönetimi sunar.ERM faydasını yansıtan yedi adet özellik için 25 faktör içermektedir..[3] Bu yedi özellik ;Risk iştahı yöntemi,kök sebep disiplini,Riski ortaya serme,performans yönetimi,iş esnekliği ve sürdürülebilirliktir.
7.Model Rİsk ve Sigorta Yönetimi topluluğu tarafından yayınlanmış olup Carnie Mellon üniversitesi yazılım mühendisliği tarafından geliştirilen Capability Maturity Model'e dayanır..[4] 8. RiskAoA ; Tasavvur,tercihler ve alternatifler arasında her bir tercih için tanımlama yapan kestirimci bir yöntemdir..[5] 9.Risk Radar Enterprise (RRE) Web tabanlı proje seviyeli ve işletme geneline yayılan bir uygulamadır.Proje maliyetinin etkili yönetimi,iletişimi,planı,tknik ve başarı riskini bir veya birkaç proje de bir arada izlemektedir..[6]

10. Risk register ;Proje planlaması ve organizasyonu ile igili risk kıymetlendirme uygulamasıdır.

11. Systems Analysis Programs for Hands-on Integrated Reliability Evaluations (SAPHIRE); Olasılıklı risk ve güvenirlik kıymetlendirme yazılımıdır.
12. SimpleRisk  Basit açık kaynak kodlu NIST800-30 risk yönetimi çerçevesine dayanan risk yönetim aracıdır.

1.http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=447580

2.http://teams.eprisolutions.com/RR/default.aspx

3.http://www.rims.org/resources/erm/pages/RiskMaturityModel.aspx

4.http://www.rims.org/resources/ERM/Pages/RiskMaturityModelFAQ.aspx

5.https://acc.dau.mil/CommunityBrowser.aspx?id=126070

6.https://acc.dau.mil/CommunityBrowser.aspx?id=19169




Marco Di Meco

Marco Di Meco (5 Şubat 1982) bir besteci, flütçü ve İtalyan şair.

Çağdaş cazın alanında yaptığı çalışmalarıyla tanınan İtalyan besteci. O şiir birkaç koleksiyonlarının yazarıdır. O da bir müzik öğretmeni.








Oflu Hoca'nın Şifresi 2

Oflu Hoca'nın Şifresi 2 2016 yapımı, komedi türündeki devam filmidir. Adem Kılıç'ın yönetmenliğini yaptığı filmin senaryosu Zeynep Kaya ve Uğur Kandemir Arpacı tarafından yazıldı. Film Türkiye'de 13 Mayıs 2016 tarihinde vizyona girmiştir.





Kütleçekimsel tekillik

Kütleçekimsel tekillik ya da uzayzaman tekilliği kordinat sistemine bağlı olmayan gökcisminin yerçekimi alanının sonsuz olarak ölçüldüğü konum olarak tanımlanır. Bu nicelikler  maddenin yoğunluğununda dahil olduğu uzayzaman eğriliklerinin skaler değişmeyen nicelikleridir. Uzay zamanın normal kuralları tekillik içinde var olamaz.

Uzay zamanın tekilliliğin en önemli iki tipi vardır. Eğrilik ve konik tekillikler. Tekillikler olay ufku tarafından sarılıp sarılmadığına göre de ayrılırlar. olay ufku tarafından sarılmaz). Modern genel göreliğe göre büyük patlamadaki evrenin başlangıç koşulları tekillikti. Kuantum mekaniği ve genel görelilik büyük patlamanın ilk anlarını tanımlamada yetersiz kalır. Ancak genel olarak kuantum mekaniğinde parçacıklara uzayda kendi dalga boylarından küçük bir halde bulunmasına müsaade etmez. Diğer bir tekillik tipinde ise genel görelilik tarafından kara deliğin (herhangi bir yıldız belli bir kırılma noktasının (Schwarzschild) ötesinde kendi içine çöktüğünde kara delik oluşturur.) içi tahmin edilir. Kara deliğin içi tekilliktir. (olay ufku tarafından sarılmıştır). Bu tekrar genel göreliğe göre kuantum mekaniği olmaksızın dalga gibi olan parçacıkların kendinden küçük bir dalga boyunda girmesini engeller. Bu hipotez genellikle eğrilik tekilliği olarak bilinir.

Fizikte birçok teorinin bir tür ya da başkta tür matematiksel tekillilikleri vardır. Bu tür fizik teorileri için denklemler topun kütlesinin ya da başka niceliklerin sonsuz olduğunda ya da limitsiz şekilde arttığındaki durumları tahmin eder. Bu genellikle teorideki kayıp olan bir izdir. , ve istikrarızlık gibi hidrojen atomunu tahmin eder.

Supersimetride tekillik genellikle  belli bir noktada   kütlesizlik derecesi serbest olduğunda olur. Benzer şekilde uzay zamandaki tekillikler çoğunlukla ek serbestlik dereceleri tekilliğin çevresinde olduğu zaman kastedilmektedir. Aynı alanlar bütün uzay zamanda da mevcuttur. Örneğin elektromanyetik alanlar.

Bazı teoriler örneğin kuantum çekim döngüsü teorisi gibi tekilliğin olmayacağını savunur. Bu düşünce kuantum yerçekimi etkilerinin harmanlanmasından çıkarılmış olabilir. En minimum mesafenin üstünde olması. O en minimum  mesafe ki  yerçekimi kuvvetinin artması için aradaki mesafenin kısalmasıyla etki etmeyeceği kadar uzak  ya da parçacık dalgalarının  birbirlerinin içine geçmesiyle yerçekimi etkisinin belli bir uzaklıkta hissedilmesi.

Genel görelilik denklemlerinin veya (örneğin süpergraviteden gibi) ağırlık başka teoriye çözümler genellikle nerede metrik darbeler sonsuza kadar karşılaşma noktalarında sonuçlanır. Ancak, bu noktaların birçoğu tamamen düzenli ve sonsuzluklar sadece bu noktada uygunsuz koordinat sistemini kullanmanın bir sonucudur. Bu nokta miktarları (yani skalerler) sonsuz hale olup olmadığını belli bir noktada bir tekillik olup olmadığını test etmek için kontrol edilir. Bu sonsuzluklar koordinatların bir değişiklik "uzaklaş" olmayacak şekilde bu tür miktarları, her koordinat sisteminde aynıdır.
Sözgelimi, bir dönmeyen, yüksüz kara delik tarif Schwarzschild çözümdür. Uzakta kara delikten bölgelerde çalışmak için uygun koordinat sistemleri içinde, metrik bir kısmı olay ufkunda sonsuz olur. Ancak, olay ufkunda uzay düzenlidir. Metrik mükemmel pürüzsüz (Kruskal koordinatları gibi) başka koordinat sistemine geçerken düzenlilik belirginleşir. Öte yandan, kara deliğin merkezinde metrik sonsuz olur ve çözümler tekilliğin kullanılması önerilir. Tekillik varlığı , yani R kare olan belirterek doğrulanabilir.  Dönmeyen kara delikte tekillik modeli koordinatları tek bir noktada ortaya çıkarken, aynı zamanda bir Kerr kara delik olarak bilinen dönen kara delik bir "nokta tekillik", denilen, tekillik (bir halka üzerinde dairesel oluşur bir "" olarak bilinen hat). Böyle bir tekillik de teorik bir solucan deliği haline gelebilir.

jeodezik olarak tamamlanmamış ise daha genel olarak, bir uzay-zaman tekil olarak kabul edilir. Örneğin, bir dönmeyen karadeliğin olay ufkunun içinde herhangi bir gözlemci bir zaman sonlu bir süre içinde kendi merkezine düşecek. Evrenin  kozmolojik Big Bang modelindeki klasik sürüm her zaman  zamanın başlangıcında (t = 0), bir nedensel tekillik içerir. Sonsuz yoğunluktaki, sonsuz sıcaklık ve sonsuz uzay-zaman eğriliğinin tüm uzaysal boyutlarda bir evrende bu varsayımsal zaman geriye doğru git gide azalır ve sıfır olur.

Bir noktanın her limiti bir değer aldığında uzay zaman kendisinin limitindeki o noktada düzgün olmaz ve koni tekillik oluşmuş olur. Böylece, uzay-zaman tekillik koni ucunda yer alan bu nokta etrafında bir koni gibi görünüyor.Uygun bir koordinat sistemi kullanılması durumunda metrik her yerde sonlu olabilir.

Koni tekilliğe örnek olarak Kozmik Sicim verileblir.

1990'ların başına kadar, yaygın inanış genel göreliliğin olay ufkunun arkasındaki her tekilliği sakladığına ianılıyordu. Bu yüzden çıplak tekilliklerin olması imkansızdı. Bu olarak adlandırılır. Ancak 1991 yılında, fizikçi olan Stuart Shapiro ve toz bulutu dönen düzlemin bilgisayar similasyonlarını yaptılar.  Sonuç olarak genel göreliliğin çıplak tekilliklere izin verebileceğini buldular. Böyle bir modelde bu çıplak tekilliklerin gerçek görüntüleri bilinmiyordu. Ancak, tekilliğe giren ışık kendi son verilmiş jeodeziklerine sahip olur hipoteziyle çıplak tekillikleri kara delik olarak görürüz.

Stephen Hawking Hawking radyasyon konsepti ile gelmeden önce, entropiye sahip kara delikler sorusundaj kaçınıldı. Ancak bu düşünce kara deliklerin enerji yayabiliğini ve entropilerini koruyabiliğini termodinamiğin ikinci yasısıyla uyumsuzluk sorunlarını çözdü. Ancak entropi ısı ve dolayısıyla sıcaklığı ifade eder. Enerji kaybıda kara deliklerin sonsuza kadar durmadıklarını yavaş yavaş buharlaştığını göstermektedir. Küçük kara delikler sıcak büyük kara delikler soğuk olma eğilimindedir. Bilinen bütün kara delik adaylarının sıcaklıkları çok yüksek ve kozmik arka plan radyasyonun çok çok üstündedirler. Böyle kara deliklerin hepsi enerji kazanırlar. Kara delikler kozmolojik kırmızıya kayma değerine kadar enerji kaybetmeye başlamazlar.





Antimaddenin kütleçekimsel etkileşimi

Antimaddenin maddeyle ya da antimaddeyle olan kütleçekimsel etkileşimi kesin olarak gözlemlenmemiştir. Fizikçiler arasında antimaddenin maddeyi ve antimaddeyi, iki maddenin birbirini çekme oranıyla aynı oranda çekeceğinde fikirbirliği vardır ve bunu deneysel olarak doğrulamak için büyük bir arzu duymaktadırlar.

 Antimaddenin enderliği ve maddeyi yok etme eğilimi yüzünden teknik olarak çalışılması oldukça zordur. Antimadde yaratmak için kullanılan birçok yöntem (öz