en "The Time of the Cuckoo" oyunundan uyarlanarak 1955'te çekilen "Summertime" filmi ile 1957 yapımı "Desk Set" filminin başrollerini Katharine Hepburn'e kaptırdı.

1957 yılında Chicago'daki sahne çalışmaları için Sarah Siddons Ödülü'nü kazanmıştır. 1959 yılında Broadway sahnelerine geri dönerek Seán O'Casey'nin 1924 yılı yapımı "Juno and the Paycock" adlı klâsik oyununun uyarlaması olan Marc Blitzstein'ın "Juno" müzikalinde rol aldı. 1961 yılında yönetmen Frank Capra, yine kendisinin yönettiği ve Mary Robson'un başrolünü oynadığı 1933 yapımı "Lady for a Day" adlı filmin güncelleştirilmiş versiyonu olan "Pocketful of Miracles" adlı filmde rol alması için Booth ile görüştü. Booth, ilk filmde Oscar adayı olmuş olan Robson'un performansına ulaşamayacağını öne sürerek teklifi reddetti. Capra bundan sonra Bette Davis ile filmi çekmiş ve Davis çoğu eleştirmen tarafından Robson'dan daha başarısız bulunmuştur.

Tekrar sinemaya dönen Booth iki filmde daha rol almıştır. Thornton Wilder'dan uyarlama olan 1958 yapımı "Çöpçatan" filminde Dolly Gallagher Levi karakterini canlandırmıştır. 1958 yapımı "Hot Spell"de de Alma Duval karakteri olarak rol almıştır. Her iki filmdeki performansı ile aynı yıl New York Film Critics Circle En İyi Kadın Oyuncu Ödülü için aday gösterilmiş ancak ödülü "I Want to Live!" filminde idam edilen katil Barbara Graham'ı canlandıran Susan Hayward kazanmıştır.

1961 yılında Booth, Ted Key'in "Saturday Evening Post" gazetesinde yayımlanan popüler karikatür serisi temel alınarak planlanan ve Baxter ailesi için çalışan baskın karakterli ancak sevecen hizmetçi Hazel Burke'ün ana karakteri olduğu NBC'nin durum komedisi "Hazel" dizisinde başrol için seçildi. Dizide George Baxter rolünde Don DeFore, Dorothy "Missy" Baxter rolünde Whitney Blake ve Baxter'ların genç oğulları Harold rolünde de Bobby Buntrock yer alıyordu. Prömiyerinden itibaren "Hazel" izleyicilerden büyük ilgi gördü ve yüksek reyting aldı.

1963 yılında Booth "Hazel" dizisinin popülerliğinin doruğunda Associated Press'e "Senaryolardan birini ilk okuduğum anda Hazel'i oynamaktan çok hoşlandım. Karakterin olabileceği tüm olasılıkları gördüm. Komedi kısmı kendi kendine hâllolacaktı benim işim karaktere kalbini kazandırmaktı. Hazel beni hiç sıkmıyor. Ayrıca bu karakter benim sigorta poliçem de." diye açıklama yapmıştır Ekranlarda kaldığı beş yıl boyunca dizideki performansı için Booth iki Primetime Emmy Ödülü kazandı ve bir üçüncüsüne de aday gösterildi. Booth ayrıca Oscar, Tony ve Emmy gibi üç önemli ödülü kazanan az sayıdaki oyuncudan biridir.

1965 yılında NBC diziyi yayından kaldırdı. Dizi CBS tarafından oyuncu kadrosu yeniden düzenlenerek yayına sokuldu. Don DeFore (George Baxter) ve Whitney Blake (Dorothy Baxter) diziden çıkarılırken Bobby Buntrock (Harold "Sport" Baxter) dizide kaldı. DeFore'un canlandırdığı karakter George'un kardeşi Steve Baxter rolünde Ray Fulmer diziye katıldı. Eski bir Arizona güzeli olan Lynn Borden, Steve'in eşi Barbara rolü için dizi üzerinde hak sahibi olan Booth tarafından diziye alındı. Julia Benjamin'de Barbara ve Steve'in kızı Julia olarak rol aldı. Yeniden düzenlenen senaryoda George ve Dorothy Baxter Bağdat'a taşınır ve Harold'ı Steve ve Barbara ile yaşamak üzere geride bırakır. Hazel yeni Baxter ailesinin hizmetçisi olarak kalır. Beşinci sezonda reytingler hâlâ yüksek iken sağlık sorunlarını öne süren Booth diziyi bitirmeye karar verdi.

"Hazel" dizisinin bitmesinden kısa bir süre sonra, Booth "CBS Playhouse" antoloji dizisinde "The Glass Menagerie"nin televizyon yapımında rol aldı. Performansı ile eleştirmenlerin takdirini kazandı ve bir başka Primetime Emmy Ödülüne aday gösterildi.

Booth'un Broadway'de oynadığı son oyunlar 1970 yılında Noël Coward'ın "Hay Fever" adlı oyununun yeniden sahneye konuşu ile "Look to the Lilies" adlı müzikal oldu. 1971 yılında Chicago'ya dönerek Blackstone Tiyatro'sunda Gig Young ile birlikte "Harvey" adlı oyunun yeniden sahnelenmesinde yer aldı. 1973 yılında Booth ABC dizisi "A Touch of Grace" ile televizyona dönüş yaptı. Dizi İngiliz durum komedisi "For the Love of Ada" temel alınarak yapılmıştı. "A Touch of Grace" bir sezon sonra yayından kaldırıldı.

1970 yılında adı "Santa Claus Is Coming to Town" filminde Tanta Kringle karakterinin sesi olarak listelendi ama aslında ses Joan Gardner'a aitti.

1974 yılında, Booth televizyon özel animasyon gösterisi ""The Year Without a Santa Claus"ta Mrs. Claus karakterini seslendirdi. Son rolü olan bu seslendirme işinden sonra Booth emekliliğe ayrılarak Cape Cod'daki evine yerleşti.

Booth 23 Kasım 1929'da daha sonra "Duffy's Tavern" adlı radyo dizisinin yaratıcısı ve oyuncusu olarak tanınacak olan Ed Gardner ile evlendi. Çift 1942'de boşandı. Ertesi yıl ABD Ordusu çavuşu William H. Baker, Jr. ile evlendi. Çift Baker'ın 1951'de kalp rahatsızlığı nedeniyle ölmesine kadar evli kaldı. Booth daha sonra tekrar evlenmedi ve iki evliliğinden de çocuğu olmadı.

1974 yılında sahneden ayrıldıktan sonra North Chatham, Massachusetts'e taşındı; köpeği ve iki kedisi ile birlikte yaşamaya başladı. Arkadaşları ile temasını telefon ile sürdürdü ve zamanını resim yaparak ve iş işleyerek geçirdi. Kasım 1979'da American Theater Hall of Fame'e kabul edildi. Booth törene katılmamayı tercih edince ödülünü Booth adına Celeste Holm kabul etti.

1980'lerde Booth'un sağlığı kötüleşmeye başladı. Hareketliliğini etkileyen ve kör olmasına neden olan bir felç geçirdiği bildirilmiştir. ölümünden sonra kızkardeşi 1991 yılında kalçasını kırmasıyla iyice hareket edemez hâle geldiğini söylemiştir. 16 Ekim 1992'de Booth 94 yaşında iken North Chatham'daki evinde ölmüştür. Özel bir cenaze merasimi sonrası Montclair, New Jersey'de gömüldü.

Film endüstrisine katkıları nedeniyle Shirley Booth için Hollywood Bulvarı'nda bir yıldız yer almaktadır.






2016 Yaz Olimpiyatları'nda kürek - Erkekler dört çifte

Erkekler dört çifte mücadeleleri Rio de Janeiro'de 6 - 11 Ağustos tarihlerinde Lagoa Rodrigo de Freitas'da yapıldı.

İlk iki Final A'ya, geriye kalanlar Final B'ye çıkmayı hak ettiler.




2016 Yaz Olimpiyatları'nda kürek - Erkekler sekiz tek

Erkekler sekiz tek mücadeleleri Rio de Janeiro'de 8 - 10 Ağustos tarihlerinde Lagoa Rodrigo de Freitas'da yapıldı.

İlk 4 Final A'ya yükseldi.




2016 Yaz Olimpiyatları'nda kürek - Erkekler hafif sıklet dört tek

Erkekler hafif sıklet dört tek mücadeleleri Rio de Janeiro'de 6 - 11 Ağustos tarihlerinde Lagoa Rodrigo de Freitas'da yapıldı.

İlk üç yarı finale yükseldi.




Süleyman Tevfik

Süleyman Tevfik Özzorluoğlu, (1861, İstanbul - 1939, İstanbul) Türk mütercim, gazeteci ve sözlükbilimci.

Mabeyn kâtiplerinden Zorluzade Hacı (Aziz) Hüsnü Bey’in çocuğudur. Arapça, Farsça, Fransızca ve İtalyanca eğitimi aldı. 1881'de Antep'de Fransızca öğretmenliği yaptı. Halep ve Selanik'de çeşitli memurluk görevlerinde bulundu. 1897 yılındaki Osmanlı - Yunan savaşına "Sabah" gazetesi muhabiri olarak katıldı. 1906 yılında Meclis-i Kebîr-i Maârif üyesi oldu. Türkiye'de cumhuriyetin ilanından sonra çeşitli gazete ve dergilerin yönetim kadrosunda yer aldı. Süleyman Tevfik telif ve çeviri alanında birçok eser verdi. Toplamda 164 farklı eserinin olduğu bazı kaynaklarca belirtilmektedir. Avan-zâde Mehmed Süleyman ile beraber "Muhît-i Tefeyyüz" adında Fransızca bir sözlüğün de yazarıdır. Bu sözlüğün ön sözünde Fransızcanın çok önemli bir dil olduğunu belirterek eseri hazırlama nedenlerinden bahsetmiştir. Çeviri alanında ise Batı dillerinden Osmanlı Türkçesi'ne de birçok roman çevirisi yaptı. Ayrıca çocuklar için bazı eğitici çeviriler yaptı. Diğer çevirileri ise polisiye ve tarihi romanlar oldu.

Gezi ve Anı: "Devlet-i Aliye-i Osmaniye ve Yunan Muharebesi", "Teselya’da Bir Cevelan ve Dört Aylık Seyahatim"

Halk öyküsü ve Masal: "Gül ile Sitemkâr", "Şah ile Âşık", "İncili Çavuş", "Baba Hasan’ın Sihirbazlığı", "İskender’in Aynası", "Şehzade Cihangir", "Şahmeran Hikâyesi", "Bolu Beyi’nin Gelini", "Arzu ile Kamber", "Asuman ile Zeycan", "Ferhat ile Şirin", "Derdiyok ile Zülfü Siyah", "Hurşit ile Mahmihri", "Elif ile Mahmut", "Leyla ile Mecnun", "Melek Şah ile Güllü Hanım", "Razmihan ile Mahfiruze", "Seyfimülük", "Köroğlu", "Yusuf ile Züleyha", "Avcu Behram", "Behmen Şahın Hikâyesi", "Hayber Kalesi Gazası ve Fethi", "Mahanın Felaketleri", "Çoban Kızı Ayşe", "Sihirbaz Sultan", "Şah İsmail", "Yemlihanın Karısı", "Esirci Şahin", "Veysel Karani Hikâyesi", "Kerbela, Dürrü Yekta", "Tahir ile Zühre"

Düzenleme: "Âşık Ömer Divanı", "Yunus Emre Divanı".

Diğer: "Kendi Kendine Konservecilik", "Güzel Mektup Nümuneleri", "Letaif Cüzdanı", "Kahraman Katil", "Yedi Âlimler", "Muhiddin Arabi Tabirnamesi", "Yeni Mektup Örnekleri", "Serencam, Vasiyetname", "Hürriyet ve Mahmure", "Kâmilu’l-kelam ve Banu Cihan", "Tutiname", "Pakize"




Emine Valide Paşa

Emine Valide Paşa veya doğum adıyla Emine Necibe İlhami Hanımsultan, Mısır'ın son hidivi II. Abbas Hilmi Paşa'nın annesidir.

Osmanlı İmparatorluğu'nda "Paşa" unvanı verilen tek kadındır. 19 Aralık 1914'e kadar "Mısır Valide Paşası" unvanını taşımıştır.

Babasi Mısır Hıdivi I. Abbas Hilmi Paşa'nın oğlu Damat İbrahim İlhami Paşa, Annesi Sultan Abdülmecid'in kızı Münire Sultan'dır. İstanbul'da dünyada geldi.

Kuzeni Mısır Hidivi Mehmet Tevfik Paşa ile evlendi. Paşa unvanı II. Abdülhamit tarafından verilmiştir. 19 Ocak 1973'den 7 Ocak 1892'e kadar "Hidiv eşi", 8 Ocak 1892'den 19 Aralık 1914'e kadar "Mısır Valide Paşası" unvanını taşıdı.

1893'te Mısır hidivi olarak atanan oğlu Abbas Hilmi Paşa'nın hıdivliği; İmparatorluğun I. Dünya Savaşı'na girmesi ve İngiltere'nin onu hıdiv olarak tanımadığını ilan etmesi ile fiilen sona erince Emine Valide Paşa, Mısır'dan ayrılıp İstanbul'a yerleşti.

Bebek'te kimi kaynaklara göre II. Abdülhamid tarafından kendisine hediye edilen, kimilerine göre kendisinin satın aldığı, kimine göre ise oğlunun kendisi için yaptırdığı yalısını savaş yıllarında yıktırıp, günümüzde Mısır Konsolosluğu olarak hizmet veren sahilsarayı inşa ettirdi. Emine Valide Paşa İstanbullular arasında "Valide Paşa" olarak anıldığı