ndaşlığı nedeniyle yabancı kabul edilen ailesi, Sovyetler Birliği'nden ayrılmak zorunda kaldı ve Gülgün'un babasının memleketi Ardabil'e taşındı. Mezuniyet sonrası Madina Gulgün Azeri gazetesi Azerbaycan ve Vatan Yolunda bir yerel fabrika ve muhabir olarak örgütlü olarak çalıştı.

1940'lı yıllarda Tabriz'e yerleşerek Azerbaycan Demokrat Partisi'ne girdi ve İran Azerbaycan'daki Sovyet destekli Komünist harekete katıldı ve kısa süre devam eden Azerbaycan Halk Hükümetinin kurulmasına yol açtı. Hükümetin yıkılmasından sonra o ve diğer önde gelen Demokratlar Sovyet ajanslarının yardımıyla Bakü'ye götürülürken ailesi Orta İran'a sürüldü.

Madina Gulgun, gençlik yıllarında şiir yazmaya başladı. Takma adı Gulgun, Jafar Jabbarli'nin Od galini adlı oyunundan geliyor. Bakü'ye geri döndükten sonra, Dil ve Edebiyat çalışmalarını tamamlayan Azerbaycan Devlet Pedagojik Enstitüsüne kabul edildi. 1950'de şair Balaş Azeroğlu ile evlendi. İki oğlu olan Araz ve Etibar'ı doğurduktan sonra, Madina Gulgün bir yayınevinde işinden ayrılmış ve ailesine kendisini adamış, şiir yazmaya devam etmiştir (daha sonra Bakü, Moskova ve Tabriz'de yayınlanmıştır). Şiirinin asıl temaları sevgi ve vatanseverlikti. Gulgun'un bazı şiirleri (San galmaz oldun gibi) de şarkı sözleri haline getirildi. 1991 yılında 65 yaşında Baküde öldü.





Bruno Tshibala

Bruno Tshibala Nzenze (d. 1955), Kongolu siyasetçi. Tshibala, Afrika ülkesi Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nde 7 Nisan 2017 tarihinden bu yana başbakanlık makamında bulunmaktadır.

Tshibala o tarihe kadar Samy Badibanga tarafından yürütülen makama devlet başkanı Joseph Kabila tarafından atanmıştır.




Traunstein

Traunstein Almanya'da, Bavyera'nın güney doğusundaki bir kasabadır ve aynı adı taşıyan daha büyük bir ilçenin idari merkezi konumundadır. Şehir, daha geniş bir bölgede yerel hükümet, perakende, sağlık hizmetleri, ulaşım ve eğitim merkezi olarak hizmet vermektedir.

Tarihi pazar meydanı, Bavyera misafirperverliği, yerel bira fabrikaları, açık hava spor tesisleri, Paskalya bayramı geçit töreni ve Papa XVI. Benedictus ile bağlantıları, kasabanın bir turizm merkezi konumuna katkıda bulunmaktadır.

Kasaba Chiemgau denilen, Chiemsee Gölü'nün yaklaşık 11 km doğusunda, Alpler'in 15 km kuzeyinde, Münih ve Salzburg arasında kalan bir bölgenin kalbinde yer almaktadır Ve Salzburg'un 30 km batısındadır.

Traunstein'daki tuz üretimi 1912'de sona erdi. 1914'te eski bağımsız topluluk "Au", Traunstein'ın bir parçası haline geldi.

Birinci Dünya Savaşı sırasında daha önce tuz üretim tesislerinin bulunduğu yer, 1000'den fazla sivil tutsak ve savaş esiri için bir kamp haline geldi. Savaştan sonra, 1929 Dünya Ekonomik Bunalımı, hiperenflasyon ile sonuçlandı ve diğer kasabalarda olduğu gibi, milyarlarca para birimi olan token parasının kullanımı yaygınlaştı.

1933'te Naziler'in iktidara gelmesiyle, siyasi muhalifler ve Almanya'daki Yahudi vatandaşlar için aktif bir zulüm başladı. Kasım 1938'de kasabadaki Yahudi sakinleri zorla kaldırıldı. Savaş döneminde açık siyasi direniş sınırlıydı; Şehirdeki rahip Josef Stelze kısa bir süre gözaltına alındı, Bavyera Halk Partisi temsilcisi Rupert Berger ve savaş sonrası seçilen Traunstein Belediye Başkanı, Dachau toplama kampında hapsedildiler. 1939 yılında Traunstein'ın tahmini nüfusu 11.500 idi. Savaşın bitimine kadar 523 kişi çatışmanın doğrudan sonucu olarak öldürüldü, 73'ü kayıp olarak kayıtlara geçti.

İkinci Dünya Savaşı'nın ilerleyen aşamalarında Traunstein, 11 Ocak 1944 tarihinde 21 Ocak 1945'te 18 Nisan 1945'te ve nihayet 25 Nisan 1945'te Amerikan hava bombardımanı ile dört kez bombalandı. Nisan 1945'te Ağır hava baskınları, Traunstein istasyon bölgesinin çoğunu 100'den fazla insanın öldüğü bir olayı tahrip etti. Kısa süre sonra, 2 Mayıs 1945'te, Yahudi toplama kampından tutuklu bulunan bir tren Traunstein'dan geçti. Tutuklular ertesi günü Surberg'de bir anıtın bulunduğu yerde vuruldu. Kasaba, 3 Mayıs 1945'te mücadele olmadan teslim oldu.

II. Dünya Savaşı sırasında Dachau toplama kampının bir alt kabini burada bulundu. Traunstein, 1948-1972 yılları arasındaki ilçe dışı bir şehir iken, 1972'de aynı adla anılan ilçenin başkenti oldu.

Traunstein'ın Tren Garı'na yakın alanları, özellikle 1899'da ve 2013'te tekrar sayısız olayla sellere maruz kalmıştır.





Itırşahi

Itırşahi (Lathyrus odoratus L.), baklagiller (Fabaceae) familyasından Sicilya, güney İtalya ve Ege Adaları'na özgü bir mürdümük türüdür. ""Bezelye çiçeği"" veya ""kokulu bezelye"" ve ""nazende çiçeği"" veya ""İstanbul nazendesi"" olarak da bilinir.

Ortalama bir bitki iyi havalandırılmış ve güneşli, serin bir iklim ile nemli toprak ve humus bakımından zengin toprak tercih etmektedir.

Itırşahi yıllık bir bitki olup çiftler halinde ayrılan ince yeşil kökçükleri uygun dikey desteklerle 2,5 metreye kadar tırmanabilir. Temmuz ayları arasında açan güzel kokulu çiçeklerinin rengi beyazla mavimsi-mor arasında değişir. Meyve tohumları içeren yeşil baklaları Ağustos ve Ekim ayları arasında olgunlaşır.

Itırşahi tohumları A vitamini açısından zengin olan, ancak insanlarda bunları toksik yapan bir bitki toksini içerdiği için yenilebilir değildir ve özellikle de dejeneratif eklem iltihaplarına ve kısırlığa yol açabilir. Bitkinin bazı türlerinin tüketiminden sonra Latirizm nörotoksik sendromuna neden olduğu görülmektedir.

Çiçeklerinden elde edilen uçucu yağ parfümeride kullanılmaktadır.




Boğazköy Sfenksi

Boğazköy-Hattuşaş Sfenksi, Hitit Uygarlığı'ın başkenti Hattuşa'nın (bugünkü Çorum'un Boğazkale ilçesi yakınları) şehir kapısını süslemek üzere yapılmış olan dört sfenks heykelinden birisidir; günümüzde Boğazköy Müzesi'nde sergilemektedir.

Kireçtaşından yapılmış aslan gövdeli, insan yüzlü ve kanatlı Boğazköy sfenksi M.Ö. 1300 yıllarına tarihlenir. Hattuşa kent savunma sisteminin büyük güney burcunun ortasındaki ""Yerkapı"" olarak adlandırılan tünelin (potern) üzerine inşa edilmiş kapıyı süsleyen Boğazköy sfenksi, kapının sağ tarafında yer almaktaydı. Hattuşa'nın M.Ö. 1200 yıllarındaki yıkımı sırasında parçalanan Boğazköy sfenksinin parçaları, Boğazköy'de 1906'da başlayan "Alman Şark Cemiyeti (Deutsche Orientgesellschaf)" ve "İstanbul Müzesi"'nin ortak çalışması ile ortaya çıkarıldı. 

Kazı sonucuna göre Hattuşa'nın yıkımı sırasında kent kapısının taşları yangın geçirerek parçalandığı, sadece bir sfenskin bu yıkıma karşı koyabildiği tespit edilmiştir. Parçalanan sfenkslere ait parçalar, kazılarda elde edilen Hitit arşivine ait tabletlerle birlikte koruma- onarım için 1915-1917 yıllarında Berlin'e götürülmüştür. 1924 yılında tamamlanan çalışmalar sonucunda üç sfenksten ikisi tekrar birleştirilebildi. Onarımları bitirilen üç bin civarında tablet ile bir sfenks 1924-1943 yıllarında parça parça iade edilip İstanbul Arekoloji Müzesi'nde korumaya alındı. Boğazköy Sfenksi ise ancak 2011'de iade edildi ve Çorum'daki Boğazköy Müzesi'nde sergilenmeye başladı. 

I. Dünya Savaşı sırasında onarım için Berlin'e götürülen Boğazköy sfenksinin iadesi için 1938 yılına kadar Türk ve Alman yetkililer arasındaki görüşmelere devam edilmiş; ancak II. Dünya Savaşı'nın başlaması ve savaş sonrasında ise Berlin Pergamon Müzesi'nin Doğu Almanya'da kalması üzerine ilişkiler kesilmiştir. 1973 yılında Türkiye'nin Doğu Almanya'yı resmi olarak tanımasından sonra sfenksin iadesi ile ilgili görüşmelere 1974 yılında tekrar başlandı ve 24 Temmuz 1987 yılında sfenksin iadesi amacıyla Unesco'ya başvuruldu. 1990'da iki Almanya'nın birleşmesi sonucu konu tekrar gündeme geldi. 2011 yılında Türk ve Alman heyetleri toplantısında sfenksin Türkiye'ye iadesi konusunda uzlaşıldı; sfenksin Pergamon Müzesi'nden sökülüp Boğazköy Müzesi'nde hazırlanan yerine taşınması kararlalaştırıldı. 26 Kasım 2011 tarihinde yapılan bir törenle Boğazköy Müzesinde sergilenmeye başlandı. 




Mehdi Hüseyin

Mehdi Hüseyin, Azerbaycan yazarı, 1941'den beri 3. Sınıf Devlet Stalin Ödülü'ne layık görülen (1950) bir Azeri ve Sovyet yazar ve eleştirmeniydi ve Tüm-Birlik Komünist Partisi üyesiydi.

Mehdi Hüseyn, 4 Nisan 1909'da Azerbaycan'ın İkinci Şıxlı köyünde Halk Öğretmeni ailesinde dünyaya geldi. Yedi yaşında tüm konularda Rusça öğretilen bir köy okula gitti. 1920'de pedagojik bir teknik okul girdi. 1921'de Komsomol'a girdi. 1930'da Azerbaycan Üniversitesi tarih öğretiminden mezun oldu ve 1936-1938'de Moskova'daki Gerasimov Sinematografi Enstitüsü senaryo fakültesinde okudu.

Mehdi Hüseyn, ortaokulda geçen sene ilk "Koyun" öyküsünü yazdı ve 1926'da Sharg Gadini dergisinde yayınlandı. O zamandan beri yazarın yaratıcılığı başladı. Erken öykülerinde Azerbaycan'da devrim sonrası yıllardaki bir köy ve ataerkil ve feodal ilişkilere karşı bir mücadele anlatılıyor. İç Savaşa ayrılmış eserleri 1926-1932 yıllarında yazılmış "Khaver" ve "İlkbahar selleri" koleksiyonlarında ve "Tufan" romanı (1936) hikâyeleridir. Mehti Hüseyn, "Tarlan" daki bir Azerbaycan köyünün sosyalist yeniden yapılandırılması konusunu geliştirir. Meshadi Azizbekov hakkında Azerbaycan "Komiser" in (1942) ilk tarihsel anlatısının yazarıdır.

Büyük Yurtsever Savaş sırasında "Çağrı" anlatı ve "Anavatan" olarak adlandırılan bir hikâye kitabı yazdı. "Abşeron" romanı (1947) Azerbaycan omegesinin kahramanca emeği üzerine durmaktadır. "Black rocks" (1957) adlı devamı niteliğinde, prototipi M.Baghirov olan Mollayev hakkında yazdı. Tarihi roman "Sabah" (1949-1952), 1907-1908'de Bakü emekçilerinin devrimci mücadelesine adandı. 1966'da ölümünden sonra "Yeraltı suları okyanusa akıyor" romanı yayınlandı.

Azerbaycan'ın önde gelen bir eseri "Şair" (1937), "Nizami" (1940), "Javanshir" (1945), "Bekleme" (1944) ve I.Efendiyev ile birlikte "Sinema" filmi, Sivil bir göreve sadakat konusunda yazarın en ünlü drama eserleridir. Mehdi Hüseyn de bir eleştirmen ve yayıncı olarak ünlü. Sosyalist gerçekçilik, geçmişin edebi bir mirasının benimsenmesi, klasik Rus edebiyatının öğrenilmesi ve Rus Sovyet yazarlarının eserleriyle ilgili edebi-kritik makaleler kalemine aittir.

O, Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Başkanları Birliği, Yazarlar Birliği SSC