en bağımsız bir hale gelen devletini tamamen dışladığı, tözün kendilerinde bulunup aşağıdan yukarıya demokratik bir sürekliliği sağladıkları yeni bir halk olmayan halk yarattıkları müşterekliktir. Deleuze ve Guattari’nin sözleriyle, halk artık kayıptır. Çünkü ne siyasal ne de ekonomik anlamda, biyopolitik üretimin önüne geçen hegemonik bir öncül yoktur. Zoe ve bios birbirinin içinde kaynamaktadır artık.

Dolayısıyla, Dünya, İmparatorluk ile beraber Agamben’in istisna hali dediği bir konum işgal etmektedir. Savaş birden patlak veren değil, artık süreklileşen hale gelmiştir. Bundan dolayı savaş bir coğrafyaya ait olan değil, dünyayı bir ağ şeklinde kaplayan bir gerçek haline dönüşmüştür. Modernizmin düzenli halk potansiyeli ortadan kalktığı kadar, modern ordu kavramı da yeni dünya "ağ düzeni"’ne, imparatorluğa paralel bir şekilde tedavülden kalkmaktadır. Hem savaş hem de emperyalizmin silikleşmesi bağlamında tek-taraflılık ve çok-taraflılık tartışması anlamsız hale gelmektedir. Çünkü artık tek bir yönetenin, tek bir merkezden karar alması bu ağ iktidardan bağımsız hale gelmesi, imkânsızdır. Bu yüzden, emperyalizm artık küreselleşmenin gölgesinde kalmıştır. Günümüzde bütün savaşlar, enformasyon, istihbarat ve teknoloji dayanaklı "net-war" (ağ savaş) olma eğilimindedir. Bu sayede iki başlı imparatorluk, biyoiktidar, hem toplumu uzaydan okyanuslara kadar ulaşan biyopolitik araçlarla denetlerken hem de savaşması gereken direniş ağları oluşturmaktadır. Direniş ağları, merkezsiz bir yapı ihtiva etmekte, Meksika’da Zapatistalar , Amerika Seattle’da Dünya Ticaret Örgütü protestoları(1999), Türkiye’de Gezi İsyanı (2013) gibi hiyerarşisiz ağ örgütlenmelerinin sosyo-politik zeminini hazırlamaktadır. 

Çokluk, modernizmin, egemenliğin, dışlayıcı Avrupa-merkezciliğinin yeni bir fizyolojiye bürünmesidir. Artık bir post-human çağına adım atıyoruz; neo-liberalizmin ve sermayenin arı kovanları gibi küçük alanlara böldüğü tikellikler kendilerine otonom bir potansiyel aramak için yola çıkıyor. Toplumun ekonomik ve siyasal alanları biyo-iktidarın düzenleyici pratikleri karşısında yeni biyopolitik üretimler gerçekleştiriyor; Deleuze ve Guattari’nin "rhizome" ’undaki gibi içkin bir olumlamayla teknoloji ve post-endüstriyelleşme emek alanındaki ekonomik ve siyasal alanları dönüştürüyor ve dönüştürmeye devam edecektir. 

İmparatorluğun çerçeve içine almaya çalıştığı çokluk, bir egemenlik projesi üretilmeye çalışıldıkça kendini yeniden üretiyor ve kapitalizmin deneyim değil, yaşantıya uygun pratiklerini yeni bir dinamiğe doğru yönlendiriyor. Negri ve Hardt bu yönlenmeyi post-sosyalist ve post-liberal bir anlamda tarif ediyor, aynı zamanda Luhmann’ın auto-poesis sistemleri ve Rawls’ın adalet teorisi arasında gördüklerini ifade ediyorlar. İçinde bulunduğumuz zamanı elverişli kılan şey ne teknolojinin vahşiliği, ne politikanın sonunun geldiğini söyleyen demokrasinin küresel krizi ne de istisna haline gelen küresel krizdir. Elverişli olmasının sebebi çokluğun kurucu gücünün ortak paydası, kendi tikelliklerini yok etmeden meydana getirebileceği potansiyelin olgunlaşmış olmasıdır. Bu noktada Negri ve Hardt zaman mefhumunun çok önemli olduğunu söylüyor: Doğrusal olarak ilerleyen tarihin, "Kronos"’un sabit tik takları değil, "Kairos"’un ani dışa vurumu devrimci siyasetin, çokluğun arayacağı an olmalıdır. Bu, Machiavelli’nin belirttiği yüksek siyaset anıdır; yeni bir kurucu zamansallıktır. Hak ihlallerine, biyoiktidarın şiddetine, eşitsizliklere karşı şikayetler bir kairos anında, belli bir zamanda yaşayacağımız bir olayla, çoktan yaşanmış bir geleceğe atılacağımız okla, aşkın, duygulanımın yani çokluğun eyleminin patlak vermesine yol açacaktır.

Adorno, T. W & Horkheimer, M. (2014). Aydınlanmanın Diyalektiği. (N. Ülner. E. Ö. Karadoğan, Çev.). İstanbul: Kabalcı.

Agamben, G. (2000). Means Without End: Notes on Politics. (V. Binetti and C. Casarino, Trans.). London: Minnesota.

Altuner, İ. (2013). Kartezyen Düalizm ve Ruhun Kavramsal Değişimi. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. No. 4, Ekim, 55-67.

Amin, S. (1995). Eurocentrism. Journal of Black Studies. Vol 25, Issue 6, pp. 760 - 764. 
Balibar, E. (1990). The Nation Form: History and Ideology. Review (Fernand Braudel Center), 13(3), 329-361. Retrieved from http://www.jstor.org/stable/40241159

Cicero. (1999). On the Commonwealth and On the Laws. James E. G. Zetzel (Ed.). Cambridge: Cambridge University Press.

Descartes, R. (2008). Meditations on First Philosophy With Selections from the Objections and Replies. (M. Moriarty, Trans.). New York: Oxford.

Deleuze, G & Guattari, F. (1987). A Thousand Plateaus: Capitalism and Schizophrenia. (B. Massumi, Trans.). London: Minnesota.

Foucault, M. (1986). The Care of the Self: Volume 3 of The History of Sexuality. (R. Hurley, Trans.). New York: Pantheon

Foucault, M. (1991). Governmentality. G. Burchell, C. Gordon and P. Miller (Ed.). in The Foucault Effect: Studies in Governmentality With Two Lectures by and An Interwiev With Michel Foucault. (p. 87-105). Chicago: Chicago Press.

Hardt, M. & Negri, A. (2003). İmparatorluk. (A. Yılmaz, Çev.). İstanbul: Ayrıntı

Hardt, M. & Negri, A. (2011). Çokluk: İmparatorluk Çağında Savaş ve Demokrasi (B.Yıldırım, Çev.). İstanbul: Ayrıntı.

Hobbes, T. (2007). Leviathan. (S. Lim, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi.

Machiavelli, N. (2007). History Of Florence And Of The Affairs Of Italy From The Earliest Times To The Death Of Lorenzo The Magnificent. The Pennsylvania State University, Electronic Classics Series. file:///C:/Users/SAMSUNG/Downloads/Niccolo%20Machiavelli-History%20Florence-MobileReference%20(2008).pdf Erişim Tarihi: 15.06.2018.

Marx, K. (1979). Grundrisse. (S. Nişanyan, Çev.). İstanbul: Birikim.

Oğuz, M. C. (2008). Spinoza’da Çokluk Fikri ve Antonio Negri Düşüncesine Yansıması. Yayınlamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Özgen Gencer, S. (2011). Güç Üzerine Temellenen Çokluk: Antonio Negri’nin Politik Felsefesi. Yayınlanmış yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.

Platon. (2006). Devlet. (S. Eyüboğlu. M. A. Cimcoz, Çev.). İstanbul: Türkiye İş Bankası.

Schmitt, C. (1996). The Leviathan in the State Theory of Thomas Hobbes. (G. Schwab. E. Hilfstein, Trans.). London: Greenwood. 

Spinoza, B. (2011). Etika. (H.Z. Ülken, Çev.). Ankara: Dost.

Virno, P. (2004). A Grammar of Multitude: For an Analysis of Contemporary Forms of Life. (I. Bertoletti, J. Cascaito, A. Cassion, Trans.). Newyork: Semiotext(e).




2000-01 Türkiye Bayanlar Futbol Ligi

2000-01 Türkiye Bayanlar Futbol Ligi, Türkiye'deki kadın futbolunun en üst seviye ligi olan Türkiye Bayanlar Futbol Ligi'nin (günümüzdeki adıyla Kadınlar 1. Ligi) 8. sezonudur. 17 Şubat 2001'de oynanan 3 Haziran 2001'de, 2 grupta toplam 12 takımın katılımıyla gerçekleştirilen ilk yarı maçlarıyla başladı. Ankara'daki Cebeci İnönü Stadyumu'nda oynanan final karşılaşmasında rakibi Zeytinburnuspor'u, normal süresi 2-2 berabere sona eren maçın uzatma süresinde bulduğu golle 3-2 yenen İstanbul Kuzeyspor, lig tarihindeki tek şampiyonluğuna ulaştı.






2018 Monte-Carlo Masters - Tekler

Son iki turnuvanın şampiyonu olan Rafael Nadal, unvanını başarıyla korudu ve finalde Kei Nishikori'yi 6-3, 6-2'lik setlerle mağlup etti. Her bir durumda yeni bir rekor olan bu şampiyonluk, Nadal'ın Monte-Carlo'daki 11. tekler ve 31. ATP Masters şampiyonluğuydu. Şampiyonluğu kazanarak, Nadal aynı zamanda ATP tekler sıralamasında 1 numarayı da korudu.

İlk sekiz seribaşı tenisçi ilk turda maç yapmadan ikinci tura yükseldi.





Gülük Körfezi

Güllük Körfezi, Ege Denizi'nde, Muğla ili Milas, Bodrum ile Aydın ili Didim sınırlarında kalan körfez. Kuzeyde Tekağaç Burnu ile güneyde Yalıkavak Yarımadası arası 21 km, genişliği 32 km kadardır.

Körfezde, turizm, deniz taşımacılığı, balıkçılık ve diğer kıyısal etkinlikler yapılmaktadır. Milas, Çine ve Bozdağ'dan üretilen felspat madeni körfez içindeki Güllük Limanı'ndan ihraç edilmektedir. Körfez açıklarında Yunanistana ait Bulamaç (Farmakonisi) Adası bulunur. Kıyılarda İassos, Bargylia gibi antik kent kalıntılar vardır. Tekağaç Burnu çevresinde antik şehir Didyma'nın kalıntıları bulunur.

Türkiye'nin önemli sulak alanlarından olan "Gülük Lagünü" ve "Tuzla-Boğaziçi Gölü" körfez kıyılarında yer alır. Sulak alanlar turizm, balıkçılık ve kültürel açıdan önemlidir.
Kıyıdaki yerleşimler, sanayi etkinlikleri ve tarımsal faaliyetler körfezin başlıca kirleticileridir.

2000 yılında ilgili bakanlıklarca Su Ürünleri Potansiyel Üretim ve Gelişim Alanı ilan edilmiştir. Karardan sonra bölgeye 124 ağ kafes kurulmuştur. Körfez içinde yapılan kafes balıkçılığı turizmciler ile balıkçıları karşı karşıya getirmiştir. Körfez kıyılarındaki 30 kadar beş yıldızlı otel, 130'dan fazla apart otel ve pansiyon, 30.000 yazlık kirlilikten zarar gördü. Zamanla sayıları 130'a çıkan kafesler, 2007 yılında balık çiftliklerinin koy ve körfezlerde kurulamayacağı ile ilgili tebliğinden sonra açığa taşındı.

Milas-Bodrum Havalimanı körfez kıyılarındadır.




Trichodesmium erythraeum

Trichodesmium erythraeum çıplak gözle görülebilen bir siyanobakteridir. Bu tür ayrıca "deniz talaşı" olarak bilinir.

Bu tür, Kızıldeniz'i de tam anlamıyla uzaydan görülebilen kırmızı bir renge dönüştürebilir. Bunun nedeni bilinmemektedir. Ancak çoğu bilim insanı Trichodesmium cinsinin bir bakteri türünün, büyük olasılıkla bu türün sebebi olduğuna inanmaktadır.

Bu, okyanusun besin zincirindeki nitrojenin yaklaşık yarısını sabitleyen, azot içeren bir bakteri türüdür. Diğer bakterilerin aksine, fotosentez de yapabilir. Bu uzun filamentler oluşturan bir kolonyal türdür. Kolonideki bazı bakteriler nitrojeni onarır ve diğerleri fotosentez için uzmanlaşır. Bununla birlikte, iki işlem iki ile yapılmalıdır, çünkü fotosentezden kaynaklanan oksijen yan ürünü nitrojen sabitleme işlemine engel olur, bu nedenle ayrı hücrelerde yapılmalıdır.




2018 Monte-Carlo Masters - Çiftler

Rohan Bopanna ve Pablo Cuevas turnuvanın son şampiyonuydu