rttemberg, Baden ve Alsace) olarak Stuttgart'a transfer edildi. Yerel Askeri Bölge olan Villsmania'daki tutukluların komutanıydı.

Savaştan sonra, Hofmann, Mart 1948'de Irk ve İskan Ana Bürosunun şefi olarak eylemleri için yargılandı. İnsanlık ve Savaş Suçlarına Karşı Suçlarla Mücadele Edildi. 1948'de Hofmann savaş suçlarıyla ilgili 25 yıl hapis cezasına çarptırılmış olmasına rağmen, 7 Nisan 1954'de affedildi ve Landsberg Hapishanesinden serbest bırakıldı. Bundan sonra, 31 Aralık 1982'de Bad Mergentheim'de ölene kadar Württemberg'de katiplik yaptı.





I. Cosimo de Medici

I. Cosimo (d. 12 Haziran 1519, Floransa - ö. 21 Nisan 1574, Floransa), de Medici Hanedanının Floransa Dükalığıın II. Dükü ve Toskana Büyük Dükalığının ise I. Büyük Düküdür. Allessandro meşru bir varış bırakmamıştı. Kimin yeni Floransa Dükü olacağı bir pürüzlü sorun olarak ortaya çıktı. Floransa'daki devlet idaresi, en üst rütbelerde olanlar dahil, I. Cosimo de Medici'nin yeni Floransa Dükü olmasını istemekteydiler. Bu haber ortaya yayılınca Flornsa'dan sürgünde bulunan Strozzi sülalesi üyeleri Floransa'yı ele geçirip Cosimo'yu düklükten atmaya çalıştılar ama bunda başarı kazanamadılar.

İdareyi tümüyle eline geçiren I. Cosimo De' Medici, önce devlet memurları bürokrasisini ve devlet erkanını kendine uygun olarak taradı ve kendine aleyhtar olanları elemine etti.

1542'de Floransa'da garnizonlarinda bulunan İmparatorluk askerleri tamamen şehirden çekildiler.

1548'de Cosimo Cenova Cumhuriyeti'ne bağlı olan Elba adasını onlardan satın aldı. Yeni geliştirmekte olduğu Floransa donanması'nı orada inşa etmeye başladı. Sonra Cosimo ana karada bir liman şehri olarak yeni Livorno şehrini kurdurdu, Bu yeni şehre gelip yerleşenlere istedikleri dini takip etmelerine izin verip bu sehre yerleşenlere din hüriyeti imtiyazları tanıdı,

Fransa ile bir ittifak anlaşması yapan Siena Cumhuriyeti aleyhinde İspanya Krallığı ve Kutsal Roma İmparatorluğu ile ittifak yaparak 2 Ağustos 1554'de Marcianao Muharebesi'nde Sienalıları mağlup etti. 17 Nisan 1566'da Floransa ve İspanya orduları Sienna arazilerinin tümünü işgal ettiler. Temmuz 1557'de bu araziler İspanya Kralı II. Filip tarafından Cosimo'ya bir ortaçağ malikane haklarına uygun arazi olarak verildi.

Cosimo 15609'da ailesini Pitti Sarayı'na nakledip bu sarayı Dükalık sarayı olarak kullanmaya başladı. Mimar Vasari'ye Uffizi binasını Medici Bankası'nın idare merkezi olarak inşa etmesi için sipariş verdi. Bu şaasalı yeni bina ile Medici'lerin güzel sanatları teşvik etme geleneklerini sürdürmüş oldu.

Cosimo Floransa Dükü unvanını küçük görmekte idi. 1569'da buna çare olarak Floransa Devleti'ne yeni bir şekil vermeye karar verdi. Papa V. Pius'a verdiği borçtan sonra, Papa V. Pius kendisine "Toskana Büyük Dükü" unvanını vermeyi kabul etti. Floransa devleti bundan sonra Napolyon doneminde bir aralıktan sonrata 19. yüzyılda İtalya'nın birleştirilinceye kadar "Toskana Büyük Dükalığı" ismini taşıdı. Böylece I. Cosimo De' Medici 1569 ile 1584 arasındaki dönemde "Toskana Büyük Dükü" unvanını taşıyıp "Toskana Büyük Dükalığı" devletini idare etti




Günther Pancke

Günther Friedrich Wilhelm Ludwig Pancke (1 May 1899 – 17 August 1973) SS-Obergruppenführer (Korgeneral) ve Danimarka'nın Yüksek Hükümet ve Polis Lideri idi.

Pancke, Alman İmparatorluğu'nın Posen İlçesinde, Gnesen'de (Gniezno) dünyaya geldi. Birinci Dünya Savaşı]] sırasında Teğmen rütbesinde görev yapıyordu. 1920-1927 yılları arasında Güney Amerika'da kaldı. 1 Ağustos 1930'da Nazi Partisine, 1 Haziran 1931'de SS'e katıldı.

Pancke, 1939 yılında Führerhauptquartier ile SS-Totenkopfverbänden ve Einsatzgruppen des SD arasında "Verbindungsoffizier" (irtibat subayı) olarak atanmıştır. Daha sonra Höherer SS-und Polizeiführer'de, merkezde görev yapmıştır. Ekim 1943'ten savaşın sonuna kadar SS ve Polizeiführer "Dänemark" (Danimarka'nın Yüksek Hükümet ve Polis Lideri) olarak atandı ve 20 Nisan 1944'te Obergruppenführer und General der Polizei'ye, 21 Mart 1945'te General der Waffen-SS rütbesine terfi etti.

Danimarka'daki rolü sırasında Danimarka polisinin direniş güçleriyle mücadele etmesini ya da fabrikaları sabotajdan edilmesinden dolayı tepki gösterdi. Yaklaşık 10.000 polis memurunun tutuklanması ve Buchenwald toplama kampına gönderilmesi için ulusal polis kuvvetlerinin hepsine emir verdi. Yaklaşık 1.700 kişi tutuklandı.

Danimarka'da 8 yıl hapis yattıktan sonra Pancke 1953'te serbest bırakıldı ve 17 Ağustos 1973'te Hamburg'da öldü.




Richard Hildebrandt

Richard Hermann Hildebrandt (13 Mayıs 1897, Worms – 10 Mart 1952, Varşova) Nazi Almanyasında Reichstag üyesi ve SS-Obergruppenführer olan bir siyasetçiydi.]
1943'ten 1945'teki tutsuna kadar SS-Rasse und Siedlungshauptamt ya da RuSHA (SS Irk ve Yerleşim Ana Bürosu) liderliğini yaptı. Danzig-Doğu Prusya bölgesindeki Generalplan Ost programının "almanlaştrılma" bileşeninin ilerletilmesine yönelik tedbirler almak için RuSHA davası olarak bilinen Nuremberg mahkemelerinde mahkum edildi. Bu, yerli aileleri bu topraklardan çıkardıktan sonra Nazi işgali altındaki topraklarda Almanların yeniden yerleşimini içeriyordu. RuSHA şefi olarak, ırk seçimi için işgal altındaki topraklarda yaşayan resmi Irk testini yapmaktan da sorumluydu.

Uluslararası Savaş Suçları Mahkemesi, insanlığa karşı işlenen şu suçlardan suçlu olduğunu belirtmiştir:


Bir ötenazi programı yürütmekten ayrı bir sorumluluğu olan mahkeme, bunun Hildebrandt tarafından yalnızca Almanya vatandaşlarına karşı yapıldığına karar verdi ve bu nedenle insanlığa karşı bir suç teşkil etmedi.

SS'deki üyeliği nedeniyle bir suç örgütüne üye olmaktan suçlu bulundu.

Mahkeme, kendisini 25 yıl hapis cezasına çarptırmasına karşın, cezai takibat için Polonya makamlarına teslim etti. Polonya mahkemesi sonucunda 1952'de Varşova'da asıldı.




Nationalpolitische Erziehungsanstalten

Nasyonal Siyasal Eğitim Enstitüsü (; Resmi olarak kısaltılmış NPEA, Nationalpolitische Lehranstalt için Milli Politika Enstitüsü anlamına gelen Napola olarak kısaltılır) Nazi Almanyasında orta yatılı okullardı. 1933'te Nasyonal Sosyalistlerin iktidara gelmesinden sonra "topluluk eğitim siteleri" olarak kuruldu.

NPEA'nın asıl görevi "halka ve devlete hizmet amacıyla beden ve ruh bakımından etkin nasyonal sosyalistlerin eğitimi" idi. Bu okullara katılan öğrencilerin Almanya'nın gelecekteki lideri olması amaçlandı (politik, idari ve askeri). II. Dünya Savaşı'nın başlangıcına dek 1 Eylül 1939'da Napolas, genel yüksek öğrenim sistemi çerçevesinde güçlü siyasi ağırlıklı elit hazırlık okullarına hizmet etti. Savaş sırasında, Wehrmacht ve Waffen-SS'e giriş için hazırlık okullarına girişler arttı. Eşsiz doğaları gereği, Napolara okulları diğer tüm Alman orta öğretim okullarından ayrı olarak faaliyet gösterdi.

İlk üç NPEA, 1933'te Plone, Potsdam ve Köslin'de Eğitim Bakanı Bernhard Rust tarafından kuruldu. Okullar normal okullar gibi herhangi bir devletten ziyade doğrudan Reich Eğitim Bakanlığına bağlıydı. 1936'dan itibaren, NPEA'lar Nasyonal Siyasi Eğitim Enstitülerinden SS-Obergruppenführer August Heissmeyer'e bağlı tutuldu. Ağustos 1940'tan itibaren, Hauptamt Dienststelle Heissmeyer'ın bir parçasıydı. İleriye doğru, okullar kendilerini temin eden ve destekleyen SS'nin doğrudan etkisi altındaydı. Okulların amacı gelecekteki liderleri yetiştirmekti ve özellikle SS'nin etkisini göz önüne alarak mezunların SS ya da polislikte bir kariyer seçmeleri umuluyordu. 1941 yılına gelindiğinde, Nazi Almanyasına kayıtlı toplam 6.000 öğrencisi olan 30 NPEA vardı. Napola okulları cinsiyete göre ayrılmıştı ve yalnızca birkaç tane kız öğrencilerin olduğu Napolara okulu vardı. 1942'de faaliyet gösteren 33 Napola okulundan sadece üçü kızdı. 1945 savaşının sona ermesiyle 43 Napola okulu listeye alındı.

Napola öğrencileri 11-18 yaş aralığındaydı. 10-14 yaş arası çocuklar için, Deutsches Jungvolk'un veya Alman Genç Folk üniforması kullanıldı. 14-18 yaşlarında olanlar için, bunun yerine Hitler Gençliği üniforması kullanıldı. Kullanılan rütbe yapısı, bu iki organizasyonda mevcut olan rütbe yapısına tekabül ediyordu. Heißmeier üniforma tanıtmayı ve öğrencilere ve öğretmenlere göre SS'ye benzer safları kabul etti, ancak sonuçta Hitler Gençliği organizasyon yapısını korudu.

Nazi Almanyasının aşırı militarist yapısı gereği, NPEA'lardaki yaşam, askeri disiplin tarafından yönetiliyordu. Yatılı okullara "ırksal açıdan kusursuz" olduğu düşünülen sadece erkek ve kızlar kabul edildi. Bu, zayıf işitme veya görme yeteneğine sahip herhangi bir çocuğun kabul edilmediği anlamına geliyordu. "Ortalama zeka ortalamasının" da olması gerekiyordu, böylece kabul edilmek isteyenlerin 8 günlük giriş sınavlarını tamamlaması gerekiyordu.

Erkeklerin Napola'daki hayat son derece rekabetçi, hatta acımasızdı. İçeri girmek son derece zordu ve neredeyse daha da zorlaşıyordu. Tüm eğitim kademelerinin yaklaşık beşte biri, eğitim kazalarında yaralanmalar nedeniyle gerekli standartları karşılamadı ve çocuklar evlerine gönderiliyordu.

Napolara okulları, öğrencilerini Nazi rejimine ve ideolojisine inananları yaratmak için kasıtlı olarak yoğun politik, siyasi dersler veriyordu. Bu, sonuçta SS'e giren Jungmannen yüzdesine yansımaktadır -% 13, genel Alman nüfusundaki% 1.8'den çok daha yüksektir.

Napoli eğitiminde Nasyonal Sosyalist dünya görüşü en büyük plan olarak kabul edildi. Hükümdarlar arasındaki en önemli inanç "Endsieg" veya Final Zaferidir. Napolara okullarının ayrıcalıklı öğrencileri, savaşın son aylarında harekete geçirildi ve yetersiz donanımlı, eğitimsiz, ancak motivasyonu yüksek piyade görev yaptı. Çocuklar savaşın son aylarında kör fanatizm yüzünden fazlasıyla silahlanarak birçok savaşta şiddetli direniş gösterdiler. Aralarındaki zayiatlar son derece yüksekti.

Nasyonal Siyasi Eğitim Enstitülerinde tanınmış eski öğrenciler arasında şunlar bulunur:


NPEA'yı anlatan bir film olan Napola, 2004'te gösterime girdi. Film Dennis Gansel tarafından yönetildi ve Tom Schilling ve Max Riemelt başrollerde yeraldılar. Yönetmen Gansel'in büyükbabası da eski bir Napola