997; 1998); ve Venedik Bianeli (1993,99,2005,2009).
Son solo sergileri Güzel Sanat’ın Montreal Müzesi ve Modern Sanat Müzesi’nde sergilendi. Fort Worth (1996–97); Museum of Contemporary Art, Los Angeles (1996–97); Modern İrlanda Sanat Müzesi, Dublin (1997–98); Hirshhorn Müzesi ve Heykel Bahçesi, Washington, DC (1998); Carnegie Sanat Müzesi, Pittsburgh (1998); Center for Curatorial Studies ve Çağdaş Kültürde Sanat, Bard Koleji, Annandale-on-Hudson (1999); St. Louis Sanat Müzesi (1999-2000); ve Uluslararası Merkez Fotoğrafçılığı (2001).
1996’da, Smith, Kara Walker ile birlikte, SITE Santa Fe’de bir grup içinde sergiledi.
2005’te, Kiki Smith ‘’Sanatçının ilk tam kapsamlı Amerikan müzesi araştırması’’ olarak başlıklandırdı: Bir Buluşma, 1980-2005 San Francisco Modern Sanat Müzesi’nde başladı. Daha sonra, Minneapolis’teki Walker Sanat Merkezi’ne, gösterinin kaynaklandığı bir genişleme geldi. Walker’da Smith, beraber yazılmış olan Siri Engberg ile birlikte katalog yarattı.
Sergi, Çağdaş Sanat Müzesi Houston’a, New York’taki Whitney Amerikan Sanat Müzesi’ne gitti ve sonunda Meksika Şehri’nin dışında Ecatepec de Morelos’teki La Coleccion Jumex’e gitti. 2008’de Smith, Selection from Animal Skulls (1995) ( Hayvan Kafatasından Seçmeler) eserini EngBerg’in onuruna verdi.
Smith 2017 Venedik Bienali’ne katılacak.

Smith’in eserleri, Chicago Sanat Enstitüsü dâhil olmak üzere dünyanın her yerindeki 30dan fazla halk koleksiyonunda bulunabilir; Bonner Kunstverein (d. Almanya); Cleveland Sanat Müzesi; Corcoran Sanat Galerisi (Washington); Fogg Sanat Müzesi, Harvard Üniversitesi (Cambridge); Yüksek Sanat Müzesi (Atlanta); İrlanda Modern Müzesi (Dublin) İsrail Müzesi (Kudüs) Sürat Sanat Müzesi (Louisville) Los Angeles Şehir Müzesi; McNay Sanat Müzesi (San Antonio); Milwauke Müzesi; Güzel Sanatlar Müzesi (New York); New York Halk Kütüphanesi: San Francisco Modern Sanat Müzesi; Whitnet Amerikan Sanat Müzesi (New York); ve Yale Üniversitesi Sanat Galerisi (New Haven)

Smith’in Nelson A. Rockefeller ödülünü de içeren birçok ödülü Purchase Koleji Sanat Okulu’ndan (2010).Brooklyn Müzesinden gelen Kadınlar Sanat Ödülü (2009), 50. Edward MacDowell Madalyası (2009), Güzel Sanatlar Müzesi Okulu Madalya Ödülü, Boston (2006), Rhode Adası Tasarım Okulu’ndan Baskı resim dalında Mükemmelliğe Athena Ödülü(2006), ve Time Dergisi’nin ‘’ Time 100: Dünyamızı Şekillendiren İnsanlar’’ (2006). Smith, 2005’te New York Sanatlar ve Mektupların Amerikan Akademisi’nin bir üyesi olarak seçilmiştir.
2012’de, Hillary Clinton’dan ABD Madalyasını kazandı. Simith’in eserleri İstanbul ve Mumbai’de konsoloslukları süsledi. 2013’te Çağdaş Heykel ve Eleştiri alanında senelik Patsy R. Ve Raymond D. Nasher Konferans Serisi için konuşmacı olarak seçilen Smith, 2013-2014 akademik yılları arasında, Kuzey Teksas Sanat kurumu Sanatta Yükselme Enstitüsü için sanatçı oldu. 2016’da, Smith, Uluslararası Heykel Merkezi’nin Çağdaş Heykelde Yaşam Boyu Başarı Ödülü’nü aldı.





Bonnie Honig

Bonnie Honig, (d. 1959), demokratik teoride uzmanlaşmış bir politikacı, feminist ve hukuk teorisyenidir. 2013 ve 2014 yılları arasında, Brown Üniversitesi’nde, politik bilimi ile medya ve modern kültürün seçimi alanında Nancy Duke Lewis profesörlüğü unvanını aldı. 2014 ve 2015 yılları arasında, Anne Fausto Sterling’in başkanlığını devraldı. Honig daha önce Northwestern Üniversitesi’nde politik bilim alanında Sarah Rabecca Roland profesörüydü ve Amerikan Baro Kuruluşu’nda araştırma profesörüydü. Nisan 2013’te, Avustralya, Sidney’de ‘’Thinking Out Loud’’ konferanslarını verdi. ‘’Kamusal Konular’’ başlıklı konferansta, kamusal konuların demokratik yaşamdaki önemini kavratmak için D.W Winnicot ve Hannah Aredt ‘in çalışmalarını öne sürdü. Honig bu teoriyi ‘’Kamusal Konular İçin Savaş’’ başlığı altında, Utah Üniversitesi’nde, siyasal teori ve karşılaştırmalı siyaset konusunda her yıl düzenlenen Neal A. Maxwell Konferansı’nda, ayrıntılı bir şekilde anlattı. Daha sonra bu anlatım, Siyasi Araştırmalar Dergisi’nde sempozyumun bir parçası olarak yayımlandı.

Lisans derecesini Montreal’daki Concortia Üniversitesi’nde aldı. Londra Ekonomi Okulu’nda yüksek lisans yaptı. Doktorasını ise Johns Hopkins Üniversitesi’nde tamamladı.

Honig, Northwestern Üniversitesi’ne geçmeden önce birkaç yıl Harvard Üniversitesi’nde ders verdi. 1997’de Harvard’ın rektörü olan Neil Rudenstine’nin Honig’e görev süresini uzatmasını teklif etmemesi son derece tartışmalı bir konu oldu ve Rudenstine’nin kadın profesör sayısını arttırma vaatindeki ihlali, Harvard’ın birçok önde gelen profesörleri tarafından sert eleştirilere maruz kaldı. Honig’in en son kitabı Antigone, Interrupted ve bir önceki kitabı olan ‘Emergency Politics: Paradox, Law and Democracy’’, 2012 yılında David Easton Ödülü’ne layık görüldü. Ayrıca, 2012’de ‘’Ismene’s Forced Choice: Sacrifice and Sorority in Sophocles’s Antigone’’ adlı kitabı "Feminist Siyaset Teorisi" alanında Okin Young ödülünü kazandı.

Honig, siyasi teoride en çok, agonizm olarak da bilinen, tartışmalı bir demokratik siyaset anlayışının savunucusu olarak biliniyor. Political Theory and Displacement of Politics (1994 en iyi siyasal düşünce ödülü) adlı kitabında bu görüşünü demokrasinin uzlaşma teorilerinin eleştirisi üzerinden geliştirdi. Her yeni anlaşmanın adaleti tam olarak sağlanamayan kalıntıları doğuracağını savunarak, diğerlerinin yanı sıra Nietszche ve Aredt’in düşüncelerini benimsedi ve siyasal düşüncelerin ve sabit yöntemlerin bozulmasının özgür kılıcı potansiyelini ortaya çıkarmayı amaçladı. Öte yandan, politikanın ne fikir birliğine ne de yalnızca tartışmaya indirgenebileceğini, aksine bunların ikisinin de politikanın esas yönleri olduğunu savundu.

İkinci kitabı Democracy and Foreigner’da, demokratik siyasette, özellikle demokratik toplulukların yeniden kurulmasında yabancılığın azımsanan rolünü aydınlatmayı amaçladı. Bunu yaparken, ‘’Yabancılarla nasıl başa çıkabiliriz?’’ sorusunu, ‘’Yabancılık bizim için ne gibi problemleri çözer?’’ sorusuyla değiştirmeyi hedefledi. İkili karşıtlıkların (tartışmaya karşı fikir birliği, yabancılığa karşı aşinalık, kararlılığa karşı ihtiyat, normallik ve sıra dışılık gibi) yıkılmasına yönelik olan bu stratejiyi yeni ve açığa vurucu bir bakış açısı sağlamak için, iyi bilinen bir tartışma sorusunu değiştirerek, çalışmalarında sürekli olarak yineledi ve sonuçlanan anlamlar onun siyasal teoriye yaptığı özgün katkıların göstergesi oldu.

Antigone, Interrupted kitabında, Honig, son zamanlarda siyasal kuramda ve sosyal çalışmalardaki kıtlık ve yasa müdahale etti. Sophocles’in bu trajedisini tekrar ele alma şekliyle, egemen olmayan bir siyasetin parçası olarak ölümlülüğün ve savunmasızlığın dokunulmaz oluşuna karşı koydu. Aksine, ölümde değil hayatta eşitliği vurgulayan agonistik hümanizm düşüncesini ve karşıt egemenliğin eylemci politikasını önerdi.

MIT iktisatçısı olan Michael Whinston ile evlendi.

Ortak Düzenlemeler






Sol Muhalefet

Sol Muhalefet 1923'ten 1927'ye kadar Bolşevik Partisi içinde Lev Troçki'nin önderlik ettiği muhalefet grubu. Bu grup Vladimir Lenin'in hastalığı sırasında ortaya çıktı ve Ocak 1924'te Lenin'in ölümüyle birlikte yoğunlaşan parti liderliği konusundaki iktidar mücadelesinin bir parçası olarak faaliyet yürüttü. Başlangıçta grubun stratejilerini Troçki ve taraftarları belirledi ve 46 nolu Deklarasyonu i imzaladı. Ekim 1923'te Komintern genel sekreteri Grigori Zinoviyev, diğer taraftan Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri Josef Stalin ve Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu başkanı Lev Kamenev'in olduğu üçlü liderlik yönetimi kuruldu. Bu dönemde önde gelen parti teorisyenlerinden ve Pravda editörü Nikolay Buharin ve Sovnarkom Başkanı Aleksey Rikov önderliğindeki Sağ Muhalefet de vardı. Stalin'in tek ülkede sosyalizm teorisinde önerdiği gibi, 1924 yılının sonlarında Stalin Sağ Muhalefet'e yaklaştı ve Zinovyev ve Kamenev'le olan üçlü yönetim zamanla dağıldı. 1926 başlarında Kamenev ve Zinoviyev, Lev Troçki'nin öncülüğünü yaptığı Sol Muhalefet ile birleştiler. Sağ Muhalefet 1924-1930 yılları arasında Kulak ve NEP dönemine yönelik strateji üzerine Stalin taraftarları ile ittifak kurdu. Troçki ve Sol Muhalefetteki destekçileri, Demokratik Merkeziyetçilik Grubu grubunda faaliyet yürüttü.

Grup Muhalefet Bülteni (Bolşevik-Leninistler) adındaki yayın organını Temmuz 1929'da çıkarmaya başlamıştır.





Brown Bess

Brown Bess, Britanya Ordusu'nda kullanılan misket tüfeklerinin için kullanılan bir tanımdır. Silah, Britanya İmparatorluğu'nun genişleme döneminde kullanıldı ve fiziksel önemi kadar önemli bir sembolik önem de kazandı. Yüz yılı aşkın bir süredir artan sayıdaki değişikliklerle birlikte kullanılmıştır.






Fevziye Kûfî

Fawzia Koofi (d. 1975) Afganistan uyruklu bir politikacı ve kadın hakları savunucusudur. Aslen Badakhshan ilinden olan, parlamento üyesi olarak hizmet etmiş ve aynı zamanda Ulusal Meclis’in vekil başkanıdır.

Yedi eşi olan çok eşli bir ailede dünyaya gelen Koofi en başta cinsiyeti yüzünden ailesi tarafından reddedilmiştir. Bir parlamento üyesi olan babası oldukça genç bir kadınla evlenmiştir ve annesi kocasının sevgisini devam ettirmek için erkek çocuğuna sahip olmaya çabalamıştır. Hatta Koofi’nin doğduğu gün, güneşte ölmesi için ölüme terk edilmiştir.

Kızını okula göndermek için ailesini ikna etmeyi başarmıştır, ailesinde okula gönderilen tek kızdır. Akabinde Fawzia iş ve yönetim dalında mastır derecesiyle üniversiteden mezun olmuştur. Babası 25 yıldır parlamento üyesidir ama ilk Afganistan savaşının sonunda Mücahitler tarafından öldürülmüştür.

Fawzia önceleri doktor olmayı istemiştir ama politik bilimi araştırmayı seçmiş ve Unicef’in üyesi olmuştur. Hassas gruplar örneğin; ülke içinde yerinden olmuş insanları yakından araştırmış ve kadınları ve çocukları ayrı tutmuş, 2002’den 2004’e kadar organizasyonda çocuk koruma yetkilisi olarak hizmet etmiştir.

Koofi Taliban’dan sonra 2001’de ‘“Okula Dönüş” kampanyasıyla kızların eğitim hakkını destekleyerek ilk politik kariyerine başlamıştır.Unic