rak birliğin komutanı oldu. Rickenbacker'in cesareti onu Amerika'da bir kahraman haline getirmişti.

II. Dünya Savaşı'nda Pasifik okyanusunda uçak kazası sonrasında bir salda 22 gün yaşamıştır.

1933 yılında Eastern Air Lines 'ın başkan yardımcısı oldu. O dönemde hava yolu şirketleri hükümet desteği ile ayakta durmaktaydı. Fakat Rickenbacker şirketlerin kendi başlarına ayakta durması gerektiğini düşünmekteydi. Bu nedenle şirketinin işleyiş şeklini değiştirdi ve iki yıl içinde havacılık tarihinde bir ilki gerçekleştirerek şirketi kârlı duruma getirdi. Birleşik Devletler başkanı ticari taşımacıların hava postası sözleşmelerini iptal ettiğinde Rickenbacker bu hakkı elde etti. 30 yıl boyunca şirketi yönettikten sonra 73 yaşında emekli olmuş ve 1973 yılında 82 yaşında hayata veda etmiştir.




Nizek Tarhan

Nizek Tarhan (ö. 709), Toharistan bölgesindeki Türk beyi. 8. yüzyılda Türklere karşı savaşan Arap komutanı Kuteybe bin Müslim'in emriyle boynu vurularak öldürüldü. Taberî, Belazurî, Dineverî ve İbnü'l-Esir'den naklen şunları yazar: "Haccac Kuteybe'ye, Nizek'i öldürmesini emrediyordu. Kuteybe, bunun üzerine Nizek'i yanına çağırdı ve boynunu vurdu. Başını Haccac'a gönderdi." Kuteybe bin Müslim Nizek Tarhan'ın çocukları dahil ailesi ve silah arkadaşlarının da aralarında bulunduğu yüzlerce insanın boynunu vurdurdu. Bir rivayete göre ise boynu vurularak öldürülen insanların sayısı 12.000 idi.




Norfolk, Nebraska

Norfolk, Amerika Birleşik Devletleri'nin Nebraska eyaletinde yer alan ve Madison ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 24,210'dur.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehirde 24,210 kişi, 9,910 ev ve 6,005 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise 79.0% Beyaz, 11.3% Afrikan Amerikan, 0.3% Yerli Amerikan, 5.2% Asyalı, 0.1% Pasifik Islander, 1.1%'i ise diğer gruplardandır.

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehirde 23,516 kişi, 9,360 ev ve 5,868 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise 79.0% Beyaz, 11.3% Afrikan Amerikan, 0.3% Yerli Amerikan, 5.2% Asyalı, 0.1% Pasifik Islander, 1.1%'i ise diğer gruplardandır.





Gilmar

Gylmar dos Santos Neves ya da kısaca Gilmar (d. 22 Ağustos 1930 - ö. 25 Ağustos 2013), kaleci pozisyonunda görev yapmış Brezilyalı eski millî futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1951 yılında Corinthians kulübünde başladı. Daha sonra da Santos kulübünde oynadı.





Berken Bereh

Berken Bereh, (d. 1954 Şırnak), Kürt şair. Yayımlanmış altı şiir kitabı bulunan şairin şiirleri ilk olarak Tirej dergisinde yayımlandı. Ardından pek çok dergide şiirleri yayımlandı. 1999'da Kulîna kulîlkan ismiyle bir internet sitesi kurdu. Serwer Botî, Argeş Amedî ve Mem Bêtîr gibi mahlaslar da kullanıyor.

Şair 1978'den beri Kürtçe dilinde şiirler yazıyor. Kawa Nemir, şairin bütün şiirlerinin Türkçeye çevrilerek toplandığı 'Kalbim Bir Yastıktır Aşka' kitabının giriş yazısında şairin 'Kürtçenin gizil güzelliklerini bulma, dili koruma ve canlandırma çabasında' olduğunu belirtir.
Bereh, uzun bir süre Evrensel gazetesinde köşe yazarlığı yapmıştır.






Felipe Santana

Felipe Santana (d. 17 Mart 1986), Kuban Krasnodar takımında defans pozisyonunda görev yapan Brezilyalı futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2006 yılında Figueirense kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Borussia Dortmund, Schalke 04, Olympiacos, Kuban Krasnodar kulüplerinde oynadı.




Carlos Bilardo

Carlos Bilardo (d. 16 Mart 1939), orta saha pozisyonunda görev yapmış Arjantinli futbolcu ve teknik direktör.

Profesyonel futbolculuk kariyerine 1958 yılında San Lorenzo kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Deportivo Español ve Estudiantes kulüplerinde oynadı.




Tirej

Tirêj 1979-1980 yılları arasında yayımlanan Kurmancca ve Zazaca edebiyat dergisi. 1923'ten sonra Türkiye'de tamamı Kürtçe olarak yayınlanan ilk dergidir. Kırmançça’da ilk modern edebi metinler, dilbilimci ve araştırmacı yazar Mehemed Malmîsanij tarafından Tîrêj dergisinde yayımlanmıştır. Devrimci Doğu Kültür Derneği (DDKD) çevresi tarafından hazırlanan dergide yazan isimler arasında F.Totani, Rojen Barnas gibi isimler vardır.

1979 sonbaharında İzmir'de yayın hayatına başlayan ve mevsimlik olarak tasarlanan derginin 3 sayısı İzmir'de basıldı. 4. sayının hazırlıkları sırasında 12 Eylül Darbesi olunca bu sayı İsveç'te, Stockholm'de basıldı. İlk sayısı 63 sayfa olan derginin 19 sayfası Zazaca'ya ayrılırken, 81 sayfa olan üçüncü sayının 42 sayfası Zazaca yazılmıştı. Zazaca bölümünün direktörlüğünü Mehemed Malmîsanij yapıyordu. Dergide hikâye ve şiirler, gramer yazıları ve tercümeler de yer aldı.

Dört sayısı toplam 334 sayfa olan derginin 130 sayfası Kırmancca'ya ayrılmış, sunuş yazıları ise Kurmançça ve Kırmançça olarak yazılmıştır.

Nazım Hikmet’in "Onlar" şiiri, Sabahattin Ali’nin "Koyun Masal" öyküsünün çevirisi, sözlü Kırmançça edebiyatından "Riretê Kal" (Dedenin Öğütleri) adlı bir mesel, Kırmancca Atasözleri’nden bir derleme ve daha sonra ilk Türkçe-Zazaca sözlük olarak yayımlanacak olan sözlüğün ön çalışmaları.

"Etnik" ve "Kitabê Ramıtey" adlı iki modern şiir, "Engiştê Kejê" (Kejê’nin Parmakları) adlı ilk Kırmançça öykü , konuşma dili ile yazı dili arasındaki farkı ve sorunları konu alan ilk Kırmançça makale, "Ê Ma W" (Bizimkidir) ve "Bımusne" (Öğret) adlı iki kısa şiir, "Xal û Warıza" (Dayı ile Yeğen) adlı bir halk öyküsü, "Çıbenokê Zazaki" (Zazaca Bilmeceler) ve sözlük çalışmasının devamı.

"Zerra Mı" (Yüreğim), "Ewro û Meşti" (Bugün ve Yarın) ve "Ma Bı Çıman Diy" (Gözümüzle Gördük) adlı üç şiir, Diyarbakır ve Erzincan Kırmanççasını dilbilimsel olarak karşılaştıran bir makale, Amerikalı bir oryantalistin 1860 yılında Zazaca’dan bahseden bir çalışmasını inceleyen bir yazı, derlenmiş Kırmancca bilmeceler, "Pira Hewtsera" (Yedi Başlı Cadı) adlı bir halk masalı ve sözlük çalışmasının devamı

"Ma Çı Waşt?" (Ne İstedik?), "Erik" (Vay be) ve "Deza" (Amcaoğlu) adlı üç şiir, Dersim yöresinden Seyîd Qazî’ye ait bir halk ezgisinin yanı sıra Türkçeden Kırmanççaya çevrilmiş ikinci şiir olarak Hüseyin Ferhad’ın "Vılê Kurdan" adlı bir şiiri, "Zazaki Dır Pronav" (Zamir)” (Zazacada Adıllar) adlı bir dilbilim makalesi ve sözlük çalışmasının devamı.




Sosyal karşılaştırma kuramı

Sosyal karşılaştırma teorisi,  1954 yılında sosyal psikolog Leon Festinger tarafından geliştirilmiş bir sosyal psikoloji kuramı.

Kişilerde kendilerine dair doğru değerlendirmelerde bulunma güdüsünün var olduğu ve bu değerlendirmeyi yapmanın bir yolu olarak kendilerine ait çeşitli özellikleri (becerilerini, yeteneklerini...vb.) başkalarınınkilerle karşılaştırdıkları iddialarının öne sürüldüğü kuramdır Kuramın temelinde, kişilerin kendilerine dair doğru değerlendirmelerde bulunabilmelerine yönelik bir güdü olduğu varsayımı yatmaktadır. Kuram, kişilerin yetenekleri ve görüşleri hakkındaki belirsizlikleri giderebilmek ve doğru bir benlik tanımı elde edebilmek üzere kendilerini diğerleriyle nasıl karşılaştırdıklarını açıklamaktadır. 
Festinger'in sonrasında kurama katkıda bulunan bazı araştırmacılar tarafından, benlik yüceltme motivasyonu doğrultusunda gerçekleştirilen sosyal karşılaştırma süreçlerine odaklanılmıştır. Ayrıca, yukarı ve aşağı yöndeki sosyal karşılaştırmalara neden olabilecek diğer bazı motivasyonlar da kuramsal çerçeve kapsamında geliştirilmiştir.

Festinger tarafından, sosyal karşılaştırma süreçleriyle ilgili dokuz temel hipotez önerilmiştir .

Hipotez I: Bireyler kendi yetenek ve görüşlerini doğru biçimde değerlendirmek üzere temel bir güdüye sahiptir ve bu değerlendirmeleri nesnel (sosyal olmayan) standartlar doğrultusunda gerçekleştirmek isterler. Örneğin, bir öğrenci bir sınavdan kaç puan aldığı bilgisini, bir sporcu 100 metreyi kaç saniyede koştuğu bilgisini başarı ölçütü olarak kullanır.

Hipotez II: Eğer nesnel standartlar mevcut değilse, kişiler yetenek ve görüşlerini değerlendirirken diğer kişilerle kıyaslamalara başvuracaktır. Örneğin, bir öğrenci başka hangi öğrencilerden daha başarılı, hangilerinden daha az başarılı olduğu bilgisini, ya da bir sporcu diğer sporculara kıyasla ne kadar başarılı ya da başarısız olduğu bilgisini başarı ölçütü olarak kullanır.

Hipotez III: Diğer kişiyle karşılaştırmada bulunma eğilimi, o kişiyle yetenek ya da görüş açısından farklılaşma düzeyi arttıkça düşecektir. Örneğin, bir öğrenci bir sınavdaki başarısını başka sınıflarda okuyan öğrencilerden ziyade kendi sınıfındakilerle karşılaştırır; bir koşucu kendi performansını kendinden çok daha genç ya da çok daha yaşlı olanlarla değil, kendi yaşıtlarıyla karşılaştırır.

Hipotez IV: Yetenekler konusunda bireylerin kendilerinden biraz daha iyi konumda olan diğerleriyle karşılaştırmalarda bulunmaya yönelik tek yönlü güdülenmeleri söz konusudur.Bu güdü, kişilerin şu andaki durumlarından daha da iyi olabilme arzularıyla açıklanmaktadır.

Hipotez V: Kişilerin yeteneklerini geliştirmelerini sınırlandıran bazı unsurlar söz konusu olabilir (Örneğin, matematik sınavlarından bugüne kadar en fazla 40 puan alan bir öğrenci, bir sonraki sınavda 50 almayı hedefleyebilir; kendisine hedef olarak 100 puan almayı belirlemez). Ancak bu sınırlandırıcı unsurlar, görüşler için söz konusu değildir. Başka bir deyişle, kişilerin görüşlerini istedikleri zaman değiştirebilmeleri mümkündür.

Hipotez VI: Diğeriyle gerçekleştirilen karşılaştırmanın hoşa gitmeyen sonuçlara neden olma düzeyiyle doğru orantılı biçimde, karşıdakini küçümseme ve karşıdakine düşmanlık hissetme duyguları da eşlik eder.

Hipotez VII: Yetenek ve görüşler açısından gruplar arasında gerçekleştirilen karşılaştırmalar mevzubahis ise, karşılaştırmalarda bulunulan grubun önemini artırıcı herhangi bir faktör, karşılaştırma yapılan yeteneğe ya da görüşe ulaşabilmek için karşılaştırmayı yapan grup içindeki üniformite (tek-biçimlilik) arzusunu da artıracaktır. Karşılaştırma grubunun görüşünün ya da yetenek düzeyinin kişinin içinde bulunduğu grup için önemi, çekiciliği ya da grupla ilgililik düzeyi arttıkça, karşılaştırmaların yapıldığı görüş ya da yetenek konusundaki üniformite baskısı grup içinde artar (Hipote