ftokinitodromos 1"), Yunanistan'ın otoyollarından biridir. Otoyol, 550 km uzunluğunda olup ülkenin güneyinden kuzeyine doğru başkent Atina'dan başlayarak Makedonya sınırındaki Evzonoi'ye kadar uzanmaktadır.

A1 Otoyolu, Avrupa E-yolu E75 karayolu güzergâhının bir parçasıdır.




A2 Otoyolu (Yunanistan)

A2 Otoyolu ( "Aftokinitodromos 2"), Yunanistan'ın otoyollarından biridir. Otoyol, 670 km uzunluğunda olup ülkenin batısından doğusuna doğru İgumeniça'dan Türkiye sınırındaki Kipoi'ye kadar uzanmaktadır.

A2 Otoyolu, Avrupa E-yolu E90 karayolu güzergâhının bir parçasıdır.





Dick Gregory

Richard Claxton "Dick" Gregory (d. 12 Ekim 1932 ; ö. 19 Ağustos 2017) ,Amerikalı ünlü komedyen, insan hakları aktivisti, sosyal eleştirmen, yazar ve girişimcidir.

Gregory 12 Ekim 1932'de St. Louis, Missouri'de doğdu. Şikago, Illinois'de büyüdü. Gregory Sumner Lisesi'nde ve Southern Illinois Üniversitesi Carbondale'de okudu. 1959'dan beri Lillian Gregory ile evlidir. On çocuğu vardır.

Amerikalı komedyen ve insan hakları aktivisti Dick Gregory, Washington, DC'de, 19 Ağustos 2017'de 84 yaşında kalp krizi geçirerek kaldırıldığı bir hastanede öldü.





Geçici Tüm Rusya Hükûmeti

Geçici Tüm Rusya Hükümeti (GT-RH), 1917-1922 yılları arasında gerçekleşen Rus İç Savaşı sırasında Omsk'da merkezlenen kısa ömürlü bir hükûmettir(1918-1920).

Komuç'tan (çoğunlukla Samara'da kurulu Sosyalist Devrimci Parti (SD) ve Anayasal Demokrat Parti (Kadet) üyeleri) ve Omsk'da bulunan esas olarak bölgesel politikacılardan ve sağcı subaydan oluşan Geçici Sibirya Hükümeti'nden oluşuyordu. İki rejim daha önce etkin bir şekilde birlikte başarısız olmuştu, bu rekabet bir gümrük savaşına ve çok sayıda sınır anlaşmazlığına neden olmuştu.

8-23 Eylül 1918 tarihleri ​​arasında Ufa'da bir Devlet Konferansı düzenlendi ve bu da Rusya Cumhuriyeti'ne bu alternatifin kurulmasına ve daha sonra Bolşevik hükümetin devredilmesine neden oldu. Diğer bölgelerden bazıları da dahil olmak üzere 170 delegeyi kapsıyordu. Bir uzlaşmaya yol açtı: Komuç, nihai güç temelini seçmek için SD hakimiyeti altındaki Tüm Rusya Kurucu Meclis (Kasım 1917'de seçildi) için tanınmaya başladı ancak aynı zamanda yasal Bütün-Rusya hükümeti olma iddiasını kaybetti. Onun yerine beş kişilik bir Rehber yeni hükümetin uygulaması olarak kuruldu:

Bir Bakanlar Konseyi, hükümetin günlük yönetimini yürüttü. Bakanlar Kurulunun çoğunluğu (14'ün 10'u) eskiden Geçici Sibirya Hükümeti üyeleri olarak görev yapmıştı.

Bolşevikler Kerensky'yi değiştirince Rehber değişti. Kazak birlikleri Avksentiev ve Zenzinov'u tutukladı. Ertesi sabah Vologodsky GT-RH Bakanlar Konseyini çağırdı. Rehber feshedildi ve eski Savaş Bakanı Amiral Aleksandr Kolçak, Tüm-Rusya'nın Yüksek Valisi oldu.

Yüksek Vali, halka aşağıdaki manifestoyu yayınladı:
Geçici Bütün-Rus Hükümeti sona erdi. Tüm gücü elinde tutan Bakanlar Kurulu, Amiral Aleksandr Kolçak'a bu güç ile beraber bağlandı. Bu sorumluluğu, iç savaşın olağanüstü zor koşullarında ve ülkenin dağınıklığını gidermek için kabul ettim ve şu anda ne gerici yolu ne de parti mücadelesinin ölümcül yolunu izleyeceğim. Başlıca amaçlarım, bir savaş gücü örgütlenmesi, Bolşevizmi devirmek ve kanun ve düzenin kurulmasıdır böylece Rus halkı hürriyet ve özgürlük yüksek fikirlerini yerine getirebileceği gbir hükümet seçebilmeye muktedir olacak. Sizi, vatandaşları birleşmeye ve Bolşevizmle mücadelede, herkesi gerekirse özveride bulunmaya çağırıyorum.

Kolçak'ın bakanları arasında, Paris Barış Konferansı'nda hükümeti temsil edecek olan eski tanınmış Çar yanlısı bakan Sergey Sazonov da yer alıyordu.

Sosyalist Devrimci Partinin (SD) kurucusu Viktor Çernov, GT-RH'yi şiddetle eleştirdi. Ufa yerleşimini tatmin edici bulmadı ve yeni hükümete karışan "karşı-devrimci" unsurları gördü. SD Partisi'nin, Kurucu Meclis'in arkasında nüfusu toplaması ve Komuç Halk Ordusu'nun bağımsız bir güç olarak örgütlemesi gerektiğini savundu. Aleksandr Kerenski'nin Geçici Hükûmet'ini GT-RH olarak tanıyan sağı kızdırdı.

Kolçak'ın ölümü ile gücü güneyde Gönüllü Ordusu'na geçti.






Pyotr Deynekin

Pyotr Stepanovich Deynekin (d. 14 Aralık 1937 ; ö. 19 Ağustos 2017) ,Rus askeri generaldir. Morozovsk, Rusya'da doğdu. 1997'de Rusya Federasyonu Kahramanı ödülüne layık görüldü.

1969'da SSCB Hava Kuvvetleri Akademisi'nden mezun oldu. 1991-1992 yılları arasında SSCB Hava Kuvvetleri ve Savunma Bakanlığı başkomutan yardımcılığını yaptı. 1992'de Bağımsız Devletler Topluluğu Hava Kuvvetleri Komutanı olarak görev yaptı. 1992'den ölümüne kadar Rusya Federasyonu Hava Kuvvetleri Komutanlığı görevini yürüttü. 2002'de emekli oldu.

Eski Rus askeri general Pyotr Deynekin, 19 Ağustos 2017'de 79 yaşında Moskova'da öldü.




Kızıl Sendika Enternasyonali

Kızıl Sendika Enternasyonali (Rusça: "Красный интернационал профсоюзов"; "Krasnyi internatsional profsoyuzov") ya da Profintern, Komünist Enternasyonal'ın ana öğesi olarak sendikaların faaliyetlerini uluslararası düzeyde komünist faaliyetlere paralel olarak kontrol etmek üzere kurulan kuruluş. Resmen 1921 yılında kurulan örgüt; sosyal demokrat görüşleriyle bilinen ve "Amsterdam Enternasyonali" olarak da isimlendirilen, sınıf mücadelesi tezine karşı sınıf işbirliğini savunan ve bu yolla Marksist görüşü reddeden Uluslararası Sendikalar Federasyonu'na karşıt faaliyetler yürüttü. Uluslararası Sendikalar Federasyonu, bu anlamıyla Komintern'in çalışmalarına ve onun devrim hedefine engel teşkil ettiği için Profintern'in kıyasıya eleştirilerine maruz kaldı. 1937 yılında feshedildi.

Temmuz 1920'de, Komintern başkanı Grigori Zinoviyev'in emriyle, Komünist Enternasyonal 2. Dünya Kongresi'ne ait olarak geçici şekilde Uluslararası Sendikalar Konseyi (Rusça: Mezhsovprof) kuruldu. Bu komite - Komintern Kongresi'nin Rus, İtalyan, İngiliz, Bulgar ve Fransız delegeleri de dahil olmak üzere - kızıl sendikalarına uluslararası bir kongre düzenlemek göreviyle kuruldu. Sovyet sendika lideri Solomon Lozovski yeni konseyin başkanı oldu. İngiliz sendikacı Tom Mann ve Fransız sendikacı Alfred Rosmer yardımcı seçildiler.

Komintern Yürütme Komitesi, Uluslararası Sendikalar Konseyi'ne "tüm dünyadaki sendikalara" bir manifesto çıkarmasını tavsiye etti. Örgüt, diğer uluslararası kuruluş olan Uluslararası Sendikalar Federasyonu'nun sosyal demokrat politikalarını eleştirerek onları "sarı sendika" olarak ilan etti ve tüm sendikaları "yeni bir devrimci uluslararası organizasyon" olan kendi kuruluşlarına katılmaya çağırdı. Bu karar sonrası kısa sürede uluslararası sosyalist harekette bir bölünme ortaya çıktı ve "devrimci yöntemler" (kızıl sendika) ile "seçime dayalı yöntemler" (sarı sendika) arasında seçim yapan sendikalar iki kampa bölündü. Komintern sendikaları derhal "kızıl" olan kendilerine yakın örgütlerle işbirliği yapmaya çağırdı.

Komünist fikirlerin yaygınlaşmasıyla bölünen uluslararası emek hareketi rakip olan mevcut sendikaları kazanmak için farklı ülkelerde propaganda büroları kurdu. Bu bürolar en sert ve muhalif sendikacılarını kendilerine çekerken zaman zaman da muhafazakar sendika liderliklerini hedef göstererek yabancılaştırmaktaydı.

9 Ocak 1921'de Komintern Yürütme Komitesi, "kızıl sendikalardan" oluşan yeni bir örgütün aynı yılın 1 Mayıs İşçi Bayramı'nda kurulacağını duyurdu. "Sarı sendikaların" temsilcisi olarak görülen Amsterdam Enternasyonali'ne üye olmayı talep eden tüm sendikalara itiraz yazısı gönderildi. Ancak bu görüş, Temmuz ayına kadar ertelendi, böylece planlanan 3. Komintern Dünya Kongresi ile senkronize edilebildi. Çünkü Rus İç Savaşı nedeniyle o dönem Sovyet Rusya'ya yolculuk zor ve tehlikeli idi.

Lozovski, Mayıs 1921'de gerçekleştirdiği konuşmasında tüm dünyadaki 14 milyon işçiyi temsil eden sendikaların, yeni kurulan Kızıl Sendika Enternasyonali'ne bağlılık duyurusunda bulunma çağrısı yaptı. Benzer olarak Zinoviev de Amsterdam Enternasyonali'ni, "sosyal burjuvazinin son barikatı" olarak ilan etti.

Kendi görüşlerine göre sosyal demokrat sendikal hareket, I. Dünya Savaşı'ndan nispeten birleşmiş, saldırgan ve boyun eğmemiş olarak ortaya çıkmıştı. Profintern'in ortaya çıkmasından önce dahi Amsterdam Enternasyonali, Mayıs 1921'de yürüttüğü bir toplantıda "sendikal örgütlerin iki uluslararası birliğine aynı anda üye olmasına izin verilmiyor" demişti. Ardından devrimci fikirlere sahip her örgüt kendini kendini Amsterdam Enternasyonali'nden uzaklaştırmaya başladı. Böylelikle dünya sendikal hareketini içerisinde büyük iç savaş başladı.

Kızıl Sendika Enternasyonali'nin Kurucu Kongresi 3 Temmuz 1921'de Moskova'da toplandı. Toplantıya, dünyanın dört bir yanından gelen 336 oy hakkına sahip toplam 380 delege katıldı. Bu sayı o dönemin dünya çapında 40 milyon sendika üyesinin 17 milyonunu temsil ediyordu. Toplantı homojen ve uyumlu değildi, çünkü işçilerin endüstrinin kontrolünü ele almasını sağlayarak doğrudan eylem yapma fikri ile, bu eylemlerden kaçınmaya çalışan sendikalist fikirler sonucunda tartışmalar ortaya çıktı. Delegelerin bazıları yeni kurulacak örgütün Komintern'den tamamen bağımsız olması gerektiğini savundu. Çünkü onlara göre siyasal örgütlere bu kadar yakın olunmamalıydı.

Kızıl Sendika Enternasyonali'nin örgütsel olarak Komintern'den bağımsız olması için görüş bildirenler arasında Dünya Endüstriyel İşçileri lideri olan ve ABD'nin 1917 tarihli Casusluk Yasası uyarınca uzun süre hapis cezasına çarptırılan ve kefaletle serbest bırakıldıktan sonra Moskova'da yaşayan Bill Haywood da bulunmaktaydı. Dünya Endüstriyel İşçileri örgütünün bakış açısına bazı Fransız ve İspanyol delegeler de katıldı. Ancak karşıtlarınca "sarı sendikalist" olarak tariflendirilen bu unsurlar küçük bir azınlık olarak kaldı ve kuruluş kongresi Mann ve Rosmer'in de görüşleriyle, Kızıl Sendika Enternasyonali ve Komintern arasındaki bağın "gerçek ve samimi devrimci birlik" olduğunu duyurdu. Ayrıca tüm "kızıl sendikaların" ulusal düzeyde faaliyet yürüten komünist partiler ile "samimi devrimci birlik" kurması önerildi.

Örgütün, daha önce var olan Amsterdam Enternasyonal'i ile doğrudan rekabet halindeyken yeni bir sendikal birl