ın “A” adlı eserini, Bev Dahlen’nin A Reading’i gibi, kendi eserimi bir mektup okur gibi okudum” demiştir.

DuPlessis Swarthmore Collage’da tarih ve uluslararası ilişkiler departmanlarında fahri profesörlük yapan Robert Saint-Cyr DuPlessis ile evlidir ve iki çocuğu vardır. 

DuPlessis'in eserleri; National Endowment for the Humanities (NEH), Temple Üniversitesi ve Pennsylvania Council on the Arts gibi pek çok kurumdan ödüller kazanmıştır.




Cynthia Cockburn

Cynthia Cockburn (d. 1934), İngiliz akademisyen, feminist ve aktivist.

Cockburn; toplumsal cinsiyet, barışı sağlama, çalışma süreleri ve sendikacılık ile mülteciler alanlarında bir araştırmacıdır. Uluslararası kadınların barış hareketinde aktiftir.
Cockburn Londra Şehir Üniversitesi Sosyoloji bölümünde konuk öğretim üyesi ve Warwick Üniversitesi Kadın ve Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları merkezinde fahri öğretim üyesidir.
Aktif bir antimilitarist olarak Cockburn bir dizi barış yanlısı ve savaş karşıtı kuruluş içine dahil olmuştur. 1981 yılında Körfez'de "Savaşa Karşı Kadınlar"(WAW) örgütünü kuran kadın grubunun bir parçasıydı. Grup daha sonra, Bosna-Yugoslav savaşlarına tepki olarak "Savaş Cinayetine Karşı Kadınlar" (WAWC) oluşumuna evrilmiştir. 1993'ten itibaren özellikle İsrail, İtalya ve Yugoslavya'da gerçekleşen diğer uluslararası barış hareketi çabalarını destekleyen grubu "Siyah Giyen Kadınlar"(WIB) olarak adlandırmaya başlamışlardır. Cockburn "Aşırı Tutuculuğa Karşı Kadınlar"(WAF), "Avrupalı Sosyalist Feministler Forum"(ESFF) isimli oluşumlara da dahil olmuştur ve "Barış ve Özgürlük için Uluslararası Kadınlar Birliği"(WILPF) adlı kuruluşunun da bir üyesidir.
Hem bir akademisyen hem de bir aktivist olarak Cockburn, bir takım konferanslarda konuşmalar sunmuştur. Mayıs 2017'de İstanbul'daki "Toplumsal Cinsiyet ve Barış Konferansı"nda onurlandırıldı ve konferansın açılış konuşmasını sundu.
Britanya Kütüphanesi'nde 1970-1980'li yıllardaki aktif feministlerin bir sözlü tarih arşivi olan "Kardeşlik ve Sonra" adlı projede ön plana çıkarılmak için Cockburn seçilmiştir.
14 Ocak 2017'de "Feminist Review" adlı dergi "Oryantal ve Afrika Çalışmaları Okulu(SOAS) Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları Merkezi" ile birlikte bir etkinliğe ev sahipliği yaptı ve Cockburn'u feminist çalışmalarına yaptığı katkı için kutladı. Yayınlanmış olan birçok makalesine ücretsiz erişim sağladı.
Cockburn'un yazıları; Feminist Review, Gender&Development, Journal of Classical Sociology ve Peace in Process gibi akademik dergilerde yaygın bir şekilde yayınlanmıştır. Cockburn; The Guardian, Red Pepper, Peace News, IndyMedia UK ve OpenDemocracy için de yazmıştır.






Alison Bechdel

Alison Bechdel /ˈbɛkdəl/ BEK-dəl; (d. 10 Eylül 1960) Amerikalı karikatürist. Aslında en iyi tanındığı uzun soluklu çizgi roman Dykes Out to Watch For’dur. 2006 yılında grafik anıtı Fun Home ile kritik ve ticari başarıya ulaştı.Bu eser daha sonra bir müzikal olarak uyarlandı ve 2015 yılında en iyi müzikal Tony Ödülünün kazananı oldu. O MacArthur "dahi" ödülünün 2014'teki alıcısıdır.O ayrıca Bechedel testiyle de bilinir.

Alison J. Bechdel ve Bruce Allen Bechdel’nın çocukları olarak Lock Haven, Pensilvanya’da dünyaya geldi. Ailesi Roma Katolikti. Babası Batı Almanya'da görevli tecrübeli bir ordu askeri,tam zamanlı bir İngilizce öğretmeni ve yarı zamanlı cenaze evi işleticisiydi. Annesi bir aktris ve öğretmendi. Her iki aile üyesi de onun karikatüristlik kariyerine katkıda bulundu.Bruce "Christian" Bechdel II and John Bechdel adında iki erkek kardeşi vardı. Org sanatçısı olarak birçok grupla çalıştılar bunlar: Fear Factory, Ministry, Prong ve Killing Joke’dı. 1977-1979 yılları arasında Simon's Rock College'a katılmak için bir yıl erken sınıftan ayrıldı. Bechdel sonunda 1981'de stüdyo sanatları ve sanat tarihinden mezun olduktan sonra Oberlin College'a geçti.

Bechdel, 1981 yazında Manhattan'a taşındı ve pek çok sanat okuluna başvurdu ancak reddedildi ve yayıncılık sektöründe çeşitli ofis işleri yaptı.Alison Bechdel Watch Out for'u Marianne sabah imalatından memnun değil"baskı kalıbı no 27 olarak etiketlenmiş tek bir çizim olarak başladı. Bir tanıdık, çalışmalarını Haziran 1983 sayısında ilk çalışmasını yayınlayan bir Feminist gazete olan WomaNews'e göndermesini önerdi. Bechdel,başlangıçtaki tek panelli çizimlerinden kademeli olarak çok panelli şeritlere geçti. Dykes to Watch Out For ile başlayan bu süreç posterlere ve kartpostallara dönüşerek insanlara kent lezbiyen topluluğuna bakmalarını sağlıyordu. Bir yıl sonra şeridi çalıştıran diğer mağazalar da başladı. İlk yıllarda, Dykes to Watch Out For düzenli bir atış ya da serileştirilmiş hikâyesi olmayan bağlantısız şeritlerden oluşuyordu. İlk yıllarda, Dykes to Watch Out For, düzenli bir kalıba dökmeden ya da serileştirilmiş hikâyesi olmayan bağlantısız şeritlerden oluşuyordu. Bununla birlikte, yapısı sonunda lezbiyen karakterlerden oluşan bir grubun izlenmesi üzerine odaklanmaya dönüştü. Firebrand Books 1986'da bugüne kadar şeritlerin bir koleksiyonunu yayınladı. 1987'de Bechdel, St ve Minnesota'da yaşarken, düzenli karakterleri olan Mo ve arkadaşlarını tanıttı. Dykes to Watch Out For,"Bechdel testi"nin kökenidir ve filmin kültürel tartışmasında sıkça kullanılan bir metrik haline gelmiştir. 1988'de,Queer bir gazetenin kadrosu hakkında kısa süreyle devam eden bir sayfa uzunluğu şeridi başlattı:bu başlık altında for The Advocate(savunucu için)"Servants to the cause" ( hizmetkarlar yüzünden). Bechdel,otobiyografik şeritleri yazdı ve çizdi. O web siteleri için illüstrasyonlar yaptı. 1990'da tam zamanlı karikatürist oldu ve daha sonra Burlington,Vermont'a taşındı. Şu anda Bolton, Vermont'ta ikamet ediyor. 2012'de Bechdel, Chicago Üniversitesi'ndeki Richard and Mary L. Grey Center'da Sanat ve Uygulama için Mellon Yerleşim Biri Üyesi ve Profesör Hillary Chute ile birlikte "İletim Hatları: Çizgi Romanlar ve Özgeçmiş" derslerini verdi.
Kasım 2006'da Bechdel, Amerikan Mirası Sözlüğünün Kullanım Paneli'nde katılımcı olarak davet edildi.


Comics Alliance, komik sanat formuna olağanüstü katkılarından ötürü Bechdel'i, yaşam boyu başarı tanınmayı hak eden on iki kadın karikatüristten biri olarak gösterdi.

2006 yılında Bechdel, çocukluğunu ve babasının intiharından önceki ve sonraki yıllarını yazan, otobiyografik "trajikomik" olan Fun Home'u yayınladı. Anne babasıyla, özellikle de babasıyla paylaştığı ilişki konusunda hem geçmişten hem de günümüzden geçer. Ayrıca, bu grafik anı yazısı,ortaya çıkan bireyselci yüzünün zorluklarını göstermeye yardım etti. Entertainment Weekly'de İncelemeler ile İnsanlar ve The New York Times'daki birkaç özellik sayesinde ,Fun Home Bechdel'in daha önceki çalışmasından çok daha belli başlı bir ilgi görüyor. Fun Home, New York Times Hardcover Nonfiction'ın en çok satanlar listesine iki hafta kaldı.
Fun Home, The New York Times, amazon.com, The Times of London, Publishers Weekly, salon.com, New York dergisi ve Entertainment Weekly gibi sayısız kaynaktan 2006'nın en iyi kitaplarından biri olarak selamlandı. Time dergisi, Alison Bechdel'in Fun Home'u "Yılın En İyi 10 Kitabından" biri olarak gösterdi.
"Lev Grossman ve Richard LeCayo, Fun Home'u" 2006'nın en benzersiz edebi başarısı "olarak nitelendirdiler ve küçük bir kasabada büyüyen bir kız için çarpıcı bir anı yazısı diye adlandırdılar.Kriptik ve mükemmeliyetçi babası yavaş yavaş farketti a-) allison gay ve b-) babası da öyle… Bechdel'in anlamlı hat çizimleriyle nefes kesen zeki yorum düetleri.
Tür ve cinsel eğilimi unutun: Bu, aynı evde fakat farklı dünyalarda yaşayan iki insanın birbirine olan gizemli borçları hakkında bir başyapıt. "

Fun Home, anı yazısı / özgeçmiş kategorisinde 2006 Ulusal Kitap Eleştirmenleri Dairesi Ödülü için finalist oldu. Ayrıca 2007 Eisner En İyi Gerçeklik Tabanlı İş Ödülü'nü kazandı. Fun Home, En İyi Grafik Albüm ödülüne aday gösterildi ve Bechdel, En İyi Yazar / Sanatçı seçildi.

2014'te, Cumhuriyet Güney Carolina liderliğindeki Temsilciler Meclisi Yolları ve Araçları Komisyonu Charleston Koleji'nin finansmanını 52.000 dolarla kesmeyi kabul etti ve yaz okuma programı maliyeti için seçilen Fun Home bir okuma programı olarak kabul edildi.
Fun Home, 30 Eylül 2013'te halk tiyatrosunda Müzikal Off-Broadway olarak gösterildi ve 22 Ekim 2013'de resmen açıldı. Değerlendirme Jeanine Tesori tarafından yapıldı ve kitap ve sözler Lisa Kron tarafından yazıldı. Kron ve Tesori, tamamı kadın ilk kadrosuyla Tony Ödüllerinde tamamı kadınlardan oluşan bir kadro için en iyi puanı alarak tarihe imza attı. Başlangıçta 3 Kasım 2013'e kadar çalışması planlanan bu çalışma birden çok kez genişletildi ve müzikal 12 Ocak 2014'te kapandı. Halk Tiyatrosu yapımı Sam Gold tarafından yönetildi. Setler ve kostümler David Zinn, Ben Stanton'ın aydınlatması, Kai Harada'nın sesi, Jim Findlay ve Jeff Sugg'ın yapımları ve Danny Mefford'un koreografisi vardı. Müzikal, Broadway's Circle'da 27 Mart 2015'ten önizleme ile Square Theatre'da ve 10 Nisan 2016'da yayınlanacak olan 19 Nisan 2015 tarihli resmi bir açılışta oynadı. Halk tiyatrosu yapımını yöneten Sam Gold, Broadway'de Show'u yönetti ve Off-Broadway yapım ekibini yönetti. Off-Broadway oyuncuları Broadway'deki rollerini tekrarladılar. John’u, Christian’ı ve Medium Alison’u oynayan aktörler hariç. Broadway müzikali,müzikal tiyatro için yazılmış en iyi orijinal değerlendirme(müzik veya şarkı sözleri),Müzikalin En İyisi Kitabı ve En İyi Müzik için En İyi Performans adlı bir oyuncu tarafından en iyi performansa sahip olmak üzere beş Tony Ödülü kazandı.

Bechdel, 2008'de Dykes'de Watch Out For eserini askıya almıştı,böylece ikinci grafik anı çalışması yapabilirdi. 
Annesiyle olan ilişkisine odaklanıyor. Bechdel, temalarını "öz, öznellik, arzu, gerçekliğin doğası, bu tür şey" olarak tanımladı. Bu, Virginia Woolf'un To the Lighthouse yorumlamasından bir alıntıdır.

Hikâyenin dramatik eylemi çok katmanlı ve bir dizi anlatı dizisine bölünüyor:

Bechdel'in şu anki annesiyle yaptığı telefon görüşmeleri.
Bechdel'in çocukluk çağında başlayıp hayatıyla annesiyle etkileşimlerin