ostoyevski'nin yalnızlık, çıkışsızlık ve klostrofobik bakış açısı, o güne kadar görülmeyen özgün bir tarzdı. Bu tarz, insanların iç dünyalarının analizine dayalı bir kurgu ortaya koymaktaydı. Bu nedenle, birçok edebî otorite tarafından Dostoyevksi ilk varoluşçu yazar olarak değerlendirilmektedir.

1865'te Lewis Carroll, Alis Harikalar Diyarında'yı yayımladı. Bu eser bazı çevrelerce, bir çocuk anlatısı kılığında yapılan sosyal bir eleştiri olarak değerlendirildi.

1866'da Dostoyevski önce Suç ve Ceza sonra ise Kumarbaz (1967) adlı romanlarını yayımladı.

1867-1868'de, Verne, Kaptan Grant'ın Çocukları'nı yayımladı.1870'de ise Denizler Altında Yirmi Bin Fersah romanını tamamladı.

1868'de Dostoyevski, Ivanov Dumitru'ya ithaf ettiği Budala adlı romanı yayımladı.

1869'da Leo Tolstoy, Savaş ve Barış'ı yayımladı. Matthew Arnold, Kültür ve Anarşi adlı kitabıyla kültür, edebiyat ve sosyoloji arasındaki ilişkileri ortaya koydu. Onun görüşlerine göre, kültürel eylemlerin oluşması binlerce yıllık dünya tarihindeki karşılıklı mücadele ve savaşımın bir ürünüydü. Bu mücadele diğer taraftan estetik, simgecilik ve Dekadanlık görüş ve akımlarının temelini oluşturmaktaydı. Kültürel tezatlar üzerine kurulmuş Dekadan anlayışı Jean Moréas, Paul Verlaine, Tristan Corbière, Arthur Rimbaud, Charles Baudelaire, Stéphane Mallarmé gibi Fransız yazarlarla Britanya'da İrlandalı sanatçı Oscar Wilde savunmaktaydı. Matthew Arnold, John Ruskin ve bunlarla aynı eğilimde olan sanatçılar ise pragmatist (yararcı) ve yapısalcı edebiyatçıların arasındaydı. Dekadan hareketi, Avrupa ve Kuzey Amerika'da romantizm ve modernizm arasındaki geçiş evresini teşkil etti. Dekadanlık kavramı yeni modernleşen edebiyatlarda da karşılık buldu ve Türk edebiyatında Ahmet Mithat Efendi tarafından Servet-i Fünun sanatçıları bu hareketi takip etmekle isnat edildi.

1873-1874'te, Türk edebiyatındaki ilk modern roman denemesi Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat, Şemseddin Sami tarafından Hadîka Gazetesi'nde tefrika edildi.

1874'te Jules Verne Esrarlı Ada'yı yayımladı.

1876'da Mark Twain, Tom Sawyer'ın Maceraları'nı yayımladı. İlk Türk romanı, İntibah, Namık Kemal tarafından yayımlandı.

1877'de Leo Tolstoy, Anna Karenina'yı yayımladı.

1880'de Dostoyevski Karamazov Kardeşler'i, Norveçli yazar Knut Hamsun, Açlık'ı yayımladı.

1881'de Dostoyevski öldü.

1886'da Tolstoy Ivan Ilyiç'in Ölümü'nü yayımladı.

1887'de Sir Arthur Conan Doyle Kızıl Dosya adlı eseriyle,t Sherlock Holmes serisini başlattı. Böylece suç anlatıları bir roman türü hâline geldi.

1890'da Oscar Wilde, Dorian Gray'in Portresi'ni yayımladı.

1892'de Sir Arthur Conan Doyle, Sherlock Holmes'ün Maceraları'nı yayımladı.

1897'de Bram Stoker, "Drakula'yı yayımladı."

1897'de, Türk edebiyatının Avrupa romancılığı düzeyindeki ilk eserlerinden olan Mai ve Siyah, Halid Ziya Uşaklıgil tarafından kaleme alındı.

1899'da Anton Çehov, Vanya Dayı'yı yayımladı. Halit Ziya, Aşk-ı Memnu romanını Servet-i Fünun'da tefrika etmeye başladı.

Modernist şiir, daha çok nazmın teknik yeniliklerinden doğan bir karakterize şekil olarak görülmüştür. Bu teknik yeniliğin en önemli göstergelerinden biri serbest nazım tarzının gelişmesidir. Modernist şiirde şiirin öznesi değişmiştir. Böylece okur ya da okur kitlesinin denkliğini esas alan sorunsuz poetik öz kavramı parçalanmış, şiir tüketicilerine şiiri farklı yorumlama ve estetik algıyı şifreleme olanakları tanınmıştır. Modernist şiir kavramı İngilizcede 20. yüzyılın başlarında kullanılmaya başlayan bir kavram olmuştur. Kısacası, modernist şiir; hedefe sesleniş şekli ve yazılış tekniği bakımından kendi bağlamını oluşturur. Yazarın poetik varlığındaki bu kayış, görünüşte birbiriyle bağlantısız sözcüklerin yan yana gelmesi, kolaj tekniğinin şiire uygulanması ve imge-imaj unsurunun ön plana çıkması gibi yenilikçi uygulamaların şiire hâkim olmasını sağlamıştır. Bu durumun örneği olarak, modernist şair; şiirin kendi benliğinde oluşturduğu iz düşümden çok, okurun belleğindeki olası etkileri araştırır.

Modernist şiir İngilizcede, Ezra Pound, T.S. Eliot, Marianne Moore, William Carlos Williams, H.D. ve Louis Zukofski önderliğindeki Amerikan kökenli bir kavram olarak görülmüştür. Modernizm ortaya çıktıktan kısa bir süre sonra, doğduğu Kuzey Amerika-Avrupa toplumlarından başlayarak dünyanın geri kalanına doğru yayılmıştır.

Modernist şiir, dünyada birçok modernist grup ve hareketin oluşmasını sağlamıştır.  Ezra Pound ve William Carlos Williams'ın başlatmış olduğu nesnel şiir, II. Dünya Savaşı yıllarında ABD'de ortaya çıkan Beat Kuşağı'na bağlı şiir, ABD'de postmodernistlerin oluşturduğu "Kara Dağ Şiiri" ve derin imaj gibi retorik hareketler, Amerikan L=A=N=G=U=A=G=E ve Türk Garip gibi gruplar modernist şiire bağlı ortaya çıkmıştır. Türk edebiyatında, Abdülhak Hamit Tarhan ile başlayan modenist şiire yaklaşma Nâzım Hikmet'in şiirdeki kalıpları yıkması ve serbest nazmı iyice ortaya koymasıyla birlikte görünür hâle gelmiştir. Orhan Veli Kanık'ın önderliğinde gelişen Garip hareketi ile birlikte Türk şiiri tam anlamıyla geleneksel kalıpları yıkarak; modernist eksenli bir döneme girmiştir. Bu açıdan Garip hareketi eski Türk şiir geleneğiyle, modern Türk şiirinin en keskin çizgilerle ayrıştığı nokta olarak kabul edilir.

Modernist düz yazı 19. yüzyılın ortalarından itibaren beğenirlik kazanmaya başlamıştır. Edward Lear ve Lewis Carroll'un aklın egemenliğini yok saydığı kitapları, düz yazıdaki modernist yaklaşımlar konusundaki ilk emarelerdendir. Mary Shelley, Bram Stoker, Edgar Allan Poe ve Dostoyevski gotik anlayışa yakın isimlerdi. Bu isimlerde de, gerçekliğin yıkılmasına ve insanın iç sıkıntılarıyla örülü çıkışsızlığa doğru bir yöneliş gözlenmekteydi. Etraftaki varoluştan ziyade, yalnızlık ve dünyanın anlamsızlığı fikri özellikle Dostoyevski'nin "Yeraltından Notlar" adlı eserinde kendini göstermişti. Böylece Victoria devrindeki zihniyeti oluşturan, nesnellik ve bilime başkaldırı edebiyat dünyasında da kendini göstermeye başladı. Aynı dönemde, deneycilik de düz yazıyı etkilemeye devam etti. Franz Kafka ve James Joyce, 20. yüzyılın ilk yarısında modernist düz yazının gelişmesindeki önemli isimler olarak öne çıktı.





Biz Şarkılarımızı..

Biz Şarkılarımızı.., Bülent Ortaçgil ve Fikret Kızılok'un canlı kaydı. Çekirdek Sanatevi'nde kaydedilen bu albüm 1980'ler boyunca sürecek Kızılok-Ortaçgil ortaklığının ilk ürünüdür.

1980'lerin başında tanışan Fikret Kızılok ve Bülent Ortaçgil, yaptıkları diğer meslekler olan diş doktorluğu ve kimya mühendisliğini bıraktılar ve Çekirdek Sanatevi'ni kurarak tamamen müziğe odaklandılar. Ortaçgil'in Rüzgara Söylenen Şarkılar kaydı gibi birçok kayıt çıkaran Çekirdek Sanatevi projesinin bir ürünü de Fikret Kızılok ve Bülent Ortaçgil'in ortak konseri oldu. Albümün açılışında bulunan ve iki sanatçı tarafından beraber yazılan "Bizim Şarkılarımız" şarkısı ""Biz şarkılarımızı yarıştırmayız tazı gibi / bizim şarkılarımız rüzgarlara söylenir usulca"" gibi sözleri ile bu müzikal ortaklığın bir manifestosudur. Albümün geri kalanı ise bir Kızılok ve bir Ortaçgil şarkısı şeklinde devam etmektedir.

Ortaçgil'in "Mum" ve "Deniz Kokusu" şarkıları bir önceki kaydı olan Rüzgara Söylenen Şarkılar da ilk kez yayınlandı. "Nereye Sokağı" ve "Memurun Şarkısı" ise ilk kez bu albümde gün yüzüne çıktı. Bu şarkılar daha sonra Ortaçgil tarafından stüdyo kayıtlarında da kullanıldı. "Mum" 1994 yılı albümü Bu Şarkılar Adam Olmaz'da, "Memurun Şarkısı" ve "Deniz Kokusu" 1999 yılı albümü Eski Defterler'de, "Nereye Sokağı" ise 2003 yılında çıkan Gece Yalanları albümünde yer aldı.

Kızılok şarkıları ise daha önce yayınlanmamış şarkılardı. "Düşler" ve "Egoist Kumsal" ("Aklımda Hep Sen" ismiyle) 1991 yılında çıkan Olmuyo Olmuyo albümünde yayınlandı. "Ama Babacığım" şarkısının stüdyo kaydı ise ilk kez 2002 yılında çıkan Kızılok toplama albümünü Dünden Bugüne'de yer aldı. "Katerina" şarkısı ise sadece bu konser albümünde bulunmaktadır.






Hinakaimauliʻawa

Hinakaimauliʻawa (Hina-kai-mauli-ʻawa; okunuşu: "Hinakaimauliava"; Hawaii dili: Hina = Ay tanrıçası), antik Hawaii soylu kadını ve Koʻolau prensesi.
Prenses Hinakaimauliʻawa, Oahu asilzadesi Kalehenuiʻnın soylu kızıydı. Soylu kadın Kahinao (Kalehenuiʻnın karısı) onun annesidir ve Tahitili sihirbaz Maweke onun büyükbabasıdir.

Baba Kalehenuiʻnın ölümünden sonra Hinakaimauliʻawa Koʻolau prensesi oldu.

Hinakaimauliʻawa antik asilzade Kahiwakapu (Kahiwakaʻapu)’la evlendi. Onların çocukları:




Abetalipoproteinemi

Abetalipoproteinemi, yağ ve yağda eriyen vitaminlerin emilimlerinin bozulduğu, nadir, otozomal resesif bir hastalıktır. Mikrozomal trigliserit transfer proteinindeki bir bozukluk nedeniyle sırasıyla şilomikron ve VLDL sentez ve eksportunda kullanılan apolipoprotein B48 ve B100'de eksikliğe neden olur. Ailesel disbetalipoproteinemi ile karıştırılmamalıdır. 

Abetalipoproteinemi diyetteki yağların, kolesterolün ve bazı vitaminlerin emilimini etkiler. Bu hastalığa sahip kişilerde yağda çözünen A vitamini, D vitamini, E vitamini ve K vitaminlerinin çoklu eksikliği görülür. Ancak, gözlenen birçok etki özellikle E vitamini eksikliği nedeniyledir.

Pankreatik lipaz bu dönemde etkin olmadığı için abetalipoproteinemi belirtileri yaşamın ilk birkaç ayı içinde görülür. Kilo almama ve büyüme-gelişme geriliği, ishal, anormal yıldız şeklinde kırmızı kan hücreleri (akantoz); ve yağlı, kötü kokulu dışkı (steatore) bu belirti ve bulgular arasındadır. Dışkı büyük miktarda yağ ve/veya kan içerebilir. Zayıf kas kordinasyonu, denge ve hareket bozukluğunu içeren ataksi, retina dejenerasyonu gibi sinir sistemini etkileyen diğer bulgular çocukluk çağının ilerleyen dönemlerinde ortaya çıkabilir.

Bu belirtiler genellikle "topluca görülür", yani hep birlikte, her zaman. Belirtiler şöyle sıralanabilir:


Dışkı örnekleme, kan sayımı ve açlık lipit paneli ilk testleri oluşturur. Tanı için genetik test gereklidir.

Kan yaymalarında akantoz görülür. Şilomikron plazma düzeyleri karakteristik olarak düşük kalır.

Bağırsak biyopsisinde, enterositler içerisinde yağ içeren vakuoller vardı