aşlayan duruşmalar sonunda 9 Mart 2007'de Lozan Sulh Ceza Mahkemesi, davacı tarafı haklı buldu ve Doğu Perinçek'in İsviçre Ceza Yasası'nın 261. maddesinin 4. fıkrasını tanımlayan ırksal ayrımcılıktan suçlu olduğuna karar verdi. Mahkeme gerekçeli kararında, Ermeni Soykırımı'nın gerek İsviçre'de gerekse genel olarak kabul görmüş "tarihi bir olay" olarak kaydedildi. Ayrıca, kararda Avrupa Konseyi böyle bir soykırımı tanımamış olsa da tanımış gibi gösterildi.

Mahkeme Perinçek'e 90 gün tecilli hapis cezası veya buna karşılık 9000 frank para cezası, İsviçre-Ermenistan Derneği'ne 100 frank tutarında manevi tazminat ve davayı açan Sarkis Şahinyan'a 10 bin frank ödemesine hükmetti. Ayrıca bunlar dışında, 3 bin frank para cezasına çarptırdığı Perinçek'in, bu parayı hemen ödememesi halinde 30 gün hapis yatmasına ve parayı yatırmak için 5 gün süre tanınmasına karar verdi. Mahkeme masrafı olarak da Perinçek'in 5873,55 İsviçre frangı ödemesine karar verildi. Perinçek, hakkında verilen kararı "emperyalist bir kinin ürünü" olarak değerlendirdi ve kararı temyiz edeceklerini açıkladı.

Doğu Perinçek, Lozan Sulh Ceza Mahkemesi'nin kararını bir üst mahkeme olan Vaud Kantonu İstinaf Mahkemesi'ne taşıdı. İstinaf Mahkemesi Perinçek'in bu hükme karşı yaptığı temyiz başvurusunu 13 Haziran 2007 tarihli kararla reddetti. Mahkemenin gerekçeli kararında "Ermeni soykırımı tıpkı Yahudi soykırımı gibi, Ceza Kanunun 261. maddesi 4. fıkrasının kabulü sırasında yasa koyucu tarafından, âşikar ve malûm bir tarihî olgu" olarak tanımlandı.

Doğu Perinçek Vaud Kantonu İstinaf Mahkemesi kararına karşı temyiz başvurusu için İsviçre Federal Yüksek Mahkemesi'ne başvurdu. Federal temyiz mahkemesi 12 Aralık 2007 tarihinde verdiği kararla; hukuk doktoru, politikacı, yazar ve tarihçi kimliği olan Perinçek'in, tarafsız bir komisyon aksi yönde bir sonuca varsa dahi Ermeni Soykırımı hakkındaki görüşlerini değiştirmeyeceğini ifade etmesinden hareketle, kasti hareket ettiği sonucuna ulaştı ve Perinçek'in başvurusunu reddetti.

Doğu Perinçek daha sonra, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10. maddesine dayanarak, 10 Haziran 2008'de Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne başvurarak İsviçre'ye dava açtı. 17 Aralık 2013'te görülen davada; İsviçre tarafı Perinçek'in mahkum edilmesine gerekçe olarak, 20'den fazla ülkenin Osmanlı İmparatorluğu'nda 1915-17 yılları arasında meydana gelmiş tehcir ve katliamları soykırım olarak tanıdıkları teziyle savunma yaptı. Bern hükûmeti, uluslararası ceza hukuku literatürünün soykırımlarla ilgili bölümünde Ermeni soykırımı'nın "klasikler" listesinde gösterildiği tezini işledi. Doğu Perinçek'i "ırkçı ve milliyetçi" olarak tanımlayan İsviçre, İşçi Partisi liderinin ifade özgürlüğünün engellenmediğini savundu. Doğu Perinçek ise savunmasında, uzun bir liste ve tez sunarak Ermeni soykırımı iddialarını reddeden tek kişinin kendisi olmadığını ifade etti. Soykırım ifadesinin Birleşmiş Milletler'in 1948 tarihli Soykırım Suçunun Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi ile tanımlanmış uluslararası bir ceza olduğuna belirten Perinçek, Fransa Ulusal Meclisi tarafından 2008 yılında hazırlanan rapor ve Fransa Anayasa Konseyi'nin Ermeni soykırımını reddeden kişileri cezalandıran yasaların Fransız Anayasasına aykırı olduğuna ilişkin kararlarını emsal gösterdi.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), "Perincek v. İsviçre" davasında kararını açıkladı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin "İfade Özgürlüğü" başlıklı 10. maddesinin İsviçre mahkemeleri tarafından ihlal edildiğine oy çokluğuyla hükmetti. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi gerekçeli kararında, kendisine yapılan başvurunun, Ermeni halkını hedef alan eylemlerin gerçek olup olmadığına veya hukuken soykırım olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceğine ilişkin olmadığını açıkladı. Ayrıca, "Ermeni soykırımı" tartışmasına girmemekle birlikte, bu terimi "kanıtlanması zor, dar kapsamlı hukuksal bir kavram" olarak nitelendirdi ve "Ermeni soykırımı iddiaları ile Yahudi soykırımının birbirleriyle karşılaştırılamayacağına" karar verdi. Perinçek'in maddi ve manevi tazminat talepleri ise reddedildi.

İsviçre hükümeti, Ermeni diasporası kuruluşlarının baskısı üzerine ikinci dairenin vermiş olduğu karara itiraz etti ve davanın esastan görülmesi için 17 Mart 2014'te Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin temyiz organı olarak bilinen Büyük Daire'ye başvurdu. 3 Haziran 2014'te İsviçre'nin başvurusunu kabul eden AİHM Büyük Dairesi, 28 Ocak 2015'teki ilk duruşmada tarafların savunmalarını dinledi. Duruşmada Doğu Perinçek ve İsviçre'ye 30'ar dakika süre tanındı ancak İsviçre tarafı süresini aştı. Müdahillerden Ermenistan ve Türkiye'ye ise 15'er dakika süre verildi. Ergenekon davaları nedeniyle yurt dışına çıkış yasağı olan Perinçek, 28 Ocak’taki ilk oturumda kendini savunmak için yasak kararının kaldırılması için İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi'ne başvurdu. Başvuruyu karara bağlayan mahkeme Perinçek'in yurt dışına çıkış yasağını kaldırdı. Davanın bu aşamasına Ermenistan ve Türkiye üçüncü taraf olarak müdahil oldu. Fransa da davanın müdahilleri arasında yer aldı fakat görüşünü yazılı olarak mahkemeye sundu. 28 Ocak'taki duruşmayı izleyen Türk heyetinde Adalet ve Kalkınma Partisi milletvekilleri Şaban Dişli, Egemen Bağış; Cumhuriyet Halk Partisi milletvekilleri Gülsüm Bilgehan, Haluk Koç, Deniz Baykal ve Süheyl Batum yer aldı.

15 Ekim 2015'teki duruşmada davaya taraf olan Ermenistan'ı, Ermenistan Başsavcısı Gevorg Kostanyan, Avustralyalı avukat Geoffrey Robertson ve Hollywood oyuncusu George Clooney'nin avukat eşi Amal Clooney temsil etti. Fransa'nın Strazburg şehrinde görülen davada mahkeme, 17 Aralık 2013'te 2. Daire'nin verdiği hükme uydu ve 1915 olaylarıyla ilgili beyanlarından ötürü İsviçre tarafından "soykırımı inkâr" ettiği gerekçesiyle mahkum edilen Doğu Perinçek'in ifade özgürlüğünün ihlal edildiğine hükmetti. Büyük Daire, Perinçek'in İsviçre'de ceza alması konusunda verilen ihlal kararıyla ilgili bu ülkenin itiraz başvurusunu 7'ye karşı 10 oyla reddetti. Gerekçeli kararda, Perinçek'in 2007 yılında İsviçre'de katıldığı toplantılarda kullandığı ifadelerin, hakkında yasal işlem yapılmasına neden olacak ölçüde Ermeni toplumunun onurunu kırıcı nitelikte olmadığı ve İsviçre'nin bu tür ifadeleri suç saymak ve cezalandırmak konusunda hiçbir uluslararası yükümlülüğü bulunmadığı belirtildi. Kararın, ayrıca kesin bir hüküm olduğu ve tarafları bağlayıcı nitelikte olduğu açıklandı.


14 Ekim 2016'de Fransa Senatosu, "Eşitlik ve Vatandaşlık" torba kanunu içerisinde yer alan basın özgürlüğü kanunundaki değişiklikle "savaş, soykırım ve insanlığa karşı suçların inkârı ve sıradanlaştırılması" konusundaki cezalandırmanın kapsamının genişletilmesine dair tasarı 146'ya karşı, 156 oyla kabul edildi. Senatoda kabul edildikten sonra, yasa üzerinde yapılan değişikliklerin yeniden ve son bir kez görüşülmesi için Ulusal Meclis'e gelen yasa tasarısı kabul edildi. Torba kanunun bazı maddelerine karşı çıkan bir grup parlamenter, Fransız Millet Meclisi ve Senatosu'ndan geçen yasanın iptali için Anayasa Konseyi'ne başvurdu. 27 Ocak 2017'de Fransa Anayasa Konseyi, yasama organının, "daha önce hiçbir yargı organı tarafından mahkum edilmemiş suçların inkârını, küçük gösterilmesini veya bayağılaştırılmasını cezalandırarak gereksiz ve orantısız biçimde ifade özgürlüğünü ihlal ettiği" sonucuna vardı ve yasanın bu bölümünün Fransız Anayasasına aykırı olduğuna hükmederek yasanın ilgili maddesini iptal etti. Anadolu Ajansı, Fransa Anayasa Konseyi'nin kararında, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin Perinçek-İsviçre Davası'ndaki kararını göz önünde bulundurduğunu iddia etti.






Turhan Tezol

Turhan Tezol (D. 9 Ağustos 1932 – Ö. 27 Nisan 2014) eski profesyonel basketbolcudur.

Turhan Tezol Modaspor'da oynamaya başladı ve takımıyla birlikte üç şampiyon yaşadı. Daha sonra Altınordu transfer oldu. Basketbolu bıraktıktan sonra Altay, Göztepe ve Altınordu takımlarında yöneticilik yaptı. Tezol, ayrıca Türkiye Basketbol Federasyonu'nda çalıştı.

19 yaşında Türkiye 20 yaş altı millî basketbol takımı'na çağrıldı. Daha sonra da Türkiye millî takımı'na çağrıldı ve Helsinki'de düzenlenen 1952 Yaz Olimpayatları basketbol kadrosunda yer aldı. Millî takım kadrosuyla 1955 Avrupa Şampiyonası, 1957 Avrupa Şampiyonası ve 1959 Avrupa Şampiyonası'na katıldı. Toplamda 71 kez Millî Takım formasını giydi ve ayrıca kaptanlık da yaptı.

Turhan Tezol, daha çok top sürme yeteneğiyle ön plana çıkmıştır. Tezol, Pankreas kanserine yakalandı ve uzun süre tedavi gördü, bu hastalığından dolayı 27 Nisan 2014 tarihinde vefat etti.




Sakız Adası'nın Fethi

Sakız Adası'nın Fethi, Kaptanıderya Piyale Paşa komutasındaki Osmanlı Donanması'nın 1566 yılında Sakız Adası'nı ele geçirerek Osmanlı topraklarına ilhak etmesiyle sonuçlanan deniz harekatı.

Sakız'da daha önceki yıllarda da Müslüman idaresi kurulmuştu. Nitekim 670 yılında Emevîlerce Bizans İmparatorluğu'ndan kısa süreliğine alınan ada, 1089-1091 arasında İzmir ve civarında bir beylik kuran Türk denizcisi Çaka Bey tarafından ele geçirildi. Ada Bizans İmparatorluğu ve Dördüncü Haçlı seferi sonrasında kurulan Latin İmparatorluğu el değiştirdikten sonra, VIII. Mihail döneminde Bizans’ta Cenovalılar üstün duruma gelince 1261 tarihli Nif Antlaşması ile Sakız’da Ceneviz tebaasına konsolos tayin etme ve pazar yeri açma gibi ayrıcalıklar verildi. Bir sonraki İmparator II. Andronikos Aydınoğulları Beyliği tehdidi karşısında 1304’te yeni Foça hâkimi Cenevizli Benedetto Zaccaria’dan yardım istedi ve Sakız bir oldubitti ile bu kişinin denetimine geçti. Menteşe Beyliği’ne ait otuz gemilik bir Türk filosu 1306 yılında adayı yağmaladı ve halkını esir aldı. 1319’daki ikinci saldırı ise başarısız oldu. Bir süre tekrar Bizans'a bağlanan ada Cenovalı Simone Vignosi tarafından tekrar işgal edildi (15-21 Haziran 1346). Zayıf durumdaki Ceneviz Cumhuriyeti, armatör Simone Vignosi ile anlaşıp Ceneviz toprağı olarak kabul edilen Sakız’da Maona adıyla anılan şirketin tasarruf hakkını tanıdı. Şirket özellikle sakız ürününe dayalı paylaşımlı ortaklık tekelini esas a