on'un sokaklarında gezinmek, kapı önlerinde çömelmiş insanlarla sohbet etmekti. Vietnamlılar, benim tanıştığım en sıcakkanlı insanlardı. Bana evletini açmanın yanında, yaşamlarına ve kültürlerine dahil ettiler." demiştir.

Terhis olduktan sonra; demir fabrikası işçiliği, taksi şoförlüğü, vekil öğretmenlik gibi birçok işte çalıştı. Daha sonra Fairchild Yayınevi'nin sektörel yayınlarında ("Electronic News" gibi) çalıştı. 1975'ten 1981'e kadar, Fairchild'ın Energy User News isimli yayınında genel yayın yönetmeni olarak çalıştı.

Robert Olen Butler, şimdiye kadar 12 roman ve 6 kısa öykü kitabı yazdı. "The Guardian" gazetesinde, ünlü Fransız yazar Claire Messud, yazar hakkında şunları yazdı "Kitap (A Good Scent from a Strange Mountain) sadece güçlü ve etkili anlatımıyla değil, okuyucunun hayal dünyasını zorladığı için ilgi çekmektedir... Butler, kendisinin de içinde yer alıp savaştığı, salt Vietnam Savaşı konulu eserler yazmaktan vazgeçip, mecrasını tamamen farklı bir yöne çevirdi."

Butler, romanlarını Fairchild Publications'da çalışırken yazmaya başladı. İlk eserleriyle ilgili "Yayınlanan ilk dört romanımı, Sea Cliff- Manhattan arasında trenle gidip gelirken, kelime kelime not defterime yazdım" şeklinde beyanat vermiştir. 21 farklı yayıncı tarafından basılması reddedilen, yazarın ilk romanı "The Alleys of Eden", nihayet 1981'de Horizon Press tarafından yayınlandı. Romanda, birliğinden firar edip Vietnam'da kalmaya karar veren Amerikalı bir askerin öyküsü anlatılmaktadır. Butler'a, üniversitede yazma konusunda ders veren profesörlerden biri olan Anatole Broyard, kitapla ilgili The New York Times'ta şunları yazdı, "Bütün sorunlara, dertlere ve savaş boyu yaşadıklarına rağmen, romanın kahramanı Vietnam'ı, geride bıraktığı ülkesinden daha anlamlı ve tutarlı görmektedir" Yazar, "The Alleys of Eden" yayınlanmadan önceki çalışmalarıyla ilgili şöyle konuşmuştur: "Bu kitabım yayınlanmadan önce, hiç gün yüzüne çıkmamış ve çıkmayacak, beş berbat roman, kırk korkunç kısa öykü ve on iki çok uzun oyun yazdım."

Butler, daima tartışma konusu yazar oldu. Zira her kitabında, adeta kendini yeniden tanımlamaktadır. Onun bu uçarı tarzı okuyucularını da ikiye bölmüştür. İkinci romanı "Sun Dogs" (Horizon, 1983) hakkında, The New York Times'ta çıkan bir eleştiride şöyle denilmektedir: "Kitabın bazı sayfalarında etkili tasvirler, okuru yakalayan sürükleyici ve etkili anlatım tarzı bulunmakla birlikte, tamamında aynı etkiyi hissettiğimizi söyleyemeyiz." Fakat Fort Worth Star-Telegram'da ise kitaba ve yazara övgüler düzülmekteydi.

Butler'ın öyküleri "The New Yorker", "Esquire", "Harper's", "The Atlantic Monthly", "GQ", ve "" gibi birçok dergide, "The Best American Short Stories" ve "New Stories From the South" gibi seçkilerde ve üniversitelerin edebiyat ders kitaplarında kendine yer buldu.

Butler'ın, çoğunu başka yazarların eserlerinden, sinema ve televizyana uyarladoğı senaryo çalışmaları da bulunmaktadır.

1985-2000 yılları arasında, McNeese State University'de yaratıcı yazarlık konusunda dersler veren Butler, halen aynı konuda Florida State University'de dersler vermeye devam etmektedir.














1946 Cannes Film Festivali

1946 Cannes Film Festivali, düzenlenen ilk Cannes Film Festivali olma özelliğini taşımaktadır. 20 Eylül-5 Ekim 1946 tarihleri arasında düzenlenmiştir.













1993 Kıtalararası Kupa (futbol)

1993 Kıtalararası Kupa, 12 Aralık 1993'te, Tokyo'daki Ulusal Stadyum'da, Kıtalararası Kupa'nın sahibi olacak takımı belirlemek için, 1992-93 UEFA Şampiyonlar Ligi ikincisi Milan ile 1993 Copa Libertadores şampiyonu São Paulo arasında oynanan maç. Normalde UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonu Olympique de Marseille'in katılması planlansa da yaşanan şike skandalı sebebiyle takımın katılımına izin verilmedi. Organizasyon tarihindeki 31 maç olan bu maçı; Milan'dan Daniele Massaro ve Jean-Pierre Papin'in birer golüne karşı Palhinha, Toninho Cerezo ve Müller'in birer golüyle 3-2 kazanan São Paulo, kupayı kazanan taraf oldu. São Paulo, kupa tarihindeki ikinci maçında da galibiyet alırken, Milan beşinci maçında ikinci mağlubiyetini almış oldu. Maçın adamı ise Toninho Cerezo olarak belirlendi.




Selman Akbulut

Selman Akbulut (1949), Türk matematikçi ve Michigan Eyalet Üniversitesi'nde profesör. Çalışmaları topoloji üzerinedir.

1975'te University of California, Berkeley'de Robion Kirby'nin öğrencisi olarak doktorasını kazandı. Handlebody teorisi, düşük boyutlu manifoldlar, simplektik topoloji ve G2 manifoldları üzerine çalıştı. G
erçek-cebirsel set topolojisinde, Henry C. King ile her kompakt parçalı-lineer manifoldun bir gerçek-cebirsel set olduğunu ispatladı. Yanı sıra, gerçek-cebirsel setlerin yeni topolojik değişmezlerini keşfettiler.

95'ten fazla akademik makalesi ve 3 kitabı yayımlanmıştır.





Ah Ulan Sevda

"Ah Ulan Sevda", Demet Akalın'ın "Rakipsiz" albümünden bir şarkı ve albüm için çekilen ikinci video klibi. Sözleri Ayla Çelik'e ait olan şarkının bestesi Gökhan Tepe'ye aittir.

Akalın, "Rakipsiz" için şarkı topladığı esnada "Giderli 16" (2012) adlı yedinci stüdyo albümünde de birlikte çalıştığı ve "Türkan" adlı şarkıyı yazıp besteleyen Ayla Çelik ve Gökhan Tepe'den şarkı aldı. Yapısı "Türkan"a benzetilen şarkı eleştirmenler tarafından da beğenildi.

Akalın, albümün çıkış şarkısı "Hayalet"ten sonra albümdeki ikinci video klip için "Ah Ulan Sevda"da karar kıldı. Klibi Nihat Odabaşı çekti ve yılbaşından önce yayınlanacağı haberini verdi. Klip hakkında medyada birçok haber yayımlandı. Mekan için Cağaloğlu Hamamı'nı tercih eden Akalın, toplamda yirmi dört saat süren çekimlerde klibi tamamladı. 9 Ocak 2017 tarihinde klip müzik kanallarında gösterime girdi.




Elizabeth Bourgine

Élizabeth Clémentine Madeleine Bourgine (d. 20 Mart 1957; Levallois-Perret, Hauts-de-Seine), Fransız kadın tiyatro, sinema ve dizi oyuncusudur. Tiyatro oyunculuğu ile başladığı oyunculuk kariyerinde Tv yapımı film ve dizilerde dahil 60'ın üzerinde yapımda rol almıştır.

Rol aldığı yapımlar arasında; Tv yapımı olan "Death in Paradise", "Guadeloupe" ile sinema filmleri "A Heart in Winter" (1992), "My Best Friend" (2006) ve "Private Lessons" (1986) sayılabilir.

Oyuncu 20 Mart 1957'de Paris yakınlarında Levallois-Perret'de doğdmuş, Jean-Luc Miesch ile evli olup bir oğlu vardır. 1985'te Romy Schneider Oyunculuk ödülünü kazanmıştır.




Booth Tarkington

Newton Booth Tarkington (d. 29 Temmuz 1869 – ö. 19 Mayıs 1946) Amerikalı oyun ve roman yazarı. En çok bilinen eserleri "The Magnificent Ambersons" (Muhteşem Ambersonlar) ve "Alice Adams" adlı romanlarıdır. Kurgu dalında Pulitzer Ödülünü birden fazla kazanan üç yazardan birisidir. (Diğer ikisi William Faulkner ve John Updike)

Booth Tarkington 1869 yılında Elizabeth Booth ve John S. Tarkington çiftinin çocukları olarak Indianapolis, Indiana'da dünyaya geldi. Çift çocuklarına Kaliforniya valisi olan dayısı Newton Booth'un adını verdi. Tarkington aynı zamanda Chiago Belediye Başkanı James Hutchinson Woodworth'un eşi Almyra Booth Woodworth'un da akrabasıdır.

Tarkington, Indianapolis'teki Shortridge Lisesi'ne kayıt oldu ama daha sonra yatılı bir okul olan Phillips Exeter Academy'ye geçti ve orta öğrenimini tamamladı. Devamında iki yıl boyunca Purdue Üniversitesinde eğitim hayatına devam etti. Tarkington ilerleyen yıllarda üniversiteye bir yatakhane yaptırmak için önemli miktarlarda bağışta bulunmuş, Purdue Üniversitesi yaptırılan bu salona "Tarkington Salonu" ismini vermiştir. Aynı zamanda Purdue Üniversitesi Tarkington'a "Fahri Doktora" unvanı vermiştir.

1873 ekonomik krizi sonrasında ailenin servetinin bir kısmı döndü ve annesi Booth'u Purdue'den alarak Princeton Üniversitesi'ne kaydettirdi. Princeton'da Tarkington'un arkadaşları arasında "Tark" olarak bilindiği söylenmektedir. Tarkington hem öğrenci hem aktör Princeton Drama Derneğinde olarak aktifti ve daha sonra bu derneğin başkanlığını yaptı. Tarkington kulüp bünyesinde sergilenen çeşitli oyunlarda rol aldı. Aynı yıl içinde Princeton'da oyun yazarı olarak ün kazandı. Aynı zamanda Princeton'un öğrenci yayınlarından olan "Nassau Edebi Dergisi"nin editörlüğünü yaptı. Sosyal faaliyetlerdeki aktifliği Tarkington'a belli bir popülarite sağlamış ve bir dersi kaçırması sonucunda mezun olamamasına rağmen 1893 yılında kampüsün "en popüler öğrencisi" seçilmiştir.

Tarkington'un Princeton'daki öğrencilik döneminden beri Woodrow Wilson ile arkadaş olduğu bilinmektedir. Wilson, Tarkington'un mezuniyetinden kısa bir süre önce Princeton'a siyaset bilimi fakültesi üyesi olarak dönmüş, arkadaşlıkları devam etmiştir.

1899 ve 1918 yıllarında olmak üzere iki defa onursal unvan almak üzere Princeton Üniversite'sine tekrar gitmiştir. Tarkington Üniversite tarihindeki "mezun olmadığı halde birden fazla onursal diplomaya sahip kişi" olarak üniversite tarihine geçmiştir.
Tarkington bir üniversite mezunu olmamasına rağmen, bir yazar olarak becerilerini ve başarılarını takdir eden ve onurlandıran birçok ödüle layık görüldü.

Kurgu dalında Pulitzer Ödülü'nü 1919 ve 1922 yıllarında "Muhteşem Ambersonlar" ve "Alice Adams" romanlarıyla iki defa kazanmıştır. 1921'de Amerika'da uygulanan bir anket ile "en önemli çağdaş yazar" seçilmiştir. 1931 yılında "Citer of Normandy" hikâyesi ile "O.Henry Anma Ödülü"nü kazandı. Çalışmaları, hayatı boyunca en çok satanlar listelerinde sıklıkla göründü. Princeton'dan fahri öğretmen ve doktora, Purdue Üniversitesinden fahri doktora unvanlarına layık görülen Tarkington, Columbia Üniversitesinde Pulitzer Ödülü yöneticisi ve birkaç başka üniversiteden fahri doktora derecesine layık görüldü.

1902'de Indiana Temsilciler Meclisi'nde bir dönem Cumhuriyetçi Parti üyesi olarak görev yaptı. Bu deneyim, "The Arena: Siyasi Hayat Hikayeleri" adlı kitabının temelini oluşturdu. Indiana milletvekilliği görev yaptığı tek resmi kamu hizmeti oldu. Tüm yaşamı boyunca siyasi olarak muhafazakar kaldı. Genel olarak kısıtlayıcı bir görüşteydi. Franklin D.Roosvelt ve onun New Deal'ine karşı muhalefette bulundu.
Tarkington, zamanının en popüler Amerikan romancılarınd