z aktris, Toplumun Devrimci Cumhuriyetçi Kadınları kurucusu, Fransız Devrimi'ne katkılarıyla bilinir. 

Claire southwestern France'nın güney batısındaki Pamiers'de doğdu.1792 'de Paris'e gelmeden önce genç yaşta tiyatro yapımlarında yer aldı. Şehirler arasında çalışan, aristokratların evlerinde ve kalelerinde oyunlar sahneleyen bir grupla çalışmaya başladı. Bu süreç muhtemelen devrimci olma kararında etkili oldu.

Paris'te, Tuileries fırtınası sırasında olan 10 Ağustos 1972 ayaklanması'nda isyancılara katıldı. Kolundan yaralanmasına rağmen devam etti ve hayat boyu anılacağı takma adı olan 'Ağustos onun kahramanı' kazandı. Cesareti için "fédérés "tarafından taçla ödüllendirdi.

Claire, devrimin en radikal unsurlarıyla tanışabileceği Cordeliers Kulübü'nün toplantılarına katılmaya başladı. Şubat 1793'de, Claire ve başka bir kadın devrimci, Pauline Léon, Toplumun Devrimci Cumhuriyetçi Kadın'ı kurdular. Örgüt, işçi kadınların alanı olsa da en militan gruplar sans-külotlara ve enragés ilişkilerdi. Çalışan kadınların hareketi oldular yanı zamanda da anti-devrimcilere karşı mücadele ettiler.

Döneminin güçlü şovenizme rağmen Claire, kadın hakları için mücadele eden birkaç devrimci bir erkekle tanıştı. Theophile Leclerc de bu erkeklerden biriydi, Pauline Léon ile evlenmek için Claire'i bırakana kadar beraber yaşadılar.

Terör Dönemi'nde "enragés'inde dahil olduğu radikal gruplarla beraber" Toplumun Devrimci Cumhuriyetçi Kadınlar da bastırıldı. Ulusal Kongre, Claire'in dhail olduğu örgütten dolayı özellikle kadın örgütlerini kapattı (30 Ekim 1793).

Claire, siyasi faaliyetten men edilmesi üzerine, oyunculuk kariyerine geri dönmeyi düşündü ancak Nisan 1794'te Dunkirk'teki tiyatroya gitmeye hazırlanırken tutuklandı.

18 Ağustos 1795'de serbest bırakıldı. Hapishaneden çıktıktan sonraki yaşamı için bilinen tek bilgi 3 ay daha tiyatroda çalıştığı. 






Tahire Tahirova

Tahire Tahirova, (, ; 7 Kasım 1913 – 26 Ekim 1991) Sovyet siyasetçi, diplomat ve Dışişleri Bakanı. 1959 ve 1983 yılları arasında Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde Azerbaycan Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı'nda görevi yaptı.

Tahire Tahirova 7 Kasım 1913 tarihinde, o dönem Rusya sınırları içinde yer alan ve bugün Türkmenistan içinde bulunan Bayram-Ali kentinde doğdu. Azerbaycan Devlet Petrol ve Sanayi Üniversitesi'nden 1935 yılında mezun olduğunda, petrol endüstrisi ile ilgili bir yüksek öğrenim gören ilk Azerbaycanlı kadın profesyonel oldu. 1940 yılında, Azerbaycan Bilimsel Araştırma Enstitüsünün direktörlüğüne getirildi.

1942 yılından itibaren, Azerbaycan Komünist Partisi'nin Merkez Komite üyeliğini de yürütmeye başladı. II. Dünya Savaşı boyunca sınırlarda savaşan Sovyet Ordusu'nun petrol ihtiyaçlarının sağlanması görevini sürdürdü. 1949 yılında, Azerbaycan Petrol Akademisinde petrol arama ve geliştirme konusunda eğitim kursları düzenlemeye başladı. 1953 yılında da doktora (PhD) derecesini elde etti.

1954 yılından itibaren Tahirova, İşçi Sendikası Konseyi içinde önemli pozisyonlarda görev aldı. Ardından Azerbaycan SSC Bakanlar Kurulu üyeliğine seçildi. 1957 yılında, Dışişleri Bakanlığına getirildi. Ancak göreve başlaması, 1959'da 'nden mezuniyeti sonrasında mümkün olabildi. O zamanki Sovyet kanunlarına göre, birlik cumhuriyetlerinin dışişleri bakanları, hükûmetteki başka görevleri de birlikte yürütüyorlardı. Bakanlık görevi döneminde, görevlerini birbirinden başarıyla ayırdı ve kendi isteğiyle 1968 yılında hükûmetteki diğer pozisyonlarını bıraktı. Böylece kendisi yalnızca diplomatik hizmete vermeye başladı. Tahirova, daha çok Azerbaycanlı diplomatın yetişmesinde, SSCB Dışişleri Bakanlığı Diplomatik Akademisi'ne ve Sovyetler Birliği'nin dışilişkiler servisine daha çok Azerbaycanlının girmesinde öncü bir rol oynadı. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'ndaki toplantılara katılan Sovyet diplomatik ekiplerinde sık sık yer aldı. Buna ek olarak Tahirova, 1980–1988 yılları arasında devam eden İran-Irak Savaşı için arabulucu görevi üstlenen Sovyet barış ekibine de liderlik etti.

Tahirova 26 Ekim 1991 tarihinde öldü. Fakhri Khiyaban mezarlığının "onur yolu" bölümünde toprağa verildi..

1976 yılında Halk Kardeşliği Nişanı ile ödüllendirilen Tahirova, SSCB'ne dışişler alanında yaptığı özel katkılardan dolayı Kızıl Bayrak İşçi Nişanı, Lenin Nişanı ve Onur Rozeti Nişanı almaya da hak kazandı.
Kusursuz olarak Türkçe, İngilizce ve Rusça konuşurdu.





Vitale Candiano

Vitale Candiano (? - 979). 978 – 979 dōneminde Venedik Cumhuriyeti "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 24'uncu dükadır.

Vitale Candiano gayet marjinal kişi olup hakkında bilgilerimiz gayet tartışmalıdır ve bu bilgilerin doğru olup olmadıklarını denetlemek de elimizde belgelerin azlığı ve inanılırlıklarin şüpheli olması dolayısıyla nedeniyle pek mümkün değildir.

Doğum tarihi bilinmemektedir. Tarihçiler ve biyograficilerin çoğu onun 20. doçe olan III. Pietro Candiano'nun oğlu oldugunu ve böylece 22. Doçe IV. Pietro Candiano'nun ve kendinden sonra 25. Doçe seçilecek olan Tribuno Memmo'nun karısı olan Marina Candiano'nun erkek kardeşi olduğunu kabul etmektedirler. Ancak buna karşı olan tarihçiler bulunmaktadır. Bazı tarihçiler onun IV. Pietro Candiano'nun oğlu olduğunu bildirirlerse de bu bir isim karışıklığından doğmaktadır ve Doçe IV. Pietro Candiano'nun oğlu olan ve yine Vitale Candiano adını taşıyan kişi Grado Patrikliği yapmış bir kilise adamıdır. Diğer tarihçiler Vitala Candiano'nun ana Candiano ailesinden olmayıp bu ailenin yan kollarından birisinin üyesi olduğunu ve bunun için Candiano doçeleri ile akrabalığın kuzenlik olduğunu iddia ederler. Daha az sayıda olmakla beraber tarihçilerin bazıları ise Vitale Candiano'nun Candiano sülalesi ve ailesinden olmadığını ileri sürerler.

Elimizdeki en iyi bilgilere göre 978-979 döneminde bir yıldan daha az bir müddet doçelik yapmıştır. 978'de Doçe Pietro Orseolo Venedik Cumhuriyeti Doçelik tahtından feragat edip Pireneler'in doğusunda "San Michele di Cuxa Manastırı"'na keşiş olup inzivaya çekilmiştir. Bunun üzerine Venedik ileri gelenlerinden oluşan Venedik Asemblesi onu (muhtemelen Eylül) 978'de Venedik Doçesi olarak seçmiştir.

Bu sırada Venedik ilerigelenleri arasında büyük bir ayrılık olup, bunlar birbirine gayet şiddetli rakip olan iki kliğe ayrılmışlardı. Bir klik Bizans taraftarı idi ve Kutsal Roma Germen İmparatoru II. Otto aleyhtarı idi. Diğer klik Kutsal Roma Germen İmparatoru II. Otto taraftarı idiler. İmparator II. Otto 976'da kendinin devamlı destak sağladığı ve yakın akrabası olan "Waldrada Lombardo"'nun kocası olan Doçe IV. Pietro Candiano'nun bir Venedik halk ayaklanması sonucu tahttan indirilip sarayında çıkartılan yangında ölmesinden sonra Venedik lehinde sağlamış olduğu tüm imtiyazları geri almıştı ve devamlı Venedik aleyhinde bulunmaktaydı. Doçe Pietro Orseola'nın tahtan feragat etmesine nedeninin yalnız çok inançlı olan kendisinin dinsel ve ruhani ihtiyaçlarını karşılamak için olmadığı ve Bizans-yanlı ve İmparator yanlısı kliklerin birbirleriyle çatışmaları dolayişıla tek bir taraf gayet zor ve çözülüp içinden çıkılmsi ahemen hemen imkansız görülen bir politik durumla karşı karşıya gelmesi ve şahsi için en kolay yolun "işin içinden şahsen ayrılması" olduğu da iddia edilmektedrir. Vitale Candiano'nun İV. Petro Candiano'nun kardeşi olması ve imparator İİ. Otto'yu Venedik'e düşman olmaktan vazgeçirebileceği ve yeniden Venedik'e imtiyazlar vererek destek sağlayabileceği düşünülmekte idi. Tarihçilere göre Venedikliler Vitale Candiano'nun bu desteği sağlayacağı bekleyişi ile onu Venedik Doçesi seçmişlerdi.

Vitale Candiano'nun Doçe olduktan sonra hemen imparator İİ. Otto nezdine impartorluğun Venedik'e uyguladığı imtiyazlı muamelleri ve verdiği eski destekleri yenilemesi için çabalar gösterdi. Fakat bütün bu çaba ve girisımlerin ayrılığı ortadan kaldırmak için yeterli olmadığı açıkça ortaya çıktı. Bu başarısızlığı onu doçelikte bu politika ile başarı sağlayamayacağına inandırdı. Aynı zamanda Doçe olduğu yılda sağlığı gittikçe kötüye gitmekte idi. Böylece 989'da bir yıl kadar doçelik yaptıktan sonra Vitale Candiano tahttan feragat etti. Venedik'te Sant'İlario Manastırı'na keşiş olup inzivaya çekildi; ama keşiş olarak 4 gün gibi gayet kısa bir zaman yaşadıktan sonra öldü.

Onu takiben Doçe seçilen Tribuno Memmo da imparator ile Venedik ilişkilerini iyleştiremedi. Ancak 992'de II. Petro Orseolo Doçe olarak seçildikten sonra bu ayrılığa ülkeler arasında ve Venedik içerisinde son verilebildi.







Me'mun el-Kuzbari

Memun el-Kuzbari (1914–1998) (), Suriyeli siyasetçi, başbakan ve devlet başkanı vekili (29 Eylül - 20 Kasım 1961).

Lyon Üniversitesi'nin Saint Joseph Üniversitesinde Lübnan başkenti Beyrut'ta uluslararası hukuk okudu ve 1943'te Şam'da avukatlık ve 1948'de Şam Üniversitesi'nde profesör oldu. 1953'te parlamentoya bağımsız olarak girerek kendisini askeri güç olan Adib el-Şişaklı ile bağdaştırdı. Parlamento Başkanı ve Anayasa Meclisi Başkanı Şişakli tarafından anayasa değişikliği yapmak üzere görevlendirildi. Şişakli ayrıca, Şişakli'nin siyasi aracı olan Arap Kurtuluş Hareketi (ALM) genel sekreterliğini atadı. Ayrıca partinin günlük gazetesi Al Tahrir al Arabi ("Arap Kurtuluşu") da yönetti.

Şişakli devrildiğinde, Kuzbari, meclis başkanı olarak ve anayasaya göre, 25 Şubat 1954'teki olağanüstü toplantıda Başkan seçildi. Suriye ordusunda destekçiler ve Şişakli muhalifleri arasında askeri çatışmayı önlemeyi başardı ve yönetimini 1949'daki Şişakli darbesiyle kesilen eski Cumhurbaşkanı Haşim El-Atassi'yi görev süresini tamamlamak için Şam'a geri döndürmeye çağırdı.

Sabri el Asali ve aynı yılın Eylül ayında Başbakan Said el Ghazzi'ye bağlı eğitim bakanı oldu. Bu görevi Haziran 1956 yılına kadar tuttu. Mayıs 1956'da Şam Üniversitesi'nde başkan oldu. 1958'de Cumhurbaşkanı Şükri el-Kuwatli başkanlığında Kuzbari, hükümetin bir üyesi olarak Birleşik Arap Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla sonuçlanan Mısırla birleşme görüşmelerinde yer aldı. Sendika sırasında siyasi olarak faal değildi ve Suriye Avukatlar Barosu Başkanı oldu.

Üç yıl sonra UA