rine, bir görüş ayrılığı modelinin (bilginlerin birbirinden farklı bakış açıları taşıdıkları düşünülmektedir) önemli sonuçlar doğurabileceğine inanmaktadır.



"Karşılaştırmalı Edebiyat Bölümü" . Sanat ve Bilim Koleji . Buffalo Üniversitesi . 16 Temmuz 2015'te alındı .




Adriana Cavarero

Adriana Cavarero (d. 1947, Bra, İtalya) bir İtalyan felsefeci ve feminist düşünürdür. Verona Üniversite’sinde siyaset felsefesi profesörlüğü yapmaktadır. Ayrıca Berkeley ve Santa Barbara’da, Kaliforniya Üniversitesi’nde görev yapmaktaydı. Cavarero İtalya’da Avrupa’da ve İngilizce konuşulan camiada Feminizm, cinsiyet ayrımı, Plato, Hannah Arendth, anlatım teorileri, siyaset felsefesi ve edebiyatı üzerine geniş kapsamlı yazılarıyla oldukça tanınır.

Cavarero 1971 yılında akademik kariyerinin ilk senelerini harcadığı ve felsefe ve şiir tezini yazdığı Padva Üniversitesi’nde eğitim almıştır. 1983’te Padva üniversitesi’ni, siyasi anlaşma olan feminist felsefeye adanış bir grup olarak Diotima’nın kurucularından olduğu Verona Üniversitesi için bırakmıştır. Plato’nun yazılarına olan özel ilgi odağıyla Antik felsefe üzerine eğitilip ve feminist felsefeci Luce İrigaray’dan esinlenerek, Caarero dikkatleri üzerine çeken ilk kitabı olan iç içe geçmiş temayı işleyen Plato’ya Rağmen’i yazdı: Plato öncelikli olmak üzere ayrıca Homer ve Parmenides’in antik felsefesi yüzyıllar boyu yerli role hapsedilmiş ataerkil tezden dört Yunan kadın figürü (Trakyalı hizmetçi, Penelope, Demeter ve Diotima) özgürleştirmek amacıyla birbirlerini bağdaştırıyor. İkinci olarak bu figürleri yeni bir bakış açısından yorumlayarak sembolik bir kadın düzeni kurmayı amaçlıyor. Arendtian konusuyla cinsiyet ayrımı teorisini bozarak Cavarero gösteriyor ki geleneksel felsefenin dayandırdığı tüm yapıtaşların merkezi ölümken doğum sınıfı iplerin feminist eleştirinin yeni kavramlarının taze bir düşünce yolu oluşturmak için birlikte örülebilmesini sağlar.

Cavarero ‘nun siyasi felsefe ve feminist düşüncenin kesişimine olan ilgisi yasak tezdeki bedensel mecazı inceleyen Görkemli Cesetler ve Sofokles’in Antigone’unu, Plato’nun Timaeus’unu, Shakespeare’in Hamlet’ini, Hobbes’in Leviathan’ını, Maria Zambrono’nun Antigone’un Mezarı’nı ve Ingeborg Bachman’ın Su Perisi Gidiyor’unu içeren politikanın kurgusal tasvirlerinden daha da gelişmiştir. Kitap: Siyasi düzenin beden üzerinden yüzyıllar boyunca tamamen beden mecazı üzerinden anlamlandırıldığı sırada siyaset vasıtasıyla bedeni temel kategorisinden çıkaran olağanüstü çelişki’’yi araştırır.

Cavarero, Hannah Arendith’in çalışmasından kuşkusuz etkilendi ve ‘öyküsel benlik’ olarak kişiliği ortaya çıkardığı özgün teorisini içeren Bağlantılı Anlatımlar: Öyküleme ve Kişilik’i yazdı. ‘Kendine Bir Hesap Ver’ adlı eserde Judith Butler tarafından değerlendirilen ve takdir gören bu kitap;bağımsız metafizik gelenekleri konusunda tezat oluşturarak bağımlılıkla ve gerektiğinde öteki halini kabul eden, cisimleştirilmiş varlığın zayıflıklarıyla karakterize edilen politika ve etik değerleri ilişkisel varlık felsefesi bazında yeniden ele alma dürtüsüyle üstüne gider. Aslında bakarsanız, Homer, Sofokles, 1001 Gece Masalları, Isak Dınesen ve Gertrude Stain gibi çeşitli şahsiyetlerin vasıtasıyla Bağlantılı Anlatımlar, anlatı teorisinin kesişimine, etiğe ve siyasi söyleme eşsiz bir katkı sunar.
Cavarero bizim kendimizi hikâye edilebilir, başkasında duymak istediğimiz bir hikâyenin baş kahramanı olarak algıladığımızı iddia eder. Bir hikâye için, bizim hikâyemizin anlatılması için olan bu arzu, kişiliğimizi yönlendirici yeni bir esas haline gelir. Öncesinde sahip olmadığımız kimliğimizi, doğuştan gelen bir özellik veya içsel bir benlik olarak geliştirebiliyor ve dışa vurabiliyoruz.daha doğrusu ilişkisel bir uygulama sonucu başkasından bize yaşam öyküsü şeklinde verilen bir şey.

Cavarero’nun sıradaki kitabı, Birden Fazla Ses İçin: Sesli İfade Felsefesine Karşı, konuşmacının somutlaştırılmış eşsizliğine olan Cavarero’nun ilgisine odaklanarak insanoğlunun politik bir hayvan zoon politika] olarak doğasının, konuşma yetisi olan zoon logon echon insan karakteriyle bağlı olduğu iddia edilen Aristo’nun Formülünde- konuşmayla siyasetin arsındaki ilişkiyi tekrar düşünün. Bu şekilde, O, konuşmacının kapasitesini ifade etme, söylevin iletişimsel kapasitesi veya belirli bir ifadenin anlamsal içeriği gibi ‘siyasi konuşma’yı nelerin oluşturduğuna dair daha geleneksel kavramlardan esaslı bir şekilde ayrılır. Cavarero önceki çalışmalarında olduğu gibi-İnsanlık Hali’nde; konuşmada önemli olan anlamlandırma veya ‘iletişim’ değil tam tersi ‘eylemde ve konuşma’da erkekler gerçekte kim olduklarını gösterdiklerini, kendi eşsiz kimliklerini aktif olarak ortaya döker ve dolayısıyla insan dünyasındaki görüntülerini oluşturduklarını iddia ettiği Hannah Arendth’in ön plana çıkardığı bir dizi temayı geliştirmeye ve derinleştirmeye devam ediyor. Arendith’in çalışmalarında ileri sürdüğü köklü fenomenolojik perspektifi arındırdıktan sonra Cavarero, politik konuşma yeteneğini içindeki konuşmacının sesinin aynılığını, ağızdan kulağa yayılan ses yayılımını yerleştiriyor. Cavarero için bu siyaset söylediklerine bakılmaksızın diğerleriyle ilişkili olan konuşmacıların şekillendirilmiş tekilliklerinin hepsinden önce ön plana çıkan ‘karşılıklı seslerin iletişimi’nden doğuyor

Horrorism: Çağdaş Şiddeti Adlandırmak kitabında Cavarero geçmiş yüzyıldan günümüze kadar gelen şiddet sahnelerinin (ki bu sahneler belki antik ve erken modern öncüsü olarak da adlandırılabilir.) Çağdaş siyasi felsefenin sınıflarıyla; ‘terör ’,’savaş ’,’dost/düşman’ ya da ‘devlet yanlısı ve devlet yanlısı olmayan eylemler’ dolayısıyla tam anlamıyla anlaşılamayacağına çeşitli yollarla dikkat çekiyor ve bakış açısında kesin bir değişiklik öneriyor. Bizlerin gittikçe neredeyse tamamen silahsız ya da savunmasız mağdurlarla, ‘silahsız’, ‘savunmasız/çaresiz’, uğraştığımızı hatırlatarak, O suçluların sosyo-politik amaçları veya psikanalitik bakış açılarından ziyade durumu ve şartları bize şiddet sahneleri hakkında düşünmeye itebilecek kadar çaresiz insanlar olduğunu savunuyor. Hannah Arendith’in doğum oranı düzeni ve Thomas Hobbes’in ‘’besle ve ya yok et ‘’gücü olarak tanımlanan anne egemenliğinin beklenmedik bir şekilde eşleştirildikten sonra Cavarero bu varlık felsefesini bir çeşit ‘saldırıya açıklık’ – bizim bir başkasının zararı ya da yararını üzerine yaratıldığımızı ‘’neredeyse zarar ve yararın yokluğunun düşünülemezmiş gibi’’- olarak nitelendiriyor. O, insan hayatına doğumla beraber ölüme kadar verilen ‘saldırıya açıklık’ durumu nedeniyle -‘bazı saf, gereksiz zulüm’ değil- Korkunun ‘üretici atomu’ olan tam olarak yarar ve zarar vermenin arasında bir seçenek olduğunu tartışır. Horrorism, endişenin tamamen reddedilmesi denebilir –tam olarak bakımın en çok ihtiyaç duyulduğunda oraya çıkan yaradır. Bundan dolayı, şiddet eşitsizliğin ‘onur’ unda hasar görmüş bedensel hayatta daha içten ayaklanır, ya da daha iyi, çünkü korku çaresizliğin çoğalan hassasiyeti tarafından mümkün kılınan bir şiddet biçimidir ve aynı zamanda onuru dolaylı bir şekilde ortaya koymaktadır.

Adriana Cavarero’nun Eğilimler’i insanın nitelendirilmesini; dik, dikey felsefede, psikanaliz, antropojik yazılar, edebiyat ve sanatsal eserleriyle eleştiriyor. Amacı kadın görünüşüne gelince, bütün anlayışımız ve bütün benlik anlayışımızın tamamının insanı dik olarak göstermenin sonuçları ve bu figürde gerçek ya da sanatsal figürlerin ürettiği ve yüklediği ‘doğrular’ ve ‘güç ilişki’lerinin etkilerini aydınlatmaktır.






Ayşe Selen

Ayşe Selen (d. 28 Temmuz 1955, Ankara; - ö. 30 Aralık 2017, İstanbul), Türk tiyatro, sinema, dizi oyuncusu, yönetmen ve çevirmen.

Ayşe Selen, 1973 yılında İstanbul Avusturya Kız Lisesi'ni bitirdikten sonra, 1982'de Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü’nden mezun oldu. 1982'de lisansını “Peter Stein ve Schaubühne am Halleschen Ufer’de Türkçe Tiyatro” ile, 1985 yılında yüksek lisansını “Geleneksel Türlerin Türkiye’deki Kabare Tiyatrosuna Etkisi” adlı çalışmasıyla ve 1989'da da doktorasını “G. E. Lessing ve Üç Oyunu Üzerine Göstergebilimsel Bir Çalışma” ile tamamladı.

Sanat yaşamına tiyatro oyunculuğu ile başladı. Daha sonra birçok sinema filmi ve dizide rol aldı. Çocuk tiyatrosu üzerine önemli çalışmaları bulunmaktadır.

1988 yılında oyuncu Şehsuvar Aktaş ile evlendi. 2000 yılında eşiyle birlikte Tiyatrotem'i kurdular. Sanatçı, akciğer kanseri nedeniyle 30 Aralık 2017 tarihinde 62 yaşında yaşamını yitirdi. Cenazesi Feriköy Mezarlığı'na defnedildi.








Do Re Mi

"Do Re Mi" ("Do Re Mi") Jahn Teigen tarafından seslendirilen 1983 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Norveç'i temsil eden şarkı. Şarkı Norveççe dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Jahn Teigen ve Herodes Falsk tarafından yazılmıştır.

Şarkı, Teigen'in, ölçeğin sesi hakkında şarkı söyleyerek, müzik yapmanın basit sevincini kutluyor. Dinleyicilerine seslerini tek olarak birleştirmeye ve tanıdık oktavı birlikte söylemeye çağırıyor. Bunun yerine 1983 Alman ön seçimine katılmak için istifa eden koro kızlarından biri Wencke Myhre olmalıydı. Yerine Anita Skorgan girdi.

Şarkı yarışmada Fransa'nın temsilcisi Guy Bonnet'nun şarkısı "Vivre"'den sonra ve Birleşik Krallık'ın temsilcileri Sweet Dreams'ın şarkısı "I'm Never Giving Up"'dan önce 2. sırada çıkmıştır. Yarışmada 20 şarkı arasından 9. olmuştur.

Bir sonraki şarkı 1984 yarışması'nda Norveçli katılımcı, "Lenge leve livet" adlı şarkısıyla Dollie de Luxe olmuştur.




Louise Kramer

Louise Kramer (d. 1923, New York City), New York asıllı sanatçı. Baskı resim, heykel ve mekâna özel sanata kadar çeşitli medyalarda çalışmalarıyla bilinir.

Hunter College'da Mark Rothko ve Robert Morris ile çalıştı. Aynı zamanda Cooper Union'da Max Beckmann ile de çalışmaları oldu. 1927'de A.I.R Gallery'de New York'un tüm kadın kooperatiflerinin kurucu üyelerinden biriydi.

Kramer, CUNY Yüksek Lisans Merkezi, Mary Müzesi, A.I.R Gallery, B.J Spoke Gallery, Central Hall Gallery ve Nassau Devlet Güzel Sanatlar Müzesi'nde kişisel göster