in edilmesinde yararlıdır. Bağımsız bir randevu yöntemi değil, sayısal yaş türetmek için radyoizotopik sistemler gibi "mutlak" yaş tecrübesine dayanıyor. Endeks fosillerinin nadiren mevcut olduğu metamorfik ve magmatik jeologlar için özellikle yararlı olmuştur

Deniz tabanındaki manyetik anomalilerin analizi ve arazide ters dönüşlerin çıkarılması yoluyla paleomanyetizanlar bir Jeomanyetik Polarite Zaman Ölçeği (GPMT) geliştirmektedir. Geçerli zaman ölçeği son 83 milyon yılda 184 kutup aralığı içermektedir.

Dünyanın manyetik alanındaki(Ma) geri dönüş hızı, zaman içinde çok çeşitli değişti. 72 milyon yıl önce, saha bir milyon yılda 5 kez tersine döndü. 54 Ma merkezli 4 milyon yıllık bir dönemde 10 kez tersine döndü; Yaklaşık 42 Ma'da, 3 ters yönde 17 gerileme gerçekleşti. 24 Ma'yı temel alan 3 milyon yıllık bir dönemde 13 kez tersine dönüldü. 12 milyon yıllık dönemde, 15 milyon yıl öncesine dayanarak 51'den az geri dönüş gerçekleşti. Bu iki değişiklik, 50.000 yıllık bir süre boyunca gerçekleşti. Sık sık yapılan geri dönüşümlerin bu dönemleri birkaç "süperkron" ile dengelenmiştir.

İlk jeomanyetik polarite zaman ölçekleri üretildikten kısa bir süre sonra, bilim insanları tersinin yok oluşlarla bağlantılı olabileceği olasılığını araştırmaya başladı. Çoğu bu tür öneriler, Dünya'nın manyetik alanının ters çevirmeler sırasında çok daha zayıf olacağı varsayımına dayanır. Muhtemelen bu ilk hipotez, Van Allen kuşağıVan Allen radyasyon kuşağında sıkışan yüksek enerjili parçacıkların kurtulabildiği ve Dünya'ya bombardıman ettiği idi. Ayrıntılı hesaplamalar, eğer Dünyanın dipol alanı tamamen kaybolduysa (dört kutuplu ve daha yüksek bileşenleri bırakarak) atmosferin çoğunun yüksek enerjili parçacıkların erişebileceği ancak kendilerine engel oluşturacağı ve kozmik ışın çarpışmalarının sekonder radyasyon (Berilyum-10 veya Klor-36) üreteceğini doğruladı. 41.000 yıl önceki kısa bir tam tersi sırasında Grönland buzul çekirdeğinde berilyum-10'un tepe noktasını gösteren bir 2012 Alman araştırmasında berilyum-10'un artışı kaydedildi ve bu da manyetik alan şiddetinin, tersine dönme esnasında normalin% 5'i kadar düşmesine yol açtı.

Mc Cormac ve Evans'ın bir başka hipotezi, Dünya alanının geri dönüşüm esnasında tamamen kaybolacağını varsaymaktadır.. 
Mars atmosferinin güneş rüzgârıyla aşınmış olabileceğini iddia ediyorlar çünkü onu korumak için manyetik alan yoktu. İyonların 100 km'nin üzerindeki Dünya atmosferinden uzaklaşacağını öngörüyorlar. Bununla birlikte, paleointensity ölçümlerinden elde edilen veriler, manyetik alanın kaybolmamasıdır. Son 800.000 yıldaki paleointensity verilerine dayanarak, manyetopozun Brunhes-Matuyama geri dönüşü sırasında yaklaşık 3 Dünya yarıçapında olduğu tahmin edilmektedir. Manyetik alan kaybolsa bile, güneş rüzgarı, yüzeyin enerjik parçacıklardan korunması için Dünya iyonosferinde yeterli bir manyetik alanı indükleyebilir.

Revaleleri kitlesel yok oluşlara bağlayan varsayımlar da geliştirildi. Bu tür argümanlardan çoğu, tersine dönme oranındaki belirgin bir periyodikliğe dayanıyordu; Daha dikkatli analizler, geri dönüşüm kaydının periyodik olmadığını göstermektedir. Bununla birlikte, süperkronların uçlarının, yaygın volkanizmaya yol açan şiddetli konveksiyona neden olması ve daha sonraki havadaki külün yok oluşlara neden olabileceği düşünülmektedir.





Ceritler (anlam ayrımı)

Ceritler, etnik bir topluluğun adı.

Ayrıca şu anlamlara gelebilir:





Çin-Kazakistan ilişkileri

Kazakistan ve Çin arasındaki ikili ilişkiler, iki ülke arasındaki büyümekte olan reklam ve stratejik ortaklığa dayalıdır.

Tarihçiler, Çin'in M.Ö. 2. yüzyılın başlarından beri Kazakistan bölgesi ile temasa girdiğini söylüyor. Kazakistan bölgesi Çin ile Batı arasında çok yararlıydı.

Kazakistan atalarının biri olan Wusun, Han Hanedanlığı döneminde Çinli bir ile evlendi ve ilişkilerin başlangıcını bu oldu. Han İmparatoru Wu'nun yönetimi sırasında Zhang Qian, Xiongnu'ya karşı Wusun'a yardım etmek için Batı Bölgelerine gönderilen bir resmiydi. Wusun Xiongnu ile işbirliği yapmak istemediğinden Xiongnu'yu yenmek için Han hanedanına müttefik oldular.

Sovyetler Birliği'nin dağılmasından önce, Çin Halk Cumhuriyeti ve Kazakistan (daha önce Sovyetler Birliği'ndeyken) daha önce komünist devletlerdi.

Çin Halk Cumhuriyeti ve Kazakistan, 3 Ocak 1992'de diplomatik ilişkiler kurdu. İki ülke ilk sınır anlaşması Nisan 1994'te, Eylül 1997'de ek bir anlaşma imzaladı ve Temmuz 1998'de ikinci sınır sınır sözleşmesi 1700 kilometresini (1,100 mil) ortak sınır. 1993 yılında Kazakistan Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev, o zamanki Çin Cumhurbaşkanı Jiang Zemin'in daveti üzerine Pekin'e resmi bir ziyarette bulundu. O zamandan beri, Çin ve Kazakistan liderleri sıklıkla üst düzey resmi ziyaretlerde bulunmuşlardır. 1996'da iki ülke de Şanghay İşbirliği Örgütünün kurucularından oldu.

Çin ve Kazakistan, özellikle Kazakistan'ın petrolü, doğalgazı, mineralleri ve diğer büyük enerji kaynaklarını kullanmada ekonomik kalkınma üzerindeki ticaret ve ortaklığın hızla genişlemesini teşvik etmiştir. Hızlı bir şekilde artan ev enerji ihtiyaçları nedeniyle Çin, Kazakistan'daki enerji endüstrilerinin geliştirilmesi ve geliştirilmesinde öncü bir rol üstlenmeye çalışmıştır. Çin Ulusal Petrol Şirketi, dört küçük petrol sahasının işletilmesinin yanı sıra, 2005 yılında eski Sovyetler Birliği'ndeki en büyük bağımsız petrol şirketi olan Petrokazakistan'ı 4.18 milyar dolar karşılığında satın aldı ve petrolü Çin'e taşıyacak bir boru hattı için 700 milyon dolar daha harcadı Sınır. Petrokazakistan, Çinli bir şirketin şimdiye kadarki en büyük yabancı alımını gerçekleştirdi.

2009'da Çin, Kazakistan'a 10 milyar dolar borç vermiş ve MangistauMunaiGas'ta bir ilçe almıştır.

16 Ekim 2013'te Kazakistan Meclisi ve Çin Ulusal Halk Kongresi Daimi Komitesi (KGKM) bir mutabakat imzaladı. Anlaşma, iki ülke arasındaki ilişkilerin ilerletilmesi için imzalanan en önemli mevzuat. Mevzuat, iki parlamentonun birbirleriyle ikili meseleleri görüşmek üzere bir araya gelmelerine yardımcı oluyor.




Buzul çağı sonrası deniz seviyesi değişimleri

Son buzullaşma dönemi olan würm sırasında, yaklaşık 35.000 yıl önce, Kuzey Kutbunu çevreleyen kara parçaları Kuzey Avrupa ve Kuzey Amerika kalın buz kütleleri ile örtülmüş ve buzların ağırlığı ile birkaç yüz metre çökmüşlerdi. Daha sonra buzlar eridikçe bu bölgeler yavaş yavaş yükselmeye başlamışlar, buzullar tümüyle eridikten sonra da yükselmelerini sürdürmüşlerdir; Yükselme günümüzde de devam etmektedir. 2000-3000 metre kalınlıkta bir buz kütlesi birkaç bin yılda İskandinavya ve Finlandiya'ya örtmüş ve bu kıta parçasını yumuşak (viskoz) temel içerisine kısmen olarak batırmıştı. Daha sonraki ısınma döneminde buzlar çabukça erimiş ve buz yükünden kurtulmuş olan bölge bu kez yavaş yavaş yükselmeye başlamıştır. Yükselmenin hızı şimdi deniz seviyesi üzerinde kalmış olan eski plajlardan anlaşılmaktadır.




Dayılar

Dayılar adlı yerleşim birimleri:






Gelecek 100 Yıl

Gelecek 100 Yıl  George Friedman'ın 2009 yılında çıkarılan bir kitabı. Friedman kitapta, 21. yüzyılın başlıca jeopolitik olaylarını ve eğilimlerini öngörmeye çalışıyor. Friedman ayrıca, bu dönemde gerçekleşebilecek teknoloji ve kültür değişiklikleri üzerine kitapta spekülasyon yapıyor. 

Friedman, Amerika Birleşik Devletleri'nin 21. yüzyılda hakim küresel süper güç olarak kalacağını ve 21. yüzyılın tarihinin başta diğer dünya güçlerinin Amerikan hakimiyetine meydan okumaya yönelik girişimlerinden oluşacağını öngörüyor. Temel olarak yüzyılın jeopolitiği ve savaşları ile ilgili olarak kitap, 21. yüzyıl için bazı ekonomik, sosyal ve teknolojik öngörüler de yapmaktadır.

2010'larda ABD ve İslamcı köktendinciler arasındaki çatışma ortadan kaybolacak ve Birleşik Devletler ile Rusya arasında daha az kapsamlı ve ilkinden daha kısa sürecek ikinci bir Soğuk Savaş olacak. Bu, Rusya'nın askeri yeteneklerin birikimi ile birlikte, etki alanını Orta ve Doğu Avrupa'ya yaymaya yönelik Rus girişimleri ile karakterize olacak. Bu süre zarfında, Rusya ordusu Amerika Birleşik Devletleri için bölgesel bir meydan okuma olacak. Birleşik Devletler, bu dönemde tamamı kendini Rus jeopolitik tehditlerine karşı koymaya adanmış bazı Orta ve Doğu Avrupa ülkelerine yakın bir müttefik haline gelecektir. Friedman, kitabın Amerika Birleşik Devletleri'nin muhtemelen Doğu Avrupa ülkelerinin yakın bir müttefiki haline geldiğini söylüyor: Polonya, Çek Cumhuriyeti, Slovakya, Macaristan ve Romanya. 2015 yıllarında Doğu Avrupa'daki ülkeler tarafından Polonya tarafından yönetilen bir askeri ittifak oluşturulmaya başlanacak ve bu kitapta "Polonya Bloku" olarak anılacaktır.

2020'lerin başında Yeni Soğuk Savaş, Rusya'nın azalan nüfusu ve zayıf altyapısı ile birlikte Rusya üzerindeki ekonomik gerginlik ve siyasi baskı Rusya'nın federal hükümetinin, Sovyetler Birliği'nin dağılması gibi tamamen çökmesine neden olduğunda sona erecek. Diğer eski Sovyetler Birliği ülkeleri de parçalanacak.

Bu zamanlarda anakara Çin (Çin) de siyasi ve kültürel olarak parçalanacak. Kitap, 1980'den bu yana Çin'in hızlı ekonomik gelişmesinin, Çin toplumunda iç baskılara ve eşitsizliklere neden olacağını iddia ediyor. ÇHC'deki bölgesel gerginlik zengin kıyı bölgeleriyle yoksul iç bölgeler arasında artacaktır. Friedman, iki muhtemel senaryo sunuyor; hükümetin dış çıkarları ihlal edeceğini ve ülkeyi parçalamasını engellemek için bir demir yumrukla yönetileceğini ya da Çin'in parçalanacağını ve merkezi yönetimin gerçek gücünü yitirirken illerin gittikçe özerkliğinin güçleneceği. Parçalanmanın en olası senaryo olduğu varsayımı olduğu için Friedman kitapta bunun üzerinden devam ediyor.

2020'lerde Rus hükümetinin çökmesi ve anakara Çin'in parçalanması Avrasya'yı genel bir kaosa bırakacaktır. Diğer güçler daha sonra bölgede iletecek ya da nüfuz alanlarını tesis edecek ve birçok durumda bölgesel liderler ayrılacaktır. Rusya'da Çeçenistan ve diğer Müslüman bölgeler ile Uzak Doğu Rusyası (Yakutistan ve diğer Sibirya ülkeleri) bağımsız olacak, Finlandiya Kareliya'yı ekleyecek,