ı. Mayıs 1916'da I. Dünya Savaşı için askere alınarak İtalyan Ordusu'na katılan Boccioni Verona yakınlarındaki topçu alayına gönderildi. 16 Ağutos 1916'da binicilik eğitimi sırasında düşerek atı tarafından çiğnenen Boccioni ertesi gün 33 yaşında öldü.

1902'den 1910'a kadar Boccioni çizimlere odaklandı, daha sonraları ise genelde annesinin modellik ettiği portre eskizleri ve tablolar yaptı. Endüstrinin ortaya çıkışı, trenler ve fabrikalar gibi konuları işleyen manzara resimleri de çizdi. Bu dönemde noktacılık ve izlenimcilik arasında gidip geldi. Ayrıca ilk tabloları Giacomo Balla'nın etkisindeydi ve daha sonra bırakacağı divizyonizm teknikleri açıkça görülüyordu. 1909 tarihli "Il mattino" tablosu "renklerin cesur ve gençlik dolu şiddeti" ve "meydan okuyan ışık uygulaması" ile dikkat çekti. Annesi, kız kardeşi ve uzun süredir birlikte olduğu Ines'i resmeden 1909-10 tarihli "Tre donne" tablosu, güç, melankoli ve aşk duygularının çok iyi bir dışavurumu olarak değerlendirildi.

Boccioni, önceleri "Il lavoro" başlığını taşıyan "La città sale (Kent Uyanıyor)" tablosu üzerinde yaklaşık bir sene çalıştı. 1910 tarihli ve 2 merteye 3 metre ebadındaki bu büyük tablo ressamın fütürizme yöneldiği nokta olarak değerlendirilir. Ressam bir arkadaşına bu tabloya ilişkin olarak "İş gücü, ışık ve hareketin büyük bir sentezini yapmayı denedim" diye yazmıştı. Milano'da Mayıs 1911'de sergilene tablo çoğu takdir edici olan birçok yorum aldı. 1912'de fütürizmi tanıtmak amacıyla tüm Avrupa'da dolaştırılan bir serginin baş eseri oldu. Aynı yıl büyük piyanist Ferruccio Busoni'ye 4.000 liraya satıldı. Tablo bugün New York'taki Museum of Modern Art'ın tablo bölümünün girişinde sergilenmektedir.

"La risata" (1911) ressamın ilk gerçek fütürist eseri sayılır. Bu dönemde ressam divizyonizmden tamamen kopmuştu ve modern hayata dair yaptığı gözlemlerden ortaya çıkan hislere odaklanmıştı. Tablo sergilendiğinde oldukça olumsuz yorumlar aldı, "Tre donne" ile karşılaştırılarak eleşitirildi, hatta bir ziyaretçi henüz kurumamış boyaya elleriyle dokunarak resmi bozdu. Daha sonraki dönemlerde ise daha olumlu yorumlar yapıldı, hatta tablonun kübizme verilmiş bir cevap olduğu söylendi. Tablo, Berlin'de sergilenen toplam 20 fütürist eseri satın alan Alman koleksiyoncu Albert Borchardt tarafından satın alındı. Ressamın yine 1911 tarihli olan ve balkondan kalabalık bir caddeyi izleyen bir kadını betimleyen tablosu "La Strada Entra Nella Casa" da aynı koleksiyoner tarafından alındı. Bugün ilk tablo Museum of Modern Art, ikincisi ise Hannover'deki Sprengel Museum koleksiyonlarındadır.

Umberto Boccioni 1911 yılının büyük bir kısmını ""Stati d'animo (Zihin Durumları)"" başlıklı tablo üçlemesi üzerinde çalışarak geçirdi. "Elvedalar", "Gidenler" ve "Gelenler" isimli tablolardan oluşan bu üçleme ressamın deyimiyle bir trenyolu istasyonuna gelenleri ve gidenleri anlatıyordu. Üçü de Marinetti tarafından satın alınan tablolar, Nelson Rockefeller tarafından şairin dul eşinden alındı ve New York'taki Museum of Modern Art'a bağışlandı. Ressam, 1912'de tamamladığı ve bir atın dinamizmini yoğun bir renk çeşitliliğiyle resmeden "Elasticità (Esneklik)" ile birlikte bir dizi "dinamizm" tablosu yapmaya başladı: "Dinamismo di un corpo umano", "Dinamismo di un Ciclista (Bir Bisikletçinin Dinamizmi)", "Dinamismo di un foot-baller (Bir Futbolcunun Dinamizmi)" ve 1914'te tamamlanan "Dinamismo plastico: cavallo + caseggiato". Boccioni bu temaya yoğunlaşırken, bir taraftan da eski uğraşı olan insan figürlerine geri dönerek 1912'de "L'antigrazioso", 1914'te ise "I selciatori" ve "Il bevitore" tablolarını yaptı.

Ressamın 1914'te yayımladığı "Pittura, scultura futuriste (Gelecekçi Resim ve Heykel)" isimli kitabı, bazı fütürist arkadaşlarıyla arasının açılmasına sebep oldu. Belki de bu sebeple dinamizme yönelik araştırmalarını sonlandırarak, bir figürün renkler halinde dekompoze edilmesi üzerine yoğunlaştı. 1915'te yaptığı "Volumi orizzontali" ve 1916 tarihli "Ritratto del Maestro Ferruccio Busoni" ile figüratif resme tam anlamıyla dönmüş oldu. Bu son tablo, ressamın ilk fütürist tablosu olan "Kent Uyanıyor"'u satın alan besteci Ferruccio Busoni'nin portresiydi.

11 Nisan 1912'de yayımlanan "Manifesto tecnico della scultura futurista (Fütürist Heykelciliğin Teknik Manifestosu)" adlı eserin yazılmasıyla Boccioni heykel alanına gerek kuramsal gerekse pratik anlamda giriş yaptı. Zaten bir önceki sene bir heykel üzerinde çalışmaya başlamıştı. 1912 sonları ile 1913 boyunca yaptığı deneysel çalışmaların çoğunu yok etti. bunların arasında sadece fotoğraflarını gördüğü, çağdaşı olan bazı tablolarla ilişkilendirilebilecek eserler de vardı.

Yine de, başyapıtı sayılan eseri "Forme uniche della continuità nello spazio" ("Sürekliliğin Mekân İçindeki Kendine Özgü Biçimleri") için balmumu model 1913 sonunda tamamlanmıştı. Boccioni'nin bu eserdeki amacı, František Kupka ve Marcel Duchamp gibi sanatçıların eserlerindeki "analitik süreksizlik" yerine "sentetik sürekliliği" betimlemekti. Sağlığında bu eser sadece alçı kalıp olarak var oldu. İlk defa 1931'de bronz döküm versiyonu yapıldı. Üzerine birçok yorum yazılan bu eser 1998'de 20 sent değerindeki İtalyan Euro madeni paralarına basılmak üzere seçildi.







Halk Meclisi (Doğu Almanya)

Halk Meclisi (Volkskammer), Alman Demokratik Cumhuriyeti'nin en büyük yasama organıydı. 8 Aralık 1958'e kadar Eyalet Meclisi olan Länderkammer ile beraber Alman Demokratik Cumhuriyeti'nin yönetimini üstlenmiştir. 8 Aralık 1958'de ise bu meclis ikinci meclis olan Länderkammer'ı lağvetmiştir. Meclisin milletvekilleri halkın 8 yılda bir yaptığı seçimler ile iş başına gelirdi.

Volkskammer, Berlin Duvarı'nın inşası, Länderkammer'ı lağvetmek, Batı Almanya ile birleşmek gibi kararlar almıştır. Meclis, başkent Doğu Berlin'de bulunuyordu. İki Almanya'nın birleşmesi sonrası binanın bulunduğu yere müze yapılmıştır.





Shirley Ann Grau

Shirley Ann Grau (d. 28 Temmuz 1929), bir Amerikan yazar. Shirley Ann Grau, New Orleans'da doğdu. O en çok ırk ve cinsiyet konularını araştırıyordu. Çocukluk yıllarının çoğunda Montgomery ve Selma, Alabama'da annesiyle birlikte geçirdi. O 1950'de Tulane Üniversitesi'nin H. Sophie Newcomb Memorial College adlı kadın kolejinden mezun oldu.

Hikâyelerinden The Black Prince, 1956'da Roman Dalında Amerikan Ulusal Kitap Ödülü için aday gösterilmiştir. The Keepers of the House adlı eseri 1965'de Kurgu dalında Pulitzer Ödülü kazanmıştır.





Joy Mangano

Joy Mangano (d. 15 Şubat 1956), Amerikalı mucit, iş kadını ve girişimci. Paspas teknolojisine yaptığı katkılar ile bilinmektedir. 2015 yılında hayatı, "Joy" isimli filmle beyaz perdeye aktarılmıştır. Filmde Mangano'yu canlandıran Jennifer Lawrence bu filmdeki performansıyla En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'ne aday olmuş fakat kazanamamıştır.





Kıvılcım Kılıç

Kıvılcım Kılıç (d. 1970, Ankara) Türk büyükelçi.

1991 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun olmuştur. Lefke Avrupa Üniversitesi'nde Avrupa Birliği üzerine Yüksek Lisans yapmıştır.

1991 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girerek çeşitli görevler üstlenmiştir. 2010-2012 yıllarında TBMM Dışişleri Komisyonu Danışmanlığı'nda Daire Başkanı ve bu unvanla Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi Başkanı Mevlüt Çavuşoğlu'nun Danışmanı olarak görev yapmış, 2012 yılında Diplomasi Akademisi Başkanlığı, 2012-2015 yıllarında Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı görevlerinde bulunmuştur. 20 Ağustos 2015 tarihi itibarıyla Priştine Büyükelçisidir.




Renate Stecher

Renate Stecher, kızlık soyadıyla Meißner (d. 12 Mayıs 1950), Doğu Alman eski kısa mesafe koşucusu. Kariyeri boyunca 34 kez dünya rekoru kıran sporcu, tarihte 100 metreyi 11 saniyenin altında koşan ilk kadındır.

Stecher 1972 Münih ve 1976 Montreal Olimpiyatları'nda Doğu Almanya'yı temsil etti. Münih'te 100 ve 200 metreyi kazanarak duble yaptı; 4x100 metrede ise gümüş madalya kazandı. Montreal'de bu kez 4x100'ü kazanarak altın madalya sayısını üçe çıkaran sporcu, 100 metrede gümüş ve 200 metrede bronz madalyanın da sahibi olmuştu.

Stecher 1969 ve 1974 Avrupa şampiyonalarında 4x100 metrede, 1971'de ise 100 ile 200 metrede olmak üzere, toplam dört kez Avrupa şampiyonu oldu.

Stecher, engelli koşucusu Gerd Stecher ile evlenmiştir.




Filippo Galli

Filippo Galli (d. 19 Mayıs 1963), defans pozisyonunda görev yapmış İtalyan futbolcu ve teknik direktördür.

Profesyonel futbolculuk kariyerine 1982 yılında Milan kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Pescara, Reggiana, Brescia, Watford ve Pro Sesto kulüplerinde oynadı.




GM Özbekistan

GM Özbekistan (; ; ), Özbek UzAvtosanoat ile Amerikalı General Motors şirketi arasında kurulan bir ortak girişimdir. Merkezi Asaka'da yer almaktadır.

Şirket ilk olarak 1992 tarihinde UzAvtosanoat ile Güney Koreli Daewoo arasında bir ortak girişim olarak kuruldu. 19 Temmuz 1996 tarihinde ilk otomobilin üretimine başlandı. 1 Mart 2008 tarihinde şirket adını GM Özbekistan olarak değiştirdi. Ekim 2015'ten itibaren Uz-Daewoo markalı araçlar Ravon markası adıyla satılmaya başlanmıştır.

GM Özbekistan 2011 yılı itibarı ile 225,000 araç üretmiş ve 121,584 araç satmıştır. Şirket aynı zamanda Rusya ve diğer Bağımsız Devletler Topluluğu ülkelerine de ihracat yapmaktadır.






2017 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Azerbaycan

Azerbaycan, 2017 Eurovision Şarkı Yarışması'na Isa Melikov ve Sandra Bjurman'ın yazdığı "Skeletons" adlı şarkıyla katılmıştır. Şarkı Dihaj tarafından seslendirilmiştir. Azerbaycan'ın şarkı ve temsilcisi, ülkenin kamusal yayın kuruluşu İctimai Televiziya (İTV) kanalı tarafından "Görevlendirme" yöntemi doğrultusunda Ukrayna'da Azerbaycan'ı temsil eden kişi belirlenmiştir. Azerbaycan'ı yarışmada temsil eden Diana Hacıyeva 5 Aralık'ta ve şarkısı "Skeletons" 11 Mart'ta tanıtılmıştır.

2017 yarışması'ndan önce, Azerbaycan Eurovision Şarkı Yarışması'na dokuz kez katılmış, ilk katılımını 2008 yılında gerçekleştirmiştir. Azerbaycan günümüze dek bir kez kazananmıştır: 2011 yılında Ell & Nikki'nin sesle