anda kumar oynayarak elindeki parayı kaybedip ekstradan 400 frank kadar borçlanmış ve ne kumar borcunu ne de hancı Filiberto'ya konaklama borcunu ödeyememiştir. Bunun üzerine hancı genç Bruskino'yu borcunu ödeyinceye kadar tutuklayıp handan ayrılmasını önlemiştir. Genç Bruskino bu parayı istemek üzere babasının arkadaşı Gaudenzio'ya bir mektup yazmıştır.

Hancı Filiberto bu mektupla ve genc Bruskino'nun kendini tanıtmak için taşıdığı tanıtma mektubuyla birlikte borç parayı almak için Gaudenzio'nun şatosuna gelmiştir. Buraya gelmekte iken şans eseri Florville ile karşılaşmış, Florville kendini genç Bruskino'nun kuzeni olarak tanıtarak ondan durumu öğrenmiştir. Bu bilgiyi edinen Florville bir plan yaparak Gaudanzio'ya kendini genç Bruskino olarak tanıtmaya ve böylece onun hamisi olduğu Sofiya ile sahte genç Bruskino hüviyeti ile bir evlilik yapmayı sağlamaya karar vermiştir. Ne Sofiya ne de Gaudenzio genç Bruskino'yu şahsen tanımaktadır.

Florville bu planı uygulamaya başlayıp işleri planladığı gibi gitmekte iken Gaudanzio'nun şatosuna baba Bay Bruskino'nın gelmiş olduğu haberi gelir ve işler daha da karışır. Florville Bay Bruskino'yu o daha Gaudenzio ile görüşmeden önce bulur. Ona, kendisi ve Sofiya'nin birbirlerine aşık olduklarını ve 400 frank kumar borcu olan oğlunun Sofiya'ya kabul edilir bir talip olmayacağını anlatır. Zaten Bay Bruskino Gaudenzio'nun eski düşmanı Senatör Florville olan düşmanlığını oğluna da yapmasını makul görmemektedir. Bu nedenlerle baba Bruskino Florville'in kendi oğlu genç Bruskino olduğunu ilan etmekten çekinmez. Böylece Gaudanzio sahte genç Bruskino (gerçekte Florville) ile hamisi olduğu Sofiya'nın hemen kontratlar değiştirilerek nikahının kıyılmasına kabul eder. Fakat tam bu işlemler sona erdikten sonra hancı Filiberto yanında gerçek genç Bruskino ile şatoya tekrar gelir. Gerçek boylece açığa çıktığında Gaudanzio artık hamisi olduğu Sofiya'nın sevdiği Florville ile evlenmesine itirazını bırakır ve iki aşığın ortaya çıkardıkları aldatmacaları da affeteder. 
Finale de Florville Baba Bruskino'dan kendini afetmesini diler ve Gaudenzio ise arkadaşı olan baba Bruskino'nu kendi oğluna sempati göstermeyip ona iyi babalık yapmadığı için tenkit eder.

Rossini, bu eserin partitur notalarında şu küçük orkestrayı öngörmüştür:
Resitatifler için









Joseph Lebeau

Jean Louis Joseph Lebeau (3 Ocak 1794 – 19 Mart 1865), Belçikalı liberal bir politikacı, devlet adamı Belçika'nın ikinci Başbakanıydı.

Huy'da doğdu, eğitimini Hannut'ta bir papaz rahibesi olan amcasından aldı ve bir katip oldu. Liège Üniversitesi'nde hukuk eğitimi için para topladı ve 1819'da baroya çağrıldı.   Liège'deyken Charles Rogier ve Paul Devaux ile birlikte hızlı bir arkadaşlık kurdu. 1824'te Liège'de Mathieu Laensbergh'i kurdu, daha sonra Le politique isimli olan bir dergi
Katolik Partisi'nin Liberallerle kabinedeki muhalefetinde birleşmesine yardım etti ve Hollanda'ya herhangi bir açık şikâyet göstermedi.

Mart 1831'de Érasme-Louis Surlet de Chokier'in geçici rejimi sırasında dışişleri bakanlığına geldi. Saxe-Coburg Leopoldunun Belçika seçmenleri kralı olarak seçilmesini teklif ederek Birleşik Krallık'a yardımsever bir tutum takındı, Ancak Limburg ve Lüksemburg düvelilerinin bir kısmının Hollanda'ya getirilmesi, 1839 tarihli Londra Antlaşması'na sıcak bir muhalefet oluşturdu ve Lebeau Belçika çıkarlarına ihanetle suçlandı.

1833'te Brüksel'e milletvekili seçildi ve 1848 yılına kadar görevde kaldı. Kral ile olan görüş farklılıklarından dolayı, 1834'te emekli oldu. Daha sonra Namur Eyaleti Valisi (1838), Frankfurt (1839) büyükelçisi ve 1840'da kısa süreli Liberal bir bakanlık kurdu. Liberal ve anti-caleçik önlemlere verdiği enerjik desteğini sürdürmesine rağmen, o zamandan beri devlet görevinde bulunmadı. Huy'da öldü.





Pierre de Decker

Pierre (Pieter) Jacques François de Decker (25 Ocak 1812 – 4 Ocak 1891), Belçikalı bir Roma Katolik politikacı, devlet adamı ve yazar idi.

Cizvit okulunda eğitim gördü, Paris'te hukuk okudu ve Revue de Brüksel'de çalışan bir gazeteci oldu. 1839'dan 1866'ya kadar parlamento üyesiydi. 1855'te İçişleri Bakanı ve Belçika'nın onuncu Başbakanı oldu. Bu nedenle, 1830 devriminden bu yana hükümetin ilk lideriydi. Katolik ve Liberal partilerin ılımlı unsurlarını birleştirerek, Belçika'nın dikkatini dağıttığı eğitim ve diğer soruları çözmek için çaba harcadı.

1866'da siyasetten emekliye ayrıldı, iş hayatına başladı ve felaket sonuçlarla karşılaştı.




Henri de Brouckère

Henri Ghislain Joseph Marie Hyacinthe de Brouckère (25 Ocak 1801 – 25 Ocak 1891) Belçikalı soylu ve liberal bir politikacıydı. Brugge'de doğdu, bir sulh hukukçusu ve Université Libre de Bruxelles'de bir profesördü. Kardeşi Charles, Brüksel'in belediye başkanıydı.

1840-1844 yılları arasında Anvers valisi, 1844-1846 yılları arasında ise Liège valisi olarak görev yaptı. 1852'den 1855 yılına dek dokuzuncu Başbakan olarak Liberal bir hükümete başkanlık etti. 1863'te Auderghem'in ilk belediye başkanı oldu.




Sylvain Van de Weyer

Jean-Sylvain Van de Weyer (19 Ocak 1802 – 23 Mayıs 1874), Belçikalı bir siyasetçiydi ve Belçika Başbakanıydı.

Van de Weyer, Louvain'de (Leuven) doğdu; Ailesi 1811'de Amsterdam'a yerleşti. Babası Josse-Alexandre (1769-1838) kentin polis görevlisiyken Leuven'e döndü. Jean-Sylvain, Louvain Eyalet Üniversitesi'nde hukuk okudu ve 1823'te Brüksel'de bir avukat olarak çalıştı. Belçika Devrimi'nin 1830'da patlak vermesiyle Van de Weyer Leuven'deydi ve burada Belçika Geçici Hükümeti'nin merkezi komitesinin bir üyesi oldu. Kral Leopold, Van de Weyer'i Londra'da "özel temsilcisi" olarak atadı. Van de Weyer daha sonra Belçika'nın sekizinci Başbakanı olarak görev yaptı. 1848 yılından 1874 yılında ölümüne kadar Londra Kütüphanesi Başkan Yardımcısı olarak görev yapıyordu.





Jean-Baptiste Nothomb

Jean Baptiste, Baron Nothomb (3 Temmuz 1805 – 6 Eylül 1881), Belçikalı devlet adamı ve diplomat, Belçika'nın altıncı başbakanı.

3 Temmuz 1805'te Lüksemburg'da Messancy'de doğdu ve Lüksemburg Athénée de Liège Üniversitesi'nde eğitim gördü ve Ağustos Devriminin patlak vermesiyle Lüksemburg'da oldu ancak Anayasa'nın hazırlanması için görevlendirilen komisyonun üyesi olarak seçildi.

Nothomb, ulusal kongrenin bir üyesi oldu ve Érasme-Louis Surlet de Chokier bünyesindeki dışişleri bakanlığı genel sekreteri oldu. Orléanist Louis, Nemours Dükü adaylığını destekledi ve Londra'ya gönderilen temsilcilerden biri olan Saxe-Coburg'un Prens Leopold'a taç sunma teklifine katıldı.

1837'de kamu işleri bakanı oldu ve ona büyük oranda Belçika demiryolu sisteminin hızla gelişmesi ve madencilik endüstrisindeki artıştan kaynaklanıyordu. 1840'da Alman Konfederasyonu'na Belçika elçisi olarak gönderildi ve 1841'de Lebeau bakanlığının çöküşünden sonra kendisine içişleri bakanını bırakarak yeni kabineyi örgütledi. 1845 yılında Belçika Parlamentosu'ndan çıktı ve emekliye ayrıldı, ancak Berlin'de ölümünden önce bir dizi diplomatik randevu aldı.




Albert Joseph Goblet d'Alviella

Albert Joseph, Count Goblet d'Alviella (26 Mayıs 1790 – 5 Mayıs 1873) Hollanda Birleşik Krallığı ordusunda bir subaydı. Belçika Devrimi'nden sonra siyasetçi oldu ve Belçika Başbakanı olarak görev yaptı.

Tournai'de doğan Goblet, Azize Cyr'ın École spéciale militarasına katıldı. Fransız İmparatorluk Ordusu'nda mühendislik yaptı, ancak 1815'te Kraliyet Hollanda Ordusu'na katıldı ve yüzbaşı rütbesine yükseldi.

16 Kasım 1830'da Belçika ayaklanması anında devrimci güçlere katıldı ve geçici hükümet tarafından albay rütbesi verildi. Yeni bağımsızlığını kazanan Belçika'da siyasete girdi ve burada 1832-1834 yılları arasında Dışişleri Bakanı (fiili Başbakan) oldu. O dönemde resmi parti yapısı mevcut olmasa da, siyasi olarak Liberal kabul edildi. 1834'de Belçika Ordusu'nun müfettişliği görevine atandı.

1837'de Korgeneral rütbesine terfi etti ve soyluluğa yükseldi. Ünlü bir tarihçi olan Eugene Goblet d'Alviella'nın dedesi gibiydi.

1873'te 82 yaşında Brüksel'de öldü.






Félix de Muelenaere

Felix Amandus, Count de Muelenaere (5 Nisan 1793 – 5 Ağustos 1862) Belçikalı Roma Katolik politikacıydı.

Pittem'de doğdu. Brugge'de avukatlık yapıyordu ve 1824'ten 1829'a kadar Hollanda Birleşik Krallık İkinci Faslının Batı Flandre eyaletinin üyesiydi. Belçika'nın bağımsızlığından sonra, Batı Flanders (1830-1831) valisi, Belçika Temsilciler Meclisi üyesi (1831-1848) ve Belçika'nın ilk hükümetinde Dışişleri Bakanı oldu.

I. Leopold'un 1831'de kral olmasından sonra, 1832 yılına kadar üçüncü Başbakan oldu. Daha sonra tekrar Batı Flandre Valisi (1832-1834, 1836-1849) ve Dışişleri Bakanı (1834-1836, 1841) oldu. 1850'den 1862'de ölümüne kadar Tielt bölgesinden Ticaret Odası üyesiydi.




Alaşan Dağları

Alaşan Dağları ( "Alşa ul"; ), Çin'in İç Moğolistan ve Ningxia özerk bölgeleri arasında bulunan bir sıradağdır. Alaşan Dağları, Ordos Döngüsü bölümünde kuzeyden akan Sarı Nehir'e paralel olarak kuzey-güney yönünde uzanmaktadır.




Plaoşnik

Plaoşnik () Makedonya Cumhuriyeti Ohri ilinde bulunan bir arkeolojik bölge. Bulgar Çarı Samuel tarafından yaptırılan kaleden yaklaşık 250 metre uzaklıktadır.

Ohri Ayasofya Kilisesi ardından Ohri şehrinde bulunan en önemli ikinci kilise olan Aziz Clement kilisesi, Aziz Clement tarafından 893 yılında erken dönemden kalma bir hristiyan bazilikası üzerine inşa edilmiştir. Yine de kilisenin üzerine inşa edildiği kilise kalıntı ve duvarlarından hiçbir suretle istifade edilmeksizin kurulmuştur. Dış kalenin yüksek bir noktasında bulunan bu kilise, Aziz Panteleimon'a adanmıştır. Osmanlı'nın Balkanları fethetmesine kadar Aziz Clement'in burada gömülü olduğuna inanılır. Fetih sonrası camiye çevrilen kilise İmaret Camisi ya da Sinan Çelebi camisi isimlerini almıştır.

Caminin içinde döşemesi kaldırılmak suretiyle yapılan bir kazıda 1943 yılında, bu kilisenin duvarları hatta fresko resimleri meydana çıkarılmıştır. Şimdi burası,içindeki iki kilise kalıntısı ile cami, arkeolojik bir bütün olarak bakımlı bir harabe halinde korunmaktadır. 
Plaoşnikte arkeolojik sitinde 5 nefl