lerinin tahliye edilmesiyle sonuçlanan büyük bir tahliyenin sitesiydi. Yaklaşık 100.000 asker ve malzeme ile 100.000 sivil, birkaç ticaret gemisine yüklendi ve 1950 yılının yılbaşına kadar geçen haftalarda toplam 193 nakliye harekatı gerçekleştirildi ve Pusan ​​ve Güney Kore'deki diğer hedeflere emniyet ile gönderildi. Tahliye, 14.000 mültecinin tek bir gemi ile, yani SS Meredith Victory, taşınmasıyla gerçekleştirildi - tek bir gemi tarafından karadan yapılan en büyük tahliye. Bu tahliye, 16 Aralık 1950'de Başkan Truman tarafından ulusal acil durum ilan edilmesiyle yayımlanan Başkanlık Bildirgesi No. 2914, 3 C.F.R. 99 (1953) ile mümkün oldu. Bu operasyon güç durumda kalmış olan Birleşmiş Milletler birliklerinin Çin güçlerinin tuzağından savaşarak çıktığı Chosin Deposu Savaşı için bir dönüm noktasıydı.

2005 yılının sonlarında Hŭngnam, Hŭngnam-si'den (Hŭngnam Şehri) Hamhung2un içerisinde Hŭngnam-kuyok'a (Hŭngnam Bölgesi) düşürüldü.

Nüfusun (farklı şekillerde) 200.000 veya 450.000 olduğu tahmin edilmektedir; Resmi Kuzey Koreli nüfus rakamı 700.000 kişidir fakat bu tartışmalı bir sayıdır.

Şehir, kimyasal silahlar üretmek için kullanıldığı iddia edilen Hungnam Gübre Kompleksi'ne ev sahipliği yapıyor. Diğer endüstriyel tesisler 8 Şubat Vinylon Fabrika Kompleksi'ni kapsamaktadır. Ayrıca Hungnam Kimya Mühendisliği Koleji'ne de ev sahipliği yapmaktadır.

Hungnam İstasyonu Pyongra hattındadır.

Hŭngnam 43 "tong" (mahalle), 1 "rodongjagu" (işçilerin bölgesi) ve 5 "ri" (köy):





Ford Transit Courier

Ford Transit Courier, Ford tarafından 2014 yılından bu yana üretilen bir LAV modelidir. Araç, ilk olarak 2013 Cenevre Otomobil Fuarı'nda tanıtılmış olup Ford Otosan'ın Kocaeli'ndeki fabrikasında üretilmektedir.





Mısır'da toplu cinsel saldırı

Toplumda kadına yönelik toplu cinsel saldırı, 2005 yılından beri Mısır'da belgelendi. Tipik olarak büyük kalabalıkların koruyucu örtüsü altında hareket eden saldırganlar bir kadının etrafını sararken, dış halkalar'daki erkekler kurtarmaya gelen kişileri caydırıyor. Saldırganlar düzenli olarak kadınlara yardım etmek için orada olduklarını söyleyip, karışıklığa neden olurlar. Kadınlar soyulmuş, dövülmüş, ısırılmış, parmaklarla tacize uğramış ve tecavüze maruz kalmıştı. Saldırılar Mısır'da "cehennemin çemberi" olarak tanımlandı.

Kitlesel cinsel saldırı, Mısır siyasetinde tartışmalı bir rol oynadı. Mayıs 2005'de Mısır güvenlik güçleri ve temsilcileri Kahire Tahrir Meydanı'ndaki siyasi gösteriler sırasında kadın protestoculara karşı bunu bir silah olarak kullanmakla suçlandı. Davranışlar yaygınlaştı ve 2012 yılına gelindiğinde genç erkek kalabalıkların cinsel saldırıları, düzenli olarak Mısır'daki protesto ve dini festivallerde görüldü.

Açıklamacılar, saldırıların kadınları evden ayrıldıkları için cezalandıran, onların kamusal hayatını terörize etmeye çalışan ve cinsel şiddeti saldırgan için değil, mağdur için bir utanç kaynağı olarak gören kadın düşmanı bir ideolojiyi yansıttığını söylüyor.

Cinsel taciz, 2006'dan önce Mısır'da pek tartışılmadı. Mısır Kadın Hakları Merkezi buna dikkat çekmek istedi ancak halkın cevabı, Mısır toplumunda yanlış uygulanan bir Amerikan fikri olduğu idi.

Kitlesel cinsel saldırı, ilk kez 25 Mayıs 2005'te Mısır anayasa referandumunda "Kara Çarşamba" olarak bilinen olayla belgelenirken, kadın göstericilere bir grup provokatör, otobüslerde bulunan gruplar halinde erkekler tarafından cinsel saldırı düzenlendi. Polis müdahale etmek için hiçbir şey yapmadı.

Konu, Kahire'de bir sinemaya girişi reddedilen erkek kalabalığının 24 Ekim'de Talaat Harb'da beş saat boyunca kadınları Talaat Harb Sokağında cinsel tacize maruz bıraktıklarında, tatili sonrasında daha çok tartışmaya neden oldu. Pek çok seyirci kadınlara yardım etmeye çalışsa da, polisin bunu durdurmak için hiçbir şey yapmadığı bildirildi.

2011'deki Mısır Devrimi hakkında rapor verirken, Amerikan ağı CBS muhabiri Lara Logan, Kahire Tahrir Meydanı'ndaki yüzlerce adam tarafından saldırıya uğradığında, saldırılar Şubat 2011'de Mısır'ın dışında da önemli bir gündem oldu. Al Akhbar'a göre, 2012 yılına gelindiğinde, bu tür saldırılar Mısır'daki dini festivallerde "belirgin bir özellik" haline geldi.

Uluslararası Af Örgütü'ne göre, saldırılar birkaç dakika ila bir saatten fazla sürüyor. Tahrir Meydanı'nda veya yakınında saldırıları tanımlayan kadınlar, erkeklerin genellikle 20-30'lu yaşlarında olduğunu söylüyor. Mağdurlar 7 ila 70 yaşları arasında.

Kalabalıktan ya da arkadaşlarından ayrılıp, yalnız kalmış kadınlar kendilerini göğüslerini, cinsel organlarını ve kalçalarını saran büyük bir grup erkek tarafından kuşatılırken buluyor. Elbiselerini çıkarılmaya çalışılır ya da kesme girişimleri yapılır ve erkekler onu kalabalığın içinde hareket ettirdikçe vücudu farklı yönlere çekilir. Kadınlar düzenli olarak vajinanın ve anüsün dijital penetrasyonunu bildirir. Saldırganlar bıçak kullanır ve birçok durumda kurbanın vajinasına keskin cisimler sokulur.

Failler düzenli olarak kadınlara kendileri saldırdıkları halde yardım ettiklerini iddia ederler; bu da kadınları kime güveneceğini bilmez halde bırakır. Kadınlar, saldırganların "Korkma, seni koruyorum" ya da "sen kızkardeşim gibisin, korkma." dediklerini duyduklarını ifade ediyorlar.

Kahire'deki gönüllü gruplar, yastıklı giysiler, kasklar ve eldivenler giyerek kalabalıklara girip, kadınları dışarı çıkaran "ekstraksiyon ekipleri" oluşturuyorlar. Diğer OpAntiSH ekipleri yedek giysi ve tıbbi malzeme taşır, ekstraksiyon ekiplerinin nereye gideceğini bildirecek bir telefon hattı işletir ve danışmanlık ve yasal ve tıbbi yardım sunar. 25 Ocak 2013'te yalnızca 19 olay çağrıldı ve bunlardan 15 tanesine yanıt verdiler.

Kalkınma Araştırmaları Enstitüsü'nden Mariz Tadros'a göre erkeğin sebepleri, zevk, kadınlara hâkim olma arzusu ve "algılanan cinsel yoksulluk hissi" dir. Seks ve Kalenin yazarı olan gazeteci Shereen El Feki, genel olarak cinsel taciz hakkında yazılar yazdı; işsizlik, sosyal medya ve aşırı çalışan ebeveynlerden dolayı "aile gözetiminin bozulmasını" suçladı.

Bir araştırmada, Mısır'daki eğitimli kadınların yüzde 60'ı, az eğitimli kadınların yüzde 75'inde olduğu gibi kurbanı ve "kışkırtıcı" giysileri sorumlu tuttu.

2013'te yapılan bir ankette, cinsel tacize uğramış kadınların % 75.7'si makyajsız olduklarını ve muhafazakar kıyafetler giydiklerini belirtti.

Mısır Kadın Hakları Merkezi tarafından yapılan 2008 yılı anketine göre, Mısırlı kadınların% 83'ü cinsel tacize maruz kaldıklarını belirttiler.

Cinsel taciz için Mısır'da ilk hapis cezası bir adamın sokakta bir kadını arabasından taciz etmesinin ardından 2008'de geldi. Bunu takiben, iki film - Scheherazade, Bana Bir Öykü Anlat (Yousry Nasrallah, 2009) ve 678 (Muhammed Diyab, 2010) - taciz konusunu sinemalara getirdi.

Kitlesel cinsel saldırı, Tahrir Meydanı'ndaki protestolar ve dini festivallerde, 2011 ihtilalinin sona ermesinin ardından 11 Şubat 2011'de Hüsnü Mübarek'in düşüşünden bu yana artmaktadır.

Mübarek'in rejiminin yıkıldığı gece ve süresince, Mısırlı gazeteci Mona Eltahawy ve Güney Afrikalı gazeteci Lara Logan'a olan saldırılarda dahil olmak üzere saldırılarda hızlı bir tırmanış yaşandı. CBS muhabiri Logan, Tahrir Meydanı'nda Mısırlı kadın ve askerler tarafından kurtarılmadan önce yaklaşık 30 dakika boyunca cinsel saldırıya uğradı. Önümüzdeki birkaç yıl içinde kitlesel cinsel saldırı düzenlenen yüzlerce kadın arasında birkaç gazeteci vardı: Kasım 2011'de Fransız gazeteci Caroline Sinz; İngiliz gazeteci Natasha Smith Haziran 2012'de; Mısırlı gazeteci Hania Moheeb 25 Ocak 2013'te 18 kadınla birlikte; Ve Haziran 2013'te bir Hollandalı gazeteci.

2011'den itibaren, saldırıya maruz kalan kadınların çekimleri, sosyal medyada düzenli olarak görülmeye başlandı; 2011'de İskenderiye'de bir kadın yerden sürüklenip erkeklerin omuzlarına kaldırıldı.

Aralık 2011'de Blue Bra videosunda (Sit al Banat) yer alan Kız, abaya giyen bir kadın Tahrir Meydanı'ndaki ordu tarafından dövülerek sürülmekte olan bir kadını gösterdi. Bir erkeğe aynı videoda benzer şekilde saldırı yapıldı. Protesto etmek için binlerce kadın sokağa çıktı.

8 Haziran 2014'te Tahrir Meydanı'nda çekilen bir video, Cumhurbaşkanı Abdel Fattah el-Sisi'nin açılış kutlamaları sırasında çıplak bir kadının cinsel saldırıya uğradığını gösterdi. Testere Taciz adlı bir gönüllü, kadına yüzlerce kişinin dokunduğunu ve onu kalabalığın dışına çıkarmasının 20 dakika sürdüğünü söyledi. 15-49 yaşlarındaki yedi erkek tutuklandı. Cumhurbaşkanı hastanede bulunan kadını ziyaret ettikten sonra, Mısır hükümeti YouTube'dan videoyu kaldırmasını istedi; bunun kadının talebi üzerine geldiğini söyledi. YouTube, mağdurun tanımlandığı kopyaları kaldırarak yanıt verdi.

Dönem, STK'ların ve kadın gruplarının karşı hareketinin büyümesini gördü. 25 Ocak 2013'te çok sayıda saldırı sonrasında kadınlar, o gece Tahrir Meydanı yakınlarındaki Talale Harb Caddesi'ndeki Café Riche'de bir araya geldiler ve hikâyelerini anlatmaya karar verdiler. Gazeteci ve yayın kuruluşu Lamis Elhadidy saldırılara bütün bir program ayırdı ve daha önce onları kapsamadıkları için özür diledi.

Yasayı değiştirmeye yönelik ilk girişim Amr Hamzawy tarafından desteklenmedi. İktidar partisi, mitinglere katılan kadınların bizzat bu tür olaylardan sorumlu olduğunu iddia etti.

Mart 2013'te Müslüman Kardeşler, Birleşmiş Milletler Kadınlara Karşı Şiddetin Ortadan Kaldırılması Bildirgesi'ne karşı "toplumun parçalanmasına" yol açacağını savundu. Kahire Hukuk Fakültesi'nden bir kadın hukuk öğrencisinin Mart 2014'te kampüste geniş bir grup erkek tarafından cinsel taciz edilmesinin ardından yasalar değiştirildi ve güvenlik görevlileri tarafından emniyet altına alınmak zorunda kaldı.

Mısırdaki saldırılar, Avrupa'daki kadınların Yılbaşı kutlamaları sırasında Kuzey Afrikalı erkek grupları tarafından cinsel saldırıya maruz kaldıklarını bildirdikleri 2016 yılında daha da dikkat çekti. Alman polisi, saldırıları Mısır'daki toplu cinsel saldırılarla kıyasladı.

Olaylar cinsiyetçilik, ırkçılık ve Avrupa göç krizi hakkında bir tartı