e yer alır.




Osmanlı Subayı

Osmanlı Subayı, yönetmenliğini Joseph Ruben'in yaptığı, senaryosunu Jeff Stockwell'in yazdığı ve Amerikan-Türk ortak yapımı drama türündeki sinema filmi. Başrollerinde Michiel Huisman, Hera Hilmar, Josh Hartnett ve Ben Kingsley'in bulunduğu film, I. Dünya Savaşı döneminde geçmektedir. Film, 89. Akademi Ödülleri'nin En İyi Özgün Müzik kategorisi için aday adayı olmuş ancak ön elemeyi geçememiştir. Film, 10 Mart 2017'de ilk olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde vizyona girdi.

1915 yılında, I. Dünya Savaşı sırasında Van'da geçen film, ülkesinde adaletsizliklerden dolayı hayal kırıklığına uğrayan ABD'li doktor Jude ve onunla tanıştıktan sonra birlikte Osmanlı İmparatorluğu'na gitmek zorunda kalan idealist hemşire Lillie'nin başından geçenleri anlatmaktadır. Lillie, Van'da bir Osmanlı subayı olan İsmail ile yakınlaşmış ve Jude ile İsmail arasında kalmıştır.

Arri Alexa ve Red Epic Dragon kameralarıyla çekilen film için, Çek Cumhuriyeti'nin başkenti Prag'daki Barrandov Stüdyolarında 300.000m²'lik set inşa edildi. Prag'daki çekimlerin yanı sıra Kapadokya, Kayseri, Niğde ve İstanbul'da da çekimler gerçekleştirildi. Bu süreçte, 650 kişilik bir çekim ekibinin yanı sıra 2.400 figüran da çekimlerde yer aldı.






Kaşık-Ağızlı Mersin Balığı

Kaşık Ağızlı Mersin Balığı  (Polyodon spathula), Acipenseriformes düzeninde mersinbalığıgiller ile yakından alakalı bazal ışınsal yüzgeçli bir balık türüdür. Çok Dişli Mersin Balığıgillerin fosil kayıtları, dinozorların ilk ortaya çıkmasından yaklaşık 50 milyon yıl önce, 300 milyon yıldan eski bir tarihtir. Kaşık Ağızlı Mersin Balığı genellikle pürüssüz tenli, tatlı su balıklarıdır ve yaygın olarak Çok Dişli Mersin Balığıgiller biçiminde adlandırılır. Aynı zamanda bu balığın Missisippi'ye özgü türü, Gagalı Kedi Balığı veya Kaşıkgaga olarak da bilinir. Kabuklu deniz hayvanları ailesindeki Polyodontidae'teki yalnızca iki varis türünden biridir. Diğeri, Çin'de Yangtze Nehri havzasına özgü ve tehlike altında olan Çin paddlefish'idir (Psephurus gladius). Kaşık Ağızlı Mersin Balığı genellikle; neredeyse tamamen kıkırdaklı bir iskelet, vücut uzunluğunun neredeyse üçte birine uzanan bir kürek şeklinde kürsü (burun) da dahil olmak üzere erken atalarının bazı morfolojik özelliklerini korudukları için, ilkel balık ya da eski tür olarak anılır. Ve bir heteroserkal kuyruk veya kuyruk yüzgeci, köpekbalıklarına çok benzer. Kaşık Ağızlı Mersin Balığı; son derece ayrılmış bir balıktır, çünkü filtre besleme gibi uyarlamalarla evrimleşmiştir. Kasık ve kafatası, birincil besin kaynağı olan zooplankton sürülerini bulmak için onlarca binlerce duyu reseptörü ile kaplıdır.

Kaşık Ağızlı Mersin Balığı, Mississippi Nehri havzasına özgüydü ve 1900'lü yılların başlarından önce nispeten doğal, değişmemiş şartlar altında özgürce hareket ederlerdi. Çoğunlukla Mississippi Nehri drenaj havzasında ve komşu Körfez drenajlarında geniş, serbest akan nehirler, örgülü kanallar, durgun sular ve göller yaşıyordu. Onların çevresel çeşitliliği, Büyük Göller'e kadar uzanmış ve yaklaşık 90 yıl önce Kanada'daki Huron Gölü ve Helen Gölü'nde meydana gelmişti. Kaşık Ağızlı Mersin Balığı nüfusu; öncelikle aşırı avlanma, yaşam alanı yok etme ve kirlilik nedeniyle düşüş gösterdi. Ayrıca kaçak avlanma, düşüşlerine katkıda bulunan bir faktör olmuştur ve havyar talebi güçlü kaldığı sürece de devam edecektir. Doğal olarak meydana gelen Kaşık Ağızlı Mersin Balığı nüfusu, New York, Maryland, Virginia ve Pennsylvania'dan olduğu gibi yok edildi. Mevcut Kaşık Ağızlı Mersin Balığı nüfusu, Mississippi ve Missouri nehri kollarına ve Mobile Bay drenaj havzasına indirgenmiştir. Şu anda ABD'de 22 eyalette bulunur ve bu topluluklar devlet, federal ve uluslararası yasalarla korunmaktadır. 




Pound the Alarm

"Pound the Alarm" Trinidadlı-Amerikalı rapçi Nicki Minaj'ın ikinci stüdyo albümü "" (2012) için kaydettiği bir şarkı. RedOne, Carl Falk, Rami Yacoub, Bilal Hajji ve Achraf Jannusi ve Minaj tarafından yazıldı. Yapımcılığını ise RedOne, Falk ve Yacoub üstlendi. Albümün beşinci single'ı olarak, uluslararası çapta ise üçüncü single olarak 12 Haziran 2012'de Young Money tarafından radyolara gönderildi. Minaj, resmi sitesinde hayranlarına sorduğu sıradaki single anketinde aslında "Va Va Voom" birinci, "Whip It" ikinci olarak ve "Pound the Alarm" üçüncü olarak seçildi. Buna rağmen Minaj bu şarkıyı seçti.

Müzikal olarak "Pound the Alarm" Eurodance ve house tarzındadır. Parçada iyi zaman geçirmek ve parti yapmak teması anlatılır. Şarkı Finlandiya, Yeni Zelanda, İrlanda, Kanada, Avustralya ve Birleşik Krallık gibi ülkelelerde ilk on arasına girdi. "Billboard" Hot 100 listesinde de ilk 20 arasına girerken ABD Hot Dance Club Songs listesinde 3 numaraya kadar yükseldi.

Videı klibi ise şarkıcının memleketi olan Trinidad ve Tobago'da karnaval esnasında çekildi. Şarkı ayrıca "Just Dance 2014" oyununda kullanıldı.

24 Mayıs 2012'de Minaj'ın resmi sitesinde bir anket düzenlendi. Albümünün sıradaki single'ı için hayranlarına seçim sunan Minaj, seçeneklere "Pound the Alarm", "Whip It" ve "Va Va Voom" şarkılarını koydu. Birinci sırayı "Va Va Voom", ikinci sırayı "Whip It", üçüncü sırayı ise "Pound the Alarm" kazandı. Anketten sonra bir hayranı Minaj'a "HAYIR! Pound the Alarm daha enerjik bir şarkı," yazdı ve Minaj ise "Katılıyorum! Ama anketler yalan söylemez, değil mi?" yazdı.

"Pound the Alarm", RedOne, Falk ve Rami tarafından prodüktörlüğü yapılan eurodance tarzda bir şarkıdır. Parça EDM, tekno ve house tınıları içerir.









Umberto Boccioni

Umberto Boccioni (; 19 Ekim 1882 – 17 Ağustos 1916), fütürizm akımının yenilikçi estetiğine şekil veren öncü İtalyan ressam ve heykeltıraş.

Kısa yaşamına rağmen Boccioni, formun dinamizmine ve kütlenin yapıbozumuna yaklaşımıyla ölümünden sonra da birçok sanatçıyı etkiledi. Birçok sanat müzesinde eserleri bulunan sanatçının 100 eserinden oluşan bir retrospektif sergi 1988'de New York'taki Metropolitan Museum of Art'ta gerçekleştirildi.

Umberto Boccioni, 19 Ekim 1882'de Reggio Calabria'da doğdu. Romagnalı bir devlet memuru olan babasının mesleği İtalya'da sürekli yer değiştirmesini gerektiriyordu. Bu yüzden ailece kuzeye taşındılar ve Umberto ile ablası Amelia Forli, Cenova ve Padova'da büyüdü. 1898'de 15 yaşındaki Umberto babasıyla birlikte Sicilya'daki Katanya'ya taşındı ve eğitimini burada tamamladı. Daha sonra Roma'ya giderek Accademia di Belle Arti di Roma'nın Scuola Libera del Nudo ("Serbet Nü Okulu") bölümünde resim eğitimi gördü.

Boccioni'nin Roma'daki yaşantısına dair az miktardaki bilgi arkadaşı Gino Severini'nin (1883-1966) otobiyografisinde yer alır. Buna göre ikili 1901'de tanıştı ve ortak ilgi alanları Nietzsche, başkaldırı, yaşam deneyimleri ve sosyalizmdi. Boccioni'nin bu dönemde yazdığı metinler, hayatı boyunca karakterinin bir parçası olan öfke ve ironiyi barındırıyordu. Eleştirel ve başkaldırmacı doğası ile entelektüel kabiliyeti, sonraki yıllarda Fütürizm'in gelişmesini sağlayacaktı.

Temel yeteneklerini geliştiren ve klasik eserleri Empresyonizm çerçevesinde inceleyen Boccioni, Severini ile birlikte Giacomo Balla'nın (1871-1958) öğrencisi oldu. Balla bu dönemde, renklerin palette karıştırılması yerine, tuvale tek renkte noktalar ya da şeritler hâlinde uygulanması olan dönemim çağdaş divizyonizm tekniğine yoğunlaşmıştı. Bu döneme ilişkin olarak Severini şöyle yazmıştır: "Tüm kariyerimize yön verecek böyle bir adamla karşılaşmak bizim için büyük şanstı."

1906'da kısa süreliğine Paris'e yerleşerek İzlenimcilik ve Art izlenimcilik akımlarını öğrenen Boccioni, daha sonra toplumsal huzursuzluğun ve hükümetin çöküşünün etkilerini doğrudan gördüğü 3 aylık bir Rusya seyahati yaptı. 1907'de İtalya'ya dönen ressam kısa bir süre Accademia di Belle Arti di Venezia'da eğitim gördü. Aynı yıl Milano'ya taşındı. Burada, 1908'in başlarında Divizyonist ressam Gaetano Previati ile tanıştı. 1910 yılında ise, bir önceki sene Fütürist Bildirge'yi yayımlamış olan şair Filippo Tommaso Marinetti ile tanıştı. 11 Şubat 1910'da Balla, Severini, Carlo Carrà ve Luigi Russolo ile birlikte "Manifesto dei pittori futuristi (Gelecekçi Ressamlar Bildirgesi)"'ye imza atan Boccioni bildirgeyi 8 Mart günü Torino'daki Politeama Chiarella tiyatrosunda okudu.

Boccioni Fütürist hareketin baş teorisyeni oldu. Severini ve birkaç başka Fütürist ressamla yaptıkları Paris seyahatinde Braque ve Picasso'nun eserlerini gördükten sonra, hareket asıl şeklini almaya başladı. 1912'de Paris'te Braque, Alexander Archipenko, Constantin Brancusi, Raymond Duchamp-Villon ve muhtemelen Medardo Rosso gibi sanatçıların stüdyolarını gezen Boccioni heykeltıraşlığa da başlamaya karar verdi. 1912'de diğer İtalyan Fütüristlerle birlikte bazı tablolarını Galerie Bernheim-Jeune'de sergiledi. Sonraki sene Paris'e dönerek Galerie La Boétie'de heykel sergisi açtı. Sanatçının Paris'te gördüklerinden etkilenerek yarattığı bu eserler, sergilendikten sonra muhtemelen Kübist heykeltraşları, özellikle de Duchamp-Villon'u etkiledi.

1912 ve 1914'te grubuyla birlikte Londra'da açtıkları sergi birçok genç İngiliz sanatçıyı etkiledi. Bunlardan Christopher R. W. Nevinson Fütürizm'e katılırken, diğerleri akımın İngiliz dengi olan Wyndham Lewis liderliğindeki Vortisizm'e yaklaştılar. 1914'te "Pittura e scultura futuriste (Gelecekçi Resim ve Heykel)" kitabını yayımlayan Boccioni, akımın estetiğini şöyle açıklıyordu:
"Empresyonistler belirli bir ânı vermek için resim yaparlar ve o âna en yakın sonucu elde etmek için tablonun yaşamını ikincil seviyeye indirgerler. Oysa biz her bir ânı (zamanı, yeri, şekli, renk tonunu) sentezleriz ve resim için resim yaparız."
Boccioni'nin üye olduğu "Lombardiya Bisikletli ve Motorsikletli Gönüllüler Taburu", Haziran 1915'te Milano'dan Gallarate'ye, oradan da Trentino cephesinin gerisindeki Peschiera del Garda'ya hareket etti. 24 Ekim 1915'te sanatçı Dosso Casina muharebesine katıldı. 1 Aralık 1915'te dağıtılan taburda yer alan gönüllüler daha sonraki dönemde savaşın yarattığı ihtiyaç doğrultusunda silah altına alınd