ki ilk stüdyo albümü "Sustuysam"ı yayımladıktan sonra, tanıtımlar kapsamında ilk video klipten sonra ikinci bir klibin de çekilmesi için yapım şirketi Sony Music Entertainment tarafından kendisine yapılan teklifi reddederek dinlenmeye çekildi ve 2014'teki "Çak Bir Selam" single'ına kadar herhangi bir şarkı yayımlamadı. Bunun sebebini 2014'teki bir demecinde "Albüm beni çok yormuştu. O an bir şey yapmak istemedim. Şarkılar yolunu nasıl olsa bulur diyerek ortadan kayboldum." sözleriyle anlattı. "Çak Bir Selam"ın ardından şarkıcı, müzik piyasasındaki etkinliğini "Güm Güm" (2015) "Şeytan Tüyü" (2016) ve "Sirenler" (2016) single'larıyla artırarak devam ettirdi.

"Selam Dengesiz" on şarkı ve altı remiks şarkıya sahip bir albümdür. Şarkılarda İsra Gülümser, Gülşah Tütüncü, Gülhan, Onur Özdemir ve Alper Narman gibi sanatçıların imzaları bulunuyor. Diğer altı versiyon şarkıda ise İskender Paydaş, Erdem Kınay, Gürsel Çelik, Kaan Gökman, Osman Çetin ve Sezer Uysal gibi isimlerin katkıları bulunuyor. Albümün açılış şarkısı "Dengesiz"in sözleri İsra Gülümser'e ait. Çıkış şarkısı "Olay"ın da sözleri İsra Gülümsere'e ait ve bu şarkıda ilk kez prodüktör Mahmut Orhan ile çalışma yoluna gitti. Ayşe Hatun Önal, şarkı yazarı için "İki tane sözü var İsra'nın. Bir senede zor yazdırdım o sözleri. Altı ay boyunca oturup hayatımı anlattım, belki ilham alır diye," dedi. Albümdeki dördüncü şarkı "Dur Dünyam"ın sözleri ve müziği ise Ayşe Hatun Önal'a ait. Önal, şarkı yazma sürecine şöyle açıklık getirdi: "5 sene önce yazdım. Sözsüz bir müzik dinlerken bir tını beni çağırır ve yazarım. Genelde bestecilere hikâye söylenir ve onlar yazarlar. Fabrikatör dediğimiz kişiler, işin matematiğini çözmüş ve o matematiğe göre yaparlar. Ben o matematiği özellikle öğrenmek istemiyorum. Çünkü o zaman işin duygusu olmuyor. ‘Kalbe Ben’ ve ‘Dur Dünyam’ yaşanmışlığı olan ve bir anda içimden boşlan sözlerdi." Beşinci şarkı "Devran" ise Gülhan ve Gürsel Çelik imzası taşıyor. Önal bu şarkı için "kendisine uygun bir şarkı olmadığını düşündüğünü" söyledi. Altıncı şarkı "Sirenler" ise Onur Özdemir tarafından yazıldı ve albüm yayımlanmadan önce piyasaya sürülmüştü. Yedinci şarkı "Cehennem"in sözleri yine önceki parçada olduğu gibi Onur Özdemir'e ve Alper Narman'a aitken düzenlemesi İskender Paydaş'a ait.




Norma Cruz

Norma Cruz Guatemalalı insan hakları aktivisti. Özellikle kadınlara uygulanan şiddet karşıtı çalışmalarıyla bilinmektedir. 3 Temmuz 1996'daki açılışından bu yana, Guatemala City merkezli kadın hakları örgütü olan Fundación Sobrevivientes (Hayatta Kalma Vakfı)'na yön verdi. Bu vakıf şiddete maruz kalmış yüzlerce kadına duygusal, sosyal ve hukuksal destek sağlamayı amaçlamakta, bu çalışmalarını adalet ve koruma anlayışı içinde yürütmektedir." ABD Dışişleri Bakanlığına göre vakıf, yalnızca 2007 yılında tek başına 30 kadın katilinin bulunmasına, kovuşturulmasına ve cezalandırılmasına yardımcı olmuştur. Vakıf aynı zamanda bebeği çalınan annelere, yasadışı çocuk kaçakçılığına ve evlat edilinmesine karşı da mücadele vermektedir."
2009 yılında Norma Cruz, ‘’’Guatemala’da olduğu kadar Dünya üzerindeki herhangi bir yerde kadınlara umut kaynağı ve ilham sembolü olduğu’’’ belirtilerek Uluslararası Cesur Kadınlar Ödülü’ne layık görülmüştür." Cruz düzenlenen törende ödülünü ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton ve ABD First Lady’si Michelle Obama’nın elinden almıştır.
2009 yılının mayıs ayından itibaren telefon ve kısa mesajla yoğun şekilde tecavüz ve ölüm tehditleri alan Cruz’un ailesi de aynı tehditlere maruz kalmıştır. Bu tehditler Guatemala Hükümetinin Cruz’a polis koruması sağlamasına rağmen devam etti. Uluslararası Af Örgütü 2011 yılında Cruz’un korunmasını ‘’öncelikli olay’’ olarak nitelendirdi. 2011 Mart’ında vakfın ofisi molotov kokteylli saldırıya uğradı, yaralanan veya ölen olmadı.





Finlandiya ekonomisi

Finlandiya ekonomisi, Fransa, Almanya, İsveç veya Birleşik Krallık gibi diğer batı ekonomileriyle eşit bir kişi başına üretimle son derece sanayileşmiş, karma bir ekonomidir. Ekonominin en büyük işkolunu yüzde 72,7 ile hizmetler, ardından yüzde 31,4 ile imalat ve rafine etme işleri oluşturmaktadır. Ekonominin birincil işkolunun ekonomideki payı yüzde 2,9'dur.

Dış ticaretle ilgili olarak kilit ekonomi işkolları belirlenmektedir. En büyük sanayiler elektronik (yüzde 21,6), makine, araç ve diğer mühendislik metal ürünleri (yüzde 21,1), orman endüstrisi (yüzde 13,1) ve kimyasalların (yüzde 10,9) sanayisinden oluşmaktadır. Finlandiya'da önemli miktarda kereste ve çeşitli maden ve tatlı su kaynakları bulunmaktadır. Ormancılık, kâğıt fabrikaları ve tarım işkolu (vergi mükellefleri yıllık olarak yaklaşık 2 milyar avro harcamaktadır) kırsal alan sakinleri siyasi olarak duyarlıdır. Büyük Helsinki bölgesi GSYİH'nın yaklaşık üçte birini üretmektedir.

2004'te bir OECD karşılaştırmasında, Finlandiya'daki yüksek teknoloji imalatı İrlanda'dan sonra ikinci sırada yer almıştır. Bilgi yoğun hizmetler, en küçük ve en yavaş büyüyen işkollarını, özellikle tarım ve düşük teknolojili üretim alanlarını İrlanda'nın ardından ülkeyi ikinci sıraya yerleştirdi. Yatırım beklenenden az olmuştu. Genel olarak kısa vadeli görünüm iyiydi ve GSYİH büyümesi birçok AB denginin üzerindeydi. Finlandiya, İsveç, Danimarka ve İngiltere'nin ardından Avrupa'da 4. büyük bilgi ekonomisi konumundadır. Finlandiya ekonomisi, iş sektörü, bilimsel üretim ve hükümet yardımı ile bilgi ve iletişim teknolojisi arasındaki uyumlu çıktı için Dünya Ekonomik Forumu tarafından hazırlanan Global Information Technology 2014 raporunun sıralamasında üst sıralara yerleştirilmektedir.

Finlandiya küresel ekonomiye oldukça bütünleşiktir ve uluslararası ticaret GSYİH'nın üçte birini teşkil etmektedir. Avrupa Birliği, toplam ticaretin yüzde 60'ını temsil etmektedir. En büyük ticaret akışları Almanya, Rusya, İsveç, Birleşik Krallık, Amerika Birleşik Devletleri, Hollanda ve Çin'e yapılmaktadır. Ticaret politikası, Finlandiya'nın tarım haricinde serbest ticaret destekçileri arasında yer aldığı Avrupa Birliği tarafından yönetilmektedir. Euro Bölgesi'ne üye olan tek İskandinav ülkesi Finlandiya'dır; Danimarka ve İsveç geleneksel para birimlerini korurken, İzlanda ve Norveç AB'ye hiç üye değildir.

Finlandiya, diğer İskandinav ülkelerine göre Orta Avrupa'dan coğrafi olarak uzak olduğu için, kereste ihracatını yalnızca on dokuzuncu yüzyılın sonlarına doğru hammadde olarak değiştiren kâğıt üretimi dışında sanayileşme açısından geride kalmıştı. Fakat nispeten yoksul bir ülke olarak, 1867-1868 yılları arasındaki büyük kıtlık gibi ekonomideki şoklara karşı savunmasız kalmış ve nüfusunun yüzde 15'ini yitirmişti. 1930'lara kadar Finlandiya ekonomisi ağırlıklı olarak tarımsaldı ve 1950'lerde olduğu gibi nüfusun yarısından fazlası ve üretimin yüzde 40'ı hala birincil ekonomi işkolunda idi.

Mülkiyet hakları güçlü idi. Fransa ve Birleşik Krallık'ta kamulaştırma komiteleri kurulurken Finlandiya millileştirmelerden kaçındı. Korumacılıkla gerçekleşen başarısız deneyler sonrasında, Finlandiya kısıtlamaları hafifletti ve 1973'te Avrupa Topluluğu ile serbest ticaret anlaşması imzaladı ve piyasalarını daha rekabetçi bir hale getirdi. Yerel eğitim pazarları genişledi ve giderek artan sayıda Fin, Amerika Birleşik Devletleri'nde veya Batı Avrupa'da okumak için yurt dışına çıktı ve ileri beceriler kazandı. Kuşku ile değerlendirilmiş olsa da, devlet ve şirketler tarafından oldukça yaygın, ama pragmatik, akılcı, kredi ve yatırım ortaklıkları bulunmaktaydı. Kapitalizme destek yaygındı. Parasal birikim oranı, 80'li yıllara kadar %8 civarında bir değer ile dünyanın en yüksek seviyesinde kaldı. 1970'lerin başında, Finlandiya'nın kişi başına düşen GSYİH'sı, Japonya ve İngiltere düzeyine ulaşmıştı. Finlandiya'nın ekonomik gelişimi, ihracata yönelik Asya ülkeleri ile birçok açıdan paylaşımlıydı. Resmî tarafsızlık politikası Finlandiya'yı hem Batı hem de Comecon piyasaları ile ticarete teşvik etmiştir. Sovyetler Birliği ile önemli ikili ticaretler gerçekleştirildi, ancak bu durum birbirlerine bağımlı hale getirmedi.

Diğer İskandinav ülkeleri gibi Finlandiya da 1980'lerin sonundan itibaren ekonomik düzenleme sistemini serbestleştirdi. Mali ve ürün pazarı düzenlemeleri değiştirilmişti. Bazı devlet teşebbüsleri özelleştirildi ve bazı vergi oranları değiştirildi. 1991'de Finlandiya ekonomisi ciddi bir durgunluğa düştü. Bunun nedeni, ekonomik aşırı ısınmanın bir birleşimi (büyük ölçüde 1986'daki bankacılık kanunlarındaki bir değişime bağlı olarak krediyi çok daha erişilebilir hale getiren), olarak temel ticaret ortaklarıyla (özellikle İsveç ve Sovyet piyasaları) yanı sıra yerel pazarlardaki yavaşlayan piyasada diğer ticaret ortaklarıyla büyüme ve Sovyet ikili ticaretinin ortadan kalkması neden olmuştu. Borsa ve konut fiyatları %50 geriledi. 1980'lerdeki büyüme borç temelinde gerçekleşmiş ve varsayılan değerler toparlanmaya başlandığında GSYİH %13 oranında gerilemişti ve işsizlik sanal bir tam istihdamdan iş gücünün beşte biri oranında artmıştı. Bunalım, sendikaların herhangi bir ekonomik reforma karşı ilk karşı çıkışıyla güçlenmişti. Politikacılar harcamaları kısmak için mücadele etti ve kamu borcu GSYİH'nın yaklaşık %60'ı oranı ile iki katına çıkmıştı. 1980'lerde ekonomik büyümenin büyük bölümü borç finansmanına dayanıyordu ve borçların ödenmesi, tasarruf ve kredi krizine neden oldu. Başarısız bankaları kurtarmak için toplamda 10 milyar avronun üstünde kaynak kullanılması bankacılık işkolunun sağlamlaşmasına yol açtı. Paranın değerini düşürmeden sonra çöküntü 1993 yılında dibe vurdu.

Finlandiya 1995 yılında Avrupa Birliği'ne katıldı. Finlandiya'nın avro bölgesine girene kadar merkez bankasına bir enflasyon hedeflemesi talimatı verildi. Büyüme oranı o zamandan beri OECD ülkelerinin en yükseklerinden biridir ve Finlandiya, ulusal performansın pek çok göstergesinin üstünde etkinlik göstermiştir.

Finlandiya, 1 Ocak 1999'da avroyu ülkenin para birimi olarak kabul eden Avrupa Birliği Ekonomik ve Parasal Birliği'nin üçüncü aşamasına katılan 11 ülkeden biriydi.