remdi." Şehri kuşatıp, Marmara Denizi'nde Altın Boynuz'dan Altın Kapı'ya kanal inşa etti. Konstantinopolis Üniversitesi'nde öğrenim gördüğü için, deniz desteği olmadan karadan yapılacak saldırı ile zapt edilemeyeceğinin farkındaydı, bu eylemler şehre saldırmaktan ziyade güç gösterisiydi. Kısa süre sonra kuşatma kaldırıldı ve "kavhan" (baş bakan) Theodore Sigritsa barış teklifinde bulunması için gönderildi. I. Simeon'un iki talebi vardı: Bulgarların imparatoru olarak tac giymek ve kızını VII. Konstantin ile evlendirmek böylece genç imparatorun kayınbabası ve koruyucusu olmak.

Theodore Sigritsa ile naip konseyi arasındaki müzakerelerden sonra, I. Simeon'un iki oğlu şerefine Blaherne Sarayı'nda kişisel olarak VII. Konstantinos'un de eşlik ettiği bir şölen düzenlendi. Nikolaos Mistikos, Bulgar kampına, maiyetinin arasında Bulgar hükümdar ile buluşmak üzere gitti. I. Simeon Patriğin önünde diz çökmüş ve imparatorluk tacı olarak I. Simeon'un başına kendi patriklik tacını koymuştur. Simeon'u sevmeyen Bizans Vakanüvisler bunun bir göz boyama olduğunu söylerler fakat John Fine, Mark Whittow ve George Ostrogorsky gibi modern tarihçiler bunu yutmayacak kadar tecrübeli olduğunu ve gerçekten Bulgarların imparatoru (Bulgarca Çar) olarak tac giydiğini belirtirler. Nikolaos Mistikos ayrıca Simeon'un önce ortak imparator sonra Romalıların imparatoru olmasına yol açacak ikinci talebini de kabul etti. Kendi ve oğulları birçok hediye ile onurlandırıldıktan sonra, amaçlarını başarmış olarak I. Simeon Preslav'a zafer ile döndü. Bu başarısının işareti olarak, Simeon mührünü "Simeon, arabulucu imparator, [hükümdarlığın var olsun] uzun yıllar" şeklinde ibare koymuştur.

Ağustos 913 tarihine kararlaştırılan anlaşma kısa ömürlü oldu. İki ay sonra VII. Konstantinos'un annesi Zoe Karbonopsina'ya sürgünden Konstantinopolis'e dönmesine izin verildi. Şubat 914'te bir saray darbesi ile Nikolaos Mistikos'u naiplikten indirdi. Patriklik makamını elinde tutmaya devam eden Mistikos tarafından imparatoriçe ilan edildi. İlk emri naiplik tarafından Bulgar hükümdarına verilen tüm imtiyazları, askeri intikamı kışkırtmak pahasına geri almak oldu. 914 yazında, Bulgar ordusu Trakya ve Makedonya themalarını işgal etti. Aynı anda, batıda Bulgar birlikleri Dyrrhachium ve Selanik'e girdiler. Trakya'nın en büyük ve en önemli şehri Hadrianopolis kuşatıldı ve Eylül'de ele geçirildi, yerel halk I. Simeon'u hükümdar olarak tanıdı. Fakat Bizanslılar hemen büyük bir fidye ödeyerek şehri geri aldılar.

Bulgar tehdidi ile daha ilgilenebilmek için, Bizanslılar Doğu'da Abbâsîler ile olan ihtilafı sonlandırmak için tedbirler aldılar ve Bulgar karşıtı bir koalisyon yaratmaya teşebbüs ettiler. İki heyet Haziran 917'de Bağdat'a halife Muktedir ile anlaşma sağlamak için gönderildi. Dyrrhachium Theması "strategos"u Leo Rhabdouchos, Bulgar vasalı olan ama Bulgar hükümdarlığından kurtulmak isteyen Sırp Prens Petar Gojniković ile müzakere etmesi için görevlendirildi. Ancak Preslav sarayı, Bulgaristan'ın aristokrat müttefiki Zahumlje'li Mihail tarafından bu müzakereler hakkında uyarıldı ve böylece I. Simeon ani Sırp saldırısını savuşturmayı başardı. Bizanslıların Macarlara yanaşma teşebbüsleri de Bulgar diplomasisi tarafından başarılı bir şekilde engellendi. General İoannis Bogas, zengin hediyeler ile Bulgaristan'ın kuzey doğu steplerinde yaşayan Peçeneklere gönderildi. Bulgarlar zaten Peçenekler ile evlilik yolu da dahil olmak üzere güçlü ilişkiler kurmuşlardı, Bogas'ın görevinin en zor olanı anlaşıldı. bazı kabileleri yardım göndermeleri konucunda ikna etmeyi başardı fakat sonuçta Bizans donanması onları Tuna'nın güneyine taşımayı reddetti, muhtemelen bu sebebi, Bogas ile hırslı amiral Romanos Lekapenos arasındaki kıskançlıktır.
Bizanslılar tek başlarına çarpışmak zorunda kaldılar fakat Araplar ile yaptıkları barış onların Küçük Asya'da bulunan birlikler dahil tüm orduyu bir araya getirmelerini sağladı. Bütün kuvvetler, Domestikos tōn scholōn Leo Fokas (yaşlı) komutasına girdi. Yürüyüşe geçmeden önce askerler"hayat veren Kutsal Haç'ı selamlayıp, birbirleri için ölmeye yemin ettiler". Batı ve kuzey sınırlarını güvence altına alan I. Simeon büyük bir orduyu bir araya getirebilmişti. 20 Ağustos 917 sabahı, Bulgarlar ile Bizanslılar arasındaki muharebe, Bulgaristan'ın Karadeniz sahilinde, Achelous kenarında, modern Acheloi köyü yakınında, Anchialus'un (modern Pomorie) 8 kilometre kuzeyinde başlamıştır. Başlangıçta Bizanslılar başarılıydı ve Bulgarlar sistemli bir şekilde geri çekilmeye başladılar fakat Leo Fokas atını kaybettiği Bizans ordusuna yayıldı ve İoannis Skilicis'e göre bu ordunun moralini bozdu. Muharebe alanını yakınlarda bir tepeden izleyen I. Simeon, Bulgar süvarilerine kendisinin liderlik ettiği bir karşı atak emretti. Bizans düzeni bozuldu ve Oi meta Theofanin'in kelimeleri ile "yüzyıllar boyunca tekrarı olmayan bir katliam gerçekleşti". Nerdeyse tüm Bizans ordusu yok edildi ve sadece Leo Fokas'ın da içlerinde olduğu çok az kişi, Mesembria'ya (modern Nesebar) limanına ulaşmayı başardılar ve gemilere binerek kaçtılar.

Bir kez daha Nikolaos Mistikos Bulgar saldırısını durdurmayı denemesi için çağrıldı. I. Simeon'a yazdığı mektupta, patrik Bizans saldırısının amacının Bulgaristan'ı yok etmek değil ama Simeon'u Selanik ve Dyrrhachium bölgelerini boşaltmaya zorlamak olduğunun altını çizdi. Fakat bunun Bizans istilası için bir bahane olmayacağını itiraf etti ve iyi bir Hristiyan olarak Simeon'un kendisinin yoldaşı Hristiyanları affetmesini istedi. Nikolaos Mistikos'un çabaları boşa gitti ve Bulgar ordusu Bizans topraklarında ilerlemeye başladı. Günler sonra Leo Fokas, bir gece çatışmasından sonra kalan son Bizans birliklerinin Konstantinopolis'in hemen dışında yok edildiği Katasyrtai'da bir kez daha yenildi.

917 yılındaki zaferleri takiben, Konstantinopolis'e giden yolda artık engel kalmadı. Fakat I. Simeon, Bulgar karşıtı koalisyona katılma teklifine olumlu cevap veren Sırp Prens Petar Gojnikovic ile ilgilenmesi gerekiyordu. "Kavhan" Theodore Sigritsa ve general Marmais komutasında bir ordu yolladı. Her ikisi Petar Gojnikovic'i buluşmaya ikna ettiler ancak orada onu esir alıp esarette öleceği Preslav'a yolladılar. Bulgarlar, Petar'ın yerine uzun zamandır Preslav'da yaşayan Prens Mutimir'ın torunu Pavle Branovic'i getirdiler. Böylece Sırbistan, 921 yılına kadar kukla devlete döndü. Sırbistan'ı kendi kontrollerine alabilmek için, Bizanslılar Pavle'e karşı Mutimir'ın bir başka torunu Zaharija Pribislavljevic'i 920 yılında yolladılar. Zaharija, ya yolda Bulgarlar tarafından ya da Pavle tarafından yakalanıp hemen I. Simeon'a yollandı. Her iki şekilde de Zaharija'nın yolu Preslav'da sonlandı. Yenilmelerine rağmen, Bizanslılar ısrar ettiler ve sonunda Pavle'ye taraf değiştirmesi için rüşvet verdiler. Cevap olarak I. Simeon, Zaharija komutasında bir Bulgar ordusu gönderdi. Bulgar müdahalesi başarılı oldu, Pavle kolayca tahttan indirildi ve bir kez daha bir Bulgar adayı tahta geçirildi. Bu durum uzun sürmedi çünkü Zaharija, çok yoğun Bizanslılar tarafından etkilendiği Konstantinopolis'te büyümüştü. Kısa süre sonra Bizans İmparatorluğu'na bağlılığını açıkça belirtti ve Bulgaristan'a karşı düşmanlıklara başladı. 923 ya da 924 yılında I. Simeon, Theodore Sigritsa ve Marmais komutasında küçük bir ordu yolladı ancak onlar pusuya düşürülüp, öldürüldüler. Zaharija, kafalarını Konstantinopolis'e yolladı.

Bu eylem, 924 yılında büyük bir misilleme seferi harekete geçirdi. Büyük bir Bulgar kuvveti, bir Bulgar anneden ve Preslav'da doğan yeni aday Caslav ile ayrıldı. Bulgarlar kırsal kesibi tahrip edip, Zaharija'yı Hırvatistan Krallığı'na kaçmaya zorladılar. Bu sefer, fakat, Bulgarlar Sırplara karşı yaklaşımlarını değiştirmeye karar verdiler. Bütün "zupan"ları Caslav'e biat etmeye çağırdılar, sonra onları tutuklayıp, Preslav'e götürdüler. Bulgaristan eyaleti olarak Sırbistan ilhak edilerek, ülke Hırvatistan sınırına dayanarak, zirveye ulaştı ve çok tehlikeli bir komşu olduğunu kanıtladı. Sırplar güvenilmez vir müttefik olduklarını kanıtladıkları için, ilhak gerekli bir hareketti ve kaçınılmaz savaş, rüşvet ve döneklik yüzünden I. Simeon temkinli kalmıştı.

Sırp tehdidinin ortadan kalkması ve Bizans Ordusunun büyük kısmının yok edilmesi ile, 918 yılında, I. Simeon kendisinin komutasında Hellas Themasına saldırdı ve güneye doğru ilerleyerek Korint Kıstağı'na ulaştı. Birçok insan Eğriboz Adası'na ve Mora yarımadasına kaçmasına rağmen, Bulgarlar birçok esir aldı ve halkı Bulgar devletine vergi vermeye zorladı. Hellas Themasının başkenti Tebai ele geçirildi ve surları tahrip edildi. 11. yüzyıl yazarı Kekaumenos'un "Strategikon" isimli askerî talimatının dikkat edilmesi gereken bölümde bu sefer anlatılır. Hellas Themasında nüfusu yüksek şehirde yapılan verimsiz fetihlerden sonra, Simeon savunmalarındaki zayıflıkları bulmaları için cesur ve yetenekli adamlardan oluşan bir "ruse de guerre" yolladı. Onlar kapıların yerden yukarıda menteşelere bağlı olduklarını keşfettiler. Bu raporu aldıktan sonra, Simeon şehre muhafızları ortadan kaldıran baltalı beş adam gönderdi, onlar menteşeleri kırdılar ve Bulgar ordusuna kapıları açtılar. Bulgarlar şehre girdiler ve kan akıtmadan şehri ele geçirdiler.
Askeri yenilgi, Bizans hükumetinde başka bir değişikliği getirdi. 919 baharında, Amiral Romanos Lekapenos, Zoe Karbonopsina'yı manastıra geri yolladı ve hızlıca güce ulaştı. Nisan 919'da, kızı Helena Lekapene, VII. Konstantinos ile evlendi ve Lekapenos, "basileopatōr" ("imparatorun babası") unvanı aldı; Eylül'de Sezar oldu ve Aralık 919'da kıdemli imparator olarak tac giydi. Bu yeni gelişme Simeon'u kızdırdı, Romanos'un gaspçı olduğunu düşünüyordu, onun hakkı olan bir makamı ele geçiren Ermeni bir köylünün oğlu tarafından hakarete uğradığını düşünüyordu. Bulgar imparatoru Romanos ile hanedan evliliği yoluyla akraba olma tekliflerini kabul etmedi ve barış görüşmelerini geriye düşene kadar reddetti.

920 Sonbaharında,Bulgar ordusu Trakya içlerine sefer düzenleyerek Çanakkale Boğazı'na ulaştılar ve Küçük Asya'd