n fark edip, İrini'yi Konstantinos'un işbirlikçilerini tutuklattırıp, işkence ettirip, sürgüne göndermeyi ya da hapsettirmeye ikna etti, Konstantinos'un kendisi de ev hapsine alındı. Sonra Ordu'dan içinde önceliğin oğlundan önce kendinde olduğunu içeren bir yemin içmelerini talep etti. Bu talep Armeniakon Theması askerleri arasında isyana neden oldu, bu isyan tüm Anadolu ordularına yayıldı, bu ordular Bitinya'da bir araya gelip İmparator Konstantin'in serbest bırakılmasını istediler. Bu baskı karşısında İrini teslim oldu ve Konstantin aralık 790'da tek başına imparator oldu. Konstantinos'un ilk işlerinden biri Stavrakios kırbaçlatmak, Tepe tıraşı yaptırmak ve Armeniakon Theması'na sürgüne göndermek oldu, diğer hadımlarda benzer şekilde sürgün edildi. İrini, başkentte Theodosius Limanı'nda bulunan bir sarayda tutuldu ve imparatoriçe ünvanını elinde tutmaya devam etti. Sonra bilinmeyen sebepler ile 15 Ocak 792 tarihinde imparatorluk sarayına imparatoriçelik ve ortak hükümdarlıkları onaylanmış olarak geri çağrıldı ve ismi imparatorluk selamlarına geri konuldu.

Stavrakios da geri çağrılmış ve İrini ile beraber devletin idaresinde tekrar faal görev almıştır. Bu dönüş tekrar Armeniakonların isyan etmelerine neden olmuştur, fakat komutanları Aleksios Mosele Konstantinopolis'teydi. Güvende olacağı garantisine rağmen, tutuklandı ve sonra kör edildi, bunun arkasında 790 yılında tahttan indirilmelerinde oynadığı rol nedeniyle Mosele'den intikam almak isteyen İrini ve Stavrakios'un kışkırtması vardı. Bu Konstantinos'a sıkı destek veren orduyu ama özellikle Armeniakonları yabancılaştırdı. 765 yılında karısı Maria'dan boşanıp metresi Theodote ile evlendiğinde, "Moechian ihtilafı" (Yunanca "moichos", "zina") olarak isimlendiren olaylar nedeniyle Konstantinos'un, Kilise ile de arası gerildi.

Sonuçta İmparatoriçe İrini'nin başkent bürokrasisi ile kendi pozisyonu daha güçlü hale geldi ve oğluna karşı bir komplo düzenledi. İrini "tagmata" askerlerine rüşvet dağıtırken, Stavrakios ve İrini'nin diğer ajanları Konstantinos'un başında Araplara karşı gerçekleştirilecek seferi, halkın ve ordunun gözünde onun durumunu güçlendireceği korkusuyla engellediler. Başkente dönüşünde Konstantinos, tutuklandı ve kör edildi. Resmi olarak yaşadığı ve tutuklu olduğu söylense de muhtemelen yaraları yüzünden bir süre sonra öldü.

VI. Konstantinos'un çekilmesi ile İrini tek başına hüküm sürmeye başladı, böyle yapan ilk Bizans imparatoriçesi oldu. Ancak Stavrakios, pozisyonu, diğer güçlü hadım ve Atinalı İrini'nin en güvendiği danışmanlarından Aetios tarafından sürekli artarak şekilde tehdit ediliyordu. Bu ikisi ile destekçileri arasında yoğun bir rekabet döneminin başlamasına neden oldu, İrinin'nin ölümünden sonra Bizans İmparatorluğu'nun kontrolünü güvence altına almak için her ikisi de akrabalarını güçlü pozisyonlara getirmek için yarıştılar.

Bu rekabet İrini ciddi şekilde hastalandığı Mayıs 799 tarihinde yoğunlaştı. Scholai muhafızları komutanı Niketas Triphyllios'un desteği ile Aetios, Stavrakios'u tahtı gasp etmek için komplo kurmakla suçladı. İrini gereken şekilde Hieria Sarayında bir kurul toplamış ve gözde bakanını şiddetli bir şekilde azarlamış fakat Stavrakios bir özürle kurtulmayı başarmıştır. Stavrakios hemen karşı saldırıyı başlatmış, yüksek komuta mevkilerinde destek sağlayamamasına rağmen "tagmata" üyelerine rüşvet dağıtmıştır. Bir hadım hukuken tahtan geçme hakkı olmasa da, Stavrakios tahtı kendisi için ele geçirme arzusu göstermiştir. Aetios'un uyarısı ile İmparatoriçe İrini Şubat 800 tarihinde ordudan kimsenin Stavrakios ile temas etmesini yayınladığı bir emirle yasaklamıştır. Bu Stavrakios'un planlarını bozmuş ve Stavrakios ile Aetios arasında istikrarsız bir denge sağlamıştı, Aetios hala Niketas Triphyllios tarafından destekleniyordu. Kısa bir süre sonra Stavrakios ağır hastalandı, anlatıldığına göre öksürüğü kanlıydı. Bütün bunlara rağmen doktorlar, keşişler ve kahinler tarafından, yaşayacağına ve Bizans imparatoru olacağına ikna edildiler, o zamana kadar Anatolikon Thema'sı "strategos" (Bizans İmparatorluğu'nda en yüksek askeri makam) pozisyonunu güvence altına alan rakibi Aetios aleyhine Kapadokya'da bir isyanı kışkırttı. Fakat acımasızca bastırılmış isyan haberlerin başkente gelmeden önce önce 3 Haziran 800 tarihinde öldü.





Süper lens

süperlens, ya da süper bir lens, nın ötesine giden metamateryallerin kullanıldığı bir mercektir. Kırınım sınırı geleneksel lenslerin  ve mikroskopların çözünürlük duyarlılığının limitidir. Farklı yollar ile kırınım sınırının ötesine geçebilen birçok lens çeşidi vardır ancak onları engelleyen ve işlevlerini etkileyen birçok etmen vardır.

Ernst Abbe'in 1873 yılında bildirdiği gibi, bir kamera veya mikroskop objektifinin herhangi bir görüntünün bazı çok ince ayrıntıları yakalama yeteneği yoktur. Süper lensler bu ince ayrıntıları yakalamak için amaçlanmıştır. Sonuç olarak, geleneksel lenslerdeki bu sınırlama biyolojik bilimlerdeki birçok çalışmanın ilerleyişini engellemiştir. Bunun sebebi bir virüs veya DNA molekülünün, en yüksek enerjili mikroskopların bile görsel aralığının dışında olmasıdır. Ayrıca bu sınırlama, kendi doğal ortamlarında yaşayan bir hücrenin mikrotübülü boyunca hareketindeki  hücresel proteinlerin işlemlerini görmeyi engeller. Ayrıca, bilgisayar çipleri ve birbiriyle etkileşen  çok daha küçük ölçekler de üretilebilmesi gerekmektedir. Bütün bu engelleri aşabilmek için özel optik ekipmanları kullanılmıştır ancak bu özel ekipmanlarda da geleneksel lensler kullanılmıştır. Bu nedenle, süper lens esasları bir DNA molekülü ve hücresel protein işlemleri görüntüleme ya da daha küçük bir bilgisayar yongasında ve mikroelektronik üretiminde yardım etmek için bir potansiyele sahip olduğunu göstermektedir.

Ayrıca, geleneksel lensler yalnızca  ışık dalgalarını yakalayabiliyordu. Bu dalgalar bir ışık kaynağı ya da bir nesneden lense ya da insan gözüne yansıyan dalgalardı. Bu alternatif uzak alan olarak ele alınabilir. Buna karşılık, bir süperlens, uzak alan ve yakın alanda hem de ele alınabilir bir nesnenin yüzeyinin üstünde bulunan ışık dalgalarını ve ilerleyen dalgaları yakalayabilir.

20. yüzyılın başlarında, Dennis Gabor tarafından kullanılan "süperlens"  kavramı, bir şeyleri açıklamak oldukça farklıydı: bir bileşik lenslet dizi sistemiydi.

Bir nesnenin görüntüsü bu nesnenin özelliklerinden elle tutulur, gözle görülür bir temsili olarak tanımlanabilir. Elektromanyetik radyasyon alanları ile etkileşim, görüntü oluşumu için bir gerekliliktir. Ayrıca, bir radyasyon dalgasının dalga boyu resimin çözünürlüğünü ve detay seviyesini belirler. Örneğin, optik mikroskop da, görüntü üretimi ve çözünürlük, görünür ışıkın dalga boyuna bağlıdır. Ancak, bir süperlens kullanılarak, bu sınırlama kaldırılabilir ve yeni sınıf görüntü oluşturulabilir.

si bu  sorununu çözeilir. Ancak, optik mikroskop bile 200 nanometrenin üzerine çıkamaz. Fakat yeni teknolojiler ile kombine optik mikroskoplar bir arada kullanıldığında çözünürlüğün artmasına izin verebilir (bkz. aşağıdaki bölümler).

Bu i ışık dalga boyunun yarısında kesilmiş çözünürlük olarak tanımlanabilir. Bu görünür ışık spektrumu 390 nanometre ile 750 nanometre arasında bir aralığa sahiptir. Yeşil ışık yaklaşık 500 nanometre. Mikroskobla inceleme, diyafram, nesne ile lens arasındaki uzaklık ve incelenen malzemenin kırılma indisi gibi parametreleri dikkate alır. Bu kombinasyon çözünürlük sınırını 200 nanometre çizelgeleştirir ve mikroskopi optik sınırını tanımlar. Bu nedenle, geleneksel lensler kelimenin tam anlamıyla "sıradan" ışık dalgalarını, çok ince bilgi ve fani dalgalar halinde bulunan nesnenin küçük ayrıntıları kullanarak bir nesnenin görüntüsü oluşturan ışık dalgalarını yakalayamaz. Bu Boyutlar  200 nanometreden çok daha küçüktür. Bu nedenle, mikroskop gibi geleneksel optik sistemleri doğru resim, çok küçük nanometre boyutlu yapılar ya da bu tür virüs veya DNA molekülleri ve nanometre büyüklüğünde organizmaları incelemeyi mümkün kılmamıştır.

Standart optik mikroskop sınırlamaları (parlak alan mikroskobu) üç gruba ayrılır:
Hücrenin iç yapıları çoğunlukla renksiz ve saydam olduğu için genellikle yeterli kontrast eksikliği yüzünden canlı hücreler üzerinde başarıyla çalışılamıyor. Kontrastı artırmak için en yaygın yol, seçici boyalarla farklı yapıları belirginleştirmektir, ancak genellikle bu canlıyı öldürmeyi veya örnek sabitlemeyi gerektirir. Boyama, numunenin işlenmesi nedeniyle ve böylece numunenin meşru bir özellik değillerdir belirgin yapısal ayrıntıları ortaya koyabilir.

Geleneksel cam lens insanlar arasında ve bilim alanında oldukça yaygındır. Bu, optiğin temel barçasıdır çünkü farklı dalga boylarındaki ışık ile etkileşim gösterir. Aynı zamanda, ışığın dalga boyu normal görüntü çizmek için kullanılan bir kalem genişliğine benzer olabilir. Örneğin, bir dijital video sisteminde kullanılan lazer, sadece ışık dalga boyuna göre bir DVD ayrıntıları tespit ederken zaman sınırı göze çarpıyor. Görüntü bu sınırlamanın ötesinde gözlemlenemez.

Böylece, bu fenomen ile ilişkili bir nesnenin yaydığı veya yansıttığı ışık iki tür elektromanyetik radyasyon içerir. Bunlar  radyasyon ve uzak alan radyasyon. Açıklamasında ima ettiği gibi uzak alan radyasyonu nesnenin ötesine kaçar. Daha sonra kolayca yakalanır ve geleneksel cam lens tarafından manipüle edilir. Ancak, kullanışlı (nanometre büyüklüğünde) çözünürlük ayrıntıları, gözlenmez, çünkü onlar yakın alanda gizlenirler. Onlar geleneksel lens tarafından yakalanan çok ışık yayan nesneye yakın hareket edemez ve lokalize kalır. Yakın alan radyasyon kontrolünde yüksek çözünürlük için, kolayca doğada elde edilen malzemelerden yeni bir sınıf yapılabilmesi kolay değildir.  Bu atomik ve moleküler birimler kendi özellikleri gibi kristaller halinde tanıdık katıların, aksine bulunmaktadır. Yeni bir malzeme sınıfı olarak adlandırdığı metamalzemeler, kendi özelliklerini ile yapay olarak daha büyük yapılardan alır. Bu malzemeler , ayrıntılı resimleri aşan sınırlamalar empoze ederek dalga boyu olan ışık gibi yeni öz