rold Pinter tarafından senaryolaştırılıp, Pinter ve yönetmen Joseph Losey'le birlikte uyarlanmıştır.

Pinter ve Losey'in ilk ortak çalışması olan Genç Hizmetçiler (The Servant) filminden dört sene sonra ikinci ortak çalışmalarıdır.

9 Şubat 1967'de Londra'da, Nisan 1967'de Amerika'da gösterime girmiştir.

Oxford Üniversitesi’ndeki iki profesör ve iki öğrencinin arasında geçen ilişkiyi anlatan film, akademik hırs, aşk, cinsellik, arzular, kıskançlıklar ve kadın erkek ilişkileri gibi kavramları, ilişkiler etrafında film boyunca gerginlik hissi yaratarak ele almaktadır. Filmde, Losey ve Pinter, sıkışıp kalmış bir adamın duygusal hayal kırıklıkları ve trajedisini ustaca resmeder.

Stephen ve Charlie Oxford Üniversitesi'nde profesör ve yakın arkadaştır. Öğrencileri Anna ve William'la olan ilişkileri hayatlarını değiştirecektir.

Stephen orta yaş krizi yaşayan evli ve iki çocuğu olan bir erkektir.

Anna, William’ın nişanlısıdır. Stephen, öğrenicisinin nişanlısı Anna’ya aşık olmuştur. Ayrıca Charlie’nin giderek artan akademik yükselişi Stephen için hırsa dönüşmüştür.

Stephen, karısı uzakta ve üçüncü çocuklarını dünyaya getirirken, Londra’da eski sevgilisini arayarak birlikte olur. Eve döndüğünde, meslektaşı ve en yakın arkadaşı Charlie ile Anna’yı birlikte yakalar. Anna, bir süre sonra Stephen’a, Wiliam’la evleneceğini söyler. William, bir gece bir partiden çıktıktan sonra Stephen’ın evine gelecekken, araba kullanamayacak kadar alkollü olduğundan Anna direksiyon başına geçer ve Stephen’ın kapısında kaza yaparlar. Kazada William hayatını kaybeder. Stephen, travma geçiren Anna’yı enkazdan çıkartır ve bir taraftan polisi ararken onu da üst kata saklar. Polis gittikten sonra hâlâ şokta olan Anna’yı odasına götürür, onu zorlar. Kaza sonrası çılgına dönen Anna geceyi Stephen’ın evinde geçirir ve ikili bir anda kendilerini talihsiz bir aşk hikâyesi içinde bulur. Bu hikâyede kontrolün kendi elinde olduğunu sanan Stephen, Anna ile olan aşkı nedeniyle karısından ayrılır. Stephen’ın Anna’nın gerçek yüzünü görmesi ve genç kadının meslektaşı Charlie ile yaşadığı ilişkiyi fark etmesi zaman alacaktır.
Charlie, Anna'yla bir macera yaşamakla da kalmaz, ciddi olduklarını da açıklayarak Stephen'ı hüsrana uğratır. Son noktayı ise Anna koyar ve her ikisi de terk eder.



Sinema araştırmacısı ve akademisyen Selim Eyüboğlu, filmin, bir yanda kanalları ve zarif tekneleriyle Oxfordshire, diğer yanda hırs, horgörü, kendine acıma ve riyakârlığın yiyip bitirdiği iki akademisyenin karanlığı arasındaki zıtlık üzerine kurgulandığını ifade eder. Filmin resmettiği, Oxford'daki akademik hayat imgesi ve gizli-kapaklı olaylar zincirinin iyice hissedilmesi gerektiğinin altını çizer.





Santo Domingo metrosu

Santo Domingo metrosu, Dominik Cumhuriyeti'nin başkenti Santo Domingo'da bulunan bir toplu taşıma servisidir. Karayipler ve Orta Amerika bölgesindeki metro ağları arasında, istasyonların uzunluğu ve sayısı bakımından en geniş ve en eski ikinci metro sistemidir.

Metro, ulaşım açısından Santo Domingo başta olmak üzere Dominik Cumhuriyeti'ni kalkındırmayı amaçlayan "National Master Plan"ın bir parçasıdır. İlk hat, Máximo Gómez ve Hermanas Mirabal Caddesi'ndeki trafik sıkışıklığını azaltmak için planlandı. Nisan 2014'te açılan ikinci hat, batıdan doğuya Duarte-Kennedy-Centenario koridorunun yükünü azaltmak için açılmıştır. Ağustos 2013 itibarıyla metronun uzunluğu 27.35 km'dir. 2012'de ikinci hat açılmadan önce 30.856.515 yolcu tarafından kullanılmıştır. Her iki hattın da açılmasıyla beraber yolcu sayısı 2014 yılında 61.270.054'e yükselmiştir.

Yakın zamanda 4 tane hat daha inşa edilerek toplam hat sayısının 6'ya çıkarılması düşünülüyor.




Sidu Nehri Köprüsü

Sidu Nehri Köprüsü (), Çin'in Hubei eyaletinde Side Nehri üzerinde bulunan bir asma köprüdür. Köprü 15 Kasım 2009 tarihinde açılmış olup Şanghay-Çongçing arasındaki G50 otoyolunun bir parçasıdır ve nehirden 500 metre yüksekliği ile inşa edildiğinde dünyanın en yüksek köprüsüydü.




Gerhardt Boldt

Gerhard Boldt (d. 24 Ocak 1918 – ö. 10 Mayıs 1981), İkinci Dünya Savaşı sırasında yaşadığı deneyimler hakkında kitap yazmış olan Alman Ordusu'nda (Heer) bir subaydı.

4 Ağustos 1943'te Boldt, savaşta gösterdiği üstün cesaretinden dolayı Şövalye Demir Haçı ödülüne layık görüldü. Doğu Cephesinde 58. Piyade Bölümü ile Kıdemli-Teğmen (Oberleutnant) idi. Süvari subayı olarak görev yapıyordu.

İkinci Dünya Savaşı'nın son aylarında, Boldt, Reinhard Gehlen'in askeri istihbarat görevlisi olarak atandı. Alman diktatörü Adolf Hitler'in Führerbunker'inde konuşluydu. Bu sığınak, Berlin]]'in merkezinde, Reich Şansölyesinin altında bulunuyordu. Boldt General Hans Krebs'e rapor verirdi ve Hitler, generalleri ve en yakın çevresiyle, özellikle de Martin Bormann, Hermann Göring ve Joseph Goebbels ile yapılan brifing toplantılarına çağırılıyordu. Boldt, Berlin Savaşı sırasında Nazi hiyerarşisinin önde gelen üyelerini yakın çevrede gözlemlemek için eşsiz bir fırsat buldu. Savaştan sonra, Nazi odaklı Berlin'deki son günlerindeki deneyimleri hakkında yazı yazdı. Boldt'un sığınaktaki atmosferi tanımlaması, yarı yarıya yıkılmış Reich Şansölyesi'nde ve daha sonra Führerbunker'ın klostrofobik çevresinde, yıkıcı bir yıkım izlenimini ve tüm Nazi sisteminin çöküşünü anlattı.

21 Nisan 1945'e gelindiğinde, Sovyet Mareşal Georgi Zhukov'un 1. Belediye Cephesi, Alman Genel Gotthard Heinrici'nin Seelow Tepeleri üzerindeki savunmalarını kırmıştı. Sovyetler, onları durdurmak için Berlin'e doğru ilerliyorlardı. Gerçekleri görmezden gelen Adolf Hitler, en sevdiği generallerinden Felix Steiner'in komutasındaki birimlerinde kurtuluşu gördü. Ne yazık ki Almanlar için, Ordu Görevlisi Ataşesi Steiner, esasen kağıt üzerindeki bir orduya sahipti. Hitler, Steiner'ın Zhukov'un atılımının yarattığı büyük belirginliğin kuzey kanadına saldırmasını emretti; ve güneye itilen General Theodor Busse komutasındaki Alman 9. Ordu'nun, kıskaç atağında kuzeye saldırması emredildi.

21 Nisanda, geç saatlerde Heinrici, Alman Genelkurmay Başkanı (OKH) Hans Krebs'i arayıp Hitler'in planının uygulanamayacağını söyledi. Heinrici Hitler'le konuşmak istedi ancak Krebs, Hitler'in çok meşgul olduğunu söyledi.

22 Nisan'da Boldt, son konferanslarından birinde Hitler'in dağılımı hakkında şunları yazdı: "Hitler, General Felix Steiner'in saldırısına neler olduğunu sorarak raporu kesintiye uğrattı ... Uzun bir sessizlik yaşandı ve daha sonra Hitler'e saldırının hiç başlatılamadığı ve Steiner'in sadece birkaç birimden oluşan ordusunun Berlin'den çekileceği söylendi ". Hitler için bu çok fazlaydı. Wilhelm Keitel, Alfred Jodl, Hans Krebs ve Wilhelm Burgdorf hariç herkese odadan çıkmasını istedi. Sonra Hitler koşuşturup öfkeyle bağırmaya başladı. Yüzü sırayla beyaz ve mor renge döndü ve her tarafı sarsıldı. Sadakatsizlik, korkaklık, ihanet ve itaatsizlikle çığlık atarken sesi kesildi. Ve sonra, o güne sunumlarından hiçbirinin görmediği veya görmeyi beklemediği bir şey oldu. Hitler birdenbire koltuğuna geri döndü ve çöktü. Kaşlarını çattı: "Herşey bitti. . . Savaş kaybedildi. . . Kendimi vuracağım. " dedi.

Hitler'in Steiner planının başlatılmasının hemen ardından yeni bir plan oluşturuldu. Yeni plan, General Walther Wenck ve onun On İkinci Ordusunu içeriyordu. Wenck'in ordusu batıda Amerikalılarla yüz yüze geldi. Yeni plan orduyla birlikte doğuya doğru saldıran Wenck'e, General Theodor Busse'nin Dokuzuncu Ordusu'na bağlanarak ve Berlin'i rahatlatacağı düşünüldü.

29 Nisan'da üç kuryeci Berlin'den ayrıldılar. Her biri, Adolf Hitler'in son vasiyetnamesinin bir kopyasıyla birlikte ayrıldılar. İletişimler kesildi, Sovyetler her yerdeydiler ve birçoğu Hitler'in intiharını tahmin ediyordu. Boldt'ın arkadaşı Bernd von Freytag Loringhoven, onlardan ayrılmaları için izin aldı. O akşam Boldt, Führerbunker'den Freytag-Loringhoven ve Burgdorf'un asistanı Yarbay Rudolf Weiss'den ayrıldı. Weiss iki arkadaşından ayrıldı ve yakalandı. Polonya'daki bir Sovyet esir kampında beş yıl tutsak kaldı. 12 Mayıs'ta, Sovyet güçleriyle birkaç kez yakın temastan sonra iki kişi daha ayrıldı; Boldt, Lübeck'e kuzeye gitti ve von Loringhoven, eşi ve oğlu için Leipzig'e doğru ilerledi.

Boldt bir yazar oldu. Hitler'in Son Günleri - Bir Görgü Şahit adlı kitabı yazdı. Bu kitap, Sandra Bance tarafından çevrildi ve Hitler: Son On Gün (1973) ve Çöküş (2004; Der Untergang) filmleri için kullanıldı.




Toz mavi

Toz mavisi mavinin solgun bir tonudur.
Çoğu renkte olduğu gibi, kesin tonunun mutlak bir tanımı yoktur, ancak adının çamaşır yıkamada kullanılan toz halindeki smalt (kobalt camı) için kullanılan "toz mavisi"nden geldiği bilinmektedir ve 1894'ten itibaren bir renk adı olarak kullanılmaktadır.

Tonun kendisi derin, karanlık bir renk (mavi ton) olmakla birlikte, günümüzde toz mavisi, soluk kobalt mavisi olarak aşağıda gösterilen, İngiliz ve Avustralya Standart'ların yanı sıra, bir üreticinin gerçek Toz Mavisi boyasına bir örnek ve 140.000 kişinin katıldığı bir çevrimiçi renk ismi anketi tarafından üretilen fikir birliği tanımını içermektedir. Kaynakların, soluk ya da doymuş bir renk "toz mavisi" olduğu konusunda farklılık göstermelerine rağmen, tonları konusunda geniş ölçüde fikir birliğine varmışlardır.

1774 yılında İngilizce'de bir renk adı olarak kaydedilen "toz mavisi"nin kaydedilmiş bir kullanımı da var, ancak kaynaklar bu ismin birden fazla olası rengi temsil etmiş olabileceğini düşünüyor, buna göre mavi-gri veya Doymamış mavide bu adla anılmış olabilir.

Yukarıdaki örneklerin aksine, X11 renk isimleri listesinde, burada gösterildiği gibi "toz mavisi" soluk cam gölge RGB (176,224,230) olarak tanımlanmaktadır. HTML veya CSS kodunda "toz mavisi" belirtilmişse, web tarayıcıları tarafından görüntülenen renk budur.






Hulun Gölü

Hulun Gölü (; "Hulun nur") veya Dalay Gölü (Далай нуур "Dalay nur"; "Okyanus Gölü"), Çin'in İç Moğolistan Özerk Bölgesi'nde bulunan bir göldür. Göl, Moğolistan ve Rusya sınırı ile Manzhouli şehrinin hemen yanında yer almaktadır. 2,339 km² yüzölçümü ile Çin'in en büyük beş tatlı s