ilm için yapılan tanıtım kampanyalarında, öğrencilerin efsanevi Blair Cadısı hakkında ormanda araştırma yaparken kaybolduğu belirtildi ve kaybolan üç öğrencinin fotoğrafları posterlerde yer aldı. Ayrıca IMDb'de, filmin ilk yıllarında oyuncular "kayıp, öldü varsayılmış" olarak listelenmişti. Filmin web sitesinde öğrencilerin çalışmalarına tanıklık eden araştırmacı ve polis kılığında oyuncuların ifadeleri ile gerçekçilik duygusu katmak için üç öğrencinin çocukluk fotoğraflarına da yer verildi. "USA Today", "Blair Cadısı"nın viral olan ilk film olduğunu, bunu da viral olmayı kolaylaştıran teknolojilerin çoğunun var olmadan önce yaptığını ifade etti.

Filmin arka planında yer alan kurgusal efsane, Sánchez ve Myrick tarafından "Blair Cadısı"nın yayımlanmasından önce, 1999'da Syfy kanalında gösterilen "Curse of the Blair Witch" ("Blair Cadısı'nın Laneti") adlı bir mokümanterde anlatıldı. Sánchez ve Myrick, efsaneyle alakalı daha ayrıntılı içerik sunan bir web sitesi de hazırladı.

Efsane, 18 ila 20. yüzyıllardaki Blair, Maryland (Burkittsville, Maryland'de kurgusal bir kasaba) sakinlerinin öldürülmelerini ve kaybolmalarını ele almaktadır. Kasaba sakinleri, bu olayları 1785 yılında büyücülük yapmakla suçlanarak donarak ölmeye mahkûm bırakılan Blair sakini Elly Kedward'ın hayaletine bağlar. "The Curse of the Blair Witch" programı; gazete makaleleri, haber filmleri, televizyon haberleri ve aşamalı röportajlarla tamamlayarak bu efsaneyi gerçekmiş gibi sunmaktadır.

"Blair Cadısı"nın ilk gösterimi 25 Ocak 1999'da, Sundance Film Festivali'nde yapıldı ve aylar süren tanıtımlardan sonra, 30 Temmuz'da tüm ülkede gösterime girmeden önce, 14 Temmuz'da sınırlı sayıda sinemada yayımlandı. Yapım şirketi, İnternet'i kullanarak tanıtımlar yaptı ve film içeriğinin "gerçek olayların bir kaydı" olduğunu öne sürdü. Filmin dağıtım stratejisi Artisan Entertainment stüdyo sorumlusu Steven Rothenberg tarafından oluşturuldu ve uygulandı. Sınırlı yayımlanan açılış haftasında film, $1.512.054 hasılat elde etti. 1101 salonda gösterilerek brüt $29.207.381 elde eden "Blair Cadısı", Amerika Birleşik Devletleri sinema gişelerinde üçüncü açılış hafta sonunda ikinci sıraya yerleşerek hafta sonu hasılatı $19.107.663 olan "Mavi Korku" ("Deep Blue Sea", 1999)'yu geride bıraktı. Dördüncü hafta sonunda ikinci sıradaki yerini koruyarak $26.681.262 hasılat elde eden "Altıncı His" ("The Sixth Sense")in arkasında yer aldı. Film, beşinci hafta sonunda üçüncü, altıncı hafta sonunda beşinci ve İşçi Bayramı sırasında yedinci ve sekizinci haftasonunda sekizinci sırada yer aldı. Film, son gösterimi olan on yedinci hafta sonunda 107 salonda gösterime girmeye devam ederken onuncu hafta sonundan itibaren ilk on listesinden çıktı ve son haftasında 28.866 dolar hasılat yaparak altmış üçüncü numaraya düştü. Sinemalarda gösterimi bitmesiyle Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da toplamda $140.539.099 hasılat elde ederken diğer bölgelerde $108.100.000 tutarında hasılat elde etti ve toplamda $248.639.099 kazandırdı. "Blair Cadısı", 1999'da Amerika Birleşik Devletleri'nde en çok hasılat yapan onuncu film oldu ve bir "sleeper hit" olarak tanımlandı.

Oyuncuların el kameraları kullanmasıyla gerçekleştirildiğinden çekimlerin çoğu, özellikle de final sahnesinde oyunculardan birinin kamerayla merdivenden inme sahnesi titrek çıkmıştı. Bazı seyirciler bundan ötürü taşıt tutmasına yakalanmış ve bunun sonucu olarak kusmuştu.

"Blair Cadısı"nın DVD'si, 26 Ekim 1999 tarihinde Artisan Entertainment tarafından 1.33:1 ekran görüntü oranı ve Dolby Digital 2.0 ses formatında piyasaya sürüldü. Filmin DVD'sinde "Curse of the Blair Witch" ("Blair Cadısı'nın Laneti") adlı bir belgesel, beş dakikalık "Newly Discovered Footage" ("Yeni Keşfedilen Görüntüler"), sesli yorumlar, prodüksiyon notları, oyuncu ile teknik ekip biyografileri yer almıştı. Sesli yorumlarda yönetmenler Daniel Myrick ve Eduardo Sánchez ile yapımcılar Rob Cowie, Mike Monello ve Gregg Hale filmin yapımını tartışmaktaydı. "Curse of the Blair Witch" eklentisi ise filmin yaratılma süreci ile alakalı içerik sunmaktaydı. Filmin Blu-ray Disc sürümü, Lionsgate tarafından 5 Ekim 2010'da yayımlandı. Best Buy ve Lionsgate, 29 Ağustos 2010'da özel bir Blu-ray Disc sürümünü piyasaya sürdü.

"Blair Cadısı" genelde eleştirmenlerden olumlu yorumlar aldı ancak gösterildiği dönemde izleyicileri ikiye böldü. Eleştirmenlerden yorumlar toplayan bir Web sitesi olan Rotten Tomatoes'ta yer alan 155 eleştiriden ortalama %86 oranında olumlu yorum alarak 10 üzerinden 7,7 ortalama derecelendirmeye sahip oldu. Sitenin eleştirel görüş birliği "Mokümanter-belgesel "Blair Cadısı", filme adını veren kötü karakter konusunda izleyiciyi karanlıkta bırakarak hayal gücünün ekrandaki herhangi bir şey kadar korkunç olabileceğini ispatladı." sözleri ile belirtildi. Metacritic, 33 eleştiriyi temel alarak filme 100 üzerinden 81 verdi ve filmi "evrensel beğeni" etiketiyle işaretledi.

"Blair Cadısı"nda kullanılan "found footage" (buluntu film) tekniği neredeyse herkes tarafından beğenildi ve bu tekniği kullanan ilk film olmamasına rağmen eleştirel ve gişe başarısı nedeniyle sinema tarihinin kilometre taşı ilan edildi. "Chicago Sun-Times"tan Roger Ebert filme beş üzerinden dört yıldız vererek yapımı "olağanüstü derecede etkili bir korku filmi" olarak niteledi. "Rolling Stone"dan Peter Travers, "yeni milenyum için korkuya şekil vererek korkuda çığır açan" ifadeleriyle filmi tanımladı. "Variety" yazarı Todd McCarthy, "Korkutucu bir film olarak hakkını teslim eden kavramsal film yapımının son derece yaratıcı bir parçası olan "Blair Cadısı", evrensel karanlık korkusuna ve gece karşılaşılan şeylere zekice bir modern "twist" eklemekte." diye yazdı. "Entertainment Weekly" dergisinden Lisa Schwarzbaum, filme B puan verdi ve yazısında film için "Bir korku filmi olarak film küstah bir oyundan, havalı bir yenilikten, yenilikçi bir eserin bulanık görüntüsünden fazlası değil. Ancak ses ve videonun birleşimiyle elde edilen sinerjinin bir göstergesi olarak oldukça ürkütücü." diye yazdı.

Diğer taraftan "New York Observer"dan Andrew Sarris, "Daniel Myrick ve Eduardo Sánchez'in "Blair Cadısı", Sundance aldatmacasının nihai zaferini temsil ediyor: Cansız bir ev filmi yap, neredeyse hep bir ağızdan 'korkutucu' tanıtım yazıları yazan yeterli eleştirmen bul ve kazıklanmak için enayi sürüsünü izle. Sahte-belgesel formuyla bu kurgusal belgesel belki de en abartılmışı, uzun zamandır zirveden inmeyen finanse edilmemiş bir filmin parçası." ifadelerini kullandı. "The Christian Science Monitor" dergisinden bir eleştirmen, "Konsept; zekice, kamera karşısında çok fazla şey yapmaksızın korku filminde gerilim yaratmanın yeni bir yolunu öne sürüyor. Film, titrek kamera çalışmalarının ve bulanık görüntülerin bir süre sonra monoton hale gelmesinden ve hikâyenin çok sınırlı konusunun karakter gelişimine izin vermemesinden ötürü 30 dakikalık kısa film olabilirdi." diye yazdı. IGN'den R. L. Schaffer, filme on üzerinden iki verdi ve filmi "sıkıcı, gerçekten sıkıcı" ve "gerçek büyük bütçeli bir gösterideki gerçek korkular olmaksızın düşük bütçeli bir Z-dereceli korku gezisi" olarak tanımladı.

"Blair Cadısı", 2008'de "Entertainment Weekly" dergisi tarafından hazırlanan ve 1983'ten 2008'e kadar olan filmleri içeren 100 En İyi Film listesinde doksan dokuzuncu sırada yer aldı. Chicago Film Eleştirmenleri Birliği, 2006 yılında filmi "En İyi 100 Korkutucu Film" listesinde on iki sıraya yerleştirdi. Filmcritic.com'un 2006'da hazırladığı "Tüm Zamanların En İyi 50 Film Sonu" listesinde ellinci sırada yer aldı. 2016'da, IGN tarafından hazırlanan "Tüm Zamanların En İyi 25 Korku Filmi" listesinde yirmi birinci sıra yer alırken 2016'da "Cosmopolitan"ın "Tüm Zamanların En İyi 25 Korkutucu Filmi" listesinde on altıncı sırada, "The Hollywood Reporter"ın "Tüm Zamanların En Korkunç 10 Filmi" listesinde üçüncü sırada yer aldı. Film, 2013'te "The Hollywood Reporter"ın en yüksek hasılat elde eden bağımsız filmler top 10 listesinde altıncı sırada yer aldı.

Yayımlanmasından sonra "Blair Cadısı", "found footage" tekniği ile filmin kuruluş yöntemi, sonraki filmlere ilham kaynağı olarak takdirle karşılandı. "Paranormal Activity" (2007), "Ölüm Çığlığı" ("REC", 2007), "Cloverfield" (2008), "Son Ayin" ("The Last Exorcism", 2010), "Troll Avı" ("Trolljegeren", 2010) "Doğaüstü" ("Chronicle", 2012), "Project X" (2012), "V/H/S" (2012), "Tehlikeli Takip" ("End of Watch", 2012), ve "The Den" (2013) bu filmler arasında yer almaktadır. Bazı eleştirmenler, filmin temel hikâye konusu ile anlatım tarzının, "Cannibal Holocaust" (1980) ile "The Last Broadcast" (1998) filmleriyle benzer olduğunu belirttiler. "Cannibal Holocaust"un yönetmeni Ruggero Deodato, "Blair Cadısı"nın kendi filmiyle olan benzerliğini kabul etti ve özgün bir yapımmış gibi tanıtımlarının yapılmasını eleştirdi; ancak "Blair Cadısı" için yapılan tanıtımlarda kamera görüntülerinin gerçek olduğunu belirten fikri beğendiğini ifade etti. "New York Post" ve "E! Entertainment" gibi medya kuruluşlarının ilk haberlerine göre "The Last Broadcast" filminin yaratıcıları Stefan Avalos ile Lance Weiler, "Blair Cadısı"nın kendi çalışmalarının bir parçası olduğunu ve Haxan Films'i telif hakkı ihlalinden ötürü dava edeceklerini iddia etti fakat ikili, bu iddiaları reddetti. Yaratıcılardan biri 1999'da Indiewire'a ""Biri Blair Cadısı"dan hoşlandıysa filmimizden keyif alma şansı var ve filmimize göz atacaklarını umuyoruz." ifadelerini kullandı.

Film eleştirmeni Michael Dodd, "Blair Cadısı"nın korku filmlerinin "Amerikan toplumunun tüm korkularını ifade etme yetisinin modernleşmesini" temsil ettiğini belirtti. Filmin modern "found footage" türünün arketipi olmasına atıfta bulunarak "Herkesin istediği şeyi çekebileceği bir çağda korku, sinemaseverleri korkutan şeylerin sinemasal bir yansıması olmak zorunda değil, ortalama bir Amerikalı tarafından çekilen dehşetli herhangi bir şeyin izleyiciye sunulması dahi olabilir." ifadelerini kullandı. Amerikalı film yapımcısı Eli Roth, 2002 korku filmi "Dehşe