alanın her ölçümü, belirli bir yerde ve zamandadır. Başka bir yerde ve zamanda bu alanda doğru bir tahmini gerekiyorsa, ölçümler için kullanılacak model, tahminler yapmak için kullanılması gereken modele dönüştürülmesi gerekir.

Dünya'nın manyetik alanında küresel değişimleri analiz en yaygın yolu küresel harmonik bir dizi ölçümleri uygun etmektir. Bu ilk Carl Friedrich Gauss tarafından yapılmıştır. Küresel harmonikler bir kürenin yüzeyi üzerinde salınım işlevleri yapar. Buradaki iki fonksiyon, enlem bağlıdır biri ve boylam üzerindeki birinin ürünüdür. Boylam fonksiyonu Kuzey ve Güney Kutuplarını geçerek sıfır veya daha fazla büyük çember boyunca sıfır olur; Bu tür düğüm hatlarının sayısı sırası m mutlak değeridir. Enlem fonksiyonu ise sıfır veya daha fazla enlem çevreleri boyunca sıfırdır; Bu artı düzen derecesi ℓ'e eşittir. Her bir harmonik Dünya'nın merkezideki manyetik yükler belirli bir düzenlemeye eşdeğerdir. Tek kutuplu bir gözlemlenme olmamıştır, izole bir manyetik yük vardır. Bir dipol iki karşıt ücretleri birbirine yakınlaştırır ve iki dipol bir dört kutuplu bir araya getirmekle eşdeğerdir. Bir kuadrupol alan sağda alt şekilde gösterilmiştir.

Küresel harmonikler belirli özellikleri karşılayan herhangi bir skaler alan (pozisyon fonksiyonu) temsil edebilir. Bir manyetik alan bir vektör bir alandır, fakat Kartezyen bileşenler X, Y, Z olarak ifade edilir, her bir bileşen, manyetik potansiyel olarak adlandırılan aynı skaler fonksiyonunun türevidir. Dünya'nın manyetik alanının analizi çarpımsal faktör ile farklılık zamanki küresel harmonik değiştirilmiş bir sürümünü kullanın. manyetik alan ölçümleri uygun bir en küçük kareler küresel harmoniklerin toplamı, en iyi uyan Gauss katsayısı (g^ℓ) veya (h^ℓ) ile çarpılarak her biri ile Dünya'nın manyetik alanı elde edersiniz..

Sıfır yani en düşük derece Gauss katsayısı, G⁰, izole bir manyetik şarj katkısını verir. Önümüzdeki üç katsayıları - g⁰, g¹ ve ʰ1 - dipol katkısının yönünü ve büyüklüğünü belirler. Daha önce tarif edildiği gibi en iyi uyan dipol dönme eksenine göre yaklaşık 10 ° 'lik bir açı ile eğimlidir.

Küresel harmonik analiz ölçümleri birden fazla yüksekliği (örneğin, yer gözlem ve uydu) mevcut ise, dış kaynaklardan iç ayırt etmek için kullanılabilir. 1 / r^ℓ + 1 yarıçapıyla azalır ve r^ℓ yarıçapıyla azalır. Biriyle artar biriyle azalır biri: bu durumda, katsayı (g^ℓ) veya (h^ℓ) her dönem iki dönem ayrılabilir. artan terimler (iyonosfer ve manyetosferin akımları) dış kaynaklardan uygun. Ancak, sıfıra dış katkıları ortalama birkaç yıldır ortalama 0'dır.

Kalan terimler dipol kaynağının (ℓ = 1) potansiyeli 1 / r² olarak devre dışı bırakır tahmin. manyetik alan, potansiyel bir türevi olan, 1 / r³ olarak devre dışı bırakır. Kuadropol terimleri 1 / r⁴ olarak düşüyorlar ve daha yüksek mertebeden terimler yarıçapı ile giderek hızla düşüyorlar. dış çekirdek yarıçapı Dünya'nın yarıçapının yarısına hakkındadır. Çekirdek-manto sınırında alanı, küresel harmonik için uygun ise, dipol kısmı yaklaşık 8 yüzey, dört kutuplu bir 16 faktörü ile bir parçası ve en bir faktör kadar daha küçüktür. Böylece, büyük dalga boylarına sahip sadece bileşenleri yüzeyde fark olabilir. argümanların çeşitli, genellikle dereceye 14 veya daha az kadar sadece terimler çekirdek kökenlerine sahip olduğu varsayılır. Bunlar yaklaşık 2,000 kilometre (1.200 mil) veya daha az dalga boyları vardır. Daha küçük özellikler kabuk anomalilerine atfedilir.

Uluslararası Geomagnetizma ve Aeronomy Birliği, Uluslararası Manyetik Referans Alanı denilen bir standart küresel alan modeli korur. Her 5 yılda bir güncellenir. 11. nesil model, IGRF11 uydusu (Ørsted, CHAMP ve SAC-C) ve jeomanyetik gözlemevleri dünya ağı verileri kullanılarak geliştirilmiştir. 2000'e kadar, daha sonraki modellerde küresel harmonik genişlemenin derecesi 13 (195 katsayıyla) olarak kesilir, 120 katsayıyla ile derecesi 10'ken kesildi.

Manyetik Model Dünya adlı başka bir küresel alan modeli, Ulusal Jeofizik Bilgi Merkezi ve British Geological Survey tarafından ortaklaşa üretilmiştir. Bu model derecesi 12 (168 katsayıyla) olarak kesilmiştir. Bu, Amerika Birleşik Devletleri Savunma Departmanı, Savunma Bakanlığı (Birleşik Krallık), Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO) ve Uluslararası Hidrografi Dairesi tarafından ve eklenti olarak çok sayıda sivil navigasyon sistemlerinde kullanılan modeldir.

Goddard Uzay Uçuş Merkezi (NASA ve GSFC) ve Danimarka Uzay Araştırma Enstitüsü tarafından üretilen üçüncü model ise, zemin ve uydu kaynaklardan büyük ölçüde değişen zamansal ve mekansal çözünürlüğe sahip verileri uzlaştırmak için çalışan "kapsamlı bir modelleme" yaklaşımı kullanır.

kuşlar ve kaplumbağalar da dahil olmak üzere hayvanlar, Dünya'nın manyetik alanı tespit eder ve göç sırasında gezinmek için Dünya'nın manyetik alanını kullanabilir. Lider araştırmacılar manyetizma sorumlu olduğuna inanmakadır, inek ve yabani geyik kuzey-güney çizgisini rahatlatıcı bularak, bu yönde vücutlarını hizalamak eğilimindedir, ancak hayvanlar yüksek gerilim hatları [açıklamak] altında bu eğilimden kaçınabilir. 2011 yılında Çek bir grup araştırmacının, farklı Google Earth görüntüleri kullanılarak bulguları çoğaltmakta başarısız bir girişimi bildirilmiştir.

Araştırmacılar çok zayıf elektromanyetik alanları kullanarak, Dünya'nın manyetik alanınında gezinmek için Avrupa2daki narbülbülülerini ve diğer ötücü kuşlar tarafından kullanılan manyetik pusulanın bozabilir olduğunu öğrendiler. Nature dergisinin 8 Mayıs 2014 sayısında yayınlanan yeni bir araştırmaya göre, ne güç hatları ne de cep telefonu sinyalleri, kuşların elektromanyetik alan algısındaki bozulmada sorumlu bulunmaktadır. Bunun yerine, suçluların işletmelerde veya özel evlerde bulunan ve sıradan elektronik ekipman olarak kullanılan, 2 kHz ve 5 MHz arasındaki frekanslardaki, AM radyo sinyalleri ve benzerleri olduğu belirlenmiştir.





İçgözlem

İçgözlem veya içebakış, psikolojide bir uyarıcı karşısında kişinin deneyimlediği algı, duyum, düşünce ve duygularındaki gözlem ve çıkarımlarını ifade etmesini içeren bir metotdur. Bu metot: "Bir deneyimi onu yaşayan kişiden başkası gözlemleyemez." varsayımına dayanmaktadır. Yani gözleyen ve gözlenen aynı kişidir.

İçgözlem psikoloji bilimiyle ortaya çıkmış bir metot değildir. Metodun geçmişi Sokrates'e dek uzanmaktadır. Wundt, içgözlem metodunu 19.yüzyılda deneysel olarak sistematize eden ve psikoloji biliminin yöntemi olarak gösteren ilk kişidir. İçgözlemin psikolojide kullanılması 19.yüzyıldaki fizik ve fizyoloji alanlarındaki gelişmelerden kaynaklanmıştır. İlk çalışmalar fizikte ışık ve ses, fizyolojide ise duyu organlarının incelenmesinde kullanılmıştır. Psikoloji biliminde, yapısalcı ve hümanist dünya görüşünü benimseyen kişiler içgözlem yöntemini kabul ederken Bihevyorizm, yani davranışçı ekolü benimseyenler ise içgözlem yönteminin bilimsel olmadığını öne sürerek bu anlayışı reddetmişlerdir.

Psikolojide içgözlem Wilhelm Wundt ile anılır. Bu yöntem ile psikolojinin temel konusu olarak gördüğü bilinçli yaşantıları incelemeyi hedeflemiştir. Wundt içgözlem metodu hakkında kesin adımlar bildirmiştir. Bunlar, gözleyen kişinin gözleme başladığı anın bilincinde olması; gözlemcinin içsel süreçlerine dikkatini odaklaması ve farkında olması; gözleyen kişinin gözlemi aynen tekrarlamasının mümkün olması; deneysel prosedürün farklı manipülasyonlara uyarlanarak tekrarlanabilmesidir. Gözlemciler içgözlem yapabilmek için bir eğitimden geçmeliydi. Bu eğitim yaklaşık on bin içgözlem yöntemi uygulamasının sonunda tamamlanırdı. Öyle ki burada amaç gözlemcinin mekanik hızlı ve dikkatli bir şekilde tarafsız sonuca ulaştırmasıydı.
İçgözlemi çeşitli fiziksel uyarıcıların büyüklükleri yoğunlukları ve süreklilikleri hakkındaki bilinçli kararları gözlemlemek üzere Leipzig ‘te kullanmıştır. Böylece soyut psikoloji kavramını nesnelleştirip bilim haline getirmeyi hedeflemiştir. Bu yöntem daha sonra Wundt’un öğrencileri olan E. B. Titchener ve Oswald Külpe tarafından uyarlanarak kullanılmıştır.

Carl Stumpf psikolojinin öncelikli verilerinin olaylar ve fenomenler olduğunu öne sürer. Deneyimlerin parçalanmasının deneyimleri suni ve soyut hale getirdiğini söyleyen Stumpf, bir içgözlem metodu olarak fenomenoloji kavramını ortaya koymuştur . Fenomenolojitarafsız deneyimlerin, yani bir deneyimin ortaya çıktığı anın, incelenmesini içermektedir.

Külpe Wundt'un içgözlem metodu üzerinde değişiklikler yaparak sistematik deneysel içgözlem adını verdiği bir metot geliştirdi. Bu yöntem iç gözlemden farklı olarak geçmişe dönük raporlamayı içerir. Yani kişinin bir görevi yerine getirdikten sonra anılama yapmasını içeriyordu. Ayrıca içgözlemden bir diğer farkı deneklerden oldukça detaylı ve niteliksel raporlamaların alınmasıydı. Külpe’in geliştirdiği metot tüm deneyimin periyotlara bölünmek yolunması, benzer görevlerin pek çok defa tekrarlanması sebebiyle sistematiktir. Bu gelişme sayesinde içgözlemsel anlatımların düzeltilebileceği, yeni bilgilerle güçlenebileceği ve daha ayrıntılı olarak anlatılabileceği düşünülmüştür

Titchener'ın içgözlem açıklaması Wundt'tan oldukça farklıdır. Bu farklılıklardan biri içgözlemi sadece çok iyi eğitim almış kişilerin yapabileceğidir. Ayrıca deneklere laboratuvar ortamında alışkanlıklarının unutturulması gerekmektedir. Çünkü Titchener kişilerden uyarıcıyı yeniden nasıl algıladıklarını öğrenmelerini beklemektedir. Külpe gibi niteliksel detaylı ve öznel raporlama almıştır. Wundt'un niceliksel raporlamasına ve nesnel ölçümlere odaklanmasına karşıdır. İç gözlem yoluyla karmaşık bilinç deneyimlerine en küçük parçasına kadar analiz etmeyi amaçlamıştır.

Auguste Comte, içgözlemin iyi bir gözlenim şartları gerçekleştiremeyeceğinin altını çizerek, gözlemlerin bilimsel bir değerinin olması gerektiğini savunmuş; bunun içinde süje ile objenin birbirinden tamamen farklı olması gerektiğini söylemiştir.







Afrika incir kuşu

Afrika incir kuşu, Afrika'nın orta, güney ve doğu bölgelerinde yaşayan Kuyruksallayangiller familyasından bir kuştur.

Afrika incir kuşu, Afrika'nın orta,