ın en yüksek mahsul verimi seviyelerinden biriyle sonuçlanırken, toplam tarımsal kendi kendine yetme oranı yaklaşık 56.000 km² (14 milyon dönüm) üzerinde olmak üzere yaklaşık %50 seviyesindedir.

Bununla birlikte, Japonya'nın küçük tarım sektörü de oldukça mali destekli ve Kuzey Amerika'da olduğu gibi büyük ölçekli tarım yerine küçük çaplı tarımı tercih eden hükümet düzenlemeleri ile korunmaktadır. Mevcut çiftçilerin, ardıllarını bulmakta güçlük çektiği ve bir zamanla yaşlanmakta olduğu için çiftçilik konusunda giderek artan bir endişe vardır.

Pirincin önemi, Japonya'nın hemen hemen tüm hububat üretimini açıklamaktadır. Japonya dünyanın ikinci büyük tarımsal ürün ithalatçısıdır. En çok korunan ürün olan pirinç,% 777.7'lik tarifelere tabidir.

Japonya genelde pirinçte kendine yeterli olsa da (pirinç krakerleri ve işlenmiş gıdalar yapımında kullanılanlar hariç) ve buğdayda, ülkenin diğer hububat ve yem bitkileri gereksinimlerinin yaklaşık %50'sini ithal etmesi ve et arzının yarısı için dış alıma gereksinimi bulunmaktadır. Japonya büyük miktarlarda buğday ve soya fasulyesi ithal etmektedir. Japonya, AB'nin tarımsal ihracatı için 5. büyük pazardır. Japonya'da satılan mandalinaların %90'ından fazlası Japonya'da yetiştirilmektedir. Elma ise elma ithalatında var olan kısıtlamalar nedeniyle yetiştirilmektedir.

Japonya yakalanan balık miktarıyla 1996'da dünyada dördüncü sırada yer aldı. Japonya tarafından balık avı, 2005 yılında 4,074.580 metrik ton, 2000'de 4.987.703 ton'dan az, 1990'da 9.558.615 ton, 1980'de 9.864.422 ton, 1970 yılında 8.520.397 ton, 1960'da 5,583,796 ton ve 1950 yılında 2.881.855 ton balık olarak gerçekleşti. 2003 yılında toplam su ürünleri yetiştiriciliği üretimi 1.301.437 ton olarak öngörülmüştür. 2010 yılında Japonya'nın toplam balıkçılık üretimi 4.762.469 balıktır. Açık deniz balıkçılığı, o dönemde tekrarlayan iniş ve çıkışlar yaşasa da, 1980'lerin sonlarında ülkenin toplam balık avlarının ortalama %50'sini oluşturuyordu.

Küçük tekneler, set ağları ve tuzakları veya ıslah teknikleri ile kıyı balıkçılığı, sanayinin toplam üretiminin yaklaşık üçte birini oluştururken, orta boy tekneler ile deniz balıkçılığı toplam üretimin yarıdan fazlasını oluşturmaktadır. Geri kalan kısmı ise derin deniz balıkçılığı oluşturmaktadır. Yakalanan su ürünleri çeşitleri arasında sardalya, kızıl orkinos, yengeç, karides, somon, kömür balığı, kalamar, istiridye, uskumru, çipura, uskumru turnası, ton balığı ve Japon kuzu balığı (akya) bulunur. Somon, alabalık ve yılanbalığı kuluçkahaneleri ve balık çiftliklerini de içeren tatlısu balıkçılığı, Japonya balıkçılık endüstrisinin yaklaşık %30'unu oluşturmaktadır. Japonya'nın nehirlerindeki yaklaşık 300 balık türü arasında yayın balığı, pazı, ringa balığı ve gobi çeşitleri ve yengeçler ve kerevit gibi tatlısu kabukluları vardır. Japonya'daki 47 ilin tamamında deniz ve tatlı su ürünleri yetiştiriciliği yapılmaktadır.

Japonya dünyanın en büyük balıkçı filolarından birine sahiptir ve küresel balık avlamalarının yaklaşık %15'ini oluşturur; Japonya'nın balıkçılığının ton balığı gibi balık stoklarında azalmaya yol açtığına dair bazı iddialarda bulunmaktadır. Japonya ayrıca yarı ticari balina avcılığını destekleyerek tartışmalara yol açmıştır.

Japon imalat endüstrisi son derece başarılı olan çeşitli gelişmiş sanayilerle çok çeşitlenmiştir. Sanayi ulusal GSYİH'nın %24'ünü oluşturmaktadır.

Sanayi çeşitli bölgelerde yoğunlaşmıştır, Tokyo'yu çevreleyen Kantō bölgesi, (Keihin sanayi bölgesi) Osaka'yı çevreleyen Kansai bölgesi (Hanshin sanayi bölgesi) ve Nagoya'yı (Chūkyō-Tōkai sanayi bölgesi) çevreleyen Tōkai bölgesi ülkenin ana sanayi merkezleridir. Diğer sanayi merkezleri, Seto İç Denizi çevresindeki Honshu'nun güneybatı kesimini ve Kuzey Şikoku'yu (Setouchi sanayi bölgesi) ve Kyūshû'nun kuzeyini (Kitakyūshū) içerir. Buna ek olarak, Taiheiyō Kuşağı adı verilen endüstri merkezlerinden oluşan uzun dar bir kuşak vardır ve değirmen kasabaları olarak gelişen belirli sanayiler tarafından kurulan Tokyo ve Fukuoka arasında bulunur.

Japonya, tüketici elektroniği, otomobil üretimi, yarıiletken imalatı, optik elyaflar, optoelektronik, optik medya, faks ve fotokopi makineleri ve gıda ve biyokimyadaki fermantasyon süreçleri gibi birçok alanda yüksek teknolojik gelişmelere sahiptir. Bununla birlikte, pek çok Japon şirketi ABD, Güney Kore ve Çin'den gelen yeni rekabetle karşı karşıyadır.

Japonya, dünyanın üçüncü büyük otomobil üreticisidir. Toyota halen dünyanın en büyük otomobil üreticisidir ve Japon otomobil üreticileri Nissan, Honda, Suzuki ve Mazda da dünyanın en büyük otomobil üreticileri arasında bulunmaktadır.

Japonya'nın madencilik üretimi azdır ve Japonya'da maden yatakları çok azdır. Bununla birlikte, Japonya kıyılarında nadir toprak elementlerinin büyük miktarda birikimi tespit edilmiştir. 2011 mali yılında, ham petrolün yurtiçi hasılası 820 bin kilolitre idi ve bu, Japonya'nın toplam ham işleme hacminin %0,4'ü idi.

Japonya'nın hizmet sektörü, toplam ekonomik üretiminin yaklaşık dörtte birini oluşturuyor. Mitsubishi UFJ, Mizuho, NTT, TEPCO, Nomura, Mitsubishi Estate, ION, Mitsui Sumitomo, Softbank, JR East, Seven & I, KDDI ve Japan Airlines gibi bankacılık, sigorta, gayrimenkul, perakende ticaret, ulaşım ve telekomünikasyon alanındaki büyük kuruluşlar Dünyanın en büyük şirketleri arasında sayılır. Dünyadaki en çok satılan beş gazeteden dördü Japon gazetesidir. Koizumi hükümeti, 2015 yılında ülkenin en büyük özelleştirme tasarrufu ve sigorta sağlayıcılarından olan Japan Post'u kurmuştur. Altı büyük keiretsu, Mitsubishi, Sumitomo, Fuyo, Mitsui, Dai-Ichi Kangyo ve Sanwa Grubudur. Japonya, Forbes Global 2000'de bulunan 251 şirkete ev sahipliği yapıyor ya da 2013 yılı itibarıyla listede %12.55'lik bir oranda temsil ediliyor.

2012'de Japonya, 8,3 milyonun üzerinde ziyaretçi ile Asya ve Pasifik'te en çok ziyaret edilen beş ülkeden biri oldu. 2013 yılında, yenin zayıf olması ve güneybatı Asya ülkelerinin vize gereksinimlerinin kolaylaşması nedeniyle Japonya, 11.25 milyon ziyaretçi ile rekor kırdı ve bu hükümetin planladığı 10 milyon ziyaretçi hedefinden yüksekte gerçekleşti. Hükümet, Tokyo'daki 2020 Yaz Olimpiyatları ile yılda 20 milyon ziyaretçiyi ülkeye çekmeyi umuyor. En bilindik ziyaret edilen yerlerden bazıları arasında, Tokyo'daki Şinjuku, Ginza, Şibuya ve Asakusa bölgeleri ve Osaka, Kobe ve Kyoto şehirleri ile Himeji Kalesi vardır. Ayrıca, çeşitli kayak merkezleri ve lüks oteller inşa edilmiş olan Hokkaido, ziyaretçiler için popüler bir kış varış yeridir.

Tokyo Menkul Kıymetler Borsası, piyasa değeri ile Dünya'nın dördüncü en büyük borsasıdır ve aynı zamanda 2,292 kayıtlı şirketle Asya'nın en büyük ikinci borsasıdır. Nikkei 225 ve TOPIX, Tokyo Menkul Kıymetler Borsası'nın iki önemli borsa endeksidir. Tokyo Menkul Kıymetler Borsası ve Japonya'daki bir başka büyük borsa olan Osaka Menkul Kıymetler Borsası, 1 Ocak 2013'te birleşerek dünyanın en büyük borsalarından birisini oluşturmuştur. Japonya'daki diğer borsalar arasında Nagoya Borsası, Fukuoka Borsası ve Sapporo Menkul Kıymetler Borsası yer almaktadır.

Aralık 2013'teki işsizlik oranı, güçlü ekonomik toparlanmanın etkisiyle, 2009 yılı Haziran ayındaki %5.2 olan işsizlik oranından 1.5 puan düşüşle %3.7 oldu.

2008'de Japonya'nın işgücü 66 milyon işçiden oluşuyordu —%40'ı kadın— ve hızla küçülüyordu. Japon işgücünün uzun vadede en büyük kaygısı, düşük doğum oranıdır. 2005 yılının ilk yarısında, Japonya'daki ölümlerin sayısı doğumların sayısını aştı ve başlangıçta 2007'de başlaması beklenen nüfustaki düşüşün zaten başladığını gösterdi. Azalan bu doğum oranı için bir önlem göç engellerini kaldırmak olsa da ona yönelik yeni adımlar atılmasına rağmen Japon hükümeti bunu yapmak konusunda isteksiz davrandı, çünkü Japonya'ya olası bir yabancı göçü vatandaşlar arasında kabul görmemekteydi.

1989'da ağırlıklı olarak kamu sektörü sendika konfederasyonu olan SOHYO (Japon Ticaret Birlikleri Genel Konseyi), Japon Ticaret Birliği Konfederasyonu'nu oluşturmak üzere RENGO (Japon Özel Sektör Ticaret Birliği Konfederasyonu) ile birleşti. Ülke çapında işçi sendikaları üyeleri yaklaşık 12 milyon kişiden oluşur.

Japonya, 2013 yılında iş yapılma kolaylığı endeksinde 185 ülke içinde 27'inci sırada yer almaktadır.

Japonya, gelişmiş dünyadaki en küçük vergi oranlarından birine sahiptir. Kesintiler yapıldıktan sonra, işçilerin çoğunluğu kişisel gelir vergilerinden muaftır. Tüketim vergi oranı sadece %8, kurumlar vergisi oranı dünyanın en yüksek ikinci vergi oranı olan %36,8 ile yüksek seviyededir. Ancak Temsilciler Meclisi, Ekim 2015'te tüketim vergisini %10'a yükseltecek bir yasa tasarısını kabul etti. Hükümet ayrıca kurumlar vergisini azaltmaya ve otomobil vergisini aşamalı olarak durdurmaya karar verdi.

2016'da IMF, Japonya'yı para ve maliye teşvikinin üstünde yüksek ücretler üstlenmek için iş gücü piyasasında çift kademeli istihdam sistemiyle mücadele için, reformlarla birleştirilerek, çalışanların ücretlerini yükseltmeye çalışan bir gelir politikasını benimsemeye çağırdı. Shinzō Abe şirketleri yılda en az yüzde üç oranında ücretlendirmeye (enflasyon hedefi artı ortalama verimlilik artışı oranında) teşvik etti.

Ortaklık yasalarının hissedarlara yöneticiler üzerinde etkin bir güç vermesine rağmen, hissedar eylemciliği nadirdir. Başbakan Shinzō Abe'ye göre kurumsal yönetim reformu, ekonomik büyümeyi teşvik etmek için önemli bir girişimdi. 2012'de önde gelen Japon şirketlerinin yaklaşık %40'ı bağımsız yöneticilere sahipti ve 2016'da ise çoğu bağımsız yönetici atamaya başlamıştır.

Hükümetin yükümlülükleri, bir katrilyon yenin üzerinde borcu olan veya 8,535,340,000,000 ABD doları karşılığı her ülkenin ikinci en büyük kamu borcunu içeriyor. Eski Başbakan Naoto Kan durumu 'acil' olarak nitelendirdi.

Japonya Merkez Bankası, Çin Halk Cumhuriyeti'nden sonra, 1,2 trilyon civarı ABD Doları döviz rezervleriyle Dünya'da ikinci en büyük döviz rezervine sahiptir.

Nemawashi (根回し) veya "ortak görüş oluşturma", Japon kültüründe, önerilen bazı değişiklik veya proj