n indirildi.
Bosna Kilisesi Kulinic’i zorla tahttan indirerek Matej Ninoslav adlı bir soyluyu başa getirdi.Bu girişim Bosna ile Sırbistan arasındaki ilişkileri gerdi .Çünkü önceki hükümdar Sırp Nemanjic hanedanı ile akraba idi. O sıralarda Matej’in bir akrabası olan Prijezda Bogomilizm’de fazla kalmayarak Katoliklik’e geri döndü. Bu olay Matej’in fanatik Katoliklik düşüncelerini ve Bosna Kilisesi üzerindeki yaptırımların değiştirdi ve Hrıstiyanlığın savunucusu oldu.

1234 yılında Macar II. Andrew Bosna Banlığı’nı Dük Koloman’a verdi.Daha kötüsü Bosna tahtının Kulinic Hanedanı’na mensup meşru sahibi Ban Kulinic’in oğlu Kont Usoralı Sibislav Bosna’nın hakimi olmak için Ninoslav’ın üzerine saldırdı. Papa 9. Gregori sapık ilan ettiği Bosna Piskoposu’nu Dominikan Tarikatı Baş Generali Wildeshausenli John ile değiştirdi ve aziz ilan etti aynı zamanda Dük Koloman’ın Bosna’nın tek yöneticisi olarak duyurdu.

Beş yıl süren ve Piskopos John ile Macar Dük Koloman tarafından yürütülen Bosna Haçlı seferi sadece Ban Matej Ninoslav’a desteği arttırdı .Sadece Kont Sibislav, Papa’nın tarafını tuttu. 22 Mayıs 1240 yılında bir emirle Ragusa Cumhuriyeti’ni Sırp saldırılarına karşı koruma altına aldı. Ragusa’nun desteği Ninoslav’ın askeri varlığı için kritik önemdeydi.
Bu ,ayrıca aralarında müttefiklik anlaşması olduğu halde saldırılar sırasında Sırbistan’ın yardım göndermemesine bir cevaptı.Koloman ,hükümdarlık yetkilerini Matej’in uzaktan kuzeni Prijezda’ya verdi. Prijezda’nın hükümdarlığı yalnızca 2 yıl sürdü. 1241 yılında Tatarlar Macaristan’ı işgal edince, Koloman Bosna’dan çekildi.Bunun üzerine Matej Ninoslav Bosna’nın yönetimini ele geçirdi.Prijezda Macaristan’a kaçtı.Ragusa Emiri 1244 yılında tekrar yürürlüğe girdi.Matej ,Trogir ve Split arasındaki iç savaşa Split’i tutarak müdahil oldu.Macar Kral IV. Bela bunu bir arkadan vurma olarak gördü ve Bosna’ya bir uyarı gönderdi. Matej bunun üzerine barış yaparak Bosna’yı Macar Başpiskoposu tarafından yapılan Haçlı seferi çağrısına karşı korudu.
Ninoslav’ın oğulları Banlık için savaşmalarına rağmen Macar Kralı Prijezda’yı tekrar Ban olarak başa geçirdi. Ban Prijezda ,Bosna Kilisesi’ne acımasızca saldırdı.1254 yılında Macar -Sırbistan savaşı sırasında Zahumlije Ban’ın yönetimine geçti fakat barış sırasında Zahumlije tekrar Sırplar’ın eline geçti. II.Stepjan Kotromanic zamanında tüm üç kilise de Bosna’da mevcuttu.

14.yüzyıl ortasında Bosna Banı Tvrtko Kotromanic 1353 yılında başına geldiği Bosna’ya altın çağını yaşattı ve 26 Ekim 1377’de kendini Bosna Kralı ilan etti.

1377'de son bulmuştur çünkü I. Tvrtko tarafından Bosna Krallığı kurulmuştur.




Ebina

Ebina ( "Ebina-shi"), Japonya'nın Kanagawa prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir prefektörlüğün ortasında Sagami düzlüğünde yer almaktadır. Yüzölçümü 26.59 km² olan şehrin nüfusu 1 Şubat 2015 tarihi itibarı ile 129,404'tür.

Ebina elektrikli ev aletleri, metal ürünler ve makine üretim merkezi olup Tokyo-Yokohama metropolüne banliyö kenti olarak da hizmet vermektedir. Şehirde Taito Corporation'un geliştirme merkezi bulunmaktadır. Şehre JR East'in Sagami, Odakyū Electric Railway'in Odawara ile Sagami Railway'in Ana hatları hizmet vermektedir.




Trnava Bölgesi

Trnava Bölgesi (), Slovakya'nın bölgelerinden birisidir. 1996 yılında kurulan bölge, 1923 yılından bu tarihe kadar Bratislava Bölgesinin sınırları içerisinde yer almaktaydı. İdari merkezi, Trnava şehridir.

Slovakya'da bölgeler okres (ilçe) olarak adlandırılan alt bölümlere ayrılmıştır. Trnava Bölgesinin 7 ilçesi bulunmaktadır.

Bölge, Slovakya'nın batı kesiminde yer almakta ve 4174 km²'lik bir alana sahiptir. Bölgenin batısında Bratislava Bölgesi, doğusunda Nitra Bölgesi, kuzey-kuzeydoğusunda Trenčín Bölgesi olup, kuzeybatıdan Avusturya ve Çek Cumhuriyeti, güney-güneybatıdan Macaristan ile sınırı bulunmaktadır. Bölgenin önemli akarsuları; bölgenin güneyinden geçen ve aynı zamanda Macaristan ile sınır oluşturan Tuna nehri, doğudan akan Váh nehri, bölgenin merkezinden akan Dudváh nehri ile bölgenin kuzeybatısından akan ve aynı zamanda Slovakya'nın Çek Cumhuriyeti ve Avusturya ile sınırını oluşturan Morava Nehridir.




Hadano

Hadano ( "Hadano-shi"), Japonya'nın Kanagawa prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir prefektörlüğün batı orta kesiminde yer almaktadır. Yüzölçümü 103.61 km² olan şehrin nüfusu 1 Haziran 2012 tarihi itibarı ile 169,893'tür. Şehre Odakyū Electric Railway'in Odawara Hattı hizmet vermektedir.





Tang'ın Batı Göktürk Kağanlığı'nı ele geçirmesi

Tang'ın Batı Göktürk Kağanlığı'nı ele geçirmesi, veya Çincede bilinen adıyla Batı Tujue'nin fethi, Tang Hanedanlığı generallerinden Su Dingfang komutasındaki Çin ordusunun Batı Göktürk Kağanı İl-Kullıg İşbara Kağan üzerine yürüdüğü askerî sefere verilen addır. Tang'ın Batı Türklerine seferleri, Batı Türklerinin Tarım Havzası'ndaki müttefiki olan Karahoca'nın 640'da Tang ordusu tarafından işgaliyle başlamıştır. Tang Hanedanlığı himayesini kabul eden birçok vaha devletçiği, Tang'ın askerî emellerinden kuşkuya düşerek, 7. yüzyılın ikinci çeyreğinden itibaren Tang yerine Batı Göktürk Kağanlığı'na bağlılığını bildirmiştir. Karahoca'dan sonra Orta Asya'daki yayılmacı siyasetini sürdüren Tang Çini, 644'te Karaşehir Seferi ile Karaşehir Krallığı'na, 648'de ise Kuçar Seferi ile Kuçar Krallığı'nı topraklarına katmıştır. Su Dingfang komutasında Batı Göktürklerin üzerine gönderilen ana ordu; Dingfang tarafından Türk kökenli komutanlar Böri Şad ve Bağa Şad yönetiminde iki kol orduya ayrılmıştır. Ayrıca, Tang ordusu; Sir-Tarduşlara karşı Uygurların başlattığı isyana Tang'ın destek vermesinin ardından kendisiyle müttefik olan Uygurların atlı birliklerini de takviye olarak Büyük Tang Ordusu'na kabul etmiştir. Tang ordusu ile İşbara Kullug arasında yapılan İrtiş Nehri Savaşı'nı kaybeden Batı Göktürkler; bölgedeki egemenliklerini de kaybetmişlerdir.

Tang'ın kazandığı bu zaferin ardından, şimdiki Sincan ve Batı Göktürk topraklarının doğusu tamamen Çin egemenliği altına girmiştir. Bölgenin yeni yapılanmasında, Çin güdümündeki yetkisiz kağanlar ve çoğunluğu Türk asıllı askerlerden oluşan Çin askerî garnizonları etkili olmaya başlamıştır. Böylece batıda Emevî Halifeliği'ne kadar sınırlarını genişleten Tang Hanedanlığı, hanedanlık sınırlarının batıdaki en geniş topraklarına ulaşmıştır. Bu siyasi yayılıma karşı Türklerin çıkardığı ayaklanmalar neticesinde, bugünkü Tacikistan ve Afganistan devletlerinin içerisinde yer alan Pamir Dağları'nın batısındaki Çin hakimiyeti yıkılmıştır. Bununla birlikte, Çungarya ve Tarım Havzası'ndaki Çin egemenliği devam etmiştir. Orta Asya'da yaşanan bu çatışmalar ulusal kültürlerin farklı kültürlerle etkileşmesi sonucunu doğurmuştur. Böylece, Tang Hanedanlığı'nın sanatsal ve siyasi geleneğinin yanında Çin ordusunda görev yapan asker ve komutanların önemli bölümünün Türkçe konuşuru ve Türk soylu olması nedeniyle Türk kültürü ve dili Orta Asya'ya yayılmıştır. Orta Asya'daki Soğdca ve Toharca gibi Hint-Avrupa dilleri Türk göçlerinin yoğunlaşmasıyla, gittikçe kullanımdan düşmüş ve yerini Türkçeye bırakmıştır. Bu gelişmeler ışığında, gelecek birkaç yüzyıl boyunca; Türkler, Tibetliler ve Tang hanedanlığı Orta Asya'daki kontrolü elinde tutan siyasi otoriteler olarak konumlarını sağlamlaştırmıştır.

Tang Hanedanlığı (18 Haziran 618-1 Haziran 907), Sui Hanedanlığı'nın ardılıdır. Bu hanedanlık döneminde Çin, çok uluslu bir kültür senteziyle Çin tarihinin en geniş coğrafi konumlanmalarından birine sahip olmuştur. Bu dönemde Tang Hanedanlığı'nı tehdit eden en önemli unsurlar göçebe Hitaylar ve Türkler olmuş, Tang Hanedanlığı bu unsurlar tarafından gerçekleştirilen baskınları durdurmak için önce siyasi stratejilerle içten bölüp sonra işgal etme, vekâlet savaşları, haraç ödeme/ödetme ve evlilik antlaşması yapma gibi politik manevralardan yararlanmıştır.

Tang ve Batı Göktürkler arasındaki çatışmalar, Tang Hanedanlığı'nın kurulduğu döneme kadar dayanmaktadır. Hanedanlığın kurucusu Li Yuan, 2 Kasım 619'da Batı Göktürk kağanına düzenlenen suikastı desteklemiştir. Yeni kurulan hanedanlık için en önemli iki tehdidin Batı ve Doğu Türk kağanlıkları olduğunu bilen Li Yuan, bu iki kağanlığın arasını açmaya çalışmıştır. Li Yuan'ın ardılı Li Şimin tahta geçtikten sonra, Şimin; Doğu Göktürk Kağanlığı'na karşı Batı Göktürk Kağanlığı ile müttefiklik antlaşması yapmıştır. Bu dönemde, Çin bürokrasisinde "uzaktakiyle birlik ol, yakındakini yok et" mantığı işlerlik kazanmıştır. Bu sayede Çin, hasımlarının birçoğunu iki ateş arasında bırakmayı başarmıştır.

Tang Hanedanlığı'nın batıya doğru genişlemesi, Doğu Türkleri üzerine başlatılan askerî harekâtlarla başladı. Doğu Göktürk Kağanlığı'ndaki iç uzlaşmazlıklar ve taht mücadeleleri Tang'ın Doğu Türkleri üzerindeki baskıyı iyice artırmasına neden oldu. Li Şimin, 629'da Doğu Türklerine düzenlediği sefer sonrasında Doğu Göktürk topraklarını ilhak etti. Böylece, Doğu Türkleri için 50 yıllık devletsizlik ve ulusal egemenlik bunalımı başlamış oldu. Kuzey Moğolistan ve Ordos bölgesi yerli ve göçebe topluluklardan temizlendi. Kendini egemenlik aldığı boy ve budunların kağanı ilan eden Li Şimin, Kutsal Kağan (Tengri Kağan) unvanını aldı.

Tang'ın gittikçe genişlemesinden endişe duyan Tarım Havzası'ndaki birçok vaha devletçiği, Tang Hanedanlığı ile iş birliği yapmaktan vazgeçerek Batı Göktürkleri ile müttefik olmuştur. Tang orduları, 632'de, Kaşgar ve Hotan vaha devletçiklerini, 635'te ise Yarkand Hanlığı'nı topraklarına katmıştır. Tang güçleri, 640'tan itibaren hâlâ Sincan'ın güneyindeki Tarım Havzası bölgelerinde varlığına devam eden vaha devletçiklerini ortadan kaldırmak için bir dizi sefer düzenlemiştir. Bu devletçiklerden olan Karahoca'nın kralı, Tang egemenliğine girmeyi reddetmiştir. 638'de Li Şimin, Hou Yunci'yi Karakoca'yı işgal ve ilhak etmesi için görevlendirmiştir. 640'da Karahoca'ya giren Çin ordusu bu devletçiği Tang Hanedanlığı topraklarına katmıştır. Batı Göktürk Kağanlığı, Çin ordusu yaklaşmadan Karahoca'da bulundurduğu koruyucu kuvvetlerini geri çekmiştir.

Çin askerleri