kı, QwaQwa Milli Parkı ve Sterkfontein Barajı Doğa Rezervi, (Serbest Devlet); uKhahlamba Drakensberg Park ve Royal Natal Kraliyet Parkı, (KwaZulu-Natal) ve Sehlabathebe Milli Parkı'nı, (Lesotho) kapsamaktadır.

Park, Drakensberg Dağları'nın alt bölgelerinde bulunmaktadır ve benzersiz dağ ve dağ altı ekosistemlerini barındırmaktadır. Bu ekosistemler, benzersiz habitatlar ve yüksek düzeyde endemizm ile küresel anlamda önemli bir bitki ve hayvan biyoçeşitliliğine sahiptir. Park ayrıca, Buşman (San) halkı tarafından boyanmış binlerce resimle dünyadaki en büyük kaya boyama sanatı galerisine ev sahipliği yapmaktadır.

Sınır aşan koruma alanı, Lesotho'da 5170 km² (%64), KwaZulu-Natal'da 2943 km² (%36) olmak üzere yaklaşık 8113 km²'lik bir alanı kaplayan bir Barış parkı olarak görülmektedir.

Bölge, 2000 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.




Nadejda Petroviç

Nadejda Petroviç (Sırpça Надежда Петровић"-Nadežda Petrović"); 12 Ekim 1873 – 3 Nisan 1915) 19.yüzyılın sonunda ve 20. yüzyılın başlarında yaşamış Sırp ressam. Döneminin en önemli Sırp kadın ressamı olan sanatçı, aynı zamanda ülkesinde İzlenimci ve Fovist akımın en önde gelen temsilcisi olarak addedilir.

Sırbistan Prensliği'nde, Čačak şehrinde, Dimitrije ve Mileva Petroviç'in çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası sanat eserleri de toplayan bir sanatseverdi. Sonrasında resim sanatı ile ilgili bir kitap yazan babasından, ilk sanat ve edebiyat eğitimini aldı. Öğretmen olan annesi, Sırbistan'ın ünlü politikacılarından Svetozar Miletiç'in akrabasıydı.

Babası 1870'lerin sonuna doğru hastalanınca, ailesi Karanovac'a (bugünkü Kraljevo), ardında da 1884'te Belgrad'a, büyükbaba Maksim Petroviç'in yanına taşındı. Yetenekli bir çocuk olduğu için Sırp realist ressam Đorđe Krstić'in himayesine girdi. Daha sonra Belgrad'da bulunan bir kız okulunda yüksek eğitimini tamamladı ve 1891'de buradan mezun oldu. 1893'te sanat öğretmeni olarak çalışmaya başladı. Bir sürede Belgrad'daki kadınlara özel yüksek okulda ders verdi. Sırbistan Eğitim Bakanlığı'ndan aldığı bursla, Münih'e Slovak ressam Anton Ažbe'nin atölyesine dahil oldu. Burada Rihard Jakopič, Ivan Grohar, Matija Jama, Milan Milovanović, Kosta Milićević ve Borivoje Stevanović gibi ressamların yanı sıra modern sanatın öncü isimlerinden Wassily Kandinsky, Alexej von Jawlensky, Julius Exter ve Paul Klee gibi sanatçılarla da tanıştı. Ailesiyle yaptığı yazışmalardan, gazete, dergi ve kitaplardan, sürekli olarak ülkesinde olup bitenleri takip etti.

Sanatına olan tutkusu, özel hayatını olumsuz yönde etkiliyordu. Bir kamu görevlisi ile yaptığı nişanı, erkek tarafının kendisinden talep ettiği yüksek drahoma sebebiyle bozdu. 1900'de ülkesine döndükten sonra, düzenli olarak konser, tiyatro, sergi gibi sanatsal faaliyetleri takip etti. Diğer yandan, zamanın önemli bir kısmını da yabancı dil öğrenmeye ayırmıştı. Aynı yıl, Belgrad'da ilk kişisel sergisini açtı. 1902 senesinde kadınlara özel yüksek okulda ders vermeye başladı. Ertesi yıl, Osmanlı kontrolündeki Kosova ve Makedonya'daki Sırplara yardımı amaçlayan, kadınlardan müteşekkil bir hayır kurumunun ilk başkanı oldu. 1904 yılında, Belgrad'da Resnik'te bulunan aile evine çekilerek resim yapmaya yoğunlaştı. En ünlü eserlerinden biri olan "Resnik" isimli tabloyu bu dönemde tamamladı. İlerleyen yıllarda Sırp milliyetçi çevrelere dahil oldu ve Avusturya-Macaristan'ın Bosna-hersek'i ilhakını protestolara destek verdi. 1910'da heykeltıraş dostu Ivan Meštrović'i ziyaret için Paris'e gitti. Babasının ölüm haberini alınca, Nisan 1911'de Sırbistan'a döndü ve kız okulundaki öğretmenlik görevine devam etti.

1912'de annesini kaybettikten kısa bir süre sonra Balkan Savaşları başladı. Petroviç gönüllü hemşire olarak savaşa katıldı. Savaşta gösterdiği yararlılık sebebiyle "Cesaret Madaelyası" ve "Kızıl Haç Nişanı" ile taltif edildi. 1913 yılına kadar, kendisi de tifüs ve koleraya maruz kalıncaya kadar Sırp Ordusu'nda hemşirelik yaptı.
Hayatının son döneminde, resim sanatına fazla vakit ayıramadı, ancak birkaç tablo yapabildi. Art izlenimci akımın başyapıtlarından biri sayılan "Valjevo Hastanesi" isimli tablosu () bu döneme aittir. Petrović, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu 1914 Temmuzunda Sırbistan'a savaş ilan edince, İtalya'ya geçti. Kısa bir süre sonra ülkesine döndü ve yeniden gönüllü hemşire olarak Valjevo'da Sırp Ordusu'na hizmet etti.

Yakalandığı tifo hastalağı yüzünden, 3 Nisan 1915'te, resmini de yaptığı Valjevo Hastanesi'nde hayatını kaybetti.






Satıbey Hatun

Satıbey Hatun (1316-1345), İlhanlı Devleti hükümdarı. Olcaytu Han'ın kızı ve İlhanlı Devleti'nin 9. hükümdarı Ebu Said Bahadır'ın aynı anneden doğma kız kardeşidir. Hükümdarlık dönemi dışında da Emir Çoban (?-1335), Arpa Han (1335–1336) ve Süleyman Han (1339–1343) dönemlerinde evlenerek hükümdarlara eşlik etmiştir.

İlk eşi devletin önemli bir vezir ve komutanı olan Emir Çoban idi. Onun 1335 yılında ölümünden kısa süre sonra, güçlerini birleştirmek amacıyla Arpa Han ile evlendi. Arpa Han'ın 2 yıl geçmeden savaş sırasında ölümünden sonra sırasıyla Musa Han ve Muhammed Han devleti yönettiler.

Satıbey Hatun, 1338 yılında iktidarı ele geçirerek ender Müslüman kadın hükümdarlardan oldu. Aslında Togay Teymur Han ile iktidarı paylaştığı kabul edilir.

Ertesi yılın Mayıs ayı civarında tahta Çobanoğlu Hasan Büzurg tarafından Süleyman Han ile evlenmesi sağlandı ve taht eşine geçti. Zaten son dönemde Satıbey Hatun artık Şeyh Hasan'ın İlhanlıları idarede kullandığı bir kukla hükümdar haline gelmiş idi.




Günışığı Politikası

Günışığı Politikası ( "Haetbyeot jeongchaek"), Güney Kore'nin 1998'den 2008'e kadar Kuzey Kore'ye yönelik dış politikasının teorik temeliydi.

1998'de Güney Kore Cumhurbaşkanı Kim Dae-jung, Kuzey Kore'nin Güney Kore'ye olan tutumunu yumuşatmak amacıyla Ezop'un "Kuzey Rüzgarı ve Güneş" adlı eserinden birinden esinlendiği bir politikayı açıkladı. İsim, Ezop'un Masalı'ndan gelse de fikir, düşmanlara onlara zarar vermekten kaçınmak için hediye vermek gibi geleneksel Kore çözümlerini temel aldı.

Politika iki ülke arasındaki siyasi temasın artmasına ve Güney-Kuzey ilişkilerinde bazı tarihi anlara neden oldu. Pyongyang'daki (Haziran 2000 ve Ekim 2007) iki Kore zirvesinin yanı sıra, çeşitli yüksek profilli ticari girişimler ve Kore Savaşı sonrası ayrı kalan aile üyelerinin yeniden buluşması gerçekleşti.

2000 yılında Kim Dae-jung, Günışığı Politikası'nın başarılı bir şekilde uygulanması nedeniyle Nobel Barış Ödülü aldı.





Japonya coğrafyası

Japonya, Doğu Asya kıyılarında kıtanın Pasifik sahili boyunca uzanan ve stratovolkanik takımadalardan oluşan bir ada ülkesidir. Kuzey enlemi 24 °-46 ° ve doğu boylamı 123 °-146 ° arasındadır. Japonya, Ohotsk Denizi ile Rusya'nın güneydoğusundan, Japon Denizi ile Kore'nin biraz doğusundan ve Doğu Çin Denizi ile Çin ve Tayvan'ın doğu-kuzeydoğusundan ayrılmaktadır. Japonya'ya en yakın komşu ülke ise Rusya'dır.





Güney Kore coğrafyası

Güney Kore, Doğu Asya'da Kore Yarımadası'nın güney yarısında bulunan bir ülkedir. Ülkenin koordinatları enlemi 37 ° ve doğu boylamı 127° 30 arasındadır. Güney Kore'nin tek kara komşusu Kuzey Kore olup 238 km sınır Kore Tarafsız Bölgesi boyunca uzanmaktadır. Güney Kore çoğunlukla denizler ile çevrilidir ve üç deniz boyunca 2,413 km sahil şeridine sahiptir. Batıda Sarı Deniz, güneyde Doğu Çin Denizi, doğuda Japon Denizi ile Ulleungdo ve Liancourt Kayalıkları yer almaktadır.





Mana Havuzları Millî Parkı

Mana Havuzları Milli Parkı Kuzey Zimbabve'deki 219.600 hektarlık bir yaban hayatı koruma alanı ve ulusal parktır. Zimbabve'nin Zambezi Nehri'nin alçaklarında bir bölge olup, her yağışlı mevsimden sonra sel sularının geniş bir göl alanına dönüştüğü bir bölgedir. Sular geri çekilde göller kurur ve Afrika'daki su arayan hayvanların en önemli toplanma arazilerden biri haline gelmektedir.

1984 yılında Sapi Safari Alanı (118.000 hektar) ve Chewore Safari Alanı (339.000 hektar) birleşerek tek bir UNESCO Dünya Mirası alanı (toplam 676.600 ha) olarak ilan edilmiştir. Mana Havuzları, 3 Ocak 2013'te uluslararası öneme sahip bir Ramsar sulak bölgesi olarak ilan edilmiştir.




Büyük Zimbabve

Büyük Zimbabve, Zimbabve'nin güneydoğu tepelerinde yıkılmış bir şehirdir. Site, ülkenin Afrika kıtasının güneydoğusundaki Mozambik'le olan sınırına yakın bir konumda yer almaktadır.

Büyük Zimbabve, ülkenin geç Demir Çağı boyunca Zimbabve Krallığı'nın başkentiydi. Anıt ilk olarak 11. yüzyılda inşa edilmeye başlandı ve inşaat 14. yüzyıla kadar devam etti. Yaklaşık 18.000 insana ev sahipliği yapan 722 hektar (1.780 dönüm) bir alanı kapladı. Zimbabve hükümdarı için kraliyet kentiydi. En belirgin özelliklerinden biri duvarlarıydı, bunların bazıları beş metre yüksekliğinde ve harç olmadan inşa edilmişti. Sonunda şehir terk edildi ve yıkıldı.

Zimbabve Krallığı, kuzeyde Zambezi Nehri, güneyde Transvaal ve doğuda Botsvana'yı kapsıyordu. Büyük Zimbabve'de yaşayan insanlar kıyı ve iç Afrika arasındaki ticareti kontrol ediyordu. Günümüz Zimbabvesine bu krallığın adı verilmiştir.

Arkeologlar, bölgedeki kazılarda, Çin'deki insanlar tarafından kullanılan malzemeleri buldu. Bu, krallığın uzak mesafelerle ticaret yaptığını göstermekteydi. Portekiz tüccarları 500 yıl önce güney Afrika'ya geldiğinde şehir büyümeyi bırakmıştı, fakat kimse bunun neden olduğunu bilmiyor. Avrupalılar ilk başta Büyük Zimbabve'nin yabancılar tarafından inşa edildiğini düşünüyorlardı. Şimdi bunun yerli halk tarafından yapıldığı bilinmektedir.

Bölgedeki Büyük Zimbabve Milli Anıtı, 1986 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.





Khami

Khami (Khame, Kame veya Kami olarak da bilinir), Zimbabve'nin 22 kilometre batısındaki Bolawayo'da yer alan yıkık bir şehirdir. Bir zamanlar Torwa Hanedanı Butua Krallığı'nın başkentiydi. Günümüzde, ulusal bir anıt olup, 1986'da UNESCO Dünya Mirası haline gelmiştir.




Adalet ve Kalkınma Partisi genel başkan vekilleri listesi

Adalet ve Kalkınma Partisi genel başkan vekilleri listesi, 14 Ağustos 2001'te açılan Adalet ve K