irdiği kalp krizi sonucunda hayatını kaybetti.




Highlands County

Highlands ilçesi veya Highlands County Amerika Birleşik Devletleri'nin Florida eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 yılı itibarıyla 98,786'dır. İlçenin merkezi Sebring şehridir.




Pinellas County

Pinellas ilçesi veya Pinellas County Amerika Birleşik Devletleri'nin Florida eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 yılı itibarıyla 916,542'dir. İlçenin merkezi Clerwater, en büyük şehri St. Petersburg'dur.




Atocha İstasyonu

Atocha İstasyonu (), İspanya'nın başkenti Madrid'de bulunan bir tren istasyonudur. İstasyon Arganzuela semtinde Atocha mahallesinde yer almaktadır.

Atocha kentin en büyük tren istasyonu olup banliyö trenleri (Cercanías), şehirlerarası ve bölgesel trenler ile Barselona (Katalonya), Zaragoza (Aragon), Sevilla (Endülüs) ve Valensiya kentlerine AVE yüksek hızlı trenlerine hizmet veren birincil istasyondur.

İstasyon, 11 Mart 2004 tarihinde yaşanan terör saldırılarının düzenlendiği istasyonlardan biridir.





Kumkapı halısı

Kumkapı halısı, İstanbul'un Kumkapı bölgesinde, saray çevresi ve yurt dışındaki alıcılar için ipek üzerine metal ipliklerle dokutulan, İran ve Osmanlı desen özellikleri taşıyan halılardır.

19. yüzyılın sonunda İstanbul saraylarının halı gereksinimini karşılamak için Feshane Fabrikası’na halı atölyeleri kuruldu. Orta Anadolu’dan gelen küçük bir grup Ermeni halı ustası, İstanbul'da bir Ermeni mahallesi olan Kumkapı semtine yerleştirildi ve saray çevresi ile yurt dışındaki alıcılar için ipek halı dokutuldu. Burada üretilen halılara Kumkapı halısı denilmektedir.

Hereke'ye yakın olması da halı üretimi için Kumkapı bölgesinin seçilmesinde belirleyici bir faktör olmuştu. Kumkapı 19. yüzyılda Emperyal Hereke tezgahlarıyla yarışan, olağanüstü kalitede ipek halıların üretildiği önemli bir üretim merkezi haline geldi. Osmanlı İmparatorluğu'nun son yıllarında birçok Ermeni dokumacının Kumkapı'dan ayrılmak zorunda kalması ve Kumkapı halılarını gittikleri yerden dokumaya devam etmeleri sonucu halılar da yaratıcıları ile birlikte gezgin bir karaktere büründü.

Kumkapı halıları Gördes ilmelidir. Halılar, İran ve Osmanlı desen özellikleri taşımaktadır. İran etkisi olanların orta kompozisyonunda "Hatayi" tezyinatı arasına natüralist stilde hayvan figürleri işlenmiştir. Osmanlı saray sanatı etkisinde olanlar ise "Saz Yolu" biçeminde dokunmuştur. Kompozisyon olarak sonsuz raport (tekrar) düzeninde orta halıları ve seccadeler olarak 2 gruba ayrılır.

Ermeni ustalar tarafından ipek üzerine metal ipliklerle dokunan halılar zengin ilmikleri ile dikkat çeker. Kumkapı halılarında atkı, çözgü ve ilme için ipek tercih edilirdi, nadiren de yün halı üretilirdi. Kumkapı halılarının en önemli özelliği dokumada yer yer gümüş iplik kullanılmasıdır. Kumkapı halılarından günümüze 200 kadar örnek ulaşabilmiştir. Kumkapı halılarından örnekler George F. Farrow, Victoria ve Albert Müzesi, Viyana Museum Angewandte Kunst, Lizbon Kalust Gülbenkyan Müzesi ve Arkas Holding koleksiyonlarında bulunmaktadır.

Agop Kapucuyan, Zareh Penyamin, Tosunyan, Garabed Apelyan Kumkapı halılarının önemli ustalarındandır.





Polk County, Florida

Polk ilçesi veya Polk County Amerika Birleşik Devletleri'nin Florida eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 yılı itibarıyla 602,095'tir. İlçenin merkezi Bartow, en büyük şehri Lakeland'dır.






AVE

Alta Velocidad Española (AVE), İspanya'da Renfe Operadora tarafından işletilen hızlı tren ağıdır.

AVE trenleri, diğer yüksek hızlı (Avant, Alvia) ve orta hızlı (Altaria) hizmetlerin de çalıştığı ADIF ("Administrador de Infraestructuras Ferroviarias") tarafından yönetilen yüksek hızlı demiryolu ağı üzerinde çalışmaktadır. İlk hızlı tren hattı 1992 yılında Madrid, Córdoba ve Sevilla kentleri arasında açıldı. İber hat açıklığı kullanan diğer ağlardan farklı olarak, AVE standart hat açıklığı kullanmaktadır.

Ağustos 2017 tarihi itibarıyla AVE sistemi, 3.240 km uzunluğu ile Avrupa'nın en uzun ve Çin'den sonra dünyanın ikinci en uzun hızlı tren ağıdır. AVE trenlerin hızı 310 km/h'ye kadar ulaşmaktadır.





Arjantin sineması

Arjantin sineması, Arjantin'deki film endüstrisine dayanmaktadır. Arjantin sineması, Arjantin ulusunda veya Arjantinli film yapımcıları tarafından yurt dışında yapılan film ve yaratıcı film sanatını da içermektedir.

Arjantin film endüstrisi tarihsel olarak Meksika ve Brezilya'da üretilenlerle birlikte Latin Amerika sinemasında en gelişmiş üç sinemasından biridir. 20. yüzyıl boyunca, Arjantin'deki film endüstrisi devlet tarafından desteklenmektedir ve oldukça kalabalık bir yönetmen ve oyuncu listesiyle İspanyolca konuşulan yerlerdeki ana film endüstrisinden biri hâline geldi.

Arjantin, Goya Ödülleri'nde En İyi Yabancı  İspanyolca Film dalında on altı ödül kazandı ve bu dalda en çok aday gösterilen ülkedir. Ayrıca "Resmi Tarih" (1985) ve "Gözlerindeki Sır" (2009) ile Akademi Ödülü kazanan tek Latin Amerika ülkesidir.

1896'da Fransız fotoğrafçı Eugene Py; Belçikalı Henri Lepage ve Avusturyalı Max Glücksmann için Buenos Aires'teki bir fotoğraf malzemesi şirketi olan 'Casa Lepage' de çalışıyordu. Üçü, "18 Temmuz 1896'da çekilen Lumiére'nin bir fotoğrafıyla" Arjantin'deki Lumière Cinématographe'in Teatro Odeón'daki çıkışını gördü.

Lepage daha sonra ilk Fransız sinematografik ekipmanı ülkeye ithal etti ve 1897'de bir Gaumont kamera kullanan Eugenio Py, genellikle  Arjantin'in ilk filmi olan "La bandera Argentina" (Filmde Arjantin bayrağının rüzgarda sallandığı görülmektedir) ile ilişkilendirilmektedir.  Aslında bu filmden önce Brezilya'da yaşayan Alman sinemacı Federico Figner, Buenos Aires'te "Vistas de Palermo", "Avenida de Mayo" ve "Plaza de Mayo" adlarıyla bilinen üç film çekmiştir. Şöhret kazanan Py, yıllarca Casa Lepage'deki sergi için filmler üretmeye devam etti ve bunu, "Viaje del Doctor Campos Salles a Buenos Aires" (1900, ülkenin ilk belgeseli olduğunu düşünülmektedir) ile " La Revista de la Escuadra Argentina" (1901) takip etti. O zamana kadar ilk projeksiyon salonları Arjantin, Uruguay ve Şili'de Glücksmann tarafından geliştirilen uluslararası çapta film yapımı, dağıtım ve sergi sisteminin bir parçası olarak açılmıştı.

Birkaç Arjantinli oyuncu, haber kısaları ve belgeseller çekerek yeni buluşu denemeye devam etti. Eugenio A. Cardini, "Escenas Callejeras" (1901) filmini çekti ve Mario Gallo, "El fusilamiento de Dorrego" (1908; "Dorrego'nun İdamı") adıyla Arjantin'in ilk bakış açılı filmini yaptı. Ernesto Gunche'nin yönettiği erken belgeseller de diğer çalışmalardır.

Arjantin tarihi ve edebiyatı, film yapımının ilk yıllarında film temalarına kaynaklık etmiştir. Yerli sinemanın ilk başarılarından biri de José Hernández'in gaucho şiirinden ilham alan 1915'teki "Nobleza Gaucha" çalışmasıdır. José Mármol'un romanına dayanan "Amalia" (1914), ülkenin ilk uzun metrajlı yerli yapımıdır ve Arjantin devlet başkanı Hipólito Yrigoyen hakkındaki kısa bir hiciv olan 1917'deki "El Apóstol", dünya sinemasının ilk animasyon filmi oldu.

José A. Ferreyra gibi yönetmenler Arjantin sinemasında film yapmaya başladılar ve "Palomas rubias" (1920), "La Gaucha" (1921) ve "Buenos Aires, ciudad de ensueño" (1922) gibi filmler çekildi. Bunları, "La Maleva", "Corazón de criolla", "Melenita de oro", "Leyenda del puente inca" (1923), "Odio serrano", "Mientras Buenos Aires duerme", "Arriero de Yacanto" (1924) ve" El Organito de la tarde" ve "Mi último tango" (1925) çalışmaları izledi.

1926'da Ferreyra,  "Perdón, viejita" (1927) filminden sonra "La Vuelta al Bulín", "La Costurerita que dio aquel mal paso" ve "Muchachita de Chiclana"'yı yayımladı. Ferreyra filmlerinin çoğunda, on yılın en popüler yıldızlarından Alvaro Escobar ve Elena Guido'nun ikilisi yer aldı.

On yılın sonlarına doğru, Julio Irigoyen gibi yönetmenler 1928'de "Alma en pena" gibi filmleri piyasaya sürmeye başladı. Bu gibi filmler, Arjantin kültürü olan tango dansını film haline getirmeye başladı; bu durum 1930'lu yıllarda arttı.

1930'daki "Adiós Argentina", bir film müziğine sahip ilk Arjantin filmi oldu. Filmde, ilk çıkışlarını yapan Libertad Lamarque ve Ada Cornaro gibi aktrisler rol aldı.

1931'de José A. Ferreyra, Vitaphone ses senkronizasyonu ile yapılan ilk Arjantin filmi "Muñequitas porteñas"'ı yönetti. O yıl, Ferreyra, "El Cantar de mi ciudad" adlı ikinci bir sesli film hazırladı ve diğer erken yönetmenleri sese geçiş yapmaya teşvik etti.

Movietone 1933'te geldi ve filmlerde hem ses hem de müzik kullanılmasını sağladı. İlk iki Arjantin sinematografik stüdyosu oluşturuldu: Argentina Sono Film, Ángel Mentasti tarafından kuruldu ve Lumiton, 1951'de Arjantin'e televizyonun tanıtımına yardımcı olan Enrique Susini önderliğindeki bir ortaklık tarafından oluşturuldu.

İlk disksiz ses filmi, Luis Moglia Barth'ın yönettiği "Tango" (1931)'dur ve dönemin anahtar filmi ise Amelia Bence ve Tito Lusiardo gibi bir dizi Arjantinli yıldızın ortaya çıkmasını sağlayan "Dancing"'tir. Dönemin diğer popüler aktörleri Aida Alberti, Armando Bo, Floren Delbene ve Arturo Garcia Buhr yer almaktadır. Libertad Lamarque'in başrolünde olduğu "Madreselva" (1938) ile Niní Marshall'ın başrolünde olduğu "Casamiento en Buenos Aires" (1940) filmleri yerel kültüre dayanmaktadır. İki film de Arjantin müzik standartları haline gelen temaları ele aldı ve başroldeki iki kadını ölümsüzleştirdi.

Diğer filmler arasında "El alma del bandoneón" (Mario Soffici, 1935), "La muchacha de a bordo "(Manuel Romero, 1936), "Ayúdame a vivir" (Ferreyra, 1936), "Besos brujos" (Ferreyra, 1937), "La vuelta al nido" (Leopoldo Torres Rios, 1938) ve "Asi es la vida" (Francisco Mugica, 1939) yer almaktadır.

Manuel Romero, 1930'lu yılların ortalarından sonuna doğru öne çıkan yönetmendir ve "Don Quijote del altillo" gibi filmlerde Arjantinli yıldız Luis Sandrini ile sık sık komedi filmlerinde çalıştı.

Arjantin'deki film endüstrisi, her yıl ortalama kırk iki filmin üretildiği 1930'lu ve 1940'ların sonunda bir doruk noktasına ulaştı. Filmler genelde tango içermekteydi anca