'daki İkinci Enternasyonal (1907) ve Kopenhag (1910) kongrelerine delege olarak katıldı.

Balkan savaşları sırasında, Bulgar ordusunun 7. Rila Birliğinin 13. Rila Alayı'nda bir teğmen olarak görev yaptı. 1913 Bulgar Milli Meclisine seçildi.
Kolarov Eylül 1915 Zimmerwald Konferansı'na katıldı ancak o zamanlar devrimci Zimmerwald Sol'tan uzak kaldı. Kolarov ayrıca, Stockholm'de düzenlenen 1917 Sosyalist konferansına Tesniak örgütünün delegesi oldu.

Nisan 1919'da Bulgar Komünist Partisi kuruldu ve Kolarov Merkez Komitesinin ilk Sekreteri seçildi.

1920'de Romanya'da tutuklandı ve ertesi yıl Bulgar Komünist Partisinin temsilcisi olarak Moskova'da düzenlenen 3. Dünya Kongresi'ne katılabildiği halde 2. Dünya Komünist Enternasyonal Kongresi'ne katılamadı.

Kolarov, Komünist Enternasyonal'in (ECCI) Yürütme Komitesine seçildi ve Komintern'de kilit bir görevli oldu. 1923'ün başlarında Komintern adına Orta ve Batı Avrupa'ya gitti ve Paris, Frankfurt, Oslo ve Prag'daki komünist toplantılara katıldı.

Haziran 1923'te Kolarov, ay sonlarında gizlice Bulgaristan'a dönmeden önce Moskova'daki ECCI 3. Genişletilmiş Plenumunda konuştu. Orada hemen tutuklandı ancak 5 Ağustos'ta serbest bırakıldı. Serbest kalmasının ardından, Bulgar Komünist Partisini Komintern talimatlarına uygun olarak bir ayaklanma düzenlemeye ikna etmek için Georgi Dimitrov ile birlikte kritik bir rol oynadı. Kolarov, bu ayaklanmayı Eylül 1923'te başlatan devrimci komitenin bir üyesiydi. Bu devrime teşebbüs başarısız oldu ve Kolarov, Yugoslavya ve Avusturya yoluyla Sovyetler Birliği'ne kaçmak zorunda kaldı. İki yıldan fazla süredir sürgünde kaldı.

Kolarov, 1924'te 5. Dünya Kongresi'nde yapılan tartışmaları yöneten Komünist Enternasyonal'in en üst düzey yetkilisi olarak katıldı. ECCI ve yönetim kurulu başkanlığına 5., 6. ve 7. Kongrelerde tekrar seçildi.

Kolarov, 1928'den 1939'da dağılıncaya kadar Uluslararası Tarım İcra Komitesi (Krestintern) Başkanıydı. Ayrıca bu dönemde Moskova'daki Uluslararası Tarım Enstitüsünün müdürlüğünü yapmıştır. 1943'de Kolarov belgeyi Komünist Enternasyonal'i resmen çözerek imzaladı.

Kolarov, Sovyetler Birliği'nin işgali sırasında 1945'te Bulgaristan'a geri döndü ve tekrar Meclis'e seçildi. 1946'da yeniden seçildi ve komünistlerin artan egemenliğinin ortasında o yıl Bulgaristan'ın geçici cumhurbaşkanı oldu. Dimitrov başkanlığında, Aralık 1947'de başbakan yardımcısı ve Dışişleri Bakanı olarak kabineye girdi ve hükümetin kurulmasına kadar cumhurbaşkanı olarak kaldı.

Dimitrov Temmuz 1949'da öldüğünde, Kolarov Dimitrov'un başbakanlık görevine seçildi. Birkaç ay sonra kendi ölümüne kadar görev yaptı.

23 Ocak 1950'de Sofya'da öldü.

Doğum şehri Şumnu kentinin ismi 1950-1965 yılları arasında "Kolarovgrad" olarak onurlandırıldı.




Cambria İlçesi, Pensilvanya

Cambria İlçesi veya Cambria County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Pensilvanya eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 yılı itibarıyla 136,411'dir. İlçenin merkezi Edensburg şehridir. Bu ilçe 26 Mart 1804 tarihinde kurulmuştur.





Lansana Conté

Lansana Conté (d. 30 Kasım 1934 - ö. 22 Aralık 2008), Gineli asker ve siyasetçi. Conté, Afrika ülkesi Gine'de ülkenin ikinci devlet başkanı olarak 1984 ile 2008 yılları arasında devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.

Ülkenin ilk devlet başkanı Ahmed Sékou Touré ölümü sonrası görevi geçici olarak devralan Louis Lansana Beavogui'ye karşı askerî darbe gerçekleştirerek görevi üstlenen Conté, bu görevi hayatını kaybetti 2008 yılına kadar sürdürmüştür.

Conté iktidarında Gine tarihinin ilk çok katılımlı devlet başkanlığı seçimleri gerçekleştirilmiştir.

Ülkeyi 24 yıl boyunca yöneten Conté, 22 Aralık 2008 tarihinde hayatını kaybetmiştir. Gine meclis sözcülüğü tarafından yapılan açıklamada devlet başkanının yaşadığı sağlık sorunu hakkında detaylı bilgi verilmeden "uzun süreli hastalığının sonucu olarak" hayatını kaybettiği açıklanmıştır.





2017 Dünya Atletizm Şampiyonası - Kadınlar cirit atma

2017 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda kadınlar cirit atma yarışması, Londra Olimpiyat Stadyumu'nda 6 ve 8 Ağustos'ta düzenlendi.

Yarışmadan önce rekorlar aşağıdaki gibiydi:

Yarışmada aşağıdaki rekorlar kırıldı:

Şampiyonaya katılmak için gerekli olan baraj derecesi 61.40 metredir.

Yarışma programı, yerel saatle (UTC + 1) aşağıdaki gibiydi:
Eleme turu, 6 Ağustos'ta 19:05'te başlayan A Grubu ve 20:29'da başlayan B Grubu olmak üzere iki grup halinde gerçekleştirildi. En az 63.50 metre atışı bulunan sporcular ( Q ) ya da en iyi performansa sahip 12 atlet ( q ) finale yükseldi. Genel sonuçlar aşağıdaki gibiydi:

Final, 8 Ağustos'ta saat 19:20'de gerçekleşti. Sonuçlar aşağıdaki gibiydi:




Gülerce

Gülerce şu anlamlara gelebilir:





Güler (anlam ayrımı)

Güler şu anlamlara gelebilir:





Çin Küresel Televizyon Ağı

Çin Küresel Televizyon Ağı (; İngilizce: "China Global Television Network", ya da kısaltılmış haliyle CGTN), Çin Merkez Televizyonu (CCTV)'na ait ve bu kuruluşun işlettiği bir grup uluslararası, çok dilli televizyon kanalıdır. CCTV International'a ait tüm Çince olmayan kanalları, 31 Aralık 2016 tarihinde GMT saatiyle sabahleyin 04:00 saatinde (Pekin saatiyle öğlen saat 12:00) yeni "CGTN" markasıyla eşzamanlı olarak yeniden hizmete sunuldu. CCTV'ye ait Standart Çince (Mandarin) dilindeki uluslararası CCTV-4 kanalı, bu yeni marka kapsamına girmiyor.





Aleksandr İzvolski

Kont Aleksandr Petroviç İzvolski (, , Moskova – 16 Ağustos 1919, Biarritz), Rus diplomat, I. Dünya Savaşı'nın başladığı yıllarda Büyük Britanya ile Rusya'nın ittifakının ana mimarı olarak hatırlanır.

İzvolski, Polonya kökenli aristokrat bir aileden gelir. Sankt-Peterburg'daki Tsarskoye Selo Lyceum'u onur derecesiyle bitirdi ve kısa süre sonra ailesi sarayda çok geniş bağlantıları olan Kontes von Toll ile evlendi. Bu bağlantılarla, Prens Lobanov-Rostovsky'nin patronu olduğu Dışişleri Bürosuna katıldı. İzvolski, Belgrad, Münih ve Tokyo'da aldığı görevlerden sonra (1899'dan itibaren) Rusya'nın Vatikan büyükelçisi oldu.

Tokyo'da iken, İzvolski Japon İmparatorluğu'nun Kore ve Mançurya üzerinde yükselen gücü ile barışçıl bir uzlaşı önerdi. Artan gerginliği gidermek amacıyla Japon eski Başbakanı Itō Hirobumi'nin 1902'de St. Petersburg'a bir gezi düzenlemesine yardım etti. Bu çabalar Çar II. Nikolay'ın gazabını doğurdu ve İzvolski kendisini 1903'ten itibaren Kopenhag'a nakletti. Bu görevden sonra 1904-1905 Rus-Japon Savaşı öncesi ve sırasında Japonya ile diplomatik bir çözüm bulunması için baskı yapmaya devam etti. Nisan 1906 ve Kasım 1910 tarihleri ​​arasında Rusya'nın İmparatorluk Dışişleri Bakanı olarak görev yaptı.

Rusya için felaket ile biten Rus-Japon Savaşı ve 1905 Rus Devrimi sonrasında İzvolski, Rusya'ya on yıl boyunca barış vermeye kararlıydı. Avrupa siyasetinin sorunlarından kurtulmanın ve iç reformlara odaklanmanın Rusya'nın çıkarına olduğuna inanıyordu. Anayasal monarşist olarak, Dışişleri Bakanlığı'nda reformu ve modernizasyonu üstlendi.

Daha pratik siyaset alanında, İzvolski Rusya'nın geleneksel düşmanlarıyla - Büyük Britanya ve Japonya - kademeli bir yakınlaşmayı savundu. Özellikle kamuoyu ve ordudaki sert gönüllülerden, Japonya'ya karşı intikamcı bir savaş ve Afganistan'a askeri müdahale talep eden çeşitli yönlerden şiddetli bir muhalefetle karşılaşmak zorunda kaldı. Hükümetteki müttefikleri arasında Pyotr Stolypin ve Vladimir Kokovtsov yer aldı. 1907 Rus-Japon Anlaşması ile Japonya ile ilişkileri geliştirmeyi sonuçlandırdı.

Rus-Japon Savaşı sırasında, Kral VII. Edward tarafından, ittifak önerisi ile yaklaşıldığında, Dışişleri Bakanı olarak Japonya'nın savaşla zayıflamış Rusya'nın Fransa dışında başka bir müttefike ihtiyaç duyduğunu hissetmesi, politikasının birincil hedefi haline geldi; bu, 1907 yılında Britanya-Rusya Antantı ile sonuçlandı.

Bir diğer öncelikli hedef, Rusya'nın uzun süredir devam etmekte olan Boğaziçi ve Çanakkale Boğazı'nın (beraber "Boğazlar" olarak bilinir) Rus savaş gemilerine açma (yani, ön şart olmadan serbest dolaşım izni verilmesi ve Rusya'ya münhasır hak olarak tanınması ) hayata geçirmek, bu Rusya'ya, Akdeniz'e serbest geçiş ve Karadeniz Filosunu sadece Karadeniz bölgesinin sahil savunması için değil ama aynı zamanda onu küresel çıkarlarını desteklemekte kullanma şansı verecekti.

1881'de yenilenen Üç İmparator İttifakı'nın gizli maddelerinden birinde, Avusturya-Macaristan, 'uygun gördüğü anda Bosna-Hersek'i ilhak etme hakkı' olduğunu savundu ve iddianın aralıklı olarak Avusturya-Rusya anlaşmalarında tekrar edildiği belirtildi. Buna Rusya tarafından itiraz edilmedi, ancak St Petersburg şartları dayatmaya devam etti. İzvolski, Çar II. Nikolay'ında desteğiyle, Rusların Boğazlara erişiminin iyileştirilmesi için Avustuya'nın desteği karşılığında Bosna-Hersek'in ilhakını önerdi. Bu amaçla İzvolski, 16 Eylül 1908'de Buchlov'un Moravya kalesinde, Avusturya Dışişleri Bakanı Baron (sonra Kont oldu) Alois Lexa von Aehrenthal bir araya geldi ve orada Boğazların Rusya'ya açılması ve daha sonraki bir diplomatik konferansta böyle bir açılışı desteklemek karşılığında Avusturya'nın Bosna-Hersek'e katılmasını desteklemeyi kabul etti.

Aehrenthal'in, 5 Ekim 1908'de ilhak ilanı, Osmanlı İmparatorluğu pahasına, Berlin Antlaşması şartlarının değiştirilmesi önemli bir Avrupa krizi yarattı. İzvolski, Aehrenthal ile herhangi bir anlaşmaya vardığını reddetti. Daha sonra Aehrenthal'ın niyetlerinin önceden bilindiğini bile reddetti ve Bosna-Hersek'in statüsüyle başa çıkmak için çağrılan bir toplantıya başarısız davrandı. Diplomasideki 'çıkmaz' ancak, Almanların Rusların eninde sonunda birleşmeyi kabul etmeleri ve Sırbistan'a da aynı şekilde davranmalarını talep ettikleri 1909 yılının St Petersburg notuna göre çözüldü. Alman Başbakanı Bülow, Sırbistan'da bir Avusturya savaşı olasılığı olduğunu ve daha doğrudan ihtimal İzvolski'nin orijinal ilhak anlaşmasında kayıtsız kaldıklarını ispatlayan belgeleri Almanlar tarafından serbest bırakılmacağını belirtti. İzvolski hemen destek verdi. Rus pan-Slavcıları tarafından (Bosna'yı kendilerinin olduğun