chepisi şu anda New York'ta filmde çalışıyor.

Schepisi'nin süslü-temel eserlerinde çizim, boyama, kolaj, iğne oyması ve çeşitli karışık medya uygulamaları yer alıyor. Schepisi, daha küçük yapıtlarını imzalarken bazen küçük harfli simgesi "Bay" ı kullanıyor. Sanat pratiği, konu ile sürdürdüğü üst düzey katılım için dikkate değerdir. Schepisi, perestroyaktan ev içi şiddete kadar çeşitli siyasi konulardan kişisel konulara kadar, her bir çalışma organının şekillenmesiyle birlikte konularıyla yakın bir çalışma ortaklığı geliştiriyor.
Schepisi'nin ilk çalışmaları, yönetmen-kocası Fred Schepisi'yle film yerlerine yaptığı küçük çaplı parçalardan oluşuyordu. Bu yıllardaki önemli sergi olan Glasnost / Perestroika (1990) farklı şekillerde Londra, Los Angeles ve Melbourne'da gösterildi. Bu sergi Rusya Birliği'nin ilk defa Amerikan yapımlı Rusya Evi 1989 filminin çekimi sırasında yapıldı. Raisa Fomina, Masha Chugunova (Andrei Tarkovsky'nin asistanı), yapımcı Leonid Vereschagin ve ünlü yönetmen Elem Klimov'un da aralarında bulunduğu Rus film çevrelerinde birçok önde gelen figürden yararlanan sanatçıyla birlikte sabah gazetesinde resim ve kolaj kırpma raporları aldı ve topladı. Geçici olarak Moskova'daki günlük seyahatlerinden - Mikhail Gorbachev'in perestroika politikası altında hızla değişen kültürel manzarayı kronolojik olarak yazdı.
Mary Schepisi, İğneişi 2010
Kesilen Güzellik Schepisi’nin en iyi vücut sanatıdır (2011) New York, Paris ve Milan moda şovlarının modellerinin fotoğraflarını ve bu fotoğraflar çağdaş ve gündeme dair olan Burkhas ve Burkinis imgeleriyle boyanmıştı. (İslama uygun deniz kıyafetleri)

Daha kişisel çalışmaları hem samimi hem de karşı zıttı.Ev içi şiddet, zihinsel hastalık ve cinsel saldırı konularında derinlemesine inceliyor; bazı durumlarda metin ile portre arasında bir uyum var. Schepisi, Spekülasyonlar'da (2004) portrelerinde resimleri yapmadan önce çok sayıda kişiden kişisel biyografik makaleler yazmalarını istedi. Daha sonra makale yazıları ve resimler eşleştirilmeksizin her kadının yaşam öyküsünü portresiyle ilişkililendirmeleri için izleyiciye bırakacak şekilde asıldı.

Son yıllarda Schepisi, hem kişisel hem de politik yönlerini güçlü feminist bakış açısıyla ele almak için dikişe geçti. Bu eserlerinin konusu, tabancaların ve ev temizlik ürünlerinin imgelerinden, yerli Avustralya ikonografisine ve metin temelli araştırmacılara kadar geniş bir yelpazede değişmektedir.Halen devam etmekte olan çalışması; Polonyalı büyükannesi ve kurgusal Leipzig sanatçısı Johann Dieter Wassmann (1841-1898) arasında gönderilen hayali aşk mektuplarının değişimini gösteren el işinin gövdesini içeriyor. Schepis bunu yaparken şunları söylemiş: Üzgünüm gibi asla söylenmemesi gereken, beni çok etkileyen kelimeler vardır. Üzgünüm bir son değil, başlangıçtır.
Schepisi, 2009'da, Juvenil Diyabet Araştırma Vakfı için 84.000 dolar kazanan bir sanat müzayedesi düzenleyerek, sanat severliğe aktif bir destek verdi. Kendisi ve kocası, Victoria'nın Mornington Yarımadası'nda bir yıl boyunca yaşadığı bir şaraphane satın aldı.







Kadın Sanat Devrimi







Lindau

Lindau, Almanya'nın güneyinde, Bavyera eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2015 tarihi itibarıyla 25,132'dir.






Raden Adjeng Kartini

Raden Adjeng Kartini, Javalı Raden Adjeng Kartini bazen Raden Ayu Kartini olarak bilinen, Endonezya’nın önde gelen kadın kahramanıydı. Ayrıca kızlar için eğitim alanında ve Endonezyalılar için kadın hakları alanında öncü oldu. Üst sınıf ve Hollanda kolonisi olan bir ailede dünyaya geldi. Endonezya’da dili Felemenkçe olan bir ilk okula başladı. Daha çok eğitim istedi ancak bu seçenek, kendisi ve diğer Cava topluluğundaki kızlar için mümkün değildi. Hollanda Etik İlkesinin uygulanmasından sorumlu, J.H. Abendanon’u da içeren çeşitli yetkililer ve etkili insanlarla temasa geçti.
Kartini, duygu ve düşünceleri hakkında mektuplar yazdı ve bunlar daha sonra ‘’Karanlıktan Aydınlığa, Köydeki Kadınların Hayatı ve Javalı Bir Prensesin Mektupları’’ isimleriyle bir Hollanda dergisinde yayınlandı. Günümüzde onun doğum günü ‘’Kartini Günü’’ olarak kutlanır. Tasavvuf ilgisini çekti ve çok eşliliğe karşı çıktı. Kızların eğitimi için yaptığı savunma, kendi kızları tarafından devam ettirildi. Kartini okullarına onun adı verildi ve kızların eğitim masraflarını karşılamak için onun adında bir fon kuruldu.
Kartini, Hollanda kolonisinin bir parçası olan Hollandalı Doğu Hindistan’ın Cava kentinde varlıklı bir ailede dünyaya geldi. Kartini’nin babası Sosroningrat, Japera’nın Regency şefi oldu. Aslında Kartini’nin babası Mayong’un Regency şefiydi. Annesi Ngasirah, Madirono’nun ve Telukawur’daki bir din öğretmenin kızıydı. Onun ilk eşiydi ancak en önemlisi değildi. Bu zamanda, çok eşlilik soylular arasında yaygın bir uygulamaydı. Ayrıca o, Cavalı Bir Prensesin Mektupları’nı yazdı. Koloni düzenlemeleri, bir soylu ile evlenebilmek için Regency şefi olmayı gerektirirdi. Ngasirah yeteri kadar soylu olmadığı için babası onu Raja Madura’nın doğrudan torunu olan Woerjan ile ikinci kez evlendirdi. Bu ikinci evlilikten sonra, ikinci eşinin kendi babası olan Tjitrowikromo’yu yerinden ederek Jepara’nın Regency şefliğine yükseltildi. 
Kartini üvey kardeşlerde dâhil olmak üzere on bir çocuklu bir ailenin beşinci çocuğu ve ikinci büyük kızıydı. Çok entelektüel bir geleneğe sahip bir ailede dünyaya geldi. Kartini'nin ağabeyi Sosrokartono başarılı bir dilbilimciyken, dedesi Pangeran Ario Tjondronegoro IV, 25 yaşındayken Regency Şefi oldu. Kartini’nin ailesi ona sadece on iki yaşına kadar okula gitmesine izin verdi. Bu konuların yanı sıra, Cavalı kadınlar için alışılmamış bir başarı olan Felemenkçeyi öğrendi. On iki yaşına girdiğinde, Cavalı soylu aileler arasında yaygın olan, genç kızları evliliğe hazırlamak amacıyla evde inzivaya çektirildi. Bu inziva sırasında kızların evlenene kadar ebeveynlerinin evinden ayrılmalarına izin verilmezdi, bu noktada onların üzerindeki otorite kocalarına devredildi. Kartini’nin babası özel dikiş kursu alması ve toplumda görünmesi için bazen ona ayrıcalık tanıyıp hoşgörülü davrandı. 
İnziva sırasında Kartini kendi kendini eğitmeye devam etti çünkü o Felemenkçe konuşabiliyordu ve bir sürü mektup arkadaşına sahipti. En iyi arkadaşı olan Rosa Abendanon bunlardan biriydi. Kitaplar, gazeteler ve Avrupa dergileri, Kartini'nin Avrupa feminist düşüncesine olan ilgisini çekti ve o zamanlar çok düşük bir sosyal statüye sahip olan yerli Endonezyalı kadınların koşullarını iyileştirme arzusunu teşvik etti.
Kartini'nin okudukları, Pieter Brooshooft tarafından düzenlenen Semarang gazetesi De Locomotief'in yanı sıra, kitapçılar tarafından abonelere dağıtılan dergilerden Leestrommel'i de içeriyordu. Ayrıca yayınladığı katkıları göndermeye başladığı Hollandalı kadın dergisi olan De Hollandsche Lelie'nin yanı sıra kültür ve bilim dergilerini de okudu. Yirmisinden önce Max Havelaar ve Multatuli’nin Aşk Mektupları’nı okumuştu. Louis Couperus'un De Stille Kracht'ı, Frederik van Eeden, Augusta de Witt, romantik-feminist yazar Goekoop de-Jong Van Eek ve Berta von Suttner'ın savaş karşıtı bir romanı olan Die Waffen Neider’in eserlerini okudu. Hepsi Felemenkçe idi.
Kartini'nin endişeleri yalnızca kadınların özgürleşmesi alanında değil, toplumunun diğer sorunlarıydı. Kartini, kadınların özgürlüklerini, özerkliklerini ve yasal eşitliklerini kazanma mücadelesinin sadece daha geniş bir hareketin parçası olduğunu gördü.
Kartini'nin ailesi, daha önce üç eşi olan Rembang Regency Şefi Joyodiningrat ile evliliğini ayarladı. 12 Kasım 1903’te evlendi. Bu, Kartini'nin isteklerine aykırıydı, ancak hasta babasını yatıştırmak için kabul etti. Kocası Kartini'nin amaçlarını anladı ve Rembang Regency Ofis binasının doğu tarafında kadınlar için bir okul açmasına izin verdi. Kartini'nin tek oğlu 13 Eylül 1904'te doğdu. Birkaç gün sonra 17 Eylül 1904'te Kartini, 25 yaşında öldü. Bulu Rembang Köyü'ne gömüldü.
R.A Kartini örneğinden esinlenen Van Deventer ailesi, kadınlar için okullar inşa eden R.A. Kartini Vakfını ve 1912'de Semarang'daki 'Kartini'nin Okullarnı', Surabaya, Yogyakarta, Malang, Madiun, Cirebon'da kurdu ve bunu diğer bölgelerdeki diğer kadın okulları izledi.
1964’te başkan Sukarno, Kartini'nin 21 Nisan olan doğum gününü 'Kartini Günü' olarak resmi tatil ilan etti. Bu karar eleştirildi. Kartini Günü'nün 22 Aralık'ta Endonezya'da Anneler Günü ile birlikte kutlanması önerildi. R.A. Kartini’nin ulusal kahraman olarak seçilmesi, onun aksine, sömürgelere karşı silahlanan kadınları gölgelemeyecekti.
Buna karşın, R.A.Kartini’nin önemini fark edenler, onun sadece Endonezya'da kadın statüsünü yükselten bir feminist olmadığını savunuyordu, o ayrıca halkı adına mücadele eden ve bağımsızlık için ulusal mücadelede rol oynayan yeni düşüncelerle dolu, milliyetçi bir kişiydi.

Raden Adjeng Kartini öldükten sonra, Doğu Hint Adaları Kültür, Din ve Endüstri Bakanı Sn. J. H. Abendanon, Kartini'nin Avrupa'daki arkadaşlarına gönderdiği mektupları topladı ve yayınladı. Kitap Door Duisternis tot Licht (Işık Karanlığın Dışından Gelir) olarak adlandırıldı ve 1911'de yayınlandı. Son baskısında yer alan bazı ek mektuplarla birlikte beş baskısı geçti ve Agnes L. Symmers tarafından İngilizce'ye tercüme edildi ve Cavalı Prensesin Mektupları başlığı altında yayınlandı.
R.A. Kartini’nin yerli Cavalı bir kadın tarafından yazılan mektuplarının yayınlanması, Hollanda'da büyük ilgi gördü ve Kartini'nin fikirleri Cava’da yaşayan Hollandalı yerli kadınların görüşlerini değiştirmeye başladı. Onun fikirleri, bağımsızlık mücadelesinde tanınmış kişiler için de ilham kaynağı oldu.
R.A. Kartini’nin mektuplarında şüphe uyandıran bazı gerekçeler ve Abendanon'un uydurduğu şüpheli iddiaları vardı. Bu şüphelerin ortaya çıkış nedeni, Kartini'nin kitabı, Hollanda Sömürge Hükümeti'nin Hollanda Doğu Hindistan'da, Hollanda Etik Politikası uyguladığı bir dönemde yayınlandı ve Abendanon, bu politikanın en önde gelen destekçilerinden biri oldu. R.A.Kartini’nin mektuplarının büyük çoğunluğunun nerede olduğu bilinm