aya çevrildi; İngiltere, ABD, Fransa ve İtalya'da yayımlandı. Ertesi yıl Almanca ve İspanyolca çevirileri çıkan İnce Memed, günümüze kadar kırktan fazla dile çevrilmiştir. Romanı yazma nedeni eşkiya olan ve dağda vurulan amcasının oğlunun vurulması olduğunu 1987 yılındaki bir söyleşisinde belirtti. Ayrıca aynı söyleşide, çocukluğunun eşkiyalığın içinde geçtiğini, dayısının "en büyük" eşkiyalardan biri olduğunu, o çevrede 1936'lara kadar beş yüze yakın eşkiya bulunduğunu ve bunlardan birinin de Kurtuluş Savaşı'nda Kadirli'yi ilk örgütleyenlerden olan Karamüftüoğlu ailesinden ünlü Remzi Bey olduğunu söyledi. İlk cildin yayımlanmasından on üç yıl sonra 1968'te serinin ikinci cildi tamamlanarak "Hürriyet"'te tefrika edildi ve 69'da kitap olarak yayımlandı. 1983'te üçüncü cilt yazıldı ve 84'te "Hürriyet"te tefrika edildikten sonra 85'te kitap olarak yayımlandı. Aynı yıl Sedat Simavi Edebiyat Ödülü kazandı. Dördüncü ve sonuncu cilt 85'te yazıldı ve 86'da tamamlanmasıyla 87'de "Hürriyet"te tefrika edildi ve aynı yıl kitap olarak basıldı.

Değirmenoluk köyünün çocuklarından olan İnce Memed, köylüsüne eziyet eden Abdi Ağa'nın sürekli kendisi ve annesini dövmesine isyan edip Kesme köyüne gider ve oranın köylülerinden Süleyman'a sığınır. Orada çobanlık yapar. Anasını ve köyünü özlemiş olmasına rağmen dönmemekte kararlıdır fakat Abdi Ağa, Memed'i köye getirerek ceza olarak o yaz hasadın dörtte birini Memed ile anasına verir. O kış Memed ve anası çok zorluk çekerler. Yıllar sonra Memed, sevgilisi Hatçe'nin Abdi Ağa'nın yeğeni ile evlendirileceğini öğrenince, Hatçe'yi kaçırmak için köye döner ve beraber kaçarlar. Ağa'nın adamları ile yeğeni ikilinin peşine düşer ve çatışma çıkar. Memed, Abdi Ağa'nın yeğenini öldürür, Abdi Ağa'yı yaralayıp kaçar, Hatçe ise yakalanır. Memed'in sığınacak bir yeri olmadığı için Deli Durdu denilen bir eşkıyanın çetesine katılır. Abdi Ağa ise yeğenini Hatçe'nin öldürdüğünü jandarmalara söyler. Eşkıyalığı öğrenen Memed, çeteden birkaç kişiyle ayrılır ve bir gece köye geldiğinde anasının öldüğünü ve Hatçe'nin başına gelenleri öğrenir. Ardından Abdi Ağa'nın izini sürmeye başlar. Hatçe'yi hapisten kaçırır. Memed köylüleri yüreklendirerek Abdi Ağa'ya bir buğday tanesi bile vermezler. Ağa ise Memed'in gizlendiği yeri ihbar eder ve çıkan çatışmada doğum yapmış olan Hatçe ve çocuğu için Memed teslim olur fakat Hatçe vurulur. Doğan çocuğunu Hatçe'nin hapishane arkadaşı Iraz alır ve Gaziantep'in bir köyüne götürür. Olaylardan Abdi Ağa'yı sorumlu tutan Memed köye gelir ve Abdi Ağa'yı vurur. Bu duruma sevinen köylü bayram eder. Memed ise atını dağlara doğru sürer ve o günden sonra Memed'den haber alınmaz.
Jandarmalar tarafından aranan İnce Memed, Koca Osman'ın yaşadığı Vayvay köyüne giderek köylülerden gizli bir şekilde Koca Osman'ın evinde kalır. Vayvay köyünün ağası Ali Safa Bey, köylüleri topraklarını terk etmelerini sağlayarak toprakların sahibi olmaya çalışır. Memed, köyden ayrılıp kendi köyüne giderek Hürü Ana'dan köyde olup biteni öğrenir. Memed'in Abdi Ağa'yı öldürmesi köylüyü ilk başta çok sevindirmiştir, ama sonra Abdi'nin yerine silahlı, zalim Kel Hamza gelince köylü, Abdi Ağa'yı mumla aramaya başlamıştır. Köylü Kel Hamza'dan çok çekmiştir ve Memed'e çok kızgındır. Ali Safa, köylünün İnce Memed'den güç aldığını anlar ve İnce Memed'i öldürmek için peşine düşer. Vayvay köyünde yaşayan genç ve acı çekmiş Seyran, İnce Memed'e tutulur. Zamanla Memed'le Seyran birbirlerine çok yakınlaşırlar. Birbirlerinden hoşlanırlar ve ilişkiye girerler. Memed, köylüye yaptıklarından ötürü Ali Safa'nın konağına gider ve onu öldürür. Oradan Hamza'nın peşine düşer ve onu da öldürür. Daha sonra Memed'den haber alınamaz. İnce Memed yaralıdır, yarası ağırdır. Hürü ana, köye İnce Memed'in ölmediği müjdesini verir. İnce Memed iyileştikten sonra eşkıyalığı bıraktığını Hürü Ana'ya söyler. İnce Memed, Seyran'ın köyüne giderek Seyran'la evlenir. Feleksiz Fazlı kasabaya Memed'in geldiğini bildirir, Memed ve arkadaşları oradan kaçarlar.
Ali Safa ile Hamza'yı öldüren İnce Memed atını dağlara sürer. Murtaza Ağa'yı, İnce Memed korkusu sarar. Arif Sami Bey'den habersiz, Ankara'ya bir sürü tel çeker. Ölüsü, bütün kasabayı kokutan Ali Safa Bey gömülür. Jandarmalar Memed'i arar ve bulurak Memed'le çatışmaya girer. Memed'in atı hariç tüm eşkıyalar öldürülür. İnce Memed bir çete oluşturur. Mahmut Ağa ile adamları, Memed'in çetesini yakalar. Fakat İnce Memed ile arkadaşları, köylülerce kurtarılır. Mahmut Ağa, köyü terk etmeleri için köylüye on gün süre verir. Memed, Topal Ali'den, Murtaza'nın evini öğrenir ve Mahmut Ağa'yı öldürür.
Jandarmalardan kaçan İnce Memed ile Müslüm, bir köye sığınır ve taktığı yüzük sayesinde tanınarak bir köylüye konuk olur. Memed ve Müslüm, Abdülselam Hoca'nın köyüne giderler. Portakal bahçesi ve ev alıp artık eşkıyalığı bırakmak isteyen Memed, Müslüm'ü Seyran ve Hürü Ana'yı getirmesi için gönderir. Eşyasının büyük bölümünü Zeynullah'ın dükkânından alır. Seyran ile Hürü Ana, Memed'in yanına köye gelirler. Ağalara, haksızlığa ateş püsküren aydın bir insan olan Öğretmen Zeki Nijad ile Memed çok iyi anlaşır. Zeki Nijad öldürülür. Memed kimseyle konuşmaz, Seyran ve Hürü Ana, Memed'in haline üzülürler. Irgatlar paralarını alamayınca ayaklanır. Memed bu duruma sevinir. Kır bir arap atı alır, silahlarını kuşanır, sevdikleriyle vedalaşır, Zeynullah'ın dükkanına gelir, Şakir Ağa'yı öldürür, atını Hemite dağına sürer. Daha sonra Memed, Arif Saim'i; Topal Ali de Murtaza'yı öldürür. Köylü Dikenlidüzü'nü doldurur, çakırdikenleri, karaçalılar, devedikenleri toplanır, ateş yakılır, davullar çalınır.
Adanalı Tarih Araştırmacısı Cezmi Yurtsever; bilgi, belge ve görgü tanıklarının ifadelerine dayanarak hazırladığı ve yayınladığı "Çukurovalı" adlı kitabında İnce Memed'in Çukurova'da yaşadığını hatta Yaşar Kemal'in bir akrabasının ihbarı sonucu yakalanarak öldürüldüğünü iddia etti.
Aybala Hilal Yüksel, "Hayal Perdesi" dergisinde yazdığı yazıda "eşkıya" olgusunun 1950 ve 60'lı yıllarda Türk solu tarafından yeniden kurgulanarak bir sembol olarak kullanıldığını ve edebiyatta Yaşar Kemal'in "İnce Memed" serisi, sinemada Yılmaz Güney'in eşkıya temalı filmleri bu sembolü pekiştiren başlıca eserler olduğunu belirtmiştir.




Tlacotalpan

Tlacotalpan, Meksika'nın Veracruz eyaletindeki Tlacotalpan Belediyesindeki yer alan bir kenttir ve mimarisi ve sömürge dönemi yapıları nedeniyle UNESCO tarafından 1998'de Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir. Şehir, Papaloapan Nehri'nin ağzında küçük bir ada üzerinde 1550 yılında kurulmuştur. Sömürge döneminden 20. yüzyıla kadar, Latin Amerika'daki birkaç iç nehir limanı arasında yer almıştı ve önemli bir limandı. Bununla birlikte, demiryolunun yapımı ile Tlacotalpan'ın önemi azaldı. 20. yüzyılın başlarından itibaren, şehrin İspanyol/Karayip mimarilerini ve düzenini koruma çabaları başladı ve Dünya Mirası statüsüyle sonuçlandı. Bugün, başlıca gelir kaynakları balıkçılık ve turizm, özellikle Candlemas Leydisi şerefine düzenlenen yıllık festivaldir.




Casas Grandes

Casas Grandes (İspanyolca: "Büyük Evler"; Paquimé olarak da bilinir), kuzey Meksika eyaleti Chihuahua'da bulunan tarih öncesi bir arkeolojik alandır. Yerleşkenin inşası Mogollon kültürüne atfedilir. Casas Grandes, UNESCO'nun Dünya Mirası Listesi'nde yer alır.

Casas Grandes, bölgedeki en büyük ve en karmaşık Mogollon kültür alanlarından biridir. Yerleşim, 1130 yılından sonra başladı ve 1350'den sonra çok katlı konutlara dönüştürülen daha büyük binalar görülmeye başlandı. Bölge 1450 yıllarında terk edildi. Casas Grandes, kuzeybatı Meksika bölgesinde en önemli Mogollon arkeolojik alanlarından biri olarak kabul edilmektedir, ve Mogollon etki alanını Amerika'daki Arizona ve New Mexico'daki diğer alanlara bağlayan bir merkez olarak dikkat çekmektedir.

Casas Grandes, Janas'ın 35 km (56 km) güneyinde, eyalet başkenti Chihuahua'nın 150 mil (240 km) kuzeybatısında yer almaktadır Casas Grandes ya da San Miguel Nehri üzerinde verimli ve verimli bir vadide yer almaktadır.





Yağma (anlam ayrımı)

Yağma, Uygurlar'ın ve Özbekler'in atası olan bir Türk boyudur.

Yağma şu anlamlara da gelebilir:





Hospicio Cabañas

Meksika'nın Jalisco Eyaletinin Guadalajara kentindeki bir Dünya Mirası olan Hospicio Cabañas, Amerika'daki en eski ve en büyük hastane komplekslerinden biridir.

Kompleks, 1791'de Guadalajara Piskoposu tarafından bir düşkünler evi, hastane, yetimhane ve yaşlılar evi gibi görevleri birleştirmek amacıyla kuruldu. Adını 1796 yılında Guadalajara'ya atanan Juan Ruiz de Cabañas'a borçludur ve yapıyı Meksiko'dan ünlü bir mimar Manuel Tolsá inşa etmiştir.

Tolsá'nın tasarımı, Paris'teki Les Invalides ve Madrid yakınlarındaki El Escorial gibi klasik örneklere dayanıyordu. Binalar, 164 x 145 metre (538 x 476 fit) ölçülerinde bir dikdörtgen oluşturur. Bunlar, 7.5 metre (25 ft) yüksekliğinde tek katlı yapılardır. Şapel, iki kat daha yüksektir ve 32.5 metrelik (107 ft) bir kubbeye sahiptir. Kompleks, "hasta, yaşlı ve çocukların hareketini kolaylaştırmak için" tek katlı olarak inşa edilmiştir.

Hospicio Cabaña, 1997'de UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edildi.




Popocatépetl Yamaçlarındaki Manastırlar

Popocatépetl Yamaçlarındaki Manastırlar, Orta Meksika'da bulunan Popocatépetl yanardağının güney ve doğusundaki alanlarda yer alan Augustinian, Fransisken ve Dominikan mezhepleri tarafından inşa edilen on dört adet 16. yüzyıl manastırlarıdır. Bu manastırlar, UNESCO tarafından 1994'te Dünya Mirası olarak edildi, çünkü bu yapılar, erken manastır ve kilise binalarının yanı sıra Yeni İspanya'daki ve Latin Amerika'nın bazı noktalarındaki Hıristiyanlaştırma çalışmaları için model oluşturdu. Bu manastırlar, capilla abierta ya da açık şapel ile tek nefli bir kilisenin önünde neredeyse tek biçimli bir avluya sahiptir. Avlu, yerli halklar ve misyoner tarikatlar arasındaki buluşma noktası olarak işlev gördü.

On bir tanesi kuzey Morelos eyaletinde, üçü Puebla eyaletinde olmak üzere, on dört manastır, ziyaretçilere açıktır. Morelos'taki on bir manastır, tu