rtı ya da eksi) 0.5, -0.4 × 10⁴⁹ watt 'tır- Gözlemlenebilir evrendeki tüm yıldızlar tarafından yayılan tüm ışığın kombine gücünden çok daha büyük bir enerji seviyesidir bu enerji seviyesi. 

Gözlem, genel görelilik kalan son kanıtlanmamış tahmini doğrulamaktadır ve (kuvvetli alan testleri olarak da bilinir) büyük ölçekli kozmik olaylar bağlamında uzay-zaman bozulma tahminlerini doğrular. Aynı zamanda daha önce mümkün olmayan şiddet astrofizik olaylarının gözlemlerini sağlamak ve potansiyel evrenin çok erken tarihin doğrudan gözlem sağlayacak yerçekimsel dalga ise, astronomide yeni bir çağın açılışını olarak takdim edildi.

Albert Einstein, 1916 yılında öne sürdüğü genel izafiyet teorisinide, yerçekimsel dalgaların varlığını öngörmüştü. Genel görelilik ilkesine göre, uzay-zamandaki eğrilikler, yerçekimi kuvveti olarak algılanmaktadırlar. Bir yörüngede hareket eden aşırı kütleli ve enerjili nesnelerin, yerçekimi dalgası biçiminde enerji kaybedecekleri tahmin edilmiştir .
Yerçekimi dalgaları güçlü olacağını bir olgu gibi nötron yıldızları ya da kara delikler olarak iki kompakt nesnelerin birleşme son anlarında olduğunu. milyonlarca yıllık bir zaman dilimi içinde, ikili nötron yıldızları ve ikili kara delikler büyük ölçüde yerçekimsel dalgalar aracılığıyla, enerji kaybeder ve bunun sonucu olarak, birbirlerine dönük giderek sönümlenen sarmal bir devinimde bulunurlar. Bu sürecin çok sonunda, iki nesne aşırı hızlara ulaşacak ve onların birleşme saniyenin son kısmını kendi kütlesinin önemli bir miktar teorik yerçekimsel enerjiye dönüştürülür olacağını ve yerçekimsel dalgalar olarak dışa yolculuk tespiti için her zamanki şansı daha yüksek. küçük evrende kompakt çiftlerin sayısı hakkında bilinen ve son aşama çok yavaş olabilir. Ancak, bu tür olaylar ortaya çıkabilirliğinin ne kadar sık olduğuyla ilgili bir kesinlik yoktur.

Yerçekimsel dalgaların gözlemleri ve tespiti, LIGO gibi yeryüzündeki enstrümanlar ya da Elisa gibi yirmi yıllık uzay araçları tarafından, üzerinde etkili dalgaların, etkilerinin gözlemlenmesiyle ve doğrudan uzaktaki nesneleri dalgaların etkilerini gözlemlenmesiyle, ve bunların olası nedeni düşüldükten veya dolaylı olarak, ya yapılmış, ya da en azından yapılabilir.

Yerçekimsel dalgaların kanıtı ilk kez, yıldızlarından biri dönerken hassas, içinde düzenli aralıklarla radyo frekanslarında darbeleri yayan bir pulsar olduğu çift nötron yıldızı sistemi PSR B1913+16'nın hareketi sayesinde, alınan veriler sonucunda, 1974 yılında varıldı. Yıldızları keşfeden Russell Hulse ve Joseph Taylor, aynı zamanda, zamanla bakliyat sıklığı kısaltılmış ve yıldıların yavaş yavaş yerçekimi tarafından yayılan dalgaların olacağını tahminiyle, enerjilerin, yakından anlaşılan bir enerji kaybı ile birbirlerine doğru helezonik olduğunu gösterdi. Bu iş için, Hulse ve Taylor'a 1993 yılında  Nobel Fizik Ödülü verildi. Birden fazla sistemlerde, bu pulsar gözlemlerin devam etmesiyle birlikte (örneğin çift pulsar sistemi PSR J0737-3039 gibi) ve diğerleri de yüksek hassasiyet Genel Görelilikle ters düşmediği gözlemlendi. 

Direkt olan yapılan gözlemlemeler sonucunda, yerçekimsel dalgaların varlığının çok fazla on yıl almış olma ihtimalinin olmadığı tahmim edildi. Onlar yüzünden algılanan ve Dünya'nın her yerinde mevcut titreşimlerin, arkaplanının ayrılması gereken ufacık etkileri tahmin edilmeden önce yerçekimi dalgalarının doğrudan gözlemi, uzun yıllardır mümkün değildi. Interferometry denen bir teknik 1960'larda öne sürüldü ve sonunda teknoloji makul olmadığı için, bu teknik için yeterince geliştirilememiştir.

LIGO tarafından kullanılan mevcut yaklaşımda, bir lazer ışını ikiye bölünmüş ve iki yarısı farklı yollarda seyahat ettikten sonra tekrar birleşmişlerdir. Yolların uzunluğu veya ikiye bölünmüş kirişler için alınan zaman değişiklikler, onlar "vuruş" olarak ortaya çıkar ve birleştikleri noktaya ulaşmalarına ise, yerçekimi dalgalarının geçerlerkenki etkisi neden oldu. Böyle bir teknik, iki yollarda da alınan mesafe ya da süre, minik değişikliklere son derece duyarlıdır. Tek bir protonun büyüklüğünün, çok küçük bir bölümünü - - Teorik olarak, kollarıyla bir "interferometre" (uzunluğu yaklaşık olarak 4 kilometredir) uzay-zaman değişimi  olacağını başka bir yerden Dünya'ya geçtiği güçte bir yerçekimsel dalga olarak ortaya çıkarmaya yetkindir. Bu etki herkes ve (örneğin,Virgo, GEO 600 ve planlanan KAGRA ve INDIGO detektörleri gibi benzer büyüklükteki diğer interferometreler hariç) gezegendeki başka herhangi bir cihazla algılanamaz olacaktır. Herhangi bir yerçekimsel dalga, aranan sinyallerle gürültüyü ayırt edilmesi için, izin genellikle hem mevcut olmaz hem de rahatsızlık başka türlüdür fakat bu iki ayrı tespit olurdu çünkü pratikte en az iki interferometrelere ihtiyaç duyulacaktır. Bu proje sonunda Lazer Interferometer Yerçekimi-Dalga Gözlemevi (LIGO) olarak 1992 yılında kuruldu. Orijinal aletler yaklaşık 10 kat orijinal duyarlılık artışına denk gelen duyarlılığa, 2010 ve 2015 yılları arasında (Gelişmiş LIGO kadar) yükseltilmiştir. 
LIGO, ayrı bulunduğu ağızdan, iki yerçekimsel dalga gözlemevleri, 3002 km (1865 mil) çalışır: Livingston, Louisiana LIGO Livingston Gözlemevi (30 ° 33'46.42 "N 90 ° 46'27.27" W) ve LIGO Hanford Rasathanesi, Richland, Washington yakınlarındaki DOE Hanford Sitesi (46 ° 27'18.52 "N 119 ° 24'27.56" W) üzerinde. onların kollarının uzunluğu minik kaymalar sürekli karşılaştırılır ve eşzamanlı ortaya görünen önemli desenler diğer bazı sebep sorumlu olsaydı yerçekimi dalgası tespit veya olabilir belirlemek için takip edilir.

2002 ve 2010 yılları arasında ilk LIGO işlemleri yerçekimsel dalgalar olarak teyit edilebilir istatistiksel olarak anlamlı olayları tespit edemedik. dedektörleri çok gelişmiş "Gelişmiş LIGO" sürümleri tarafından değiştirildi ise bu çok yıllık kapandıktan izledi. 2015 Şubat ayında, iki gelişmiş dedektörler, 18 Eylül 2015 tarihinde başlayacak olan resmi bilim gözlemleriyle, mühendislik moduna getirildi.
LIGO tarafından geliştirilmekte ve ilk gözlemler boyunca, sahte yerçekimi dalga sinyallerinin birkaç "kör enjeksiyonları" Böyle sinyalleri tespit araştırmacılar yeteneğini test etmek için getirilmiştir. Kör enjeksiyonlarının etkinliğinin korunması için, sadece dört LIGO bilim adamları bu tür enjeksiyonlar oluştuğu biliyordu ve bu bilgi bir sinyal iyice araştırmacılar tarafından analiz edilmiştir ettikten sonra ortaya çıktı. GW150914 tespit edildiğinde böyle testler, ancak, Eylül 2015 yılında gerçekleşen bulundu..

GW150914 tamamen faaliyeti vardı, yani 2015 LIGO dedektörleri "mühendislik modunda" faaliyet gösteren 14 Eylül'de 09:50:45 UTC Hanford, Washington eyaleti ve Livingston, Louisiana, ABD, LIGO dedektörler tarafından tespit edildi ama henüz resmi bir "araştırma" aşamasını (18 Eylül üç gün sonra başlaması nedeniyle olduğu) başlamamıştı, bu yüzden başlangıçta sinyaller gerçek tespitler veya test amaçlı simüle veri olup olmadığı o tespit edilmiştir için önce bir soru vardı bu test değildi.
Cıvıltı sinyali 0,2 saniyeden fazla süren ve 250 Hz 35 Hz yaklaşık 8 döngü içinde frekans ve genlik arttı. Sinyal duyulabilir aralığında ve bir kuşun "cıvıltı" benzeyen olarak tarif edilmiştir; astrofizikçiler ve diğer ilgili taraflar dünyada heyecanla keşif duyuru üzerine sosyal medyada sinyali taklit ederek yanıt verdi. (Frekans artışları her yörünge hızlı birleştirmeden önce son anlarında önce bir daha belirgin olduğu için.)

Olası bir algılama belirtilen tetikleyici dedektörleri gelen verilerin hızlı bir başlangıç analizi sağlayan hızlı ('çevrimiçi') Arama yöntemleri kullanarak, sinyalin edinimi üç dakika içinde rapor edilmiştir. 09:54 UTC de ilk otomatik uyarı sonra, iç e-postalarına, bir dizi hiçbir tarifeli veya tarifesiz enjeksiyonlar yapıldığını doğruladı ve veri temiz görünüyordu. Bundan sonra, işbirlikçi takımın geri kalanı hızla geçici tespiti ve parametrelerin farkında yapıldı. 
Daha detaylı istatistiksel sinyal analizi ve çevredeki verilerin 16 gün 12 Eylül ila 20 Ekim 2015, 5.1 üzerinde sigma bir önemi ya da 99,99994% bir güven düzeyine sahip, gerçek bir olay olarak GW150914 belirledi. Sorumlu dalga zirveleri onlar Hanford geldi yedi milisaniye önce Livingston görülmüştür. Gravitasyonel dalgalar ışık hızında yaymak ve eşitsizlik iki site arasındaki ışık seyahat süresi ile tutarlıdır. Dalgalar bir milyardan fazla yıldır ışık hızında seyahat etmişti. .

Etkinliğin zamanda, (Pisa, İtalya yakınında) Başak yerçekimi dalga dedektörü çevrimdışı ve bir yükseltme geçiyor vardı; online olmuştur muhtemelen de büyük ölçüde olay konumlandırma düzeldi sinyali tespit etmek için yeterince hassas olurdu vardı. (Hannover yakınlarındaki, Almanya) GEO600 sinyali tespit etmek için yeterince hassas değildi. Sonuç olarak, bu detektörlerin ne LIGO dedektörleri ile ölçülen sinyalin teyit başardı.

Olay bir parlaklık mesafede oldu
0.09 + 0.03 bir kozmolojik kırmızıya kayma (sinyalin genliği ile belirlenir) 410 (+ 160, -180) megaparsecs veya 1,3 ± (0,6-0.04 (% 90 güvenilir aralıklar)) milyar ışık yılına tekabül eder . Olayda kırmızıya kayma ile birlikte sinyalin analizi, kitleler ile iki kara deliklerin birleşmesi ile üretilen olduğunu ileri sürdü
62 ± 4 güneş kütlesi kadar bir birleşme sonrası kara delik sonuçlanan 36 (+ 5 - 4) katı kadar kez ve (kaynak çerçevede) Güneş'in 29 ± 4 katı kadar kitlesindedir. Eksik kütle-enerji 3.0 (± 0.5) Güneş kitlesi kadar, yerçekimsel dalgalar şeklinde uzağa yayıldı  .

Gözlemlenebilir evrendeki tüm yıldızlar tarafından yayılan bütün ışığın kombine gücünden daha 50 kat daha fazla - birleşme son 20 milisaniye boyunca yayılan yerçekimsel dalgaların gücü yaklaşık 3.6 × 10⁴⁹ watt zirve yaptı..

Saptanabilir sinyalin 0.2 saniyelik süre boyunca, kara deliklerin göreceli teğet (yörüngede) hızı ışık hızının %60 ila %30 katına yükselmiştir. 75 Hz (yerçekimi dalga frekansının yarısı) yörünge frekansı, nesneleri birleştirilmiş ve o zaman sadece 350 km uzaklıkta birbirlerinin yörüngelerindeymiş anlamına gelir. Sinyalin kutuplaşmaya faz değişimleri nesnelerin yörünge frekans hesaplama izin ve g