ne bağlanarak "Balıkesir Mühendislik Fakültesi" adını almıştır.

3 Temmuz 1992 yılında Balıkesir Üniversitesinin kurulması ile Mühendislik Mimarlık Fakültesi adını almıştır. Fakülte, Bigadiç yolu 17. km'de bulunan Çağış Kampüsü'nde yer almaktadır.

1993-1994 yılında "Mimarlık" bölümü, 1994-1995 yılında "Endüstri Mühendisliği" bölümü, 2003-2004 yılında "Jeoloji Mühendisliği" bölümü 2006-2007 öğretim yılında "Elektrik-Elektronik Mühendisliği" ve "Çevre Mühendisliği" bölümleri hizmete girmiştir.

Balıkesir Üniversitesi'nin bünyesinde bulunan Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Bakanlar Kurulu kararı ile 8 Mart 2016 tarihinde kapatılarak Mühendislik Fakültesi ve Mimarlık Fakültesi olmak üzere iki ayrı fakülteye ayrılmıştır.





Balıkesir Üniversitesi Mimarlık Fakültesi

Balıkesir Üniversitesi Mimarlık Fakültesi 1976 yılında 1418 sayılı kanunca Balıkesir Devlet Mühendislik ve Mimarlık Akademisi olarak kurulmuştur. 1977 yılı şubatında İnşaat Mühendisliği ve Makina Mühendisliği bölümleri hizmete girmiştir. O tarihlerde "özerk akademi" ünvanını taşıyan fakülte 1982-83 öğretim yılında Uludağ Üniversitesi'ne bağlanarak "Balıkesir Mühendislik Fakültesi" adını almıştır.

3 Temmuz 1992 yılında Balıkesir Üniversitesinin kurulması ile Mühendislik Mimarlık Fakültesi adını almıştır. Fakülte, Bigadiç yolu 17. km'de bulunan Çağış Kampüsü'nde yer almaktadır.

1993-1994 yılında "Mimarlık" bölümü, 1994-1995 yılında "Endüstri Mühendisliği" bölümü, 2003-2004 yılında "Jeoloji Mühendisliği" bölümü 2006-2007 öğretim yılında "Elektrik-Elektronik Mühendisliği" ve "Çevre Mühendisliği" bölümleri hizmete girmiştir.

Balıkesir Üniversitesi'nin bünyesinde bulunan Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Bakanlar Kurulu kararı ile 8 Mart 2016 tarihinde kapatılarak Mühendislik Fakültesi ve Mimarlık Fakültesi olmak üzere iki ayrı fakülteye ayrılmıştır.




Côa Vadisi'ndeki Tarih Öncesi Kaya Sanatı Sitesi

Côa Vadisi'ndeki Tarih Öncesi Kaya Sanatı Sitesi, Portekiz-İspanya sınırı boyunca uzanan, Portekiz'in kuzeydoğu bölgesinde bulunan Paleolitik bir açık hava arkeolojik alanıdır.

1990'ların başında Vila Nova de Foz Côa'da, Côa Nehri vadisinde bir baraj inşaatı sırasında kaya işlemeleri keşfedildi. Binlerce işleme; M.Ö. 22.000 ila 10.000 yıl öncesine tarihlenen at, sığır ve diğer hayvan figürleri, insan ve soyut figürler içermekteydi. Siteler, arkeologlar ve UNESCO ve diğer kurumların uzmanları tarafından gözden geçirildi. Arkeolojik eserler ve kaya resimlerinin hem Portekiz'de hem de uluslararası alanda korunması için halk desteği arttı ve 1995 seçimlerinde hükümette bir değişikliğe yol açtı. Yeni başbakan bu baraj projesini iptal etti.




Siega Verde

Siega Verde, İspanya'da, Kastilya ve Leon eyaletindeki Salamanca ilinin Villar de la Yegua belediyesinde yer alan bir arkeolojik sitedir. 2010 yılında Dünya Mirası Listesi'ndeki "Côa Vadisi'ndeki Tarih Öncesi Kaya Sanatı Sitesi" ile birleşerek Dünya Mirası ilan edilmiştir.

Site, 1988 yılında, Águeda Nehri vadisinde arkeolojik alanların envanterinin çıkarılması esnasında, profesör Manuel Santoja ve Rosario Pérez tarafından keşfedilen bir dizi kaya işlemesinden oluşmaktadır. Kaya sanatı örnekleri arasında en yaygın olanlar arasında atlar, keçiler, boğalar ve geyiklerin yanı sıra, o zaman henüz nesli tükenmemiş olan geyik, ren geyiği ve yünlü gergedanlar da görülmektedir.

İşlemeler, Üst Paleolitik Çağ'ın Gravet kültürüne (yaklaşık 20.000 yıl önce) aittir. Magdaleniyen dönemine tarihlenen daha yeni, insan biçiminde tasvirler de vardır (yaklaşık 12.000 yıl önce).




Defne Ormanı

Defne ormanı, aynı zamanda laurisilva veya laurissilva olarak adlandırılır; yüksek nem ve nispeten kararlı, yumuşak sıcaklıklar bulunan bölgelerde bulunan bir tür subtropikal ormandır. Orman, "laurophyll" veya "lauroid" olarak da bilinen, daima yeşil, parlak ve uzun yaprakları olan geniş yapraklı ağaç türleri ile karakterize edilir. Defne familyasından olan bitkiler (Lauraceae), konumuna bağlı olarak mevcut olabilir veya olmayabilir.

Defne ormanları, doğu Atlantik, özellikle Azorlar, Madeira Adaları ve Kanarya Adaları'nda 400 ila 1200 metre yükseklikte bulunur. Apollonias (Lauraceae), Ocotea (Lauraceae), Persea (Lauraceae), Clethra (Clethraceae), Dracaena (Rusaceae) ve Picconia (Oleaceae) ağaçlarının karakteristik özellikleri vardır. Madeira Adaları defne ormanı, 1999 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası Sitesi olarak ilan edildi.




Ryūkyū kobujutsu

Ryūkyū kobujutsu () veya Okinawa kojubutsu ve Okinawa kobudō, Ryūkyū Adaları kökenli silahlı dövüş sanatıdır. Kobujutsu, karate ile yakından ilgilidir ve terim ayrıca daha geniş anlamda silahsız savunma becerilerini de içermektedir.






Guimarães'in Tarihi Merkezi

Guimarães Tarihi Merkezi, 16 hektarlık bir alanı kaplayan ve tarihi Orta Çağa kadar uzanan, 19. yüzyıla kadar Orta Çağ döneminden kalma birçok binasını koruyan, Guimarães kentinin tarihi bölümüdür. 2001 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

Guimarães, 12. yüzyılda Portekiz ulusal kimliğinin ve Portekiz dilinin oluşumu ile yakından ilişkilidir. 1139'da ülkenin bağımsızlığını ilan eden Portekiz'in ilk kralı Afonso Henriques'in doğduğu şehirdir.




Sai (silah)

Sai (釵), Okinawa'da kullanılan geleneksel delici bir yakın dövüş silahıdır. Silahın temel biçimi, saptan (tsuka) çıkıntı yapan iki kıvrımlı uç (yoku) bulunan sivri uçlu metaldir. Sıkıştırma ve engelleme için çeşitli sapları olan birçok sai bulunmaktadır.




IWalewahaus

Bayreuth Üniversitesi Iwalewahaus, çağdaş sanatın üretildiği ve sergilendiği bir merkezdir. Merkez sergiler gerçekleştirilerek, akademik araştırma ve öğretim yaparak, bünyesindeki koleksizonun bakımını gerçekleştirerek çağdaş Afrika ve Diaspora kültüründeki güncel gelişmeleri sanatçı ve kurumlarla birlikte sunmakta ve rafine etmektedir. Iwalewahaus'un görevi, günümüz Afrika kültürünü araştırmak, belgelemek ve öğretmektir. Kurum görsel sanatlar, günlük kültür, medya ve müzik üzerine odaklanmaktadır. Ev konferanslar, konser, film gösterimleri ve okumalar için yer sağlamakta ve sanatçılar, araştırmacılar, Afrika çalışmaları öğrencileri ve ilgi duyan halk için canlı bir forum görevi üstlenmektedir.
Iwalewa projelerinin çoğu, Afrika ve Avrupa'daki kurumlarla yakın işbirliği içinde geliştirilmekte ve yayınlar tarafından desteklenmektedir. Araştırmanın odağında, çağdaş sanat, popüler kültür, medya - özellikle fotoğraf - Afrika modernliği ve müzecilik bulunmaktadır. Aşağıdaki projeler merkezdeki araştırmanın bir parçasıdır: "Africa Screams –Das Böse in Kino, Kunst und Kult" (2004); "Black Paris" (2006); "Hidden Pages, Stolen Bodies" (2009); "Piga Picha!" (2008/2010) and "Iwalewa - Quatre vues de l’Afrique contemporaine" (2013).

Iwalewahaus'daki öğretim, Afrika'ya ilişkin sanat çalışmaları, Afrika popüler kültürünün yönleri, sanat dünyalarının kurumsallaşması ve etkileşimi ve son olarak medya tarihi ve görsel kültüre yönelik geniş kapsamlı sorular olmak üzere dört alanda yoğunlaşmaktadır. 2012'den bu yana, "Afrika'da Kültür ve Toplum" master-araştırma dersinin bir parçası olarak uygulama odaklı çalışma programı olan "Sanat ve Küratoryal Çalışmalar" sunulmaktadır.

Iwalewahaus, Afrika, Asya ve Pasifik Bölgesi'ni kapsayan ve Almanya'da benzersiz olan modern ve çağdaş görsel sanatlar koleksiyonunu korumaktadır. Koleksiyon genel olarak Iwalewahaus‘un kurucusu olan Ulli Beier’in koleksiyonunu temel almaktadır. Koleksiyondaki tablolar, özellikle Oshogbo akımına ait görsel eserler ve Nijerya’ya ait Nsukka akımına ait eserler uluslararası boyutta öneme sahiptir. Görsel eserlere ek olarak merkezde büyük bir modern Afrika müziği, Nijerya ve Gana zapımı filmler ve Afrika kumaşlarına da ev sahipliği yapmaktadır. Koleksiyon yakın zamanda bireysel bağışları yapılan Kleine-Gunk ve Kindermann koleksiyonları ile genişlemiştir. Bu eklemelerle Iwalewahaus Avrupa’daki en geniş modern Afrika sanat koleksiyonuna sahip olam ünvanına uzun bir süre sahip olmayı garantilemiştir.

Iwalewa kelimesi Güney-Batı Nijerya’daki en büyük etnik gruplardan biri olan Yoruba halkından alınmıştır. Deyişin direkt tercümesi “Karakter güzelliktir” manasına gelmektedir. Iwa sözü “güzel karakter” manasında kullanılmış olsa da Iwa’nın orijinal anlamı varoluş olarak tercüme edilebilir.

Merkez 27 Kasım 1981 yılında Bayreuth Üniversitesi’nin Afrika’ya yoğunlaşmasına yardım etme amacıyla açıldı. Merkezin amacı topluma Avrupa dışındaki kültürleri tanıtmak olarak belirlendi.Kurucusu ve ilk başkanı olan Ulli Beier Nijerya’nın sanatı ve kültürü konusunda uzman olarak tanınmaktaydı. Ulli Beier’in 1985'te Papua Yeni Gine’ye taşınmasıyla Ronald Ruprecht merkezın başına geçti. 1989 ile 1996 yılları arasında merkez yeniden Ulli Beier tarafından yönetildi. 2001 yılında merkezin başına Tobias Wendl kendisine 2010 yılında Free University of Berlin’in yönetim kurulunda yer teklif edilmesi ile2010 yılında merkezin yönetimini Ulf Vierke ve Nadine Siegert’a bıraktı.

1981 ile 2013 yılları arasında merkezin ikametgahı tarihi eser olarak korunmakta olan 18. yüzyıldan kalma bir meskendi. Kasım 2013'te merkez Wölfelstraße 2 numaralı yeni binasına taşındı. 1907 yılında Bavyera eyaletinin Obernfreanken’deki ofisi olarak inşa edilen yeni bina 1970’lerde Orman Ofisi ve sonra da sürveyan ofisi olarak kullanıldı. Merkezin şu anki binası bodrum ve çatı katı ile birlikte sergi, arşiv ve ofisler için 2,300 metrekare yere sahiptir.






Tonfa

Tonfa (Okinawaca: トンファー "tonfā"), Okinawa dövüş sanatlarında kullanılan bir yakın dövüş silahıdır. Silah, çubuğun uzunluğunun üçte birine dik tutan tutamağı olan bir çubuktan oluşur ve yaklaşık 380–510 mm uzunluğundadır. Geleneksel olarak kırmızı veya beyaz meşeden yapılmaktadır ve çiftler halinde kullanılmaktadır. Tonfanın Çin ya da Güneydoğu Asya kökenli olduğu düşünülmektedir.




Kobudō

Kobudō (; "antik dövüş sanatları") veya koryū, Meiji Restorasyonu'ndan önce gelen Japon dövüş sanatlarını tanımlamak için kullanılan terimlerdir. Bu terim, Meiji Restorasyonu'ndan sonra geliştirilen okullar için kullanılan "Genda