n yaşanması veya ileride yaşanabilecek olması, ağ tarafsızlığı yaklaşımı için en büyük tehditlerden birisini oluşturmaktadır. Buna karşılık internet erişimini kontrol eden bazı servis sağlayıcılarının farklı amaçlara yönelmesi, telif, kişisel haklar ve mahremiyet açısından problem oluşturmaktadır. Örneğin internet servis sağlayıcıları tarafından, müşterilerinin ilgilendiği içeriklerin gözlemlenmesi ve bu bilgilerin toplanarak maddi bir değer haline dönüştürülmesi (reklam, pazarlama, içerik yönlendirme v.s. yöntemler ile) ağ tarafsızlığı konusunda kanun yapılması ihtiyacını güçlendirmektedir. Örneğin David Clark gibi araştırmacılara göre "yapılan her şeyi izlemeye kimin hakkı var?" gibi eleştiriler bu noktada ortaya çıkmaktadır.

Dünyada, önemli sayıdaki internet kullanıcısı ile, internet üzerindeki gelişmelerden bağımsız kalması düşünülemeyecek olan Türkiye'de de ağ tarafsızlığı tartışmaları sürmektedir. Çeşitli mahkemeler ve BTK başta olmak üzere çeşitli kurumlar tarafından Türkiye'deki internet üzerinde tanımlanan politika ve kurallarla ilgili geçmiş yıllarda bazı uygulamalar yapılmış ve çeşitli soruşturmalar açılmıştır. 
Örneğin BTK'nın 20 temmuz 2011'de yayınlanan ve 13 temmuz 2011 tarihini taşıyan kararı aşağıdaki şekildedir :

Adli mercilerce verilen herhangi bir koruma tedbiri olarak erişim engellemesi kararı veya Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı’nca tesis edilen herhangi bir idari tedbir olarak erişim engellemesi kararı olmamasına rağmen bazı İnternet sitelerinin erişiminin engellenmesi konusunun değerlendirilmesini teminen Telekomünikasyon Kurumunun Denetim Çalışmalarına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 13 üncü maddesi kapsamında TTNet A.Ş. hakkında soruşturma açılması ve soruşturmayı yürütmek üzere ilgili birim olarak Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı’nın görevlendirilmesine karar verilmiştir.




Gamzedeyim Deva Bulmam

Gamzedeyim Deva Bulmam, anlamına gelen, sözleri Tatyos Efendi'ye ait uşşak makamında, sofyan usûlünde şarkı.

1980 yılında Barış Manço tarafından Kurtalan Ekspres ile birlikte 20. sanat yılı için yayınladığı albümünde yer verilmiştir. Müzeyyen Senar, Ahmet Özhan, Cansu Koç, Melahat Gülses, Kubat gibi birçok sanatçı tarafından seslendirilmiştir.

Tatyos Efendi şarkıyı besteledikten 1 ay sonra vefat etmiş, şarkının sözlerindeki gibi "yuva kuramadan, reha bulamadan ve garip bir insan olarak" hayatını kaybetmiştir.





Sürüklenme hızı

Sürüklenme hızı, bir parçacığın -elektron gibi- elektrik alandan dolayı ulaştığı ortalama
hızdır. Ayrıca, parçacıkların hareketlerinin tanımlandığı düzlemden dolayı
eksen ile ilgili sürüklenme hızına da karşılık gelebilir. Genel olarak, bir elektron bir iletken içinde Fermi hızında tıkırdayacaktır.  Bir elektrik alan uygulaması bu rastgele
hareketi tek bir yönde küçük bir hızla verecektir.

Bir yarı iletkende, iki ana taşıyıcı saçılma mekanizması vardır. Bunlar, iyonize
saf olmayan saçılma ve kafes saçılmasıdır. Çünkü akım sürüklenme hızıyla doğru
orantılıdır, bu da sırasıyla harici elektrik alanın büyüklüğü ile orantılıdır
ve Ohm yasası sürüklenme hızı sürüklenme hızı açısından açıklanabilir.

Sürüklenme hızı aşağıdaki denklemlerle ifade edilir:

formula_1

formula_2

Formüldeki ifadeleri açıklayacak olursak; formula_3:
akım yoğunluğu, formula_4: yük yoğunluğu (formula_5), formula_6 : sürüklenme hızı, formula_7:
elektron taşınabilirliği (formula_8) ve formula_9: elektrik alan (formula_10)'dır.

Sabit
kesit alanına sahip bir malzemedeki yük taşıyıcıların sürüklenme hızını
hesaplamak için kullanılan formül şu şekildedir:

formula_11

Burada formula_12
elektronların sürüklenme hızını, formula_13 malzemeden geçen akımı, formula_14 yük taşıyıcının
yoğunluğunu, formula_15 malzemenin kesit alanını ve formula_16 da yük taşıyıcıdaki yükü gösterir.

Elektronların
yük taşıyıcılar olduğu, silindirik yük taşıyıcı metal iletkenlerin basit
nitelikleri açısından, denklem şu şekilde yazılabilir:

formula_17

burada,
sayısı

Elektrik genellikle bakır tellerle iletilir. Bakırın özkütlesi
(yoğunluğu) 8.94 g/cm³ ve atomik ağırlığı 63.546 g/moldür, böylece 140685.5 mol/m³ buluruz. Her elementin 1 molünde 6.02x10 atom bulunur (Avogadro
sayısı). Buna göre, her 1 m³ bakır telinde yaklaşık 8.5x10 atom (6.02x10
x 140685.5 mol/m³) vardır. Bakır, her atom başına bir serbest elektron
barındırır, buna göre n=8.5x10 elektron/molur.

Akımı formula_18 amper ve 1mm çapa sahip (yarıçapı 0.0005m olan) bir
tel farzedelim. Bu tel 7.85x10m² kesit alanına sahip olacaktır (A=pi
x0.0005). Bir elektronun yükü ise formula_19 coulombtur. Buna göre
sürüklenme hızı şu şekilde hesaplanabilir:

formula_11

formula_21

formula_22

Birim analizi yaptığımızda:

formula_23

Buna göre bu telde akan elektronların oranı -0.00029 m/s veya
neredeyse -1.0 m/saattir. Mukayese edersek, bu elektronların Fermi hızı (oda
sıcaklığında, elektrik alanın olmadığı ortamda yaklaşık hızlarıyla
düşünülebilir) 1570 km/saniyedir.

Alternatif akımda ise, elektronun sürüklenmesinin yönü, akımın
frekansının değişmesiyle birlikte değişir. Yukarıdaki örnekte eğer akım formula_24
ile değişseydi, sürüklenme hızı da aynı şekilde sinüs dalga modeliyle
değişecekti ve elektronlar ilk durumlarını şu büyüklükle düzensiz olarak
değiştireceklerdi:

formula_25





Camera obscura

Kamera Obscura (Latince": Camera: kubbeli hazne/oda, Obscura: karanlık, karanlık oda") çevresindekilerin resmini ekrana yansıtan optik (ışık) bir alettir. Çizim ve eğlence amacıyla kullanılır. Ayrıca fotoğraf ve kameranın icadına yol açan buluşlardan biridir. Cihaz, bir kutu veya oda ve onun bir yüzüne açılmış delikten oluşur. Dışarıdan gelen ışık delikten geçerek içerisindeki yüzeye düşer ve yansıdığı kaynağın perspektifini ve renklerini koruyarak ters dönmüş (180 derece, baş aşağı) görüntüsünü oluşturur. Resim bir kâğıt üzerine düşürülerek yüksek kesinlikli çizimler elde edilmesini sağlar. En büyük kamera obscura Aberystwyth, Galler'de bulunan Constitution Hill'dedir.

Aynalar kullanılarak 18. yy.daki baş aşağı versiyonunda olduğu gibi resmi düz bir şekilde kutunun bir yüzeyine yansıtmak mümkündür. Daha portatif bir başka versiyonunda ise açılı aynalar yerleştirilmiş bir kutudan oluşur ve cam üst bölmeye yerleştirilmiş kopya kağıdına resmi dik olarak düşürür.

İğne deliği küçüldükçe resim kesinleşirken görüntü daha karanlık olarak kağıda düşer. Fakat fazla küçük delikle kırınımdan dolayı keskinlik kötüleşir. Bazı pratik kamera obscuralar iğne deliği yerine lens kullanır. Çünkü bu daha geniş diyaframa izin verir, ki bu da odağı koruyarak daha parlak ve kullanışlı resim oluşmasını sağlar.

İğne deliği (pinhole) kamera veya kamera obscuranın altında yatan prensiplere dair, günümüze kadar ulaşabilmiş ilk ifade, Çinli düşünür ve Mohizmin kurucu Mozi'ye (MÖ 470-390) aittir. Mozi, ışık doğrusal çizgiler halinde yayıldığı için kamera obscurada oluşan görüntünün baş aşağı olacağını doğru şekilde ileri sürmüştür. Onun öğrencileri bu fikirle optiğin bazı kuramlarını geliştirmişlerdir.

Yunan filozof Aristo (MÖ 384-322) iğne deliği (pinhole) kameranın optik ilkelerini anlamıştır. Aristo parçalı güneş tutulmasının hilal şeklindeki görüntüsünün kevgir deliklerinden ve çınar ağacı yapraklarının aralarındaki boşluktan geçerek yere düşüşünü incelemiştir. MÖ 4. yüzyılda, Aristo notlarında şöyle der: ""Bir ağacın yaprakları arasındaki aralıklardan, kevgir deliklerinden, hasırdaki aralıklardan ve hatta parmak aralıklarından süzülen güneş ışığı yerde dairesel parçacıklar oluşturur."" Öklit'in optiği (yaklaşık MÖ 300) kamera obscurayı ışığın düz çizgiler halinde yayılmasının gösterimi olarak varsayar 4. yüzyılda İskenderiye'de yaşamış olan bilgin Theon, iğne deliğinden geçen mum ışığının, tam olarak delik ve mumun ortasından çizilen düz çizgiye karşılık gelecek şekilde ekranda aydınlık bir nokta yarattığını gözlemlemiştir.

6. yüzyılda Bizanslı Yunan matematikçi ve mimar Trallesli Anthemius (Ayasofya'nın tasarımıyla ünlüdür), deneylerinde bir tür kamera obscura kullanmıştır. 9. yüzyılda, Al-Kindi (Alkindus) göstermiştir ki "alevin sağ tarafından çıkan ve bir aralıktan geçen ışık, ekranın sol tarafına düşerken, alevin solundan çıkan ışık, ekranın sağ tarafına düşmektedir."

Alhazen (Ibn al-Haytham), ilk açık tanımlamayı ve erken analizini yapmış, kamera obscura ve iğne deliği kamerayı icat etmiştir. Daha önce Mozi, Al-Kindi, Theon ve Aristo iğne deliğinden geçen tek bir ışık huzmesinin etkilerini açıklarken, hiçbiri ekrana yansıyanın aslında deliğin arkasındaki görüntü olduğunu ileri sürmemiştir. Alhazen bunu ilk defa geniş bir alanda konumlandırdığı birkaç ışık kaynağıyla yaptığı deneylerle göstermiştir. Sonuçta, o dışarıdaki tüm objeleri içerideki perdeye yansıtmayı başaran ilk kişi olmuştur.

Song Hanedanından Çinli bilim adamı Shen Kuo (1031-1095), kamera obscura ile deneyler yaparak, 1088 yılında yayınladığı "Rüya Havuzu Makaleleri" ("Dream Pool Essays") kitabında bunları geometrik ve sayısal değerlere bağlayan ilk kişidir. Fakat Shen Kuo, üstü kapalı bir şekilde MS 840'ta Duan Chengshi tarafından yazılan "Youyang'dan Çeşitli Parçalar" ("Miscellanous Morsels from Youyang") adlı kitabı ima etmiştir. Bu olaylar Tang Hanedanı (618-907) zamanında gerçekleşmiştir ve Shen Kuo sahil kenarındaki bir pagoda kulesini (uzak doğu tapınağı) resmetmiştir. Aslında Shen Kuo bu tip bir aletle deney yapan ilk kişi olduğu konusunda bir iddiada bulunmamıştır. Shen'in, Cheng'in kitabında yazdığı üzere denizin etkisinden dolayı pagodanın görüntüsü ters oluşmuştur. Fakat bu tamamıyla yanlış bir ifadedir. Şüphesiz, küçük bir delikten geçen ışık sonucu oluşacak görüntü ters olacaktır.

13. yüzyılda İngiltere'de, Roger Bacon kamera obscuranın güneş tutulmalarını izlemek için güvenli bir yol olduğunu tanımladı. 13. yüzyılın sonlarında ise Arnaldus de Villa Nova kamera obscura kullanarak eğlence amaçlı yapılan canlı performansların görüntülerini aldı. 15. yüzyılda Leonardo da Vinci (1452-1519) "Atlantik El Yazması" ("Codex Atlanticus") adlı eserinde kamera obscurayı ve çalışma ilkelerini t