eğin verilern ilaçların agnostik veya antagonist etkileşimleri (ilaçlar etkileşime girerek istenilen etkiyi yapmayabilirler ve/veya başka etkilere neden olabilirler) olabilir, hekim bunları hesaba katarak ileç vermelidir. Bu tür durumlar önemli morbidite ve mortaliteye neden olabilir. Farmakoterapistlerin bile beklemediği, ilaçların allerjik etkileri gibi yan etkler de iyatrojenik etkiler olarak sınıflandırılır.

Bakterilerde "antibiyotik direncinin" evrimi de iyatrojenik olarak anılır. Antibiyotiklerin aşırı kullanımı, dirençli bakterilerin gelişmelerini sağlayabilir.

Bazı ilaçların tedavi edici dozlarda kendi başlarına toksiktir. Alkile antineoplastik ajanlar örneğin, DNA hasarı konusunda kanser hücrelerine normal hücrelerden daha fazla etkir. Alkilasyon ciddi yan etkilere neden olur ve kendi başına aslında kanserojendir, ikincil tümörlerin gelişmesine neden olabilir. Benzer bir şekilde, trypanosomiasis için melarsoprol gibi arsenik bazlı ilaçlar arsenik zehirlenmesine neden olabilir . 

Yan etkiler mekanik olarak da ortaya çıkabilirler. Bazı cerrahi aletlerin dizaynı, eski olabilir, dolayısıyla ( örneğin doku travması gibi) bazı yan etkilere neden olabilirler.

Pisikiyatride iyatrojenez genellikle yanlış teşhis nedeniyle oluşur ( hystero-epilepsy vakalarının yanlış teşhisinde olduğu gibi ). Yanlış tanı nedeniyle kısmen iyatrojenik durumun bir örneği, özellikle çocuk hastalardaki bipolar bozukluktur. Somatoform bozukluk ve kronik yorgunluk sendromu gibi diğer durumlar önemli sosyokültürel ve iatrojenik bileşenler için teorize edilmiştir. Travma sonrası stres bozukluğunun tedavi şeklinin iatrojenik komplikasyonlara yatkın olduğu varsayılmaktadır. Madde bağımlılığı ve antisosyal gençler gibi toplumun tedavi edilmesi gereken bazı kesilerinin iyatrojenez için önemli riskler taşıdıkları kabul edilmektedir. Benlik ikileşmesi hekimlerin küçük bir kısmının çoğunluk tanısına göre genel olarak tamamen iyatrojenik bozukluk olarak kabul edilir.

Meessen ve arkadaşları, tıbbi bakım. felaket benzeri sağlık sorunları için yapılan harcamalar ya da finansman sıkıntısı nedeniyle oluşan yoksulluğa 'iatrojenik yoksulluk' demişlerdir. Her yıl dünya çapında, 100.000'den fazla hane sağlık giderleri nedeniyle yoksulluğa düşmektedir. Birlerşik devletlerde, sağlık harcamaları iflas nedenlerinin başında gelmektedir. Özellikle geçiş ekonomisi ülkelerinde ,sağlık için ödeme yapma kabul edilirliği artmaktadır, arz talebin gerisinde kalmaz ve gelişmeler çok hızlı olur. Ancak bu ülkelerde düzenleyici ve koruyucu kapasite genellikle arzın gerisinde kalır. Hastalar kolayca hastalık, etkisiz tedaviler, tasarruf, borçluluk, üretken varlıkların satışı, ve sonunda yoksulluk gibi bir kısır döngüye düşerler. 

20. yüzyıl sosyal eleştirmen Ivan Illich, 1974'teki "Tıbbi Düşman" kitabında 'tıbbi iatrojenez' kavramını genişletti": Sağlığın kamulaştırılmasını" üç düzeyde tanımladı. İlki, 'klinik iyatrojenez' yukarıda tarif edildiği gibi, etkili ve güvenilir olmayan ve hatalı tedaviler ile hastalara yapılan yaralamalar. İkincisi, tıp uzmanları, ilaç şirketleri ve sağlık cihazları şirketleri tarafından, geçekçi olmayan nedenlerle daha fazla tedavi etme ya da insanın normal hayat deneyiminin bir parçası olan durumlar (örneğin, yaşa bağlı durumlar) için gereksiz müdahaleler gibi kar amacı güden ve insanları ilaca bağımlı kılan uygulamalar. Tıbbi uygulayıcıların ve tıp ile ilişkili endüstrilerin bu tutumları, toplum üyelerini daha az sağlıklı ve kurum bakımına aşırı bağımlı hale getirir, sonuçta toplumsal zarara neden olur. Illich, doktorların tıp eğitiminin toplumun ilaca bağımlı olmasına katkıda bulunduğunu savunmuştur, hekimlerin sağlıktan ziyade hastalığa odaklandığını, teşhis ve hastalık tedavisi için eğitildiklerini savunmuştur. İyatrojenik yoksulluk, sosyal iyatrojenezin bir tezahürü olarak ortaya çıkmıştır. Üçüncüsü, 'kültürel iatrojenez'. Geleneksel yöntemler, acı, ölüm ve hastalıklarla geleneksel yollarla mücadele edebilir ve onlarla başa çıkabilir. İlaca bağımlılık, toplum üyelerinin hastalık ve sıkıntılarla kendi başlarına mücadele edebilme kabiliyetlerini ortadan kaldırarak toplumun zararına neden olur. Bu eleştirilerde "Illich, modern toplumun tüm faydalarını reddetmedi ama yersiz bağımlılığı ve sömürüyü reddetti."

Dünya çapında 1994'te 94,000 kişinin 2013 yılında 142,000 kişinin tıbbi tedavinin yan etkileri sonucu öldüğü tahmin edilmektedir.

Birleşik Devletlerde her yıl tahmini ölüm:
Bu rakamlara dayanarak, iyatrojenez sonucu ABD'de tahminen yılda 225.000 ölüm olduğu söylenebilir (farkedilebilir hatalar hariç). Tıp Enstitüsünün eski bir raporuna göre yılda 230,000 to 284,000 iyatrojenik ölüm meydana gelmektedir.

İyatrojenez teriminin anlamı "bir şifacı tarafından meydana getirilen" demektir. Grekçe ἰατρός ("iatros", "şifacı") ve γένεσις ("genesis", "oluşum") kelimelerinden gelmiştir; daha önceki formları tıbbın iyi ya da kötü etkilerine atıfta bulunmuş olabilir.

Hipokrat zamanından beri insanlar tıbbın potansiyel kötü etkileri olabileceğini düşünmektedirler. "Özce zarar verme" ("primum non nocere"), modern tıp etiğinde birincil Hipoktarik söylemdir. Şifacının bir parçası olduğu; taksir, kasıtlı hata veya önlenebilir hata nedeniyle iyatrojenik hastalıklar veya ölümler birçok medeniyette suç olmuştur..

Otopsi odalarından patojenlerin transferi, 19. yüzyılda doğum kurumlarında puerperal ateş (loğusalık humması) nedeniyle doğum sonrası gerçekleşen şok edici tarihsel bir mortaliteye neden olmuştur, bu bir iyatrojenik felaket olmuştur. Bu enfeksiyon mekanizmasını ilk olarak Ignaz Semmelweis tanımlamıştır.

20. yüzyıldaki bilimsel tıbbın gelişmesiyle birlikte iatrojenik hastalıkların ya da ölümlerin daha kolay önlenebilir olacağı beklenmektedir. Antiseptikler, anestezi, antibiyotikler, daha iyi cerrahi teknikler, kanıta dayalı protokoller ve en iyi uygulamalar iyatrojenik yan etkilerin ve mortalitenin azaltılması için geliştirilmeye devam edilmektedir.





Takiji Kobayashi

Takiji Kobayashi(Japonca: 小林 多喜二; d. 13 Ekim 1903 – ö. 20 Şubat 1933), ünlü Japon proleter edebiyatı yazarı. 1929 yılında yayımlanan ve balıkçıları konu alan romanı "Kanikōsen" ile bilinir.

Yazar Tokkō isimli antikomünist "düşünce polisi"ne bağlı casuslar tarafından 1933 yılında 29 yaşında katledilmiştir.





Tanaka Giichi

Tanaka Giichi (d. 22 Haziran 1864, Hagi - ö. 29 Eylül 1929), Japon İmparatorluk Kara Kuvvetleri generalliği yapmış olan Japonya başbakanı, antikomünist politikacı ve asker.

20 Nisan 1927 - 2 Temmuz 1929 tarihleri arasında başbakanlık görevini yürütmüştür. Bu görevi sırasında 1925 yılında çıkartılan Barış Koruma Kanunu'nundaki ceza sürelerini 10 yıldan ölüm cezasına kadar genişletme politikası ile anılır.




Bedford FC

Bedford FC England'nin Badford kentinde futbol takımıdır. Spartan South Midlands Ligi'nde oynamaktadır.




Altın Gömlekliler

Devrimci Meksika Hareketi (İspanyolca: "Acción Revolucionaria Mexicanista") ya da bilinen adıyla Altın Gömlekliler (İspanyolca: "Camisas Doradas"), 1930lu yıllarda antikomünist faaliyetler gösteren Meksikalı faşist paramiliter örgüt.

İtalyan faşizminden etkilenen bazı Meksikalı gruplar, İtalyan Kara Gömlekliler'den esinlenerek, Altın Gömlekliler adında faşist bir yapı kurmuşlardır. Altın Gömlekliler, ülkedeki Meksika Komünist Partisi üyeleri ve Kızıl Gömlekliler ile birçok çatışmaya girmişlerdir.




Yadigar (Lara albümü)

"Yadigar", şarkıcı Lara' nın Ozan Video etiketiyle 3 Mart 2008'de çıkardığı 3. stüdyo albümüdür.

Albümde 1 akustik versiyon, 1 remix ve 8 şarkı olmak üzere toplam 10 şarkıdan oluşur. Albümde hiçbir şarkıya klip çekilmemiştir. Albümde Aliço, Habil Ceyhan, Murat Güneş, Tahir Dökme, Aykut Gürel ve Orhan Gencebay gibi ünlü isimlerin yazdığı ve bestelediği şarkılardan oluşmaktadır. Remix versiyon Ümit Kuzer'e aittir.
Albümde hiçbir şarkıya klip gelmemesine rağmen o sene " Güvenmiyorum " şarkısı dillerden düşmemiştir. Albüm hem CD hem MC formattan piyasaya sürülmüş olsa da MC formatı nadirdir. Albüm kitapçığı aynı zamanda poster ve arkasında şarkı sözleri yazmaktadır.





Sourou-Migan Apithy

Sourou-Migan Apithy (d. 8 Nisan 1913 - ö. 3 Aralık 1989), Dahomeyli (günümüzde Beninli) siyasetçi. Apithy, Afrika ülkesi Dahomey'de (günümüzde Benin) 1964 ile 1965 yılları arasında devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.

O dönem Fransa kolonisi konumunda olan Dahomey'de dünyaya gelen Apithy, katolik misyoner okuluna gittikten sonra Paris'e geçmiş ve burada ekonomi üzerine eğitim almış ve muhasebeci olarak çalışmıştır. 1946 yılında Dördüncü Fransa Cumhuriyeti meclisine vekil olarak seçilen Apithy, ilerleyen süreçte Fransa ulusal meclise vekil olarak girmiştir. Bu süreçte "Rassemblement Démocratique Africain - RDA" kuruluşunda yer alan Apithy, 1948 yılında RDA'dan ayrılarak o dönem RDA ile birbirine rakip olan Senegalli Léopold Sédar Senghor'un fikirlerini benimseyen "Parti Républicain Dahoméen (PRD)" (ilerleyen süreçte sadece "Parti Démocratique (PD)") kurmuştur. 1956 yılında doğduğu kent olan Porto-Novo'nun belediye başkanı olan Apithy, 25 Mayıs 1957 yılında gerçekleştirilen bölgesel seçimlerde başa gelen hükumetin başkan yardımcılığı görevini üstlenmiştir. Mayıs 1958'de Dahomey'in hükumet başkanı olan Apithy, Mayıs 1959'da Coutoucou Hubert Maga önderliğinde seçime giren RDA tarafından yenilgiye uğratılmıştır.

Ülkenin 1960 yılında bağımsızlığına kavuşması sonucu son hükumet başkanı Maga, yeni ülkenin ilk devlet başkanı olarak görev almış, Apithy ise devlet başkanı yardımcısı olmuştur. Maga'nın Ekim 1963'te istifası sonrasında en tepesinde Christophe Soglo'nun yer aldığı üç kişilik askeri cuntanın ülkede yönetimi devralmasından önce bir günlüğüne bu görevi geçici olarak üstlenen Apithy, 27 Ekim 1963'te görevi Soglo'ya devretmiştir. Bu süreçte gerçekleştirilen referandum sonucu yeni anayasanın kabulü sonrasında görevi 25 Ocak 1964'te devlet başkanlığı görevini yeniden Soglo'dan teslim alan Apithy, bu görevinden 27 Kasım 1965 tarihinde meclis başkanı Tahirou Congacou önderliğinde kurulacak yeni hükumete o