ısını limitte tutmasının gerekli olduğu yönündeydi. Sovyetler Birliği’nin 1966 yılında Moskova çevresinde böyle bir sistemi vardı ve ABD 1967 yılında on iki ICBM sitelerini korumak için bir ABM programı açıkladı. Modifiye edilmiş iki katmanlı Moskova ABM sistemi halen kullanılmaktadır. ABD , “Korunma Programı”nın yürürlükte olduğu, Minuteman üssünün olduğu Kuzey Dakota’ya ABM sistemi yerleştirmiştir. Sistemin pahalılığı ve sınırlı etkinliği nedeniyle, Pentagon 1975 yılında "Korunma Programı”nı bitirdi.

Müzakereler Gerard C. Smith, Silahların Kontrolü ve Silahsızlanma Ajansı müdürü başkanlığındaki ABD heyeti ile, Helsinki'de başlayan bir dizi toplantı, 17 Kasım 1969’dan Mayıs 1972 tarihine kadar sürdü. Sonraki oturumlar Viyana ve Helsinki’de gerçekleşti. Uzun bir kilitlenmeden sonra SALT I’in ilk sonuçları, ABM sistemleri ile ilgili olan antlaşmayla Mayıs 1971’de geldi. 26 Mayıs 1972’de Richard Nixon ve Leonid Brejnev’in Moskova’da imzaladığı Anti Balistik Füze Antlaşması ve ABD ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin Bazı Tedbirler için Ofansif Kollarının Sınırlandırılması Geçici Antlaşması ile görüşmeler sonlandırıldı. Aynı zamanda bir dizi antlaşma da kabul edildi. Bu ABD ile SSCB arasındaki ilişkileri geliştirmiştir.

SALT II, 1972’den 1979’a kadar Birleşik Devletler ve Sovyet müzakereciler arasındaki stratejik nükleer silahların üretimini azaltmak amacıyla yapılan bir dizi görüşmedir. Bu, SALT I görüşmelerinin bir devamı olmuştur ve iki ülke temsilcileri tarafından yürütülmüştür. SALT II, iki tarafın da stratejik kuvvetlerinin bütün kategorideki teslimat araç sayısını 2250’ye indiren ilk nükleer silah antlaşmasıdır.

SALT II antlaşması, ABD'ye SSCB'nin üçüncü nesil ICBM silahları olan SS-17, SS-18 ve SS-19'la birlikte Çoklu Bağımsız Hedeflenebilir İniş Aracı'nı silahlandırmayı vazgeçirmeye yardım etmiştir. 1970'li yılların sonlarında SSCB'nin füze tasarım büroları, her füzeye 10-38 savaş başlığı olacak şekilde deneysel sürümlerini geliştirdi. Ayrıca Sovyetler, gizlice, Tu-22Mleri 30 taneye indirecekleri ve onlara kıtalararası menzil vermeyeceklerine dair anlaştılar. Özellikle bu, Birleşik Devletler'in, Sovyetler'i Orta Menzilli Nükleer Kuvvetler'in silahlanma alanındaki çabalarını sınırlandırmak için önemliydi.

SALT II Antlaşması yeni füze programlarını yasakladı (yeni bir füze anda dağıtılan füzeleri göre% 5 daha iyi bir anahtar parametre ile biri olarak tanımlanır), böylece her iki taraf da yeni bir stratejik füze tipleri gelişimini sınırlamak zorunda kaldılar. Ancak Birleşik Devletler, Başkan Carter'ın ilk vurma hamlesine göre çok yavaş ve temel savunma sistemi olmasını dilediği, en gerekli programları olan Trident ve Cruise füzelerini korumuştur. Buna karşılık, SSCB sadece korumak amaçlı, sözde "ağır ICBM" olan 308 tane SS-18 füzelerini tutmuştur.

Stratejik rampaları sınırlamak için yapılan antlaşma, Leonid Brejnev ve Jimmy Carter tarafından Viyana'da 18 Temmuz 1979'da imzalandı. Amerika Birleşik Devletleri Senatosu'nun anlaşmayı onaylamasını reddetmesine yanıt olarak, Dış İlişkiler Komisyonu Senatosu'nun genç bir üyesi, Delaware senatörü Joseph Biden, Sovyet Dışişleri Bakanı Andrey Gromyko ile bir araya gelip "Amerikalıların ilgileri ve kaygıları" hakkında eğitim vermiş ve ne Eyalet Sekreterliği'nin ne de Carter'ın elde edeceği bazı değişiklikleri güvence altına almıştır.

Anlaşmanın imzalanmasından altı ay sonra, Sovyetler Birliği Afganistan'ı işgal etti ve aynı yılın Eylül ayında, Amerika Birleşik Devletleri, bir Sovyet muharebe tugayının Küba'da konuşlu olduğunu keşfetti.(Başkan Carter bu tugayın Küba'ya yeni konuşlandığını iddia etse de 1962'deki Küba Füze Krizinden beri tugay Küba'daydı.) Bu gelişmeler ışığında, antlaşma Amerika Birleşik Devletleri Senatosu tarafından hiçbir zaman onaylanmadı. Yine de, Reagan Yönetimi, Sovyetlerin anlaşmayı ihlal ettiğini söylerek SALT II anlaşmasından çekilene kadar bu görüşmeler, iki tarafı da 1986'ya kadar onore etti.

Daha sonraki tartışmalar Stratejik Silahların Azaltılması Anlaşması'nın (START) ve Nükleer Denemelerin Kapsamlı Yasaklanması Antlaşması altında gerçekleşti.





Lucy Pevensie

Lucy Pevensie, Narnia serisinin (C.S Lewis'in yarattığı) kurgusal bir karakteridir. O, dört çocuğun en küçüğüdür. Narnia'yı bulan ilk insandır. Narnia'nın "Cesur" unvanlı kraliçesidir. Lucy yedi kitap (Aslan, Cadı ve Dolap, Prens Caspian, ve Şafak Yıldızı'nın Yolculuğu), ve diğer iki küçük karakter (At ve Çocuk ve Son Savaş üçünde bir ana karakterdir.) Lucy 2005 film Narnia Günlükleri yılında Georgie Henley tarafından oynanmıştır. O ve onun kardeşleri Peter ve Edmund, İngiltere'de bir tren kazasında öldüler. Susan (ablaları) o sırada okumak için Amerika'daydı. Ve o günden sonra da bir daha asla Narnia'ya gitmedi.




Divane Mehmed Çelebi

Divane Mehmed Çelebi, Semâî Mehmed Çelebi ya da Sultan Dîvânî (1448 veya 1471 - Nisan 1529), Osmanlı döneminde yaşamış mevlevî şeyhi ve divan şairi.

Afyonkarahisar'da meydana gelen veba salgınında bütün kardeşlerini yitiren Mehmed Çelebi'nin kendisi de uzun süre komada kaldıktan sonra iyileşmiştir. Afyonkarahisar Mevlevîhânesi'nde şeyhlik yapan Mehmed Çelebi sayesinde Afyonkarahisar, Konya'nın ardından mevlevîliğin önemli merkezi durumuna gelmiştir. Aynı zamanda bir seyyah ve teşkilatçı olan Mehmed Çelebi Anadolu'da ve Anadolu'nun dışında bulunduğu birçok yerde zaviye ve dergah kurmuştur. Galata, Kütahya, Denizli, Burdur, Muğla, Aydın, Eğirdir, Sandıklı; Anadolu dışında ise Midilli, Sakız, Cezayir, Bağdat ve Mısır dergâhları Dîvâne Mehmed Çelebi'nin çabalarıyla kurulmuştur.





Türkiye'de arabuluculuk

Türkiye'de arabuluculuk, 22.06.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu (HUAK) ile bir "alternatif uyuşmazlık çözümü" yolu olarak uygulanmaya başlamıştır. 6325 sayılı Kanunla yeni bir serbest meslek ihdas edilmiş ve arabuluculuk mesleğini icra edecek kişilere "arabulucu" unvanını kullanma yetkisi tanınmıştır

Türkiye'de arabuluculuk mesleğinin bağımsız bir mesleki örgütlenmesi bulunmamaktadır. 6325 sayılı Kanuna göre arabulucuların sicili Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü bünyesinde kurulan Arabuluculuk Daire Başkanlığı'nda tutulmaktadır. Daire Başkanlığı arabulucuların sicile kaydına Arabuluculuk Kurulu ise arabulucuların sicilden silinmesiyle görevlidir.

Türkiye'de kolaylaştırıcı arabuluculuk modelinin benimsendiği görüşü hakimdir. Bununla birlikte 6325 sayılı Kanun modern anlamdaki arabuluculuğun gerekliliklerini büyük ölçüde karşılayacak kapsamda düzenlenmiş, bu da arabuluculuğa hakim olan bütün ilkelerin Kanunda karşılık bulmasını sağlamıştır. Kanunda ayrıntılı olarak düzenlenen ilkeler şöyle sıralanabilir:

HUAK madde 20'ye göre Türkiye'de arabulucular siciline kaydedilebilmek için;
gerekir. Arabulucu, sicile kayıt tarihinden itibaren faaliyetine başlayabilir.

Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu’na göre arabuluculuğa ancak tarafların sulh olabileceği, hakkından vazgeçmesi ve iddiaları kabul etmesinin mümkün olduğu ve bir mahkeme kararının gerekmediği hallerde başvurulabilir. Örneğin tarafların boşanabilmesi ve çocuğun velayeti için mutlaka bir mahkeme kararı gerektiğinden taraflar bu gibi konuları arabulucuya götüremezler. Yine uyuşmazlık aile içi şiddetten kaynaklanıyor ve Ceza Muhakemesi Kanunu’nda uzlaşma kapsamında sayılan suçlardan değilse o olay arabuluculuğa uygun değildir. Örneğin eşlerin birbirlerine şiddet uygulamaları, silahla yaralama, ölüme neden olan suçlar sonucunda istenen tazminatlar için arabulucuya gidilemez. Fakat bütün kredi sözleşmeleri, alım satım sözleşmeleri, tüketici uyuşmazlıkları, eser sözleşmeleri, kira uyuşmazlıkları, işçi alacakları, deniz ticareti ve sigorta uyuşmazlıkları, marka-patent uyuşmazlıkları, boşanmadan sonraki mal paylaşım uyuşmazlıkları, taksirle yaralama, silahsız kasten yaralama, hakaret, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali ticari sırrın açıklanması gibi şikâyete bağlı suçların işlenmesi nedeniyle istenecek tazminatlara ilişkin uyuşmazlıkların çözümünde arabulucuya başvurulabilir.

Arabuluculuğun kapsamını belirlemek için yürürlükteki birçok Kanuna ve uluslararası sözleşmeye başvurmak gerekse de doğrudan arabuluculuğu konu alan mevzuat şunlardır:






Dev koala

Dev koala ("Phascolarctos stirtoni"), Pleistosen çağında Avustralya'da yaşamış bir keseli hayvan. Ağaçlarda yaşayan dev koala, günümüzdeki koalalardan yaklaşık 1/3 oranında daha büyüktü. Yaklaşık ağırlığı 13 kg'dı. Modern erkek koalaların iri olanlarının da bu ağırlığa eriştiğine rastlanır. Genellikle Avustralya megafaunasına dahil edilmekle birlikte Diprotodon veya "Procoptodon goliath" kadar iri değildi.

Modern ve dev koala türleri Pleistosen döneminde bir arada var olmuşlar ve aynı ağaçlık bölgelerde yaşamışlardır. Dev koalanın soyunun yaklaşık 50.000 yıl önce neden tükendiği bilinmemektedir.





Möngün Tayga (dağ)

Möngün Tayga (Tuva Türkçesi: Мөңгүн-Тайга, Rusça: Монгун-Тайга), Tuva Cumhuriyetinin güneybatısında Möngün tayga bölgesinde masif bir dağ kütlesidir. Rusya'da Altay dağlarının bir bölümünü ve Batı Sibirya düzlüğünün bir bölümünü keser. Altay Argali, kar parsı yörede görülen hayvanlardır.






Kojuun

Kojuun - (Tuva Türkçesi: Кожуун )(Rusça. "район" - rayon) — Tuva Cumhuriyetinin idari yer adlandırması, bölge, il. 
Tuva tarihi olarak 9 kojuun alanıan sahip olmuştur. Her bir kojuun kendi içinde de bölünür ki buna "sumu" o da içinde "arban" olarak ayrılır.







İshak Çakmak

İshak Çakmak (d. 20 Kasım 1992, Muş) Türk futbolcudur. 1. Lig ekiplerinden Boluspor'da kiralık olarak oynamaktadır.

İshak, 1992 yılında Muş'ta dünyaya geldi. Futbola 2003 yılında Çatalhüyük Çumra Belediyespor'da başlayan İshak, 2005 yılında Anadolu Selçukluspor'a transfer oldu ve çeşitli alt kategorilerde forma giydikten sonra 2008 yılında profesyonelliğe geçti. 2007-08 sezonunda takımıyla 3. Lig'de 7 maça çıkan İshak, sonraki sezon ise takımının 2. lig'e yükeselmesiyle takımıyla 30 maça çıkıp 4 gol attı. 2009-10 sezonunda ise takımıyla 29 lig maçına çıkarken