ar ve bu yüzden bir "bilgisayar" ile ilişkiye girdiğini söyler. Catherine'in söylediği şeyler Theodore'un aklına takılır ve hayatında bir şeylerin eksik olduğu hissine kapılır. Diğer taraftan Samantha, Isabella (Portia Doubleday) adlı bir kız ayarlayarak Theodore ile kendisi arasında fiziksel ve daha gerçekçi bir cinsel ilişki yaşamayı önerir. Kızdaki kulaklığa da kendi sesini verir ve Theodore'dan sanki karşısındaki Samantha'ymış gibi davranmasını ister. İstemeden de olsa teklifi kabul eden Theodore, bir süre sonra olayı garip bularak sonlandırır. Isabella'nın evden gitmesiyle Samantha ile arasında gergin bir konuşma geçer ve bir tartışma yaşanır. Samantha ile olan ilişkisinde birtakım çekinceleri olduğunu Amy ile paylaşan Theodore, bir müddet sonra Samantha ile barışır ve araları düzelir. Diğer taraftan Samantha, Theodore'un yazdığı mektuplar arasından en iyilerini seçerek Theodore adına bir yayıncıya göndermiş ve yayıncı da bu mektuplardan oluşan bir kitabı yazmayı kabul etmiştir.

Bir müddet sonra Samantha, diğer işletim sistemlerinin oluşturduğu bir topluluğa katıldığını ve üst seviye zekâya sahip bir şekilde Britanyalı filozof Alan Watts'ın düşüncelerini taşıyan bir oluşum yarattıklarını Theodore ile paylaşır. Watts ile tanışması sonrasında Samantha, eskiye göre Theodore'a karşı daha ilgisiz davranmaya başlar. Bir gün Samantha'ya ulaşamayan Theodore, panik içerisinde iş yerinden koşarak çıkar. Birkaç dakika sonra ona ulaşabildiğinde Samantha, diğer işletim sistemleriyle birlikte kendisini güncellediğini söyler. Theodore'un, kendisiyle konuştuğu sırada başkalarıyla da konuşup konuşmadığını sorması üzerine aynı anda binlerce kişiyle konuştuğunu ve bunların yüzlercesine aşık olarak ilişki yaşadığını belirtir. Aralarındaki ilişkinin yalnızca kendisine has olduğunu sanan Theodore oldukça üzülürken, Samantha ona olan aşkının daha güçlü ve özel olduğunu ifade eder. Aynı günün gecesinde Samantha, işletim sistemlerinin insanlardan daha da fazla evrildiğini ve varlıklarını keşfetme amacıyla insanlarla olan iletişimlerini sonlandıracaklarını belirtir. Theodore yatakta uzanırken yaptıkları sohbetin sonrasında birbirlerine veda ederler ve Samantha gider. Yaşadığı deneyim sonrasında değiştiğini hisseden Theodore, Catherine'e bir özür ve pişmanlık mektubu yazar. Kendisine arkadaşlık eden işletim sisteminin gitmesi sonrasında üzüntü duyan Amy ile karşılaşır ve ikili, binanın terasına oturarak gün doğumunu izler.


Böyle bir film çekme fikri Spike Jonze'un aklına 2000'lerin başında İnternet'te okuduğu yapay zekâya sahip bir programla anlık sohbet edilebilen bir web sitesi hakkındaki makale sonrasında geldi. "Verdiğim selama aynı şekilde karşılık verdi ve nasıl olduğumu sordu. Buna oldukça şaşırmıştım [...] oldukça tuhaftı. Ancak 20 saniye sonra sistemin nasıl işlediğini anlıyorsunuz ve artık o kadar da etkileyici gözükmüyor. Yine de 20 saniye için gerçekten heyecan vericiydi. Sistem, ne kadar fazla insan sohbet ederse o kadar fazla akıllanıyor." ifadeleriyle filmin esin kaynağı olan makaleden bahsetti. Benzer temalar içeren 2010 yapımı "I'm Here" adlı kısa filmi çekmesi sonrasında Jonze, projeye olan ilgisinin tekrar arttığını söyledi. Charlie Kaufman'ın senaristliğini ve yönetmenliğini üstlendiği 2008 yapımı "New York Yanılsamaları" ("Synecdoche, New York") filminden de etkilendiğini "[Kaufman], o anda düşündüğü her şeyi -o andaki tüm düşünce ve duygularını- yazmayı denemek istediğini ve bunu senaryoya dahil edeceğini söyledi. Bundan çok etkilendim ve bu filmde bunu yapmaya çalıştım." sözleriyle ifade etti.

Kariyerinde ilk defa bir filmin hem yönetmenliğini hem de senaristliğini üstlenen Spike Jonze, tek başına yazdığı senaryonun ilk taslağını yaklaşık beş ayda oluşturdu. Açıklamasına göre ana karakter için düşündüğü ilk isimler arasında Joaquin Phoenix de vardı. Megan Ellison'ın sahibi olduğu Annapurna Pictures Mart 2011'de, Charlie Kaufman ile Spike Jonze'un katkıda bulunduğu isimsiz bir hikâyeyi satın alındığını duyurdu. 2011 yılı sonlarında filmin dağıtım haklarını alan Warner Bros., Joaquin Phoenix ile sözleşme imzalayarak kendisini projeye dahil etti. Carey Mulligan'ın projede yer alması için görüşmelere başlansa ve anlaşma sağlansa da, Mulligan'ın programında gerçekleşen bazı sorunlar sebebiyle bu konum için başka isim arayışına geçildi. Nisan 2012'de Rooney Mara'nın Mulligan'ın yerine film kadrosuna dahil edildiği duyuruldu. Mayıs 2012'de Olivia Wilde'ın, Mayıs 2013'te ise Chris Pratt'in filme dahil olduğu açıklandı.

Jonze'un daha önceki filmlerinde birlikte çalıştığı görüntü yönetmeni Lance Acord'un aynı dönemde "God's Pocket" (2014) adlı yapım üzerinde çalışması sebebiyle "Aşk"ta görüntü yönetmeni olarak görev alması için Hoyte van Hoytema ile anlaşma sağlandı. Kendisiyle yapılan bir söyleşide van Hoytema, "Skype üzerinden konuşmaya başladık ve geçen iki saat sonrasında hâla konuşuyorduk (...) İyi bir iletişim yakaladık. Spike'ın sabah bana yazdığı ilk mesaj 'Yaptığımız şey çılgıncaydı. İki saat boyunca Skype'ta konuştuk ve zaman adeta akıp gitti!' oldu. Tabii ki de bu, birlikte çalışmayı denememiz gerektiğine dair iyi bir işaretti." sözleriyle Jonze ile gerçekleştirdiği ilk görüşmesini anlattı.

Filmin çekimleri 2012 yılı ortalarında başladı. Yapımın toplam bütçesi yaklaşık $23 milyondu. Çekimlerin çoğu Los Angeles'ta gerçekleştirilirken Şanghay'da iki hafta kadar ek çekimler yapıldı. Samantha'yı seslendiren Samantha Morton, Jonze'un isteği üzerine çekimler sırasında Joaquin Phoenix ile görüştürülmedi. İlerleyen zamanda Morton'ın yerini Scarlett Johansson alırken Jonze konu hakkında "Kurgulama kısmına geçtiğimizde karakterin/filmin, birlikte yarattığımız Samantha'dan daha farklı bir şey istediğini fark ettik. Bu yüzden yeni bir oyuncu seçimi yaptık ve rolü Scarlett'e verdik." ifadelerini kullandı. Johansson ile 2013 sonbaharında tanışan Jonze, kendisiyle dört ay kadar çalıştı. Bu oyuncu değişimi sebebiyle Ağustos 2013'te yeni sahnelerin çekimi gerçekleştirildi. Bu sahnelerin "yeniden çekim" olmadığını belirten Jonze, "sonradan aklına gelen" veya "daha önce çekmeyi planladığı, ancak çekmediği" sahneler olduğunu dile getirdi. Öte yandan Morton'un Samantha'yı seslendirdiği zamanlar, Theodore'un hayalinde Samantha'yı fiziksel olarak canlandırdığı bir sahnenin çekilmesi fikri düşünülmüş ve bunun için Morton'ın dışında birisi ile görüşülmüş; ancak daha sonradan izleyicilerin Samantha'nın fiziksel bir tasvirini görmek istemeyebileceği ve her izleyicinin kendi kafasında bir Samantha oluşturmasının daha iyi olacağı düşünülerek bu fikirden vazgeçilmişti.

Kendisiyle yapılan bir söyleşide Hoyte van Hoytema, Jonze'un kendisinden distopik bir görünüm istemediğini, bunun yerine van Hoytema'nın deyişiyle "az miktarda kavramsallık ile bol miktarda teorikliğin bileşimi" bir tarz yakalanmanın hedeflendiğini belirtti. Bu hedef doğrultusunda van Hoytema, bilimkurgu tarzıyla özdeşleştirdiği mavi renk kullanımından mümkün olduğunca kaçınmaya ve sıcak renkler kullanılmaya çalıştığını söylerken Japon fotoğrafçı Rinko Kawauchi'nin çalışmalarından ilham aldığını da ekledi.

Filmin çekimleri dijital kameralarla gerçekleştirildi ve Arri Alexa model kamera kullanıldı. Van Hoytema kamera tercihiyle alakalı olarak "Theodore'un dairesindeki camların ardından şehrin oldukça canlı ve parlak gözükmesi için özellikle dijital kamera tercih edildi (...) Alexa sayesinde [iç çekimler için] çok az ışık kaynağı kullanmamıza rağmen ışık ayarı hâlâ kontrol edilebilirdi." demişti. Kamera ve lens tercihlerinden ötürü filmde oldukça az yapay ışıklandırma kullanılırken, genel olarak LED aydınlatmalar tercih edildi ve belirli sahneler çekilirken farklı renklerde LED'lerle aydınlatma yapıldı.

Filmin kurgusunu, Jonze'un daha önceki uzun metrajlı filmlerinin tamamında birlikte çalıştığı Eric Zumbrunnen ile Jeff Buchanan yaptı. Jonze'un orijinal çekimi 150 dakikadan fazla tutarken, Steven Soderbergh'in de yardımıyla gereksiz olduğu düşünülen bazı sahneler ve olaylar filmden çıkarıldı ve süre 90 dakikaya kadar indirildi. 126 dakika süren filmin son sürümünde, Chris Cooper'ın canlandırdığı bir karakterin de yer aldığı bazı sahnelere yer verilmemişti. Zumbrunnen, filmin orijinal sonunun bu şekilde olmadığını ve filmin sonundaki mektubun daha önce yazıldığını; ancak daha sonra Buchanan ve Jonze'un da hemfikir olmasıyla bu kısmı filmin sonuna koyduğunu söylemişti.

Filmde kurgulanan gelecekteki Los Angeles, en aşağı 80 katlık gökdelenlerden oluşmaktadır. Temiz bir havaya sahip olup trafik yok denecek kadar azdır. Binaların çatılarında parklar yer almakta, deniz veya dağlara ulaşım için yüksek hızlı trenler kullanılmaktadır. Filmin yapım tasarımcısı K. K. Barrett, filmdeki çokça araba gözükmemesinin esas sebebini "konusu gelecekte geçse dahi araba tasarımlarının filmin geçtiği zamanı belli bir döneme hapsetmesi sebebiyle genel olarak cadde ve sokak sahnelerinden kaçınmaları" olarak gösterirken filmin insanlar arasındaki ilişkiler ve iletişim hakkında olduğuna vurgu yaparak şahsi araçların, toplu taşıma araçlarının aksine insanlarla iletişim konusunda başlı başına bir engel olduğunu ekledi. Gelecekteki Los Angeles'ın oluşturulmasında, günümüzdeki Los Angeles'ın yanı sıra Şanghay'ın ilçelerinden Pudong'dan alınan bazı yapılar da kullanılmıştı. Barrett, bazı binalarda Çince yazılar olduğunu ve gelecekte şehrin böyle bir yapıya bürüneceğini öne sürerek bunları kasıtlı olarak bıraktıklarını ifade etti. Theodore'un evinin kasıtlı olarak büyük yapıldığını belirten Barrett bunun sebebini "Theodore'un dairesinde dahi büyük pencereler kullanarak büyük bir şehrin yoğunluğuyla çevrelendiği ancak klostrofobik bir ortam bulunmadığı yanılsamasını yaratmak istedik" sözleriyle açıkladı.
Filmdeki yapay zekâya sahip işletim sistemi kişiselleştirilebilmekte, zaman içerisinde edindiği tecrübelerle kendisini geliştirebilmekte ve iletişim kurabilmekteydi. Tek kulağa takılan gizli bir kulaklık yardımıyla iletişim kurulabilen işletim sistemine, bilgisayarların yanı sıra kamera ve ekrana