k, su,hava ve ateş olan elementlerin oluşumu hakkında tahminlerde bulunur. Timaeus her bir elementi belirli bir Platonik katı ya bağlar. Buna göre toprak kübik, hava sekizgen, su yrimigen, ve ateş dörtgendir. Bu her bir çokyüzlü 30-60-90 derecelik üçgensel yüzeylerden oluşmaktadır. Her bir elementin yüzeyleri dik açılı üçgenler olarak bölünebilir ve daha sonra bunlar fiziksel maddeyi oluşturmak için bir araya getirilebilir. Maddenin belirli özelllikleri, örneğin suyun ateşi söndürmesi gibi, bu üçgenlerin şekli ve bir araya gtirilme şekline bağlıdır. Beşinci element ise on iki yüzlüdür ancak bunun yüzeyleri üçgensel değildir ve bu Evrenin şeklini bir bütün olarak temsil etmek için kullanılır. Bu muhtemelen bütün elementlerin Tanrı’nın evreni yarattığı şekil olan küreye benzemesinden kaynaklanmaktadır. 
Diyolağun final bölümünün büyük bir kısmı, insanın yaradılışı, insan anatomisi, insan algısı ve ruhun dağıtılışı gibi konuları işlemektedir.

Her üç numara için, küp ya da kare olsun, bir ortalama olduğu zaman, ortalamaya son terim olarak ilk terim olduğunda, ortalama ilk ve son olarak ve ilk ve son ortalamalar olarak, sonunda aynı olan hepsi olarak hepsi aynı olacaklardır. Bu ise altın oran olarak bilinen estetik olarak mükemmel bir oran anlamına gelir.

The Timeaus Cicero tarafından Latince’ye çevrilmiştir ve ilk kısmı (53c) Calcidius circa 321 AD tarafından tercüme edilmiştir. Timaeus of Calcidius ' kısmi çeviri erken Ortaçağ'da Latince okuyuculara yalnızca Platonik diyalog ve klasik doğa felsefesinin birkaç eserlerinden biri oldu. Böylece eser Neoplatonic kosmoloji üzerinde güçlü bir etki yaptı ve 12 yüzyıl Hristiyan eğitimcilerinden Chartes Okulu’ndan Thierry Chartres üzerinde de etkiler yaratmıştır. Daha sonra bu eğitimciler eseri Hristiyan inancı ışığında yorumlamışlardır.




İnegölspor teknik direktörleri listesi

İnegölspor 1984 senesinde kurulmuştur. Aşağıda, İnegölspor'nın 1984'dan bugüne İnegölspor teknik direktörleri listesi bulunur.





Cut Off Your Hands

Cut Off Your Hands (COYH) Yeni Zelanda'lı bir post-punk grubudur.










İnegöl İlçe Stadyumu

İnegöl İlçe Stadyumu, İnegölspor Kulübünün yıllarca kullandığı ve çim zeminli futbol sahasıdır. İnegöl İlçe Stadyumu Yüzlerce profesyonel, 2. ve 3. lig maçları ile süper amatör maçlarına ev sahipliği yapmıştır.

1968 yılında İlçe Spor Tesisi olarak kurulmuştur. İlçe Gençlik Hizmetleri Müdürlüğü bünyesinde bulunan stadyumun kullanımı 2008 yılında 1 TL’lik sembolik bir bedelle İnegöl Belediyesi'ne devredilmiştir.

1985 yılında kapalı tribünü, 1993’te çatısı, 2007’de diğer bir kapalı numaralı tribünü yapılmıştır. 1995 yılında ise stadyumun sulanması ve fazla suyun dışarı atılmasıyla alakalı drenaj sistemi kurulmuştur. 1995 yılında yapılmış drenaj sistemi bugüne kadar kullanılmıştır.

300 Bin TL para ile 2012-2013 sezonu için yenilenen İnegöl Şehir Stadyumu'nun saha zemini, İnegöl Belediyesi tarafından, Galatasaray Türk Telekom Stadyumu'nun çim zemini ile aynı özelliklerle yapılmıştır. Avrupa standardına uygun şekilde yenilenen Stadyum sahası Türkiye Futbol Kulüplerinin çoğunda olmayan özelliği ve yeniliği taşımaktadır. Ayrıca 41 noktaya yerleştirilen, hidrolik ve sensörle çalışan rotor başlıklı spring sulama sistemi ile farklı bir drenaj modeli uygulanmıştır.

Stadyumun son haline göre 4.500 kişilik koltuklu numaralı tribünü vardır. Bu numaralı tribüne sadece Kombine sistemi ile girilmektedir. Stadyum kapasite ise 8.000 kişi civarındadır.

2011/12 futbol sezonunun sona ermesinden sonra İnegöl İlçe Stadyumu, İnegöl Belediyesi tarafından başlatılan Yeşil Alanları Yenileme ve Drenaj Sistemi uygulaması bitirilerek 2012/13 futbol sezonuna yetiştirildi.

Stadın kapasitesi 4.975 dir. 1 Maraton ve 1 numaralı tribününden oluşmaktadır. Tribünlerin üstü kapalıdır.





Annus Mirabilis makaleleri

Annus Mirabilis makaleleri (Latince annus mīrābilis “Mucize yıl”dan gelmektedir), Albert Einstein tarafından 1905 yılında Annalen der Physik bilim dergisinde yayınlanan makalelerdir. Bu dört makale modern fiziğin temelinin oluşturulmasına büyük ölçüde katkıda bulunmuş ve uzay, zaman, kütle ve enerji üzerindeki görüşleri değiştirmiştir. Annus Mirabilis, İngilizcede “miracle year” (“mucize yıl”) veya Almancada Wunderjahr olarak adlandırılır..

Annalen der Physik için yapılan eleştirileri düzenli olarak okuması ve bunlara katkıda bulunmasına rağmen makalelerin yazıldığı dönemde Einstein eksiksiz bir bilimsel referans materyal setine kolaylıkla erişemiyordu. Ayrıca, teorilerini tartışabileceği bilimsel meslekdaşlarının sayısı da çok azdı. Einstein, İsviçre, Bern’de Patent Bürosunda çalışmış ve daha sonra oradaki çalışma arkadaşlarından biri olan, Michele Besso’ya, "tüm Avrupa’da kendi fikirleri için daha iyi bir yansıtıcı bulamayacağını" söylemişti. Bunun dışında, çalışma arkadaşları ve kendinden menkul “Olimpiyat Akademisi”nin diğer üyeleri (Maurice Solovine ve Paul Habicht), ve karısı Mileva Marić’in Einstein’in çalışmaları üzerinde bazı etkileri olmakla birlikte, bunun ne kadar olduğu belirsizdir.[1][2][3][4]
Bu makaleler yoluyla, Eienstein çağın en önemli fizik soruları ve sorunlarının üstesinden gelmeyi başarmıştır. 1900’de, Lord Kelvin’in verdiği "Isı ve Işığın Dinamik teorisi üzerinde Ondokuzuncu Yüzyıl Bulutları"[5] başlıklı derste fiziğin Michelson-Morley deneyi sonuçları ve kara cisim radyasyonu hakkında tatminkar açıklamalarının olmadığı ileri sürülmüştür. Öne sürüldüğü gibi, özel görelilik Michelson-Morley deneylerinin sonuçlarına bir değer katmıştır. Einstein’ın Fotoelektrik etki teorileri, Max Planck’ın başarılı kara cisim radyasyonu açıklamasında geliştirdiği kuantum teorisini genişletmiştir.

Özel görelilik gibi diğer çalışmalarıyla elde ettiği büyük şöhrete rağmen, fotoelektrik etki üzerindeki çalışması kendisine 1921 yılında Nobel Ödülünü kazandırmıştır: "Teorik fizik ve özellikle fotoelektrik etki yasasının keşfine yaptığı hizmetler için." Nobel Komitesi özel görelilik için deneysel onayı sabırla beklemiş, ancak Ives ve Stilwell (1938)[6], (1941)[7] ile Rossi ve Hall’ın (1941)[8] zaman genişlemesi deneylerine kadar ortaya bir şey konmamıştır.

T18 Mart’ta ulaşan ve 09 Haziran’da yayınlanan "Işığın Oluşumu ve Dönüşümü Üzerine Sezgisel Bir Görüş" [einstein 1] başlıklı makale, kuantum enerjisi fikrini ortaya koymuştur. Max Planck’ın daha önceki kara cisim radyasyonu yasasının derivasyonundan esinlenmiş olan bu fikir, ışık enerjisinin, kuantum olarak adlandırılan, farklı miktarlarda emilebileceği veya yayılabileceğini öngörür. Einstein,

"Bir ışık ışınının yayılımı sırasında, enerji sabit biçimde artan boşluklarda sürekli olarak dağılmaz, ancak bölünmeden hareket eden ve emilebilen veya birimler halinde oluşturulabilen, boşluktaki noktalarda yer alan sınırlı sayıda enerji paketçiklerinden oluşur" demiştir.

Fotoelektrik etkiyi açıklarken, Einstein’ın tanımladığı gibi enerjinin farklı paketciklerden oluştuğu tezi, kara cisimlere de doğrudan uygulanabilir.

Işık paketçikleri fikri, James Clerk Maxwell’in elektromanyetik davranış denklemleri ve daha genel olarak, fizik sistemlerinde sonsuz bölünebilirlik varsayımından gelen ışığın dalga teorisiyle çelişmektedir.

Fizikçilerin gazlar ve diğer tartılabilen cisimler hakkında oluşturdukları teorik kavramlar ile Maxwell’in sözde boşluktaki elektromanyetik süreçler teorisi arasında büyük bir şekilsel farklılık mevcuttur. Biz bir cismin durumunun, gerçekten çok büyük ama sınırlı sayıda atom ve elektronların pozisyonları ve hızlarıyla belirlendiğini düşünürken, bir boşluğun hacminin elektromanyetik durumunu belirlemede sürekli uzamsal fonksiyonlar kullanırız, dolayısıyla sınırlı sayıda miktar boşluğun elektromanyetik durumunu eksiksiz belirlemek için yeterli olarak kabul edilemez.

[... bu] ışığın yayılımı ve dönüşümü olgusuna uygulandığında çelişkilere yol açar.

Gelen ışığın enerji paketçiklerinden oluştuğu görüşüne göre [...], ışığın katot ışınları üretmesi şu şekilde anlaşılabilir. Cismin yüzey tabakasına, enerjisi en azından kısmen elektronların kinetik enerjisine dönüşen enerji paketçikleri sızar. En basit kavram, bir ışık paketçiğinin tüm enerjisini tek bir elektrona transfer etmesidir [...]

Einstein fotoelektrik etkinin dalga boyuna, ve dolayısıyla ışığın frekansına bağlı olduğunu belirtmiştir. Çok düşük frekansta, yoğun ışık dahi elektron üretmemiştir. Ancak, belli bir frekansa erişildiğinde, düşük yoğunluklu ışık bile elektron üretmiştir. Einstein bunu, h Plank sabiti ve f frekans olan ve hf olarak verilen, Plank’ın ışığın sadece enerji paketleri halinde emilebildiği hipoteziyle karşılaştırmıştır. Sonra, ışığın, enerjisi frekansa bağlı olan paketler halinde dolaştığını, ve bu nedenle de sadece belli bir frekansın üzerindeki ışığın bir elektronu serbest bırakmak için yeterli enerji getirebileceğini öne sürmüştür.

Daha sonraki deneylerin Einstein’ın fotoelektrik etki denklemlerinin doğru olduğunu teyit etmesine rağmen açıklaması dünyaca kabul görmemiştir. Niels Bohr, 1922 Nobel konuşmasında, "Işık-kuantum hipotezi radyasyonun doğasına açıklık getiremiyor" demiştir.

Einstein 1921’de Nobel Ödülünü aldığında ve ödül davetinde fotoelektrik hakkındaki çalışmasından ismen söz edildiğinde, bazı fizikçiler (h f = ɸ + Ek) denkleminin doğru olduğunu ve ışık kuantumunun mümkün olduğunu kabul etmişlerdir. 1923’te Arthur Compton’un X-ışını saçılma deneyi bilim camiasının bu formülü kabul etmesine daha çok yardımcı olmuştur. Kuantum teorisi, kuantum mekaniğinin temel prensibi olan dalga-parçacık ikiliğinin güçlü bir göstergesi olmuştur. Fotoelektrik teorisinin eksiksiz bir tanımı kuantum mekaniğinin olgunlaşmasından sonra gerçekleşmiştir.[9]

11 Mayıs’ta ulaşan ve 18 Temmuz’da yayınlanan "Durağan Bir Sıvı İçindeki Asıltı Parçacıklarının Moleküler Kinetik Kuramı Çerçevesindeki Hareketleri Üzerine"[einstein 2] başlıklı makalesi Brown hareketinin olasılıksal bir modelini tariflemiştir.

Bu makalede, ısının moleküler kinetik teorisine göre, sıvı içinde mikroskopik boyutta görünür asıltı cisimlerinin, ısıl moleküler hareketler