er times. Among Tabligh Jamaat members, this is generally referred to as "khidmat" which essentially connotes to serving their companions and freeing them for tablighi engagements. The members of the Jamaat are assigned these roles based on the day's "mashwara". The markaz keeps records of each "jamaat" and its members, the identity of whom is verified from their respective mosques. Mosques are used to assist the tablighi activities of individual "jamaats" that voluntarily undertake preaching missions. Members of a "jamaat", ideally, pay expenses themselves so as to avoid financial dependence on anyone. Tablighi Cemaati'nin ortaya çıkması, İslâm ve Hristiyanlığa dönmüş olan Hinduları yeniden Hinduism'e döndürmek için yirminci yüzyılın başlarında büyük çaba sarfeden çeşitli Hindu misyonerlik hareketlerinin yükselişi ile aynı zamana denk gelir. Bu Hindu dirilişçi hareketler arasında dikkat çeken Shuddhi'dir (saflaştırma) ve Sanghatan (konsolidasyon) hareketlerdi. Tebliğ hareketi hâlâ Hinduizm ile bağlantılı âdet ve dinî ayinleri uygulayan "sınırda" Müslümanların dinî-kültürel kimliklerini teyit etmeyi hedeflemiştir. Ortak misyonerlik hareketlerinin aksine, TC çoğunlukla Müslümümanları 'daha iyi ve temiz' yapmayı (Rabbin Gücü'ne olan inançlarını güçlendirmeyi) hedefler, ayrıca gayrimüslimlere davayı taşısa da çok daha düşük seviyede taşır. Bunun sebebi, insanın gayrimüslimlere davayı getirmeden evvel mükemmel olması gerektiği, ancak o zaman etkili olabileceğidir. Bu yüzden bu hareket, Müslümanları mükemmel Müslüman yapmaya İlyas tarafından başlatılmıştır.

"İçtimâ" denen taraftarların yıllık toplanmasına, her ülkenin genel merkezinde olur. Tipik bir içtima üç gün sürer ve son derece uzun bir dua ile biter. Bu toplanmalar, Tebliğ Cemaati taraftarlarınca yoğun olarak nimetlerin indiği zamanlar olarak görülür ve bâzı memleketlerde 2 milyondan fazla üyeyi bir araya getirir. Dünya'nın en eski içtiması Hindistan'ın Madhya Pradesh'in eyalet başkenti Bhopal'da yapıldı. İçtimalar, bütün Dünya'dan insanları bir araya getirir. Neredeye 2 milyon insan, bu yıllık toplanmaya katılır. Bu toplanmaların en büyüğü Bangladeş'te yapılmaktadır. Bangladeşli toplanmaya "Bishwa Ijtema" (Dünya Toplanması) denir ve bütün Dünya'dan 3 milyonu aşan taraftar kitlesini Dhaka yakınlarındaki Tongi'de bir araya getirir. İkinci büyük Tebliğ Cemaati toplanması Pakistan'da Raiwind'de olur ve buna 2004'te takrîben 1,5 milyon insan katılmıştır. 2011'de Pakistan, içtimayı iki kısma ayırdı ve toplamda 1 milyon insan her birine katıldı.

TC'de kadınlara evde kalmaları ve "kadınla erkeği radikâl olarak ayıran" bir hayatı seçmeye teşvik edilir. Fakat onlar da küçük gruplarda bir araya gelip Tebliğ Cemaati'nin temellerini görüşerek ve kocalarıyla misyonerlik gezilerine katılarak misyonerlik yaparlar. Tebliğ Cemaati, davanın hem kocalarından, hem de çocuklarına bakmaktan mühim olduğunu öğretir.

1996'da Barbara Metcalf'ın yaptığı bir araştırmaya göre TC'de kadınlar, hareketin başlangıcından beri katılmaya teşvik edilmişlerdir. Bâzı âlimler kadınların katılmasına karşı çıkmış, fakat Muhammed İlyas yavaş yavaş onların desteğini kazanabilmiş ve ilk "kadın cemaati" Delhi yakınlarındaki Nizamuddin'de kuruldu. Bir erkek yakını ile beraber kadınların da cemaatlerle çıkıp başka kadınlarla çalışmalarını tevâzû, halvet ve erkeklerden ayırı durma çerçevesinde çalışmalarına teşvik edilirler. Kadınlar hicaba el ve yüzlerini de örterek sıkı olarak uyarlar. "Kadın cemaatleri" bazen büyük yıllık toplantılara katılırlar; bunun dışında genelde mahallelerarası toplantılar yaparlar. Güney Asya İslâm kültürü kadınların camiye ve türbeye gitmesine teşvik etmediğinden bu buluşma yerleri, kadınlara bir araya gelip beraberce dua etme imkânı sağlar.

Birçok modern İslâmî harekette kadınlar ancak evlerinde bir rol oynar. Tebliğ Cemaati, cinsiyetlerarası roller muğlaklaşmış olup her iki cins de ortak davranışsal modele ve tebliğe kendini verme esasına tâbîdir. Burada vurgu her iki cinsin bölüştüğü mesuliyetlerdedir. Erkekler de dava turları sırasında cinsiyetlerarası rolleri âdetâ yeniden çizerek yıkayıp yemek pişirirken kadınlar da ev halkını beslemekte erkeklere yardımcı olurlar. Kadınlar, hareketin yüksek seviyelerinde herhangi bir rol oynamamaktadır, fakat görüşleri kāle alınır.

Birçok dış gözlemci, grubu medyadan ve hükûmetten kaçındığı, genelde gizli olarak çalıştığı ve misyonerleri sosyâl uygunsuz durumlara karşı esaslara dayalı sade bir hayat tarzıyla yaşadığından kısmen de olsa "politik olmayan" bir grup olarak nitelendirdi. Mesela İslâm konusunda üç Batılı uzman, teşkilatı şu şekilde tarif etti:

Başka biri "politik olmayan duruşu"ndan bahsederek bunun sayesinde

Fakat Tebliğ Cemaati'nin üyeleri Pakistan'da politikaya karıştı ve Batıda birtakım genç adam, gruptan geçtikten sonra dinin aşırı, militan yorumuna geçtiler.

Pakistan'da babası tanınmış bir Tebliğ üyesi ve finansörü olan başbakan Navaz Şerif, Tebliğ üyelerinin mühim politik mevkilere gelmesine yardımcı oldu. Mesela 1998'de bir Tebliğ üyesi olan Muhammed Refik Tarar, merasimli başkanlığa geçerken 1990'da Cevat Nasır, Pakistan'ın ana istihbarat teşkilatı olan Servislerarası İstihbarat'ın genel başkanlığına getirildi. 1995'te İslâmî gâyelere karşı daha az sempatisi olan Benazir Butto başbakanlığa tekrar geldikten sonra hepsi Tebliğ Cemaati üyesi olup bazılarının Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı'nca terör örgütü olarak vasıflandırdığı Mücahit Hareketi (İng. "") teşkilatının üyesi olan birkaç düzine yüksek rütbeli subay ve sivilin plânladığı bir darbe girişimi, Pakistan Ordusu'nca engelledi. Ocak 2016'da Pakistan'da "Tebliğ Cemaati'ne karşı yapılan muhtemelen yapılan ilk sınırlamayla" Pencap hükûmeti, üniversite kampüslerinde vaaz vermeyi yasakladı ve Tebliğ Cemaati'ni (ve başka öğrenci olmayan kişileri) kampüs yurtlarında kalıp vaaz vermesini yasakladı.

Fransa'da "İslâmi ifratçıların %80'i" Tebliğ Cemaati'nin yüksek seviyelerinden geldiğinde Fransız istihbarat memurlarının Tebliğ Cemaati'ni "tutuculuğun antresi" olarak vasıflandırmalarına sebep oldu. TC'nin üyeleri arasında (11 Eylül saldırıları için hüküm giyen tek kişi olan) Zekeriya Musavi, 2001'de Afganistan'da Tora Bora saldırılarında kaçarken öldürülen Fransız Hervé Djamel Loiseau; Cezayir doğumlu bir Fransız olup 2005'te Fransa'daki ABD. Büyükelçiliği'ni havaya uçurmaya teşebbüsten dolayı hüküm giyen ve el-Kaide üyesi olduğu bilinen Djamel Beghal. 2008'de İspanya'daki Barselona'da önlenmiş bir bombalı komplo ile ilgili olarak "bâzı medyaların raporlarında" şehirdeki bir Müslüman liderin polislerin (bomba yapımı için malzeme ele geçirdiği) baskınlarında tutuklanan 14 şüphelinin Tebliğ Cemaati üyesi olduğunu söylediğini haber verdi.
Tebliğ Cemaati üyelerinin karıştığı başka terörist komploları ve sivile saldırıları arasında Portland Yedi, Lackawanna Altılıları, 2006 transatlantik uçak komplosu, 7 Temmuz 2005 Londra bombalamaları, 2007 Londra oto bombaları ve 2007 Glasgow Uluslararası Hava Meydanı saldırısı sayılabilir.

Eski İç İşleri Emniyet Departmanı çalışanı Philip Haney, aynı zamanda terörist Syed Rizwan Faruk'un sık sık gittiği San Bernandino'daki Dâr-ul Ulûm-ul İslâmiye Camii'ne bağlı olan Tebliğ Cemaati'ni "milliyetlerarası İslâmcı ağ"ın parçası olarak tasvir eder. Yardımcı FBI Müdürü Michael Heimbach, "Tebliğ Cemaati'nin Amerika Birleşik Devletleri'nde hatırı sayılır varlığı vardır ve El Kaide'nin onları aralarına almak için kullandıklarını tespit ettik."

Amerika Yabancı Politika Konseyi'nin Tebliğ Cemaati hakkındaki raporu şunu tespit eder: "Bugün TC hakkındaki mevcut veri gösterir ki Dünya'da bulunduğu çeşitli yerlerde sırf İslâmî normlara uyulmasının altını çizmekle, başka dînî âdetlere karşı hoşgörüsüzlük ve bütün gezegeni İslâmlâştırma hedefine sarsılmaz bağlılığıyla cihatçı grupların pasiv destekçisidir… Fakat politikadan (en azından alenen) kaçınması, TC'yi çoğu mekânda dikkatli hükûmet organlarının baskınsından kurtulmasını sağlamıştır."
Fransız Tebliğ uzmanı Marc Gaborieau'ya göre felsefesi ve millîlik ötesi hedefleri, "Dünya'nın plânlanmış fethi"ni de ihtiva eder.

Tebliğ Cemaati'ndeki kadınlar tam örtündüğünden kadınları "kesinlikle boyun eğen ikinci sınıf" insan gibi tutmakla suçlanıyor.

Tebliğ Cemaati ayriyeten İslâmî çevrelerce de tenkit edilmiş olup Hindistan alt kıtasındaki ana karşıtı Berelvi hareketidir. Ana tenkitlerden biri, erkeklerin bilhassa da'va turlarına çıkarak ailelerini ihmal ve göz ardı ettiğidir. Tebliğ Cemaati'ne katılanlar, buna cevâben her iki cinsiyetin de eşit şekilde tebliğe katılması gerektiğini ileri sürerler. Bunun dışında kadınların erkekler gibi aynı zamanda tebliğ sorumluluğunu taşımaya çağırıldığını ve erkeklerin çocuk bakımı sağlayarak kadınların katılımını kolaylaştırmaları gerektiğini söylerler.

Bilhassa Hizb ut-Tahrir'den ve Cemaat-i İslâm'den gelen birçok tenkitçi, Tebliğ Cemaati'nin politik nötür duruşlarından dolayı tenkit eder. İslâmî kuvvetlerin gayri İslâmi kuvvetlerle mücadelesinde Tebliğ Cemaati üyelerinden destek almış olabileceğini söylerler. Tebliğ Cemaati'ni Pakistan'ın 1956'da kabul ettiği İslâmî anayasa, İslâm ve sosyalizm (1969-1971), Hindistan'da 1970'ler ve 1980'lerdeki toplumsal isyanlar Tahrik-e-Hatme Nübüvvet (1974) ve Tahrik-e-Nizâm-e-Mustafa (1977) gibi mühim meselelerde nötr kaldığını tenkit ederler.> Tebliğ Cemaati, bunlara cevap olarak ancak politik tartışmalara katılmayarak TC'nin mânevî şuurun yeniden uyanışıda başarılı olduğunu iddia eder. Ayrıca politikadan uzak duruşuyla Eyüb Han (1960'lar) ve İndira Gandhi (1975-1977) gibi zor zamanlarda başka sosyopolitik İslâmî grupların sınırlamalarla karşı karşıya kalırken faaliyet gösterebilmesine yardım etmiş olduğunu söyler.

Siyasî katılımı konusundaki görüş farklılığı, aynı zamanda Tebliğ Cemaati'yle İslâmî hareketler arasındaki temel farklılığa da işaret eder. İslâmcılar, İslâmî toplumu kurmak için politik güce sahip olmanın mutlak şart olduğuna inanırken Tebliğ Cemaati, sadece politik gücü elde etmekle İslâmî sosy