Gelişmekte olan ülkelerdeki güvenilir su temini eksikliği, insanların evlerinde, okullarında ve iş yerlerinde sabun ya da el yıkama tesislerinin eksikliği evrensel temizlik davranışının sergilenmesine engel olan sorunlardandır. Örneğin el yıkama istasyonlarının kurulması gibi ucuz seçeneklere rağmen Afrikanın kırsal bölgelerinde umumi ve özel tuvaletlerde kısıtlı sayıda musluk bulunmaktadır. Aslında el yıkama oranlarındaki düşüklük, insanların bu alışkanlığı edinmemelerinden değil su ve sabuna ulaşamadıklarından kaynaklanıyor olabilir.

Yapılan bir çalışmada, Avrupa ülkelerinin tuvaletten sonra el yıkama oranları araştırılmış ve en yüksek oran Bosna Hersek te çıkmıştır, Türkiyedeki oran da yüksek iken Hollanda da beklenenden düşük bir oran çıkmıştır.
Sabunla el yıkanmasını tanıtmak ve savunmak, politikaları etkileyebilir. El yıkama konusunda insanları bilinçlendirmek halkın uzun vadede davranışlarını etkileyebilir. Bu çalışmanın etkin bir şekilde devam etmesi için, çalışmaları izlemek ve değerlendirmeler yapmak gerekir. Bu çalışmalara örnek, UNICEF tarafından öğrencilerin diğer hijyenik gereksinimleri arasında ellerini sabunla yıkamalarını sağlamak için okulları basit, ucuz adımlar atmaya teşvik eden "üç yıldız yaklaşımı"dır. Asgari standartlar oluşturulduğunda okullar üç yıdız seviyesine çıkmaktadırlar. Binalarda el yıkama istasyonlarının kurulması, ,insanları el yıkamaları için teşvik edebilir ve hastalıkların ve çocuk ölümlerinin önlenmesine katkı sağlayabilr.

"Küresel El Yıkama Günü" bu konuda davranış değişikliği sağlamak için yapılan bilinçlendirme kampanyalarına başka bir örnektir.

"Kişinin ellerini yıkaması" ifadesi, bir suçta herhangi bir etkisi olan kişinin suçlarına işaret eder. Matta İncilinin bir bölümünde Pontius Pilatus'un İsa'nın çarmıha gerilmesi kararını verdikten sonra ellerini yıkadığı geçmektedir ancak bazı İngiliz topluluklarında bu terim daha geniş anlamlara gelebilmektedir.

Shakespeare'in Macbeth eserinde, Lady Macbeth kendi yüzünden kocasının işlediği suçlarla ilgili bir hayali lekeyi temizlemek için ellerini dürtü derecesinde yıkamaktadır.

Bazı insanlar etik olmayan eylemlerini hatırlattıklarında veya planladıklarında, diğer insanlara göre daha fazla ellerini yıkama eğilimine girerler ve el yıkama malzemelerine diğrelerinden daha fazala değer verirler.

Su ile el yıkama Bahai inancı, Hinduizm, İslam, Hıristiyanlık, Musevilik ve shinto dini dahil olmak üzere birçok dinde ritüelin bir parçasıdır.




Press

Press ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:




Meral Danış Beştaş

Meral Danış Beştaş (d. 5 Nisan 1967, Mazıdağı, Mardin), Kürt hukukçu, politikacı, Halkların Demokratik Partisi Adana milletvekili ve eş genel başkan yardımcısı.

1990'da Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Diyarbakır Barosu'na bağlı olarak serbest avukatlık yaptı. Baro yönetiminde görev aldı, kadın hakları ve insan hakları alanlarında uzmanlaştı. AİHM'e götürülen hak ihlalleri davalarında avukatlık yaptı. Aile içi şiddet konusunda Türkiye'nin mahkûm edildiği ilk davanın (Opuz davası) başvurucu avukatı olarak yer aldı.

AİHM, Meral Danış Beştaş'ın 6 Kasım 1993'te avukat eşi Mesut Beştaş ile birlikte gözaltına alındıktan sonra 25 gün boyunca jandarmanın elinde işkenceye maruz kaldığına, Türkiye'deki adli makamların Beştaş ve diğer başvuranların kötü muamele iddialarını soruşturmada başarısız olduğuna ve gözaltı süresince özgürlük ve güvenlik hakkının ihlal edildiğine karar verdi.

Beştaş, 6-7 Ekim 2014'teki Kobani olayları nedeniyle HDP Merkez Yürütme Kurulu hakkında açılan soruşturma kapsamında 30 Ocak 2017'de gözaltına alındı ve "silahlı terör örgütüne üye olmak" suçundan tutuklandı.

Avukat Mesut Beştaş ile evli ve iki çocuk annesidir.






Sâkıb Mustafa Dede

Sâkıb Mustafa Dede (d. 1652?, İzmir; ö. 28 Mayıs 1735 Kütahya) Mevlevî şeyhi.

Asıl adı Mustafa'dır. 1492'deki Haçlı istilasından önce Endülüs'ten İzmir'e göç eden bir şeyhin soyundan gelir. Babasının adı El-Hac İsmâil Efendi, annesi de Halime Hanım'dır. Amcalarınn adları İbrahim ve Mehmed'dir. Doğum tarihi kesin bilinmemekle beraber genel kanı 1652'de doğduğu yönündedir.

İzmir'de ilk tahsilini tamamladıktan sonra İstanbul'a gelip sarf ü nahiv, mantık ve me'ânî derslerinden ders-i âm olmak üzere Fatih Medresesi'ne girdi. Medrese eğitiminden sonra Köprülüzâde Fâzıl Mustafa Paşa'nın himayesine girdi. Fâzıl Paşa'nın yanında çok iyi tahsil gören Sâkıb Dede parmakla gösterilir hale gelmiştir. Fâzıl Paşa ile beraber 1678'de Çehrin Seferi'ne katılır. Bu sıralarda tanıştığı bir zatın etkisiyle Mevlevîlik'e ilgi duyar. Öncelikle Bursa'da Acem Ahmed Efendi'den Farsça öğrenir. Daha sonra Konya, Akşehir ve tekrar İstanbul macerasından sonra yakalanmış olduğu hastalık yüzünden Bolu'ya şifa bulmaya gider. İstanbul'a tekrar dönüşünde tarikat konusunda tercihini kat'i olarak yapmış olan Mustafa Dede Edirne'ye giderek Neşâtî Dede'nin talebelerinden Seyyid Muhammed Dede'nin yanında çile çıkararak "Dede" vasfını alır. Tekrar İstanbul'a dönen Mustafa dede İstanbul'da pek çok meşâyih ve meşahirle tanışır ve IV. Mehmed ile sohbetlerde bulunur. Tekrar seyahate çıkarak Edirne, Serez, Filibe, Selanik ve Bosna'ya giderek bütün Rumeli'yi dolaşır. Bir ara Limni'ye giderek Niyazî-i Mısrî ile görüşür.

Nihayet Sucu Mehmed Dede ile birlikte geçirdiği Konya seyahatinden sonra 1690'da II. Bostan Çelebi tarafından Kütahya Mevlevîhânesi'ne tayin edilir. Kütahya'ya şeyh tayin edilmesinde kendisini evlat edinen Kâmile Hanım'ın kızı Hâcce Fâtıma Hanım'In etkisi büyüktür. Sâkıb Dede, kendisini evlatlık edinen Fâtıma Hanım'ın kardeşi Hüseyin Ağa'nın kızı Havvâ Hanım ile evlenir ve yirmi iki yıl evli kalır. Kendinden sonra şeyh olacak olan oğlu Halis Ahmed Dede haricindeki tüm evlatları kendisinden önce vefat etmiştir.

Sâkıb Dede'nin gelişinden Kütahya'da çok etkilenir. Çeşitli ilimler Farsça okutulmaya başlanır ve edebî hayat canlanır. Etkisi vefatından sonra da devam eder. Yenikapı Mevlevîhânesi'ne şeyh olacak olan Seyyid Ebûbekir Dede, Ali Nutkî Dede, Abdülbâki Nâsır Dede ve onlardan sonra devam edecek olan evlatları, Sâkıb Dede'nin Kütahya Mevlevîhânesi'nde bıraktığı etki sebebiyle yetişmişlerdir.

Sâkıb Dede 19 Mayıs 1735'te hastalanıp 28 Mayıs 1735 tarihinde vefat etmiş ve Kütahya Mevlevîhânesi'nin Hezâr Dînârî'nin yaptırmış olduğu mescit kısmına defnedilmiştir. Vefatına dair Şeyh Gâlib'in düşürdüğü tarih şöyledir:

"Mâtemin gûş eyleyüp Ġâib gürûh-ı 'âşiķân"
"Didiler târih-i fevtin hây hatm-i Mevlevî"

"Sâkıb" mahlasını ne zaman ve nasıl aldığı bilinmemektedir. Kimseyi azarlamaz, çocukların hatalarını görmezlikten gelir, dervişlere son derece yumuşak davranır ve onlarla şakalaşır; halk arasında medenî ve hoş davranışları gözlenirmiş.

Tek başına ve hoşafsız yemek yemez, yemekte çorba ister, limonlu pekmez şerbeti içer, uykudan ve yemekten sonra kahve içer; kahveyi suyu çok, kahvesi az severmiş.

Çok cömert olan Sâkıb Dede'nin cebinde hiç para bulunmaz, taşıdığı tütünden herkese sarar verirmiş. Kendisine annesinden miras kalan beş kese altından yalnızca yüz kuruş alıp gerisini kardeşine bırakmış.

Sâkıp Dede'ye Kütahya Mevlevîhânesi şeyhliği sırasında İstanbul'dan teklifler gelmiş ama o kabul etmemiştir. Sefîne-i Nefîse-i Mevleviyân isimli üç ciltlik bir eseri ve 5689 beyitlik bir divanı vardır.

Eser üç cilttir. Mevlevîlikte bu meşrebe mensup şahısların biyografilerini yazma geleneği Mustafa Sâkıb Dede'de zirveye ulaşmıştır. Eserde bazı kusurlar görülse de alanında önemli bir boşluğu doldurmaktadır. Eserin ilk cildinde Çelebilerin biyografileri yer alır. Özellikle Abapûş-i Bâli ve Ergûn Çelebi'ye yaklaşık olarak eserin altıda biri ayrılmıştır. Bu bölümde Ergûn Çelebi'ye ait olarak tespit etmiş olduğu eserleri verirken onları şerh etmiştir ki bu, Sâkıb Dede'nin nesir olarak da Mevlevî düşüncesini anlattığını göstermektedir. İkinci ciltte çeşitli tekkelerde görev yapan şahısların, üçüncü ciltte de Mevlevîlik ile ilgili bazı kadınların hayat hikâyelerinden bahseder. Özellikle Kütahya Mevlevîhânesi ile yakından ilgili olan Fatıma ve Kâmile Hanımlar'a ayrı bir yer ayırır. Mevlevîlik'te ilk Mesnevîhânlık görevi yapanların bu kadınlar olduğu bilgisini vermektedir ki, önemlidir.

Sâkıb Dede "Dîvan"'ında Mevlevîliğin simgesi haline gelmiş olan bazı unsurlarıyla ilgili kapsamlı şiirler yazmıştır. Bunlar sırasıyla Mevlevî tarikinin özellikleri, Mevlânâ, külah-ı Mevlevî, Mevlevîhâne, hırka ve kemer, Mevlevî dervişleri, ney, rebap, kudüm, def, kubbesi yeşil çinilerle kaplı Mevlânâ türbesi ve bazı mevlevîlerin vefat tarihleri örnek olarak verilebilir.




Tanıtım yazısı

Tanıtım yazısı, a sitesinde b sitesinin tanıtılması ve linkinin paylaşılmasıdır. Tanıtım yazısı çoğunlukla yeni sitelerin kalite siteler üzerinde tanıtılıp arama motorları üzerinde iyi bir konuma getirilmesi için yapılır. Google her ne kadar yapay link işlemi yanlıştır dese de tanıtım yazısı piyasasının oluşmasında bu engel değil. Tanıtım yazıları backlink amaçlı olduğu için kullanıcıya değil arama motoruna hitap eder.




İğne oyası

Dünyada “Türk danteli” olarak bilinen iğne oyası; ipek iplikten iğne ile oluşturulan üç boyutlu kenar dantellerine verilen addır. İğne oyaları, herhangi bir tekstilin, ki bu genelde eşarp olmaktadır, kenarına oya olması amacıyla yapılan dantellerdir. Bağımsız ve tek başına kullanımı bu nedenle çok fazla söz konusu olmamaktadır.

“El emeği göz nuru” tanımına en fazla uyan el işlerinden biri olan iğne oyaları, Anadolu’da birçok ev hanımı tarafından yoğun şekilde üretilen bir el işi olup, bazı yörelerde aynı zamanda alım satımı yapılan bir ticari mal hüviyetindedir.

El sanatları, bir ulusun kültürel kişiliğini yansıtması bakımından önemlidir. El sanatları ile toplumda dostluk, arkadaşlık, yardımlaşma gibi değerler de yaşamış ve yaşatılmıştır.

duygularını renklere ve oyaya dönüştürmüştür. İğne oyası, düğüm düğüm işlenerek sevgiliye, hasrete, umuda, istek ve dileklere ulaşmak için kullanılmıştır. Çok zengin çeşide ve geçmişe sahip olan iğne oyaları, sadece süs eşyası olarak değil kişinin duygu