dört çocuk babasıdır.

XVII, XVIII. ve XXI. Dönem Kars, XX. Dönem Ankara Milletvekilliği ile Turizm, Devlet Bakanlıkları yapmış İlhan Aküzüm'ün babasıdır.




Galya Savaşları

Galya Savaşları çeşitli Galyalı kavimlere karşı Roma valisi Jül Sezar tarafından yürütülen bir seri askeri kampanyalar dizisidir.

Galyalı kavimlere karşı Roma'nın savaş, MÖ 50 - MÖ 58 döneminde süren ve MÖ 52 yılında savaş sonucunu belirleyici Alesia Muharebesi adı verilen ve bu savaşlardaki askeri çarpışmaların doruğunu teşkil eden muharebeden sonra tüm bir Roma zaferi ile sonuçlandı. Galya (özellikle bugünkü Fransa ve Belçika)'nin tümü üzerinde Roma Cumhuriyeti hükümranlığı ve Roma Cumhuriyeti arazisi genişledi. Galya Savaşları Jül Sezar için Roma Cumhuriyeti'nin tek hakimi olmasına yol açtı.

Jül Sezar'ın Galya Savaşları hakkında en önemli klasik tarihi kaynak "Commentarii de Bello Gallico (Türkçe tercümesi "Gallia Savaşı") olarak Jül Sezar'ın kendisi tarafından hazırlanan tarih kitabıdır.
Jül Sezar, kitabında bu işgal savaşlarını bir önleyici ve savunma eylemi olarak tasvir etmesine rağmen yüzyıllardır tarihçiler bu savaşların Sezar'ın siyasi kariyerinde birden ilerlemek için ve kendi büyük borçlarını ödemek için öncelikle şahsi bir mücadele olduğunu kabul etmektedirler. Bu savaşa ana nedenler her ne olursa olsunlar, Galya arazileri Romalılar için gayet büyük askeri öneme haizdiler. Bundan önce zaman zaman hem yerli Galya'lılar hem de kuzeyde daha uzakta yerleşik olan yerli kavimler Romalılar arazilerine saldırmışlardı. Galya'nın Romalılar tarafından tümünün fethi Ren Nehri'ni Roma'nın sınır olarak tespit ederek Romalılara doğal bir sınır güvenliğini sağlamaya izin verdi.

MÖ 59'da Roma'da konsüllük yapmak için gerekli mali yükleri karşılamak için Jül Sezar önemli meblağlarda borçlar altına girmiş ve bunları geri ödeyebilmek için yüksek yük altında kalmıştı. Fakat Roma'nın idaresini ele almak için, Jül Sezar, Marcus Licinius Crassus ve Pompey'den oluşan Birinci Triumvirlik adlı siyasi bir ittifak dolayısıyla Senato'an çıkartılan "Lex Vatinia" adlı bir kanunla beş yıl için Jül Sezar'ın Cisalpina Galya ve İlliricum adlı eyaletlerinin Prokonsül valiliğini garanti etmişti. Tam bu sırada Transalpina Galya eyaletinin valisi Metellus Celer beklenmedik bir şekilde öldü ve bu eyalet valiliği de bir "Senato Kararnamesi" ile Jül Sezar'a verildi. Yeni bir idari politika olarak prokonsüllük geleneksel bir yıl süreli iken Sezar'ın valilikler 5 yıla uzatılması kararı alındı. Sezar'ın komutasında önce deneyimli dört lejyon asker vardı: Lejyon VII Claudia, Lejyon VIII Augusta, Lejyon IX Hispana ve Lejyon X Equestris. Jül Sezar M.Ö. 61'de Hispania Ulterior eyaleti valisi olduğu dönemde burada bulunan lejyonlara komuta ederek Lusitanya'lılara karşı askeri seferler yaptığı için, bu lejyonların askerlerinin çoğunu (olasılıkla hepsini) şahsen tanımaktaydı. Jül Sezar aynı zamanda yeni asker toplayıp yeni lejyonlar ve "auxilia" birliklerini kendi isteğine bağlı olarak şahsi yetkisi ile kurmak için yasal yetkiler verilmişti.

Jül Sezar kendini büyük borç geri ödeme mali yükünden kurtarmak için bazı Roma Cumhuryeti'ne komşu olan arazileri fethetmek ve oraları yağma ederek büyük ganimet toplamak hırsı vardı. Sezar'ın bunun için orijinal hedefi Balkanlarda bulunan Daçya (günümüzdeki Romanya) toprakları olduğunu bazı tarihçiler belirtmişlerdir. Bu iddialar Sezar'ın kendine bağlı olan lejyonlardan üçünün Aquileia'da yerleştirmesine ve kendi valiliğine verilen iki eyaletin de bu bölgeye yakın olmasına bağlanmıştır.

O dönemde Galya'da bağımsız yaşayan kabileler gayet uygar ve zengin idiler. Hemen hepsinin Romalı tüccarlar vasıtası ile Romalılarla bağlantıları bulunmaktaydı. Bazıları, özellikle Aedular ve Helvetler adlı kabileler, Roma Cumhuriyeti vassallığını yüklenmişler ve geçmişte Roma ile istikrarlı politik müttefiklik kurmuşlardı.

Romalılar Galyalı kabilelere saygılı bulunmakta ve hatta onlardan korkmakta idiler. Sadece elli yıl önce, MÖ 109'da, İtalya kuzeyden Galliler tarafından hücuma uğramış ve tam olarak istila edilmekten Gaius Marius tarafından gayet kanlı ve masraflı savaşlar sonrasında ancak kurtarılmıştı.

Yaklaşık MÖ 62'de Romalılara tabi olan bir kabile olan Arvernler, Sekuanlar kabilesi ve Ren Nehri'nin doğu yakasında bulunan German asıllı Suebler bağımsız kabilesi ile bir gizli anlaşma yaparak Roma'nın güçlü bir müttefiki olan Aedular kabilesi üzerine bir saldırıya geçtiler. Romalılar bu komployu görmemezlikten geldi. Sekuanlar ve Arvernlar kabileleri Galli askeri komutan olan Ariovistus'dan yardım istediler ve Ariovistus komutalarında kabile orduları MÖ 63'te Magetotriga Muharebesi'nde Aedular'ı büyük bir mağlubiyete uğrattılar. Sekuanlar bu muharebedeki galibiyetten sonra elde edilen arazilerin büyük bir kısmını Ariovistus'a bağışladılar. Ariovistus da bu arazilere kendi kabilesinden olan 120,000 kişinin yerleşmesini sağladı. Bundan sonra Harudeler kabilesi de bu ittifaka dahil edildi. Ariovistus Sekuanlar'dan bu yeni müttefik kabile halkından 24,000 kişinin bu topraklarda yerleştirilmesi için ekstra arazi verilmesini talep etti.

Bu talep Romalıları "kuşkulandırdı". Eğer Ariovistus Sekuanlar'ın arazilerinin hepsini eline geçirebilecek bir duruma gelirlerse Galya'nın geride kalan taraflarına da saldırıp eline geçirebileceğinden şüphe etmeye başladılar. Romalılar kendileri bağımsız, bağlı tabi vassal ve müttefik kabileler arasında bir savaş çıkmasından kuşkulanmamakta idi. Fakat harp-taraftarı olan Ariovistus'un komutasında olan Süebler'in Aedular ve müttefiklerine karşı galip gelirse büyük bir halk göçmesi olacağından ve bunun Roma'ya olabilecek etkilerinden korkmakta idiler. Gerçekten Galya'yı altına üstüne getiren (MÖ 113-MÖ 101) döneminde olan Cimbri Savaşları'nın ortaya çıkartıldığı Roma ordularının bu savaşın ilk aşamasında yenilmesi gibi aksi etkilerinden ve sonra da büyük halk kitlelerinin göçmesinin kötülüklerinden ders almışlardı. Bu nedenle Romalılar Galya'yı korumak ve İtalya'yı büyük halk göçmelerinin aksi etkilerinden kurtarmak nedeniyle savaş etmeye hazır hale girdi.

"Ana kaynak": Jul Sezar, "Gallia Savaşı"

"Ana kaynak": Jül Sezar, "Gallia Savaşı" Kitap I. Bölüm. 2-53 

"Ana kaynak": Jül Sezar, "Gallia Savaşı" Kitap I. Bölüm. 2-29 

MÖ 61'de Helvetler kabilesinin liderleri Orgetorix önderliğinde bir kitlesel göç için planlamışlar ve bunu gerçekleştirme için epeyce hazırlık tamamlamışlardı. Sezar'ın bildirdiğine göre, bu göçün nedenleri Helvetler'in Germen kabileleri tarafından da taciz edilmeleri veya engebeli ve dağlık bir bölgede yerleşmiş olmaları dolayısıyla diğer kabilelere karşı kendilerinin yapabilecekleri saldırı ve yağmacılık için baskınlar ve çarpışmalara kendi arazilerinin fırsat vermemesi idi. Helvetler arazilerinin etrafı Sekuanlar Galli kabilesi; diğer Galli kabileleri ve Romalılara ait Gallia Narbonensis eyaleti ile çevrili idi Bu araziler konumundan Helvet'ler hiç memnun değillerdi. Onların bu etkisizliğinden "Gallia Narbonensis" eyaletini ellerinde bulunduran Romalılar bu ticaret anlaşmazlıkları körükleyerek politik avantajlar kazanmaktaydılar.

Temsilcilerle müzakereler ve birleşik meclis toplamak suretiyle Helvetler kabile reisi Orgetorix egemen iddialı Sekuanlar ve Romalılar'a yakınlıkları ile bilinen Aedular ile görüşmeler yaptı. Sezar kitabında bu görüşmelerinin bir hedefinin de bu kabile reislerini kral olup taç giyip kabilelerini bir kral gibi idare etmeyi sağlamak istedikleri için yapıldığını iddia etmektedir.

Helvetler'le göç etmek için arazilerinden sulhle geçit yapma için Sekuanlar'a yaptıkları talep onların meclisleri tarafından kabul edildi. Helvetler liderleri olan Orgetorix altında göçe hazırlanmaya ve bu göç için erzak, iaşe ve tedarik hazırlamaya başladılar. İki tam yıl süreyle Helvetler planlar yapıp kendilerini hazırladılar. Bu arada değişik Galli kabilelere elçiler gönderilerek güvenli geçişler için izinler ve ittifaklar temin ettiler. Bu hazırlığın üçüncü yılında göçe başlamak için yeminler edip kendilerini göçe hazırladılar. Bu sırada Orgetorix Sekuanlar Kabile reisi "Casticus" ile Aedular reisi "Dumnoriks" ile ailelerden olan kız alıp kız verme usulünü kullanarak bir şahsi müttefiklik kurmuşlardı. Bu üç kabile reisi aralarında gizlice anlaşarak kendilerinin "kral" unvanı almalarına ve bu unvanlarla tüm Galya'yı fethedip bu toprakları aralarında bölüştürerek idare etmeye de karar verdiler.

Orgetorix'in bu gizli uğraşları diğer Helvetler'e bir muhbir tarafından ifşa edildi. Bunun üzerine bir klik Orgetorix'in tutuklu olarak bir yargılamaya tabi tutulması istedi. Eğer bu yargılama sonunda suçlu olduğu kararı verilirse bir kazığa bağlanarak canlı canlı yakılıp idam edilmesi rizikosu ortaya çıktı. Kabile meclisi toplantısında bu klik onu yakalamak için bir girişim yaptı. Fakat Orgetorix kendisinin "akraba, arkadaş ve tabi olanlar"'dan oluşan geniş "ailesi (famiglia)"; çok sayıda olan kendisinin hizmetlileri ve borç verenler tarafından korunmaktaydı. Onun için Orgetorix kendine karşı olanlar kliği tarafından yakalanmaktan kurtulmayı başardı. Bundan sonra kendine karşı olanlar onu yakalatıp yargıya tabi tutmak için çok sayıda kabile mensubundan taraftar toplama gayretine geçtiler. Fakat tam bu sırada Orgetorix hayatını kaybetti. Ölümü Helvetler'e göre intihar etmesinden dolayı idi; ama Sezar "bunun şüpheli olmaktan uzak olmadığını" yazmıştır.

Bu ölüm kabile içinde birçok şahsi rekabet ihtilaflarının ortadan kalkmasına neden oldu. Helvetler de Atlas Okyanusu sahillerinde bulunan Sentonlar kabilesinin yanında, yaşama daha uygun ve daha güvenlikli otlak arazilere göçmek için uzun zamandır yaptıkları planları uygulamaya tekrar koyuldular.

Sezar kitabında Helvetler'in göçe başlamak için eski arazilerini terk etme tarihini 28 Mart olarak vermektedir. Bu göçe başlamadan Helvetler tüm kasabalarında ve köylerinde bulunan evleri ve binaları ateşe verip yakıp yerle bir ettiler. Böylece diğer göçe karar vermemiş kabileliler ve düşmanlarının kendilerinin boşaltıp gittikleri eski arazilerine yerleşmekle