enetim Kurulu bünyesinde Örtülü Sermaye, Transfer Fiyatlandırması ve Yurtdışı Kazançlar Grup Başkanlıkları tarafından incelenir.

1 Seri No'lu "Kurumlar Vergisi Genel Tebliği"'nde işletmede kullanılan borçların örtülü sermaye sayılabilmesi için gerekli şartlar şöyle sıralanmıştır:

1 Seri No'lu "Kurumlar Vergisi Genel Tebliği"'nde örtülü sermaye sayılmayacak borçlanmalar şunlardır:




Cebu City

Cebu (), Filipinler'in Cebu iline bağlı bir kenttir. Ülkenin en büyük ikinci yerleşim bölgesi olan Metro Cebu'nun merkezi konumundadır. 2010 nüfus sayımı verilerine göre kentte 866.171 kişi yaşamaktadır. Visayas bölgesinin önde gelen ticaret ve eğitim merkezleri arasındadır.

Cebu adasının doğu kıyısında yer alan kent, Filipinler'de İspanyollar'ın yerleştiği ilk kent olma özelliğine sahiptir. Ülkenin taşımacılık üssü konumunda bulunan Cebu birçok kargo şirketine de ev sahipliği yapmaktadır.

Kuzeydoğuda Mandaue kenti ile Consolacion kasabasına, batıda Toledo City ile Balamban ve Asturias kasabalarına, güneyde Talisay City ile Minglanilla kasabasına komşudur.




Davao City

Davao City, Filipinler'in en kalabalık üçüncü yerleşim birimi olan Davao Bölgesi'nin merkezi konumunda bulunan kenttir. 2444 km'lik yüzölçümüyle ülkenin en geniş kenti olma özelliğine sahiptir. Mindanao'nun ticaret ve endüstri merkezi olan kentin 2010 verilerine göre nüfusu 1.449.296'dır. Filipinler'in en yüksek dağı olan Apo burada bulunmaktadır.




Raipur

Raipur (), Hindistan'a bağlı Chhattisgarh eyaletinin başkentidir. Raipur ilinin yönetim merkezi olan kent, bağlı bulunduğu Chhattisgarh eyaletinin 1 Kasım 2000'de kurulmasından önce Madhya Pradesh sınırları içinde yer almıştır. 2011 nüfus sayımı verilerine göre kentte 1.010.087 kişi yaşamaktadır.




Canboladoğlu

Canboladoğlu Ali Paşa, Celali isyanları'nda isyana önderlik etmiş kişilerdedir. 
Ali Paşa' nın atası olan Canbolad Bey, Yavuz Sultan Selim zamanında Kilis tarafına yerleştirilerek burası kendisine yurtluk olarak verilmiştir. Ali Paşa, amcası Hüseyin Paşa'nın Halep beylerbeyliğine getirilmesinden sonra Kilis beyliği görevine geldi. Hüseyin Paşa, Yusuf Sinan Paşa'nın İran seferinde yaşanan mağlubiyetten sorumlu tutularak 1605 yılında idam edilmiştir. Hüseyin Paşa'nın idamından sonra yeğeni Ali Paşa ile Hüseyin Paşa'nın emrindekilerle otuz bin kişilik kuvvet, devletin İran ve Avusturya seferlerindeki durumundan yararlanarak isyan etmiştir.

Ali Paşa, Seyfoğlu Yusuf'u mağlup ederek Trablusşam'ı ve daha sonra Humus ve çevresini ele geçirdi. Ali Paşa kendi adına hutbe okutup hükümdarlığını ilan ettikten sonra askerlerini Osmanlı ordusu gibi düzenledi. Sadrazam Kuyucu Murat Paşa, Zitvatorok Antlaşması ile Avusturya Arşidüklüğü barış yapılmasından sonra hükümdarlığını ilan etmiş olan Canboladoğlu'nun üzerine yürüdü. Belen Geçidi'nin güneyindeki Oruç Ovasında 1607 yılında yapılan savaşta Canboladoğlu Ali Paşa yenilerek Halep'e kaçtı. Burada da duramayarak geri çekildi ve İstanbul'a kaçarak padişaha sığındı. Padişah I. Ahmed'le görüştükten sonra affedilerek kendisine Temeşvar beyliği verilerek orada bir yıl kalmıştır. Ancak buradaki halk zulmünden dolayı kendisini istemediğinden Belgrat'a gitti.

Kuyucu Murat Paşa, Kalenderoğlu isyanını bastırıp İstanbul' a döndükten sonra ortada Celali elebaşı bırakmak istemediğinden damadı olan Belgrat muhafızı Kadı Ali Paşa' ya verdiği emir üzerine Canboladoğlu Belgrat' da boğdurulmuştur.





Uluslararası Jeofizik Yılı

Uluslararası Jeofizik Yılı (İngilizce: "International Geophysical Year"; IGY), 1 Temmuz 1957 tarihinde başlayıp 31 Aralık 1958'ye kadar süren uluslararası bilimsel proje. Batı Bloku ve Doğu Bloku'nun oluştuğu ve bilimsel değişimin ciddi kesintiye uğradığı Soğuk Savaş döneminde, 1953 yılında Sovyetler Birliği lideri Joseph Stalin'in ölümünden meydana gelen ve Barış içinde bir arada yaşama olarak isimlendirilen yumuşama döneminde işbirliği için yeni bir dönem açıldı. Çin'in Çin Cumhuriyeti (Tayvan)'ın katılımını protesto için katılmadığı proje, 67 ülkenin katılımıyla gerçekleşti. Doğu ve Batı ilgili uluslararası örgütün genel sekreteri olarak Belçikalı Marcel Nicolet'i seçtiler.

IGY, toplamda on bir yer bilimi konu ve alanını kapsıyordu: Kutup ışıkları, Gök aydınlığı, Kozmik ışın, İyonosferik Fizik, Yerçekimi, Yerin manyetik alanı, Enlem ve Boylam tespitleri (hassas haritalama), Meteoroloji, Oşinografi, Sismoloji ve Güneş aktivitesi.

Sovyetler Birliği ve ABD, IGY için yapay uydular fırlattılar. 4 Ekim 1957 tarihinde fırlatılan Sovyetler Birliği'nin Sputnik 1 uydusu ilk başarılı yapay uydu oldu. IGY etkinliklerinde elde edilen diğer önemli başarılar, Van Allen radyasyon kemeri'nin keşfi, levha hareketlerinin önemli bir onayı olan okyanus ortası sırtların denizaltıyla keşfi oldu. Ayrıca insanlı uzay uçuşları için son derece tehlikeli olabilecek, sert güneş zerresi radyasyonunun nadir olay olduğu algılandı.

Uluslararası Jeofizik Yılı'nın kökleri 1882-1883 ve 1932–1933'e dayanan Uluslararası Kutup Yıllarının izlerini sürer.


1932 Kutup Yılı hedeflerinde çok başarılı olmasına rağmen, II. Dünya Savaşı nedeniyleasıl hedefi tutturamadı. 1932 Kutup Yılı sırasında toplanan veriler ve bilimsel analizlerin çoğu savaş nedeniyle sonsuza dek kayboldu.

Savaş ve siyasetin veri potansiyelinde kayba sebep olması, organizasyon komitesinin özellikle rahatsızlık duyduğu bir durumdu. Komite soruna ""Tüm gözlemsel veriler tüm ülkelerde bilim adamları ve bilimsel kuruluşlar için mevcut olmalıdır."" görüşüyle bakıyordu. Verilerin serbest dolaşımı olmadan, uluslararası bir projeye sahip olmanın hiçbir anlamı olmayacağı görüşündeydiler.

Uluslararası Jeofizik Yılı'nın başlamasından sadece birkaç ay önce 1957 Nisan'ında, çeşitli disiplinleri temsil eden bilim adamları, Dünya Veri Merkezi sistemini kurdular. Amerika Birleşik Devletleri Dünya Veri Merkezi "A"'ya ev sahipliği yaparken Sovyetler Birliği Dünya Veri Merkezi "B"'ye ev sahipliğini üstlendi. Dünya Bilgi Merkezi "C" ise Batı Avrupa, Avustralya ve Japonya'da arasında bölüştürüldü. Günümüzde, on beş Dünya Veri Merkezi'nin yedisine ABD'deki NOAA ev sahipliği yapmaktadır.

Her Dünya Veri Merkezi tam bir veri setini arşivlemeyi, birçok farklı veri formatını işlemek için donanımlı olmayı, Ayrıca, her ev sahibi ülke organizasyon komitesinin uluslararasında verinin açık ve özgür değişiminin olması gerektiği kararına uymayı kabul etmiştir.

Uluslararası Jeofizik Yılı Projesi birçok bilimsel başarının yanı sıra verilerin güvenliği ve ulaşılılabilirliğini sağlamak anlamında bilimsel çalışmalara çok önemli bir katkı yapmıştır.

Uluslararası Jeofizik Yılı, Antarktika'daki bilimsel çalışmaları 18 ay boyunca tetikleyen bir proje olmuştur. Uluslararası Bilim Konseyi ve katılımcılar projeyi kutup çalışmalarından jeofizik araştırmalarına genişletince, kutup araştırmaları 70'ten fazla ulusal bilim kuruluşunun oluşturduğu komitelerin ortak çalışması haline geldi.

Halley Araştırma İstasyonu, Royal Society'den bir ekip tarafından, Uluslararası Jeofizik Yılı için, 1956 yılında kuruldu. 
Üsse ve üssün bulunduğu körfeze Astronom Edmond Halley'in adı verildi.

Japonya'da, Monbusho Bilim ve Teknoloji Ajansı ve Japonya Deniz Güvenliği Ajansı tarafından 1955 yılında Antarktika keşif seferi planlandı. Güney Kutbu gözlem gemisi olarak buz kırıcı Soya (buzkıran) inşa edildi. Takeshi Nagataya komutasındaki ilk Japon Antarktika gözlem ekibi 1956'da yola çıkarak 29 Ocak 1957 tarihinde Antarktika^ya ulaştılar. Bu ekip tarafından kurulan Showa İstasyonu Antarktika üzerindeki ilk Japon gözlem üssü oldu.

Sovyetler Birliği Antarktika'ya ilk kez IGY çalışmaları kapsamında ayak bastı. ilk Sovyet seferini 1955 yılında düzenledi IGY'ye hazırlık olarak 1956'da Mirny VE Pionerskaya istasyonlarını kurdu. 1957'de bu iki istasyona Komsomolskaya ve Vostok istasyonları ile 1958'de Erişilebilir Kutup İstasyonu eklendi.

Fransa Adélie Toprakları'nda Dumont d'Urville İstasyonu ile Charcot İstasyonu'nu kurarak projeye katkıda bulunmuştur. Jeofizik Yılı'ndan önce bir öncü sefer düzenlenmiş ve Bir öncüsü seferi olarak, Fransız Donanması'ndan "Komutan Charcot" gemisi Adelie Toprakları kıyısında 1949-1950 yıllarında dokuz ay geçirmiş, İyonosfer sondajları bu gemide yapılmıştır. İlk Fransız istasyonu, Port Martin, 9 Nisan 1950'de tamamlanmış, ancak 22-23 Ocak 1952'de çıkan bir yangınla yok olmuştur.

Amundsen-Scott Güney Kutbu İstasyonu Ocak 1957'de Güney Kutbu'nda ilk kalıcı yapı olarak inşa edilmiştir. Günümüze kadar kullanılan yapı, güvenlik nedeniyle Aralık 2010 yılında yavaş yavaş yıkılmaya terkedilmiştir. Tüm yapıları buza gömülmüştür.

Uluslararası Jeofizik Yılı projesi planan hedeflere ulaşma bakımından başarılı geçmiştir. Bununla birlikte bazı alanlarda, veri toplamada eksikler olduğu görülmüş ve bu yüzden bazı projeler eklenmiş veya uzatılmış ve yeni ortak çalışmalar başlatılmıştır.

Proje birçok gelişmeye yol açmıştır. Örneğin, Uluslararası Jeofizik Yılı komitesinin Antarktika'nın barışçıl amaçlarla ve ortak bilimsel araştırma için kullanılması çağrısı Antarktika Antlaşması'na giden yolu açmıştır. O zamandan beri, Antarktika için uluslararası işbirliği, çevreyi koruma, tarihi mekanların korunması, hayvan ve bitkilerin korunmasını sağlayacak tedbirler için çalışmaktadır. Günümüzde, 41 ülke Antarktika Antlaşması'nı imzalamış ve uluslararası işbirliği araştırmaları devam etmektedir.

Uluslararası Bilim Konseyi'nin (ICSU), 29. Genel Kurulu tarafından oluşturulan ICSU Dünya Veri Sistemi (WDS), Uluslararası Jeofizik Yılı nedeniyle oluşturulan eski ICSU Dünya Veri Merkezleri (WDCS) ile eski Astronomik ve Jeofizik Veri-Analiz Servisleri Federasyonu'nun (FAGS) 50 yıllık mirası üzerine inşa edilmiştir. ICSU Dünya Veri Sistemi, dünya genelinde 15 veri merkezi ile Uluslararası Jeofizik Yılı'nda toplanan verileri depolayarak ev sahipliği yapıyor. Veri merkezlerinin Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan yedisi NOAA Ulusal Veri Merkezlerinde veya NOAA iştiraklerinde bulunuyor. Bu ICSC Veri Merkezleri sadece tarihsel verileri korumak değil, aynı zamanda araştırma ve s