Ruhbilim’ adı altında yayınladı.1919’un sonlarında Watson bebeklerde duygusal karşılıkların koşullandırılması üzerine oldukça etkili ve tartışmalı bir çalışmaya başladı ve bu sırada akademik psikolojiyi bütünüyle denetim altına almanın kıyısındaydı.Bununla birlikte bu dönemde özel hayatı sebebiyle meslekten uzaklaştırılmasına rağmen çalışmalarını bırakmadı. Yeni Toplumsal Araştırma Okulu’nda davranışçı ruhbilim üzerinde dersler verdi ve 1924’te bunları ‘Davranışçılık’ başlığı altında yayınladı. 1928’de Watson ve karısı davranışçı çizgilerde çocuk yetiştirmeye bir kılavuz olarak Bebeğin ve Çocuğun Ruhbilimsel Bakımı başlıklı bir kitap yayınladılar. Bu kitap Amerikan çocuk yetiştirme uygulamasına dönüştü ve Watson’ın yazdığı diğer her şeyden çok daha fazla halkı etkiledi. 1930 yılında Watson Davranışçılık’ı gözden geçirdi. Bu çalışma Watson’ın ruhbilimi alanındaki son profesyonel çalışması oldu.

Watson psikolojinin kendisini doğa bilimleriyle yani gözlenebilir olan davranışla sınırlamak zorunda olduğunu iddia etmişti. Bu nedenle sadece tamamen nesnel olan araştırma metodları davranışçının laboratuvarında araştırılabilirdi. Watson araştırmalarda kullanılabilecek metodları açıkça belirtmişti. (1) araçlı veya araçsız gözlem, (2) test metotları, (3) sözel anlatım metodu ve (4) koşullu refleks metodu.

Psikoloji açısından Watson’ın kavramsal davranışçılığının, metodolojik davranışçılığından çok daha büyük öneme sahip olduğu ispatlanmıştır. Öncelikli çalışma konusu daima davranış itemleri veya verileri olmak zorundadır. Davranış bilimi olarak psikoloji sadece uyarıcı ve tepki, alışkanlık edinimi gibi terimlerle nesnel olarak tanımlanabilen davranışlarla ilgilenmek zorundadır. Bütün insan ve hayvan davranışları bu şekilde, ruhsal kavram ve terimlere başvurmadan anlatılabilir. Davranışçı psikoloji davranışın nesnel olarak araştırılması yoluyla, belirli bir tepkinin öncesinde gelen uyarıcının önceden tahmin edilmesi amacını gerçekleştirebilir. Davranışçılığın amacı gerek çalışma konusu gerek metodolojisiyle ruhsal kavramlardan ve öznel metotlardan uzak, fizik kadar nesnel bir bilim oluşturmaktır.

1.Davranış : Karşılaştırmalı Psikolojiye Bir Giriş

2.Bebeğin ve Çocuğun Psikolojik Bakımı

3.Davranışçılık

Fancher, R. E. (1990). "Ruhbilimin öncüleri" (2). (A. Yardımlı, Çev.). İstanbul: İdea. (Orijinal çalışma basım tarihi 1979).

Schultz, D. P., Schultz, S. E. (2002). "Modern psikoloji tarihi." (Y. Aslay, Çev.). İstanbul: Kaknüs Psikoloji.

Özakpınar, Y. (2011). "Psikoloji tarihi ." Ankara: Ötüken




Don't Let Me Be Misunderstood

"Don't Let Me Be Misunderstood" Bennie Benjamin, Gloria Caldwell ve Sol Marcus tarafından jazz şarkıcısı/piyanist Nina Simone için yazılmış parça. İlk kaydı 1964 yılında yapılmıştır. "Don't Let Me Be Misunderstood" birçok sanatçı tarafından yorumlanmıştır, en önemli yorumlarından ikisi: 1965 yılında yapılan The Animals'ın blues rock yorumu ve 1977 yılında Santa Esmeralda'nın disko-flamenko/latin yorumudur. Bu iki yorum da hit olmayı başarmıştır.

"Don't Let Me Be Misunderstood" ‘un temelleri besteci ve aranjör Horace Ott tarafından, kız arkadaşı (gelecekte eşi) Gloria Caldwell ile yaşadığı dönemsel bir ayrılık nedeniyle, şarkının bestesini ve koronun sözlerini yazmasıyla atıldı. Ott sonra şarkıyı yazar ikili Bennie Benjamin ve Sol Marcus’a tamamlamaları için getirdi. Bu sırada dönemin kuralları, BMI yazarlarının (Ott), ASCAP yazarları (Benjamin ve Marcus) ile işbirliği yapmasını engelliyordu bu yüzden Ott, kendi adı yerine Caldwell’in adını listelere yazar olarak yazdırdı. .

"Don't Let Me Be Misunderstood" Benjamin ve Marcus’un Nina Simone’nun 1964 albümü "Broadway-Blues-Ballads" için yazdığı beş şarkıdan biridir. Şarkının orijinal versiyonu oldukça yavaş bir tempoya sahiptir, harp dahil diğer birçok orkestra çalgısıyla aranje edilmiştir ve şarkının belirli yerlerinde arka vokal belirir. Simone şarkıyı kendine has kategorize etmesi zor bir tarzda söylemiştir. Horace Ott’un şarkıya katkıları, başlangıçta yaptıklarıyla kalmamış, Ott aynı zamanda şarkının aranjörlüğünü ve kayıt sırasında orkestra şefliğini de üstlenmiştir. "Don't Let Me Be Misunderstood"’un bu orijinal versiyonu 1964 yılında yayımlanmış ancak listelerde başarısız olmuştur.

Birçok yazara göre, şarkının bu versiyonu Afroamerikan sivil haklar hareketine dair göndermeler içermektedir, Nina Simone’nun bu dönemdeki birçok eserinde olduğu gibi. Diğer bazı yazarlara göre ise, daha kişisel olarak, şarkıda geçen bu cümlenin sanatçının kariyerini anlatan bir cümle olduğu düşünülmektedir.

Yıllar sonra Simone’nun bu orijinal versiyonu, Christian Dior’un J’Adore parfümü için çektiği, Charlize Theron’nun oynadığı bir reklam filminde ve 2009 Polonya yapımı drama filmi “Rewers” ‘un final sahnesinde kullanılmıştır. Ayrıca 2010 ve 2011 yıllarında, bu versiyon birçok kez BBC’nin suç dizisi Luther’ da da kullanılmıştır.

The Animals'ın solisti Eric Burdon şarkı hakkında sonradan "Bu şarkı daha önce hiçbir zaman bir pop materyali olarak değerlendirilmedi, ancak bu şarkı bir şekilde bizi etkiledi ve dinlediğimiz anda şarkıya aşık olduk." The Animals şarkının temposunuu hızlandırdı, Hilton Valentine ve Alan Price'ın elektro gitarı/orguyla unutulmaz bir orkestral düzenlemeye imza attı. The Animals aynı zamanda Simone'un orijinal kaydının final kısmını da geliştirip, yorumlarında kullanmıştır. Tekrarlanan bu kısa bölümden sonra Burdon'un kendine has derin ve etkili vokali devreye girer ve bu dizeleri söyler:

Grup bu yorumuyla, 1965'in başlarında birçok ülkede hit olmayı başarmıştır; UK Singles Chart'da 3.sıraya, U.S. pop singles chart'da 15.sıraya ve Kanada'da 4.sıraya yükselmiştir.

Bu şarkı "Rolling Stone" tarafından 500 Greatest Songs of All Time listesinde 315. şarkı seçilmiştir.

Animals o dönemdeki konserlerinde genelde, şarkının kaydedilen düzenlemesini kullanmasına rağmen; bazen Burdon şarkıyı yavaşlatarak ve sözleri neredeyse konuşur gibi okuyarak, şarkıya biraz Simone tadı katmıştır.

Bir disko versiyonu olan bu versiyon 1970'lerde büyük bir başarıya imza atmıştır. Bu parça Santa Esmeralda/Leroy Gomez ikilisinin bir düetidir. Esmaralde şarkının The Animals versiyonunu alıp ona latin ezgileri ve disko, flamenko, salsa tarzı eklemiştir.

1977 yazındaki ilk çıkışında, 16 dakika olarak piyasaya sunulmuştur. Bu şarkı Casablanca Records etiketiyle çıkan "Don't Let Me Be Misunderstood" albümünün tek yüzünü kaplamıştır. 12-inch kulüp versiyonu oldukça popüler olmuş, birçok Avrupa ülkesinde ve Billboard'un Club Play Singles listesinde 1. sıraya yükselmiştir. Şarkı "Hot Dance/Disco-Club Play chart" listesinde de 4.sıraya yükselmiştir. Aynı yılın sonlarına doğru çıkan bu yorumun pop versiyonu da oldukça beğenilmiş ve 1978'in başlarında Billboard Hot 100'da 15.sıraya yükselmiştir.

Şarkının Santa Esmeralda versiyonu, günümüzde Quentin Tarantino'nun "Kill Bill Vol. 1" filminde kullanılmasıyla tekrar popülerliği yakalamıştır. Filmde Bride/O-Ren Ishii düellosu sırasında şarkı enstrümantal olarak çalmaktadır. Filmin müziklerinin bulunduğu "Kill Bill Vol. 1 Original Soundtrack" albümünde şarkının 10 dakikalık bir versiyonu yer almaktadır. Bu şarkı aynı zamanda Kore yapımı bir film olan "Le Bon, la Brute et le Cinglé" 'da, Bullseye adlı ABD yapımı dizide ve "Kiss Kiss Bang Bang" filminin fragmanında da kullanılmıştır.






Bound (film, 1996)

Bound Wachowski kardeşler'in yönettiği, Amerikan yapımı, romantik, suç filmi.

Corky (Gina Gershon) hırsızlık suçundan 5 yıl cezaevinde kalmış ve şartlı tahliye edilmiştir. Bir apartmanda tesisatçılık yapması için gelen teklifi kabul edip çalışmaya başlar ve bu apartmanda oturan Violet ile (Jennifer Tilly) tanışır. Violet, Ceaser (Joe Pantoliano) adında mafya için kara para aklayan bir adamın sevgilisidir. Corky ve Violet arasında başlayan çekim aşka dönüşür. Kendilerine yeni bir hayat kurmak için, Ceaser'ın kasada sakladığı, mafyaya ait olan 2 milyon doları çalmayı planlarlar.





Roşan Lezgîn

Roşan Lezgîn (b. 1964, Dingilhewa) aslen Kürt olan yazar, çevirmen, şair ve gazeteci.

Roşan Lezgîn, 1964 yılında Lice'nin Dingilhewa köyünde doğdu. Sadece dört yıl eğitim aldı. 1996 yılından beri çok sayıda dergi ve gazetelerde Kurmançça, Kırmançça ve Türkçe olmak üzere yazıları yayınlandı. Roşan Lezgîn Binê Dara Valêre de (Söğüt Ağacının Altında) adlı hikâye kitabıyla 2002 yılında Apec Förlag AB- edebiyat ödülünü aldı. Sonraki yıllarda bi hîkaya "Serkewtena Zerencan" adlı öyküsüyle Diyarbakır Sur Belediyesinin düzenlediği Birinci Çocuk Edebiyatı Yarışmasında ikincilik ödülü aldı 

2011 yılından beri Newepel gazetesinin redaktörlüğünü ve Şewçila dergisinin editörlüğünü yapmaktadır. Yazar, 2012 yılında yayın hayatına başlayan Roşna Yayınevinin de editörlüğünü yapmaktadır. Lezgin aynı zamanda 1997 yılından beri kesintisiz yayın hayatına devam eden ve Zazaca'nın ez uzun soluklu dergisi olarak bilinen Vate dergisi yazarları arasında yer almaktadır. İlk hikâyelerini Vate dergisinde yayınlayan yazarlardan Roşan Lezgin, 1996’dan bu yana Zaza edebiyatının çok yönlü yazarlarından birisi olarak karşımıza çıkmaktadır. Gazete, dergicilik, öykü ve şiir yazarlığı, editörlük, dilbilgisi, çevirmenlik gibi birçok alanda faaliyet gösteren yazar; Zazaca, Kurmanci ve Türkçe gibi üç dilde eserlerini kaleme almaktadır.

Roşan Lezgîn Kurmançça ve Kirmançça birçok kitabı kaleme almış ve farklı dillerden Kurmanciye ve Zazaki'ye birçok tercümeler yapmıştır:

Roşan Lezgin’in ilk hikâye kitabı Binê Dara Valêre de ("Söğüt Ağacının Altında") 2002’de yayınlanır. Eser “Huzna”, “Xozî Bîyê Zafî”, “Rem”, “Baba”, “Binê Dara Valêre de”, “Îtîraf”, “Şewa Sipî”, “Dîyarbekir Seranser Eşq”, “Şîyayîş”, “Tewî” adlı 10 öyküden oluşmaktadır. Bu eserinde yazar, hikâyelerini çoğu zaman şiirsel bir dil ve söylemle aktarır. Bu hikâyelerde ön plana çıkan temler;
hüzün, ayrılık acısı (babanın yokluğu), toplumdaki kadının konumu ve kadın sorunu, Diyarbakır sevgisi, aşk ve yer yer erotizmdir. Bu hikâyelerin okuru içine çeken, gerçekçi ve sıcak bir dilinin olduğunu, kahramanların