rini önlediklerini sağladıklarını düşünmekteydiler.

Helvetler, kendilerine tabi olan kabilelerin, yani Rauraclar, Tulingler, Latovicler ve Boiler'in tebaalık statüsünde değişiklik yapmadılar. Onların göçe yardım etmeleri için bu tabi kabilelerin eli silah tutanları atlı asker olarak kiraladılar ve onları süvari olarak silahlandırdılar.

Helvetler'in Atlas Okyanusu sahillerine göçü için iki alternatif yol bulunmaktaydı. Birincisi Jura Dağları ve Rhône Nehri arasında bulunan Ecluse Geçidi idi ve bu yol zor ve tehlikeli idi. İkinci yol daha kolay geçilebilir olup bu yol onları Leman Gölü kenarında Rhone Nehri'nin göle girişi mevkiine (günümüzde Cenevre şehrine) götürebilirdi ve bu mevkide nehir üzerinde bulunan bir köprü nehir üzerinden nispeten kolay geçme sağlamaktaydı. Bu ikinci yolda geçilecek yollar ve köprü Allobroglar kabilesine ait idi. Bu kabile Romalılar tarafından kontrol altına alınmışlar ve Roma Cumhuriyeti'ne tabi kılınmışlardı.

Bu sırada Jül Sezar Roma'da bulunmakta idi. Tüm Galya'da, sadece Belgalar'ın göç etmesi olasılığına ve bunun Romalı Transalpina Gallia eyaletini tehdidine karşı gelebilmek için, (bu eyalette bir ordugahta) tek bir Romalı lejyonu bulunmakta idi. Helvetler'in göçe başlama haberine erişince Sezar hemen Cenevre'ye hızla geri geldi. İvedilikle yeni bir asker toplama kampanyası açıp birkaç "auxlia" birliği kurulmasına emir verdi. Aynı zamanda Leman Gölü'ndeki Rhone Nehri ağzında bulunan köprünün yıkılması ve Rhone Nehri kıyısındaki kalelerin takviye edilmesine emirler verdi. Helvetler, Sezar Cenevre'de iken ona yeni liderleri olan "Nammeius" ve "Verucleoetius" başkanlığı altında bir elçiler temsilci heyeti gönderdiler. Bu heyetin hedefi Romalılara Helvetler'in göçü sırasında kimseye zarar vermemeye garanti ve yemin edeceklerini bildirmek ve bunun için Helvet'lere bu göç yolundan ve köprüden barışçıl olarak geçit verilmesini sağlamak idi. Bu konulara için Helvet'ler elci heyeti ve Sezar müzakerelere geçti. Sezar bu elçiler temsilci heyeti ile yaptığı müzakereleri bile bile on beş güne uzattı. Bu on beş günlük zaman içinde Romalılar ve destekçi kabile askerleri mevzilerini pekiştirmelerine sağlamlaştırmalarına yeterli oldu. Özellikle Romalılar "Ecluse Geçidi"'ne giden yol önüne 19 mil uzunlukta ve 16 kadem yükseklikte bir sur inşa ettiler ve buna paralel olarak bir hendek kazdılar ve surlarda aralarında eşit mesafeler bulunan sur kuleleri kurup bu kule-kalelere onları ve aralarındaki surları korumak için asker yerleştirdiler. Böylece Leman Gölü kıyısı ile Jura Dağları'nın sarp etekleri arası bu surla tamamen kapatıldı. Askerlerin en önemli kısmı Romalı lejyonerlerdi ama bunları desteklemek için okçu ve sapanla taş atıcı ücretle askerler de tutulmuştu. Sezar aynı zamanda Galyalı Remiler kabilesi mensuplarından bir atlı süvari birliğini silah altına almayı başarmıştı.

On-beş gün süren müzakerelerden sonra Helvetler elçilik heyeti müzakereye tekrar geldiğinde Sezar resmen onların barışçıl geçme isteğini reddettiğini heyete bildirdi. Aynı zamanda eğer kabile herhangi silah güçlü birlikle nehri geçmek için bir girişim yaparsa buna Romalıların silahla karşı olacağını bildirip onları uyardı. Helvetler bundan sonra sura çeşitli hücum girişimlerinde bulundularsa da Romalılar çabucak bu saldırıları geri püskürttüler. Helvetler geri dönmek zorunda kaldılar ve diğer daha zor olan yoldan geçmek için barışçıl geçme için Sekuanlar kabilesi ve Aedular kabilesi kabile reisi Dumnorix ile müzakerelere giriştiler.

Sezar ise komutasında bulunan tek lejyonu yeni yapılan surlarda ikinci komutanı olan Titus Labienus emrine bıraktı, Acele olarak Cisalpina Galya'ya gitti. Orada Aquileia'da garnizonları bulunan üç lejyonu emri altına aldı ve hemen büyük bir gayretle asker toplayıp "Lejyon XI Claudia" ve "Lejyon XII Fulminata" adını verdiği iki yeni lejyon birliği de kurdurdu. Bu beş lejyonu kendi komutası altına alarak en kısa yoldan Alp Dağları'nı geçti. Bu geçişte bazı diğer düşman kabilelerin arazilerinden geçmeye mecbur oldu ve bu yolda bu düşman kabile güçleri ile birkaç önemsiz çarpışma yapma zorunda kaldı.

Tam bu sırada Helvetler barışcıl geçme için anlaştıkları Sekuanlar'ın arazilerinden geçmişler ve Aedular, Ambarlar ve Allobrogeler toprakların girmişler ve bu arazileri talan etmeye başlamışlardı. Bu kabiller tek başlarına Helvetler ile başa çıkamayacaklarını anlamışlardı ve onlara karşı durmak için Sezar'dan Roma ordusunun yardımını istediler. Sezar onlara askeri yardım vereceğini bildirdi.

Helvetler uzun arabalı göçmenleri bu sırada "Arrar Nehri"'ne (günümüzde Saone Nehri) ulaşmışlar ve bu nehri geçmeye çalışmakta idiler. Sezar bu mevkiide Helvetler'e bir baskın hücumu yapmaya karar verdi. Helvetler'in 3/4'u bu nehri geçmişti ama bu kabile mensubu "Tiguriune" klanına mensup olanlar (yani kabilenin 1/4'i) daha nehrin doğu yakasında geçit için beklemekte idi. Sezar'ın komutası altında bulunan üç Romalı lejyonu hemen taarruza geçerek nehri daha geçmemiş olan bu klan mensuplarına saldırdı. Ortaya çıkan Arrar Nehri Muharebesi'nde Helvetler mağlup oldular. Bir kısmı yüzerek karşıya geçebildiler ve geride kalan Tigurini klanı mensupları yakında bulunan bir koru içine kaçabildiler.

Arar Nehri Muharebesi'nden sonra Romalılar bu nehri geçmiş olan Helvetler'i kovalayabilmek için nehrin üzerine bir köprü kurmaya başladılar. Helvetler Romalılara Divico liderliğinde bir elçilik temsilcisi gönderdiler ve barışçıl geçit için Romalılarain izin vermelerini talep ettiler. Bu görüşmeler de başarısız oldu. Romalılar köprüyü hemen bitirdiler Sezar 4000 kişilik bir Romalı birliğini yanlarında müttefik olduğu Aedular süvari birlikleri ile Helvetleri kovalama emir verdi. Bu birlikler karşıya geçtiler ve 15 gün süre ile Helvetler'i kovalamaya başladılar. Fakat 500 kadar atlı artçı Helvetler birliği ile yapılan çarpışmalarda Romalılar zayiat verdiler. Bu sırada Romalı ve müttefik güçlerinin ellerinde bulunan erzak ve iaşe malları tükendi ve yeni levazım tedarik etme gereği ortaya çıktı. Aedular kabile reisi Romalılara erzak ve iaşe tedarikini geciktirmek için mümkün olan gayreti göstermekte idi. Romalılar ve müttefikleri bu nedenle Helvetler'i kovalamayı durdurdular ve Aedular'in kasabası olan "Bibracte" ye doğru çekilmeye başladılar. Böylece kaçan ve kovalayan değişti; kaçan Romalılar kovalayan Helvetler oldu. Helvetler Romalıların artçı güçleri ile çarpışmalara girdiler. Sezar Romalı ordusunun Bibcracte'nin yakınlarında bulunan bir tepe üzerinde mevzi alıp Helvetler ile muharebeye girişmesine karar verdi. Roma lejyonları bu tepe yamacında düşmanlarına karşı durup sıralanıp savaş düzenine geçtiler.

Bu mevkide yapılan Bibracte Muharebesi'nde Galliler ve Romalılar gayet çetin ve sert bir karşılıklı mücadeleye giriştiler. Çarpışma bütün gün devam etti. Çarpışma sırasında bazan Romalılar ve bazen de Gallilerin üstün geldiği görülür gibi oldu. Saatler sonra Romalılar çarpışmalarda üstün geldiler ve muharebeyi kazandılar. Sezar kitabında

çarpışma uzun ve şiddetli olarak şüpheli başarı ile sürdürmüştür.

demektedir. Mağlup olan Helvetler ordularının teslim olması için Sezar'a teklifler gönderdiler ve Sezar bu teslimiyeti kabul etti.

Bununla beraber Helvetler'den "Verbingen" klanına mensup 6000 erkek teslim olmamak için kaçtı. Bu kaçanlar Sezar'ın verdiği emirlere göre diğer Galyalı kabile mensupları tarafından yakalandılar; Romalılara geri gönderildiler. Romalılar da hepsini idam ettiler. Romalılar teslim olan Helvetler savaşçılarına ise göç etmek için geride bıraktıkları eski arazilerine geri dönmeleri emri verdiler. Buralarda yerle bir ettikleri yerleşkeleri yeniden yapmak ve tarıma tekrar başlamak için bunlara yeterli eşya, malzeme ve tohum tedariki ve yeni hasat mevsimine kadar aç kalmamaları için kadar gerekli olan zahire yardımı yapıldı. Romalılar Helvetler'i daha kuzeyde bulunan diğer Germen kabileler ile Roma arazileri arasında bir tampon bölge olarak görmekteydiler. Bu kabilenin bunun için çok yararlı olduğunu kabul etmekteydiler ve bu nedenle Helvetlere gerekli yardım sağlamaktan çekinmemişlerdi.

Sezar'ın kitabında anlattığına göre Helvetler'in Romalılar eline geçen askeri kamplarında bulunan evraklar arasında Grekçe yazılı olan bir asker sayımı belgesi de bulunmuştu. Bu belgeye göre Helvetler göçe başladıkları zaman 358,000 kişi idiler ve bunlardan yaklaşık 92,000 kişisi askerlik çağında erkekler idi. Fakat teslim olduktan sonra eski arazilerine gönderilen Helvetler sayısı ancak 110,000 kişi idi.

"Ana kaynak": Jül Sezar, "Gallia Savaşı" Kitap I. Bölüm. 30-53 

M.Ö. 71 yılında Suebler kabilesi reisi ve bu Germen kabilesi Kralı olan Ariovistus bu kabilenin Doğu Germanya'dan Marne ve Ren Nehirleri bölgesine doğru yaptığı göçün liderliğini üzerine aldı. Bu göç Sekuanlar kabilesi arazilerini taciz etmekte idi. Buna rağmen Sekuanlar, Aedular kabilesi aleyhine olmak üzere Ariovistus'tan müttefiklik istediler. M.Ö. 61'de Ariovistus komutasındaki German Suebler ordusu Aedular'a karşı yaptığı Magetobriga Muharebesi'nde galip geldi.

Bu galibiyet üzerine Sekuanlar Ariovistus'a ve Suebler'e yeni araziler bağışladılar. Ariovistus bir grup Aedular savaşçısını da rehine olarak elinde tuttu. Ariovistus kendine bağışlanan arazilere kendi kabilesinden olan 120.000 kişinin yerleşmesini sağladı. Bu sırada Germen asıllı Harudlar kabilesinden 24.000 kişilik bir kısım da Suebler kabilesi ile müttefiklik bağlantısı sağladı. Ariovistus Sekuanlar'dan bu yeni müttefiklerini yerleştirmek için kendisine ek olarak yeni topraklar bağışlamalarını talep etti. Bu talep Romalıları "kuşkulandırdı". Romalılar, eğer Sekuanlar Ariovistus'un taleplerini karşılarlarsa Ariovistus'un Sekuanlar'ın tüm arazilerini zorla eline geçirmesinden ve hatta sonra da tüm Galya'yı eline geçirmek isteyeceğinden şüpheye düştüler

Sezar'ın Helvetler'e karşı kazandığı galibiyetten sonra Galyalıların büyük çoğunluğu Sezar'ı bu galibiyetinden dolayı kutladılar ve onun şerefine özel olarak toplanacak bir kabileler genel meclis toplantısına katılmaya davet ettiler. Bunu