açlarla olmayacağını düşünmelidirler.

MNT'i nanomedikal uygulamalarla birçok hastalığı tedavi edebilir Gelecekte iyi sağlık ortak olacak, bugün nasıl ki çiçek hastalığı nadir görülüyorsa kötü sağlık da o duruma gelecek.

Bazı analizciler moleküler nanoteknolojinin teknolojik kusursuzluğa imkan veren bir teknoloji olduğuna inanmaktadırlar. Bazıları ise moleküler nanoteknolojinin yıldırıcı riskleri olduğunu düşünmektedirler. Ucuz ve daha yıkıcı silahların yapımına imkan tanıyacak. Ayrıca moleküler nanoteknoloji insan vücunda atak yaptığında kendini kopyalayabilen canser hücreleri ve virüsler gibi kendini kopyalayabilen toplu yıkım silahlarına izin verebilir. Yorumculara göre moleküler nanoteknolojinin geliştirilmesi durumunda, kendini kopyalamaya sağlıklı güvenli koşullar altında izin verilmelidir.

Nanomekanik robotlar yapıldıuklarında ve tasarlandıklarında tüm dünyada ham maddeyi ya da doğal yaşamı kullanabilecekleri ve enerji rakipçisi olabilecekleri yönünde bir korku ortaya çıkmaktadır. Bazı yorumcular bunu bir grey goo ya da ecophagy seneraysu olarak görmektedirler.

Foresight Enstitüsü bu algıya dair potasiyel korkular ve nanoteknolojinin gelişiminin üzerine bir dizi kural hazırladı.Bunlar yeryüzünde ve mümkün olan diğer yerlerde yiyecek araması, kendi kendini kopyalama ve yalancı organizlamaların yasaklanmasını içermektedir.

Birleşik devletler nano sistemlerde uygulanabilirlik ve temel teknolojileri resmi bilimsel inceleme olarak analiz etmiştir. Ulusal bilim akademisi geniş çaplı internet ve popüler yayınlar üzerine tartışmalara yoğunlaşmıştır.

2006 yılında ulusal bilim akademisi uzun bir raporun (bir maddenin boyutu: Ulusal Nanotekloji Girişiminin Üç Yıllık Yorumu) bir parçası olarak moleküler üretimin raporunu açıklamıştır. Bu çalışma komitesi nanosistemlerin teknik içeriklerini gözden geçirdi ve yaptığı çıkarıma göre hiçbir geçerli teorik analiz, potansiyel sistem performansı çeşitli sorulara ilişkin kesin kabul edilebilir ve yüksek performanslı sistemler uygulanması için optimal yollar veremez. Bu alanda bilgiyi ilerletmek için deneysel araştırmalar önerilmiştir.

“ Bugün teorik hesaplamalar yapılabilmesine rağmen, bu üretimlerin kimyasal reaksiyon döngüleri, hata oranları, operasyonun hızı ve termodinamik verimliliği güvenilir biçimde tahmin edilemez. Böylece, şu ana kadar üretilen sistemlerde ulaşılan kusursuzluk ve komplekslik teorik olarak hesaplanabilir ama ileride ne olacağı kesin olarak tahmin edilemez. Son olarak, teorik olarak hesaplanabilen optimum araştırma politikaları, biyolojik sistem kapasitesinde ve termodinamik verimliliğe ulaşmış sistemler güvenilirliği şu anda tahmin edilemez. Uzun vadeli modellerin deneysel olarak gösterilmesi için araştırmalar hedefe ulaşmak için ve uzun süreli bir vizyon için yol gösterici olabilir.”

Drexler’in Yaratıcılıgın motorları nın bir bölümünün başlığı evrensel üreticilerdir ve yazının ilerleyen kısımında çeşitli tiplerde üreticiler “ doğanın kanunları her şeyin üretimine izin vermektedir” şeklinde hipotetik olarak açıklanmaktadır. Drexler’in iş arkadaşı olan Ralph Merkle yayın efsanelerin aksine bunu dikkate almıştır. Drexler’in kitabındaki soneler “her şey” in niteliklerini açıklamaktadır. Örneğin, narin bir yapı parçaları daha önceden var olmakdıkça kendini parçalayan taş bir yapı gibi tasarlanabilir. Eğer yerleştirme ve iskeleyi ortadan kaldırmak için tasarımın yapılacağı bir oda yoksa bu yapıyı yapmak imkansızdır. Çok az yapı pratikte böyle bir probleme yakındır.

1992 yılında Drexler Nanosistemler: moleküler makinalar, üretim ve rekabet kitabını yayımladı masa üstü imalatla yoğun kovalent yapıların sentezi için detaylı bir öneri sundu. Elmas yapıları ve diğer yoğun kovalent yapılar eğer başarılırlarsa şu anki MEMS teknolojisinden daha ileride geniş aralıklı uygulamaları mümkün olabilir. Diğer araştırmacılar Nanosistemlerin yayımlanmasından beri diğer ileri deneyler, alternatif öneri yollar çalışmalarına başladılar.

2004 yılında Richard Jones, Oxford Üniversitesi tarafından basılan nanoteknolojiyle ilgisi olmayan insanlar için "Soft makineler" kitabını yayımladı. Bu kitapta radikal nanoteknolojiyi ıslanmayan,yapışmayan,brownian hareket ve yüksek viskosite gibi nano ölçekli zorlukları dikkate almayan nano üretim makinelere deterministik/mekanistik bir fikir olarak tanımladı. Ayrıca soft nanoteknolojinin ya da daha uygun olarak ilerleme yolundaki biyomimetik nanoteknolojiyi açıklıyor. Biri nanoteknolojiyi nasıl çalışacağı konusunda biyolojiden, üretim için kimyadan, modellenme için fizikten öğrendiği dersleri kullanan nanomakinelerin geliştirilmesi olarak düşünebilir.

Orijinal makale: "Moleküler nanoteknoloji üzerine Drexler-Smalley tartışması"

Nobel ödülünü kazanan Dr. Richard Smalley'in de aralarında bulunduğu birçok araştırmacı Drexler'in evrensel üreticilerini hedef aldılar. Smalley kimyanın aşırı kompleks olduğunu, reaksiyonları kontrol etmenin çok zor olduğunu ve evresel üreticilerin bir bilim kurgu olduğunu iddia etti. Drexler ve iş arkadaşları evrensel üreticilerin tümüyle mümkün olmasının olmadığını fakat daha kısıtlı üreticilerin çeşitli şeyleri yapabileceğini iddia etmelerine rağmen. Smalley'in argumanlarına nanosistemlerde ileri spesifik öneriler ile meydan okudular. Ayrıca, smalley neredeyse tüm modern kimyanın çözücü içinde gerçekleşen reaksiyonları içerirdiğini çünkü küçük molekülleringeçiş hali için gerekli bağlanma enerjilerinin düşürülmesi gibi birçok şey solvent katkısı ile olmaktadır. Neredeyse tüm bilinen kimyasallar bir çözücü gerektirdiğinden Smalley, Drexler’in yüksek vakum çevresinin kullanılması önerisini çürüttü. Fakat, Drexler nanosistemlerin matematiksel olarak çok iyi tasarlanmış katalizörler ile çözücü etkisini sağlayabileceklerini ve çözücü/enzim reaksiyonundan daha etkili olabileceklerini savundu. Fakat şu dikkate alınmalıdır, Smalley’in enzimler su gerektirir fikrinin aksine “ enzimler sadece sulu organik alanda değil arıca doğal olmayan çevrede de yüksek stabilite gibi özellikleri gerektirirler”

Gelecek için moleküler ölçüde biyolojik evrim sürecinin taklit eden nano ölçekli MNT tasarımı evrim yolları bulunmuştur. Biyoloji evrim süreci organizma gruplarının rastgele birleşmesiyle iyi ve kötü çeşitler üretir. Ve John Gall tarafından yapılan makro ölçek ile basitten komplekse kadar tasarlanmış evrim süreçleri hesaplanmıştır.ve John Gall, Çalışan basit bir sistemden evrimleşmiş değişmez kompleks sistemler bulunmuştur. Bu çalışan sistemlerle başlamalısınız demiştir. MNT de bir buluş evrimsel tasarlama süreci yoluyla STM den kompleks MNT sistemlerine kadar yapılan atomik benzerlerden getiriye ihtiyaç duymaktadır. Bu sürecin bir handikapı ise Richard Dawkins’in rastgele moleküler çeşitlilik ve deterministik kopyalanma/yok olmayı karşılaştırdığı "kör saatçi" eylemi ile biyolojik evrimin aksine nano ölçekli gözlemlemenin ve değiştirmenin zorluğudur.

2007'de nanoteknoloji hem skolastik hem de deterministik yaklaşımlarla çevrelenmiştir. Deterministik metodlarla STM ve AFM araştırmaları ile tek moleküller aktive edilmiştir ve basit bağlanma ya da bölünme reaksiyonları olmuştur. Kompleks, determinstik moleküler nanoteknolojinin rüyası anlaşılmazlığını sürdürecektir. 1990'ların ortasından beri binlerce yüzey bilimci ve tabaka teknokratı nanoteknolojiyi kendi disiplinlerine bağladılar. Bu bu alan da birçok kafa karışıklığına sebep oldu ve binlerce nano konulu makale literatüre geçti.

Drexler'in uygulanabilirliği geniş ölçüde evrensel üreticilerin yokluğunda nanosistemlerin tasarlanması yapılmasına ve açıklanan şekilde çalışır olarak tanımlanabilmelerine bağlıdır. Moleküler nanoteknolojinin destekçileri sıklıkla nanasistemlerin 1992 de keşfinden beri kayda değer hataları bulmuşlardır. Hatta bazı eleştirmeler Drexler’in birçok fiziksel ilkeyi temel alan yüksek dereceli nanosistemleri ileri sürdüğünü ve aslına bazı detayları düşünmüş olduğunu kabul etmişlerdir.

Diğer eleştirmenler nanosistemlerde, moleküler nanoteknolojinin düşük seviyede makine dili hakkında önemli kimysal detayları atladığını iddia etmişlerdir. Ayrıca nanosistemlerdeki düşük seviye kimyanın geniş çalışmalar gerektirdiği ve Drexler’in yüksek seviye tasarlamaları tartışmalı temeller üzerine kurulu olduğunu iddia etmişlerdir. Freitas ve Merkle in yaptığı ileri çalışma bu bulguları güçlendirmek ve düşük seviye kimyası ile arada bulunan boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır.

Drexler “sıvı yakıt roket sistemlerindeki ilerlemeler sonucu aya gidişin olduğu gibi moleküler üretimin de bir dizi moleküler makine sisteminin ilerlemesi sonucu olacağı, ve bu konular çözüme kavuşmadan önce, tartışmalı nanoteknoloji ilerleyene kadar beklememiz gerektiğini iddia etmektedir. “Fakat Freitas ve Merkle var olan teknoloji ile elmas mekanosentezi (DMS) konusuna odaklanmak gerektiğini ve bunun mümkünatı üzerinde durmuşlardır.

Uygulanabilirliğe karşı argümanları özetlemek gerekirse : Birincisi, eleştirmenler moleküler nanoteknolojiye ulaşmak için özellikle kendi kendilerine doğru iyi tanımlanmış bir yolun etkin bir şekilde olmamasını moleküler / atomik ölçekte makineleri oluşturmak için özellikle kendi kendini kopyalayan üreticiler ve elmas nanofabrikasında bir bariyer olduğunu iddia etmektedirler. Taraftarlar ise elmas nanofabrikasının geliştirilmesi üzerine çalışmaların olmasını bir cevap olarak eleştirmenlere sunmuştur.

Moleküler nanoteknolojide ikinci bir zorluk tasarlamadır. Donanımları ya da işleyişlerin atomik seviyede el tasarımı haftalarca sürmektedir. Drexler, Merkle ve diğerleri basit parçaları tasarlamalarına rağmen, daha kompleks yapılar üzerine tasarı için bir girişim yoktur. Savunucular kapsamlı tasarımın kapsamlı girişimlerle mümkün olacağını ve bu handikaba rağmen kullanışlı tasarımların geliştirilen yeni yazılım araçları ile sağlanabileceğini söylemektedirler.

2006 Aralık ayında yayımlanan ulusal akademiler basımı Boyutun bir maddesi: Ulusal nanoteknoloji girişiminin üçüncü gözden geçirilmesi raporunda, moleküler nanoteknolojinin geleceği için açık bir yol olma