he"yi yönetmiştir. 1992'de ilk profesyonel kısa filmi "Evilio"'yu ve ardından 1993'te "Perturbado"'yu yönetmiştir.

Segura, yönetmen olan Alex de la Iglesia ve Guillermo del Toro'nun çalışmalarındaki kalıcı ana karakterlerdendir.
1993'te, Alex de la Iglesia'nın filmi olan "Mutant Harekatı"'nda küçük bir rol almıştır. İki yıl sonra, aynı yönetmenin "El día de la Bestia" isimli filminde başrol olmuştur ve bu rol onu İspanya'da ünlü yapmıştır. 1998'de Segura'ya yıldızlığı getiren, başrolünde kendisinin oynadığı gevşek bir suç avcısı olan José Luis Torrente karakteriyle "" (1998) filmini yönetmiştir. Popüler olması devam filminin gelmesini ("") ve bir bilgisayar oyununun ("") yapılmasını sağladı.

"Torrente 2: Misión en Marbella" İspanyol gişesinde 22,838,500€ gelir elde etti, tüm zamanların en yüksek hasılatını elde eden İspanyol filmi oldu. "", serinin üçüncü filmidir, Eylül 2005'te yayınlanmıştır. Reklam kampanyası "Batman Başlıyor"'un parodisi olarak "Torrente Acabado" ("Torrente Bitti") cümlesiyle yapılmıştır. Buna rağmen "Torrente 3: El protector"'un Torrente serisinin son filmi olacağını açıklasa da, 2011'de "Torrente 4" yayınlanmıştır. 2010'da efsanevi karikatürist Manuel Vázquez Gallego'nun hayatını konu alan "El gran Vázquez" filminde oynamıştır.

2014'te konuk yıldız Alec Baldwin ile birlikte ""'ı yayınlamıştır ve İspanya'da 2014'te en iyi film olmuştur (FILMAFFINITY).

"Pasifik Savaşı", "Hellboy", "", "Blade II", "Perdita Durango", "Jack ve Jill", "" gibi filmlerde yer alarak Amerikan kültürünün de içinde bulunmuştur.

"Brütal Legend"daki Jack Black'i seslendirdiği gibi birçok video oyunun İspanyolca seslendirmesini de yapmıştır.
Başarısının sonucu olarak, Santiago Segura bir film yapımcısı olmuştur. Amiguetes Entertainment şirketinin sahibidir ve "Promedio Rojo"yu yapmıştır.





Nedimeler (tablo)

Nedimeler (İspanyolca: Las Meninas), Geç Ortaçağ İspanyası'nın en önemli ressamı sayılan Diego Velazquez'in 1656 tarihli tablosu. Velazquez'in 1656 yılında yaptığı bu tablo illüzyon duygusu yaratan muammalı kompozisyonu ile İspanyol resim sanatının üzerine en çok konuşulan, yorum yapılan ve etkilenilen tablosudur. Ayrıca, sanat tarihinin de ilk üç boyutlu tablosu olarak kabul edilir. Madrid'deki Prado Müzesi'nde sergilenmekte olan tablo, sanat eleştirmenleri tarafından Velazquez'in başyapıtı olarak görülür.

Prado Müzesi 1981'de Nedimeler üzerinde pigment analizi de dahil olmak üzere ayrıntılı bir teknik inceleme yaptı. İnceleme sonucunda Velazquez'ın bu resim için beyaz kurşun, azurit, vermilyon ve okra kullandığı ortaya çıkmıştır.
Resmin sanat dünyasında bu derece etki yaratmasının en önemli sebepleri, resmin tüm kurallarının uygulanmış olması, diğer taraftan da geri plandaki aynaya yansıyan görüntü ile bir derinlik ve üç boyutlu bir yanılsama duygusu yaratmasıdır. Bu açıdan bakıldığında resmedildiği zamana göre oldukça ilerici bir bakışla tasarlanmıştır.Michel Foucault bu hususa Kelimeler ve Şeyler kitabında şöyle değinir: 
Silüetleri aynaya yansıyan iki kişi, dönemin İspanya Kralı IV. Felipe ve eşi Mariana'dır. Kral ve eşi portreleri yapılırken poz veriyorlar. Eserin en önemli odak noktalarından biri de bu yansımadır. Velázquez'in aynaya yansıma kısmını, Jan van Eyck'ın Arnolfini'nin Evlenmesi isimli tablosundan esinlenerek yaptığı düşünülmektedir. 
Velazquez bu resmi Madrid'de Alcázar de Toledo sarayındaki atölyesinde veya saraydaki başka bir odada yapmıştır. Tabloda toplam 11 kişi betimlenmiştir. Figürlerin hareketliliğine bakılırsa da gerçek bir sahneyi canlandırmaktadır. 
Resim dönemin İspanya Kralı olan IV. Felipe'nin kızı Margaret Teresa'yı merkeze almıştır. Tabloda en ayrıntılı betimlenen figür de prensestir. Üzerinde beyaz bir elbise olan prenses, anne ve babasını izliyor. Daha sonra Kutsal Roma İmparatoriçesi olacak prenses, 22 yaşında hayatını kaybetmiştir.
Margaret'in etrafında köpeği, tabloya ismini veren nedimeleri Dona Isabel de Velasco (sağdaki) ve Dona María Agustina Sarmiento de Sotomayor (soldaki), saray soytarısı ve bakıcıları resmedilmiştir. Isabel de Velasco reverans pozisyonundayken, Agustina Sarmiento de Sotomayor prensese kırmızı fincanda içecek sunuyor.

Resmin sağ köşesinde, kapının önünde duran kişi José Nieto Velázquez'dır. Nieto'nun Velazquez'in akrabası olduğu düşünülmektedir. O sağ dizi bükük bir şekilde gösteriliyor ve öyle bir pozisyondadır ki, geldiği yoksa gittiği belli değil. Bir başka görüşe göre, Nieto kral ve kraliçe için kapıyı açmaktadır.

Resmin sol tarafında ise ressam Velazquez'in kendisini büyük boy bir tuval üzerinde çalışırken görüyoruz. Muhtemelen kral ve kraliçenin portresini yapıyor. Tarihte ise IV. Felipe ve eşinin bu boyutlarda bir portresinin olmadığı biliniyor. Sanatçı kendisini öyle bir şekilde canlandırmış ki, resmi bitirdiği yoksa daha ilk fırçayı bile tuvale dokundurmadığı anlaşılmıyor. Kendi otoportresini çizen Velazquez'in kıyafetinde yer alan haç, ona verilen kraliyet emaresidir ve tabloya muhtemelen sonradan eklenmiştir. 
Arka duvarda asılı duran iki tabloların birinde Arakhne ile Athena, diğerinde ise Marsias ve Apollon, arasındaki bir yarışma sahnesi resmedilmiştir.

Fransız düşünür ve edebiyat eleştirmeni Michel Foucault 1966 tarihli Kelimeler ve Şeyler ("Les mots et les choses") kitabına tablonun detaylı incelemesiyle başlar ve ilk bölümü buna ayırır:
Foucault, tablodaki olayı anlatmak için Velazquez'in seçtiği görsel anlatımı ve "dilin resimle olan bağlantısı"nı şöyle yorumluyor:
Eseri her yönüyle ele alan Foucault, Velázquez'in tabloda kullandığı ışık tekniği ve perspektifi yorumlarken, "Görülen miyiz, gören miyiz?" sorusu doğrultusunda şöyle der: 

Nedimeler'i yeni epistemenin bir örneği olarak gören Foucault şu sonuca varır: 

Küratör Dawson Carr'a göre bu eser ""hayat'ın bir yanılsama olduğunu"" göstermektedir. İspanyol Barok edebiyatının en tanınmış eseri Don Kişot’ta büyük ölçüde şekil bulan yanılsama ve gerçeklik ilişkisi, 17. yüzyıl boyunca İspanyol kültüründe temel bir konu idi. Bu açıdan Pedro Calderón de la Barca tabloyu, kendi yazdığı "La vida es sueño (Hayat Bir Rüyadır)" oyununun edebi eşdeğeri olarak düşündüğünü belirtmiştir:

Royal Academy of Arts başkanı Sir Thomas Lawrence 1827’de ardılı İskoç ressam Sir David Wilkie’ye yazdığı mektupta tabloyu ""Gerçek sanat felsefesi"" olarak yorumlamıştır.

Sanat tarihçisi Kenneth Clark ise 1960 yılında, tablo hakkında şunları söylemiştir:

İspanyol ressam Francisco Goya Nedimeler'den esinlenerek 1801 yılında tamamladığı IV. Carlos ve Ailesi tablosunu çizmiştir. Burada da Nedimeler'de olduğu gibi kral ailesi ressamı atölyesinde ziyaret ederken tasvir ediliyor.

1819 yılında İspanya kralı VII. Fernando kraliyet sanat eserleri koleksiyonunu halka açtı. Böylece birçok sanatçı Diego Velázquez eserlerini inceleme fırsatı buldu. Bir diğer İspanyol ressam John Singer Sargent'da 1879'daki İspanya seyahati sırasında bu koleksiyonu ziyaret ederek sanatçının on üç eserini kopyaladı. Nedimeler de bunlardan biriydi. Sargent eserin temel yapısını, geometrik biçimini, ışık ayarını ve figürlerin yerleştirilişini kopyalayarak Velazquez'in Nedimeler'de kullandığı derinlik ve boşluğu esas almakla 1882'de Edward Darley Boit'in Kızları'nı yaptı. Bu tablo boyutlarına göre Nedimeler'den daha küçüktür ve daha az kişi betimlenmiştir. İlk tabloda esas figür Prenses Margarita, burada ise dört yaşlı Julia'dır. 
2010 yılında Boston Güzel Sanatlar Müzesi tabloyu sergilenmesi için Prado Müzesi'ne ödünç verdi. Böylece Nedimeler ve Edward Darley Boit'in Kızları ilk kez birlikte sergilendi.

1957'de Pablo Picasso Nedimeler'in 58 ayrı versiyonundan oluşan koleksiyon yapmıştır. Koleksiyon şu anda Barselona'daki Picasso Müzesi'nde sergilenmektedir.

Amerikalı romancı David Foster Wallace'ın bu tablo hakkında yazdığı kısa öykü 1996 yılında Inifinity Jest (Sonsuz Jest) romanının "Wardine" bölümünde yayınlandı.

2004 yılında, yönetmen Eve Sussman Nedimeler'den esinlenerek 89 Seconds at Alcázar (Alcázar'deki 89 Saniye) isimli film çekmiştir.





2014-15 2. Bundesliga

2014-15 2.Bundesliga, Almanya'nın 2. seviye futbol liginin 41. sezonudur. Toplam 18 takım mücadele etti. FC Ingolstadt 04 ve SV Darmstadt 98 yükselirken Erzgebirge Aue ve VfR Aalen düştü.




Bavyeralı Theodbert

Theodbert (ayrıca "Theodebert", "Theudebert", "Theotpert", and "Theodo") (685 –  719) 702 yılından ölümüne kadar Bavyera Dükalığı hükümdarlığını yapmıştır. Bavyeralı Theodo ve Folchaid'in en büyük oğludur. 702 yılında babasıyla birlikte ülkeyi yönetmeye Salzburg'dan başladı. 711 yılında, küçük kardeşi Theobald ülke yönetimini 4'e bölme düşünceleri içindeydi. 715'den önce bir zamanda, bölünme oldu, fakat bölgesel mi oldu bilinmemektedir. Eğer önceleri piskoposluk bölgesi Theodo tarafından kurulmuş ise kendi oğullarına aktarmıştır. Bu olaya bakılacak olursa, Theodbert muhtemelen 702 yılında Salzburg'da taç giymiştir.

Theodbert'e hükümeti yönetme hakkını verdiğinde babası, her zaman Salzburglu Rupert'i korumasını istemiştir. Theodbert ayrıca donanmayı Ansprand'a ve Liutprand'a yardım etmek için geliştirmiştir. Gotlar Savaşı'nın Franklar için önemi budur. Frankların amacı İtalya'yı yeniden almaktır.

Theodo'nun ölümünden sonra, 4 kardeş kendi arasında taht kavgasına giriştiler. Fakat hepsi 719 yılında öldü. Tahtı Grimoald devraldı. Theodbert Regintrude ile evlenmişti ve bir erkek , bir kız çocuğu olmuştu, Hugbert ve Guntrude. Hugbert düklüğü Grimoald'ın ölümünden sonra düzenledi. Guntrude Liutprand ile evlendi.




Bavul ticareti

Bavul ticareti, bir ülkeden başka bir ülkeye, tekrar satmak maksadıyla bavul veya bagajda mal götürme ve getirme olarak tanımlanan bir tür dış ticaret terimi. Hem mal girişi, hem de mal çıkışı şeklinde gerçekleştirilebilmektedir.




1934 Britanya İmparatorluğu Oyunları

1934 Britanya İmparatorluğu Oyunları (), ismi sonradan Commonwealth Games olarak değişen İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları'nın ikinci organizasyonu. 4-11 Ağustos 1934 tarihleri arasında İngiltere'nin Londra şehrinde yapılmıştır. Ev sahibi şehir Londra olsa