hosis Music, 2014 yılında Amerikalı şarkıcı Katy Perry tarafından Capitol Music Group bünyesinde kurulan bir plak şirketi.




Who You Love

"Who You Love", John Mayer'ın 2013 çıkışlı altıncı stüdyo albümü "Paradise Valley"de yer alan bir şarkı. Katy Perry konuk şarkıcı olarak yer alır.





NRJ Music Awards

NRJ Music Awards (Türkçe: NRJ Müzik Ödülleri), Fransız radyo istasyonu NRJ tarafından ülkedeki ve dünya genelindeki müzik endüstrisi kişilerini onurlandırmak için dağıtılan ödül töreni.





Michel Fokine

Mikhail Fokine (, "Mikhail Mikhailoviç Fokin") (d. 23 Nisan 1880 [ EU 11 Nisan ], ö. 22 Ağustos 1942) Bale sanatında çığır açmış, Rus koreograf ve balet.

Fokine, varsıl bir tüccarın oğlu olarak Sankt-Peterburg'da dünyaya geldi. 9 yaşında Emperyal Bale Okulu'na kabul edildi. 1898 yılında, 18. yaş gününde, Mariinsky Tiyatrosu'nda "Emperyal Bale Topluluğu" (şimdiki Mariinsky Balesi) ile Paquita isimli eserdeki rolü ilk kez seyirci karşısına çıktı. 1902 yılında bale öğretmeni oldu. Öğrencileri arasında Desha Delteil ve Bronislava Nijinska gibi ünlü dansçılar bulunmaktadır.

Fokine, basmakalıp bale geleneklerinin dışına çıkmayı arzuluyordu. Dans ustalarının teknikleri onlar için bir limit olamazdı. Bu teknikler, sadece sanatçının kendisini ifade etme yollarından biri olabilirdi. Aynı zamanda, pek çok balet ve balerinin, sahne kıyafetlerinin ve sahnedeki figürlerinin, oynadıkları oyunun temasına ve ruhuna uygun olmadığını düşünmekteydi. Bu sebeple, bale sanatının, modası geçmiş kıyafetlerden ve figürlerden kurtarılması gerektiğini düşünüyordu. Bunlara ilaveten, bir koreograf olarak, balerinleri bale ayakkabılarından çıkartıp, el ve vücutlarını daha özgürce kullanabildikleri eserlerde dans ettirdi. Emperyal Bale Topluluğu yöneticilerine yepyeni reform sayılacak önerileriyle gitti. Fakat yöneticilerden destek bulamadı. Bu önerilerden biri, 1907 yılında sahnelenen "Eunice" isimli balede sanatçıların çıplak ayak dans etmeleriydi. Bu teklifi reddedilince, Fokine, dansçıları, onların taytlarının üzerini ayak parmağı şeklinde boyayarak ve sanatçılar yalın ayak dans ediyormuş izlenimi vererek sahneye çıkarttı. "Acis ve Galatea" balesi (1905), "The Dying Swan" (1907) (özellikle Anna Pavlova'nın solo dansı için yapılmış), koreografisini yaptığı "Le Cygne" balesi, Fokine'nin erken dönem eserleridir. Fokine'in 1905'te sahneye koyduğu "Acis ve Galetea" balesi, Pan kılığında genç dansçıların akrobatik dansını da içermekteydi. O dansçılardan birisi de ünlü balet Vaslav Nijinsky'di. Fokine, daha sonra, "Les Sylphides" gibi birçok eserinde Nijinsky'i ön plana çıkarttı.

Fokine, Yunan ve Mısır sanatları konusunda da eğitim aldı. Vazo boyama ve heykel sanatına duyduğu ilgi, onun yaratıcılığına da katkıda bulunmuştur.

1909 yılında, Sergei Diaghilev onu Ballets Russes'te koreograf olarak çalışması için Paris'e davet etti. Fakat Diaghilev'in yakın çalışma arkadaşı Vaslav Nijinsky'nin kıskanç tutumu yüzünden, 1912 yılında Diaghilev'le yolunu ayırmak zorunda kaldı. Fokine'in Ballet Russes'de geçen yılları oldukça verimliydi. Grupun diğer sanatçılarının da yardımıyla 1910'da "Şehrazad"(, Nijinsky, Altın Köle rolünü oynamıştır), "Ateş Kuşu Balesi" (1910), ve "Petruşka Balesi'ni" sahneye koydu (1912). Fokine'in 1911'de sahnelediği Gülün Ruhu Balesi'nde, Nijinsky, bir genç kıza takdim edilen gülün ruhu rolünde dans etmekteydi.

1914 yılında Paris'te prömiyeri yapılan Altın Horoz operası, Fokine tarafından sahnelenen "opera-bale" tarzı bir gösteridir.

1918 yılında ailesi ile birlikte İsveç'e taşındı. Sonrasında ise, hayatının kalanını geçireceği New York'a yerleşti. Burada bir bale okulu açtı ve eşi Vera Fokine ile çalışmalarına devam etti. 1932'de ABD vatandaşı oldu.

Fokine Avrupa ve ABD'de yetmişten fazla bale sahneledi. Bunların en çok bilinenleri arasında "Chopiniana" (ismi daha sonra "Les Sylphides olarak revize edildi"), "Le Carnaval" ve "Le Pavillon d'Armide" bulunmaktadır. Ballets Russes için sahneye koyduğu eserler arasında "Ateş Kuşu Balesi", "Petruşka Balesi", "Gülün Ruhu Balesi" ve"Dafne ve Kloe" baleleri bulunmaktadır. Ballets Russes için ayrıca, Rimsky-Korsakov'un ünlü "Şehrazad"' isimli eserini sahneye uyarlamıştır. Eserleri günümüzde de, Dünyanın her yerinde pek çok trup tarafından icra edilmektedir. Mariinsky Balesi Temmuz 2011'de Covent Garden'da onun eserlerinden oluşan bir retrospektif gösteriye imza atmıştır.

Fokine 22 Ağustos 1942 tarihinde New York'ta hayatını kaybetti.








Change (dizi)

Change, ilk bölümü 12 Mayıs 2008'de Fuji TV'de yayımlanan bir Japon dizisi.






Japan Gold Disc Award

Japan Gold Disc Award (日本ゴールドディスク大賞), müzik sektöründeki satışlar nedeniyle Recording Industry Association of Japan tarafından Japonya'da dağıtılan bir ödül.






Killer Queen

"Killer Queen", Britanyalı rock grubu Queen'in bir şarkısı.




Unutulma hakkı

"Unutulma hakkı", kısaca kişi ve kurumların internette kendi adlarıyla arama yapldığında derlenen sonuçlar arasında kendileriyle ilgili bilgi, fotoğraf, belge gibi verilere yer verilmemesini isteme hakkıdır.

Söz konusu kanûnî hak kapsamında, kişi ve kurumlar, kendisi hakkında internette yer alan toplanılma veya işlenilme amaçları ışığında gereksiz olan, yetersiz veya ilgisiz bilgi içeren ya da bu amacı taşımıyor olarak görünen, yayımlanmasından sonra aradan geçen zaman ve yayımlanma amaçları ışığında kendisiyle aşırı ilişkili olan kişisel verilerin arama motorlarında yapılan aramalarda çıkan sonuçların kendi adıyla olan bağlantısının kesilmesini talep edebilir.

Unutulma hakkının istisnaları vardır. Özel hükümlere aykırı olmamak koşuluyla; tarihsel, istatistiksel veya bilimsel amaçlarla kişisel verilerin işlenmesine devam edilebilir. Ayrıca, edebi veya sanatsal ifade veya gazetecilik amaçları kapsamında işlenen kişisel veriler unutulma hakkının istisnasını teşkil edebilir.
----Bu hakkın düşünce özgürlüğüne olumsuz etkileri olduğu yönünde endişe ve görüşler de vardır. Bireyin geçmişte yaptığı bir eylemin internet gibi bir ortamdan silinmesinin düşünce ve bilgi alma özgürlüğüne de olumsuz etkisi olduğu konusunda tartışmalar vardır.

Bu yasanın Türk hukuk sistemindeki karşılığı, kişinin özel hayatının korunması anayasanın ilgili maddesinin genel kapsamı gereği uygulanmalıdır.
Aksi halde bu işlemi yapmayan site yönetimi hakkında bilişim suçları ceza hüküm ve yaptırımlarına tabi olunur.

2012 yılının başlarında Avrupa Komisyonu'nun adalet ve vatandaşlıktan sorumlu üyesi Viviane Reding'in açıklamalarıyla ilk kez gündeme gelen unutulma hakkı, 2014 yılında Avrupa Adalet Divanı tarafından verilen bir karar ile tekrar gündemdeki yerini almıştır. Avrupa Birliği’nin en yüksek mahkemesi olan Avrupa Adalet Divanı, 13 Mayıs 2014 tarihli kararında, Google’ın kullanıcılarına bazı durumlarda kendileri ile ilgili bilgilere yönlendiren linkleri silme hakkı tanıması gerektiğine karar verdi. Mahkeme, Avrupa genelinde tanınmış hale gelen “unutulma hakkı” kapsamında, silmemek için “özel/belirli bir neden” bulunmadıkça, Google gibi bir arama motorunun bir süre sonra kullanıcılar ile ilgili arama sonuçlarının silinmesine izin vermesi gerektiğine hükmetti.

Avrupa Adalet Divanı'nın kararına uyan Google ve Bing hazırladıkları özel başvuru formları ile internet sayfaları üzerinden bireylerin unutulma hakkı çerçevesindeki taleplerini almaktadır. Karar, Avrupa Birliği üyesi 28 ülke vatandaşları için uygulanmakla birlikte hem Google, hem de Bing tarafından ayrıca İzlanda, Lihtenştayn, Norveç ve İsviçre vatandaşlarına da unutulma hakkı çerçevesinde başvuruda bulunma hakkı tanınmıştır.

İnternet şirketlerinin hukuki uyuşmazlıkları yerel çerçeveler dahilinde çözümleme eğilimleri unutulma hakkının uygulanmasında da devam etmektedir. Zira haklı bulunan unutulma hakkı taleplerine ilişkin linkler yalnızca kararın hukuki bağlayıcı nitelikte olduğu ülkelerdeki arama sonuçlarından çıkarılmaktadır. Buna bağlı olarak Google örneğinde "www.google.com" adresinden herhangi bir arama sonucunun çıkarılması söz konusu değildir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 17.6.2015 tarihli kararında "unutulma hakkı" terimini kullanarak, Avrupa Adalet Divanı'nın kararına doğrudan atıfta bulunmuş ve unutulma hakkını "üstün bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı" olarak tanımlamıştır. Kararda, geçmişte bir suçtan hüküm giymiş davacının isminin rumuzlanmadan bir ceza hukuku pratik kitabında yer almasının unutulma hakkını ve bunun neticesinde özel hayatının gizliliğini ihlal ettiğine hükmedilmiştir.

Unutulma hakkı üzerine iki temel eleştirinin getirildiği görülmektedir. Öncelikli olarak unutulma hakkının temel hak ve hürriyetlerden biri olan ifade özgürlüğü ile çatışma içerisinde olabileceği belirtilmektedir. Kararı ilk uygulamaya geçiren Google'ın baş hukuk danışmanı David Drummond, The Guardian gazetesindeki köşesinde "Unutulma hakkı üzerine konuşmamız gerekiyor" başlığıyla yayınladığı makalesinde, bir yandan kararı ifade özgürlüğü bağlamında eleştirmiş diğer yandan çifte standart uyarısında bulunarak "Bu, tıpkı bir kitabın herhangi kütüphanede bulunabileceğini ve fakat aynı kitabın künyesine hiçbir kütüphanenin kataloğunda yer verilmemesini talep etmek gibi." benzetmesini kullanmıştır.

Getirilen bir diğer eleştiri ise, unutulma hakkının mâlî etkileri ile ilgilidir. Bu bağlamda, hakkın hayata geçirilmesi noktasında gerekli teknik altyapının hazırlanması için gerekecek dijital mühendislik masrafı ve internet şirketlerinin ekonomik çıkarlarının gözetilmesi gerekliliğinin, şirketler ile kullanıcılar açısından hukûkî ve mâlî anlamda önemli belirsizliklere yol açabileceği ifade edilmektedir . 
Geçmişte dönemsel olarak herhangi bir ülkenin zorunlu dikta yönetimi alında yapılan siyasi politikalarına uymak zorunda kalan ve bu konuda açıklamalar yapmak zorunda kalan birçok kişi mevcut rejimin zamanla değişmesi sonrası geçmişte yapmış olduğu ( yapmak z