hafta içi topladıkları puanlara göre 5.000 kazanıyorlardı. Hafta içi en fazla puanı toplayan 3 kişi jüri karşısına geçip jürinin kararı ile parayı alıyordu. Gala gecelerinde ise en düşük puan alan 2 kişi doğrudan jüri karşısına geçerken 1 kişi

yarışmacılar tarafından jüri karşısına gönderiliyordu.

6.SEZON YARIŞMACILARI GALA PUANLARI

Tabloda * ile gösterilen yarışmacılar yarışmaya sonradan dahil olmuşlardır.

6.SEZON HAFTA İÇİ PUANLAR

Tabloda * ile gösterilen yarışmacılar yarışmaya sonradan dahil olmuşlardır.

İşte Benim Stilim 6.sezon yarışma programı 8 Nisan 2016'da son bulmuş ve 100.000 TL'lik ödül ile Türkiye'nin En Stil Kadını ünvanını Yeşim Aydın kazanmıştır.





Alessandro Iacobucci

Alessandro Iacobucci (d. 3 Haziran 1991), Virtus Entella takımında kaleci pozisyonunda görev yapan İtalyan futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 2011 yılında Siena kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla South Tyrol, Parma, Spezia, Latina ve Virtus Entella kulüplerinde oynadı.





Fabiano Santacroce

Fabiano Santacroce (d. 24 Ağustos 1986), Juve Stabia takımında defans pozisyonunda görev yapan İtalyan futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 2004 yılında Como kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Brescia, Napoli, Parma, Padova, Ternana ve Juve Stabia kulüplerinde oynadı.




Zouhair Feddal

Zouhair Feddal (d. 1 Ocak 1989), Betis takımında defans pozisyonunda görev yapan Faslı millî futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 2008 yılında Vilajuïga kulübünde başladı.




Elite One

Elite One veya sponsorluk anlaşması gereğince MTN Elite One, Kamerun'deki en üst seviye futbol ligi.

Bir sezonda 18 takımın mücadele ettiği ligde, her takım diğerleriyle ikişer maç yaptığı çift devreli lig usulü uygulanmaktadır. En üst sırada yer alan takım şampiyon olurken, son üç sıradaki takım Elite Two'ya düşmekte, Elite Two'da ilk üç sırayı alan takımlar ise ertesi sezon mücadele etmek üzere Elite One'a yükselmektedir.

İlk sezonu 1961'da düzenlenen ligde en çok şampiyon olan takım, kazandığı 13 şampiyonlukla Coton Sport'tur. 2014 sezonunda ligi birinci sırada tamamlayan Coton Sport, aynı zamanda son lig şampiyonudur.

Elite One'ın 2015 sezonunda mücadele eden 18 takım şu şekildedir:








Antonio Mirante

Antonio Mirante (8 Temmuz 1983), İtalyan futbolcudur. Serie A takımlarından Parma forması giyen oyuncu, Kaleci olarak görev yapmaktadır.




Asahikawa

Asahikawa ( "Asahikawa-shi"), Japonya'nın Hokkaidō prefektörlüğüne bağlı Kamikawa alt prefektörlüğünün merkezi ve Hokkaidō'nun ikinci büyük şehridir. Yüzölçümü 747.6 km² olan şehrin nüfusu 30 Temmuz 2011 tarihi itibarı ile 352,105'tir.

Asahikawa, 1 Ağustos 1922 tarihinde kurulmuş olup 1 Nisan 2000 tarihinde çekirdek şehir statüsü almıştır.

Asahikawa, Asahiyama Hayvanat Bahçesi ile Asahikawa rameni ile bilinmektedir. Şehre Asahikawa Havalimanı hizmet vermektedir.






Pavol Bajza

Pavol Bajza (d. 04 Eylül 1991), Vejle takımında kaleci pozisyonunda görev yapan Slovak futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 2010 yılında Dubnica kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Parma, Crotone, Zavrč, Borčice ve Vejle kulüplerinde oynadı.




Massimo Coda

Massimo Coda (d. 10 Eylül 1988, Cava de' Tirreni), İtalyan futbolcudur. Serie A takımlarından Parma forması giyen oyuncu, forvet bölgesinde görev yapmaktadır.

Futbolculuk kariyerine 10 yaşında SS Cavese takımında başlamıştır.





Avrupa uyumu

Avrupa uyumu, Napolyon'un İmparatorluğunu mağlup eden, Dörtlü İttifak ülkeleri tarafından, yani Avusturya, Prusya, Rusya ve Britanya tarafından oluşturulmuş, daha sonra Fransa'nın da katılmasıyla üye ülke sayısı beşe çıkmıştır.

Oluşturulan bu sistemde, başlarda İngiliz Dışişleri Bakanı Robert Stewart, Avusturya Şansölyesi Klemens von Metternich ve Rus Çarı I. Aleksandr başı çekmekteydi. Charles Maurice de Talleyrand-Périgord, Fransa'nın tekrar uluslararası diplomiside diğer büyük devletlerin yanında yer almasını sağladı.
Avusturya'nın Alman Konfederasyonu içinde baskın güç olması ve Avusturya Şansölyesi Metternich'in muhafazakar tutumları sebebiyle Uyum dönemi, "Metternich Devri" olarak anıldığı gibi, Viyana Kongresi'nin Avrupa'yı Fransız Devrimi'nden önceki statükoya getirme yolundaki tepkisel çabalar yüzünden "Avrupa Restorasyon Dönemi" olarak da adlandırılır. Almancada Pentarchie (pentarşi) ve Rusçada Viyana Sistemi (Венская система, "Venskaya sistema") olarak tanımlanmıştır.

Avrupa uyumu denilen bu sistemin yazılı kuralları olmadığı gibi yerleşik kurum ve organları da yoktu. Fakat bir kriz anında üye devletlerden herhangi biri konferans talep edebiliyordu. Bu dönem boyunca Büyük güçler defalarca çeşitli konferanslarda bir araya geldiler:

Nihayetinde, Avrupa'da milliyetçi akımların yükselmesi, 1848 Devrimleri, Kırım Savaşı, Almanya'nın birleşmesi, Risorgimento ve Doğu Sorunu gibi krizler yüzünden Avrupa uyumu sistemi etkinliğini giderek kaybetti.

Gottfried Leibniz gibi düşünürler ve William Wyndham Grenville gibi politikacılar "Avrupa federasyonu" fikrini önceden ortaya atıp, tartışmayı başlatmışlardı. Avrupa uyumu konsepti, bu kişilerin fikirleri üzerine uluslararası güç dengesi kavramı ilave edilerek Metternich tarafından geliştirildi. Böylelikle büyük güçler, birbirlerinin açgözlü emellerini ve hırslarını dizginleyeceklerdi;

Avrupa uyumu hayata geçer geçmez, uluslararası hukuk platformunda düzenleyici bir oluşum olarak ortaya çıktı. Gücünü de Viyana Kongresi Nihai Senedi'nde yer alan ve Kongre kararıyla Avrupa'da oluşturulan sınırların, sekiz imzacı tarafın onayı olmadan değiştirilemeyeceği, şeklindeki maddeden alıyordu.

1792 yılında Fransız Devrim Savaşları ile başlayıp, Napolyon'un Saint Helena'ya sürgüne gönderildiği 1815 yılına kadar Avrupa ülkeleri sürekli olarak savaş halindeydi. Fransa'nın askeri fetihleriyle, liberalizm düşüncesi kıtanın büyük kısmına yayıldı. Böyle bir siyasi yayılma, birçok Avrupa devletinin Napolyon Kanunlarını iç hukuklarına adapte etmesi sonucunu doğurdu. Napolyon Savaşlarından galip çıkan ülkeler, Fransız Devrimi'nin radikal değişikliklerine tepki olarak, liberal ve milliyetçi akımları ezerek, Avrupa'da 1789 öncesindeki Status quo'yu tesis etmeye çalıştılar.

Avusturya, Prusya ve Rusya, 26 Eylül 1815 tarihinde, Hristiyan toplumsal değerleri ve geleneksel monarşiyi korumak amacıyla Kutsal İttifak adıyla bir birlik oluşturdular. Koalisyonun her bir üyesi, kendilerinden daha fazla liberal bir siyasi felsefeyle kurulmuş, Birleşik Krallık'ın anayasal monarşisini kurtarmak için tereddüt etmeden harekete geçtiler.

Britanya Dörtlü İttifak'ı, İkinci Paris Barış Anlaşması'nın imzalandığı tarihte, 20 Kasım 1815'te onayladı. 1818'de Fransa'nın da katılmasıyla koalisyon Beşli İttifak ismini aldı.

Napolyon Savaşları'ndan sonraki yirmi yıl boyunca, Avrupa'daki uluslararası ilişkilerde en etkili olan anlaşmanın hangisi olduğu konusunda, tarihçiler arasında pek çok tartışma meydana gelmiştir. Ancak tarihçi Tim Chapman'a göre, tarafların anlaşma kurallarını işlerine geldiği gibi çiğneyebilecek olmalarını engelleyecek kurallarla zapturapt altına alınmadıklarının tespit edilmemesi durumunda, bu iddialar akademik tartışma boyutundan öteye gidemeyecekti.

Kutsal İttifak fikri Rus Çarı I. Aleksandr tarafından ortaya atılmıştı. Diğer Avrupa monarklarının, bu konuda Rusya'yı gücendirmek istememeleri sebebiyle, bu fikir epey taraftar ve imza topladı. Bu anlaşma hükümetlerden ziyade, şahsen kralları yükümlülük altına sokmaktaydı. İmzalandıktan sonra kolayca göz ardı edilebilirdi. İttifak anlaşması sadece üç büyük devlet tarafından imzalanmadı: Papa VII. Pius (zira ittifak yeterince Katolik değildi), Padişah II. Mahmud ve İngiltere Kralı IV. George. İngiltere, Kıta Avrupası'nın politikalarına müdahil olmak istemiyordu. Dönemin İngiliz Dışişleri Bakanı Robert Stewart'a göre böyle bir ittifak girişimi, "mistik ve anlamsız düşünceden" başka bir şey değildi. Kutsal İttifak fikri, Napolyon Savaşları'ndan sonraki karmaşık güç ve diplomasi oyunlarının yaşandığı döneme pek uygun görünmese de, bu İttifak, dönemin siyasilerinin ve düşünürlerinin beklediklerinden çok daha uzun, 1820'li yıllara, Beşli İttifak ortaya çıkana kadar varlığını sürdürdü.

Kutsal İttifak'ın aksine, Dörtlü İttifak standart bir anlaşmaydı. Dört büyük devlet, kendi müttefiklerini bu anlaşmayı imzalamaya davet etmemişti. Bu anlaşmanın asıl amacı, tarafların II. Paris Anlaşması kurallarına sadık kalmalarını sağlamaktı ki, bunda da 20 yıl boyunca başarılı olundu. Anlaşma, belirli dönemlerde bir araya gelerek, ortak çıkarlar doğrultusunda -ulusların refahı ve Avrupa'da barışın tesisi gibi- sözleşmenin gözden geçirilmesini de öngörmekteydi. Böyle bir gözden geçirme öngörülmüşse de, anlaşmada belli bir toplantı periyodu belirlenmemişti. Böyle olunca da ne bir komisyon veya komite oluşturuldu, ne de yeni bir konferans organizasyonu yapıldı. Bunun neticesi olarak, taraflar 1818 tarihinde tekrar bir araya geldiklerinde, Fransa savaşından kalan sorunlardan başka bir şeyle ilgilenmediler. Daha sonraki toplantılar da önceden belirlenmiş gündemlerle ve belli bir programa bağlı kalarak gerçekleşmedi. Sonraki toplantılar ad hoc olarak ve taraflar için tehlikeli bir ortam oluştuğunda -anlaşmada öngörülmemiş olmasına rağmen Avrupa'da ortaya çıkan devrimler gibi konular- yapıldı.

Aix-la-Chapelle Kongresi (1818), Fransa'nın müttefikler tarafından işgali konusu çözüldü. Fransa'nın, Britanya, Prusya, Avusturya ve Rusya devletleriyle tekrar eşit satatüye getirilmesi sağlandı.

Verona Kongresi (1822), Fransa'nın İspanya'daki kargaşaya "kralcıların" safında müdahale etme konusunu tartışmak üzere toplanan kongreydi. Kongreden bu izni alan XVIII. Louis, İspanya Kralı VII. Fernando'yu tekrar tahtına oturtmak için, askeri birliklerini yardıma gönderdi.

1830'da the Hollanda Krallığı'na karşı Belçika'da ayaklanma başladı. Fransız Büyükelçisi Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord Uyumun diğer üyelerine Belçika'nın bölüşülmesi için bir plan sundu. Bu plan kabul görmemiş olmakla birlikte, büyük güçler oy birliği ile Belçika'nın Hollanda Krallığı'ndan ayrılmasına o