ilen saldırı örgüt tarafından üstlenilmiştir. 

Örgüt, Mayıs 2011’de Kebbi Eyaletinde bir İngiliz ve bir İtalyanın kaçırılması, Aralık 2012’de Fransız mühendis Francis Collomp’ın Katsina Eyaletinde kaçırılması ve Şubat 2013’te Bauchi Eyaletinde bir inşaat şantiyesinden yedi yabancının kaçırılması gibi birçok adam kaçırma eylemi düzenlemiştir.  2013 Şubatında kaçırılan mühendis Collamp Kasım ayında kaçmayı başarmıştır. Ayrıca örgüt Mayıs 2011 ve Şubat 2013’te kaçırdıkları şahısları İngiliz ve Nijerya hükümetleri örgütün taleplerini yerine getirmedikleri gerekçesiyle idam etmiştir.






Tayvan'ın idari bölümleri

Yaygın olarak Tayvan adıyla bilinen ve Tayvan, Pescadores, Kinmen, Matsu olmak üzere dört ana adayı ve bazı küçük adaları yöneten Çin Cumhuriyeti'nin idari bölümleri, iki il (Tayvan ve Fujian) ve altı özel şehirden oluşmakta olup illerde 3 il şehri ile 13 ilçeye ayrılmaktadır.

Birinci düzey idari bölümler iller ve özel şehirler olmak üzere iki türde bulunmaktadır. Özel şehirler (直轄市, "zhíxiáshì"), Çin Cumhuriyeti'nin üst düzey idari bölümleri olup nüfusu 1,25 milyondan fazla olan ve politik, ekonomik veya kültürel öneme sahip şehirler özel şehir statüsü alabilmektedir. İl şehirleri (市, "shì") ve ilçeler (縣, "xiàn") ikinci düzey idari bölümler olsa da iller idari olarak işlevsellikleri askıya alındıklarından özel şehirler gibi doğrudan merkezi hükümete bağlıdırlar. Nüfusu 500.000 ile 1,25 milyon arasındaki şehirler il şehri statüsü alabilmektedir.

Ülkenin 22 ana bölümü ayrıca 368 alt bölüme ayrılmaktadır. İlçeler kentsel (鎮, "zhèn") veya kırsal beldelere (鄉, "xiāng") ve ilçe yönetimindeki şehirlere (縣轄市, "xiànxiáshì") ayrılmaktadırlar. Nüfusu 150,000'den fazla olan yerler ilçe yönetimindeki şehir statüsü alabilmektedir. Özel şehirler ve il şehirleri ise semtlere (區, "qū") ayrılmaktadırlar. Bu bölümlerde kentsel (里, "lǐ") veya kırsal köylere (村, "cūn") ve mahallelere (鄰, "lín") ayrılırlar.






Kar Küresinde Bir Tavşan

Kar Küresinde Bir Tavşan Ahmet Sami Özbudak tarafından yazılmış bir tiyatro oyunudur.

Geçtiğimiz sezon yaz aylarında yaptığı ses getiren projesi Yarının Oyunları 'nın ikincisi Savaş Ve Barış Oyunları 'nda 4 yeni oyun seyirciyle buluştu. Bu proje, hazırlanan ankete seyircilerin katılımı ve sahnelenecek 4 ana temanın belirlenmesiyle başladı; irade, din, porno, sınır... Bu 4 ana temanın oyunlarını gerçekleştirmek amacıyla yine kura ile seçilmiş 4 yazar, 4 yönetmen ve 14 oyuncu bir araya geldiler. Oyunlar yaz aylarında oynayıp seyircinin beğenisini kazandılar.

Oyunların ilk ikisi irade temalı Aynur Hanım’ın Bebeği ve İki Kardeş, temmuz ve ağustos ayları boyunca sahnelendi. Projenin ikinci oyunu porno temalı Kar Küresinde Bir Tavşan oyunudur.

Evinde masallar doğuran bir anne; camdan içeri giren bir kız.
Kadife ve Şelale; iki farklı evrenden gelen ve o yerde buluşan iki kadın.
O yer: mürekkepten atlar kalesi.
Bu masalda tüm kahramanların başına yeşil ve ekşi bir elma düşecek.



"Aşkımı bir sır gibi senelerdir sakladım, geceleri rüyamda ismini sayıkladım,"




Yan flüt

Yan flüt, yanlamasına çalınan, metalden ya da tahtadan yapılabilen bir üflemeli çalgıdır. Flütün en yaygın türüdür, orkestralarda ve bandolarda sıkça kullanılır. Pikolo flüt, alto flüt, bas flüt gibi enstrümanlar da yan flüt ailesindendir; pikolo flüt normal yan flütün yarısı boyundadır, alto flüt ise normal yan flütlerden biraz daha büyüktür.

Çalgının baş bölümünde bir üfleme deliği vardır. Bu nedenle bu bölüme "ağızlık" da denir. Üfleme deliği çalıcının alt dudağına dayalıdır. Sağ omuz yönünde, yere koşut olarak tutulur. Sol el ağızlık tarafında, sağ el ise kuyruk tarafında tutulur. İki elin baş parmağı alttan flütü destekler. Flütün borusu silindir şeklindedir. Çapı 1,9 cm'dir. Flüt ağızlıktan başlayarak kapalı uca dek 67,2 cm'dir. 
Günümüzde nikel, gümüş, altın gibi madenlerden yapılmaktadır. Fakat XX. yy.'lın başlarına kadar abanoz, nar gibi sert ağaçlardan yapılırdı. Metal olduğu halde tahta nefesli çalgılar grubu üyesidir. Bunun nedeni ses renginin tahta tınısı vermesi ve diğer tahta nefesliler ile iyi kaynaşması ve ses elde ediliş yönteminin tahta enstrümanlar gibi olmasındandır. Tahta flütün en önemli özelliği tatlı, yuvarlak ve olgun olmasıydı. Metal alaşımlardan yapılmaya başlamasıyla bu özelliklerini büyük ölçüde yitiren flüt daha çevik, ses niteliği yönünden ise parlaklık kazanmıştır. Özellikle ince sesler metalden yapılan flütlerde daha kolay ve güvenlidir.

XIX. yy. ortalarına dek, flütte bugünkü perde sistemi yoktu. Çalgının gövdesindeki delikler parmak uçları ile kapatılarak sesler elde ediliyordu. Fakat daha iyi seslerin elde edilebilmesi ve tam bir entonasyon için bu deliklerin arasındaki uzaklığın daha geniş olması gerekiyordu. Theobald Boehm adlı alman flütçü bu gün ufak geliştirimler dışında halen kullanılmakta olan sistemi buldu. Kendi adıyla "Boehm Sistemi" olarak adlandırılan bu sistem, güzel ses niteliği ve tam bir entonasyon için, deliklerin sesbilim "Akustik" yönünden doğru yerlere ve istenilen genişlikte açılmasını sağlamıştır. Delikler üzerine, doğal olarak açık duran kapaklar yerleştirilmiştir. Çalıcı, tüm delikleri kapaklar, miller, yaylar ve perdeler sayesinde kontrol etme olanağı bulmaktadır.

Notalar flüt için sol anahtarı ile yazılır. Üç oktavlık bir genişliği vardır ve bu sınırlar içinde her türlü kromatik ve diyatonik sesler elde edilir. En incedeki birkaç ses çok sert ve kulakları rahatsız edici olduğundan pek kullanılmaz ya da orkestranın hep birlikte çaldığı kısımlarda kullanılır...

Tüm çalgıların ve özellikle de tahta nefesli çalgıların ses genişliği içinde kendine özgü bir ses rengi olmakla birlikte kalın, orta ve ince sesleri arasında tını ayrılıkları görülür. Bu tını ayrılıkları ancak dinleme yoluyla en iyi biçimde anlaşılabilir ve birbirinden ayırt edilebilir. Bununla birlikte, değişik tınlayan ses bölgeleri için, aşağıdan yukarıya bir izlenim edinilmesini sağlayıcı birkaç söz söylenebilir.

En kalın sesler ılık, pürüzlü, kadifemsi ve havalı biçimde tınlayabilir. Tek olarak duyulduğunda çok etkili ve dokunaklıdır. Yalnız, bu sesler başka çalgılar tarafından kolayca örtülebileceğinden, orkestralamanın buna göre olması gerekir.

Birinci ve ikinci oktav içerisindeki la sesleri arasında kalan oktavdır. Bu sesler oldukça yumuşak ve tatlı duyulur. En güzel ezgiler, doğayı ya da kırları yansıtan flüt soloları bu ses genişliği içerisinde yazılabilir.

İkinci oktav içerisindeki la notasından sonraki ince seslerdir. Sesler yukarı doğru çıktıkça sesler parlaklaşır. Bu ses bölgesinde çalınan ezgiler, huzurlu ve sakin bir hava yaratır. En ince sesler ise çok gür ve parlaktır. KıÜÜığı kısımlarda bu sesler kullanılır.. Besteciler bu sesleri kullanmak istediklerinde çoğunlukla pikolo flüt kullanmışlardır.

Flüte orkestrada solo olarak, geniş, cantabile (şarkı söylenir gibi çalınan) melodilerden en hızlı pasajlara dek her türlü görev verilebilir. Tatlı, duygusal, pastoral (doğayı yansıtan) ezgiler daha çok orta ses bölgesinde verilir, kuş cıvıltıları, neşeli melodiler ve çocuksu pasajlar daha çok ince oktavlarına yazılır. Diğer tahta nefesli çalgılar ile çok uyumludur, iyi kaynaşır. Arka planda gerek armoniyi uzun seslerle ve çeşitli eşlik figürleri biçiminde sağlamakta çok kullanışlıdır. Tutti çalınan kısımlarda ana melodinin kemanlarda olduğu durumlarda ya kemanlarla birlikte ya da bir oktav tizlerde aynı melodiyi çalarak zenginlik sağlar.

Flüt tüm üflemeli çalgılar içinde en çevik ve en hünerli çalgıdır, çalamayacağı çok az şey vardır. Kromatik ve diatonik ezgiler, arpejler, uçarı ve gösterişli pasajlar, bağlı ve dilli olarak çok hızlı tempolarda çalınabilir. Ayrıca, yakın ve uzak atlamalı aralıkların tekrar tekrar gelişleri, stakato (staccato İt.), tril, tremolo, grupetto ve benzeri teknikler flütte çok kolay çalınabilir. Tek dil, çift dil, üç dil ve kurbağa dili tekniği rahatlıkla yapılır.

Flütün crescendo (kreşendo okunur) ve decrescendo (dekreşendo okunur) olanakları, diğer çalgılara göre büyük ölçüde kısıtlıdır. Bazı tril ve tremololar ise olanaksızdır. Özellikle ince seslerdeki gür pasajların çalımında çok nefes harcanması gerektiği için cümle yapısı, flütçüye arada bir nefes alma ihtiyacını giderecek nitelikte boşluklar içermelidir.





Sascha-Film

Sascha-Film, Avusturya'nın sessiz film ve erken sesli film dönemlerinin en büyük film yapım şirketi.

1910 yılında Bohemya'da Alexander Kolowrat tarafından Sascha-Filmfabrik adıyla kurulan şirket 1912 yılında Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun başkenti Viyana'ya taşınmıştır. 10 Eylül 1918 tarihinde Philipp & Pressburger ile birleşerek Sascha-Filmindustrie AG adını almıştır.

Döneminin klasiklerinden olan "Prinz und Bettelknabe", "Sodom und Gomorrha" ve "Die Sklavenkönigin" gibi epik filmlerin yapımcılığını üstlenen Sascha-Film, Avusturya'nın ilhakı sonrası Nazi Almanyası hükûmeti tarafından Wien-Film adı altında yeniden yapılandırılmıştır. Bu dönemde özellikle Gustav Ucicky filmlerinin yapımcılığı üstlenilmiştir.

Nazi rejimi sonrası Sascha-Film adını geri alan şirket 50'li ve 60'lı yıllarda daha düşük profilli filmlere yatırım yapmıştır.





Refah Sınır Kapısı

Refah Sınır Kapısı, (Arapça: معبر رفح) Filistin'in Gazze Şeridi bölgesi ile Mısır arasındaki tek sınır kapısı olan ve adını sınırın geçmesiyle bölünen Refah şehrinden alan sınır kapısıdır.

Refah Sınır Kapısı, Gazze Şeridi'nin ana güzergahlarından Selahaddin Caddesi'nin güney ucunda yer almaktadır. Mısır ile olan Refah Sınır Kapısı haricinde, Gazze Şeridi'nin dışa bağlantısını sağlayan bir diğer nokta da İsrail-Filistin Gazze Şeridi arasındaki Beyt Hanun (Erez) Sınır geçişidir. Diğer sınır kapısı ise başlangıcında olup, ki bağlanmaktadır. Bu sebeple Selahaddin Kapısı olarak da anılır. Sınır geçiş noktası, Ekim 2009'da sınır hattının altındaki tünelleri hedef aldığı gerekçesiyle düzenlenen İsrail bombardımanı ile hasar görmüştür. Bunun ardından Refah şehrinin güneyinde tekrar inşa edilen yeni Refah Sınır Kapısı, Arapça "geri dönüş" anlamına gelen "El-Avde" olarak da anılm