ldıktan sonra bu kale ve yol da Ostrogotlar eline geçti.

Bundan sonra Belisarius Totila'nın Roma kuşatması sorunları ile ilgilen meye başladı. Roma'yı savunan Bizans ordusunu geleceği çok kötü görünmekteydi. Totila Roma ile Tiber Nehri ağzında olan limanlar arasını tümüyle kontrolü altına almıştı. Tiber Nehri ağzında bulunan ve Roma'nın asırlardır limanları olan [[Ostia]] Ostrogotlar elinde, [[Portus]] limanı ise Bizanslılar elinde idi. Fakat Tiber Nehri ve Roma şehrine giden kanallar üzerinde Bizanslılar gemilerinin geçmemesi için Totila tarafından gayet güçlü savunma tedbirleri alınmıştı. Bunlar arasinda Tiber Nehri uzerinde çekilmiş bir büyük zincir ve gayet iyi savunma için silahlanmış bir mevzi gibi tahkim edilmiş bir köprü bulunmaktaydı.

Roma'da Bizanslı savunmacı ordusu komutanı General [[Bessas]] idi. Bu general Ostrogot asılli idi ve gayet para canlısı idi. Kuşatma başlamadan önce erzak ve ikmal yığılımı yapmak için hiçbir ilgi ve özen göstermemişti. Kuşatma başlayıp erzak ve ikmal malları tedarik sıkıntısı başladıktan sonra şehirde bulunan halkın yaşaması için yeterli olmayacağı gayet açık olmakla beraber şehirde elde bulunan yetersiz stokları en yüksek fiyat verenlere açık artırma usulü ile satmıştı. Bu satışlardan elde edilen meblağları şahsi servet olarak saklamaya başlamıştı. Papalık merkezi olmakla beraber Papa [[Vigilius]] Sicilya'da tutuklanmış olarak bulunmakta idi. Kuşatma altında bulunan şehirde en tanınmış din adamı birçok ahali tarafından çok sevilen ve bir yaşayan aziz sayılan Pelagius idi. Pelagius Totila huzuruna ile bir barış anlaşması için müzakereklere gitti. Fakat Totila ona iyi davranmakla beraber bu müzakereler neticesiz kaldı.
Bellisarius böylece 546'da Totila'nın Ostrogot Krallığı ordusu ile Roma Kuşatması yapmasını ve bu kuştama sonunda Roma'yı eline geçirmesini önleyemedi. Totila Roma'ya girip o şehri tümüyle talan attı.

Fakat Belisarius 547 yılında Roma'yı tekrar Ostrogot yöneticilerinden geri almayı başardı.

Belisarius'un ikinci defa İtalya'ya goonderilip askeri kampanyaya girişi pek başarısız kaldı. Günün tarihçisi [[Prokopius (tarihçi)|Prokopius]]'a göre buna başlıca sebep generali kıskanan Bizans İmparatoru I. Justinianus'un Belisarus ordusunu yeni askerlerle takviye etmemesi; bu orduya ekstra mali imkanlar tanımaması ve ordunun ikmal ve tedarikini devamlı olarak kısık tutması gelmektedir.

Bizanslılar eline geçmiş olan Roma Totila tarafından 549-550'de üçüncü bir defa kuşatmaya uğramıştır.

[[Dosya:Gothic Battle of Mons Lactarius on Vesuvius.jpg|thumb|right|Lactarius Muharebesi ]]

İmparator I. Justinianus Totila'nın İtalya'da büyük başarıları karşısında buna bir karşıt vermek gerektiğini anlamıştı. 549'da tüm İtalaya'da sadece 4 büyük şehir (Ravenna, [[Ancona]], [[Otranto]] ve [[Cretone]]) Bizanslılar kontrolü altında kalmıştı.

Bunun için 549'da İtalya'ya yeni bir askeri sefer için büyük bir Bizans ordusu göndermeye karar verdi. Bu yeni sefer komutanı olarak önce deneyimli bir general olan yeğeni [[Germanus Justinus (general)|Germanus Justinus]]'u tayin etti. Fakat sonra imparator kararını değiştirip komutan olarak [[patrici]] statülü "Liberius"'u tayin etti. Fakat çok geçmeden İmparator yine fikrini değiştirip bu sefer planını tamamen iptal etti.

Bizans imparatoru I. Justinianus 550'de tekrar bir yeni İtalya seferi başlatmaya karar verdi. Bu yeni Bizans kampanya ordusunun komutanlığına yine İmparator I. Justinianus'un yeğeni olan ama deneyimli bir Bizans generali olan [[Germanus Justinus (general)|Germanus Justinus]] geçirildi. Bu general bu kampanya için harekat üssünü Serdica (modern [[Sofya]]) kurup asker toplayıp bunları eğitmek suretiyle kampanya hazırlıklarına başladı. Kendini Ostrogotlar arasında tanıtmak için, Konstantinopolis'e getirilmiş ve orada ölmüş olan Ostrogotlar Kralı [[Vitiges]]'in dul karısı olan ve aynı zamanda [[Büyük Teoderik]]'in torunu olaan Matasuntha ile bir evlilik de yaptı. Fakat Bizans ordusu harekata başlamasından birkaç gün önce 550 yılı sonbaharı başlarında Germanus Justinus beklenmedik bir şekilde bir hastalık geçirdi ve bu hastalıktan öldü.

Justinianus İtalya'yı Totila'ya bırakıp Bizans askerlerini geri çekmekten sakındı. Yeni asl=keri kampanya komutanı olarak o zaman yetmiş yaşını geçmiş olan hadim Narses'i tekrar Bizans komutanlığına geri getirdi. Narses önce yeni bir ordu toplayıp eğitmeye başladı. Bu ordu 35.000 kişi kadar olup askerlerin çoğu Barbar kavimler asıllı idi. Bunlar arasında Lombardlar, Gepidler, Herullar, Hunlar ve doğuda Sassaniler ile savaşta esir alınıp Konstantinopolis'e getirilmiş olan İranlılar bulunmaktaydı. Narses Konstantinopolis'den 551 ilkbaharında ayrıldı. O yılın geri kalan kısmını Trakya'da ve İlirya'da geçirdi ve bu bölgelerde askeri garnizonları ziyaret ederek İtalya kampanyası için asker toplamaya devam etti.

Narses 552'nin yaz başında İtalya'ya yarımadası arazisine kara üzerinden ordusu ile yürüyerek gelip ayak bastı. Sonra yürüyüşle Ravenna'ya geldi ve burad bulun askerler uzun zama ödenmeis olan maaşalrini verdi. Bu şehuirde 9 gün kalan Narses ordusuyla Apeninlere yönelip; onları geçip antik Via Flamina yolu ile güney İtalya'ya yöneldi. Totila'da aynı Via Flamina yolu üzerinde Narses ordusunu yolunu kesmek ihedefiytle kuzeye ilerlemeye başladı.

30 Haziran 552'de Bizanslı ve Ostrogot ordulari Taginea adı verilen bir mevkide (günümüzde Scahegga ve Gualdo Tadino adlı kasabalar arasında) karşılaştılar. Burada yapılan [[Taginea Muharabesi]] tüm Gotlar Savaşı içinde en karar verici sonucu olan muharebe oldu..

Prokopius'un anlatığına göre Totila önce Narses'i kandırmak için muharebenin bir hafta ertelenmesini talep eteti. Bunun Totila'nın bir aldatmacısı olup kabul edilirse ertesi gün Totila'nın saldırıya başlacağını sezen Narses bu teklifi kabul etmedi. Ertesi gün Totila kendine 2,000 kışlık bir Ostrogot birliğinin takviye olarak yolda olduğunu öğrenmişti. Bunun için muharebenin başlamasini geçirtirmek için iki ordu karşı karşiya dizilmişken çeşitli askeri ve atçılık gösterileri ile muharaebe başlamasını geciktirmeye çalıştı. En sonunda iki ordu birbilerine girişmiş iken Ostrogot ordusunun gittikçe kanatlardan gelen baskı ile kıstırıldığı ve Narses'in ordusunu yetenekli ssavaş gücü ile yenilmekte olduğu görüldü. Güneş batmaya başlayındca Ostrogopt ordusu dağıldı ve askerler paniik le ve düzensiz olarak kaçamaya başladılar. Totila bu savaşta bir ölümcül yara almıştı ve askerleri ile birlikte kaçmaya başlamıştı. Birkaç saat sonra Caprea (modern Caprra) köyünde aldığı yaradan öldü.

Ostrogot ordusu kaçmakla beraber teslim olmadı. Totila'nın en iyi generallerinde olan [[Teya]] toplanan tüm Ostrogot askerlerinin verdikleri alkışla Ostrogotlar Kralı ve ordu komutanı seçildi ve Bizanslılara karşı mücadeleye devam etmeye yemin etti.

[[Teya]] İtalya'nın Po Nehri'nin kuzeyini elinde bulunduran Franklar kralı Theudibald'den müttefiklik ve askeri destek istemek üzere ona kıymetli hediyelerle birlikte bir elçi gönderdi. Fakat Franklar kralı hadiyeleri alıp onlar için teşekkürlerini belirtip ama tarafsız olmayı tercih ettigini cevap olarak verdi.

Narses bu muharebeden sonra güneye doğru yürüyüşe devam etti. Yol boyunda bulunan şehirler ve hatta daha uzakta olan şehirler temsilciler göndererek Bizanslılara bağlılıklarını ifade ettiler. Yol boyundaki şehirler kapılarını Narses'in ordusuna açtılar. Narses Roma önüne geldiğinde kısa bir kuşatma sonunda Roma'nın Ostrogot taraftarı idarecileri kaçtılar ve şehir teslim oldu. Bu bu savaşta Roma'nın 5. ve sonuncu defa bir kuşatmadan sonra el değiştirmesi oldu.

Narses Totila'nın Ostrogiotların topladığı ganimetlerden oluşan bir hazineyi Napoli Körfezi'nin kuzeyinde bulunan [[Cumea]]'da bir Ostrogot birliği koruması altında bıraktığını öğrenmişti. Hedefini bu hazineyi Bizanslılar adına almak için Cumea yönüne yöneldi. Narses Cumea'ya varı]nca bu şehri kuşatma altına aldı. Yeni Ostrotlar Kralı ve ordu komutanı Teia'da Narses'in bu hazineyi alamasını önlemek için aynı mevkiye yöneldi. Ostrogot ordusu Ekim 532'de dağlardan çıktığı zaman Napoli Körfezi'nin güneyine Nocera mevkinde deniz kenarına gelindiği anlaşıldı. Bu mevki Vezüv Dağı'nın güney-doğusuna Sarno Nehri vadisinde idi. Narses'in Bizanslılar ordusu burada Teya komutasındaki Ostrogot ordusunu pusuya düşürdü. Ortaya çıkan muharebeye [[Mons Lactarıus Muharebesi]] adı verildi ve bu iki gün sürdü. İlk gün yeni Ostrogotlar Kralı Teya bir mızrak darbesi alarak öldü. Kesilen kafası Bizanslılar tarafından bir mızrağa takılarak gösterilmeye başlandı. Ama Ostrogotlar savaşmaya devam ettiler. Ancak ikinci günün sonunda çok az sayıda kalmış olan Ostrogotlar bir barış müzakeresine giriştiler.

Bu antlaşmaya göre Ostrogot savaşçılar İtalya'yı terkedecekler; bir daha Bizanslılarla savaş yapmayacaklarına yemin edecekler ve bunu yaparlarsa taşınabilir eşyalrini yanlarında götüebileceklerdi. Bu muharebeden sonra bazı ufak Ostrogot direniş noktaları kaldı. Bunlar arasinda kuşatmaya direnen Cumea da bulunmaktaydı. Sonunda İtalya Ostrogot savascçıları ordularından temizlenmiş oldu.

Ostrogotlar böylece İtalya'dan atılmış olmakla beraber Narses ve Bizans ordusu Kuzey İtalya ve güney Galya arasındaki sınırdan güneye İtalya'ya saldırıya hazır diğer barbar kavimler orduları ile karşı karşıya kaldı. 554'te yaklaşık 300.000 kadar kişilik bir birleşik [[Franklar]] ve [[Alamanlar]] kavimleri ordusu güneye yürüyerek Kuzey İtalya'yı istilaya başladı. Bu istilacı barbar ordusunu Narses [[Volturnus]] Nehri sahillerinde karşıladı. Bizans ve müttefikleri ordusunun merkezindeki Bizans Romalı lejyonları Narses komutası altında idi; sol ve sağ kanatlar Bizans müttefiki kavim olan [[Heruli]] kavimi'den olan para ile tutulmuş savaşçılardan oluşmakta idi. 554'te yapılan [[Volturnus Muharebesi]]'nde Narses komutasındaki Bizans ve müttefikleri paralı askerlerden oluşan ordu Franklar ve Alamanlar istilacı ordusunu büyük bir mağlubiyete uğrattı. Mağlup kalan ve gayet büyük zayiat veren istilacılardan geride kalanlar hemen Kuzey İtalya'dan çekildiler.

[