am emiri yapma hakkinda verdiği sözünde yine durmadı. Bunun üzerine diplomatik bakımdan izole edilip yalnız başına bırakılan Nasır Davud kendi hükmü altında olan toprakları savunabilmek için Suriye Sultanı Salih İsmail ile bir antlaşma yaptı ve bundan hemen sonra da Haçlılarla da anlaştı.

1241'de Eyyubiler Mısır Sultanı olan Salih Eyyub Kudüs Krallığı Haçlıları ile bir mütareke anlaşması imzaldı. Salah Eyyub Mısır ordusu ile Suriye Eyyubiler müttefikleri ile savaştıktan sonra Şam'ı ve Suriye'yi eline geçirme hedefliydi. Önce Kudüs'ün batısında Kerak Emiri Nasır Davud'un ordusu ile Salih Eyyub'un Mısır ordusu bir muharebeye giriştiler. Nasır Davud'un ordusu bu muharebeyi kazandı. Fakat Nasır Davud bu galibiyetinden, sonra ne Haçlılardan ne de Suriye Sultanı Salih İsmail'den beklediği emirlik için destek bulamadı. Bir sefer daha Nasır Davud taraf değiştirdi ve Mısır Sultanı Salih Eyyub'e biat etti ve Kerak Emerliği Mısır Sultanlığı'na tabi oldu. Bundan sonraki iki yılda, Nasır Davud devamlı bazan bir tarafta bazan diğer tarafta Kerak Emirliği'ni savunma çabalarına girişti. Devamlı olarak Haçlılara Kudüs krallığı güçleri ile çatışmalr yaptı. Baza Suriye Sultanı İsmail Salihle çatışmalar yaptı ama bu catışmalarda Mısır Sultanı Salih Eyyub'den hiçbir destek alamadı. 1243'de yine taraf değiştirdi ve amcası Suriye Sultanı İsmail Salih tarafına geçti. Haçlılar ve Suriye Sultanlığı birleşik ordusu ile birlikte Mısır üzerine bir askeri sefer planlanmakta idi. Fakat kuzeyden nerede ise göçebe bir çapulcu ordusu olan Harezmşah ordusu kalıntıları Filistin üzerine yönelince bu sefer yapılamadı.

1244'de Mısır Eyyubiler Sultanı olan Salih Eyyub Filistin'i ve Suriye ve merkezi Şam'ı tekrar eline geçirmak hedefiyle bir askeri sefere çıktı. Bu seferde Nasır Davud'un idaresinde bulunan Kerak Emirliği'nin Ürdün Ner=hri batısında olan arazilerini 
Mısır Eyyubiler topraklarını ilhak etti. Nasır Davud'un idaresinde olan Kerak Emirliği elinde sadece Ürdün Nehri doğusundaki topraklar kaldı. Bu seferde Sultan Salih Eyyub Haçlılar ile müteffiklik anlaşması yapan Suriye Eyyubiler Sultanı Salih İsmail'e karşı harekat yaptı. Suriye Sultanı ve müttefiki olan Haçlılar ortak ordusunu 17/18 Ekim 1244'de kuzey-batı Gaza'da yapılan Harbiye Muharebesi'nden büyük bir mağlubiyete uğrattı. Bu muharebeden büyük zayiatla çıkan Kudüs Krallığı'na mensup Haçlılar bu savaştan sonra artık Filistin ve doğu Akdeniz'de Müslümanlarla boy ölçüşemez oldular.

1248'de Nasır Davud Kerak Emirliği'nden azledildi ve yerine oğlu Muazzam İsa Kerak Emiri olarak atandı. Nasır Davud Halep'e "Eyyubiler Halep Emiri" olan Nasır Yusuf Bin Aziz (!236-1260) yanına kaçtı. Yanında taşıdığı kıymetli taşlardan oluşan yüksek değerdeki hazinesini Abbası Halifesi'nin garantisi altına bıraktı. Ama yapılan anlaşmalara rağmen Abbası halifesi bu hazineyi hiçbir zaman Nasır Davud'a geri vermedi. 1249'da Kerak Emiri olan oğlu Muazzam İsa ve bir kardeşi 1240'dan itibaren Mısır Eyyubiler Sultanı ve 1245'den itibarebn Suriye Eyyubiler Sultanı da olan Sultan Salih Eyyub ile bir antlaşma yaparak Kerak Emirliğini ortadan kaldırarak Mısır Eyyubiler arazine katılmasını kabul ettiler ve buna karşılık Mısır'da bazı malikaneler onlara verildi. Ekim 1250'da Eyyubiler Halep Emiri Nasır Yusuf, Nasır Davud'u Hums'da tutuklattı. Fakat 1253/1254'de Bağdad'daki son Abbası Halifesi olan Mustasım Billah araya girdi ve Nasır Davud salınıverdi.

Nasır Davud aalındığı zaman Bağdad'a gidip orada yaşamaya karak verdi ama bu şehre hırtmesi için izin verilmedi. Gayet fena şartlar altında Irak'da Ana El-Aaditha'da ve sonra Irak'ın Anbar bölgesinde yaşadı.. Epeyce yalvaraması sonucunda bile Abbasi Halifesi kendisine Bağdad'a gelme izini vermediği kesinleşince bu sefer Şam'a gitmeye karar verdi. Şam'da halifeye emniyette tutması için vermiş olduğüukıymetli taşları ve hazinesini tekrar Halifeden geri almak için çabalara girişti. Fakat Halife bu hazineyi Moğollara tarafından tehdit altında bulunan Bağdad'da kullanmak için el koymuştu. Nasır Davud Şam yakkınlarinda bulunan çölde yaşamaya koyuldu. Bu fakir hayattan Mısır Sultanlığı'na bağlanamış olan Kerak ve Şavbak emiri olan Musa el Muğli tarafından kurtarıldı. Nasır Davud hala halifeye vermiş olduğu hazineyi geri almayı ummaktaydı. Fakat vakit 1357 sonlarına gelmişti ve Moğol İlhanlılar Hanı Hülagu Han Bağdad'a Abbası halifesi üzerine büyük bir saldırıya geçmişti. Hülagu Han idaresindeki Moğolllaar Ocak 1259'de Bağdad'ı ellerini geçirdiler. Şehri yakıp yıkıp talan ettiler. Abbasi Halifesi'ni öldürdüler ve Bağdad'da yaşıyanlara büyük bir katliam uyguladııar. Hülagu'nun Bağdat Kuşatması sonucunda öldürülen siviller sayısı tahmini (Batılı tarihçileri göre) 200,000–800,000 kişi ve bazı Arap tarihçilere göre 2 milyon kişi ölmüştü.

Bu katliamın haberi Suriye ve Araplara ulaşınca Nasır Davud kendi haline bırakıldı. Şam yakınlarında küçük bir köy olan Buvayda'ya kaçtı ve Doğu Akdeniz bölgesinde bu karanlık karışıklık döneminde bu köyde çıkan bir veba salgını dolayısıyla 21 Mayıs 1258'de hayatını kaybettiği bildirilmektedir.







Filador cevizi

Filador cevizi, bir halatın bir ucundaki kolların açılıp birbirlerine bağlanmasıyla elde edilen bir düğüm çeşididir.

Filador cevizi (İng. "Matthew Walker") direk çarmıhlarının filadorlarına yapılır. Bu ceviz ile filadorlar deste duruma getirilir.

Bu düğümü yapmak için bir kol (A kolu) halatın bedeni etrafından dolandırılıp kendi ilmiğinin içinden geçirilir. Sonra B kolu, A'nın altından ve ilmiğinden, sonra da B'nin ilmiğinden geçirilir. Sonra C kolu, A ve B'bin altından ve onların ilmiklerinden ve kendi ilmiğinden geçirilir. Düğümün uçları çekiştirilerek ve yavaş yavaş gerginleştirilerek en son şeklini alması sağlanır.

Filador cevizi, dekoratif olmak dışında modern yelkenli teknelerde artık kullanılmamamaktadır. Eski yelkenli gemilerde filadorlar, sancak veya iskota bağlarında kullanılırdı. Kapı tokmakları, sandık tutacakları, kova tutacakları için idealdir çünkü alt tarafı neredeyse düzdür.




Genel Yahudi Emek Federasyonu

Litvanya, Rusya ve Polonya Genel Yahudi Emek Federasyonu (Yidiş:אַרבעטער בּונד אין ליטע פוילין און רוסלאַנד‎, "Algemeyner Yidişer Arbeter Bund in Lite, Poyln un Rusland", , Rusça: "Всеобщий еврейский рабочий союз в Литве, Польше и России"), kısaca Bund (Yidiş: בונד, Rusça: Бунд), 7 Ekim 1897 yılında kurulmuş ve 1920'li yıllara kadar faaliyet göstermiştir.

İsmi "Genel Alman İşçiler Derneği"nden esinlenmiştir. Birliğin amacı Rus İmparatorluğu içindeki tüm Yahudileri bir Sosyalist Parti'de birleştirmek, Rus Sosyal Demokrat Hareketine destek vererek demokratik ve sosyalist Rusya'yı elde etmekti. Ayrıca Rusya'nın haricinde Yahudilerin büyük nüfusa sahip olduğu Polonya, Litvanya, Letonya, Belarus ve Ukrayna'da da örgütlenmişlerdi. Her zaman Yahudilerin Rusya'da legal bir statü elde etmesini istemişlerdir. Şu ana kadarki tüm Yahudi partileri arasında "Birlik" en örgütlü olanlardandır. 1901'de partiye Litvanya ismi eklendi. 1903-1904 periyodunda "Birlik" Çarist devletten epey baskı gördü. Haziran 1903 ve Temmuz 1904 arasında 4467 "Birlikçi" tutuklandı ve hapsedildi.

"Birlik'e" sosyalist ve seküler perspektifini kazandıran şey Rusya'da yaşadıkları geleneksel Yahudi yaşam tarzının verdiği gerici niteliktir. Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi kurulmadan önce, "Birlik" RSDİP kurucu kolektif üyelerinden olmuş ve 1 Mart 1898 yılında düzenlenen ilk kongreye katılmıştır. Sonraki beş yıl için, "Birlik" RSDİP içinde Yahudi işçilerin tek temsilcisi sayıldı. buna rağmen birçok Rus Sosyalist ve Yahudi nesil, özellikle de "Soluk Yerleşim"'in dışından pek çok kişi partiye katıldı.

RSDİP'in Brüksel ve Londra'da, Ağustos 1903'deki ikinci kongresine katılan Birliğin RSDİP içindeki özerk statüsü reddelidi. Rus Sosyal Demokrat Hareketi'ndeki ilk bölünmelerin zamanı gelmişti. Bu kongrede Birliğin beş temsilci Vladimir Kossowsky, Arhadi Kremer, Mihail Liber, Vladimir Medem ve Noah Portnoy'du.

Nisan 1906'da Stockholm'de düzenlenen dördüncü kongreyle formalite olarak Menşeviklerin desteğiyle tekrar partiye katılmıştı fakat parti ideolojik ve etnik hatlardan "kırık" kalmıştır. Birlik çoğunlukla partide Julius Martov tarafından yönetilen Menşevik tarafta yer aldı.

Birlik Sovyetlerde (Konseylerde) Yahudileri temsil eden tek partiydi. Rusyadaki diğer sosyalist oluşumlar gibi Birlik'de Ekim Devrimi'ne sevindi ama devrimi Bolşevik olduğu için desteklemedi. Tıpkı Menşevik ve diğer Bolşevik olmayan partiler gibi Birlik'te tüm sosyal demokrat oluşumları Rus Kurucu Meclisi'nde toplanmaya çağırdı. Birliğin anahtar adamı Mihail Liber, Lenin tarafından bu davranış yüzünden kınandı. Rus İç Savaşı döneminde Beyazlar ve milliyetçilerin pogromlarıyla karşılaşınca Birlik Sovyet yönetimini tanımak zorunda kalır.

1917 yılındaki ayaklanmaların döneminde Mihail Liber Birliğin başkanı seçildi. Mayıs 1917'de Goldman, Erlich, Medem ve Jeremiah Weinsthein tarafından yeni bir merkez komite oluşturuldu. Merkez komite üyesi olan Medem Polonya'da olduğu için Sankt-Peterburg'a gidip merkez komite ile tanışamadı.

Mayıs 1918'de dört farklı büro altmış kadar delegeyle Menşevik Parti Kongresinde temsil edildi.

Rus Devrimi dönemindeki politik değişimler Birlik içinde bölünmelere yol açtı. 1918 sonlarında şehirlerdeki Birlik şubeleri (Bobruysk , Ekaterinburg ve Odessa gibi) "Sol Kanat Birlik Grupları"'na dönüştü. Şubat 1919'da bu gruplar (Birliğin Ukrayna Kolu) Komünist Birlik (Kombund) ismini aldı ve kendini ayrı bir parti olarak tanıttı. Ukrayna Birliğinde figür olan Moisei Rafes Ukrayna Komünist Birliğinin lideri olmuştu. Komünist Birlik iç savaşta Bolşeviklerin tarafını tuttu.

12-19 Nisan 1920'de, Gomel'de Rusya Birliği bir konferans düzenledi . Kongrede parti Kombund (Komünist Birlik) ve Sosyal Demokrat Bund (Sosyal Demokrat Birlik) olarak ayrıldı.

1921 yılında Komünist Bund kendini feshetti ve Komünist Parti'ye katıldı. 1930 yıllarında Büyük Temizlik sırasında Stalin, Mihail Liber'in de bulunduğu pek çok eski Komünist Bund üyesini infaz etmiştir. Polonyalı Birl