çekilen fotoğrafların dikkatli incelenmesi hakkındaki iddialar, bu heyetin gösterdiği deneysel belirsizlik kadar büyük bir etki gösterdi. 1962’de İngiliz keşif heyeti uygulanan yönetimin kesinlikle güvenilmez olduğunu söyledi. Güneş tutulması esnasında ışığın bükülmesi ile ilgili olay sonraları yapılan daha doğru gözlemlerle doğrulandı. Özellikle dişe dokunur kısmı Alman fizikçilerden oluşan bir kısım, yeni gelen’in ününden rahatsız oldu ve Alman Fizik ( Deutsche Physik ) hareketini başlattı.

1912 yılında, Einstein , kütleçekimi geometrik bir şekilde açıklayayabilecel bir teori bulmak için harıl harıl çalışıyordu. Tullio Levi- Civita’nın da ısrarlarıyla Einstein kütleçekimsel teoriyi açıklayan genel ortak değişkeni keşfetti. Fakat, 1913’te Einstein bu yaklaşımdan “ Hole Argument” e uymadığı gerekçesiyle vazgeçti. 1914 ve genellikle 1915’te, Einstein eşitlikleri başka bir yaklaşımla kurmaya çalışıyordu. Bu yaklaşımın tutarsızlığı kanıtlanınca, Einstein ortak Değişken fikrine geri döndü ve “Hole Argument “ fikrinin kusurlu olduğuna karar verdi.

Einstein genel ortak değişkenin aslında savunulabilir olduğunu fark ettiğinde, ardından kendi adıyla anılan denklemlerin gelişimini tamamladı. Fakat, eşitliklerinde yeni anlaşılan bir hata yaptı. 
Ricci tensörü =  enerji-momentum tensörüydü. Bu tahmin Newton’ın Merkür için yaptığı günberi deviniminden farklıydı bu nedenle Einstein çok heyecanlandı. Fakat sonra fark etti ki, evren sabit bir kütle-enerji-momentum yoğunluğuna sahip olmadıkça, enerji- momentum korunumunda geçersizlerdi. Diğer bir deyişle, hava, kaya ve hatta uzay boşluğu aynı yoğunluğa sahip olmalıydı. Bu tutarsızlık Einstein’ı denklemini tekrar gözden geçirmeye ittii. Fakat , çözüm bitmiş ve kesin sayılırdı ve 25 Kasım 1915’te Eintein esas “ Einstein Denklemi “’ni Prıssian Academy of Science ‘ a açıkladı.  
 formula_3 Ricci Sayısı ve  formula_4 metrik tensördü. Denklemlerin yayınlanmasıyla beraber, mesele onları değişik durumlar için çözmek ve sonuçları yorumlamak halini aldı. Bu gaye ve deneysel doğrulamalar, o zamanlardan beri genel görelilik araştırmalarında hakim olmuştur.  

Einstein’ın denklemleri bularak itibar kazanmış olmasına karşın, Alman matematikçi David Hilbert, bu denklemleri Einstein’ın makalesinden önce başka bir makalede yayınlamıştır. Bu Einstein’a yapılan telif hakkı suçlamalarına neden oldu , Hilbert tarafından yapılmasa da, denklemlerin Einstein- Hilbert Eşitlikleri olarak adlandırılması gerektiği öne sürüldü. Fakat Hilbert önceliği için baskıda bulunmadı ve bazıları Einstein’ın , Hilbert onları düzeltmeden çok daha önce denklemlerin doğru halini yayınladığını öne sürdü. Einstein’ın denklemlerin doğru halini Hilbert’tan daha önce yayınladığı iddiası Hilbert’ın onlara bağımsız olarak daha sonraları erişebildiğini düşündürdü ( hatta belki de Einstein’la olan yazışmalarından bile sonra). Fakat bazıları da bu iddiaları konuşmaya devam etti.

Einstein’ın teorisi yayınlandıktan birkaç yıl sonra, Sir Arthur Eddington, Alman bilimadamı’nın bulgularını desteklemek için, İngiliz bilimsel yayınları içindeki gölze görünür prestijinden ödün verdi. Çünkü teori çok karışık ve anlaşılması güçtü ( bugün dahi bilimsel düşünmenin zirvesi olarak değerlendirlen teori için o günlerde de böyle düşünülüyordu. ), teoriyi dünya üzerinde sadece üç kişinin tam olarak anladığı söyleniyordu. Bu olayla ilgili bilgi verici fakat muhtemelen de uydurma olan bir hikâye vardır. Anlatılana göre Ludwik Silberstein bir gün Eddington’ın dersindeyken ona ; “ Professör Eddington, siz dünyada genel göreliliği anlayan üç insandan biri olmalısınız .” demiştir. Eddington durmuş ve hiçbir cevap verememiştir. Ardından Silstein “ Mütevazi olmayın, Eddington !” diye tekrar seslendiğinde , Eddington “ Tersine, ben üçüncü kişinin kim olduğunu bulmaya çalışıyorum.” Diye cevap vermiştir.

Einstein denklemler lineer olmadığı için onların çözülemeyeceğini varsaymaya başlamıştı. Fakat, 1915’te Karl Schwarzschild silindirik koordinatlarda bulunan ve küresel simetrik uzay zaman tarafından çevrelenen büyük cisimler için kesin bir çözüm keşfetti. Bu Schwarzschild çözümü olarak bilinen diğer birkaç çözümden biridir.

Esas Makale : Kozmolojik Sabit

1922’Dei Alexander Friedmann, genişleyen veya sabit bir evren için bir çözüm üretti. Daha sonraları ise Georges Lemaitre genişleyen evren için bir çözüm türetti. Fakat, Einstein evrenin bariz bir biçimde sabit olduğuna inanıyordu. Durağan kozmoloji , genel görelilik denklemleri tarafından desteklenmediği için var olan denklemlere kozmolojik sabit olan Λ eklendi. 
Bu eşitlik kararlı hal çözümlerinin yaratılmasına olanak sağlamasına rağmen denklemler değişkendi. Kararlı haldeki cimlerin yörüngelerindeki en ufak değişiklik evrenin genişlemesiyle sonuçlanacaktı. 1929 yılında Edwin Hubble, evrenin genişlediğine dair kanıtlar buldu. Bu olayla Einstein kozmolojik sabitten vazgeçti ve sabiti kariyeri boyunca yaptığı en büyük hata olarak nitelendirdi.

Denklemleri çözmek ve anlamak için çalışmalar hala devam ediyor. Küresel simetrik ve yüklü cisim için olan çözüm Reissner tarafından keşfedildi ve Nordström tarafından güncellendi. Bu denklemlere Reissner – Nordström çözümleri denir. Schwarzschild’ın karadelik açısı çözümü tartışmaya çok açıktı ve Einstein vu çeşit tekilliklerin olabilirliğine inanmıyordu. Fakat 1957 ‘de ( Einstein’ın ölümünden tam 2 yıl kadar sonra) Martin Kruskal, karadeliklerin Schwarzschild çözümüne göre davrandığına dair bir kanıt yayınladı. Hatta, 1960 yılında dönen kütleli cisimler için de bir denklem elde edildi ve bulan kişinin de kendi adıyla anılan Kerr denklemleri ortaya çıktı. Kütleli, dönen ve yüklü cisimler için olan Kerr-Newman denklemi ise birkaç yıl sonra yayınlandı.

Merkür’ün günberi devinimi Genel Göreliliğin doğruluğunun ilk kanıtıydı. Sör Arthur Stanley Eddington’ın 1919 da güneş tutulması esnasında ışığın büküldüğüne dair olan gözlemleri ile Einstein’ı doğrulaması genel göreliliğin doğru bir teori gibi görünmesinin temeli oldu. O tarihten beri güneşin dışından gelen radyo dalgaları ve GPS sistemleri gibi , pek çok gözlem genel göreliliğin doğruluğunu kanıtlıyor. 

Genel göreliliğin değişik halleri için pek çok girişimler olmuştur. Bunlardan en meşhuru Skaler – Tensor Teorisi olarak da bilinen Brans – Dicke teorisi ve Rosen’in Bimetrik teorisidir. İki teori de denklemler için değişiklikler önermiştir ancak ikisi de bipolar kütleçekimsel radyasyonun varlığından muzdarip olmuştur. Sonuç olarak, Rosen’ın orijinal teorisi ikili pulsarların gözlemi ile çürütülmüştür. Aynı şekilde genel görelilikteki gibi parametreleri gözlemlerle denklemlerine mecburen kattıkları için çürütülmüşlerdir.  

Ek olarak, genel görelilik, maddenin dalga- parçacık ikiliğini açıklayan kuantum mekaniği ile de tutarsızlıklar gösteririr. Ve kuantum mekaniği kütleçekimsel kuvvetin mikroskobik boyutlarda açıklamasını yapamamaktadır. Genel göreliliği ve kuantum mekaniğini birleştirebilmek için iki alanda da değişiklikler yapılması gerektiğine dair fizik çevrelerinde ciddi tartışmalar yaşanmaktadır. Genel göreliliğin ve kuantum mekaniğinin birleştirilmesi fikri genelde kuantum kütleçekimi olarak adlandırılır ve bu fikrin öne çıkan örenekleri Sicim kuramı ve İlmekli Kuantum Kütleçekimidir.

Kip Thorne genel görelilik üzerinde çalışılan 1960 -1975 yılları arasını fiziğin altın çağı olarak niteler. Bu tarihler arası daha önce de merakın ve teorik fiziğin çağı olarak nitelendirilmiştir. Bu dönemde, kütleçekim araştırmacılarına hala ilham veren karadelikler ve kütleçekimsel teklik gibi pek çok terim ve konsept halka tanıtılmıştır. Bu dönemde, fiziksel kozmoloji ana başlıklardan biri oldu ve Big Bang fikri iyice yayılmaya başladı. 





Takikawa

Takikawa ( "Takikawa-shi"), Japonya'nın Hokkaidō prefektörlüğüne bağlı Sorachi alt prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 115.82 km² olan şehrin nüfusu 31 Ocak 2012 tarihi itibarı ile 43,270'tir. Takikawa 1 Temmuz 1958 tarihinde şehir statüsü almıştır.






Utashinai

Utashinai ( "Utashinai-shi"), Japonya'nın Hokkaidō prefektörlüğüne bağlı Sorachi alt prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 55.99 km² olan şehrin nüfusu 29 Şubat 2012 tarihi itibarı ile 4,287 olup Japonya'nın nüfus bakımından en küçük şehridir. Utashinai 1 Temmuz 1958 tarihinde şehir statüsü almıştır.

Utashinai, eskiden önemli bir kömür madenciliği şehri olup madenlerin kapatılması nedeniyle şehrin nüfusu azalmaya başlamıştır.




Proleter Devrimi ve Dönek Kautsky

Proleter Devrimi ve Dönek Kautsky, Bolşevik lider Vladimir Lenin tarafından yazılan ve 1918 yılı sonlarında yayınlanan eser. Lenin bu eserinde İkinci Enternasyonal’in lideri ve Almanya Sosyal Demokrat Partisi’nin başkanı Karl Kautsky’ye birçok eleştiri yöneltmektedir.






Sondaj roketi

Bazen araştırma roketi de denilen bir sondaj roketi alt yörüngesel uçuş sırasında ölçüm yapmak ve bilimsel deneyleri gerçekleştirmek için gerekli cihazları taşıyan bir roketdir. Roketler Dünya yüzeyinin 50 –1500 km. yukarısına , genellikle meteoroloji balonları ve yapay uyduların arasındaki irtifaya ( balonlar için maksimum irtifa yaklaşık ve yapay uydular için minimum irtifa yaklaşık olarak dir). cihazları taşımak için kullanılır. Black Brant X ve XII gibi bazı sondaj roketleri arasında maksimum bir apojeye sahiptirler. Sondaj roketlerinde genellikle ihtiyaç fazlası askeri roket motorları kullanılır. NASA, roket yükü ile kalkan Terrier Mk 70 yardımcı roketli Improved Orion roketini atmosfer dışı bölge içindeki arasında düzenli olarak uçurmaktadır.

Terimin kökeni denizcilikte, suyun derinliğini ölçmek için gemiden suyun içine ağırlık bağlanmış bir halatın atılmasını anlatan "to sound" sözünden gelmektedir. Terimin kendisinin İtalyanca/İspanyolca ve Fransızca kelimelerde, "sondaj yapmak" fiili için sırasıyla "sonda"ve "sonde" olan etimolojik kökleri vardır. Roket bağlamında "sondaj" "ölçüm yapmak" ile eşdeğerdir.

Normal bir sondaj roketi katı yakıtlı roket motoru ve bilimsel bir roket yükünden oluşur. Uçuşun serbest düşme kısmı roket yükün