Anseong (, "Anseong-si"), Güney Kore'nin Gyeonggi ilinde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 554.2 km² olan şehrin nüfusu 13 Temmuz 2013 tarihi itibarı ile 190,095'tir.





Dongducheon

Dongducheon (, "Dongducheon-si"), Güney Kore'nin Gyeonggi ilinde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 95.66 km² olan şehrin nüfusu 2006 yılı itibarı ile 82,623'tür.

Dongducheon'da ABD'nin 2. Piyade Tümeni'nin ana kampları bulunmaktadır.




Seren Şirince

Seren Şirince (d. 15 Mart 1991, İzmir), Türk oyuncu.

Tiyatroya ufak yaşlarda; İzmir'de Han Tiyatrosunda Rüçhan Gürel'in eğitimleriyle başlamış ve daha sonra üniversite eğitimi devam ederken gelen teklif neticesinde 2012 yılında Araf Zamanı ve 2013 yılında "Aşk Emek İster" adındaki dizilerde oynamıştır. 2014 yılında Tiyatro kariyerine Talimhane Tiyatrosunda Göl Kıyısı oyununda profisional olarak başlamıştır.Eti Benim O reklamında sevgililer günü temasında rol aldı. 2015 yılında , yaz dizisi olarak başlayan "" adlı dizide Ayşegül karakterini canlandırmaya başladı. Rol aldığı dizi 27 nisan tarihinde final kararı almıştır. Final kararı alan "" dizisinin devamı niteliğinde olan İlişki Durumu : Evli adlı dizide tekrar Ayşegül karakterini canlandırarak ekranlara geri döndü.




SU(6) (fizik)

Parçacık fiziğinde, SU(6) Georgi–Glashow SU(5) ayar grubunu içeren bir büyük birleşim kuramıdır.

Bu modeli fermiyonik madde içeriği SU(6) gösterimleri olarak 
Bu ayar grubu bir çift 6/formula_2 Higgs alanları tarafından Georgi–Glashow modeline çökmüştür.

Fermiyonlar
olarak ayrışır.
formula_6 Yukawa bağlanması, eşleştirmek ve her nesil için GUT ölçeği kütleleri kazanmak için 5 ve bir formula_7 fermiyonların SU(5) temsil grubuna neden olur.

Eşlenik bir Higgs 35 modeli standart modelin ötesine yıkar.

En önemlisi SU(6) baryonlar ve mezonlar için bir sınıflandırma grubudur. Gerçekte bu SU(3) çeşni ve SU(2) spin hesabının her ikisinde de yer alır. Sonrasında, yukarı ve aşağı spinli u,d,s kuarklar temel temsil 6'ya aittir. Mezonlar ve baryonlar sırasıyla kuark-antikuark ve kuark-kuark-kuark çapımından elde edilen, sırasıyla 35 ve 56 gösterime aittir.

Son zamanlarda SU(6) grubuna dayalı yeni bir tür büyük birleşim kuramı kuvvetli ve elektrozayıf bir birleşmeyi gerçekleştirmek için önerilmiştir Çalışma SU(6) grubundaki 35 üreticinin tam bir formunu önermektedir.




Bizans sanatı

Bizans sanatı genel olarak 4. yüzyıl ile 15. yüzyıl arasında varlığını sürdüren Bizans İmparatorluğu döneminde yapılan sanata verilen addır. Bunun dışında Bizans sanatından etkilenen Yakın Doğu, Kafkasya, Balkan, Hazar denizi ve Rusya gibi komşu bölgelerde de etkisini göstermiştir. İstanbul'un Fethi'nden sonra da devam eden Bizans sanatı etkisi Karolenj ve Otto dönemi sanatı ve mimarisini de etkilemiştir. Bizans sanatı daha çok dini sanat olarak da ele alınabilir. Mozaik, kitap sanatları, ikonalar, freskler vb. başlıca inceleme alanı arasındadır.

Bizans sanatı, dünyanın birçok ülkesinde üniversite düzeyinde araştırma konusudur. Türkiye'de Bizans sanatı ve tarihinin eğitimi hem sanat tarihi hem de arkeoloji bölümlerinde verilmektedir.

Antik dönem sanatından doğan ve daha sonraları Hristiyan geleneğinde gelişen Bizans sanatı ve kültürü, günümüze değin önemini özellikle Ortodokslar nezdinde korumayı sürdürmektedir. Bizans sanatı Ortaçağdan bu yana batı Avrupa'da gelişmekte olan romanesk ve gotik sanata bir kutup oluşturmakla kalmamış, bu iki kültür arasında hem ideolojik hem de psikolojik bir sınırın ifadesi olmuştur. Bu nedendendir ki bu alan çoğu zaman batı sanatının gerisinde ele alınmıştır.  Özellikle batı sanatı çerçevesinden Bizans sanatına yönelik negatif bakış açıları Giorgio Vasari ile başlamıştır.

Giorgio Vasari'nin orijinallik ve gelişim açısından yaptığı değerlendirmeler sertlik, devamlılık ve şematizm gibi ana başlıklar üzerinde yoğunlaşmıştır. Buna karşın batı sanatında daha özgür biçimler kullanılmaktadır. Vasari'nin düşüncesine göre bu durum batı sanatının üstünlüğünü kanıtlamak için yeterlidir. Ancak Vasari, inanış ile birlikte ilahileştirilen Bizans sanatı eserleri olan ikonalar, Freskler ve Mozaikler üzerine pek bir yorum getirememiştir. Edward Gibbon tarafından kaleme alınan bir diğer dikkat çekici eserde ise Bizans sanatı aşağılanmakla kalmamış, tüm bu dönem Roma imparatorluğu'nun "bin yıllık çürüme" süreci ve antik dönem sanatının çöküşü olarak ifade etmiştir. Bizans sanatının pozitif olarak değerlendirilmesi ilk olarak 20. yüzyılın başlarında modern ve soyut sanat anlayışının hayatımıza girmesi ile birlikte olmuştur. Bu dönemde birçok batılı sanatçı Bizans sanatında kullanılan figürlerden etkilenmiş ve model olarak kullanmıştır. Bu durum Bizans sanatı ve kültürünün önemi ve dünya sanatındaki yerinin kavranmasına yardımcı oldu. 

Bizans sanatından etkilenerek eser veren modern sanatçılar arasında Andy Warhol sayılabilir. "Marilyn Monroe "Portresi, şema ve tip olarak Bizans ikonografisine uymaktadır.

"Ayrıca bakınız Erken Hristiyan sanatı"

Erken dönem Bizansı hem geç antik dönem hem de orta çağın başlarında Akdeniz bölgesine hakim bir kültürdü.

Bu dönemde Bizans sanatını antik dönem sanatından ayırmak oldukça zordur. Kayser Jüstinyen döneminde yaşanan altın çağ, onun imparatorluğa özgü anıtsallığı ve mimarisi geç antik dönemi sanatından etkilenmiştir. Bazı araştırmacılara göre İsa'nın elçişi sayılan kaysere duyulan saygı Roma İmparatorluk kültünün bir devamı olarak görülmelidir. Bu durum Konstantin'in Konstantin Sütunu zamanından beri antik dönem paraları, fildişi oymaları ve mozaikler de olduğu gibi anıtsal heykellerde de kendisini kanıtlar niteliktedir. Örneğin Jüstinyen Augustaion'da üzerinde kendisinin at üstünde suretinin yer aldığı, bugün kaybolan zafer sütununu diktirmiştir. (Jüstinyen Sütunu) Ana kilise olarak inşa edilen Aya Sofya da erken dönem Bizans sanatının antik (mermer sütunlar antik kiliselerden getirilmişti), Hristiyan, oryantal ve yeni bir karışımı gibidir. San Vitale Kilisesi dışında illerde bulunan kiliseler çoğunlukla bazilikal şemayı takip etmişlerdir.

"Ayrıca bakınız Bizans ikonoklazmı"

Bizans devleti tabiri caizse ilk olarak Jüstinyen'den sonra orta çağa girebilmiş ve geç antik köklerinden uzaklaşmıştır. İslam'ın yayılışı ve Bizans devletinin genişlemesini küçük asya, balkanlar ve güney İtalya ile sınırlayan 7. ve 9. yüzyıllar arası geçiş dönemi şiddetli teolojik tartışmalara sahne olmuştur. 

Makedon hanedanları ile güçlenen Bizans, Akdeniz bölgesinde tekrar güçleri eline almaya başlamıştır. Bu dönemde yaşanan canlanma Makedon Rönesansı olarak da adlandırılır. Bu dönem sanatında görülen yeni stiller "Orta dönem Bizans sanatını" (843-1204) da etkileyecektir.

Konstantinopolis'in 1204 yılındaLatinler tarafından ele geçirilmesi ile birlikte Bizans sanatı yunan hanedanının yerleştiği Selanik ve Trabzon gibi şehirlerde kendini göstermeye başlamıştır denebilir.

Latinlerin Konstantinopolis'te sürdürdükleri hükümdarlık sonrası şehir bir hayli zarar görmüş ve eski ihtişamını kazanamamıştır. Şehir, eski dönemde elinde bulundurduğu kültür merkezi olma özelliğini yitirmiştir. Bu nedendendir ki çoğu sanatçı, farklı Ortodoks Slav ve balkan ülkelerine göç etmiştir, bu durum bu ülkelerde Bizans sanatının gelişmesi ve yayılmasına yol açmıştır. Özellikle erken Rönesans olarak nitelenebilecek Mileševa ve Sopoćani manastırı freskleri, antik stilin üzerinde, doğal gerçekçilik ve figürlerin plastik tasvirleri açısından, Avrupa'da Paleologos Rönesansı olarak da bilinen döneme dair güzel örneklerdendir. İlk olarak başkentin Komnenos Hanedanlığı tarafından geri alınmasıyla Konstantinopolis şehri yenilenmeye ve "geç dönem Bizans sanatı"nın merkezi olmaya başlamıştır. (1261–1453). Ancak geç döneme ait çoğu eser de İstanbul'un fethi'nden sonra kaybolmuş ya da zarar görmüştür. 

İstanbul'un fethi'nden sonra Yunanistan'ın doğu kilisesi sanatı post bizans dönemi sanatı olarak adlandırılmıştır. Bizans sanatı ile akraba olan diğer Ortodoks ülkelere ait Hristiyan sanatı, bugünkü sınırlar eskileriyle aynı olmamasına rağmen, genellikle bugünkü ülkelerin isimleriyle (eski rus sanatı, eski bulgar sanatı gibi) ele alınır.

Bizans sanatında resim daha çok Fresko olarak karşımıza çıkmakta ve önemli bir rol oynamaktadır. Bununla birlikte ikonlar Bizans sanatının sembolünü teşkil etmektedirler. Resimli tasvirler teolojik metinlere dolayısıyla Hristiyanlık inancına bağlanmıştır. Bu anlamda dini resimlere gösterilen saygı neredeyse en az dinin kendisi kadar eski tarihlere uzanmaktadır. Resimlere yönelik ilk ifadelere Hristiyanlık dininin devlet dini haline geldiği 4. yüzyılda rastlanmaktadır. Burada ilk olarak bir tasvir ihtiyacı doğduğundan söz edilebilir. 6. yüzyılda Resimlere duyulan saygı kilise tarafından da onaylanıyordu. (Ancak burada normal ibadet ile resimlere yapılan ibadeti ayırmak gerekir.) 

Dini alanda ilk olarak kabul edilen en ideal ikonografik şekil, Veronikanın mendili (İsa'nın son olarak terini sildiği mendil) üzerinde bulunan "Vera ikonu" olarak da adlandırılan, Arketip hakikat sembolü olarak da kabul edilen İsa'nın sureti idi. Vera İkonu (Latince vera – "gerçek" ve Yunanca εικόνα – "Resim", yani "gerçek resim") bir rivayete göre insan tarafından değil, tanrı tarafından gönderilmiştir. Bu Arketip, bir portre'nin ideal formları olarak düşünülmüş, dolayısıyla sanatsal dünyayı da etkilemiştir. İkonların kült tarihi bu çeşit mucizevi resimler, doğaüstü olaylar ile başlamaktadır. Erken Hristiyanlık döneminde de resimlerin bir mucize ile taçlandırılması ve bu sayede kendilerini açıklamaları makbuldü. Aynı zamanda insan tarafından yapılmayan resme dair sanatsal bir ayrım da kendini gösteriyordu.

"Ayrıca bakınız İkon"

İkon diyerek fresk, mozaik yahut tuval vb. panel üzerine işlenmiş diğer sanat ürünlerini (alm: Bildtafel, eng:panel painting) bir kenara ayırmak doğru değildir, hem fresk hem mozaik hem de tuval üzerine yapılmış resimler ikon özelliği taşıyabilir.

Panel resimleri olarak işlenen İkonların yayılmasına yönelik kayıtlar hem erken hem de orta Bizans döneminde oldukça azdır. Bir yanda bu ikonları