dir.

Kasabanın ortasında, akan ve kasaba boyunca uzanan elma bahçelerini dolaşan akarsu ve elma bahçeleri kasabanın doğal bitki örtüsü olarak görülmektedir. Arazilerin çok engebeli olması nedeniyle sulanabilecek arazi sınırlı olduğu için bu sudan ziyade çevre köyler yararlanmaktadır. Kasabanın diğer önemli bitki örtüsü de Aladağlar ve İsmail Dağı eteklerindeki ormanlık bölgedir.
Kasabada genellikle karasal iklim hakimdir. Yazlar kurak ve sıcak, kışlar soğuk ve yağışlı. Kasabanın konumu itibarıyla etrafının dağlarla çevrili olması kuzey rüzgarına kapalı olması kasabanın daha çok yağış almasını sağlamaktadır.

Kasabamızın hangi tarihte kurulduğu belirlenememektedir. Ancak kasaba ileri gelenlerine göre 4-5 asır önce yerleşim yeri olduğu ve kuruluşu hakkında da kasaba geneline birden fazla söylentinin bilindiği ifade edilmektedir.

Bir rivayete göre; kasabayı ilk olarak KOLSUZ İBRAHİM adında bir kişinin kurduğu, bu kişinin oldukça dindar biz zat olarak bilindiği, kasabanın adının da önceleri "DİNDARLI" olduğu söylenmektedir. Zamanla değişime uğrayarak "Dündarlı" şeklini aldığı ifade edilmektedir.

İkinci söylentiye göre; 1200 yıllarında göçebe hayatı yaşayan ve YÖRÜK adı verilen grupların geçim kaynağı olan sürülerini otlatmak için şimdiki kasaba oymağında bulunan su başına kondukları ve buradan daha sonra göç ettikleri bilinmektedir.

Bir başka söylentiye göre de; Horasan'dan kaçak olarak gelen eşkıyaların saklanmak üzere buradaki ormanlık dereyi seçtikleri "saklanma" ve "dulda" anlamına gelen DÜNDARLI adını buradan kaynaklandığı belirtilmektedir.

Kasaba yakınlarında yapılan ve elde edilen kazı sonuçlarına göre; Selçuklulara ait eserlerin bulunduğu da belirtilmektedir. Bu nedenle de kasabanın Selçuklular devrinde de yerleşim merkezi olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Kasabada daha önce Rumların yaşadığı yapılan kazılar ve çıkan tarihi eşyalardan anlaşılmaktadır. Yapılan kazılarda eski eser ve tarihi paralara rastlanmıştır. Rumlar'a ait olan kaplar, şişeler ve heykeller bulunduğu söylenmektedir. Ancak kasabada Rumlar'a veya başka kültürlere ait şu anda tarihi değeri olabilecek herhangi bir kalıntı bulunmamaktadır. Sadece HANÖNÜ diye tanımlanan bir mevki vardır. Orada bir han olabileceği ve büyük olmasa bile orta halli bir yerleşim merkezi ve yol üstü ağırlama yeri, ya da konaklama yeri olabileceği gözlenmektedir.

Kasabada Rumlar'ın yaşadığını kuvvetlendirici bir başka olay da çevrede bulunan bazı yerel mevkiilerin adlarıdır. Örneğin; 
Gavurlar Bağı, Gavur Deresi, Katırcı Yolu, Kızılca Köy gibi ...

Halkın ekonomisi tarıma dayanmaktadır. Çiftçilik; kara saban ve pulluk yerine traktör ve makineleri ile yapılmaktadır. Tarım arazisinin sınırlı ve yetersiz olması elde edilen ürünün birim olarak düşük bulunması kasabanın geçim kaynağını sadece ELMACILIĞA yöneltmiştir. Kasabada bulunan ve yaşları 45-50 yıla isabet eden elma bahçelerinden verim sağlanamamaktadır. Bütün buna rağmen Niğde İlinin hemen hemen en fazla üretimi yapılan yörelerinin biri olma niteliğini de korumaktadır. Hemen herkesin en az bir elma bahçesi bulunmaktadır. Kasaba ortasından geçen suyun, elma bahçelerinin sulanmasında ve bu bahçelerin barlığında en büyük etken olarak değerlendirilmektedir.

Bahçe ziraatının yanında diğer sebze ve meyve ekim-üretimine de yer verilmektedir. Halkın geçim kaynağının elmacılık olmasına rağmen, bu konuda çiftçi örgütü sağlanamamıştır. Üretilen ürünler, çiftçinin alın yeri ve emeğinin karşılığı sağlamadan aracıya ve tefeciye kaptırılmakta, yok pahasına elden çıkarılmaktadır.

Kasabanın diğer önemli geçim kaynağı da halıcılıktır. Kasaba kadınlarının kış aylarında en önemli meşguliyeti halı dokumak ve dokuduğu halıyı yörede pazarlamaktır. (Az olarak da olsa halen devam etmekte)

Kasabada elma dışında armut, kayısı, şeftali gibi meyveler yetiştirilmekte, ancak bunlar yerel ihtiyacı ancak karşılamaktadır. Üzüm bağı kurma çalışmaları da yeni yeni başlamıştır. Ancak yaz mevsiminin kısa süreli olması üzümlerin daha olmadan toplanmasına yol açmaktadır. Sebzecilik ise aynı şekilde kendi ihtiyaçlarını karşılayacak kadardır. Sebze ve meyvelerden turşu, konserve ve kurutmalık olarak da yararlanılmaktadır.

Kasabanın yapısına göre; hayvancılık birinci planda olması gerekirken bugüne kadar gereken önem verilmemiş ve hayvancılık geri planda kalmıştır. Bütün bu olumsuzluklara rağmen, burada yaşayanların bir kısmının da geçim kaynağı hayvancılıktır. Genelde koyunculuk yapılmaktadır. Süt ve süt ürünleri satan veya işleyen tesisler yoktur. Koyun otlatmaya elverişli araziler ve meralar bulunmaktadır. Kümes hayvancılığı ise gene ev ihtiyaçlarını karşılayacak kadardır.

Kasabamız 1963 yılında Belediye olmuştur. 
Kasabamıza Elektrik 1970 yılında verilmiştir. 
Tv Yayınını veren Genel Verici 1978 yılında Küçük İsmail Dağına Yerleştirilmiştir. 
İlk Traktör 1966 yılında İzzet CEYLAN tarafından alınmıştır. 
İlk Araba 1975 yılında Mehmet KOLAY tarafından alınmıştır. 
İlk Televizyon 1978 yılında Mehmet KOLAY tarafından alınmıştır. 
Kasabamızda 1979 yılında Sel Felaketi yaşanmıştır.
Atatürk İlk Öğretim Okulu (Aşşa Okul) 1938 yılında yapılmıştır.
100. Yıl İ.Ö.O (Yuharı Okul) 1984 yılında yapılmıştır.

Dündarlı'nın 1965'ten Günümüze Nüfus Sayım Sonuçları

Yılı Adı Toplam Nüfus Erkek Kadın
1965 Dündarlı (B) - Genel Sayım 2.452 1.208 1.244
1970 Dündarlı (B) (Ptt)- Genel Sayım 2.857 1.396 1.461
1975 Dündarlı (B) (Ptt) - Genel Sayım 3.508 1.802 1.706
1980 Dündarlı (B) (Ptt) - Genel Sayım 3.788 1.882 1.906
1985 Dündarlı (B) - Genel Sayım 4.038 1.994 2.044
1990 Dündarlı (B) - Genel Sayım 4.507 2.215 2.292
2000 Dündarlı (B) - Genel Sayım 5.065 2.532 2.533
2007 Dündarlı (B) - Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları 3.898 1.956 1.942
2008 Dündarlı (B) - Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları 5.281 2.728 2.553
2009 Dündarlı (B) - Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları 4.319 2.185 2.134




Barei

Bárbara Reyzábal González-Aller , bilinen sahne adıyla Barei, İspanyol şarkıcı ve besteci. Barei, İspanya'yı 2016 Eurovision Şarkı Yarışması'nda "Say Yay!" adlı şarkısıyla temsil etmiştir.







Leo Sgouros

Leo Sgouros (), Latin harfleri ile Leo Sgurus, 13. yüzyıl başlarında kuzeydoğu Mora Yarımadası'nda Yunan bağımsız Lord. Güçlü Sgouros ailesinin çocuğu olarak, Nauplia Lordluğu babasından ona miras kalmıştır. Dördüncü Haçlı Seferinin yarattığı karmaşada, Angelos Hanedanı'nın son yıllarında Bizans İmparatorluğu'nda ortaya çıkan birçok yerel hükümdardan biri olarak kendisini bağımsız ilan etmiştir. Topraklarını Korint ve Orta Yunanistan'a genişletmiş, önceki Bizans İmparatoru III. Aleksios'un (1195–1203 arası hükümdar) kızı ile evlenmiştir. Fetihleri uzun ömürlü olmamıştır, Haçlılar Mora'ya geri çekilmeye zorlamışlardır. Acrocorinth'te onu muhasara altına almışlar ve 1208 yılında intihar etmiştir.

Nauplia bölgesi ve Vergi toplanan ve Bizans donanması'na gemi sağlayan "oria" olarak bilinen bölgelerden biri olan Argolis'in yaklaşık 1198 yılında babası Theodore Sgouros'un ardılı olarak vali oldu. Yaklaşık 1201/1202 yılında, Teselya ve Makedonya'da Manuel Kamytzes ve Dobromir Chrysos önderliğinde çıkan isyan güney Yunanistan'ın Konstantinopolis'ten kopardı, Mora Yarımadası'nda çıkan birçok başkaldırı ortaya çıktı: Leo Chamaretos Sparta'nın kontrolünü ele aldı, Monemvasia önde gelen ailelerin aralarındaki ihtilaflar nedeniyle rahat yüzü göremedi. Argos ve Korint hisarlarını ele geçirerek, Leo'nun kendisi bağımsız hükümdar olma şansı yakaladı. O zamanlar Michael Angold kelimeleriyle "geleneksel nizamın savunucusu" görülen kiliseye düşmanlığı şiddetliydi: Nauplion piskoposu tutuklanırken Korint piskoposu akşam yemeğine davet edildi, kör edilip Acrocorinth'ten atılıp öldürüldü. Gerçekten Sgouros hiddetli bir adam olarak anlatılır: bir mektupta Atina piskoposu Mihail Honiatis, genç bir akrabasının sadece masada bir bardağı düşürdüğü için rehin alındığını nakleder.

İmparatorluk hükümeti "megas doux" Mihail Strifnos'u onun üzerine gönderdi. Strifnos 1201–1202 kışını Atina'da geçirdi fakat Sgouros'un gücünü anlaşılan değerlendirebilir durumda değildi. Kısa bir süre sonra, Dördüncü Haçlı Seferi Bizans hükümeti meşgul ederken, Sgouros Salamis ve Aigina adalarının korsanlığa yatkın sakinlerini askere alarak Atina'ya deniz akınları gerçekleştirdi. Honiates İmparatorluk bakanları Theodore Eirenikos ve Constantine Tornikes'e başvurdu ama sonuç alamadı. Sonuçta yardımı sağlamak için Konstantinopolis'e gitti ama bu çabası da sonuç vermedi. Döndüğünde Sgouros'un birlikleri tarafından Atina'nın vilayet başkenti Thebai'den koparılmış olarak buldu.

1203 yılında, Dördüncü Haçlı Seferi Konstantinopolis'i tehdit ederken ve Mihail Honiatis'in yalvarışlarına rağmen, Atina sakinlerinin adaletten kaçan birini sakladıkları iddiasıyla Sgouros şehre doğru hareket etti. Adamları şehri ele geçirdi fakat kuşatma makinalarının ağır bombardımanına rağmen şehir sakinleri Mihail Honiatis'in liderliğinde Atina Akropolisi'nde direnişe devam ettiler. Sgouros Akropolisi kuşatma altında bırakıp, Atinalılara işkence ettikten sonra Böotya'ya yürüdü. Thebai talan edildikten sonra, Sgouros Teselya'ya ilerledi.Larissa yakınlarında, Konstantinopolis'e saldıran Haçlılardan kaçan III. Aleksios ile karşılaştı. tahtan inmiş hükümdara koruma sağlama karşılığı, Alexios'un üçüncü kızı, Eudokia Angelina ile evlendi ve "despotes" ünanı aldı. Bu evlilik Eudokia'nın üçüncü evliliğiydi. Güney Yunanistan'da kendi bağımsız devletini kurma yolunda Orta Çağ araştırmacısı John Van Antwerp Fine'nın kelimeleri ile "kalıcı bir hadise" ilerliyordu ta ki Haçlılar gelene kadar.

1204 sonbaharında, Konstantinopolis Kuşatmasının ardından, I. Boniface komutasında haçlılar Selanik'e yürüdükten sonra güneye yöneldiler. Sgouros, üstün Haçlı ordusu karşısında geri çekildi. Başlangıçta Thermopylae geçitinde beklemeyi planladı, fakat nihayetinde Mora'ya çekildi, Korint Kıstağı'nda bir savunma hattı kurdu. Boniface ordusu Böotya ve Attika'yı bir direnişle karşılaşmadan aldı ve Honiates'ın ona şehri teslim ettiği Atina'da kuşatmas