la yayınlanan "The Price of Salt" adlı kitabından uyarlandı. Kitap daha sonra 1990'da Highsmith'in kendi ismi altında tekrar yayınlandı. Filmin Film4 Productions ve Number 9 Films tarafından yapılan gelişimi 11 yılı aşkın bir sürede sürdü. Highsmith'in arkadaşı Phyllis Nagy senaryonun ilk taslağını 1996 yılında yazdı. Highsmith, Nagy'ye romanlarından birisini uyarlamayı önerdi. Nagy'ye göre Highsmith kitabın "bakış açısındaki yoğun öznelliğinden" dolayı film için tatmin edici olacağından emin değildi. Nagy kaynak malzemeye olan vefasını sağlamak için senaryoyu yazmaya kararlıydı. "Bunu yapmak adına tuhaf bir sorumluluk ve eminlik hissettim. Bazı temel yöntemler içinde berbat edilmiş değildi, çünkü kendi işlerinin çoğu sahne uyarlamasını sevmedi." Number 9 Films'in ortak kurucularından İngiliz yapımcı Elizabeth Karlsen 2004'de senaryoyla karşı karşıya geldi. Nagy 2011 yılında yapımcıyı Highsmith'in mülkiyetinin telif haklarını imzalatmaya ikna etmesi için 14 yıl geçirdi.

Romanı uyarlamanın zorluklarından biri de üçüncü kişinin bakış açısına göre tercüme edilmiş olmasıydı. Nagy başlangıçta anlatım yapısından endişeliydi. Therese'nin Carol'a olan bakış açısını bölmeye ve görünümünü değiştirmeye kara verdi. "Bakış açısı her zaman daha fazla savunmasız tarafladır." Therese'yi set tasarımcısı yerine fotoğrafçı yaptı. Nagy, Carol'ın hayatını inşa etmekte özgürdü.                                        

Nagy Londra Film Festivali'nde, Highsmith'in kitap tekrar yayınlandığında ismini kendince "Carol" olarak değiştirmesinden filmin adının "The Price of Salt" yerine "Carol" olduğunu söyledi.
Mayıs 2012'de John Crowley yönetmen, Cate Blanchett ve Mia Wasikowska sırayla Carol ve Therese olarak açıklanmıştı. Mayıs 2013'de Crowley'in programındaki uyuşmazlık nedeniyle geri çekilmesiyle beraber Todd Haynes yönetmen olarak imzayı attı.

Todd Haynes filmi ilk olarak 2012'de kostüm tasarımcısı Sandy Powell'dan duydu. Ayrıca filmin yönetici yapımcılarından biri olan Blanchett filme "gerçekten uzun bir süre" bağlı kaldı. 2013'de Haynes yapımcıların bir yönetmen aradığını öğrendi. Haynes hikâyeye göz attı, tarihsel ve toplumsal bağlamda olması vede Blanchett ile "Beni Orada Arama" filminden sonra bir kez daha çalışacak olması onun ilgisi için motive edici etkenlerdi. Ağustos 2013'de Rooney Mara, Wasikowska'nın programındaki uyuşmazlık nedeniyle ayrılmasıyla onun yerine geçti. Mara, Therese rolü için teklifin kendisine "Ejderha Dövmeli Kız" filminin tamamlanmasından sonra geldiğini; senaryoyu sevmesine ve Blanchett ile çalışmayı istemesine rağmen "Dövmeli Kız" filmdeki deneyiminden gelen yorgun duygudan dolayı imzayı atmadığını söyledi.         

Ocak 2014'de Carter Burwell filmin müziklerini bestelemesi için tutuldu. Haynes'le bu film ile birlikte üçüncü kez çalışan Edward Lachman filme görüntü yönetmeni oldu.

Aralık 2013'de Carol'ın Cincinnati, Ohio'da çekileceği açıklandı ve çekimlerin Mart ile Mayıs arasında olacağı bekleniliyordu. Temel çekimler 12 Mart 2014'de Cincinnati Eden Park'da başladı. Film 34 günde çekildi. Çekimler 25 Nisan 2014'de bitti. Edward Lachman filmi Super 16 mm boyutunda çekti.

Mayıs 2013'de The Weinstein Company filmin ABD yayın haklarını elde etti. Carol'dan resmi görüntüler Film4 tarafından yayınlandı ve Mayıs 2014'de bedava dağıtılan günlük gazete London Evening Standard'ta görüntülendi.       

Film 2015 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'de yarışması için seçildi. Sahnede ilk gösterimi 42. Telluride Film Festivali'nde oldu ve 53. New York Film Festivali'nde de sahnelendi. Film Birleşik Krallık'taki galasını ise 14 Ekim 2015'de Londra Film Festivali'nde yaptı. Açılışını 2 Kasım 2015'de ABD'de sınırlı yayınla yaptı. 27 Kasım 2015'de Birleşik Krallık'da gösterime girdi.

"Carol" eleştirel anlamda büyük bir başarı gösterdi. Metacritic'de eleştirmenler tarafından yapılan 44 yorumdan hepsi olumlu yönde oldu ve film ortalama 95 puana ulaşarak sitede 2015'in en yüksek eleştirmen puanına sahip filmi, tüm zamanların en yüksek 9. eleştirmen puanına sahip olan filmi, yılın en çok konuşulan 41. filmi ve en çok paylaşılan 3. filmi oldu. Akademi, BAFTA ve Altın Küre'de adaylıklar elde eden yönetmen ve iki başrol oyuncusu içinde bol övgü vardı. Film Rotten Tomatoes'da ise 247 yorumdan %94'lük bir başarı elde etti ve 10 üzerinden 8.6 puana ulaştı. Sitenin eleştirmenlerin ortak kanısı kısmına ""Todd Haynes'in usta yönetmenliği ve Cate Blanchett ve Rooney Mara tarafından güçlendirilmiş kadro ile Carol çığır açan kaynak malzemeyi karşılıyor"." yazıldı.





Takeo

Takeo ( "Takeo-shi"), Japonya'nın Saga prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 195.44 km² olan şehrin nüfusu 1 Ocak 2012 tarihi itibarı ile 50,203'tür.






Nejat Diyarbekirli

Erol Nejat Diyarbekirli (d. 17 Haziran 1928, Adapazarı) Türk sanat tarihçisi, akademisyen ve basketbolcudur.

Erken dönem Türk sanatı üzerine çalışmaları ile tanınır. Sovyetler Birliği ve Çin’de Türkler’in kökeni üzerine araştırmalar yapmıştır. “"Türkiye’den Orta Asya’ya giden ilk sanat tarihçisi"” olarak bilinir.

Profesyonel bir basketbolcu olarak Fenerbahçe Basketbol Takımı’nda kaptanlık yapmıştır.

Piyanist Ayşegül Sarıca’nın eşidir.

1925 yılında Adapazarı’nda dünyaya geldi. 18. yüzyılda Diyarbakır’dan Adapazarı’na gelip yerleşmiş, “"Diyarbekirlizâdeler"” olarak bilinen bir aileye mensuptur. Büyükbabası tüccar Diyarbekirlizâde İbrahim Bey, babası İstiklal Savaşı gazisi Diyarbekirlizâde Ahmet Bey’dir. Babası ve büyükbabası Adapazarı’nda Türk Ticaret Bankası’nın kuruluşunda yer almıştır.

Nejat Diyarbekirli, ilköğrenimini Adapazarı’nda tamladıktan sonra ortaöğrenimine Saint Joseph Fransız Koleji’nde yatılı öğrenci olarak başladı. Ailesinin İstanbul’a taşınmasından sonra aynı okulda gündüzlü olarak öğrenimine devam etti. Fransızca’yı ve Fransız kültürünü bu okulda öğrendi.

Yüksek öğrenimine Güzel Sanatlar Akademisi’nde devam etti. Celal Esat Arseven, Rıfkı Melül Meriç, Nurettin Ormancı, Behçet Ünsal, Kurt Erdman, Kenan Özbel ve Oktay Aslanapa’nın öğrencisi oldu. Saint Josep Lisesi’nde başladığı basketbolu, Akademi yıllarında da da sürdürdü. 1954 yılında Akademi’den mezun oldu. Aynı kurumda yüksek lisans yaptı ve Zeki Faik İzer’in kurduğu Türk Sanat Tarihi Enstitüsü’ne asistan oldu. Akademide asistanlığı sürdürürken bir yandan da Eczacıbaşı Holding’te çalıştı.

Piyanist Ayşegül Sarıca ile evlendi; bu evlilikten iki çocuk sahibi oldu.

Avrupa ülkelerindeki müzelerde ve özel koleksiyonlarda yer alan Türk sanat eserleri üzerine araştırmalar yaptı. İsveç (1959) ve İngiltere'de (1962-1963) başladığı araştırmalarını Paris, Berlin, Varşova, Viyana, Stokholm, Helsinki, Kopenhag, Oxford ve Cambridge’de ve daha sonra Hindistan, Pakistan, Afganistan ve Ortadoğu ile Kafkasya’da sürdürdü.

1964 yılında sanat tarihi araştırmaları için Dışişleri Bakanlığı aracılığıyla Orta Asya’ya gitti. Orta Asya’ya Türkiye’den giden ilk sanat tarihçisi oldu. Azerbaycan, Türkmenistan’in ardından Çin ve Moğolistan’a seyahatler yapmaya başladı. İncelemeleri "Türk Sanat Araştırmaları ve İncelemeleri, Akademi, Cultura Turcica, Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu Belleteni, Türk Kültürü, İstanbul Üniversitesi Edebiyat-Fakültesi 50. Yıl Armağanı, Tarih Enstitüsü Dergisi, Halı, Orkun, Türk Dünyası Araştırmaları, Türk Edebiyatı, Sanat Çevresi, Boğaziçi, Ars Turcican (Münih), Tarih ve Medeniyet, Tarih ve Düşünce" dergilerinde, "Türkler Ansiklopedisi"’nde yayımlandı. 1969’da doçent, 1979’da profesör oldu. Akademisyen olarak Türk Ocakları ve Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı’nın çalışmalarına katıldı.

1987 yılında UNESCO’nun yürüttüğü İpek Yolu Projesi’nde görev alarak projede Türkiye’yi temsil etti. Bu projede 12 yıl görev yaptı. Katkılarından ötürü UNESCO Hizmet madalyası ile ödüllendirildi.

1995’te emekli olduktan sonra Muğla Üniversitesi’nde dersler verdi.

Diyarbekirli, 1940'lı ve 1950'li yıllarda Fenerbahçe'de forma giydi. Fransa'da düzenlenen 1951 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda, İskenderiye'de düzenlenen 1951 Akdeniz Oyunları'ndaki basketbol turnuvasında ve Helsinki'de düzenlenen 1952 Yaz Olimpiyatları'ndaki basketbol turnuvasında mücadele eden Türkiye millî takımının üyesiydi.






Heşt Behişt

Heşt Bihişt , İdris-i Bitlisi tarafından II. Bayezid’in isteği üzerine yazılan ve Osmanlı Devleti’nin II. Bayezid dahil sekiz padişah dönemini anlatan Farsça tarihi kitabı.

Eser, ilk sekiz padişah dönemini içine aldığı için Farsça’da “"Sekiz Cennet"” anlamına gelen “"Heşt Bihişt"” adıyla tanınır; Arapça adı “"Kitâbü’s Sıfati’s-Semâniyye fi Ahbari’l Kayâsıreti’l Osmaniyye"”’dir.

İdris-i Bitlisi, İlhanlı devri tarihçisi Vassaf’ın, Moğol tarihçisi Cüveynî’nin, Yezdî’nin meşhur tarihlerini örnek alarak yazmaya başladığı eseri 30 aylık bir çalışma sonunda 1506’ta tamamlamıştır.

8000 satırı bulan mısra, beyit, kaside ve rubâîlerle süslü olan eserde edebi yön ağır basar ve belagat ön planda tutulur. Bu özellikler daha sonraki dönemlerin tarih yazıcılığında bir tarz olarak benimsenmiştir.

Eserin önemi ilk olarak I. Mahmud zamanında anlaşılmış ve bu dönemde padişahın teşvikleriyle eser, Abdülbaki Sadi Efendi tarafından Türkçe’ye çevrilmiştir.

Türkiye’de ve Türkiye dışındaki kütüphanelerde pek çok yazma nüshası bulunur. Günümüz ulaşan müellif hattı dört nüshası mevcuttur.

Müellifin oğlu Ebülfazl Mehmed Efendi, Yavuz Sultan Selim devri olaylarını babasının müsveddelerine dayanarak “"Źeyl-i Heşt Bihişt"” adıyla kaleme almıştır.

II. Bayezid, Safevî saltanatının İran’da hâkim olmasından sonra Akkoyunlu sarayından ayrılıp Osmanlı Devleti’ne iltica eden İdris’i özel nişancısı olarak hizmetine almıştı. Onu devletin kuruluşundan 1502/1503 yılına kadar olan Osmanlı hanedanının tarihini Farsça olarak, belagatli bir dille, Cüveynî, Vassaf, Yezdî ve Timurî’nin üslubuna benzer şekilde yazmakla görevlendirdi. Her cüzü yazdıkça padişahın huzurunda eserini harfi harfine okuyan İdris, eseri iki yıl altı ay gibi kısa bir sürede tamamladı. 1506/1507’de eseri padişaha takdim edip karşılığında elli bin akçe aldı.

Kitabı görenler e