laştığında tamamen boşaltılmış ve tahrip edilmiş bir yer buldu. Bu nedenle, burada garnizon bırakmaksızın ileri harekâta devam edilmesi kararlaştırıldı ve Tebriz baştan aşağı yıkıldı. Türk ordusu Fehusfec adlı kente ulaştığında Halil Paşa ile Şah Abbas bir kez daha mektuplaştılarsa da uzlaşıya varmaları mümkün olmadı. İran tarafındaki müzakerelerden dönen Hekim Osman Ağa Karçakay Han'ın bölge halkını perişan bir şekilde İran içlerine sürüklediğini ve İran ordusunun bu işlerle meşgul olduğunu rapor etti ve Kırım Hanı Canibek Giray'ın birkaç bin atlıyla İran ordusuna kolay bir baskın yapabileceğini öne sürdü. Tecrübeli kurmaylar İran ordusuyla aradaki mesafenin uzun ve sahanın kurak olmasından yola çıkarak baskın için ilerleyecek birliklerin çatışmaya girecekleri zaman yıpranmış olacakları uyarısında bulundular. Buna karşın, Halil Paşa harekata onay verdi.

Diyarbakır Beylerbeyi Mustafa Paşa, Van Beylerbeyi Elmacı Mehmed Paşa, Sivas Beylerbeyi Osman Paşa, Rumeli Beylerbeyi Arslan Paşa, Halep Beylerbeyi Abaza Mehmed Paşa ve Kırım Hanı Canibek Giray Erzurum Beylerbeyi Hasan Paşa komutasında bu baskını yapmakla görevlendirildiler. 22 Ağustos'ta yaklaşık 50.000 kişilik bu birlikler beraberlerinde iki topla birlikte harekete geçtiler. Sekiz konaklık mesafeyi iki buçuk günde aşarak 25 Ağustos'ta hiç dinlenmeden Erdebil'in yaklaşık 90 kilometre batısındaki Serav havzasına ulaştılar. Ancak bir gün önce yeniçeri saflarından firar eden Kızılbaş Ali Bey adlı bir casus Karçakay Han'a baskını haber vermişti (bu iddia İtalyan seyyah Pietro della Valle tarafından ileri sürülürken, tarihçi Naima ise Karçakay Han'ın Osmanlı elçisi Osman ağa'yı kandırmak için düzmece bir perişanlık görüntüsü verdiğini Osmanlı ordusunu bu şekilde savaşa kışkırttığını, birkaç yıl önce Kırım'daki hanlık mücadelesinden kaçarak Safevi Şahına sığınan Şahin Giray'ın Kırım birlikleri içindeki casusları aracılığıyla Şah Abbas'ı bilgilendirdiğini iddia eder).

Karçakay Han komutasındaki 30.000 kişilik İran ordusu stratejik önemi haiz Pül-i Şikeste (Türkçe adıyla "Kırıkköprü") bölgesinde mevzilenerek Türk ordusunu beklemeye başladı. Yorgun, susuz ve bitap olduğu kadar top ve ateşli silah konusunda da zayıf Türk ordusu pusuya düştü ve harp düzeni alamadan birkaç saat içinde ağır bir yenilgi aldı. Erzurum Beylerbeyi Hasan Paşa, Rumeli Beylerbeyi Arslan Paşa ve Diyarbakır Beylerbeyi Mustafa Paşa ölürken, Van Beylerbeyi Elmacı Mehmed Paşa ve Şirvanlı Mustafa Paşa esir düştüler. Türk ordusu 15.000'e yakın ölü verirken, 500 kişi de esir düştü. Harekatı şiddetle destekleyen Canibek Giray da esir düşecekken yeniçerilerin gayretleri sonucunda son anda kurtulduysa da vekili Mirza Bey de esir düştü. Esirler etraftaki yerleşim birimlerini yakarak Erdebil'i boşaltmakta olan Şah Abbas'a gönderildi.

Yenilgi sonrasında Halil Paşa durum değerlendirmesi yasptı. Kurmayların bir bölümü Safevi ordusunun baskın yapma tehlikesi karşısında geri çekilmeiy önerdilerse de bir bölümü böyle bir hamlenin Safevileri daha da cesaretlendireceği görüşünü savunarak ileri harekatın sürdürülmesi yönünde görüş belirttiler. Sonunda Halil Paşa da bu fikre uydu ve Türk ordusu Erdebil'e ilerlemeye başladı.

Şah Abbas ise yenilgiye rağmen Türk ordusunun ileri harekatını sürdürmesi karşısında şaşkınlığa ve kaygıya kapıldı. Zira yürüyüşe geçen Türk ordusu asıl savaş gücünü içeren yeniçeriler ve Anadolu askerlerinin yanı sıra toplarıyla ilerliyordu. Giderek barışa meyleden Şah Abbas'a Halil Paşa bu aşamada Hekim Osman Ağa'yı tekrar elçi olarak gönderdi. Toprak ve Şah'ın oğullarından birinin rehin olarak İstanbul'a gönderilmesi taleplerinden vazgeçen Halil Paşa, her yıl göndeirlecek ipek karşılığında sulha razı olduğunu bildirdi. Bu sırada da harekâtını sürdüren Halil Paşa ordusuyla Serav'a ulaşarak Karasu adlı mevkiide konuşlandı. Çevredeki tüm yerleşim birimleri yakılıp yıkılmış olmasına rağmen Osmanlı birlikleri birçok gizli zahire deposu buldular ve iaşe sıkıntısı çeken ordunun ihtiyaçları bu takviyeyle giderildi. Ardından Şah Abbas'ın elçisi Burun Kasım Osmanlı ordugahına ulaştı ve Serav Antlaşması'na giden müzakereler başladı.







Hipersplenizm

Hipersplenizm, dalağın kan hücrelerini vaktinden önce ve aşırı yıkması durumudur. Büyümüş dalakta göllenmeleri veya yıkılmaları nedeniyle dolaşımdaki eritrosit, lökosit ve platelet sayısı azalır (pansitopeni).

"Primer hipersplenizmde" problem dalağın kendisindedir. "Sekonder hipersplenizmde" ise dalak başka nedenlerle büyür ve aşırı yıkım yapar.




Yeni toplum

Yeni Toplum, Fransa Cumhurbaşkanı Georges Pompidou'nun başbakanı Jacques Chaban-Delmas'ın savunuculuğunu yaptığı bir politikadır. 1969'da Hükümet programını açıkladığı konuşmasından itibaren bu politikayı savunmuştur. Kolbertist ve Merkezci anlayıştan etkilenmiştir. Sosyal diyaloğa geniş yer veren, ifade özgürlüğü ve bazı siyasi açılımlar konusunda ilerlemeci bir taahhüt ile Mayıs 68 olaylarındaki taleplere yanıt vermek istemiştir.

Yenileştirilmiş bir Fransa Radyo-Televizyon Yayın Ofisi (ORTF), Fransa gemisi ve Concorde uçağı ile sembolleştirilmiş bir Fransa düşüncesini oluşturmuştur. Siyasi olarak daha açık bir düşünce olup, merkezci çizgi ile yakınlaşmıştır; ama bu düşünce Pompidou'yu ve Pompidou'nun yakın danışmanlarını (Marie-France Garaud ve Pierre Juillet) ve hatta liberal müttefikleri olan Valéry Giscard d'Estaing'i kızdırmıştır.

16 Eylül 1969'da Fransa Ulusal Meclisi'nde yaptığı meşhur konuşma ile "gelişmiş, genç, cömert ve serbest" bir toplum temennisinde bulunmuş, diğer gelişmiş ülkelere göre endüstriyel planda gecikme olduğunu dillendirmiş, bunun nedeninin hem ekonomik yapı hem de arkaik bir toplumsal yapı (konuşmasında "kast toplumu" demiştir.) olduğunu belirtmiştir.

Somut olarak, kamu hizmetlerine büyük bir otonomi vererek, ORTF'yi özelleştirmeden ancak iki rakip kanal kurarak, ayrıca üniversitelere de özerklik vererek, vergi düzenini yeniden inşa ederek, devletin rolünü yumuşatmayı ve modernize etmeyi teklif etmiştir.

Son olarak, hükümet tarafından, sendikalar ve patronlar arasındaki müzakereler ve şirket yaşamına katılan ücretli işçiler ile beraber sosyal diyaloğa ve adalete büyük bir önem atfedildiğini not edebiliriz. Böylelikle Alman modeli olan sosyal piyasa ekonomisine yakınlaşılmıştır.

Yeni Toplum projesi Georges Pompidou'nun taahhüt ettiği modernizasyon ile alakalı pek çok konuda uyumlu olmasına karşın, ciddi muhalifleri vardı ki bunlar Pompidou üzerinde etkili olan danışmanları Juillet ve Garaud idi, ayrıca Pompidou da Chaban'ın hükümet programı üzerine yaptığı konuşmasından rahatsız olmuştu zira Pompidou'ya göre yaptığı konuşma bir başbakanlık değil bir cumhurbaşkanlığı konuşması gibiydi. Yeni Toplum kavramı da Pompidou'ya değil Chaban'a atfedilmiştir.

Jacques Chaban-Delmas'ın istifası ve Yeni Toplum'un başarısızlığı sağdaki Neogaullizmin baskınlaşmasına ve sol gaullistlerin çoğunluk partisi olan UDR'den uzaklaşmasına ve hatta ayrılmasına neden olmuşlardır.




Mühlgraben

Mühlgraben, (, ) Avusturya'da bir şehirdir. 2014 yılı, şehir nüfusu 408 kişidir. Burgenland eyaleti'ne bağlı Jennersdorf iline bağlıdır.




İbradılı İbrahim Hayrettin Ağıldere

İbradılı Gazi İbrahim Hayrettin Ağıldere, Çanakkale Kara Muharebelerinin başladığı gün olan 25 Nisan 1915 sabahı, Arıburnu sahillerini korumakla görevli olan 27. Alay, 2. Tabur, 4. Bölük, 1. Takımın kumandanı olarak, savunmada ilk kurşunu sıkan askerdir. Çanakkale Savaşı boyunca, iki defa gazi ünvanını alan İbradılı İbrahim , soyadı kanunu çıktığında, Arıburnu, Balıkçı Damları yakınında, savunmanın yoğun olduğu ve takımıyla birlikte düşmana karşı cesaretle savaştığı bölgenin ismi olan “Ağıldere” soyadını almıştır.

1888 yılında, Akseki Kazasının İbradı Nahiyesinde dünyaya gelmiştir.(günümüzde Antalya İline bağlı İbradı İlçesi). Babası, Ağazade Mehmet Sadık Bey, annesi Besime Hanım’dır. Bir kız kardeşi vardır (Şerife Okay Hanım). Annesi Besime Ağıldere’nin mezarı, eşi Mehmet Sadık Bey ve atalarından Kadı Abdurrahman Paşa’nın da mezarlarının bulunduğu tarihi İbradı Mezarlığındadır.
İbrahim Hayrettin Ağıldere, 16. Yüzyıl başlarında Anadolu’ya yerleşmiş olan Minkarizade Oruç Ali Efendi ahfadındandır. Eski Türkistan’ın başkenti olan Horasan asıllı Oruç Ali Efendi birinci kuşak olarak sayıldığında, İbrahim Hayrettin Bey, Minkarizade Soy Ağacında 11. kuşakta yer almaktadır .

19. Yüzyıl başında (1803) Karaman Valiliği yapmış olan Kadı Abdurrahman Paşa da aynı ailedendir.
İbrahim Hayrettin, İbradı’da lise eğitimini tamamladıktan sonra, İstanbul Hukuk Fakültesine gitmiştir. Son sınıf öğrencisi iken, Birinci Dünya Savaşının patlak vermesiyle, gönüllü olarak askere yazılmış ve üniversiteyi bırakıp, Balkan Savaşlarına katılmıştır. Ardından Çanakkale’ye gönderilmiş ve Kara Muharebelerinde 27. Alay dahilinde savaşta üstün hizmet göstermiştir. 
1920’de Fatma Nefise Ağıldere ile evlenmiştir. 1921’de ilk oğlu Yusuf Hayrettin Ağıldere ve 1927’de ikinci oğlu Dumlupınar Ağıldere dünyaya gelmişlerdir. 
Savaşın bitiminde Anadolu’da meydana gelen karışıklık ve ayaklanmalar, hayatında pek çok olumsuz etkiler bırakmıştır. 
Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonraki yıllarda, evlenmiş ve baba olmuş olan İbradılı, tekrar üniversiteye dönememiştir. Mersin’de Singer Dikiş Makineleri Bayinin Müdürlüğü görevinde çalışmıştır. Emekli olduktan sonra, Konya’ya yerleşmiştir. Bununla birlikte, İbradı'dan hiçbir zaman tam olarak ayrılmamıştır.
Gazi İbrahim Hayrettin Ağıldere, 5 Aralık 1958’de Konya’da vefat etmiştir ve mezarı Konya Musalla Mezarlığındadır.

Anadolu’ya yerleşmelerinden itibaren, önce Osmanlı İmparatorluğuna ve kuruluşundan bu yana da Türkiye Cumhuriyetine çok sayıda hukukçu, kamu yöneticisi, doktor ve diğer alanlarda eğitim görmüş evlatlar yetiştirmiş olan, yenilikçi, aydın ve ileri görüşlü bir aileye mensup olan İbradılı İbrahim, çoğu hukukçu olan ailenin, bu geleneğine uygun olarak okumaya başladığı İstanbul Hukuk Fakültesini son sınıfta bırakmış, gönüllü olarak Balkan Savaşlarına katılmıştır. 
Balkanlardan döndükten sonra, Yedek Asteğmen