yapar ve çevre bölgeyi işgal etmeye başlar. Manisa kasabası silahlı muhalefet olmadan 26 Mayıs 1919 tarihinde Yunan askerleri tarafından işgal edildi. Üç yıldan fazla süren işgal sırasında, yerel Türklerin kötü muameleden şikayetleri oldu. Savaş sırasında Türkler ve Yunanlar arasında karşılıklı mezalim uygulandı.

Türk ordusunun Ağustos 1922 tarihinde başlayan saldırıları karşısında Yunan orduları İzmir ve Ege kıyılarına doğru çekildiler. Geri çekilme sırasında, kasaba ve köyleri yaktılar ve yol boyunca Türk halkına zulüm uyguladılar. Manisa'nın doğusundaki Alaşehir ve Salihli gibi Kasabalar, yakıldı. Manisa'da yangından birkaç gün önce, şehrin yakılacağı söylentileri dolaşmaya başladı. Türk kaynaklarına göre, Rum ve Ermeni nüfusunun şehri terk etmesine Yunan ordusu tarafından izin verildi. Batılı kaynaklara göre Hıristiyanlar genel olarak Türk ordusu gelmeden önce kaçtılar. Türk kaynakları, yerli Türklerin ve Müslümanların yangın gününe kadar evlerinde kalmalarının emredildiğini iddia ediyor.

Şehrin yakılması Yunan ordusu tarafından itina ile organize edildi, ve yangınlar özel organizeli gruplar tarafından birden fazla yerde başlatıldı. Türk kaynaklarına göre kundakçıların önemli bir kısmı yerli Rumlar ve Ermeniler'den oluşuyordu. Salı 5 Eylül gecesi ve 6 Eylül sabahı, yangınlar Çarşı mahallesinde ve başka yerlerde başladı. Birçok insan güvenli yere ulaşmak için evlerini terk etti ve dağlara ve tepelere doğru kaçtı. Bu kaos sırasında bazı insanlar Yunanlar tarafından öldürüldü ya da yandı. Kaçan nüfus birkaç gün boyunca dağlarda saklandılar. Bu arada Türk ordusu hızla ilerlemeye devam etti ve bazı arta kalan Yunan birlikleri ile çatışmadan sonra 8 Eylül'de şehrin kalıntıları üzerinde kontrolü ele aldı. Fakat o sırada zaten şehrin çoğu yıkılmıştı.

Gülfem Kaatçılar İrem, küçük bir kız olarak yangına tanık oldu ve ailesi ile tepelere kaçtı, onun hatırladıkları:

Şehir neredeyse tamamen Cemalettin adında bir Türk mimar tarafından modern bir plana göre yeniden inşa edildi. Şehir tarihi yapılarını ve öğelerinin birçoğunu kaybetti, ancak iki selatin Osmanlı camii'sinin etrafındaki küçük bir alan kurtuldu. Sonraları kasaba tekrar büyüdü ve 2012 yılında 309.050 nüfusuna ulaşmıştı.

Daha sonra, harap şehir ve çevresi, çok sayıda insan tarafından gezildi. Türk hükümeti Tetkik-i Mezalim veya Tetkik-i Fecayi heyeti adında bir komisyon kurdu ve bunlar olayları ve mezalimi araştırmış ve belgelemiştir. Ünlü Türk kadın yazarı Halide Edip yangından sonra şehri gördü. Fransız hükümeti temsilcisi, Henry Franklin-Bouillon, şöyle demiştir: "Magnesia (Manisa) kentinde 11.000 evden sadece 1.000'i ayakta kalmıştır. Patrick Kinross'a göre: "kutsal tarihi Manisa şehri içindeki on sekiz bin binadan sadece beş yüz ayakta kalmıştır." Toplam ekonomik hasar elli milyondan fazla lira (çağdaş değer)olarak tahmin edilmiştir. Yunan askerlerinin bazıları, şehrin yeniden inşasında kullanıldı, Karaköy camii'nde olduğu gibi.

İstanbul'da Amerika Birleşik Devletleri Konsolos Yardımcısı, James Loder Park, Yunan çekilişinden hemen sonra yaptığı gezide durumu şöyle açıkladı :
Yangın sırasında kurbanların toplam sayısı tam olarak bilinmemektedir. Türk kaynakları 855 kişinin vurularak ve 3.500 kişinin alevler içinde öldüğünü tahmin ediyor. Çekilen Yunanların tarafından yakılan birkaç yakın kasaba ile bir karşılaştırma yapılabilir. Alaşehir'de 3.000 ve Turgutlu'da 1.000 ölünün olduğu tahmin edilmiştir. Yaralı sayısıda bilinmiyor, Türk kaynakları üç yüz kızın Yunanlar tarafından kaçırıldığını ve tecavüz edildiğini belirtiyorlar. Birçok tecavüz mağduru korkusundan ya da utançından bu konuda sessiz kaldığı düşünülüyor. Esir alınan Yunan askerlerinin bazıları tecavüz ettikleri Türk kadınları tarafından linç edildi.

Olaylar yağma eşliğinde gerçekleşti ve insanlar, ateşte eşyalarını ve mallarını kaybettiler. Evlerin sakinleri yıkıntıları arasında bir süre yaşadı ya da sağlam kalan binalarda birlikte kalabalık bir şekilde oturdular. Kamil Su mahallesine döndüğünde cesetler ve yıkılan binaların arasından geçti, tarihi Aydın camii'nin sadece duvarları ayakta kalmıştı. Tamamen yıkılan kendi evininin önünde yabancı bir erkek cesedi yatıyordu.

Falih Rıfkı Atay şöyle yazmıştır:
İlhan Berk küçük bir çocuktu ve Deveciler mahallesinde oturuyordu, onun ablası yangında öldü ve kendisi "Uzun Bir Adam" kitabında hatıralarını yazdı. Tarihçi Kamil Su, 13 yaşında Alaybey mahallesinde oturuyordu, olayları yaşadı ailesiyle dağa kaçtı. Sonradan "Manisa ve Yöresinde İşgal Acıları", adlı eseri yazdı. Ressam Cemal Tollu, yangına Türk ordusunda bir asker olarak şahit oldu ve 1968'de "Manisa Yangını" tablosunu boyadı.






Laurent Hénart

Laurent Hénart (d. 15 Ekim 1968, Laxou, Meurthe-et-Moselle) Fransız merkez sağ siyasetçi.

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü mezunudur. Askeri hizmetini tamamladıktan sonra, 1993 yılından itibaren Meclis UDF grubunda görevli olarak çalışmaya başlamış, 1998'de şirket hukukçusu olarak görev yapmaya başlamıştır.

Eylül 2012 tarihinden itibaren Nancy Barosu'na kayıtlı avukat olarak görev yapmaktadır.

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü öğrencisiyken 1991 yılında Genç Radikaller Hareketi'ni kurmuştur. 1995 yılında belediye başkanı André Rossinot'nun listesinden Nancy belediye meclis üyesi seçilmiştir. 2001 yılında Kültür ve Gençlikten sorumlu Nancy belediye başkan yardımcısı olmuştur. 2010 bölgesel seçimlerinde Lorraine bölgesel konseyi başkanlığına UMP ve Merkez Sağ partilerin adayı olsa da seçimleri kaybetmiştir. 2014 yılı itibarıyla Nancy belediye başkanıdır.

2002 ve 2007 yıllarında Meurthe-et-Moselle 1. seçim çevresinden milletvekili seçilmiş ancak 2012 yılındaki seçimleri kaybetmiştir. 3. Jean-Pierre Raffarin Hükümeti'nde Gençlerin Mesleki İstihdamından sorumlu Devlet Sekreterliğine atanmış ve hükümetin en genç ismi olmuştur.

2006-2014 yılları arasında Radikal Parti genel sekreteri olarak görev yapmış, 2012 yılı itibarıyla Bağımsızlar ve Demokratlar Birliği eş genel sekreteridir. Ayrıca 22 Haziran 2014 tarihi itibarıyla Radikal Parti genel başkanıdır.








Gel Gel Ne Olursan Ol Yine Gel

Gel Gel Ne Olursan Ol Yine Gel, yaygın olarak Mevlana'ya atfedilen ancak Ebu Said-i Ebu’l-Hayr'a ait olduğu iddia edilen şiir. İçerik olarak Mevlana'nın felsefesine denk düştüğü ve döneminin en önemli şairi olduğu için ona isnad edildiği düşünülür.

Lirik bir özellik taşır ve nasihatlardan oluşur. Anlamına ilişkin çeşitli yorumlar yapılmaktadır. Farsça yazılan şiirin kelime oyunlarının arkasına saklandığı, Ebu'l Hayr'ın burada "gel" derken "pişman"lıkla eş anlamlı bir kelime kullandığı ve çağrısını "İslam'a gel" olarak yaptığı öne sürülür.

Mevlana’ya atfedilen ve çok sık alıntılanan bir şiir olmakla birlikte kaynağı tam olarak bilinmez. Ebu Said-i Ebu’l-Hayr'a ait olduğu çeşitli kaynaklarda ileri sürülen şiir; "Rubaiyyat-ı Baba Efdal-i Kasani" adlı eserde 7 numara ile "Baba Efdal"'in rubasi olarak yer alır.

Mutasavvıf Şefik Can, Mevlana'nın altı ciltlik Mesnevi’si varken bu şiirin ona ait olmayan 7. ciltte yazılı olduğunu söyler. Şefik Can konuyu şöyle açıklar: ""Mevlana’ya ait olduğu söylenen bu meşhur dizelerin, Kirmani isminde bir şaire ait olduğunu Ziya Paşa “Harabat” adlı eserinde belirtiyor. Sonra Mevlana dergahından Necati Bey adında bir katip, nasıl olduysa bir dergide bu beytin altında Mevlana yazdığını görmüş, her yerde söylemiş, diyor Şefik dede... Yine her nasılsa bu bilgi hiç tadile uğramadan tâ bugünlere dek gelmiş.."" Can ayrıca bu şiirin Mevlânâ'ya ait olmadığı halde onunmuş gibi gösterilmesinin, halkın nazarında Mevlânâ'yı gözden düşürmek için uydurulduğunu ifade eder.

Mevlana'nın intihal yaptığı yönündeki iddialara cevap veren İlber Ortaylı, Mevlana'nın hiçbir kitabında bu dizelerin bulunmadığını, bu şiirin Mevlana'dan sonra ona isnad edildiğini ifade eder.

Tuğrul İnançer, Şefik Can'ın delilleriyle yazmasına rağmen şiirin Mevlana'ya atfedilmesinin sürmesinden yakınır ve anlam değişikliğine işaret eder: ""O “Ne kadar günahkâr olursanız olun Allah’ın rahmetinden ümidi kesmeyin” ayetinin dörtlük haline getirilmesidir. Bu Hz. Mevlana’nın fikirlerine tamamıyla uygundur."" İnançer Mevlânâ'ya ait benzer bir başka sözün (“Biz güzeliz, gel sen de güzel ol”) olduğunu söyler.

Mevlana’nın beyitlerinin yer aldığı Divan-ı Kebir nüshalarında bu dizeler yer almıştır. Ancak son yıllarda yapılan karşılaştırmalı metinlerle basılan nüshalarda bu ve buna benzer tartışmalı, Mevlana'ya ait olmadığı düşünülen beyitler ayıklanmıştır.





Basketbol Süper Ligi Finallerin En Değerli Oyuncusu Ödülü

Basketbol Süper Ligi Finallerin En Değerli Oyuncusu Ödülü, Basketbol Süper Ligi finallerinde kazanan takımın bir oyuncusu tarafından yapılan en iyi verimlilik performansı ya da en iyi performansı sergileyen kişiye verilen ödüldür.

MVP ödülünü kazananlar




William Carvalho

William Silva de Carvalho (d. 7 Nisan 1992, Luanda, Angola), Angola asıllı Portekizli millî futbolcudur. Portekiz ekiplerinden Sporting Lizbon'da forma giymektedir. Ön libero pozisyonunda görev yapan oyuncu aynı zamanda Portekiz millî takımında da oynamaktadır.

Angola'nın Luanda şehrinde dünyaya gelen Carvalho, çok küçük yaşta ailesi ile birlikte Portekiz'e taşındı ve 13 yaşındayken Sporting CP genç takımına dahil oldu. 3 Nisan 2011 tarihinde, Primeira Liga'da Vitória takımıyla oynanan ve 1-1 sonuçlanan karşılaşmada 6 dakika forma şansı buldu. Bu maç onun ilk resmî maçı oldu. Daha sonra Portekiz İkinci Ligi'nde mücadele eden CD Fátima takımına 6 ay süre ile kiralık olarak transfer oldu.

Yeniden Lizbon ekibine dönen William, Ocak 2012 tarihinden itibaren bu sefer Pro League takımlarından Cercle Brugge'a bir buçuk sezonluğuna kiralık olarak gönderildi. 2013-14 sezonunda, Sporting'e geri döndü ve yeni teknik direktör Leonardo Jardim'in gelmesiyle birlikte ön libero pozisyonunda birçok maça çıktı.

Carvalho Sporting formasıyla ilk golünü, 27 Ekim 2013 tarihinde FC Porto takımına karşı 3-1 kaybedilen maçta attı.

Carvalho millî takım kariyerine, Ukrayna 21-YA takımı ile oynanan ve 1-0 yenilgiyle sonuç