lemeleri, günlük hayata dair pek çok gözlem içeren roman, yazarın bir Fransız deniz subayı olarak Osmanlı Devleti’nde görev yaptığı dönemde tuttuğu günlüğe dayanır. Romana konu olan aşkın gerçekten yaşanıp yaşanmadığı ve roman kişisi Aziyade’nin kurgu bir karakter olup olmadığı, tartışma konusudur. 
Aziyade, yazarın ilk romanıdır. Beş bölümden oluşur. Bölüm başlıkları şunlardır: "Salonique (Selanik)"; "Solitude (Yalnızlık)"; "Eyoub à deux (İkimiz Eyüp'te)"; "Mané, Thécel, Pharès (Sayıldı, Ölçüldü, Bölündü)"; "Azraël (Azrail)"

Eser, İstanbul’da 1909 yılında Musavver Eşref dergisinin dört sayısında, bölüm bölüm yayımlanmıştır. Aziyade, Türkçeye kitap olarak ilk defa 1923’te Handan Lütfi tarafından çevrildi ve İstanbul’da İkbal Kütüphanesi tarafından "Azade" adıyla yayımlandı. Mahmud Bey Matbaası’nda basılan kitap, eski yazıyla 230 sayfa idi. Romanın Latin harfleriyle ilk Türkçe çevirisi Nahit Sırrı Örik tarafından yapıldı ve 1940’ta İstanbul’da Hilmi Kitabevi yayınları arasında yer aldı. Kitap 1967’de aynı çevirmenin imzasıyla yeniden yayımlandı. Kitabın son çevirisi de 1997’de İlhan Arda tarafından yapılmıştır





Hervé Villechaize

Hervé Jean-Pierre Villechaize, bilinen adı : Mark Marmolejo (d. Paris, 23 Nisan 1943 – ö. Hollywood, 4 Eylül 1993) , Fransız aktör.

1977-1984 arası Türkiye'dede bir dönem yayınlanan "Hayal Adası" adlı dizide Kaptan'ın yardımcısı "Tattoo" rolüyle tanınarak gönüllerde yer etti.




Ali Palabıyık

Ali Palabıyık (d. 14 Ağustos 1981, Ankara), FIFA kokartlı Türk futbol hakemi ve öğretmen.

Küçük yaşlarda amatör olarak futbola kaleci olarak başlamıştır. 17 yaşındayken çeşitli nedenlerle amatör futbolu bırakarak 2000 yılında hakemlik kursuna başladı.

İlk maçına 21 yaşındayken 13 Ocak 2002'de Yenikent ASAŞ Stadyumunda Gençlerbirliği ile Trabzonspor arasında oynanan PAF Ligi maçında ikinci yardımcı hakem olarak çıkmıştır. İlk orta hakemlik deneyimini ise 2003-2004 3. Lig sezonunun ilk haftasında Kestel İlçe Stadyumunda oynanan Kestel Belediyespor ile Altınordu maçıyla yaşamıştır. Maç 0 - 0 golsüz berabere biterken ev sahibi takıma 3 misafir takıma ise 2 sarı kart göstermiştir.

İlk Süper Lig maçına 21 Ağustos 2004 tarihinde Gençlerbirliği ile Ankaraspor arasında oynanan ve Bülent Yıldırım'ın ikinci yardımcı hakemi olarak çıkmıştır. Süper Lig'deki ilk orta hakemlik deneyimini ise 27 Ekim 2012'de Tevfik Sırrı Gür Stadyumunda Mersin İdman Yurdu ile İstanbul Büyükşehir Belediyespor arasında oynanan müsabaka ile yaşamıştır. Bu maçı Mersin İdman Yurdu 2 - 0 kazanmış ve ev sahibi takıma 4 misafir takıma ise 3 sarı kart göstermiştir.

2015 yılı için açıklanan FIFA kokartı takacak hakemler arasında ilk kez yer almıştır.

2015-16 sezonu öncesi Türkiye Futbol Federasyonu Palabıyık'ın da aralarında bulunduğu 9 hakem ile ilk kez profesyonel sözleşme imzaladı.





Musavver Eşref

Musavver Eşref (Kimi sayıları “Eşref” adını taşır), İstanbul’da 18 Mart 1909’dan itibaren 52 sayı yayılanmış haftalık bir dergidir.

Mizah dergisi olarak yayın hayatına başlamışsa edebi yönü mizahi yönünden ağır bastığı için dönemin edebiyat dergileri arasında değerlendirilir. Başlangıçta “"Eşref"” olan adı, 12. sayıdan itibaren “"Musavver Eşref"” olmuş; “"Musavver"” sıfatı 22 .sayıda kalkmış, 26. sayıda yeniden eklenmiştir.

Edebi eserler ve az sayıda karikatür yayınlayan derginin karikatüristleri Mehmet Fazlı ve Mehmet Baha Bey’dir. Dergide karikatürlerden daha çok fotoğraflara yer verilmiştir. Derginin ilk sayılarında Şair Eşref, Halil Edip, Muallim Feyzi, Muhittin, Hasan Remzi, Şeyh Vasfi Efendi, Abdülhalim Memduh ve Florinalı Nazım’ın hiciv, hikemî, rindane tonlu şiirleriyle övgü mahiyetindeki şiirleri ağırlığı oluşturur. 23 .sayıdan itibaren (Baha Tevfik’in sorumlu müdür olmasından sonra) ise genellikle Servet-i Fünûn çizgisini devam ettiren şairler ve şiirler dergide daha çok yer almıştır.

Dergi, ilk 26 sayısında büyük boy olarak yayımlanmış; 26. sayıdan sonra küçük boy olarak çıkarılmış ve yeniden numaralandırılmıştır.

İlk sayısı “"Haftalık mizah gazetesidir-Şimdilik haftada bir kere Perşembe günleri neşr olunur"” ibaresiyle yayımlanmıştır. İmtiyaz sahibi ve sorumlu müdürü Hüseyin Nazmi, baş yazarı Şair Eşref, yazı kurulu üyeleri ise Zevki ve Muhittin’dir. 2. sayıda yazı kurulu Muhittin ve Neşatî şeklinde değişmiştir. 23. sayıda sorumlu müdür Baha Tevfik olmuş; daha sonraki sayılarda da sorumlu müdür sık sık değişmiş; Hüseyin Nazmi, Ahmet Rıfkı ve Cevdet Maşuk sorumlu müdür olmuşlardır.

Derginin tanıtıcı ibaresi 4. sayıda “"Haftalık edebî mizah gazetesidir"”, 23. sayıda “"Perşembe günleri neşrolunur edebî ve mizahî Osmanlı gazetesidir"” şeklinde değişti.

Dergi, 12. sayıya kadar dört sayfa, bu sayıdan itibaren ise sekiz sayfa çıkmaya başladı. 26. sayıdan sonra yeniden numaralandırılması ve "Musavver Eşref" ismini almasından sonra ise sayfa sayısı on altı oldu. 9 (35). sayıdan son sayıya kadar ise sayfa sayısı sekiz olmuştur.




Ağnam resmi

Ağnam Resmi veya Adet-i ağnam (diğer bilinen isimleriyle; "Resm-i ğanem", "Resm-i merâ", "Koyun resmi" ve "Âdet-i zekât"), Osmanlı İmparatorluğu'nda koyun ve keçi gibi küçükbaş hayvanlardan alınan vergilerdir.

Arapça "ğanem" kelimesinin çoğulu olan "ağnam", koyun, koyunlar manasına gelmektedir. Ağnam vergisinin miktarı zamanla değişiklik göstermiştir. Başlarda zekat gibi aynî olarak toplanan vergi, sonraları koyun başına belli oranda akçe üzerinden toplanmaya başlanmıştır.

Bu vergi keçi ve koyun sayısı üzerinden toplandığı için, vergiye tabi tutulanlar mal sayılarını doğru bildirmek zorunluluğundalardı. Yalan beyanda ise ceza verilmekteydi.

Bu vergi genellikle koyun yavruladıktan sonra Nisan veya Mayıs aylarında toplanır, kuzulu koyun kuzusu ile bir hesaplanırdı. Toplanan miktar Fatih Kanunnamesi'ne göre üç koyundan bir akçeydi. Ancak sonraları iki koyundan bir akçe olarak değişmiştir. Başka kaynaklara göre ise Adet-i ağnam resmi, her koyundan bir akçe olarak toplanmaktaydı. Zamanla değişerek her koyun başına, iki paradan on paraya kadar alınmaktaydı. Kütahya kanunnâmesinde yerli bir yörüğün koyunlarından ağnam resmi olarak ayni miktar ve iki koyuna 1 akçe 
alındığı söylenmektedir. Toplanan vergi miktarı bölgelerin özelliklerine göre değişim göstermekteydi.

Bazı kanunnâmelere göre, alınan vergi serbest olmayan timarlarda sipahiler ile subaşılar arasında paylaşılıyordu. Ancak Aydın’da ise ağnam resmi sancak beyine aitti. Kadı, sipahi, müderris, emîn gibi askerlerin 150'den az koyunu olanlarından ağnam resmi alınmazdı.. Peçuy kanununa göre papazlar bu vergiye tabi tutulmazlardı.

Ağnam resmi, belirli düzenlemelerle Tanzimat’tan sonra da toplandı. 18 Nisan 1840 tarihli bir nizamnâmenin üçüncü maddesine göre, ayni olarak ağnam alınma usulü terkedildi ve bu vergiye çeşitli isimlerle eklenen ek resimler de kaldırıldı.

1920 yılında TBMM tarafından tekrar oylanarak kabul edilmiştir. TBMM'nin kabul ettiği ilk kanundur.




Ejder İsmailov

Ejder İsmailov, Ejder Tağıoğlu () (d. 23 Nisan 1938, Çomahtur, Şerur Rayonu, Nahçıvan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, Azerbaycan SSC) — Filoloji üzere Prof. Dr., Azeri siyasetçi, Yeni Azerbaycan Partisinin en aktif kurucu üyeleri olan 91`lerden biri.

Ejder İsmailov 23 Nisan 1938`de Nahçıvan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyetinin Şerur Rayonunun Çomahtur köyünde doğdu. 1961`de Azerbaycan Devlet Üniversitesi`nin (Bakü Devlet Üniversitesi) Filoloji bölümünden mezun oldu. 1963-65`li yıllarda Azerbaycan Güzel Sanatlar Üniversitesi Yönetmenlik fakültesinden mezun oldu, ünlü yönetmen Mehti Memmedov ve oyuncu Rıza Tehmasip`ten ders aldı.

1961-1977 senelerinde Çohmatur köyünde öğretmen, okul müdürü, İçişleri Bakanlığı`nın "Şark Kapısı" gazetesi elemanı, 1977-1994 senelerinde Nahçıvan Devlet Üniversitesi Edebiyat fakültesinde öğretim üyesi, baş öğretmen, Doçent Dr. ve Profesör Dr. olarak çalıştı.

1969 senesinde Azerbaycan Sovyet Cumhuriyeti Bilimler Akademisi "Nizami" adına Edebiyat Enstitüsü`nün asistanı olmuş. 1974 senesinde Bilimler Akademisi başkan yardımcısı Akademisyen Memmed Arif Dadaşzade`nin rehberliğiyle Hüseyin Cavid`in tarihi dramları (oyunları) ("Peygamber", "Topal Timur", "Seyavuş", "Hayyam") konusunda doçentlik tezini savunmuştur.1982 senesinde "Nizami" adına Edebiyat Enstitüsü`nün Bilimsel Şurasında onaylanmış "Hüseyin Cavid ve dünya edebiyatında demonizm geleneği" konusunda doktora tezi araştırmalarına başladı.Burada Azerbaycan Edebiyatında Romantizmin yaranmasının 1905-1917 olaylarıyla alakasını düşünenlerin aksine olarak, Hüseyn Cavid romantizminin Zarvan (“Avesta”) felsefesinden başladığı, sanatın felsefi-estetik değerleri bakımından Türk “Tanzimat Edebiyatı” başta olmakla, mütefekkir şairin dünya edebiyatı dehalarının sanat yoluna bağlılığı demonizm kontekstinde araştırıldı.

Hüseyin Cavid`i dünya edebiyatının duayenleriyle aynı yerde görmeyen, diğer taraftan demonoloji felsefesini idrak edemeyen ünlü bilim adamlarına yanıt olarak 1988 senesinde Moskova`dan ve Gürcistan`dan davet olunmuş dünya edebiyatı alanında 5 uzman alimin Savunma Konseyinde söyledikleri takdire şayandır. Özellikle Moskova`dan olan Profesör A.L.Şteyn`in: "Bizler romantizm edebiyatı uzmanları şu tezi görmeden 19. yy-da romantizm edebiyatının bittiğini düşünüyorduk. Meğer 20. yy-da Hüseyin Cavid gibi sanat devi varmış" - söylemi eski sovyetlerde edebiyat ve felsefede ilk kez demonizm probleminden bahseden şu değerli tezin önünü kesmeye çalışanlara tutarlı cevap oldu.

2016 yılında Ejder Tağıoğlunun (İsmayılovun) “Ermeni halkının sahte “tarihi” üç Türk devletinin (Biaini, Arme, Part/Parfya) mitolojik ve filolojik tarihidir” dizisinden “Moisey Horenatsi anonim keşiş yazardır” adında kitabı “Elm ve tahsil” yayınlarında nefis şekilde basıldı. Yazar kitabda yeteri kadar eski menbelere, möteber kaynaklara, etnografik abidelere, kilise edebiyatına, ünlü rus, ermeni ve Avrupa tarihçilerine dayanarak, ermeni tarih edebiyatı için möteber kaynak sayılan “ermeni tarihinin atası” M.Horenatsinin şahsiyyetini tekzip etmekle, kilisede üç Türk devletine (Biaini, Arme, Part) ait