ağırlık" kullanarak yapmak mümkündür.

Hem genel izafiyet hem de Newton’un yer çekimi, negatif kütlenin itme eğilimi olan bir çekim alanı oluşturacağını öngörür. Özellikle Bay Hermann Bondi 1957 yılında, eylemsizlik kütlesi ile birleşen negatif çekimsel kütlenin, genel izafiyet kuramının güçlü denklik ilkesine ve Newton’un çizgisel momentum ve enerjinin korunumu yasalarına uyduğunu ileri sürdü.

Manyetik asma• elektromanyetik kuvvetlerin kullanımı ile bir objeye olan yerçekimi etkisini askıya alır. Görsel olarak etkileyici olmalarına rağmen kütle çekim bu tür cihazlarda normal olarak işlevlerini gösterir. Karşı-yerçekimi cihazları olarak kabul edilen çeşitli cihazlar elektromanyetizma ile gerçeklik çalışmalarında olabilir.

• Gelgit kuvveti nesnelerin uzaklaşan büyük kütlelere (örneğin bir gezegen ya da bir yıldız gibi) yakın yollar boyunca hareket etmesine sebep olur. Bu büyük kütleler yerel olarak gözlemlendiğinde itme ya da yıkıcı güçlerin etkilerini üretmektedir. Bu karşı-yerçekimi değildir. Newton mekaniğinde, gelgit kuvveti büyük nesnelerin çekim kuvvetinin farklı yapıların farklı yerlerde olmasının etkisinden oluşmaktadır. Eşdeğer olarak, Einstein yerçekimi teorisinde, gelgit kuvveti daha büyük yapıların etrafında negatif eğimli uzay-zamanda farklı yollar takip ayrılan cisimlerin etkisidir.

• Normal maddeden büyük miktarlarda madde başka bir yerçekimi alanı etkilerini telafi eden bir yerçekimi alanı üretmek için kullanılabilir, tüm yapı alan kaynağı tarafından çekilmesine rağmen. Fizikçi Robert L. Forward yerel bir nötron yıldızı`nınyakınındaki gelgit güçleri telafi etmek için dejenere madde topakları kullanılmasını önerdi.

• Ionocraft bazen “Yükseltici” olarak sayılıp yerçekimini azalttığı kabul edilir, fakat gerçekten onlar hava etrafında itme üretmek için hızlandırılmış “ion” ları kullanırlar. Bu cihazların birisi tarafından üretilmiş itme kendi güç kaynağını kaldırmak için yeterli değildir. Özellikle,elektro hidrodinamik pervanesi nin özel bir türü hareket için Biefeld–Brown etkileri kullanır.

• Arşimet Prensipleri hava ağırlığına eşit 'karşı çekim' etkilerini taklit eden yükselme deneyimini ve süper iletkenlerin yerçekimi etkisi oluşturmadığına ilişkin çelişkileri içerirler. Bir süper-iletken önce oda sıcaklığında tartıldığı zaman havanın belirli bir miktarını çıkarır ve belli (küçük) bir kaldırma kuvveti ile karşılaşır. Aynı süper iletken daha sonra sıvı azot ile soğutulduğunda, ölçülen ağırlığında belirgin bir azalmaya sebep olur. Aynı süper iletken etrafındaki soğuk azot gazı, oda sıcaklığındaki havadan daha yüksek yoğunluğa (yaklaşık% 7) sahip olur. Normal maddeden büyük miktarlarda madde başka bir yerçekimi alanı etkilerini telafi eden bir yerçekimi alanı üretmek için kullanılabilir, tüm yapı alan kaynağı tarafından çekilmesine rağmen. Fizikçi Robert L. Forward yerel bir nötron yıldızı`nınyakınındaki gelgit güçleri telafi etmek için dejenere madde topakları kullanılmasını önerdi.

• Ionocraft bazen “Yükseltici” olarak sayılıp yerçekimini azalttığı kabul edilir, fakat gerçekten onlar hava etrafında itme üretmek için hızlandırılmış “ion” ları kullanırlar. Bu cihazların birisi tarafından üretilmiş itme kendi güç kaynağını kaldırmak için yeterli değildir. Özellikle,elektro hidrodinamik pervanesi nin özel bir türü hareket için Biefeld–Brown etkileri kullanır.

• Arşimet Prensipleri hava ağırlığına eşit 'karşı çekim' etkilerini taklit eden yükselme deneyimini ve süper iletkenlerin yerçekimi etkisi oluşturmadığına ilişkin çelişkileri içerirler. Bir süper-iletken önce oda sıcaklığında tartıldığı zaman havanın belirli bir miktarını çıkarır ve belli (küçük) bir kaldırma kuvveti ile karşılaşır. Aynı süper iletken daha sonra sıvı azot ile soğutulduğunda, ölçülen ağırlığında belirgin bir azalmaya sebep olur. Aynı süper iletken etrafındaki soğuk azot gazı, oda sıcaklığındaki havadan daha yüksek yoğunluğa (yaklaşık% 7) sahip olur. Normal maddeden büyük miktarlarda madde başka bir yerçekimi alanı etkilerini telafi eden bir yerçekimi alanı üretmek için kullanılabilir, tüm yapı alan kaynağı tarafından çekilmesine rağmen. Fizikçi Robert L. Forward yerel bir nötron yıldızı`nınyakınındaki gelgit güçleri telafi etmek için dejenere madde topakları kullanılmasını önerdi.




Hücre tabanlı elmaslar

Elmas tabanlı hücreler (ingilizce: diamond anvil cell = DAC) bilimsel deneylerde kullanılan bir cihazdır. Yüksek basınçlarda, çok küçük yapıdaki maddelerin(milimetre altı) sıkıştırılmasını sağlar öyle ki 600 gicapascal a (6000000 bar/6 milyon atmosfer basıncı) kadar sıkıştırabilecek basınç uygulayabilir.
Bu cihaz, gezegenin en dip yerlerinde basınçla oluşan materyallerin oluşturulmasına imkan sağladığı için kullanılıyordu ve bu yeniden yaratılan materyaller normal basınç gözlenemeyen materyallerdi. Göze çarpan örnekler arasında moleküler olmayan buz X, polimetrik nitrojen ve metalik zenon(düşük basınçta etkisiz bir gaz)

Bu cihaz karşılıklı iki elmaslardan(tabanı düz elmaslar arasında sıkıştırılmış bir örnek) oluşuyor. normal basınç koşulları altında bilinen referans materyalleri kullanarak basınç gözlenebilir. Ortak basınç standartları yakut,floresan ve yapı bakımından çeşitli basit metaller içerir. Örneğin, bakır veya platinyum. DAC cihazı tarafından uygulanan bu tek eksenli basınç düzgün hidrostatik basınca dönüştürülebilir ortalama verici bir basınç kullanılarak. Örneğin, argon,zenon,hidrojen,helyum, parafin yağı veya metanol etanol karışımı. Conta ve iki elmas altlığı ile verici ortalama basınç çevrilir. Görülebilir ışık ve x ray ışını sayesinde elmas içindeki örnek gözlenebilir ve aydınlatılabilir. Böylelikle, X-ray ışın kırınımı ve flüorışıması ; optiksel emilim ve ışıldanım ; Mössbauer, Raman ve Brilloin saçılımı; pozitron yokoluşu ve diğer sinyaller yüksek basınç altında materyalden ölçülebilir. Manyetik ve mikrodalga alanları hücrenin nükleer manyetik resonansını, elektron paramanyetik rezonansını ve diğer manyetik ölçümlerine izin verir ve dışarıdan olarak uygulanabilir. Örneğin birkaç bin dereceye kadar ısıtılmışçasına imkan verir elektrotlar ilave edilmiş örneğin elektriksel ve manyetoelekriksel ölçümleri.7000 kelvin ve yukarısı olan çok yüksek sıcaklıkların uyarılmış lazer ısısı ve çok düşük kelvinlere soğutulması ile ispatlanmıştır.
Elmas hücre altlığının süreci basit bir ilkeye dayanır ; 

F= uygulanan kuvvet 

P= basınç 

A= alan 

Böylelikle, numunenin geniş bir alanına uygulanan büyük bir kuvvet yerine numunenin küçük bir alanına uygulanan hafif bir kuvvetin ile yüksek basınç uygulanabilmesi başarılmıştır.  

Deformasyonu için ve kuvvet uygulayan altlığın bozulmasını en aza çekmek için, onlar çok sert ve adeta sıkıştırılamaz maddelerden mesela elmastan oluşmalıdırlar.

Ekstrem koşullar da, yüksek derece de ve yüksek basınç da yapılan materyal çalışmaları bu koşullara ulaşmak ve maddelerin davranışlarını ekstrem ortamlarda iken derinlemesine incelemek için geniş bir tekniksel sıralama kullanılır. 

Percy Williams Bridgman 20. yüzyılın ilk yarısındaki, yüksek basınç araştırmalarının büyük bir öncüsüdür. 20. Yüzyıl manivela kolu ile diğerine baskılanmış ve küçük düz alanlı bir yüzeyin yüksek basınç alanı ile onun geliştirdiği karşılıklı elmas tabanlarının oluşturduğu bütünün devrim yarattığı bir zamandı.

 Bu tabanlar volfram karbürdern oluşurdu (WC). Bu cihaz, çok küçük basınçlarda bile çalışıyor ve elektriksel dirençte sıkıştırılabilir ölçümlerde kullanıldı. Elmas tabanlı hücreler birdgman tabanlarına benzerlik gösterir. Ama, tabanlar kırılmadan mümkün mertebe yüksek basınçta sonuç alabilmek için, onlar en sert materyal olarak bilinen; kristal elmaslardan oluşuyordu.  

İlk prototip basınç çeşitliliği açısından sınırlı idi ve basıncı kalibre etmek için güvenilir bir yol yoktu. Bridgman tabanlarından sonra gelen elmas tabanlı yapılar çok yönlü basınç üretebilen cihazlar oldu. 

Bu cihazlar tek bir özelliğe sahipti. Bu özellik ise diğer basınç cihazlarından ayrı olarak oluşturulmuştu. Bu, ilk yüksek basınç ile ilgili çalışan öncülere yüksek basınç esnasın da, bir materyalin özelliklerinin direkt olarak etkili bir şekilde gözlenebilmesine olanak sağladı. Sadece bir mikroskop, evre sınırları, renk değişimleri ve yeniden kristallendirme kullanımı, x-ray kırınımlarına veya spektroskopik ölçümleri ve sonradan ortaya çıkan analizler olmaksızın, hemen görülebilmesini sağladı. 

Alvin Van Valkenburg IR spektroskopiler hazırlarken ve elmas yüzeylerinin dizilimlerini kontrol ederken, elmas tabanlı hücreleri keşfetti. 

Elmas hücresi Charles E. Weir, Ellis R. Lippincott ve Elmer N. Bunting tarafından Ulusal standartlar bürosu (NBS) de oluşturuldu. Grup içindeki her bir üye elmas hücrelerinin farklı uygulamalarına odaklandı. Van gözlem yapmaya, Charles XRD üzerinde, Ellis IR spektroskopisi üzerine odaklanmıştı. İşbirliği William A. Bassett and Taro Takahashi (Rochester Üniversitesi)gibi üniversite araştırmacıları ile başlamadan önce grup her birinin tekniklerine göre inşa edildi. 
Elmas tabbanlı hücrelerin kullanıldığı deneyler sırasında, örnek tabanı düz, baskılanmış elmas yüzeylerinin arasına konuldu. Elmas yüzeyleri birbirine çok yakın bir şekilde bastırıldığı için, numune baskılanmış ve merkezinden dışarı doğru preslenmiş oluyordu. 

Birçok farklı DAC tasarımları var ama bunların hepsi 4 ana bileşende oluşuyor.

Kuvvet üreten cihazlar

Kullanımı için ya bir kaldıraç koluna, sıkma vidaya, pnömatik ya da hidrolik basıncına dayalı olarak kullanılır.

Tüm durumlarda, kuvvet, tek eksenli ve iki altlık masaları temel alınarak uygulanır.

Birbirine Zıt Tabanlı ElmaslarÇok değerli niteliğe sahip taşlar, genellikle 16 yüzü bulunan kusursuz yüzlerden oluşur. Bunlar genellikle 1/3 karata 1/8 (25–70 mg) Uç tabloya bir hekzadekanol bir yüzeye paralel bir zeminleri vardır ve cilalıdır. İki elmas ucunun birbirlerine bakan ve basıncı homojen üretmek için ve tehlikeli basıncı engellemek için birbirlerine paralel olması gerekir. Özel olarak seçilen belirli tabanlar için gerekli ölçümler, örneğin düşük elmas emme lüminesans karş