e geçirdikten sonra Antakya Prensi olarak kabul edilen I. Boemondo ile birlikte Kudüs'e ziyarete bulundu. Ziyareti tamamladıktan sonra 1100 yılı başlarında Edessa'ya geri döndü. Aynı yıl Malatya hakimi Gabriel'in yardım talebi üzerine I. Beomondo, Danişmendliler'ce kuşatılan Meliten (modern Malatya) kalesine harekete geçmiş, ancak Malatya yakınlarına geldiğinde Gümüştekin Gazi ile yaptığı savaşta yenilgiye uğrayarak esir düştü. Bunun üzerine Edessa kontu olarak Baudouin Malatya üzerine harekete geçti. Bunun üzerine Gümüştekin kuşatmayı kaldırarak geri çekilmek zorunda kaldı. Kale ile şehrin yönetimini, kendine tabi olmayı kabul eden Ermeni idareci Gabriel'e verdi.

Temmuz 1100'de Haçlıların kurduğu Kudüs Krallığı hükümdarı olan, ama 'kral' unvanı kullanmayı red eden ağabeyi Godfrey de Bouillon öldü. Bu devletin teokratik olmayan bir krallık olmasını isteyen Haçlı ileri gelenleri tarafından Kudüs Kralı olmaya çağrıldı. Edessa Kontluğu'nu (sonra II. Baudouin adı ile Kudüs Kralı olacak) Baudouin Bourglu'ya bırakarak Kudüs'e yöneldi. Yolda Beyrut yakınında Şam Emiri Dukak'in baskınına uğradı ama bundan savaşarak kurtuldu ve Kasım'da Kudüs'e vardı. Burada Kudüs Krallığı'nın bir teokratik devlet olmasını isteyen Tancred ve yeni Katolik Kudüs Partiği Dagobert Pisali onun kral olmasına itiraz ettiler. Baudouin Kudüs'e varınca önce güneydeki Fatımiler'e ait topraklara bir sefer yaptı ve bu seferden Aralık'da dönebildi. 25 Aralık 1100'de Kudüs Kralı olarak taç giydirildi ama bu seremoniyi Kudüs Patriği kutsamadı.

Bu teokratik krallık taraftarları ve Kral Baudouin buna aleyhtarlığı çatışmaları 1101 ilkbaharına kadar sürdü. O zaman Kral Baudouin Kudüs'deki Papalık temsilcisine tesir ederek Dagobert'in Kudüs Patriklik görevinden atılmasını sağladı. Fakat iki taraf bu sefer da Kudüs Patriği'nin Kutsal Ülkenin savunmasında Kudüs Patriği'nin ne katkısı olabileceği konusu üzerinde gayet ciddi tartışmalara giriştiler. Bu çatışmalar 1102'de Dagobert'in görevden alınması ile sona erdi.

Baudouin 1101'de Cenevizliler filosu desteği ile Akdeniz sahillerindeki Arsuf ve Kaysariya kalelerini eline geçirdi. Bu limanlar için ticaret imtiyazları Cenevizli tacirlere verdi. O yılın Eylül ayında "Ramalah Muharebesi"'nde Fatımi ordusunu yendi. Fakat bunun haberi Kudüs'e hatalı yetişti. Kudüs'ün Haçlılar halkı kralın ve ordunun kaybının yasını çekmeye başladıklarında Kudüs'e yetişebildi.

1102'de Fatımiler Mısır ordusuna karşı kendi ordusu ve 1101'de yapılan ek Haçlı orduları kalıntıları ile birlikte (örneğin Blois Kontu Stephen, Akitanya Dükü IX Guillaume ve IV. Hugh Lusignanlı) yeni bir "Ramla Muharebesi" yapıldı. Bu sefer Fatımiler galip geldi ve Kudüs Kralı Baudouin ordusunun yarısından çoğunu kaybetti. Fakat Yafa yakınlarında Fatımiler yapılan bir çarpışmayı kazanıp onların Filistin kıyılarında ilerlemesini önledi.

1103'de Baudouin Akka kalesini kuşatmaya aldı ama kaleye destek için gelen Fatımi Mısır donanması bu kuşatmayı kırdı. O yıl Melitene (Malatya) kalesi kuşatmasında Müslüman ordusuna esir düşmüş olan Beomondo'nun fidyesini vererek onun serbest kalmasını sağladı. Bunu ona iyi niyet ve yandaşlık uğruna değil Beomondo'nun yerine Antakya hükümdar naipliği yapmakta olan Tancerd'den nefret etmesinden dolayı olduğu iddia edilmektedir.

1104'da Antakya Prensi I. Boemondo yine Cenevizler filosu desteği ile Akka kalesinin eline geçirdi. 1105'de Fatımiler ile bir diğer "Ramla Muharebesi" de yaptı ve bu sefer Kudüs Krallığı ordusu galip geldi.

1108'de Kral Baudouin'in ikinci karısı olan Ermeni asıllı Arda'dan ayrıldığını bildirdi. Fakat bu ayrılma kilise otoriteleri tarafından legal boşanma olarak sayılmamıştır.

1109'da Trabluşsam'ı Haçlılar orduları ile kuşatmaya aldı. Bu kuşatma sırasında yapılan bir savaş meclisinde Tancerd'in bu şehrin hükümdarı olma talebi kabul edilmedi. Sonunda bu şehir teslim oldu ve bu şehir ve etrafından yeni bir Haçlılar devleti olan Trablus Kontluğu kuruldu.

1110'da Beyrut şehri kalesi bir Cenevizli deniz filosu desteği ile Kudüs Krallığı ordusu tarafından kuşatıldıktan sonra Haçlılar eline geçti. Aynı yıl içinde Baudouin kuzeyde Edessa şehrini kuşatan Musul Atabeyi Mevdud'un şehri kuşatmasına karşı şehre destek için Edessa'ya gitti ve kuşatmayı kırmayı başardı. Oradan döndüğünde Doğu Akdeniz'e yeni gelmiş olan Haçlı ordularından 100 gemilik bir Venedik filosu ile gelen Ordelafo Faliero ve Norveç'ten bir Haçlı kuvvetiyle gelmiş olan Norveç Kralı I. Sigurd komutasındaki Haçlı orduları Sidon şehrini ellerine geçirerek Kudüs Krallığı arazilerine kattılar.

1111'de Kudüs Kralı Baudouin, Tancerd desteği ile Şaizar kalesini kuşattı. Fakat Şam Emiri Tuğtekin komutasındaki Müslüman ordusu tarafından geriye püskürtüldüler.

1113'de Şam Emiri Tuğtekin ve Musul Atabeyi Aksungur'un birleşik orduları Kudüs Krallığı'na büyük bir askeri sefere girdiler. Bu ordular ile Kudüs Krallığı ordusu arasında yapılan" El-Sannabra Muharebesi"'nde Avrupa'dan yeni gelen Haçlıların ve Antakya Prensliği ordusunun sağladıkları destek dolayısıyla Kudüs Krallığı bu Müslüman ordusunu durmayı başardı.

1113'de Baudouin, Sicilya Kralı I. Ruggero'nun boşanmış olduğu Adelaide del Vasto ile evlilik yaptı. Bu evlilik için yapılan anlaşmaya göre eğer bu evlenmeden Adelaide ve Baudouin'in bir çocukları olmazsa Baudouin'in Kudüs Krallığı'nın varisi Adelade'in birinci kocasından olan erkek çocuğu II. Ruggero olacaktı. Fakat bu evlenme Kudüs Patriği Arnulf tarafından takdis edilmekle beraber, kilise tarafından Baudouin'in ikinci karısı Arda'dan ayrılması bir legal boşanma sayılmadığı için ve Arda o zaman Kudüs 'te bir manastırda yaşamakta olduğu için bu yeni evlilikle Baudouin kilise kanununa göre yasak olan çifte evlilik yapmış olmaktaydı. Bundan dolayı daha sonradan birçok sorun ortaya çıkmıştı.

1115'de Kral Baudouin Suriye'de "Ürdün Nehri Doğusu" (Transjordan) arazilerine bir askeri sefer yaptı ve bu sefer sonunda "Montreal" (Arapça:"Savbak") adı verilen büyük bir kale yapılmaya başlandı. Bu bölgelerde yaşamakta bulunan Arap asıllı Hristiyanlar Kudüs'e gelip yerleşmek için teşvik edildiler. Kudüs şehir kuşatmasından sonra 1099'da yapılan büyük katliamla Kudüs'te yaşayan şehir nüfusunun gayet düşük seviyelere inmesi buna başlıca nedendi.

1117'de Fatımiler'in elinde bulunan Sur şehri ve kalesi yakında "Scandalion" adlı bir büyük kale yaptırmaya başlandı.

1118 ilkbaharında I. Baudouin Haçlı ordusu ile Fatımiler idaresi altında bulunan Mısır'a hücum etti ve yukarı Mısır'da Akdeniz kıyısındaki Farama şehrine kadar ilerledi; buraları talan ettirdi. Ama hastalandığı için sedye üzerinde geriye dönmek zorunda kaldı. Kral I. Baudouin bu seferden Kudüs'e geri dönmekte iken yolda 2 Nisan 1118'de El Ariş (günümüzde Mısır)da ölmüştür. Mezarı, Kudüs'te Kutsal Kabir Kilisesi'nde bulunmaktadır.






Hristiyan İbraniler

Hristiyan İbraniler daha sonra Hristiyanlık olarak anılacak dinin ilk mensuplarıdır. Başlangıç döneminde bu topluluk, İsa’yı Mesih olarak kabul eden İbranilerden oluşuyordu. Hristiyanlığın yayılması ve değişime uğramasından sonra Hristiyan İbraniler, bu dinin sadece bir kolunu oluşturur duruma geldiler. Ayırt edici özellikleri, Musevi şeriatına ve geleneklerine bağlı kalırken İsa’yı da Mesih olarak kabul etmeleri, Cumartesi yasağına uymaları, Musevi takvimine uymaları, sünnet vecibesini yerine getirmeleri, havralara devam etmeleri ve birinci kuşak İsevi topluluğunun soyundan geliyor olmalarıydı.

Birçok tarihi metinde onlardan Yahudi Hristiyanlar olarak bahsedilir. Bu tabir, İbranilerden olmayan Hristiyanlardan farklılıklarını ortaya koymak için seçilmiş bir tabirdir. Miladi birinci asrı takip eden asırlarda bu tabir, Hristiyan İbraniler için kullanıldı. Bu tabir, Hristiyanlığı seçmiş fakat Yahudi kültürel mirasını ve geleneklerini devam ettiren eski Yahudileri anlatmak için de kullanıldı.

Oxford Üniversitesi İlahiyat Tarihi profesörü Alister McGrath, Miladi birinci asrın Hristiyan İbranilerin tamamen imanlı zahid İbraniler olduklarını savunur, onların Musevilerden tek farkı İsa'yı Musevilerin beklediği Mesih olarak kabul etmiş olmalarıydı.

Kudüs'te tapınak memurlarının baskılarına ve eziyetlerine rağmen Hristiyan İbraniler metanetlerini muhafaza ettiler. Pavlus'un girişimiyle Hristiyanlık Yahudi-dışı dünyada yayılıp büyüdükçe, Hristiyanlar da Kudüs'teki Musevi kökenlerinden farklılaşmaya, değişik kollar oluşturmaya başladılar. Fakat, Roma-Yahudi savaşlarında (66-135) çöküş sürecine girdiler. Güçlerini kaybetmelerinde, gittikçe artışa geçmiş bulunan ve Markion (85-160) gibi kimi din adamlarında zirve yapan İbrani karşıtlığı da etkili oldu. Pavlusçu Hristiyanların, Roma İmparatoru Kostantin zamanından (4. asırdan) itibaren Hristiyan İbranilere yaptıkları baskılar ve eziyetler, onların İmparatorluğun sınırları dışında, Arabistan'da ve ötesinde kendilerine iltica edecekleri yerler aramalarına neden oldu. İmparatorluğun sınırları içinde ve daha sonraları da her yerde Pavlusçu Hristiyanlık hakim konum elde etti ve öncelikle Roma Devleti'nin devlet dini oldu, daha sonra da Filistin'deki Kıyamet Kilisesi, Son Akşam Yemeği Salonu gibi kutsal mekanların ve Kudüs Patrikliği'nin kontrolünü ele geçirdi ve bundan itibaren Kudüs Patriklerini atadı.




Tatikios

Tatikios ya da Taticius (, 1099'dan sonra ölmüştür), I. Aleksios'un (1081-1118 arası hükümdar) dönemi Bizanslı generaldir. İsmi Tetigus, Tatizius, Tatitius, Tatic, ya da Tetig olarak da söylenmektedir.

Babası, Aleksios'un babası Yannis Komnenos tarafından esir alınıp Komnenos ailesine hizmete koşulan "Sarazen" bir köleydi, muhtemelen Türktü, Aleksios ve Tatikios beraber büyüdüler ve Aleksios'un "oikogenes"i (aynı evden olan) olarak anılır.

1078 yılında Aleksios imparator olmadan önce, Aleksios'un rakibi Nikeforos Basilakes'e karşı yaptığı savaşta ona eşlik etmiş ve pusu içeren Basilakes'n planını fark etmiştir. Aleksios 1081 yılında İmparator olduğunda, İmparatorluk ailesinde "megas primikerios" görevine atanmıştır. Daha sonra o yıl "Ohri çevresinde yaşayan Türklere", muhtemelen Macarlara 1081 tar