unu gösterir. Bazı diğer faktörler belki yatay iletim/yayılma oranını: diskle meridyen dolanımı; Shakura-Sunyaev akışmazlığında orta manyetik alanın etkisi; ve küçük ölçek MHD türbülans-büyük ölçek dinamo ile büyük ölçek alan dağılımı etkileyebilir.

Yapıştırma oranı sub-Eddington ve donukluk çok düşük olduğunda, ADAF oluşur. Yapıştırma disklerin bu türleri 1977 de Ichimaru tarafından tahmin edildi. Ichimaru'nun kağıdı büyük ölçüde göz ardı edilmesine rağmen, ADAF modelinin bazı elementleri Rees, Phinney, Begelman ve Blandford tarafından etkileyici 1982 iyon-tori kağıdı mevcuttu. Sadece Narayan ve Yi, ve bağımsız bir şekilde Abramowicz, Chen, Kato, Lasota (ADAF'ın ismini türeten kişi) ve Regev tarafından 1990 ların ortalarında onların yeniden keşiflerinden sonra ADAF birçok yazar tarafından yoğun biçimde incelenmeye başladı. Adaf'ın astrofiziksel uygulamalarına en önemli katkıları Narayan ve onun işbirlikçileri tarafından yapılmıştır. ADAF radyasyonun aksine adveksiyon (maddede yakalanan ısı) ile soğutulur. Onlar ışımsal olarak çok yetersiz, geometrik olarak yayılmış, bir diskin aksine küreye benzer ve çok sıcak (virial sıcaklığa yakın). Düşük yeterlilikten dolayı, ADAF Shakura-Sunyaev disklerinden çok az aydınlıktır. EDAF güçlü Compton bileşeniyle sık sık termal olmayan radyasyonla bir güç yayar.

Bir toplanma diskinin tersi bir atılım diski merkezi nesneli bir diskten malzeme biriktirmek yerine malzeme merkezde disk üzerine dışarı doğru atılır. Atılım diskler yıldızlar birleştiğinde oluşur.




Rue Vaneau

Rue Vaneau, Paris'te 7. yönetim bölgesinde bir caddedir. Temmuz Devrimi sırasında 'Caserne de Babylone" barikatlarında öldürülen École Polytechnique öğrencisi Louis Vaneau (1811–1830)'nun ismi verilmiştir. 
Fransa başbakanının Varenne caddesindeki özel konutuna çok yakındır.
Karl Marx Paris'te yaşadığı 1843 ve 1845 yılları arasında bu caddede oturdu. Günümüzde oteller, apartmanlar ve pahalı mağazaları ile meşhurdur.




Per-Olov Löwdin

Per-Olov Löwdin (28 Ocak 1916- 6 Ocak 2000) İsveçli fizikçi, Uppsala Üniversitesi'nde profesör (1960'dan 1983'e kadar), paralel olarak 1993'e kadar Florida Üniversitesi'nde profesör.
Ivar Waller adı altındaki eski lisans öğrencisi, Löwdin 1950 yılında moleküler orbital hesaplamalar için simetrik ortogonalizasyon düzenlemeleri yapmıştır. Bu şema Yarı-ampirik teorileri kullanılan sıfır diferansiyel örtüşme (ZDO) yaklaşım temelidir. Löwdin ayrıca kolay kuantum mekaniğinin çeşitli teoremlerin türetmelerini matrisleri için sembolleri kullanarak oluşturmuştur.
ROHF,UHF ve RES-GVB teorilerinde kullanılan meşhur “Löwdin’s pairing theorem” onun değildir. Kendisine göre George G. Hall ve King Löwdin ‘in resmi olmayan önerisinden sonra resmi bir sunum yapmışlardır.
1963 ve 1971 yılları arasında yayınlanmış pertürbasyon teorisi üzerindeki 14 sayfa dizi kuantum kimyası için en iyi bölümleme tekniği olarak görülmüştür.
Löwdin ayrıca 1958 yılında Uppsala’da kuantum kimyası yaz okulundan başlayarak çok etkili ve aktif bir öğretmendir. 1958 ve 1960’ta Uppsala Üniversitesi kuantum kimyası grubuna kardeş olarak Florida Üniversitesi’nde kuantum teorisi projesine başlamıştır. Uluslararası Kış Enstitüleri (başlarda Sanibel adasında olan daha sonra Gainesville alınan) yüzlerce Latin Amerikanların seksenler ve doksanlar boyunca katılımlarını sağladı. 1960 yılında Kış Enstitüsünün içindeki birleşimde Sanibel sempozyumunu kurdu. 1960'tan sonra her yıl düzenlenmiştir. 
Löwdin 1969’da İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi üyesi olarak seçilmiş ve 1972’den 1984’e kadar Fizik Nobel Ödülü komitesinde bulunmuştur. Kuantum kimyası uluslararası gazetesi ve kuantum kimyası gelişmeler serisi kurucudur. Uluslararası Kuantum Moleküler Bilimler Akademisi’nin de vakıf üyesidir.





40. doğu meridyeni

40. doğu meridyeni, Başlangıç meridyeni Greenwich'e 40° açısal uzaklıkta, doğu tarafında yer alır. 40. doğu meridyeni Kuzey kutbu, Kuzey Okyanusu, Asya, Avrupa, Afrika, Hint Okyanusu, Güney Okyanusu, Antarktika üzerinde uzanan boylam çizgisidir.

40. doğu meridyeni ile 140. batı meridyen birbirlerini tamamlayarak büyük bir daire oluştururlar.




Paddy McNair

Paddy McNair (d. 27 Nisan 1995), defans bölgesinde görev yapan Kuzey İrlandalı millî futbolcudur. Premier League takımlarından Manchester United FC'nin formasını giymektedir.





Saidy Janko

Saidy Janko (d. 22 Ekim 1995), İsviçre vatandaşı futbolcu. Premier League takımlarından Manchester United FC'nin formasını giyen oyuncu, Defans bölgesinde görev yapmaktadır.





Tom Thorpe

Tom Thorpe (13 Ocak 1993), İngiliz futbolcudur. Premier League takımlarından Manchester United FC forması giyen oyuncu, defans bölgesinde görev yapmaktadır.





Ben Amos

Ben Amos (10 Nisan 1990), İngiliz futbolcudur. Premier League takımlarından Manchester United FC forması giyen oyuncu, kaleci olarak görev yapmaktadır.





Tyler Blackett

Tyler Blackett (2 Nisan 1994), İngiliz futbolcudur. Premier League takımlarından Manchester United FC forması giyen oyuncu, defans bölgesinde görev yapmaktadır.





Andreas Pereira

Andreas Pereira (1 Ocak 1996) Belçika doğumlu, Brezilyalı futbolcudur. Premier League takımlarından Manchester United FC forması giyen oyuncu, orta saha bölgesinde görev yapmaktadır.





Will Keane

Will Keane (d. 11 Ocak 1993), forvet bölgesinde görev yapan İngiliz futbolcudur. İngiltere Premier League takımlarından Hull City forması giymektedir.




James Wilson

James Wilson (1 Aralık 1995), İngiliz futbolcudur. Premier League takımlarından Manchester United FC forması giyen oyuncu, forvet bölgesinde görev yapmaktadır.





Yerçekimsel dalga astronomisi

Yerçekimi dalga astronomisi, nötron yıldızları ve gözlemsel karadelikler gibi nesneler, süpernova gibi olaylar hakkında gözlemsel veri toplamak için yerçekimi dalgalarını kullanmayı amaçlayan gelişmekte olan bir dalıdır. Yerçekimi dalgalarının görelilik teorisi üzerine kurulmuş sağlam bir temeli vardır. İlk kez 1916 yılında Einstein tarafından tahmin edilmiştir. Genel göreliliğin özel bir sonucu olmasına rağmen tüm yerçekimi teorilerinin yaygın bir özelliği olan özel göreliğe uymaktadır.

Varlığından dolayı gözlemsel kanıtı ilk kez 1974 yılında Hulse-Toylor çift pulsar ölçümlerinden geldi. Bu keşif için 1993 Nobel Fizik ödülü, Richard Hulse ve Joseph Toylor’a verildi. Daha sonra diğer ikili pulsarlar gözlenmiştir. Bu gözlemler yerçekimsel dalga emisyonun etkisini gösteriyor ama kendi yerçekimi dalgalarını ölçmek için izin vermiyor.

2014 yılında, BICEP2 işbirliği, kozmik kozmik mikrodalganın arka planında yerçekimsel dalgalar için kanıt bulduklarını açıkladılar. Bu yerçekimsel dalgalar kozmik bir enflasyon kanıtını, Bing Bang’den sonra evrenin hızla 30-36 s genişletilmiş bir dönemi olabilir. Onlar CMB radyasyonunun kutuplaşmasında karakteristik iz bırakırlar. Yerçekimsel dalgaların özelliklerini mikrodalga radyasyonlarındaki desen ölçülerini kullanarak hesaplamak mümkündür ve bu evreni başı hakkında bilgi edinmek için de kullanılabilir. Yerçekimsel dalgalar doğrudan tespit edilemez. Onların varlığı diğer astronomik tekniklerden çıkarılmalıdır.

Yerçekimsel dalgaların ilk doğrudan tespitini yapmak umuduyla çalışan birçok bilimsel işbirlikleri vardır. Dünya çapında zemin tabanlı dedektörlü bir ağ vardır. Kilometre ölçekli lazer interferometreler
şunlardır: Yerçekimi Dalga Gözlemevi Lazer İnterferometre (LIGO), Livingstan’daki MIT ve Caltec arasında bir ortak proje olan dedektörler, Lousiana ve Hanford. LIGO ve Virgoşu anda kendi gelişmiş yapılandırmalarını yükseltiyor ve 2015 yılında faaliyete balaması nedeniyle, KAGRA’nın daha gelişmiş hali 2018 yılı için planlanıyor. Bu zemin tabanlı dedektörlerin 10 yıl sonra ilk tespitlerini yapmaları umuluyor.

Algılama için kullanılan alternatif bir yöntem ise pulsar tanımlama dizileri (PTA)’dır. Uluslararası pulsar zamanlama dizisi ile iş birliği yapan üç tane konsorsiyum vardır. Bunlar; Avrupa Pulsar Zamanlama
Dizisi (EPTA), Kuzey Amerika Nanohertz Yerçekimi Dalgaları Gözlemevi (NANOGrov) ve Parkes Pulsar Zamanlama Dizisi (PPTA)’dır. Bunlar kullanılan mevcut radyo teleskoplardır. Ancak, nanohertz aralığındaki frekanslara duyarlı olmalarından bu yana uzun yıllar alan gözlemin bir sinyal tespit etmesi ve dedektör duyarlılığının giderek geliştirilmesi gerekir. Güncel sınırlar beklenen astrofizik kaynaklarına yaklaşıyor.

Ayrıca gelecekte, uzay kaynaklı dedektörlerin olma olasılığı vardır

Astronomi, geleneksel elektromanyetik radyasyona dayanır.

Astronomi, görünür ışık astronomisinden kaynaklanır ve çıplak göz ile görülebilir. Teknoloji ilerledikçe, radyo gama ışınlarından, elektromanyetik spektrumun yeni parçalarını kullanarak gözlemleme
mümkün oldu. Her yeni frekans bandı Evren’e yeni bir bakış açısı verdi ve yeni keşifler müjdelendi. 20. yüzyılın sonlarında, güneş nötrino tespiti nötrino astronomi alanını kurdu. Yerçekimi dalgalarının algılanması, Astrofiziksel gözlem yapmak için başka bir araç sağlayacaktır. Yerçekimi dalgaları başka yollarla bulunan bilgilere tamamlayıcılık sağlar. Farklı araçlar kullanılarak yapılan tek bir olayın gözlemlerini birleştirerek, bu kaynağın özelliklerinin daha kapsamlı bir anlayış kazanmak mümkündür. Bu, çok haberci astronomi olarak bilinir. Yerçekimi dalgaları görünmez sistemleri gözlemlemek için
kullanılabilir. Örneğin kara deliklerinin özelliklerini ölçülmesi için benzersiz bir yöntem sağlar.

Yerçekimi dalgaları birçok sistem tarafından yayılır. Ancak tespit sinyalleri üretmek için kaynağın son derece büyük nesnelerden oluşması gerekir. Ana kaynak iki sıkışık objedir. Bu sistemlere örnek olarak şunları gösterebiliriz.

Onların merkezlerinin süper kütleli karadelikleri de birleştirmesi beklenir. Bunlar en güçlü yerçekimi dalga sinyalleridir. En büyük ikili PTA için bir kaynaktır.

yörüngede gözlenebilir.

İkililere ek olarak, bazı potansiyel kaynaklar da vardır;

Bu yerçekimsel dalgaları keşfi, kozmik dizelerin varlığını doğruluyor.

Henüz tespit edilmiş yerçekimsel dalgalar olmadığı için dikkate alınması gereken başka kaynaklar vardır.