ülerlik kazanmıştır. Bu popülerlik Benny Goodman, Count Basie ve Chick Webb gibi müzisyenlerin başarısına dayandırılabilir.

Ülkedeki balo salonları o zamanın orkestralarını ağırlamaya başlamıştır. En ünlü orkestralardan bir tanesini Chick Webb yönetmiş ve düzenli olarak Savoy Ballroom'da çalmışlardır. Onun orkestrası genç Ella Fitzgerald'a ilk ününü kazandırmıştır. Bu balo salonları dans yarışmalarına sponsor olarak bunları ulusal bir gelenek haline getirmiş; yeni adım bulan, deneyen ve sergileyen kişilere ödüller vermiştir. İlk başlarda Lindy Hop, dans sırasında çiftler çok fazla yer kapladıkları için ve çoğu harekette başka çiftleri tekmeledikleri için yasaklanmıştır. Ancak belli bir süre sonra Savoy onlara karşı yumuşamış ve başka konuklara atraksiyon olmaları için onları hoş karşılamıştır. 'Mutlu ayakların evi.' olarak tanınmaya başlanan Savoy, New York'daki en ünlü mekanlardan biri haline gelmiştir.

Savoy'un ana fedaisi olan Herbert 'Whitey' White (Lakabını saçındaki beyaz çizgiden alan bir Afro-Amerikan) arasında George Snowden'in de bulunduğu bir yerel dans grubunu yönetmiştir. White bu dansçılara şehrin ve ülkenin genelinde partiler ve gösteriler dahil olmak üzere profesyonel etkinlikler düzenlemiştir. George Snowden'in bu etkinliklerden dolayı dans salonundan yokluğu, aralarında Frankie Manning'in de bulunduğu yeni nesil dansçılara ün kazanma şansı tanımıştır. Gösterilere çıkan dansçılar etkinlik aralarında tekrar geri döndüklerinde hızlı bir şekilde farklı gruplar, özellikle Shorty George ve arkadaşları ile Manning gibi yeni dansçılar arasında rekabet başladı. Bu rekabetler farklı gruplar arasında resmi yarışmalar şeklinde olmuştur. Böyle bir yarışmada ilk kez hava adımları kullanılmıştır.

Caz danslarının başlangıcından beri akrobasi sokak danslarında önemli bir unsur olmuştur. Özellikle Amerika'da orkestralarla birlikte gösterilere çıkmış flaş dansçılarca tanınmıştır. Fakat o zamana kadar daha henüz Lindy Hop'da kullanılmamıştır. Tam olarak Lindy Hop'da kullanılmaya başlanma tarihi bilinmese de gelişimi hakkındaki en popüler hikâye Frankie Manning'e aittir.

Gruplar arasındaki rekabeti bitirmekte kararlı olan Manning, partneri Friede Washington ile birlikte "Over the Back" (Sırtın üstünden) adlı hareketi tasarlamış, böylelikle Snowden ile aralarındaki rekabeti bitirmek istemiştir. Shorty George ve dans partneri Big Bea çoğu zaman dansı Big Bea'nın Shorty George'u kaldırıp sırtında taşıması ve Shorty'nin bu sırada ayaklarıyla havada tepinmesiyle bitirmiştir. Manning Over the Back hava adımı ile Shorty George ve Big Bea'nın bu hareketini alt etmeyi planlamıştır. Over the Back hareketi sadece Manning ve Washington'un yarışmayı kazanmasını sağlamamış, ayrıca Lindy Hop'un en ünlü adım grubunu başlatmıştır.

Manning Lindy Hop'a en etki etmiş gruplardan biri olan, temeli Savoy'da olup Herbert White tarafından yönetilen "Whitney's Lindy Hoppers" ile dans etmeye devam etmiştir. Bu grup 1935 ile 1941 arasında özel partiler ve sahne şovları olmak üzere birçok yerde dans etmiş, böylelikle dansın Amerika geneline yayılmasında katkıda bulunmuştur.

Lindy Hop'un Amerika geneli ve uluslararası alanda yayılması çoğu zaman şu 4 faktöre dayandırılır: Hollywood filmleri, Arthur Murray gibi eğitmenler ve dans okulları, gezen dans grupları ve II. Dünya Savaşı'nda başka ülkelere giden Amerikan ordusu. Lindy Hop'un Hollywood'a yayılmasındaki anahtar isim Dean Collins'dir

Dean Collins Lindy Hop'u New Jersey'deki kız kardeşlerinden öğrenmiş ve Amerika'nın Batı Kıyıları'nda bu türün yüksek profilli bir dansçısı olmuştur. Swing müzik ve dansının popülerliğinden yararlanmak isteyen Hollywood filmlerinin bir çoğunda rol almıştır. Frankie Manning ve başka Afro-Amerikan dansçılar da dönemin ünlü filmleri olan "Hellzapoppin"' ve "A Day at the Races" gibi filmlerde rol almışlar, fakat iş koşullarından dolayı Collins kadar çok filmde rol alamamışlardır.

II. Dünya Savaşı sırasında aralarında Lindy Hopcular ve müzisyenlerin de bulunduğu birçok sanatçı askerliğe çağrılmıştır. Frankie Manning ve Whitey's Lindy Hoppers grubunun birçok üyesi askere alınmış, böylelikle grup dağılmıştır.

Amerikan askerler Birleşik Krallık, Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda gibi Müttefik devletlerlere yerleştirilince Caz ve Lindy Hop oralara da yayıldı. İkisi de Nazi Almanyası gibi ülkelerde yasak olmasına rağmen oralarda da büyük ilgi gördü.

Savaş döneminde Lindy Hop rekreasyona uğramış, popüler müzikal filmlerinde beyaz dansçılar tarafından yapılmıştır.

1943'de Life dergisi Lindy Hop'u Amerika'nın ulusal halk dansı olarak tanımlamıştır.

1944 yılında savaş devam ettiği için, 'dans edilen' gece kulüplerinden yüzde 30luk federal tüketim vergisi toplamıştır. Sonradan bu vergi yüzde 20ye düşürülmesine rağmen ülke genelinde 'Dans Etmek Yasaktır.' tabelaları asılmıştır.

II. Dünya Savaşı sonrasında müzik kültürü değişmiştir. Yeni vergiler ve yasalardan dolayı mekanların müzisyen ve dansçıları işe alması ve dansa ev sahipliği yapması sınırlanmıştır. İşe daha küçük orkestralar alınmış ve dans pistleri masalarla doldurulmuştur. Müzisyenler bu yeni dönemde Cool Caz ve Bebop ile uğraşmış, patronlar ise misafirlerin müzisyenlere kulak verip, dinlemelerini ve dans etmemelerini istemiştir. Rock and Roll ve Bebop'un yükselişi dans amaçlı Caz'ın popülerliğini daha da azaltmıştır. Lindy Hop halkın gözünden düşmüş, onun yerini Rock and Roll, East Coast Swing ve West Coast Swing gibi danslar almıştır.

Lindy Hop 1980li yıllarda New York, Kalifornia, Stockholm ve Birleşik Krallık'daki dansçılar tarafından yeniden canlandırılmıştır. Her grup birbirinden bağımsız olarak orijinal Lindy Hop dansçılarını aramış, New York dışında yaşayanlar bu dansçılar ile çalışabilmek için New York'a gelmişlerdir. Al Minns, Pepsi Bethel, Frankie Manning ve Norma Miller emeklilikten ayrılmış ve Lindy Hop öğretmek için dünyayı dolaşmışlardır. Sonrasında George ve Sugar Sullivan gibi dansçılar da katılmıştır.

Lindy Hop, Dünya genelinde bolca gelişen topluluklara sahiptir ve günümüzde neredeyse her büyük batılaşmış şehirde bulunulabilir.

İsveç'de, Stockholm'un kuzeyinde bulunan Herräng adlı kasaba Lindy Hop yapanların ana toplanma merkezi haline gelmiştir. Her yıl yapılan Herräng Dance Camp etkinliğine Dünya'nın birçok yerinden Lindy Hop yapanlar katılır. Lindy Hop, şehirlerde küçük topluluklarda etkinlik göstermesine rağmen yöresel, ülkesel ve uluslararası etkinlikler bu toplulukları bir araya getirir. Şehirlerdeki ve ülkelerdeki Swing dans topluluklar Lindy Hop'a farklı kültürel özellikler katar. Lindy Exchange etkinlikleri, Lindy Hop dansçılarının belirli bir şehirde birkaç günlüğüne buluşması, toplulukların birbirleriyle fikir paylaşımını sağlar.

Günümüzde Lindy Hop, sosyal dans, yarışma ve performans dansı olarak dans edilmektedir. Her biri solo ya da eşli dans edilebilir olup, her birinde doğaçlama büyük bir önem taşır.

Türkiye'deki ilk Lindy Hop dersleri 2008 yılında verilmeye başlanmıştır. Lindy Hop, Türkiye'de özellikle İstanbul, Ankara ve İzmir'de aktiflik göstermektedir. İstanbul'da Swing İstanbul ve İstanbul Lindy Hoppers; Ankara'da Diamond Dans Okulu, İzmir'de ise İzmir Lindy Hoppers aktiflik göstermektedir. 2014 yılında İzmir Lindy Hoppers'ın kurduğu İzmir Lindy Hop Derneği ise Türkiye'nin ilk ve tek Lindy Hop Derneği olarak faaliyet göstermektedir. 

Lindy Hop başlangıcından beri popüler medyada yer bulmuştur.

Birçok müzik videosunda yer almıştır. Marilyn Manson'un "Mobscene" adlı şarkısı, "A Little Less Conversation" adlı şarkının 2002'de çıkmış olan Elvis Presley vs. JXL remix versiyonu, Christina Aguilera'nın 2007'de çıkmış olan "Candyman" adlı şarkısı, Capital Cities'in 2013'te çıkmış olan "Safe and Sound" şarkısı bunlara örnektir.

Harlem dans kulübü Denzel Washington ve Spike Lee'nin başrollerde olduğu Malcolm X adlı filmdeki erken sahnelerdeki temeli sağlar. Filmde Spike Lee'nin canlandırdığı karakterin adı "Shorty"'dir.




Jones Ana

Mary Harris Jones (d.1837, Cork, İrlanda- ö. 30 Kasım 1930), Amerikalı öğretmen, terzi, aktivist.

1880'lerde Amerikalı işçilerin “"Jones Ana’sı"” olarak tanınmış işçi önderidir.

1837 yılında İrlanda’nın Cork şehrinde dünyaya geldi. Ailesi ile önce Kanada’ya sonra ABD’ye göç etti. İlkokuldan sonra öğretmen okuluna devam etti; bir yandan da ustalık düzeyinde terzilik öğrendi.

Memfis şehrinde öğretmenlik yaparken tanıştığı çelik dökümcüsü George Jones ile 1861'de evlendi. Eşi, Çelik Dökümcüleri Sendikası'nın ateşli bir üyesi idi.

1867’de ABD’nin Memfis şehrinde ortaya çıkan humma salgınında eşini ve dört çocuğunu kaybetti. Salgından sonra Chicago’ya yerleşerek terzilik yaptı. 1871’deki Büyük Şikago Yangını’nda dükkanını ve her şeyini yitirdikten sonra yaşamını işçilerin yaşama ve çalışma koşullarını iyileştirme mücadelesine adadı.

Amerika’da işçi sınıfının isyan halinde olduğu 1880’lerde Jones Ana şehir şehir gezerek işçi hareketlerini örgütledi; maden işçileri başta olmak üzere iplik, hazır giyim, demiryolu ve çelik işçilerinin mücadelesine destek verdi. Defalarca tutuklanıp, mahkemeye çıkarılan Mary Haris Jones, 1902’de 65 yaşında iken bir yargılama sırasında bölge savcısı tarafından “"Amerika’nın en tehlikeli kadını"” ilan edildi. İşçiler arasında ise “"Jones Ana"” olarak bilinir. Basında ilk defa 1897’de ondan Jones Ana olarak bahsedilmiştir.

Çocuk işçilerinin durumu ile yakından ilgilenen Jones Ana, çocuk işçiliğin yasaklanması için bir gösteri yürüyüşü düzenledi, Pennsylvania’da yasalara aykırı olarak çalıştırılan 12 yaşın altında bir grup çocukla ülke çapında tura çıktı. Verilen mücadele sonucunda 14 yaş altındaki çocukların çalışması yasaklandı.

82 yaşında iken bir maden grevi sırasında tutuklandı, 20 yıl hapis cezasına çaptırıldı fakat düzenlenen büyük protestoların ardından serbest bırakıldı. Katıldığı son grev, 1919’daki çeliş işçileri grevi idi. 
1925 yılında özyaşam öyküsünü yayımladı. Son yıllarını Adelphi, Maryland’da geçirdi. 1930 yılında hayatını kaybetti. Vasiyeti gereği Illinois eyaletinin Virdin şehrindeki Virdi