ar Stokkseyri, Eyrarbakki ve Hveragerði'dir.

1891 yazında, Tryggvi Gunnarsson, ilk asma köprüyü Ölfusá üzerine inşa etmiştir. Bu, İzlanda altyapısı için önemli bir girişim oldu. Köprü, kasaba çevresindeki tarım hizmetleri için bir merkez haline geldi. Köprünün özgün yapısı çöktükten sonra yeni bir köprü 1945 yılında inşa edilmiştir. 1900 yılında kasabanın sadece 40 sakini vardı, ama 2006 yılına kadar nüfus 6000'e tırmanmıştır.

1931 yılında süt firması Mjólkurbú Flóamanna ve Kaupfélag Árnesinga kuruldu. Bu iki şirket uzun yıllardır bölgede başlıca işverenler oldu. II. Dünya Savaşı sırasında Selfoss, İngiliz konuşlu birlikler için stratejik bir konuma sahipti.

Amerika Birleşik Devletleri Jeolojik Araştırmalara göre, Selfoss yakınlarında, 29 Mayıs 2008 Perşembe günü öğleden sonra büyüklüğü 6.3 olan bir deprem meydana gelmiştir.
Bazı bina ve yolların büyük bölümü zarar görmüştür. Deprem, başkent Reykjavik ve Keflavík'teki hava alanı da dahil olmak üzere, güney İzlanda'nın genelinde hissedildi. En az 30 kişi yaralandı; Selfoss alanında bir dizi koyun telef oldu.





Japonya'nın çekirdek şehirleri

Japonya'nın çekirdek şehirleri (中核市 "Chūkakushi"), Japonya'da Yerel Özerklik Kanunu'nun 252. maddesinin 22. paragrafına göre merkezi hükümet tarafından belirlenen bir şehir düzeyidir.

Çekirdek şehirler, genellikle prefektörlük yönetimleri tarafından gerçekleştirilen bazı görevleri yerine getirmektedir ancak belirlenmiş şehirler kadar yetkiye sahip değildirler.

Yerel Özerklik Kanunu'na göre bir şehrin çekirdek şehir statüsü alabilmesi için nüfusunun 300,000 ve yüzölçümünün 100 kilometrekarenin üzerinde olması gerekmektedir. Bir şehir, şehir ile prefektörlük meclislerinin onayı ile çekirdek şehir yapılmaktadır.

Nisan 2018 tarihi itibarı ile Japonya'da 54 adet çekirdek şehir bulunmaktadır.





İkarya

İkarya (), Yunanistan'da Ege Denizi'nde yer alan alan Sisam adasının batısında bulunan bir adadır. Adaya mitolojik İkarus'un ismi verilmiştir.

Ada Türkçe kaynaklarda Nikarya, İkarya, gibi adlarla adlandırılmıştır.





Light Novel

Light Novel, Japonya’da ortaya çıkmış bir roman tipidir. İngilizce “light ve “novel” kelimelerinin birleşiminden oluşmuş Japon yapımı İngilizce (waseieigo) bir terimdir. Genellikle “"Ranobe"" , “"Rainobe"" olarak kısaltılır. Ender olarak keibungaku (hafif edebiyat), keishōsetsu (hafif roman) olarak da geçer.

Light Novel'in tanımı ile ilgili olarak birçok farklı düşünce vardır. Yayıncılık dünyası içinde light novellarla ilgili bir standart oluşturulmamıştır. Nikkei BP Şirketi "Light Novel El Kitabı"nda “Kapakta ya da içindeki resimlerde sıklıkla anime tipi (moe resimler) ilistürasyonlar kullanan , gençlere yönelik roman” olarak tanımlamıştır. Aki Enomoto ise kendi işlerini “ortaokul-lise öğrencilerine yönelik, kolay okunan eğlencelik roman” olarak tanımlamıştır. Bir başka tanım ise "genç okuyucalara yönelik, kahramanları ‘anime ve manga karakterlerini anımsatan’ olarak yaratılan ve buna uygun illüstrasyonlarla desteklenen roman grubu" dur.

Light noveller genellikle kâğıt kapaklı formatta olup, görece uygun fiyatlıdır. Ancak 1990'ların sonlarından itibaren okuyucu kitlesi ve tercihlerdeki değişim gibi sebeplerle satışlarda artış görülmüştür. Hedeflenen okuyucu kitlesi çoğunlukla gençler olmakla birlikte, okuyucu kitlesinin otuzlu yaşlara kadar genişlediği söylenebilir.

Light novellerin ortaya çıkış yılı Sonorama Bunko Yayınevi'nin kurulduğu 1975 ya da Motoki Arai ve Saeko Himuro gibi popüler yazarların ortaya çıktığı 1977 olarak alınabilir. Yazar Yuuji Nakazato ise light novellerin çıkışını 1914-1962 yılları arasında yayınlanan "Shōnen Kurabu" adlı aylık dergiye bağlar.

Tür olarak romantik, bilim-kurgu, fantastik, gizem, korku gibi farklı çeşitleri içinde barındırır. Bilgisayar oyunları, film, anime ya da mangaların roman haline getirilmesi ile ortaya çıkan kitaplar da sıkça görülebilir. Tersine, light novel temel alınarak yapılmış anime, manga, film, bilgisayar oyunu ya da figürlerin sayısı da artmaktadır. 
Son yıllarda ise, eserler ve okuyucu yaş kitlesinde değişim görülmektedir. Madoka Takadano, Kisetsu Morita, İzuki Kougyoku gibi light novel dışındada kitap yazan yazarların ortaya çıkması, Otsuichi, Tou Upukata, Kazuki Sakuraba gibi edebiyat dünyasına light novel yazarı olarak girmiş yazarların çoğunlukla popüler yazarların aldığı "Naoki Shō" (Naoki-Edebiyat-Ödülü) gibi edebiyat ödüllerini almaları ile o zamana kadar algılanan light novel tanımının genişlediği söylenebilir.

”Light novel” terimi 1990'ların başında "NIFTY SERVE" adlı bir bilgisayar iletişim hizmetleri sisteminde “bilim-kurgu, fantastik forumu” içinde, sistem operatörü olan Keita Kamikita’nın 'Light Novel' adı altında yeni bir chatroom kurması ile ortaya çıkmıştır. 
Light novel terimi oluşmadan önce “genç yetişkin kitapları” olarak geçmektedir. Light novel terimi ortaya çıktıktan sonra hemen kabul görmemiştir. Terimin yaygınlaşması internet kullanımının arttığı 2000'li yıllarda, okuyucuların birbirleriyle daha fazla konuşmaya başlaması ile olmuştur. 
Light novel terimi japon yapımı İngilizce bir kelime olmasından dolayı yurtdışında anlaşılamacağı ya da yanlış anlanacağı (artık ‘anime’ ve ‘manga’ ile benzer bir şekilde Japonyaya özel bir tür olarak görülmektedir.) , İngilizceye ‘hafif roman’ olarak çevrilmesi ve bunun okuyucular tarafından nasıl algılanacağını göz önünde bulundurmadan ‘light novel’ terimini kullanan yayıncılar ve yazarlar bulunmaktadır. Ancak edebiyat sözlükleri içinde light novel terimi nadiren geçer ve kütüphanelerde uluslararası olarak kabul görmüş bir terim olarak ‘genç yetişkin romanı’ kullanılır.

Light novel tanımının belirsizliği, onları diğer romanlardan ayıran sınırları da belirsizleştirir. Tanımın açıklaması ile ilgili farklı düşünceler vardır. 
gibi birçok farklı tanımı bulunmaktadır. Ancak değişen tanımı sebebiyle ‘Light novel’ üzerine konuşulurken yukarıdaki tanımlar kullanılmakla birlikte “henüz tam olarak netleşmemiş” olduğu kabul edilir. Buna örnek olarak ünlü internet forumu 2channel’da “Light novel olarak adlandırılan her şey light noveldir. Ancak başkalarının bunu kabul etmesi beklenmemelidir.” diye yazılmıştır. 
"Kono Raito Noberu wa Sugoi" (Bu light noveller harika")" adlı eserin indeksinde, 1970'lerden sonra yazılmış bilim-kurgu romanlarını da içine alan, geniş kapsamlı fantastik edebiyat ürünleri light novel kategorisinde değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme ile birlikte daha önce Light novel basan yayıncılarla çalışmamış olan eski yazarlarda' Light novel yazarı' kategorisi içine girmiştir. Savaş romanı yazarları bu kategoriye dahil değildir.

Ayrıca "Genji Monogatari" ve "Nansou Satomi Hakkenden" gibi eski eserlerde de Light novelle benzerlik gösteren özellikler olduğu tartışılmaktadır. Bu durum şöyle açıklanabilir;
Yazarlar açısından baktığımızda da çoğunlukla Light novel ve diğer kitaplarını belirgin bir ayrım içerisinde yazmadıklarını görebiliriz. Yayıncılar açısından incelediğimizde ise, Sadece Light novel çıkaran yayıncılar dışındaki yayıncıların, Light novel ve diğer kitaplar arası bir ayrım yapmadıkları görülür.

Kızlar için de bu türde yazılan kitaplar olmakla birlikte, Light novel kavramı genel olarak erkeklere yönelik yazılan kitapları kapsar. Kızlar için yazılan kitaplar genellikle Light novelin bir alt türü olarak algılanır. 
Hiroshi Mori "Tsubone no Katorinu" adlı eserinde “kolay okunabilen, bol konuşmalı, içinde resim olup kolay anlaşılabilen” roman olarak bahseder.
Eiji Ootsuka ise　"Karakter romanı yazma yolları" adlı eserinde, light noveli karakter romanı olarak tanımlar ve "anime ya da mangada görülebilen bir kurgu dünya içine sokan tavrı ile natüralist edebiyatın tersi bir duruş gösterir” demiştir.

Light novelde bulunan illüstrasyonlar ve bunların okuyucu kitlesi üzerinde bıraktığı etki diğer roman türlerine oranla çok daha önemlidir. Bu azımsanmayacak sayıda okuyucunun illüstrasyona göre veya illüstrasyon için kitap alması ile de alakalıdır. Bunun fazlalığının sebebi, Light novel hedef kitlesinin çoğunluğunun yazıdan çok anime veya manga ile ilgili olması olarak görülür. 
Light novellerin kapak ya da içteki illüstrasyonlarını popüler illüstratörlerin yapması durumunda satışlarda artış olduğu görülür. 
Aki Enomoto “ tabii ki eserin popüler olması kendi çekiciliğinden geliyor” diye başlar ve “ ama illüstrasyonların gücünün satışları arttırdığına şüphe yok” diye devam etmiştir. Light novel dışındaki roman çeşitlerinde de buna benzer durumlarla karşılaşılmıştır. 2007 yılında Shuueisha yayıncılık eski edebi eserleri yeniden basarken Osamu Dazai’ın "Ningen Shikkaku" adlı eserinin kapağında bulunan illüstrasyonu Takeshi Obata ("Death Note") çizmiştir ve o yıl Ningen Shikkaku’nun satışları rekor bir sayı olan doksan bine ulaşmıştır (yıllık ortalama on-yirmi bin arası). Light novel dışı romanlarda bu tarz illüstrasyonlar kullanmak son yıllarda artan bir trend olmuştur. 
Farklı bir durum olarak, "No Game No Life" adlı Light novelın yazarı Yuu Kamiya (Thiago Furukawa Lucas) gibi kendi illüstrasyonlarını yapan yazarlarda ortaya çıkmaktadır. 
Light novel satış politikası içinde illüstrasyonların kapladığı yer çok büyüktür ve illüstratörün beceresi ve tarzı çok önemlidir. Ancak bu durumla beraber illüstratörün işi bırakmasına sebep olacak bir durum oluştuğunda, kitap serisi bundan kötü etkilenir ve serinin iptaline kadar gidebilen problemler ortaya çıkar. 
Çoğu eserde illüstrasyonlar kullanılırken, özel olarak illüstrasyon kullanmayan eserlerde vardır. Bunlar “kitapçıdan alırken utanıyoruz” diyen orta yaş ve üstü kesim ya da “illüstrasyonlar olunca eserin tarzı sınırlandırılıyor” diyen okuyucu grubu için yapılmaktadır.

Light novel yayıncılarını değil, daha sonradan yayınları içine light novel tipi kitapları da ekleyen şirketleri kapsar.





Dr. Nicolaes Tulp'un Anatomi Dersi

Dr. Nicolaes Tulp’un Anatomi Dersi (Orijinal ismi: "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp"), Rembrandt'ın 1632 yılında, yağlıboya ile tuval üzerinde çizmiş olduğu tablo. Eser Mauritshuis Müzesi'n