u süslemeleri inceleyerek burada gördükleri klasik sanat anlayışını, bir süre sonra fresklerine taşıyacaklardı. Apostol Sarayı'ndaki şehir bezemeleri, Roma sanatının bu bu yeniden keşfinin ilk örneklerinden biridir.

Pinturicchio burdan sonra Andrea Mantegna ile Belvedere Şapeli'nin fresklerini yapmış ancak bu freskler 17. yüzyılda tahrip olmuştur.

Pinturicchio 1480'lerin ikinci yarısında İtalya'nın en güçlü ailelerinden Della Rovere ailesi için çalışmaya başlar. Kardinal Domenico Della Rovere için Palazzo Della Rovere'de eşsiz bezemeler yapar. Bu çalışmaların en ünlüsü, bugün Yarıtanrılar Tavanı olarak ünlenen tavan süslemesidir. 1490 yılında yapılan ve sekizgen şeklinde 63 farklı mitolojik yaratığın resmedildiği bu tavan, altın varaklı mozaiklerle bezelidir.

1485-1490 yılları arasında dönemin kardinali Giuliano Della Rovere için Palazzo Colonna giriş katına dekoratif freskler yapması için görevlendirilen Pinturicchio, bir seri çapraz tonoz ve pandantifin süslemesini hayata geçirdi. Altın varaklı mozaik taşları ve İncil'den sahnelerle süslenen bu mimari ögeler, 16. yüzyılda bazı deniz savaşı freskleriyle zenginleştirildi.

Papa IV. Sixtus'un isteğiyle inşaatına başlanan Santa Maria del Popolo Bazilikası'nda Pinturicchio; kesin olarak iki, bazı sanat eleştirmelerine göreyse dört ayrı şapelin fresklerini tamamlamakla görevlendirildi. Bu dört şapelin fresklerinin hangi Rönesans sanatçısına ait olduğu tartışmasından yanı sıra fresklerin yapım tarihleri konusunda da görüş ayrılıkları mevcuttur. Bazı kaynaklara göre 1482-1484, bazı kaynaklara göreyse 1488-1490 yılları arasında inşa edilen bu şapeller, birbirinden farklı temada fresklerle süslenmiştir.

Cappella del Presepio diğer şapellere göre daha basit bir plana sahipken, Aziz Girolamo'nun hayatını anlatan beş farklı freskle süslenmiştir. Pinturicchio'ya ait olan freskler (1488-1490) ne yazık ki iyi korunamamış durumdadır.

Cappella Basso Della Rovere ise daha oyuncaklı bezeme ve incelikli varak Korint düzeni sütun başlığı süslemelerine sahiptir. Bu şapelde mevcut olan beş freskten "Bakirenin Öyküleri", büyük ölçüde yıpranmış ve yeniden çizimlere maruz kalmıştır. "Meryem, Bebeği ve Azizler ile Tahtında" isimli fresk ise bebek İsa'yı Aziz Augustinus, Assisili Francesco ve Padovalı Antonio arasında resmetmektedir.

Aynı dönemde Pinturicchio, Santa Cecilia in Trastevere Bazilikası'ndaki Ponziani Şapeli'nde de çalışmıştır.

Pinturicchio 1490 yılında San Severino Marche kasabası için "Madonna della Pace" tablosunu çizer. Tablo, sanatçının teknik anlamda ulaştığı noktayı göstermesi açısından son derece aydınlatıcıdır. Resmin arkafonu detaylarla dolu olmasına karşın, önde yer alan insan figürleri anıtsal ve plastik özellikler taşımaktadır. İdeal bir güzelliğin öne çıkarılmaya çalışıldığı figürlerde başların eğimi, ince bir geometrik çalışmanın ürünü olarak göze çarpmaktadır.

"Madonna della Pace" tablosundaki kumaş kıvrımları son derece ayrıntılı detaylarla süslü olup, fırçanın ucuyla nokta nokta işlenerek izleyiciye gerçek bir kumaşın dokusu hissi verilmeye çalışılmaktadır. Özellikle bebek İsa figürünün üzerindeki altın işlemelerde ve inci taşlarının gölgelerinde aynı detaycı yaklaşımı görmek mümkündür. Aynı şekilde fırçanın ucuyla nokta nokta işlenerek oluşturulmuş altın hâleler de tabloya daha önceki dönemlerde görülmemiş bir ışık ve aydınlık hissi vermektedir.

San Severino Marche kasabasındaki "Madonna della Pace" tablosu Pinturicchio'nun başyapıtlarından biri olarak kabul edilmektedir. Bu tabloya benzer ama daha düşük seviyede işçilik içeren "Madonna col Bambino leggente" (Kuzey Carolina Raleigh Sanat Müzesi'nde sergilenmektedir) ve "Madonna col Bambino Scrivente" (Philadelphia Sanat Müzesi) gibi tablolar, 1494-1498 yılları arasında Pinturicchio tarafından çizilmiştir.

Pinturicchio yine bu dönemde, ilk defa 1492'de bir eserine, "Madonna del Latte" (Bugün Houston'da sergilenmektedir) tablosuna imzasının yanında tarih de atar.

1492'de kardinal Rodrigo Borgia VI. Alexander adıyla papa olduğunda ele aldığı ilk imar projelerinden biri, 1400'lerin ortalarında papa IV. Nicolaus tarafından yaptırılan Vatikan Sarayı'nın tamiri ve bir kule eklenerek Borgia Apartmanı adı adında yeniden inşası oldu. Bu yeni sarayın iç dekorasyon işleri tamamen Pinturicchio'ya verildi. Pinturicchio çok sayıda asistanının da yardımıyla, 1492 sonbaharında başladığı bu işi 1494 yılında tamamladı. Borgia Apartmanı, ressamın kariyerindeki en uzun soluklu çalışmadır. İtalyan Rönesansı'nda bir ilk olan bu çalışma, Pinturicchio'nun Sistina Şapeli'nden sonra kendisinden sonra gelen nesile ait sanatçıları en çok etkilediği iştir.

Borgia Apartmanı'nda ortaya çıkan sonuç, pek çok sanat akımının duvar dekorasyon ve süslemelerinde bir arada sunulduğu bir bileşimdir. Geç Gotik dönemin bir yansıması olan altın varak ve süslemelerin öne çıktığı, Rodrigo Borgia'nın Valensiyalı kökenine göndermede bulunan İspanyol-Endülüs duvar süslemelerinden de beslenen bir eklektik tarz izlenmiştir.

Pinturicchio, Roma'daki bu yoğun çalışmaları sırasında Umbria bölgesinde dönemin önemli asılzadelerinin isteklerini karşılamaya da devam eder. 1494 yılında Orvieto'nun en önemli kilisesi olan Duomo di Orvieto'nun resmedilmesi işini alır. Yoğunluğundan ötürü buradaki işlerini "Cancio del Pentoricchio" isimli bir çırağının yaptığı, Aziz Ambrogio ve Aziz Marco fresklerini onun taslakları üzerinden tamamladığı bugün bilinmektedir.

1494 yılında Pinturicchio, Borgia Apartmanı'ndaki işi bittiğinde Perugia'ya döner. 14 Şubat 1496 tarihinde, Santa Maria dei Fossi kilisesinin ana altarını süsleyecek tuval üzerine yağlı boya tablo için iki yıllık bir sözleşmeye imza atar. 512x314 cm boyutlarındaki bu dev tablo, günümüzde Perugia kentindeki Galleria Nazionale dell'Umbria Müzesi'nde muhafaza edilmektedir.

Pinturicchio'nun Borgia Apartmanı'nda yer alan Azizler Salonu'nda yer alan "Aziz Katerina'nın Tartışması" isimli freskinde, Papa III. Innocentius tarafından misafir edilmekte olan Cem Sultan da resmedilmiştir.

Bu freskin sanat eleştirmenleri kadar tarihçilerin de ilgisini çekmesine neden olan noktaysa, Borgia dönemi Papalık Devleti'nin zengin politik panoramasını yansıtmasıdır. Bu freskte yüzü seyirciye dönük olan Cem Sultan'ın hemen yanında duran ve İtalya'nın birliğini simgeleyen Azize Katerina'ya Lucrezia Borgia, İmparator Maximian'a ise Niccolò Machiavelli'nin Prens'ine ilham kaynağı olan Cesare Borgia modellik etmektedir. Bu ilginç freskte sürgündeki Mora despotu Andreas Paleologos'u ve Pinturicchio'nun kendisini de bulmak mümkündür.

İtalyan futbolcu Alessandro Del Piero minyon yapısı nedeniyle ülkesinde "Pinturicchio" lakabıyla çağrılmaktadır.




Parçacıksız fizik

Kuramsal fizikte, parçacıksız fizik, parçacık fiziğindeki Standart Model ile açıklanamayan ve bileşenleri ölçeklere göre değişmeyen varsayımsal maddelerin olduğu şüpheli bir kuramdır, Howard Georgi bu kuramını Parçacıksız Fizik ve Parçacıksız Fizik Hakkındaki Diğer Gariplikler makalesi ile 2007’de ortaya atmıştır. Makalelerini, görüngübilimini, parçacıksız fiziğin özelliklerini ve parçacık fiziği, astrofizik, kozmoloji, CP bozması, lepton bozması, müon bozunması, nötrino salınımı ve süpersimetriyi de araştırmasıyla birlikte düzenli olarak yayınlamıştır.

Tüm parçacıkların belirli enerji, momentum ve kütleden oluştuğu belirtilebilir. Parçacık fiziğinin çoğu Standart Modelinde, aynı cinsin parçacıkları özellikleri ortak bir etkene göre değiştirildiğinde farklı durumlarda bulunamazlar, örneğin elektronlar enerji ve momentumlarından bağımsız olarak aynı kütleye sahiptirler. Ancak, bu her zaman için geçerli değildir, kütlesiz parçacıkların, örneğin fotonlar, özellikleri eşit olarak ölçeklendirildiğinde de var olabilirler. Ölçeklendirmeden etkilenmeme ölçek değişmezliği olarak adlandırılır. Parçacıksız fizik düşüncesi, sıfır kütlesi olmak zorunda olmasa da uzunluk ve enerjiden bağımsız olarak ölçeği değişmeyen maddeler olabileceğini varsayar. Bu tür parçacığa benzemeyen maddeler parçacıksız olarak adlandırılır. Bu tür maddeler gözlenlenememiştir, ancak varlıklarının normal maddelerin enerjilerine bağlı olarak zayıf şekilde gözlemlenebileceği ortaya atılmıştır. Büyük Hadron Çarpıştırıcısı ile 2009’da daha yüksek enerji keşfi araştıralacağı ilan edildiğinden bazı kuramsal fizikçiler parçacıksız maddelerin büyük hadron çarpıştırıcısı deneylerinde nasıl belirebileceğini düşünmeye başlamışlardır. Büyük hadron çarpıştırıcısına dair en büyük umutlardan biri de maddeleri oluşturan ve onları birlikte tutan parçacıklara bulduğumuz en iyi tanımı güncellemek ya daha iyi bir tanım bulabilmektir.

Parçacıksızlar, nötrinolar gibi neredeyse sıfır kütlelidir ve bu yüzden de değişmez değerlere sahiptir. Nötrinolar maddeler ile neredeyse hiç etkileşmezler – çoğu zaman fizikçiler varlıklarını etkileşim sonrası kayıp enerji ve momentumlarından hesaplayarak çıkarımda bulunurlar. Çoğu zaman, kaç tane ve ne tür nötrinonun etkileşime dahil olduğunu anlamak için aynı etkileşimin olasılık dağılımına bakarak bulurlar. Sıradan maddelerle düşük enerjilerde zayıf olarak eşleşirler, enerji yükseldikçe de eşleşmenin etkisi artar. Parçacıksızların varlığına kanıt aramada da aynı teknik kullanılabilir. Değişmez ölçeğine göre, kütlesiz parçacıkların kesirli sayıları için yapılan dağılıma benzediğinden, parçacıksızları içeren dağılım da belirlenebilir. Bu değişmez ölçek bölgesi geri kalan Standart modelle de zayıf bi etkileşimde olur, ve eğer parçacıksızlar varsa bu gözlemleyebilmemiz için bir kanıttır. Parçacıksız kuramı Standart Model ve Banks-Zanks alanlarını kapsayan ve değişmez ölçekte kızılötesi noktası tutumu sergileyen bir kuramdır. Eğer etkileşim enerjisi yeterince yüksekse, iki alan sıradan parçacıkların etkileşimi sayesinde etkileşimde bulunabilirler. Bu parçacıkların etkileşimleri deneysel cihazlarla tespit edilemeyen kayıp enerji ve momentum olarak belirir. Kayıp enerjinin belirgin dağılımı parçacıksız maddelerini ürün olduğunu gösterir. Eğer bu tür bu tür işaretler gözlemlenmezse, modeldeki