gözlenmiştir.

Bunun bir önemli sonucu olarak çok üstün hassas bir enerji detektörü elde etmiş olursunuz. Kaynağın ya da soğurucunun çok küçük bir hareketi, saniyede 1 kaç milimetre, soğrulma oluşmasını sağlayabilmektedir. Kaynak ve soğurucu aynı elementi içermektedir. Dolayısıyla aynı nükleer enerji seviyesine sahipler. Kayıp olan 2R enerjisi kaynağı hareket ettirerek doppler etkisi yaratarak elde edilir. Kaynağın doğrusal hareketi 10-8 eV civarında enerjiye karşılık gelir.




Victory Tour

Victory Tour şu anlamlara gelebilir:

Performanslar:

Kurgu:




Poyraz Karayel

Poyraz Karayel, başrollerini İlker Kaleli, Burçin Terzioğlu ve Musa Uzunlar'ın paylaştığı, Kanal D'de çarşamba günü saat 20'de yayımlanan televizyon dizisi.

Dizinin çekimleri 2014'de başladı. İlk kez 7 Ocak 2015'de Kanal D'de seyirci karşısına çıkan dizinin senaryosu Ethem Özışık'ın kaleminden çıkmaktadır. İlk 62 bölümün yönetmenliğini Çağrı Vila Lostuvalı yaptı, 63'üncü bölümden itibaren yönetmenlik koltuğuna Osman Taşçı oturmuştur.

Dizinin baş karakteri Poyraz Karayel, diziye ismini de vermiştir. Poyraz Karayel, karısından boşanmıştır. Alkol bağımlısı karısı uzun süre yurt dışında bağımlılık tedavisi gördü. Kayınpederi, ülkenin en önemli gazetelerinden birinin yayın yönetmedir. Kızının bağımlılığından Poyraz'ı sorumlu tutmakta ve Poyraz'dan nefret etmektedir. Onun çevirdiği dolaplar neticesinde Poyraz gelecek vadeden bir sivil polis iken, iftiraya uğrayarak meslekten atılmıştır. Aylarca hapis yatan Poyraz, oğlunun velayetini ve mesleğini almak ister.

Amiri, kendisine gayriresmi olarak bir vazife verir. Mafya babası Bahri Umman'ın takımına sızacak ve emniyet için istihbarat temin edecek ve Bahri Umman başarıyla hapse tıkıldıktan sonra görev tamamlanmış olacak, o da hem itibarını, hem de mesleğini yeniden kazanacaktır. Poyraz Karayel, hem oğlunun velâyetini alabilmek, hem de mesleğine geri dönebilmek için bu yasadışı ve gizli görevi kabul eder.

Bu arada tanışıp aşık olduğu Ayşegül'ün, yanına girdiği patronu Bahri Umman'ın kızı olduğundan habersizdir. Ardından Ayşegül'ün Bahri'nin kızı olduğunu öğrenir. İlerleyen bölümlerde emniyet amiri Mümtaz ile kayınpederinin kendisine tuzak kurduğunu ve meslekten onun yüzünden atıldığını öğrenir. Mümtaz'a emri veren asıl patronun ise kayınpederi Ünsal olduğu ortaya çıkar. Bu arada Bahri, kızı Ayşegül ve adamı Poyraz'ın beraber olduklarını öğrenir. İşler iyice çığrından çıkar.

Dizinin ikinci sezonunda ise Poyraz ve diğer karakterlerin aslında üvey babası olduğunu öğrendiği İsmail Karayel, sonradan ortaya çıkan babası Adil Topal ve kardeşi Neşet Topal ile yaşadığı maceralar anlatılır.

Dizinin üçüncü sezonunda Poyraz'ın iki yıldır ortaya çıkmaması herkesi derinden sarsmıştır. Poyraz'ın girişimciler ve istihbarat ile yaşadığı maceralar anlatılır.

"Not: Karakter sırası, oyuncularının dizi jeneriğindeki sırasına göre yapılmıştır."




Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü

Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü eski adıyla Çocuk Esirgeme Kurumu, Türkiye'de yoksul ve korunmaya muhtaç çocuklara ve ailelere bakım, eğitim, sağlık, kültür hizmetlerini sistemli bir biçimde sunmak için oluşturulmuş bir kurumdur.

1917’de İstanbul’da kurulan “"Himaye-i Etfal"” adlı ulusal dernek ile aynı nitelikte bir dernek olarak 30 Haziran 1921'de Ankara’da kurulan Himaye-i Etfal Cemiyeti (HEC), 1981 yılında dernek statüsünden çıkarak ""devlet kurumu"" haline gelmiştir. Başbakanlığa bağlı iken 2011 yılında Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın kurulmasından sonra bu bakanlığa devredilen kurumun faaliyetleri günümüzde "Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü" adıyla sürdürülür.

Osmanlı Devleti'nde, Tuna Valiliği döneminde Mithat Paşa tarafından kurulan ıslahhaneler, II. Meşrutiyet döneminde kurulan ""Darüleytamlar"" gibi kuruluşlar şehit çocuklarına bakma görevini üstlenmişti. Bu kurumların yetersiz kaldığının görülmesi üzerine ""Himaye-i Etfal Cemiyeti"" ilk olarak Kırklareli'de 1908 yılında kurulmuş ve Balkan Savaşı'na kadar çalışmalarını yürütmüştü.

Bugüne kadar gelen asıl yapılanma, 1917’de gerçekleşti. Cemiyet, 1917 yılında ulusal düzeyde kuruldu ve İstanbul merkez oldu 6 Mart 1917’de İstanbul’da Galatasaray Yurdu’nda toplanan cemiyet 20 kişilik bir merkez heyeti kurdu. I. Dünya Savaşı nedeniyle cephede savaşanların çocukları ile kaybedilen topraklardan Anadolu’ya göç eden ailelerin kimsesiz ve yoksul kalan çocuklarına bakmak amacıyla İstanbul Firuzağa’da 100 kapasiteli çocuk misafirhanesi açarak işe başladı. 17 Ocak 1921 tarihli bir padişah iradesi ile kamu yararına çalışan bir cemiyet olarak kabul edildi.

İstanbul Himaye-i Etfal Cemiyeti çalışmalarını yürütürken, derneğin kurucularından bir kısmı Millî Mücadele'ye katılmak üzere Ankara'ya gidince TBMM hükümetinin kurulduğu ve yeni devletin inşa edildiği dönemde Ankara'da yeni bir Himaye-i Etfal Cemiyeti kuruldu. Yeni cemiyetin kurulması, özellikle Kurtuluş Savaşı sırasında öksüz ve yetim kalan çocukların korunması, yetiştirilmesi amacıyla Millet Meclisi’nin bazı üyelerinin girişimiyle gerçekleşti. Kurtuluş Savaşı boyunca ""İstanbul Himaye-i Etfal Cemiyeti"" ve ""Ankara Himaye-i Etfal Cemiyeti"" olmak üzere iki yarı dernek varlığını sürdürdü. Son kurulunu 1923 yılında yapan İstanbul Himaye-i Etfal Cemiyeti, tekrar genel kurul yapmayarak Kurtuluş Savaşı sonuçlandıktan sonra tarihe karıştı.

Ankara Himaye-i Etfal Cemiyeti, 30 Haziran 1921'de Ankara'da, Hakimiyet-i Milliye Gazetesi'nin bir odasında kurulmuştu. Kurucular şu kişilerdir:

Mustafa Fevzi Paşa (Kozan Mebusu), Dr. Adnan Bey (İstanbul Mebusu), Dr. Fuad Bey (Bolu Mebusu), İbrahim Süreyya Bey (Saruhan Mebusu), Mustafa Necati Bey (Saruhan Mebusu), Dr. Refik Bey (Beyazıt Mebusu), Muhtar Bey (İstanbul Mebusu), Rauf Bey (Büyük Millet Meclisi İkinci Başkanı), Şeref Bey (Edirne Mebusu), Vasıf Bey (Balıkesir Kuvay-ı Miliyet Hareketi Heyet-i Merkeziye Azasından), Abdullah Azmi Bey (Eskişehir Mebusu), Nadi Bey (İzmir Mebusu), Nafiz Bey (Erzurumlu Tüccar), Dr. Rıza Nur Bey (Sinop Mebusu), Faik Bey (Edirne Mebusu), Hüseyin Ragıp Bey (Matbuat Umum Müdürü), Hoca Esat Efendi (Aydın Mebusu), Eyüp Sabri Bey (Eskişehir Mebusu), Emin Bey (Canik Mebusu), Enver Bey (İzmir Mebusu), Hamdi Bey (Bilecik Mebusu), Vehbi Bey (Niğde Mebusu).

Cemiyet kuruluşundan hemen sonra TBMM Başkanı Mustafa Kemal'in desteğini aldı. Ankara HEC'nin kurulup güçlenmesi üzerine İstanbul HEC'nin çalışmalarına 1923’te son verildi.

Kurum, 1924'te pastörize süt dağıtımı, 1927'de anne ve çocukların ücretsiz yararlanabileceği ""Sıhhi Banyolar""ın hizmete girmesi, 1928'de çocuk bahçelerinin açılması, 1929'da diş muayeneleri ve tedavilerinin başlaması, ""Çocuk Bakıcı Okulu""'nun açılması gibi sosyal hizmet alanındaki pek çok ilki gerçekleştirdi ve döneminin en büyük sivil toplum örgütü haline geldi. Bu örgüt, tıpkı Hilâl-i Ahmer Cemiyeti (Kızılay) gibi devlet bütçesinden kanunla ayrılmış paya sahip bir kurumdu.

1935 yılında dilde sadeleşme hareketlerinin ardından adı “"Çocuk Esirgeme Kurumu"” olarak değişen kurum, 1937 yılında Bakanlar Kurulu kararı ile kamu yararına çalışan dernek kabul edildi.

1961'de çıkan bir kanun üzerine kısa bir süre için kurumun idare heyeti Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı’nca atanarak faaliyetlerini sürdürdü; Devlet Başkanı Orgeneral Cemal Gürsel, kurumun fahri başkanı kabul edildi.

1980'de büyük bir ekonomik sıkıntı içine düşen kurum, askeri darbeden sonra kapanış sürecine girdi. 5 Mayıs 1981'de Resmi gazetede yayınlanan kararla dernek feshedildi, görevleri Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı'na devredildi. 27 Mayıs 1983'te resmi gazetede yayınlanan "'Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kanunu" ile Türkiye Çocuk Esirgeme Kurumu tarihe karıştı, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı'nın yönetiminde, kamu tüzel kişiliği olan katma bütçeli bir kurum haline geldi.

1991'de çıkartılan Kanun hükmünde kararname ile Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu, Başbakanlığa bağlanmıştır. 3 Haziran 2011 tarihli ve 633 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın kurulmasından sonra faaliyetleri sonlandırılarak Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına devredilmiştir.
Çocuk Esirgeme Kurumu'nun dernek statüsünde faaliyet gösterdiği dönemde kuruma başkanlık yapmış bazı isimler şunlardır:

Çocuk Esirgeme Kurumu Müzesi; Ankara'nın Altındağ ilçesinde açılması düşünülen bir müzedir. Kurtuluş Savaşı'nda öksüz ve yetim kalan çocukların korunması, bakımının sağlanması, eğitilmesi ve yetiştirilmesi amacıyla 30 Haziran 1921 tarihinde kurulan Çocuk Esirgeme Kurumu (Himaye-i Etfal Cemiyeti); Cumhuriyet döneminde de faaliyetlerini sürdürerek çocuklara ve ailelere bakım, eğitim, sağlık ve kültür hizmetlerini sistemli bir şekilde sağlamıştır. Çocuk Esirgeme Kurumu'na ait tarihi dokümanların ve eşyaların sergileneceği müzenin, kurumun ilk binalarından olan bir tarihi yapının içine kurulması planlanmaktadır. Ayrıca, müzenin bir bölümünün çocuklara yönelik kütüphane ve kültür merkezi olarak hizmet vereceği açıklanmıştır.





Süreyya Öner

Süreyya Öner, (d. 1924, Siirt) - (ö. 17 Kasım 2011, İstanbul), Türk siyasetçi.

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Söylemez Bucağı Sulh Mahkemesi Hâkim Yardımcılığı, Hekimhan Hâkim Yardımcılığı, Elazığ Sulh Hâkimliği, Serbest Avukatlık, Türkiye Büyük Millet Meclisi 1.(XII) Dönem Siirt Milletvekilliği, Cumhuriyet Senatosu Siirt Üyeliği (14 Ekim 1973 – 14 Ekim 1979), Parlamentolararası Birlik Türk Grubu Üyeliği, Cumhuriyet Senatosu ve Millet Meclisi Başkanlık Divânı Kâtip Üyelikleri yapmıştır. Evli ve sekiz çocuk babasıdır.

İstanbul'da kanser tedavisi gördüğü Bayındır Hastanesinde yaşamını yitirmiştir. Cenazesi, Bostancı Emin Ali Paşa Camisi'nde ikindi vakti kılınan cenaze namazının ardından Küçükyalı Mezarlığı'nda toprağa verilmiştir.




Mehmet Adil Yaşa

Mehmet Adil Yaşa, (d. 1925, Siirt) - (ö. 3 Mayıs 2003), Türk siyasetçi.

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Serbest Avukatlık, 1.(XII), 2.(XIII) ve 3.(XIV) Dönem Siirt Milletvekilliği, 2.(XIII) Millet Meclisi Başkanlık Divanı Kâtip Üyeliği, 2.