18. yüzyılda yaygın olan bir usul de arpalık tarzında sancak verilmesidir. 16. yüzyıldan itibaren sayıları artan vezirlere gelirleri yeterli gelmediğinden, geçim kaynağı olarak "arpalık" adı ile sancaklar verilmeye başlandı.

Önceleri "arpalık" olarak verilen sancakların sayısı çok azdı. 17. yüzyılın sonları ile 18. yüzyılın başlarında arpalık olarak verilen sancakların sayısının çok büyük boyutlara ulaşmış ve arpalık olarak sancaklara atanan kişiler sancaklarına gitmeyip yerlerine mütesellim atamayı daha uygun görmüşlerdir. 18. yüzyılda mütesellimlik görevini elde eden yerli hanedanlar, bu görevlerinin kendilerine kazandırmış olduğu yetki sebebi ile artırdıkları servet sonunda iyice kuvvetlenmişlerdir. Mütesellimler bazen yerlerine bir vekil, "mütesellim vekili" tayin etmektedirler. Mütesellimlerin büyük çoğunluğu yerli hanedanlara mensup kişiler olsa da, az oranda yerli hanedana mensup olmayan, dışarıdan olan kişilere de mütesellimlik görevi verilmiştir. Ancak, bunlar görevlerine gittikleri yerlerde ellerinde fazla kuvvet olmadığı için tutunamamışlardır. 18. yüzyıl boyunca tayin edilen mütesellimlerin hemen hemen hepsinin yerli hanedana mensup oldukları gözlemlenmektedir.




I'm in Love (Sanna Nielsen şarkısı)

I'm in Love, İsveçli şarkıcı Sanna Nielsen tarafından seslendirilen şarkı. Bobby Ljunggren, , Irini Michas ve Peter Boström tarafından yazılmıştır. Sanna Nielsen bu şarkıyı 12 Şubat 2011 tarihinde Göteborg'daki Melodifestivalen 2011 yarı finalinde seslendirmiştir. Finale yükselmeyi başaran şarkı Stockholm Globe Arena'da yapılan finalde 114 puanla 4. olmuştur.

Şarkı 17 Nisan 2011 tarihinde Svensktoppen listesine giriş yapmış ve dört hafta listede kalmıştır.




Real Virtuality

Real Virtuality, Bohemia Interactive'in şahsi bilgisayar oyunu motorudur, orijinal adı Poseidon'dur.

İlk "Operation Flashpoint" 'te ve gelişmiş hali olan "" 'ta kullanılmıştır. Arma serilerinde kullanılmıştır: "", "ARMA 2, "" ve "ARMA 3". "Take On Helicopters" ve "" oyununda kullanılmıştır. Askerî simülatörlerde de kullanılmıştır: VBS1, VBS2 ve gelmek üzere olan VBS3; Bohemia Interactive Simulations tarafından yapılmışlardır. Ayrıca şu an Alpha aşamasında olan DayZ oyunu da bu oyun motorunu kullanmıştır.

Oyun motorunun farklı versiyonları:









Yusuf Emre Gültekin

Yusuf Emre Gültekin (d. 12 Mart 1993, Altındağ, Ankara), Türk futbolcudur. 1. Lig ekiplerinden Boluspor'da forma giymektedir.

Futbola 2003 yılında Gençlerbirliği altyapısında başlayan Yusuf, 2011'in yaz mevsiminde profesyonel olup a takıma yükseldi. 2012-2013 sezonunda Gençlerbirliği'nin pilot takımı görevini gören Hacettepe'ye kiralık olarak gitti. 2013-2014 sezonunda Gençlerbirliği'ne döndükten sonra A2 takımı'nda da görev yaptı. 2012-2013 sezonunda, 23 Aralık 2012'de Bursaspor ile oynanan Süper Lig maçında ilk kez a takım forması giyen Yusuf, Mehmet Kara'nın yerine oyuna dahil oldu. İlk on birde genç yaşına rağmen forma fırsatı bulup toplamda 6 lig maçında forma giydi.

2012 yılında 2 kez Türkiye U-20 forması giymiştir.





Triglav

Triglav (, ), 2864 metrelik yüksekliğyle Slovenya'nın en yüksek dağı ve Jülyen Alpleri'nin en yüksek zirvesi. Slovenlerin sembolü olan dağ, ülkenin tek ulusal parkı olan Triglav Ulusal Parkı'nın bulunduğu yerdir.




Mikhail Baryshnikov

Mikhail Nikolaevich Baryshnikov (; d. 27 Ocak 1948), "Misha" (Rusça "Mikhail" isminin kısaltılmış şekli) olarak da çağırılmaktadır. Rus asıllı Amerikalı balet, koreograf ve aktör. Vaslav Nijinsky ve Rudolf Nureyev gibi büyük baletlerle birlikte anılmaktadır. Leningrad'da Kirov Balesi'nde parlak bir kariyer başlangıcı yapmasına rağmen, 1974 yılında, sanatını icra ve geliştirme konusunda daha fazla imkan sahibi olacağını düşündüğü için, Batı'ya, Kanada'ya iltica etti. Bağımsız olarak çeşitli gruplarla çalıştıktan sonra, New York Balesi'ne baş balet olarak katıldı. Burada George Balanchine'in geliştirdiği dans stilini öğrendi. Akabinde, daha sonra sanat yönetmeni olarak çalışacağı, American Ballet Theatre'da dans etti.

Baryshnikov, kendine ait pek çok projenin hayata geçirilmisine önayak oldu. Özellikle modern dansla ilgili çalışmalara destek verdi ve bunlardan çoğu kendine ait olan bir düzene kadar projenin sahnelenmesine yardımcı oldu. Sahnedeki üstün performasının yanı sıra, sinema ve televizyon çalışmaları, geniş kitleler tarafından tanınmasına yol açtı. Çağdaş bale sanatının en önde gelen simalarından biri haline geldi. 1977'de The Turning Point isimli filmdeki "Yuri Kopeikine" rolüyle, "en iyi yardımcı erkek oyuncu Oscar'ına ve Altın Küre ödülüne aday gösterildi. Ayrıca Sex and the city isimli ABD yapımı dizinin, son sezonunda rol aldı.

Baryshnikov, Sovyetler Birliği'nde, Letonya'nın başkenti Riga'da dünyaya geldi Ailesi Rus'tu. Annesi Alexandra (kızlık soyadı Kisselova) terzi, babası Nicholai Baryshnikov ise mühendisti. Baryshnikov bale çalışmalarına Riga'da 1960 yılında başladı. 1964 yılında Leningrad'da (şimdiki Sankt-Peterburg) Vaganova Bale Akademisi'ne girdi. Bir süre sonra Varna Uluslararası Bale Yarışması'nda gençler arasında birncilik ödülünü kazandı. Daha sonra 1967'de Kirov Balesi ve Mariinsky Tiyatrosu'na katıldı ve Giselle balesinde “köylü” Karakterini oynadı.

Baryshnikov'un yeteneği, güçlü rol kabiliyeti, dans tekniği, sahnedeki duruş ve performansının farkında olan Oleg Vinogradov, Konstantin Sergeyev, Igor Tchernichov ve Leonid Jakobson gibi bazı Sovyet koreograflar, ona özel bale koreografileri yaptılar. Baryshnikov'un kimi rolleri adeta onunla özdeşleşmiştir. Giselle balesindeki aşırı dugusal "Albrecht" rolü ve Leonid Jakobson'un Vesteris balesindeki rolü, bunlara örnek gösterilebilir. New York Times sanat eleştirmeni Clive Barnes, Sovyetler Birliği'nde sahnede seyrettiği sanatçıyı gazetesinde "Hayatta gördüğüm en mükemmel dansçı" diyerek tanımlamıştır

29 Haziran 1974 tarihinde, Kirov Balesi ile birlikte Kanada'nın Toronto şehrinde turnede iken iltica ederek, siyasi sığınma hakkı talep etti. Akabinde Kanadalı meşhur Royal Winnipeg Bale grubuna katıldı ve bir daha Sovyetler Birliği'ne geri dönmeyeceğini ilan etti. Daha sonra verdiği bir demeçte, ilticasını, 1970 yılında Londra turnesinde iken, Amerikalı arkadaşı Christina Berlin ile birlikte planladıklarını ve kaçışını bu hanımın organize ettiğini söylemiştir. İltica ettikten sonra, Kanada'da kısa bir inziva dönemi geçirdi ve National Ballet of Canada ile birlikte La Sylphide isimli balede ilk televizyon performansını sergiledi. Daha sonra ABD'ye gitti.

1974-1978 yılları arasında American Ballet Theatre'ın "baş baleti" idi ve partneri de Gelsey Kirkland'dı. Ayrıca GeorgeBalanchine ile birlikte New York City Ballet'de de çalıştı. Bir yandan da İngiliz Royal Ballet'e düzenli bir şekilde, misafir sanatçı olarak katkıda bulundu. Tüm bunlara ilaveten, çeşitli bale ve modern dans grupları ile birlikte on beş ay süren bir dünya turuna çıktı. Baryshnikov için özel roller de yazıldı. 1979 yılında Jerome Robbins'ın "Opus 19: The Dreamer" ve Baryshnikov'un Natalia Makarova ile birlikte dansettiği "Other Dances" isimli eserleri ve 1980'de Frederick Ashton'ın "Rhapsody'si" bunlara örnek gösterilebilir.
1980 yılında, dansçı ve sanat yönetmeni olarak American Ballet Theatre'a döndü ve on yıl boyunca bu işi sürdürdü. 3 Temmuz 1986 tarihinde ABD vatandaşlığına kabul edildi. 1990 yılında Mark Morris ile birlikte, White Oak Dance Project isimli gezici dans grubunu kurdu ve 2002 yılına kadar bu grubun sanat yönetmenliğini yaptı. 2003 yılında Prix Benois de la Danse isimli bale yarışmasında, "yaşam boyu başarı" ödülüne layık görüldü. 2005 yılında New York'ta, çeşitli sanatsal faaliyelere (müzik, dans, tiyatro, film, çeşitli görsel sanatlar) mekan ve prodüksiyon imkanları sağlayan Baryshnikov Arts Center'ı hizmete soktu.

Baryshnikov'un başarılı bir dansçı olduğu, çok küçük yaşta keşfedilmişti. Fakat içinde büyüdüğü Sovyet sistemi, sanatını daha da geliştirmeye izin vermemekteydi. Birçok dansçıdan daha kısa boyluydu ve parmak ucuna yükselen bir balerinden çok aşağıda kalıyordu. Bu durum, onun sahnede arka planda kalmasına yol açıyordu. Gerek filmlerden seyrettiği, gerekse de turnelerde izleme şansı bulduğu Batı dünyasının dans çalışmaları ile kendi ülkesindeki durumu karşılaştırıyor, Sovyet dans ve bale dünyasının hala geleneklerine bağlı bir şekilde 19. asır kalıpları içinde kalmış olması onu daha da kızdırıyordu. Sovyetler Birliği'ni terk etmesindeki en önemli faktör, onun çağdaş, yenilikçi sanatçılarla çalışma arzusuydu. İlticasının ikinci yılının sonunda, Jerome Robbins, Glen Tetley, Alvin Ailey ve Twyla Tharp'ın da aralarında olduğu 13 farklı koreografla çalıştı. New York Times gazetesi dans eleştirmeni Anna Kisselgoff'la 1976 yılında yaptığı röportajda "Rol aldığım bale gösterisinin başarılı olup olmaması bence önemli değil. Farklı şeyler yapmak, yeni deneyimler edinmek, benim açımdan çok daha önemli" demiş, "Alvin Ailey'in klasik ve modern dans tekniklerini harmanlaması, Twyla Tharp'ın dansıma egosantrik figürler ilave etmemde ısrarcı olması, beni fazlasıyla heyecanlandırıyor" diye açıklama yapmıştır.

1978 yılında, bağımsız çalışmayı bırakarak, efsanevi koreograf George Balanchine'in yönetimindeki New York City Ballet'de katıldı ve 18 ay baş balet olarak çalıştı. "Mr. B" olarak bilinen George Balanchine nadir olarak dışarıdan gelen artistlerle çalışmayı kabul ederdi. Hatta ünlü dansçılar Rudolph Nureyev ve Natalia Makarova ile bile çalışmayı reddetmişti. Baryshnikov'un New York City Ballet'de tüm dikkatini işine vererek çalışması, tüm sanat camiasını şaşırtmıştır. Balanchine, hiçbir zaman Baryshnikov'a özel bir rol yaratmadı. Ancak ona öğretmenlik yapıp, kendi özel dans tarzını öğretti. Bu sayede Apollo, The Prodigal Son (Müsrif çocuk) ve Rubies (Yakutlar) isimli temsillerde, Baryshnikov, adeta kendiyle özdeşleşen rollerde oynadı. Jerome Robbins ise New York City Ballet'nin gözde aktrisi Patricia McBride ve Baryshnikov için Opus 19/The Dreamer isimli baleyi sahneye koydu. 1980 yılında American Ballet Theatre'ın sanat direktörlüğü g