r. Kısa bir süre sonra bir cerrah Anna'nın yanına gider ve canlı bir biçimde derisini yüzer. Bu durumda da hayatta kalmayı başaran Anna'nın gözleri yukarı doğru bakmakta ve çevresinde yaşananlara tepki vermemektedir. Artık şehitlik mertebesine eriştiğini düşündüklerinden Mademoiselle çağrılır. Anna, yanına eğilerek ölümden sonraki yaşam hakkındaki deneyimini soran Mademoiselle'in kulağına bir şeyler fısıldar.

Örgüt üyeleri, Anna'nın Mademoiselle ile paylaştığı bilgileri öğrenme amacıyla eve toplanır. Toplantıda, daha önce dört kişinin şehitlik mertebesine eriştiği; ancak ölümden sonra ne olduğunu gören ilk ve tek kişinin Anna olduğu yönünde bilgilendirme yapılır. Yapacağı konuşmaya hazırlanmak için odaya kapanan Mademoiselle, kapıya gelen bir kişinin "deneyimlerin netliği ve açıklığı" ile ilgili sorusuna "yeterince açık ve net olduğu" şeklinde yanıt verir. Ölümden sonrasını hayal edip edemediği sorusunu kapıdakine yönelten Mademoiselle, hayır cevabını aldıktan sonra merak etmeye devam etmesini söyler ve çantasından çıkardığı tabancayla kafasına bir kurşun sıkarak kendisini öldürür. Filmin sonunda, şehit anlamına gelen "martyr" kelimesinin Yunancada "şahit olmak" anlamına gelen "martus" kelimesinden geldiği yazmaktadır.






Adnan

Adnan (), kuzey, batı ve orta-batı Arap yarımadasında yaşayan Arapların geleneksel ecdadı. Buna karşın, güney ve güneydoğu Arabistan Arapları Kahtan soyundan gelirler.

Adnan'ın nesebi İbrahim Peygamber'in oğlu İsmail Peygamber'e dayanır. Adnaniler "Araplaşmış" Araplardır (el-Arab el-Musta'riba).
Peygamber Muhammed'in soy adlarından biridir.




Girls

Girls, şu anlamlara gelebilir:






İzmir Opera Binası

İzmir Opera Binası, İzmir, Türkiye'de yapımı planlanan bir performans sanatları merkezi. Karşıyaka ilçesinin Mavişehir mahallesindeki 25.000 m² büyüklüğünde bir arsa üzerine inşa edilecektir. Türkiye'nin ilk opera binası olma özelliğini taşıyacaktır. İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenen ve 177 eserin katıldığı proje yarışmasını Mehmet Kütükçüoğlu'nun başını çektiği ekip kazandı. Binada 1.200 kişilik ana salon ve 400 kişilik bir bale salonu yer alacaktır. Ekim 2013'te projenin bittiği ve inşaat için ihale dosyasının hazırlandığı duyuruldu.




Zeytin Tepesi

Zeytin Tepesi, başrollerini Aslıhan Gürbüz ve Tayanç Ayaydın'ın paylaştığı 2014 yapımı Kanal D'de yayınlanan dram ve gerilim dizisidir. Dizi, Balıkesir'in Ayvalık ilçesinde çekilmiştir. Ancak reyting düşmesi nedeniyle birlikte 2 Nisan 2014 günü final bölümü ile sona erdi.

Toprak zengini ailesinin en küçük ferdi olan Deniz Gökçener, aşık olduğu adamın babasını, Zeytin Tepesi'nin en zengin adamı Malik Karatayı öldürmekten hüküm giyer. Suçunu kabul etmese de ailesi dahil herkes onun cinayeti işlediğine inanır. Denetimli serbestlikten yararlanarak özgür kaldığında Zeytin Tepesi’ne geri döner, ancak kasabanın gözünde bir katildir. Üstelik ailesi de dağılmıştır. Canından çok sevdiği annesini aramaya devam etmeye kararlı olan Deniz karşısına hep engel çıkaran eski sevdiği Tarık ile mücadele edecektir.




Evpatorya (Pontus)

Evpatorya ya da Magnopolis, Pontus Krallığı sınırları içerisinde yer alan bir Helenistik şehir. Şehir VI. Mitridat tarafından Lycus ile Iris arasında yer alan Phanaroea Ovası'nda kurulmuştur.

Şehir Armenia Minor ve Bitinya arasındaki doğu-batı, Amisos ile Caesarea Mazaca kuzey-güney bağlantı noktası durumundaydı.

Pontus Krallığı yıkıldıktan sonra Gnaeus Pompeius Magnus tarafından Roma Cumhuriyeti topraklarına katılan şehir Magnopolis adını almıştır. Ayrıca Strabon da bu şehri ziyaret etmiştir.




Urartu Dini

Urartu Dini; Van / Mehr Kapısı "(Mağara Tapınağı)" anıtındaki yazıta göre, Urartuların inandığı, kutsadığı ve adlarına belirli dönemlerde kurban kestiği 79 tanrı, tanrıça ve tanrısal özellik bulunmaktadır. Bunlardan ilk üç sırayı Haldi, Teişeba ve Şivini paylaşır. Haldi - (Eşi Bagbartu / Bagmaştu / Arubani) Urartuların baştanrısı idi. İsim olarak kökeni MÖ 13. yüzyıl Asur yazıtlarına kadar inmektedir. En büyük tapınağı Musaşirin'de idi. Teişeba (Fırtına tanrısı) Hurri kökenlidir ve Hititlerde Teşup ile aynı tanrı olmalıdır. Şivini de (Güneş tanrısı) olup Hurri kökenlidir. Hititler'deki Şimegi'nin karşılığıdır. Urartular büyük merkezlerde tanrıları için kule tipi tapınaklar ve açık alanlardaki kayalara kapı görünümlü kutsal nişler yapmışlardı.

Urartu tanrıları için ritüeller eşliğinde kurbanlar kesilmesi esasına dayanmaktadır. Kurbanlar koyun, inek, ve sığır olarak çeşitlilik arzeder ve Urartuların 79 tane tanrılarından her bir tanesi için kaç tane koyun / sığır kesileceği belirlenmiştir. Ayrıca devletin başkenti olan Tuşpa için de kurban kesilmekteydi. Kesilen hayvanların kanlarının Van Kalesi'ndeki bir meydanda toplanması için drenaj kanalları inşa edilmişti. Araştırmacı bilimadamları benzer kanallardan diğer yerleşim site ve şehirlerinde de keşf etmişlerdir. Kesilen hayvanların yaşlarının ortalama iki günlük olacak kadar çok genç oldukları anlaşılmıştır. Blur-Karmir "(Kızıl-Tepe)" mevkîinde yapılan araştırmalar sırasında dört binin üzerinde kurban edilmiş hayvan külleri bulundu. Alman arkeologların Rusahinili "(Toprak-Kale)" mevkîinde yürüttükleri araştırmalar neticesinde hayvan kemiklerinin arasında bazı çocuk kemiklerinin de bulunmasıyla insan kurban etme adetinin de Urartuların gelenekleri arasında olduğu sonucuna vardı. Haldi'nin onuruna çocukların nasıl kurban edileceğini ve hangi ritüellerin uygulanacağını açıklayan bir kil tablet ele geçirilmiştir.











Cenaze töreni bölgeler arasında farklılıklar göstermektedir. Araştırmacılar Urartu kültürünün karakteristik bir cenaze töreni olmadığını ve defin törenlerinin değişiklik arzetttiğini saptamışlardır. Mezarlar içinde yakılan cesetlerin küllerinin yanı sıra bilezik, kemer ve bronz eşyalar da bununmuştur. Bu bulgulardan Urartuların ölümden sonra bir yaşama inandıkları sonucuna varılmıştır. Bir yerleştirilen kül cesetlerinin yakılması ardından Urn gibi yerlerde toprağa gömüldükleri, bazen de, küllerin saksılar içine doldurulduktan sonra saklandığı anlaşılmıştır. Urartularda yaygın cenaze şekli cesetlerin yakılması idi. Bu yöntem öncelikle saraylarda krallara yapılan törenlerde uygulanmaktaydı. Van Kalesi-Tuşpa'da kral küllerinin saklandığı mağaralar bulunmuştur. Van Kalesi'nde Kudüs ve Frig mezarlarına benzer kaya mezarlar ortaya çıkarıldı. Mısır antik mezarların inşası ile benzerlikler cenaze törenlerinin çok kültürlülük arzettiğini kanıtlar niteliktedir.

Urartu'da yakarak veya yakmadan gömü yapılmaktaydı. Yönetici kesim ve olasılıkla aileleri büyük kale ve merkezlerin yakınındaki çok odalı kaya mezarlarına birlikte, diğerleri ise sosyal statülerine göre toprak altına inşa edilen oda mezarlara, basit toprak mezarlara veya yakılarak urne adı verilen küplere gömülmekteydiler. Merkezde Van Kalesi, batıda Palu, Malazgirt ve Altıntepe'de, kuzeyde Aras Nehri'nin güney bölgesinde, doğuda Şangar "(İran'da Bastam'ın kuzeyi)" gibi önemli yönetim merkezlerinin yakınında çok odalı kaya mezarları bulunmaktadır. Dilkaya Höyüğü, Karagündüz Höyüğü ve Yoncatepe Höyüğü'nde ise soyulmadan günümüze ulaşmış, içinde birden çok gömü bulunan yeraltı oda mezarları incelenmiştir. Ölümden sonraki yaşama inandıkları için ölülerin mezarlarına günlük yaşamda kullandığı yastık, çanak, çömlek gibi eşyalar konulurdu.


 






İbn Saîd (1213 doğumlu)

İbn Saîd ya da tam adıyla İbn Saîd el-Mağribî (), İbn Saîd el-Endülisî adıyla da bilinen Endülüs Emevî coğrafyacı, tarihçi ve şiir koleksiyoneri. Granada yakınlarındaki Alcalá la Real'de 1213 yılında doğan İbn Said Marakeş'te büyümüştür. Eğitimini Sevilla'da tamamlayan Said yaşamını daha sonraları Tunus, Kahire, İskenderiye, Kudüs ve Halep'te sürdürmüştür.

1250 yılında "Kitab bast el- ard fi 't -t ul va-'l-'ard" isimli eseri yazan İbn Saîd ardından "Kitab-ül Coğrafiya" isimli eserini kaleme almıştır. Bu coğrafi eserlerinin yanı sıra Mağrip şehrinin tarihini ele aldığı "Mugrib fī ḥulā el Magrib" isimli kitabı da yazan Saîd 1286 yılında Tunus ya da Halep'te hayatını kaybetmiştir.




Ramiva

Ramiva, Baltık halklarının geleneksel etnik dininin çağdaş bir devamıdır, Hristiyanlıktan önceki Litvanyalıların dini pratiklerini yeniden canlandırmaktadır. Ramiva öncelikle Litvanya'da yaygındır fakat Avustralya, Kanada, Amerika Birleştik Devletleri ve İngiltere'de de taraftarları bulunmaktadır.




Themiskira

Themiskira (), Thermodon kıyısındaki Themiskira Ovası üzerinde yer alan antik Yunan şehri. Şehrin modern tarihçilikte varlıkları tartışmalı olan Amazonların yurdu olduğu düşünülmektedir.

Herodot şehirden erkeklerden nefret eden Amazon adındaki kadın savaşçıların yaşadığı köy olarak bahsetmektedir.

Themiskira'nın günümüzde Terme ilçesinin bulunduğu yerde kurulduğu sanılmaktadır.




Marie-Christine Blandin

Marie-Christine Blandin (d. 22 Eylül 1952, Roubaix, Nord) Fransız siyasetçi.

Biyoloji öğretmenliği yaptı. Yeşiller partisinde 1984 yılından itibaren siyaset yapmaya başladı. 1992 bölgesel seçimleri ardından Nord-Pas-de-Calais Bölgesi'nde sosyalistlerin çoğunluğu kaybetmesi üzerine bütün sol partilerin desteğiyle Bölgesel Konsey başkanlığına seçilmiştir. Bu görevi Mart 1998'de yapılan seçimlere dek sürdürmüştür. Böylelikle ilk kadın bölgesel konsey başkanı unvanına sahip olmuştur. 2001 yılında Nord senatörü olmuş, 2011 yılında ikinci kez bu göreve seçilmiştir. 2012 yılına kadar Senato'da Sosyalist Gruba bağlı olarak Yeşiller partisinden senatörlük görevini sürdürmüş, 2012 yılından itibaren yapılan değişiklik ile de Ekolojist Grup'un kurulmasıyla oraya geçmiştir. 2011 yılında solun senatoda çoğunluğu sağlamasıyla beraber Eğitim, Kültür ve İletişim Komisyonu Başkanı olmuştur. 16 Temmuz 2014 tarihinde Avrupa Ekolojisi - Yeşiller'den ayrıldığını ancak Ekolojist Grup'ta çalışmalarına devam edeceğini açıklamıştır.

Yerel Yönetimler

Senato

Diğer




Kapadokya (satraplık)

Kapadokya (), Ahameniş İmparatorluğu'nun Toros Dağları ile Fırat arasında kalan topraklarındaki satraplık. Satraplık, imparatorluğun üçüncü derecede