alama denetim hakkına sahipti. Diğer yandan Senato'nun 64 üyesi, "voyvodalar" ve "kastellanlar" (her iki tip vali)'dan oluşmuştur, Rusça "kanın prensleri", ve dokuz piskoposlar. Meclis Mahkemesi olarak, "vatandaşların kitapları"'nı denetleme hakkına sahipti, ve Temsilciler Meclisi gibi yasama hakkını kullanabilirdi.

Bağımsız Krakow Şehri'nde (1815–1846), Temsilciler Meclisi kuruldu ve 1827'den beri, taşra "sejm"i Büyük Poznań Dükalığı'nda var. Lehler seçildi ve çoğunluğu tüm yasamalarda temsil etti; ancak, onlar büyük ölçüde güçsüz kurumlardı ve yalnızca çok sınırlı güç icra edildi. Sonra hükûmetin yasama güvencesindeki birçok başarısızlık 19. yüzyılın başlarında, bazı Lehler yalnızca onların devletlerinden bağımsızlık elde etmekten vazgeçti. Avusturya-Macaristan'ın Lehistan'dan aldığı bölgelerde, Arazi "Sejm"inde nispeten güçsüzlük oldu 1848 Devrimleri'ne kadar. Sonra 19. yüzyılın ortasının sonunda, sadece özerk olarak Galiçya (1861–1914) fonksiyonel Ulusal "Sejm", Arazi "Sejm"iydi. Bu günümüzde Leh ulusal enstitülerinin gelişiminin büyük ve ezici olumlu rol olarak tanıtıldı.

19. yüzyılın ikinci yarısında, Lehler Avusturya, Prusya ve Rusya'nın hükûmetlerinin üyesi olabildiler, Leh Kulüplerini kurdukları yerlerde. Leh milletvekilleri 1848'e kadar Prusyalı "Landtag" 'tave 1848-1871 döneminde Alman İmparatorluğu'ndaki "Reichstag"'ta seçildiler. Leh Milletvekilleri Avusturya Devlet Konseyi'nin (1867'ye kadar) üyeleri seçildiler ve 1906'ya kadar Rus Çarlık Meclisi "Duma" 'ya (alt meclis) ve Devlet Konseyi'ne (üst meclis) seçildiler.

Birinci Dünya Savaşı ve Polonya Bağımsızlığı'nın yeniden kurulmasından sonra, parlamentonun toplantısı, 1918'in demokratik seçim kanununun altında, yeni devletin dayanıklı sembolü oldu. Maciej Rataj bu durumu ifade ile vurguladı: "Burası Polonya ve bu bir "Sejm"".

İki savaş arası dönem boyunca Polonya'nın bağımsızlığı, 1919'daki ilk "Sejm" seçimi, Kurucu Meclis, 1919 Küçük Anayasası, Polonya'ya parlamenter cumhuriyeti tanıttı ve "Sejm"’in egemenliğini bildirdi. Bu daha sonra güçlendirildi, 1921'de, Polonya'nın Mart Anayasası tarafından, en demokratik Avrupa anayasalarından birisi I. Dünya Savaşı'ndan sonra yürürlüğe girdi. Anayasa Montesquieu'nun güçler ayrılığı doktrini baz alınarak politikal bir sistemle kuruldu. 1919'da, Roza Pomerantz-Meltzer, Siyonist partinin üyesi, "Sejm"’e seçilen ilk kadın oldu.

Mart Anayasası'nın yasal içeriğine yürütme yetkilerinin pahasına devlet enstitüsü sistemindeki "Sejm" üstünlüğü için izin verildi; böylece Polonya devletinin dışında bir parlamenter cumhuriyet oluşturuldu. 1926'da (Ağustos Değişiklikleri aracılığıyla) yürütme yetkilerini güçlendirecek bir girişim yasama yardımını önlemede çok sınırlı ve büyük ölçüde başarısızlğını kanıtladı. 1935'te, parlamenter cumhuriyet Józef Piłsudski'nin Mayıs Darbesi tarafından zayıflatıldı, başkan 1935'in Nisan Anayasası'nı imza için zorladı.

2 Eylül 1939'da, "Sejm" savaş öncesi dönemde son kez düzenlendi. 2 Kasım 1939, Başkan II. Dünya Savaşı'ndan sonra iki ay içinde faaliyetlerini devam plana göre "Sejm"’i ve Senato'yu feshetti, ancak, plan hiç olmadı. Savaş dönemi boyunca, Devlet Konseyi (1939–1945) sürgündeki Polonya hükûmetinin parçası olarak yasama temsilen kuruldu. Bu arada, Alman işgalindeki Polonya'da, Ulusal Birlik Konseyi 1944'den 1945'e Polonya Yeraltı Devleti parlamentosu olarak kuruldu. 1945'te düşmanlıklar durduruldu ve komünist destekli iktidar yükseldi.

Polonya Halk Cumhuriyeti'ndeki "Sejm"in 460 milletvekili vardı (tarih boyunca en fazla). İlk defa, 60.000 vatandaş tek bir milletvekili seçmiş oldu (1952'de 425 seçildi), ama, 1960'da, nüfusun büyümesiyle, beyanname değişti: Anayasa daha sonra milletvekillerinin "halkı" temsil ettiğini ve "halk" tarafından hatırlatıldığını belirtti, ama bu madde hiç kullanılmadı, ve, "beş-puan seçim kanunu" yerine, orantısız, "dört-puan" versiyonu kullanıldı. Mevzuat çoğunluk ile kabul edildi .

"Sejm" bütçedeki kadar harika olan periyodik ulusal planlarını (komünist ekonomilerin fikstürü olan) oyladı. "Sejm" oturumlarda Devlet Konseyi tarafından toplanmanın emriyle tartıştı.

"Sejm" kendi üyeleri arasından bir "başkan" seçti; her zaman üyesi olduğu Birleşik Halklar Partisi'nin mareşali. Onun ön oturumunda, the "Sejm" Başbakan, Polonya Bakanlar Kurulu ve Devlet Konseyi üyelerini atadı. O bazı hükûmet yetkililerini de seçti, Kontrol Yüce Odası Başkanı ve Devlet Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi'nin üyeleri, ayrıca Ombudsman (1980'lerde yaratılmış son üç beden).

Polonya Senatosu 1946'daki referandumda ortadan kaldırıldı. "Sejm" tek yasama organı oldu. "Sejm"in Komünist Parti'ye büyük ölçüde itaatkar olmasına rağmen, Bir tek milletvekili ön plandaydı, Romuald Bukowski (Bağımsız) 1982 yılında sıkıyönetim yüklemeye karşı oy verdi.

1989'da komünizmin sonundan Senato çift meclislilikteki üst meclis olarak yeniden kuruldu, bu şekilde "Sejm" alt meclis oldu. "Sejm" her dört yılda bir seçimle oluşturulmuştur.

7 ila 19 arası milletvekili her seçimden d'Hondt sistemini kullanarak (bir istisnayla, 2001'de, Sainte-Laguë sistemi kullanıldı) seçildi, Onların seçmenlerinin nüfusa orantılı olarak onların sayısı. Ayrıca, seçim barajı olarak %5 kullanıldı (etnik azınlık partilerinden olanlar bu barajdan muaf).







Montserrat Futbol Federasyonu

Montserrat Futbol Federasyonu, Montserrat futbolunun yönetim organı. Montserrat millî futbol takımı ve diğer ulusal organizasyonlardan sorumludur.




X. Louis

X. Louis, ("İnatçı" veya "Kavgaci" (Fransızcaː "Hutin") (d. 4 Ekim 1289- ö. 29 Kasım 1314), 29 Kasım 1314 – 5 Haziran 1316: Fransa kralı. 4 Nisan 1305 – 5 Haziran 1316 Navarra Kralı

"X. Louis""in Fransa Kralı IV. Philippe (Fransa) ile Navarra Kraliçesi I. Jeanne, Navarra Kraliçesi'in en büyük oğlu idi.

4 Nisan 1305'da ölen annesinin hükümdarı olduğu Navarra Krallığı'na, 16 yasında iken Navarra Kralı olarak hükümdarlığa başladı. Bu krallık için taç giyme töreni ancak 6 Haziran 1313'te yapıldı. 21 Eylül 1305'te Margaret Burgonyalı ile evlilik yaptı ve bu evliğinden (sonradan II. Jeanne adı ile Navarra Kraliçe naibi olacak) Jeaɲne Navaralı adı verilen bir kız çocukları oldu.

Bu Navarra Krallığı hükümdarlık rejimi sırasında (ve Fransa Kralı olduktan sonra) Louis ortaya çıkan yöneticilik sorunlarına karşı genellikle "inatçı" ve "kavgacı" yaklaşım gösterdiği için lakabı "inatçı" veya "kavgacı" (Fransızca: "Hutin") olarak çıktı.

Babası Fransa Kralı IV. Philippe'in yaşadığı son yılda Fransa kraliyet ailesi ve yakınları "Tour de Nesle" skandalı ile çalkandı. Bu skandal için kral oğlu eşlerinin zina yaptıkları ithamı IV. Philippe'nin tek kızı olan İseballa İngiltere Kraliçesi tarafından yapıldı. Bu skandal (sonradan hepsi Fransa Kralı olacak) kralın üç oğlunun eşleri olan ve hepsi Burgonya Dükü IV. Otto'nun kızları olan kadınlar Paris'de "Tour de Nesle" kulesinde zina yapmışlardı. Bu zina yapmakla itham edilen Burgonya Dükü kızları ve kral oğlu eşleri, Philippe'in büyük oğlu Navarra Kralı olan X. Louis'in karısı Margaret Burgonyalı; Philippe'nin karısı Burgonya Kontesi ve Artois Kontesi olan II. Jeanne Burgonyalı ve Charles'in karısı olan Blanche Burgonyalı idiler. Bu kral oğullarının eşleri olan kadınlar Paris'de tutuklandılar. Margaret ve Blanche Fransa Parlamentosu tarafından yargılandılar ve müebbet hapis cezasına mahkum edildiler ve onlarla birlikte itham edilen "sevgilileri" idam edildiler. Philippe karısı II. Jeanne Burgonyalı'nın bu zina ithamının yalan olduğunu bildirmesine inandı ve yargılama sonunda Jeanne bu ithamdan suçsuz bulunup hapisten salıverildi. Louis'in karısı Margaret Gaillart Şatosu'nda hapsedildi; burada gayet kötü muamale gördü ve iddiaya göre soğuk alıp öldü. Blanche ile Charles'in nikahı iptal edildi ve Blanche bir manastıra rahibe olarak çekildi.

X. Louis Fransa Kralı olarak 1314-1316'da hüküm sürmüş ve bu kısa hükümdarlık döneminde, babası IV. Philippe tarafından göreve getirilmiş olan Fransa Büyük Saray Nazırı Enguerrand de Marigny tarafından başlatılmış olan mali ve yönetim merkezileştiorme reformlarına karşı olan Fransa soylularının bu reformlara ve reformcuya düşmanlıklarının ortaya çıkardığı sorunlar ile uğraşmıştır. Sonunda Louis'in amcası olan ve feodalci partinin başında buluna Charles Valois yeğeni olan kralın bu reformcunun görevindne atılarak idam edilmesi için emirler vermesine ikna etmeyii başarmıştır. Böylece zengin soyluların sırf kendi menfaatlerini korumak için ülke için gerekli reformları önlemek için siyasal güçlerinin ne kadar büyük olduğu ortaya açıkaca çıkmıştır.

Bu reformları uygulayamamsina tağmen X. Louis Fransa içinde diğer reformlar uygulamasını ortaya çıkartmıştır. Louis toprak işçilerinin büyük sorunlarına reformcu olarak eğilmiş ve serf çiftçilerin kendilerini bu serflik statüsündan kurtarabilmeleri için bağımsızlık haklarını satın alabilmelerine izin veren kanunlar çıkartmıştur. Böylece ilkel feodal sistemin önemli kurumlarından olan serfliğin Fransa ülkesinde ortadan kaldırılması için ilk adım atılmıştır. Louis bunun yanında Fransa içinde kölelik kurumunu yasaklamıştır. 1306'da babası IV. Philippe Fransa Kralı iken tüm Fransa yüzeyinde yayılmış bulunan Yahudiler azınlığını tüm Fransa'dan atilıp Yahudilerin Frnasa'da yaşamalarını yasaklayan kanun ve kararlar uygulanmıştır. Bu Yahudi-aleytarı ırksal ayrımci kanunlar Fransa'da uzun zamandır yașamış olan Yahudi camiasının Fransa'adan "etnik temizlenmesi" hedefliydi.

X. Louis Fransa tahtına çıkınca bu yasaklama politikasını tekrar gözden geçirdi. Buna bir neden gayet iyi girişimci ve tüccar olan Yahudilerin ülkeden atılması ile bu zengin girişimci ve tüccarlardan toplanan vergilerin ortadan kalkması ülkenin diğer zengin tabakalarından (özellikle toprak sahibi asillerden) daha yüksek vergi alınması gereğinin ortaya çıkması idi. X. Louis Yahudilerin Fransa'da tekrar yaşamak uzere ülkeye geri döönmeleri halinde ortaya çıkacak vergi gelirlerini hesaplatmıştı. Bu calsma sonunda Yahudilerin dönmesine izinin çıkmasının iyice görülebilir bir müsbet etkisi olacağı açıkça ortaya çı