ilen bu yaklaşım, sübvansiyonlu konutlandırma projesi Walden 7 ile son haline 1975 yılında ulaşır. Apartman kompleksi, ölçek ve detayları yücelten 14 katlık gruplar ve 446 birimden oluşur. Architectural Design dergisi için yazdığı makalede Vincent Scully, Walden 7’yi yarı Gaudi, yarı Archigram esinli fevkalade dışavurumcu bir apartman-ev olarak betimler. Tekrar eden apartman modülleri, birime özel ufak terasları ve göz alıcı kamusal alan avlularıyla sosyal konutllandırmanın gelişimini yeniden düşünmeye teşvik eder.

İspanya’nın San Pere de Ribes bölgesinde bulunan Kafka Castle (Kafka’nın Kalesi), 1968 yılında tamamlanmıştır. Proje, Franz Kafka’ya saygı duruşunda bulunmak üzere gerçekleştirilir. Bofill plan, bağlam ve alan eksenlerini geliştirmektense, bir seri matematiksel denklem uyguluyarak 90 meskenin pozisyonunu ve inşa edilecekleri noktayı belirler. Kafka’nın Kalesi tipik İspanyol bloklarıyla metodsal benzerlik içinde olsa bile apartman kompleksi tasarımı son derece farklıdır. İki matematiksel denklemin bir araya getirilmesiyle elde edilen prefabrike küplerin yerleri, denklemin dikey bir sirkülasyon kulesine olan ilişkisine göre belirlenir. 1973 yılında inşa edilen Muralla Roja, şirketin bazı alanlardaki araştırmalarının devamıdır: yer, yörünge, mahal geometrisi, formların örgensel oluşumu ve belirlenmiş kriterlerin ve koşulların empoze edilmesi. Renk kodları ile belirlenen tüm yapısal işlevler, labirente benzer yapıda tektonik alanları bulmaya yardımcı olur. Konstrüksiyonist estetiğine rağmen, Muralla Roja’nın Akdeniz mimari köklerinden esinlendiği, özellikle de Kuzey Afrika adobe kuleleri ve Kasbah’a gönderme yaptığı aşikardır.

El Taller’in bir alan üzerine kurmak istediği bahçe-şehir teorisini deneysel prototip Xanadu yansıtır. Yapının amacı, yakınlarda bulunan Peñon de İfach’ın formunu vurgulayacak bir kale yaratmaktır. Kıvrılan el rayları ve çatı öğeleri gibi yöresel karaktere uygun detaylar içeren modüller, modernist ilkeleri geleneksel estetikle birleştirir.

El Taller 1970'lerin başlarında Cezayir hükümetiyle işbirliğine başlar. Bu çalışma şehir planlamacılığı ve konutlandırma projeleri bağlamında gelişir ve iki sene içinde ülkenin güneydoğusunda bulunan Houari Boumédienne Agricultural Village (Houari Boumédienne Tarım Köyü) konutlandırma projesi inşa edilir.

İspanya ve Cezayir’de süren çalışmalarla eş zamanlı olarak 1971 yılında Paris’te yeni bir ekip Yeni Fransız Şehirleri’ ni yaratmaya yönelik projelerde çalışmaya başlar. Ana ofis Paris’e taşınır ve El Taller master planlamacılık ve sosyal konutlandırma projelerinin endüstriyel inşaasına odaklanır. Bu safhada, planlara ve inşaatlara Fransız abidevi mimari stiline gönderme yapan sembolik öğeler eklenmeye başlanır. Bofill bu dönemde, gelecekte inşa edilecek yapılar için daimi ve integral duvar kaplamalarının gerekliliğini anlar. Bu düşünceden yola çıkarak: sütunlar, gömme ayaklar, kabarık kesmetaş işlemeler, kornişler, pedimentler ve trabzanlar kullanmaya başlar.

Kendi yayımladığı Memory-Future kitabında El Taller, klasik form ve oran kullanımını, tarihi bellek ve özgürlük ile düşünce ve ifade etme süreci arasındaki ilişkiyi, derinlemesine araştırma olanağı olarak açıklar. El Taller bu vesileyle, mimari kompozisyona uygun bir dil ve gramer içeren bir kelime hazinesi geliştirir. Bu şekilde klasik batı mimarisinin söz dağarcığını ‘yeniden yazar’.

La Petite Cathédrale(Küçük Katedral) ve Les Espaces d’Abraxas (Abraxas’ ın Alanları) gibi kentsel konut önerileri, yaşam alanı telkin etmeyen anıtlara entegre edilen sosyal yaşam fikirlerinin kapsamını gösterir. Les Espaces D’Abraxas, ayrıca, klasik mimari formlarının manipüle edilmesiyle ilgilenir.

Aynı anda inşa edilen dört proje : Saint-Quentin-en-Yvelines’ deki Les Arcades du Lac ve Le Viaduc, Le Palais d’Abraxas, Le Théâtre, Marne-la-Vallée’ deki L’Arc, Paris’ teki [Les Echelles du Baroque], ve Montpellier’ deki Antigone – El Taller’in en verimli olduğu dönemi oluşturur. Yirmi yılı aşkın sürede geliştirilen Antigone bölgesi 4 milyon metre kare genişliğinde, karışık kullanımla geliştirilen bir alandır. Bu büyük ölçekli kentsel mastır plan tipik olarak Akdeniz bölgesini simgeler. “Antigone, klasik mimari tekniklerini insani boyut ve oranlara erişmek için kullanarak, dökümü önceden yapılmış inşaatların monotonluğunu bozarak halk için bir palas yaratmayı hedefler. Klasik dilin yeniden düşünülüp güncel döneme uyarlanması, öndökümlü endüstriyel beton konstrüksiyon tekniği ile ortaya çıkar. Teknik parçaların sistematik olarak, birer birer birleşmesiyle oluşturulan bu yöntem, elle oyularak modellenen klasik inşaat sisteminden daha müşakatlidir.

Ricardo Bofill şirket yaklaşımını “Akdeniz ve Avrupa şehirlerinde görülen kentsel devamlılık ve farklı yaklaşımlardan oluşan Amerikan kentselleşmesi arasında gidip gelen bir çizgi” olarak nitelendirir. “El Taller’in mahalle ölçeğinden şehir tasarımına adapte olma özelliği de önemlidir. Her bireyin farklı olduğu gibi, her şehrin de kendine özgü bir kişiliği ve kimliği vardır. Bu bir şehrin kentsel projesini algılamak için kilit noktadır”.

Bofill bir şehrin gelişimini mastır plan yapısı üzerinden yeniden düşünmek için şehir/belediye çalışanları ve hususi imarcılar ile çalışır. El Taller’in katıldığı büyük ölçek mastır plan yarışmaları arasında: Big Dig ile sonuçlanan Boston Central Artery (Boston Merkez Arter), Federal Merkezi Kremlin’in dışına taşıyarak şehir sınırlarını iki kat genişleten Moscow Agglomeration’s Extension (Moskova Yığışma Uzantısı) ve son olarak, nehir parkını şehir merkezine bağlayarak şehri yeniden canlandırmaya yönelik geliştirilen Dallas Connected City Design Challenge (Bağlantılı Şehir Tasarımı Yarışması) yer alır.

Ricardo Bofill Mimarlık Fabrikası kentsel tasarımı “klasik Fransız ve İtalyan geleneklerine sadık kalarak, şehrin farklı kullanımlarının şehre formunu veren bir araç” olarak nitelendirir. “Sokak, plaza veya park gibi öğeler kent tasarımının temelini oluşturur. Çeşitli kullanım ve merkeziyet odaklı yeni teoriler ise belirleyici faktörler haline gelir”. Avrupa şehirlerinde gerçekleştirilen birçok önemli proje bu araştırmaların sonucu olarak ortaya çıkar. İspanya’nın Valencia şehrinde bulunan Turia Gardens, Luxemburg Kirchberg Platosu’ndaki La Porte ve Salerno kıyısında bulunan The Crescent, modern gözüken ancak şehir merkeziyetlerinin çeşitli olarak düzenlendiği Greko-Romen algıyı içlerinde barındıran kentsel merkezlerdir.

Şirket aynı felsefeyi kıtalar arası korurken, çalışılan her yeni alandaki lokal kültür tasarım stiline eklenir. Tokyo’nun teknoloji odaklı hızlı yaşamını yansıtan tasarımıyla La Zona Kawasaki Plaza: metrosu olan, temiz ve modern bir alışveriş merkezidir. Bitimi 2014 olarak beklenen Fas Yeni Mohammed IV Politeknik Üniversitesi: Fas Mimarisine özgü malzemeler, formlar ve dekorasyon öğeleri kullanılarak modern orantı ve planlarla inşa edilmektedir. Geleneklere sahip çıkarak yeniyi arayan bu yenilikçi yaklaşım, Üniversite’nin etrafındaki kültür ve insanlar üzerinde yaratılmak istenen etkiyi yansıtır.

1980’ler ve 1990’lardan beri Ricardo Bofill Mimarlik Fabrikası’nda şekillenen projelerin birçoğu eleştirel bölgecilik (critical regionalism) stilinden yola çıkar. Her ne kadar binalar etkin çelik teknolojisine odaklansa da, tüm yapı kompozisyonlarında kullanılan oranlar El Taller’in klasisizme olan sadakatini gösterir. 1992 yılında Chicago’da inşa edilen ve bugün United Havayolları Merkez Binası olarak kullanılan Walker 77, gökdelen formunu alan bir yunan tapınağı olarak tasarlanmıştır. Bina klasik bir sütunun tüm özelliklerine – kaide, dikey genişlik ve çelenk – sahiptir. BNP Paribas’nın Paris’te bulunan Merkez Binası da klasik yunan tapınak formu tasarımındadır ancak yapının tümü cam ve çelikten inşa edilmiştir.

Daha güncel El Taller projelerinin çoğu klasik oranları kullanmaya devam etse de, kültürel ve işlevsel temsiliyetin yanı sıra teknolojik değişimleri de vurgulamaya devam eder. Tokyo Ginza Bölgesi’nde bulunan Shiseido Merkez Binası, Shiseido marka kimliği ve geleneksel Japon inşaatını birlikte yansıtır. Lokal olarak La Vela olarak bilinen Barselona W Hotel’i de bu örneklerden bir tanesidir.

İnşaatı yakın zamanda biten Barselona Havaalanı 1. Terminal tasarımında kullanılan cam ve çelik malzeme, uluslararası bir terminalin sunması gereken lojistik etkinlik ve enerjiyi sağlar.

Ricardo Bofill Mimarlık Fabrikası lüks rezidanslardan mastır planlara uzanan çeşitli projelerde çalışmaya devam etse de, şirketin temeli dünyanın dört bir yanında devam etmekte olan sosyal konut projelerinden oluşur. El Taller, prefabrik konutların monotonluğunu klasik kompozisyon teknikleri ile kırarak prefabrikasyonu önemli sayıda konut projesi inşaatında kullanmaya devam ediyor. Haag’da bulunan Monchplein projesi bu yaklaşımın bir örneğidir.










Barcelona, Editorial Gustavo Gili, 1984.





Prison Architect

Prison Architect, Introversion Software tarafından geliştirilen ve yayınlanan hapishane kurma ve yönetme simülasyonudur. Oyunun son olarak 2.0 sürümünü yayınlanmıştır. Oyun, 2012 yılında Bağımsız Oyunlar Festivali'nde birinci oldu.

Steam'de Erken Erişim programında da yer alan oyun, 6 Ekim 2015'te resmi bir şekilde yayınlandı.

Prison Architect, yukarıdan bakış ile oynanan 2 boyutlu (3D seçeneği de bulunan) bir oyundur. Oyunda amaç, mahkumları sorunsuz bir şekilde tahliye edecek, güvenilir bir hapishane kurmaktır. Hapishanede hücrelerin, kantinin, mutfağın, avlunun ve benzeri yapıların planlamasını yaparken finans gibi faktörleri de yönetmek gerekmektedir.

İngiliz oyun firması Introversion Software tarafından geliştirilen oyun, ilk olarak Ekim 2011'de duyuruldu. Oyun 25 Eylül 2012'de oynanabilir bir şekilde oyunseverlerin beğenisine sunuldu. İki hafta içinde yaklaşık 8.000 ön sipariş almayı başaran Prison Architect, firmaya 270.000 dolar kazandırdı. Oyuna 29 Nisan 2016 tarihine kadar toplamda 37 önemli güncelleme geldi.

26 Eylül 2015 tarihi itibarıyla 1.25 milyonu aşkın satış rakamına ulaşan oyun, firmasına 19 milyon dol