birisi oldu.

1549’da Warwick kontu John Dudley, Somerset Dükünü bir darbeyle devirerek yönetimi kendi eline aldı. VI. Edward 6 Temmuz 1553’te tüberküloz’dan öldü. Edward, kendisinden sonra yönetime üvey kızkardeşlerinin geçmesini engellemek için bir protestan olan Jane Gray’i tahta varis olarak gösterdiyse de Jane Gray, tahttaki 9. gününde istimlaklardan duyulan hoşnutsuzluk Mary’ye kendisini kraliçe olarak ilan etme fırsatı verdiğinden ilk önce Suffolk’ta, ardından Londra’da kalabalıkların karşısında kraliçeliğini ilan eden I. Mary tarafından tahttan indirildi.

1553’ten itibaren Henry’nin Katolik kızı I. Mary’nin idaresi altında reform yasaları yürürlükten kaldırıldı ve Mary, Roma ile yeniden birleşme için çalışmaya başladı. İlk parlamento yasası Henry’nin eşi, kendi annesi Aragonlu Catherine ile evliliğinin geçerliliğini belirten yasa I. Mary’nin tahttaki iddiasını yasallaştırmış oldu.

Mary, tahtını güçlendirmek için V. Karl’ın önerisi üzerine onun oğlu İspanya kralı kendisinden onbir yaş küçük olan II.Philip ile evlenmeye karar verdi. Elizabeth’in tahta geçmesini ve İngiltere’nin Protestanlığa dönüşünü engellemeyi istiyordu. I. Mary’nin Felipe ile evliliği parlamento tarafından hoş karşılanmadığı gibi Katolikliğe dönüş nedeniyle VIII. Henry döneminde kilise mülklerinin kamulaştırılması sonrasında mülk edinen soylular da durumdan hoşlanmadılar.

Felip, bir varis olmaması halinde krallığı miras almayacağını açıklamış olsa da Protestanlar Kent’te Thomas Watt liderliğinde ayaklanma başlattılar. Ayaklanma bastırıldı ve Watt idam edildi. Mary, 1554’te II. Felipe ile evlendi. Döneminde Katolikliğe dönüş için yasalar çıkarıldı. Baş gösteren isyanlarda ayaklanmacılar asılarak veya yakılarak idam edildi.

Papa III. Julius, İngiltere’de otoritesinin yeniden kurulmasını kutlamak üzere bir bağışlama yılı ilan etmeyi tasarlamaktayken öldü. Paul, O'nun yerine adı konuşulanların arasında olsa da Kardinal Caraffa; IV. Paul adıyla Papa oldu. Ateşli bir Napoli’li olan yeni Papa, İspanyolları Napoli’den çıkarmak istiyordu. Böylece İtalya’da Papa ve Felipe arasında savaş patlak verdi. Papa, Pole’ü bir heretik olarak yargılamak üzere geri çağırsa da Mary tarafından gönderilmedi.

1555’ten sonra kilisenin yeniden düzenlenmesi çalışmaları başladı. Ortaçağ sapkınlık yasaları tekrar çıkarldı. Protestanlara Marian (I.Mary) Zulmü adı verilen olayda 283 protestan sapkınlık suçlamasıyla kazıklarda yakıldı. Bu olay kraliçeye Kanlı Mary adı takılmasına yol açtı. Mary’nin, Kasım 1558’de çocuğu olmadan ve ardından yerini alacak bir Katoliğin ismini vermeden ölmesi pekiştirdiklerinin geri alınmasını mümkün kılacaktı.

Manastırlardan birkaçı, ölünün ruhuna okunan dua ücreti ve hayır kurumları yeniden getirildi. "Pariş (Papazın dini bölgesi) alanı, dinsel ve kültürel bir verimsizlik olarak belirtildi." Bununla birlikte, bazıları bunu hayranlık duydu. İngiltere'de reformasyon öncesini getirecek tam Katolik restorasyonu için zaman geçmesi gerekti. Sonuç olarak, Thomas Bentham gibi uzun dönemde bir değişim hedefleyen ve bir kurtuluş yönetimi beklemeye başlayan Protestanlar yeraltına çekilerek vaaz vermeye devam ettiler. Mary'nin 1558'deki çocuksuz ve yerini alacak bir Katolik halefinin ismini vasiyet etmeksizin ölümü Mary'nin icraatlarının geri alınmasını mümkün kılacaktı.

Mary’nin çocuksuz olarak ölmesi üzerine üvey kız kardeşi Elizabeth tahta çıktı. VIII. Henry’nin Anne Boleyn ile uzun süren uğraşısı sonrası gerçekleşen evliliğinden doğan Elizabeth’in ilk yıllarındaki en önemli gündem konuların birisi Hıristiyanlık oldu. Katolik Kilisesi O’nu gayrimeşru ilan ettiğinden Katolik olamazdı. O, aynı zamanda Edward döneminde yapılan köktenci Protestan reformlarının toplum içinde yol açtığı kargaşayı da görmüştü. Elizabeth’in tahta çıkışıyla Katolik Kilisesi cemaati yine hareketlenmişti. Elizabeth öncelikle baş danışmanı William Cecil’e devlet sekreteri olarak ve Nicholas Bacon’a Büyük Mühürün koruyucusu olarak güvendi. Temel olarak babasının kilise reformları düşüncesini desteklemekle birlikte bir takım küçük ayarlamalar yaptı. Bu bağlamda, Elizabeth ve danışmanları bir kilisenin birçok düşünceyi içermesini amaçladılar.

İki grup bunun dışında tutuldu. Papaya sadık kalan Katoliklere tolerans gösterilmeyecekti. Onlar hain olarak kabul edildi, çünkü Papa, Elizabeth’in İngiltere kraliçesi olmasını reddetmişti. Katoliklere; kiliselerine veya ülkelerine sadık olmaları gibi iki zor seçenek verildi. Bu, bazı papazlar için yaşam bazıları içinse ihanet suçlamasıyla ölüm anlamına geliyordu. Tolerans gösterilmeyecek diğer ikinci grup ise reformun daha ileriye götürülmesini isteyip sonuçta İngiltere Kilisesi’nden vazgeçenler olacaktı. Onlar artık Anglikan İngiltere Kilisesi'ni gerçek kilise olarak göremezlerdi. Onlar, yeni kilisenin İncil'e itaati reddettiklerine inandılar, böylece yeni kilisenin dışında kalan ve haksızlıkları yönetimce kesinleşmiş görülen inanç sahiplerinden oluşan küçük gruplar teşkil ettiler. Hükümet, bu ayrılıkçıları sindirmek için hapsetti veya sürgüne gönderdi.

İngiltere Kilisesinin kendi içinde üç grup bulunmaktaydı. Bunlardan ilki, aralarında John Jewel ve Richard Hooker gibi kilisenin biçimlenişini olması gerektiği gibi doğru olarak görenlerdi. İkinci bir grup Katolik uygulamaların tekrar getirilmesi için fırsat bekleyenlerdi. Bunlar, Stuart kralları döneminde bekledikleri fırsatı elde ettiler. Üçüncü grup ise eskinin izlerini de silmek isteyen ve Püritenler adı verilenlerdi. Stuart kralları yılları onlar için güç bir geçiş dönemi oldu. Elizabeth döneminin sonunda, İngiltere Kilisesi kesinlik taşıyan bir noktaya erişmekle birlikte gelecek dönemin ihtilaf tohumlarını da bulundurdu.

1559'da parlamento Reformasyon Tasarısı'nı görüşmek ve yeni bir kilise kurmak üzere toplanmaya çağırıldı. Reformasyon Senedi, Aşai Rabbani Ayini'ni; ayinde papanın bulunmasını suistimal olarak ve papazların ayinde cüppe veya Katolik giysileri giyemeyecekleri, özde bir olan bir tören olarak tarif etti. Papazların evlenebileceklerini, kiliselerdeki ikonaların yasaklanmış olduğunu belirtti ve Elizabeth'in İngiltere Kilisesi'nin Üst Yöneticisi olduğunu doğruladı.

Senet, Lordlar Kamarasında Roma Katoliği piskoposlar ve lordların karşı oy kullandıkları yoğun bir direnişle karşılaştı. Senet üzerinde değişikliklerin olduğu çalışmalar yapıldı, Komünyonda özde birlik yerine Rabbani Ayininin ekmek ve şarabın İsa'nın kanına değiştirildiği inancına izin verilmesi yönünde ve Elizabeth'in kilisenin üst yöneticisi olduğu değiştirildi. Parlamento, Paskalya süresince tatile girdi ve tekrar başladığında hükümet kamaraya 1558 Üstünlük Yasası ve 1558 Tek Tiplilik Yasası adı verilen yeni senetleri getirdi.

Üstünlük Yasası ile Mary'nin feshetmiş olduğu on yasa geçerli kılındı ve Elizabeth, İngiltere Kilisesi'nin üst başı unvanını aldı. 'Üst Yönetici' terimi; Elizabeth'in herhangi bir söylemine gerek bırakmaksızın kilisenin de üstü olduğunu ifade eden özenle seçilmiş iki anlamı da içeren bir terimdi. Bu konu iki nedenden dolayı önem taşımaktaydı: (1) Bir kadının kiliseyi yönetemeyeceği hissini taşıyanları ikna ediyordu. (2) İngiliz Katoliklerine yönelik olarak uzlaştırıcı bir yoldan uygulandı. Elizabeth'in değişiklikleri üvey kardeşi Edward'ın uygulamalarına kıyasla her kesimden ruhbana yönelik olarak uygulandı. Ancak, piskoposlardan birisi (Antony Kitchin) görev yerini kaybetti, Oxford Kolejlerinden yüz kadar kişi mahrum kaldı; yemin etmektense pek çok yüksek mevkili kişi istifa ettiler. İstifa eden ve kilise rütbeleri alınan kişilerin yerine reformlara taraftar olanlar getirildi.

[[İkon (din)|İkona]]'lar hakkında, [[I. Elizabeth|Elizabeth]]'in başlangıçtaki tepkisi, çarmıha gerilme resimleri ve şamdanlara izin vermekti ancak bu durum kendisinin göreve getirmiş olduğu bazı piskopolar tarafından protesto edildi. [[1560]]'da, Mary dönemi sürgünlerinden [[Edmund Grindal]], Londra Piskoposu yapıldı. [[Londra]]daki çatı balkonlarının yıkılması emri verildi. [[1561]]'de Londra'daki çatı balkonlarının yıkılması emri verildi. Ardından, haçların sökülmesi, resmi elbileselerin, taş sunakların, heykeller ve diğer süslemelerin yıkılmasıyla ilerletilecek daha ileri bir reformasyonun önlenmesi hakkındaki kararlılık gösterildi. Yeni bir Devlet Danışma Meclisi (Privy Council) atandı. Elizabeth'in idaresi altında meclisteki partizanlık ve mahkemelerdeki ihtilaflar (ruhban ve avukatlar arasındaki) büyük ölçüde azaltıldı. Üstünlük Yasası (Supremmacy Law) bir güçlükle karşılaşılmadan kabul edildi.

Pazar ayini (Sunday Service)'ne, bir [[Anglikan Kilisesi]]'nde Ortak Dua Kitabı'nın yeni bir sürümü ile katılınmasını zorunlu kılan 1558 Tek Tiplilik Yasası (Uniformity Law) üç oyla kabul edildi. Tek tiplilik bildirisi, başlanıç reform bildirisinden daha ihtiyatlı olarak hazırlanmıştı. Roma Katoliklerine yönelik sert yasalar bu yasayla iptal edildiler. Bununla birlikte, İngiltere kırsalı daha çok Katolikliğe bağlı kaldığından değişikliklerin genel kabul görmesi hedeflenen öncelikli amaçlardan birisi oldu. [[I. Mary|Mary]], programını empoze edebilmek için sadece beş yıla sahip olabilirken [[I. Elizabeth|Elizabeth]], kırk yıldan fazla tahtta kaldı.

Elizabeth döneminde, protestan özellikleriyle bir ulusal kilisenin varlığı konusunda kendisiyle hemfikir olmakla birlikte reformasyonun henüz kısmen tamamlanabilmiş olduğunu düşünmekte olan [[Püriten]]lerin ortaya çıkışı görüldü. [[Püriten]]lik, kilise yönetiminin kökten biçimde reforme edilmesi isteğiyle, Dua Kitabı'nın içeriği ve Papalığa ait sürdürülen seremoniye muhalif bir söylemle ortaya çıktı. [[1575]]'te, Grindal, Canterbury Başpiskoposu yapıldı ve kendisinin Püriten ajandayı ileri götürme fikrine kraliçenin karşı olmasına rağmen seçildi. 6,000 sözcükten oluşan, kraliçeye yönelik kınayışını şu sözlerle bitirdi: "Bana tahammül edin, size yalvarıyorum madam, Tanrı'nın heybeti yerine sizin dünyevi heybetinize karşı bir kusur işlersem beni affedin." Bunun üzerine Grindal ev hapsine alındı. Yoksun bırakılmadıysa da [[1583]]'teki ölümüyle destekçileri