ik eğitimi görmüştür. Sanatçı, yaşamını ve çalışmalarını İstanbul’da sürdürmektedir.

İlk dönem yapıtlarından başlayarak atık malzemeden ve hazır nesnelerden yararlanmıştır. Heykel, ses ve videoya eserlerinde sıkça yer veren sanatçı, tarihi, kültürel, toplumsal, politik ve psikolojik referansları ile de dikkat çekmektedir. Dilek Ağacı (1990), Sikkimden Aşşa Kasımpaşa (1990) Aşağı Tükürsen Sakal Yukarı tükürsen Bıyık (1992) gibi döneme özgü yapıtlarında sözel temeli olan kültürel verilerden yararlanmış, Doğu ve Batı toplum ve birey, geçmiş ve gelecek arasındaki sınırların irdelenmesine yönelik bir ilgiyi de ortaya koymuştur. Tenger’in üç maymun ve Priapos heykelciklerinden oluşan ve Türk bayrağına hakaret ettiği için soruşturmaya uğrayan Böyle İnsanlar Tanıyorum 2 (1992) başlıklı yerleştirmesi, belirgin bir ideolojik sorgulamayı da yansıtır. Tenger'in İstanbul’da Atatürk Kitaplığı’nın demirbaş kitaplarıyla gerçekleştirdiği Havanın Lüzumu(1992) adlı yerleştirmesinde kullandığı mekanların tarihsel boyutunu ve toplumsal bellek inşasında kültürel verilerin teşhir biçimlerinin irdelemiştir. Nezih Ölüm Gardiyanları (1993)ile Bosna-Hersek savaşının mağdurlarıyla gerçekleştirdiği söyleşiler ve medyaya yansıyan görüntüler üzerinden resmi tarihe alternatif bir tarihsel bellek kurgusunu konu edinmiştir. 4.Uluslararası İstanbul Bienali’nin tarihsel özelliklerinden yararlanarak, Türkiye’ye özgü eğretilemelerle ördüğü, “Dışarı Çıkamadık, Çünkü Hep Dışarıdaydık, İçeri Giremedik, Çünkü Hep içerideydik” (1995)başlıklı yerleştirmesiyle dikkat çekmiştir. 1986′da British Council ödülünün sahibi olan Tenger’in eserleri Vehbi Koç Vakfı, İstanbul Modern ve Museum voor Moderne Kunst Arnhem gibi sanat koleksiyonlarında yer almaktadır.

http://www.galerinevistanbul.com/artist/hale-tenger/




Mehtap Baydu

Mehtap Baydu, (d.1972, Bingöl) sanatçı
2000 yılında Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümü’nden mezun oldu. 2001-2002’de Prof. Dr. Rahmi Aksungur’un Ankara Devlet Mezarlığı ‘’Cumhuriyet Tarihi Anıtsal Heykel Düzenlemesi’’nde asistanlık yaptı. 2002-2005 yılları arasında çalışmalarına Türkiye’nin yanı sıra Almanya’da devam etti. 2010’da Kassel Üniversitesi’ndeki (Kunsthochshule Kassel) yüksek lisans eğitimini tamamladı ve Frankfurt’a yerleşti. Aynı yıl eserleri Almanya’nın sanat alanında verilen en saygın ödüllerinden biri olan 2010 UPK – Kunstpreis Jüri Onursal Ödülü’ne layık görüldü. Kassel, Ankara ve Antalya’da karma sergilere katıldı.




İlmiye Bergman

İlmiye Bergman, (29 Kasım 1914 Kayseri), İlk Türk kadın dağcı.

17 Aralık 2015 yılında İstanbul'da öldü. Muhaddiszade Sait Efendi ile Ayşe Hanım’ın en küçük oğlu, Huant Hatun Medresesi Müderrisi Âlim Efendi ile Molu’lu Dudu Hatun ile Mustafa Bey’in en büyük çocukları Simiten hanımın evliliklerinden dört kız çocukları olur. Sırasıyla Ayşe, İlmiye, Fevziye, Melahat. İkinci çocuk 29 Kasım 1914 yılında Birinci Cihan Harbi Seferberliği sırasında Kaleiçindeki baba evinde dünyaya gelir, babası İlmiye adını verir. 1919'da mahalle mektebine giden İlmiye hanım okuma yazmayı ve Kuran’ı burada öğrendikten sonra 1922'de okur yazar olarak doğrudan Setenönü’ndeki Hacı Mansur İlkokuluna devam etti. 1928'de o zaman lisenin yanında eski Cizvit cematinin Külliyesi’nde bulunan Kayseri Kız Ortaokulu’na kaydoldu. 2 Haziran 1932 de Kayseri Tayyare Fabrika’sının ilk Türk uçak mühendisi ve ilk İşletme Müdürü gene Kayserili olan eski ayandan Karamehmetağazadeler’den Binbaşı İbrahim Bey ile Gavremzade’lerden Elmas hanımın ortanca oğlu Alaeddin beyle evlenmiştir. Bu evlilikten ikisi kız, biri erkek üç cocukları olmuştur. 26 Temmuz 1936’da, 3 bin 916 metre yüksekliğindeki Erciyes Dağı’na tırmandı.




Nancy Atakan

Nancy Atakan, (d. 1946) sanatçı. Virginia ABD’de doğan Atakan, 1969’dan itibaren İstanbul’da yaşıyor ve çalışıyor. Doktora tezini Türkiye'de kavramsal sanat hakkında yazan Atakan’ın işleri, toplumsal cinsiyet, kimlik ve hafıza gibi konuları ele alır. Sanat tarihçi ve eleştirmen olarak da üretimine devam eden Atakan, 2008’de İstanbul Manifaturacılar Çarşısı’nda açılan 5533 isimli sanatçı inisiyatifinin eş kurucuları arasında yer almaktadır. "Arayışlar: Resim ve Heykelde Alternatif Akımlar" (İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 1998) ve "Sanatta Alternatif Arayışlar" (İzmir: Karakalem Yayınları, 2008) Atakan'ın kaleme aldığı yayınlara örnek gösterilebilir. 

Atakan, lisans eğitimini 1968’de ’da tamamladı ve 1969’da İstanbul’a yerleşti. Zeynep İnankur danışmanlığında yazdığı “Türkiye’de Kavramsal Sanat” başlıklı doktora tezini 1994’te Mimar Sinan Üniversitesi’nde tamamladı. Boğaziçi Üniversitesi (1996-2000) ve Robert Kolej’de (1983-1997) sanat tarihi dersleri verdi. 2006’da Alberta Kanada’daki ’ın sanatçı misafirlik programına, 2017’de ise IASPIS tarafından desteklenen Nordic Art Association’ın (NKF) residans programına katıldı.

Resim alanında eğitim alan Atakan, sanatsal üretiminde çizim, resim, video, fotoğraf, enstalasyon gibi farklı mecraları kullanır.

Yüksek lisans eğitimini psikoloji alanında tamamlayan sanatçı, öğrendiği bilimsel araştırma yöntemlerini yetersiz bulduğunu, kendisini anlamak için sezgiye dayalı sanatsal yöntemler arayışına girdiğini söyler. 

Atakan, 1994’te tamamladığı doktorasından sonra resmi reddeder ve farklı sanatsal mecralar arayışına girer. Canan Beykal, Ayşe Erkmen, Füsun Onur ve Gülsün Karamustafa, bu dönemde ilham aldığı sanatçılar arasında yer alır. "Diyalog olarak sanat" fikrini geliştiren Atakan, bireyler arasındaki etkileşim ve iletişimi üretiminin temeli olarak yorumlar. Metot olarak diyalog ve işbirliğini benimseyen Atakan, 1990'ların sonundan itibaren Gülçin Aksoy, Gul Ilgaz ve Neriman Polat ile birlikte bağımsız sergiler düzenlemeye başlar. Bu sergilerin ilki olan "Arada", 1997 yılında Atatürk Kültür Merkezi'nde yer alır. 2000'lerde ise Hafriyat grubu sanatçılarıyla birlikte bir dizi bağımsız sergi gercekleştirir: "Yerli Malı", Elhamra Pasajı, 2000; "Yurttan Sesler", Karşı Sanat, 2001 ve "Aileye Mahsustur", Karşı Sanat, 2003. 

Atakan, 2008’de sanatçı Volkan Aslan ile beraber kurduğu 5533 isimli sanatçı inisiyatifini "Diyalog olarak sanat" anlayışının devamı olarak yorumlar. İstanbul Manifaturacılar Çarşısı’nda (İMÇ) yer alan 5533, sergi, konuşma, film gösterimi, vb. kamu programlarına ev sahipliği yapmaya devam etmektedir. Atakan ve Aslan, aralarında Adnan Yıldız, Ahmet Öğüt, Anna Eriksson, Asena Günal, Banu Cennetoğlu, CANAN, Cevdet Erek, Can Altay, Fulya Erdemci, Hale Tenger, İpek Duben, İnci Eviner, Mari Spirito, Marcus Graf, Övül Durmuşoğlu ve Pelin Tan gibi sanatçı ve küratörlerin katıldığı birçok programı beraber şekillendirmiştir.

2016’da tarafından basılan "Passing On", sanatçının üretimine dair en kapsamlı yayın olma niteliğini taşır. Küratör Nat Müller’in editörlüğünü üstlendiği "Passing On" isimli yayın, Yeşim Turanlı, Nat Müller, Wendy Shaw ve Merve Ünsal’ın metinlerini içermektedir. Kitap, Atakan’ın 2000 sonrasındaki üretimine odaklanır; Osmanlı döneminde doğan ve Cumhuriyet döneminde çalışma hayatına atılan kadınlara dair sanat işlerine vurgu yapar. "Passing On", kadınların nesilden nesile nasıl bilgi aktardığını inceler. 

Sanatçı İstanbul’da yer alan Pi Artworks tarafından temsil edilmektedir.




Ardoch, Kuzey Dakota

Ardoch, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kuzey Dakota eyaletinde yer alan ve Walsh ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 169'dir.




Dicle Koğacıoğlu

Dicle Koğacıoğlu, (Eylül 1972, İzmir- Ekim 2009), sosyolog, feminist, aktivist.

Türkiye'de feminist hareketin önemli isimlerindendir. Türkiye’de hukuk sosyolojisi alanının gelişmesine ve toplumsal cinsiyetin bu alandaki öneminin fark edilmesine önemli katkılarda bulunmuştur.
Koğacıoğlu, 1972 yılında İzmir'de doğdu. 1999 yılında Boğaziçi Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nden mezun olduktan sonra Stony Brook Üniversitesi’nde kadın çalışmaları bölümünde araştırma görevlisi olarak çalıştı; 1997-1998 yıllarında "Anayasa Hukuku ve Müslüman Orta Doğu'da Siyasal Kurumların Modernizasyonu" başlıklı uluslararası projede araştırma görevlisi olarak yer aldıı ve aynı yıl İnsan Hakları İzleme Örgütü'nün (HRW) "Türkiye'de Düşünce Özgürlüğü" projesinde danışman ve çevirmen olarak görev aldı.

Koğacıoğlu, 1999 yılında Boğaziçi Üniversitesi Sosyoloji bölümünde öğretim görevlisi olarak çalışmaya başladı. 1999 Gölcük depremi sonrası İzmit Doğukışla Rehabilitasyon Merkezi'nde Kadının İnsan Hakları Projesi'nin travma yaşamış çocuklara yönelik çalışmasında proje koordinatörlüğü yaptı ve yine aynı dönemde, Müslüman Toplumlarda "Kadın ve Cinsellik" kitabının editör yardımcılığını yürüttü.

2002-2004 yılları arasında Columbia Üniversitesi ve Brown Üniversitesi Pembroke Kadın Araştırmaları Merkezi’nde doktora sonrası araştırmalarına devam etti. 2005 yılında Sabancı Üniversitesi Sanat ve Sosyal Bilimler Fakültesi’nde öğretim üyesi olarak çalışmaya başlayan Dicle Koğacıoğlu, Kültürel Çalışmalar lisans ve yükseklisans programlarının ve toplumsal cinsiyet çalışmalarının geliştirilmesine önemli katkılarda bulundu. Türkiye'de feminist hareketin önemli isimlerinden olan Koğacıoğlu, Amargi, Birbirimize Sahip Çıkıyoruz gibi örgütlenmelerin de aktif bir üyesi olarak çalışmalarını sürdürmüştür.

Türkiye’de hukuk sosyolojisi alanının gelişmesine ve toplumsal cinsiyetin bu alandaki öneminin fark edilmesine önemli katkılarda bulunan Dicle Koğacıoğlu’nun doktora tezi "Türkiye'de Vatandaşlık Bağlamı: Uygulamalar ve Anlamlar", Ortadoğu Ödülleri'ne (Middle East Awards - Population Council) ve Lübnan Politika Çalışmaları Merkezi'nin (Lebanese Center for Policy Studies) Ortadoğu Araştırma Yarışması Ödülü'ne hak kazandı. 
Namus cinayetleri üzerine hukuk ve devletin belirleyici rollerinin altını çizen makaleleri hem uluslararası akademik çalışmalarda, hem de Türkiye’de yaygın olarak kullanılmaya devam etmektedir. Dicle Koğacıoğlu, 2009 yılında hayatını kaybetti. Ölümünden önce adalete erişim süreçleri üzerine bir alan araştırması yürütüyor, aynı zamanda 12 Eylül darbesinin hukukç