z bileşenleri kullanması bina bileşenlerini akıllı ve interaktif bir hale getirecektir.
Eğer nanosensörler ve nanomateryaller akıllı evler olarak yapıların birer parçası haline gelirse, bunun insan üzerindeki etkilerinin sonuçları,






Ehrenfest Paradoksu

Ehrenfest Paradoksu
Ehrenfest paradoksu Görelelik Kuramında “biçimi bozulmaz” bir diskin dönme hareketini ele almaktadır.
Paul Ehrenfest tarafından 1909 yılında özel görelelik kapsamında Born Biçimi Bozulmazlığı kavramıyla ilişkilendirdiği özgün formülasyonunda, kendi simetri ekseni etrafında döndürülen bir ideal biçimi bozulmaz silindirden bahsetmektedir. Laboratuvar çerçevesindeki ölçümde R olan yarıçap her zaman harekete dik yönde olacağından dolayı, duran çerçevede ölçülen R0 yarıçapına eşit olmalıdır. Ancak, çevre (2πR) durmakta olandan daha küçük bir değere γ genel faktorünce Lorentz-Kısalmış olarak gözlenmelidir. Bu şöyle bir çelişkiye yol açmaktadır; R=R0 ve R<R0.
Paradoks daha sonra Albert Einstein tarafından detaylıca incelendi, Einstein dış kenar çizgisi üzerine yerleştirilen ve dış kenar çizgisi ile birlikte dönen ölçüm aletlerinin kısalacağından çevre üzerine daha fazla yerleştirileceğini ve çevrenin 2πR den daha büyük görüneceğini gösterdi. Bu dönen gözlemciler için geometrinin Öklid-Dışı geometri olduğunu gösterdi ve bu gösterge Einsten’in Genel Görelelik Kuramı gelişiminde çok önemliydi.
Gerçek malzemelerden yapılan içinde ses hızına yakın çapraz hız ile dönen herhangi bir biçimi bozulma nesne merkezkaç kuvvetinden dolayı Rupture noktasını aşacaktır çünkü merkezkaç basıncı malzemenin kesme katsayısını aşamaz.

formula_1

Burada ses hızı, yoğunluk ve kesme katsayısıdır. Dolayısıyla, ne zaman ki ışık hızına yakın hızlarla bu düşünüldüğünde bu sadece düşünce deneyi olacaktır. Nötron-yozlaşmış malzemeler ışık hızına yakın hızlara olacak sağlanmaktadır çünkü, örneğin nötron-yıldız salınımlarının hızı görece düzeylerdedir, ancak bu malzemeler kesin olarak “biçimi bozulmaz” denecek türden değillerdir.
Sabit açısal formula_2. hızıyla dönmekte olan bir R yarıçaplı bir disk hayal edin.
Referans çevçevesi diskin sabit kalan merkezine sabitlenmiştir. Sonrasında, diskin çevresinde herkangi bir noktanın görece hızının büyüklüğü ωR olacaktır. Dolayısıyla, çevre formula_3 faktöründe bir Lorentz-Kısalması’na uğrayacaktır. 
Ancak, yarıçap hareket yönüne dik olduğundan dolayı herhangi bir kısalmaya uğramayacaktır. Dolayısıyla

formula_4.

Bu paradoks oluşturan bir sonuçtur, çünkü Öklid-Geometrisine göre bu oran tam olarak π’ye olmalıdır.

Ehrenfest dönmek üzere yapılmış ideal bir Born-BiçimiBozulmaz silindir varsaymıştır. Silindirin hiçbir şekilde esneyip uzamadığını veya büzülmediğini varsayarsak, yarıçapı sürekli aynı kalacaktır. Fakat 2πR lik çevre boyunca yerleştirilen ölçüm çubukları durmakta olanlara kıyasla γ faktörünce daha küçük bir değere Lorentz-Kısalmış olacaktır. Bu şöyle bir paradoksa yol açmaktadır; biçimi bozulmaz ölçüm çubukları Lorentz-Kısalmasından dolayı birbirleriyle ayrılmak durumda kalacaktır. Ehrenfest tarafından ortaya koyulan bu uyuşmazlık Born-BiçimiBozulmaz silindirin parçalanacığını önermektedir.

Dolayısıyla, Ehrenfest Born-BiçimiBozulmazlığı genel olarak özel görelelikle uyumlu değildir dieyip reductio ad absurdum kullanarak bir iddia ortaya koymuştur. Özel göreleliğe göre bir cisim Born-BiçimiBozulmazlığını korurken dönmeyen bir duruma bükülemez fakat böyle bir cisim sıfırdan farklı sabit bir açısal hız elde ettiğinde özel görelelikle çelişmeden Born-BiçimiBozulmazlığını korur ve sonrasında (Einstein’in sonradan gösterdiği gibi) disk üzerindeki bir gözlemci yarıçapı formula_5. olarak ölçecektir.

Genel göreleliği geliştirirken dönen disk ve dönen diskin biçimi bozulmazlık ile bağlantısı Einstein içinde önemli bir düşünce deneyiydi. Einstein 1912, 1916, 1917, 1922 yıllarındaki birkaç yayınında bu düşünce deneyinden bahsetmektedir ve bu düşünce deneyinden dönen çerçevedeki gözlemci için geometrinin Öklid-Dışı bir geometri olduğu sonucunu çıkarmıştır. Einstein söyle yazmıştır (1922);

s. 66ff: “K' ın x'y' düzlemini merkez alan bir daire çizildiğini ve yarıçapını hayal edin. Daha da ilerisi hayal ederek, bize bir birine eşit çok sayıda biçimi bozulmaz çubuklar verildiğini varsayın. Biz bunların K' a göre sabit duracak şekilde dış kenar çizgisi ve yarıçap boyunca ard arda konduğunu varsayalım. Eğer U dış kenar çizgisi boyunca bu çubukların sayısı olacak olursa, D yarıçap boyunca olanların sayısı, sonra, eğer K' K ye göre dönmüyor ise, biz şunu elde ederiz, formula_6. Fakat eğer K' dönerse biz farklı bir sonuç elde ederiz. Varsayalım K'deki belirli bir zaman olan t de biz bütün çubukların sonlarını belirledik. K ye göre dış kenar çizgisi boyunca olan bütün çubuklar Lorentz kısalmasına maruz kalacaklar fakat yarıçap boyunca olan çubuklar bu kısalmaya maruz kalmayacaklar. Dolayısıyla bu bize şunu gösterir; formula_7.

Buradan şöyle bir sonuç çıkmaktadır ki K' a göre biçimi bozulmaz nesnelerin düzen yasaları biçimi bozulmaz nesnelerin K e göre olan Öklid geometrisi ile uygunluk gösteren yasalarıyla uyuşmamaktadır. Eğer, daha da ileri gidersek ve aynı özelliklere sahip iki tane (K' ile birlikte dönen) saatten birisini dış kenar çiezgisine birisine diğerini çember merkezine yerleştirirsek, K nin yorumu dış kenar çizgisinde olan saatin merkezdekine göre daha yavaş olduğu olacaktır. K' için zamanı tamamen doğal olmayan yolla tanımlarsak, aynı durum K' dan yorumlandığında da olacaktır, yani K' ın yasaları direkt olarak zamana bağlı hale geleceklerdir. Dolayısıyla, zaman ve mekan K' a göre özel görelelikte eylemsiz sistemlere göre tanımlandığı gibi tanımlanamaycak. Fakat, eşitlik prensibine göre, K' da yer çekim alanı içeren haraketsiz bir sistem olarak varsayılmalıdır. Dolayısıyla burdan biz şu sonucu çıkarmaktayız ki; yer çekimi zaman-mekan sürekliliğinin metrik yasalarını etkileyen hatta belirlemektedir. Eğer ideal biçimi değişmeyen nesnelerin düzeni geometrik olarak ifade edilirse, yer çekim alanın varlığında geometri Öklid geometrisi olmayacaktır.”

Grøn paradoksun çözümüne dönen çerçevelerdeki saatlerin eşlenmesindeki imkansızlığın set çektiğini ifade etmektedir.
Modern çözümler şu şekilde özetlenebilir:




Mikel Herzog

Mikel Herzog Herzog (d. 16 Nisan 1960 - Bergara, Guipúzcoa ili, Bask Bölgesi, İspanya), Bask pop şarkıcısı. 1998 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmasıyla tanınır.

Herzog 1980lerde birçok grupların üyesi olmuş her defasında gruplardan ayrılmıştır.

1998 yılında TVE kanalı tarafından İspanya'yı 43. Eurovision Şarkı Yarışması'nda "¿Qué voy a hacer sin ti?" adlı şarkıyla temsil etmek üzere görevlendirilmiş, Yarışmada 21 puanla On altıncı olmuştur.




Adam Irigoyen

Adam Irigoyen (d. 5 Ağustos 1997; Miami, Florida), ABD'li şarkıcı ve oyuncu.

Kariyerine reklam filmleri ve reklam afişleriyle başladı. Birçok dizide konuk oyuncu olarak yer aldı. Adam Irigoyen'in en iyi bilinen rolü, başrolünü Zendaya ile Bella Thorne'nun paylaştığı Haydi Çalkala'daki Deuce rolüdür.




Singulat korteks

Singulat korteks veya Cingulate korteks (Latince: cingulate gyrus) beyin yanküresinin içyan yüzü üzerinde, corpus callosumun hemen üstünde yer alan beyin bölümü. Singulat korteks, genellikle limbik lobun bir parçası olarak kabul edilir.







Zamansal paradoks

Zamansal paradoks (benzer şekilde zaman paradoksu ve zaman yolculuğu paradoksu) geçmişe yapılan zaman yolculuğu sırasında ortaya çıkan teorik, paradoksal bir durumdur. Bunlar arasında: ontoloji paradoksu, yazgı paradoksu ve büyükbaba paradoksu bulunmaktadır.

Zamansal paradoks, paradoksla sonuçlanmaya meyilli olduğu için, zaman yolculuğunun imkansızlığını savunmak amacıyla kullanılmıştır. Ancak Kip Thorne zaman yolculuğu hikâyelerinde açıkça belirtilmeyen bu varsayılan paradoksların kesin bir fizik seviyesinde açıklanabileceğini söylemiştir: zaman yolculuğu hikâyelerindeki herhangi bir durum, pek çok tutarlı çözüme yol açmaktadır.

Novikov öztutarlılık prensibi, bir zaman yolcusunun geçmişte yaptığı her şeyin, başından beri tarihe ait olduğunu belirtmektedir; dolayısıyla zaman yolcusu geçmişteki olaylar üzerinde nedensel etkiye sahip olabilse de, yapacağı şeylerin tarihi “değiştirme” ihtimali yoktur. Dolayısıyla, örneğin zaman yolcusunun ebeveyn olmadan önce atalarından birini öldürme girişimi bir sebepten ötürü başarısız olmaya mahkûmdur (silah tutukluk yapabilir ya da yolcu fikrini değiştirebilir), böylelikle de büyükbaba paradoksu engellenmiş olur. Fakat bu teorinin ontoloji paradoksuna yol açma ihtimali vardır.

Bu teori sonsuz sayıda evren olduğunu ve buna topluca “çoklu evren” dendiğini belirtmektedir. Eğer bir kişi zamanda geriye doğru yolculuk yapmak üzereyse, geçmişe vardığı anda kendi paralel evrenini yaratacaktır. Dolayısıyla eğer “kendi” büyükbabasını öldürürse, öldürdüğü kişi geldiği evrendeki büyükbabası değil, şu anda bulunduğu evrendeki büyükbabası olacaktır ve paradoks meydana gelmeyecektir.

Bu teoriye göre zamanda geriye doğru yolculuk yapmak, zamanın dallanmasına neden olacaktır. Bu; zamanda geriye giden karakterlerin, geçmişteki insanlara ilham vererek kendi etkileri olmaksızın, önceki bilgileriyle yapmayacakları seçimleri yaptırarak zaman çizgisinin dallanmasına sebep oldukları ve zaman yolcularının perspektifinden geleceği değiştirdikleri “Geleceğe Dönüş” film serisinde de kullanılan teoridir. Bir diğer örnekse, karakterin yol ayrımında hangi yöne döneceği gibi basit bir kararın büyük değişikliklere yol açabildiği “Sola Dön” isimli Doctor Who bölümüdür, bir yöne döndüklerinde karakterlerin Doktor’la tanışmaları engellenecek, böylece verdikleri kararlar ve hareketleri bundan etkilenecektir.

Bir diğer fikirse zaman çizgisinde meydana gelecek her değişikliğin, kişisel etkileşim olmasa dahi, kabul edilebilir şekilde, zaman çizgisinde “kelebek etkisine” yol açacağıdır. Zaman yolcusunun ziyaret ettiği andan itibaren tarih, kişinin geçmişte yapmış olduğu dakika bazındaki değişikliklerden etkilenecektir ve yolcunun hareketlerinin keskinliğine bağlı olarak tarih enin