ohm ve Lucien Hardy tarafından önerilebilir.

Kuantum mekaniğinin Bohm yorumlanmasına göre, evrenin durumunun, kuantum dalga işlevleri çökmeden zaman içinde sorunsuzca geliştiği varsayılmaktadır. Kopenhag yorumlanması için oluşan sorunlardan biri dalga işlevinin çöküşünün tanımlanmasıdır. Einstein kuantum mekaniğinin fiziksel olarak eksik ve mantıksal olarak yetersiz olduğunu ileri sürmüştür. "Göreliliğin Anlamı"nda Einstein, “Birisi neden gerçekliği sürekli bir alanda açıklanamayacağına iyi bir neden versin.” demiştir. Kuantum olaylarına bakıldığında, sonlu bir enerjinin sonlu bir sistemi tamamen kuantum numaraları denilen sonlu bir dizi rakamla tarif edilebilir. Bu, bir süreklilik teorisi için uygun olarak görülmemektedir ve gerçekliğin temsili için bir cebirsel teori bulma girişimine neden olmaktadır. Ama hiç kimse bu tip bir teori için bir temel bulamamıştır."Eğer zaman, mekan ve enerji Planck ölçeğinde alt tabakadan türetilmiş ikincil özellikleri ise (Bell'in teoremi hala geçerli olsa da), Einstein'ın varsayımsal cebirsel sistemi EPR paradoksunu çözmek için yeterli olabilir. Fredkin'in Sonlu Doğa Hipotezi'nde Edward Fredkin, Einstein'ın varsayımsal cebirsel sistemi için bir bilgi temeli önerdi. Eğer fiziksel gerçeklik tamamen sonlu ise, Kopenhag yorumu Planck ölçeğinde, bir bilgi işlem sistemine bir yaklaşım olabilir.

Durumun bugünkü görüşüne göre, kuantum mekaniği kesin bir dille kabul edilebilir herhangi bir fiziksel teorinin "yerel gerçekçiliği" yerine getirmesi gerektiğini savunan Einstein'ın yerel felsefi önermesiyle çelişmektedir.

1935 yılında yazılan EPR kağıdında, yazarlar kuantum mekaniğinin kendi varsayımları ile tutarsız olduğunu fark etmişlerdir, ama yine de Einstein kuantum mekaniğinin sadece gizli değişkenleriyle başka bir değişiklik olmadan, kabul edilebilir bir teori elde etmeyi amaçlamıştır. 1955 yılında, hayatının sonuna kadar olan yirmi yılda bu fikirleri izlemiştir.

Aksine, 1964 yılında yayınladığı kâğıtta John Bell, kuantum mekaniğinin ve Einstein'ın tercih ettiği belirli bağıntılarda lik katsayıya sahip gizli değişken teorisinin değişik deney sonuçlarına önderlik edebileceğini göstermiştir.

Alain Aspect'in ve diğerlerinin yaptığı birçok Bell test deneyi bulunmaktadır. Bunlar kuantum mekaniğinin tahminlerinden ziyade, Einstein tarafından desteklenen gizli değişken kuramları sınıfını desteklemektedirler.

Çoğu fizikçi günümüzde kuantum mekaniğinin doğru olduğuna ve EPR paradoksunun klasik sezgilerin fiziksel gerçekliğe karşılık gelmemesinden dolayı sadece bir "paradoks" olduğuna inanmaktadır. EPR'nin yerellik konusunu nasıl yorumlandığı kuantum mekaniğinin kullanımlarının yorumlarına bağlıdır. Kopenhag yorumuna göre, genellikle ani dalga fonksiyonu çöküşünün meydana geldiği anlaşılmaktadır. Ancak, Kopenhag görüşünde, nedensel anlık bir etkisi olmadığı ileri sürülmüştür: Bu alternatif görüşte, ölçümler sistemin kendisini değil, fiziksel sistemdeki nicelikleri tanımlamamızı etkiler. Birçok dünyanın yorumlanmasında, bu tür ölçümlerde işlemlerin etkileri sadece ölçülen parçacığın durumunu etkilediğinden, yerellik kesinlikle korunmaktadır. Ancak, ölçüm sonuçları eşsiz değildir, her türlü sonuç elde edilebilir.

EPR paradoksu, ölçüm sürecinin temelde klasik olmayan özelliklerini açarak kuantum mekaniğine olan anlayışımızı derinleştirdi. EPR kağıdının yayınlanmasından önce, bir ölçüm genellikle ölçülen sistemin üzerine doğrudan çarptırılan fiziksel bir rahatsızlık olarak düşünülmüştür. Bir elektronun konumunu ölçerken üzerinde bir ışığın yansıdığının hayal edilmesi ve elektronu rahatsız edip ve pozisyonuna bağlı olarak kuantum mekaniksel belirsizlikleri bulmak buna örneklerdir. Kuantum mekaniğinde hala popüler olan bu tip açıklamalar, ölçümün parçacığı direkt olarak rahatsız etmeden yapılması gerektiğini gösteren EPR paradoksu tarafından çürütülmüştür. Aslında, Yagil Aharonov ve ortakları Weak ölçümleri olarak adlandırılan bir teori geliştirdiler.

Kuantum dolanmasına dayanan teknolojiler günümüzde gelişmektedirler. Kuantum şifrelemesinde, dolaşık parçacıklar iz bırakmadan ve dinlenilmeden sinyallerin iletilmesinde kullanılmaktadır. Kuantum hesaplamasında, dolaşık kuantum durumu, klasik bilgisayarlardan daha hızlı işlem yapabilen paralel hesaplamaların yapılmasında kullanılır.

Yukarıdaki tartışma, fırılın kuantum mekaniksel denklemlendiriminin matematiksel yazılımı olarak ifade edilebilir. Bir elektron için spin serbestlik derecesi her kuantum durumu uzayda bir vektöre denk gelen iki boyutlu karmaşık uzay vektörü olan "V" ile ilişkilidir. "x", "y", ve "z" yönünde fırıla karşılık gelen işlemciler, sırasıyla "S", "S", ve "S" şeklinde gösterilen, Pauli matrisleri kullanılarak yazılabilir.

Bu denklemde formula_3, indirgenmiş Planck sabitidir (ya da 2π'ye bölünmüş Planck sabiti.)

"S" 'nin özdurumu şu şekilde gösterilebilir;

ve "S" 'ninki;

Elektron-pozitron çiftinin uzay vektörü formula_6'dür (elektronun ve pozitronun uzay vektörünün tansör çarpımı). Fırıl tekil durumu;

bu denklemde sağ taraftaki iki terim daha önceden durum 1 ve durum 2 olarak tanımladığımız niceliklerdir.

Yukardaki denklemden fırıl tekilinin ayrıca şu şekilde yazılabileceğini görebiliriz;

yine sağ taraftaki terimler durum 1a ve durum 2a olarak tanımladığımız niceliklerdir.

Bunun nasıl yerel gerçekliği ihlal ettiğini anlamak için, Alice'in "S" veya "S" ölçümünden sonra, Bob'un "S" veya "S" değerinin tek olarak tanımlanmasıdır ve bu "fiziksel gerçekliğin elementi"ne denk gelir. Bu, kuantum mekaniğindeki ölçümlerin prensibiyle alakalıdır. "S" değeri ölçüldüğünde, sistem durumu olan ψ "S"'in özvektöründe çöker. Eğer ölçümlerin sonucu "+z" ise, ölçümden hemen sonra sistem durumu ψ'ın dikey çıkıntısına maruz kalır ve şu formu alır;

Fırıl tekili için yeni durum;

Aynı şekilde, eğer Alice'in ölçüm sonucu −"z" çıkarsa, sistem dikey çıkıntıya maruz kalır;

bu, yeni durumun aşağıdaki gibi olduğunu gösterir;

Bu, "S" için yapılan ölçümde Bob'un pozitronunun tanımlandığına ve ilk durumda −"z" veya ikinci durumda +"z" olduğu anlamına gelir.

"S" ve "S", kuantum mekaniğinde kesin sonuçlara sahip olamaz. Aralarından biri işlemcilerin değişmemesi unsurunu kullanabilir;

Heisenberg belirsizlik ilkesi ile birlikte;

=Kaynakça=




Yeni-İl

Yeni-İl ya da Yeni-İl Kazası 1548 yılında Osmanlı yönetimince kurulan, Türkmenler'e ait yönetim birimidir.

Osmanlı İmparatorluğu'nda konar-göçer Türkmen topluluklarından vergi toplamadaki güçlüklerin önüne geçilebilmesi amacıyla 16. yüzyıldan itibaren konar-göçerleri tek tek vergilendirmek yerine, onların bağlı oldukları cemaatleri ya da aşiretleri toptan vergilendirme yoluna gidilmiştir. "Türkmen voyvodası" ya da "ağası" konar-göçer aşiretlerin vergisini toplayan bir mültezimdi.

Yeni-İl Kazasının merkezi günümüz Kangal ilçesi olup kazada ayrıca Şarkışla, Ulaş, Altınyayla, Alacahan, Hekimhan, Gürün, Darende ve Pınarbaşı yerleşimleri bulunmaktaydı.




Yasemin Esmergül

Yasemin Esmergül, (d. 15 Ağustos 1920; İzmir ; ö. 19 Eylül 2007, İstanbul) , Türk tiyatro ve sinema ve ses sanatçısı.

Sinemaya 1939 yılında Muhsin Ertuğrul'un "Allah'ın Cenneti" filmiyle adım atan Yasemin Esmergül, "Tosun Paşa" filminde Leyla Hanım'ın (Müjde Ar) dadısı, "Süt Kardeşler" filminde ise Melek Hanım'ın (Adile Naşit) ahretliği olup Şaban'a (Kemal Sunal) aşık olan Yasemin rollerini canlandırmıştır.

1959 yılı yapımı olan, baş rollerinde Çolpan İlhan ve Sadri Alışık'ın oynadığı Yalnızlar Rıhtımı filminde Necdet Koyutürk bestesi olan "yalnızlar rıhtımı (tango)" ve "dinle sevgili" parçalarını seslendirmiştir.
2007 yılında İstanbul'da vefat eden sanatçının kabri Karacaahmet Mezarlığı'ndadır.




Elektrik alan meyili

Atomik, moleküler ve çekirdek fiziğinde Elektrik Alan Meyili (EAM) elektrik yükü dağılımı ve diğer bir çekirdek tarafından üretilen elektriksel alan değişim oranını ölçer. EAM, çekirdek manyetik rezonansı (NMR), elektron dizilmıknatıs rezonansı (EPR, ESR), çekirdek dörtkutup rezonansı (NQR), Mössbauer Spektroskopisi veya tedirginlik açısal ilintisi (PAC) gibi metotlarla ölçülebilen bir etki yaratmak için dört kutuplu çekirdeğin nükleer elektrik dörtkutup kolcuğu ile çift oluşturur. Eğer ki çekirdeği çevreleyen kübik simetriyi bozuyorsa ve çekirdeğin olduğu yerde düzensiz bir elektrik alan yaratıyorlarsa EAM sıfır değildir.

EAM, çekirdeğin etrafındaki elektronik yoğunluğa karşı oldukça hasssastır. Bunun sebebi EFG'nin "r"ile orantılı olmasıdır. r: çekirdeğe olan uzaklık. Bu hassasiyet, ikame sonucu yük dağılımının, zayıf etkileşimlerin ve yük alış-verişinin etkileri üzerinde çalışmak için kullanılmıştır.

Elektronların ve taneciklerin yük dağılımı, "ρ"(r), bir durgunyük potensiyeli,"V"(r), yaratır. Bu potensiyelin türevi üretilen elektrik alanın negatifidir. Elektrik alanın ilk türevi ya da potansiyelin ikinci türevi elektrik alan meyilini verir. Durgunyük potansiyelinin ikinci uzaysal türevleri olarak tanımlanan EFG'nin dokuz bileşeni çekirdeğin konuma göre hesaplanır:

Her bir çekirdek için Vij 'nin bileşenleri 3 x 3 simetrik dizeylerde birleştirilir. Yük dağılımı tarafından oluşturulan durgunyük potansiyelinin çekirdek için dışsal olduğu varsayımı ışığında dizey izsizdir. Bu durumda Laplace eşitliği ∇2V(r) = 0 sağlanır. Bu varsayımı rahatlatan, simetrik ve izsiz özelliği koruyan daha genel bir EFG gergi şekli;

∇"V"(r) verilen çekirdek için hesaplanır.

"V" (ve "φ") simetriktir ve köşegenleştirilebilir. Esas gergi bileşenleri Vzz, Vyy ve Vxx azalan modüllere göre sıralanır. Bunlar Vzz ve asimetri değişkeni ,"η", olarak tanımlanır:

formula_4 and formula_5, formula_6




Arka plan radyasyonu

Artalan Işınımı dünyada yaşayan herkesin maruz kaldığı, doğal ve suni kaynaklardan yayılabilen ve her yerde bulunan iyonlaştırıcı ışınımdır.

Doğal ve suni ardalan ışınımlarının ikisininde çeşitleri yükseklik ve konuma bağlıdır.
Dünyanın her yanında ışınsaçar malzemeler bulunur. Suda, havada, karada, kayalarda ve bitki örtüsünde soluma ve yutmayla vücuda giren, belirlenebilir miktarda doğal olarak bulunur. Bu içsel maruz k