ma ile Macaristan günümüz Avusturya ve Slovakya topraklarından feragat etmiş, Bohemya da Macaristan'da fethettiği toprakları bıraktı.

İkinci Pressburg Barışı ya da Pressburg Antlaşması, 7 Kasım 1491'de İmparator I. Maximilian ile Bohemya ve Macaristan Kralı II. Vladislaus arasında imzalandı. Bu antlaşma ile Vladislaus Aşağı Avusturya üzerindeki iddialarından vazgeçti.

Üçüncü Pressburg Barışı ya da Pressburg Antlaşması, 30 Aralık 1626'da Transilvanya'da Habsburg Monarşisi'ne karşı başlatılan bir isyanın lideri Gabriel Bethlen ile II. Ferdinand arasında imzalandı. Bu antlaşma ile isyan sona erdi, Bethlen imparator aleyhine savaşmayacağı ve Osmanlı Türkleri ile müttefik olmayacağı konusunda anlaşmaya vardı.

Pressburg Barışı ya da Pressburg Antlaşması; ; ) 26 Aralık 1805'te Fransa ile Avusturya arasında Ulm ve Austerlitz Muharebeleri'nde Avusturya'nın aldığı yenilgilerin sonucu olarak imzalandı.




Kırkbulak

Kırkbulak aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Yerçekimsel fizik ve görelilik kronolojisi















Ay teorisi

Ay teorisi, Ay'ın hareketlerini hesaplamaya çalışır. Ay'nın hareketlerinde çok sayıda usulsüzlük (veya tedirginlikler) vardır ve bu hareketler için birçok hesaplama girişiminde bulunulmuştur. Sorun olan bu problem yüzyıllar sonra doğruluk düzeyi çok yüksek olacak şekilde modellenebilmektedir.(bkz. Modern gelişmeler bölümü).

Ay teorisi şunları da içermektedir:

Ay teorisinin 2000 yılı aşkın geçmişi bulunmaktadır. Temel bilimsel ve teknolojik amaçlı daha modern gelişmeler son üç yüzyıl boyunca kullanıldı ve kullanılmaya devam ediyor.

Aşağıdakiler ay teorinin uygulamalarıdır:


Ay bin yıldır gözlenmektedir. Bu çağlar, çeşitli düzeylerde özen ve hassasiyet göre herhangi bir zamanda kullanılabilir gözlem tekniklerin kullanılmasını mümkün kılmaktadır. Lunar teorinin buna bağlı olarak uzun bir geçmişi de vardır: Babil ve Yunan gökbilimcilerden modern lazer sabitleyicilere kadar uzanır.

Aralarında önemli matematikçi ve astronomların da bulunduğu ay Teorisi ile bağlantısı olan isimler (kronolojik olarak);

ve diğer önemli matematiksel astronomlar da önemli katkılarda bulundu: Edmond Halley; Philippe Gustave le Doulcet, Comte de Pontécoulant; John Couch Adams; George William Hill; ve Simon Newcomb.
Tarihçesini üç bölümde incelemek mümkündür:antik çağlardan Newton'a,Newton fiziği dönemi ve modern gelişmeler.
Babilde astronomi hemen hemen hiçbir şey daha önce 1880 bilim tarihçileri için biliniyordu. Yaşlı Pliny eski yazıtlar günümüze Mezopotamya-Babylon, Uruk ve 'Hipparenum' (muhtemelen ' Sippar') adlı üç astronomik okul çıplak söz yapmıştı. Ama kesin modern bilgi herhangi bir bilgi sahibi sadece zaman Kil tablet bir Babil Arşiv Çiviyazılı metinlerin Joseph Epping deşifre başladı: Bu metinlerin bir ephemeris ay pozisyonların teşhis. O zamandan beri bilgi konu, hala bölük pörçük, titiz analizi deşifre metinler, başta olmak üzere sayısal formda tabletleri Babylon ve Uruk (iz henüz bir şey—dan Yaşlı Pliny tarafından bahsedilen üçüncü okul bulundu) tarafından inşa edilecek gerekti.

Babil için Kidinnu (içinde Yunanca veya Latin, Kidenas veya Cidenas) olmuştur astronom atfedilen buluş (5 veya MÖ 4. yüzyıl) ay, ay sürekli sabit yıldızlar arka planına göre onun yolu boyunca onun hızını değiştirir alarak pozisyon oluşabileceğini bir sistemin "B". Bu sistem günlük kademeli değişimleri lunar hız, yukarı veya aşağı, en az ve en fazla yaklaşık olarak her ay hesaplama dahil. [6] Bu sistemlerin temel geometrik yerine aritmetik gibi görünüyor, ama yaklaşık şimdi Merkezi denklem bilinen ana lunar eşitsizlik için hesap.

Babilliler, takvim, yeni uyduları ve tutulmalar ilgi olmuştur görünüyor. MÖ 500 ve MÖ 400 yıl arasında bir süre onlar tespit ve kameri ay ve güneş yılı şimdi Meton döngüsü bilinen 19 yıllık döngüsel ilişkisi kullanmaya başladı.

Onlar ay'nın çekim, ay'nın motion üç en önemli özellikleri (farklı) bir süre için son derece iyi tahminler ulaşan ana usulsüzlükler sayısal bir kuramı inşa:-


Babil tahmin synodic ay için büyük bir bölümü iki bin yıl İparhos, Ptolemy ve Orta Çağ yazarları tarafından kabul edilmiştir (ve hala kullanılmakta temel bir parçası olarak hesaplanan İbranice (Yahudi) takvimi).

Bundan sonra İparhos ve Ptolemy aşağı zaman Newton'ın iş on yedinci yüzyılda, lunar teorileri ağırlıklı geometrik fikirler, az ya da doğrudan pozisyonel gözlemler ay uzun dizi tarafından ilham yardımı ile oluşturuldu. Dairesel hareketler – epicycles teorisinin uygulamaları kombinasyonları içinde geometrik bu ay teorilerin önemli.

İparhos, yapıtları, diğer yazarlar tarafından çoğunlukla kayıp ve esas olarak bilinen alıntılar vardır, ay 5 ° ekliptiğin için eğimli bir daire 182⁄3 yılda bir kez (yani ters yön, yıllık ve aylık belirgin hareketler güneş ve ay göreli olarak sabit yıldızlar) retrograd bir yönde dönen taşındığını sanıyordum. Daire farkı, bir epicycle ay retrograd bir yöne taşımak için kabul edildi taşıma yaptı. Epicycle merkezi etrafında epicycle ay süre anomalistic bir ay süre ay'nın boylamda kötü değiştirmek için karşılık gelen bir oranda taşındı. Bu epicycle yaklaşık olarak sağlanandan daha sonra eliptik eşitsizlik, merkezi ve merkezine yaklaşık 5 ° 1' için bir denklemi yaklaşık boyutu denklemi olarak tanındı. Modern değerinden daha küçük bir rakamdır: ama şu evection Center (1 dönem) eşit olarak modern katsayılar arasındaki farkı yakındır: fark için zaman bilinmeyen ve gözden kaçan antik ölçümleri zaman zamanki tutulmaları alındı ve (Bu denklemi Merkezi bu koşullar altında çıkarır) evection etkisini yapıldı gerçeği ile muhasebeleştirilir.

Batlamyus iş 'Almagest' geniş ve uzun süreli kabul ve bin yıl için etkisi vardı. İparhos bunda yanında-mek şartıyla ay'nın çekim, biraz – 'prosneusis' salınım belirgin apogee yapılmış bir cihaz kullanarak ikinci bir eşitsizlik için geliştirilmiş epicycle geometrik bir ay teorisi verdi. Bu 'ikinci eşitsizlik' ya da 'ikinci anomali' yerine yaklaşık olarak, sadece merkezi denklemi, aynı zamanda (daha sonra) evection bilinen oldu ne için sorumluydu. Ama onun mantıksal sonuç için uygulanan bu teori, gerçekte mesafe (ve görünen çapı) ay değil açıkça görülen kat yaklaşık 2, değişiklik görünür yapar. (Görünen açısal çapı ay aylık, ama sadece çok dar aralığı yaklaşık 0,49 0,55 üzerinde değişir °.) Bu kusur Ptolemaios teorisi Ibn al-Shatir 14 yüzyıl içinde ve Copernicus 16. yüzyılda tarafından önerilen değiştirmeleri için yol açtı.

Lunar teorik Arap astronom Ibn al-Shatir (1304-1375) tarafından yapılan önemli gelişmeler. Ay uzaklık olarak Batlamyus lunar modeli gerektirdiği ölçüde değişmedi gözlem çizim, Batlamyus krank mekanizması mesafeleri Moon hesaplanan Aralık Dünya'dan düşük bir çift epicycle modeli yerine yeni bir lunar modeli üretildi. Aynı avantaj lunar uzaklıkları ile ilgili bazı 150 yıl, daha sonra Rönesans astronom Nicolaus Copernicus, tarafından geliştirilen benzer ay bir teorisi vardı.

Tycho Brahe ve Kepler Ptolemaik lunar teorisi rafine ama ay'nın görünen çapı ve paralaks mesafe (esas aylık) varyasyonları zavallı bir hesap verme merkezi onun kusur aşmak değil. Çalışmalarını, üç önemli daha keşifler için lunar teorisi için ekledi. (1) düğümlerin ve eğim ay yörünge uçağın her ikisi ile aylık (göre Tycho) veya (göre Kepler) yarı yıllık dönem için librate görünür. (2) ay boylam 'hangi ay yeni ve tam bir ay ve üç aylık dönemler beklenenden daha yavaş beklenenden daha hızlı hareket eder bir iki aylık değişim', vardır. (3) olduğunu da yıllık efekt, lunar hareket Ocak ayında biraz yavaşlar ve Temmuz ayında biraz hızlanır: 'yıllık denklem'.

Brahe Kepler ve ayrıntılandırmaları gelişmeler olarak hemen halefleri tarafından tanınmıyor ama on yedinci yüzyıl halefleri konularda daha da geliştirmek ay hareketleri için çok sayıda alternatif geometrik yapılandırmaları çalıştı. Dikkate değer bir başarı Jeremiah Horrocks, önerilen bir yaklaşık 6 aylık libration ay apogee konumunu ve ayrıca eliptik merkezcillik boyutunu içeren bir düzeni sağlanır. Bu düzen, mesafe, çap ve paralaks ay değişiklikler daha gerçekçi bir açıklamasını veren büyük pay vardı.

Bir ilk çekim lunar teorisi Newton çalışma ile başladı. Islanmış modern anlamda ay perişan hareket sorunu tanımlamak için ilk oldu. Onun çığır açan çalışma örneğin 1687 yayınlanan ilk baskı da dahil olmak üzere tüm sürümlerinde 'Principia' gösterilir.

Newton, dünya ve ay, onların yerçekimine karşı güneş, kitap 1, teklifim 66 ve kitap 3, teklif 25 kaynaklanan izafi hareket perturbing etkisini değerlendirmek için nasıl teşhis etti. Başlangıç noktası bu yaklaşım için doğal sonucu VI hareket kanunları var. Bu dış accelerative bazıları da zorlarsa sanki orada bu tür dış accelerative güçler tüm büyük beden eşit hareket olur ve paralel bazı farklı diğer organları kabul, daha sonra cesetleri-cekti var olmak aynı derecede o zaman onların hareketleri (birbirlerine) etkilenen ve devam edeceğini gösterir. Bu sadece durum dış güçler (örneğin, kitap 1, Prop.66 ve kitap 3, Prop.25, güneşe doğru yerçekimsel konumlar) farklı boyutu veya yönde accelerative etkileri (örneğin dünya ve ay) kabul farklı organları, bunun sonucunda etkileri üzerinde ikinci cisimlerin hareketleri göreceli kayda değer. (Newton 'accelerative güçleri' veya 'accelerative yerçekimi' nedeniyle bazı dış büyük cazibe güneş gibi gösteriyor. O kullanılan ölçü birimi güç üretmek eğilimi hızlanma oldu (birim başına modern anlamda zorunlu kitle), yerine ne şimdi güç çağırır.)

Bu nedenle Newton sadece güneş'in Ay'a accelerative cazibe ve aya göre yeryüzünde hareket perturbs dünya üzerinde Güneş'in cazibe arasındaki farkı sonucuna.

Newton sonra etkin güçleri, vektör ayrışma bu analizlerini için kullanılır. Kitap 1, teklifim 66 ve kitap 3, teklif 25, toplam çekim çekim dünya üzerinde güneş ve ay, ay Dünya göre hareket perturbing etkisi gösteren fark güneşin başlayarak geometrik bir inşaat tarafından gösterdi. Özet olarak, satır LS Newton'un diyagramı aşağıdaki gibi boyutu ve ay ay'nın şu anki konumda P hareket eden perturbing ivme yönünü temsil eder (line LS değil nokta P geçmek,