. Düz Mahalle adlı tek mahallesinin yanında Yenimahalle, Ortamahalle, Kırmahalle, Yukarımahalle, Güney, Yalı adıyla anılan semtleri vardır. Ortasından geçen küçük dere beldeyi iki yakaya ayırır.




Ayşe Nana

Ayşe Nana (d. 10 Şubat 1936, Beyrut - ö. 29 Ocak 2014, Roma), doğum adı Kiash Nanah olan, Türkiye'de Hermin Aslanoğlu veya ilk filmlerinde Nana Aslanoğlu diye bilinen kadın oyuncu ve dansçı. 1984 yılına kadar Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olup babası Fransız annesi İstanbul Ermenisi'dir.

15 yaşındayken bir güzellik yarışmasında Boğaziçi güzeli seçilmişti. 1954'te Kervansaray Gazino'sunda dans kariyerine başlar. Dönemin gazino direktörü ve şovmeni Orhan Boran işe alınmak için Nana'nın yaptığı danstan o kadar çok etkilenmiştir ki, ağzındaki sigarayı kucağına düşürmüştür.
Ama asıl şöhreti, 5 Kasım 1958’de Roma’da "Rugantino" adında bir gece kulübündeki partideki üstünü çıkartarak yaptığı çıplak dansıyla kazamış, hem İtalya hem de Türkiye gündemine oturmuştu. Bu dansıyla Fellini'ye "La Dolce Vita" filmindeki "çılgın dans sahnesi" için ilham vermiştir. Bu film o zamanın oldukça kapalı ve tutucu olan Roma'nın elit bölgesi ve çılgın gece hayatı olan Via Veneto'da geçen "tatlı hayat"ları anlatmaktadır.

Bu dans gösterisi fotoğrafçı tarafından çekilmiş ve bu fotoğraflar haftalık "L'Espresso" dergisinde yayınlanmış, ve bu müstehcenlik İtalyan halkının büyük tepkisini çekmişti. Hatta Papa XXIII. Ioannes zenginlerin yaptığı şımarıklıkları sert bir dille eleştirmişti. Rugantino olayından sonra Nana "'izinsiz çalışmak ve müstehcen gösteri yapmak"' gerekçesiyle gözaltına alınmış, adı öğrenilemeyen bir milyarderin kefaletini ödemesiyle sınır dışı edilmekten kurtulmuştu. Bu olayın ardından gazeteci Saro Balsamo ile nişanlandı, 1970'lerde ise yönetmen, senarist ve gazeteci ile evlendi ve İtalya'da adıyla anılmaya başladı.

Ayşe Nana, 1950’lerden 1980’e kadar İstanbul, Roma ve Paris’te dansözlük yapmış, 80’lerden sonra tiyatrolar ve dans okulları açmıştı.

1984 yılında ASALA örgütüne yardım ettiği gerekçesi ile TC vatandaşlığından çıkartıldı. Bu olaydan sonra yayınlatmadığı (belki de tamamlayamadığı) "Vatansızlar" adlı bir kitap üzerinde çalışmaya başladı.

29 Ocak 2014 tarihinde, bir süredir tedavi gördüğü kanser hastalığı nedeniyle Roma'da hayatını kaybeden Nana, oynadığı filmlerdeki performansıyla bir dönemin hafızasına kazındı.






Çekoslovak Savaş Haçı

Çekoslovak Savaş Haçı (, ) Çekoslovakya tarafından I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı'nda verilen askeri madalyadır. "Çekoslovak Savaş Haçı 1918" ve "Çekoslovak Savaş Haçı 1939-1945" olmak üzere iki türü vardır.

I. Dünya Savaşı sırasında kahramanlıkta bulunan askerlere verildi. İlk olarak 7 Kasım 1918 tarihinde Çekoslovak vatandaşlarına verilmek üzere oluşturuldu. Daha sonra gelen başvurular üzerine savaş sırasında Çekoslovak Lejyonu'nda cesaret gösteren Alman ve Avusturyalılara da verildi.

Çekoslovak Savaş Haçı, zaman zaman I. Dünya Savaşı'nda büyük rol oynayan ve Çekoslovak devletinin oluşumuna katkıda bulunduğu kabul edilen Müttefik güçlerinin askerlerine de verildi. ABD Avrupa Kuvvetleri Komutanı General John J. Pershing'e verildi.

Ayrıca, 8 Ekim 1925 tarihinde Sırbistan'ın başkenti Belgrad'a da verildi.

20 Aralık 1940 tarihinde Londra'da Sürgündeki Çekoslovak Hükümeti tarafından Çekoslovak Haçı'nın ikinci sürümü olarak oluşturuldu. Haç, genel hizmet ödülü değildi. Ancak İkinci Dünya Savaşı yıllarında Çekoslovak Devleti'ne büyük hizmet veren kişilere verildi. Ödül esas olarak Çekoslovakya'yı Nazi Almanyası yönetiminden kurtarmaya yardım eden kişilere yönelikti. Dwight D. Eisenhower ya da George S. Patton gibi birçok Amerikan subayı bu ödüle layık görüldü. Ödül ayrıca Anthropoid Operasyonu'nda Reinhard Heydrich'e suikast düzenleyerek öldüren kişiler gibi ulusal kahraman görülen kişilere verildi.




Karađorđe'nin Yıldızı Nişanı

Karađorđe'nin Yıldızı Nişanı () Sırbistan kralı I. Petar'ın 1 Ocak 1904 tarihinde dedesi Kara Yorgi'nin hatırasına bastırdığı nişandır. Üzerinde taç bulunan bir haçtan meydana gelmiştir; haçın uçları kalındır. Nişan beyaz kenarlı kırmızı kurdeleyle takılır.

Askeri versiyonu ise 1912'de basılmıştır (Karađorđe'nin Yıldızı Nişanı kılıçla birlikte).

Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti zamanında nişanın verilmesi kesintiye uğramış, II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1941 ile 1945 yılları arası verilmiştir. 2009'da Sırbistan tarafından tekrar verilmeye başlanmıştır. Şu an Sırbistan'da sivillere verilen en yüksek nişandır.





Altay, Ulukışla

Niğde'nin Ulukışla İlçesine bağlı Altay Köyü.
Köyde, 1955 yılında Çin baskılarından kaçarak Doğu Türkistan'dan göçmüş olan Kazak Türkleri yaşamaktadır.
Köyde yaşayanlar Altay ve çevresinden göçtüğü için köyün adını Altay koymuşlardır. Köyde hâlâ Orta Asya Kazak kültürü devam ettirilmektedir.
Köyden İstanbul'a geçimsizlik nedeniyle göçler yaşanmıştır. İstanbul'a göçenler ata meslekleri olan dericilikle uğraşmaktadırlar.
Altay Köyü Ulukışla'ya 26,Niğde'ye 48 Km uzaklıktadır.





Aziz Mihail Katedrali

Aziz Mihail Katedrali ("St. Michael Katedrali", Sırpça: Саборна Црква Св. Архангела Михаила, "Saborna Crkva Sv. Arhangela Mihaila") Belgrad'ın merkezindeki bir Sırp Ortodoks Kilisesi'dir. Sırbistan'daki en önemli ibadet yerlerinden birisidir.
Katedral yapılmadan önce, aynı yerde bulunan kilise, zamanında fazlasıyla hasar gördüğü için Miloš Obrenović'in kararı ile yıktırılmış ve Pancevo'lu mimar Adam Friedich Kwerfeld tarafından yeni katedral tasarlanmıştır. Aziz Mihail'e adanan kilisenin inşaası 1837 den 1840'a kadar sürmüştür. Kilise geç barok unsurlarıyla klasisizm tarzında inşa edilmiştir. Altın kaplama ikonostasisler, duvarlar ve kemerlerin üzerindeki ikonlar 19.uncu yüzyılın en ünlü Sırp ressamlarından biri olan Dimitrije Avramović tarafından boyanmış ve yapılmıştır.

üzerine yıktırılmışmış ve Pancevo'lu mimar Adam Friedich Kwerfeltarafındanayeni bir katedral tasarlanmış. St.ıMihailee adanan yeni kilisenin i inşaası 183den e 1840'a kadar sürmüştür. Kilise geç barok unsurlarıyla klasisizm tarzında inşa edilmiştir. Altın kaplama ikonostasisler, duvarlar ve kemerlerin üzerindeki ikonlar 19.uncu yüzyılın en ünlü Sırp ressamlarından biri olan Dimitrije Avramović tarafından boyanmış ve yapılmıştır.

renović'in isteği üzerine Pancevo'lu mimar Adam Friedich Kwerfeld tarafından tasarlanmış ve inşaası 1837 ile 1840'a kadar sürmüştür. Kilise geç barok unsurlarıyla klasisizm tarzında inşa edilmiştir. Kilise, Aziz Mihail'e adanmıştır. Altın kaplama ikonostasisler, duvarlar ve kemerlerin üzerindeki ikonlar 19.uncu yüzyılın en ünlü Sırp ressamlarından biri olan Dimitrije Avramović tarafından boyanmış ve yapılmıştır.

Kilisenin en önemli yeri ise hazinedir. III. Stephen Uroš ve Stefan Štiljanović'ın kutsal emanetleri ve yanı sıra Obrenović Hanedanı'ndan Sırp hükümdarların (Miloš Obrenović, III. Mihailo Obrenović ve II. Milan Obrenović) mezarları bulunmaktadır.

Patriklik, Viktor Lukomski tarafından tasarlanmış inşaası 1934'den 1935'e kadar sürmüştür. Katedralin karşısında yer almaktadır. Üst cephede bir nişin içinde Yahya'nın mozaiği bulunmaktadır. Binanın doğu bölümünde St. Simeon'a adanmış bir şapel bulunmaktadır. Ohrid'li ustaların yağtığı oymalı ikonostatisler vardır ve Vladimir Predojević tarafından 1935 yılında ikonlar boyanmıştır.
Aziz Mihail Katedrali Sırp Cumhuriyeti tarafından korunmaktadır.



https://en.wikipedia.org/wiki/St._Michael%27s_Cathedral_(Belgrade)




II. Adil

II. Adil Seyfeddin (Tam ismi: "Seyfeddin Melik Adil Ebu Bekir bin Nasireddîn Muhammed") (1216 - 1248) Sultan Kamil bin Adil'in oğlu ve varisi olarak 1238-1239 döneminde Eyyubiler Mısır Sultanı olarak ve 1238-1239 doneminde Eyyubiler Suriye Sultanı olarak hükümdarlık yapmıştır.

II. Adil Seyfeddin Eyyubiler Mısır Sultanı ve Eyyubiler Suriye Sultanı olan babası Kamil bin Adil'in 8 Mart 1239'de ölümü ile her iki sultan unvanı ile 18 yaşında Eyyubiler tahtına geçti.

Fakat çok geçmeden Eyyubiler idaresi aleyhine ayaklanmalar Eyyubiler ülkesinin birçok köşesinde patlamaya başladı. Eyyubiler Humus Emiri Mucahid komşusu ama rakibi olan Hama Emiri'ne hücum edip yörel bir askeri çatışma başlattı. Şam'da iktidar mücadeleri başladı. 1239 yılı başında baba bir anne ayrı kardeşi olan Salih Eyyub Şam'da idareyi eline aldı ve kendini Eyyubiler Suriye Sultanı ilan etti. Kahire'de II. Adil kendine uygun yandaşlarına ve kendinin eski kölemeni olan Memlüklulara önemli devlet görevleri vererek babasının diğer memluklu emirlerini kendine düşman yaptı. Durumunun gayet kötüye gittiğini anlayan II. Adil Eylül 1239'da Kahire'den kaçmak zorunda kaldi. Amcası olan Salih Ismail tarafından kovalanmaya başlandı. II. Adil, Kerak Emiri ve eski Suriye Sultanı olan ikinci dereceden kuzeni Nasır Davud tarafından yakalanıp tutuklandı.

Fakat çok geçmeden Kerak'ta, iki kuzen olan II. Adil ve Nasır Davut anlaştılar. Nasır Davut II. Adil'i serbest bıraktı. İki kuzen birleşip II. Adil'in kardeşi Salih Eyyup Ismail aleyhinde birlikte hareket etmeye karar verdiler. Kerak Emiri olan Nasır Davud Şam'da eski görevi olan Eyyubiler Suriye Sultanlığını tekrar eline geçirmek istemekteydi. Diğer taraftan Eyyubiler Suriye Sultanı olan Salih Eyyub'un Mısır'da gözü olduğu ve Mısır'da bulunan hoşnutsuz olan Memlüklu emirleri ile bu amacına varmak için iliskilere geçmiş olduğu ve kendine temsilciler gittiği bilinmekte idi.

Tam bu sırada Eyyubiler Suriye Sultanı olan Salih Eyyub Suriye ordusu ile Şam'dan Mısır'a gitme hedefiyle yürüyüşe basşladı. II. Adil Mısır ordusu ile onun yolunu kesmek icin Bilhayis'a gitti. Fakat orada ordugahta iken 31 Mayis 1340'da II. Adil kendine karsı hoşnutsuz olan Memlüklular tarafından çadırında sarıldı ve yakalandı. Bu Memluklular Salih Eyyub'a haber salarak ona Mısır Sultanı olarak biat ettiklerini bildirdiler. Haziran 1240'da Salih Eyyub ordusu ile bir zafer alayı ile Kahire'ye girdi. Kendine Suriye Sultanı unvanı yanında Eyyubiler Mısır Sultanı ve üst Eyyubiler sultanı gorevleri de verildi.

Bundan sonra II. Adil Kahire'de 6 yıl tutuklu kaldı ve 9 Subat