Aerosollerin tipik minimum yanıcı konsantrasyonları 15ve 50 g/m³ arasındadır. Benzer şekilde, sıvı yüzeyinde bulunan köpüğün varlığı da yanabilirliği önemli bir şekilde artırmaktadır. Yanıcı tozların aerosolleri tutuşabilir ve bu durum bir toz patlaması ile sonuçlanabilir. En düşük patlama sınırı 50 ve 1000 g/m³ arasında değişmektedir. İnce tozlar, tutuşmak için daha az kıvılcım enerjisine ihtiyaç duyarak daha patlayıcı olma eğilimindedir. Eşzamanlı olarak, yanıcı buharların ve yanıcı tozların varlığı ile tutuşma enerji önemli bir şekilde azaltılabilir. Hava içerisindeki, sadece %1 hacimdeki propan ile, tutuşma enerjisi ihtiyacı 100 kat azaltılabilir. Atmosferdeki normal oksijen içeriğinden daha yüksek değerde oksijen bulunması da, önemli ölçüde tutuşma enerjisini düşürmektedir.

5 tür elektriksel deşarj bulunmaktadır. Bunlar;


Statik elektrik, genel olarak, fotokopya çıkartma tekniğinde, hava filtrelerinde(özellikle elektrostatik çöktürücülerde), otomotiv boyaları, fotokopilerde, boya spreylerinde, tiyatrolarda, ameliyathanelerde, toz testinde, yazıcılarda, statik yapıştırmada ve uçak yakıt ikmalinde kullanılır.




Kurt ve Kuzu

Kurt ve Kuzu 1983 yılında TRT 1'de yayımlanmış, yönetmenliğini Ayhan Önal'ın üstlendiği Dram, Duygusal Türk dizisidir.





Alçaktan Uçan Güvercin

Alçaktan Uçan Güvercin 1983 yılında Tarık Dursun Kakınç'ın eserinden televizyona uyarlanan, yönetmenliğini Ünal Küpeli'nin üstlendiği Türk Dram dizisidir.

Dizide Çadırından kaçırılarak tecavüz edilen Menekşe ile dava savcısı Fahri'nin bu süre zarfında ki dramları hikâye ediliyor.





Çıplak Ayak

Çıplak Ayak 1983 yılında TRT 1 ekranlarında yayımlanmış, yapımcılığını ve yönetmenliğini Hüsamettin Ünlüoğlu'nun üstlendiği Neil Simon'ın eserinden televizyona uyarlanmış Türk dizisidir.

Dizinin eserden çevirisi Betül Mardin tarafından yapılmıştır.





Osman Dede

Kutbü'n Nâyî Osman Dede (1652-1729), mevlevî şeyhidir.

Süleymaniye Darüşşifası baş hademelerinden Hacı İbrahim Efendi'nin oğlu olan Osman Dede, Nefeszâde İsmâil Efendi ve Galata Mevlevîhânesi şeyhi Gavsî Ahmed Dede'den hat dersleri almıştır. Gavsî Ahmed Dede'nin kızı Hatice Hanım ile evlenen Osman Dede ney üflemedeki becerisi sayesinde neyzenbaşılık görevine getirilmiştir. Muhammed Celâleddin-i Rûmî'nin kendisine neyzenbaşı olarak tayin ettiği Hamza Dede'den sonra ilk kez "kutbü'n nâyî" (neyzenlerin kutbu) unvanını alan neyzen olmuştur. 26 yıl boyunca Galata Mevlevîhânesi'nin şeyhliğini yapan Gavsî Ahmed Dede'nin ölümü üzerine Osman Dede, Konya çelebisinin izniyle zaviyeye şeyh tayin edilmiştir. 1729'da vefât eden Osman Dede'nin naaşı aynı mevlevîhânede bulunan Ankaravî türbesine defnedilmiştir.

Osman Dede'nin yazmış olduğu Mîrâciye adlı eseri her Mîrâc Kandili'nde Üsküdar Balaban Tekkesi, Kastamonu Yılanlı Camii ve Bursa Mahkeme Camii'nde okutulmaktadır.




Canik Surp Nigoğayos Ermeni Kilisesi

Canik Surp Nigoğayos Ermeni Kilisesi (), kimi kaynaklara göre 1840 kimi kaynaklara göre ise 1849 yılında Samsun'da inşa edilen ve Ermeni Apostolik Kilisesi'ne bağlı olan, günümüzde varlığını korumayan kilise.

1897 yılında piskoposluk merkezi olan kilise günümüzde Selahiye mahallesi olarak bilinen Ermenilerin yaşadığı mahallede yer almaktaydı. 1936 yılında yıkılarak temelleri üzerine 30 Ağustos İlkokulu inşa edilmiştir. Bu arazinin hemen yanında bugün Gazi Paşa İlkokulu'nun bulunduğu noktada ise kilise papazının iki katlı ahşap misafirhanesi bulunmaktaydı.





Tatyana Lebedeva

Tatyana Romanovna Lebedeva (, d. 21 Temmuz 1976), Rus üç adım ve uzun atlamacı.

Lebedeva 2000 Sidney, 2004 Atina, 2008 Pekin ve 2012 Londra Oyunları'nda ülkesini temsil etti. Rus sporcu Sidney'de 15,00 metrelik üç adım atlama performansıyla ilk olimpiyatında gümüş madalya kazandı. 2004 Atina'da üç adım atlamada bu kez bronzda kalırken, uzun atlamada 7,07'yle zirvede yer aldı. Lebedeva üçüncü olimpiyatı olan Pekin'den iki gümüş madalyayla ayrıldı. 2012 Londra'da ise sadece üç adım atlamada mücadele etti ve 10. olabildi.





Elektromanyetik indüksiyon

Elektromanyetik indüksiyon, değişen bir alana maruz kalmış bir iletkenin üzerindeki potansiyel fark (voltaj) üretimidir.

Keşfi 1831 yılında Michael Faraday tarafından yapılmıştır. Joseph Henry, buna benzer bir keşif yaptı ancak, buluşlarını yayınlamadı.

Elektromanyetik ürünlenim, Franz Ernst Neumann’ın çalışmaları nedeniyle, Faraday ve Neumann’ın ürünlenim yasası olarak bilinmektedir. Faraday’ın ürünlenim yasası, elektromotor kuvveti üretmek için, manyetik alanın bir devre ile nasıl etkileşime gireceğini tahmin eden en temel elektromanyetik yasadır. Bu yasa, transformatörlerin, indüktörlerin ve birçok elektrik motorlarının,
Jeneratörlerin ve selenoidlerin çalışma prensibidir. Maxwell-Faraday eşitliği, Faraday yasasının bir genellemesidir, ve Maxwell’in denkleminin bir formudur.

Elektromanyetik ürünlenim bağımsız olarak, 1831 yılında Joseph Henry ve Michael Faraday tarafından keşfedilmiştir. Ancak, Faraday, yaptığı çalışmaların sonucunu açıklayan ilk kişidir. 29 Ağustos 1831 yılında, Faraday’ın, ilk elektromanyetik deneysel gösteriminde, Faraday, iki teli, bir demir halkanın ya da torus’un zıt iki yanına sardı(modern bir toroidal transformatöre benzer bir düzenleme). Faraday’ın keşfedilen elektromıknatıs ile ilgili tarihsel değerlendirmesine dayanarak, bir telden, akım akmaya başladığı zaman, bir dalga türü halka boyunca hareket etmeye başlar ve halkanın karşı tarafında bazı elektriksel etkilerin oluşmasına sebep olur. Faraday, bir teli galvanometrenin içerisine tıkadı ve diğerini de bir pile bağladı ve onları seyretti. Gerçekten de, Faraday, bir teli pile bağladığında diğerini ise bağlamadığında orada geçici bir akım oluştuğunu gördü (o buna ‘elektriğin dalgası’ diyordu.). Bu ürünlenim, pil bağlandığı ve kesildiği zaman, manyetik akıda meydana gelen değişimden ötürü oluşmuştur. İki ay içerisinde, Faraday elektromanyetik ürünlenimim bazı belirtilerini bulmuştur. Örneğin, Faraday bir çubuk mıknatısı tel sarılı olan bir bobinin içinde ve dışında hızlıca kaydırmış, ve sürgülü bir elektrik kablosu ile çubuk mıknatıs yakınında dönen bir bakır disk tarafından sabit bir akım (DC) üretmiştir.

Faraday, kendisinin ‘kuvvet çizgileri’ olarak adlandırdığı kavram ile elektromanyetik ürünlenimi açıkladı. Ancak bilim insanları, Faraday’ın bu teorik fikirlerini reddetti. Çünkü, esas olarak, bu düşünceler matematiksel olarak formülleştirilmemişti. Faraday’ın fikirlerini, kendi nitel elektromanyetik teorisinin temeli olarak kullanan Maxwell, bir istisna ortaya attı. Maxwell araştırmalarında, elektromanyetik ürünlenimi diferansiyel denklemler olarak açıkladı ve bu denklemleri Faraday’ın yasasının orijinal versiyonundan az miktarda farklı olmasına ve EMF hareketini açıklamamasına rağmen, Oliver Heaviside Faraday yasası olarak adlandırdı. Heaviside’ ın modeli (Maxwel-Faraday denklemlerine bakınız.), Maxwell denklemleri olarak bilinen bu denklemlerin bugün tanınan şeklidir. Lenz’in yasası, 1834 yılında, Heinreich Lenz tarafından formül haline getirildi. Lenz yasası ‘devre boyuncaki akı’yı açıklamaktadır ve indüklenmiş EMF’nin ve elektromanyetik ürünlenims onucu oluşan akımın yönünü vermektedir. 

=Faraday’ın Yasası=

Faraday’ın yasasının en yaygın versiyonu açıklamaktadır:

Faraday yasasının bu versiyonu, kesinlikle sadece kapalı bir devre sonsuz ince bir telin döngüsü oluğu zaman geçerlidir, ve aşağıda tartışılan diğer koşullara geçerli değildir. Farklı bir versiyon olan Maxwell-Faraday denklemi (aşağıda tartışılan), bütün koşullar için geçerlidir.

Faraday’ın ürünlenim yasası, sınırı bir tel döngü olan varsayımsal bir yüzey (Σ) boyunca manyetik akıyı (ΦB) kullanır. Tel döngüsü hareket ettiğinden, yüzey için Σ(t) yazarız. Manyetik akı, yüzey alanı integrali tarafından tanımlanır.

formula_1

Burada dA, hareket eden yüzeyin (Σ(t)) bir ögesinin yüzey alanı, B manyetik alan, B.dA ise bir vektör çarpımıdır( sonsuz miktarda manyetik akı). Daha fazla görsel anlamda, tel döngü boyunca bulunan manyetik akı, döngü boyunca geçen manyetik akı çizgilerinin sayısıyla ortantılıdır.

Akı değiştiği zaman- çünkü B değeri değişiyor, ya da tel döngüsü hareket ettiği ya da deforme olduğu için, ya da ikisi de- Faraday’ın ürünlenim, bir tel döngünün, tel döngüyü bir kez dolaşmış bir birim yükten edinilmiş olarak tanımlanan, bir EMF’yi,formula_2, kazandığını söylemektedir. Buna denk olarak, bu, açık bir devre oluşturmak için, teli keserek baş tarafına takılan voltmetre ile ölçülen gerilimdir. Lorentz kuvvet yasasına göre (SI sisteminde)

formula_3

tel döngüdeki EMF:

formula_4

Burada E elektrik alan, B manyetik alan (manyetik akı yoğunluğu,manyetik ürünlenim olarak da bilinen), dℓ, tel boyunca sonsuz miktarda yay uzunluğu, ve çizgi integrali tel boyunca ölçülmektedir.( tel şekli ve eğri boyunca çakışan) Ayrıca EMF, manyetik akıdaki değişim tarafından da belirlenir.

formula_5

Σ, ∂Σ kapalı konturu tarafından sınırlanan bir yüzeydir.,

E elektrik alandır, B ise manyetik alandır.

dℓ, ∂Σ konturunun, sonsuz miktarda küçük vektör ögesidir

dA, Σ yüzeyinin sonsuz miktarda küçük vektör ögesidir. Eğer yönü, yüzey yamasına dik ise, değeri,yüzeyin sonsuz miktarda küçük olan yamalarının alanıne eşittir.

dℓ ve dA, işaret belirsizliğine sahiptir. Doğru işareti bulabilmek için, Kelvin-,Stokes teoreminde anlatılan sağ el kuralı kullanılmaktadır. Düzlemsel bir Σ yüzeyi için, ∂Σ eğrisinin pozitif yol ögesi dℓ, sağ el kuralı yardımıyla, sağ elin başparmağı, Σ yüzeyindeki normal n yönünde olduğu zaman bulunmaktadır.

∂Σ etrafındaki integral yol integrali ya da çizgi integrali olarak söylenmektedir.

Not olarak, E değeri için, sıfırdan farklı bir çizgi integrali, yükler tarafından üretilen elektrik alanın davranışından farklıdır. Yükler tarafından üretilmiş E alanı, Poisson denkleminin çözümü olan skaler bir alanın gradyanı olarak açıklanır. Ayrıca, çizgi integralide sıfır (0)dır. Bakınız gradyan teoremi. Uzay boyunca olan, herhangi bir ∂Σ yolu için ve herhangi bir sınırlandırılmış Σ yüzey için integral denklemi doğrudur