devlet nişanına layık görüldü.




Vuelve conmigo

"Vuelve conmigo" (Türkçe: "Geri dön bana"), 1995 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İspanya'nın temsilcisi Anabel Conde tarafından seslendirilen İspanyolca şarkıdır. İspanya 119 puanla Norveç'in ardından ikinci olmuştur.





Never Let You Go

Never Let You Go aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Karen Kavaleryan

Karen Kavaleryan (Rus: Карен Кавалерян, 5 Haziran 1961, Moskova), Ermeni asıllı Rus söz yazarıdır.

Eurovision Şarkı Yarışması'nda eski Sovyetler Birliği ülkelerini temsil etmek üzere hazırlanan sekiz şarkının söz yazarlığını yapmıştır.





2016 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri - B Grubu

Bu madde 2016 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri B Grubu eşleşmelerini ve sıralamalarını göstermektedir 




2013 Akdeniz Oyunları'nda Karadağ

Karadağ 20-30 Haziran tarihleri arasında Mersin'de düzenlenen 2013 Akdeniz Oyunlarına katıldı. Karadağlı sporcular, biri altın toplam beş madalya ile, madalya sıralamasının 15. basamağında yer aldı.





İbn Asakir

İbn Asakir ya da İbn-i Asakir, asıl adı Ali bin el-Hasan bin Hibetullah bin Abdullah bin el-Hasan Ebu'l-Kasım ed-Dımeşki eş-Şafii (d. Eylül 1105, Şam - ö. 25 Ocak 1176, Şam), Arap tarihçi ve hadis bilgini. Daha çok hadisle ilgilendi, asrının muhaddisi olarak görüldü. Bununla beraber ""Tarih-i Medineti'd-Dımışk"" eseri sonraları tarihçi olarak tanınmasına neden oldu.




2009 Akdeniz Oyunları'nda Karadağ

Karadağ, 26 Haziran-5 Temmuz tarihleri arasında Pescara'da düzenlenen 2009 Akdeniz Oyunlarına katıldı. 2006'da bağımsızlığını ilan eden ülke, böylece ilk kez Akdeniz Oyunları'nda temsil edildi. Karadağlı sporcular, ikisi altın toplam yedi madalya ile, madalya sıralamasının 16. basamağında yer aldı.





Attention

"Attention" () Vilija Matačiūnaitė tarafından seslendirilen 2014 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Litvanya'yı temsil eden şarkıdır. 22 Şubat 2014 tarihinde Litvanya'nın "Eurovizijos" dainų konkurso nacionalinė atranka isimli ulusal final'de internet oylamaları sonucunda Litvanya'yı 2014 Eurovision Şarkı Yarışması'nda temsil etmeye hak kazanmıştır.




Akdeniz Oyunları'nda Karadağ

Karadağ, Akdeniz Oyunları'na, bağımsızlığını ilan ettikten sonra yapılan 2009 Pescara'da ilk kez katıldı. Ülke aynı oyunlarda ilk madalyalarına ulaştı. Toplam 12 madalya (3 altın, 3 gümüş ve 6 bronz) kazanan Karadağ, oyunlar madalya sıralamasında 19. ülke durumundadır.




Dozimetri

Dozimetri direkt veya dolaylı olarak radyoaktif ışımaya maruz kalan bir malzemenin veya canlı dokunun ne kadar ışımaya maruz kaldığını ölçme ve hesaplama tekniğidir.

Dozimetri fizik biliminin alt dalıdır. Bir malzemenin içinin ve dışının ne kadar ışın aldığını hesaplar ve analiz eder. İç doz miktarını ölçmek için çeşitli fiziksel testler gerçekleştirilir. Dış doz miktarını ölçmek için dozimetre kullanılır veya diğer radyasyon cihazlarından elde edilen veriler değerlendirilir.

Dozimetri, radyoaktif ortamlarda çalışan kişilerin, maruz kaldıkları radyasyon miktarını ölçmekte yaygın olarak kullanılır. Bu kişiler, iş güvenliği kanunlarıyla belirlenen radyasyon seviyesinden daha yüksek doz ışımaya maruz kalmamalıdır. Düzenli ölçümler yapılarak, insan sağlığı güvence altına alınır.

Ayrıca nükleer enerji santrallerinin çevreleri düzenli olarak dozimetri teknikleriyle izlenir. Çevreye yayılan bir radyasyon kaçağı olup olmadığı kontrol edilir.

Tıp alanında tedavi amaçlı olarak hastalara verilen radyasyon miktarı, dozimetri yöntemleriyle ölçülerek kontrol altında tutulur.

İlaç endüstrisinde bazı ilaçların ve aletlerin steril hale getirilmesinde kullanılan yöntemlerden birisi radyoaktif ışıma yöntemidir. Bu teknikte ilacın veya aletin maruz bırakıldığı ışınım miktarı dozimetri yardımıyla ölçülür.

Tüm bu durumlarda amaç radyasyonun insan ve çevre üzerine etkisini kontrol altında tutarak en aza indirmektir.




Hindistan'da laiklik

Hindistan'da lâiklik veya sekülerizm Hindistan'da, devletin bütün dinlere eşit yaklaşması anlamında kullanılmaktadır. Lâiklik veya sekülerizmin batıda içerdiği din ve devletin ayrılığına yakın biçimde tanımlanan kavramsal ifadenin dışında yer alan bir anlam içererek, Hindistan'da dinsel hukuk; devlet yasal yapısına bütün dinler için eşit katılımlı olmak üzere eklemlendirilmiştir.

Hindistan Anayasası'nın 1976'da yürürlüğe konulan 42. Değişikliği ile Anayasa Önsözünde Hindistan lâik/seküler bir toplum olarak sunulmuştur. Bununla birlikte veya buna rağmen, ne Hindistan Anayasası ne de yasaları din ve devlet ilişkileri bakımından bir belirleme içermemektedir. Zımni yani yazılı veya sözlü olarak belirtilmeksizin Hindistan yasalarından anlaşılması beklenen; devlet ve tüm devlet kurumlarının parlamenter yasalar yerine dinsel kaynaklı yasaları uygulaması ve çoğunluğa itibar etmesidir. Bununla birlikte Hindistan'da resmi bir devlet dini bulunmamaktadır. Hindistan halkı dinsel özgürlüğe sahiptir ve devlet tüm yurttaşlarına bireysel dinsel seçimlerine bakmaksızın eşit yurttaşlar olarak davranmaktadır.

Günümüz Hindistan'ında yasaların işleyişi bakımından uygulanmakta olan yasal mevzuat her yurttaş için eşit değildir ve Hindistan'da yasalar kişilerin dinlerine göre uygulanmaktadır. Şöyle ki, Hint müslümanlarına dinsel kaynaklı şeriat yasalarını içeren, 'Kişisel Müslüman Yasası' adı verilen hukuk sistemi evlenme, boşanma, nafaka gibi konularda uygulanmaktayken Hindu, Hıristiyan, Sih ve diğer inanışlardaki Hindistan vatandaşları için 'Hindistan Ortak Yasası' adı verilen hukuk mevzuatı uygulanmaktadır. Hindistan vatandaşları arasında bu farklı hukuk sisteminin varlığı çocuk evlilikleri, çok eşlilik, eşit olmayan miras paylaşımı, erkeklere tek taraflı boşa(n)ma hakkı tanıyan ve dinsel açıklama kitaplarında belirtilen mevzuatların uygulanmasını sağlamak üzere ortaya çıkarılmıştır.

Hindistan'da uygulanmakta olan mevzuatın lâik bir yapı olmasının da ihtilaflı bir konu olmasıyla nedeniyle lâikliğin Hindistan'daki varlığı tartışmalı bir konudur. Hindistan'da uygulanmakta olan bu çok hukuklu yapıyı savunmakta olan kişilere göre Hint müslümanları diğerlerine göre farklı bir kültürel yapıya sahiptir ve bu uygulama onların istediği hukuk yapısına uymaktadır. Bu yapının lâik/seküler bir yapı olduğunu iddia edenlere göre her bir Hindistan vatandaşına aynı yasaların uygulanması onların dinsel istemlerine riayetsizlik ve Hindu çoğunluğun kendi yasal yapılarını onlara dayatması sonucunu getirebilecektir. Bu çoklu hukuksal yapıya karşı olanlara göre şeriat hukuku ve dinsel kaynaklı yasalar Hint vatandaşlarının yasa önünde eşit olması ilkesini ihlâl etmekte ve müslüman kadınlarının bir ayrımcılığa maruz kalmasına neden olmaktadır ve bu nedenle Hindistan devlet ve din işlerinin ayrılmasına yönelmelidir.

Hint dinleri, Hint altkıtasına 12. yüzyılda İslamın gelişine kadar birlikte varlık ve yine birlikte tedrici gelişim içinde olmaları ile bilinmekteydi. Ardından Mughal (Moğol/Babür) İmparatorluğu ve koloni (Britanya Rajı) dönemi yaşandı. Ashoka yaklaşık 2.200 yıl önce ve Kannauj İmparatoru Harsha yaklaşık 1.400 yıl önce farklı dinleri seçtiler ve her birine aynı biçimde müşfik ve birini diğerinden üstün görmeyen bir davranış biçimi içinde yaklaştılar. Antik Güney Asya'da insanlar dinsel özgürlüğe ve Hinduizm, Budizm, Cayanizm (Jainism) veya başkaca herhangi bir inanıştan olmalarına bakılmaksızın devletin güvencesinde vatandaşlığa sahip oldular. 5. ve 10. yüzyıllar arasında Ellora Mağarası tapınakları bir diğerine bitişik olarak inşa edildiler ki bu birliktelikleri farklı inanışların kabul edilmesi ve birlikte var oluşlarını göstermektedir. 
İslam dininin ülkeye girişi ve 12. yy.'da Kuzey Hindistan'da Delhi Sultanlığının ve müteakiben Orta Hindistan'da Dekkan Sultanlığının kurulması ile birlikte Hindistan'da devletin dinlerarası ilişkilerindeki bu gelenekte değişme oldu. İslamın politikaya kaynak gösterilen doktrinleri ve dinsel bakış açısı Hinduluk, Budistlik ve Hindistan'da bulunan diğer inanışlarla çekişmeli haline geldi. Yeni tapınaklar ve manastırlar yapılmasına izin verilmedi. Levant'la olduğu gibi, Güneydoğu Avrupa ve İspanya, Hindistan'daki Müslüman yöneticiler Hindulara şeriat temelindeki yargı mevzuatı doğrultusunda yıllık olarak (barışta kalma vergisi olarak) cizye talebiyle dhimmiler olarak davrandılar.

Moğolların bölgeye gelişiyle birlikte şeriat süreklilik gösteren bir istekle empoze edilmekteyken; Moğol/Babür İmparatoru Ekber ile birlikte bu durumun ilk defa belirgin bir istisnası yaşandı. Ekber farklı dinsel inanışları birleştirmeye çalıştı. Hindistan'daki diğer dinlerle birlikte İslam arasında eşitlik olduğu ifade edildi, İslam'a giriş için yapılacak dolaylı veya dolaysız yollu zorlamalar yasaklandı. Dinsel tabanlı (dolaylı bir zorlama olan y.n.) cizye vergisi ayrımcılığı kaldırıldı ve yeni Hindu tapınaklarının yapılmasına imkan verildi. Buna karşın Ekber'in torunları özellikle de Aurangzeb Hindu tapınaklarını yıkarak ve dinsel tabanlı cizye vergisini yeniden empoze ederek bu yönelimi İslamın devlet dini oluşuna doğru yöneltti.

Aurangzeb'den sonra Hindistan, Doğu Hindistan Şirketi ve Britanya Rajı'nın kontrolüne girdi. Sömürge yönetimi din ve devlet işlerini birbirinden ayırmadı ancak Hindu ve Müslümanlar arasındaki eşitsizliğe işaret ettiler ve Hindu, Müslüman ve Hıristiyanların yasa önünde eşitliği ilkesini yeniden tanıttılar. A.V. Thomas’a göre; Britanya İmparatorluğu, Hindistan'daki çeşitli bütün inanışlara eşit mesafede bir politika yürüterek iş ve ticaret yapmayı hedefledi. 19. yüzyılın ortalarından itibaren Hindistan, Britanya Rajı tarafından idare olunmaya başladı. Evlilik, miras ve boşanma gibi medeni sivil hukuk konusunu oluşturan işlemler her bir Hint'in dinsel inanışına bağlı olarak Müslüman dinsel yargıçlarınca, pandit'lerce (Hindu din adamları y.n.) veya diğer dinsel sıfatlara sahip kişilerce dinsel kaynaklar ve bunların yorumlamalarına bağlı olarak kişisel yasalarına göre uygulandı. 1864'de, Britanya Rajı yönetimi tüm dinsel yargıçları, pandit’leri ve diğer benzeri sıfat taşıyanların işlem yetkilerini aralarında meydana gelen