gramdan biraz fazla olacaktır. Yine de, durum her zaman böyle olmayabilir, kütle ağırlık oranına uymayan benzer cisimler olabilir.

Yaygın olarak bilinen helyumla doldurulmuş balon, yer çekimine karşı yönde olan kaldırma kuvvetine sahiptir. Balonun helyumu boşaltılırsa, sıklıkla tarafsız bir hale gelir ve yarıya kadar alçalabilir. Böyle durumlarda, balonun ne alçalıp ne de yükseldiği anlar vardır ve sabit duran balonun altına terazi konursa, balon ağırlığının bir kısmı Dünya yüzeyine tekrar dağıtıldığından dolayı tamamen kütlesizmiş ve hiçbir kuvvet etkisi altında değilmiş gibi gözükecektir. Neredeyse ihmal edilebilir gramaja sahip lastikten yapılmış balon düşünüldüğünde, lastik balon hava ile şişirildiği zaman bütün kütleyi muhafaza edecektir.

Tekrardan, kütle üzerindeki düşük yer çekimsel çevre etkisinin aksine, kaldırma kuvveti cismin ortadan kaldırılan ağırlığını parçalara bölmez. Ortadan kaldırılan ağırlık düşük kuvvete, ağırlığa neden olan yer altına iletilmek yerine balonun altına yerleştirilmiş teraziye teorik olarak yansır. Eğer birisi taşınabilir havuzdayken başka bir kişi havuza girip yüzmeye başlarsa, kişilerin yükleri toplamları havuz, havuzun altındaki terazi tarafından, görülebilir. Kaldırma kuvvetine maruz kalmış objelerin ağırlığı azalacaktır ve akışkan sistem içerisindeki cisimlerin kütleleri ilk eklenen cismin bütün kütlesinden dolayı artacaktır. Hava akışkan olduğundan dolayı, bu prensip cisimlere ve hava sistemlerine de uygulanabilir.

Kaldırma kuvveti etkisi sadece balonları etkilemez. Sıvılar ve gazlar fiziksel bilimlerde akışkandır ve toz parçacıklarından çok daha küçük boyutlu cisimler Dünya üzerinde sıvı içine batırılır, ve kaldırma kuvveti seviyelerine sahiptirler. Yüzen yüzücü ya da havada uçan balon olmaması durumunda, havuzdaki ağırlıklı düzenek için kaldırma kuvveti ağırlıklı hale gelmiş cismin yer çekimsel ağırlığı olarak sayılabilir. Fakat, not olarak, akışkanla desteklenmiş cisimler esasında kabloyla desteklenmiş cisimlerden ağırlığın kaybolması yerine başka bir yere transfer edildiğinden dolayı pek de farklı değildir.

Ağırlığı önemsiz balonların kütlesini daha büyük sıcak hava balonlarıyla arttırmak mümkündür. Sıcak hava balonlarının ağırlığını ölçmek için efora gerek olmamasına rağmen, sıcak hava balonları fazla hareket etmeden yerin üzerinde ve etrafında uçarlar.

Kaldırma kuvveti ve cismin aşağı yöndeki ağırlığını azaltan kuvvetin sonuçları Arşimet İlkesine dayanır. Arşimet İlkesi kaldırma kuvvetinin sıvının yer değiştiği suyun ağırlığına eşit olduğunu belirtir. Eğer akışkan havaysa, kuvvet daha küçük olacaktır.

Normalde, normal öz kütleye sahip cisimlerin kaldırma kuvveti etkisi günlük aktivitelerin sonucu olmak için çok küçüktür. Örneğin, kaldırma kuvvetinin birisinin vücut ağırlığı üzerindeki azaltma etkisi, yer çekiminin 1⁄860’dır. Dahası, barometrik basınç çeşitlilikleri kişinin ağırlığının 1⁄30.000’i kadardır. Fakat, metroloji, ölçü bilimi, laboratuvar takvimlerini ve dengelerini düzenlemek için yapılan kütle tahminleri hava yoğunluğunun kaldırma kuvvetini dengelemek için olduğuna dair bazı kesin bilgilerle üretilmiştir. Uluslararası Model Kilogram gibi çok pahalı platin-iridyum kütle standartlarında verilen, yüksek enerjili çalışan standartlar 8.000 kg/m³ öz kütleye sahip, ve 21.550 kg/m³ öz kütleye sahip platin-iridyumdan daha büyük hacim işgal eden paslanmaz alüminyum alaşımıdır. Elverişlilik için kütle; 20 °C’de kütle için, uygun kütle, 1.2 kg/m³ öz kütleye sahip havayla dengede olan standart öz kütle 8.000 kg/m³’e sahip kütledir. Küçüğünün etkisi, kütle standartlarında paslanmaz alüminyum için 150 ppm olurken, uygun düzeltmeler kütlelerin doğru etiketlenmesi için bütün kütle standartlarındaki kesinlik oluşturulurken düzenlenir.

Ne zaman rutin laboratuvarlarda yüksek kesinlik ölçeklendirilirse, ayarlanmış paslanmaz alüminyum standartları kullanılarak, ölçek alışılagelmiş şekildeki kütleye, gerçek kütle-kaldırma kuvvetinin 150 ppmsi ayarlanmış şekilde, ölçeklendirilir. Cisim kesin olarak aynı kütleye sahipse fakat farklı öz kütleler farklı hacimlerde yer değiştiriyorsa ve dahası farklı kaldırma kuvveti ve ağırlığa sahipse, paslanmaz alüminyum kütle standartlarıyla kıyaslanarak tartılan ve ölçülen herhangi bir cismin kendine özgü ölçülmüş kütlesi vardır, gerçek kütle-kaldırma kuvvetinin bilinmeyen derecesi. Yüksek kesinlik işlerinde, maddenin hacmi, kaldırma kuvvetini sıfır alarak hesaplanabilir.




Eşevreli haller

Fizikte, Kuantum mekaniğinde, eşevreli hal klasik harmonik salıngaca benzeyen kuantum harmonik salıngacının nicel hareketidir. Kuantum dinamiğinin Erwin Schrödinger tarafından Scrödinger denklemlerine çözüm ararken 1926 yılında türetilen ilk örneğidir. Örneğin, eşevre hali parçacığın salınımsal hareketini açıkları. Bu haller, John R. Klauderin ilk makalelerinde alçalma operatörü ve fazla tamamlanmış aile teşkili olarak özvektör adında tanımlanmıştır. Eşevre halleri,[ışığın kuantum kuramında (kuantum elektrodinamiği) ve diğer bozonik kuantum alanlarında Roy J. Glauber’in 1963 yılındaki çalışmaları tarafından geliştirilmiştir.Salınan alanın eşevre hali, klasik sinüs dalga hareketine benzeyen, devamlı lazer dalgası gibi olan kuantum halidir. Ancak, eşevre hali kavramı kayda değer biçimde genellenmiş ve sinyal sürecini niceleme, görüntü işleme alanlarında matematiksel fizikte ve uygulamalı matematik oldukça geniş ve önemli bir konu olmuştır. Bu hususta, kuantum harmonik salıngacı ile bağlantılı eşevreli haller genel olarak standart eşevreli haller ya da Gauss işlevi halleri olarak anılır.

Kuantum mekaniğinde, eşevreli hal kuantum halinin kuantum harmonik salıngacına, elektromanyetik alana vs. uyarlanabilen özelleşmiş halidir, bu durum maksimal sayıda bağlaşımı ve klasik türde davranışı tanımlar. Erwin Schrödinger, Gauss işlevini en küçük sayıda belirsizlikle 1926 yılında türetirken Schrödinger denklemlerine çözüm bulma yolunda benzerlik prensibine uyumlu olmasını sağlamaya çalışırken eşevreli halleri bulmuştur. Bu en küçük belirsizlik durumu, göreceli saçılım yapmak için konum ve momentuma eşit olacak ve hepsi de eşit küçüklükte yüksek enerjide başlayacak şekilde tek bağımsız katsayılı seçilmiştir. Dahası, sistemin enerji özdurumuna karşı olacak şekilde eşevreli hal için zaman evrimi klasik münhaniler şeklinde yoğuşur. Kuantum doğrusal harmonik salıngacı ve bu yüzden eşevreli dorumlar fiziksel sistemlerin kuantum kuramı olarak doğmuştur. Bunlar ışığın kuantum kuramında (kuantum elektrodinamiği) ve diğer bozonik kuantum alan kuramlarında bulunurlar.Dalga demetleri olarak bilinen en küçük Gauss işlevi belirsizliği, Roy J. Glauber ‘e kadar yani elektromanyetik alandaki eşevreli kuantum kuramsal tanım tamamlanana kadar çok fazla dikkat çekmemiştir. Bu hususta, E.C.G Sudarshan’ın uyumlu katkıları da kaldırılmamıştır. Glauber, E.C.G Sudarshan’a yaptığı bu yardımı Hanbury-Brown& Twiss deneyine tanım sağlamak amacıyla yapmıştır. Bu tutunuma açıklama getirmek için çok önemli kapıları açmıştır. 
Klasik optikte ışık bir kaynaktan gönderilen elektromanyetik dalga olarak kabul edilir. Genellikle, tutunum lazer ışığının farklı dalga fazları olan kaynaklar tarafından yansıtılan ışık olduğu kabul edilir. Aslında, kuantum kuramı için eşevreli fotonların resmi kuantum kuramından başka bir faz için doğru olmaz. Lazer ışınımı, rezonans bir oyukta salınım frekansına eşit olan atomik elektron geçişiyle üretilen enerjiden alana uçarak üretilir. Enerji salınım halindeyken, uyarılmış salınım ihtimali için olan ihtimali yükseltir. Bu üstel büyüme, salınım halinde olan, üstel olarak doğrusal olmayan etkiler onu sınırlayana kadar artan pozitif bir geribildirimdir. Karşıt bir örnek olarak, modların süreci olarak salınan ampül ışığı söylenebilir. Salınım süreci uzay ve zaman açısından oldukça rastgeledir. Ancak, bir lazerde, ışık salınım modunda yayılır ve bu modu oldukça eşevreli hale getirir. Bu yüzden, lazer ışığı eşevreli hal olarak kabul edilir. 
Doğrusal harmonik salıngacın enerji özdurumu (ipteki kütleler, katıdaki kafes titremesi, elektromanyetik alandaki salınımlar, moleküllerdeki çekirdeklerin titremesi) düzeltilmiş kuantum halleridir. Fock hali (tek foton) en parçacıksal haldir; sayıları düzeltilmiş parçacıklar ve belirsiz fazlara sahiptir. Eşevresel halde kuantum mekaniksel belirsizlik, momentum, konum ve fazlarda eşittir ve genlikleri hemen hemen aynıdır.
Matematiksel olarak, eşevre hali, formula_1 , imha operatörünün, formula_2 , sağ özdurumu olarak tanımlanır ve özdeğeri formula_3’dır. Denklemsel olarak şöyle okunur;
formula_5 hermityan olmadığından formula_3 karmaşık sayıdır. Şu şekilde gösterilebilir;
formula_8 ve formula_9 halin fazı ve genliği olarak adlandırılır. Birçok eşevreli hal olduğunda formula_10 durumu standart eşevre hali olarak adlandırılır.
Fiziksel olarak, bu denklem eşevre halinin ortaya çıkarma ya da imha etme tarafından değiştirilemediği anlamına gelir. İmha operatörünün özdurumu Poissonian sayı dağıtımıdır. Poisson dağıtımı tüm ortaya çıkmaları birbirinden bağımsız hale getiren gerekli ve önemli bir durumdur. Tek parçacık durumu (formula_11 Fock durumu) bir parçacığın saptanmasoyla başkasının saptanma ihtimalinin sıfır olmasıyla oluşur.Bu boyutsuz operatörlerin türetilmesi, kuantum optiğinde, formula_12 ve formula_13 genelde alan tümlevi olarak adlandırılır. Operatörler kütle formula_14 ve sabit formula_15 ‘nın momentum ve konumuna bağlıdır:
For an optical field,
Optiksel bir alan için,
   ve   
formula_18
Elektrik alanın gerçek ve sanal modlarıdır.
Bu boyutsuz operatörlerin iki system için Hamiltonianları;
Erwin Schrödinger, en küçük belirsiz Gauss işlev dalga demetlerini ilk defa gösterdiğinde klasik durumlar arıyordu.Harmonik salıngacın nicel durumu belirsizlik ilişiğini belirsiz eşit dağılımla en küçüğe indirgeyen formula_12 ve formula_13 operatörlerine sahiptir.
Bu formula_23 operatörünün özdurumudur. (Eğer belirsizlik formula_12 ve 
formula_13 arasında dengeli değilse buna sıkıştırılmış eşevre durumu denir). Schrödinger en küçük belirsiz