ü montunu ve şapkasını, Dubinina ise ayağına Krivonişenko’nun yün pantolonunu giymişti.

Bulunan ilk beş cesetin, Yuri Krivonişenko, Yuri Doroşenko, Igor Dyatlov, Zina Kolmogorova ve Rüstem Slobodin'in hipotermi sonucu öldüğü belirtildi. Slobodin'in kafatasında bir kırık buluyordu. Araştırmacılar bu kırığın onu bayıltacak ama öldürmeyecek bir hasara yol açtığını not düştüler. Slobodin'in muhtemelen nereden geldiği belirsiz darbeyi aldıktan sonra bayıldığı ve donarak öldüğü belirtiliyor. Sonraki dört ceset ise anlaşıldığı kadarıyla travmatik şekilde ölmüşlerdi. Thibeaux-Brignollel’ın kafatası kırılmıştı. Dubinina ve Zolotarev’in kaburga kemikleri kırıktı ve Dubinina’nın dili, gözleri ve dudağı yoktu. Dört cesedin giysileri (2 pantolon ve bir hırka) üzerinde yapılan araştırmada normalinden yüksek oranda radyasyona rastlandı.





Sürgün ve Krallık

Sürgün ve Krallık (Fransızca: "[L'Exil et le royaume"), Albert Camus'nün 1957 yılında neşredilen öykü kitabı.

Sırasıyla:

Camus, hikâyelerde hayatı dikotomik olarak ele alarak, varlık ve yokluk, yaşam ve ölüm, objektivizm ve kollektivizm mefhumlarını varoluşçuluk dahilinde tartışmaktadır. Varılan sonuç bir anlamsızlığa işaret etmekte ve bu anlamsızlık Camus'un absürdist anlayışı için temel teşkil etmektedir. Dönek ya da Kafası Karışığın Biri hikâyesinde ise marksist bir öğretinin izlerine rastlanılabilir.




Parolayı Söyle

Parolayı Söyle Eda Özülkü'nün ilk albümüdür. 1993'te satışa çıkarılmıştır.





Dalgacı

Dalgacı Eda Özülkü'nün ikinci albümüdür. 1994'te satışa çıkarılmıştır.





Uçurdum Da Uçurdum

Uçurdum Da Uçurdum Eda Özülkü'nün üçüncü albümüdür. 1995'te satışa çıkarılmıştır.





Al Beni

Al Beni Eda Özülkü'nün dördüncü albümüdür. 1997'de satışa çıkarılmıştır.





Joseph Plateau

Joseph Antoine Ferdinand Plateau (14 Ekim 1801 – 15 Eylül 1883) Belçikalı fizikçidir. İlk defa, hareket eden görüntünün ilüzyonunu ortaya atmıştır. Bunu yapmak için, tekrar eden çizimler ve parça parça ortaya çıkan hareketi kullanmıştır. 1832'de aleti fenakistiskop olarak isimlendirdi.

Babası Tournai'de doğmuştu ve çiçek resimleri çizmeye yetenekliydi. Van der Mensbrugghe'e göre (1885, p. 390), Plateau daha 6 yaşındayken okumayı öğrenmişti ve bu onu zamanının çocuk dehalarından biri yapmıştı. İlkokula başladığında fizik derslerinden etkilenmişti. Deneylerden büyülenmiş ve er ya da geç bu sırrın içine gireceğine dair kendisine söz vermişti. Tatillerini ailesi ve amcasıyla birlikte Marche Les Dames'de geçiriyordu. Kuzeni ve oyun arkadaşı Auguste Payen daha sonrasında mimar ve Belçika demir yollarının baş tasarımcısıolacaktı. 14 yaşında annesi ve babasını kaybetti. Bu travma onun hastalanmasına sebep oldu. 28 Ağustos 1840'ta Augustine Thérése Aimée Fanny Clavareau ile evlendi. Bir yıl sonra çcukları oldu. Kızı Alice Plateau Gustaaf Van der Mensbrugghe ile 1871 yılında evlendi. Mensbrugghe sonrasında Plateau'nun iş arkadaşı ve ilk biyografisini yazan kişi olacaktı. Retinada,  parlak izlenimlerin sürekliliğinden etkilenmiştir, güneşe 25 saniye boyunca bakarak bir deney gerçekleştirdi ve gözlerini kaybetti. Bunu deneyin kaybı olarak nitelendirdi. Ancak sebep bu olmayabilirdi. Kronik uveitisten dolayı sıkıntı yaşıyordu. Gihent'te öldü. 

Brüksel'de doğdu ve fizik ve matematik bilimlerinden doktor olarak mezun olduğu Liège Üniversitesi'nde lisansını yaptı. 1827'de Brüksel'deki Atheneum okulunda matematik öğretmeni oldu. 1835'te Gent Üniversitesi'ndeki fizik deneylerine profesör olarak atandı. 

1829'da akıl hocası olan Adolphe Quetelet'e tavsiye için doktora tezini sundu. Sadece 27 sayfadan oluşmasına rağmen çok sayıda temel sonucu formülize etmişti. Renklerin retina üzerindeki etkileri araştırmasının (süreklilik, yoğunluk ve renk) ilk sonuçları, dönen eğrilerin kesişimi ile ilgili matematik araştırmasını, hareket eden resimdeki bozulmasının gözlemlerini, dönen disk sayaçlarıyla bozulmuş resmin yeniden yapılmasını bu tezinin içine dahil etmişti. 1832'de Plateau stroboskop cihazının ilk örneğini olan phenakistoscope'u icat etti Hareket eden resmin illüzyonunu gösteren ilk aletti. Biri eşit uzaklıktaki küçük radyal pencerelerden, biri sıra sıra resimler içeren 2 diskten oluşuyordu. 2 disk doğru hızda döndüğünde, pencerelerin ve resimlerin senkronizasyonu hareketlendirilme efekti veriyordu. Stroskobik fotoğraf projesi, görüntünün ilüzyonunu yaratma, nihayetinde sinemanın gelişmesini sağladı. Plateau aynı zamanda kılcallık olayının hareketine ve yüzey gerilimine de çalışmıştı. Sınırlı sayıda verilmiş düşük düzeydeki yüzeyin var oluşunun matematiksel problemi sonrasında onu adlandırdı. Birçok sabun katmanı deneyine katıldı ve Plateau'nun formüle edilmiş yapıları betimleyen kanunlarını köpükteki ince şeritlerle oluşturmuştur.




Nerik

Nerik (, Nerikka), günümüzde Samsun'a bağlı Vezirköprü ilçesinin 7 kilometre kuzeybatısında bulunan Oymaağaç Höyüğü'nde tespit edilen antik kent.

3.500 yıllık geçmişi bulunan kent Hattiler tarafından kurulmuş, Hititlerin kutsal şehirlerinden biri olmuş ve Hititlerin yıkılışından sonra da kentteki yerleşme sona ermiştir.

2005 yılından bu yana kazılan kentteki kazının başkanlığını Uşak Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Başkanı Rainer Maria Czichon yürütmektedir. Burada tespit edilen eserlerin bir bölümü Samsun Arkeoloji ve Etnografya Müzesinde sergilenmektedir.

Nerik, Hattiler döneminde kurulmuş önemli kentlerinden birisi idi. Hattilerin gökyüzü ve fırtına tanrısı Teşup'a adanmış olan şehir kutsal olarak kabul edilmekteydi. Hititlerin Hattileri fethetmesinin ardından Hitit yönetimine geçen kent aynı önemini korumaya devam etmiş, eski krallık döneminde yazılan kanunla da Hattuşaş, Arinna ve Ziplanda ile vergi muafiyetine sahip dört kentten biri olmuştu. Kentteki kazılarda tespit edilen tabletlerdeki bilgilerde Htit krallarının buraya gelip Teşup'a saygı gösterip törenler yaptıkları ve adakta bulundukları yazmaktadır. İlluyanka efsanesinin geçtiği yer olan Nerik'te kutlanan Purulliyaş şenliği Hititlerin en önemli şenlikleri arasında yer almaktaydı. Ayrıca kentin adandığı tanrı Teşup III. Hattuşili'nin de kişisel koruyucu tanrısıydı.

Hitit hükümdarı II. Hantili döneminde Kaşkaların eline geçen kent, III. Hattuşili zamanında tekrar Hititlere bağlanmıştır. Hititlerin en kuzeydeki şehri olan ve kuzey sınırını teşkil eden Nerik hakkında Hititlerin denizci kavimlerin saldırısı ile yıkılmasından sonra herhangi bir tarihsel kayda rastlanılmamıştır.

2005 yılında ilk kez kazılmaya başlanan kentteki çalışmaların ilk dokuz yılında bir sur ve surun kapısı, mabet temel duvarları, kuyu, tünel, 13 toprak tablet, mühür ve çeşitli kalıntılar keşfedilmiştir. Mabedin keşfedilen duvar temelleri üzerinde yapılan araştırmalar sonucunda mabedin üst üste inşa edilen üç ayrı yapıdan oluştuğu tespit edilmiştir ve 2.5 metre yüksekliğinde olduğu tahmin edilmektedir. Tapınağın MÖ 13. yüzyıla tarihlenen son evresinin 2.500 m'lik bir alanı kapladığı da tespit edilmiştir. Ayrıca mabedin dışında 2.5 metrekare genişliğinde ve 4 metre derinliğinde bir kuyu keşfedilmiştir. Bu kuyunun ilk olarak su kanalı olduğunu düşülmüş, dip kısımda bir sıva kalıntısının tespit edilmesiyle de silo olarak kullanıldığı ihtimali üzerinde durulmaya başlanmıştır. Çukurda tespit edilen obsidyen bıçak ve parçaları da bu ihtimali güçlendirmektedir. Ayrıca ilk olarak Roma tarafından kullanıldığı kabul edilen düvel benzeri bir gerecin de Roma'dan çok önce Nerik'te kullanıldığı düşünülmektedir.

Mabet ve kuyuya ek olarak şehirde 50 metre uzunluğunda ve 40 basamaktan oluşan bir tünel keşfedilmiştir. 2013 yılında tünelde başlayan araştırma tünelin duvarlarındaki taşların düşmesi nedeniyle oluşan hayati tehlike nedeniyle durdurulmuştur. İstanbul Teknik Üniversitesi, Amasya Üniversitesi ve Dokuz Eylül Üniversitesinden uzmanlar tarafından incelenen tünel 2015 yılında tadil edilerek yeniden işlevsel hâle getirilmiştir. İlk yapılan araştırmalar sonucunda bu tünelin sonunda kuşatma durumlarında depo olarak kullanılmak üzere kutsal olduğu düşünülen bir içme suyu havuzunun bulunduğu tahmin edilmektedir.

Ayrıca kazılar sırasında tespit edilen gökyüzü ve fırtına tanrısı Teşup'un sembolü olan boğa figürlü kaplar ile dinî törenlerde kullanılan küçük kaplar, çivi yazılı tabletler, Roma dönemine ait olduğu düşünülen toplu mezarlar ve daha önce diğer Hitit kentlerinde örneğine rastlanmamış bronz bir alet bulunmuştur.





Türkiye'de opera

Türkiye'de opera faaliyeti devlet tarafından 1940'larda başlatılmıştır. Halen de büyük oranda Devlet Opera ve Balesi tarafından yürütülmektedir. Türkiye coğrafyasında ise 18. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'na gelen yabancı kumpanyalar ile başlar.

Osmanlı'da opera sözcüğü ilk defa 1670 yılında Eremya Kömürcüyan'ın şiirlerinde geçer. 4. Mehmet döneminde, 1675'te bir saray düğünü için opera getirilmesi planlanır. Ancak gerçekleşmez. Yirmisekiz Mehmet Çelebi 1720'de opera temsillerini eserlerinde tasvir eder. 18. yüzyıla kadar Osmanlı sefirleri Avrupa'da gördükleri bu sanatı eserlerinde anlatırlar. 1797'de 3. Selim sarayda bir opera gösterisi izler. Abdülmecit Beyoğlu'nda Avrupalıların oynadığı operaların Türk gençlerine de öğretilmesini isteyince Giuseppe Donizetti görevlendirilir. 2. Mahmut İstanbul'da açılan özel tiyatroları desteklemiştir. Başlarda Fransız sanatçılar yoğunluktayken, 19. yüzyıldan 20. yüzyıla dek İtalyan operacılar çoğunluğa geçmiştir. Arşak Haçaduryan, Dikran Çuhacıyan, Milli Osmanlı Operet Kumpanyası gibi gayri müslim teşebbüslerle İstanbul'da opera etkinliği devam eder. Padişahlar arasında operayla en çok ilgilenen 2. Abdülhamit olmuştur. Yıldız Sarayı'nda İtalyan kumpanyalar ağırlamış, operaya alakasını sabit memurlar tutmakla göstermiştir.

Operanın halk tarafından tanınması ancak Türkiye Cumhuriyeti'nden sonra mümkün olmuştur. 1936'da Ankara Devlet Konservatuvarı'nda sanatçı yetiştirilmeye başlandı. Alman sanatçı Carl Ebert teşkilatlanmaya destek olması için çağırıldı. 1940'ta Devlet Konservatuvarı Tatbikat Sahnesi'nda uygulamaya geçildi. Carl Ebert yönetimi