taze yapraklar çıkarır.

Bir yaprak sebzesi olarak T. fruticosum A ve C vitaminleri ve demir ve kalsiyum mineralleri yönünden zengindir. Çünkü içinde yuksek derecede oksalik asit bulunmaktadır.

Batı Afrika, Güney Asya, Güneydoğu Asya, Kuzey ve Güney Amerika'nın ılık taraflarında yetiştirilir.

Horozibiği türleriyle beraber T. fruticosum, Nijerya'nın en fazla ithal edilen yapraklı sebzesidir.

Brezilya'da Amazon Nehri kıyılarında yetiştirilir ve genel olarak Pará ve Amazonas'da tüketilir.




Kuşcuğaz, Salıpazarı

Kuşcuğaz, Samsun ilinin Salıpazarı ilçesine bağlı bir mahalledir. Diğer bir adıda Sarıhasan diye geçmektedir.

Samsun iline 62 km, Salıpazarı ilçesine 12 km uzaklıktadır.

Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede okul yoktur taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol stabilize olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.




Mark Tornillo

Mark Tornillo (d. 8 Haziran 1954, New Jersey), ABD'li şarkıcı. Kariyerine Heavy Metal yapan Accept ile devam etmektedir. 2009'da udo dirkschneider yerine gelmiştir. O günden bugüne Blood of the Nations (2010), Stalingrad (2012) and Blind Rage (2014) olmak üzere toplam 3 tane albüm çıkartmıştır.

Accept öncesinde TTQuick grubunda solist idi.

Accept ile ;






Azerbaycan'da din

Azerbaycan'da din. Azerbaycan Cumhuriyeti Anayasasına göre Azerbaycan laik devlettir. Azerbaycan Cumhuriyeti'nde din devletten ayrıdır.

Din ve halkın inançları sorunu Azerbaycan toplumunu periyodik heyecanlandıran önemli sorunlardan biri olarak kalmaktadır. Bu alanda Sovyetler sonrası dönemde belirgin değişiklikler olmuştur.

Geçtiğimiz yıllar boyunca bu değişiklikler hiç de net karşılanmamış, birçok durumlarda çelişkili olmuştur. Bir yandan Sovyet ideolojik sisteminin çöküşü insanların manevi yaşamlarında boşluklar yaratmıştır. Çoğunluk komünist ideolojisinin tutarsız olduğunu görmüş, manevi yaşamlarını değiştirerek, çeşitli dinlere yüz tutmuştur. Mesele şuradadır ki, Sovyet sistemi dinlere karşı siyasıt götürüyordu. Din çoğu zaman halkın adetleri ve millî değerleri ile karışık şekilde sunulduğundan ona dönüş kültürel ve ahlaki köklerimize dönüş olarak değerlendirilmiştir.

Dine dönüş süreçlerine Azerbaycan'daki dayanıklı olmayan askeri-siyasi durum da etkisini göstermiştir. Ermenistan ile savaş, çok sayıda kurbanların verilmesi ve mültecilerin ortalığa çıkması ile sonuçlanmış. İşte bu olaylar da dine yatkınlığa yol açmıştır. Çünkü bu gibi aşırı durumlarda birçok kişi faciaların neden oluşmasını köklerini arayarak, bunların nedenlerini kendilerinin ve toplumun suçlu olmasında görürler. Böyle duygular onları kurtuluşun dinde olduğu anlamına geliyordu.

Sovyet sisteminin çöküşü ve sınırların açılması yabancı dini misyonerlerin ülkemize gelmesine yol açmıştır. 1980 lı yılların sonundan itibaren Azerilerin ayrı dinlere ve tarikatlara akımı başlamıştır.

Misyoner aktivitesini ilk olarak Uluslararası Krişna Bilinci Derneği takipçileri göstermişlerdir. Bakü ve başka şehirlerin merkezi sokaklarına çıkarak kendi inançlarını sürekli teşvik krişnaçıların toplantılarında bu dönemde birçok kişi katılmıştır. Sıradan insanlarla sohbetler etmek, onları toplantılarına çağırmak, kitapları satmak onların propaganda biçimleri idi.

1980'li yıllarda yaptıkları aktif propagandaya rağmen, krişnaçıların popülaritesi azaldı, halk kitleleri arasında kendi inançlarını duyura bilmediler. Onların eğitimi birçok vesilelerle karmaşık olduğundan, basit insanlar onu kavramakta güçlük çekiyorlardı. Uluslararası Krişna Bilinci Cemiyeti Başkanının sözlerine göre, günümüzde Bakü'de bulunan krişnaçıların toplantılarına 350 kişiden fazla insan katılmıyor. Onlardan ise inançlarında aktif olanların sayısı 150'den fazla değildi.
Yahudi dinin takipçilerinin sayısı ülkede on binlerce, onların çoğunu tatlar oluşturur. Guba ilçesinin Qırmızıkənd kasabasında kompakt halde yaşayan tatlar Oğuzda ve ülkenin diğer kuzey bölgelerinde de yerleşmişler. Başkentde ise bunların dışında Avrupa Yahudileri de yaşıyorlar. Bakü'de, Guba`da, Oğuzda bağımsızlık döneminde birkaç yeni sinagog inşa edilmiş, bazılarında ise esaslı onarım ve restorasyon çalışmaları gerçekleştirilmiştir.

Bağımsızlık yıllarında Bahai toplulukları da Azerbaycan'da faaliyetlerini restore etmiştir. Bahailik XIX yüzyılın sonu - XX yüzyılın ilk yıllarında şimdiki Azerbaycan Cumhuriyeti topraklarında yayılmaya başlamıştır.Bu inancın kökleri o zaman İran'ı bürümüş babiler hareketinden geliyor. Bahailer XX yüzyılın 90'lı yıllarında Gence, Bakü, Sumgayıt ve Selyanda kendi icmalarını oluşturdular. Şu anda Azerbaycan'da 9 Bahai topluluğu faaliyet göstermektedir.Faaliyetleri resmi devlet kurumları ile mutabakata varılandır.

Azerbaycan'ın geleneksel Hıristiyan kiliselerinden biri Rus Ortodoks Kilisesi'dir. Onu temsil eden en büyük ve saygın kurum Bakü ve Azerbaycan Yeparxiyası. Ülkedeki pravoslavların sayısı Müslümanlardan sonra ikincidir. Son zamanlarda ülkede birçok eski Ortodoks kilisesi tamir edilip ibadete açılmıştır. Rus Ortodoks Kilisesi ve diğer Ortodoks kiliselerin yüksek temsilcileri periyodik Azerbaycana gelir, onların ülke başkanları ve Müslüman rakamları ile çok iyi ilişkileri vardır. Azerbaycan'da yaşayan pravoslavların faaliyeti ülke mevzuatına tam uyumludur.

2003 yılında Alban-Udin Hıristiyan topluluğu resmen tescil edilmiştir. Bu da geçmişte görülmüş Alban Kilisesi'nin yeniden kurulması yönünde ilk adım olarak değerlendiriliyor. Alban Kilisesi'nin varlığına XIX yüzyılın ilk yarısında son konmuş, yapısı ve emlakı Ermeni Kilisesi'ne verilmiştir.Bu nedenle Ermeni Kilisesi bütün Azerbaycan arazisini kendi kanonik yeri saymakla beraber, Ermeni təcavüzünü destekler ve Ermenistan'ın Azerbaycan'a karşı toprak iddialarını haklı bulur..

Alban Kilisesi'nin takipçilerinin sayısı pek fazla değildir, beş bin kadar yakındır.

Ülkede Katolik ve lüteranlar azınlık oluşturuyor. Lüteranlar toplantılarını Rusya İmparatorluğu döneminde başkentte inşa edilen Kirxada geçiriyorlardı. Ayrıca, bir zamanlar büyük Alman toplumunun yaşadığı Göygöl ilçesinde de tarihi Lutheran Kilisesi tamir edilmiş, ibadet için açılmıştır. Katolikler için ise Bakü'de kilise yapılmıştır. Onlar, ayrıca kimsesizler için ev de tutuyorlar.

Diğer Hıristiyan mezhepleri ve denominasiyaları ise Ermenistan'la savaşın kızgın çağlarında Azerbaycan'da özel etkinlik göstermemişlerdir. Bu da onların güvenliği açısından doğru bir adım olmuştur. Çünkü o dönemde Hıristiyan odaklı inançların yayılmasına gayret edilmesi düşman propagandasına destek vermek gibi değerlendirilebilir olabilir. Aslında Azerbaycan-Ermenistan savaşı hiçbir zaman dinlerarası çatışma halini almamıştır. Buna rağmen, savaşın aktif aşaması sırasında Hıristiyan tebliğatçıları kendi inançlarını açıkça yaymaktan sakınmış. Bazı Hıristiyan tarikatları ise henüz o çağlarda kendi işlerini yarı gizli olarak hayata geçirmişler.

1994 yılında Ermenistan ile ateşkes anlaşması yapılmasından sonra Azerbaycan onu sarmış derin krizden çıkmaya başladı. Bu yeni durumda yabancı ülkelerden gelmiş misyonerler Azerbaycan halkı arasında geniş kapsamlı açık propagandaya başlamışlardır. Özellikle Batı ülkelerinden gelmiş çeşitli Protestan kiliselerinin davetçileri Bakü, Gence ve diğer şehirlerde kendi toplantılarını geçirmiş, bu amaçla geniş konser zallarını kiraya götürmüş, orada dualar, vaazlarda ve dini içerikli dersler okumuşlar.

Aynı dönemde yurtdışından ülkemize gelmiş Hristiyan-Protestan öğretim ve din görevlilerinin çabaları sonucu dini tarikatlara pek çok insan dahil edilmişti. Birçok dini davetçiler köylerde, aynı zamanda basit insanların yaşadıkları yerlerde evleri kiraya alarak halkla iletişime girip, orada propaganda yapmış, gençleri kendi mezheplerine dahil etmişlerdi.

Onların misyoner çalışmaları sonucunda, birçok insan bu tarikatların inançlarını benimsediler. Bunun birçok öznel ve nesnel nedenleri vardı. İlk etapta sosyal nedenler geliyordu. O yıllarda ülkenin durumu oldukça fenalaşmış, insanların bugüne ve geleceğe inançları ortadan çıkmıştı. Ekonomik sorunlar, nüfusun yoksulluğu da bir çoklarının dini propagandalara uymaya mecbur ediyordu. Çünkü tarihin bu gibi çağlarında uluslar sakrallığa meyilli olur, ideal dünyada kurtarıcı arayışında olur, mucizelere inanır, mesih-kurtarıcısı bekliyorlar. İşte tarikat tebliğatçıları da onlara psikolojik etki göstererek takipçilerinin dini trans hallerine düşürüyor, vaatler verdiler. Dış tarikatların davetçileri göklerden gelen kurtuluş vaatleri ile yetinmemiş, hem laik araçlardan de kullanmışlardır.

Nüfusun o zamanki yoksul durumundan yararlanarak, Azerbaycanlılara maddi yardımlar yapmış, yaşamlarında olan çeşitli sorunlarını çözmüşler. Bu veya başka tarikatın üyesi olmak bazıları için çok elverişli olmuştur. Ayrıca, dini tarikatların aracılığıyla İngilizce ve başka Avrupa dillerine yiyelenme, yabancı eğitim kurumlarında okuma, iyi iş bulma şanslarını elde ediyorlardı. Hem de tarikatlara üye olmak insanların dış ülkelere göç imkanlarını da kolaylaştırmış oluyordu. Bu ise o zamanki ağır durumda çok kişinin arzusu idi.

Bazen ise yabancı din tarikatçılarının propagandası siyasi nitelik taşımıştır. Bunlardan bazıları kendi dinlerinin Ermenilerle Azerilerin barış elde etmesine yardımcı olacağını iddia ediyorlardı. Onlara göre, bu durumda Azerbaycanlılar da Ermeniler gibi, Hıristiyan olacak ve Hıristiyan kardeşliği fikirler ile bu savaşı çözmek mümkün olacaktır.

Aynı zamanda Azerilere, onların yurtlarının aslında Arap, sonra ise Türk "istilaçıları" tarafından sıkıştırılıb üretilen Hıristiyan ülkesi olduğu fikri aşılanırdı. Demek ki, İslam dini Azerbaycan'a özgü olmayan yabancı inanç gibi kaleme verilirdi.

Azerbaycan'da Hıristiyanlığın "restorasyonu" konusunu kaldıran dış tarikatçı kurumların temsilcileri milletlerarası sorunlara da değinirlerdi. Önceden hepsi Azerilerin İslam'ın pratik taleplerin