rur.

Genellikle sol kalp yetmezliği ve/veya akciğer ödeminin belirtilerinden biridir. Astım, kronik bronşit, uyku apnesi, panik bozukluk gibi hastalıklarda da benzer belirtiler görülebilir. Kas-sinir sistemi açısından bakıldığında , ortopne ciddi diyafragmatik zayıflığın işaretidir. Bu gibi durumlarda hastalar ayakkabı bağlarken eğilmeleri gibi durumlarda da nefes darlığı tanımlarlar.





Minzy

Gong Minji (18 Ocak, 1994), daha çok bilinen adıyla Minzy (Korece: 민지),Güney Koreli idol şarkıcı, rapçi ve dansçı.

Seul’de doğmuştur. YG Entertainment tarafından 2009'da kurulan 2NE1,grubunda Sandara Park Park Bom ve CL ile birlikte çıkış yapmıştır.2016 yılında gruptan ayrılmıştır.

CL ile düeti şarkısı olan “"Please Don’t Go"”, 2009 yılının Kasım ayında Gaon Listeleri'nde 6. sıraya yerleşmiştir. 2NE1 ile birlikte çıkarttığı "“2NE1”" ve "“2NE1 2nd Mini Albüm"" albümlerinin yanı sıra, bir de "“To Anyone”" isimli albümü vardır.

Ünlü halk sanatçısı Gong Okjin'in torunu olan Minzy, 2009 yılında çıkış yaptığı 2NE1 grubundan 5 Nisan 2016'da ayrılmıştır.
Resmi olmasa da Music Works Entertainment ile anlaşma yapılacağı duyurulmuştur

Minzy Güney Kore’nin Seul şehrinde doğdu. Ardından Gwangju’da yaşamaya başladı. Burada dans yarışmalarına katıldı. İnternete koyduğu bir dans videosunun popüler olması sebebiyle, YG Entertainment tarafından keşfedildi ve Minzy YG Entertainment bünyesinde eğitime başladı.

16 Temmuz 2009 tarihinde, Minzy’nin okulu bıraktığı 2NE1 ile birlikte müzik kariyerine yoğunlaşacağı duyuruldu.

5 Nisan 2016 tarihinde YG Ent. tarafından resmi olarak Minzy'in kontratını yenilemeyerek gruptan ayrıldığını belirtmiştir.




En uzun filmler listesi

Sinematik filmler dağıtım kanalları aracılığıyla birden çok yerde geniş bir tiyatral yayına sahipken, bazı dünyanın en uzun filmleri asla çoklu ekranlarda eş zamanlı olarak yayınlanmaz ya da ana izleyiciye hitap etmez. Bu tür filmler seyirciye içeride ve dışarıda eşlik etmek amacıyla sanat galerilerinde gösteriliyor olabilmektedir. 2011 yılı sonu itibarıyla ekranda gösterilen en uzun film, Danimarkalı üç sanatçı tarafından kurulan Superflex grubu tarafından yapılan "Modern Times Forever (Stora Enso Building, Helsinki)" isimli deneysel filmdir. 240 saatlik bir uzunluğa sahip olan filmin bir kerelik gösterimi 23 Mart 2011 tarihinde Helsinki'de IHME Çağdaş Sanat Festivali'nde başladı. Film Helsinki'deki Stora Enso merkez binasının önümüzdeki birkaç bin yıl içinde nasıl çürüyebileceğini konu ediniyor.

Süresi 300 dakikayı (5 saat) aşan filmler şu şekildedir.

Önemli: Bazı filmler genişletilmiş sahneler veya yönetmenin kestiği sahneler ile birlikte ele alınmış ve filmin doğrulanmış en uzun süresiyle sıraya koyulmuştur.

Erich von Stroheim'in "Greed" filminin özgün sürümü 10 saat olarak bildirildi. Ancak film bu uzunluğuyla bir kez bile gösterilmemiştir ve böyle bir kopyası şu ana kadar mevcut değildir. Filmin son yayınının süresi (Stroheim'in isteği üzerine tekrar düzenlendi) yaklaşık olarak 2 saat 20 dakika olarak belirlendi. Daha sonra yeniden keşfedilen görüntüler araştırmacıların yeniden bakımında 4 saate yakın bir süre ortaya çıkardı. Benzer şekilde, Sion Sono'nun 6 saat olan ""Aşka Maruz"" filmi yapımcıların emriyle tekrar düzenlendi ve film 4 saate düştü. Sono bu sonucu "imkansız" olarak değerlendirdi.

Galaları ayrı ayrı yapılsa da bir olarak tasarlanmış ve eş zamanlı ya da ardışık olarak yayınlanmış filmler.
180 dakikadan baz alırsak diğer uzun filmler. Sadece sinemada yayınlanan süresiyle, yönetmenin kestiği sahneler süreye dahil edilmeden sıralanmıştır.




Babil (Mısır)

Babil veya Babilon, bugünkü Mısır'ın Kahire şehrinin yakınlarında yer alan bir antik şehirdir. Orta Çağda Önemli bir kale niteliği taşımaktaydı.




Âyine

Âyine, 1921-1922 yıllarında İstanbul'da yayımlanmış haftalık mizah dergisidir.

1921 yılının Ağustos ayında yayında yayın hayatına başlayan dergi yazılarıyla, şiirleriyle, karikatürleriyle Anadolu’daki Milli Mücadele hareketine destek olmuştur.

Yusuf Ziya, Faruk Nafiz, Ahmet Rasim, Hüseyin Rıfat, Halil Nihat, Ercüment Ekrem, Aka Gündüz, Osman Cemal Âyine dergisinin yayın kadrosunu oluşturur. Derginin idare merkezi Suhulet Kütüphanesi’dir; 9. sayıdan itibaren Bab-ı Ali Caddesi’ne taşınmıştır. Derginin sahibi Suhulet Kütüphanesi sahibi Semih Lütfü Bey, müdürü Eşref Nesib’dir. Derginin 9. sayısından itibaren hem kendi ismiyle hem müstear isimlerle yazılarını ve şiirlerini yayımlayan Yusuf Ziya Bey’in dergide en etkin kişi olduğu anlaşılır.

Dergide, Milli Mücadele hakkında mizahi dille yazılmış haberler ve toplumsal meseleler ile ilgili yazıların yanı sıra şiir, fıkra, nükte hikâye türünde edebi eserlere yer verilmiştir. Görsel malzeme olarak karikatür kullanılmıştır. Dergide kullanılan tek fotoğraf 69. sayıda çıkan Mustafa Kemal fotoğrafıdır.

Yayın hayatı boyunca dört sayfa olarak çıkan derginin 1 - 34. sayıları Perşembe, 35 - 41. sayıları Çarşamba, 42 - 45. sayıları Salı, 46 – 64. sayılar Çarşamba, 65 – 72. sayıları ise Perşembe günü yayımlanmıştır. Dergi, yayın hayatını 72. sayısı ile 4 Ocak 1923 tarihinde noktaladı.




Cecora Muharebesi (1620)

Cecora Muharebesi ("ya da Ţuţora savaşı/Tsetsora sahası")  Lehistan-Litvanya Birliği (Asi Boğdan Prensliği birliklerinin desteğiyle) ve Osmanlı kuvvetleri (Nogayların desteğiyle), arasında 17 Eylül-7 Ekim 1620 tarihleri arasında Prut Nehri yakınlarındaki Moldova'da (Boğdan) gerçekleşmiştir.

Lehistan-Litvanya Birliği'nin diplomatik temsilciliğinin İstanbul'daki başarısızlığı ve Busza Antlaşması'nın her iki tarafça ihlali sonucu 1620 yılının başlarında ikili ilişkiler hızla kötüleşti. Osmanlılar 1620 yılında Lehistan'a savaş ilan etti ve 1621 yılı ilkbaharında saldırmayı planladı. Birliğin Sejm meclisi atamanların talep ettiği ödeneğin çoğunu reddetti. 1620 yılında Habsburg temsilcisinin ikna etmesi ile senatonun gizli kurulu sonunda birlik kuvvetlerine katılmayı kabul etti. 70'li yaşlarındaki hetman Stanisław Żółkiewski, Osmanlı İmparatorluğu ile meydana gelecek çatışmayı öngörerek Osmanlı birlikleri ile yabancı topraklarda karşılaşmaya karar verdi ve Boğdan'ı seçti. Ancak Osmanlı sultanı da İskender Paşa'yı, Lehistan ile ittifak yapan Hospodar Gaspar Gratiani'yi def etmek üzere Boğdan'a gönderdi.

Hetman Zółkiewski ve Koniecpolski ordularını Romanya sınırlarındaki Țuțora'ya ("Lehistan kaynaklarında Cecora"),  Han Temir (Kantymir) üzerine yönlendirdi. Ordu 5,000 ile 9,000 (2,000 piyade 1600 civarında Cossack süvarisi) askerden oluşmaktaydı. Pek çok alay soylu kişiler olan Koreckis, Zasławskis, Kazanowskis, Kalinowskis ve Potockis'in özel kuvvetlerinden oluşmaktaydı. Ordu Boğdan'a eylül ayında girdi. Boğdan hükümdarı voyvoda Gaspar Graziani, Osmanlı İmparatorluğu'nun tebaası olmasına rağmen isyan ederek Lehistan-Litvanya Birliği'ni desteklemeye karar verdi. Graziani yeniçerileri Iaşi'de (Yaş, Romanya) öldürdü ve Sultan II. Osman'ın (Yönetiminin elinden alınıp İstanbul'a getirilmesini emretmişti) elçilerini öldürdü. Daha sonra kaçmaya çalışsa da Żółkiewski tarafından Lehistan-Litvanya Birliği'ne katılmaya zorlandı. Bununla birlikte pek çok Boğdanlı boyar kendi bölgelerini birliğin displinsiz askerlerinden korumak için ordudan ayrıldı, bir ksımı kazanan tarafa katılmak üzere durumu izlemeye başladı ve bir kısmı ise Türk ordusuna katıldı. Sonuç olarak yalnızca 600-1000 kadar Boğdanlı isyankar birliğin ordusu içinde yer aldı. Żółkiewski ordusunu Cecora'daki müstahkem ordugaha yönlendirdi.

10 Eylül'de, Ţuţora yakınlarında (Yaş, Romanya yakınları), Lehistan-Litvanya Birliği ordusu ile Tatar ve Osmanlı birlikleri, Eflaklıların katılımı (13,000–22,000) ile Özi beylerbeyi İskender Paşa kumandası altında karşı karşıya geldiler. Osmanlı kuvvetleri Gabriel Bethlen'in ordusunu da içeriyordu. Tatar kuvvetleri birlikten pek çok muhafızı esir aldılar. Savaşın ilk gününde perk çok Boğdanlı isyankar taraf değişerek Lehistan-Litvanya Birliği ordusuna saldırdı. 19 Eylül'de Lehistan-Litvanya Birliği'nin mağlup olacağı belli olmuştu; Koniecpolski yine de 20/21 Eylül'e kadar ordusunu bir arada tutabildi. 29 Eylül'de birlik askerleri geri çekilmeye başladı. Graziani'nin ayartması ile bazı özel birlikler kaçmaya başladılar. Çekilme sürecinde 3 Ekim'de olduğu gibi pek çok ciddi atak olsa da Lehistan-Litvanya Birliği askerleri Dniester ve Lehistan-Litvanya sınırında mevzi alabildiler.

6 Ekim'deki bir diğer ağır saldırıda, pek çok soylu kaçtı geride kalan çoğu asker Osmanlı birliklerince öldürüldü ya da esir alındı. Żólkiewski öldü ve Koniecpolski ve pek çok diğerleri (Samuel Korecki, Mikolaj Struś, Mikołaj Potocki, Jan Żółkiewski, Łukasz Żołkiewski, Stanisław "Rewera" Potocki ve Bohdan Khmelnytsky) esir alındı. Żółkiewski'nin başı bir direğe asılarak sultana gönderildi; Dük Korecki İstanbul'da hapsedildi.

Böyle önemli bir zafer vezir Ali Paşa ve Gabriel Bethlen'in tavsiyesiyle II. Osman'ın yönetimini güçlendirip genişletebileceğine olan inancı artırdı. Alexandru Iliaş Boğdan yöneticisi olarak atandı. Graziani 29 Eylül'de öldürülmüştü.

Yalnızca 1000 kadar Lehistan-Litvanya Birliği askeri hayatta kalabildi. Tatarlar Podolya, Volhinya ve Galiçya'ya yerleştiler.

1621'de II. Osman'ın komutasındaki 200,000–250,000 Osmanlı askeri, Edirne'den Lehistan sınırına ilerlerdi. Osmanlıların hedefinde bu muharebenin de getirdiği güvenle o sıralarda Lehistan'ın bir parçası olan Ukrayna'yı fethetmek vardı . Lehistan komutanı Jan Karol Chodkiewicz eylül ayında yaklaşık 35,000 askerden oluşan Kazak destekli ordusuyla Dinyester'i geçti. Hotin Kalesi'ne yerleşti. Osmanlı ordusu burada ilk sonbahar karı düşene dek 2 ay kadar yavaşlatıldı. Mevsimin getirdikleri ve 40,000 askerin kaybı II. Osman'ı müzakereye zorladı. Kuşatma kaldırılmadan birkaç gün önce yaşlı Ataman öldü (24 Eylül 1621). Savaş Lehistan-Litvanya Birliği'nin bir kısım tavizleri ve Osmanlı Devletinin bir kısım kazanımlarına yol açan Hotin Antlaşması ile son buldu.

II. Osman savaşın açmaza girmesini yeniçerilerin gayretindeki eksikliğe ve yozlaşmaya bağladı. Orduyu modernize e