sıralarda zor durumda olan The Lost ekibi hapishaneyi basar ve Billy'yi öldürür.

Brian Jeremy çetenin kıdemli üyelerinden olup Billy'nin en yakın dostudur. Billy ve Johnny'nin araları bozulup Billy'nin Johnny'ye tuzak kurması ancak tuzağın işlememesi ve birinin Billy'yi ihbar etmesiyle Billy'nin hapse düşmesinden sonra Brian ihbar eden kişinin Johnny olduğunu düşünür ve tartışmalardan sonra kendi dostlarıyla yeni bir ekip kurar daha sonra Johnny Brian'ın bulunduğu binayı basar ve Brian'ı bulur Brian'ı öldürmek ise oyuncunun seçimine kalmıştır.

Terry Thorpe The Lost motor çetesinin önemli üyelerinden olup çetenin silah işleriyle ilgilenmektedir Johnny ne zaman ararsa arasın Terry, ekipteki silahları Johnny'nin bulunduğu mekana getirir aynı zamanda Johnny, Terry'yi yardım için aradığında yanına Clay'ı da alarak yardıma gelir.

Clay Simmons, çetenin önemli üyelerinden olup çetenin motor işleriyle ilgilenir. Johnny'nin Clay'ı aramasıyla Clay Johnny'nin bulunduğu mekana motor getirir. Aynı zamanda Johnny, Clay'ı yardım için ararsa, Clay yanına Terry'yi de alarak yardıma gelir.

Angus Martin, çetenin en eski üyelerinden biridir ancak geçmişte Billy yüzünden yaptığı bir motor kazasından dolayı tekerlekli sandalyeye mahkûm olmuştur. Bu nedenle Billy ile araları iyi değildir ve Angus her zaman Johnny'nin tarafında yer almıştır.

Geçmişte Johnny ile sevgili olan Ashley Butler, sonra uyuşturucuya bulaşması vb. olaylardan dolayı ayrılır ancak hâlâ Johhny ile arkadaştır. Johnny ile ayrıldıktan sonra dahi Johnny'nin başına belaya sokan Ashley aynı zamanda Roman Bellic'in de kaçırılmasından sorumlu kişidir.

Malc, bir motosiklet çetesi olan Uptown Riders'ın üyesidir ve Johnny ile Jim sayesinde tanışır. The Lost motosiklet çetesi ile dost olan Uptown Riders, Algonquin adasının Northwood semtinde kol gezmektedir. Malc'ın aynı zamanda Elizabeta ile de bağlantısı vardır.

Kongre üyesi Tom Stubbs; Johnny ile, Billy sayesinde tanışır. Stubbs, Algonquin adasında Libertonian’ın karşısındaki Jousters Kulübü’nde takılmaktadır. Bazı kirli işlerini aklamak için Johnny’yi kullanır.




Necran

Necran (), Suudi Arabistan'ın Necran Bölgesi'nde bölgesinin merkezi olan şehirdir. Şehir, ülkenin güneybatısında Yemen sınırı yakınlarında yer almaktadır. Şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 298,288'dir. Şehre Necran İç Havalimanı hizmet vermektedir.

Necran'ın tarihi 4000 yıl öncesine kadar dayanmaktadır. Şehir ticarette en parlak dönemini M.Ö. 1. ve 2. yüzyılda yaşamıştır. Antik çağda El-Uhdud adıyla bilinmekteydi. 1934 yılında Suudi Arabistan'a katıldı.

Necran'da 560 devlet okulu ve 10 özel okul bulunmaktadır. Şehir aynı zamanda Necran Üniversitesi ve Necran Teknoloji Koleji'ne ev sahipliği yapmaktadır.

Şehirdeki futbol klupleri:




+1 (film)

+1 (diğer adıyla "Plus One"), 2013 yapımı ABD gerilim filmi. Filmin yönetmenliğini Dennis Iliadis yapmıştır. 




Antik Yunanistan'da çömlekçilik

MÖ 7. ve 6. yüzyıllar Yunan uygarlık tarihinde yaratıcı dönemler olarak kabul olunabilir.Bu iki yüzyıl içinde sosyal , siyasal ve ekonomik hayatta görülen ilerleme kendini kültür hayatının çeşitli alanların da göstermekte, fikir , edebiyat ve sanat kanunları sabit şekiller almaktadır.Bu dönem kültürü Yunan Ortaçağı kültürünün dar çerçevesi dışına çıkmakta, Homeros dünyasının ortaya attığı temellere dayanmak suretiyle sürekli olarak gelişmektedir.Bu dönem aynı zamanda halk kitleleri arasından bazı kişilerin belirmeğe başladıkları bir dönemdir. günlük ihtiyaçları için yapmış oldukları vazolar da resim ve nakış sanatı için önemli belgelerdir.

MÖ 7. yüzyıl sonları ve 6. yüzyılda siyah figür tekniği sonraki dönemlerde ise kırmızı figür tekniği kullanılmıştır. Yunanların günlük ihtiyaçları için yapmış oldukları vazolarda resim ve nakış sanatı için önemli belgelerdir. Daha gelişmiş ve tabiileşmiş olan geometrik ya da figürlü yanında insan önemli yer almakta, ressamlar yalnız tek insan figürünü değil, oldukça büyük kompozisyonlar hatta çeşitli frizlerde birbiriyle ilgili kompozisyonlar meydana getirmesini bilmekte ve en çok konulara başvurmaktadırlar. Bunlar arasında doğu Yunan ve Korinth önemli yer alır. Doğu Yunan ekolü renklerin berraklığı, çeşitliliği ve sahnelerin canlılığı ile göz çarpmakta, ressamlar ahenkli bir süratle tertiplemesini bildikleri ‘’ hayvan frizlerinde’’başarılı olmakta, birçok hallerde büyük tablolardan aldıkları mümkün olduğu kadar çok şey anlatmak istemektedirler. Korinth’te daha sonraki eserlerden ayırt edilmeleri için ‘’protokorinthvazoları’’olarak gösterilen, başlangıçları dayanmakla beraber esas itibarıyla 7. yüzyıla ait olan vazolar doğudan getirilen kumaş ve halıları örnek alarak açık bir zemin üzerine parlak ve siyah, kırmızı veya beyaz boya ile özenle yapılmış, bir takım geometrik bezemeler ya da mitolojik sahneler göstermekte, her biri başlı başına bir sanat eseri olmak iddiasında bulunan bu Akdeniz piyasasında büyük rağbet gördüğü anlaşılmaktadır.( resim 1)

İşte bu suretle ve Yunanların doğu uygarlıklarından faydalanmak, fakat bu uygarlıklardan aldıkları elemanları kendi mizaçlarına göre değiştirmek ve geliştirmek suretiyle yüksek bir uygarlık kurduklarını , böylece 5. yüzyıl uygarlığının temellerini attıklarını görüyoruz. Fakat arkaik dönem kültürü yalnız klasik kültürün değil , bugün benimsemiş olduğumuz Avrupa kültürünün de temeli olmuştur.

Yunan resim sanatı hakkında bilgiyi, günümüze gelebilen vazolardan edinmekteyiz. Bu vazolar 3 grupta ele alınmaktadır:

 ve heykel alanında büyük başarılar elde eden Yunanlar ; mücevher , çömlek , sikke her türlü madeni eşya ve bu arada zırh yapımında da son derece ilginç çalışmalar yaptılar.Bu işleri gerçekleştiren sanatçılar da aşağı yukarı, ve heykeltıraşların tuttuğu yolu izleyerek , katı bir şekilde üsluplaşmış arkaik formlardan başlayıp giderek doğallığın ve teknik becerilerinin en güzel örneklerinin verdiler. Bunları tarihlendirmek, özellikle değerli maddelerden yapılan eşyaların çoğu kaybolduğu için pek kolay olmamaktadır.Yunan resminden bugüne ; hemen hemen hiçbir şey kalmamış gibidir.Bir eleştirmen bu durumu , herhangi bir devrin ya da ülkenin sanat tarihi için en acı kayıp olarak nitelendirir.Antik devir üzerine inceleme yapanlar, Yunan resim sanatının ,mimari ve heykel alanlarında elde edilen başarıları geride bırakmasa bile onlara denk olduğu konusunda birleşirler. Yunanların hem süsleme hem de biçim olarak standart bir şekilde yapmaya başladıkları ilk çömlek tiplerinden birisi de amforaydı. MÖ 7. yüzyıla tarihlenen bu örnekte Ana üsluplaşmış tasviri görülmektedir.Bu büyük toprak yerini daha sonraları Olympos tanrıları almıştır.

Kelimenin tam anlamıyla geometrik stilin başlangıcı üç evrede saptanabilir: Aşağı geometrik (900-850) , Olgun ya da Orta geometrik(850-750) ve Yukarı Geometrik (750-700). Bu iki yüzyıl boyunca boyalı seramik üretimi hem nitelik hem nicelik bakımından önemli bir atılım gösterir. Dekor kimi zaman esasen geometrik kalır; dönemin verilen ad buradan gelir.  Seramiğin atılımından başka , çeşitli başka sanat biçimlerinin yeniden ortaya çıkışı , genellikle Rönesans’ı da ortak özellikler taşıyarak yavaş yavaş gerçekleşecektir.Dokuzuncu yüzyılın birinci yarısında , vazoların dekoratörleri oyun iğnelerini aşağı geometrik stille yapmaya devam ederler. Süssüz zarafeti genellikle boynuyla ve orta kısmıyla sınırlı bir süslemeye bağlıdır, çeperin ana bölümüne çok saf ince bir kil sürülmüştür ve bu karbon oksidinin etkisi altında pişerek kararır; eğer fırın güçlüyse, doğal kilin portakal rengi kırmızı demir oksidinin demirli okside ya da siyah ve kalıcı manyetik demir oksidine dönüşmesi sayesinde kusursuz bir siyahlıkta kalır.Yunan seramiğinin siyah verniği olarak yanlış bir şekilde ama kolaylık sağlayacak biçimde adlandırılan şeyin sırrı budur. Zarif biçimler ortaya çıkar. ( resim 2 ve 3) 

Örneğin ağzı üç dilimli oinokhoe ( şarap testisi)( resim 4) , yüzyıllar boyunca büyük başarı gösterecektir.850’ye doğru Attika geometrik seramiği yeni bir adım attı: Bu , olgun ya da orta geometriğin başlangıcıdır. Bundan böyle eğilim, vazonun yapısını vurgulayan siyah ve yatay şeritler arasındaki zıtlığı korurken , bu şeritleri çoğaltma ve motifleri çeşitlendirme yönündedir. ögelerin çoğu çizgiselliğini korur ve giderek daha karmaşık geometrik figürler oluşturur. ( yatay ve dikey kenar süsleri , eşkenar dörtgenler , damalı bezekler, , kurt dişleri , svastikalar  ya da gamalı haçlar).  Bu figürler ya daha önce olduğu gibi vazonun etrafını saran uzunluktadır ya da tek tek panolar şeklindedir. En çarpıcı yenilik hayvan figürlerinin ortaya çıkmasıdır.( su ve dört ayaklılar : atlar , geyikler, karacalar, keçiler, dağ keçileri). Sekizinci yüzyıldan itibaren öncelikle tek tek gelen bu figürler hızla çoğalarak 770-750’ye doğru orta geometrik sonunun büyük vazoları üzerinde , özellikle yüksekliği 1.5 m ‘yi geçebilen ve ( bu bulunduğu yer olan ‘’ikili kapı’’nın – Yunancası Dipylon -  kuzey batısında bulunan Atina mezarlığından adını alan ) Dipylon denen tarza göre edilmiş kraterler ve cenaze amforalarında doruğa erişirler.Dipylon’un büyük vazolarının ana dekoru da basit ve açık seçik bir anlam taşır: Üst sınıftan ölülerin mezarına anma anıtı olarak yerleştirilen bu vazolar cenaze sahneleriyle süslenmiştir: prothesis ( ölünün teşhiri), ekphora (cenaze alayı) ve bunlara eşlik eden yakarıcılar korteji. Bu önemli anlar , bu şekilde , tören kurallarına göre cereyan ettiğini gösteren görüntüyle sürdürülmüştür. Cenaze töreni sahnesine genellikle bir başka düzlemdeki ikinci bir sahne gelip eklenir:  bu ölen kişinin zenginliğini hatırlatmaya ya da onun anısına düzenlenen cenaze oyunlarını hatırlatmaya yönelik savaş arabalarının geçididir ; kimi zaman bir savaş sahnesi de görülür. Bununla birlikte, kişileri resmetme tarzı şematikliğini korur. Bedenler kısmen eklemli bir dizi geometrik figür olarak gösterilir: kollar , dirsekler de açı oluşturan iki küçük değneğe indirgenmiştir, gövde üçgensidir, baş değirmidir , bacaklar çöp gibidir , dizler hafifçe belli edilmişitir , boyun ve bel bir bağlantı s