i olan Flandara Kontu V. Baudouin 1067'de öldü; yerine VI. Baudouin Flandra Kontu oldu. VI. Baudouin de kısa bir dönem kontluktan sonra 17 Temmuz 1070'te öldü. Onun yerine, annesi "Richilde Hainaut Kontesi"'nin desteği ile VI. Baudouin'in en büyük oğlu Arnulf yaşı küçük olmasına rağmen Flandra kontluğuna geçirildi. Bunu V. Baudouin'in en küçük oğlu olan Robert Frisialı kabul etmeyip isyan etti. Hainaut Kontesi Richilde Fransa Kralı I. Philippe'den askeri destek istedi. Fransa Kralı I. Philippe bu desteği sağlamak için büyük bir ordu topladı. Bu ordu ile I. Philippe Robert Frisialı üzerine gidip onu 1071'de Cassel Muharebesi'nde mağlup etti. Robert Frisialı Flandara kontu olmak için askeri mücadelelerden vazgeçmedi. Kont Robert en sonunda I. Philippe'in dostluğunu üvey kızı olan Bertha Hollandalı'yı I. Philippe ile evlendirmekten sonra sağladı. Bu siyasi evlenme için yapılan müzakereler sonunda Flandra ile Fransa arasındaki sınır yakında olan Flandra'ya ait "Corbie" arazileri I. Philippe'in şahsi krallık arazisi olması kabul edildi.

I. Philippe ilk evliliğini boyklece Bertha Holandalı ile 1072'de yapıldı. Bu evlilikten çiftin 5 çocukları oldu ve bunlar arasında (sonradan kral IVI. Louis olarak tahta geçecek) bir erkek çocukları da oldu.

Eylül 1074'te Valois Kontu III. Ralph öldü ve kralın annesi Anne Kievli tekrar krallık sarayına döndü ve 1075'te ölene kadar orada yaşadı.

Fakat, ilk evliliği sırasında I. Philippe, Anjou Kontu IV. Fulk'un karısı olan Bertrade de Montfort'a aşık oldu. Karısı Bertha Holandalı'yı (onu şişman olmaklıkla tenkit ederek) telin ederek ondan ayrıldı. Annesi Anne Kievli ve Valois Kontu III. Ralph'in 1062'de geçmişlerine benzeyen bir şekilde karısından boşanarak ondan ayrıldığını ilan etti ve aşık olduğu Bertrade ile birlikte yaşamaya başladı. Katolik kilisesi ayrılmayı kabul etmedi. Fransa'ya Papalık temsilcisi kardinal Bertrand Die'li 1084'te bu boşanmanın kilise tarafından kabul edilmediğini bildirip her ikisinin de Katolik kilisesi tarafından aforoz edildiğini ilan etti. Bundan sonra birkaç defa I. Philippe bu ilişkisinden ayrılacağını kilise otoritelerine af dileyip bildirdi ama her seferinde tekrar Bertrade ile ilişkiye devama başladı ve her seferinde kilise aforoz edilmelerini kaldırdı ama yine ilişkiye girdikleri açığa çıkınca tekrar aforoz edildiler. 15 Mayıs 1092'de Bertrade de Montfort ile I. Philippe bir evlilik yaptılar. Roma'da bulunan Papa II. Urbanus uzun müddet Fransa'da olanlara karışmadı. Ama Kasım 1095'te papa II. Urbanus Birinci Haçlı Seferi ʼnin ilan edilmesi için Fransa'da yapılması hazırlanan Clermont Konsili sırasında bu sorunu bir kenara bırakamadı. Birinci Haçlı Seferi 'nin başlaması için yapılan bu Konsil sırasında Papa II. Urbanus Fransa Kralı I. Philippe ile Bertrade de Montfort'i telin ederek onalri aforoz ettiğini ilan etti. Bu çiftin 1093'te ve 1095'te iki erkek ve 1097'de bir kız çocukları oldu. I. Philippe tekrar birkaç dafa kilise tarafından kabul edilmeyen bu evliliği bırakacağına dair kilise otoritelerinden af dileyerek söz verdi. Ama sözünde durmadı. 1104'te I. Philippe açıkça tövbe ettiğini ve bu tövbesinin kabul edilmesi için gereken dinsel yaptırımlara uyduğunu ilan etti. Bundan sonra evlilik yine gayet gizli olarak devam etti. Fransa'da ünlü kilise hukukçusu olan Charters Kardinalı İvo ilk karısından boşanmasının geçersiz olması dolayısyla bu evliliğe kilisesinin itirazlarını hukuken açıkladı.

I. Philippe hükümdarlığının büyük bir kısmını, aynen babası I. Henri gibi, iktidar gücü ve toprak sahipliliği isteyen vasal yörel asiller ile uğraşmakla geçirdi. 1082'de Vexin bölgesini doğrudan doğruya şahsi kraliyet sahipliği altında bulunanın arazilere kattı. 1100'de ise Bourges. şehrini şahsi kraliyet arazileri arasına kattı.

I. Philippe'in hükümdarlık döneminde Fransa'da önemli olayların başında Temmuz 1095'te Fransız asıllı olan papa II. Urbanusʼ'ın Fransa'ya gelip buradan Birinci Haçlı Seferi'ne çıkmak için bir ordu toplamak için krallığın birçok taraflarına gidip vaazlar verip gezmesi oldu. Fransa Kralı I. Philippe, diğer Batı Avrupa büyük devlet kralları gibi, bu Haçlı Seferi'ne şahsen katılmaktan çekindi. Bazı tarihçiler bunun nedeninin I. Philippe'in Papa II. Urbanus ile ikinci karısı ile evliliği üzerinde olan büyük anlaşmazlığına yorarar. Buna rağmen Kral I. Philippe'in küçük kardeşi olan I. Hugues, Vermandois Kontu Birinci Haçlı Seferi'ne katıldı; ama Kutsal Topraklara varamadan Kızılırmak kollarından birini geçmekte iken yaralanıp Tarsus 'da hayatını kaybetti. Papa II. Urbanus'un Fransa'da yaptığı Haçlı ordusu toplama kampanyası Kasım 1095'te Clermont Katedrali'nde Clermont Konsili'nin toplanması ile bir zirveye erişti. Bu Konsil'de Papa II. Urbanus'ın vermiş olduğu Clermont Vaazı birçok tarihçi tarafından Birinci Haçlı Seferi'nin başlangıcı olarak kabul edilmektedir.

I. Philippe, Franklar Kralı olarak 48 yıl hüküm sürdükten sonra 29 Temmuz 1108'de Melun Şatosu'nda öldü. I. Philippe'in şahsi isteğine uyularak mezarı, önce ve sonra gelen Fransa krallarının defin mevkii olan Saint-Denis Bazilikası, Paris değil de, Melun'da bulunan Saint-Benoît-sur-Loire Manastırı'ndadır.

Yerine oğlu olan "Şişman (Le Gros)" lakabı olan VI. Loius'ye Franklar Kralı olarak taç giydirildi. Ama buna bazı Fransa asilleri itiraz ettiler ve taht mücadelesine başladılar. II. Philippe'in ikinci karısı ve daha 38 yaşında olan Bertarde de Montfort ise "Fontəvraud Manastırı"'na rahibe olarak çekildi.

I. Philippe ve Bertha Hollandlı çiftinin çocukları:

I. Philippe ve Bertrade de Montfort çiftinin çocukları:





Laura Tesoro

Laura Tesoro (d. 19 Ağustos 1996), Belçikalı şarkıcı. Eurosong 2016 yarışmasını kazandıktan sonra 2016 Eurovision Şarkı Yarışması'nda "What's the Pressure" adlı şarkısıyla Belçika'yı temsil etmiştir.




III. Philippe

III. Philippe, lakabı Cesur Philippe (Fransızca; "Philippe le Hardi") (d. 3 Nisan 1245 - ö. 5 Ekim 1285), 1270-1285 yılları arasında Fransa kralı. Dış politikada ve askeri alanda büyük ölçüde başarısızlığa uğramasına karşın krallık yönetiminin otoritesini pekiştirmiş ve ülke topraklarını genişletmiştir.

III. Philippe Fransa kralı IX. Louis'nin (Aziz Louis) ikinci oğluydu. Ağabeyi Louis'nin 1260'ta ölmesi üzerine tahtın varisi oldu. 1270'te babasının Tunus'a düzenlediği Sekizinci Haçlı Seferine katıldı. Babasının bu sefer sırasında ölümü üzerine Fransa'ya dönerek 1271'de Reims Katedrali'nde taç giydi.

Yetenekli ve deneyimli memurları görevde tutarak babasının başarılı yönetimini sürdüren Philippe'in yönetiminin en etkili kişisi, IX. Louis'nin naipliğe getirdiği Saint-Denis rahibi Mathieu de Vendome'du. 1271'de Alfons Poitiersli, Toulouse Kontluğunun varisi olan karısının ölümü üzerine III. Philippe onların geniş topraklarını kraliyet mülklerine kattı, ama 1279'da Agenais Kontluğu'nu İngiltere kralı I. Edward'a bırakmak zorunda kaldı. 1284'te oğlu Philippe (sonradan IV. Philippe) Navarre Kralığı tahtının ve Champagne ile Brie kontluklarının varisi Jeanne'la evlenmesi üzerine bu bölgeler de Capet hanedanının denetimine girdi. III. Philipp eyrıca hükümdarlığı boyunca birçok küçük araziyi topraklarına ekledi.

Askeri alanda başarı gösteremeyen III. Philippe1276'da yeğenlerinin Kastilya tahtındaki hak iddialarını desteklemek için savaş ilan ettiyse de kısa süre sonra savaştan vazgeçti. 1284'te Papa IV. Martinus'un kışkırtmasıyla Aragon kralı III. Pedro'ya karşı düzenlediği safer ise askerlerinin zalimlikleri nedeniyle bölgede bir ayaklanmanın başlamasına neden oldu. Gerona'da kazandığı zaferin ardından filosu Las Hormigas'da yok edildi. Geri çekilmek zorunda kalan III. Philippe ülkesine dönerken hummaya yakalanarak öldü.






IV. Philippe

IV. Philippe, lakabı Yakışıklı Philippe (Fransızca: "Philippe le Bel") (d. 1268 - ö. 29 Kasım 1314), 1285-1314 Fransa Kralı.

1284-1305 arasında I. Philippe adıyla karısı I. Jeanne ile birlikte Navarre Krallığı'nı yönetmiş, uzun yıllar süren bir mücadele sonucunda papalığın gücünü kırmayı başarmıştır.

IV. Philippe, III. Philippe ile İsabelle Aragonlu'nun oğlu Louis'nin torunuydu. On altı yaşına gelince şövalye oldu ve Jeanne Navarra'lı ile evlendi. 1285'te babasınıni kardeşi Charles'ı Aragon tahtına çıkarmak için güneye düzenlediği sefere katıldı. Ekim 1285'te babasının ölümü üzerine tahta geçti.

Hükümdarlığının ilk yıllarında Aragon sorununu çözüme ulaştırdı ve kendisinden önceki kralların başlatmış olduğu reform programına hız verdi. 1294'te İngiltere ile başlayan savaş, ülke kaynaklarını zorlayan 10 yıllık bir çatışma dönemini başlattı. 1303'te imzalanan barış antlaşmasıyla sona eren bu savaş Fransa'ya toprak kazandırmadıysa da bazı önemli sonuçlar doğurdu. Bunların en önemlisi barış antlaşmasına Philippe'in kızı İsabelle'in (sonradan İngiltere kraliçesi Isabella Fransalı) İngiltere'nin gelecekteki kralı II. Edward'la evlenmesine şart koşan bir hükmün konmasıydı. 1308'de gerçekleşen bu evlilik iki krallık arasındaki barışın uzun yıllar sürmesini sağladı. Savaşın bir başka sonucuda Philippe'in vasalı Flandra kontu Gwijde van Dampierre'in savaş sırasında I. Edward ile ittifak kurması nedeniyle Fransa ile Flandra arasında IV. Philippe'in ölümünden sonra da sürecek bir düşmanlığın başlaması oldu.

IV. Philippe, İngiltere ile savaşın sona ermesinden hemen sonra Flandra'ya bir sefer düzenledi. 1302'de Courtrai'de yenilgiye uğradıysa da iki yıl sonra Mons-en Pevele'de büyük bir zafer kazandı ve 1305'te imzalanan barış antlaşmasıyla Flandra ağır bir savaş tazminatı ödemek zorunda kaldı. Flandra'ya karşı sürdürülen savaşın giderlerini karşılamak amacıyla, savunma giderleri için toplanan mülkiyet vergisini kaldırıp bunun yerine savaşmak istemeyenlerin belirli bir bedel ödemeleri zorunluluğunu getirdi. Bu yöntem daha sonra, Fransız krallarının savaş sırasında yürürlüğe koydukları geleneksel bir uygulamaya dönüştü.

IV. Philippe'in papalıkla olan ilşkileri İngiltere'ye karşı sürdürülen savaş sırasında bozulmaya başlamıştı. Papalığın bir Haçlı seferine ilişkin planlarını engelleyen bu savaşı sona erdirmek