olduğu ilk yıllarda ona verilmemiş ve hükümdarlığının sonraki yıllarında bu unvanı taşımıştır.

1808–1814 döneminde "Parma Dükü" unvanı onursal olarak İtalya'yı elinde bulunduran Napolyon Bonapart tarafından onur için verine bir asilzadelik unvanı olarak verilmiştir. Napolyon Bonapart'ın İtalya'yı işgal edip Parma Dükalığı devletini oratadan kaldırdığı zaman "Parma Dükü" ve "Piacenza Dükü" unvanlarını şerefsel olarak şahsen verdiği dönemde bu iki unvanı değişik kişilere verilmiştir.

1735-1847 döneminde ise "Parma ve Piacenza Dükleri" "Guastalla Dükü" unvanı da taşımaktaydı. Bu unvan kullanımına 1735'de VI. Karl (Kutsal Roma İmparatoru)'nun Guastalla kentini ve bu unvanı Mantova Dükalığı'nda ayırması ile başlamıştır. Bu kullanım 1847'de Guastalla" kentinin Modena Düklüğü'ne verilmesine kadar sürmüştür. Ayrıca Napolyon Bonapart'ın İtalya'yı istila edip idare etmesi ve Parma Dükülüğünün sadece şerefsel bir unvan olduğu sıralarda Napolyon'un kızkardeşi Pauline Bonapart "Guastalla Düşesi" ve "Varella Düşesi" unvanlarını taşımıştır.

Bu kişiler 1808'den sonra Napolyon Bonapart'ın imparatorluk döneminde Fransa'ya verdikleri hizmet nedeni ile onursal ama kalıtımsal olduğu kabul edilen bir unvan olarak dük unvanı ile şereflendirilmişlerdir ve Parma veay Piacenza'de hiçbir devlet üzerinde hüküm sürme yetkileri bulunmamaktaydı.



Parma Düklüğü 'nun bağımsızlığı 1859'da sona ermekle beraber eski haneden mensupları günümüzde bile Parma Dükalığı Düklük tahtına hak iddia etmektedirler. Bunların başında Bourbon sülalesinin mensupları gelmektedirler. Günümüzde resmen "Bourbon Hanedanı" başı 39 yıldır İspanya Krallığı yapan I. Juan Carlos'dur ve 2 Haziran 2014'te oğlu Asturias Prensi Felipe lehinde olarak tahtından feragat edeceğini ilan etmiştir. Böylece Parma Düklüğü'ne bunlar hak iddia etmektedir.

Fakat 19. yüzyıldan beri kadınların sülale başına gelemiyeceğini iddia eden "Carlist"'ler bulunmaktadır. Carlistler günümüzde İspanya Krallığı yapanların gayrimeşru olarak 1833 – 1868 döneminde İspanya kraliçesi olarak hükümdaralık yapan II. Isabel ahfadı olup Bourbon Hanedanı başı oldukları iddialarının geyrimeşru olduğunu iddia etmektedirler. Bourbon'ların Carlist kolunun Düklük iddiasının meşru olduğunu savunmaktadırlar.






Fevzi Kartal

Fevzi Kartal, (d. 1933, Van), Türk siyasetçi.

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Serbest Avukatlık, Cumhuriyet Senatosu Van Üyeliği (14 Ekim 1979 – 12 Eylül 1980) yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.




Kocaoğlu






Çaylak Tevfik

Çaylak Tevfik (d. 1843, İstanbul – ö. 1893), Türk yazar, gazeteci.

Yaşadığı dönemde geniş halk kitlelerinin okuduğu bir halk muharriri idi. Türk mizah gazeteciliğinin ortaya çıkışında ve gelişmesinde önemli katkılarda bulundu. 1876-1877’de çıkardığı “"Çaylak"’’ adlı mizah gazetesi nedeniyle "Çaylak" lakabını almıştır.

Çaylak Tevfik, gazeteciliğinin yanı sıra biyografi, mizah, tarih alanında eserler verdi. Türk folkloruna ilişkin derleme çalışmaları ile bu alanın öncüsü oldu. Derlediği folklorik malzemeyi sergilemek niyetiyle roman ve hikâyeler kaleme aldı. Nasrettin Hoca fıkralarını kendi imzasıyla derleyen ilk yazardır.

1843’de İstanbul'da doğdu. Asıl adı Mehmed Tevfik'tir. Babası yeniçerilik, gümrük tahsildarlığı, berberlik, kahvecilik yapmış Mustafa Ağa; annesi müşir şehid Ali Rızâ Paşa’nın okuma yazması olan âzatlı câriyesi idi. Mehmed Tevfik’in ileride eserlerinin özünü teşkil edecek olan halk kültürü ile eski örf ve âdetlere dair birçok bilgiyi ailesinden edindiği düşünülür.

Düzenli bir eğitim görmedi. 1853’te girdiği Beyazıt Rüşdiyesi’nde dört sene okuduktan sonra memurluk hayatına başladı. Bir yandan da Arapça, Farsça ve divan şiiri kültürü alanında kendini yetiştirdi. Tarih tarzında yazılar ve şiirler yazdı.

1867 yılından itibaren gazetelerde musahhihlik ve muhabirlik yaptı. 1867’de yayımlanan Muhbir ve İstanbul gazetelerinde yazıları çıktı. İlk eseri olan Letâif-i İnşâ’nın ilk iki cildini bu dönemde ortaya koydu.

Bursa ve İzmit'te bazı memuriyetlerde bulundu. 1869’da Bursa valisi Elhaç Ahmet İzzet Paşa tarafından vilâyet resmî gazetesi "Hüdâvendigâr"’ı kurmakla görevlendirildi ve bir süre onun muharrirliğini yaptı.

Memuriyetten istifa edip İstanbul’a dönen Mehmet Tevfik, bazı adlî kuruluşlarda kâtiplik yaparken Bursa’daki deneyiminden cesaret alarak basın hayatına devam etmeye karar verdi. 1870’te "Asır" adında bir siyasi gazete çıkardı. Yayın hayatı 3 ay kadar devam edebilen Asır gazetesinde yayımladığı haftalık eğlence nüshaları ile Türk mizah basınının öncüsü ve kurucusu oldu. Asır kapandıktan sonra yayın hayatına "Terakkî" gazetesinde devam etti. Bu gazete, "Terakkî-Eğlence" adı altında ayrıca bir mizahi yayın organı çıkardı.

1871 yılında Bosna'ya giderek vali Akif Paşa’nın yanında Saray Sancağı Tahrirat müdürlüğünü yürüttü, Boşnakça öğrendi. Ardından Bihać Tahrirat müdürü oldu; Hırvatistan, Macaristan ve Avusturya’da seyahat etme imkanı buldu.

İstanbul'a döndüğünde Şehremaneti Tanzîfat (Temizlik İşler) müdürlüğü yaptı. Terakki-i Eğlence gazetesinin devamı olarak yayımlanmakta olan mizahî Letâif-i Âsâr gazetesinin idaresini üzerine aldı. Memuriyet işlerinin elvermemesinden ötürü birkaç ay sonra gazeteciliği bıraktı; vaktini tasarladığı eserleri yazmaya ayırdı.

Önce fıkra derlemeleri olan "Letâif-i Hikâyât" ve "Garâib-i Rivâyât" dizisini ardından antolojili bir şairler ansiklopedisi olan "Kafile-i Şuarâ"’yı yayımlamaya başladı. Kafile-i Şuarâ, “"Derviş"” maddesine kadar gelebildi.

1875’te "Geveze" adlı mizah dergisini çıkardı. Geveze, on sayı yayılandı. 1 Şubat 1876'da "Çaylak" adlı mizah gazetesini kurdu. Kendisi de "Çaylak Tevfik" adıyla anılır oldu. Ayrıca geçirdiği çiçek hastalığından kalma cilt bozukluğu nedeniyle de “"Çopur"” lakabıyla tanınmaktaydı. Çaylak, Kırım Harbi nedeniyle 25 Haziran 1877’de kapatılınca "Osmanlı" gazetesini çıkardı (10 Ağustos 1877-14 Ocak 1878). Vakit, Basiret ve Tarîk gazetelerine yazdı. Tarîk gazetesindeki fıkra ve yazıları nedeniyle “"Letâif-nüvîs-i Tarîk"” diye de şöhrete erişti.

1881’den sonraki yıllar hayatının en verimli devresi oldu. Fıkra derlemelerinin yanı sıra değişik edebi türlerde eserler yayımladı. Günlük hayatta kaybolan yahut kaybolmaya yüz tutmuş gelenekleri yazıya geçirip tamamıyla unutulmaktan kurtarmayı, sonraki nesillere aktarmayı amaç edindi. Türk folklor derlemelerinin öncüsü oldu. Derlediği folklorik malzemeyi sergilemek niyetiyle roman ve hikayeler kaleme aldı. Herhangi bir edebiyat zümresine dahil olmadı. “"İstanbul'da Bir Sene"” adlı kitap dizisi en kalıcı eseri oldu. Dizi, İstanbul’daki yaşayışı, örf ve adetlerini her cildinde belli bir ayı belli bir konu üzerinden anlatmak üzere kurgulanmıştır. Yılın ilk beş ayı için beş kitap yayımlanabilmiştir (Birinci ay: Tandırbaşı, İkinci ay: Helva Sohbeti, Üçüncü ay: Kağıthane, Dördüncü ay: Ramazan Geceleri, Beşinci ay: Meyhane yahut İstanbul Akşamcıları).

Hayatının son yıllarında Mekteb-i Mülkiye-i İdadiye'de kitabet ve inşâ hocalığı ile Mekteb-i Mülkiyye-i Tıbbiyye başkâtipliği görevlerinde bulundu.

1893’te hayatını kaybetti. Vasiyeti üzerine Çamlıca Çakaltepe'de Tek Servi mezarlığına defnedildi.




Mortal Kombat (anlam ayrımı)

Mortal Kombat şu anlamlara gelebilir:




Fâiz (Fâtımî halifesi)

Faiz veya " El-Fâiz bi-Nasr-Allâh" (d. 1149 Kahire - ö. 23 Temmuz 1160, Kahire) Tam künyesi: "Ebû-Kâsım Îsâ İbni ez-Zâfir el-Fâiz bi-Nasr-Allâh" ( Arapça: ). 1154 -1160 döneminde on üçüncü Fâtımî Hâlifesi olmustur. Mustâ‘lî-İsmâ‘îl’îyye Mezhebi'ni oluşturan iki ana kolundan biri olan Hafıziler tarafından da İmam olarak kabul edilmektedir.

Babası onikinci Fatimiler hanedanı Halifesi olan Zafir (Fatımi) idi. 1149'da Kahire'de doğdu ve asıl adı Ebû-Kâsim Îsâ idi. İsa'nın sarayda çocukluğu babasına karşı, bazan gayet kanlı, entrikalar dönmekte iken geçti. Babasının 17 yaşında tahta geçmesini sağlayan Filistin'de sınırda çok önemli kale olan Askelon kalesi komutanı olan, bu kaleyi 1153'de bir kuşatmadan sonra Haçlılara teslim etmeye zorlanan, ama kurduğu siyasi klik ile Mısır'da çok büyük politik gücü olan "Seyfeddin bin El-Salar" Nisan 1153'de öldü. 1154'de ortaya çıkan bir halk ayaklanmasında birçok saraylı öldürüldü. Bunlar arasında Seyfeddin Bin Salar'ın oğlu "Ebu Fazıl Abbas" ve Halife Zafir'in eski Veziri "İbni Masal" da bulunmaktaydı. Yeni Vezir "Salih Talai İbni Ruzzik" oldu. Aynı yıl halife Zafir'in gözdesi olan İsa'nın annesinin babasına ihanet ettiği sevgilisi olan ve Seyfeddin bin El-Salar'ın üvey oğlu Nasireddin Nasır tarafından bıçaklanıp öldürülmesi İsa'nın gözü önünde olmuştu. Bu nedenle babasının kardeşleri (Faiz'in amcaları) Bin Salar kliğinin politik gücünü zayıflatıp hatta elemine etmek hedefiyle bu cinayetin öcünü almaya karar verip bu kliği bu cinayete niyet ettirme ile suçlayıp harekete geçtiler. Bu kliğin elemine edilmesi için amcalarının yaptıkları kanlı harekat Faiz'in halifeliğe getirilmesine kadar devam etti.

Babası halife Zafir Mart 1154'de öldü. Devlette ana iktidar gücü olan Vezir "Salih Talai İbni Russik" tarafından, daha 5 yasına yeni girmiş iken İsa Fatimiler Halifelik tahtına geçirildi ve "El-Fâ'iz bi-Nasr-Allâh" taht ismini aldı. Vezir Salih Talai devletin efektif yoneticisi olarak taht naipliği görevini üzerine aldı.

Vezir Salih Talai Filistin'da Kutsal Kudüs Krallığı kurmuş olan Frank Haçlılar'ın Mısır'daki Fatimi devleti üzerine hakimiyet kurma niyetlerini ortadan kaldırmak için Musul Atabeği ve Suriye Şam Emiri olan Nureddin Zengi (1140-1174) ile bir müttefiklik kurma politikasını gütmekte idi.

Halife Faiz kendi başına bağımsız olarak yetişkin olarak hiç hüküm süremedi. 11 yaşına geldiği zaman 23 Temmuz 1160'da öldü. Yerine o zaman yine vezir olan Salih Talai tarafından yine yetişkin olmayan 9 yasında bir çocuk olan Faiz'in kardeşi ve Halife Zafir'in oğlu olan Âzıd Li-Dîn-Allâh on dördüncü ve son Fatımiler halifesi olarak tahta geçirildi.






Theodore Edward Cantor

Theodore Edward Cantor (1809 - 1860), Danimarkalı fizikçi, zoolog ve botanist.

Cantor ingiliz Doğu Hindistan Şirketi içi