n 1472'de evlenmesine destek sağladı. Böylece Rus Ortodokslar ilerigelenleri ile müzakerelere girişti. Ama yine bu çabalarının hepsi boşa gitti. 
Bunlardan sonra politika dikkatini hemen hemen sadece İtalya'daki devletlerin politikalarına teksif etti. IV. Sixtus kendi politik durumunu etrafında topladığı akrabalari ve yakın arkadaşlarına sağladığı taraflı ve adil olmayan özel imtiyazlar ve şahsi mali menfaatlarla güçlendirmeyi hedef edindi. Bu politikalari izlemekte iken yaptığı yolsuzluklar ve yakın akrabalarına bu hiçbir sosyal değerleri olmayan yakın akrabalalarına büyük zenginlikler bağışladı. Vatikan Müzesi'nden bulunan Melozzo da Forlì fresco tablosunda IV. Sixtus etrafında Giuliano della Rovere (sonra papa II. Julius), Giovanni della Rovere, Pietro Riario,adlı yeğenleri ile papa önünde diz çokmuş ilk hümanist Papalık tarihi hakkında kitap yazarı Bartolomeo Platina görünmektedir. Yeğenı Pietro Riario papanın kendine verdiği imtiyazlar sonucu Roma'nın en zenginlerinden biri oldu. Papa onu Papalığın ve Papalık Devleti'nin dışişlerine bakmaya da görevlendirdi. Fakat Pietro 1474'te gençken öldü. Onun yerini (sonradan kendisi II. Julius adıyla papa olacak) Giuliano della Rovere aldı. Yeğeni Giovanni della Rovere'yi papa Senigallia yöneticisi olarak görevlendirdi ve onun Urbino Dükü Federico III da Montefeltro'nun kızı ile evlenmesini organize etti. Bu evlilikten 1631'de sona ermesine kadar "Della Rovere" sülalesinden Urbino Dükleri ortaya çıkmıştır. Papa IV. Sixtus 34 tane kardinal yaratmıştır ve bunlardan 6'sı kendisinin çeşitli yeğenleri olmuştur. Bir yeğeni olan Giuliano della Rovere arka arkaya birkaç değişik yere kardinal olmuş ve 1503-1513 döneminde II. Julius adı ile Papa olmuştur.

Papanın yeğeninin oğlu olan. Kardinal Rafael Riario Papalık vekilharac-şansölyesi (Camerlengo) olduğu zaman Roma'nin önemli mimari eserlerinden olan "Palazzo della Cancelleria" adlı bina onun idare merkezi olarak mimar Donato Bramante tarafından yaptırılmıştır.

Eski bir İtalyan tarihçi ve hukukçu "Stefano İnfessura" (d. yak. 1435 – o. yak. 1500) yazmış olduğu Papa II. Paulus (1464-1471), Papa IV. Sixtus (1471-1484), Papa VIII. İnnocentius (1484-1492) papalık dönemlerini ve Papa VI. Aleksander'in ilk papalık yıllarını kapsayan "Roma Günlüğü (Diario della Città di Roma" adlı hatıra/tarih eserinde Papa Sixtus'un erkek çocuklar ve genç delikanlilarla eşcinsel ilişkiler kurduğunu; onlara özel imtiyazlar, kilise görevleri ve hatta papazlık görevleri verdiğini ve kardinal olarak attadığı bazı genç papazların Roma'da "erkek güzeli" olarak gayet yaygın bilinen genç delikanlılar olduğunu yazmıştır. Bir 16. yüzyıl İngiliz Protestant kilisesi polemikci propagandacısı olarak isim yapmış İngiliz papaz John Bales Papa IV. Sixtus'un Santa Lucia Kardinali'ne gönderdiği bir mektupta papazların gayet sicak aylarda delikanlılar ve genç erkeklerle eşcinsel ilişkilerde bulunmalarını tavsiye ettiğini bildirmektedir. Katolik yazarlar ve Katolik kilisesi sözcüleri bunlari Katolikler aleyhinde psikolojik propaganda olarak yazılmış hiciv yapan hayalperest eserler olduğunu devamlı olarak iddia etmişlerdir.

Papa IV. Sixtus döneminde de Papalık ile Kral XI. Louis hükümdarlığında Fransa Krallığı arasında, 1438 tarihli Fransız Bruges Pragmatik Sanction" adli Fransa kanunu ile başlayan, anlaşmazlık devam etmiştir. Bu Fransa kanununa göre Papa'nın hazırlamış olduğu Papalık kilise kanunları ancak Fransa Kralı tarafından tasdik edilmesinden sonra Fransa'da yürürlüğe girebileceği hakkında olup Papa'nın Fransa'da insanların yaşaması hakkında hiçbir yasama hakkı olmadığını ve böylece Fransa'daki Katolik Kilisesi'nin üzerine hiçbir papalık yasama ve yürütme hakkı bulunmadığını kabul etmekte idi. Fransa Kralı XI. Louis bu kanunu Napoli Krallığı'na erkek varissiz olan I. Fernando yerine bir Fransa asıllı prensi geçirebilmek için Papa'nin desteğini sağlamak için bir koz olarak kullanmakta idi.

1478'de papaya yakından bağlı olan Sicilya Krallığı'nda çıkan karışıklıklara için Papa Sixtus Aragon Kralı Ferdinand'dan askeri destek istemişti. Bu askeri desteği sağlamak için Aragon Kralı ve Castilla kraliçesi I. Isabella İspanya'da yasayan Müslümanlarla Yahudilerin kendi inançlarından ayrilip Katolik Hristiyan olmalarını sağlamak amacı ile bir papalık Engizisyon Mahkemesi kurulmasını istediler. IV. Sixtus'un 1 Kasım 1478'de yayımladığı 'Exigit Sincerae Devotionis Affectus" adlı Papalık kanunu ile Iİspanya'da Engizisyon Mahkemesi kuruldu. Fakat 1482'ye kadar bu mahkemenin Avrupa'nin her yanında gayet gayriadıl tutumu ve yargıları ile ün yapmasına karşı Katolik Hristiyan Kilisesi'nin "iyi ismini korumak" amacı ile Papa IV. Sixtus İspanya hükümdarlarını bu mahkemeyi tenkit eden bir mektubu gönderdi.

1478'de, Kardinal Rafael Riario Medicileri Floransa'dan tamamen söküp atıp onların yerini Riari sülalesinden kişilerin devlet başkanı olmasını hedefleyen büyük bir "Pazzi Komplosu" planlamasına başladı. Papa şahsen bu komploya katıldı ve komplo planmasına özel katkılarda bulundu. Bu komplo hem Lorenzo de Medici ve hem de kardeşi Giuliano de Medici'nin bir suikastle öldürülmesini hedeflenmişti. Bu komplo Floransa Cumhuriyeti yetkilileri tarafından ortaya çıkartılıp detayları ifşaa edildi. Floransa bu komployu planlayanlara karşı şiddetli gösterdi. Bu komploya katılan Pİsa Başpiskoposu Francesco Salviati idam edilip cesedi Floransa Devleti idare merkezi olan Vecchio Sarayı duvarından asılıp halka teşhir edildi. Bu gerginlik sonunda Papa IV. Sixtus ve onun yönettiği Papalık Devleti ile Floransa Cumhuriyeti arasında iki yıl süren bir savaş başladı. Bu savaş sırasında Papa Venediklilerden destek sağlamak üzere onlarla görüşmelere girişti. Papa bu müzakerelerde Venediklileri Ferrara üzerine hücum etmeye teşvik etti ve bu saldırının başarılı olması halinde bu şehrin idaresinin Papa'nin yeğeni olan Giralamo Rario'ya verilmesi konusu da bu müzakerelerde görüşüldü. VenedikCumhuriyeti Papa'nin tekliflerini kabul edip gerçekten Ferrara'ya saldırdı. Bu sefer Ferrara Dükü Ercole d'Este diğer İtalya devletlerinden kendi tarafını tutacak müteffikler arayıp bulmaya başladı. Bu arada kendini savunmak için Milano Dükü Loudvico Sforza'nin papaya askeri ve politik destek vermekten vazgeçtiği anlaşıldı. Kendine bağlı olan İtalya devletleri yöneticileri Papayı barış yapmaya zorladılar. Papa Sixtus kendinin akrabası ve yandaşı olan Kardinal Rafael Riario Marche bölgesinde tutunmasını sağlamak için tüm Venedik Cumhuriyeti'ni aforoz etti.

IV. Sixtus Roma şehrinin imarına çok önem verdi. Yaşadığı dönemde bu şehirde şu imar gelişmeleri yapılmıştır: 

Papa IV. Sixtus 70 yaşına geldiğinde 1484'te vefat etti. Bu nispeten uzun hayata rağmen başarısızlıklarin ortaya çıkardığı hayal kırıklıkları ve üzüntünün papanın hayatını kısalttığı iddia edilmiştir.

Papa IV. Sixtus için özel bir anıt-mezar hazırlandı. Bu anıt-mezarı ünlü İtalyan ressam, heykeltıraş ve kuyumcu Antonio del Pollaiolo hazırlamıştır. Papa Sixtus'un lathi etrafına bronz levhalarla röliyefler konulmuş ve lahninin üzerine tam ölçeki bir bronzdan yapılmış Papa IV. Sixtus'un yatan bir heykeli yapılmıştı. 1527'de Kutsal Roma İmparatorluğu askerleri tarafından Roma şehrinin ele geçirilip yapılan Roma Talanı sırasında bu anıt-mezar büyük zarar gördü. Günümüzde Papa IV. Sixtus'un mezarı yanında yeğeni Papa II. Julius'un mezarı ile birlikte Aziz Petrus Bazilikası'nda bulunun Papa X. Clemens'in anıt-mezarı önünde bazilikanın tabanı ile aynı seviyede olan iki mermerden mezar taşından oluşmaktadır. Antonio del Pollaiolo'nun onun anıt-mezarı için hazırladığı bronzdan röliyef eserler ve lahitinin kapağı olan bronz heykeli Aziz Petros Bazilikası'nın bodrum katında korunaklı hazine dairesinde saklanmaktadır.





II. Paulus

II. Paulus, asıl adı Pietro Barbo (d. 23 Şubat 1417, Venedik - ö. 26 Temmuz 1471, Roma), 1464-71 arasında papa.

V. Nicolaus ve III. Calixtus dönemlerinde Curia Romana'da görev yaptıktan sonra 1456'da Campania valisi oldu. Papa II. Pius'un ardılı olarak 30 Ağustos 1464'te papa seçildikten hemen sonra aldığı kararlarla papalığın merkezi yetkilerini artırdı. 1438'de Fransa kralı VII. Charles tarafından çıkarılan ve papalığın Fransız Kilisesi üzerindeki yetkilerini kısıtlayan "Pragmatique sanction de Bourges" fermanını birkaç kez mahkum etmesi Fransa kralı XI. Louis'yle arasının açılmasına yol açtı. Basel Konsili'nin (1431-37) Husçuları bağımsız bir kilise olarak tanıyan kararını geçersiz kılmaya çalıştı. Husçuluk yanlısı Bohemya kralı Poděbradlı Jiří'ye karşı bir birlik oluşturan Katolikleri destekledi. 23 Aralık 1466'da Jiří'yi aforoz etti. Jiří'nin, Husçuluğun uzantısı olarak bağımsız bir kilise kuran ve Roma tarafından tanınmayan Utrakistleri dağıtmayı reddetmesi üzerine onu tahttan indirdiğini ilan etti, Katoliklerin Jiří'nin hükümdarlığını tanımamalarını istedi. Mart 1468'de Macar kralı I. Mátyás Corvin'i Jiří'ye karşı savaş ilan etmeye ikna etti. Bunun üzerine Fransa kralı Louis Jiří'nin yanında yer aldı. Mátyás Moravya'nın büyük bir bölümünü işgal edince Mart 1469'da Paulus ona Bohemya tacını giydirdi.

Osmanlıların yükselişini Hıristiyanlığa yönelik bir tehdit olarak gören Paulus 1468'de Kutsal Roma-Germen imparatoru III. Friedrich'in bir Haçlı seferi düzenlemesini sağlamaya çalıştıysa da başarılı olamadı. Venedik yönetiminin İtalya'nın içişlerindeki egemen konumuna karşı çıktı ve Roma'yı üstün kılan yeni yasalar çıkardı. 1466'da Fransisken tarikatının aşırı kolu Fraticelli'yi (Tinciler) dağıtmak amacıyla bir kovuşturma başlattı. Hümanist Julius Pomponius Laetus'un kurduğu Roma Akademisi'ni, maddeci bir dünya görüşünü savunduğu ve Hıristiyanlığın değerlerine karşı çıktığı kuşkusuyla Şubat 1468'de kapattı; üyelerini tutuklattı, önderlerinden biri olan hümanist Bartolomeo Platina'ya işkence yaptırdı.

Bütün bunlara karşın Paulus bilm adamlarını korudu, eski kültür ürünleriyle yakından ilgilendi. Roma'da ilk matbaanın kurulmasını sağladı. San Marco Meydanı'ndaki ünlü sarayı da (bugün Palazzo Venezia) Paulus inşa ettirdi.




Surp Hıre