dalgaboylarında hafifçe dalgalar yaymasına neden olur. Dünya ve Jüpiter gibi kendi manyetik alanları olan gezegenler, kendi manyetik alanlarının Güneş’inkine daha üstün geldiği bir manyetosfere sahiptir. Bu, manyetosfer etrafında oluklanan solar rüzgarın akışını etkiler. Solar rüzgardan gelen materyaller manyetosfer içerisine “sızabilir”, bu da auroraya ve iyonize materyalle Van Allen Kemerleri’nin yoğunluk kazanmasına sebep olur.

Gezegenler arası ortam, Dünya’dan gözlemlenebilen bazı etkilerden sorumludur. Zodiyaksal ışık, tutulum boyunca uzanan ve ufuğun yanında en parlak halini alan, bazen günbatımından sonra ve gün doğumundan önce ortaya çıkan hafif ışıkların oluşturduğu geniş bir banttır. Güneş ışığının, Güneş ve Dünya arasındaki gezegenler arası ortamda bulunan toz parçacıklarından sapmasından dolayı oluşur. Benzer bir etki de, Güneş’in gökyüzündeki pozisyonunun tam zıddı olan yerde gözüken Gegenschein’dır. Zodikyaksal ışıktan çok daha zayıftır ve Dünya’nın yörüngesi etrafında bulunan toz parçacıklarının Güneş ışığını saptırmalarıyla oluşur.

“Gezegenler arası” terimi ilk olarak 1691’de bilim adamı Robert Boyle’ın baskısında kullanılmıştır: “Hava, gezegenler arası boşluktaki æther’den ( veya vakum ) farklıdır ” Boyle Hist. Air. Uzayın, "aether" ile dolu olan bir vakum olduğu, veya sadece soğuk, karanlık bir vakum düşüncesi, 1950’lere kadar devam etmiştir (aşağıya bakınız). 1898’de, Amerikan astronom Charles Augustus Young’un yazısında: “ Gezegenler-arası uzay, bizim yapay olarak yapabileceğimiz her şeyden çok daha mükemmel solan bir vakumdur.” (The Elements of Astronomy, Charles Augustus Young, 1898). Ve Akasofu: “Güneş’in intermittent bir şekilde parçacıksal dalgaları yaydığı gezegenler arası uzayın bir vakum olduğu düşüncesi, kuyruklu yılız kuyruklarının temeli hakkında (Güneş bütün atmosferini süpersonik hızda tüm yönlere doğru üfler) atıfta bulunan Ludwig Biermann (1951, 1953) tarafından radikal bir şekilde değiştirilmiştir.” (Syun-Ichi Akasofu, Exploring the Secrets of the Aurora, 2002). Tufts Üniversitesi astronomi profesörü Kenneth R. Lang, 2000’deki yazısında “ Yarım yüzyıl önce, birçok insan gezegenimizi, Güneş’in etrafındaki soğuk, karanlık vakumda dönen yalnız bir küre olarak gözlerinde canlandırıyorlardı.”.

İngilizce Vikipedi: ( https://en.wikipedia.org/wiki/Interplanetary_medium )




Jérôme Monod

Jérôme Monod (d. 7 Eylül 1930, Paris - ö. 18 Mart 2016, Lourmarin (Vaucluse)) Fransız iş adamı ve siyasetçi.

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nü bitirmiş, Fullbright bursu ile bir yıl boyunca eğitim görmek için Wesleyenne Üniversitesi'nde bulunmuştur. ABD'den dönüşünde Ulusal İdare Okulu'na (ENA) girmiştir ve oradan Sayıştay denetçisi olarak mezun olmuştur. Başbakan Michel Debré'nin 1959 yılında danışmanları arasında yer almıştır.


1970'lerden itibaren Jacques Chirac'ın en çok dinlediği isimlerden ve en yakın dostlarından biri olmuştur. Chirac ile beraber RPR'in kurulmasında önemli isimler arasında yer almıştır. 1975 yılında Chirac'ın kabine direktörlüğü görevini üstlenmiş ve 1976-1978 yıllarında partinin kurucu genel sekreteri olmuştur. 1978 yılında siyasetten çekilmiş ve iş dünyasına girmiştir.

2002 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerine Chirac'ı hazırlamak ve yine aynı yıl UMP'nin kuruluşu için 2000 yılında tekrar Jacques Chirac'ın yakın danışmanlarından olmuştur.

Chirac'a en yakın isimlerdendir. Nicolas Sarkozy ile ilişkileri kötü olmasına karşın 2007 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Sarkozy'yi desteklemiştir.




Landau kutbu

Landau Kutbu veya diğer adıyla Moskova Sıfırı olarak bilinen, kuantum (nicem) alan kuramının sonsuz olduğu bağlaşım sabitindeki momentum (devinim) ölçeğidir. Bu olasılık Lev Landau ve meslektaşları tarafından belirtilmiştir. Bu bağlaşım sabiti, yeniden boylandırım grubun arkasında yatan temel fikirlerden olan momentum (devinim) ölçeğine dayanmaktadır.

Landau kutupları, kuantum elektrodinamik (QED) veya φ kuramı –dörtlenik sayısal alanla etkileşimi- gibi asimptotik kuramlarda görünür. Bu kuramlarda, yeniden boylandırım sabiti enerji ile büyür. Bir Landau kutbu, herhangi bir sonlu enerji ölçeğinde, bağlaşım sabiti sonsuz olduğunda ortaya çıkar. Bu durum kuramın tamamlanmış sayılabilmesinin önünde, matematiksel bir tutarsızlık olarak varsayılabilir. Muhtemel bir çözüm ise kesme (cut-off) kaldırıldığında yeniden boylandırım yükü sıfıra gidebilir. Bunun anlamı, yükün bütünüyle kuantum dalgalanması (vakum kutuplanması) ile taranmasıdır. Bu olay bir kuantum önemsizliğidir. Bunun anlamı, kuantum düzeltimleri kesmenin (cut-off) olmayışını tamamen bastırmaktadır.

Landau kutbu normalde bir ve iki döngülü pertübatif hesaplamalarla bulunur. Kutbun kuvvetli bağlaşımlarda pertübatif yaklaşıklığı bozması da olasıdır. Örgü alan kuramı, tedirginim kuramının da ötesinde kuantum alan kuramına cevaplar vermektedir. Bu çerçevede, sayısal hesaplamalar göstermiştir ki Landau’nun QED yükü sonsuz bir kesim (cut-off) için bütünüyle onaylanmaktadır.

Landau, Abrikosov ve Khalatnikov'a göre, formula_1 olduğunda yeniden boylandırım kuramı için gözlenebilir g yükü ile “çıplak” g yükü arasındaki ilişki izleyen formülle açıklanabilir;

Bu formülde m parçacığın kütlesi ve Λ momentum (devinim) kesimidir. Sonlu g ve durumu için gözlemlenen g yükü sıfıra yakınsak olur ve kuram önemsiz görünür. Aslında, birinci denklemi ters çevirerek, g'ın g'un kesin bir değer olduğunu şu şekilde gösterebiliriz;

formula_4 büyürken, çıplak yük formula_5 da yeniden boylandırım noktasında ıraksanır. Bu durumu formulize edersek;

Bu aykırılık bir negatif artıklı Landau kutbudur. formula_7. Fakat aslında formula_8'ın büyümesi, formula_9 olduğu bölgede birinci ve ikinci denklemi geçersiz kılmaktadır. Çünkü bu denklemler formula_8'ın birden çok küçük olduğu durumlarda elde edilmiştir. Dolayısıyla Landau kutbu'nun kesin gerçekliği kuşkuludur.
formula_11 yükünü, formula_12 momentum(devinirlik) ölçeğinde bir işlev olarak kabul ettiğimizde, bu yük Gell-Mann-Low denklemiyle gösterilir.

Eğer bu denklem tümleşik ise, formula_14, formula_15 ve formula_16, formula_17 şartları altında birinci ve ikinci denklemleri sağlamaktadır. formula_18'un genel tutumu formula_19 işlevinin görünümüne dayanır.

Standart sınıflandırmaya göre, nitel olarak üç farklı durum söz konusudur:

(a) eğer formula_20'nin sonlu formula_21 değerinde bir sıfır varsa, formula_22'nin büyümesi sature olmuştur (doygundur). Örnek olarak formula_23 için 
formula_24 ;

(b) eğer formula_20 dalgalı değil ise ve 
formula_26 durumunda ise formula_27 gibi davranıyorsa formula_28'nun büyümesi sonsuza devam eder.

(c) formula_29 durumunda, eğer formula_27 (büyük g için) ise, sonlu bir μ değerinde formula_31 ıraksak olur. Ayrıca gerçek Landau kutbu ile ilgili şu sonuca varılır; formula_32 durumunda formula_28'nun belirsizliğinden dolayı, kuram içten tutarsız olmaktadır.

Landau ve Pomeranchuk c bendindeki olasılığı QED ve formula_34 kuramında ispat etmeye çalıştı. Sonuçlarına göre birinci denklemdeki formula_35'ın büyümesi, gözlenebilir 
formula_36 
yükünün sabit bir sınıra gittiğini göstermiştir ki bu durum formula_35'a dayanmaktadır. Aynı davranış ikinci dereceden terimleri çıkartılmış fonksiyonel integral (işlevsel tümlev) ile de elde edilebilir.Eğer ikinci dereceden terimlerin yoksayılması, formula_38 durumu için zaten geçerliyse, formula_35 için kesinlikle geçerlidir. Bu bize rastgele bir formula_35 için birinci denklemi kullanma nedenimizi göstermektedir. Nicel seviyede bu yaklaşımların geçerliliği formula_41-fonksiyonunun (işlevinin) ikinci dereceden olmadığı durumlar hariç tutularak yapılmıştır. Bütün bunlara rağmen, bunlar niteliksel olarak doğru olabilir. Doğrusunu söylemek gerekirse, formula_42 sonucu sadece formula_43 durumunda, fonksiyonel integral (işlevsel tümlev) ile elde edilebilir. formula_44 durumunda bu sonuç muhtemelen ihlal edilmiştir ama büyüklüklerine göre ele alınan iki sabitin rastlantısı ancak eşleştirme koşulunda beklenebilir. Monte Carlo sonuçları Landau–Pomeranchuk savını doğruluyor görünmektedir.

C bendindeki sav, olmayana ergi yönteminden anlaşılabildiği gibi Bogoliubov ve Shirkovsınıflandırmasında bütün kuramdaki kuantum (nicem) önemsizliğine tekabül etmektedir. Doğrusu istenirse, eğer formula_36 sonlu ise bu kuram içten tutarsız olmaktadır. Bundan kaçmanın tek yolu ise formula_46 sonsuzmuş gibi davranmaktır. Unutulmamalıdır ki bu ancak formula_47 durumunda mümkündür. Çok yaygın bir fikir olarak hem QED hem de formula_48 kuramı sürem sınırında önemsizdir. Aslında mevcut bilgiler sadece durumunda 'nin pozitifliği ile aynı hesaba gelen "Wilson Önemsizliğini" doğrulamaktadır. Kuantum (nicem) önemsizliğinin "doğru" belirtileri sayısız değildir ve farklı yorumlara izin verir.

Bağlaşım sabitinin sıfır olmadığının bilindiği bir nokta ki fiziksel etkileşimleri göstermeye yönelik bir kuramda, Landau kutupları veya önemsizlik kuramındaki noksanlıkların belirtkesi olarak gözlenebilir. Örneğin QED'e kendi içinde tamamlanmış bir kuram olarak inanılmaz. Bir başka örnek ise Landau kutbu büyük birleşik kuramın içine yerleşerek giren yeni bir fizik olabilir. Büyük birleşik ölçek, Landau ölçeğinin altında, doğal bir kesim (cut-off) sağlayabilir.

QED'deki Landau kutbunun problemi saf akademik bir ilgi olmasıdır. Birinci ve ikinci denklemlerdeki formula_36 'un görevi aşırı ince yapı sabiti α ≈ 1/137 tarafından yapılır ve QED için Landau ölçeği 10 eV olarak tahmin edilmiştir ki bu durum gözlenebilir fizikteki enerji ölçeklerinin çok üstündedir. Karşılaştırmak için şöyle bir örnek verilebilir: Büyük Hadron Çarpıştırıcısı'nda (LHC) elde edilen en yüksek enerji 10 eV'dur. Diğer bir örnek ise Planck ölçeğinde, ki bu ölçekte kuantum kütle çekim kuvveti önemli hale gelir, maksimum enerji 10 eV'dur.

Parçacık fiziğinin Standart Modeli'ndeki Higgs Bozonu, formula_50 kuramı tarafından tanımlanmıştır. Eğer son söylenen bir Landau kutbuna sahip ise bu gerçek Higgs kütlesinde. bir "önemsizlik bağı" kurdurtabilir. Bu bağ, yeni fiziğin varsaydığı dördüncü dereceden bağla