kuvvetinin başlangıç kuvvetine göre yarısından daha azına indiği görülür bu da c sabitini azalması demektir. Eğer vanalar açık bırakılırsa, açık bırakıldığı süre kadar c sabitinin değeri artarak 1’e yaklaşır.
Basit üç ve dört silindirli lokomotiflerde; sonucun üç silindirli için 1.5 ile, dört silindirli lokomotif için 2 ile çarpılması gerekir.
Çoklu karmaşık silindirli lokomotiflerde; (çift ve üçlü motor genişlemeleri dahil) çekiş gücü, her bir silindirin sahip olduğu vuruş ve basınç değerlerine eklenilerek bulunur.

Buharlı lokomotiflerin güçleri kıyaslanırken genellikle çekiş güçlerine bakılır. Ancak bu kıyaslama çok doğru bir kıyaslama değildir, çünkü sürükleyici güç; treni harekete geçiren güçtür, önemli olan trenin hareketine devam etmesini sağlayan güçtür. Virginia Tren yolunun iddia ettiği 2-8-8-8-4 Triplex lokomotifi büyük ihtimalle en fazla sürükleyici güce sahip lokomotifti. Sürükleyici gücü yaklaşık 199,560 lbf (887,7 kN) dı, ancak ısıtıcısı lokomotifin hareketini devam ettirmesi için bu kadar buhar üretemiyordu (5mp/h,8 km/h)
Daha başarılı buhar lokomotiflerine örnek olarak tekrar Virginia Tren yolun ürettiği AE sınıfının 2-10-10-2s modelini sürükleyici gücü 176,000 lbf (783 kN). Union Pacicif Big Boys lokomotiflerinin sürükleyici gücü 135,375 lbf (60s kN), Norfolk & Western firmasının Y5,Y6,Y6a ve Y6b serilerinin sürükleyici gücü 170,000 lbf (756 kN) ve son olarak Pennsylvania Demir yollarının Duplex Q2 modeli 114,860 lbf (510,9 kN) güç üretebiliyordu. İki silindirli yolcu lokomotifleri genellikle 40,000-80,000 lbf (170-350 kN) sürükleyici güce sahiptiler.

Elektrik ve dizel-elektrik lokomotiflerin sürükleyici güçleri, sürüş tekerlerine binen yük(bazen toplam lokomotif yükünden daha az olabilir), durma torku, çekiş motoru, akslar ve sürükleyici motor arasındaki viteslerin oranı ve sürüş tekerlerinin çaplarına bağlıdır. Dizel-hidrolik lokomotiflerde sürükleyici güç, döndürücü kuvvet (tork) çeviricisinin sebep olduğu durma torkuna, viteslere, teker çapına ve lokomotifin ağırlığına bağlıdır.
Yük lokomotifleri dizayn edilirken genellikle yolcu lokomotiflerine kıyasla daha fazla sürükleyici güce sahip olmaları istenir bunun sebebi daha ağır olmalarıdır. Modern lokomotiflerde, sürükleyici motor ve akslar arasındaki dişliler lokomotifin kullanılacağı alana göre değişebilme özelliğine sahiptir.
Sürükleyici motoru zarar görmeden yön değiştirebilmek için maksimum hıza ulaşırlar, bu noktada daha güçlü sürükleyici kuvvet elde edebilmek zordur. Bu olayın benzeri yolcu lokomotiflerinde gözlenir; bu trenlerdeki arzu edilen hız maksimum sürükleyici güçten daha fazla olmalıdır.
Tek bujili motorlara sahip elektrik lokomotiflerinde iki-hız dişlisi bulunur. Bu dişliler daha yüksek hareket sürükleyici gücü sağlar ancak düşük hızlarda kullanılabilir. Örnek olarak SNCF BB8500 sınıfı ve SNCF BB 25500 sınıfı verilebilir.

•İngilizce vikipedi

• SAE J2047, Tire Performance Technology, dated February 1998.

• Simon Iwnicki, ed. (2006). Handbook of railway vehicle dynamics. Boca Raton: CRC Press: Taylor & Francis. p. 256.

• Eugene A. Avallone, Theodore Baumeister, Ali Sadegh, ed. (2006).

• Ian Allan ABC of British Railways Locomotives, winter 1960/61 edition, part 1, page 3




Sürüklenim

Akışkanlar dinamiğinde, sürüklenim (aynı zamanda hava sürüklenimi ve sıvı sürüklenimi olarak da bilinen bir sürtünme kuvvetidir) bir sıvı içerisinde hareket eden bir cismin hareket yönüne zıt yönde etki eden kuvvet topluluğuna denir. Bu kuvvet iki sıvı yüzeyi arasında veya bir katı ve bir sıvı yüzeyi arasında olabilir. Diğer durdurucu kuvvetler nazaran (örneğin kuru sürtünme vb. hızdan bağımsızdır) sürüklenim kuvveti hıza bağlıdır. Bir sıvının akış yönü hizasında bulunan katı bir cisme göre, sürüklenim kuvvetleri sıvının hızını her zaman azaltır.

Sürüklenime verilebilen örnekler; arabalara, uçaklara, tekne gövdelerine hareket yönüne zıt yönde etki eden aerodinamik ve hidrodinamik kuvvetler, aynı yönde etki eden kuvvet içinde yelkenlere isabet eden rüzgar verilebilir. Yapışma direncine örnek olarak pipet içerisindeki sıvı verilebilir. Pipete bağlı oluşan direnç kuvveti, içindeki sıvının hızını azaltır.

Sürüklenim çeşitleri bazı gruplara ayrılmıştır:
• Parasitik sürüklenim (bir sıvı içerisinde hareket ettirilen cisim)
• Biçim sürüklenimi
• Yüzey sürüklenimi
• Girişim sürüklenimi
• Kaldırma sürüklenimi
• Dalga sürüklenimi (aerodinamik)
Parasitik sürüklenim; genellikle aerodinamikte kullanılır çünkü kanatlara etki eden sürüklenim kalkıştan daha azdır. Keskin uçlu cisimlerde direnç çok etkilidir bu sebeple bu cisimlere etki eden sürüklenim parasitik değildir. Sivri cisimlere etki eden; biçim sürüklenimi, yüzey sürüklenimi ve girişim sürüklenimi parasitik direnci elementleri sayılmazlar. Onlar direkt olarak sürüklenim kuvvetinin elemanları sayılırlar.
Kaldırma sürüklenimi yalnızca bir kanat veya yükselen bir obje olduğunda ortaya çıkar, bu sebeple genellikle havacılıkta veya gövde yapımında göz önünde bulundurulur. Dalga sürüklenimi, bir akışkan içerisinde ses hızına yakın bir hızla hareket eden bir cisim
olduğunda veya bir akışkan içerisine hareket ederken yüzey dalgaları oluşturan cisimlerden meydana gelir (gemi gibi). 
Direnç, akışkanın sahip olduğu özelliklere ve içerisindeki cismin şekline, boyutuna ve hızına bağlı olarak değişir. Direnç formülü:

Fd = sürüklenim kuvveti
p = sıvının yoğunluğu
v = akışkan içerisindeki cismin hızı
A = sistem alanı
Cd = sürüklenim sabiti

Sürüklenim sabiti cismin şekline ve Reynold sayısına bağlıdır

v = sıvının kinematik yoğunluğu (ki aynı zamanda yarı-sıvılığın yoğunluğa bölünmesiyle de elde edilir)

Bir küre için sürüklenim sabiti (Cd), Reynold sayısının (Re) oranına bağlıdır. Laboratuvar ortamında deneyler sonucunda elde edilen grafik aşağıdaki gibidir. Düz çizgi kürenin pürüzsüz bölümü, çizgili bölümse pürüzlü bölümü içindir.

Düşük Reynold sayısında, sürüklenim sabiti asimptotik olarak Reynold sayısının tersine eşit olur yani sürüklenim hızla orantılıdır. Yüksek Reynold sayısında ise, sürüklenim sabiti daha az sabittir. Yüksek hızlarda (veya yüksek Reynold sayısında) sürüklenim, hızın karesi ile orantılı olur.
Sonuçta oluşan gücün bu sürüklenimin üstesinden gelebilmesi için hızın küpüyle orantılı olması gerekir. Sürüklenimin normaldeki formülü; sürüklenim sabitinin yarısının sıvının yoğunluğu,sistem alanı ve hızın karesiyle çarpımı sonucunda elde edilir.

Sabit sürüklenim katsayının olduğu durumlarda bir akışkan içersinde yüksek hızla (yüksek Reynold sayısı Re>~1000) hareket eden cisme etki eden kuvvetin büyüklüğü bulunur. Bu değere aynı zamanda ikinci dereceden sürüklenimde denir. Bu formül Lord Rayleigh’e armağan edilmiştir çünkü A yerine L2 ‘yi kullanan ilk kişidir.

Sistem alanı A genellikle cismin izdüşüm alanıdır, bu alan cismin hareket yönüne diktir. Örnek olarak basit cisimlerde (küre gibi) bu alan kesitsel alana eşittir. Bazen bir cisim için farklı sistem alanları verilebilir, işlem yapabilmek için bu alanlardaki sürüklenim sabitinin verilmesi gerekir.
Kanat örneği kıyaslamaların yapıldığı en basit örnektir çünkü sürüklenim ve kaldırma kuvveti aynı sistem alanına etki etmektedir. Bu durumda sürüklenimin kaldırma kuvvetine oranı, kaldırma sabitine eşittir. Bu sebeple kanatların sistem alanları ön alan yerine direkt olarak kanat alanıdır.
Pürüzsüz yüzeyli ve bölünme noktaları olmayan küre veya dairesel silindirlerde sürüklenim sabiti, Reynold sayısına bağlı olarak değişir. Reynold sayısı bazen çok yüksek rakamlarada ulaşabilir (107). Yüzeyi pürüzsüz ve bağlantı noktaları olan dairesel disk ve düzlem gibi cisimlerde sabit bir sürüklenim sabitinde Re > 3,500 dür. Bunun haricinde var olan Cd sabiti, akışın yönüne ve hareketine bağlı olarak da değişim gösterir.

Bir aerodinamik sürüklenimin üzerinden gelebilmek için gerekli olan güç;

formülü ile bulunur. Bu formülde göze çarpan, bir akışkan içerisindeki cismi hareket ettirmek için uygulanan gücün hızın küpüyle orantılı olmasıdır.
Bir otobanda 50 mp/h (80 km/h) ile hareket etmekte olan bir aracın hava sürükleniminin üstesinden gelebilmesi için gereken güç 10 beygir gücü (7.5 kW) dir. Ancak aynı araç bu sefer 100 mp/h (160 km/h) ile hareket ederse 80 beygir gücü (60 kW) güce ihtiyaç duyar. Hızın iki katına çıkması, sürüklenim kuvvetinin dört katına çıkmasına sebep olur.
Belirli bir mesafede ilk duruma göre 4 kat daha fazla kuvvet uygulanması 4 kat daha fazla iş yapılmasına neden olur. Hızın iki katına çıkarılması sabit mesafedeki işin iki kat daha çabuk yapılmasına neden olur. Güç; belirli bir zaman diliminde yapılan iş olduğu için, yapılan iş 4 katına çıkarken zaman yarıya indiğinde gereken güç 8 katına çıkar. Sürüklenim kuvvetine etki eden dönme sürükleniminin değerinin belirlenmesi önemlidir.

Yoğunluğu olmayan bir ortamda sıfır ilk hız ile atılan bir cismin hızı hiperbolik teğet (tanh) içerikli bir formül ile bulunabilir:

Fazla bir t zamanı olduğu zaman, hiperbolik teğetin limiti bire yaklaşır. Hızın asimptotik değeri maksimum bir değere yaklaşık ve bu değere terminal hız (uç hız) (Vt) denir.

Ortalama çapı d olan ve yoğunluğu olan patates şeklindeki bir cismin terminal hızı;

Suya yakın yoğunlukları olan cisimlerin (yağmur damlası, dolu, canlılar, memeliler, kuşlar, böcekler vs.) Dünya’nın yüzeyinde ve deniz seviyesinde terminal hızları;

Bu formülde d (metre) ve Vt (m/s) cinsindedir. Örnek olarak; bir insan vücudu (d = ~0.6m), Vt ~70 m/s, küçük bir kedinin (d = ~0.2m), Vt ~40 m/s, küçük bir kuşun (d = ~0.05m), Vt ~9 m/s’dir.
Çok küçük cisimlerin (polen gibi) terminal hızları düşük Reynold sayılarında Stokes yasası ile belirlenir.
Terminal hız büyük cüsseli cisimlerde, canlılarda, daha yüksektir ve bu nedenle daha ölümcüldür. Yere kendi terminal hızı ile düşen bir farenin, yere kendi terminal hızıyla düşen bir insana kıyasla hayatta kalma ihtimali daha yüksektir. Yere kendi terminal hızıyla düşen bir cırcırböceği büyük ihtimalle zarar bile görmeyecektir. Bu durum, vücudun alanı ve kütlesi de dahil edildiğinde, kare-küp yasası olarak adlandır