nükleer ramjet olan Project Pluto Tory IIA gibi teknolojik projeler tarafından test edilmedi. Yerçekimi Araştırmaları Kuruluşunun anısına yapılan anıtlar yerçekimini keşfetmek için metot ve yöntem bulmak için oluşturulan yapay eserlerdi. Çabalar kaynak ve toplumsal girişime sahip idi ancak dönemin yazarları o terimi tanımlamadılar. Gladych dedi ki: 
“En azından on dört Amerikan Üniversitesi ve diğer araştırma merkezleri yerçekimi bariyeri aşmak için çalışmalar yürütmektedir. Ve temel araştımaları multi milyon dolarlık projeler ile destekleyen aslında bizim havacılık endüstrimizdir. “
Yerçekimi kontrolü itmesi araştırmaları çabaları “aktörleri” ve kaynakları açıkca ortaya çıkarırken, araştırmanın temel özelliklerini ve araştırmaları koordine eden kişi veya kurumları gizlemiştir. 
Topluma açıklanan ve televizyonlarda gösterilen “komplo terorileri” G-projelerinin popular bilimden çok daha yüksek oranlarda başarı elde etmiştir.

Son zamanlardaki tarihsel analizler ve raporlar, yerçekimi kontrol itmesi araştırmalarına katılan firma ve ajansların ilgisini çekti. BAE Systems danışmanı ve Kingston University de professor olan James E. Allen Progress in Aerospace Sciences. dergisinde yeni itme sistemleri tarihçesinde bu programları referans gösterdi. Massachusetts Institute of Technology de Bilim TArihi bölümğnde Doçent olan David Kaiser tarafında gerçekleştirilen araştırmalar, Yerçekimi Araştırmaları Kuruluşunun genel izafiyetin altınçağının pedagojik yönlerine katkıda bulunduğunu açıkladı. Syracuse University den Dr. Joshua Goldberg Hava Kuvvetlerinin izafiyet araştırmalarına desteğini açıkladı. İlerleme raporları ve önceki ziyaretçi ve bilimadamlarının internet çalışmaları Research Institute for Advanced Study (RIAS) için tarihsel kaynak oluşturdu. Jane's Defense Weekly’nin eski havacılık editorü Nick Cook kitabında dünya çapındaki anti-yerçekimi programlarına dikkat çekti.

The Hunt for Zero Point ve devamındaki televizyon belgeselleri bunlardan bazılarıdır. G-projelerinin Güncel tarihsel hesapları komplo teorileri anektodları ile desteklenmiştir.

Araştırma enstitülerinin listeleri, endüstriyel siteler, politika yapanalr ve bunlara paralel ünlü ve önemli fizikçilerin söylemleri , yerçekimi kontrol itmesi araştırmalarının erken dönemlerinde beş temel çalışmanın yayınlanmasını sağladı. Aviation Studies (International) Limited, daha sonra dağılan Yerçekimi Araştırmaları Grubunun aktiviteleri hakkında detaylı bir rapor hazırladı. The Journal of the British Interplanetary Society ve The Aeroplane, bir itme araştırması ve uluslararası tanınmış bir havacılık tarihcisi olan A.V.Clever’ın Amerikan yerçekimcileri hakıında kritik değerlendirmelerinden oluşan yayınlar yaptı. The New York Herald Tribune ve Miami Herald yirminci yüzyılın en büyük havacılık gazetecilerinden olan Ansel Talbert’in üç serilik makalelerini yayınladı. Talbert’in iki serilik gazete makaleleri basın yayını ile politika döneminin ortasında yer aldı. Ne onun ne de beş temel çalışmayı takip eden dönemin yazılar herhangi bir eleştiri ya da inkar içermedi.

Yerçekimi kontrol itmesi araştırmaları UFO ve komplo teorileri literatürünün en öenmli konularından biriydi. Açığa Çıkarma projesinin yöneticisi Steven Greer tarafından düzenlenen ispiyoncu(Ortalık karıştırıcıların) belgelendirmiş şahitlikleri, Milton William Cooper ve Mark McCandlish’in anektod ve şemaları, David Darlington ve Donald Keyhoe,Philip J. Corso’nun raporlarının onları, anti-yerçekimi ile birlikte tersine mühendislik araçlarının ve yenilenmiş dünya dışı araçların, antiyerçekimi araçları üretmek için 1973 ün çok ilerisine taşıdığını belirtti. Ordunun birimleri ve savunma ajansları böylesi iddiaları reddetti ve yalanladı.

Talbert'e göre, yerçekimi kontrolü yürütme araştırmasına gösterilen yoğun ilginin kaynağı üç fizikçinin çalışmalarıdır. Bunlar Dr. Bryce DeWitt'in ödül kazanmış 'Yerçekimi Araştırma Kuruluşu' adlı denemesi; Pascual Jordan'ın 'Yerçekimi ve Evren' adlı kitabı ; Dr.Burkhard Heim'in Uluslararası Uzay Federasyonu'na yaptığı sunumlardır. Dewitt'in denemesi, parlayan,yansıyan ve/veya yerçekimini izole eden maddelerin arayışında olanların cesaretini kırar ve genç fizikçileri yerçekimsel araştırmaya yönelmek konusunda cesaretlendirir. Denemesine şu paragrafla başlamıştır: 
Yerçekimi kontrolü yürütme araştırmasından sonra ve araştırma devam ederken, birçok makale bu denemeden alıntı yapmıştır. Birkaç yıl içinde DeWitt'in çağrısı temasında, araştırmanın uyarıcılığını arttıran tesisler ortaya çıktı.
Cleaver ve Weyl tarafından yapılan başlıca fiziksel araştırmalar, anti-yerçekimi araştırmasının herhangi bir teorik dayanağı olmadığını belirtmiştir. Cleaver'ın eleştiriciliği araştırmayı bilim kurgu modeli üzerine kurmak gibi bir alternatif önermiştir. Wely basını kötü gazetecilikle suçlamış, terminolojilerine saldırmış ve Burkhard Heim' in çalışmasına yerçekimi kontolü yürütmesi konusunda en yüksek değerlendirmeyi vermiştir. Stambler is Gluraheff'in yerçekimi hipotezine karşı ağır eleştirilerde bulunmuştur. İlerleyen üç başlık Talbert ve diğer yazarların teorik araştırmaya katkısını ele almıştır:

Yıllık Yerçekimi Günü konferansına katılan bazı fizikçilerin anti- yerçekimi misyonuyla dalga geçmelerine rağmen, bu çalışmalar genel fiziğe önemli katkılarda bulundu. The International Journal of Modern Physics D Yerçekimi Araştırmaları Kurumu’ndan aldığı makaleler ile bir sayı yayınladı. Birçoğu Niels Bohr Kütüphanesine verildi. Kuruluş makalelerinden bazıları Nobel onur ödülüne layık görüldü ( örneğin Ilya Prigogine, Maurice Allais, George F. Smoot). Kuruluş makaleleri mezun öğrencilerin yeni fikirler için kontrol ettiği kaynaklar oldu. Kaiser bu makalelerin etksini aşağıdaki şekilde özetlemektedir: Görecilerden yeni nesil Babson ayıran engin kavramsal körfez rağmen , biz ilginç ve belki de ironik dernekler ile bırakılır : yerçekimi ile ilgilenen insanlar için yaygın olarak kullanılan , konferanslar düzenlemek , yıllık deneme yarışmaları sponsor ve para ve coşku yaparak , eksantrik Gravity Araştırma Vakfı çekim ve genel görelilik ilgi savaş sonrası diriliş teşvik yardımcı olmak için kredi en azından bazı küçük bir miktar talep edebilir .

Kuruluş mütevellilerinden olan Agnew Bahnson Dr. Bryce DeWitt ile iletişime geçip bir yerçekimi enstitüsü kurmak için teklif götürdü. Dewitt 1953 de makale yarışmasında ilk ödülünü kazandı. Önerilen isim Alan Fiziği Enstitüsü olarak değiştirildi ve 1956 da University of Kuzey Karolina at Chapel Hill de Bryce ve eşi Cécile DeWitt-Morette yönetimi altında kuruldu. Emsal değerlendirmeli bir dergi olan Physica C, Eugene Podkletnov ve Nieminen’nin yer-çekimi benzeri koruma kalkanı raporlarını yayınladı. Çalışmaları uluslararası alanda dikkat çekmesine ragmen, araştırmacılar Podkletnov un başlangıç koşullarının tekrar edemedi. Ancak Giovanni Modanese ve Ning Wu’nun analizleri kuantum yerçekimi teorisinin çeşitli uygulamalarının yerçekimsel koruma fenomeninine izin verebileceğini gösterdi. Bu gelişmeler bilimsel çevreler tarafından takip edilmedi.

Göreliliğin altın çağına katkıda bulunan önemli kişilerin listesi 19 ARL teknik raporunun v/7veya 70 çalışmanın yazarı olan çeşitli bilimadamlarının isimlerini içerir. ARL Proceedings of the Royal Society of London, Physical Review, Journal of Mathematical Physics, Physical Review Letters, Physical Review D, Review of Modern Physics, General Relativity and Gravitation, International Journal of Theoretical Physics, and Nuovo Cimento gibi önemli dergilerde yer alan birçok çalışmaya sponsor olmuştur. Bazı ARL çalışmaları ise RIAS New jersey’deki Amerika sinyal araştırma ve geliştime laboratuarı ve Havacılık Araştırmaları Ofisi ile yardımlaşma ve dayanışma içerisinde yazıldı. ARLgenel görelilik teorisine önemli katkılarda bulundu. Örneğin, Roy Kerr’in dairesel kütlelerin çevresindeki uzay-zamanı davranışları tanımlaması bu çalışmalar arasında idi. Goldberg sonuç olarak dedi ki: ‘’ Ancak şuna dikkat edilmelidir ki, Amerika Birleşik Devletlerinde savunma dairesi akademik değerlere zarar vermeden güçlü bir bilimsel komite oluşmasında çok önemli bir rol oynamıştır’’:

9 Mayıs 2001 tarihinde, Mark McCandlish Disclosure projesi olarak adlandırdığı yeni projesini Washington’da Ulusal Basın Kulubü’nde yayınladı. Candlish, yerçekimi kontrol çalışmalarının ellili yıllarda başladığını ve Roswell kazasında sitesinden alınan araç tersine mühendislik edilerek Alien Üreme araçları olarak yeniden inşa edildi. McCandsih kendi yürütme güçlerini Thomas Townsend Brown’ ın yerçekimsel tanımı açısından tanımladı ve iç hatlarının çizimini sağladı. Diyagram daha önce Milton William Cooper ‘ın kitabında verilen çizime yakından benziyordu. Bir başka bilgilendirme projesi ihbarcı, Philip J. Corso, kitabında ikinci kaza yerinden alınan zanaat, Thomas Townsend Brown ın yerçekimi tanımındakine benzerdi.Ve, Corso kitabında Professor Hermann Oberth tarafından yapılan çeşitli yerçekimi kontrol ifadeleri yer almıştı.
Soğuk savaştan hemen sonra, küçük bir grup bilim adamı ve mühendis, kara proje tarafından geliştirilen teknolojiyi sivil uygulamalarda kullanmak istediklerini açıkça belirttiler. Dr Steven Greer, 1955 yılında diğer araştırmacı ve ihbarcılara yardımcı olmak ve bilgi paylaşımında bulunmak amacıyla Bilgilendirme Projesi kurdu. 2001 yılına gelindiğinde meclis oturumlarına 400 askeri ve havacılık alanlarında üyesiyle raporlar vermekteydi.
1960 sıralarında, Keyhoe , Hermann Oberth’in bir mektubundan alıntılar yaparak UFO uçuş özellikleri için açıklamalar sundu.
Oberth’ın mektubuna Keyhoe’nin UFO yerçekimsel kuvvet kontrolü yürütme çalışması ve manyetik kuvvetleri içeren argümanları ile desteklemişti.Bu mektup onu yerçekimi kontrol araştırmlarına daha da teşvik etti.




Thin Man Atom Bombası

"Thin Man" atom bombası ,Amerika Birleşik Devletleri’nin Manhattan Projesi sırasında geliştirdiği,plütonyum top tipi silah olması önerilen atom bombası. Plütonyumun doğal bozunma hızı silah tipi bir tasarımda kullanmak için çok yüksek olduğundan gelişimi durdurul