erin yöntemlerinde vivo görüntüleme yönteminin kullanılması için çalışmaktadır. Nano elektronik ara yüzleri ve diğer nano elektronik tabanlı sensörler araştırmanın bir başka etken hedefidir.

Nano kirlenme, nano cihazların veya nano malzemeler imalat işlemi sırasında oluşturulan tüm atıklar için genel bir addır. Nano atıklar, esas olarak çevreye salınan parçacıklardır ya da partiküllerin dışarıya atılan ürünleri üzerinde olmasıdır. Atılan nano partiküller genellikle nasıl varsayıldılar ise hala o işlevdedirler, düzgün olarak daha fazla kullanılamazlar. Çoğu zaman, farklı ortamlara temas nedeniyle kaybolurlar. Örneğin gümüşün nano parçacıkları kıyafetler de koku kontrolü olarak kullanılır ve yıkandığı zaman kaybolurlar. Onların hala çok küçük ve işlevlerini devam ettire bilir olmaları nano atıkları endişe verici yapmaktadır. Havada kolaylıkla yüzebilirler ve kolayca hayvan ve bitki hücrelerine nüfuz edip bilinmeyen etkilere neden olabilirler. Küçük boyutlarından dolayı, nano parçacıklar büyük haldeki özdeş maddenin sahip olduğundan farklı özelliklere sahiptir ve büyük yüzey alanlarından dolayı işlevleri daha etkilidir. İnsan yapımı birçok nano parçacık doğada görünmez, böylece canlı organizmalar özelleştiremeyebilirler. Bunun anlamı onlar nano çöplerle baş edemeye bilirler.

Düzgün tasarlanmış sağlık tehlikelerini değerlendirmek için nano parçacıkların fabrikasyonlarını, depolanmalarını, dağıtımlarını, uygulamalarını, potensiyel kötüye kullanımlarını ve yok edilmesini de içeren, tüm yaşam döngüsünün incelenmesi gerekir. Insan ya da çevre üzerindeki etkisi yaşam döngüsünün çeşitli evrelerinde değişebilir. Metallere mazur kalmanın bilinen bir sonucu gümüş tarafından gösterilmiştir. Eğer insanlar yoğunlaştırılmış şekilde metale maruz kalırlar ise cilt renksizleşmesi ve arjiroz gibi hastalıklara sebep olabilir.  Ayrıca gümüş bazı çevresel sorunlara neden olabilir. Anti mikrobiyal özelliğinden dolayı toprakta karşılaştığı zaman sağlıklı toprak da bulunan ve önemli olan yararlı bakterileri öldürür. Çevresel değerlendirmeler, nano parçacıkları garip çevresel etkiler gösteriyormuş gibi yargılar. Scrinis artan nano kirlilik hakkın da uyarıyor. Bu nano ürünlerin çevreye bırakıldığındaki ekolojik etkilerinin kesin tahminini veya kontrolünün şu an için muhtemel olmadığını savunuyor.

Metaller, özellikle çok güçlü bağlara sahiptir. Onların özellikleri de nano ölçeklendime de izlenir. Metaller çok zor parçalandığı veya yok edildiği için, uzun süre doğa da kalır ve çevreye ciddi zararlar verirler. Nanoteknolojinin kullanımının artmasıyla, bu metallerin nano çöpleri artmaya devam edecek ve bir çözüm bulununcaya kadar, atık ortamında biriken maddelerin devam edeceği ve çevreye ciddi zararlar vereceği tahmin edilmektedir. Öte yandan, nano teknolojinin bazı olası uygulamaları çevre yararına olabilecek potansiyele sahiptir. 10 nm'den oldukça küçük gözenekli zar kullanma üzerine kurulu Nanofiltrasyon, farklısıvıları birbirinden ayırmada veya iyonların ayrıştırılması için mekanik filtrelemede uygundur. Birkaç çalışma, bu küçük parçaları sudan filtrelemek ve seçip çıkarmak için bir çözüm buldu. Geliştirme süreci halen devam etmektedir ancak gelinen noktada simülasyonlar yükseltilmiş atık su arıtma tesisinde su nano çöplerinin parçacıklarını yaklaşık% 90 ila% 99 arasında toplayıp çıkarmaktadır. Bu parçacıklar bir kez sudan ayrıldıklarında katılarla birlikte katı atık sahasına giderler. Ayrıca, manyetik nanopartiküller, atık sudan ağır metal kirlilikleri uzaklaştırmak için etkili ve güvenilir bir yöntem sunmaktadır. Nano ölçekli parçacıkların kullanılması, kirleri emmek için verimliliği arttırır ve geleneksel çöktürme ve süzme yöntemleri ile karşılaştırıldığında nispeten biraz daha ucuzdur. Nanopartikülleri kurtarmak için geçerli yöntem bulut noktası ekstraksiyonudur.  Bu teknik ile, altın nano partikülleri ve ısı iletken parçacıklar, diğer bazı tür sulu çözeltilerin içinden ayrıştırılması mümkün hale gelmiştir. Bir ısıtma bölümü çözümü içeren işlemler katmanları nano parçacıklardan ayırmak için sentrifüjleme yaparlar.

Bunlara ek olarak nano teknoloji temiz enerji üretimi üzerinde potansiyel olarak mükemmel bir etkiye sahiptir. Araştırma, daha etkili güneş pilleri, pratik yakıt hücreleri ve doğa dostu bataryaları içeren amaçlar için nano materyalleri kullanmak için çalışmalarını sürdürüyor.

Nanoteknolojinin veya nanoteknoloji tabanlı ürünlerin özel hükümet hak yönetmeliğine tabii olup olmadığına ilişkin önemli bir tartışma varıdr. Bu tartışma da önce; pazar, toplum ve çevreye salınımı gibi yeni maddelerin değerlendirilmesi için gerekli ve uygun olduğu durumlarda ilişkilidir.

ABD Çevre Koruma Ajansı,ABD Gıda ve İlaç İdaresi ve Avrupa Sağlık ve Tüketicinin Korunması Müdürlüğü komisyonu gibi düzenleyici kurumlar, nano partiküllerin yarattığı potansiyel riskler ile ilgili araştırmalara başlamıştır. Şimdiye kadar, ne nano parçacık mühendisliği ne de bunları içeren ürün ve malzemeler, etiketleme ve üretim ile ilgili herhangi bir özel düzenlemeye tabi değildir. Madde güvenliği bilgi formu, bazı malzemeler için söz konusu malzemenin nano boyutu ve genişliği hakkın da bilgi verilmiş olması gerekir, bu MSDS sadece tavsiye niteliğindedir.

Sınırlı nanoteknoloji etiketleme ve düzenleme, potansiyel insan ve nanoteknoloji ile ilgili çevresel sağlık ve güvenlik konularını alevlendirebilir. [20] Bu nanoteknoloji kapsamlı düzenlemenin gelişme potansiyel riskleri; araştırma ve ticari uygulama ile ilişkili olmasını sağlamak için hayati olacağı öne sürülmüştür. Nanoteknolojinin potansiyel faydalarını gölgelememektedir. [21] Yönetmelik sorumlu nanoteknolojinin gelişimi yanı sıra, kamu çıkarları nanoteknolojinin gelişimi şekillenmesinde dahil edilmesinin sağlanması konusunda toplum beklentilerini karşılamak için gerekli olabilir. [22]

Insan sağlığı ve birinci nesil nano materyaller ile ilişkili çevre toksisite risklerin ötesinde, nanoteknoloji geniş toplumsal etkiye sahiptir ve daha geniş toplumsal sorunlar yaratmaktadır. Sosyal bilimciler nanoteknolojinin sosyal konular anlaşılmış ve sadece "aşağı" riskler ve etkiler olarak değil değerlendirilmesi gerektiğini öne sürdüler. Aksine, zorluklar, sosyal hedeflerine uygun teknoloji geliştirme sağlamak amacıyla "akıntıya karşı" araştırma ve karar verme hesaba alınmalıdır. 

Birçok sosyal bilimci ve sivil toplum kuruluşu teknoloji değerlendirme ve denetimlerinin toplumsal katılımlarıda içermesini öneriyor.

Son birkaç yıldır nano patent iddiaların da artış görüldü. 800'den fazla nano ilgili patent 2003 yılında verildi ve sayı yıldan yıla artmaktadır. Şirketler şimdiden nano keşifler ve icatlar üzerinde geniş kapsamlı patentlere atılmaktadır. Örneğin, iki şirketler, NEC ve IBM, mevcut yapı taşlarından biri karbon nano tüplerin temel patentini elinde tutmaktadır. Karbon nano tüpler geniş bir kullanım aralığına sahiptir ve ilaç dağıtım ve teşhis için güçlendirilmiş materyallere elektronik ve bilgisayarlardan çeşitli sektörlere, çok önemli olmaya hazırlanıyor. Karbon nanotüpler büyük konvansiyonel ham maddenin yerini tutma potansiyeli ile önemli bir yerdedir. Ancak bunların kullanımı genişledikçe, üretime veya karbon nano tüpleri satmak  isteyen herkes (yasal) ilk olarak NEC veya IBM'den lisans satın alması gerekecek. [2] [3]  

Nanoteknoloji güvenli su, güvenilir enerji, sağlık ve eğitim gibi temel hizmetlere erişimden yoksun, gelişmekte olan ülkelerdeki milyonlarca insan için yeni çözümler sağlayabilir. Birleşmiş Milletler bu ihtiyaçları karşılamak için bin yıllık kalkınma hedeflerini belirledi. Bilim, teknoloji ve yenilik 2004 BM görev gücü, nano teknolojinin  küçük emek, toprak, ya da bakım, yüksek verimlilik, düşük maliyet, malzeme ve enerji için mütevazı şartlarda ürün kullanımını içeren bazı avantajlarını belirledi. 

Nano teknolojilerin potansiyel özelliği, su arıtma sistemleri, enerji sistemleri, tıp ve eczacılık, gıda üretimi ve beslenme, bilgi ve iletişim teknolojileri gibi uluslararası kritik geliştirmelerin tespitinde yardımcı olmaktır.    Nano teknolojiler zaten piyasada ürünlere sahiptir. Diğer nano teknolojiler ise hala geliştirme aşamasındadır. 

Gelişmekte olan ülkelerde çevrenin, insan sağlığının ve işçi güvenliğinin korunması genellikle sağlam çevre, insan sağlığı ve işçi güvenliğinin eksikliği gibi faktörleri içeren ama bunlarla sınırlı kalmayan bazı faktörlerin birleşmesinden muzdariptir; fiziki ve beşeri kapasite eksikliği ile bağlantılı zayıf ya da uygulamaya geçirilmeyen düzenlemeler. Genellikle bu ülkelerin, nano teknolojiyi yeterince değerlendirebilmeleri için laboratuvarlar ve teknolojik olarak gerekli altyapı da dahil olmak üzere riskleri yönetmek, bilimsel ve kurumsal kapasitenin geliştirilmesi için özellikle mali yardıma ihtiyaçları vardır.

Ancak sıklıkla endişeler, nano teknolojinin iddia edilen faydalarının eşit olarak dağıtılmayacağı ve nano teknoloji ile ilgili herhangi bir yararın sadece varlıklı uluslara ulaşacağı yönünde. Nano teknoloji, nano malzeme ve ürünler için araştırma, geliştirme ve patent işlemlerinin çoğunluğu, Amerika Birleşik Devletleri, Japonya, Almanya, Kanada ve Fransa'dahil gelişmiş ülkelerde yoğunlaşmıştır. Buna ek olarak, nanoteknoloji ile ilgili çoğu patent IBM, Micron Technologies, Advanced Micro Devices ve Intel de dahil olmak üzere birkaç çok uluslu şirketlerin arasında yoğunlaşmıştır. Bu gelişmekte olan ülkelerin altyapı erişimi olası korkuları yol açtı, finansman ve insan kaynakları nanoteknoloji araştırma ve gelişimini desteklemek için gerekli ve bu tür eşitsizlikleriin şiddetlenmesi muhtemeldir.

Ray Kurzweil, geçim için vasıfsız işlerde çalışan insanların, nanoteknolojinin sürekli kullanımı ile yerinden edilen ilk insan işçiler olabilileceğini ve genellikle düşük teknolojiye dayalı işlerin ilk olarak etkileneceğini belirtiyor. Her büyük ekonomik çağ, küresel bir devrim, teşvik ettiğini kaydeden Kurzweil; iş ve eğitim sistemleri için "Nano teknoloji Çağı" öğrencilerin hazırlanmasında gerisinde olunması endişesi vardır. 

Ayrıca nanoteknoloji, üstün