ki hükümdarlık arasında Dalmaçya ve Sirmium etrafındaki bölgenin mülkiyet kavgasını da kapsıyordu. IV. Stefen, 1162 yılında Macaristan'ı kendi hesabına işgal etti, fakat Andronikos komutasında bir ordu tarafından kurtarılmak zorunda kaldı. Kısa bir süre sonra yeğeninin ajanları tarafından zehirlendi.

IV. Stefen'in ölümü, ihtilafı Sirmium ve Dalmaçya üzerine bir Bizans-Macar savaşı düzlemine taşıdı; her iki alanda 1166 yılında imparatorluk kuvvetlerine karşı kazanılan büyük başarılar sonrası Macarlar tarafından işgal edilmişti. Cevap olarak, Manuil 1187 yılında büyük bir karşı saldırı hazırladı, seferin başına aylar önce Bizans donanması başkomutanı ("megas doux") yaptığı Andronikos'u atadı ve ona sefer için detaylı talimatlar verdi. Macar ordusu Palatine Denis tarafından komuta ediliyordu, ordular Aziz Procopius günü, 8 Temmuz 1167 tarihinde Zemun yakınlarında karşı karşıya geldiler. Savaşın başlamasına yakın, Nikitas Honiatis'e göre, Andronikos, Manuil'den bir mesaj aldı, buna göre Manuil, ordunun astrolojik kehanetler nedeniyle o gün savaşa girmemesini emrediyordu. Andronikos emri göz ardı edip subaylarından sakladı. Sirmium Muharebesi, "Manuil'in hükümdarlığının [...] en görkemli zaferi" (Paul Magdalino) ile sonuçlandı, bu zaferde Kontostefanos'un kendisi komutasındaki ihtiyat kuvvetlerinin önemli müdahalesi büyük rol oynadı.

Zafer, Sirmium etrafındaki bölge yanında Bosna, Dalmaçya ve Krka Irmağı'nın güneyindeki bölgenin üzerinde Bizans kontrolünü mühürledi. Zaferden sonra, Manuil, Andronikos'un yanında at binerek Konstantinopolis'e Roma zafer alayı şeklinde girerek kutladı.

1169 yılında Andronikos Mısır'da Fatımi Devleti'ni işgal etmek üzere, Kudüs Kralı I. Amalrik'in kuvvetleri ile ittifak halinde Bizans ordusunu taşıyan filoyu komuta etmesi için görevlendirildi, bu Mısır'a yapılan Haçlı seferlerinin sonuncusuydu. Bu sefer muhtemelen Amalrik'in Manuil'in büyük yeğeni Maria Komnini ile 1167 yılında yaptığı evlilik nedeniyle iki Hristiyan monark arasında planlandı ancak sonu yalnızca başarısızlıkla sonuçlanmadı ayrıca can çekişen Fatımi Devleti yerine güçlü Selahaddin Eyyubi'nin Mısır hükümdarı olarak geçmesine yol açtı ki bu da Haçlılar için ana dönüşlerden biri olacağını zaman gösterecekti.

Manuil, yükümlülüğünün çok üstünde büyük bir gücü harekete geçirdi, dönemin vakainüvisi Surlu Vilyam'a göre: 150 kadırga, 60 at taşıyan gemi ve özellikle kuşatma aletlerini taşımak için inşa edilmiş bir düzine dromon. Filo, 8 Temmuz 1169 tarihinde Çanakkale Boğazı'nda bulunan Melibotos limanından denize açıldı. Küçük bir Mısır gözcü filotellosunu Kıbrıs yakınlarında yendikten sonra Kontostefanos Sur ve Akka şehirlerine Eylül sonu ulaştı fakat Amalrik'in hiçbir hazırlık yapmadığını gördü. Haçlılar kaynaklı gecikmeler, Kontostefanos'u kızdırdı ve sözde müttefiklerine karşı güvensizlik doğurdu. Birleşik ordu ve filoların bir araya gelmesi ekim ortasını buldu, iki hafta sonra Dimyat'a varıldı. Hristiyanların şehre saldırmakta üç gün gecikmeleri, Selahaddin'e birliklerini ve tedariğini acilen toparlama fırsatı verdi. Her iki taraf kuşatmayı zinde bir şekilde yürüttü, Kontostefanos ve adamları büyük kuşatma kuleleri inşa ettiler fakat Bizanslılar ile Haçlılar arasında büyüyen güvensizlik nedeniyle kuşatma uzadı özellikle Bizans tedariği azalınca Amalrik kendisininkileri paylaşmayı red edip yüksek fiyatlara sattı. Kuşatmanın uzamasından bezmeye başlayınca birlikler, Kontostefanos bir kez daha Manuil'in her konuda Amalrik'e itaat etmesini isteyen emrini göz ardı edip, birlikleri ile şehre nihai bir saldırı düzenledi. Bizanslılar duvarları aşmaya yakınken, Amalrik onları Dimyat sakinleri ile barış yaptığını açıklayarak durdurdu. Barış anlaşması haberleri duyurulduktan sonra Bizans ordusunun disiplini ve bağlılığı neredeyse aniden çözüldü, emir almadan birlikler gruplar halinde kuşatma aletlerini yakıp, gemilere bindiler. Kalan altı gemiyle, Kontostefanos, Amalrik'e Filistin'e geri dönüşte eşlik etti, eve dönerken ordusunun bir kısmı Levant'ın haçlı devletlerinden geçerken Dimyat'tan yolan çıkan Bizans gemilerinin yaklaşık yarısı dönüş yolunda bir dizi fırtına yüzünden battı, kalan son gemiler limanlarına 1170 yılının baharının sonlarına varabildiler.

12 Mart 1171 tarihinde, Bizans ile Venedik Cumhuriyeti arasında giderek artan menfaat çakışmalarının sonucu ve hükümdarlıkta Venediklilerin büyüyen ekonomik mevcudiyetini engellemeye çalışmak için, Manuil imparatorluktaki tüm Venediklileri tutukladı ve mülklerine el koydu. Venedik, Doge II. Vitale komutasında 120 gemilik bir filo hazırlayarak misilleme yaptılar. Bizans kontrolündeki Dalmaçya kıyılarına saldırıp, ele geçirdiler. Venedikliler Eğriboz Adası'na çıktılar ama imparatorluk kuvvetleri tarafından püskürtüldüler sonra Sakız Adası'nı işgal etmek için kışı harcadılar. Venedikliler barış için elçi yolladılar ama Manuil karşı saldırı için Kontostefanos komutasında 150 gemi hazır olana kadar onları oyaladı. Aynı anda Venedikliler Sakız Adası'nda hastalıktan mustariptiler. Nisan 1072 tarihinde, Kontostefanos denize açıldı fakat Venedikliler, Manuil'in sırdaşı olan astrolog Aaron Isaakios tarafından uyarıldılar ve Sakız Adası'nı acilen terk ettiler. Kontostefanos onları takip etti fakat Venedikliler kuzeye yönelip Taşoz, Midilli ve İskiri adalarını talan ederlerken, Kontostefanos onların batıya yöneleceklerini düşünüp Maleas Burnuna yöneldi. Venediklilerin gerçekte nerede olduklarını öğrenince, kuzeye döndü fakat onları yakalamasına ve birçok gemiyi batırmasına rağmen ana Venedik filosunu savaşa sokmayı başaramadı. 28 Mayıs'ta Venedik filosu evine döndü fakat kayıplara ve hiçbir kesin başarı kazanamayan Doge II. Vitale kızgın kalabalık tarafından linç edildi.

Manuil, 1176 yılında Anadolu Selçuklu Devleti'ne, başkentleri Konya'yı ele geçirmek ve Anadolu'da bulunan Türk güçlerinin yok etmek için saldırdı. Selçuklu sultanı II. Kılıç Arslan, Manuil'in etkileyici büyüklükte ordusunu iki devletin sınırlarındaki dağlarda Tivritze geçidinde pusuya düşürdü. Ardından gelen Miryokefalon Muharebesi'nde Bizans kuvvetlerinin bir kısmı kötü şekilde hırpalandı, fakat Andronikos Kontostefanos arkadan gelen birliklerini çok az kayıpla geçitten geçirmişti. Güveni ciddi bir şekilde sarsılmış dayısı imparatoru, yenilgi sonrası birlikleri ile beraber kalması için ikna edecek güvenilirliğe sahipti. Onun etkisiyle imparator Bizans kuvvetlerinin barışçıl şekilde çekilmesini sağladı.

Ertesi yıl (1177), Andronikos 150 gemilik bir gemiyle Mısır'ı ele geçirmek için başka bir teşebbüse komuta etti fakat Akka'da karaya çıktıktan sonra eve geri döndü. Kont Flandersli Filip ve Kudüs Krallığı'nın diğer önemli soylularının Bizans kuvvetleri ile işbirliği içinde sefere devam etmeyi reddetmeleri yüzünden vazgeçti.

1180 yılında Manuil'in ölümünün ardından, oğlu II. Aleksios tahta geçti. Aleksios çocuktu ve güç annesi İmparatoriçe Antakyalı Maria'nın eline geçti. İmparatoriçenin yönetimi halk desteğinden yoksundu, özellikle aristokrasi onun Latin (Batı) köklerinden memnun değillerdi. Manuil'in kuzeni I. Andronikos, 1182 yılında Büyük Dük Andronikos Kontostefanos ve General Andronikos Angelos ile beraber yaptığı anlaşma ile Konstantinopolis'e güçleri ile girebildi. Fakat bir kere gücü ele alınca, I. Andronikos gaddar doğasını ve Bizans Aristokrasisinin ailelerinin güç ve etkisini kırmak konusundaki güçlü arzusu görüldü. Kontostefanos ve Angelos, Andronikos'u tahttan indirmek için bir komplo kurdular. Komplo ortaya çıktı ve Andronikos Kontostefanos yakalanırken Angelos kaçtı. Büyük Dük Andronikos Kontostefanos ve dört oğlu kör edilerek cezalandırıldı.

Andronikos'un sonraki hayatı hakkında bilgi yoktur.

Başarıları nedeniyle, Andronikos, Bizanslı vakainüvis Nikitas Honiatis'in çalışmalarında kahramanlık statüsü verilmiş birkaç kişiden biridir.







Ahmed Şemseddîn et-Tavilî

Ahmed Şemseddîn et-Tavilî (Arapça: الشيخ أحمد شمس الدين طويلة), (d. 1849 Ahmedabat, Irak / ö. 1890 Tavila, Irak), alim ve mutasavvıf. Osman Sirâceddîn et-Tavilî'nin dördüncü oğludur. Osmanlı Devleti sınırları içerisinde yer alan Tavila köyünde dünyaya gelmiştir.

Alim, fazîlet sâhibi, dünyâya önem vermeyen, çok ibâdet eden ve fakîh bir zât olan Ahmed Şemseddîn yüksek bir velî ve yol gösterici olmasına rağmen büyük kardeşi Ömer Ziyâeddîn'e hürmeten ve ona olan edebinden dolayı irşâd kürsüsüne fazla oturmadı. Bu yüzden talebelerinin sayısı azdır.

Ahmedâvâ Tekkesi, ismini Halepçe’ye bağlı Hurmal nahiyesi sınırları içerisinde bulunan Ahmedâvâ köyünden almaktadır. Bu tekke Osman Sirâceddîn-i Evvel’in vefatından sonra oğlu Ahmed Şemseddîn tarafından inşa edilmiştir.

Osmanlı padişahlarının yardım ve alakasına mazhar olan Ömer Ziyâeddîn ve Ahmed Şemseddîn’in yanı sıra devlet tarafından Biyara Tekkesine taamiye yardımında da bulunulduğu bilinmektedir. Biyara Tekkesi ile ona bağlı olarak faaliyet gösteren diğer bazı tekkeler günümüzde de ilmî ve tasavvufî hizmetlerini sürdürmektedirler.

Sultan Abdülmecid, İstanbul’a kendisini ziyarete gelen Ahmed Şemseddîn’e hürmet ve ikramda bulunmuş ve bazı hediyeler vermiştir. Abdülmecid’in, içinde sakal-ı şerif ve yazma bir Kur’an nüshasının da bulunduğu hediyeleri, Tavîla ve Biyara’da bulunan tekkelerde saklanmaktadır.

1890 senesinde ortaya çıkan salgın vebâ hastalığına tutuldu ve daha 41 yaşındayken vefât etti. Kabri Tavila'da babasının kabri yanındadır.




Altoona, Pensilvanya

Altoona, Amerika Birleşik Devletleri'nin Pensilvanya eyaletinde yer alan ve Blair ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 46,320, metropol nüfusu ise 127,089'dur.





Hazleton, Pensilvanya

Hazleton, Amerika Birleşik Devletleri'nin Pensilvanya eyaletinde yer alan ve Luzerne ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 18,340'dır.





Utica, New York

Utica, Amerika Birleşik Devletleri'nin New York eyaletinde yer alan ve Oneida ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 62,235 olup, metropol nüfusu 296,615'tir.





Muskegon, Michiga