e, kalenin altında anlamına gelen arapça "Taht al-kal'a" sözcüğünden türemiştir. 1455'te şehrin en büyük hamamlarından "Tahtakale Hamamı"nın buraya yapılmasıyla Tahtakale sözcüğü yerleşmiştir.

Yine aynı dönemde Topkapı Sarayı'nın inşasına başlandı. Zeytinlik denilen Sarayburnu bölgesinde inşa edilen saray Osmanlı tarihi boyunca inşa edilen en büyük saraydır. Bu dönemin bir diğer sarayı Mahmud Paşa Sarayı, 1459'da Sadrazam Mahmud Paşa tarafından yaptırılan saraydır. Yeri bilinmeyen saray 17. yüzyılda yıkılmıştır. Mahmutpaşa semtinde bulunan Mahmutpaşa Hamamı bu sarayın parçasıdır.

1453'ten itibaren İstanbul yeni imar çalışmalarıyla bir müslüman şehri görüntüsü kazanmaya başladı. Fetihten sonra şehre göç edenler arasında gayrimüslimler olsa da, şehir nüfusu müslümanlar lehine değişmiştir. Fetihten sonra İstanbul'da yeni kilise açmak yasaktı. Onarımı için Divan'dan izin almak gerekirdi ve devletin bunun için maddi bir katkısı olmazdı. Yine fetihten sonra 1839 Islahat Fermanı'na kadar kiliselerde çan çalınması yasaktı.

Fetih sonrasındaki kısa dönemde inşa edilen en büyük yapı Fatih Külliyesi'dir. II.Mehmet ve 1481'de tahta çıkan oğlu II. Bayezid döneminde yaptırılan en öneml külliyeler Mahmut Paşa, Murat Paşa, Gedik Ahmet Paşa, Mustafa Paşa, Çandarlı İbrahim Paşa ve Hadım Ali Paşa külliyeleridir.

I. Süleyman döneminde üst üste kazanılan yeni fetihler ile imparatorluk hazinesi zenginleşti. Osmanlı Devletinin altın çağı olarak adlandırılan 16. yüzyılda maddi imkanların da artmasıyla İstanbul'daki önemli anıtsal yapılar bu dönemde inşa edildi. Hassa mimarları ocağının kurulduğu, inşaat yapım tekniklerinin geliştiği 16. yüzyıl İstanbul'da yoğun inşaat faaliyetlerinin görüldüğü bir dönemdir. Sultan Selim Külliyesi (1522), Şehzade Külliyesi (1548), Kara Ahmet Paşa Külliyesi (1555), Edirnekapı Mihrimah Sultan Külliyesi (1565), Sokullu Mehmet Paşa Külliyesi (1571) 16. yüzyılda inşa edilen önemli yapılardır. Bu yüzyılın en büyük yapısı imparatorluğun zenginliğinin ifadesi olarak görülen Süleymaniye Külliyesi'dir. Bu dönemin mimarı Mimar Sinan'a atfedilen 300 eserin 120'si İstanbul'dadır.

Klasik Osmanlı minyatür sanatının 16. yüzyılda oluşmasıyla beraber Osmanlı dönemindeki İstanbul'un en ünlü tasvir çalışmaları bu yüzyılda Matrakçı Nasuh'un "Mecmu'a-i Menazil" adlı eserinde ve Lokman'ın "Hünername" ve "Şehinşahname" adlarındaki eserlerinde yer almaktadır.

İstanbul, günümüzde olduğu gibi Osmanlı döneminde de sürekli göç almaktaydı. Kırsal yörelerden gelen nüfusun ortaya çıkardığı şehrin kontrolsüz büyümesi ve bu nüfusun asayiş ve altyapı sorunları nedeniyle göçün engellenmesi için birçok ferman ve emirnameler çıkarıldı. Bu dönemde nüfusu 700-800 bin olarak tahmin edilmektedir. Bu sayı ise 1535'teki nüfusun yaklaşık iki katıdır. Bunun yanında 16. ve 17. yüzyılda şehirdeki gayrimüslüm nüfusu azalma gösterirken, bu yüzyıl sonunda artar.

16. yüzyıl aksine bu dönemdeki inşa faaliyetlerinde azalma görülür. Eski Bizans Sarayı arazisine inşa edilen Sultanahmet Külliyesi (1616) ve Eminönü'nde Yeni Camii (1597-1663) bu dönemin önemli anıtsal yapılarıdır.

Vaka-i Vakvakiye

18. yüzyılda Avrupa Mimarisi'nin ilk örnekleri görülmeye başlar, ancak bu dönemde inşa edilen Avrupa tarsındaki saraylar çıkan isyanlar sonucu yıkılır. Bu dönemde inşa edilen Avrupa tarzındaki yapılar yıkılmış olsa da mimari etkisi devam etmiş ve Osmanlı Barok tarzı ortaya çıkmıştır. Nuruosmaniye Camii (1775) ve Laleli Camii (1763) Osmanlı Barok tarzında inşa edildi. 18. yüzyıldaki kentsel gelişmeler Galata'da görüldü. Bu döneme kadar "Pera Bağları" olarak bilinen ve bağ, bahçelerin bulunduğu Beyoğlu büyümeye başladı.
Lâle Devri Patrona Halil İsyanı

19. yüzyıl ile beraber Batı tarzında bir başkent oluşturma çabası görülür. Viyana, Roma ve II, Napoleon'un girişimiyle Paris gibi Avrupa'nın önemli şehirleri bu yüzyılda yeniden inşa edilmeye başladı ve İstanbul'da da bu dönemde şehrin yeniden imarı konusunda çalışmalar yapıldı. Bu dönemde kent planlaması ile ilgili kanun ve yönetmelikler çıktı, sık sokak ağına sahip şehirde yeni yollar ve anıtsal meydanlar oluşturuldu ve sokak cepheleri değiştirilerek tek tip kent oluşturulmaya çalışıldı.

Fethin hemen sonrasında II. Mehmet tarafından Saraçhane'nin güney tarafına Yeniçeri Ocağı yerleştirilmişti. 19. yüzyıl başında bu ocağın buradan kaldırılmasıyla Saraçhane bölgesi sivil hale gelmiş ve sosyal yaşam artmıştır. Bunun sonucu o dönemde Direklerarası olarak adlandırılan bu bölgede suriçi İstanbulu'nun tiyatro etkinlikleri gibi ilk sanatsal ve kültürel mekanı ortaya çıktı. Direklerarası 1910'da elektrikli tramvay hattı inşası sırasında ve sonrasında büyük bölümü yıkılmış, günümüze bu yapıya ait az sayıdaki dükkân kalmıştır.

Alemdar Vakası, Kabakçı Mustafa İsyanı, Tanzimat, Birinci Meşrutiyet (1876) Çırağan Baskını,

İkinci Meşrutiyet (1908) 31 Mart İsyanı, Sultanahmet Mitingleri Bâb-ı Âli Baskını





D3.js

D3.js (ya da D3) açık kaynak kodlu, sayısal verileri web tarayıcılarına uygun şekilde görselleştirebilen Javascript kütüphanesi. Verileri SVG, HTML5 ve CSS bileşenlerini kullanarak görsel hale getiren D3.js, Protovis çatısının devamı olarak geliştirilmektedir.




Bootstrap (önyüz çatısı)

Twitter Bootstrap (ya da kısaca Bootstrap) açık kaynak kodlu, web sayfaları veya uygulamaları geliştirmek için kullanılabilecek araçlar bütünü ve önyüz çatısı. Bootstrap, web sayfaları veya uygulamalarında kullanılabilecek, HTML ve CSS tabanlı tasarım şablonlarını içerir. Bu şablonlar form, navigasyon çubuğu, buton gibi arayüz bileşenleri oluşturmakta kullanılabilmektedir. Temmuz 2015 itibarı ile Bootstrap, Github üzerinde 83 binin üzerinde "star" ile 33 binin üzerinde "fork" sayılarına ulaşarak, sitenin en popüler projelerinden biri olmuştur.

Bootstrap Framework




Satellit

"Satellit" (Türkçe: "Uydu"), 1979 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsveç'i temsil eden Ted Gärdestad tarafından seslendirilen İsveççe şarkıdır. İsveç, yarışma sonunda 8 puanla on yedinci olmuştur.





Det blir alltid värre framåt natten

"Det blir alltid värre framåt natten" (Türkçe: "Gece geldiğinde her zaman daha kötü olur"), 1978 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsveç'i temsil eden Björn Skifs tarafından seslendirilen İsveççe şarkıdır. İsveç, yarışma sonunda 26 puanla on dördüncü olmuştur.





Kütahya Yeşil Cami

Yeşil Cami veya Receb Ağa Mescidi, Kütahya'da bulunan ve Osmanlı devrinde inşa edilmiş cami.

Kütahya'da Eski Hükûmet Konağı civarında olan bu camiyi ilk olarak 1689'dan önce Kütahya mütesellimi Receb Ağa ahşap olarak yaptırmıştır. Daha sonra mescit harap olduğundan, vakfı olmamasından dolayı 1749 ve 1752 senelerinde Anadolu Eyaleti Valisi olarak bulunan Yahya Paşa camiyi iki katlı olarak yeni baştan inşa ettirmiş ve yanına da sıbyan mektebi ilave edilmiştir. 1824 senesinde Seyyid Ömer Medresesi müderrisi Ahmed Edip Efendi caminin altındaki arsaya üç mağaza ve iki dükkân yaptırarak camiye vakfetmiştir. Cami daha sonraları bir yangında yanmış olduğundan 1858 senesinde yine ahşap olarak bina edilmiştir.

Receb Ağa Mescidi (Yeşil Cami), en son 1903 senesinde Kütahya Mutasarrıfı Ahmed Fuad Paşa'nın ve halkın yardımlarıyla kâgir olarak güzel bir şekilde yaptırılmıştır. Caminin 1858 senesindeki inşasına âit kitabesi tahta levha üzerine caminin içerisine asılmıştır. Bu kitabe ve vakfiyeden anlaşıldığına göre camiye 1858 senesine kadar Receb Ağa Mescidi denilirken bu tarihten sonra Yeşil Cami denmiştir.

Yeşil Cami'nin mimarisi bizzat Ahmed Fuad Paşa'ya ait olup nakışlarını II. Abdülhamid zamanında Kütahya'da ikamete memur edilmiş olan ve hükûmet dairesinin çinilerini de yapan çini mütahassısı Rıza Bey yapmıştır.

Kubbe kasnağının üstünde 8 pencerenin hizaları işlemeli olarak ayrılmış olarak mihrabın hizasında besmele ile başlayan ayet-el kürsi 7 kısım tamamlanmış ve 8 inci bölümde "bi hürmet -i Seyyid-el Mürselin ve -l hamdü lillahi rabb-il alemin" sülüs yazı ile açık gri renkte yazılmış geniş bir şerit üzerine yazılan bu hattın üstüne altın yaldızla ve küfi harflerle “la ikrah-e fi-ddin" ve diğer ayetler 8 bölümde yazılmıştır. Yine ayet-el kürsi yazısı üzerine bu sefer kırmızı sülüs ile daha ince olarak "eş-şeref-ü nurullah" diye başlayan ve her bölümde (Allahümme) lerle başlayan 8 ayrı dua fevkalade bir sanatla yazılmıştır. Buradaki korkulukların bulunduğu mahale merdivenden çıkılan yerde de 1321 (1903) tarihi yazılıdır. Kubbenin altında ve caminin giriş kapısının üstündeki kemer üstüne çok zarif kabartma işlemeli hilalin ortasında tarikatların alemi olan 7 adet tac-ı şerif ile aynı kemerin tam karşısındaki doğu cephesindeki duvardaki hilal içine de 7 adet tac-ı şerif olmak üzere 14 tarikat temsil edilmiştir. Bu hilallerin geniş olan kısmında batı tarafındakine besmele ve doğu tarafındakine de “İnna fetahna leke feth-an mübina" ayeti küfi yazı ile altın yaldızla yazılmıştır.

Kıble duvarında mihrabın üstünde mihrap ayeti ve mihrabın etrafını süsleyen tezyinatın üstünde “Allah Muhammed” ile sağ pencerenin üstünde "Ebu Bekir", sol pencerenin üstünde "Ömer", batı duvarında "Osman ve Hasan", doğu duvarında "Ali ve Hüseyin" isimleri kubbeli bir daire yapraklar ve çiçeklerle bezenmiş zemin üzerine kabartma altın yaldızla yazılmıştır.

Mihrap çok özel hazırlanmış ve bir metre genişliğinde ve dalgalı yaprak uçlarını andıran bir kompozisyonla ve muhtelif motiflerle süslenmiştir. Keza minber de çok orijinal bir şekilde tezyin edilmiştir. Kubbeye bağlı olan avize de zamanının hususiyetlerini aktaran bir şaheserdir. Eskiden mihrapla minber arasında bulunan duvar saati ise Neyzen Saatçi Mustafa Efendi tarafından her şeyi kendisi tarafından imal edilmiştir.

Cami kare plan üzerine yapılmış olup duvarlar ve pencere kenarları yontma taştan yükseltilmiş ve sekizgen kasnak üzerine kubbe oturtulmuştur. Gerek ana kubbe gerekse giriş kapısı önündeki mermer direkler üzerine oturtulmuş olan küçük kubbe kurşun kaplıdır. Giriş kapısı demirdir. Minare 12 köşeli olarak merhum Ahmet Minareci tarafından yapılmış olup şerefesinin üstü kapalı ve Arap stilindedir. Caminin doğusu