genişlettiler. Bu çözümlemeden kullanım değeri ve değişim değeri kavramları gelişti. 
Değer, değişim mekanizması ile fiyata bağlıdır. Bir ekonomist bir değişimi gözlemlediğinde ortaya konan iki önemli değer işlevi ile ilgilenir: alıcının ve satıcınınki. Alıcı bir malın ciddi bir miktarı için ne kadar ödemeye istekli olduğunu ortaya koydukça aynı şekilde satıcı da malı elden çıkarmanın ona ne kadara mal olduğunu göstermektedir. Pazar değeri hakkında tamamlayıcı bilgi, malın alımının zaman içinde nasıl değerlendiğini gözlemcilere anlatan geçişlerin gerçekleştiği oranlardan elde edilir.Başka bir ifade ile değer, arzulanan bir nesne ya da durumun diğer nesne ya da durumlara göre nasıl bir eder ifade ettiğidir. Ekonomik değerler biri tarafından arzulanan durum ya da malın başka bir durum ya da mal için değişim söz konusu olduğunda nasıl vazgeçileceğini belirlemek için “ne kadar” ile ifade edilir. Ekonomik kuramın birbiriyle rekabet eden ekoller arasında değer belirleme konusunda farklı ölçümler söz konusudur ve bu ölçümler “Değer Teorisi”nin öznesidirler. Değer teorileri farklı ekonomik teori ekolleri arasındaki farklılıkların ve anlaşmazlıkların büyük bir bölümünü oluşturmaktadır.

Neoklasik ekonomi okullarında, bir malın ya da hizmetin değeri açık veya rekabetçi bir pazarda genellikle belirlenen fiyatı haricinde yok kabul edilmektedir. Bu temelde tam rekabetçi bir pazarda arza bağlı talep ile belirlenmektedir. Birçok neoklasik ekonomi teorisi, pazar rekabetçi olsun ya da olmasın bir malın değerini fiyatı ile eşdeğer tutmaktadır. Bu açıdan her şey bir mal olarak görülmekte ve eğer fiyatı belirleyecek bir pazar yoksa ortada ekonomik bir değer de olmamaktadır.




Organotrof

Organotrof hayvan, mantar ve insanların sindirim sisteminde yaşayan ve bakteriler gibi canlıları yiyen veya ürettikleri organik kimyasallarla beslenen organizmalardır. Adını Yunancada "besin" anlamındaki "trophe "kelimesinden almıştır.

Yeryüzündeki en büyük canlı madde kitlesini oluşturan ilk enerji dönüştürücüler olmadan organotroflar var olamazdı.

Mikrobiyal hücreler, hareket, besin maddelerinin taşınması ve diğer hücre fonksiyonları için enerji kullanırlar. Kullanılan enerjinin kaynağına göre mikroorganizmalar fototrof ve kemototrof mikroorganizmalar olmak üzere ikiye ayrılır. Elektron veya hidrojen vericisi kaynaklarına göre ise mikroorganizmalar iki gruba ayrılmaktadır: "litotrof ve organotrof."

Mikroorganizmaların birçoğu enerji kaynağı olarak organik bileşikleri kullanırlar. Organotrof mikroorganizmalar, organik kimyasalları enerji kaynağı olarak kullanırlar. Organotroflar hidrojeni karbon bağından ayırır ve oksijen ile “biyokimyasal patlayıcı gaz reaksiyonuna” sokarlar ve bu sırada da enerji üretilir (ısı enerjisi de üretilir).

Organotrof bakterilere örnek olarak Bacillus, Clostridium veya Enterobacteriaceae verilebilir.




Dolma Tekkesi

Dolma Tekkesi veya Mustafa Baba Dolma tekkesi, (Arnavutça: "Teqja e Dollmës") MS 1770 yıllarda Arnavutluk Cumhuriyeti'ndeki Akçahisar kentinde bulunmakta olan Osmanlı-Türk tarihi dinî eserlerinden biridir. Tekke Bektaşi tarikât'a aittir. Dergâh, Akçahisar kalesi'nin içinde bulunmaktadır. Eski osmanlı câmii'nin üstünde yapılmış İskender Bey müzesinin yanındadır. Tekke'de "Hacı Mustafa Baba Türbesi" ve dergâhın kurucusu, Adem Ağa Toptani'nin mezarı bulunmaktadır.

1973 yılından beri Dolma Tekkesi Arnavutluğun "millî kültür simge" olarak ilan edilmiş. 1967 yılından itibaren, Arnavutluk, Enver Hoca'nın Komünist hükümeti tarafından dünyanın ilk Ateist devleti olarak ilan edildikten sonra, Dolma Tekkesi kapatılmıştır. Anca Aralık 1990'da, ülkenin ilk Tekkesi olarak yeniden açılmıştır.




Denitrifikasyon

Denitrifikasyon ya da nitrat solunumu, nitrat ve nitrit bileşiklerinin, anaerobik koşullarda mikroorganizmalar tarafından redüksiyona Uğratılarak elementer azota dönüştürülmesi olayı.

Atmosferin %78'ini oluşturan azot, canlılardaki temel besin maddelerinden biridir. Gerek canlı bünyesinde ve gerekse ölü organizmalarda bulunan azot, doğada “azot çevrimi” denilen bir döngü içinde sürekli dolanım halindedir. Biyolojik denitrifikasyon, bu çevrimin önemli aşamalarından biridir.

Toprakta bulunan organik azotlu maddeler, proteinler, çekirdek asitleri, Pürin ve pirimidin bazları, glikozamin ve galaktozamin gibi amino şekerlerdir. Topraktaki proteinler, mikroorganizmalarıN hücre dışına saldığı "proteinaz" enzimleriyle amino asitlere parçalanırlar. Bu faaliyetler sonunda meydana gelen amino asitler, ya yine mikroorganizmalar tarafından besin olarak kullanılır veya daha KüçüK bileşenlerine ayrıştırılırlar.

Bitkiler, azotu genellikle nitrat şeklinde alırlar. Topraktaki nitrat birikimi ise proteinlerin parçalanma ürünü olan amonyağın mikrobiyal oksidasyonuyla oluşur. Bu olay, iki basamakta gerçekleştirilir. Birinci basamakta amonyak nitrite çevrilir ve "nitrosifikasyon" denen bu olayda başlıca "Nitrosomonas", "Nitrosospira", "Nitrosococcus" ve "Nitrosolobus" cinslerine ait bakteri türleri etkin rol oynarlar. İkinci basamakta ise nitrit, "Nitrobacter" cinsine ait bakteri türleri tarafından nitratlara çevrilir (nitrifikasyon) . Bu olaylarla ilgili denklemler aşağıda verilmiştir .

Mikrobiyal faaliyetler sonucunda meydana gelen nitratlar, eğer hemen bitkiler tarafından alınmazsa yine topraktaki bazı bakteriler tarafından redüksiyona uğratılır ve bu şekilde nitritler, amonyak ve elementer azot oluşur (denitrifikasyon) ve toprak nitrat bakımından fakirleşir. Karbon kaynağı olarak metanolün kullanıldığı denitrifikasyonaait sitokiyometrik bağıntı aşağıda verilmiştir.

(*) Bu denklemlerde bakteri hücre formülü olarak CHON   alınmıştır.

Nitratlar bitkiler tarafından alınınca, bunların önemli birbölümü protein moleküllerinin yapımında kullanılır. Bitkisel proteinleri yiyen hayvanlar, onları hayvansal proteine çevirirler. Hayvanların protein metabolizması sonunda, artıK madde olarak üre ve ürik asit gibi azotlu bileşikler dışarı atılır ve bunlardan amonyak oluşur. Diğer taraftan, ölü hayvanların ve bitkilerin proteinlerinin parçalanmasıyla peptonlar, peptidler, amino asitler ve sonunda amonyak ortaya çıkar (mineralizasyon ve amonifikasyon)[5].

Azot çevriminde önemli bir başka olay da, havanın 4/5’ünü oluşturan serbest azotun bağlanmasıdır. Bu olay, biri simbiyotik diğeri simbiyotik olmayan iki farklı yolla gerçekleşIr. Simbiyotik azot bağlanmasında, baklagil bitkilerinin Köklerine yerleşen ve burada yumrular oluşturan "Rhizobium meliloti" ve "Rhizobium leguminosarum" gibi bakteriler rol almaktadır. Ayrıca bazı küf mantarları ve aktinomisetlerin de bitkiler ile simbiyotik yaşayarak azot bağladıkları ifade edilmektedir. Simbiyotik olmayan azot bağlanması olayında ise nötral reaksiyonlu toprakta "Azotobacter" gibi, asit reaksiyonlu toprakta ise "Clostridium pasteurianum" gibi, alkali topraklarda ise siyanobakteriler gibi bakteriler görev alırlar. Bu özelliğe sahip bakteriler, sentezledikleri "nitrogenaz" enzimleri sayesinde serbest azot bağlama yeteneğindedirler..Şekil 1.’de azot çevrimi ve etkili mikroorganizmalar özetlenmiştir.

Denitrifikasyon olayında, nitratın elementer azota indirgenmesi dört basamakta gerçekleşmekte (NO − NO − NO NO – N) ve Bu basamakların her biri ayrı bir enzim sistemi tarafından katalizlenmektedir. Denitrifikasyon bakterilerinde membrana bağlı olan bu enzimlerin sentezi anaerobik şartlarda gerçekleştirilir. İlk basamağı oluşturan nitratların nitritlere indirgenmesinde, molibden içeren membrana Bağlı "nitrat redüktaz" enzimi rol almakta, nitritlerin indirgenmesini ise, birinin merkezinde bakır, diğerinin merkezinde ise iki tane hem grubu olan iki farklı "nitrit redüktaz" enzimi tarafından yürütülmektedir.

Diğer taraftan azot oksitlerin (NO) indirgenmesindeki enzimatik olaylar aydınlığa kavuşturulmamakla beraber, denitrifikasyonun son safhasını oluşturan NO’In elementer azota indirgenmesinde "NO redüktaz" denen enzimin görev aldığı ve bu enzimin bakır içeren bir sitoplazmik enzim olduğU belirtilmektedir.

Denitrifikasyon enzimleriyle ilgili çalışmalar daha çok "Paracoccus denitrificans", "Escherichia coli", "Pseudomonas aeruginosa" ve "Pseudomonas stutzeri" türleri üzerinde yapılmıştır. Bu ayrıntılı çalışmalar sonucunda "nitrat redüktaz" enziminin a,b, ve d olmak üzere üç alt üniteden meydana geldiği, bunlardan a-alt ünitesinin molibden kofaktörünü taşıdığı, b-alt ünitesinin FeS gruplarını içerdiği ve d-alt ünitesinin ise sitokrom-B taşıdığı saptanmıştır.. Oldukça yüksek çözünebilirlikte olan enzim membrana bağlı, molibdo-proteindir, sadece anaerobik şartlar altında sentezlenmektedir.. Nitrit redüktaz, bakır Içeren hemgrubu bulunmayan bir enzimdir . Bundan Başka nitrik oksit redüktaz henüz saflaştırılmamıştır.. Nitroz oksit redüktaz ise hem-grubu Içermeyen, bakır Içeren bir enzimdir .

Denitrifikasyonun genetik temeli de araştırılmış ve en az 40 genin Bu olay üzerinde etkili olduğu sonucuna varılmıştır.. Bazı bakteri türlerinin enzim sistemleri üzerinde yapılan ayrıntılı araştırmalar sonucunda, enzimlerin sentezlenmesi ve baskılanmasını etkileyen faktörlerin genel olmadığı, Bu durumun ise denitrifikasyonda rol alan bakterilerin genetik çeşitliliğinden ve dolayısıyla metabolik farklılıklarından kaynaklandığı belirlenmiştir. Örneğin "Paracoccus denitrificans" türü ile yapılan çalışmalarda "nitrat redüktaz" ve "nitrit redüktaz" üretiminin ayrı substratlarla başlatıldığı bildirilmektedir. Nitrat redüktaz enzimi, oksijen ya da nitrit tarafından (0,1 mm) inhibe edilmezken, nitrit redüktazın aktivitesi, oksijen varlığında önemli ölçüde inhibe edilmiştir. Ortamda her iki enzimin bulunması durumunda ise, nitratın nitrite tercih edildiği kaydedilmiştir.

Denitrifikasyon yapma yeteneğine sahip mikroorganizmalar, nitratlardan üç şekilde yararlanmaktadır:

Denitrifikasyon, bir solunum olayı olduğundan, enerji kaynağı olarak oksitlenebilir bir substrat ya da elektron vericisine ihtiyaç vardır. Denitrifiye edici bakteriler çoğunlukla heterotrof olup, kompleks organik maddeleri oksitlenebilir substrat olarak kull