e Mort Stuhlbarg çiftinin çocukları olarak Long Beach, Kaliforniya'da doğdu. Reformist Yahudilik inancıyla yetiştirildi. 1988-1992 yılları arasında New York City'deki Juilliard School'da drama eğitimi aldı.

Michael Stuhlbarg tiyatro eğitimini tamamladıktan sonra 90'lı yıllar boyunca birçok Broadway yapımında rol aldı. 2005 yılında "The Pillowman" oyunundaki performansıyla En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Tony Ödülüne aday gösterildi. Tiyatro kariyerinden sonra film ve dizi kariyerine odaklanan Stuhlbarg, "Law & Order" ve "Ugly Betty" gibi dizilerde oynadı.

Stuhlbarg'a büyük çıkış getiren yapım ise Coen Kardeşler'in kara komedi filmi "A Serious Man" ile oldu. Canlandırdığı üniversite profesörü Larry Gopnik rolüyle Müzikal veya Komedide En İyi Erkek Oyuncu Altın Küre Ödülü adaylığı elde etti. Bu filmden sonra "Hugo", "Men in Black 3" ve "Seven Psychopaths" gibi filmlerde de rol alan Stuhlbarg, 2010-2013 yılları arasında dört sezon boyunca "Boardwalk Empire"’da mafya babası Arnold Rothstein'ı canlandırdı.




Natalia Revuelta Clews

Natalia Revuelta Clews (26 Aralık 1925- 27 Şubat 2015) , Küba'nın devrimci lideri Fidel Castro'nun eski sevgilisi Kübalı sosyaelit. Küba devriminin lideri Fidel Castro ile uzun yıllar birlikte yaşayan ve ondan bir çocuğu vardır.

1952 yılında tanışan ve hiç evlenmeyen çiftin ilişkilerinden çocukları Alina Fernandez dünyaya gelmişti.

Castro, banka hesabındaki tüm parayı ve mücevherlerini vererek ayaklanmayı destekleyen Revuelta'nın evinde devrimin planlandığı toplantılar yapıyordu.

Revuelta, ilişkilerinin bitmesinin ardından Castro'ya çok sık iletişim kurmasa da Küba'da kalmaya ve devlet görevleri üstlenmeye devam etmişti.

Çiftin çocukları Alina Fernandez, sonraki yıllarda babasının liderliğindeki rejimin en sert muhaliflerinden biri olmuş ve Küba'yı terk ederek ABD'ye kaçmıştı.
Küba'nın devrimci lideri Fidel Castro'nun eski sevgilisi Natalia Revuelta 89 yaşında Havana'da yaşamını yitirdi.




İlyas İlbey

İlyas İlbey (1951, Kastamonu) Türk Oyuncu ve Komedyen. Tiyatro oyuncusu ve Komedyen Yasemin Yalçın'ın Eşidir.

İlyas İlbey özellikle İnce İnce Yasemince isimli komedi ve mizah programında Yasemin Yalçın'la karşılıklı oynadığı parodilerde tanındı. Aynı programda oynadığı "Kakılmış ve İtilmiş" oyununda İtilmiş tiplemesiyle tanındı ve sevildi. At Yarışlarına düşkünlüğüyle bilinen oyuncunun ayrıca kendisine ait yarış atları bulunmaktadır.
Özel Hayatında Komedi oyuncusu Yasemin Yalçın ile evlidir ve çiftin kızları bulunmaktadır. Kendisi Kastamonu'ludur.

http://www.haberler.com/yilda-3-milyon-ytl-kazaniyor-haberi/

http://www.milliyet.com.tr/sinema-sanatcisi-ilyas-ilbey-insandan-kastamonu-yerelhaber-651252/




Hasan Gül (el-Kaide üyesi)

Mustafa Hacı Muhammed Han veya tanınan adıyla Hasan Gül (, ö. 2012), milliyeti farklı kaynaklara göre Suudi Arabistanlı, Yemenli, Pakistanlı veya Mısırlı olarak belirtilen üst düzey el-Kaide yöneticisi.

23 Ocak 2004'te Irak-İran sınırında, güvenlik güçleri tarafından yakalandı. Adının kamuoyuna ilk kez bu dönemde yansıtıldığı Hasan Gül, Amerika Birleşik Devletleri Başkanı George W. Bush tarafından "Halid Şeyh Muhammed ile direkt bağlantılı" olarak tanımlanmıştı. "9/11 Komisyonu Raporu"nda Hasan Gül'den "Ebu Zübeyde ile birlikte el-Kaide adına Arap savaşçıların Afganistan'a yerleşmelerinin düzenlenmesi konusunda çalışan ve önemli bir figür" olarak bahsedilmekteydi. CIA tarafından ele geçirilmesi sonrasında hayalet tutuklu konumuna gelerek tutulduğu CIA gizli hapishanelerinde sorgulandı. 2006 ortalarında Pakistan'a teslim edildi ve Pakistan gizli hapishanelerinde tutulmaya başlandı. 2007 ortalarında Pakistan tarafından serbest bırakılan Hasan Gül, tekrar el-Kaide'ye katıldı. 1 Ekim 2012'de Pakistan'ın Kuzey Veziristan bölgesindeki bazı noktalara Amerikan kuvvetleri tarafından insansız hava araçlarıyla gerçekleştirilen hava saldırılarında öldürüldü.




Hüseyin Bıçak

Hüseyin Bıçak (d. 1965, Giresun), Karadeniz müziği sanatçısı. Evli ve üç çocuk babasıdır





Ateistlere karşı ayrımcılık

Ateistlere karşı ayrımcılık, diğer kişiler tarafından ateist olarak imlenerek zulüm görmek ve ayrımcılığa uğramaktır. 13 farklı ülkede ateist olanlar idam ile cezalandırılmaktadır.

Ateistlere karşı yasal ayrımcılık liberal demokrasilerde alışılmadık bir durumdur. Buna karşın bazı ateist gruplar, özellikle Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayanlar, yasalara, yönetmeliklere ve ayrımcılığa katkıda bulunduğu düşünülen kurumlara karşı protestolarda bulunmuşlardır. Bazı İslami ülkelerde ateistler vatandaşlık haklarını kaybetmek ve inançlarını değiştirmekten dolayı ölüm cezasına mahkum edilmek gibi ayrımcılıklarla yüzleşmektedirler.

Lucien Febvre gibi bazı tarihçiler ateizmin günümüzdeki algısının on yedinci yüzyılın sonlarından önce olmadığını kabul etmektedir. Bununla birlikte, hükümet otoritesi ilahi hak kavramına dayanmaktaydı ve tanrının varlığını reddedenler tehdit olarak görülmekteydi. Etiketlenmiş olan bu ateistler, erken dönemde yaşayan Hristiyanlar ve Müslümanlar tarafından yasalarla desteklenen zulümlerin hedefi olmuştur.

Erken modern dönem boyunca "ateist" terimi, ters düşen tanrıbilimsel inanışlara inananlar, intihar edenler, ahlaksız olduğu kabul edilen ve rahatına düşkün kişiler gibi geniş bir yelpazedeki insanlara karşı hakaret terimi olarak kullanılmıştır. Ateistik inançlar, Thomas Aquinas gibi filozoflar tarafından düzen ve toplum için tehdit olarak görülmüştür. Avukat ve alim olan Thomas More'a göre dini tolerans, tanrıya, ölümsüzlüğe ve ruha inanmayanlar dışında genişletilmelidir. Dinsel özgürlüğün çağdaş anlayışının kurucusu John Locke, ateistlerin (Katolikler ve Müslümanlar ile birlikte) vatandaşlık hakları almasına izin verilmemelidir görüşündedir.

Engizisyon boyunca, ateizm ve küfür suçlamasıyla insanlar işkence gördü ve asıldı. Bu kişiler arasında 1619 yılında boğulduktan sonra yakılan rahip Giulio Cesare Vanini, Varşova'da asılarak öldürülen Polonyalı asil Kazimierz Łyszczyński, 1546 yılında asılan Fransız Etienne Dolet yer almaktadır. Ondokuzuncu yüzyılda ateist oldukları suçlamasıyla cezalandırılmarına rağmen günümüzde yaşayan din adamları, Dolet ve Vanini'nin ateist olmadıkları fikrini benimsemektedirler.

Ondokuzuncu yüzyıl boyunca sayıca az da olsa İngiliz ateistler ayrımcı uygulamalara maruz kalmıştır. Mahkeme sürecinde adaleti sağlamak için gereksinim olan Hristiyan yeminlerini etmeye gönüllü olmayanlar 1870 yılına kadar kanıt sunamıyorlardı. Bununla beraber şair Percy Bysshe, "The Necessity of Atheism" (Ateizmin gerekliliği) isimli kitapçığı yayınladıktan sonra Oxford Üniversitesinden kovuldu ve iki çocuğunun velayetini kaybetti.

Ateist Charles Bradlaugh, 1880 yılında İngiliz Parlamentosu'na milletvekili olarak seçildi. Meclis yemini etme hakkı elinden alındı ve diğer üyeler bu yeminin edilmesinin anlamsız olacağını söylerek karşı çıktılar. Bradlaugh üç seçim boyunca ardı ardına seçildikten sonra 1886 yılında Meclis Başkanı tarafından yemin edilmesine izin verilerek mecliste koltuğuna oturabildi.

Nazi dönemi boyunca Almanya'da 1933 yılında verilen hükme göre "Nasyonal Sosyalist olmayanlar zararlı olabilir... bu sebeple hiçbir dini meslek yapılmamalıdır." Bununla birlikte, rejim "tanrısız komünizm"e şiddetle karşıydı, birçok Alman ateist ve sol görüşlü serbest düşünceyi destekleyen organizasyon aynı yıl yasaklandı, bazı sağ görüşlü gruplara 1930 yılının ortasına kadar Nazi'ler tarafından tolerans gösterildi. 26 Nisan Nazi-Vatikan anlaşması sonucunda 1933 yılında Hitler, dinsiz eğilimler sebebiyle "Laik eğitim veren okullar asla tolere edilmeyecektir" dedi. 1939 yılında Reichskonkordat anlaşmasını göz ardı ederek Katoliklere ait mezhepsel okulları da kapattı veya kamu tesislerine çevirdi.

1933 yılının sonlarında Hitler, "Gottlosenbewegung" ateist hareketin kökünü kazıyacağını duyurdu. Hitler'in kullandığı "Gottlosenbewegung" kelimesi aynı zamanda komünist serbest düşünce hareketini de kapsıyordu. Tarihçi Richard J. Evans 1939 yılında Almanların %95'inin kendilerini Protestan veya Katolik olarak tanımlarken, %3.5'lik kesim ise "gottgläubig"("tanrıya inananlar", nazi etkisinin ağır bastığı tanrı inancı, genellikle deistik ve yaratılışçı görüşler içerir), %1.5'lik kesimin ise ateist olarak kabul ettiğini yazdı. Evans'a göre, gottgläubig bağlantılı üyeler "Naziler tarafından partinin ısrarı sonucunda kiliseden ayrılmış ve 1930 ların ortalarına kadar toplumdaki Hristiyanlık etkisini azaltmayı" denemişlerdir. Heinrich Himmler, Germen paganizmi ile ilgilenmekteydi ve gottgläubig hareketinin sıkı bir destekçisiydi. Aynı zamanda ateistlerin SS içerisinde "yüksek güçlerin kabulünün reddi" tartışmalarına izin vermiyordu, bunun potansiyel bir disiplinsizlik kaynağı olabileceğini düşünüyordu. Üç milyon Nazi parti üyesinin çoğunluğu kiliseye Katolik ve Evanjelist Protestan olarak kayıt oldu ve vergilerini ödemeye devam etti.

İnsan Hakları Evrensel Bildirisi'nin 18. maddesi düşünce özgürlüğü, vicdan ve dini hakları korumak için tasarlanmıştır. 1993 yılında Birleşmiş Milletler insan hakları komitesi, Kişisel ve Siyasal Haklar Uluslararası Sözleşmesi'nin 18. maddesi ile "teistik, nonteistik ve ateistik inançların korunması için, herhangi bir dini ve inancı açıklama zorunluluğunun olmadığını" ilan etti.

Anayasal demokrasinin çağdaş kuramları vatandaşların düşünsel ve ruhen özerk olduklarını ve hükümetlerin inanç konularını bireylere bırakmaları, onların inançlarının yaptırımlarını ve faydalarını kullanarak dini inanç konusunda zorlamaması gerektiğini varsaymaktadır. Anayasa, insan hakları sözleşmeleri ve anayasal demokrasilerdeki din özgürlüğü hukuku, ateistlere ve agnostiklere yasal olarak koruma sağlar. Ayrıca ifade özgürlüğü hükümleri ve mevzuatları, kiliseyi ülkeden ayırarak ateistlerin haklarının korunmasına olanak sağlar. Sonuç olarak, ateistlere karşı açıkça yapılan yasal ayrımcılık çoğu Batı ülkesinde alışıldık değildir. Bununla birlikte, ateistlere karşı önyargı Batı ülkelerinde mevcuttur. British Columbia Üniversitesi öğrencisi Amerika Birleşi