%15'ini öldürmüştür.




Shelly Martinez

Shelly Leonor Martinez (d. 9 Şubat 1980; Chino, Kaliforniya), ABD'li profesyonel güreşçi.WWE'nin ECW brandında Ariel adıyla 2005 - 2007 yılları arasında güreşmiş ve sansasyonal tarzıyla dikkat çekmiştir.WWE'den ayrıldıktan sonra TNA'e Salinas adıyla debut yapmıştır ancak bir süre sonra oradanda ayrılarak bağımsız federasyonlarda yer almıştır.2016 yılında ise TNA'in düzenlediği Knockouts PPV'unda Shelly adıyla geri dönmüştür.Şu anda bağımsız güreş federasyonlarında düzenli olarak şovlara çıkmaktadır.




Aykut Işıklar

Aykut Işıklar (8 Ocak 1949, İstanbul); özellikle 90'lı yıllardaki TV magazin programlarıyla tanınmış; Türk gazeteci, televizyoncu ve radyocu. Köşe yazarlığı, program yapımcılığı ve sunuculuk gibi çeşitli görevlerde bulundu.

Aykut Işıklar 1949'da İstanbul'da doğdu.

Mimar Sinan Üniversitesindeki eğitimini yarıda bırakarak 1968 yılında Hürriyet gazetesinde gazeteciliğe başladı. On iki yıl Hürriyet'te çalıştı.

İki yıl Günaydın gazetesinde, iki yıl da Tercüman gazetesinde magazin bölümü müdürlüğü yaptı. On yıl Sabah gazetesinin çeşitli bölümlerinde yöneticilik yaptı. Akşam gazetesinde beş sene boyunca köşe yazarlığı yaptı.

Halen Bugün gazetesinde çok çeşitli konularda köşe yazarlığı yapmaktadır.

Işıklar; Best FM, Klass FM, Alem FM, İstanbul FM ve Radyo Mega'da radyoculuk yaptı.

Aykut Işıklar; özellikle 90'lı yıllarda HBB, ATV, Star TV, Flash TV, Bugün TV ve TV EM'de magazin programları hazırlayıp sundu.





1887-88 FA Cup

1887-88 FA Cup, Football Association Challenge Kupası'nın 17. kez düzenlenen turnuvasıdır. 149 takımın mücadele ettiği turnuvada West Bromwich Albion takımı şampiyon olmuştur.





Norberto Murara Neto

Norberto Murara Neto (d. 19 Temmuz 1989), Valencia takımında kaleci pozisyonunda görev yapan Brezilyalı futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 2009 yılında Atlético Paranaense kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Fiorentina, Juventus ve Valencia kulüplerinde oynadı.




Gonzalo Javier Rodríguez

Gonzalo Javier Rodríguez (d. 10 Nisan 1984), San Lorenzo takımında defans pozisyonunda görev yapan Arjantinli millî futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 2002 yılında San Lorenzo kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Villarreal, Fiorentina ve San Lorenzo kulüplerinde oynadı.





Ciprian Tătărușanu

Ciprian Tătărușanu (d. 9 Şubat 1986), Nantes takımında kaleci pozisyonunda görev yapan Rumen millî futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 2003 yılında Juventus București kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Gloria Bistrița, Steaua București, Gloria Bistrița, Fiorentina ve Nantes kulüplerinde oynadı.





Jasmin Kurtić

Jasmin Kurtić (d. 10 Ocak 1989), Atalanta takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Sloven millî futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 2007 yılında Bela Krajina kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Gorica, Palermo, Varese, Sassuolo, Torino, Fiorentina ve Atalanta kulüplerinde oynadı.





Radikal Parti (Fransa)

Radikal Parti () Fransa'nın en eski siyasi partisi olan Cumhuriyetçi, Radikal ve Radikal-Sosyalist Parti'nin devamıdır. Günümüzde merkez sağ çizgide yer almaktadır. 1971'de parti içindeki anlaşmazlıklar sonucu sol politikaları desteklemek amacıyla Radikal Sol Parti kurulmuş ve Radikal Parti ise daha merkez sağ çizgiye kaymış, 1978-2002 yıllarında UDF'in ortak partileri arasında yer almış, 2002-2011 yıllarında ise UMP'ye bağlı olarak siyasi yaşamını sürdürmüş ancak 2011'de UMP'den ayrılarak bağımsız bir parti olmuş, 2012'de UDI'nin kuruluşunda yer almıştır.

Radikal Parti kökenlerini, 19. yüzyılda, cumhuriyetçi çizgi içerisinde bulmuş ve siyasi yelpazenin aşırı sol çizgisinde yer almıştır. Siyasi Felsefesi, kendi tarihinde uzun süre ciddi şekilde masonluktan etkilenmiştir ki geçmişte birçok Radikal siyasi figür masondur.

1843'te, Temmuz Monarşisi döneminde, radikaller Alexandre Ledru-Rollin'in çevresinde toparlanmışlar ve İkinci Fransa Cumhuriyeti'nin gelişine dahil olmuşlardır. 1848'deki büyük reformları desteklemişlerdir: Genel oy hakkı, Köleliğin kaldırılması, Basın özgürlüğü, Toplantı ve gösteri özgürlüğü

III. Napolyon rejimine muhalefet etmişler ve yeni bir lider 1868 yılında bulmuşlardır: Léon Gambetta ki 1869'da halka duyurduğu programla (Programme de Belleville) özellikle sivil özgürlüklere odaklanmıştır.

1870'de Pruslara karşı imparatorluğun yenilgiye uğraması üzerine cumhuriyet ilan edilmiştir. Monarşici Orléanistler ve ılımlı cumhuriyetçiler hükümet kurmuşlardır. Sonuç olarak kırsal kesimdeki seçmenler tarafından radikalizm çok fazla ilerici algılanmış ve onlar ılımlı monarşiyi radikalizme tercih etmişlerdir. Üçüncü Fransa Cumhuriyeti döneminde, radikaller Anti-klerikalizmi savunmuş ve sömürgeci genişlemeye karşı çıkmışlardır.

21, 22, 23 Haziran 1901 tarihilerinde parti kurulmuştur. 1902'de yapılan milletvekili seçimlerinde başarı elde etmiştir ve 3. cumhuriyet döneminin anahtar partisi olmuştur. Bu dönemde önemli reformlar yapılmıştır:

Birinci Dünya Savaşı sonunda Georges Clemenceau liderliğinde parti başarı sağlamış, 1927'de ise Partinin sol kanadındaki Édouard Daladier parti lideri olduktan sonra diğer sol partilerle ittifak lehinde çalışmalar yapmış, hükümet esnasında önemli demokratik ve modern adımlar atılmıştır.

1930'larda ise partide, iki savaş arasında partinin düşünce yapısının reforme edilmesini savunan, Genç Türkler adı verilen genç isimler yer almaya başlamış bunlara örnek olarak Pierre Mendès France, Jean Zay, Pierre Cot ve Émile Roche verilebilir.

Pek çok radikal isim Fransız Direnişi'nde yer almıştır. Ön planda Jean Moulin, Émile Bollaert yer almış ancak Jean Zay, Pierre Mendès France, Henri Queuille, Paul Anxionnaz, René Mayer ve İnsan Hakları Evrensel Bildirisi'ni yazan isimler arasında yer alan René Cassin'de Direniş Hareketi içinde görev almışlardır.

Dördüncü Fransa Cumhuriyeti döneminde tekrar anahtar rol oynamaya başlamış ancak çabucak Komünist olmayan en büyük sol parti olan SFIO (İşçi Enternasyonali Fransız Bölümü) ile merkez çizgideki yeni bir parti olan MRP ile rekabete girmiştir. Sonuç olarak liberal ve merkez çizgideki partilerle Cumhuriyetçi Sol Birlik adında bir koalisyon kurmuştur. 1946'daki seçimlerde %15'e oy oranı düşmüştür, daha sonra 4. cumhuriyet döneminde oy oranını %10'da tutmayı başarabilmiştir.

Ortak Avrupa İnşasını desteklemiş ve Dekolonizasyonun lehinde yer almıştır.

Beşinci Fransa Cumhuriyeti'nde Radikal Parti çok ciddi oy kaybı yaşamaya başlamıştır. Charles de Gaulle'ün iktidara dönüşüne ve 1958 Anayasası'nın kabulüne ciddi derecede karşı çıkmıştır. 1958 milletvekili seçimlerinde 13 milletvekili, 1962'de ise Radikal Parti'nin dahil olduğu "Hayır karteli" 23 milletvekili çıkarmıştır. 1965-1968 yılları arasında SFIO ile beraber Sosyalist ve Demokrat Sol Federasyon'a (FGDS) katılmıştır. Fiilen merkez çizgide yer almaya başlamış, sol gelenekten olup sağa kaymıştır. 1969 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Parti yönetim kurulu Merkez Demokrat parti mensubu olan senato başkanı Alain Poher'i desteklemiştir.

29 Ekim 1969'da partinin başına geçen ve ABD modeline tutkun olan Jean-Jacques Servan-Schreiber soldan gelmesine rağmen 1971'de partinin merkez sağa geçişinde önemli bir yere sahip olmuştur. 1972'de, daha sonradan François Mitterrand'ın 1974 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde solun ortak adayı olmasına destek olan ortak sol programı destekleyen Radikal Parti'deki azınlık görüşteki isimlerin Sol Radikaller Hareketi'ni kurması ile beraber partide bir bölünme olmuştur.

1973'te Radikal Parti merkez çizgideki MRP'nin devamı olan Jean Lecanuet'nin partisi Reformcu Hareket ile ittifak içine girmiştir. Komünistlerle seçim ittifakına karşı çıkmış ancak her zaman gaullizm karşıtı olarak kalmıştır. Valéry Giscard d'Estaing'in cumhurbaşkanlığı döneminde yapılan başlıca sosyal reformlara eşlik etmiştir. (Doğum kontrol haplarının izni, kadın haklarının tanınması)

Valéry Giscard d'Estaing'in inisiyatifle 1978'de oluşturulan UDF'in kuruluşunda yer almış ve UDF'in 6 bileşeninden biri olmuştur, diğer 5 bileşen ise; Hristiyan demokrat çizgideki Sosyal Demokratların Merkezi, liberal çizgideki Cumhuriyetçi Parti ile Gerçeklikler ve Perspektifler Kulüpleri Ulusal Federasyonu, sosyaldemokrat çizgideki Sosyalist-Demokrat Hareket ayrıca Doğrudan Üyeler.

UDF aracılığıyla Radikal Parti, RPR/UDF çoğunluğunun oluşturduğu bütün hükümetlerde yer almıştır.

Sağdan ve soldan bağımsız bir merkez çizgiyi savunan François Bayrou'nun başkanlığındaki UDF ile Radikal Parti sorumluları düşünce farklılıkları yaşamaya başlamıştır.

2002 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Jacques Chirac'ı destekleyen parti, UDF'ten ayrılmış ve seçimlerin ardından oluşan Halk Hareketi Birliği anlaşmaya varmış, bu anlaşma sonucu Radikal Parti varlığına devam edip, etkinliklerini sürdürecek ayrıca mali açıdan UMP'ye bağlı olup, UMP tarafından finanse edilecektir. Bu birliktelik 14 Mayıs 2011'de son bulmuş ve UMP'yi aşmak amacıyla Merkezler Konfederasyonu'na dahil olmuştur. Ancak UMP üyesi olan Radikal Parti üyelerini bağlayan anlaşma 31 Aralık 2011'de son bulmuştur. İki partide de çifte üyeliği sürdürenlere ise müsamahalı davranılmaktadır.

Bağımsızlar ve Demokratlar Birliği (UDI) merkez bir parti olup, sol iktidara karşı sorumlu bir muhalefet içinde yer almaktadır. Bu siyasi çizgiyi kabullenen her siyasi yapıya açık olan UDI, Radikal Parti, Yeni Merkez, Merkezci İttifak, Modern Sol ve Avrupalı Demokrat Güç'ü kendi içinde barındırmaktadır.




Ilene Chaiken

Ilene Chaiken (doğum Haziran 30, 1957) Amerikalı film - dizi yapımcısı, yönetmen ve yazar. Chaiken "The L Word"" dizisinin yazarı ve prodüktörü olduğu dönemde daha çok tanınmaya başlanmıştır. "The L Word" ile gelen ününün öncesinde, "Barb Wire" (1996), "Dirty Pictures" (2000), ve "Damaged Care" (2002) gibi film ve dizilerin senaryolarına imza atmıştır. Ayrıca, "Fresh Prince of Bel Air", "Satisfaction" (1988) isimli filmlerin de prodüktörlüğünü üstlenmiştir. Yazarlık ve prodüktörlüğün haricinde Creative Artists Agency'de oyuncu koçluğu yapmaktadır.

Chaiken