tir değişken sonuşlar elde edilmiştir.

90-Sr ve Cs-137, yaklaşık 30 yıllık yarı ömürleri ile, yüzlerce yıldır bir ölçekte kullanılan nükleer yakıt en büyük radyasyon yayıcılar vardır ve onlar düşük olması nedeniyle kolayca dönüştürelemese de olmayan nötron soğurma kesitleri vardır. Bunlar çürüme kadar, sadece yerleri muhafaza edilmelidir. Bunlar çürüme kadar depolama uzunluk, gerekli olduğu göz önüne alındığında, daha kısa yarılanma ömrü ile füzyon ürünleri de saklanabilir.

Bir sonraki daha uzun ömürlü fisyon ürünü Sm-151'dir. 90 yıl yarılanma ömrü vardır ve nükleer yakıt halen kullanılmaktadır. Ancak, etkili bir nükleer atık olan Sm-151 transmuting diğer izotoplarının ayrılmayı gerektirecek samaryum. Küçük miktarlarda ve düşük enerjili radyoaktivite göz önüne alındığında, Sm-151 90-Sr ve Cs-137 daha az tehlikelidir ve de çürümeye terk edilebilir.

7 uzun ömürlü fisyon ürünü vardır. Onlar 16 milyon ile 211.000 yıl içinde çok daha uzun yarı ömürleri var. Bunlardan ikisi, Tc-99 ve I-129, potansiyel tehlikeleri olmayan ortamda yeteri kadar hareketli olan serbest ya da aynı elementin izotop karışımı çoğunlukla serbest ve dönüşümü desteklemek için küçük ama yeterli nötron kesitleri var. Ayrıca, Tc-99 U-238'in  doppler reaktörü istikrarı için negatif geri besleme ile yerini alabilir. Önerilen dönüşüm programların çalışmalarının çoğu varsayım 99 Tc, 129 I diğer fisyon ile transmutation için hedef olarak ve transuranics ürünleri, aktivasyon ürünleri ve muhtemelen yeniden işlenmiş uranyum atığı olarak kalır.

Kalan 5 uzun ömürlü fisyon ürünleri, Se-79, Sn-126 ve Pd-107 (en azından bugünün sadece küçük miktarlarda üretilen termal nötron, U-235 -burning hafif su reaktörü olmalı ve son iki) nispeten atıl. Diğer iki, Zr-93 ve CS-135, büyük miktarlarda üretilir, fakat bir ortamda aynı zamanda son derece hareketli değildir. Ayrıca, aynı elemanın diğer izotoplarını büyük miktarlarda karıştırılır.






Hirosaki

Hirosaki ( "Hirosaki-shi"), Japonya'nın Aomori prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 524.20 km² olan şehrin nüfusu 1 Eylül 2015 tarihi itibarı ile 176,590'dır.

Hirosaki bölgesel bir ticari merkez olup Japonya'nın en büyük elma üreticisidir.





Leo Szilard

Leό Szilárd (Macarca: Szilárd Leό); (Almanca: Leo Spitz 2 yaşına kadar; d. 11 Şubat 1898- ö. 30 Mayıs 1964) Macar-Amerikan fizikçi ve mucit.

1933 yılında nükleer zincir reaksiyonunu tasarladı ve Enrico Fermi ile birlikte nükleer reaktör fikri sayesinde patent aldı. 1939’un sonlarına doğru Albert Einstein’a imzasını istediği bir mektup yazdı. Bu mektup atom bombası inşa edilen Manhattan Projesinde sonuçlandı. Ayrıca elektron mikroskopunu tasarladı. Çizgisel hızlandırıcıyı tasarladı (1928’de Gustav Ising’in 1924 yılında yazdığı makalesinden ve Rolf Widerøe’nin kullanıma hazır cihazından habersiz olarak), ve ayrıca siklotronu ( ivme makinesi ) tasarladı. Szilárd tasarladığı bu aletlerin hiçbirini kendisi inşa etmedi ya da bu düşüncelerini bilimsel dergilerde yayımlamadı. Bu nedenle çoğunlukla başkaları onun tasarımlarının övgüsünü ve saygınlığını kazandı. Sonuç olarak Szilárd kendisi hiçbir zaman Nobel ödülü kazanamazken diğer insanlar onun iki icadı üzerindeki çalışmaları sonucunda Nobel ödülünü kazandılar. 
Macaristan Cumhuriyeti’nde Budapeşte’de doğdu ve La Jolla, Kaliforniya’da öldü.
Szilárd 1898’de orta halli bi ailenin çocuğu olarak Budapeşte, Macaristan’da dünyaya geldi. Babası ve annesi Yahudi olan Leό’nun babası, Louis Spitz bir inşaat mühendisiydi. Annesinin adı ise Thekla Vidor’dur. Ailesi Leό’yu Pest’teki Városligeti Fasor, Macaristan’da yetiştirdi. Dindar bir geçmişe sahip olmasına rağmen daha sonradan agnostik oldu. 1908-1916 yılları arasında kendi mahallesindeki Reáliskola lisesine gitti. Çocukluğundan itibaren fiziğe yönelik ilgi duymaya başlaması ve matematikteki üstün becerileriyle 1916’da matematik alanında ulusal bir ödül olan Eötvös’ü kazandı.
1916 yılında bir mühendislik öğrencisi olarak Budapeşte Teknik Üniversitesi’ne kabul edildi. Ertesi yıl Avusturya-Macaristan Ordusu onu subay adayı olarak göreve aldı. Alay başı olarak gönderildiği cephe hattında ispanyol gribine yakalanarak hastalandı ve hastahaneye yatmak üzere geri gönderildi. Daha sonra önderlik ettiği alayın nerdeyse tamamen yok edildiğinden haberdar oldu, geçirmekte olduğu hastalık muhtemelen onun hayatını kurtardı. Savaşın sonunda saygıdeğer bir şekilde azledildi. 
1919 yılında Budapeşte Teknik Üniversitesi’ndeki mühendislik çalışmalarına yeniden başladı ancak Birinci Dünya Savaşı nedeniyle Macaristan’da çıkan karmaşık siyasal durum onun Macaristan’ı terk etme kararı almasına sebep oldu. Szilárd Berlin-Charlottenburg’daki Teknoloji Enstitüsü’nde mühendislik alanında çalışmaya devam etti. Daha sonra alanını değiştirerek fiziğe geçiş yaptı ve Einstein, Planck ve Max von Laue gibi isimlerden dersler aldı. Termodinamik üzerine yaptığı tezi ( Termodinamik Dalgalanmaların Görüntüsü ) Einstein tarafından övüldü ve 1922 yılında üstün şeref unvanı kazandı. 1923 yılında Berlin’deki Humboldt Üniversitesi onu fizik alanındaki bir doktora eğitimiyle ödüllendirdi. 
1924 yılında University of Berlin’s Institute for Theoretical Physics’te von Laue’nin asistanı olarak görevlendirildi. 1927’de üniversitede ders verme hakkı için gerekli süreyi doldurdu ve Berlin Üniversitesi’nde fizik alanında özel öğretim görevlisi oldu. Berlin’de bulunduğu süre boyunca çok sayıda teknik buluşa ağırlık verdi. Örneğin, 1928 yılında çizgisel hızlandırıcı için bir patent uygulaması düzenledi ve 1929’da siklotron için bir patent uyguladı. 1926-1930 yılları boyunca bir buzdolabı geliştirmek için Einstein ile birlikte çalıştı. Dikkate değer bir çalışmaydı çünkü hareketli parçaları yoktu. Szilárd’ın 1929 yılında yazdığı evrak (zeki varlıkların müdahalesiyle yapılan termodinamik sistemdeki entropi azaltması üzerine) şimdilerde Szilárd motoru olarak bilinen düşünce deneyini tanıttı ve Maxwell’in çılgınlığını anlama girişimi tarihinde önemli bir yere sahip oldu. Bu çalışma aynı zamanda negatif entropinin ilk denklemi ve bilgisidir. Aslında bu Szilárd’ın bilgi teorisini kuranlardan biri olarak görülmesini sağlamıştır (genelde bilgi teorisinin babasının Claude Shannon olduğu düşünülür). Bugün büyük ölçüde kullanılan “bit” bilgisini açıklayan ilk kişidir (bit ifadesi ilk olarak bu ifadeyi John Tukey’nin kelimeyi uydurarak bulduğunu söyleyen Claude Shannon tarafından kullanılmıştır). 
Szilárd 1933 yılında Ernest Rutherford’un pratik amaçlar için atom enerjisini kullanmanın yapılabilir bir şey olduğunu reddeden bir konuşmasının The Times tarafından yayımlanan özeti halindeki makalesini okuduğu Londra’ya gitti. Rutherford’un konuşmasında 1932 yılında, öğrencisi olan John Cockcroft ve Ernest Walton’ın lityumu kendilerinin kurduğu bir tanecik hızlandırıcının içerdiği protonların bombardımanıyla alfa taneciklerine ayırdıkları çalışma özellikle belirtilmişti:
Atom ayrılıp enerji açığa çıkmasına rağmen nükleer fizyon (atom parçalanması) hala keşfedilmemişti. Söylentiye göre Szilárd Rutherford’un konuşması yayınlandığında onun reddine oldukça sinirlenmişti. Szilárd son günlerde nötronların keşfinde kullanılan nükleer zincir reaksiyonu düşüncesini (kimyasal zincir reaksiyonunu andıran) ortaya çıkarmıştı. Bu düşünce nükleer fizyonun mekanizmasını kullanmıyordu ama Szilárd eğer nötronlar herhangi bir enerji üreten nükleer reaksiyon başlatırsa (lityumda olduğu gibi) ve aynı reaksiyonla kendilerini üretebilirlerse o zaman enerjinin, giren az maddeyle de elde edilebilir olduğunu farketmişti, çünkü reaksiyon kendi kendini devam ettirebilen bir reaksiyondu. Ertesi yıl nötron tesir edilmiş nükleer zincir reaksiyonu konseptiyle patent için kayda geçirildi. Richard Rhodes Szilárd’ın ilham anlarını betimledi:
Szilárd nükleer zincir reaksiyonu yaratmaya çalışmak için ilk olarak berilyum ve indiyumu kullandı, ama bu elementler bir zincir reaksiyonu oluşturmadı. 1936 yılında zincir reaksiyonunun gizliliğini sağlama almak için patentini British Admiralty’e tahsis etti. Szilárd ayrıca Nobel ödülü kazanan Enrico Fermi ile birlikte nükleer reaktör patentini elinde bulunduruyordu. 1938 yılında Szilárd Manhattan’daki Columbia University’nin bir araştırmayı idare etmesi için yaptığı teklifi kabul etti ve New York’a taşındı, daha sonra Fermi’ye katıldı. Otto Hahn, Fritz Strassmann, Lise Meitner, and Otto Robert Frisch’in Almanya’da 1939 yılında yürüttükleri başarılı nükleer fizyon deneyini öğrendikten sonra Szilárd ve Fermi uranyumun bir zincir reaksiyonunu sürdürebilmesi için elverişli bir element olduğu sonucuna vardılar. Szilárd ve Fermi Kolombiya’da yürüttükleri basit bir deneyle uranyumdaki önemli oranda nötron çoğalmasını keşfettiler ve zincir reaksiyonun nükleer silah yapımını olanaklı kıldığını kanıtladılar. Szilárd daha sonra olayı şu şekilde betimledi: “Anahtarı döndürdük ve parıldamaları gördük. Bir süre boyunca onları izledik ve daha sonra her şeyi kapatıp eve gittik.” Aynı zamanda bu buluşun altında yatan imayı ve ne sonuçlar getireceğini de anlamıştı. “ Bu gece, aklımda bu buluşun dünyayı kedere boğacağına dair çok ufak bir şüphe var.”
O zamanlarda Almanlar ve diğerleri bir nükleer zincir reaksiyonu üretmek için yarışa girmişlerdi. Almanlar zincir reaksiyonu oluşturmak için grafiti kullanma girişimlerinde bulundular ancak bu girişimler başarılı olmadı. Szilárd da grafitin bir zincir reaksiyonunu kontrol etmek için gerçekten mükemmel olduğunu fark etti aynı Almanların grafite karar vermesi gibi, ama Almanların grafiti üretmek için kullandıkları bor karbür çubukları yöntemi ve üretilen grafitteki bor çökeltisinin miktarı zincir reaksiyonu durdurmak için yeterliydi. Szilárd’ın borsuz grafit üreten grafit üreticileri vardı. Sonuç olarak, insan kontrolündeki ilk zincir reaksiyonu 2 Aralık 1942’de gerçekleşti.
Szilárd, Manhattan projesinin oluşturulmasında direkt olarak sorumluydu. Franklin D. Roosevelt’e yönelik gizli bir mektup kaleme aldı ve bu mektubun içinde nükleer silah olanaklarından, Nazilerin çeşitli silahlar üzerinde çalıştığın