dini demokrasiye karşı tutar. Ve din ceza için çağrı yapınca aydınlanmaya ve ülkemizdeki bütün kiliseler ve inanç topluluklarının çıkarı olduğu çeşitli özgürlüklere karşı savaş başlatılır. Bunun gerçekliği bile eleştiriye açık kalmalıdır. Temelde sadece köktenci incitilebilir."

Mart 2012'de hukuk dergisi Legal Tribune Online ile yaptığı görüşmede o ana kadar çift vatandaşlığa gösterdiği savunmayı geri çekti. Alman federal yasal sistem tarafından gençlere uygulanan vatandışlık seçme gerekliliği pozitif bir meydan okuma fırsatı olarak savundu. Bunu, kendilerini söz konusu ülkelerin anayasaları ve siyasi durumları ve bu ülkelerde korunan insan hakları, demokrasi seviyesi, çoğulculuk ve sivil toplum hakkında bilgilendirme fırsatı olarak savunmuştur. Bir toplum, toplumu reddedip ve sırf vatandaşlığın ayrıcalıkları için ilgi gösteren fakat dili ya da kültürü gibi bütün diğer şeylere ilgi göstermeyen vatandaşlar oluşturunca bunu endişe verici bulduğunu açıklamıştır. Özellikle 'anayasal vatanseverliğin' ("Verfassungspatriotismus"), entegrasyon tartışmasının merkezine alınmasını istediğini belirtmiştir.







Michel Dreyfus-Schmidt

Michel Dreyfus-Schmidt (d. 17 Haziran 1932, Belfort - ö. 7 Eylül 2008, Belfort) Fransız sosyalist siyasetçi.

Alsace'lı Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Belfort'da dünyaya gelmiştir. Babası belediye başkanlığı ve milletvekilliği yapan Pierre Dreyfus-Schmidt'tir. Siyasal Bilgiler Enstitüsü mezunu olup, Hukuk lisansı yapmıştır. 1954 yılından itibaren ceza avukatlığı yapmıştır.

1967-1968 yıllarında milletvekilliği yapmıştır. 1980 yılında ilk kez senatör seçilmiş ardından 1989 ve 1998 yıllarında da senatör seçilmiştir. Ayrıca Senato kontenjanından Yüksek Mahkeme ve Cumhuriyet Adalet Mahkemesi asıl hakimliği yapmıştır.

1969-1973 yıllarında Sosyalist Parti'nin yönetiminde yer alan ve Mitterrand'a sadakatıyla bilinen Dreyfus-Schmitt, 1986-1998 yıllarında senato başkanvekilliği yapmıştır. Agnostik olduğu iddia edilen Michel Dreyfus-Schmitt, 1982-1986 yıllarında Dünya Yahudi Kongresi'nin Fransa bölümü başkanlığını yapmış, ayrıca Fransa Yahudi Kurumları Temsil Kurulu yönetiminde yer almıştır.

2008 senato seçimlerinde Sosyalist Parti tarafından aday gösterilmemiş ve Yves Ackermann aday yapılmıştır. Bunun üzerine kendisi muhalif bir kampanya yapmaya başlamıştır. Görev süresinin dolmasına üç hafta kala 2008 yılında ölmüştür.

Ölüm cezasının kaldırılmasını, masumiyet karinesini, eşcinsel evliliklerin kolaylaştırılmasını, ortak velayet durumunda boşanmış ailelerin ebeveynliklik uygulamasını ve Ötanazinin yasallaştırılmasını savunmuştur. Maastricht Anlaşması'nı desteklemiştir.

Yerel Yönetimler

Meclis

Senato




Dünya Su Sporları Şampiyonası

Dünya Su Sporları Şampiyonası ya da FINA Dünya Şampiyonası, FINA'nın iki yılda bir düzenlediği uluslararası su sporları organizasyonudur.

Yanında uyarı olanlar hariç tüm spor ve disiplinlerde kadınlar ve erkek sporcular da yarışır.









Agila Salah İsa

Agile Salah İsa (Arapça : عقيلة صالح عيسى; d. 1944), Libyalı hukukçu ve siyasetçi. El Kubbe temsilcisi olarak 5 Ağustos 2014 tarihinden beri Libya Temsilciler Meclisi Başkanı'dır.




Üçüncü Doktor

Üçüncü Doktor, İngiliz bilim-kurgu dizisi olan Doctor Who'nun baş karakteri olan Doktor'un üçüncü reenkarnasyonu. Üçüncü Doktor'u Jon Pertwee canlandırmıştır. Jon Pertwee Doktor'u 1970-1974 yılları arasında canlandırarak o zamana kadarki Doktor'u en fazla süreyle canlandıran aktör olmuştur. En ünlü ve sevilen yol arkadaşı Sarah Jane Smith (Elisabeth Sladen), Üçüncü Doktor döneminde diziye katılmış ve Dördüncü Doktor'la devam etmiştir. Doktor'un en ünlü düşmanlarından Usta ilk defa Üçüncü Doktor döneminde diziye katılmıştır. 5 sezon boyunca dizide kalan Üçüncü Doktor, 1974 yılındaki 6 partlık "Planet of the Spiders" bölümüyle yerini Tom Baker'in canlandırdığı Dördüncü Doktor'a bırakmıştır.

Jon Pertwee'nin Doktor'u hakkındaki genel düşünceler olumlu yöndedir.




Giovanni Bosco

Giovanni Bosco (İtalyanca: Giovanni Melchiorre Bosco; 16 Ağustos 1815 – 31 Ocak 1888), veya yaygın bilinen adı ile Don Bosco, Kuzey İtalya'nın Torino kentinde yaşamış eğitimci ve yazar Katolik rahiptir. Salezyenlerin kurucusudur.

Hayatını sokak çocuklarının, genç suçluların ve fakir çocukların eğitimi ve ıslahına adamıştır. Ceza yerine sevgi ve nezaketi temel alan Salezyen eğitim metodunu geliştirmiştir. 
Aziz Salesli Fransis'in filozofi ve öğretilerini kendine şiar edinmiş olan Don Bosco, kurduğu Salezyenler Cemaati'ni onun ismine adamıştır.

1876'da fakirlerin eğitimini hedef alan kilise dışı bir dernek kumuş ve Salezyen Bültenini yayınlamaya başlamıştır. Don Bosco'nun eğitim konusundaki öğretilerini yaygınlaştırmayı amaçlayan bu bülten 1877'den beri hiç kesintisiz olarak yayınlanmaktadır. Bülten 2010 yılı itibarı ile 135 ülkede ve 30 dilde yayınlanmaktadır.

Bosco çalışmalarının devam ettirilmesi için merkezler ve kurumlar ağı oluşturmuştur. 1934 yılında Papa XI. Pius tarafından aziz ilan edilmiştir.

16 Ağustos 1815'te şimdi kendi adı ile anılan İtalya'nın Becchi kenti yakınlarında doğmuştur. Francesco Bosco (1784–1817) ve Margherita Occhiena'nın en küçük çocuğudur. Antonio ve Guiseppe adında iki ağabeyi vardır. Bosco ailesi varlıklı Moglia Ailesi için rençberlik yaparak geçimlerini sağlamaktaydı. Bosco, Piedmonte'nin kırsal bölgesinde Napolyon Savaşları'nın takip ettiği büyük kıtlık ve açlık zamanı doğmuştur. Babasını 22 yaşında kaybetmiştir. Üç çocuklu ailenin tüm geçimi annesinin omuzlarına kalmıştır. Annesinin Bosco'nun kişiliğinin gelişmesine ve çalışmlarına büyük katkısı olmuştur.

Otobiyografisinde anlattığına göre 9 yaşında iken gördüğü bir dizi rüyanın onun geleceği ve çalışmaları üzerinde büyük etkileri olmuştur. Rüyasında tanrıya küfrederek oynayan fakir çocuklar ve asil giyimli bir adam ona görünerek şunları söyledi:

"Bu dostlarını vurarak değil yumuşaklık ve nezaket ile kazanmak zorundasın. Onun için faziletin güzel günahın çirkin olduğunu onlara göstermeye şimdiden başla"

Köydeki bir kutlamaya gelmiş gezici kumpanyadaki akrobat ve jonklörlerin sırlarını ve hilelerini izleyerek öğrenmiştir. Daha sonra illüzyon, akrobat ve jonklörlük yeteneklerini her gösteriden önce ve sonra dua ederek sergilemeye başlamıştır. Bu onun ileriki yıllarda sihirbazların koruyucu azizi olmasına sebep olacaktır.

Giovanni, çocukluğunun ilk yıllarında çobanlık yapmış ve bir rahipten ilk derslerini almıştır bu onun ileride rahip olması için ilham kaynağı olmuştur. Ancak fakirlik herhangi bir eğitim almasını engellemekteydi. Rahiplik sadece imtiyazlı bir kesimin icra edebildiği bir meslek sayılmaktaydı.

Şubat 1827'de soğuk bir kış günü henüz 12 yaşında iken evden ayrılarak çiflik uşağı olarak iş aramaya başladı. Bir süre başarısız bir şekilde iş dilendikten sonra Louis Moglia'ya ait çiflikte iş buldu. 1830 yılında Giuseppe Cafasso adlı bir rahip ondaki doğal yeteneği görerek ilk eğitimine destek oldu. 1835'de Chieri'de bir rahip okuluna girdi. Altı yıllık bir eğitimden sonra Torino Başpiskoposu Franzoni tarafından rahip kılındı.

Markiz Giulia di Barolo tarafından Torino'da kurulmuş yatılı kız okuluna atandı. Aynı zamanda hapishanelerde ve kırsal bölgelerde vaizlik yapmaktaydı. Endütrileşmenin ve şehirleşmenin etkilerini yansıtan Torino'nun nüfusu o yıllarda 117 bin civarındaydı. Bosco hapishane ziyaretleri sırasında burada 12-18 yaş arası çocukların çoğunlukta oluşunu görmekten rahatsızdı. Bu çocukların buraya düşmesinin önüne geçmeye kararlıydı. Göç ve nüfus artışı sebebiyle geleneksel kilise eğitim yöntemleri etkisiz kalıyordu. Bu yüzden başka bir yöntem denemeye karar verdi. Çocukların çalıştığı işyerlerine, dükkanlara, pazar yerlerine ve toplandıkları yerlere giderek buralarda vaaz veriyordu. Bu çocuklar uzak bölgelerden gelmiş duvarcılar, sıvacılar, taş işçileri, yol işçileriydi.

Kurduğu dua evi sadece pazar günleri açık olan bir yer olmakla sınırlı kalmıyordu tüm vaktini buraya adamıştı. İşsizlere iş evsizlere ev bulmak gibi işlerle de uğraşıyordu. Çocuklardan bazılarının uyuyacak yerleri yoktu, bunlar halka açık hanlarda veya köprü altlarında uyuyorlardı. İki kez bu çocukları evine almayı denedi. İlkinde çocuklar evindeki battaniyeleri çaldılar, ikincide samanlığı boşaltıp gittilerse de yılmadı.

1845'te Valdocco kentinde erkek çocuklar için bir gece okulu kurdu. 1847'de Valdocco kentinde annesiyle beraber oturdukları üç odalı evin bir odasına Valesia'dan bir çocuğu yerleştirdi. Annesi ile birlikte yetimleri eve almaya başladılar. 5 yıl içinde Don Bosco'nun evinde yaşayan çocukların sayısı 36'ya çıktı altıncı yılda bu sayı 115'e çıktı. 1861 yılında 600 yetim çocuğa bakmaktaydı bir süre sonra sayı 800'e yükseldi.

Bosco ve dua evi şehrin çeşitli yerlerine taşındı, çoğu yerden peşpeşe reddedildi. Aziz Martin kilisesine yerleştiği iki ay içinde mahallede yaşayanlar oynayan çocukların gürültüsünden rahatsız oldular ve belediyeye şikayette bulundular. Bosco'nun çocuklarla yaptığı toplantıların tehlikeli oldukları, hükümete karşı isyan çıkaracakları yolunda söylentiler yayılması üzerine, buradan atıldılar. Bosco ilerleyen yıllarda kurduğu okulların sayısını artırmayı başardı.

Salezyenler Cemaati arşivlerinde 1851 yılına ait bir çıraklık sözleşmesi bulunmuştur. Bosco, işveren ve çırak tarafından imzalanan bu sözleşmeler Torino'daki ilk çıraklık sözleşmeleri olma özelliğindedir. Sözleşmelerde Bosco zamana göre çok hassas konulara yer vermiştir. Örneğin bir işe alınan çırakların hizmetçi olarak kullanılması veya dövülmesi yaygın bir uygulamaydı. Bosco'nun sözleşmlerinde işverenlerin çırakları işe alındıkları konu dışında çalıştırılmaması, dövülmemesi, sağlıklarının korunması, kutsal günlerde izinli sayılmaları, yıllık izin verilmesi gibi şartlar öne sürmüştür.

Bosco, Fransız ihtilali ile yayılan devrimci görüşlere karşıydı. Rousseau ve Voltaire'i inançsızlığın ahlaksız önderleri olarak nitelendirmiştir. 1854'te Sardinya Krallığı manastırları kaldırıp bunlara ait mallara el koymayı öngören bir yasa öne sürmüştür. Bosco Savoy hanedanlığı üyele