macılar tekneden ayrılmasını istedikleri kişilerin isimlerini herkesin içinde rakiplerinin yüzüne karşı açıklar. Yüz yüze yapılacak olan bu oylama sonrasında iki ayrı takımdan en fazla oyu alan kişiler final oyunu oynar. Bu oyunu kaybeden yarışmacı tekneye veda eder.





Felsik

Felsik nispeten feldispat ve kuvars minerallerince zengin olan magmatik kayaçları adlandırmak için kullanılır. Silikon, oksijen, alüminyum, sodyum ve potasyum gibi açık renkli elementlerce zengin silikat mineralleri, magma ve magmatik kayaçları adlandırmak için jeolojide kullanılan bir terimdir.

Genellikle açık renkte olup özgül ağırlıkları 3'ten azdır. En yaygın felsik kayaç granittir, fakat diğerleri kuvars, muskovit, ortoklaz, ve sodyumca zengin plajioklaz feldspatlar içerir. Kimyasal bakımdan, felsik kayaçlar mafik kayaçlardan kayaç yelpazesinin diğer tarafında kalır.

"Felsik" terimi feldispat" ve "silika" kelimelerinin ilk hecelerinden oluşturulmuştur. Almanca "kaya" anlamındaki "Fels" ve "kayalık" anlamına gelen "Felsig" sözcükleri tamamen tesadüf eseri "felsik" sözcüğü ile benzeşirken, anlamı "saha" olan Almanca "Feld" sözcüğünü içeren "Feldspat" terimi Almancadan ödünç alınmıştır.

Bir kayacın felsik olarak sınıflandırılması için genellikle %75'den fazla kuvars, ortoklas ve plejioklas olarak adlandırılan felsik mineraller içermelidir. %90'dan fazla felsik mineral içeren kayaçlar 'açık renkli' anlamında "lökokratik" olarak da adlandırılır.

Kayaç dokusu nitekim felsik bir kayacın temel adını belirler.





1992 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsrail

İsrail, İsveç'in Malmö şehrinde gerçekleştirilen 1992 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılan yirmi üç ülkeden biri idi. İsrail'i temsil eden şarkıcı, Dafna Dekel, ülkenin kamusal yayın kuruluşu İsrail Yayın Kurumu (IBA) tarafından gerçekleştirilen "Kdam Eurovision" isimli ulusal finalin galibi oldu; böylece "Ze Rak Sport" isimli şarkıyı yarışmada İsrail adına söylemeye hak kazandı. Dekel, 85 puan toplayarak yarışmayı altıncı sırada tamamladı. 
IBA tarafından dokuzuncu defa organize edilen Kdam Eurovision ("Ön Eurovision"), on iki şarkıcı/müzik grubunun katılımıyla 28 Mart 1992 tarihinde yayın kuruluşunun Kudüs'teki stüdyolarında gerçekleştirildi ve Roni Yoval ile Noam Aviram tarafından sunuldu. Ulusal finalde sahne alan on iki katılımcı da, sekiz bölgesel jüri tarafından oylandı. Oylamanın sonucunda 61 puan toplayan Dafna Dekel şarkısı "Ze Rak Sport" (Yalnızca spor), ikinci gelen Anat Atzmon'a 1 puan fark atarak (ikinci de üçüncüye 1 puan fark atmış idi) ulusal finalin galibi oldu; böylece Dekel, Malmö'de gerçekleştirilen 1992 Eurovision Şarkı Yarışması'na İsrail adına katılmaya hak kazandı.
İsrail'i temsilen yarışmaya katılan şarkıcı, Dafna Dekel, 9 Mayıs 1992 tarihinde Malmö'de gerçekleştirilen yarışma finalinde Belçika temsilcisinden sonra, Türkiye temsilcisinden önce olmak üzere üçüncü sırada sahne aldı. İsrail, yirmi üç ülkenin katıldığı yarışmada Yugoslavya'dan tam puan alarak 85 puan topladı ve böylece altıncı sıraya yerleşti. İsrail'in performansı sırasında orkestrayı yöneten kişi Kobi Oşrat, ülkenin oylarını bildiren kişi ise Daniel Pe'er idi. Yarışma finali ülkede herhangi bir yerel yorumcu olmadan Kanal 1; Yitzhak Şimoni tarafından yapılan İbranice yorumlar ile Reşet Gemel isimli radyo kanalı üzerinden yayınlandı. 




Jean-François Millet

Jean-François Millet (; d. 4 Ekim 1814, ö. 20 Ocak 1875) Fransız ressam ve Fransa taşrasında doğan Barbizon ekolünün kurucularından. Millet, köylü sınıfına dair tablolarıyla bilinir ve eserleri realizm akımının bir parçası olarak sınıflandırılır.

Millet, Normandiya'daki Gréville-Hague'da bulunan Gruchy kasabasının çifçilerinden olan Jean-Louis-Nicolas ve Aimée-Henriette-Adélaïde Henry Millet çiftinin ilk çocuğu olarak doğdu. Kasabadaki iki papazın yönlendirmesiyle Latin ve güncel yazarlar hakkında eğitim aldı. Sonrasında 1833'te Paul Dumouchel isimli bir portre ressamının yanında eğitim görmek üzere Cherbourg'a gönderildi. 1835'te Cherbourg'da, Baron Gros'un öğrencilerinden Lucien-Théophile Langlois'nın yanında tam zamanlı eğitim almaya başladı. Langlois ve diğerlerinin sağladığı bir burs sayesinde Millet 1837'de Paris'e taşındı ve École des Beaux-Arts'da Paul Delaroche'un öğrencisi oldu. 1839'da bursu bitti ve Paris Salonu'na gönderdiği ilk eser reddedildi.

Ressamın salona kabul edilen ilk tablosu, 1840 yılında salona dahil edilen bir portreydi. Millet bunun sonucunda portre ressamlığı kariyerine başlamak üzere Cherbourg'a döndü. Ancak sonraki sene Pauline-Virginie Ono ile evlenerek Paris'e taşındı. 1843 Salonu'na kabul edilmeyişinin ve Pauline'in tüberkülozdan ölümünün ardından Millet bir kez daha Cherbourg'a döndü. Ressam 1845'te, daha sonra 1853'te resmî törenle evleneceği Catherine Lemaire ile birlikte Le Havre'a taşındı. Çiftin dokuz çocuğu oldu ve Millet'in hayatının geri kalanı boyunca birlikte kaldılar. Ressam Paris'e yeniden taşınmadan önce, Le Havre'da birkaç ay boyunca portreler ve küçük janr resimleri çizdi. 
Paris'te 1840'ların ortalarında Millet, kendisi gibi Barbizon ekolü ile ilişkilendirilecek olan Constant Troyon, Narcisse Diaz, Charles Jacque ve Théodore Rousseau gibi ressamlarla; ressamın köylü resimlerini etkileyecek derecede figüratif ustalığa sahip olan Honoré Daumier ile ve daha sonra ressamın biyografisini de yazacak olan devlet bürokratı Alfred Sensier ile arkadaş oldu. Millet'nin Salon'daki ilk başarısı 1847'de sergilenen "Ağaçtan İndirilen Oedipus" tablosuyla geldi ve 1848 yılında ise bir tablosu devlet tarafından satın alındı.

Millet'nin o dönemdeki en iddialı eseri olan "Yahudilerin Babil'deki Tutsaklığı" tablosu 1848'de Salon'da sergilendi ve gerek sanat eleştirmenleri gerekse toplum tarafından küçük görüldü. Sergilenmesinin hemen ardından ortadan kaybolan tablonun Millet tarafından ortadan kaldırıldığı düşünülüyordu. Boston Güzel Sanatlar Müzesi'nden bilimadamlarının, tablodaki küçük değişikleri araştırmak için "Genç Çoban Kız" tablosunu 1984'te X ışını ile incelemeleri sonucunda tablonun "Tutsaklık" tablosu üzerine çizildiği ortaya çıkmıştır. Fransa-Prusya Savaşı sırasında malzemelerin zor bulunması sebebiyle Millet'nin bu tablonun tuvalini yeniden kullandığı düşünülmektedir.






Bambu perdesi

Bambu perdesi Soğuk Savaş döneminde, Doğu Asya'nın komünist ülkeleri (özellikle Çin) ile kapitalist ve komünist olmayan ülkeleri ayıran politik sınırları ifade etmekte kullanılan örtmece kelimedir. Bu ifade, Kuzey ve Güney Kore'yi ikiye ayıran Kore'nin askerden arındırılmış bölgesi veya Güneydoğu Asya'yı (Soğuk Savaş döneminde komünizme karşı çıkan ülkeler kastedilmektedir) Komünizmden ayıran esnek sınırlar için pek fazla kullanılmamaktadır.

Çin Kültür Devrimi sırasında, Çinli otoriteler, perdenin kendi taraflarında kalan kısımını kapatarak, Çin Devletinin açıkça izni olmaksızın, ülkeye tüm giriş ve çıkışları yasakladılar. Birçok kişi hükümetin bu uygulamasından kurtularak, komünist olmayan ülkelere kaçabilmek için mülteci haline geldi. Hükümetin kısıtlamaları görece olarak gevşettiği dönemlerde, İngiltere yönetimi altındaki Hong Kong'a, büyük göçmen akımı oldu.

"Bambu Perdesi" tabiri, "Demir Perde tabiri kadar yaygın ve kullanılan bir ifade olmamıştır. Zira "Demir Perde" sınırları kırk yıl boyunca değişmeden kalmıştı. "Bambu Perdesi" ise daha elastik ve geçirgen sınırlara sahipti. Ayrıca Asya'daki siyasi bölünmeyi anlatmak için çok da doğru bir ifade sayılmazdı. Zira Çin-Sovyet ayrılığı sebebiyle, Doğu Asya Komünist Bloku'nda da tam bir uyumdan bahsetmek mümkün değildi; Moğolistan, Vietnam ve daha sonra Laos'un Komünist hükümetleri SSCB'nin müttefiki idi. Diğer yandan Kamboçya'nın Pol Pot rejimi ise Çin'e sadıktı. Kore Savaşı'ndan hemen sonra, Kuzey Kore ne Çin'e ne de SSCB'ye bağlılık göstermeyeceğini ilan etti.

Sonraki yıllarda, Çin ve ABD arasında buzların eriyip, ilişkilerin gelişmesi üzerine, bu ifade daha da aza kullanılır hale gelmiştir. Ancak Güneydoğu Asya'da, Kore Yarımadası'nda, ABD ve müttefiklerini SSCB ile onun müttefiklerini ayıran, askerden arındırılmış bölgeyi anlatma için bambu perdesi ifadesi kullanılmaya devam edilmiştir. "Bambu perdesi" tanımlaması, çoklukla Burma'nın dünyaya kapalı sınırlarını ve ekonomisini anlatmak için kullanılmıştır. Ancak Burma da 2010 yılından sonra dış dünyaya kapılarını aralamaya başlamıştır.





Buğu-Su

Buğu-Su, Ayna grubunun önceki albümlerdeki slow şarkıların bulunduğu enstrümantal albümüdür. 2005 yılında yayımlanmıştır.






Gol çizgisi teknolojisi

Gol çizgisi teknolojisi, elektronik araçlar vasıtasıyla topun çizgiyi geçip geçmediğini tespit ederek hakeme yardımcı olan bir sistemdir. Gol çizgisi teknolojisinin amacı hakemlerin yetkisini almak değil karar vermelerine yardımcı olmaktır. Premier League, 2010 FIFA Dünya Kupası ve 2012 Avrupa Futbol Şampiyonasında ortaya çıkan eleştirilerin ardında sisteme daha önce karşı çıkan FIFA teknoloji için önerilen dokuz sistemi test etti ve sadece iki tanesi testlerden başarıyla geçti.

5 Temmuz 2012'de gol çizgisi teknolojisinin kullanımı Uluslararası Uluslararası Futbol Birliği Kurulu (IFAB) onaylandı. İki sistem ikinci bir test aşamasından geçirildi. FIFA Aralık 2012'de Brezilya'da düzenlenecek olan 2014 FIFA Dünya Kupası'nda gol çizgisi teknolojisini kullanacağını ilan etti. Diğer yandan teknoloji 2013'ten itibaren Amerika Birleşik Devletleri'nde Major League Soccer'da kullanıldı. Ancak MLS'teki Kanada takımlarınin kaynak yetersizliği sebebiyle ev sahibi oldukları maçlarda kullanılmamaktadır. Gol çizgisi teknolojisi 2014 FIFA Dünya Kupası'ndaki 12 stadyuma yerleştirilen GoalControl sistemi vasıtasıyla uygulanmaktadır.

Gol çizgisi teknolojisinin kullanımına yönelik istekler 2000'de Afrika Uluslar Kupası finalindeki penaltı atışlarının ardından yükselmeye başlamıştır. Bu maçta Nijerya adına penaltı kullanan Victor Ikpeba'nın direğe çarpan topu hakem tarafından gol olarak sayılmamıştır. Ancak televizyonda ise topun çizgiyi geçtiği görülmüştür. Kamerun ise bu maçta penaltı vuruşlarını kazanarak kupayı kazanmı