dan ve ayrıca kendi çalışmaları sırasında geliştirdikleri bir programın teşvik edilmesinden bahsediyordu. 1939 yılının Ağustos ayında eski bir arkadaşı ve iş ortağı olan Albert Einstein’ı yazdığı mektubu imzalaması için ikna etti ve bu şekilde onun ününü mektupta ettiği teklifler için ödünç olarak kullanmış oldu. Einstein ve Szilárd’ın ortak bir şekilde yazdığı mektup, Amerika Birleşik Devletleri'nin nükleer fizyon araştırmalarını yürüttüğü bir kurum tarafından sonuçlandırıldı son olarak da Manhattan projesinin oluşturulduğu sıralarda kesinleştirilmiş oldu. Daha sonra Franklin D. Roosevelt mektubu General Edwin M.’ye verdi. Aradan bir süre geçtikten sonra Szilárd projesi üstünde çalışmalarına devam edebilmek için yeniden Chicago Üniversitesi’ne yerleşti. Orada arkadaşı Fermi ile birlikte, 1942 yılında ilk Nötronik Reaktör’ü inşa ettiler ve kendi kendine devam edebilen ilk nükleer zincir reaksiyonunda uranyum ve grafitten oluşan bir Atomik Reaktör oluşturdular.
Savaş hala devam ederken Szilárd, bilimadamlarının ordu için yaptığı araştırmalarda kontrollerini kaybetmeleri üzerine hızlı şekilde artan bir umutsuzluğa kapıldı ve yürüttükleri projenin ordu yönetmeni olan General Leslie Groves ile birçok kez tartıştılar. Birleşik Devletlere karşı olan kırgınlığı atom bombasının tahrip edici özelliklerini engelleyemediği için daha kötü bir duruma geldi. Atom bombası Japonlar üzerinde bir test patlamasıyla denendi, daha sonra teslim olan ve canları bağışlanan Japon gözlemciler bu olaya kötü bir şekilde tanık oldu. 
Birleşik Devletler 1943 yılında Szilárd’a vatandaşlık hakkı verdi.
Szilárd 1932 yılında yazarı H. G. Wells olan "The World Set Free" isimli bir bilim kurgu romanı okudu ve daha sonra açıkladığı üzere bu kitap onun için büyük bir ilham kaynağı olmuştur.
Bir bilim adamı olan Szilárd, yakıt olarak nükleer zincir reaksiyonlarını kullanan bazı cihazların birer bomba niteliğinde kullanılabileceğini ortaya çıkaran ilk insandır. 
I. Dünya Savaşı’nın sonucunda yapılan Trianon Antlaşmasıyla Macaristan’da politik ve ekonomik alanlarda meydana gelen tahribattan kurtulan biri olarak Szilárd insan yaşamı ve özgürlüğünün korunmasına dair sürekli bir tutku duyuyordu. Özellikle fikirlerin özgür bir şekilde ifade edilebilmesini savunuyordu.
Birleşmiş Devletler hükümetinin nükleer silahları sivil toplum üzerinde kullanmak gibi bir potansiyelleri olduğunu bilen Szilárd her zaman böyle bir eylemin gerçekleşmeyeceğini umut etmişti. Ayrıca, nükleer silahların kullanılma ihtimalinin Almanya veya Japonya’ya basit bir gözdağı olarak oluşturulduğuna ve bu gözdağının onların teslim olmasına yeteceğine inanıyordu. Szilárd nükleer silahların uzun süreli kullanımı sebebiyle açığa çıkacak etkilerden ve bu tür silah kullanımının Birleşik Devletler ve Rusya arasında nükleer silahlanma yarışına dönüşmesinden endişe duyuyordu. Daha sonraları atom bombasına karşı eylem yapma hakkını savunan bir dilekçe hazırladı. Ancak, Avrupa’daki savaşın sonuçlanması ve Amerika Birleşik Devletleri’nin Pasifik Okyanusu bölgesinde çok fazla kayıp vermesi sebebi ile acı çekiyor olması, yeni Birleşik Devletler başkanı Harry Truman’ın, Szilárd ve diğer bilimadamlarının protestolarına rağmen, başka kişilerin tavsiyeleriyle birlikte Hiroshima ve Nagasaki’ye karşı atom bombası kullanmayı tercih etmesine neden oldu.

== Savaştan sonra= =
1947 yılında Szilárd fizik alanındaki çalışmalarını değiştirerek moleküler biyoloji üzerine çalışmaya başladı ve bu çalışmalarını genellikle Aaron Novick ile birlikte sürdürdü. Bu değişimin altındaki en büyük sebep atom bombalarının kullanılmasının Szilárd’ın geri çekilmesine sebep olmasıydı ancak bu değişim üzerindeki küçük bir etkeninde ordu komutanı Gen Leslie Groves tarafından bir Rus sempatizanı olarak suçlanıp Manhattan projesi görevinden alınması olduğu düşünülüyordu. Szilárd kendi güvenliğinin risk altında olduğunu düşünüyordu ve bu durum onun nükleer bağlantılı projelerden uzak durmasına neden oldu. 
Yeni çalışma alanında, 1955 yılında ilk insan hücresi klonlama çalışmalarını yürüten Theodore Puck ve Philip I. Marcus’a bu konuyla ilgili çok önemli tavsiyelerde bulundu. 1950 yılının Şubat ayında bir kobalt bombası yapımı için teklif aldı. Bu bomba kobaltı yeni bileşim olarak kullanan bir nükleer silahtı ve Szilárd bu tür bir bombanın gezegen üzerindeki bütün yaşamı yok edebileceğini düşünüyordu. 15 Ağustos 1960 yılında U.S. News & World Report ile başkan Truman olayıyla ilgili bir röportaj gerçekleştirdi ve “Başkan Truman anlamadı.” cümlesini kullandı. Eğer anlaşma yapılabilecek ortam bulunuyorsa şiddet kullanmaya gerek olmadığını savunuyordu. 
Szilárd 1961 yılında kısa hikâyelerden oluşan "The Voice of the Dolphins" adlı bir kitap yayınladı. Bu kitabında Soğuk Savaş döneminin sebep olduğu ahlaki ve etik meselelerle nasıl başa çıktığını ve atomik silahların geliştirilmesindeki rolünden bahsetti. Başlıktaki hikâye Orta Avrupa’da bulunan bir uluslararası biyoloji araştırma laboratuvarını anlatmaktadır. Bu hikaye 1962 yılında Victor F. Weisskopf, James Watson ve John Kendrew’un katıldığı bir toplantıda gerçeğe dönüşmüştür. Avrupa biyoloji laboratuvarı kurulduğu zaman Szilárd Kütüphanesi açıldı ve kütüphane damgası yunus olarak belirlendi. Szilárd 1951 yılında Gertrud Weiss ile evlenmiştir.
1960 yılında Szilárd’a mesane kanseri teşhisi kondu. New York’s Memorial Sloan-Kettering Hastahanesi’nde kobalt terapisi görmeye başladı ve kobalt 60 isimli bu tedavi dozajını kendisi dizayn etti. Bu izotopun özelliklerini kobalt bombası üzerinde çalışırken tanımıştı. 1962 yılında daha yüksek bir dozda ikinci tedavi süresi başladı. Doktorların yüksek dozda kullanılan radyasyonun onu öldürebileceğini söylemesine rağmen Szilárd bu görüşü kabul etmedi ve radyasyon tedavisi olmadan da ölebileceğini söyledi. Yüksek dozlu radyasyon tedavisi işe yaradı ve kanseri bir daha geri dönmedi. Bu tedavi şekli birçok kanser türünde uygulanmaya başladı ve günümüzde de kullanılmaya devam ediyor.
1962 yılında ‘içinde yaşanılabilir bir dünya konseyi’ni kuran bilimadamlarına katıldı. Bu konseyin amacı halkı nükleer savaşlara karşı uyarmak ve rasyonel kuvvetlere nükleer silahsızlanma için cesaret vermekti.
Son yıllarını arkadaşı Jacob Bronowski ile San Diego ‘da bulunan Salk Enstitüsü’nde akademi üyesi olarak geçirdi. 1964 yılının Mayıs ayında, 66 yaşında uykusunda kalp krizi geçirerek hayatını kaybetti.






Kuroishi

Kuroishi ( "Kuroishi-shi"), Japonya'nın Aomori prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 1 Temmuz 1954 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 217.05 km² olan şehrin nüfusu 1 Eylül 2015 tarihi itibarı ile 33,803'tür.





Towada

Towada ( "Towada-shi"), Japonya'nın Aomori prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 524.20 km² olan şehrin nüfusu 1 Eylül 2015 tarihi itibarı ile 176,590'dır.

Towada, 1 Eylül 1910 tarihinde Sanbogi adıyla bir kasaba olarak kurulmuş olup 1 Şubat 1955 tarihinde şehir statüsü almıştır ve Ekim 1956'da şimdiki adıyla değiştirilmiştir.





GusGus

GusGus, İzlanda, Reykjavik menşeili elektronik, tekno/soul müzik grubu. Grup Daníel Ágúst Haraldsson, Stephan Stephensen ve Birgir Þórarinsson'dan oluşmakta. Yayınladıkları son 3 albüm Forever, 24/7 ve Arabian Horse daha çok tekno müzik esintileri taşımaktadır. 









John Tyndall

John Tyndall (d. 2 Ağustos 1820 – ö. 4 Aralık 1893) oldukça seçkin bir 19. yüzyıl fizikçisidir.

Bilimsel alandaki ününü 1850li yıllarda diyamanyetizma üzerine yaptığı çalışmalar sayesinde yaygın hale getirmiştir. Daha sonra kızılötesi ışınların açığa çıkardığı radyasyon alanında ve havanın fiziksel özellikleri ile ilgili keşiflere imza atmıştır. Tyndall ayrıca yayımlanmış bir düzineden fazla bilimsel kitabıyla 19. yüzyılın fizik deneyleriyle ilgili olan bu sanat eserleri birçok okur kitlesi edinmiştir. 1853’ten 1887’ye kadar Londra’da bulunan Royal Institution of Great Britain’da fizik professörü olarak akademik hayatını sürdürmüştür.

Tyndall İrlanda’nın Carlow bölgesinde Leighlinbridge’de dünyaya geldi. Babası yerel bir polis memuruydu ve ataları Gloucestershire göçmenleriydi, 1670 yılına yakın bir zamanda güneydoğu İrlanda’ya yerleştiler. Tyndall gençliğinin sonlarına kadar Carlow bölgesinde bulunan yerel okullara gönderildi ve büyük olasılıkla ordan ayrılmasına kısa bir süre kala öğretmenlerine asistanlık yapmaya başlamıştı. Okulda öğretilen konuların arasında teknik çizimler ve matematiğin bazı uygulamaları bulunuyordu. Öğretilen bu konuların çoğu arazi incelenmesi için bilinmesi gerekli olan konulardı. 1839 yılında yani gençlik zamanlarının sonuna doğru hükümet tarafından arazi inceleme ve harita çizme bölümüne tasarımcı ya da teknik ressam olarak alındı. Daha sonra aynı bölümde çalışmak için İngiltere’de bulunan aynı isimdeki kuruma çalışmak için gitti ve 1842 yılında oraya taşındı. 1840 ve onu takip eden 10 yıl boyunca demiryolu inşaatı sürecinde tasarımcı olarak çalışmak üzere işe alındı çünkü işverenleri onun teknik çizimler konusunda oldukça başarılı olduğunu biliyorlardı. 1844 ve 1847 yılları arasında ona bolca kazanç sağlayan demiryolu inşa etme planında görevli olarak çalıştı. 
1847’de Hampshire’da bulunan bir yatılı okul tarafından matematik ve arazi çizimi derslerini vermek için öğretmen olarak seçildi. Verdiği bu kararı daha sonra tekrar gözden geçirerek şunları söylemiştir: “entelektüel bir şekilde büyüyebilme isteği beni hiçbir zaman vazgeçirmedi, ve demiryolu yapımındaki görevim azaldığında bir uzman olarak Queenwood College’a 1847 yılında kabul edildim.” Queenwood’da öğretim asistanı olarak çalışan bir diğer isim ise Edward Frankland idi. Frankland daha önce British Geological Survey için bir kimya laboratuvar aistanı olarak çalışmıştı. Frankland ve Tyndall zamanla çok iyi birer arkadaş oldular. Frankland daha önce birçok bilimsel aktivitede bulunmuştu ve bu durum onu bilim alanında daha tecrübeli yapıyordu. Bu tecrübesine dayanarak birlikte Almanya’ya gitmeye ve orada bilimsel eğitimlerini daha da ileriye taşımaya karar verdiler. Frankland Almanya’daki üniversitelerin kimya ve f