seramikler ve cam Mars'taki kaynaklardan kolayca elde edilebilir.

Uzun vadeli olan Mars'ı dünyalaştırma sürecinde başta küresel ısınmayla oradaki regolitten atmosfere gaz çıkarma ve su döngüsüni başlatma işlemi şarttır. Zubrin tarafından küresel ısınma için üç metot tarif edilir ve ona göre bu metotların beraberce uygulanmalıdır. Yörüngesel aynalarla gezegenin yüzeyi ısıtılmalı, yerdeki fabrikalar atmosfere halokarbonlar vermeli, ayrıca azot, karbon ve suyu metabolizmalarında kullanarak amonyak ve metan üretebilen bakteriler yayılmalıdır (bu gazlar, küresel ısınmayı hızlandırır). Mars'ın dünyalaştırılması devam ederken sağlam yerleşime devam edilmelidir.

"The Case for Mars", herhangi bir Mars kolonisinin yüzyıllarca Dünya'ya kısmen de olsa bağımlı kalacağını tastik eder. Fakat Zubrin, Mars'ın iki sebepten dolayı kâr getirici olacağını ileri sürer. Evvela orada yoğunlaşmış ve en az gümüş kadar kıymetli metal kaynaklar olabilir. İkincisi de fevkalade pahalı ve hâlâ mevcut olmayan nükleer füzyon için yakıt olan döteryum kaynakları orada Dünya'dakinin beş misli fazladır. Mars'a göç eden insanlar, bu paradigma altında bir sanayiye sahip olacağı farzedilmektedir. Maaşların yüksek olmasıyla Mars, göçmenleri bir mıknatıs gibi çekecektir. Mars'ta beklenen işçi açığından ve bundan kaynaklanan yüksek maaşlardan dolayı Mars medeniyeti, her kişinin üretkenliğinde yaptığı artışla ilerideki teknolojik ve sosyal gelişmenin bir motoru hâline gelecektir.

"Mars Direct"'in beşinci bölümünde Zubrin, radyasyon ve sıfır çekimin çok tehlikeli olduğunu, Kanser oranının uzun süre uzayda kalmış astronotlar için marjinal olarak "artacağını" ileri sürer. Benzer şekilde sıfır çekimin bir problem olacağı bilinirken Mars'a yerleşmiş göçmenlerin kaslarının ve bağışıklık sistemlerinin canlılıklarına tamamen kavuşmasını bütün Mars to Stay misyon plânlayıcıları farzedilmektedir. Mars çekim biyo uydusu gibi birkaç deney, bu durumu denemek için ileri sürülmüştür. Fakat insanlar orada Mars çekimi altında yaşayana kadar (Dünya çekimini %38'i) insanların 1/3 g'de uzun süreli yaşayabilirliği bir faraziye kalacaktır. Gezegenler arası kirlenme, yani insanların muhtemel Mars virüslerini Dünya'ya getirmeleri, Mars'ta virüsleri taşıyan canlıların olmamasından dolayı "sırf hayal" olarak görülmektedir.

Aynı bölümde Zubrin, Ay'ın Mars yolunda bir durak ya da başlangıçta bir eğitim yeri olarak kullanılmasını reddeder. "Mars'a aşağı Dünya yörüngesinden yolculuk etmek, Ay'dan yola çıkmaktan neticede daha kolaydır. Ay'ı yolculuğun mola yeri olarak kullanmak, kaynakları gayesizce başka yere harcamak demektir." Ay, yüzeysel bakıldığında Mars'ın keşfini ve oraya yerleşme tekniklerini mükemmelleştirmek için iyi bir yer olarak görünmesine rağmen her iki gök cismi tamamen farklıdır. Ay'ın bir atmosferi ve Mars'a benzer bir jeolojisi yokken yüzeyindeki sıcaklık değişimi ve aydınlanma periyodu çok daha büyüktür. Antarktika'nın, Dünya'daki çöllerin ve NASA merkezlerine yapılmış hassasca kontrol edilebilen, soğutulmuş vakum odalarının daha düşük masrafta daha iyi alıştırma yapılacak yerler olduğu iddia edilmiştir.

Ay astronotu Buzz Aldrin, "Mars to Stay" teşebbüsündeki bir mülâkatta "Eğer Amerika Birleşik Devletleri uzay programıyla Mars'a misyon gönderirse o astronotlar orada kalmaya hazır olmalıdır" dedi. Mars'a astronot göndermek için harcanan zaman ve masraflar "kısa bir seyahatten daha fazlasını gerektirir. Böylece yola çıkanlar kendilerini öncü olarak görmelidir. Yeni Dünya'ya gelen göçmenler veya [ABD tarihinde] Vahşi Batı'ya doğru göç etmiş ailelerin yaptığı gibi onlar da geri dönmeyi plânlamamalıdırlar." Ay yolculuğu daha kısa, iki-üç günlük bir seyahattir; fakat Mars yanlılarınca pratik olarak bağımsız yerleşimler[e hazırlanmak] için bir potansiyeli yok. Diğer taraftan yapılmış çalışmalarla geniş buz rezervleri ve temel elementlerin hepsinin tespit edildiği bu gezegen, (Dünya'nın 1/6'i olan Ay'la kıyaslandığında takriben ⅓ g olan) kütle çekimi ve aydınlanması bakımından Dünya'ya daha çok benzer. "Orada Ay'a nispeten [hem] daha kolay geçinilir[, hem de] insanlara gerekli destek kolayca verilebilir." Bir muhabirle yaptığı mülakatta Ay'a ikinci olarak ayak basan insan, Mars'ın Dünya'nın uydusuna göre habitat yapmak için daha büyük potansiyele sahip olduğunu söyler.

Aldrin, "Birkaç kişiyi oraya bırakıp emniyetlerini garant altına aldıktan sonra bütün bu problemleri yeniden göğüsleyerek onları bir, bir buçuk sene sonra geri mi getireceksiniz?" diye sorar. "Oraya öncü yerleşimciler olduklarını psikolojik olarak bilen kişiler, birkaç sene sonra geriye dönüşü olan bir geleceğe bakmazlar" dedi.

Anlaşılır bir ifadeyle "Mars to Stay" için mantıklı bir açıklama Dr. Aldrin tarafından Mayıs 2009'da Popular Mechanics'de şöyle verilmiştir:
Ajansın şimdiki uzay araştırmaları vizyonu, on yıllar ve yüzlerce milyar dolar harcayarak 2020'de Ay'a ulaşmaya çalışır — 40 yıl önce yaptıklarımızın övgülü bir tekrarı... NASA'nın şimdiki Ay plânı, Mars'a [giden yolda] bir atlama taşı yerine bir sapaktır. Önümüzdeki iki onyıl boyunca para ve mühendislik yeteneklerini harcayarak Mars çabalarımızı raydan çıkarır. Eğer Mars'ta uzun vadeli insan varlığına talipsek — ve ben, yakın gelecekte bunun herşeyi kapsayan hedefimiz olması gerektiğine inanıyorum — odaklanmamızı büyük ölçüde değiştirmek zorundayız. Sırf keşif yapmak için olan çabalarımız, zaten altı defa ayak bastığımız bir yerden daha üstününü hedeflemelidir. Son yıllarda Mars kolonizasyonu felsefem gelişti. Artık Kızıl Gezegen'e giden ziyaretçilerin orada kalıcı olarak yerleşmeyi taahhüt etmesi gerektiğine inanıyorum. Mars'a tek biletli misyonlar, teknik olarak [oraya uçuşu] daha kolay ve ucuz hâle getirecek ve bizi oraya daha çabuk götürecektir. En mühimi orada ev yapanlar arttıkça Mars yerleşimimiz giderek büyüyecektir. Kâşif olarak tek biletle Mars'a giden yolcular, 21. yüzyılın muhacirleri olarak yeni bir hayat şekline öncülük edeceklerdir. Bu iş için özel bir insan türüne ihtiyaç var. Geleneksel pilot / bilim insanı / mühendis yerine Mars ev yapımcıları daha çok şahsiyetlerinden dolayı seçileceklerdir — esnek, buluşçu ve tahayyül edilememezlikler karşısında kararlı kişiler... Kısacası, hayatta kalanlar olacaklardır.

Mars Sanatçı Cemiyeti, Mars'ta kalmayı aslî politik girişimi olarak kabul etmiştir. 2009'da A.B.D. İnsanlı Uzay Uçuşları Plânlama Komitesi'nin açık celsesinde Dr. Robert Zubrin, "Mars Davası" adlı kitaptaki görüşlerin özetini sunarken onlarca "Mars Direct korkakları Ay'a dönüyor" pankartları Carnegie Enstitüsü'nün her yerine kondu. Uzay keşif savunucuları arasındaki olumlu ve eleştirel kargaşa, Mars Sanatçılar Topluluğu'nun "Hainler Dünya'ya Dönüyor" ve "Zheng He ne yapardı?" gibi sloganlardan sonra ortaya çıkan başka birkaç düzine tasarımın oluşmasına önayak oldu.
2009 Ekim'inde Houston Chronicle dergisinde Eric Berger, 'Mars to Stay' hakkında Amerika Birleşik Devletleri'nin uzay programını canlandırabilecek muhtemel tek program olduğunu ifade ediyor:

Eğer NASA uzay ajansı, on yıl içinde insanlı uzay uçuşları için yaptığı yıllık 10.000.000.000 $'dan az fazla parayla astronotları Mars'a indirse ne olur? Bu NASA'yı [...] Ay'ın çekiminin iki katından biraz fazla çekimi olan Mars'tan insanları geri getirecek yakıt ve roketleri oraya yollamaktan kurtarır ve masrafları bâzı tahminlere göre 10'da birine indirir.

Sert bilim kurgu yazarı Mike Brotherton, "Kalmak için Mars"'ı ekonomik ve güvenlik açısından çekici buluyor. Fakat daha fazlasının altını çizerek "insanlı uzay programımızın bize en azından felsefî ve uzun vadeli olarak başka dünyaları kolonileştirici bir adım" şeklinde nihâî görevimizi yerine getirilmemizi sağlayacağı ifade ediyor. Kendi Web sitesinde yaptığı bir ankette katılımcıların "misyon parametreleri iyi tanımlanmışsa" (intihar misyonu değilse) Mars'a tek biletle gitme konusuna üçte ikisinin ilgi duyduğunu haber verdi.

Haziran 2010'da Buzz Aldrin, Vanity Fair'in röportajında Mars to Stay'e yeniden temas ederek

Mayflower göçmenleri, Plymouth Kayası civarında oturup geri dönüşü mü beklediler? Onlar oraya yerleştiler. Mars'ta yapmamız icap eden de budur. Mars'a giderseniz orada hep kalacağınızı kararlaştırmış olmalısınız. Orada ne kadar çok insanımız olursa o derece [yerleşmeyi] destekleyici bir çevre olur. Ender istisnalar hariç Mars'a gitmiş insanlar geri dönmemeli. Bir kere yüzeye ayak bastınız mı artık oradasınız demektir.

"Mars'a İnsanlı Misyon. Kırmızı Gezegen'i kolonileştirme" (İng. "") adlı kitapta Dirk Schulze-Makuch (Washington Eyalet Üniversitesi) ve Paul Davies (Arizona Eyalet Üniversitesi) tarafından yazılmış bir makalede Mars to Stay için mantığı şöyle özetliyor:

[Mars to stay], Mars'ın düşük çekim çevresinde kaldıkları müddetçe sözkonusu olmayacak olan 'dönen astronotların rehabilitasyonu' konusunu kapatır. Biz, Mars'ın keşfinin uzak yolculuklar bazında yapılması hâlinde uzun süre devam edeceğine inanıyoruz.
Kasım 2010'da Keith Olbermann, Philadelphia'da Franklin Enstitüsü'nde gökevi müdürü olan Derrick Pitts'le başladığı bir röportajda Dirk Schulze-Makuch ve Paul Davies'in makalesinden alıntı yaparak "Astronotlar, Mars'a orada kalıcı insan kolonisi kurmak ve hayatlarının geride kalan kısmını orada geçirmek üzere gideceklerdir" diye yazar. Olbermann'ın "yazarlar, Mars'a tek biletle gitmenin 1620'de Amerika'ya tek biletle gitmekten acayip olmadığını iddia eder" ifadesine cevaben Pitts, Mars to Stay girişimlerini "[oraya] kapıları bugüne kadar açılmamış bir şekilde açarak başlarlar" şeklinde savunur.

2011 Ocak'ındaki röportajda X Prize kurucusu Peter Diamandis, Mars to Stay araştırma yerleşimini niçin tercih ettiğini şöyle ifade eder:
"Özel olarak finanse edilmiş misyonlar, Mars'a gitmenin tek yoludur. Çünkü en iyi yolun "tek yönlü" kolonizasyon uçuşları olduğunu ve hiçbir hükûmetin böyle bir riske girmeyeceğini düşünüyorum. Bu iş için zamanlama gelecek 20 yıl içinde pekâlâ olabilir. Bu tür misyonlar, insanlık tarihine iz bırakmayı hedefleyen bir grup teknoloji milyarderinin işi olacak.