Budist tapınağında yaşayan iki Tibetli futbol hayranı rahibin, 1998 FIFA Dünya Kupası'nın final maçını izlemek için tapınağa televizyon alma çabasını konu alır.




Gabede

"Gabede", Gürcü müzik grubu The Virus tarafından seslendirilen şarkı. Bulgaristan'ın başkenti Sofya'da yapılan 2015 Eurovision Çocuk Şarkı Yarışması'nda seslendirilen şarkıdır.




Jean-Baptiste Claude Eugène Guillaume

Jean-Baptiste Claude Eugène Guillaume ( 4 Temmuz 1822-1 Mart 1905), Fransız heykeltıraş ve yazar.

Montbard, Côte-d'Or'da doğdu. 1841 yılında École des Beaux-Arts'a girdi ve burada Cavelier, Millet ve Barrias'dan eğitim aldı. “Theseus finding on a rock his Father’s Sword” adlı eseri ile 1845'de prix de Rome'u kazandı. 1864'te École des Beaux-Arts'da müdür; 1878–79'da Güzel Sanatlar genel müdürü oldu. Eserlerinin çoğu kamu galeriler için satın alınana heykeltraşın anıtları Fransa'nın belli başlı şehirlerinin meydanlarında vardır. Rheims'da "Colbert" bronz heykeli, Dijon'da “Rameau” anıtı bulunmaktadır. Lüksemburg Müzesi'de onun "Anacreon" (1852), "Les Gracques" (1853), "faucheur" (1855), ve "Mgr Darboy" mermer büstü; Versailles Müzesi'nde "Thiers" portresi; Sorbonne Kütüphanesi'nde Edebiyat fakültesi duayeni"Victor le Clerc" mermer büstü yer alır. Trinity Kilisesi, St Germain l'Auxerrois'de ve Paris St Clotilde kilisesi'nde onun diğer eserleri vardır. Guillaume üretken bir yazardı, İtalyan Rönesansının klasik dönemi heykel ve mimari hakkında yazıları bulunur. Guillaume, 1862 yılında Académie Française üyesi seçildi ve 1891 yılında Académie de France müdürü olarak Roma'ya gönderildi. Ayrıca, Royal Academy, Londra'ya 1869'da fahri üye olarak seçildi.





Ateist Yahudilik

Ateist Yahudilik, etnik ve kültürel olarak Yahudi olan ateistleri ifade eder. Yahudilik etnik olduğu kadar dini noktaları da kapsadığı için, doğal olarak Ateist Yahudilik çelişkilere yol açmaktadır.

Halaha'nın anasoyluluğa yaptığı vurgudan dolayı, dini muhafazakar Ortodoks Yahudi otoriteleri bile Yahudi bir anneden doğmuş ateistleri tamamen Yahudi kabul etti.  2011'deki bir araştırma Amerikan Yahudilerinin yarısının Tanrı'nın varlığı hakkında şüpheleri olduğunu gösterdi, diğer Amerikalı dini gruplarında ise bu oran %10-15 arasında.

Kendi Yahudiliklerini etnik ve seküler Yahudi kültürüne dayandırmak yerine birçok ateist Yahudi bu seviyedeki sembolik tanımlamayı bile reddeder. Seküler Yahudilik için durumlar Yahudi tarihini ve halkını, Yahudi edebiyatını (dinsiz Yahudi yazarları içerecek şekilde. Örneğin,  ve ), Yahudi yiyeceklerini tüketimi, Yahudi mizahının kullanımını, ve Yahudi dillerine bağlılığı içerecek şekildedir. İsraillilerin yüksek çoğunluğu kendilerini seküler olarak tanımlar ve Yahudi dininin uygulanmasını reddeder. Yahudi kökenlere sahip bazı inançsızlar kendilerini Yahudi olarak tanımlamak yerine sadece ateist olarak tanımlamayı tercih ederler, bazıları ise Yahudiliğin dini inançtan bağımsız bir şekilde kültür ve geleneğinin kucaklanabileceğini iddia ederler, yine de Yahudi kültürü Tanrı etrafında oluşur.

Tarihteki birçok tanınan Yahudi tanrılara inanmayı reddetti. Bazıları ise geleneksel Tanrı'yı reddedip dini dili kullanmaya devam ettiler. 1656'da 17. yüzyılın Yahudi filozofu Baruch Spinoza, Tanrı'ya panteist bakışının ilerlemesi nedeniyle Amsterdam Sefarad Sinagog'u tarafından aforoz edildi, bazı gözlemcilere göre, bu modern ateizme döşenen taşlarla uyumluydu. Spinoza'yla bağlantılı bir şekilde, Albert Einstein, Tanrı'nın varlığını reddetmesine rağmen teist bir dil kullandı ve katı bir şekilde Yahudi olarak tanımlandı. Astrofizikçi Carl Sagan Yahudi bir ailede doğdu ve bir dinsizdi.

Karl Marx etnik olarak Yahudi bir ailede doğdu ancak Lüteryen bir şekilde yetişti, ve tarihteki en kaydadeğer ve etkili ateist düşünürlerden biri oldu; diyalektik ve tarihi materyalizmi geliştirdi ve bunlar kapitalizm eleştirilerinin ve bilimsel sosyalizm alanındaki teorilerinin temeli oldu. Marx, Moses Hess de dahil olmak üzere diğer önemli Yahudi düşünürleri üzerinde büyük bir etkiye sahip oldu . En çok atıf alan din üzerine sözünde şunu belirtti: "Din ezilen insanın içli ezgisini, kalpsiz bir dünyanın sıcaklığını, tinin dıştalandığı toplumsal koşulların tinini oluşturuyor. Din, halkın afyonunu oluşturuyor".

Sigmund Freud Bir Yanılsamanın Geleceği’nde dinden kaçındığını yazdı, aynı zamanda oğlunun Yahudi olarak yetişmesi için onu bir Yahudi okuluna gönderdi ve şöyle savundu “Eğer oğlunun Yahudi olarak büyümesine izin vermezsen onu başka bir şey ile değiştirilemeyecek bir enerji kaynağından yoksun bırakırsın".




Narashino

Narashino ( "Narashino-shi"), Japonya'nın Chiba prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir, prefektörlüğün kuzeydoğusunda, Shimōsa Platosu ve Tokyo Körfezi'nden alınan toprak dolgusu üzerinde yer almaktadır. Yüzölçümü 20.97 km² olan şehrin nüfusu 1 Aralık 2015 tarihi itibarı ile 170,331'dir.

Narashino, 1 Ağustos 1954 tarihinde Tsudanuma şehri ile Makuhari kasabasının yarım bir parçasının birleşmesiyle kurulmuştur. Şehir, bölgesel bir ticaret merkezi ve Chiba ile Tokyo arasında bir banliyö kentidir. Şehre JR East'in Sōbu Ana ve Keiyō, Keisei Electric Railway'in Keisei Ana ve Chiba hatları ile Shin-Keisei Electric Railway hizmet vermektedir.





Das Wunder von Bern

Das Wunder von Bern, yönetmenliğini Sönke Wortmann'ın üstlendiği, komedi-dram türlerindeki 2003 yapımı Alman filmi. Alman bir aile (depresif bir genç erkek ile eski bir savaş esiri olan babası odaklı) ile İsviçre'de düzenlenen 1954 FIFA Dünya Kupası'nın finalinde Batı Almanya'nın kazanarak şampiyonluğa ulaşması hikâyesini konu alır.






Neyagawa

Neyagawa ( "Neyagawa-shi"), Japonya'nın Osaka prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 3 Mayıs 1951 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 24.73 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 238,549'dur. Şehre Keihan Electric Railway'in Ana ile JR West'in Katamachi hatları hizmet vermektedir.





Yawata

Yawata ( "Yawata-shi"), Japonya'nın Kyoto prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir, 1 Kasım 1977 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 24.37 km² olan şehrin nüfusu 31 Mayıs 2011 tarihi itibarı ile 74,150'dir.





Azap

Azap ya da acı, insanların başına gelen türlü şeylerden dolayı duyduğu sıkıntı, üzüntü gibi durumlardır. İşkence ve ceza anlamına da gelebilir. Türkçeye Arapçadan (عَذَبْ) geçmiştir.





14. İstanbul Bienali

14. İstanbul Bienali 5.9.2015-1.11.2015 tarihleri arasında "Tuzlu Su" teması altında Carolyn Christov-Bakargiev küratörlüğünde gerçekleşen, 80’in üzerinde uluslararası katılımcının çalışmalarının 30’dan fazla mekanda sergilendiği, müzelerin yanı sıra tekneler, oteller, eski bankalar, otoparklar, bahçeler, okullar, dükkânlar ve özel konutlar gibi kara ve su üzerindeki geçici yerleşim alanlarına yayıldığı çağdaş sanat bienalidir.

Sergide ellinin üzerinde sanatçının yanı sıra denizbilimi tarihi, çevre çalışmaları, sualtı arkeolojisi, Art Nouveau, nörobilim, fizik, matematik ve teosofi tarihinden de yapıtlar yer almıştır. Sergi mekanlarından bazıları Rumeli Feneri, Riva Kumsalı, Sivriada, Hrant Dink Vakfı ve Agos, Adahan Otel, Adahan Sarnıcı, ARTER, Casa Garibaldi, Cezayir Restaurant, Fransız Yetimhanesi, Galata Özel Rum İlköğretim Okulu, İstanbul Modern, Kasa Galeri, Masumiyet Müzesi, Özel İtalyan Lisesi, Pera Müzesi, SALT Galata, DEPO, Vault Karaköy The House Hotel, Küçük Mustafa Paşa Hamamı, Kaptan Paşa Deniz Otobüsü (Büyükada), Büyükada Halk Kütüphanesi, Çankaya 57 (Büyükada), Troçki Evi (Büyükada), Rizzo Palas (Büyükada), Mizzi Köşkü (Büyükada), Splendid Palas Oteli (Büyükada) olmuştur.





Murat Çopur

Murat Çopur (d. 17 Mart 1977, Dinar), Türk gitarist.

Çopur; Anima, gren, Zagaband gibi gruplarda ve 2006-2014 arası Okan Bayülgen'in sunduğu televizyon programlarında basgitarist olarak çalıştı. Şu an Jehan Barbur ve Anima'dan arkadaşı Ceylan Ertem'in ekibinde yer almaktadır.

18 yaşında üniversite eğitimi için Isparta'ya yerleştikten sonra basgitar çalmaya başladı. 19 yaşından itibaren Isparta'da çeşitli gruplarda çalmasına rağmen, 1999'da Süleyman Demirel Üniversitesi Kimya bölümü'nü bırakarak İstanbul'a yerleşti. 2000'de Yıldız Teknik Üniversitesi'nde müzik eğitimi görmeye başladı. 2001'de Anima grubuna katıldı. 2006'da Okan Bayülgen'in sunduğu Televizyon Makinası'ndaki orkestrada çalışmaya başladı.




Christine Arnothy

Christine Arnothy (20 Kasım 1930, Budapeşte – 6 Ekim 2015 ) , Macar-Fransız yazar. 1955'te kaleme aldığı "J'ai quinze ans et je ne veux pas mourir" İngilizce adı : ('I am Fifteen and I Do Not Want to Die') adlı eserler adını duyurdu. Fransız gazeteci, yazar Claude Bellanger (1909–1978) ie evliydi. Macar asıllı Arnothy Budapeşte, Macaristanda doğmuş; 6 Ekim 2015'te Fransa'da ölmüştür.





İbi

İbi, Koza Yayın AŞ’ye ait Kelebek Animasyon Stüdyosu’nda hazırlanmış bir Türk çizgi dizisidir.

İbi, Toon Boom Harmony yazılımı ile Türkiye’de üretilen ve televizyonda gösterilen ilk yapımdır. Çizgi dizi, Koza Yayın AŞ’ye ait Kelebek Animasyon Stüdyosu’nda 15 kişilik bir ekiple 6-8 yaş grubu için hazırlanmıştır. Hikâye, karakterler ve kurgusal bir masal evreni olan Baldiyar, Sinan Ölmez tarafından tasarlanmıştır.

İbi’nin ilk üç sezonu (39 bölüm) TRT Çocuk kanalında hâlen yayınlanmaktadır ve 15 Haziran 2015’te yayınlanan ilk bölümünden itibaren reytinglerde büyük bir başarı elde etmiştir.

İbi’nin müzik, efekt ve final miksleri Burak Çağlar Özdemir (d. 1977 - ö. Eylül 2015) tarafından yapılmıştır.

Her Baldiyarlı kendi serüvenini yaşamak için hayatı boyunca en az bir kere Baldiyar topraklarını adım adım dolaşıp onu keşfeder. İbi de on yaşına bastıktan sonra en yakın dostu Tosi ile Baldiyar’ı keşif yolculuğuna çıkar. Serüvensever Hoppa ve Pumba da onlarla birliktedir. İbi ve arkadaşları, karşılaştıkları sorunları çözerken matematik ve fen bilgilerini, problem çözme yeteneklerini kullanarak eğlenceli çözümler üretirler. Böylelikle çocuklara, matematiğin ve bilimin günlük yaşantılarının her yerinde var olduğu da hissettirilir.





İbi (anlam ayrımı)

İbi, aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Brian Fr