lk derecesi mandallı çarkın son derecesine eşit olursa, kısa kürekte hiç net hareket olmaz. 1996 tarihinde, Juan Parrondo and Pep Espeñol mandallı çarkı olmayan sadece iki adet kısa küreğe sahip olan makinenin üzerindeki çeşitliliği, dingil kısa küreğe ve dişli mandala hazneler arasında ısı üretmek için bağlı olduğunu göstermek için kullanmıştır. Feynman’ın vardığı sonuç doğru olmasına rağmen, Feynman’ın analizi duruğumsu yaklaşımı gerçekten sapan şekilde kullandığı ve verim oranı hakkında yanlış sonuçlanan formüller içerdiği için çürütüldü. 1998 tarihinde Magnasco ve Stolovitzky bu analizi bütünü mandallı çarklı makine olarak düşünmek geliştirdi ve makinenin güç randımanının Feynman tarafından iddia edilen Carnot verim oranından çok daha küçük olduğunu gösterdi. 2000 yılında Derek Abbott, Bruce R. Davis ve Juan Parrondo tarafından yazılan bir kağıtta, bu problem tekrar analiz edildi ve Parrondo’nun paradoksuyla bağlantı kurulması için çift mandallı çark içerecek şekilde genişletildi.

1950 yılında Léon Brillouin mandallı çark yerine diyot kullanılan elektriksel benzeşim fikrinden söz etti. Fikir diyotları etkileyen termal akım dalgalanmalarının düzeltilmiş olması ve iş yapabilmesi için kendiliğinden sıfıra eşit olmayan sabit voltajı dengelemesi gerekmektedir. Daha detaylı analizlerde diyotların içindeki termal dalgalanmanın damıtılmış akım dalgalanmasındaki voltajı nötrleyen elektromotor kuvvet ürettiği ortaya çıkarıldı. Bu nedenden dolayı, diyotlar sadece etkilenen akım dalgaları diyottan farklı bir dereceye sahip olduğunda sıfıra eşit olmayan voltaj üretebilirler.

Twente Üniversitesi ve Yunanistan’daki Patras Üniversitesi’ndeki araştırmalar Feynman-Smoluchowski motoru; termal denge olmadığı zaman, pseudo-Brownian hareketi tanecikli gaz yoluyla işe çevrilir, sayesinde düzenlendi. Tanecikli gaz, sistemin gaz fazında olmasının verdiği enerjiyle titreyen katı parçacıkların bir araya toplanmasıdır. Düzenlenmiş motor vibro dalgalanan tanecikli gaz içinde serbestçe dönmeye izin veren dört adet çark kanatları içerir. Çünkü, mandallı çarkın dişli ve kilit mandal mekanizması, yukarda da belirtildiği gibi, dingilin yalnızca tek yönde dönmesine izin verir. Rastgele çarpışmalar ve hava kabarcıkları yel değirmeni kanadının hareket etmesine neden olur. Bu Feynman’ın hipoteziyle çelişir gibi gözükmektedir. Fakat, bu sistem mükemmel termal dengede olmadığından dolayı, enerji sabit olarak hava kabarcıklarının sıvı hareketini sürdürebilmesi için sağlanmaktadır. Makinenin üst tarafındaki etkin titreşim molekül gaz yapısına benzemektedir. İdeal gazlardan ayrı olarak, küçük parçacıklar sabit olarak hareket ederken titreşim kesilirse, titreşimin kesilmesi basitçe hava kabarcıklarının düşmesine neden olacaktır. Bu deneyde, gerekli olan dış denge çevresi böylelikle devamlı hale getirilmiştir. İş aniden bitirilmez, mandallı çark efekti sadece kritik titreşim gücü arkasından başlatılabilir. Çok güçlü titreşimler için, yel değirmeni kanadının kısa küreği gazla ısı yayımı oluşturarak etkileşime girer, ve dönme hareketini bu sayede sürdürür.

https://en.wikipedia.org/wiki/Brownian_ratchet




Ağa Petros

Ağa Petros (Asurca: ܐܝܠܝܐ ܦܹܛܪܘܼܣ‎, Nisan 1880 – 2 Şubat 1932), I. Dünya Savaşı sırasında Asurilerin askeri lideri. Hakkarinin Baz köyünde Asuri bir ailede doğmuştur. İlköğrenimini İran'da Urmiye şehrinde Avrupa misyoner okulunda tamamladı. Baz köyüne gelerek öğretmenliğe başladı. Türkçe, Kürtçe, Asurca, Arapça, Farsça, Fransızca ve İngilizce dillerini akıcı şekilde konuşması dolayısıyla Osmanlı Devleti tarafından Urmiye'de konsolosluk sekreteri olarak atandı.





Kütle ve ağırlık

Kütle ve ağırlık birbirlerinden farklı kavramlara ve özelliklere sahiptir. Ağırlık, temel birimi Newton (N) olan ve yerçekimi tarafından cisme etki eden kuvvet olarak tanımlanırken, kütlenin temel birimi kilogramdır (kg) ve maddenin miktarı veya enerjisi ile ilgili bir büyüklüktür.

Günlük kullanımda madde miktarı olan kütle ve maddeye etki eden yerçekimi kuvveti olan ağırlık karıştırılabilmektedir; ağırlık birimi olarak yanlışlıkla kg kullanılmaktadır. Aynı kütleye sahip iki cisim aynı yerde veya yerçekimi ivmeleri eşit olan yerlerde aynı ağırlığa sahiptir, fakat yer değiştikçe ağırlık da değişebilmektedir. 1 kg kütleye sahip herhangi bir cismin ağırlığı, kutuplarda deniz seviyesinde 9.83 N civarı iken ekvatorda deniz seviyesinde 9.78 N civarıdır, yani 0,5% daha küçüktür; yeryüzünün, dünyanın merkezi kısımlarından en uzakta noktası olan Chimborazo dağında daha da küçüktür.

Örneğin, 1.0 kilogram kütleye sahip bir cisim Dünya yüzeyinde tam olarak 9.81 newtona karşılık gelmektedir. Cismin kütlesi ağırlığa çevirilirken yer çekimi kuvvetiyle çarpılır. Newton birim kuvvetken, kilogram kütlenin birimidir. Cismin kütlesi her yerde aynı çıkarken, ağırlığı Dünya yerine Mars'ta ölçülürse yer çekimi düşük olduğundan dolayı daha düşük olacaktır.

Kütlenin klasik fizikteki tanımı ise cismin dış kuvvetin etkisi altında kaldığında ivmelenmeye karşı gösterdiği dirençtir. Yer çekimsel ağırlık cismin yer çekimi alanına maruz kaldığı takdirde oluşan kuvvettir ve cismin serbest düşmesine izin vermezken, gezegen yüzeyi gibi mekanik kuvvetlerde desteklenir. Bazı kuvvetler ağırlık oluşturur. Bu kuvvet diğer kuvvet çeşitlerine de eklenebilir.

Cismin ağırlığı çeşitli yer çekimi gücüyle orantılı olduğundan beri, cismin kütlesi Göreli efekti yok sayıldığı takdirde ve enerji ya da madde cisme eklenmediği sürece sabittir. Yörüngede uzay yürüyüşü yapan astronotlara göre, uyduyla kişinin arasındaki bağlantıları tutmak için herhangi bir efora gerek yoktur, kütlesizdir. Fakat, yörüngedeki cisimler kütle ve eylemsizliğe sahip olduğundan beri, astronotlar bir tonluk kütlesine sahip aynı orandaki on tonluk uyduyu ivmelendirebilmek için on kat daha fazla kuvvet uygulamak zorundadırlar.

Örneğin, fotoğraftaki kızı düşünürsek zincirdeki gerilmeden kızın ağırlığını çıkardığımızda elde edilen kuvvet kızın salıncakta salınmasını sağlayan kuvvettir. Eğer bu kuvvet olmasaydı kız salıncakta salınamazdı. Merkezcil kuvvetteki kazanç salıncağın sallanmasını yay çizgisinde tutmak için gereklidir. Eğer birisi kızın arkasında, yay çizgisinin ortasında, durur ve salıncağı durdurmaya çalışırsa, durdurma kuvveti kızın eylemsizliğiyle karşı yönde olacaktır. Yer çekimi aniden kaldırılsaydı da aynı sonuç gözlenirdi.

Dünya üzerindeki salıncak kuvvet, kütle ve ivme arasındaki ilişkileri kanıtlar. Eğer birisi salıncakta hareketsiz durmakta olan yetişkinin arkasında durursa ve güçlü bir şekilde iterse, yetişkin geçici olarak yavaş bir hızda ivmelenecek ve sonrasında salıncak başladığı noktanın karşıt yönüne doğru kısa bir mesafe alacaktır. Eğer, birisi salıncakta hareketsiz duran küçük çocuğun arkasında durursa ve aynı kuvvetle iterse, küçük çocuk yetişkinden daha fazla hızla hareket edecektir.

Kütle genel olarak bir şeyin ne kadar ağır olduğu olarak düşünülebilir. Kütle ilk durağanlık, karşı taraftan başka bir kuvvet etki etmediği sürece cismin sabit hızını koruma eğilimi, özelliğidir. Isaac Newton’un 327 yaşındaki hareket yasasının en önemli formülü F = ma’dır.

Eylemsizlik bowling topu pürüzsüz, ve yatay şekilde, düz hareketine devam ederken görülür. Bu durum bowling topunun ağırlığından ayrıdır. Bowling topunun kütlesi değişmezken ağırlığı Dünyadaki ağırlığına kıyasla Ayda altıda biri kadar olacaktır. Sonuç olarak, ne zaman kütle, hız, eylemsizlik gibi geri tepki kinetiği ağır basarsa ve yer çekimi etkisi ihmal edilebilirse, cismin davranışları yer çekimi düşük olsa bile sabit kalır. Örneğin, bilardo masasının üstündeki bilardo topları aynı hızda dağılır ve geri gelir ve atıştan sonraki enerjileri Ayda, Dünyada olduğu gibi, masa deliklerine daha düşük hızda girer.

Fiziksel bilimlerde, kütle ve ağırlık ifadeleri farklı fiziksel özellikleri olduğundan ayrı ölçüler olarak tanımlanır. Günlük kullanımda, bütün cisimler aynı kütleye ve ağırlığa sahiptir ve birbirlerine kesin olarak orantılılardır. Ağırlık, duruma bağlı olan, sıklıkla iki özelliği de tanımlar. Örneğin, cismin net kütlesi genellikle kütlesini gösterir ve gram gibi kütle birimleri tarafından ifade edilir. Buna karşın araba tekerleklerindeki kilogram başına maksimum düşen yükü kilogram cinsinden belirten yapısal yük endeks oranı ağırlığı, yer çekiminden dolayı oluşan kuvveti gösterir. 2000 yıllarında, kütle ve ağırlık arasındaki ayırt edici özellik teknolojik yazılarda, molekül kütlesi örneği gibi katı olarak uygulanmaz.

Çünkü kütle ve ağırlık birbirinden farklı büyüklüklerdir, birbirlerinden farklı ölçü birimleri vardır. SI birimlerinde, kilogram kütlenin birimidir ve newton birim yüktür. SI birimi olmayan kütle-kuvvet ağırlığı ölçmeye yarayan birim olarak kullanılır.

Cismin ağırlığı, cismin yer çekimi kuvveti, kilogram olarak ifade edilir. Aslında cismin ağırlığı, cismin yer çekimi kuvveti, kilopond olarak da bilinen, kilogram-kuvvete karşılık gelmektedir. Dünya yüzeyindeki bütün cisimler kesin olarak 9.8 m/s2 yer çekimi ivmesine maruz kaşır. Standart yer çekiminin kesin olarak değeri 9.80665 m/s2’dir. Böylece metroloji belirlenmiş kuvvet ve basınçtaki kütle birimlerini çevirebilmek için standart değerlere sahiptir. Dahası, kilogram-kuvvet kesin olarak 9.80665 newtona karşılık gelmektedir. Gerçekte, g sembolüne sahip yer çekim ivmesi az oranda enlem, yükseltme ve yeraltı yoğunluğu olarak çeşitlilik gösterir.

Mühedisler ve bilim adamları kütle, kuvvet ve ağırlık arasındaki farkları anlamışlardır. Mühendisler yapısal mühendislik gibi kütle yükleme, yapıda yer çekimiyle oluşan kuvvet, içeren beton, araba gibi cisimlerin kütlesini newton cinsinden kuvvete çevirebilmek için cismin yükünün türevini almışlardır. Elastik modül gibi materyal özellikleri newton ve pascal, newtonla ilişkili basınç birimi, cinsinden hesaplanır.

Genellikle Dünya üzerindeki kütle ve ağırlık arasındaki ilişki yüksek oranda orantılıdır. Bir litre soda şişesinin ağırlığından yüz kat daha fazla ağırlığa, tam olarak bin newton, sahip olan bir cismin Dünyaya göre ağırlığı yüz kilo