tanmıştır. İoannis, İmparator III. Andronikos'un baş bakanı İoannis Kantakuzinos'un himayesine girmiştir ve sonra "megas domestikos", onu imparatorluk sarayına tanıtmıştır. 1334 yılında Patrikliğin Sinodunun direncine karşı İoannis Kantakuzinos, İoannis Kalekas'ı önce Selanik metropoliti ve sonra Isaias'in yerine Konstantinopolis patriği seçilmesine öncülük etti.

Yaklaşık 1337 yılında, İoannis Kalekas'ın patrikliği sırasında, Kariye Manastırı reisi Calabrialı keşiş Barlaam, Aynoroz ziyareti sırasında İsihazm uygulamasını öğrendi. batı Skolastik felsefesi ile yetişmiş Barlaam bunu hemen skandal haline getirdi ve bu uygulamaya ve bunun destekçisi Gregori Palamas'a karşı bir kampanya başlattı. Tartışma 1342 yılına kadar büyüdü, o yıl Gregori Palamas'ın destekçisi İmparator III. Andronikos Beşinci Konstantinopolis Konsili'ni topladı. İoannis Kalekas, Barlaam'ın destekleyicisi olmasına rağmen, onun kınanmasına karşı koymadı; kınanmasından sonra Barlaam, Konstantinopolis'i daimi olarak terk etti. Sonra Barlaam'ın davası Gregorios Akindinos tarafından devam ettirilmiştir. 1344 yılında İoannis Kantakuzinos, Patrik İoannis'in olmadığı bir sinod topladı, burada Gregorios Akindinos da kınandı.

1345 yılında, Barlaam hizbine adanmak üzere, Patrik İoannis sonunda bir sinod topladı ve burada Gregori Palamas aforoz edildi ve üç yıllık bir hapis cezasına çarptırıldı. Aynı sinodda Gregorius'un müridi Monembasialı Isidore da aforoz edildi.

İmparator III. Andronikos'un Haziran 1341 tarihinde ölümünden sonra, iki hizip çocuk ortak imparator V. İoannis'un naipliği için imparatorluk sarayında karşı karşıya geldiler. Aleksios Apokaukos'un entriklarının yardımıyla, iki taraf 1347 yılına kadar sürecek Bizans iç savaşına dahil oldular. Bazı manevralardan sonra Gregori Palamas'ın destekçisi İoannis Kantakuzinos'un etrafında bir hizip ortaya çıktı ve buna Makedonya ve Trakya'da vilayetlerin önde gelenleri katıldı. İmparatorluk gücünü elinde tutan diğer hizip Patrik İoannis Kalekas ve Aleksios Apokaukos tarafından yönetiliyor ve Andronikos'un dul eşi Savoyalı Anna'yı destekliyordu. Anna, Patrik İoannis Kalekas'ı naip yaptı ve Aleksios Apokaukos ise Konstantinopolis "Praefectus urbanus"luğuna atadı

Başlangıçta, naiplik üstteydi, fakat 1345 yılında İoannis Kantakuzinos, Osmanlı Beyi I. Orhan'ın yardımıyla ve Aleksios Apokaukos'un öldürülmesiyle, naipliğe darbe vurdu. 1346 yılında, VI. İoannis Kantakuzinos, Adrianopolis'te ortak imparator olarak tac giydi ve Şubat 1347 tarihinde Konstantinopolis'e girdi. Sonra İoannis Kantakuzinos'un kıdemli imparator olması ve V. İoannis'in kendi başına kadar hükümdarlık yapacağı yaşa gelene kadar naibi olması anlaşması ile naiplik sona erdi.

İoannis Kalekas'ı görevden alan sinod Şubat 1347 tarihinde toplandı ve onu Dimetoka'ya sürgüne gönderirken Gregorios Akindinos'u aforoz etti. 1344 yılında aforoz edilen Isidore ise patrik oldu.

Toplantının bitiminden birkaç gün sonra VI. İoannis Kantakuzinos muzaffer bir şekilde Konstantinopolis'e girdi ve rakiplerini ona ortak imparator olarak tac giydirmeleri için zorladı. İlk eylemi İoannis Kalekas'ın görevden alınmasını onaylamak oldu.

I. Callistus'un patrikliği sırasında toplanan altıncı sinodda nihayi anlaşma gerçekleşene kadar, İsihazm tartışması devam etti.

1347 kalan bölümünde, görevden alınmış İoannis Kalekas sürgünden aynı yıl öleceği Konstantinopolis'e geri döndü.


 




Kerim Sadi

Kerim Sadi ya da asıl adıyla Ahmet Nevzat Cerrahoğlu (d. 1900, İstanbul – ö. 12 Ağustos 1977; İstanbul), Türkiye’deki sosyalist hareketin tarihine ilişkin eserleriyle tanınan yazar.

Kerim Sadi 1900 yılında doğdu. 1919′da İstanbul Sultanisi’ni (bugün İstan­bul Lisesi) bitirdikten sonra başladığı tıp öğrenimini yarıda bıraktı ve eğitiminin devamu için gittiği Moskova’da Türkiye Komünist Partisi’ne (TKP) katıldı. İlk yazısı İzmir’ de çıkan Ahenk dergisinde yayımlandı. Daha sonra "Aydınlık, Resimli Ay" ve "Yeni Adam" gibi dergilerde yazdı; Aydınlık’ın “Fevkalâde Gençlik Nüshası” adlı özel sayısının yayımına katkıda bulundu. 1925′teki (TKP) tutuklamasında Şefik Hüsnü Deymer ile ilişkisi olduğu iddiasıyla tutuklanarak 4 yıl hapse mahkûm edildi.

İzmir Yetimler Mektebi’nde kısa bir süre öğretmenlik yaptı. 1930‐1941 arasında İstanbul’daki Bozkurt Yayınları’ndan kitapçıkları çıktı. 1932′de “İnsaniyet Kütüphanesi” yayınlarını kurarak broşürler yayımlamaya başladı. Bu broşürlerde, bir­çok ünlü yazar ve edebiyatçıyla polemiğe girerek, onların tarih, edebiyat ve çeviri anlayışlarını eleştirdi. Bununla birlikte başta Komünist Parti Manifestosu olmak üzere çeşitli Marksist-Leninist düşünürlerin bazı kitapları Türkçeye çevirdi.

Kerim Sadi ile Aziz Nesin ortak bir ev tutmuşlardır. Kerim Sadi'nin ismi Aziz Nesin'in Bir Sürgünün Anıları kitabında sık sık geçmektedir. Aziz Nesin bu eserinde Sadi'nin entelektüel birikimini teslim etmekle birlikte kişiliğini fazlasıyla eleştirmiştir. Aziz Nesin'in trajikomik Bursa anılarına göre Kerim Sadi bencil ve kendini beğenmiş bir kişidir. 

Sadi 1977 yılında İstanbul'da hayatını kaybetmiştir.






Myōkō (şehir)

Myōkō ( "Myōkō-shi"), Japonya'nın Niigata prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 1 Kasım 1954 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 445,52 km² olan şehrin nüfusu 1 Şubat 2012 tarihi itibarı ile 35,835'tir.





Çayda Çıra

Çayda Çıra, Elâzığ yöresine ait halay türünden halk oyunu. Dünyada "Mumlu Dans" olarak da bilinir. Genellikle sazsız olarak, "nanay" adı verilen türküler eşliğinde oynanır. Eskiden yalnızca kadınlar oynarken, günümüzde halk oyunları toplulukları tarafından gösteri amacıyla kadınlı erkekli oynanmaktadır. Günümüz Elâzığ yöresi düğünlerinde oldukça yaygındır.

Oyun kendine has bir müzik eşliğinde ve manilerle oynanmaktadır. Oyuna başlarken şu mani söylenir: "Yansın şamdanlarda mum, olsun ergenler sıra. İnsin davula tokmak, başlasın Çayda Çıra." Mani ardından oyunu oynayacak olan ekip alana giriş yapar. Girişin ardından çember oluşturularak oyun başlar. Çemberin oluşturulması ardından kızlar orta alana geçerek çömelir. Her erkek, eşinin etrafında bir tur döner. Ardından yeniden çember oluşturulur ve sonrasında düz bir çizgi oluşturana kadar dönülür. Düz çizgi oluşturulması ardından ileri 8 adım gelinir ve eğilerek şamdanlar yere bırakılır. Şamdanların bırakılması ardından çayda çıra oyununa has bir türkü söylenir. Türkü ardından yeniden şamdanlar alınır ve meydan terk edilir.

Çayda Çıra oynarken kullanılan kıyafet ve aksesuarlar şöyledir:
Çayda Çıra oyunu Çayda Çıra Türküsü eşliğinde oynanır. Türkünün sözleri şöyledir: 

Çayda Çıra Oyunu ve Türkülerinin doğuşu ile alakalı çeşitli efsaneler yer almaktadır. Bunlardan bazısı şöyledir:

Efsanelerden biri, Elazığ yakınlarındaki bir çayın iki kıyısına yerleşmiş aşiretlerden iki gencin aşkıyla ilgilidir. Sevdalılar geceleri yaktıkları çıralarla işaretleşir, böylece genç erkek kızın yaktığı çıraya doğru yüzüp karşı kıyıya çıkar ve ona kavuşurmuş. Bir gece çayın azgın suları oğlanı sürüklemiş. Kız da sevgilisini çay boyunca aradığı halde bulamayınca kendisini suya atmış. Çayda Çıra Türküsü ve Oyunu da bu sevdayı dile getirmek için ortaya çıkmış. Bu efsane, 1982 yapımı Çayda Çıra Efsanesi Filmi'ne konu olmuştur.
Bir diğer efsane, Elazığ yakınlarındaki Harıngit (ya da Harınket) Çayı kıyısında yapılan bir düğünle ilgilidir. Bir köy ağası, oğlunu başka bir köyün ağasının kızıyla evlendirirken kına gecesinde birden ay tutulmuş; karanlıkta kalan konuklar bunu uğursuzluk sayıp kötüye yormuşlar. Oğlanın annesi duruma üzülüp çevredeki bütün mumları toplatmış. Tabaklara dizip yakarak, oyun oynayan kızların ve gelinin ellerine tutuşturmuş; kendisi de aralarına katılmış. Karanlıkta çay kıyısında yanan mumların görüntüsü herkesi coştur­muş; bu coşkuyla türküler söylenmiş, halay­lar çekilmiş, eğlence sürmüş. Çayda Çıra da söylenceye göre böyle doğup günümüze kadar ulaşmıştır.




Elâzığ Halk Oyunları

Elâzığ Halk Oyunları, oyun bölgelerinden halay Bölgesi içinde ele alındığında, hareketlilik açısından diğer il ve bölgelere göre ağır ve estetiktir. Az miktarda, çok hareketli oyunlar da vardır. Oyunlar halay bölgesindeki diğer oyunlara nazaran müzik ve oyun figürleri açısından çeşitli farklılıklar gösterir. Altmışa yakın Elâzığ oyunu vardır. Ancak, bugün yaşayan oyunların adedi yirmi-yirmi beş kadardır. Bu oyunlardan bazıları ve en çok bilinenleri Çayda Çıra Oyunu, Avreş Oyunu, Nure Oyunu, Halay Oyunu, Bıçak Oyunu, Kılıç Kalkan Oyunu, ve Delilo Oyunu'dur.

=Çayda Çıra Oyunu=

Çayda Çıra, Elâzığ yöresine ait halay türünden halk oyunu. Dünyada "Mumlu Dans" olarak da bilinir. Genellikle sazsız olarak, "nanay" adı verilen türküler eşliğinde oynanır. Eskiden yalnızca kadınlar oynarken, günümüzde halk oyunları toplulukları tarafından gösteri amacıyla kadınlı erkekli oynanmaktadır. Günümüz Elâzığ yöresi düğünlerinde oldukça yaygındır.

Oyun kendine has bir müzik eşliğinde ve manilerle oynanmaktadır. Oyuna başlarken şu mani söylenir: "Yansın şamdanlarda mum, olsun ergenler sıra. İnsin davula tokmak, başlasın Çayda Çıra." Mani ardından oyunu oynayacak olan ekip alana giriş yapar. Girişin ardından çember oluşturularak oyun başlar. Çemberin oluşturulması ardından kızlar orta alana geçerek çömelir. Her erkek, eşinin etrafında bir tur döner. Ardından yeniden çember oluşturulur ve sonrasında düz bir çizgi oluşturana kadar dönülür. Düz çizgi oluşturulması ardından ileri 8 adım gelinir ve eğilerek şamdanlar yere bırakılır. Şamdanların bırakılması ardından çayda çıra oyununa has bir türkü söylenir. Türkü ardından yeniden şamdanlar alınır ve meydan terk edilir.

Çayda Çıra oynarken kullanılan kıyafet ve aksesuarlar şöyledir:
Çayda Çıra oyunu Çayda Çıra Türküsü eşliğinde oynanır. Türkünün sözleri şöyledir: 

Çayda Çıra Oyunu ve Türkülerinin doğuşu ile alakalı çeşitli efsaneler yer almaktadır. Bunlardan bazısı şöyledir:

Efsanelerden biri, Elâzığ yakınlarındaki bir çayın iki kıyısına yerleşmiş aşiretlerden iki gencin aşkıyla ilgilidir. Sevdalılar geceleri yaktıkları çıralarla işaretleşir, böylece genç erkek kızın yakt