elirgin çekim alanı arka planı, maddenin hareketi ile ilişkili olduğunu kabul edebilir, ama aynı zamanda sanki malzeme hareketi şeklinde bir çekim alanı vardır.
Bu karşılıklı etki ve koordinat sistemleri huzmesi geometri ve tabanlı çözgü için hızlandırılmış bir kütlenin yeteneği, çerçeve sürüklenmesi olarak adlandırılır.
Çerçeve-sürükleme ivmeli çerçeveleri (yerçekimi etkisini göstermekte olan) ve (geometri yerçekimi alanlardan serbest) eylemsiz çerçeveler arasında ayrımı ortadan kaldırır. 
Zorla ivmelendirilmiş bir nesne fiziksel bir koordinat sistemini "sürükler", problem tüm gözlemciler için çarpık uzayda bir egzersiz haline gelir.




Wentworth (TV dizisi)

Wentworth Avustralya yapımı bir televizyon dizisi. İlk kez SoHo'da 1 Mayıs 2013 tarihinde yayınlandı. Dizi 1979 yılından 1986 yılına kadar Network Ten kanalında yayınlanan "Prisoner" adlı dizinin yeniden uyarlamasıdır. Lara Radulovich ve David "Wentworth"'te Reg Watson'ın orijinal konseptini geliştirmişlerdir. Yeni seri, günümüz modern zamanında, Bea Smith (Danielle Cormack)'in hapishanede geçirdiği günlerin öncesinden başlar.

"Wentworth" Clayton, Victoria'da bir set hazırlanarak çekildi. Eleştirmenlerden çoğunlukla olumlu yorum aldı ve ilk bölümü Foxtel tarihinin en çok izlenen Avustralya dizisi oldu.





Gelişmiş ışık kaynağı (ASL)

Gelişmiş Işık Kaynağı (ASL) Berkeley Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı, Kaliforniya’da Gelişmiş Işık Kaynağı (ALS) bir senkrotron ışık kaynağıdır. 1987’den 1993’e kadar inşa edilmiştir. 210 bilim adamı ve personeli şu anda orada çalışmaktadır. ALS aynı zamanda ulusal kullanıcı tesisidir. ALS bilimsel ve teknolojik araştırmalar için ışığı yoğun hale getirir. Aynı zamanda mor ötesi ve x – ışınları açısından dünyanın en görkemli yerlerinden biridir. Her yıl, dünyanın dört bir yanındaki üniversite, endüstri ve devlet laboratuvarlarından gelen 2000’in üzerinde araştırmacı buraya gider. ALS Amerika Birleşik Devletlerindeki Temel Enerji Bilimleri Enerji ofisi tarafından finanse edilir.
ALS kırkın üzerinde ışın demetlerine sahiptir. Aynı zamanda birbirleri ile çeşitli varyasyonlar yaparlar. Herhangi yetkili bir bilim adamı ALS ışın demetlerini kullanmayı isteyebilir. Ve teklif başkaları tarafından gözden geçirilir. ALS’yi kullanmak için çoğu insanın katıldığı öneriler kabul edilir. Eğer kullanıcıların araştırmaları kamu yararına yapılırsa, ALS’yi kullanmak için para talep edilmez.
Gelişmiş ışık kaynağının (ALS’nin) günümüzdeki yöneticisi Roger Falcone’dur.
1920’lerde, Berkeley, Kaliforniya’daki fizikçiler atomaltı parçacıkların hızlandırılması üzerinde çalışmaya başladılar. 1929’da, atomaltı parçacıkları hızlandırmak için Ernest O. Lawrence ilk kiklotronu inşa etti. İkinci dünya savaşı sırasında, oradaki laboratuvar Manhattan Projesinin bir parçası olmuştu. Ve onlara ordudan para sağlanmıştı. 1942’de, Lawrence Arthur Brown , Jr.’yi ( yani San Francisco Coit Tower tasarımcısını ) Lawrence'ın yeni 4.67 m ( 184 ) siklotronunu tutması için yeni bir yuvarlak bina tasarlaması için kiraladı. Bu bina ve eklentileriyle birlikte bugün ALS’ye aittir. 1977’ye kadar, bu laboratuvar Amerika Birleşik Devletleri Atom Enerjisi Komisyonunun bir parçasıydı. Ve daha sonra laboratuvar Birleşik Devletler Enerji Bölümüne taşındı. 
Fizikçiler parçacık hızlandırıcılarını enerjilerini arttırarak geliştirmeye devam ettiler. Maddenin daha küçük yapıtaşlarını incelemek için tasarımcılar daha yüksek enerji elde etmeyi istediler. Başlangıçta, fizikçiler yüklü parçacıkların etraflarında dönerek elektromanyetik radyasyon verdiklerini tespit ettiler. 1950’lerin başlarında, diğer bilim adamları bu radyasyonu deneylerde makinelerin temel amacı olan şiddetli atom çarpışmalarıyla ilgisiz olarak kullandılar. Parçacık hızlandırıcıları siklotronlardan senkrotronlara (yani sarmal yol yerine dairesel yolda giden parçacıklara) doğru değişmiştir. Senkrotronlar için yapım maliyeti daha fazla arttı ve birçok ülke yüksek enerjili atom deneylerini yönetmek için CERN’deki sadece bir tane büyük senkrotronun yapımına katıldı. Diğer senkrotron laboratuvarları, Lawrence Berkeley Laboratuvarı gibi, yeni parçacıklar keşfetmek için yeterli enerjiye sahip değillerdi. Bu yüzden, makinelerini elektromanyetik radyasyon kaynağı olarak kullandılar. Makineleri parçacıklar daha hızlı gitsin diye ayarlamak yerine, ışığın belirli frekanslarını yaymak için parçacık demetlerini nasıl oynatacaklarını öğrendiler. 1980’lerde ve 1990’larda, Bilim adamları her zamankinden daha parlak ışık ( daha yoğun elektromanyetik radyasyon) oluşturmak için senkrotronları yeniden tasarlamak istediler. Bu tasarımlar ilk üçüncü nesil senkrotronlar olarak adlandırıldı ve ALS ilk üçüncü nesil senkrotronları işleme aldı. 
1980’lerin başlarında, gelişmiş ışık kaynağı (ASL) eski Lawrence Berkeley laboratuvarı yöneticisi David Shirley tarafından ilk kez önerildiğinde, şüpheciler lakaplı "Shirley Tapınağı" tarafından kuşkuyla bakılmış ve x ışınları ve mor ötesi ışınları üreten kikrotronun kullanımına bile şüpheyle yaklaşılmıştır. Eski ALS yöneticisi Daniel Chemla’ya göre, "ALS gibi üçüncü nesil yumuşak x ışını tesisi için bilimsel olgu her zaman ses getirmiştir. Ancak, daha büyük bilimsel bir topluluğun oluşması için mücadeleye inanmak gerekir." 
1987’de, Reagan yönetimi bütçesiyle, gelişmiş ışık kaynağının inşası (ALS’nin yapımı) için Başkan Ronald Reagan $1.5 milyon dolar tahsis etti.





Adore (The Smashing Pumpkins albümü)

Adore Amerikan alternatif rock grubu The Smashing Pumpkins'in 1998 yılının Haziran ayında Virgin Records tarafından yayınlanan dördüncü albümü. 1998 yılında MTV tarafından yılın en çok beklenilen albümü seçildi. 







Hayat Çizgisi

Hayat Çizgisi

Fizikte, hayat çizgisi bir objenin 4 boyutlu uzayda işlediği yola denir. Objenin geçmiş mekanını her an takip etmeye de bu ad verilir. Hayat çizgisi "yörünge"den ayrı bir kavramdır. Bu kavramlar zaman boyutuyla ayrılır. Ve genelde yörüngelerden daha geniş bir alanı temsil ederler, diğerlerine oranla özel göreliliğin gerçek doğasını ortaya çıkarırlar. Bu fikir Hermann Minkowski tarafından ortaya atılmıştır.Bu terim, genelde Görelilik Teorisinde kullanılır (özel görelilik ve genel görelilik).

Dünya çizgileri olayların oluşunu temsil ederler. Bu terimin kullanılması herhangi bir teoriyle bağlı olmamasına rağmen, çoğunlukla insanların "zaman" ve "mekan" bazında yaptıklarını temsil etmekte kullanılır. İnsanların geçmişini anlatır. Bir insanın doğumundan ölümüne kadar olan zamanı konu alabilir. Bir geminin günlüğü, geminin hayat çizgisi olarak tanımlanır. Bunun için günlükte zaman ve mekan etiketlerinin olması gerekmektedir. Geminin hayat çizgisi geminin hızını hesaplamakta ve Dünya üzerinde konumunu belirlemekte kullanılabilir.

Fizikte, hayat çizgileri herhangi bir objenin uzay-zaman içerisinde objenin geçmişini tanımlamak için kullanılır. Hayat çizgileri uzay zaman içinde özel bir eğridir. Zamansal bir uzay-zaman eğrisidir. Hayat çizgisinin her bir noktası zamansal ve uzaysal düzlemde o objenin verilen zamanda nerede olduğunu temsil eder.

Örnek vermek gerekirse, Dünya'nın yörüngesi neredeyse elipstir, üç boyutlu, kapalı uzayda bir eğridir. Dünya her yıl yörüngesel bazda aynı yere gelmektedir. Ancak hayat çizgisi açısından bakılacak olursa, aynı yere farklı bir zamanda varacağı için, asla aynı noktaya dönemeyecektir.

Uzay-zaman olay denilen noktaların birleşiminden oluşur, birlikte olayların tanımlandığı bir koordinat sistemi oluştururlar. Her bir olay dört adet numarayla tanımlanır. Zaman koordinatı ve üç ayrı mekan koordinatı. Bu yüzden uzay-zaman dört boyutlu bir uzaydır. Uzay-zamanın matematikteki karşılığı manifold'dur. Bu konsept daha yüksek boyutlara da uygulanabilir. Dört boyutun görselleştirilebilmesi için en az iki koordinat gereklidir. Olaylar Minkowski Diyagramı ile tarif edilir. Uçaklar da bunu kullanır. Zaman koordinatlarıyla, yatay ve dikey koordinatlarını söylerler.

Hayat çizgisi uzay-zamanda tek bir noktayı takip eder. Uzay levhası ise analog halde iki boyutlu bir yüzeyde tek boyut gibi (çizgi) uzay-zaman yolculuğunu ifade eder. Bir ucu açık çizgidir. (Işın gibi.) Sabit kısım ise kütledir. 
Bu açıdan dünya çizgileri olayları tanımlamak için bir araçtır.

Bir tek boyutlu eğri ya da çizgi tek fonksiyonlu koordinatla tanımlanabilir. Bu parametrelerin her biri bu çizgi üzerinde belli bir zamanda olan yerini temsil eder. Matematiksel manada eğri dört koordinat fonksiyonuyla tanımlanır fakat bir parametreye dayandırılır. Uzay zamanın grafiği dört koordinatın üçünün sabit ve sürekli olduğu fonksiyonlardır.

Bazen dünya çizgileri terimi uzay zamandaki tüm eğriler için kullanılır, bu da kafa karışıklığına yol açar. Daha net anlatmak gerekirse, dünya çizgileri bir parçacığın uzay zamandaki geçmişini takip etmeye denir. Bu gözlemi yapana gözlemci denir. Gözlemci belli bir zaman için parçacığı eğimde gözler, hayat çizgisi boyunca izler.

Üç farklı hayat çizgisi sabit hızla hareket etmektedir. T zamanı, x ise mesafeyi temsil etmektedir. 
Yatay çizgiden oluşan eğim, bir dal olabilir ve bu normal bir hayat çizgisi tanımına uymayabilir. Parametreler dalın uzunluğunu temsil eder. 
Uzay koordinatında sabit dikey bir çizgi dinlenen bir objeyi temsil edebilir. Eğilmiş bir çizgi sabit hızlı bir parçacığı gösteriyor olabilir. Çizginin dikey eğimi ne kadar fazlaysa, hız o kadar yüksektir.

İki bağımsız çizginin buluşmasına “kesişme” denir. İki objenin kesişik başlayıp ayrılması, parçacıkların birleşmesi, çarpışması ya da birinin diğerini yutması anlamına gelebilir.
Hayat çizgisini tanımlayan dört koordinat reel fonksiyonlardır ve kalkülüste değiştirilerek kullanılabilir. Metrik sistemin olmadığı bir yerde, parametredeki değerin eğim noktasındaki farklılığından bahsedilebilir. Limitte, bu farklılık bir vektörü ifade eder. Bu vektör, bir noktanın hayat çizgisinin tanjant vektörüdür. Bu üç boyutlu objenin hızıyla ilişkilendirilmiştir. Bu bir dört boyutlu vektördür, noktayla tanımlanır. 
Şu ana kadar hayat çizgisi olayların arası ilişkilendirilmeden anlatıldı