re –kutsal cisimlere de- atfedilebilirdi ve böylelikle dünya ilahi nitelikte insanlarla doldurulmuş olurdu.

Kehanet pratiği ve kahinlere danışma Tanrı ve insan arasındaki bir iletişim yolu olarak kullanıldı; kehanetin Yunan inanç dünyasının temel bir unsuru olduğu düşünüldüğünde, bu bir popüler inanç ayrıcalığıydı. Chrysippus, kendisine ait olan katı nedensellik rasyonel doktrini ile batıl olanı uzlaştırmak için elinden geleni yaptı. Kehanet ve mucizeleri belirli olguların doğal belirtileri olarak izah etti. Ona göre; kader yolunun sayısız belirtileri vardır, çoğunlukla gözlenememiştir, sadece az sayıda kısmı insanlık için bilinir olmuştur. Tüm olaylar önceden takdir edildiği için kehanetin gereksiz olduğunu ileri sürenlere, Chrysippus, hem kehanet hem de uyarılar altındaki davranışlarımızın nedensellik zincirine dahil edildiği cevabını verir.

1. Plato, Sophist, 246C ff.
2. Plato, Sophist, 247D
3. Heraclitus, DK B60
4. Diogenes Laërtius, vii. 174, ix. 5, 15
5. Seneca, Epistles, liii. 11–12
6. Diogenes Laërtius, vii. 54
7. Cicero, Academica, ii. 4





N. R. Pogson

N. R. Pogson

Norman Robert Pogson

Normon Robert Pogson, CIE (23 Mart 1829, Nottingham, Büyük Britanya - 23 Haziran 1891) Hindistanda’ki Madras rasathanesinde çalışmış bir İngiliz astronomdur. Birkaç küçük gezegen keşfetmiş, kuyruklu yıldızlar üzerinde rasatlar yapmış ve yıldız büyüklüklerinni oranını yüzün beşinci karekökü olan (~2,512) iki ardışık büyüklükle hesaplayan ve Pogson Oranı olarak bilinen matematiksel bir çıkarım yapmıştır.

Norman, “geniş bir ailenin geçimini sağlayacak kadar geliri olan” ve çorap üreticisi, dantel satıcısı ve komisyoncu olarak çalışan George Owen Pogson ve karısı Mary Ann’in oğlu olarak Nottingham’da Dünya’ya geldi. Her ne kadar babasının işini devralması istense ve bu doğrultuda “ticaret eğitimi” almaya gönderilmiş olsa da, bilime bir hayranlığı vardı ve annesi bu durumu destekledi ve teşvik etti. Erken eğitimi, standart bir eğitim olmaktan uzaktı. 16 yaşındayken matematik öğretmeni olma düşüncesi ile okulu bıraktı. 18 yaşında Kraliyet Astronomi Topluluğu’ndan J.R. Hind’in de yardımlarıyla iki kuyrukluyıldızın yörüngesini hesapladı. Astronomi ile Regent Park’taki Geroge Bishop Gözlemevi’nde tanıştı. Kuyruklu yıldızlara bir ilgisi vardı ve yeni keşfedilmiş bir küçük bir gezegen olan Iris’i inceledi. 1852’de, 1850’de yeni bir heliometre kurulmuş olan Radcliffe Rasathanesi’nde asistan olarak işe alındı. Ancak 1846’da astronomi eğitimine Regent’s Park’taki South Villa Rasathanesi’nde devam etti.

South Villa Rasathanesi’nde 1851 yılında asistan olarak çalıştıkran sonra, 1852’de Oxford’daki Radcliffe Rasathanesi’ne geçti. Küçük bir gezegen olan İsis’i keşfetmesiyle Lalande madalyası aldı. Oxford dönemi, değişken yıldızları inceleme ve diğer rutin araştırmaları kapsamaktadır. 1854 yılında Sir George Airy’nin Dünya’nın yoğunluğunu belirlemek için yaptığı çalışmaya katkı vermiştir. 1859 yılında John Lee’ye ait olan Hartwell Rasathanesi’ne yönetici olarak atanmıştır. 1859’dan 1860’a kadar Kraliyet Astronomi Topluluğu’unun aylık yayınlarında on dört adet araştırma yayınlamıştır. Bu araştırmalar değişken yıldızlar ve diğer küçük gezegenler üzerinedir. Sir Charles Wood devlet astronomu olarak 1860 yılında Madras’a atamıştır.
1861’de Hindistan’a ulaşmasından ve Madras Rasathanesi’nde çalışmaya başladıktan sonra, yoğun bir şekilde araştırmalarını sürdürerek Asia adında bir gezegen keşfetmiştir. Bunu izleyen yedi sene içinde beş küçük gezegen ve yedi değişken yıldız keşfetmiştir. 11015 numaralı Madras Kataloğu’nda ve (1887’ye kadar) 51101 sayılı yıldız rasatlarında bulunmuş, bu çalışmaları yayınlanmamıştır. Pogson’un kendini izole etmesine rağmen öldüğü zaman 134 yıldız, 106 değişken yıldız, 21 değişken olduğu tahmin edilen yıldız ve yedi muhtemel süpernova keşfetmiştir.
Pogson, ayrıca özel keşif gezileri, 18 Ağustos 1868’de tam Güneş tutulması gözlemi düzenlemiş ve spektometrik çalışmalarda bulunmuştur. Ayrıca o zaman keşfedilmemiş olan Helyum bağlantılı bir ışık tayfıyla ilgili gözlemlerde ve çalışmalarda bulunmuştur. 
En bilinen katkısı Yunan astronom Hipparchus tarafından tanıtılan bir yıldız büyüklüğü sistemiyle ilgilidir ki bu sisteme göre birincil derecede büyük yıldızlar, altıncı derecede büyük olan yıldızlardan yüz kat daha parlaktır. Pogson’un 1856’daki önerisi bunu bir standart hâline getirmek, ve böylece birinci derecede büyük bir yıldız ikinci derecede büyük bir yıldıza göre 1001/5 ya da 2,512 kez daha parlaktır. Bu yüzden yüzün beşinci dereceden kökü Pogson Oranı olarak anılır. 
m yıldız büyüklüğü ve L yıldız 1 ve yıldız 2’nin parlaklıkları olmak üzere büyüklük ilişkisi aşağıdaki gibidir:

1868 ve 1871’de, Pogson Hindistan’da yapılan Güneş tutulması ile ilgili keşif gezilerine katılmıştır. 2 Aralık 1872’de bir cisim gözlemledi ki (X/1872 X1 olarak kaydedilmiştir) bunun Biela Kuyruklu Yıldızı’nın dönüşü olduğu düşünülmektedir.

Pogson’un asistanlarından biri Chintamani Raghunatha Chary’dir. Pogson ile uzun yıllar çalışmış ve 1878 yılında emekli olduğunda bu durum, Pogson için kabullenmesi zor olmuştur. Pogson, ayrıca İngiltere’deki çalışma ortaklarıyla ve Hindistan bürokrasisi ile de sürekli artan zorluklar yaşamaktaydı. Bir zamanlar Pogson’a hayranlığıyla bilinen George Airy, giderek daha az destekleyici oldu ve hem onun İngiltere’ye dönme çabalarına hem de yapmak istediği çalışmalar için devlet teşviki başvurularına görmezden gelen bir tavır sergiledi. Pogson ise buna karşılık inatçı davranış ve güney yarımkürede yapılması istenen bir gözleme katkı vermemiştir. 
Pogson Madras’ta 30 sene çalışmış ve bu süre boyunca asla izin kullanmamıştır. Sağlığı bozulmuş ve Haziran 1891’de ölmüştür. Pogson, Chennai’deki Aziz George Katedrali’nde gömülmüştür.

Pogson, 1849 yılında Elizabeth Jane Ambrose ile evlendi ve bu evliliğinden 11 çocuğu oldu. Elizabeth, 5 Kasım 1869 yılında öldü. Pogson, 25 Ekim 1883 yılında 64. alayda görev aldı ve dul olan Charles W. Sibley’in kızı 33 yaşındaki Edith Louisa Stopford Sibley ile evlendi ve bu evlilikten üç çocuğu daha oldu. Bu çocuklar Frederick Vere (1885 doğumlu), Edith Vera (1886 doğumlu, bebekken ölmüştür) ve (1889 doğumlu) Edith Glady’sdir.

Pogson’un 6 Şubat 1885 yılında keşfettiği Asteroid Vera, ismini Pogson’un karısı Edith Pogson’un önerisinden almaktadır. Pogson’un ikinci karısı Wimbledon’da emekliliğe ayrılmış ve 31 Aralık 1946 yılında ölmüştür. Pogson’un kızı Elizabeth Isis Pogson (doğum 28 Eylül 1852), 1873’ten 1881’e kadar Madras’taki gözlemvinde babasının asistanlığını yapmıştır. Daha sonra Madras’ta meteorolojik raportör olarak çalışmıştır. 1886’da Kraliyet Astronomi Topluluğu’na katılması önerilmiş ve bu onura 1920’de kavuşmuştur.

Pogson’a 1879 yılında Companion (CIE) sınıfından bir Hindistan İmparatorluğu’nun En Seçkin Nişanı ödülü verildi. Aşağıdaki gökyüzü şekillerine onun adı verilmiştir:




Burma Birliği Sosyalist Cumhuriyeti

1962 yılında Myanmar'da Ne Win öncülüğünde olan askeri darbe ile oluşan Myanmar Sosyalist Program Partisi tarafından yönetilen devlet. Burma Sosyalist Program Partisi tarafından uygulanan "Sosyalizm'e Burma Yolu" ideolojisi Marksizm-Budizm karışımı bir ideolojidir.




Yer çekimi için Gauss yasası

Fizikte -ayrıca yerçekimi için Gauss akı teoremi olarak bilinen- Gauss yerçekimi yasası, Newton'un evrensel çekim yasasına temelde eşdeğer olan fizik yasasıdır. Her ne kadar Yerçekimi için Gauss yasası Newton'un yasasına denk olsa da, pek çok durumda Gauss yerçekimi yasası hesaplama yapmak için Newton'un yasasından çok daha basit ve uygundur.

Gauss yerçekimi yasası, Maxwell denklemlerinden biri olan Gauss elektrostatik kanununa matematiksel olarak benzer. Gauss yerçekimi yasası ile Newton'un yasasında, Gauss elektrik yasası ile Coulomb kanunu arasında bulunan aynı matematiksel bir ilişki vardır.

Yerçekimi alanı “g” (yanı sıra yerçekimi ivmesi olarak adlandırılır) bir vektör alanıdır, her bir uzay (ve zaman) noktasında olan bir vektör. Bir parçacığa, yerçekimi alanının o noktasında parçacık kütlesine eşit çarpılarak uygulanan çekim kuvvetidir.

Yerçekimi akı kapalı bir yüzey üzerinde çekim alanı olan bir yüzey integralidir, aynı şekilde manyetik akı manyetik alanında yer alan bir yüzey integralidir.

Yerçekimi dereceleri için Gauss yasası:

Herhangi bir kapalı yüzeydeki yer çekimi akı kapalı kütle ile doğru orantılıdır.

Gauss yerçekimi yasasının açıklamasının integral (tamamlayıcı) modeli;

Eşitliğin sol tarafı yerçekimi alanının akıdır. Yasaya göre bu akı her zaman negatif ya da sıfırdır ve asla pozitif olamaz.Bu Gauss’un elektrik kanununun ta tersidir, diğer kanunda akı negatif veya pozitiftir. Aradaki farkın sebebi yük hem pozitif hem negatif değer alabilirken, kütle sadece pozitif değer alabilir.

Gauss yerçekimi yasasının açıklamasının direfasniyel modeli;

formula_2 eğimi simgeler , "G" evrensel çekim sabiti, ve "ρ" her noktadaki ağırlık yoğunluğu

Gauss yerçekimi yasasının iki formu matematiksel olarak eşdeğerdir. Diverjans teoremi
∂"V" ve "dV" kapalı odaklı yüzeyi tarafında sınırlandırılan kapalı bölgeyi ve "dV" hacminin sonsuz küçük bir parçasıdır. Yerçekimi alanı"V" hacime komşu türevlenebilir sürekli bir vektör alanıdır.

ayrıca bakınız

Diverjans teoremin, Gauss yerçekimi kanunun integral formuna(modeline) eklersek
şu şekilde yazılabilir;
Bu aynı anda her olası hacimleri "V"; için tutar, bunu olmasının tek yolu integrallerin eşit olmasıdır.

Bundan dolayı "V"; the only way this can happen is if the integrands are equal. Hence we arrive at
sonucuna ulaşıyoruz, Gauss yerçekimi kanunun diferansiyel modeline.
Bu yöntemin ters kullanılarak integral formundan diferansiyel formu elde etmek mümkündür.
İki tür(model) eşdeğer olsa da, belirli bir hesaplamada birini ya da diğerini kullanmak daha uygun olabilir.

Gauss yerçekimi kanun Newtonun evrensel çekim yasasından türetilebilir, bir noktanın kütlesinden yerçekimi alanına ulaşılır:

Yapılan kanıt vector hesaplamaları şemanın altındadır.Electrostatikte bu işlem Coluomb kuralından başlayarak ga