sanatlarında en önemli ilham kaynakları olmuştur. Feridun Hikmet’in eseri “"Son Eseri"” adlı romandır, Kamuran’ınki ise “"Saadet Köşkü"” adlı tablo.

Halide Edib tarafından ikinci baskıda eklenmiş olan kısımda Ahmet Şerif adlı bir gazeteci Asım Bey’le Kamuran’ın eserleri hakkında söyleşir. Kamuran’ın Saadet Köşkü tablosunun yanı sıra “"Ayışığında Kaktüsler"” adlı bir tablo daha yapmış olduğu ortaya çıkar. Sadet Köşkü Kamuran’ın ütopyasını ortaya koyan bir yapıttır; Kaktüsler ise yaşamın somut gerçekliğini ifade eder.




Andrew Lang

Andrew Lang (31 Mart 1844 – 20 Temmuz 1912) antropoloji alanında çalışmalar yapmış, İskoç asıllı, şiir, roman ve hikaye yazarı. Folk ve peri masalları koleksiyonu ile tanınmaktadır.










Charles Worsley

Charles Worsley (24 Haziran 1622 – 12 Haziran 1656) İngiliz Püriten asker ve siyasetçi. İngiliz İç Savaşı sırasında sadık bir Oliver Cromwell destekçisi ve Parlamento Ordusu komutanı. 1654 yılında Avam Kamarasında görev almış ve askeri valiler iktidarı döneminde valilik görevi yapmıştır.

Ralph Worsley ile eşi Isabel Massy'nin oğludur. İngiliz İç Savaşına denk gelen ilk gençlik döneminde 1644 yılında Lancashire'daki Parlamento birliklerinde yüzbaşılık yapar. 1650 yılına gelindiğinde yarbaylığa terfi eder. 1651 yılında Man Adası seferine katılır. 1653 yılında Uzun Parlamentonun tasfiyesinde yeralır.

1654 yılında Manchester milletvekili olarak parlamentoya katılır. Protektora döneminde bir dönem yapılan askeri valilerin doğrudan yönetici olduğu yapılanmada görev alır. Chesire, Lancashire and Staffordshire'dan oluşan bölgenin askeri valisi olur. Yönetici olduğu sırada Püriten inancı gereği at yarışlarını yasaklamış, halkın ahlâki değerlerinin yüceltilmesi için çalışmıştır. Monarşi yanlıları ve Katoliklere karşı baskıcı uygulamalara da imza atmıştır. Yolsuzluk yapanları cezalandırmış, küfür ve kötü davranışlara izin vermemiştir.

Cromwell tarafından çok değer verilen bir komutan olarak Londra'ya çağrılmış, hasta olduğunu yazmasına rağmen yola çıkmıştır. Londra'ya vardığında durumu ağırlaşır ve 1656 yılında aniden ölür, naaşı Westminster Abbey içinde krallar ve kraliçelere ayrılan yere gömülmüştür.




Salvatore Valeri

Salvatore Valeri (d. 1856, Nettuno Roma ili – ö. 30 Aralık 1946, Nettuno Roma ili), İtalyan ressam

Sanayi-i Nefise Mektebi’nin ilk resim öğretmenidir. 1883-1915 yılları arasında yağlıboya atölyesinde öğretmenlik görevini sürdürdü ve Türk ressamları üstünde önemli etkileri oldu. Ayrıca II. Abdülhamit’in oğullarına özel ders verdi ve “"Şehzadelerin Öğretmeni"” unvanı ile ödüllendirilmiştir.

Portre dalında çok başarılı bir ressamdır. En önemli resimleri İstanbul tiplerini büyük bir titizlikle yansıttığı örneklerdir.
1856’da Roma’nın güneyinde Nettuno kasabasında dünyaya geldi. San Luca Akademisi’nde resim öğrenimi gördü.

1883 yılında, İtalya’dan ayrılıp İstanbul’a gitti. Şişli’de küçük bir atölye açtı. İstanbul'a geldiği yıl İstanbul'da Sanayi-i Nefise Mektebi açılması üzerine İngiliz elçisi Lord Duffer’in tavsiyesi üzerine bu okulun yağlıboya atölyesine hoca olarak tayin edildi. Sanayi Nefise Mektebi yağlıboya öğretmenliği görevinde 1883 Mart’ından 1915 Ağustos’una kadar kaldı. Çeyrek yüzyıl süren hocalığı nedeniyle Türk ressamları üstünde önemli etkileri oldu.

1883 yılında Kahire'de, bir dönem de Bağdat'ta bulundu. İstanbul'da 1901, 1902 ve 1903 yıllarında düzenlenen her üç İstanbul Salonu'na da katıldı. Lina Gabuzzi, Naciye Neyyal Hanım, Şehzade Burhaneddin Efendi, Abdülkadir Efendi ve Ahmet Efendi gibi isimlere özel resim dersleri veren sanatçı, Sultan tarafından ‘"Şehzadelerin Öğretmeni"’ unvanı ile ödüllendirildi.

İstanbul'da "Maria Lekeciyan" isminde Ermeni bir hanımla evlenen Valeri'nin "Italia" adında bir kızı oldu.

Trablusgarp Savaşı sonrasında Sanayi-i Nefise Mektebi'ndeki görevinden bir süre için alınan fakat sonra görevine iade edilen Valeri, I. Dünya Savaşı sırasında Türkiye’den ayrılarak doğum yeri olan Nettuna’ya yerleşti; burada özel bir resim okulu açtı. 1946’da Nettnuno’da hayatını kaybetti.

Sanatçı yağlıboya, pastel, suluboya tekniklerde çalıştı. Konu olarak tek tek figürleri resmetti; manzara resimleri de yaptı. Potre dalında büyük başarı sağlayan Valeri, modelinin iç dünyasını yansıtmayı amaçlamış ve çoğunlukla figürü tek başına vermiştir. Onun en önemli resimleri İstanbul tiplerini büyük bir titizlikle yansıttığı örneklerdir. "Saka, Çingene Kadın, Seyyar Kundura Tamircisi, Oynayan Çingene Kadın ve Gitar Çalan Adam" bu grup içindedir. "Kervan" konulu bir tablosu oryantalist sanatçılarca beğenilen bir eseridir.




JF-17 Thunder

PAC JF-17 Thunder (Urdu: جے ایف-١٧ گرج‎), veya CAC FC-1 Xiaolong (Şiddetli Ejderha; Çince: 枭龙; pinyin: Xiāo Lóng), Pakistan Aeronautical Complex (PAC) ve Çinli Chengdu Aircraft Corporation (CAC) ortaklaşa geliştirilen hafif, tek motorlu, birçok rollü savaş uçağı.

JF-17 hava keşifinde, kara saldırısında ve uçak engellemesinde kullanılabiliyor. "JF-17"nin açılımı "Joint Fighter-17"dir, "FC-1 Xiaolong" ise "Fighter China-1 Şiddetli Ejderha" demektir.

2015 senesi Paris Air Show'da gösterdiği başarı ile uçağa karşı ilgi ve siparişi artmışdır.




Robert Z'Dar

Robert J. Zdarsky, bilinen adıyla ; Robert Z'Dar (d. 3 Haziran 1950 ; Chicago, Illinois - ö. 30 Mart 2015; Pensacola, Florida,), ABD'li aktör. "Maniac Cop" film serisindeki "Matt Cordell" ve "Tango & Cash" filmindeki "Face" karakterleriyle hatırlanmaktadır.

1950'de Chicago'da dünyaya gelen Litvanya kökenli aktör, 30 Mart 2015'te Pensacola, Florida'da geçirdiği kalp krizi sonucu vefat etti.





Paris Air Show

Paris Air Show (Salon international de l'aéronautique et de l'espace, Paris-Le Bourget) dünyanın en eski (takvime göre) havacılık fuarıdır. 1909'da kurulmuş, şimdilik her tek sayılı yılda kuzey Paris, Fransa'da Le Bourget Havalimanı'nda düzenlenmektedir. 15-21 Haziran 2015 arası düzenlenen 2015 Paris Air Show 51. olmuştur.





Hava kompresörü

Hava kompresörleri, elektrikli veya mazotlu motor vasıtası ile dışarıdaki havayı tank haznesinde depolayan ve basınçlı hava oluşumuna olanak tanıyan makinelerdir. "Pistonlu" ve "vidalı" olmak üzere ikiye ayrılırlar.





Teodise

Teodise, din felsefesinde kötülük ile mutlak iyi olan Tanrı kavramının nasıl bağdaştığını açıklama çabasına verilen bir isimdir. Başka bir ifade ile kötülük olgusu karşısında Tanrı'nın adaleti ve haklılığını savunmak "kötülük problemi karşısında Tanrı'yı savunma" anlamı taşır. "Teodise" kavramı, Grekçede Tanrı (Grek. "theous") ve adalet (Grek. "dike") anlamına gelen iki kelimenin birleştirilmesinden oluşmuştur ve "Tanrı savunusu", "Tanrı'yı haklı çıkarma" anlamları taşır. Kavramı ilk olarak kullanan Leibniz olmuştur. Leibniz, Prusya Kraliçesi Charlotte'ye ithaf ettiği kitabının adını "Theodizee" (Alm. İng. ) koymuş, kitabında Dünya'nın "mümkün dünyaların en iyisi" olduğu görüşünü savunmuştur. Britanyalı filozof John Hick, 1966'da yayınlamam "" ("Kötülük ve sevginin Tanrısı") adlı eserinde ahlâkî teodisenin tarihini izleyerek üç ana gelenek tespit etmiştir:


Başka filozoflar, teodisinin Eski Dünyanın tanrılarının çoğu zaman kusurlu olduğundan modern bir bilim dalı olduğunu ileri sürerler.

Alman filozofu Max Weber (1864-1920) teodiseyi Dünya'nın sırlı taraflarını açıklamak isteyen insanın bu ihtiyacından kaynaklanan sosyal bir problem olarak görmüştür. Sosyolog Peter L. Berger (1929- ), dinin sosyal düzeni sağlama ihtiyacından ortaya çıktığını, teodiseninse onu dini devam ettirmek için meydana geldiğini ileri sürer. Holocaust'tan sonra birtakım Yahudi teolog, kötülük problemine yeni bir cevap geliştirmiş, buna bazen antiteodise de denmiştir. Bu görüşlere göre Tanrı, mânâlı bir şekilde haklı çıkarılamaz. Teodiseye bir alternatif olarak Tanrı'nın varlığıyla sınırlı mantıkî imkânlarla sınırlı bir savunma yapılabilir. Amerikalı filozof Alvin Plantinga (1932- ) cüz'î irade savunmasının bir sürümünü ileri sürerek Tanrı ve kötülüğün aynı zamanda mevcudiyetinin mantıken mümkün olmadığını ve cüz'î iradenin kötülüğün varlığını Tanrı'nın varlığı teorisini tehlikeye düşürmeden izah ettiğini yazar.

Teodiseye benzer şekilde kozmodisi, temel iyiliğin Kâinat'ta varlığını müdafaa eder ve insanlığın iyiliğini savunur.




Roger Pontare

Fred Roger Pontare (d. 17 Ekim 1951, Slagnäs), İsveçli şarkıcı. Günümüzde Vingåker'de yaşamaktadır.

Pontare, İsveç'i iki kez Eurovision Şarkı Yarışması'nda temsil etmiş, ilki 1994 yılında (Marie Bergman ile düet) "Stjärnorna" adlı şarkı ile, ikincisi ise 2000 yılında "When Spirits Are Calling My Name" adlı şarkı ile katılmıştır. İlk katılımında 13. ikincisinde ise 7. olmuştur.

Roger Pontare, Viktor ve Vincent Pontare'nin babasıdır.





Kärleken är

"Kärleken är" (Türkçe: "Sonsuz Aşk"), 1998 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsveç'in temsilcisi Jill Johnson tarafından seslendirilen şarkıdır. İsveç yarışmayı Onuncu sırada tamamlamıştır.





Bara hon älskar mig

"Bara hon älskar mig" (Türkçe: "Eğer sadece beni severse"), 1997 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsveç'in temsilcisi Blond tarafından seslendirilen şarkıdır. İsveç yarışmayı On dördüncü sırada tamamlamıştır.





Joseph Warnia-Zarzecki

Joseph Warnia-Zarzecki (d. 1850, Nantes – Ölüm tarihi bilinmiyor), Fransa doğumlu Polonyalı ressam

Sanayi-i Nefise Mektebi'nin ilk karakalem resim hocası idi. 1883'den 1915'de emekli olana kadar Sanayi-i Nefise’de eğitmenlik yaptı.

1850 yılında Nantes kentinde dünyaya geldi. Varşova Güzel Sanatlar Akademisi’nde ve Münih Akademisi’nde öğrenim gördü. Öğrencilik yıllarından sonra daha on yıl boyunca Bavyera ‘da kaldı; birçok kenti dolaşarak o dönem Alman ustaların yöntemleri ve eserlerin tanıma fırsatı buldu. 1883 yılında İstanbul ‘a gitti. Aynı yıl açılan Sanayi-i Nefise Mektebinde hoca olarak görevlendirildi. Bu kurumun ilk karakalem resmi hocası oldu. 
Ressamın bundan sonraki dönemine ait pek bir bilgi yoktur ve ölüm tarihi bilinmemektedir . Özel koleksiyonlarda pek çok eseri bulunur.




Fevai Arslan

Fevai Arslan (d. 12 Temmuz 1966, Düzce), Türk siyasetçi ve Adalet ve Kalkınma Pa