llik olmadığı Gullstrand–Painlevékordinatları ürettiler. Fakat onlar, çözümleri yalnızca koordinat dönüşümleri ve aslında Einstein'ın teorisi yanlış olduğunu iddia etmek için kullanılan çözümlerini kabul etmediler. 1924'te, Arthur Eddington koordinat işlem hatası olan r = rs de tekillik gösteren fakat "he also seems to have 
been unaware of the significance of this discovery" ilk koordinat dönüşümünü (Eddington–Finkelstein kordinatları) üretti. Daha sonra 1932'de, Georges Lemaître aynı etkiye sahip farklı bir koordinat 
dönüşümü düzenledi (Lemaîtrekordinatları) ve r = rs de tekilliğin fiziksel olmadığını ilk tanıyan oldu. 1939 yılında Howard Robertson azalan Schwarzschild metriğinde serbest düşme gözlemcisi r = rs tekilliği ile uygun zamanın sınırlı bir miktarında t çaprazlandığını gösterdi.

1950 yılında, John Synge Schwarzschild metriğin maksimal analitik uzantısını gösteren, yeniden r = rs de tekilliğin bir koordinat işlem hatası olduğunu ve iki horizonla gösterildiğni gösteren bir makale yayınladı. Benzer bir sonuç, daha sonra Martin Kruskal tarafından yeniden keşfedildi. Onun koordinatları Synge'ninkilerden daha basitti fakat ikisi de tüm uzayzamanı kaplıyan koordinatların tek bir setini sağladılar. Ancak, belki de Lemaître ve Synge ve makaleleri kendi sonuçlarını yayınladı hangi dergilerin bilinmezlik fiziksel olarak Einstein Schwarzschild yarıçapı o tekillik inanarak dahil alanının önemli oyuncularından çoğu ile, fark edilmeden gitti

Diferansiyel geometrinin daha kesin araçları tekil olmak üzere bir Lorentz manifoldu için ne anlama geldiğini daha kesin tanımları sağlayan, genel görelilik alanına girdiğinde İlerleme sadece 1960 yılında yapılmıştır. Bu olay ufkunun (sadece bir yönde geçilebilir uzay bir hiperyüzeyin) olarak Schwarzschild metrik r = rs tekillik kesin tanımlanmasına yol açtı

Schwarzschild çözümü "r"= 0 and "r" = "r" da bazı tekillikleri varmış gibi gözüküyordu; bazı metrik bileşenler bu uzaklıkta kayboluyordu. Schwarzschild metriğin sadece yerçekimi oluşturan obje için sadece R'den çok daha büyük değerlerde geçerli olmasından dolayı, "R" > "r" olduğu sürece bir problem yoktu. Sıradan yıldızlar ve gezegenler için bu her zaman böyle olurdu. Mesela Güneş'in yarıçapı yaklaşık olarak 700,000 km uzunluğundadır, Schwarzschild yarıçapı sadece 3 km iken.

"r" = "r" deki tekillik Schwarzschild kordinatlarını iki bağımsız plakaya böler. "r" > "r" uzunluğundaki dıştaki plaka yıldızların ve gezegenlerin yerçekimi alanıyla alakalıdır. < "r" < "r" daki iç plaka ise "r" = 0 da tekillik içerir ve "r" = "r" de dıştaki plakadan tekillik ile ayrılır. Schwarzschild kordinatları dolayısıyla iki plaka arasında fiziksel ilişki vermez. Bu yüzden belki de iki ayrı çözüm olarak incelenebilir. "r" = "r" deki tekillik aslında bir illüzyondur. "kordinat tekilliğinin" bir anıdır. İsmin ifade ettiği şekilde, tekillik kötü seçilmiş kordinatlardan veya kordinat koşullarından dolayı artar. Kordinat sistemini değiştirdiğimizde (mesela Lemaitre kordinatları, Eddington–Finkelstein kordinatları, Kruskal–Szekeres kordinatları, Novikov kordinatları, veya Gullstrand–Painlevé kordinatları) metric "r" = "r" de düzenli olur ve "r" nin r'den küçük değerlerine genişler. Farklı kordinat değişikliği kullanmak içteki ve dıştaki plakayı birbiri ile bağlayabilir.

"r" = 0 durumu farklıdır. Bir çözüm tüm r geçerli olmasını isterse bir kökeni, gerçek bir fiziksel tekillik, ya da yerçekimi tekillik geçmektedir. gerçek bir tekillik olduğunu görmek için bu koordinatların seçimi bağımsız miktarlarda bakmak gerekir. Böyle önemli miktarda tarafından verilen Kretschmann değişmez olduğunu gösterir.

"r" = 0 da eğrilik sonsuza gider, Bir tekillik varlığını gösteren . Bu noktada ölçüm ve uzay-zaman kendisi artık iyi tanımlanmıştır. Uzun bir süre için, bu tür bir çözelti, fiziksel olmayan olduğu düşünüldü . Ancak, genel görelilik daha büyük bir anlayışla bu tür tekillik teorisinin genel bir özelliği olmasına ve sadece egzotik özel durum olduğunda gerçekleşmesine yol açtı. Bu tür çözümler artık mevcut olduğuna inanılmaktadır ve "kara delikler denir."

Alınan Schwarzschild çözümü , tüm r > 0 için geçerli olmak üzere , bir Schwarzschild kara delik denir . Bazı oldukça tuhaf özelliklere sahip olsa da , Einstein alan denklemlerinin mükemmel geçerli bir çözümdür . R < Schwarzschild radyal koordinat rs r zamansal olur ve süresi t spacelike olur koordinat . Sabit r A eğri artık bir parçacığın veya gözlemci olası dünyaçizgisinin değil, bir kuvvet vardır tutmak için denemek için sarf bile ; uzay-zaman neden ve etkisi ( parçacığın gelecekteki ışık konisi ) yönü tekillik [ kaynak belirtilmeli ] içine işaret o kadar kavisli olduğu için bu oluşur . Yüzey r = rs kara deliğin olay ufku denir demarcates . Bu ışık artık yerçekimi alanı kaçabilir noktası geçmiş temsil eder. Kimin yarıçapı R Herhangi bir fiziksel nesne bir kara delik yerçekimi çöküşü geçmesi ve olacak Schwarzschild yarıçapı daha az veya eşit olur

Schwarzschild çözümü yukarda kullanılan Schwarzschild kordinatları dışında birçok kordinat seçimiyle ifade edilebilir. Farklı seçimler çözümün farklı yönlerini vurgulamaktadır. Aşağıdaki tablo bazı popüler seçimleri göstermektedir.

YUkardaki tabloda bazı kısa sonuçlar gösterilmiştir. Işık hızı c bire yerleştirilmiştir. formula_6 formülü iki boyutlu yuvarlağın metriğinde kullanılırc. Dahası, her girdide "R" ve "T, alternatif radyal ve zaman kordinatlarını" delalet eder. Burada R ve/veya T'nin girdiden girdiğe değişiklik gösterdiği fark edilmelidir.

formula_7 için uzaysal eğrilik grafikte örüldüğü gibi canlandırılabilir. Sabit zaman da Schwarschild çözümü olan ekvatoral bir kesik olsun ( teta açısı π/2, zaman sabit) , parçacığın hareketli pozisyonu yine Schwarzschild koordinatları (r ve φ) olsun.Şimdi ek olarak Öklidsel 
boyut olsun buna w diyelim ki bu boyuttun aslında fiziksel bir 
gerçekliği yok (yani uzay zamanının bir parçası değil) . 

Sonra Flamm ın paraboloid ine göre düzlemi , çukurlu yüzeyle w yönünde (r, φ) ya bağlı olarak değiştirin

Bunun sonucunda da, Flamm en paraboloit Schwarzschild metrik mekansal eğriliği görselleştirmek için yararlıdır. Bununla birlikte, iyi bir yerçekimi ile karıştırılmamalıdır. Bunun üzerine tüm mesafeleri (bu süre bir anda bir kesitidir, bu yüzden hareket herhangi bir parçacık sonsuz hızı olurdu) spacelike olduğundan sıradan (masif veya kütlesiz) parçacık, paraboloidin yatan bir dünyaçizgisinin olabilir. Hatta bir Takyon bir safça bir "lastik levha" benzetme beklediğiniz yol boyunca hareket olmaz: Özellikle, gamze merkezi kitle doğru yukarı yerine aşağı, Takyon yolunun hala eğrileri, değil uzakta işaret çizilmiş ise.

Flamm's paraboloidi aşağıdaki şekilde türetilebilir. silindirik kordinatlardaki ("r", "φ", "w") Euclidean metriği şu şekilde yazılır:

Yüzeyi formula_11 fonsiyonu ile tarif edersek, Euclidean metriği şu şekilde yazılabilir

Bunu ekvatoral düzlemde ("θ" = π/2) belirli bir zamanda ("t" = sabit, "dt" = 0) Schwarzschild metriği ile karşılaştırırsak

"w"("r") için alan integralleri şu şekilde ifade edilir:

Bu da Flamm's paraboloidine karşılık gelmektedir.

Schwarzschild metriğinde bir yörüngede hareket eden parçacık formula_15 için sabit bir yörüngeye sahip olabilir. formula_16 ve formula_17 değerleri arasındaki dairesel yörüngeler kararsızdır. formula_18 değeri içinse bir yörünge söz konusu değildir. minimum yarıçapı formula_16 denk gelen yörüngeler için yörünge hızı ışık hızına yaklaşır. formula_3 nin formula_4 ve formula_16 değerleri arasında sabit bir değer alması mümkündür ama bu sadece bir kuvvetin sürekli etki etmesiyle gerçekleşebilir.

Böyle Mercury'nin gibi dairesel olmayan yörüngeler, klasik beklenenden daha küçük yarıçapı daha uzun yaşamak. Bu daha dramatik bir durumda daha az aşırı versiyonu olan bir parçacık olay ufkunun içinden geçerken görülen ve sonsuza kadar onun içinde yaşıyor olabilir. Merkür'ün durumda ve olay ufkunun geçmiş düşen bir nesnenin durumunda arasındaki ara, uydu neredeyse dairesel yörüngelerde bir keyfi sayıda çalıştırmak için yapılabilir hangi "bıçak sırtı" yörüngeler, sonra gibi egzotik olasılıklar vardır hangi dışa geri uçar.

Schwarzschild metriğin izometri grupları kendisine zaman eksenini alan (yıldızın yörüngesi) on boyutlu Poincaré grubun alt kümesidir. Bu mekansal çeviriler (üç boyut) ve artırır (üç boyut) atlar. Zaman çeviriler (tek boyut) ve dönmeler (üç boyut) korur. Böylece dört boyutu vardır. Poincare grubu gibi, bu dört bağlı bileşeni vardır: kimlik bileşeni; Zaman bileşeni ters; uzaysal ters bileşen; ve zaman ters ve mekansal ters hem de bileşen.

""" (Uğraşlarınız sonucunda kesin sonuçlarınızın basit bir halde olması her zaman daha iyidir)" – Karl Schwarzschild, 1916.




B.O.K. : Bi O Kalmıştı

B.O.K.: Bi O Kalmıştı Yönetmen koltuğunda Burak Babayiğit'in oturduğu sinema filmi. Başrollerini Murat Nazım Vardarlı ve Taha Ulukaya paylaşmaktadır.

Hayati Altuntaş, ailesi ile kıt kanaat geçindiği bir hayat sürmektedir. Abisi Bekir ise refah içerisinde karısının babasından kalan kuyumcu dükkanlarını işletir. Hayati her Allah'ın günü sokaklara iş aramaya çıkar, ama şansı pek yaver gitmez. Öte yandan elindeki avucundakini de şans oyunlarına yatırır. Karısı Saniye ve abisi Bekir de dahil olmak üzere onun bu hali herkese malzeme olmuştur. Hayati'ninse elinde sadece hayalleri kalmıştır...

Umutsuzluklar, hayaller ve duygusal zenginliklerle örülü Altuntaş ailesinin trajikomik hikâyesini anlatan film 17 Haziran 2016'da sinemalarda. 




Andrija Vuković

Andrija Vuković (d. 3 Ağustos 1983, Split), 1. Lig takımlarından Balıkesirspor'da forma giyen Hırvat futbolcudur. 2014-15 devre arasında 150.000 Euro bonservis bedeli karşılığında Balıkesirspor ile 1.5 yıllık sözleşme imzaladı.





Koçören





Abdülcelil Hadda

Abdülcelil Hadda (; d. 23 Mart 1972, Meknes), Faslı eski futbolcudur. Futbolculuğu döneminde forvet pozisyonunda görev alan oyuncu, Fas millî takımıyla 1998 FIFA Dünya Kupası'nda mücadele etmiş ve iki gol atmıştı.





Hava sıcaklığı

Hava sıcaklığı, atmosferi oluştura