N projesi kapsamında hizmete girmiştir. İstasyon, Cumaovası'ndan Tepeköy'e sefer yapan Güney Hattı trenleri tarafından kullanılmaktadır.

14 Mart 2011'de İZBAN'ın Cumaovası'ndan Tepeköy'e uzatılması için protokol imzalandı ve 7 Ekim 2011'de temel atıldı. 30 kilometre uzunluğunda olan ve 6 istasyonu bulunan bu hat, 6 Şubat 2016'da hizmete girdi. Böylece İZBAN'ın toplam uzunluğu 110 kilometreye, istasyon sayısı ise 38'e yükseldi.




Torbalı Tren İstasyonu

Torbalı Tren İstasyonu, İZBAN'da bulunan bir tren istasyonu. İstasyon ilk olarak İzmir-Aydın Demiryolu (ORC) hattı için 1860 yılında inşa edilmiştir. 6 Şubat 2016'da İZBAN projesi kapsamında yeniden inşa edilerek hizmete girmiştir. İstasyon, Cumaovası'ndan Selçuk'a sefer yapan Güney Hattı trenleri ve Basmane'den Denizli, Nazilli, Söke, Tire ve Ödemiş'e sefer yapan TCDD trenleri tarafından kullanılmaktadır.




Vitaliy Çurkin

Vitaliy Çurkin tam adı ile Vitaliy İvanoviç Çurkin (, d. 21 Şubat 1952, Moskova - ö. 20 Şubat 2017, New York), Rus diplomat. Büyükelçi Çurkin 2006-2017 yılları arasında Rusya'nın Birleşmiş Milletler Daimi Temsilcisi olarak görev aldı. Bundan önce Rusya'nın Belçika ve Kanada büyükelçisi olarak atandı.

Vitaliy Çurkin 21 Şubat 1952 tarihinde Sovyetler Birliği'nin başkenti Moskova'da doğdu. 1974'te 
Moskova Devlet Diplomasi Enstitüsü'nden mezun oldu. Sovyetler Birliği Diplomasi Akademisi'nde tarih alanında 1981 yılında doktorasını tamamlamıştır.

Sovyetler Birliği Dışişleri Bakanlığı'na 1974'te girmiş ve 1974-1979 yılları arasında Stratejik Silahların Sınırlandırılması Görüşmeleri esnasında SSCB'nin delegasyonunda yer almıştır ardından Vaşington büyükelçiliğinde ikinci ve sonrasında birinci katiplik yapmıştır (1982-1987). 1987-1989 yılları arasında Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi Uluslararası Bölümü'nün üyeliğini yapmıştır. 1989-1990 yıllarında Dışişleri Bakanı özel danışmanı olmuştur. Birliğin dağılması sürecinde 1990-1991 yıllarında Dışişleri Bakanlığı sözcüsü olarak görev üstlenmiştir. 1992-1994 yılları arasında Rusya Dışişleri Bakan yardımcısı olmuştur. 1994-1998 yıllarında Belçika Büyükelçisi, Batı Avrupa Birliği ve NATO daimi temsilcisi ve 1998-2003 yılları arasında Kanada büyükelçisi olarak görev yapmıştır. 2003-2006 yıllarında Dışişleri Bakanlığı'nda özel yetkili olarak görev üstlenmiştir. 1 Mayıs 2006 tarihi itibarıyla Birleşmiş Milletler nezdinde Rusya'nın daimi temsilcisidir.

20 Şubat 2017'de görev yaptığı Amerika Birleşik Devletleri'nin New York şehrinde 64 yaşında hayatını kaybetti.




Hayden, Idaho

Hayden, Amerika Birleşik Devletleri'nin Idaho eyaletinde yer alan ve Kootenai ilçesinde bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusun 13,294 olduğu tespit edilmiştir.

15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 25,835 kişiden 1,420 evden ve 1,239 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehrin nüfus dağılımının ise de 97.84% Beyaz, 0.10% Afrikan Amerikan, 0.25% Yerli Amerikan, 0.05% Asyalı, 0.45%'inin ise de diğer gruplardan oluştuğu tespit edilmiştir.

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 625 kişiden 420 evden ve 239 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehrin nüfus dağılımının ise de 97.84% Beyaz, 0.10% Afrikan Amerikan, 0.25% Yerli Amerikan, 0.05% Asyalı, 0.45%'inin ise de diğer gruplardan oluştuğu tespit edilmiştir.




Christian Graeff

Christian Graeff (d. 1923), Fransız diplomat ve Arabist.

1923 yılında öğretmen bir anne ile Anarko-sendikalist bir işçi babanın çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Fransa Ulusal Denizaşırı İller Okulu'nu bitirmiş ve Çad'ın kuzeyinde 1952 yılına dek koloni yöneticisi olarak görev yapmış ve bu dönemde Arapça öğrenmiş, Lübnan'ın Bikfaya kentinde Arapçasını mükemmelleştirmiştir. Sosyolog-yazar Maria Graeff Wassink ile evlidir. 1982-1985 yıllarında Libya, 1985-1987 yıllarında Lübnan ve 1988-1991 yıllarında İran'da Fransız büyükelçisi olarak görev yapmıştır. 1991-1998 yıllarında Yüksek Yargı Kurulu üyeliği görevinde bulunmuştur.




Kamensk-Şahtinski

Kamensk-Şahtinski (), Rusya'nın Rostov Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir Donets Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Şehrin nüfusu 2017 itibari ile 89 657 dir.

Kamensk-Şahtinski, 1686 yılında bir Kazak yerleşimi olarak kurulmuş olup 1927 yılında şehir statüsü almıştır. Şehir önemli bir suni elyaf ve madencilik makineleri üretim merkezidir.




Luiza Gega

Luiza Gega (d. 5 Kasım 1988), Arnavut orta mesafe koşucusu. 800, 1500, 3000 metre koşuları ve 3000 metre engelli koşusunda Arnavutluk ulusal rekorunun sahibidir.

Gega Amsterdam'daki 2016 Avrupa Şampiyonası'nda 3000 metre su engelli mücadelesini ikinci sırada tamamladı. Sporcu böylece ülkesi Arnavutluk'a şampiyona tarihindeki ilk madalyasını kazandırdı.


Salon




Edmonds, Washington

Edmonds, Amerika Birleşik Devletleri'nin Washington eyaletinde yer alan ve Snohomish ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 29 Kasım 2009 tarihinde 39,709'dır. 




Amerika’da Bir Osmanlı Kovboyu

“Amerika’da Bir Osmanlı Kovboyu”, Amerika’da “Hi Jolly” olarak bilinen “Hacı Ali” isimli Osmanlı vatandaşının gerçek bir hayat hikâyesinden esinlenerek yazılmış kurmaca bir romandır. Pek çok gazete, dergi ve televizyon programında metin yazarlığı yapan Eser Baykuş’un ilk romanı olan “Amerika’da Bir Osmanlı Kovboyu”nun hikayesi kısa şöyle;

“Amerika'ya ilk ayak basan Müslüman kabul edilen Hacı Ali, Amerikalılar ismini telaffuzda zorlandığı için, Hacı Ali, Amerikalılar arasında "Hi Jolly" olarak nam salıyor.

Hacı Ali aslında Osmanlı ordusunda geri hizmetlerde çalışan bir deve terbiyecisi. Bir deve terbiyecisinin yeni dünyada ne işi vardır? Bir Osmanlı’nın Amerika'ya neden yolu düşsün? Hikâye şöyle: ABD savaş bakanı Jefferson Davis, iki yıllık Meksika Savaşı (1846-1848) sonrası düzenin tekrar sağlanması ve askeri malzemelerin çöl ortamında rahatça taşınması için en uygun ulaşım aracının develer olduğuna kanaat getiriyor. Bunun için ABD'nin Osmanlı büyükelçisi aracılığı ile padişah Abdülmecid'e başvuruyor. Abdülmecid'in oluru ve fazladan iki deve hediyesi ile ABD'ye dönecek Amerikalılar, develerin kullanımı ve bakımı için birisine ihtiyaç duyuyor. Bunun için, İstanbul'dan sonra İzmir'e uğrayarak Osmanlı ordusunda muvazzaf Hacı Ali'yi de yanlarına alıyorlar. Develer ile Teksas limanına gelen bu ilk kafile, ABD'deki ilk deve birliğinin de temelini oluşturuyor. Deveci Hacı Ali, bu kafilenin liderliğini yapıyor. Bahsedildiği gibi Amerikalıların telaffuzda zorlanması sonucu adı Hi Jolly'e dönüşen Hacı Ali, 1880 yılında ABD vatandaşı oluyor, 30 yıl Amerikan ordusuna hizmet ediyor.

Hacı Ali, 1880'de Tucson'da (Arizona) Gertrude Serna'yla evleniyor. Daha sonra da Arizona'daki Quartzsite kasabasına yerleşiyor. “Amelia” ve “Herminia” isimli iki kız çocuğu oluyor. 1899'da hayatta kalan develeri tekrar toplamak için Arizona'nın Ajo kasabasına gittiyse de hayalini gerçekleştiremiyor. Ölene kadar tüccar Mike Welz ve arkadaşlarının destek olduğu Hacı Ali'ye, Arizona Kongre üyesi Mark Smith U.S. Army'den emekli maaşı bağlamak istiyor ancak başaramıyor.

Ömrünün son yıllarını Arizona’nın Quartzsite kasabasında şerif olarak geçiren Hacı Ali, son olarak develerini bulmak için Coloroda River ile Wickenburg arasındaki çöllerde yola düşüyor ve bir devenin boynuna sarılı halde ölü olarak bulunuyor.

1902'de 73 yaşında vefat eden Hacı Ali, ölmeden önce birkaç devenin hala civar bölgelerde dolaştığına inanıyordu. Nitekim son vahşi deve 1946'da Arizona'da yakalandı. Son olarak görüldüğü iddia edilen vahşi deve ise Baja, California'da 1956'da rapor edildi. Hacı Ali'nin baktığı, Osmanlı topraklarından getirilen develerden biri de 1934'te Los Angeles'taki Garfield Hayvanat Bahçesi'nde 80 yaşında öldü.”





Arnavut sanatı

Arnavut sanatı, Arnavut kültürünün önemli bir parçasıdır. Uzun ve olaylı geçmişiyle sanat, Arnavut kimliğinin ve tarihinin önemli bir delilidir. Arnavutluk, bir Güneydoğu Avrupa ülkesi, diğer Avrupa ülkelerinden benzersiz bir kültüre sahiptir. Arnavut sanatı özgün unsurlarını korumuştur ve Osmanlı, Venedik ve diğer Batılı unsurlarla zenginleştirilmiştir.

Arnavutluk, Osmanlı İmparatorluğu'ndan bağımsızlığını ilan edene kadar radikal sanatsal değişim yaşamamıştır. 1912 yılında Arnavutluk bağımsızlığına kavuştuktan sonra Arnavut sanatı vatansever bir rönesans yaşadı. Tarihsel geçmişi olan tasvir sanatı popülerlik zirvesine ulaştı. Aynı şekilde, ülkenin Batı Avrupa'dan devam ederek gelen kültürel izolasyonu ulusal konularda daha fazla odaklanmak için sanatçılara yol açtı. Ulusal simgelerin heykelleri ülke genelinde popüler oldu. 1968 yılında, heykeltıraş Odhise Paskali (diğer heykeltraşlar Andrea Mana ve Janaq Paço'nun yardımıyla) İskender Bey'in, Arnavutluk'un ulusal kahramanı, ölümünün 500. yıldönümü şerefine bir anıt inşa etti ve anıt başkent Tiran'da yer alıyor.

II. Dünya Savaşı sonrasında bir komünist hükümet Arnavutluk üzerinde kural aldı ve sanat komünist dönemin geldiği sıradaki zamanı yansıtır. Sanat Arnavut hükümeti tarafından sansürlendi ve sanatçılar sosyalizmi kabul eden eserler yaratmak için çağrıda bulundu. 1950'lerde ve 1960'larda Arnavut resimlerinin baskın teması "proletarya" sosyalist sisteminin belkemiğiydi. Ülkenin sanatı daha çok yerli sahnelerde erkeğin tarlalarda çalışması ve kadının tavuk beslemesi üzerine odaklandı. Ayrıca peyzaj sahneleri son derece Arnavut ressamlar tarafından yaygınlaştırılmıştır. Ressamlar Vangjush Mio ve Fatmir Haxhiu kendi manzara resimlerinde en ünlüdür. 

Arnavutluk 1991'de demokrasi için komünizmi terk etmesine rağmen bilginler şu anda gerçek insan ve durumların tasvir üzerine vurgusu için Arnavut sanatını "sosyalist gerçekçilik" kategorisi altında etiketlemiştir. Arnavut sanatı empresyonizm ve ekspresyonizminden çok etkilenmesine rağmen gündelik hayatın kendi tasvirinde en gerçekçidir. Çağdaş Arnavut sanatı ancak yeni sanatçılar bu mesajı iletmek için farklı sanatsal stillerden yararlandığında Arnavutların her günkü mücadelesini yakalar.

Post-modernizm Arnavut sanatçıya oldukça yakın z