Louis Lagrange "Mécanique Analytique" adlı eserinde hareket halindeki cisimlerin Lagrange denklemlerinden bahsetmiştir. 1789 yılında Antoine Lavoisier kütlenin korunduğunu ifade etmiştir. Lagrange'ın çalışması ve Pierre Simon Laplace'ın gök mekaniği isimli çalışmasıyla Newton'un çalışması büyük bir açıklığa kavuşmuştur.

18. yüzyılda termodinamik ölçülemez kütleler ve enerjiler etrafında yoğunlaşmıştır. Bunlara örnek olarak flojiston kuramını elektriği ve "Caloric" konularını verebiliriz. Kimyasal denklemlerde ve mekanik aparatlarda bu enerji akışlarını görebiliriz. Bu bilimsel deneylere ve gelişmelere örnek olarak Leyden Jarı gösterebiliriz. Kalorimetre kapları bir önceki versiyon olan termometrenin gelişmişi durumundaydı. Deneyler farklı sonuçlar getiriyordu. Buna örnek olarak Glasgow üniversitesinden Joseph Black, erime sıcaklığını deneysel olarak ispatlamıştır. Benjamin Franklin ise elektrik akımının fazla veya az olduğu durumları incelemiştir. Bu durum daha sonra pozitif ve negatif elektrik yüklerinin varlığını gösterecekti. Ayrıca Franklin şimşek çakma durumunu elektrik akımının varlığı ile açıklamıştır.

18. yüzyılda sıvılar hakkındaki ısı teorisi kabul görüyordu. Bu teorinin daha sonra hatalı olduğu gösterilmesine rağmen, Joseph Black ve Henry Cavendish gibi bilim insanları bu teorinin doğru olduğuna çok inanmışlardı. Bazı kimyacılar bu teoriye karşı olmasına karşın, Newton'un hareket eden cisimler ısınır şeklindeki teorisini çok az kimyacı kabul ediyordu. Mekanik teori 1798 yılında Benjamin Thompson tarafından Canon-Boring deneyi ile desteklenmiştir. Benjamin Thompson'un bu teorisi mekanik enerji ve ısı arasındaki ilişkiye dayanıyordu.

18. yüzyılın başlangıcında elektrostatik ve manyetik kuvvet hakkında birçok teori bulunuyordu. Newton'un hareket prensipleri bu teorilerin geliştirilmesinde önemli pay sahibidir. Bu teorilerin deneysel olarak ispatlanamadığını göstermek çok zordu. 19. yüzyılın başında kanıtlanamayan teoriler Londra'da Royal Enstitüsü'nün kurulmasıyla ayıklanmış oldu. Çünkü burada deneysel olanaklar çok fazlaydı. Aynı zamanda Fransız matematikçi Joseph Fourier tarafından rasyonel mekanik üzerine analitik metotlar uygulanarak çalışmalar yapılmıştır. Buna ek olarak ısının akışı üzerine analitik çalışmalar yapılmıştır.

Joseph Priesley elektrik akımına karşı bir alan olduğunu 1767 yılında, Charles Augustin de Coulomb is elektrostatikte bu alanın var olduğunu 1798 yılında ifade etmiştir.

18. yüzyılın bitiminde Fransız bilim akademisi üyeleri bu alanda büyük bir üstünlük kurdular. Aynı zamanda Galileo'nun takipçileri tarafından deneysel gelenek devam ettirildi. Royal akademisi ve Fransız bilim akademisi deneysel çalışmayı ilke edinmişti. Mekanik, optik, Manyetizma, Statik elektrik, kimya ve fizik alanındaki deneyler 18. yüzyıla kadar birbirinden ayrılmamıştı. Bu bilim dallarındaki temel ayrımlar ortaya çıkmaya başlamıştı. Kimyasal deneylerde Newton'un soyut kuvvetlerini kimyasal kanunlarla açıklayan kimyacılar, kimyasal maddeleri ve reaksiyonları sınıflandırmaya başladılar.

Alessandro Volta kendi ismini verdiği pili bulmuştur. Bu sayede elektrik akımının yönü de keşfedilmiştir. Ertesi yıl Thomas Young ışığın dalga biçiminde davrandığını Augustin-Jean Frensel'in prensiplerine ve çalışmalarına dayandırarak açıklamıştır. 1813 yılında ise Peter Ewart "on the measure of moving force" isimli çalışmasında enerjinin korunduğunu ifade etmiştir. 1820 yılında Hans Christian Orsted elektrik akımı taşıyan iletkenlerin birbirlerine manyetik kuvvet uyguladığını ifade ettikten bir hafta sonra, Andre Manie Ampere iki paralel elektrik akımının birbirlerine kuvvet uyguladığını ifade etmiştir. 1821'de William Hamilton, Hamilton'un karakteristik fonksiyonlarını analiz etmeye başlamıştır. Aynı senede Michael Faraday elektrik ile çalışan motorları yapmıştır. 1826'da George Ohm voltaj, akım ve direnç kavramlarının birbirleriyle olan ilişkisini ifade etmiştir. Bir yıl sonra botanikçi Robert Brown Brownian hareketini bulmuştur. Bu harekete göre sudaki küçük tanecikler sudaki çok hızlı hareket eden atomlar ve moleküller tarafından bombardıman ediliyordu. 1931 yılında Faraday (Henry'den bağımsız olarak) elektrik potansiyel ve manyetizmaya ters olan bir etki keşfetti. Bu etkiye elektromanyetik yükleme deniliyordu.

Bu keşif elektrik motorunun ve elektrik jeneratörün temelini oluşturuyordu. 1834 yılında Carl Jacobi kendi başına hareket eden ellipsoidleri keşfetti. 1834 yılında John Russell sabit bir düzlemde suyun derinliğine bağlı olarak sudaki dalgaların frekanslarını ve hızlarını keşfetti. 1835'te ise William Hamilton, Hamilton'un doğrulanabilir hareket denklemini keşfetti. Takip eden yıllarda Gaspard Coriolis'e "Water Wheel" teoreminin mekanik olarak verimini hesapladı ve Coriolis olayı olarak bilim tarihine geçmiştir. 1841 yılında Julius Robert von Mayer amatör bilim adamı olarak enerjinin korunumu hakkında eserler bırakmış fakat akademik olarak eksik olduğu için çalışması reddedilmiştir. 1842 yılında Christian Doppler, Doppler olayını ifade etmiştir. 1847 yılında Hermann von Helmheltz enerjinin korunumunu ifade etmiştir. 1851 yılında ise Leon Foucault Dünyanın dönüşünü büyük bir sarkaçla açıklamıştır. (Foucault sarkacı)

Bu yüzyılın ilk yarısından itibaren mekanik alanında çeşitli ilerlemeler yapılmıştır. Katıların esnekliği hakkındaki formüller ve sıvılar için Navier–Stoke denklemleri bunlardan bazılarıdır.





Richard Helms

Richard McGarrah Helms, (30 Mart 1913 – 23 Ekim 2002) Haziran 1966'dan Şubat 1973'e kadar CIA müdürü olarak görev yapmıştır. İstihbarat konusunda ilk deneyimini II. Dünya Savaşı sırasında sonradan CIA'in altbirimi olacak olan Stratejik Servisler Ofisi'nde kazanmıştır. 1947 yılı itibarıyla CIA'in kuruluş döneminde ABD başkanlarından Truman, Eisenhower ve Kennedy'nin danışmanlığını yaparak kendini gösterdi. Helms CIA müdürü olarak yine ABD başkanlarından olan Johnson'ın altında sonra da Nixon'ın altında görev yapmıştır.

Helms istihbarat toplamada (kişilerarası ya da teknik, gizli ya da açık fark etmeksizin), analizde ve anti casuslukta öne çıkmış, fakat el altından yürütülen operasyonlara karşı kuşkucu olmuştur. Devlet sırlarını gizlemeyi kendi görevi olarak görmüştür. CIA içinde takım oyuncusu olmasına ve başkanın son sözü söyleme yetkisine sahip olmasına rağmen, Helms kariyer görevini bir kişi olarak güçlü görüşlerini inceleme altında ifade edebilmek olarak prensip edinmiştir. CIA müdürlüğü görevini yürütürken, Helms bir önceki müdür olan MCCone'nin Birim'in yönetimini daha iyi hale getirmek konusunda izinden gitmiştir. 1977'de, Şili'de el altından yürütülen operasyonların dolaylı bir sonucu olarak ABD Kongresi'ni yanıltmaktan suçlu bulunmuştur. Bu durum gelmiş geçmiş CIA müdürlerinden sadece Helms'in başına gelmiştir. Onun devlette aldığı son görev İran Büyükelçiliği'dir.




Fremen

Fremen, Frank Herbert'ın yarattığı Dune evrenindeki bir halktır. İlk defa 1965 tarihli serinin ilk kitabında gözüken Fremen halkı, evrendeki çok önemli melanj baharatının bilinen tek kaynağı çöl gezegeni Arrakis'te (Dune olarak da bilinir) yaşarlar. Uzun süre boyunca İmparatorluk tarafından küçük görülseler ve geri kalmış yabaniler olarak nitelendirilseler de gerçekte büyük nüfusa sahip cesur insanlardır. Fremenler romandaki olaylardan binlerce yıl önce gezegene Zensünni Gezginleri olarak, kaçmakta olan bir tarikat halinde gelmişlerdir. Ekstrem şartlar altında bulunduklarından zamanla kültürlerini ve yaşam şekillerini Arrakis'in inanılmaz zor koşullarında hayatta kalmak ve gelişmek için adapte etmişlerdir. Fremenler ateşli dövüş yetenekleriyle ve bu koşullarda hayatta kalma konusundaki ustalıklarıyla tanınırlar. Su gezegende az bulunan bir madde olduğundan kültürleri suyun korunmasını temel alır.




Pointing Stick

Masaüstü bilgisayar ve Dizüstü bilgisayar klavyeleri üzerine monte edilen, tek parmak ile dokunulmak suretiyle bilgisayar ekranındaki imleci kontrol eden bilgi giriş aygıtı. Fare (bilgisayar) aygıtının navigasyon görevini görür. Genellikle monte edildiği bilgisayarların touchpad bileşenlerine ilave seçenek olarak sunulur. İzometrik bir Oyun çubuğu mantığıyla işler.

Bilgisayar ekranına yansıyan imleç kontrolünün yönü ve hızı Pointing Stick üzerine yapılan kuvvet ile tayin edilir. Pointing Stick, Q klavye klavyeli bilgisayarlarda "G", "H" ve "B" tuşlarının ortasında yer alır. Fare (bilgisayar) aygıtının sahip olduğu sağ ve sol tuşlar, Pointing Stick yer alan cihazlarda klavyenin alt orta kısmında yer alırlar.

İlk olarak IBM tarafından geliştirilerek Thinkpad dizüstü bilgisayarlarda kullanılan Pointing Stick; Toshiba, Sony, Dell ve HP firmalarının da bazı modellerinde görülebilmektedir.

Pointing Stick tipik olarak, değiştirilebilen, pütürlü bir yüzeye sahip, silgi başlıklı lastik bir kapağa sahiptir .

Değiştirilebilen kapaklar Thinkpad bilgisayarlarda kırmızı renklidir. Başka markalarda farklı renklere rastlanabilir. Örneğin Dell markasının bazı bilgisayarlarında gri, siyah ya da mavi renkli Pointing stick kapakları mevcuttur.





Peter Coyote

Peter Coyote (d. 10 Ekim 1941), ABD'li aktör, yönetmen ve yazar. Özellikle dram-gerilim türünde yapımlarda rol almış, başrolünü ünlü aktris Ann-Margret ile paylaştığı 1996 yapımı "Seduced By Madness" bu türe en iyi örneklerden birisidir..





ABC (şarkı)

"ABC" Jackson 5'ın 1970 yılında çıkardığı hit single'ı. şarkı I Want You Back'a benzetilerek yazılmış ve ilk olarak Şubat, 1970 (ABC kanalındaki) American Bandstand programında söylendi. "ABC" Beatles'ın şarkısı Let It Be ile beraber Billboard Hot 100 listesinde 1970 yılında dört hafta zirvede kaldı.

"ABC" Jackson 5'ın ikinci albümü ABC'nin ilk single'ı oldu ve grubun en iyi imzalı şarkılarından biri olarak kabul edilir. şarkı kısa başlıklı olarak #1 sıraya girdi ve Billboard Hot 100 listesine #1 sıraya alfabetik olarak giren ilk şarkıdır. şarkı "I Want You Back" ve "The Love You Save" şarkılarıyla beraber Jackson'ların Destiny Tour (1979) ve Triumph Tour (1981) adlı turnelerinde karıştılarak okundu