latması açısından önemli bir belge niteliğindedir. Günlüklerin 1. bölümü, Şevket Bey'in ikinci kuşaktan torunu Behlül Cem Altınel tarafından Dr. Ratip Kazancıgil'e verilmiş ve günümüz Türkçe'sine aktarılarak Salname'nin son kısmına eklenmiştir.

Aynı anılar yine Dr. Ratip Kazancıgil'in günümüz Türkçesi ile 2013 yılının Mayıs Ayı'nda ""Savaşı Yaşayanların Kaleminden Edirne Balkan Savaşı Anıları Hafız Rakım Ertür M. Şevket Dağdevirenzade Dr. Rifat Osman"" başlığı ile 2. baskısını yaparak Edirne Valiliği Kültür Yayınları tarafından yayınlanmıştır.




Atma

Atma ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:




Ukrayna alfabesi

Ukrayna alfabesi Ukrayna'nın resmî dili olan Ukraynacayı yazmak için kullanılan alfabedir. Kiril alfabesi'nin ulusal varyasyonlarından biridir.

Ukraynaca'da bu alfabeye українська абетка (ukrɑˈjinʲsʲkɑ ɑˈbɛtkɑ) denmektedir..

Ukraynaca metinler bazen Kiril alfabesi okuyamayan okuyucular ve çeviri sistemleri tarafından romanize edilerek Latin alfabesine çevrilir.

А а Б б В в Г г Ґ ґ Д д Е е Є є Ж ж З з И и
І і Ї ї Й й К к Л л М м Н н О о П п Р р С с
Т т У у Ф ф Х х Ц ц Ч ч Ш ш Щ щ Ь ь Ю ю Я я

Not: Sovyet döneminde (resmi "Ukrayna Yazım Kuralları"'nın (1990) yayınından önce) ґ alfabede yoktu, ve ь alfabenin son harfiydi.

Alfabe otuz üç harf, otuz sekiz fonem (ses birimi) bulunmaktadır. Ukrayna ortografisi (yazım kuralları) fonetik ilkelere göre hazırlanmıştır. Bir harf genelde bir ses birimi için kullanılır.

Yirmi ünsüz harf (б, г, ґ, д, ж, з, к, л, м, н, п, р, с, т, ф, х, ц, ч, ш, щ), on ünlü harf (а, е, є, и, і, ї, о, у, ю, я), ve iki yarı ünlü harf (й/yot, and в) bulunmaktadır. İnceltme işareti olan ь harfinin fonetik değeri yoktur ama kendinden önceki ünsüz harflerin yumuşatıcısı olarak bilinir.

Ayrıca, belirli ünlüler takip edilirken bazı ünsüzler damaktan söylenir. Örneğin д, з, л, н, с, т, ц ya da дз harfi "yumuşak" ünlü: є, і, ї, ю, я tarafından takip edilirken yumuşatılır.

Bunlar alfabenin fonetik ilkelerindeki diğer istisnalardır. Bazı harfler iki ses için kullanılır: щ , ї or , ve є , ю , я .

Diğer Kiril alfabeleriyle karşılaştırınca, modern Ukrayna alfabesinin benzeri olan Doğu Slav dilleri, Belarusça, Rusça ve Rusince bulunmaktadır. Erken Kiril alfabesinde de bulunan i (i) ve izhe (и) harfleri ve sesleri için kullanılır. İki tarihi formu e (е) ve ye (є) bulunmaktadır.

Kiril alfabesi ilk defa Birinci Bulgar İmparatorluğu'nda onuncu yüzyılda edebi dil olan Eski Kilise Slavcası dilinde yazmak için kullanmıştır. Adını Saint Methodius tarafından almıştır. Methodius'un kardeşi olan Saint Kiril'in adı verilmiştir.Kiril alfabesinde Yunan yazısı esas alınmıştır ve Glagol alfabesinden bazı harfler eklenmiştir. Bu harfler Yunan alfabesinde bulunmayan sesler için kullanılır: Ѳ, Ѡ, Ѱ, Ѯ, Ѵ.

Erken Kiril alfabesi ilk binyılın sonunda Kiev Knezliği'ne Hristiyanlık dini ve Eski Kilise Slavcası diliyle birlikte girdi. Alfabe yerel konuşma dili olan Eski Kilise Slavcası'na adapte edilmiştir. Alfabe çeşitli dillere göre değişiklik göstermiştir, modern Belarusça, Rusça, ve Ukraynaca gibi bölgesel diyalektlerde gelişmiştir. Ukraynaca konuşanların değişmemiş bir dili vardır ama edebi dil iki büyük tarihi olaydan dolayı değişmiştir.

Kilise Slavcası akademisyenler tarafından çeşitli yeniliklere uğramıştır. Rutence ve Rusça dillerinde yazılmış ve konuşulmuştur. Etimolojik kurallar Yunan ve Güney Slav dilleriyle yapılmıştır.

Meletiy Smotrytsky'nin 1619'da yazdığı Slavca Gramer kitabı Kilise Slavcası'nın kullanımı için çok etkili oldu, Я ("ja"), Е ("e"), ve Ґ ("g") harfleri kodlandı. Çeşitli Rus alfabesi yenilikleri alfabeyi etkiledi, özellikle Deli Petro'nun 1708 yılındaki ("Grazhdanka") Rus Sivil Komutu çok etkili oldu. Bu durum dini olmayan kullanım için özellikle yeni bir alfabe yarattı ve Latin etkisinde harf biçimleri kabul edildi: (Ѯ, Ѱ, Ѡ, Ѧ).

Öğrenmesi zor olan etimolojik alfabeler, birkaç yenilikle fonetik Ukrayna ortografisini 19. yüzyıl boyunca değiştirdi. Bu duruma Vuk Karadžić'in Sırp Kiril kitabı örnek verilebilir. Bu kitabı Oleksiy Pavlovskiy'nin "Gramer", Panteleimon Kulish'nin "Kulishivka", Mykhailo Drahomanov'un "Drahomanivka" ve Yevhen Zhelekhivsky'nin "Zhelekhivka" kitapları izlemiştir. Bu kitaplarda ї ("ji") ve ґ ("g") harfleri standard hale getirilmiştir.

19. yüzyılın sonuyla 20. yüzyılın başında Ukrayna kültürel yenilenmesi olmuştur. Aynı dönemde Dnieper Ukraynası (Rus Çarlığı'na bağlı) ve batı Ukrayna (Avusturya kontrolündeki Galiçya)'da edebi ve akademik aktiviteler gerçekleşmiştir. Galiçya'da Lehçe dilinin baskınlığıyla yerel hükümet Ukraynaca için latin alfabe hazırladı ve bu duruma halk gözüyle "Alfabelerin Savaşı" dendi.

Kiril yazısı desteklendi ama muhafazakâr Ukraynalı kültürel gruplar (Rski Rutenler & Ukraynalı Russopiler) desteklenen saf Ukrayna ortografisine karşı geldiler. Dnieper Ukraynası'nda, önerilen reformlar Ukraynaca yayın ve performans yasağı yaşadı.

Zhelekhivka Galiçya'da 1893'de resmi hale geldi ve doğu Ukraynalı toplumlar tarafından kabul edildi. Ukrayna Milli Cumhuriyeti 1918 ve 1919 yıllarında resmi ortografileri kabul etti ve Ukraynaca duyurular arttı. Ukrayna Bolşevik hükümeti altında 1920 ve 1921 yıllarında Ukrayna ortografileri doğrulanmıştır.

1925 yılında, Ukrayna SSC Ortografi Düzenlenmesi Komisyonu düzenledi. Ukraynacılık süreci boyunca Sovyet Ukrayna, 1927 Uluslararası Ortografik Konferansı Kharkiv'de, 26 Mayıs - 6 Haziran döneminde yapıldı. Konferansta Ukrayna ortografisi standartlaştırıldı ve yabancı kelimeleri çevirme metodu uygulandı.

1930 yılında Stalin hükümeti Ukraynacılık politikasına karşı gelmeye başladı ve Moskova'nın merkezi gücünü destekledi. 1933'de, ortografik yenilikler kaldırıldı. Reformlar itibarsızlık ve milliyetçiliği sapmakla suçlandı. Ukraynaca harf ge ґ, ve fonetik kombinasyonlar ль, льо, ля çıkarıldı ve Rus etimolojisi desteklendi (örnek, -іа-'nın -ія- olarak kullanımı). Resmi ortografi 1936'da Kyiv'de belirlendi. 1945 ve 1960 yıllarında yenilendi. Bu ortografi bazen "Postyshivka" adıyla anıldı.

SSCB'de Perestroika dönemi sürdü ve yeni Ukrayna Ortografi Komisyonu 1987'de oluşturuldu. Ortografi 1990'da yayınlandı, "ґ" harfi eklendi. Sonrasında yumuşak işaret "ь" alfabenin sonuna eklendi, "ю" harfinin bir önüne.

Not:

Diğer Kiril alfabelerindeki gibi, el yazısı harfler onların blok harfi biçiminde değişir: "г", "д", "и", "й" ve "т".

Tipografide, küçük harfler büyük harflere çok benzemektedir.

"Kaynak:" Bringhurst, Robert (2002). "The Elements of Typographic Style" (version 2.5), syf. 262–264. Vancouver, Hartley & Marks. ISBN 0-88179-133-4.

Bu Ukraynaca bilgisayarlarda harflerin çeşitli kodlanması.

ISO 8859-5 "ґ" harfi olmadan kodlar.

KOI8-U'nun açılımı"Код обміну інформації 8 бітний — український"'dır. Türkçesi "Bilgi değişimi için kodlama 8 bit — Ukraynaca"'dır. KOI8-U yalnızca Rusça'ya uygun olan KOI8-R'nın Ukraynalı versiyonudur.

Windows-1251 Ukrayna alfabesi ve diğer Kiril alfabeleri için çalışmaktadır.

Kiril ile birlikte Ukrayna harfleri (U+0400'dan U+04FF'ye) ve Kiril Eklenmeleri (U+0500'dan U+052F'ye) Unicode bloklarında bulunmaktadır. Bu karakterler U+0400–U+045F arasında ISO 8859-5'e göre 864 pozisyonda bulunmaktadır.Aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.







Merkez Ordusu (Türkiye)

Merkez Ordusu, Türk Kurtuluş Savaşı sırasında Büyük Millet Meclisi Ordusu'na bağlı olan ordulardan biridir. Karargâhı Amasya'da bulunmaktaydı. 3. Kolordu'ya bağlı birlikler temel alınarak kuruldu. Görevi, Orta Anadolu'da asayişi sağlamaktı. 1920-1922 yılları arası etkin olan ordu, Nureddin Paşa komutasında Pontus ve Koçgiri İsyanları'nı bastırma harekâtlarında görev yaptı. 1. ve 2. Ordu'ların oluşturulmasından sonra 8 Şubat 1922 tarihinde TBMM kararıyla lağvedildi.





Park Min Young

Park Min Young 04.03.1986 yılında doğmuştur. Sungkyunkwan Scandal, City Hunter, Healer gibi Dünya çapında ve Türkiye'de popüler olan dizilerde yer almış Güney Koreli oyuncu.


= Ödülleri =






Havva Karakaş

Havva Karakaş (d. 1961, Çamdibi, Bornova), Türk halk müziği şarkıcısı, Balkan türküleri yorumcusu.

16 Temmuz 1961 tarihinde İzmir'de dünyaya gelen Havva Karakaş, Makedonya'nın Ovçebol bölgesi'ne bağlı Cumali kasabasından Türkiye'ye göç eden bir ailenin beşinci çocuğudur. 1983 yılında TRT İzmir Radyosu Türk Halk Müziği Saz sanatçısı ve koro şefi Hasan Karakaş ile evli olup, bir kız çocuk annesidir.

İlkokul Döneminde Öğretmeninin sesinin güzelliğini keşfetmesi ve Müzik eğitimi alması konusundaki teşvikleri üzerine TRT İzmir Radyosu Koro Şefi ve THM Ses Sanatçısı Durmuş Yazıcıoğlu'ndan uzun yıllar Halk müziği nazariyatı, nota ve repertuvar dersleri aldı.

TRT’nin 1981 yılında açmış olduğu Yetişmiş Ses Sanatçısı sınavında başarılı olarak İzmir Radyosunda göreve başladı. Emekli olacağı 2008 yılına kadar kurum Repertuvarına Sayısız Balkan eseri Kazandırdı. unutulmaya yüz tutmuş Rumeli Türkülerini gün yüzüne çıkarıp, kültür hazine arşivimize girmesine yardımcı oldu. Yorumcu, besteci ve derlemeci olarak, TRT Türk Halk Müziği repertuvarına çok sayıda Rumeli türküsü kazandırdı. Bunların arasında en popüler olanları, Göçmen Kızı, Şefo, Hokka Hokka Lokumları, Kanbana Mari Miyo ve Şeriban. Balkan müziği üzerine yoğunlaştırdığı araştırmalarının yanı sıra, Ankara Televizyonunca canlı olarak yayınlanan “Balkan Havası” programının 4 yıl solist ve sunuculuğunu yaptı. TRT İzmir Radyosunda 28 yıl 8 ay bilfiil hizmet verdikten sonra, 2008 yılının Eylül ayında kendi isteğiyle memuriyetten ayrıldı

Görevde Bulunduğu süre içerisinde Yurt içi ve Yurt dışında, bilhassa Balkan ülkelerinde yapılan çok sayıda konser ve festivallerde görev aldı ve halen de çeşitli konser ve etkinliklerle sanat hayatına devam etmektedir.

Görev aldığı yurt dışı, konser ve festivallerden bazıları: 
Makedonya konseri ( Değişik şehirlerde 8 konser )
Cumhuriyet treni ile Balkan gezisi ve konserler (Bulgaristan, Makedonya,Yunanistan ) 
1.Balkan festivalinde Türkiye’yi temsilen görevli (Belgrat,Sırbistan)
Kosova konserleri ( Gilan, Priştine , Prizren )

2011 yılında Balkan, Rumeli ve T