rt oğlunun 1720’de gerçekleşen ve 15 gün süren sünnet şenliklerini anlatan ve şair Seyyid Vehbi tarafından kaleme alınmış mensur eserdir.

Surname türünün en ünlü eseri olan kitapta İstanbul tanıtılır, devrin örf ve âdetleri anlatılır. Lale Devri’ni betimleyen en önemli kaynaklardandır

Eserin birçok nüshası vardır. Topkapı Sarayı Müzesi’nde Hazine 3593 envanter numarası ile kayıtlı olan nüshada Levni tarafından yapılmış 137 levha bulunur. Levni’nin minyatürlerini içeren nüshanın yaklaşık on yılda tamamlandığı, 1729-1730’da sunulduğu düşünülür. Yapıt Osmanlı el yazmalarının son önemli örneğidir.
Eser, günümüze en fazla nüshası gelen surnamedir. Topkapı Sarayı Müzesi III. Ahmet Kütüphanesi’nde Hazine 3593 envanter numarası ile kayıtlı nüsha, Levni tarafından yapılmış 137 levhayı içerir. Aynı kütüphanedeki 3593 numaralı nüsha ise imzasız 140 levha içermektedir.

İstanbul Üniversitesi'ndeki TY 6099 numaralı nüshanın Vezir-i Azam Damat İbrahim Paşa için hazırlandığı düşünülür. Bu nüshanın 140 minyatürlü yaprağı Levni okuluna mensup bir sanatçı tarafından yapılmıştır. Ziyafet sahneleri Levni’nin surnamesi ile aynı şemayı gösterir. Bu kütüphanede bulunan diğer nüshalar; 6124, 1607, 3035 no’lu yazmalardır. Süleymaniye Kütüphanesi, Fatih Millet Kütüphanesi, İstanbul Beyazi Belediye Kütüphanesi’nde de nüshalar mevcuttur.
Devrin tanınmış şairlerinden birisi olan Seyyid Vehbî’nin en önemi eseri olan yapıt, 18. yüzyıl Osmanlı nesrinin klasik özelliklerini taşıyan bir metindir. Düzyazı olarak yazılmıştır ancak içinde manzum bölümler de bulunur. Bir münacat ile başlar, onu naat, III. Ahmet’e, Sadrazam İbrahim Paşa’ya medhiye gibi kaside şeklindeki şiirler izler.

Talik yazı ile Türkçe yazılmıştır. Her sayfada 16 cm. uzunluğunda 23 satır bulunur. 
Topkapı Sarayı Müzesi III. Ahmet Kütüphanesi’nde Hazine 3593 envanter numarası ile kayıtlı nüsha, Levni tarafından yapılmış 37x26 boyutlarında 137 minyatür içerir. Olaylar oluş sırasına göre betimlenmiş; birinci günü on iki tasvirle, ikinci günü sekiz sahneyle, sonraki günler giderek azalan tasvirlerle ve tek resimle, on birinci güne kadar her gün dört resimle temsil edilmiştir. Eserin minyatürleri, farklı kompozisyonlar içinde gösterilmiştir. Bunları; Padişah, sadrazam, davetliler ve halk önünde yapılan gösteriler, ziyafet sahneleri, esnaf alayları, sünnet düğününün Topkapı Sarayına gidişi, nahıl ve şeker bahçeleri şeklinde sınıflandırmak mümkündür.

Karşılıklı iki sayfada yer alan minyatürler hem birbirinden bağımsızdır; hem de birliktelik taşırlar. Hareket çoğunlukla soldan sağadır. Minyatürlerde her figürün yüzünde karakter yansıtan ifadeler sezilir. Osmanlı’nın her kesiminden insanları gözler önüne serilmiştir. II. Ahmet’i oldukça detaylı ve gerçeğe yakın şekilde resmedilmiştir.




John Lilburne

John Lilburne (1614 - 29 Ağustos 1657) İngiliz siyasetçi, özellikle İngiliz İç Savaşı döneminde ünlenen Leveller siyasetçi. "Doğuştan gelen özgürlük ve haklar" anlamındaki "freeborn rights" söylemiyle döneme damgasını vurmuştur. Modern toplumlarda geleneksel olarak kabul edilen ve hiçbir hükümet veya yasa tarafından değiştirilemeyecek hakların varlığını iddia etmiştir. Hayatının ilk yıllarında Püriten olmuş, sonraki dönemde Quaker inancına yaklaşmıştır. Başta ABD Mahkemeleri olmak üzere modern hukuk metinlerinde hala yazılarına atıfta bulunulmaktadır.

John Lilburne, Durham bölgesinde çok sayıda malikanesi olan büyük toprak sahibi Richard Lilburne'ün oğludur. Tam kesin doğum tarihi bilinmemektedir. John ilk ve orta eğitimini Newcastle'da alır. 1630'lu yıllarda John Hewson'un yanında çalışırken Piskoposçu yönetime ve Başpiskopos William Laud'a karşı bildiriler yazan John Bastwick ile tanışır, bu bildirilerin basımı yüzünden takibata uğrayınca Hollanda'ya kaçmak zorunda kalır. Ülkeye döndüğünde 11 Aralık 1637 tarihinde lisan ve izin olmadan kitap basmaktan tutuklanır. Bu dönemde lisans olmadan basılan eserler arasında William Prynne tarafından yazılan "News from Ipswich" kitabı da vardır.

Mahkemeye çıkartılan Lilburne usullerin dışında suçlanmadan önce suçlu olup olmadığı sorulduğunda mahkemenin işleyişini sorgular ve kendi kendini zan altında bırakacak şekilde yemin etmeyi reddeder. Mahkeme iradesini tanımayıp asilikte direttiği gerekçesiyle 13 Şubat 1638 günü mahkeme tarafından £500 para cezasının yanı sıra kırbaç, teşhir ve uzlaşıncaya kadar hapis cezasıyla cezalandırılır. 18 Nisan günü çıplak sırtına kırbaç cezası uygulanır, daha sonra Westminster'a kağnıya bağlı olarak getirilip teşhir edilir. Burada da başıdan geçenleri protestoya devam edince ağzı kapatılır ve hapse atılır. Ağır işkencelere rağmen direnci kırılmaz ve başından geçenleri kaleme alır. Hapisten çıkınca Londralı bir tüccarın kızı Elizabeth Dewell ile 1641 yılı Eylül ayında evlenir. Bu dönemde siyasi konulardaki ajitasyonları devam eder, monarşi yanlısı bir grup subaya karşı şehirdeki silahlı milisleri savunur.

Lilburne bu davayla beraber ömrü boyunca insanoğlunun doğuştan gelen hakları olarak formüle ettiği hakların savunusunu yapmaya başlar. Bu haklar arasında hakkındaki ithamları işitmek, itham edenlerle yüzleşmek ve kendisine zarar verecek ifade vermekten imtina etmek sayılabilir. Bu gibi davaların sayısının artmasıyla beraber kendisine sevenleri "Freeborn John" demeye başlar. ABD Anayasasının ünlü Beşinci Ek Maddesinin tarihî arka planı buradan gelmektedir.

İngiliz İç Savaşının ilk aşamasında Essex Earlü komutasındaki Parlamento Ordusundaki Lord Brooke Piyade Alayında yüzbaşı olarak görev yapar. Edgehill Muharebesi'ne katılır. Brentford Muharabesi'nde Prens Rupert'e karşı savaşır ve 1642 yılı Kasım ayında esir düşer. Ele geçirilen önemli bir Roundhead olarak vatana ihanetten yargılanıp idam edilmek istense de buna misilleme olarak çok sayıda Monarşi yanlısı esirin idam edileceği anlaşılınca esir takasıyla salıverilir. Salıverildikten sonra Manchester Earlünün komutasındaki gönüllü birliğine katılır. Lincoln Kuşatması sırasında 7 Ekim 1643 günü Albay King'in alayında binbaşı rütbesiyle göreve başlar. 16 Mayıs 1644 günü Manchester Earlünün kişisel süvari alayına yarbay rütbesiyle atanır. 1644 yılındaki Marstan Moor Muharebesinde üstün bir başarı gösterir. Tickhill Kalesini savaşmadan teslim alır. 1645 yılı Nisan ayında ordudan ayrılır. Ancak ateşkes metinlerinden olan Presbiteryen Anlaşmasını imzalamaz.

Askeri anlamda başarı bir asker olsa da cephede şansı yaver gitmemiştir. Oxford'da hapsedilmiş, Prens Rupert tarafındna tüm malvarlığı yağmalanmış, 3 Haziran 1644 günü Wakefield yakınlarında kolundan vurulmuş ve çok düşük ücret almıştır. Ordudaki hizmetlerinden ötürü toplamda £880 almıştır. Albay King ve Manchester Earlü olan Edward Montagu ile şiddetli kavgalar yapmış ve ikisini de isteksizlik, beceriksizlik ve ihanetle suçlamıştır. Kral I. Charles'ın yargılanması gerektiğini Avam Kamarasında ilk dile getirenlerdendir. Oliver Cromwell'in Edward Montagu'yu ordudan tasfiye etmesi sırasında önemli bir şahit olmuştur.

lilburne bu dönemde tüm İngiliz erkeklerinin doğuştan gelen haklarının verilmesi için kamuoyu yaratma çalışmalarına başlar. Monarşi veya hükümetin verdiği hak olarak değil doğuştan gelen bu hakların arasında oy hakkı, kanunlar önünde eşit olmak ve dini hoşgörü bulunuyordu. Onunla ilgili Leveller yakıştırmasını aşağılayıcı olduğu gerekçesiyle sevmmiyor, kendisine ve taraftarlarına ajitatörler denmesini istiyordu.

Lilburne 1645 yılı Temmuz - Ekim ayları arasında Parlamento üyeleirne hakaret gerekçesiyle tutuklu kalır. Lilburne, Parlamento Ordusundaki sıradan erlerin dava için çarpışıp canlarını feda ederken vekillerin refah içinde hayatlarına devam ettiğini söylemiştir. 1646 yılı Temmuz ayında eski komutanı Manchester Earlü Edward Montagu'yü bir hain ve gizli monarşi yanlısı olarak tanımladığı için suçlu bulunarak hapsedilir. O hapisteyken taraftarları artık açıktan kendilerini Levellerlar olarak tanımlayarak faaliyetlerine devam ederler. Yeni Ordu içinde oldukça taraftarı bulunan Levellerlar 28 Ekim - 11 Kasım 1647 tarihleri arasında yapılan Putney görüşmeleri sırasında John Lilburne bildirilerinden etkilenmiş olan "An Agreement of the People" adlı metni gündeme getirirler. Tarihte çok az örneği görülen bu görüşmede sıradan askerlerle subaylar aynı koşullarda ülkenin siyasi geleceğine dair anayasa konusunda fikirlerini öne sürüyor ve taraftar toplamaya çalışıyorlardı. Bu süreç 1917 yılındaki Rus Devrimi sırasında ortaya çıkan İşçi, Asker ve Köylü Sovyetlerine benzemektedir.

Arasında John Lilburne'ün de olduğu grup tarafından yazılan ünlü anayasa tasarısı "An Agreement of the People of England" 11 Eylül 1648 günü Parlamentoya sunulur. Uzun soluklu, kalıcı bir barış ve özgürlük için yazılan metin Londra halkının desteğini almak için imzalarına açılır.

İç savaşta monarşi yanlılarının yenilmesi ve Parlamentonun zaferinin ardından gelen süreçte kral I. Charles vatana ihanetten yargılanmış ve idam edilmiştir. Sonrasında Lordlar Kamarası lağvedilmiş ve İngiltere bir krallık yerine milletler topluluğu ilan edilmiştir. Bu dönemde Londra Kulesinde mahkum olan John Lilburne, William Walwyn, Thomas Prince ve Richard Overton anayasa teklifinin üçüncü baskısını yazarlar. Yeni ilan edilen ülkenin anayasası olması umuduyla hazırladıkları bu çok önemli metin birçok ülkenin anayasasına esas olarak alınmıştır.

John Lilburne'ü 25 Mayıs 1649 günü Londra Kulesi'nde ziyaret eden Hugh Peters mahkum Lilburne'ün çok önemli sözlerini dışarıdakilere aktarır. Buna göre Lilburne şöyle der:

1649 yılından sonra Lilburne siyasi olarak iki yıl suskun kaldı. Londra kent konseyine 21 Aralık 1649 günü seçilse de üyeliği 26 Aralık günü geçersiz ilan edildi. İç savaş döneminde gösterdiği yararlılık sayesinde Durham bölgesinde bazı taşınmazların kendisine verilmesiyle birlikte mali durumunu düzeltmeye başladı. 1644 yılında kumaş ticaretine girmeyi denemiş ancak sektördeki tekellerden dolayı başarılı olamamıştır. Bu konuya eğilmiş ve serbest ticaret için tekellere karşı çıkmıştır. Sonraki dönemde sabun imalatçılarının dertlerine eğilmi