sağlarken ikincisi bu veriler için açıklamalar getirir ve nasıl daha iyi veri toplanıla bilineceği ve nasıl deneyler dizayn edilmesi gerektiğini anlamaya çalışır. Teorik fizik ayrıca hangi bilgilerin evreni daha iyi anlamamız için gerekli olduğu ve hangi deneylerin bunları elde edebilmek için kullanılması gerektiğini araştırır.
Ayrı bir alan olarak deneysel fizik erken dönem modern Avrupa’sında, Bilimsel Devrim veya Reform dönemi olarak bilinen dönemde, Galileo Galilei, Christiaan Huygens, Johannes Kepler, Blaise Pascal ve Sir Isaac Newton gibi fizikçiler tarafından kurulmuştur. 17. Yüzyılın başlarında Galileo deneyleri fiziksel teorileri sınamak için sıklıkla kullandı, bu modern bilimsel yöntemin de temelidir. Galileo dinamiğin birçok sonucunu, özellikle de daha sonra Newton’un hareket kanunlarından ilki olacak dönüş eylemsizliği kanununu formüle etti ve başarıyla sınadı. Galileo’nun İki Yeni Bilim Üzerine adlı diyaloğunda karakterler Simplicio ve Salviati bir geminin hareketini ve geminin yükünün bu hareketle ilişkisini tartışır. Huygens ise momentumun korunumunun ilkel bir halini açıklamak için bir geminin bir Hollanda kanalındaki hareketini kullanır.
Deneysel fiziğin 1687’de Sir Isaac Newton’un (1643-1727) Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica (Doğa Felsefesinin Matematiksel İlkeleri) kitabını yayımlamasıyla olgunluğa ulaştığı kabul edilir. Principia’yı 1687’de Newton iki kapsamlı ve başarılı fizik teorisini; daha sonra klasik mekaniği ortaya çıkaracak olan Newton’un hareket kanunlarını ve kütle çekiminin temel kuvvetini açıklayan Newton’un kütle çekim kanununu ayrıntılandırmak için yayımladı. Her iki teoride deneylerde başarılı sonuçlar verdi. Principia ayrıca akışkan dinamiğiyle ilgili teorileri de içeriyordu.
17. Yüzyılın sonlarından itibaren termodinamik Robert Boyle, Thomas Young gibi fizikçiler ve kimyagerler tarafından geliştirildi. 1733’te Bernoulli istatistiksel kanıtları ve klasik mekaniği kullanarak termodinamiğe ilişkin elde ettiği sonuçlar istatistiksel mekanik alanının doğmasına önayak oldu. 1798’de Benjamin Thompson mekanik işin ısı olarak korunduğunu gösterdi, 1847’de ise James Prescott Joule enerjinin korunumu kanunun ısı için de mekanik enerji gibi geçerli olduğunu gösterdi. 19. Yüzyılda Ludwig Boltzmann istatistiksel mekaniğe modern halini verdi. 
Klasik mekanik ve termodinamik dışında elektriğin doğası da deneysel fiziğin ilgilendiği en önemli konulardan birisidir. Robert Boyle, Stephen Gray ve Benjamin Franklin’nin 17 ve 18. Yüzyılda yaptığı gözlemler bu konudaki sonraki çalışmaların temelini oluşturdu. Bu gözlemler ayrıca elektrik yükü ve elektrik akımı hakkındaki temel anlayışımızı oluşturdu. 1808’de John Dalton farklı elementlerin atomlarının ağırlıklarının farklı olduğunu fark etti ve modern atom teorisini ortaya attı. Elektrik ve manyetizma arasında bir ilişki olduğu fikri ilk kez pusula iğnelerinin elektrik akımlarının yakınında saptığını gözlemleyen Hans Christian Ørsted tarafından ileri sürüldü. 1830’ların başlarında Michael Faraday elektrik akımlarının manyetik alan ve değişen manyetik akıların da elektrik akımı yarattığını gösterdi. 1864’te James Clerk Maxwell Royal Society’ye (The Royal Society of London for the Improvement of Natural Knowledge-Kraliyet Akademisi) elektrik ve manyetizma arasındaki ilişkiyi tanımlayan 4 denklem sunmuştur. Maxwell’in denklemleri ayrıca ışığın bir elektromanyetik dalga olduğunu göstermişlerdir. Astronomiden başlayarak doğa felsefesinin prensipleri devam eden yüzyıllarda fiziğin temel kanunlarında kristalleşmiş ve gelişmiştir. 19. Yüzyıldan itibaren bilim adamları fiziğin alanındaki konularda farklı uzmanlıklara ayrılarak belirli araştırmalarda uzmanlaşmışlardır. Zaten bilimin geldiği nokta düşünüldüğün herhangi bir bilim dalında tek bir bilim adamının tüm araştırma konularına hakim olması ve hepsinde çalışabilecek kadar uzmanlaşması mümkün değildir.

Deneysel fizik, araştırmalarında iki temel yöntem kullanır; kontrollü deneyler ve doğal deneyler. Kontrollü deneyler genellikle laboratuvar deneyleridir ve laboratuvar kontrollü bir ortam sağlar. Doğal deneyler ise, örneğin astrofizik alanında deneye etki eden değişkenlerin kontrol edilmesinin imkânsız olduğu göksel objeler incelenirken kullanılır.






Evet, bunu biz yaptık! CERN 2010-03-29

Bu yazı aynı isimli wikipedia sayfasından çevirilmiştir




Michel Poniatowski

Michel Poniatowski (d. 16 Mayıs 1922, Paris - ö. 15 Ocak 2002, Rouret (Alpes-Maritimes)) Fransız sağcı siyasetçi, eski bakan.

3. paylaşım öncesi son Polonya kralı Stanislas-Auguste Poniatowski ve prens Joseph Poniatowski ile Napolyon Bonapart ile aynı aileden olup, prens Charles Casimir Poniatowski ile Anne de Caraman-Chimay'nin oğludur.

II. Dünya Savaşı sırasında direniş hareketinde yer alıp, 1. Şok ve Paraşütçüler Taburu'nda hizmet vermiştir. Savaş sonrasında Yükseköğrenimini tamamlaşıp olup, Ulusal İdare Okulu mezunudur.

Maliye alanında, Fas'ta kariyerine başlamış ardından Washington, DC'de büyükelçilikte mali ataşe olarak görev yapmıştır. Başbakan Pierre Pflimlin'in kabine direktörlüğünü yapmış, 1959-1962 yıllarında Valéry Giscard d'Estaing'in kabine direktörlüğü, 1962-1965 yıllarında da Giscard Maliye Bakanı iken danışmanlık görevini üstlenmiş ve 1963-1967 yıllarında Maliye Bakanlığı Sigorta Genel Müdürlüğü yapmıştır.

Fransız Cezayiri'nin savunucusu olup, Bağımsız Cumhuriyetçi Parti'den 1967 yılında Val-d'Oise milletvekili seçilmiştir. Aynı sene Bağımsız Cumhuriyetçiler Ulusal Birliği'nin (FNRI) genel sekreteri, 1975 yılında da parti genel başkanı seçilmiştir. 1971 yılında l'Isle-Adam Belediye Başkanı

1973-1974 yılları arasında Kamu Sağlığı Bakanlığı yapmıştır. 1974 cumhurbaşkanlığı seçimlerini Valéry Giscard d'Estaing'in kazanmasında en büyük katkıyı yapandır. 27 Mayıs'ta Giscard cumhurbaşkanlığına başlamış, 28 Mayıs'ta da kendisi Devlet Bakanı, İçişleri Bakanı atanarak 1. Jacques Chirac Hükümeti'nin 2 numaralı ismi olmuştur. İdam cezasını sıkı şekilde savunmuştur. 1977 belediye seçimlerinde iktidarın başarısızlığa uğraması sonucu yeni kurulan hükümette ve daha sonraki hiçbir hükümette yer almamıştır. 1978 yılında Fransız Demokrasisi için Birlik'in kuruluşuna katılmış ve partinin onursal başkanı olmuştur. 1981 yılına kadar Cumhurbaşkanının şahsi temsilcisi olmuştur.

1979 - 1989 yılları arasında Avrupa Parlamentosu'nda bulunmuş, Demokratik ve Liberal Grup'un Grup Başkanvekilliğini ve 1979-1989 yılları arasında çeşitli komisyonların başkanlığını yürütmüştür.

Eylül 1983'te Dreux'de yerel ara seçimlerde RPR-UDF'nin birleşik bir liste oluşturmasını desteklemiş ayrıca Front National ile de ittifak yapılmasını şu sözlerle desteklemiştir: ""Fransa'da faşist tehlike sağdan değil soldan gelir, bu onların zihinsel ve yöntemsel işidir. O zaman sol faşistlere karşı oy vermek gerekir.""

1989 - 1995 yılları arasında Val-d'Oise senatörlüğü yapmıştır. Front National (FN) ile ittifakı savunurken Sosyalistlerle Komünistlerin ittifakı örnek vermiştir. Atipik bir UDF'li olarak, 1991 yılı sonunda partisi tarafından bu görüşleri yadsınmıştır. 1992 bölgesel seçimleri ve 1993 milletvekili seçimleri'nde de FN ile ittifakı desteklemiştir.

1995 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimleri'nde Jacques Chirac'a karşı Édouard Balladur'ü desteklemiştir. 3 yıl sonra Charles Millon'un Hristiyan-Liberal Sağ'ının kuruluşunda yer almıştır.

1999 yılında belediye başkanlığından çekilmiş ve yerine oğlu Axel Poniatowski geçmiştir.

28 Şubat 1946 tarihinde Paris 16. arrondissement'da Gilberte de Chavagnac ile evlenmiştir ve bu evlilikten 4 çocuğu olmuştur:

Yerel Yönetimler

Meclis

Senato

Avrupa Parlamentosu

Hükümet




Lincoln Red Imps FC

Lincoln Red Imps FC Cebelitarık 1. Ligi'nde mücadele eden amatör bir futbol kulübüdür. Maçlarını, Cebelitarık'ta bulunan diğer tüm kulüpler gibi Victoria Stadyumu'nda oynamaktadır.

Kuruluşu 1970'li yılların ortalarına dayanmaktadır. Kulübün kurucusu halen başkanlığı sürdüren Charles Polson'dur.



Official site - Lincoln Red Imps




Maldivler'in vize politikası

Maldivler 30 gün kalış süreli dünyanın tüm ülkelerine vizesiz veya ülkeye varışta vize verir. Ücret karşılığında vize süresinin 60 gün daha uzatılmasına imkan vardır. 30 gün kalmak kuralı aşağıdaki ülkelerin vatandaşları için geçerli değildir: Brunei (15 gün) ve Hindistan (90 gün).





Suriye'nin vize politikası

Kanun uyarınca, bütün ülke vatandaşlarının Suriyeyi ziyaret etmeleri için vize almaları gerekmektedir. Vizeler Suriye dış temsilciliklerinden alınmalıdır. 2014 yılı öncesinde, birçok Arap ülkeleri vatandaşlarının vize almaları gerekmezdi ve birçok eski Sovyet devletlerinin vatandaşları da ülkeye varışta vize almalarına izin verilirdi.

Vize muafiyeti Rusya'nın diplomatik ve hizmet pasaport hamilleri içinde geçerlidir. Bununla birlikte, ulusal hükümetler tarafından sağlanan bilgileri sunan IATA'ya göre, Cezayir, Bahreyn, Ürdün, Kuveyt, Lübnan, Moritanya, Umman, Katar, Suudi Arabistan, Sudan, Tunus ve Ürdün'de doğan tüm vatandaşlara veya insanlara vizesiz erişim sağlayan eski kanun, Birleşik Arap Emirlikleri ve Yemen ve ayrıca Faslı kadın vatandaşlar ve Irak ve Somali'nin ikamet etmeyen vatandaşları ile Ermenistan, Azerbaycan, Beyaz Rusya, Mısır, Gürcistan, İran, Kazakistan, Kırgızistan, Malezya, Moldova, Rusya, Tacikistan, Türkmenistan, Ukrayna ve Özbekistan vatandaşları hala mevcuttur.

İsrail ya da İsrail Devleti ile herhangi bir bağlantısını gösteren herhangi veri, bir vize / vize damgası içeren pasaport veya seyahat belgeleri sahiplerinin ülkeye girişleri reddedilir.




I Was Here (şarkı)

"I Was Here", Amerikalı şarkıcı Beyoncé'nin dördüncü stüdyo albümü "4"da (2011) yer alan bir şarkı. Diane Warren tarafından yazılan şarkının yapımcılığını Ryan Tedder, Brent Kutzle ve Kuk Harrell gerçekleştirdi. Beyoncé ise vokal yapımcı olarak görev aldı. Şarkının gelişimi ABD'deki 11 Eylül saldırılarından esinlendi.




Kozmojenik nüklitler

Kozmojenik nüklitler (veya kozmojenik izotoplar), kozmik ışın ufalanmasının neden olduğu güneş sistemindeki bir atom çe