rlikte oluşturduğu gruba "kodlu karakter kümesi" denir. Çeşitli kodlanmış karakter kümeleri aynı dağarcığı paylaşabilirler, örneğin ISO/IEC 8859-1 ve IBM 037 ve 500 numaraları kod sayfaları aynı dağarcığı paylaşmaktadır ama bu karakterleri farklı sayılarla eşleştirmişlerdir. kodlu karakter kümesinde, her kod noktası sadece bir karakteri temsil eder, yani kodlu karakter kümesi bir fonksiyondur.

"Kod birimi" kodlama düzenlerinin karakterleri bit dizilerine dönüştürürken kullandığı en küçük birimin genişliğidir. Kodlanmış karakterler bir veya daha fazla sayıda kod biriminden oluşur.

"Karakter kodlama biçimi" (İngilizce kısaltmasıyla CEF), kodlu karakter kümesinde bulunan kod noktalarının, sayıları belirli uzunluktaki bitlerle ikili biçimde temsil eden bir sistem üzerinde (yani tüm bilgisayar sistemlerinde) depolanabilecek bir şekilde iki tabanında ifade edilen kod değerlerine nasıl dönüştürüleceğini belirleyen kurallar bütünüdür.

Bilgisayar sistemleri, ikil verileri tek tek bitler halinde kullanmaz. Verinin işlenmesi ve alınıp verilmesini kolaylaştırabilmek için verileri belirli uzunluktaki kalıplar halinde ifade ederler. Bu yüzden, kod noktaları da bitlerle ifade edilirken, bir veya daha çok sabit uzunluklu kod birimiyle ifade edilmelidir. Bu kod birimlerinin uzunluğu belirlenirken, kullanılan bilgisayar sisteminin teknik özelliklerini göz önünde bulundurmak gereklidir. Bunlar bayt uzunluğu ve sözcük uzunluğudur. Bellekte adreslenebilen en küçük veri parçası bayt olarak adlandırılır. Baytlar genellikle 8-bit uzunluğundadır. Sözcük ise işlemci tarafından tek seferde işlenebilen en büyük veri uzunluğudur ve genelde iki bayttır (16-bit). 8-bitlik baytlar kullanan bir sistemde veriler 8 bit ve katları halinde okunur, yazılır ve aktarılır.

Örneğin karakter kodlamasında kod biriminin 16-bit uzunluğunda seçildiğini düşünelim. Böyle bir sistemde 0 ile 65.535 arasındaki sayılar (yani Unicode Temel Çokdilli Düzleminde bulunan kod noktası sayısı) tek bir 16-bitlik birim ile yazılabilirken daha büyük sayılar için birden fazla birim kullanılması gerekecektir. Tek bir kod birimi de tam olarak iki baytla (8-bitlik) ifade edilebilir. 32-bitlik birimler kullanıldığında ise tüm kod noktaları birer birimle ifade edilebilir. Ancak bu durumda verinin kapladığı yer çok artacak ve dolayısıyla taşınması zorlaşacaktır. İşte karakter kodlama biçimlerinin uygun bir şekilde yönetmesi gereken durum budur: sınırlı bir aralıkta bulunan (örneğin 0 ile 1.4 milyon arası) "tek bir kod noktasını", her biri daha sınırlı bir aralıktaki sayıları temsil edebilen "bir ya da daha fazla" kod biriminden (örneğin her biri 0 ile 65.525 arası sayıları temsil edebilen 16-bitlik kod birimlerinden) oluşan "kod değerlerine" dönüştürmek için bir yöntem belirler. Bu yöntemi belirlerken, verinin işlenme kolaylığı ve kaplayacağı yeri göz önünde bulundurmaları gerekir.

En basit karakter kodlama biçimi, her bir kod noktasının tek bir kod birimiyle ifade edilebileceği şekilde büyük kod birimleri seçilerek yapılan bir kodlama olacaktır (bir kod noktasının bir kod biriminden oluşan bir kod değerine karşılık geldiği). Bu yöntem, 8 bitlik birimlere sığabilen kodlanmış karakter kümeleri için (örneğin eskiden kalan genişletilmiş ASCII kodlamalarının çoğu gibi) gayet iyi ve 16 bitlik birimlere sığabilenler için de (örneğin Unicode'un eski sürümleri, görece daha az sayıda karakter içerdiği için) az çok iyi işlemektedir. Ancak kodlu karakter kümesinin boyutu büyüdükçe bu yöntem giderek verimsizleşmektedir. Örneğin Unicode'un günümüzdeki sürümündeki her karakteri bu yöntemle kodlamak için 21 bit uzunluğunda kod birimleri kullanmak gerekecektir. Hatta çoğu sistem verileri 8-bit ve katları şeklinde temsil ettiğinden kod birimi en az 24-bit uzunluğunda olacaktır. Böyle bir sistem veri boyutu sorunun yanı sıra eski sistemlerde uygulanması da zor bir sistem olduğundan kullanışsızdır. Bu yüzden daha küçük kod birimleri kullanan çeşitli kodlama biçimleri tasarlanmıştır. Unicode'un ileriki sürümleriyle çalışan sistemler ya UTF-8 ya da UTF-16 kodlama biçimlerini kullanmaktadır. UTF-8, kod noktalarını bir veya daha fazla sayıda 8-bitlik kod birimleriyle ve UTF-16 da iki adet 16-bitlik kod birimiyle ifade eder.

Karakter kodlama biçimleri daha önce de belirtildiği gibi her karakteri tek bir kod birimiyle kodlarsa, bu şekilde kodlanmış bir karakter dizisinde art arda gelen karakterlerin nerede başlayıp nerede bittiği belirli olacaktır (her karakter sabit uzunluktaki bir bit dizisiyle ifade edildiğinden). Ancak, UTF-8 ve UTF-16 gibi karakterlerin bir veya fazla kod biriminden oluşabildiği kodlamalarla kodlanmış karakter dizileri yazılımlar tarafından işlenirken, bir karakterin nerede bitip diğerinin nerede başladığının anlaşılabilmesi önemli bir sorun olarak ortaya çıkmıştır. Farklı kodlama biçimleri farklı yöntemler kullanarak bu sorunun üstesinden gelmişlerdir. Örneğin kısaca söylemek gerekirse UTF-8 kodlaması bu sorunu, kodlama esnasında kod birimlerinin başına o kod biriminin yeni bir karakterin başlangıcı mı yoksa bir önceki kod biriminin kodladığı karakterin devamı mı olduğunu belirten bir takım işaretçi bitler koyarak çözmüştür.

"Karakter kodlama düzenleri" (İngilizce kısaltmasıyla CES) sabit uzunluktaki kod değerlerinin oktet dizilerine eşlenme işleminin kurallarını belirler. Günümüzde bilgisayar sistemleri verileri sekiz bitten oluşan baytlar halinde gruplandırarak kullandığı için kodlanmış bit dizilerini oktetlere (yani sekiz bitten oluşan baytlara) dönüştürme işlemi metinsel veriyi oktet tabanlı dosya sistemlerine kaydetmeye veya oktet tabanlı ağlar üzerinden aktarmaya elverişli hale getirmek açısından gerekli olmaktadır. UTF-8 kodlama biçimi zaten 8-bitten oluşan kod birimleri kullanıdığından UTF-8 ile kodlanmış metinler için ayrı bir karakter kodlama düzeni gerekmez. Ancak örneğin UTF-16 ve UTF-32 kodlama biçimleri sırasıyla 16 ve 32 bitten oluşan kod birimleri kullandığı için bunlar ile kodlanmış verinin oktetlere dönüştürülmesi gerekir. Bu dönüştürme sürecinde iki farklı yol mevcuttur: büyük basamaklı kısımların önce geldiği (big-endian) veya tam tersi (little-endian). Dolayısıyla bu Unicode kodlama biçimleri için kullanılan kodlama düzeni baytların basamak sırasının (endian) nasıl olacağını belirtmekten ibarettir. Ancak bunlardan başka olarak bileşik karakter kodlama düzenleri (ISO/IEC 2022 gibi) de bulunmaktadır ki bunlar basit kodlama düzenleri arasında geçiş yapabilmek için kaçış dizileri (escape sequence) kullanırlar. Ayrıca kod birimi başına düşen bayt sayısını en aza indirmeye çalışan sıkıştırma düzenleri de mevcuttur (SCSU, BOCU, ve Punycode gibi). Ayrıntılar için Unicode kodlamalarının karşılaştırmasına bakabilirsiniz.

Karakter kodlama biçimleriyle karakter kodlama düzenleri birbirleriyle karıştırılmamalıdır. Unicode teknik raporunda bu farklar şu şekilde açıklanmıştır:

Son olarak, farklı bölgelerde farklı şekillerde kullanıldığı halde Unicode tarafından tek bir karakter altında birleştirilen farklı bölgesel biçimlerden birini seçmek için gerekli ek bilgiyi sağlayan bir bir "üst düzey protokol" kullanılabilir. XML dilindeki xml:lang özniteliği buna bir örnektir.

Unicode modeline göre "karakter eşlem" terimi, karakterleri doğrudan bayt dizilerine dönüştüren, yani CCS, CEF ve CES katmanlarının her birini içinde bulunduran eski sistemleri ifade etmek için kullanılır.




2014-15 TBF Erkekler Türkiye Kupası

2014-15 TBF Erkekler Türkiye Kupası, TBF Erkekler Türkiye Kupası'nın 30. organizasyonudur.

2015 yılının Ocak ayında Royal Halı ile yapılan sponsorluk anlaşması ile kupanın yeni ismi Royal Halı Erkekler Türkiye Kupası olarak değiştirilmiştir. Böylelikle kupanın 8'li finalleri Royal Halı sponsorluğunda düzenlenecektir.

A grubu Eleme maçları 5-7 Ekim 2014 tarihlerinde Eskişehir'de, B grubu Eleme maçları 5-7 Ekim 2014 tarihlerinde Kayseri'de, C grubu Eleme maçları 2-4 Ekim 2014 tarihlerinde Sakarya'da, D grubu Eleme maçları 2-4 Ekim 2014 tarihlerinde Samsun'da, 4 ayrı gruba ayrılan 16 takım arasında 4 şehirde oynanmaktadır. Grupları ilk iki sırada bitiren takım 8'li finallere yükselecektir.
A grubu maçları Eskişehir Anadolu Üniversitesi Spor Salonun'da oynanmaktadır.

B grubu maçları Kayseri Kadir Has Spor Salonun'da oynanmaktadır.

C grubu maçları Sakarya'da bulunan Sakarya Spor Salonun'da oynandı.

D grubu maçları Samsun'da bulunan Mustafa Dağıstanlı Spor Salonun'da oynandı.

2 - 7 Ekim 2014 tarihleri arasında 4 grupta oynanan eleme grubu müsabakaları sonucunda gruplarını ilk iki sırada tamamlayan Galatasaray Liv Hospital, Royal Halı Gaziantep Basketbol, Anadolu Efes, Darüşşafaka Doğuş, Fenerbahçe Ülker, Rönesans TED Ankara Kolejliler, Pınar Karşıyaka ve Banvit takımları 18-22 Şubat 2015 tarihlerinde oynanacak 8'li finallerde oynamaya hak kazanmışlardır. Türkiye Basketbol Federasyonundan 18 Aralık 2014 tarihinde finallerin Gaziantep Karataş Şahinbey Spor Salonunda düzenleneceği açıklanmıştır. Finaller için kura çekimi 27 Ocak 2015 tarihinde İstanbul'da gerçekleştirilmiştir. Müsabakaların programı 30 Ocak 2015 tarihinde Basketbol Federasyonu tarafından açıklanmıştır.

22 Şubat 2015'te Gaziantep'te oynanan maçta rakibini 70 - 60 yenen Anadolu Efes tarihinde 10. kez Türkiye Kupası şampiyonluğuna uzanmıştır.





Harutün Şahrigyan

Harutün Şahrigyan (Nitra/Adom) (Ermenice: Հարություն Մկրտիչի Շահրիկյան, 1860 - 1915) Şebinkarahisar doğumlu Türkiye Ermenisi avukat, "Azadamard" (Özgürlük Savaşımı) gazetesi yazarı ve milletvekili. 24 nisan 1915'te tutuklanıp Ankara'da öldürülmüştür.

Harutün Şahrigyan 1860’da Şebinkarahisar’da doğdu. ”Mektep-i Sultâni” yani Galatasaray Lisesi’ni bitirdi. 90’lı yıllarda Şahnazar’ın “Hayrenig” (Vatan) gazetesinde çalıştı. Trabzon’da evlendi ve 1896’daki meşhur kıyımda, bu uygulamalarıyla tanınmış Nemlizade Hacı Osman’ın gazabından kaçmak için Osmanlı Bankası’na sığındı. 13 ay hapis yattıktan sonra serbest bırakıldı. Batum’a kaçtı, sadece Rusça’yı öğrenmekle kalmayıp Avukatlık diplomasını alacağı Tiflis’e gitti. Meşrutiyet’in ilânından