çalara ek olarak karbon fiber tavan ve kaput kullanılmaktadır. Fren sistemi önde altı, arkada dört pistonlu kaliperler, park freni için yardımcı kaliperler ve karbon seramik rotorlar kullanmaktadır.  ESP ve geleneksel fren servosu tek bir elektromekanik sistemde tümleşik hale getirilmiştir. 

Giulia Quadrifoglio kendi segmentinde BMW M3, Mercedes-Benz C63 AMG ve Audi S4 modelleriyle rekabet edecektir. 





Saha Sonu (Amerikan futbolu)

Saha sonu ("End Zone"), Amerikan futbolu sahasında kullanılan ve sayı bölgesine verilen isimdir. Bölge sayı çizgisinden saha sonu çizgisine kadar uzanır ve saha kenarı çizgileri ile sınırlanır. Sahada mücadele eden her iki takım için birer adet olmak üzere toplamda 2 saha sonu bulunur.  Bölgenin 4 köşesinde görüşe yardımcı olması için 4 direk bulunur. Bunun yanında bölgenin 4 kenarı da beyaz bir çizgi yardımıyla işaretlenmiş, sayı çizgisi ve saha sonu çizgisine ek turuncu çizgiler eklenmiştir. Futbol ve buz hokeyinden farklı olarak Amerikan futbolunda sayı yapabilmek için, topun pas ya da koşu yardımıyla tamamının sayı çizgisine sokulması gerekir.

Saha sonu kuralına benzer bir kural ragbi oyunu kurallarında da bulunur. Ragbi ve Amerikan futbolu saha sonu arasındaki farklılık ise; ragbi'de sayı kazanabilmek için topun saha sonunda yere değmesi gerekirken, Amerikan futbolun'da topun sayı çizgisini geçmesi yeterlidir.

Saha sonu, oyuna "pas oyunu"'nun eklenmesinin ardından ortaya çıkmıştır. Bundan önce ise oyuncuların skor kazanabilmek için eski saha sonu çizgisini geçmesi yeterliydi. Ayrıca pasla ya da şutla sayı direklerinin arasından topu geçirmek "touchback" olarak sayılırdı ve bu 1 puan değerindeydi.

Pas oyununun oyuna ilk eklendiği dönemlerde, pasın saha içinde tutulmuş olması yani sayı çizgisini geçmemiş olması gerekiyordu. Eğer top sayı çizgisini geçmişse bu saha dışı top olarak değerlendiriyordu (tutucu topu saha dışında yakalarsa). Bu kural aynı zamanda kendi sayı çizgisine yakın bir konumdan pas atılmasını da zorlaştırmıştı (eğer bir oyuncu bu konumda düşerse ya da düşürülürse karşı takım "safety" puanı kazanır).

Eğer bir takımın oyuncusu, karşı takımın saha sonuna topla beraber girer ve topun tamamını sayı çizgisinden geçirirse "Touchdown" yapar ve takımına 6 puan kazandırır. Eğer saha sonuna pas ile gidildiyse, pas tutulduktan sonra pası tutan oyuncunun saha sonu sınırları içerisinde kalması gerekir. Bunun yanında 2 puan oyunu için de "Touchdown" yapıldıktan sonraki bir oyun ile tekrar saha sonuna girilmesi gerekir.

Amerikan futbolunda kullanılan saha sonu 10 yarda uzunluğunda ve  (53,33...) yarda (yani 150 fit) genişliğindedir. Aynı zamanda saha sonunun her köşesinde bir direk bulunur.

Çoğu profesyonel takımın sahasındaki saha sonlarında kendi logoları bulunmaktadır. Bunun yanında çoğu unvan, kupa ve Super Bowl maçında saha sonlarına iki takımın isimleri yazılır.




Yokohama Landmark Tower

Yokohama Landmark Tower (; "Yokohama Randomāku Tawā"), Japonya'nın en yüksek ikinci binası ve en yüksek dördüncü yapısıdır. Bina, Minato Mirai 21 bölgesinde Yokohama Sanat Müzesi'nin yanında yer almaktadır. Bina, 296.3 metre yüksekliğinde olup 73 katlıdır. Yokohama Landmark Tower inşa edildiğinde Japonya'nın en yüksek binası olup bu unvanı 2012 yılında Abeno Harukas almıştır.

Binanın 49-70 katlarında toplam 603 odalı bir beş yıldızlı otel bulunmaktadır. Diğer alt katlarda ise mağazalar, restoranlar, klinikler ve ofisler bulunmaktadır. Binanın 71. katında karşısındaki köşelerinde gizli iki ayarlı kütle sönümleyici bulunmaktadır. 69. katta Sky Garden adlı gözlem yeri bulunmakta olup şehrin 360 derecelik görünümünü ve açık günlerde Fuji Dağı gözlemlenebilmektedir.

Bina, dünyanın en hızlı ikinci asansörlerine sahip olup 12,5 m/s (45.0 km/h) hıza ulaşmaktadır. Bu hız ile asansör yaklaşık 40 saniye içinde 69. kata ulaşmaktadır.

Yokohama Landmark Tower, Hugh Stubbins and Associates tarafından tasarlanmıştır.





Mars to Stay

Mars to Stay (kalmak üzere Mars) misyonları, Mars'a ilk defa gönderilecek olan astronotların orada kalmayı planlamasını teklif eder. İlk öncüler, Mars'ın kullanılmayan âcil dönüş araçlarını geri dönüştürerek yerleşim birimlerinin yapımında kullanılır. Mars to Stay misyonları hem masrafları düşürmek, hem de Mars'ta kalıcı yerleşimi kesinleştirmek için savunulur. Mars to Stay'i savunan dikkate değer kişilerden Buzz Aldrin özellikle açık sözlü olmuş, sayısız forumlarda "Forget the Moon, Let’s Head to Mars!" ("Ay'ı unutun, haydi Mars'a gidelim!") ve 13 Haziran 2013'te "Mars'ın Çağrısı"'nda (İng. "") Aldrin, "Mars'ı iskânıyla iki gezegenli tür olmak"tan (İng. "") bahseder. Mars Underground, Mars Homestead Foundation, Mars One ve Mars Artists Community destekleme gruplar ve iş organizasyonları da Mars to Stay politika girişimlerini desteklemişlerdir.

Mars to Stay misyonu mimarisinin en erken formel tasarısı, 1996 yılında Mars VI Workshop incelemesinde George Herbert'in "" (Tr. ""Mars'a tek yön bilet"") sunumunda verildi.

Astronotları Mars yüzeyinden geri getirmek, Mars misyonlarının en zor taraflarından olduğunden tek yönlü seyahat fikri birkaç defa teklif edildi. Mesela uzay eylemcisi Bruce Mackenzie, 1998'deki Uluslararası Uzay Geliştirme Konferansında "Tek Yönde Mars - İlk uçuşta kalıcı yerleşim" (İng. """") adlı sunumunda misyonun astronotların Dünya'ya dönmemesi hâlinde daha kolay ve daha az masrafla yapılabileceğinden ilk uçuşun bir ziyaret yerine yerleşimi hedeflemesi gerektiğini iddia etti.

2004'te "New York Times"'te yazan Paul Davies, benzer görüşler ortaya koydu. Davies'in plânına göre ilk olarak küçük bir nükleer reaktör ve birkaç Mars roverle teçhiz edilmiş olan dört astronottan müteşekkil ilk koloni, kendi oksijenlerini ve yetiştirilmiş gıdalarını üretecek ve hatta orada bulunan malzemelerle inşaat projelerine başlayacaklardır. Gıda, tıbbî destek ve yenisiyle değiştirilmek üzere yollanacak olan alet kargolarıyla koloni, zamanla sınırlanmadan orada varlığını sürdürebilecektir.

Mars to Stay misyonu mimarileri ile Mars'a ilk uçacak insanlar tipik olarak altılı ekipler olarak gönderilecek. Bu ilk inişlerden sonra müteakkip misyonlar, Mars'ta yaşayanların sayısını 30'a çıkaracak ve böylece Mars'ta yerleşime başlayacaklardır. Mars'ın yüzeyi Ay'ın aksine sağlam, gelişmiş ve endüstrileşmiş insanî yerleşimler için gereken bütün tabii kaynakları ve elemanları arz ettiğinden kalıcı bir Mars yerleşiminin insanlığı bir "uzay ve çoklu gezegen türü" yapacağını ileri sürüyor. Sayısal üretimi ve in vitro fertilizasyonu kullanarak başta 30 ilâ 40 öncüden oluşan ekiple Mars'ta kalıcı insanlı yerleşimin organik olarak büyüyebileceği farzediliyor.

Aldrin'in teklifini esas alan bir Mars to Stay misyonu, şu zaman çizgisinde astronotlar gönderecektir:


Aldrin'in dediği gibi "…o zamanlar ne ilerlemelerin kaydedileceğini kim bilebilir? İlk nesil orada emekliye ayrılır veya belki onları geri getiririz."

Dirk Schulze-Makuch (Washington Eyaleti Üniversitesi) ve Paul Davies (Arizona Eyaleti Üniversitesi) tarafından "The Human Mission to Mars: Colonizing the Red Planet"" kitabından alınıp yayınlanan bir makalede misyon plânlarının mühim kısımları şöyledir:

Astronotlara Dünya'dan düzenli olarak ikmâl malzemeleri yollanacaktır. Bu teklif, birkaç umuma açık kaynakta tartışılmıştır.

2012'de tek yönlü insanlı yerleşim misyonu için yeni bir teklif, Mars One adıyla Bas Lansdorp adlı Hollandalı girişimci tarafından yapılmiş, Mars'ta insanlı yerleşimi hedefleyen özel bir uzay uçuşu projesidir. Mars One, kâr amacı gütmeyen özel bir vakıftır. Bu plân, bir haberleşme uydusu ve yol bulucu iniciyi gezegene 2016'da yollayıp birkaç adımdan sonra dört insanı 2023'te Mars'ta temelli kalmak üzere indirmeyi hedefliyor.

Plâna göre 2016'ya kadar bir haberleşme uydusu ve bir yol bulucu iniş aracı (İng. ") gezegene indikten ve birkaç müteakip adımdan sonra Mars'a dört insan kalıcı olarak yerleşmek üzere 2023'te inecek. Her iki senede bir dört kişilik başka bir grup astronot oraya varacak. 200.000 müracaattan 100 kişi seçildi. Daha başka seçmelerle bu sayı dört kişilik altı gruplara indirgenip antrenmana 2016'da başlanması plânlanıyor. Reality TV ile proje için gerekli finansmanın sağlanabileceği ümit ediliyor.

EarthLight Enstitüsü'nün NewSpace 2012'de "Mars Colony 2030" projesi ve Mars One'daki tebliğe cevap olarak Eric Machmer, kalma eğilimli kavuşum sınıfı misyonları (İng. ") plânlamayı teklif eder (⅓ g, radyasyon ve başka faktörler, âcil dönüş faktörleri değildir), böylece her 550 günlük kavuşum periyodunun sonundaki fırlatma penceresinde sağlık problemleri tespit edilmemişse göçmenler, bir 550 günlük periyot daha araştırma ve inşâ çalışmalarına devam edeceklerdir. Bu arada ilave mürettebatlar ve mühimmat gelmeye devam ederken 550 günlük değerlendirme sürelerine başlayacaklar. Sağlık testleri, insan hayatının Mars'ta yaşayabilirliğini ispatlayana kadar takip eden 550 günlük periyotlardan sonra tekrar edilecektir. Göçmenler, bir kere insanların Mars'ta negatif etkilerin altında kalmadan yaşayabildiğini ispat edince âcil dönüş araçları geri dönüşümle kalıcı araştırma merkezlerine dönüştürülecek.

İlk kâşifler yörüngede ve iniş yerlerine hatırı sayılır mesafede malzeme bırakacaklardır. Bu yüzden takip eden misyonların daha kolay ve emin olacağı farz edilmektedir. Çünkü müteakip misyonlar, yörüngede ya da inişe geçerken meydana gelebilecek problemlerde mevcut yedek malzemelerden istifade edebilecektir.

Yüzeyaltında büyük, basınçlı havası olan yaşama yerlerinin inşası, insanların Mars'a yerleşmesindeki ilk adım olacaktır; Dr. Robert Zubrin'in "Mars Direct" adlı kitabındaki iddiasına göre bu yapılar, Roma stilinde avlu şeklinde dağlık bölgelerde veya yer altında kolayca yapılabilecek Mars tuğlalarıyla inşa edilebilecektir. Bu habitat inşalarıyla geçen ilk aşama ve sonrasında sert plastikten radyasyona ve aşınmaya dayanıklı jeodesik küreler, yaşama ve hububat yetiştirmede kullanmak üzere konuşlandırılacaktır. Orada oluşmaya başlayan endüstri, oraya ait kaynakları kullanabilir: plastik üretimi,