k sonrasında kupanın uzunluğu 35 cm (14 in), ağırlığı ise 3,8 kg (8,4 lb) idi. 1958 FIFA Dünya Kupası'nı kazanan Brezilya'nın kaptanı Hilderaldo Bellini kupayı aldıktan sonra protokolü bozarak iki eliyle tuttu ve başının üstüne kaldırdı. Bu hareket daha sonra gelenekselleşti ve kupayı alan her takım kaptanı tarafından uygulanmaya başlandı.
20 Mart 1966'da, İngiltere'de düzenlenen 1966 FIFA Dünya Kupası'ndan dört ay önce Methodist Central Hall Westminster'da halka açık bir sergide sergilenen kupa çalındı. Olaydan yedi gün sonra 27 Mart günü, Upper Norwood, Londra'daki bir parkta, Pickles adlı bir köpek tarafından gazeteye sarılı olarak bulundu. Olayın ardından Futbol Federasyonu kupayı, güvenilir olarak görülen kuyumcu George Bird'e emanet etti ve kupa, ülkedeki çeşitli sergilere Bird tarafından götürüldü. Güvenlik gerekçesiyle, sergilerde bir kopyanın sergilenmesi önerisinin FIFA tarafından reddedilmesi üzerine Futbol Federasyonu, Bird'e kupanın bir kopyasını üretmesi yönünde gizli bir talimat verdi. Kupanın İngiltere tarafından kazanılması sonrasında bir polis memuru, takım oyuncularından Nobby Stiles'in elindeki orijinal kupayı alarak kendisine kopyayı verdi ve sonraki kutlamalarda kopya kupa kullanıldı. Bu kopya kupanın varlığı, Bird'ün 1995 yılındaki ölümünden iki yıl sonra ailesi tarafından düzenlenen müzayedede açık arttırmaya sokulmasıyla ortaya çıktı. Kupa, £254.500 karşılığında FIFA tarafından satın alındı. Kopya, 2001-2010 yılları arasında Preston'da, 2012'den itibaren ise Manchester'da yer alan Ulusal Futbol Müzesi'nde sergilenmektedir.

1970 FIFA Dünya Kupası'nda kupa tarihindeki üçüncü şampiyonluğunu elde eden Brezilya, kupanın daimi sahibi olmaya hak kazandı. Kupa, Brezilya Futbol Federasyonu'nun Rio de Janeiro'daki merkezinde sergilenmeye başlandı. 20 Aralık 1983'te buradan çalınan kupa hâlen bulunamadı. 1984 yılı ortalarında Eastman Kodak, FIFA'dan izin aldı ve 1,8 kg (3,97 lb) altın kullanarak Brezilya için kupanın bir kopyasını üretti. Ocak 2015'te FIFA, Zürih'teki merkez binasının bodrumundaki depoda ilk kupaya ait kaidenin bulunduğunu açıkladı.

Julet Rimet Kupası'nı Brezilya'nın alması sonrasında turnuvada şampiyonluğa ulaşan takımlara verilmek üzere yeni bir kupanın tasarlanması ihtiyacı doğdu. Yedi ülkeden elli üç farklı tasarım FIFA'ya sunulurken İtalyan sanatçı Silvio Gazzaniga'nın tasarımı ödül için seçildi. 36,5 cm (14,4 in) yüksekliğinde 6,175 kg (13,6 lb) ağırlığında olan ve 18 ayar altından yapılan kupa, İtalya'nın Milano ilindeki Paderno Dugnano kasabasında bulunan GDE Bertoni adlı şirket tarafından üretildi. Dünya'yı tutan iki insan figüründen oluşan üst kısım, 13 cm (5,1 in) çapındaki dairesel, iki katmanlı malahit kaide üzerine oturtulmuştu. İngiliz kimyager Martyn Poliakoff, kupanın tamamının altından imal edilmediğini ve içinin boş olduğunu, dolu olduğu takdirde ağırlığının en azından 70 kg (154 lb) olacağını öne sürmüştü.

Yeni tasarımın ilk kez sunulduğu 1974 FIFA Dünya Kupası'nı kazanan Batı Almanya oldu. 1994 FIFA Dünya Kupası sonrasında kupanın tabanına bir plaka eklendi ve 1974'ten itibaren düzenlenen turnuvaların yılları ile turnuvaları kazanan ülkelerin adı resmî dillerinde yazıldı. 2010 FIFA Dünya Kupası'nı kazanan İspanya'nın adı ise ülkenin resmî dili İspanyolca olarak değil İngilizce olarak yazılmıştı. 2014 FIFA Dünya Kupası itibarıyla kupanın altında 10 ülkenin adı yazarken toplamda 17 ülke adı sığdırılabileceğinden 2038'deki organizasyon sonrasında bu kısımda ülke adının yazılabileceği bir alan kalmayacaktır. Günümüzdeki FIFA yönetmeliklerine göre bu kupa hiçbir ülkeye daimi olarak verilmemekte, ancak bunun yerine altın kaplama bir kopya takdim edilmektedir.

Diğer yandan FIFA'nın sponsorlarından olan The Coca-Cola Company, 2006 yılından itibaren her turnuva öncesinde kupayı çeşitli ülkelerin farklı şehirlerinde, halka açık bir biçimde sergilemeye başladı.







Charles du Fresne, sieur du Cange

Charles du Fresne, sieur du Cange (ya da Ducange, Du Cange) (d. 18 Aralık 1610 Amiens; ö. 23 Ekim 1688 Paris) Fransız avukat, sözlükçü, filolog, ortaçağ ve Bizans tarihçisidir.

Batı geleneğinin önemli sözlükçülerinden olan Du Cange,Robert Estienne ve Henri Estienne, Jakob ve Wilhelm Grimm, James Murray ve William A. Craigie ile aynı seviyede kabul edilir.

Amiens'te krallık mübaşiri olan Louis Du Fresne'nin beşinci çocuğu olarak dünyaya geldi. Bu durum onun Amiens'te bulunan Cizvitler ile birlikte büyümesine ve onlar tarafından eğitilmesine yol açtı. Daha sonra Orléans'ta hukuk okudu ve 11 Ağustos 1631 de Avukat olarak Paris Parlement'e girdi. Bir süre sonra 19 Temmuz 1638 tarihinde kendinden 10 yaş geç olan varlıklı eşi Catherine Du Bos ile evleneceği Amiens'e geri döndü. Aynı yıl babası öldü ve ona büyük bir miras ve "sieur du Cange" unvanı kaldı. 10 Mayıs 1645 hazineden sorumlu olarak memurluk yapan kayınpederinin yerine geçti ve bu işi 1668 yılına kadar sürdürdü.

Henüz 20 yaşındayken armalarla döşeli ailesinin genelojisini kaleme aldı. Amiens'te büyük bir gayret ile tarihsel çalışmalar ile meşgul oldu. Hatta söylenildiğine göre düğün gününde bile 6-7 saat araştırmalarını sürdürmüştür. 1657'de geniş çaplı bir sözlük de barındıran ilk tarihsel çalışmasını yayınladı. 1668'e gelindiğinde Amiens'i Veba sebebiyle terk etti ve Paris'e gitti. Orada onu özverili bir biçimde destekleyen Léon d'Hérouval isimli, aynı ilgi alanlarını taşıdığı bir alim ile arkadaşlık kurdu.

Çalışmalarının temelini oluşturucak bilgilerini Latin ve Yunan dillerinde derin bir biçimde kendini geliştirerek başladı. Hazırladığı kapsamlı Sözlük'lerde çok kez konu açıklamalarına yer verdi. Bunlardan Latince olan "Glossarium ad scriptores mediae et infimae latinitatis" daha sonraları geliştirilmiş ve 21. yüzyılın başlarına dek kullanılmıştır. Yunanca hazırladığı sözlük de aynı şekilde bugün araştırmalarda başvuru kaynağı olan çalışmalarından biridir. ""Constantinopolis Christiana"" isimli topografik çalışmaları ve ""De familiis Byzantinis"" adlı Bizans aile genelojisini barındıran Bizans tarihi ("Historia byzantina) "adlı kitabı, Bizans tarihini anlatan önemli eserler arasında sayılır. Ayrıca Bizans tarihi kaynaklarının derlendiği Corpus Byzantinae historiae adlı eserin yayınlanmasında da katkıda bulunmuştur. 

Çalışmalarının büyük bir bölümü yayınlanmamıştır. Çalışmalarından oluşan bu zengin mirası bugün Paris Ulusal Kütüphanesi, Paris d'Arsenal kütüphanesi ve Amiens şehir kütüphanesinde korunmaktadır. Kütüphanede bulunan yazılardan anlaşıldığına göre, Du Cange her şeyden önce Picardie bölgesi özelinde Fransa'nın tarihi, Latin devletleri ve Bizans İmparatorluğu meşgul olmuştur.

Bizantolog Edward Gibbon Roma İmparatorluğu'nun Gerileyiş ve Çöküş Tarihi adlı eserinde verdiği bir dipnotta onu "Ortaçağ ve Bizans tarihinin emin ve yorulmaz rehberi" olarak nitelemiştir.







Buğulu Gözler

Buğulu Gözler, Pınar Soykan 'ın 2014 yılında yayınlanmış ikinci stüdyo albümüdür. Çıkış şarkısı Söz Müzik Yıldız Tilbe ye ait olan "En Kolay Beni" şarkısıdır.





Anne Consigny

Anne Consigny (d. 25 Mayıs 1963, Alençon, Orne), Fransız oyuncu. 1981'de oyunculuğa başladı. César Ödüllerinden "En İyi Kadın Oyuncu" ödülünü 2005 yapımı "Je ne suis pas là pour être aimé" adlı yapımdaki rolü ile elde etmiştir. 2007 yapımı "Claude" rolü ile yer aldığı dram filmi "The Diving Bell and the Butterfly" ve "Elizabeth" karakterini canlandırdığı 2008 yapımı "A Christmas Tale", César Ödülleri "Umut Vaadeden Oyuncu" ödülüne aday olmuştur.

Babası Pierre Consigny ve erkek kardeşi Thierry Consigny ünlü olup oyunculuk dışında meslek seçmişlerdir.

İki oğlundan film yapımcısı Benoît Jacquot 26 Haziran 1988'de doğdu. Diğer oğlu Vladimir Consigny'de oyuncudur.





Jacky Ido

Jacky Ido (d. 14 Mayıs 1977, Ouagadougou) , Burkina Faso kökenli Fransız aktör.

Jacky Ido 2004 yapımı "Die weiße Massai" filminde rol alarak yıldızı parladı.

Yine Fransız aktris Anne Consigny ile başrolü paylaştığı dram-romantik tarzdaki 2011 yapımı E-LOVE filminde başarılı bir oyunculuk sergiledi.

Jacky Ido Paris'te yaşamını sürdürmektedir.






2015 Hac izdihamı

2015 Hac izdihamı, 24 Eylül 2015'te Mekke şehrindeki Hac vazifesi nedeniyle Mina bölgesinde şeytan taşlama alanına giden caddede çıkan izdiham ve kargaşa sonucu, Suudi yetkililere göre 769 hacı adayının ölümü ve 900'den fazla kişinin yaralanması ile sonuçlanan facia. Associated Press'in sayımına göre ise 2,411 kişi öldü.

Yerel saatle 09.00 sularında şeytan taşlama ibadeti için Cemarat Köprüsü'ne doğru yürüyen hacı grupları, 204 ve 223 numaralı caddelerin kesiştiği yerde karşılaştı. Ters yönde hareket eden bu gruplar caddeye sıkışınca ölümler ve yaralanmalar gerçekleşmeye başladı. Saatler ilerledikçe can kayıpları arttı: 769 kişi ezilerek veya köprülerden düşerek öldü, 934 kişi de yaralandı. Ölü ve yaralılar için caddeye 220 ambulans ve 4 bin kurtarma görevlisi sevk edildi.

Faciada 131 vatandaşını kaybeden İran'da 3 gün yas ilân edildi. Ayetullah Ali Hamaney, yaşanan izdihamdan Suudi Arabistan devletini sorumlu tuttu. İran'ın hac organizasyonu yetkilileri bölgedeki alternatif bir yolun polisler tarafından 'bilinmeyen bir sebeple' kapatıldığını, bu yüzden izdihamın gerçekleştiğini söyledi. Görgü tanıkları da polisin bazı geçiş noktalarını kapattığını anlattı. Suudi Sağlık Bakanı Halid el-Falih ise hacıların yetkililerce belirlenen kurallara uymadan hareket ettiği için izdihamın gerçekleştiğini iddia etti.

Olaylar üzerine Suudi Arabistan Kralı Selman bin Abdülaziz, soruşturma başlattı ve uygulanan proje ve planların tekrar gözden geçirileceğini duyurdu. Ayrıca Hac Bakanı Bender Bin Muhammed al-Hacar, Mekke Belediye Başkanı Usame Fadl el-Barr ve Mekke Emniyet Müdürünü görevden aldı.

Resmi sonuçlara rağmen görgü tanıkları, diğer ülkelerin hac yetkilileri ölü sayısıyla ilgili daha yüksek ve çelişkili rakamlar verdi. Nijerya, Hindistan, Pakistan ve Endonezya'dan yetkililer faciada 1000'den fazla kişinin öldüğünü aktardı. İranlı yetkililer ise 4 bin 700 kişinin öldüğünü iddia etti. İran'ın televizyon kanalı