a adı İvano-Frankivsk olan yerleşim birimi) şehrinde, Beyaz Rus baba ve Ukraynalı bir anneden dünyaya geldi. Çocukluğu Beyaz Rusya'da geçen yazar, Beyaz Rusya Devlet Üniversitesi gazetecilik bölümünden 1972'de mezun oldu. Sonrasında bazı yerel gazetelerde çalıştıktan sonra, Minsk'te yayınlanan "Neman" isimli edebiyat dergisinin muhabiri oldu.

II. Dünya Savaşı, Sovyet-Afgan Savaşı, Çernobil faciası, SSCB'nin dağılması gibi dramatik olayları yaşamış, bu olaylara tanık olmuş kişilerle röportajlar yaptı. Bu insanlardan dinlediklerinin izlerini yazdığı kitaplarda kolayca görmek mümkündür. Yazıları Lukashenko rejimini rahatsız etti. 2000 yılında hakkında yasal kovuşturma başlatıldı. Bunun üzerine ülkesini terk etti. Hayatının sonraki on yıllık kısmını, kendisine kucak açan Paris,Göteborg ve Berlin gibi şehirlerde, siyasi sürgün olarak geçirdi. Nihayet 2011 yılında ülkesine, Minsk şehrine geri döndü.

Yazarın kitapları, SSCB'de yaşamış insanların, ülke dağılmadan önce ve sonrasındaki, duygusal hayatlarındaki değişimlerin edebi kroniği olarak tanımlanmaktadır. Sovyet-Afgan Savaşı'nın ilk ağızdan anlatıldığı Çinko Çocukları ve Çernobil kazasının ele alındığı Çernobil'den Sesler isimli kitapları en önemli eserleridir. Kitaplarında ele aldığı konuları şu şekilde tanımlamaktadır:

Savaşın Kadınsı Olmayan Yüzü isimli ilk kitabını 1985 yılında yazdı. Kitap, kısa sürede birçok baskı yaparak, iki milyon adetten daha fazla satış rakamına ulaştı. Romanda, II. Dünya Savaşı daha önce çok da ele alınmayan yönleriyle, bir kadının monologları şeklinde anlatılmaktadır. "The Last Witnesses: the Book of Unchildlike Stories" (Son Tanıklar: Çocuksu Olmayan Öyküler) isimli kitabında, savaşı yaşayan çocukların anıları yer almakta, savaş kadın ve çocukların gözünden adeta yeniden anlatılmakta, yepyeni bir duygu dünyasına kapı aralamaktadır. 1993 yılında, SSCB'nin dağılması sonucunda umutsuzluğa kapılıp, intihara teşebbüs eden insanların öykülerinin anlatıldığı "Ölümle Efsunlananlar" (Enchanted with Death) isimli kitabını yayınladı. Gerçekten de kendilerini ve yaşam biçimlerini komünist ideoloji ile özdeşleştirmiş çok sayıda Sovyet vatandaşı, ortaya çıkan yeni düzeni kabullenmekte ve bu tarihsel gerçekliği algılamakta zorluk çekmişti.

Aleksiyeviç'in kitapları, aralarında Türkçenin de bulunduğu toplam 19 farklı dile çevrilmiştir. Kitapların yanı sıra 21 adet belgeselin metnini hazırlamış ve üç adette tiyatro oyununun senaryosunu yazmıştır. Tiyatro eserleri, Fransa, Almanya ve Bulgaristan'da sahnelenmiştir.

Aleksiyeviç pek çok ulusal ve uluslararası ödüle layık görülmüştür.

Yazar, Lettre Ulysses Award komitesi üyesidir.

İngilizceye çevrilenler
Rusça
Türkçeye çevirilenler





Atatürk Kongre Kültür Merkezi-Merinos

Atatürk Kongre ve Kültür Merkezi, Merinos (Merinos AKKM), Bursa’da Merinos Parkı içindeki iki yapıdan oluşan kongre ve kültür kompleksidir

Merkezi oluşturan yapılardan biri, Türkiye’de Cumhuriyet devrinin ilk sanayi yapılarından olan Bursa Merinos Fabrikası’dır. Kentsel dönüşüm projesi kapsamında Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından 2006-2008 arasından restore edilerek içinde sanat galerileri, müzeler bulunan bir kültür merkezi haline getirilmiştir. İkinci yapı ise 2006-2009 arasında inşa edilen kongre merkezidir; içinde opera,tiyatro ve bale gösterilerinden konferans ve konserlere kadar çok çeşitli türde organizasyonu gerçekleştirmeye imkan veren 1659 koltuk kapasiteli "Osmangazi Salonu" ve konferans, konser, tiyatro, sinema gösterimlerine imkan veren 813 koltuk kapasiteli "Orhangazi Salonu" ile çeşitli toplantı ve seminer salonları yer alır. İki bina arasında sergiler, yemek ve resepsiyonlar için kullanılan geniş bir hol bulunur. Mimari tasarımı Cafer Bozkurt tarafından gerçekleştirilmiştir.

Merinos AKKM, 6 Haziran 2010 günü resmen açılmıştır. 2007 yılında "Tarihi Kentler Birliği Başarı ödülü"ne, 2010'da "Uluslararası Mimarlık Ödül" ü'ne (The Chicago Athenaeum:Museum of Architecture and Design International Architecture Award 2010) layık görülmüştür.

Merinos AKKM belediye bünyesinde açılmış çeşitli müzeler bulunur. Merinos Tekstil ve Sanayi Müzesi 2011 yılında, Bursa Merinos Enerji Müzesi 2012’de, Bursa Göç Tarihi Müzesi 2014’te ziyaret açılmıştır.




İsmet Yurtsü

İsmet Yurtsü (14 Kasım 1938, Tokat - 23 Mart 2015, İstanbul), Türk eski millî futbolcudur.

14 Kasım 1938'de aslen İstanbul'lu olan ailenin çocuğu olarak babasının Tekel'deki görevi nedeniyle bulunduğu Tokat'ta doğdu. 12 yaşında İstanbul'a geldi.

Futbola 1953'te Fenerbahçe genç takımında başladı sonra taşındıkları Feriköy'de İstanbul 3. Lig ekibi Feriköyspor'da profesyonel oldu. Feriköyspor'un İstanbul mahalli liglerinde yükselmesinde ve en üst kümeye kadar çıkmasında pay sahibi oldu.

1958-1959 sezonunda İstanbul Profesyonel 2. Ligi şampiyonu sıfatı ile 1959-1960 sezonunda Millî Lig için terfi müsabakaları oynamaya hak kazanan Feriköy, İsmet Yurtsü ve arkadaşlarının çabalarıyla dördüncü olarak Millî Lig'e yükseldi. Feriköy'ün Millî Lig'de beş sene kalıcı olmasında payı olan isimlerin başında gelen Yurtsü, özellikle 1963-1964 sezonunda Türkiye Kupası dâhil olmak üzere toplam 33 müsabakada 90 dakika oynama başarısı gösterdi.

1965 yılında Galatasaray'a transfer oldu. Galatasaray'da oynarken 1965 Türkiye Kupası Finali'nde kupaya ulaşan Yurtsü, geçirdiği 1.5 sezonda ilk on birde kalıcı olamayınca Feriköy'e geri döndü. 1967-1968 sezonunda Feriköy'ün 2. Lig'e düşmesinden bir sezon sonra futbolu bıraktı. Futbolu bıraktıktan sonra bir iki amatör takımda antrenörlük tecrübesi de yaşadı.

1961-1963 yılları arasında Türkiye millî futbol takımının formasını 4 kez giyen Yurtsü, ilk millî maçına 1 Haziran 1961'deki Norveç karşısında çıktı. 16 Haziran 1961'de oynanan SSCB maçında aldığı darbeler sonucu vücudundan akan kanların yapışıp kaldığı tarihi formayı Kasım 2012'de Abdullah Avcı'nın başında bulunduğu "millî takıma" hediye etmiştir.

Bir dönem Fenerbahçe, Galatasaray ve Feriköyspor takımlarının formasını giyen eski millî futbolcu İsmet Yurtsü, 77 yaşında hayata gözlerini yummuş, Sarıyer, Kilyos Mezarlığı'nda defnedilmiştir.





Minigun

Minigun veya M134 Minigun ("küçük tüfek" anlamına gelen), 7.62x51 mm NATO, altı namlulu, yüksek atış oranlı (2.000 ila 6.000 mermi/dakika) makineli tüfek. Genellikle bir elektrik motoru olan dış güç kaynağı ile Gatling tarzı dönen namlulara sahiptir. İsimdeki "mini" (küçük) benzer ateşleme mekanizmaları kullanan fakat daha büyük mermili tasarımlar ile mukayeseden dolayı, "gun" (tüfek) ise tipik olarak 20 mm ve üstü olan top'dan daha küçük çapta olduğundan dolayıdır.




Mutlu Ol Yeter

Mutlu Ol Yeter aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Menzil (birim)

Menzil, Osmanlılarda bir kervanın, bir kafilenin bir ordunun ya da haber taşıyan bir ulağın bir seferde aldığı mesafe ve konakladığı yeri tanımlar . Seyahat edenlere göre farklı menzil uzunlukları vardır. Temelde askeri menzil, haberleşme menzili, seyahat-hac menzili türleri bulunur. Örneğin haberleşme menzili, ulağın bir günde at ile aldığı yolu ve bu yolun sonunda atını değiştirdiği, konaklayıp uyuduğu, karnını doyurduğu yerdir.

Menzilde tipine göre menzilci, menzil küthedası, ahur küthedası, seyis gibi çalışanlar bulunur. Menzilin civarında iskan edilmiş ve Menzilkeş olarak adlandırılan çoğunlukla menzilin hizmetlerini gördüğü için bazı vergilerden muaf reaya bulunurdu. Bazı menziller de derbend olarak hizmet verirdi . Bazı menziller ise cami, hamam, aşevi, eczane v.b. eklenerek menzil külliyeleri olarak hizmet vermiştir.




Vosges Muharebesi

Vosges Muharebesi, (veya "Alsas Muharebesi veya Ochensfeld Muharebesi veya Vesontio Muharebesi"') MÖ 58 Ekim'de antik Galya'da, Sekuanlar kabile devletinin başkenti olan Vesontio (modern Besançon, Alsas, Fransa) yakınlarında Vosges'lar bölgesinde Mulhouse yakınında bulunan küçük "Ochensfeld" yerleşkesi kenarında yapılan bir muharebedir. Bu muharebe Romalı Galya valisi Jül Sezar komutası altında Romalılar ile birkaç yıl önce Ren Nehri'ni geçerek Galya'ya Sekuanlar ve Aedular arasında savaşa Sekuanlara destek amacıyla giren ve onlardan toprak bağışı aldıktan sonra Sekuanlara arazilerinin (2/3)ini göç eden 120,000 Germenle birlikte yöneten Germanyalı Suebler kabilesi komutanı Ariovistus arasında yapılmıştır. Galya Savaşları adı ile bilinen savaş içindeki muharebelerden üçüncü önemli olanıdır.

Bu muharebe ismini Vosges bölgesinden almaktadır. Romalı ordusunun Vesontio'dan yedi günlük yürüyüşle eriştiği Alsas bölgesinde bulunan Vosges dağları eteklerinde küçük bir yerleşke olan modern "Ochsenfeld" yerleşkesi civarında olmuştur. Bunun için bu muharebeye "Voges'lar Muharebesi" veya "Alsas Muharebesi" veya "Ochsenfeld Muharebesi" veya hatta "'Vesontio Muharebesi" ismi da verilmektedir.

Suebler bir Germen asıllı kabile olarak Batı Germanya'da yaşamakta idiler. Fakat MÖ 71'de bu Germen kabilesi batıda bulunan Ren Nehri'nin geçerek Galya arazisi olan Marne ve Ren Nehri arasındaki araziye göç etme kararı aldı. Bu Suebler göçünün liderliğini Suebler kabilesinin reisi ve kralı olan Ariovistus üzerine aldı. Bu araziler Galyalı bir kabile ve önemli bir Galyalı ve devlet olan Sekuanların arazileri idi. Bu göç Sekuanların arazilerine taciz etmek idi. Fakat bu dönemde Sekuanlar diğer büyük bir baskı altında idiler. Komşu Galyalı kabile devlet olan Aedular'la olan ihtilafları daha ciddi seviyelere erişmişti ve iki kabilenin birbirleriyle ilişkileri savaş etme noktasına varmıştı. Her iki Galyalı kabile de her nereden olursa olsun kendilerine destek verecek müttefik aramaktaydılar. Sekuanlar kendi arazilerine taciz etmekle beraber buralara yeni göç eden Germen asıllı Suebleri kendilerine müttefik olarak görmeye başladılar. Sekuanlar bu nedenle Ariovistus'nun Suebler göçmenleri ile Aedular kabilesi aleyhine olmak üzere bir müttefiklik anlaşması yaptılar. MÖ 61'de Seküanlar'ın bir müttefiki olarak Suebler ordusu Ariosvistus komutasında savaşa başladı ve bu savaşta en önemli çarpışma olan Magetobriga Muharebesi'nde Suebler Aueduları büyük bir mağlubiyete uğrattılar