half-century. Bu partikülün sahtekar bir tek parçacık olup olmadığı veya henüz keşfedilmemiş olan birçok partikülün birincisi olup olmadığı bilinmemektedir. Yeni derin düşüncelere yol açabilir çünkü son olasılıklar gerçekliğin doğası hakkında, Standart Model ötesinde, fizikçiler için özellikle heyecan verici. Şimdi ise fizikçiler bu parçaya "higgs gibi" ismini verdi.  Santa Barbara'da Kaliforni'ya üniversitesinden  Joe Incandela,  "30 - 40 yıllık serüven içerisindeki kuarkların keşfi gibi en büyük keşiflerden bir tanesi olabilir. " The groups operating the large detectors in the collider said that the likelihood that their signal was a result of a chance fluctuation was less than one chance in 3.5 million, so-called "five sigma," which is the gold standard in physics for a discovery. Michael Turner, a cosmologist at the University of Chicago and the chairman of the physics center board, said

Parçacık fiziğinin dili olan kuantum teorisin de temel parçacıklar iki kaba gruba ayrılır: elektron gibi maddenin parçaları olan fermiyonlar ve kuvveti aktarabilen, fotonlar gibi ışığı aktarabilen enerjinin parçaları olan bozonlar. Dr. Peter Higgs: üç bağımsız grup üzerinde çalışan altı fizikçiden biri olup, 1964 yılında kozmik molasın kavramını, ya da higgs alanını, icat etmiştir. Diğer fizikçiler ise Imperial College, London'dan Tom Kibble, University of Rochester'den Carl Hagen, Brown Üniversitesi'den Gerald Guralnik ve Université Libre de Bruxelles'den François Englert ve Robert Brout'tur. One implication of their theory was that this Higgs field, normally invisible and, of course, odorless, would produce its own quantum particle if hit hard enough, by the right amount of energy. The particle would be fragile and fall apart within a millionth of a second in a dozen different ways depending upon its own mass. Unfortunately, the theory did not say how much this particle should weigh, which is what made it so difficult to find. The particle eluded researchers at a succession of particle accelerators, including the Large Electron–Positron Collider at CERN, which closed down in 2000, and the Tevatron at the Fermi National Accelerator Laboratory, or Fermilab, in Batavia, Ill., which shut down in 2011.

Daha fazla deneyler devam etti ve Mart 2013 yılında yeni keşfedilen geçici parçacığın Higgs bozonu olduğu keşfedildi.

Daha görülmemesine rağmen, Higgs benzeri alanlar evren hakkındaki teorilerde ve sicim teorisinde önemli rol oynamaktadır.  Belirli koşullar altın da Einstain yaklaşımlı fizikçilerin garip muhasebesine göre, bu parçacıklar anti çekim kuvvetinin var olduğu enerji ile kaplanmış hale gelebilirler. Bu şişme olarak bilinen bu tür alanlar büyük bir patlama kaynağı olarak önerilmiştir, muhtemelen evrenin ilk zamanlarındaki karanlık madde şimdi görülüyor ki evrenin büyümesini hızlandırmak için var.

Modern teorik gelişmeler standart modelin arıtılmasını içermektedir. Yang mili teorisi gibi temellerinin araştırılması ve lattice QCD gibi metotların sayısal araştırması içermektedir.

Uzun süredir sorun kuantum kütle çekimidir. Parçacık fiziği için yararlı olacak bir çözüm elde edilmemiştir.

Kuark-gluon plazması, maddenin bu yeni (varsayımsal) durumu hakkında araştırmalar vardır. Tetrakuarkların ve glontoplarının var olduğunun bazı yeni deneysel kanıtlar da vardır.

Proton bozulması incelenememiştir ancak standart model tarafından tespit edilmiştir, bunun için araştırmalar vardır.





Nanoteknolojinin etkileri

Nanoteknolojinin etkileri nano sağlık, etik, yasal ve çevresel uygulamalar, mühendislik, biyoloji, kimya, programlama, malzeme bilimi ve iletişime kadar uzanmaktadır. 

Nanoteknolojinin büyük yaraları üretim metotlarını geliştirmeyi, su arıtım sistemlerini, enerji sistemlerini, fiziksel iyileştirme, nano medikal, daha iyi besin üretim metodları üzerinedir.

Potansiyel riskler, çevresel, sağlık ve güvenlik konularını içermektedir, nanoteknoloji ürünleri baskın hale geldiği için geleneksek sanayinin yer değiştirmesi gibi geçici etkilerde vardır. Nano partiküllerin olası olumsuz etkileri göz ardı edilir ise bu özellikle önemli olabilir.

Nanoteknolojinin doğru olup olmadığına dair özel hükümet düzenlemeleri tartışmalı bir durumdur. Amerika Birleşik Devletleri Çevre Koruma Ajansı, Avrupa Komisyonu Sağlık ve Tüketicinin Korunması Müdürlüğü gibi düzenleyici kurumlar nano partiküllerin potansiyel riskleri ile ilgilenmeye başlamıştır. İlk olarak Avustralya ve İngiltere'de organik gıda sektörü organik sertifikalı ürünlerden nano parçacıkların ihracı ile başlamıştır sıklıkla kanada'da bütün yiyecekler Demeter uluslararası standartların da sertifikalanmıştır. 


Nano malzemelerin (nano parçacıklar içeren malzemeler) başlı başına bir tehdit değildir. Hareketlilik ve artan reaktivite özellikleri, onları sadece bazı yönlerden riskli yapar. Belirli nano parçacıkların bazı özellikleri canlılar ve çevre için zararlı olabilir ve biz gerçek bir tehlike ile karşı karşıya kalabiliriz. Bu durum nano kirlikik olarak adlandırılabilir.

Sağlık ve çevre etkilerini ele alabilmemiz için nano yapılar arasındaki farkı bilmemiz lazım. (1) Nano kompozitler, nano ölçekli parçacıklar, bir maddenin, malzeme veya cihaz içerisine dahil edilir nano yapılı yüzeyler ve nano bileşenleridir. (elektronik, optik sensörler vs.); (2) serbest nano partiküller; nano partiküllerin üretiminde bir safhada ya da tek tek mevcut değildir. Örneğin bu serbest nano partiküller, elemanlarının nano ölçekli türleri ya da belirli bir elementin bir nano başka bir madde ile kaplanmış kompleks bileşikleri olabilir.

Sabit nano parçacıklar içeren malzemelerin farkında olunmasına rağmen, acilen endişe duyulması gereken konu serbest dolaşan nano parçacıklardır.

Nano partiküller günlük örneklerinden çok farklı, bu yüzden onların yan etkileri bilinen macro boyutlu maddelerin toksitlerinden ayrılamazlar. Bu durumlar serbest nano parçacıkların çevresel etkilerini ve sağlık konularını ele almak için çok önemlidirler. 

Daha ileri artırmak için, nanopartiküllerden söz etmek önemlidir. Bir toz veya sıvı içeren nanopartiküller hemen hemen asla tek dağılımlı değildir, ancak bunun yerine bir parçacık boyutu aralığını ihtiva ederler. Büyük nanopartiküller küçük olanlarına göre farklı özelliklere sahip olabilir ve bu deneysel analizi zorlaştırır. Ayrıca, nanopartiküller toplamak için bir eğilim göstermektedir ve bu toplanmada genellikle bireysel nanopartiküller farklı davranır.

Nano imalat ya da endüstriyel kullanımı için Ulusal Mesleki Güvenlik ve Sağlık Enstitüsü, nano partiküllerin vücudun sistemleri ile nasıl bir etkileşim içerisinde olduğunu ve işçilerin maruz kalabilecekleri hakkında ilk araştırmayı gerçekleştirdi. NIOSH şu anda en iyi bilimsel bilgi ile tutarlı nanomalzemeler ile çalışmak için geçici kurallar sunuyor. NIOSH da (Ulusal Kişisel Koruyucu Teknoloji Laboratuvarı) çalışmalar NIOSH onaylı ve EU markalı solunum solunum maskeleri yapmaktadır. Bunların yanı sıra sertifikalı olmayan toz maskeleri yapılmaktadır.  Bu çalışmalar nano parçacıkların boyutunun 30 ile 100 nanometre arasında olduğunu gösterdi ve kaçak boyut testi mankenleri solunum maskeleri içinde bulunan nanopartiküllerin sayısında büyük artış oldu.Tüketici ürün güvenliği komisyonu ve nano teknoloji   kurumunda E. Marla Felcher mantıksız yaralanma risklerine karşı halkı koruyacak ya da tüketici ürünleriyle ilgili ölümleri, kompleksin güvenliğini denetlemek için eksik donatılmış olan, yüksek teknoloji ürünlerini nano teknoloji kullanarak yapmak için tüketici ürünleri güvenliği komisyonunu önermektedir. Gıda sistemlerinde, ticarette, insan sağlığına ve çevreye, bir bütün olarak toplumun üzerinde nanoteknoloji etkileri ve hatta "insan" tanımı üzerinde güvenliği konusunda karakterize veya politize edilmemiştir.

Nano teknolojinin insan sağlığı üzerindeki muhtemel etkileri nano teknolojik malzeme ve cihazların kullanımının sahip olacağı etkilerdir. Nanoteknoloji gelişmekte olan bir alan olduğu için, yararları ya da insan sağlığı için ne tür risk teşkil edeceğine ilişkin büyük bir tartışma vardır. Nano teknolojinin sağlık etkisi iki açıdan ayrılabilir; nano teknolojik yeniliklerin hastalığı tedavi etmek için kullanılan tıbbı uygulamaları ve nano malzemelere maruz kalındığın da yarattığı potansiyel sağlık tehlikeleri.

Nanotoksikoloji nanomalzemelerin potansiyel sağlık risklerini inceleyen bir dalıdır. Nanomateryallerin son derece küçük olmaları onların daha büyük olan boyutlu parçacıklara göre çok daha kolay bir şekilde insan vücudu tarafından alınması anlamına gelir. Bu nanopartiküllerin organizmanın içinde nasıl davranacağınının çözülmesi önemli konulardan biridir. Nanopartiküllerin davranışı, çevreleyen doku ile boyut, şekil ve yüzey reaktivitesinin bir fonksiyonudur. Parçalanamaz veya yavaş parçalanabilir maddelerin organlarda birikmesiyle ne olacağının yanı sıra,  vücut içerisindeki potensiyel biyolojik etkileşimleri bir diğer endişedir. Onların geniş yüzeylerinden dolayı, doku ve sıvılara maruz kaldığında nanopartiküller hemen karşılaştıkları bazı makromoleküllerin yüzeyine yapışır.  Geniş toksik madelerin çeşitliliğinden dolayı nano maddelere maruz kalındığındaki sağlık sorunlarını genellemek zor yani her yeni nano materyal için bütün maddelerin özellikleri hesaba katılarak değerlendirilmek zorundadır. Sağlık ve çevre sorunları nanomalzemeleri kullanan veya üreten şirketlerin işyerlerinde, nanobilim ve nanoteknoloji araştırmaları yapan laboratuvarları birleştirir. Tozlar için geçerli işyeri maruz kalma standartları doğrudan nano partikül tozlar için uygulanabilir.

Nano tıp, nanoteknolojinin tıbbı uygulamasıdır. Nano tıp'ın uygulama aralığı nano malzemelerin tıbbi kullanımından, nano elektronik biyosensörler ve hatta gelecekteki olası uygulaması moleküler nano teknoloji. Nanotıp yakın gelecekte araştırma araçları ve klinik amaçlı cihazların önemli derecede geliştirilmesi için çalışmaktadır. Ulusal nano teknoloji girişimi, ilaç sektöründe yeni ticari uygulamaları, gelişmiş ilaç taşıyıcı sistemleri ve  yeni tedavil