ilâ 80 milyon taraftar arasında olup 150 ülkede varlığını sürdürmektedir.

Tebliğ Cemaati Hong Kong'da faal olup büyük Kowloon Camii'nden faaliyet göstermekte olup cemaatler oraya muhtelif ülkelerden davah için gelmektedir. Birçoğu Hong Kong'dan civardaki ilçelere öğretmek ve davah için giderler. Mazhar Paşa, Ömer Faruk, Navid Ahmed, Şabbir Ahmed ve başkaları aktif cemaat üyeleridir. Büyük Kowloon Camii, Hong Kong ve en yakın ilçeler için mahallî bir merkezdir.

TC üyelerine Sünnî İslâm'dan sapmadıkları sürece kendi fıkıhlarını takip etmelerine izin verilir. Tebliğ Cemaati, hedefini davah, yani İslam'ın misyonerliği veya vaaz edilmesi esasına atıfta bulunarak tanımlar. Tebliğ Cemaati, davayı yalnızca iyiliği emredip kötülükten sakındırma olarak yorumlar ve hedefini iki özel Kur'an ayeti çerçevesinde tanımlar. Bu iki ayet şunlardır:

Tebliğ Cemaati, dini çok iyi anlamasa bile İslâm'ın şartı olan davayı yerine getirmesi için herkesi teşvik eder. Bu, özellikle ulemâ liderliğinde olup din âlimlerinin kendi liderlik rollerini genişlettiği diğer İslâmî hareketlerden farklıdır. Tebliğ Cemaati, en yüksek standartların İslâmî öğrenim ve ahlâkta misyonerlik için ön şart olduğuna dair hâkim fikre katılmayarak davayı ve kendi kendini düzeltme mekanizması olarak teşvik eder.

Selefiler gibi Tebliğ, "onları çevreleyen `inançsız` toplumdan günlük hayatlarında ayrılmaya" çalışırlar. Açıkça çoğu vaazlarında belirtildiği gibi Tebliğ Cemaati'nin tek hedefi, Müslümanların Muhammed tarafından ideal şekilde gösterilen İslâmî hayat tarzını kabul edip ona davet etmeleridir. Bu detaylı bir orthopraksi içerir: "taraftarlar Peygamber gibi giyinir, onun gibi yerde sağ tarafına yatarak uyur"; sol ayakla banyoya gir, fakat önce sağ ayakla pantolonu giy; yemek yerken çatal kullanma, bunun yerine orta, işaret ve başparmağı kullan; erkekler üst dudaklarını tıraş eder, ama sakalları uzatır; pantolon veya elbiseleri "Peygamber, elbiseyi yerde sürüklemek kibir işareti olduğunu söylediğinden" kendi ayak bilekleri üzerinde olmalıdır. Hareket, Müslümanları günlük rutinleri dışında Tebliğ faaliyetleriyle vakit geçirmeleri için teşvik ederek geri kalan rutinin Tebliğ hayat tarzı ile uyumlu hâle gelmesini sağlamak ister. Taraftarları, inançlarını derinleştirmek için Pakistan'daki Deobandi medreselerine kayıt için teşvik de edilir.

Muhammed İlyas tarafından kabul edilen metoda göre en az on kişiden müteşekkil cemaatler (Arapça جماعات), çeşitli köylere ve mahallelere vaaz etmeye gönderilmesini organize etmek oldu. Bu geziler, dawah turları (aşağıya bakınız), şimdi TC liderleri tarafından organize edilmektedir. Bu turlarda Muhammed taklit edilerek "faaliyetin faziletleri hakkındaki hadis"e vurgu yapılır. Faziletlerle alakalı bu hadiste bunlar inanç ve (Allah rızası için) ihtisap olarak adlandırılır ve TC, bunun Âhiret'te mükâfatlandırılmak için en çok güç veren kuvvet olduğuna inanır. TC kurucusu İlyas, faziletleri bilmenin ve a'malu-saliha'nın (iyi işlerle faziletlerin) hukuktan (masâ'il) öncelikli olduğunu vaaz ederdi. İçtihadın detayını (farâ'id (görev) ve sünen (gelenekleri)) bilmenin kişinin namazı teklif etmesi gibi ibadetler yapması hâlinde faydalıdır. Onlar, öğrenmenin ve başkalarını teşvik etmenin en iyi yolunun Kur'an ve peygamberlerin, sahabelerin ve evliyaullahın hadislerdeki hikâyeleri ışığında Tebliğ Cemaati Hareketi tarafından tavsiye edilen kitaplarla öğretmenin en iyi yolu olduğu konusunda ısrar ederler.[Note 1] Özellikle Zekeriyya Kandhalvi tarafından hareket ile ilişkili yayınlar olsa da vurgu, kitapla öğrenmeden ziyade ilk elden şahsî iletişim olmuştur. Genellikle Tebliğ Nisâbı (Tebliğ müfredatı) olarak adlandırılan kitapların koleksiyonu, Tebliğ Cemaati büyükleri tarafından genel okuma için tavsiye edilmektedir. Bu set dört kitabı ihtiva eder: "Hayat-us Sahaba", "Fazâil-e-a'mâl", "Fazâil-e-sadaka" ve "Muntakab Ehadîs".

Tebliğ'in ahlâkı, genellikle Güney Asya'da aşırı şekilde takip edilen bâzı ortodoks olmayan âdet ve törensel âyinler konusunda sosyal mesuliyeti veya bunlara katılımı tavsiye etmemektedir. Mesela Güney Asya'da yaygın olarak yıllık toplantılarda yapılan evlilikler ve başka benzeri kitle toplantılarına katılmayı tavsiye etmez.

İlk başlarda ve Güney Asya'da Tebliğ Hareketi, ortodoksluğa dönmek ve Müslümanların dinî-kültürel kimliklerini hâlâ Hinduizm ile bağlantılı dinî âyinler uygulayan heterodoks ya da "sınırdaki" Müslümanlardan "arındırma"yı hedeflerdi. Böylece bilhassa Hindu misyonerlik hareketlerinin son zamanlarda Hinduizm'den dönmüş kişileri hedefleyen çabalarına karşı koymak için bu şekilde hareket ederdi. Ortak misyonerlik hareketlerinin aksine TC, gayrimüslimlere vaaz vermek yerine çoğunlukla Müslümanları 'daha iyi ve daha temiz' ve ideal olarak 'dini mükemmel' yapmaya odaklanmıştır. Bunun sebebi, gayrimüslimlere davanın yalnızca Müslümanın "mükemmelliği" vaaz edilirse ya da böylece çok daha etkili olacağına inandığı içindir.

TC, bir köyü ya da mahalleyi ziyaret eder, yerel Müslümanları davet camide bir araya gelmeye davet edip esaslarını Altı Prensip şeklinde sunar. Bu altı prensip, İslâm Peygamberi'nin arkadaşlarının hayatlarından elde edilmiştir. Bir rivayette "Sahabelerim yol gösterici yıldızlar gibidir. Hangisine sarılsanız hidayete erersiniz" denmektedir. Muhammed İlyas, Tebliğ Cemaati öğretilerinin özetinin özeti olan altı talebi altı prensibi şeklinde ifade etti. Bu altı prensip şunlardır:

Tebliğ Cemaati gayriresmî bir organizasyon yapısına sahiptir ve içine kapanık kurumsal profili vardır. "Minimal hiyerarşi bağımlılığı, liderlik pozisyonları ve karar verme işlemleri ile serbest bir dinî hareket" şeklinde tarif edilmiştir." Kitle iletişim araçlarından, faaliyetler ve üyelikler hakkında ayrıntılar yayınlamaktan uzak durur. Grup, ayrıca esas olarak siyasî ve tartışmalı konularda görüşlerini ifade etmekten bu konularda anlaşmazlıkları önlemek için kaçınır. Bir teşkilat olarak Tebliğ Cemaati bağış talep etmez ve herkes tarafından finanse edilmez, hatta üyeleri kendi harcamalarını kendileri karşılar. Hiçbir resmî kayıt işlemi ya da resmî üyelik olmadığından üye sayısı şimdiye kadar tespit edilmemiş olup tam üyelik istatistikleri bilinmemektedir. Hareket, büyükleri ile mülâkattan uzak durur ve hareketle ilişkili (genellikle Tebliğ Nisâb (Tebliğ müfredatı) olarak zikredilen) yayınları olmasına rağmen hiçbir zaman resmî yazılar yayınlamamıştır. Vurgu kitap öğrenme yerine, daha ziyade ilk elden kişisel iletişim olmuştur.

Teşkilatın faaliyetleri Markaz adı verilen merkez ve genel merkezlerden koordine edilmektedir. Tebliğ Cemaati, başlangıçta başladığı yer olan Hindistan'daki Güney Delhi'nin Nizamuddin Batı ilçesindeki Nizamuddin Markaz denilen uluslararası merkezi hâlen muhafaza eder. Aynı zamanda faaliyetlerini koordine etmek için 213 ülkede ülke merkezleri vardır. Bu merkezler ortalama 10 ilâ 12 kişiden müteşekkil "cemaatler "hâlinde Müslümanları Allah'ın yoluna sadık kalınmasını hatırlatmak için yola çıkan gönüllü ve kendi kendini finanse eden insanları teşkilatlandırır. Bu cemaatler ve vaaz misyonları kendi üyeleri tarafından finanse edilmektedir.

Emir, Tebliğ Cemaati liderinin ünvânı olup bilhassa aranan özelliği dünyevî rütbeden ziyade itikat kalitesidir. Tebliğ Cemaati'nin emiri merkezî bir danışma konseyi ("şûrâ") ve Tebliğ Cemaati büyükleri tarafından hayat boyu tayin edilir. İlk "emir", hareketin ayrıca kurucusu olan Mevlana Muhammed İlyas Kandalavi, ikincisi oğlu Mevlana Muhammed Yusuf Kandalavi ve üçüncüsi de Mevlana Inaam ul-Hasan oldu. Şu anda Hacı Abdul Vahhab ve Mevlana Saad Kandalvi v.s.'den müteşekkil bir âlimler konseyi vardır. İnam-ul Hasan'ın oğlu Mevlana Zübeyir ul-Hassan Delhi'de 18 Mart 2014 tarihinde vefat etti. Kendisi Tebliğ Cemaati'nin dördüncü emiri idi.

Tebliğ Cemaati'nin faaliyetleri Altı İlke'nin sonuncusu ile karakterize edilebilir. Bu ilke, Tafrik-i Vakt'dir (zaman ayrılması) ve geçici olarak seyahat için de olsa dünyadan çekilmeyi doğru görür. Seyahat, şahsî reformun en etkili yöntemi olarak kabul edilmiş olup kuruluşun sembolik bir özelliği haline gelmiştir. Bu geri çekilmenin gayesini açıklamak üzere dünyevî hoşgörünün yol açtığı tahribatı yamamak için kuru havuz benzetmesini kullanırlar.

Her biri bir "emir "tarafından yönetilen bu ferdî "cemaatler", Allah'ın yolunda dâim olmayı insanlara hatırlatmak için şehir veya ülke genelinde her Markaz tarafından gönderilirler. Çalışmanın süresi her "cemaatin "takdirine bağlıdır. Bir gezi bir akşam, birkaç gün ya da uzun bir süre devam edebilir.

En büyük İslâmî hareket olan Tebliğ Cemaati, takipçilerini harcamalarını bir kalıp takip ederek onun teşvik "haftada bir gece, ayda bir hafta sonu, yılda 40 sürekli gün ve hayatta en az bir kere 120 günü tebliğ görevleri yapmayı" tavsiye eder. Bu turlar sırasında genellikle sırtlarında uyku tulumu taşıyan basit, beyaz, gevşek elbiseler giymiş üyeleri görülür. Bu üyeler tebliğ faaliyetleri için üs olarak camiler kullanırlar, fakat bâzı camiler daha sık tebliğ faaliyetleri yüzünden bu yolculuklarda özellikle teşkilatla ilişkili olduğu görülür. Bu camiler genellikle mahalle üyeleri için periyodik ve daha küçük toplantıların yapıldığı yerdir.

Camilerde kaldıkları süre boyunca bu cemaatler günlük bir gaşt yaparak tercihen bir kılavuz yardımı ile oranın mahallelerini ziyaret eder. Camide akşam namazını kılmak üzere insanları davet ederler ve katılanlarla Altı İlke'yi özetleyen bir vaazı namazdan sonra verirler. Onlar kendi kendine islâh ve İslâm'ın yayılması için kendilerinin tebliği için vakit ayırması için katılımcılara davette bulunurlar. Ayrıca yeme, uyku gibi düzenli faaliyetler de camilerde gerçekleştirilmektedir. Bilhassa kılık kıyafet ve şahsî tarvırlar konusunda dönmeye çağıran bir küresel Sünnî misyonerlik ve dirilişçi hareketidir. Cemaatin çoğunluğu Güney Asya'da yaşayan takriben 12 ilâ 150 milyon arasında taraftarı 213 ülkede bulunmaktadır. Generally, the assumed role of these "jamaat" members cycle in a way that they may be engaged as a preacher, a cook or as a cleaner at oth