fından özellikle Peer-to-peer dosya paylaşım ağlarındaki çevrimiçi telif hakkı ihlalleri de "korsanlık" olarak nitelendirilmektedir.

GNU Projesi'nin kurucusu Richard Stallman, "korsan" teriminin "kopyalama yapanları onaylamıyorum" ve yayıncıların başvurduğu bu kelimenin kullanılmasını "Onların [yayıncılar], denizlerde gemilere saldıran, kişileri kaçıran ve öldürmekle eşdeğer olarak ima etmesinin etik olmadığına inanıyorum" diyerek kullanımını eleştirmiştir. Satış sonrasında ürünlerin içeriğinin kullanımının kontrol edilmesi gibi Anti-korsanlık durumları ise (DRM gibi) tüketiciler tarafından kabul edilmektedir.

Telif hakkı sahipleri sık sık telif hakkı ihlali için hırsızlık terimini kullanırlar. Telif hakları kapsamında hırsızlık; telif hakkı ihlali yapan kişinin, sahibinden mülkiyetini eline alması türünde fiziksel nesnelerin hırsızlığı gibi bir hırsızlığı ifade etmez ama bir kişinin özel haklarına sahip olduğu çalışmaların izni olmadan alınması buna örnek olarak gösterilebilir. Mahkemeler telif hakkı ihlali ile hırsızlık arasında ayrım yapmak zorundadır. Örneğin, ABD Yüce Mahkemesi 1985 yılında gördüğü Dowling ile ABD hükumeti arasındaki dava sonucunda yer verdiği düzenlemede, kaçak pikap kayıtlarının çalınmış mal niteliğinde olmadığına dair hüküm vermiştir. Bunun yerine, "telif hakkına sahip bir şeyin dönüştürülmesi dolandırıcılık veya hırsızlık ile eşit değildir. Hatta Telif Hakkı Yasası'nda bile bir sanat eserinin [...] telif hakkını ihlal edilmesi anlamında kötüye kullanım terimi kullanılmaktadır." açıklamasında bulunmuştur.

Telif hakkı ihlalinde bulunanın içinde bulunduğu dürtü veya güdülerden bazıları şunlardır;

Bazı durumlarda, lisans anlaşmaları sadece kısmi bir uygunluk nedenidir. Örneğin, 2013 yılında ABD Ordusu ile Teksas merkezli bir şirket olan Apptricity arasında görülen davada, gerçek zamanlı olarak kendi askerlerini izlemesine olanak sağlayan bir yazılımın geliştirilmesinde, ABD ordusu 2004 yılında 500 kullanıcı lisansı için şirkete 4.500.000 $ ödemiş ancak şirket yazılımın 9.000'den fazla kullanıcı tarafından kullanıldığını iddia ederek 50 milyon dolar talep etmiştir. BSA gibi büyük anti-korsan örgütleri, tam uyumluluk için düzenli olarak yazılım lisanslama denetimleri yapmaktadır.

Sosyal Bilimler Araştırma Konseyi tarafından 2011 yılında yapılan Gelişmekte Olan Ülkelerde Medya Korsanlığı isimli ilk bağımsız ve Brezilya, Hindistan, Rusya, Güney Afrika, Meksika ve Bolivya ülkelerinde karşılaştırmalı olarak yapılan araştırmada; "Düşük gelirli ve ucuz dijital teknolojiler bulunan bu ülkelerde, medya mallarının yüksek fiyatlar ile satılması" özellikle gelişmekte olan pazarlarda medya korsanlığının yayılmasında başlıca faktör olduğunu ortaya koymuştur.

Aynı çalışmaya göre, dijital korsanlık medyayı üreten tarafa ek maliyetler oluştursa da aynı zamanda gelişmekte olan bu ülkelerde medya mallarına ana erişimi sunan bir tercih olmaktadır. Dijital korsanlığın güçlenmesi, gelişmekte olan ülkelerdeki hukuksal desteğin ihmal edilmiş olmasından kaynaklanmaktadır. Çin'de dijital korsanlık sadece yasal bir mesele değil, ucuz ve uygun fiyatlı korsan ürünlere olan yüksek talebin yanı sıra bu ürünleri üreten şirketlerin devlet ile olan bağlantılarıdır.

Bir ülkenin bir filmi yasaklaması nedeniyle korsan video ve DVD'lerin yayılmasının örnekleri olmuştur. Romanya doğumlu belgesel yapımcısı Ilinca Călugăreanu, Nikolay Çavuşesku'nun rejimi altındaki devlet televizyonunda çevirmen olan Irina Margareta Nistor'un hikâyesini anlatan bir yazıyı "The New York Times"'ta yayımladı. Yazıda 1985 yılında Nistor'un Romanya'da 3.000'in üzerinde farklı dublajlı filmi dağıttığı açıklanmış, onun sayesinde Amerikan film kahramanlarının popülerlik kazandığı belirtilmiştir. Nistor'un bu tarihlerde adı bilinmemesine rağmen, ülkede Çavuşesku'dan sonra gizli kimliği ile en çok tanınan kişisi olmuştur.

Günümüzde çoğu ülke eserlerin yazarlarının telif haklarını genişletmektedir. Telif hakkı mevzuatı bulunan ülkelerde, telif hakkının uygulanması genellikle telif hakkına sahip kişinin sorumluluğundadır. Bununla birlikte bazı ülkelerde telif hakkı ihlalleri için cezalar vardır.

ABD'de, izinsiz kopyalama destekleyen hizmetler ile yazılım sağlayıcıları telif hakkı ihlali iddiaları nedeniyle sivil mahkemelerde dava yoluyla karşı karşıya gelebilmektedir. Örneğin; büyük bir sinema şirketi olan MGM Stüdyoları, telif hakkı ihlallerinde katkı payı olduğunu öne sürdüğü P2P paylaşım hizmetleri olan Grokster ve StreamCast'e karşı dava açmıştır. 2005 yılında Yargıtay MGM lehine karar verdi ve bu tür hizmetlerinde bilinçli bir şekilde telif hakkı bulunan filmlerin pazarlandığı bir alan olduğunu belirterek, söz konusu şirketleri telif hakkı ihlallerinden sorumlu tuttu. MGM ve Grokster davasında ise daha önceki Sony kararı bozulmadı ve dava daha yavaş bir düzeyde yürüdü; mahkeme telif hakkı ihlaline konu yeteneği bulunan yazılımın sonraki tasarımcılarını konu hakkında uyardı.

Amerika Birleşik Devletleri'nde telif hakkı süresi, yazarın yaşamı artı 70 yıllık geçerli bir dönemin yanı sıra 14 yıl boyunca tek bir yenileme süresinin yardımı ile 14 yıl daha olmak üzere ve art arda birçok kez uzatıldı. Eğer eser bir yazdırılmış eser ise bu süre eser oluşturulduktan sonra 120 yıl, yayınlanmasından sonra ise daha az bir süre olan 95 yıl boyunca sürebilir.

Fikri Mülkiyet Haklarının Ticaretle İlgili Yönleri Anlaşması'nın (TRIPs) 50. maddesi uyarınca, sözleşmede imzası bulunan taraf ülkeler telif hakkı ihtiyati tedbir ile ihlallerinde ve ihlal edilmesine yönelik ödül ve zarar çözümleri için mahkemelere imkan tanıması gereklidir.

Telif hakkı ihlallerinde, ceza hukukuna göre cezalandırma elkelerdeki duruma göre değişiklik gösterir. Bu bazı durumlarda hapis cezası ile mahkûmiyet ve/veya her telif hakkı ihlali için ayrı ayrı olmak üzere ağır para cezaları şeklinde olabilir. ABD'de, kasıtlı telif hakkı ihlalinde her hak ihlali başına en fazla 150.000 $ para cezası uygulanabilir.

Fikri Mülkiyet Haklarının Ticaretle İlgili Yönleri Anlaşması'nın (TRIPs) 62. maddesi uyarınca taraf ülkeler "kasıtlı marka sahteciliği veya ticari ölçekteki telif hakkı korsanlığı" durumlarında ceza usulü uyarınca suç sayılarak gerekli hükümlerin oluşturmasını zorunlu kılmıştır. Telif hakkı sahiplerinin telif hakkı ihlalinde, devletler tarafından her türlü cezai yaptırımın sağlaması talep edilmiştir.




Ahmet Yakupoğlu

Ahmet Yakupoğlu, (Kasım 1920, Kütahya - 2 Ekim 2016 , Kütahya) Türk ressam, neyzen , müzehhip.

Kütahya'nın Saray Mahallesi'nde 1920 Kasım'ında doğdu. Yakupoğulları'ndan Hacı Halil Ağa ile Şefika Hanım'ın oğludur. Resme olan alâkası henüz küçük yaşlarda resimli kitapları uzun uzun incelemesiyle başladı. İlk tahsiline 1927 yılında Derviş Paşa İlkokulu'nda başlayan Yakupoğlu, resimlerin birkaçını okul salonlarında sergiliyor, diğer derslerinde de başarılı oluyordu. İlk ve orta tahsili sırasında Vahid Paşa İl Halk Kütüphanesi'nin devamlı okuyucusu olarak, resimli kitapların ve resim sanatı üzerine yazılmış kitapların tamamını okuyan Yakupoğlu, iyi bir ressam olmanın yollarını arıyordu.

1941 yılında Vahid Paşa İl Halk Kütüphanesi'ndeki yazma eserleri incelemek üzere Kütahya'ya gelen İstanbul Üniversitesi profesörlerinden Süheyl Ünver ile tanışma imkanı buldu. Kütahya Lisesi'nden sonra İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi giriş imtihanına çok güzel ve başarılı resimlerle giren Yakupoğlu, sözlü mülakata gerek kalmadan Akademi'ye alındı.

Fakat yine zorlukları başarması gerekecektir. O günlere ait çok önemli ve özel bir anıyı Ahmet Yakupoğlu’nun yeğeni Fikret Çalışel Bey şöyle anlatmaktadır; ‘Dayım sınava girerken iki adet vesikalık siyah beyaz fotoğraf isterler. Kütahya’dan yola çıktığında böyle bir hazırlığı olmadığı için hemen izin ister ve Akademinin lavabosunun aynasına bakarak hemen oracıkta 3cm x 4cm bir karakalem portre resmini çiziverir.Hemen müracata verir. O kadar gerçekçi bir resim olmuştur ki fotoğraftan ayırt edemeyecek kadar başarılıdır. İşte böylelikle sınava girebilir. Dayımın azmi ve isteği mücadeleli başlayan bu sınavdan zaferle çıkmasına sebep olmuştur.’

Süheyl Ünver Bey'in teklifiyle Resim Bölümü Feyhaman Duran Atölyesi'ni seçti. Orada karşılaştığı Kütahyalı mimar Süleyman Şahap'ın kılavuzluğu sayesinde Fatih Medreseleri'nde kaldı. 1945'te akademiden mezun oldu. İstanbul'da bulunduğu yıllarda Prof. Süheyl Ünver'den minyatür ve tezhip, Neyzen Halil Dikmen'den "ney", yine Neyzen Nurullah Kılınç Bey ile Süleyman Erguner'den musiki dersleri aldı. Kütahya'ya döndükten sonra resim dışında müzecilikle de uğraşan Yakupoğlu, Vâcidiye Medresesi'nin müze olarak açılmasında, tanziminde ve kadrolaşmasında birinci derecede görev aldı. Bu müzede dört yıl görev yaptıktan sonra İ.Ü. Tıp Tarihi Enstitüsü'nde Süheyl Ünver Bey'e yardımcı olarak ihtisasını tamamladı.

Ahmet Yakupoğlu'nun kopya resimler hariç, iki bine yakın orijinal resmi bulunmaktadır. Her türlü suyu olağanüstü bir güzellikte tablolarında adeta akıtmıştır. Bu yüzden suların ressamı olarak da anılmaktadır. Bin kadar yağlı boya tablosunda, Kütahya ve civarının sokaklarını, eski eserlerini, mesîre yerlerini, insan tiplerini tespit etmiş ve bu koleksiyonun daimi teşhire sunulduğu bir ziyaret mahalli oluşturmuştur. Sun'ullah Gaybi Türbesi, Karagöz Ahmet Paşa Türbesi, Ana Sultan Türbesi, Hıdırlık Mescidi, Paşa Sultan Kapısı, Tellal Çeşmesi gibi birçok değerli eserin restorasyonunda görev almış, "Çini Beldesi" Kütahya'ya aynı zamanda "Neyzenler Beldesi" sıfatını kazandırmış, kırkın üstünde neyzen yetiştirmiştir. Kütahya güneyindeki Yellice Dağı yamaç ve eteklerinde , yirmi bin dönümden fazla arazinin "çam korusu" haline gelebilmesi için mücadele vermiş; gerek şehrin gerekse tabiatın geleceğine hizmet etmiştir. 1960'lı yılların başında Hava Er Eğitim Tugayı ve belediyenin destekleri ile Kütahya'da ilk mehter takımını kurmuştur.

1964 yılına kadar "Çalışel" soy adını kullanan Ahmet Yakupoğlu, tablolarını, kütüphanesini ve Kütahya'nın Maltepe semtindeki evini Dumlupınar Üniversitesi'ne bağışlamıştır.

Sahip old