em de Safevilerin Şii ve Osmanlıların Sünni oluşlarındaki karşıtlıktı. Avrupa'ya gitmedeki bariz neden, Osmanlı'ya karşı bir Safevi-Hristiyan ittifakı oluşturmaktı. Safevilerin Avrupa'ya gitmesi, Safevilerin 1578-90 arasındaki savaştan mağlup çıkmalarından sonrasına tekabül eder.

Elçilik bir elçiden (Hüseyin Ali Bey), dört katipten (Sultan Ali Bey'in oğlu Oruç Bey, elçinin yeğeni Ali Quli Bey ve iki tane daha) ve İngiliz kaşif Anthony Shirley'den oluşmaktaydı. Shirley, yanında 25 İngilizle Mayıs 1599'da Venedik'ten gelmişti ve Şah Abbas'ın taraftarıydı. İngilizler daha önceden, I. Elizabeth zamanında 1562'de Anthony Jenkinson ile Safevilerde elçilik bulundurmuştu.

Plan, ilk başta sekiz krallığa uğramaktı; bir de Rus Çarı Boris Godunov'a götürülmek üzere özel bir elçi vardı. Elçilik üç Alman prensliğine, İtalya'ya ve İspanya'ya gitti. Planın Fransa, İskoçya ve Polonya'ya gitme kısmı, yolculuk sırasında iptal edildi.

ELçilik, Astrahan'a gitmek üzere Temmuz 1599'da yola çıktı. Kasım 1599'da Moskova'ya vardılar. Uzun bir yolculuktan sonra, 1600'ün sonbaharında Prag'a (Bohemya) vardılar. Burada 2. Rudolf tarafından şatafatlı bir şekilde ağırlandılar. 1601'in ilkbaharında elçilik Münih'e gitti. Burada eski Bavarya Dükü II. William tarafından ağırlandılar. Buradan sonra İtalya'ya geçtiler. Mantova'da Vincenzo Gonzaga tarafından ağırlanmalarına karşın, Venedik Doçesi ile görüşemediler. Çünkü o sırada Venedikliler, bir Osmanlı elçisiyle görüşmekteydi. Son durak İspanya oldu. Burada II. Felipe ile görüştüler ve Portekiz üzerinden İran'a dönme sözü aldılar. Ancak bu sırada elçilikten bir molla, Mérida kentinde bir İspanyol tarafından bıçaklanarak öldürüldü. Bunun telafisi için yapılan görüşmelerden sonra, elçilik 1602'de Lizbon'dan İran'a hareket etti.

Beklenmeyen bir şey olmuştu: elçiliğin birçok üyesi Katolik olmuştu. Üç üye Roma'da, elçinin yeğeni de dahli olmak üzere üç katip İspanya'da din değiştirdi. Hatta elçinin yeğeni "İran'ın Don Philip'i", Oruç Bey ise "İran'ın Don Juan'ı" ismini almıştı. Oruç Bey daha sonra İspanya'ya yerleşip, "Relaciones" adında bir kitap yazdı. Ancak 1605'te, Valladolid'de bir karmaşada bıçaklanarak öldürüldü.

Bu nedenlerden dolayı, elçilik iyi sonuçlar getirememişti.

Elçilikten hemen sonra Osmanlı'yla bir savaş patlak verdi. Bu savaşta Safeviler üstünlük sağlamıştı. Çünkü Safevi Ordusu, Anthony Shirley'in kardeşi Robert Shirley tarafından ıslahata tabii tutulmuştu.

1609-15 yılları arasında ikinci bir elçilik gönderildi. Bu elçilik Robert Shirley tarafından yönetilmiti. Elçilik Krakow, Prag, Floransa, Roma, Madrid ve Londra'ya gitti. Sonra Babür İmparatorluğu üzerinden İran'a döndü.

1616'da, Doğu Hindistan Şirketi'yle ticaret antlaşması imzalandı. Sonra 1622'de, İngilizlerin desteğiyle Portekizli ve İspanyol tüccarlar Basra Körfezi'nden atıldı.

1624'te, ticarî antlaşmalar için Robert Shirley yönetiminde başka bir elçilik İngiltere'ye gitti.




1897-98 FA Cup

1897-98 FA Cup, Football Association Challenge Kupası'nın 27. kez düzenlenen turnuvasıdır. Turnuvada Nottingham Forest takımı şampiyon olmuştur.







Peter Fitz

Peter Fitz (d. 8 Ağustos , 1931 ; Kaiserslautern ; ö. 10 Ocak , 2013 ; Berlin) , Alman aktör ve yazar.




Usame bin Ladin'in röportajları

1990'lerin başından beri Usame bin Ladin ile yapılan röportajlar medyada yer almaya başladı. Aşağıda, yayınlandığı tarihe göre bin Ladin ile yapılan röportajlar verilmiştir.

6 Aralık 1993'te "The Independent"ta yayınlanan ve Robert Fisk ile Sudan'ın kuzeyindeki Almatig köyünde gerçekleştirdiği röportaj, bin Ladin'in Batılı bir gazeteciyle yaptığı ilk röportajdı. "Sovyet karşıtı savaşçı, ordusunu barış için yola koydu" başlığıyla yayınlanan röportajda, "Suudi iş adamı" olarak bahsedilen bin Ladin'in Almatig ile başkent Hartum arasındaki otoyol inşaatını gerçekleştirdiği belirtilmişti. Basında yer alan Afganistan'dan yüzlerce Arap savaşçı getirdiği ve Cezayir, Mısır ve Tunus'ta cihat savaşları başlatacağı yönündeki iddialar için "medya ve konsoloslukların saçmalaması" diyen bin Ladin, "Ben bir inşaat mühendisi ve agronomistim. Eğer burada, Sudan'da eğitim kampları kursaydım, muhtemelen bu işi yapamazdım." ifadeleriyle bu iddiaları yalanlamıştı.

Ali Abdül Kerim ve Ahmed el-Nur el-Nur'un Hartum'da yaptığı bin Ladin röportajı, 9 Mart 1994 tarihli "el-Kuds el-Arabi" gazetesinde yayınlandı. Kendisinin köktendinci olduğu yönündeki iddiaları reddeden bin Ladin, ilk olarak 1983'te ziyaret ettiği Sudan'daki tarıma uygun ile yatırıma elverişli alanların varlığı sebebiyle dört yıl önce buraya geldiğini, tarım ve yol yapımı konusunda çalışmalar yaptığını belirtmişti.

10 Temmuz 1996 tarihli "The Independent" gazetesinde, Robert Fisk'in bin Ladin ile Afganistan'ın Nangarhar ili sınırlarındaki dağlık bir bölgede yaptığı bir röportaj yayınlandı. 25 Haziran 1996'da gerçekleşen Huber Kuleleri saldırısının sorumluluğunu şahsi olarak üstlenmeyen bin Ladin, bu saldırının Suudi Arabistan'da bulunan Amerikan askerlerine karşı ülke halkının duyduğu nefretin bir göstergesi olduğunu ve aynı kaderi paylaşmaması için Birleşik Krallık kuvvetlerinin ülkeden ayrılması gerektiğini belirtmişti. Amerika Birleşik Devletleri ve Suudi Arabistan'dan gelen baskılar sonucu terk etmek zorunda kaldığı Sudan'dan sonra yerleştiği ve kendisi için "en güvenli yer" olarak tanımladığı Afganistan'da, şu anda "Amerikan sömürgesine" dönmüş olan Suudi Arabistan'da şeriatın geçerli olacağı "gerçek" bir İslam devleti kurma çalışmalarını yürüteceğini eklemişti.

17 Temmuz 1996 tarihli "Roz el-Yusuf" dergisinde, Feyza Saad ile Londra'da yapıldığı belirtilen bir bin Ladin röportajı yayınlandı. Bin Ladin'in "köktendinci terörist operasyonlarının baş finansörü" olarak tanımlandığı röportajın, çoğu Afgan Arabı ve yabancı olan korumalar tarafından korunduğu, Londra'nın kuzeyindeki Wembley bölgesindeki lüks bir villada gerçekleştirildiği belirtilmişti. Kendini tanıtmaya başlayan Bin Ladin "Takma ad kullanarak Sudan pasaportu taşımaktayım. Adım Usame bin Ladin. 44 yaşındayım ve Suudi Arabistan Krallığı'ndaki Mekke'de doğdum. Sovyetler Birliği Kâbil'i işgal ettiğinde, şu anda bahsetmek istemediğim sebeplerden ötürü krallığı terk etmiştim ve Türkiye'de yaşamaktaydım. Burada ticaretle uğraştım. İstanbul'da kaldığım yıllarda, İran-Irak Savaşı sebebiyle İran'dan kaçmış olan İranlı tüccarlarla tanıştım. Bu sırada Arap mücahitler CIA'in yardımıyla İstanbul'da kurulan bir geçiş kampı üzerinden Afganistan'a gitmekteydi. Gönüllüler bu kampta kalmakta ve buradan Afganistan'a yollanmaktaydı." ifadelerini kullandı. İranlı tüccarlarla birlikte Afganistan'a varmasının ardından mücahit kamplarına yiyecek, tıbbi malzeme ve silah yardımı yaptıklarını, Pakistan'a geçtiğinde ise Ulusal İslam Cephe üyesi üç Sudanlının kendisini Sudan'da gerçekleştirdiği projeler için ikna ettiğini belirtmektedir. Bu noktadan sonra röportajı gerçekleştiren Feyza Saad, bin Ladin'in Nisan 1992'de Sudan'a gittiğini, Ulusal İslam Cephe lideri Hasan el-Turabi ile gerçekleştirdiği görüşme sonrasında kendisiyle iş birliği yaptığını ve Ulusal İslam Cephe üyesi olduğunu, Peşaver'den Sudan'a birçok Afgan Arabının geldiğini yazmaktadır. Bin Ladin'in mühendislik diploması sahibi olduğunu belirtmesinin ardından Sudan'da kurduğu inşaat şirketinin ülkedeki çeşitli yapıların inşasını gerçekleştirdiğini eklemektedir. Bin Ladin, büyük bir kısmı Human Concern International adlı kurumdan gelen yardımları kendi kuruluşu aracılığıyla Arnavutluk, Malezya, Pakistan, Hollanda, Birleşik Krallık, Romanya, Rusya, Türkiye, Lübnan, Irak ve bazı Körfez ülkeleri olmak üzere toplam 13 ülkede yardım faaliyetleri yürütmek için kullandığını belirtmiştir.

27 Kasım 1996 tarihli "el-Kuds el-Arabi" gazetesinde, Abdülbari Atvan ile Afganistan'daki dağlık bir bölgede gerçekleştirilen bir röportaj yayınlandı. Riyad ve Huber saldırılarının, Amerikalıların Müslümanlara karşı savaşmaması yönünde bir mesaj olduğunu; ancak bölgedeki kuvvetlerini geri çekmemeleri sebebiyle Amerikalıların bu mesajı anlamadığını belirten bin Ladin, Amerika Birleşik Devletleri hükûmetinin bölgeye asker göndererek en büyük hatayı yaptığını söyledi. Herhangi bir davet gelmeden, kendi isteğiyle Sudan'a gittiğini, Somalililer dışında Somali'de Amerikan askerlerine karşı savaşan tek yabancı topluluğun Afganistan'dan gelen Arap mücahitler olduğunu ve Rus askerlerin Amerikalılarla mukayese edilemeyecek kadar cesur ve sabırlı olduğunu ifade etti. Taliban'ın Kâbil'i ele geçirmesi sonrasında kendisinin ülkede istenmediğini yalanlayan bin Ladin, "Taliban ile olan ilişkilerimiz mükemmel... ve onlarla birlikte hareket etmekten büyük memnuniyet duyuyoruz." ifadelerini kullandı. Dağlık bir bölgede yaşamak istediğinden Sudan'a dönmeyeceğini, herhangi bir Avrupa ülkesine yerleşmektense ölmeyi tercih edeceğini ve Müslümanların, Müslüman olmayan toplulukların arasında yaşamaması gerektiğini söyledi. Londra'ya gideceği yönündeki haberleri ise yalanladı.

Pakistanlı gazeteci Hamid Mir ile bin Ladin arasında Celalabad yakınlarında yapılan röportaj, 18 Mart 1997'de "Daily Pakistan" gazetesinde yayınlandı. Ekonomi üzerine lisans eğitimi aldığını belirten bin Ladin, gençlik yıllarında babasının ölümü sonrasında mirasçıları arasında paylaştırılan inşaat şirketinde çalıştığını ekledi. Aralık 1979'da Rus kuvvetlerinin Afganistan'a girdiğini öğrenmesiyle birlikte savaşta yer almak için Afganistan'a gittiğini söylerken, Amerika Birleşik Devletleri'nin yalnızca Rusların karşısında olmak için mücahitlere yardım ettiğini, Suudi Arabistan ile birlikte yalnızca silah yardımında bulunduğunu ve Rus kuvvetlerinin çekilmesinin ardından bu desteğin sona erdiğini belirtti. Rus kuvvetlerinin çekilmesinin ardından ülkede İslami bir yönetim istemeyen ABD hükûmetinin Muhammed Necibullah ve mücahit gruplarının oluşturduğu bir koalisyon kurma çalışmalarına giriştiğini, kendisinin Necibullah ile aynı tarafta olunamayacağı yönünde mücahit gruplarını ikna ettiğini söylerken, "Komünistlere karşı savaşıyorduk, şimdi ise Amerika Birleşik Devle