"" (Tek inci), halk arasında ise "Han Kızı" adıyla tanınmıştı. ""Natevan"", kendisi için seçtiği mahlastır, "kimsesiz, muhtaç" anlamına gelir.

Halası Gevher Hanım’ın yanında yetişti; özel hocalardan Arapça ve Farsça öğrendi.

Babasının 1845'te ölümünden sonra Karabağ Hanlığı’nın meşrû vârisi olarak hanlığı yönetmeye başladı. Hanlığın toprakları babasının ölümünden sonra Rus İmparatorluğu’nun idaresine geçtiğinden Tiflis'teki Rus yöneticilerin gözetiminde yaşadı ve 1850'de Ruslar’ın hizmetinde bir general olan Dağıstanlı Hasay Han Üsmiyev'le evlendirildi. Bu evlilikten Mehdikulu Han ve Hanbike adlı iki çocuğu dünyaya geldi.

1860'ta Hasay Han'dan ayrıldı ve 1869'da Karabağlı bir seyyidle evlendi. İkinci evliliği Karabağ asilzadeleri arasında huzursuzluk yarattı. Hayatının büyük bir kısmını Şuşa'da eşinin de teşvik ve desteğiyle daha çok hayır işleriyle uğraşarak geçirdi. İkinci evliliğinden iki kız iki erkek dört çocuk sahibi oldu. Şuşa'nm imarı, burada eğitim ve kültürün yayılmasına çaba harcadı; kendi imkanlarıyla Şuşa'ya dağlardan su kemeri, Muğan bölgesine bir su arkı çektirdi.

1850'den itibaren şiir yazdığı bilinen Hurşid Banu, 1872'de Şuşa'da ""Meclis-i Üns"" adı altında şairler birliği kurdu ve yirmi yıldan fazla bu birliğin yöneticisi ve mali destekleyicisi oldu. Şiirin yanı sıra hat, tezhip ve resimle de uğraştı. Azerbaycan El Yazmaları Enstitüsü’nde onun kendi elinden çıkmış “"Gül Defteri"” (1886) adıyla bilinen bir albüm bulunur. Yaptığı iğne işleri de Azerbaycan Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi’nde saklanmaktadır. 1858'de Kafkasya'yı ziyaret eden Fransız yazarı Alexandre Dumas’ya hazırladığı el işlerini hediye etmiş, Dumas da kendisine bir satranç takımı vermiştir.

Mir Abbas adlı oğlunun (1885) ve ikinci eşinin beklenmedik ölümleri ile sarsıldı. Fuzûlî tarzı gazelleri bir tarafa bırakarak mersiyeler kaleme aldı.

Hurşid Bânû 2 Ekim 1897’de vefat etti. Ağdam’da "İmaret" adı verilen aile mezarlığına defnedildi.

1960'ta Bakü’de heykeli dikilen Hurşid Bânû hakkında birçok eser kaleme alınmıştır. Bunlar arasında İlyas Efendiyev'in "Hurşîd Bânû Nâtevan" (1978) adlı dramı birçok defa sahnelenmiştir. 2006 yılı yapımı ""Xarı Bülbüllər"" filmi Hurşidbanu Natevan'nın hayatı hakkındadır.






Mehmet Umur Tarhan

Mehmet Umur Tarhan (d. 13 Mayıs 1958, Ankara) Yargıtay üyesi.

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 1984 yılında mezun olmuştur. Ankara hakim adayı olarak mesleğe başlamış, çeşitli ilçelerde hakimlik görevinde bulunduktan sonra Ankara Hakimliğine getirilmiş, Ankara Ticaret Mahkemesi Baş­kanlığı görevindeyken 2008'de Yargıtay Üyeliğine seçilmiştir. Halen Yargıtay Onbirinci Hukuk Dairesi Üyesi olarak görevini sürdürmektedir. İngilizce bilen Tarhan, Anadolu Partisi genel başkanı ve eski YARSAV genel başkanı Emine Ülker Tarhan ile evli olup iki çocuk babasıdır.




Kutub Osman Efendi

Kutup Osman Efendi (d. M 1632/H 1041, Şumnu, Bulgaristan - ö. M 1691/H 1102, Gazimağusa, Kıbrıs), İstanbul'un Fatih semptinin Atpazarı denilen yerde oturduğu için Atpazarı Şeyhi Osman Efendi nâmıyla tanılırdı. Halvetiyye tarikatı şeyhidir. Sultan IV. Mehmed ve II. Süleyman zamanlarında Kul Camii'nde imamlık ve eğitmenlik görevleri yapmıştır. Devlette sözünün geçmesi bazılarını rahatsız etmiş, çeşitli entrikalardan dolayı M 1690 yılında Kıbrıs'a sürgün edilmiştir. Magosa surlar içinde 14 ay yaşamış, Kıbrıs'ın "kutup yıldızı" olarak tanınmış, ve surlar dışında toprağa verilmiştir. Türbesi, adaya diğer bir sürgün olan Namık Kemal adlı lisenin yanındadır.

Bir alim olan Seyyid Fazlullah Efendi'nin oğlu Seyyid Osman Efendi, ilk eğitimini babasından alır. 10 yaşında babasının vefatından sonra Edirne'de Aziz Mahmut Hüdai’nin talebesi olan İbrahim Efendi’den ilim tahsil eder. Gayret ve kabiliyeti neticesinde hocası Zakirzade Abdullah Efendi’ye gönderir ve onunla Aydos tarfına, oradan da Filibe'ye yerleşirler. 15 sene sonra şeyhi icazet verir ve İstanbul'da Kul Camii’ne imam hatip olarak görevlendirilir. Camide talebelerine Muhyiddin-i Arabî'nin "Füsus" kitabını okutur ve bazı eserlerine de şerh yazar.
 
Sultan IV. Mehmed ve II. Süleyman ondan manevi destek almışlar, takıldıkları mevzuları ona sormuşlardır. İstanbul’da çıkan bir isyanı talebeleri ile birlikte sindirmiştir. Devlet işlerini düzeltme konusunda Sadrettin-i Konevi'den sonra en meşhur Kutub Osman Efendi olmuştur. 

İsmail Hakkı Bursevi'yi yetiştirenlerden biridir. Hocası ve şeyhini şöyle anlatır:
Türbesi M 1824'de el-Hacı Seyid Mehmet Ağa tarafından yeniden inşa edilip yanına bir mescit, medrese ve ikamet için tekke inşa edilmiştir. Medrese bugün restoran olarak kullanılmaktadır. Mezarının 1835 tarihli ahşap levhaları Lefkoşa Mevlevihanesi şeyhi Seyyid Feyzullah Efendi kitabesidir. Sanat eseri muhafaza edilmek üzere Canbulat Müzesi'ne kaldırılmıştır.




Dilaver Kahveci

Dilaver Kahveci (d. 21 Nisan 1952, Ilgaz, Çankırı) Yargıtay üyesi.

Ankara Atatürk Lisesi'ni bitirmiş, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 1976 yılında mezun olmuştur. Ankara Hakim Adayı olarak mesleğe başlamış çeşitli il ve ilçelerde Devlet Güvenlik Mahkemelerinde görev almış, Ankara Cumhuriyet Savcılığı görevinde iken, 2011'de Yargıtay Üyeliğine seçilmiş olup, aynı zamanda Uyuşmazlık Mahkemesi Ceza Bölümü Yedek Üyeliği görevini de sürdürmektedir. Halen Yargıtay 1. Ceza Dairesi üyesidir. Evli ve iki çocuk babasıdır. 29 Aralık 2014 tarihi itibarıyla 2 yıl Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu asıl üyesi olmuştur. 21 Nisan 2017 tarihinde yaş haddinden emekli olmuştur.

Ankara Cumhuriyet Savcısı iken, 'Atabeyler' soruşturmasını yürütmüştür.




Women's National League

Women's National League (İrlandaca: Sraith Náisiúnta na mBan) veya sponsorluk anlaşmasından dolayı Continental Tyres Women's National League, İrlanda'daki en üst düzey kadın futbolu ligi. Kasım 2011'de başlamıştır.

7 takım bulunmaktadır.




Elazığ'da 2002 Türkiye genel seçimleri

3 Kasım 2002 Genel Seçimleri Elazığ İli sonuçları;




Arnavutluk'taki İtalyan himayesi

Arnavutluk'taki İtalyan himayesi; Arnavutluk'ta İtalya Krallığı'nın De jure olarak ülkeyi himaye altına alması olayıdır. Bu durum 23 Haziran 1917 tarihinden 1920 yaz aylarına kadar sürmüştür. 
Aralık 1914'te İtalyan ordusu Avlonya'yı işgal etmiştir. Fakat 1915'te Avusturya-Macaristan bölgeyi işgal edince İtalyanlar geri çekilmiştir. Mayıs 1916'da 100.000 kişilik bir kuvvetle geri dönen İtalyanlar General Settimio Piacentini kumandasında 1916 yazında tüm güney Arnavutluk'u işgal ettiler. Bu arada Fransız ordusu Görice ve çevresini 29 Kasım 1916 tarihinde işgal etti. Üçlü İtilaf'ın onay vermesiyle harekete geçen Ergiri'deki İtalyan birlikleri ve Görice'deki Fransız birlikleri birleşerek Yunan azınlığın kontrolündeki Özerk Kuzey Epir Cumhuriyeti'ne girdiler. Fransızların kontrol altına aldıkları Görice'de hazırladığı protokol, Göriceli 14 temsilci ile Fransız Albay Descoins arasında 10 Kasım 1916 tarihinde imza altına alındı. Buna göre Fransız ordusu ile Arnavut lider Themistokli Gërmenji'nin himayesinde Özerk Görice Arnavut Cumhuriyeti kuruldu. Protokole katılan 14 temsilci hükümet kabinesi üyeleri oldu. Görice, Bihleşte, Kolonya, Opar ve Gora şehirleri bu cumhuriyete bağlandı.

Fransızların Londra Paktı'nı ihlal ettiğini düşünen İtalya hükümeti, 12 Kasım 1916 tarihinde Fransız büyükelçiliğinden Özerk Görice Arnavut Cumhuriyeti'nin kurulması hakkında açıklama istedi. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu da Fransızların bu hareketini örnek alarak İşkodra'yı himayesine alırken 3 Ocak 1917 tarihinde şehrin Arnavutluk'tan bağımsızlığını ilan ettirmiştir.

İtalya Krallığı aynı taktiği kullanarak 23 Haziran 1917 tarihinde Ergiri şehrine Arnavutluk'tan bağımsızlığı ilan ettirerek bu şehri de himayesine almıştır. General Ferrero aynı gün İtalyan himayesini ilan etmiş ve sonraki haftalarda Epir Bölgesi'ndeki Yanya şehrini işgal etmiştir. Ne Büyük Britanya, ne de Fransa ile önceden istişare edilmeyen bu işgaller ve himaye karşısında her iki ülke de himaye için bir tanımada bulunmadı.

100.000 İtalyan askeri tarafından korunan Turhan Paşa liderliğindeki bu Arnavut cumhuriyeti, resmi olarak kırmızı zemin ortasında bir kartal ibaresi bulunan bayrağı kabul etmiştir ki bu durum İtalyan Parlamentosu'nda bile şiddetli protestolarla karşılaştı.

1918 yazında himaye bölgesini genişletmeye çalışan İtalya, Arnavutluk'a herhangi bir resmi ilhak vadetmeden harekete geçerek, Kuzey Yunanistan'da Kesriye çevresini, Makedonya'da Manastır çevresini Bulgarlar ve Osmanlılar aleyhine işgal etti. Aynı yıl 25 Eylül'de Makedonya'nın Kruşevo kentine ulaştılar.

Ekim 1918'de İtalyan kuvvetleri Arnavut gönüllü taburları ile birlikte Avusturyalılara karşı harekat planlayarak, 14 Ekim'de Dıraç'ı, 15 Ekim'de Tiran'ı, 31 Ekim'de İşkodra'yı, 3 Kasım'da Ülgün ve şimdi Karadağ'a bağlı olan Bar'ı zaptetti.

Kasım 1918'de I. Dünya Savaşı sona erdiğinde neredeyse tüm Arnavutluk İtalya himayesine alınmıştı. Bu arada Fransızlar, Arnavutlu'un işgalinden vazgeçerek 10 Aralık 1918 tarihinde resmen Özerk Görice Arnavut Cumhuriyeti'ne son verdiler. Bundan sonra 1920 yazına gelindiğinde İtalya hükümetinin finansmanıyla işgal edilen bölgelere 546 km yol, 110 km demiryolu, 3000 km telgraf hattı, 9 teleferik, birkaç hastane ve modern yönetim binaları inşa edilmiştir.

Savaş sonrasında Aralık 1918'de Dıraç'ta toplanan Arnavutluk Millet Meclisi tarafından belirlenen bir temsil heyeti Paris Barış Konferansı'nda Arnavutların haklarının korunması amacıyla Paris'e gönderildi. Fakat konferans temsil heyetini resmi olarak kabul etmedi. Temsil heyeti Arnavutluk'u bir arada tutmak ve toprak kaybetmemek için bir İtalyan prensinin yönetimine bile razıydı. Fakat Ocak 1920'de konferansa katılanlardan arabuluculuk yapan Fransa, Britanya, İtalya ve Yunanistan; Arnavutluk'un bölünmesi konusunda anlaşmaya vardı. Buna göre herhangi bir Yugoslavya-İtalya çatışmasını önlemek maksadıyla tedbir olarak alınan karara göre Arnavutluk; Yugoslavya, İtalya ve Yunanistan arasında bölünecekti. Hatta diğer bir arabulucu Amerika Birleşik Devletleri'nin ve Arnavutluk