ı olarak kaldı.

Lomonosov ödülünün sahibi olan V. Bonch-Bruyevich, 1981 yılına kadar Jüri Başkanı olarak görev yaptı. Georgiy Zatsepin, 1980’lerin sonuna kadar GFTlara yardım etti ve 1989’da GFT Düzenleme Komitesinin başkanı seçildi

Birinci UGFT 1988 yılının Mart sonu ile Nisan başında yapıldı ve Birinci Sovyet Genç Fizikçiler Turnuvasının turları ile birleştirildi.

Yarışmanın problemleri, eskiden adet olduğu üzere 1987 Ağustosunda Kvant dergisinde yayınlandı. GFTye yeni başlayanlar için bir dizi tavsiye de yayımlanmıştı. 1987-1988’de sadece yerel Sovyet ekipleri için Birçok Seçmeli Tur yapıldı.

Uluslararası ekipler, Moskova’nın dışında Olimpiyatlar Gençlik Merkezi’de yapılan 10. GFT’nin Finallerine katıldılar. Etkinliğin kendisinde UGFT veya 1. UGFT’na atıfta bulunulmuyordu ve herkes etkinlikten 10. Genç Fizikçiler Turnuvası olarak bahsediyordu. Ancak, 1988 yılının Ağustos ayında yayınlanan bir Yunusov makalesi, yapılacak 2. UGFT’nı ilan ettiğinden, 1. UGFT’nın şimdiden yapılmış olduğunu ima etmişti. 1988 etkinlikleri, o tarihten beri genel olarak 1. UGFT olarak bilinmektedir.

Birinci UGFTdeki uluslararası katılımcılar kesinlikle belirli değildir. Çekoslovakya, Polonya ve Bulgaristan ekiplerine atıfta bulunulmuştur. Gazeta "Moskovsky Universitet"’de yer alan 2004 tarihli bir makalede yarışmanın katılımcıları arasında Macarlar da sayılmakta olup, Macar kaynakları bunu reddetmişlerdir. 1988’de müşterek Çekoslavak ekibinin Çekoslovak Fizik Olimpiyadını kazananları kapsadığı bilinmektedir.[32]

Bir Sovyet bilgi sunan ve yarışmanın finalisti olan Yury Yufryakov, “çok sıkı iyi geliştirilmiş bir uluslararası yarışma yoktu”, ve dolayısıyla kazanan ve yarışmacılar da yoktu demiştir.[27] 1. UGFTde Polonya ve Sovyet ekiplerinin kazandığına dair haberler çıkmıştır.[33] İki Bulgar kaynağı, Bulgarların 4 ülke arasında 1. ya da 3. sırayı aldığını yazmıştır.[35]

Sovyetler Birliği’nin 2 ekiple temsil edildiği varsayımlarına karşın,[31] GFT’nın “Özet Oturumunda” bir konuşma yapmak üzere davet edilen Sovyet ekibinin kaptanı, oturumlarda sadece tek bir Sovyet ekibinin bulunduğunu ifade etti.[27] 1. UGFT’nin özel statüsü etkinliğin kendisinde hiç vugulanmadı, zira 2007 sonunda etkinliğin bir katılımcı ve varsayılan kazananı herhangi bir yarışma olduğundan dahi haberdar değildi. Ona göre 1. UGFT, 10. GFTnin “kapanış töreni” veya “özet oturumu”ydu.[27]

Tüm 1988 yarışmasının çalışma dili Rusça idi.[27]

İkinci UGFT’nın hazırlıkları, hemen 1. UGFT’den sonra başladı ve uzun ve yoğun geçti. 1988 Ağustos’unda yeni uluslararası ekiplerin (yarışmanın formatınden habersiz) ‘küratörler’ (кураторы), yeni katılımcıların GFT’ye aşina olmalarına yardımcı olacak bir ev sahibi ülkenin okul öğrencileri tarafından destekleneceği sanıldı. Bir ev sahibi ülkenin iki temsilci ekibinin olması fikrinin 1988’deki uluslararası danışmalardan sonra kabul edildiği bildirildi. Uluslararası bir hazırlık konferansı 1988 Ekim ayında geçici olarak planlandı. [30]

İkinci UGFT, 2. Sovyet GFTsının Finalleri ile birleştirildi ve 2 Nisan 1989’da Sovyetler Birliği, Olimpiyatlar Gençlik Merkezinde yapıldı.[38]

Neticede, UGFT için iki Sovyet ekibinin seçimi ve aday gösterilmesine yardımcı olan Sovyet GFT’ye 32 Sovyet ekibi katıldı (Odessa ve Moskova’da Okul 710). Uluslararası katılımcılar bu turlara katıldılar ve söylendiğine göre, hem Düzenleme Komitesi ve hem de Sovyet öğrenciler uluslararası misafirlerle GFT’nin deneyimlerini paylaşmak için ellerinden geleni yaptılar.[39]

1989’da ikinci UGFT’de 8 ekip yer aldı, bunlar Bulgaristan, Çekoslovakya, Batı Almanya, Macaristan, Hollanda, Polonya ve Sovyetler Birliğinin iki ekibiydi.[39] Yarışmaya katılan bir katılımcı “Ekiplerin çoğu Rusça konuşuyordu ve geri kalan katılımcı ekiplere de tercümanlar yardımcı oluyordu” dedi.[38]

Bilgi sunumu sırasında görsel yardım kullanmanın genel uygulaması kağıt afişler sunmaktı.[38] Birçok ekip, Fizik Mücadeleleri gibi mevcut etkinlikleri kapsayan el yazısı bir gazeteye katkıda bulundu. Gazetede, 10 no.lu problem “Sivrisinek”: “Bir sivrisinek maksimum kaç irtifada uçabilir?” çerçevesinde olduğu gibi birçok şaka mevcuttu. Şaka, “Bir deneycinin bir sivrisineğe Mart’ta maksimum irtifada, mümkün olduğu kadar uzun uçması gerektiğini anlatması için ne kadar enerjiye ihtiyacı vardır?” idi.[38]

Batı Almanya ve Bulgaristan ekipleri yarışmanın kazananları oldular.[39] UGFT’nin Düzenleme Komitesi aynı yıl teşkil edildi, ve Georgiy Zatsepin, başkan olarak seçildi. [39]

1989 Ağustosunda, 3. UGFTnin, 26 Şubat ve 3 Mart 1990’da Kladno’da (Çekoslovakya) yapılması planlandı.[40] Bir grup Sovyet öğrenci, ki bunlara Ilya Mashkov, Sergei Volkov ve Fyodor Sigayev de dahildi, 1989 yazında “biraz GFT ile ilgili konferans gibi”’ye katılmak üzere Çekoslovakya’ya gittiler. [41]

Ancak, programın birkaç kez revize edilmesinden sonra yarışma 1990 Haziran ayında Olimpiyatlar Gençlik Merkezinde (Moskova) yapıldı.[41] Yarışma Sovyet ekibinin[33] zaferiyle sonuçlandı ve tüm olarak 5 ülkeden 6 ekibi kapsıyordu. [31] Ekiplerin kesin listesi net değildir. Teyit edilen katılımcılar Macaristan[42] (4. sırada[42]), Çekoslovakya[32] (5. veya 6ıncı sırada[32]), Hollanda,[41] Polonya[43] ve, muhtemelen iki Sovyet ekibiydi [41]

4. UGFT 22-28 Temmuz 1991’de Moskova’da yapıldı.[37] Yarışmanın katılımcıları, İngiltere, Hollanda, Polonya, Çekoslovakya ekipleri ile iki Sovyetler Birliği ekibiydi.[32][37] 6 ülkeden[37] 7 ekip mi yoksa 7 ülkeden 8 ekip mi olduğu kesin değil. Macaristan ekibi altın madalya aldı.[44] Çekoslovakya ekibinin 4. sıranın üzerinde olmadığı teyid edildi.[32] Fransa ve İtalya’dan gözlemciler ile Avrupa Fizik Derneğinin temsilcileri yarışmaya katıldılar.[37] UGFT’nin görevlerinin 1991 Aralık ayına kadar erişilebilir olması bekleniyordu. [37]
1991 yılı sonunda Sovyetler Birliği çöktü. Daha sonra Belarus, Gürcistan, Moldova, Ukrayna ve Özbekistan kendi ulusal ekiplerini UGFT’ye gönderebildiler.

5. UGFT (10 ülkeden 12 ekiple[31]), 25-30 Nisan 1992’de Protvino, Rusya’da,[32] yapıldı.[25] Belarus ekibi ile Çekoslovak ekibi birinci sırayı paylaşarak altın madalya aldılar.[2][32][33] Katılımcı ekiplerin listesi ve sıralama tabloları belirsiz ancak Gürcistan’ın 4. sırayı aldığı biliniyor.[25]

Çekoslovakya 1 Ocak 1993’de barışcıl bir şekilde Çek Cumhuriyeti ve Slovakya olarak ikiye ayrıldı. Bu iki ülke UGFT’ye bağımsız Ulusal ekiplerini gönderebildiler.

6ıncı UGFT 18-25 Haziran 1993’de Protvino (Rusya)’da yapıldı.[25] Yarışmaya 11 ülkeden 19 ekip katıldı: Belarus, Çek Cumhuriyeti, Gürcistan, Macaristan, Moldova, Hollanda, Polonya, Rusya, Slovakya, Ukrayna ve Özbekistan.[31] Gürcistan ekibi altın madalya kazandı.[25][33] Sıralama tablosu net değil ama Slovakya’nın sıralamada dördüncülüğün[32] üzerine çıkmadığı ve Belarus’un 10uncı sırada olduğu biliniyor. Ukrayna 2. ve Macaristan 3. olmuştu.[44]

1993 yılındaki yarışmada Rusça çalışma dili olarak kaldı.[25] Ancak resmi mühür şimdiden İngilizce kısaltma YPT’yi içermekteydi.[25]

Uluslararası Genç Fizikçiler Turnuvası hızla gelişir ve yeni aktivistlerin ilgisini çekerken, 1990’ların başındaki politik ve ekonomik değişimlerden dolayı Rusya’nın içindeki durum 1980’lerdekinden farklı hale gelmişti. Açık Moskovsky Turnir Yunykh Fizikov (Moskova Genç Fizikçiler Turnuvası), 1988-1994’de aktif bir katılımcı olan Fryazino okulunun bildirdiği gibi Sovyetler Birliğinin çöküşünden sonra ortadan kalkan, ulusal çaptaki Sovyet Genç Fizikçiler Turnuvasının yerini aldı.[45]

1994’te Yunosov Rusya’da yarışmadaki sorumlu pozisyonunu bıraktı.[46] Ancak, en azından 1997’ye kadar UGFT’deki başkan yardımcısı pozisyonunu korudu.[47]

Bu değişikliklere rağmen, eski Sovyetler Birliği dışında yapılan ilk yarışma olan 7inci UGFTde (Groningen, Hollanda), Rus ekibi zaferi Çek Cumhuriyeti ile paylaştı. Ekibi eğiten ve başarı yolunu açan Sergei Varlamov hazırlık için birçok ipucu ve tavsiyeler verdi. [48][49] Düzenleme Komitesinin başkanı Valentin Lobyshev 1994’deki bir Kvant makalesinde “geçen Turnuva deneyimi acil bir sorunu gösterdi; ekibimizin aktif bir iletişim ve tartışma yapmak için gerekli olan İngilizce dil bilgisi yetersizdi. Ekipleri hazırlarken buna kesinlikle dikkate almalıyız.” dedi. [46]
Rusya ekibinin ikinci önemli başarısı 2000 yılında gerçekleşti, ekip finallere çıktı ve Budapeşte, Macaristan’daki 13. UGFT’de 3. sırada yer aldı. [50]

1990’lar boyunca Rus ekipleri seçmeli Vserossiysky Turnir Yunykh Fizikov’da yarışmacılarla kendi çözümlerini tartışabildiler ancak herkesin uygulamacı araştırmacılar ve akademik çevreyle doğrudan iletişim olanağı yoktu. Ülkeyi bir UGFT’de temsil eden bir ekibin, başarılı bir UGFT raporu için yarışmanın özelliklerine ve gerekliliklerine aşina olmaması olağandı. Rus ekiplerinin çoğu daha önceki Rus katılımcılarının kazandığı deneyimlerden haberleri yoktu:

10. UGFT’nin Rus ekibinin lideri Olga Inisheva, “Hücre ve Akümülatör” ve “Mum jeneratör” dahil olmak üzere, hem deneysel hem de teorik sonuçların olduğu problemlerin zorluklarını reddetmemiz gerekti. Bunun nedeni bunları rapor edemememizdi. O sırada ekip “hazır” bir problemin bazı matematik formüller veya yapılan bir deneyle bir problem olmadığını anladı. Bu bizim izah edebileceğimiz bir problem”. demişti [51]

Seçmeli Rusya yarışmasının önceden genel bir hoşnutsuzluk hissine yol açacak mükemmel standartları yoktu. 1980lerdeki hemen hemen 40 kadar katılımcı ekibin ve GFT’nin ulusal olarak teşvik edilmesi politikası, hazırlık konferansları ve seminerlerinin yapılması, broşür, tavsiye kitaplarının çıkarılması, ve mümkün olan çok sayıda ekibin dahil edilmesiyle karşılaştırıldığında, 1990’larda az sayıda ekip Rus GFT’ye katıldı. 1996’dan bu yana Rus ve Uluslararası GFTlerin teşvik edilmesi uygulaması ve internette ve basında Rusya’nın UGFTye katılımının kapsanması açıkça görünür değildi.

Rus dilinin UGFT’deki rolü giderek azalırken, ekiplerin ve ekip liderlerinin Bilimsel İngilizce ve bilimsel bir iletişim kurma becerileri açıkça sınırlıydı. Ekipleri bu becerilerin gerekli olduğu konusunda uyarm