n diğer insanların yanında olamayacak kadar tehlikeli biri olduğuna inandığını belirtir ve Tyreese, istemeyerek de olsa Carol'a katılır.

Ertesi sabah Carol Lizzie'yi yürüyüşe çıkarır ve ondan çiçeklere doğru bakmasını ister. Bir önceki gün Carol'a silah çektiği için kendisine kızgın olduğunu düşünen Lizzie ağlamaya başlar ve Carol'a, kendisine kızgın olmaması için yalvarır. Lizzie ağlarken Carol ondan çiçeklere bakmaya devam etmesini ister ve o sırada Carol, silahını Lizzie'ye doğrultur ve onu başından vurur. Tyreese tüm bu olanları uzaktan takip etmektedir. Carol ve Tyreese daha sonra kızları gömer. O gece Carol, Tyreese'e tabancasını verir ve Karen ile David'i, hapishanede yayılmakta olan hastalığı kontrol altında tutmak için öldürdüğünü itiraf eder. İlk başlarda Carol'a kızgın olan Tyreese daha sonra onu affeder.

İkili ertesi gün Judith ile birlikte Son Durak'a olan yolculuklarına devam eder.

"The Grove" dizinin baş yapımcılarından olan Scott M. Gimple tarafından yazıldı. Bu bölüm, Gimple'ın dizi için yazdığı sekizinci, bu sezonun açılış bölümünden sonra yazdığı ikinci bölüm oldu. Bölüm, dizi için ilk yönetmenlik denemesini yapan sinematograf Michael E. Satrazemis tarafından yönetildi.

Bölüm, tümüyle Carol Peletier (Melissa McBride), Tyreese (Chad L. Coleman), Lizzie Samuels (Brighton Sharbino) ve Mika Samuels (Kyla Kenedy) karakterlerine odaklandı. Bölüm, Sharbino ve Kenedy'nin dizide yer aldığı son bölüm oldu zira bu iki karakter de bölüm içerisinde öldürüldü. Carol'ın Lizzie'yi tıpkı "Fareler ve İnsanlar" romanında olduğu gibi öldürmesi ile ilgili olarak McBride şu açıklamayı yaptı:

Hayır, bence başka bir alternatifi yoktu. Bu bölümde bakılması gereken pek çok yaratılış ve geliştirme öğesi bulunuyor. Yapmak zorunda olduğu şey Carol'ın kalbini kırdı. O sahnede ikili çiçeklere doğru yürüyorlardı ve Lizzie Carol'a "Bana kızgınsın. Özür dilerim." dedi. Lizzie'nin kız kardeşini bıçakladığı için üzgün olduğunu düşünüyor olabilirsiniz ancak o, Carol'a silah doğrulttuğu için üzgündü. Dünya artık kimse için güvenli bir yer değil. Savaşabilme yeteneği herkesin sahip olabileceği bir şey değil. Herkes birbirinden farklı. Konusal olarak bu değişim hakkında çok şey söylendi. Bu bölümden Carol için çıkardığım sonuç ise herkesin bulundukları ortama ayak uydurmak zorunda olması. Dünya sizi değiştirecektir, siz ya buna ayak uydurmak zorunda kalacak ya da ölmeyi tercih edeceksiniz. Sonuçta kendinize ait olan özelliklere tutunabilmeniz önemli. Değişebilirsiniz ancak kendinizi kaybetmemelisiniz. Carol'a, onun düşünüş şekline olan şey de buydu. Bu çocukları hayatta tutmak onun için o kadar önemliydi ki çevresinde olup bitenleri göremiyordu zira Carol için hayatta kalabilmek çok önemliydi.

Lizzie ve Mika'nın planlanan ölümlerinin ekranda nasıl gösterileceği hakkında Scott Gimple şu açıklamaları yaptı:

Carol ve Tyreese'in, Mika'nın ölümünü sonradan öğrenmelerini istedim. Mika'nın nasıl öldürüldüğünü görmek istemedim. Bu muhteşem fikrin bana ait olduğunu söylemeyi çok isterdim ancak bu olay çizgi romanda da bu şekilde oldu. Mika'nın ölümü sonradan öğrenildi. Nasıl öldüğü gösterilmedi. Çizgi romanda çok etkileyiciydi. İlk okuduğumda beni çok etkilemişti ve bunun izleyicileri de etkileyeceğini biliyordum. Mika'nın nasıl öldüğünü görmemize gerek olmadığını düşünüyorum. Bu sayede izleyicilerin Mika'nın ölümünü hayal etmeleri, ekranlarda gösterilebilecek olan her şeyden daha korkutucu olduğuna inanıyorum. Carol'ın silahını çekmesi konusunda ise o sahnenin son halinin nasıl olacağına karar vermede zorlandık. İlk seferinde neyin göstermeye değer olup olmadığına karar vermeye çalıştık ve en sonunda Carol'ın silahın tetiğini çektiğini gösterdikten sonra Carol'ı göstermeye devam etmekte fikir birliğine vardık. Melissa'nın orada gösterdiği oyunculuk o kadar muhteşemdi ki o sahneyi kesmeyi aklımın ucundan bile geçirmedim, zira bu sahne aslında tümüyle Carol hakkındaydı. Mika'nın ölümü zaten senaryonun bir parçasıydı ancak burada olan şey özünde Carol'ın hikayesinin önemli bir parçası. Onun o anı ve onun ağırlığını hissetmesi ve hatta onun karakterini o an değiştirmesini Melissa'nın yanısıt şekli çok önemliydi. Bunu hissedebiliyordum.

Yayımlandığı gece bölüm Amerika Birleşik Devletleri'nde 12.87 milyon izleyici tarafından izlendi ve 18-49 yaş arası izleyici grubundan 6.4 puan aldı. Bu izlenme oranı ve puan, dizinin bir önceki bölümünün yakaladığı 12.65 milyon izleyiciden ve 18-49 yaş aralığındaki izleyici kitlesinden aldığı 6.3 puandan daha fazla oldu.

Bölüm, eleştirmenlerden genel olarak olumlu yorumlar aldı. Eleştirmenlerin çoğu, özellikle Melissa McBride'ın performansına olumlu yönde atıfta bulunurken, bazı eleştirmenler bölümün sonu hakkında karışık yorumlarde bulundu. "Hollywood Reporter" Lesley Goldberg, bölümü "dizinin en yürek burkan bölümlerinden birisi" olarak nitelendirdi.

"IGN" yazarı Matt Fowler, bölüme 10 üzerinden 9.5 puan verdi ve "Bu haftanın "Walking Dead" bölümü hapishane-sonrası grubu, bugüne kadar gördüğüm en sert ve duygusal hikaye altında bir araya getirdi. Yazar Scott Gimple ve yönetmen Michael Satrazemis (dizinin eski Görüntü Yönetmeni) programın en iyi yaptığı şeyi yaptı ve bizlere karakterlerin hem kendileri hem de başkaları üzerinde yaptıklarının nelere yol açabileceğini gösterdi. Robert Kirkman'ın çizgi roman serisinin takipçilerinden olan Gimple, çizgi romandaki hikayeyi başarıyla ekranlara aktardı. Bu sayede çizgi romanın okurları da Lizzie'nin kendine has eğilimlerini de beğeniyle izlemiş oldular." yorumunda bulundu.

"Forbes" yazarı Allen St. John, bölümü olumlu bulduğunu şu sözlerle özetledi: "Bölüm ahlâkî bir oyun gibiydi. Yaradılışa karşı yetiştirme olgusu üzerinde durdu." St. John, sözlerine şu şekilde devam etti: Her ne kadar bölümün başarısının altında bölümün yazarı Scott Gimple'a ait olsa da (ki kendisi John Steinbeck'in Fareler ve İnsanlar romanına bir selam göndermiş oldu), diğerlerinin bu bölümün başarılı olmasındaki rollerini de unutmamak gerek. Mika rolündeki Kyla Kennedy sadece tatlı ve sadık karakterini ve Brighton Sharbino (ki kendisi True Detective'de Marty Hart'ın kızı rolünde de oynamıştı) ise içindeki karmaşayı iyi yansıttı. Chad Coleman, görmemiş olmayı dilediği bir şeyi görmüş gibiydi. Carol rolündeki Melissa McBride ise yaptığı şeyin aslında canavarca bir şey olmadığını başarıyla yansıttı. Tettiği çekerken gözleri yaşlarla doldu ve onun bu performansı, bana, Breaking Bad dizisindeki Jesse'nin Gale'i öldürmesini andırdı. İlk yönetmenlik denesini yapan Michael Satrazemis ise ne kadar az o kadar iyi görüşünü Carol'ın silahı ve Tyreese'in olanların uzaktan izlemesi ile birleştirerek sahneye hakettiği itibarı vermeyi başardı.

"Wall Street Journal" yazarı Paul Vigna, bölümün kinizmi hakkında şu yorumda bulundu: "The Walking Dead" dizisinde bugüne kadar olan tüm hasta ve çılgınca şeyler arasında Lizzie'nin az önce bıçaklayarak öldürdüğü kardeşinin yanında hiçbir fikrinin olmadan durması ve onun biraz sonra 'geri geleceğini' beklemesi kadar hasta ve çılgıncası yer almıyor. Carol'ın Lizzie'yi öldürmek zorunda olması da en az bunun kadar hasta ve çılgınca.

Bu bölüm, dizinin bugüne kadarki en etkileyici bölümlerinden birisiydi. İnsan zihninin en kuytu köşesinde yer alan fikirler bu bölümde gün ışığına çıktı. Vali gibi bir karakterin yaptığı delice şeyleri görmek bir yana, küçük bir çocuğun, bir kız çocuğunun bunları yapmasını görmek bir yana. İşte bu gece olan da bu. Televizyonda bu kadar karanlık noktalara ayak basan başka bir programın var olduğunu hayal etmek zor. Bunu sindirecek bir seyirci kitlesine sahip olmanız gerekiyor zira bunu sindirmek hiç de kolay değil."

"The A.V. Club" yazarı Zack Handlen, bölüme C+ notunu verdi ve bölümün konusu hakkında olumsuz yorumda bulundu: "Gülerek izledim çünkü tüm bu olanlar çok fazlaydı. Yazarlar risk aldı ve hiç beklemediğimiz bir anda önümüze bir şok daha sundu. Bu sefer, zombilerin en iyi arkadaşı olduğuna inanan küçük bir kız, bu sebeple kız kardeşini öldürdü. Bunun korkunç olması gerekiyor. Eğer bölüm sizi korkutmayı başardıysa ne âlâ. Ancak ben bunu korkutucu bulmadım. Lizzie'nin kız kardeşinin yanında durması ciddiye alınamayacak kadar dehşet verici bir şekilde komikti."





Ümit Canuyar

Ümit Canuyar (d. 1940 Manisa), Türk siyasetçi.

Lise mezunudur. İzmir İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi son sınıf terktir. Çiftçilik, Manisa İl Genel Meclisi ve Daimi Encümen Üyeliği, Serbest Ticaret, TBMM XVII. (Ara Seçim), XVIII. ve XIX. Dönem Manisa Milletvekilliği, TBMM Hesaplarını İnceleme Komisyonu Başkanlığı yapmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır.




Jüpiter Yükseliyor

Jüpiter Yükseliyor (İngilizce: "Jupiter Ascending"), Wachowski kardeşler tarafından yazılan, yönetilen ve yapımcılığı üstlenilen 2015 yapımı bir uzay operası filmi. İkili, "Matrix" serisinin ardından ilk kez bu film ile bilim kurgu türüne dönüş yaptı.






İzmir İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi

İzmir İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi

"Yüksek Ekonomi ve Ticaret Okulu" olarak 9 Eylül 1944 tarihinde İzmir'de kurulmuştur. Kuruluş kadrosunda 12 öğretim üyesi 392 öğrenci ile öğretime başlayan okul, 8 Haziran 1959 tarihinde kabul edilen 7334 Sayılı Kanunla "İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi" haline getirilmiş ve öğretim süresi 3 yıldan 4 yıla çıkartılmıştır. Artan öğrenci sayısı ve bina yetersizliği nedenleri ile Akademi 1966-1967 öğretim yılına bugünkü Dokuz Eylül Üniversitesi Rektörlük binasında başlamış ve öğretim üyesi kadrosu genişletilmiştir. Yüksek öğrenimde uluslararası gelişmeler gözönünde tutularak 8 Mayıs 1969 yılında Akademi 1170 Sayılı Kanunla Ege Üniversitesine bağlanarak "İktisadi ve Ticari Bilimler Fakültesi" adını almıştır.

Fakültenin öğrenci sayısı ise 1971 yılında kabul edilen bir kanunla kendisine bağlanan İktisadi ve Ticari İlimler Yüksek Okulu ve Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Yüksek Okulu ile 6000'i aşmıştır.

İktisadi ve Ticari Bilimler Fakültesi 1 Mart 1978 tarihinde İşletme Fakültesi ve İktisat Fakültesi olarak iki ayrı Fakülteye ayrılmış