ak kadar yüksek çözünürlükte resmedilmesi imkânsızdı. Bu altmış yıl boyunca lekenin karardığı tespit edildi.

Bir sıra yarı-düzenli aralıklarla yan yana dizilmiş düzensiz sınırları olan lekeler, Pirinç Muşta olarak adlandırılır. Çapları ortalama 480 km olup Kalp ve Balina'nın kuyruğu arasında ekvator hizasındadırlar. Batıdan (Tombaugh Bölgesi'nin güneyi) doğuya (Balina'nın kuyruğunun batısı), Muştalar şunlardır:


Parlak ve halka şeklinde takriben 350 km çapında olup "Balina"'nın kuyruğu yakınlarındaki bir yüzey şekli, düşük çözünürlükteki fotoğraflarda "Halka" (İng. "") olarak adlandırılır. Daha yüksek çözünürlüklü resimlerde halka şeklinde görünmez.

Plüton'un sıfır meridyeni, Charon'a bakan boylam olarak tanımlanmıştır.

Uluslararası Astronomi Birliği'nin Gezegen Sistemi İsimlendirme Çalışma Grubu, Plüton'un yüzey şekillerine resmî isimler vermekle mükelleftir. İsimler şu temalardan türetilecektir: kâşifler, uzay uçuşları, uzay araçları, bilim insanları ve mühedisler; hayalî kâşifler, seyyahlar, gemiler, hedef ve yola çıkma noktaları; keşfi hayal eden yazarlar ve sanatçılar; ve hayalî yeraltı dünyaları, yeraltı canlıları ve oraya giden seyyahlar. "New Horizons" bilim timi ile beraber çalışarak UAB, halkı da isim vermek için davet etmiş ve uzay aracının oraya varmasından evvel bu isimler üzerinde oylama yapmıştır.






Mehmet Ertuğruloğlu

Mehmet Ertuğruloğlu (ö. 23 Temmuz 1976), Kıbrıslı Türk siyasetçi ve diplomat. 1960-1964 yılları arasında Kıbrıs Cumhuriyeti'nin ilk Türkiye büyükelçisi olarak Ankara'da görev yaptı. Türk Mukavemet Teşkilatı ile olan ilişkisi nedeniyle 28 Ağustos 1964'te görevinden azledildi ve yerine Ahmet Zaim getirildi. Büyükelçilik görevinden önce Kıbrıs Türk Kültür Derneğinin genel başkanlığını üstlendi. Profesör unvanı da bulunan Ertuğruloğlu, 23 Temmuz 1976'da Ankara'da hayatını kaybetti.




Muhteşem yalnızlık

Muhteşem İzolasyon (ya da Muhteşem İnziva), 19. yüzyıl sonlarında Britanya İmparatorluğu'nun (ya da yaygın kullanımla İngiltere'nin) Muhafazakâr Parti tarafından yönetildiği dönemde, özellikle de Benjamin Disraeli ve Salisbury Markisi'nin Başbakanlıkları sırasında Kıta Avrupası için benimsediği dış politika. 
Terim ilk olarak 1896 yılında, Kanada Maliye Bakanı George Eulas Foster tarafından kullanılmıştır.

19. yüzyılın sonlarında Rusya'nın güçlenmesi, Almanya ve İtalya'nın birliklerini sağlamaları üzerine Avrupa'daki güç dengeleri oldukça değişmişti. Almanya önce Avusturya-Macaristan ile 1879'da İkili İttifak'ı kurmuş, bu ittifaka 1882 yılında İtalya da katılmıştı. Fransa ile Rusya ise Almanya'nın bu yükselişine 1892'de İkili İtilaf'ı kurarak yanıt vermişlerdi. Kıta Avrupası'nın adeta ikiye bölündüğü bu dönemde, İngiltere iki tarafa da yanaşmamayı tercih etmiştir. İngiltere için öncelik, 19. yüzyıl başlarından itibaren denizaşırı sömürgeleriyle genişlettiği imparatorluğun dış ticaret ağlarını işler vaziyette tutmak ve özellikle Hindistan ile olan ticaret yollarının güvenliğini sağlamaktı. Böylece Avrupa'da kutuplaşmanın arttığı 1870'ler ve 1880'lerde İngiltere, enerjisini ve ekonomik kaynaklarını Kıta Avrupası'nda kullanmak yerine denizaşırı sömürgeleriyle ilgilenmeyi ön plana almıştır.

Orta Doğu'da 19. yüzyılın başlarında, özellikle Napolyon'un Mısır seferinin ardından, artarak gelişen İngiltere-Fransa rekabeti, 19. yüzyıl sonlarında İngiltere'nin Muhteşem İzolasyon politikası sayesinde önemini yitirmeye başlamıştır. Fransa bu sayede, İngiltere gibi önemli bir ülkeyle rekabetten kurtulduğu için yeni güçlenmekte olan ve Kıta Avrupası'nda geleneksel Fransız gücünü tehdit etmeye başlayan Almanya ile olan mücadelesine odaklanabilmiştir. 
Aslında İngiltere, 19. yüzyıl sonlarında Faşoda Buhranı'nda (1898) Fransa ile savaşın eşiğine gelmişti. Rusya ile de Orta Asya ve Afganistan'da rekabet halindeydi (Büyük Oyun). Ancak II. Wilhelm'in 1888'de Almanya'da kayzerliğe gelmesi, 1889 ve 1898'de Osmanlı İmparatorluğu'nu iki kez ziyaret ederek Orta Doğu üzerindeki yayılmacı emellerinin örneklerini sunması üzerine İngiltere, yükselmekte olan Almanya tehlikesini ön plana almaya başladı. 
20. yüzyıl başlarında, Almanya'ya karşı İngiltere-Fransa ve İngiltere-Rusya yakınlaşması başlayacak ve İkili İtilaf, 1904'te İngiltere-Fransa Dostluk Antlaşması ile Üçlü İtilaf'a dönüşecektir. Böylece Birinci Dünya Savaşı'na giden süreçte son viraj da dönülmüş olacaktır. 
İngiltere'nin İkili İtilaf'a katılmaya karar vermesi, Muhteşem İzolasyon döneminin bitişi anlamına gelir.

Muhteşem İzolasyon kavramı, 21. yüzyılda İngiltere siyasetinde tekrar gündeme geldi. 2011'de Muhazafakâr Başbakan David Cameron'un, İngiltere'ye senede 26 milyar sterline mal olacak ancak Euro bölgesinde yaşanan krizin sona ermesini sağlayacak bir anlaşmayı imzalamayı kabul etmemesi üzerine "Muhafazakârlar Muhteşem İzolasyon günlerine geri döndü" görüşleri basına da yansımıştır.





Mihail Suslov

Mihail Andreyeviç Suslov ( Rusça : Михаил Андреевич Суслов ; 21 Kasım 1902 Saratov - 25 Ocak 1982 Moskova) Sovyet devlet adamı. Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi üyesi (1947-1982). 1965'te Brejnev döneminde Sovyetler Birliği Komünist Partisi ikinci sekreteri oldu. Stalin döneminden ölümüne kadar partinin en önemli ideoloğu olarak görev yaptı. Stalin ve Hruşçov dönemlerinde etkili olmakla birlikte özellikle Brejnev döneminde siyasi otoritesi arttı..

1902 yılında Ulyanovsk (o dönemde Simbirsk) bölgesine bağlı Saratov ilinde bir köylü ailesinin çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesi topraksız yoksul köylülerdendi. 1918'de yerel Komsomol örgütüne üye oldu ve Fakirliğe Karşı Savaşım Komitesi'nde görev aldı. İşçilerin eğitimi için açılmış olan Rabfak (İşçi Fakültesi)'tan mezun oldu.

1921 yılında Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ne üye oldu. 1924-1928 yılları arasında Moskova Ulusal Ekonomi Enstitüsü'nde Ekonomi bölümünde okudu. Mezuniyetinin ardından Moskova Devlet Üniversitesi'nde İktisat bölümünde yüksek lisans öğrencisi ve araştırma görevlisi olarak çalıştı.

1931 yılında öğretim üyeliği görevini bırakarak Komünist Parti Halk Komiserliği'ne bağlı İşçi ve Köylü Müfettişliği Merkez Denetim Komisyonu'nda görev aldı. 1934 yılında bu örgüt Sovyetler Birliği Halk Komiserleri Konseyi Kontrol Komisyonu adını aldı. 1936'da SBKP Rostov Bölge Komitesi'ne girdi. 1939'da ise Stavropol Bölge Komitesi birinci sekreteri oldu.
Nazilerin saldırmasının ardından 1941'de Doğu Cephesi'nde görevlendirildi. Savaş sırasında anti-faşist propaganda ve yerel partizan direnişinin örgütlenmesinde önemli rol üstlendi. Savaş ve mücadele konusunda raporlar hazırladı. Özellikle Almanya'nın insan kaynakları açısından Sovyetler Birliği'ne kıyasla oldukça yetersiz olduğunu belirterek Sovyetlerin avantajlarını vurguladı. 14 Kasım 1944'te SBKP Litvanya Merkez Komitesi Başkanı olarak olağanüstü yetkilerle donatıldı.

1946 yılında SBKP Merkez Komitesi Dış Politika Bölümü Başkanı oldu. 17 Eylül 1947'de SBKP Merkez Komite Propaganda Bölümü Başkanlığı'na atandı. Stalin'in güvendiği bir kişi olarak Moskova'ya transfer olan Suslov ölene kadar bu görevi sürdürdü. 1949-1950 arasında Komünist Parti resmi yayın organı Pravda'da baş editör olarak görev yaptı. Haziran 1950'de Yüksek Sovyet Başkanlığı'na seçildi. 1952'de SBKP Merkez Komitesi başkanlığına getirildi ancak 5 Mart 1953'te Stalin'in ölümüyle birlikte görevden alınarak yeniden Merkez Komite'nin Dışişleri'nden sorumlu başkanı oldu. Rus siyasi analist Jores Medvedev'e göre Stalin en çok Suslov'a güveniyordu ve hatta ölümünden sonra onu genel sekreterliğe varis tayin etmişti..
Suslov 1955'te tekrar SBKP Merkez Komitesi başkanı oldu. Daha sonra Politbüro adını alacak olan bu örgütte hem başkan hem de ideolojik konulardan sorumlu kişi oldu.

Haziran 1957'de Georgi Malenkov , Vyaçeslav Molotov , Lazar Kaganoviç ve Dimitri Şepilov liderliğindeki Anti- Parti Grubu'na karşı Kruşçev'i destekledi. Sovyet siyasetçi Mikoyan daha sonra yazdığı eserinde Kruşçev'in iktidar için yeterli güce sahip olmadığını ancak Suslov'un desteği sayesinde iktidarda kaldığını açıkladı.

Suslov dış politikada pek çok ülke ile ilişkilerin geliştirilmesinde aktif rol oynadı. 1959'da İngiltere'yi ziyaret etti. Aynı yıl İngiliz İşçi Partisi lideri Hugh Gaitskell de Sovyetler Birliği'ne iade-i ziyarette bulundu. Çin ile yaşanan gerginliğin yumuşatılması için de çaba sarf etti.

Komünist Parti 20 Kasım 1962'de doğumunun 60. yıldönümünde, Sovyet devletinin inşasında ve gelişiminde yaptığı katkılardan ötürü Yüksek Sovyet Prezidyumu Kararnamesi ile Mihail Andreyeviç Suslov'u Sosyalist Emek Kahramanlığı nişanı, Lenin nişanı ve Orak-Çekiç Nişanı ile ödüllendirdi.

Ancak Suslov 1964 yılında Kruşçev'in politikalarının giderek kritik bir hale geldiğini, uzlaşmaz tavır sergilediğini ve Stalin dönemindeki parti üyelerinin çoğunu tasfiye etmeye çalıştığını fark ederek Genel Sekretere karşı partideki örgütlenmede önemli rol üstlendi. Dış politikada da ikili arasında ciddi anlaşmazlıklar yaşanıyordu. Suslov, Kruşçev'in ABD ile ilişkilerin geliştirilmesi politikasına karşı sosyalist ideolojinin gereklerine uygun olarak Yugoslavya ile yakınlaşmanın doğru olacağını savunuyordu. Anti-Stalinizasyon'un yıkıcı bir nitelik kazandığını ve ekonomide sosyalist ilkelerin aksine hareket ediliğini belirtti. Kruşçev'e karşı Moskova hizbi olarak adlandırılan muhalefetin liderliğini üstlendi. Zaten 1960 yılında yaşanan U-2 krizi ve 1962'deki Küba Füze Krizi de Kruşçev'in gücünü büyük ölçüde zayıflatmıştı. Giderek güçlenen Suslov 1964'te Kruşçev'in görevden alınması için mücadele başlattı.
14 Ekim 1964'te SBKP Merkez Komitesi Kruşçev'in görevden alındığını açıkladı. Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreterliğine Leonid İliç Brejnev, Bakanlar Kurulu Başkanlığı'na ise Aleksey Kosigin getirildi. Suslov bu görev değişiminin en önemli aktörü olarak diğer Politbüro üyeleri Leonid Brejnev, Aleksey Kosigin, Andrei Kirilenko ve Fedor Kulakov ile birlikte devletin söz sahibi isimlerinden oldu.

Demokratik merkeziyetçilik politikasının ısrarlı savunucusu olan Suslov Komünist Parti'de