en, Severn Nehri tarafından güneyden ve Gloucester tarafından doğudan sınırlandırılmış bir üçgen biçimli vadi şekline sahiptir.

110 kilometrekare alan karışık ağaçlardan oluşur ve İngiltere'nin yaşayan antik ormanlarından biridir. 1066'dan önce geniş bir bölge kraliyet ailesine avlanma alanı olarak ayrılmış, en büyüğü New Forest olmak üzere İngiltere'nin ikinci en büyük kraliyet ormanı olarak kalmıştır. Yer adı görece Gloucestershire'ın Severn ve Wye arasında kalan kısımları için kullanılsa da Dean Ormanı Ortaçağ'dan beri çok daha küçük bir yer tutmaktadır. 1327'de yalnızca kraliyet mülkünü ve St Briavels'in yüzlüklerine bağlı birkaç kilise mıntıkasını kapsayan alan olarak belirlenmiş ve 1668'den sonra sadece kraliyet mülkünü içine alacak şekilde düzenlenmiştir. English Bicknor'un bir sıra mıntıkaları dahil olarak West Dean, Lydbrook, Cinderford, Ruspidge ve Drybrook'un sivil mıntıkaları orman mülkü içindedir.

Geleneksel olarak ana geçim kaynağı ormancılık - odun kömürü dahil - demircilik ve kömür madenciliğidir. Arkeolojik çalışmalar en erken kömür kullanımını ev ısıtma ve demir cevheri hazırlama gibi ilk sanayi işlemleri için kullanıldığı Roma dönemine tarihlendirmiştir.

Bölge adını yerel idare birimi Dean Ormanı ve meclis seçim bölgesine de ad olarak vermiştir. Her iki bölge de tarihi ormandan daha geniş bir alanı kaplar. Yerel idare merkezi Coleford'dadır ve Cinderford ve Lydney ile beraber tarihi orman alanının ana kent yerleşim birimlerinden biridir.




İl-İtmiş Bilge Kağatun

İl-İtmiş Bilge Kağatun, hukuki olarak Göktürk Kağanlığı'nın son hükümdarıdır. Çince adı P'o-f'o'dur. Bu adın Eski Türklerde "dirayetli" anlamında kullanılan "Bügü" ismi olabileceği düşünülmüştür. Aslen ülkeyi hiçbir zaman yönetmemiştir. Tonyukuk'un kızı, Bilge Kağan'ın eşi, Bilge Kutluk Tengri Kağan'ın annesidir.

II. Göktürk Kağanlığı'nda başdanışmanlık yapan Bilge Tonyukuk'un kızıdır. Göktürklerin soylu kabilelerinden Aşide sülalesindendir. Kulun Beg'in de >Çin tarafından mağlup edilmesiyle birlikte; II. Göktürk Devleti tamamen dağılmıştır. Bunun üzerine Bilge Kağatun, Çin'e sığınmıştır. Burada kendisine prenses unvanı verilmiş, Çin hükümdarı tarafından Türk boylarının hükümdarı olarak atanmıştır.

Türk araştırmacı Ahmet Akyol'un iddiasına göre Bilge Kağan cinayetinin faili Buyruk Çor değildir. Ona göre, bu cinayeti işleyen kişi İl-İtmiş Bilge'dir. Bu iddiaya göre, Çinlilerle büyük bir ticaret anlaşması yapmaya hazırlanan Bilge Kağan, bu anlaşma sayesinde Çinli bir prensesle evlenmek istemiştir. Bunun üzerine eşi tarafından zehirlenmiştir.




Eyüp Sabri Tuncer

Eyüp Sabri Tuncer Kozmetik Sanayi A.Ş.,  1923 yılında Eyüp Sabri Tuncer tarafından kurulmuş olup, zamanla Türkiye'nin koku duayeni haline gelmiştir. Genel merkez binası Yeşilköy- İstanbul’da, fabrika binası ise Lalahan-Ankara’da bulunmaktadır.

Eyüp Sabri Tuncer Kozmetik’in geçmişi, kurucusu Eyüp Sabri Tuncer’in 1923’te Türkiye Cumhuriyeti’nin başkenti Ankara’nın hızla gelişen Anafartalar Caddesi'nde ilk mağazasını açmasına dayanır. O dönemde geniş ürün gamı ve pazarlama alanındaki ufku sayesinde kısa sürede tanınmış bir marka haline gelir ve bu sayede markasını geleceğe taşır. Günümüzde artan üretim kapasitesi ve geniş ürün yelpazesi ile başta kolonya olmak üzere, doğal zeytinyağlı konseptiyle de ön plana çıkan Eyüp Sabri Tuncer; şampuan, saç kremi, sıvı sabun, losyon vb... ürünlerin yanı sıra antibakteriyel oda spreyleri ile ev bakım ürünleri üretimine devam etmektedir. 3. Kuşak Engin Tuncer'in yönetiminde olan firma hedeflerini daha ileriye taşıyarak gelişmeye devam etmektedir.  

Eyüp Sabri Tuncer, 1860’larda Bosna’dan önce Bursa’ya, sonra İnegöl’e göç eden bir ailenin çocuğu olarak 1898’de doğdu. Babası Süleyman Ağa, 1908’de Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’nun Bosna’yı ilhak etmesi üzerine ailesiyle birlikte önce İstanbul’a sonra da İnegöl’e geldi. Süleyman Ağa 1913’te kısa bir süre tarımla uğraşmayı denediyse arzu ettiği sonuçları alamayarak evinin altında bir bakkal dükkânı açmaya karar verdi; fakat bu kez de sağlığı elvermedi ve vefat etti. Ailenin bütün yükü artık ergen yaşlardaki Eyüp Sabri’nin omuzlarındaydı. Eyüp Sabri, komşuları Hilmi Bey’in yönlendirmesiyle devrin zincir mağazaları manifaturacı Abranosyanların yanına çırak olarak girdi. Gerek babasının bakkaliyesinde ve gerekse Ermeni tüccarın dükkânında ticaret adına öğrendikleri, geri kalan yaşamında önünü açacaktı. 1916 yılında İnegöl bedesteni içinde küçük bir dükkân kiralayarak o da manifaturacılık yaptıysa da bu kez de Bursa’nın işgale uğraması üzerine orduya katıldı. Kurtuluş Savaşı’nda er olarak verdiği hizmet karşılığında, 1926 tarihli İstiklal Madalyası Kanunu ile istiklal madalyasına hak kazandı.

Savaş yılları bitmiş ve hayat devam ediyordu. Eyüp Sabri Bey 1923’te, doğup büyüdüğü İnegöl’de yeniden ticarete atıldı. Aynı yıl 29 Ekim’de oğlu Sabahattin dünyaya geldi. Ailesi de işleri de büyüyordu artık; yeni bir başlangıcın tam zamanıydı. Baba evini satıp Türkiye Cumhuriyeti’nin  yükselen değeri Ankara’nın yolunu tuttu. Yeni yapılanan ve nüfusu artan başkentte “bonmarşe” olarak tanımlanan perakende satış mağazasını açtı. Bu mağaza Anafartalar Caddesi No. 46’daydı. Mustafa Kemal Paşa’nın çocukluk ve silah arkadaşı Nuri Conker’e ait bina 1923’te tamamlanmış ve Sakarya Apartmanı olarak adlandırılmıştı. Biri er biri komutan bu iki ismin arasında hukuk uzun yıllar sürdü. Eyüp Sabri Bey’in adıyla anılan mağazası bir ailenin ihtiyaç duyacağı zengin bir ürün yelpazesi sunuyordu. Bu dönemde ana faaliyet kolu olan ısmarlama gömlekçilikle birlikte şapka, atkı, mendil, çorap, kösele ve deri valiz, el çantası, şemsiye gibi tuhafiye ürünlerinin satış faaliyetleri yürütülüyordu. Ancak bu yıllarda adı gömlek satışıyla daha fazla anıldığından "Annuaire Oriental" adlı ticaret yıllığında, Adliye Sarayı Caddesi’nde faaliyet gösteren bir “"chemiserie"/gömlekçi” olarak kaydedilmişti. Konfeksiyon ürünlerinin yanı sıra ıtriyat ürünleri de sattığı için 1930 yılına ait bu kayıtlar içinde aynı zamanda parfümeriler arasında da gösterilmekteydi.

Yeni Türkiye’nin inkılap hareketleri içinde şapka devrimi dönemin tüccarlarına önemli bir kazanç kapısı yaratmıştı. Eyüp Sabri Bey de müessesesinin raflarını hem bayanlar hem de beyler için şapkalarla doldurmuştu. Yaptığı bir İstanbul seyahatinde bir esansçıdan öğrendiği kolonya imalatı kendisinin ve ailesinin yaşamını kökten değiştirecekti. Cumhuriyet’in en temel sanayi kuruluşları olan şeker fabrikalarının yan ürün olarak alkol üretimine başlaması bu yeni işkolunun önünü açmıştı. Eyüp Sabri Bey de daha sonraları ismine büyük bir şöhret kazandıracak kolonya üretimine yönelmeye karar verdi. Yurtdışından gelen esanslarla 1933’te kolonya imalatı ve satışına başladı. Bu tarihte onun dışında kolonya üreten bir diğer isim de Ulus’taki Ömer Nail Bey’di. Ancak Eyüp Sabri Bey’in kolonyaları kısa sürede dikkat çekti. Mağaza önünde ilk kolonya kuyrukları da bu yıllarda oluşmaya başladı. Çankaya Köşkü’ne de gönderilen kolonyalar Büyük Gazi’nin misafirlerine sunuluyordu. Bu misafirler arasından, Rıza Pehlevi’nin babası Eyüp Sabri Kolonyaları’nı çok beğenince Çankaya Köşkü’nden altı şişe hediye kolonya siparişi geldi. Özenle paketlenen kolonyalar bu kez İran Şahı’nın sarayının yolunu tutuyordu.

1930’lu yıllarda Eyüp Sabri başkentin ticaret yaşamına da renk kattı. Bu yıllarda hiç alışık olunmayan promosyon yöntemleriyle hem mağazanın şöhretini artırdı, hem de sunduğu ürünlerle ilgili bir alışkanlık geliştirmeye başladı. Bu amaçla yaptığı en önemli girişim, bir ürün kataloğu hazırlatmak oldu. Broşür şeklinde hazırlanmış katalog, kolonyanın bir tüketim malzemesi olarak benimsetilmesi amacıyla posta kutularına, kapılara bırakılarak dağıtıldı; içine bir de promosyon amaçlı bedelsiz kolonya kuponu koyulmuştu. Mağazaya gelen müşterilere on iki-on üç çeşit kolonyadan arzu ettiklerini bedelsiz olarak seçebilme imkânı sunan bu kuponlar pek çok aile için kolonyayı evlerinin olmazsa olmazı haline getirdi. Satın alma şartı olmaksızın yapılan bu promosyonla, zamanla kolonya talebi diğer ana ürünlerin de önüne geçti. 1936 yılında basılan kataloğun kapağında “Eyüp Sabri, Muharrem ve Mehmet Tuncer Kardeşler” yazıyordu. Kataloğa göre firmanın ürünleri arasında şapkalar, kasketler, gömlekler, boyunbağları, yakalar, atkılar, fanilalar, çoraplar, pijamalar, kazaklar, eldivenler, çantalar, şemsiyeler, terlikler, şason denen hafif ayakkabılar ve ıtriyat malzemeleri gibi ürünler bulunuyordu. Sayfalardaki resimleri Eyüp Sabri Bey tek tek çizmiş, her bir ürün için ayrı birer slogan tasarlamıştı. “Müşterilerimizin memnun kalacakları mallar satmak gayretindeyiz” gibi naif ve saygılı ifadeler bunlar arasındaydı.

Eyüp Sabri Bey kolonyasını tanıtmak için büyük bir çaba sarf etti. O yıllarda Türkiye’de görülmemiş yöntemlerdi uyguladıkları. Tiyatro ve sinema salonlarına koku döktürmenin, bedelsiz kolonya numuneleri dağıtmanın yanı sıra bidonlarla Atatürk Orman Çiftliği’ne gider, tren garındaki yüksekçe bir mevkiden, orada toplanan kalabalığa kolonyayı anlatıp ikram ederdi. Firmanın ürünleri içinde kolonya, Eyüp Sabri’yi benzerlerinden ayıran bir ürün konumundaydı. II. Dünya Savaşı ile yaşanan döviz darlığı nedeniyle yurtdışından getirtilen esanslara sınırlama getirilmişti. Bu koşullar altında 40’lı yıllar boyunca müessese, pijamalar gibi pek çoğunun üretimine aile üyelerinin de katkı sağladığı konfeksiyon ürünlerine yönelse de kolonya üretiminden vazgeçmedi. Ticaret kayıtlarında yine Eyüp Sabri Tuncer tuhafiyeci, parfümeri, şapkacı, konfeksiyoncu olarak anılmaya devam ediyordu. 1940’lardan 50’lere ürettikleri konfeksiyon ürünleri içinde özelikle ısmarlama gömlek ve pijamalar yoğun rağbet gördüğü yıllarda, işyerlerinin 1942’de yaşadığı yangın sonucu çoğu mal varlıklarını kaybetmişlerdi. Bu büyük yangının yaraları da aile fertlerinin gayretleri ve başta kolonya olmak üzere ürünlerin gördüğü ilgi sayesinde hızla sarılabilmişti.

1950’li yıllarda canlanan ekonomi ile birlikte Sabahattin Tuncer’in arayışları başladı. Koku san