takip eder. Yedinci bölüm baslar ve trompetlerin bir karışımından oluşur. Trompetlerin giriş yaptığı bir fanfare, sonraki 4 bölüm ve korolu kısımlarda giriş görevi görür. Daha sonra "Vouchsafe, o lord" isimli etkileyici bas solo gelir. Eser obua eşlikli uzun bir bir alto bölüme başlayan "O lord, in thee have i trusted" isimli son korolu bölüm ile biter.




Karl Richter

Karl Richter, (15 Ekim 1926 – 15 Şubat 1981) Alman orkestra şefi, organsit ve çembalocu. Bir zamanlar Johann Sebastian Bach'ın da organsitliğini yaptığı Leipzig'deki St. Thomas Kilisesi'nde organsitlik yapmış, daha sonra Münih'e taşınarak oranın konservatuvarında hocalık, kilisesinde ise organistlik yapmıştır. Ayrıca Münih Bach Korosu ve orkestrasında şeflik yapmıştır. bugün özellikle Bach'ın eserlerinin özgün yorumlarıyla hatırlanır. bu yorumlarda özellikle tempo değişikliklerinden ve romantik tarzda yorumdan kaçınmıştır. Böylece Bach'ı en otantik şekilde yorumlamış birkaç müzisyenden biridir.





Natalia Gutman

Natalia Grigoryevna Gutman ( Rusça: Наталья Григорьевна Гутман ) ( d. 14 Kasım 1942 Kazan ), Rus çellist.

Günümüzün en tanınmış viyolensel solistlerinden birisidir.

1942’deTataristan Özerk Cumhuriyeti’nin başkenti Kazan’da dünyaya geldi. Çocukluğu Moskova’da geçti. İlk müzik eğitimini üvey babası ile büyükbabası kemancı Anisim Berlin’den ve Rus pedagog ve çellocu Roman Sapozhnikov’den aldı.. Küçük yaşına rağmen müzikte çok hızlı ilerleme kaydedince Gnessin Müzik Okulu’na kabul edildi ve Sergei Aslamazyan’ın öğrencisi oldu. 18 yaşında okulun en iyi hocalarından Profesör Galina Kozolupova'dan ders almaya başladı. Ertesi sene Moskova Konservatuvarı’na girdi ancak bir yandan da Kozolupova ile çalışmayı sürdürdü. 1964 yılında Uluslararası Çaykovski Müzik Yarışması’nda gümüş madalya kazandı. Konservatuvardan mezun olduktan sonra lisansüstü eğitime devam ederek dört yıl boyunca ünlü çellist Mstislav Rostropoviç ile çalıştı.

1967’de Münih ARD Yarışmasını kazandıktan sonra uluslararası kariyeri başladı. Yahudi olması nedeniyle 1969-1978 arasında ülke dışına çıkışı yasak olduğundan ancak 1980’lerde uluslararası turnelere çıkma fırsatı buldu. Eşi Oleg Kagan ile birlikte çeşitli ülkelerde "Brahms İkili Konçerto"’yu başarı ile seslendirerek ünlendiler. Çiftin bu eserdeki, başarısı, besteci Alfred Schnittke‘ye bir ikili konçerto yazmak için ilham verdi. Besteci, 1982’de "2 Numaralı Büyük Konçertosu"’nu yazarak Gutman-Kagan çiftine ithaf etti. Onu, Gutman-Kagan çifti için eserler besteleyen Tigran Mansurian ve Anatol Vieru adlı besteciler takip etti. Besteci Schnittke ayrıca 1. Çello Sonatını (1978) ve 1. Çello Konçertosu’nu Gutman’a ithaf etmiştir. Gutman’a eser ithaf eden besteciler arasında Edison Denisov ve Vassily Lobanov adlı besteciler de bulunur.

Gutman kariyeri boyunca Amerika, Avrupa ülkeleri ve Japonya'da konserler vermiş ve uluslararası müzik yarışmalarına katılmıştır. Şoştakoviç Konçertolarını yorumlamadaki başarısı ve Prokofyev'in "Senfoni Konçertant" yorumu ile ünlüdür. Önemli resitalleri arasında Sviatoslav Richter eşliğinde çaldığı "Chopin Çello Sonatı" yorumu sayılabilir. Kariyerinde oda müziği çalışmaları da önemli yer tutar. Bach'ın tüm solo suitlerini Berlin, Moskova, Münih Madrid ve Barselona'da seslendirmiştir. Eşi Oleg Kagan ve ünlü piyanist Sviatoslav Richter ile sık sık oda müziği konserleri vermiştir. Konserlerinde 1731 yılında Cremona'da (İtalya) yapılmış ""Guarneri del Gesu"" imzalı bir viyolonsel kullanmaktadır.

RCA/BMG için Şoştakoviç'in 1 ve 2 numaralı konçertolarının Yuri Temirkanov yönetimindeki Kraliyet Filarmoni Orkestrası ile, EMI Records için Dvorak'ın Viyolonsel Konçertosunu W. Sawallisch yönetimindeki Philadelphia Senfoni Orkestrası ile kaydetmiştir. 1992 yılında Kurt Masur yönetimindeki Londra Filarmoni Orkestrası ile gerçekleştirdikleri kayıtlarda Schumann ve Schnittke'nin Viyolonsel Konçertoları'nı yorumlamıştır.

"Solo çello için Sonatina" (1970) adlı bir bestesi vardır.

1990’da Almanya’da Tegernsee Gölü kıyısındaki Kreuth’ta bir uluslararası oda müziği festivalin temelini eşi Oleg Kagan ile birlikte atan ve festival sonunda eşini kaybeden Gutman, her yıl Temmuz başında festivali Oleg Kagan anısına düzenlemeyi sürdürür. 1991’den beri Müzik Okulu’nda ders vermektedir. Ayrıca dünyanın değişik yerlerinde ustalık sınıfı dersleri verir. 1992’de Claudio Abbado ile birlikte "Berlin Encounters" adlı grubu kurmuştur.




Thomas Morley

Thomas Morley ( d. 1557 veya 1558 – ö. Ekim 1602) İngiliz bestecisi, organist ve teorisyen.

Morley, Elizabet döneminin en ünlü din dışı eser bestecisi ve İngiliz madrigal okulunun önde gelen temsilcisidir. Lokal kathedralllerde şarkı söyleyerek müziğe başlamış ve 1583'de koro şefi olmuştur. Shakespeare ile aynı mahallede oturmasına ve bazı şarkılarına Shakespeare oyunlarında rastlanmasına rağmen ikisi arasında herhangi bir iletişime dair bir kanıt yoktur. Ayrıca kesin tarihi bilinmemekle birlikte William Byrd'dan da dersler almıştır. Nitekim ilk eserleri byrd etkisi taşır.

Yazdığı madrigaller dönemindeki diğer bestecilerin eserlerine göre daha çok duygusal renk ve çeşitlilik gösterir ve bugün de seslendirilirler. Madrigalleri genellikle hafif, kolay söylenebilir ve hareketli eserlerdir. Özellikle "Now is the month of maying" isimli madrigali iyi bilinir. Madrigal dışında enstrümantal ve klavye için de eserler bestelemiştir.




Leonardo Leo

Leonardo Leo ( d. 5 Ağustos 1694 – ö. 31 Ekim 1744 ), tam adıyla Lionardo Oronzo Salvatore de Leo, İtalyan barok besteci.

"L'infedelta abbattut" bilinen en eski dinsel eseridir. Bundan başka "Amor vuol sofferenze" (1739) isimli bir komik opera, "Demofoonte" (1735), "Parnace" (1737) ve "L'olimpiade" isimli 3 ciddi opera bestelemiştir. Leo, Napoliten okulunun armonik kontrpuan stilinin ilk ustası olarak kabul edilir. Ciddi operaları soğuk ve sert bulunsa da, komik operaları oldukça esprili yapıtlardır. Operlarından çeşitli şarkılar bugün de bulunabilir.




Cipriano de Rore

Cipriano de Rore (bazen de Cypriano) ( d. 1515 veya 1516 – ö. 11 ve 20 Eylül 1565 arasında ) İtalya'da aktif olarak görev yapmış rönesans döneminin Franko-Flaman bestecisi.

16'ncı yüzyıl ortasında en önemli Madrigal bestecilerinden biri olup, Kromatizmi yoğun olarak kullandığı deneysel ve oldukça etkileyici eserleriyle kendinden sonraki dinsel eser formunun gelişiminde belirleyici ve önemli bir rolü olmuştur. Gençliğinde kesin olmamakla birlikte Adrian Willaert ile çalıştığı ve St. Mark kilisesi'nde şarkıcılık yaptığı söylenir.

En iyi İtalyan madrigalleriyle bilinse de, oldukça prolifik bir besteci olup birçok motet, missa ve din dışı eserler de bestelemiştir. Stil olarak madrigallerinde kanon ve imitasyon tekniklerini kullanmış ve çoğunlukla 4 ya da 5 ses için yazmıştır. Bestecilik tekniğinde çıkış noktası Josquin des Prez olup, kendinden daha büyük olan bu bestecinin stilinden birçok teknik geliştirmiştir ve yazdığı ilk üç missa Josquin'nin miras bıraktığı müziğe cevap niteliğindedir.




Philippe de Monte

Philippe de Monte (1521, Mechelen-1603, Prag) Flaman besteci.

Monte, 3. nesil madrigal bestecilerinden biri sayılır. Yazdığı madrigaller Lassus gibi usta bestecilerin eserleriyle kıyaslanır.

Oldukça üretken bir besteci olarak dini ve din dışı olmak üzere 40 missa, 260 dini eser, motetler ve dindışı 1100 madrigal bestelemiştir.

Eserleri toplam 34 kitap olmasına karşın, hepsi günümüze ulaşamamıştır. Erken dönem madrigallerinde kromatizmi kullanmış, geç dönem eserlerini ise daha basit, kısa motiflerle ve homofonik bir tarzda bestelemiştir.

Monteverdi'nin aksine başlarda tutucu eserler yazmasına karşın, sonradan daha deneysel bir tarzda eserler bestelemiştir.

Kendi zamanında Avrupa'da büyük ün kazanmıştır ve madrigalleri bugün de yorumlanmaktadır.




Giaches de Wert

Giaches de Wert, (d.1535 – 6 Mayıs 1596) yılları arasında yaşamış Franko-Flemenk asıllı İtalya'da aktif olarak görev yapmış besteci. Geç rönesans döneminin önemli madrigal bestecilerinden olup bu türün gelişmesinde rol oynayan bestecilerinden biridir. Kilise korosunda çocuk şarkıcı olarak bulunmuş, daha sonra Santa Barbara şapelinde koro yönetici olmuştur. wert, yazdığı 230'un üzerinde madrigal ve 150 aşkın dini türde eser (motets, hymns vb.) ile kontrpuan tekniğindeki üstünlüğünü gözler önüne sermiştir. Luzzasco Luzzaschi ve Luca Marenzi ile birlikte oldukça gelişmiş, etkili ve duygusal yönden yeni bir madrigal stili gerçekleştirmiştir.




Johann Adolph Hasse

Johann Adolph Hasse ( vaftiz 25 Mart 1699 Bergedorf, Almanya – 16 Aralık 1783 Venedik ), Alman besteci ve şarkıcı.

Zamanında oldukça popüler olan Hasse, çoğunlukla üretken bir opera bestecisi olarak bilinmesine karşın, çok fazla dinsel eser de bestelemiştir. Özellikle Opera seria türünün gelişmesinde önemli bir rol oynamıştır. Ayrıca soprano Faustina Bordoni ile olan evliliği ile de bilinir.







Giovanni Legrenzi

Giovanni Legrenzi ( vaftiz 12 Ağustos 1626 – ö. 27 Mayıs 1690) İtalyan besteci ve organist. 17. yüzyılın sonlarında Venedik'in en önemli bestecilerinden biriydi. Birçok opera, enstrümantal ve vokal müzik bestelemiştir. Ancak eserlerinin çoğu bugün kayıptır. En iyi bilinen eserleri enstrümantal sonatlarıdır. Ayrıca Antonio Vivaldi'nin de hocasıdır ve bestecinin ilk eserlerinde Legrenzi etkisi görülür.

Vivaldi dışında Tomaso Albinoni ve Antonio Lotti gibi birçok ünlü bestecinin de hocalığını yapmıştır.






Dixit Dominus (Handel)

Dixit Dominus, George Frideric Handel tarafından 1707 yılında tamamlanmış HWV 232 numaralı eseri olup ayrıca İncil'de 110 numaralı mezmurdur.





Nisi Dominus (Handel)

Nisi Dominus, İncil'de 127 numaralı mezmur olup, ayrıca George Frideric Handel'in 1707 yılında tamamladığı HWV 238 numaralı eseridir.

8 ses için yazılmış olup çift koro ve yaylı orkestrası gerektirir. Aynı isimde Vivaldi'nin de bir eseri vardır.





Salve Regina (Handel)

Salve Regina George Frideric Handel tarafından 1707 yılının ortalarında bestelenmiş HWV 241 numaralı antifon. Vivaldi'nin de aynı isimli bir eseri vardır.