döneme ayrılabilir. "Klâsik Dönem", Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluşu olan 1299 yılı ile 19. yüzyılın başlarındaki askeri reformlar arasındaki dönemi kapsamaktadır.

Klâsik Osmanlı Ordusu II. Mehmed'in devlet ve askeri reformları ile başlamıştır. Bu reformlar ile devleti’nin beylik-devlet siyasetinden imparatorluk siyasetine geçişi sırasında merkezi otoriteyi devşirme-kapıkulu-yeniçeri-enderun sistemiyle sağlamlaştırılması amaçlanmıştır. Bu dönemde ocaklardan birisi olan ve devşirmelerden kurulan Yeniçeri ocağının ordu ve siyasette büyük etkisi vardır. Klâsik dönem Osmanlı ordusu organizasyonu "Kapıkulu askerleri" ve "Eyalet askerleri" olarak yapılanmıştır. Bu ordu 1606 yılına kadar (apex yılları) girdiği savaşlardan başarı ile ile çıkar.

1606 yılı ile Klâsik Ordu savaşlardan yenilgi ile çıkmaya başlamıştır. Bu dönemde Yeniçeriliği faydalanabilecek şekle getirmek amacıyla yapılan çalışmalarla tanımlanır. Fransa'dan yardım istemiş, 1796 yılında konuyla ilgili olarak top, humbara dökümcüsü, top kundağı ve tüfenkçi işçileri gelmişti. Ayrıca, bir süre sonra Fransa'dan General Menand başkanlığında ve amele başı Bamilo ilen gelen heyetle birlikte Prusya'dan da subay ve danışmanlar geldi. Bunlardan Albay Von Goetze, 1798'de III. Selim'in isteği üzerine Osmanlı kara birliklerinde incelemelerde bulundu. Bu dönem Vaka-i Hayriye ile son ermiştir.

Asakir-i Mansure-i Muhammediyye

Modern Osmanlı Ordusu Osmanlı Kara Kuvvetlerinin yeniden teşkilatlanması, Balkan Savaşları yenilgisinin hemen sonrasında başlanarak, I. Dünya Savaşı öncesinde tamamlanmıştır.

Osmanlı Donanması Osmanlı İmparatorluğu'nun denizcilikle ilgilenmeye başlaması İzmit ve Gemlik taraflarının, daha sonra da Karesi ilinin alınması ile başlamaktadır. Karesi Beyliği gemilerinden faydalanılarak, Rumeli'ye geçen Osmanlı, 1390 yılında Gelibolu'da önemli bir tersane yapmıştır. Saruhanoğulları, Aydınoğulları ve Menteşeoğulları beylikleri gibi denizde kıyısı olan beylikler, Osmanlı İmparatorluğu'nun idaresine girince, onların tersanelerinden de istifade edilmişti.

Osmanlı tayyare bölükleri, Osmanlı İmparatorluğu'nun kara ve deniz kuvvetlerine ait askeri hava bölükleridir. Osmanlı askeri havacılığının tarihi Haziran 1909[1] veya Temmuz 1911'e kadar uzanmaktadır. Türk Hava Kuvvetleri, Yüzbaşı Fesa Bey (Evrensev) ve Mülazım-ı Evvel Yusuf Kenan Bey'in 1911'de uçuş eğitimi için Fransa'ya gönderilmesini askeri havacılığının başlangıcı sayarak, 2011 yılında havacılığın 100. yıldönümünü kutladı.

Osman Gazi ve Orhan Gazi’nin ilk zamanlarında gönüllülerden oluşan ilk Osmanlı ordusu yerine, Bursa’nın fethi sırasında ortaya çıkan eksiklikleri gidermek için maaşlı yaya ve atlı birlikler kurulmuştur. Yeniçerilik kurularak eğitimli bir ordunun temelleri atılır. Klâsik dönemde askeri eğitimde öne çıkan iki unsur Acemioğlanlar Ocağı ile Yeniçeri Ocağı'dır. Acemioğlanları Ocağı'nda: Pençik ve Devşirme usulleriyle toplanan çocuklar, yetiştirilmek amacıyla önce bir Türk ailesine verilir ve oradan da Acemioğlanlar Ocağı’na gelirlerdi. Bu çocuklar, burada bir taraftan Sıbyan mektebi seviyesinde eğitim verilirken diğer taraftan da askeri disiplinle Yeniçeri Ortası’na hazırlanırdı. Daha sonra Acemioğlanlar arasından seçilen kıdemli oğlanlar, Cemaat Ortaları, Sekbanlar ve Ağa Bölükleri’nde eğitime tabi tutulurlardı. 1826'da kaldırılan yeniçerilikten sonra, farklı müesseseler ile ordunun eğitimi devam ettirilmeye çalışılmıştır.

1773 yılında III. Mustafa zamanında yılında Cezayirli Gazi Hasan Paşa tarafından açılan Hendese Odası tersane ve donanmanın geliştirilmesi ve de tersane halkının eğitilmesi amacıyla açılmış teknik okuldur. 1782 yılında I. Abdülhamit döneminde "Mühendishane-i Bahr-i Hümâyûn"' adını almıştır.

14 Mart 1827’de II. Mahmut'un açtığı Tıphane'ye uzanan Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane, Osmanlının ilk tıp fakültesidir.

1 Temmuz 1835'te Kara Harp Okulu Maçka'da II. Mahmud da katıldığı bir törenle eğitim ve öğretime başlamıştır. 1905 yılında beş ordu merkezinde açılmış olan Edirne, Manastır, Erzincan, Şam ve Bağdat Harp okulları, kısa bir süre sonra kapatılmışlardır. Bundan sonra sadece İstanbul’daki Harbiye Mektebi, eğitim ve öğretime devam etmiştir.

30 Aralık 1898 tarihinde Gülhane Askerî Tıp Akademisi ilk olarak "Gülhane Seririyat Hastanesi" adı ile törenle açılmış. 1908’de İkinci Meşrutiyet ilan edilmesinden sonra tıp konularında yapılmak istenen reform girişimleri sonucu askeri ve sivil tıp okulları birleştirilmiş ve 1909’da kurulan İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne Gülhane öğretim üyelerinin on bir kişilik önemli bir kısmı da transfer olmuştur. Tayyare Mektebi Balkan Savaşlarının ardından 1912 yılının başında Osmanlı'nın askeri havacılığının gelişimi için Yeşilköy'de kurulmuş olan uçuş okuludur.

Osmanlı ordusunda; alemkılıç, ok, sapan, bozdoğan, topuz da denilen gürz, kamçı, döğen, balta, meç, şemşir, gaddara, yatağan, hançer, kama, mızrak, cirit, kantariye, kastaniçe, süngü, zıpkın, tırpan, çatal, halbart, mancınık, müteharrik kule, şayka, zarbazen, miyane zarbazen, şahî zarbazen, şakloz, drankı, bedoluşka, marten, ejderhan, kolonborna, miyane, balyemez adlarındaki toplar şişhaneli karabina, çakmaklı, fitilli çeşitleriyle tüfek, tabanca, zırh, karakal, miğfer, dizçek, kolçak, kalkan da düşman silâhından muhafaza için kullanıldı.





TCG Muratreis (S-336)

TCG "Muratreis" (S-336) (ilk adı USS "Razorback" (SS-394)), Balao sınıfı bir denizaltıdır. Razorback, Portsmouth Donanma Tersanesi tarafından 9 Eylül 1943 tarihinde inşa edilmiştir. Türk Deniz Kuvvetleri tarafından TCG Muratreis (S-336) olarak yeniden adlandırılmıştır. Adını ünlü Türk denizci Murat Reis'ten alır. Türk Donanması'nda 30.11.1970-08.08.2001 tarihleri arasında hizmet vermiştir.

TCG Muratreis, 25 Mart 2004'te North Little Rock Şehri tarafından 37.500 USD'ye Türkiye'den satın alınmıştır. Ücret ve ulaşım bedelleri bağışlarla karşılanmıştır. 5 Mayıs 2004'te Türkiye'den çekilmiş, 13 Haziran 2004 Pazar akşamı Key West, Florida'ya, 19 Haziran 2004'te New Orleans, Louisiana'ya, oradan da Mississippi Nehri ve Arkansas Nehri'nden North Little Rock'taki Arkansas Denizcilik Müzesi'ne 29 Ağustos 2004'te ulaşmış ve 15 Mayıs 2005'te kamuya açılmıştır.





Tetrodotoksin

"Tetrodoks" olarak da bilinen Tetrodotoksin TTX olarak kısaltılır ve bazı zaman Vudu pratik edenler tarafından "zombi tozu" olarak da anılır, bilinen hiçbir panzehiri olmayan güçlü bir nörotoksin. Tetrodotoksine karşı farelerde olası bir panzehir başarılı bir şekilde test edilmiştir, ancak insanlarda etkinliğini belirlemek için başka testlerin de yapılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Fareler üzerinde yapılan bu deneylerde Fampridine maddesi (4-Aminopyridine) tetrodotoxin zehirinin etkisini tersine çevirerek bu zehire karşı direnç göstermiştir. Tetradotoksin, sinir hücrelerinin zar membranlarında bulunan voltaja duyarlı sodyum kanallarına bağlanarak sinirlerdeki işlem potansiyelini engeller. Bu toksinin bağlandığı yer, voltaja duyarlı Na + kanallarının gözenek açılışlarında yer alır ve ismini, balon balığı ("Tetraodontidae"), kirpi balığı ("Diodontidae"), Ay balığı ("Mola mola") ve çotira balığı ("Balistidae") gibi türleri içeren bir takımın ismi olan "Tetraodontiformes"den alır.

Tetrodotoksin, bu zehirli balıklarda keşfedilmiş ve diğer bazı hayvanlar da (örneğin, büyük mavi halkalı ahtapot, kaba tenli ve sarı karınlı semender ("Taricha granulosa") ve bir deniz salyangoz türü olan Naticidae gibi), bulunmuş olmasına rağmen aslında bu canlıların içinde yaşayan Pseudoalteromonas tetraodonis gibi Pseudomonas ve Vibrio türlerine ait bazı simbiyotik bakteriler tarafından üretilirler.





HMS Ben-my-Chree

HMS "Ben-my-Chree" (Manksça: "Kalbimin Kadını"), buharlı posta gemisi olarak inşa edilen ve I. Dünya Savaşı'nda İngiliz Kraliyet Donanması'nda deniz uçağı gemisi olarak hizmet veren bir buharlı gemidir. Isle of Man Steam Packet şirketince İngiltere-Man Adası arasında hızlı yolcu feribotu olarak kullanılmak üzere Vickers tarafından 1907'de inşa edilmiştir. Bugün bile Liverpool-Douglas arası geçişte üç saatten kısa süresiyle buharlı gemiler arasındaki rekoru elinde tutmaktadır. HMS "Ben-my-Chree", 12 Ağustos 1915'te tarihteki ilk gemi konuşlu uçakla havadan torpido saldırısı için kullanılmıştır. 27 Aralık 1916'da Mustafa Ertuğrul komutasında kıyıda konuşlu top bataryası tarafından limandayken batırılmıştır.




Evrimsel silahlanma yarışı

Evrimsel silahlanma yarışı, evrimsel biyolojide birlikte evrilen ve rekabet eden gen takımları arasında, bir silahlanma yarışını andıracak şekilde birbirlerine karşı adaptasyonlar ve karşı uyarımlar geliştirdikleri, olumlu geri bildirimleri de içerebilen evrimsel bir mücadeleyi tanımlar. Birlikte evrilen gen takıları, avcı bir tür ile onun avı (Vermeij, 1987) veya parazit ile onun konağı arasında olduğu gibi birbirinden farklı iki canlı türü içinde yer alabilir. Alternatif olarak silahlanma yarışı, iletişimde yanıltma/alıcının isteksizliği modeli (Dawkins & Krebs, 1979) veya Kızıl Kraliçe ya da Fisher'in kaçış evrim modeli gibi aynı türün bireyleri arasında da görülebilir. Evrimsel silahlanma yarışına başka bir örnek, cinsiyetler arasındaki eşeyli çatışmadır. Bu konuda Fransız biyolog Thierry Lodé, evrimdeki bu tür karşıt etkileşimlerin karakter yer değişimi ve karşıt birlikte evrimin oluşmasındaki rolüne dair özellikle vurgu yapar. Geerat Vermeij tarafından ileri sürülen Eskalasyon hipotezi daha genel çatışmalardan bahseder ve başlangıçta deniz gastropod fosilleri ile yaptığı çalışmalara dayanır.

Birlikte evrimin kendisi her zaman bir silahlanma yarışına yol açmak zorunda değildir. Örneğin mutualizm, birlikte evrilen bir tür çiftinde karşılıklı yardımlaşmaya dayanan uyum ve adaptasyonlara yol açabilir. Bu durum özellikle, tozlaşma için tozlayıcı arıları kendisine çekmede belirli ultra viyolet renk desenleri kullanan çiçeklerde görülür. Birlikte evrim tanımı gereği türler arasında gerçekleşen bir olgu olup eşeyli çatışma gibi tür içi silahlanma yarışını da içerir.

Evrimsel silahlanma yarışı, örneğin tıp araştırmacıla