diğer kültürlerle değişim süreklilik kazandı.

Osmanlı Hanedanını yöneten erkekler, eşlerini çeşitli etnik gruplardan aldılar ve bu nedenle sultanlar karışık ırk ve kültürel mirasa sahip oldular.

Selçuklu Devleti'nin son yıllarında, bu devletin yıkılmasından sonra ve Osmanlı Devleti'nin başlangıç döneminde Anadolu beyliklerinin merkezinde Arapça ve Farsçadan geniş bir çeviri hareketi gerçekleşti. Bu merkezlerde ilk yapıtlarını veren yazarlardan daha sonra Osmanlı sarayınca korunan oldu. "Garibnâme" (1330) mesnevisinin sahibi olan ve Yunus Emre yolunda ilahileri bulunan Kırşehirli Aşık Paşa, İlhanlılar'ın Anadolu valisi Timurtaş'ın vezirlerindendi. "Süheyl-ü nevbahar" (1350) mesnevisinin sahibi Hoca Mesut, Kelile ve Dimne çevirisini Aydınoğulları beyliğinde kaleme almıştı. "Hüsrev ü Şirin" (1367) mesnevisinin yazarı Fahri, Aydınoğulları beyliğinde yetişmişti. "Hurşidname" (1387) mesnevisinin sahibi Şeyhoğlu Mustafa, "İskendername" (1390), "Cemşid ü Hurşid" (1403) mesnevilerinin sahibi Ahmedi, "Divan" 'ı ve "Çengname" (1402-1411) mesnevileriyle tanınan Ahmet Dai, "Hüsrev ü Şirin" (1421-1429) mesnevisinin sahibi Şeyhi, Germiyanoğulları beyliğinde yetişmişti. Bu dönemde özellikle İran şairlerinin kaside ve gazellerinde işlenen içki, aşk, tasavvuf, eğlence konuları, onların kullandıkları imgeler, başvurdukları benzetmeler Türkçeye aktarıldı. Gene bu örneklere dayanan aşk, serüven, tasavvuf konularıyla ilgili mesneviler yazılıyordu. Ancak uzun ünlüsü olmayan Türkçenin aruz veznine uydurulması güçlükler yaratıyordu. Böyle olduğu halde başlangıçta Türkçe sözcüklere, deyimlere hatta atasözlerine şiirde geniş yer veriliyordu. Halk diliyle kahramanlık işleyen yapıtlar, dinsel edebiyat ürünleri de vardı. Tokat kalesi dizdarı Arif Ali, I. Murat için "Danişmentname" 'yi (1311, gününüze ulaşan yazması 1577) kaleme almıştı. Aynı nitelikli dinsel-destansı yapıtlardan "Battalname" ve "Saltukname" metinleri sonraki yüzyılın ürünleri arasındadır. Ahmedi'nin kardeşi Hamzavi'nin gene aynı nitelikli "Hamzaviname"'si din ve kahramanlık konularını birlikte işleyen, halk diliyle yazılmış yapıtlardandır. Sadrettin'in "Destan-ı geyik, Destan-ı ejderha" 'sı, Tursun Fakih'in "Kıssa-i mukaffa, Gazavat-i emir ül-müminin Ali" 'si, Beypazarlı Maazoğlu Hasan'ın "Feth-i kale-i Selasil, Cenadil kalesi cengi" gibi yapıtları halk kitapları arasındadır.

Erken dönem mimarisinde, yapılar ağırlıklı olarak İznik, Bursa ve Edirne şehirlerinde yer aldı. Yapılar daha çok Bizans mimarisi ve Selçuklu mimarisi etkilerini taşısa da, bu dönemde bir sonraki döneme dayanak oluşturacak fikirlerin ilk uygulamaları gerçekleşti. Bu uygulamalardan birisi, yapılarda kubbe kullanılması pratiğidir.

İstanbul'un Fethi'den itibaren, mimari eserler İstanbul'da yoğunlaşmaya başladı. Bu dönemde daha çok yüksek ve görkemli yapılar inşa edildi. Bu yapılar daha çok dinî yapılar ve kamu binalarıydı.

Lâle Devri'yle beraber, Batılılaşmanın etkisiyle Batılı tarzda binalar yapılmaya başlandı. Bu dönemde Boğaz kıyısına köşk yapma modası ortaya çıktı.

Osmanlı mutfağı başkent İstanbul'da ve bölgesel başkentlerde tüm halkın hoşuna giden, kültürlerin erime potasıyla oluşan ortak bir mutfaktır. Bu farklılıklarla dolu mutfak imparatorluğun belli bölgelerinden getirilen şeflerin İmparatorluk Sarayı'nın mutfaklarında farklı malzemeleri yaratması ve denemesi ile mükemmelleşti.

Osmanlı Sarayı'nın mutfak kreasyonları Ramazan etkinlikleri sayesinde ve Paşa Yalılarında pişirilmesiyle nüfusun geri kalanına yayıldı. Bugün, Osmanlı mutfağı Türkiye'de, Balkanlarda, ve Orta Doğuda yaşar, "bir zamanlar Osmanlı yaşam tarzında olan ortak varisler ve onların mutfakları bu gerçeğin delilleridir".

Yerel çeşitlere ve bunların arasında karşılıklı alışveriş ve zenginleştirmeye dayalı olması dünyanın herhangi bir büyük mutfağı için olağandır. Ama aynı zamanda büyükşehir geleneğinin zarif tadı ile homojenize ve uyumludur.

Osmanlı tarihi boyunca, Osmanlılar diğer kültürlerden çevrilen elyazması kitaplar ile geniş bir kütüphane koleksiyonu oluşturmayı başardı. Yerli ve yabancı el yazmaları arzusunun büyük bir kısmı 15. yüzyılda geldi. II. Mehmed Trabzonlu Yunan bilim adamı Georgios Amirutzes'e Batlamyus'un coğrafya kitabını tercüme ettirdi ve Osmanlı eğitim kurumları için kullanılabilir hale getirtti. Başka bir örnek ise aslen Semerkandlı gökbilimci, matematikçi ve fizikçi olan Ali Kuşçu; iki medresede profesördü, ve İstanbul'da sadece ölümünden önceki 2 ya da 3 yılını yaşamasına rağmen yazıları ve öğrencilerinin faaliyetleri sonucu Osmanlı çevrelerini etkiledi.

1577'de Takiyüddin 1580'e kadar astronomik gözlem yapacağı Takiyüddin'in Rasathanesini kurdu. Güneş yörüngesinin dışmerkezliğini ve apsis'in yıllık hareketini hesapladı. Rasathanesi 1580'de yıkıldı.

1660'ta Osmanlı bilim adamı Tezkireci Köse İbrahim Efendi Noël Duret'in 1637'de yazdığı Fransızca astronomik çalışmasını Arapçaya çevirdi.

Şerafeddin Sabuncuoğlu ilk cerrahi atlas yazarı ve İslam tıbbının son majörü. Çalışmaları büyük ölçüde Ebû'l-Kasım Zehrâvi'nin "Al-Tasrif"'ine dayansa da Sabuncuoğlu kendine ait birçok yenilik getirdi. Kadın cerrahlar da ilk defa resimlendirilmiştir.

Dakika ölçen ilk saat örneği Osmanlı saatçisi Meshur Sheyh Dede tarafından 1702'de yapıldı.

Osmanlı İmparatorluğu'nda spor büyük önem taşımaktaydı ve hâliyle spor yapan kişi büyük ilgi ve saygı görmekteydi. Osmanlı'nın uğraştığı başlıca sporlar arasında; Güreş, Avcılık, kemankeşlik (ok atıcılığı), binicilik (Cündicilik), Cirit oyunları bulunmaktaydı.







Would You?

"Would You?" ya da Türkçesi "Sen misin?" Iris tarafından seslendirilen, 2012 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı temsil eden şarkıdır.




Seğmenler Parkı

Seğmenler Parkı, Ankara'da 1983'te açılan bir park. 67 bin metre karelik bir alanı kaplayan parkın içinde havuzlar, çocuk bahçesi ve zaman zaman konserlerin verildiği bir amfi tiyatro da yer alıyor.




Acta Apostolicae Sedis

Acta Apostolicae Sedis; "(genellikle AAS olarak kısaltılır)" Vatikan'da Latince yayınlanan bir gazetedir. Kutsal Makam'ın resmi gazetesidir ve yılda oniki kez yayınlanır. Papa 10. Pius tarafından 1909 yılında yayınlanmaya başlamıştır.

Vatikan yönetimi tarafından alınan tüm kararlar, bildirimler, düzenlemeler, genelgeler, prensipler gazeteden takip edilebilmektedir. Yasalara ve antlaşmalara da yer verilebilmektedir.





Sean Ali Stone

Sean Ali Stone (d. 1984, New York), ABD'li yönetmen, yapımcı, görüntü yönetmeni, senarist ve aktör. 2012 yılında İslam dinine geçip Ali adını almıştır.




Ertuşi

Ertuşi veya (Ertoşî), Kürt konfederasyon aşireti. Ertoşî aşireti, Mendikan ve Hacîmendan adında iki kola ayrılmış olan 12 aşiretten müteşekkildir.

Yoğunluk olarak Hakkari, Van, Şırnak ve Kuzey Irak'da yerleşiktirler. Bazı kaynaklar Ertoşî aşiretinin 14 kol olduğunu yazar fakat 12 kol olduğu yönündeki bilgilerde bulunmaktadır. Bu kollar Şerefan, Mahmetpîran, Êzdînan, Xelîlan, Xawiştan,Alân , Şîdan, Gewdan, Mamxuran, Jirkî, Qeşûrî, Hacan, Zêdik, Mamedan olarak isimlendirilir. Ertoşî aşireti dünyanın ilk ve tek aşiret konfederasyonudur, Ertoşi aşiretinin büyük bir kesimi Kuzey Irak'ta yaşamaktadır. (Behdînan bölgesi) Ayrıca Ertoşi aşireti Kuzey Irak'ta Koçer aşireti ismiyle adlandırılır.
Ertoşi aşiretini diğer aşiretlerden ayıran bir diğer özellik ise,demokratik bir yönetimin benimsenmiş olması ağalık sisteminin aksine liderlik olgusu üzerinde durulmasıdır.Örneğin Grawî aşiretinden teterxan ailesinin soyundan gelen Şekir Axa uzun yıllar Ertoşi aşiretine liderlik yapmıştır fakat köken itibarıyla ağa değildir diğer yandan Miralay Seid'in ağa yerine aşiretin lideri diye adlandırılması aşiret içi demokrasi konusunda bize ipucular vermektedir.

Yaklaşık 3.000.000 kişilik nüfusa sahiptir.






Spartaküs (dizi)

Spartaküs (özgün adı: "Spartacus"), ilk gösterimini 22 Ocak 2010'da Starz'da yapan ABD yapımı televizyon dizisi. Dizide, MÖ 73-71 arasında Roma Cumhuriyeti'ne karşı büyük bir köle ayaklanması başlatan Trakyalı gladyatörden esinlenilmiştir. Dizinin yönetici yapımcıları Steven S. DeKnight ve Robert Tapert Spartaküs'ün yaşamının gizli ilk dönemlerinden tarihsel kayıtların başlangıcına uzanan olayları yapılandırmaya odaklanmıştır. Dizi şiddet görüntüleri, ağır cinsel içerik ve argo içerdiği için TV-MA olarak sınıflandırılmıştır.

İlk sezon ("Blood and Sand") alt başlığıyla yayınlandı. Dizi ilk başta ikinci bir sezona uzatılacaktı; fakat Andy Whitfield'a Hodgkin dışı lenfoma başlangıcı teşhisi konulunca yapım ertelendi. Gecikme yüzünden, Starz adında altı bölümlük bir önbölüm dizisi yaptı. Whitfield'ın kanserden kurtulduğu açıklandıktan sonra 2. sezonun ön yapımına başlandı. Fakat bir şekilde kanser tekrarladı, bu yüzden Starz 2. sezonun başında Spartaküs rolünü oynaması için Whitfield'ın rızasıyla yerine oyuncu Liam McIntyre ile anlaştı. Andy Whitfield 11 Eylül 2011'de öldü. İkinci sezon alt başlığıyla yayınlandı. 3. ve son sezon ise Spartacus: War of the Damned (Lanetlerin Savaşı) başlığı altında yayınlandı.

"Spartaküs: Kan ve Kum"un Batiatus Hanesi'ndeki kanlı kaçışla sona ermesinin ardından, "Spartaküs: İntikam"da gladyatör ayaklanması Roma Cumhuriyeti'nin kalbine korku salmaya başlar. Praetor Claudius Glaber ve Romalı askerleri, Spartaküs'ün büyüyen özgürleşmiş köleler topluluğunu daha fazla zarar vermeden önce ortadan kaldırmak için Capua'ya gönderilir. Spartaküs ise karısını köleliğe ve sonunda da ölüme mahkûm eden adama karşı kişisel intikam ihtiyacını tatmin etmek veya bölünmeden orduyu geliştirmek için gerekli olan daha büyük fedakârlıklar yapmak arasında bir seçim yapacaktır.



2009'da, Devil's Due "Spartacus - Blood And Sand" adıyla dört bölüm çizgi roman serisi yayımladı.

2012'de Titan Books, Spartaküs: Kan ve Kum'dan uyarlanan bir roman serisi yayımlayacağını duyurdu. "Spartacus: Swords & Ashes" adlı ilk kitap, J.M. Clements tarafından yazıldı ve 3 Ocak 2012'de yayımlandı.

Mark Morris tarafından yazılan, serinin ikinci kitabı "Spartacus: Morituri"nin Ağustos 2012'de çıkması bekleniyor.

Dizi Kanada'da 25 Ocak 2010'