sergisinin temel taşları oldu ve sanatın siyasi, sosyal, kültürel ve estetik keşifsel işlevleri incelendi. Documenta XI göç, kentleşme ve sömürgeleşme sonrası deneyimler gibi temalar çevresinde şekillendi ve belgesel fotoğraf, film ve videolar gösterildi. 2012 yılında yapılan documenta XIII "coşkulu feminist, küresel ve multimedyatik bir yaklaşım" olarak tanımlandı ve ölmüş sanatçıların eserleri ile antik sanattan da parçalar sergilendi.

documenta katılacak olan sanatçılara projelerini tasarlamaları ve gerçekleştirmeleri için en az iki yıl zaman tanımaktadır. Böylece ortaya çıkan eserler sıklıkla detaylı ve entelektüel olarak karmaşık olmaktadır. Ancak katılımcılar serginin açılışından önce kamuya açıklanmamaktadır. Her ne kadar küratörler sanatçı seçiminde sanat pazarının dışına çıktıklarını belirtse de katılımcılar arasında her zaman tanınmış sanatçılar yer almaktadır. Örneğin documenta XIII'te, sanat eleştirmeni Jerry Saltz katılımcı sanatçıların üçte birinden fazlasının tanınmış Marian Goodman Gallery tarafından temsil edildiğini belirtmiştir.

Arnold Bode tarafından organize edilen ilk dört documenta serginin uluslararası güvenilirliğini sağlamıştır. Beşinci documenta'dan (1972) itibaren bir uzmanlar komitesi tarafından her bir documenta için bir sanat yönetmeni belirlenmiştir. Documenta VIII alışılmış beş yıl hazırlık yerine iki yılda hazırlanmıştır. İlk sanat yönetmenleri Edy de Wilde ve Harald Szeemann yönetimi beceremedikleri için görevden ayrılmıştır. Yerlerine Manfred Schneckenburger, Edward F. Fry, Wulf Herzogenrath, Armin Zweite ve Vittorio Fagone getirilmiştir. Coosje van Bruggen 1982 sergisi documenta VII için sanatçıların seçilmesine yardımcı olmuştur. Documenta IX'un küratör ekibi içinde Jan Hoet, Piero Luigi Tazzi, Denys Zacharopoulos, ve Bart de Baere yeralmıştır. documenta X için ilk kadın ve ilk Almanca konuşmayan sanat yönetmeni olarak Catherine David seçilmiştir. İlk Avrupalı olmayan sanat yönetmeni Okwui Enwezor documenta XI'de çalışmıştır.

documenta Kassel şehrinde değişik mekânlarda sergilenmiştir. 1955 yılından beri sabit olan mekân Fridericianum müzesidir. 1992 yılında documenta IX için documenta-Halle yapılmıştır ve günümüzde sergilerin bir kısmı bu salonda yapılmaktadır. documenta için kullanılan diğer mekânlar arasında Karlsaue parkı, Schloss Wilhelmshöhe, Neue Galerie, Ottoneum ve Kulturzentrum Schlachthof sayılabilir. Okwui Enezor documenta'nın aldığı Avrupa-merkezli yaklaşımı değiştirebilmek için documenta XI'den önce Viyana, Berlin, Yeni Delhi, St. Lucia ve Lagos'ta beş platform kurarak documenta'yı yeni deneysel kültürlerin ortaya çıkabileceği sömürge sonrası sınırsız bir uzaya taşıyarak yeni bir boyut getirmeyi denedi. documenta XIII'te (2012), eserlerin yaklaşık beşte biri Kabul, Afganistan ve Banff, Kanada gibi yerlerde halka açıldı.

Bazı eserler genellikle açık havada, Fridericianum'un ve Karlsaue parkının önünde Friedrichplatz'ta sergilenir. documenta IX'da sunulan sanat eserleri için Karlsaue'de cam ve oluklu metalden oluşan ve birbirleri ile bağlantılı beş treyler geçici olarak kurulmuştur. documenta XII için Fransız mimarlar Anne Lacaton ve Jean-Philippe Vassal park içinde geçici "Aue-Pavillon"u kurmuştur.

Farklı documentalarda sergilenen eserlerden bazıları Kassel müzeleri tarafından satın alınmıştır.Bunların arasında Joseph Beuys'un "7000 Eichen"; by Haus-Rucker-Co'nun "Rahmenbau" (1977); Horst H. Baumann'nın "Laserscape Kassel" (1977); Anatol Herzfeld'in "Traumschiff Tante Olga" (1977); Walter De Maria'nın "Vertikaler Erdkilometer"; Claes Oldenburg'un "Spitzhacke" (1982); Jonathan Borofsky'nin "Man walking to the sky" (1992) ve Thomas Schütte'nin "Fremde" eserleri sayılabilir.
Bu sergi nedeniyle ortaya çıkarılan oldukça çok sayıda malzemenin bulunması nedeniyle Arnold Bode 1961'de bir arşiv yaratmaya karar vermiştir. Arşivin içerdiği koleksiyonun özünü documenta organizasyonunun dosyaları ve malzemelerinden gelmektedir. Arnold Bode ve sanatçı Harry Kramer tarafından ayrıca oluşturulan video ve görsel arşivi de sürekli olarak büyümektedir.

1992 yılında, documenta IX'da, documenta tarihinde ilk olarak yarım milyondan fazla kişi Kassel şehrine gelmiştir. 2002 yılında documenta, Kassel şehrinin nüfusunun üç katı sayıda 650.000 ziyaretçiyi ağırlamıştır. 2007 yılında, üçte biri yurtdışından gelen ve bunların arasında Hollanda, Fransa, Belçika ve Avusturya vatandaşlarının çoğunluğu oluşturduğu 754.000 ziyaretçi sergiye katılmıştır.

2007 yılında documenta'nın bütçesinin yarısı olan 19 milyon avro Kassel şehri, Hessen eyâleti ve Almanya'nın Kulturstiftung des Bundes'i tarafından ödenmiştir. Geri kalanı sponsorlardan, bağışlardan ve bilet satışlarından sağlanmıştır.





Krewella

Krewella, elektrodans grubu. Grup Jahan Yousaf, Yasmine Yousaf, Kris Trindl tarafından ABD, Illinois'de 2007 yılında kurulmuştur.Kris Trindl 2014 yılının Şubat ayında gruptan ayrılmıştır.




Yahya Kemal Demirel

Yahya Kemal Demirel (1950 - 8 Kasım 2012, Ankara), Türk iş adamı. 1975'te hayalî ihracat olaylarına adı karıştı. 1980'li yıllarda hakkında bu konuda davalar açıldı. Dönemin başbakanı Süleyman Demirel'in yeğenidir.




Kar gözlüğü

Kar gözlüğü, kardan ve buzdan yansıyan güneş ışıklarından gözleri koruyup kar körlüğüne uğramamak için takılan koruma gözlüğü. Geleneksel olarak Kuzey Asya ve Kuzey Amerika'da Arktik bölgede Kuzey Kutup Dairesinde yaşayan Eskimolar, Çukçiler, Yukagirler, Samoyedler gibi yerli Arktika halklarınca kullanılır ve ışığın mümkün olduğunca az gelmesi için yatay çizgi biçiminde daracık görme yarığı bırakılır. Arktika'da özellikle yoğun seyahat ve avlanmanın yaşandığı ilkbahar aylarındaki kar yansımalarından ve soğuktan gözleri korur. Bu bölgelerde kullanılan güneş gözlükleri de kar gözlüğü adıyla anılır.

Eski çağlardan beri Kuzey Avrupa, Grönland, Kuzey Asya ve Kuzey Amerika halklarınca kullanılmaktadır. Eski Bering Denizi Kültürü arkeolojik sitlerinde bulunan morsun fildişinden oyma kar gözlükleri 2000 yaşına tarihlenir.

Rusya'nın Çukotka kıyılarındaki Neolitik arkeolojik sitlerinde Uelen (Уэлен) yakınlarında Yandogai'de Eski Bering Denizi kültürüne ait "Yandogai Early Cemetery" adlı erken dönem Eskimo mezarlığında yapılan kazılarda kemik kar gözlükleri bulunmuştur.

İnyupik Eskimo coğrafyasındaki Utqiaġvik arkeolojik siti bugünkü Barrow'un (İnyupikçe Utqiaġvik) kasaba merkezinin yaklaşık 1/4 mil güneybatı kenarında yer alır ve arkeolojik çalışmalarla burasının son 1000 yıldır yerleşimde olduğu tespit edilmiştir. Binghamton Üniversitesinden arkeologlar tarafından 1981-1983 yıllarında kapsamlı bir kazı yapılmış ve 20.000 den fazla eser bulunmuştur. Bunların arasında kar gözlükleri de bulunur.

Etnografik olarak kar gözlüklerini en yoğun biçimde kullanan yerli halklar, Kuzey Amerika'da Eskimolar, Kuzey Asya'da ise Eskimolar, Çukçiler, Samoyedler, Yukagirler gibi yerli Arktika halklarıdır. Eskimolara komşu olan Atabask ile Algonkin gibi Subarktik Kızılderililerinde de görülür.

Eskimolar yaklaşık 2000 yıl önce dünyanın ilk kar gözlüğünü yapmış olabilirler. Bu Eskimo kar gözlüklerinin Thule kültürü dönemine ait 1200-1600 yıllarına tarihlenen en güzel örneği Alaska'nın batı sahillerinde bulunmuştur ve Canadian Museum of Civilisation'da sergilenmektedir. Arktika'nın kuzeyine özgü olan Eskimo kayığı ("kayak") ile kar gözlükleri sonradan güneyinde de kabul görmüştür.

Eskimo kar gözlüğü (İng. "Eskimo snow goggles, Inuit snow goggles, Inupiaq snow goggles, Yupik snow goggles, Eskimo snow blinders, Inuit sun glasses"), bütün Eskimo-Aleut halkları tarafından kullanır. Kar körlüğünden korunmak için Eskimolar kar gözlüklerini yörelerindeki morsun fildişi, balina kemiği, rengeyiği ile sığın boynuzu, kemiği, toynağı, tahta, ladin odunu, huş kabuğu gibi yerli malzemeyi kullanarak yaparlar. Bağlama ipi olarak rengeyiğinin tendon kirişleri kullanılır. Kemik ya da fildişinden (şimdilerde ise tahtadan) yapılan kar gözlüklerine çizgi biçiminde çok dar görme yarığı açılır. Parlamayı azaltmak için iç yüzeyinde is kullanılır. Londra'da British Museum'da kemik ve diğer malzemelerden yapılmış Sibirya, Alaska ve Grönland kar gözlükleri bulunur. Eskimo kar gözlüklerinin yapımında en çok kullanılan malzeme rengeyiği boynuzudur. Fildişi ve kemik de kullanılan diğer malzemedir. Tahta kullanımı ticaretin gelimesinden sonra olmuştur. Eskimo kar gözlükleri yüze (göz ve burun köküne) uygun yapılır. Eskimo kar gözlükleri "pinhole spectacles" olup "glasses" sayılmazlar.

Eskimo kar gözlükleri hem kardan ve buzdan yansıyan güneşin ultraviyole ışıklarından gözü kar körlüğüne karşı korumak, hem de dar görme yarığının "stenopaeic" etkisi sebebiyle 3 diyoptriye eşdeğer görme gücü artırılır. Aynı zamanda Eskimolardaki yüksek miyopi oranını düşürmeye yardımcı olabilir. Avcılık (ve buna bağlı olarak da hayatta kalma) ancak iyi görme gücüyle verimli olabilir.

Kar ve deniz buzu üzerinde saatlerce seyahat edenlerin ya da avlananların güneş ışığının kardan ve buzdan yansıyarak korunmasız olan gözlerde acı verici geçici körlüğe neden olduğu gibi ciddi tahribat da yapar. Bundan korunmak için Eskimolar kar gözlüğü kullanırlar. Thule kültüründe (Proto-İnuit) de fildişi ya da kemikten kar gözlükleri kullanılmıştır.

Rusya'da Sirenik Yupikleri ile Sibirya Yupiklerinin yaşadığı Provideniya'daki müzede tahta kar gözlüğü bulunur.

St. Lawrence Adasındaki Sibirya Yupikleri kar gözlüklerini morsun fildişinden ya da tahtadan yaparlar.

Alaska Yupikleri kar gözlüklerini ("nigaugek") tamamen tek parça tahtadan oyarak ya da dış kısmını deniz kıyısındaki sert otlardan örerek, göze gelen iç kısmını ise bu ot örgüyü deriyle dikerek de yaparlar . Gözlüğün iç kısmı her zaman siyah renkte boyanır ve bazen Yupik maskeleri gibi düzenlenir. Kutup tilkisi kar ve buz üzerinde avlanırken keskin görme yeteneğiyle bilinir ve Yupik kar gözlükleri tilki maskesi olarak da düzenlenir; böylece tilkinin görme gücü avcıya aktarılmış olur. Görme yarığının çizgi gibi daracık yapılması aynı zamanda görüş keskinliği de sağlar. Yupik kar gözlükle