kafede kendi aralarında kutlama yaparlar. Ancak Nick zincirin kırılmadığını fark ettiği sırada onlara kamyon çarpar ve film biter.
"Son Durak 3"ün başarısından sonra Son Durak 4'ün 3D yayınlanacağı belirtildi. James Wong'un yönetmesi planlanan film sonradan Wong'un "Dragonball Evolution" adlı filmi yüzünden iptal edildi. Daha sonra yönetmen David R. Ellis dahil oldu. 
Çekimler bu sefer diğer filmlerde olduğu gibi Vancouver'da değil, New Orleans'ta Mart-Mayıs 2008 tarihleri arasında gerçekleşti. Filmdeki yarış pisti bölümünün çekimleri Irvington, Alabama'da bulundan Mobile International Speedway'de gerçekleşti.
Film, 94 incelemenin değerlendirildiği Rotten Tomatoes sitesinde 100% üzerinden 29%, IMDb'de ise 70.000+ kullanıcının oylamasıyla 10 üzerinden 5,2 puan almıştır.

 
 




Karaöz, Kumluca

Karaöz, Kumluca ilçesinin bir mahallesi. Kumluca'ya 25 km mesafededir. Yardımcı burun bu mahallededir.Bölge doğal liman özelliği taşımakta olup , Melanippe antik kenti veGelidonya Deniz Feneri'de bu bölgede bulunmaktadır, tarihi Likya Yolu üzerinde yer almaktadır. Yaz aylarında iç turizme açık olan bölgede yazlık evler bulunmaktadır. Yaz dönemlerinde bölge nüfusu 1.000 , kış dönemlerinde ise yerli halk nüfusu 450 kişi civarındadır. Bölge bir yarımada şeklini oluşturur. Bu yarımada Helenistik Dönem 'e kadar uzanan bir tarihe sahiptir. Yazılı kaynaklarda Karaöz ismi ilk olarak Karaozi şeklinde bir helen yazıtında görülmüştür (M.Ö. 3000). Ayrıca Piri Reis'in haritasında bölge Karaöz Limanı şeklinde adlandırılmıştır.

Belediye düzenlemesi öncesi Karaöz ,Mavikent kasabasının bir mahallesi olarak geçmekteydi.Günümüzde Karaöz, cadde literatüründe yer almaktadır ve muhtarlık sisteminden çıkartılmıştır. Mahalleye ulaşım sorunu mevcut değildir ve asfalt yollara sahiptir.Yaz ve kış dönemlerinde belirli gün ve saatlerde otobüs ile ulaşım da mevcuttur. Adrasan üzerinden ve Mavikent üzerinden araç yolu bulunmakta olup Adrasan'a olan mesafe 15 km , Mavikent'e olan mesafe ise 10 km 'dir. Mahallede elektrik ,telefon ve internet bağlantısı vardır.




Mil Mi-2

Mil Mi-2 (NATO raporlarındaki adı Hoplite olan) 57 mm roketlerle ve 23 mm top ile silahlandırılabilen, hava desteği sağlayanbilen zırhlı taşıma helikopteridir.

Mi-2 Świdnik şehri içinde WSK "PZL-Świdnik" fabrikasında, Polonya'da özel olarak üretilir. İlk olarak Sovyetler Birliği'nde1948 Mil Mi-1 modelinde üretim sağlandı. S-51 ve Bristol Sycamore çizgisinde modellenmiş, Eylül 1948'de Mikhail Mil üretim sahasında ilk test uçuşları yapıldı. SP Isotov GTH-350 motoru geliştirildi ve Mil-1'den çok daha üstün Mi-2 modeline entegre edildi. Daha sonra Mil (Sovyet tanımı ile V-2) bürosu 1964 yılında Polonya Świdnik yerleşim birimini taşındıktan sonra geliştirmelerine buradan devam edildi. 1964'den bu yana PZL-Świdnik yüzlerce teslimat yaptı, yaklaşık bunların 1/3'ü askeri amaçlarla satılmıştır. Sivil kullanımlar için plastik rotor bıçaklı ve geniş gövdeli Mi-2M 10 yolcu kapasiteli modeli geliştirildi. En önemli kullanım alanlarından birisi de kapasitesi 4 sedye alabilmesi nedeniyle hava ambulansı olarak da kullanılır.

Polonya'da, bazı özel askeri varyantları da geliştirilmiştir. İlk olarak destek ve keşif amaçlı 23 mm autocannon makineli tüfek ve iki adet 57 mm roket podları, dört adet 9K11 Malyutka anti-tank füzeleri veya Strela-2 AA füzeler taşıyabilmektedir.

İlk kez 1965 yılında Sovyet Hava Kuvvetleri alındı,Mi-2 modeli çoğunlukla eski Sovyet ve Doğu Bloku ülkeleri tarafından kullanılır. Bunun yanı sıra, Meksika ve Myanmar tarafından kullanılmaktadır. Silahlı Mi-2 varyantlarının çoğu Polonya tarafından kullanılmıştır. Bazılarını da eski Doğu Almanya (makineli tüfek ve sadece güdümsüz roket silahlanma ile) tarafından kullanılmıştır. Kuzey Kore de Mi-2'lerden oluşan veçok aktif rol alan bir filo bulundurur.







Bağışlı





Arnavut mutfağı

Arnavutluk tarih boyunca birçok devletin yönetimi altına girmiş, bu süreçte yalnızca siyasi veya askeri olarak değil, aynı zamanda kültürel açıdan da etkilenmiştir. Bu sebepten dolayı Arnavut mutfağı (Arnavutça: Kuzhina Shqiptare) başta Türk, İtalyan ve Yunan mutfakları olmak üzere genel itibarıyla Akdeniz mutfağından izler taşımaktadır. Bugün Arnavut halkı tarafından sıkça tüketilen ve yapılan baklava, aşure, kadayıf gibi tatlılar; dolma, yaprak sarma, tarator gibi aperatifler ve ayran, siyah çay, Türk kahvesi gibi içecekler Osmanlı zamanından başlayarak Türk mutfağından Arnavut kültürüne geçen yiyecek ve içeceklerden bazılarıdır.

Tipik bir Akdeniz mutfağı olan Arnavut mutfağında en çok kullanılan ürünler meyveler, sebzeler, balık çeşitleri ve zeytinyağıdır. Temel öğünü kahvaltı olan Arnavutlar genelde domates, salatalık, yeşil biber, zeytin gibi taze ve Arnavutluk topraklarında yetişen mahsullerden yapılan sebze salatası yerler. Salatanın yanı sıra et veya sebzeyle yapılmış bir yemek de kahvaltıda yenilemektedir. Pişirme teknikleri çevresel şartlar göz önüne alındığında hemen hemen her yemek için farklılık göstermektedir ve zeytinyağı yemeklerde en çok kullanılan yağdır. Soğan ve sarımsak ise tatlılar hariç neredeyse çoğu yemekte kullanılan, Arnavut mutfağının olmazsa olmaz ürünlerindendir. Bu bağlamda Arnavutluk, kişi başına en çok soğanın tüketildiği ikinci ülkedir.

Balkan mutfakları arasında bulunan Arnavut mutfağının Akdeniz'e doğrudan bağlantılı durumda olması, bu kültürden fazlasıyla etkilenmesine yol açmıştır. Zeytin, buğday, deniz mahsulleri ve çeşitli meyve-sebzeler Akdeniz havzasının, dolayısıyla da Arnavut yemek kültürünün temelini oluşturmaktadır. Arnavutluk topraklarının özellikle kıyı bölgelerindeki iklim limon ve portakal gibi narenciye ürünlerinin yanı sıra zeytin, incir gibi meyve ağaçlarının da bu arazilerde yetişmesine olanak sağlamaktadır.

Arnavutluk'ta her bir bölge kendine ait spesifik kahvaltı kültürüne sahiptir. Hafif olduğu kadar oldukça besleyici ve gün içindeki en etkili öğün saati olan kahvaltı, Arnavutlar için ayrı bir önem taşımaktadır. Mutlaka taze ekmekle yenilen bu öğünde tereyağı, peynir, reçel, yoğurt, zeytin gibi besleyici ve enerji değeri yüksek gıdalar tüketilir. Çay veya kahve en çok tercih edilen içecekler olsa da yer yer süt ve rakı da kahvaltı saatinde içilebilmektedir. Bu zengin kültürün yanında artık değişen dünyada zaman çok önemli bir ayrıntı haline geldiği için hızlı ve pratik öğünler artmış, insanlar meyve veya bir dilim ekmeğin yanında kahveyle kahvaltı saatini geçiştirmeye başlamışlardır. En çok tercih edilen iki içecek olan çay ve kahve sadece kahvaltı saatinde değil, günün her diliminde, her yerde içilmektedir.

Öğlen yemeği Arnavut mutfağındaki en büyük öğün saatidir. Haftanın her günü okullarda, işyerlerinde, kamu dairelerinde mutlaka öğlen arası verilmektedir. İnsanlar genelde bu saatlerde evlerine giderek aileleriyle beraber öğlen yemeği yerken, son zamanlarda fast-food anlayışının getirdiği bir sonuç olarak restoran ve kafelere gitmek de bir seçenek oluşturmaya başlamıştır. Öğle yemeğinde genelde gjellë adı verilen, kısık ateşte pişirilmiş bir et yemeği ve taze sebzelerden yapılmış Arnavut salatası yenir. Salatalara tuz, zeytinyağı, beyaz sirke veya limon suyu gibi tatlandırıcılarla soslar hazırlanır. Çoğunlukla haşlama veya kızarmış olarak tüketilen yiyeceklerin yanında mutlaka kahve, çay, meyve suyu gibi içecekler tercih edilir.

Akşam yemeği Arnavutlar için en küçük ve en az önem taşıyan öğündür. Genelde kırmızı et, taze balık veya herhangi bir deniz mahsulüyle geçiştirilen akşam yemeğinde sebze ağırlıklı yemekler veya sandviç tarzı atıştırmalıklar da tercih edilebilir.

Arnavutluk; ekonomisi daha çok tarıma dayalı olan, küçük bir Balkan ülkesidir. Denize kıyısı olması sebebiyle ılımanlaşan iklim ve yıl boyunca aldığı güneş miktarı, ülkede birçok meyve ve sebze türünün yetiştirilmesine olanak sağlamaktadır. Orta kuşakta yetişebilecek hemen hemen tüm bitkilerin bulunduğu Arnavutluk, üretim fazlası mahsullerini ihraç edip ülkede yetişmesi mümkün olmayanlarıysa ithal etmektedir.

Elma, üzüm, portakal, nektarin, çilek, yaban mersini, böğürtlen, vişne, karpuz, limon, şeftali, erik, zeytin, avakado, hurma, nar, incir, dut ve kiraz; Arnavut mutfağında en çok kullanılan meyvelerdir. Tatlılarda ve yemeklerde malzeme olarak kullanılan meyveler, hiçbir işlem görmeden de tatlı niyetine tüketilmektedir. En az meyveler kadar rağbet gören sebzeler de diğer bir malzeme türüdür. Lahana, fasulye, patates, pırasa, mantar, pancar, şalgam, soğan, sarımsak, domates, salatalık, havuç, biber, ıspanak, kıvırcık, asma yaprağı ve patlıcan da yemeklerde sıkça tercih edilir.

Baharatlar ve otlar da bu mutfağın vazgeçilmez ürünlerindendir. Arnavutluk topraklarında hüküm süren iklim, bu ülkede 250'ye yakın aromatik ve tıbbi bitkinin yetişmesine imkan sağlamaktadır. Kekik, adaçayı, ateş çiçeği, biberiye ve sarı centiyan; Arnavutluk'un ürettiği ve ihracatını yaptığı en önemli bitkilerdendir. Bunların yanında lavanta, vanilya, safran, kimyon, fesleğen, nane, kişniş ve defne yaprağı da ülkede tarımı yapılan ve yemeklerde bolca kullanılan otlardandır.

Arnavut mutfağında bulunan atıştırmalıklar ana yemekten önce tek başına tüketilebildiği gibi, genelde yemeklerin yanında meze olarak da sunulmaktadır. Bugün eski geleneksel yiyeceklerin yanında artık dünya mutfağından değişik ve modern tatlar da bu kültürde kendime yer edinmeyi başarmıştır.

Ekmek, Arnavut yemek kültürünün en önemli parçalarından biridir. Bir Arnavut sofrasında ana yemek, çorba, atıştırmalıklar ve mezelerin dışında mutlaka buğday veya mısır ekmeği bulunur. Ekmek tüketme alışkanlığı öylesine önemli bir kültür haline gelmiştir ki, Arnavutçada 'për të ngrënë bukë' diye bir kalıp bile vardır. Benzeri bir anlam taşıyan bu deyim Türkçede de 'ekmek yemeye gitmek' olarak kullanılır. Halen Anadolu'nun birçok noktasında yemek saatleri 'ekmek yemek' fiiliyle adlandırılır. Ayrıca yine bir Arnavut deyişine göre misafirperverlik 'ekmek, tuz ve kalp' (Arnavutça: bukë, kripë e zemër) sözleriyle ifade edilir.

Fërgese ya da bilinen adıyla Fërgese Tiranë; et içermeyen,