anatami (kısaltması ITK, Doğu Kanada İnuitçesi ᐃᓄᐃᑦ ᑕᐱᕇᑦ ᑲᓇᑕᒥ «Kanada'daki Birleşik İnuitler»), Kanada'da "Inuit Nunaat" («İnuit Toprakları») ortak adıyla da anılan dört bölgede (Inuvialuit Settlement Region, Nunatsiavut, Nunavik, Nunavut) yaşayan 50.400 nüfuslu İnuitlerin kâr amacı gütmeyen organizasyonu. Tagak Curley tarafından 1971 yılında "Inuit Tapirisat of Canada" (ya da "Inuit Brotherhood") adı altında kurulmuştur. Merkezi Ottawa'da bulunur.

Kuruluşun amacı İnuit dil ve kültürünü koruyup kollamaktır ve bu amaçla "Inuktitut" adlı dergi yayımlar.
Yönetim kurulu oy hakkına sahip dört İnuit kuruluşundan (Nunavut Tunngavik Incorporated, Makivik Corporation, Nunatsiavut Government, Inuvialuit Regional Corporation) oluşur. Başkanları ise oy hakkı bulunmayan iki kuruluştan (National Inuit Youth Council, Inuit Circumpolar Council) seçilir.





Beşiktaş (basketbol takımı) 2012-13 sezonu

Beşiktaş (basketbol takımı) 2012-13 sezonu, Beşiktaş 2012-13 sezonunda Türkiye Basketbol Ligi, Türkiye Kupası ve EuroLeague'de mücadele etmektedir. Bir önceki sezon yapılan sponsorluk anlaşması nedeniyle Beşiktaş Milangaz adıyla mücadele eden takım anlaşmanın sona ermesi nedeniyle Beşiktaş ismiyle oynamaktadır. Ayrıca bu sezon Beşiktaş'ın EuroLeague'de yer aldığı ilk sezondur.

Bir önceki sezon Beko Basketbol Ligi, Türkiye Kupası ve EuroChallenge şampiyonu olan takımın sponsoru Milangaz 21 Haziran 2012 tarihinde sponsorluğa devam etmeyeceğini açıkladı. Sponsorluk konusu belli olmamışken "Milangaz yoksa ben de yokum" şeklinde açıklama yapan koç Ergin Ataman bu gelişme üzerine takımdan ayrıldığını açıkladı ve aynı gün Galatasaray'la sözleşme imzaladı.

Milangaz ve Ergin Ataman'la yolların ayrılmasından bir gün sonra 22 Haziran 2012'de aralıklarla 9 yıl Beşiktaş'ta basketbol oynamış ve bir sezon Beşiktaş koçluğu yapmış olan Erman Kunter'in takımın yeni koçu olduğu açıklandı. Koçun belli olmasından sonra sponsor arayışlarına giren yönetim bir sonuç alınamaması üzerine bu sezon yola sponsorsuz devam edileceğini ve takım bütçesinin 6,5 milyon dolar olarak belirlendiğini açıkladı. Üç kupalı şampiyon kadrodaki çoğu oyuncunun sözleşmesi sona ererken bu oyuncuların aldığı ve istediği ücretlerin çok olması sebebiyle yollar ayrıldı. Takımda bir önceki sezondan sadece Serhat Çetin, Can Akın, Barış Hersek ve Kartal Özmızrak kaldı.

Beşiktaş Milangaz, Türkiye Kupası grup aşamasında B Grubu'nda Hacettepe, Antalya BB ve Aliağa Petkim'le mücadele etti. Kocaeli'nde oynanan maçlarda üç rakibini de yenerek gruptan lider olarak çıktı. 

8'li Final maçları Eskişehir Anadolu Üniversitesi 2 Eylül Kampüsü Spor Salonu'nda oynanmıştır.

Grup maçları Ekim 2012'da başlayacak.









Karayolu 67 (İran)

Karayolu 67 (Farsça: جاده ۶۲), İran'ın güneyinde yer alan bir karayoludur.

Karayolu, Kohgoliye ve Buyer Ahmed Eyaleti'nin Yasuc şehrinden başlar, Hürmüzgan Eyaleti'nin Bender Lenge şehrinde sonlanır. Kohgoliye ve Buyer Ahmed, Fars ve Hürmüzgan eyaletlerinden geçen yolun uzunluğu 807 km.'dir.

Karayolu 62, Yasuc ile Bender Lenge arasında aşağıdaki şehirlerin güzergahından geçer ve şehir isimlerinin yanlarındaki karayolları ile bağlantı yapar:




Anthony Mann

Anthony Mann (d. 30 Haziran 1906, San Diego - ö. 29 Nisan 1967, Berlin), Amerikalı sinema yönetmeni.

1935 - 1940 arasında tiyatro yönetmenliği yaptı. 1942'de sinemaya geçti ve 1950 sıralarında en iyi kovboy filmi yönetmenlerinden biri oldu.

"Korkunç İntikam" (Winchester 73,1950)  
"İdam Mahkumu" (The Naked Spur,1953)  
"İntikam Kanunu" (The Man from Laramie,1954)  
"Unutulmaz Melodiler" (The Glenn Miller Story,1954)  
"Batılı Adam" (Man of the West,1958) 
"Vatan Uğruna" (Cimarron,1960)

Ayrıca, "Savaşan Kahramanlar" (Men in War) [1957], adlı bir savaş filmi ve "El Cid" (1961), "The Fall of the Roman Empire" (Roma İmparatorluğunun Çöküşü) [1963] adlı iki süperprodüksiyon yaptı. Son filmi olan "A Dandy in Aspic"'i bitiremedi; bu filmi oyuncusu Laurence Harvey tamamladı.




Uzun Hikâye (film, 2012)

Uzun Hikâye, yönetmenliğini Osman Sınav'ın yaptığı 12 Ekim 2012 tarihinde vizyona giren Türk filmidir.

Film yazar Mustafa Kutlu'nun aynı adlı eserinden Yiğit Güralp tarafından senaryolaştırılarak sinemaya uyarlanmıştır. Filmin hazırlık aşaması 10 yıl sürmüştür. 2012 yılı Mart ayında başlayan filmin çekimleri 8 haftada tamamlanmıştır. Filmde 65 oyuncu ile 450'ye yakın figüran rol aldı. Film ekibi 80 kişiden oluşmuştur. Filmin çekimleri Kütahya, Adapazarı, Ayvalık, Altınoluk ve Cumalıkızık, Bursa’da gerçekleştirilmiştir. Ayrıca yönetmen Osman Sınav, 35 yıl sonra Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Görsel Sanatlar Fakültesi, Sinema-TV bölümünden bu filmle mezun olmuştur.

Filmde 1940'lı yıllarda dedesiyle birlikte Bulgaristan'dan göç ederek İstanbul Eyüp'e yerleşen Bulgaryalı Ali'nin (Kenan İmirzalıoğlu) hikayesi anlatılmaktadır. İstanbul'a göç ettikten yaklaşık 10 yıl sonra delikanlılık çağına giren Ali ikamet ettiği Eyüp'teki bir sinemacının kızı olan Münire'ye (Tuğçe Kazaz) aşık olur ve birlikte kaçarlar.

Ali'nin eşitlik ve adaleti tutkulu bir şekilde sevmesi nedeniyle, Münire ve Ali oğulları Mustafa ile birlikte demiryolları boyunca, her gittikleri yerde kendilerini farklı bir macerada bulurlar.





SLAC Ulusal Hızlandırıcı Laboratuvarı

Stanford Doğrusal Hızlandırıcı Merkezi, (SLAC) (İngilizce:SLAC National Accelerator Laboratory) Amerika Birleşik Devletleri Enerji Bakanlığı başkanlığında, Stanford Üniversitesi'ne bağlı Bilim Enerji Ofis Departmanı tarafından işletilen ulusal laboratuvar.

Laboratuvarda 3,2 km. uzunluğunda dünyanın en uzun Doğrusal parçacık hızlandırıcısı bulunmaktadır.

Stanford Doğrusal Hızlandırıcı Merkezi, 1962 yılında Kaliforniya'ya bağlı Menlo Park şehrinde bulunan Stanford Üniversitesi ana kampüsünün batısında Sand Hill Yolu kenarında kurulan tesiste, 1966 yılından bu yana faaliyet göstermektedir.

Ulusal araştırma laboratuvarında yapılan araştırmalar sayesinde üç fizikçi 1976 , 1990 ve 1995 yıllarında Nobel Fizik Ödülü sahibi olmuşlardır.




Bovling Toplarıyla Dolu Okyanus

Bovling Toplarıyla Dolu Okyanus (İng. "The Ocean Full of Bowling Balls") ABD'li yazar J. D. Salinger'ın 1945 yılında tamamladığı hiç yayınlanmamış bir öyküsüdür. Eser, yazarın tek romanı olan "Çavdar Tarlasında Çocuklar"'da Allie olarak tanıtılan Kenneth Caulfield'ın ölümünü anlatır.

Eser şu anda Princeton Üniversitesi kütüphanesinin arşivlerinde bulunmaktadır.

14 Nisan 1944'te Salinger İkinci Dünya Savaşı sebebiyle Avrupa'dayken "Story" dergisinin editörü Whit Burnett yazara öykülerinden oluşan bir derleme basmayı teklif etti. Salinger bu teklifi olumlu karşılayarak ilk aşamada Burnett'a sekiz öyküsünü gönderdi. Aynı yılın Eylül ayında yazarın editörden antoloji için değerlendirmesini istediği öykü sayısı on beşe çıkmıştı. 10 Nisan 1945'te ise dört öykü daha gönderdi. Son gönderdiği dört öykü arasında "Bovling Toplarıyla Dolu Okyanus" da vardı. Ancak finansal sebepler dolayısıyla bu antoloji basılamadı.

Bunun üzerine yazar hikâyeyi 1948 yılında öyküyü "Woman's Home Companion" dergisine sattı. Kısa bir süre sonra yayımcı eseri iç karartıcı olduğu gerekçesiyle reddetti. Salinger çalışmasını son olarak "Collier's" dergisine gönderdi. Fakat bu dergi de uzun süre boyunca öyküyü yayımlamadı. Holden Caulfield'ın kahramanı olduğu romanı "Çavdar Tarlasında Çocuklar"'ın yayımlanacağı tarih belirlenince Salinger aldığı ücreti "Collier's"'e iade ederek öyküsünü geri çekti. Böylece "Bovling Toplarıyla Dolu Okyanus" hiçbir zaman basılamadı.

Bu hikâyenin anlatıcısı yazarın "Son İznin Son Günü", "Yabancı", "Bu Sandviçte Mayonez Yok", "Peter Pan'ların En İyisi ve En Sonuncusu" gibi öykülerinin de kahramanı olan Vincent Caulfield'dır. Bu hikâyede yaşamının son günü anlatılan Kenneth Caulfield, "Çavdar Tarlasında Çocuklar"'da Allie olarak anılmaktadır. Kenneth, aralarında "Çavdar Tarlasında Çocuklar"'daki Phoebe ve "Esmé İçin - Sevgi ve Yoksunlukla"'daki Esmé'nin bulunduğu Salinger'ın bilge çocuklarının ilkidir.

On sekiz yaşındaki Vincent Caulfield'ın anlattığı öykü Vincent'ın ailesinin Cape Cod'daki evinde geçer. Bu evde Vincent'ın oyuncu annesi ve babası, on iki yaşındaki erkek kardeşi Kenneth ve yeni doğmuş kız kardeşi Phoebe vardır. Vincent'ın diğer erkek kardeşi Holden yaz kampında olduğu için evde değildir.




Eksen eğikliği

Eksen eğikliği; Gökbiliminde bir gökcisminin dönme ekseni ile yörünge ekseni arasındaki açıdır.

177 derecelik bir eksen eğikliğine sahip olan Venüs bu özelliğiyle diğer gezegenlerden ayrılmaktadır. Bu, Venüs'ün kuzey kutbunun yörüngeye göre güneyde olduğu anlamına gelmektedir.

Uzay'da yön kavramı yoktur. Fakat insanoğlu bu eğikliği şuna göre hesaplamaktadır. Dünya güneşin etrafında dönmektedir. Oluşan yörünge yatay kabul edilir. Dünya'nın ekvatoru ile bu yörünge tam olarak çakışmamaktadır (Bu çizgiler hayalidir). Ekvator ile yörüngenin birbirleri ile kesişme açısı 23° 27 dakikadır.

Eğiklik sıfır olduğunda dönme ekseni yörünge düzlemine diktir. Bir yörünge boyunca, eğiklik genellikle önemli ölçüde değişmez ve eksenin yönü, arka plan yıldızlarına göre aynı kalır. Bir kutbun yörüngesinin bir tarafını Güneş'e doğru daha fazla yöneltmesi Dünya’daki mevsimlerin oluşma nedenidir. Dünya'nın eksen eğikliği, 41.000 yıllık bir döngüde 22.1° ila 24.5° derece arasında değişir. Şu an 23 ° 26′ 13.5′′ (veya 23.4371°) ve azalıyor.

Eksen eğikliğini hesaplayan ilk kişi, 14. yüzyılda İbnü'l-Şatir'dir ve eksen eğikliğinin nispeten sabit bir oranda azaldığını anlayan ilk kişi de 1538'de Fracastoro olmuştur. El-Ma'mun, El-Tusi, Purbach, Regiomontanus ve diğerleri de dahil olmak üzere pek çok kişinin gözlemlerine rağmen, eksen eğikliğinin ilk doğru ve modern gözlemlerini muhtemelen Danimarka'dan Tycho Brahe 1584’ de yapmıştı.

M.Ö. 1100 yıllarında Dünya'nın eğikliği, Hindistan ve Çin'de de doğru bir şekilde ölçülmüştür.

M.Ö. 350 yıllarında Antik Yunanda Marsilya Pytheas, bir gnomonun gölgesini ölçerek eksen eğikliğini yaz gündönümünde yüksek doğrulukta ölçmüştür.

MS 830’ da Bağdat’taki Halife El- Mamun