limlerinin icazetini ise Allâme Muhyiddîn Kafiyeci’nin yanında kaldığı 14 senede aldı, daha birçok sahada söz sahibi oldu. Hadis alanında kısa sürede büyük başarılar elde etti ve zamanın müderrisleri tarafından dersleri takip edilmeye başlandı. Daha sonra Şam, Yemen, Hindistan, Sudan ve hac için Mekke'ye seyahatler yaptı. Kahire'ye dönüşünde Nil Nehri'ndeki bir adaya çekilerek kitaplarını yazdı.

Suyûtî'nin iki yüz bin civarında hadisi ezberlediği söylenir. Ayrıca Celâleddîn Muhammed bin Ahmed Mısrî'nin H. 864'de vefat edince yarıda bıraktığı tefsiri tamamlamış, Celaleyn Tefsiri adıyla yayınlanmıştır.

Celâleddîn Suyûtî, altı yüze yakın kitap yazmıştır. Eserlerini Kur'ânî ilimler, hadis, fıkıh, dil ve edebiyat, usul, beyan ve tasavvuf ile muhtelif meseleler olmak üzere altı sınıfa ayırdı. Suyûtî, bunların dışında tarih, ahlâk, tıp ve daha birçok alanda önemli eserler yazmıştır. Bunlar arasında İslâm dünyasında isim yapmış olanlar şunlardır:




2007 Copa América Finali

2007 Copa América Finali, 15 Temmuz 2007'de 2007 Copa América'nın ev sahibi Venezuela'nın Maracaibo şehrinde Brezilya ile Arjantin arasında oynanan ve Güney Amerika şampiyonunun belirlendiği maç. Bu maç 1975'ten beri Brezilya'nın 6. Copa América finali olurken Arjantin de 3. kez final oynamıştır. Karşılaşmayı Júlio Baptista, Daniel Alves ve Roberto Ayala'nın kendi kalesine attığı gollerle 3-0 kazanan Brezilya 8. kez Güney Amerika şampiyonu olmuştur.





Parmak alfabesi

Parmak alfabesi (), yazı sistemi kullanılarak harflerin veya sayı sistemi kullanılarak sayıların el ve parmaklar ile temsili şekilde kullanılmasıdır. Bu alfabe işitme engellilerin eğitimi ve iletişimi amacıyla işaret dili olarak tüm dünyada yaygın bir biçimde kullanılmaktadır. Dünya üzerinde kullanılan bir işaret dili olan parmak alfabesinde zamanla ülkelere göre bazı küçük değişiklikler oluşmuştur. Tarihte parmak alfabesi, şifrelerde ve kolay hafızada tutma teknikleri ile dini eğitimler de dahil olmak üzere veya benzer şekillerde pek çok alanda kullanılmıştır.

Elle iletişim farklı haberleşme türlerinde olduğu gibi görsel veya dokunsal imza olarak algılanıp uygulanabilir. Parmak alfabesi en basit şekli ile, el ile boşluğa çizilerek gösterilen harflerin takip edilerek anlaşılması olarak uygulanabilir. Bu iletişim Amerikan İşaret Dili , Fransız İşaret Dili ve İrlanda İşaret Dilinde olduğu gibi tek elle veya İngiliz İşaret Dilinde olduğu gibi iki el kullanılarak da uygulamada farklılıklar gösterebilir.

Dünya'da çok fazla kullanılan günümüzdeki modern Latin alfabesi ve aynı dil ailesindeki Eski Latince'yi temsil için kullanılan iki tür parmak (el) alfabesi bulunmaktadır. Günümüz Latin alfabesi için kullanılan parmak alfabesinin tarihi 15. yüzyıldan itibaren Avrupa'da kullanılmaya başlanmış ve geçmişi takip edilebilmiştir. Bu parmak alfabesi genelde tek el kullanılarak üretiliyordu. Bu alfabe ilk olarak İspanyol rahipler tarafından üzerinde çalışılarak kullanılmaya başlandığı açıklanmış ve 18. yüzyılda Paris'te bulunan Charles-Michel de L'Épée İşitme Engelliler Okulu tarafından kabul edilerek kullanılmaya başlanılmıştır. Daha sonra burada parmak alfabesini öğrenen eğitimciler tarafından 19. ve 20. yüzyılda öncelikle Paris'teki işitme engelliler toplulukları arasında yayılmaya başlamıştır. Zamanla yayılan parmak alfabesi, fonetik değişikliklerin getirdiği özel karakterlerin kullanılması zorunluluğu ile uygunsuz kelimelerin kullanılmasından dolayı, yerel formlara uyarlanarak ikinci elinde kullanılmaya başlandığı ufak değişikliklere uğramıştır. Parmak alfabesinin günümüz çağdaş kullanımlarında Amerikan İşaret Dili ve Uluslararası İşaret Dili uygulamaları bulunmaktadır.

İki el kullanılarak uygulanan işaret dillerine örnek olarak; İngiltere, İskoçya, Galler, Eski Yugoslavya ve Türk işaret dilleri gösterilebilir. BANZSL grup dili ile Türkçede örneğin; b, c, d, k ( p, ç, t, k ) gibi sessiz harfler ve a, e, i, o ve u ( İ, ö, ü ) gibi sesli harflerin parmak alfabesinde kullanılmasında benzer temsili el hareketleri bulunur.

Bu durum edebiyat açısından, basitçe benzeşme gösteren harflerin kullanılmasında, üstün olan harfin önüne diğer el ile ikinci bir anlam oluşturacak şekilde gösterilmesi neticesinde temsil edilmesi olarak açıklanabilir. Bu durumda baskın olan el sağ veya sol el olabilir. Dokunsal imzayı kullanan kişi, bu durumda ikinci el olarak farklı anlatım yapmak istediği kişiye en yakın olan elini, asıl temsil etmesi amacıyla harf olarak gösterdiği elin önüne getirerek söylemek istediği harfi belirtir. İşaret dilinde bazen yaygın olarak kullanılan harf veya sayı için tek el de kullanılabilir.

Arap alfabesine dayalı parmak alfabesinde, Etiyopyaca hecelemelerinde ve Korece Hangul yazı sistemlerinin kullanılmasında daha az veya bazen daha fazla işaret dili kullanılmaktadır. Buna benzemeyen Çin, Japon, Devanagari, İbrani, Yunan, Tay ve Rus alfabalerinde ise yine aynı şekilde farklı olarak yer alan harflerin nasıl bir şekilde gösterileceğine yönelik çalışmalar neticesindeki uygulamalar yaygınlaşarak kullanılmaya başlanmıştır.

Parmak alfabesinin eğitimciler arasında zamanla giderek yaygınlaşmasıyla birlikte çoklu veya ülkelere özgü yapılarda işitme engellilerin yardımcısı olan bir yapıya kavuşmuştur. Parmak alfabesi işaret dili ve konuşma dili arasında bir nevi köprü vazifesi görmüştür. Parmak alfabesi hem pratik olması hem de işitme engellilerin toplumu anlaması ile kendilerini bu şekilde anlatması nedeniyle ülkelerin yasalarına göre değişilik göstermekle birlikte ikinci bir kayıt dili olmuştur. Bu nedenle parmak alfabeleri olan işaret dilleri pek çok ülkede ikinci dil olarak kabul görmüştür. Dünya ülkelerinde konuşulan dillere ek olarak işitme engellilerin sözlerini temsil etmesi amacıyla kullanılan başkaca bir dil bulunmamaktadır. İşaret dillerinin uygulanması bu sebeple oldukça gelişmiş ve yaygınlaşmıştır.

İşitme Engellilerin konuşmalarının azaltılması amacıyla düşünülen gravürler (Bonet, 1620) 






Ebü’l-Berekât Nesefî

Ebü’l-Berekât Nesefî (1223, Nesef - 1310, İze), Hanefi fıkıh, kelam ve tefsir alimi.

Günümüzde Özbekistan sınırları içinde bulanan, şimdiki adı ise Karşi olan Nesef şehrinde 1223 tarihinde doğdu. Dönemin bilim merkzi olan Buhara'da Kerderî, Darîr ve Hâherzâde gibi üstadlardan ders aldığı, fıkıh, usul ve hadiste allame derecesinde bir alim; Hanefi mezhebinde büyük bir müctehid olduğu kayıtlara geçmiştir.

Buhara, Moğol istalısında yıkılınca Kirman şehrine giderek bu şehirdeki Kutbiyye Sultâniyye Medresesi'nde uzun yıllar ders verdi. Kaynaklarda 1310 yılında Bağdad'a gittiği aynı yıl memleketine dönerken Huzistan'da vefat ettiği geçmektedir.

Tesbit edilen yirmi bir eserinden önemli ve meşhur olanları şunlardır:





Kızma birader

Kızma birader 2 ila 4 oyuncu ile oynanan bir masa oyunudur. Alman klasik masa oyunlarindan sayilan bu oyun bir Hint masa oyunu olan "Pachisi" ile benzerlikler gösterir.





Geleceğin askeri

Geleceğin askeri, Amerika birleşik devletleri ve ortakları tarafından 1990'lı yılların sonun'da oluşun çok uluslu olan bir projeye verilen kapsamlı bir addır. Geleceğin askeri vede ABD'de askere kaydedilen ancak askere alınmakta geciktirilen bir askerdir. Geleceğin askeri vede NATO ve barış ortaklığı üyeleri için yapılan başlıca ulaslararası olan bir sergiye verilen addır. Geleceğin Türk Askeri veya geleceğin Mehmetciği'de Tek Er programı olarak bildiriliyor. Savunma Sanayi Müsteşarı Murat Bayar , Geleceğin Mehmetciği Sempozyum ve Sergisi (23 Aralık 2008)'de Tek Er Modernizasyonu'nu anlattı . Geleceğin askerinin maliyeti 30-80 bin amerikan dollari tahmin ediliyor.

Düşman kara kuvvetlerine üstün olmak, bir orta kara merkezli savaş askerini bir dizi entegre yüksek teknolojiye sahip üniforma ve donanımlarla donatmakla gerçekleştirilecek. Bunlar bir sıra Gerçek zamanlı ve kayıtlanmış savaş alanı bilgi kaynaklarına bağlanacak. Askerlerin ihtiyaç duyacakları sadece mevcut teçhizatın (tüfek, tabanca, askeri bıçak, miğfer, vücut zırhı, askeri üniforma) yüksek varyantı değil, aynı zaman'da yeni biçim teçhizata'da ki savaş alanın'da savaş düzeni almakta uygulanabilir teknolojilerinin yeni türleri ve birleşimleri gibi mümkün olacak, ihtiyac duyacaklar. Geleceğin askeri sergisi bir uluslararası sergidir ki "Dismounted Soldier" projesi'nin bireysel parçaları sorusuna odaklanıyor ؛ Şöyle ki geleceğin askerinin entegre sistemini yerine getirme'de uluslararası işbirliği için yeni teknolojiler ve maddeler, kavramlar ve fırsatlar üzerinde ve bu gelecek askerinin savaş ve barış zamanı operasyonlar'da bireysel parçalarının birlikte işlerliğini güvenceye almak üzerinde yürütülen araştırmaların sonuçlarına odaklanıyor. Geleceğin askerinin sonuncu sergisi ekim 2012'de Prag'da gerçekleşti. Olay National Armaments Director'un desteği ile Çek Cumhuriyeti'nin savunma bakanlığında düzenlendi.

Projenin başarısı için hayati olan konu, kara savaş askerlerinin yeni kabiliyetlerini kullanmak için psikolojik ve taktiksel hazırlanmalarıdır. Çeşitli geleceğe ait asker programları ağır şekilde yatırımlanıb ve dünyanın dört bir yanın'da başlanmış durumun'da ki filen bu ülkeleri kapsıyor :

Gelecek askerinin bir takım ilkel teçhizatı 2003'te Irak'ın işgalinde denendi. Başka, uzun süreli fazla amaçlar askerlerin bireysel mekanik dış iskelet, aktif gizleme ve sibernetik artışına bağlı olarak gerçekleştirilmesi gelecek onyıllara'dek böyle teknolojinin ilgili gelişmemişliğinden dolayı olası değil.




Virginia Kolonisi

Virjinya kolonisi 1607'den Amerikan Devrimine kadar bütün bir 16. yüzyıl boyunca İngiltere'nin (1707'den sonra da Britanya'nın) Kuzey Amerika'daki kolonilerinden biridir. Virjinya adı (İngilizce:Virginia) 1584 yılında Sir Walter Raleigh tarafından, hiç evlenmemiş olan Kraliçe I. Elizabeth'e ithafen verilmiştir. 17. yüzyılın ortalarındaki İngiliz İç Savaşı'ndan sonra II. Charles, koloninin kraliyete ne kadar sadık olduğunu vurgulamak için başına Eski Dominyon (İngilizce: Old Dominyon) eki koymuştur.

Koloni, 1776 yılında Birleşik Krallıktan bağımsızlığını kazanınca Birleş