i silahlar, samurayların yüzyıllardır giydiği lamellar zırhın, gitgide kullanılmamasına neden oldu. Japon zırh ustaları, Avrupa tarzını örnek alarak, zırhlarında saf demirden plakalar kullanmaya başladılar ve nihayetinde plaka zırh, samuray savaşçıları için bir standart oldu. Eski tarzdaki lamellar zırhlardan farklı olan, yeni nesil Japon plaka zırhlarına "tosei gusoku (Türkçe: yeni zırhlar)" denildi. Japon zırh ustaları, "tameşi gusoku (Türkçe: mermiyle denenmiş)" ismini verdikleri kurşun geçirmez demir ve çelik plakalar tasarladılar. Bu yüzden 1500lerin sonlarında, ateşli silahların sık kullanılmasına karşılık zırh giymeye devam edildi.

17. yüzyıl Japonya'sında zırh kullanımı bir sona ulaştı ama yine de samuraylar, 1860ların sonuna kadar plaka zırh kullanmaya devam ettiler. Samuray zırhının son kullanılışı 1877'deki Satsuma Ayaklanması'na denk gelir.

Amerikan İç Savaşı sırasında tekrar ortaya çıkan gövde zırhları, karışık bir başarı yakalamıştır. Yine de, zamanının zırhlı yelekleri pahalıydı ve bu yüzden dağıtılan bir teçhizat değildi, bireysel olarak askerler tarafından satın alınıyordu. Bu durum; zırhın etkisinin, büyük bir oranda onu yapan kişye bağlı olduğu anlamına gelir. Plaka zırh, Avustralyalı haydut Ned Kelly ve çetesi tarafından başarılı bir şekilde kullanılmıştır ve bu onlara, polisle girdiği silahlı çatışmalarda bir üstünlük sağlamıştır. Napolyon'un ve Fransız, Alman ve Britanya imparatorlukları tarafından "cuirassier" isimli ağır süvariler için süvari zırhı; 19. yüzyıl'dan, Fransız "cuirassier"lerin zırhlarıyla birlikte Paris dışına düşmanlarıyla karşılaşmak için gittiği, I. Dünya Savaşı'na kadar aktif olarak kullanılmıştır. Savaş sırasında iki taraf da şarapnel zırhıyla deneyler yapmıştır ve bazı askerler kendilerinin sahip olduğu zırhları kullanmışlardır. Bu işe özel, "American Brewster Body Shield" gibi balistik zırhlar, geniş çapta üretilmemiştir.

1916'da Fransız ordusundan General Adrian, ordulara hafif ve giyilmesi kolay, karın bölgesini koruyan bir zırh sağlamıştır. Bu zırh, dikdörtgen metal bir levhanın, eğri şeklinde bükülerek karın bölgesine bir nebze uygun hale getirilmesiyle oluşturulmuştur. Kalça ve kasık korumaları bu zırha ek olarak takılmıştır. General Adrian ayrıca, karın bölgesinin korumasına katılan ve boyunluk zırh ile tamamlanan bir göğüs plakası planlamıştır. 2.5 kilogram ağırlığındaki bu zırhlardan aşağı yukarı üç yüz tane yapılıp üzerinde deneyler uygulanmıştır.

Plaka zırh II. Dünya Savaşı sırasında kısa bir süreliğine yeniden ortaya çıktı. Tabanca ve hafif makineli silah mermilerini geçirmeyen göğüs plakaları, bazı seçkin Sovyet Muhafızları piyade birliği tarafından giyilmekteydi. Japonya ve ABD tarafından birkaç zırh prototipi yapılmıştır ancak masrafları ve metale olan aşırı ihtiyaç nedeniyle hiçbiri seri üretime geçmemiştir. Kore Savaşı'nda gövde zırhı, ABD piyadelerine yeniden tanıtıldı ve Vietnam Savaşı'yla daha büyük bir boyut kazandı. Günümüzde Irak'taki modern ABD birlikleri her zaman kevlar kasklar takmakta ve zırhlı yelekler giymektedirler. Zırhlı yelekler sıklıkla seramik plakalar ile güçlendirilmiştir. ABD Hava Kuvvetleri plaka zırh formunda şarapnel yelekleri kullanmıştır. 1970lerde aramid (kevlar veya twaron) gövde zırhlarının ortaya çıkışıyla birlikte metal (özellikle titanyum) levhalar, kurşun geçirmez yelek olarak kullanıma geri döndü. Daha hafif seramik plakalar, halâ birinci dünya askeriyelerinin tercihidir, ancak daha ucuz bir seçenek isteyenler tarafından titanyum ve balistik çelik de kullanılmaktadır.

Günümüzdeki en eski plaka zırh tunçtan yapılmış ve Antik Yunan ordusunda özellikle seçkin askerler tarafından kullanılmıştır. Tunç, işlemesi ve dövmesi kolay olan bir maddedir, ancak tuncu oluşturmak için gereken bakır ve kalay madenleri birbirine yakın olmadığı için elde edilebilirliği daha düşüktür. Bunun karşılık zırh görevi için uygun olan demir, sağlamlığı ve elde edilebilirliği sebebiyle Avrupa ve Orta Doğu'nun ileri askeri birliklerinde kullanımı gittikçe artmıştır.

Çeliğin yapım yöntemi gitgide mükemmelleştirilmiştir ve çelik, seri üretilen zırhlar dışında demirin yerini almıştır. Çelik, ateşli silahların bulunmasıyla gittikçe daha güçlü ve kalın yapıldı, ancak neticede ateşli silahlar için gereken koruma zor bir hale geldi ve çelik zırh, pek çok birlik için pahalı bir seçenek haline geldi.

20. yüzyılda titanyum ve aşırı sertleştirilmiş "balistik çelik" kullanıma girdi. Daha sonra ise alüminyum oksit ve silisyum karbür ile yapılan seramik plakalar korunma amaçlı giysilerde kullanıldı.






Amphinectidae

Amphinectidae, Güney Amerika'nun batısında ve Avustralya'da 36 cins ve 187 tür ile temsil edilen örümcek familyası.

2005 yılında "Neolana" cinsi için oluşturulan Neolanidae familyası günümüzde artık Amphinectidae familyasında sınıflandırılır.

İki cinsi hariç hepsi Yeni Zelanda ile Avustralya'da yayılım gösterir. "Metaltella" cinsi Arjantin'den Brezilya'ya kadar Güney Amerika'da, "Calacadia" cinsi ise Şili'de bulunur.





Musée National d'Art Moderne

Musée National d'Art Moderne (, "National Museum of Modern Art") Fransa'daki bir modern sanat müzesidir. Müze Paris'deki Centre Pompidou'da, 4.arrondissement'ında bulunur. 1947 yılında aslen Palais de Tokyo 'da kurulmuştur ama 1977 yılında müze şu anki yerine taşınmıştır. Müze dünyadaki çağdaş ve modern sanat müzelerindeki ikinci en büyük koleksiyona sahiptir. En büyük modern ve çağdaş sanat koleksiyonu ise New York'da bulunan MoMa'dadır. Müzenin koleksiyonunda 70,000'den fazla sanat eseri vardır. Bu koleksiyon resim, mimari, fotoğrafçılık, sinema, yeni medya, heykel ve tasarım gibi birçok alandaki eserlerin derlenmesi sonucu oluşmuştur. Bu koleksiyonun bir kısmı iki kattan oluşan 14,000 metre karelik bir alanda sergilenmektedir. Bu sergi alanı Centre Pompidou'nun 4. ve 5. katlarında bulunur. Bu iki kattan biri modern sanat(1905'ten 1960'a kadar, 5. kat)'a ayrılmıştır. Diğerinde ise çağdaş sanat(1960'dan beri, 4.kat) eserleri yer alır. Koleksiyonda yer alan daha değerli çağdaş ve modern sanat eserleri ise binanın 6.katında sergilenir.

Birçok modern sanat stili, Fauvism, Expresyonizm, Kübizm, Dada, Absürdizm, Sürrealizm gibi ve Matisse, André Derain, Maurice de Vlaminck, Raoul Dufy, Albert Marquet, Le Douanier Rousseau, Paul Signac, Georges Braque, Pablo Picasso, Fernand Léger, Juan Gris, Ernst Ludwig Kirchner, August Macke, Alexej von Jawlensky, Emil Nolde, Oskar Kokoschka, Otto Dix, George Grosz, Kurt Schwitters, Marcel Duchamp, Francis Picabia, Carlo Carrà, Umberto Boccioni, Giacomo Balla, Gino Severini, Marc Chagall, Natalia Gontcharova, Mikhail Larionov, Alexander Rodchenko, František Kupka, Piet Mondrian, Theo Van Doesburg, Paul Klee, Vassili Kandinsky, Kasimir Malevich, Jacques Villon, Robert ve Sonia Delaunay, Georges Rouault, Balthus, Max Beckmann, Brancusi and Calder, Soutine, Marc Chagall, Amadeo Modigliani, Kees Van Dongen, Jean Arp, Giorgio de Chirico, André Breton, Salvador Dalí, Magritte, Max Ernst, Miro, Man Ray, Alberto Giacometti, René Iché, Nicolas de Staël, André Masson, Tanguy, Jean Tinguely, Yves Klein, Pollock, Mark Rothko, Barnett Newman, Willem de Kooning, ve Francis Bacon'ın eserleri.

Pop Art, Yeni realizm, Konsepsiyonelizm gibi akımlar; Andy Warhol, Rauschenberg, Arman, César, Niki de Saint-Phalle, Agam, Vasarely, Beuys, Dubuffet, Nam June Paik, Wolf Vostell ve Louise Bourgeois sanatçılar tarafından temsil ediliyor.




ÇGYD Yılın Çocuk Kitabı Ödülü

ÇGYD Yılın Çocuk Kitabı Ödülü, Uluslararası Çocuk Kitapları Kurulu'nun (IBBY)() üyesi olan Çocuk ve Gençlik Yayınları Derneği (ÇGYD) tarafından her yıl en iyi Türkçe çocuk romanı ya da öykü kitabına verilmekte olan edebiyat ödülü. ÇGYD her yıl, ilk baskısı bir önceki yıl yapılan kitapları ödüllendirmektedir. Ödüller her yılın sonbaharında açıklanmakta, ödül töreni İstanbul Kitap Fuarı’nda yapılmaktadır.








Rapunzel sendromu

Rapunzel sendromu insanlarda saç yeme hastalığı (trikofaji) nedeniyle görülen bir tür bağırsak rahatsızlığıdır. Hastalık, Grimm Kardeşlerin masalındaki uzun saçlı karakter Rapunzel'den esinlenerek adlandırılmıştır. Trikofaji, bazı durumlarda, tekrarlı saç yolma davranışıyla kendini gösteren trikotilomani ile ilişkilendirilir.

Hastalığın belirtileri arasında en sık rastlananlar şunlardır:


İnsanın sindirim sistemi, saç kıllarını sindiremediği için söz konusu trikobezoar (saç yumağı) cerrahî yollarla alınmalıdır.




Celalli





Ahmet Bilek

Ahmet Bilek (d. 1932, Kula - ö. 1971, Almanya), Türk güreşçi.

Bilek 1960 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya, Dünya Güreş Şampiyonası'nda 1953 ve 1959'da gümüş madalya, Balkan Şampiyonası'nda 1960 yılında gümüş madalya, Akdeniz Oyunları'nda 1955 yılında altın madalya kazanmıştır.

1960 Olimpiyatları'ndan sonra kariyerini takım arkadaşları Mithat Bayrak ve Müzahir Sille gibi Almanya'da sürdürmüştür. 1971 yılında bu ülkede hayatını kaybetmiştir.




Archaeidae

Archaeidae, Gondvana kıtasının kalıntısı olarak Güney Afrika, Madagaskar ve Avustralya'da 4 cins ve 62 tür ile temsil edilen örümcek familyası. Diğer örümcekleri yakalamak için özelleşmiş uzun çene ve boyunlarından dolayı ilginç bir anatomisi vardır ve bu yüzden İngilizcede «pelikan örümceği» ("pelican spider") adıyla bilinirler. Avları yalnızca başka örümceklerdir ve örümcek avlayan diğer örümcek familyası olan Mecysmaucheniidae ile yakın akrabadır. Boyları genellikle 2–8 mm arasında değişir.






Hasan Güngör (güreşçi)

Hasan Güngör (5 Temmuz 1934, Acıpayam - 13 Ekim 2011, Denizli), Türk güreşçi.

1960 Yaz Olimpiyatlarında altın madalya, 1964 Yaz Olimpiyatlarında gümüş madalya kazanmıştır. Dünya Güreş Şampiyonası'nda, Avrupa Güreş Şampiyonası'nda, Balkan Şampiyonası'nda ve Akdeniz Oyunları'nda madalyalar kazanmıştır.

1967 yılında güreşi bırakıp antrenörlüğe başlamıştır. 13 Ekim 2011'de Denizli'de hayatını kaybetmiştir.




Zephyrarchaea

Zephyrarchaea, Archaeidae familyasından Avustralya'da monofiletik 11 türü olan ve 2012 yılında tanımlanan bir örümcek cinsidir. Tipi "Zephyrarchaea mainae