e (kadın voleybol takımı) 1954-55 sezonu

1954 yılında kalıcı olarak kurulan Fenerbahçe (kadın voleybol takımı) 1954-55 sezonunda İstanbul Bölge Ajanlığı tarafından düzenlenen İstanbul Şampiyonası'nda mücadele etmiştir. Şampiyonada birinci olan Fenerbahçe kadınlar voleyboldaki ilk İstanbul şampiyonluğuna ulaşmıştır.

Kadın voleybol takımları arasında ilk İstanbul Ligi 1954-55 sezonunda düzenlendi. Fenerbahçe'nin yanı sıra Galatasaray, İÜSK, İTÜ, Modaspor, Darüşşafaka, Şişli ve İstanbul Yüzme İhtisas Kulübü'nün (İYİK) katılımıyla düzenlenen şampiyonada salon eksikliğinden sekiz takımın biribriyle maç yapmaları mümkün olamadığından takımlar iki gruba ayrıldı. Fenerbahçe; Galatasaray, İTÜ ve İYİK'le aynı grupta yeraldı. Sarı-lacivertliler ilk maçlarında ezelî rakiplerine yenilmelerine rağmen, grupta puan ve averaj eşitliği olunca baraj maçı oynadılar ve bu maçı kazanarak diğer grubun birincisi İÜSK ile final oynamaya hak kazandılar. Daha önceki maçları Kadıköy Halkevi Salonunda oynanan şampiyonanın finali Spor ve Sergi Sarayı'nda oynandı. Rakibini 2-0 yenen Fenerbahçe kadınlar voleybolunda ilk şampiyon oldu.

Turnuvaya Fenerbahçe katılmadı. Sadece İÜSK ve Modaspor'un katıldığı turnuvada rakibini 2-0 (15-7, 15-10) yenen İÜSK birinci oldu.





Tevârîh-i Âl-i Osman (Âşıkpaşazâde)

Âşıkpaşazâde Tarihi ya da Tevârîh-i Âl-i Osman, 1400 ila 1484 yılları arasında yaşamış bir Vefai dervişi olan Âşıkpaşazâde’nin yazdığı Osmanlı tarihi kitabıdır.

Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan 1478 yılına kadarki süreci "sâde bir Türkçe" ile anlatan bu eser; ""Tevârîh-i Âl-i Osman"" adıyla yazılmış eserlerin en önemlisidir. "Türkçe olarak kaleme alınan ilk kronolojik eser" özelliğini taşır. Aynı zamanda, "tamamen Osmanlılar'ı konu almış ilk Türkçe eserdir". Toplam 183 bâbdan (bölüm) oluşan eserin ek olarak verilen son bölümlerinin Âşık Paşazâde değil, bir başkası tarafından eklendiği sanılmaktadır

Çelebi Mehmet, II. Murad ve Fatih Sultan Mehmet dönemlerini yaşamış olan Aşıkpaşazade, II. Murad devrinde Macaristan (1438/39) ve II. Kosova seferlerinde (1448), Fatih döneminde İstanbul'un fethinde bulunmuştu. Ömrünün son yıllarında görüp duyduğu ve tanığı olduğu olayları zaman sırasıyla içine alan bir Osmanlı tarihi yazmaya başladı. 1476 yılında yazmaya başladığı bu eserin Ankara Savaşı’na kadar olan bölümünü, bilinen ilk Osmanlı tarih kitabı olduğu söylenen ancak günümüze kadar ulaşmayan “"Yahşi Fakih Menkıbenamesi"”’nden aktardı. Daha sonraki olayları ise kendi duyduğu ve gördüğü şekilde aktardığı anlaşılmaktadır. Bizzat şahit olduğu olayları daha ayrıntılı anlatmıştır.

Âşıkpaşazâde eserini Fatih'in 1478 yılında İşkodra’yı fethedişini anlatarak bitirmiştir. Eseri 1480'de tamamladığı sanılır. 1481’de II. Mehmet öldüğünde biyografilerle ilgili bölüm; 1502’de Şah İsmail'in Tebriz'i almasından sonra Erdebil Sûfilerinin kökeni ile ilgili bölüm ve çeşitli olayların meydana geliş tarihine ilişkin son bölüm eklenmiştir. Eserin günümüze ulaşan yazma nüshalarında son bölümlerinde birbirinden farklılıklar görülmektedir.

Eser, bir halk destanı niteliğindedir. Orta tabaka halk arasında okunmak üzere yazılmıştır. Osmanlı hanedanının şeceresini, Anadolu'ya gelmeden önceki yaşamlarını, Anadolu'ya gelişlerini, Anadolu’da kalan Osmanlı sülalesinin Türk tarihinde oynadıkları rolleri, Süleyman Şah’tan itibaren Ertuğrul Gazi, Osman Gazi, Orhan Gazi, I. Murat, I. Bayezid, I. Mehmet, II. Murat, II. Mehmet dönemi olaylarını canlı bir dille anlatmaktadır. Diyaloglar ve kullanılan kısa cümlelerle canlı kılınmıştır ve XV. yüzyıl Anadolu Türkçesi’nin en güzel örneklerinden biri sayılır. Eserde her babın sonunda manzumelere yer verilmiştir. Bu manzumelerin çoğu Ahmedî’nin “İskendernâme” adlı eserinden alınmıştır. Eserde yer alan şiirler hemen öncesinde anlatılan olaydan alınması gereken derse işaret eder.

Eser ilk defa 1914 yılında İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde bulunan nüsha gözönüne alınarak İstanbul’da kütüphanenin hafız-ı kütübü Âli Bey tarafından yayınlandı. Daha sonra tenkitli ve on bir nüshası karşılaştırılarak Friedrich Giese tarafından Leipzig’de “"Die Altos-manishe Chronik des Aşıkpaşazade"” adıyla 1928-1929’da tekrar neşredildi. Eser, 1949’da Nihal Atsız tarafından yayımlandı. 1970'de günümüz Türkçesiyle tekrar Nihal Atsız tarafından yayına hazırlanarak Milli Eğitim Bakanlığı’nın 1000 Temel Eser arasında “"Aşıkpaşaoğlu Tarihi"” adıyla yayımlandı.

16. yy.da ""Tevârîh-i Âl-i Osman"" adıyla eser yazmak, âdeta moda hâline gelmiş; edebiyât, İslâmî ilimler, hattâ tıp bilimleriyle uğraşanlar bile bu isimde eserler yazmışlardır.

""Tevârih-i Âl-i Osman"" adıyla yazılmış eserlerden Oruç bin Âdil'e ait olanı; Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan 1484'e kadarki olayları sâde bir Türkçe ile ele alır. Kemalpaşazâde, Hacı Halil Konevî, Bihiştî Sinan Çelebi, Edirneli Rûhî'nin de bu isimde eserleri vardır.

Müellifi bilinenlerin yanı sıra anonim Tevarih-i Al-i Osman'lar da yazılmıştır. Bu eserler orta sınıf halkın ve askeri zümrelerin tarih öğrenme ihtiyacını gidermek için halk dili ile yazılmışlardır.

Aşıkpaşazade'nin Tevarih-i Âl-i Osman'ının anonim olanlardan farkı Osmanlı padişahlarını birer ""mücahid gazi"" olarak görmesi, devletin kuruluşunda gazi, ahi, derviş ve bacıların rollerini önemle belirtmesidir.

Aşıkpaşazade Tarihi Mehmed Neşrî'nin Kitab-ı Cihannüma'sına ve Avusturyalı tarihçi Hammer’in çalışmalarına da kaynaklık etmiş bir eserdir.





Eric Millegan

Eric Millegan (d. 25 Ağustos 1974, New Jersey), Amerikalı oyuncu. Fox Broadcasting Company'de yayınlanan Bones adlı dizideki Dr. Zack Addy rolüyle tanınmaktadır.







Fenerbahçe (kadın voleybol takımı) 1955-56 sezonu

Fenerbahçe (kadın voleybol takımı) 1955-56 sezonunda İstanbul Ligi'nde ikinci kez ve yenilmeden şampiyonluğa ulaştı. Takım, ilk kez organize edilen Türkiye Şampiyonası'nda da şampiyon oldu. 
İstanbul Teknik Üniversitesi tarafından düzenlenen özel mahiyetli Rektör İlhami Civaoğlu Turnuvası'nda da Fenerbahçe şampiyonluk kupasını kazandı. 

İstanbul Teknik Üniversitesi 19-26 Mayıs 1956 tarihlerinde Rektör Ord. Prof. İlhami Civaoğlu adına özel bir turnuva düzenlemiştir. Tüm rakiplerini yenen Fenerbahçe şampiyon olmuştur.





I. William'ın silah arkadaşları

I. William'ın silah arkadaşları, genellikle Norman kökenli olan ve Normandiya Dükü William ile birlikte İngiltere'nin fethinin planlama ve gerçekleştirilmesine çeşitli aşamalarda katılan asilleri ve şövalyeleri anlatır.

Hastings Muharebesindeki Norman zaferinden sonraki dönemde çok sayıda İngiliz ailesi aristokrasi içinde yer almak için atalarının William ile birlikte yola çıkanlar arasında olduğunu iddia edecektir. Bu iddiaların çoğu efsane halindedir ve tarihsel dayanağı bulunmamaktadır.

Çok sayıda Norman asil William ile birlikte İngiltere'nin fethinde savaşmıştır. Ancak bunlardan sadece 15 tanesinin tartışmasız bir şekilde Hastings Muharebesi'nde yer aldığı bilinmektedir. Bu grup asiller diğer olası silah arkadaşlarından ayrılmaktadır.

I. William'ın silah arkadaşlarının işlendiği üç ana kaynak şunlardır.











Turquerie

Turquerie ya da Türk hayranlığı (Türkçe okunuşu: Türköri), 16. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar Türk sanat ve kültüründen etkilenen Batı Avrupalılar (özellikle Fransızlar) tarafından bu sanat ve kültürün taklit edildiği moda akımıdır. Birçok Batı Avrupa ülkesi Osmanlı İmparatorluğunun merkezi olan Türkiye'nin egzotik ve nispeten bilinmeyen bu kültüründen büyülenmiştir. Batı, Türk yapımı ürünlere, sanatına, müziğine ve görsel sanatlarına, mimarisine büyüyen bir ilgi göstermeye başlamıştır. Bu moda fenomen, Osmanlı ve Avrupa ulusları arasındaki ticari ve diplomatik ilişkiler arttıkca daha popüler olmaya başlamıştır (özellikle Fransa'Osmanlı Müttefikliği). Elçiler ve tüccarlar sık sık evlerine eksotik yerlerin ve yaşadıkları maceraların hikâyeleriyle geliyorlardı.

"Turquerie" akımı Avrupa'da o günlerin çeşitli güzel sanatlarında ve hatta günlük zanaatte yansatılmıştır. Bu sanatların başında resimcilik, müzik ve mimarı gelmektedir. Bu akım özellikle yüksek hatta orta tabakayı hedefleyen sanat eserlerinde ve günlük kullanılan alet ve edevat desenlenmesinde Osmanlı ve Türk stilleri ve metotları kullanılmasını içermiştir.. Resim sanatında bu akıma uyan eserlerd, güya Osmanlı sanatını ve zevklerini yansıtan gayet parlak renkler ve kesin kontrastlar kullanılmış ve egzotik ve Avrupalılara acayip gelen konular işlenmiştir.

Ziya Gökalp "Türkçülüğün Esasları" adlı eserinin ilk bölümünde Ahmed Vefik Paşa ve Süleyman Hüsnü Paşa gibi ilmî Türkçülere geçmeden önce Türkçlüğün doğuşunda Avrupa'da ortaya çıkan Turqerie ve Türkiyat çalışmalarının etkili olduğunu belirtmektedir.





Ford B3 platformu

Ford B3 platformu (B sınıfı otomobiller için), Ford Motor Company ve Mazda tarafından Avrupa, Kuzey Amerika ve Avustralya geliştirme merkezlerinde ortak geliştirilen subcompact otomobil platformu. B3 platformu önde MacPherson, arkada ise twist-beam arka süspansiyon ile tasarlanmıştır. Ön süspansiyon kolları baskı çelik kaynaklanmış alt şasiye, alt şasi ise karosere bağlanmaktadır. Platform tasarlanırken farklı harmonik frekanslara sahip farklı motorlarla uyum göstermesi göz önünde tutulmuştur.

B platformunu kullanan araçlar:




Yaşar Yağmur

Yaşar Yağmur (d 1954, Samsun), Türk taverna müziği şarkıcısı, müzisyen. 1954 yılında Samsun 'da doğdu. Müzik aşkı ağır basarak Pilot Yüzbaşı Rütbesinde iken Türk Silahlı Kuvvetleri 'nden ayrılmış profesyonel müzisyenliğe geçiş yapmıştır. Önceleri saksafon ve Do flüt çalarak başlayan müzisyenlik hayatı piyanist şantör olarak devam etmektedir. Bugüne kadar 12 albüm yapmıştır; ilk albümü olan 1985 etiketli "Seven Kullarız" ile müzik magazinde 3. lük ödülü bulunmaktadır. Yaşar Yağmur her ne kadar tavernacı olarak bilinse de; Türk sanat müziği, Türk halk müziği, Pop, Fantezi, Arabesk, Grek, Latin olmak üzere her müzik dalında geniş bir repertuara sahiptir. Evli olup üç çocuk sahibidir.




Anton Burger

Anton Burger (d. 19 Kasım 1911, Neunkirchen, Avusturya – ö. 25 Aralık 1991, Essen), Alman Nazi SS, savaş