nın sürüklenerek yer değiştirmesi sonucunda ortaya çıktığına ilişkin ilk düşünceler, daha 18. yüzyılın sonlarında ortaya atıldı. Güney Amerika'nın doğusundaki çıkıntının Afrika'nın batı kıyılarındaki girintiye tam oturduğuna dikkati çeken Alman doğa bilimcisi Alexander von Humboldt, 1800 dolayında Atlas Okyanusu'nun iki yakasının çok önceleri bitişik olduğu tezini geliştirdi. Bundan 50 yıl kadar sonra Fransız bilim adamı Antonio Snider, Kuzey Amerika ve Avrupa'daki kömür yataklarında belirlenen benzer bitki fosillerinin Humboldt'un bu varsayımını doğruladığını, aksi halde bu benzerliği açıklamanın başka yolu olmadığını ileri sürdü. 1908'de Amerikalı Frank B. Taylor, Dünya'daki bazı sıradağların oluşumunu kıtaların çarpışması düşüncesine dayalı olarak açıklamaya çalıştı.

Kıtaların kaymasına ilişkin ayrıntılı tezi 1912'de Alfred Wegener geliştirdi. Wegener, çok sayıda jeolojik ve paleontolojik veriden yararlanarak jeolojik zamanın büyük bölümü boyunca tek bir kıtanın bulunduğunu ileri sürdü ve bu varsayımsal kıtayı "Pangea" olarak adlandırdı. Jura Dönemi'nin (y. 190-136 milyon yıl önce) belirli bir evresinde Pangea, çeşitli parçalara ayrılmış ve parçalar birbirlerinden uzaklaşmaya başlamıştı. Bugün Amerika Kıtası'nı oluşturan bölümlerin batıya doğru sürüklenmesiyle Atlas Okyanusu ortaya çıkmış, Hindistan bloğu ise Ekvator'u geçerek Asya ile birleşmişti. 1937'de Güney Afrikalı jeolog Alexander L. Du Toit, Wegener'in varsayımı üzerinde çeşitli düzeltmeler yaptı ve başlangıçta kuzeyde "Lavrasya" ve güneyde "Gondvana" olmak üzere iki ana kıtanın bulunduğunu ileri sürdü.

Atlas okyanusunun iki yakasındaki kıta sahanlıklarının son derece uyumlu olmasının yanı sıra kıtaların kayması kuramının savunucuları, karşılıklı kenarların birbirlerine uygunluğundan başka bu görüşlerini destekleyen son derece etkili jeolojik kanıtlar toplamışlardır. Geç Paleozoyik (Birinci) Zaman (y. 395-225 milyon yıl önce) sırasında Antarktika, Güney Amerika'nın güneyi, Güney Afrika, Hindistan ve Avustralya'da benzer geniş ölçekli buzullaşmaların olduğu belirlenmiştir. Bu olgu, bu kıtaların o dönemde Güney Kutup Bölgesi'nin çevresinde birleşik halde bulunuyor olmalarıyla açıklanabilir. Öte yandan Atlas Okyanusu'nun her iki yakası, kayaç yapısı ve jeolojik yapı açısından büyük benzerlikler vardır. Örneğin Brezilya kıyıları boyunca uzanan yaşlı kayaç kuşağı, Afrika'nın batı kıyılarındaki kuşakla uyum içindedir. Ayrıca Güney Amerika ile Afrika'nın Atlas Okyanusu kıyıları boyunca uzanan en eski deniz çökelleri Jura yaşlı olup bu durum, bu dönemde iki kıtayı ayıran okyanusun bulunmadığına işaret eder. 1950'lerde İngiliz jeofizikçiler Stanley Keith Runcorn ve P. M. S. Blackett ile başka bilim adamlarının çalışmaları sonucunda Yer'in magnetik alanının jeolojik geçmişteki yapısına ilişkin olarak elde edilen bulgular, kıtaların kayması kuramına yönelik ilgiyi artırdı. Magnetit gibi ferromagnetik mineraller, kor kayaçların bileşeni olarak kristalleşirken kalıcı bir mıknatıslanmaya uğrar. Bu mıknatıslanmanın yönü, Yer'in magnetik alanının o dönemdeki ve yerdeki yönüyle aynıdır. Daha sonraları ufalanma yoluyla ana kayaçtan dökülen mıknatıslanmış mineral parçaları tortul çökeller halinde birikirken bu kez o dönemdeki magnetik alanın doğrultusunda yeniden yönlenirler. Yeryüzünün değişik bölgelerinden seçilen farklı yaşlardaki kayaçlar üzerinde yapılan artık magnetizma incelemeleri, magnetik kutupların farklı dönemlerde farklı yerlerde bulunduğunu göstermiştir.

Manyetik kutupların yer değiştirme eğrileri, çeşitli kıtalar için farklıdır. Bu farklılıklar bugün ayrı olan kıtaların bir zamanlar bitişik olduğu varsayımıyla açıklanır. Örneğin Avrupa ve Kuzey Amerika için bu eğriler, Kuzey Amerika'nın Triyas Dönemi'nden (y. 225-190 milyon yıl önce) günümüze kadar Avrupa'ya göre 30° kadar batıya kaymış olduğunu ortaya koyar.

Okyanus tabanının şekline ilişkin bilgilerin artması ve daha sonraları deniz dibi yayılması kuramı ile levha tektoniğinin geliştirilmesi, kıtaların kayması düşüncesini güçlendirdi. 1960'ların başında Amerikalı jeofizikçi Harry H. Hess, okyanus ortası sıradağların sırtlarında, magma etkinlikleriyle yeni okyanus kabuğu oluşumunun sürmekte olduğunu ileri sürdü. Yer mantosundan yukarı doğru yükselen erimiş kayaç malzemesi soğuduktan sonra yeni bir magma sokulmasıyla iki yana doğru itiliyor ve böylece okyanus tabanı yatay doğrultuda, sırtlardan öteye doğru hareket ediyordu.

1960'ların sonlarında başta Jack E. Oliver ve Bryan L. Isacks olmak üzere çeşitli Amerikalı araştırma-cılar, deniz dibi yayılması kuramını kıtaların kayması varsayımıyla bütünleştirerek levha tektoniği kuramını geliştirdiler. Bu kurama göre Yer'in taşküre bölümü çok sayıda büyük levhadan oluşmakta ve bu levhalar, yer mantosunun yumuşak (kısmen erimiş halde) üst manto (astenosfer) katmanının üstünde yüzmektedir. Okyanus ortası sırtları da bazı levhaların kenarlarında oluşmaktadır. Bu durumun görüldüğü yerlerde taşküre levhaları ayrılmakta ve yükselen manto malzemesi uzaklaşan kenara eklenerek yeni okyanus tabanını oluşturmaktadır. Levhalar sırtlardan uzaklaştıkça kıtaları da beraberlerinde sürüklemektedir.

Bütün bu etmenler dikkate alındığında Amerika kıtalarının yaklaşık 200 milyon yıl öncesine değin Avrupa ve Afrika ile bitişik olduğu ve bu kıtaların bugünkü Orta Atlas sırtlarındaki yarılmayla birbirlerinden uzaklaştığı söylenebilir. Ayrılmanın başlamasıyla kıtalar, yılda ortalama 2 cm kaymış ve bugünkü konumlarını almıştır. Henüz tam kanıtlanamamış olmakla birlikte tek bir kara kütlesinin parçalanması ve bu parçaların kayması olayının bütün jeolojik çağlar boyunca oluşan benzer bir dizi olayın yalnızca sonuncusu olduğu söylenebilir.




Arnavut leki

Arnavut leki veya sadece Lek (Arnavutça: Leku Shqiptar) (sembolü: "L"; ISO 4217 kodu: "ALL") Arnavutluk'un para birimidir. Alt birim olan "qindarkë", kullanımdan düşmüştür.





Mazovya Voyvodalığı

Mazovya Voyvodalığı (), Polonya'nın voyvodalıklarından biridir. Voyvodalık, ülkenin ortadoğusunda yer almakta olup kuzeyde Varmiya-Mazurya, kuzeydoğuda Podlakya, güneydoğuda Lublin, güneyde Świętokrzyski, güneybatıda Łódź ve kuzeybatıda Kuyavya-Pomeranya voyvodalıkları ile komşudur. Yüzölçümü 35.579 km² olan voyvodalığın nüfusu Aralık 2014 tarihi itibarı ile 5,324,500 olup Polonya'nın en büyük yüzölçümüne ve nüfusa sahip voyvodalığıdır. Voyvodalığın merkezi aynı zamanda ülkenin başkenti olan Varşova'dır.

Mazovya Voyvodalığı, beşi kentsel ve 37'si kırsal olmak üzere 43 ilçeye ayrılmaktadır. İlçeler ek olarak 314 belediyeye ayrılmaktadır.

Voyvodalık, 85 şehir ve kasabadan oluşmaktadır. Voyodalıkta bulunan şehir ve kasabalar 2006 nüfus sayımlarına göre aşağıda sıralanmışlardır:




Arnavutluk-Kosova Otoyolu

Arnavutluk-Kosova Otoyolu yapımına 2007 yılından başlanan dört şeritli uluslararası otoyol hattıdır. Otoyolun yapımı Amerikan-Türk konsorsiyumu Bechtel-ENKA tarafından Arnavutluk ve Kosova’da yapılmaktadır. Otoyolun Kosova kısmının 2013 yılının Eylül ayında trafiğe açılması planlanmaktadır.

Otoyol, Balkanlar’ın bu kesimindeki kara ulaşımına büyük rahatlık getirmiştir. Projenin tamamlanmasıyla Arnavutluk’taki Adriyatik sahili yakınlarından Kosova içlerine kadar otoyol ulaşımı sağlanacaktır. Ekim 2012 itibarıyla ulaşım Kosova ortasına (Suvareka yakınları) kadar sağlanmıştır.

Arnavutluk-Kosova Otoyolu toplamda 272 km uzunlukta planlanmıştır. Arnavutluk’un orta kesiminden başlayan yol, Morina sınırından Kosova’ya geçer ve Prizren’in batı-kuzeybatı yönünde ilerleyip Suvareka’ya ulaşır. Buradan başkent Priştine’ye devam eder.

Arnavutluk’taki kesim olan A1 otoyolu Thumanë - Milot - Rrëshen - Kalimash üzerinden Morina’ya, Kosova sınırına ulaşır. Bu otoyol SH5 otoyolunun parçasıdır. Bu koridor alternatifi olan İşkodra-Kökes eski SH5 güzergâhını da sağlar.

Kosova kısmındaki otoyol R7 otoyoludur. “Kosova Otoyolu” veya diğer adıyla “Dr. İbrahim Rugova Otoyolu”, Arnavutluk sınırındaki Morina kasabasından başlar ve sırasıyla Prizren, Suvareka, Dula, Malişova, Arlat, Komoran, Slatina’yı geçerek Priştine’ye ulaşmaktadır. Priştine çevre yolunun ardından Priştine’nin kuzeyinde bulunan Besi kasabasında son bulur. 103 kilometrelik otoyolun 89 kilometresi ENKA tarafından inşa edilecektir.

Toplam 28 metre genişliğindeki yolda, 3.75 metrelik iki adet geliş-gidiş şeridi, 2.5 metrelik emniyet şeridi ve orta kısımda ise 3-4 metre genişliğinde yeşil alan bulunmaktadır. Proje kapsamında 22 köprü, 61 alt/üst geçit ve 9 adet kavşak bulunmaktadır. 20 milyon metreküp kazı, 13 milyon metreküp dolgu, 200.000 metre drenaj borusu montajı, 265.000 metreküp beton ve 1 milyon tonun üzerinde asfalt işi 42 ayda tamamlanacaktır. Otoyolun 2013 yılının Eylül ayında trafiğe açılması planlanmaktadır.





Pomeranya Voyvodalığı

Pomeranya Voyvodalığı (Lehçe: "Województwo pomorskie"), Polonya'nın kuzeyinde bulunan bir voyvodalıktır.

Voyvodalık 42 şehir ve kasabadan oluşmaktadır. Voyodalıkta bulunan şehir ve kasabalar 2014 nüfus sayımlarına göre aşağıda sıralanmışlardır:




Yurdaer Okur

Yurdaer Okur, (d. 29 Ekim 1974; Rize, Türkiye), Türk oyuncu.

29 Ekim 1974'te Rize'de doğdu. Bafra Süper Lisesi'ni bitirdikten sonra Akdeniz Üniversitesi "Turizm İşletmeciliği" bölümüne girdi. Üç sene bu okulda okuduktan sonra işletmenin kendisine göre olmadığını anladı ve 1994 senesinde Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı tiyatro bölümünü kazandı. Daha Sonra M.S.Ü Devlet Konservatuvar'ında yüksek lisans yaptı. 1999'da Genco Erkal ile tanışan Okur, Dostlar Tiyatrosu'na katılarak Yalınayak Sokrates adlı oyunda oynadı. Ardından 2000 yılında İstanbul Devlet Tiyatrosu'nda yevmiyeli oyuncu olarak yer almaya başladı. Daha sonra, 2002 yılında kadrolu olarak Diyarbakır Devlet Tiyatrosu'na atandı. 2000 yılından başlayarak Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü bünyesinde birçok oyunda yer aldı ve yönetmenlik yaptı. Diyarbakırlı Gençlere Drama Dersleri verdi. Tiyatro aktörlüğünün dışında, Sinema ve televizyon çalışmaları da yapmaktadır.








Murat Yenal

Mehmet Murat Yenal, ( d. 27 Şubat 19