Saray ayrıca dışarıyla yapılan ticareti de kontrol altında tutardı. Knossos Sarayı’nda bulunan arşiv belgeleri, saraya gelen ve giden mallarla ilgili olarak son derece ayrıntılı kayıtlar tutulduğunu göstermektedir. Bu kayıtlar, gelişkin bir memurlar düzeni tarafından yapılıyor ve mal hareketleri üzerinde çok etkili bir kontrol sağlıyordu.

İlk saray kompleksini, MÖ 1.700 dolaylarında bir depremle yıkıldıktan sonra yeniden inşa edilen Knossos Sarayı’nda görmekteyiz. Knossos Sarayı ve Girit’teki daha küçük saraylar, büyük bir avlu etrafında toplanan bir odalar labirentinden –yaşam alanları, atölyeler ve depolar- oluşur. Saray, büyük bir bölümü hükümdara ait olan toprakların dağıtımı ve kullanımı üzerinde büyük bir güce sahipti. Doğrudan saraya bağlı topraklarda üretilen ürünler ve özel çiftlik ve sürülerden alınan vergiler saraya akar ve orada depolanırdı. Hükümdar bu malları dilediği gibi kullanabilir ya da dağıtabilirdi. Ayrıca büyük miktarda tahıl ve zeytinyağı, olası kıtlık zamanlarında halka dağıtılmak üzere sarayda stoklanmıştır.

Girit’te yapılan kazı bulgularının değerlendirmesine göre Minos Sarayı’nın ekonomi üzerinde beş temel işlevi vardır.
Phaistos ve Malia kazılarında zanaat üretimi ve depolanmasıyla ilgili buluntular elde edilmiştir. Phaistos sarayında yapılan kazılarda bir depo bölümü ve bir de işlik bölümü açığa çıkarılmıştır. Buralarda çeşitli zanaat aletleri ve kil mühürler bulunmuştur. Tüm bu buluntular sarayın ekonomik yaşamdaki yerini göstermektedir. Benzer iş aletleri Malia Sarayı’nda da bulunmuştur. Orta Minos II periyodu sırasında bir bronz dökümhanesi saray dışında bulunuyordu. Fakat Orta Minos III periyodunda saray duvarları dökümhaneyi içine alacak şekilde genişletilmiştir. Bu durum, Saray'ın zanaatleri daha yakından kontrol altına almaya yöneldiğini göstermektedir.

Miken saray ekonomisi de Girit'tekinden pek farklı değildir. Miken askeri gücü, MÖ 1.450 dolaylarında Knossos Sarayı’nı ele geçirdikleri gibi tüm Minos ticaret merkezlerini de ele geçirdiler. Dahası buralarda Minos ticaretini sürdürdüklerini gösteren arkeolojik kanıtlar bulunmuştur. Bu yerlerden Yunanistan’da olanlar zanaat üretimi ve depolana işlevlerini sürdürmüşlerdir. Güneybatı Yunanistan’daki Pilos’da bulunmaktadır. Bu yerleşimin de benzer işlevleri yerine getirdiğine ilişkin kanıtlar vardır. Yapılan kazılarda, daha sonra “Nestor Sarayı” olarak adlandırılan bir Miken saray kompleksi ortaya çıkarılmıştır. Burada da depo olarak kullanılan odalar ve atölyeler bulunmaktadır.

Bulunan Doğrusal B arşivleri, Miken saraylarının ekonomi üzerindeki, hammadde tedariki ve dağıtımı da dahil olmak üzere geniş kapsamlı kontrolünü ortaya koymaktadır.

Miken saraylarında ayrıca dokuma atölyeleri de yer almaktadır. Hanehalkı kendi kullanımları için kumaş üretirlerdi ama saray, hem kendi tüketimi için hem de dış ticaret için kumaş dokumaktaydı. Knossos Sarayı’nda bulunan Miken tabletleri, tüm adada beslenen koyun sayısını, bunlardan elde edilecek yün miktarını, atölyelerde çalışan işçilerin listesini içermektedir. Bütün bunlar pek çok üretim faaliyetinin Saray tarafından kayda alınarak kontrol edildiğini göstermektedir.

Antik Mısır’da, Mezopotamya’da ve Doğu Akdeniz’de Geç Bronz Çağı’nda saray ekonomileri giderek küçülmüştür. Bu ekonominin yerini kendi işlerine sahip özel mülkiyete dayalı tüccar sınıfı almaya başladı. Saray ekonomilerinin son kalıntıları Miken’deydi ve onlar da Bronz Çağı Çöküşü’nü izleyen Grek Karanlık Çağı içinde eriyip gittiler.

En genel biçimiyle saray ekonomisinde mal ve değer akışları şu şekilde şemalaştırılabilir,


Tüm bu gelirler,
harcanacaktır.

Mal ve gelirlerin saraya akıp oradan başka alanlara dağıtılması olarak ifade edilebilecek bu tablo, saray ekonomisinin yer yer “yeniden dağıtım ekonomisi” olarak da adlandırılmasına neden olmaktadır.

Antik çağda ticaret her durumda fazlasıyla riskli bir işti. Özellikle uzun mesafeli karasal ticaret, nakliye olanaklarının zayıf ve yavaş olması nedeniyle riskler yaratıyordu. Ayrıca her zaman soygun riski de vardır. Bu bağlamda karasal ticarete konu olan mallar hafif, değerli ve kolay bozulmayan mallar olmak zorundadır. Büyük miktarda mallar –tahıl gibi- karlı olarak ancak deniz ticaretine konu olabilmektedir. Bu tip malların kara yoluyla ticareti fazladan ve oldukça büyük bir maliyet gerektiriyordu. Sonuç olarak antik çağın belli başlı ticari faaliyetleri hep, bunu finanse edebilecek durumdaki saray ve tapınak tarafından harekete geçirilmiştir. Örneğin Babil İmparatorluğu’nda ticaret, saray ve tüccarın gümüş olarak koyduğu açılış sermayesinden oluşan bir fon tarafından finanse edilmiştir. Sarayın ticaret üzerindeki belirleyici rolünü gösteren bir başka örnek Kültepe’de bulunan kil tabletlerden görülmektedir. Kültepe karumundaki nüfus, hemen hemen tümüyle Asurlu tacirlerdi ama ticari ilişkiler, Asur yönetimi ile Kültepe yönetimi arasında yapılana antlaşmalara dayanmaktaydı.





Mehmet Zaman Saçlıoğlu

Mehmet Zaman Saçlıoğlu (d. 23 Şubat 1955; Bursa), öykücü ve şair.

İlk şiir kitabı "Günden Önce" (1985) Yazko Yayınları'ndan çıktı. "Yazko", "Türk Dili", "Düşün", "Broy", "Varlık", "Hürriyet Gösteri", "Milliyet Sanat", "Atika", "Yaşasın Edebiyat", "Adam Öykü" dergilerinde öykü ve şiirleri yayımlandı. "Cumhuriyet" gazetesindeki yazılarında Nahit Zaman adını kullandı. Dosyaları ve kitapları çeşitli öykülere değer görüldü.

Halen Gedik Üniversitesi'nde öğretim üyesidir. Evli ve bir kız babasıdır.


1993 yılında, yedi öyküden oluşan öykü dosyasıyla yayımlanmamış öykü dalında Yunus Nadi Ödülü'nü kazandı (ödülü Vüs'at O. Bener'le paylaştı). Bu öykülerin de yer aldığı "Yaz Evi" adlı kitabı 1995 yılında Sait Faik Hikâye Armağanı'na değer görüldü.




Ticarî pilot lisansı

Ticarî pilot lisansı (CPL), ticarî uçuş yapabilmek için gerekli olan pilot lisansı. CPL İngilizce "commercial pilot licence" kavramının kısaltmasıdır. Husûsî pilot lisansından (PPL) farklı olarak pilotun yaptığı uçuş karşılığında para kazanmasına imkan verir.

CPL alabilmek için gerekli olan şartlar ve CPL'nin sağladığı ayrıcalıklar ICAO (Uluslararası Sivil Havacılık Kurumu) tarafından belirlenir ancak bazı şartlar ülkeden ülkeye değişir. ICAO'ya göre CPL alabilmek için İngilizce bilmek (söyleneni anlayabilmek, okuyabilmek ve yazabilmek), PPL sahibi olmak, gerekli uçuş eğitimini tamamlamak, en az 300 deniz mili (nm) cross country (meydanlar arası) uçuş yapmak, 1. sınıf uçuş muayenesini geçmek ve sınavları başarıyla geçmek gerekir. Teori sınavları şu konuları kapsar:


Uçak, helikopter, balon gibi farklı hava taşıtları için farklı CPL'ler mevcuttur. Bazı ülkelerde "kaptan pilot" unvanını kullanabilmek için en az CPL sahibi olmak gereklidir.




Judith Weir

Judith Weir CBE (d. 11 Mayıs 1954 Cambridge, Birleşik Krallık - ) İskoç asıllı bir ailede doğup İngiltere'de çalışıp yaşayan Britanyalı opera ve batı klasik müzik bestecisi. 

Judith Weir 11 Mayıs 1954'te Cambridge'de bir İskoç asıllı ailede doğdu. Müziğe yetenekli idi ve obua çalmasını öğrenip Büyük Britanya Gençlik Orketrası'nda obua çaldı. Londra'da "North London Collegiate" paralı özel kız okuluna devam ederken besteci John Taverner'den özel müzik dersleri aldı. 1973'te Cambridge Üniversitesi'nde "University College"'e müzik yüksek eğitim diplomasi için devam etti. Burada müzik öğretmeni "Robin Holoway" idi. 1976'da bu üniversiteden mezun oldu.

Hazırladığı ilk sahne müziği çalışması "The Black Spider (Kara Örümcek)" adlı Jeremias Gotthief' aynı adlı eserinden uyarlanan 1 perdelik opera idi ve bu eserin prömiyeri 1986'de Canterbury'de yapıldı. Judith Weir bundan sonra bir "micro-opera", 3 normal uzunlukta opera ve 1 tane TV için opera hazırladı. 1997'de ilk yarım uzunlukta operası "A Night ın Chinese Opera (Çin Operasında bir Akşam)" eserinin prömiyeri Kent Operası tarafından temsil edildi. Bunda sonra normal uzunlukta iki opera hazırladı: 1990 'da "The Vanishin Bridegroom (Kaybolan Damat)" ve "English National Opera" tarafından sipariş edilen 1994'de prömiyeri yapılan "Blond Eckbart (Sarışın Eckbart)". Judith Weir 1999'da orkestra şefi Simon Rattle tarafından sipariş edilen "We are Shadows (Biz Gölgeyiz)" ve 2000'de Amerikan opera şarkıcısı "Jessye Norman" tarafından sipariş edilen "woman.life.song (kadın.hayat.şarkı)" eserlerini hazırlamıştır. Bunu takiben 2005'te Birleşik Krallık'ta Channel Four TV kanalında prömiyeri yapılan "Armıda" adlı operasını hazırlamıştır ve bunda görüntü direktörü Margaret Williams ile çalışmıştır. En son operası ise Temmuz 2011 de Bregenzer Festspiele festivalinde prömiyeri temsil edilen "Miss Fortune - Achterbahn" olmuştur ve bu eser İngilizce olarak oynanmış ve sahnenin alt ve üstünde Almanca tercüme anında gösterilmiştir.

1995-1998 döneminde Judith Weir "City of Birmingham Senfoni Orkestrası"'nda "Bağlı Olan Besteci" görevi yapmış; 1995-2000 döneminde Londra'da "Spitalfields Festivali" artistik direktörü olmuştur. 2008'de "BBC Senfoni Orkestrası"'nın Barbican Merkezi kuruluşu etkinliklerinde "Telling of Tale (Hikayesinin Söylenmesi)" adlı ile bir haftasonu süren Judith Weir müzik programı sunulmuştur. 2004'te ABD'de Harvard Üniversitesi'nde "Fromm Foundation" misafir profesörü olarak bulunmuştur. Günümüzde ise Cardiff Üniversitesi, Galler'de müzik profesörlüğü yapmaktadır.

Judith Weir'in aldığı birçok ödül arasında 1994'de Londra Kritikler Grubu ödülü; Britanya Kraliçesi tarafından 1995'de verilen "CBE - Companion of British Empire" şerefi, 1997'de ABD'de "Lincoln Center" "Stoeğer Ödülü", 2001'de "South Bank Music Show" ödülü ve Aralık 2007'de "Queen's Medal for Music (Müzik İçin Kraliçe'nin Medalyonu)" bulunmaktadır.














Ernst Krenek

Ernst Krenek (d. 23 Ağustos 1900, Viyana - ö. 22 Aralık 1991, Palm Springs, Kaliforniya, ABD) Çek kökenli ve Avusturyalı besteci.

1945 yılında itibaren de ABD vatandaşlığına geçti. Atonalite ve diğer çağdaş klasik müzik türleri üzerinde çalışma yapmış bir bestecidir. "Music Here and Now" (1939), "A study of Johannes Ockeghem" (1953) ve "Horizons Circled: Reflections on my Musi