a karşı tavırları sebebiyle artmaktadır. Haman, arkadaşlarına danışır ve karısının tavsiyesi üzerine Mordehay'ın asılması için bir idam sehpası yaptırır.

O gece, uykusuzluktan muzdarip Ahaşveroş'un uykuya dalabilmesi için ona saray günlüğündeki kayıtlar okunur ve Kral, Mordehay'ın suikastı engelleme hizmetinden haberdar olur. Ahaşveroş'a, Mordehay Kral'ın hayatını kurtarmasına rağmen ödüllendirilmediği söylenir. Bu sırada Haman, Mordehay'ın öldürülmesi için izin isteme amacıyla Kral'ın karşısına çıkar fakat arzusunu Kral'a iletemeden önce Kral Haman'dan, onurlandırılması gereken kişi için ne yapılması gerektiğiyle ile ilgili bir tavsiye ister. Onurlandırılacak kişinin kendisi olacağını zanneden Haman "Kral onurlandırmak istediği kişi için kendi giydiği bir kral giysisini ve üzerine bindiği sorguçlu atı getirtir, giysiyi ve atı en üst yöneticilerinden birine verir; o da kralın onurlandırmak istediği kişiyi giydirip atın üstünde kent meydanında gezdirir. Önden giderek, 'Kralın onurlandırmak istediği kişiye böyle davranılır' diye bağırır" der. Kral, bu denilenlerin Mordehay için yapılmasını emreder ve Haman şok olur. Haman, Mordehay'ı at üstünde gezdirdikten sonra matem halinde evine karısına ve arkadaşlarına döner ve bunun kendi sonunun başlangıcı olduğunu belirtir.

Bunun hemen ardından Ahaşveroş ve Haman, Ester'in ikinci ziyafetine katılır ve burada Ester kendisinin Yahudi olduğunu ve aralarında kendisinin de bulunduğu halkın Haman tarafından yok edilmek istendiğini açıklar. Duruma öfkelenen Ahaşveroş odayı terkeder; bu sırada Haman, Ester'den canının bağışlanması için odada kalıp umutsuzca yalvarır. Tam o anda içeri giren Kral, Haman'ın Kraliçe'ye sarkıntılık yaptığını zanneder ve kızgınlığı artar. Mordehay için yaptırılan idam sehpasında Haman asılır. Kurallar gereği Yahudilere karşı verilmiş fetva geri alınamamaktır fakat Kral, Yahudilerin kendilerini savunmasına izin verir. Sonuç olarak 13 Adar'da Haman'ın on oğlu Şuşan'da öldürülür, Pers saldırganlardan 75.000 kişi Yahudilerce katledilir ve Yahudilerin malları yağmalanamaz. Ester bir mektup yayınlar ve Yahudi halkının kurtuluşunun birinci yılı Purim denen bayramla kutlanır. Ahaşveroş tüm kudretiyle iktidarda kalmaya devam ederken Mordehay'a sarayda kalıcı bir görev verilir.

Hanuka gibi Purim'in de karakteristiği dini olmakdan ziyade millidir ve Tora'da adı geçen diğer bayramlara göre kutsallık derecesi daha düşüktür. Bu nedenle, Purim'de iş yapmaya ve para değiş tokuşunda bulunmaya izin verilir. ""Al ha-Nissim"" ("Mucizeler İçin") ve yemekten sonra söylenen bir şükran duası olan "Birkat Hamazon" isimli dualar Amida'ya eklenir.

Bu günde yapılması zorunlu olan dört mitsva şunlardır:

Sinagog'da Ester kitabının ("Megilla") okunarak Purim bayramının kutlanmasına, Talmud'da anlatıldığı üzere ilk olarak Mordehay'ın da bir üyesi olduğu söylenen Büyük Meclis tarafından karar verildi. Esasen sadece 14 Adar'da kutlanmasına karar verilmiş olmasına rağmen 3. yüzyıl hahamı Rabbi Joshua ben Levi, Megilla'nın Purim arifesinde de okunması gerektiğini belirtti. Bunun ardından, Yahudileri kurtaranın Kraliçe Ester olması sebebiyle ayinlere kadınların katılması şart koşuldu.

Mişna'da, Megilla'daki kutsama duasının okunmasının zorunluluğu henüz evrensel olarak kabul edilmemiştir. Fakat, Talmud'da okumadan önce üç kutsama duasının ve okumadan sonra bir kutsama duasının okunması gerektiği aktarılır. Talmud'da anlatılan başka bir kurala göre Haman'ın on oğlunun adı, aniden ölmeleri sebebiyle bir nefeste söylenmelidir. Cemaat yüksek sesle , ve 'ü okumalıdır.

Megilla, Tora'nın okunduğu makamdan farklı olarak başka bir makamla söylenir. Geneleksel makamların yanı sıra, bazı cümleler Ağıtlar kitabında kullanılan makamla okunur. Bu baplar üzücü veya Yahudilein sürgünde olduğunu anlatan baplardır.

Mişna'ya göre, 'da anlatıldığı üzere Yahudilere saldıran Amalekler Haman'ın ataları olduğundan bu kısımlar da okunmalıdır.

"Onlar da mucizeye dahil oldukları için" kadınların Megilla'yı dinleme zorunluluğu vardır. Modern Ortodokslar dahil çoğu Ortodoks cemaati Megilla'nın bir kadın tarafından yönetilmesine izin vermemektedir. Okurken hangi kutsamanın yapılması gerekliliğinin belirsizliği sebebiyle kadınların Megilla'yı okumasına yetkililer izin vermez fakat yine de Megilla okunurken kadınlar tarafından dinlenmesini şart koşar. Kadınlar (ve hatta erkekler) herhangi bir nedenle sinagogdaki ayine katılamazlarsa Megilla on üç yaşını doldurmuş bir erkek tarafından özel olarak okunmalıdır. Genelde Ortodoks cemaatler, özel bir evde veya sinagogda kadınlara özel dinleme hizmeti sunarlar ve yine Megilla bir erkek tarafından okunur.

Bazı Modern Ortodokslar Megilla'nın bir kadın tarafından okunabileceğini belirtir. Kadınların Megilla'yı okuması liberal Modern Ortodoks Yahudiliğinde son zamanlarda daha sıkça görülen bir hareket olmasına rağmen Aşkenaz yetkililer bu durumda Megilla'nın sadece kadınlara okunabileceğini belirtir.

Megilla okunurken Haman'ın adı 54 kere geçer ve bu isim her okunduğunda, bu ismi bastırmak için cemaat ses çıkarır. Bu eylemin tarihi Tosafistlere kadar dayanır. 'da "Amalekliler’in anısını gökler altından sileceksiniz" demektedir. Gelişen bir geleneğe göre Amalek soyundan olan Haman'ın adı iki taş üzerine yazılır, bu isim okunamayacak hale gelene kadar taşlar birbirine vurulur. Aşağılamak için, kimisi Haman'ın adını ayakkabılarının altına yazar. Bir diğer metot ise ses çıkaran aletler kullanmaktır. Bazı hahamlar ibadeti rahatsız edeceği gerekçesiyle ses çıkarmanın abartılmaması gerektiğini savunsa da yüksek ses çıkaran aletlerin Purim'de kullanılması bugün evrensel bir hal almıştır; buna İspanyol ve Portekiz Yahudileri istisnadır çünkü onlar bunu ibadete karşı yapılan bir edepsizlik olarak görmektedir.

Ester kitabında "Mordehay o günlerde şölenler düzenleyip eğlenmelerini, birbirlerine yemek sunmalarını, yoksullara armağanlar vermelerini buyurdu" yazılıdır. Halaha'ya göre kişi bir başkasına iki farklı yemek hediye etmeli ve iki fakire bağış yapmalıdır. Verilen yemeklere "mişloah manot" denir ve bazı çevrelerde bu gelenek büyük bir hediye verme etkinliğine dönüşmüştür.

İki fakire bağışta bulunma mitsvasının yerine getirilmesi için kişi ya yemek ya da bir öğün bedeli kadar para vermelidir. Bir kişiye "mişlohat manot" vermektense bağışta bulunmak daha caizdir. Sinagoglarda düzenli olarak toplanan bağışlar ihtiyacı olanlara aktarılır. Fakirliği belirten bir kıstas olmadığından bağıştan pay almak isteyen herkes bu eyleme katılabilir fakat en fakir Yahudinin bile bir başka fakire bağışta bulunması şarttır.

Purim günündeki şölen ziyafetine "Se`udat Purim" denir. Şarap içilmesinin öncelikli sebebi şölenin keyifli doğasından kaynaklanır. Ayrıca Yahudilerin kurtuluşu şarap yoluyla gerçekleşmiştir. Talmud bilgeleri, kişinin "arur Haman" ("Lanetlenmiş Haman") ile "baruh Mordehay" ("Kutsanmış Mordehay") deyişleri arasındaki farkı ayırt edemeyene kadar içilmesi gerektiğini belirtir. Ardından alkol tüketimi ilk otoriteler tarafından nizam edildi; kimileri kişi kendinden geçene kadar içmesi gerektiğini savunurken kimileri kişiyi yorup uykusunu getirene kadar yani normalden sadece biraz fazla içilmesi gerektiğini belirtir çünkü kişi uykuya dalınca "arur Haman" ile "baruh Mordehay" arasındaki farkı ayırt edemez. "Magen Avraham" gibi bazı otoriteler ise, bu iki deyişin sayısal değeri hesaplanamayana kadar içilmesini savunur.

Purim'de en genel selamlaşma şekli İbranice "Mutlu Purim bayramı" anlamına gelen "Hag Purim Sameah"tır. Yidiş dilinde ise "Neşeli Purimler" anlamına gelen "Freilichin Purim" denir.

Kostüm giyerken maske takma geleneği bir ihtimalle 15. yüzyılın sonlarından İtalyan Yahudileri tarafından başlatılmıştır. Bu konsept muhtemelen Avrupa'ya yayılan Roma karnavalından etkilenmiştir. Bu geleneğin tatbikinin Orta Doğu'ya ulaşması 19. yüzyılı bulmuştur. Yahudiliği ilk sistemleştirenlerden biri olan "Mahari Minz" (ö. 1508, Venedik) bu gelenekten bahseder. Bazı otoriteler bu geleneğin Ahit'te yazan erkeklerin kadın kıyafeti giymeme kuralına karşı gelebileceğinden endişe duymalarına rağmen kabul gören görüş birliği bunun bir cünbüş olması nedeniyle her türlü maskeye izin verir. Bazı rabbiler, Yahudilikte keten ile yünlünün bir arada giyilmesi yasaklanmış olmasına rağmen bu bayramda ikisinin birlikte giyilmesine izin verir.

Bu geleneğin sebeplerinden biri de, Purim hikâyesinde Tanrı kendisini doğal olayların "arkasına saklaması"dır ve Yahudi tarihinde Birinci Tapınak yıkıldıktan sonra (her zaman varolmasına rağmen) yüzünü alenen göstermemesidir. Bayramın merkezi özelliklerinden olan bağış eylemi, alıcının gururunu korumak için bağış yapanın ismi verilmeden yapılır.

"Purim Şpil" de denen Purim oyunu, tarihsel olarak Purim destanının komik bir dramatizasyonudur. 18. yüzyıldan sonra Doğu Avrupa'nın bazı yerlerinde Purim oyunu, Ester hikayesi baz alınarak geliştirilmiş ve hicivsel konular ile müzik eklenmiştir. 19. yüzyılın ortalarına bazı oyunlar başka Ahit hikayelerinden oluşmuştur. Bugünün anlamıyla ""Purim oyunu"", bayramın kutlandığı gün sergilenen Yahudiler veya Yahudilik ile ilgili eğlenceli toyatro oyunlarına verilen addır.

En erken 5. yüzyılda başlayan bu geleneğe göre Purim'de Haman'ın bir kuklası yakılırdı. Bu merasim, bu geleneği Honorius (395-423) ve II. Theodosius'un (408–450) inanç ve yasaklamalarına karşı gizlice yapılan bir alay merasimi olarak yorumlayan Hristiyanların gazabına uğradı. Geonim döneminde (9. ve 10. yüzyıllar) popüler olan bu gelenek için 14. yüzyıl Yahudi filozofu Kalonymus ben Kalonymus, Provence sokaklarında trompetler çalınarak Haman'ın kuklasının asılıp yakıldığını dile getirir. Bu eylem 20. yüzyıla kadar sürdü fakat çcocukların Haman'a karşı olan tavrı "Guy Fawkes"a olan tavır gibiydi. 1950'lerin başlarında bu gelenek İran'da ve Kürdistan'ın ücra köşelerindeki Yahudilerce uygulanmaya devam edildi ve bazen bu eğlencelere Müslüman gençler de katıldı.

Purim ile bağdaştırılan şarkıların kaynakları Talmud, ayinsel ve kültürel kökenlidir. Geleneks