elere (şimdiki Kentucky, Missouri, Colorado, Utah vb.) verilen bir ad olmuş oldu. Aslında Virjinya göçmenleri, batıdaki "Virjinya Vahşi Bölgesi" (Ing: The Virginia Wilderness) dedikleri bu iç bölgelere gitmeye çok nadiren cesaret edebilseler de, bu süreç yatırımcıların ilgilerinin yeniden kazanılmasına ve "Üçüncü Misyon" denilen, yeni bir fon sağlanmasına yaradı.

"Ücüncü Misyon" o güne kadarkilerin en büyüğü oldu. Bunun için Londra şirketi yeni bir gemi inşa ettirdi. "Sea Venture", yeni göçmenlerin ve takviye erzakın bölgeye gönderilmesi için özel olarak tasarlandı. Bu sancak gemisine 8 gemi eşlik ediyordu. Kaptan Sir George Somers, ikinci kaptan ise Christopher Newport idi. Gemiler yüzlerce yeni göçmenle birlikte yola çıktılar ancak hava koşulları bu seferi çok olumsuz etkileyecekti.

"Üçüncü Misyon"'un 9 gemisi Londra'dan ayrıldıktan bir süre sonra Atlas Okyanusunda şiddetli bir kasırgaya yakalandı. Kasırga yüzünden erzağın ve yardım malzemelerinin çoğunu taşıyan sancak gemisi Sea Ventura diğer gemilerden koptu ve kaptan Somers, geminin tamamen batmasını önlemek için Bermuda adalarına sığınmak zorunda kaldı. Fırtınadan ölen olmamasına karşın, artık gemi kullanılamaz hale gelmişti ve kurtulanlar, bu takımadaların üzerinde insan yaşamadığını keşfettiler ve takım adaların İngiltere'ye ait olduğunu iddia ettiler.

Issız ada Bermuda'nın fatihleri iki küçük gemi yaptılar, adaları korumak üzere geride birkaç kişi bırakarak Jamestown'a doğru tekrar yola çıktılar. Bu yüzden Bermuda adaları Amiral Somers'in anısına Somers Adaları olarak da bilinir. Virjinya şirketinin hissedarları, Somers Adaları Şirketi adında yeni bir şirket kurdu ve bu yeni şirket 1615 ile 1684 arasında Bermuda'yı yönetti.

"Sea Venture"dan kurtulanlar, 10 aylık bir gecikmeyle Jamestown'a ulaştıklarında koloniyi çok kötü durumda buldular. Üçüncü Misyon'un diğer 7 gemisinde erzak ve yardım malzemelerinin çok az bir kısmı olmasına karşın, göçmenlerin çoğu bu gemilerdeydi. O yıl yaşanan kuraklık ve yerlilerle olan düşmanca ilişkilere ek olarak, erzaklar da Sea Ventura ile birlikte kaybolup gidince 1609 sonu ile 1610 Mayısı arasında Jamestown'da büyük bir açlık başgöstermiş ve göçmenlerin yüzde 80'i hayatlarını kaybetmişti. Bu döneme "Açlık dönemi" (Ing: Starving Time) denildi. Bermuda kaşifleri yanlarında bir miktar erzak ve malzeme getirmişlerdi ama durum o kadar kötüydü ki, artık Jamestown'u terkedip İngiltere'ye dönmek zorunlu görünüyordu.
Samuel Argall, 1600'da Jamestown'a varan Üçüncü misyonun diğer 7 gemisinden birinin kaptanıydı. Sea Ventura'nın başına ne geldiği bilinmiyordu. Argall, getirdikleri yolcuları ve beraberlerindeki az sayıda malzemeyi Jamestown'da bırakıp göçmenlere yeni yardım vaadi ile İngiltere'ye döndü. Kral daha sonra "Lord Delaware" olarak bilinen Thomas West'i yeni seferin lideri olarak atadı ve daha büyük bir güce sahip olmak isteyen Londra Şirketi yeni bir misyon daha oluşturdu. Misyon 1 Nisan 1610'da Londra'dan yola çıktı.

Lord Delaware'ın misyonuna ait gemiler, "Açlık dönemi"nden kalanların ve Bermuda'dan gelenlerin Jamestown'u terketmelerinden hemen sonra, yiyecekler, yardım malzemeleri, bir doktor ve çok sayıda göçmenle birlikte James ırmağına girdi. Lord Delaware koloniden kalanları kurtarmak için gemileri gönderdi ve Jamestown'dan 10 mil kadar güneyde kötü durumdaki göçmenler bulundu. Göçmenler koloninin kurtarılmasını tanrının bir lütfu olarak gördüler.

Jamestown'u terkedip daha sonra kurtarılan göçmenlerden birisi, "Sea Venture" ile yola çıkan, Bermuda adasında karısını ve oğlunu kaybeden John Rolfe idi. Rolfe bir işadamıydı ve bazı yeni tohum türleri ve tatlı tütün cesitleri ile denenmemiş pazarlama teknikleri üzerine yeni fikirleri vardı. Rolfe'un bu fikirleri kolonininin ekonomik başarısının anahtarı oldu.

1612'de Rolfe'un yeni tütün türleri başarıyla üretilmeye ve ihraç edilmeye başlandı. Böylece ihraç edilecek bir tarım ürünü bulunmuştu ve James ırmağının her iki yönü boyunca, bulunan her sulak alanda ve diğer ırmak boylarında bu tütünün üretildiği plantasyonlar kurulmaya başlandı. Sonunda Jamestown kolonisi kalıcı olarak yerleşebilecekti.

1620 yılında Plymouth Şirketinin yerine New England adında yeni bir şirket kuruldu ve Kral I. James bu şirkete Virjinya'nın kuzeyindeki topraklar için bir berat verdi. New England şirketi yeni dünyaya Mayflower gemisi ile yeni göçmenler gönderdi. Pilgrimler denilen bu göçmenler Massachusetts şehrini kurdular. Kaptan John Smith New England'a bir gezi yapmış ve kitabında bu bölgeleri de anlatmıştır.

1624 yılında Virjinya şirketinin beratı Kral James I. tarafından iptal edildi ve Virjinya kolonisi bir kraliyet kolonisi (Ing: crown colony) haline getirilerek direkt olarak kraliyet otoritesi altına alındı. 1632 yılında Maryland Kolonisi ve 1665 yılında Carolina Kolonisi için yeni beratlar çıkarıldı. Daha güneyde kurulan bu yeni koloniler, Virjinya kolonisinin sahil şeridini bir miktar azaltsa da koloni Amerikan devrimine kadar varlığını sürdürdü.

Kral II. Charles, Virjinya kolonisinin İngiliz İç Savaşında kraliyet yanlılarına bağlı kaldığını vurgulamak için ona "Eski Dominyon" unvanını verdi. Bu unvan bağımızlıktan sonra kurulan Virjinya devleti tarafından da kullanılmaya devam etti. Virjinya üniversitesinin adı hala "Old Dominion University"dir, üniversitenin atletik takımı da "Şövalyeler" adını kullanır.






6. His (Müzik albümü)

6. His, Doğuş'un altıncı albümüdür. Albüm, Ulus Müzik etiketiyle satışa sunuldu. Sanatçının bu albümünde 12 şarkı ve 1 versiyon bulunmaktadır.






Botany Körfezi

Botany Körfezi Sidney, New South Wales'da bulunan bir körfezdir. Sydney'in çalışma merkezinden sadece birkaç km uzaklıktadır. Cooks Nehri ve Georges Nehri körfeze dökülen iki büyük su kaynağıdır. James Cook'un ilk defa Avustralya kıtasına, bir Endeavour gemisiyle geldiği bu körfezden ayak bastığı kabul edilir. Körfezin üstünde Sydney Havayolları'na ait iki adet uçak kalkış-iniş pisti vardır. Daha sonra İngiliz hükümeti bu körfezin çevresinde, mahkûmların gönderildiği bir Ceza Sömürgesi kurmayı planlamıştır. Bu plan sayesinde kıtada ilk defa Avrupa'dan gelen insanlar yaşamaya başlamıştır.

Bazı arkeolojik bulgular sonucu bu bölgede yaşayan Aborjinler'in bu bölgede 5,000 yıllık bir geçmişi olduğu düşünülüyor. Bu bölgede yaşayan Aborjin halkı Eora olarak adlandırılmıştır. Bu bölgedeki alt kabilelerin oluşturduğu birçok dil vardır. Cooks Nehri ve Georges Nehri arasında yaşayan halka Bidgigal, körfezin güney kesiminde yaşayan halka Gweagal, körfezin kuzey kısımında yaşayan halka ise Kameygal denirmiş.
James Cook'un Adaya İnişi

Kaptan James Cook, 19 Nisan 1770'te Avustralya kıtasının çevresinde Endeavour tarzındaki gemisiyle dolaşırken adaya iniş yaptı. James Cook'un kıtaya indiği duyulur duyulmaz İngiliz hükümeti kıtayla ve doğuda koloni kurma fikriyle yakından ilgilenmeye başladı.
James Cook ve arkadaşları bu körfeze ilk önce "Sting Ray Limanı" adını verdi.

İlk Filo Gelince

İlk filo, vali Arthur Phillip ile birlikte 18 Ocak 1788'de körfeze vardı. Ancak ilk filo buraya gelince, buradaki şartların yerleşim alanı kurmak için çok zor olduğunu gördüler ve bu yüzden biraz daha kuzeyde yer alan ve mükemmel bir doğal liman olan Jackson Limanı'na yerleşmeye karar verdiler.







Nevis

Nevis, Karayipler'deki Küçük Antiller'in kuzeyinde bulunan ada. Saint Kitts adasıyla birlikte Saint Kitts ve Nevis'i oluşturmaktadır. Adanın batı tarafında Karayip Denizi ve doğusu Atlas Okyanusu'na bakmaktadır. Adanın 350 km doğu-güneybatısında Puerto Rico adası ve 50 km batısında Antigua adası bulunur. Adanın alanı 93 km² olup nüfusu 2006 itibarıyla 12,106 kişidir. Adanın başkenti Charlestown kentidir.

Siyasi olarak bağımsız Saint Kitts ve Nevis Federasyonu'nu oluşturan iki ada (St Kitts ve Nevis) birbirinden yaklaşık 3.22 km uzunlukta "Narrows (Dar Boğaz)" adı verilen sığ bir boğaz ile ayrılmaktadır. Nevis'in ortasında konik şekilli 895m yüksekliği olan "Nevis Peak" adı verilen bir volkanik zirve bulunmaktadır. Bu yanardağın tarihsel dönemlerde patlama yaptığı gözümlenmemiştir ama eteklerinde bulunan aktif ateş ve duman fışkırtan fümeroller ve sıcak şu kaynakları bu yanardağın daha sönmüş olmadığına işaret etmektedir.

Adanın batı ve kuzey deniz sahilleri, adanın meydana gelmesine neden olan yanardağın volkanik kül ve lavadan oluşan kayalık kenarlarından aşağı akan dereler bulunmaktadır. Adanın sahilleri kumsallık olup bu kumlar zirveden inen dereler tarafından sahile getirilmiş siyah ve kahverengi kumlarla ölü deniz mercanlarından oluşmuş beyaz kumların karışığıdır. Adanın etrafında nisbetten yavaş meyille volkanik koniye yükselen 1 km genişliğinde düzlük halinde bir sahil şeridi bulunmaktadır. Bu sahil düzlüğü şeridinde birçok taze tatlı su kaynakları bulunduğu gibi, özellikle batı kıyılarda volkanik asıllı, kükürtlü, içilemeyecek sıcak su kaynakları da bulunmaktadır.

Nevis Adası Avrupalılar gelmeden önce 2000 yıl Arawak veya Karib adı verilen yerli Amerikalılar tarafından yerleşilmişti. Yerli Amerikalılar bu adaya "Oualie (Güzel Sullar)" adını vermekteydiler. Nevis adası Kristof Kolomb tarafından ilk defa 1493'te keşfedildi. 1498'de bu adaya da çıkan Kristof Kolomb adaya "Saint Martin" ismini verdiği ama sonradan bu ismin günümüzde Hollanda idaresinde bulunan "Sint Maarten" adasına kaza eseri verildiği bildirilmektedir.

Adanın günümüzdeki ismi, bu adayı idareleri altına alan İspanyol'ların adanın ortasında bulunan Nevis Peak zirvesinin çok zaman bulutlarla kaplı olmasını sanki bir mucize olmuş gibi Tropiklerde üstüne kar yağmış bir zirveye benzetmelerinden ortaya çıkmıştır. Katolik İspanyollar 4. yüzyılda Roma'ya kar yağmasını bir mucize olarak bilmekte; bu mucizeye "Nuestra Señora de las Nieves (Karların Bizim Meryem Anası)" adı vermekte idiler ve bu adada volkan tepesinin üzerineki bulutların zirveye kar yağmış görüntüsü vermesi dolayısı ile adaya bu mucizenin ismini vermişlerdi. Bu adaya ilk yerleşen İngilizler adayı "Dulcina (Tatlı Ada)" olarak isimlendirilmişlerdi. Ama yine de eski İspanyol ism