n Geoffry Summers'e göre, Geç Tunç Çağı'na tarihlenen ve MÖ 10., belki de 11. yüzyıla ait buluntular, Bronz Çağı Çöküşü ardından yaşanan ve çok az tanınan genel çöküş hakkında önemli bilgiler vermektedir. Örneğin, Adıyaman bölgesi ve Elazığ – Malatya bölgesinin kuzey kesiminde, Geç Tunç Çağı'nı (Hitit) Demir Çağı'nın (Geç Hitit) kesintisiz izlemediğini söylemek mümkündür. Çünkü Tille Höyük'te yangına uğramış Geç Tunç Çağı yapı tabakalarından belirsiz bir süre sonra kurulan Demir Çağı katları, pek çok yönden farklılık gösteren yerleşimlerdir.




Solucan gübresi

Solucan gübresi (İngilizce:"Vermicompost" veya Vermicomposting), sebze veya gıda atıklarının ayrıştırılarak solucanların sindirim sistemlerinden geçirilmesi sonucu elde edilen organik gübredir. Solucan gübresi'nin dünyadaki yaygın ismi Vermicompost, solucan gübresi üretim biçimine de vermicomposting denir.

Solucanlar, eski çağlardan bu yana yaşamını sürdüren yegane yaşam formudur. Toprak altında yaşamını sürdürürken, milyonlarca yıl maruz kaldığı patojenlere karşı güçlü bir bağışıklık sistemi oluşturmuşlardır. Solucanların dışkılarından elde edilen Solucan gübresi ise sebze, meyve ve bitkinin verimini, dayanıklılığını, kalitesini arttırırken, kök ve kök çevresindeki hastalıklara karşı direnç sağlayan bir organik gübre çeşididir.

Solucanlar, üzerlerinde ve sindirim sistemlerinde bulunan ve onları koruyan vücut sıvılarını (sölom sıvısı) gübreye geçirir, bu gübre de bitkilerde patojenlere karşı direnç sağlar. Solucanların sindirim sisteminde, çok sayıda bitkiye yararlı mikroorganizmalar, azot fikse eden bakteriler, mikorizal mantarlar, antibiyotik etkisi yaratacak doğal büyüme hormonları ve enzimler bulunur. Gübreye geçen bu enzimler ve yoğun bitki besin elementleri bitkilerde sağlıklı ve hızlı gelişim sağlar.

Mikroorganizmalar, enzimler, bitki besin elementleri, ve sölom sıvısı sayesinde; toprağı organik maddece zenginleştiren, Ph dengesini ve toprağın biyolojik yapısını düzenleyen, fiziksel yapısını iyileştiren, organik solucan gübresi sayesinde dirençli, kaliteli ürünler elde edilir.

Solucanların sindirim sisteminden geçen organik atıklardaki mikro besin elementleri doğal bir şekilde şelatlanarak dışarı atıldığından ve koloidal formda olduklarından toprakta kayba uğramadan bitkiler tarafından kolay bir şekilde alınabilmektedir. Bu gübre ayrıca amino asit, enzim, humik asit, fulvik asit gibi bitki gelişimini hızlandıran organik bileşikleri kapsadığından bitkilere uygulandığında fitohormon aktivitesini yükseltmekte ve hastalıklara karşı direnci artırmaktadır. Biohumus simbiotik azot bağlaması yapan Rhizobium bakterilerini ve asimbiotik azot bağlayan bakterileri de içerir. Bu nedenle topraklara uygulandığında azot kazancını artırmaktadır. Tüm bu özellikleri ile solucan gübresi biyolojik gübre materyali olarak değerlendirilmekte, üretilmekte ve pazarlanmaktadır.





Konya Etnografya Müzesi

Konya Etnografya Müzesi ilkin eğitim amaçlı olarak inşa edilen bina 1975 yılında Etnografya Müzesi olarak hizmete açılmıştır.

Üç katlı binanın bodrum katında fotoğrafhane, arşiv, ayniyat ve etütlük eser depoları, kaloriferhane ile halen çalışmaları devam etmekte olan 1998 yılı içerisinde açılması planlanan halı-kilim seksiyonu bulunmaktadır. Zemin katta teşhir salonu ve Dr. Mehmet Önder Konferans Salonu; birinci katta bürolar, idari hizmet servisleri, kütüphane ve eser depoları bulunmaktadır. Teşhir salonunda satın alma, hediye ve başka müzelerden devir yolu ile müzeye kazandırılan daha çok Konya ve çevresine ait etnografik eserler sergilenmektedir.

Sergilenen eserler arasında; oyalar, çeşitli cins ve büyüklükte keseler, değişik malzeme ve tekniklerle yapılmış işlemeli bohça, peşkir, uçkur, yemeni örnekleri, son devir Türk kumaşlarından örnekler, bindallı, gelinlik, cepken, kaftan, içlik ve şalvar örnekleri; kadın süs eşyalarından kemer tokaları, bilezik, fes askıları, tepelik örnekleri, kahve fincanı ve zarfları, kahve kutusu, kahve tavası, kahve değirmeni, kahve takımı örnekleri; maden, cam ve porselen mutfak kapları, şifa ve hamam tasları, şamdan buhurdan, gülabdan örnekleri; değişik malzemelerden tesbih örnekleri, hat sanatında kullanılan malzemeler ve yazı takımı; çekmece, rahle, el yazması, yazı levhası örnekleri; ahşap sedef kakma salon takımı ve çekmece örnekleri; Selçuklu, Osmanlı ve Cumhuriyet Dönemine ait halı-kilim, cicim örnekleri; Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerine ait ateşsiz ve ateşli silahlardan ok, yay, sadak, hançer, kılıç örnekleri ile çakmaklı, kapsüllü tabanca ve tüfekler ayrıca bunların yardımcı silah malzemeleri bulunmaktadır.




Temeraire

Temeraire, Naomi Novik tarafından yazılmış fantastik-bilim kurgu bir kitap serisidir. Seri, Napolyon Savaşları'na alternatif bir şekilde yaklaşmaktadır. Napolyon Savaşları'nda gerçekte sadece deniz ve kara kuvvetleri kullanılmaktayken, bu seride hava gücü de kullanılmaktadır. Hava gücü de ejderhalarla sağlanmaktadır. Serinin ana kahramanları Yüzbaşı William Laurence ve Temeraire'dır. Şu anda seride 7 tane kitap vardır. 4 tanesi Türkçeye çevrilmiştir.


Temeraire Serisi'nin Karakterleri

Serideki ejderhalar, çoğu Avrupa mitolojisinde anlatılan ejderhalara benzemektedir. Ancak, mitolojideki ejderhalardan tek bir farkları vardır: iskelet yapıları, büyüklükleri ve renklerine göre "türlere" ayrılırlar. Ağırlıkları 50 tona kadar varmasına rağmen uçabilmektedirler. Ejderhalar en zeki hayvanlardır. İnsan zekasına en yakın zekaya sahip olan hayvanlardır. Zeka seviyeleri, birkaç kelime konuşmaya yetecek kadar düşük ile, epik şiir yazabilecek kadar yüksek olabilir. Ejderhalar, konuşabilmeyi yumurtanın içindeyken öğrenirler. Yeterli zaman verilirse, birkaç tane dil bile öğrenebilirler bu sürede (Temeraire yumurtanın içindeyken 3 tane dil öğrenmiştir: Çince, Fransızca ve İngilizce).

Ejderhalar yumurtadan çıkınca bir insana bağlanırlar. Avrupa'da ve Çin'de farklı şekilde bağlanırlar. Avrupa'da; ejderha yumurtadan çıktıktan hemen sonra, bir hava kuvvetleri teğmeniyle konuşur. Konuştuktan sonra teğmen ona yemek, genellikle et, verir. Ejderha da eti kabul eder ve ejderha ve insan birbirine bağlanmış olur. Çin'de ise; yumurta çatladıktan sonra yetişkin bir ejderha gelip doğmuş ejderhayı büyütür. Yeni ejderha yeterli yaşa gelince, bağlanacağı insanı kendisi seçer.

Ejderhalar genelde insanlar partnerlerinden daha uzun yaşar. Partnerlerinin ölmesinin ardından, ya deprasyona girerler, ya da başka bir partner edinirler kendilerine. Depresyona girerlerse, en yakın üreme alanına gönderilirler.

Bazı ejderhaların ateş püskürme ve asit akıtma gibi özellikleri vardır. Avrupa'da bu özellikler, saldırı silahı olarak kullanılır. Sadece Çin'de bulunan Semavi Ejderha türünde(Tien Lunglar), "İlahi Rüzgar" adında bir özellik vardır. Bu özellik, yakın ve orta mesafedeki her şeye ağır hasar verir. İnsanlarda ölüme bile neden olabilir. İngiliz Açıkanat'ta ani dönüş yapabilme, Japon Siu Riu'da fazla miktarda su tükürme, Fransız Fleur-de Nuit'ta gece görme özelliği vardır.

Bu gruptaki ejderhalar devasa büyüklüktedir. Kiloları genelde 20 ile 50 ton arasında değişir. Uzunlukları 40 metreye, kanat uzunlukları 60 metreye kadar varabilmektedir (bknz: İngiliz Soylu Bakır). Bilinen ateş püsküren tek ağır sıklet Türk Kazılık'tır. Ağır sıkletlerin yumurtaları çok değerlidir. Öyledir ki, Soylu Bakır ve Kazılık türlerinin yumurtalarının tanesi, altından bile daha değerlidir (Soylu Bakır'da fiyat 56 bin pound civarıyken, Kazılık'ta bu fiyat 500 bine yakındır).
Orta sıkletler, ağır sıkletlerden daha yaygındır. Savaşlarda, bir ülkenin hava gücünün bel kemiğini oluştururlar. Kiloları 10 ile 20 ton arasında değişir. İngilizlerin en küçük orta sıkleti, Sarı Orakçı'dır. Genellikle 12-15 ton arası bir ağırlığa sahiptirler. Bazı orta sıkletler, 18 tona kadar ağırlığa sahip olabilir (İngiliz Parnasiyan). Orta sıkletlerin özel yeteneklerinin görülme sıklığı, ağır sıkletlerdekine göre daha fazladır. Özel yetenekler genelde asit akıtma (İngiliz Uzunkanat) ve ateş püskürmedir (Fransız Flamme-de-Gloir). Orta sıkletler, ağır sıkletlere göre daha hızlı ve daha dayanıklı olma eğilimindedir. Özel yeteneklere sahip olsalar bile, teke tek mücadelelerde ağır sıkletlere karşı güçsüzdürler. 
Hafif sıkletler, kullanım alanlarına göre ikiye ayrılırlar: kurye ve hafif mücadele ejderhası. Kuryeler en küçük boyutta olan ejderhalardır. İngiliz kurye ejderhası olan Winchester, 2 ton ağırlığındadır. Kuryeler; posta, askeri istihbarat dağıtımında ve önemli kişileri taşımada kullanılırlar. Aynı zamanda, düşman taburlarını gözetlemede de kullanılırlar. Hafif mücadele ejderhaları, kuryelere göre biraz daha iridirler. Bunlar daha çok savaşlarda akıncı, ve ejderha formasyonlarında kanatlarda yer alırlar. Ağırlıkları 6 ile 9 arasındadır. En tipik hafif mücadele ejderhası, Fransız Paskal'ın Mavisi'dir. Hafif mücadele ejderhalarında bilinen tek püsküren tür, İspanyol Flecha-del-Fuego'dur. Ateş püskürebilmesinden dolayı, birinci dereceden saldırı ejderhasıdır.

Kitap serisinde, sadece Birleşik Krallık ve Çin'deki hakkında detaylı bilgi verilmiştir. Diğer ülkeler hakkında yüzeysel bilgi verilmiştir.
Birleşik Krallık'ta ilk ejderha evcilleştirilmesi, Roma İmparatorluğu'nun İngiltere Adası'nı ilhak etmesiyle başlar. Romalılar geri çekilince, Anglo Saksonlar ile Vikingler arasındaki çatışmalar yüzünden, evcilleştirmeler düzensizleşir. Günümüze kadar da devam eder bu düzensizlik. Birleşik Krallıkta, ejderhaların çabucak vahşileşebileceği fark edilmiştir. Bunu engelleyebilmek için, yumurtadan yeni çıkmış ejderhayla, onun pilotu olacak olan aday, ilk konuşmayı yapıp, ejderhayı koşumlamaya ikna etmelidir. İkna ettikten sonra, pilot ejderhaya adını da vermelidir. Böylece aradaki bağ kurulmuş olur. İsimler genelde, Latince veya Yunanca koyulur. Yeni doğmuş ejderhalar çok aç olurlar. Eğer ejderhalar beslendikten sonra koşumlanmayı kabul etmezlerse, kaçmaya çalışlar. Koşumlanmayı kabul etmeyen ejderhalar, en yakın üreme alanına gönderilirler.
Ejderhalar genelde insan nüfusunun bulunmadığı, veya az bulu