yükşehir Belediyesi'ne 3-1 yenilerek şampiyonayı dördüncü tamamladı.





Deniz (mitoloji)

Türk ve Altay mitolojisinde yer alan söylencesel denizler şöyledir.


Akdeniz, Türk, Anadolu ve Altay mitolojisinde sonsuz okyanustur.. Değişik Türk dillerinde Aktengiz, Ağdingiz, Ağtines olarak da söylenir. Surtengis veya Suratines sözcükleri de eşanlamlı olarak kullanılır. Dünyanın sonunda yer alır. Bu denizde veya kıyılarında yaşayan Han’lara erişilmez. Dünyanın sonunda yer alan veya çevreleyen diğer deniz ise Gökdeniz’dir. Ak Deniz’in ve Gökdeniz’in de ötesinde Oddeniz (ateş denizi) vardır. Akdeniz ve Gökdeniz mantığına uygun olarak, gökte Altınkazık’ın (Demirkazık’ın) etrafında dönen Akboz At ve Gökboz At vardır, yine aynı mantıkla Cengiz Han ölmeden önce ülkeyi oğulları arasında Ak Orda ve Gök Orda olarak ikiye bölmüştür. Akgöl ile karıştırılmamalıdır.

Gökdeniz, Türk ve Altay mitolojinde dünyanın sonunda bulunan okyanustur. Köktengiz veya Gökteniz olarak da söylenir. Dünyanın sonunda yer alır. Bu denizde veya kıyılarında yaşayan Han’lara erişilmez. Akdeniz’in ve Gökdeniz’in de ötesinde Oddeniz (ateş denizi) vardır.

Oddeniz, Türk ve Altay mitolojisinde Ateş Denizi. Odtengiz veya Odtalay (Ateş Okyanusu) olarak da bilinir. Dünyanın çevresinde yer alan Akdeniz’in ötesinde yer alır. Ateşten bir deniz şeklindedir. Ateş ırmakları buraya dökülür. İlginç bir biçimde yeraltındaki Mağma Katmanını anımsatır. 




Sistersiyenler

Sistersiyen tarikatı ("Order of Cistercian") Hristiyanlığın Katolik koluna bağlı kendilerini Dünya işlerinden uzaklaştırmış keşiş ve rahibelerden oluşan bir tarikattır. Bernardinler veya üzerilerine giydikleri beyaz cübbeden dolayı Beyaz Keşişler olarak da adlandırılır. Sistersiyenlerin hayatı el işçiliği ve kendine yetme üzerine yoğunlaşmıştır. Her türlü dünyevî eşyadan ve maldan soyutlanmış olup mal ve para sahibi olamazlar, üzerilerindeki elbise dahî onlara ait değildir. İnzivaya çekildikleri manastırda vakitlerini dua, ibadet ve tefekkürle geçirirler. Bunun dışında manastır içinde dış dünyaya bağlı olmadan kendi kendilerine yetecek bir hayat kurarlar. Özellikle tarım faaliyetlerinde peynir ve bira yapımında meşhur olmuşlardır. Sistersiyenler, bu faaliyetleri bir ibadet olarak görüp mükemmeliyeti ararlar. Kendilerine yetecek kadar üretim yaparlar. Şayet üretim fazla olmuşsa bunu ihtiyacı olanlara dağıtarak veya gıda maddelerini satıp geliri manastırın bakımı ve çeşitli sosyal yardım projelerine aktarırlar.

Sistersiyen kelimesinin kökeni Fransızca olup Latince Cistercium'dan gelmektedir. Cistercium, Fransa'da Dijon şehri yakınlarında bulunan Citeaux köyünün Latince adıdır. 1098 yılında Molesme manastırından Aziz Benedikt'in yolunda giden bir grup keşiş tarafından Citeaux manastırı bu köyde kurulmuştur. 1110'da 30 yoldaşı ile birlikte bu manastıra katılan Bernard de Clairvaux, bu tarikatın hızla yayılmasına yardım etti.

12. yüzyıl sonlarına doğru Sistersiyenler Fransa, İngiltere, İskoçya, İrlanda, İspanya, Portekiz, İtalya ve Doğu Avrupa'ya yayılmışlardı.

Sistersiyenler, hayatlarını Aziz Benedikt zamanındaki gibi sürdürmeye özen gösterirlerdi. Benediktinlerin zaman içinde geçirdikleri gelişmeleri reddedip Aziz Benedikt zamanındaki manastır hayatını birebir yaşıyorlardı. Özellikle vücut işçiliği ve tarlada çalışma, Sistersiyenleri diğer Benediktinlerden ayıran özelliklerdir.

Sistersiyenler, 18. yüzyılda İngiltere ve Fransa'da yaşanan protestan reformlardan etkilenmişse de 19. yüzyılda tekrar öze dönüş hareketleri görülmüştür. 1891 yılında Trappist adı verilen (Ordo Cisterciensium Strictioris Observantiae – OCSO) ve Sistersiyen geleneğini sıkı bir şekilde sürdüren bir kol ortaya çıkmış ve çeşitli manastırlar kurulmuştur.

Sistersiyenler, yaptıkları işte mükemmeliyeti hedefledikleri için özelikle tarımsal üretim alanında pek çok yeni teknikler geliştirmişlerdir. Manastır kurdukları uzak bölgelerdeki halk, onların geliştirdikleri teknikleri öğrenerek ilerlemiştir. Bu özellikleri ile Avrupa'daki endüstri devriminin mimarları olarak kabul edilirler.

Günümüzde Sistersiyen geleneğini devam ettiren manastırlar bulunmakta olup dünya çapında ürettikleri yüksek kaliteli ürünlerle tanınmaktadırlar. Özellikle ürettikleri peynir ve bira çok uzman tarafından en üst sıralarda görülmektedir. Sistersiyenler, bu ürünleri üretirken yüzyıllar boyu geliştirdikleri teknikleri hâlâ uygulamaktadırlar. Bugün dahî aynı üretim kuralları geçerli olup endüstrileşmemiştir. Çünkü kitle üretimi veya ticarî kazanç, hiçbir zaman Sistersiyen hayatının bir hedefi olmamıştır. Onlar, çalışmayı ve üretmeyi Tanrı'ya ulaşılacak bir yol olarak görmektedirler. Dünyaca ünlü Chimay, Westmalle gibi biralar, halen Sistersiyen keşişleri tarafından manastırlarda üretilmektedir.




Yanık (oyun)

2011 Tiyaro sezonunda İstanbul Devlet Tiyatrosu yapımı olarak Cem Emüler 'in yönetmenliğinde Türkiye prömiyeri yapılmış tiyatro oyunudur. 
Oyunun yazarı Wajdi Mouawad çevirmeni ise Cem Emüler'dir.

Yönetmen Yardımcısı: Tansel Öngel
Dekor Tasarımı Ali Cem Köroğlu
Giysi Tasarımı: Gülhan Kırçova
Işık Tasarımı: Akın Yılmaz
Müzik: Koray Kahraman
Dramaturg: Egemen Arslan

Oyuncular: Emel Göksü Keleş, Fatma Öney, Murat Karasu, Tansel Öngel, Iraz Yöntem, Gökçe Erinç, Veda Yurtsever İpek, Atilla Can Çelebi, Fatih Sarı, Vedi İzzi.

Oyun Konusu: Erkek egemen değerlerin hakim olduğu, savaşların yaşam biçimine dönüştüğü, işgal edilmiş topraklardan koparılmış mültecilerin kamplarda yaşamak zorunda kaldığı bir coğrafyada, çocuğundan koparılmış bir kadının, diğer iki çocuğunun hiç tanımadıkları babaları ve varlığından bile haberdar olmadıkları ağabeylerini bulmaları için planladığı yolculuğu konu almaktadır. Böylece ikizler geçmişlerindeki korkunç sırrı keşfederlerken, annelerinin ve genel olarak Ortadoğu coğrafyasının kan, acı, yoksulluk, cehalet ve öfkeyle yoğrulmuş hayatlarıyla yüzleşirler.




Trappistler

Trappistler (O.C.S.O.: Ordo Cisterciensis Strictioris Observantiae), Hristiyanlığın Katolik mezhebinden Sistersiyen tarikatının bir koludur. Trappistler, 18. yüzyıl sonlarındaki dînî reform hareketlerinden etkilenen Sistersiyen tarikatı içinde günlük yaşamlarında Aziz Benedikt'in koyduğu prensipleri birebir ve katı bir şekilde uygulayan bir grup olarak 19. yüzyıl başında ortaya çıkmıştır. Sistersiyenler gibi Trappist'in adı verilen kadın kolları da vardır.

Bu tarikat, ismini Fransa'nın Normandiya bölgesinde bulunan La Grande Trappe manastırından alır.

Trappistlerin hayatları 6. yüzyılda yazılmış Aziz Benedikt'in kurallarına harfiyen uyarak geçer. Trappist rahipleri sessizlik yemini etmeseler de Aziz Benedikt'in kuralları gereği çok lüzumlu olmadıkça konuşmazlar. Gereksiz konuşmak ve gülmek, bir insanın ibadete yoğunlaşmasını engelleyeceğinden sessiz kalmayı tercih ederler. Konuşmayı en aza indirgemek için kendi aralarında basit bir işaret dili de geliştirmişlerdir. Yemeklerini bir arada ve bakarak okunan bir kitap eşliğinde yerler. Okumak, günlük hayatlarının büyük bir kısmını oluşturur. Bütün diğer Sistersiyen keşişleri gibi mal edinmeleri, evlenmeleri ve diğer Dünya zevkleri yasaktır. Kendilerini bedenî arzulardan arındırmak için zamanlarının çoğunu oruç tutarak geçirirler.

Aziz Benedikt'in kuralları gereği manastıra gelir getirmek için üretim faaliyetlerinde bulunurlar. Ürettikleri arasında peynir, ekmek, bira ve çeşitli yiyecekler bulunur. Belçika ve Hollanda'da bulunan Orval, Westvleteren gibi bazı manastırlar, halka satılmak üzere bira üretirler. Trappist biraları adı verilen bu biralar, Dünyaca ünlü biraseverler tarafından en yüksek kaliteli biralar olarak kabul edilir.

Dünya'ya yayılmış 170 adet Trappist manastırı bulunmaktadır. Bu tarikata bağlı toplam 2100 keşiş ile 1800 rahibe bulunmaktadır.




Kovada Gölü Millî Parkı

Kovada Gölü Millî Parkı, Isparta'nın Eğirdir ilçesi sınırları içerisinde yer alır. Millî park sâhası içerisinde konaklama ve piknik yapma amaçlı hazırlanmış yerler mevcuttur. Burada otelde değil çadırlarda ve karavanlarda kalınalabilir.

Kovada Gölü Millî Parkı, Isparta- Eğirdir-Konya devlet karayolundan ayrılıp güneye dönen 23 km'lik bir yol ile ulaşılmaktadır. 




John Gutmann

Alman asilli Amerikalı fotoğraf ve resim sanatçısı. Amerikan realizm akımında eserler verdiği kabul edilir.

1905 yılında O zaman Almanya toprakları olan Wroclaw şehrinde doğdu. 1923-1927 yılları arasında Wroclaw Devlet Sanat Akademisi’nde okudu ve mezun oldu. Otto Mueller’in öğrencisiydi. 1927 yılında Wroclaw'da bir müzede resimlerini sergiledi. Aynı yıl Berlin'e taşındı. 1928 yılında Berlin’de yüksek lisans derecesini aldı. 1928-1931 yılları arasında Avrupa’da seyahatler yaptı. 1931 yılında Berlin’deki Gurlitt Galerisi bireysel resim ve çizim sergisine ev sahipliği yaptı. Berlin’deki birçok okulda öğretmenlik yaptı. 1933 yılında Fotoğrafa başlar. Berlin Presse-Foto’da foto muhabir olarak sözleşme imzalar. Almanya’dan ayrılır ve Panama Kanalı yoluyla San Francisco’ya gider. 1934 yılında Karanlık odadan faydalanmak üzere Kaliforniya Fotoğraf Klubüne katılır. Kanada’ya kadar uzanan ABD'nin batı kıyısı boyunca seyahatler yapar. Fotoğrafları uluslararası dergilerde yayınlanır. 1935 yılında Howard Putzel direktörlüğünde, Paul Elder Galerisinde bireysel çizim ve suluboya sergisini gerçekleştirir. 1936 yılında Yari zamanlı sanat öğretmenliği yapar. ABD’nin birçok şehrini içeren seyahatler yapar. Presse-Foto ile ilişkisi sona erer ve Pix Inc, New York ile çalışmaya başlar. New York’ta kalış sırasında George Grosz ile karşılaşır. 1937-1962 yılları arasında fotoğrafları "Saturday Evening Post, Life, Time, Look, Picture Post, National Geographic, Pictorial Press, Coronet, Asia, U.S. Camera Annuals" ve diğer ulusal ve uluslararası dergi ve süreli yayınlarda yer alır. 1938 yılında Sanat dalında yardımcı doçent olarak, San Francisco State College’a atanir. Stüdyo dersleri ve modern sanat tarihi üzerine kapsamlı bir akademik kurs oluşturur. Colorful America adindaki kişisel fotoğraf sergisi Amerika çapında gösterilir. 1941 yılında New York Modern Sanat Müzesi’nin "Ima