ahar kampından yaz balık kamplarına ("doh" : "ggaałdoh, noolaaghedoh, saanlaaghedoh") taşınırlar. Burada Bering Denizinden gelip nehir yukarılarına yumurtlamak için giren Pasifik som balıklarını ("Oncorhynchus tshawytscha": "ggaał"; "Oncorhynchus keta": Yukarı ve Merkezî "noolaaghe", Aşağı "noolaay"; "Oncorhynchus kisutch": Yukarı ve Merkezî "saanlaaghe", Aşağı "saanlaaye") tutarlar. Tutulan balıklar ("łookkʼe") kesilip temizlendikten sonra kurutulup kendileri ve köpekleri için kışın tüketilmek üzere depolanırlar. Som balıkları kısa sürede muazzam sayıda gelirler ve tutma, kesme, kurutma ve depolama faaliyetleri için çok sayıda işgücüne ihtiyaç duyulur. Geleneksel balık tuzakları huş ağacından yapılır. Yaz ortasında ya da orta yazda ("saneets") balık kurutma sırıkları kurutulmak üzere yanlamasına kesik atılan balıklarla dolu olur. Yaz sonuna (ağustos ayında) son yaz/ilk güz ("sann tl’ oghots’en’") denir. Ağustos ("Menenh Nok’et’on’dedaaghee") ayında ördek ve diğer göçmen sukuşlarının güneye göç hareketi başlar. Erkekler göç eden bu kuşları avlamak için kısa av gezilerine çıkarlar. Bu mevsim aynı zamanda ağustos ortalarında sığın avlama zamanıdır ve erkekler çiftleşmek için bir araya gelen sığınları avlamak için «etrafa bakmaya gidiyorum» (avlanmak fiili tabu olduğu için doğrudan kullanılmaz, mecazen başka fiiller kullanılır) diyerek ayrılırlar.

Sonbahar ("huyts’en’") mevsimi kışa yaklaşım zamanıdır. Sonbahar başları Ağustos sonundan Eylül ("Nołdlaaghe Noghe’") ortalarına kadarki dönem ilk güz ("Too k’eelaanh te") olarak adlandırılır ve bu mevsimde sular henüz buz tutmamış olur. İlk güz işleri arasında kışlık yakacak için odun kesip toplamak ve avcılık ile tuzakçılık araç ve gereçleri tamir edilip hazırlanır. Kadınlar ("sołt’aanh") yaz balık kampında kalıp çevredeki ufak avlara tuzaklama yaparken, erkekler ("denaa") kampı terkedip ilk sığın avına çıkarlar, sonra da rengeyiği ile ayı avı başlar. Sığınlar özellikle eti ve derisi en değerli avlarıdır ve avlamak için günlerce gezerler. Sonbaharda bütün yaz beslendiği için yağlı olan Coregoninae alt familyasından "whitefish" ("Coregonus, Prosopium") ile "Thymallus arcticus" balıklar avlanır. Ekim ("Benenhdedeteeyee") başından ortalarına kadar nehirler donmaya başlar ve ekim sonunda da ilk kar yağar. Bu zamanda inlerine kış uykusu için çekilen ayılar avlanır.

Kış ("hʉyh") mevsiminde yedi ay boyunca nehirler buz tutar. Kışın ilk yarısı olan ilk kış aylarına "ts’eyeets’en hʉyh kk’aatl’ot" («from the canoe (travel) to the solstice») adı verilir. Kasım ("Sooge Zo’ʉ’") ayında hava çok soğuk olur ve yerler derin karlarla kaplanır. Bu ayda kürk hayvanları tuzaklama yöntemiyle yakalanır. 20. yüzyıl başlarında rengeyiği de avlanırdı. Sığın geyiklerinden önce rengeyikleri (Yukarı "bedzesh", Merkezî "bedzeyh", Aşağı "medzeyh") bölgedeki birincil toynaklı hayvan idi. Sığından önce ayrıca kar ayakkabılı tavşan ("Lepus americanus", Yukarı "gguh", Merkezî ve Aşağı "ggʉh"), kar kekliği ("Lagopus", Yukarı "daaggoo, notlʼebaa", Merkezî "delbegge", Aşağı "kkʼoyoldaal") ve "Falcipennis canadensis" kışın çok sayıda bulunan protein kaynakları idi. Kış mevsimi tatil aylarıdır ve bu mevsimde insanlar köylerinde toplanırlar. Orta kış ("hʉyh yneets") mevsimi kış gündönümüyle ("hʉyh kk’aatl’ot") başlar. Aralık ("Be’ooz Kkelyee") ayındaki kış gündönümünde hristiyanlık öncesi potlaç törenleri düzenlenirken Hristiyanlıktan sonra Noel ve Yeni yıl kutlamalarına dönüşmüştür. Son kış ("yoo-an yaats’ena") mevsiminde Ocak ("Benenh Neełkk’aayedelaayee") ve Şubat ("Telel Zo’ʉ’") ayları -50 °F fahrenhayt derecede soğuk olur. Bu aylarda boz kurt ("Canis lupus pambasileus" ile "Canis lupus tundrarum", Yukarı "tookkone", Merkezî "teekkone, tookkone", Aşağı "nekʼeghun"), Kutup porsuğu ("Gulo gulo luscus", Yukarı ve Merkezî "nełtseeł", Aşağı "neełtseeł"), Kanada vaşağı ("Lynx canadensis"), Amerika vizonu ("Neovison vison ingens"), kızıl tilki ("Vulpes vulpes alascensis"), Amerika sansarı ("Martes americana", kendisi: "kʼetsegheye", derisi: "kʼetsegheł") tuzaklanarak avlanır. Kıştan İlkbahar başına kadar su samuru (Yukarı ve Merkezî "bezeye, belaazone", Aşağı "mezeye") ile Kuzey Amerika kunduzu ("Castor canadensis", "noyʼe") tuzaklanarak avlanır. Bu son kış mevsimi açlığın görüldüğü zamanlardır. Son kış ile ilk bahar aylarında geyik bol olunca dişi sığınlar azalan yiyecek stoğunu doldurmak için avlanırlar. Buz altında avlanan Alaska karabalığı ("Dallia pectoralis", "oonyeeyh") açlığın görüldüğü bu mevsimde hayati öneme sahiptir.

İlkbahar ("hotenh kkokk’a") mevsimi buz tutmuş kar üsütünde seyahat edilen aylardır. İlkbahar başı ya da "ilk bahar" ("sonot") karların erimeye başladığı Nisan ("Hʉtenh Zo’ʉ’") ayından başlar. Bu zamanda nehrin donmuş olan buzları tabakalar halinde kırılmaya başlar ve su kuşları güneyden göç ederek Mayıs ("Benenh Tots’eeyhleyaayee") ayında dönmeye başlarlar. İlkbahar sonu ya da "son bahar" ("hullookk’ut") gürüldeyen seslerle kırılan nehir buzları dört ya da beş fit kalınlığında olur ve sık sık sel taşkınları oluşur. Nehir ve göllerdeki buzlar çözülünce Mayıs ayında ilkbahar kampına gidilir ve kampta misk sıçanı (Yukarı ve Merkezî "bekenaale", Aşağı "kkʼodemaay"), kunduz, ördek ve kaz avlanır. Haziran ayında balık kampına çıkılır.

tavşan, sincap, kar kekliği, "Falcipennis canadensis" gibi hayvan ve kuşları yerde avlamak için sıçrar çubuklu kapan (Merkezî "tsooye ggaabeeł") kullanılır. Çubuğu söğüt (Yukarı "kkʼuyʼ", Merkezî ve Aşağı "kkʼʉy, kkʼʉyh") dalından yapılır.

Kadınlarca toplanan yabani böğürtlensi ve üzümsü meyveler içinde "Arctostaphylos rubra" (Yukarı "denesh", Merkezî ve Aşağı "deneyh"), "Vaccinium (Cyanococcus)" (Yukarı "jeeje", Merkezî ve Aşağı "geege"), "Rubus chamaemorus" (Yukarı "nekkotl", Merkezî ve Aşağı "kkotl") sayılabilir. Sebze ("kʼetsaanʼ') olarak değişik bitkiler kullanılır.

Kayık ("ts’eeyh") ve Kano (Yukarı ve Merkezî "beedoye", Aşağı "meedoye") Yukon, Koyukuk ve Tanana gibi büyük büyük nehirler ile bunların kollarında kullanılan ulaşım aracıdır. Daha çok huş ağacının kabuğundan imal edilen huş kabuğu kanoları ("kk’eeyh beedoye") kullanılır ve kürekle ("tʉghʉ’oye") çekilir.

Eskimolarla ticaret: Avrupalı merkantilistler bölgeye gelmeden önceleri, Koyukonlar İnyupik Eskimolarıyla, özellikle de Kobuk Malimutları ile ticaret yapıyorlardı. Bu ticaret 1970 lere (ANCSA yasasına kadar) kadar sürmüştür. Kobuk İnyupikleri ile Koyukonlar arasında anlaşabilmek için ticaret jargonu oluşturulmuş ve halklar arasında evlilikler bile görülmüştür. İnyupik ile Koyukon coğrafyasının komşu olup ortaklaştığı nokta İnyupik topraklarındaki Alatna (İnyupikçe "Alaasuq") ile Koyukon topraklarındaki Allakaket (Koyukonca "Aalaa Kkaakk’et") köyleridir. Günümüzde Alatna'da daha çok Kobuk ve Selawik Malimiut İnyupikleri ile Nunamiut İnyupikleri yaşarken, komşu Allakaket'te daha çok Koyukon Atabaskları yoğundur. Allakaket bölgesindeki Koyukonlar Kobuk'taki Kuuvaŋmiut İnyupikleriyle ve Anaktuvuk Pass'daki Nunamiut İnyupikleriyle ticaret yaparlar. Güneybatı Koyukon topraklarındaki Nulato eski çağlardan beri Malimiut İnyupikleri ile Koyukonlar arasında işlek bir ticaret merkeziydi.

Kobuk Malimiut İnyupik Eskimoları, Kızılderililere "itqiḷiq" adını verirler ve Kızılderili ile İnyupik melezine de "itqiḷiayaaq" derler. İnyupikçede sığın için kullanılan "tiniika" ~ "tiniikaq" {tekil} "tiniikak" {ikil} "tiniikat" {çoğul} kelimesi sığın avcısı Koyukonların dilinden ("dineega") geçmiştir.

Kızılderililerle ticaret: Yukarı Yukon Koyukonları Aşağı Tananalarla, Aşağı Yukon Koyukonları ise Değinaklarla (İngaliklerle) ticaret yaparlardı.

Avrupalılarla ticaret: Merkantilist Avruplıların bölgeye ulaşmasından sonra onlarla en aktif ticaret başlamış oldu. Koyukon "tarihsel dönemi" Avrupalıların 1800 lerde bölgeye ulaşmasıyla başlar. Avrupalı kürk tüccarları 1800 lerin ortalarında İç Alaska'ya gelmeye başlamışlardır. 1900 civarında Koyukuk ve Yukon nehirleri boyunca ticaret karakolu olarak büyük köyler kurulmaya başlanmıştır. Avrupalılarla yıldan yıla artan ticaret ve bu ticarette yerlilerin yeni yiyecek, giyecek, para ve diğer mallarla tanışıp onlara bağımlı olamalarına yol açmıştır. Bu bağımlılık yıldan yıla artmış ve kendi iç dinamikleriyle yaşamı sürdüren Atabasklar dış kaynaklara bağımlı hâle gelmişlerdir. Bölgedeki diğer Atabasklar gibi Koyukonların da lüks yaşamı ilk ticaret karakolunun gelmesiyle başlar ve mühimmat, tütün, şeker, çay ve kahve Beyaz tüccara bağımlılık yaratan ürünlerin başında gelir. Yeni ürünlere bağımlılığın artması, tüccarla Atabasklar arasında borç-kredi döngüsünü hızlandırmış ve daha fazla kürk hayvanı (en önemlisi kunduz) yakalanmasını gerektirmiş, bu da yöredeki hayvan popülasyonları üzerindeki baskıyı artırmıştır.

Kürk ticaretinin düşmesiyle birlikte 1940 larda devlet hizmetlerinin artması, doğal gaz ve petrol çıkarımı “government industrial” denen sanayinin ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Eski günlerindeki gibi büyük çapta olmasa da kürk ticareti günümüzde hâlâ sürmektedir ve bu iş her yıl biraz daha azalmaktadır.

Rus Amerikası döneminde ABD'nin Ruslarla birlikte idare ettiği Alaska'yı 1867 yılında Rus İmparatorluğundan satın almasından bu yana 100 yıldır çözülemeyen yerlilerinin (Eskimo ve Kızılderililerin) toprak taleplerini çözmek üzere ABD Kongresinde 18 Aralık 1971 tarihinde başkan Richard Nixon tarafından imzalanarak yürülüğe giren ve ABD tarihinin en büyük toprak talebini karşılayan yasa olan Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA) gereği kurulan Alaska Yerli Bölge Şirketlerinden "Doyon, Limited" (DOYON) yerli bölge şirketine bağlı 5 köy şirketi Koyukonlara aittir. Köy şirketleri topraklarının yüzey hakkına sahiptir, fakat bölge şirketleri hem köy şirketlerinin hakkına hem de toprakların yeraltı hakkına sahiptir.

Tanana Chiefs Conference adlı kâr amacı gütmeyen konsorsiyumda temsil edilen Koyukon "regional band"ları:

Üst giyimi olarak önden ve arkadan V biçimli kuyruğu olan tünik benzeri gömlek/elbise (Yukarı "de’aach" Merkezî "deʼaak") kullanılır ve saç