kintilerinde bulunan ve septaria olarak bilinen nodüllerin pişirilmesi sonucu elde edilen bir "doğal çimento"dur. Pişirilen nodüller ince toz halinde öğütülür. Kumla karıştırılarak harç haline getirildiğinde bu malzeme, 5–15 dakika içerisinde sertleşir. "Roma Çimentosunun" başarısı, başka üretiriclerin yapay kil ve tebeşir taşı karışımlarını pişirerek rakip ürünler geliştirmesine yol açmıştır.

Özellikle bu tür malzemelerle 19. yüzyılda üretilmiş yapı dış cephelerinin onarım sorunları nedeniyle son yıllarda doğal çimentolar ile bunların özel bir çeşidi olan Roma çimentolarına ilgi artmıştır. Bu konuyla ilgili için karışıklık kullanılan terminolojiden kaynaklanmaktadır. Roma Çimentosu, James Parker tarafından 1796'da patentleştirdiği malzemeye verilen addır. Bu aslında bir doğal çimento, yani ocaktan çıkarılan, pişirilen ve ince toz halinde öğütülen bir marn (kil içeren kireç taşıdır).

Artık kaybolmuş bu doğal çimento üretim teknolojisini yeniden anlamak ve üretmek için Avrupa Birliği tarafından birbirini izleyen iki proje gerçekleştirilmiştir: Bunlar sırasıyla ROCEM ve halen devam eden ROCARE projeleridir. Bu projelerin her ikisi de yalnızca, Roma Çimentosu olarak adlandırılan doğal çimentolara odaklanmış olup erken yapay çimentolar kapsamları dışında kalmaktadır.

Parker'ın 1796 tarihli patentini izleyerek 19. yüzyılda Avrupa’nın farklı bölgelerinde, aynı zamanda 'çimento taşı' olarak da bilinen uygun tipte marn kaynakları bulunmuş ve farklı özelliklere sahip doğal çimentolar kullanıma girmiştir. 1824 yılında Joseph Aspdin Portland çimentosunu 'bulmuştur'. Bu yöntem, çeşitli bileşenleri bir araya getirerek doğal çimentonun yapay olarak elde edilmesine dayalıdır. Bunu izleyerek benzer biçimde ve birbirinden bağımsız olarak ‘bulunan’ ya da kopyalanan ‘Portland çimentosu’ türevleri ortaya çıkmıştır. Bu malzemeler aynı zamanda Proto (Erken) Portland çimentosu olarak da adlandırılır.

Erken Portland çimentosu, aynı dönemde üretilen doğal çimentolardan farklı bir kimyasal yapıya sahiptir: Diğer doğal çimentolardan daha yüksek bir ısıda pişirildiğinden, geleneksel düşey kilnde pişirilmiş doğal çimentolar ile daha geç dönemde yatay kilnlerde pişirilen yapay çimentolar arasında yer alır ve bu pişirme sıcaklığına uygun özellikler taşır. Ancak bu çimento günümüzde de kullanılan ve yapay çimento olarak sınıflandırılan modern basit Portland çimentosu ile tam eşdeğer değildir.

1860’larda döner yatay kiln teknolojisinin geliştirilmesi, çimento niteliklerini çok farklılaştırmış ve modern yapay çimentonun ortaya çıkmasını sağlamıştır. Elbette bugün tarihsel bir yapıda kullanılmış özgün bir sıva örneğinde yer alan bağlayıcının doğal çimento (tek kaynaklı marn) mı yoksa yapay bir çimento mu olduğunu söylemek güçtür; ancak çimentonun pişirilmesinde düşey ya da yapay bir kiln kullanıldığı kolaylıkla belirlenebilir. Diğer bağlayıcılardan farklı olarak, doğal çimento ya da Roma çimentosu terimleri, tek bir kayaç kaynağından gelen bir çimentoyu tanımlar. Erken ya da Proto Portland çimentosu terimi ise çeşitli farklı kaynaklardan ve yapay olarak karıştırılan malzemelerden üretilen erken çimentoları kapsar. Bu makalede sözü edilen 19. yüzyıl çimentoları için kullanılan genel geçer bir terminoloji yoktur.

Bu makalenin çoğu Wikipedia'nın aynı başlıklı İngilizce makalesinden (16 Ocak 2012) alınmadır.
Bu konudaki kaynaklar ve bilimsel yayinlar icin bkz. ROCARE

Türkçe Kaynaklar:





Sarkan

Sarkan – Türk, Altay ve Macar mitolojisinde Ejderha Tanrısı. Sarhan şeklinde de söylenir. Sarıkan Han, Şarıhan (Şaruhan) veya Sarık Han olarak da bilinir. Ejderhaları yönetir. Elinde bakır bir değnekle yeraltının dokuzuncu katında yaşar. Macar mitolojisindeki ejderhanın adı 'dır. Ayrıca bu sözcük, Orta Asya Şamanizminde bir ayağı diğerinden kısa olarak tasvir edilen bir putun adıdır.

Çok başlı ejderha (Sarkany) Macar halk öykülerinde olumsuz özellikler taşıyan bir varlıktır. (Avrupa ve İran mitolojisinde de ejderha insanlara düşman iken Çin kültüründe ejderhalar, genellikle iyi huylu yaratıklardır.) Hıristiyan kültüründe ejderhalar Satan (Şeytan) ya da onun hizmetçileri gibi görünür. "Sarkany" kelimesi Transilvanya'da ve macar masallarında kasırga manasını da barındırır çünkü Sarkan sık sık kasırgalarla (veya kasırga gibi) gelir. Bu semantik (anlambilimsel) örtüşme Kıpçak kabileleri vasıtasıyla gelen ve Türk dilinin diğer lehçelerinde de benzer söyleyişlerle yer alan kimi sözcüklerde de görülmektedir ve Sarkan sözcüğünün yağmur fırtına, kasırga anlamlarını çağrıştırmaktadır. Ayrıca bazı Macar dilbilimcilere göre; 'Sarkany' muhtemelen "beyaz erkek" anlamına gelmektedir ve Sarı/Saru/Şaru sözcüğü gerçekten de bazı Türk dillerine (Anadolu Türkçesinin aksine, sarı rengi değil) beyaz rengi ifade eder. Hemen hemen tüm Macar halk masallarında yer alır ve Macar kültüründe Batı Avrupa ejderhalarından oldukça farklıdır ve benzeri olmayan bir yaratıktır. O, zaman zaman insan şeklindedir, hatta at biner. Genellikle 7 (bazen de astronomik sayılarla ilişkili olarak 3, 12 veya 21 başı) vardır. Sarkany genellikle insan davranış veya karakteristiğinin olumsuz yönünü simgeler, yani masal kahramanı onunla mücadele ederken aslında o kendi kötü davranış, alışkanlık veya günahkar insan doğasının üstesinden gelmek için çaba sarfetmektedir.

Radlof'un Türk Lehçeleri Sözlüğü'ne göre, Şamanist Teleğütlerin inancında yer alan bir putun (totem, ongun) adıdır. Bu varlığın bir ayağının diğerinden kısa olduğu bildirilmiştir. Altayların "Altın Pırkan" adlı destanında elinde bakır bir değnekle yeraltının dokuzuncu katında yaşayan yedi başlı "Yelbegen"i yardıma çağıran "Sarık Kan" adında bir varlıktan söz edilir. Eski Türkçede "ejderha" anlamına geldiği ifade edilen bu sözcük, Bulgarcada "Şarukan" şeklinde kullanılırdı.

(Sar) kökünden türemiştir. Sarı sözcüğüyle ve sarılmak (bükülmek, kıvrılmak anlamında) fiili ile aynı kökten gelir. Sarı renk yeşil ile birlikte ejderhaları sembolize eder. Bazı Türk lehçelerinde (Avrupalıların Ejdersineği adı verdikleri) Yusufçuk böceğine Sarıska/Sarınçka/Sarınskan, Moğol dillerinde ise Sarsa/Carca/Carcaha denilmesi yine bu canlının ejderhaya benzetilmesiyle de ilgilidir.





Francisco Aguirre

Francisco Aguirre (d. 1 Eylül 1977), FC Naters takımında forvet pozisyonunda görev yapan Arjantinli futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 1997 yılında Banfield kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Brown de Adrogué, Argentino de Quilmes, Deportivo Morón, FC Chiasso, Yverdon-Sport, Al-Arabi (Qatar), FC St. Gallen, AC Omonia, Aris Limassol, FC Locarno, FC Mendrisio-Stabio ve FC Naters kulüplerinde oynadı.




Antonio Justo Alcibar

Antonio Justo Alcibar (d. 30 Aralık 1944), forvet mevkiinde oynayan eski Arjantinli futbolcudur. 1963 yılında Newell's Old Boys takımında profesyonel kariyerine başladı.1968 yılında Nueva Chicago takımına transfer oldu. Daha sonra sırasıyla Racing, Olimpiakos, San Andrés, Sarmiento, kulüplerinde forma şansı buldu. 1976 yılında transfer olduğu Sarmiento takımında kariyerini sonlandırmıştır.





Taşkapı (mitoloji)

Taşkapı, Türk ve Altay mitolojisinde yeraltı geçidi. Daşgapı da denir. Kayakapısı (Gayagapısı veya Kıyakapısı) olarak da bilinir. Yeraltı Dünyasına giden geçidin kapısıdır. Bir mağaranın içinde bulunur. (Taş/Daş/Dış) kökünde dışarıda olma içeriği dikkate alındığında Dış Kapı anlamına dahi gelir ki, bu evrenin dışarıya açılan son kapısı demektir. Caltaskalga veya Yaltaşkala sözcükleri de niteleyici veya eş anlamlı olarak kullanılır. Yeraltı Dünyasına giden geçidin kapısıdır. Çok uzak diyarlardaki bir mağaranın içinde bulunur. Önemli kapıların veya geçitlerin bulunduğu mağaralar, in içinde in, kuyu içinde kuyu olacak şekilde karmaşık yerlerdir. Bazı masallarda bu kapıya Argalıh adı verilir. Demir kaygan geçit ve kara kaygan geçit olarak betimlenir. Bazen sürekli açılıp kapandığı için Acılar Cabılar (açılır kapanır) olarak tarif edilir. Kimi zaman çadırın bacası ve güneşliği olan Tünük/Tündük biçiminde düşünülerek bu geçide de aynı ed verilir.





Mauro Alegre

Mauro Alegre (d. 8 Ocak 1988), Chorrillo FC takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Arjantinli futbolcudur.

2006 yılında Botev Plovdiv takımında profesyonel kariyerine başladı. 2007 yılında AC Lugano takımında kiralık olarak oynadı. Daha sonra sırasıyla Botev Plovdiv, Chorrillo FC, kulüplerinde forma şansı buldu. 2011 yılında transfer olduğu Chorrillo FC takımında halen oynamaktadır.





Sergio Omar Almirón

Sergio Omar Almirón (d. 18 Ağustos 1958), forvet pozisyonunda görev yapmış Arjantinli millî futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 1977 yılında Newell's Old Boys kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Tours FC, Newell's Old Boys, Tigres, Estudiantes, Central Córdoba ve Talleres kulüplerinde oynadı.





1943 Adapazarı-Hendek depremi

1943 Adapazarı-Hendek depremi 20 Haziran yerel saat ile 17.32'de meydana geldi. 336 can kaybına yol açan ve 6.6 M büyüklüğünde meydana gelen deprem. Mercalli şiddet ölçeğine göre en büyük şiddet IX (Şiddetli) olarak hissedildi.




Dost Muhammed

Dost Muhammed (asıl adı Muhammad ibn Süleyman Dost; d. 15. yüzyıl, Herat, Afganistan - ö. 1560 dolaylarında, Kazvin, İran), Fars ressam, hattat ve sanat tarihçisi.

Ûnlü minyatür sanatçısı Behzad'ın bir öğrencisi olan Dost Muhammed, Herat kütüphanesindeki hocaların yanında çalıştı. Yeteneğini gören Prens Bahram Mirza, onu stüdyosunda çalışmaya davet etti. 1520 civarında Behzad ile birlikte Herat'tan Tebriz'e taşındı. Şah I. İsmail'in ölümünden sonra Şah I. Tahmasp'ın hizmetinde kaldı ve meşhur Şehname'nin resimlenmesinde katkıda bulundu. Hocası Behzad'ın ölümünden sonra bilinmeyen bir nedenden dolayı Tahmasp kütüphanesini terketti. Kimi araştırmacılara göre doğası göçebe olan Dost Muhammed, aynı yerde uzun süre kalamıyordu. 1530'ların sonlarından 1554-55'e kadar Babür İmparatoru Hümayun'un kardeşi Mirza Kamran'ın yanında Kâbil hükümdarının sarayında çalıştı. Sonrasında imparatorun davetiyle Hindistan'a gitti. 1560'ların başlarında İran'a geri döndü ve ömrünün geriye kalan kısmını Ka