üm ve hastalık getirmek için yüce tanrı tarafından gönderilen Kala adıl varlıklara inanılır. Bazıları insanlara nefesleriyle hastalık verir. Bazıları da yer altında yaşar. Genellikle görünmezler ama bazan sivri kafalı insanlar olarak veya hayvan olarak ortaya çıkarlar.

Galçan Han; Türk, Moğol ve Altay mitolojisinde ateş tanrısıdır. Kalçan Han da denir. Bazen Gal Han ile eşdeğer olarak görülür. Bazen de onun emrindeki başka bir tanrı olarak ifade edilir. Ateşin koruyucu ruhu olarak saygı gösterilir. Kendisine keçi kurban edilir. Galçan/Kalçan sözü kellik ifade eder. Kal (kellik) ve Moğolca Gal (ateş) ile ilgilidir. Ayrıca Moğolcada Halzan sözcüğü kel demektir.

Moğol ve Buryat mitolojisinde ocak tanrısıdır. Ocağı ve ateşi korur. Gal Han'ın emrindedir.

Gal, Moğolcada Ateş demektir. Türkçe Al/Hal ve kellik ifade eden Kal kökleriyle bağlantılıdır. Eski Moğolca Galı ve Evenkçede Guluvun ateş mamasına gelir.





İmre

İmre – Türk ve Altay halk kültüründe ve mitolojisinde Cemre Cini. İmere veya Emre de denir. İlkbaharda görünüp titrek ışıklar saçarak göğe yükselir. Sonra buzların üzerine düşerek onları eritir. Oradan da yere girer. Bundan sonra ısınmış topraktan buhar yükselir. Emire baharın gelişini temsil eder. Bulgarlarda Zemire olarak yer alır. Anadolu Türkçesindeki Arapçadan gelme Cemre sözcüğünün aslında bu adın benzetme yoluyla değişmiş hali olduğu söylenebilir. İlk cemre 20 Şubatta havaya ve yedişer gün arayla da suya ve toprağa düşer. Zemre ise Kumuk Türkçesinde nem, buhar gibi anlamlara gelir. Emir ise sis, duman, bulut anlamlarını taşır. Ünlü tasavvuf ozanı Yunus Emre ve şeyhi Taptuk Emre’nin adları da bu konuda ilgi çekici bir özellik taşır. Tasavvuftaki kor ve ateş kavramlarının mecazi anlamları vardır. Temizlenmeyi ve yeniden doğuşu temsil eden ateş aşk kavramının yakıcılığıyla da yakından ilgilidir. Amramak/Emremek/İmremek (Aşık Olmak) ve Amra/Emre/İmre (Aşık) sözcükleri de bu konuyla bağlantılı olarak değerlendirilebilir. İç Anadolu'da ve Sivas yöresinde, soğukta kalanlar için kullanılan "İmir'in (Emir'in) iti gibi titremek," deyiminin de yine bu varlıkla alakalı olduğu söylenir.

(Am/Em/İm) kökünden türemiştir. Ateş ve Aşk anlamları taşır. Ayrıca damga, hafıza gibi içeriklere de sahiptir. İm Moğolca ve Türkçede işaret, belirti, demektir.





Hal dili

Hal Dili – Türk halk inancında ve halk kültüründe ters lisan. Al dili olarak da bilinir. Tersine bir dildir. İnanışa göre öte dünya varlıklarının yaşayışları, görünüşleri ve dilleri bu dünyanın tam tersidir. Mesela öteki dünya varlıklarına; "Git" demek için "Gel" demek gerekir veya bazen de sözcüğün ya da cümlenin tersten okunması lazımdır. Kuş dili kavramı ile de bağlantılıdır. Tersine okuma mantığı; Amerikan kovboy filmlerinde bir dönem yerli (Kızılderili) dillerini filmlerde kullanmak yerine, bu zahmete girmemek için İngilizceyi tersten okutarak kotaran yönetmenlerin uygulamalarını da akla getirmektedir. Çünkü bu anlayış kendinden olmayanı karşıt olarak algılamanın bir sonucudur. Türk kültüründe öte dünya bu dünyanın tersidir. Yer altı alemi bu alem ile uyumsuzuk halindedir.

Arapça "Hâl" (durum, vaziyet) kelimesiyle benzeşmesi nedeniyle "beden dili", "ruh hali" gibi kavramları da içermeye başlamıştır. Bu bağlamda düşüncelerini duruşuyla, davranışlarıyla sesizce (sesli dil kullanmadan) anlatma demektir.

(Hal/Al) kökünden türemiştir. Aldatmak, kandırmak ve kızıl renk anlamlarını içerir. Moğolca kökünde ise Al-Hal benzeşmesine ilave olarak “Gal” (Ateş) anlamı da vardır.






Izıh Han

Izıh Han, Türk ve Altay mitolojisinde hayvan tanrısı. "Itıh Han" olarak da anılır. Hayvanları ve özellikle atları, Idık olarak doğaya salınan azat kurbanları koruyan tanrıdır. Dağların zirvesinde yaşar.

(Iz/Id) kökünden türemiştir. Idık sözünden gelir. Salmak, serbest bırakmak anlamları vardır. Kutsallık ve tanrısallık kavramlarını da bünyesinde barındırır.





İçite

İçite Hatun - Türk ve Altay mitolojisinde Sağlık Tanrıçası. Hastalıkları önler, insanlara sağlık verir. Yaşlı ve bilge görünümlü bir kadındır. Sahip olduğu güç yardımıyla derdi hastanın vücudundan kovar. Kızıl saçlı, inci dişli, gelecekten haberler verebilen, insanları beladan koruyan bir varlıktır. Çevresi sık ormanlarla kaplı bir gölün içinde yaşar.

(İy/İz/İç) kökünden türemiştir. İye/İçe yani koruyucu ruh ve sahip anlamlarıyla bağlantılıdır. Ayrıca Ece/Eçe yani kraliçe ve abla sözcükleriyle de yakından ilgilidir. Enjeksiyon yapmak (şırınga etmek) anlamına gelen İçitmek adlı sözcükle benzerliği de ilgiçekicidir.





İn İyesi

İn İyesi – Türk ve Altay halk inancında mağaranın koruyucu ruhu. "Hin İyesi / Eğesi / Ezi / Issı / İççisi" veya Ünkür (Öngür, Üngür) İyesi ya da Mağara İyesi olarak da bilinir. Moğollar Hongıl Ezen derler. Her mağara için farklı bir İye vardır. Türklerde mağaralar farklı alemleri ve gizli diyarları birbirine bağlayan geçitlerdir. Yer altı dünyasını yeryüzüne bağlayan kapılardır. Hun Devleti’nde kutsal sayılan ve büyük şamanlar ile devlet adamlarının ziyaret ettiği bir “Ata İni (Mağarası)” vardır. Burası kutlu bir yerdir, senenin belli günlerinde ziyaret edilir ve saygı gösterilir. Bir çeşit mabeddir. Göktürklerde ve başka Türk boylarında da yine aynı şekilde kurbanlar sunulan ata mağaraları vardır. Yer altı dünyasının bir parçasıdırlar. Kurttan türeme efsaneleri çoğu zaman bir mağarada gerçekleşir. Şamanlar yeraltına giderlerken Dünyanın Bacası denilen bir kapıdan geçip yeraltındaki mağaralardan oluşan tünellerde yolculuk yaparlar. Türklerin Aşına adı verilen kurt ataları böyle bir mağarada kurttan doğmuştur. Tapınakların çoğu mağaralardadır ve ata ruhları buralarda gezip dolanır.

İn İyesi ile bağlantılı olarak değerlendirilebilecek başka bir varlıkta Kuyu İyesidir. Çünkü, kuyularda tıpkı mağaralar gibi yeraltına açılan kapılar olarak görülür. Türk ve Altay halk inancında kuyunun koruyucu ruhudur. Guyu (Koyo, Kudu, Kuduk, Kudık, Koyı, Guyı) İyesi de denir. Kuyu, içinden su çıkartılan doğal veya yapay, derin çukur demektir. Her kuyu için farklı bir İye vardır. Türk halk inancında kuyular başka alemlere açılan kapılar olarak kabul edilir ve gizemli yerlerdir. Su çıkartıldığı için de saygı duyulur. Bazı masallarda Altın Kuyu’dan bahsedilir. Masallarda kuyuların derinliği 40 kulaç olarak söylenir.

(İn) kökünden türemiştir. Mağara demektir. İnilen yer anlamına gelir.





Güngör Tekin

Güngör Tekin (d. 4 Ocak 1952, İstanbul), Türk eski millî futbolcudur. Galatasaray'da uzun yıllar forma giymiştir. Özellikle Galatasaray'la elde ettiği başarılardan dolayı kulübün efsane futbolcuları arasında gösterilmektedır. Galatasaray tribünlerinde yumruk şovu başlatan ve Türkiye'de "Oley tezahüratı"nın yaratıcısı olarak gösterilmektedir. Son olarak Aralık 1998 tarihinde İngiltere'de uyuşturucu kaçakçılığı yaparken tutuklandı ve 23 yıl hapis cezasına çarptırıldı.

Futbola Üsküdarspor altyapısında başladı ve daha sonra as takımda forma giymeye başladı. Burada gösterdiği performansla birçok takımın transfer listesine girdi.

Neticesinde 1973-74 sezonunun başında Süper Lig ekiplerinden Giresunspor'a transfer oldu. Burada daha geniş bir kitlece tanındı ve üç büyüklerin transfer listesine girdi.

Neticesinde 1975-76 sezonunun ilk haftalarında Galatasaray'a transfer oldu. Galatasaray'da kısa sürede ilk 11'ın vazgeçilmez oyuncusu oldu ve 5 sezon boyunca düzenli olarak forma giydi. Özellikle taraftarlarla olan iletişiminden dolayı Galatasaray'ın tarihinde önemli bir yere sahip oldu. Galatasaray tribünlerinde yumruk şovu başlatan ve Türkiye'de "Oley tezahüratı"nın yaratıcısı olarak gösterilmektedir.

1980-81 sezonunda Kuzey Amerika Futbol Ligi ekiplerinden Toronto Blizzard'a transfer oldu. Burada bir sezon forma giydikten sonra Türkiye'ye geri dönme kararı aldı.

Bunun üzerine 1981-82 sezonuna Fenerbahçe'ye transfer oldu. Fenerbahçe'de iki sezon forma giydikten sonra faal futbol kariyerini noktaladı.

1985-86 sezonunun sonuna Ankaragücü'nde forma giydikten sonra faal futbol kariyerini noktaladı.

9 kez Türkiye millî takımına çağrılan Güngör Tekin, 3 kez Türkiye millî takımı formasını giydi.





Tokyo 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığı

Tokyo 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığı (), Japonya'nın başkenti Tokyo'nun 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığının Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından onaylanması ve adaylık sürecidir. Şehir daha önce, 1964 Yaz Olimpiyatları'na ev sahipliği yapmıştır.

Tokyo, 16 Temmuz 2011 tarihinde Japon Olimpiyat Komitesi tarafından seçilmiştir. Böylece, 2020 Yaz Olimpiyatları için Tokyo Japonyanın aday şehir olduğu teyit edilmiştir.

Tokyo’dan önce ev sahibi adaylığı yapmayı Japonya’nın Nagasaki ve Hiroşima kentleri de planlıyordu. Ancak iki kent de maddi sıkıntı nedeniyle aday olamadılar. Bu yüzden Tokyo adaylığını koydu.

7 Eylül 2013 tarihinde yapılan 125. oturumla olimpiyatlara ev sahipliği yapacak ülke Tokyo seçildi.

Tokyo, 2016 Yaz Olimpiyatları için de ev sahibi adayı olmuş, finalde Brezilya'nın Rio de Janeiro kentine kaybetmiştir.

Tokyo, Japonya'nın en kalabalık ve ekonomik açıdan en önemli şehridir.

Millî Olimpiyat Stadyumunda yenileme süreci başlatılmıştır. Bir yenileme sonrasında stadyumun, açılış ve kapanış törenlerinin yanı sıra atletizm etkinlikleri ev sahipliği yapacağı planlanıyor.






Doha 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığı

Doha 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığı (), Katar'ın başkenti Doha'nın 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığının Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından onaylanması ve adaylık sürecidir.

Olimpiyatlara ev sahibi olcak ülke 7 Eylül 2013 tarihinde açıklanacaktır.

Doha, Katar'ın en kalabalık ve ekonomik açıdan en önemli şehridir.






Madrid 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığı

Madrid 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığı (), İspanya'nın başkenti Madrid'in 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığının Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından onaylanması ve adaylık sürecidir. Madrid Olimpiyat Stadı kullanılacaktır.

Madrid 1 Haziran 2011 tarihinde İspanyol Olimpiyat Komitesi yönetim kurulu tarafından aday gösterilmiştir.

Olimpiyatlara ev sahibi olcak ülke 7 Eylül 2013 tar