astanesi" adlı bir hastane açtı. Güzelbahçe Hastanesi'ni 1965'e kadar yönetti.

1950 yılında ordinaryüs profesör ünvanını alan bilim adamı, 1954 yılında Fransız devlet nişanı Legion d’Honneur madalyası ile ödüllendirildi. 27 Mayıs Darbesi'nden sonra üniversiteden ihraç edilen 147 bilim adamı arasında yer aldı. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları Kliniği Direktörü iken 1969’da kalp yetmezliğinden hayatını kaybetti.

Kitap tutkusu ile tanınan Kazancıgil, ölümünden önce kütüphanesini direktörlüğünü yaptığı kliniğe bağışladı. Adı, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nde bir amfiye verilmiştir.




Otomotiv termoelektrik üreteci

Otomotiv termoelektrik üreteci (OTÜ), içten yanmalı motordaki atık ısıyı Seebeck etkisini kullanarak elektrik enerjisine dönüştüren bir cihazdır. Normal bir OTÜ, dört ana bileşenden oluşur: Sıcak taraflı ısı eşanjörü, soğuk taraflı ısı eşanjörü, termoelektrik malzeme, sıkıştırma sistemi. OTÜ'ler sıcak taraftaki ısı eşanjörüne bağlı olarak iki kategoriye ayrılabilir: Egzoz tabanlı ve soğutucu tabanlı. Egzoz tabanlı OTÜ'ler, atık ısıyı içten yanmalı motorun egzozlarından elektrik enerjisine dönüştürür. Alternatif olarak soğutucu tabanlı OTÜ'ler antifrizin atık ısısını elektrik üretmek için kullanır.

Otomotiv termoelektrik üreteçlerindeki (OTÜ) termoelektrik malzemeler, sıcak ile soğuk taraflı ısı eşanjörleri arasında bulunur. Termoelektrik malzemelerde yarı iletken p-n bağlantıları kullanılırken, ısı eşanjörlerinde yüksek ısıl iletkenliğine sahip metal plakalar kullanılır.

Termoelektrik malzemenin iki yüzeyi arasındaki sıcaklık farkı (ısı) sonucunda, Seebeck etkisine göre elektrik üretilir. Motordaki sıcaklık egzozdan geçtiğinde, yarı iletkenlerin yükleri sıcak taraflı ısı eşanjöründen soğuk taraflı ısı eşanjörüne doğru taşınır. Yük taşıma işlemi tamamlandığında bir elektrostatik potansiyel oluşurken ısı aktarımı sonucunda bir akım oluşur. Egzozdaki çıkış sıcaklıkları 700 °C (~1300 °F) veya daha fazladır. Sıcak taraftaki çıkış gazı ile soğuk taraftaki soğutucu arasındaki sıcaklık farkı birkaç yüz derecedir. Bu sıcaklık farkı ile 500-750 Watt elektrik gücü elde edilir.

Sıkıştırma sistemi, termoelektrik malzeme ile ısı eşanjörü yüzeyleri arasındaki termal bağlantı direncini azaltmaya yardımcı olur. Soğutucu tabanlı OTÜ'lerde soğuk taraftaki ısı eşanjöründe, soğutma akışkanı olarak antifriz kullanılırken; egzoz tabanlı OTÜ'lerde soğuk taraftaki ısı eşanjöründe, soğutma akışkanı olarak ortamdaki hava kullanılır.

Mevcut OTÜ'lerin verimi yaklaşık %5'tir. Yine de ince film transistörü ve kuantum çukuru teknolojilerindeki verimi ileride %15'lere çıkartılabilir.

OTü'lerin verimi, malzemenin termoelektrik dönüşüm verimliliği ve iki ısı eşanjörünün termal verimi tarafından belirlenir. OTÜ verişi şöyle ifade edilebilir:

ζ = ζ х ζ х ρ

Burada:

ζ : OTÜ'nin tam verimi

ζ : Termoelektrik malzemenin dönüşüm verimi

ζ: Isı eşanjörü verimi

ρ : Termoelektrik malzemenin sıcak tarafı ile soğuk tarafı arasındaki ısı oranı

OTÜ'nin asıl amacı, yakıt verimliliğini arttırmaktır. Bir içten yanmalı motorun enerjisinin %40'ı egzozdan gaz ısısı olarak kaybolur. Gaz ısısı elektrik enerjisine dönüştürüldüğünde, motordaki eletrik üretim yükü azaltılarak OTÜ'nün yakıt verimliliği azalır. Otomobildeki OTÜ'ler, elektrik üretecinin gücünden daha çok motorun termal enerjisinden elektrik üretir. Ortama salınan atık ısı elektriğe dönüştürüldüğünde motor, örneğin far gibi aracın elektriksel cihazlarına güç sağlamak için daha az yakıt yakar. Böylece otomobilin emisyon yoğunluğu azalır.




Togo'nun bölgeleri

Togo, idari ve coğrafi şartlar göz önünde bulundurularak beş bölgeye ayrılmıştır. Bu beş bölge ise ayrıca 30 idari bölge ve bir komüne ayrılmıştır. Togo'da en büyük idari birim olan bölgeler, idari bölgeleri de kapsar.

Togo, 1950'li yılların başında Fransa'ya bağlı bir bölge iken altı seçim bölgesine ayrılmış konumdaydı. 1955 yılında bugün de var olan dört bölgeye (Centre, Maritime, Plateaux ve Savanes) ayrılan Togo'da 1966 yılında tüm bölge ve idari bölgeler kaldırılmış, 1970 yılında ise yeniden oluşturulmuştur. 1970 yılında yeniden oluşturulan dört bölgeye ilaveten Centrale ve Savanes bölgelerin bir bölümü alınarak 1981 yılında oluşturulan Kara bölgesi de dahil edilmiştir.





Naci Bengisu

Naci Bengisu (d. 1901, İstanbul- ö. 10 Eylül 1978), Türk doktor, bilim adamı.

Türkiye’nin ilk yıllarında trahomla savaş ve göz cerrahisi alanındaki çalışmalarıyla göz hastalıkları hekimliğine önemli katkılarda bulunmuş bir tıp adamıdır.

Heykeltıraş Lerzan Bengisu'nun eşidir.
1901 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Babası Eczacı Ahmet Celal Bey'dir. Orta öğrenimini Vefa Lisesi'nde tamamladı. 1924 yılında Darülfünun Tıp Fakültesi'ni bitirdi. Beytüşşebap ve Çölemerik'te hükümet tabipliği, Gureba Hastanesi'nde asistanlık yaptıktan sonra Siir Vilayeti Özel İdaresi hesabına Fransa'ya giderek Paris'te Lariboisiere Hastanesi Göz Servisi'ne serbest helimlik yaptı.
Türkiye'ye döndükten sonra Siirt'te Memleket Hastanesi'nin kuruluşunda çalıştı; 1934 yılında İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nin Göz Hastalıkları Kliniği'ne girdi. 1942'de profesör, 1952'de ordinaryüs profesör oldu.

""Göz Hastalıkları"" adlı ders kitabı 1945'te yayımlandı. Tamamladığı başarılı retina dekolmanı (ağtabaka ayrılması) ameliyatları nedeniyle 1946'da Kızılay tarafından ödüllendirildi. 1953-1962 ve 1968-1970 yıllarında Türk Oftalmoloji Derneği’nin başkanlığını yürüttü.

Cerrahpaşa'da Göz Hastalıkları kliniğinin başkanlığını yürütmekte olan Bengisu, 27 Mayıs Darbesi sonra üniversiteden ihraç edilen 147 bilim adamı arasında yer aldı.; 1962’de çıkarılan kanunla üniversiteye geri döndü. Üniversite bünyesinde kurulan ikinci tıp fakültesi olan Çapa Tıp Fakültesi içinde İstanbul Göz Kliniği'ni kurdu.

1973'te emekliye ayrıldı. Geçirdiği kalp krizi sonucu 1978'de hayatını kaybetti.

Ayrıca Societe Française d’Ophtalmoloqie, Societe Ophtalmoloqie de Paris, Societe Heléne d’Ophtalmologie, Lique Contre le Trahome gibi
uluslararası derneklerin üyesi olan Bengisu, Türkiye'de ""Körleri Kalkındırma ve Eğitme Derneği""’ni kurmuştur. 




Hülya Düzenli

Hülya Düzenli (d. 18 Aralık 1957, Samsun) Türk ressam.

Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü'nü 1980 yılında birincilikle bitirdi. Adnan Çoker Atölyesi Mezunu'dur. Aynı yıl ağabeyi yüksek Mimar Ömer F. Düzenli ile Türkiye’de ilk özel sanat eğitim kurumu olan İstasyon Sanat Akademisi’ni kurmuştur.

İstasyon Sanat Akademisi'nde Türk ressam Nurullah Berk ile 1980-1982 yılları arasında aynı kurumda 1981-1993 yılları arasında Sabri Berkel ile 2001-2002 yılları arasında Adnan Çoker ile çalışmıştır. 1981-2010 yılları arasında: Avusturya, Hollanda, İtalya, Fransa, Mısır, İngiltere, İspanya, Macaristan, ABD, Çek Cumhuriyeti gibi ülkelerde bulunan müzelerde Kültür ve Sanat anlatımları yapmıştır.






Lü Jiamin

Lü Jiamin (Çince: 呂嘉民 ; pinyin: Lǚ Jiāmín) (d. 1946) ya da takma adıyla Jiang Rong (Çince: 姜戎; pinyin: Jiāng Róng) Çinli yazar. Çinde en çok satan kitaplardan biri olan 2004 yılı basımı "Kurt Totemi" (Çince: 狼图腾; pinyin: Láng Túténg) adlı romanıyla tanınmıştır. Eşi Zhang Kangkang’da kendisi gibi yazardır.
Lü'nün ebeveyni Şangay’ın yakınlarında bir kasaba olan Jiading kasabasında yaşamaktaydı. Her ikisi de 1920’lerde Şangay’da Çin Komünist Partisi’ne katılmış ve Japon İmparatorluğu’na karşı Çin-Japon Savaşı’nda savaşan ordu içinde yer almışlardır. Savaştan sonra annesi eğitim alanında çalışmaya başlamış, babası da Sağlık Bakanlığında büro şefi pozisyonuna getirilmiştir. On bir yaşında iken annesi kanserden ölmüştür.

Lü henüz öğrenci iken, 1964 yılında yazdığı bir makale için "karşıdevrimci" olarak yaftalanmış ve ilk olarak Parti yetkililerin dikkatini olumsuz yönde çekmiştir. Babası Kızıl Muhafızlar tarafından "kapitalist yolcu" olarak suçlanmış olsa da bu örgüte katıldı. Ancak Kızıl Muhafızlar kitapları toplamaya ve toplu olarak kitap yakmaya başladığında eline geçirdiği kitapları saklayarak kendi kolleksiyonuna ekledi. 1967 yılında 21 yaşında bir lise mezunu olarak İç Moğolistan'ın Xilin Gol Aymağı'nda Doğu Ujimqin Sancağı'na gönüllü olarak gönderildi ve burada 33 yaşına kadar on bir yıl boyunca yaşadı. Kendi söylediğine göre daha popüler olan Çin'in kuzeydoğusundaki Heilongjiang yerine daha ıssız bir yerde olan İç Moğolistan'a gitmeyi kendisi istemiştir çünkü Heilongjiang'a gittiğinde Çin Halk Kurtuluş Ordusu'nun kışlasında kalmak zorunda olacağını düşünüp kitaplarına el konulmasından korkmuştur.

Lü, daha İç Moğolistan'da iken 1971 yılında "Kurt Totemi" içindeki fikirleri yazmak için düşünmeye başlamıştır. 1978 yılında Pekin'e döndü ve "Pekin Baharı" dergisinin baş editörü olarak Pekin Baharı hareketine katıldı. Bir yıl sonra Çin Sosyal Bilimler Akademisi'ne girdi. Mezun olduktan sonra Çin Emek Koleji'nde öğretim görevliliğine başladı. 1989 Tiananmen Meydanı Olayları içindeki rolü nedeniyle tutuklandı ancak Ocak 1991'de yargılanmadan Liu Suli, Chen Po ve öğrenci liderleri Xiong Yan ve Zhou Suofen ile birlikte salıverildi. "kurt Totemi"nin ilk taslağını yazmayı 1997'de bitirdi ancak yayıncısına basılmak için son taslağı 2003'ün sonundan önce vermedi. Son altı yıl roman üzerinde çok sıkı çalıştı. Hatta kendisi gibi romancı olan eşi "her gün kendini çalışma odasına kapatır ve bana ne yaptığını söylemezdi" demiştir.

Her ne kadar Lü hem Çinli hem de yabancı medyaya röportaj vermişse de resminin basılmasına izin vermemiştir. 2006 yılına kadar gerçek kimliğini yalnızca beş kişi biliyordu. Gerçek adını medyaya hiçbir zaman açıklamadı ama Çin Kamu Güvenliği Bakanlığı tarafından kim olduğu biliniyordu. Birkaç yazar Lü'nün anonim kalmasından yararlanarak "Kurt Totemi"nin devam kitaplarını yazdı. Hepsi Chanhjiang Arts Publishing House tarafından basılan bu kitapların arasında adı "Kurt Totemi 2" olan iki kitap ve 250.000 karakter uzunluğunda olan "Bozkırın Büyük Kurdu" adlı kitap da bulunmaktadır. Bu sahte devam kitapları nedeniyle Nisan 2007'de bir bildiri yayınlayarak hiçbirini ke