nı yaptığı deli hastanesini ararken, Tenten şöminedeki ateşle iplerini yakıp kurtulur. Aralarında çatışma başlar. En son kendini bir odaya kitler. Doktor Müller ateş edip odadaki Kloroform şişelerini kırar. Fırlatmış olduğu bir kösek yangın çıkarmıştır. Villayı terk ederler. Tenten yanan bir villada bayılmıştır. İtfaiye gelir. Yangının sönmemesi ve Tenten'in ölmesi için hortumu keserler. Fark edildikleri için kaçarlar. Tenten son anda kurtulur.

O gece villaya gelir bir uçak ağaç dallarına asılı üçgen şeklinde dizilmiş üç kırmızı ışığın olduğu yere çuvallar dolusu sahte para bırakır. Doktor Müller ve suç ortağı, trenle kaçar. Tren kalktığında Tenten gara gelir. Üst geçitten trene atlar. Doktor Müller diğer vagona geçip, Tenten'in olduğu vagonu diğerlerinden ayırır.

Tenten "Loch Lomond" marka içki olan bir yük treni görür. Koşarak yetişir. Milu bir sızıntı fark edip içer. Trenden indiklerinde, Tenten, Milu'nun sarhoş olduğunu görür ve çok kızar. Milu'ya haydutların peşine düşmesini söyler. Milu bir kulübenin yanında viski fıçısı bulur. Tenten Milu'ya kızarken Dupondt biraderler, Tenten'i yakalarlar. O sırada Tenten haydutları kaçarken görür. Olanları Dupondtlara anlatır. Mevzuata aykırı olsa da, onu takip etme koşuluyla kabul ederler. Müller ve suç ortağının uçakla kaçtığını görürler. Tenten bir pilotla birlikte uçağı izler, Dupondt kardeşler ise yanlışlıkla uçakları temizleyen birini pilot sanıp uçağına el koyarlar, onu pilotları olarak kullanırlar.

Müller'in uçağı siste kaybolur. Yolculuğun devamı tehlikeli olacağından Tenten ve pilot yere inerler. Uçak inerken taş bir sete çarpar ve kırılır Tenten bir dikenin üzerine düşer. Yakınlardaki bir evin sahibi Tenten ve pilot'a İskoçya'da Kiltock'a yakın bir yerde olduklarını ve o gece misafirleri olduklarını söyler. Ertesi sabah kahvaltı ederken haberlerde Müller'in uçağının düştüğünü duyarlar. Tenten Kiltock a gider. Akşam varır. Kaldığı handa yaşlı bir iskoç ona Kara Ada'da, "Ben More" şatosunun kalıntılarında bir canavarın yaşadığını ve oraya giden kişilerin bir daha geri gelmediğini anlatır.

Ertesi sabah kimse Tenten'i, Kara Ada'ya götürmeyi kabul etmediği için, bir motor satın alıp Kara Ada'ya gider. Oradaki sözde canavarın aslında bir goril olduğunu ve kalpazanların onu Kiltockluları korkutmak için kullandıklarını anlar. Tüm kalpazanları çeşitli tehlikeler atlatıp yakalar. Sonunda Dupondt biraderler ve bazı onlara yardımcı polisler gelir. Tüm çete tutuklanır. Çatışma sırasında goril burç merdiveninden düşüp kolunu kırmıştır. Tenten gorili Londra Hayvanat Bahçesi'ne hediye eder.





Yapay resif

Yapay resifler, tipik olarak genellikle biyolojik özelliklerini kaybetmiş, erozyona uğramış, Türkiye'de boğazlarda olduğu gibi blok gemi geçişlerinin yoğun olduğu, ya da sörf geliştirme bölgeleri gibi yerlerde deniz yaşamını geliştirmek ve tedavi etmek için kurulmuş insan yapımı sualtı yapılarıdır.

Yapay resifler batan petrol kuyuları (Towers-to-Reefs programı örnek olabilir), gemi batırma, moloz ve inşaat molozları gibi başka amaçlar için inşa edilmiş nesneleri kullanarak inşa edilir. Diğer yapay resifler ise, PVC veya betondan inşa edilebilirler. Deniz tabanındaki batıklar kendiliğinden yapay resif haline gelebilir. İnşaat yöntemi ne olursa olsun, yapay resifler, genellikle yosun ve midye, mercan, istiridye gibi omurgasızlar için sert yüzeyler sağlar; buna bağlı olarak yapay resifler, balık toplulukları için çeşitli yapısı ile gıda ve saklanmaları için yer sağlamış olur. Böylece deniz yaşamı zenginleşir.

Yapay resif kullanımının binlerce yıllık tarihi vardır. Antik Persler Dicle Nehri'nin ağzında yapay resif inşa ederek Hint korsanları engellemek için blokajlar oluşturmuşlardır. Birinci Pön Savaşı sırasında Romalılar düşman gemileri yakalamak için Sicilya'da Kartaca liman ağzına bir resif inşa etmişler ve adayı Kartacalılardan kurtarmışlardır.

17. yüzyılda Japonya'da inşa edilen yapay resiflerde balık verimini artırmak veya algakültür için moloz ve kayalar kullanılmıştır, bu yöntem yosunların büyümesi için kullanılır.

ABD'de Güney Karolina'da 1830'larda balıkçı kulübeleri çevresindeki sularda balıkçılığı geliştirmek için yapay resifler kullanılmıştır.

Bu uygulamada ABD'li balıkçılar, yapay resif oluşturmak için birbirine geçmiş ağaç dalları kullanmaktaydı.

Bugün artık yapay resif ya da balık habitatı olarak, eski buzdolapları, alışveriş arabaları, pert araba iskeletleri, çalışmayan tarım makineleri gibi insan yapımı kullanılmış ürünler ağaç dallarının yerini almıştır. Onaylanmış projeler içinde eski metro vagonları, eski muharebe tankları, zırhlı personel taşıyıcıları ve petrol sondaj kuleleri de vardır. Deniz içinde balık habitatları oluşturulurken kullanılan bu eşyalar, toksik-plastik kirletici öğelerinden ayrıştırılarak denizde uygun yerlere bırakılır.
Bir okyanusta, mevcut dikey bir yapı ile karşılaşıldığında, sardalye ve küçük balıklar için uygun yapay resif geliştirilebilirken, mavi yüzgeçli ton balığı ve köpekbalıkları gibi pelajik yırtıcılar gibi küçük balıklarla beslenen canlılar için beslenme noktası sağlayan, plankton bakımından zengin bir deniz habitatı oluşturulabilir. Deniz açıklarında, delikli strüktürlerle orfoz balığı, mercan balığı vb sakinleri korumaya alan arayan mağaracıklar oluşturulabilir. Bu insan yapımı "balık habitatları"nda fırsatçı yırtıcılar da görünmeye başlar, arada başlarını çıkarıp avlarını bekleyen diğer balıklar da görünür. Aylar ve yıllar boyunca resif yapısı, yosun, gömlekliler, sert ve yumuşak mercanlar, süngerler kaplanmış olur.




Balık habitatı

Balık habitatı, balıkların yaşadığı yer anlamına gelen bir terimdir. Balık habitatları "doğal" ve "yapay" balık habitatları olmak üzere kategorize edilebilir.

Yapay resifler, yapay balık habitatlarıdır.




Düğün yemeği

Anadolu' da geleneksel olarak verilen ve kökenleri Şamanizm'e uzanan bir gelenektir. Ege yöresinde ve Anadolu'nun diğer birçok yöresinde bahçelere, sokaklara konulan tahta masalar ve tahta sandalyelerle gelen misafirlere ikram edilen, yöresel yemeklerden oluşur. Misafirler yemeğe okuntu adı verilen çeşitli objelerle ya da davetiyelerle davet edilir. Yemekler yörede bu konu bilgi ve deneyimi olan kadınlarca büyük kazanlarda ve günler öncesinden başlayan hazırlıklarla, imece ile pişirilir. Düğün aşçıları denilen bu kadınlar imece usulüyle çalışırlar ve genelde yemek pişirmek için gerekli olan mutfak aletleri, kazanlar, siniler, yer sofraları, sofra bezleri, testiler, sürahiler, çatal-bıçaklar gibi gereçleri de temin ederler. Keşkek yapımı söz konusuysa erkekler keşkek dövme işlemini yerine getirir, ya da keşkek için gerekli olan etleri sağlayacakları hayvanları keserler. Etler geleneksel olarak taze kesilen hayvanlardan elde edildiği halde günümüzde bu gelenek yerini farklı yöntemlerle et elde etmeye bırakmıştır. Yemeklerin çeşitliliği ve lezzeti ile misafirlerin iyi ağırlanması önemlidir. Ev sahibi genellikle düğün yemeklerinin lezzetli olması için özen gösterir ve bunu bir saygınlık olarak görür.

Anadolu'nun özellikle Doğu, Orta ve benzeri muhafazakar- köktenci yörelerinde, kadınlar ve erkekler ayrıştırılsa da, Orta Asya kültüründe ve Şamanist kültürden gelen düğün yemeği toplantılarında birlikte yenildiğinde mutlu bir tören olduğundan, yemek hep birlikte yenilir. Düğün yemeğinin verildiği ev sahibinin kullandığı mekan kısıtlı ise komşular da düğün sahibine evlerini açar. Bu evlere giden misafirlere de siniler ya da tepsiler ile yemek götürülür. Aynı şekilde eğer ailece gelinmediyse, örneğin birbirini tanıyan-tanımayan erkek misafirler bir arada, kadın misafirler bir sofrada bir araya gelerek yemek yediklerinden, sanki kadın erkek ayrıştırılıyormuş gibi bir izlenim oluşabilmektedir.

Geleneksel olarak düğün yemekleri öğle yemeği olarak planlanır fakat bazı yörelerde akşam yemeği olarak da verilir. Bazen hem öğle hem de akşam yemeği olarak verilen yemeklerde, akşam erkeklere içki ikram edilir. Yörelere göre değişen yiyecek çeşitleri düşünülürse,örneğin balığın da düğün yemeği olarak verilebildiği yöreler vardır. Yemeğini tamamlayan misafirler hediyesini bırakarak gider. Yemek sonrasında bu kez düğün aşçılarının gün boyunca sürdürdükleri yemek pişirme, sinileri doldurma işlerine kap kacağın temizliği işi de katılır. Bu iş de genellikle yemek yemeye gelen gelin-damadın akrabaları tarafından yapılır ve birlikte bulaşıklar yıkanır, ocaklar, kazanlar temizlenir.

Yemeklerin sunuş biçimleri de farklılıklar gösterebilir. Önceleri geleneksel olarak siniler içinde büyük bakır kaplara konan yemekler hep birlikte paylaşım içinde yenilirken, bugün farklı uygulamalara gidilebilmektedir. İkramı ailenin genç bireyleri masanın başında bekleyerek yapar, isteği olan misafirlere gerekli olanları temin ederler. Şehriye çorbası, düğün çorbası gibi çorbalarla başlayan yemek kapama, yuvarlama, yaprak sarması, karışık kızartma, keşkek gibi yemeklerin değişik kombinasyonlarının ikramı ile devam eder, yemek sonunda ise evde hazırlanmış baklava, un helvası, irmik helvası gibi tatlılar verilir.



Alim Koyun

Alim Koyum (d. 19 Ocak 1984, Aydın) Türk futbolcudur. - ekiplerinden -'da oynamaktadır.

Alim Koyun futbolculuk kariyerinde birçok 2. Lig ve 3. Lig takımlarında forma giymiştir. Alim Koyum en önemli ilk transferini Sivasspor'a olarak yaşamıştır. Alim Koyum Sivasspor'da yalnızca 1 tek Türkiye Kupası maçında şans bulabilmiştir. Bunun üzerinede Sivasspor Alim'i başka takımlara kiralamıştır.

Alim Koyum Denizlispor'a ise 2011-12 sezonunun yaz transfer döneminde 2. Lig ekiplerinden olan Mardinspor'dan gelmiştir. Alim Koyun Denizlispor ile 1 yıllık sözleşme imzalamıştır. Alim Koyun, 2011-12 sezonunun devre arasında Denizlispor tarafından gönderildi.





George Segal (sanatçı)

George Segal (d. 26 Kasım 1924, New York Şehri, New York; ö. 9 Haziran 2000, New Brunswick, New Jersey), Pop sanatı akımı ile ilişkili ABD'li ressam ve heykeltıraş. 1999'da National Medal of Arts'a layık görüldü.

George Segal 1924'te Polonya'dan göç etmiş Yahudi çiftin çocuğu olarak dünyaya geldi. 1941'de Coop