şmede Geç Neolitik Çağ, Erken Kalkolitik Çağ, Geç Kalkolitik Çağ, Demir Çağı ve Roma Dönemi yerleşimleri olduğu anlaşılmaktadır.

Çanak çömlek buluntuları ağırlıklı olarak Neolitik Çağ ve Erken Kalkolitik Çağ'a tarihlenen boyalı ve monokrom çanak çömlek parçalarıdır. Boyalı çanak çömlek parçaları, Hacılar Neolitik Çağ – Erken Kalkolitik Çağ buluntularıyla paralellik göstermektedir Yontmataş olarak da obsidiyen ve sileks dilgiler ele geçmiştir.





Fiziksel görünüm

Fiziksel görünüş kişilik gelişimi ve sosyal ilişkilerde önemli bir faktör olup görünüşü üzerine kişi algısıdır.

Fiziksel görünüm ya da algı antropoloji bilimi tarafından incelenir. Fiziksel görünüş algısı, bireyin çocukluğundan itibaren kendisini kendi dışındaki bireylerde olup kendinde daha farklı olan görünümü yönüyle ayırt etmeye başlar ve aşama aşama yaşamı boyu sürekli gelişerek değişebilir. Geçmişte de hemen tüm toplumların dış görünüşe, çekicilik, güzel ve iyi görünmeye verdikleri önem bilinmektedir.

Fiziksel görünüm bireyden bireye bazı genetikten gelen farklılıklar taşır. Fiziksel görünümde genetik önemlidir, yaş veya hastalık bireyin görünümünü değiştirebilir. Bireyde fiziksel görünümü genellikle şunlarla tanımlanır;






Dion Waiters

Dion Waiters (d. 10 Aralık 1991), NBA takımlarından Miami Heat'te forma giyen Amerikalı basketbolcudur. 2012 NBA Seçmeleri 'nde 4.sıradan draft edilmiştir.

Birinci sınıfta önce Bartram Lisesi daha sonra Southern Lisesi'ne kayıt oldu ve iki okulda da basketbol oynamadı.Daha sonra Life Center Academy'ye katıldı ve ilk senesini burada bitirdi.İkinci senesini de burada okudu ve basketbol oynadı.

Syracuse Üniversitesi 'nde ortalama 6.6 sayı, 1.5 asist ve 1.6 ribaund ile oynadı.

Syracuse'da ki ikinci sezonunda 12.6 sayı, 2.5 asist ve 2.3 ribaund ortalaması ile oynadı.

2012 NBA Seçmeleri 'nde Cleveland Cavaliers tarafından 4.sıradan seçilmiştir. 2015 yılında Oklahoma City Thunder'a takas oldu.




Bard

Bard, Ortaçağ Kelt kültürünü anlatan ozan, halk ozanı ve şairdir. Hükümdar ve asilzadelerin bünyesinde istihdam edilir, onların ailelerini ve kendi faaliyetlerini öven methiyeler yazarlardı.

Bardlar, İrlanda ve İskoçya'nın Highland bölgesinde belli zümreden oluşan bir sınıftı. Bard terimi Modern dönemde yaşayan ozanlarla geleneğinin azalarak, destansı bir yazar / şarkıcı / anlatıcının jenerik anlamlar diğer kültürlerde terimler (Aşık, ozan, kapsamı, rapsodi, udgata, griot, Aashiq) veya herhangi bir şair, özellikle ünlü olanları ile karşılaştırılabilir. Örneğin, Shakespeare Ölümsüz Bard olarak bilinir

Kelime kökeni Proto-Celtic * Bardos kelimesinden kaynaklanır. İskoç Ovalarının, gezgin bir müzisyenini ifade eden ilk örnekleri 1449 yılında ingilizce olarak kaydedildi. 
İkincisi, ortaçağ Kelt ve Galce toplum içinde,bir ozan (İskoç ve İrlanda Gaelcesi) veya ozan (Galce) onun efendisi için kasidelere oluşturmak için kullanılan profesyonel bir şairlerdir.
Ozanların işverenleri uygun miktarda ödeme yapmazsa, ozan daha sonra işverenini hicveden bir hiciv kaleme alırlardı. Diğer Avrupa toplumlarında aynı işlevi, skalds, rhapsodes, ozanlar ve scops tarafından oluşan gruplar kurulurdu. Ozanlar (İrlandalı 'Filidh' veya 'Fili' aynı olmayanlar) kabile savaşçılarını yiğitlik işlerini yanı sıra Celtic toplumlar arasındaki iktidar tabakaların soy ve aile geçmişlerini hatırlayarak şarkılar seslendirirlerdi.

Hristiyanlık öncesi Kelt kavimlerinin herhangi bir yazılı tarihi yoktu. Ancak Bardlar sayesinde Kelt tarihi şiirler şarkılar ve destanlarla günümüze kadar aktarılmıştır. Bardların kafiye kullanımları sayesinde şiirleri hafızalarda kolay kalmıştır.

Kelimesi, Latince bardus sözcüğünden alınmıştır. En önemli bardlar ise William Shakespeare ve Robert Burns'dür.

18. ve 19. yüzyıllarda Kelt kültürünün tekrar canlamasıyla "Bard"ların eserlerinde eski önemini tekrar kazanmış oldu. Thomas Gray'in "The Bard", John Walker Ord'un "The Bard" James Hogg'un "Bardların Dağı" önemli bazı eserlerdir.
Modern Galler'de Bards Gorsedd (Galce: Gorsedd y Beirdd) olan onursal üyelik Galler için büyük işler yapmış olanlara onur olarak verilen genişletilmiş bir toplumdur.






Odeabank

Odeabank Bank Audi sal'nin Türkiye'deki yüzde yüz iştiraki olarak 15 Mart 2012 tarihinde kurulmuş bir anonim şirkettir. 20 Haziran 2012'de faaliyet izni almak için Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'na başvuruda bulunmuş, 2 Ekim 2012 tarihinde Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'ndan (BDDK) faaliyet iznini aldığını bildirmiştir.

İlk şubesini 1 Kasım 2012'de Maslakta açan Odeabank, daha sonra 7 Aralık'ta 2. şubesini Güneşli'de, 17 Aralık'ta da 3. şubesini Kozyatağı'nda açmıştır.




Türkiye'de açlık grevleri

Türkiye'de düzenlenen açlık grevleri aşağıdaki gibidir;

Nazım Hikmet 29 Mart 1938'de "askeri kişileri üstlerine karşı isyana teşvik" suçuyla 15 yıl ağır hapse mahkûm edildi, aynı yılın ağustos ayında ise askeri isyana teşvikten 20 yıla mahkûm edilrek toplamda 35 yıl ağır hapis cezası aldı sonradan 28 yıl 4 aya indirildi. Çeşitli ceza evlerinde 12 yıl tutuklu kaldıktan sonra, 1946 yılında TBMM'ne bir dilekçeyle başvurarak tahliyesini talep etti fakat bu isteği reddedildi. Bu arada Birleşmiş Milletler Örgütü'ne bağlı Uluslararası Hukukçular Derneği 9 Şubat 1950'de Nazım Hikmet'in serbest bırakılması dileğiyle TBMM başkanına, milli savunma ve adalet bakanlarına birer mektup gönderdi. Bu girişimlerden bir sonuç alamayan Hikmet, Bursa Cezaevi'nde 8 Nisan 1950'de bir açlık grevine başladı. Avukatı yaptığı çeşitli görüşmelere dayandırarak iki gün sonra 10 Nisan 1950'de ara vermesini istedi. 2 Mayıs 1950'de tekrar açlık grevine başladı.

27 Mayıs darbesi'nde tutuklanıp Yassıada'ya gönderilen Celal Bayar, adli tıp raporuna göre 22 Mart 1963'te Kayseri cezaevinden tahliye edildi. Fakat altı gün sonra tekrar gözaltına alınarak aynı cevzaevine gönderildi. Bu durumu protesto etmek için 3 günlük bir açlık grevi yaptı.

Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan idam edilmelerinden hemen önce, Nisan 1972'de Mamak Askeri Cezaevi'nde on iki gunluk bir açlık grevi başlattılar. 12 Eylül darbesi'nden hemen önce ve sonra çok sayıda açlık grevleri yapıldı. Bu açlık grevlerinde özellikle Metris, Mamak ve Diyarbakır gibi cezaevleri ön plandaydı. Bunların içerisinde 1984 yılında Metris Cezaevi'nde başlayan ve üç kişinin ölümüyle sonuçlanan bir açlık grevi yaşandı. 14 Ağustos 1983'te hapishane yönetimi tarafından başlatılan, koğuşlardaki mahkûmlara ait eşyalara el konması ve mahkûmların aranmasının onur kırıcı şekillerde yapıldığı iddia edildi. Devrimci Sol ve TİKB tarafından 11 Nisan 1984'te açlık grevi başlatıldı. 400 mahkûmun katıldığı bu grev 45. günden sonra ölüm orucuna dönüştü. Açlık grevindekilerin talepleri şunlardı:


Bu grev sırasında Abdullah Meral (63 gün), Haydar Başbağ, Fatih Öktülmüş (66 Gün) ve Hasan Telci (72 gün) öldü, Zeynel Polat ise 75 gün boyunca açlık grevi yaptı. 1985 yılında Metris cezaevinde açlık grevine devam eden 35 kişi kaldı. Şubat 1986'da tek tip kıyafet uygulamasına son verildi ve bir süre açlık grevleri durdu. Temmuz 1987'de Sağmacılar Cezaevinde 50 mahkûm açlık grevine başladı ve bu grev Anadolu'daki cezaevlerine yayıldı. 13 Ağustos 1987'de TAYAD temsilcileri ile yonetimin yaptığı görüşmeler sonucunda istekler kabul edildi ve açlık grevi durduruldu. 1988'de Diyarbakır Cezaevi'nde Mehmet Emin Yavuz açlık grevi yaparken öldü. Dönemin adalet bakanı Mehmet Topaç tarafından tek tip kıyafet uygulaması hakkında tekrar bir genelge verilmesine rağmen çok sayıda hapishanede açlık grevleri başlatıldığı için uygulamaya konulamadı.

Necmettin Erbakan ve Tansu Çiller'in koalisyon hükümetiyle yönetimde bulundukları 1996 yılında adalet bakanı Mehmet Ağar'ın çıkarttığı cezaevleri ile ilgili Mayıs Genelgesi olarak bilinen genelgeyi protesto etmek için açlık grevi başlatıldı. Mayıs sonuna kadar ülkedeki yaklaşık 43 cezaevine yayıldı. Toplam 2174 mahkûm açlık grevi ve 355 mahkûm da ölüm orucuna katıldı. İlk açlık grevi Diyarbakır E tipi cezaevinde PKK davasından tutuklu kişilerce başlatıldı. Bu olay sonucu on kişi hayatını kaybetti. Hükümetin değişmesiyle Mehmet Ağar'ın yerine gelen Şevket Kazan bu genelgeyi iptal etti. İHD, ÎHV, ÇHD, Tabipler Birliği, TMMOB gibi sivil toplum kuruluşları adalet bakanıyla çeşitli temaslarda bulundu. Bu açlık grevlerinden Abdullah Öcalan davası için Mayıs 1999'da Ankara DGM tarafından hazırlanan iddianamede PKK faaliyetlerinin bir parçası olarak cezaevi faaliyetleri olarak söz edilmiştir. Bu açlık grevlerini örgütün organize ettiği ve HADEP, TADER ve TAYAD - DER gibi kuruluşların bu grevlere destek verdiği ifdade edilmiştir.

Bir sonraki kitlesel olarak tanımlanan açlık grevi 20 Ekim 2000'de birçok cezaevinde aynı anda başladı. F tipi cezaevlerinin kapatılması, Terörle Mücadele Yasası'nın kaldırılması gibi taleplerle 816 mahkûmun başlattığı açlık grevi yaklaşık bir ay sonra ölüm orucuna döndü. Ölüm orucuna dönüştükten sonra Hayata Dönüş Operasyonu adı altında cezaevlerine operasyonlar düzenlendi. Bu operasyonlar sırasında otuz mahkûm ve iki jandaarma hayatını kaybetti. Açlık grevine son verilmesi için Yaşar Kemal, Zülfü Livaneli, Orhan Pamuk, Oral Çalışlar ve Can Dündar gibi isimler Bayrampaşa Cezaevi’nde görüşmeler yaptı. 1996 ve 2000'li yıllarda açlık grevleri nedeniyle pek çok mahkûm özellikle Wernicke Korsakoff sendromu olmak üzere birçok açlığa bağlı hastalığa yakalandı. 2002 yılında Ahmet Necdet Sezer tarafından iki yüzün üzerinde terör suçu mahkûmu, sağlık sorunları nedeniyle aftan yararlanarak serbest kaldı.

Türkiye Cumhuriyeti'nin başkenti Ankara'da TEKEL işçileri tarafından gerçekleştirilen kitlesel açlık grevi eylemi, ulusal ve uluslararası basında yer almış, siyasi platformda tartışma yaratmıştır.

12 Eylül 2012'de PKK ve PJAK'lı 483 tutuklu ve hükümlü Türkiye genelinde 58 cezaevinde Abdullah Öcalan'ın cezaevi koşullarının iyileştirilmesi ve Kürtçenin anadil olarak kamuda kullanılması talepleriyle açlık grevine başladılar. BDP'nin destek verdiği eyleme ağırlıklı güneydoğuda olmak üzere birçok ilde destek yürüyü