hsustur. Tûs havalisi varidâtı İmâm Ali er-Rızâ mezarına aitti,” diyor.

Timur’un Hânedan-ı Ehl-i Beyt’e karşı beslediği derin muhabbetlerini ifade eden hareketleri yine de Sünnîliğin sınırlarının dışına çıkmıyordu. Bunun bir neticesi olarak, Mazenderan vilâyetindeki “Şîʿa-i Bâtın’îyye” hareketlerini sevk ve idare eden Seyyid Kıvâm’ed-Dîn Mer’aşî’nin Oğulları H. 794 / M. 1392 yılında Timur tarafından tardedildiler. “Şîʿa-i Bâtın’îyye” mensuplarının sığındıkları tüm kaleler tahrip edilerek bilumum dervişleri Harezm ve Taşkent’e sürüldüler. Mahan, Âmül ve Sari yörelerinde ele geçirilen Bâtınîler de i’dam edildiler. Bir sene sonra da İsfahan civarındaki “Şîʿa-i Bâtın’îyye” taraftarları ayni cezalara çarptırıldılar.

Timur’un Ankara Savaşı’nda Osmanlı Ordusu’nu mağlûp etmesi neticesi buralara iskân edilmiş olanTürk aşîretleri Timur’un oğlu “Mirza Cihan Muhammed” ve ümeradan “Şeyh Nur’ed-Dîn” tarafından kuşatıldılar. Timur, “Sizi asıl vatanınız olan Tûran’a geri götüreceğim”, dedi. “Mihan Hicreti” esnasında Câ’ber Kalesi’nde Kayı Han’lılarla beraber “Yurger”, “Koson”, “Kış Timur”, “Varsak”, “Kara İsâ”, “Arez”, “Gündüz” adındaki Ertuğrul Bey’den ayrılmış olan aşîret beyleri Çukurova’da yurt edinmişlerdi. Selçuklular’ın ilk Anadolu istilâlarıyla yürüyen ve iki yüz seneden daha uzun bir süredir buralarda yaşamakta olan “Varsak”, “Ulus”, “İbramyialı”, “Kılaz”, ve “Kubaş” gibi daha birçok kabileler büyük telâşa kapıldılar. İçlerinde Timur’un bu önerisini kabul etmeyen aşîretler, cebren Tûran’a göç etmeye zorlandılar. Bu tehcirden kaçmaya muvaffak olanalar ise Uç Anadolu’ya doğru ilerlediler. Timur Kütahya’dan otağını Gürcistan’a taşıyana dek de yerlerini hiç değiştirmediler.

H. 807 / M. 1405 yılında Timur’un vefât etmesi üzerine Türkistan’a nakledilmiş olan Alevîler de Harezm’e geldiler. İki yıldan daha uzun bir süre bu muhitlerde kaldıktan sonra ise döne dolaşa Osmanlı topraklarına geri geldiler. Oralarda konup göçleri enasında binbir türlü değişik akidelerin etkisi altında kaldılar. Selçuklular devrinden beri süregelen Şiîlik telkinlerinin tesirleriyle pürüzleşmiş olan âkideleri Harezm ülkesinde kaldıkları zaman zarfı içinde tamamıyla bu mezhebin nüfuzu altına girmeleriyle en son hâlini aldı. Dokuzuncu Hicrî asırda, Harezm’den Anadolu’ya geri dönen bu aşîretlerin yerleştikleri muhitlerde “Şîʿa-i Bâtın’îyye Babaları” bir hâyli nüfuza sâhip bulunuyorlardı.

Dokuzuncu hicrî asırda birçok “Şîʿa-i Bâtın’îyye mensûpları” İsfahan ve havâlisinde olanca güçleriyle faaliyetlerini sürdürmektelerdi. Anadolu’nun aldığı siyâsî manzaralar nedeniyle Şiîler en ziyade mesailerini Anadolu’daki Türk aşîretlerinin arasında devam ettirmekteydiler. Bazı Babâî Dervişleri bu âkideleri yaymak maksadıyla Türk boyları arasında dolaşmağa devam etmektelerdi. Bilhâssa halkın sade şiirler karşısında gösterdiği heyecanlı eğilimlerden güç alan Babâîler, bu cephenin geliştirilmesine titizlikle özen gösterdiler. “Şeyh Kûceci Tebrizî” gibi tasavvufa bürünen şâirler ve Baba Kemâl Hûcendî’nin mânevî destekleriyle güçlenen Şiîler, Şeyh Sâfî’ûd-Dîn-i Erdebilî’nin de büyük nüfuzunu arkalarına alarak Anadolu’nun dört bir yanını kuşatmayı başardılar.

On dördüncü asırda, “Ali bin Şehâb’ed-Dîn-i Hemdânî” ve “Lûtf’ûl-Lâh Nişaburî” ile Hurûfîliğin kurucusu olan “Fadl’ûl-Lâh Ester-Âbâdî” Anadolu’da Râfizîliğin yayılmasında en etkin rolü oynayan şahsiyetlerin başında gelmektelerdi. Sünnî Timur Hükûmeti’nin varisi olan “Şâhrûh” uygulamaya koyduğu en şiddetli tedbirlere rağmen bu cereyanın önünü almakta bir başarı sağlayamıyordu. Sonunda, H. 857 / M. 1453 yılında İran’daki dînî hâkimiyet bilûmum “Şîʿa” mezheplerinin üstünlüğü altına girdi. Safev’îyye Tarikâtı pîri ve ayni zamanda Şeyh Hâmid Hâmid’ûd-Dîn-i Aksarayî’nin de mürşidi olan Hoca Âlâ’ed-Dîn-i Âli’nin devrinde Bâtınîlik Safev’îyye tarikâtının bünyesine girdi. Bunun oğlu olan “Şeyh Şâh” nâmıyla ünlenen “Şeyh İbrahim” zamanında ise Safevi Tarikatı’nın mâli yapısı epey güçlenmişti. Şiî Karakoyunlu hükümdarı Cihan Şah’ın tehditleri neticesinde İbrahim’in oğlu Şeyh Cüneyd devrinde Karakoyunlular’ın himâyesi altına giren tarikât, bu yönetimin idaresi altında iken Şîʿa’nın “İmamiye-i İsnâ‘aşer’îyye/Onikicilik” mezhebini resmen kabul etmek zorunda kaldı. Bilhassâ Keyumers’in girişimleri neticesinde Rüstemvârlar’ın hâkimiyetleri altında bulunan bölgelerde Şiîlik tam mânasıyla resmîyyet kazandı.
Seyyid Kâsım Envar’in neşriyât alanında yürüttüğü kuvvetli Şiîlik propagandaları ve bütün müridleri aracılığıyla gerçekleştirdiği şiddetli etkiler, Sünnî Hükûmet-i Gürgânîye’yi çok güç durumlara düşürmüştü. Şâhrûh’a süikasd tertiplemiş olan “Ahmed Lûr” ile Fadl’ûl-Lâh Ester-Âbâdî’nin hemşirezâdesi olan “Hoca Adud’ed-Dîn” de Seyyid Kâsım Envar’in müridlerindendi. Şiîlikten ortaya çıkan yeni mezhepler arasında bulunan “Hurûfîlik” te yine bu ekibin yoğun gayretleri sayesinde zuhur etmişti.
“Seyyid Ni'met’ûl-Lâh Gürgânî "(Şâh Ni'met’ûl-Lâh-î Velî )"” ile “Seyyid Ali Hemedânî” müridleri bilhassa İran ve Azerbaycan yolu üzerinden bu âkideleri etrafa yayarak Anadolu’ya gelmekteydiler. Seyyid Ali Hemedânî’nin Kûtb’ûd-Dîn Haydar hakkındaki medhiyelerinin dillerde dolaştığı bu devirde Anadolu’ya göç eden Seyyid Kâsım Envar’in müridleri Anadolu’da halktan hem rağbet görmekte, hem de teveccüh ve iltifatlara mazhar olmaktaydılar.

İlk defa Şîʿîliğin içerisinden birer birer ortaya çıkan onca değişik i’tikadların siyâsî birtakım eğilimlerle beslenerek barındırdıkları birçok özellikleri nedeniyle de biribirlerinden farklılaşmış gibi görünen bu mezheplerin sonunda dönüp dolaşarak çeşitli veçheler göstermek suretiyle ayni amaç ve fikirler şemsiyesi altında birleştikleri anlaşılmaktadır. Bu mezhepler içerisinde ilîm ve fikir sahasına ait olanları “Kelâm Tarihi” tarafından kayıt altına alınmış bulunmaktadır. Günümüzde, Fâtımîler’in zuhurundan hemen sonra hem İslâm hem de ecnebî ülkelere yayılarak her tarafa kol budak salan ayni Bâtınîlik Teşkilâtı’nın parçalarını oluşturan, gizli bir cephe taşıyarak İslâm i’tikatları arasında yaşamlarını halâ çeşitli yörelerde farklı isimler altında idâme ettiren, ve “Bâtınîler” ("Şîʿa-i Bâtın’îyye") adı altında sınıflandırılan bilûmum mezhepler, Hindistan, Afganistan, İran, Türkistan, Arabistan, Yemen, Irak, Suriye ve Anadolu’da yaşamaktadırlar.
Bugün, Türkiye Cumhuriyeti hudutlarından sürülerek dışarıya çıkarılmış olan gizli tarikât ve mezheplerin üyeleri diğer ülkelere yerleşmişlerdir. Örneğin, “Hacı Bektâş Ocağı Canları” Arnavutluğa göç ettikleri gibi diğer gizli cemiyetlerin tamamı da lağv edilmiş ve faaliyetten men edilmişlerdir.




Yingluck Shinawatra

Yingluck Shinawatra (Tayca: ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร), (d. 21 Haziran 1967), Taylandlı bir işkadını ve politikacı. Pheu Thai Partisi üyesi ve 2011 genel seçimleri sonrasında 28. Tayland Başbakanı oldu. Yingluck Shinawatra Tayland'ın ilk kadın Başbakanı olmuştur. Chiang Mai ilinde doğan Yingluck Shinawatra, Chiang Mai Üniversitesi ve Kentucky Devlet Üniversitesi'nden kamu yönetimi master yaparak lisans derecesini aldı. Ağabeyi olan eski Tayland başbakanı Thaksin Shinawatra tarafından kurulan işletmelerin yöneticiliğini yaptı ve daha sonra emlak geliştiricisi olan SC Varlık ve Gelişmiş Bilgi Servisi müdürü başkanı oldu. Bu arada ağabeyi Thaksin Shinawatra görevini kötüye kullandığı gerekçesiyle bir askeri darbeyle devrildi. Yingluck Shinawatra Mayıs 2011 genel seçimlerinde Başbakan adayı olarak adaylığı koydu. Genel seçimlerinin ardından Temsilciler Meclisi 5 Ağustos sabahı yeni bir Başbakan seçmek için ayrı bir oturum yaptı. Yingluck 9 Ağustos'ta Bakanlar Konseyini kurmuştur. Yingluck Shinawatra ve Bakanları 10 Ağustos'ta yemin ettiler.

Yingluck Shinawatra görevi kötüye kullanmak gerekçesiyle Anayasa Mahkemesi tarafından suçlu bulundu ve görevden alındı. Kendisi Ülkenin Ulusal Güvenlik Başkanı'nı haksız yere değiştirmek ve gücünü kötüye kullanmak suçuyla görevinden alındı. Görevden alınan Tayland Başbakanı Yingluck Shinawatra, pirinç üreticilerine olan sözünü tutmamasının anayasal suç sayılmasının ardından, Tayland Yolsuzlukla Mücadele Komisyonunun (NACC) aldığı kararla Shinawatra'yı yolsuzluk yapmakla suçladı. Ardından 23 Mayıs günü askerler tarafından tutuklandı. Birkaç gün sonra Ordu karargahındaki sorgusu tamamlandı ve serbest bırakıldı.




Oktar Durukan

Oktar Durukan (d. 1938, İstanbul - ö. 2007, İstanbul), Türk sinema oyuncusu.

1938 yılında İstanbul'da doğdu. Haydarpaşa Lisesi'nden mezun oldu. Sinemaya 1958 yılında, yönetmen-senarist İhsan Sedat'ın "O Günden Sonra" adlı filminde oynayarak girdi. Bir süre baş rollerde oynadıktan sonra, kariyerini karakter rolleri oynayarak sürdürdü. İlerleyen yıllarda gazete ve dergi (Seksek çocuk foto romanı dergisi) foto romanlarında ve daha sonraları televizyon filmleri ile dizilerinde rol aldı. Aktör Mümtaz Ener'in şarkıcı ve oyuncu kızı Erden Ener'le evlenip ayrıldı. Yaşamını İstanbul'da yalnız olarak sürdüren oyuncu, 2007 yılında evinde ölü olarak bulundu. Kabri Kulaksız Mezarlığı'ndadır.





2011 DFL-Supercup

2011 Almanya Süper Kupası, 23 Temmuz 2011 tarihinde düzenlendi. Bu turnuvada 2010-11 Bundesliga şampiyonu Borussia Dortmund ile 2010-11 Almanya Kupası şampiyonu Schalke 04 takımları karşı karşıya geldi. Normal ve uzatma süreleri 0-0 biterken, penaltılarda 4-3'lük skorla Schalke 04 kazandı ve kupanın sahibi oldu.





Magical Mystery Tour

Magical Mystery Tour şu anlamlara gelebilir:





Cadılar Bayramı (anlam ayrımı)

Cadılar Bayramı, her yıl 31 Ekim'de kutlanan bir bayramdır. Şu anlamlara da gelebilir:





VI. Paulus

Papa VI. Paulus (Latince: "Paulus PP. VI", İtalyanca: "Paolo VI")(asıl adı Giovanni Battista Enrico Antonio Maria Montini)(d. 26 Eylül 1897, Concesio, İtalya - ö. 6 Ağustos 1978, Castel Gandolfo, İtalya). Papa VI. Paulus, 1963 - 1978 yılları arasında papaydı.

 




Milner

Milner şu anlamlara gelebilir:





Hegarty

Hegarty şu anlamlara gelebilir:





Atan

Atan şu anlamlara gelebilir:





Akal

Akal şu anlamlara gelebilir:





İstiklal Yolu

İstiklal Yolu, İnebolu sahilinden başlayıp K