Maine adını alacak olan Popham kolonisini kurdu. Buna karşın şirket uzun yaşamadı ve 1 yıl sonra çöktü. Daha sonra 1920 yılında İngiltere'nin Plymouth limanindan Mayflower gemisi ile gelen pilgrimler burada Plymouth kasabasını kurdular.

London Company'ye, 34. enlem ile 41. enlem arasında 100 milkarelik bir alanda koloni kurma yetkisi verildi. Şirket, 14 Mayıs 1607'de Chesapeake Körfezine dökülen James Irmağının kenarında Jamestown yerleşkesini kurdu. Jamestown yerleşkesinin geleceği ilk 5 yılda henüz belirsizdi. 3. Jamestown Konsülünün başkanı Kaptan John Smith güçlü bir lider ve yerli kızılderililerle iyi ilişkiler sağlayan başarılı bir diplomasi adamıydı.

Bu iki koloniden sonra üçüncü bir koloni kurmak için London Company'ye 1609 yılında yeni bir berat verildi. 9 gemilik bir filo ile yola çıkan bu üçüncü grup cok sayıda malzemeyle birlikte önemli kişiler de taşıyordu. Filonun amirali George Somers idi. İkinci kaptan Christopher Newport, yeni Virginia Kolonisi Valisi Thomas Gates, yazar William Strachey ve ilk tütün işletmelerinin sahibi olacak olan iş adamı John Rolfe de bu filodaydı. Bir kasırgaya yakalanan filonun sancak gemisi yerleşimin olmadığı Bermuda takımadalarına sığındı. Bu yüzden bu adalara Somers adaları da denilir. London Company'nin beratı 1612 yılında bu adaları da kapsayacak şekilde genişletildi ve böylece Bermuda adaları da Virginia kolonisinin bir parçası haline geldi. Bununla beraber, 1615 yılında adaları kapsayan berat, yine Londra şirketinin sahipleri tarafından kurulmuş olan başka bir şirket olan Somers Isles Company'ye verildi.

London Company'nin yatırımcılarının Virginia'da altın ve gümüş bulma hayalleri gerçekleşmedi. Buna karşın şirket değişik ticaret alanlarına girdi. En büyük ticari keşif kolonyal John Rolfe'un Karayiplerin güzel aromali tütünlerini tanımasından sonra oldu. Bu yeni tütün türünün ihraç edilmeye başlaması ile hem London Company için hem diğer ilk dönem İngiliz kolonileri için iyi bir gelir kapısı açılmış oldu.

1622 yılında Kızılderililer tarafından gerçekleştirilen Jamestown Katliamı koloniyi tamamen yok etmese bile nüfusun dörtte birinin kırılmasına neden oldu. Katliamın ardından Jamestown kolonistleri de Kızılderilileri zehirleyerek 200'ünün ölmesine neden oldular, 50 kizilderiliyi elleriyle öldürdüler. Jamestown katliamı sonrasında beratı veren İngiltere kralı ile şirket arasında anlaşmazlıklar baş gösterdi. 1624 yılında kral şirketi dağıttı ve Virginia'yi bir kraliyet kolonisi haline getirdi.




Roanoke Kolonisi

Roanoke Kolonisi (), Roanoke Adası'nda() (günümüzde ABD'nin Kuzey Karolina eyaleti sınırları içinde) kurulan İngiliz kolonisi. Kraliçe I. Elizabeth döneminde Sir Walter Raleigh'in parasıyla İngilizlerin Kuzey Amerika'daki ilk daimi yerleşim yeri olmak üzere kurulmuştur.

Walter Raleigh 1584 yılında Kuzey Amerika kıyılarında yerleşime uygun yerler tespit etmek amacıyla bir ekibi gerekli donanımla yola çıkardı. Phillip Amadas ve Arthur Barlowe başkanlığındaki bu ekip Kuzey Amerika'dan hayvan, bitki örnekleri ve iki yerliyle beraber döndü. Getirdikleri bitki örnekleri arasında patates de vardır.

Ekibin incelediği kıyılar I. Elizabeth onuruna Virjinya olarak adlandırıldı. Bu sayede Walter Raleigh Kuzey Amerika'da koloni kurmak için Kraliçe'den 10 yıllığına izin almayı başardı. Bu sürede koloni kurulamazsa Raleigh'in izni iptal edilecekti. Hem Kraliçe, hem de Raleigh kurulacak koloninin Yeni Dünya'nın zenginliklerine açılacak bir kapı ve Amerika'daki İspanyol kolonilerine saldırma olanağı verecek askerî üs olacağının farkındaydı.

1585 yılı Nisan'ında yalnızca erkeklerden oluşan ilk göçmen grubu gönderildi. Gruptakilerin çoğu İrlanda'da İngiliz egemenliğini tesis etmek üzere yapılan savaşa katılmış olan emekli askerlerdi. Grubun başkanı Sir Richard Grenville bölgede araştırma yaptıktan sonra sonuçları rapor etmek üzere İngiltere'ye dönme emrini almış bulunuyordu.

29 Temmuz günü göçmenler Amerika kıyısına vardı. Gemilerden birinin karaya oturarak parçalanması üzerine yiyecek stoklarının önemli bir bölümünü kaybeden göçmenler, önce koloni kurma düşüncesinden uzaktılar. Kıyı şeridini ve yerlilerin yerleşim bölgelerini inceleyen İngilizler Akwakogok köyü yerlilerini gümüş fincanlarını çalmakla suçladılar ve kabile başçısıyla beraber köyü yaktılar. Grenville bu olaya ve yiyecek stokunun azlığına rağmen, 1586 yılı Nisan'ında daha fazla insan ve yiyecekle beraber dönmeyi vadederek yaklaşık 75 kişilik bir grubu Roanoke Adası'nın kuzey ucunda İngiliz kolonisi kurma göreviyle orada bırakarak ayrıldı.

Amerika'da bırakılan grubun yerlilerle sorunlarının devam etmesi, yiyecek kıtlığı ve Grenville'in vadedilen zamanda dönmemesi üzerine göçmenler, Karayipler'de yaptığı başarılı keşifin ardından ülkesine dönmekte olan Sir Francis Drake'in beraber dönme önerisini kabul ederek Amerika'dan ayrıldılar.

Grenville bu olayın üzerinden iki hafta geçtikten sonra Amerika'ya ulaştı ve koloniyi metruk halde buldu. Adadaki İngiliz varlığını ve Raleigh'in Virjinya'da koloni kurma iznini devam ettirmek üzere 15 kişiyi orada bırakarak kendisi de İngiltere'ye dönme kararı aldı.

Raleigh 1587 yılında ikinci göçmen grubunu gönderdi. 121 kişilik bu grubun başkanı Raleigh'in arkadaşı denizci ve ressam John White'tı.

Grup, daha önceki 15 kişilik ekibi bulmakla görevlendirilmişti, fakat bir kişinin kemikleri hariç İngilizlerin hiçbir izine rastlayamadı. Yerli kabilelerden İngilizlere halen dostça davranan biri, daha önce orada bırakılan ekibin saldırıya uğradığı, fakat 9 kişinin kurtularak bir kayıkla kaçtığı haberini verdi.

Göçmenler 22 Temmuz 1587 tarihinde Roanoke Adası'na çıktı. White'ın kızı 18 Ağustos tarihinde Amerika'da doğan ilk İngiliz olan Virginia Dare adlı çocuğu doğurdu.

White'nin yerlilerle ilişkileri düzeltme çabalarına rağmen sorun çözülemedi. Hayatlarından endişe eden göçmenler, White'ı İngiltere'ye dönerek yardım getirmek konusunda ikna etmeyi başardılar. White göçmenlerden 116 kişiyi adada bırakarak Amerika kıyılarından ayrıldı. Torunu Virginia Dare de bırakılanlar arasındaydı.

Kışın Atlantik Okyanusu'nu geçmenin zorluğu, gemilerin ebatının elverişsizliği, kaptanların açgözlülüğü ve İspanya'yla savaş halinin sürmesi gibi nedenlerle White'ın adaya dönüşü 2 sene gecikti.

White 18 Ağustos 1590 yılında adaya dönmeyi başardı, fakat koloniyi metruk halde buldu. Israrlı aramalara rağmen adada bırakılan göçmenlerin hiçbir izine rastlanamadı. Yaklaşık 90 erkek, 17 kadın ve 11 çocuktan oluşan göçmenler grubu hiç iz bırakmadan ortadan kaybolmuştu.

Elinden hiçbir şey gelmeyeceğini anlayan White ertesi gün Roanoke kıyılarını terk etmek zorunda kaldı.

Kayıp koloninin akıbetine ilişkin birtakım varsayımların bulunmasına karşılık, ağırlıklı görüş göçmenlerin yerlilerin arasına dağılarak asimile oldukları yolundadır. İngilizlerden bazılarına yıllar sonra çeşitli yerli kabileler arasında rastlandığına ilişkin söylentiler birtakım kaynaklarda yer almıştır.

Buna rağmen, göçmenlerin adada beklemekten vazgeçerek İngiltere'ye dönmeyi denedikleri ve bu deneme sırasında hayatlarını kaybettikleri yolunda görüşler de bulunuyor.

Arkeolog Lawrence Stager göçmenlerin Kızılderili yamyamlar tarafından yenmiş olabileceğini öne sürmüştür.

Göçmenlerin İspanyollar tarafından öldürüldüğü iddiaları da vardır. Nitekim İspanyolların Güney Karolina'da bir Fransız kolonisini yok ettikleri daha önce biliniyordu. Fakat bu iddianın doğru olma ihtimali düşük görünüyor, zira İspanyolların, White'ın koloninin kaybolduğunu duyurmasının üzerinden 10 yıl geçtikten sonra bile kayıp İngilizleri aramakta oldukları bildirilmiştir.

Kayıp koloni birtakım edebiyat eserlerine de konu olmuştur. Amerikalı tiyatro yazarı Paul Green 1937 yılında "Kayıp Koloni" (Lost Colony) adlı oyunu kaleme aldı.

Yazar Philip Farmer "Dare" adlı fantastik romanında kayıp koloninin uzaylılar tarafından kaçırıldığını anlattı.




GDDR

GDDR ya da (İngilizce: Graphic Double Data Rate, Türkçe: Grafik, çift kanallı rastgele erişimli hafıza), özellikle bilgisayarda bulunan ekran kartlarında kullanılmak üzere tasarlanmış rastgele erişimli hafıza çeşididir. Çift kanallı veri aktarımı gibi bazı teknolojileri paylaşmalarına rağmen DDR SDRAM modüllerinden farklıdır.

GDDR5 (Graphics Double Data Rate, sürüm 5) SDRAM, yüksek bant genişliği gerektiren bilgisayar uygulamaları için tasarlanmış yüksek performanslı DRAM grafik kartı bellek türüdür. Onun çift DDR2 SDRAM ile karşılaştırıldığında veri hatlarına sahip GDDR5 DDR3 SDRAM bellek dayanmaktadır selefi, GDDR4, ancak GDDR5 de 8-bit genişliğinde prefetch GDDR4 benzer tamponlar var gibi.

GDDR5 SGRAM JEDEC tarafından GDDR5 şartnamede belirlenen edildi standartlara uygundur. Bu yüksek performanslı çalışmasını sağlamak için bir 8N-prefetch mimarisi ve DDR arayüzü kullanır ve × 32 modu veya × 16 (kapaklı) aygıt başlatma sırasında algılanan modda çalıştırmak için yapılandırılabilir. GDDR5 arayüzü I / O pinleri için / yazma saati (Yeliz) döngüsü başına iki 32-bit genişliğinde veri kelimeleri aktarır. 8N-prefetch, tek bir yazma karşılık veya okuma erişimi bir dahili bellek çekirdek az 256-bit genişliğinde iki CK saat döngüsü veri aktarımı ve / Ben sekiz karşılık gelen 32-bit genişliğinde bir buçuk Yeliz saat döngüsü veri transferi oluşur pimleri Ey.

GDDR5 iki farklı saat türleri ile çalışır. Adresi ve komut girişi için bir referans ve veri için bir referans olarak iletilen diferansiyel yazma saati (Yeliz) gibi bir diferansiyel komutu saat (CK) okur ve yazar. Daha hassas olmak, GDDR5 SGRAM iki yazma saatler, iki byte atanan her biri kullanır. Yeliz iki kez CK frekansında çalışır. Örnek olarak pin başına 5 Gbit / s veri hızına sahip GDDR5 alarak, CK saat 2.5 GHz ile 1.25 GHz ve Yeliz ile birlikte çalışır. CK ve Yeliz saatler başlatma ve eğitim dizisi sırasında hizalanır. Bu uyum, minimum gecikme ile erişim okuma ve yazma sağlar.

Tek bir 32-bit GDDR5 yongası yaklaşık 67 sinyal pin vardır ve geri kalan 170 BGA paket içinde güç ve zemin vardır.

Qimonda, Infineon bir spin-off, gösterdi ve GDDR5 örnek olmuşt