n çevrelerini doğal yerine yapay bir ortamda bulmalarını sağladı.

Oyunda askerler nektarı kullanır.Mantel askerlerin beynini kontrol etmek için bu ilacı kullanır. Nektarın doz aşımı ölüme yol açabildiği gibi askerlerin daha hızlı atlaması, koşması, hedefin geri tepmesini azaltır gibi etkileride gösterir ve mücadele yeteneklerinide geliştirir. Ayrıca reaksiyon süresi boyunca bir kere alınabilir. Mantel'in tek bir sorunu var: The Promise Hand adı verilen bir Anti-Mantel örgüt. Bu iki anlaşmaz gücün savaşında geçen tüm yalan ve entrikaları ise karakterimiz Jake Carpenter'in gözünden takip ediyoruz. Jake ona anlatılan tüm yalanlardan kurtulup gerçeğin peşinde koşarken cebimizden bir damla Nectar'ı da eksik etmiyoruz.




Küçük Sahne

Küçük Sahne Tiyatrosu, Muhsin Ertuğrul'un İstanbul'da 1951 yılında kurduğu ve 1957'de perdelerini kapatan tiyatro topluluğudur. Daha sonra aynı salonda başta Dormen Tiyatrosu olmak üzere birçok tanınmış tiyatro topluluğu çalıştı. Bugün ise aynı binada Sadri Alışık Tiyatrosu bulunmaktadır.

Kurucusu olduğu Ankara Devlet Tiyatrosu'ndan 1950 yılında istifa ederek İstanbul'a gelen Muhsin Ertuğrul, 1 Nisan 1951'de Beyoğlu İstiklal Caddesi'nde 1877’den kalma tarihi "Atlas Pasajı"nın içinde o yıl inşası yeni tamamlanmış olan "Küçük Sahne" adlı tiyatro salonunda perdelerini açtı. "Küçük Sahne Tiyatrosu" adını verdiği bu yeni topluluğun mali destekçisi Yapı Kredi Bankası'ydı.

Ertuğrul, genç sanatçılardan oluşan çok geniş bir oyuncu kadrosu oluşturmuştu. Aralarında Nevin Akkaya, Sadri Alışık, Çolpan İlhan, Heyecan Başaran, Şükran Güngör, Agâh Hün, Cahit Irgat, Asuman Korad, Kâmran Yüce, Mücap Ofluoğlu, Lale Oraloğlu ve Münir Özkul gibi oyuncuların bulunduğu ilk kadroya daha sonra Haldun Dormen, Altan Karındaş ve Hayri Esen'in de aralarında olduğu birçok yeni oyuncu eklendi.

Tiyatro, John Steinbeck'in "Fareler ve İnsanlar"'ıyla perdelerini ilk kez açtığı 1951-1952 sezonunda ayrıca Federico García Lorca'nın "Kanlı Düğün"'üyle Türk yazarlarından Vedat Nedim Tör'ün iki oyununu sahneledi. O yıl "Küçük Sahne"de saat 6 matinelerinde Fransız ve İngiliz tiyatro toplulukları sahne alıyor ve bazı Avrupalı keman ve piyano virtüözlerinin konserlerine de yer veriliyordu. 1954-1955 mevsiminde sahneye konan "Hamlet"'te "Hamlet" rolünü bir kadın oyuncu, Nur Sabuncu oynadı.

Topluluk altıncı yılında arka arkaya iki şanssızlık yaşadı. Kurucuları ve yönetmenleri Muhsin Ertuğrul yeniden Devlet Tiyatrolarına dönmüş ve onları yalnız bırakmıştı. Ayrıca hamileri Yapı Kredi Bankası'nın maddi desteğinden de mahrum kalmışlardı. Joseph Kesselring'in "Arsenik" ve Richard Nash'in "Yağmurcu" adlı oyunlarının sahnelendiği 1956-1957 mevsiminden sonra Küçük Sahne Tiyatrosu topluluğu dağıldı.

Kurucularından Vedat Nedim Tör'ün aktardığına göre, Küçük Sahne 'verimli bir fidelik' olmuştu, zira oradan yetişenler daha sonra pek çok tiyatronun başına geçtiler

Ertesi yıl aynı salonda Haldun Dormen'in Dormen Tiyatrosu çalışmaya başladı. İlerleyen yıllarda "Küçük Sahne", Gülriz Sururi-Engin Cezzar Topluluğu, Ulvi Uraz Tiyatrosu, Mücap Ofluoğlu Tiyatrosu, Ali Poyrazoğlu Tiyatrosu gibi pek çok ünlü tiyatro topluluğuna kucak açtı. Bugün ise aynı binada Sadri Alışık Tiyatrosu bulunmaktadır ve binanın ünlü tiyatro geçmişi nedeniyle topluluk "Küçük Sahne Sadri Alışık Tiyatrosu" adıyla anılmaktadır.

Başlangıç kadrosu

Sonradan katılanlar
1951-1952 sezonu

1952-1953 sezonu

1953-1954 sezonu

1954-1955 sezonu

1955-1956 sezonu

1956-1957 sezonu
İlk sayısı "Küçük Sahne Tiyatrosu"nun perdelerini ilk kez açtığı Nisan 1951 tarihinde çıkan "Küçük Sahne Dergisi", topluluğun oyunlarını tanıtmak amacıyla çıkartılıyordu. Sadece tiyatro mevsiminde dağıtılan dergi aylık periodlarla yayımlanıyordu. Sahibinin Şevket Rado, yazı işleri müdürünün de Şükrü Enis Regü olduğu belirtilen dergi 14 sayfaydı ve küçük boyda basılıyordu. Dergi 1957 yılına kadar çıkmıştır. Derginin son sayısı Şubat-Mart 1957 tarihini taşıyordu.

"Küçük Sahne Tiyatrosu" dağıldıktan sonra "Küçük Sahne" salonunda gösterilerini sürdüren bazı tiyatrolar da aynı adı taşıyan dergiler yayımladılar. Örneğin Dormen Tiyatrosu'nun tanıtım dergisinin adı "Haldun Dormen Küçük Sahne" idi. Daha sonra salonu devralan "Gülriz Sururi-Engin Cezzar Topluluğu" da 1960'lı yıllarda benzer isimde bir sahne dergisi yayımlamaya başladı. "Gülriz Sururi-Engin Cezzar Küçük Sahne" dergisi adını taşıyan bu yayının ilk sayısı 1962'de çıkmıştı ve birkaç ayda bir yayımlanıyordu.




Weißenburg in Bayern

Weißenburg, Bayern (eski resmi adıyla Weißenburg im Nordgau), Almanya'nın Bavyera eyaletinde bir kasabadır. Weißenburg-Gunzenhausen bölgesinin merkezi olan kasabanın 2010'daki nüfusu 17,513 kişidir.




Wilhelmshaven

Wilhelmshaven (), Almanya'nın Aşağı Saksonya bölgesinde bir kıyı şehridir. Jadebusen (Jade Bight)'ın batı yakasında, Kuzey Denizi'ne açılan bir koyda yer alır.




Barbet

Barbet, bir top etrafında yer alan koruyucu dairesel zırha verilen addır. İsim, bir sahra topunu bir açıklık yerine koruyucu duvar üzerinden ateşlemek anlamındaki Fransızca "en barbette" deyiminden gelir. Açıklıktan ateşlemek daha iyi atış sahası, ancak daha az koruma sağlar; barbetler ise top mürettebatının zırh koruması altında görev yapabilmelerini sağlar.




Jiaozhou Körfezi

Jiaozhou Körfezi (, ), Shandong Eyaleti'nin Qingdao bölgesinde yer alan bir körfezdir. 1898-1914 yılları arasında Alman İmparatorluğu'nun kolonyal bölgesiydi. İngilizcede Kiaochow, Kiauchau veya Kiao-Chau, Almancada ise Kiautschou olarak adlandırılan Jiaozhou şehri de körfezin kuzeyinde yer alır.




Orhan Gündüz suikastı

Orhan Gündüz suikastı, Ermeni silahlı örgütü ASALA tarafından 5 Mayıs 1982 tarihinde Boston'da Türk Diplomat Orhan Gündüz'e yapılan silahlı saldırı.

İşe gitmek üzere aracına binen Türkiye'nin Boston Fahri Başkonsolosu Orhan Gündüz'e yakınından geçen bir araçtan otomatik silahlarla ateş edilmiştir. 2 Saldırgan tarafından ortaklaşa yapılan saldırıda alnına ve çenesine 3 mermi isabet eden Gündüz olay yerinde hayatını kaybetmiştir.

Saldırının ardından görgü tanıklarından sağlanan bilgiler ışığında saldırganın robot resmi çizilmiştir. FBI bölge sorumlusu Gillgan tarafından yapılan cinayet soruşturmasında çok sayıda Ermeni vatandaşın yaşadığı ev aranmış ancak saldırganın izine rastlanmamıştır.

Saldırıda hayatını kaybeden Fahri Başkonsolos Orhan Gündüz Forest Hill'deki müslüman mezarlığına gömülmüştür.





1976 Beyrut saldırısı

16 Şubat 1976'da Türk diplomat Oktar Cirit'e yapılan silahlı saldırı.

Türkiye'nin Beyrut Büyükelçi Başkatibi Oktar Cirit, Beyrut'un en işlek caddesi Hamra'da arkasından yaklaşan kimliği belirsiz bir saldırganın ateşiyle öldürülmüştür.

Saldırı yerel saate göre 18:00 sularında namlusuna susturucu takılı otomatik bir silahla yapılmış, Başkatip Cirit vurulduktan kısa bir süre sonra hayatını kaybetmiştir.

Olayın ardından Oktar Cirit'in makam şoförü Faruk Çınar yerel saatte sabaha karşı 5'te Hamra Caddesi'nden geçerken güvenlik güçlerinin dur ihtarına uymadığı gerekçesiyle sol kolundan vurulmuş ve hastaneye kaldırılmıştır.

Oktar Cirit'in öldürülmesi olayı ilk başta Beyrut'ta yaşanan iç savaşla alakalı olduğu sanılmış ancak sonradan ASALA tarafından organize edildiği anlaşılmıştır.





1977 Türkiye'nin Vatikan Büyükelçiliği saldırısı

1977 Türkiye'nin Vatikan Büyükelçiliği saldırısı, 9 Haziran 1977'de Türkiye'nin Vatikan Büyükelçisi Taha Carım'ın ölümüyle sonuçlanan silahlı saldırı.

Yerel saatte 14:00'te otomobilinden indikten sonra bahçesine doğru yürüyen Taha Carım, o sırada kendisine yaklaşan kimliği belirsiz silahlı bir saldırgan tarafından ateş açılarak öldürülmüştür. Otomatik uzun namlulu silahın kullanldığı olayın ardından Büyükelçi Taha Carım hemen hastaneye kaldırılıp ameliyata alınmıştır. 2 çocuk babası olan Carım yapılan tüm cerrahi müdehalalere rağmen kurtarılamamıştır.

Görgü tanıklarının verdiği bilgiye göre olay anında bir kişinin saldırıyı düzenlediği diğer bir kişinin ise olayı gözetlediği belirlenmiştir.

Taha Cırım 1973'ten itibaren öldürülen 5. Türk diplomatıdır.





Cinsel seçilim

Cinsel seçilim veya eşeysel seçilim Charles Darwin'in 1859 tarihli kitabı "Türlerin Kökeni"nde açıkladığı kavramdır. Doğal seçilimin temel dayanaklarından biri olarak kabul edilen cinsel seçilim yaşam erkek bireyler arasında yaşanan dişiye sahip olma savaşından ileri gelmektedir. Charles Darwin'e göre cinsel seçilim;

Darwin cinsel seçilimi tavuskuşu tüyleri, cennet kuşları ve deve boynuzlarıyla örneklemektedir. Darwin, cinsel seçilime dair başlangıçta üç sayfalık olan ilk değerlendirmesini daha sonra 1871 yılındaki "İnsanın Türeyişi" ("The Descent of Man and Selection in Relation to Sex") adlı kitabında oldukça genişçe ele almıştır. Bu 900 sayfalık ve 2 ciltlik çalışmasının 70 sayfası insan evrimindeki cinsel seçilimi anlatırken diğer 500 sayfalık kısmı ise hayvanlardaki eşeysel seçilimi içerir. Özetle, doğal seçilim hayatta kalma mücadelesinin bir neticesi iken cinsel seçilim üreme mücadelesinin bir sonucu olarak ortaya çıkmaktadır.

Cinsel seçilim kavramı, çoğu hayvanların geliştirdiği ve işlevi bireylerin hayatta kalmasına sağlamayan ama üretkenlik başarısını arttırmaya yardımcı olan eğilimlerdeki davranışların gözlemlenmesinden doğmuştur.

Bu, iki farklı yolla anlaşılabilir:


Dolayısıyla eşeysel seçilim iki ana form alır: erkeklerin dişiler tarafından seçilmek için birbirleri ile rekabet edip yarıştıkları "interseksüel seçilim" (aynı zamanda “eş seçimi” ya da “dişi seçimi” olarak da bilinir) ve daha az kısıtlanmış olan cinsiyetin (tipik olarak erkek cinsiyet) daha kısıtlı olan cinsiyete ulaşmak için kendi aralarında saldırganca rekabet ettikleri "intraseksüel seçilim"(aynı zamanda erkek-erkeğe rekabet olarak da bilinir). Burada kısıtlı olan cinsiyet, ebeveynlik görevi için en yüksek yatırım yapan cinsiyettir ve bu nedenle daha yüksek oranlarda iyi bir eş seçimi baskısı altında kalır.

Eşeyler arasındaki "interseksüel seçilimin" geçerli olması için bir cinsiyetin karşı cinsiyet için çekici özelliklere sahip olması g