Madeleine de Scudéry'nin (baba/kız) eserleri bu akım içinde ayrı bir yer tutar. Fransız edebiyat incelemelerinde bu iki yazarın romanları "özentici roman" (roman précieux) olarak tanımlanır. "Ibrahim ou l’Illustre Bassa" (1641-1642) ve "Artamène ou le Grand Cyrus" (1649-1653) özentici romanın önde gelen örneklerindendir. Madeleine'nin 1654 - 1660 yılları arasında yazdığı 10 ciltlik "La Clélie" ise içinde barındırdığı hayalî ülke "Tendre"ın kurgusal haritasıyla Fransız edebiyatında ayrıcalıklı bir yere sahiptir. 
Genellikle kahramanlık ve aşk temasını işleyen bu tür özentici romanlar çok geçmeden dönemin edebiyatçılarından tepki çekmeye başlamıştır. Kimi zaman tek bir romanın 10 cildi bulması; gösterişli söz sanatlarıyla, uzun uzadıya anlatılan kahramanlık maceralarının okuyucuyu sıktığı öne sürülerek ağır biçimde eleştirilmiştir. Özentici romanlara tepki olarak psikolojik roman türü gelişmiştir. Madame de Lafayette'in "La Princesse de Clèves" adlı eserı bu türün o dönemde verilmiş en önemli örneklerindendir.

Fransa'da "libertinage" akımı, Gassendi'nin materyalist felsefesinden doğan ideolojik bir harekettir. Kendilerini özgür düşünürler olarak adlandran bir grup, dönemin resmî dini Hristiyanlığı reddetmişler; ibadetleri ve inanç sistemini alaya almışlar ve düşünce özgürlüğünü savunmuşlardır. Onlara göre varlığın ve insanlığın kaynağı göksel değil; tümüyle dünyeviydi. Bu akım Fransız tefekkür tarihinde rönesans döneminin Hümanizm ilkesi ile Aydınlanma Çağı felsefesinin arasında bir geçiş dönemi olarak ele alınmaktadır. Gassendi'nin takipçilerinden Cyrano de Bergerac, liberten düşüncenin en önde gelen savunucularındandır. Liberten düşünceyi temel alarak verilen edebî eserler arasında Molière'in "Dom Juan"'ı ilk akla gelenler arasındadır.

17. yüzyılda verilen edebî eserlerin bir kısmında alaycı ve teklifsiz bir dil kullanımı göze çarpar. Bu gelenek 16. yüzyıl hikâyelerinde kullanılan biçimle bir bakıma benzeşlik gösterir. Örneğin 17. yüzyılın satirik romanları gibi Marguerite de Navarre'ın "Heptaméron"'unda da bazı ciddi olaylar okuyucuyu güldürülecek biçimde anlatılıyordu. İspanyol edebiyatının pikaresk romanlarından da etkilenen bu tür, aristokrat kesime hitap etmiyor; kahramanlık romanlarını ve özenticilik akımını sarakaya alıyordu.

Gerçekçi ve burlesk bir karakteri olan komedya ve satir ögesi bu dönemde şiir ve tiyatrodan ziyade roman türünde önemli eserler vermiş; günlük gülünç olaylar karşısında sıradan kişilerin hikâyelerini okuyucuyu güldürme amacı güderek anlatmıştır. Bu dönemin ve akımın en önde gelen eserleri arasında Charles Sorel'in 1626'da yayınlanan "Histoire comique de Francion" adlı eseri, Paul Scarron'un 1651-1657 yılları arasında yayınlanan "Le Roman comique" adlı eseri ve Antoine Furetière'in 1666'da yayınlanan "Le Roman bourgeois" adlı eseri sayılabilir. "Histoire comique de Francion"'da toplumsal sınıf ayrılıkları, paranın egemenliği ve iktidar kavramı zengin bir dil, güçlü bir anlatım ve öfkeli bir tonla alaya alınmıştır. "Le Roman comique" ise Sorel'in bu eserinden daha sonra yazılmış; o dönemdeki ifade özgürlüğünün daha kısıtlanmış olmasından dolayı daha hafif bir tonalite kullanmak mecburiyetinde kalınmıştır. Scarron bu eserinde XIII. döneminde taşrada turneye çıkan bir tiyatro trupunın hikâyesini anlatır ve taşradaki örf ve âdetleri sarakaya alır.

Bunların yanı sıra, Jean de Lannel 1624'te yayınladığı "Romant satirique" adlı eserinde yine XIII. Louis egemenliğinde Fransa'da hüküm süren toplumsal çarpıklıkları ve bozuklukları göstermeye çalışmıştır.




Cymbidium

Cymbidium, salepgiller familyasından tropikal ve subtropikal Asya ile Avustralya'da yaşayan ve 60 kadar türü olan epifit orkide cinsi. Mumsu yapıda iri çiçeklerinden dolayı melez türleri ve kültivarları bahçecilikte gözde olan orkide cinslerindendir. İlk tanımlaması 1799 yılında İsveçli bitki bilimci Olof Swartz tarafından yapılmıştır.

Simpodial olan cinsin gövde boyu 60 cm ve çiçek salkımı da 90 cm dir. Salkım en sonki pseudobulb tabanından çıkar ve her çiçek salkımı, türüne bağlı olarak, 5 ilâ 10 cm arasından bir çapa erişir. Kış aylarında bile çiçekli olan bitkide on beş ya da daha fazla çiçek bulunabilir. Mumsu bir dokuda olan çiçekleri beyaz, yeşil, sarımsı yeşil, krem rengi, kahve rengi, pembe, kırmızı (ve turuncu) ve siyah gibi fantastik bir dizi renk görülse de, mavi renk bulunmaz. Çiçekler on hafta kadar canlılığını koruyabilir.

Kuzey Hindistan, Çin, Japonya, Malezya, Filipinler gibi tropikal ve subbtropikal Asya ile Avustralya'da yetişir. İri çiçekli türleri ve bunların melezleri yüksek rakımlarda görülür.

Bhutan'da "Cymbidium hookerianum" türü köri baharatıyla güveç içinde pişirilir ve bu yemeğe "olatshe" ya da "olachoto" adı verilir.

Tütün mozaik virüsü ile "Cymbidium mosaic potexvirus" gibi bitkilerde hastalık yapıcı virüslere karşı duyarlıdır.




Katanga Devleti

Katanga, Afrika kıtasında 1960 ile 1963 yılları arasında bağımsız olan ancak hiçbir ülke tarafından bağımsızlığı kabul edilmeyen devlet.

Katanga, Belçika Kongosu sömürge sistemine bağlı bir bölge iken, Kongo'nun 30 Haziran 1960 tarihinde bağımsızlığına kavuşması neticesinde özgürlüğüne kavuşmuş ancak zengin yer altı kaynaklarına sahip olan bölge üzerinde sömürgeci ülkeler ekonomik açıdan birçok hakka sahip olmuştur. Söz konusu haklar bağımsızlığı müteakip Kongolular arasında huzursuzluğa neden olmuş ve sıkıntı oluşturmuştu. Bu sıkıntıların Katanga bölgesinde daha hızlı bir şekilde bastırılması, Belçika'nın menfaatleri doğrultusunda bölgedeki ayrılıkçı hareketlere destek vermesine neden olmuş, 11 Temmuz 1960 yılında Moïse Tshombé 'yin ülkeyi "Bağımsız Katanga Devleti" adı ile Kongo'dan ayrıldığını ilan etmesine müdahalede bulunulmamıştır.

Katanga devlet olarak çok kısa bir sürede bayrağa, milli marşa ve posta pullarına sahip olmuştur.

Her ne kadar devlet hiçbir ülke tarafından resmen tanınmasa da, ülke haberleşme ve ticari bağlantılarını o dönem için Portekiz sömürgesi olan Angola üzerinden sağlayabiliyordu.

1963 yılında Birleşmiş Milletler'in askeri desteğini de alan Kongo birlikleri, Katanga üzerine iki ayrı sefer düzenlemiş, ikinci seferlerinde "Grand Slam" adı verilen operasyon ile ülkenin varlığına son vererek bölgeyi yeniden Kongo hakimiyeti altına almışlardır.

15 Ocak 1963 gerçekleşen bu olaydan sonra ülkeyi terkeden Moïse Tshombé, İspanya'ya kaçmadan önce ayrılıkçı hareketin resmen bittiğini açıklamıştır. Devlete bağlı askeri birlikler ise Angola'ya gönderilerek, bölge ayrılıkçı harekete ait tüm birimlerden temizlenmiştir.

Günümüzde bölge Demokratik Kongo Cumhuriyeti içerisinde yer almakta olup, 1993 tarihinden bu yana ülke içerisinde özerk bir bölge oluşturmaktadır.






Claude Joseph Rouget de Lisle

Claude Joseph Rouget de Lisle (10 Mayıs 1760, Montaigu, Jura – 26 Haziran 1836) Fransız Devrim subayı. En çok 1792'de yazdığı, daha sonra Fransa ulusal marş La Marseillaise olarak anılacak, "Chant de guerre pour l'armée du Rhin" eserinin sözlerini ve bestesini yapmasıyla tanınır.




Ƣ

Ƣ ƣ harfi günümüzde kullanılmayan Tatar ortografisinde ve ayrıca Uniform Türk Alfabesinde Hırıltılı Ğ harfini göstermek için yazılırdı. Tatarcada jaŋalif harflerinin kullanımdan kalkmasıyla Ƣ harfi Ğ ile değiştirilmiştir. Ancak bu harf gerçekte bazı dillerde, Anadolu Türkçesinin İstanbul ağzındaki Ğ (Yumuşak G) sesinden biraz farklıdır. “Yumuşak-G” (Ğ) harfine benzer ama sert ve hırıltılıdır (Kiril Ӷ, "Ghe"). Almanların gırtlaktan çıkan R harfinin taşıdığı ses değerine benzer (Ř). Arapçadaki Gayın (غ) harfidir. Batı Anadolu Türkçesinde Ğ sesine dönüşmüştür, ancak Türkiye’nin doğu bölgelerinde yaygındır. Örneğin: "Doƣan (Doģan)". Buradaki Ğ hırıltılı olarak söylenir Ƣ. Bu nedenle Yumuşak Ğ harfinin aksine Arapçada kelime başında da yer alabilir. Mesela: "Ƣayb (Ģayb)"... Türkçedeki Yumuşak Ğ sesine yakın bir harfi göstermek için kimi Asya kaynaklı çevirilerde ۼ veya ݝ harfi kullanılır. Bazı dillerde, örneğin Gagavuzca ve Kırgızca’da Ƣ harfi sesli harflerin art arda iki kere yazılmasıyla -gizli olarak- elde edilir. Örneğin: "Uur (Uƣur), Kaan (Kaƣan)".




KRT tarafından yayınlanan programların listesi

KRT TV'de daha önce yayınlanmış ve günümüzde yayınlanmakta olan televizyon programlarının bir listesidir.




















Chrysoglossum

Chrysoglossum orkide ailesinden bir çiçekli bitki cinsidir.





Reşo: Vatan İçin

Reşo: Vatan İçin, 1974 tarihli Türk filmi. Elia Kazan'ın "Viva Zapata" adlı filminin uyarlamasıdır.





Pemba Halk Cumhuriyeti

Pemba Halk Cumhuriyeti, Afrika kıtası doğusu ile Madagaskar adası arasında kalan, 18 Ocak 1964 ile 7 Nisan 1964 tarihleri arasında bağımsız olan ada devleti.

Pemba Halk Cumhuriyeti, 1964 yılında üç ay gibi kısa bir süre için bağımsızlığını ilan etmiş ancak 7 Nisan 1964 tarihinde bağımsızlığına son vererek Zanzibar adası ile birleşmiştir. Zanzibar ve Pemba adaları, uluslararası baskılar sonucu 26 Nisan 1964 tarihinde Tanganika Cumhuriyeti ile birleşerek günümüzde de varlığını sürdüren Tanzanya devletini oluşturmuşlardır.

Günümüzde Pemba adası, Tanzanya'ya bağlı bir özerk ada konumuna sahiptir.





Nicole Berger

Nicole Berger (doğum adı: Nicole Gouspeyre, 12 Haziran 1934 - 13 Nisan 1967), Fransız oyuncu.

Berger 12 Haziran 1934'te Paris'te doğmuştur. Sinema sektörüne atılmadan önce, özellikle "Compagnie Barrault-Renaud" 'da, kısa bir tiyatro kariyeri vardır. Claude Autant-Lara 1954'te Berger'e sinema sektörüne girebilmesi için ilk şansını verir ve onu "Le Blé en herbe" filmindeki üç başrolden biri yapar. Berger 1956'dan 1963'e kadar birçok filmde rol alır, bu dönemden sonraki iki yıl boyunca sadece uzun metraj filmlerde oynar. Sonrasından Berger televizyona yönelir ve "Cecilia" adlı bir dizide başrol kadın oyuncuyu oynar.

Rouen'de bir yol kazasında öldürülür.






Tanganika (anlam ayrımı)





Tanganika Cumhuriyeti

Tanganika Cumhuriyeti, Afrika kıtasının doğusunda 1961 ile 1964 yılları arasında bağımsız olan devlet.

Tanganika bölgesi, 9 Aralık 1961 tarihinde Büyük Britanya'dan bağımsızlığını kazanarak,