berto Vaquina (d. 4 Temmuz 1961), Mozambikli siyasetçi. Vaquina, Afrika ülkesi Mozambik'te 2012 ile 2015 yılları arasında başbakan olarak görev yapmıştır.

8 Ekim 2012 tarihinde Cumhurbaşkanı Armando Guebuza tarafından atanan Vaquina bir kabine değişikliği sonrasında görevden alınan Aires Ali'nin yerine göreve başlamıştır. Bu görevi 17 Ocak 2015 tarihine kadar sürdüren Vaquina, söz konusu tarihte görevi Carlos Agostinho do Rosário devretmiştir.

Vaquina başbakan olmadan önce Tete Bölgesinde vali olarak görev almıştır.





Tomaž Šalamun

Tomaž Šalamun (d. 4 Temmuz 1941 - ö. 27 Aralık 2014) Sloven şairdir. 1941 yılında Zagreb’de dünyaya gelmiş, Koper’de (Slovenya) büyümüştür. Tomaž Šalamun, Sloven dilinde 39 yayın yapmıştır. Yayınları da birçok dile çevrilmiştir. Orta Avrupa’da “neo-avant-garde” şiirin öncüsü sayılır. Kendisi ayrıca, Slovenya Bilimler ve Sanatlar Akademisi üyesidir.




Dilberan

Dilberan (Farsça: دلبران), İran'ın Kürdistan Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin Gurve şehristanı'nın, Merkezî bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 6.104 kişi ve 1.395 hanedir.




Dezec

Dezec (Farsça: دزج), İran'ın Kürdistan Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin Gurve şehristanı'nın, Çeharduli bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 2.292 kişi ve 559 hanedir.




Gözetleme Kulesi

Gözetleme Kulesi, Pelin Esmer'in yönetmenliğini ve senaristliğini üstlendiği 2012 yapımı dram filmi. Almanya, Fransa ve Türkiye'nin ortak yapımı olan filmin galası 8 Eylül 2012'de Uluslararası Toronto Film Festivali'nde düzenlendi. Filmin çekimleri Kastamonu'nun Tosya, Şenpazar ve Cide ilçelerinde gerçekleştirildi.







Necati Zekeriya

Necati Zekeriya (d. 11 Kasım 1928 - ö. 10 Haziran 1988) Türk yazar, şair ve gazetecidir. O zamanlar Yugoslavya Krallığı idaresindeki Üsküp şehrinde 1928 yılında dünyaya gelmiştir. Öğretmenlik de yapmıştır. Balkan Türkleri edebiyatında (özellikle Yugoslavya’da) önde gelen isimlerden biri olmuştur. Balkanlar’ın dışında Türkiye’de de bilinen bir edebiyatçı idi.

Üsküp’te doğdu. Yugoslavya'da Öğretmen Okulu'nu bitirdi. Felsefe okudu. 19 yaşındayken Türk okullarında öğretmenlik yaptı. Üsküp'te yayınlanan Sevinç ve Tomurcuk adlı çocuk dergilerini yirmi yıl yönetti. Daha sonra 1943-1944 döneminden beri çıkmakta olan Birlik gazetesi başyazarlığına geçti (1969). Yugoslav çocuk yazarı Jovan Jovanović Zmaj'ın çeviri yoluyla tanıtılmasındaki katkısı nedeniyle Zmay Ödülü'nü aldı (1983, Yugoslavya). Türkiye edebiyatını Yugoslavya, çağdaş Yugoslavya edebiyatını Türkiye'ye tanıttı. İki ülke arasında kültür elçisi oldu. 10 Haziran 1988 tarihinde Novi Sad’da öldü.

Yirmiye yakın şiir ve hikâye kitabı da olan Zekeriya'nın Türkiye'de basılmış kendi eserleri, çocuk hikâyeleri türündedir.






Hazel Court

Hazel Court (d. 10 Şubat 1926; Sutton, İngiltere - ö. 15 Nisan 2008; Kaliforniya), İngiliz aktris. "Boldmere Okulu" ve "Highclare Kolej" 'de eğitim gördü. 1944 yılında oyunculağa adım atan oyuncu özellikle 1950 ve 1960'lı yıllarda oynadığı korku filmlerinde canlandırdığı karakterlerle tanındı.





SP Cailungo

SP Cailungo , San Marino'nın en üst düzey futbol ligi olan Campionato Sammarinese di Calcio'da yer alan bir futbol kulübü.

Güncelleme: Ekim 2007





Babamın Sesi

Babamın Sesi veya kullanılan Kürtçe adıyla Dengê Bavê Min, Orhan Eskiköy ve Zeynel Doğan'ın yönetmenliğini üstlendiği 2012 çıkışlı dram türündeki Almanya-Fransa-Türkiye ortak yapımı film. Maraş Katliamı'ndan etkilenen Kürt-Alevi bir ailenin hikâyesini konu edinmektedir. Yönetmenlerden Zeynel Doğan'ın ailesinin gerçek hikâyesinden yola çıkılarak oluşturuldu ve filmin merkezinde Doğan'ın babasından kalan kasetler yer aldı.

Filmin çekimleri Elbistan ve Diyarbakır'da gerçekleştirildi. Galası 29 Ocak 2012'de, Uluslararası Rotterdam Film Festivali'nde düzenlendi, Türkiye'de ilk gösterimi 11 Nisan 2012'de 31. İstanbul Film Festivali'nde yapıldı. "Babamın Sesi", Türkiye'deki sinemalarda 2 Kasım 2012'de on üç salonda gösterilerek vizyona girdi. Toplamda on altı hafta gösterimde kalarak 2012'de Türkiye'de vizyona giren tüm filmler içinde en çok izlenen 200'üncü, yerli filmler içindeyse 47'nci oldu. Uluslararası Altın Koza Film Festivali'nde En İyi Film Ödülü'nü kazanan film, eleştirmenlerden olumlu yorumlar aldı ve "bu topraklarda yaşanan katliamlarla yüzleşmek ve hesaplaşmak için izlememiz gereken bir film" olarak nitelendirildi. Ayrıca "İki Dil Bir Bavul" filmiyle kıyaslandı.

Basê Doğan, Elbistan'da yalnız başına yaşayan, yaşlı bir kadındır. Eşi Mustafa Doğan, yıllar önce ölmüş, ölmeden önce de yıllarca yurtdışında çalışmış bir inşaat işçisidir. Mustafa, Basê'nin okuma yazması olmadığı için ona mektup yerine sürekli bir kasete sesini kaydedip göndermiş, cevap olarak Basê de ona ses kaydı göndermiş ve birbirleriyle böyle hasret gidermişlerdir. Mustafa ve Basê'nin iki oğlundan biri olan Mehmet evlidir ve Diyarbakır'da yaşamaktadır. Büyük oğlu Hasan ise gerillalara katılmıştır.

Basê evinde yalnız başına günlerini geçirirken, akşamları çalan telefonu beklemekte ve telefonların Hasan'dan geldiğini düşünerek açmaktadır. Telefonun karşı tarafından herhangi bir ses gelmese de Basê, Hasan'a seslenerek ne zaman geleceğini sormakta, ona küçük hikâyeler anlatmaktadır. Bu hikâyeler sonrası telefon kapanmaktadır. Hep gözü yolda olan Basê Hasan'ın gelmesini beklemektedir. Ona göre Hasan geri dönecek, evlenip yeni bir yaşam kuracaktır. Bu sırada Diyarbakır'da yaşayan küçük oğlu Mehmet'in ise eşi hamiledir, bu nedenle Mehmetler daha geniş yeni bir eve taşınırlar. Bu taşınma sırasında Mehmet, eşyaların arasında babasına gönderilmek üzere kaydedilmiş annesinin ve kendi çocukluk sesinin olduğu bir kaset bulur. Annesinin Elbistan'da tek başına yaşamasını istemeyen ve Diyarbakır'da yanlarında olmasını isteyen Mehmet, hem annesini Diyarbakır'da yaşamaya ikna etmek, hem de bu kasetlerin devamını bulmak için Elbistan'a gider. Mehmet, annesinin yanına gittiği ilk günden itibaren, kasetlerin geri kalanını sorgular ve annesine yerini sorar. Basê ise geriye kalan kaset olmadığını söyleyerek Mehmet'i kasetlerin varlığından uzaklaştırmak ister. Mehmet ise buna inanmayarak evin içerisinde, sürekli kasetleri arar. Bu aramalar arasında Mehmet bir bavul bulur, bavulda babasının eşyaları ve birkaç eski gazete vardır. Gazetelerde Maraş Katliamı haberleri bulunmaktadır. Mehmet bunları incelerken Basê içeri girer ve ortalığı toplamaya başlar. Gazeteleri kaldırmaya kalktığında ise Mehmet onu durdurarak bunları neden sakladığını sorar. Basê konuyu geçiştirmeye çalışsa da Mehmet'in ısrarına dayanamaz ve gazeteleri saklamasının sebebini, Maraş Katliamı'ndan nasıl kurtulduklarını anlatır.

Mehmet, tüm bu arayışlar ve yeni öğrendiği aile geçmişinin yanında, Basê'yi hala Diyarbakır'a götürmek için ikna etmeye çalışmaktadır. Annesi ise ona türlü bahaneler üreterek bu isteğini geri çevirmektedir. Bu bahaneler genellikle basit ev ve bahçe işleridir. Mehmet ise bu bahaneleri ortadan kaldırmak için bahçe ve ev işlerini yapmaya koyulur. Bu işler bitince annesine tekrar Diyarbakır konusunu açar; ancak Basê bu defa da köydeki evlerini bahane eder. Orayı tadilat ettirmek ister. Çünkü ona göre Hasan geri geldiğinde evlenecek ve Elbistan'daki eve yerleşecektir. Kendisi ise köydeki evde yaşayacaktır. Bunun üzerine Mehmet annesi Basê'yi de alıp köy evine gider ve oradaki evin tadilatını planlamaya başlarlar. Daha sonra köyü dolaşmaya çıkan Mehmet, eve geri döndüğünde annesinin odasından seslerin geldiğini fark eder ve sessizce dinlemeye başlar. Basê, kasetleri çıkarmış ve onları dinlemektedir.


1979'dan 1990'lı yıllara kadar Suudi Arabistan'da işçi olarak çalışan ve Türkiye'ye geri dönmeyen Zeynel Doğan'ın babasına, Doğan ile ailesinin okuma-yazması olmadığı için mektup gönderilmeyip bunun yerine ses kayıtları gönderilirdi. Baba da karşılık olarak sesini teyp ile kasede kaydederek ailesini göndermekteydi. Doğan'ın annesi, babası tarafından gönderilen kasetleri "titizlikle" sakladı. Elinde iki kaset olan Doğan, o sıralar "İki Dil Bir Bavul" filmi için Diyarbakır'a giden Özgür Doğan ve Orhan Eskiköy'e projesini anlattı ve kayıtları dinletti. "Bir dönem insanların bu ses kasetleri üzerinden haberleştiğine dair bir belgesel" fikri daha önce birkaç kişiye anlatılsa da fikre sahip çıkanlar Özgür Doğan ile Orhan Eskiköy oldu. Önceleri Memet'in babasını tanıma, annesinin sakladığı ve ondan gizlediği kasetlere ulaşma çabası üzerine kurulu bir belgesel üzerinden gitmeyi planlarken kasetlerin "daha fazla şey söyleyebileceğine" inanan Orhan Eskiköy, "Kurmaca katarsak daha güçlü bir şey olabilir." fikrini ortaya atarak projenin kurmacaya çevrilmesini sağladı. Senaryo aşamasında, Zeynel Doğan ile ailesinin içinden çıktığı toplumsal koşullar filmin arka planında olması konuşuldu ve senaryo, Eskiköy tarafından yazıldı. Ses kayıtlarının oldukça kötü hâlde olmasından ötürü Doğan, annesinden kasetleri tekrar kaydetmesini istedi ve Eskiköy, bu durum için, "Kocasıyla tekrar konuşması onu , çok stresli ve gergin yaptı. Annesine geçmişi tekrar yaşatmak zorunda kaldığından dolayı bu, Zeynel için de çok zordu." ifadelerini kullandı.
Senaryoda ele alınan hikâye, gerçek ile birebir aynı değildi. Doğan'ın ailesi aslında Maraş Katliamı'nı yaşamadı fakat bu katliamdan kurtulan gerçek bir aile vardı ve o aile babasının adı da Mustafa Doğan'dı. Ekip, bu isme Maraş raporlarında rastladı. Filmde anlatıldığı gibi baba, ailesini katliamdan sağ kurtarmaktadır.

Kurmaca tarzında olan filmin çekimlerine Mayıs 2011'de başlandı ve çekim aşaması dört hafta sürdü. "Babamın Sesi", 35 mm filmle 1.85:1 çerçeve oranıyla çekildi. Esas çekimler başlamadan önce İstanbul'da bir test çekimi yapıldı. Filmde hiç gece çekimi yapılmadı ve tamamı gündüz vakti çekildi. Çekimler, Kahramanmaraş'ın Nurhak ilçesine bağlı Barış Belediyesi'nin yardımları ve izniyle gerçekleştirildi. "Babamın Sesi"nde Zeynel Doğan kendisini, anne rolünü Doğan'ın annesi Basê Doğan ve eş rolünü Doğan'ın eşi Gülizar Doğan oynadı. Zeynel Doğan, başta oynamayı istemedi fakat Orhan Eskik