bu, 2006 yılından bu yana katılımcı sayısının en az olduğu yıl idi. İki yıldır San Marino'yu temsil eden Valentina Monetta, bu yarışmada da San Marino'yu temsil ederek arka arkaya üç defa yarışmaya katılmış oldu.

Karadağ ve San Marino, sırasıyla 2007 ve 2008 yıllarındaki ilk katılımlarından beri ilk defa finale yükseldiler. Yirmi altı ülkenin yer aldığı finali; Karadağ on dokuzuncu, San Marino ise yirmi dördüncü sırada tamamladı. Yarışmaya en çok finansal kaynağı sağladıkları için doğrudan finale katılma hakkına sahip beş referans ülkesinden yalnızca İspanya temsilcisi Ruth Lorenzo ilk ona girebildi.

Avusturya adına yarışan Conchita Wurst, "Rise Like a Phoenix" şarkısıyla yarışmayı kazandı. Bu, Avusturya'nın 1966'dan bu yana kazandığı ilk birinciliği oldu. Bir drag queen olan Wurst'un galibiyeti, Batı ve Doğu Avrupa devletlerinin LGBT haklarına bakış açılarındaki kutuplaşmanın yoğunlaştığı bir süreçte politik bir mesaj olarak da nitelendi. Hollanda yarışmayı ikinci, İsveç ise üçüncü sırada tamamladı; böylece uzun bir aradan sonra hiçbir Doğu Avrupa ülkesi ilk üçe giremedi.

2 Eylül 2013 tarihinde Danimarka'nın kamusal yayın kuruluşu DR; Kopenhag'ın 2014 yarışmasının ev sahibi olarak belirlendiğini, yarışmaya Refshaleøen'de bulunan ve eskiden bir tersane olarak kullanılan B&W Hallerne'in ev sahipliği yapacağını sosyal ağ hashtagi biçimindeki yarışma sloganı, "#JoinUs" ("#BizeKatıl"), ile birlikte açıkladı. Refshaleøen, yarışmaya ev sahipliği yapacak ve basın merkezi ile diğer pek çok olanağı karşılayacak biçimde bir "Eurovision Adası" olarak yeniden düzenlenmiştir.

2013 yılının Ağustos ayının sonlarında Kopenhag belediye başkanı, Frank Jensen, şehrin yarışmaya ev sahipliği yapmak üzere kırk milyon (Danimarka Kronu) bütçe ayırdığını ve Kopenhag'ın 2014 Yeşil Avrupa Başkenti seçilmesine vurgu yaparak, 2014 yarışmasının günümüze dek gerçekleştirilen "en yeşil" Eurovision Şarkı Yarışması olacağını bildirdi.
En büyükleri Herning ve Kopenhag olmak üzere beş şehir, yarışmaya ev sahipliği yapmak üzere aday olmuştur. Seçim sürecine ilk katılan mekanlar, Kopenhag'da 2001 yarışmasına ev sahipliği yapan Parken Stadyumu ve Herning'de Dansk Melodi Grand Prix 2013'e ev sahipliği yapan Jyske Bank Boxen olmuştur. Sırasıyla Fredericia ve Aalborg'da bulunan Messe C ve Gigantium onları izlemiştir. Sürece katılan en son şehir, eski şehir hapishanesini aday gösteren Horsens olmuştur. Eğer Horsens ev sahini olarak seçilseydi, hapishanenin açık olan avlusu cam bir çatı ile tamamen kapatılacaktı.

17 Haziran 2013 tarihinde Aalborg ili, şehirdeki otel odalarının sayısının yetersiz olduğunu gerekçe göstererek adaylıktan çekilmiştir. DR, yarışmanın gerçekleştirileceği tarihlerde ev sahibi şehirlerde en az 3,000 otel odasının rezervasyonlara açık olmasını şart koşarken Aalborg'da yalnızca 1,600 otel odası vardı ve yarısından fazlası Eurovision Şarkı Yarışması ile aynı tarihlerde gerçekleştirilecek başka etkinlikler için ayrılmıştı. 18 Haziran 2013 tarihinde DR; Kopenhag, Herning ve Horsens'ın adaylıklarının resmi olarak onaylandığı ve Fredericia ilinin de adaylık sürecine katıldığını açıkladı.

19 Haziran 2013, yarışmaya ev sahipliği yapmak üzere adaylık belirtmek için son tarihti ve Wonderful Copenhagen, Kopenhag şehir merkezi bölgesi belediye meclisi ile etkinlik ve ziyaretçiler bürosu yarışmaya ev sahipliği yapmak üzere üç mekan aday gösterdi: Parken Stadyumu, DR Byen'in bahçesinde büyük bir çadır ve B&W Hallerne. DR, yarışmaya ev sahipliği yapacak mekanın iç yüksekliğinin en az 16 metre olması ve binanın içinde hiçbir taşıyıcı kolon olmamasını şart koşmuştu. 25 Haziran 2013 tarihinde Fredericia ili, yarışmaya ev sahipliği yapmak üzere gereken bu özellikleri sağlayan hiçbir mekana sahip olmaması sebebiyle adaylıktan çekildiklerini açıkladı. 28 Haziran 2013 tarihinde Parken Sport & Entertainment CEO'su, Anders Hørsholt, Parken Stadyumu'nun yarışmanın gerçekleştirileceği tarihlerde bir takım futbol maçlarına ev sahipliği yapacağı gerekçesiyle yarışmaya ev sahipliği yapamayacağını bildirdi.

Yarışma, 2008 yılından beri olageldiği üzere iki yarı final ve bir finalden oluştu. Her iki yarı finalden en yüksek puan alan onar ülke, ev sahibi ülke Danimarka ve yarışmaya finansal kaynak sağlayan beş ülke (Büyük Beşli olarak da bilinir): Almanya, Birleşik Krallık, Fransa, İspanya ve İtalya ile finalde yarışmaya hak kazanmışlardır.

20 Eylül 2013 tarihinde Avrupa Yayın Birliği, jüri oylamasında değişiklikler içeren 2014 yarışmasının resmi kurallarını yayınladı. Açıklamalara göre, kurallardaki değişiklikler ile oylama konusunda daha şeffaf olunması hedeflenmiştir. Ulusal jürilerin her beş üyesinin ismi, 1 Mayıs 2014 tarihinden yarışmanın başlangıcına dek açıklanmış ve yarışmanın ardından her jüri üyesi kişisel puanlamasını yayınlamak zorunda bırakılmıştır. Ek olarak; jüri üyesinin, geçmişte ikiden fazla kez bu görevde bulunmamış ve yalnızca bir ülkenin ulusal jürisinin parçası olması şart koşulmuştur. Kuralar sonucu yarı finaller ve finalde sahneye çıkış sıralarının belirlendiği önceki yılların aksine, tıpkı 2013 yılında olduğu gibi, sahneye çıkış sıraları yarışmanın yapımcıları tarafından belirlenmiştir.

Yarı final kuraları, 20 Ocak 2014 tarihinde Kopenhag Belediye Binası'nda gerçekleştirilmiştir. Norveç ve İsveç'in coğrafi olarak Danimarka'ya oldukça yakın olduğu ve her iki ülkede de bilet satışlarını maksimize etmek için bu ülkelerin farklı yarı finallerde yarışmalarına karar verilmiş ve Avrupa Yayın Birliği tarafından gerçekleştirilen bir kura sonucunda İsveç'in bir, Norveç'in ise ikinci yarı finalde yarışacağı belirlenmiştir. İsrail delegasyonu, birinci yarı finalin ülkede resmi bir bayrama denk gelmesi nedeniyle ikinci yarı finalde yarışmak istediklerini belirtmiş ve Avrupa Yayın Birliği, İsrail'i ikinci yarı finale yerleştirmiştir. Böylece; İsveç, Norveç ve İsrail ile otomatik finalistler (Almanya, Birleşik Krallık, Danimarka, Fransa, İspanya ve İtalya) dışında kalan yirmi sekiz ülke, önceki on yılda olduğu gibi altı fanusa ayrılmıştır.

Fanuslar, tele oylama ortağı Digame tarafından aşağıdaki gibi belirlenmişlerdir: 
Tıpkı bir önceki yıl olduğu gibi; şarkıcılar yarı final/finalin hangi kısmında sahne alacaklarını bir kura ile belirledikten sonra, ev sahibi yayıncı DR ve yapımcıları hangi ülkenin hangi sırada sahneye çıkacağını kararlaştırdılar. 17 Mart 2014 tarihinde Kopenhag'da gerçekleştirilen bir delegasyonlar toplantısı sırasında ev sahibi ülke Danimarka'nın finalde yirmi üçüncü sırada sahne alacağı belirlendi. 24 Mart 2014 tarihinde, her iki yarı final için de sahneye çıkış sıraları kamuoyuna duyuruldu. Yarı finallerden sonra gerçekleştirilen finalistlerin basın toplantıları ve doğrudan finalde yarışan ülkelerin (Almanya, Birleşik Krallık, Fransa, İspanya ve İtalya) temsilcilerinin 6 Mayıs 2014 tarihinde gerçekleştirilen ilk bireysel basın toplantılarında şarkıcıların çektikleri kuralar sonucunda ülkelerin finalin hangi kısmında (bir ve on üç arası birinci, on dört ve yirmi altı arası ikinci) sahneye çıkacakları belirlendi. Yapımcılar; Ukrayna'nın ilk, Birleşik Krallık'ın ise son sıraya yerleştirildiği final için sahneye çıkma sıralarını 9 Mayıs 2014 tarihinde (OAZD) 02.00'de açıkladılar.

Yarışmanın tematik grafik tasarımı, 18 Aralık 2013 tarihinde Avrupa Yayın Birliği tarafından yayınlandı. Resmi etkinlik görselleri; kalbine Danimarka bayrağı eklenmiş geleneksel Eurovision Şarkı Yarışması logosunu da içeren, yarışmanın logosu "#JoinUs" (#BizeKatıl)ın merkezinde bulunduğu mavi ve mor renklerin ağır bastığı bir elmas olarak belirlenmiştir. Sahneye çıkış numarası, ülke, şarkıcı, şarkı, söz yazarları ve bestecilerin ifade edildiği tanıtıcı grafiklerde; büyük bir elmas üzerinde sahneye çıkış numarası belirtilirken, ülke bayrağını yansıtan görece daha küçük bir elmasın altında ülke ismi, sağında ise şarkı/şarkıcı/besteci/söz yazarları ifade edilmiştir.

Ülkeler sahne almadan önce gösterilen ve yaklaşık bir dakika uzunluğundaki tanıtıcı görüntüler veya daha çok bilinen ismiyle "postcardlar"da, tıpkı bir önceki yılda olduğu gibi her ülkenin temsilcileri yer almış ve farklı biçimlerde, temsil ettikleri ülkenin bayrağını tasarlamışlardır. Postcardların finalinde her temsilci tasarladığı bayrağın fotoğrafını çeker ve söz konusu bayrak küçülerek, tanıtıcı grafiklere eklenen ve ülke bayrağını yansıtan elması oluşturur.

Örneğin Birleşik Krallık temsilcisi Molly, Birleşik Krallık bayrağını; Routemaster otobüsleri, Royal Mail minibüsleri, beyaz/kırmızı kâğıt şeritleri ve mavi yağmurluklar giyen insanlar kullanarak oluşturmuştur.

Danimarka kraliyet ailesi mensupları Veliaht Prensi Frederik ile karısı Veliaht Prensesi Mary; ev sahibi yayıncı DR tarafından, özel konuklar olarak yarışma finaline davet edildiler. 2014 yılının Mart ayında DR, Avustralya'nın Eurovision Şarkı Yarışması'na olan bağlılığını selamlamak üzere Jessica Mauboy'a, 8 Mayıs 2014 tarihinde gerçekleştirilen ikinci yarı finalin ara gösterisinde sahne alması üzere bir davet yolladı. Ara gösteri sırasında, önceden kaydedilmiş bir video ile Avustralya bir performans sergiledi ve Mauboy, "Sea of Flags" isimli şarkısını seslendirdi.

Yarışma; Rusya'nın Ukrayna'ya askerî müdahalesi ve Kırım bunalımının hemen ardından gerçekleştirildi. Bu nedenle Kırım'dan gelen oylar Ukraynalı telekomünikasyon şirketleri aracılığıyla Avrupa Yayın Birliği'ne ulaştırıldı ve Kırımlıların oyları, Ukrayna oylamasının bir parçası olarak kabul edildi.

Yarışma sürecinde Ermeni yarışmacı Aram MP3, Avusturya temsilcisi Conchita Wurst'un yaşam biçiminin "doğal olmadığını" öne sürerek bir erkek mi, yoksa bir kadın mı olmak istediğine karar vermesini gerektiğini söyledi. Amsterdam'da gerçekleştirilen bir konser etkinliğinde yuhalandıktan sonra Aram MP3, bu söylemleri için özür diledi, söylediklerinin bir şaka olduğunu ve yanlış anlaşıldığını düşündüğünü dile getirdi. Wurst, özrü kabul etti ve "Eğer bu bir şaka idiyse, bunun komik bir şaka olmadığını söylemeliyim. Ama o (Aram MP3), özür diledi ve bu benim için yeter