ody That I Used to Know" "The Voice", "American Idol" ve "Saturday Night Live" gibi programlarda birçok kez canlı seslendirildi. Şarkı için Natasha Pincus yönetmenliğinde çekilen video klip, 30 Temmuz 2011'de yayınlandı. Şarkı Kanadalı indie rock grubu Walk off the Earth tarafından, grubun beş üyesinin çaldığı tek bir gitar kullanılarak yorumlandı.

Ocak 2012'de Kanadalı indie rock grubu Walk off the Earth, kaydettikleri "Somebody That I Used to Know" cover'ını YouTube'a yüklediler. Şarkıyı grubun beş üyesinin birlikte çaldıkları tek bir gitarla yorumladılar. Grubun cover'ı, 12 Ağustos 2012 itibarıyla YouTube'da 132 milyondan fazla kez izlendi. Walk off the Earth şarkıyı "The Ellen DeGeneres Show"da, yine tek bir gitar kullanarak canlı seslendirdi. Şarkı Nisan 2012 itibarıyla, Amerika Birleşik Devletleri'nde 187 bin kez indirildi.




Dennis Banks

Dennis J. Banks (12 Nisan 1937 - 29 Ekim 2017), Leech Lake Kızılderili Rezervasyonu'nda Anişinabe olarak doğan Kızılderili lider, öğretmen, konuşmacı, aktivist ve yazar. Banks ayrıca Nowa Cumig (çift sesli sistemde Naawakamig) olarak bilinir. Ojibva dilinde adı "yerin merkezi'nde" anlamına gelir. 1968 yılında Minneapolis Kızılderilileriyle Amerikan Kızılderili Hareketi'ni kurmuş, uzun yıllar lideri olmuştur.

Kendisi 29 Ekim 2017'de 80 yaşındayken ölmüştür.






Laß, Fürstin, laß noch einen Strahl, BWV 198

Laß, Fürstin, laß noch einen Strahl, ( İngilizce:"let, princess, let still one more glance") Johann Sebastian Bach'ın BWV 198 numaralı din dışı kantatı.

1735 yılında Leipzig Üniversitesi'nin ricası üzerine Christiane Eberhardine'un cenazesi için Leipzig'de bestelenmiştir. Eser 2 flüt, 2 oboe d'amore, 2 viola da gamba, 2 lavta, basso continuo ve 4 solist (soprano, alto, tenor, bas) ve koro için yazılmıştır. İtalyan stilinde resitatifler ve aryalardan kurulmuştur. Kantat 11 bölümden oluşur ve ilk yedisi cenaze konuşması şeklindedir.




Darzu ist erschienen der Sohn Gottes, BWV 40

Darzu ist erschienen der Sohn Gottes, Johann Sebastian Bach'ın BWV 40 numaralı kantatı. İngilizce ismi ("for this purpose is the son of god manifested") olarak geçer. 1723 yılında Noel zamanı, ikinci gün için Leipzig'de bestelenmiş, ilk temsili 26 Aralık 1723 günü yapılmıştır.

Eser corno i/ii, obualar, kemanlar, viyola, basso continuo, üç solist (alto, tenor, bass) ve koro için yazılmıştır. Kantat 8 bölümden oluşur.





Aus tiefer Not schrei ich zu dir, BWV 38

Aus tiefer not schrei ich zu dir, ( İngilizce:"Out of deep distress i cry to you" ) Johann Sebastian Bach'ın BWV 38 numaralı kantatı.

1724 yılında Trinity'den sonraki Yirmibirinci Pazar günü için Leipzig'de bestelenmiş, ilk temsili 19 Ekim günü yapılmıştır. Eser obualar, trombon I/II/III/IV, kemanlar, viyola, basso continuo, 4 solist (soprano, alto, tenor, bass) ve koro için yazılmıştır.






Wer da gläubet und getauft wird, BWV 37

Wer da glaubet und getauft wird, Johann Sebastian Bach'ın BWV 37 numaralı kantatı.

1724 yılında göğe yükselme yortusu sonraki için Leipzig'de bestelenmiş, ilk temsili 3 mayıs 1731 günü yapılmıştır.

Eser oboes d'amore i/ii, kemanlar, viyola, basso continuo, 4 solist (soprano, alto, tenor, bass) ve koro için yazılmıştır.






Die Freude reget sich, BWV 36b

Die freude reget sich, ( İngilizce:"Joy awakens" ) Johann Sebastian Bach'ın BWV 36b numaralı din dışı kantatı.

1735 yılında Johann Florens Rivinius'un Leipzig Üniversitesi'ne rektör olarak atanmasına hürmet göstermek amacıyla Leipzig'de bestelenmiştir.

Eser oboes d'amore i/ii, flauto traverso, kemanlar, viyola, basso continuo ve üç solist (soprano, alto, tenor) ve koro için yazılmıştır.






Liebster Jesu, mein Verlangen, BWV 32

Liebster jesu mein verlangen, Johann Sebastian Bach'ın BWV 32 numaralı kantatı.

1725 yılında Epifani'den sonraki ilk pazar günü için Leipzig'de bestelenmiş, ilk temsili 13 ocak günü yapılmıştır.

Eser obualar, kemanlar, viyola, basso continuo, iki solist (soprano, bass) ve koro için yazılmıştır.






Der Himmel lacht! Die Erde jubilieret, BWV 31

Der Himmel lacht! Die Erde jubilieret, ( İngilizce: "The heavens laugh! The earth rejoices" ) Johann Sebastian Bach'ın BWV 31 numaralı dini kantatı.

Eser Paskalya'nın ilk gününde seslendirilmesi için 1715 yılında Weimar'da bestelenmiştir.

Trompet I-III, bas davul, obua I-III, barok obua, keman, viyola, viyolonsel, basso continuo, 3 vokal solist (soprano, tenor, bass) ve koro için bestelenmiştir.





Es erhub sich ein Streit, BWV 19

Es erhub sich ein streit (İngilizce: "There arose a war"), Johann Sebastian Bach'ın BWV 19 numaralı kantatı.

1726 yılında Saint Michael ve bütün melekler yortusu (Luteryen takviminde "Michaelmas day" olarak da bilinir) için Leipzig'de bestelenmiş, ilk temsili 29 eylül günü yapılmıştır.

Eser trombe I/II/III, timpani, obualar I/II, oboe da caccia, oboes d'amore I/II, kemanlar, viyola, basso continuo ve üç solist (soprano, tenor, bass) ve koro için yazılmıştır.

Kantat 7 bölümden oluşur. 





Ich hatte viel Bekümmernis, BWV 21

Ich hatte viel bekummernis (Çok ızdırabım vardı), Johann Sebastian Bach'ın BWV 21 numaralı kantatı.

1713 yılında Weimar'da bestelenmiş, ancak ilk temsili 1714 yılında Trinity pazarı sonrası üçüncü pazar gününde yapılmıştır.

Eser trombe II//II/III, timpani, trombon I//II/II/IV, obua, fagot, kemanlar, viyola, basso continuo ve üç solist (soprano, tenor, bass) için yazılmıştır.

Kantat 11 bölümden oluşur ve iki bölüme bölünmüştür. 





Yüksek Arktik Tehciri

Yüksek Arktik Tehciri (Doğu Kanada İnuitçesi ᖁᑦᑎᒃᑐᒥᐅᑦᑕ ᓅᑕᐅᓂᖏᑦ "Quttiktumiutta nuutauningit", İngilizce "The High Arctic Relocation, Canadian High Arctic Relocation, Inuit High Arctic Relocation, 1953-55 Relocation", Fransızca "La délocalisation du Haut-Arctique"), 1950 lerdeki Soğuk Savaş döneminde Kanada Hükûmeti tarafından Nunavik İnuitçesi konuşan 87 İnuitin Québec'ten alınıp Nunavut'un verimsiz toprakları olan Yüksek Arktik'e zorla tehcir ("forced migration") ettirilmesidir. 1953 yılında on aile, 1955 yılında ise sekizden fazla aile tehcir edilmiştir. Tehcir tartışma kaynağı olmuştur: hükûmet kanadı yerlilerin kaldıkları açlık tehlikesine karşı koruyucu önlem olarak geçimlerini sürdürmeleri için insani jest yapıldığını iddia ederken, İnuit Eskimoları ve insan hakları savunucuları bu zorunlu göçün hem Soğuk Savaş döneminde hem de Kanada Arktik Takımadaları'nın tartışmalı toprak iddialarının sürdüğü dönemde "insan bayrak direkleri" ("human flagpoles") olarak kullanıp Uzak Kuzey ("Far North") egemenliğini savunmak için federal hükûmet tarafından kışkırtıldığını söylerler. Her iki taraf da, Inukjuak'tan Resolute Bay'a yapılan zorunlu tehcirden sonraki ilk yıl aç kalmamaları için İnuitlere yeterli gıda takviyesi yapılmadığında hemfikirdir. Bu tehcir Kanada'da insan hakları içinde etnik ihlallerden biri olarak görülmektedir.

Tehcir edilenlere verilmek üzere 1996 yılında 10 milyon dolarlık tröst fonu oluşturulmuştur. Tehcirden tam 57 yıl sonra, Kanada hükûmeti 18 Ağustos 2010 tarihinde insanlık dışı muamele ve acılar için İnuitlerin geride kalanlarından resmî olarak özür dilemiştir. Tehcirde acı çeken İnuitler için Grise Fiord ile Resolute Bay'da dikilen iki anıt (Arktik Sürgün Anıtı "Arctic Exile Monument") 2008 yılında alınan kararla planlanmış, 2009 yılında oyulup 2010 yılında da açılışı yapılmıştır.

Ağustos 1953'te yedi İnuit ailesi günümüzde Nunavik olarak bilinen kuzey Quebec'te o zamanlar Port Harrison olarak anılan Inukjuak'tan (ᐃᓄᒃᔪᐊᒃ) oldukça uzak kuzeyde yer alan Ellesmere Adası'nın güney ucundaki Grise Fiord ile Cornwallis Adası'ndaki Resolute Bay'a zorla hükümet güçleri tarafından taşındılar. Ailelere Yüksek Arktik'te oluşturulacak yeni toplulukta daha iyi bir yaşam ve av olanakları vadedilmiş ve harcırah alacakları söylenmişti. Bu yedi aileye Port Harrison İnuit becerilerini gösterip Kuzey Arktik'te hayatta kalma mücadelesini öğretmek üzere o zamanlar Kuzeybatı Toprakları'a ait olan günümüzde ise Nunavut'a dahil olan Pond Inlet'in (Mittimatalik) çok kuzeyinde üç aile daha katılmıştır. 1953 yılında tehcir edilen bu on aileye 1955 yılında sekizden fazla aile de göç ettirilmiştir. İşe alım yöntemleri ve tehcirin sebepleri tartışmalıdır. Hükûmet, Kuzey Quebec'teki nüfus artışı rastlanan yerlerde bu artışı ve yoğunluğu azaltmak ve yoksul avcılığın refahını yükseltmek üzere tehcir edilen ailelerin göçü gönüllü kabul ettiklerini belirtmektedir. Kanada hükûmetinin bu iddialarına karşılık, İnuitler göçün gönüllü değil zorla ve zorlamayla olduğunu bildirmiş ve Arktik Takımadaları'nda Kanada egemenliğini pekiştirmek arzusuyla yapıldığını söylemişlerdir. Kanada Sahil Güvenlik'a bağlı "C.D. Howe" adlı Doğu Arktik Devriye gemisine alınan İnuit aileleri ikiye bölünerek her ikisi de duşman kutup küzeyindeki çorak verimsiz adalar olan Cornwallis ile Ellesmere Adalarına (Resolute ve Grise Fiord) indirilmişlerdir. Gemide iken ailelerin hepsinin bir arada yaşayamayacağı anlaşıldığı için iki ayrı noktaya indirilmişlerdir.

Ailelerin yiyeceği ile giyecek ve barınak yapımı için kullanılan rengeyiği derileri ve diğer yaşam malzemeleri yetmemiştir. 2.000 km uzaklıktakı Kuzey Arktik'teki iklim ve ekosistem Quebec'in kuzeyindekinden oldukça farklıdır ve yeni geldikleri yerde kış aylarında 24 saat gece, yaz aylarında da 24 saat gündüz olmaktadır ve bu göçmenlerin bilmedikleri ve alışmakta zorlandıkları bir ekosistemdir. Tehcir edilen İnuitlere diledikleri takdirde iki sene sonra eski evlerine dönebilecekleri söylenmiş fakat bu vaat hükûmet tarafından onursuzca yerine getirilmemiştir. Tehcir edilen İnuitler arasında Robert J. Flaherty'nin 1922 yılında çektiği Kuzeyli Nanook belgesel filminde de yer alan ve Flaherty'nin onaylanmamış gayrimeşru oğlu da bulunmaktadır. Fakat, Flaherty tehcirden önce 1951 yılında ölmüştür. Sonunda, göçmen İnuitler 18,000 km² lik bir alandaki yerel beyaz balina göç rotalarını öğrenmiş ve hayatta kalmayı başarmışlardır. Sonraki yıllarda her iki yeni tehcir kolonisinin moral, konut ve geçim açısından genelde "başarılı" olduğu yönünde Kanada Kraliyet