mayacağı konusunda güvence aldı. Hasheem'in devam eden ısrarı sonucu Ağustos 1937'de, sezon öncesi hazırlıkları çerçevesinde Galston'la oynanacak maç için kadroya dahil edildi. Maçta ayaklarına sardığı bir bandajla oynayan Mohammed Salim, maçta gösterdiği kanat oyuncusu performansıyla 5-1'lik galibiyette pay sahiplerinden biri oldu. Kısa bir süre sonra Hamilton Accies ile oynanan maçta da forma giyen Salim, 7-0'lık galibiyette önemli bir rol oynadı. Oynadığı iki maça rağmen maçlarda forma giymesi federasyon tarafından kayıt altına alınmadı.

Celtic onunla kontrat imzalamak istese de, vatanından uzakta geçirdiği uzun süreden ötürü Hindistan'ı özleyen Salim, evine dönmek istedi. Cetlic onu ikna etmek için elinden geleni yaptı. Hatta özel bir maç düzenleyip, maç hasılatının % 5'ini ona verme teklifini yaptı. Ancak, Salim bunu reddetti ve gelirin yetimlere bağışlanmasını istedi. Maç sonunda hasılatın %5'i, o zamanlar için £1800'e denk gelmekteydi. Mohammedan Sports Club'a geri dönen Salim, geri kalan futbol hayatınıntamamını bu kulüpte sürdürdü.

1980 yılında, ciddi bir hastalığa yakalanan Salim için oğlu Rashid, Celtic kulübüne bir mektup yazarak babasının çok hasta olduğunu ve tedavisi için biraz paraya ihtiyacı olduğunu bildirdi. Kendi ifadesine göre asıl amacı para istemek değil, babasının hala Celtic tarafından hatırlanıp hatırlanmadığını öğrenmektir. Beklemediği bir biçimde İskoç kulübünden bir cevap mektubu alan Rashid, Celtic'in her türlü yardıma hazır olduğunu ve babasının banka hesabına da £2000 yatırıldığını öğrendi.





Özi Kalesi Kuşatması (1737 Sonbaharı)

Özi Kalesi Kuşatması (1737 Sonbaharı), 1737 Temmuz Ayında kaybedilen Özi Kalesini geri almak için Osmanlı İmparatorluğu, Kırım Hanlığı ordusu ile birlikte kaleyi kuşatmıştır. Ancak Rusların direnci, verilen ağır kayıplar yanında salgın hastalık sonucu büyük kayıplar nedeniyle kuşatma kaldırılmıştır. Ancak sonrasında 1738'de Ruslar salgın hastalık, erzak yetersizliği ve kayıplar, Osmanlı Ordusunun kaleyi tekrar kuşatması neticesi kaleyi bırakmak zorunda kalmıştır.




Meclis hükûmeti

Meclis hükümeti sistemi, TBMM'nin açılmasından cumhuriyetin ilanına kadar yürütülen sistemdir. Bu sistemde kuvvetler birliği ilkesi esastır. Türkiye'de Teşkilat-ı Esasiye Kanunu'nda kabul edilmiştir.





Cafer Atalay

Cafer Atalay (d. 1962, Sivas - ö. 3 Kasım 2007, Kadıköy, İstanbul), Türk oyuncu.

"Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler", "Dönersen Islık Çal" gibi filmlerde ve "Deli Balta" vb. dizilerde rol alan Cafer Atalay, bazı TV şovu programlarında da yer almıştır. Yeşilçam'da "Cüce Cafer" lakabıyla tanınan oyuncu, 2 yıldır ücretsiz olarak kaldığı İstanbul'un Kadıköy ilçesindeki bir otel odasında 3 Kasım 2007 tarihinde ölü olarak bulundu.





Erzurum Muharebesi (1877)

Erzurum Muharebesi (1877), Rusya ile Osmanlı İmparatorluğu arasında 8-9 Kasım 1877'de yapılan savaştır.Ruslar, Erzurum'u almak için hücuma geçtiler.Şehrin eteklerine kadar gelen,Aziziye tabyalarını ele geçiren ve şehir merkezine saldırmaya hazırlanan Ruslara karşı,Nene Hatun ve Erzurum halkı,tabyadan kalan askerlerle birleşip karşı saldırıya geçti.Geceden başlayıp sabaha kadar süren bir savaşın ardından Ruslar Aziziye Tabyalarını boşaltıp kentten geri çekildiler.

1877 yılında 4 Kasımda takviye birliklerle güçlenen Ruslarla yapılan Deveboynu Muharebesi'ni kaybeden Türk ordusu Erzurum Aziziye tabyasına kadar geri çekilir. Rusların bu şehri alması halinde bütün Doğu Anadolu'nun ellerine geçebileceğinden korkan Ahmet Muhtar Paşa şehrin savunulmasını emreder. Habercilerini Erzurum’da dolaştırarak: "“Erzurum, sokak sokak, ev ev müdafaa edilecektir. Kadın olsun erkek olsun, yaşlı olsun genç olsun her Türk ve Müslüman, müsellah ( silahlı) asker gibi bu namus müdafaasına elbette katılacaktır. Bu hamiyetiniz, devletin şanına layık olacaktır.”" satırlarını bildirir.

Bu arada durumu fırsat bilen Rus yanlısı Osmanlı vatandaşı olan Ermeni çeteleri, Aziziye tabyalarındaki askerlerin yanına gizlice sokulup ve Türk askerlerinin kullandığı parolaları öğrendi.Türk hattını çökertecek bir saldırıyı Ruslarla planladı. Bunun hemen ardından 8 Kasım'ı 9 Kasım'a bağlayan gece, Erzurum'un Aziziye Tabyası'na girerek nöbetçileri öldürdüler. Bu baskına, tabyayı koruyan Türk askerleri uykuda hazırlıksız şekilde yakalandı ve sızan Ermeni çetecilerce kılıçtan geçirildi. Tabya komutanı Miralay Bahri Bey yaralanmasına rağmen çatışmaya elde kalan askerleri ile devam etti ancak arkadan gelen Rus askerleri hiçbir zorlukla karşılaşmadan tabyayı ele geçirdi. Ahmet Muhtar Paşa, ihtiyat kumandanı Kaptan Mehmet Paşa'ya iki tabur vererek Aziziye istikametine gitmesini ve istihkâmlar içine girerek düşmanı atmasını emreder.

Bu arada durum halka bildirilir.Sabah ezanından hemen sonra ""Moskof (rus) askeri Aziziye Tabyası'nı ele geçirdi"" şeklinde minârelerden Erzurum halkına haber verildi. Erzurum halkı, Nene Hatun önderliğinde toplanıp Aziziye Tabyası'na doğru kazma, kürek, av tüfeği gibi ellerine geçirdikleri her silahla Osmanlı askerleriyle birlikte saldırıya geçti. Halkın kendi üstüne gelmesi şehir merkezine ilerlemeye hazırlanan Rus ordusu açısından tam bir sürpriz oldu. Bu beklenmedik karşı saldırı karşısında tabyaya yerleşmiş olan Rus askerleri, Ermeni çeteler gelen halka tüfeklerle yaylım ateşi açtılar. Ölenlere karşın sayıca kalabalık halk ve askerler cesurca ilerlemeye devam ettiler. Sonuçta, Ruslar ve Ermeni komitacılarla göğüs göğüse, geceden sabaha saatlerce süren muharebe sonucunda tabya ve kışla Osmanlı ordusu ve halk tarafından geri alınır. Ruslar ve Ermeni komitacılar yakındaki çekildikleri derede kurmaya çalıştıkları savunma hattını da boşaltmak zorunda kalır.

Muharebedeki kayıplar konusunda kaynaklarda çeşitli farklılıklar vardır. Türk kaynaklarına göre geri çekilen Rusların 2300-3000 civarı kaybına karşılık Osmanlı tarafı ise 1000 kadar kayıp vermiştir. Buna karşın W. Edward - D. Ellen ve P.Muratoff ""Kafkas Muharebe Alanı: Türk-Kafkas Sınırında Savaşların Tarihi"" adlı 19. ve 20. yüzyılda bu bölgede yapılan Türk Rus savaşlarını anlatan İngilizce eserlerinde, Rusların 800 subay ve asker kaybına karşılık, Türklerin 3 tabur kadar (1600 asker ve subay) kayıp verdiğini iddia etmektedir. Yine bu esere göre Ruslar sürpriz saldırılarında 600 Osmanlı askerini esir almalarına karşın bu askerler karşı saldırı esnasında kurtarılarak; 130 Rus askeri karşı saldırıda Osmanlılarca esir alınmıştır.

Kazanılan zafere karşın Ruslar Kars'ı almayı başarır, yine Erzurum çevresideki çeşitli yerleri alırlar. Ahmet Muhtar Paşa savunma hattının arkasına sarkan Rus birlikleri karşısında, çembere alınmamak için, ordusunu Erzurum dışına çekmek zorunda kalsa da Erzurum'a Vasiliy Geyman gibi bazı Rus komutanlar ikinci bir saldırı istemelerine rağmen Tegukasof ve Devel gibi generaller Rus ordusunun süvari, asker, lojistik eksiklerinin olduğunu mevsimin kış olduğunu, her cephede savaşacak yeterli Rus askerinin şu an için mevcut olmadığını ve şehirde kalan Türk kuvvetleri ile halkın ikinci saldırıya da sert direniş gösterecekleri bu direnişin kırılmasının zaman alacağını, ağır kayba uğranılmasının kaçınılmaz olduğunu belirtip bu fikre karşı çıkarlar; ancak baharda destek kuvvetlerin gelmesiyle şehre tekrar bir saldırı yapılmasını, bu süre zarfında ise çekilen Osmanlı kuvvetlerinin takibini isterler.

Sonuçta Ruslar şehre tekrar hücum etmeyip yalnızca şehri ablukaya alırlar ancak bu ablukaya rağmen Trabzon ve Erzincan'dan bağlantılar, Rusların lojistik, erzak ve süvari kuvvetlerinin eksikliği nedeniyle tam olarak kesilemediğinden Erzurum yardım almaya devam etmiştir. Diğer yandan Rus orduları Bayburt ile Çoruh vadisindeki doğudaki son Osmanlı savunma hatlarına kadar ilerler. Bu arada Osmanlı'nın Balkan cephesi çöker, önlerindeki bütün Osmanlı Ordularını temizleyen Ruslar İstanbul'a kadar ilerleyip, Osmanlı İmparatorluğu'na neredeyse son verebilecek bir konuma ulaşırlar. Osmanlı Devleti çaresizce ateşkes talep etmek zorunda kalır. 31 Ocak 1878’de Osmanlı ile Ruslar arasında mütareke gerçekleşir. Ruslar askeri güçleriyle giremediği Erzurum’a üç ay geçmeden, 3 Mart 1878’deki Ayastefanos Antlaşması ile girer.Osmanlı Ordusu ise Bayburt yakınına kadar geri çekilir. 13 Temmuz 1878’deki Berlin Antlaşması'na kadar Erzurum, Rus hakimiyetinde kalır. Bu antlaşmayla ise Kars, Ardahan, Oltu, Narman, Horasan’ın büyük bir kısmı Ruslar’ın olurken; Erzurum Osmanlı’nın elinde kalır.





Alâeddin Tepesi

Alâeddin Tepesi, Türkiye'nin Konya ilinin merkezine bağlı Karatay ilçesinde yer alan tepe. 450 x 350 metre boyunda olup, 20 metre yüksekliğinde olan tepe, höyük olarak adlandırılan protohistorik yerleşim yerlerinden biriydi.

1941 yılında Türk Tarih Kurumu tarafından yapılan kazılar sonucu tepedeki ilk yerleşimin MÖ 3000'lerde, Erken Tunç Çağı'nda başladığı anlaşıldı. Bu dönemden sonra sırasıyla Frig, Helenistik, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde de yerleşim yeri olarak kullanılmaya devam edildi. Günümüzde ise tarihi değerinin yanı sıra bir mesire yeri konumundadır.

İlk yerleşimlerin MÖ 3000'li yıllarda, Erken Tunç Çağında yapıldığı bilinen Alâeddin Tepesi; sonraları Hititlere ev sahipliği yaptı. Hitit Krallığı'nın MÖ 1190'da yıkılmasının ardından Friglerin egemenliğine girdi. Bu dönemde tepeye "Kawania" ismi verilmişti. Friglerin ardından bölge Lidyalıların eline geçti. MÖ 547 yılında Lidya Krallığı'nı yıkan Ahameniş İmparatorluğu döneminde ise Kapadokya satraplığına bağlı bir kent haline geldi.

Kawania, eski Yunancada "Kaoania" olarak telaffuz edilmekteydi. Bu dönemde kentin adını, ses benzerliğinden ötürü Yunancada "tasvir" anlamına gelen "İkonion"a bıraktığı tahmin edilmektedir. Doğu Roma İmparatorluğu'nun hüküm sürdüğü dönemde İkonion, çevresindeki geniş bir bölgenin idari merkezi konumundaydı. Bu dönemde tepeyi çevreleyen surlar yenilenirken, sur dışına da bazı yapılar inşa edildi.

11. yüzyılın sonlarında Anadolu Selçuklu Devleti'nin başkenti olan kent, bu tarihten sonra ilk ve tek saldırısını Üçüncü Haçlı seferi esnasında aldı. Kutsal Roma Cermen İmparato