.

1922’den bu yana, İsrail birçok belgeyle, dini özgürlükleri artırdı. 1922’de İngiliz mandası olan Filistin’de dini inanışlara dayanan ayrımcılık yasaklandı. 1948 yılındı İsrail devletinin kurulup özgürlüğünü ilan etmesiyle de dini özgürlükler korundu . Özgürlüğün ilan edildiği dokümanın ilk kısmı Yahudilerle İsrail’in arasındaki ilişkiye ışık tuttu; “İsrail toprakları (Filistin) Yahudilerin doğduğu yerdir. Bu topraklarda onların dini, ruhani ve politik kimlikleri şekillendi” . İsrail’i kuran Yahudilerin tarihleri çok uzundur.

Theodor Herzl tarafından politik Siyonizm ortaya çıktığında, Herzl, İsrail’in bir laik devlet olup hiçbir din tarafından etkilenmemesini öne sürmüştür. David Ben-Gurion, İsrail’i kurduğunda, dini liderleri laik liderin yanında yönetimin başına koydu. Birçok batılılaşmış Yahudi, dini kurallardan dolayı kısıtlanmış hisseder ve birçok işyeri Şabat nedeniyle kapanır (restoranlar, havayolları şirketleri ve toplu taşıma araçları.)
İsrail’de resmi olarak evlenebilmek için Haham tarafından evlendirilmiş olmak gerekir. Bu aynı zamanda boşanmak için de geçerlidir. Eğer bir çift boşanacaksa, hahamlardan oluşan bir komitenin danışmanlığına başvururlar. Birçok laik Yahudi bu durumu absürt bulup yurt dışında evlenirler (genelde Kıbrıs) Yurt dışında gerçekleşen evlilikler İsrail’de geçerli sayılır . Ayrıca birçok Yahudi’nin kosher yemeğe dikkat etmemesine rağmen bütün askeri yerlerde ve devlet kurumlarındaki kafeteryalarda yiyecekler Kosher olmalıdır .

Birçok dini sembol, İsrail milli sembollerinin arasında yerini aldı. Örneğin; ülke bayrağı, dua için kullanılan şala (Tallit’e) benzer. Milli arma, Menora’ya sahiptir. Milli marş da dini unsurlar içerir .
İsrail’de belirli şehirler ve bölgeler, daha çok dini veya daha çok laik olmalarıyla bilinirler. Bir liman şehri olan Tel Aviv, tamamıyla laik bir şehir örneğidir. Tel-Aviv, Theodor Herzl’in İsrail için tasarlığı laik ülkenin timsali bir şehirdir. Şehir farklı yerlerden insanlara, modern otellere, butiklere ve Cuma geceleri yüksek sesle süslenen sokaklara sahip. Yahudi olmayanlar ve laik Yahudiler bu şehirde rahat hissederler. Bu rahatlığın nedenlerinden biri şehrin laik yapısıdır. Ayrıca Tel-Aviv, Dünya’daki birçok parti şehirlerinden biri olarak bilinir ve Şabat’ta bile birçok bar ve kulüp sabahlara kadar açıktır . 
İsrail’deki Yahudi nüfusu, dini olarak üç gruba ayrılabilir: Ortodoks, Geleneksel ve Laik. En geniş grubu Laikler oluşturur (%41.4). Laikleri %38.5 ile geleneksel Yahudiler takip eder ve kalan %20’yi Ortodoks ve ultra Ortodokslar oluşturur. 
Laik Yahudiler kendilerini, İsrail için askerlik yaptıklarından, Yahudi bayramlarını kutladıklarından ve İbranice konuştuklarından kendilerini Yahudi olarak tanımlarlar . Bu laik kesim Yahudi toplumunun %41.4’ünü oluşturur . Bu kesim genelde İsrail İşçi Partisini ve laik bir ülke anlayışını destekler . 
Bu kesim İsrail nüfusunun %38.5’ini oluşturur . Bu grup Ortodokslardan ayrı tutulur çünkü Şabat’ta elektrik kullanmak, televizyon izlemek, ya da plaja veya maça gitmek onlar için serbesttir. Birçok erkek her sabah tefilini sarar. Bu grup Likud Partisine destek verir . 
Nüfusun %19.9’u kendini Ortodoks (dati) ya da ultra Ortodoks olarak adlandırır Bu kesimin birçoğu laik Siyonist milliyetçilik ve Yahudiliğin bir arada başarılı bir şekilde yaşayabileceğine inanır. Politik olarak milli ve dini parti olan Morasha Partisine ve devlet tarafından atanan iki hahama destek verirler. Ultra Ortodoks Yahudiler (Charedi) toplumun en küçük kesimini oluşturur (%8.2) . Bu kesimin mensupları bir arada yaşamak ister. Charedim, Yahudiliğe uygun giysiler giyer.

1949’da İsrail Birleşmiş Milletler’e katıldı ve BM’nin bir parçası olmakla birlikte İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’ni imzaladı. Bu belgenin birçok bölümünde dini özgürlüğün altı çizilidir. Belgenin 2. kısmında; hiçbir insanın dininden dolayı ayrıma uğramaması gerektiği, 18. kısımda ise herkesin düşünce, vicdan ve dini özgürlüğe sahip olduğu belirtilmiştir. Buna göre herkes istediği dine inanıp o dini takip edebilir 

İsrail’de Yahudi olarak tanımlanabilmek için, kişinin annesinin Yahudi olması gerekir. Bu, Sovyet Birliği ve Avrupa’nın birçok yerinden gelen göçmenlerin büyük bir kısmını dışarıda bırakır çünkü geldikleri yerde yahudi olarak tanımlansalar bile bir Yahudi anneye sahip değillerdir. Bu kesim yaklaşık 320.000’lik bir nüfusa sahiptir. Ayrıca Yahudi toplumuyla yaşayan Hıristiyanlar da mevcuttur . Kendi okul ve sağlık kuruluşlarına sahip olmaktansa devlet kurumlarına entegre olmuştur bu kesim. Yahudi toplumunda yaşayan Hıristiyanlar son yarı yüzyılda genişleyen tek orta doğu Hıristiyan grubudur.

Hıristiyanlar İsrail’de din özgürlüklerine sahip olduklarından dolayı yaşarlar . 2023’e kadar İsrail’de yaşayan Müslümanların sayısının %66 artması bekleniyor fakat buna rağmen İsrail, bölgedeki ülkeler arasında en az Müslüman nüfusuna sahip olan ülkedir . İsrail’de yaşayan Arap’lar oy verebilirler, din konusunda serbesttirler ve Parlamento’ya katılabilirler. Birçok Arap İsrail’de politikanın birer parçasıdır. Parlamentonun 10 da biri Arap ve parlamento binasında bir cami mevcut. Anayasa mahkemesi ve bakanlar arasında da Araplar mevcuttur 

Laiklik
Sekülerizm
Dünyada laiklik .




The Arockalypse

The Arockalypse, Lordi'nin 2006 Eurovision Şarkı Yarışmasında birinci olan Hard Rock Hallelujah (Hard Rock Tanrı'ya Hamdet) adlı şarkısının adının verildiği yine aynı yıl çıkardıkları albümdür. Albüm, grubun üçüncü ve en ünlü albümü olarak bilinir. Ülkesi Finlandiya'nın yanı sıra İsveç'te de büyük yankı uyandırmıştır.






Prince Hall

Prince Hall (d. 1735 – ö. 7 Aralık 1807), yorulmaz bir kölecilik karşıtı ve Boston'daki siyah komitenin lideriydi. Hall, Yeni İngiltere kölelerinin yanı sıra Hür Masonluk, ordu ve eğitim gibi bazı önemli alanlardaki özgür siyahileri yanına çekmeye çalıştı. Hall, bugün ABD'de ""Prince Hall Hür Masonluğu"" olarak bilinen "Siyahi Hür Masonluğun" kurucusu olarak sayılır. O, Kuzey Amerika'nın Afrikan Büyük Locası'na şekil veren kişiydi. Prince Hall, oy birliğiyle Büyük Üstad seçildi ve 1807 yılına kadar yani ölümüne kadar olan dönem boyunca locaya hizmet etti. Ayrıca siyahi çocukların eğitim hakları ve Afrika'ya dönüş hareketi uğruna yorulmaksızın lobi faaliyetlerinde bulundu. Pek çok tarihçi onu ABD'nin erken ulusal tarihi boyunca bilinen en önemli Afro-Amerikan liderlerinden biri olarak kabul eder.




Chambord Şatosu

İtalya’da ortaya çıkan, ardından tüm Avrupa’ya yayılan Rönesans sanatı Kral I. François ("Fransuva") döneminde Loire bölgesinde hayat bulmuş ve yine bu dönemde sayısız mimari eseri arkasında bırakarak bölgenin bugünkü kimliğine kavuşmasında en büyük paya sahip olmuştur.

Kral I. François 1519 yılında sarayın inşaatına başladığında henüz 25 yaşında idi. O dönemde 5 büyük güç Avrupa’nın hâkimiyeti için kıyasıya savaş veriyordu. Fransa, Papa’nın ülkesi İtalya, İngiltere, Osmanlı imparatorluğu ve V. Karls İmparatorluğu arasındaki dostluklar, kurulduğu hızla tekrar bozuluyordu.

1515 yılında tekrar tahta çıkan I. François, kendinden önce tahtta olan XII. Louis ("Lui")’nin elinde tutmayı başaramadığı İtalyan vilayeti Milano’yu tekrar fethetti. Kral I. François bu fetih sırasında İtalyan Rönesans mimarisinden çok etkilenmişti. Ülkesine döndükten dört yıl sonra sarayın inşaatını başlattı.

Saray I. François’nın en masraflı projesi olmuştur. Mimari açıdan abartılı sayılabilecek saray hiçbir Fransız hükümdarının sürekli kalabildiği bir saray olamamıştır. I. François sarayda sadece 72 gün kalabilmiş ve sarayın tamamlanmasına şahit olamamıştır.

"Le Roi-Soleil (Güneş Kral)" XIV. Louis’yi sarayı sıklıkla gösterişli partileri için kullanmıştır. Yine onun döneminde Molierein Kibarlık Budalası oyununun ilk temsili bu sarayda yapılmıştır.

Versay Sarayı'nın aksine Chambord Sarayı sürekli olarak mobilyalı değildi. Av ya da kutlama yapılacağı zaman kraliyet depolarından mobilyalar saraya götürülürdü.

1725 ve 1733 yılları arasında sarayı sürgündeki Polonya kralı, aynı zamanda Fransa kralı XV. Louis’nin kayınpederi olan Stanislaus I. Leszczyński kullanmıştır. Sarayı daha sonra 1748 yılından 1750’ deki ölümüne kadar olan süreçte Fransız komutan saksonyalı mareşal Moritz kullanmıştır. Askerleri tarafından da çok sevilen komutan bir av meraklısıydı. 1738’de Saksonya elektöründen 100 adet ceylan yollamasını rica etmişti. Hamburg’dan gemi ile Paris’e gönderilen ceylanlar sarayın avlanmak amaçlı 5433 hektarlık duvarlarla çevrili av alanına konulmuştu.

Chambord Sarayı Fransız Devrimi sırasında yağmalanmıştır.

Şair Gustave Flaubert 19. yüzyılda sarayın odalarını dolaşırken, onun tuhaf kaderi üzerine derin düşüncelere dalmıştı: “Sanki kimse ona sahip olmasın, elinde tutmasın diye her şey yapılmış. Sanki hiç kullanılmamış gibi, ihtiyaç duyulandan çok daha büyük gibi gözüküyor her şey. Ziyaretçilerin duvarlarına bir kez dahi ismini yazmadığı terk edilmiş bir otel gibi.”

Napoléon sarayı 19. yüzyılın başlarında Louis-Alexandre Berthier’e teslim etti.
1870 ve 1871 yılları arasındaki Alman-Fransız savaşı sırasında saray askeri hastane olarak kullanıldı. İkinci dünya savaşı esnasında ise Louvre müzesi koleksiyonun bir kısmı buraya taşınmıştı. Güvenlik amaçlı getirilen eserler arasında Mona Lisa ve Venus de Milo’da vardı.

Saray Schwerin Sarayı’na model olmuştur. Loire sarayları arasında en büyüğü ve en meşhurudur. Saray ziyarete açıktır.

Chambord Sarayı’nın mimari bilinmemektedir. Leonardo da Vinci ya da Domenico Cortona’nun planını çizdiğine dair tahminlerde henüz kesinlik kazanamamıştır. Sarayın inşaatına 1519’da başlanmış, 1539 yılında finansal sorunlardan dolayı ara verilmiştir. İnşaat çalışmaları çok uğraştırıcı ve masraflı olmuştur. Saray 5 metre uzunluğundaki tahta kazıkların üzerinde, bataklık bir alanda inşa edilmiştir. Sarayın temel çalışmalarında 1800 işçi çalışmıştır. Duvarların örülmesi 15 yıl sürmüştür. Saray 156 metre uzunluğunda, 56 metre yüksekliğindedir. Sarayın 6 yüksek kulesi, 426 odası, 365 zarif bacası ve 77 adet merdiveni mevcutt