atro salonunun gül kurusu, dış cephelerin ise Ankara taşını andıracak koyu pembe bir renkle boyandığı görülmektedir.Mimarın tüm yapıtları arasında İkinci Vakıf Hanı, yalnıza genel kütle biçimlemesi, simetrik planlaması ve geniş saçaklarıyla ulusal mimarlık anlayışına uyum göstermektedir.

2 Mart 1937'de kurulan Devlet Konservatuvarı'ndan mezun olan tiyatro sanatçıları, İkinci Dünya Savaşı ve diğer engeller nedeniyle tiyatro sahnesinin yapılamamasına karşın, 10 yıl boyunca tüm zorluklara göğüs germişlerdir. Mart 1947'de Tatbikat Sahnesi'nin yöneticiliğine gelen Muhsin Ertuğrul, Tatbikat Sahnesi'nin akan damını tamir ettirmek, güvercin dışkısından sararmış kartopiyerleri temizletmek, toz toprak içindeki sahneyi temizletmek gibi işleri üstlenerek mermer antreli, mozaik sütunlu, işlemeli ovan tavanlı bir oyun sahnesi yaratmıştır.  Tatbikat sahnesinin çiçeği burnunda genç sanatçıları tarafından elde süpürge, bez silinip süpürülerek konservatuvar dekor ve kostüm deposundan meydana getirilen tiyatro salonu, kentin sanatsal iklimine önemli ölçüde etki etmiştir.  Zaman zaman boks ve güreş karşılaşmalarına ev sahipliği yapmış bir depodan bir tiyatro salonu yaratmak ayrıca önemlidir. 27 Aralık 1947 tarihinde II. Evkaf Apartmanı'nın alt katında, Devlet Konservatuvarı Tatbikat Sahnesi adıyla  açılan Küçük Tiyatro'da sergilenen ilk oyun, Ahmet Kutsi Tecer'in Köşebaşı adlı oyunudur. Açıldıktan bir ay sonra çocuk tiyatrosu oyunları da sergilenen Küçük Tiyatro'da, 1947 ve 1949 Mayıs arasındaki “Devlet Tiyatrosu'na geçiş” döneminde her akşam tiyatro oyunları sahnelenmiştir.

Tatbikat Sahnesi'ni yöneten, bu sahneyi bir tiyatro salonuna dönüştüren ve Türk tiyatrosunun en önemli isimlerinden biri olan Muhsin Ertuğrul, Küçük Tiyatro'nun 1947'de çıkan ilk oyun kitapçığında şöyle demektedir.

“Teberi ve keşkülünü sırtına vurup diyar diyar pirini ve tapınağını arayan, yakan rüzgardan çilesini soran yalınayak dervişin sabrı ve çektiği, bizim bekleyişimizin ve çektiğimizin yanında hiç kalır. Onun için çoğumuz aradığımız tapınağa varamadan yolda göçeriz. Ruhları şimdi sizin ülkenizde olan birçok arkadaşımız işte bu serap yolunda tapınağa ulaşmadan düşen talihsizlerdir.”

Küçük Tiyatro, bugün 467 koltuk kapasitesine sahiptir.

Binanın içinde Küçük Tiyatro sahnesinin yanı sıra Oda Tiyatrosu da bulunmaktadır. 5 Ekim 1956'da, Muhsin Ertuğrul'un Devlet Tiyatroları Genel Müdürü olduğu sıralarda bina içindeki boş bir odanın tiyatro sahnesine dönüştürülmesiyle yapılmıştır. Cüneyt Gökçer'in müdürlüğü döneminde Oda Tiyatrosu kullanılmamış, hatta koltuklar sökülmüştür. 65 kişilik kapasitesiyle gereksiz bir yatırım olduğu öne sürülen sahneye “Muhsin Ertuğrul'un tiyatro tutkusunun uç noktası olarak bakılmış, sahnenin yine tiyatro amacına hizmet eden bir büro olarak kullanılması önerilmiştir.

Oda Tiyatrosu, bugün 60 koltuk kapasitesine sahiptir.

12 Haziran 2011 günü, Türkiye'nin ilk tiyatro ihtisas kütüphanesi bu binada açılmıştır. Binanın 5. katında yer alan Devlet Tiyatroları Refik Ahmet Sevengil Tiyatro Kütüphanesi'nde DT'nin oyun görüntüleri ve görsel malzemeler ile oyun metinleri ve tiyatro kitapları bulunmaktadır. 1949 yılından beri oynanmış tüm oyunların afişlerine, broşürlerine, fotoğraflarına ve dijital ortama aktarılmış yaklaşık 2000 oyunun video çekimlerine erişim hizmeti verilmektedir. Ayrıca 3000 kadar oyun metni ve 10.000 adet tiyatro ile ilgili kitap bulunan kütüphane dekorasyonu, renkleri ve minik kafesiyle tiyatro sevenlere hizmet vermektedir.




Cinnah Caddesi

Cinnah Caddesi, Ankara'nın Çankaya ilçesinde bulunan bir cadde. Adını Pakistan'ın kurucusu Muhammed Ali Cinnah'tan alan cadde Atakule ile Kuğulu Park arasında uzanır. İsveç, Bangladeş, Afganistan, Libya, Hindistan ve Kanada büyükelçilikleri cadde üzerinde bulunmaktadır.




Pangaltı Ermeni Mezarlığı

Pangaltı Ermeni Mezarlığı veya diğer adıyla Surp Agop Mezarlığı, Türkiye'nin İstanbul ilinin Şişli ilçesindeki Pangaltı semti civarında yer alan ve günümüzde varlığını sürdürmeyen eski bir mezarlık. Mezarlığın bulunduğu arazi 1560 yılı civarında Ermenilerin kullanımına sunulmuş ve bundan sonraki yıllarda mezarlık olarak kullanılmaya başlanmıştı. 1930'larda yıkılan mezarlığın bulunduğu bölgede günümüzde Divan Oteli, Hilton Oteli, Hyatt Regency Oteli, Taksim Gezi Parkı, İstanbul Radyoevi ile Askerî Müze'nin bir kısmı ile çeşitli yapılar bulunmaktadır.

1560 yılında, İstanbul'da başlayan veba salgını sonrasında ölülerin şehrin sınırları içerisine gömülmesi yasaklandı. Bu yüzden salgında hayatını kaybeden Ermeniler Elmadağ taraflarına, günümüzde Surp Agop Hastanesi'nin bulunduğu bölgenin karşısına gömülmeye başlandı. Margos Natanyan'ın 1929'da yazdığı mektuba göre mezarlığın bulunduğu arazi Osmanlı Padişahı I. Süleyman tarafından, kendisini ölümden kurtaran aşçı Manuk Karaseferyan'ın isteği doğrultusunda Ermenilere verilmişti.

1853 yılında mezarlığın çevresi duvarla çevrilirken, 1856 yılında kapısına isim levhası yerleştirildi. 1865 yılındaki kolera salgınının ardından, şehrin merkezî noktalarından biri olan Pera'ya yakınlığından dolayı mezarlığa defin işlemleri yasaklandı ve buna karşılık Şişli Ermeni Mezarlığı, şehirdeki Ermeni cemaatinin kullanımına tahsis edildi. Artık defin işlemleri gerçekleştirilemediğinden boş kalan bölgeye Surp Krikor Lusavoriç Kilisesi inşa edildi.

1872 yılında belediye, yakınındaki Harbiye arazisine katmak üzere mezarlığa el koymak istedi. Aynı yılın 22 Aralık gününde Trakya bölgesi dinî lideri Tatyos Episkopos önderliğindeki Ermeni ruhanilerin Padişah Abdülaziz'e yazdığı bir dilekçeyle bu durumu bildirmesinin ardından Abdülaziz, ilgili arazinin padişah fermanıyla Ermeni cemaatine verildiğini ve mezarlığın Ermenilere ait olduğunu onayladı.

1926 yılında Beyoğlu Belediyesi tarafından ilçedeki mezarlıklara gömme işlemleri yasaklandı ve Pangaltı Ermeni Mezarlığı'nın uygun bir yere nakledilmesine karar verildi. 1931'de Tapu İdaresine müracaat eden İstanbul Belediyesi, Pangaltı Ermeni Mezarlığı'nın yer aldığı arsanın Sultan Beyazıt Veli adlı bir vakfa ait olduğunu ve artık kullanılmayan bir mezarlık olduğundan 1580 sayılı Mezarlıklar kanununun 167. maddesine göre kendisine devredilmesi talebinde bulundu. Tapu İdaresinin bu doğrultuda Ankara'daki Tapu Genel Merkezine yaptığı istek olumlu sonuçlandı ve mezarlık ile mezarlığa ait dükkân ve garajların gelirleri belediyeye geçti. Bir müddet sonra Patrik Mesrop Naroyan ve K. Torkomyan, mezarlığın terk edilmiş olmadığı ve mülkiyet hakkı olduğu gerekçesiyle İstanbul Ermeni Patrikhanesi adına belediyeye karşı dava açtı. İstanbul Hukuk Mahkemesinde görülen dava, Mezarlıklar Kanununa göre mezarlığın kullanılmadığı ve belediyenin eline geçmesi kararlarıyla 26 Kasım 1934'te sonuçlandı.

Belediye ile Ermeni cemaati arasında süren birtakım davalar sonucunda İstanbul Valisi Muhittin Üstündağ ile Beyoğlu Üç Horan Vakfının yönetim kurulundan Arşak Sürenyan arasında imzalanan ve yaklaşık 6.000 m'lik binalar cemaate bırakılırken, kalan yaklaşık 850.000 m'lik arazi belediyeye geçti. Arazi ile kilise arasında kalan 1287,5 m'lik arsa ise bazı kişiler arasında paylaştırıldı.

1938 yılı başlarında belediye, mezarlığın kaldırılacağını ve ilgilenenlere on beş gün içerisinde mezarlıklarını kaldırmalarını bildirdi. 1939 yılında mezarlık tamamen ortadan kaldırılırken, Surp Krikor Lusavoriç'e ithaf edilen Khor Virap Kilisesi yıkıldı. Mezarlıktan kaldırılan mezar taşlarının bir kısmı ise Eminönü Meydanı'nındaki Yeni Cami'nin kaldırılan avlu duvarlarının yerine eklenen basamaklar ile inşası süren Taksim Gezi Parkı'nın merdivenlerinde kullanıldı.




Dorćol

Dorćol (Sırp-Hırvatça: Дорћол, ), Sırbistan'ın başkenti Belgrad'da bir mahalle. Stari Grad belediyesine bağlıdır.

Dorćol, Belgrad'ın ana meydanı Terazije'nin 700 metre kadar kuzeyinde yer alır. Kabaca "Akademski Parktan "Cara Dušana" caddesine kadar uzanan Gornji (ya da Yukarı) Dorćol ve "Cara Dušana" ve "Bulevar despota Stefana" ile Tuna'nın sağ kıyısı arasında yer alan Donji (ya da Aşağı) Dorćol olarak ikiye ayrılır. Aşağı Dorćol tarihi olarak Türkçe'deki "yalı" sözcüğünden türeyen Jalija"' olarak bilinir.




Vordan Karmir

Vortan Karmir (), 2004 yılında Ermenistan'da kurulmuş alternatif metal grubu.









Morg

Morg, cesetlerin gömülmeden veya yakılmadan önce bekletildikleri oda. Morglara daha çok mezarlıklarda, krematoryumlarda ve hastanelerde rastlanır. Cesetler çoğunlukla kimlik tespiti, kriminal inceleme veya otopsi gerekçeleriyle morglarda bekletilirler. Günümüzde morglar çoğunlukla, cesetlerin bozulmasını önleyecek şekilde soğutmalı odalardır.

"Morg" sözcüğü Türkçeye Fransızca "morgue" kelimesinden geçmiştir. Sözcük, Paris'teki ilk morgun bulunduğu binanın adı olan "Morgue" sözcüğünden kaynaklanır.




Eski Saray (Belgrad)

Stari dvor (Sırpça Kiril: Стари Двор) anlamı Eski Saray. Obrenović Hanedanı'nın ikamet ettiği saray. Bina günümüzde Belgrad Şehir Meclisi'ne ev sahipliği yapar. Saray Kralja Milana ve Dragoslava Jovanovića caddelerinin kesişiminde bulunur.




Knez Mihailova Caddesi

Knez Mihailova Caddesi () Sırbistan'ın başkenti Belgrad'ın ana yaya bölgesi ve alışveriş alanıdır. Cadde adını Sırbistan Prensi III. Mihailo'dan alır ve 1870'lerin sonlarına tarihlenen birçok büyük ve etkileyici binayı barındırır.





Beli dvor

Beli dvor (Sırpça Kiril: Бели двор) anlamı Beyaz Saray. Sırbistan'ın başkenti Belgrad'da bulunan bir saray. Saray Sırbistan Kralı I. Aleksandar tarafından kendi birikimleriyle yapılması emredilmiş ve 3 oğlunun kullanımı için inşa edilmiştir.





Eugène Ehrhart

Eugène Ehrhart (29 Nisan 1906, Guebwiller – 17 Ocak 2000, Strazburg), 1960'lı yıllarda Ehrhart polinomunu öne süren Fransız matematikçi. Ehrhart lise diplomasını 22 yaşında aldı. Çeşitli liselerde matematik öğretmenliği yaparken, kendine ait zamanlarda matematikle ilgili araştırmalar yaptı. 40'lı yaşlarında matematikle ilgili çalışmalarını yayımlamaya başladı, doktora tezini 60 yaşında bitirmiştir.






Eski Uygur Türkçesi

Eski Uygur Türkçesi, Türk dilinin eski dönemlerinde konuşulmuş v