un süre duran yol arkadaşları döndüğünden beri)". Risley ayrıca üç oyuncuyu da övdü, ancak bölümün akılda "birkaç kusurlu soru" bıraktığını belirtti.

Bölüm "Asylum of the Daleks" ve "The Snowmen" bölümlerinin yanında 2013 Hugo Ödülleri'nde En İyi Dramatik Sunum (Kısa Biçim) kategorisinde aday gösterildi.




Fındıklı makaron

Fındıklı makaron, geleneksel Türk, Fransız ve İtalyan bisküvisidir. Fındık, şeker ve yumurta akı ile yapılır. Fındık ezmesi ve özü kullanılır. Bu bisküviler Türkiye'de hemen hemen tüm fırınlarda satılmaktadır. Ayrıca evlerde de yaygın şekilde yapılır.

Bu kurabiyelerin sert ve yoğun bir yapısı vardır. En iyi servis şekli çay, kahve veya dondurmalı tatlıların yanında sunulmasıdır.

Acıbadem kurabiyesinden en temel farkı içinde badem bulunmamasıdır. Günümüzde yanlış olarak "fındıklı acı badem kurabiyesi" adı da kullanılmaktadır. Bu kurabiyelerde badem bulunmamasından dolayı bu isimlendirme yanlıştır. Dünyada fındıklı makaron olarak bilinir.





Cevizli makaron

Cevizli makaron, geleneksel Türk,Fransız ve İtalyan,Amerikan bisküvisidir. Ceviz, şeker ve yumurta beyazı ile yapılır. Ceviz ezmesi ve özü kullanılır. Bu kurabiyelerin sert ve yoğun bir yapısı vardır.

Acıbadem kurabiyesinden en temel farkı içinde badem bulunmamasıdır.Bu dünyada cevizli makaron olarak bilinir.





Makaron

Makaron, dünyanın birçok ülkesinde yapılan tatlıdır. Acıbadem kurabiyesi, Fındıklı makaron, Cevizli makaron gibi birçok çeşitleri vardır. İsteğe göre fındık, ceviz, badem eklenerek şeker ve yumurta beyazı ile yapılır.

Bu kurabiyelerin sert ve yoğun bir yapısı vardır. En iyi servis şekli çay, kahve veya dondurmalı tatlıların yanında sunulmasıdır.






Dublinliler

Dublinliler (Özgün İngilizce başlık: Dubliners), James Joyce'un on beş öyküsünü içeren ve ilk basımı 1914'te Londra'da yapılan hikâye kitabı. Öykülerde, 20. yüzyılın ilk yıllarında Dublin'de ve çevresinde yaşayan orta sınıf İrlandalılar'ın yaşantısı anlatılır.

Öyküler, İrlanda milliyetçiliğinin doruk noktasına ulaştığı, ulusal bir kimlik ve gaye arayışının gittikçe arttığı, İrlanda'nın birbiriyle karşı karşıya gelen fikirler ve etkiler ile sarsılmakta olduğu bir dönemde yazıldı. Öyküler Joyce'un epifani fikri üzerine yoğunlaşır: karakterler bir anda kendilerini anladıkları ya da aydınlandıkları bir olay yaşarlar. Karakterlerin birçoğu yazarın daha sonraki romanı "Ulysses"'te ufak rollerde yeniden ortaya çıkar. Toplamadaki ilk öyküler bir çocuk protagonist tarafından anlatılırken, kitap ilerledikçe öyküler gittikçe daha yaşlı insanların hayatları ve kaygılarından bahseder. Bu durum, Joyce'un kitabı çocukluk, ilk gençlik ve olgunluk şeklinde üç bölümde kurgulamasıyla uyumludur.

1905 yılında Joyce'un kitabın ilk kopyasını bir yayımcıya göndermesi ile kitabın yayımlandığı 1914 yılı arasında, yazar kitabın 18 kopyasını 15 farklı yayınevine gönderdi. 1905'te Londra'daki Grant Richards yayımcısı kitabı basmayı kabul etmişti. Ancak yayınevinin matbaası "İki Kafadar" isimli öyküyü basmayı reddetti. Richards bunun üzerine öyküyü ve kitaptaki bazı başka bölümleri çıkarması için Joyca baskı yapmaya başladı. Bu duruma karşı çıkan Joyce yine de bazı değişiklikleri kabul etti ancak Richard buna rağmen kitabı basmaktan vazgeçti. Yazar bunun üzerine kitabını diğer yayımcılara da göndermeye başladı.

1909 yılında Dublin'deki Maunsel and Roberts kitabı basmak istediklerini bildirdi. Ancak benzer tartışmalar bu yaynevinde de ortaya çıktı ve Maunsel kitabı yayımlamaktan vazgeçtiği gibi, yazarı halihazırda yapılmış olan basım maliyetleri için dava açmakla da tehdit etti. Joyce basılmış olan sayfaları kendisine vermeleri ve kitabın basımını başka bir yerde tamamlamasına izin verilmesi karşılığında bu maliyetleri üstlenmeyi kabul etti. Ancak yayınevi kitabın basılmış kısmını yazara vermeyerek imha etti. Yine de Joyce "hileyle" ele geçirdiği bir kopyayı elinde tutmayı başardı. Sonunda 1914'te Grant Richards kitabı yayımlamayı bir kez daha kabul etti ve Maunsel'den kalan kopyaları da kullanarak kitabı Haziran 1914'te bastı.

Kitapta yer alan öyküler:




Zlata Ogneviç

Inna Leonidivna Bordyug (Ukraynaca: Інна Леонідівна Бордюг, 12 Ocak 1986, Murmansk) ya da sahne adıyla Zlata Ogneviç (Ukraynaca: Злата Огневич), Ukraynalı şarkıcı. İsveç'in Malmö şehrinde gerçekleştirilen 2013 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Ukrayna'yı "Gravity" isimli şarkıyla temsil etmiş ve yarışmayı üçüncülükle tamamlamıştır.

Askeri cerrah bir baba ve öğretmen bir annenin kızı olarak Murmansk'ta dünyaya geldi. Çocukluğu Kırım'ın Sudak şehrinde geçti ve burada ilk müzik çalışmalarına başladı. 2008 yılında Kiev Glière Müzik Enstitüsü'nün caz vokal bölümüne girdi ve buradan mezun olduğunda profesyonel müzik yaşamına başladı.

Ogneviç, 2009 yılında Ukrayna Silahlı Kuvvetleri Dans Topluluğu'nda bir vokal olarak yer aldı. Radyolar tarafından gerçekleştirilen pek çok yarışmanın galibi oldu ve 2010 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Ukrayna'yı temsil etmek üzere ülkenin ulusal finaline katıldı ancak beşinci oldu. Bunu 2011 elemelerindeki ikinciliği izledi. Ayrıca, 2011 yılında Kırım Müzik Festivali'nin galibi oldu.

23 Aralık 2012 tarihinde Ukrayna ulusal finalini kazanan Ogneviç, İsveç'in Malmö şehrinde gerçekleştirilmesi planlanan 2013 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Ukrayna'yı "Gravity" isimli şarkıyla temsil etmeye hak kazandı.





Gravity (Zlata Ogneviç şarkısı)

"Gravity" (), Zlata Ogneviç tarafından seslendirilen, İsveç'in Malmö şehrinde gerçekleştirilen 2013 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Ukrayna'yı temsil eden şarkı. 23 Aralık 2012 tarihinde Ukrayna'nın ulusal finalinin galibi olmuştur. Şarkı finalde yarışıp Ukrayna'ya ilk üçüncülüğünü kazandırmıştır.




Sayisi Deneleri

Sayisi Deneleri (Denesulinece "Sayisi Dene" «People of the East», ), Kanada'da çoğu Manitoba eyaletinde, birazı da Nunavut topraklarında, kuzey ormanları da denen tayganın kuzeyindeki ağaç sınırının altına kadarki geçiş bölgesi ile sınırın üstündeki tundra olmak üzere iki farklı biyomda yaşayan, Deneler etno-kültür grubundan Denesulinelerin "Rengeyiği-yiyenler" ("Caribou-Eater Dene, Caribou-Eater Chipewyan, Caribou Eater Chipewyan, Caribou-eaters, Ethen-eldeli Dene") grubunun Doğu Rengeyiği Denesulineleri ("Eastern Caribou Eaters") alt grubundan en doğuda yaşayan, avcı ve toplayıcı, yarı göçebe, anasoylu, anayerli, animist ya da şamanist Subarktik yerlisi Kızılderili halkı. Ana besinlerini ve geçimlerini rengeyiği ("etthén") üzerine kurmuşlardır ve rengeyiklerinin Kanada'daki dört sürüsünden biri olan Qamanirjuaq sürüsünü avlarlar. Avlanma stratejisi olarak "local band"lar bilateral geniş aile biçiminde "regional band" oluşturur. 1942 yılında 670.000 iken 1955'te 277.000 olan rengeyiği sayısının 13 yılda üçte iki azalmasının ana sebebini bölgedeki yerli halkta gören Manitoba hükûmeti tarafından 1956 yılında zorla tehcir ettirilen ve üçte birine tekabül eden 100 kişilik yetişkin bir nesli tehcir sırasında ölen Sayisi Dene kabilesinin 1956 yılında toplam nüfusu geleneksel bilgili 250-300 iken günümüzdeki nüfusu geleneksel bilgiden yoksun ancak 360 kişidir. Diğer Kanada Kızılderilileri gibi Sayisi Deneleri de yasal olarak Kızılderili rezervi adı verilen kamp benzeri toplama yerleşimlerde yaşamak zorundadırlar.

Günümüzde Manitoba'daki Rengeyiği Denesulinelerinin iki kolundan biridir (diğer grup bunların batısında Lac Brochet'teki Northlands Band'ı olan "Hoteladi"). Keewatin Tribal Council'e bağlı Sayisi Dene First Nation adı altında idari olarak yapılanan Sayisi Deneleri Tadoule Gölü yakınlarında ancak 2 km² alan kaplayan "Churchill #1" rezervinde yaşarlar. Günümüzde Manitoba'nın kuzeyi dışında ayrıca, District of Keewatin ve Keewatin Region, Northwest Territories olarak Kuzeybatı Toprakları'na aitken 1999 yılında kurulan Nunavut topraklarına dahil edilen Kivalliq Bölgesi'nin güneyinde de az sayıda bulunurlar.

Tayga-tundra ekotonu sınırında yaşayan ve özgün bir kültür geliştiren Rengeyiği Denesulineleri ile Avrupalılar arasındaki ilk temas 18. yüzyılda olmuştur. Avrupalılarla temastan sonra bağışıklık sistemlerine yabancı Avrupa kökenli çiçek hastalığı, suçiçeği, kızıl hastalığı ve benzeri diğer salgın hastalıklardan zaman zaman kırılsalar da Rengeyiği Denesulinelerinin avcılık becerileri ve buna bağlı gelişen sosyal yapılanması Batılılarla temastan fazla etkilenmemiş ve son zamanlara kadar değişmeden kalmıştır. Fakat, tamamen yanlış sebeplerle, yönlendirme ve politik kaygıyla alelacele 1956'da ata topraklarından zorunlu tehcire tabi tutularak alışkın olmadıkları kent ortamına ezeli düşmanları olan Krilerin de bulunduğu göz ardı edilerek yerleştirilmişler ve zorunlu göç sırasında nüfuslarının üçte birini kaybetmişlerdir. Tehcir bu küçük grubun Avrupalılarla temastan önceki geleneksel ekolojik bilgi dahil bütün kültürel birikimini neredeyse yok etmiştir ve federal hükûmet tarafından işlenen en ağır hatalardan ("one of the most grievous errors") biridir. Soykırım ("genocide") ya da kültürel soykırım ("ethnocide or cultural genocide") olarak da nitelendirilen bu tehcir ve tehcir sonrası halkın yaşadığı acılar Orta Doğu Teknik Üniversitesi Yabancı Diller Bölümü'nde İngilizce öğretim üyesi olarak çalışan Üstün Bilgen-Reinart ile kendisi de Fort Churchill Sayisi Dene Band'ının eski kadın reisi olan ve tehcirden bir sene önce 1955 yılında doğan Ila Bussidor'un birlikte kaleme aldıkları "Night Spirits: The Story of the Relocation of the Sayisi Dene" adlı kitabına da konu olmuştur. Bu kitap, Kanada hükûmetinin Indian Act denen Kızılderili Yasasının ırkçı asimilasyon ("racist assimilation") politikalarını da gözler önüne sermektedir. Kanada'nın hükûmet politikası olarak uyguladığı asimilasyon yüzünden neredeyse silinmişlerdir.

Eski Sayisi Dene reisi Ila Bussidor, halkının maruz kaldığı tehcirin soykırım etkisi yaptığını söyler:

Rengeyiği İnuitleri kültür grubundan olan Kivalliq İnuitlerinin güneyindeki Atabask topraklarının en doğusunda bulunan Sayisi Deneleri etnik olarak batılarındaki Northlands ile onların güneyinde yer alan Barren Lands "band"lar