objeleri kullanarak profesörün kendi teorisini ona daha pratik bir şekilde anlatmaya başlar. Amacı insanların büyük çoğunluğunun anlamadığı bu teoriyi kendisinin gayet iyi anlamış olduğunu profesöre ispat etmektir. Profesör, seks sembolü bu aptal sarışının teorisini özümsemiş olabileceğine inanmak istemez ama yine de onu büyük bir nezaketle dinler. İşin ilginci hiç fizik bilgisi olmadığı halde aktrisin kendi teorisini çok iyi anlamış olduğunu hayretle itiraf eder. Sonra da ikisi bilim felsefesi üzerine söyleşirler.

Gençliğinden beri "profesör"ün bir hayranı olduğunu söyleyen aktris, tam bilim insanını yatağa atmaya çalışırken kıskanç kocası "beyzbolcu" aniden otel odasına baskın yapar. Sabaha kadar süren tartışmalarında çift evlilikle ilgili sorunlarını çözemez. Hiçbir entelektüel faaliyeti olmayan kocasını çok sığ bulan aktris, sürekli düşükler yaptığı için çok istediği halde çocuk sahibi de olamamaktadır. O gece otel odasında son düşüğünü de yapar.

Gecenin sonunda profesörün de bazı korku ve endişeleri olduğu ortaya çıkar. Hiroşima'ya atılan atom bombasından kendisinin sorumlu olduğunu düşünen bilim insanı, dünyadaki yıkımların bununla kalmayacağı, ileride daha büyük çapta nükleer savaşların çıkacağından endişelenmektedir. Filmin sonunda bununla ilgili uzunca bir kâbus da görür.

Küçük bir obje veya önemsiz gibi görünen bir olay zaman zaman filmin kahramanlarını geçmişte yaşadıkları olaylara götürür. Mozaik tarzında aralara serpiştirilmiş olan ve çok kısa süren bu geriye dönüşler ("flash back") anlatıma katkıda bulunurken karakterlerin karanlık geçmişlerini ve ruh hallerini de anlamamıza yardımcı olur. "Profesör" sık sık Almanya'da Hitler rejimi sırasında ve savaşta yaşadıklarına veya şahit olduğu olaylara döner, en çok da Japonya ile ilgili geriye dönüşleri vardır. Sonunda bunların Hiroşima'ya atılan nükleer bomba ile ilgili olduğu anlaşılacaktır, zira bu bombanın yapımında payı olan bilim insanı olanlardan kendisini sorumlu tutmakta ve büyük bir pişmanlık duymaktadır. Aktris ise sık sık çocukluğunun travmalarına döner. Daha sonraki "flash back" lerde sinemada yükselirken nasıl insanların onun cinselliğini sömürmelerine izin verdiğini hatırlar, bu anılarda pişmalık izleri hissedilir. "Beyzbolcu"nun hayalleri çocukluğunda sokaklarda oynadığı oyunlarla ilgilidir. "Senatör"ün gördükleri ise onun bugünkü sapkın davranışlarını açıklar gibidir, onunla ilgili görüntüler çok üstü kapalı anlatılsa da çocukluğunda kilise korosundayken rahibin cinsel istismarına uğramış olduğu şeklindedir. Roeg, çok iyi geliştirdiği bu karakterler nezdinde "şan", "şöhret", "cazibe" gibi kavramları altüst eder, her insan konumu ne olursa olsun başka bir insana ihtiyaç duyduğunu anlatır. Roeg'in bu çözümlemeci anlatım tarzı sonraki yıllarda Steven Soderbergh, Tony Scott, Ridley Scott, Christopher Nolan, François Ozon ve Danny Boyle gibi yönetmenlere de ilham verecektir.

Roeg film yönetmenliğine kameramanlık ve görüntü yönetmenliğinden geçmişti. Fransız Yeni Dalga akımının öncülerinden ve "Auteur" (yaratıcı yönetmen) kavramının yaratıcılarından biri olan yönetmen Francois Truffaut, Fahrenheit 451 (Türkiye'de "Değişen Dünyanın İnsanları" adıyla gösterime girmişti) filmini yönetirken Roeg de onun görüntü yönetmeniydi. Roeg en fazla övgüyü Truffaut'dan almıştı. Truffaut'nun "Kalem bir yazar için neyse, kamera da bir yönetmen için odur" sözü Roeg'in ayrıksı yönetim tarzına birebir uyar.

Nicolas Roeg'in 1985 tarihli "Insignificance" filmi ertesi yıldan itibaren Türkiye'de de hem festivaller kapsamında sinemalarda hem de TV kanallarında gösterildi. Gerek bu gösterimlerde, gerekse yazılı basın ve sinemayla ilgili literatürde film için farklı Türkçe isimler kullanılmıştır. Ancak bu maddede, hem Türkiye'deki ilk gösterim ismi olduğu için, hem de bir sinema afişinde yer almış olduğu için Önemsizlik ismi seçilmiştir. Film için kullanılmış diğer farklı Türkçe adlar şunlardır:

Filmde işitilen müzik parçaları şunlardır:

Filmin müziklerini içeren bir soundtrack albümü İngiltere'de "ZTT Records" etiketiyle piyasaya verildi. Albüme yukarıdaki müzisyenlerin dışında film müziği bestecisi Hans Zimmer, Glenn Gregory, Claudia Brücken, Midge Ure gibi müzisyenlerin de katkısı olmuştur.

"Önemsizlik" bir tiyatro uyarlamasıdır. 1955 doğumlu İngiliz oyun yazarı ve tiyatro yönetmeni Terry Johnson'ın aynı adlı (Insignificance) sahne eserinden sinemaya uyarlanmıştır ve yazarın ikinci tiyatro oyunudur. Eser ilk kez 1982'de Londra'da "Royal Court Theatre"da sahnelendi ve o yıl birkaç ödül birden aldı. Uyarlama filmin senaryosunu da yine oyunun yazarı Terry Johnson bizzat kaleme almıştı.





2011 Trophée des champions

2011 Fransa Süper Kupası, 27 Temmuz 2011 tarihinde düzenlendi. Bu turnuvada 2010-11 Ligue 1 ve 2010-11 Fransa Kupası şampiyonu Lille ile 2010-11 Fransa Lig Kupası şampiyonu Olympique de Marseille takımları karşı karşıya geldi. Müthiş çekişmeli ve bol gollü geçen maçı 5-4'lük skorla Marseille kazandı ve kupanın sahibi oldu.






Insignificance





Dalgıç çanı

Dalgıç çanı insanlık tarihinin en eski ve en ilkel dalış aletlerindendir. Bu aletin amacı, dalgıçların suyun içerisinde nefes alacakları bir ortam oluşturmaktır.

Uygulanması kolaydır, evde de imal edilebilir. Su dolu bir kabın içine boş bir bardağı ağzı suya bakacak şekilde suya daldırdığımızda içerisine bir hava sıkıştığını göreceğiz. İşte dalgıç çanında da bunun aynısı yapılmaktadır. Ve dalgıcın suda nefes alması sağlanır. Bunu yaparken suyun kaldırma kuvveti de hesaba alınarak bir ağırlık (yük) sayesinde suyun içerisinde kalması sağlanır.

Dalgıç çanı suya battıkçe kabın dışarıya uyguladığı hava basıncı suyun kaba uyguladığı basınç su basıncından az olmaya başlar ve basınç farkınca kabın içerisindeki hava azalır.




Yıldız Sağırlar Okulu

Yıldız Sağırlar Okulu, Türkiye’nin sağırlar için eğitim veren ilk resmi okuldur. Geçmişi 1889 yılında açılan Dilsizler Mektebi’ne dayanan okul, günümüzde Fatih Özel Eğitim Meslek Lisesi adıyla İstanbul’un Fatih semtinde eğitimi sürdürür.

Okul, II. Abdülhamit devrinde İstanbul’da hizmete giren ilk işitme okulunun devamıdır. Dilsizler Mektebi adlı ilk işitme okulu, 30 Eylül 1889’da II. Abdülhamit’in saltanatı ve Yusuf Kamil Paşa’nın sadrazamlığı sırasında Maarif Nazırı Münif Paşa tarafından Sultanhamet’te açılmıştı. Okulun ilk binası bugün Marmara Üniversitesi rektörlüğü olarak kullanılan yapıdır. İlk müdür, Hamidiye Ticaret Mektebi’nin kurucusu Avusturyalı "Ferdinand Grati" idi. Okul, Ferdinand Grati’nin bir dilekçesi üzerine açılmıştı. 1891’de ölümünden sonra yerine oğlu "Lui Grati"; 1896’da "Hüseyin Sabri Bey" geçti. Hüseyin Sabri Bey’in görevini 1908’de "Şükrü Efendi" üstlendi . Türkçe öğretmenliğine Türkiye’nin ilk Pedagogu Selim Sabit Efendi tayin edildi.

Bu okulda, “"Osmanlı İşaret Dili"”, öğretmenler tarafından sözel dille beraber kullanılıyordu. Eğitim süresi dört yıl olan okulun programında Türkçe, isteyenler için Fransızca, okuma-yazma, İlm-i Hal, Hüsn-ü Hat, Ilm-i Hesap, Genel Coğrafya, İlm-i Ahlak ve Jimnastik dersleri vardı . Okulu bitiren öğrencilerin birçoğu matbaalarda mürettip oluyor, bir kısmı da resmi dairelerde konuşulanları işitip anlamadıkları için odacı (hademe) olarak görevlendiriliyorlardı.

Dilsizler Mektebi’nin ilk müdürü Grati, 1890 yılında yazdığı yeni bir dilekçe ile görme engellilerin eğitimi için de bir okulun kurulmasını talep etmişti. Bu dilekçenin kabulü üzerine 17 Mart 1891’de Dilsizler Mektebi’ne bağlı bir “Âmâlar Okulu” açıldı. Görme engelli öğrenciler için müzik eğitiminin ön planda olduğu bir müfredat oluşturuldu ve çalgıcı veya hafız olarak yetiştirildiler. Öğrenciler, okula biri sağır, biri âmâ olmak üzere ikili gruplar halinde gidip gelmekte, birbirlerine yardımcı olmaktaydılar. Türkçede “"Körler ve sağırlar birbirini ağırlar"” sözü, büyük ihtimalle bu uygulamadan gelmiştir. Müzik eğitiminin ilahi ve kasidelerle sınırlandırılması üzerine okulun âmâlar bölümüne ilgi azaldı ve bu bölüm1897’de kapandı.

1911’de Dilsizler Mektebi kapandı. Okulun kapanmasına rağmen Darülaceze bünyesinde sürdürülen derslere, 1926 yılında ilgisizlik ve öğrenci azlığından ötürü son verildi.

Okul, 1944 yılında ""Sağırlar Tenasüt Cemiyeti"" tarafından yeniden Aksaray’da öğrenime sokuldu. Resmi bir okuldan ziyade bir dernek faaliyeti olarak faaliyet gösterdi.

1952 yılında 5822 sayılı kanunla engellilerin eğitimi Milli Eğitim Bakanlığı’nın sorumluluğuna verilince sağırlar okulu ilk defa Mevlanakapı’da resmi olarak faaliyete girdi ve ertesi yıl Milli Eğitim Bakanlığı’na devredildi. Yıldız Sarayı içinde kendisine verilen binaya taşınan okul, “"Yıldız Sağırlar Okulu ve Yetiştirme Yurdu"” adıyla eğitim öğretimi sürdürdü. İşaret dili kullanılması yasaklanmış olduğundan sözel eğitim verildi.

1983 yılında eski Vatan Mimarlık ve Mühendislik Okulu'nun binasına taşındı. Fatih Sağırlar Okulu adına alan okul, daha sonra Mimar Sinan İşitme Engelliler Anaokulu, İlkokulu ve Sanat Orta Okulu adını aldı. En son olarak ise 1996 yılından itibaren Mimar Sinan İşitme Engelliler İlköğretim Okulu olarak devam etmektedir. Aynı bina içinde Fatih Özel Eğitim Meslek Lisesi adında, işitme engelli öğrencilere eğitim veren bir de meslek lisesi bulunmaktadır.





Anaheim Üniversitesi

Anaheim Üniversitesi Anaheim, Kaliforniya merkezli üniversite.

Kaliforniya'da ve Tokyo'da ofisleri vardır. Okulda üç enstitü vardır. Bunlar; Akiro Kurosawa Film okulu, Akio Morita İşletmecilik okulu, David Nunen Dil enstitüsüdür. Çevrimiçi Lisans programı için ABD'nin en iyi üniversitelerinden biri olduğu iddia edilmektedir. Akiro Kurosawa film okulu dünyanın önde gelen dijital film okullarından biridir. Üniversite renkleri kırmızı beyazdır. MBA ile ortaklaşa geliştirilen yeşil MBA adlı projeleri Amerika Birleşik Devletleri'nde 2000 yılından sonra sunulup başlayacaktır. Her yıl enstirülerde bazı kişilerin doğumunun yıldönümü kutlanmaktadr.




İnfografik

Bilgilendirme grafiklerini bilimsel ya da basit düzeyde medyada ve yayımlanmış çalışmalarda görmekteyiz. Bu metinler kullanışsı