m eleştirmenleri tarafından gerçekleştirilen ödül törenidir.

ABD'de profesyonel ödül eleştirileri alanında New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülü'den sonra en eski ikinci ödüldür.







Kar ve Kaplan

Kar ve Kaplan (İtalyanca: La tigre e la neve), İtalyan yönetmen Roberto Benigni'in yönettiği ve baş rolünde oynadığı 2005 yapımı filmidir.






Kemal Pir

Kemal Pir (1952, Gümüşhane - 7 Eylül 1982, Diyarbakır), PKK'nın ilk kadrolarından, iki defa cezaevinden firar etmiş Türk PKK kurucu üyesi. Lakabı "Laz Kemal" idi.

Kemal Pir, 1952 yılında Gümüşhane'nin Torul ilçesine bağlı Güzeloluk köyünde doğdu. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi'nde okudu. Bu yıllarda Marksist-Leninist görüşlere yöneldi. 1974'te Ankara Demokratik Yüksek Öğrenim Derneği'nde Abdullah Öcalan ile tanıştı. PKK'yı "ideolojik, siyasal" ve "toparlayıcı" bir akım olarak gören Pir, 1976'da örgüte kesin olarak katılmaya karar verdi.

3 Haziran 1977'de üzerinde ateşli silah yakalanması sebebiyle Ankara'da tutuklandı. Ordu Cezaevi'ne nakledildi ve buradan firar etti. 17 Kasım 1978'de Şanlıurfa'da yakalandı ve 15 Temmuz 1979'da Pazarcık'ta tekrar firar etti. Kısa bir dönemini Suriye'de geçirdi. 1979 yılında PKK'nın ülke dışındaki alanlara kadrolarını geri çekme talimatı üzerine Filistin ve Lübnan'daki gerilla kamplarına gitti. 1980 sonbaharında Türkiye'ye dönünce yeniden tutuklandı.

Kemal Pir 14 Temmuz 1982'de Diyarbakır Cezaevi'nde başlayan ölüm orucu sonucunda, tutuklulardan Mehmet Hayri Durmuş, Akif Yılmaz ve Ali Çiçek ile birlikte ölüm orucunun 55. gününde yaşamını yitirmiştir. Bu olay "14 Temmuz anma günü" olarak günümüzde etkinliklerle anılmaktadır.

Pir, vasiyetinde Diyarbakır Cezaevi iç güvenlik komutanı Esat Oktay Yıldıran'ın öldürülmesini istemiştir. Yıllar sonra bir halk otobüsünde Yıldıran'ı öldüren kişi ""Laz Kemal'in selamı var"" dedikten sonra onu kurşunlayarak öldürmüştür. Buna karşın PKK bu cinayeti üstlenmemiştir.





360 (TV kanalı)

360, Esmedya bünyesinde yayın yapan bir televizyon kanalı.

Yayın hayatına Skyturk adında bir haber kanalı olarak başlayan kanal, 1 Aralık 2014'ten beri eğlence kanalı olarak yayın yapmaktadır. Kanalın genel müdürlüğünü Bahadır Saraçgil, genel yayın yönetmenliğini ise Oğuz Altuğ Demirel yürütmektedir. Haber koordinatörlüğünü Şeyda Özşan, haber müdürlüğünü Münir Koçaslan, ekonomi müdürülüğü görevini Uyanış Tuğtaş, program müdürlüğü görevini ise Kemal Coşkuner üstlenmiştir.

Kanal Türksat 4A, Eutelsat 7A, Digiturk, D-Smart, Filbox, [KabloTV]] ve Tivibu'dan izlenebilmektedir.

Haziran 2002'de "Skyturk" adı ile kurulan kanal, Çukurova Holding bünyesine yayın hayatına başlamıştır. 2002-2003 arası sağ alt köşeye başlayan Skyturk, Ocak 2003'te test yayınını sonlandırmış ve normal yayına geçmiştir. 2003-2012 arasında sağ üst köşeye taşınmıştır. Türkiye'deki ilk beş haber kanalı arasındaki yerini korumuştu. Kanala İngiliz Sky grubunun telifli marka kullanımından dolayı 30 Mart 2006'da dava açılmıştır. 21 Ekim 2009'da kanal, saat 18:00'de bir televizyon binasının bahçe duvarındaki şüpheli paketi fark eden güvenlik görevlileri durumu polise bildirdi, ve saat 18:15 sularında patlayacak şekilde ayarlandığı tespit etti. Paketin fünye ile patlatılmasının ardından sese bombası uzman polis tarafından etkisiz hale getirildi. 12 Aralık 2011 tarihinde Show TV, Skyturk, Akşam Gazetesi ve Güneş Gazetesi'nin Topkapı' daki binalarının olduğu araziye ev yapılması nedeniyle Ayazağa'daki yeni binalarına taşındı. Kanal, 23 Ocak 2012 tarihinde "Skyturk360" adını aldı ve sol üst köşeye taşınmıştır. 18 Mayıs 2013'te Çukurova Holding'in ödenmesi gereken borçları sebebiyle kanalın yönetimine TMSF tarafından el konuldu. 21 Kasım 2013'te kanal, Türkmedya Yayın Grubu'na satılmıştır. Ondan sonra kanal, 31 Aralık 2013 tarihinde "360" adını almış ve "Sky" markasını bırakmış oldu. 18 Temmuz 2014 tarihinde 8 yıldır devam eden telif davasını kaybetmiştir. Alınan kararla 1 Aralık 2014'ten itibaren haber temasını bırakarak eğlence temalı bir kanal halini almıştır. Aynı zamanda kırmızı olan logo yenilenerek mor rengini almıştır. Ayrıca kanalın bulunduğu bina da Bahçelievler semtinden İkitelli'deki Esmedya binasına taşınmıştır.

Müdürü de;


olmuştur.

360 Ana Haber'i sırasıyla hafta içleri;








Soluna Samay

Soluna Samay(27 Ağustos 1990) Alman asıllı Danimarkalı şarkıcı. 2012 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Danimarka'yı "Should've Known Better" adlı şarkısıyla temsil etmiştir.

21 Ocak 2012'de Dansk Melodi Grand Prix'de birinci olarak Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de Danimarka'i temsil etmeye hak kazanmıştır.Birinci yarıfinalde 9. olarak finale katılmaya hak kazanmıştır.Finali ise 23. sırada tamamlamıştır.




Yasaklı kitaplar listesi

Yasaklı kitaplar listesi, farklı ülkelerde çeşitli zamanlarda iktidarda bulunanlar tarafından siyasi, toplumsal, dinî veya ahlaki motivasyonlarla süresiz olarak ya da belirli bir süre için satışına, dağıtımına veya erişimine engel olunmuş, basılıp dağıtılmış olanlarının da toplatılmış olduğu kitapların yer aldığı liste. Birçok durumda yasaklanan bu kitapların yazarları da yargı önüne çıkartılmış ve cezalandırılmışlardır. Bu kitaplardan bir kısmı zaman içinde aklanmış ve yeni baskıları yapılmıştır.

Bir tür sansür uygulaması olan "kitap yasaklama" farklı ülkelerde farklı biçimlerde uygulanmıştır. Bir ülkede baş tacı edilen bir eser, başka bir ülkede o ülke hükûmetinin normlarına uymadığı için yasaklanabilmiştir. Kendi ülkesinde yayımlanmasına bile fırsat verilmeyen bir kitap, politik çıkar elde etmek için karşı blokta yer alan ülkelerde hemen en çok satan kitaplar listesine girebilmekte, hatta ödüllere boğulabilmektedir. Örneğin Boris Pasternak'ın Rus Devrimi sırasında geçen romanı Doktor Jivago'nun, SSCB'nin resmi görüşüne uygun olmadığı için kendi ülkesinde yayımlanmasına izin verilmemişti. Müsveddeleri 1957'de gizlice Avrupa'ya kaçırılan roman ilk kez İtalya'da hem Rusça hem de İtalyanca basılmıştı. Daha sonra tüm dünyada sayısız baskıları yapılmıştı. 1958'de ağırlıklı olarak bu kitabından ötürü Pasternak'a Nobel Edebiyat Ödülü verilmişti. Hatta İngiliz gazeteleri, Pasternak'ın bu ödülü almasında İngiliz ve Amerikan gizili servislerinin rolü olduğunu dahi ileri sürmüşlerdi.

Aynı ülke içinde bile farklı topluluklarda değişik uygulamalara rastlamaktadır. Örneğin ABD'li yazar John Steinbeck'in konusu Büyük Ekonomik Buhran yıllarında geçen 1939 tarihli Pulitzer Ödüllü romanı Gazap Üzümleri ("The Grapes of Wrath"), ertesi yıl başarılı bir sinema uyarlaması da yapılmasına rağmen tarım şirketlerinin baskısıyla yazarın memleketi olan Salinas, Kaliforniya'da bile 1990 yılına kadar halk kütüphanesine girememiştir. Eserin sendika yanlısı duruşu ve ABD'deki fakirliğe ve eşitsizliğe vurgu yapması hem romanın yazarı John Steinbeck'in hem de uyarlama filmin yönetmeni John Ford'un Amerikalı senatör McCarthy tarafından komünizm yanlısı eğilimleri olduğu iddiasıyla Amerikan Karşıtı Faaliyetleri İzleme Komitesi'nde soruşturmaya uğramalarına yol açarken, ironik bir şekilde romandan uyarlanan film Josef Stalin'in emri ile 1940 yılında Sovyetler Birliği'nde de yasaklanmıştı. Yasaklanma gerekçesi ise filmde en fakir Amerikalıların bile araba sahibi olabileceğinin gösteriliyor olmasıydı.

Dünya üzerinde hemen her ülke, tarihinin belli dönemlerinde kitaplar ve benzeri yayınlar üzerine az veya çok bir denetim getirmiş, zaman zaman farklı derecelerde sansür uygulamıştır. Sansürü uygulayan merci her zaman hükûmetler olmamıştır. Bazen de siyasi erk için hiçbir sakıncası olmayan bir kitap, dini otoriteler tarafından kendi cemaatlerine yönelik olarak yasaklanmıştır. Örneğin kilise yetkilileri ahlaki açıdan uygun görmedikleri müstehcen eserleri, hattâ açık saçık olmadıkları halde laiklik ve putperestlikle ilgili fikirleri içerdiklerini düşündükleri eserleri yasaklamışlardır. Bunun tersi olarak, aralarında İncil'in de bulunduğu birçok dini kitap da çeşitli ülkelerde hükûmetler tarafından sayısız kereler yasaklanmıştır.

Yasaklanan bir kitabın yeni basılmış ve iktidarın dikkatini yeni çekmiş olması da gerekmez. Bir kitap basıldıktan yüzyıllar sonra da sansüre uğrayabilmektedir. Örneğin Voltaire'in 1759'da yayımladığı Candide adlı romanına müstehcenlik gerekçe gösterilerek 1930'da ABD gümrüklerinde el konmuştu. Aynı şekilde Geoffrey Chaucer'ın 14. yüzyıl'da İngiltere'de yazdığı Canterbury Hikâyeleri ve Orta Çağ'da kaleme alınmış Orta Doğu kökenli anonim eser Binbir Gece Masalları da ABD'de yüzyıllar sonra aynı akıbete uğradılar. Keza Aristofanes'in MÖ 411'de yazdığı Lysistrata, savaş karşıtı mesajından dolayı 24 yüzyıl sonra, 1967 yılında Yunanistan'da askerî cunta tarafından yasaklandı.

Zaman içerisinde rejimlerin ve hükûmetlerin değişmesiyle birçok yasaklı kitaba ve yazarlarına itibarları iade edilmiş, kitapların yeni baskıları yapılabilmiştir. Buna rağmen 21. yüzyılda bile birçok kitap, birçok ülkede yasaklar listesinde yer almaya devam etmektedir. Bir zamanlar Almanya'da baş tacı edilmiş olan Adolf Hitler'in otobiyografik-politik kitabı "Kavgam" ("Mein Kampf")'ın 31 Aralık 2015'e dek yeni baskılarının yapılmasına izin verilmemekteydi. Avusturya başta olmak üzere bazı Avrupa ülkelerinde kitabın bulundurulması bile yasaktır.

"Amerikan Kütüphaneler Birliği" 1982 yılından bu yana her yıl Eylül ayının son haftasını “Yasaklı Kitaplar Haftası” olarak ilân etmiştir.

Emniyet Genel Müdürlüğü’nün “Üçüncü Yargı Paketi” kapsamında yeniden değerlendirilmesi için gönderdiği “Yasaklı Yayınlar Listesi”yle ilgili incelemeyi iki ayda tamamlayan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'na bağlı Basın Suçları Savcılığı, 453 kitapla ilgili yasağı tam 63 yıl sonra kaldırmış oldu. Söz konusu yayınlarla ilgili yasak ve toplatma kararıyla ilgili takipsizlik kararı veren savcılık yasağın 5 Ocak 2013’ten itibaren hükümsüz kalmasını kararlaştırmıştır. Yayıncılıkta düşünce ve ifade özgürlüğüyle ilgili engellerin devam ettiğini söyleyen Türkiye Yayıncılar Birliği Genel Sekreteri Kenan Kocatürk ise yasağının kaldırılmasının olumlu bir gelişme olduğunu ama ye