aya çıkmıştır.
Dört alt türü tanınmıştır. Her alt türün bulunduğu yerlerin sınır bölgelerinde ara formların yaşadığı alanlar da bulunmaktadır. Moleküler analiz bu alt türler arasında bulunan bağlantıyı daha çok aydınlatabilir ve belki de taksonlarda değişiklikler olabilir. Alt türlerin bazıları geçmişte ayrı türler olarak sınıflandırılmıştır. 

Ornitolog Richard Schodde 1982 yılında omuz tüyleri kestane renkli olan dört türün kuzeyde form çeşitliliği olması ve kıtanın güneydoğusunda bu çeşitliliğin görülmemesi nedeniyle kökenlerinin kuzeyde olduğunu önerdi. Kuşların atalarının güneye ve güneybatıya yaklaşık 2 milyon yıl önce Pliyosen Çağı’nın sonunda ya da Buzul Çağı’nın başında sıcak ve nemli bir dönemde yayılmış olabilir. Takip eden daha soğuk ve kurak iklim yaşam alanlarının azalmasına ve popülasyonların parçalanıp ayrı kalmasına neden olmuş olabilir. Güneybatıda kalan kuşlar "M. elegans" türüne, kuzeybatıda kalanlar da "M. lamberti" türüne dönüşmüştür. Kuzeydoğuda izole kalan başka bir popülasyon da "M. amabilis" türüne dönüşmüştür. Tekrar iklimin ısınması ve nemli olması sonucu kuşlar tekrar güneye yayılmış ve bu yeni grup orta ve güney Avustralya ile Eyre Yarımadası’na kadar olan bölgeye dağılarak "M. pulcherrimus" türüne dönüşmüştür. Buna da etken serin iklimin bu popülasyonu diğerlerinden izole etmesi olmuştur. En sonunda Buzul Çağı’nın sonunda 12.000-13.000 yıl önce kuzeydeki kuşlar tekrar güneye yayılmıştır. Bu yayılma sonucunda farklı üç türün aynı bölgede yaşamasına neden olmuştur. Schodde iki ırkın dişilerinin mavi-boz tüylerinin atalarından kalma olduğunu güneyde bulunan diğer dişilerin boz-kahverengi tüylerinin ise kuru iklime adaptasyon olduğunu söyler. İleride yapılacak olan daha gelişmiş moleküler analizler bu hipotezleri değiştirebilir. 

"Malurus lamberti" 14–15 cm boyunda ve 6-11 g ağırlığındadır. "Malurus" cinsi diğer kuşlar gibi belirgin eşeysel dimorfizm gösteren türün erkekleri üreme döneminde oldukça dikkay çekici parlak mavi ve kestane rengi tüylere kavuşur. Üreme dönemi dışında ise tüyleri kara ve kahverengidir. Parlak tepe ve kulak örtüsü tüyleri kur gösterilerinde kabartılır. Üreme döneminde erkeğin kulak örtüsü tüyleri parlak mavidir, tepesi biraz daha koyu mavidir. Boğazı ve ensesi kara, sırtının üstü kraliyet mavisi, omuzları kestane rengi ve kuyruğu mavimsi-gridir. Kanatlar boz-kahverenginde karın ise krem beyazıdır. Üreme dönemi dışında erkekler ile genç ve dişi kuşlar asıl olarak boz-kahve rengindedir. Bütün erkeklerin gagaları ve sürmeleri kara renkli iken dişilerin gagaları kızıl-kahverenginde ve sürmeleri de parlak pas rengindedir. Erişkin olmayan erkekler altı aylık olduğunda gagaları kararır ve yumurtladıktan sonra ilk üreme döneminde tam olmasa da üreme tüylerine kavuşmaya başlar. Arada kahverengi tüyler de kalabilir, bir iki yıl içinde tamamen üreme dönemi tüylerine bürünür. Üreme döneminden sonra sonbaharda hem erkek hem dişi tüy değiştirir ve erkekler üreme dönemi dışı eklips tüylerine bürünür. Kış ya da ilkbahar aylarında tekrar üreme tüylerine kavuşurlar. Erkeklerin üreme dönemi mavi tüyleri, özellikle kulak örtüleri oldukça parlaktır. Bu parlaklığın nedeni tüy üzerinde bulunan dalcıkların düzleşmiş ve kıvrılmış yapısıdır. Mavi tüyler morötesi ışığı da oldukça kuvvetli yansıtır ve morötesi ışığı da görebilen aynı cins içindeki diğer türler için bu mavi daha da parlak görünür.

Sesli haberleşme sosyal grup içindeki kuşların besin ararken ve bölgelerini savunurken kullandıkları bir yöntemdir. Ana şakımaları, 1-4 saniyelik tiz sesli ve saniyede 10-20 öge içeren bir şakımadır. Şakımaları Maluridae fanilyası içinde en yumuşak olanıdır. Beslenmek için dolaşan kuşlar diğerleriyle alçak tonlu ve azalan tonda "sii-sii-sii" sesinin tekrarıyla ya da "tsst" sesiyle iletişim içinde olur. Yüksek ve keskin "tsit" sesi alarm çığlığıdır.
Avustralya anakarasının %90’ına yayılmış olan "Malurus lamberti" saklanacak yer sağlayan yoğun bitki örtüsüne sahip fundalıklarda yaşar. Kıta içinde ve Kuzey Avustralya’da kayalıkları ve "Acacia", "Eremophila" ya da"Muehlenbeckia florulenta" yetişen alanları tercih eder. Aşırı sıcaktan korunmak için memelilerin yere açtığı oyuklara saklandıkları gözlemlenmiştir. Şehre yakın bölgelerde, mesela Sidney banliyölerinde, yakın akrabası "Malurus cyaneus" türünden daha çok korunaklı yerleri tercih ettiği belirtilmiştir ancak 2007’de Syndey’in kuzey banliyölerinde yapılan bir araştırmada "M. lamberti" türünün saklanmak için yoğun olan bitki örtüsünü değil de daha çeşitli bitki örtüsü bulunan yerleri tercih ettiği ortaya konulmuştur. Altında çalılık bulunmayan "Pinus" cinsi çam ormanları yaşamaları için uygun değildir.
"Malurus" cinsi bütün kuşlar gibi aktif ve hareketli bir besin avcısıdır. Normal hareket şekli iki ayağın da aynı anda yerden kesilip tekrar yere bastığı hoplayarak ilerlemedir ama koştukları da görülebilir. Dengesini oldukça uzun kuyruğuyla sağlar. Kuyrukları yukarı doğru dik durur ve nadiren hareketsiz kalır. Kısa, yuvarlak kanatlar ilk kalkışın iyi olmasını sağlar ve kısa uçuşlar için yararlıdır ancak uzun uçuşlarda yarar sağlamaz. İlkbahar ve yaz aylarında kuşlar gün içinde dönem dönem aktif olur ve besin arayışında şakımaları duyulur. Günün sıcaklığında grup bir arada saklanarak dinlenir. Kışın besin bulmak zorlaştığı için tüm gün besin ararlar.

Aynı cinsteki diğer türler gibi bu türün erkeklerinin kur davranışı esnasında dişiye ağzında renkli taç yaprakları taşıdığı gözlemlenmiştir. Bu türün taşıdığı taç yaprakları sarı renklidir.

"Malurus lamberti" eşler ya da gruplar hâlinde yaşayan ve birlikte bölgelerini savunup yavrularını büyüten bir kuş türüdür. Sosyal olarak tekeşlidir ancak eşler diğer kuşlarla çiftleşirler ve bu çiftleşmeden olan yavruları da birlikte büyütürler. Erkek ve dişi yavruları aynı oranda beslerken, yardımcı kuşlar hem bölgenin savunmasında hem de yavruların beslenip büyütülmesinde yardımcı olurlar. Grupta bulunan kuşlar korunaklı yerde bir arada tünerler ve birbirlerinin tüylerini temizlerler.

Yuvalara saldıran başlıca avcılar arasında Avustralya saksağanı ("Cracticus tibicen"), diğer "Cracticus" cinsi kuşlar, "Dacelo novaeguineae", "Strepera " cinsi kuşlar, kargalar ve kuzgunlar ("Corvus" cinsi kuşlar), "Colluricincla" cinsi kuşlar ile kızıl tilki ("Vulpes vulpes"), kedi ve "Rattus rattus" gibi memeliler bulunur. Hem erkek hem de dişi erişkin kuşlar, tehlike karşısında yavru kuşların olduğu yuvadan uzaklaşmak için koşarak avcıları kendilerine çeker. Koşu sırasında baş, boyun ve kuyruk aşağı iniktir, kanatlar açık tutulur ve tüyler kabartılır. Kuş bu sırada durmadan koşarken aynı sırada alarm çağrısı yapar.
"Malurus lamberti" çoğunluğu böcek olan birçok küçük yaratık ilebeslenir. Bunların arasında karıncalar, çekirgeler, sinekler ve çeşitli kurtçuklarla larvalar vardır. Daha çok yerden 2 m yükseklikten az fundalıklarda besin ararlar.

Üreme dönemi ilkbahardan yazın sonuna kadar olan dönemdir. Yuva genelde sık bitki örtüsü içinde ve yerden 1 m yükseklikten az bir yüksekliğe kurulur. Küre biçiminde olan yuva otlardan ve örümcek ağından yapılır ve bir taraftan girişi vardır. Bir üreme dönemi bir ila iki kere yumurta yumurtlanabilir. Her seferinde üç ila dört arası mat beyaz renkli ve kızıl-kahverengi lekeli 12x16 mm yumurta yumurtlanır. dişi kuş tek başına 14-16 gün kuluçkaya yatar. Bu sürenin sonunda yumurtadan çıkan yavruların beslenmesi ve dışkı keselerinin temizlenmesi hem erkek hem dişi hem de yardımcı kuşlar tarafından 10-12 gün boyunca yapılır; bu sürede de kuşlar palazlanır. Yavruların beslenmesi bir ay sürer. Yavru kuşlar bir yıl kadar yardımcı kuş olarak aile grubunda kalır.

"Malurus lamberti" Avustralya posta ofisi tarafından Haziran 2002’de çıkarılan 45 c’lik posta pulunun üzerinde resmedilmiştir.





Air Force One (anlam ayrımı)

Air Force One, ABD başkanlarını taşıyan, mavi-beyaz renkli Boeing 747 modeli olan uçak.

Şu anlamlara da gelebilir:





Maurus

Aziz Maurus (512-584), Nursialı Benediktin ilk öğrencisidir. Büyük Gregorius'un naklettiğine göre asil bir Romalı aile tarafından manastır hayatında yetiştirilmek üzere küçük yaşta manastıra verilmiştir. Aziz Maurus örnek bir Benediktin keşişi olarak Gregorius yazdığı biyografide Aziz Maurus'a dair 4 hikâyeye yer vermiştir. Bunlardan en meşhuru Aziz Maurus'un kendisi ile aynı zamanlarda manastıra verilen Aziz Placidus'u kurtarma hikâyesidir. Bu hikâye ortaçağ ve Rönesans tablolarında sıkça resmedilmiştir. 
Aziz Maurus 5 Ekim günü Aziz Placidus ile birlikte azizlik mertebesine yükseltilmiştir.

9. yüzyılda Aziz Maurus ile aynı zamanda yaşamış biri tarafından kaleme alındığı söylenen "Aziz Maurus'un Hayatı" adlı bir kitap ortaya çıkmıştır. Bu kitapta anlatıldığına göre Le Mans piskoposu Nursialı Benedikt'e bir heyet göndererek Fransa'da manastır hayatını kurmak üzere Monte Cassino manastırından keşişler göndermesini istemiştir. Kitap Aziz Maurus ve arkadaşlarının İtalya'dan Fransa'ya giderken yaptıkları uzun yolculukta başlarından geçenleri anlatmaktadır. Bu seyahat sırasında yaşadıkları çeşitli maceralarda Aziz Maurus genç bir keşişlikten mucizeler gösteren ulu bir din adamı olmaya geçmiştir. Fransa'ya hicretten sonra Fransa'daki ilk Benediktin manastırı olan Glanfeuil Manastırı'nı kurmuştur. 13. yüzyıl da burada yapılan manastır kilisenin kalıntıları hala durmaktadır.

Hıristiyan bilginleri Aziz Maurus'un hayatının anlatıldığı kitabın 6. yüzyıl değil 9. yüzyıl da Glanfeul piskoposu Odo tarafından bölgede yaşadığı iddia edilen azizlere ait yerel tarikatları çekici hale getirmek için yazıldığını düşünmektedir.

Piskopos Odo ve Glanfeuil keşişleri Vikinglerin istilası yüzünden 862 yılında Paris'e kaçmış ve Aziz Maurus'un tarikatını burada Saint-Pierre-des-Fossés manastırında devam ettirmiştir.

11. yüzyılda Aziz Maurus'un tarikatı Fransa'daki tüm manastırlara yayılmış, oradan İtalya'ya Monte Cassino'ya ulaşmış ve arkadaşı Aziz Placidus'un tarikatı ile birlikte kabul edilmiştir. Ortaçağ sonlarında ise Aziz Maurus ve Aziz Placidus'un tarikatları tüm Ben