üzyılın ilk çeyreğinde Kuzey Afrika'nın batısında başlayan İslam fütuhatı çok kısa sürede netice vermişti. Ancak Şam'da bulunan Emevi Devleti tarafından bölgeye atanan idarecilerin burada bulunan yerli halkı köleleştirmeleri ve ağır vergiler dayatmaları önde gelen yerli kabileleri öfkelendirdirmiş ve bu öfke patlaması 740 tarihinde yaşanan Berberi Ayaklanması ile gün yüzüne çıktı. Ayaklanmanın başını çeken Hariciyye imamları yerli halka eşitlik ve tolerans vadederek nüfuzlarını ve güçlerini giderek büyütmüş ve bu hareket bir Harici hareketine dönüşmüştür. Ayaklanma sona erdiğinde bazı Hariciyye koluna mensup aileler bölgede özerk olarak yönetim yerleri elde etmişlerdir. Bunların içlerinde adından en çok söz ettirecek olan Banu Rüstem ailesi Tiyaret mıntıkasının hakimiyetini ele geçirmiştir.

8. yüzyıl ve 9. yüzyıllarda üç hanedan Mağrip'e hakim olmuştur. Bunlar: Kayravan merkezli Sünni Aglebiler, Fes merkezli Şii İdrisiler ve Tahert merkezli Rüstemiler'dir. İbn-i Rüstem ise İbadiyye mensupları arasında imam adıyla tanınmış ve onları bir araya getirerek Tahert'te devletini kurmayı başarmıştır. Bu devletin hükümdarları saf bir dini yönetim göstererek dini hoşgörüyle, kültürel, ticari ve imar faaliyetleri ile etki ederek saygınlık kazanmışlardır. Bu hanedan 909 tarihinde Şii Fatımiler'in misyonerlik faaliyetleri sonucu bölgede giderek güç kazanan Kutame kabilesi tarafından başkentinin ele geçirilip, yakılıp, yıkılmasıyla son bulmuştur.

Hanedana adını veren Rüstem Ferruhzad, İslam ordusuna karşı 636 senesinde yapılan Kadisiye Savaşı'nda mağlup olan Sasani ordusunda görevli olan komutanlardan birisidir. Kendisi bu savaşta ele geçirilerek, ortadan kaldırmıştır. Bu savaş neticesi İran'ın kapıları İslam ordusuna açılmıştır.

Hanedanın kurucusu olan Pers kökenli Haricilerden Abdürrahman bin Rüstem ilk önce Trablusgarp'a yerleşmiş ve 758 yılında Kayravan'ı ele geçirmeyi başarmıştı. Böylece Ifrikiyye eyaletinde İbadiyye hareketi güç kazanmıştı. Ancak 760 yılında bu harekete karşı harekete geçen Mısır valisi Ifrikiyye'ye taarruz etmiş ve ibn-i Rüstem'i mağlup etmişlerdi. Bu mağlubiyet üzerine Ifrikiyye Abbasi kuvvetlerine terk ederek Batı Cezayir'e sığınmış ve burada 761 yılında devletinin başkenti yapacağı Tahert şehrini kurmuştu. Hareketin önde gelenleri tarafından seçilmesine rağmen gücünü ve başarılarını kalıtsal özelliklerinden aldığı hususunda ileri gelenleri ve hareket mensuplarını ikna ederek hanedanını tesis etti.

Rüstemiler Orta Mağrip'in büyük bir bölümünü Fatımilerin bölgede görülmesine kadar yönetmişlerdir. İbn-i Rüstem Mağrip İbadiyye mensupları tarafından "imam" unvanıyla tanınmıştır. Esasen hanedanın gücü batıdan doğuya doğru Tilimsen dağlarından Trablusgarp'a, kadar 1300 km.lik bir mesafeyi, güneye doğru ise Güney Cezayir vahalarına kadar erişmekteydi. Rüstemi gücü diğer kabileler üzerinde güçlü bir çağrışım bırakacak şekilde düşünülmemelidir. Diğer bölgelerde mesela Trablusgarp'da imamların otoritesi en azından ismen tanınmaktadır. Tilimsan bölgesinde ise Ebu Kurra (İfraniler) ve Akdeniz kıyısından Belezma Dağları'na kadar uzanan Konstantiyonis mıntıkasından Oranya'ya kadar Süleymaniler 9. yüzyıl Kuzeybatı Afrikası'nda yer almaktadırlar.

Kuzey Afrika'da yapılan İslam fetihlerinden bir süre sonra Emevi yönetimine karşı Berberi ayaklanmaları çıktı ve 8. yüzyılda Hariciyye mezhebine mensup kabile önderlerinin yürüttüğü safçılık ve eşitçiliğe dayanan hareket etkisini genişleterek Mağrip bölgesinin denetimini ele geçirdi. Böylece Kuzey Afrika'da ilk kurulan İslam devletleri Hariciyye mezhebi mensuplarına ait olmuştur. Merkezi Mağrip'te kurulan ilk devletlerden Sufriyye koluna mensup olan İfraniler Tilimsen şehrini merkez yaparak devletlerini kurmuşlardır. Ancak anılan bölgenin büyük ölçüde kontrolünü elinde tutacak olan güç İbadiyye koluna mensup olan Rüstemiler olmuştur.

Ifrikiyye'den çıkartılan İbn-i Rüstem buradan batıya doğru harekete geçmiş ve Tahert'e vararak burada İbadiyye mensuplarınca imam olarak tanınmıştır. Diğer harici unsurlarla da temasa geçerek nüfuzunu artırmıştır. Böylece 767'de Tobna'da Tilimsen Sufriyyeleri ile Tihert İbadiyyeleri bir koalisyon oluşturdular. İbn-i Rüstem Hariciye mezhebine mensup Sicilmasse hükümdarının kızlarından biri ile de evlenmiştir.

Rüstemiler Endülüs Emevileri ve Abbasi Halifeliği'nin diplomatik, askeri baskılarına rağmen bölgelerinde bağımsız kalabilmişlerdir. Özellikle iki komşusu olan İdrisiler ve Aglebiler arasında önlemler alarak güçlerini muhafaza edebilmişlerdir. Endülüs Emevileri ile sonraları bir ittifak anlaşması da yapmışlardır. Böylece Abbasilere bağlı kalan Aglebilere karşı bu iki hanedan birlikte hareket etmişlerdir. 772-787 tarihleri arasındaki Abbasi hücumları arkasından Aglebilerle yapılan bir barış anlaşması ile bu mesele halledilmiştir. Yerleşik ve göçebe Zenata toplulukları arasında çıkan gerilimlere müdahale etmişler ve Nefusilerle çatışmışlardır.

909'da Tahert şehri Fâtımî-İsmailliyye propagandacısı Ebu Abdullah el-Şii'nin Kutama Berberilerini tahrikiyle saldırıya uğrayarak harap edildi. Şehir tamamen yok edildi ve sakinleri katledildi veya sürgüne gönderildi.




Mehmet Atilla Maraş

Mehmet Atilla Maraş (d. 1949, Şanlıurfa, Türkiye), Türk şair, yazar ve milletvekili.

Mehmet Atilla Maraş 1 Temmuz 1949 yılında Urfa'da doğdu. İlk ve orta öğrenimini burada tamamladı. 1971 yılında Erzurum Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesini bitirdi. Çeşitli kamu kuruluşlarında öğretmenlik, mühendislik ve yöneticilik yaptı. Mesleği gereği Anadolu'yu bir uçtan bir uca gezdi.

Yazı hayatına lise sıralarında şiirle başladı. 1966'da "Adımlar" ve "Balıklı Göl" dergilerinin kurucuları arasında yer aldı. Şiirleri; "Hareket", "Mavera", "Harran", "Dergâh","Yedi İklim", "Dil ve Edebiyat" dergilerinde yayınlandı. Yeni Devir ve Yeni Şafak gazetelerinde yazılar yazdı. 1967'de yazdığı "Aney" şiiriyle tanındı.
1981'de Türkiye Yazarlar Birliği tarafından "Şehrayin" adlı şiir kitabıyla yılın şairi seçildi. Yurt içinde ve yurt dışında birçok şiir etkinliğine katıldı. Şiirleri, birçok dünya diline çevrildi. (İngilizce, Fransızca, Arapça, Malayca, Romence)

1922'de merkezi Kaliforniya'da bulunan Dünya Kültür ve Sanat Akademisi tarafından kendisine "Fahri Edebiyat Doktoru" unvanı verildi. Aynı yıl, merkezi Hindistan'ın Madras kentinde bulunan Uluslararası Şairler Akademisi tarafından "Seçkin Şair" ödülü ile ödüllendirildi. 2005 yılında, Romanya'nın başkenti Bükreş'te "Balkanlar Büyük Şair" ödülünü aldı.

1998 yılında Türkiye Yazarlar Birliği Genel Başkanlığına seçildi. 2000 yılına kadar bu görevi yürüttü.

TBMM'de 22. Dönem Şanlıurfa Milletvekili olarak görev yaptı.(2002-2007)

Nisan 2006'da şairin "40. Sanat Yılı", TYB Şanlıurfa Şubesi tarafından bir dizi etkinliklerle kutlandı. Kasım 2009'da Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de yapılan Türkçenin Uluslararası Sekizinci Şiir Şöleni'nde Nizami Gencevi "Büyük Şiir Ödülü"'ne lâyık görüldü.

Van, Balıkesir ve Kastamonu Üniversitelerine bağlı Fen ve Edebiyat Fakültelerinin Türk Dili ve Edebiyatı Bölümlerinde, şairin şiirleri hakkında değişik zamanlarda öğrencilere "Lisans Bitirme Tezleri" yaptırıldı. 2011 yılında Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde şairin şiirleri ile ilgili Yüksek Lisans Tezi yapıldı.







Boediono

Boediono (d. 25 Şubat 1943, Blitar, Doğu Cava, Hollanda Doğu Hint Adaları), Endonezyalı ekonomist ve siyasetçi. Endonezya Devlet Başkanı Susilo Bambang Yudhoyono ile birlikte 2009 başkanlık seçimleri kazandıktan sonra, Endonezya'nın Başkan Yardımcısı olarak 2014 yılına kadar görev yaptı.

Boediono Blitar, Doğu Java ilkokulunda eğitim aldı. 1960'ların başında Perth'deki Batı Avustralya Üniversitesi'nde okumak için burs kazanmadan önce, Yogyakarta Gadjah Mada Üniversitesinde eğitimine başladı. 1967'de bir ekonomi derecesi ile Batı Avustralya Üniversitesi'nden mezun oldu ve 1972 yılında Melbourne Monash Üniversitesi'nde ekonomi yüksek lisans için çalışmalarını sürdürdü. Daha sonra, 1979 yılında mezun olduğu Pennsylvania Üniversitesi Wharton School'da doktoraya yönelik ileri çalışmalar üstlendi. Ayrıca ekonomi alanında araştırma görevlisi olarak 1970'lerin başında Avustralya Ulusal Üniversitesi Endonezya Projesi'nde çalıştı.

Boediono, 1997-1998 yıllarında maliye para politikasından sorumlu Endonezya vali yardımcısı oldu ve 1998-Ekim 1999 yıllarında Ulusal Planlama Bakanı olarak görev yaptı.

2001 yılında cumhurbaşkanlığından Abdurrahman Wahid'in çıkarılmasının ardından, Başkan Megawati Sukarnoputri onu yeni yönetiminde Maliye Bakanı olarak atadı. Onun liderliğinde, ekonomi 2002 yılında % 4 oranında büyümüştür.

Devlet Başkanı Susilo Bambang Yudhoyono, Aburizal Bakrie'nin yerine, 2005 yılında ilk kabine değişikliği sırasında Ekonomi Koordinasyon Bakanı olarak Boediono'yu atadı.

Boediono ayrıca 1970'lerin başından beri makroekonomi ve para politikası üzerinde çeşitli dersler verdi. Boediono, Gadjah Mada Üniversitesi'nde ekonomi profesörüdür.






Karagöl, Çubuk

Karagöl. Çubuk ilçesi yakınlarında bir göl. Ankara’ya 74 km Çubuk ilçesine yaklaşık 40 km uzaklıktaki gölün çevresi çam ve dağ kavağı ormanları ile kaplıdır. Karagöl, Çubuk ile Kızılcahamam arasında küçük ve derin bir krater gölüdür. Çevresinde piknik yapılabilecek masalar bulunmaktadır. Tantalos efsanesinde adı geçen Karagöl Yamanlar dağı üzerinde bulunur. Küçük, dairesel ve güzel manzaralı gölün etrafı çam ormanları ile kaplıdır. Doğa ve yürüyüşü sevenler için ideal bir yerdir.

2011 yılında Tabiat Parkı olarak tescil edilmiştir. Ankara’ya 68 km uzaklıktadır. Yıllık ziyaretçi potansiyeli 2000 kişi civarındadır. Saha içerisinde Kır Gazinosu Bekçi Evi, WC, Giriş Kulübesi ve Otopark gibi tesisler bulunmaktadır. Saha İşletmeciliği ihale ile Çubuk Belediyesine devredilmiştir. Sahip olduğu göl manzarası ve doğal yapısıyla yaz, kış günübirlik, piknik ve dinlenme imkanı sunmaktadır.

Göl kenarındaki ormanların içinde kaynak suları vardır. Bu sular çıkış noktasında oldukça soğuktur. Hatta kayaların aralarından çıkan suların suyun son derece soğuk olmasında