e Hindu", "", "The New York Times", "The Washington Post", "The Wall Street Journal" ve "The Times of India". oldu.

The Washington Post, The Guardian ve NPR gibi birçok medya kuruluşu, Vikipedi karartmasına bir çözüm bulmak için, cevap arayan kullanıcıları Twitter'da #altwiki etiketi ile soru sormaya davet etti.

Bir Motion Picture Association of America (MPAA) yöneticisi karartma planını "zımbırtı ve çarpıklık"ın bir örneği olarak göstererek, "İnsanların, asıl sorun olan Amerikalıların emeğini çalan yabancılarla ilgili sıkıntıları çözmekten uzaklaştırıldığı"nı iddia etti. Eski ABD Senatörü ve MPAA yöneticisi Chris Dodd koordineli bir kapamanın "bu şirketlere pazarda verilen özgürlük gücünün kötüye kullanımı" olduğunu söyledi.

Sosyal ağ Twitter'ın CEO'su Dick Costolo, Twitter'ın eylemlere katılması çağrılarını reddederek, "millî siyasetle ilgili bir mesele için küresel çapta bir şirketi kapatmak aptalca" dedi. Daha sonra bu açıklamanın sadece Twitter'ın kapatılmasına ithafen yapıldığı ve Vikipedi'nin karartmasını desteklediğini belirtti.

Tasarının sponsoru, temsilci Lamar S. Smith, karartmayı bir "reklam hilesi" olarak nitelendirerek "kendini bilginin yaygınlaştırılmasına adamış bir web sitesinin Stop Online Piracy Act hakkında yanlış bilgiler yayması ironik bir durum." açıklaması yaptı.

Wikimedia Vakfı, 24 saat boyunca 162 milyondan fazla insanın karartılmış Vikipedi'yi ziyaret ettiğini ve en az 4 milyonunun kendi ABD Kongresi temsilcisinin iletişim bilgilerine erişmek için siteyi kullandığını açıkladı. Google tarafından oluşturulan bir dilekçede 4.5 milyon imza toplandı ve Electronic Frontier Foundation karartma boyunca siteleri üzerinden kongre üyelerine 1 milyondan fazla e-mail gönderildiğini açıkladı.

18 Ocak'ta gün içinde tasarının sponsorlarından altısı, Marco Rubio, PIPA'nın sponsorlarından Orin Hatch, Kelly Ayotte, Roy Blunt, John Boozman ve Mark Kirk tasarıya desteklerini geri çektiklerini açıkladı. Birçok kongre üyesi de tasarıların güncel halini eleştiren açıklamalar yaptı.

Kongredeki bir olay üzerine teknoloji şirketlerinin ortak bir amaç etrafında toplanmasının etkisi büyük oldu. Berkman Center for Internet & Society'den Yochai Benkler 18 Ocak karartması hakkında, "geçmişte sadece içerik endüstrisini etkileyen kurallar sistemi olarak görülen şeyin bundan fazlası olduğunu gösteren bir toplu gösteri" dedi ve ekledi: "Eyleme geçecek kadar endişelenmiş milyonlarca vatandaşınız var. Bu önemsiz bir olay değil." Kaliforniya Meclisi üyesi Darrell Issa bu toplu çabayı üzücü bir gizli lobi faaliyeti olarak gördüğünü söyledi. Bir Silikon Vadisi lobicisi içerik endüstrisinin "öğrenecek çok şeyi" olduğunu söyledi ve tabandan destek aldıklarını belirterek: "PIPA ve SOPA hakkında kongre üyenizi desteklemeniz için çağrı yapan hiç Facebook sayfası yok." dedi.

Gazete editörlerininse değişik görüşleri bulunuyor. "Boston Herald", protestoları bir "İnternetin etkin güçleri"nin bir "öfke patlaması" olarak niteleyerek, "online protestoların ilk saatlerinde, bu siber zorbaların ne kadar güçlü olabileceğini kanıtlarcasına, tasarının politik destekçileri... sinekler gibi düşmeye başladı." açıklaması yaptı.

Karartma, Britanya gazetesi Daily Telegraph'da Matt Pritchett'den bir karikatür tepkisi de aldı.






Krbava Muharebesi

Krbava Muharebesi (Hırvatça: Bitka na Krbavskom polju, Macarca: Korbávmezei csata), 9 Eylül 1493 tarihinde Osmanlı ile Macaristan Krallığı destekli Hırvatistan Krallığı birleşik ordusu arasında gerçekleşmiş bir muharebedir. Muharebe, Hırvatistan'ın güneyinde bulunan Lika bölgesinin Krbava alanında gerçekleşmiştir. Sonuç, kesin Osmanlı galibiyetidir.

1463 yılında Bosna Krallığı'nın Osmanlı'ya ilhak sonrası, Hırvatistan Krallığı güneyden Osmanlı'yla sınır komşusu oldu. Bu zamanlarda Hırvatistan Krallığı'nın güney sınırında küçük birkaç garnizon dışında hiç savunması yoktu. 1492 yılına kadar Osmanlı Devleti Neretva Nehri'ni ve Hersek'i eline geçirdi. Böylece, Hırvat garnizonlarına yaklaşmadan Hırvatistan'ı çevrelemiş oldu. Aynı zamanda, akıncıların Venedik'in bazı sınır kasabalarını yağmalamasıyla, Venediklilerin gözü korkutuldu ve uzunca bir süre Balkan devletlerine Venedik desteği kesildi.

1493 yılında Hadım Yakup Paşa, Avusturya toprağı olan İstirya'yı 8.000 akıncıyla keşfe çıktı. Dönüşünü fırsat bilen Hırvatlar, Krbava (bugünkü Udbina) alanında, Mirko Derenčin komutasında pusuya yattı. Hırvat ordusu, 2.000 ağır süvari ve 8.000 piyadeden oluşuyordu.
Osmanlı ordusu, Hırvat ordusunun menziline girer girmez, Hırvat ordusu saldırıya geçti. Ancak alanın özelliğinden yararlanan akıncılar, muharebede üstün duruma geldi ve ağır süvarilerin saldırısını etkisizleştirdi.
Ağır süvari avantajını kaybeden Hırvatlar, akıncılar tarafından kurt kapanına alındılar ve ağır kayıp verdiler.

Muharebe sonunda Hırvatlar 8.000 ile 10.000 kişi arasında kayıp verdi. Hırvatlar, durumlarını daha da kritikleştirmemek için, muharebenin olduğu alana yakın yerlerde yaşayanlar, Hırvatistan'ın Avusturya sınırına doğru göç etti.




Franco Alfano

Franco Alfano (d. 8 Mart 1883, Napoli - ö. 27 Ekim 1954 Sanremo), İtalyan opera ve klasik batı müziği eserleri bestecisi ve piyanist. İtalyan operasının Verismo akımının bir temsilcisidir. Giacomo Puccini'nin beklenmedik ölümü dolayısıyla bitmemiş son eseri olan Turandot'un finalini 1925-26'da besteleyip bitirmesi ile tanınmıştır.

Franco Alfano Napoli'de doğmuştur. Müziğe olan yeteneği dolayısıyla özel piyano dersleri almış ve Napoli'deki "San Pietro a Majella Konservatuvarı"'na girmiştir. Burada tanınmış müzik eğitimcilerinden "armoni" ve "kompozisyon" dersleri almıştır. 1895'te Leipzig'e geçip buradaki ünlü piyano eğitimcilerinin stüdyolarında virtüöz piyanist olmak üzere eğitim yapmıştır.

1896'da Berlin'e geçip bir virtüöz piyanist olarak müzisyenlik kariyerine girmiştir. Aynı yıl ilk operası olan Miranda'yı bestelemiştir. İkinci opera eseri olan "La Fonte di Enschir"'i ise 1896'da tamamlamış ve bu eserin prömiyeri Bratislava'da sahnelenmiştir.

1899'da Paris'e geçmiştir. Burada Folies Berger ile Napoli balesi için ilk bale eseri olan "Lorenza"'nin müziğini bestelemiştir. Bu baleyi hemen diğer iki bale ("Napoli" ve "Vesuvius") takip etmiştir.

Alfano üç İtalyan müzik konservatuarında direktörlük yapmıştır: Bologna (1918-?), Torino (1923-1939) ve Pesaro (1947-1950).










Bilgi Edinme Hakkı Kanunu

Bilgi Edinme Hakkı Kanunu, kişilerin bilgi edinme hakkını kullanmalarına ilişkin usul ve esasları düzenleyen kanun. Resmi devlet kurumları başta olmak üzere belli kurumsal standartları yerine getiren özel sektör firmaların bile meslek sırrı ve kişisel bilgi harici genel konularda açıklama yapılmasını istedikleri her türlü üzün ve hizmet esaslı konuyla ilgili olarak kişilerin, kurumların tüzel kişilikleriyle muhatap olabilmelerini sağlayan, ilgili kanun kapsamında ücretsiz verilen hizmettir.






Altın Horoz

Altın Horoz ("Rusca": Золотой Петушок "Zolotoy petushok"), Nikolay Rimski-Korsakov tarafından hazırlanmış bir prolog, üç perde ve bir epilog'dan oluşan bir romantik operadır. Librettosu "Vladimir Belsky (1866–1946)" tarafından 1834'te Rus yazarı Aleksandr Puşkin tarafından yazılmış olan aynı adlı bir şiirden uyarlanmış olmakla beraber bu şiir de Amerikan yazar Washington Irving'in "Elhamra Masalları (Tales of the Alhambra)" adlı eserinin ilk iki bölümünden uyarlanmıştır. Rimski-Korsakov'un son operasıdır. Opera 1907'de tamamlanmıştır sansür sorunları nedeniyle ancak 24 Ekim 1909'da Moskova'da, "Zimin Opera" trupu tarafından "Solodovnikov Tiyatrosu"'nda ilk defa prömiyer temsili oynanmıştır.

Rimski-Korsakov bir önce hazırladığı opera eserini "Kiteze Gizli Şehri" operasını bu performans sanatına yaptığı son artistik katkı olarak görmekteydi. Fakat Çarlık Rusya'sının o günlerdeki politik durumu onu tekrar yeni bir opera eseri hazırlayarak içişlerindeki gayet otokratik monarşi siyasi idaresini, Rus empralizmini ve bunun bir sonucu olan Rus-Japon Savaşı ve bu savaşta Rusya'nın kesinlikle mağlup olması gerçeklerini yerip hicvetmek istedi.

Rimski-Korsakof'un bu nedenle hazırladığı yeni opera-bale eserine dört önemli faktör büyük etki yapmıştır:

Rimski-Korsakof hazırlamayı düşündüğü "Altın Horoz" adlı operasının bu otokratik ve başarısız Çar rejimini yeren bir eser olarak 1906'da hazırlamaya başladı. 1907'de bu eserin bestelenmesini tamamladı.

Operanın tamamlanması 1907 yılındadır. Bestecinin ülkesi olan Çarlık Rusya'sı Rusya Devrimi (1905)'nden yeni çıkmıştı. Eser bir efsane gibi sunulmakta ise de içinde çarlık hakkında çok kapalı olmayan yergiler bulunmaktaydı. Rusya'da o dönemlerde sansürün böyle bir şeyi kabul edebileceği düşünülemezdi. Gerçekten de eser sansür tarafından sahnelenmeye uygun bulunmadı. Ertesi yıl besteci hastalanıp 1908'de de öldū.

"Altın Horoz" operası bir yıl sonra Moskova'da özel Zimin Opera trupu tarafından özel "Solodovnikov Tiyatrosu"nda sahneye konuldu. Bu yapımlanmada orkestra şefi Emil Cooper idi ve mizansenler İvan Bilibin tarafından hazırlanmıştı. Eser bir ay sonra 6 Kasım'da Moskova Bolshoi Tiyatrosu'nda yeniden sahnelendi ve bu yapımda orkestra şefi Vyasheslav Suk ve mizansen hazırlayıcı Konstantin Korovin idi.

Eserin içinde çarlık hakkında yergiler bulunmaktadır. Korsakov Şubat Devrimi'den 10 yıl kadar önce durumu sezmiştir. Eserinde 10 yıl sonra fırtınalar koparacak olayların sinyallerini vermiştir.

Paris ve Londra'da ilk yapımlanma o sırayla 1914'te oldu. Paris'de eser bir "opera-bale" düzeninde sahnelendi. Eserin yapımcısı ve yönetmeni Mikhail Fokin ve mizansenler Natalia Goncarova tarafından yapılmıştı. Fokin'in bu yapımında bale sanatçıları karakterleri sahne ortasında temsil etmekte ve koro ve solistler ise şarkılarını sahnenin çevresinde söylemekteydiler. Bu mizansen ve gösterim şekli seyirci tarafından pek beğenildi. Fakat bestecinin karısı Madam Rimski-Korsakof, 1914 yılında Figaro gazetesine bir açık mektup gönderip bunun kocasının eserine ve eser konseptine çok aykırı olduğunu ilan etti ve Fransız mahkemesine başvurdu. Fransız kan