den çevirdiği eserlerden dolayı çok sayıda şuara tezkiresi yazarı onu Cami-i Rum lakabıyla anmıştır. Lamii Çelebi, Molla Cami'den başka çok sayıda Osmanlı-dışı şahsın eserini Osmanlı Türkçesine kazandırmıştır. Kendisi de bu uğraşına "Rumi kılıfa sokmak" ya da "Türki kılmak" adını vermiştir. Bu durumda kendisinin 16. yüzyılda giderek renklenmeye başlayan Osmanlı metin/edebi kültürünün önde gelen şahıslarından olduğunu düşünebiliriz. 







Beyazıt Devlet Kütüphanesi

Beyazıt Devlet Kütüphanesi, (eski adı:Kütüphane-i Umumi Osmani), Bayezid Camii ve tarihî Sahaflar Çarşısı arasında, Beyazıt Meydanı'na bakan iki tarihi binada 1884 yılından beri araştırmacılara hizmet veren kütüphanedir.

Türkiye'de devlet eliyle kurulan ve oluşum şartları bütün ayrıntılarıyla bilinen ilk kütüphanedir. Bir derleme kütüphanesi olan kütüphane, yaklaşık yarısı kitap olmak üzere toplam bir milyona yakın dokümanı barındırır. Kitapların 11.120 adedi yazma eserdir. 2003 yılında Hakkı Tarık Us Koleksiyonu'nun kütüphaneye devredilmesinden sonra gazete-dergi bölümü Türkiye’nin en önemli arşivi haline gelmiştir.

Kurum, Avrupa’daki milli kütüphaneler benzeri bir kütüphaneyi İstanbul’da oluşturma düşüncesinin sonucu olarak ortaya çıktı. Bu düşüncenin gerçekleşmesine devrin Maarif Nazırı Mustafa Nuri Paşa, sadrazam Mehmed Said Paşa ve padişah II. Abdülhamit öncülük etti. Kütüphane binası olarak kullanılmak üzere Bayezid Camii külliyesi imaretinin bir bölümünün tamir edilip kullanılmasına karar verildi. İmaretin, uzun yıllar ahır olarak kullanılmış altı kubbeli kısmının (şu an okuma salonu olan bölüm) tamir edilip düzenlenmesi işi Mekteb-i Mülkiye binasını da inşa eden Ohannes Kalfa'ya verildi. II. Bayezid devrinde 1501-1506 arasında inşa edilmiş olan bina, 27 Eylül 1882'de başlayan restorasyon çalışması sonucunda yenilenmiş ve 27 Haziran 1884'te “"Kütüphane-i Umum-i Osmanî"” adıyla Maarif Nezareti'ne bağlı bir kütüphane olarak hizmete girmiştir.

Açılış sırasında kütüphanenin boş raflarına “"Naima tarihi"” ciltleri konuldu. Daha sonra koleksiyon Beyazıt Camii’nden getirilen kitaplar, civar tekke ve zaviyelerden toplananlar, satın alman ve bağış yoluyla sağlanan kitaplarla zenginleştirildi. Kuruluşunun üçüncü yılında koleksiyon, 4164 kitap büyüklüğüne erişti. Kütüphanenin başına atanan ilk yönetici Tahsin Efendi idi. Kütüphanenin ilk yıllarında kütüphaneye büyük ilgi gösterilmekte idi. Saray mensupları, Cuma namazı dönüşünde kendilerine ayrılmış koltuklarda okurlardı Birbirini takip eden Balkan Savaşları, I. Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı yıllarında kütüphane bir depo durumuna geldi.

Cumhuriyet döneminde “"Bayezid Umumi Kütüphanesi"” adıyla hizmete devam eden kütüphane, 1934 yılında çıkarılan Basma Yazı ve Resimleri Derleme Kanunu çerçevesinde derlenecek eserlerin birer nüshasının gönderileceği derleme kütüphanelerinden birisi oldu. Bu kanun, kütüphane koleksiyonunun sayısını ve çeşidini daha da zenginleştirdi.

1896'da kütüphaneye müdür olarak atanmış olan İsmail Saip Sencer, görevini 1939'a kadar sürdürdü. Kütüphaneyi çok sayıda fare bastığı için onun müdürlük yaptığı dönemde kütüphanede çok sayıda kediye baktı; ileri derecede kedi meraklısı olan İsmail Saip'in döneminde kütüphane ""kedili kütüphane"" olarak anılmaya başladı. İsmail Saip’ten sonra yerine onun tavsiyesiyle yerine Necati Lugal atandı. 1939-1943 arasında Necati Lugal, 1943-1946 arasında Saadettin Nüzhet Ergun kütüphane yöneticiliğini yürüttü. 1942 yılında kütüphaneye 2 adet 48 gözlü fiş dolabının yaptırılması ile ülkede modern fiş ve kataloglama usulünün uygulandığı ilk kütüphane oldu.

1946'da kütüphane yöneticiliğine atanan Muzaffer Gökman'ın girişimiyle aynı yıl kütüphanede geniş bir restorasyon çalışmasına girişildi. Büyük okuma salonu; konferans ve müzik toplantıları yapılabilecek hale getirildi. 1948 ve 1953 yıllarında alınan Bakanlar Kurulu kararı ile külliyenin diğer bölümleri de kütüphaneye tahsis edildi. 1950 yılında 40bin kitaplık modern katalog hizmete girdi.

1952'de kütüphane bünyesinde Bayezid Çocuk Kütüphanesi açıldı ancak bu bölüm sonraki yıllarda süreli yayın deposu olarak kullanıldı. Kütüphane, bu dönemde büyük bir yer sıkıntısı yaşıyordu. 1961 yılında kendisine özel bir statü verilmesi ile “"Bayezid Devlet Kütüphanesi"” adını aldı. 1974 yılında kütüphaneye eski Dişçilik Okulu binası tahsis edildi. Binanın kütüphane ek binası olarak onarımı için 1979 yılı sonunda temel atıldı.

1992’den beri kütüphane bünyesinde görme engelliler için özel bir bölüm bulunur.

Türkiye’de şahıslar tarafından oluşturulmuş en önemli koleksiyonlardan olan ve farklı dillerde kitap, gazete, dergi, yıllık,tarihi hikâyeler barındıran Hakkı Tarık Us Koleksiyonu 2003 yılında Beyazıt Devlet Kütüphanesi’ne devredilmiştir.

2009 yılında İstanbul İl Özel İdaresi tarafından kütüphane binasının restorasyonu başlatılmıştır.





Enerji Kimlik Belgesi

Enerji Kimlik Belgesi, Türk kanun ve yönetmeliklerine göre zorunlu göstergedir. 5627 Sayılı Enerji Verimliliği Kanunu ve bu kanuna bağlı Binalarda Enerji Performansı yönetmeliğinde tanımlanmış ve 1 Ocak 2011'tarihi itibarı ile 50 m² üzerinde inşaat alanına sahip tüm binalara çıkarılması zorunlu hale gelmiştir.

Enerji Kimlik Belgesi, verildiği binanın Enerji Performansını göstermektedir ve tıpkı beyaz eşyalardaki gibi A ve G harfleri aralığında bir Enerji Sınıfı alır. A harfi verimli binayı, G harfi ise verimsiz binayı sembolize etmektedir. Burada şuna dikkat etmek gerekmektedir: bir bina olması gereken yapı ve yalıtım standartlarını tam olarak sağlıyorsa, C enerji sınıfını alır. Eğer olması gereken standartlardan daha iyi bir yapı ise B ve A enerji sınıflarını alabilmektedir. Yani C enerji sınıfı, binanın olması gereken azami standartları sağladığını göstermektedir.

1 Ocak 2011 tarihinden itibaren Türkiye'de yeni yapılan binaların yapı kullanım izinlerinin çıkarılabilmesi için Enerji Kimlik Belgesi'ni çıkartmak zorunlu olmuştur. Yeni binalara Enerji kimlik Belgesi düzenlenebilmesi için bina enerji sınıfının azami C olması gerekmektedir. Eğer bina olması gereken yapı ve yalıtım standartlarını karşılamıyorsa binanın enerji sınıfı C'nin altında olacaktır. Böylece Enerji Kimlik Belgesi düzenlenemeyeceği için yapı kullanım izni de alamamaktadır.

Mevcut binaların Enerji Kimlik Belgelerini tamamlamaları için ise 2017 yılına kadar süre tanınmıştır. Mevcut binalarda enerji sınıfı sınırlaması bulunmamaktadır. Yani mevcut binanın enerji sınıfı C sınıfının altında çıkabilir. Fakat 2017 yılından sonra yapılacak düzenlemeler ile binaların enerji sınıfına göre bir vergilendirme sistemi getirileceği bilinmektedir.

Ayrıca 2017 yılından sonra tüm bina alım - satım ve kiralamalarında Enerji Kimlik Belgesinin ibraz edilmesi zorunlu olacaktır. Böylece satın alan veya kiralayan aldığı yapının Enerji Sınıfının ne olduğunu bilecek ve tercihini buna göre yapabilecektir. Ayrıca Enerji Sınıfı yüksek olan binaların yalıtımı, cam-pencere sistemleri ve ısıtma-soğutma-havalandırma sistemlerinin kaliteli ve verimli olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Bu nedenle Enerji Sınıfı yüksek olan binalara olan talep gün geçtikçe artacak ve bu da mutlaka yapı fiyatlarına yansıyacaktır.

Enerji Kimlik Belgesi hesaplamaları Çevre ve Şehircilik bakanlığına bağlı, online çalışan BEP-TR programı ile yapılmaktadır. BEP-TR, Bina Enerji Performansı Türkiye kelimesinin baş harflerinden oluşmaktadır. Kimlik Belgesi düzenlenecek olan binanın mimari, mekanik, elektrik ve ısı yalıtım projelerindeki tüm bilgiler BEP-TR programına girilerek işlenir. Ayrıca binanın konumu, yönü, bulunduğu yer vb. bilgiler de programa işlenerek hesaplama yapılır. Program girilen tüm bilgilere göre hafızasında bir referans bina oluşturur. Bu referans bina bilgileri girilen binanın olması gereken azami standartlara sahip hayali bir örneğidir. Eğer girişi yapılan bina, referans binanın standartlarını birebir karşılıyorsa C enerji sınıfını almaktadır. Eğer referans bina standartlarından daha iyi yapı, mekanik, elektrik veya yalıtım özelliklerine sahipse B ve A sınıflarına yükselebilmektedir. Standartları sağlayamıyor ise D, E, F, G enerji sınıflarından birini alabilmektedir. A enerji sınıfı alan binalar günümüzde çok azdır. Bir binanın A enerji sınıfını alabilmesi için yapı bileşenleri, elektrik, mekanik ve yalıtım özelliklerinin çok iyi durumda olmasının yanı sıra genelde alternatif enerji kaynaklarından da (güneş, rüzgar, toprak) yararlanıyor olması gerekmektedir.

Enerji Kimlik Belgesini, Enerji Kimlik Belgesi (EKB) Uzmanlığı eğitimine katılarak başarılı olmuş ve EKB Uzmanı Belgesini almış Mimarlar, Makine, Elektrik ve İnşaat Mühendisleri düzenleyebilmektedir. EKB Uzmanları yeni veya mevcut binalara Enerji Kimlik Belgesi düzenleyebilmektedirler. Yeni binalara Enerji Kimlik Belgesi düzenleyebilmeleri için aynı zamanda SMM (Serbest Mühendis Müşavir) belgesine sahip olmaları ve çalıştıkları kurumu BEP-TR sistemine kaydettirmeleri gerekmektedir. Mevcut binaların Enerji Kimlik Belgelerini ise bina kategorisinde yetkili bir Enerji Verimliliği Danışmanlığı firmasına bağlı çalışan EKB Uzmanları düzenleyebilmektedirler.


__İÇİNDEKİLERZORUNLU__

__DİZİN__




Larkana

Larkana veya Larkano (Urduca:لاڑکانہ, laːɽkaːna:, Sindhî: لاڙڪاڻو, laːɽkaːnoː), Pakistan'ın Sind Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin Larkana Taluka'sının yönetim merkezi olan şehrin 1998 yılı resmi nüfusu 218.361'dir.




Nayirah Tanıklığı

Nayirah Tanıklığı, 1990 yılında, Irak'ın Kuveyt işgali sırasında Iraklı askerlerin Kuveyt şehrindeki bir hastanede, bebekleri küvözden çıkarıp betona atarak öldürdükleri iddiasını simgeler. Daha sonra bu iddianın yalan olduğu ortaya çıkmıştır.

O zamanlar on beş yaşında olan ve Kuveyt şehrindeki Al-Adnan Hastanesi'nde gönüllü olarak çalıştığı söylenen Kuveytli bir kız çocuğu, 10 Ekim 1990 tarihinde, ABD Kongresi İnsan Hakları Komisyonu önünde ağlayarak şu ifadeyi vermiştir: "Ben, Iraklı askerlerin silahlı olarak hastaneye geldiklerini gördüm..., küvözden bebekleri çıkardıklarını, bebekleri, daha sonra ölecekleri soğuk betona bırak