ilinmeyen bir Pers Satrabına aittir. Lahdin kabartmalarında satrabın hayatından çeşitli sahneler betimlenmiştir. Kıyafetlerin Pers üslubu taşımasından dolayı lahde Satrap lahdi adı verilmiştir.





Trablus Kuşatması

Trablus Kuşatması, 1551 yılında gerçekleştirilen ve Osmanlı İmparatorluğu'nun, Malta Şövalyeleri'nin elinde bulunan Trablus şehrine yaptığı kuşatma. 14-15 Ağustos 1551 tarihinde, Osmanlı İmparatorluğu'nun Trablus'u ele geçirmesiyle sonuçlandı.

Kaptan-ı derya Sinan Paşa yönetiminde olan ve Salih Reis ile Turgut Reis'in eşlik ettiği donanmanın, temmuz 1551'de Gozo adasını ele geçirdikten sonra, 18 Temmuz 1551 günü Malta adasına yaptığı saldırı başarısızlıkla sonuçlandı. Kısa bir süre sonra ise, iki ülke arasındaki ittifak gereğince Osmanlı askerlerine ek olarak Fransa Krallığı'nın İstanbul elçisi Gabriel de Luetz'ün de iki kadırga ve bir galyot ile destek verdiği kuvvetler, Malta Şövalyeleri'nin kontrolündeki Trablus'u kuşattı.

Öte yandan Trablus, Gaspard de Vallier tarafından yönetilmekteydi. Bu dönemde şehirde yaklaşık 30 ile 200 arası şövalye ile 630 kadar Calabrialı ve Sicilyalı paralı asker bulunmaktaydı.

Sinan Paşa komutasındaki gemiler, altı gün kadar süren bombardımanın ardından, 14-15 Ağustos 1551 günlerinde şehri ele geçirdi. Tacura'yı üs edinmiş olan Murad Ağa da saldırıya karadan ve denizden destek verdi.

Çoğu Fransız olan şövalyeler, Fransa elçisinin müdahalesiyle Malta'ya dönerken; esir alınan paralı askerler ise serbest bırakıldı. Gabriel de Luetz Malta'ya vardıktan sonra, şövalyeleri adaya getirmesi hakkında II. Henri'ye bir mektup yazdı. V. Karl ve Papa III. Julius, de Luetz'ü; Osmanlı İmparatorluğu'nun Trablus'u alması yönünde cesaretlendirdiği şüphesiyle eleştirdi. Osmanlıların elde ettiği zaferin ardından düzenlediği ziyafete de Luetz'ün de katılmasını V. Karl, bu kuşatmada Fransa kuvvetlerinin de yer aldığının göstergesi olarak yorumladı.

Öte yandan şehrin alınmasının ardından kurulan Trablusgarp Eyaleti'nin beylerbeyliğine, saldırılara destek veren Tacura şehrinin beyi Murad Ağa getirildi.

1551'deki İtalyan Savaşı'nın başlangıcı olarak kabul edilen Trablus Kuşatması'nın ardından, Marsilya'daki Fransa kadırgalarının Osmanlı Donanması'na katılması emredildi.




Polonya'daki yel değirmenleri listesi

Listede Polonya ve Voyvodalık'ta bulunan yel değirmenleri ayrılmıştır.

Yapıların bilinen yapım tarihleri kalın harfle yazılmıştır. Eğik metinler ise yapının bilinen ilk inşa tarihini belirtir.





Katakalon Kekaumenos

Katakalon Kekaumenos () 11. yüzyıl ortalarında yaşamış etkili bir Bizans generali.

Katakalon Kekaumenos, Koloneia'da doğdu ve görünürde soylu Katakalon ailesinin bir ferdi olmasına rağmen İoannis Skilicis'e göre soylu bir kökene sahip değildi. Georgios Maniakes'in Sicilya seferi sırasında ilk defa diğerleri arasından sıyrıldı. Orada, Kekaumenos, "protospatharios" rütbesi ile Ermeni vilayetinden bir birliği komuta ederken, Messina'yı 1040 yılında Araplar'ın saldırısına karşı başarılı bir şekilde savundu.

1042 yılında İmparator V. Mihail (1041–1042 arası hükümdar), Konstantinopolis'te yaşanan bir isyanı bastırmakla görevlendirdi. Ertesi yıl, imparatorluk başkentine karşı ortaya çıkan Rus baş kaldırıyı ortadan kaldırdı ve Tuna şehirlerinin "vestes" ve "archon"u olarak isimlendirildi. İmparator IX. Konstantinos (1042–1055 arası hükümdar), hükümdarlığında çok başarılı bir kariyer yaptı. Doğuda, günümüz Ermenistan ve Gürcistan topraklarının bir kısmını kaplayan Iberia Theması Duxlüğü ile 1045 yılında Bizans İmparatorluğu'na katılmasından sonra Ani valisi oldu ve Selçuklular ile çatışmada yerel kuvvetlere komutanlık yaptı. 1040'lı yılların sonlarında, Doğunun stratelates makamına yükseltildi ve askeri olarak tecrübesiz "rhaiktor" Nikeforos'un ikinci komutanı olarak Peçeneklere karşı yapılan sefere katıldı. Sefer boyunca, ağır şekilde yaralandı. Yaklaşık 1055 yılında, "magistros" oldu ve güçlü ve prestijli Antakya Duxlüğü unvanını aldı.

IX. Konstantinos'un ardılı VI. Mihail (1056–1057 arası hükümdar), genellikle önemli generallere güvenmemiş ve onlara kötü davranmıştır, yeni imparator onunla, İsaakios Komnenos'u reddetmiştir. Her ikisi henüz "magistroi" olmuş ve "proedros" unvanına yükseltilmişlerdi. Sonuçta Kekaumenos'u görevden aldı. Kekaumenos'ta buna karşılık 1057 yılında gerçekleşen İsaakios Komnenos'un baş kaldırısını aktif şekilde destekledi ve "kouropalates" unvanı ile ödüllendirildi.

İoannis Skilicis'in kendi tarihinde 1042–1057 arası gerçekleşen olayların ana kaynağı olarak kullanacağı bir otobiyografi yazdı. Böylece Skilitzes yazılarında detaylara odaklanabilmiş ve generale ve onun başarılarına çok fazla övgüler düzmüştür. Katakalon Kekaumenos'un ayrıca sonradan "Kekaumenos'un Strategikon'u" yazdığı iddia edilmiştir fakat tek bağlantı eserin isminde bulunan Kekaumenos'tur, çoğu modern araştırmacı bu iddiayı reddeder.





Juhan Liiv

Juhan Liiv (d. 30 Nisan 1864, Alatskivi – ö. 1 Aralık 1913, Kavastu-Koosa), Eston şair ve kısa öykü yazarı. Ayrıca yazarın Azeri şair Mirza Şefi Vazeh'ten Estoncaya çevirileri vardır.

Liiv, Estonya'nın Alatskivi kırsalında oldukça yoksul bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesi maddi durumları iyi olmamasına karşın Liiv'i ülkenin en büyük ikinci kenti olan Tartu'da bulunan gazetecilik okuluna gönderdi. Ancak Liiv burada fiziksel rahatsızlıklarla uğraşmak zorunda kaldı ve okulunu tamamlayamadan evine döndü. Bununla birlikte belirsiz aralıklarla Olevik adlı gazetede şiirlerini ve köşe yazılarını yayımlamaya başladı. Ancak yazdığı şiirler dönemin Eston edebî zevkiyle uyumlu değildi. Bu da, Liiv'in şiirlerinin uzun süre göz ardı edilmesine neden oldu.

Liiv sonunda "Vari" ("Gölge") adlı kısa öyküsü ile başarı kazandı ve bu öykü yayımlandı. Bu derin bir bunalımı anlatan öykü, Liiv'in gelecekte düz yazı ve şiirde göstereceği tarzın bir belirtisi oldu. Birçok okurun bilincinde öykünün ana karakteri Villu ve Liiv arasındaki yakınlık sorgulandı. Bu karakter fiziksel olarak zayıf olsa da zihnen güçlü bir portre çiziyordu.

Liiv birçok kısa öykü kaleme aldı ancak bu öykülerin hiçbiri "Vari" kadar başarılı olamadı.

Liiv "Vari" satışa sürüldükten kısa bir süre sonra Tartu'daki bir klinikte psikolojik tedavi görmeye başladı. Burada Liiv için Şizofren tanısı koyuldu. Liiv kendini önemli tarihi figürlerle ilişkilendirmeye başlamıştı: Örneğin kendini Çar Alexander II'ın oğlu veya Polonya kralı olarak görüyordu. Onun bu mental rahatsızlığı ile olan mücadelesi ölümüne dek sürdü.
Liiv 1909'da Friedebert Tuglas ile tanışmış, bir yıl sonra ise 495 şiir içeren ilk kitabını yayımlamıştır.

Liiv'in birçok şiirinde buhranlı hisler, yoksulluk ve yalnızlık temaları baskındır. Bunda muhtemelen onun yaşadığı zihinsel rahatsızlıkların da etkisi bulunmaktadır. Liiv'in yalnızca yurt sevgisi ve doğaya duyduğu hayranlığın izlerini taşıyan birkaç şiirinde; anlatımındaki karamsarlık duygusunda azalma görülmüştür.

Bazı önemli şiirleri şunlardır:

Liiv 1 Aralık 1913'te bir trende bulundu. Yeterince parası olmadığı için bilet alamadığı ortaya çıkmıştı. Liiv boş bir araziye bırakıldı. Evine yürüyerek dönmek zorunda kalan Liiv bu yolculuk sırasında maruz kaldığı dondurucu soğuklar nedeniyle Zatürre hastalığına yakalanarak öldü.

Juhan Liiv Şiir Ödülü, Liiv'in anısına 1965 yılından beri düzenlenmektedir. Ödül her 30 Nisan'da şairin doğduğu kent olan Alatskivi'de sahibini bulmaktadır. Ödülü kazananlara yerel bir sanatçının yaptığı el yapımı deri el çantası hediye edilmektedir.





Ulûm

Ulûm (günümüz Türkçesiyle "İlimler"), 1869-1870 arasında Ali Suavi tarafından Fransa'da yayımlanan Türkçe siyasi gazete.

Londra'da çıkardığı “"Muhbir"” adlı gazetenin yayımı 3 Kasım 1868’de sonlandıktan sonra Ali Suavi, Fransa'ya geçmiş; Paris'te ""Ulum (İlimler)"" adını verdiği gazeteyi kendi olanaklarıyla yayımlamaya başlamıştır. Ali Suavi, bu gazetede Türkçülük akımına öncülük etti. Arapça ve Farsça gramer kurallarının kullanılmasına karşı çıkarken, Osmanlıca’nın siyasi bir tabir olduğunu ileri sürdü ve Türkçe yerine kullanılmasının doğru olmadığını savundu.

“"Kamusu'l-Ulum ve'l-Maarif” (Bilim ve Eğitim Sözlüğü)" adlı ansiklopedi, gazetenin eki olarak verildi. 1870 yılında çıkartılmaya başlanan ancak tamamlanamayan 80 sayfalık bu eser, ilk Türkçe ansiklopedi girişimi kabul edilir.

Ali Suavi, Fransa-Prusya Savaşı esnasında Paris kuşatılınca 31 Ağustos 1870’de çıkan 25. sayıdan sonra gazeteyi kapamak zorunda kaldı. Ancak Lyon'a giderek gazetenin yayınını ""Muvakkaten Ulûm Müşterilerine"" adı ile 11 sayı daha sürdürdü.




Call of Duty: Black Ops II

Call of Duty: Black Ops II, "Call of Duty" serisinin dokuzuncu oyunu olan video oyunudur. Oyun 13 Kasım 2012 tarihinde satışa sunulmuştur.

Activision Blizzard CEO'su Robert Kotick, 8 Kasım 2011 tarihinde yaptığı açıklamada, Call of Duty oyununun 2012 sürümünün geliştirilme aşamasında olduğunu açıkladı. Oyunun 2012 yılının dördüncü çeyreğinde yayınlanacağı Activision tarafından doğrulandı. FPS serisi için "anlamlı yeniliklerin" oyunda yer aldığı belirtildi.

Diğer Call of Duty oyunlarından farklı olarak, oyun belli olaylarda senaryoyu oyuncunun seçimine göre devam ettiriyor Ve yine ilk kez bu oyunda, bir bölüme başlamadan önce silah ve ekipmanları görüp, düzenleyebiliyoruz. Silahların kilitleri, belli bölümler tamamlanarak açılıyor.

"Black Ops II" Soğuk Savaş dönemi yerine, 2025 yılında geçer. Savaş artık robotik, siber ve insansız araçlar tarafından tanımlanan ve bir siber saldırı sonrasında nadir toprak elementleri ihracatını yasaklayan bu yeni ortamda, Çin ve ABD'nin soğuk savaşında geçer ve oyunun hikâyesi bu insansız teknolojiyi sadece korumak için üretilir ama nasıl olursa düşman teknolojik bütün makineleri kontrol eder ve ABD ve Çin'e karşı kullanır.

Raul Menendez, 2025 yılında bir savaş provoke eder. Oyun 2025 yılında ayarlanmasına rağmen, Black Ops II birincil antagonisti köken hikâyesi odaklanmak amacıyla 1980'lerin Soğuk Savaş döneminde Çin ve ABD'de başlayacaktır. Oyunun 1980 bölümünde, 2010 yılında çıkan Blac