Richard yetiştikçe arkadaşları, özellikle Simon de Burley ve 10. Oxford Kontu Aubrey de Vere, önemli siyasi güç kazandılar. Bu danışmanların istekleri yolunda 1377-1381 döneminde İngiltere orduları Fransa anakarasında başarısız savaşlara giriştiler. Bu savaşları finanse etmek için gereken finansman özellikle 3 defa ayrı ayrı olarak acil olarak toplanan "kafa vergisi" ile sağlandı. Bu acil "kafa vergileri" fakir ve kırsal köylülere gayet kötü tesir yaptı; onların devletten tedirgin olmalarına yol açtı. 1380'de naiplik konseyleri kaldırıldı ve II. Richard'a, 21 yaşına daha girmeyip yetişkin sayılmamasına rağmen, ona mutlak krallık idare yetkileri verildi.

Krallığa ilk tehlike, her İngiliz'in üç defa acil olarak bir sabit değer olarak vermesi gereken "kafa vergisi (poll tax)" aleytarlarının katıldığı Köylüler İsyanı adı verilen isyanlar ortaya çıktı. İngiltere'de kırsal nüfus 1348-1350 döneminde ortaya çıkan Kara Ölüm adı verilen büyük veba salgını dolayısıyla kırılıp azalmıştı ve bu nedenle bu salgından sağ çıkan kırsal tarım işçileri eskiden çok yüksek ücretler isteyecek ve bu istekleri karşılanmazsa imtiyaz sahiplerine kafa tutabilecek güç kazanmışlardı. Köylũler toprak sahibi olmayıp soylu malikane sahiplerine ve kiliseye serflik yapmaktaydılar ve onun için bu toprak ağalarına vergi gibi ürünün bir kısmını ("aşar vergisi" gibi) vermekteydiler. II. Richard tahta geçtiğinde bu kırsal tarım işçisi toplumu palazlanmıștı. Richard'ın Fransa'ya karşı giriştiği savaştan ve bu savaşı finanse etmek için ekstradan genç ihtiyar; fakir zengin arasında hiç fark gözetmeksizin her İngiliz'den üç defa acil ve sabit olarak merkezi hükümetin "kafa vergisi" toplaması yeniden güçlenmeye başlayan köylülere ve fakirlere büyük bir yük olmaktaydı. Bu gruplar bu "kafa vergisi"'ni vermemek istemekteydiler. 1381'de en son "kafa vergisi" salgılanması dolayısıyla bu tedirgenlik bir isyan şekline dönüştü. Köylüler isyanï ilk defa kırsal güneydoğu İngiltere'de Kent ve Essex kontluklarında ortaya çıktı ve bu isyan çok hızla tüm İngiltere yüzeyine yayıldı.

Mayıs 1381 sonlarından itibaren isyancı köylüler Londra üzerine yürüdüler ve liderleri Wat Tyler, John Ball ve Jack Straw altında Londra'da bir kırsal açık hava alanı olan Blackheath'de toplandılar. Buradan harekete geçen köylü isyancılar Gaunt'lu John'un Savoy Sarayı adlı şehir konağını yaktılar. Hem maliye bakanı hem de Canterbury Başpiskoposu olan Simon Sudbury ile kralın Yüksek Hazinedar'ı olan Robert Hales'i öldürdüler. Ortaçağlardan kalma, köylüleri serf olarak kabul eden bütün kanunların lahvedilmesi isteklerinin başında gelmeye başladı. .

Kral II. Richard 14 yaşına gelmişti ve saraylılar onu Londra Kulesi'de koruma altına almışlardı. Fakat devletin köylü isyancıları bastıracak gücü bulunmamaktaydı ve isyancılarla müzakerelre girmek gerekiyordu. Genç kral 13 ve 14 Haziran'da isyancılara liderleri ile müzakerelere girip isyancıların isteklerini kabul etti ve isyancılara serflikten özgür olma beratları verildi. Fakat devlet idaresinin bu yumuşak davranışından azan isyancılar isteklerini artırıp kenti yağmalamaya devam ettiler. Ertesi gün kral isyancılar lideri Wat Tyler ile müzakereye girmiş iken, kralın adamları ile bir arbede çıktı ve Londra Şehri Belediye Reisi olan William Walworth Wat Tayler'ı atından düşürüp öldürdü. Fakat bu haber yayılmadan Londra Şehri Belediye Reis'nini adamları isyancıları kamp kurdukları kirsal alanda kuşatma altına aldılar. II. Richard'ın çok dikkatli ve kararlı davranışı dolayısıyla ile isyancılara ceza verilmiyeceğinin açıkça belirtmesinden sonra lidersiz kalan isyancılar dağılıp köylerine dönmeye başladılar.

Fakat II. Richard sözünde durmadı; verdiği serflikten özürlük beratlarını geri aldı ve hatta isyancıları afettiği hakkında verdiği sözden bile geri döndü. Essex yõresi üstüne yürüdü. Buradaki tüm isyancı grupları bastırdı. 28 Haziran'da Billericay'da bulunan son isyancılar grubu da ortadan kaldırıldı. Kralın bu mutlakiyetçi tutumu kralcıları sevindirdi. Ama II. Ricahrd bu başarısı dolayısıyla hiç halka ve halkın düştüğü zorluklara aldırmaz, halkın çektiği sıkıntılarna karşı vurdum duymaz bir mizaç kazandı.

1480'de naipler konseyi sona ermekle beraber II. Richard yetişkin sayılmamakta idi. . 1382'de Kutsal Roma-Germen İmparatoru olan IV. Karl ile karısı Elizabeth Pomeranyalı'nın kızı Anne Bohemyalı ile evlendi.. Bu evlenme için anlaşma 2 Mayıs 1381'de imzalanmıştı. İngilizler yeni kraliçeyi sevmediler. Bu evlenmeyi sağlamak için İngiltere büyük harcamalara girmişti. Bu evlilik nedeniyle Avrupa'da Fransa'ya karşı bir askeri koalisyon kurulması istenmekte ve beklenmekte idi. Fakat bu askeri koalisyon ortaya çıkmadı. Bu evlilikten Richard ve Bohemya'lı Anne'nin çocukları da olmadı. 1294'te Anne Bohemyalı İngiltere'de çıkan yeni bir veba salgınında öldü ve Richard ölen karısı için büyük yas çekti.

Michael de la Pole Richard'in Anne Bohemyalı ile evlenmesi ise yapılan diplomatik müzakerelerde baş rolü oynamıştı. ; Bu nedenle Richard ile yakın ilişkiler kurmuș ve Kral yetişginliğe, yani 21 yaşına, yaklaşması sıralarında önemli politik güç kazanmıştı. Michael de la Pole bir alelade tüccar ailesinin oğlu idi ve bu nedenle soylular tarafından aşağılanmaktaydı.. Richard 1383'te onu Hazine Bakanı yaptı ve iki yıl sonra onu asilliğe yüksetip ona "Suffolk Kontu" unvanıni verdi. Kralın bir diğer favorisi de Oxford Kontu'nun oğlu Robert de Vere idi ve Richard ona 1386'da "İrlanda Dükü" unvanı verdi. Günün tarihçisi Thomas Walsingham Kral II. Richard ile Robert de Vere arasında eşcinsel ilişkiler olduğunu bildirmektedir.

Fransa ile savaş başlayınca büyük sorunlar ortaya çıktı. Saraylılarının çoğunluğu bu savaş aleyhindeydiler ve Fransa ile müzakereler yapılıp bir anlaşmaya varılmasını istemekteydiler. John Gaunt ve kardeşi Buckingham Dükü ise, Fransa'daki İngiliz ideresi altında bulunan toprakların korunması için büyük bir askeri sefer istemekteydiler. Norwich Başpiskoposu Henry le Despenser organize edip yeni bir Haçlı seferi adı verdiği, Fransa'ya karşı yaptığı büyük askeri sefer, Fransızların iyi direnmesi nedeniyle, başarısızlıkla karşılaştı. Bunun üzerine II. Richard Fransa'nın müttefiki olan, Britanya adasının kuzeyinde bulunan İskoçya Krallığı'na hücum için sefer açtı. Bu askeri seferde de başarısız oldu ve Richard'in ordusu Iskoçlarla tek ciddi silahlı çatışma yapmadan geri dönmek zorunda kaldı. Ama bu sırada Fransa, müttefiki olan İskoçya'ya hiç askeri destek sağlayamadı. Fransa orduları Gent'te çıkan bir ciddi isyanla uğraşmak zorunda kalmışlardı. Bu başarısızlıklar sonucu olarak Kral Richard ile amcası John Gaunt'un arası açıldı. John Gaunt İngiltere'den ayrılarak, Kastilya Kralığı üzerine olan hakkını askeri çatışmalarla uygulamak için İspanya'ya geçti. Kral Richard, genç amcası Buckingham Dükü'ne ek olarak Gloucester Dükü unvanı verdi. Ama bu, genç amcasının kendine karşı tutumunu değiştiremedi. Yeni Gloucester Dükü ile "Arundel Kontu" Richard Fitzalan saraylılar arasında krala karşı olanların başını çekmeye başladılar.

Fransa ile çatışma şiddeti azalacağına 1386'da savaş durumu gittikçe daha acil bir hal aldı. Hazine Bakanı savaş masraflarını karşılamak için çok yüksek vergiler toplamak istedi. Ama Parlamento buna karşı çıkıp hazine bakanının işten çektirilmesini istediler. Yeni mali yıl bütçesini ve vergilerini bu sonuç ortaya çıkmadan kabul etmeyeceklerini de bildirdiler. Sonradan "Harika Parlamentosu" olarak anılan bu parlamentoya Gloucester Dükü ve Arundel Kontu destek sağlayıp ve asil olmayan parlamenterleri idare etmekteydiler. Parlamentonun kraldan saray harcamalarını kesmesini istemesi üzerine, II. Richard "tek bir saray mutfak hizmetçisini bile Parlamento'nun harcamaları kesme isteğine uyarak mutfak işinden çıkartmayacağını" bildirdi. Fakat Parlamento gemi azıya aldı ve Kral Richard'ı halletmekle tehdit etti. Bu tehdidin gerçekleşmesinden korkan Richard Hazine Bakanı De Pole'u işinden atmak zorunda kaldı. Parlamentoda mali durumu kontrol edebilmek için geçici, bir yıl süre ile devlet ve krallık maliyesini idare etmek için, bir hazine komisyonu kuruldu.

II. Richard kendinin mutlak istibdat yetkilerine, kararlarına ve idaresine karşı çıkan bu parlamentonun aleyhinde taraftarlar toplamak için Șubat-Kasım döneminde İngiltere'de geziler yapmaya başladı. Arkadaşı De Vere'yi Chester Yargıcı olarak tayin etti ve böylece Kuzeybatı İngiltere'de Chester merkezli bir Parlamento aleyhtarı siyaset odağı kurmaya çalıştı. Aynı zamanda, Richard, Devlet Başyargıcı Robert Tresilian'a da etki yaparak, onun bir yargı kararı ile Parlamento'nun tutumunun kanunsuz olduğunu ve bu parlamento kararların devlete ihanet suçu doğurduğu hakkında bir yargı aldı.

Fakat Kral Richard gezilerindne Londra'ya döndüğünde kendine muhalif olan Gloucester Dükü, Arundel Kontu ve Warwick Kontu olan Thomas de Bauchamp, birleştiler ve eski Hazine Bakanı De Pole, DeVere, Tresillian, Londra Şehri Belediye Reisi ve York Başpiskoposu'nu ihtiva eden bir krala taraftara bir grubun devlete ihanet suçundan yargılanması isteği ile onu ve taraftarlarını itham ettiler ve bu ithamın Parlamento'da Yǔce Divan ile yargılanması için başvuru yaptılar. Bu başvuruyu yapan asillere bundan sonra "Başvurucu Lordlar" adi verilmeye başlandı. Kral, De Vere'in Chester'de ve Cheshire Kontluğu'nda asker toplayıp kurduğu bir ordu ile gelmesini beklediği için bu Yüce Divan yargılama işini yavaşa aldı. Fakat bu üç aoylu asilzade, John Gaunt'un oğlu Derby Kontu ve Nottigham Kontu Thomas de Mowbray ile güçlerini birleştirdiler. Bu grup sonradan "Başvurucu Lordlar" olarak anıldı. Bu grup da kendilerine bağlı bir ordu kurup 20 Aralık 1387'de De Vere'in Cheshire'dan gelen ordusuna karşı yürüdüler. İki ordu Radcot Bridge Muharebesi'ne giriştiler. "Başvurucu Lordlar" ordusu De Vere'in kralcı ordusuna karşı galip geldi. De Vere de İngiltere'den kaçmak zorunda kaldı.

II. Richard bu nedenle devlete ihanet ithamı ile Parlamento'nun Yüce Divan olarak yargılamaya geçmesini uygulamak zorunda kaldı. Şubat 1388'de Parlamen