içerisindedir.

Kasabanın ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Kasabada başlıca olarak arpa, buğday, soğan, nohut vb. tahıl ürünleri yetiştirmekte olup kasabanın %88'i inşaat sektörü ile geçimini sağlamakta, % 12'si ise diğer mesleklerle uğraşmaktadır.

Baydiğin beldesi belediyesi 1992 yılında kurulmuştur. 2006 yılı nüfus sayımlarına göre 3102 nüfusu bulunmakta ve 560 haneden oluşmaktadır.





Karayolu 32 (İran)

Karayolu 32 (Farsça: جاده ۳۲), İran'ın kuzeybatısında yer alan bir karayoludur.

Karayolu başkent Tahran'dan başlar, Batı Azerbaycan'ın Bazargan şehrinde sonlanır. Karayolu, Türkiye sınırında D 100 adını alarak Türk topraklarına geçer. Tahran, Kazvin, Zencan, Doğu Azerbaycan ve Batı Azerbaycan eyaletlerinden geçen yolun uzunluğu 880 km.'dir. Otoyol 2 de aynı güzergahtan geçtiği için yolun eski önemi kalmamıştır.

Karayolu 11, Tahran ile Bazergan arasında aşağıdaki şehirlerin güzergahından geçer ve şehir isimlerinin yanlarında küçük resimleri bulunan karayolları ile bağlantı yapar:




Karayolu 44 (İran)

Karayolu 44 (Farsça: جاده ۴۴), İran'ın kuzeydoğusunda yer alan bir karayoludur.

Karayolu başkent Tahran'dan başlar, Razavi Horasan'ın yönetim merkezi ve İran'ın ikinci büyük şehri Meşhed şehrinde sonlanır. Tahran, Semnan ve Razavi Horasan eyaletlerinden geçen yolun uzunluğu 860 km.'dir.

Karayolu Tahran ile Meşhed arasında aşağıdaki şehirlerin güzergahından geçmektedir:





Karayolu 55 (İran)

Karayolu 55 (Farsça: جاده ۵۵), İran'ın güneyinde yer alan bir karayoludur.

Karayolu Buşehr Eyaleti'nin yönetim merkezi Buşehr şehrinden başlar, İsfahan Eyaleti'nin yönetim merkezi İsfahan şehrinde sonlanır. Buşehr, Fars, Kohgoliye Buyer Ahmed ve İsfahan eyaletlerinden geçen yol 547 km.'dir. Fars Körfezi'ni merkezi İran'a bağlayan önemli bir yoldur.




Karayolu 65 (İran)

Karayolu 65 (Farsça: جاده ۶۵), İran'ın orta ile güney bölgeleri arasında bir karayoludur.

Karayolu başkent Tahran'dan başlar, Fars Körfezi kıyısında Buşehr Eyaleti'nin Siraf şehrinde sonlanır. Buşehr, Fars, İsfahan, Merkezi, Kum ve Tahran eyaletlerinden geçen yolun uzunluğu 1.208 km.'dir.

Karayolu Tahran ile Siraf arasında aşağıdaki şehirlerin güzergahından geçmektedir:

Saveh (Merkezi)




Uçuş muayenesi

Uçuş muayenesi, pilot ve diğer uçucuların uçuş lisanslarında belirtilen hakları kullanabilmeleri için gerekli olan sağlık kontrolü. Uçuş muayeneleri belirli aralıklarla yinelenir. Uçuş muayenesinde uçuş emniyetini etkileyebilecek bir rahatsızlığı tespit edilen uçucuların uçuşu kesilir (durdurulur).

JAA'ya göre profesyonel pilotların 1. sınıf, husûsî pilotların 2. sınıf uçuş muayenesi sertifikası sahip olması gerekir.

1. sınıf uçuş muayenesi şu zaman aralıklarında geçerlidir. Yolcu taşınan tek pilotlu uçuşlarda:

Diğer tüm uçuşlarda:

2. sınıf uçuş muayenesi şu zaman aralıklarında geçerlidir:

Pilotlar uçuş muayenelerini "en erken" süresinin dolmasına 45 gün kala yenileyebilirler. Yeni sertifikanın geçerlilik zamanı eskisinin süresi bitince başlar.





Karayolu 71 (İran)

Karayolu 71 (Farsça: جاده ۷۱), İran'ın kuzeyi ile güneyi arasında yer alan bir karayoludur.

Karayolu başkent Tahran'dan başlar, Fars Körfezi kıyısında Hürmüzgan'ın Bender Abbas liman şehrinde sonlanır. Tahran, Kum, İsfahan, Yezd, Kirman ve Hürmüzgan eyaletlerinden geçen yolun uzunluğu 1.244 km.'dir.

Karayolu Tahran ile Bender Abbas arasında aşağıdaki şehirlerin güzergahından geçmektedir ve yanlarında küçük resimleri bulunan karayolları ile bağlantı yapmaktadır:





Pazarcık, Bulgaristan

Pazarcık (), Meriç ırmağına kıyısı olan, Bulgaristan'ın Pazarcık iline bağlı 71.979 nüfuslu şehir.





Hüseyin Altın

Hüseyin Altın (1 Nisan 1958, Erzurum - 23 Temmuz 2016, İstanbul), Türk arabesk müzik ve halk müzik sanatçısı. "Neden Saçların Beyazlanmış Arkadaş", "Dargınım", "Hasret Akşamları" parçaları ile tanınır. "Neden Saçların Beyazlanmış Arkadaş", "Dargınım" ve "Hasret Akşamları" adlı parçalarıyla bilinen sanatçı, "Şerefimle Yaşarım", "Hor Görme Garibi", "Aşk Sürgünü", "Gecelerin Adamı" ve "Kadersizler" gibi filmlerde rol almıştır. Türkiye'nin ilk çocuk sanatçısıdır. İlk albümü Hüseyin Altın adıyla yayınlanmıştır. Evli ve üç çocuk babası olan usta sanatçı evinin balkonundan düşerek ağır yaralanmış, kaldırıldığı özel bir hastanede 23 Temmuz 2016 tarihinde akşam saatlerinde yaşamını yitirmiştir.

Cenazesi Beyoğlu Sütlüce Mezarlığı'na defnedildi.





Türkiye'de dış borç tarihi

1683 yılında Viyana Kuşatması'nın başarısızlıkla sonuçlanmasından sonra Osmanlı Devleti, Karlofça Antlaşması ile toprak kaybetmeye başlamıştır. Osmanlı Devleti kaybettiği toprakları geri kazanma siyaseti izlemiş; başlayan İran Savaşı, Rusya'nın denizlere serbest geçmeye çalışması Osmanlı'yı sürekli bir savaşın içinde tutmuştur. Bu esnada tüm tarım alanları ve madenler savaş bölgesi içerisinde kaldığından devlet geliri düşmüştür.

Devlet geliri düşünce vergiler artırılmıştır. Tarım ile uğraşan kesim vergiden kurtulmak için tarımı bırakarak İstanbul, Edirne, Bursa gibi büyük şehirlere göç başlamıştır.

Vergi gelirinin düşmesi, Osmanlı Devleti'nin maaş ödeme sıkıntısına düşmesine neden olmuş. Bir taraftan çalışanların tarımdan devlete kayması, bir taraftan kaybedilen topraklar nedeniyle vergi gelirlerinin düşmesi, sıkıntıları artırmıştır.

Sıkıntılar sonucunda 19. yüzyıl başlarında halktan altın ve gümüşler toplanarak, sikkeler yapılmış ve %20 değer fazlasıyla piyasaya sürülmüştür. 1839 yılında bu tedbirler yeterli gelmeyince kaime çıkarılmıştır. Kaime enflasyonist bir etki yaratmıştır.

1840 yılında mali bunalımın daha da artması ile tasarruf sahiplerininin belirli bir faiz karşılığı elindeki tahvilleri toplamak için esham kavaimi çıkarılmıştır.
ilk olarak 1788 yılında Cezayirli Hasan Paşa'dan 600.000 kuruşluk borç alınmış, arkasından sarraflardan ve zenginlerden borç istenmiştir. 1840 yılında, Galata bankerlerinden Alleon ve Baltacı’nın kurdukları İstanbul (Dersaadet) Bankası’ndan yapıldığına dair bilgiler mevcuttur. Bankanın kaynağının yabancı sermaye piyasalarından olmaması nedeniyle iç borç niteliği taşımaktadır.

Bütçe açıkları:

1854 yılında iç borç toplamı 15 Milyon Sterlin'e ulaşmıştır.

1854 yılına kadar borç istemenin onur kırıcı olduğu düşünüldüğünden ve borç istenen ülkelerin Osmanlı yanlısı görünmek istememesinden borç alınamamıştır. Bu dönemde 1783'de Fas, 1788'de ise Cezayir ve Tunus borç vermeyi kabul etmemiştir.


1876 yılına dek almış olduğu borçları ödemede sıkıntıya düşen Osmanlı İmparatorluğu borç ve faizlerinin ödemesine, 1876 Nisan ayında son vermiştir.

Muharrem Kararnamesi ile 20 Aralık 1881’de Osmanlı Hükümeti'nin 219.938.559 Osmanlı lirası olan dış borcu indirime gidilerek toplam dış borç 141.505.309 lira olarak tespit edilmiş, ödeme koşulları yeniden düzenlenmiştir. Muharrem Kararnamesi’nin 15. maddesine göre, Osmanlı İmparatorluğu’nun dış borçlarını ödeyememesi sonucu, borç ödemelerini güvence altına alacak olan vergi kaynaklarının toplanması ve denetimi işlevini yürütecek olan Düyun-u Umumiye’ye bırakılmıştır.

1914 yılında savaş patlak verdiğinde Osmanlı Devleti’nin dış borcu kısa vadeli borçlar hariç 156,4 milyon Osmanlı Lirası’dır. (142 milyon sterlin).

Dış borçlar, Osmanlı Devleti çöktükten sonra, Osmanlı topraklarında kurulan devletler arasında paylaştırılmış ve en büyük borç yükü Türkiye'ye verilmiştir. 1925 yılında Osmanlı borçlarının %67’sinin Türkiye tarafından ödenmesi kararlaştırılmıştır. Türkiye’nin payına düşen 107,5 milyon altın Osmanlı Lirası tutarındaki borcun ödenmesi için Düyun-u Umumiye İdaresi ile 13 Haziran 1928 tarihinde Paris’te bir anlaşma imzalanmıştır.

Türkiye Düyun-u Umumiye' ye olan borcunun son taksitini, ilk dış borcun alınmasından tam bir yüzyıl sonra, 25 Mayıs 1954' te ödemiştir.

Türkiye ilk dış borcunu 1930 yılında ABD'den 10 milyon dolar olarak almıştı. Borcu İnönü hükümeti Türk Parasının Kıymetini koruma kanununu çıkardığı dönemde almıştı. Aynı yılın ağustos ayında muhalefet partisi Serbest Fırka'nın kurdurulmasındaki amaçlardan biri liberal gözükerek dış yardım almaktı

Türkiye, 24 Ocak 1980 tarihinde Ekonomik İstikrar Programı’nı uygulamaya koyarak, bu tarihe kadar izlediği temel ekonomi politikalarını tamamen değiştirmiş, daha liberal ve dışa açık politikaları yürürlüğe koymuştur. Bu politikalardan birisi, dış borçlanma ile genel olarak yatırımların arttırılmış olmasıdır.
Türkiye'nin dış borcu bu dönem içinde (2001 4.Çeyrek) 129 Milyar dolardan 336 Milyar dolara (2012 4. Çeyrek) yükselmiştir. 2013 yılının üçüncü çeyreğinde Türkiye'nin brüt borcu 372.7, net dış borcu ise 214.4 milyar dolar olarak belirlenmiştir.




İsmail Selen

İsmail Selen, (d. 1931, Bolu- ö. 24 Mayıs 1991) emekli korgeneral.

OHAL Bölgesi Asayiş Kolordusu Komutanlığı yapmıştır. Dönemin Genelkurmay Başkanı Necip Torumtay ile ters düşmesi nedeniyle Korgeneral rütbesinden emekli olmuş ve bir süre ticaretle atılmıştır. 24 Mayıs 1991 tarihinde Ankara'da uğradığı silahlı saldırı neticesinde şehit düşmüştür.




Sportmenlik dışı davranış

Sportmenlik dışı davranış, herhangi bir oyunla ilgili spor kurallarının ihlalini de içermekle birlikte, aslen aşırı ve kasti şiddet içeren fiziki hareketler ve/veya rakibi aşağılamaya, aldatmaya veya kandırmaya yönelik tüm hareketleri ifade eder. Bu hareketler spor kuralları içinde faul, ihraç veya penaltı ile cezalandırılabildiği gibi aynı zamanda adli bir suça da konu olabilir.




Aşağıköy, Bingöl

Aşağıköy, Bingöl ilinin merkeze bağlı bir köyüdür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Köyün Bingöl merkeze uzaklığı 14 km'dir.

Karasal iklim görülmektedir.

Köyde tarım ve hayvancılık yapılmaktadır.

Köyün okulu vardır. Sağlık evi ve sağlık ocağı yoktur. Yolu asfalttır. PTT şubesi ve PTT acentesı yoktur. Su şebekesi vardır.





Akdurmuş, Bingöl

Akdurmuş, (Zazaca: Guldar) Bingöl ilinin merkeze bağlı bir köyüdür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur. Köyün eski ismi Güldar olup, Zazaca "Gülağacı" anlamına gelen "Gul