yon tarafından yıkılarak sürgün edilmiştir. Aynı yıl kurulan Batavya Cumhuriyeti de Fransa'ya bağlanmış. 1806 yılında yıkılıp ilhak olmuştur.




Dünya Sanat Günü

Dünya Sanat Günü, her yıl Nisan ayının 15. günü kutlanan, sanat etkinlikleri düzenlenip cadde ve sokakların sanat eserleri ile süslenildiği bir gün olarak kabul edilir. 2012 yılı itibarıyla kutlanmaya başlanılmıştır.

Türk sanatçı ve Ulusal Plastik Sanatlar Derneği (UPSD) Başkanı Bedri Baykam, International Associations of Art (IAA), (Türkçe:Uluslararası Sanat Derneği)'ın 2011 yılında Meksika'da yapılan genel kuruluna Türkiye temsilcisi olarak katılmıştır. Baykam, toplantıda Leonardo da Vinci'nin doğum günü olan 15 Nisan'ın Dünya Sanat Günü olarak kutlanmasını önerdi. Bu öneri çoğunluk oyu alarak, her yıl 15 Nisan tarihinde World Art Day (WAD) olarak kutlanılması kararı alındı.

Kısaca Leonardo da Vinci'nin doğum günü olan 15 Nisan'da artık Dünya Sanat Günü kutlanır.

İlki 15 Nisan 2012 tarihinde yapılan kutlamalar İstanbul ilinde bulunan Abdi İpekçi caddesinde kurulan sahnede yapıldı. Ayrıca Maçka Demokrasi Parkı'nda bulunan UPSD Sanat Galerisi'nde gerçekleşen "Dünya Sanat Günü Sergis"'nin ardından "Bring your own Bottle (Kendi Şişeni Getir)" partisi düzenlenmiştir. Türkiye'nin çeşitli illerinde ise bazı sanatsal etkinliklerle kutlanmıştır. İzmir ilinde Sokak tiyatrosu, dans - müzik, Resim - Fotoğraf - Heykel - Seramik, Sinema, Müzik, Bildiri, Söyleşi, Edebiyat ve Tiyatro sanat dallarında kutlamalar ve gösteriler yapılmıştır.





Kodály yöntemi

Kodaly öğrenme yöntemi, Macar besteci ve müzik eğitimcisi Zoltan Kodaly (1882- 1967) tarafından geliştirilmiş bir müzik eğitimi yöntemidir. Bugün bu yöntem hala Macaristan’da temel müzik eğitimi olarak kullanılmaktadır.

Bu yöntem müzik ile dansı birleştirmekte ve öğrencinin aktif katılımı ile gerçekleşmektedir. Oyun çağındaki çocuk için dans ve müzik de bir oyundur. Şarkılar da oyunlaştırılarak öğretilmektedir. Kodaly’e göre müzik eğitimi doğuştan itibaren başlamalıdır. Hatta Kodaly bir sözünde şöyle demiştir: “ Eskiden çocuğun müzik eğitimi doğumundan dokuz ay önce başlamalı, diye düşünürdüm. Şimdi aynı düşüncede değilim. Çocukların müzik eğitimi, annenin doğumundan dokuz ay önce başlamalı.” Başka bir konuşma metninde ise “müzik, evrensel insan bilgisinin vazgeçilmez bir parçasıdır. ..bu yüzden çok doğal olarak müzik, okul müfredatının bir parçası yapılmalıdır”, demiştir.

Bu eğitim daha çok dans etme ve şarkı söyleme yeteneği üzerine kurulmaktadır. Repertuar geleneksel halk şarkılarından seçilmektedir. Ayrıca okullarda beden eğitimi derslerinde halk oyunlarının mutlaka öğretilmesi gerektiğini savunmuştur. Bu da milli değerleri unutmamak açısından önem taşımaktadır.

İnsan sesi enstrüman olarak seçilmiş ve yöntem 2- 3 yaşındaki çocuklar için uygundur. Bu yöntemde sesin algılanması, duyulan notanın ve aralığın yazılması, el işaretleri ve notaların isimlerinin hecelenmesi gibi öğretiler mevcuttur. Ayrıca çocuk herhangi bir enstrüman öğrenmeye başlamadan önce bu çalışmalar hazırlık niteliği taşımaktadır. Kodaly, iyi bir müzisyenin özelliklerini şu şekilde sıralamaktadır: iyi eğitilmiş kulak, iyi eğitilmiş zekâ, iyi eğitilmiş kalp ve iyi eğitilmiş el. Bu şekilde kulağı ve zekası gelişen bir çocuk kendi deyimiyle ‘kulaklarıyla görüp, gözleriyle duyabilen okur yazar’ bir birey olacaktır. Gelişimsel yaklaşım izlenerek müfredatın hazırlandığı eğitim modelinde tekerlemeler, çocuk şarkıları, halk ezgilerinden başlamak üzere Mozart ve Beethoven gibi Klasik müziğin büyük bestecilerinin de eserlerine yer verilmektedir. Yöntemde kullanılan bazı teknikler; ta, ti- ti, tri- tri gibi isimlerle adlandırılan ritmik heceler, fonomimi denen el işaretlerin(aşağıdaki şekilde gösterilmektedir), ve ‘yer değiştirebilen do’ sistemi ya da diğer adıyla ‘aralıklama yöntemi’ ve solfej eğitimidir.

Küçük çocukların yürüyüş adımlarının 4’lük, koşu adımlarının 8’lik notalarla ifade edilebileceğini varsayarak ritim konusuna bu iki ölçü birimi ile başlanması gerektiğini savunmaktadır. Ses aralığı olarak ise 5 sesten oluşan pentatonik dizinin kullanılmasını öngörmektedir. Ders planı ise hazırlık, sunuş ve uygulama olmak üzere 3 aşamadan oluşmaktadır. Hazırlık bölümünde öğrenme bilinçsiz bir şekilde doğal yoluyla gerçekleşir. Şarkı, resim ve oyunlarla öğretilecek bilginin fikri öğrenciye verilir. Çocuğun yapılan etkinlikten zevk alırken aynı zamanda okuma- yazma becerileri de kazanması amaçlanır.

Sunuş bölümünde eğitmen, öğrenciden bilgiyi keşfedip tanımlamasını bekler. Uygulama bölümünde ise öğrenciden öğrendiği yeni bilgiyi yaratıcılığını kullanarak kendi yöntemleriyle aktarması istenmektedir. Her ders bir öncekine paralel olarak devam etmelidir. Bu yöntemde öğretmenin en büyük sorumluluğu planlı bir hazırlık, sunuş ve uygulama programı hazırlamak ve dersler arasında sistematik olarak geçiş yapmaktır.




Filantropizm

Filantropizm veya insanseverlik; başkalarının tıbbî, ekonomik ve sosyal standartlarını yükseltmek ve mutluluklarını artırmak için organize faaliyetler düzenlemek. Daha kapsamlı olan hayırseverlik kavramının bir alt kategorisidir ve İslamî vakıflar, kilise yardım grupları, antik Yunanistan'da Platon'un Akademi'si gibi oluşumlar filantropik faaliyetlere örnek olarak gösterilebilir.

Türkçede hayırseverlik, çoğunlukla tarihi gelişimi sebebiyle bireylerin dini, vicdani veya duygusal güdülerinden hareketle yaptıkları yardım faaliyetlerini çağrıştırmaktadır. Ancak uluslararası düzeyde filantropizm terimi bu çağrışımlardan ziyade birey ve kurumların içinde bulundukları toplumların refah seviyesini yükseltmek amacıyla (çoğunlukla sivil toplum kuruluşları tarafından ve stratejik bir planla) bağışta bulunmaları şeklinde tanımlanmaktadır.

Türkçeye Fransızcadan geçmiştir. Kavramın kökeni Yunanca "philo-" (sevmek) ve "anthropos" (insan) sözcükleridir.




Gönüllü kuruluş

Gönüllü kuruluş, kamu yönetimi, özel sektörden sonra üçüncü sektör, kar amacı gütmeyen kuruluşlar olarak da anılan Gönüllü kuruluşların oluşturduğu 3. sektör, kamu ve özel sektör dışında hizmet sunumu amacıyla kurulmuş ve bu amaca yönelik kaynakları bularak etkin bir şekilde planlamayla yönetim sergileyen, demokrasinin yerelleşmesine katkıda bulunan birimlerdir. 




Kuir Kıbrıs Derneği

Kuir Kıbrıs Derneği, cinsiyet, cinsiyet ifadesi, cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği ayrımcılıklarıyla mücadele edilmesi; homofobi, bifobi ve transfobinin engellenmesi; Lezbiyen, Gey, Biseksüel, Transcinsel ve Kuir (Queer) (LGBTQ) bireylerin Temel Evrensel Hak ve Özgürlüklerinin korunması ve bu konularda duyarlılığın artırılması yönünde çalışmalar yürüten bir sivil toplum hareketidir.

Kıbrıs'ın kuzeyinde 21. yüzyılda hemcins ilişkilerin ‘doğaya aykırı cinsel ilişki’ olarak nitelendirilmesi kabul edilemezdir. Kuir Kıbrıs Derneği olarak, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 171, 172 ve 173.üncü maddelerinin ivedilikle kaldırılmasını, yapılacak düzenlemeler ile LGBTQ bireylerin heteronormatif yapı dolayısı ile maruz kaldıkları ayrımcılıkların önlenmesi için gerekli positif eylem yasalarının çıkartılması hedeflenmektedir. Kuir Kıbrıs Derneği olarak heteronormatif yapı dolayısı ile ezilen ve ötekileştiren tüm bireyleri mücadelemize ses vermeye çağırıyoruz.




Antalyaspor-Denizlispor rekabeti

Antalyaspor-Denizlispor rekabeti, iki Güney Batı Anadolu ekibi Antalyaspor ve Denizlispor arasında gerçekleşen maçlara verilen ad.

İki kulübün kurulduğu ilk yıllardan itibaren Denizlispor ile Antalyaspor arasındaki karşılaşmalar, yakın deplasman olması sebebiyle iki takımın taraftarlarının en çok ilgi gösterdiği ve her iki kulübün de en çok hasılat elde ettiği karşılaşmalar olmuştur . Bu iki kulüp arasındaki rekabet kulüplerin kuruldukları 1966 yılına kadar uzanmaktadır. İki takım ilk olarak kuruluşlarından sadece birkaç ay sonra, 21 Ağustos 1966'da Denizli'deki hazırlık maçında karşı karşıya gelmiş ve maç 0-0 berabere sonuçlanmıştır. İki kulüp ilk resmi maçlarını ise Türkiye 2. Futbol Ligi 1966-67 sezonunda yapmışlardır ve 16 Ekim 1966'da oynanan Denizli'deki bu ilk maçı Denizlispor 1-0 kazanmıştır.

İki kulüp arasında çoğu zaman tatlı bir rekabet yaşansa da, zaman zaman iki takımın taraftarları arasında olaylar da çıkmamış değildir. Bu olaylardan ilki, Antalyaspor’un 2. Lig B Grubundaki şampiyonluk mücadelesini verdiği 1980'lerde sezonunun bitimine iki hafta kala yaşanmıştır. Maçın öneminden dolayı yaklaşık 10 bin Antalyaspor taraftarının Denizli’ye akın etmesiyle açık tribün yetmemiş, bir kısım Antalyaspor taraftarı kapalı tribüne alınmak zorunda kalınmıştır. Mücadeleyi Denizlispor’un kazanmasıyla Antalyasporlu taraftarların sataşmaları sonrasında olaylar çıkmıştır. Maça olan yoğun ilgiden ve bazı Antalyasporlu taraftarların kapalı tribünde yer almasından dolayı olaylar hızla büyümüş, jandarma ve polisin müdahalesine rağmen güçlükle sonlandırılabilmiştir. Sonraki senelerde ise gerek iki takım taraftarı arasında olsun gerekse futbolcular arasında olsun bu tür gerginlikler devam etmiştir.

İki ezeli rakip Türkiye Kupası'nda toplam 4 kez karşı karşıya gelmişlerdir. Bu 4 karşılaşmanın ikisi Antalyaspor'un, biri ise Denizlispor'un üstünlüğü ile sonuçlanırken, bir karşılaşma da beraberlikle sonuçlanmıştır. İki takım ilk kez 1977-78 sezonunda karşı karşıya gelmişler ve Denizli'de oynanan bu karşılaşma Antalyaspor'un 3-2'lik üstünlüğü ile son bulmuştur.




İsrail'de laiklik

İsrail’de Laiklik, din ve devlet işlerinin birbiriyle nasıl alakalandığını gösterir. Laiklik, devlet kurumlarının, dini kurumlardan ve kurallardan ayrıl tutulması ilkesidir. Ayrıca laiklik dini kabul etmemeye karşı devletin tutum geliştirmemesidir. İsrail’de laiklik, herhangi bir dine mensup olmayan kesim ile Yahudi toplumu içinde kendini herhangi bir mezheple tanımlamayanlar olarak kendini gösterir. 1948’de, İsrail’in yeni bir devlet olarak kurulmasıyla birlikte, yeni İsrailli nüfus için yeni ve farklı bir Yahudi kimliği ortaya çıktı. Bu nüfus, İsrail kültürü ve İbranice’yle tanımlandı ve Holokost ile yaşananlar toplum için bir bağ oluşturdu