alışması yürütmüş ve sonuçalandırmıştır. Bu çalışmaların 14'i yüksek lisans, 8'i ise doktora tezidir.

Yurt içinde yaptığı çalışmaların yanı sıra, yurt dışında Heidelberg, Edinburg ve Bamberg gözlemevlerinde, Virginia Üniversitesi'nde ve Carl Zeiss firmasında çeşitli sürelerle çalışmalar yürütmüştür.

1965 yılında aylık olarak yayınlanan Fen Dergisi'ni kurmuş ve Düzenleme Kurulu üyeliğini yapmıştır.

Türkçeye verdiği önem sayesinde birçok astronomi terimini Türkçeye kazandırmış ve 1969 yılında Türk Dil Kurumu'na bağlı olarak Gökbilim Terimleri Sözlüğü'nü yayınlamıştır.




Sihirli Define

Sihirli Define, 1950 yılı yapımı sinema filmi. Senaryosu ve yönetmenliği Semih Evin'e aittir. Başrollerde İsmail Dümbüllü, Zeki Alpan, Orhan Erdinç, Nurhan Nur, Abdullah Ataç, Feridun Çölgeçen, Tevfik İnce oynamışlardır.




Zeki Aslan

Zeki Aslan, (Prof. Dr.) (d. 25 Haziran 1940, Artvin) , Türk gökbilimci ve akademisyen 
Akdeniz Üniversitesi Fizik bölümü kurucusu ve TÜBİTAK Ulusal Gözlemevi'nin ilk müdürüdür.

Orta öğretimini Kars'da, 1959 yılında Cılavuz İköğretmen Okulu'nda tamamladıktan sonra lisans öğrenimini 1963 yılında Ankara Üniversitesi Astronomi - Matematik bölümünde ve Ankara Yüksek Öğretmen Okulu'nda tamamladı. Yüksek lisans ve doktora eğitimi (1967-1971) için Sussex Üniversitesi (Birleşik Krallık)'ne başladı. 1966 - 1970 yılları arasında Greenwich Gözlemevi'nde araştırma asistanı, 1970-1972 yılları arasında ise araştırmacı olarak görev almıştır.
1972 yılında ülkesine geri dönen Aslan, Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Astronomi Bölümü'nde araştıma görevlisi olarak göreve başlamıştır. 1979 yılında Ankara Üniversitesi'nden doçentliğini almış ve 1987 yılına kadar buradaki görevine devam etmiştir.
1987 yılında İnönü Üniversitesi'ne gelip, profesör ünvanını aldıktan sonra 1992 yılına kadar buradaki görevini sürdürmüş, sonrasında ise Akdeniz Ünivesitesi'ne geçip Fizik Bölümü'nün kuruculuğunu üstlenmiştir. 2007 yılına kadar buradaki görevine devam etmiştir. 1992 - 1998, 2003 - 2004 ve 2005 yılında kısa birkaç ay boyunca Akdeniz Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Fizik Bölümü Başkanlığı görevini sürdürmüştür.

1980 yılında ABD'de Oklahoma Üniversitesi'nde ve 1992 yılında Fransa Paris Gözlemevi'nde ziyaretçi araştırmacı olarak yer almıştır.

1982-1986 yılına kadar ulusal gözlemevi yer seçimi çalışmalarında aktif rol oynamıştır. Türkiye'nin birçok zirvesine çıkıp yer seçimi araştırmaları için veri toplamıştır. Yer seçimi çalışmaları bitip Antalya Saklıkent'te gözlemevinin kurulması gündeme geldikten sonra 1992 - 1995 yılları arasında ulusal gözlemevi kurulması ile ilgili Tübitak Projesi'nin yürütücülüğünü üstlenmiştir. 1995 - 2007 yılları arasında Tübitak Ulusal Gözlemevi'nin müdürü olarak görev almıştır.

1992'den bu yana Türkiye'de ışık kirliliğinin önlenmesi üzerine olan çalışmalarını sürdüren Aslan, emekli olmasına rağmen Türkiye'nin çeşitli bölgelerinden alınan veriler ile ışık kirliğinin ölçülmesi ile ilgili araştırmalarına halen devam etmektedir.




1997 Kuşadası Altın Güvercin Müzik Yarışması

Sekizinci Kuşadası Altın Güvercin Müzik Yarışması'nda Suavi "De Lan!" isimli şarkısı ile "Profesyonel beste" ödülünü ve Ajlan Büyükburç "Yeni Sevgili" isimli şarkısı ile "Amatör beste" ödülünü kazanmıştır. Suavi ayrıca "En iyi yorumcu" ödülünü de kazanmıştır.

http://www.altinguvercin.com.tr/videolar/1997-yili-altin-guvercin-sarki-yarismasi-finali_t/




Özlem Günhan

Özlem Günhan (d. 1982), Türk yönetmen.

Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo-TV ve Sinema Bölümü lisans, İstanbul Üniversitesi Sinema TV bölümü yüksek lisans mezunu. Üniversite'de okurken kameramanlığa başladı. TRT ve özel kanallarda çeşitli belgesel, dizi ve programda kameraman, görünütü yönetmeni, yardımcı yönetmen, yönetmen olarak çalıştı. Bağımsız belgesel projelerinde yer aldı. Documentarist Uluslararası Belgesel Film Festivali Program Danışmanı olarak çalıştı.




üzenle|Ağustos 2012




Sivas çöreği

Sivas çöreği, Sivas yöresinde üretilen, Türkiye genelinde çok tanınmayan özel ekmek çeşidi.

Sivas'ta her fırında bulunabilen ve bölge halkının sıkça tükettiği bir gıdadır. Yumuşak ve susamlıdır. Ancak susamsız da üretilir. Taze bir çörek, aşırı kırılgan ve yumuşak olabilir. Sivas'ın simidi diyenler bile vardır.

Sivas'tan başka neredeyse hiçbir yerde üretimi olmaz. Tarihi hakkında ise çok bilgi yoktur. Anadolu'nun eski dönemlerinde çıktığı düşünülür.

Sivas dışında; Zara, Hafik, Suşehri, Yıldızeli ve Kangal ilçeleri ile bu ilçelere bağlı köylerde de üretilir. Halk bunu kahvaltıda, çay ile birlikte tüketir.




Paris Yolculuğu

Paris Yolculuğu, 1956 Fransa-İtalya ortak yapımı dramatik güldürü filmdir. Özgün adı olan La traversée de Paris Türkçeye ""Paris'i baştan başa geçmek"" ya da ""bir baştan bir başa Paris"" şeklinde çevrilebilir.

Savaş sonrası Fransa'sının, mutlaka içinde bir mesaj da barındıran kışkırtıcı filmlere imza atmış, roman uyarlamalarıyla ünlü sinemacısı Claude Autant-Lara'nın yönettiği bu siyah beyaz filmde Jean Gabin ve Jeannette Batti'in yanı sıra Fransa'nın dünyaca ünlü komedyenleri Bourvil ile Louis de Funès de rol almıştır. Filmlerindeki ödün vermeyen duruşu ve hırpalayıcı üslûbuyla seyirciye adeta 'saldıran' Claude Autant-Lara'ya ""anarşist burjuva"" lakabı takılmıştı.

Film Fransız romancı ve çocuk edebiyatı yazarı Marcel Aymé'nin 1947 tarihli ""Le Vin de Paris"" ("Paris Şarabı") kitabında yer alan ""Traversée de Paris"" adlı kısa hikâyesinden uyarlanmıştı. Verimli bir yazar olan Aymé'nin iki düzine kadar eseri sinemaya uyarlanmıştır.

II. Dünya Savaşı sırasında işgâle uğramış Paris kentinde sokağa çıkma yasağının uygulandığı soğuk bir gecede karaborsa piyasasına et temin etmeye çalışan, birisi ressam (Jean Gabin), diğeri işsiz bir taksi şoforü (Bourvil) olan iki adamın gece boyunca yaşadığı olaylar güldürü tarzında anlatılır. Kıtlık, yoksulluk ve elektrik kesintilerinin grotesk bir havaya büründürdüğü kenti ellerinde et dolu bavullarıyla bir uçtan bir uca dolaşan filmin kahramanları, Alman polisi tarafından tutuklanıncaya kadar birçok ilginç karakterle tanışırlar. İkilinin zorunlu kaçamak gece yolculuğu boyunca gösterilen Nazi işgâli altındaki bir kentin gündelik yaşantısı, hamaset ya da duygu sömürüsüne kaçmadan kasvetli bir kara mizahla gözler önüne serilir.

1956'da, yani savaşın bitiminden yaklaşık on yıl sonra çevrilen film, Fransa'da büyük tepkiler aldı. Çünkü 1950'ler, Fransa'da Nazi işgâlinden bahsedilmesinin henüz tabu olduğu bir dönemdi ve işgâl Fransa'sının gizli yüzünü irdeleyen ve yozlaşmış insanların tüm zaaflarını masaya yatıran bu dobra film, savaş sırasında pek de masum işler yapmamış olan Parislileri kızdırmaya yetmişti. Eleştirmenler de aynı tepkileri ortaya koyunca film kısa sürede arşivlerin tozlu raflarını boyladı.

Bütün bunlara rağmen "Paris Yolculuğu" aynı yıl Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan ödülüne aday gösterildi, Bourvil de filmdeki "Marcel Martin" rolüyle "en iyi aktör" dalında "Volpi Kupası"nı kazandı. Jean Gabin ise iki yıl sonra "en iyi yabancı aktör" BAFTA ödülüne aday gösterildi.

Zaman II. Dünya Savaşı'nın ilk yıllarıdır, yer ise Nazi Almanyası'nın işgali altındaki Fransa'nın başkenti Paris'tir. Savaş şartlarının getirdiği kıtlık ve yoksulluk tüm Parislilerin iliklerine kadar işlemiştir. Günün belli saatlerinde kentte elektrikler kesilmekte, karartma yapılmakta, işgalcilerin uyguladığı sıkıyönetim de halkı canından bezdirmektedir. Ama hepsinden daha fazla da yiyecek kıtlığı insanların belini bükmektedir. Her olağanüstü dönemde olduğu gibi burada da arz talep kuralları devreye girmiş ve bir karaborsa piyasası oluşmuştur. Bu piyasada kömürden sabuna, gaz yağından gıda maddelerine kadar her şey el altından fahiş fiyatlarla satılmaktadır. Bu karaborsacılardan biri de Jambier (Louis de Funès) adında bir bakkaldır ve stokladığı gıda maddelerini hem tezgâh altından dükkânında satmakta hem de kuryeleri aracılığıyla zengin müşterilerine pazarlamaktadır.

İşsiz bir taksi şoförü olan Marcel Martin (Bourvil) de karısı Mariette'e (Jeannette Batti) bakabilmek için çaresizce karaborsa işine girmiştir. Ortağıyla birlikte Jambier'nin kuryeliğini yaparak mallarını karaborsaya sürmektedir. Bir gece Jambier'nin ağzına kadar erzak dolu mahzeninde bağırta bağırta kesilen yüz kiloluk bir domuz parçalara ayrılarak müşterilere dağıtılmaya hazırlanırken bir aksilik olur ve Marcel'in ortağı Létambot'nun tutuklandığı haberi gelir. Dört bavula sığdırılan etleri Marcel'in tek başına taşıması olanaksızdır (Filmin ABD'deki gösterim adı da "Dört Bavul Dolusu"dur). Tam da bu sırada kafeye giren karizmatik görünümlü bir adamın umursamaz davranışlarının Létambot'yu tutuklayan sivil polislerle örtüştüğünü fark ederler ve ona karşı temkinli yaklaşmaya başlarlar. Adının Grandgil (Jean Gabin) olduğunu öğrendikleri bu adama karısının birazcık nazik davranması, Marcel'i kıskançlık krizine sokar ve karısıyla kavga etmeye başlarlar. Sinirlenerek tokatladığı Mariette kafeyi terkedince Grandgil'e yanaşan Marcel önce ona yemek ve içki ısmarlar, sonra da kuşkuları tam dağılmamış da olsa çaresizce ona iş ortaklığı teklif eder.

Grandgil aslında tanınmış ve başarılı bir ressamdır ama mesleğini sorduğunda Marcel onun boyacı olduğunu sanır (Fransızca'da her ikisi de "Peintre"). Ellerinde kıymetli domuz etleriyle dolu dört bavul olduğu halde dondurucu derecede soğuk bir gecede Paris sokaklarına çıkan iki uyumsuz adam, malı teslim edecekleri müşteriye ulaşmak için tüm şehrin sokaklarını yayan dolaşacaklar, Alman devriyelerinden ve Fransız polisinden köşe bucak kaçacaklar, etin kokusunu alarak peşlerine düşen sokak köpekleriyle dalaşacaklar, türlü çeşitli karakterle karşılaşacaklar, zaman zaman da birbirleriyle uğraşacaklardır.

Bir ara uğradıkları Grandgil'in evindeki ihtişamı gören Marcel ancak o zaman onun ünlü bir ressam olduğunu öğrenir ve Grandgil'in o zamana kadarki rahat, kendine güvenli, boşvermiş ve alaycı davranışlarına bir anlam verebilir. Grandgil, eğlenceli bulduğu bu riskli işi sadece meraktan ve macera olsun diye kabul