ayakkabısı için kullanılan adlar: Denağinaca "ush", Ahtnaca "‘aas", Değinakça "oyh", Holikaçukça "oyh", Koyukonca "osh" (Yukarı Koyukonca), "oyh" (Aşağı ve Merkezî Koyukonca), Tanakrosça "aayh", Yukarı Tananaca "aayh" ya da "aay", Guçince (Vuntut Gwich'in) "aih", Hanca (Tr'ondëk Hwëch'in) "‘a". Ahtnalar "‘aas" dışında da "tsidatl’uuni, tsedatl’uun, tsistl’uuni" (hill snowshoe) ve "datsaaggi" (temporary snowshoe) gibi farklı kar ayakkabıları da kullanır.

Eskimo (İnyupikler, Yupikler, Supikler) ve Kızılderili (Çimşiyanlar, Haydalar, Tlingitler) komşularında görülen labret geleneğine Atabasklarda rastlanmaz.

Alaska Atabasklarının sanatı Alaska yerli sanatı içinde değerlendirilir. Geleneksel malzeme ve teknoloji her bölgenin kendi kaynağına göre şekillenir. Geleneksel malzemeler taş, boynuz, ahşap, kemik ve huş kabuğundan oluşur ve bunlarla ev, kano, kızak, kar ayakkabısı, giyim kuşam eşyaları ile mutfak kapları yapılır. Tarihöncesi dönemden beri Atabasklar oklu kirpi dikeni (kirpi işi), bitki tohumu (çekirdek) ve denizdişi kabuğunu giyim süslemesinde kullanmışlardır. Tarihsonrası dönemde ise Atabask kadınlarının zenginlik sembolü olarak tasarımlarda boncuk kullanılmaya başlanmıştır. Bu boncuklar Avrupalılarca değiş tokuş yöntemiyle Alaska içlerine sokulmuştur. Boncuklarla birlikte yeni tasarım yolları da açılmıştır ve bunlardan biri de Kanada'daki Katolik misyonerlerce 19. yüzyılda Alaska'nın batısına kadar yerlilere öğretilen çiçek tasarımlarıdır. Bu boncuk işi çiçek tasarımları günümüzde de yapılmaktadır.

Atabask halklarının çoğunda uzun boyunbağı biçimli kolyeler saygınlık göstergesidir ve bunlar denizdişi kabuklarıyla ya da boncukla bezeli oldukça dekoratif kullanımlık aksesuarlardır.

Atabask kadınları seyahat ederken bebeklik çağındaki küçük çocuklarını sırtlarında taşırken sığın derisinden yaptıkları "bebek bağı" denilen kemer tipli geniş bağları kullanırlar ve bunlar yoğun biçimde boncukla bezelidir. Günümüzdeki ağır boncuklu bebek bağlarının yapım stilleri hemen hemen aynıdır ve bunlar Kanada'dan gelen Avrupalı misyonerlerin öğrettiği çiçek tasarımlarıyla doludur.

Alaska Atabasklarının tarihinde maske yapımı ve kullanımı görülmez ve Yupik maskeleri gibi sanat ürünlerinin ortaya koyan Yupiklere komşu olan Atabasklarda ancak son dönemde çağdaş sanatçılar tarafından etkilenme sözkonusudur ve bunların içinde Kathleen Carlo-Kendall‎ öne çıkar.

Etler, kızartılarak ya da haşlanarak pişirilir ve taze tüketildiği gibi, kurutularak ya da dumanda tütsülenerek kışın tüketmek için saklanır. Balıklar ise taze tüketildiği gibi, kurutularak ya da özellikle som balıkları tütsülenerek tüketilir. Balıklar (özellikle de som balığı kafaları) bazen de bir süre bekletilip fermente edildikten sonra kullanılır. Balık yumurtası ya taze ya da kurutularak, bazen de fermente edilerek kullanılır.

İç Alaska Atabaskları için ana geçim ve besin kaynağı sığındır .


Alaska'da ve bütün Alaska yerlilerindeki sağlık sorunları arasında ilk sırayı alkolizm alır. Alaska Yerli Komisyonu ("Alaska Native Commission") tarafından 1994 yılında yapılan bir uyarıya göre alkol tüketimi Alaska yerlileri arasında böyle devam ederse kalıcı sosyal, kültürel ve duygusal bozunuma uğrayacağı kaçınılmaz sonuçtur.. Alaska Atabasklarında da bu genel durum gözlenir. Aşırı alkol tüketimi ve buna bağlı gelişen alkolizm, Atabaskların aile ve sosyal düzenlerini yıkıcı etkiye sahiptir. Atabasklara alkolü önce Ruslar, daha sonra da Amerikalı ve Kanadalılar getirmiş ve yaygınlaştırmıştır. Geçmişte Hristiyan Batılıların getirdiği alkol ve buna bağlı gelişen alkolizmden kurtulmak için Alaska Atabasklarının köktendinci Hrıstiyanlığa ("Fundamentalist Christianity") sığınarak alkolizmi yenebileceği savunulmaktadır. Köktendinci Hristiyanlık ile eski Atabask hukuku arasında belirgin bir benzerlik bulunduğu iddia edilir.







Joseph Pace

Joseph Pace (18 Kasım 1959, Morbegno, Sondrio, İtalya), soyut ekspresyonizm ressam ve heykeltıraş.

Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Afrika’da , yükselmeye başladı, babası, Aurelio Pace , UNESCO için görev yapan bir Afrika tarihçisiydi bir araya şair ile Jacques Garelli . Pace, önceleri Roma resim okulu sanatçısı amcası Antonio Cardile tarafından Roma’ya ressam ve heykeltıraş olarak takdim edilir.

Sapienza Roma Üniversitesi’nden elde ettiği bir önceki, akademik sosyolojik, sosyoloji tarihi ve barış yapıcı deneyimleri
sayesinde hukuki, edebi ve sosyal konularda; Paris Sorbonne Üniversitesi, Roma La Sapienza Üniversitesi ve Roma Tre Üniversitesi'nde eğitim alır.

1980'lerin ortalarında Paris’te Dr Jean-Marc Mayenga ve şair Pablo Maria Landi ile Pace, bir yeni- felsefi varoluşçuluk
,sanatsal akımı olan filtranisme’i kurar . Akım, Rönesans’a optik bir yakınlık sergilemektedir. Jean-Paul Sartre ve Albert Camus varoluşçuluğundan, Pace’in filtranisme eserleri , zaman içinde gerçek bir teorik aygıt aracılığıyla, daha fazla söz
edilmiştir.

1980'lerde, Roma ve Paris’te çalıştı,ve orada, Temmuz 1987 yılında, o ilk manifestosu Filtraniste’yi yazdı. Şubat 1988 yılında,
Paris'te Hulot Galerie’de "Paysages Filtranistes", boyama ve şiirler adlı dogmatizmin statükosunu özetleyen bir sergi düzenledi.

Pace, 1990'ların başlarında, radikal olarak sanatsal çalışmalarını, figuratif resimden soyut ekspresyonizme değiştiren, birkaç yıl sonra İnformalismo Fistranista’nın, en yüksek taraftarı olacak sosyolog ve aile dostu Kurt Heinrich Wolff ile karşılaşır. İki yıl sonra , Ocak 1990'da, Roma’daki evinde, o genişlemiş filtranistes grubun bildirgesine imza attılar 

Sanatsal bakış açısından, eseri, "gestualisme" ve soyut ekspresyonizm ile ilgilidir, bu da dolayısıyla "informalismo filtranista" yı oluşturur. Zaten kullanımdaki nesneleri ve malzemeleri ele aldığımızda, kostüm mücevher veya metal gibi, sanatçı özellikle monokrom renkler ve polichrome resimler kullanır bu da arabesk resme şekil verir. "Bu yüzeylerde,parlak renkler karışımı, hala taze vernik ,saf renk streç bant kokusuna çağrışım yapar.

Figüratif döneminden sonra (1977-1990) , soyut dönemi (1990 -) öncelikle tahta dönemi’nden karakteristik özelliğini almıştır (1990 tahta dönemi 1996) - ve "FACTOR C" çalışmaları (1997) ve daha sonra ilerleme serisi "IDM" Irremovinilita della Memoria (Bellek 2000 Irremovability of Memories-) ve Techno Müzi’ğe adanmış "ATONS"' figüratif’e kısmi bir geri dönüş , Pace ayrıca "ENGRAVING" üzerinde çalışmaktadır.






50+50 Dakika

50+50 Dakika, 2012 yılında Korcan Karar tarafından sunulan haber programı.

2012'de Skytürk 360'ta başladı ve bitti. Program her çarşamba ve cumartesi akşamı yayınlanmıştır.







Erkan Avcı

Erkan Avcı (d. 1 Ocak 1982, Diyarbakır), Türk oyuncu. Mimar Sinan Üniversitesi'ni bitirmiştir. Karadayı dizisinde (Barut) Necdet Güney isimli karakteri canlandırarak ünlenmiştir. Zenne filminde oynadığı "Ahmet" rolüyle 2011 yılı, 48. Altın Portakal Film Festivali'nde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü kazanmıştır.



En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Zenne (film)) / 48. Altın Portakal Film Festivali 2011




Zeydabad

Zeydabad (Farsça: زيدآباد‎), İran'ın Kirman Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin Sircan şehristanı'nın Merkezi bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 5.314 kişi ve 1.283 hanedir.




Dehec

Dehec (Farsça: دهج‎), İran'ın Kirman Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin Şehr Babek şehristanı'ndaki, aynı isimli Dehec bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 7.756 kişi ve 1.600 hanedir.




Covzem

Covzem (Farsça: جوزم‎), İran'ın Kirman Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin Şehr Babek şehristanı'nın Merkezi bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 7.949 kişi ve 1.495 hanedir.




Hatunabad, Kirman Eyaleti

Hatunabad (Farsça: خاتون اباد), İran'ın Kirman Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin Şehr Babek şehristanı'nın Merkezi bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 3.883 kişi ve 900 hanedir.




Deniz eriştesi

Deniz eriştesi ("Posidonia oceanica"), karadan denize dönüş yapmış olan Akdeniz'e endemik çiçekli bir bitkidir. Tek çenekliler grubundan bir deniz otudur. Deniz tabanında 30 metre derinliğe kadar inen ve kıyı ekosisteminde çok önemli yer tutan çayırlar oluşturur. Evrimsel geçmişinde tıpkı balinalar gibi karadan denize dönüş yaptığı için kara bitkisi özelliklerini korumaktadır. Su altında çiçek açtığı belgelenmiştir. Lifli yapıdaki "egagropili" adı verilen meyveleri sahile vurur.

"P. oceanica" Akdenizin kumluk kıyı bölgelerinde 30 metre derinliğe toprak altı gövdesi (rizom) yardımıyla yayılan ve kıyı erozyonunu büyük ölçekte önleyen tek çenekliler grubundan çiçekli bir bitkidir.

Rizomlu gövde yapısı iki degişik hal alır. Bir grup rizom yatay doğrultuda büyürken diğeri dikey olarak büyür. Dikey rizomlar 6 veya 7'li tutamsı şeritler halinde 1,5 metre uzunluğa kadar erişen yapraklar içerir. Yaprakların ortalama genişliği 10 mm'dir ve üzerinde sayısı 13 ila 17 arasında değişen paralel uzanan damarlar bulunur. Yatay rizomlar ise zamanla canlı kütlenin birikimiyle yükselen kalın bir organik tabaka oluşturur.

2006 yılında Ibiza Adasının güneyinde çok geniş yayılımlı genetik olarak tek bir bireye ait bir "P. oceanica" çayırı bulundu. Çayır bir uçtan diğerine 8 km genişlüğinde bir alanı kaplamakta ve yaklaşık 100 bin yıl yaşında olduğu sanılmaktadır. Bu çayır belki de yeryüzündeki en büyük ve yaşlı canlıdır.

"Posidonia " cinsi Yunan deniz tanrısı Poseidon'dan gelir. Tür adı olan "oceanica" tüm okyanusa yayılan anlamındadır. Carl Linnaeus bu tür üzerine ilk botanik tanımlamayı "Systema Naturae" adlı eserinde yapar. O dönemde cins adı "Zostera" olarak bilinmekteydi. 
Bugüne dek "P. oceanica" bitkisinden 51 kimyasal bileşik doğal ürün olarak belirlenmiştir.





Horsend

Horsend (Farsça: خورسند‎), İran'ın Kirman Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin Şehr Babek şehristanı'nın Merkezi bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 7.847 kişi ve 1.663 hanedir.




Hocedk

Hocedk (Farsça: هجدك‎), İran'ın Kirman Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin Ravar şehristanı'ndaki, Kuhsaran bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 938 kişi ve 232 hanedir.