onra Babe kız kardeşini okuldan almaya gider ve kızak kayması için kız kardeşi Mattie'ye onu Spring Caddesi'ne götürmeyi teklif eder. Spring Caddesi'nde kızak kayan diğer çocuklardan korkan Mattie bu teklif karşısında tereddüte düşer. Fakat, daha sonra ağabeyine güvenir ve gitmeye karar verir. Hatta Babe başka bir yere gidebileceklerini söylemesine rağmen Spring Caddesi'ne gitmek için ısrar eder. Mattie'nin abisine olan güveni onun korkularına yenmesine yardımcı olmuştur.

Babe ve Mattie eve döndüklerinde onlara kapıyı beklendiği saatten daha erken gelen Vincent Caulfield açar. Vincent ve Babe farklı konular hakkında sohbet ederler. Konuştukları konulardan biri de Vincent'ın erkek kardeşi Holden'ın kaybolmuş olmasıdır. Akşam olduğunda Vincent, Babe, Mattie ve Babe'in anne babası yemek masasına otururlar. Babe'in babası Birinci Dünya Savaşı'na katılmış eski bir askerdir. Masadaki konuşmadan Babe ve babasının savaşa çok farklı baktıkları ortaya çıkar. Babe'in sofrada kurduğu cümleler yayınlanmasının ardından öykünün en bilinen sözleri olacaktır.

Gece olduğunda herkes yataklarına gider. Ancak Babe'i uyku tutmaz. Bunun üzerine kalkıp Mattie'nin odasına gider. Babe yarı uykulu, yarı uyanık haldeki kız kardeşinden her zaman "iyi bir kız olmasını" ister. Babe ertesi gün savaşa gidecektir. Henüz bunu ailesine açıklamamış olmasına rağmen Mattie yemek masasında Vincent ve Babe'in hareketlerinden ikisinin de savaşmak için yola çıkacağını anlamıştır. Babe Mattie'ye annesine gidişi hakkında hiçbir şey söylememesi için söz verdirtir.

Babe odasına döner. Yuvasını, ailesini, geçmişini korumak için savaşa gitmesi gerektiğini düşünürken odaya annesi girer. Babe'e "Savaşa gideceksin, değil mi?" diye sorunca Babe annesine yalan söyleyemez. Annesi Babe'e görevini yerine getirip sağsalim geri döneceğini hissettiğini söyler. Annesinin bu sözleri Babe'i mutlu eder.

"Son İznin Son Günü"'nde, Salinger'ın hem tek romanı "Çavdar Tarlasında Çocuklar" hem de birçok hikâyesinin kahramanı olan Caulfield ailesinin bireyleri hakkında bilgi sahibi olunabilen öykülerinden biridir.

Yazarın bu çalışmasında Babe ile annesinin diyalogunda Babe annesine Vincent'ın 29 yaşında olduğunu, orduya katılmadan önce üç radyo programı yönettiğini ("I'm Lydia Moore", "Quest For Life" ve "Marcia Steele M.D.") ve ayrıca bir yazar olduğunu açıklar. Babe'in söylediğine göre Vincent'ın tıpkı kendisi gibi orduda görev alan bir erkek kardeşi vardır. Vincent'ın hakkında konuşmayı çok sevdiği bu kardeşi başarısızlığından ötürü birçok okuldan kovulmuştur.

Babe ve Mattie eve döndüklerinde kapıyı onbaşı Vincent Caulfield açar. Salinger, Vincent'ı soluk, büyük kulaklı, boynunda eski bir ameliyattan kalma yara izi olan genç bir adam olarak betimler. Yazara göre Vincent'ın çok sık kullanmadığı harikulade bir gülüşü vardır. Vincent yeni tanıştığı Mattie'ye onunla aynı yaşlarda bir kız kardeşi olduğundan bahseder.

Vincent Babe'e kardeşi Holden'ın savaşta kaybolduğundan bahseder. Vincent, birkaç hafta sonra yirmi yaşına girecek olan Holden'ın tüm diğer arkadaşları bira içerken viski içen ve hepsinin içinde en fazla gürültü yapan çocuk olduğunu söyler. Salinger, 1945'te "Esquire" dergisinde yayınlanan "Bu Sandviçte Mayonez Yok" isimli öyküsünde Holden'ın kayboluşuyla ilgili Vincent'ın hissettiklerinden detaylı bahseder.

"Son İznin Son Günü", Salinger'ın Caulfield'lardan özellikle de Holden'dan bahsetmesiyle ilgi çeker. Fakat, tek benzerliklik kahramanlarda değildir. Bu öyküde Babe ve kız kardeşi Mattie arasındaki ilişki Salinger'ın gelecekte yazacağı "Çavdar Tarlasında Çocuklar"'daki Holden ve kız kardeşi Phoebe'ninkinin bir aynası gibidir.

Hikâyenin sonunda Mattie uyurken onun odasına giren Babe'in kızın yatağının başında geçirdiği duygusal anlarla Phoebe'nin odasında, yatağının başında çavdar tarlasındaki yakalayıcı olmak isteyen Holden'ın ruh hali birbirine çok benzemektedir.

14 Nisan 1944'te, Salinger halen İkinci Dünya Savaşı yüzünden Avrupa'dayken, "Story" dergisinin sahibi ve arkadaşı Whit Burnett yazara öykülerinden oluşan bir derlemeyi antoloji olarak basmayı teklif etti. Kitabın ismi "Gençler" olacaktı. Salinger Burnett'a kitapta yer alabilecek sekiz hikâyesinin listesini gönderdi. Bu hikâyeler arasında "Son İznin Son Günü" de vardı. Aynı yılın 9 Haziran'ında Whit Burnett kararını değiştirdi ve "Gençler" antolojisini basmak yerine Salinger'ın henüz yazmadığı ilk romanını beklemeyi tercih ettiğini açıkladı. O günlerde Normandiya'da bulunan Salinger bu kararı kendine bildiren ajansı Dorothy Olding'e yazdığı mektubunda Burnett'ın kararına saygı duyduğunu bir süredir çalıştığı Holden Caulfield romanına ancak savaştan döndükten sonra devam edebileceğini bildirdi.

Eylül ayında "Gençler" antolojisinin yayınlanması bir kere daha gündeme geldi. Fakat bir gelişme kaydedilemedi. 10 Nisan 1945 tarihli Salinger'ın ajansına ait bir dokümanda bu antolojide yer alacak öykü sayısının on dokuza çıktığı görülüyordu ve "Son İznin Son Günü" gene listedeydi. Burnett'ın yayınevi olan Story Press'te de 1946 tarihli benzer bir liste mevcuttur. Burnett, İkinci Dünya Savaşı sonrasında halen Almanya'da bulunan Salinger'a yayınlanacağını umut ettiği ilk romanından önce "Gençler"'i yayınlayabileceklerini bildiren bir mektup yazdı. Salinger, 1946'da ABD'ye döndüğünde 1000 dolar avans da aldığı için antolojinin yayınlanacağından emindi. Fakat, Burnett'ın yazara kötü haberleri vardı. Kendi yayınevi kitabın basımını finanse edemiyordu. Yayıncının ortaklık teklif ettiği Lippincott Press ise kitabı reddetmişti. Böylece "Gençler" antolojisi basılamadı.

Babe Gladwaller, Salinger'ın iki hikâyesinin daha kahramanı oldu: "Fransa'da Bir Çocuk" ve "Yabancı".




Helmut Haller

Helmut Haller (d. 21 Temmuz 1939, Augsburg - ö. 11 Ekim 2012, Augsburg), Alman eski millî futbolcudur.

Helmut Haller futbola 1948 yılında doğduğu yerin takımı olan BC Augsburg takımında başladı. Profesyonelliğe de aynı takımda başlayan Haller, 1962 yılında İtalya'nın köklü takımı Bolonya tarafından keşfedildi ve transfer edildi. Buradaki başarısı ile İtalya'nın en güçlü ve prestijli kluplerinden Juventus'a transfer oldu. 116 maça çıkan Helmut Haller 21 gol attı. 1973 yılında tekrar Almanya'ya dönen Haller, FC Augsburg ile sözleşme imzaladı. 79 maçta 21 gol atarak bu takımda da büyük bir başarı gösterdi. 1976 yılından 1979 yılına kadar aktif futbol hayatına devam etti ve 1979 yılında futbolu bıraktı.

1958 yılında Almanya millî futbol takımına ilk kez çağırılan Haller, burada forma giydiği 33 maçta 11 gol attı.

1962, 1966 ve 1970 yıllarındaki Dünya Kupası Finallerinde forma giyen Haller, millî formayla en büyük başarısına, Almanya'nın ikinci olduğu İngiltere'deki 1966 Dünya Kupası'nda ulaştı.

2006'da ağır bir kalp rahatsızlığı geçiren Haller, bir daha da sağlığına kavuşamadı. Bunama ve parkinson hastalıklarına da yakalanan futbol emeklisi 11 Ekim 2012'de hayatını kaybetti.






Lev Dovator

Lev Mihayloviç Dovator (d. 1903, Khotino, Rusya İmparatorluğu - 19 Aralık 1941) Sovyet general ve 1941 Sovyet Kahramanlık Madalyası sahibi.

Yahudi bir aileye mensuptu. Sovyetler Birliği Alman işgalindeyken, Kızıl Ordu'ya atandı. Moskova Muharebesi sırasında büyük kahramanlıklar göstererek düşmanı geri püskürttü. Bu büyük kahramanlıklarına rağmen 1941 yılında savaşta hayatını kaybetti. Ölümünden iki gün sonra Sovyet Kahramanlık Madalyası ile ödüllendirildi.




Super Bowl XLVI

Super Bowl XLVI 2011 sezonunda National Football League NFL şampiyonunu belirlemek için American Football Conference (AFC) şampiyonu New England Patriots ile National Football Conference (NFC) şampiyonu New York Giants arasında oynanmış olan bir Amerikan futbolu karşılaşmasıdır. Karşılaşma sonucunda Giants Patriots'u 21-17 yenmiştir. Karşılaşma 5 Şubat 2012 günü İndianapolis'deki Lucas Oil Stadyumu'nda oynanmıştır.

New York Giants takımı tarihlerindeki dördüncü Super Bowl ödülünü kazanırken, normal sezonda en düşük galibiyet yüzdesine sahip şampiyon takım oldu. Maçın en değerli oyuncusu Giants takımından quarterback Eli Manning seçildi. Karşılaşmanın NBC tarafından yapılan yayını ABD tarihindeki en çok izlenen program olmuş ve bu alandaki rekoru kırmıştır.

Karşılaşma için üç şehir ve stadyum başvuruda bulunmuştur.
NFL yetkilileri 20 Mayıs 2008 tarihinde yaptıkları toplantıda maçın yapılacağı şehir olarak İndianapolis'i seçmiştir.
2011 NFL Lokavtı sırasında maçın ertelenme ihtimali belirdiyse de sezonun başlamasından önce sorunlar çözüldüğünden bu yönde bir önleme gerek kalmamıştır. Bu karşılaşma İndianapolis'de yapılan ilk Super Bowl oldu.

Gelenek uyarınca çift sayı olan Super Bowl karşılaşmasında AFC temsilcileri ev sahibi olmuştur. Her iki takım da daha önceden Super Bowl XLII'de yine mücadele etmişlerdi. İki koç (Tom Coughlin ve Bill Belichick) ve iki quarterback (Eli Manning ve Tom Brady) de önceki karşılaşmada görev almıştı.
Giants takımın performansını etkileyen önemli oyuncuların sakatlanmalarının da etkisiyle normak sezonu 9-7 galibiyet oranıyla tamamladı. Bu sonuçla 2008 yılından sonra ilk kez play-off aşamasında yarışmayı hak etti. NFC Doğu Konferansını lider kapatırken genel NFC sıralamasında 4. sırada yer aldılar. Takım eski gücüne kavuştuğu dönemde Dallas Cowboys ile yaptıkları son maçı 31-14 alarak play-off aşamasını garantilediler.

New York hücum hattı takımdaki yedinci sezonunu oynayan deneyimli ve Pro Bowl'a seçilmiş olan quarterback Eli Manning tarafından yönlendiriliyordu. Manning 2011 sezonundaki başarılı performansıyla kendi rekorlarını kırıyordu. Takımındaki en başarılı yakalayıcı olan Victor Cruz 82 pas yakalayarak rekor kırarken 1536 yarda ve 9 geçiş kazandırmıştır. Manning'in yüksek pas yüzdeli diğer yakalayıcıları ise Hakeem Nicks (1192 yarda, 7 geçiş), Mario Manningham (523 yarda) ve tight end Jake Ballard (604 yarda) olmuştur.

New York savunma hattının önde gelen isimleri Justin Tuck, Jason Pierre-Paul and Osi Umenyiora oldu. Pierre-Paul 86 tackle ve 16.5 sack ile NFL çapında dördüncü sıradadır. Giants savunmasının ikinci hattı ise