Pırpeç; iç malzeme olarak sadece yoğurt ve yumurta kullanılan basit bir Arnavut böreğidir. Kendine özel kapama tekniği olan bu börek, pişme aşamasında yoğurdun peynir kıvamı almasından ötürü çoğunlukla peynirli böreklerle karıştırılır.

Samsa ya da Arnavutça adıyla mantija me kos; şekil olarak mantıya benzeyen, üzerine yoğurtlu sos dökülerek yenen bir börektir. Genelde içi boş olan hamurlar küçük parçalar şeklinde kesilerek tepsilere dizilip fırınlanır ve kızarana kadar pişirilir.

Petla; Türk mutfağına pişi adıyla geçmiş bir hamurişidir. Bir yemek olmasının yanı sıra ayrı bir kültürü de temsil eden petla, Arnavut geleneklerine göre evlenmek üzere olan çiftler için yapılır ve dağıtılır. Petla Günü denilen özel zamanlarda yapılan bu hamur kızartması, kız evine giderken damat tarafından tepsiyle götürülür.

Çay; bütün Arnavutluk'ta yaygın şekilde tüketilen içeceklerin başında gelmektedir. Restoran, kafe gibi işletmelerin yanı sıra, günlük hayatta da her evde sunulur. Çeşitli bitki ve otların yetiştirilmesi için zengin ortam şartlarına sahip olan Arnavutluk'ta başlıca iki çeşit çay türü bulunmaktadır. İlki, ülkenin dağlık kesimlerinde ve köylerde tarımı yapılan Arnavut usulü dağ çayı; ikincisi ise limon, bal, süt veya şekerle tatlandırılarak içilen Türk usulü siyah çaydır.

Kahve ise çaydan sonra en çok tercih edilen içeceklerden biridir. Arnavutluk'un tarih boyunca İtalya ile yaşadığı kültür etkileşiminin sonuçları Arnavut mutfağına da yansımış, başta filtre ve hazır kahveler olmak üzere espresso, cappuccino, macchiato, mocha, latte gibi çeşitli türlerde kahveler tüketilmeye başlanmıştır. Bugün Arnavutluk'un hemen her yerinde insanların sosyalleşmesi ve çeşitli amaçlarla bir araya gelmesi adına kafeler bulunmaktadır. Başkent Tiran, kahve kültürü ve çeşitliliğiyle tanınan şehirlerden biridir. Ayrıca Türk kahvesi de Osmanlı zamanından beri yerel halk tarafından içilen ve sunumu yapılan bir kahvedir.

Dhallë; yoğurdun su veya sütle karıştırılmasıyla elde edilen yöresel bir içecek olsa da orijinali ayrandır. Sıcak yaz aylarında serinlemek amacıyla tüketilen dhallë, tercihe göre tuz eklenerek de içilebilir.

Arnavutluk'ta en çok içilen alkollü içeceklerin başında şarap gelmektedir. Tek başına tüketilebildiği gibi genelde yemeklerin yanında tercih edilen şarap, aynı zamanda ülkede üretimi yapılan geleneksel bir içkidir. Arnavutluk'taki baskın dinin İslam olmasına karşın yıllık kişi başına düşen ortalama şarap tüketimi 5,8 litredir. Meşhur Arnavut şarabının üretimi, günümüzden yaklaşık 6.000 yıl öncesine kadar dayanmaktadır. Bu da Arnavutluk'u, Avrupa'daki en eski şarap üreticilerinden biri haline getirmiştir.

Ülkede en çok tüketilen alkollü içecek olan rakı, Arnavutluk'un millî içeceği olarak da görülmektedir. Onlarca çeşidi ve farklı sunum seçenekleri olan rakı, yaygın olarak üzüm, erik veya böğürtlenden üretilir ve servis edilirken balla veya şekerle çeşnilendirilir. Ülkenin güneyinde, beyaz kekik aromalı ve "Raki Rigoni" adı verilen oldukça popüler olan bir çeşidi de vardır.






Ayasuluk Tepesi



Ayasuluk Tepesi, İzmir İl merkezinin güney-güneydoğusunda, Selçuk İlçesi'ndeki Ayasuluk Tepesi'nde yer alan bir höyüktür. Bölgedeki geniş araştırmalar öncesinde Efes antik kentinin MÖ 1050 yıllarında Yunanistan'dan gelen göçmenler tarafından kurulduğu düşünülmekteydi. Ancak özellikle Ayasuluk Tepesi'nde ve Çukuriçi Höyüğü'nde yapılan kazılar, yakın civarda günümüzden 8 bin yıl öncesinden itibaren Neolitik yerleşmeler olduğunu ortaya çıkarmıştır. Yine aynı kazılar, Efes'in Erken Tunç Çağı'nda kurulduğu ve Ayasuluk Tepesi'nin daha da eskiye dayanan ilk Efes yerleşmelerinden biri olduğunu ortaya koymuştur. Diğer yandan Hitit Dönemi'nde Batı Anadolu'da İmparatorluk'a bağlı Arzava - Mira Krallıklarının başkenti olan Apasas'ın da Ayasuluk Tepesi olduğu kesinleşmiş gibidir. Helenistik ve Roma Dönemleri'nde Efes'de gelişen kentin Bizans Dönemi'nde yeniden Ayasuluk Tepesi'ne geldiği, 1330 yılında Türkler tarafından alındığı ve Aydınoğulları Beyliği'nin başkentliğini yaptığı bilinmektedir. Yerleşim 16. yüzyıldan itibaren daralmaya başlamıştır.

Kalede kazı çalışmaları 1960 yılında Efes Müzesi tarafından yapılmıştır. İkinci dönem kazıları 1990 yılında başlatılarak 2003 yılına kadar Müze tarafından sürdürülmüştür. Daha sonra Ayasuluk Tepesi, St. Jean Bazilikası ya da ile birlikte Bakanlar Kurulu kararıyla 2007 yılından itibaren "Ayasuluk Tepesi ve St. Jean Anıtı Kazı ve Onarım Çalışmaları" olarak Pamukkale Üniversitesi Arkeoloji Bölümü'nden Yrd. Doç. Dr. Mustafa Büyükkolancı'nın başkanlık ettiği bir bilim ekibinin sorumluluğuna verilmiştir. Bu kazı çalışmalarında iç kalede güney yamaç evleri, yollar, kale köşkü ve hamamı kazılarak gün yüzüne çıkarılmıştır. Selçuk Belediyesi'nin desteğinde 2010 yılında batı suru duvarlarında geniş çaplı olarak onarım çalışmaları başlatılmıştır.

Kazıların ana amacı, Anadolu ve Dünya arkeolojisi açısından son derece önemli görülen Efes'in tarihini aydınlatma ve bölgenin tarihöncesi dönemlerine ışık tutmaktır.

İç Kale'nin güneydoğu köşesinde açılan açmada 6 tabaka saptanmıştır. Buna göre Höyük, Erken Tunç Çağı'ndan Helenistik Dönem'e kadar kesintisiz iskan görmüştür.

Bizans Dönemi'nin MS 5. ve 6. yüzyıllarda kullanılan, "Piskoposluk Sarayı" olarak tanımlanan ana yapı evresidir. Ayrıca "Büyük Sarnıç" ya da AN yapısı olarak tanımlanan, dış surların güneydoğu köşesinde bir sarnıç vardır. Bina dıştan dışa 32,66 x 30,07 metre, içten içe 27,20 x 25,80 metredir. Sarnıca suyun su kemerleri ile getirildiği anlaşılmaktadır. Su kemerleri, Belevi ile Selçuk arasındaki Pranga Mevkii doğusundaki su kaynaklarındaki suyu, Ayasuluk Tepesi yerleşimine getirmektedir. Günümüzde yer yer 15 metre yüksekliğe kadar sağlam kalabilmişlerdir.

Günümüzde görülen kale, Selçuklu - Osmanlı kalesidir. Dış surlar gibi İç Kale de moloz taşlar ve devşirme malzeme kullanılarak inşa edilmiş ve 15 kuleyle güçlendirilmiştir. İç Kale'nin batıda ve doğuda olmak üzere iki girişi vardır. Batı kapısı, dışa taşan duvarlarla korunmalıdır. İç Kale içinde beş sarnıç bulunmaktadır. Bunlardan biri aslında Bizans Dönemi'nde yapılmış bazilikanın doğu (apsis) bölümüdür. St. Jean Bazilikası adıyla bilinen yapı Bizans İmparatorlu I. Justinianus tarafından 527 – 565 yılları arasında yaptırılmıştır. Bazilika, kale Türk kontrolüne geçtiğinde sarnıç haline dönüştürülmüştür. Yanına bir de hamam yapılmıştır.

Kale içinde konum olarak hakim bir durumda önemli bir yapıya 2009 yılı kazılarında ulaşılmıştır. Dıştan dışa 11,0 x 10,2 metre, içten içe 9 x 8 metre boyutlarındaki yapıda taş, tuğla ve kireç harç kullanılmıştır. Doğu ve güney kapılarının yapımında mermer kullanılmıştır. Kapılarda süsleme unsuru olarak kullanılan bağ motiflerinin benzerleri yine kale içindeki İsa Bey Camii süslemelerinde vardır. Bu nedenle kale köşkü olarak tanımlanan bu yapıyla caminin aynı dönemde ve aynı taş ustalarınca yapıldığı düşünülmektedir. Söz konusu yapının 1670 yılında Ayasuluk'a gelen İngiliz gezgin J. Covel'in gravüründeki iki katlı bina olduğu anlaşılmaktadır. Ancak 1690 yılı tarihli bir gravürde görünmemesi nedeniyle bu iki tarih arasında yıkıldığı düşünülmektedir. Kale köşkünün, Ayasuluk'un Aydınoğulları Beyliği'ne başkentlik yaptığı 1350 – 1390 yılları içinde, İsa Bey Camii'nin yaptıran Fahreddin İsa Bey tarafından 1375 yılında inşa ettirildiği ileri sürülmektedir.

Efes'teki en eski yerleşme konusunda ilk araştırmaları yapan O. Benndorf'tur. Benndorf, Efes'in lokalizasyonu için Ayasuluk Tepesi'ni önermiştir.

Altıncı tabakadan elde edilen üç ayaklı depolama kapları, çivi bezemeli parçalar ve silindirik kapaklar gibi Erken Tunç Çağı Troya I evresi, Emporio VII, Liman Tepe, Bakla Tepe Erken Tunç Çağı tabakalarına tarihlenen buluntular vermektedir.





Toplist

Toplist bir web sitesini tanıtma imkanı sunan dizinlerin genel adıdır. Bu dizinler düzgün bir şekilde kategorize edilmiştir. Web sitelerini arama motorlarına tanıtmakla bilinen bu sitelere ulaşmak için herhangi bir arama motoruna "site ekle", "link ekle" ve türevlerini yazmak yeterlidir.

Ücretsiz backlink imkanı sunarlar. Toplist, popüler siteleri kendi algoritmasına göre listeler.




Bahadır Tok

Bahadır Tok (d. 11 Şubat 1969), Türk oyuncu.

1984 senesinde sinemaya başladı. 1992 senesinde Emrah la oynadığı "Deli Tayyar" adlı Emrah'ın kanlısı karakteri ile yeşilçamın aranan genç kötü karakterleri arasına girdi. Fatih Sultan Mehmet de oynadığı rollerden biridir. Başarlı oyuncunun, biri 1989 senesinde Japonya'dan diğeri 2011 Kapadokya Anadolu kent Yılın Enleri gecesinden Yılın Yeşilçam Oyuncusu olmak üzere iki adet ödülü bulunmaktadır.




Ececan Gümeci

Ececan Gümeci (d. 10 Mart 1983, Bursa), sinema ve dizi oyuncusudur.

Ececan Gümeci 10 Mart 1983 tarihinde Bursa’da doğmuştur.Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Oyunculuk Ana Sanat Dalı mezunudur. Sanatçı birçok dizide ve filmde rol almıştır. atv'de yayınlanan "Alemin Kıralı" dizisinin Nihale Kıral Otuzşubat rolünü canlandırdı. Daha sonra ise "Sağ Salim 2" filminde, Geniş Aile ve Avrupa Yakası dizilerinde konuk oyuncu olarak yer aldı.Şu an da dizisinde Müjgan karakterini canlandırmaktadır.




Saku Suurhall Arena

Saku Suurhall Estonya'nın başkenti Tallinn'de çok amaçlı olarak inşa edilen arenadır. 2002 Eurovision Şarkı Yarışması'na ev sahipliği yapmıştır.




Skonto Spor Salonu

Skonto Spor Salonu, Letonya'nın başkenti Riga'da çok amaçlı olarak inşa edilmiştir. 6,500 kişi kapasiteye sahip olan salon, 2003 Eurovision Şarkı Yarışması'na ev sahipliği yapmıştır.




William Faden

William Faden (d. 1749 - ö. 1836) İngiliz kartograf, harita yapımcısı ve harita yayıncısı.





Ali Özsoy

Ali Özsoy, "Türksolu" gazetesinin genel yayın yönetmeni ve Genç Türk'ün genel başkanıdır.

1977 İstanbul doğumlu olan Ali Özsoy, ilkokulu Burdur ve Adapazarı'nda ortaöğrenimini ise İstanbul'da tamamladı. Boğaziçi Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği bölümünü bitirdi. 2002 yılında İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde yüksek lisans, 2009 yılında aynı üniversi