ri'ni zapteder. Şimdiki Volta Nehri, barajın elektrik santralinin ve savaklarının çıkışlarından Gana'nın en güneyine Atlas Okyanusu'na doğru akar.

Göl, 1916 yılında Albert Ernest Kitson tarafından tasarlanan, fakat inşasına ancak 1961 yılında başlanan ve 1965 yılında tamamlanan Akosombo Barajı tarafından oluşturulmuştur. Volta Gölü'nün inşasından dolayı yaklaşık 78,000 kişi ve bunlara ait 200,000 hayvan yeni kasaba ve şehirlere taşınmışlardır. Su toplanma bölgesinin kapladığı 7,800 km2'lik alanda yaklaşık 120 bina yıkılmış olup bu sayıya küçük evler dahil edeğildir.

Akosombo Barajı birçok ülkeye elektrik ve döviz kazanmak maksadıyla Togo, Benin ve diğer çevre ülkelerine mümkün olduğunca ihracat imkanı sağlamaktadır. Göl, aynı zamanda, deniz kargo uçakları ve vapurlara su geçidi sağlamasıyla da ulaşım açısından önemlidir. Doğal olarak, devasa gölün tropikal bir bölgede yer alması nedeniyle su yıl boyunca ılık kalmaktadır. İyi idare edilmesi sebebiyle büyük bir balık nüfusuna ve geniş çaplı balık çiftliklerine ev sahipliği yapmaktadır.

Son gelişme hareketleri içinde Volta Gölü'nün altında su altında kalmış ormanlardan batık kereste üretmek için kurulan büyük ölçekli bir firma yer almaktadır. Bu proje, ek ağaç kesilmesini veya var olan ormanın yok edilmesini gerektirmeden yüksek değerli sert kereste üretmektedir ve dünyadaki en büyük çevresel olarak sürdürülebilir tropikal sert kereste kaynağını oluşturacaktır, - Wayne Dunn (2007). Gana kökenli Underwater Forest Resources şirketi, keresteyi küresel piyasaya sunmayı kendi kendine vaad etmiştir. Flooring Solutions Ghana da gölden elde edilen nadir keresteyi kullanarak Hardwood Floors'un tedarikçilerinden olmuştur.

Bu proje, göldeki gemi yolculuğunu geliştirmesine ve güvenliği artırmasına ek olarak bölgeye yabancı para getirmekte ve yerli halkın temel ekonomik aktivite olarak balıkçılığa bağımlılığını azaltmaktadır.

Gana'daki Digya Ulusal Parkı, gölün batı kıyısında yer almaktadır.

Göl içindeki başlıca adalar Dodi, Dwarf ve Kporve'dir. Turist gemileri bunlardan ilkini ziyaret etmektedirler.

Ticaretlerini Volta Gölü üzerinde yapan balıkçıların çoğunun Gana ve çevre ülkelerden kaçırılan çocuk köleleri kullandıkları bilinmektedir. Gana merkezli çocuk köleleri kurtarmaya yardım eden bir sivil toplum kuruluşu olan Challenging Heights, Gana'da yılda 24,000'den fazla çocuğun, çoğu balıkçılık sektöründeki tehlikeli işlerde çalışmaya zorlanan çocuk işçilerin kötü çalışma şartlarına kurban gittiğini tahmin etmektedir. Uluslararası Free the Slaves sivil toplum örgütüne göre, bu olayların kölelik ve kaçakçılık karşıtı yasal düzenlemelere rağmen sürüp gitme sebeplerinden bazıları, hukuk kurallarını uygulama konusunda kaynak yetersizliği, uygulamaya karşı güçlü bir sosyal baskı olmaması ve işin kazanç sağlayıcı doğasıdır.





Kumpanya Tiyatrosu

Kumpanya Tiyatrosu 1991 yılında Kerem Kurdoğlu ve Naz Erayda tarafından kurulmuştur. Topluluk, İstanbul Tarlabaşı'nda yer alan İstanbul Sanat Merkezi'nde "Kumpanya Sahnesi" adını verdiği salonunda başladığı çalışmalarına, 2006 yılında İstanbul Sanat Merkezi'nin kapanmasına kadar devam etmiştir.

Kerem Kurdoğlu "Kumpanya'nın Gösterim Üretim Tekniklerine Dair" notlarında alternatif tiyatro kulvarındaki yerlerini şu şekilde belirtmiştir: "Kumpanya provaları, ne yapacağımızı ve önümüzdeki probleme nasıl yaklaşacağımızı bilemediğimiz sıkıntılı anlarla doludur. Her oyunda sanki ilk defa bir oyun sahneleyecekmişiz gibi sıfırdan başladığımız, o oyuna özel teknikler geliştirdiğimiz bilinçli ve sancılı bir "tekniksizlik" seçimi, Kumpanya'nın belirgin özelliklerinden biridir."

Kumpanya Tiyatrosu, 2002 yılında "Ne Bileyim Kafam Karıştı" isimli kitapta 10 yıllık çalışmalarını derlemiştir. Oyun metinleri, oyun fotoğrafları, çalışma notları, seyirci notları, kuramsal düşünceler, çizimler, belgeler ve diğer şeylerin yer aldığı eser, Bülent Erkmen'in yayın ve tasarım konseptiyle Boyut Yayınları'ndan çıkmıştır.




















Kahverengi Elbiseli Adam


Kahverengi Elbiseli Adam, Agatha Christie'nin yazdığı polisiye romanlarından birisidir ve Birleşik Krallık'ta basılmıştır.

Anne Beddingfeld, babası öldükten sonra babasının hayranı Flemming'in Londra'daki evinde yaşamaya başlamıştır. Ve günün birinde, içindeki maceraya atılma isteği, Hyde Park'ın köşesindeki metro istasyonundaki kaza veya cinayet (Anne'nin düşündüğü gibi) ile iyice artar. Ve tek bir ipucuyla kendini Güney Afrika'ya giden bir gemide bulur.

Bu cinayetinde faili olan "Albay" adı ile bilinen katili bulmaya çalışır.Fakat olay Anne'nin düşündüğünden daha karışıktır.




Love Me Back

"Love Me Back" (Türkçe: "Sen de beni sev"), Can Bonomo tarafından seslendirilen, 2012 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye'yi temsil eden şarkı. 112 puan ile yedinci olmuştur. Şarkı 22 Şubat 2012 tarihinde TRT'nin özel bir programında duyuruldu. Bestesi ve sözleri Can Bonomo'ya aittir. Şarkıda Türk müziği motifleri ağır basmaktadır.

Can Bonomo, 9 Ocak 2012'de, TRT tarafından Türkiye'nin 2012 Eurovision Şarkı Yarışması'nda temsilcisi olarak belirlenmesi ardından, haber bülteninde şu açıklamayı yaptı:

17 Şubat 2012 tarihinde, uluslararası Eurovision hayran sitelerinde ve Türk haber kanallarında, Türkiye'nin şarkısının 22 Şubat 2012'de açıklanacağı duyuruldu. 22 Şubat 2012'de, haber bülteninin hemen ardından gerçekleştirilen Türkiye'nin Şarkısı isimli programda, şarkı tanıtımı yapıldı.

26 Şubat 2012 tarihinde Can Bonomo, Twitter hesabında klip çekiminin başladığını açıkladı. 1 Mart 2012 tarihinde, klibin 9 Mart 2012'de kamuoyuna sunulacağı TRT tarafından duyuruldu ancak montajın gecikmesi üzerine klip 15 Mart 2012 sabahı, TRT Müzik ve Eurovision Şarkı Yarışması resmi sitesinde yayınlandı.

Çekimleri iki günde tamamlanan klip, İstanbul Üniversitesi Rektörlük Binası, Pendik Marina ve Yerebatan Sarnıcı'nda çekildi. 
Çekimin ilk günü en kalabalık 'Cümbüş' sahnesi İstanbul Üniversitesi'nin rektörlük binasında çekildi. İkinci gün, 'Açık Denizlerdeki Gemi' sahnesi, Pendik Marina'da Kybele adlı gemide, gece çekimleri ise özel izinlerle hazırlanan Yerebatan Sarnıcı'nda gerçekleştirildi.

Yönetmenliğini Can Saban'ın üstlendiği klibin görüntü yönetmeni Murat Tuncer, stil danışmanı Umut Eker, yapımcısı Orhan Erkal, sanat yönetmeni Özkan Çimenli, şefi ise Feramuz Tuna'dır.

Şarkının sahne gösterisini, daha önce Eurovision'da birinci gelen Sertab Erener ve Elena Paparizou için kareograflık yapan Candaş Baş hazırladı. 
"Love Me Back", yarışmaya on sekiz ülkenin yarıştığı, 24 Mayıs 2012'de Azerbaycan'da bulunan Baku Crystal Hall'de gerçekleştirlecek ikinci yarı finalden başladı. Sahneye Gürcistan'ın "I'm A Joker" performansından sonra, Estonya'nın 
"Kuula" performansından önce, on üçüncü sırada çıktı. Yarı finalde 80 puan toplayarak beşinci oldu ve 26 Mayıs 2012 tarihinde yapılan finalde yarışma hakkı kazandı.

Türkiye adına "Love Me Back", İsveç'in "Euphoria" performansından sonra ve İspanya'nın "Quédate Conmigo" performansından önce on sekizinci sırada sahneye çıktı. Finalde yirmi bir ülkeden 112 puan toplayarak yedinci oldu.

Türkiye, büyük finalde 112 puan toplayarak yedinci oldu.




Tilmen Höyük



Tilmen Höyük, Gaziantep ilinin İslahiye ilçesinin 10 km. doğusunda yer alan bir höyüktür. Karasu Irmağı kollarıyla çevrili bir arazide 225 metre çapında 21 metre yüksekliktedir. Sakçagözü Ovası'nın batı kenarında bulunmakta olup bu ovada ellinin üzerinde höyük yer almakta olup en büyüklerinden biridir.

Büyük bir bölümü kazılarla ortaya çıkarılan yerleşmede yenileme çalışmaları günümüzde devam etmektedir. "Tilmen Höyük Onarım ve Çevre Düzenlemesi Projesi", Prof. Dr. Refik Duru yönetiminde Gaziantep Arkeoloji Müzesi Müdürlüğü'nce yürütülmektedir.

Kazılara 1959 yılında Prof. Dr. Uluğ Bahadır Alkım başkanlığında başlanmış ve 1964 yılına kadar devam edilmiştir. Aynı yıl yakınlardaki Gedikli Karahöyük'teki kazılara geçilmiş, bu kazıların tamamlanmasından sonra 1969 yılında Tilmen Höyük kazılarına yeniden başlanmıştır. Bu kazılara 1972 yılında son verilmiştir. Ancak Roma "La Sapienza" ve Bolonya Üniversitesi'nden N. Marchetti ve İstanbul Üniversitesi'nden Prof. Dr. Refik Duru katılımıyla kazılar 2005 yılında ikinci dönem kazıları başlatılmıştır.

Tilmen Höyük'te saptanan tabakalanma yeniden eskiye şu şekildedir. İslam Dönemleri, Roma - Bizans Dönemi, Demir Çağı (MÖ 1. binyıl), Orta Tunç Çağı (MÖ 2.000 – 1.500), Erken Tunç Çağı (MÖ 3. binyıl), Geç Kalkolitik Çağ (MÖ 3.400 – 3.000). Roma, Bizans ve İslami dönemler seramik ve diğer bazı buluntularla saptanmakta olup mimari bir bulgu vermemektedir.

Tabakalanmadan da görüleceği gibi yerleşmede dört uygarlık evresi görülmektedir, eskiden yeniye, Geç Kalkolitik Çağ, Erken Tunç Çağı, Orta ve Geç Tunç Çağı ve Demir Çağı.

MÖ 2. binyıl sonu, 1. binyıl başlarına tarihlenen, iri taşlardan harçsız olarak yapılmış iç ve dış surların doğu tarafındaki anıtsal kapının hemen yanında iki bazalt kapı aslanı bulunmuştur. Doğal olarak kentin asıl giriş kapısının bu doğudaki kapı olduğu düşünülmektedir. Biri kuzeybatıda, diğeri ise güneybatıda daha küçük boyutlu iki kapı daha vardır. Surlar, yer yer dörtgen planlı kulelerle desteklenmiştir.

Diğer yandan gün ışığına çıkarılan anıtsal yapılardan biri de, Amik Ovası'ndaki Alalah Höyüğü 7. yapı katındaki saraya büyük benzerlik göstermektedir. Alalah'ın bir süre, esasen Halep merkezli bir Amori krallığı olan Samhad Krallığı'nın başkentliğini yaptığı bilinmektedir. Mari'de (günümüzde Tel el-Hariri) bulunan bir kil tablette Yamhad Krallığı'nın 20 krallıktan oluşan bir birlik olduğundan söz edilmektedir. Bu bilgilerden hareket edilerek Tilmen Höyük'te kazılan sarayın Erken Tunç Çağı, MÖ 2. binyıla tarihlendiği ve Tilmen'in Samhad'ın 20 krallığından biri olduğu düşünülmektedir.

Yerleşmenin kuzeydoğusunda 17 basamak ve rampayla çıkılan 8 metre yükseklikte dairesel planlı kuleler ortaya çıkarılmıştır.

Yapıların hepsi, civarda bolca bulunan bazalttan yapılmış olup kerpiç sadece duvarların üst kısmında kullanılmıştır. Bu haliyle höyük, neredeyse yarı