coğrafi konumdaki birden fazla sunucuya ya da cihaza atanması ile mevcut yönlendirme protokol isteklerinin hangi sunucuya ya da cihaza iletileceğine karar verildiği bir tekniktir.
Multicast benzeri bir sistemdir. Bu sistemin farkı ise sisteme dahil anycast adreslerinden sadece birine bilginin gönderilmesidir. Bu anycast grubuna dahil diğer kişiler bu paketi almazlar. Sadece en yakın adreste olan alır. Burada bir adresin anycast olup olmadığı, konfigürasyon sırasında kullanıcı tarafından belirtilmelidir. Bu nedenle, her noktaya yayın genellikle çoğaltılmış verilere erişim gibi yüksek kullanılabilirlik ve yük dengeleme sağlamak için bir yol olarak kullanılır. Örneğin; DNS hizmeti birden fazla coğrafi olarak dağınık sunucular üzerinde dağılmış bir hizmettir.

Anycast 1993 yılında tanımlanmasına karşın geniş bir kullanım alanına ve bilinilirliğe sahip değildir. En yaygın ve verimli olarak Kök DNS sunucuları tarafından kullanılmaktadır.
Anycast Adresin IPv6'ya Geçişi Gerek IPv4 gerekse de IPv6 için özel bir adres yapısı tasarlanmamıştır. Herhangi bir unicast adresin birden fazla sunucuya ya da cihaza atanması o adrese anycast özelleği kazandırır. IPv4 için 6to4 Relay Yönlendiriciler dışında anycast için rezerve edilmiş bir adres bloğu yoktur. Fakat IPv6 adres mimarisinde 2 farklı tipte anycast adres aralığı bulunmaktadır.

Çalışma yapısıAnycast tekniğinde aynı IP adresi genellikle farklı coğrafi konumlardaki birden fazla sunucuya ya da cihaza atanır. Yönlendirme protokolleri bu IP hedefli istekleri kendi çalışma prensiplerine göre en iyi rotada bulunan sunucuya iletir.
Anycast olan yönlendirme bilgi her noktaya yayın adresi için tasarlanmıştır. İlk bakışta bu güvensiz görünse de sıradan IP paketlerinin yönlendirilmesine göre daha fazla ya da daha az güvenli değildir. Geleneksel IP yönlendirilmesi ile düzgün bir filtreleme yapılarak paketi yaymak için kullanılan yolların duyurulmasına izin verilmemesi aradaki kullanıcı ve kara delik saldırılarını önlemek için çok önemlidir.
Anycast normalde son derece güvenilirdir. Anycast uygulamalar genellikle sunucunun fonksiyonunun dış "kalp atışı" izleme özelliği ve sunucu başarısız olursa geri yol duyurumu yapıyor. Bazı durumlarda bu OSPF veya başka bir IGP üzerinde yönlendirici rastgele gönderim duyuran gerçek sunucuları tarafından yapılır. Sunucular ölürse, yönlendirici otomatik olarak duyuru geri çeker."Heartbeat" işlevi önemlidir, çünkü duyuru başarısız bir sunucu için devam ederse sunucu yakın kullanıcıları için bir "kara delik" olarak hareket eder. Bu durum ise ciddi bir sorun yaşanacaktır.
İnternet üzerinde her noktaya yayın metodolojileri DDoS saldırıları dağıtmak ve etkinliğini azaltmak için istismar edilebilir. Trafiğin en yakın düğüme yönlendirilmesi gibi DDoS trafik akışı en yakın düğümler arasında dağıtılacaktır. Bu nedenle, tüm düğümler etkilenebilir.Tek noktaya yayın adresleri almak kolay olabilir, çünkü saldırıları aktarmak için bu tekniğin etkinliği sorgulanabilir. IPv6 RFC 2373'te "Her noktaya yayın adresi IPv6 paketinin kaynak adresi olarak kullanılmamalıdır." diye tanımlar. Böylece saldırgan anycast adresleme yöntemlerine atlayarak, herhangi bir yerden tek tek düğümlere saldırabilir. Bu yöntemde de bazı kısıtlamalar vardı ancak RFC 4291'de bu kısıtlamalar kaldırıldı.





Volkan kemeri

Volkan kemeri. Stratovolkan, aynı zamanda kompozit volkan olarak da bilinir, uzun boylu konik volkan birçok lav, tefra, pamis ve volkanik kül katmanları tarafından sertleşerek inşa edilmiştir. Kalkan volkanların aksine strato volkanlar ve dik profilleri ve periyodik patlamalı püskürmeler ile karakterize edilirler. Bazı çökmüş kraterler ile kalderalarda bu şekilde adlandırılır. Genellikle stratovolkanlar yüksek viskoziteden dolayı uzağa yayılmadan önce soğur ve katılaşırlar. Bu lav oluşturan magma daha az bir miktarda viskoz mafic magma ile yüksek-orta derecede (riyolit, dazit ya da andezit olarak)silika içermektedir. Geniş felsik, lav akıntıları nadirdir, kadardır.
Stratovolkanlar erüptif malzemelerin sıralı dökülmeleri itibaren inşa edilen kendi kompozit yapısı nedeniyle bazen “kompozit volkan” da denir. Onlar daha az yaygın olan kalkan volkanların aksine volkan tipleri arasında en yaygın olanlardandır. İki önemli Stratovolkan olan Krakatoa en iyi bilineni ve Vezüv 1883'deki patlama Pompei ve Herculaneum (MS 79) kasabalarnı önemli oranda tahrip etti. Aynı zamanda bu patlama binlerce kişinin ölümüne sebep olmuştur.

Volkanik kemerler çok yönlü tektonik ayarlamalar ile oluşturulabilir. Bunlar, iki tektonik plakanın buluştuğu ve her yıl cm cinsinden ölçülen oranlarda bir plakanın bir diğerinin altından kaydığı ve mantonun içine doğru hareket ettiği dünya üzerindeki bir bölge olan yitim zonları tarafından oluşturulabilir. Bir okyanusal levha normal olarak kıtasal levhanın altına kayar; bu sıklıkla birçok deprem ve volkanlar ile orojenik bölge oluşturur. Bir anlamda yitim zonları manto ve plakalardan kalkan malzemelerin dışarı doğru gittiği bölge olan divargent sınırların zıddıdır. Volkanik kemerler ile ilgili yitim zonuna yaklaşık 2 my km³ volkanik ve plütonik madde içeren ve 3200 km kadar uzanan dünyadaki volkanik bölgelerle ilgili olan en büyük yitim zonu olan Kuzey doğu Avrasyadaki Okhotsk-Chukotka kemeri bir örnektir.

Volkanik kemerler uzun bir periyot boyunca birçok aktif volkanik olayın olduğu dünya yüzeyinde yerleşmiş olan sıcak noktalar tarafından da oluşturulabilir. Bu volkanik kayalar volkanik zincirler olarak adlandırılır. Kanadalı jeolog John Tuzo Wilson 1963 yılında Hawaii Adaları gibi volkanik zincirlerin gezegen yüzeyindeki derin sabit bir sıcak noktaya karşı tektonik tabakaların yavaş hareketi sonucunda olduğunu iddia etmiş,dar bir sıcak manto akıntısının manto çekirdek sınırı olarak bilinen manto tüyünden yükselmesinin sebep olduğunu düşünmektedir. Manto çekirdek sınırı olarak bilinen manto tüyünden yükselmesinin sebep olduğunu düşünmektedir. Ancak son dönemlerde bazı jeologlar Gillian Foulger üst mantonun konveksiyonunu bir sebep olarak görürler. 
Bu dönüşüm zıt sıcak noktaların eşlerinin geniş bir meteorların etkilerinden oluşabileceği hipotezine tam tersi olarak yeniden yükselmesidir.
Jeologlar şu anda aktif olan Hawaii, Réunion, Yellowstone, Galápagos, and Iceland gibi yaklaşık 40-50 sıcak nokta tanımlamıştır. Sıcak volkanik kemerlerine bir örnek İngiliz Kolombiyası ve Kanada'daki Anahim Volkanik kemerleridir. Bu kemer Kuzey Amerika plakasının batıya doğru Anahim sıcak noktasına kayması sonucu oluşmuştur.
Çoğu sıcak nokta volkanları bazaltik çünkü onlar okyanus litosferi sayesinde patlamıştır (örneğin Hawaii, Tahiti). Sonuç olarak onlar yüksek su içeren yitim zonu volkanlarından daha az patlayıcıdır. Sıcak noktaların kıtasal kabuğun altında ortaya çıkardığı bazaltik magma olan riyolit oluşturmak için ısınmış ve erimiş olan daha az yoğun kıtasal kabuğun içinde sıkışmıştır. Düşük su içermelerine rağmen bu riyolitler tamamen sıcak olabilirler ve şiddetli patlamalar oluşturabilirler. Örneğin Yellowstone Kalderası jeolojik tarihi içerisinde birçok güçlü volkanik patlama tarafından oluşturulmuştur.

Tarihte, dalma-batma zonu bölgelerinde kaydedilen patlamalı püskürmeli volkanlar uygarlıklar için büyük tehlikeler oluşturmaktadır. Strato volkanlar dalma-batma bölgelerinde, St. Helens dağı ve Pinatuba dağı gibi genellikle patlama ve patlayıcı etki ile magma volkanik gazların kaçışına olanak vermek için çok serttir. Bunun bir sonucu olarak muazzam iç basınçlar volkanik gazları hapsederler ve hamurumsu magma kalır. Magma odasını izleyerek takip eden gaz patlamayla birlikte magmadan ayrılır. Böyle bir patlama süreci bir şişe karbonatlı suyu şişede sallayarak ve sonra kapağın hızlı bir şekilde kaldırmasına benzetilebilir. Sallama işlemi iç hacmi artırırken sıvıda CO çözünür ve çekirdeklenir. Gazlar ve su tazyikle dışarı fışkırırlar. MS 1600'den beri, yaklaşık 300.000 kişi volkanik patlama sonucu ölmüştür.

Proklastik akıntılar, çığ gibi hızlı hareket edeler zemine karışan parlak volkanik molozlar, küller ve gazlar saatte 100 mil (160 m/h) uzaklığa hareket ederler. Yaklaşık 30.000 kişi Karayipler Martinigue Adasının Pele dağında 1902 püskürme sırasında piroklastik lav akıntıları tarafından ölmüştür. Mart-Nisan 1982, El chichon volkanında üç patlama-püskürme saptanmıştır, bu patlama Güney Meksika kentinin tarihteki en kötü volkanik felakettir. Volkana 8 km mesafedeki köylerde piroklastik lav akıntıları tarafından 2000’den fazla kişi ölmüştür.

15 Haziran’da Pinatuba Dağı havaya 40 km’ye kadar (25 mi) kül püskürdü ve üretilen piroklastik akıntılar ve çamur akıntıları volkanın etrafındaki geniş bir alanı tahrip etti. Manila’ya 90 km (56 mi) uzaklıkta bulunan Pinatuba, 20.yüzyıldaki en büyük patlamalardan biri olan 1991'deki patlamadan önce 600 yıldır etkisizdi. Ayrıca 1991'de, Nagasaki’nin 40 km (25 mi) doğusundaki Kyusu Adasında Japonya'nın Unzen Volkanı 200 yıllık uykudan uyandı ve zirvede yeni bir lav domu oluşturdu. Haziran ayında başlayan 200 km/h gibi yüksek bir hızda dağın yamacından aşağı üretilen kül akıntıları bu patlamayla domun çöküşüyle tekrar etti. Unzen, Japonya’da 75’ten fazla aktif olan volkanlardan biridir; 1792’deki patlamada 15.000’den fazla kişi öldü ve bu olay ülke tarihinin en kötü volkanik felaketidir. Napoli’nin yanında baş gösteren bir Strato volkan olan Vezüv Yanardağı 79 CE Plinius benzeri patlaması ile Pompei ve Herkulaneum şehirlerini piroklastik ürünlerle kaplanmıştır. Ölü sayısı 10.000 ve 25.000 arasında değişmektedir. Vezüv Yanardağı güçlü patlama eruptionsları ve onun çevresindeki alanların yüksek nüfus (3 milyon kişiye yakın) yoğunluğundan dolayı tehlikeli volkanlardan biridir.

Muhtemelen iklim etkilerinin yanı sıra patlamalı püskürmeli volkanik bulutlar hava güvenliğini de etkiledi. Örneğin 1982’de patlama sırasında Galuggug-Java, British Airway flight 9 Uçan kül bulutları uçaklarda geçici motor arızası oluşturdu. Son iki yıl boyunca, 60'tan fazla uçak, çoğunlukla ticari jetlinerler uçuş sırasında volkanik kül nedeniyle hasar gördü. N