an ilk Türk kadın oyuncular olarak sinema tarihine geçmiştir.

Halide Edib Adıvar’ın Ateşten Gömlek romanı, 1922 yılında İkdam Gazetesi’nde yayımlandığında büyük ilgi uyandırmıştı; bunun üzerine filme aktarılması gündeme geldi. Adıvar, romanın kahramanı "Ayşe" ile "Kezban"’ı Rum veya Ermeni sanatçıların oynamasını istemedi. Türk ve Müslüman kadınların oyunculuk yapması yasaktı ama filmde Türk kadınların rol alması şartı ile Muhsin Ertuğrul’a romanı filme çekmesi izni verildi. Ayşe rolünü oyuncu Rafet Muvahhit’in eşi Bedia Hanım üstlendi. Kezban rolünü canlandıracak oyuncu, gazete ilanı yolu ile bulundu. İlana yanıt veren Münire Eyüp, Kezban rolünü canlandırdı; afişlerde ismi “"Neyyire Neyir"” olarak yer aldı.

Film, İzmir'in işgali sırasında eşi ve çocuğu öldürülünce önce İstanbul’da işgali protesto mitinglerine katılan, sonra Anadolu’da hastabakıcılık yapan "Ayşe" ile aşık olduğu "Binbaşı İhsan"'ın sonları ölümle biten öyküsünü anlatır.





Bilim Kahramanları Derneği

Bilim Kahramanları Derneği, Türkiye'de bireylerin sosyal, doğa ve uygulamalı bilimler alanındaki çalışmalarının etkinliği ile kapasitelerinin artmasını, geliştirilmesini amaç edinerek, bu doğrultuda eğitim ve öğrenimleri gerçekleştiren, etkinlikler düzenleyen, fikir ve buluşların korunarak fikri mülkiyetin ticariye dönüşmesi amacıyla destek sağlayan, toplulukları küresel organizasyonlar için bir araya getirmeyi amaç edinmiş, "kar amacı gütmeden, kamu yararına" çalışan bir dernektir.

Dernek, 8 Eylül 2011 tarihinde tüzüğünü yayınlamıştır. Genel, Yönetim ve Denetim kurulu olmak üzere üç kuruldan oluşmuştur. Yönetim ve Denetleme kurulu seçimleri 3 yılda bir yapılmaktadır. 2011 yılı üyelik aidatı yıllık 100 TL'dir. Şu anda Dernek başkanı olarak "Davut Habip", başkan yardımcısı olarak ise "Suat Özçağdaş" görev yapmaktadır.

1998 yılında ABD'de uygulanmaya başlanan ve 2001 yılında 5 ülkeye yayılan, 2011 yılında ise 62 ülkede başlanan, çocuklara yönelik FIRST Vakfı (Foundation For Inspiration and Recognition of Science and Technology) ve LEGO firmasının işbirliğinde oluşturulan FIRST LEGO League'ne 2010 - 2011 sezonunda katılım yapmaya başlamıştır. 2011-2012 sezonu sonuna kadar 8 yılda 22 ilden 5.200 çocuğa erişilmiştir. 2012 - 2013 (9ncu) sezon teması "yaşlanan nüfusa genç çözümler" olacaktır. 25 ilden 200 takım ve 2.000 çocuğun katılımı beklenmektedir.





Kız Kulesinde Bir Facia

Kız Kulesinde Bir Facia, Muhsin Ertuğrul tarafından beyazperdeye aktarılmış 1923 tarihli filmdir.

Filmde, kuduz bir köpek tarafından ısırılmış oğlunu, fenerden atmak suretiyle öldürmek zorunda kalan fener bekçisi bir babanın öyküsü anlatılır. Filmin yapımcılığını Kemal Film üstlenmiştir.





Xanten

Xanten, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 21,572 kişidir.





Wustrow (Wendland)

Wustrow (Wendland), Almanya'nın Aşağı Saksonya eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına 
göre 2,294 kişidir.




Wurzen

Wurzen, Almanya'nın Saxony eyaletinde yer alan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 16,886 kişidir.






Alman sorunu

Alman sorunu, 19. yüzyılda, özellikle de 1848 Devrimleri boyunca süren Almanya'nın birleşmesinin en iyi yolu hakkındaki bir tartışmadır. 1815'den 1871'e kadar, Alman Konfederasyonu'nda 37 bağımsız Almanca konuşulan eyalet bulunuyordu. Großdeutsche Lösung ("Büyük Almanya çözümü") tüm Almanca konuşan insanları bir devlet altında birleştirmeyi amaçlıyordu ve Avusturya İmparatorluğu ile onun destekçileri tarafından benimsenmişti. Kleindeutsche Lösung ("Küçük Almanya çözümü") ise Avusturya'yı içermeyecek şekilde sadece kuzey Alman eyaletlerini birleştirmeyi amaçlıyordu ve Prusya Krallığı tarafından benimsenmişti.

Çözümler oluşturmaya çalıştıkları devletlere göre Kleindeutschland ve Großdeutschland ("Küçük Almanya" ve "Büyük Almanya") diye isimlendirilmiştir. İki hareket de gittikçe büyüyen Alman milliyetçiliğinin birer parçasıydı. Savoya Hanedanı tarafından İtalya'nın birleştirilmesi ve Sırp bağımsızlık devrimleri gibi ortak bir köken ve dili paylaşan insanların birleşik bir ulus devlet oluşturduğu benzer hareketlerden de etkilenmişlerdi.

6 Ağustos 1806'da, Fransa ile yapılan Napolyon Savaşları sonrası Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu tahtından çekilen II. Franz, bin yıldır Almanya'yı resmî olarak bir arada tutan imparatorluğu da sona erdirmiş oldu. Daha sonraları adının başına eklenen "Alman Ulusunun" ifadesine rağmen Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu hiçbir zaman bir ulus devlet olmadı. Bunun yerine yöneticiler, yüzyıllar boyunca kendilerinden İmparatorluk Eyaletlerine kayan otoriteyi elde tutmaya çalıştı. Bozguna uğradıkları Otuz Yıl Savaşları Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu otoritesine de büyük darbe vurdu. Avusturyalı Habsburg Monarşisi ve Brandenburg-Prusya, imparatorluk sınırlarının çok ötesine ulaşarak Avrupa'da rakip mutlak güçler haline geldi. Bu sıralarda sayısız küçük şehir devletleri de dağıldı. 18. yüzyılda Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu 1800 farklı yönetici tarafından yönetilen bölgelerden oluşuyordu.

Avusturya Veraset Savaşıyla zirveye ulaşan Alman ikiliği olgusu Fransız Devrimi ve Avrupa'daki Napolyon fırtınası boyunca sürdü. Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun dağılması sonrası yönetimdeki Habsburg Hanedanı, Habsburg Monarşisi topraklarındaki Avusturya İmparatorluğu üzerinde hak iddia etti. 1815 Viyana Kongresi sonunda bir ulus olmayan fakat eski Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu topraklarındaki egemen eyaletlerden oluşan esnek bir birlik, Alman Konfederasyonu oluşturuldu.

Tartışmalarda birçok etken öne sürülürken bunlardan en dikkat çekeni dindi. "Großdeutsche Lösung", 19. yüzyılın ilk dönemlerinde en güçlü Alman devleti olan Katolik Avusturya'nın egemen bir pozisyona gelmesi anlamına geliyordu. Sonuç olarak Katolikler ve Avusturya'ya yakın eyaletler çoğunlukla bu çözümü desteklediler. Prusya önderliği bir Alman birleşmesi ise Protestan Hohenzollern Hanedanı'nın egemenliği anlamına geldiğinden Protestan kuzey Alman eyaletleri tarafından tercih ediliyordu.

Durumu karmaşıklaştıran bir diğer etken ise Avusturya İmparatorluğu'nda yaşayan, Macarlar, Rumenler, Hırvatlar ve Çekler gibi, Alman olmayan halklardı. Avusturyalılar birleşmiş Almanya'ya dahil olmak için bu bölgelerdeki egemenliğinden vazgeçmek istemiyordu.

1848'de Alman liberaller ve milliyetçiler, devrimde bir araya gelerek Frankfurt Meclisi'ni kurdular. Meclisteki, Büyük Almanya hareketi tüm Alman nüfusu yaşayan bölgelerin bir ulus olarak birleştirilmesini talep etti. Genel olarak sol, cumhuriyetçi bir "Großdeutsche Lösung" isterken, liberal merkez bir parlamenter monarşi ile "Kleindeutsche Lösung" çözümünden yana oldu.

Avusturya, Slovak, Rumen, Hırvat, Çek, Leh, Rusin, Ukraynalı, Sloven ve İtalyan nüfusun yaşadığı Avusturya İmparatorluğu topraklarından dolayı sorun çıkardı. Kutsal Roma Cermen İmpatorluğu'nun eski sınırları içerisinde yer almayan Bohemya, Kranjska ve Trento dışındaki diğer milletlerden olanlar da bir Alman ulus devletine dahil olmak istemiyordu. Çek politikacı František Palacký Frankfurt Meclisi tarafından önerilen manda çözümünü kesin bir dille reddederek Habsburg İmparatorluğu'nun Slav topraklarının Alman tartışmalarına konu edilemeyeceğini söyledi. Diğer yandan, Avusturya başbakanı Prens Felix, sadece Habsburg İmparatorluğu'nun bir bütün olarak katılımının kabul edilebileceğini, Avusturya'nın Alman olmayan bölgelerinden vazgeçmek gibi bir niyeti olmadığını belirtti.

Bunun üzerine Prusya ve bazı üyeler, Alman olan ve olmayan topraklarıyla Avusturya'yı dışarıda bırakan bir "Kleindeutsche Lösung" önerisinde bulundular. Oluşturulan anayasa taslağında Avusturya'nın Alman olmayan bölgeleri dışarıda bırakılarak birliğe katılması şart koşuldu. 30 Mart 1849'da Frakfurt meclisi tarafından Kral IV. Friedrich Wilhelm'e sunulan bu öneri reddedildi. Devrim başarısız oldu ve daha sonra Prens Felix tarafından Avusturya önderliğinde bir Alman federasyonu oluşturma çabaları da sonuçsuz kaldı.
Bu çabalar, 1866 Avusturya-Prusya Savaşı'nda Avusturya'nın küçük düşürücü yenilgisi ile sonuçlandı. Prag Barışı sonrası Alman politikasının idaresini eline alan Prusya şansölyesi Otto von Bismarck, Avusturya'nın dışlanması ve Avusturya haricindeki tüm Alman devletlerinin Prusya liderliğinde birleşmesi için çalıştı. Bu sırada Habsburg toprakları etnik milliyetçi karışıklıklarla uğraşıyordu ve bu karışıklıklar 1867 Avusturya-Macaristan Antlaşmasına kadar devam etti.

Aynı dönemde Bismarck Kuzey Almanya Konfederasyonu'nu kurdu. Avusturya ve güneydeki Bavyeralı Katoliklerin, Protestan Prusya Almanyası'nda egemen güç olmasını engellemek istiyordu. Fransa-Prusya Savaşını başarılı bir şekilde kullanarak Bavyera Krallığı da dahil olmak üzere diğer devletleri, İkinci Fransa İmparatorluğu karşısında Prusya'nın yanında olmaya ikna etti. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ise savaşa katılmadı. Prusya'nın çabuk zaferi sonrası, 1871'de tartışmalarda "Kleindeutsche Lösung" ağır basmaya başladı. Bismarck, kazandığı itibarı ittifakı korumak için kullandı ve Alman İmparatorluğunu ilan etti. Protestan Prusya yeni devletin egemen gücü oldu ve Avusturya-Macaristan ayrı bir devlet olarak kaldı.

Önemli miktarda Almanca konuşan nüfus barındıran Avusturya topraklarının Büyük Almanya devletine katılması fikri Avusturya-Macaristan ve Almanya'daki sağcı çevrelerde hala geçerliydi. 1918'de Avusturya-Macaristan monarşisinin dağılması sonrası bu fikir geriye kalan Alman Avusturya devletinin Weimar Cumhuriyeti'ne katılmasının ilanıyla tekrar dile getirildi. Fakat St. Germain Antlaşması ve Versailles Barış Antlaşması maddeleri gereğince bu eylem gerçekleştirilemedi. Bununla birlikte, Avusturya'daki "Büyük Almanya Halkları Partisi" gibi sağ görüşlü politik partiler buna aldırmadan bu fikri savunmaya devam etti.

Buna rağmen, Alman milliyetçileri tüm Almanların birleştiği bir devlet isteğinde ısrar etti. 1938'de Avusturya kökenli Hitler, Versailles Antlaşmasını ihlal ederek, sonunda A