birlikte, sürgün hayatı yaşadığı Kufe’deki evinde 767 yılında vefat etmiştir. Birçok kitabında kendisinin sahabeden kimselerle görüştüğü ve tabiinden olduğu anlatılmaktadır. Ebu Hanife künyesiyle ilgili olarak kaynaklarda daha çok, “Hanife”nin o zaman Irak’ta bir çeşit divit olduğu ve Ebu Hanife’nin yanında çoğu zaman divit taşıdığından dolayı bu künyeyle anıldığı zikredilir. Hanîfenin boyun eğen ve dini Allah’a özgüleyen anlamında “hanif” kelimesinin müennesi olduğu veya Ebu Hanîfenin Hanîfe isminde bir kızı olduğu rivayetleri de kaynaklarda geçmektedir. Ebu Hanîfe’nin kaynaklarda Hammad isimli oğlu haricinde kız veya erkek başka bir çocuğunun varlığından söz edilmemektedir.

Ebu Hanife Abdullah İbn Mes’ud’dan kendisine kadar gelen zamandaki Irak rey ekolüne bağlı âlimlerin mirasını bir içtihat meclisi niteliğindeki ders halkalarında geliştirip sistematik hale getirerek İslam âleminde bağlısı en fazla olacak fıkıh mezhebinin ilk temellerini atmıştır. Hanefi mezhebinde Ebu Hanife’nin ders halkalarında yetişen Ebu Yusuf, Muhammed ve Züfer gibi âlimlerin son derece önemli yeri vardır. Zira bu ilk nesil mezhep âlimleri kendisinden çok fazla kitabın naklolunmadığı Ebu Hanife’nin görüşlerini tedvin ederek, mezhebin görüşlerinin yazılmasında ve sistematik hale getirilmesinde büyük rol oynamışlardır. İlk nesil alimlerinin ve bunu takip eden bir iki asırlık zamandaki Tahâvî, Kerhî, Cessâs, Kudûrî ve Debûsî gibi âlimlerin önemli katkılarıyla mezhep tam olarak oluşmuş ve İslam aleminin değişik yerlerinde görüşleri hızlı bir şekilde yayılmıştır. Ebu Yusuf’un Abbasiler devrinde kadı’l-Kudat’lık makamında bulunması mezhebin resmi bir nitelik kazanmasına neden olmuş, aynı şekilde İslam tarihindeki en uzun ömürlü devletlerden Osmanlı Devleti’nin de resmi mezhebinin Hanefi mezhebi olması mezhebin yayılmasına hizmet etmiştir.

Hanefi mezhebi meselelerin çözümünde nasların yanında reye de yer vermesi, böylece naslar ile rey arasında makul denge kurmaya çalışması, istihsan metoduna sıklıkla başvurması gibi özellikleriyle diğer mezheplerden ayrılmaktadır. Hanefî mezhebinde diğer mezheplerden farklı olarak mezhep kitaplarında, farazî fıkıh meselelerine de yer verilerek teorik fıkhın ve fıkıh biliminin metodolojisi olan fıkıh usulünün gelişmesine büyük katkı sağlanmıştır.


Fakat Ebû Hanife'nin bu künyeyi nasıl aldığı konusunda çeşitli tartışmalar mevcuttur. En çok kabul görmüş açıklama, "hanif" sözcüğünün kullanımlarından olan ""İslam'a kuvvetle bağlı olan kişi"" anlamında, Ebu Hanife'nin İslam'a fazlasıyla bağlı olduğunu belirtmek için verildiği yönündedir. Kesin olan şey, mezhebin ismini kurucusundan aldığıdır.

Ebu Hanife'nin asıl adı Numan'dı. Babasının adı Sabit'tir. Hicretin 80. yılında doğmuş, 150. yılında Bağdat'ta vefat etmiştir. En büyük imam anlamında İmam-ı Azam da denilen Ebu Hanife'nin talebeleri, onun rivayet ettiği görüşleri toplayarak sistemleştirmişler, Onun görüşlerinden yeni yeni eserler telif etmişlerdir. Böylece İmam-ı Azam'ın görüşleri bir mezhep halini almıştır. Hanefi mezhebi; daha çok Türkiye, Suriye, Irak, Pakistan, Türkmenistan, Özbekistan, Tacikistan, Kırgızistan, Kazakistan, Afganistan; Çin'in Sincan Uygur Eyaleti'nde, Kafkaslar ve Balkanlar'da yaygınlık kazanmıştır.

Hanefi mezhebinde bir konuda hüküm çıkarmak için önce "kitap"a (yani İslam'ın kutsal kitabı Kur'an-ı Kerim'e) başvurulur. Kitapta bir delil bulunamazsa hadislere bakılır. Hadisler'de yoksa sahabenin birinin görüşü temel alınır. Sahabe sözünde de bir cevap bulunamazsa en son kıyasa başvurulur.





2011 Dünya Halter Şampiyonası - Kadınlar +75 kg

Kadınlar + 75 kg mücadelesi 12-13 Kasım 2011 tarihlerinde düzenlenmiştir.





En İyi Roman Hugo Ödülü

Hugo Ödülleri her yıl, "World Science Fiction Society" (Dünya Bilim Kurgu Topluluğu) tarafından bir önceki yılın en iyi bilim kurgu ve fantezi eserlerine verilir. Ödülün adı, bilim kurgunun öncü dergilerinden "Amazing Storiesin kurucusu Hugo Gernsback'ın adından gelir ve önceleri resmi olarak Bilim Kurgu Başarı Ödülü olarak bilinirdi. Ödül spekülatif kurgu için mükemmel bir vitrin ve bilim kurgu edebiyatı için en çok tanınan edebi ödül olarak tanımlanmıştır. En İyi Roman Hugo Ödülü"' bir önceki yıl İngilizce olarak yazılmış ya da İngilizceye çevrilmiş olan bilim kurgu ya da fantezi romanları için her yıl verilir. Eser, topluluk tarafından 40.000 kelimeyi aştığı takdirde roman olarak tanımlanmaktadır. Daha kısa eserler için ise kısa öykü, öykü ve kısa roman kategorilerinde ödüller verilmektedir. En İyi Roman Hugo Ödülü 1954 ve 1957 yılları dışında, 1953'ten beri her yıl dağıtılmaktadır. Normal Hugo Ödüllerine ek olarak, 1996'dan itibaren, Geçmişe Yönelik Hugo Ödülleri de verilmeye başlamıştır. Bu geçmişe yönelik ödüller yalnızca daha önce World Science Fiction Convention (Dünya Bilim Kurgu Kongresi) yapılmış ama ödül dağıtılmamış olan yıllar için dağıtılmaktadır. Günümüze kadar, 1946, 1951 ve 1954 yılları için en iyi roman ödülü verilmiştir.

Hugo Ödülü adayları ve kazananları, Worldcon'a katılan ve destekleyen üyeler tarafından belirlenir ve ödüllerin sunuşu kongrenin ana hadisesidir. Kazananlar Dünya Bilim Kurgu Topluluğu Tüzüğüne göre beş adaylı alternatif oy yöntemi ile belirlenir. Oy pusulasında yer alan beş roman o yıl içinde kongre üyeleri tarafından en çok sayıda destek alan romanlardır. Yıl içinde üyelerin aday göstereceği roman sayısında sınırlama yoktur. 1953 yılından 1958 yılına kadar ödülü kazanan dıiındaki adaylar kayda alınmamıştır ancak 1959 yılından itibaren beş adayın tamamı da listelenmektedir. İlk adaylıklar üyeler tarafından Ocak ile Mart ayları arasında yapılır, kongrenin toplanacağı tarihe göre değişiklik gösteren beş aday üzerine oylama Nisan ile Temmuz arasında yapılır. Worldcon genellikle her yıl Eylül ayının başına doğru dünyanın farklı bir şehrinde toplanır.

59 yıldır süregelen adaylıklar içinde 126 yazarın eserleri ödüle aday gösterilmiş, bunlardan 41 tanesi ödülü kazanmıştır. Robert A. Heinlein on bir adaylık ve beş ödül ile ödülü en çok kazanan ve en çok aday gösterilen yazardır. Lois McMaster Bujold dokuz kere aday gösterilmiş ve dört kere ödülü kazanmıştır. Ödülü iki kereden fazla kazanan diğer yazarlar üç kere ödülü kazanan Isaac Asimov, Connie Willis ve Vernor Vinge'tir. Larry Niven ve Robert J. Sawyer sekiz kere aday gösterilmiş ama ancak birer kere ödülü kazanmışlardır. Robert Silverberg ise ödül kazanmadan en çok aday gösterilen (dokuz kere) yazardır.

Aşağıdaki tabloda yıllar eserlerin ilk yayımlandığı tarihi değil, ödül töreninin yapıldığı tarihi gösterir. Mavi hücreli satırlar ödülü kazananları, beyaz hücreli satırlar ise adayları gösterir.

  *   Ödülü kazananlar

1996 yılından başlayarak Dünya Bilim Kurgu Topluluğu "Retro Hugo" kavramını ortaya çıkardı. Bu ödüller, 50, 75 ve 100 yıl önceye dönük olarak verilebilmektedir. Retro Hugo ödülleri yalnızca kongre yapılan ama ödül verilmeyen yıllar için verilebilmektedir. Retro Hugo ödülleri üç kere olmak üzere 1946, 1951 ve 1954 yılları için verilmiştir. Bu üç ödülün hepsi 50 yıl sonra verilmiştir. Bir sonraki Retro Hugo ödülleri 1939 yılı için 2014 yılında verilebilecektir.






Yaralama (anlam ayrım)

Yaralama aşağıdaki anlamlara geliyor olabilir.




Sarı Arap sümbülü

Sarı Arap sümbülü ("Muscari macrocarpum"), Hyacinthaceae familyasından çok yıllık soğanlı bir bitki türü. Tıpkı diğer Arap sümbülü türleri gibi bu türde de, her soğan baharda çiçek açar ve sonrasında üst gövde ölür ancak soğanlı bölüm sağlam kaldığından sonbahar sonu, kış başı soğanlar tekrar bir üst gövde oluşturur.

Doğu Girit, Amorgos ve güney batı Türkiye anavatanı olup, bu bölgelerde kayalık alanlarda doğal olarak yetişir ve süs bitkisi olarak da yetiştirilir.

"M. macrocarpum" aynı cinsin içinde bulunan "Muscari racemosum" türünü andırır. Büyük soğanlarla kalın köklere sahiptir. Her bir soğan yeşilimtırak-yeşil yapraklara sahiptir. Çiçekleri gövdenin 10–15 cm'lik salkımlar halinde çiçekleri yükselir, her bir çiçek yaklaşık 1 cm uzunluğundadır. Açmadan önce menekşemsi bir renktedir; tam açtığında çiçekler sarı bir renk alır. Muza benzer güzel bir koku etrafa yayar.




Ayberk Erkay

Edebiyatçı, çevirmen.
Fransız edebiyatı, çağdaş felsefe ve tiyatro kuramları eğitimi aldıktan sonra bu alanlarda uzmanlaştı, akademik ve yazınsal çalışmalarını bu alanlarda sürdürdü. Başta Fransızca olmak üzere, farklı Batı dillerinden çok sayıda edebi eseri Türkçeye çevirdi. Türkçeye kazandırdığı yüzden fazla tiyatro oyunu, çok sayıda düzyazı ve poetik metnin bir kısmı farklı yayınevleri tarafından yayınlandı, oyun çevirilerinden birçoğu profesyonel ve amatör topluluklar tarafından sahneye taşındı. Rimbaud, Stendhal, Mallarmé, De Quincey, Apollinaire, Blake, Tzara, Artaud, Vian, Bataille, Koltès gibi Batı edebiyatının farklı mecralarında öncülük etmiş isimlerden yaptığı çevirilerin yanı sıra kıyıda kalmış metinler üzerine yaptığı araştırmalar, yazınsal çalışmalar ve çevirilerle alana katkıda bulundu, çağdaş birçok ismin tanınmasına vesile oldu.

Yurtiçi ve yurtdışında sanat ve edebiyat odaklı birçok yayına, koleksiyona ve repertuara, araştırmaları, yazıları ve çevirileri ile katkı sağladı, yayın editörü olarak görev yaptı ve farklı yayınevlerinin bünyesinde çeşitli sanat ve edebiyat dizilerinin yönetimini üstlendi. Yine yurtiçi ve yurtdışında olmak üzere, Batı edebiyatı ve tiyatrosu konulu birçok toplantıda, akademik oturumda ve uluslararası festivalde söz aldı.

Yazınsal çalışmalarını ve akademik faaliyetlerini Batı edebiyatında dramatik ve poetik metinler üzerine yoğunlaştırmakla birlikte, edebi çeviri uğraşına ara vermeden devam etmekte, gölgede kalmış metinlerin izini sürerek bir edebiyat arkeolojisi alanı oluşmasına ve gelişmesine katkıda bulunmaktadır.





Yaratılış





Kurgu

Kurgu, tamamen veya kısmen gerçeklere dayanmayan; yazar veya sanatçının hayal gücünün eseri olan kişi, yer ve olaylar içeren eser. Edebiyat, tiyatro, sinema ve müzikte kurgusal eserlere sıklıkla rastlanır. Kurgusal eserler -biyografi veya tarihçeler gibi- gerçek kişilere, me