attaki notalar bestekarları tarafından onaylanmış orijinal şekliyle korunur.

"Türk Musikisi Bestekarlar Külliyatı", Kültür Bakanlığı tarafından tüm dünyadaki Türk kültürü merkezlerine dağıtılmıştır.

3 Mayıs 1926 yılında Ankara Beypazarı'nda doğdu. Yüksek Ekonomi ve Ticaret Okulu'ndan 1949 yılında Banka ve Muhasebe bölümünden mezun oldu. Yeni açılmakta olan İstanbul Radyosu'nda mali ve idari görevlerde bulundu. İstanbul Üniversitesi'nde Rektörlüğün mali işlerini üstlendi. 1953 yılında tekrar Basın Yayın Turizm Genel Müdürlüğü'nün Ankara'daki merkezinde büro şefi olarak görev aldı. 1954 yılında bu teşkilattan yeni açılan Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü'ne devam etti. 1955-1957 yılları arasında İstanbul Radyosu'nun Tahakkuk Şefliği görevine tayin edildi. 1958 yılında Basın İl Temsilciliği'nde görevlendirildi. Buradaki görevinde yurtdışından gelen filmlerin sansür heyetinde Basın Temsilciliği üyesi olarak çalıştı. Bu görevde 6 ay çalıştıktan sonra İstanbul Tanıtma ve Turizm Müdürlüğü'ne döndürülmesi uygun görüldü.

İstanbul Radyosu Raportörlüğü'ne atanan Rahmi Kalaycıoğlu, bu görevine 1964 yılına kadar devam etti. 1978'de Yüksek Ticaretliler adlı gazeteyi çıkardı.

1990'dan beri, vefatına kadar (17.04.2012) Türk Musikisi ile ilgili çok önemli çalışmalar yapmaktaydı. Türk Musikisi'nin babası olarak anılan ve hayatını Türk Musikisi'nin yaşatılması adına yaptığı çalışmalara adayan Rahmi Kalaycıoğlu vefatına kadar da bu görevi kendine borç bildi.

Türk Musikisi'ne çok büyük eserler katan 90 bestekarın binlerce eserini toparlayıp derleyen Rahmi Kalaycıoğlu, Türk Musikisi'nin sonraki nesillere ulaşması adına 5 cilt Türk Musikisi Bestekarlar Kulliyatı çıkartmıştır.





Gelir İdaresi Başkanlığı

Gelir İdaresi Başkanlığı, vergiler ile diğer gelirleri tahsil etmekle sorumlu olan, Türkiye Cumhuriyeti Maliye Bakanlığına bağlı bir devlet kurumudur. Teşkilat yapısı ve görev alanları, 5345 Sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun ile düzenlenmiştir.

Gelir İdaresi Başkanlığı, merkez ve doğrudan merkeze bağlı taşra teşkilatı olarak örgütlenmiştir.

Başkanlığın merkez teşkilatı ana hizmet, danışma ve yardımcı hizmet birimlerinden oluşmaktadır.



5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun uyarınca taşra teşkilatı, 29 ilde örgütlenmiş 30 Vergi Dairesi Başkanlığı ile 52 İl Defterdarlıkları bünyesinde yer alan gelir birimlerinden oluşmaktadır.
Vergi Dairesi Başkanlıkları; grup müdürlükleri, bunlara bağlı müdürlükler, şubeler ile vergi dairesi müdürlükleri ve komisyonlardan oluşmaktadır. Gelir İdaresi Başkanlığı, ülke genelinde 442 Vergi Dairesi ve 20.000 A kadro kariyer kadro Gelir Uzmanı ve Gelir Uzman Yardımcısı ve 22.126 büro memuru, şoför, güvenlik, veznedar ve hizmetli personel çalışanı ile kayıtlı vergi mükelleflerine yüz yüze ve internet ortamında hizmet vermektedir.

Gelir İdaresi Başkanlığı, ülke genelinde 437 Vergi Dairesi Müdürlüğü ve 557 merkez, 40.659 taşra olmak üzere toplam 41.236 çalışanı ile kayıtlı vergi mükelleflerine yüz yüze ve internet ortamında hizmet vermektedir.





Güney İtalya'nın Normanlar tarafından fethi

Güney İtalya'nın Normanlar tarafından fethi, 11. ve 12. yüzyıllarda güney İtalya bölgesindeki çok sayıda muharebe ve farklı Norman asıllı siyasi aktör tarafından gerçekleştirilen fetih dönemini anlatır. İlerleyen dönemlerde Sicilya Krallığı olarak birleşecek özneler ilk başlarda dağınık olarak bölgede hüküm sürecektir. Krallık, Sicilya Adası ve Güney İtalya'nın yanı sıra Malta ve Kuzey Afrika'da da topraklar elde edecektir.

Göçmen Norman savaşçılar paralı asker olarak Lombardlar ve Bizanslıların yanında savaşlarda yer alarak bölgeye yavaş yavaş gelmeye başlarlar. Bu sayede Güney İtalya'daki uygun ortamın haberi Normandiya bölgesine iletilecek ve bir göç dalgası başlayacaktır. Silahlı gruplar zamanla bölgeye yerleşecek, başlarına buyruk şekilde yaşayacak ve bağımsız derebeylikler kuracaklardır. Bölgeye geldiklerinden yaklaşık elli yıl sonra bu derebeylikler birleşerek bir krallığa dönüşecektir.

1066 yılındaki Hastings Muharebesinin ardından İngiltere'nin fethinin tersine Güney İtalya'nın fethi bir muharebenin ardından kazanılan zaferle olmamıştır. Fetih uzun bir döneme yayılmış ve sayısız muharebe sonrasında gerçekleşmiştir. Farklı zamanlarda fethedilen topraklar daha sonra birleşmiştir. İngiltere'nin fethine kıyasla plansız ve dağınık olsa da aynı derecede kalıcı ve etkili olmuştur.

Norman şövalyelerin İtalya'ya gelişleri ile ilgili rivayet çok sayıdadır. Bunlardan ilkinin 999 yılında gerçekleştiği anlatılır. Buna göre Kudüs'teki Kutsal Kabir Kilisesini ziyaret ettikten sonra topraklarına dönen Norman hacılar Apulia yolunda Salerno'da konaklarlar. Burada Salerno Prensi III. Guaimar tarafından ağırlanırlar. Bu sırada şehir yıllık vergilerini talep etmeye gelen Sarazenlerin saldırısına uğrar. Talep edilen vergi toplanırken Normanlar Lombardların nasıl bu kadar sinmiş olduğuna anlam veremeyip savaş kararı alırlar. Kuşatma yapanlara saldırarak dağıtan Normanlar Guaimar üzerinde büyük etki yaparlar. Kalmaları konusunda yapılan ısrarları geri çeviren Normanlar, ülkelerine döndüklerinde bölgedeki askeri ihtiyacı anlatacaklarını belirtirler. Bazı kaynaklarda Guaimar'ın Normandiya'ya elçiler göndererek Norman şövalyelerini ülkesine davet ettiği söylenir. Normanların bu şekilde Güney İtalya'ya gelişine "Salerno geleneği" denir.

"Salerno geleneği" ilk kez Montecassino'lu Amatus tarafından "L'Ystoire de li Normant" adlı eserinde geçer. Bu eser 1071-1086 döneminde yazılmıştır. 12. yüzyıl tarihçilerinden Ostia'lı Leo'nun "Chronicon Monasterii Casinensis" eserini devam ettiren Diyakoz Pietro da Amatus'dan alıntı yapar. 17. yüzyıl tarihçilerinden Caesar Baronius'un 'Annales Ecclesiastici" eserinde artık "Salerno geleneği" kabul görmüş bir doğru niteliğindedir.

Normanların İtalya'ya gelişlerine dair diğer bir anlatım "Gargano geleneği" olarak bilinir. Buna göre Monte Gargano'da Mikâil Kilisesine giden Norman hacılar Bari hükümdarı Lombard Melus ile karşılaşarak onun Bizans hakimiyetindeki Apulia'ya yapacağı saldırıya katılmaya karar verirler, yıl 1016'dır. Salerno geleneğinde olduğu gibi bu olayın da iki tarihsel kaynağı vardır. Apulia'lı William tarafından 1088-1110 döneminde kaleme alınan "Gesta Roberti Wiscardi" adlı eseri ve buna dayanılarak yüzyıl sonra kaleme alınan Alexander isimli bir rahip tarafından kaleme alınan "Chronica monasterii S. Bartholomaei de Carpineto" adlı eser. Bazı kaynaklarda ise Salerno ile Gargano hikâyeleri karıştırılır ve birleştirilir.

Diğer bir rivayet ise Drengot ailesindeki kardeşlerin gönüllü olarak sürgüne gitmesine dayandırılır. Buna göre Osmund veya Gilbert isimli kişi Normandiya Dükü (muhtemelen II. Richard) huzurunda William Repostellus adlı kişiyi kızına hakaret ettiği gerekçesiyle öldürmüştür. Öldürülme tehlikesine karşı Roma'ya kaçan Drengot kardeşler durumu Papa'ya anlatmak isterler. Bazı kaynaklarda hikâye 1027 yılında tarihlenir ve Papa bulunmaz. Kaçan kardeşlerin Gilbert, Osmund, Ranulf, Asclettin ve Ludolf olduğu belirtilir.

Bu hikâyelerin ötesinde Normanların İtalya'da savaş sahnesine ilk olarak çıktığı tarih olarak 1017 yılı alınır. Bizans birliklerine karşı Melus saflarında savaşan Normanlı paralı askerlerin aynı yılın ilk aylarında yola çıkmış olması muhtemeldir.

9 Mayıs 1009 tarihinde İtalya'daki Bizans topraklarının başkenti konumundaki Bari kentinde yerel bir ayaklanma patlak verir. Yerel Lombardlardan Melus isimli bir asilzadenin önceliğinde patlayan isyan kısa sürede diğer Bizans topraklarına da yayılır. Süren ayaklanma sırasında 1010 yılı başlarında Bizanslı yönetici İoannis Kurkuas öldürülecektir. Yerine geçen Basil Mesardonites destek birlikleriyle bölgeye gelecek ve ayaklanmacıları kuşatacaktır. Şehirdeki vatandaşlar Bizansla görüşmelere başlayaak ve ayaklanmayı çıkartan Melus önderliğindeki asiller şehirden kaçmak durumunda kalacaktır. Bölgede Bizans denetimini yeniden sağlayan Basil intikam peşinde koşmayınca durum kontrol altına alınacaktır. 1016 yılında ölen Basil'in yerine gelen Bizanslı yönetici Leo Tornikios Kontoleon'a karşı yeniden ayaklanan Melus bu kez bölgeye yeni gelmiş olan Norman savaşçılarla yola çıkar. Arenula bölgesindeki Fortore Muharebesinde Bizans kuvvetleri başarılı olamaz. Bunun üzerine idareyi bizzat ele alan Kontoleon ikinci muharebede Melus'a yenilir. Üçüncü çatışma olan Vaccaricia Muharebesinde Melus'un zaferi kesindir. Fortore'den Trani bölgesine kadar olan bölgeyi denetimine alan Melus'a karşı Bizans yeni bir yöneticiyi Basil Boiannes'i gönderir. Boiannes'in çağrısı üzerine Normanlarla savaşmak üzere seçkin Vareg Muhafızları bölgeye gönderilir. Ofanto Nehri kıyılarındaki muharebede Bizans kuvvetleri galip gelir. Basileios Boioannes galibiyetin üzerine hemen bir kale inşa ettirerek Apulia ovasına hakim olmaya çalışır. Buradaki Boiannes kuvvetlerinin arasında artık Norman paralı askerler de yer almaktadır. Güneydeki gelişmelerden kaygı duyan Papa VIII. Benedictus Kutsal Roma İmparatoru II. Heinrich'den güneyde artan Bizans etkisine karşı müdahale etmesini ister. 1022 yılında Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu orduları bölgeye gelecek ancak kuşatılmasına rağmen Troia adı verilen kale düşmeyecektir. Lombard prenslerin ayaklanması sona ererken, 1027 yılında görevden alınan Boiannes'den sonra bölgedeki Bizans etkisi giderek azalacaktır.

Norman savaşçı Ranulf Drengot komutasındaki Norman paralı askerler 1024 yılında Salerno Prensi III. Guaimar saflarında Capua'ya saldırır. Amaç V. Pandulf'un yerine IV. Pandulf'u geçirmektir. 18 ay süren yoğun kuşatmanın ardından 1026 yılında şehir düşer ve tahta IV. Pandulf geçer. V. Pandulf önce Napoli'ye sonra da Bizans topraklarına kaçacaktır. IV. Pandulf, IV. Pandulf'u sakladığı için Napoli'ye saldırır ve şehri ele geçirir. Bu dönemde Norman paralı askerler sürekli olarak saf değiştirmekte ve geçmişte ele geçirdikleri şehirleri geri almaları için eski düşmanlarının hizmettine girmektedir. Şehrini kaybeden IV. Sergiu