tek bir vahyi görümü detaylıca anlatır. Daniel, görümlerin açıklanabilmesi için meleksi yardımlara ihtiyaç duymaktadır ve her vahiy onu yüksek derecede etkilemektedir.

Babilli Belşazzar'ın ilk yılında Daniel, dört kralı veya krallığı simgeleyen dört yaratıklı bir kehanet görmüştür: "Dördüncü yaratık yeryüzünde ortaya çıkacak dördüncü krallıktır. Bütün öbür krallıklardan farklı olacak, bütün dünyayı yiyip bitirecek, çiğneyip parçalayacak. On boynuz bu krallıktan çıkacak on kraldır. Bunlardan sonra öncekilerden farklı bir başka kral ortaya çıkıp üç kralı tahtlarından indirecek. Yüceler Yücesi'ni kötüleyen sözler söyleyecek, O'nun kutsallarına baskı yapacak. Belirlenen zamanları, yasaları değiştirmeyi amaçlayacak. Kutsallar üç buçuk yıl için eline teslim edilecekler. Ama mahkeme kurulacak, onun egemenliğine son verilecek, büsbütün yok edilecek. Göklerin altındaki krallıklara özgü krallık, egemenlik ve büyüklük kutsallara, Yüceler Yücesi'nin halkına verilecek. Bu halkın krallığı sonsuza dek sürecek, bütün uluslar ona kulluk edip sözünü dinleyecek".

Belşazzar'ın üçüncü iktidarlık yılında elde edilen görümde bir koç ve bir de erkek keçi vardır. Koçun iki boynuzu Medleri ve Persleri simgelerken keçi Yunanları temsil etmekteydi. Güçlü iri tek boynuzu olan keçi, boynuzu kırılıp, daha güçsüz dört boynuz çıkana kadar kudretliydi. Bu görüm, "Tanrı'nın ordusuna savaş açan" ve "2300 gün boyunca" tapınaktaki günlük sunuları oradan çıkarıp mabedin kutsallığını bozan sapkın krala odaklanmaktadır.

Ahaşveroş'un oğlu Darius'un iktidarlığının ilk yılındaki görüm yetmiş adet "yediler" (hafta) ile ilgilidir. Görümde Kudüs'ün ıssız kalacağını söyleyen Yeremya'nın öngörüsünün 70 yıl süreceği anlatılır. Daniel, Tanrı'ya Kudüs'ü ve tapınağı onarması için yalvarır. Meleksi açıklama Yeruşalim'in yeniden yapılacağını, ancak onarım uzun yıllar alacağını bildirir ve Mesih'in yeniden ortaya çıkışıyla ilgili tarihler verir. Bu süre toplam 70 haftadır ve bu 70 haftanın sonunda gelecek bir kralın şehri ve tapınağı tekrar yıkacağını anlatır.

Daniel'e bildirilen bu açıklama Yeruşalim'in yeniden inşası ve Mesih'le ilgili bilgileri içerir. Toplam 70 yıllık haftanın 490 yıl ettiği görüşü hakimdir. Her günün yıl olarak hesaplanması gerektiği başka ayetlerden de görülür. Buradaki her gün bir yıl olarak hesaplanır. İlk 7 hafta 49 yıl (7 x 7 yıl = 49 yıl) sürecektir. Bu sürenin başlangıcı "Yeruşalim'in onarımı ve yeniden inşası için buyruğun çıkmasından" itibarendir. Koreş'in (Kiros) verdiği ilk buyruk "Yeruşalim'in değil", yalnızca "mabedin" yapımına ilişkindir. (2. Tarihler 36:23, Ezra 1:2,3). Daha sonra muhalifler mabedin yapımını engellemeye giriştiklerinde Kral Darius, Koreş'in böyle bir buyruk çıkardığını öğrenir ve "mabedin" inşası buyruğunu uygulanmasını emreder. Yeruşalim'in ve surlarının inşa buyruğu Nehemya'nın 1. Artakserkses'in sakisi olduğu dönemde çıkartılır. Bunun tarihi kral Artakserkses'in hükümdarlığının yirminci yılı olan MÖ 455'tir (Nehemya 2:1,3-9).

Yedi ve altmış iki hafta sonunda ise (7 + 62 = 69 hafta, 69 x 7 yıl = 483 yıl) Önder Mesih gelecektir. Buna göre Önder Mesih'in meshedilerek görevine başlayacağı tarih MS 29 yılı olmaktadır. Sıfır yılının olmaması nedeniyle, MÖ 455'ten MS 29 yılına kadar toplam 483 yıl etmektedir (MÖ 455 + MÖ 29 = 484 yıl, 484 - 1 (1 yıl, sıfır yılı yok) = 483 yıl).

İsa'nın Mesih olarak görevine başladığı tarih 70 haftanın sonuncusudur ve 70. haftanın başlangıcıdır. Bu tarih MS 29 yılıdır. İsa bu son haftanın (7 yıl) ortasında öldürülecektir. Bunun tarihi de MS 33 yılı olmaktadır. İsa'nın ölümü geçmişteki Musa Kanunu'nda sunulması emredilen hayvan kurban ve sunularının yerine geçmiş olacaktır. Bu şekilde Musa Kanunu'nun çiğnenmesine son verilmiş olacaktır. İsa'nın kurbanlığı bu kanunların çiğnenmesinden dolayı ortaya çıkan günahı sona erdirecek, suç için kefaret edecek ve kalıcı doğruluğu getirecektir. Mesih'in ölümü hayvanlarla ilgili kurban ve sunuyu ortadan kaldırmış olacaktır. Ayrıca Musa aracılığıyla Tanrı'yla ve İsraillilerle yapılan ahit de (Sina Dağı eteklerindeki antlaşma) sona ermiş olacaktı. Bunun tarihi de 70 haftanın bitimi olan MS 36 yılıdır.

Bunların arkasından gelecek olan bir önder Yeruşalim'i, kutsal yeri (Mabedi) mahvedecektir. Bu olaylar ilk olarak MS 66'da başlayan ve MS 70 yılında sona eren General Titus'un önderliğindeki Roma ordularının Yahudilere ve Yeruşalim'e saldırısıyla gerçekleşmiştir. Yahudilerin gözünde Roma bayraklarının kanatları "iğrenç şeylerin kanadı"nı oluşturuyordu. MS 70 yılında Yeruşalim ve Mabedi tamamen yıkıldı. 1.100.000 Yahudi öldürüldü; yaklaşık 90.000 Yahudi tutsak alındı ve daha sonra öldürüldüler (Matta 24:15-22, Luka 23:26-31)

Daniel 9:

MÖ 536 civarlarında, Pers kralı Kiros'un üçüncü iktidarlık yılında Daniel'in bir görümü daha olur ve bu görüm "Kuzey Krallığı" ile "Güney Krallığı" arasındaki anlaşmazlık ile ilgilidir. Bir melek Daniel'e görünerek şeytani "Pers prensi"nin bir muhalif olduğunu fakat "İsrail'in büyük prensi" Mikail'in onları koruyacağını ve ayakta bir tek Mikail'in kalacağını anlatır.

1. Enoh, Yeşaya, Yubile, Yeremya ve Hezekiel'in yanı sıra Daniel'in görümleri, apokaliptik ideolojiye, Qumran cemaatinin Ölü Deniz parşömenlerindeki sembolizmine ve erken Hristiyan edebiyatına ilham kaynağı olmuştur.

 - "Yahuda Kralı Yehoyakim'in krallığının üçüncü yılında Babil Kralı Nebukadnessar Yeruşalim'in üzerine yürüyüp kenti kuşattı."

Donald Wiseman tarafından 1956'da yayımlanan Babil Tarihçesine göre, Nebukadnezar Kudüs'ü ilk defa MÖ 2 Adar (16 Mart) 597'de fethetmiştir. Wiseman yayımından önce E. R. Thiele, Ahit kaynaklarından yola çıkarak bu zamanın MÖ 597 baharı olduğunu bulmuştur. Aralarından William F. Albright'ın da bulunduğu diğer bazı uzmanlar sıkça bu tarihin MÖ 598 olduğunu belirtir.

Ölü Deniz parşömenlerinden çıkan "Nabonidus Duası" isimli üç fragman, Nebukadnezar'ın delirdiğini anlatan ile paralellik göstermektedir.

Fragmanlarda adı "N-b-n-y" olan Babil kralının yedi yıl boyunca Tanrı'nın "şeytani hastalığı"ndan muzdarip olduğu anlatılır; iyileşmesi ve günahlarının affolması araya giren sürgündeki Yahudi "kahin" tarafından gerçekleştirilmiştir. Bunun üzerine kral, birinci tekil şahıs dili kullanarak "Yüceler Yücesi"ni kutsayan bir bildiri yayınlamıştır.

Ürdün hükümetince ele geçirilen bu fragmanlar ilk defa 1956'ta Milik tarafından yayımlanmıştır. Bundan çok önceleri uzmanlar tarafından Nabonidus'un Teima'ya sürgüne gönderilmesi Nebukadnezar'ın sürülüp delirdiğini anlatan Daniel 4 ile paralellik gösterdiği iddia edilmişti.

Nabonidus Duası ile Nebukadnezar'ın deliliği arasında bazı farklar da mevcuttur:

Uzmanların genel kanısına göre Daniel 4, Nabonidus gelenek ve efsanelerinden faydalanmıştır. Diğer bazı uzmanlar ise "Nabonidus Duası"nın Daniel kitabından esinlendiğini belirtir. Matthias Henze'ye göre "Nebukadnezar'ın deliliği"nin kaynağı Gılgamış Destanı'dır ve Daniel kitabının yazarı "vahşi insan" Enkidu'nun tanımından unsurlar kullanmıştır.

Bir başka ihtimale göre Nebukadnezar'ın delilik hikâyesinin kaynağı "BM 34113" no'lu çivi yazısıdır.

Babil'de bulunan yeni bulgulara göre 'de kullanılan isim olan Belşazzar, babası Nabonidus ile birlikte ve babası Tema'dayken tek başına hükümdarlık yapmıştır. Fakat, Nabonidus Silindiri'nden de anlaşıldığına göre Belşazzar'ın "kral" sıfatı taşıdığıyla ilgili bir bilgi bulunamamıştır. Bununla birlikte eski döneme ait kanıtlar halkın bir valiye de kral diyebildiğini göstermektedir.

MS 1850'de Ferdinand Hitzig, çok açık bir şekilde Belşazzar'ın (Belşatsar) hayal ürünü olduğunu iddia etti. Bunun nedeni Bu adın Kitabı Mukaddes'in dışında geçmiyor olmasıydı. Her şeyden önce, bu dönemle ilgili tarihsel kayıtlar çok az sayıda olduğundan, bu kral hakkında hiçbir yazının bulunmamış olması Belşazzar'ın gerçekte yaşamadığının kanıtı değildi. Bu iddiadan sonra MS 1854'te Irak'ın güneyinde bulunan Babil'in Ur şehrinin yıkıntıları arasından kilden yapılmış birkaç küçük silindir mühürler bulundu. Bu çiviyazısı belgeler arasında "en büyük oğlu Bel-sar-ussur" için yazılmış bir dua da bulunmaktaydı. Eleştirmenler bunun Belşazzar olduğunu kabul ettiler.

Yine de eleştirmenlerden biri olan H.F. Talbot, Belteşazzar'ın o sırada hüküm süren bir kral olmayıp, henüz çocuk yaşta olduğunu iddia ediyordu. Ancak hemen bir yıl sonra ve daha sonrasında da birçok çiviyazısı tablet bulundu. Bu tabletler Belşazzar'ın katiplerinin ve ev hizmetlilerinin olduğunu gösterdiğinden, çocuk olmadığı kesinleşmiş oldu. Ayrıca başka tabletler Nabonidus'un bir ara, yıllarca Babil'den uzakta yaşadığını göstermiştir. Bu tabletler Nabonidus'un Babil'den ayrı kaldığı bu dönemlerde, en büyük oğlu olan Belşazzar'a "krallığını emanet ettiğini" de gösterdi. Ayrıca Belşazzar'ın Daniel kitabında Nebukadnessar'ın oğlu olarak geçmesi de bir çelişki değildir. İbranice ve Aramca'da "dede" ve "torun" sözcükleri bulunmamaktadır. Bu dillerde kullanılan "oğul" sözcüğü "torun" ve "soy" anlamına da gelebilmektedir. Anlaşıldığı kadarıyla Nabonidus krallığı bir yolla ele geçirmiş ve bunu yasal bir hale getirmek amacıyla Nebukadnessar'ın kızıyla evlenmişti. Bu nedenle oğlu Belşazzar annesi tarafından Nebukadnessar'ın torunuydu ya da İbranice'ye göre oğluydu. Bu duruma göre birinci kral Nabonidus'tu ve Belşazzar da ikinci kral konumundaydı. Belşazzar duvardaki yazıyı okuyabilene krallıkta "üçüncü" yeri vereceğini söylemesinin nedeni de budur. Çünkü ilk iki yer bunlar tarafından doluydular.

Babil'i fetheden kişi, Pers Kralı Büyük Kiros'un generali ve Gutium valisi Gobryas'tır. Tarihte Medli Darius diye bilinen biri yoktur. Pers Kralı Kiros'un ardılı Darius'tu. John J. Collins'a göre Daniel kitabının yazarı hikâyeye uygun olarak bu figürü yoktan var etmiştır.

George R. Law'a göre Medli Darius'u temsil eden olası kişiler şunlardır:

Birçok eleştirmen, Daniel'in Med'li Darius'u uydurduğu fikrine temkinli yaklaşmaktadırlar. Bunun nedeni yine bazı eleştirmenlerin Belşazzar'la ilgili olarak aynı tür iddialarda bulunmuş olmaları ve daha sonrasında bulunan b