rdi. Ertesi yıl, tüm Orta Yunanistan Osmanlı kontrolündeydi. Aynı zamanlarda, Venedikliler Monemvasia'yı ele geçirdi.

Gerakis, 1692'de Mora'ya sefer düzenledi. Korint'i almasına karşın, Akrokorint'i ve Argos'u alamadı. 1694'te bu iki şehri tekrar kuşattı. 1695'te saf değiştirdi. Halka karşı olan kötü tutumu ve 1696'da Arta'yı yağmalayınca, Venedikliler onu tutukladı.

Himare'deki asi Yunanlara destek olmak için, Venedikliler Adriyatik kıyısındaki Avlonya'yı ablukaya aldı. 11-18 Eylül 1690 arası süren kuşatma, şehirde isyana neden oldu. Ancak isyan fazla uzun sürmedi. 14 Mart'ta isyan bastırıldı.

Domenico Mocenigo komutasındaki Venedik filosu, 1692'de Girit'e saldırdı. Başkenti Kandiye'yi kuşatma altına aldı. Bu sırada şehri isyan çıktı. Bunlar rağmen şehir düşmedi; saldırı başarısız oldu. Hatta bunun ardından Osmanlılar, rüşvet yoluyla Gramvousa'yı aldı.

Savaş süresince, iki ülkenin donanmaları sürekli çarpışma içinde olmuştur. Ancak çarpışmalar genel olarak savaşın seyrine etki etmedi.

Savaşın seyrini değiştirebilmek için Morosini, 1693'te Mora'ya döndü. İlerleyen yaşından dolayı 1694'te burada öldü. Yerine gelen kumandan, subaylarının tavsiyelerine uymayarak, Sakız Adası'nı işgal etti. Ancak gelen Osmanlı'nın cevabı ağır oldu. Buradaki yenilgiden sonra, Venedikliler geri çekilmek zorunda kaldı.

Osmanlılar Mora'yı tekrar ele geçirmeye çalışsa da, Thebai'de yenildiler. Aynı zamanlarda, Gerakis Venediklilerin safına katıldı.

1699 yılında imzalan Karlofça Antlaşması, savaşın sonunu getirdi. Mora Venediklilerde kalmış oldu. Venedikliler burayı 4 idari birime ayırdı. Savaş, bölgede ekonomik zarar yaratmıştı. Venedikliler zararın etkilerini yok etmeye çalışsa da, Mora halkının güvenini kazanamadı. Osmanlılar burayı 1715'te geri aldı.




Neo-neo tartışması

Neo-neo tartışması (İngilizce: Neo-neo debate), Uluslararası ilişkilerde uluslararası sistemin yapısına yönelik teoriler olan neorealizm ve neoliberalizm arasındaki tartışmalardır.

Tartışmanın özünde Neorealist ve Neoliberal okula mensup teorisyenlerin Uluslararası sistemin doğasına bakış açılarındaki farklılık yatmaktadır. David Baldwin'in 1993 yılındaki tezine göre iki teori arasında tartışmaya yol açan başlıca unsur anarşinin devletlerin yapısına olan etkisine her iki akımında farklı yorumlar getirmesinde gizlidir. Uluslararası sistemin anarşik bir yapıya sahip olduğu her iki teori tarafından da kabul görmektedir. Ancak Neorealist akıma mensup teorisyenler uluslararası sistemde anarşinin uluslararası işbirliğinin önündeki kısıtlayıcı engellerden biri olduğu ve bu hususun uluslararası kurumlarca aşılamayacağı inancındadır. Buna karşın Neoliberaller Neorealistlerin küreselleşme, karşılıklı bağımlılık gibi konuları görmezden geldiği ve uluslararası sistemde anarşi ve devletin rolünün abartıldığı düşüncesindedir. Neorealistler ise uluslararası kurumların devletlerin davranışlarındaki rolünün Neoliberallerce abartıldığı düşüncesindedir.

Neorealistler uluslararası kurumların çıkarlarının hiçbir zaman devletlerin çıkarlarını domine edemeyeceği görüşündedir. Ancak neoliberaller uluslararası kurumların kurulmasının önünde devletlerin ortak çıkarları söz konusu olduğu sürece hiçbir engel olmadığı görüşündedir. Neorealistler uluslararası kurumları devletlerin bir uzantısı olarak görür, onların devletlerden bağımsız hareket edemeyeceği inancındadır. Oysa neoliberaller her ne kadar uluslararası kurumların kurulmasında devletlerin rolünün yadsınamaz olduğunu kabul etse de kurulmasından sonraki dönemde kurumların bekasının sağlanması için devletlerin rolünün abartılmaması gerektiği inancındadır. Neoliberaller bu konuyu hegemonik stabilite teorisi ile açıklarlar.

Neoliberallerin uluslararası kurumların rolüne yaptığı tarihsel göndermelerden biri soğuk savaş dönemine yapılan vurgudur. Zira Neoliberallere göre soğuk savaş döneminde ABD ile SSCB arasındaki savaşı önleyen kurum BM'dir. Çünkü iki devlet daha önceki dönemlerin aksine BM'nin var olduğu dönemde bir araya gelip uluslararası sorunları konuşabiliyor, iki devlet arasında diyalog ortamı doğabiliyordu.

Neoliberaller ile neorealistler arasındaki farklardan bir diğeri ise her iki teorinin yoğunlaştığı konular arasındaki nüanstır. Neoliberaller Uluslararası ekonomi politiği, ekonomik refah, çevre gibi konularla bolca ilgilenirken Neorealistler ise güç, güvenlik ve devletlerin bekaası gibi hususlara daha fazla önem vermektedir.




Kurşunların Kanunu

Kurşunların Kanunu, başrolünü Yılmaz Güney'in oynadığı yönetmenliğini ise Nuri O. Ergün'in yaptığı 1969 yapımı Türk filmidir.




Büyük Cellatlar

Büyük Cellatlar, başrollerinde Yılmaz Güney ve Nilüfer Koçyiğit'in oynadığı yönetmenliğini ise Yılmaz Duru'nun yaptığı 1967 yapımı Türk filmidir.




Silaha Yeminliydim

Silaha Yeminliydim, başrollerinde Yılmaz Güney ve Nebahat Çehre'nin oynadığı yönetmenliğini ise Kemal İnci'nin yaptığı 1965 yapımı Türk filmidir.




The Kills

The Kills, Amerikalı şarkıcı Alison Mosshart ("VV") ve İngiliz gitarist Jamie Hince ("Hotel") den oluşan bir rock grubudur.

10 yıl önce 14 Şubat 2002′de ilk kez Londra’da bulunan 12 Bar’da sahneye çıkmışlardır. Grup sahneye çıktıkları ilk günü “hayatımızdaki en korkunç ve heyecan verici gündü” sözleriyle ifade ediyor.
Alison Mosshart: “Bir süredir beraber müzik yapıyorduk ancak ortada ne bir kayıt ne de bir grup ismi vardı. O konser karar verdiğimiz nokta oldu, ikimiz bir grup kuracaktık, işe yarayacaktı ya da rezil olacaktık. Sonunda amfilerimizin bile zor sığdığı bir sahnede bulduk kendimizi, 5 şarkı çaldık ve işe yaradı” diyor.

Alison Nicole Mosshart 23 Kasım 1978 ABD doğumlu şarkıcı, besteci, model ve vokaldir. En çok bilinen grupları Indie rock grubu The Kills ve blues rock grubu The Dead Weather dır. Müzik kariyerine 1995' de Florida da 2000'de dağılan punk rock grubu olan Discount ta başladı.
Jamie Hince 19 Aralık 1978 İngiltere doğumlu gitarist,şarkıcı ve bestecidir. Müzik kariyerine Fiji, Scarfo ve Blyth Power gruplarında başladı.






Korkusuzlar (film, 1965)

Korkusuzlar, başrollerinde Yılmaz Güney ve Fikret Hakan'ın oynadığı yönetmenliğini ise Semih Evin'in yaptığı 1965 yapımı Türk filmidir.




Korkusuzlar

Korkusuzlar şu anlamlara geliyor olabilir;





Pernilla Karlsson

Pernilla Karlsson (11 Haziran 1990, Siuntio), Fin şarkıcı.

25 Şubat 2012'de UMK 2012'de birinci olarak Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de 2012 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Finlandiya'yı temsil etmeye hak kazanmıştır. 22 Mayıs tarihinde yapılan 1. yarı finalde "När Jag Blundar" adlı şarkıyla yarışmış ancak finale yükselememiştir.




Torpido Yılmaz

Torpido Yılmaz, başrollerinde Yılmaz Güney ve Tülin Elgin'in oynadığı yönetmenliğini ise Cevat Okçugil'nin yaptığı 1965 yapımı Türk filmidir.




Zımba Gibi Delikanlı

Zımba Gibi Delikanlı, başrollerinde Yılmaz Güney ve Nilüfer Aydan'ın oynadığı yönetmenliğini ise Remzi Jöntürk'ün yaptığı 1964 yapımı Türk filmidir.




Haracıma Dokunma

Haracıma Dokunma, başrollerinde Yılmaz Güney ve Gülsüm Kamu'nin oynadığı yönetmenliğini ise Hasan Kazankaya'nın yaptığı 1965 yapımı Türk filmidir.




April Glaspie

April Catherine Glaspie (d. 26 Nisan 1942), ABD'li eski diplomat. 1991 yılındaki Körfez Savaşı'na kadar ulaşan süreçteki rolü ile bilinir.

Glaspie, Vancouver kentinde doğdu ve 1963 yılında Kalifornia, Oakland'da bulunan Mills Koleji'ni bitirdi. Sonra Johns Hopkins Üniversitesi'nin Paul Nitze İleri Uluslararası Çalışmalar bölümünden 1965 yılında mezun oldu.

1966'da Glaspie, Birleşik Devletler Diplomatik Hizmetler'ine girdi ve orada Orta Doğu uzmanı oldu. Kuveyt, Suriye ve Mısır'daki görevlerden sonra 1989 yılında Irak'a ABD Büyükelçisi olarak atandı. Böylece ABD'nin bir Arap ülkesine atadığı ilk kadın büyükelçi oldu. Saygın bir Arap dili ve edebiyatı uzmanı olarak ün kazandı ve eserleri Irak hükûmeti ile kültürel ve ticari bağlantıları genişletti.

Sonrasında, Glaspie ABD'nin Birleşmiş Milletler'in New York kentindeki görev yerine atandı. Daha sonra Güney Afrika'da ABD'nin Cape Town Başkonsolosu olarak görevlendirildi. 2002 yılındaki emekliliğine kadar bu görevi sürdürdü.

Glaspie'nin Bağdat'a Büyükelçi olarak atanması, ABD'nin İran-Irak Savaşı'nda Irak hükümetine 1980 ve 1988 yıllarında örtülü desteği verdiği bir dönemin ardından gerçekleşti.

Bu bağlamda, Glaspie Irak Başkanı Saddam Hüseyin ve Başbakan Tarık Aziz ile 25 Temmuz 1990'da ilk görüşmesini yaptı. 25 Temmuz 1990'da ABD Devlet Bakanlığı'na çektiği telgrafta görüşmeyi şu biçimde aktardı:

En azından iki şifreli telgraf yayımlandı. Birleşik Devletler Devlet Bakanlığı bu telgrafların doğruluğunu onaylamadı, fakat Glaspie'nin telgrafı George Bush Kütüphane ve Müzesi tarafından ve Margaret Thatcher Vakfı tarafından açıklandı.

Şifreli telgrafın bir versiyonunda Glaspie diyor ki:
Sonrasında şifreli telgrafta Glaspie diyor ki:
Şifreli telgrafın New York Times'da yayımlanan başka bir versiyonunda (23 Eylül 1990) Glaspie diyor ki:
Bu şekilde ifade edilen şifreli telgraflar kamuya açıklandığında, Glaspie Irak'ın 2 Ağustos 1990'da Kuveyt'i işgal etmesine belirtilmeyen bir onay vermekle suçlandı, Glaspie'nin ifadesindeki "Sizin Arap-Arap ihtilaflarınızda bir görüşümüz yok"sözleri tartışıldı ve "Kuveyt meselesi Amerika'nın bir ortak meselesi değildir."sözleri Saddam Hüseyin tarafından Kuveyt konusunu kendi gördüğü biçimde yürütmek üzere bir özgürlük tanındığı yönünde yorumlandı. Buna ek olarak Hüseyin'in girişeceği bir işgalin eğer ABD'nin gücü ile karşılaşacağı yönünde açık bir uyarı verilmiş olması halinde Saddam Hüseyin'in Kuveyt'i işgal etmeyeceği tartışıldı. Gazeteci Edward Mortimer, Kasım 1990'da New York Review of Books'da şöyle yazdı:
Eylül 1990'da, bir çift İngiliz gazetecisi Glaspie'yle Saddam Hüseyin ile görüşmesinin dökümleri üzerinden tartıştılar. Glaspie, "Açıklıkla, düşünmedim, ve hiç kimse Irak'ın bütün Kuveyt'i alacağını düşünmedi.

Nisan 1991'de Glaspie ABD Dış Ilişkiler hakkında Senato Komitesi'nde doğruladı. 25 Temmuz buluşmasında Saddam Hüseyin'i defalarca Kuveyt tartışmasında güç kullanmaya karşı uyardığı"