en fazla üç yıl süreyle geçerlidir fakat süresi uzatılamaz. Sıradan bir pasaport sahibi Filipinler, Maldivler, Makao ve Hindistan'a seyahatlerde vizeyi sınır kapısında alarak seyahat edebilirler. Eylül 2011'den itibaren Endonezya'ya vizesiz seyahat edilebilinmektedir.

Nisan 2010 yılında Myanmar pasaportu el yazısından makine tarafından okunabilir pasaporta yükseltilmiştir.

Henley Vize Kısıtlamaları Endeksi'nin 2015 yayınına göre Burma vatandaşları sınır kapısında vize alarak veya vizesiz 42 ülkeye seyahat edebilirler. Bu sayede Burma vatandaşları Dünya'da seyahat özgürlüğü açısından 95. sırada yer almaktadır.




Doğu Almanya pasaportu

Doğu Almanya pasaportu, 1949-1990 yılları arasında yaşamış bir devlet olan Doğu Almanya tarafından, Doğu Almanya vatandaşlarının uluslararası seyahatlerde kullanması için üretilmiştir. Almanya'nın birleşmesinden bu yana, tüm Alman vatandaşlarına Alman pasaportu verilmiştir.

Doğu Almanya pasaportu'nun kapağı mavi renktedir. Üstte "Deutsche Demokratische Republik" yazısı, ortada Doğu Almanya arması, altta "Reisepass" yazısı yer almaktadır. Doğu Almanya'nın Batı Almanya ile birleşmesinden beri iki ülke vatandaşları da Alman pasaportu kullanmaktadırlar.

Doğu Almanya pasaportu, Almanca, Fransızca, İngilizce ve Rusça olarak yazılmıştır.




Ariobarzanis (Pontus kralı)

Ariobarzanes (Eski Grekçe: Ἀριoβαρζάνης; hükümdarlık dönemi: MÖ 266 – yak. MÖ 250) Pontus Krallığı krallarından ikincisidir ve babası Pontus Kralı I. Mitridat Ktistes öldüğünde tahta çıkmıştır. MÖ 250 ile MÖ 240 arasında kati olarak bilinmeyen bir tarihte öldü.

O zaman Paflagonya'da (günümüz Türkiye'sinin Karadeniz Bölgesi) "Amastris" adlı önemli bir liman olan Amasra'ya hücum edip bu kenti eline geçirdi. Babası I. Mitradat, kendi ölmeden önce, 12 yıl evvelden Anadolu'ya göçmüş olan Kelt Galatların desteği ile, Anadolu'yu istilaya gelmiş olan Ptolemaios II Filadelfos'un Mısır'dan gelen ordusuna karşı gelip, onları Anadolu'dan çıkarma politikasına karar vermiş, bu politikayı uygulamaya başlamıştı. Ariobarzanes de babasının bu politik uğraşına devam etti.

Ariobarzanes öldüğünde yerine daha yetişkin olmayan oğlu II. Mitridat tahta geçti.




Brunei pasaportu

Brunei pasaportu, Brunei vatandaşlarına yurtdışı seyahatleri için verilen belgedir.

Brunei pasaportu kırmızı renktedir. Brunei pasaportunun ön yüzünün ortasında Brunei arması, bunun yukarısında ülkenin adı ve aşağısında "pasaport" yazısı bulunmaktadır. Pasaportta genellikle ad, fotoğraf, imza ve sahibinin doğum tarihi, ve bunu tanımlamak için yardımcı diğer faktörler içerir. Pasaportta bilgiler Malay dili ve İngilizcedir.

Brunei vatandaşları Avrupa Birliği üyesi ülkelerine (28 ülke), ABD, Kanada, Çin, Avustralya ve Yeni Zelanda'ya da vizesiz seyahat edebilme hakkına sahiptirler.

Henley Vize Kısıtlamaları Endeksi'nin 2016 Raporu'na göre Brunei vatandaşları sınır kapısında vize alarak veya vizesiz 151 ülkeye seyahat edebilirler. Bu sayede Brunei vatandaşları Dünya'da seyahat özgürlüğü açısından 23. sırada yer almaktadır.




Bangladeş pasaportu

Bangladeş pasaportu, Bangladeş vatandaşlarına yurtdışı seyahatleri için verilen belgedir. Bangladeş pasaportu verildiği tarihten itibaren 10 yıl süreyle geçerlidir.

Bangladeş pasaportu kahve renktedir. Bangladeş pasaportunun ön yüzünün ortasında Bangladeş arması, bunun yukarısında ve aşağısında, 2 dilde ülkenin adı ve "pasaport" yazısı bulunmaktadır. Pasaportta genellikle ad, fotoğraf, imza ve sahibinin doğum tarihi, ve bunu tanımlamak için yardımcı diğer faktörler içerir.

Pasaport, İsrail hariç dünyadaki bütün milletler için geçerli olduğu belirtilmiştir. Daha önce, Bangladeş pasaportu Tayvan, Rodezya ve Güney Afrika'ya seyahatlerde geçersizdi.

Henley Vize Kısıtlamaları Endeksi'nin 2016 yayınına göre Bangladeş vatandaşları sınır kapısında vize alarak veya vizesiz 39 ülkeye seyahat edebilirler. Bu sayede Bangladeş vatandaşları Dünya'da seyahat özgürlüğü açısından 95. sırada yer almaktadır.





1980 Şampiyon Kulüpler Kupası Finali

1980 Şampiyon Kulüpler Kupası Finali, UEFA'nın en büyük kulüp turnuvası olan Şampiyon Kulüpler Kupası'nın 1979-80 sezonunun şampiyonunu belirleyen maç. İngiltere'nin Nottingham Forest ile Batı Almanya'nın Hamburg takımları arasında oynanmıştır. 1955'ten beri düzenlenen turnuvanın yirmi beşinci finali olan maçı Portekizli hakem António Garrido yönetmiştir. İspanya'nın başkenti Madrid'deki Santiago Bernabéu Stadyumu'nda oynanan maçı 50,000 kişi izlemiştir. 1957 ve 1969 yıllarından sonra Santiago Bernabéu'da oynanan üçüncü finaldir.

Maçın sonunda Hamburg'u 1-0 yenen Nottingham Forest kupayı kazandı. Bir önceki sezonunda şampiyonu olan Nottingham Forest böylece iki sezon üst üste şampiyon olmuş oldu. Toplamda ise katıldığı ikinci finalde de kaybetmemiş oldu. Ayrıca kendi liginde bir şampiyonluğu bulunan Nottingham Forest bu galibiyetten sonra ligindeki şampiyonluktan daha çok Avrupa şampiyonu olan ilk takım oldu. Hamburg ise katıldığı ilk finalde sahadan mağlup ayrıldı.




1981 Şampiyon Kulüpler Kupası Finali

1981 Şampiyon Kulüpler Kupası Finali, UEFA'nın en büyük kulüp turnuvası olan Şampiyon Kulüpler Kupası'nın 1980-81 sezonunun şampiyonunu belirleyen maç. İngiltere'nin Liverpool ile İspanya'nın Real Madrid takımları arasında oynanmıştır. 1955'ten beri düzenlenen turnuvanın yirmi altıncı finali olan maçı Macar hakem Károly Palotai yönetmiştir. Fransa'nın başkenti Paris'deki Prensler Parkı'da oynanan maçı 48,360 kişi izlemiştir. 1956 ve 1975 yıllarından sonra Prensler Parkı'da oynanan üçüncü finaldir.

Maçın sonunda Real Madrid'i 1-0 yenen Liverpool kupayı kazandı. 1977 ve 1978 yıllarında da şampiyon olan Liverpool böylece iki sezon aradan sonra tekrar şampiyon olmuş oldu. Toplamda ise katıldığı üçüncü finalde de kaybetmemiş oldu. Finalde en son 1966 yılında yer alan Real Madrid ise sahadan mağlup ayrıldı. Toplamda ise katıldığı sekizinci finalde ikinci kez kaybetti. Ayrıca son 5 sezonda 3 sezon Liverpool, 2 sezonsa Nottingham Forest şampiyon oldu ve kupa İngiltere dışına çıkmadı.




Şahabettin Süleyman

Şahabettin Süleyman, (d. 1885 İstanbul - ö. 1921 İsviçre), Türk yazar.

Şiir dışında edebiyatın hemen her türünde eser vermiş bir edebiyatçıdır. Fecr-i Ati adlı edebi topluluğun kuruluşunda rol almıştır.

1885 yılında İstanbul’da dünyaya geldi. Babası, Süleyman Şevket Bey’dir. Süleyman Şevket Bey, Türkmenistan'dan gelerek Sındırgı-Bigadiç civarına yerleşen ve Osmanlı Devleti’ne yüksek bürokratlar yetiştirmiş olan “Çavdarlı Ali Ağa hanedanına” mensuptu. Şahabettin Süleyman, ailenin en büyük oğlu idi. Kardeşleri Memduh Süleyman ve Rıza Çavdarlı da yazar olarak yetişmiştir.

Çocukluğu İstanbul ve İzmir’de geçti. Ortaöğrenimini 1904 yılında İzmir İdadisi’nde tamamladı. Lise yıllarında iken Batı edebiyatını izleyecek kadar Fransızca öğrendi. İlk yazısı, 1903 yılında İzmir’de yayımlanan “Ahenk” adlı dergide çıkan “"Ceriha-i Namus"” adlı öyküsüdür. Bu ilk öyküden sonra yazılarını İzmir gazetelerinde yayımlamayı sürdürdü.

Yüksek öğrenimini İstanbul’daki Mülkiye Mektebi’nde 1908 yılında tamamladı. Babası Süleyman Şevket Bey, o sene hayatını yitirmişti. Ailenin geçimini üstlenen Şahabettin Süleyman, Vefa İdadisi’nde Fransızca öğretmenliği ve müdür muavinliği yaptı. Bir yandan da yazı hayatına II. Meşrutiyet’in ilanından sonra İstanbul’da yayımlanmaya başlayan çok sayıdaki gazete ve dergide devam etti. 1909’da, türlü edebiyat ve sanat dergilerinde yazıları çıkan gençlerin bir araya gelip bir topluluk kurmalarına öncülük etti. Fecr-i Ati (Geleceğin Ateşi) adını alan topluğun “"Sanat şahsî ve muhteremdir"” sloganı Şahabettin Süleyman’a aittir. Fecr-i Aticiler çıkarmayı düşündükleri dergiyi yayımlayamayınca “"Şiir ve Tefekkür"” (2–9 Eylül 1909) ile “"Jale"” (25 Kasım 1909) dergilerini yayımladı.

1910 yılında idadilerin 6. ve 7. sınıfları için “"Tarih-i Edebiyat-ı Osmaniye"” adlı edebiyat tarihi kitabını yayımladı. Bu kitabı daha sonra geliştirerek sultanîler için Mehmed Fuad'ın da (Köprülü) imzasıyla "Yeni Osmanlı Târîh-i Edebiyyâtı" adlı eseri yayımladı.

“"Ahlaksızlığı yayıcı"” bulunan “"Çıkmaz Sokak"” oyunu nedeniyle 1910 yılı mayıs ayında Vefa İdadisi’ndeki görevinden uzaklaştırılınca on bir ay boyunca açıkta kaldı. Bu sırada siyasetle ilgilendi. Başlangıçta İttihat ve Terakki taraftarı olsa da Fecr-i Ati zümresi yazarlarından arkadaşı Ahmet Samim’in İttihatçılarca öldürülmesi üzerine bu cemiyetin karşısında yer aldı Bu partinin karşısında kurulan Osmanlı Demokrat Fırkası (Fırka- İbad)’na katıldı ve Hakimiyet-i Milliye gazetesinde siyasi yazılar yazdı. "Yeni Ses" ve "Muahede" gazetelerinde başyazarlık yaptı.

1911’de Mekteb-i Sultani’de Osmanlıca öğretmenliğine atandı. 1912 yılından itibaren “edebi müdürü” olduğu “"Rübab"” adlı bir haftalık dergi çıkardı; başyazarlığını yaptı. Türk edebiyat tarihindeki iki büyük kalem savaşı bu dergide gerçekleşti. Birisi, daha sonra kendilerini “"Nayiler"” olarak tanıtan “Nesl-i Ati” (yeni nesil) sanatçılar ile Fecr-i Ati sanatçıları arasında idi. Bu tartışmada Fecr-i Atici eski arkadaşlarına karşı yeni nesli destekledi. Mevlana’dan ilham alan bu gençlere Mevlevilerin sembolü neyden ötürü “Nayiler” adı verildi. İkinci kalem savaşı ise Şahabettin Süleyman’ın derginin 51. sayısında yayımlanan bir yazısıyla başladı. Bu yazısında Hüseyin Rahmi’nin “"Cadı"” adlı eserini ağır bir dille eleştirdi. Şahabettin Süleyman ve onu takip eden pek çok yazarın eleştirileri, Hüseyin Rahmi’yi “"Şekavet-i Edebiye"” adlı yeni bir eser yazmaya yöneltti.

II. Meşrutiyet’ten sonra İstanbul’da kurulan “"Dârü't Temsîl-i Osmânî"” ve “"Yeni Tiyatro Cemiyeti"” gibi kuruluşların edebi heyetinde yer aldı.

1914’te Darülmuallimin’de edebiyat ve Fransızca dersleri vermeye başladı. 1915’te ise Galatasaray Mekteb-i Sultanisi ve İstanbul Sultanisi’nde edebiyat ve felsefe öğretmenliği yaptı.

1914 yılında Vezir Köse Raif Paşa’nın kızı İhsan Raif Hanım ile evlendi. İhsan Raif, dönemin tanınmış kadın şairlerindendir. Sanatçı çiftin evi, devrin edebiyatçıların toplantı yerlerinden birisi oldu. Tati