provokasyonlarını durdurmaları veya bir savaş arasında seçim yapmaları için ültimatom verdi. Beklenen Haçlı seferinden beri Venedik, Osmanlı yanlısı görünmek istemiyordu; Arnavutluk'a karşı duruşunu yumuşattı.

1457 yılının Mayıs ayının sonunda büyük bir Osmanlı ordusu Arnavutluk'a yaklaştı. İskender Bey, Papa Callixtus'a mektup yollayıp bilgi verdi ve askeri yardıma olan aşırı ihtiyacını da yineledi. Papa yanıt olarak Arnavutluk'a donanma yolladı - üstelik düşman kontrolündeki karaya - fakat bir başarı elde edemediler. Bunun üzerine İskender Bey, yaklaşan Osmanlı ordusu ile tek başına savaşmaktan kaçındı. II. Mehmed, ordunun komutasına İsa Bey Evrenos ile Hamza Kastrioti'yi yerleştirmişti. İsa Bey deneyimli bir komutandı, Gjon Kastrioti'nin 1430'daki isyanını bastırmıştı ve Berat'taki başarılı karşı saldırıyı yönetmişti. Hamza birkaç muhalif Arnavut komutanı yanında getirmişti ve İskender Bey'den bekledikleri taktikler hakkında da şahsi bilgileri mevcuttu. Osmanlı ordusu toplamda 50.000 ilâ 80.000 arası askerden oluşuyordu. Bu büyüklükteki ordular genellikle sultan tarafından yönetilirdi ve orduyu II. Mehmed'in yönettiğine dair söylentiler yayılıyordu. Buna karşılık İskender Bey'in kuvvetleri 8.000 ilâ 10.000 arası askerden ibaret idi.

Osmanlı ordusu tek küme olarak Arnavutluk'a yürümedi. İlk müfrezeler olarak Akıncılar doğrudan Debre'ye ilerledi. İskender Bey bu ilerleyişi oyaladı, fakat Osmanlı ana ordusu geldi, Arnavutların daha fazla direnebilmesi mümkün değildi; İskender Bey geri çekildi. İsa Bey ve Hamza, Arnavut arazisini ve taktiklerini biliyordu, İskender Bey çarpışma için yeni bir yol seçti. Normalde düşmanı cezbeder ve pusuya düşürürdü. Yeni taktiği buna benzerdi, fakat uygulayış tarzını farklı kılmıştı. Düşman tarafından takip edilmeyi imkânsız hale getirmek için İskender Bey ordusunu birkaç gruba böldü, komutanlarına askerlerle ormanlar ve dağlar boyunca ilerlemesini, talimat gelmedikçe Osmanlı ordusuyla hiçbir şekilde çarpışmamalarını ve grupların birleşmemesini emretti. Arnavut savaşçıları yöre halkından yardım alıyordu ve yürüyüş esnasında da ihtiyaçları temin edilebiliyordu.

Osmanlılar Mat ilçesine ilerledi ve bölgeyi talan etti. İskender Bey kuvvetleri ise Osmanlılara paralel düzende dağlarda yol aldı. İsa Bey, İskender Bey'i kesin yenilgiye uğratamadığından dolayı, isyanı tam olarak bastırana kadar Arnavutların ana kalesi Akçahisar'ın kuşatılmamasına karar verdi. Tumenishta (Skënderbeu) dağı kuzeyinde Osmanlı ordusu kamp kurdu ve İskender Bey'in ortaya çıkmasını beklemeye başladılar. Günümüzde Leç'in güneyindeki bu bölgeye "Albulena" (Arnavutça: "Uji i Bardhë") denmekte idi. Tepelere yerleştirilmiş bir dizi muhafız tarafından korunmakta idi. Tumenishta 1450'de meydana gelen Akçahisar Kuşatması'nda İskender Bey'in Osmanlı birliklerine karşı gerçekleştirdiği akınların temelini oluşturduğundan İsa Bey ile Hamza burada meydana gelecek herhangi bir direnişi ezmeye hazırlanıyordu. Başarısız oldular fakat Arnavut kuvvetlerince de herhangi bir saldırıya uğramadılar. İskender Bey'in planı hâlâ riskliydi, Osmanlı komutanları kampın kuzeyini herhangi bir saldırıya karşı güçlendirmişti, kampın doğusu ise az tahkim edildi. Osmanlı keşif kolları Mat Nehrini geçerek Kuzey Arnavutluk'a girdi. Bu keşif grubu Venedik kontrolündeki Leş önlerinde göründü, Venedik bölgesinin içlerine doğru ilerleyişe devam ettiler.

İskender Bey'in ortaya çıkmaması sebebiyle Osmanlı ordusuyla karşılaşmaktan çekindiği ve adamlarının ihanetine uğradığı söylentisi yayılmaya başladı. Bu söylentiler Dıraçlı Venedikliler tarafından da kabul gördü. İsa Bey ve Hamza temkinli davranıyordu, ancak Osmanlı keşif grupları kampın kuzeyindeki İşkodra'ya ulaşmıştı. İskender Bey, Temmuz ve Ağustos ayları boyunca dağlarda kaldı. Ordusunun bu süreçte ne yaptığı kesin olarak bilinmemektedir. İskender Bey, Osmanlıları dışarıda fazla zorlamadan yıpratmayı ve Osmanlı askerlerinin kendisinin kaçtığına inanmasını sağlamayı planlıyordu. George Pjetri isimli elçisini Roma'ya gönderen İskender Bey, Arnavutluk'un kesin olarak düştüğü izlenimini yarattı, Arnavutluk dışında Osmanlı'ya karşı bir müdahelenin gerekliliğini de bildirdi. 17 Eylül 1457'de -Muharebeden sonra-, Papa Callixtus, Johan Navarre'yi haçlı seferine maddi kaynak sağlamak üzere yardıma gönderdiğini İskender Bey'e bildirdi. Ancak Navarre geldiğinde, durum zaten değişmişti.

Yöre halkı İskender Bey'e sadık kaldı ve onu ele vermedi. İsa Bey ile Hamza'nın İskender Bey'in mağlup olduğuna inancı arttı ve bu sayede geri çekiliş başladı. Doğru zamanı değerlendiren İskender Bey, ordusuna sinyali verdi; ayrı gruplar halindeki ordusu Osmanlılara görünmeden birleşti. Ordu Tumenishta tepelerinde birleşmişti - Osmanlı kampının en zayıf noktası - ve 2 Eylül 1457 tarihinde ordu Osmanlı kampına saldırmak üzere üç gruba ayrıldı. İskender Bey, en güvendiği adamlarıyla yüksek bir noktaya çıktı ve Osmanlı askerlerinin dinlenmekte olduğunu gördü. Muhafızları halletmek için elit askerleri ile aşağı indi. Ancak biri İskender Bey'i gördü ve kampın içine doğru bağırarak kaçtı. Muharebenin baskın niteliğini korumak için İskender Bey, askerlerine saldırı için hazır olmalarını emretti.

Metalik araçlardan ve silahlardan gelen gürültü eşliğinde Arnavutlar, Osmanlı kampına hücum etti. Osmanlı askerleri hazırlıksız yakalanmıştı, sayıca üstünlüğe rağmen Arnavut saldırısı karşısında korkuya kapıldılar, beklediklerinden daha fazla Arnavut askeri tarafından saldırıya uğramışlardı. Hamza askerleri düzene sokmaya çalıştı, Arnavutların sayıca az olduğuna dair güvence verdi. İsa Bey ise Hamza Kastrioti'ye destek göndermeye çalıştı, fakat yeni Arnavut birliklerinin taarruzu dikkatini başka yöne çekti. Süvari hücumları ve yapılan karşı hücumlar, ok yağmuru ile savaşın hareketliliğini tuttu; arkebüzcüler ise Osmanlı askerlerini kampın merkezine itmeye zorladı. Etrafının çevrilmiş olduğunu gören Osmanlı ordusu panikledi ve erimeye başladı. Hamza Kastrioti esir düşmüş, İsa Bey ise kaçmıştı. Osmanlı kayıpları 30.000 gibi yüksek bir sayıda idi, bunun 15.000'den fazlasının ölü ve 15.000 kadarının da esir olması kuvvetli ihtimal idi. 24 sancak ile beraber kamptaki Osmanlı hazinesi de Arnavutların eline geçti. Çok sayıda Osmanlı askeri esir edilmişti, bunların arasında Hamza Kastrioti de bulunuyordu. Ölen Arnavut askerler, Mamurrasi'nin 3 km doğusundaki St. Mary Katedrali'nde gömüldü.

Albulena Muharebesi, güneydeki Osmanlı Devleti karşıtı direniş için oldukça önemliydi. Osmanlı Devleti tarihçisi Franz Babinger, bu savaş için "İskender Bey'in en parlak zaferi" demektedir. Arnavut askerlerinin morali yükselmişti, hiç değilse Hamza ordusunu terketmişti. Hamza Kastrioti, Alfonso'nun krallığında, Napoli'de mahkûm edildi. Bir Osmanlı elçisi, esir edilmiş kırk seçkin Osmanlı askeri için fidye getirdi. Elçi, aynı zamanda II. Mehmed ile İskender Bey arasında bir ateşkes antlaşması denemesinde de bulundu, fakat İskender Bey, 1448 ve 1450 yıllarında kaybedilen Svetigrad ile Berat'ın iadesine kadar bir ateşkesi kabul etmeyeceğini bildirdi. II. Mehmed'in bu şartları kabul etmeyeceği anlaşılınca İskender Bey, Svetigrad çevresindeki Arnavut garnizonlarını güçlendirdi. 1460 yılında II. Mehmed ile İskender Bey, üç yıl sürecek bir ateşkes antlaşması imzaladı. Böylece İskender Bey'in Alfonso ölünce taç giyen I. Ferdinand'a yardım etme fırsatı doğdu. Bu sayede Arnavut direnişinin Osmanlı'ya karşı mücadelesi farklı bir hâl aldı ve Arnavutluk'taki Osmanlı saldırıları tekrar başladı. Bu savaş, 1478'te Akçahisar düşene kadar devam edecekti.





Atlanta'daki en yüksek binalar listesi

Atlanta'daki en yüksek binalar listesi ABD'nin Georgia eyaletinde yer alan Atlanta şehrindeki en yüksek yapıların listesidir.




Kuhmo

Kuhmo, Finlandiya'nın Kainuu bölgesinde bulunan bir şehirdir. Şehir, bölgenin güneydoğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 5,456.78 km² olan şehrin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 8,563'tür.






Saarijärvi

Saarijärvi, Finlandiya'nın Orta Finlandiya bölgesinde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 1,422.72 km² olan şehrin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 9,646'dır.

Saarijärvi'nin aşağıdaki şehirler ile kardeş şehir anlaşması bulunmaktadır:




Hanko

Hanko (), Finlandiya'nın Uusimaa bölgesinde bulunan bir şehirdir. Şehir, Helsinki'nin 130 km batısında Finlandiya Körfezi'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 118.96 km² olan şehrin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 8,578'dir.

Hanko nüfusunun neredeyse yarısınu (%44) Finlandiya İsveçlileri oluşturmaktadır. Hanko Yarımadası, Finlandiya'nın en güney ucunu oluşturmaktadır.






Atlantic City'deki en yüksek binalar listesi

Atlantic City'deki en yüksek binalar listesi ABD'nin New Jersey eyaletinde yer alan Atlantic City şehrindeki en yüksek yapıların listesidir.




Kiuruvesi

Kiuruvesi, Finlandiya'nın Kuzey Savonya bölgesinde bulunan bir şehirdir. Şehir, bölgenin kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 1,422.90 km² olan şehrin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 8,342'dir.





Somero

Somero, Finlandiya'nın Güneybatı Finlandiya bölgesinde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 697.67 km² olan şehrin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 9,001'dir.




Alavus

Alavus (), Finlandiya'nın Güney Ostrobotniya bölgesinde bulunan bir şehirdir. Şehir, bölgenin güneydoğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 1,151.46 km² olan şehrin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 11,746'dır.

Alavus'ta tarım ve ormancılık nüfusun önemli bir bölümünü istihdam etmekte olup şehirdeki endüstrinin çoğu inşaat ile ilgilidir. Alavus, 324 km'lik kıyı şeridine sahip 60 gölete sahiptir.




Orivesi

Orivesi, Finlandiya'nın Pirkanmaa bölgesinde bulunan bir şehirdir. Şehir, bölgenin doğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 960.09 km² olan şehrin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 9,313'tür.




Närpes

Närpes (), Finlandiya'nın Ostrobotniya bölgesinde bulunan bir şehirdir. Şehir, Botniya Körfezi'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 985.46 km² olan şehrin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 9,502