raudha Raya'nın "Ratiratnapradipika"sı, Sayana'nın "Ayurveda Sudhanidhi"si ve Lakşmana Pandita'nın "Vaidyarajavallabham"ıdır. Trigonometri ve cebir üzerine çalışmaları olan ünlü bilgin Madhava'yı ve gezegenlerin uyduları olduğunu öne süren Nilakhanta'yı barındıran Kerala Astronomi ve Matematik Okulu dönem içerisinde kurulmuştur.

Vijayanagar mimarisi Çalukya, Hoysala, Pandya ve Çola stillerinin, önceki yüzyıllarda ortaya konmuş tarzların canlı bir bileşimidir. Heykel, mimari ve resim, imparatorluğun yıkılışından sonra uzun süre sanatsal gelişimi etkilemiştir. Mimari stilin ayırıcı yapıları gösterişli bir sütunlu yapı olan "Kalyanamantapa" (evlilik salonu), "Vasanthamantapa" (sütunlu açık salonlar) ve "Rayagopura"dır (kule). Zanaatkârlar, imparatorluk istila tehdidi altında olduğundan, yerel olarak bulunabilirliği fazla olan dayanıklı sert graniti kulandılar. İmparatorluğun anıtsal yapıları bütün Güney Hindistan'a yayıldı. Bunlardan hiçbiri başkent Vijayanagar'daki devasa açık hava tiyatrosunun görkemine erişemedi.

14. yüzyılda krallar vesara ya da Dekkan tarzı yapılar yapmaya devam etti, ancak sonraları ibadet etmeye uygun biçimdeki birleşik Dravid tarzı gopuramlar yapıldı. Bukka'nın "Prasanna Virupakşa" tapınağı (yeraltı tapınnağı) ve Deva Raya'nın "Hazare Rama" tapınağı Dekkan mimarisine örnek teşkil eder. Çeşitli ve dallı budaklı sütun süslemeleri bu tarzın göstergesidir. Hampi'deki yapılardan "Vitthala" tapınağı sütun süslemeli "Kalyanamantapa" tarzının en iyi örneği olmasına rağmen, "Hazara Ramasvami" tapınağı mütevazı fakat mükemmel işlenmiş bir örnektir. Vijayanagar tarzının göze çarpan yönü, Çalukya döneminde gerçekleştirilen yalın ve dingin stile geri dönüştür. Vijayanagar sanatının muhteşem bir örneği olan "Vitthala" tapınağı Tuluva kralları döneminde bitirilmiş, bitirilmesi birkaç on yıl almıştır.

Vijayanagar tarzının bir başka bileşeni Hampi'de Sasivekalu (hardal) Ganeşa ve Kadalekalu (yer fıstığı) Ganeşa, Karkala ve Venur'da Gommateşvara (Bahubali) ve Lepakşi'de Nandi boğası gibi büyük monolitik oymalardır. Kolar, Kanakagiri, Shringeri ve Karnataka'nın diğer yerleşimlerindeki Vijayanagar tapınakları, Tadpatri, Lepakşi, Ahobilam, Tirumala Venkatesvara Tapınağı ve Andra Pradeş'teki Srikalahasti ve Vellore, Kumbakonam, Kançi ve Tamil Nadu'daki Srirangam bu stilin örnekleridir. Vijayanagar sanatı Hampi'de Virupakşa Tapınağı'ndaki Daşavatara ve "Girijakalyana", Lepakşi'de Virabhadra Tapınağı'ndaki "Şivapurana" ve Kançi'de Kamaakshi ve Varadaraja tapınaklarındaki gibi duvar boyamalarını da kapsar. Güney Hint stillerinin bu şekilde karışması, önceki dönemlerde görülmemiş bir zenginliği meydana getirmiştir. Heykel yapımında rölyeflere odaklanılması Hindistan'da önceden gerçekleştirilen heykeltıraşlığın üzerinde bir işi ortaya çıkarmıştır.

Vijayanagar mimarisi, İslami etkileriyle birlikte din dışı birçok yapının bulunduğu büyük bir şehrin kozmopolitliğini yansıtır. Siyasi tarih Vijayanagar İmparatorluğu ile Dekkan sultanlıkları arasındaki çatışmalara odaklanırken, mimari tarih daha çok yaratıcı etkileşimle ilgilenir. Bu etkileri gösteren birçok kemer, kubbe ve tonoz vardır. Bu yapılardaki süsleme ayrıntıları erken 15. yüzyılda, I. Deva Raya ile II. Deva Raya dönemlerinde Vijayanagar mimarisine geçiş yapmış olmalıdır. Bu krallar bazıları mimar da olan pek çok Müslümanı ordu ve sarayda görevlendirmeleriyle bilinirlerdi. Mimari fikirlerin bu uyumlu takası, Hindu ve Müslüman krallıklar arasındaki nadir barış dönemlerinden birinde olmuş olmalıdır. "Büyük Podyum"da ("Mahanavami dibba") Orta Asya Türklerinin yüz hatlarına benzeyen rölyef işlemeleri bulunur. Orta Asya Türkleri kraliyet hizmetkârları olarak görev alıyorlardı.

Kannada, Telugu ve Tamil dilleri imparatorluğun ayrı ayrı bölgelerinde kullanılıyordu. Neredeyse yarısı Kannada dilinde ve gerisi Telugu, Tamil ve Sanskrit dillerinde olmak üzere yedi binden fazla yazma (Şilaşasana) ve üç yüz bakır tablet (Ramaraşasana) ortaya çıkarılmıştır. İmparatorluk Hampi, Penugonda ve Tirupati'de Nagari, Kannada ve Telugu yazılarıyla üstünde hükümdarın ismini taşıyan sikkeler basmıştır. Gadyana, Varaha, Pon, Pagoda, Pratapa, Pana, Kasu ve Jital adlarıyla altın, gümüş ve bakır sikkeler basılmıştır. Sikkeler Balakrişna, Venkateşvara, Bhudevi, Sridevi gibi tanrılar ve boğa, fil, kuş gibi hayvanların görsellerini içeriyordu. İlk sikkelerde Vişnu'nun bineklerinden Hanuman ve Garuda'nın resimleri vardır.




Dr. Alban

Dr. Alban (gerçek adı Alban Uzoma Nwapa), 26 Ağustos 1957, Nijerya doğumlu, İsveç merkezli, hip hop ve rapçi müzisyen ve yapımcı.

Dr. Alban (Alban Uzoma Nwapa), ismi ile Nijerya'nın Oguta şehrinde 10 çocuklu orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Çocukluğu ve gençlik yılları nın bir kısmı memleketi oguta'da geçti. 23 yaşında Diş hekimliği okumak için isveçe gitti ve okul masraflarını karşılamak için Dr. Alban DJ'liğe başladı. Stockholm'de bir gece kulübünde çalıştı. 1990 yılında müzik yapımcısı ve şarkı sözü yazarı, İsveçli bir DJ olan Denniz Pop ile tanıştı. Denniz ve Rap-Queen Leila'nın desteği ile ilk kayıt olarak Dr. Alban sahne ismi ile "Hello Afrika" albüm ve şarkısını yayınlandı ve şarkı tüm dünyada ses getirmiştir. Dünyaca ünlü 1992 başarısı "It's My Life" şarkısı ile ünlüdür, toplam yaklaşık 16 milyon plak satmıştır.







İlyas Yılmazer

İlyas Yılmazer (d. 27 Ocak 1992, İstanbul), Türk futbolcudur. Orta saha pozisyonunda görev almakta olup, 3. Lig ekiplerinden Darıca Gençlerbirliği'nda forma giymektedir.

Spora 8 yaşında Pendikspor'da başlayan İlyas Yılmazer, o yaştan beri futbola odaklı bir şekilde çok çalışarak Pendikspor'da kendisini geliştirmiştir. 2006 yılında Pendikspor A Takımı'na yükselen İlyas Yılmazer, Burada gösterdiği başarılı performansın ardından 2011 yılında Fenerbahçe Altyapısı'na transfer edilmiştir. Altyapıda gösterdiği performans sonrasında 2011-2012 sezonu öncesinde Fenerbahçe A Takımı'na yükseltilmiştir. 26 Temmuz 2012 tarihinde Antalyaspor'a transfer olarak 4 yıllık sözleşme imzalamıştır.Antalyaspor tarafından 1 yıllığına Samsunspor'a kiralanmıştır. 2013 yılında ise Manavgat Evrensekispor'a kiralanan İlyas, 2014 yılında Boluspor'a transfer olmuştur.






Dominique Agostini

Dominique "Dumé" Agostini (d. 28 Eylül 1989, Bastia), Fransız kaleci. Şu an SC Bastia takımında kalecilik yapmaktadır.




Fyodor Uşakov

Fyodor Fyodoroviç Uşakov (; 24 Şubat 1744 – 14 Ekim 1817), Rus amiral.




2014 FIFA Dünya Kupası elemeleri - UEFA C Grubu




2014 FIFA Dünya Kupası elemeleri - UEFA D Grubu

11 Ekim 2013 itibarıyla maç başına gol ortalaması 3.75 dir. Toplam 24 maçta 90 gol olmuştur.













1958 Brüksel Expo’sundaki Türk Pavyonu

1958 Brüksel Expo’sundaki Türk Pavyonu veya Expo 58 Brüksel, Türkiye Pavyonu Muhlis Türkmen, Utarit İzgi, Hamdi Şensoy ve İlhan Türegün tarafından 1958 yılında Belçika’nın başkenti Brüksel’de gerçekleşen Expo’58 için tasarlanmış ve Türkiye’yi temsil eden sergi pavyonudur. 1950’li yıllarda Türkiye’deki çağdaş mimarlık uygulamalarının önemli örneklerinden birisini teşkil etmektedir. Yapıda Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun anıtsal boyutlu bir mozaik uygulaması da yer almıştır.

II. Dünya Savaşı’ndan sonra yapılan ilk Dünya Fuarı ve teması “Barış” olan Expo’58’e Türkiye’nin katılması için 1956 yılının Mayıs ayında o zamanlardaki ismi Hariciye Vekaleti’ne bağlı bir Brüksel Sergisi Daimi Komisyonu’nu kuruldu. Expo’58’in bitmesinden sonra hen pavyonun malzemeleri paketlenerek Ankara’ya getirtilmiştir. Orijinal olarak Ankara’daki Spor Sarayı çevresinde yeniden monte edilmesi planlanmışken 27 Mayıs Darbesi döneminde İstanbul’a gönderilmiş ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne satılmıştır. Her ne kadar Turizm Müdürlüğü ve Devlet Güzel Sanatlar Akademisi bu yapıyı kullanmak istese de, Belediye’nin talep ettiği paranın temin edilmemesi nedeniyle Gülhane Parkı’nda çürümeye terk edilmiştir.






Aleko Sofyanidis

Aleko Sofyanidis (d. 3 Ağustos 1937, İstanbul, Türkiye - 6 Temmuz 2010, Atina, Yunanistan), Türk-Yunan futbolcudur. Kariyerine Türkiye'de başlayan Sofyanidis, Yunanistan'da büyük başarılar kazanmış bir sporcudur. İki ülkenin millî takımlarında da forma giymiştir.

Sofyanidis, spor hayatına 1955 yılında Beyoğluspor'da başladı. İlk sezonunda 17 maçta 5 gol atarak daha 17 yaşındayken takımının en golcü ismi oldu. 1958'e kadar bu takımın en önemli futbolcularından biri oldu. Takım ligde hep alt sıralarda yer alsa da Sofyanidis performansıyla dikkat çekti.

Nisan 1958'de Beşiktaş'a transfer oldu. Birkaç hazırlık maçında oynadıktan sonra ayağından geçirdiği bir sakatlık nedeniyle sezonun başını kaçırdı. Sakatlığı geçtikten sonra Beşiktaş ile ilk resmi maçını Şampiyon Kulüpler Kupası'nda Real Madrid'e karşı oynadı. İspanya'da oynanan maçta 84. dakikada Beşiktaş kalecisi Varol Ürkmez'in sakatlanması nedeniyle son 6 dakika Beşiktaş'ın kalesini korudu. Rövanş maçında da forma giyip, Beşiktaş'ın ilk Avrupa maçlarında kadroda yer alarak tarihe geçti.

1959 yılına eğitim hayatına yurtdışında devam etmek için Beşiktaş'tan ayrılmaya karar verdi. Daha sonra Yunanistan'a geçen futbolcu, AEK takımı ile hazırlık maçlarına çıktı. 1959-60 sezonu öncesi resmi iznini alarak AEK forması giymeye başladı. İlk sezonunda Panathinaikos'a play-off maçında yenilip Alpha Ethniki adını alan Yunanistan Ligi'nin ikincisi oldular. 1961 yılında Balkan Kupası'na katıldı. Sofyanidis, bu turnuvada Fenerbahçe'ye karşı forma giydi. Ancak İstanbul'da oynanan rövanş maçına balayıda olduğu için katılmadı.

1963'te AEK ile kariyerinin ilk şampiyonluğunu gördü. Bu şampiyonluk AEK'nın 2. Dünya Savaşı sonrası kazandığı ilk şampiyonluk olduğu için çok önemliydi ve Sofyanidis'i AEK efsanelerinden biri haline getirdi. Sonraki sene tekrar Avrupa'da bir maça çıktı ve Fransa şampiyonu Monaco karşısında bir maçta forma giydi. 1963-64 sezonunda ise Yunanistan Kupası'nın sahibi oldular.

1964-65 sezonunda Lefter Küçükandonyadis ile beraber oynadı. 1967'de Balkan Kupası finalinde tekrar Fenerbahçe ile karşı karşıya geldiler. Finalin ilk maçını 2-1 kazanırlarke