bere kalıp İsveç'i son 34 dakikada 2 gol atarak 3-2 yenmişti. Uruguay ile Brezilya arasında oynanacak bu maç, sonucunun şampiyonu belirleyecek olması yönüyle final maçının olmadığı bir Dünya Kupası'nda final niteliği taşımaktaydı. Bu nedenle aynı gün oynanacak olan İspanya-İsveç maçından daha fazla önem taşımaktaydı.

Brezilya, 1938'den bu final maçına kadar Uruguay'la 17 kez karşı karşıya gelmiş; 8 galibiyet, 5 yenilgi ve 4 beraberlik almıştı. Brezilya, tüm bu nedenlerden ötürü kâğıt üstünde Uruguay'la oynanacak son maçın favorisiydi.

Maçın ilk yarısı beklenildiği gibi Brezilya'nın atak futboluna karşı Uruguay'ın genellikle savunma yapmasıyla geçti. İspanya ve İsveç'in aksine Uruguay defansif futbolunu ilk yarının tamamına yayarak devrenin golsüz kapanmasına sebep oldu. Fakat, maçın 28. dakikasında Uruguaylı Obdulio Varela'nın bir ikili mücadelede Brezilyanın sol açık oyuncusu Bigode’ye attığı yumruk, Brezilyalıları psikolojik olarak etkileyerek maçı Uruguaylıların lehine çevirdi.

İkinci yarının başlamasından 1 dakika sonra Brezilya, Friaça'nın Ademir'den aldığı pasla beraber ceza sahasına girip kaleci Máspoli'nin sağından ağlara bıraktığı topla 1-0 öne geçti.

66. dakikada Varela'nın pasıyla hareketlenen Ghiggia, Bigode'yi geçtikten sonra sağ kanattan hücuma geçti. Juan Alberto Schiaffino, Gigghia'dan topu alıp şutunu çekti ve maçta eşitliği sağladı. 79. dakikada Brezilya defansının zaaflarını değerlendiren Gigghia, ceza sahasına girip topla birlikte ilerledi ve en yakın kale direğine doğru hemen şutunu çekti. Brezilya kalecisi Barbosa, dar açıdan hızla gelen topa müdahalede geç kalınca Uruguay 2-1 öne geçti.

Dünya Kupası'nın mucidi Jules Rimet, maç sonunda kupayı takdim etmek için sahaya ineceği vakit yapacağı konuşmayı Brezilya'nın ana dili olan Portekizce hazırlamıştı. Uruguay'ın şampiyonluğu ilan etmesiyle sahaya indiğinde konuşma yapmadan kupayı Kaptan Varela'ya takdim eden Rimet'in yanı sıra, organizasyon komitesi de herhangi bir kupa töreni düzenlemedi. Çünkü maç öncesi tüm hazırlıklar Brezilya'nın şampiyonluğunu ilan edeceği baz alınarak yapılmıştı. Organizasyonu düzenleyen Brezilya Futbol Federasyonu'nun Brezilyalı 22 futbolcu için isimlerinin teker teker yazılı olduğu altın madalyaları maç öncesinde bastırmış olmasından dolayı Uruguaylı futbolculara madalya da verilemedi. Gazeteler ise Uruguay'ın beklenmedik ikinci golü sırasında Uruguay'da üç taraftarın heyecandan kalp krizi geçirip öldüğünü yazdı. Rio de Janeiro'da da 58 yaşındaki bir adamın kalbi, maçı dinlerken durmuştu. Galibiyet golünün sahibi Gigghia ise maçtan sonra gol attığı ânı şöyle anlatmıştır:

Paulo Perdigão, "Bir Yenilgi'nin Anatomisi" adlı kitabında maçtan şöyle bahsetti: "Son gol hala Brezilya futbol tarihinin en çok konuşulan golü olmaya devam ediyor. Çünkü başka hiçbir gol, bu golün bir ulusun hayatındaki tarihi an olma gerçeğinin üzerine çıkamadı".

Dünya Kupasında alınan ikincilik, Bezilya'nın o tarihe kadar aldığı en iyi derece olmasına karşın bir başarısızlık olarak kabul edildi. Ulusu en iyi temsil ettiği düşünülen bir sporda zafer kazanılamamıştı. Kaleci Barbosa, maçtan sonra günah keçisi ilan edildi ve ölene kadar da öyle kaldı. 1993'te futbolculara moral vermek için Brezilya millî takım kampını ziyaret etmek isteyen Barbosa, uğursuzluk getirir diye içeri alınmadı. Ayrıca, o güne kadar ilk defa Dünya Kupasına ev sahipliği yapan bir ülke, final oynadığı Dünya Kupasını kaybetti.

İronik olarak bu Dünya Kupası, Uruguay'ın kazandığı son Dünya Kupası olurken Uruguay takımı o tarihten sonra bir daha Dünya Kupası final maçı oynamadı.

Bunların yanında, bu maç sonuna kadar Brezilya'nın forma rengi olarak kullandığı mavi-beyaz renkler uğursuz olduğu gerekçesiyle giyilmedi ve hâlen kullanılan sarı-yeşil forma tasarlandı.

Şampiyonanın istatistiklerine göre izleyici sayısı sürekli artmaktaydı. Açılış maçını 81,649 biletli seyirci izlerken, final maçında bu rakam 173,850'ye çıktı. Bu sayı, davetliler ve gazetecilerle birlikte 200,000'i bulmuştu. Final maçı bu rekor izleyici sayısıyla o güne kadar dünyada en çok seyirci çeken spor karşılaşması oldu.






Ljupko Petrović

Ljubomir "Ljupko" Petrović (d. 15 Mayıs 1947, Brusnica Velika), Bosnalı Sırp eski futbolcu ve teknik direktör.

1991 yılında Crvena Zvezda'a Şampiyon Kulüpler Kupası kazandırmıştır. Bu başarısıyla bir Yugoslavya takımına bu kupayı kazandıran ilk teknik direktör ve bu kupayı kazanan ilk Yugoslav teknik direktör unvanlarının sahibi oldu.










SSK Zeyrek Tesisleri

SSK Zeyrek Tesisleri Unkapanı Köprüsü’nün yakınında İstanbul Manifaturacılar Çarşısı’nın hemen karşısında yer alan bir SSK müdürlük binasıdır.

Sedat Hakkı Eldem’in 1962 yılında tasarladığı ve de 1962 ile 1964 yılları arasında inşa edilen SSK Zeyrek Tesisleri’nin Türkiye mimarlık tarihinde oldukça önemi bir yeri vardır. Oldukça tarihsel bir dokuda inşa edilmiş modern bir yapı olmasına rağmen çevresine uyum sağlamış ve geleneksel Türk mimarisinin yatay çatı çizgisi, geniş saçaklar, sıraya dizilmiş pencereler ve çıkmalar gibi uygulamaları kullanılmıştır. Sedat Hakkı Eldem bu yapı ile 1986 yılında Ağa Han Mimarlık Ödülü'nü kazanmıştır.





Güneşli Pazartesiler

Los lunes al sol, (Türkçe:Güneşli Pazartesiler), 2002 yapımı İspanyolca film. Yönetmenliğini Fernando León de Aranoa'nın yaptığı başrollerini Javier Bardem'in oynadığı filmde İspanya’nın liman kenti Vigo'da işten çıkarılan bir grup tershane işçisinin öyküsü anlatmaktadır. 2002 yılında “İspanya’nın Oscar’ı” olarak tanımlanan Goya Ödülleri’nde, 5 dalda ödül alan film, aynı zamanda “En İyi Yabancı Film Oscar Adayı” seçilmiştir.




Artur Jorge

Artur Jorge Braga Melo Teixeira (d. 13 Şubat 1946, Porto) ya da bilinen ismiyle Artur Jorge Portekizli eski futbolcu ve teknik direktör.

Futbolculuğu döneminde Porto ve Benfica gibi önemli takımlarda oynadı. 1980 yılında başladığı teknik direktörlük kariyerinde de futbolculuğundaki gibi önemli takımlarda çalıştı. En önemli başarısını ise 1987 yılında Porto'nun başındayken Şampiyon Kulüpler Kupası'nı kazanarak yaşadı. Bu başarıyla bu kupayı kazanan ilk Portekizli teknik direktör ve bir Portekiz takımına bu kupayı kazandıran ilk Portekizli teknik direktör unvanlarının sahibi oldu.









Harry Mulisch

Harry Mulisch (d. 29 Temmuz 1927, Haarlem - ö. 30 Ekim 2010, Amsterdam), Hollandalı yazar. Kitaplarında çoğunlukla Yahudi karakterler ve anti-Semitizm konularını işlemesiyle tanınır. Yazdığı kitaplarını, 20'den fazla dile çevirmiştir. Willem Frederik Hermans ve Gerard Reve ile birlikte Hollanda Savaş Sonrası Edebiyatı'nın "Büyük Üçlü"sünden biri olarak kabul edilir. "Saldırı" isimli Romanı, 1986 yılında film haline getirilmiştir. Ve bu film Altın Küre ile Akademi Ödülü'nü kazanmıştır. 2007 yılında yapılan bir anket sonucunda,1992 yılında yazdığı "Discovery of Heaven" romanı, Hollanda'nın en iyi kitapları arasına girmiştir.

Harry Mulisch 29 Temmuz 1927 yılında Hollanda Haarlem'da doğdu. 1957 yılında babası öldü. Mulisch'in babası Avusturya-Macaristan göçmeniydi. Birinci Dünya Savaşı sonrası Hollanda'ya göç etti. İkinci Dünya Savaşı sırasında Babası bir Alman bankası'nda çalışıyordu. Ancak Mulisch'in annesi bir Yahudi ydi. O zamanlar Almanya'nın Yahudilere uyguladığı yaptırımlar nedeniyle Annesi ile göç etmek zorunda kaldı. Mulisch'in anneannesi Naziler ve Babası sayesinde yakalandı ve bir Gaz Odası'na kapatılıp öldürüldü. Mulisch Annesi'ni pek göremediği için evin hizmetçisi Frieda Falk tarafından yetiştirildi.

Mulisch 2010 yılında Amsterdam'da ailesinin evinde vefat etti. Hollanda Başbakanı Mark Rutte ölümünden sonra bir açıklama yaptı: ""Harry Mulisch ölümü Hollanda edebiyatı için büyük bir kayıptır.""

Hollanda Kültür Bakanı Halbe Zijlstra, ""Ne yazıktır ki Hollanda edebiyatında 3 Büyükler diye bir şey kalmadı. Mulisch,bunun son temsilcisiydi,"" açıklamasını yaptı.

New York Times gazetesine Marlise Simons, ""Ahlaki ve felsefi konulardaki ustalığı nedeniyle Mulisch hem Hollanda'da hem de dünyada tanındı,"" açıklamasında bulundu.

Hollanda'da faaliyet gösteren, The L Magazines dergisisinden Mark Ashe, ""Hollanda'nın en büyük yazarı"" ve ""Hollanda'nın en büyük savaş sonrası yazarı"" olduğu açıklamasında bulundu.

Harry Mulisch'in 1982 yılında yazdığı Assault romandan yola çıkılarak yapılan 1986 yapımı The Assault filmi Uluslararası alanda büyük bir beğeni topladı. Bu film Akademi Ödülü ve Oscar Ödülü aldı ve bu film 20'den fazla dile tercüme edildi. 1992 yılında yazdığı "Hayalet Keşif" kitabı,başyapıt olarak kabul edilir. 2007'de Hollanda'da bir gazetenin yaptığı bir anket sonucunda Hollandalı okurlar tarafından "Gelmiş Geçmiş En İyi Kitap" seçildi. Stephen Fry ve Jeroen Krabbé'nin oynadığı The Discovery of Heaven filmi 2001 yılında vizyona girdi. Harry Mulisch, 1995 yılında Hollanda'nın en önemli ödüllerinden biri olan "Hollanda Edebiyat Ödülü ve Yaşam Boyu Başarı Ödülü" aldı.

Eserlerinde sık sık İkinci Dünya Savaşı teması kullanır. Bunun nedeni Babasının Almanlar için çalışmış olmasıydı. Babası daha sonra 3 yıl hapse mahkûm edildi. Savaş'ın Mulisch'in hayatına ve çalışmalarına önemli bir etkisi vardı. 1963 yılında "Eichmann Davası" ile ilgili olmayan bir kurgu çalışması yazdı; Ceza Kasası 40/61. Bu kitap ile birlikte Adolf Hitler'i zedelemeye çalışmıştır. Mulisch, yazılarında Yunan mitolojisini de ihtiva eden eski efsanelere ve mitlere yer verirdi. Kitaplarını Fidel Castro da okurdu ve bu kitaplar için ""Hayranlıkla okudum,"" demiştir.





2010-11 Superleague Formula sezonu

2010-2011 Superleague Formula Sezonu Superleague Formula şampiyonasının dördüncü sezonudur. Sezonun ilk yarışı Assen 5 Haziran günü olacak ve 8 yarışlık program Yeni Zelanda'da bitecektir.





Cezayir'in vilayetleri

Cezayir idari olarak 48 vilayete ayrılmıştır. Her vilayetin en yüksek yöneticisi validir. Bu vilayetler ve ülke içindeki konumları aşağıda gösterilmiştir:




Béla Guttmann

Béla Guttmann (d. 13 Mart 1900, Budapeşte - ö. 28 Ağustos 1981, Viyana), Yahudi asıllı Macar eski futbolcu ve teknik direktör.

Futbolculuk kariy