anesi ("Haida Corporation" ile "Kavilco Inc.") hariç hepsi Tlingitlerindir. Köy şirketleri topraklarının yüzey hakkına sahiptir, fakat bölge şirketleri hem köy şirketlerinin hakkına hem de toprakların yeraltı hakkına sahiptir.

Hem Alaska yerli sanatı hem de Pasifik Kuzeybatısı sanatı içerisinde ela alınan Tlingitlerde sanat çalışmaları daha çok fonksiyoneldir. Deriden giyim kuşam ürünleri ile ağaçtan oyma kano ve özellikle de totem direği en çok tanınan ve örnekleri dünyanın değişik müzelerinde görülen sanat eserleridir. Geleneksel yontma aracı olarak denizkabuğu, taş ve kemikten yapılan bıçak, yontu malzemesi olarak da yabani koyun ve keçi kemikleri de kullanılsa da daha çok ağaç tercih edilir. Kano ve totemlerde kullanılan ağaç olarak yöredeki mazı ("Thuja") türleri olan Batı mazısı ve boylu mazı tercih edilir. Ahşaba yemek tadını geçirmediği için kap kacak daha çok kızılağaçtan yapılır. Geleneksel Tlingit kültürü sözlü tarihe dayandığından totemler genellikle bir hikâye anlatımını tasvir eder. Bir Tlingit kabilesi ("ḵwáan") olan Çilkatlar ("Jilḵáat Ḵwáan") tarafından geliştirilen ve sonra da diğer Tlingitlere ve Hayda ile Çimşiyanlara da geçen Çilkat dokuması adı verilen dokuma örnekleri Alaska yerli sanatının en çok tanınan örneklerindendir.







Sena Jurinac

Srebrenka (Sena) Jurinac (d. 24 Ekim 1921, Travnik - ö. 22 Kasım 2011, Ausburg), Hırvat asıllı Avusturyalı opera sanatçısı.

1921 yılında Bosna’da dünyaya gelen yıldız, Zagreb’de eğitim gördü ve 1942 yılında La Boheme operasındaki Mimi karakteriyle çıkış yaptı. Jurinac, kariyeri süresince çok az kayıt yaptı. Viyana Devlet Operası Onur Üyesi olan sanatçı Ausburg'daki evinde 22 Kasım 2011'de 90 yaşında öldü. Sanatçı II. Dünya Savaşı sonrası dönemin önemli sopranolarından biriydi.





Alesker Nevruzov

Alesker Nevruzov (Azerice: Ələsgər Xanlar oğlu Novruzov, 1 Ağustos 1949 - 26 Şubat 1992), Azerbaycan Silahlı Kuvvetlerinin askeri, Azerbaycan Ulusal Kahramanı.

Alesker Hanlar oğlu Nevruzov, 1 Ağustos 1949 tarihinde Laçin şehrinin Kürdhacı kentinde dünyaya geldi. 1966 yılında Kürdhacı kenti orta mektebini (hali hazırda Kürdhacı kenti A. Nevruzov Ortaokulu) yüksek dereceyle bitirmiştir. 1968-1970 yıllarında Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin Leninakan şehrinde hizmette bulunmuştur. 1971 yılında Şuşa Pedaqoji Teknikumuna dahil olmuş ve 1973 yılında orayı bitirerek beden eğitimi öğretmenliği ihtisasını almıştır. O yıllarda kendi doğduğu kentlerdeki okullarda ihtisası üzere çalışmaya başlamıştır. Çalıştığı müddetçe öğretmen ve öğrenciler topluluğunun büyük hürmetini kazanmıştır. 1979 yılında Hocalı’ya gelmiş, okulda ihtisası üzere öğretmenlik faaliyetini devam ettirmiştir. 1990 yılından şehit olana kadar Hocalı’nn teserrüfat bürosunun müdürü olarak çalışmıştır .

Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığının 25 Şubat 1997 tarihli, 533 saylı fermanı ile Alesker Hanlar oğlu Nevruzov, ölümünden sonra "Azerbaycan'ın Milli Kahramanı" ilan edilmiştir.

Ölümünden sonra Muhammed Esedov Ödülüne layık görüldü.




Yusuf Başkaya

Yusuf Başkaya, (d. 1879, Denizli) - (ö. 21 Ocak 1947), Türk siyasetçi.

Denizli şehrinin Kuvay-i Milliye önderlerindendir. Sivas Kongresi'ne delege olarak katılmış; TBMM'nin kurulmasından sonra I., II., III., IV., V., VI. ve VII. Dönem Denizli Milletvekilliği yapmıştır.
Çal İlçesine bağlı Belevi Kasabası’nda 1879 yılında doğdu. Babası, Başağazade Mustafa Bey'dir.

Denizli Medresesi'nde öğrenim gördü, ardından hukuk eğitimi aldı. Denizli ve Tavas adliyelernde çalıştı. Zabıt katipliği, sorgu hakimi yardımcılığı yaptı; İttihat ve Terakki Fırkası'na girdi. Mart 1919 tarihinde toplanan Müdafaa-i Hukuk ve Reddi İlhak Cemiyeti’nin kongresine Çal Müftüsü Ahmet İzzet Efendi ile birlikte Denizli temsilcisi olarak katıldı. Ardından Sivas Kongresi Denizli Delegesi oldu ve altı kişilik Heyet-i Temsiliye'de yer aldı. 

TBMM I., II., III., IV., V., VI. ve VII. Dönem Denizli Milletvekilliği, Eskişehir ve Konya İstiklal Mahkemeleri Başkanlıkları yaptı. Milletvekili iken rahatsızlanarak 22 Haziran 1945'te öldü.




Ahmet Mithat Kalabalık

Ahmet Mithat Kalabalık, (d. 1878, İstanbul) - (ö. 30 Ocak 1953), Türk siyasetçi.

İstanbul Hukuk Mektebi mezunudur. Şura-yı Devlet Muhakemat Mülazımlığı, Zihne (Zıfna) İlçesi Bidâyet Mahkemesi Savcı Yardımcılığı, Selanik, Kosova ve Yozgat İstinaf Mahkemesi Savcı Yardımcılıkları, Üsküdar Polis Meclisi Başkanlığı, Üsküdar, Beyoğlu Polis Müdürlüğü, Divâniye, Kayseri, Karesi Sancağı Mutasarrıflıkları, Emniyet-i Umûmîye Müdürlüğü, Adana, Van, Erzurum, Elazığ, Diyarbakır, Denizli, Kastamonu Valilikleri, Serbest Avukatlık, TBMM III. Dönem Diyarbekir Milletvekilliği (İstifa: 22 Aralık 1927), İstanbul Valiliği, Şeker ve Petrol
Tekeli Teftiş Heyeti Başkanlığı, III. Dönem (Ara Seçim: 1 Kasım 1929) Manisa Milletvekilliği, Şura-yı Devlet Mülkiye Dairesi Başkanlığı, Danıştay 2. Daire Başkanlığı yapmıştır. Mecidî Nişanı ve Gümüş İmtiyaz Madalyası sahibidir. Evli ve üç çocuk babasıdır.

24 Aralık 1927 - 11 Temmuz 1928 Tarihleri arasında ise kısa bir süre İstanbul Valiliği yapmıştır. Valilik görevinde 6 ay, 17 gün bulunmuştur.




Denesulineler

Denesulineler ya da Çipevyanlar veya Çipevyalar (Denesulinece "Dënesųłiné" ya da "Dene Sų́łiné", "Denésoliné", Tlınçonca "Tetsoǫt’ı̨", ), Kanada'nın Alberta, Saskatchewan, Manitoba, Kuzeybatı Toprakları ve Nunavut bölgelerinde yaşayan, avcı ve toplayıcı, yarı göçebe, anasoylu, animist ya da şamanist Subarktik yerlisi Kızılderili halkları. En yakın akrabaları birlikte Kuzey Atabaskları içinde Doğu Atabaskları (ya da Deneler) grubunu oluşturan Denetalar, Sahtular ve Tlınçonlardır. İki kabilesi Tlınçonların bir kabilesiyle birlikte Sarıbıçaklar adıyla birlik oluşturur. Bağımsız boylar ("regional band") olarak örgütlenen Denesulineler, diğer Atabasklar gibi bu bağımsız boyların üstünde geleneksel olarak idari ve siyasi birlik oluşturmasalar da, günümüzde ortak hareket etme adına kabile konseyleri ("tribal councils") olarak da yapılanma göstermektedirler. 1700 lerin sonunda ve 1800 lerin başında Denesulinelerin onda dokuzu çiçek hastalığı salgını ve kabile savaşları sonucunda yok olmuştur. 2006 nüfus sayımına göre 11.130 kişilik etnik nüfustan 9.750 kadarı anadilini konuşabiliyor ve 7.490 kişi bu dili evde de konuşmaktadır. Diğer Kanada Kızılderilileri gibi Denesulineler de yasal olarak Kızılderili rezervi adı verilen kamp benzeri toplama yerleşimlerde yaşamak zorundadırlar.

Avrupalılarla ilk temas 18. yüzyılda sağlansa da özgün kültürlerini yakın zamana kadar koruyabilmiş olan Rengeyiği Denesulinelerinin doğu grubu olan Sayisi Dene halkının Kanada hükûmeti tarafından 1956'da ata topraklarından zorunlu tehcire tabi tutularak kent ortamında yerleştirilmeleri, şu anda Orta Doğu Teknik Üniversitesi Yabancı Diller Bölümü'nde İngilizce öğretim üyesi olarak çalışan Üstün Bilgen-Reinart ile kendisi de Sayisi Denesulinesi olan Ila Bussidor'un birlikte kaleme aldıkları "Night Spirits: The Story of the Relocation of the Sayisi Dene" adlı kitabına da konu olmuş ve Sayisi Dene yerlilerinin tehcir sonrasında bağımsızlıklarını ve kimliklerini kaybetmeleri ve Kanada hükümetinin plansız programsız bir tarzda gerçekleştirmesi sonucu Sayisi Denelerin toplam nüfusunun üçte birinin tehcir şartlarında zayıf düşerek ölmelerine sebep olmuştur.

Çipevya < Çipevyan < Chipewyan adı İngilizcedeki en yaygın tarihi adlarıdır ve bu ad komşuları olan Krilerden Ova Krileri tarafından verilen "Cīpwayān" ᒌᐘᔮᐣ («sivri uçlu deri / pointed skin») adından gelir. Kuzey Atabaskları gibi Denesulineler de üst giyim gömleklerinin ("tunic") ön ve arkasını kuyruk gibi V biçiminde sivri uçlu yaparlar ve Krice adları bu deri kesim tarzından kaynaklanır: "cīpwāw" ᒌᐚᐤ («sivri uçlu olmak / to be pointed») + "wayān" ᐘᔮᐣ («deri / skin, hide») 
Fakat bu ad, başka bir dil grubundan (Algonkin dillerinden) Kızılderili "Ojibwa"’ların ABD'deki en yaygın adları olan "Chippewa" (sıfat biçimi: "Chippewan") adıyla karıştırılmaktadır. Günümüzde Denesulineler, kendileri ve dilleri için "Chipewyan" adını aşağılayıcı, küçültücü ("derogatory") bulup hoş karşılamazlar ve Denesuline adını tercih ederler. AnaBritannica'da Çipevalar adı Ocibualar adına gönderme yapılırken, Denesulineler için Çipevyalar adı tercih edilmiştir.

Dene adı İngilizcede de kullanılan kendi öz adlarıdır ve "dene" («kişi, halk / person, people») sözüne dayanır. Kuzeybatı Topraklarındaki resmi 11 dil arasında yer alan beş Atabask diline, Guçince ("Gwich’in"), Satuca ("Sahtúot'ı̨nę, North Slavey"), Denetaca ("Dene Dháh, South Slavey"), Tlınçonca ("Tłı̨chǫ, Dogrib") ve Denesulinece ("Dënesųłiné, Chipewyan"), resmi olarak "Dene dilleri" denmektedir.


Rengeyiği Denesulineleri ya da Rengeyiği yiyen Denesulineler (Denesulinece "etthén heldélį Dené", İngilizce "Caribou-Eater Dene, Caribou-Eater Chipewyan, Caribou Eater Chipewyan, Caribou-eaters, Ethen-eldeli Dene"), Denesulinelerin en özgün grubudur ve adından da anlaşılacağı üzere, ana besinlerini ve geçimlerini çorak rengeyiği ("Rangifer tarandus groenlandicus") alt türünden rengeyiğinin ("etthén") erkeği ("bedzichoh") dişisi ("ts’údai") ve yavrusu ("bedziʔaze") üzerine kurmuşlardır. Anasoylu ve anayerli olan bu grupta avlanma stratejisi olarak "local band"lar bilateral geniş aile biçiminde "regional band" oluşturur. Günümüzde daha çok Saskatchewan ile Manitoba eyaletlerinde, daha az olarak da Kuzeybatı Toprakları ile Nunavut'ta yaşarlar. Kanada'da çorak rengeyiğinin dört ayrı sürüsü (Bluenose, Bathurst, Beverly, Kaminuriak herds) vardır ve Saskatchewan'dakiler Beverly sürüsünü, Kuzeybatı toprakları, Manitoba ve Nunavut'takiler ise Kaminuriak sürüsünü avlarlar. Diğer iki sürü (Bluenose, Bathurst herds) ise Sahtular gibi kuzeybatıdaki Deneler tarafından avlanır. Sarıbıçaklar Bathurst popülasyonunu avlar.

Tayga-tundra ekotonu sınırında yaşayan ve özgün bir kültür geliştiren Rengeyiği Denesulineleri ile Avrupalılar arasındaki ilk temas 18. yüzyılda olmuştur. Rengeyiği Denesulinelerini avcılık becerileri ve buna bağlı gelişen sosyal yapılanması Batı