ye devam etmişlerdir. Ve Humus'tan güneye doğru, Şam yolunda ilerlemişlerdir ve Şam eteklerine kadar Suriye'deki Memlük topraklarını ele geçirmişlerdir. Ancak, Şam yakınlarında, 1303 yılında Marj al-Saffar'da Memlüklerle tekrar karşılaşmışlardır. İlhanlıların burada yapılan Marj al-Saffar Savaşı'nı da ("Marj el-Saffar Savaşı") kaybetmesiyle, Suriye Moğol Akınları sona ermiş ve İlhanlılar (Moğollar), Suriye ile Filistin topraklarını terk etmişlerdir.






Givenchy

Givenchy () giyim, aksesuar, parfüm ve kozmetik ürünleri bulunan bir Fransız markası.





Yassıhöyük (Acıpayam)



Yassıhöyük, Denizli İl merkezinin güneydoğusunda, Acıpayam İlçe'sinin 8 km. kuzeyinde, günümüzde belde olan Yassıhöyük Köyü'nün hemen kuzeyinde yer alan bir höyüktür. Höyüğü oluşturan iki tepeden büyük olanı 350 x 200 metre boyutlarında, 14 metre yükseklikte, diğer ise 190 x 150 metre boyutlarında ve 5 metre yüksekliktedir. Kültür toprağı ova tabanından en az 4 metre daha derine uzanmaktadır. Denizli İli, Çivril İlçesi'nin Yassıhöyük Köyü yakınlarındaki aynı adla bilinen höyük, arkeoloji yazınında Yassıhöyük 1 olarak geçmektedir.

Höyük ilk olarak J. Mellaart tarafından saptanmış ve yerleşmeyi Erken Tunç Çağı II ve III olarak tarihlendirmiştir. Höyükte süregelen tahribat nedeniyle kurtarma kazıları yapılması gerekmiştir. 1997 yılında Denizli Müzesi'nin idari, Prof. Dr. Refik Duru'nun bilimsel başkanlığında Doç. Dr. Gülsüm Umurtak ve üç arkeoloji öğrencisinin oluşturduğu ekipçe bir dönemlik kazı yapılmıştır. Kazılar sadece höyükteki tabakalaşmayı ortaya çıkarmayı amaçlamıştır.

Yüzey toplamaları ve kazı çalışmaları sonucunda yerleşmenin MÖ III. binyıl başlarından MÖ I. binyıl ortalarına kadar iskan edildiği anlaşılmıştır. Erken Tunç Çağı yerleşmesinin dört yapı katı olduğu belirlenmiştir.

Bu yapı katlarının en üst kısmında, çok iri taşlar kullanılarak yapılmış savunma duvarına benzer bir duvar açığa çıkarılmıştır. Bu yapı katlarının ağırlıklı çanak çömleği, siyaha yakın gri maldır. Bazı çanak çömlekler soluk beyaz çizgi bezeme göstermektedir. Diğer küçük buluntular içinde mermerden yuvarlak başlı, dirsek çıkıntısı belirtilmemiş olan disk biçimli iki yassı idol kazı başkanı tarafından Erken Tunç Çağı III. Evre'ye tarihlenmektedir. Bu idollerin benzerlerine Elmalı Semahöyük'te ve Sandıklı Kusura Höyük'te de rastlanmaktadır. Bununla birlikte tüm yapı katları Erken Tunç Çağı II. Evre'ye tarihlenmiştir. Ele geçen çanak çömlek örnekleri Beycesultan XVII - XIII yapı katlarında bulunanlarla benzerlik göstermektedir. Yerleşme İç Anadolu Bölgesi'nin özelliklerinden çok Batı Anadolu ve Kiklad özellikleri göstermektedir. Açmalardan birinde çok sayıda Frig ve Arkaik Dönem boyalı çanak çömleği ele geçmiştir.

Höyüğün tümünü kaplayan geniş bir yangın tabakası ortaya çıkarılmıştır. Bu yangın tabakasının bir uygarlık evresinin sonunu, diğerinin başlangıcını gösterdiği ifade edilmektedir Ancak bu durumu aydınlatacak başkaca bir ayrıntıdan söz edilmemektedir.

Kazılarda ele geçen çanak çömleğin çok kaliteli nitelikte olduğu belirtilmektedir. Burdan hareketle, yerleşmedeki oldukça yüksek düzeyde bir yaşamın olduğu sonucuna varılmakta ve bu durumun tüm Acıpayam Ovası için geçerli olduğu ifade edilmektedir. Burdur Kuruçay Höyüğü ve Antalya Bademağacı Höyüğü çanak çömleğinin, bazı şekilsel benzerliklere karşın daha ilkel ve kaba olduğu vurgulanmaktadır.

Kazı başkanı Refik Duru, höyükteki kültür toprağının 17-18 metre derinliğe kadar indiğini, kazılarda inilen en derin noktanın ise 10 metre olduğunu yazmaktadır. Kazılmayan 7-8 metrelik kültür toprağının, Erken Tunç Çağı I. Evre'den daha eski dönemlere, örneğin Kalkolitik Çağ'a, hatta Neolitik Çağ'a ait olabileceği muhtemel görünmektedir. Bununla birlikte bu dönemlere ait herhangi bir buluntu ele geçmemiştir. Bu durumda, yerleşmede söz konusu dönemlerin ya hiç yaşanmadığı ya da çok zayıf olduğu düşünülmektedir.

Höyükte köylülerce toprak alınması ile bir tahribat oluşmuştur. Bunun ardından oluşan kesit, iklimsel ve fiziksel nedeniyle yıldan yıla dilim dilim çökmüştür. Kazı yapıldığı sırada kesitlerden en büyüğü 15 metre yüksekliğe ve 80 metre genişliğe ulaşmış durumdaydı. Höyüğün genelinde tahrip olan kısımlar 80 x 50 ve 60 x 40 metre gibi çok büyük alanlardır. Diğer yandan, höyüğü oluşturan tepelerden birinin yarısında, diğerinin ise tümünde yoğun biçimde bağcılık yapılmaktadır.





Neottiura uncinata

Neottiura uncinata, Theridiidae familyasından Akdeniz ülkelerinde yayılmış bir örümcek türü.

İlk kez 1846 yılında Fransız entomolog Hippolyte Lucas (1814–1899) tarafından "Theridion uncinatum" adıyla tanımlanan tür 1999 yılında Knoflach tarafından "Neottiura uncinata" adıyla revize edilmiştir.

Dişi 3,2-3,4 mm; erkek 2,6-3,7 mm boyumdadır.

Kısa boylu bitkilerin üzerinde bulunurlar.

Akdeniz ülkelerinde yayılmıştır.

Türkiye'de cinsinin 3 türünden biridir.





Dipoena

Dipoena, Theridiidae familyasından bütün dünyada yayılan ve 158 türü bulunan bir örümcek cinsidir.

"Cins teşhis karakteri" (Türkiye için) : Opisthosoma daire biçimli ancak karapaks öne doğru yüksekçe, bacaklar tibial dikenler bulundurmaz.

Bütün dünyada yayılım gösterir.

158 türü bulunur:
Türkiye'de 4 türü bulunur: "Dipoena braccata", "Dipoena coracina", "Dipoena erythropus", "Dipoena melanogaster".





Je (harf)

Je ( ﮊ ) Pers alfabesi'nin 14. harfidir.Bu harf ayrıca Osmanlı alfabesi'nde de kullanılıyordu.Arap alfabesinin orijinalinde bulunmayıp sonradan eklenmiştir.





Doğanbey, Beyşehir

Doğanbey, Konya ilinin Beyşehir ilçesine bağlı mahalledir. 2011 sayım sonuçlarına göre nüfusu 2.071 kişidir.




Hasan Koç

Hasan Koç (1968 Afyonkarahisar -), Türk entomolog ve taksonomist. Uzmanlık alanı Diptera takımının Tipulidae, Limoniidae, Pediciidae familyalarıdır. Şu ana kadar 11 takson tanımlamıştır.

Afyonkarahisar'ın Şuhut ilçesine bağlı Akyuva köyünde doğdu. İlk ve orta öğrenimini Şuhut'ta, liseyi ise Çanakkale Gökçeada'da okudu. 2009 yılında doçent olan Koç, halen Muğla Üniversitesinde öğretim elemanıdır.







Ertuğrul Bayraktar

Ertuğrul Bayraktar (d. 1951, Samsun), Türk bir bestecidir.

Gazi Eğitim Enstitüsü'nün müzik bölümünü bitirdi. Çalıştığı kişiler arasında Kemal İlerici ve Muammer Sun'dan etkilenmiştir. Eserleri arasında "Orkestra ve karma koro için üç türkü", "Bağlama ve orkestra için türkü", "Ses ve piyano için üç türkü" ve "Bağlama için çoksesli dokuz türkü" bulunmaktadır. Hitit tabletlerini kullanarak Hitit müzik aletlerini yeniden canlandırmayı amaçlayan bir projede müzik aletlerinin çıkardığı seslere dayanarak "Hitit türküleri"ni bestelemiştir. "Büyük Sinbad", "Son Ocak", "Arasta" ve "Solgun Bir Sarı Gül" filmlerinin müzikleri de besteleri arasındadır. 2012 yılı itibarıyla Başkent Üniversitesi Konservatuvarı Müzik Bölümü Başkanlığı görevinde bulunmaktadır.




Gef (harf)

Gef ( ﮒ ) Pers alfabesi'nin 26. harfidir.Arap alfabesinin orijinalinde bulunmayıp sonradan eklenmiştir.Bu harf ayrıca Osmanlı alfabesi'nde de kullanılıyordu ve Osmanlı alfabesi'nin de 26. harfiydi.Osmanlıca'da ﮒ harfi ayrıca Kêf-î fârisi olarak da adlandırılmıştır.


 گل = Gül (ﮒ başta)




Çim (harf)

Çim ya da Çe (چ) Pers alfabesi'nin 7. harfidir.Arap alfabesinin orijinalinde bulunmayıp sonradan eklenmiştir.Bu harf ayrıca Osmanlı alfabesi'nde de kullanılıyordu ve Osmanlı alfabesi'nin de 7. harfiydi.





Nef (harf)

Nef, Sağır Kef ya da Kêf-î Nûni (ڭ), Osmanlı alfabesinin 28. harfidir. Arap alfabesinin orijinalinde bulunmayıp sonradan eklenmiştir. Bu harf ayrıca Uygur alfabesinin 19. harfidir.

Genizden çıkarılan N ve G karışımı bir sestir (Ņ). Bazen de NG/NĞ olarak öngörülür. Pek çok ağızda N veya Ğ sesine dönüşmüştür. Osmanlıcadaki üç noktalı Kaf-ı Nûni (ڭ) harfinin karşılığıdır. Örneğin: İç Anadolu’da, özellikle Sivas yöresinde "Saňa, Baňa, Deňiz" sözcükleri. Pek çok kaynakta Tengri veya Tengiz olarak yazılan sözcükler aslında "Teñri" ve "Teñiz" şeklinde okunur. Tatarcada, Türkmencede Latin harfleriyle Ň, Ñ biçiminde kullanılır.

Bazı dillerde ݣ‎ biçimi ile de kullanılır.




Can Kırıkları

Can Kırıkları, Karin Karakaşlı'nın öykü kitabı.
Gündelik hayatın şiddetine direnen kişilerin öykülerinin anlatıldığı kitabın ismini Karakaşlı şöyle anlatıyor: ""“...baktığımda bütün öykülerin ortak bir noktası olduğunu fark ettim ve “Can Kırıkları” isminin çok uygun düştüğünü gördüm. Öykülerde kahramanlarımın “çırılçıplak” kaldıkları o anla ilgileniyorum.”""





Zeki el-Arsuzi

Zeki el-Arsuzi (Arapça: زكي الأرسوزي) (d. Haziran 1899, Lazkiye - ö. 2 Temmuz 1968, Şam), Suriyeli filozof, filolog, toplumbilimci, tarihçi ve Arap milliyetçisi. Onun fikirleri Baasçılık hareketinin gelişiminde önemli bir rol oynadı. Yaşamı boyunca birkaç kitap yayımladı. Genius of Arabic in its Tongue (1943) bunlardan en önemlisi idi.

Lazkiye'de orta sınıf Nusayri bir aileinin çocuğu olarak dünyaya geldi. Arsuzi, Paris Üniversitesi'nde felsefe eğitimi gördü ve orada milliyetçilik düşünceleriyle ilgilenmeye başladı. 1930 yılında Suriye'ye döndü ve 1933 yılında orada Milliyetçi Hareket Birliği'nin (LNA) üyesi oldu. 1938 yılında parti çalışmaları sırasında yaşadığı hayal kırıklığının ardından Şam'a taşındı ve ertesi yıl Milliyetçi Hareket Birliği'ni bıraktı. Arsuzi Şam'da iken sıklıkla Avprupa tarihi, milliyetçilik ve felsefe gibi konular hakkında tartışan, çoğunluğunu ortaokul öğrencilerinin oluşturduğu bir grup kurdu ve onları yönetti. LNA'dan ayrılışından kısa bir süre sonra Arap Milliyetçi Partisi'ni kurdu.

Arsuzi'nin Bağdat'ta kısa bir süre kalıp ardından Kasım 1940'da Suriye'ye dönüşü ile bu girişimi başarılı sonuçlanmadı. Daha sonra 1944'te yeni bir parti kurduysa da üyeleri partiyi bıraktılar ve neredeyse aynı öğretiye sahip olan Mişel Eflak ve Salah el-Bitar'ın Baasçı hareketine katıldılar. Mişel Eflak ve Salah el-Bitar ülkelerini yabancıların işgalinden kurtarmak ve milli bir yönetime kavuşturup Arap ülkelerini tek bir yönetimin çatısı altında toplamayı amaçlıyorlardı.

1947 yılında iki hareket birleşti ve tek bir Arap Baas Partisi olarak şekillendi. Bu birleşmeye karşın Zeki el