ayınlandı. Bunu birkaç hafta sonra Macarca baskı takip etti. Türkçe baskısı tamamlanmış olup 22 şubatta satışa çıkacaktır."

Yıl 2035. Kıyamet sonrası Moskova metrosu ağının muhtelif toplulukları türlü hadiseler yaşadı. Neo-Nazi grubu daha olumlu bir imaj oluşturmaya çalışırken perde arkasında dehşet verici işlerine devam ediyordu. Stalinist Kızıl Hat, baş gösteren bir salgından dolayı gıda stoğu yenmez hale gelince, daha önce hiç yaşamadığı bir kıtlıkla karşı karşıya kalmıştı. Bu zaman zarfında, mühim bir sığınağın kontrolü için Kızıl Hat'la girdiği son çatışmada ciddi kayıplar veren Hanza ticari ittifakı ile Korucular kuşkuyla da olsa yakınlaşmışlardı.

Başkahramanımız Artyom'un kendi isteğiyle Korucular'dan ayrılışının, müstakbel kayınbabası Miller'ın muhalefetine rağmen Anna ile evlenişinin üzerinden 1 yıl geçmişti. Çift, sakin bir yaşam sürmek amacıyla Artyom'un yaşadığı istasyon olan VDNKh'ye taşındı. Fakat Artyom bu şekilde yaşamaktan hoşnutsuzdu. Ostankino Kulesi'nin tepesine çıktığı zamanki düşünceleri aklına geliyordu, zar zor da olsa başka bir şehirden iletişime geçilmeye çalışıldığını işittiğinden emindi. İçi bu nihayetsiz umutla dolmuştu ve haftada birkaç kez istasyondan ayrılıp civardaki yüksek bir binaya tırmanıyordu. Rusya'nın diğer taraflarında ve belki de daha ötesinde Nükleer savaştan canlı kurtulabilmiş birileri vardır umuduyla radyo iletişimi kurmaya çalışıyordu. Karaderilileri yok ettiği için kahraman addedildiyse de -ki bunun bir hata olduğunu yalnızca o biliyor- Artyom, istasyon halkı tarafından deli gözüyle bakılıp uzak durulan biriydi artık. Dış dünyaya yapmış olduğu riskli yolculuklar çoğu zaman tehlikeli dozlarda radyasyona maruz kalmasına neden oluyordu. Sağlığı gibi evliliği de tehlikede sayılırdı; Anna kocasının tekrar normale dönmesinden başka bir şey arzulamıyordu ve hatta bir gün sağlıklı bir çocuk dünyaya getirmeyi hayal ediyordu.

Buna karşın, Artyom usanmak bilmeden bu gerçek dışı görünen rutinini sürdürmeye devam eder. Homer'in ( Metro 2034'ün ana karakterlerinden) istasyonlarına varışıyla bu özverisinin beyhude olmadığı anlaşılır. Sonunda ikili bildiklerinin ötesine geçme arzusuyla bir maceraya atılırlar. Cevapların peşinde Moskova Metrosunun bir ucundan diğer ucuna bir arayış içerisine girerler. Yol boyunca Glukhovsky'nin serinin önceki kitaplarında yer verdiği karakterlerin de dahil olduğu birçok yeni eski insan da ikiliye katılır. Artyom'un bu oldukça uzun ve meşekkatli yolculuğu metronun en karanlık sırlarını keşfiyle sonuçlanacaktır.

Video oyunları haber sitesi olan Joystiq, kitabın adından ilk defa 1 Mart 2013 tarihinde yayınlanan bir makalede bahsetti. Makalede kitabın Dmitry Glukhovsky tarafından yazıldığı ve Rusya dışında da yayınlanacağı iddia edildi.

23 Mart 2013'te 4Player Network tarafından yüklenen PAX East 2013 etkinliğinden bir videoda yazar Glukhovsky Metro 2035 adında yeni bir Metro kitabını ifşa etti. Yazarın açıklamasına göre, roman konu itibarıyla oyunuyla benzer bir şekilde yine Artyom'un başı çektiği bir hikâyeye, daha uzun ve detaylı şekilde sahip olacak. Yine yazar, oyunun kurgu ve diyaloglarını yazarken hikâye oyunda işlenemeyecek derecede uzayıp gelişince, bu konuda kitap yazmaya karar verdiğini belirtmiştir.




Güney eyaletleri

Güney Amerika Birleşik Devletleri ya da Amerika Birleşik Devletleri Güney eyaletleri (), kısaca Güney () olarak da bilinir, sınırları kesin olmamakla birlikte, Mason-Dixon Hattı'nın, Ohio Nehri'nin ve 36° 30′ enleminin güneyinde kalan bölge.

Amerika Birleşik Devletleri federal hükûmetinin belirlediğine göre Alabama, Arkansas, Delaware, District of Columbia (D.C.), Florida, Georgia, Güney Karolina, Kentucky, Kuzey Karolina, Louisiana, Maryland, Mississippi, Oklahoma, Tennessee, Teksas, Virginia ve Batı Virginia eyaletlerini içine alır. Güney'i tarihsel olarak ülkenin öbür bölgelerinden ayıran çok karmaşık etkenler arasında uzun ürün verme mevsimi, yerleşmiş ürün modeli, plantasyon sistemi, köle ya da özgür Siyah emek gücü sayılabilir. 17. yüzyıldan başlayarak Güney'in politikasında ve ekonomisinde etkili olan beyaz ırkın üstünlüğü ve egemenliği ancak II. Dünya Savaşı'ndan sonra gerilemeye başlamıştır.




Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Dernekleri Federasyonu

Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Dernekleri Federasyonu (başlarda "Uluslararası Kızılhaç Ligi" olarak anılıyordu) 1919'da Cenevre, İsviçre'de kurulmuş bir insani yardım kuruluşudur. Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Hareketi içinde bulunan 188 Kızılhaç ve Kızılay Derneği’nin koordinasyonunu sağlamakla görevli birliktir. Hükümetler dışı bağımsız bir kuruluş olan federasyon, 1963 yılında ICRC ile birlikte Nobel Barış Ödülü almıştır. 100 milyon gönüllü üye tarafından desteklenir. Çalışmaları yedi temel ilke tarafından yönlendirilir. Daha çok barış zamanında faaliyet gösterir




Seyfettin Asal

Seyfettin Asal (d. 1901 İstanbul, ö. 1955 İstanbul), Türk besteci.

Türk keman okulunun 2. kuşağının önde gelen temsilcilerinden ve dönemin önemli bestecilerindendir.

1901 yılında İstanbul'da dünyaya geldi.
Sekiz yaşında Madam Duchasten'den keman, Hege'den piyano dersleri almaya başladı. Daha sonra Muzika-i Humayun'da iki yıl kadar Zeki Üngör ile çalıştıktan sonra 1914 yılında, 13 yaşındayken, ailesi tarafından ağabeyi Sezai Asal ile birlikte Viyana'ya gönderildi.

Seyfettin Asal, Viyana Devlet Konservatuvarı'nda sürdürdüğü öğreniminde Arnold Reze'den keman, Joseph Marx'tan besteleme dersleri "(armoni, kontrpuan ve füg dersleri)" aldı.

Viyana'da kaldığı süre içinde konservatuvarda keman ve kompozisyon öğrenimi yanı sıra:

Seyfettin Asal, viyolonsel öğrenimini büyük başarı ile tamamlayan ağabeyi Sezai Asal ile birlikte 1924 yılında Türkiye'e geri döndü. Her iki kardeş kısa bir süre sonra İstanbul Belediye Konservatuvarı'nda ve Galatasaray Lisesi ile Kabataş Erkek Lisesinde keman ve viyolonsel öğretmenliklerine getirildiler.

Bir ara Ege Bölgesinde folklor incelemeleri yapan ve Cemal Reşit Rey'in katılması ile konserler de veren Seyfettin ve Sezai Asal kardeşlerin 1926 da yayınlanan ve zamanın kültür müdürünün övgü ile söz ettiği "Yurdumuzun Nağmeleri" adlı bir de kitapları var.

Seyfettin Asal, İstanbul Belediye Konservatuvarında konservatuvar öğrencilerini bir araya toplayarak bir orkestra kurdu. Bu orkestrada birkaç öğretmen de yer almıştı. Eksik elemanları ise Şehir Bandosundan bir iki müzisyen sağlayarak tamamladı ve uzun provalar sonunda başarılı konserler verdi.

O yıllarda Arditi'nin daveti üzerine İstanbul'a gelen Francescatti, Seyfettin Asal'ın kurduğu öğrenci orkestrası ve solit olarak da Seyfettin Asal ile verdiği konserde Beethoven'in keman konçertosunu seslendirmiş ve bu konserin büyük yankıları olmuştu.

Daha sonra 1944 yılında Hüseyin Saadettin Arel ve Cemal Reşit Rey ile İstanbul Şehir Orkestrası'nı kurdu. Bu orkestra 1971 yılında İstanbul Senfoni Orkestrası adını aldı. Bu orkestralar Seyfettin Asal ve Cemal Reşit Rey yönetiminde konserler verdi.

Bunun dışında, Seyfettin Asal, Sezai Asal ve Cemal Reşit Rey "Türk Triosu" adını koydukları bir trio kurarak Union Français ve başka yerlerde konserler verdi.

Seyfettin Asal çok usta bir kemancı ve çok iyi bir keman hocası idi. Önemli keman ustaları ve besteciler yetiştirmiştir. Başka keman hocalarından ders aldıktan sonra daha da ilerlemek üzere kendisine gelen öğrencilere ders vermezdi, çünkü kendi öğrencilerini en baştan çok sıkı bir disiplinle ve tekniği hep ön planda tutarak yetiştirir, başarılı bir yorumun ancak mükemmel bir teknikle gerçekleştirilebileceğini söylerdi. Seyfettin Asal birkaç öğrencisine armoni ve kompozisyon dersleri de vermiştir. Orkestra şefi olarak, bir konser vermeden önce, seslendirilecek eserin değişik yorumlarını incelemek üzere gramofonunun başında elde edebildiği tüm plakları dinler, daha sonra kendi anlayışına uygun yorumunu oluştururdu.

İstanbul'da 20. yüzyılın ilk yarısında geliştirilen çok sesli müzik hareketinin önderlerinden biri olan Seyfettin Asal, Fenerbahçe'deki evinde son günlerine kadar öğrencilerine ders vermeyi sürdürdü. Müzik dolu yaşamı 1955 yılında, değerli hoca henüz 54 yaşında iken son buldu.

Seyfettin Asal'ın keman ve piyano için çeşitli formlarda eserleri ve kendi idaresinde yorumu yapılmış bir senfonisi olduğu bilinmektedir.








Söylenmeyen

Bir Homohobi Kitabı Söylenmeyen, ilk basımı 2010 tarihinde Goa Yayınları tarafından yapılan Murat Renay'ın otobiyografi kitabı. Kitabın ana temasında eşcinsellik konusu ele alınmıştır.

Blogger ve Twitter da yazılarıyla tanınan eşcinsel yönelime sahip ancak kendini görsel anlamda saklayan yazar kitabına blogger da blog uzantısı olan "@homohobi" ilavesini eklemiştir. Kapak ve iç tasarımı Nermin Karahan tarafından yapılmış, sonraki yayın "Ben Senin Bildiğin Erkeklerden Değilim" kitabının birinci yayımıdır. Kitabın sonunda yazarın bir travesti ile tanışması ona karşı eleştirerek de olsa transfobik tavrını ve üzüntüsünü anlatmıştır. Kitabında ara ara İstanbul'da bulunan gey mekan ve gey bar isimlerinede yer vermiştir.

Kitapta toplum olarak duymayı, okumayı, görmeyi ihmal ettiklerimiz, Renay'ın bugüne kadar bilinmeyenler olarak tanımladığı öteki hayat ve toplum o hayatlar üzerine etkisi anlatılmaktadır. Türkiye'de istemeden de olsa öteki olmayı, dışlanmayı anlatan kitabı için Renay;





Quaker Peace and Social Witness

Quaker Peace and Social Witness (QPSW) Quakerler'in'in Büyük Britanya'daki örgütlenmelerinden biridir. 1927 yılında "Friends Foreign Mission Association"(1868–1927) ve "Council for International Service"(1919–1927) adlı iki kuruluşun birleşmesiyle oluşturuldu. 1979'dan sonra "Quaker Peace and Service" adın alan kuruluş, 2001'den bu yana şimdiki adıyla anılmaktadır.

Kuruluş uluslararası barış çalışmaları ve sosyal faaliyetleri koordine etmeye çalışır. Buna ilaveten "Britain Yearly Meeting"in merkez komitesidir. 1947'de barış için verdiği hizmetlerden dolayı Amerikan Dostluk Hizmet Komitesi ile birlikte Nobel barış ödülüne layık görüldü.





Aslı Orcan

Aslı Orcan, (d. 27 Mayıs 1980) Aydın doğumlu Türk oy