rinden gelen Yahudi göçmenlerdi. Göçler, bir milyon üzerinde, oldukça eğitimli bir nüfus getirdi. İkinci gelişme ise, 1991 Ekiminde Madrid Konferansıyla başlayan barış süreci oldu. Bu sürecin sonunda İsrail ve Ürdün 1994 yılında bir barış anlaşması imzaladı. 
Geçen on yılda, İsrail’e olan yabancı yatırım arttı. 2006 yılında, İsrail Sanayi Birliğine göre İsrail’e yapılan yabancı yatırım 13 milyar dolardı Financial Times’a, “Bombalar düşüyor, fakat İsrail’in ekonomisi büyüyor” dedi. 
İsrail ekonomisi 2000 sonlarına doğru başlayan ekonomik buhranda sarsılmadı. Bunun birçok nedeni vardı. Bunlardan biri İsrail’in bir borç alan değil, borç veren ülke olmasıdır. Ayrıca İsrail Bankası genel olarak muhafazakar makro-ekonomik politikalar yürütmekte.

Mayıs 2007’de İsrail, OECD için kabul konuşmalarına davet edildi . Mayıs 2012’da OECD oy birliğiyle İsrail’e daveti onayladı. İsrail, 7 Eylül 2010 yılında tam üye oldu . OECD, İsrail’in bilimsel ve teknolojik gelişimini övgüyle karşıladı .

İsrail ekonomisi için geleceğe dönük büyük problemler arasında, artan, Ultra-Ortodoks Yahudiler var. Bu kişiler diğer kişilere göre oldukça çalışmaktan uzaklar ve bu, gelecek için çalışan nüfusun az olup, devlete olan ihtiyacın fazla olması olasılığını ortaya koyuyor . İsrail Bankası yöneticisi, Stanley Fischer, artan Ultra-Ortodoks Yahudilerin, İsrail ekonomisine zarar verdiğini belirtti .

İan Fursman’ın yayınladığı verilere göre, fakir nüfusun 60% ını Haredi Yahudiler ve İsrailli Araplar oluşturuyor ve bu gruplar İsrail nüfusunun 25-28% ini temsil ediyor. 

Ülkenin gayri safi yurtiçi hasılasının 2.8% i tarımdan gelir. 2.7 milyonluk iş gücünün 2.6% sı tarımsal üretimde, 6.3%ü tarım hizmetinde çalışmaktadır . İsrail tahıl üretiminin büyük bir kısmını (Lokal tüketimin aşağı yukarı 80% i ) ithal etse de, diğer tarım ürünleri ve yiyecek üretiminde kendi kendine yetmektedir. Yüzyıllar boyunca, İsrail’deki çiftçiler, birçok turunçgil çeşidi yetiştirdi. Turunçgiller İsrail’in en önemli tarımsal ihracatıdır. Buna ek olarak, İsrail dünyanın lider sera ürünleri ihracatçısıdır. 
İsrail’in risk-sermayesi endüstrisi, 1990’lu yılların başından itibaren, hızlıca gelişti ve 14ü uluslararası firmaların İsrail branşları olmak üzere, 70 aktif risk kapital fonuna sahip. İsrail’in güçlü risk sermayesi endüstrisi ve iş geliştirme endüstrisi, ileri teknoloji sektörünün patlamasında yardımcı oldu . 2008 yılında risk sermaye yatırımı 19% ında artarak 1.9 milyar dolara ulaştı . 

Bilim ve teknoloji, İsrail’in en gelişmiş sektörleridir. İsrail’in teknoloji ve bilime dair yaptığı araştırmaların yüzdesi, araştırmalar için harcanan miktar ve brüt yurtiçi imalatla alakalı büyümede dünyanın en iyileri arasındadır. Bilimsel yayımlar nüfusa göre hesaplandığında İsrail, bilimle alakalı bu yayımlarda dünyada dördüncüdür. İsrail’in tüm dünyada bilimle ilgili yayımladığı makale sayısı dünya nüfusu ortalamasının hemen hemen on katıdır.

İsrailli bilim adamları tarım, bilgisayar bilimleri, elektronik, genetik, tıp, optik, güneş enerjisi ve birçok mühendislik alanının gelişimine katkıda bulunmuşlardır.İsrail ileri teknoloji endüstrisine ve teknolojiyle en içli dışlı nüfusuna ev sahipliği yapmaktadır. 1998’de Tel Aviv Newsweek dergisi tarafında teknolojik olarak en etkileyici 10 şehirden biri olarak isimlendirilmiştir.

2009 verilerine göre, İsrail enerji ihtiyacını karşılamak amacıyla ithal enerji ürünlerine toplam yurt içi üretimin yüzde beşini harcamaktadır.Elektrik üretimi ithal kömürle sağlanırken, ulaşım sektörü temel olarak gaz ve mazota bağlıdır. Ülke çok az miktara petrol rezervine sahip ama yıllarca süren başarısız keşfin ardından bol miktarda bulunan yerel doğal gaz kaynaklarına sahiptir.
2000’li yılların başlarına kadar İsrail’deki doğal gaz kullanımı minimum düzeydeydi. 90’lı yılların sonunda İsrail hükümeti çevresel faktörler, masraf, kaynaklar ve çeşitli nedenlerden ötürü doğalgaz kullanımını destekleme kararı aldı. Ama o zaman, yerel doğalgaz kaynakları yoktu. Beklenti Mısır’dan boru hattıyla dışarıdan gelen doğalgazla sağlanmasıydı ama bu girişim başarısız oldu. Bunun üzerine İsrail Elektrik İdaresi’nin doğalgaz dağıtım şebekesi ve sıvılaştırılmış doğalgaz aktarımı için bir terminal inşa etmesi kararlaştırıldı.O sırada İsrail’de az miktarlarda doğalgaz çıkarılmaya başlandı, on yıl sonra ise İsrail Deniz sahasının derinlerinde bol miktarda doğalgaz bulundu. Bu keşif İsrail endüstrisini ve ekonomisini olumlu yönde etkiledi.
2010 yılına kadar bir devlet kurumu olan İsrail Elektrik Kurumu İsrail’de kullanılan neredeyse bütün elektriği üretmiştir. İsrail Elektrik Kurumu tümünü fosil yakıtlardan ürettiği 11.690 MW’lık bir kapasiteye sahiptir.Kurum 2010’da 52.037 GWh elektrik satışı yapmıştır. Elektrik sektöründe rekabet yaratmak için İsrail hükümeti 11 bölgede 3640 MW elektrik üretimi yapmak isteyen şirketlerin tekliflerini desteklemektedir.
İsrail’deki güneş enerjisi endüstrisinin başlangıcı ülkenin kurulduğu zamana kadar uzanmaktadır. 1950’lerde Levi Yissar yeni kurulan ülkedeki enerji kıtlığı sebebiyle güneş enerjisi su ısıtıcısını geliştirmiştir.(61) 1967 yılına kadar her 20 evden birinde su güneş enerjisiyle ısıtıldı ve 50000 güneş enerji sistemi satıldı. 1970’lerdeki petrol kriziyle, İsrail güneş enerjisi endüstrisinin babası Harry Zvi Tabor şu anda ülkenin yüzde doksanında kullanılan güneş enerjisi sistemini geliştirdi. 
İsrail dünya ihracat pazarındaki birçok ürünüyle iyi gelişme göstermiş bir kimya endüstrisine sahiptir. Kimyasal tesislerin birçoğu Ramat Hovavi, Hayfa Körfezi ve Ölü Deniz bölgesinde yer almaktadır. Sadom’daki Ölü Deniz Çalışmaları potasyum hidrat ürünlerinin üretiminde ve sağlanmasında dünyanın dördüncüsüdür. Ülkenin en büyük işverenlerinden biri de uçak ve savunma ürünleri üreten İsrail Uzay Endüstrisi’dir. Bir başka büyük işveren ise dünyanın en büyük ilaç üreticilerinden Teva Eczacılık Endüstrisidir.

2006 için, İsrail ticareti yüzde 11 büyüyerek 29 milyar dolara yükseldi, ileri teknoloji sektörü 14 milyar olarak hesaplandı ve bir önceki yıla göre yüzde 20 arttı.
ABD İsrail’in en büyük ticaret ortağıdır, karşılıklı ticaret 1997’de 12.7 milyar dolar iken 2010’da 24.5 milyar dolara yükseldi. ABD’nin İsrail’e ihraç ettiği ürünler içerisinde bilgisayarlar, uçak parçaları, savunma ekipmanları, buğday ve otomobiller bulunmaktadır. İsrail ise ABD’ye kesilmiş elmas, mücevherat, yazıcılar ve telekomünikasyon ekipmanları ihraç etmektedir. İki ülke 1985 yılında gelecekteki on yıl içinde ihraç edilen birçok mal üzerindeki gümrük vergilerini bitirmek için serbest ticaret anlaşması imzaladı.
Bölgesel olarak Avrupa birliği İsrail’in ihracat yaptıkları arasında başı çekmektedir. Ekim 2011 ve Ocak 2012 arasındaki 4 ayda İsrail toplam ihracatının yüzde otuz beşi olan 5 milyar dolarlık ihracat yapmıştır. Aynı dönemde uzak doğuya yapılan ihracat ise 3.1 milyar dolara ulaşmıştır.İsrail 2007 yılında dünyada yüzde 10 ile savunma ekipmanlarındaki ihracatıyla en büyükler arasındadır. 2010 yılında Stockholm Uluslararası Barış Araştırma Enstitüsü ündeksindeki cephane silah üretimi yapan 100 şirket içinde 3 tane de İsrail şirketi bulunmaktadır, bunlar: Elbit Sistemleri, İsrail Hava ve Uzay Endüstrileri ve RAFAEL’di.




Altars of Madness

Altars of Madness, Amerikan death metal grubu Morbid Angel'ın 12 Mayıs 1989 tarihinde yayınlanan ilk stüdyo albümüdür. Kapak, Dan Seagrave tarafından çizilmiştir.

Altars of Madness, Terrorizer isimli metal müzik dergisi tarafından "Tüm zamanların en iyi death metal albümü" seçilmiştir.

Albümün en popüler şarkıları olan Immortal Rites, Maze of Torment, Chapel of Ghouls ve Lord of All Fevers & Plague; Morbid Angel'ın konser listesinden hiçbir zaman çıkarılmamıştır.

Şarkı sözleri ise genellikle satanizm ve okültizm üzerine yazılmıştır.






The Holy Mountain (film, 1973)

La Montaña Sagrada (The Holy Mountain), Alejandro Jodorowsky'nin yönetmenliğini yaptığı 1973 yapımı sinema filmidir. Yapımı The Beatles'ın danışmanlığını yapan Allen Klein'a ait ABKCO Music and Records Inc. şirketi tarafından gerçekleştirilmiştir. 1973 Cannes Film Festivali'nin de aralarında bulunduğu birçok uluslararası oluşumda gösterilmiştir.




Holy Mountain

Holy Mountain şu anlamlara gelebilir:





Türk pop müziği kronolojisi

Türk pop müziği kronolojisinde, 1900'lerden 2010'lara en az bir adet Türkçe popüler müzik eseri yayınlamış Türk asıllı tüm solist ve toplulukların ilk kayıtlarının piyasaya çıkış (film müzikleri, dizi müzikleri için yapıtların vizyon) tarihleri esas alınmış, tarihlerin aynı olması durumunda (soy)ad sırası gözetilmiştir.

Albüm dışındaki tüm kayıt biçimleri eser adlarının yanında yazılmıştır. Biçimler sınıflandırılırken orijinal şarkı adedi baz alınarak 1-2 şarkı tekli, 3 şarkı , 4-5 şarkı EP; en az 6, en çok 8 şarkı ; 9 şarkı ve üzeri albüm olarak kabul edilmiştir.

Kendi içinde sırasıyla alt türlere, tarzlara, stillere ayrılan popüler müziğin alt türleri (blues, caz, country, elektronik müzik, hip hop, , pop, reggae, R&B, rock) ve tarzları (alternatif rock, , Anadolu rock, , bağımsız rock, breakbeat, disko, , , deneysel rock, , endüstriyel rock, folk rock, funk, hard rock, house müzik, kanto, metal müzik, new age, pop rock, progresif rock, punk rock, , rap, RnB/Swing, rock and roll, , saykodelik rock, senfonik rock, soft rock, soul, synth-pop, tango, tekno, trance müzik, trip hop, Türkçe pop...) mümkün olabildiğince açıklanırken sayısı yüzleri bulan (sadece house müziğin kırktan fazla stili vardır) popüler müzik stilleri kronolojinin dışında bırakılmıştır.

Popüler müzik dışında da eser vermiş müzisyenlerden hareketle, söz konusu solist ve toplulukların icra ettikleri tüm müzik türleri belirtilmiştir. 
Popüler olmayan türlere (askeri müzik, güreş müziği, dini müzik, vals müziği, çocuk müziği, film müziği, dizi müziği, jingle, kabare, müzikal, varyete, klasik müzikler, halk müzikleri) ve popüler olmayan türlerin tarzlarına da (marş, opera, operet, fantezi müzik, rebetiko, protest müzik, köçekçe ve ""içinden çıktığı toplumsal ve kü