Valdis Valters, Anatoli Myshkin, Vladimir Tkachenko, Sergėjus Jovaiša, Alexander Belostenny, Stanislav Eremin, Sergei Tarakanov, Alexander Salnikov, Andrei Lopatov, Nikolai Deriugin, Gennadi Kapustin, Nikolai Fesenko (Antrenör: Alexander Gomelsky)

1982 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası: Altın madalya

Valdis Valters, Anatoli Myshkin, Vladimir Tkachenko, Arvydas Sabonis, Sergėjus Jovaiša, Valdemaras Chomičius, Alexander Belostenny, Stanislav Eremin, Sergei Tarakanov, Heino Enden, Andrei Lopatov, Nikolai Deriugin (Antrenör: Alexander Gomelsky)

1983 Avrupa Basketbol Şampiyonası: Bronz madalya

Valdis Valters, Anatoli Myshkin, Arvydas Sabonis, Alexander Belostenny, Sergėjus Jovaiša, Valdemaras Chomičius, Stanislav Eremin, Sergei Tarakanov, Heino Enden, Nikolai Deriugin, Andrei Lopatov, Viktor Pankrashkin (Antrenör: Alexander Gomelsky)

1984 Yaz Olimpiyatları: Katılmadı

1985 Avrupa Basketbol Şampiyonası: Altın madalya

Arvydas Sabonis, Valdis Valters, Alexander Volkov, Vladimir Tkachenko, Alexander Belostenny, Sergei Tarakanov, Sergėjus Jovaiša, Rimas Kurtinaitis, Valdemaras Chomičius, Valeri Tikhonenko, Heino Enden, Andrei Lopatov (Antrenör: Vladimir Obukhov)

1986 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası: Gümüş madalya

Arvydas Sabonis, Valdis Valters, Alexander Volkov, Vladimir Tkachenko, Tiit Sokk, Alexander Belostenny, Rimas Kurtinaitis, Valdemaras Chomičius, Sergei Tarakanov, Valeri Tikhonenko, Sergei Grishaev, Andris Jekabsons (Antrenör: Vladimir Obukhov)

1987 Avrupa Basketbol Şampiyonası: Gümüş madalya

Alexander Volkov, Valdis Valters, Vladimir Tkachenko, Valeri Tikhonenko, Šarūnas Marčiulionis, Sergėjus Jovaiša, Valdemaras Chomičius, Sergei Tarakanov, Sergei Babenko, Heino Enden, Viktor Pankrashkin, Valeri Goborov (Antrenör: Alexander Gomelsky)

1987 Yaz Olimpiyatları: Altın madalya

Arvydas Sabonis, Alexander Volkov, Šarūnas Marčiulionis, Tiit Sokk, Valeri Tikhonenko, Alexander Belostenny, Sergei Tarakanov, Rimas Kurtinaitis, Valdemaras Chomičius, Igors Miglinieks, Viktor Pankrashkin, Valeri Goborov (Antrenör: Alexander Gomelsky)

1989 Avrupa Basketbol Şampiyonası: Bronz madalya

Arvydas Sabonis, Alexander Volkov, Šarūnas Marčiulionis, Tiit Sokk, Valeri Tikhonenko, Alexander Belostenny, Rimas Kurtinaitis, Valdemaras Chomičius, Gundars Vētra, Valeri Goborov, Viktor Berejnoi, Elshad Gadashev (Antrenör: Vladas Garastas)

1990 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası: Gümüş madalya

Alexander Volkov, Valeri Tikhonenko, Tiit Sokk, Alexander Belostenny, Sergei Bazarevich, Gundars Vētra, Andrei Lopatov, Viktor Berejnoi, Oleg Meleshchenko, Dimitri Sukharev, Valeri Korolev, Igor Pinchuk (Antrenör: Vladas Garastas)

1991 Avrupa Basketbol Şampiyonası: Katılmadı

1992 Yaz Olimpiyatları: 4.lük

Alexander Volkov, Valeri Tikhonenko, Alexander Belostenny, Sergei Bazarevich, Igors Miglinieks, Gundars Vētra, Sergei Panov, Viktor Berejnoi, Vitali Nosov, Dimitri Sukharev, Elshad Gadashev, Vladimir Gorin (Antrenör: Yuri Selikhov)





Göçmenköy İdman Yurdu

Göçmenköy İdman Yurdu, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde, Lefkoşa'nın Göçmenköy bölgesinde bulunan bir spor kulübüdür.

Kulüp 1968 yılında kurulmuştur. 2009-10 sezonunda Kuzey Kıbrıs Üçüncü Ligi'nde şampiyon olan Göçmenköy Kuzey Kıbrıs İkinci Ligi'nin 2010-11 sezonunu da ikinci tamamlayarak birinci lige çıktı. Böylece 2011-12 yılında tarihinde ilk kez Kuzey Kıbrıs Birinci Ligi'nde mücadele etme hakkını kazanmış oldu.


Arslan Bıçaklı kulübün onursal başkanıdır.




Brandenburg sınıfı zırhlı

Brandenburg sınıfı, Alman İmparatorluğu'nun okyanus ötesi ilk dört pre-dreadnought zırhlının dahil olduğu sınıf. Bu gemiler aynı zamanda kablosuz iletişim yapabilen ilk Alman savaş gemileridir. Bu sınıfta üretilen savaş gemilerinin adları "SMS Brandenburg", "SMS Kurfürst Friedrich Wilhelm" (daha sonra "Barbaros Hayreddin"), "SMS Weißenburg" (daha sonra "Turgut Reis") ve "SMS Wörth"tür. Dört geminin inşasına 1890 yılında başlandı, üçü 1893'te tamamlanırken SMS "Weißenburg" 1894'te bitirildi. Öncü gemi olan "Brandenburg" 9.3 milyon marka, "Kurfürst Friedrich Wilhelm" ise 11.23 milyon marka mal oldu. İngiliz Kraliyet Donanması, bu gemileri alaya alarak "balina avcıları" olarak nitelendirmiştir.

Sınıfa adını veren "SMS Brandenburg" ve üç kardeş gemisi kariyerleri boyunca birçok görevde bulundular. 1900 yılında Çin'deki Boxer Ayaklanması'nı bastırmak üzere sefere çıktılar; bu seferin ardından büyük ölçüde modernize edildiler. 1910 yılında, "Kurfürst Friedrich Wilhelm" ve "Weißenburg", Osmanlı Donanması'na satılarak sırasyla "Barbaros Hayreddin" ve "Turgut Reis" adlarını aldılar. "Barbaros Hayreddin" 1915 yılında İngiliz "HMS E11" denizaltısınca batırıldı, "Weißenburg" ise 1938'de emekliye ayrılıp 1956-1957'de söküldü. "Brandenburg" ve "Wörth" ise Almanlar tarafından I. Dünya Savaşı'nda kıyı koruması göreviyle kullanıldı. İkisi de Mayıs 1919'da hurdaya çıkarıldı.

"Brandenburg" sınıfı zırhlılar, Alman Donanması tarafından üretilen ilk okyanus ötesi zırhlılardır. Bu sınıftaki gemiler, sadece Alman kıyılarının korunması için tasarlanmış olan "Siegfried" ve "Odin" sınıfı sahil koruma gemilerinin ardından inşa edildiler. Gemilerin tasarım çalışmaları 1888 yılının sonlarında Koramiral Alexander Graf von Monts'ın yönetimi altında başladı. Graf von Monts aynı zamanda Reichstag'ın gerekli fonları ayırmasını da sağladı. O dönemde henüz yeni taç giyen II. Wilhelm'in atadığı ilk donanma komutanı von Monts idi.

"Brandenburg" sınıfı, Alman İmparatorluğu'nun Açık Deniz Filosu'nun temelini oluşturmuştur. Bu sınıfın inşası, Alman Donanması'nın stratejik yaklaşımında da bir değişimi işaret ediyordu. Almanların daha çok yabancı tasarımlara dayanan, geleneksel gemi inşa sanayisi yaklaşımının terk edildiği "Brandenburg" sınıfının tasarımında, yeni zırh tipleri gibi bazı deneysel öğeler de yer almaktaydı. "Brandenburg" ve "Wörth"te farklı katmanlarda farklı malzemelerden oluşan kompozit zırhlar kullanılırken, "Kurfürst Friedrich Wilhelm" ve "Weißenburg"da Krupp'un nikel-çelik alaşımı zırh plakaları kullanılmıştı.

"Brandenburg" sınıfı gemilerin su altındaki uzunlukları 113.9 m (374 ft), su üstü uzunlukları ise 115.7 m (380 ft) idi. Gemilerin genişlikleri inşa edildikleri dönemde 19.5 m (64 ft) idi, modernizasyonları esnasında torpido ağlarının eklenmesi ile 19.74 m (64.8 ft) oldu. Gemilerin su çekimi burunda 7.6 m (25 ft), kıçta da 7.9 m (26 ft) idi. "Brandenburg" gemilerinin tasarım deplasmanı 10,013 tondu, savaş zamanı ise tam yüklü olarak 10,670 ton deplasmana sahiplerdi.

O dönemde Alman savaş gemilerinde gövde, standart olarak hem enine hem boyuna olaracak şekilde kareler halinde çelik plakalarla kaplanır, ardından da perçinlenirdi. Gemiler 13 su geçirmez kompartmandan oluşuyordu, gemi teknesinin yüzde 48'i çift tekne olarak inşa edilmişti. Alman donanması gemileri harika açık deniz tekneleri olarak görüyordu, teknelerin dinamik özellikleri de iyiydi. Gemilerin kumandaları iyi tepki veriyordu, dönüş çapları ise sınıflarına göre ortalamaydı. Gemilerin sert dümen hareketlerindei hız kaybı %30 azaltılmış, ağırlık merkezleri ise 1.05 m aşağı çekilmişti. Buna rağmen gemiler yüksek hızda hareket ederken yunuslama hareketi fazlaydı, silah güvertesine deniz suyu geliyordu. "Brandenburg" sınıfı gemilerde mürettebat 38 subay ve 530 askerdi, filo bayrak gemisi görevindeyken ise mürettebata 9 subay ve 54 asker ekleniyordu.

"Brandenburg" sınıfı gemiler üç silindirli üç genleşmeli buharlı motorlara sahipti; pervaneleri 5 m (16 ft) çapında ve üç kanatlı idi. Her pervanenin kendine ait makine dairesi vardı. On iki adet enine silindirik kazan, üç hazne ile motora 12 atm basıncında buhar veriyordu. Kazanlar da iki kazan dairesine ayrılmıştı. Motorlar 10.000 beygir gücünde (7500 kW) tasarlanmıştı, buna rağmen "Friedrich Kurfürst Wilhelm" 9.686, "Wörth" ise 10.228 beygir gücüne ulaşıyordu. Gemiler 16.5 knot 30.6 km/sa; 19.0 mil/sa) hıza uygun olarak tasarlandı, "Brandenburg" 16.3 kn (30.2 km/sa; 18.8 mil/sa) ile daha yavaş, "Kurfürst Friedrich Wilhelm" ve "Wörth" ise 16.9 kn (31.3 km/sa; 19.4 mil/sa) ile daha hızlı oldu. Gemiler 650 ton kömür taşıyacak şekilde tasarlandılar, fakat gövdedeki bazı boşluklar 1.050 ton kömür yüklemeye olanak veriyordu. Bu kömür miktarı, gemilerin 10 kn (19 km/sa; 12 mil/sa) hızla 4.300 deniz mili (8.000 km) menzile ulaşması için yeterliydi. Gemideki elektrik ihtiyacı üç adet jeneratör ile karşılanıyordu. Bazı ekipmanlar gemiden gemiye farklılık gösteriyordu; güç çıkışı 67 voltta 72.6 ila 96.5 kW arasında değişiyordu. Gemilerin yalnızca bir tane dümeni bulunuyordu.

Aynı dönemin iki ikiz tarette toplam dört büyük top taşıyan zırhlılarına göre "Brandenburg" sınıfı zırhlılar üç tarette taşıdıkları altı toplarıyla sıra dışı bir tasarımdı. Geminin ön ve arka taretleri daha uzun namlulu olan 28 cm K L/40 toplara sahipken, orta tarette 28 cm K L/35 namlulu toplar bulunmaktaydı. Kısa namlular, taretin geminin iki yanını da ateş altına alabilmesi için gerekliydi. L/40 topları, -5 dereceyle +25 derece arası yükseliş sağlayan Drh.L. C/92 tipi taretlere monteliydi. İki namlu tipi de zırh delici (AP) ve patlayıcı (HE) mermi kullanabiliyordu. Topların atış hızı dakikada 2 mermiydi, 240 kg ağırlığındaki mermileri ateşlemek için 73 kg RPC 12 sevk barutu kullanılıyordu. L/40 topunun namlu çıkış hızı 820 m/s, maksimum yükselişte menzili ise 15,900 metreydi. L/35 namlusu ise barut gazlarının mermiyi itmesi için daha kısa mesafe sağlaması sebebiyle 685 m/s'lik daha düşük bir namlu çıkış hızına, dolayısıyla yaklaşık 14,400 metrelik daha kısa bir menzile sahipti. 12,000 metre mesafede AP mermiler 160 mm'lik bir gemi kemer zırhını delebiliyordu. Mühimmat depolarının kapasitesi toplam 352 mermiydi. Yeni bir yaklaşım olan orta taret konsepti, ateşlendiğinde etrafındaki gemi üstyapısına zarar verdiği için ilerleyen zamanlarda terkedildi.

"Brandenburg" sınıfının ikincil silahları orijinal tasarımlarda geminin ön üstyapısı etrafında yer alan kazamatlara monteli yedi 10.5 cm SK L/35 seri atışlı toptan oluşuyordu. 1902-1904 yılları a