Pokal kazandı. 1982, 1989 ve 1990 yıllarında ise üç kez Bundesliga'yı ikinci olarak tamamlamıştır. 1. FC Köln dışında Ligue 1'da Racing Club de Paris ve Japonya'da JEF United ile Brummel Sendai takımlarında oynadı. Kariyeri boyunca ataklarda etkili bir orta saha ve sol kanat oyuncusu olarak görev aldı. Alman taraftarlar tarafından "Litti" olarak anılan oyuncu özellikle hızlı top sürmedeki kabiliyeti döneminin Alman futbolundaki en önemli oyuncularından biri olarak kabul edildi. 1985 yılında SV Werder Bremen'e attığı bir gol "Yılın Golü" olarak seçildi.

Littbarski'nin Batı Almanya 21 yaş altı millî takımının bir parçası olarak verimli ancak kısa kariyeri oldu. 1982 yılında düzenlenen UEFA U-21 Futbol Şampiyonası'nda final oynadı. Bu turnuvada Batı Almanya İngiltere'ye karşı oynanan iki ayaklı finalde 5-4'le şampiyonluğu kaçırdı. Littbarski Almanya'da oynanan maçta İngiltere'ye karşı hattrick yapmasına rağmen takımı iki maç sonunda finali kaybetti.

Littbarski ilk kez Almanya millî futbol takımını 14 Ekim 1981 tarihinde 1982 FIFA Dünya Kupası elemlerinde Avusturya millî takımına karşı giydi. Batı Almanya'nın teknik direktörü Jupp Derwall, onu Klaus Fischer ve Karl-Heinz Rummenigge ile birlikte üçlü ileri hat olarak kullandı. Littbarski'nin millî takım kariyeri oldukça iyi başladı ve o maçta takımının iki golünü attı. Üçüncü millî golü ise 1982 Dünya Kupası'nda, ikinci tur maçında İspanya'ya karşı alınan 2-1'lik zaferde attı. Fransa'ya karşı oyanan yarı finalde Littbarski yine maçın ilk golünü attı. Efsanevi bir maç olarak tanımlanan maç uzatmalar sonunda 3-3 bitti ve penaltılara kaldı. Almanya maçı penaltılar sonunda 5-4'le kazanırken, Littbarski oldukça kritik bir penaltıyı gole çevirdi. Ancak Batı Almanya, finalde İtalya'ya karşı 3-1 kaybettiler. Littbarski bu maçın tamamında oynadı ve 88. dakikada sarı kart gördü.

1984 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda, Littbarski ile Batı Almanya başarılı bir performans gösteremedi gruplarda elendi. Meksika'da düzenlenen 1986 FIFA Dünya Kupası'nda ise Batı Almanya başarılı bir turnuva geçirse de kişisel olarak Littbarski için iyi geçmedi. Teknik direktör Franz Beckenbauer tarafından genel olarak kadroda düşünülmedi ve yarı-final ile finali yedek kulübesinde izlemek zorunda kaldı. Sonuçta takımı Batı Almanya finali Arjantin millî futbol takımına karşı 3-2 ile kaybetti. 1987 yılında, İngiltere'ye karşı kariyerinin önemli maçlarından birini çıkardı ve 3-1 biten maçta biri kornerden direk atılan gol olmak üzere 2 gol attı.

Alman oyuncular kendi ülkelerinde düzenlenen 1984 Avrupa Futbol Şampiyonası için büyük umutla turnuvaya başladılar. Ancak, yarı finalde Hollanda'ya karşı 2-1 kaybettiler. Littbarski bu turnuvada hiç gol atamadı. 1990'da, Littbarski İtalya'nın Roma kentindeki finalde Arjantin'i 1-0 yenerek ilk kez FIFA Dünya Kupası kazanırken kadroda başarılı bir şekilde yer aldı. Littbarski bu turnuvadaki tek golünü grup aşamasında Kolombiya'ya karşı attı ve final de dahil eleme turlarındaki dört maçın üçünde ilk 11'de yer aldı.

Littbarski, aktif futbolculuğu bıraktıktan sonra 1999 yılında Japon ekibi Yokohama FC'de antrenörlüğüne başladı ve takımının J. League Division 2'ye çıkmasını sağladı. Ayrıca iki kez Yokohama FC'nin teknik direktörlüğünü, Bayer 04 Leverkusen'ün yardımcı antrenörlüğünü ve MSV Duisburg'ün sportif menejerliğini yaptı.

2005-2006 yıllarında Avustralya ligi A-League takımlarından Sydney FC'de görev yaptı. 2005 FIFA Kulüpler Dünya Şampiyonası'na katılma hakkı kazandı ve açılış sezonunda A-League şampiyonluğunu kazandırdı.

Sydney FC taraftarları arasında çok popüler oldu ve medyada da şık kıyafetleri ile dikkat çekti. Littbarski yönetimindeki "Sydney FC" oynadığı sıkıcı futbol ile eleştri almasına rağmen, sonuçta onun yönetiminde ilk sezonu düzenlenen A-League'de şampiyon olunması ile bu eleştriler azaldı. Littbarski ve Sydney FC; 5 Mayıs 2006 tarihinde aralarındaki sözleşmeyi iptal etti. Sebep olarak Littbarski'nin kulüp tarafından gelen ücretinde kesinti teklifini kabul etmemesi açıklandı.

Aralık 2006'da, Littbarski J-League takımlarından Avispa Fukuoka'nın başına getirildi. Avispa Fukuoka, 2006 sezonu sonunda 2. lige düşmüştü. Temmuz 2008'de, kulüpten ayrıldı ve yerine Yoshiyuki Shinoda getirildi.

26 Temmuz 2008 tarihinde, Littbarski İran ligi takımdan Saipa FC'nin başına getirildi. Ancak, 8 Ekim 2008'de henüz maç sonra kontratı iptal edildi.

4 Kasım 2008 tarihinde baş antrenör ve teknik direktör olarak FC Vaduz takımının başına geçti. 12 Nisan 2010'de ise başarısız olduğu ileri sürülerek görevinden alındı.

9 Haziran 2010'de Littbarski Alman ligi takımlarından VfL Wolfsburg ile iki yıllık asistan koçluk kontratı imzaladı. 7 Şubat 2011 tarihinde Steve McClaren'in gönderilmesi ile Littbarski geçici antrenör olarak VfL Wolfsburg'a teknik direktörlük yaptı. Görevi Felix Magath Mart 2011'de Littbarski'den aldı.






Saint George Basseterre

Saint George Basseterre, Saint Kitts ve Nevis'i oluşturan 14 idari bucaktan biridir. Saint Kitts'in en büyük; Saint Kitts ve Nevis'in ikinci en büyük bucağıdır. Nüfusu 2001 tahminine göre 13.220'dir ve ülke nüfusunun yaklaşık üçte biri bu bucakta yaşamaktadır. Ülkenin en kalabalık bucağıdır. Saint Kitts ve Nevis'in en uzun sahil şeridine sahiptir. Saint Kitts ve Nevis'in başkenti Basseterre bu bucakta bulunmaktadır. Yüzölçümü 29 km'dir.




Cezayir İç Savaşı

Cezayir İç Savaşı, 1990'lar ile 2000'li yılların başına kadar Cezayir hükümeti ile çeşitli İslamcı gruplar arasında yaşanmış silahlı çatışmalar.




Çontal

Çontal ya da Chontal (< nahuatl dili "chontalli" «yabancı») şu anlamlara gelebilir:




Leslie Groves

Leslie Richard Groves, Jr (d. 17 Ağustos 1896 - ö. 13 Temmuz 1970) Pentagon yapımını yöneten ve İkinci Dünya Savaşı sırasında atom bombası geliştirilen Manhattan Projesi yöneten Amerikan Ordusunun mühendislerden sorumlu komutanı olarak görev yaptı.

1918 yılında West Point Askeri Akademisi'ni kendi sınıfında dördüncü bitirdi ve Amerikan Ordusu içinde Mühendislerden sorumlu oldu.
Ağustos 1941'de, daha sonra Pentagon olacak Savaş Bakanlığı binasını 40.000 personel barındırmak için karmaşık bir dev ofisinin yapım sorumluluğu verildi. Eylül 1942'de, Groves Manhattan Projesi'nin sorumlusu oldu. Atom bombası geliştirmelerine de dahil oldu.

Oak Ridge, Tennessee, Los Alamos, New Mexico ve Hanford, Washington() araştırma ve üretim alanlarının seçimine de katıldı. Nükleer silah üretimi sorumluluğu 1947 yılında ABD Atom Enerjisi Komisyonu'na teslim edilene kadar savaştan sonra Groves Manhattan Projesi'nin sorumlusu olarak kaldı. Daha sonra nükleer silahların askeri yönlerini kontrol etmek için oluşturulmuş olan Silahlı Kuvvetler Özel Silahlar Projesine yöneldi. 1948 yılında ordu'dan ayrılmaya karar verdi.




Celalettin Kart

Celalettin Kart (d. 4 Şubat 1951, İstanbul) Türk diplomat.

Galatasaray Lisesi ve Grenoble Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi mezunudur. 1974 yılında Dışişleri Bakanlığına girmiştir. Lyon Başkonsolosu (1995-1998), Beyrut Büyükelçisi (2001-2005), İKÖ Genel Sekreteri Kabine Direktörü (2005-2007), Dışişleri Bakanlığı Ekonomik İşler Genel Müdürü (2007-2010) olarak görevlerde bulunmuş ve Ocak 2010-Kasım 2013 tarihleri arasında Lüksemburg Büyükelçisi olmuştur.




Saint John Capisterre

Saint John Capisterre, Saint Kitts ve Nevis'i oluşturan 14 idari bucaktan biridir. Saint Kitts'in en büyük ikinci; Saint Kitts ve Nevis'in en büyük üçüncü bucağıdır. Başkenti Dieppe Bay Town'dur. Nüfusu 2001 tahminine göre 3.181'dir. Yüzölçümü 25 km'dir.




Necid Sultanlığı

Necid Sultanlığı (, "") 1921-1926 yılları arasında Arabistan'da hüküm sürmüş bir devlettir. Kurucusu Abdülaziz el-Suud'dur. Başkenti Riyad'dır. Şimdiki Suudi Arabistan'ın temelini oluşturan bir devlettir. Ülkede monarşi yönetimi uygulanmaktaydı. Beş yıl yaşayan bu devlet, 1926 yılında Hicaz ile birleşerek, Hicaz ve Necid Krallığı adını aldı. Zaman içinde de büyüyerek Suudi Arabistan'ı meydana getirdi.




Son İznin Son Günü

Son İznin Son Günü (İng. Last Day of the Last Furlough), ABD'li yazar J. D. Salinger'ın ilk kez 15 Temmuz 1944'te "The Saturday Evening Post"'ta yayınlanan öyküsü.

Yazarın Caulfield'ları anlattığı ikinci öyküsü olan "Son İznin Son Günü" 1942'te yazdığı "Peter Pan'ların En İyisi ve En Sonuncusu" isimli hikâyesinin devamı kabul edilir. Eserde Vincent Caulfield ve arkadaşı çavuş John "Babe" Gladwaller'ın yaşadıkları ve savaşın onlara hissettirdikleri anlatılır.

1944 yılının Ocak ayının ikinci haftasında Salinger, ajansı Dorothy Olding'den üç öyküsünün "Saturday Evening Post" tarafından satın alındığı haberini aldı. Bu öyküler "Bir Erin Ölümü", "Gök Gürlediği Zaman Beni Uyandır" ve "Son İznin Son Günü" idi. Dergi "Gök Gürlediği Zaman Beni Uyandır"'ı "İlgili Taraflar" ismiyle 26 Şubat 1944'te; "Bir Erin Ölümü"'nü ise "Az Haşlanmış Çavuş" ismiyle 15 Nisan 1944'te bastı. "Son İznin Son Günü" ise adı değiştirilmeden derginin 15 Temmuz 1944 sayısında yer aldı. Salinger'ın bu isim değişikliklerine çok sinirlendiği ve bir daha "Saturday Evening Post" tarzındaki dergilere öykülerini göndermemeye karar verdiği bilinir. 
Salinger'ın Babe karakteri ile kendisini anlattığı iddia edilir. Öykünün ilk satırlarında söylenen Babe'in tertip numarası 32325200, Salinger'ın ordudaki tertip numarasıdır. Salinger da tıpkı öykünün kahramanı Babe gibi savaşa giderken ailesiyle kalabalık içinde vedalaşmak istememiş ve 18 Ocak 1944'te Normandiya çıkartması hazırlıklarını ve eğitimini tamamlamak için Kendisini İngiltere'ye götürecek gemiye binerken ailesinin uğurlamaya gelmesini istememişti. 
Öykünün başında okuyucuya Babe tanıtılır. Çevresi tarafından Babe olarak tanınan yirmi dört yaşındaki teknik çavuş John F. Gladweller Jr. ordudan izin alıp evine gelir. Babe odasında Dostoyevski, Tolstoy, F. S. Fitzgerald gibi yazarların kitapları arasındadır. Ona süt ve pasta getirmiş annesi de odada oturmuş oğlunu izlemektedir. Anne oğlun konuşmasından Babe'in ordudan arkadaşı Vincent Caulfield'ın akşam altı treniyle aileyi ziyarete geleceği ortaya çıkar. Daha s