geçirildiler. Afrika'dan getirilen diğer Müslüman ordusu kısmı çoğunlukla Berberlerden oluşmaktaydı. Bu ordu Eylül 830'da [[Palermo]'yu kuşatma altına aldı. Bir yıl süren bir kuşatmadan sonra Eylül 831'de Palermo teslim oldu.. Palermo bundan sonra Müslümanların Sicilya adası başkenti yapıldı ve Müslüman ismiyle "El Medine" olarak anılmaya başlandı.

[[Dosya:Italy 1000 AD-it.svg|thumb|left|200px|İtalya (yaklaşık MS. 1000)]]

Şubat 832'de Abbasilerin İfrikiye valisi ve Aglebi hukumdarı [[Ziyatullah Aglebi]], kuzeni olan [[Ebu Fihr Muhammed bin Abdullah]]'ı Sicilya valisi ve adada bulunan Arap güçlerine komutan olarak tayin etti.

Adadaki Bizans güçleri en sonunda 834 yılı başlarında mağlup oldular. Ertesi yıl Müslüman güçleri adadaki [[Taotmina]]'ya eriştiler. Savaş, sonra birkaç yıl daha uzadı. Bu dönemde Müslüman güçler birkaç küçük galibiyet kazandılarsa da Bizanslı güçler [[Enna|Castrogiovanni]] ve [[Cefalù]]'da bulunan güçlü savunma mevkilerindeki direnişlerine devam ettiler. Tunus'da yeni Abbasi valisi ve Aglebi hukumdarı olan [[El-Agleb Aglabı]] Tunus'dan yeni ve taze takviye güçlerini adaya gönderdi. Bu güçler ile birlikte Araplar [[Platani]], [[Caltabellotta]], [[Corleone]], [[Marineo]] ve [[Geracı]] kentlerini ellerine geçirerek boylece batı Sicilya'nın Müslümanlarca tüm kontrolünü sağladılar.

836'da adadaki Müslüman filosu kendileri ile ittifak yapan Bizans'a bağlı [[Napoli Dükü]] [[II. Andre]]'ye destek sağlamak için Andre'yi başkentinde kuşatmış olan Lombard [[Benevento Prensliği]] ordularına karşı hücuma geçti. 842'de müttefik Napoli Dükü'nün sağladığı takviyelerle birlikte, Araplar [[Messina]]'yı ellerine geçirdiler. 845'te ise Araplar [[Modica]] kentini hükümleri altına aldılar. Arap güçleri ile Bizans orduları arasında yapılan [[Butera Muharebesi]]'nde Araplar büyük bir galibiyet kazandılar ve bu muharebede Bizans ordusu zayiatı 10.000 kişiyi geçti. 846'da [[Lenti]] ve 848'de [[Ragusa, İtalya|Ragusa]] Araplar tarafından alındı.

Palermo valiliğine ve askeri komutanlığına [[El Agleb Ebu İbrahim]] geçirildi. Eski Bizans valileri ile karşılatırılmayla, yeni Arap hükümet tarzı ve yeni valinin Arap idaresi, Araplar hükmü altına girmiş olan Palermo ve Sicilya halkı tarafından çok beğenilmişti. Fakat [[El Agleb Ebu İbrahim]] 851 yılında öldü.

Yerine [[Butera Muharebesi]]'nde Arap güçlerinin komutanı olan ve çok sert bir kişi olan [[Abbas bin Fadl]] vali tayin edildi. Bu komutan askeri seferlere büyük bir ciddiyetle yeniden koyuldu ve Bizanslılar elindeki toprakları ve yerleşkeleri yakıp yıkarak ilerlemeye başladı. Butera, Gagliano Castelferrato, Cefalù ve 859 kışında Castrogiovanni kent ve kalelerini eline geçirdi. Castrogiovanni kalesi savunucularını ve bu kalede barınmış her Hıristiyan erkeği idam ettirdi ve kadın ve çocukları köle olarak Palermo'da esir pazarında sattırdı.

Bu adanın en önemli kalesinin Bizanslılarca kaybedilmesi Konstantinopolis'te bulunan Bizans Împaratoru'nu tekrar faaliyete geçirdi. 859-860'ta Bizans'dan büyük bir donanma filosu geldi ve büyük bir takviye ordusu adaya çıkarildı. Abbas bin Fadl'ın ordusu karada ve Arap donanması denizde Bizans kara güçlerini ve donanmasını büyük mağlubiyetlere uğrattılar. Bizans'lıların bu takviye ordusunun adada karaya çıkması, adadaki birçok kentin isyan edip Arap idaresinden kurtulmaya çalışmalarına yol açtı. Abbas bin Fadl 860-861 yıllarını bu şehir isyanlarını bastırmakla geçirdi.

861'da Abdullah bin Fadl öldü. Yerine önce amcası Ahmed bin Yakup valiliğe geçirildi; sonra Şubat 862'de Abbas bin Fadl'ın oğlu Abdullah bin Abbas komutan ve ada valisi yapıldı ve en sonunda Aglebiler "Hafagiaya bin Sufyan'"ı vali ve askeri komutan olarak adaya gönderdiler. Hafagiaya bin Sufyan askeri sefere yeniden girerek [[Noto]], [[Scicli]] ve [[Troina]] kentlerini fethetti.

868 yazında Bizans ordusu Sırakuza civarında Araplarla yaptığı bir muharebede yenik düştü. Bundan sonra Bizans ımparatoru [[III. Mikhail]]'in ilgisini doğuya çekmesiyle Sicilya'da bir müddet çarpışmalar durulur gibi oldu. 877'de yeni bir idareci vali olan [[Cafer bin Muhammed]] Sicilya'ya gelip yeniden askeri seferlere başladı. Ağutos 877'de Cafer idaresindeki bir büyük Arap ordusu Bizanslılar elinde bulunan [[Siraküza]]'ya saldırdı ve şehri kuşatmaya aldı. 867'de Bizans imparatorluğunu gasp etmiş olan [[I. Basileios]] Makedonyalı, Bizans tarihçileri tarafından, Siraküza'yı destek için Bizans donanamasını Sicilya'ya göndereceğine donanma gemilerini İstanbul'a yeni yapılan Nea Eklezya isimli kilisesine mermer taşımaya görevlendirdiğini bildirip imparatoru tarihsel büyük hata yapmakla itham etmişlerdir. Bizans tarafından bu nedenle desteklenmeyen Siraküza Araplar eline geçti. 877'deki Siraküza kuşatması ve Arapların ellerine geçmesi o zaman yaşan "Theodosius Keşiş" adlı bir Bizans kronikçisi tarafından belgelenmiştir.

Yine de Bizanslılar elinde Taormina ve etrafındaki sahiller kalmıştı. Müslüman donanması bu arazilere saldırmadı; çünkü önce Yunanistan ve sonra Malta üzerine hücuma gönderilmişlerdi. 880'de Bizanslılar general yaşlı [[Nikeforos Fokas]]'ı güney İtalya'ya Lombardlarla savaşmak üzere gönderdiler ve bu savaşlarda başarı kazandılar. Bizans donanması da o yıl Arap donanmasını bir deniz savaşında mağlup etti. Yeni galibiyetler kazanmış kara ordusu ve donanma dolayısıyla Bizanslıların Sicilya'yı geri alma ümitleri ortaya çıktı. Fakat daha sonraki yıllarda, Arap güçlere karşı bir sıra kara çarpışmasını kaybettiler ve durum eski istikrarını korumaya başladı. 887'de Palermo'da şehir valisi olan [[Suvede bin Muhammed]] aleyhinde bir isyan başladı ama bu isyan çok sert bir şekilde bastırıldı.

886'da gaspçı Bizans İmparatoru [[I. Basileios]] öldü ve bunu bir zayıflık gören Kuzey Afrika ve Sicilya'da bulunan Araplar İtalyan anakarasında bulunan [[Calabria]]'ya göz diktiler. 888 yazında Calabria'ya yapılan bir Arap hücumunda Bizans ordusu yenildi. Ama Arapların yeter sayıda kara askeri olmadığı için kıyıdan geri çekilen Bizans'lıları kovalayamadılar. Ayrıca Arap ordusu içinde Arap ve Berber askerlerin arasında isyancı çatışmalar ortaya çıktı ve 890'da bu isyanci çatışmalar yenilendi. Bu yüzünden Arap orduları güçsüz bir hale geldi. 892'de İfrikiye yeni Abbası Valisi ve Ağlebi hükümdarı [[II. İbrahim bin Ahmed]] Palermo'ya yeni bir vali gönderdi ama bu valiyi Arap askerler hemen görevden indirdiler. 900'da Aglebi hükümdar, oğlu olan [[Ebu Abbas Abdullah]]'ı yeni bir orduyla Sicilya'ya gönderdi. Bu yeni Arap komutanının açtığı seferde Bizanslı Sicilyalı'lar yine yenilgiye uğratıldılar. Araplar 22 Ağustos'da [[Trapani]]'de ve 8 Eylül'da Palermo yakınlarında yapılan muharebelerde galip geldiler. Ebu Abbas Abdullah bu galibiyetlerden sonra Sicilya'daki ufak Bizans mukavemetini elimine ederek İtalya anakarasına geçti ve 10 Haziran 901'de [[Reggio Calabria]] kentini eline geçirdi.

Bu sıralarda Aglebilerin İfrikiye içinde politik durumları Şii Fatimilerin dinsel ve politik propagandaları ile zayıflamıştı ve Aglebi başkentindeki halk hükümdar [[II. İbrahim bin Ahmed]]'in çok şiddetli tutumundan hoşnutsuzdu. Halkın isteğiyle İbrahim'in oğlu Ebu Abbas Sicilya'dan geri gelip babasını hükümdarlıktan attı ve [[II. Abdullah]] adıyla Aglebi hükümdarı oldu. Tahtını kaybeden II. İbrahim bin Abbas bu sefer Sicilya'ya geçti ve orada yeni Arap hücumları düzenlemeye koyuldu. 1 Ağustos 902'de Sicilya'da Bizanslılar elinde bulunan son müstahkem kale olan Taorioma kalesi ve kenti Araplar eline geçti ve talan edildi. Bundan sonra Messina ve diğer şehirler de Araplara kapılarına açtılar. İbrahim sonra ana İtalya karasına geçip Calabria'da askeri sefere başladı ve [[Cosenza]]'yı kuşattı. 24 Ekim'de bu kuşatma sırasında dizanteriden hayatını kybetti. Torunu bu ordunun komutanı oldu ve bu seferi bitirip ordu ile Sicilya'ya döndü.
Böylece Sicilya'nın Araplar eline geçmesi hemen hemen tamamlanmış oldu. Bazı dağlık Sicilya bölgelerinde bazı küçük kasabalar direnişlerine devam ettiler. 938 ve 940'ta yapılan kampanyalarla bunlar da Araplar eline geçti. En son bağımsız dağlık Sicilya kalesi olan "Rometta" ise ancak 965'te alındı.

[[Aglebiler]] Sicilya'ya 827'den itibaren girmeye başlamışlardı. Önce Sicilya hükümeti Bizanslı Eufemius hükümdarlığı altında Agalbilere bağımlı olacaktı ama 829'da Eufemius Castrogiovanni kuşatması sırasında öldü. Sicilya Aglabilerin gönderdiği valiler tarafından, 831'den sonra "El Madina" adıyla başkent olan Palermo'dan, idareye başlandı.

Sicilya'nın dağlık içleri hariç, önemli tarım ve yerleşim bölgeleri Aglabiler eline geçmişti. Sicilya'ya Müslüman bölgelerden (Afrika'da İfrikiye, İspanya, ve hatta yakın ve orta-doğudan) müslümanların göçleri başladı. İfrikiye'den gelen Berber asıllı göçmenler adanın güneyinde konsantre oldular.

Ağlebiler Tunus'dan Palermo'ya bir Sicilya valisi tayin etmekteydiler. Sicilya'nın diğer büyük şehirlerinde Palermo'daki valinin tayin ettiği "kadılar" ve küçük şehirlerine "hakimler" idaresi bulunmaktaydı. Her şehirde yerel ilerigelenlerinden oluşan "cemaa" adlı bir yerel idare meclisi bulunmaktaydı. Kadı veya hakimler ile cemaa meclisleri şehirlerdeki hukuk ve asayiş işleri ile şehrin imarından mesuldular. Sicilya bir "islam ülkesi (dar-ul islam)" olduğu kabul edilip yörel ve yerel idare tarafından müslüman ve çoğunluğu Ortodoks Hristiyan "zımni" halk aynı muamele görmekteydi.

Araplar büyük tarım reformları yaptılar. Eskiden Bizans büyük toprak sahipliliği önemli iken Ağlebı idaresi altında küçük toprak sahipliliğine önem verildi. Ayrıca Sicilya'nın tarım sulama sistemleri Araplar tarafından çok geliştirildi. Bunlar Sicilya tarımının verimliğinde çok büyük artışlara neden oldular.

909'da İfrikiye'deki Aglebi Hükümdarlığı sona erdi ve yerien Şii [[Fatimiler]] geldiler ve Sicilya'yı kendi atadıkları bir vali idareye koyuldular.

913'te Palermo'da Fatimi valisi aleyhinde bir isyan patladı ve Fatimiler valisi adadan atıldı. Sicilya adası Emir [[Ahmet bin Kohrob]] idaresinde bağımsızlığını ilan etti. Emir Ahmet önce Hristiyanlar elinde bulunan ve kalesi daha da pek