de yayınlanan Polisiye, Komedi türündeki Türk televizyon dizisi. ABD yapımı Monk dizisinin yerli uyarlamasıdır. 5 sene önce karısı ölen ve obsesif kompulsif bir kişiliğe sahip dedektif Galip Derviş'in her bölümde farklı olayları inanılmaz bir dikkat ve zeka ile çözdüğü, komedi ağırlıklı polisiye bir dizidir.

Dizi 21 Mart 2013'te Kanal D'de yayına başlamış, 20 Haziran 2013 günü ilk sezonun finalini yapmıştır. Dizinin ikinci sezonu 3 Ekim 2013 günü yayınlanmaya başlamıştır. İlk başta Perşembe günleri 23:00'te yayınlanan dizi daha sonra birkaç dizinin sezon finali vermesi sebebiyle 20.00'de iki bölüm art arda yayınlamıştır, ikinci sezonda ise bu süreç devam ettirilmiş, İntikam dizisinin özet yerine geçmiştir. 30 Kasım 2013'den itibaren Cumartesi günleri 23.00'te, 16 Mart 2014 tarihinden itibaren ise Pazar akşamları yine saat 23:00'te gösterilmeye başlamıştır. Dizinin 2. sezonu 25 Mayıs 2014 tarihinde sona ermiştir. Dizinin 3.sezonu 19 Ekim 2014'te başlamıştır. Dizinin 28 Aralık 2014 tarihinde final yapacağı, yapımcısı Mahmut Kayımtu tarafından açıklanmıştır. Günümüzde Tv2'de tekrarları yayınlanmaktadır.

NBC Universal'dan format hakları satın alınan "Galip Derviş", 21 Mart 2013'te Kanal D'de başladı. Diziyle ilgili ilk haberler Kasım 2012'de medyada çıktı. Başrollerini Engin Günaydın ve Algı Eke'nin paylaştığı dizinin yönetmenliğini Barış Pirhasan, senaristliğini ise Barış Pirhasan ve Azime Güç yaptı. Dizinin müzikleri ise Tolga Çebi tarafından yapıldı.

Engin Günaydın'ın "Galip Derviş", Algı Eke'nin "Hülya", Orhan Güner'in "Başkomiser İzzet" ve Ersin Korkut'un da "Komiser Ahmet" karakterlerini canlandırdıkları dizinin başkahramanı, eski bir komiser olan ve obsesif kompulsif kişilik bozukluğu nedeni ile açığa alınan Galip Derviş.

Kanal D, dizinin başkahramanı olan Galip Derviş’in özelliklerini ve yeteneklerini anlatan özel bir ilan hazırladı. Hürriyet Gazetesi’nin 3. sayfasında yer alan ve “3. Sayfa Haberi” konseptinde verilen ilanda, Galip Derviş’in arka arkaya işlenen üç gizemli cinayet olayını çözdüğünün ve katillerinin yakalanmasını sağladığının altı çiziliyor. Bu tür özel olaylarda da, Emniyet Teşkilatı’nın Galip Derviş’in desteğini almaya devam edeceği belirtiliyor.

Programın müzikleri Tolga Çebi tarafından yapıldı. Jenerikte yer alan şarkı ise Timuçin Esen tarafından seslendirildi. Şarkının sözleri Barış Pirhasan’a, müziğiyse Tolga Çebi’ye ait.

Dizi, ilk sezonda oldukça iyi reytingler aldı. Posta gazetesi yazarı Mesut Yar, yazısında dizinin başarısını şöyle anlatmıştır:
"Galip Derviş'in olağanüstü bir reyting başarısı var. Yayına girdiği saat itibarıyla Türkiye’nin ciddi bir bölümü yatakta. Ama 23.15’te ekranda olmasına rağmen ilk yüz program listesinde neredeyse tüm gruplarda üçüncü sıraya yükselmiş durumda." 
Dizi, 2. sezonunda saat değiştirdiğinden dolayı reytinglerde düşüş yaşamıştır. Cumartesi 23.00'e geçmesiyle birlikte reytingleri biraz artmıştır. Pazar gecelerinde başarıya ulaşmış ve kendi saati için oldukça iyi sonuçlar elde etmiştir.

Dizinin ana karakteri olan fobi ve takıntılarıyla zaman zaman komik durumlara düşen Galip Derviş'i Engin Günaydın canlandırmaktadır. Derviş'in hemşiresi ve asistanı Hülya Uçar'ı Algı Eke, oldukça hevesli ve hırslı olmasına karşın bir o kadar da beceriksiz olan Ahmet Tekin'i ise Ersin Korkut canlandırmaktadır. Cinayet bürosunun baş komiseri İzzet Merdan ise Orhan Güner tarafından canlandırılmaktadır.

Ana karakterlerin yanı sıra birçok yan karakter vardır. Dizinin ilk bölümünden itibaren Cem Kurtoğlu, Devin Özgür Çınar, Hakkı Ergök, Memet Ali Alabora, Şebnem Bozoklu, Erkan Can, Nurgül Yeşilçay, Canan Ergüder ,Celil Nalçakan, Yiğit Özşener, Esra Dermancıoğlu, Mustafa Uğurlu, Ayşenil Şamlıoğlu, Yılmaz Gruda, Serdar Orçin, Durul Bazan gibi birçok tecrübeli oyuncu konuk oyuncu olarak dizide yer almıştır.

Yazar Nuran Yıldız "Kanal D’de yeni bir dizi başlıyor: Galip Derviş. "Monk dizisinden yola çıktık" deseler de, vardıkları yer efsanevi Komiser Kolombo’nun taklidi olmuş. Bir dizi müneccimi olarak içimden bir ses bu dizi tutmaz diyor, çünkü;
Bir, ismi itici, İki, Engin Günaydın kendini tekrarlayacak görünüyor, Üç, kadın oyuncusu zayıf, Dört, izleyici daha önce izleyip sevdiği bir karakterin taklidini hoş karşılamaz, Beş, dizilerdeki Türk polisi imajına bıçkın, çapkın imajı uyar, takıntılı imajı uymaz." demiştir.

Yüksek izlenme oranlarıyla ekranın zirvesine adını yazdırmayı başaran “Galip Derviş”, sosyal medyada da trending topic (tt) oldu. Özlem Tekin, Sarp Apak, Şahin Irmak, Tuncay Şanlı gibi birçok ünlü isim beğeni mesajları attı.






Muhammedabad Konbeki

Muhammedabad Konbeki ya da Muhammedabad Günbeki (Farsça: محمدابادگنبكي‎), İran'ın Kirman Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin Rigan şehristanı'ndaki, Konbeki bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 128 kişi ve 34 hanedir.




Oyun Vakti

Oyun Vakti, Fransız sinemacı Jacques Tati'nin yönettiği 1967 Fransa - İtalya ortak yapımı komedi filmidir. Film Türkiye'de son olarak Mart 1991'de 10. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde yönetmenin diğer filmleriyle birlikte gösterilmiştir. Filmin İngilizce olan özgün adı Playtime ("PlayTime" veya "Play Time" şeklinde de yazıldığı olmaktadır), aynı zamanda birçok ülkedeki gösterim adı olmuştur.

Tati'nin hemen hemen tüm filmlerinde yaptığı gibi, hem yönettiği, hem başrolünü oynadığı hem de senaryosunu yazdığı bu film Fransız sinemacının dördüncü uzun metrajlı filmidir. Jacques Tati, yaşamı boyunca sadece altı uzun metrajlı film yaptığı halde tüm zamanların en iyi 50 yönetmeni arasında sayılmaktadır. Çekimleri 1964 yılında başlayıp dört yıl süren ve yüksek çözünürlüklü 70 mm geniş formata 6 kanallı ses sistemiyle çekilen "Oyun Vakti" için Tati, Paris kentinin gökdelenlerle dolu kalabalık bir bölümünü stüdyoda yeniden inşa ettirmişti. ""Tativille"" adı verilen bu devasa set yaklaşık 17 milyon Fransız frangına mâlolmuş ve bu nedenle "Oyun Vakti" yönetmenin en pahalı filmi olmuştu. Film gişede iş yapmayıca yönetmeni on yıl sürecek büyük bir borcun altına sokmuştu.

Tati, son filminin üzerinden on yıl geçtikten sonra yaptığı bu satirik komedide kendisiyle özdeşleşmiş olan Şarlovari ayrıksı karakter ""Bay Hulot""yu istemeyerek de olsa üçüncü kez canlandırıyordu. Diğer filmlerinde olduğu gibi diyaloglara pek yer vermediği, ama abartılı ses efektlerini de yine bolca kullandığı, kökenini pandomim'den, dolayısı ile de sessiz sinema döneminin filmlerinden alan, yaratıcı gülütlerle Slapstick komediye yeni bir yorum getiren "Oyun Vakti" filminde Tati, geleneksel ahlâk değerlerinin oluşturduğu yaşam tarzı ile tüketim toplumunun ortaya çıkardığı kargaşa ve koşuşturma arasındaki çelişkiyi vurgular, modernleşmenin getirdiği yabancılaşmaya dikkati çeker. Tati, "Oyun Vakti"nde romantik alter egosu ""Bay Hulot""ya, tıpkı bir önceki filmi "Amcam"da olduğu gibi geleneksel mimarinin yok edilip yerini çelik ve camdan yapılmış soğuk, ultra-modern yapıların almasını, insanın doğasına aykırı bulduğu yapay şehirleşmeyi ve mekanik bir düzene girmiş olan iş dünyasını eleştirtir. ""Bay Hulot"" bu kaotik kentsel değişime Don Kişotvari bir biçimde direnir. Tepkisini her zaman olduğu gibi sakarlığının yarattığı anarşi ile ortaya koyar.

Jacques Tati "Playtime" için 1969 yılında Danimarka'da En İyi Avrupa Bodil Ödülü'nü aldı. Aynı yıl Moskova Film Festivali'nde filme bir de "Gümüş Madalya" verildi.

"Oyun Vakti" Paris'in ultra modern yapılarla dolu, yeni inşa edilmiş semtlerinde ve mekânlarında bir gün ve gecede geçer. Eski Paris'e ait anıtsal yapıların (örneğin Eyfel kulesi) ancak bir anlığına, o da ancak bir camekân yansımasından sembolik olarak görünüp kaybolduğu film aslında özel olarak inşa edilmiş bir sette ("Tativille") çekilmiştir. Film altı bölümden oluşmaktadır ve bu bölümler arasındaki bağlantılar gün boyunca rastlaşan iki ana karakter tarafından sağlanır. Bu karakterler: Çoğunluğu orta yaşlı kadınlardan oluşmuş bir turist kafilesiyle Paris'i gezmeye gelmiş Amerikalı genç kadın Barbara (Barbara Dennek) ile Paris'in bu alışılmadık modern bölümünde neredeyse kaybolmuş, orta yaşlı şaşkın Fransız "Bay Hulot"'dur (Jacques Tati). Filmin altı ana sahnesi şunlardır:

Filmin klasik bir dramatik örgüsü yoktur. Jacques Tati'nin alter egosu "Bay Hulot" sanki tesadüfen oradaymış gibi olayların içinde, etrafında dolaşır durur. "Oyun Vakti"nin belli bir konusu da yoktur. Onun yerine film birbirini takip eden ve rastlantısal gibi duran motiflerden oluşur. Belirgin diyaloglar yoktur. Çoğu İngilizce olan ve filmde Fransız olmayanlarca konuşulan bu diyaloglar da neredeyse güçlükle işitilir. Keza filmin bir ana karakteri, başrol oyuncusu da yoktur. Filmdeki tüm oyunculara eşit ağırlık verilmiştir sanki. Film hiçbir türe dahil edilemez, ancak Tati yeni bir tür oluşturmaya da çalışmaz. Filmde insanlar kişiliksizleştirilmiş bir kentin sokaklarında ve işlevsiz binalarının içinde dolaşırken şaşkına dönerler ama yine de umutlarını tam kaybetmezler. Gözlemlerini yaparken Tati olaya herhangi bir görüşün bakış açısıyla yaklaşmaz.

70 mm geniş perde ve 6 kanallı ses sistemiyle çekilen "Oyun Vakti"nde Tati yakın plân çekimler, omuz çekimleri ve "reaksiyon çekimleri"nden kaçınır. Uzun ve orta plânlarla daima seyircinin 'büyük resmi' arayıp görebilmesine olanak tanır. Belli bir ayrıntıyı seyircinin gözüne sokmaya çalışmaz, seyircinin ön veya arka plânda bir ayrıntıyı keşfetmesini bekler. Seyircinin bu ayrıntıya dikkatini çekebilmek için genelde bir ses efektini devreye sokar. Film eleştirmeni Noel Burch filmi tam kavrayabilmek için hem birkaç kez hem de birkaç farklı açıdan defalarca izlenmesi gerektiğini yazmıştır.

Filmde pencerelere ve camlara da belli anlamlar yüklenmiştir. Tati'nin bir önceki filmi Amcam'da ("Mon Oncle", 1958) Bay Hulot şirin klasik evinin penceresini belli bir açıya getirdiğinde güneş ışığı gölgede kalmış kanarya kafesine yansıyor ve kuş sevinçle ötmeye başlıyordu. Tati "Oyun Vakti"nde bu yansımalara yeniden başvurmuştur. Ortalık turist kaynamasına rağmen Paris'in klasik ve tarihi yapılarını