adi sektörü hizmet sektörüdür. Ada'da bulunan Las Palmas de Grand Canaria yerel idare merkezi ve adanın ve takım adaların en önemli limanıdır.

Gran Canaria'nın en önemli iktisadi sektörü 20. yy.da charter uçakları gelen tatil turizmi olmuştur. Adaya yıllık turistik ziyaretçi sayısı 2.2 milyonu aşmıştır. Gelen turistlerin önemli kısmı adanın güney ve son zamanlarda doğu kısmında kalmaktadırlar. Buna neden adanın coğrafyasıdır. Adanın sıcak ve güneşli olan güneyi ve çok sayıda deniz plajı olan ve son yıllarda turizm tesisleri geliştirilen doğudadır. Kuzey kıyılara nispeten daha soğuk olur; batı kıyıları ise kayalıklıdır.






Subjonktif

Gramerde subjonktif kip, genelde yan cümlelerde kullanılan bir fiil kipidir. Dilek, his, ihtimâl, hüküm, görüş, ihtiyaç veya henüz gerçekleşmemiş bir fiil gibi çeşitli gerçekleşmemiş durumları ifade etmek için kullanılır. Bazen konjonktif kip veya şart kipi olarak da değinilebilir, konjonksiyonları (bağlaçları) izlediği için. Subjonktifin kullanımına dair ayrıntılar dilden dile değişir.

Subjonktif kip Türkçede emir kipi, dilek-şart kipi, gereklilik kipi ve istek kipine karşılık gelir. Ancak yabancı dillerdeki subjonktif kip ile Türkçedeki kipler arasında birebir ilişki olmadığı için burada subjonktif kip terimi kullanılacak ve bu bakış açısıyla diğer diller karşılaştırılacaktır.

Günümüz Hint-Avrupa dillerine dayanarak restore edilmiş Proto-Hint-Avrupaca, çoğu dil ailesinin atası sayılan hipotetik bir dildir. Bu diller arasında Roman dilleri, Kelt dilleri, Cermen dilleri, Slav dilleri, Hint altkıtasınını çoğu dilleri, İranî diller bulunur. Birbiriyle yakın ilişkili iki kipi vardır: subjonktif ve optatif (istek kipi). Bu atasal dilden türemiş çoğu yavru dilde bu iki kip birleşmiştir.

Hint Avrupacada subjonktifi oluşturmak için fiilin ünlü almaşmasında ("ablaut", "apophony") e-sınıf yapı ile oluşturulur, fiil köküne şahıs ekleri ile birlikte *-e- veya *-o- tematik ünlüsü eklenirdi. Subjonktif, Hint Avrupacadaki, farazî veya gerçeğe ters düşen (karşı olgusal) durumlar için kullanılan "irrealis"'e karşılık gelir.

Optatif kip, *"-ieh" veya *"-ih" ekiyle (laringeal bir ses ile beraber) oluşturulurdu. Optatif, ikincil şahıs çekim eki klitik kümesiyle dilek veya ümitleri ifade etmek için kullanılırdı.

Hint-Avrupa dillerinden sadece Arnavutça, Zentçe, Eski Yunanca, Sankritçe ve kısmen Eski Slavca, subjonktif ve optatif kiplerini ayrı ve paralel tutmuştur. Ancak Sanskritçede subjonktif kullanımı sadece Vedik dilinin en eski zamanlarında bulunur, optatif ve emir kipleri daha ender kullanılır. Bu dilin daha sonraki dönemlerinde (M.Ö. 500'den sonra) subjonktif kullanımdan düştü ve onun yerine optatif ve emir kipleri kullanılır oldu yahut Latincede olduğu gibi optatif ile birleşti. Ancak, subjonktifin birinci şahıs biçimleri emir kipine aktarılarak kullanılmaya başlandı, çünkü emir kipinin (Yunancada da olduğu gibi) birinci şahıs için karşılığı yoktu.

Cermen dillerinde, subjonktif hâller genelde eski optatiflerden meydana gelir. Almancada, subjonktifler tipik olarak "-e" soneki ile, ve çoğu zaman i-umlaut ile belirtilir, bu da, diğer Hint-Avrupa dillerinde olduğu gibi, *"-i-" sonekinin eski optatif kipinin bir kalıntısı olduğunu gösterir. Eski Norveççede, çoğu subjonktif yapıda "-i" kullanılır: "grefr" ("o kazar"), "grafi" olur ("o kaza"); kuvvetli fiilerin subjonktif türevlerinde bir i-umlaut bulunur. Aşağıdaki tablolar Eski Norveççede "grafa" (“kazmak”) fiilinin çekimlerini göstermektedir.

Şimdiki zaman
Geçmiş
Modern İngilizcedeki subjonktif çeşitli bağlamlarda kullanılır, fiilin biçimi söz konusu eylem zamanı için normalde olduğundan farklı şekilde yazılır. Özneden bağımsız olarak, şimdiki zamana veya geçmişe ait dilekleri ifade etmek için kullanılan "that" yan cümlelerindeki şimdiki zaman subjonktifi, mastarın ("infinitive") yalın hâlidir (yani önünde ""to"" olmaz). Dolayısıyla, ""to go"" (gitmek) fiilinin simdiki zaman subjonktifi ""I go", "you go", "he/she/it go", "we go", "they go""dur. Örneğin, ""It was required that he go to the back of the line"" ("onun kuyruğun sonuna gitmesi gerekti"); buna karşın indikatif (bildirme veya haber kipi) kullanıldığında ""Everyone knows that he went to the back of the line"" ("herkes onun kuyruğun sonuna gittiğini biliyordu"). Şimdiki zaman subjonktifine örnek: ""It is required that he go to the back of the line"" (Onun kuyruğun arkasına gitmesi gerekiyor); bildirme kipi kullanılsa ""Everyone knows that he goes to the back of the line"" ("herkes onun kuyruğun sonuna gittiğini biliyor").

İngilizce subjonktif ayrıca karşıolgusal yan cümlelerde de bulunur, böyle durumlarda subjonktif fiil tarafında kastedilen zamandan öncesi bir zamana karşılık gelen indikatif zaman eki kullanılır. Eğer şimdiki zamana karşıolgusal olarak değiniyorsa buna geçmiş subjonktif denir, eğer geçmiş zamana karşıolgusal olarak değiniyorsa buna önceki geçmiş zaman ("pluperfect") subjonktif denir. Ana cümle fiili "wish" (dilemek)'i takip eden "that" yan cümlelerinde bulunur: ""I wish that she were here now"" ("diliyorum ki (keşke) o şimdi burada ola") ; ""I wish that she had been here yesterday"" ("diliyorum ki (keşke) o dün burada olaydı"). Ayrıca, olmayan veya olmamış bir durumla ilgili "if" yan cümlelerinde bulunur: (""If she were here right now, ..."" "O şu anda burada olaydı..." ; ""If she had been here yesterday, ..."" "O dün burada olaydı..."").

Gelecek zaman subjonktifi olarak adlandırılan bir diğer tip subjonktif biçim, gelecekle ilgili şüpheli olasılıklı "if" cümlelerinde kullanılır; şahıs veya özne sayısından bağımsız olarak, ""if I were to go"" ("gidecek olursam") biçimi kullanılır.

Aşağıdaki tabloda "Şimdiki zaman subjonktif" ve "geçmiş zaman subjonktif" terimleri fiilinin biçimine ait terimlerdir ve eylem zamanına karşılık gelmezler. (Önceki geçmiş zaman subjonktifi tabloda gösterilmemiştir, eğer eylemin karşıolgusal zamanı geçmişte ise, "had" ve geçmiş zaman ortacı ("past participle") kullanılır.)

Yukarıdaki tabloda görüldüğü üzere, beş durumda subjonktifin biçimi bildirme kipinden ayırdedilebilir:

Ancak, eğer subjonktif ve bildirme biçimleri aynıysalar zaman referansları genelde farklı olur.

""To be"" fillinin bu kadar ayırdedilebilir olmasının nedeni, bu fiilin Modern İngilizcedeki biçimleri, üç farklı Eski İngilizce fiilden türemiş olmasıdır: "beon" ("be, being, been"), "wesan" ("was, is, wast"), ve "waeron" ("am, art, are, were, wert").

Bazı modal yardımcı fiillerin geçmiş subjonktif biçimi olur. Örneğin, "will" bildirme fiilinin ("He will come tomorrow", "o yarın gelecek" örneğindeki gibi) subjonktifi "would" dur, "I wish that he would come tomorrow" ("dilerim ki (keşke) o yarın gelecek ola"). Benzer şekilde, "can" belirtili fiilinin ("He can do it now", "o şimdi bunu yapabilir") subjonktif hali "could" dur ("I wish that he could do it now", "dilerim ki (keşke) şimdi o bunu yapabile"). Ve "shall" belirtili fiilinin ("I shall go there", "Ben oraya gideceğim") subjonktif hali "should" dur ("If I should go there..." "Ben oraya gitmeliysem..."

Eski Modern İngilizcede, geçmiş zaman subjonktif kip, geçmiş zaman belirtili kipinden sadece "to be" filli sayesinde değil (günümüz Modern İngilizcesinde olduğu gibi), ayrıca her fiilin ikinci tekil şahıs çekimi ile de ayırdedileibilirdi. Örneğin, bildirme kipi "thou sattest" (sen oturuyorsun), ama subjonktif "thou sat" ([keşke] sen otura). Ancak, thou öznesinin kullanıldığı bazı metinlerde, fiilin sonuna "-est" veya "-st" bazen eklenir; örneğin Shakespeare ve onun döneminden yazarların eserlerinde "thou beest" sıkça görülür.

Güncel İngilizcede subjonktif kullanılması gereken durumlarda daha gayrı-resmi olmak için belirtili kip kullanılması yaygındır. Örneğin ""If I were you..."" ("ben senin yerinde olsam..." yerine ""If I was you..."", veya ""The doctor recommended (that) he give up smoking"" ("doktor sigarayı bırakmasını önerdi") yerine ""The doctor recommended (that) he gives up smoking"".

Latince subjonktif başlıca optatif biçimden (istek kipi) oluşur; özgün subjonktif biçimlerin bazıları Latince'nin gelecek zamanını oluşturmuştur, özellikle üçüncü çekimde. Latince subjonktiflerde genelde bir yüksek ünlü olması (belirtili kipte alçak ünlü olmasına rağmen) eski optatif kipteki *"-i-" ekinin bir belirtisidir. Örneğin Latince "rogamus" ("soruyoruz") subjonktifte "rogemus" ("soralım") olur.

Latince 1. Çekim Şimdiki Zaman Subjonktif
Latince 2. Çekim Şimdiki Zaman Subjonktif
Latince 3. Çekim Şimdiki Zaman Subjonktif
Latince 3. Şimdiki Zaman Subjonktif
Latince 4. Çekim Şimdiki Zaman Subjonktif
Subjonktif kip, Portekizce, İspanyolca, ve İtalyancadaki hemen her fiil için ve Fransızcadaki bazı fiiler için belirgin bir biçime sahiptir. Tüm bu dillerin subjonktifi onlara Latinceden mirastır. Latincede subjonktif kip, yukarıda belirtildiği üzere, Proto-Hint-Avrupaca ses kümelerinin hem şekil hem de kullanımlarını kendinde birleştirir, özgün subjonktif ve optatif kip de dahil olmak üzere.

Çoğu durumda, Roman dilleri subjonktifi İngilizce gibi kullanırlar; ancak, subjonktifin başka kullanımları da vardır. Örneğin, İngilizce genelde dilek ifadeleri için "may" veya "let" kullanır (örneğin ""let it snow"", "kar yağsın"). Roman dilleri bu durumlar için subjonktif kullanır; Fransızcada, örneğin, ""Qu'il neige"" ("kar yağsın") ve ""Qu'ils vivent jusqu'à leur vieillesse"" ("ihtiyarlıklarına kadar yaşasınlar") denir. Ancak, birinci çoğul şahıs için bu diller emir kipi kullanırlar: İngilizcede "Let us go" şeklinde söylenen "Hadi gidelim" Fransızcada ""Allons-y"" olarak söylenir. Ayrıca, örneğin başında "gerçi" olan (veya ima edilen) çeşitli yan cümlelerde Roman dilleri subjonktif kullanırlar: Fransızca: "Bien que je sois vieux, je me sens jeune"; Türkçe "(Gerçi) yaşlı olsam da kendimi genç hissediyorum".

Fransızca fonetiğin orijinal Latince'den beri geçirmiş olduğu büyük değişikliklere, ve pek çok çekim ekinin artık düşmüş olmasına rağmen, subjonktif kip, dilde yerini korumuştur. Çoğu fiilin subjonktif hâli fonetik bakımdan ç