uttkamer'e Hitler'in belgelerini yok etmesi için Berghof'a gitmesi emredildi. Bu nedenle Puttkamer Führerbunker'de son birkaç gün içinde Hitler'in yanında değildi. 8 Mayıs 1945 tarihinde Almanya'nın teslimini takiben Amerikan askerleri tarafından tutuklandı. Puttkamer Mayıs 1947'ye kadar kadar esaret altında kaldı. Münih'de 80 yaşında öldü.




Bardak

Bardak, içecekleri tüketmekte kullanılan, genellikle camdan yapılmış mutfak eşyası. İçecek türüne göre pek çok farklı çeşidi bulunur. Damıtılmış içkilerin tüketiminde kullanılan türleri genellikle "kadeh" olarak adlandırılır.

Çoğunlukla su, gazoz ve ayran gibi soğuk içecekleri tüketmekte kullanılan, genellikle yukarıdan aşağıya doğru hafifçe daralan (çapı küçülen) bir silindir şeklinde ve 200-250 ml hacminde üretilen bardak.

Çoğunlukla çay içerken kullanılan, genellikle orta kısmı daralan (ince belli) bir silindir şeklinde üretilen küçük bardak.

Çoğunlukla bira ve elma şarabı gibi soğuk ve alkollü hafif içecekleri tüketmekte kullanılan, genellikle yaklaşık 1/2 litre hacminde üretilen büyük bardak.




Kiraz karides

Kiraz karides ("Neocaridina heteropoda" var. "red" ya da "cherry shrimp"), en tanınmış tatlı su karideslerinden biridir. Akvaryumlarda en yaygın olarak beslenen karides türlerinden biri olan kiraz karidesin kökeni Güney Asya’da yaşayan vahşi formu Neocaridina heteropoda’ya dayanır. Doğada genellikle yeşil-kahverengi renk tonlarına sahip olan Neocaridina heteropoda’nın aksine kiraz karidesler keskin kırmızı bir renge sahiptir. Tamamıyla gelişmiş bir kiraz karides 4 cm boya ulaşabilir. 6.5-8 pH aralığında ve 15-30C (57-86F) sıcaklığında temiz suda yaşayabilirler. En ideal su sıcaklığı 22-23C dir. Kiraz karidesler hem etçil hem de otçul (omnivore) olarak beslenirler. 
Gerekli yaşam ortamı ve ihtiyaçları karşılandığı takdirde iki seneye kadar yaşayabilirler.

Kiraz karidesler akvaryumda bakımı ve üretimi kolay olan bir karides türüdür. Oldukça geniş bir aralıktaki su kondisyonlarına adapte olabilir ve birçok akvaryum balığıyla birlikte bakılabilirler. Birkaç tane kiraz karidesi besleyebilmek için 5-10 litrelik ufak tanklar yeterli olacaktır. 40 litre ve üstündeki bitkilendirilmiş tanklar 20 veya daha fazla bireyden oluşan bütün bir koloninin bakımı için yeterlidir. Sadece karides beslenilecek tanklarda maksimum karides sayısı 2 litre suya bir karides düşecek şekilde belirlenebilir.
Kiraz karidesler akvaryumlarda zamanlarının çoğunu bitkiler üzerinde, yosun arayarak geçirirler. Bitkiler üzerindeki yosun ve diğer mikroorganizmaları bitkilere zarar vermeden tükettikleri için bulundukları akvaryum sistemlerinde oldukça faydalıdırlar. Bulunduruldukları akvaryumların iyi bitkilendirilmiş olması onların doğal davranışlarını göstermeleri için önemlidir. Özellikle kabuk değiştirme dönemlerinde bitkiler onlar için iyi bir saklanma ortamı sağlayacaktır. Java moss ve java fern gibi bitkiler onlara doğal bir ortam sağlayabilmek ve fiziksel olarak savunmasız kaldıkları kabuk değiştirme dönemlerinde onlara fiziksel koruma sağlamak için kullanılabilecek uygun ve bakımı kolay bitki türlerinden bazılarıdır. Özellikle hızlı metabolizmalı moss türleri hem onlara yaşam alanı oluşturmak hem de akvaryumda doğal filtrasyon yapmaları sebebiyle tavsiye edilen karides tankı bitkileridir. Ayrıca bitkili ortamlarda güçlü kırmızı renklerinin oluşturduğu kontrast daha dikkat çekici ve estetik bir görüntü sağlayacaktır. 
Salyangoz ilaçları gibi materyallerde bulunan ağır metaller karidesler için çok zararlı olduğu için bu tarz kimyasallar karides bulunan tanklarda kullanılmamalıdır.

Kiraz karides agresif olmayan bir karides türüdür. Günün büyük bir kısmını akvaryumdaki bitki, kum, taş, kütük gibi yüzeylerde yosun ve organik tortuları yiyerek geçirirler. Kiraz karidesler periyodik olarak kabuk değiştirirler. Değiştirilen kabuk vücudun bütün parçalarının bütün olarak bulunduğu yarı saydam bir karides maketini andırır. Bu kabukların akvaryumdan alınmasına gerek yoktur, aksine karideslerin kabuk gelişimleri için gerekli birçok minerali içeren bu kabuklar karidesler tarafından tüketileceği için akvaryumda bırakılması daha yararlı olacaktır.

Üreme dönemlerinde dişi karidesler akvaryumlarındaki karanlık bölgelerde saklanma eğilimlidirler. Bu dönemlerde dişiler akvaryumlarındaki diğer canlılar tarafından rahatsız edilirlerse kendilerini tehlikede hisseden karidesler yumurtalarını terk edebilirler. Dişi karidesler vücutlarının altındaki yumurtalarına bacaklarıyla oluşturdukları su akımı ile sürekli taze su sağladıkları için terk edilmesi durumunda yumurtalar ölecektir.

Kiraz karideslerin diyetinin büyük kısmını yosunlar oluşturur. Yosun haricinde akvaryumlarda kullanılan her türlü yemi tüketirler. Bu sayede aynı zamanda yem artıklarınıda tüketecekleri için akvaryumdaki biyolojik yükü de azaltırlar. Sadece karides beslenen akvaryumlarda yem tercihi yosun yiyiciler için üretilen sıkıştırılmış yosun tabletlerinden yana yapılmalıdır. Bunların haricinde iyice haşlanmış bezelye taneleri ve ıspanak da besin çeşitliliği için kullanılabilir. Ancak bu sebzeler kontrollü bir şekilde aşırıya kaçılmadan verilmeli ve su kirliliği oluşturmamak için tüketilmeyen sebzeler akvaryumdan uzaklaştırılmalıdır.

Erkek kiraz karidesler dişilere göre daha küçük ve daha soluk renklidirler. Yumurta taşımadıkları için erkeklerin kuyruk yapısı dişiler kadar gelişmiş değildir. Dişiler erkekler tarafından döllenen yumurtaları açılana kadar vücutlarının altında taşırlar. Çatlayan yumurtalar dişiler tarafından suya bırakılır. Yumurta taşıyan dişilerin strese girmeleri yumurtaları açılmadan bırakmalarına neden olabilir. Yumurtalardan çıkan larvalar birçok balığın yiyebileceği boyutlardadır bu sebeple etoburların tehditlerine oldukça açıktır. Yavruların hayatta kalabilmesi ve gelişebilmesi için iyi bitkilendirilmiş bir tankta olmaları çok önemlidir.




Harmanören - Göndürle Höyük

Harmanören - Göndürle Höyük, Isparta İl merkezinin yaklaşık 27 km. kuzeydoğusunda, eski adı Göndürle olan Harmanören Köyü'nün güneydoğusunda yer alan bir höyüktür. Köyün 1 km. kadar doğusunda, Tavşanlıtepe'nin güney eteklerinde, arkeoloji literatüründe Göndürle Tunç Çağı mezarlığı olarak geçen bir mezarlık bulunmaktadır. Göndürle Höyüğü ise mezarlığın 250-300 metre güneydoğusundadır. Harmanören Köyü yakınlarında ikinci bir höyük daha vardır ve diğeriyle karışmaması için Göndürle I olarak adlandırılmıştır. Esasen mezarlığın Göndürle I Höyüğü'ne ait olduğu kabul edilmektedir. Esas höyük 150 x 100 metre boyutlarındadır.

Göndürle I, tüm ovadan rahatlıkla görülen bir yükselti olarak birçok araştırmacının dikkatini çekmiş, Prof. Dr. Tahsin Özgüç, James Mellaart, David H. French gibi arkeologlar tarafından tanıtılmıştır. Ancak kazılara 1989 yılında, özellikle mezarlık bölgesindeki kaçak kazıların öğrenilmesi üzerine kurtarma kazılarına geçilmiştir. Kazılar, Isparta Müzesi adına 1989, 1991-92 yıllarında yapılmıştır. Daha sonra 1993 yılında itibaren Prof. Dr. Mehmet Özsait başkanlığındaki kazılara başlanmıştır. Kazı çalışmaları, kazılara ara verildiği 1994 yılı sayılmazsa hep mezarlık bölgesinde yürütülmüştür. Höyükte ise İsparta Müzesi tarafından sondaj çalışmaları yapılmıştır.

Höyükte sadece yüzey bulgularına dayanılarak tabakalanmadan söz edilmekte olup, Geç Kalkolitik Çağ'dan MÖ 1. binyıl sonuna kadar kesintisiz süren bir yerleşim öngörülmektedir. Mezarlık alanında ise henüz bir tabakalanma belirlenmiş değildir. Mezarlıktaki küp mezar geleneğinin Erken Tunç Çağı başlarından Orta Tunç Çağı başlarına kadar kullanıldığı belirtilmektedir.

Ele geçen çanak çömlek buluntusu ağırlıklı olarak gaga ağızlı testilerdir. Mezar küplerinin Erken Tunç Çağı II ve III'e tarihlendiği belirtilmektedir.

Mezarlık alanı tümüyle küp mezarların olduğu yerleşme dışı bir mezarlıktır. Küpler doğu – batı yönelimli olarak gömülmüştür. Çoğunluğunun ağzı doğuya, az bir kısmı güneydoğuya ve kuzeydoğuya bakmaktadır. Ele geçen küçük küplerde ise gömüt armağanları olduğu düşünülmektedir. İçinde ölü olan büyük küplerde benzerlik görülmez. Bu durum, özellikle gömü için üretilmedikleri, normal erzak küpleri oldukları şeklinde yorumlanmıştır.

Gömüler "hocker" biçimine (ana rahmindeki gibi) küplere konulmakta, yanlarına, bazen de küpün dışına gömüt armağanları bırakılmaktadır. Bazıları ikinci defa ölü gömmekte kullanılmıştır. Küplerin ağzı yassı bir taşla ya da çan biçiminde bir çanakla sıkıca örtülmektedir. Küpün etrafı iri taşlar ya da çanak çömlek kırıklarıyla doldurulmakta sonra toprak atılmaktadır. Gömüt armağanları çoğunlukla yivli süslemeleri olan gaga ağızlı testilerdir. Kazı çalışmalarının ilk yıllarında bulunan keman biçimli idol, Antalya / Korkuteli yakınlarındaki yalnız yüzey araştırması yapılmış olan Çaykenarı Höyüğü'nde bulunan idollere benzemektedir. Mehmet Özsait başkanlığındaki kazılarda disk başlı idoller de bulunmuştur. Yuvarlak ya da üçgen başlı, kolsuz, yuvarlak gövdeli idollerdir. Maden buluntular ise kefen iğnesi olarak kullanılmış olması muhtemel topuz ve konik başlı, delikli iğneler, bakır ve tunç bilezikle, arkeoloji literatüründe tıraş bıçağı olarak tanımlanan yassı namlulu iki bıçaktır.

Ele geçen pek çok iskelet ve kemik olmasına karşın cinsiyet ve yaş belirlemede kullanılabilecek iskelet bölümleri, çeşitli nedenlerle kendini gösteren tahribatlar sonucu yapılamamıştır. Öte yandan uzun kemiklerin tümünün kırık olması nedeniyle de boy ölçümleri elde edilememiştir. Diğer yandan bebek ve çocuklar için görece daha iyi sonuçlar elde edilebilmiştir. İskeletleri incelenen birey sayısının dörtte birinde bazı hastalıklar saptanabilmektedir. Bu sayıda kadın bireylerin sayısı, erkek bireylerin sayısının üçte biri kadardır. Bazı bireylerde kemiklerde osteoartrit belirtilerine rastlanmış, erkeklerde fazla olan bu patolojinin ağır işlerde çalışmaktan kaynaklandığı kabul edilmiştir. Çocuk ölümlerinde en sık karşılaşılan yaş aralığı 3-7 yaş olarak saptanmıştır. Çocuk ölümlerinin yarısı bu yaş grubundaki bireylerdir. Diğer yaş grupları içinde 12-16 (ergenlik) yaş grubu ölüml