ne Boys), ABD'li yazar Neil Simon'ın 1972 yılında yazdığı tiyatro oyunu. İlk kez 18 Aralık 1972'de Broadway'deki Broadhurst Theatre'da sahnelenen bu oyun sinema ve televizyon filmlerine de uyarlandı.

Kırk yıl aynı sahneyi paylaşan iki komedyen, on bir yıldır birbirlerine küsmüş ve işi bırakıp köşelerine çekilmişlerdir. Bu iki huysuz ihtiyarın bir televizyon programı için tekrar bir araya getirilmeleri projesi, her şeyi ters-yüz eden ilk adımdır.

18 Aralık 1972'de Broadhurst Theatre'da prömiyeri yapılan "Güneş Çocukları", önce Shubert Theatre'a daha sonra ise Lunt-Fontanne Theatre'a transfer oldu. 21 Nisan 1974'e kadar 538 oyun oynadılar. Bu ilk sahnelenişinin yönetmeni Alan Arkin idi. Lewis'i Sam Levene, Clark'ı ise Jack Albertson canlandırdı. Eser, en iyi oyun, en iyi yönetmen ve en iyi erkek oyuncu (Jack Albertson) dallarında Tony Ödülü'ne aday oldu.

"Güneş Çocukları" 8 Aralık 1997 tarihinde bir kere daha Broadway'de Lyceum Theatre'da sahnelendi. Ekip eseri 28 Haziran 1998'e kadar 230 kez oynadı.

27 Nisan 2012 ile 28 Temmuz 2012 arasında Londra'daki Savoy Tiyatrosu'nda sahnelenen oyunda başrolleri Danny DeVito ve Richard Griffiths oynadı. Bu oyun ile DeVito ilk kez Londra'nın West End bölgesinde sahneye çıktı.

Oyun 2003 yılında İstanbul Devlet Tiyatrosu tarafından da oynandı.

1975 yılında sinemaya uyarlanan "Güneş Çocukları"'nın başrollerinde George Burns ve Walter Matthau rol aldı. Burns bu filmdeki rolüyle En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Oscar'ını kazandı.

1995 yılında Simon oyunu Hallmark kanalı için televizyona uyarladı. Yönetmenliğini John Erman'ın üstlendiği bu film 28 Aralık 1997'de yayımlandı. Lewis'i Woody Allen, Clark'ı ise Peter Falk canlandırdı.




Neyzen Ahmet Kaya

Ahmet Kaya (d. 4 Aralık 1963, Üsküdar), Türk neyzen ve lüthiye. Neyzen Erdoğan Köroğlu ve Sanat Musikisinin hiç şüphesiz yaşayan en büyük neyzeni, Kutb-i Nayî (Neyzenlerin Kutbu) Niyazi Sayının talebesi olmuştur.
İstanbul'un Üsküdar semtinde 1963 yılında lüthier Teoman Kaya Usta'nın küçük oğlu, abisi Rebab Ustası Mehmet Refik Kaya'nın küçük kardeşi olarak dünyaya geldi. Müziğe ilk olarak yedi yaşında mandolin çalarak başlayan Neyzen Ahmet Kaya, lise yıllarında Ney sazına olan ilgisi ile devam etti. Üsküdarlı Teoman Kaya Usta'nın teşviki ile Neyzen Eroğan Köroğlu'nun talebesi oldu. O yaşlarda babasından enstrüman yapımını da öğrenmeye başladı. 
Daha 18 yaşında Konya'ya Mevlevi İhtivâlini seyretmek için gittiği sırada, o dönemin Neyzenbaşı Doğan Ergin'in nazik daveti ile mutrıp heyetine dahil oldu. 
1982 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi (İ.T.Ü.) Türk Mûsıkîsi Devlet Konservatuvarı Enstrüman Yapım Bölümü'ne girdi ve Cafer Açın'ın talebesi oldu. Bu dönemde de Neyzen Niyazi Sayın'ın ney derslerine iştirak etti.
Okuldan arta kalan zamanlarda Cahit Gözkân, Süheyla Altmışdört, Laika Karabey, Kâni Karaca ve Nezih Uzel gibi üstadlardan istifade etti.
1989 - 1990 yıllarında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Türk Müziği İcrâ Heyeti'nde görev aldı. Aynı okulda "Yaylı sazlar yapım ve tarihi" derslerinin tam dört yıl hocalığını yaptı.
Ayrıca Galata Mevlevihânesinde düzenlenen Mevlevi Ayinlerinde Neyzenbaşı olarak 5 yıl görev aldı.
"Peşrev-i Şah-u Huban" adında CD'si de bulunan Neyzen Ahmet Kaya bugüne kadar birçok talebe yetiştirmiş ve hâla yetiştirmektedir. 2003 yılında ilk olarak çıkarttığı "Ney Metodu" kitabının yanında bir yenisini de çok yakın bir zamanda daha geniş kitlelere ulaşabilmek için çıkartacağı bilinmektedir.
Aynı zamanda lüthiye olan Neyzen Ahmet Kaya'nın çok sayıda ney'in yanında mandolin, kemençe, klasik gitar, tanbur, yaylı tanbur, lavta, bas kemençe, keman, viola, violonsel, viola da gamba, bağlama gibi enstümanlardan 100'den fazla yaparak Ethem Ruhi Bey'in hazırladığı Lüthiyeler Ansiklopedisine ve Cafer Açın'ın kitabına girmiştir. 
1991 yılında T.C. Kültür Bakanlığı İstanbul Tarihi Türk Müziği Topluluğu, Mehter Bölümü'nde başlayan, Trompet ve Büyülü'deki icra görevini hâla sürdürmekte. 
Müzik yaşantısı boyunca yurtiçinde ve yurtdışında 1000'den fazla konsere iştirak eden Neyzen Ahmet Kaya'nın önemli olan konserlerinden bazıları aşağıdakı gibidir;





Ben Sinema Artisti Olmak İstiyorum

Ben Sinema Artisti Olmak İstiyorum veya orijinal adıyla I Ought to Be in Pictures, Amerikalı yazar Neil Simon'un 1980 yılında yazdığı 2 perdelik tiyatro oyunudur.

Oyun, Bilge Koloğlu'nun çevirisi ve Bora Seçkin'in yönetmenliğiyle İstanbul Şehir Tiyatroları'nda sergilenmiştir. Oyunda Libby Tucker karakteri Derya Çetinel, Herbert Tucker karakteri Erhan Yazıcıoğlu, Steffy karakteri Bestem Türen tarafından canlandırmıştır.




The Prisoner of Second Avenue

"The Prisoner of Second Avenue" olan "İkici Caddenin Mahkûmu adlı oyun ABD'li oyun yazarı Neil Simon'un yazdığı 2 perdelik tiyatro oyunudur. Oyun İstanbul'da Bakırköy Belediye Tiyatroları tarafından, 2003 yılında oynanmıştır.

Tipik bir Amerikan orta sınıf ailesi olan Mel ve Edna`nın trajikomik öyküsü üzerine kurulu olan oyun boyunca Mel ve Edna`nın, Amerikan kapitalizminin ve maddeci değerlerin ironik sembolü olarak karşımıza çıkan İkinci Cadde’deki evlerinde birer mahkûma dönüşmelerine tanıklık ederiz.
Başdöndürücü temposu çileden çıkarsa da bir türlü terk edemediği New York’ta sinir krizinin eşiğinde gezinen Mel ile karısı Edna’nın gürültücü komşular, umursamaz doktorlar, cam açtırmayan trafik ve hava kirliliğiyle boğuşma halinde geçen "modern hayat"larını mizahi bir dille anlatan “İkinci Caddenin Mahkûmu”nda, yaşamı kolaylaştırmak üzere geliştirilen kimi teknolojilerin zaman zaman hayatı nasıl da zorlaştırdığının altını çizilmiştir.






Büyük Aşkların Sonuncusu

Büyük Aşkların Sonuncusu SİBEL ve SELO'nun aşkı veya orijinal adıyla Last of the Red Hot Lovers, Hataylı tiyatro oyunu yazarı ln12 grubunun'un 2015 yılında yazdığı gerçek ve büyük aşk tiyatrosu oyunudur.

Modern zamanların yaşam pratiğinde yolunu şaşırmış kadın-erkek ilişkilerini eleştirirken, acemi bir çapkının komik hikâyesinin etrafında, aşk, cinsellik, kaçamak yapma fikri,nedenleri ve sonuçları, ilişkilerde tarafların beklentileri..vb pek çok konu çarpıcı bir dille aktarıyor.




Çelik Yumruklar

Çelik Yumruklar, yönetmenliğini Shawn Levy'in üstlendiği başrolünde ise Hugh Jackman'in oynadığı 2011 yapımı ABD filmidir.

Richard Mathenson'un 1956 yılında kaleme aldığı kısa hikâyesi Steel yakın gelecekte insanlar yerine androidlerin dövüştüğü bir zamanı anlatıyordu. Hatta Mathenson bunun için 1974 yılını öngörmüştü.

1963 yılında dönemin en tutulan serisi The Twiligt Zone'nda (Alacakaranlık Kuşağı) aynı isimle kısa bir bölüm televizyona uyarlandı. Lee Marvin'in başrolünde yer aldığı bölümde, eskiden oldukça iyi bir boksör olan Steel Kelly'in para kazanmak için robot boksör Battling Maxo'yu kullanmasını, ancak parçaları eskidiği için onun yerine kendisinin geçmesini anlatıyordu.

Hugh Jackman'ın başrolünde olduğu yeni uyarlama da Mathenson'un kitabını temel alıyor. Yıl 2020. Dünyanın iki numaralı boksörüyken kurallardaki değişiklikler nedeniyle her şeyini kaybeden Charlie Kenton'ın hikâyesini anlatıyor.

Para kazanmak için robot dövüşlerine başlayan Kenton bu işte çok başarılı olamayınca oğlu Max (Dakota Goyo) ile bir robot bulup onu yeniden programlar. Charlie'nin eğittiği robot kısa sürede oldukça başarı kazanır, ancak robot dövüşleri hala eski zamanlardaki gibidir. Seyirciler de bu işe para yatıranlar da hala aynıdır. Charlie ve oğlunun yarattığı robotun beklenmeyen çıkışı bazılarını rahatsız eder.

Mathenson'un soğuk ve ürkütücü geleceğine karşın senarist John Gatins daha sıcak bir gelecek yaratarak hikâyenin ortasına da bir baba-oğul hikâyesi eklemiştir.





Anılar

Orijinal adı, "Brighton Beach Memoirs" olan Anılar adlı oyun Amerikalı tiyatro oyunu yazarı Neil Simon'ın 1983 yılında yazdığı tiyatro oyunudur. Neil Simon'ın çocukluğundan başlayarak kendi hayatını anlattığı üçlemesinden ilkidir. Oyun, 2009 yılında Trabzon Devlet Tiyatrosu tarafından sahnelenmeden önce "İlk Gençliğim" adı ile 1991 yılında İstanbul Şehir Tiyatrosu tarafından sahnelenmiştir. Üçlemenin 2. oyunu, Biloxi Blues (Askerliğim) 1994 yılında yine İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda oynamıştır. Üçlemenin son ayağı olan "Broadway Bound" (Ver Elini Broadway) adlı oyun ise Kent Oyuncuları tarafından 1995 yılında sahnelenmiştir. Anılar oyunu, Trabzon Devlet Tiyatrosu tarafından 2009 yılında sahnelenmiştir.

1937 yılında İkinci Dünya Savaşının eşiğinde, New York şehrinde yaşayan Yahudi Jerome ailesinin, Hitlerin zulmünden kurtulmaya çalışan Avrupa Yahudisi akrabaları için duydukları kaygı, ailenin sıkıntıları, aşkları, birbirleriyle ilişkileri ve aile bağları, komik bir dille, anne babası, halası, 2 kuzeni ve erkek kardeşiyle aynı evde yaşayan Eugene'nin gözünden anlatılıyor.





Blohm + Voss

Blohm + Voss (eski Blohm & Voss olarak da kullanılır), bir Alman gemi inşaat ve mühendislik şirketidir. Steinwerder, Hamburg'da Kuzey Elbe Nehri'nin güney kıyısında tersanesi kuruludur. 1877'de kurulan şirket, Hamburg Limanı'nda kalan son büyük tersanedir. 1996'dan bu yana tersanenin çalışma alanları çeşitli şirketlere dönüşmüştür: "Blohm + Voss Shipyard GmbH" - Gemi İnşaatı, "Blohm + Voss Repair GmbH" - gemi tamiratları ve "Blohm + Voss Industries GmbH" - makine ve tesis imalatı. ThyssenKrupp Denizcilik Sistemleri'nin alt kuruluşudur; firmanın %80'inin Abu Dhabi Mar Grup'a satılması söz konusuydu, lakin Temmuz 2011'de anlaşmadan vazgeçilmiştir.

Firma 5 Nisan 1877'de Hermann Blohm ve Ernst Voss tarafından Blohm & Voss ( okunuşu "Blohm und Voss") adıyla kurulmuştur. Kuhwerder adasında, Hamburg'un Hansa şehri yakınlarında 15,000 m² kaplayan 250 m uzunluğunda kıyısı olan bir tersane kurulmuştur. Tersanenin üç binasının sahip olduğu rıhtımlarında aynı anda iki adet 100 m uzunluğunda gemi inşa edilebiliyordu. 1955'e kadar şirket ismi "&" işareti ile anılmıştır.

1905 yılında Hamburg Senatosu ile genişletilmiş yeni bir kira sözleşmesi yapıldı böylece şirket iki mil uzunluğunda kıyı, 560.000 m²'ye varan araziye sahip oldu. Blohm & Voss, dünyanın en büyük kapalı avlus