ldı. Bunun sonucunda Nazi karşıtı faaliyetleri suçlamasıyla kısa bir süre hapsedildi, sorgulandı fakat serbest bırakıldı.

Naziler'in iktidarda olduğu bu yıllarda Fallada romanlarına devam etti. 1934’te "Wer einmal aus dem Blechnapf frißt" (Karavanasından Bir Kez Yiyen) ve "Wir hatten mal ein Kind" (Bir Zamanlar Çocuğumuz Vardı), 1935’te "Das Märchen vom Stadtschreiber, der aufs Land flog" (Yaşlı bir Yüreğin Yolcuğu), 1937’de "Wolf unter Wolfen" (Kurtlar Arasındaki Kurt), 1938’de "Der Eiserne Gustav" (Demir Gustav), 1940’ta "Der Mann ungeliebte" (Sevilmeyen Adam), 1943’te "Ein Mann will hinauf"’ı (Bir Adam Yukarı Çıkacak) yazdı. Fallada bu dönemde Naziler’den baskı görmesine rağmen Almanya’yı terk etmeyecek kadar yurdunu seviyordu. Bir süredir alkol kullanmaya da başlamıştı. 1944 yılında üç çocuk sahibi olduğu eşi Anna Issel’in kafasına silahla vurduğu için 4 ay hapiste kaldı ve boşandı. Bu sıkıntılı günlerde Naziler’in Yahudi karşıtı roman siparişine karşılık yazdığı özyaşamöyküsel romanı "Der Trinker"’i (Ayyaş) 1944 yılında bitirdiğinde savaşın sonu gelmişti ve Naziler yeniliyordu. Romandaki boşluklar ölümünden sonra dolduruldu ve kitap 1950 yılında yayımlandı.

Savaştan sonra 1 Şubat 1945’te 24 yaşındaki Ursula Losch ile evlendi ve Kızıl Ordu Feldberg’e girince bir süreliğine belediye başkanlığı yaptı. Sonrasında istifa etti ve Berlin’e yerleşti. Alkol ve uyuşturucu sorunları onu gittikçe yıpratıyordu. 1946’da yazdığı son romanı "Jeder stirbt für sich allein" (Herkes Tek Başına Ölür) yayımlandığında kısa sürede tükendi fakat ikinci baskısını göremeden 5 Şubat 1947’de uyuşturucuya bağlı olarak kalp yetmezliğinden Berlin’de öldü.

Küçük insanların avukatı sayılan Hans Fallada romanlarına kahraman olarak, çeşitli işlerde çalıştığı sırada tanıdığı halktan gelme kişileri seçti, yapıtlarında insanların yaşamını kimi zaman gerçekçi kimi zaman da mizahî bir dille yansıttı. Hans Fallada’nın yapıtlarının bir kısmı ölümünden sonra yayımlanabilmiştir. Bazıları da sinemaya uyarlanmıştır. Son olarak Herkes Tek Başına Ölür adlı romanı bazı elyazmalarının bulunmasıyla 2010’da yeni bir düzenlemeyle basılmıştır. 1981 yılından beri yazarın anısını yaşatmak için Neumünster kentinde Hans Fallada Ödülü verilmektedir.







Çola Avika Höyüğü



Çola Avika Höyüğü, Batman il merkezinin kuzeydoğusunda, Kozluk İlçesi'nin batısında, Ramdenka Çayı kıyısında, bir Paleolitik ve Çanak Çömleksiz Neolitik Çağ konaklama ve işlik yeri olan Nevala Denik'in karşı kıyısında yer alan bir höyüktür. Tepe, 100 metre çapında ve 1-2 metre yüksekliğindedir.

Höyük, 1990 yılında Pennsylvania Üniversitesi ile ODTÜ TAÇDAM adına Batman Barajı Gölü altında kalacak arkeolojik değerleri saptama amacıyla yürütülen çalışmalarda Michael Rosenberg ve Hakan Togul ekibi tarafından saptanmıştır. Baraj gölünün, Batman Çayı'na katılan Ramdenka, Hiyan ve Sason derelerinin bir kısım yatağını da içine alacağı hesaplanmaktaydı. Araştırmalarda göl altında kalacak en az 27 yerleşim saptanmıştır.

Yüzey araştırmalarında Halaf Dönemi ile ilişkilendirilen bulgular dışında bir bulgu sağlanmamıştır. Bu nedenle Erken Kalkolitik Çağ'ta tarihlenen tek tabakalı bir yerleşme olarak görülmektedir. Bölgedeki az sayıdaki Halaf yerleşimlerinden biridir.

Ele geçen çanak çömlek buluntuları tipik Halaf Dönemi boyalı çanak çömleği ve pişirme kaplarıdır. Kaba kum katkılı mal ise yerel bir mal grubu olarak görülmektedir. Biçim olarak düz dipli kaseler ve krem renk astarlı kaseler vardır. Bu bağlamda Halaf çanak çömlek buluntuları, karakteristik ve yerel olarak iki grup olarak görülmektedir. Yerleşmenin verdiği Halaf seramiği, Karavelyan Höyüğü ve Abdullahın Düzü buluntularıyla birebir benzerlik göstermektedir.

Ele geçen Halaf çanak çömleği üzerinde ayrıntılı bir inceleme yapılmamış olduğundan kesin bir tarihleme yapılamamaktadır. Bununla birlikte Orta ya da Geç Halaf Dönemi olarak bir yaklaşım ileri sürülebileceği belirtilmektedir.





Kumasi

Kumasi, (tarihi olarak sömürge dönemindeki ismiyle: Comassie) Gana'nın güney bölgesinde Kumasi Metropolitan Yönetimi ve Ashanti Bölgesi'nde bulunan bir şehirdir. Kumasi, 2012 yılı tahminlerine göre 1.989.062 nüfus ile Gana'nın en kalabalık ikinci şehridir.

Bosomtwe Gölü kıyısına kurulmuş olan Kumasi, yağmur ormanları bölgesindedir ve ülkenin Güney kıyısında yer alan başkent Akra'ya karayolu ile uzaklıktadır. Kumasi yaklaşık olarak Ekvator'un ve Gine Körfezi'nin kuzeyinde yer alır. Şehir ve çevresinde yetişen çok güzel çiçek ve bitki türlerinden dolayı, Kumasi Gana'da "Bahçe Şehir" veya "kalp atışı" olarak anılır.

Kumasi'nin çevresindeki bölgede Neolitik Çağ'a kadar yerleşim olmadığı yönünde bilgiler mevcuttur. Şehrin göz önünde bir yerleşim birimi olması 1695 yılında kurucusu hükümdar Osei Tutu'nun çalışmaları sonucu Ashanti Konfederasyonu başkenti olması ile başlar. Kumasi'nin hükümarı, "Asantehene" olarak bilinen saltanata bağlıydı ve aynı zamanda Konfedasyon'un da hükümdarıydı. 1701 yılındaki Denkyira'ya karşı Feyiase Savaşı'ndaki zaferleri sonucu, Asante Konfederasyonu Akan halkı üzerindeki birincil devlet oldu. Bu zaferden sonra, Ashantiler Elmina'da konumlanmış Hollandalıların müttefiki oldu. 1872 yılında Hollanda Altın Sahili'nin Birleşik Krallık'la müttefik olan Fantelere devri ile, Kraliyet Sarayı da dahil olmak üzere, Kumasi'nin büyük bölümü 1874 yılındaki Anglo-Ashanti Savaşları'nda Britanya birlikleri tarafından yıkıldı.

Ashanti'yi ziyaret eden ilk İngiliz kadını olan Lady Mary Alice Hodgson, "The Siege of Kumassi" "(Kumassi Kuşatması)" adıyla, Ashanti Konfederasyonu oluşturan kabileler tarafından kale kuşatması ve sonrasındaki kıyıya yürüyüşü ile ilgili notlar yazdı. Lady Hodgson, Altın Sahil'in Britanya koloni eski valisi Hon. W. A. G. Young, C.M.G.'nin kızı ve sonraki valisi Frederick Mitchell Hodgson'nın karısıdır.

Gana'nın 1957 yılında tamamen bağımsızlığını ilan etmesine rağmen, kraliyet şehri olarak kaldı, ancak kralın rolü sembolik olarak kaldı. Şehir Ashanti halkı tarihi üzerinde önemli bir role sahiptir.

2012 yılı tahminlerine göre 1.989.062 kişilik nüfusu ile Kumasi, ülkenin başkent Akra'dan sonraki en kalabalık ikinci şehridir. Şehrin en büyük etkin topluluğu Ashantilerdir, ancak diğer etkin grupların da sayısı her gün hızla artmaktadır. Nüfusun yaklaşık olarak %84'i Hristiyan ve %11'i Müslümandır. Küçük oranda halk ise geleneksel inançlara sahiptir.

Bölgede bulunan büyük altın kaynakları ile kurulmuş madenler ile, Kumasi ve Ashanti Bölgesi Gana'nın Batı Gana Bölgesi'ndeki Sekondi-Takoradi'den sonra en zengin ikinci şehridir. Şehrin ana ihraç maddeleri parke ve kakao çekirdeğidir. Gana'nın kereste sektörünün %50'sini Kumasi'dedir ve bu iş kolunda 4.000'den fazla kişi çalışır. "Kaasai Endüstriyel Bölgesi" bölgedeki endüstri için önemli rol oynar. Bira başta olmak üzere alkollü içecek üretimi yapan "Guinness Ghana Breweries" bu şehirdedir ve Gana Borsası'nda işlem görmektedir. Şehirdeki ticaret büyük oranda "Kejetia Pazarı" ve Adum çevresinde gerçekleşir.

Savan iklimi etkisinde olan Kumasi, yıl boyunca göreceli olarak sabit sıcaklıktadır. Ayrıca yakınında bulunan Akra'ya göre oldukça nemli bir havaya sahiptir ve yıllık ortalama 1400 mm yağış alır. Şehir genel olarak iki yağış dönemi geçerir. Biri daha uzun periyotlarda Mart'tan Haziran'a kadar, diğeri daha kısa süreli Eylül ila Kasım aylarındadır. Batı Afrika'nın diğer bölgelerine benzer şekilde, Kumasi de harmattan rüzgarı etkisinde kalır. Aralık ile Şubat ayları arasındaki şehirdeki kuru havanın sebebi ana olarak harmattandır.

Kumasi aşağıdaki şehirlerle kardeş şehir statüsündedir:





Pağnik Öreni Höyüğü



Pağnik Öreni Höyüğü, Keban Barajı Gölü'nde su toplanmaya başlamadan önce Elâzığ il merkezinin yaklaşık olarak 25 km. kuzeybatısında, Ağın İlçesi'nin 3 km. güneydoğusundaki, eski adı Pağnik olan Kaşpınar Köyü'nde yer alan bir höyüktü. Günümüzde göl suları altında kalmıştır.

Höyük, 1969-70 yıllarında yakındaki Roma Dönemi sınır kalesinde İngiliz Arkeoloji Enstitüsü adına Richard P. Harper yönetiminde yapılan kazılar sırasında kazılmıştır. Kazı çalışmaları, sondaj niteliğinde olmuştur. Sınır kalesi kazısı sırasında fazla üzerinde durulmayarak yapılan bir kazı görünümündedir ve buluntular ayrıntılı olarak incelenmemiş, yayımlanmamıştır.

Sondaj çalışmalarında höyüğün esas itibarıyla Erken Tunç Çağı'nda iskan edildiği, Roma Dönemi'nde sınır kalesinin mezarlık alanı olarak kullanıldığı ortaya çıkarılmıştır.

Kazı başkanı kesin olmamakla birlikte Erken Tunç Çağı'na tarihlenen, taş duvarlı bir yapıdan söz etmektedir. Duvarlar yassı ocak taşları ve çamur harç kullanılarak örülmüştür. Bu yapı ile ana kaya arasında tabanlar bulunduysa da mimari bir buluntu saptanmamıştır.

Çanak çömlek buluntularının çok büyük bir kısmı yörenin Erken Tunç Çağı yerleşmelerinde görülen Karaz malıdır. Bir de Malatya – Elazığ boya bezekli malından örnek ele geçmiştir. Bu malın devetüyü yüzey rengi üzerine siyah boya bezekli olduğu belirtilmektedir. Kazı başkanı çanak çömlek buluntularının en yakın benzerlerinin Pulur / Sakyol Höyük VIII. tabaka buluntuları olduğunu ifade etmektedir.

Sondajda ulaşılan gömütler basit toprak mezarlar ve çömlek / küp mezarlardır. Toprak mezarlar oval biçimde açılmış, gömüt hocker durumunda (ana rahmindeki gibi) gömülmüştür. Çömlek / küp mezarlar ise 9 yaşında bir çocuk ile bir bebek gömütüdür. Bazı mezarlarda ise her iki gömüt tipinin birlikte kullanıldığı görülmektedir. Bunlarda, basit bir toprak mezar içine yine hocker durumunda bırakılan ölünün üzeri kaba çömlek parçalarıyla örtülmüştür. Bir mezarda ağır bir kafatası ameliyatı (trepanasyon) geçirip iyileşmiş 40 yaşlarında bir erkek gömütü bulunmuştur. Bütün bunlar yerleşmedeki topluluğun, yerleşme içi gömü geleneği olduğunu göstermektedir.

Roma sınır kalesi mezarlığı olarak kullanılmış olmasına bağlı olarak MS 144 tarihli İmparator Antoninus Pius adına bastırılmış sikkeler ele geçmiştir.





To Mega Therion

To Mega Therion (Grekçe olan bu isim, "büyük canavar" anlamına gelir), İsviçreli metal grubu Celtic F