ar demektir. Said Nursî doğuda Kürt aşiretleri arasında dolaşmış ve onların sorduğu sorularına verdiği cevapları bu kitapta yayımlamıştır. Kitapta Meşrûtiyet'in gerekliliği, faydaları ve İslâm'a aykırı olmadığı anlatılır. Bediüzzaman'ın hayatının sonraki devrelerinde de gerçekleştirmek için çabaladığı Medreset-üz Zehra projesi bu kitapta işlenen diğer konulardandır.

Muhakemat kitabı "Reçetetü'l-Ulema" veya "Reçetetü'l-Havas" olarak adlandırılırken, Münazarat "Reçetetü'l-Avam" olarak adlandırlır. Bir diğer adlandırma da "Ekrad Reçetesi" olarak bilinmektedir.

Kitabın girişinde yazar Azametli bahtsız bir kıtanın, şanlı tali'siz bir devletin, değerli sahipsiz bir kavmin reçetesi şeklinde tanımlamaktadır. Bu cümlede geçen kıtanın Asya, devletin Osmanlı devleti ve kavmin Kürtler olduğu şeklinde yorumlanmaktadır.




Hutbe-i Şamiye

Hutbe-i Şamiye; Said Nursi'nin Risale-i Nur isimli külliyatının dışında eskiden Şam kentinde verdiği bir hutbedir. Şam hutbesi anlamına gelir.

Said Nursî'nin otuzbeş yaşında iken Suriye'nin başkenti Şam'da, Şam halkının ısrarı üzerine Emevi Camii'nde yaptığı hutbe konuşmalarını içerir. 
Millet tarafından büyük bir ilgi ile karşılandığı için bir hafta içinde iki defa basımı yapılmıştır. İlk başlarda Arapça olan eser daha sonra Said Nursi tarafından Türkçeye çevrilmiştir.

Eserde Yabancıların ve Avrupalıların maddi yönden ilerlemesiyle Müslüman milletlerin geri kalmasının sebebini altı tane hastalığa bağlamaktadır.
Bu hastalıkların çarelerini "Bir tıp fakültesi hükmünde olan Eczane-i Kur'an" tabir ettiği Kur'an-ı Kerim den aldığı derslerle altı bölümde anlattığını ifade etmektedir.





İki Mekteb-i Musibetin Şehadetnamesi

İki Mekteb-i Musibetin Şehadetnamesi; Said Nursi'nin Risale-i Nur adlı külliyatında bulunan kitaplarından biridir. “İki Musibet Okulunun Diploması” anlamına gelir. Kitapta Said Nursi'nin 1909 yılında Divan-ı Harb-i Örfî’de (Sıkıyönetim Mahkemesi) yaptığı savunmaları yer almaktadır.

Eserin tam adı İki Mekteb-i Musîbetin Şehâdetnâmesi yâhûd Dîvân-ı Harb-i Örfî ve Saîd-i Kürdî şeklindedir. Risâle-i Nûr talebeleri arasında "İki Mekteb-i Musîbetin Şehâdetnâmesi" veyâ kısaca "Dîvân-ı Harb-i Örfî" şeklinde adlandırılır.





Andoloz sosu

Andoloz sosu, mayonez, domates, hardal ve çeşitli baharatların karışımından yapılan soğuk bir sostur. Genellikle Belçika mutfağında patates kızartması ile birlikte sıklıkla tercih edilmektedir.




Defacto (şirket)

DeFacto giyim perakendeciliği alanında faaliyet gösteren bir şirket. 2003'te kurulmuştur.

2003 yılında kurulan ve 2004 yılında ilk mağazasını açan DeFacto, 11 yıl gibi kısa bir zamanda Türkiye’de hazır giyim ve moda sektörünün lider markaları arasında yerini almıştır. Bugün yurt içindeki 331 mağazası ile sektöründe Türkiye’de faaliyet gösteren ikinci en büyük şirket olarak yoluna devam etmektedir. 2013 yılı itibarı ile Ozon Giyim Türkiye'nin 36. büyük markası olmayı başarmıştır. Ozon Tekstil ise Türkiye'nin ikinci 500 Büyük Sanayi Kuruluşu arasında 15. sıradadır.

Bugün 331 yurt içi, 105 yurt dışı mağazası ile sektöründe Türkiye’de ikinci en büyük şirket olarak yoluna devam etmektedir.Türkiye dışında ise başta Kazakistan, Irak, Mısır, Beyaz Rusya, Fas, Kosova, Arnavutluk, Tunus, Gürcistan, KKTC, Azerbaycan, Filistin, Lübnan, Ürdün ve Rusya gibi ülkelerde faaliyet göstermektedir.




Zülfikar (kitap)

Zülfikar (Osmanlıca Türkçesi: ذوالفقار), Said Nursi'nin Risale-i Nur adlı külliyatında bulunan eserlerden biridir. Risale-i Nur’un çeşitli yerlerinde Zülfikâr-ı Mucizat, Zülfikar Mecmuası, Zülfikar-ı Mucizât-ı Kur’âniye Mecmuası gibi isimlerle anılır.

Kur’an-ı Kerim’in pek çok açıdan mucize oluşunun ele alındığı eser Said Nursi tarafından özellikle hâfızlar ve hocalara önemle tavsiye edilmektedir.

Bediüzzaman Said Nursî bu eserini 1951 yılında Papa’ya göndermiş ve Vatikan’dan 22 Şubat 1951 tarihli teşekkür yazısı gelmiştir. Bunun dışında Almanya gibi Avrupa ülkelerinin yanı sıra çok sayıda İslâm ülkesine gönderilmiş ve çeşitli dillere çevrilmiştir.




Defacto (anlam ayrımı)






Hüseyin Hüsnü Işık

Hüseyin Hüsnü (Işık) Efendi, (d. 1879, Gebze, Kocaeli) - (ö. 24 Şubat 1961), İstanbul), Türk siyasetçi.

İstanbul Fatih Medresesi mezunudur. Ramazanlarda ve Medrese tatillerinde Bursa ve Selanik köylerinde Cer Hocalığı ("köylüye din eğitimi verilmesi") yapmıştır. Mezuniyetini takiben İzmit'in Gebze ilçesine müftü olarak atanmış, Gebze İttihat ve Terakki Cemiyeti, Gebze Kuvayı Milliye Cemiyeti Başkanlıklarını üstlenmiştir. TBMM I. Dönem Üsküdar kontenjanından İstanbul milletvekili seçilerek, Ankara'ya gitmiştir. Birinci Meclis'te yasama çalışmalarına katılmış, Şeriye Encümeni üyeliği yapmıştır. İstiklal Madalyası sahibidir. Bir dönem milletvekilliğinin ardından, siyasi hayatını sonlandırıp, Gebze'de ticaret ile iştigal etmiş; nüktedan, hoşsohbet, yardımsever ve bilge kişiliği ile tanınmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır.




Yapay organ

Yapay organ işlevini yitirmiş veya yitirmekte olan ve genellikle hayati önem taşıyan organların yerine bu organların işlevlerinin bir kısmını ya da tamamını geri kazandırmak amacıyla tasarlanan mekanik malzemelerden veya doku mühendisliği yoluyla üretilen organdır. Hayati organlardan herhangi birinin yetmezliği bu organının işlevlerinin restore edilmediği durumlarda hastanın ölümüne yol açar. Organ nakli ya başka bir insandan ya da insan yapımı yapay organla sağlanır. Hayati organlar oldukça karmaşık yapıya sahiptirler ve işlevlerinin yapay malzemeler tarafından taklit edilmesi zordur. Bu yüzden bütün yapay organlar işlevsellik bakkımından çeşitli ödünler verilerek tasarlanırlar. Diğer organların da (hayati olmayan), duyu organları vs., onarımı ya da yapay organ vasıtasıyla nakli yapılmaktadır. Son 30 yıldır yapay organlar insan vücudunun yaklaşık 40 farklı kısmına rutin olarak nakil edilmektedir.
= Hayati Yapay Organlar =
Yapay organ nakli yapılan veya yakın zamanda yapılabilir olması umulan hayati organlar böbrek, kalp, ak ve kara çiğerler, ve pankreas'tır. Bu yapay organlar genel olarak doğal organların işlevlerinin bir kısmını karşılayabilmektedirler. Fakat kök hücre araştırmaları ve doku mühendisliğindeki gelişmeler ile birlikte malzeme bilimindeki gelişmeler yapay organların geleceği hakkında umut vermektedir.

"Böbreğin" işlevlerini yerine getirmek üzere tasarlanan diyaliz makinası ilk yapay organ olarak gösterilebilinir. Diyaliz makinası 1940'lı yıllarda Kolff tarafından icat edilmiştir. Böbrekler kan basıncını, hacmini ve asitliğini, çeşitli kimyasal maddelerin derişimlerini kontrol ederek, filtre görevi üstlenerek ve ayrıca çeşitli hormonlar üreterek vücüttun dengesini sağlarlar. Yetmezlik sorunu çeken böbreğe diyaliz yaşam kurtaran fakat ideal olmaktan uzak bir çözümdür. Dializ makinesi üre ve diğer istenmeyen besinleri ve tuzları kandan arıtarak böbreğin işlevlerinin bir kısmını üstlenebilmekte birlikte doğal bir böbreğin kullanılmayan besinleri tekrar kandolaşımına katma işlevini yerine getiremez. Ortalama bir hasta diyaliz tedavisine haftada üç kez her seferinde 5-6 saat olmak üzere girer.
Yapay böbreğe bir diğer örnekte "yapay bio-böbrek"'tir. Yapay bio-böbrek hastanın kendi hücrelerini yapay bir yapıda kullanarak diyaliz makinalarının yerine getiremediği hormon ve bağışıklık faktörleri salgılamak gibi doğal böbrek işlevlerini sağlamayı amaçlamaktadır. FDA ("Amerikan Gıda ve İlaç Dairesi") kurumu nisan 2012'de yaptığı duyuruyla üç yapay bio-böbrek uygulaması şeçmiş ve bunları test etmeye başlamıştır.

"Kalbin" en önemli işlevi kanın vücuda pompalanmasını sağlamaktır. İlk tümüyle nakil edilebilir yapay kalp 2001 yılında bir hastaya nakil edilmiştir. Abiomed tarafından üretilen bu yapay kalp 1 kg ağırlığındaydı ve AbioCor olarak adlandırılmıştı. AbioCor titanyum ve polimer den yapılma vücut içine yerleştirilen bir iç bateri ve hastanın omuzlarına giydirilen bir dış bateriden oluşan bir kan pompasıydı. İlk yapay kalbi taşıyan hasta ameliyattan 4 ay sonra genel sağlık durumunun kötüye gitmesi sonucu ölmüştür. Bir önceki kuşak yapay kalpler (Jarvik-7) poliüretan ünitesinden ve iki pompa ve 4 yapay kalp kapakcığından oluşmaktaydı. Jarvik-7 sadece 4-5 yıl kulanılmak üzere tasarlanmıştı. Kilinik deneyleri 1980'lerde yapılmış fakat uzun dönem kullanım testlerini geçememiştir. Bunun yerine organ nakli bekleyen hastaları kısa süre hayatta tutmak için kullanılmıştır. Yapay kalp dışında kronik kalp rahatsızlıklarıyla savaşmak için kalp pompaları, kalp pili, yapay kalp kapakcığı ve yapay kan damarları gibi yapay organlardan da yararlanılmaktadır.

"Akciğerler" karbondioksiti oksijenle değiştirirler. Akciğer 40 farklı çeşit yapay şekilde taklit edilmesi çok zor olan hücre içerir. Bu her bir hücrenin işlevleri henüz tam olarak anlaşılamamıştır. Bu sebeplerden dolayı henüz sadece yardımcı solunum ve gaz değişim aletleri geliştirilebilinmiştir. Bu aletler genellikle ameliyatlarda kullanılır. Yakın zamanda nakil edilebilir akçiğerin kısıtlı işlevlerini kısa süreliğine yerine getirebilen bir kateter geliştirilmiştir. Bu alet "Vena Kava"'ya yerleştirilip kronic akciğer hastalarına uygulanmaktadır.

"Karaciğer" binlerce değişik işlevi olan hücrelerden oluşan büyük ve karmaşık bir organdır. Karaciğer yağ, karbonhidrat, kan pıhtılaşma faktörlerininin oranlarını, protein metabolizmasını ve birçok diğer işlemi yerine getirir. Günümüz imkanlarıyla bu işlevlerin tümüyle yapay bir şekilde taklit edilmesi imkansız görülmektedir. Buyüzden en yapılabilir yol 
doku yapay malzeme karışımı bir yapay karaciğer olarak gözükmektedir. 

"Pankreas" insulin salgılanmasında rol oynayarak kandaki glikoz seviyesini kontrol eder. 1969 yılında Minnesota Universitesinde nakil edilebilir insulin pompası geliştirilmiştir. Bu pompa 300 gr ağırlığındaydı. Yakın zamanda yapay pankreas Roman Hovorka tarafından Londra şehir universitesinde geliştirilmiştir. Bu alet insulini deri altından kana ulaştırarak kan şekeri oranının sabit kalmasını sağlar.

Diğer bir yapay pankreas üretim yaklaşımıda yapay-bio pankreastır. Bu metod uyarıldığında