stek Grubu'nun esas büyük kısmı (ve motorize unsurları) bölgenin çöl kanadını örterken topçunun büyük kısmı tarafından desteklenen birkaç tabur da sahil kesimini tutmaktadır.

İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri (RAF), Ortadoğu'da 1940 yılı Mayıs ayı sonu itibarıyla çeşitli tipte 205 uçak bulundurmaktadır. Bu uçaklar, 96 eski model Bristol Bombay orta sınıf bombardıman, 75 eski model (çift kanatlı) Gloster Gladiator avcı uçağı ve 34 diğer modellerde uçaklardır. Temmuz ayında dört Hurricane avcı uçağı Ortadoğu Komutanlığı emrine gönderildi ancak bunlardan sadece biri Batı Çölü'ne verilebildi.

Temmuz sonu itibarıyla İngiliz Kraliyet Donanması Doğu Akdeniz'de hakimiyeti sağlamıştı. Bu sayede İngilizler İtalyan sahil mevzilerini denizden bombardıman etme olanağına sahip oldukları gibi, Mersa Matruh ve doğusundaki kıyılar boyunca nakliye ve her türlü ikmal malzemesi sevkiyatını güven altına almışlardı.

İleri harekâta katılacak İtalyan kuvvetleri beş piyade tümeni ile "Maletti Grubu" kuvvetlerinden oluşmaktadır. Libyalı birliklerin büyük bölümü ileri harekâta katılacaktı. Muazzaf Libya süvarisi (Savari), "Libya Tümenleri Grubu" ya da kısaca "Libya Kolordusu" olarak da bilinen "Libya Sömürge Birlikleri Kraliyet Kolordusu" içinde teşkillenmiştir. Bu birlikler çöl ve deve birlikleri, piyade taburları, topçu ve muazzaf olmayan süvari sınıflarını içermektedir.
İleri harekâta ilişkin planda, nakil araçlarının yetersiz olması nedeniyle, bu soruna çözüm getirmek üzere değişiklik yapıldı. Çölden yapılacak bir kanat hareketi iptal edildi ve 23. Kolordu'nun piyade tümenlerine (iki Libya piyade tümeni) sahile daha yakın bir yol boyunca öncü unsur görevi verildi. Maletti Grubu, ileri harekâtın kanat güvenliğini sağlamakla görevlendirildi. Bu durumda General Berti, İngiliz kontrolündeki arazide ilerlerken kendi topçusu ve tanklarıyla piyadesini destekleyecektir.

İtalyan Hava Kuvvetleri'ne bağlı uçaklar 9 Eylül 1940 günü İngiliz hedeflerine karşı harekâta geçtiler ve aynı gün RAF'la (İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri) çatışmaya başladılar. Libya'nı doğusu ve Mısır'ın batısı üzerinde her iki tarafın avcı uçakları it dalaşına girdiler. Aynı şekilde her iki tarafın bombardıman uçakları da "düşman" hedeflere akınlar düzenlediler. İngiliz bombardıman uçakları Tobruk'u ve İtalyan geri hatlarındaki diğer mevzileri bombaladı. İtalyan bombardıman uçakları ise ileri harekât hattı üzerindeki İngiliz mevzilerine saldırdılar.

Karadaki İtalyan ilerlemesi bir dizi aksaklık baş gösterdi. Kuzey Afrika'daki İtalyan harekâtında, neredeyse baştan itibaren işler iyi gitmemişdi. 12 Haziran'da 63 İtalyan askeri İngilizler tarafından tutsak edildi.
Bir tümen, izlemesi gereken güzergahı kaybetti ve birçok aracın motoru aşırı ısındı. Bu arada çok sayıda İngiliz birliği, araziyi mayınlayarak geri çekilmekteydi. Öte yandan Maletti Grubu, Mısır sınırı yakınlarında Sidi Omar'da, kademelenmede ileri çıkarken düzenini yitirdi. Sonuç olarak İtalyan genel taarruzu yavaş ve düzensiz bir taarruz çıkışı yapmıştır. İtalyan radyoları, dünyanın birçok radyo istasyonları tarafından alınan bildirilerinde bu durumu açıklamışlardı. Bununla birlikte İngiliz 11. Hussar, Maletti Grubu'nun çölde ilerleyişini 10 Eylül'e kadar durdurabilmiş değildi. Yoğun bir sis İngiliz birliklerini gizledi ve İtalyan birliklerinin taarruzun ileri hatlarına intikalinde gecikmelere yol açtı. Sis kalktığında 11. Hussar, havadan İtalyan uçaklarının, karadan ise tanklarının ve İtalyan topçusunun taarruzu altında kalmıştır.

Bu arada İtalyan ileri hareketi gelişiyordu. İtalyan 1. Karagömlekliler Tümeni, 13 Eylül 1940 günü Fort Capuzzo'yu geri aldı. Daha sonra İtalyan ileri hareketi Libya - Mısır sınırını geçti. Dört gün sonra Mısır içlerinde ilerlemekteydiler. Aynı gün Sallum'da tek bir İngiliz müfrezesi, tüm İtalyan 1. Libya Tümeni'nin saldırısı karşısında yalnız kaldı. Plato üzerinde konuşlanmış İngiliz mevzileri yoğun bir ateş altına alındı. Ancak taarruz öncesi bu baraj ateşi başladığında ileri mevzilerdeki İngiliz askerler zaten Halfaya Geçidi'ne geri çekilmeye başlamışlardı. Bu arada ilerleyen İtalyan askerleri de, İngiliz mevzilerinden açılan hafif ateş altına alınmışlardı.

İtalyan kuvvetlerinin dört tümenden oluşan unsurları yavaş yavaş, ciddi bir kayba uğramadan geçidden ilerlediler. Bu ilerlemedeki İtalyan kayıpları daha çok İngiliz istihkamcıların döşemiş olduğu mayınlar yüzünden olmuştur. İngiliz kuvvetlerinin çekilme hatlarında tahrip olmuş ve terk edilmiş araç ve silahlar geride bırakıldı.

Gün sonunda İngiliz örtme kuvvetinin büyük bölümü Mersa Matruh civarına geri çekilmişti. Bu arada İtalyan ileri hareketi sürmüş ve 1. Karagömlekliler Tümeni Sidi Barrani'ye girmiştir. Sidi Barrani'den 16 km. mesafedeki Maktila yönündeki ileri hareket ise Mareşal Graziani tarafından, ikmal sorunları gerekçe gösterilerek durdurulmuştur. Mussolini'ye sorunlar hakkında karamsar bir rapor verdi. Her şeyden önce Mersa Matruh'a yaklaşma yürüyüşünün altı günlerini alacağını ileri sürdü. Ordunun yeni bazı ihtiyaçları vardı, bunlar arasında 600 katıra ihtiyaç duyuluyordu. Mareşal Graziani, görünüşe göre umutlarını, daha fazla nakliye olanağına sahip olmaya başlamıştı.

Mussolini'nin ileri harekâta devam etmesi yönünde baskı yapmasına karşın Mareşal Graziani Sidi Barrani'de ilerlemeyi durdurdu ve siper kazdırmaya başladı. Ayrıca ikisi Tummar'da, dördü Sofafi'de sarp kayalıkların üstünde olmak üzere dokuz tahkimat hazırlattı. Bu tahkimatlar zincirinin gerisinde, Buq Buq'da, Sidi Omar'da ve Halfaya Geçidi'nde İtalyan tümenleri konuşlandı. Mareşal Graziani'nin kuvvetleri bu konuşlanmayla İngiliz ana kuvvetlerinin Mersa Matruh'taki savunma mevzilerinden 130 km. batıdaydı.

Sonuç itibarıyla Kuzey Afrika'daki İtalyan askeri harekâtı, başlardaki stratejik hedefi olan Süveyş Kanalı'na ulaşmadan çok daha geride, kendi Komutanlığı tarafından durduruldu. İtalyan harekâtı bu şekliyle İngiliz kuvvetlerine taarruz etmekten çok, İngiliz örtme kuvvvetlerini geri atarak cephe hattını ileri almak olarak görünmektedir.

İngiliz kuvvetleri ile ilgili olarak General Wavell'in yazdıkları şöyledir. " Bu geri çekilmenin paniksiz ve beceriyle gerçekleştirilmesinde, aynı zamanda birliklerin dayanıklılık ve taktik becerilerinde elimizdeki en büyük dayanak, General Gott komutasındaki Destek Grubu ve Yarbay Campbell Komutasındaki topçuydu."

Mısır istilası ile ilgili olarak Mussolini 26 Ekim'de uzun süren duraklamadan memnun değildi. Sidi Barrani'nin ele geçirilmesinden sonraki bu kırk günlük duraklamanın "düşman"ın işine yaradığını düşünüyordu. İki gün sonra 28 Ekim 1940 günü İtalyan Ordusu Yunanistan'a taarruz etti ve tüm dikkatler Mısır ve Mareşal Graziani'den uzaklaştı. Böylece Mareşal Graziani'nin aceleye getirmeden harekât planı yapmaya fırsatı oldu. Mersa Matruh yönündeki yeni ileri harekât için 15 Aralık ya da 18 Aralık tarihi belirlendi. Ancak kısa bir süre sonra Mareşal Graziani ve dolayısıyla İtalyan kuvvetleri Mısır'da olayların gidişatı üzerindeki inisiyatiflerini kaybettiler.

İngiliz kuvvetleri 8 Aralık 1940 tarihinde, Sidi Barrani dışından geçen bir hat boyunca düzenlenmiş olan İtalyan tahkimatlarına karşı bir genel taarruz başlattılar. General Berti hastalık izni nedeniyle Kuzey Afrika'dan ayrılmış, O'nun birliklerinin komutasını geçici olarak General İtalo Gariboldi üstlenmişti. İngiliz taarruzu son derece parlak bir başarıyla baskın tarzında gelişti. İtalyan 10. Ordusu'ndan imha edilmeyen ancak birkaç birlik geri çekilmeyi başarabildi. İngiliz taarruzu 11 Aralık'ta, Compass Harekâtı kapalı adını alan geniş ölçekli bir karşı taarruz şeklini aldı. İtalyan kuvvetleri Libya içlerine kadar çekilmek zorunda kaldılar. Bir baskın olarak başlayan genel taarruz sona erdiğinde İtalyan 10. Ordusu'nun tümü imha olmuştu.





Äänekoski

Äänekoski, Finlandiya'nın Orta Finlandiya bölgesinde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 1,138.38 km² olan şehrin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 19,186'dır.

Äänekoski, 1911 yılında kurulmuş olup 1973 yılında şehir statüsü almıştır.

Äänekoski'nin aşağıdaki şehirler ile kardeş şehir anlaşması bulunmaktadır:





Sihirli Annem (anlam ayrımı)





İmroz Deniz Muharebesi (1918)

İmroz Deniz Muharebesi, I. Dünya Savaşı dahilinde yapılmış bir deniz savaşıdır. 20 Ocak 1918 tarihinde İmroz'da yığınak oluşturmuş olan Kraliyet Donanması'na Osmanlı Donanması'nın taarruzu ile meydana geldi. İtilaf kuvvetlerinin ağır zırhlı yoksunluğu, "Yavuz" muharebe kruvazörü ile "Midilli" kruvazörünün bölgeye taarruz etmesine sebep olmuştu. Saldırı sonucunda İngilizlerin iki adet küçük savaş gemisi batmış, bir uçağı düşürülmüş ve birçok personel de ölmüştür. Savaşı kazanan taraf olan Osmanlı'nın kayıpları daha ağırdı, "Yavuz" hasar almış, "Midilli" ise batmış ve çok sayıda asker de ölmüştü.

Muharebe sırasında Osmanlı gemileri hasar almadı, fakat dönerken adayı saldırılardan korumak üzere İtilaf güçlerince döşenmiş olan deniz mayınları çok sayıda zayiata sebep oldu. "Yavuz" ağır hasar aldı, "Midilli" battı ve çok sayıda mürettebat öldü ya da esir düştü. Ağır hasar alan "Yavuz", kıyıya vurdu ve çok sayıda hava saldırısına rağmen güvenli bölgeye ulaşmayı başardı. Osmanlı Devleti'nin en modern savaş gemilerinin çok ağır hasar alması ve batması, donanmanın gelecekteki hareketlerini son derecede kısıtlamıştır.

Ocak 1918'de Filistin Cephesi çok zor durumdaydı. Osmanlı Donanması Karadeniz Filosu'nun Alman komutanı Hubert von Paschwitz, Filistin'e yardım götürülmesini tekrar sağlamak ve Ege'de güvenliği sağlamak amacıyla İmroz'u topa tutma kararı aldı. Kraliyet Donanması'nın Ege Savaş Filosu ise İmroz'u kuvvetli bir sığınak yerine çevirmiş, yığınaklar yapmıştı. Paschwitz'in planına göre İmroz'a yapılacak olan baskından sonra süratle Mondros Limanı'na ilerlenecek ve oradaki Kraliyet Ege Savaş Filosu Komutanlığı da topa tutulacaktı. İmroz savunması o an için hazır değildi, az sayıda İngiliz ve Fransız birliği ile birkaç monitor bulunuyordu. Bunlara da iki destroyer eşlik ediyordu. Pre-dreadnought olan HMS Agamemnon ve HMS Lord