7 yılında Çek araknolog František Miller (1902-1983) tarafından "Zelotes aurantiacus" adıyla tanımlanan tür geçerli revizyon geçirmeden ilk verilen adıyla günmüzde de kullanılmaktadır.

Türün teşhis karakteri (Türkiye için) : Opisthosoma küçük gri scutumlu; epijin yan kenar çizgileri S seklinde, S’nin alt uçları arka orta yerde birleşir.

Dişi 4,5-5,5 mm, erkek 4–5 mm boyundadır. Prosoma turuncu renkte, siyah kıllarla örtülü. Prosoma dişilerde portakal sarısı ancak siyahımsı kıllı, femur ve tarsuslar kahverengi. Bacak halkaları koyu siyahtır. Opisthosoma gri, küçük bir scutumlu ve üç çift daha açık lekeli. Epijin yan kenar çizgileri “S” seklinde, S’nin alt uçları arka orta yerde birleşir. Yan taraflar koyu renkte, ön tarafta açık, kitinsi yan duvarlar çok kalın ve belirgindir.

Açık ormanlarda, kalkerli steplerde taş altlarında yaşar. Barınmak için tüp şeklinde yuva hazırlar.

Orta Avrupa'dan Rusya'ya kadar dağılım gösterir.

Türkiye'deki 27 türünden biridir. Ege ve Karadeniz bölgelerinden kaydedilmiştir.





Herpyllus ecclesiasticus

Herpyllus ecclesiasticus, Gnaphosidae familyasından Kuzey Amerika'da dağılım gösteren bir örümcek türü.

İlk kez 1832 yılında Fransız Amerikan araknolog Nicholas Marcellus Hentz (1797–1856) tarafından "Herpyllus ecclesiasticus" adıyla tanımlanan tür geçerli revizyon geçirmeden ilk verilen adıyla günmüzde de kullanılmaktadır.

Görünüşü korkunç olsa da tamamen zararsız bir türdür.

Kuzey Amerika'da dağılım gösterir. Orta ABD'de Kuzey Karolina'dan Kanada'nın Alberta eyalerine kadar uzanan bölgede yayılım gösterir.




Drassyllus

Drassyllus, Gnaphosidae familyasından 90 türü olan, Holarktik ve Hintmalaya eko-bölgelerinde yayılım gösteren, siyah ya da koyu kahverengi karıncamsı gececil bir örümcek cinsidir.

"Cins teşhis karakteri" (Türkiye için) : Prosoma dar; arka orta gözler yan gözlerden genişçe ve oval; epijin ön sınır kenarları farklı yapıdadır.

"Zelotes" cinsine benzer; onlardan daha hassas olup bacakları da uzundur. Karıncamsı görünümdedir. Dişileri 5–8 mm boyundadır.

Çok farklı habitatlarda görülürler. Bazı türleri ("D. pusillus, D. lutetianus") nemli ortamları seçerken, diğerleri çayır ve kayalık yamaç gibi oldukça kuru ve sıcak habitatlarda bulunur.

Holarktik ve Hintmalaya eko-bölgelerinde dağılım gösterir.

90 türü bulunur:
Türkiye'de 9 türü bulunur: 





Abbas Ağa Çeşmesi

Abbas Ağa Çeşmesi veya Ağalar Başı Çeşmesi, Darüssaade Ağası Abbas Ağa tarafından 1670 yılında Üsküdar'da yaptırılan çeşme. Üsküdar'daki Necmeddin Okyay Sokağı'nın girişindedir.

12 satırlık bir kitabesi mevcuttur. Kitabesi aşağıda yazmaktadır:





Drassyllus praeficus

Drassyllus praeficus, Gnaphosidae familyasından Avrupa'dan Orta Asya'ya kadar dağılım gösteren karıncamsı siyah ufak gececil bir örümcek türü.

İlk kez 1866 yılında Alman entomolog (böcek bilgini) ve araknolog (örümcek bilgini) Carl Ludwig Koch (1778-1857) "Melanophora praefica" adıyla tanımlanan tür 2003 yılında Chatzaki, Thaler & Mylonas tarafından "Drassyllus praeficus" adıyla revize edilmiştir.

Türün teşhis karakteri (Türkiye için) : Epijin kıvrımları orta yerde birleşerek yönü arkaya doğru olan bir ok ucu oluşturur.

Dişi 5-5,5 mm, erkek 4,5–5 mm boyundadır. Arka orta gözler yandakilerden daha büyük, düzensiz ve neredeyse bitişiktir. Sırt yarığının ve bacak tarsuslarının sarı olması dışında bütün vücut soluk siyah renktedir. Prosoma merkezden yayılan çizgilere sahiptir. Tibia II bir veya iki ventral dikenli, metatarsi I ve II kaidede bir çift dikenlidir. Scopula kılları geniş fakat sonda keskince. Epijin üç parçalı, “S” seklindeki kıvrım parçaları birbirine bağlı, arka ortada birleşen kıvrımlar bir ok ucu oluşturur.

Taş ve kurumuş toprak parçaları altında yaşar. Odun ve kütük altlarında da görülür. Britanya'da daha çok kalkerli otlaklarda taş altlarında bulunsa da bazen yangından 6 ila 12 yıl sonrası kuru fundalıklarda da görülür. Her iki cinsiyetten erginlerine mayıs ayından haziran ayına kadar rastlanır.

Orta Avrupa'dan Rusya'ya kadar dağılım gösterir. Kuzeybatı ve Orta Avrupa'da yayılır. Britanya'da güney İngiltere'de görülür. 2002 yılında Kuzey Galler'de de tespit edilmiştir. İrlanda'da bulunmaz.

Türkiye'deki 9 türünden biridir. Doğu Anadolu, Güneydoğu Anadolu ve Karadeniz bölgelerinden kaydedilmiştir.





Drassyllus pusillus

Drassyllus pusillus, Gnaphosidae familyasından Palearktik bölgede dağılım gösteren karıncamsı siyah ufak gececil bir örümcek türü.

İlk kez 1833 yılında Alman entomolog (böcek bilgini) ve araknolog (örümcek bilgini) Carl Ludwig Koch (1778-1857) "Melanophora pusilla" adıyla tanımlanan tür 1986 yılında Platnick & Song tarafından "Drassyllus pusillus" adıyla revize edilmiştir.

Türün teşhis karakteri (Türkiye için) : Epijin kitinsi duvarları orta yerde yukarı doğru daralıp ön ve arka uçlarda birbirinden uzaklaşır.

Dişi 4–5 mm boyundadır. Diside boy 4–5 mm arasında. Prosoma ile opisthosoma siyahtır. Opisthosoma desen taşımaz. Sternum siyahtır. Koksa, trochanter, femur, patella, tibia siyah renkli olup tarsus ve metatarsus segmentleri kahverengidir. Epijin kitinsi duvarları orta yerde yukarı doğru daralıp ön ve arka uçlarda birbirinden uzaklaşır. Eşeyler birbirine benzer.

Taş, ot, odun, kütük gibi yapıların altında ve kurumuş toprak parçaları altında yaşar. Sıklıkla kuru habitatları tercih ederler. Britanya'da kumlu fundalık ve kireçli yamaçlar gibi kuru habitatlarda görülür. Her iki cinsiyetten erginlerine yaz başından yaz ortasına kadar rastlanır.

Palearktik bölgede dağılım gösterir. Kuzeybatı ve Orta Avrupa'da yayılır. Britanya'nın güney yarısında ve merkezi doğu İskoçya'da görülür.

Türkiye'deki 9 türünden biridir. Karadeniz bölgesinden kaydedilmiştir.





Nomisia

Nomisia, Gnaphosidae familyasından 40 türü olan, Palearktik bölgede yayılım gösteren gececil bir örümcek cinsidir.

"Cins teşhis karakteri" (Türkiye için) : Arka sıra gözler oval; opisthosoma üzerinde sıra halinde uzanan birkaç siyah noktamsı desen vardır.

Palearktik bölgede dağılım gösterir.

40 türü bulunur:
Türkiye'de 8 türü bulunur: 




Burun konisi tasarımı

Sıkışabilir akışkan bir ortamda yol alan herhangi bir araç ya da gövde (roket ya da uçak, füze ya da mermi gibi)ye ait burun konisi kısmının aerodinamik tasarımındaki, önemli bir problem burun konisinin geometrik şeklinin belirlenmesidir . Burun konisinin şekli optimum performans için gereklidir. Dönel katı cisim şekil tanımlamasının gerektiği işler gibi birçok uygulamalar, akışkan bir ortamda çok hızlı hareket eden böyle bir cismin karşılaşacağı direncin en aza indirilmesini gerektirir.
Aşağıdaki burun konisi şekli denklemlerinin tümünde, "L" burun konisinin toplam uzunluğu ve "R" burun konisi tabanının yarıçapıdır. "y", burun konisinin ucundan "L" ye kadar değişiklik gösteren herhangi bir "x" noktasının yarıçapıdır. Denklemler burun konisi şeklinin iki boyutlu profilini tanımlar. Profilin eksen "(C/L)" etrafında döndürülmesiyle burun konisinin tam bir dönel katı cismi oluşur. Denklemlerin 'mükemmel' bir burun şeklini tanımladığı unutulmamalıdır. Burun konilerinin ucu gerçekte, imalat ya da aerodinamik nedenlerden dolayı çoğu kez küt ya da kesilmiş olmaktadır.

Çok yaygın bir burun konisi şekli basit bir konidir. Bu şekil genellikle üretim kolaylığı için ve aynı zamanda sürükleme özellikleri için de seçilir. Konik bir profilin yan tarafları düz çizgi olduğundan, çap denklemi oldukça basittir:

Koniler bazen yarım açılarıyla da tanımlanabilir, formula_2 :

Pratik uygulamalarda, konik bir burun genelllikle kürenin bir parçası tarafından kesilmiştir. Koni ile kürenin teğet noktası şu şekilde bulunabilir:

Küresel burnun merkezi:

Ve, tepe noktası ise:

Bikonik bir burun konisi şekli, uzunluğu L olan kesik bir koni (genellikle "konik geçiş parçası" olarak bilinir)nin üstünde yer almış uzunluğu L olan basit bir konidir. Üstte yer alan R yarıçaplı koninin tabanı altta yer almış taban yarıçapı R olan kesik koninin üst yarıçapına eşittir.

"yarım açı" :
"yarım açı" :

Basit bir koniden sonra model roketçilikte en yaygın burun konisi şekli, tanjant ojiv şeklidir. Bu şeklin profili bir daire kesmesinden oluşur. Roket gövdesi burun konisinin bükeyine teğet geçer. Bu şeklin büyük ölçüde rağbet görmesi profil şeklinin yapım kolaylığından dolayıdır.

Ojivi oluşturan dairenin yarıçapına ojiv yarıçapı formula_18 denir ve bu yarıçap, burun konisinin taban yarıçapı ve uzunluğuna bağlı olarak formülle ifade edilir:
"x" in "0" ile "L" arasındaki değişikliğine göre, herhangi bir "x" noktasındaki "y" yarıçapı:

Burun konisi uzunluğu, "L", ojiv yarıçapı formula_18 ^ ‘na eşit ya da ondan daha az olmalıdır . Eşit olmaları halinde şekil bir yarımküre olur.

Tanjant bir ojiv burun genelllikle kürenin bir parçası tarafından kesilmiştir. Tanjant ojiv ile kürenin teğet noktası şu şekilde bulunabilir:

Ve, tepe noktası ise:

Bu şeklin profili aynı zamanda bir daire kesmesinden oluşsa da şeklin tabanı, ojiv yarıçapı ile tanımlanan dairenin yarıçapı üzerinde değildir. Roket gövdesi burun konisinin bükeyine teğet geçmez. Ojiv yarıçapı formula_18 "R" ve "L" (tanjant ojiv de olduğu gibi) ile belirlenmesinden çok burun şeklini tanımlamak için seçilecek bir faktördür. Seçilen sekant ojivin yarıçapı, "R" ve "L" ile aynı olan tanjant ojivin yarıçapından büyükse, sonuçta oluşan sekant ojiv, tabanı kesilmiş bir tanjant ojiv gibi görünecektir.

"x" in "0" ile "L" arasındaki değişikliğine göre, herhangi bir "x" noktasındaki "y" yarıçapı:
Seçilen formula_18 tanjant ojiv formula_18 den küçükse, bu durumda ortaya çıkan sekant ojiv, taban çapından daha büyük bir çıkıntıya sahip olacaktır. Bu şeklin klasik örneği MGR-1 Honest John füzesinin burun konisidir. Ayrıca, seçilen ojiv yarıçapı burun konisi uzunluğunun iki katından daha büyük olmalıdır.

Bu şeklin profili, ekseni ana eksen ve burun konisinin tabanı küçük eksen olan bir elipsin yarısıdır. Ana ekseninin etrafında tam bir dönüş yapan elipse elipsoit adı verildiği için eliptik bir burun şekline yarıelipsoit adı verilir. Bu şekil küt burun ve tanjant tabandan do