terseniz laz ressamın Hasan Helimişin canlanmış resimleri olarak).

Yaşar Badişın amacı Mey Kırbışın aşkını kulanarak, Kırbış ailesinin geleneksel ilacın hazırlanışının gizli reçetesini anlamak, sonra ise zengin yabancılara- Helen Meyere ve Alpred Antopulossa satmakdır.

Gürcistanda, eski zamanlardan beri şifalı bitkilerin kullanılması hakkında antik çağın yazarlarla beraber Apoloniyos Rodoselide yaziyordu ,Argonavtika’’ adlı kitabında. 
Kolkheti ovasında ,Hecataeus Bahçe’’ (M.Ö. 650) varmış, ayrıca içinde kırktan fazla şıfalı bitki yetiştiriyormuşlar. Kelime ,medical’’ kral Aietinin Midia adında şıfaci kızından geliyor... 
En eski zamanların gürcü halk hekimliğinin içinden, kendi ilaçlarrnı oluşturulan birçok geleneksel aile şifaci meydana geldi. Bunlardan birkaç örnek: ,Turmanidze merhem’’, ,Tebeşirsiz Askurava kırık tedavisi, hafif sargilarla ve merhem kullanarak’’, ,Berulavaların aile kırık merhem’’, ,Nachkebialarin ilacı’’ . . .

Akaki Tseretelin destanın ,Kikolanin Rivayetinden’’ bir alıntı, bu konu hakkında çok şey anlatiyor :
Sarplı Lazlar, eskı Kırbış ailesinden gelenleri, şıfalı ilacın hazırlanışı ve hasta tedavisi biliyorlar.
,Medea Kızıl Çiçek’’ adli bitki kulanarak Kırbıshlar, merhemi aşağıdaki gibi hazırlayabiliyorlar:
Yüzyıllar boyunca kendi pelukayla denize açılıyorlar ve kimseye görünmeden bu bitkiyi saksılar içinde yetiştirmektedirler. 
Ayrıca, ilac hazırlanması için gizli bir tören yapılır. Bunun için Romanya'nın Köstence limanına, Türkyede olan Laz köy Makriala ve Gonio kalesinde ziyaretleride gerekli.
Bu yerlerde, Kolkheti Kral Aietin emirle defnedildiği, Medea ve İason tarafından öldürülmuş ve parçalanmış Apsirtes vücut parçaları vardır...

Yaşar Badiş işte bu şıfali merhemin sırını bulmaya ve sonra bu bilgiyi zengin yabancilara – Helen Meyere ve Alfred Antopulosisa satmaya çalışıyor. Bunun için hiçbir şeyden kaçınmıyor ve amacına ulaşmak için Kırbış ailesine yaklasıyor ve Mey Kırbışın aşkını bile kulanıyor...
Bütün bunlardan dolayı tanrı öfkeleniyor ve denizde fırtınaları başlatiyor... 
Yakınlarinı kaybeden Mey ertesi yıl peluka ,Kırbış’’ la tekrar denize açiliyor ve Kırbışların eski işini devamediyor. Etrafda onun atalarının soylediği şarkı ,HELESA’’ duyuluyor...

Bu sinema roman yetenekli bir laz ressamın Hasan Helimişin canlandırılmış resimleri olarak düşünülmüş...
,Helesa’’ - ruhunun gizli bir parçasıdır ve onu kurtarmak için kendi hayatını bile feda etmelisin.

Ayrıca, Türkyedeki ve Gürcistandaki Lazlar; ve diğerleri...





Cirit

Cirit, at üzerinde oynanan spor dallarından biridir. At üzerindeki sporcunun süngü veya mızrağını (ciridini) rakibe karşı isabetli bir şekilde atmasını, muharebe anında kendisine ve bineğine olan hakimiyetini ve bu yolla rakibine üstün gelmesini amaç edinen, kuralları olan bir spordur. Genellikle Kars, Ardahan, Uşak ve Erzurum'da oynanır.

"Cirit", Türklerin Orta Asya'dan Anadolu'ya geldikleri dönemden beri oynadıkları savaş oyunu olarak bilinmektedir. Daha sonraki dönemlerde Anadolu'da oynanan ve atlı spor olarak da anılan "cirit", başlangıçtan beri nesilden nesile intikal ederek günümüzde de varlığını devam ettirmektedir. Alp Arslan döneminde Anadolu'da oynanan bu spor dalı, özellikle Doğu ve İç Anadolu’nun farklı yörelerinde daha yaygındır. Anadolu'da 11-16. yüzyıllarda bir savaş oyunu olarak oynanan "cirit", sonraki dönemlerde özellikle 19. yüzyılda Osmanlı Devleti ülkesi ve sarayında en büyük gösteri sporuydu./Erzurum Valiliği/Kültür/Cirit
Müsabakalarda yaşanan hayati tehlike nedeniyle II. Mahmut döneminde bu oyunun oynanması yasaklanmış, daha sonra tekrar bir gösteri oyunu olarak Anadolu'da oynanmaya başlanmıştır. 
Türkiye'de "Cirit" sporuna günümüzde yoğun ilginin Doğu Anadolu bölgesinde yaşayan insanlarca gösterildiği gözlenmektedir. Bu bölgede yer alan Erzurum ilinde ilk Atlı Spor İhtisas Kulübü 1957 yılında kurulmuştur.
Bu ile bağlı ilçe, belde ve köylerindeki atlı spor kulübü sayısı toplam 11'dir. Uşak ili bu alanda Türkiye'nin en çok atlı spor kulübüne sahip ilidir, ilde 30 kulüp faaliyet gösterir. Bu kulupler ve geleneksel cirit oyunun yanında tarihte "Lobut atma" adıyla bilinen ve ciritten daha kısa olan lobutlarla oynanan "Mısır Odunu" oyunu da Uşak ilinde sürdürülmektedir.

Savaşta düşmanı takım halinde alt etmeye, yenmeye yönelik davranışlar ve sonuçta güçlü olanın galibiyeti "cirit" müsabakalarının ana konusudur. Hal böyle iken, hiçbir spor müsabakasında bulunmayan sadece "cirit"te olan ‘"rakibi affetme, bağışlama"’ davranışı, ciride farklı bir anlam yüklemektedir. Rakibini bağışlayan sporcuya ve takımına puan kazandırmaktadır. Zayıf düşene el kaldırmamanın, güçsüze vurmak yerine onu bağışlamanın gerekliliğini ifade eden bu davranış, adeta spor ve erdemin bir arada sergilenişidir. Hasmının önünü kesip, ona ciritle vurma fırsatı varken vurmayan, rakibini affeden sporcuların bu anlamlı davranışları onların asaletini ortaya koymaktadır. Özellikle Erzurum, Bayburt, Erzincan, Sivas, Tokat, Uşak ve Söğüt yörelerinde "Cirit" müsabakaları yapılırken insanların bu spora karşı ilgisi yoğundur. Anadolu'da günden güne sayısı artan Cirit (atlı spor) kulüpleri hem kendi aralarında yöresel olarak ve hem de zaman zaman Türkiye Geleneksel Spor Dalları Federasyonu işbirliği ile yılın her mevsiminde yarışmalar düzenlemektedirler. Federasyon olarak Türkiye'de oynanan cirit oyunları Türkler'in ciride verdikleri önemin göstergesidir.

Her spor dalında olduğu gibi ciritte de kullanılan özel ifadeler vardır. Bunlar hem oyunla alakalı ve hem de nesnel ifadelerdir. 

Hakemler üzengileri kontrol ederek maçı başlatırlar. Kolbaşı, takımındaki bütün sporcuların olumlu olumsuz tüm hareketlerinden sorumludur. Takımına oyun taktiklerini o verir. Kolbaşı vakitli-vakitsiz çıkış yapan veya aynı anda çift çıkan oyunculara engel olur, saftaki oyuncuların ileri veya geriye doğru 5 m mesafede, alay durağında durmalarını sağlar.
Takımlar bölük düzeninde ise ikişer, alay düzeninde iseler üçer yedek oyuncuları bulunur. Yedek oyuncular saha hakeminin arkasında ve kendi sahasında açıkta beklerler.
Oyuncu değişiklikleri oyunun duraklama anında saha hakemi tarafından baş hakem bilgilendirilerek yapılır. Bir oyunda en fazla 3 oyuncu değişikliği yapılabilir. Oyundan çıkan oyuncu bir daha oyuna alınmaz. Her oyuncunun arkasında ve atlarının üzerine konulan kumaşın her iki tarafında yazılı numaralar bulunur. (sporcu ile atının numarası aynıdır..) Takımların formaları aynı renkte ise: takım numaraları; A takımında 1'den 10'a kadar, B takımında ise 11'den 20'ye kadardır. Oyuna başlama ve ilk çıkış hakkı kur’a sonunda sahayı kaybeden takıma verilir. Alay çıkışları alay durağından yapılır. Erken çıkış ihlâli, yasak saha olarak; çift çıkış ihlâli ise atış sahası dışından atış olarak değerlendirilir. Her iki hatalı duruma düşen oyuncular alay durağına geldikten sonra başka bir oyuncu ancak o zaman hamle yapabilir. Bir ciritçi oyun sahasında rakip sporculardan birine yarım veya tam çark yapmak suretiyle ciridini atar. İki defadan fazla tam çark yapılamaz. 
Cirit genelde gösteri mahiyetinde oynanır. Cirit oyununda, sporcu rakibinin kendisine atacağı ciritten sakınmak için çeşitli hareketler yapar, atın sağına soluna, karnının altına veya boynuna yatar. Kimi sporcular rakiplerini kaçış çizgisine ulaşana kadar kovalar ve ardından cirit atarlar. İsabet ettirebildikleri için puan kazanırlar. Oyun esnasında baş ve yüz kısmına cirit isabet eden oyuncuların yaralanmaları muhtemeldir. Bu tür isabetler nedeniyle ölüm hadiseleri muhtemeldir. Bu durumda ölen sporcu, sporun geleneğine göre, er meydanında ölmüş sayılır. Ölen sporcu yakınlarının şikayetçi ve davacı olmadığı sporun kendi geleneğindendir. Hatta bunu yiğitlik sayıp övünürler. Cirit, puan üzerinden oynandığında; oyun öncesi takımlarca birlikte saptanan kurallar çerçevesinde, puanı en fazla olan takım cirit oyunun galibi sayılır. Her iki takım ve o esnada orada bulunanlarca; cirit oyununun kurallarını iyi bildiğine inanılan kişilerin hakemliği ile cirit oynanır. Bu kişinin (hakemin) verdiği kararlara ve puanlamaya hiç kimse itirazda bulunmaz.

Puanlamada, oyunda sergilenen hareketler dikkate alınır ve puan kazandıran veya kaybettiren özellikleri ile sayılı olarak değerlendirilir. Oyun puanlaması kriterleri takımlarca müsabakadan önce kararlaştırılır ve bu değerlere göre müsabaka sonuçlandırılır. Puan farkları takımların oyun puanını belirler. Toplam puanı yüksek olan takım yengin sayılır.






Krak des Chevaliers

Krak des Chevaliers, (), ya da Crac des Chevaliers (Şovalyeler Kalesi), Arapça adıyla  ‏قلعة الحصن‎ ("Qalʿat al-Ḥuṣn)", Suriye'de yer alan bir Haçlı kalesi ve Dünya'nın günümüze kadar korunmuş en önemli ortaçağ kalelerinden birisi. Bölgeye ilk olarak 11. yüzyıl'da, Kürtler tarafından yerleşilmiş ve bunun sonucunda ""Kürtlerin Kalesi"" anlamına gelen ""Hisn el Ekrad"" adını almıştır. Haçlıların, Haçlı Seferleri'yle bölgeyi fethetmesinden sonra, Trablus Kontluğu'na bağlanmış ve zamanın Trablus Kontu II. Raymond tarafından, 1142 yılında, Haçlı Seferleri'nde genişçe yer alan en önemli şövalye tarikatlarından biri olan Hospitalier Şövalyeleri yönetimine verilmiştir. Bu zaman içerisinde ""Crac dé l'Ospital"" adı altında tanınmıştır.

1271'de, Müslümanların Yakın Doğu ve Levant yerleşkelerini tekrar ele geçirmeye başlamasıyla, düşmüş ve Müslüman yönetimini geçmiştir. Haçlı Seferleri'nin sona ermesiyle zamanla aktivitesini yitiren kaleye, 19. yüzyıl'da günümüzde geçerli olan ve en yaygın ismi olan ""Krak des Chevaliers"" (ya da ""Crac des Chevaliers"") adı verilmiştir.

Krak des Chevaliers, Humus, Suriye'nin yaklaşık 40 kilometre (20 mi.) batısında, Lübnan sınırı yakınlarında bulunur. Günümüz Suriye'sinde Humus İli'ne bağlı Talkalah İlçesi sınırları içerisinde yer alır.

2006 yılında, UNESCO'nun, 30. Oturum'unda alınan kararlarla, UNESCO Dünya Mirasları Listesi'ne dahil edilen eseler arasında, Lazkiye yakınlarındaki, Selahaddin Kalesi ile aynı başlık altında birleştirilerek yer almıştır. Kültürel olarak sınıflandırılmış, II. ve IV. kriterleri k