erine Mustafa Kemal hiç kızmamış, aksine "Bunun ithalini menetmekle hükümet hataya düşmüş. Adamcağız yaptığımız sefahati eksik yazmış, bu eksiklerini ben ikmal edeyim de kitaba müsaade edilsin ve memlekette okunsun!" diye latife etmişti.

Mustafa Kemal sofrasında verdiği bu sözü unutmadı, kitapla ilgili kimi düzeltmeleri yaptı ve bunlar Necmeddin Sadak'ın kaleminden 7 Aralık 1932'de "Akşam" gazetesinde yayımlandı. Atatürk'ün cevabı, daha sonraları Sadi Borak tarafından "Armstrong'tan Bozkurt: Mustafa Kemâl ve İftiralara Cevap" ismiyle kitap olarak da yayımlandı.

İngiltere'de 1932 yılında yayımlanan ve sert bir üslûpla kaleme alınmış olan biyografik kitap büyük ölçüde objektiflikten uzak, taraflı ve Mustafa Kemal'in özel hayatını irdeleyen mesnetsiz bölümler içerdiği için Türkiye'de büyük tepki çekti ve İsmet İnönü başkanlığındaki bakanlar kurulu kararıyla yurda girişi yasaklandı. Bu nedenle Türkçeye çevrilmesi ihtimali de pek yoktu. Menderes hükümeti döneminde, 1951 tarihli Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun'un çıkarılmasından sonra çevrilme ihtimali daha da azaldı. Oysa Kılıç Ali'nin hatıralarında yazdığı gibi, kitabı inceleyen Mustafa Kemal bizzat bu kitabı pek de sakıncalı bulmadığını, bazı eksiklerinin tamamlanarak Türkiye'de yayımlanabileceğini lâtife yaparak da olsa söylemişti.

Kitabın Türkiye'deki ilk çevirisi Peyami Safa tarafından 1955 yılında yapılmıştı. Kimi bölümleri atlanarak yapılan bu çeviri özgün metnin yaklaşık üçte biri kadardı. İstanbul "Sel Yayınları"ndan çıkan kitap zaten küçük boy ve 95 sayfaydı. Oysa özgün versiyonları 300 sayfaya yaklaşıyordu.

Sonraki yıllarda yapılan çeviriler de kitaptan özel hayata ilişkin tartışmalı ve dayanaksız bölümler çıkartılarak yayımlanabilmiştir. Örneğin 2005 yılında "Nokta Yayınları"ndan çıkan çevirinin kapağında "Kadıköy 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31.1.1997 tarih ve 1997/23 müteferrik no'lu kararına göre 5816 sayılı kanuna aykırı bulunan kısımlar kitaptan çıkarılmıştır" ibaresi yer almaktaydı. Bu kez sayfa sayısı 248 olmuştu. Sayfa sayısındaki artıştan da anlaşıldığı üzere, ayrıca kitabın önsözünde belirtildiği gibi çok az bir bölüm bu son çeviriden çıkartılmıştır.






Tek yarık deneyi

Tek yarık deneyi, bir fant üzerindeki w genişlikli tek bir yarığa paralel ışık demeti gönderip, yarıktan yayılan ışınların ekran üzerinde girişim meydana getirmesi olayının gözlemlendiği deneydir.

Yarıkta kırınıma uğrayan ışınlar aynı fazda titreşen ışık kaynakları gibi davranır ve ışık yayarlar. Yayılan ışınlar ekran üzerinde girişim meydana getirerek aydınlık ve karanlık saçakların oluşmasını sağlarlar.

Tek yarıkta girişim olayında merkezi aydınlık saçağın genişliği diğer saçak genişliklerinin 2 katıdır.

Burada;

formula_2: Ekran üzerinde herhangi bir noktanın merkezi aydınlık saçağa olan dik uzaklığı,

formula_3: Ekran üzerinde herhangi bir noktanın tek yarığın köşelerine olan uzaklıkları farkı,

formula_4: Fant ile ekran arasındaki uzaklık,

formula_5: Yarığın genişliği,

formula_6: Fant ile ekran arası ortamın ışığı kırma indis'idir (birimi yok).

Not: Bu formülde Uzunluk birimleri, aynı cinsten olmalıdır.

Burada;

formula_8: Aydınlık saçağın numarası (Kaçıncı aydınlık saçak olduğunu gösterir.), birimi yok, k=0, 1, 2, 3, ...olmalıdır

formula_3: Ekran üzerinde herhangi bir noktanın tek yarığın köşelerine olan uzaklıkları farkı,

formula_10: Kullanılan ışığın dalga boyu'dur.

Not: Bu formülde Uzunluk birimleri, aynı cinsten olmalıdır.

Burada;

formula_8: Karanlık saçağın numarası (Kaçıncı karanlık saçak olduğunu gösterir.), birimi yok, k=1, 2, 3, 4, ...olmalıdır

formula_3: Ekran üzerinde herhangi bir noktanın tek yarığın köşelerine olan uzaklıkları farkı,

formula_10: Kullanılan ışığın dalga boyu'dur.

Not: Bu formülde Uzunluk birimleri, aynı cinsten olmalıdır.

Ekran üzerindeki girişim deseninde, art arda gelen aynı cins iki saçak arasındaki uzaklığa saçak aralığı denir.

2. Tanım: Herhangi bir saçağın ekran üzeindeki genişliğine (merkezi aydınlık saçak hariç) denir. Yani saçak genişliği anlamına gelir. Tek yarıkta girişimde "merkezi aydınlık saçağın genişliği diğer saçakların genişliğinin 2 katıdır".

Burada;

formula_16: Örneğin; birinci karanlık saçak ile ikinci karanlık saçak arasındaki uzaklık,

formula_10: Kullanılan ışığın dalga boyu,

formula_4: Fant ile ekran arasındaki uzaklık,

formula_5: Yarığın genişliği,

formula_6: Fant ile ekran arası ortamın ışığı kırma indis'idir (birimi yok).

Not: Bu formülde Uzunluk birimleri, aynı cinsten olmalıdır.






Tağlığ Şor

Dağlık Şor, Tağlığ Şor , Dağlık Şor ülkesi, ya da Gornaya Şoriya () Rusya Federasyonu'nun Eski Türklerin ana vatanı olan Güney Sibiryada arazisindeki yöre. Altay Dağlarının doğusuna düşer. Altay Sayan Dağlarının kavşağındaki Kemerova Oblatında yer alır. Yerli Türkler buradaki ormanlık dağlara tayga demişlerdir. Bu ad günümüzde yaygınlaşmıştır. Eski adı Şorya (Şor Türkleri yaşadığı için bu ad verilmiştir) olan Kemerovo Oblastnın güney bölümündedir. Bu bölgenin yerlilileri olan Şorlar'ın alanı olduğu için Ruslar ilk zamanlarda buraya Şorya demişlerdi. Stalin devri boyunca sürgün ve ceza hapis etme merkezleriden biri olan kısaltılmış adı GULAG arazi kampı burada yer alır.

Arazi dağlıktır: Abakan Dağlarının bir uzantısı, Salair sırtı ve Kuznetsk Aladağlar, ve cevher olarak zengindir.

Belli başlı akarsular: 

Dağlık Şorya'nın nüfus yoğunluğu az olup nüfusu da düşüktür. (1 km²'ye 5 kişiden az). Nüfusun çoğunluğu Şor Türkleri ve Ruslardır.

Dağlık Şorya — Rusya'da önemli bir maden merkezidir. Kuznezsk Kömür Havzası burada yer alır.

Dağlık Şorya diğer alanlarda da gelişmiş olup kereste, tatlı su balığı ve çam fıstığı çok fazladır.

Şorya dağları Sibirya'da rağbet gören bir kayak merkezi konumundadır. Rusyada sürekli yapılan için profesyonel ve amatör kayak şampiyonası burada olmaktadır. 
Kayak merkezinin özellikleri:

Yükseklik 500 ve 1570 metre arasındadır.

En ünlü dağlar:

Yüksek ve eğlencelere spora elverişli bu bölge dağları Sibiryanın İsviçresi olarak tanınır. Halk arasında Pus-tağ (yani Buz dağ) olarak da denilen yer Şorya Dağlarının en yüksek yerlerinden birini oluşturur. İğne yapraklı tayga ormanları görülür. Burada karla kaplı iğne yapraklı ormanlarla örtülü önemli zirveler şöyledir. Patına, Ulutağ (Uludağ), Kubez, Temirtav(Temirtağ-Demirdağ), Yeşil, Kul-Tayga. Kışarı kayakçılar yazları da dağ gezgincileri buraları doldurur. 
Buradaki temiz havaya sahip alpin dağlarını çeşitli akarsular keser. – Kondoma, Mundıbaş, Mrassu, Pızas.

Kışları karlı ve rüzgarsız bir hava görülür. Çok sert olmamak üzere orta dereceli soğuk bir havaya sahiptir. Gün ışığı veya güneşlenme süresi Karadeniz ile ortalama aynıdır. Mart ayında bile güneş görebilirsiniz. 
Ormanlık alanlarda huş, köknar (göknar), ladin, sedir ağaları hakimdir. Dağların zirvelerinde alpin ve supalpin dağ çayırları görülür.

Fauna zengin ve çeşitlidir. Geyik türleri, Asya geyiği, misk geyik, eti leziz olan Sibirya ren geyiği, karaca, boz ayı, bozkurt, vaşak, su samuru, çakal, porsuk, vizon gibi orman hayvanları bulunur. Bölge kuş türlerinin de çeşitli olduğu bir yerdir. Akbaba, şahin, kartal, çalıhorozu, dağ tavuğu, huş tavuğu ve diğerleri. Su ürünlerinden gölge balığı, somon balığı, keten, çamça, yılan balığı, turna balığı, kızılkanat, levrek, platika, mil, ve diğerleri.

Bölgede özellikle de samur tüylü hayvanların korunması için oluşturulan Şor Ulusal Parkı ve Taştagol Koruma Alanı oluşturulmuştur. 




360 tarafından yayınlanan programların listesi

360'ta daha önce yayınlanmış ve günümüzde yayınlanmakta olan televizyon programlarının bir listesidir.


















Bursa Kuşatması

Bursa Kuşatması Bursa Kuşatması, 1317/20'dan, 6 Nisan 1326'da düşene kadar, Osmanlıların Prusa'yı (günümüz Bursa, Türkiye) ele geçirmek için cesur bir plan uyguladıkları zaman gerçekleşmiştir. Osmanlılar daha önce bir şehri ele geçirmemişlerdi; Savaşın bu aşamasında uzmanlık ve yeterli kuşatma donanımının olmaması, şehrin ancak altı ya da dokuz yıl sonra düştüğü anlamına geliyordu. Bazı kaynaklara göre Osman Gazi, kentin düşüşünden hemen önce doğal nedenlerden öldüm, diğerleri ölüm yatağında zaferi duymak için yeterince uzun yaşadığını ileri sürerken daha sonra Bursa'ya gömüldü.

Kentin düşmesinden sonra oğlu ve ardılı Orhan, Bursa'yı ilk resmi Osmanlı başkentine yaptı ve Edirne'nin yeni başkent olduğu 1366'ya kadar kaldı. Sonuç olarak Bursa, Osmanlı tarihinde kurucu kenti olarak ve aynı zamanda Osmanlı mimarisinin doğduğu yer olarak da (Bursa Ulu Camii (1399), I. Bayezid Camii (1395), Hüdavendigar Camii (1385), and Yeşil Camii) (1421)) olarak özel bir yere sahiptir. Orhan saltanatı sırasında imaret, hamam, cami, han ve kervansaray gibi yapıların inşası yoluyla kentsel büyümeyi teşvik etmiştir ve bugün de Hisar ilçesi olarak bilinen yere bir cami ve medrese inşa etmiştir, ve ölümünden sonra orada babasının yanında türbeye gömüldü. 1331 yılında Bursa'yı ziyaret eden Müslüman gezgin İbn Battuta, sultandan etkilenmiş ve Bursa'yı “güzel çarşılar ve geniş sokaklarla, bahçelerle ve yaylarla kuşatmış” keyifli bir şehir olarak yazmıştır.

Paul K. Davis şöyle yazıyor: "Brusa'nın ele geçirilmesi I. Osman ve onun haleflerini, Osmanlı İmparatorluğu'nun başlangıcı olarak Küçük Asya'da büyük güç olarak belirledi."




Nikea Kuşatması (1328-1331)

Nikea Kuşatması, Bizans İmparatorluğu kontrolündeki Nikea (günümüzde İznik)'nın 1328 ile 1331 yılları arasında Osmanlı Devleti tarafından kuşatılması. Kuşatmanın ardından şehir, Osmanlı Devleti egemenliğine girdi.

1075 ile 1086 yılları arasında Anadolu Selçuklu Devleti'ne başkentlik yapan Nikea; 1097 yılında, Birinci Haçlı Seferi sırasında gerçekleştirilen kuşatma sonrasında tekrar Bizans İmparatorluğu'na geçti. 1105 yılında tekrar Selçukluların kontrolüne geçen şehir, 1147 yılında bir kez daha Bizans egemenliğine girdi. Halil İnalcık, çeşitli Osmanlı kaynakları ile Yeoryos Pahimeris'e dayanarak 1302'deki Bafeus Muharebesi'nin gerçekleşme sebebini, Osmanlı Devleti'nin Nikea'yı tekrar Türk hakimiyetine alma iste