Türk ordusunun kampına doğru harekete geçtiler. Yardım birlikleri Kara Mustafa Paşa'nın çadırına çok yaklaştılar. Hali gören Kara Mustafa Paşa, ordunun tüm ağırlıklarını ve savaş malzemelerini bırakarak geri çekilmesini emretti.

Merzifonlu Kara Mustafa Paşa, habersiz geri çekilen ve bozgunun ilk adımını atan İbrahim Paşa'yı idam ettirdi. İbrahim Paşa ölmeden önce Merzifonlu hakkında "Sıkıntıyı düzeltecek olan da budur, Padişahımıza söyleyin öldürmesin!" demiştir. Merzifonlu Kara Mustafa Paşa, IV. Mehmed'den bir sefere daha çıkması hakkında izin istemiş, bütün masrafları kendi cebinden karşılayacağını söylemiştir. Fakat Merzifonlu da Belgrad'da idam edilmiştir. Padişah daha sonra düşünüp yapmış olduğu başarılı hizmetlerden dolayı Merzifonlu Kara Mustafa Paşa'nın başının kesilmesini geri almak istemiş ve ikinci bir emirle affedilmesini emretmiştir. Fakat ikinci emir ulaşana kadar görev verilen ulaklar paşayı idam etmişlerdi. Kesilip gömülen başının üzerine "seng-i ibret" (ibret taşı) ibaresi konuldu.

Osmanlının bu hezimeti Avrupa'da büyük sevinçle karşılandı. Psikolojik savaş olarak da Osmanlı üzerinde büyük bir kayıp, Avrupalılarda ise büyük bir kazanç olarak değerlendirildi. Bu savaş sonucunda Osmanlının gerileme devrine girdiği kabul edilmektedir. Böylece Türklerin Sakarya Muharebesi’ne kadar sürecek bir geri çekilme süreci başlamış oldu.

Kuşatma sonrası kurulan Kutsal İttifak, Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları'na neden oldu. Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları sonucunda Osmanlılar yenildi ve Karlofça Antlaşması'yla ilk büyük toprak kayıplarını yaşadılar.




Yarım-opera

Yarım-opera (İngilizce "masque"') 17. yüzyıl İnglitere'sinde popüler olan barok müzik janrında bir dramatik lirik müziksel eğlenti ve opera tipidir.

İngiliz İç Savaşı döneminde 1642'den 1660'a kadar Londra'da bulunan tiyatrolar Cromwell hükümeti tarafından kapatılmıştı. 1660'da kraliyetin Restorasyon'u döneminde yeniden açılan Londra tiyatroları görsel sanatlara olan halkın taleplerini karşılamak için yeni müziksel tiyatro janrları yaratmalarına yol açtı. "Masque" (sonradan "yarım-opera") adı verilen tiyatro etkinliklerinde konuşma yanında şarkı söyleyen ve bale dansı yapan aktör ve aktrisler ve bir fantastik maskeli balo havasını taşıyan konuları işleyen tiyatro etkinlikleri ile halkın tiyatroya ilgileri çekilmeye çalışıldı. Bu "masque"larda gittikçe daha karmaşık sahne makinaları da kullanılmaya başslanıldı.

İlk önce bu "yarım-opera/masque"ların konusu ünlü 16. İngiliz tiyatro yazarı "Shakespeare"'den uyarılmakta idi. Bu şekil "yarım-opera/masque"ların ilk popülerlik döneminde en başarılı örnekler Matthew Locke adlı bestecinin müziği ile birlikte empresaryo Thomas Locke tarafından yapımlanan eserler oldu. Empresaryo Locke'in ölümünden sonra "semi-opera/masque"ları ikinci defa yine popüler oldu ve bu dönemde "semi-opera masque" hazırlıyıcılar başında Henry Purcell gelmekte idi. Henry Purcell'in "Kral Arthur", "Peri Kraliçesi", "Diocletian", "Hindistan Kraliçesi" gibi eserleri müziksiz tiyatro eseri ile bir müziksel opera arasında "melez" bir janrdadır.

Bu "yarım-opera" janrının doğuşu ve gelişmesine baş neden İngiliz tiyatro idarecilerinin tiyatro seyircisinin realizme önem verdiklerini ve sırf müzik ihtiva eden eserleri takip etmede tatmin olmayacaklarını düşünmeleri idi. Fakat İtalya'dan gelen ve sırf müzik ihtiva eden yeni opera janrındaki görsel sanat eserlerinin İngiliz seyircisini çok çekmesi dolayısıyla, yarım-opera janrı önemini kaybetmeye başladı. İngiliz "semi-opera/masque" janrının popülerliğini kaybetmesinin diğer bir nedeni ise İngiltere'de tiyatro eserlerinin sahnelenmesi için "yapılabilirlik raporu" sağlayan "Lord Chamberlain" devlet dairesinin müziksiz dram eserleri ve yeni İtalyan opera eserlerini incelemek için dağışık ve ayrı kriterler uygulayan yapılabilirlik incelemelerine başlayıp uygulaması olmuştur.






Sicilya Vesperleri

Sicilya Vesperleri (Fransızca:"Les vêpres siciliennes", İtalyanca:"I vespri Siciliani" ) İtalyan romantik stilde opera bestecisi Giuseppe Verdi tarafından bestelenen ve libretto'su önceden hazırlanmış "Le Duc d'Albe" oyunundan uyarlanarak "Charles Duveyrier" ve "Eugène Scribe" tarafından Fransızca olarak yazılmış 5 perdelik bir opera eseridir. Operanın konusu, 1252'de gerçekten olmuş ve ilk defa ortaçağlarda Sicilyaca "Lu rebellamentu di Sichilia" adlı kitapta yazılmıştır.

Eser 1852-1855 döneminde Verdi tarafından hazırlanıp bestelenmiş ve operanın prömiyer temsili 13 Haziran1855'de Paris Operası'nda yapılmıştır.

Eserin konusu 1252'de geçen gerçek olaylar olup ve ilk defa ortaçağlarda Sicilyaca "Lu rebellamentu di Sichilia" adlı kitapta yazılmıştır. Fransız yazarlar bu konuydan uyarlanarak 1838'de "Le Duc d'Albe" adlı bir oyun hazırlamışlardır. Bu oyunu bir librettoya çevirerek besteleme teklifi ile opera bestecileri Halevy ve Donizetti 'ye sunmuşlardır. Ancak 1852'de İtalyan besteci Verdi bu librettoyu kabul ederek ciddi olarak Fransız stili "grande-opera" janrının geleneklerine uygun bir opera eseri bestelemeye başlamıştır. Bu Verdi için yeni bir açılım değildi. Verdi 1847'de daha önce İtalyanca hazırladığı "İ Lombardı" adlı operasını Fransız "grand-opera" janrının geleneklerine uyarlamış ve bu uyarlanmış Paris'de "Jeruselem" adı ile yapımlanmıştı; ama "Les vêpres siciliennes" adı verilen yeni operası bir uyarlama değil yeni orijinal bir eser olmuştur.

Operanın prömiyer temsili 13 Haziran1855'de Paris Operası'nda yapılmıştır. Bu eserin ilk şeklinde Fransız opera geleneklerine uygun olarak eserin ortasında 30 dakika süren bir bale oyunu da temsil edilmekteydi.

Bu eserin İtalya'da temsili 26 Aralık 1855'da Venedik'te Teatro La Fenice'de yapıldı. Bu yapımlama için Verdi bazı değişiklikler yapmak zorunda kaldı. Önce eserdeki bale kısmının İtalyan opera geleneklerine uymadığı nedeniyle çıkartılmasına izin verdi. Ayrıca İtalya sansür otoritelerinin fazla duyarlılıklarını tatmin etmek için eserin mekanı İtalya'dan Portekiz'e çevrilip eserdeki oyuncu isimleri Portekiz mekanı ile uygun olacak şekilde değiştirildi.

İtalya'nın birleştirilmesi süreci başlarında 1861 sonrasında, libretto İtalyanca olarak yeniden yazılıp eser İtalyanca olarak "I vespri Siciliani" adı ile temsil edilmeye başlandı. Günümüzde bu eserin dünya opera evlerinde yapımlanması için 1861-sonrası İtalyanca versiyonu kullanılmakta ve eser "I vespri siciliani" adıyla temsil edilmektedir. Budden, Julian, (1978) "The Operas of Verdi, Cilt. 2," Londra: Cassell, ISBN 030431059X

"Palermo'nun ana meydanı"

Sicilya adasında Palermo kalesi önünde bulunan meydanda toplanan Tebaldo, Roberto ve diğer Fransız askerleri kendi istilacı ülkelerinin şerefine içki şişe bardaklarını kaldırarak, Sicilya yerlisi halkın bunu kınayan tutumlarına hiç aldırmadan, eğlenmektedirler. Bu sırada idam edilmiş erkek kardeşinin yasını çekmek olduğu için matem siyahlarına bürünmüş olan Düşes Elena kiliseden çıkar. Bundan dolayı Fransızlardan intikam almak isteyen Düşes Elena meydana girer. İçkili olan Roberto ona sataşarak onu bir şarkı söylemeye zorlar. Düşes gayet aldırmaz bir tavırla bir şarkı söylemeye başlar. Bu şarkı denizcilerin karşılaştıkları tehlikeler ve tanrının "bu tehlikeye aldırmayın" şeklinde tutumunu ele almaktadır. ("Deh! tu calma, o Dio possente / "Viens à nous, Dieu tutélaire""). Fransız askerleri bunun eski bir bağımsızlık şarkısı olduğundan haberdar değildirler. Fakat etrafta bulunan Sicilyalı adalıların morallerini ve istilacı Fransızlara karşı kinleri iyice artar. Vali Montforte meydana gelmiştir ve ortalık suspus olmuştur. Vali Montforte Sicilyalılar arasından işgalci idareye dost olacak kimseler aramaktadır. Bu sırada genç Arrigo o gün zindandan tahliye edildiğini herkese ilan eder. Vali Montforte Arrigo ile bir kenara geçerek ona Fransız idaresinde bir memurluk teklif eder ama buna karşılık Arrigo'dan Düşes Elena'dan uzaklaşmasını istemektedir. Arrigo bunu kabul etmez. Elena saraya girdiği zaman onu takip eder.

"Sahil kıyısında"

Sicilya milliyetçilerinin lideri olan Dr. Procida küçük bir balıkçı gemisiyle gizlice adaya dönmüştür. Vatanı olan Sicilya adasına ve Palermo'ya gelebildiği için mutluluğunu bir şarkıyla ifade eder. ("O tu Palermo / "Et toi, Palerme"") Manfredo ve diğer milliyetçi yoldaşları onu karşılarlar, Dr. Procida onlardan Arrigo ile Düşeş Elana'yı yanına getirmelerini ister. ("Nell'ombra e nel silenzio / "Dans l'ombre et le silence""). Üçü bir araya gelince bir ayaklanma için plan yapmaya başlarlar. Bu ayaklanma bir grup genç Sicilyalı çiftin nikahlarından sonra aynı zamanda yaptıkları düğün eğlenceleri sırasında başlayacaktır. Dr. Procida oradan ayrılır. Düşeş Elena, Arrigo'ya bu ayaklanmadan kendi menfaati için ne elde edeceğini sorar. Arrigo Düşeş Elena'ya aşık olmuştur ve onun tarafından da sevildiğine inanmaktadır. Arrigo bu ayaklanmanın Elena'nın idam edilen kardeşinin intikamını alacağını ve kendi menfaati için sadece Elena'nın sevgisini istediğini ona yemin ederek açıklar. Ser Bethune bir birlikle gelerek Vali Montforte'nin sarayında organize ettiği büyük bir maskeli balo için ona davetiye getirdiğini bildirir. Arrigo bunu kabul etmek istememektedir ve bunu söyleyince hemen tutuklanıp şehir zindanına geri götürülür. Roberto komutasında Fransız askerleri birliği gelir. Dr.Procida da Arrigo'yu zindandan kurtarmak için gelmiştir ama etrafta bulunan gençler düğün eğlenceleri olarak dans etmeye başlamışlardır. Gençlerin dansları gittikçe hızlanır; ama tam bu sırada Roberto birliğine bir emir verir. İstilacı Fransız askerleri dans etmekte olan genç kızları erkeklerinin protestolarına hiç aldırmadan zorla ayırarak oradan sürükleyip götürmeye başlarlar. Bu genç kızların oradan ayrılmakta olan bir sandala Fransız soylularla birlikte konularak Vali'nin balosuna zorla götürüldükleri görülür. Dr.Procida ve diğer milliyetçi gençler her nasıl olursa olsun maskeli baloya katılarak orada Valiye bir suikast yapıp intikam almaya karar vermişlerdir. Bu halkın kin ve intikam duygularını taşıran son bir olay olmuştur ve bir halk ay