lp'ten oluştu.

Yıldız takım İTÜ'nün ardından İstanbul ikincisi oldu.





Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek

Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek, 70'li Yıllarda Hayatımız, Çağdaş Türk Edebiyatı yazarı Ayfer Tunç'un 2001 yılında yayımlanan anı kitabıdır.

Daha çok bir öykü yazarı olarak tanınan Ayfer Tunç'un altıncı kitabı olan "Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek", alt başlığından da anlaşılacağı gibi, küçük, önemsiz ve sıradan gibi görünen şeylerden yola çıkarak 1970'li yıllarda Türkiye'deki gündelik yaşamı ayrıntılarıyla anlatmaktadır. 1964 doğumlu olan yazar, çocukluğunu da kapsayan bu dönemi anlatırken kendi anılarından çokça yararlanmıştır.

Türkiye'de ilk dört ayda 23. baskıya erişen kitap, 2003 yılında Balkan ülkeleri arasında düzenlenen Balkanika Ödülü'nü kazanmış ve aralarında altı Balkan ülkesinin dilinin de olduğu birçok yabancı dile çevrilmiştir. Bu çeviriler T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın yürütmekte olduğu "TEDA Projesi" desteğiyle gerçekleşmiştir.

Kitapta döneme ait çok sayıda siyah-beyaz fotoğrafa da yer verilmiş ve takip eden baskılarda bu fotoğrafların sayısı arttırılmıştır. Kitabın kapağındaki fotoğrafta görülen küçük kız yazarın kendisidir.

Aylık yayımlanan "E Dergisi"ne verdiği röportajda, duygusal ve dokunaklı bulduğu anı yazılarını aslında kendi edebiyatının dışında tutmaya çalıştığını belirten yazar Ayfer Tunç, bu kitabı yazma fikrinin 1995 yılında Abdülaziz Bey (1850-1918)’in Tarih Vakfı’ndan çıkan "Osmanlı Adet, Merasim ve Tabirleri" adlı kitabını okuduktan sonra doğduğunu belirtmişti. Abdülaziz Bey söz konusu kitabında, yaşadığı dönem olan 19. yy'ın sonu ve 20. yy'ın başındaki Osmanlı toplum yaşantısını detaylarıyla anlatmıştı. Bugün o kitapta anlatılan adet ve davranış biçimlerinden hiçbirisinin günümüze kalmamış olmasının, kitaba bir "zaman kapsülü" özelliği kazandırdığını fark eden yazar, aynı düşünceyle kendi çocukluğunu da kapsayan 1970'li yılların Türkiye'sindeki adetler ve yaşam tarzından da günümüze kalan şeylerin fazla olmadığını görerek bu dönemle ilgili "geleceğe bırakılan gündelik bir hayat tarihi çalışması" yazma gereğini hissettiğini, bunu yaparken de bir tarihçi gözüyle değil bir hikâyeci gözüyle olaya yaklaştığını belirtmişti.

Yazar, "bir kuşağın tarihi" olarak nitelendirdiği kitabının dış kurgusunu yaparken (Ayfer Tunç kitabın edebi bir kurgusu olmadığını da vurgulamıştır) hayatı alanlara böldüğünü ve bir çocuğun büyümesi gibi sırasıyla anlattığını belirtmiştir. Bir tür vakanüvis tavrı ve üslubu ile yazılan kitabı aslında bugün okunsun diye değil, yarın, örneğin otuz yıl sonra birtakım genç insanlar tarafından okunsun diye yazmaya başladığını, hatta bu nedenle kitabın gördüğü büyük ilgiye de çok şaşırdığını belirtmiştir. Tunç, bu hacimli kitabını sistemli bir çalışmayla sekiz ayda bitirdiğini belirtmiştir.

Ayfer Tunç, öykü ve romanlarında genellikle karanlık ve trajik konuları yazdığını, bu kitabın ise onların aksine mutlu, keyifli, eğlenceli olanı anlattığını, çok satmasının nedeninin ise yayımlanmasının, toplumun mutsuz olduğu ekonomik bir kriz dönemine denk gelmesine ve insanların yarınlarından pek umutlu olmadıkları böylesi kriz dönemlerinde mutlu oldukları sorumsuz çocukluk dönemlerine özlem duyduklarını, öyle olmasaydı kitabın sadece eskiye özlem duyan bir grup nostalji meraklısı tarafından okunacağını ve bu kadar çok satmayacağını söylemiştir. Kendi edebiyatında popülist olmaktan uzak durmaya çalışan biri olarak bu anı kitabının popüler olmasını da tehlikeli bulduğunu sözlerine eklemiştir.

Yazar, neden 1960'lar, 1980'ler değil de özellikle 1970'li yılları seçtiği sorusuna da, 70'li yılları, yokluk döneminden gelip tüketim toplumuna geçmeye başladığımız, toplumun sadece işçi, köylü ve burjuvazi olmak üzere üç temel sınıftan oluşan oldukça homojen olan yapısının, onlarca sınıfın ortaya çıktığı heterojen bir yapıya doğru evrilmeye başladığı, geleneksel değerlerle sanayinin getirdiği değerlerin çok iyi bağdaşmadığı bir dönem olduğu ve ayrıca ikinci yarısında terörün sokağı yavaş yavaş teslim almaya başladığı olağanüstü zamanlar olduğu için seçtiğini belirtmiştir. Tunç, tüketimin ve değişimin baş döndürücü bir hıza eriştiği 1980'lerin öyküsünün yazılamayacağını, 1990'ların ise hiç yazılamayacağını, yazılırsa ertesi gün demode olacağını da sözlerine eklemiş ve şu örneği vermiştir: "Motorola cep telefonu artık bir kuşağın tarihi olamaz, ancak Nordmende televizyon bir kuşağın tarihidir"

Kitabın içeriğini özetleyen ve arka kapakta yer alan kısa tanıtım yazıları şunlardır:
İlk baskısının arka kapağında şöyle yazmaktadır:
Sonraki baskılarında yazarın şu sözleri de arka kapağa eklenmişti:

Ayfer Tunç 1970'li yılları 162 esprili başlık altında anlatmaktadır. Sadece bu başlıkların adı bile anı kitabının içeriği hakkında ayrıntılı bilgi vermektedir:




Fenerbahçe Boks Şubesi 1973-74 sezonu

Fenerbahçe Boks Şubesi 1973-74 sezonunda İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası'na katılmadı, İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası'nda ise üçüncü oldu.

Şampiyona 17 Aralık 1973 tarihlerinde düzenlendi. Fenerbahçe çekildi.

Şampiyona 15-16 Kasım 1973 tarihlerinde düzenlendi.

Şampiyona 7-10 Ocak 1974 tarihlerinde İstanbul'da düzenlendi.

81 kiloda Mehmet Karabakla birinci oldu. Fenerbahçe takım tasnifinde ilk üçe giremedi.

İstanbul Gençler Şampiyonası’nda 63,5 kiloda Yalçın Karatay altın madalya kazandı.

İstanbul Kulüplerarası Gençler Şampiyonasında (27-28 Şubat 1974) ise 51 kiloda Cemalettin Ünal ve 60 kiloda Yalçın Karatay altın madalya kazandılar.





Fenerbahçe Boks Şubesi 1974-75 sezonu

Fenerbahçe Boks Şubesi 1974-75 sezonunda İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nda ikinci, Batı Anadolu Kupası'nda şampiyon, 5 yıl aradan sonra katıldığı Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nda altıncı oldu. İlk kez düzenlenen Boks Ligi'nde boy gösterdi.

Öztürk Serengil'in boks şubesinin kaptanlığına getirilmesiyle 1972'den beri düşüş içindeki boks takımı yeni bir atılım yaptı.

Şampiyona 12-14 Kasım 1974 tarihlerinde düzenlendi. Fenerbahçe ikinci oldu.

Şampiyona 27-29 Aralık 1974 tarihlerinde düzenlendi. Fenerbahçe uzun bir süre sonra ilk kez altın madalya kazanamadı.

Kasım 1974'te düzenlendi.

Şampiyona 7-12 Ocak 1975 tarihlerinde Ankara'da düzenlendi. Fenerbahçe madalya kazanamadı.

1974-75 sezonunda Türkiye Boks Federasyonu sonuçta başarısız olan bir Boks Ligi denemesine girişti.

Fenerbahçe, İzmit Korumaspor’u 8-2 yendi, Erzurum Yolspor’a 7-2 yenildi. Sonra Ankara’da Jandarmagücü ve Erzurum’da Yolspor deplasmanlarında maçlara çıkmadı ve 26 Temmuz 1975 tarihinde ligden ihraç edildi.





Fenerbahçe Boks Şubesi 1975-76 sezonu

Fenerbahçe Boks Şubesi 1975-76 sezonunda faaliyetlerini oldukça kısıtladı. Çok zayıf bir ekiple İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası'na katılan Fenerbahçe, bu şampiyonada madalya kazanamazken, kulüplerarası müsabakalarda ise boy gösteremedi.

Şampiyona 5-7 Ocak 1976 tarihlerinde düzenlendi. Fenerbahçeli boksörler Osman Kamacıoğlu (57 kg), Ömer Lütfü Bilir ve Hüseyin Sesduyan (60 kg) ilk turlarda elendiler.

11-12 Kasım 1975 tarihlerindeki İstanbul Gençler Şampiyonası'nda da Fenerbahçeli boksörler Osman Kamacıoğlu (54 kg) ve Zeki Varol (63,5 kg) ilk turlarda elendiler.





H.E.R.R.

H.E.R.R. ("Heiliges Europa Römisches Reich") (Almanca: Avrupa Kutsal Roman İmparatorluğu) besteci Michiel Spapé tarafından 2002 yılında kurulmuş Hollandalı/İngiliz müzik topluluğu. Diğer ana üyeler, Miklos Hoffer (vokal/canlı perküsyon), ikinci albümden itibaren Troy Southgate (vokal/canlı perküsyon/gitar). Grup genellikle neofolk, minimal müzik, neoklasik ve martial olarak sınıflandırılmıştır. İkinci ve üçüncü albümlerinin başarısı sonucu saygınlık kazanmışlardır.

Anahtar H.E.R.R mizacı Troy Southgate'in çizgili futbol tişörtü ile 'Hopes Die in Winter'ı sunuşunu içerir. Miklos Hoffer'in bir megafonla 'Zachte Heelmeesters'da bağırmasıdır. Grubun stili genellikle siyah giysiler, askeri ceketler gömlekler ve kravatlardır.

Troy Southgate vokal görevini Seelenlicht (Almanya), Horologium (Polonya), Von Thronstahl (Almanya), The Days of the Trumpet Call (Almanya), Survival Unit (İsveç), Sagittarius (Almanya), Across The Rubicon (Polonya), Funerary Call (Kanada), Sala Delle Colonne (Portekiz), Erich Zahn (Hollanda), Desert Divinity (İtalya), Ollin (Polonya/ABD) ve Elvatorium (Polonya/ABD)'da yerine getirdi.

Ayrıca Michiel Spapé Mirrori adında bir yan proje yürütmektedir.









Mehmet Birkiye

Mehmet Birkiye(d. 14 Şubat 1950, İstanbul), Türk tiyatro yönetmeni ve oyuncusu.

1969 yılında İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’ne girdi. Aynı tarihlerde girdiği İstanbul Belediye Konservatuarını 1974’te, İktisat Fakültesini 1975’de bitirdi. 1977’den 2011'e kadar İstanbul Belediye Konservatuarı’nda sahne tekniği ve oyunculuk dersleri verdi. 1973 yılında Kent Oyuncuları’nda profesyonel olarak başlayan oyunculuk, yönetmenlik ve ışık tasarımcılığı çalışmalarını halen sürdürüyor. Çalıştığı uluslararası yönetmenlerden bazıları, Sergey Kokovkin, Arthur Hausman, Aleksandr Galin, Yücel Erten gibi yönetmenlerdir. Kent Oyuncuları, Tiyatro Gerçek, İstanbul Devlet Tiyatrosu, Tiyatro Pangar gibi tiyatrolarda oyunlar yönetti. Birçok oyunda Yıldız Kenter’in yönetmen yardımcısı olarak çalıştı. İş Sanat’da düzenlenen ve halen sürmekte olan Şiir ve Müzik dinletilerini yönetti. 2002 yılında "Oyunculuk Anasanat Dalı"nda Profesör oldu. Beykent Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nde “Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetimi” bölümünü kurdu, programını yaptı ve yönetti. 2008 yılında İstanbul Aydın Üniversitesi, Tiyatro Bölümü'nü, bölüm başkanı olarak kurdu. Halen, İstanbul Aydın Üniversitesi Tiyatro bölüm başkanlığını sürdürmekdedir.









Jeremy Wariner

Jeremy Mathew Wariner (d. 31 Ocak 1984, Arlington, Teksas) 400 metrede yarışan ABD'li atlet. Kariyerinde dört Olimpiyat (üç altın, bir gümüş) ve altı Dünya Şampiyonası madalyası bulunmaktadır. Wariner kişisel en iyi derecesi 43.45 saniye ile Butch Reynolds ve Michael Johnson'un ardından tarihin en hızlı üçüncü 400 metre performansına sahiptir.