raneus patagiatus" adıyla tanımlanan tür 1983 yılında Grasshoff tarafından "Larinioides patagiata" adıyla revize edilmiştir.

Dişi 9-13,5 mm, erkek 7-7,5 mm boyundadır 

Britanya'da cinsin diğer türlerine nazaran daha kuru alanlarda çalı ve ağaçlarda ağ örer. Her iki cinsiyetten erginlerine yazdan eylül ayına kadar rastlanır.


Holarktik bölgede yayılım gösterir. Batı ve Orta Avrupa'da yaygındır. Britanya'da da görülür.

Cinsinin Türkiye'deki 5 türünden biridir.





Hematoksilen - Eozin Boyama

Hematoksilen - Eozin Boyama (Kısaca HxE), rutin incelemelerde ve patoloji laboratuvarlarında vazgeçilmez bir histolojik boyama tekniğidir. Temel prensibi, mavi-mor renk veren hematoksilen ile, pembemsi kırmızı renk veren eozin’in hücreleri boyamasıdır.

Hematoksilen alkali pH’da etkili olan bir boya maddesi olup hücre çekirdeğini ve kalsiyum çöküntülerini boyar. Eozin ise sitoplazma, protein birikimi, amiloid gibi yapıları boyamaktadır. Hematoksilen’in kendisi doğrudan boyama yapmaz. Hematoksilen, oksijenle tepkimeye girerek yani okside olarak aktif formu olan Hemathein’e dönüşür.

HxE boyamada hücrelerin yanı sıra intranüklear, intrasitoplazmik inklüzyon cisimcikleri, bazı sekretorik granüller, amiloid birikimleri, kalsiyum ve kurşun gibi presipitasyonlar görülebilir.

HxE boya-mada standart olarak deparafinizasyon ve dehidrasyon için sırasıyla xylol ve dereceli alkol (absolut, %95, %80, %70), hematoksilen solüsyonu, asit alkol, eozin ve yine dereceli alkol serileri ile çıkış xylol’ü bulunur. Farklı amaçlar için değişik Hematoksilen solüsyonları hazırlanabilir.

Hematoksilen solüsyonları, Asit hematoksilenler ve Alüminyum hematoksilenler olarak iki sınıfa ayrılır. Rutinlerde kullanılanlar alüminyum hematoksilenler olup bunların başlıca örnekleri; Ehrlich's haematoxylin, Harris's haematoxylin, ve Mayer's haematoxylin’dir.

Hematoksilen: Haematoxylin, Natural Black 1 veya C.I. 75290 olarak da bilinir. Rutinde en çok Harris’in hematoksileni kullanıldığı için aşağıda bu Hematoksilen solüsyonunun nasıl hazırlanacağı tarif edilmiştir. Kullanılacak kimyasallar:


1.0 gram Kristal hematoksilen, 10.0 ml %95’lik alkolde çözdürülür. 20.0 gram Potasyum alum (veya Amonyum alum) 200.ml distile suda kaynatılarak çözdürülür. Bu iki ayrı solüsyon yavaş bir şekilde karıştırılır ve elde edilen karışım, koyu mor bir renk alana kadar tekrar kaynatılır. Daha sonra ise karışıma 0.5 gram Merkürik oksit katılır. Karışımın bulunduğu kap alttan 1/3’ü suda kalacak şekilde hızlıca soğutulur. Üzerine birkaç damla Asetik asit katılabilir. Böylece hazırlanan hematoksilen solüsyonu 2 aydan fazla bir süre boyunca kullanılabilir.

Eozin: Eosine-Y ve Eosine-B formunda bulunur. Ancak Eosine-Y (Yellowish, Acid Red 87) daha fazla tercih edilir. Kullanıcak kimyasallar:


1.0 gram Eosine-Y (Yellowish), 20.0 ml distile su içerisinde iyice homojenize olana kadar eritilir. Karışıma, 80.0 ml %95’lik etil alkol eklenir. Bu Stock Eozin’dir. 1 kısım Stock eozin üzerine 3 kısım %80’lik etil alkol eklenirse Working Eozin (boyama işleminde kullanılacak) oluşur. Working eozin üzerine 5 ml Glasiel asetik asit eklenebilir.

1. Deparafinizasyon: Dokular, 10ar dakika sürelerle Xylol içerisinde bekletilir.

2. Dehidrasyon: Deparafinize edilmiş dokular sırasıyla Absolut alkol, %95’lik alkol, %80’lik alkol ve %70’lik alkolden 10’ar dakika süreyle geçirilir.

3. Hematoksilen aşaması: Dokular hematoksilene alınıp 5-6 dakika boyunca tutulur.

4. İlk yıkama: Hematoksilenden çıkarılan dokular akan su altında yaklaşık olarak 5-10 dakika boyunca yıkanır.

5. Asit alkol aşaması: Yıkanan dokular asit alkole daldırılıp birkaç saniye soluk mavi renk alana kadar tutulur ve ikinci yıkamaya alınır. 5-10 dakika kadar akan suda yıkanır.

6. Eozin aşaması: İkinci yıkamaya tabi tutulan dokular eozine daldırılıp 3-4 dakika boyunca tutulur.

7. Çıkış alkolü aşaması: Dehidrasyonda olduğu gibidir ancak alkollerin sırası terstir. Dokulardaki fazla eozini uzaklaştırmak için sırasıyla %70, %80, %95 ve absolut alkolden geçirilir. İlk 3 alkole dokular daldırılıp çıkarılırken absolut alkolde 15-20 dakika tutulur.

8. Çıkış Xylol’ü aşaması: Dokular çıkış alkolünden alınır. Birkaç dakika dışarıda kurumaya bırakılır ve çıkış Xylol’üne alınır. 10’ar dakika 3 tane Xylol’den geçirilir.

9. Yapıştırma: Çıkış Xylol’ündeki dokular yapıştırma Xylol’üne alınır. Burada teker teker çıkarılıp sentetik reçine (Entellan) ile yapıştırılıp kurumaya bırakılır.






Valeria Maximilla

Valeria Maximilla, Roma kraliçesi ve İmparator Maxentius'un karısı.

İmparator Galerius'un ilk karısından olan kızıdır. Maxentius ile 293 yılında evlenmiştir.




Larinioides sclopetarius

Larinioides sclopetarius, Araneidae familyasından Holarktik bölgede yaşayan bir örümcek türü.

İlk kez 1757 yılında İsveçli entomolog ve araknolog Carl Alexander Clerck (1709-1765) tarafından "Araneus sclopetarius" adıyla tanımlanan tür 1983 yılında Grasshoff tarafından "Larinioides sclopetarius" adıyla revize edilmiştir.

Dişi 10–14 mm, erkek 8–9 mm boyundadır . Gri ya da gri-kahverengidir. Prosomada başa yakın V biçimli açık renk kenarlı leke bulunur. Karapaks parlak gümüşi tüylerle kaplıdır. Opisthosomada koyu renkli folium vardır. Bacaklar açık-koyu lekelidir.

Britanya'da ana yaşam alanları suya yakın yerlerdir. Suya değen ağaç gövdeleri, köprü ve dubalarda görüldüğü gibi suya yakın binalarda da bulunur. Her iki cinsiyetten erginlerine yazın ve güzün rastlanır. Dişiler erkeklerden saha uzun yaşar ve bütün yıl görülebilir.

Holarktik bölgede yayılım gösterir. Batı ve Orta Avrupa'da yaygındır. Britanya'da İngiltere, Galler ve İskoçya'da görülür.

Cinsinin Türkiye'deki 5 türünden biridir.





Mangora

Mangora, Araneidae familyasından, Palearktik ve Hint-Malay ekobölgelerinde yayılan ve 2011 yılı itibarıyla 184 türden oluşan örümcek cinsidir. Cinsin tip türü "Mangora picta" 'dır.

"Cins teşhis karakteri" (Türkiye için) : III. tibianın kaidesinde kolaylıkla fark edilen, tüy şeklinde iki sıra trichobothria bulunur; opisthosomanın orta yerinde siyah işaretler vardır.

Türkiye'de tek türü ("Mangora acalypha") bulunur





Restan (ilçe)

er-Restan İlçesi (Arapça:منطقة الرستن‎, "Minṭaqat ar-Rastān"), "Al Rastan İlçesi" ya da "Ar-Rastan İlçesi", Suriye'nin, Humus İli'ne bağlı, 6 ilçeden ("mıntıka") birisidir. İlçenin başkenti, aynı zamanda en büyük şehri de olan er-Restan şehridir. İlçe, Suriye'nin idari yapılanmasına göre, Türkçede "bucak" anlamına gelen, 2 nahiyeye ayrılmıştır.

İlçe, Arap Baharı'nın bir parçası olan, 2011-2012 Suriye Ayaklanması çerçevesinde birçok sıcak savaş, çatışma ve protestoya ev sahipliği yapmıştır ve hala yapmaktadır. 6 Mayıs 2011'de başlayan ve ayaklanmanın çok önemli bir parçası olan Humus Kuşatması hala Humus'ta ve ilçenin başkenti er-Restan gibi çevre şehirlerde devam etmektedir.




Abdülvehhâb Gâzî

Abdülvehhâb Gâzî, Emeviler döneminde yaşamış ve İslam kuvvetleriyle Anadolu seferlerine katılmış ünlü bir ordu komutanıdır. Anadolu fatihi Battal Gazi’nin en yakın arkadaşıdır. Asıl adı "Abdülvehhâb bin Buht" olarak geçmektedir.

729 yılında (Hicri 111) Emir Muaviye komutasındaki büyük bir İslam ordusu, Şam’dan hareket ederek Amasya’ya kadar gelir. Bu askeri kuvvetin içinde "Ömer bin El-Vazzah el-Kelbi", "Ebu’l Hüseyin el Battal el-Antaki" (Battal Gazi) ve "Abdülvehhab bin Buhtes-Sünevi(Abdülvehhab Gazî)" gibi kahramanlar bulunmaktadır. Emir Muaviye 730 yılında Muharrem ayında Amasya’ya muzaffer bir ordu komutanı olarak girer. Amasya emirliğini Ömer el- Vazzah, Sivas emirliğini de Abdülvehhab Gazi’ye verir. Emir Muaviye’nin Amasya’dan ayrılmasından bir süre sonra, eski Amasya valisi Konstantin, Sinop taraflarından toplamış olduğu büyük bir orduyla ilk önce Amasya’yı, daha sonra da Sivas’ı Müslümanlardan geri alır. 731(Hicri 113) yılında Emir Ömer ile Abdülvehhab Gazi, kahramanca savaşmalarına rağmen Sivas yakınlarında şehit düşerler.
Abdülvehhab Gazi efsanevi bir kişiliğe sahiptir. Çünkü Dânişmendnâme, Saltuknâme, Müseyyebnâme ve Battalnâme gibi Anadolu fatihlerinin kahramanlık destanlarını anlatan destanlarda adı kahramanlar arasında geçmektedir. Anadolu’nun hemen her beldesinde bir kaya ya da kalede taş üzerinde Battal Gazi’nin atının izine rastlamak mümkündür. Battal Gazi’nin en yakın gaza arkadaşı da şüphesiz Abdülvehhab Gazi’dir. Battal Gazi de Abdülvehhab Gazi’yi korumuş, her türlü tehlikeden onu kurtarmıştır. Zor işlerin halledilmesinde Abdülvehhab Gazi hep ön plandadır. Battalnâmede, Abdülvehhab Gazi’nin üç yüz yıl yaşadığı rivayet edilmektedir. Yaşlı olmasına rağmen o, çok güçlü bir vücut yapısına sahiptir. Gücüne güvendiği için Battal Gazi olmadığı zaman ilk önce meydana kendisi çıkmaktadır ve çoğunlukla kafirleri birer birer tepelemektedir. Bu rivayetler her ne kadar okuyanlara abartılı ve saçma gibi gelse de kanaatimizce gerçeklik tarafı olmakla beraber halk kahramanlarına milletimizin bakışını göstermektedir. Asırlardır Anadolu’nun bütün köylerinde milletimize cesaret ve cihat ruhu aşılamıştır. Şahsen ben babamdan köy odalarında Battal Gazi’nin hikâyeleri okunduğu zaman birçok kimsenin göz yaşları içerisinde kaldığını işittim. Kanaatimizce cönkler Anadolu Müslümanlarının asırlarca hem dinlence hem de ruh kaynağı olmuştur. Bu destanlar “Halk dindarlığı”nın (Volk Islam) en önemli unsurlarındandır. 
Abdülvehhab Gazi, Sivas halkı tarafından Muhammed bin Abdullah’ın (alemdarı) sancaktarı, dolayısıyla Eshab-ı kiramdan birisi olarak bilinir. Halk arasında yüzlerce kerameti anlatılmaktadır. Halk tarafından sünnet düğünü, evlilik düğünü vb.özel günlerde topluca ziyaret edilerek dua edilir. Türbesi Kılavuz mahallesinde aynı adı taşıyan caminin içerisindedir. Halk arasında "Yukarı Tekke" olarak meşhur olmuştur.
Evliya Çelebi, Abdülvehhab Gazi’yi sahabeden Suheybi Rumi zannederek, hakkında birçok menkibe anlatmıştır. Ona göre Abdülvehhab, Sivaslıdır. Muhammed bin Abdullah katında Müslüman olmuştur. Ali bin Ebu Talib de kemerini bağlayarak kendisini debbağlara öncü etmiştir.
Abdülvehhab Gazi tıpkı Yunus Emre gibi bütün Anadolu’ya m