re Teksas askerleri tarafından verildiğini kanıtlayan belge Kızılderili Soykırım Müzesi'nde sergilenmektedir.

Teksas Cumhuriyeti ilan edilir edilmez Meksika ile savaşta ortaya çıkan egemenlik ve güvenlik sorunları için Teksas hükûmeti başkan Sam Houston idaresinde Komançi ve Kiyovalarla angajman politikası izlemiştir. İronik olarak, Houston Çerokilerle birlikte yaşadığından beri, cumhuriyet ile Meksika arasında Cordova İsyanı olarak bilinen çatışmada Çerokiler Meksika tarafında savaşmışlardır. Houston bu çatışmaları ve isyanı silaha başvurmadan çözmek ister, fakat Çerokiler inanmaz ve cumhuriyete karşı silahlı mücadeleye girişir. Houston'u takip eden Mirabeau B. Lamar yönetimi Kızılderililer konusunda çok farklı ve saldırgan bir politika izlemiştir. Lamar idaresindeki Teksas, Çerokileri batıya tehcir edip Komançi ve Kiyovaları Meksika'ya sınır dışı etme politikası izler. Bu tehcir hareketleri Council House Fight dahil bir dizi çatışmaya yol açmıştır. Teksas milisleri Komançi şeflerini öldürmüş ve sonuçta Great Raid of 1840 ile Plum Creek Muharebesi çıkmıştır.

Lamar yönetimi pahalı ve başarısız Kızılderili politikasıyla bilinir; zira, dört yıllık görev süresince Kızılderililer ile yaptılan savaşta harcanan miktar hükûmetin yıllık gelirini aşmıştır. Lamar yönetimini ikinci Houston yönetimi izlemiş ve önceki politikaları sürdürmüştür. Teksas Komançiler dahil bütün kabilelerle antlaşmalar imzalamıştır.

Teksas'ın 1846'da birliğe katılıp Birleşik Devletler eyaleti olmasından sonra, Kızılderililer ile Beyaz yerleşimciler arasındaki mücadele ve çatışmalara federal hükûmet ile Teksas eyaleti de dahil olmuştur. 1856–1858 yılları Teksas sınırında özellikle kötü ve kanlı geçmiş, Komançilerin Comancheria adı verilen yurtluklarına Beyaz yerleşimcilerin doluşması sürmüş ve 1858'de Comancheria'nın kalbine ilk Teksas saldırısı sözde Antelope Hills keşif gezisi adı altında Little Robe Creek Muharebesi'nde yapılmıştır. Bu muharebe Komançilerin ana topraklarında maruz kaldıkları en sert çatışma olmuş, kendi topraklarında yaşayamaz halk durumuna düşmüşlerdir.

Kızılderililer ile Teksaslı yerleşimciler arasındaki muharebeler 1860 yılında da sürmüş ve Pease River Muharebesi'nde Kızılderili kampı Teksas milisleri tarafından yok edilmiştir. Teksaslılar muharebenin sonunda Kızılderili tutsaklar arasında bulunun bir kişinin 1836'da küçük bir kız iken kaçırılan Beyaz yerleşimci Cynthia Ann Parker olduğunu öğrenmişlerdir. Cynthia, Parker'ların yanına geri döner, fakat oğlu Quanah Parker dahil çocuklarını özler. Quanah, Komançi şefi Peta Nocona ile Cynthia'nın oğludur ve Birinci Adobe Walls Muharebesi'ne katılmıştır. Quahadi Komançilerinin şefi olan Quanah Parker, sonunda federal hükûmetin ezici gücüne teslim olmuş ve 1875 yılında Oklahoma'nın güneybatısındaki bir rezervasyona kapatılmıştır.

1846 Oregon Antlaşması sonrasında bir dizi savaş olmuş ve Oregon Toprakları ile Washington Toprakları oluşturulmuştur. Çatışmaların sebepleri arasında Pasifik Kuzeybatısı'na ani ve yoğun beyaz yerleşimcilerin doluşması ve altına hücum hareketleridir. Cascade Sıradağı'ndan Rocky Dağları'na kadar uzanan bölgede çıkan Kayuse Savaşı'nı 1847 yılındaki Whitman Katliamı tetiklemiştir. Kayuseler 1855'te yenilgiye uğratılmış, fakat çatışmalar bitmeyip 1855–1858 yıllarında Yakima Savaşı adı altında devam etmiştir. Yakima Savaşı'nı tetikleyen sebeplerden biri Washington toprakları'nın kurulması ve onun ilk valisi olan Isaac Stevens'ın Kızılderili rezervasyonlarını kuracak olan antlaşmaları kabilelere imzalatmak istemesidir. Yakama (eskiden: Yakima) Ulusu 1855 yılında Walla Walla Council sırasında antlaşmalardan birini imzalamış ve kurulan Yakama Indian Reservation adlı rezervasyona bütün Yakamalar kapatılmıştır. Antlaşmalar yerli halklar tarafından oldukça kötü görüldüğü için düşmanlıkların yoğunlaşmasına da zemin hazırlamıştır. Fort Colville yakınlarında altın bulunmasıyla birlikte Naches Pass'tan Yakama (Yakima) topraklarına doluşan Beyaz madencilerle yerliler arasında çatışmalar hızlanmıştır. Savaş Cascade'lerin batısında Puget Sound bölgesi'ne yayıldığı için ABD Ordusunun Yakamaları yenmesi birkaç yıl sürmüştür. 1855–1856 Puget Sound Savaşı'nın kısmen Yakima Savaşı kısmen de arazi devir antlaşmaları yapmaları için kabileleri zorlayıp sindirme hareketleri tetiklemiştir. 1855 yılında imzalanan Medicine Creek Antlaşması ile yerli Nisqually ve Puallup kabileleri verimsiz ufak rezervasyona kapatılmışlardır. White Nehri vadisinde Naches Pass yolu boyunca Nisqually ve Yakama topraklarında çatışmalar patlak vermiştir. Büyüklüğü sınırlı olmasına rağmen toprak kaybı ve yaşam standartlarının oldukça düşmesi açısından Puget Sound Savaşı 1856 Seattle Muharebesi ile bağlantılı olarak anılmaktadır ve savaşın merkezindeki figür Nisqually reisi Chief Leschi'dir.

Çatışmalar 1858'de Cascade'lerin doğu tarafında yayılmıştır. Yakima Savaşı'nın bu ikinci kısmı Coeur d'Alene Savaşı olarak bilinir. Yakamalar, Paluslar, Spokanlar ve Coeur d'Alene kabileleri 1858 yılında Four Lakes Muharebesi'nde yenildiler.

Oregon'un güneybatısında Rogue River kabileleri ile Amerikan yerleşimciler arasında gerginlik ve çatışmalar yaşanmıştır. Yaklaşık 1850'de başlayan çatışmalar tırmanarak 1855–1856 yıllarında Rogue River Savaşları'na dönüşmüştür. Kaliforniya Altına Hücumu insanların büyük sayıda Rogue Nehri Vadisi'ne doluşmasını sağlamıştır.

Altın keşfedilmesinin ardından bölgeye doluşan madencilerle yerli Kızılderililer arasında çatışmalar devam etmiştir. 1858 yılından başlayan Britanya Kolumbiyası'ndaki Fraser Canyon Altına Hücumu sırasında Washington, Oregon ve Kaliforniya'dan gelen birçok madenci bölgeye akın etmiş ve bunun sonucunda Fraser Canyon Savaşı çıkmıştır. Bu çatışmalar şimdiki Kanada sınırları içinde olmuştur, fakat çatışmalara katılan milisler çoğunlukla Amerikalılardan oluşuyordu. 1860 larda Idaho ve Oregon'da altın keşfedilmeysiyle birlikte, benzer çatışmalar baş göstermiş, 1863'te Bear Nehri Katliamı ve 1864 yılından 1868 yılına kadar da Snake Savaşı yaşanmıştır.

1870 lerin sonlarında diğer bir çatışmalar silsilesi de Oregon ve Idaho'da başlayıp doğuda Wyoming ve Montana'ya uzanmıştır. 1877 yılındaki Nimipu Savaşı'nda Şef Joseph önderliğindeki 800 Nimipu ("Nez Perce") savaşçısı üç aylık bir direniş göstermişlerdir. Pasifik Kuzeybatısı'ndaki diğer savaşlar gibi Nimipu Savaşı'nın da ana sebebi Idaho'daki altına hücum hareketinde topraklarına doluşan madenci ve yerleşimcilerdir. Nimipular 1863'te antlaşma yapmaya zorlandılar ve Idaho'da kurulan daha küçük bir rezervasyon arazisine kapatıldılar, fakat bu rezervasyona geleneksel toprakları olan Wallowa Vadisi dahil edilmemiştir. Banok Savaşı da benzer sebeplerle ertesi yıl patlak vermiştir. 1879 yılındaki Sheepeater Kızılderili Savaşı bölgede çıkan son savaş olmuştur.

1853'te Gadsden Purchase ile 1848'de Meksika Amerika Savaşı'nın sonunda Meksika'dan Alta California ile Santa Fe de Nuevo México bölgelerinin ABD'ye geçmesiyle birlikte, 1846 yılından 1895 yılına kadar bölgedeki yerli Kızılderililer ile çatışmalar yaşanmıştır. İlk çatışma New Mexico Toprakları ile Kaliforniya'da yaşanmış, Kaliforniya Alına Hücumu sırasında ve sonrasında ise Utah Toprakları'na sıçramıştır.

Güneybatı Kızılderili kabileleri ABD bölgeyi Meksika'dan 1848 ve 1853 yıllarında satın alan kadar asırlarca birbirleriyle hem savaş hem ticaret yapmışlardır. Pueblo olmayan kabilelerle ABD arasında yapılan bu savaşlar esasen satın alınmadan önce Meksika-İspanyol yerleşimcilerle yapılan savaşların bir devamıdır. Navaho ve Apaçi çatışmaları en iyi bilinenleridir. Bölgedeki son en büyük askeri harekat 5.000 Amerikan askerinin katıldığı ve apaçi önderi Geronimo'nun 24 savaşçı, kadın ve çocuklarıyla kendi kabilesinin 1886'da teslim olmasıyla sonuçlanmıştır.

Rocky Dağları'nın batısında küçük ABD garnizonu olduğundan, Kaliforniya Altına Hücumu sırasında ekonomik ve siyasi etkilerle, Kızılderililer ile çatışmaya girenler daha çok madenciler, yerleşimciler ve Kaliforniya Milisleridir. Daha sonra, Amerikan İç Savaşı sırasında Kaliforniya ve Oregon gönüllüleri yerlerini Rocky Dağları'nın batısındaki federal birliklere bırakmış ve Kaliforniya , Nevada, Oregon, Idaho, Utah, New Mexico ve Arizona topraklarında Kızılderililerle birçok çatışma yaşanmıştır. İç Savaş sonrasında Kaliforniya çoğunlıkla pasivize edilmiş olsa da, gönüllüler ve federal birlikler Mohave Çölü'nün ücra köşelerindeki kabilelerle çatışmaya girmişler ve eyaletin kuzeydoğusunda Snake ile Modoc savaşları on yıl boyunca sürmüştür.

Büyük Havza kabileleri yani Büyük Havza Kızılderililerinin çoğu Şoşonilerden oluşur ve bunlar Oregon ve California Trail yolları ile Utah'a Mormon göçünden ciddi olarak etkilenmişlerdir. Şoşoniler ile Beyazlar arasında Lewis ve Clark keşif gezisiyle başlayan karşılaşma genellikle Amerikan ve Britanyalı kürk tüccarlarıyla dostane ilişkiler hâlinde sürmüştür. İlk başta dostane olan bu ilişkiler yeni yolların açılıp topraklarındaki yaşantıları bozulmaya başlayınca ve göçmenlerin sayısı da artınca değişmeye başlamıştır. Gezginler genellikle Kızılderililerle kötü karşılaşmış, onlar atları ve sığırları çalmakla suçlanmıştır.

Utah'ta verimli ve sulak vadilere yerleşen Mormon yerleşimciler yerli Kızılderilileri daha verimsiz arazilere itmiş, besledikleri sığırlar Şoşonilerin geleneksel besin kaynakları olan bitkileri tüketmiştir. Yerli Kızılderili toprakları kullanan Mormonlar, bu tüketim karşılığında Şoşoni ya da Utelerin istedikleri yiyecek yardımında isteksiz davranmışlardır. Ancak ilişkileri düzgün olmadığı gibi, Kızılderililer agresif ve zorlu çıkmışlar, Mormonların Kilise liderleri bu yiyecek yardımını külfetli bulmuşlardı. Federal hükûmetin ise Büyük Havza'da biraz varlığı vardı ve durumun iyileştirilmesi için fazla çaba göstermemiştir.

Geleneksel yaşam tarzları altüst olan ve göçmenlerden oldukça zarar gören Kızılderililer bu haksızlıklara misilleme olarak yol boyunca gezginlere ve Mormonlara saldırılar düzenlemişlerdir. Disiplinsiz Kaliforniya milislerinin gezgin ve Mormonların