eriyle alçak tonlu ve azalan tonda "sii-sii-sii" sesinin tekrarıyla iletişim içinde olur. Yüksek ve keskin "tsit" sesi alarm çığlığıdır.
Maluridae familyasında bulunan kuşların bir sezona sağ kalma oranları bu kadar küçük kuşlar için oldukça yüksektir. "Malurus elegans" bir sonraki yıla erkeklerin %78’i ve dişilerin %77’sinin kalması oranlarıyla familya içinde en yüksek hayatta kalma oranına sahiptir. 10 yaşına ulaşmaları olağandışı değildir ve bilinen en yaşlı "Malurus elegans" 16 yaşına ulaşmıştır.

"Malurus elegans" Batı Avustralya’nın güneybatı köşesinde Perth’in kuzeyinde Moore Nehri’nden güneyde Margaret Nehri’ne ve doğuda da Albany’ye kadar olan bölgede yaşar. Bulunduğu bölgelerde yaygındır ancak bataklıkların kuruması nedeniyle populasyonunun azaldığına dair bazı kanıtlar vardır. "Eucalyptus diversicolor" ve "Eucalyptus marginata" ağaçlarından oluşan ormanların alt bölümlerinde yaşar. Eski ormanlar daha az tercih ettikleri yerlerdir ancak kuşların ağaç kesilen bölgelere geldikleri dikkat çekmiştir. Yangın sonucu da populasyonlar uzaklaşır ve iki yıldan önce geri dönmez. Altında çalılık bulunmayan "Pinus" cinsi çam ormanları yaşamaları için uygun değildir.

Orman içinde daha nemli olan dereyatağı yanında bulunan "Lepidosperma effusum" sazlıklarını tercih eder. Yaşadığı bölgenin kuzeyinde "M. lamberti", doğusunda da "M. pulcherrimus" türlerinin yaşam alanlarıyla komşudur. Diğer iki tür daha kuru çalılıklarda yaşarken "M. elegans" daha nemli ormanları tercih eder. Ara formların olmaması nedeniyle bu üç kuş ayrı tür olarak kabul edilir.
Normal hareket şekli iki ayağın da aynı anda yerden kesilip tekrar yere bastığı hoplayarak ilerlemedir ama koştukları da görülebilir. Dengesini oldukça uzun kuyruğuyla sağlar. Kuyrukları yukarı doğru dik durur ve nadiren hareketsiz kalır. Kısa, yuvarlak kanatlar ilk kalkışın iyi olmasını sağlar ve kısa uçuşlar için yararlıdır ancak uzun uçuşlarda yarar sağlamaz.

"Malurus elegans" az sayıda kuştan oluşan gruplar halinde yaşayan ve ortaklaşa yavrularını büyüten bir türdür ve bölgelerini yıl boyunca savunurlar. Bu bölgeler doğal yaşam alanlarını oluşturan ormanlarda 0,4-2,4 hektar civarındadır ama daha az tercih edilen yerlerde daha küçük de olabilir. Yaşadıkları alan iyi geçen bir üreme döneminde gruba yeni katılan bireyleri de destekleyebilecek kadar geniştir. Gruplar iki ila dokuz kuştan oluşur ve ortalama dört kuş bulunur. Kendi familyası içinde en büyük gruba sahip türdür. Bunun nedeninin yüksek yıllık hayatta kalma oranı ve uygun bölgelerde yaşamaları olduğu düşünülmektedir. Üreme oranları düşük de olsa genç kuşların doldurabileceği boşluklar bulunmaktadır. Çiftler sosyal olarak tekeşlidir ve eşlerden biri ölünceye kadar birlikte kalırlar. Hayatta kalan kuş genelde grupta bulunan yardımcı kuşlardan birini eş olarak seçer. Üzerinde çok araştırma yapılmasa da bu türün çiftleşirken birkaç bireyle birlikte çiftleştiği bilinmektedir. Bu türde diğerlerine nazaran dişi yardımcı kuş sayısı daha fazladır. Grupların yarıdan fazlasında genelde dişi olan iki ya da daha fazla yardımcı kuş barındırır. Yardımcı kuşlar yavruları besleyerek üreme döneminde çiftleşen dişilerin yükünü azaltır. Yardımcı kuşların yılda başarıyla büyütülen yavru kuş oranını 1,3’ten 2 kuşa çıkarttığı ve dolayısıyla üreme şansını arttırdığı gösterilmiştir. Erkek yardımcısı olan grupların dişi yardımcılardan biriyle yeni bir çift oluşturup bölgeyi genişlettikleri görülmüştür.

Yuvalara saldıran başlıca avcılar arasında Avustralya saksağanı ("Cracticus tibicen"), diğer "Cracticus" cinsi kuşlar, "Dacelo novaeguineae", "Strepera " cinsi kuşlar, kargalar ve kuzgunlar ("Corvus" cinsi kuşlar), "Colluricincla" cinsi kuşlar ile kızıl tilki ("Vulpes vulpes"), kedi ve keme ("Rattus rattus") gibi memeliler bulunur. Hem erkek hem de dişi erişkin kuşlar, tehlike karşısında yavru kuşların olduğu yuvadan uzaklaşmak için koşarak avcıları kendilerine çeker. Koşu sırasında baş, boyun ve kuyruk aşağı iniktir, kanatlar açık tutulur ve tüyler kabartılır. Kuş bu sırada durmadan koşarken aynı sırada alarm çağrısı yapar.

Bu türde dişiler erkeklerin kur gösterisine cevap verirken, yavrular yiyecek isterken, yardımcıların daha yaşlı kuşlara ve gençlerin kendinden büyüklerine yaptıkları belirgin bir “kanat çırpma” davranışı gözlemlenmiştir. Bu davranışta kuş başını ve gagasını eğer, kanatlarını gererek hızlıca çırpar ve gagasını ses çıkarmadan açık tutar. 
"Malurus" cinsi bütün türler gibi bu tür de aktif ve hareketli bir besin avcısıdır. Eğrelti otları ("Pteridium esculentum"), fundalıklar ve orman tabanında yaparak örtüsü içinde sürekli olarak besin arar. Özellikle yaz ve sonbahar aylarında dökülen ökaliptus kabuklarının eklem bacaklılar ile kaynadığı dönemde ormanın altındaki korunaklı otlardan çıkıp 5 m kadar yüksekte ağaç gövdelerine çıkar. Ancak muhtemel avcılara göründüğü için bu çıkışlar kısa sürelidir. Çoğu böcek olan çok çeşitli küçük hayvan ile beslenir. Yıl boyunca karıncaları, çeşitli böcekleri yer ve üreme döneminde örümcekleri, tırtılları da besin listesine katar. İlkbahar ve yaz aylarında kuşlar gün içinde dönem dönem aktif olur ve besin arayışında şakımaları duyulur. Günün sıcaklığında grup bir arada saklanarak dinlenir. Kışın besin bulmak zorlaştığı için tüm gün besin ararlar. Özellikle kış mevsiminde karıncalar besin listelerinin çok önemli bir bölümünü oluşturur.

Maluridae familyasındaki diğer türler gibi "Malurus elegans" erkekleri de kur sırasında dişiye göstermek için renkli çiçek taç yaprakları taşır. Bu türün sarı ve nadiren de beyaz taç yaprağı taşıdığı gözlemlenmiştir. Taşınan taç yaprakları erkeğin kendi bölgesinde ya da başka bir bölgede dişiye sunulur. "Yüz yelpazesi" davranışı saldırgan ya da kur gösterisi olarak değerlendirilir. Bu davranış sırasında mavi kulak örtüsü tüyler kabartılır. Gümüşi mavi sırt tüyleri de bu tarz davranışlarda diğer türlerden daha çok kabartılır.

Üreme mevsimi familyada bulunan diğer türlerden daha kısadır ve ekim ayından (nadiren eylül ayından) aralık ayına kadar devam eder. Hemen hemen tamamen dişi tarafından yapılan yuva yerden 20 cm yükseklikte yoğun bitki örtüsü içindedir. Yuvarlak ve kubbeli bir yuvadır; bir yanından giriş bulunur ve kurumuş otlar ile örümcek ağlarından yapılır. İç tarafı daha ince otlar ya da "Clematis pubescens" ve "Banksia grandis" ile döşenir. Üreme mevsimde bir nadiren de iki kez kuluçkaya yatılır. İkinci kuluçka dönemi birinciden ortalama 51 gün sonradır. Bir kerede iki ya da üç yumurta yumurtlanır. Yumurtalar mat krem-beyaz renkte, kızıl-kahverengi lekeler bulunan oval şekildedir. Boyu 12x16 mm’dir. Dişi bir saatliğine kuluçkaya yatar, sonra erkeğin çağrısıyla 15-30 dakikalığına besin aramaya çıkıp geri döner. Uzun kuyruğu genellikle dar yuvadan kıvrılmıştır ve sahada gözlem yapılırken kuluçkaya yatıldığının anlaşılmasına yardımcı olur. Kuluçka 14-15 gün sürer ve ikinci sefer bir gün az sürer. Yumurtadan yavru çıkma oranı %94'tür. Yumurtadan yeni çıkan yavrular çiğ kırmızı renkte, tüysüz ve gözleri kapalıdır; beslenmeye ihtiyaçları vardır. Bir gün içinde derileri mavi-boz renge dönüşür ve tüyler oluşmaya başlar. Üçüncü gün içinde primer tüyler deriden çıkmaya başlar. Beşinci gün açılmaya başlayan gözler bir gün içinde tamamen açılır. Tüm grup üyeleri tarafından beslenen yavruların dışkı torbaları 11-12 gün boyunca taşınır. Bu süre içinde palazlanan yavruların kuyrukları ve kanatları tam gelişmemiştir ve iyi uçamazlar. Kanatlarının tam olarak gelişmesi gereken on gün boyunca yuvaya yakın yerlerde saklanırlar. Palazlandıktan sonra bir ay boyunca grupta bulunan bütün kuşlar tarafından beslenirler. Başka gruba geçmeden önce yavrular yardımcı olarak bir yıl boyunca grup ile kalır. Kuşlar cinsel olgunluğa bir yaşında erişir ancak dişiler üçüncü yaşlarına kadar çiftleşmezler.





Malurus lamberti

Malurus lamberti, Maluridae familyasından ötücü kuş türü. Avustralya’nın tamamına yakınında farklı doğal yaşam alanlarında bulunur. Dört alt türü tanınmıştır. Eşeysel dimorfizm gösteren bu türün erkekleri üreme döneminde kestane renkli omuz tüylerine ve mavi tepe ile kulak örtüsüne sahiptir. Üreme dönemi dışında erkekler ile dişi ve genç kuşlar asıl olarak boz-kahve tüylere sahiptir. Ancak "rogersi" ve "dulcis" ırkının dişilerinin tüyleri mavi-boz renklidir. "Malurus" cinsi kuşların hepsinde olduğu gibi bu türde sosyal olarak tekeşlidir ancak eşler farklı bireylerle çiftleşir ve birbirlerine yavruları büyütürken yardımcı olurlar. Erkek kuşlar sarı taç yapraklarını kopararak kur gösterisi sırasında dişiye sunar. Asıl olarak böcekçildir.
"Malurus lamberti" taksonomi kayıtlarına 1827 yılında Nicholas Aylward Vigors ve Thomas Horsfield tarafından geçirilmiştir. Bu tür ilk olarak "Malurus cyaneus" türünün rengi farklı bir varyantı sanılmıştır. Bilimsel adı Britanyalı koleksiyoncu Aylmer Bourke Lambert’e ithafen verilmiştir. Avustralya ve Yeni Gine’de yaşayan "Malurus" cinsinin 12 türünden biridir. Bu cins içinde diğer üç ayrı tür ile kestane renkli omuz tüyleri nedeniyle bir grup oluşturur. Diğer üç tür York Burnu’nda bulunan "Malurus amabilis", Batı Avustralya’nın güneybatı köşesinde bulunan "Malurus elegans" ve Batı Avustralya’nın güneyi ile Eyre Yarımadası’nda bulunan "Malurus pulcherrimus" türleridir. Amy Driskell ve çalışma arkadaşlarının 2011 yılında yaptıkları bir mitokondriyal ve nükleer DNA analizi "M. amabilis" türünün "M. lamberti" kompleksi içinde yeraldığı ve mor sırtlı alt tür "assimilis" in kardeş taksonu olduğunu ortaya koymuştur.

Maluridae familyasındaki tüm kuşlar gibi "M. lamberti" türü de gerçek çit kuşları (Troglodytidae familyası) ile akraba değildir. Önceleri sinekkapangiller (Muscicapidae) familyası içinde sınıflandırılmış daha sonra da ötleğengiller (Sylviidae) familyasında sınıflandırılmıştır. 1975 yılında ise kendine ait Maluridae familyası tanınmıştır. Son zamanlarda yapılan DNA analizleri, Maluridae familyasının Meliphagidae ve Pardalotidae familyaları ile akraba olduğu ve büyük Meliphagoidea üst familyasında sınıflandırılabileceği ort