ldı.

"Müslüman Kardeşler" 1928'de bir Mısır'da ilkokul öğretmeni olarak görev yapan bir kamu görevlisi olan Hasan el-Benna ve Süveyş Kanalı'nda çalışan Hafez Abdel-Hamid, Ahmad Al-Hossary, Fuad Ibrahim, Abder-Rahman Hasab-Allah, Ismael Ezz ve Zaki Al-Maghraby isimli altı arkadaşı tarafından kuruldu. Benna bir okul öğretmeni olmakla birlikte geleneksel şeriati tefsirleri yolu ile geliştirerek toplumsal yaşama uyarlama, ilerletme ve Britanya İmparatorluğu'nun politik ve toplumsal adaletsizliklerine muhalif bir söylemle ortaya çıktı. Örgütün başlangıçta başvurduğu eğitim ve yardımseverlik alanları ile ilgili söylemleri sonucu tabanı hızla büyüyen bir gelişme gösterdi, modernizm ve dinsel gelenek arasında yıkılan bağları tekrar kurma iddiasını taşıdı.

1930'larda Nazilerle bağlar kuruldu ve İkinci Dünya Savaşı yıllarında İngilizlere yönelik ajitasyon, espiyonaj ve sabotaj faaliyetleri örgüt tarafından sürdürüldü ve Filistin'deki Britanya İmparatorluğu mandasına yönelik Britanya, Amerika ve Nazi Almanyası belgeleri ile doğrulanan silahlı saldırılar devam ettirilmekle birlikte Nazi Almanyası ile kurulan bu bağlar savaş yıllarında arttırıldı. Bu bağların bir yansıması olarak Müslüman Kardeşler, Hitler'in "Kavgam" adlı kitabında ve "Siyon Yaşlılarının Protokolleri"nin Arapça çevirilerinde belirttikleri var olan ilişkiyi batı ülkelerinin (müttefiklerin) Yahudilerle arasında derinleştirme ve genişletmesine yol açtılar.

Kasım 1948'de polis, "Kardeşler"in belge ve dokümanlarını ve üyelerinin isimlerinin listesi ve gereçleri ile birlikte yapmayı tasarladıkları bir eylemin planlarını ele geçirdi. Bu el koyma ile bir kısım belge ve aparatların ele geçirilmesi bir dizi bombalama ve suikast girişimlerinin yapılmasından önce gerçekleşmişti. Sonuç olarak 32 lideri tutuklandı ve yöneticilerine baskın yapıldı. Ertesi ay içinde Mısır başbakanı Mahmud Fahmi Nokrashi İhvan'ın dağıtılması talimatını verdi.

28 Aralık 1948'de Mısır başbakanı Nukraşi, Müslüman Kardeşler'in tertiplediği bir suikast ile bir veterinerlik öğrencisi olan "Abdel (Mecit) Ahmed Hassan" tarafından öldürüldü. Bundan bir buçuk ay sonra, öldürülen başbakan Nukraşi'nin destekçileri veya hükümet ajanlarının bir misilleme olarak tertiplediği öne sürülen, Kahire'de düzenlenen bir silahlı saldırıda Benna hayatını kaybetti. Benna'nın ölümünden sonra yerine eski bir yargıç olan Hasan el Hudeybi Kardeşler'in başkanı oldu.

1952'de, Müslüman Kardeşler; liberal, ileri ve kozmopolit Mısır'ı sekteye uğrattığı belirtilen, aralarında çoğunlukla gece kulüpleri, sinama salonları, oteller ve İngilizler ile diğer yabancılar tarafından sıklıkla ziyaret edilmekte olan lokantaların bulunduğu Kahire kent merkezinde bulunan 750 binanın kundaklanarak yıkılması olaylarına karışmaktan suçlandılar.

Kardeşler, Mısır monarşisini sonlandıran 1952'de yapılan Hür Subaylar darbesine destek verdiler. Ancak askeri cunta gücü Kardeşler ile paylaşmadığı gibi sıkıyönetimi kaldırmaya yanaşmayınca Müslüman Kardeşler ile arası açıldı.

Cemal Abdül Nasır'a karşı düzenlenen bir suikast teşebbüsünden sonra, 1954'te, Gizli Aygıt (Jihaz el Sirri) üyesi ve Kardeşler mensubu olduğu iddia edilen bir kişi resmi kurumlar tarafından bu suikastı tertiplemekle suçlandı. Abdunnasır bu olaydan sonra Müslüman Kardeşler örgütünü yasakladı, üyeleri tutuklandı ve binlerce üyesi ceza aldı.

1964'te Seyyid Kutub ve kardeşi "Muhammed Kutub"un cezaevinden serbest bırakılmaları ile Ağustos 1965'te tekrar tutuklanmalarına kadar geçen sürede kısa bir yumuşama dönemi yaşandı. Kutub bu sefer Mısır devlet başkanına ve diğer kamu görevlilerine karşı tertiplenen suikastlarda rol alarak devleti yıkmaya teşebbüs etmek suçlamasına muhatap oldu ve kimilerinin göstermelik olarak yorumladığı bir duruşmada yargılandı. Kutub ve altı Müslüman Kardeşler üyesi duruşmada ölüm cezasına çarptırıldılar, karar 19 Ağustos 1966'da infaz edildi.

Kutub Müslüman Kardeşler'e sonradan katılmış olmakla birlikte Kardeşler'in en etkin düşünürü oldu. Müslüman toplumun İslami olmadığını ve sert bir devrim yoluyla İslam rehberliğinde dönüştürülmesi gerektiğini savundu. İslam'ın "çağdaş bilgisizlikten" ("cahiliye") yeniden düzenlenmesi için Müslüman ülke yönetimlerinin devrilmesi gerektiğini öne sürdü. Kutub başka ülkelerde en etki bırakan Kardeşler düşünürü olsa da, Mısır'da Kardeşler önderliği Kutub'un devrimci ideolojisine mesafeli durdular, şiddetçi olmayan bir reformist strateji takip ettiler. Kutub'un özellikle 1964'te yayımlanan "Yoldaki İşaretler" adlı eseri ve düşünceleri, (yalnızca Müslüman Kardeşlere değil) İslami Cihad ve El Kaide gibi radikal İslamcı gruplara ilham kaynağı oldu.

Nasır'ın halefi Enver Sedat, 1970'te Mısır Devlet Başkanı oldu ve tedrici olarak cezaevlerinde bulunan Kardeşler üyelerini serbest bıraktı ve bunların sol gruplara karşı yardımlarını sağladı. Örgüt geniş bir serbestlik gördü ancak yine de teknik olarak yasa dışı kaldı ve periyodik önlemlerle karşılaştı. Sonunda Kardeşler, Enver Sedat suikastında anahtar bir rol oynadı.

1970'lerde, Kardeşler'den bağımsız olarak, geniş bir İslamcı eylemci öğrenci hareketi ortaya çıktı. Sedat, 1979'da İsrail ile imzalanan Camp David andlaşması sonrasında Müslüman Kardeşler ve diğer İslamcı örgüt ve grupların düşmanlığını çekti. Müslüman Kardeşler’in “Seyyid Kutub düşüncesine ihanet ettiğini” düşünenler Kutubçular, et-Tekfir ve’l-Hicre, İslamî Cemaat, İslamî Cihat, Yeni Cihat, Askerî Teknik Okul Örgütü, Ateşten Kurtulanlar, Muhammed Gençliği, Şevkiciler, Nezir Grubu gibi örgütleri kurdular.
Enver Sedat, 6 Ekim 1981'de, Suriye ve Mısır'da çok geniş bir tabana yayılan Müslüman Kardeşler'in Mısır Ordusu içinde bulunan ve Mısır Devrim Konseyi adı ile teşkilatlanan kolunda yer alan Mısır ordusunda yüzbaşı olan Halid İslambuli ve bir grup diğer asker tarafından öldürüldü. Suikasttan önce Mısır ordusunda görev yapan 200 kadar subay İhvancı oldukları gerekçesi ile ihraç edilmişlerdi.

1980'lerde, Hüsnü Mübarek'in başkanlık dönemi boyunca pek çok İslamcı eylemci öğrenci Kardeşliğe katıldı. Kardeşler böylece, Mısır profesyonel ve öğrenci kurumlarına hakim duruma geldiler, komşu ülke ve köylerde sosyal hizmet ağları ile tanındılar. Müslüman Kardeşlerin yenilenen imajını bastırabilmek için 1992'de tekrar baskılar uygulamaya başlandı. Kitlesel tutuklamalara, polis tacizlerine karşın, Kardeşler'in adayları takip eden parlamento seçimlerinden güçlenerek çıktılar.

Sonraki on yılın ardından Kardeşler daha demokratik bir sistem çağrılarını yinelediler. 1997'de Müslüman Kardeşler Genel Önderi "Mustafa Meşhur" gazeteci Halid Daoud'a, Kıpti Hıristiyanlar, Ortodoks ve Yahudilerin devlete, devlet uzun süreli bırakma (cizye) vergisi ödemeleri gerektiğini düşündüğünü söyledi. Askere alınmayacak müslüman olmayanlardan, devletten bir koruma vergisi olarak alınacaktı. Diğer yandan müslümanlar için askerlik zorunluluk olacaktı. Sonra sözlerini şu şekilde sürdürdü: "Mısır parlamentosunda, üst kurumlarda, özellikle ordu içinde Hıristiyanların bulunmasını, biz Müslüman bir ülke olduğumuzdan önemsemiyoruz. Bu gerekli, çünkü bir Hristiyan ülke bir Müslüman ülkeye saldırdığında ve ordunun Hıristiyan unsurları bulunuyorsa bunlar bizim düşman tarafından yenilmemizi sağlar." Guardian gazetesine göre, bu söylem altı milyon Kıpti Hıristiyanın ayağa kalkmasına yol açtı ve "sözlerin sahibi söyleminden dönüş yapmak zorunda kaldı."

2000'de, 15 MK üyesi Mısır parlamentosuna seçildi. 2000-2005 yılları arasında Mısır parlamentosunda bulunan Müslüman Kardeşler üyesi vekillerin meclisteki konuşmalarının yazılı olduğu bir kitapta Meclis Başkanı "Hamdy Hassan"ın hararet içinde Müslüman Kardeşlerin edebiyattan güzellik yarışmalarına kadar islam dışı ve dine küfür olarak buldukları hissinde olduklarını söylediği bulunuyor. Bir başka Müslüman Kardeşler üyesi Mısır Vekili "Gamal Heshmat" ise Kültür Bakanı "Hosni"ye üç romanın dine hakaret ettiği ve cinsel konuları içerdiği gerekçesi ile yasaklaması için istekte bulundu.

2005'te, Müslüman Kardeşler "Kifaye (Yeter)" hareketi ile ön demokrasi gösterilerini katıldı. 2005'teki parlamento seçimlerinde, Müslüman Kardeşler "Acil Kanunu" altında bağımsız olarak aday olabildiler ve bu seçimlere "Çözüm İslam'dır" sloganı ile katıldılar. Seçim sürecinde maruz kaldıkları pek çok ihlale karşın, en geniş muhalefet bloku olarak 88 sandalye (Toplamın %20'sini) kazandılar. Yasal olarak onaylanmış diğer muhalifler ancak 14 sandalye aldılar.

Seçim sürecinde ve sonrasında "Kardeşler", "Mısır'ın değişimi ve reformaların gerçekleştirilmesinin sorumlulukları" olduğunu söyledikleri önderlik konuşmaları kimileri tarafından "Saldırgan Cazibe" olarak adlandırıldı. Bu konuşmaların Kıpti konusuna gönderme olduğu ve Kıptilerin koşulları Kardeşlerin yönetiminde daha iyi olacaktı ve Kıptiler bir ehli zimmet değil, tam vatandaş olacaklardı. Ayrıca Kıpti Hristiyanların bir ayrımcılık olarak gördükleri eski kilise bina izin sisteminin geliştirileceği imasını yaptılar. Örgüt, uluslararası alanda İngilizce bir ağ sitesi hazırladı ve bazı M.K. önderi grubu batıya yeniden tanıtmak üzere bir kampanya başlattılar, batının Kardeşleri yanlış kavradığını belirttiler. "Bizden korkmaya gerek yok" başlığı ile Amerikan The Guardian gazetesinde bir makale ve bir başka makale de Amerikan Yahudi gazetesi "The Forward"da yayımlandı.

Bu kampanya, kimilerince her ne kadar, Mısır hükümeti ve kendisini batıyla bir daimi bir çatışma içinde gören kökten İslamcılara karşı olan batı ile Mısır hükümeti arasında varsayılan ittifaka bir tehdit olarak yorumlansa da toplumun radikal dine kayması ve batı ile çatışmada bir bükülme noktası idi. Mısır hükümeti bu hamleye sadece önderlerini tutuklamakla ve mali kaynaklarını sıkıştırarak değil aynı zamanda anayasanın birinci maddesinde Hıristiyan kadın ve erkeklerine herhangi bir kamu kurumunun hatta başkanlığın yolunu açan bir vatandaşlık tanımı düzenlemesi ile karşılık verdi ve devletin dininin İslam olduğu ibaresini çıkardı. Maddenin yeni hali oylamaya sunulduğunda Müslüman Kardeşler üyeleri yasama odasını t