rini elde etmek amacıyla girişimde bulunan ancak başarısız olan üç zorba tarafından öldürülmüş olarak gösterilmiştir. Bu hikâye aşağıdaki anlatımda açıklanmış ve sözün, sadakatin, kısa yaşamın dersidir.

Mason olan veya olmayan çok sayıda bilim adamı İncil'de bir veya daha fazla yerde görünen karakterin Hiram'a dayandığına dair pek çok spekülasyon bulunduğunu belirtmektedirler.

Hiram Abi'nin hikâyesi Masonik Locaların temelini oluşturur ve üç derecedekiler tarafından bir sonraki kuşaklara aktarılır. Bu onun Kudüs'e gelmesi ile ve Süleyman tarafından tapınağın inşaatının baş mimarı ve yöneticisi olarak atanmasıyla başlar. Tapınak tamamlanmak üzeredir. Yüksek Masonların gizli şifrelerini öğrenmek isteyen diğer sanatkar duvarcılar ona tuzak kurarlar. Hiram bu tuzakta her bilgiyi isteyenin isteğini geri çevirir ve saldırganlar her bilgi vermeyi red ettiğinde onun başına duvarcı araçlarıyla vururlar (her yargıda farklı anlatılabilir). İlk iki saldırganın vuruşlarında yaralanır ve üçüncü saldırganın vuruşunda ise ölür. Katilleri vücudunu bir moloz yığını altında gizlerler, cesedi gece şehir dışına taşımak için geriye dönerler. Cesedi sığ bir mezara gömerler ve nerede olduğunu anlamak için akasya dalları ile basit bir şekilde işaretlerler. Usta bir sonraki günde işe gelmediğinden dolayı, Süleyman onu bulmak için diğer zanaatkar duvarcılardan bir grup gönderir. Arama esnasında gevşek akasya dalı parçaları keşfedilir ve cesedi insana yaraşır bir şekilde mezardan çıkartılır. Üç zorbanın da saklandıkları yerler tespit edilir ve hepsi yargı önüne getirilir. Süleyman daha sonra onun bilgilerini bir yüksek masona bildirir ve yüksek mason kaybolur. Onun yerini belli eden nesneler hareketler veya kelimelere bağlı olarak değişiklik gösterir. Anglo-Amerikan ülkelerde efsane genel olarak bu şekilde anlatılır.

Liberal Masonluk'ta hikâye biraz daha farklı anlatılır; Yüksek Masonlar çok sayıda (Hiram değil) tapınağın inşaatında çalışıyorlardı ve üç zorba kendilerine daha yüksek ücret verecek şifreler ile işaretler arıyorlardı. Sonuç bu hikâyede de aynıdır ancak farklı olarak cesedi Yüksek Masonlar bulurlar ve sırlar kaybolmaz. Süleyman'ın emirleri ise Hiram'ın mezarı üzerine yazılıdır ve Tapınağın altına gömülmüştür ve mezarın değiştirilmesindeki aynı saygı bu hikâyede de gösterilir. Sırlar diğer geleneklerde "kayıp" olarak gösterilirken, burada yeni Yüksek Masonlara ritüelin bir parçası olarak verilmiştir. Bu anlatımda Hiram genellikle Adoniram olarak değiştirilmiştir.

Tevrat'ta Süleyman'ın Mabedinin inşasına dahil edilen Hiram adlı kişiye referanslar bulunmaktadır:

1. Sur Kralı Hiram, Süleyman'ın babası Davut'un yerine kral olarak meshedildiğini duyunca, elçilerini Süleyman'a gönderdi. Çünkü Davut'la hep dostça geçinmişti. 

2. Süleyman Hiram'a şu haberi gönderdi:

3. “Bildiğin gibi, babam Davut çevresindeki savaşlar yüzünden Tanrısı RAB'bin adına bir tapınak yapamadı. Bu savaşlarda RAB, Davut'un düşmanlarını onun ayakları altına serdi.

4. Oysa şimdi Tanrım RAB her yönden bana rahatlık verdi. Ne bir düşmanım var, ne de kötü bir olay.

5. RAB, babam Davut'a, ‘Tahtına oturtacağım oğlun benim adıma bir tapınak yapacak’ diye söz verdi. Ben de Tanrım RAB'bin adına bir tapınak yapmaya karar verdim.

6. “Şimdi bana Lübnan'dan sedir ağaçları kesmeleri için adamlarına buyruk ver. Benim adamlarım da seninkilerle birlikte çalışsın. Adamların için istediğin ücreti vereceğim. Aramızda Saydalılar kadar ağaç kesmede usta adamlar olmadığını biliyorsun.”

7. Hiram, Süleyman'dan bu haberi alınca çok sevindi ve, “Bugün, o büyük ulusu yönetmek üzere Davut'a bilge bir oğul veren RAB'be övgüler olsun!” dedi.

8. Sonra Hiram Süleyman'a şu haberi gönderdi: “Gönderdiğin haberi aldım. Sedir ve çam ağaçlarıyla ilgili bütün dileklerini yerine getireceğim.

9. Adamlarım tomrukları Lübnan'dan denize indirecekler, ben de onları sallar halinde bağlatıp belirteceğin yere kadar yüzdüreceğim. Orada adamlarım onları çözer, sen de alıp götürürsün. Sarayımın yiyecek gereksinimini karşılamakla, sen de benim dileğimi yerine getirmiş olursun.”

10. Hiram Süleyman'a istediği kadar sedir ve çam tomruğu sağladı.

11. Süleyman her yıl Hiram'a sarayının yiyecek gereksinimi olarak yirmi bin kor buğday, yirmi kor saf zeytinyağı verirdi. 

12. RAB, verdiği söz uyarınca, Süleyman'a bilgelik verdi. Süleyman'la Hiram arasında barış vardı. Aralarında bir antlaşma yaptılar.

14. Kral Süleyman angaryasına çalıştırmak üzere bütün İsrail'den otuz bin adam topladı. 

15. Sırayla her ay on binini Lübnan'a gönderiyordu. Bir ay Lübnan'da, iki ay evlerinde kalıyorlardı. Angaryasına çalışan adamların başında Adoniram vardı. 

16. Süleyman'ın yük taşıyan 70 000, dağlarda taş kesen 80 000 adamı vardı.

17. Ayrıca, işin yürümesini sağlayan ve işçileri yöneten 3 300 görevlisi vardı.

18. İşçiler, kralın buyruğu uyarınca, tapınağın temelini yontma taşlarla atmak üzere ocaktan büyük ve kaliteli taşlar kesip çıkardılar.

19. Süleyman'ın ve Hiram'ın yapıcılarıyla Gevallılar, tapınağın yapımı için taşlarla keresteleri kesip hazırladılar. (1. Krallar, 5)

Titus Flavius Josephus "Eski Yahudi Eserleri (Bölüm 8:76) Hiram'dan bir τεχνίτης, sanatkar, usta olarak bahseder.

Batı Roma İmparatorluğu'nun Çöküşü ile Haçlı Seferleri arasında yazılan, Targum Sheni ( ""İkinci Targum"" )'nin "Ester kitabı"nın Aramice bir tercümesinde, Büyük Kiros soyundan gelenler tarafından kullanılan ve Süleyman için yapılan mucizevi bir tahtı inşa eden kişi olduğundan bahseder.

Efsanenin en ayrıntılı versiyonu ise Gérard de Nerval'in 1851 yılında yazdığı "Voyage to the Orient" isimli Saba Melikesi Belkıs, Süleyman, Cin Prensi ile ilgili tüm hikâyelerin bir parçası olarak ve masonik şifreler yerleştirilmeden bahsedilmiştir. Burada yukarıda anlatılan ikinci versiyon gibi ondan Usta Zanaatkar Adoniram olarak bahseder ve adlandırır. Masalda Belkıs'ın ölmeden önce Süleyman ile geçirdiği mistik maceralar ve Saba Melikeliği anlatılır. Onu öldüren zorba (Rufians)lar Süleyman'ın talimatı altındadır.

Yazarlar Robert Lomas ve Christopher Knight'a göre, Hiram Abi ile Mısır Kralı Seqenenre Tao'nun ölümleri son derece benzerdir ve aynı kişi olabilirler. Bu görüş Masonik bilim adamları tarafından göz ardı edilir.

Afgan bilim adamı İdris Şah "The Sufis" ("Sufiler") isimli kitabında, Zünnûn-ı Mısrî'nin Masonik ritüel ve sembolizm karakteri olan Hiram Abi'nin kökeni olabileceğini önermiştir. Buna olan inancının ise Mescid-i Aksa ve Kubbet-üs-Sahra'nın inşaasında el-Benna ("işçileri") tarikatı ile ilişkisine bağlamaktadır. Bunun Gotik mimarisinde ağır İslami mimari etkilerinin görülmesini sağladığını ve bu kardeşliğin bazı erken dönem mason localarını etkilemiş olabileceğini belirtmektedir.




Evrenin Ulu Mimarı

Evrenin Ulu Mimarı (aynı anlamda kullanılan Evrenin Büyük Mimarı veya Evrenin Yüce Mimarı), birçok Hristiyan teolog ve savunumcu tarafından tartışılan tanrı kavramıdır. Tarafsız bir tanrıyı temsil etmesi amacıyla Masonlar tarafından kullanılmaktadır (ne biçimde olursa olsun, ve her üyenin bireysel olarak imanında adı ne olursa olsun). Ayrıca Max Heindel'e göre, Gül-haçlı Tanrı anlayışı ile de ifade edilebilir. Görkemli bir mimar ya da büyük bir mimar kavramı Akl-ı Faal, gnostisizm ile diğer dinsel ve felsefî sistemlerde de görülür.

Evrenin (Büyük) Mimarı, Tanrı kavramı olarak Hristiyanlıkta birçok kez kendine yer bulmuştur. Tanrı'nın Evrenin mimarı olarak gösterilmesi örnek birçok Ortaçağ İncil'inde bulunabilir ve Tanrı ile mimar karşılaştırması Hristiyanlık savunucuları ile öğretmenler tarafından kullanılmıştır.

Akinolu Thomas "Summa Theologica"'da: "Tanrı tarafından tasarlanan her şeyin ilk ilkesi için mimarların oluşturdukları şeyler karşılaştırılabilir." ("ut artifex ad artificiata") " Yorumcular, Hristiyanlıkta "doğal teolojinin" temelinde tek başına belirgin olarak değil ancak İncil'in vahiylerine dayalı olarak ek bir "iman sıçraması" ile Tanrının Evrenin Büyük Mimarı olduğuna dikkat çekmişlerdir.

Jean Calvin 1536 yılında yazdığı "Hristiyan Din Enstitüleri" (Latince: "Institutio Christianae religionis") isimli eserinde, Hristiyan Tanrısına tekrar tekrar "Evrenin Mimarı" olarak atıfta bulunur. Aynı zamanda eserinde Mezmurlar 19'u yorumlamasında Hristiyan Tanrısını "Ulu Mimar", "Evrenin Mimarı" olarak tanımlar.

William Bissey gibi Masonik tarihçiler, Gary Leazer (Coil's Masonik Ansiklopedisinden alıntı) ve S. Brent Morris iddialarında "Masonik kısaltma G.A.O.T.U. Evrenin Ulu Mimarı olarak yani Tanrı için onun alegorik adını kullanma geleneğini uzun yıllardır devam ettirmekedirler" demektedir. Rahip James Anderson tarafından 1723 yılında yazılan "Book of Constitutions"'da bu adın ve kısaltmanın masonik geleneğe nasıl girmiş olduğu açıklamış ve bu açıklama aşağıda belirtilmiştir. Ayrıca, Anderson bir Kalvenist olarak Calvin'in muhtemelen onun dönemindeki kullanımından dolayı terim olarak almıştır.

Christopher Haffner tarafından yazılan "Workman Unashamed" isimli kitabında, Evrenin Büyük Mimarı kavramının Masonik bir kavram olarak kişinin tercihine bağlı olmadan nasıl Yüce Varlık için kullanıldığını açıklayan alıntı:

Ulu Mimar her bireyin Tanrı anlayışına atıfta bulunulan bir mecazi benzetme olabilir. "(Tanrı)... Hepimiz biliyoruz ki bu görünmez güç mevcut ancak Tanrı Ruh, Yüce Varlık, Zeka, Akıl Enerji, Doğa ve benzeri birçok farklı isimden anlaşılabilir." Hermetizm geleneğinde, her kişi Tanrı olma potansiyeline sahiptir. Tanrı dışsaldan daha çok bir içsel fikir veya kavram olarak görülür. Ulu Mimar da aynı zamanda evreni oluşturan ve gözlemleyene yönelik imalı bir ifadedir. Bizde kendi gerçekliğimizi oluşturduğumuzdan; dolayı bizimde mimarız vardır. Başka bir şey olduğunu söylemek, akılda oluşturulurdu.

Heindel'in teşhirinde, Evrenin Ulu Mimarı mutlaka şafak vakti göstergesi kadar görülen Yüce Varlıktır. Ayrıntılı tartışması için Rozikrusyenlerde Kozmo-Anlayışı maddesine bakabilirsiniz.

Evrenin Ulu Mimarı kavramı gnostisizmde görülür. Evrenin Ulu Mimarı olan Demiurgos İsa ve Eski Ahit Tanrısı olan Sophia'ya karşı gerç