be kruvazörlerine düşmanın arka hattına saldırmalarını emretti. Ancak sinyal kargaşası, gemilerin sadece "Blücher"i hedef almalarına yol açtı. Direnmeye devam eden "Blücher", 1. Hafif Kruvazör Filosu'na bağlı dört kruvazör ve dört muhribin taarruzunu püskürttü. Ancak I. Hafif Kruvazör Filosu'nun bayrak gemisi "Aurora", gerçekleştirdiği torpido saldırısıyla "Blücher"i iki defa vurdu. O ana kadar geminin ana bataryaları hariç arkadaki tüm silahları susturulmuştu. Yakın mesafeden yedi torpidonun daha atılmasının ardından, 13:13'te gemi alabora oldu. Çarpışma devam ederken, "Blücher" 70-100 kalibrelik mermilerin ve birkaç torpidonun daha hedefi oldu.

Gemi batarken, hayatta kalanları denizden çıkarmak için Britanya muhripleri gemiye doğru gelmeye başladı. Ancak Alman zeplini "L5"in, "Blücher"i batmakta olan bir Britanya muharebe kruvazörü sanması ve muhripleri de bombalamaya çalışması üzerine muhripler geri çekilmek zorunda kaldı. Geminin batmasının ardından verilen kayıp sayısı, kaynaklara göre farklılık göstermektedir. Paul Schmalenbach 29 subaydan 6'sının ve 999 mürettebattan 275'inin kurtarıldığını ve toplamda 747 kişinin öldüğünü rapor etti. Resmî Alman kayıtlarını inceleyen Erich Gröner, "Blücher" batarken 792 kişinin öldüğünü belirtirken, Britanya belgelerini kaynak gösteren James Goldrick en az 1200 denizciden yalnızca 234'ünün hayatta kaldığını rapor etmiştir. Kurtarılanların arasında "Blücher"in komuta subayı Kaptan ("Kapitan zur See") Erdmann da vardı. Daha sonra Britanyalıların elinde esirken zatürreden öldü. Diğer taraftan esir alınan kişilerden yirmisi daha, bu esaret sırasında hayatını kaybetti.

Muharebede "Blücher"e odaklanılması, "Moltke", "Seydlitz" ve "Derfflinger"in kaçmasına fırsat verdi. Amiral Hipper aslında üç muharebe kruvazörün Britanya gemilerinin etrafını çevirerek bu gemilere kanatlardan taarruz etmeyi ve ağır hasar gören "Blücher" üzerindeki baskıyı hafifleterek onu kurtarmayı planlamıştı. Ancak bayrak gemisinin ağır hasar aldığını görünce "Blücher"i bırakmaya karar verdi. Hipper bu kararını daha sonra şöyle anlattı:
"Princes Royal"e bindikten sonra Beatty, gemileri tekrar kontrol altına almayı başardı. Britanya gemileri ile takip ettikleri Alman gemileri arasındaki büyük mesafe sebebiyle takip saat 13:50'de sona erdi. Kayzer II. Wilhelm, "Blücher"in imha edilmesinden ve "Seydlitz"in de batma tehlikesi geçirmesinden dolayı öfkeliydi ve Açık Deniz Filosunun limanda kalmasını emretti. Tuğamiral Eckermann görevinden alınırken, Amiral Ingenohl istifaya zorlandı. Yerine Amiral Hugo von Pohl geçti.






Invincible sınıfı muharebe kruvazörü

"Invincible" sınıfı muharebe kruvazörü, Kraliyet Donanması için inşa edilen ve 1908'de hizmete giren Dünya'daki ilk muharebe kruvazörleri idi. Sınıfın üç adet gemisi vardı; "Invincible", HMS "Inflexible" ve HMS "Indomitable". Tam yük ile deplasman 20.750 metrik tondu. Uzunluk 172,8, genişlik 23,9 ve su çekimi 9,1 metre idi. 25 knot (46 km/sa) hız yapılabiliyordu.




SMS Scharnhorst

SMS "Scharnhorst" Alman İmparatorluk Donanması'na bağlı 12.985 tonluk bir zırhlı kruvazör idi, Almanya'nın Hamburg kentindeki Blohm & Voss tersanesinde inşa edildi. Kardeş gemi "Gneisenau"nun da mensup olduğu sınıfının lider gemisiydi. "Scharnhorst" ve "Gneisenau", önceki kruvazör sınıfı "Roon"un geliştirilmiş haliydi; daha fazla ana bataryayla donatılmışlardı ve daha yüksek hız yapılabiliyordu. Reformcu Prusyalı General Gerhard von Scharnhorst'dan ismini alan gemi 24 Ekim 1907 tarihinde hizmete girdi.

1911 yılında "Scharnhorst", "Gneisenau" ile beraber Çin'in Qingdao şehrini üs edinen Alman Doğu Asya Fırkası'na atandı. Koramiral Maximilian von Spee komutasındaki donanmanın çekirdeği olarak hizmet ettiler. Amerika'nın güney kıyılarına ulaşmadan önce Ağustos 1914'te I. Dünya Savaşı'nın başlamasından sonra iki gemi, üç hafif kruvazörün ve birkaç kömür gemisinin eşliğinde Pasifik Okyanusu'nu geçti; bu süreçte yollarını kesmek için gönderilen çeşitli İtilaf deniz kuvvetlerinden kurtuldular. 1 Kasım 1914 tarihinde "Scharnhorst" ve Doğu Asya Fırkası'nın geri kalanı, İngiliz ırkasıyla karşılaştı ve yapılan muharebede İngiliz fırkası yenildi. Ağır yenilgi İngiliz Amiralliği'ni harekete geçirdi, von Spee'nin filosunun peşine düşmek ve bu filoyu yok etmek üzere iki muharebe kruvazörü sevk edildi; nitekim 8 Aralık 1914 tarihinde yapılan Falkland Adaları Muharebesi'nde bu görev başarıyla tamamlandı.

"Scharnhorst", Almanya'nın Hamburg kentindeki Blohm & Voss tersanesinde 175 inşa numarası ile 1905 yılında kızağa kondu. 23 Mart 1906'da denize indirildi ve bir buçuk yıl içinde, 24 Ekim 1907 tarihine donanmada göreve başladı. Geminin Alman hükümetine maliyeti 20.319.000 Goldmark oldu. Gemi Açık Deniz Filosuyla birlikte hizmet edebilmek üzere tasarlansa da savaş filosuyla beraber görev yapmak için çok zayıf görüldü ve denizaşırı göreve verildi ve daha iyi bir performans sergiledi.

"Scharnhorst" 144.6 metre uzunlukta (LOA), 21.6 m genişlikteydi ve su çekimi 8.37 m idi. Geminin deplasmanı standart olarak 11.616 metrik tondu; deplasmanı tam yükle 12.985 tona çıkabilmekteydi. "Scharnhorst"un mürettebatı 52 subay ve 788 erden oluşuyordu; bunlardan 14 subay ile 62 er kadroya ek olarak fırka komutanına bağlı personellerdi.

"Scharnhorst"un ana silahları sekiz adet 21 cm'lik (8.2 inç) SK L/40 toplardan oluşuyordu. gemi üstyapısında biri burunda biri kıçta olmak üzere ikiz taretlerde bu topların dördü monteliydi, geri kalan dördü ise tekli kanat taretlerinde monte edilmişti. İkincil silahlar ise MPL kazamatlarında monteli olan altı adet 15 cm'lik (5.9 inç) SK L/40 toplardan ve kazamatlara monteli on sekiz adet 8.8 cm'lik (3.45 inç) toplardan oluşuyordu. Aynı zamanda gemi dört adet 44 cm'lik (17 inç) sualtı torpido tüpleriyle donatılmıştı. Bunlardan biri pruvada, ikisi geminin yanlarında ve biri de kıçtaydı.

1909'da "Scharnhorst" Alman Doğu Asya Fırkası'na (Alm: "Ostasiengeschwader") atandı, bunu 1910'da "Gneisenau" takip etti. "Scharnhorst"un bayrak gemisi olmasıyla beraber iki kardeş gemi fırkanın çekirdeğini oluşturdu. İki kardeş gemi de mükemmel topçulara sahipti, "Gneisenau" Kayzer Kupası'nı iki kere kazanırken ve "Scharnhorst" da 1913 - 1914 yıllarında ikinci sırada yer almıştı.

Doğu Asya Fırkası tarafından her sene yapılan yaz seferi Haziran 1914'te başladı. "Gneisenau" ile "Scharnhorst", kömür ikmalinin yapılacağı Nagazaki'de buluştu. Daha sonra güneye doğru gittiler ve kömür temin edecekleri Chuuk Lagoon'a Temmuz ayının başında ulaştılar. Yoldayken Avusturya-Macaristan tahtının veliahtı Arşidük Franz Ferdinand'ın suikast haberi alındı. 17 Temmuz'da Doğu Asya Fırkası Caroline Adaları'ndan Ponape'ye ulaştı. Böylece Von Spee'nin Alman radyo iletişim ağına erişim fırsatı oldu; Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun Sırbistan'a savaş açtığını, Rusya'nın Avusturya-Macaristan'a ve belki de Almanya'ya karşı seferberlik ilan ettiğini öğrendi. 31 Temmuz'da Almanya'nın toplanan orduların terhis edilmesi için Rusya'ya verdiği ültimatomun süresinin biteceği bilgisi alındı. Von Spee, gemilerine savaş için hazırlanmaları emrini verdi. 2 Ağustos'ta Kayzer II. Wilhelm, Rusya'ya ve onun müttefiği Fransa'ya karşı seferberlik emri verdi.

I. Dünya Savaşı patlak verdiğinde "Scharnhorst", Amiral Maximilian von Spee'nin Doğu Asya Fırkası'nda bayrak gemisiydi. Filo "Scharnhorst" ile kardeş gemisi "Gneisenau"dan ve "Emden", "Nürnberg", "Leipzig" hafif kruvazörlerinden oluşmaktaydı. 6 Ağustos 1914'te "Scharnhorst", "Gneisenau" ve tedarik gemisi "Titania" ile Japon kömür gemisi "Fukoku Maru" hâlâ Ponape'deydi. Von Spee, Pasifik'te dağınık vaziyette seyir halindeki hafif kruvazörlerini geri çağırmak üzere emir verdi. "Nürnberg" o gün von Spee'nin kuvvetlerine katıldı.

Von Spee, kuvvetlerini toplamak üzere en iyi yer olarak Orta Pasifik'te bulunan Alman üssü Kuzey Mariana Adaları'ndan Pagan adasını seçti. Mevcut tüm kömür gemileri, tedarik gemileri ve yolcu gemileri, o adada Doğu Asya Fırkası'yla birleşmek üzere emir almıştı. 11 Ağustos'ta von Spee, Pagan adasına ulaştı; "Emden" ile yardımcı kruvazör "Prinz Eitel Friedrich"in yanı sıra birkaç tedarik gemisi fırkaya katıldı.

"Scharnhorst" ile "Gneisenau", "Emden" ve "Nürnberg"le gruplandırıldı, dört geminin tamamı da Şili'ye gitmek üzere Orta Pasifik'ten yola çıktı. 13 Ağustos'ta "Emden"in kaptanı Komodor Karl von Müller, gemisinin düşman ticaret gemilerine saldırması için von Spee'yi ikna etti. Bu zamana kadar fırka "Dresden" ve "Leipzig" savaş gemileriyle takviye edilmişti. "Dresden" Karayipler'de konuşlanmıştı, ancak von Spee'nin Alman deniz kuvvetlerine birleşme emrini verdiği sırada San Francisco'daydı. 14 Ağustos'ta Doğu Asya Fırkası, Marshall Adaları'ndan Enewetak Atoll'a "Scharnhorst" öncülüğünde gitmek üzere Pagan'dan ayrıldı. 20 Ağustos'ta vardıktan sonra gemilere tekrar kömür ikmali yapıldı.

Alman yüksek komutanlığını haberdar etmek için, tarafsız devletler üzerinden bilgi göndermek üzere Maximilian von Spee 8 Eylül'de "Nürnberg"i Honolulu'ya gönderdi. "Nürnberg", Alman kolonisi Samoa'nın müttefikler tarafından ele geçirildiği haberiyle geri döndü. 14 Ağustos'ta "Scharnhorst" ve "Gneisenau", durumu araştırmak üzere Apia'ya gitti ancak uygun bir hedef bulunamadı. 22 Eylül'de yapılan Papeete Muharebesi'nde "Scharnhorst" ve Doğu Asya Fırkası'nın geri kalanı koloniyi bombaladı. Bombardıman sırasında Fransız gambotu "Zélée" Alman topçu ateşiyle batırıldı. Limandaki mayınlardan kaynaklanan endişe, von Spee'nin limandaki kömür stoğunu zaptetmesine engel oldu. 12 Ekim'de "Scharnhorst" ve fırkanın geri kalanı Paskalya Adası'na ulaştı. Amerikan sularından gelen "Dresden" ve "Leipzig" orada fırkaya katıldı. Bölgede bir hafta geçirilmesinin ardından Şili'ye gitmek üzere gemiler yola çıktı.

İngilizlerin Güney Amerika kıyılarında Alman fırkasına karşı koymak için yeterli kaynakları yoktu. Tümamiral Christopher Cradock, "Good Hope" ve "Monmouth" zırhlı kruvazörlerine, "Glasgow" hafif kruvazörüne ve "Otranto" yardımcı kruvazörüne komuta etmekteydi. Filotilla, ayrıc