netmenliğini Haluk Can Dizdaroğlu ve Berk Tokay'ın üstlendiği, 10 Nisan 2015 vizyon tarihli Türk sinema filmidir.

Fırıldak Ailesi Facebook Sayfası
Grafi2000 Youtube Kanalı




Ahmed Eflâkî

Ahmed Eflâkî (ö. 1360, Konya), Karamanoğulları devrinde yaşamış Horasan erenlerinden din ve astronomi âlimi.

Türkistan'da doğmuş, daha sonra Anadolu'ya yerleşmiştir. Konya'da Mevlânâ'nın oğlu Sultan Veled ile görüşmüş, daha sonra onun oğlu Ârif Çelebi'nin talebesi olmuştur. Ömrünün sonuna kadar onunla kalmış ve ilim için Anadolu'yu gezmişlerdir.

Konya'da ölen Ahmed Eflâkî, Mevlana Türbesi civarına gömülmüştür.

En önemli kitabı, Mevlânâ ve Mevlevî tarikatı hakkında en geniş bilgileri bulunduran Farsça olarak yazılmış Menâkıbü’l Ârifîn'dir.




Çiğneme tütünü

Çiğneme tütünü ya da çiğnemelik tütün, dumansız tütün tüketiminin en yaygını olan, pipo tütünlerinden yapılıp özel harmancılık gerektiren, kıyılıp tatlılaştırılan tütün yaprağının üst dudak ile diş eti arasına alınıp zaman zaman dişlerle çiğnenerek fazla su ve tükrüğün dışarı atılmasıyla kullanılan tütün. Daha çok Amerika Birleşik Devletleri'nde yaygındır.
Dört türlü tütün kurutma metodundan ikisi (havada kurutma ile ateşte kurutma) çiğneme tütünlerinde uygulanır. ABD'de ateşte kurutulan Kentucky ve Tennessee tütünleri çiğnemelik tütün olarak kullanılır.

Tütünün acı tadının giderilmesi için tatlı maddelerle takviye yapılması gerekir. Tatlandırıcı olarak keçiboynuzu, meyan kökü gibi tatlı bitkiler kullanlır.

Meyan kökü özütü, tütün endüstrisinde fazla miktarda tüketilmektedir. Özellikle çiğneme tütünü, enfiye ve filtreli sigara yapımında koku ve tat vermek için kullanılmaktadır. Tütün endüstrisinde kullanılan meyan kökü miktarı, ABD’de yıllık meyan tüketiminin yaklaşık % 80’ini kapsamaktadır.

Orta derecede tatlandırılmış çiğneme tütünleri ısı ile kurutulmuş ve güneş ile kurutulmuş tütünlerinden yapılır. Yüksek derecede tatlılaştırılmış çiğneme tütünleri Burley'lerden yapılır.

Orta damarlarından ayrılarak sosa batırılan pipoluk tütünler prese verilir ve sonra istenilen rutubete gelene kadar kurutulur. Özel boylarda kalınca (örn. 12.5–25 mm kalınlığında) dilimler hâlinde kesilir. Bunlar dolguluk tütünlerdir ve prese edilirler. Dolgulara bilahare dışlık, üstlük (sargılık) ilave edilip tekrar prese edilirler ve tahtadan yapılmış küçük kutularda ambalajlanırlar.

Çiğneme tütünü en eski tütün tüketim yollarından biridir. Kuzey ve Güney Amerika'daki Kızılderililer mineralli topraklarla karıştırdıkları tütün yapraklarını çiğnerler.

Yupikler ve Koyukonlar gibi Alaska yerlileri huş ve söğüt ağaçlarının gövdesinde biten "Phellinus igniarius" türü kav mantarının küllerini içme (pipo), çekme (enfiye) ya da çiğneme tütününe katarlar.

Maraş otu ya da ağız otu, Türkiye'ye özgü bir dumansız tütün formu olup daha çok Kahramanmaraş ve Gaziantep illerinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Maraş otu, "Nicotiana rustica" (Hasankeyf tütünü, deli tütün) türünden tütün bitkisinin kurutulmuş yapraklarından hazırlanan tütün tozu ile meşe, ceviz veya asma çubuğundan elde edilen kül karışımından oluşur ve yaklaşık bir çay kaşığı kadar ya da daha fazla alınıp sigara kâğıdına sigaranın biraz daha inceltilmiş haliyle sarıldıktan sonra alt dudak ve ile çene arasına yerleştirilip kullanıcısına göre değişerek 5-10 30-40 dakika ağız içerisinde çiğnenmeden tutularak tüketilir ayrıca kağıtsız atılabilir. Bu işlem bireyin alışkanlığına bağlı olarak gün boyu tekrarlanır. Genotoksik etkili olup ağız kanseri (oral kanser) riskini artırır. Periferal lenfositlerde mikronukleus (MN) ve mikronukleuslu binukleat hücre (BNMN) oluşumunu indükler.

Uluslararası Kanser Araştırmaları Ajansı'na göre, içme tütününü bırakma sürecinde tütün çiğnenmesi gerektiği yönündeki iddialar mevcut kanıtlarla desteklenmemektedir. Çiğneme tütünleri ağız kanserinin habercisi olan leukoplakia riskini artırmaktadır. Çiğneme tütünlerinin ağız ve boğaz kanserlerine yol açtığı bilinmektedir






Kon-Tiki (film, 2012)

Kon-Tiki (özgün adı: "Kon-Tiki"), 2012 Norveç yapımı biyografik macera filmidir.

Norveçli kâşif Thor Heyerdahl'ın Polinezyalıların, bilinenlerin aksine Asya kıtasından değil de 1500 yıl kadar önce Güney Amerika kıtasından bu adalara gelmiş oldukları şeklindeki aykırı teorisini ispatlamak için bir grup gönüllüyle birlikte 1947 yılında yine kendisinin tasarladığı ve geçmişteki ilkel yapım teknikleriyle inşa ettikleri Kon-Tiki adlı arkaik salla yaptıkları maceralı Pasifik yolculuğunun dramatize edilmiş filmidir. Heyerdahl 1948 yılında bu yolculuğu anlatan bir belge-kitap yayımlamış, 1950 yılında da siyah-beyaz bir belgesel film yapmıştı. Kitap tüm dünyada 70 dilde 50 milyon adet basılırken, belgesel filmi de 1951'de En İyi Belgesel Film Akademi Ödülü'nü almıştı.

Her iki filmin ve kitabın adı olan "Kon-Tiki", aynı zamanda Thor Heyerdahl'ın ahşap teknesinin de adıydı. Heyerdahl teknesine isim seçerken İnkaların 'Güneş ve Fırtına Tanrısı'nın adından esinlenmişti. Teknenin orijinali Oslo'daki "Kon-Tiki Müzesi"nde sergilenmektedir.

Gerçek olaylara dayanan ve çekimleri Maldivler, Malta, Norveç, İsveç, Tayland, Bulgaristan ve New York gibi konuya uygun mekânlarda gerçekleştirilen "Kon-Tiki", 16.6 milyon dolarlık maliyetiyle Norveç sinema tarihinin en pahalı filmi ünvanını almış, ayrıca çevrildiği yıl kendi ülkesinde gişe rekortmeni olmuştur. Film dijital formatta çekilmiştir.

Kon-Tiki, 2013 yılında Norveç adına katılacağı Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi'nin düzenlediği 85. Akademi Ödülleri yarışmasında, Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülü kategorisinde yarışmak üzere aday olarak seçilmiştir. Aynı dalda Altın Küre Ödülü'ne de aday gösterilen film bu ödülü alamamıştı. Bu dalda Oscar ve Altın Küre'ye aday gösterilen ilk Norveç filmidir.

Film, Norveçli kâşif Thor Heyerdahl'ın çocukluğunun gösterildiği kısa bir prologla başlar. 1920 yılında geçen bu ön bölümde 6 yaşındaki Thor'un Larvik kentinde donmuş bir gölde kırık buz parçaları üzerindeki cesaret gösterisiyle daha o yaşlarda bile ne denli inatçı, kararlı ve cesur olduğu, kolaylıkla risk alabildiği vurgulanır.

Aradan 17 yıl geçmiştir. 1937'de Thor Heyerdahl (Pål Sverre Valheim Hagen) coğrafya ve zoolojiye de gönül vermiş bir etnografyacı olarak karısı Liv (Agnes Kittelsen) ile birlikte Fransız Polinezyası'nda, Markiz Adaları'ndan birisi olan "Fatu Hiva" adasında Polinezyalıların destanlarını, dil ve inançlarını, taş işleme yöntemlerini incelerken bunların Güney Amerika, özellikle de Peru'dakilerle büyük benzerlikler gösterdiğini keşfeder. Yaşlı ada yerlilerinin de atalarının kuzeyden (Asya'dan) değil 'güneşin doğduğu yer'den (doğudan, Pasifik Okyanusu'nun ötesinden) geldiğini ısrarla söylemeleri üzerine kendi teorisini geliştirir. Buna göre bu yerlilerin ataları Polinezya adalarına, yaygın inancın aksine, Asya kıtasından değil, Kolomb öncesi zamanlarda, İnkalar'dan da önce okyanusu geçerek Peru'dan gelmişlerdir. On yıl boyunca teorisini iyice olgunlaştıran Heyerdahl 1946 yılında bunları yayımlatmak için soluğu New York'ta alır. Ancak 1500 yıl öncesini işaret ettiği bu dönemde okyanusa dayanıklı teknelerin yapılması olanaksız görüldüğü için eski halkların göçlerinde deniz yolculuğunun yerinin olmadığını düşünen yayıncılar ve bilim kuruluşları Heyerdahl'ın kitaplarını yayımlamak istemezler. Son umutla gittiği Amerikan Ulusal Coğrafya Cemiyeti (National Geographic Society) tarafından da geri çevrilir.

Teorisini ispatlamak için iş başa düşmüştür. Heyerdahl teknesini kendisi inşa edip ekibini kendisi kurmaya karar verir. Karısını ve çocuklarını Norveç'te bırakmıştır. Önceleri ekibini kurmakta zorlandığı gibi masrafları karşılayacak sponsor da bulamaz. New York barlarında umutsuzca donanmadan terhis olmuş bahriyelilerle anlaşmaya çalışır ama deneyimli denizciler bu tehlikeli işi reddederler. Barda konuşulanlara kulak misafiri olan, tekdüze hayatından sıkılmış bir buzdolabı satıcısı olan Herman Watzinger (Anders Baasmo Christiansen) Heyerdahl'ın arkasından koşarak büyük bir hevesle onun ilk tayfası olmaya gönüllü olur. Bu tıknaz yapılı adam henüz boşanmıştır ve hayatında yeni bir heyecan aramaktadır. Bir mühendis olduğu için tekneyle ilgili yardımı olacaktır. Birlikte Peru'ya uçarlar. Heyerdahl diğer üç tayfasını da çocukluk arkadaşlarından seçer. Kaldıkları otele olan borçları nedeniyle sıkıntılı günler geçirirlerken ekibin altıncı elemanı olacak İsveçli Bengt Danielsson (Gustaf Skarsgård) kendini Heyerdahl'a kabul ettirmeyi başarır. Zira asıl mesleği etnografyacı olan Danielsson film çekiminden ve kameralardan çok iyi anlamaktadır ve seyahat sırasında çekilecek bir belgeselin araştırmayı finanse edebileceğine Heyerdahl'ı ikna eder. Bu altı kişiden biri hariç, hiçbirinin deniz tecrübesi yoktur. Üstelik Heyerdahl daha doğru dürüst yüzmeyi bile bilmez.

Bu arada hiç paraları kalmamıştır ve otelden atılmak üzeredirler. Son bir umutla gittiği Peru devlet başkanı José Bustamante sürpriz bir biçimde projeyle ilgilenir ve sponsor olmayı kabul eder. Teori doğrulansa da doğrulanmasa da ülkesinin tanıtımı yapılmış olacaktır. Başkan Bustamante, Callao limanındaki tersanelerden birini onlara tahsis eder ve iyi ilişkiler içinde olduğu Amerikan donanmasının yetkililerini arar. II. Dünya Savaşı yeni bitmiş ve Amerikalıların elinde çok fazla hizmet dışı malzeme kalmıştır. Heyerdahl ve arkadaşları denizcilikle ilgili bu malzemelerden istediklerini Amerikan donanma depolarından seçip alırlar. Konserve erzağın yanı sıra film kamerası, telsiz, sekstant, pusula, cerrahi aletler, tussuzlaştırma tabletleri, köpekbalığı kovucu ve bir kauçuk bot dışında yanlarına başka modern malzeme almazlar. Zira teoriye zarar vermemek adına 1500 yıl öncenin şartlarına mümkün olduğunca uygun donanımlara sahip olmaları gereklidir.

Çok hafif bir ağaç olan ""balsa"" kütüklerinden yapılan yelkenli ilkel sal nihayet tamamlanır. 15 yüzyıl önceki tekniklerle yapılan salın inşasında modern araç gereç kullanılmaz. Heyerdahl teknesine İnkaların 'Güneş ve Fırtına Tanrısı'nın adı olan ""Kon-Tiki"" adını koyar. Norveç ba