p, Arap ülkelerinin tepkileri için “İsrail’in düşmanları ve sözde arkadaşlarının paranoyak davranışları” dedi ve MOSSAD’ın hayvanları kullandığına dair kanıtın oldukça yetersiz olduğunu belirtti . Washington post yazarı Jackson Diehl de aynı şekilde iki olayı birleştirdi ve Arap medyası ve yetkililerinin fantezi yaydıklarını ve bu durumun dalga geçmeyi hak ettiğini belirtti. 
2011 yılında, Lübnan Gazetesi Dar Al Hayat yazarı Jihad el Khazen, bir köşe yazısında, yakın dönemdeki İsrail’le ilişkilendirilen hayvan komplo teorilerini inceledi ve bu tür komplo teorilerinin sadece Araplarda olmadığını belirtti. “İnsanlar daima ön yargılarına ve meraklarına uyacak açıklamalar ararlar ve bazen bu tür açıklamalar doğrulukla sonuçlanarak bizleri şaşkına uğratabilir” dedi.
Toronto Star yazarı Gil Yaron, İsrail ordusunun ve güvenlik güçlerinin birçok hayvanı kullandığını, köpeklerin bombaları kokladığını, Alpakaların dağdakilerin yüklerini taşıdıklarını söyledi ama kuşların, köpeklerin ve böceklerin komplo teorilerindeki gibi kullanıldıkları hayal ürünüdür diye yazdı

Saçkıran meselesi, 1948 ile 1960 yılları arasında, saçkıran için kafa kısımlarından iyonlaştırıcı radyasyonla tedavi edilen, çoğunluğunu çocukların oluşturduğu 20.000 İsraillinin durumuyla ilgilidir. Bu 20.000 kişinin çoğu Kuzey Afrika ve Orta Doğu’dan yeni gelen göçebeler oluşturdu. Tahmini 200.000 çocuk x-ışını tedavisi aldı, Adamson-Kienbock prosedürü standartlarına uygun olarak. Bu metot 1910-1959 arasında, anti-fungal Griseofulvin’in imal edilmesine kadar kullanılmıştı . İddialara bu metotla tedavinin uygulandığı 6000 çocuk vefat etti.

Mesele İsrail’de yayınlanan bir belgeselin konusu olmuştur.
Haifa Uluslararası Film Festivali’nde en iyi belgesel ödülünü alan “Saçkıran Meselesi” David Belhassen ve Asher Hemias tarafından yönetildi ve 2007 yılında, Los Angeles’ta gerçekleşen İsrail Film Festivali’nde gösterildi . Belgesele göre, çocuklar üzerinde kullanılan x-ışını dozu, önerilen maksimum dozdan binlerce kat daha fazlaydı ve bütün tedavi programı, Amerika tarafından, yüksek dozlu radyasyonun insanlar üzerinde denenmesi için finanse edildi. Ama gerçekte, İsrail’deki tedavi, dünyanın her yerindeki tedaviyle aynıydı. Çocuklara verilen, kayıtlardaki dozlar, 1940-1959 yılları arasında New York Üniversitesi’ndeki diğer çocuklara verilen dozlarla aynıydı. 1950li yılların başındaki bir çalışma, x-ışını tedavisinin saçkıranın bütün türleri için verimli bir tedavi olduğunu belirtti. Belgesele göre, 100.000 çocuk ışın tedavisini aldı ve 6000i tedaviden yakın bir süre sonra öldü. Saçkıranlı birçok çocuk ileriki dönemde kanser oldu ve 1994 yılında, Knesset, bu insanlara tazminat verme kararı aldı .
Diğer adları tinea capitis, mycosis, thrichophytia ve Favus olan kafatası saçkıranı; 19. Yüzyılda, İsrail ve diğer birçok yerde çocuklarda görülen en yaygın mantar hastalığıydı. 20. Yüzyılında başında, Kudüs’teki Hadassah Hastanesi, Kudüs’teki dini Yahudi toplumundaki saç kıran vakalarını ışınla tedavi etti ve hastalık neredeyse yok oldu. 
1940 ve 1950 yılları arasındaki kitlesel göçlerle, yeni saç kıran vakıaları ortaya çıktı. Hastalık genelde Asya ve Kuzey Afrika’dan gelen çocuklar arasında, kalabalık yerlerde yaşamanın getirdiği yetersiz hijyenik koşullardan dolayı görüldü. Bu vakalarda Hadassah Hastanesi’nde (Profesör Dostrovsky ve Prof. Drukman tarafından) ışınla tedavi edildi. 
Tedavi süreci, ileriki yıllarda hastaların bir kısmında kanser ve beyin zarında meninjom tümörlerine sebep oldu. İsrail’de ve dünyanın diğer yerlerinden birçok bilim insanı çocukken ışın tedavisi almış hastaları takip etti ve çeşitli kanserlere eğilimlerini inceledi. İsrail’deki incelemeler, Profesör Baruch Modan liderliğinde gerçekleşti ve Modan prestijli bir medikal dergide konuyla ilgili bir yazı yazdı. Lancet dergisindeki yazısında, Prof. Modan, ışınlanma tedavisi ve tümör oluşumu arasında tartışmasız bir bağ olduğunu yazdı (genelde baş ve boyunda olmak üzere) .
Prof. Modan’ın bulgularının ışığında, yasama, 1994 yılında bir yasayla, tedaviden dolayı zarar gören hastalara tazminat verdi. Kanun, 1 Haziran 1946 ve 21 Aralık 1960 arasında, saçkırandan dolayı ışın tedavisi alan herkese tazminatı garantiledi, fakat tazminattan yararlanmak için, kişinin ışınla tedavi edildiğini kanıtlaması gerekti.
“Saçkıran çocukları” (Yaldei Hagazezet) belgeseli 2003 yılında gösterime girdi. Film Haifa Uluslararası Film Festivali’nde en iyi belgesel ödülünü aldı. Belgesel, İsrail’in 1950’lerdeki hastanelerine şiddetli bir şekilde saldırdı. Yaşananları “Saçkıran çocuklarının Holokost’u” (Shoat Yaldei Hagazezet) olarak adlandırdı. Belgesel ayrıca, tazminat kanunu ve kanunu geçirenleri şiddetle eleştirdi.
Saçkıranlı hastaların tedavisi, İsrail’deki Mizrahi aktivisitler tarafından, 1950’li yıllarda İsrail’e yeni göçenlerin ihmalkârlık, yetersizlikler, ataerkillik ya da sorumsuzluk sonucu yaşadıkları haksızlıkların en belirgin örneklerinden biri olarak görüldü. 
Saçkıran tedavisiyle ilgili birçok suçlama, gerçeği çarpıtan yetersiz açıklamaların ürünüydü: Mizrahi Toplum ve Tıp dünyası iki ana etmenin farkında değildi:

Bu etmenler göz önünde bulundurulduğunda, İsrail’deki saçkıran meselesi, aslında uluslararası bir problemin sadece bir kısmı ve bu probleme dünya çapında hala cevaplar aranmaktadır.

21. yüzyılın ilk 10 yılındaki araştırmalar, saçkıran tedavisine yeni bir bakış getirdi. İsrail’de kullanılan tedavi, Profesör Shifra Shvarts tarafından yapılan çalışmalar sonucu ortaya çıktı. 
Akdeniz bölgesinden gelen Mizrahi çocukların tedavisi Avrupa’daki tedaviyi temel alarak yapıldı. Organizatörler, Avrupa’daki girişimin başarılı olduğuna ikna olmuşlardı ve Fas’tan gelen Yahudilerin de saçkırana karşı aynı tedaviden yararlanmaları gerektiğini düşündüler. Doğu Avrupa’da ışınlanmayla tedavi edilen birçok çocuk Holokost ta öldüğünden tedavinin sonuçlarını incelemek mümkün olmamıştı.
Kuzey Afrika’dan gelen Yahudilerin saçkıran tedavisini organize eden ana isimlerden biri Profesör Moshe Prywes idi. Prywes daha sonra Ben-Gurion Üniversitesinin rektörü ve üniversitenin Tıp Fakültesinin kurucusu oldu. Prywes 1947 yılında Kuzey Afrika’ya gitti ve oradaki bulgularıyla birlikte, İsrail’e göç etmeyi düşünen insanların arasındaki bulaşıcı hastalıkları tedavi etmek için bir program formüle etti. Programa T.T.T. adı verildi. Bu ismin verilmesinin sebebi gelecek kitlelerde üç tip hastalık beklenmesiydi: Tinea (Saçkıran), Trahom ve Tüberküloz .
1950 yılında İsrail’de başlayan ışın tedavisinden sonra, saçkıranla savaş için Yugoslavya’da 50.000 çocuğa, Portekiz’de 30.000 çocuğa ve Suriye’de 7.000 çocuğa uygulandı
Saçkıranla mücadele için yürütülen programların arkasındaki ana kurum UNICEF’ti (17) ve gerekli cihazların alınmasında yardımcı oldu. İsrail’de kullanılan cihazların ikisini UNICEF karşılamıştır. Griseofulvin adlı ilacın bulunmasıyla, UNICEF, kuruluş amaçlarından biri olan, anneler ve çocuklarda bulaşıcı hastalıkları yok etmeye bağlı kalarak, hastalığın yaygın olduğu yerlerde, fonlarla ilacın dağılmasını sağladı.

İzak Rabin’in öldürülmesiyle alakalı komplo teorileri Başbakan İzak Rabin’in 4 Kasım 1995’te öldürülmesinin hemen ardından ortaya çıktı. Cinayeti işleyen, Yahudi Öğrenci, Yigal Amir, kalabalık tarafından hemen olay yerinde yakalandı. Rabin, İchilov Hastanesi’nde ameliyat masasında öldü ve Amir, Rabin’i öldürdüğünü itiraf etti. 
Olay medya tarafından kolay anlaşılır bir şekilde insanlara aktarıldı. Şamgar Milli Soruşturma Komisyonu ve mahkeme Amir’in suçlu olduğu sonucuna vardı. Buna rağmen, tıbbi ve soruşturmadaki kanıtlarla ilgili bazı çelişkiler ve iddialar ortaya atıldı. Bu iddialar ve diğer şüpheler genelde sağ-kanattan ve bazen sol-kanattan komplo teorilerinde anılmıştır. 
Komplo teorileri aşağıdaki iddiaların bazen bazılarını, bazen de hepsini gündeme getirmiştir.

Komplo teorilerine yöneltilen üç tip eleştiri vardır. En yaygın eleştiri tipi, iddialara karşı çıkandır. Bu tür eleştirilere göre, komplo teorileri İsrail politik kültüründen, sosyal ilişkilerden ve tarihten kopuktur. İkinci tip eleştiri, solculardan gelir ve teorilerin, sağcıların sorumlu olduğunu ölümden dikkatleri dağıtmak amaçlı yaratıldığını belirtir. Onlara göre, Rabin zaten birçok düşmana sahipti ve Amir Yigal sadece aktördü. Üçüncü tip eleştirilerde sağcılardan gelir. Onlara bu teoriler, Oslo’da işlenen suçları örtbas etmek için solcu destekçiler tarafından kanıt olmadan ortaya atılıyordu. Bu eleştiriye göre, sağcı komplo teorisyenleri solcuların amaçlarına hizmet etmek için çırpınıyorlardı.

Sahar Televizyonu Evrensel Sahar Yayın Ağına (SUN) ait iki televizyon kanalının adıdır. Bu kanallar İran Radyo ve Televizyon Kurumu’nun (IRIB) yabancı yayın yapan dalıdır ve yabancı dillerde program yapmaktan sorumludur. Bu diller arasında, İngilizce, Fransızca, Arapça, Boşnakça, Urdu ve diğer birçok dil vardır. İngilizce departmanı ise bütün yeni haberleri dünyaya İngilizce sunmaktadır.

Sahar Televizyonunun İngilizce kısmı, genelde İslami eğitimi yaymak amaçlı oluşturulmuş olsa da, programların konusu ve türü oldukça çeşitlidir. Genel olarak, mesajını yaymak için, Sahar Televizyonu sadece politik konuları değil, kültürel, sosyo-ekonomik ve gündemdeki birçok sıcak konuyu ele alır. Bu özellik birçok farklı türde programın yapılmasını sağlamıştır. Haberler, çeşitli bilimsel ve sosyal belgeseller, klipler, oyun şovları v.b…

İngilizce kısım, aynı zamanda birçok farklı belgesel üretmiştir (Mandela Arkadaşları, Siyam Şeyh, Kenya v.b.) 2012 yılında, Sahar, Amerikalı Veterans Today adlı çevrimiçi politik platformun askeri istihbarat analisti Gordon Duff ile 9/11 saldırılarının arkasındaki gerçekler üzerine bir röportaj yaptı. Röportaj aynı zamanda komplo teorisyenleri James Fetzer[ ve David Ray Griffin’in teorilerine de yer verdi. Rather Duff’a göre, uçakları İsrailliler kaçırmıştı ve İsrail 9/11 saldırılarının arkadaşındaki ülkeydi.


Veterans Today kendisini ordu üyelerinin, emekli askerlerin ve gazilerin, milli güvenlik, jeopolitik istikrar ve iç politika