kli 8¢ lik posta pulunda sanatçı Lewis Parker'ın resmettiği Guçin ("Kutchin") tören elbisesi Georges Beaupré'nin yorumuyla nakşedilmiştir.

Mokasenler ("kwaiitryah ch’ok") deriden yapılıp sinir kirişiyle dikilir ve üzerleri cam boncuk işiyle bezenir.

Hem erkekler hem de kadınlar uzun saçlı olur, burunlarına ("nasal septum" kısmına) boncuk, denizkabuğu ya da balina kemiğinden hızma takar, kulaklarını delerdi. Erkeklerin saç stilleri daha ayrıntılı ve kültürel ögelerle doludur. Yağlı, aşı boyalı ve kuş tüyü takılı olurdu.

Dövme kadınlarca estetik sebeplerle, erkeklerce ise savaş mağdurları için kollarna dövme yaptırırdı.

Alaska yerli sanatı içinde değerlendirilen Guçin sanatında taş, diş, boynuz, kemik, deri, tahta, tendon ipi, sert kabuklu tohum çekirdeği, denizdişi kabuğu gibi doğal malzemeler kullanılır. Guçin sanatı günümüzde daha çok boncuk işiyle ("naagąįį") dikkatleri çeker. Fort Yukon'daki "Gwich’yaa Gwich’in" kabilesi, geçmişte oklu kirpinin ("Erethizon dorsatum") ok denilen dikenleriyle ("k’uh") kirpi işini ("porcupine quillwork") ceket ve eldivenlerde birincil süsleme öğesi olarak yaparken, 1800 lerin sonunda cam boncukların Avrupa'dan gelişiyle birlikte hızlı bir değişim yaşanmış ve kirpi işi yerini büyük ölçüde boncuk işine ("beadwork") bırakmıştır. Bu boncuklar Avrupalılarca değiş tokuş yöntemiyle Alaska içlerine sokulmuştur. Boncuklarla birlikte yeni tasarım yolları da açılmıştır ve bunlardan biri de Kanada'daki Katolik misyonerlerce 19. yüzyılda Alaska'nın batısına kadar yerlilere öğretilen çiçek tasarımlarıdır. Bu boncuk işi çiçek tasarımları günümüzde de yapılmaktadır. Günümüzde bot, ceket ve eldivenlere yaptıkları kullanımlık ve dekoratif boncuk işi sanat ürünleriyle tanınırlar. Geleneksel huş ağacının kabuğundan yapılan kanolar ile kar ayakkabısı bir diğer sanat ürünleridir. Guçinlerde ayrıca resim sanatı da gözde olan yeni sanatlar arasındadır. Guçinlerin rengeyiği derisinden yaptıkları geleneksel giysileri de vardır ve bunlar yerli kültüre sahip çıkma kaygısıyla ve ekonomik getirisinden dolayı günümüzde proje hâlinde desteklenip teşvik edilmektedir. Bu deri giysilerde aksesuar olarak oklu kirpi dikeni ile "Elaeagnus commutata" iğdesinin tohumları (çekirdekleri) kullanılır. Elbise, kar ayakkabısı ve kızaklarını sarımsı kahverengi aşı boyasıyla renklendirmek için ovarlardı.

Guçinlerin kullanımlık eşyaları ayrıca sanat ürünleri arasında da yer alır. Bunlar içinde, taştan keser, çakmak taşından ok başı (temren), taştan ve kemikten deri kazıyıcılar, delgiler, kunduz-kesici biz ("beaver-incisor awls"), Dall yaban koyununun boynuzundan kaşık, tavşan derisinden battaniye, rengeyiğinin bacak derisinden çanta ile rengeyiği derisinden kayış ("babiche") ve yine rengeyiğinin sinirinden örgü ve bağlama ipleri yapılır. 19. ve 20 yüzyılda bütün bu kullanımlık sanat ("industrial arts") ürünlerinin çoğu kaybolmuştur.

Guçinlerin ana protein ve lipit kaynakları rengeyiği, sığın, Pasifik som balığı, "whitefish" ("Coregonus" ile "Prosopium" türleri) ve tavşan; ana karbonhidrat kaynağı ise undur.

Et ve balıklar daha çok haşlanarak ya da kızartılarak tüketilir. Kemik iliği, rengeyiği ile sığının fetusu, tatlısu gelincik balığının karaciğeri de yenir. Et ve balık taze olarak tüketildiği gibi, kurutularak diğer zamanlarda yemek üzere depolanır. Günümüzde geleneksel besinler yanında Batılılarca getirilip alıştırılan un, çay, şeker, pirinç ve fasulye gibi besinler de yemek kültürünün bir parçası olmuştur.

Yenmesi tabu olan hayvanlar arasında kuzgun, tilki, kurt, köpek ve kartal sayılabilir.

Kızılderili dondurması Guçinlerin it’suh dediği yemektir ve bu yemek kurutulmuş balık ile "Vaccinium vitis-idaea", "Vaccinium uliginosum", "Arctostaphylos uva-ursi" ve "Empetrum nigrum" meyvelerinin birlikte dövülmesiyle hazırlanır ve içine balık yağı ile şeker katılır.
Haziran ortalarında iki hafta içinde huş ("Betula papyrifera" ile "Betula glandulosa") ağacının gövdesi çizilerek sızan özsuyuna huş şurubu ("k’ii chų’, k’ii chuu") adı verilir ve besin olarak tüketilir.

Alçak boylu "Arctostaphylos rubra"’nın yenebilen meyveleri ("dzhii ndèe’, shih jak") kırmızı frenküzümünü andırır. "Ribes hudsonianum" türünden frenk üzümünün siyah meyveleri ("deetree jàk") yaz sonunda toplanarak çiğ tüketilir ya da reçel yapılır veya meyve ve yaprakları kurutulup çay olarak tüketilir; kışın ise sapları toplanıp çay gibi demlenir. "Empetrum nigrum" türünden bodur bitkilerin meyvesi ("dineech’uh") ağustos ile eylül aylarında toplanarak sevilerek tek başına çiğ tüketilir ya da diğer meyvelerle karıştırılarak yenir. "Vaccinium vitis-idaea" meyveleriyle birlikte kurutulmuş balıktan yapılan "it’suh" adlı yemeğin terkibine girer. "Vaccinium uliginosum" türünün meyveleri ("jàk zheii, jak nalyuu") yenir. "Vaccinium vitis-idaea" türünün meyveleri ("natł'at") de sevilerek tüketilir.

"Hedysarum alpinum"’un kökleri ("treh, trih") çiğ olarak ya da bazen ördek ya da balık yağıyla birlikte yenir.

Kanada'da 20. yüzyılın başlarında, 1920 yılında Fort Norman'da petrol bulunmasıyla birlikte Kanada hükümeti Kanada Guçinleri dahil kuzeydeki yerli halklara yönelmiş ve 1921 yılında imzalanan "Treaty No. 11 (1921)" adlı anlaşmayla bölgedeki yerlilerin haklarına ve arazilerine düzenlemeler getirmiştir. 20. yüzyılın ikinci yarısına ise Guçinlerin yaşamını ve Guçin topraklarındaki enerji kaynaklarını kontrol etmek gibi yoğun ulusal çıkarlar damga vurur. Kanada hükümeti yarı göçebe arazi yaşamı yerine yerleşik köy yaşamına geçirip örgün eğitim verdiği Guçinlere ayrıca ücret artışı sağlanmış iş fırsatı, aile yardımı, yaşlılık aylığı gibi yenilikler de getirmiştir. Buna karşılık, Guçinlerin kendi yaşamlarını daha fazla kontrol etmiş ve eğitim, mal ve işlere yüksek değer vermiştir. 1990 ların başlarında ise Kanada Guçinleri Yukon ve Kuzeybatı Topraklarında arazi iddialarını yüksek sesle dillendirmeye ve aktif hareket etmeye başlamışlardır. 2002 yılında ise, sürdürülebilir orman ve vahşi yaşam hasadı (avcılık ve toplayıcılık) ile Guçin topraklarından doğal gazın taşınmasını kontrol istekleri gibi en yüksek konulara eğilmişlerdir..

Amerika Birleşik Devletlerinde ABD hükümetinin ANCSA yasasını 1971 yılında imzalamasından sonra Alaska Guçinleri arazi haklarından nakit para karşılığı kısmen vazgeçip ekonomik yönden rahatlamış, yerel yönetimlerde söz sahibi olmuş ve dil ve kültürünü yaşama ve yaşatma hakkına kavuşmuştur. Fakat günümüzde ellerinden ANCSA yasası gereği alınan ve İnyupiklerin topraklarıyla birlikte oluşturulan Arktik Milli Yaban Hayatı Sığınağındaki ("Arctic National Wildlife Refuge") petrol sondaj çalışmalarına karşı çıkmaktadırlar. Alaska Guçinleri en aktif lobi faaliyetleriyle politika yapan ender Kızılderili gruplarındandır.

Tanana Chiefs Conference adlı kâr amacı gütmeyen konsorsiyumda temsil edilen İç Alaska'nın Yukon Flats Subregion denilen alt bölgesindeki Alaska Guçinlerinin (Batı Guçinlerin) "regional band"ları:


Gwich'in Council International (GCI): Alaska ve Kanada'daki 9.000 kişilik bütün Guçinleri bir çatı altında toplamak ve Arctic Council'de temsil edip bölgeyi ilgilendiren kararlarda aktif rol oynayabilmek için 1999 yılında Kanada'nın Inuvik şehrinde Gwich'in Tribal Council önderliğinde kurulan kâr amacı gütmeyen kuruluş. Kurucuları arasında Alaska'dan altı (Arctic Village, Chalkyitsik, Fort Yukon, Birch, Circle, Venetie) kabile birlikleri ile Kanada'daki iki (Old Crow, Yukon'daki Vuntut Gwitchin First Nation ve Kuzeybatı Topraklarında Beaufort Delta bölgesindeki Gwich'in Tribal Council) kabile birliği bulunur. GCI sekreterliği Kanada'daki Gwich'in Tribal Council (Inuvik, Kuzeybatı Torakları) ile Vuntut Gwitchin First Nation (Old Crow, Yukon) arasında dönüşümlü olarak yapılır.







Ian Rankin

Ian Rankin (d. 28 Nisan 1960; Cardenden, Fife), İskoç polisiye roman yazarıdır. En iyi bilinen kitapları Müfettiş Rebus roman serisidir. Ayrıca birkaç edebi eleştirisi de bulunmaktadır.

Cowdenbeath'de Beath Lisesi'nde okuyup, Edinburgh Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra Tottenham, Londra'ya taşındı. Tam zamanlı bir romancı olmadan önce üzüm toplayıcı, domuz çobanı, vergi memuru, alkol araştırmacısı, müzik gazeteciliği, üniversite sekreteri ve punk müzisyeni olarak çalıştı. Şu anda ise yaşamını karısı Miranda,iki oğlu Jack ve Kid ile Edinburgh'da sürdürmektedir. Edinburgh Üniversitesi'nde öğretim görevliliği yapmış ve halen Alexander McCall Smith ve James Naughtie gibi isimlerle beraber Edinburgh Üniversitesi'nin ünlü James Tait Black Memorial Prize ödülünün komitesinde yer almaktadır.





Genç ve Masum

Genç ve Masum, (Young and Innocent) 1937 yapımı bir Alfred Hitchcock filmidir. Başrollerinde Nova Pilbeam, Derrick De Marney ve John Longden yer almaktadır.






Gérard Longuet

Gérard Longuet, (d. 24 Şubat 1946, Neuilly-sur-Seine) Fransız siyasetçi.

Hukuk ve edebiyat eğitimi görmüş Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nden mezun olmuştur. Gençliğinde Occident (Batı) adlı aşırı sağcı gruba katılmış ve Rouen Üniversitesi'ndeki aşırı solcu gruplara saldırılar yaptığı gerekçesiyle para cezası verilmiştir. 1971-1973 yıllarında Ulusal İdare Okulu'nda eğitimini tamamlamıştır. 1972 yılında Front National'in ilk ekonomik programını yazanlardan olmuştur. 1960-1970'li yıllardaki politik yaklaşımlarına dair, geçmişte aşırı sağcı olduğunu ve üstlenilemez bir hata yaptığını kabul etmiştir. 1978 yılında Fransız Demokrasisi için Birlik'e bağlı olan Cumhuriyetçi Parti'den milletvekili seçilmiş ve bu görevi 1981'e kadar sürdürmüştür. 1984 yılında Avrupa Parlamentosu'na seçilmiş, 1986 yılında 2. Jacques Chirac Hükümeti'nde yer almıştır. Cumhuriyetçi Parti içinde saymanlık, genel sekreterlik ve 1990-1995 yılları arasında da genel başkanlık yapmıştır. 1993 yılında Balladur hükümetinde bakan olarak yeniden görev almış ve Ekim 1994'te bakanlık görevinden istifa etmiştir. 2001 yılında Senato'ya girmiş ve 2002 yılında UMP'nin kurulmasıyla oraya katılmıştır. 2009 yılında UMP Senato Grubu başkanlığına seçilmiş ve 2011 yılında Savunma Bakanı oluncaya değin bu görevini sür