satın alındı. 18 ay içinde 15 milyon kullanıcıya ulaştı bedava hizmetten dolayı. 2001’e varıldığında, dünya çapında 100 milyon üzerinde kullanıcıya sahip oldu. 
Mirabilis’in başarısı, İsrail’de Dot-com patlamasını tetikledi. 1998 ve 2001 arasında binlerce şirket kuruldu .

40 yıldan fazla süreyle, hızlı artan nüfus ve yaşam standartlarının iyileşmesiyle artan yerli talep, İsrail’deki endüstri genişlemesine katkıda bulunmuştur. Daha yakın zamanda ise, İsrail’deki gelişmiş teknoloji, yazılım, elektronik ve diğer sofistike gereçlerine artan dış talep, endüstriyel büyümeyi sağlamıştır. İsrail’in ileri teknoloji sahasında bu kadar gelişmesinin nedeni, yüksek eğitime, araştırma ve geliştirmeye verilen önemdir. Kültürel olarak, cesaretli olmak ve göçe açık olmakta bu başarıya katkı sağlar. Devlet, endüstriyel gelişime, düşük faizli krediler vererek yardım eder. 
Endüstri tarafından hissedilen engeller arasında, ülkede bulunan ham madde eksikliği, enerji kaynaklarının az olması ve kısıtlı yerel pazardır. En büyük avantajlar arasında, İsrail’deki üniversitelerden mezun olan kişilerin, şirketlerde yer edinmek yerine, bilişim alanında yeni iş kurma eğilimleridir. Mesela ICQ, 4 genç girişimci tarafından geliştirilmiştir.

İsrail’in küçük olmasından dolayı, ileri teknoloji firmalarının çoğunlukla bulunduğu yerler, kalabalık bir nüfusa sahip olan metropolitan, Tel Aviv, Hayfa ve Kudüs’tür (Teknoloji Parkı, Malha), Har Hotzvim ve JVP Media Quarter 

Birçok uluslararası teknoloji şirketi, İsrail’de araştırma ve geliştirme tesislerine sahip. Bunlardan bazıları; İntel, IBM , google, Hewlett-Packard, Philips, Cisco Sistemleri, Oracle, SAP, BMC Yazılım, Microsoft ve Motorola. Birçok İsrailli ileri teknoloji firması bu alanda yer alır: Zoran, CEVA, Inc., Aladdin Bilişim Sistemleri, NICE Systems, Horizon Semiconductors, RAD Data Communications, Radware, Tadiran Telecom, Radvision, Check Point Yazılım Teknolojileri, Amdocs, Babylon Ltd., Elbit ve güneş-termal gereçleri yapımcısı-üreticisi Solel. Bütün bu isimlerle silicon Wadi, ileri teknolojide ikinci sıraya oturmuştur.

Silicon Wadi’nin önemi, 20002li yıllarda dünyaca ünlü yayınlar tarafından dile getirildi. İsrail’e güçlü ve önemli teknoloji alanları sıralamasında yer verdi. Listede, Boston, Helsinki, Londra, Kista/İsveç ve Kaliforniya’daki silikon vadi yer almakta.




2012 Avrupa Atmalar Kış Şampiyonası

12. Avrupa Atmalar Kış Şampiyonası, Karadağ'ın Bar şehrinde 17-18 Mart tarihlerinde yapılmıştır.




Ben Bir Tek Kadın (Adam) Sevdim

"Ben Bir Tek Kadın (Adam) Sevdim", Selami Şahin'in 11 Şubat 2010'da Lider Müzik tarafından yayınlanan maxi single albümü Ben Bir Tek Kadın (Adam) Sevdim'in ilk ve tek video klip şarkısıdır. Şarkıda Selami Şahin'e Burcu Güneş eşlik etmiştir.

Selami Şahin'le eşi arasında çıkan ciddi bir tartışma sonucu Şahin'in durumu arkadaşı Ahmet Selçuk İlkan'a anlatması; bunun üzerine İlkan'ın şarkının sözlerini yazması, Şahin'in de bu sözleri bestelemesi ve eşine dinletmesi sonucunda barışması şarkının hikayesini oluşturmuştur. Şarkının video klibindeki versiyonunun düzenlemesi Mustafa Ceceli'ye, diğer versiyonun düzenlemesi ise Semih Erdoğan ve Cüneyt Şahin'e aittir. Şarkı özellikle 14 Şubat Sevgililer Günü için bu tarihte yayınlanmıştır.

Kubilay Kasap yönetmenliğinde Beşiktaş Anadolu Lisesi'nde çekilen video klip, ilk kez 5 Şubat 2010'da Selami Şahin'in resmî Facebook sayfasında yayınlanmıştır. 50. sanat yılını kutlayan Müjdat Gezen de ilk ve son kez bu video klip projesinde yer almıştır.







Karagündüz Höyük



Karagündüz Höyük, Van il merkezinin 34 km. kuzeydoğusunda yer alan bir höyüktür. Höyük, Van Gölü'nün doğusuna düşen Erçek Gölü'nün doğu-kuzeydoğu kıyısında, göle dökülen Memedik Deresi'nin oluşturduğu düzlüğün batı kenarındadır. Van'ın Özalp ilçesinden geçerek Van'a ulaşan ticaret yolu üzerinde olduğu, buna bağlı olarak Van yöresinin en büyük höyüğü olduğu belirtilmektedir. Tepe olarak 75 x 50 metre ölçülerinde olup 8-9 metre yüksekliktedir. Günümüzde Erçek Gölü'nün bir adası durumundadır.

Arkeoloji literatüründe 20. Yüzyılın başlarından beri bilinmektedir. Ancak bu ünü kuzeybatı tarafındaki bir Ermeni kilisesine dayanmaktadır. Bu kilise, yüzyıl ortalarında Karagündüz Köyü Camii yapımında kullanılmıştır. Günümüzde temelleri dahi görülmemektedir.

Höyük 1956 yılında C. A. Burney tarafından saptanmıştır. Kazı çalışmaları 1959 yılında Prof. Dr. Afif Erzen başkanlığında başlatılmıştır. Uzun bir süre ara verilen kazılara 1994 yılında, Van Valiliği İl Özel İdaresi, İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü, Türk Tarih Kurumu ve Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu mali desteği ile İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Van Bölgesi Tarih ve Arkeoloji Araştırma Merkezi'nce Prof. Dr. Veli Sevin başkanlığında yeniden başlanmıştır. Kazılara başlanmasında ana neden, Erçek Gölü'nde gözlenen sürekli yükselme nedeniyle höyüğün bir süre sonra sular altında kalma tehlikesidir.

Kazı çalışmalarındaki değerlendirmeye göre höyükteki tabakalanma yeniden eskiye göre aşağıdaki gibidir,
Karagündüz Höyük'teki en kalın tabaka Erken Transkafkasya Dönemi yapı katıdır. Diğer tüm yapı katlarının toplam kalınlığı 2 metreyi bulmakta iken bu yapı katı tek başına 8-9 metre kalınlığa ulaşmaktadır. Dolayısıyla en uzun süreli yerleşimi temsil etmektedir.

Ortaçağ mezarlığında 1998 yılı itibarıyla açılan mezar sayısı 577'dir. Cesetler beyaz bir beze sarılarak baş tarafı doğu yönüne bakacak şekilde doğu – batı doğrultusunda gömülmüştür. Bazı mezarlarda ölüler takılarla birlikte gömülmüştür. Kadınlarda genellikle eller göğüs üzerinde, erkeklerde ise karın üzerinde, üst üste gelecek şekilde yerleştirilmiştir.

Höyüğün 1,5 km. batısında yer alan, MÖ bin yıllarına tarihlenen nekropolde yapılan kazılarda 9 mezar açılmıştır. Bu mezarların 6 tanesinin oda mezar olduğu, her birinin yanından bir ocak bulunduğu belirtilmektedir. Her odada, odanın büyüklüğüne göre 20 – 80 gömüt vardır. Her yeni gömüde, Urartu mezarlarında biline geldiği gibi, öncekiler ileriye doğru toplanarak yer açıldığı anlaşılmaktadır. Ölülerin bir kumaşa sarılı olarak ya da giysili gömüldüğü düşünülmektedir. Ölülerin yanına standart hale gelmiş gömü hediyeleri konulmaktadır. Bu standart gömü hediyeleri pişmiş topraktan açık ağızlı bir çanak ile dar ağızlı, yüksek ya da alçak boyunlu çömleklerdir. Çanaklara oğlak ve kuzu gibi hayvanların omurga kemiklerinden parçalar bırakılmıştır. Diğer çömleklerde ise sıvı olduğu anlaşılmaktadır. Kazılarda çeşitli takı elemanları da ele geçmiştir. Bunlar, tunçtan süs iğneleri, tunç halkalar ve yüzükler, mavi boncuk, dövme demirden bilezikler, halhallar, yüzükler, gözlü süs iğneleri, hançerler, mızrak uçları, değişik ebadta bıçaklar, bir topuz ile zincirdir. Ayrıca Urartu işi, bir tunç, diğeri siyah taştan iki mühür, buluntular arasındadır.

Karagündüz Höyüğü'nde ele geçen insan iskeletleri toplamda 890 bireye aittir. Bebek ve çocuk iskeletleri bu toplamın yaklaşık % 54'ünü oluşturmaktadır. Bebek ve çocuk iskeletlerinden yaklaşık % 35'inin 0-2 yaş arasında ölmüş olduğu anlaşılmaktadır. Bu oran, tüm yaş gruplarındaki ölüm oranından fazladır. İskeletlerin incelenmesi, toplumun ' 35,4'ünü yetişkin bireylerin oluşturduğunu göstermektedir. En yoğun ölüm oranı kadınlarda 30-35 yaş, erkeklerde ise 35-50 yaş aralığındadır. Diğer yandan kadınların yaklaşık % 26'sı, erkeklerin ise % 47'si Akdeniz ırkı özellikleri göstermektedir.

Yerleşimin kuzey kesiminde Urartu Dönemi'ne tarihlenen bir yapı kompleksi dikkat çekicidir. En azından 400 metrekarelik bir alanı kapsayan bu yapı kompleksi 1 – 1,40 metre kalınlıkta taş temeller üzerine inşa edilmiş yapıları ve kısmen taş döşeli avluyu kapsamaktadır.

Erken Transkafkasya Dönemi düzenli bir mimari doku ortaya koymaktadır. Doğu – batı yönünde uzanan 5 metre genişlikteki bir bir sokağın iki yanına dizilmiş, dikdörtgen ve kare planlı yapılar ortaya çıkarılmıştır. Duvarlar 40 – 45 cm. kalınlıkta olup bütünüyle kerpiçtir, taş temel görülmemektedir. Birbirine bitişik inşa edilmiş yapılar duvarlardan bir geçit vermemektedir. Giriş çıkışın tavanda açılan gediklerden sağlandığı düşünülmektedir.

Karagündüz Höyüğü kazıları, MÖ 7. yüzyılın ikinci yarısında Urartu'nun çöküşüyle birlikte Van Gölü Havzası'ndan önemli değişiklikler yaşandığını, her alanda ciddi bir gerilemenin yaşandığını göstermektedir.





Birleşmiş Ressamlar ve Heykeltıraşlar Derneği

Birleşmiş Ressamlar ve Heykeltraşlar Derneği (BRHD) (1970 Ankara)

Birleşmiş Ressamlar ve Heykeltıraşlar Derneği BRHD, kurucu üyelerden seramik sanatçısı Prof. Dr. Hamiye Çolakoğlu'nun Evi'nde 1970 yılında kendisi, Fethi Arda, Kayıhan Keskinok, Lütfü Günay, Muammer Bakır, Nevzat Akoral, Osman Zeki Oral ve Turan Erol'un kurucu üyeliği ile kuruldu. 

Derneğin ilk yönetim kurulu başkanlığına Turan Erol oy birliği ile seçildi. Resim ve heykel sanatçıları yönetim kurulunca üye olmaları için davet edildi. Davet edilip; katılanlar arasında ilk sıralarda yer alan sanatçılar Adnan Turani, Arif Kaptan, Aslan Gündaş, Burhan Alkar, Eşref Üren, Ferit Apa, Fikri Cantürk, Müşerref Köktürk, Nazlı Ecevit, Refik Epikman, Şefik Bursalı ve Turgut Pura oldu.

O dönemde resmî ya da özel, Ankara'da herhangi bir sanat galerisinin olmayışı dernek üyeleri çalışmalarını sergilemek için arayışlara girerken; Çanakkale Seramik Fabrikası'nın teşhir salonu kısa süreliğine BRHD'ye tahsis edildi. Ancak dar gelince kura ile katılımcı sanatçılar belirlendi. Katılamayanların başka bir sergide yer almaları kararlaştırıldı. Daha sonra Fransız Kültür Derneği'nin salonunda kurada çıkmayan diğer sanatçıların da çalışmaları sergilendi.

BRHD'ce zaman zaman estetikçi yazar Suut Kemal Yetkin, ressam Nurullah Berk ve ressam, şair, yazar Bedri Rahmi Eyüboğlu gibi konuşmacılar İstanbul'dan konferanslara davet edildi. O yıllarda resim ve heykel gibi eserlerin alıcısını bulmak neredeyse olanaksız olduğundan; ürettikleri ile yaşamak durumunda olan sanatçılar BRHD yönetimince parasal olarak desteklenerek; resimlerinin yok pahasına satılmaları engellendi. Üyelerden Eşref Üren pa