(92 fit 2 inç) boyunda, 3,20 metre (10 fit 6 inç) genişliğinde ve 3 metre (9 fit 10 inç) yükseklikte inşa edilecekti. Motorlar ise su üstünde hareket için dört silindirli, 60 beygir gücünde Daimler yapımı dört silindirli bir dizel motor, su altında hareket için ise 120 beygir gücünde bir elektrik motoru şeklindeydi ve her iki motor da tek bir pervane şaftına bağlıydı. Dizel motorun su üstünde sağladığı azami hız 7,45 knot, elektrik motorunun su altında sağladığı azami hız ise 6,24 knottu. Denizaltının menzili ortalama hızlarla su üstünde 1.500, su altında ise bataryaların olanak vereceği menzil 45 deniz miliydi. "UB I" sınıfı tüm denizaltılarda olduğu gibi "UB-3"ün de dalabileceği azâmî derinlik 50 metre olup, bu derinliğe 33 saniyede inebilirdi. 450 mm çapında iki torpido taşıyan ve iki torpido tüpü bulunduran "UB-3", güvertesinde ise 8 mm'lik bir makineli tüfek bulundurmaktaydı. Mürettebat standardı bir subay ve 13 erdi.

"UB I" tipindeki denizaltıların büyük çoğunluğu, demir yoluyla görev yapacakları limanlara taşındı, orada bir araya getirilerek denize indirildi ve test edildi. Her denizaltı, ortalama on beş parça halinde sekiz vagona yükleniyordu. Bu tip denizaltıları demir yoluyla nakletmek, bazı parçaların yolda hasar görmesine de neden olmuştu. "UB I"lerin ulaştıkları limandaki montaj işlemleri genellikle iki ya da üç haftayı almaktaydı. Monte edilmelerinin ardından denizaltılar, bu limanlarda operasyonlara katıldılar. Ancak "UB-3", bu serinin kullanılmasının amaçlandığı denizler dışında görevlendirilmiş bir modeldi. Sayıca az denizaltıya sahip olan Avusturya-Macaristan Donanması'nı bu yönden desteklemek için Almanya, aralarında "UB-3"ün de bulunduğu bazı "UB I" tipi denizaltıları demir yoluyla Pola Limanı'na gönderdi. 1 Mayıs günü Pola Filotillası'na katılan "UB-3", Üsteğmen Siegfried Schmidt'in komutası altındaydı.

Mayıs sonlarına doğru Adriyatik Denizi'ne inen "UB-3", Pola Filotillası'ndaki denizaltıların çoğunun organize edildiği Cattaro'ya hareket etti. İlk devriye görevinde, İzmir'deki Osmanlı deniz unsurlarına destek olmak için gerekli mühimmatla yüklendi. Sınırlı menzili nedeniyle, Avusturya-Macaristan Donanması'nda görevli bir muhrip tarafından çekilerek Otranto Boğazı'ndan geçti ve Korfu açıklarında muhripten ayrılarak kendi başına seyir yapmaya başladı. "UB-3"ün planlanmış rotası; İyonya Adaları'nın güneyinden geçip, Mora Yarımadası'nı dolaşıp, Kiklad Adaları'nın ilerisindeki Sakız Adası'nın kuzeyi ve Karaburun arasından İzmir Körfezi'ne varmak şeklindeydi. 

Öngörülen seyre göre, denizaltı kalan yarım depo yakıtıyla birlikte 28 veya 29 günde İzmir'e ulaşacaktı. Ancak son olarak 23 Mayıs günü, İzmir'in 80 deniz mili (150 km) kadar açığında "UB-3"ten bir telsiz sinyali alan Almanlar, mesajı anlamamışlar, daha sonraları ise kendisinden başka bir sinyal alamamışlardı. Bu kaybın ardından "UB-3", I. Dünya Savaşı sırasında "UB I" grubu denizaltılar arasında kaybedilen ilk araç oldu.

Daha sonraları Almanlar tarafından yapılan bir çalışmada, "UB-3"ün rotasında herhangi bir mayın tarlası olmadığı ve bölgedeki denizaltılara herhangi bir karşı saldırı olmadığı, bu bağlamda denizaltının belirlenemeyen teknik bir arıza sebebiyle batmış olabileceği belirtildi.





Peru Futbol Federasyonu

Peru Futbol Federasyonu (), Peru futbolunun yönetim organı. Görevleri, Peru'daki futbol liglerini ve Peru millî futbol takımını organize etmektir. Merkezi Lima'dadır.





Venezuela Futbol Federasyonu

Venezuela Futbol Federasyonu (), Venezuela futbolunun yönetim organı. Görevleri, Venezuela'daki futbol liglerini ve Venezuela millî futbol takımını organize etmektir. Merkezi Caracas'dadır.





Cutting Crew

Cutting Crew, 1985 yılında kurulmuş İngiliz rock grubu. En bilinen hitleri "(I Just) Died in Your Arms" şarkısıdır. Nick Van Eede grubun solistidir.

1993 yılında grubun eski üyeleri Kevin MacMichael, Colin Farley, Martin "Frosty" Beedle, Tony Moore gruptan ayrıldı; fakat 2005 yılında Nick Van Eede; Gareth Moulton, Sam Flynn, Dominic Finley ve Tom Arnold ile birlikte yeniden faaliyete geçti.




Kitâb el-Mecmû

Kitâb el-Mecmû, Nusayrî inancının temelini teşkil eden, Nusayrî ibâdetlerinin gerçekleştrilmesinde elzem olan, Nusayrîler'in dinî i'tikatlarının ""düstûr-u âmeli"" niteliğinde olan ve Nusayrîler tarafından kutsal kabul edilen gün, gece ve yerlerde okunan duâ kitapçığı.

Kitabu'l-Mecmu, bilinenin aksine Hamdan El-Hasibi tarafından değil Adanalı Süleyman Efendi tarafından 19. yüzyılda yazılan kitaptır. Her ne kadar Nusayriler'in kutsal kitabı olarak gösterilse de bilinenin aksine böyle bir şey yoktur. Adanalı Süleyman Efendi İmam olmak istemiş, o dönemdeki kıdemli Nusayriler buna karşı çıkmıştır. Çünkü Nusayrilik'te imam olmak için "imam Soyundan" olunması gerekmektedir. Buna karşı çıkan Adanalı Süleyman Efendi, Nusayriliği terk ederek bu kitabı yazmıştır. Daha sonra Hristiyan olan Adanalı Süleyman Efendi, bir tandır kazası sonucunda yanarak ölmüştür. Kitab-ul Mecmu ise Nusayriler'in kutsal kitabı olarak gösterilmiştir. Aksine Nusayrilik'te tek kutsal kitap Kur'an’dır.




Nusayrilik

Nusayrî inancı ya da Nusayrî Tarikâtı i'tikadı; Nusayrî i'tikadının asıl kurucusu ""Şeyh Bayrak"" nâmıyla ün salan ve Nusayrî mezhebinin ulûsu olarak addedilen, yaklaşık olarak 957/968 yılları arasında Halep'te vefât eden ""Hüseyin bin Hâmdân-ı Hasîbî"" () adındaki şâhıstır. Ghulat-i Şîʿa/İmamiye'den olduğu varsayılan Nusayriyye i'tikadında İsmailiyye, Dürzîlik, Hıristiyanlık ve Suriye'nin yerel inançlarının birleştiği düşünülmektedir. Nusayrîler'e göre sadece kendileri gerçek Ehl-i Beyt inancına sahiptir. On İki İmâmlar'ın sonuncusu olan Muhammed Mehdi'nin bu tarikâtın i'tikadındaki yeri belirsizdir. Bu nedenledir ki, Anadolu Alevîliği ile Câferiyye Şiîliği'nden i'tikadî yönden ayrılmaktadırlar.


Günümüzde, Nusayrî Tarîkatı'nın müntesipleri Nusayrî i'tikadına bağlı olan Nusayrîler'den müteşekkil olmakla beraber, her Nusayrî'nin bu tarikâta mensûp olduğunu kesin olarak söylemek ise pek mübalağalı bir iddia olur. Nusayrîler'in aralarında değişik mezheplerden olanlara da sıklıkla rastlamak mümkündür.



Dînin şekillendiricisi olarak ashabdan Selman-ı Farısi kabul edilir. Dîn, temelinin ne zaman ortaya çıktığı belli olmayan bir "sır" üzerine şekillenir. Arap alfabesindeki üç harfle simgelenen sır, genel halk tarafından dahi bilinmez. Bu sırrı bilmek için ermek, ""eve giden yola"" gitmek gerekir. Bu sırrın yanı sıra, ibadetde gizlilik içinde yapılır. Hatay bölgesinde eski çağda yaygın bir "sır dini" olan Mithras öğretisinden günümüze ulaştığı düşünülebilecek bir saklı öğreti üzerine inanç biçimlenmiştir.
Diğer birçok i'tikadî fırkada olduğu gibi Nusayrîlik de kendi arasında çeşitli fırkalara ayrılmıştır. Bunlar genel olarak dört kola ayrılmışlardır ki, bunlar; Haydarîyye, Şimalîyye "(veya Şemsiyye)" Kilazîyye "(veya Kameriyye)" ve Gaybîyye'dir. Ancak bunlar, esas itibarıyla, Şimalîyye ve Kilazîyye olmak üzere iki ana kol halinde yaygınlık kazanmışlardır.

Ali'nin bulunduğu yer konusunda üç gruba ayrılırlar. Hâydarîler'e göre ""Ali bin Ebâ Tâlib Merkedî'nin makâmı ûlvîyyesi"" göktedir. Güneş Muhammed Mustafa'yı, Ay da Selmân-ı Farisî'yi temsil eder. Şimâlîler'e göre iser Ali el-Mûrtezâ, Güneş’te mûkîmdir. Bu yüzden de bunlara ""Şemsîler"" de denilmektedir. Semadaki büyük yıldızlar da Nusayrîler'in ukkâli’nin ruhlarıdır. Bu nedenle Nusayrîler, Güneş’in doğuşu ve batışı zamanında Güneş’e ve yıldızlara hürmet gösterirler. Dualarında ihtiyaçlarını, görünen yıldızlar hürmetine en iyisinden isterler. İkinci kol olan Kilazilere göre ise Ali'nin yeri Ay'dır. Bu yüzden bunlara da ""Kamerîler"" ismi verilmektedir.

Nusayrî Tarikâtı'nın görüşleri incelendiğinde, inançlarının İslâm’dan kaynaklanmakla beraber tamamen bâtıni yorumlara dayandığı görülmektedir. Hatta görüşlerinde zaman zaman Hıristiyan kültürünün izleri görülebilir. Bu sebeple ibâdet anlayışları bakımından fırka temel İslâmî ibâdetleri, genel kabulden farklı olarak, kendi bâtıni anlayışlarına paralel biçimde te’vil eder.

Nusayrîler, namazlarını kılmak için bir camide toplanırlar. Burası, günümüz anlamıyla bir cami de olabilir, bir türbe de, hatta birinin evi dahi olabilir. "Namaz" Sünni ya da Şia anlayışındaki namazla ilgisizdir. Soyla babadan oğula geçen "şeyh"lerin önderliğinde erkeklerin toplanıp dua ettikleri bir törendir. Secde ve rükû gibi durumların da bulunduğu ""Nusayrî Namazı"" abdestsiz olarak icra edilmez. Tören şeklindeki cemaat halinde kılınacak namazlar için oldukça kapsamlı şehadet'le duş alarak hazırlanırlar. Kâbe'ye dönmek gibi bir şart da bulunmaz. Cemaat halinde kılınan namazlarda ise herkesin yüzü imama (şeyh') doğrudur. "Namaz" için camide toplanma şartı da yoktur. Namaz kılınacak yer bir ev ya da temiz olan herhangi bir yer olabilir. Namaz şekillerle değil, sadece dua ile kılınır gibi anlamları da Kur'an'dan çıkarılmıştır.

Bu fırkaya göre ibadetleri başında ""bâtınî namaz"" yahut kısaca ""namaz"" adı verilen ibadet gelmektedir. Bu da ferdi ve kolektif olarak iki şekilde yerine getirilir. Namaz; Ali'ye açılan bir kapı ve kalbin niyazı anlamında anlaşıldığından, özel bir mekâna, camiye ihtiyaç duyulmadığı gibi, herhangi bir tarafa yönelme yahut özel bir duruş da söz konusu değildir. Namaz sesle yapılan bir ibadet olup, sadece duadır. Namazın başında ""Ali, Muhammed ve Selman'ı yüceltiriz."" demek, namazı eda etmek olarak anlaşılır. Ayrıca Ali, Hasan, Hüseyin bin Ali ve Fatır "(Fatıma)" isimlerini anmak da beş vakit namaz sayılır. Namazın temel şartları beş seçkini "(Muhammed, Fatır "(Fatıma)," Hasan, Hüseyin ve Muhassin)" bilmek, dua esnasında gülmemek ve konuşmamak, Abbasi rengi olduğu için siyah takke giymemek, gizliliğe riayet etmek ve namazı ""Ey yüce, büyük ve arıların efendisi Ali, bize merhamet et."" diyerek bitirmektir. Namazın sayısı yine beştir ve beş masuma tahsis edilmiştir. Namazda Mekke'ye dönmek şart değildir. Öğleye kadar Güneş’in doğuş yönüne, öğleden sonra ise batıya doğru yönelinir. Bu namazın kılınması, mahiyet itibarıyla, Kur'an-ı Kerim'