ilm oyuncusu. En bilinen rolleri Aşk ve Gurur'daki Mr. Wickham, Çizgili Pijamalı Çocuk'taki Teğmen Kotler ve Genç Victoria'daki Prens Albert rolleridir.





Nereid

Denizci Nereus ve Doris'in 50 kızına verilen isimdir. Su altı perileri olarak da isimlendirilen Nereidler denizlerin altındaki gümüş mağaralarda yaşamaktadırlar. İyi yüreklidirler ve denizde zora düşen herkese yardım ederler. Nereidlerden mitlerde en çok Thetis (Suyun Tanrıçası ve Aşil'in annesi) ve Amphitrite'nın (Deniz Dibi Tanrıçası ve Poseidon'un Eşi) isimleri geçmektedir.




Hidrojenozom

Hidrojenozom, bazı Sillier, tek hücreli bir parazit olan Trikomonas ve küçük kap mantarları Kitridlerde (Chytridiomycota) görülen ve mitokondrinin yerini alan bir organel olup anaerobik koşullarda hayatta kalmayı sağlar. Yaklaşık 1 µm büyüklükte olan organel ilk olarak 1973 yılında tanımlanmıştır.

Hidrogenozomlar muhtemelen tek bir mitokondriden türemişlerdir ve neredeyse her durumda genomlarını yitirmişlerdir. Sillilerin sadece "Nyctotherus ovalis" türünün hidrogenozomlarında küçük bir genom mevcut kalmıştır. Bu nedenle, mitokondriden hidrogenozoma olan evrimde bir ara geçiş formu (kayıp halka) oluşturur. Her iki organel birbirleriyle benzerlik gösterip ortak özelliklere sahiptir. Her ikisi de iki zarla kuşatılmış olup Adenozin trifosfat (ATP) üretirler ve birçok kopyalarda meydana gelirler. Bunun yanında hücre döngüsü boyunca senkronizasyon olmadan bölünürler.





Allopatrik türleşme

Allopatrik türleşme "(Antik Yunanca: "allos": diğer + "patrida": vatan, yurt)" veya coğrafi türleşme (ayrıyurtlu türleşme); aynı türün biyolojik popülasyonu, dağ oluşumu gibi coğrafi veya göç gibi sosyal değişimlere bağlı olarak yalıtıldığında meydana gelen evrilmedir. Türleşmede ve yeni türlerin ortaya çıkmasında oldukça önemli bir faktördür. Yalıtılan popülasyon genotipik ve/veya fenotipik başkalaşım geçirir. Farklı seçilimsel baskılara, genetik sürüklenmeye ve mutasyonlara maruz kalırlar.

Ayrı kalan popülasyonlar, zaman içerisinde tamamen farklı karakteristiklere evrimleşebilirler. Coğrafi engeller, yani yalıtım, zaman içerisinde ortadan kalktığı takdirde; gruplar farklı türler meydana getirmişse, iki popülasyonun üyeleri birbirleriyle eşleşmeyi başaramayabilirler. Charles Darwin'in isponozlarında gözlediği gibi adaptif radyasyon, ada popülasyonlarındaki allopatrik türleşmenin bir örneğidir.




Amniyot

Amniyotlar (Amniota), bir Tetrapod grubu (bel kemiğine sahip dört üyeli hayvanlar) olup kara hayatına uyum sağlamış yumurtalara sahiptir. Amniyotlar, Synapsidler (memeliler ile soyları tükenen diğer akrabaları) ve Sauropsidaların (sürüngenler ve kuşlar) yanı sıra fosil atalarını da içerir. Gerek yumurta olarak dışarıya bırakılan gerekse vücut içinde oovivipar olarak gelişen amniyot embriyolar çok geniş ve kapsamlı membranlar tarafından desteklenerek korunur. İnsanların da dahil olduğu eteneli memelilerde bu membranlar, fetusu saran bir amniyon kesesi içerirler. Embriyonu kaplayan bu membranlar ile larva aşamalarının bulunmayışı amniyotları dört üyeli Tetrapodlardan ayırır.

"Casineria" gibi "esas amniyotlar" olarak anılan ve küçük kertenkelelere benzeyen ilk amniyotlar, yaklaşık 340 milyon yıl önce Karbonifer döneminde iki yaşamlı Reptiliomorflardan evrilmiştir. Sert kabuklar geliştirmiş olan yumurtalar su dışında kurumadan hayatta kalabildiklerinden bu amniyotların kuru yaşam ortamları içeren karalarda yayılabilmesine olanak vermiştir. Yumurtalar aynı zamanda geçirgen bir yapıya sahip olup soluyabiliyor ve atıklarla başa çıkabiliyor, böylece bu durum yumurtaların ve amniyotların daha büyük formlara dönüşmelerine imkan tanıyordu. Amniyotlar bu özellikleri yüzünden dünya genelinde karalara yayılarak egemen omurgalı türü olmuştur.

Amniyotlar, günümüz modern amfibiyenlerin soy çizgisinden evrilmemiş, bilakis hala sularda larva geliştiren ve Reptiliomorpha olarak adlandırılan bir gruptan evrilmişlerdir.

İlk amniyotlar, üst Karbonifer devrine ait küçük kertenkele benzeri Hylonomus ve Paleothyris isimli canlılar olup daha sonra, Anapsida, Synapsida ve Diapsida olarak üç gruba ayrılmışlardır.





Peter Högl

Peter Högl (d. 19 Ağustos 1897 – ö. 2 Mayıs 1945), İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda Berlin'de Führerbunker'de görev yapan SS-Obersturmbannführer (Yarbay) rütbeli bir Alman subayıydı.

Bavyera'da Dingolfing yakınlarında doğdu. Değirmencilik yaptı. Okuldan ayrıldı sonra, 1916 yılında 16. Bavyera Piyade Alayına katıldı ve Astsubay olarak görev yaptı. I. Dünya Savaşı'nda aktif hizmet gördü ve "Unteroffizier" rütbesine ulaştı. 1919 yılında ordudan ayrıldı ve Polis Teşkilatına geçti. 1932 yılında kriminal polisliğe transfer olarak Bavyera polisine katıldı.

1933 yılında SS'e katıldı Adolf Hitler'i koruyan birliğin bir üyesi oldu ve 1934 yılında Nazi Partisi'ne ve SS'e alındı. SS'te SS-Obersturmführer (Teğmen) rütbesini aldı. Nisan 1935'ten itibaren Reichssicherheitsdienst (Reich Güvenlik Servisi)'de Johann Rattenhuber'in yardımcısı oldu ve Bölüm 1 (Hitler'in kişisel korunmasından sorumlu) Başkanı olarak atandı.

1944'te kriminal polis komiseri ve Obersturmbannführer oldu.

Ocak 1945 yılından başlayarak Berlin'in merkezindeki Reich Başbakanlığının bahçe altında bulunan Führerbunker'de zamanını geçirdi.

28 Nisan 1945 tarihinde, Heinrich Himmler'in, İsveçli Kont Folke Bernadotte aracılığıyla Batılı Müttefiklere teslim olma müzakere başladığını keşfetti. Berlin'de Himmler'in irtibat subayı SS-Gruppenführer Hermann Fegelein'ı derhal bulmak için görevlendirildi. Fegelein'ı Macar metresi ile Berlin'den İsveç ya da İsviçre'ye kaçmaya hazırlanırken evinde yakaladı. Fegelein biraz nakit para ve sahte pasaport ile sivil elbiselerini giymişti.

2 Mayıs 1945 tarihinde gece yarısından sonra Weidendammer Köprüsü'nden geçerken kafasından yaralandı ve aldığı yaralarından dolayı öldü.




Habib Bektaş

Habib Bektaş (d.1. Mart 1951, Salihli, Türkiye), Türkiye ve Almanya’da yaşayan Türk kökenli bir yazardır.

Habib Bektaş 1972 yılında Almanya’ya göç edip Nürnberg yakınlarındaki Erlangen şehrine yerleşti. 1978 yılında, orada tanıştığı eşi Müjgân’la evlendi.
Değişik işlerde çalıştıktan sonra 1978 yılında eşi ile 1986 yılına kadar beraber çalıştırdıkları bir lokanta açtılar. 1986’dan 1991 yılına kadar Bektaş Nürnberg’deki MUDRA’da sosyal görevli olarak madde bağımlılarına danışmanlık yaptı.
1989’dan 2011 yılına kadar eşiyle birlikte çalıştırdıkları Erlangen’deki Theatercafê’de sanatçılara ve sanat meraklılarına ev sahipliği yaptı. 
Bektaş, 2011 yılından bu yana eşiyle birlikte Erlangen ve Salihli’de yaşamakta. Alman politikacıların söylediklerinin aksine bunun bir “kazanım, zenginlik olduğunu” vurgulamakta. 
Bektaş’ın Almanya’da yaşayan bir oğlu (1979) ile bir kızı (1983) var.

Bektaş’ın ilk şiirleri gençlik yıllarında Türkiye’deki edebiyat dergilerinde yayınlanmıştır. Bektaş’ın, şiir, roman, hikâye ve tiyatro oyunlarını kapsayan eserleri, ağırlıklı olarak Türkiye’de ve Almanya’da yayınlanıyor. Bazı yapıtları çevirilip Yünanistan’da ve Brezilya’da yayınlanmıştır. Almanya’daki ilk yayınları şiir ve öykü kitabı „Belagerung des Lebens“ (1982) ve şiir kitabı „Ohne dich ist jede Stadt eine Wüste“dir (1984). Zamanla daha kapsamlı hikâyeler, romanlar, tiyatro oyunları ve çocuk kitapları yayınlanmıştır. 
„Gölge kokusu“ romanı 1999 yılında „Eylül fırtınası“ adı altında Atıf Yılmaz tarafından sinemaya uyarlanmıştır. Bazı hikâyeleri Almanya‘da radyo oyunu olarak uyarlanmış ve yayımlanmıştır. Tiyatro dalında da eserler vermiş, bazı oyunları Türkiye Devlet Tiyatroları repratuvarına alınmış, oynanmıştır. Bunun ötesinde Habib Bektaş Evrensel ve Yeni Hayat gazetelerinde köşe yazarı olarak çalışmıştır.

Bektaş 2005 yılında Yüksel Pazarkaya ile birlikte Almanya’da Sardes Yayınevini kurmuştur. 2009 yılına kadar faaliyet gösteren yayınevi, proğramında Haldun Taner, Gülten Akın, Necati Tosuner, Semih Poroy gibi çağdaş Türk yazarlarının / sanatcılarının eserlerini Almanya’da yayınlamıştır.


Şiir 

Düzyazı

Çocuk kitapları

Sahne eserleri





1723-1727 Osmanlı-İran Savaşı

1723-1727 Osmanlı-İran Savaşı, Osmanlı İmparatorluğu ile çöküş devrine girmiş olan İran'daki Safevî Devleti arasında 18. yüzyıl'da Batı İran ve Kafkaslar'da yapılmış olan bir dizi savaştır.

Lâle Devri, her ne kadar bir barış devri olarak gözükmekte ise de bu devirde İran’da hüküm süren Safevî Devleti ile girilen savaşlar buna bir istisna olarak kabul edilmektedir. Özellikle Avrupa’da kaybedilen toprakların geri alınamamış olması Osmanlı Devleti’nin gözünü karışık bir durumda bulunan İran’a çevirdi. Osmanlılar’ın gözünü İran’a çevirmesinin en büyük nedenlerinden birisi de Şiîliğin bu devletin resmi ideolojisi olmasından dolayıdır. Ayrıca bu dönemde İran’daki Şah I. Hüseyin yönetimi İran’da Şiî olmayanlara karşı baskı uygulamaktaydı. İran’da yaşayan Sünni Müslümanlar, Şah Hüseyin yönetiminden memnun değildiler ve Osmanlı padişahı III. Ahmet’e mektup yazarak Osmanlılardan yardım istemişlerdi.
Pasarofça Antlaşmasıyla Avrupa’da kaybettiği toprakları İran ile yapacağı bir savaş ile telafi etmeyi bu dönemde iyice benimseyen Osmanlı Devleti, bu nedenle Dürri Ahmet Efendi’yi de İran’ın iç durumunu öğrenmesi için bu ülkeye gönderdi. Bu görev için İran’a giden Dürri Ahmet Efendi, İstanbul’a geri döndüğünde İran’ın karışık durumunu ve Safevî Hanedanını doğudan tehdit eden Mir Üveysoğlu Mahmud Han hakkındaki raporunu sadrazam ve padişaha sundu.
Bu sırada Şirvan Han’ı Davud Han, Şiîlerin ve Rusların tazyikine uğradığını belirterek Osmanlılara sığındı ve Osmanlı Devleti’nin Davud Han’ı büyük bir salahiyet ile han tayin etmesi de Rusları son derece zor bir durumda bıraktı. Hem Osmanlılar hem de Ruslar Hazar Denizi’nin batı sahillerini ele geçirmek isteyince iki taraf Kafkaslar’da karşı karşıya geldi. Fakat Rusların erken davranıp Bakü’yü işgal etmesi sonucu savaş tehlikesi atlatıldı ve bunun üzerine Osmanlılar, Şirvan Sünnilerini himaye etmek amacı ile bu sefer de İran’ın iç işlerine karıştılar.

Osmanlı İmparatorluğu, bütün bu gelişmeler üzerine İran-Safevî Devl