kulübüdür. Scottish Premiership'nde mücadele etmektedir. Kulüp Dundee şehrindedir. Maçlarını Dens Park stadyumunda oynamaktadır.



"24 Ağustos 2012 itibarıyla"





Paula Ivan

Paula Ivan (d. 20 Temmuz 1963; Horești, Fălești; evlenmeden önceki adı Paula Ionescu), Rumen eski atlet. Orta ve uzun mesafe koşularında yarışan atlet, 1988 Yaz Olimpiyatları'ndaki 1500 metre etkinliğinde 3:53,96 saniyelik derecesiyle altın madalya kazanmasının yanı sıra Olimpiyat rekorunun da son sahibi olmuştur.





Teredo tünelleme

Teredo [1] ; yönlendirici ile istemci arasında kurulan bir tüneli kullanan IPv6 Geçiş Yöntemi'dir. Bu yöntemin 6to4 ve ISATAP yöntemlerinin kullanılamadığı senaryolarda son çare olarak kullanılması önerilmektedir. Teredo yönteminin temel amacı NAT veya güvenlik duvarı arkasında kalan istemcilerin IPv6 ağına bağlanmalarını sağlamaktır.

Önemli: Teredo arayüzü Windows 7 işletim sisteminde otomatik olarak ayarlanmakta ve çalıştırılmaktadır. Sanal IPv4 adresine sahip bir Windows 7 istemcide Teredo arayüzü otomatik aktif hale gelmekte ve istemci IPv6 ağına bağlanmaya hazır hale gelmektedir.

Teredo adres yapısında ilk 32 bit Teredo öneki ( 2001::/32 ) olarak belirlenmiştir. İkinci 32 bitlik bölümde Teredo sunucu IPv4 adresinin onaltılık tabanda gösterimi yer almaktadır. 16bitlik bayraklar bölümü adres tipini ve NAT yapısını belirtmektedir. Son 48 bit istemciye ulaşacak olan NAT cihazının global IPv4 bilgisini ve istemcinin dinlediği Teredo portuna ulaşacak NAT cihazı portu bilgisini içermektedir. Port bilgisi içeren 16 bitlik bölüm, NAT cihazı port numarasının bitlerinin ters çevrilmiş halidir. Benzer şekilde son 32 bitlik bölüm de NAT cihazının global IPv4 adresinin bitlerinin ters çevrilmiş halidir. Teredo istemci üzerinde, kullanılacak Teredo sunucunun adresini tanımlanır ve Teredo istemci IPv6 adresi almak için tanımlanmış Teredo sunucuyu kullanır. Tablo 1 ‘de bu adres yapısına bir örnek verilmiştir.

NOT: NAT cihazının IPv4 adresi ve port numarası, Teredo nakledicinin, istemcinin hangi NAT cihazının arkasında olduğunu bilmesi için IPv6 adresine gömülmüştür. Ancak bazı NAT cihazları paketin UDP verisi içinde geçen tüm NAT cihazı global IPv4 adreslerini, istemcinin yerel IP adresi ile otomatik olarak değiştirmektedir (SIP veya H.323). Bu şekilde bir değiştirme ile nakledici, NAT cihazının global IPv4 adresine erişemeyecektir. Bu kaybı engellemek için global IPv4 adresi ve port numarası IPv6 adresi içine gömülürken bitleri ters çevrilmektedir.

Teredo geçiş yönteminde Teredo sunucu, Teredo istemci ve Teredo nakledici olmak üzere 3 bileşen bulunmaktadır. Tünel, Teredo nakledici ile Teredo istemci arasında kurulmaktadır. Bu yöntemde IPv6 paketi, IPv4 UDP paketine sarmalanarak gönderilmektedir. Bu sayede NAT veya güvenlik duvarı arkasında kalan istemciler de bu tünelleme yöntemi ile IPv6 ağına bağlanabilmektedir.

Teredo nakledici, Teredo istemci ile IPv6 ucu arasındaki bağlantıyı sağlamaktadır. Teredo nakledici IPv6 yönlendirme protokollerini kullanarak Teredo önekini ( 2001::/32 ) IPv6 ağına duyurur. 2001::/32 ağına gelen trafiği tünelleyerek ilgili Teredo istemcisine (önce ilişkili Teredo sunucu ile iletişim kurarak) gönderir.

Teredo sunucu, kendisi ile ilişkilendirilmiş Teredo istemcisinin NAT arkasında olup olmadığını, eğer NAT arkasında ise hangi yapıda bir NAT arkasında olduğunu tespit eder. Buna göre istemciye, içinde kendi IPv4 adresi, NAT cihazının IPv4 adresi ve port bilgisinin olduğu bir adres atar. NAT ve/veya ateş duvarı arkasındaki istemci ile Teredo nakledici arasındaki iletişimin başlamasını da istemciyi durumdan haberdar ederek sağlar. Aynı zamanda istemciye belirli aralıklarla UDP paketi göndererek kendisine bağlı istemciler ile iletişiminin devam ettiğini doğrular.
Ağ yöneticileri, kendi ağlarına Teredo sunucularını kurabilirler. Bunun avantajı Teredo istemcileri her IPv6 bağlantısı gerçekleştirdiğinde ağ dışında başka bir Teredo sunucusunun haberdar edilmemesidir. Dezavantajı ise ağdaki tüm Teredo istemcilere, Teredo sunucu ayarının yapılması gerekliliğidir.

Teredo istemci, NAT ve/veya güvenlik duvarı arkasında yer alan, global IPv4 bağlantısı bulunmayan bir cihazdır. Teredo istemcinin IPv6 ağına bağlanırken kullanacağı Teredo sunucu ayarlanmalıdır. Teredo istemci, Teredo sunucudan gelen IPv6 adresini kullanarak Teredo nakledici üzerinden IPv6 ağına bağlanır.





Can

Can (literal anlamı ile "yaşam", "hayat", "ömür") şu anlamlara gelebilir:














Yunan Direnişi

Yunan Direnişi (Yunanca: Εθνική Αντίσταση), II. Dünya Savaşı sırasında 1941-44 yılları arasında Mihver Devletleri işgali altında bulunan Yunanistan’da işgale karşı faaliyet gösteren silahlı ve silahsız farklı siyasi görüşlere sahip grupları içeren terimdir. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden az önce Almanların ülkeden atılmasının ardından direnişin farklı unsurları iktidarı almak için birbirleriyle mücadeleye girişmiş ve sonunda Yunan İç Savaşı patlak vermiştir.

Yunanistan'daki direniş hareketleri ülkenin Alman işgaline uğramasıyla başlamıştır. 1940 yılında Arnavutluk üzerinden başlatılmaya çalışılan İtalya Krallığı işgal girişimi Yunan Ordusu tarafından püskürtülmüştü. Alman işgali sırasında önce Atina sonra da Girit'in düşmesinden sonra kral II. George ve hükümeti Mısır'a kaçarak sürgünde hükümet kurarlar. Bu hükümet Sovyetler Birliği hariç diğer Müttefik Devletler tarafından tanınır. Yunan hükümeti işgal öncesinde de kralın diktatörlüğe varan uygulamaları yüzünden sol siyasi parti ve gruplarca tanınmaz. Bu gruplar hükümetin köklerini Yannis Metaksas diktatörlüğüne götürürler. Almanlar işgal edilen Yunan topraklarında hemen bir işbirlikçi hükümet kurarlar. Yorgos Çolakoğlu başkanlığında kukla hükümet kurulur. Bu hükümet hem Alman ve İtalyan silahlı kuvvetlerine dayandığı, hem de bu ülkelerin istekleri gereğince Yunan topraklarını Bulgaristan'a verdiği için kamuoyu tarafından benimsenmez. Hükümet ve işgalci kuvvetler 1942-42 kışındaki açlık salgınını engelleyemeyip kitlesel ölümlerle karşılaşınca daha da gözden düşer.

Belgelenememiş olsa da yaygın kanıya göre Yunan Direnişi Evzon Konstantinos Koukidis trafından gerçekleştirilse de kanıtlanabilen ilk direniş eylemi 30 Mayıs 1941 gecesi gerçekleşmiştir. İki genç öğrenci Apostolos Santas ve Manolis Glezos Akropolis'de göndere çekilen gamalı haçı indirirler.

Geniş çaplı ilk direniş hareketleri kuzey bölgelerinde Bulgaristan Krallığına terk edilen topraklarda başlar. Bulgar işgali altında kalan Drama'da ilk kitlesel ayaklanma yaşanır. Bulgarların asimilasyon politikalarına karşı 28-29 Eylül 1941 gecesi silahlı olarak ayaklanan halkın isyanı düzenli Bulgar Ordusu tarafından kolaylıkla bastırılacak, olayların sonunda 3 bin kişi idam edilecektir. Benzer olayların yaşandığı Yunan kasabaları Doxato (Yunanca: Δοξάτοve) ve Choristi (Yunanca: Χωριστή) günümüzde kahraman şehirler olarak bilinir.

İlk silahlı gerilla/partizan tarzı direniş ise Makedonya dağlarında 1941'in ekim ayında başlar. Silahlı grupların teslim alınamamasıyla beraber Almanlar bölgedeki sivil halka karşı gerillalara destek verdikleri gerekçesiyle katliamlar düzenlemiştir.

Genel olarak kabul gören bir hükümetin olmaması ve işgal öncesi iktidarı elinde bulunduran sınıfların hareketsizliği ülkede siyasi bir boşluk yaratmıştır. Yunan halkı bir bekleyiş içinde olmuş, bazı subaylar Almanlarla savaşmak üzere İngiltere kontrolündeki Orta Doğu topraklarına geçmiştir. Geride kalanlar çok sayıda farklı gruplar halinde örgütlenerek direnişe başlamıştır.

İlk büyük çaplı direniş Ulusal Kurtuluş Cephesi (EAM] tarafından örgütlenir. Siyasi bir hareket olarak ortaya çıkan ve 1944 yılına gelindiğinde 1,8 milyon üyeye sahip olan örgüt başta Yunanistan Komünist Partisi olmak üzere çok sayıda küçük sol parti tarafından kurulur. Geleneksel siyasi partiler bu örgüte katılmayı tercih etmeyecek ve kendi direniş örgütlerini kuracaklardır.

16 Şubat 1942 tarihinde EAM başarılı bir silahlı direniş örgütlemesi için komünist lider Thanasis Claras (sonraları Aris Velouchiotis olarak tanınacaktır) ile temasa geçer. Andarte olarak anılan ilk gerilla birlikleri EAM'ın silahlı kolu Yunan Halkının Kurtuluş Ordusu (ELAS) olarak İtalyan, Alman ve işbirlikçi Yunan birliklerine karşı muharebelere girmeye başlar.

Sonradan kurulan bir diğer direniş örgütü de Venizelosçu Ulusal Cumhuriyetçi Yunan Birliği (EDES) olur. Eski bir subay olan Albay Napoleon Zervas tarafından kurulan örgüt simgesel lider olarak sürgündeki cumhuriyetçi lider Nikolaos Plastiras'a bağlılık bildirir. 1941 yılında kurulsa da 1942 yılına kadar silahlı bir eylemde bulunmaz.

Yunanistan dağlık bir bölgede bulunur. Özellikle de Osmanlı İmparatorluğu döneminde Yunan İsyanı ve bağımsızlık mücadelesi kapsamında dağlarda direniş geleneği kuvvetlidir. Alman işgali sırasında özellikle kırsal bölgelerdeki ulaşım zorluğu ve merkezi yönetim boşluğu sebebiyle buralarda denetim yavaş yavaş direnişin eline geçmeye başlar. Güçlenen ve büyüyen direniş örgütleri merkezi hükümetin çok ötesinde yaygınlığa ve denetime sahip olur.

1942 Şubat ayına girildiğinde artık Yunanistan Komünist Partisi'nin öncülüğünü yaptığı ELAS Yunanistan'ın orta bölümlerinde Aris Velouchiotis yönetiminde faaliyet halindedir. İzleyen yaz aylarında eski Albay Napoleon Zervas da EDES'in silahlı kolu olarak Yunan Ulusal Gerilla Gruplarının (EOEA) kurulduğunu ilan eder. Albay Dimitrios Psarros öncülüğünde kurulan Ulusal ve Sosyal Bağımsızlık EKKA adlı örgütün silahlı kolu 5/42 Evzon Alayı Giona Dağı bölgesinde etkili olur.

1942 yılı yazına kadar işgal kuvvetleri kurulma aşamasında olan silahlı direniş tarafından rahatsız edilmemiştir. Hatta özellikle kırsal bölgeleri denetimlerinde tutan İtalyanlar durumun normale döndüğüne dair raporlar vermiştir. Ancak dalga dalga büyüyen ve güçlenen direniş (özellikle EAM/ELAS) yerel jandarma karakollarına saldırmaya, köylere açıktan giderek direnişe katılma çağrıları yapmaya başlar. Küçük yerleşim yerlerine yönelik şiddetli İtalyan ve Alman baskıları ise yerel halkın dağa çıkıp direniş