Mürettebattan 250 kişi yaşamını yitirmiştir. Parthfinder, bir denizaltının kullandığı otomatik tahrikli bir torpidoyla batırılan ilk gemidir. U-21, ikinci kez gemi batıran bir denizaltıdır ve bunu başarıp da durumdan başarıyla sıyrılabilen ilk denizaltıdır. "U-21" aynı zamanda İrlanda Denizi'nde seyir yapan ilk U-bot olarak kayıtlara girmiştir. 15 Ocak 1915 tarihinde Walney Adası'nda bir zeplin hangarına top ateşi açmıştır. Ancak sahildeki bataryaların ateş açması üzerine denizaltı çekilmişti.

U-21'ün 1914 yılının geri kalan bölümünde bu sularda batırdığı iki İngiliz gemisi daha vardır. Bir nakliye gemisi olan 718 tonluk Malachite 23 Kasım'da, 1.366 tonluk bir kömür gemisi olan Primo 26 Kasım'da torpillenmiştir.
Amiral Wilhelm Souchon aracılığıyla Almanya'dan 1915 yılı Mart ayında denizaltı talep edilmiştir. Bu talep kabul edildi ve Alman Akdeniz Denizaltı Tümeni'nin bir alt teşkili olarak İstanbul'da bir denizaltı filotillasının İstanbul Filotillası olarak oluşturulmasına karar verildi. Ancak o tarihlerde Atlantik'ten, Cebelitarık'tan ve Akdeniz'den bir denizaltı geçirilerek Kuzey Ege'ye gönderilmesi olanaksız görülüyordu. Tek yolu demiryoluyla Adriyatik Denizi'ne göndermek olarak düşünülüyordu. Bu şekilde de güçlü bir denizaltı değil ancak küçük denizaltılar gönderilebilirdi. Ancak Hersing, denizaltısıyla Cebelitarık Boğazı'nı ve Akdeniz'i geçerek Ege Denizi'ne ulaşılabilelceği görüşündedir ve üst makamları bu işi denemesine izin verilmesi konusunda ikna etmiştir.

Bunun üzerine "U-21" Akdeniz'de görevlendirilmiş, 25 Nisan 1915'de Almanya'dan yola çıkmıştır. Akdeniz'e girmek, "U-21" için bir başka ün sağlar, bunu yapan ilk U-Bottur. Bu uzun yolculukta bir şekilde yakıt ikmali gerekiyordu. Denizaltının yakıt ikmalinin denizde yapılması gerekmektedir. Bunun için İspanya açıklarında, Almanya'nın Madrid büyükelçisi tarafından ayarlanan bir tankerden yakıt ikmali yapmıştır. Denizde yakıt ikmali yapılan ilk denizaltıdır. Akdeniz'e girmiş, Sicilya kıyılarında bir Fransız muhribinden sıyrılmayı başarmış, müttefik Karadağ'ın Adriyatik limanı Cattora'da birkaç gün mola verdikten sonra 25 Mayıs günü Semadirek Adası açıklarına, tam da İtilaf kuvvetlerinin Gelibolu Yarımadası'na çıkarma yaptıkları günün bir ay sonrasında intikal etmişti.

Bu iki olay üzerine İngiliz Deniz Bakanlığı muhripten büyük tüm savaş gemilerini, Gelibolu Osmanlı mevzilerini ateş altına alma görevinden çekerek Mondros Limanı'nda tutmaya karar verdi. Ek olarak, Alman denizaltı faaliyetlerine karşı da çeşitli önlemler alındı. Bu önlemlerin sonucunda sonraki yedi ay boyunca Alman denizaltıları Çanakkale Boğazı dışında sadece bir nakliye gemisi batırabildi. Yine de Gelibolu Yarımadası'ndaki İtilaf Devletleri kuvvetleri, çıkarmanın henüz birinci ayı sonundan itibaren bu güçlü deniz toplarının desteğinden mahrum kalmışlardı.

U-Botlar tarafından I. Dünya Savaşı yıllarında batırılan ya da hasara uğratılan 10 bin tonun üzerindeki gemiler listesinde, Triumph ve Majestic de yer almıştır. Gerek "U-221"in, gerek Hersing'in bu dönemdeki kariyeri içinde bu listeye giren sadece bu iki gemidir. Bu iki savaş gemisini torpillemekle Hersing, I. Dünya Savaşı'nda en üstün Alman madalyası olan Pour le Mérite nişanı almıştır.

Daha sonra Çanakkale Boğazı'nı geçen U-21 5 Haziran 1915'de İstanbul'a ulaşmış İstanbul Filotilla'sına katılmıştır.

İstanbul Filotillası'ndaki görevi içinde U-21'in batırdığı son gemi mühimmat taşıyan 5.601 tonluk Fransız nakliye gemisi "Carthage", 4 Temmuz 1915 günü torpillenerek batırıldı. Bu sırada U-21 aldığı emir üzerine Pola Filotillası'na katılmak üzere Adriyatik'e gitmektedir.

Alfred von Tirpitz anılarında, "U-21"in İstanbul Filotillası'na gönderilmesinde, savaşın gidişatını belirgin bir biçimde etkileyeceği umudu olduğunu yazmaktadır. Triumph ve Majestic'in torpillenmesinden itibaren Birleşik Filo komutanı John de Robeck'in tüm büyük gemileri Mondros Limanı'na çekmesi. Gelibolu'daki kara unsurlarının güçlü donanma topçusunca desteklenmesine, kısmen de olsa bir son vermek olmuştur. Büyük gemileri geri çekmek, "U-21"in tek başına doğurduğu bir sonuç olarak, Amiral de Robeck'in "taktiklerini revize etmek zorunda bırakılması" anlamına gelmektedir.

Pola Filotillası'ndaki görevini bu bölgeye harekete geçtiği 4 Mart 1915 tarihinden 3 Mart 1917'ye kadar sürmüş, 4 Mart'ta Kuzey Denizi'ndeki Açık Deniz Filosu'nda görevlendirilmiştir.

Pola Filotillası emrinde Akdeniz'de görev yapmaya başladıktan sonra 8 Şubat 1916 tarihinde Beyrut'un 15 mil batısında 4.750 tonluk Fransız zırhlı kruvazörü Amiral Charne torpillenerek batırıldı. Bu görev sırasında U-21, Avustruya-Macaristan İmparatorluğu Donanması'nda U-36 olarak görünüyordu. Geminin batmasıyla 426 kişi yaşamını yitirdi. Enkazdan yüzer bir takım parçalar üzerinde hayatta kalan 13 kişi 5-6 gün sonra kurtarılmıştır. 31 Ekim'de ise Yokohama'dan Londra'ya karma bir kargo taşıyan İngiliz nakliye gemisi 5.838 tonluk Glenlogan torpillenmiştir.

Akdeniz'deki karakol görevleri sırasında esas olarak İngiltere'ye malzeme taşıyan nakliye gemilerine saldıran "U-21", Kuzey Denizi'ndeki görev süresince görece daha az gemiye saldırma olanağı bulabilmiştir. En büyüyü 3.057 ton olan Theodore Willam olan sekiz buharlı – yelkenli nakliye gemisi batırılmıştır.

"U-21", I. Dünya Savaşı boyunca sürdürdüğü görevlerde toplam 113.580 tonda 40 gemiyi batırmış, toplam 8.918 tonda iki gemiye hasar vermiştir. Hasar verdiği gemiler Menado (Hollanda) ve Benalder (İngiliz) nakliye gemileridir. Batırılan gemilerden sadece üçü, ama güçlü, savaş gemisidir.






Heino von Heimburg

Heino von Heimburg, (d. 24 Ekim 1889 - ö. Ekim 1945) I. Dünya Savaşı sırasında Alman İmparatorluğu Donanması'nda (Kaiserliche Marine) U-Bot komutanı olarak görev yapmış olan bir deniz subayıdır. II. Dünya Savaşı'nda ise Nazi Almanyası Donanması'nda (Kriegsmarine) Koramiral olarak görev yapmıştır.

I. ve II. Dünya Savaşı'nda komuta görevi üstlendiği u-botlar aşağıda döküm olarak verilmişltir.

İlk denizaltı komutanlığını UB-14'de almıştır. Bu göreve 25 Mart 1915 tarihinde atandı. Kısa süre sonra 4 Haziran 1915 tarihinde UB-15'in komutasına atanmıştır. Ancak bu denizaltıda kısa bir süre 17 Haziran'a kadar görev yaptı. İlk başarısı Kuzey Adriyatik'de İtalya kıyılarındaki Cavallino-Treporti açıklarında 10 Haziran 1915 günü İtalyan denizaltısı Medusa'yı batırmasıydı. Bir hafta sonra, 17 Haziran'da mürettebatıyla birlikte yeniden UB-14'ü devraldılar. UB-14 bu sırada Alman Pola Filotillası'nda görev yapmaktadır. Heimburg, 7 Temmuz 1915 sabahı, bir cebri keşif görevinden dönen İtalyan zırhlı kruvazörü Amalfi'ye Venedik'in yaklaşık 20 deniz mili açığında torpido saldırısına girişmiştir. Amalfi kısa süre içinde mürettebatından 67 kişiyle birlikte batmıştır.

Bu arada Almanya, Osmanlı İmparatorluğu'nun talebine de dayanarak İstanbul'da bir U-bot filotillası teşkil etmeye karar vermişti. Bu filotilla için Pula'daki Pola Filotillası'na demiryoluyla gönderilmiş olan denizaltılar bir kısım küçük çaplı denizaltı yeni oluşturulan İstanbul Filotillası'na aktarılmış, bazı denizaltılar da bu filotilladan sevk edilmişti. Bu çerçevede UB-14 de İstanbul Filotillası'na katılma emri almıştır.

Ancak bu tarihlerde hiçbir denizaltının harekat menzili bu mesafeyi, yakıt ikmali yapmadan geçmeye elverişli değildi. Yakıt ikmali yapabileceği, tek müttefik limanı ise Bodrum Limanı'dır. Ne var ki buraya bile yakıt ikmali yapmadan ulaşma olanağı olmadığından, Adriyatik çıkışına kadar bir destroyerin yedeğinde çekilmiştir. U-14, Bodrum Limanı'nda sadece yakıt ikmali yapamadı, yolculuğu sırasında ortaya çıkan arıza nedeniyle İstanbul'dan gönderilen teknik ekibi beklemek zorunda kaldı

Onarımın yapılmasından sonra 13 Ağustos 1915 günü İstanbul için Liman'dan ayrıldı Kısa bir süre sonra İstanköy açıklarında Royal Edward yolcu gemisi tespit edildi. Royal Edward, İskenderiye'den Gelibolu Yarımadası'na takviye kuvvetler nakletmektedir. Heinburg, tek bir torpidoyla gemiyi torpillemiştir. Royal Edward, mürettebat ve takviye erat ve subayından 935 kişiyle birlikte kısa sürede sulara gömülmüştür.

Yakında bulunan iki Fransız muhribinden kurtulmaya çalışırken "UB-14"ün pusulası yeniden arıza yapmıştır. Bu nedenle Bodrum Limanı'na dönmek zorunda kalındı. Denizaltı 15 Ağustos sabahı limana girmiştir. "UB-14", onarım tamamlandıktan sonra yeniden denize açılmıştır. Bu yolculuk sırasında 2 Eylül sabahı saat 09:51'de Limni Adası'nın yaklaşık olarak 30 deniz mili güney-güneybatısındaki Bozbaba Adası yakınlarında askeri birlik yüklü bir gemi tespit edilmiştir. Von Heimburg, kalabalık bir ANZAK birliğini Gelibolu'ya taşıyan bir İngiliz yolcu gemisi olan "Southland"e bir torpido saldırısında bulunmuştur. Torpido "Southland"in sancak baş omuzluğunda infilak etmiş, tekne derhal sancak tarafına yatmaya başlamıştır. Güvertedekiler filikalarla gemiyi terk ederken ikinci torpido az bir farkla gemiyi ıskalamıştır. Civardaki İngiliz su uçağı taşıyıcı olarak kullanılan "Ben-my-Chree", bölgeye geldi ve sudan 700 kişiyi kurtardı. Hastane gemisi "Neuralia" da önemli sayıda askeri kurtarmıştır. "Southland"e, mürettebata yardım etmesi için 40 gönüllü çıkarıldı. Gemi, "HMS Ben-my-Chree"nin yedeğinde Limni sahiline kadar çekilerek batmaktan kurtarılmıştır. Olayda kırktan fazla kişi yaşamını yitirmiştir. Gemi ağır hasar görmüş olmasına karşın onarıldı ve daha sonra yeniden hizmete alındı. "UB-14"ün ilk hedefi gibi "Southland" de U-Botlar tarafından vurulan büyük tonajlı gemiler arasında yer almaktadır. Böylece von Heimburg komutasındaki denizaltı, Akdeniz'deki ilk üç saldırısında çok parlak bir kariyer yapmıştır.

Fakat "Southland" saldırısının ardından da gemide arıza baş göstermiştir. İstanbul'a gitmeden önce Çanakkale Limanı'na yanaşan denizaltı burada onarım gördü. Onarımdayken, 4 Eylül 1915'de Çanakkale Boğazı'na giren İngiliz "E7"nin Nara Burnu açıklarında denizaltı ağ engeline takılmış olduğu haberi gelmiştir. Von Heimburg, birkaç adamıyla birlikte bir tekneyle denizaltının belirlendiği bölgeye, Türk denizcilerinin çaba