n tarihi, Antik Yunan kültürü, Antik Yunan edebiyatı ve Antik Yunan felsefesi konularında çalışmış, önemli yapıtlar vermiştir.

Türkiye'de "Walter Kranz" olarak bilinmektedir.

Walther Kranz 1884'te Osnabrück'de, Henry Kranz ve Ida Spannaus'un oğlu olarak dünyaya geldi. 1903-1907 yılları arasında Berlin Üniversitesi ve Göttingen Üniversitesi'nde klasik dilbilim, arkeoloji ve Alman dili ve edebiyatı alanlarında öğrenim gördü. 1910 yılında Berlin Üniversitesi'nde doktorasını verdi. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff ve Hermann Alexander Diels'in öğrencisi oldu. 1911-1928 yılları arasında liselerinde Yunanca ve Latince öğretmeni olarak çalıştı. 1927'de Göttingen Üniversitesi'ne profesör olarak çağrıldı; ancak, ortaöğretimde daha verimli olacağını düşündüğünden, çağrıyı reddetti. 1928'de Landesschule Pforta'ya ("Pforta" olarak da bilinir) müdür, 1932'de ise Halle Üniversitesi'ne fahri profesör olarak atandı. 1937'de emekli edildi. Emekliliğe sevkedilmesinde karısının Yahudi olması rol oynamıştır.

1943'te İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümü başkanı Ernst von Aster, Walther Kranz'a bir mektup yazarak, üniversiteye davet etti. 1944'te Walther Kranz İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'ne geldi. Fakülte'nin çeşitli bölümlerinde görev yaptı. Alman Dili ve Edebiyatı Bölümü’nün yönetimini üstlendi. 1949'da Klasik Filoloji'ye geçti. İkinci Dünya Savaşı sonrası, 1948'de Halle Üniversitesi Yunan Dili ve Edebiyatı Bölümü'ne profesör olarak çağrıldı; ancak, daveti reddetti ve Türkiye'de kaldı. İzmir, Efes ve Bergama çevresinde inceleme gezileri yaptı. 1949'da Bonn Üniversitesi'nden, bir dizi konferans vermek üzere davet aldı. Konferansları sırasında, Bonn Üniversitesi'nin Antik Kültür ve Avrupa Fikir Hayatına Etkileri Kürsüsü'nün profesörlük önerisin kabul etti. 1950'de İstanbul Üniversitesi'ndeki görevinden ayrılarak Almanya'ya döndü. Ayrılma dilekçesinde, "Almanya'da öğretim özgürlüğünün sınırlandığı bir dönemde kendisine serbest ve bilimsel çalışma fırsatı veren İstanbul Üniversitesi'ne her zaman müteşekkir kalacağını" belirtti.

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü tarafından yayımlanan Felsefe Arkivi adlı dergide "Eflatun ve Devlet", "Atomculuğun Doğuşu", "Leibnitz ve Platon" adlı makaleler de yayımlamış olan Walther Kranz yapıtlarında, Avrupa ve özellikle Alman kültürünü anlamak için, öncelikle Batı kültürüne kaynaklık eden Antik Yunan ve Roma kültürünü tanımak gerektiğini vurgulamıştır.

Walther Kranz'ın İstanbul Üniversitesi'nde bulunduğu dönemde öğrencisi olan felsefeci İsmail Tunalı, kendisiyle yapılan bir söyleşide Walther Kranz ile ilgili şunları söylemiştir:

1950-1955 yılları arasında Bonn Üniversitesi'nde antik çağ tarihi profesörü olarak çalıştı.

Walther Kranz, 18 Eylül 1960'ta Almanya'da öldü.







Mekteb-i Erkân-ı Harbiye

Mekteb-i Erkân-ı Harbiye (tam adı: Mekteb-i Erkân-ı Harbiyye-i Şâhâne) veya Erkân-ı Harbiye Mektebi, Osmanlı Ordusu'na kurmay subay yetiştiren askerî okul.

1845 yılındaki Osmanlı padişahı I. Abdülmecid'in fermanı ile Emin Paşa, Fuad Paşa ve Şeyhülislam Arif Hikmet Bey'den oluşan Askerî öğretim Kurulu tarafından alınan karar gereğince, kurmay subay yetiştirmek amacıyla, "Mekteb-i Fünûn-u Harbiyye-i Şâhâne Erkân-ı Harbiye sınıfları" adıyla Mekteb-i Harbiye'nin 3. ve 4. sınıfları oluşturularak 1848 yılında eğitim ve öğretime başlandı ve Abdülkerim Paşa ilk müdür olarak atandı.

Temmuz 1849'da ilk mezunlarını, Ispartalı Hüseyin Avni (Mareşal), Amasyalı Mahmud Mesud (Sınıf birincisi, Mareşal), Somalı Mustafa Sıtkı (Mareşal), Karagümrüklü Mustafa Saffet (Mareşal), ve Kıbrıslı Sabit (Miralay) olmak üzere beş kişi olarak verdi.

1849 yılından itibaren, Tophâne-i Âmire'nin hastanesi olarak yaptırılmış ve 1847 yılından itibaren Mekteb-i Harbiye'nin binası olarak kullanılmaya başlanmış olan Pangaltı'ndaki binada eğitim ve öğretimi sürdüren Mekteb-i Harbiye sınıfları, 1853 yılının başında bugünkü İstanbul Teknik Üniversitesi'nin Taşkışla'daki binaya taşındı. 1858 yılının sonunda Mekteb-i Harbiye ve Erkân-ı Harbiye sınıfları, Gülhane'deki askerî hastaneye (NBC okulu) ve 1862 yılında tekrar Pangaltı'ndaki binaya taşındı. 1866 yılında yapılan yeni düzenlemeler ile Erkân-ı Harbiye öğretimi üç yıla çıkarıldı. 1909 yılının Ekim ayı başında Yıldız Sarayı Şehzadeler Dairesine (Yıldız Teknik Okulu) taşınarak "Mekteb-i Erkân-ı Harbiye" adını aldı.

28 Ocak 1919’da taşındığı Teşvikiye Camii'nin karşısında Şerif Paşa Konağı (101 kapı numaralı Belveder Apartmanı)’nda öğretime devam etti. 1921 yılının başlarında Beylerbeyi Sarayı bitişiğindeki binaya (Deniz Eğitim Komutanlığı binası) taşınması kararlaştırıldıysa idarî personel ve öğrenciler, İstiklâl Savaşı'na katılmak üzere Anadolu’ya geçtikleri için muvakkaten öğretime son verildi.




1948 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Erkekler üç adım atlama

1948 Yaz Olimpiyatları'nda erkekler üç adım atlama müsabakası Londra'da gerçekleştirildi. Atletler 3 Ağustos tarihinde Wembley Stadyumu'nda yarıştı.

Anahtar: NM = Katılmadı, x = Faul




Lambda Boötis yıldızı

Lambda Boötis yıldızı, yüzey katmanlarında demir yoğun elementlerin alışılmışın dışında düşük olduğu bir tuhaf yıldız türüdür. Çöküntü çemberinden metal-fakir gaz yığılması sonucu ortaya çıktığı düşünülmektedir. Prototipi Lambda Boötis'dir.





Ze Rak Sport

"Ze Rak Sport" (İbrani: זה רק ספורט, Türkçe: "Yalnızca eğlence var"), 1992 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsrail'in temsilcisi Dafna Dekel tarafından seslendirilen İbranice şarkıdır. İsrail, 85 puanla altıncı olmuştur.




Alerjik rinit

Alerjik rinit Türkiye'de bilinen adıyla Saman nezlesi, burun solunum yollarında meydana gelen alerjik bir iltihaptır. Polen, toz ve hayvan tüyü (dökülen cilt ve saç parçacıkları) gibi nesneler bunlara alerjisi olan kişiler tarafından solunduğu zaman ortaya çıkar. Olgulara boğaz kaşıntısı veya geniz akıntısı eşlik edebilir.




Fraita

Fraita ( Arapça: الفرائطة), Fas'ın Marrakech-Tensift-El Haouz bölgesinde, El Kelaa des Sraghna ilinin bir parçası olan bir şehirdir.

Fraita El Kelaat Es-Sraghna şehrinin 21 km güney-doğusunda yer alır. 2014 yılı itibarıyla nüfusu 11.298'dir. Şehirden Ouad el-akhedhar ve Ouad Tassaout nehirleri geçmektedir.




Julian Korb

Julian Korb (d. 21 Mart 1992, Essen), Alman futbolcudur. Orta saha pozisyonunda oynayan futbolcu, Bundesliga ekiplerinden Borussia Mönchengladbach'ın formasını giymektedir.




Aletli dalış

Donanımlı (Aletli) dalış, sualtında nefes almak için özel donanımların kullanıldığı dalış türüdür. "Scuba" İngilizce (Self-Contained Underwater Breathing Apparatus: Kendinden Yeterli Sualtı Solunum Aygıtı) kelimelerinin baş harflerinden oluşur. Su altında bağımsız ve taşınabilen bir tüpte taşıdığımız basınçlı hava ve/ veya gazların ortam basıncına regüle edilerek solunmasını sağlayan sistemi tarif eder. Scuba, scuba ekipmanı, scuba yapmak gibi farklı kullanımlarla yapılan sporu, kullanılan ekipmanı ya da rekreasyonel aktiviteyi tanımlayabilir. Günümüzde tüplü dalış, aletli dalış olarak da tanımlanır. 

Dünyanın eski mesleklerinden biri olan sualtına dalma öncelerde batan gemilerin mallarını çıkarmak, Hazine (anlam ayrımı) arayışları, Avlanma veya inci, sünger ve benzeri kıymetli malzemenin çıkarılması için yapılırdı.Kore ve Japonya da AMA adı verilen kadın dalgıçlar halen çalışmaktadır. Arthur J. Bachrach 1982 yılında dalışı beş ana metot tanımlamaktadır.

"1- Nefes tutarak-Serbest dalış"

"2- Serbest dalış"

"3- Çan dalışı"

"4- Satıhtan(Yüzeyden) destekli veya kasklı dalış, scuba dalışı" 

"5- Satürasyon dalışı."

Bugün bu yöntemlerin hepsi uygulanmaktadır.

Askeri amaçlı dalışlar ise M.Ö. 1194 – 1195 yıllarında Truva savaşları sırasında başlamış olup ilk faaliyetler ise düşman gemilerinin halatlarını kesmek ya da gemilerin altında delikler açmaktan ibaretti. Romalılar zamanında ise dalgıçlara karşı gemiler halat yerine zincir kullanmaya başladılar. Tarihi kayıtlara göre Büyük İskender M.Ö. 332 yılında kuşattığı Tyre limanı (şimdiki Lübnan da) önündeki sualtı engellerini dalgıçlar kullanarak temizletmiş, hatta kendisinin de cam bir fanus içerisinde dalarak dalgıçları denetlemiştir. Bu çağda Doğu Akdeniz’de aktif sualtı arama kurtarma işleri bir düzene bağlanarak kanun kapsamına alındı. Derinlik ve risk faktörleri hesaplanarak ücret cetvelleri buna göre düzenlenmiştir. Yunan tarihçi Heredot, Pers kralı Xerxes in batık bir defineyi çıkartması için esir dalgıç Scyllis’i kullandığından bahseder. 

Leonardo da Vinci paletler ve dalış aletleri çizmiş ve dalgıca hava sağlamak için kafasına şarap tulumu geçirme fikrini ortaya atmışsa da bugünkü dalış malzemelerine çok benzeyen eskizler o dönemde sadece kağıt üzerinde kalmıştır. Bu belki de kayıtlara geçen ilk SCUBA aparatıdır. Borelli adında bir diğer İtalyan dalgıç kullandığı havanın yeniden temizlenmesi gerektiğini fark etmiş, bakır bir borudan geçirilen kirli havanın deniz suyu ile soğutularak temizlenme fikrini ortaya atmıştır. Bu da belki günümüzdeki kapalı devre modelinin öncüsü sayılabilir. Dalış çanları, sualtında kalma süresini uzatan ilk başarılı çalışma olmuştur. 1691 yılında Edmund HALLEY ilk dalış çanının patentini almıştır. O dönemde Spalding adlı bir İskoç'da çanın üst bölümüne ilave bir bölüm koyarak büyük bir gelişme sağladı. Bunların ilk örnekleri içlerine hava hapsedilen “dalış çanı” adı verilen aparatlar oldu. Dalış çanında suyun içindekiler için nefes alınabilecek bir ortam oluşturulmaya çalışılıyordu. İngiliz ve Fransızlar 16. Yüzyılda deriden dalış elbiseleri yapmaya başlamışlardı. Su üstünden körüklenen hava 20 metre derindeki dalgıca hortumlar vasıtasıyla ulaştırılıyordu. Kasklar tamamen kapalıydı, metalden yapılmıştı. Dalgıç basıncı kendi ayarlıyordu. 1715’te ilk dalış kıyafetini, W. H. James 1825’te üzerinde sıkıştırılmış hava bulunan elbiseyi üretti. 1878’de yukarıya bağımlı olmayan bağımsız donanımı ile 18 metreye indi.1908’de bir kutu içinde Triton adı verilen ve sıkıştırılmış hava bulunan sistem yapmış fakat çalışmamıştır yalnız bu deneme sıkıştırılmış havanın dalıcının arkasına ekle