olduğunu da ayrıca belirtti .
Zhang Jiayi’ye göre, Para Savaşları, amacı komplo teorilerini kullanarak sinirli gençleri etkilemek için yazılmış bir seri kitaptır .
Kitap, Anti-semit komplo teorileri desteklediği gerekçesiyle eleştiri toplamıştır . Kitaba göre, Yahudiler, Waterloo Savaşı’ndan, John F. Kennedy’nin ölümüne kadar birçok tarihi olayı etkileyip, zenginliklerini ve güçlerini artırmak için komplo kurmaktadırlar . Diğer meşhur anti-semit komplo teorilerine benzerliğinden dolayı şaşkınlıkla karşılanmıştır, çünkü Çin’in anti-semitizmle daha önce pek alakası olmamıştır. 
Birçok Çinli-Amerikan akademisyen, birinci kitapla ilgili negatif incelemeler verdi. Chen Zhiwu (Yale Üniversitesi) bazı detayların referans değerlerinin olduğunu önce kabul etti. Bunların arasında, Rotschild ailesinin ekonomik girişimleri ve bir ülkenin gelişiminde finans sektörünün önemi vardır. Fakat, Zhiwu bu noktaların dışında belirtilen spekülatif söylemler için yazarın yeterince finans bilgisine sahip olmadığını belirtmiştir. Zhang Xin (Toronto Üniversitesi) benzer şekilde kitabın tarihi bilgilerle zengin olduğunu fakat bazı finansal bilgilerin ve taslağın tamamen yanlış olduğunu belirtmiştir. Bu eleştirilere cevaben yazar, akademisyenlerin detaylarda takılıp kitabın mantığını ve yapısını dikkate almadıklarını belirtmiştir .

Elizabeth Dilling Stokes (Nisan 19, 1894 – Mayıs 26, 1966) 1930’lu ve 1940’lı yıllarda yazarlık yapan, Amerikalı, anti-komünist ve anti-semit, savaş karşıtı bir sosyal aktivisitti. 1944 yılında Washington’da isyana teşvikten yargılandı .
Dört politik kitabın yazarı olan Dilling, Marksizm ve Yahudiliğin eşanlamlı olduğunu iddia etti. Francisco Franco’nun cesur bir Hristiyan olduğuna inanırdı. Eleanor Roosevelt, Mahatma Gandhi, Franz Boas, Sigmund Freud’un aralarında olduğu birçok seçkin ismin komünizm sempatizanı olduğunu iddia etti .
Dilling, Elizabeth Kirkpatrick olarak Chicago’nun İllinois kentinde doğdu. Babası L. Kirkpatrick, İskoç-İrlandalı Presbiteryen kilisesi mensubu bir soydan gelen bir doktordu. Annesi Elizabeth Harding, Anglikan piskoposların soyundan gelmişti. Dilling, Katolik kız okulunda ilk eğitimini aldı . Daha sonra Chicago Üniversitesi’nde müzik ve dil bölümlerine girdi fakat mezun olmadı.
Dilling, meşhur bir harp virtüözü olan Alberto Salvi’nin öğrencisi olduktan sonra 1918, bir konser harpisti oldu. 1918 yılında, Norveç kökenli bir mühendis ve avukat olan Albert Dilling’le evlendi. Gençliğinde Dilling için, annesi ve halalarından kalan zenginliklerden dolayı, para bir sorun olmadı. Kocası Albert’te şef mühendis olarak iyi bir işe sahipti. Bir oğulları ve bir kızları oldu .
Dilling kocasıyla birlikte sıkça seyahate çıktı ve 1931 yılında Sovyetler Birliği’ni ziyaret etti. Burada üç ay kalıp kötü koşulları filme aldılar. Dilling için en alarm verici şeylerden biri, gezilerinde onlara eşlik eden rehberin “Dünya İhtilalimiz Çin’le başlayacak ve Amerika’yla bitecek” demesiydi.
İllinois’a döndükten sonra Dilling, bir tura çıkarak, çektiği filmleri gösterip, Sovyet “İşçi Cenneti”nin cennetle alakasının olmadığını anlattı. 1932’den 1934 yılına kadar, Dilling, Edwin Marshall Hadley ile birlikte çalıştı. Hadley’in anti-komünist organizasyonuna sekreterlik yaptı. 1934 yılında, Hadley’nin Yahudi karşıtı duruşundan dolayı organizasyonu terk etti ve o yıl daha sonra, organizasyon dağıldı. İronik bir şekilde, Dilling’in Yahudiler üzerindeki düşünceleri daha sonra Hadley’ninkinden daha uç bir hal aldı . 
Hadley’le çalışmayı bıraktıktan sonra, Dilling kendini Komünizmle ilgili gerçekleri toplamaya adadı. Sonuçlarını Kızıl Ağ adı kitapta yayınladı (1934). Kitap, Amerika’daki Yahudi cephesinin açığa çıkarmayı üstlendi ve geniş kitlelerce satın alındı (100.000 kopya). Kitapta Albert Einstein’dan Eleanor Roosevelt’e kadar birçok isimle ilgili girdiler bulunuyordu. 
1936 yılında Roosevelt Kızıl Şöhreti ve Arka Planı adlı kitabı yazdı. Kitapta başkan Franklin D. Roosevelt’in New Deal planını kınadı ve Roosevelt ve onunla çalışan memurların, komünistlerle güçlü bağlantılarının olduğunu iddia etti. 1940 yılında Rev Frank Woodruff takma adıyla Ahtapot adlı kitabı yayınladı ve kitapla Yahudi İftira ve İnkarla Mücadele Birliği’ne saldırdı. Ayrıca kitapta Yahudileri komünist ilan etti. Bu noktada söylemlerini Yahudilerin dünyadaki problemlerin sebepleri olduklarına kaydırdı. 
Amerika’nın İkinci Dünya Savaşı’na katılmasıyla ilgili tartışmaların ortaya çıktığı dönemde, Dilling, Detroit’te bulunan anti-semit radyo rahibi Charles Coughlin’den ilham alan iki farklı organizasyonda aktivistlik yapmaya başladı. Lyrl Clark Van Hyning’le kurduğu Annelerin Barış Hareketi ve Anneler Amerika için Seferber Hareketi. Dilling ayrıca Önce Amerika Komitesi’nde de birçok faaliyette bulundu.
Pearl Harbor saldırılarından sonra, Dilling 28 kişiyle birlikte, 1944 yılında Büyük İsyana Teşvik Mahkemesi’nde yargılandı . Dava, mahkeme başkanı Edward C. Eicher’in ölümünden sonra yargı hatasıyla sona erdi. Chicago Tribune, mahkeme için “Amerikan hukuk sistemi üzerindeki en kara lekelerden biri” yazdı . Adli kovuşturmaların temel aldığı Smith Kanunu, daha sonra Yargıtay tarafından birçok hükümle anayasaya aykırı bulundu.
1950’lilerde, Dilling, Conde McGinley’nin anti-semit, Common Sense (Sağduyu) adlı yayınına büyük katkılarda bulundu ve Mcginley’le Birleşmiş Devletler Kongresi’ne birçok ortak mektup gönderdi.
18 Ekim 1943 yılında, Elizabeth ve Albert, 25 yıllık zorlu evliliklerini sona erdirdi . İkinci kocası, Jeremiah Stokes (1877-1954), bir yazar ve Avukattı. 1964 yılında anti-semit Hristiyanlığa Karşın Komplo yu yayınladı. Kitapta, Talmud’un Soncino yayınları versiyonundan 200 sayfa fotokopi içerdi.

Doktorlar komplosu (Rusça: дело врачей [Doktorların meselesi], врачи-вредители [Sabotajcı doktorlar] veya врачи-убийцы [doktorlar-katiller]), 1952-1953 yıllarında, Sovyetler Birliği’nin Josef Stalin rejimi altında gerçekleşen en dramatik Yahudi karşıtı olaydı. Çoğunun Yahudi olduğu bir grup seçkin doktor, komplocu katil olmak ve bazı Sovyet liderlerini öldürmekle suçlandı . Bu suçlama mahkemeler ve medyada anti-semit yayınlarla devam etti. Çok sayıda Sovyet Yahudi hemen işlerinden atıldı, tutuklandı, Gulag’a gönderildi ya da idam edildi. Doktorlar komplosu, Stalin’in Sovyet Yahudilere karşı mücadelesinde bir katalizör oldu fakat kısa bir sürede, Mart 1953’te Stalin’in ölümüyle durduruldu. Stalin’in ölümünden sonra, yeni Sovyet liderliği, delil yetersizliğinden davayı düşürdü. 1956 yılında, Sovyet liderliği, suçlamanın sahte bir oyun olduğunu açıkladı.
1907 itibarıyla Stalin, Yahudi fraksiyon ve doğru Rus fraksiyon arasındaki farkları anlatan bir mektup yazdı . Stalin’in sekreteri Boris Bazhanov, Stalin’in, Lenin daha ölmeden Anti-semit patlamalarda bulunduğunu belirtti. Kremlin’in anti-semit politikaları, Leon Trotsky’nin sürgünüyle birlikte arttı . Dışişleri bakanı Maxim Litniyov’u 1939 yılında görevden aldıktan sonra Stalin, Vyacheslav Molotov’a bakanlığı Yahudilerden arındırması emrini verdi. Bu, Nazi Almanyası’na saldırmazlık anlaşmasına açık olduklarını göstermek için bir işaretti, fakat bazı eleştiriler, yapılanların tamamen anti-semit ideolojiden kaynaklı olduğunu belirtmektedir. Tarihçi Yakov Yakovlevich Etinger’a göre, 1930’lu yıllardaki Yahudilerden arınma politikaları anti-semitti ve İkinci Dünya Savaşı’nın sonlarına kadar sürdürülen daha yoğun anti-semit politikalardan sonra, Stalin, 1946 yılında her Yahudi’nin potansiyel bir casus olduğunu belirtti . Buna ek olarak, Amerika’ya yetişecek menzilde bombaların yapılması emrini verdikten sonra, Harry Truman’ın Yahudi olduğuna ikna olan Stalin, “ Bu Yahudi Bakkala, bize saldırmak nasıl olur gösterelim!” dedi .
1945-1947 arasındaki dönemde, Sovyetler Birliği’ndeki anti-Semitizm durduruldu. Stalin, Yahudilerin kurtarıcısı, Doğu Avrupa’daki toplama kamplarını yok eden kişi ve Hitler’i yenen kişi olarak gösteriliyordu. Buna ek olarak, bu dönemde Stalin Yahudilere propaganda amaçlı ihtiyaç duyuyordu ve Leon Trotsky, Lev Kamenev, Gregory Zinoviev, Lazar Kaganovich, Maxim Litvinov, Yakov Sverdlov, Polina Zhemchuzhina (Molotov’un karısı) gibi bazı eski Bolşevikler Yahudi’ydi. Ayrıca Abram Slutsky,Sergei Shpigelglas ve Genrikh Yagoda gibi bazı Yahudi komünistler, Bolşeviklerin istihbarat ve güvenlik organlarını yönetiyordu, kültürel kadrolarda, Partide, istihbarat organlarında birçok Yahudi vardı. İleriki dönemde Stalin, bir Yahudi devletinin kurulmasına destek verdi . 
Soğuk Savaş’ın başlamasıyla birlikte, İsrail Devleti batıyla işbirliği yaptı ve bu, Stalin’in her türlü Yahudi Milliyetçiliğine (ve her türlü milliyetçiliğe) karşı şüpheci bir tavır takındı. 1948 yılında Yahudi Anti-Faşist Komitesi’ne son verdi. Ayrıca, yöneticiliği boyunca, Stalin, doktorlara karşı artan bir şüphe taşıdı. Ölümüne yakın yıllarda, Stalin, doktorlar tarafından tedavi edilmeye karşı çıktı ve sağlığıyla ilgili sadece veterinerden yardım istedi. Yahudi Anti-Faşist Komitesi mahkemelerinden sonra , komitenin 13 üyesi Stalin’in emriyle idam edildi. İdamın gerçekleştiği gece, öldürülen şairlerin gecesi olarak adlandırıldı.
1952 yılında Mareşal Khorloogiin Choibalsan’ın Moskova’da ölmesi, yaşlanan Stalin’i rahatsız etti. Bir yorumunda, “Tek tek ölüyorlar, Shcherbakov, Zhdanov, Dimitrov, Choibalsan ... Çok yakın zamanda öldüler! Eski doktorları yenileriyle değiştirmeliyiz.” . 1952 sonunda Mikhail Ryumin, üstü Güvenlik Bakanı Viktor Semyonovich Abakumov’a; Profesör Yakov Gilyarievich Etinger’in Zhdanov ve Scherbakov’un tedavilerinde yanlış şeyler yaptığını ve bunları her ikisini öldürmek için yaptığını rapor etti. 
Abrakumov anlatılana inanmayınca, Ryumin direkt Stalin’e gitti ve Stalin’de bu yanlış tedavinin, daha büyük, Sovyet liderleri öldürmeyi amaçlayan bir komplo olarak gördü. İşkence altında, komplo suçlamasıyla, Sovyet sorgucuların tutukladığı mahkûmlar, başta Stalin’in doktoru olmak üzere, Kremlin doktorlarının, Stalin’in bahsettiği kişileri öldürdüğüne dair sahte de olsa kanıt bulmaya zorlandılar .
1 Aralık 1952 tarihi