rı ‘Atnahwt’aene («Copper Nehri ahalisi / residents of the Copper River») adlandırmasından gelir ve Ahtnaca ad köken olarak "‘Atna’tuu" («Copper Nehri / Copper River») yer adına dayanır. Ahtnalar kendilerini ve diğer Kızılderilileri Koht’aene olarak adlandırırlar.

İngilizce Copper River Indians ve Copper River Athabascans adı Rusça Медновцы ve Медновский (eski yazı: Мѣдновский ) adlandırmasına dayanır. İngilizce Copper Nehri («Bakır Nehri») adı da Rusça aynı anlamdaki "Медная река" (eski yazı: Мѣдная рѣка) kelimesinden çeviridir.

Na-Dene dillerini konuşan diğer halklar gibi Atabaskların da Asya'dan Amerika'ya Eskimo-Aleut halklarından önce göç ettikleri sanılıyor. Atabaskların ataları muhtemelen yaklaşık 12.000 yıl önce son buzul çağının sonunda Bering kara köprüsünü kullanarak Sibirya'dan göç etmişlerdir. İç Alaska'daki ("Interior Alaska") eski arkeolojik kalıntılar, Alaska Eskimo coğrafyasının sahillerinde olduğu gibi, yaklaşık 10.000 yıl öncesine tarihlenir ve bunlar Sibirya'dakilerle yakından ilgilidir. Nitekim Atabask dillerinin Sibirya'daki Ketçe başta olmak üzere Yenisey dilleri ile akraba olduğu 2008 yılında Edward Vajda başta olmak üzere uzman dilcilerce teyid edilmiştir.

Son arkeolojik buluntulara göre Copper Nehri havzası 5.000-7.000 yıldır insan yerleşimindedir. Arkeologlar Ahtnaların bugünkü topraklarında 2.000 ya da daha uzun süredir bulunduklarını söylerler. Yaklaşık 2.000 yıl önce Wrangell Dağları ile Chitina Nehri vadisine taşındıkları sanılıyor. Avrupalılarca karşılaşmadan önceki dönem (1780 öncesi) Ahtnalar için "tarihöncesi" dönemdir. Ahtna "tarihsel dönemi" Avrupalıların 1780 lerde bölgeye ulaşmasıyla başlar

Ahtnalarla Avrupalıların ilk karşılaşması Rus İmparatorluğuna bağlı Rus Alaskası (1733 – 1867) döneminde 1780 li yılların başlarında Ruslarla olmuştur. Ruslar yeni kürk kaynakları arayışı içinde Aleutların topraklarındaki Aleut Adaları ile Supiklerin topraklarındaki Kenai Yarımadasındaki ana üslerinden Alaska'nın güneydoğu kıyılarına gelmişler ve Copper Nehrinin büyüklüğü Ruslar tarafından hızlı ve kolayca fark edilmiştir. Leontii Nagaev komutasındaki ekip nehrin ağzını gördüklerine dair ilk yazılı kaydı 1783 yılında yapmşlardır. Dmitri Tarkhanov ise 1796 yılında Chitina Nehrinin ağzına ulaşan ilk kişidir. Taral [Тарал] ("Taghaelden") adını taşıyan Ahtna köyünde kışlayan Tarkhanov burada bir de nüfus sayımı yapar. Ruslar 1819 yılında bölgede "Copper Fort" adlı bir ticaret karakolu kurarlar. 1837-1839 yıllarında Batılılarca getirilen çiçek hastalığından birçok Ahtna etkilenir ve ölür. 1847-1848 yıllarında Rus-Amerikan Kumpanyası Copper Nehri havzasını incelemeye başlarlar. Copper Nehrinin ağzından Yukon Nehrine geçme göreviyle atanan Ruf Serebrennikov [Руф Серебренников] ve ekibi 1848 yazında Batzulnetas [Бацульнет] ("Nataełde") köyü yakınlarında Ahtnalar tarafından öldürülür. Bu olaydan sonra Copper Fort ticaret karakolu kapanır, daha sonraları tekrar açılsa da Ruslarla Ahtnalar arasından ancak çok ufak bir ticaret yapılmıştır. Bundan sonra Rusların bölgeyi keşfetmek için daha fazla çaba göstermedikleri görülüyor.

Batı Wrangel Dağları 1885 yılında ilk kez ABD Ordusundan Lt. Henry Tureman Allen (1859 – 1930) tarafından coğrafi gözlemlerle kaydedilmiştir.

Ahtna kabileleri dilce ve kültürce 4 ana lehçede ("dialectal division") toplam 8 "regional band" denen kabileye ayrılır:


En ayrıksı lehçesi Mentasta'da konuşulanıdır. Ahtna alfabesi 1973 yılında geliştirilmiştir.

Batılılarca kaydedilmiş ilk Ahtnaca kelime 1787 yılında Britanyalı Nathaniel Portlock (1748?-1817) tarafından Prince William Sound' yapılan keşif gezisinde belgelenen "Shee-na-waa’s" kabilesine göre «kar / snow» anlamında olan "naa-taakie" kelimesidir ve bu da Ahtnaca "nadaexi" kelimesine denk düşer.

1971 ANCSA yasasıyla yerlilerin eğitim sorunu daha da karmaşık hâle gelmiş, yasa gereği Alaska'daki bütün Bureau of Indian Affairs okullarının eyalet denetimi altına geçmesi kararlaştırılmıştır. Birçok yerli köyü bu yasayı eğitim hizmetleri ile kendi kendini yönetme dahil egemenlik haklarına kötü değişiklik olarak görmüş, bu hakların kendilerine tanınması talebinde bulunmuşlardır. Bu hareketin en aktif köylerinden biri Ahtnaların köyü Chickaloon olmuştur. Chickalon köyü aynı zamanda yerli olmayanların da çok sayıda olduğu bir yerdir. Birçok zorluklarla baş etmek zorunda kalan köyde ayrıca Ahtnacayı dünyada elli kadar akıcı konuşan varken Chickalon şivesini konuşan yalnızca tek kişi olması köyü ilginç kılan özelliklerinden de biridir. Bu köyde şimdi "Ya Ne Dah Ah School" okulunda kabile denetiminde Ahtnaca eğitim verilmektedir. Okul Harvard Project on American Indian Economic Development çerçevesinde "High Honors in Honoring Nations 2002" öülünü almıştır. "Nay’dina’aa Na’ Chickaloon Village Traditional Council" denetimindeki "Ya Ne Dah Ah" okulu 1992 yılından beri Ahtna Atabask dilini, kültürünü, şarkılarını, danslarını, toprak idaresini ve Chickalon köyünün tarihini öğretmek, korumak ve gençleştirmek ("rejuvenate") için çabalamaktadır.

Ahtna yazarları arasında annesi Beyaz, babası "Talcheena" klanından Ahtna, kendisi ise "Tsisyu" (annesi "non-native" olduğu için) klanından olan, anadilini akıcı biçimde konuşabilen John Elvis Smelcer sayılabilir.

Alaska'da, kuzeyde Aşağı Tananalar ve Tanakroslarla, doğuda Yukarı Tananalarla va Kanada'daki Güney Tuçonlarıyla, batıda Denağinalarla, güneyde Supikler, Eyaklar ve Tlingitlerle komşudurlar.

Ahtnalar iki yerli ("bilocal") yarı göçebe olup kışı kış kamplarında geçirir, kış bitimi avcılık ve balıkçılık kamplarına çıkarlar. Kışlık köyler bir reisin idaresi altında "regional band" olarak yapılanırken, yazlık barınaklar "local band" olarak özerktir ve "regional band" dışında daha üst bir siyasi yapı kesinlikle görülmez. Bir başka deyişle, reislerden birine ya da onun idaresi altındaki "regional band"a karşı savaş ya da herhangi bir tehdit olsa dahi diğer "regional band" reisleri bir araya gelip "politik kabile birliği" oluşturulmaz.

Avcı ve toplayıcı Ahtnalarda geleneksel aile içi işbölümünde erkeğe ("da’atnae") avcılık, tuzakçılık, savaş yapma ve koruyuculuk, kadına ("ts’akae") ise bitki ve meyve toplayıcılık, som balığı avlama, su ve yakacak taşıma, giysi ve battaniye yapma ve onarma, çocuk bakıcılık, temizlik ve yemek hazırlayıcılık düşer. Kamp haricinde bazı eşyaların yapımında birlikte çalışırlar. Kadınlar ergenlikten hemen sonra evlenirken, erkekler genelde 30 yaşındayken evlenirler. Evlilik farklı "moiety"den çapraz kuzenler ("cross cousins") arasında yapılan dıştan evlilik türüdür. Çok karılılık (ikinci karı: "‘elnaa" ; kuma: "niłghangga delts’iine") yalnızca reis ("kaskae"), ikinci reis ve diğer yüksek rütbeli ve zengin kişilerde görülür.

Kaçgöç ("avoidance"): evlilik yoluyla oluşan akrabalıkta saygı gereği kaçınma görülür. Bir adam kaynanasından, baldızından ve gelininden kaçınır. En güçlü kaçınma kayınbaba ile gelin ve kaynana ile damat arasından görülür ve bunlar birbirlerinin yüzüne dahi bakamazlar. Kayınbaba ile damat arasındaki kaçınma bu kadar sıkı değildir.

Doğum geleneksel küçük bir barınakta gerçekleşir, sonra da anne ile bebeği 30 gün süreyle izole edilirler. Bebeğin kırılgan olan yeni ruhu incinmesin diye ilk on gün anne ile baba sessiz kalırlar.

Ergenlik dönemi hayatın en önemli dönemi olup bir dizi sıkılama/kısıtlama gerçekleştirilir. 70 gün boyunca sıkı koşullarda (üç aşamada: 30 gün, 30 gün, 10 gün) ve sonra bir yıl kadar bundan daha az sıkı olan kısıtlamalar yapılır. Geleneksel olarak, adolesan ayrıca sığın derisinden yapılan «ergenlik başlığı / puberty hood» ("tsikał") denen bir başlığı kafasına geçirir. Bu başlık canlılardan ve gökyüzünden gelebilecek uğursuz bakışlara ve tehditlere karşı kalkan olması için yüzü örtecek kadar saçaklı olur ve uyarmak için de çıngırak gibi ses çıkaran toynak süsleme ("dzoobaas") asılır. Ergen ilk üç gün boyunca konuşmaz, yiyip içmez. Dizlerini bükerek ve başını eğerek oturur. Bu pozisyon 10 gün boyunca ve mümkün olursa 60 gün ve daha uzun kalır. Hareket etmesini engellemek için dirsek, diz, el ve ayak bileği ile parmak boğumları eklem yerinden rengeyiği derisinden kayışlarla bağlanır; kızlarda ayrıca bel etrafı da bağlanır. İlk 10 günden sonra yıkanıp (daha öncesinden bir yıl boyunca buhar banyolarında yıkanmalarına izin verilmez) yetişkin olmaları gözlemlenir ve alıştırmalar başlar. İlk 30 gün sonra, tek başına yıkanıp güzel kokulu elbiseleri giyindikten sonra ailesinin konutuna yakın yeni bir konuta taşınır. Ergenlik öncesinden kalan kokuların rüzgârda uçup savrulması için eski giysileri ağaca asılır. Bu sıkı geçiş döneminde yemek yasakları (tabuları) da olur. Özel yemekler tüketilir ve su kuğu kemiğinden yapılan pipetle içilir. Sıcak yemek, üç günden az eski et, bıçak taşıma ve pişirme tamamen yasaktır.

Ölüm: Ölen bir kişi özel bir sığınağa taşınarak taze giyimli arkadaş ve akrabaları tarafından yıkanıp giydirilir. Sığınakta oturulup başka bir ruh bedeni almasın diye 2 gün boyunca ölü izlenir . Sonra ölü sığınakla birlikte yakılır.

Geleneksel olarak 8-10 klan ve 2 moiety olarak organize olurlar ve ekzogamik moiety'lerde yaklaşık 5 klan bulunur. Günümüzde Ahtnalar anasoylu çizgide 2 "moiety" ("utsuuy") ve 9 "clan" (Merkezi ve Aşağı "nitsisyu", Yukarı "netsisyu") olarak yapılanma gösterirler:

Klan terminolojisi:

Savaş ile çatışma ayırt edilmeksizin aynı kelimeyle ("c’eghaan, sghae") ifade edilir. Aynı "local band" ya da klan üyelerince yerine getirilir, daha üst yapılanma olan "regional band" bu işe karışmaz.

Geçmişte Ahtnaların silahları ok ile yay ve "tomahawk" denen savaş baltası idi. Yakın dövüşte kullandıkları savaş baltasını kesinlikle fırlatmaz, bazen de törenlerde kullanırlardı. Zırh ("ggaan’ ditaani") olarak tahta savaş zırhı ("cen dghaec") kullanılırdı.

1868 yılında bir kızamık salgını sonrası, Copper Nehri vadisinde Doğu Supikleri ("Chugach") ile Ahtna Atabaskları arasındaki anlaşmazlıkta Eyaklar arabulucuk görevi üstlenmiş ve mal karşılığında bunu yerine getirmiştir. Rus-Amerikan Kumpanyasından Ruf S