ue Jesus (Gerçek İsa) Kilisesi yedinci gün Sebt’ini desteklemektedir ve dünya çapında yaklaşık 2 milyon üyeye sahiptir. İlk kurucusu Ling-Şeng Zhang Yedinci Günb Adventist teolojisini öğrendikten sonra Sebt’i kabul etmiştir, diğer kuruculardan biri olan Paul Wei de Yedinci Gün Adventistiydi. Sebt’i tutan bir Church of God topluluğundan gelen Bernsten adlı Amerikalı bir müjdeci de kurucular üzerinde etkili olmuştur.

Diğer küçük çaplı Sebtî kiliseler arasında aşağıdakiler yer almaktadır:




Likoma (İlçe)

Likoma, Afrika ülkesi Malavi'nin toplamda var olan 28 ilçesinden bir tanesidir.

Likoma, Kuzey bölgesi içerisinde yer almakta olup, merkez şehri aynı ismi taşıyan Likoma şehridir. İlçe, iki küçük ada olan ve birbirleri arasında 10 km uzaklık bulunan Likoma ve Chizumulu adalarından oluşmakta olup, yüz ölçümü açısından ülkenin en küçük ilçesi konumunda bulunmaktadır. Konum olarak Malavi Gölü üzerinde, Mozambik hakimiyeti altında olan bölümde olan adalar, bu hali ile Malavi'nin başka ülke sınırları içerisinde bulunan yerleşim bölgesi "(Enclave)" konumundadır. Anakara bölümüne Chizumulu'dan 46 km uzaklıkta bulunan ilçe, en yakın anakara limanına ise 55 km uzaklıkta bulunmaktadır. Buna karşılık Mozambik anakarası adalara 5 km mesafede bulunmaktadır.

2008 resmi devlet verilerine göre 10.445 nüfusun yaşadığı ilçe, yüz ölçümü açısından küçük olması nedeniyle nüfus yoğunluğunda Malavi'nin büyük şehirleri düzeyinde bir yoğunluğa sahiptir. Yaşam sürdürülebilecek alan kısıtlı ve küçük olmasına rağmen ada ilçesinde nüfus 1998 ile 2008 yılları arasında %30'a yakın bir artış göstermiştir. 1998 resmi sonuçlarda 8.074 olarak sayılan nüfus, 2008 resmi sonuçlarında 10.445 olarak tespit edilmiştir.






Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin Öncüleri

Millerciler olarak da bilinen Yedinci Gün Adventist Kilisesi öncüleri, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Büyük Hayal Kırıklığı’ndan sonra bir araya gelerek Yedinci Gün Adventist Kilisesini kuran kurucu üyelerdir. 1860 yılında yeni gelişmekte olan hareketin öncüleri kilisenin ayırt edici inançlarını temsil eden Yedinci Gün Adventist adında karar kıldılar. Üç yıl sonra, 21 Mayıs 1863 tarihinde Yedinci Gün Adventistleri Genel Konferansı kuruldu ve hareket resmi bir teşkilat halini aldı.

Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin kökenleri 1830’lar ve 1940’lardaki Millerciler hareketine dayanır, İkinci Büyük Uyanış sırasında gelişmiş ve 1963 yılında resmen kurulmuştur. İlk kilisedeki önde gelen kişiler arasında Hiram Edson, James Springer White ile eşi Ellen G. White, Joseph Bates ve J. N. Andrews bulunuyordu.

Adventist öncülerin çoğu çalışmalarına henüz yirmi yaşından gençken başlamıştır. Yedinci Gün Adventist Kilisesi yeni kurulurken, önderlik konumlarında bulunan ve kilisenin gelişimine yardımcı olanların çoğu yirmi yaşın altındakiler ve genç yetişkinlerdi. Ellen Harmon White, John Loughborough, J. N. Andrews ve Uriah Smith Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nde etkili olmaya başladıklarında genç yaşlardaydılar, hatta pek çoğu daha önce William Miller’in Advent hareketinde başlamıştı.

William Miller çiftçi ve Baptist bir vaizdi, 1831 ile 1844 yılları arasında Mesih’in çok yakında geri döneceğini vaaz ederek Millerciler hareketini başlatmıştı. 1812 Savaşından sonra ihtida etmiş ve Kitabı Mukaddes’i sistematik bir şekilde inceleyerek bu süreçte Daniel ve Vahiy kitapçıklarının peygamberlik sözlerini keşfetmişti; bilhassa Daniel 8. bölüm Mesih’in yakın zamanda yeryüzüne döneceğini öngörüyor gibiydi. Din görevlisi sınıfından ve dışından yüzlerce kişi mesajın vaazına katıldı. Mesih’in dönüşünün beklendiği tarihe gelindiğinde Miller’in 50000 ile 100000 arası izleyicisi vardı, bunlara çoğunlukla Millerciler deniyordu. 22 Ekim 1944’teki hayal kırıklığının ardından bazı Millerci gruplar daha sonra Yedinci Gün Adventist Kilisesi olacak topluluğu meydana getirdiler. Öncü Ellen White, Büyük Mücadele adlı eserinde ve başka yerlerde Miller hakkında olumlu yönde yazdı. Onun vaazlarını dinlemiş ve öğretilerini kabul etmiş, hayal kırıklığını 16 yaşındayken yaşamıştı. Vaazlarında Kutsal Yazı’nın peygamberlik sözlerinin yerine geldiğine inanmış ve onun Rab tarafından yönlendirildiğini görmüştü.

John Nevins Andrews (22 Temmuz 1829, Poland, Maine – 21 Ekim 1883, Basel, İsviçre) Yedinci Gün Adventist vaiz, müjdeci, yazar, editör ve akademisyendi. J. N. Andrews Kuzey Amerika dışındaki ülkelere gönderilen ilk Yedinci Gün Adventist müjdeciydi. Adventist kilisesinde zamanının en önde gelen yazar ve akademisyeniydi.

Andrews 1843 yılının Şubat ayında Millercilere katıldı ve 1845 yılında yedinci gün Sebt’ini tutmaya başladı. 1849 yılının Eylül ayında James White ve Ellen G. White ile tanıştı. White’lar daha sonra Andrews ailesinin evinde kaldılar.

1850 yılında New England bölgesinde gezgin vaizlik görevine başladı ve 1853 yılında törenle önder olarak atandı. Andrews Adventist teolojisinin kurulmasında kilit bir rol oynamıştır. Adventist öğretisine göre peygamberlik sözü yorumlama alanındaki akılda kalıcı başarılarından biri, Vahiy bölümünde sözü edilen iki boynuzlu canavarın Amerika Birleşik Devletleri olduğunu belirlemesidir.

Andrews 29 Ekim 1856 tarihinde Iowa eyaletinin Waukon kentinde Angeline Stevens (1824-1872) ile evlendi; Andrews ve Stevens aileleri buraya kısa bir süre önce taşınmışlardı. 1859 Haziran ayında Battle Creek’te bulunan konferans Andrews’un Michigan’daki çadır müjdeciliği faaliyetinde J. N. Loughborough’a yardımcı olmasını kararlaştırdı. 1860 sonbaharında Iowa’ya döndü. Bu yıllarda ilk iki çocukları, Charles (d. 1857) ile Mary (d. 1861) doğdu ve ünlü kitabı The History of the Sabbath and the First Day of the Week’in (Sebt Gününün ve Haftanın İlk Gününün Tarihçesi – Battle Creek Steam Press, 1959) ilk edisyonunu yazdı.

Haziran 1862’de John Waukon’dan ayrılarak New York’taki müjdeleme çadırında çalışmaya gitti ve New York Konferansının kurulmasına yardımcı oldu. Şubat 1863’te Angeline iki çocuklarıyla birlikte Iowa’dan ayrılarak New York’ta onun yanına geldiler. New York’tayken John ile Angelina’nın iki çocukları daha doğdu, her ikisi de henüz bebekken tüberkülozdan öldüler. 1864 yılında John kilisenin, üyelerinin savaşta geri hizmetlerde görevlendirilecek şekilde tanınması için Washington D. C.’de genel inzibat amirine kilise temsilcisi olmak üzere seçildi. 1867 yılında Genel Konferansın üçüncü başkanı oldu, 18 Mayıs 1869’a kadar yürüttüğü bu görevin ardından şimdiki adı Adventist Review olan Review and Herald dergisinin editörlüğüne getirildi.

1874 yılında eşi Angeline’in felç geçirerek ölmesinden sonra John yaşayan iki çocuğu Charles ve Mary ile ilk resmî Yedinci Gün Adventist müjdecileri olarak Avrupa’ya gönderildi. Andrews İsviçre’de bir yayınevi açılmasına ve Fransızca bir Adventist süreli yayını olan Les Signes des Temps’in çıkarılmasına yardımcı oldu (1876).

Andrews bir teolog olarak SDA (Yedinci Gün Adventist) mezhebinin çeşitli doktrinlerinin gelişimine önemli katkılarda bulundu. Andrews’un tarihte yedinci gün Sebt’i hakkındaki kapsamlı yazıları “History of the Sabbath and the First Day of the Week (Sebt Gününün ve Haftanın İlk Gününün Tarihçesi)” adlı kitapta yayınlandı.

Andrews ayrıca kilise örgütünün gelişimine de etkin bir şekilde yardımda bulundu. Kiliseye ait yayınevi için bir organizasyon planı hazırlayan üç kişilik kurulun ve kilisenin merkezi yapılanması için nizamname ve yönetmelikler hazırlayan kurulun başkanıydı. Andrews Amerikan İç Savaşı sırasında Washington D. C.’de kiliseyi temsil ederek, Yedinci Gün Adventistlerinin savaşta cephe görevi almalarının neden Hristiyan ilkelerine aykırı olduğuna inandıklarını ve bunun sonucunda askere alındıklarında ancak cephe gerisi hizmetlerinde görevlendirilebileceklerini açıkladı.

Joseph Bates (8 Temmuz 1792 – 19 Mart 1872) Amerikalı bir denizci ve uyanışçı vaizdi. Sonradan Yedinci Gün Adventist Kilisesi’ne dönüşen dinsel düşünce tarzı Sebtî Adventizm’in kurucusu ve geliştiricisiydi. Bates aynı zamanda James White ile Ellen G. White’ı yedinci gün Sebt’inin geçerliliğine ikna eden kişi olarak tanınır.

Joseph Bates 8 Temmuz 1792’de Massachusetts eyaletinin Rochester kentinde doğdu. (İkinci adı yoktu.) Adı yine Joseph olan babası Amerika Bağımsızlık Savaşı’nda gönüllü olmuştu, annesi ise Sandwich, Massachusetts’li Barnabas Rye’ın kızıydı.

Haziran 1807’de, New York üzerinden Londra’ya giden, Elias Terry yönetimindeki yeni gemi Fanny’de kamarot olarak çalıştı. Böylece Bates’in denizcilik kariyeri başladı ve takip eden yolculuklardan sonra bir geminin kaptanı ve başka gemilerin sahibi olarak ortaya çıktı. Bir yolculuğunda eşinin kendisi için çantasına koyduğu Kitabı Mukaddes’i okudu. İhtida deneyimi geçirdi ve çeşitli reformlara dâhil oldu, bunlar arasında erken dönem bir itidal derneğinin kuruluşuna yardımcı olmak da vardı.

Bates 1845 ilkbaharında T. M. Preble tarafından yazılmış bir broşürü okuduktan sonra yedinci gün Sebt’ini kabul etti. Bates çok geçmeden “Sebt elçisi” olarak tanınmaya başladı ve konu hakkında birkaç kitap yazdı. 1846 yılında yayınlanan ilklerden biri The Seventh Day Sabbath, a Perpetual Sign (Daimî İşaret, Yedinci Gün Sebti) adlı olanıydı. Bates’in en önemli katkılarından biri, Sebt konusunu göksel mabede ilişkin benzersiz bir anlayışla teolojik olarak birleştirebilmesiydi. Bu apokaliptik teoloji anlayışı sonradan Büyük Mücadele teması adıyla bilinecekti.

Joseph Bates James White’ı ve genç Ellen G. White’ın gördüğü görümlerde tezahür ettiğine inandığı peygamberlik armağanını güçlü bir şekilde destekliyordu. A Word to the “Little Flock” (“Küçük Sürüye” Bir Söz) gibi ilk dönem yayınlara katkıda bulundu. Bates 1848 – 1850 arasında düzenlenen ve sonradan Sebt ve Mabet Konferansları olarak bilinen bir dizi Kitabı Mukaddes konferansında White’lar ile birlikte etkin bir şekilde rol aldı. Bates 1850’lerde kilise örgütünün daha resmî bir şekilde geliştirilmesini destekledi, bu gelişmeler 1863 yılında Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin kuruluşuyla sonuçlandı.

Joseph Bates 19 Mart 1872’de Michigan eyaletinin Battle Creek ken