arısına gerek eleştirmenlerin yorumları açısından, gerekse finansal olarak ulaşamadı. 1987 yılında "Jaws" ismiyle ve 2006 yılında "Jaws Unleashed" ismiyle iki video oyunu piyasaya sürüldü ve bu yapımlar da olumsuz eleştriler aldı. Film ayrıca Universal Studios Florida'da bir eğlence parkı progamı olarak kullanılmaktadır. 2004'te Minnesota'da bir festivalde "JAWS The Musical!" adıyla ve 2006'da bu kez Toronto'da bir festivalde "Giant Killer Shark: The Musical" adıyla iki müzikal tiyatro olarak sahneye konuldu.

Benchley, Jaws'ın kitap satışlarından, film haklarından ve dergi/yayın gelirlerinden on yıl ücretsiz olarak film senaryo yazarlığı yapacak kadar para kazandığı açıkladı.

Oldukça başarılı olan ikinci romanı "The Deep" (Diptekiler), balayındaki bir çiftin Bermuda resiflerinde 17 yüzyıl İspanyol altınları ve İkinci Dünya Savaşı döneminden kalma bir hazineyi keşfetmesi ve bunun sonucu olarak bir mafya çetesi tarafından hedef haline alınmalarını konu alır. 1976 yılına ait bu romanı Benchley Bermuda'da "National Geographic Dergisi" için bir yazı yazarken şans eseri dalgıç Teddy Tucker ile tanışması üzerine yazmıştır. 1977 yılında bu romanı film versiyonu için Tracy Keenan Wynn ile birlikte (Tom Mankiewicz'in de yardımıyla) senaryoya uyarladı. Peter Yates'in yönettiği filmde Robert Shaw, Nick Nolte ve Jacqueline Bisset başrollerde oynadı. "The Deep" ticari açıdan oldukça başarılı olarak, ABD'de 1977 yılının en çok izlenen ilk 10 filmi arasında yer alsa da "Jaws"'ın başarısının gölgesinde kaldı.

"The Island" (Ada) adlı bir sonraki romanı 1979 yılında yayınlandı. Romanın konusu 17. yüzyılda korsanların Karayipler'deki gezi tekneleri terörize ederek Bermuda Şeytan Üçgeni gizemini giden olaylardan oluşur. Benchley bu romanın da film versiyonu için senaryosunu yazdı. 1980 yılı filmi "The Island"'da başrılde Michael Caine oynadı ancak film ticari olarak başarısız oldu.

1980'lerde, Benchley üç roman daha yazdı, ancak hiçbiri öncekiler kadar satış yapamadı. Buna rağmen, "Girl of the Sea of Cortez" adlı John Steinbeck tarzı fabl türü bir adamın denizle karmaşık ilişkisi hakkındaki kitabı en çok olumlu kritik alan kitabı olarak kült kabul edildi. "Sea of Cortez" Benchley'in ekolojik konulardaki ilgisini göstermekte, insan aktivetleri ile denizlerdeki çevresel dengesizliğin önemini ateşli ve zeki bir savunucusu olarak gelecekteki rolünü öngörülmektedir. 1986 yılında yayınlanan "Q Clearance" Beyaz Saray'daki Lyndon Johnson'un yanında görev aldığı dönemdeki tecrübelerinden faydalanarak yazdığı bir kitap sayılmaktadır. 1989'da yayınlanan "Rummies" (diğer adıyla "Lush") ise yarı-otobiyografik bir çalışma olarak, Benchley ailesindeki alkol bağımlılığından esinlenilmiştir.

Benchley 1990'larda tekrar denizle ilgili konulara geri döndü ve romanı "The Beast"'de (Türkçeye canavar adıyla çevrildi) Bermuda'yı tehdit eden bir dev kalamar konu alınmaktaydı. "Beast" 1996 yılında televizyon filmi olarak aynı adla çekildi. Sonraki romanı, "White Shark" 1994 yılında yayınlandı. Konusu Naziler tarafından genetik olarak üretilmiş köpek balığı/insan hibriti bir yaratık olan roman, popüler olarak tutmadı ve eleştirmenler tarafından da başarılı bulunmadı. Bu romanı da aynı isimle televizyon filmi olarak uyarlandı. Başarılı bulunmayan film hakkında New York Times eleştirmeni "Christopher Lehmann-Haupt" yaratık balıktan çok Arnold Schwarzenegger'e benziyor şeklinde açıklama yaptı. 1999'da uçak kazasından kurtularak ormanın ortasında kalan bir grup insanı konu alan "Peter Benchley's Amazon" adında bir televizyon şovu hazırlandı.

Kariyerinin son döneminde, Benchley denizler ve köpek balıklarının korunması üzerine kurgu olmayan kitaplar yazdı. Bu kitaplar arasında yer alan "Shark Trouble", uydurma ve sansasyonel haberler ile insanların deniz ekosistemlerine ihtiyacının az olduğu düşüncesi verilebildiği, insanlar ile etkileşim ile potansiyel negatif sonuçlar resmedildi. 2001 ve 2003 versiyonları olan bu çalışma, kitlelerin "denizi ve tüm güzelliğini, gizemini ve gücünü" göstermek için "Jaws-sonrası" olarak adlandırıldı.

Benchley "National Council of Environmental Defense" (Ulusal Çevresel Savunma Konseyi) üyesiydi ve "Okyanuslar Programı" sözcüsüydü. Bir konuşmasında Jaws hakkında şu ifadeleri kullandı: "Güncel "Jaws"'da köpek balığı kötü karakter olmazdı, kurban olarak yazılırdı. Dünya çapında köpek balıları zalimlerden daha çok ezilmektedir." Benchley ayrıca, Bermuda Sualtı Araştırma Enstitüsü'nün kurucu üyelerindendir. Peter Benchley, 2006 yılında öldü.








Yuki-Vapo dilleri

Yuki-Vapo dilleri ya da Yuki dilleri (İngilizce "Yuki-Wappo, Yukian"), Amerika Birleşik Devletleri'nin kuzeybatı Kaliforniya eyaletinde yaşayan Yukiler ve Vapolar tarafından konuşulmuş Amerind Kızılderili dil ailesi. Her ikisi de 20. yüzyılda tükenen iki dilden oluşur: Yukice ile Vapoca.


Yuki-Vapo dillerinin akrabaları yoktur. Önceleri hipotetik olarak değişik gruplarda ele alınırdı:






Aydos Kalesi

Aydos Kalesi veya diğer adıyla Keçi Kalesi, Türkiye'nin İstanbul ilinin Sultanbeyli ilçesindeki Aydos Tepesi'nin 325 metrelik uzantısında bulunan kale. Çevresiyle birlikte birinci derecede arkeolojik sit ilân edilmiştir.

Kale, Doğu Roma İmparatorluğu döneminde inşa edildi. O zamanki adı olan "Aetos" ("Αετός"), Yunancada "kartal" anlamına gelmekteydi. Bu isim, günümüze kadar çok ufak değişiklikle korunmuştur. 11. yüzyılda Türklerin Konstantinopolis'e (günümüzde İstanbul) yaklaşmaları üzerine kalenin önemi arttı; ancak Haçlı Seferleri'nin başlamasıyla Türkler bölgeden ayrıldılar. 13. yüzyılın sonlarında bölgede, yeniden mücadeleler baş göstermeye başladı. 1326-1328 yıllarında Kocaeli Yarımadası'nın büyük bir kısmı Osmanlı İmparatorluğu egemenliğine girmişti. Bu dönemde iki devlet arasındaki sınır, Aetos-Pentikion (günümüzde Pendik) hattı üzerindeydi.

"Âşıkpaşazâde Tarihi"nde yer alan bilgilere göre Osmanlı Padişahı Orhan Gazi, kalenin alınması için Abdurrahman Gazi, Akça Koca ve Konur Alp'i görevlendirmişti. Önce Semendra Kalesi'ni (günümüzde Samandıra) ele geçiren Osmanlı kuvvetleri, daha sonra Aydos Kalesi'ni kuşattı. Âşıkpaşazâde'ye göre, kale tekfurunun kızı kuşatmadan önce rüyasında, yakışıklı bir kahraman gördü, sonrasında ise kendini bir çukurda buldu. Bu kahraman onu kurtardı, giysilerini çıkardı yıkadı ve kıza yeni giysiler giydirdi. Kız, kısa süre sonra kaleyi kuşatan Osmanlıların arasında gördüğü Abdurrahman Gazi'yi rüyasındaki kahraman olarak tanıdı ve kaleyi ona teslim edeceğini yazdığı notu bir taşa sarıp askerlere fırlattı. Notta, Türklerin geri çekiliyormuş gibi yapmaları, gece geri gelmeleri ve kendisinin onları kaleye alacağı yazılıydı. Gece olunca kız, kale bedeninden bir kement attı ve Abdurrahman Gazi buna tutunarak kalenin içine girdi. Kapıyı içeriden açmasının ardından içeri giren Osmanlı askerleriyle birlikte kale, Osmanlı egemenliğine girdi. Bu hikâye daha sonraları, başka yazarlar tarafından farklı biçemlerde dile getirildi. Neşrî'nın kaleminde yaşananlar bir aşk öyküsüne, Hoca Sadettin Efendi'nin anlatımında dinî bir öyküye dönüştü. Bir versiyonda tekfur kızı, rüyasında İslam peygamberi Muhammed'i görüyordu. Sonraki yıllarda kızın rüyası; Hadidî, İbn-i Kemal, Katip Çelebi, Solakzade Mehmet Hemdemi Efendi gibi isimler tarafından, farklı şekillerde anlatılırken, Joseph von Hammer-Purgstall ve Alphonse de Lamartine de olayı kendi kitaplarına taşıdı. 1558 tarihli "Osmannâme"de yer alan, Arifî'nin bir münyatüründe tekfur kızı, Abdurrahman Gazi'yi uzun saç örgüsünü kaleden sarkıtarak kaleye çıkardığı tasvir edilmiştir.

Fetihten sonra kaleye yerleşen Abdurrahman Gazi önderliğinde Scutari (günümüzde Üsküdar) taraflarına akınlar düzenlendi. Ancak bir müddet sonra kale önemini kaybetti. Hoca Sadettin Efendi'nin "Tâcü't-Tevârîh" adlı eserinde İzmit'in 1337 yılındaki fethinden sonra Orhan Gazi'nin şehri çok beğendiği ve buranın yakınlarındaki Aydos Kalesi'ne artık ihtiyaç olmadığından kaleyi yıktırdığı, muhafızları ve kalenin içinde yaşayanları İzmit'e getirdiği ifade edilmektedir.

Kale için yapılması hedeflenen rövölve, restitüsyon ve restorayron çalışmalarının ilk ayağı olan arkeoloji kazılar 13 Eylül 2010'da, Sultanbeyli Belediyesi tarafından, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürü Zeynep Kızıltan'ın başkanlığında başlatıldı. Alan sorumlusu Müze Müdür Yardımcısı Gülbahar Baran Çelik tarafından yapılan kazıların ilk aşaması ise 17 Şubat 2011'de tamamlandı.

Dış duvarlarından itibaren 26.000 mlik bir alanı kaplayan kale, Aydos Tepesi'nin 325 m yüksekliğindeki uzantısında yer almaktadır. Kalenin imarının ilk evresinin 11.-12. yüzyılda olduğu düşünülmektedir. İç ve dış olmak üzere iki suru; iç savunma duvarında altı, dıştakinde ise yedi burcu bulunmaktadır.

Kalede yapılan arkeolojik çalışmalar, danışmanlığını Halil İnalcık'ın, yönetmenliğini ise Emine Çaykara'nın yaptığı "İstanbul'a Açılan Kapı: Aydos" adlı belgesele konu oldu.




Yukice

Yukice ya da Yuki dili (kendilerince "Ukomno'm", ), Amerika Birleşik Devletleri'nin kuzeybatı Kaliforniya eyaletinde yaşayan Yukiler tarafından konuşulmuş Yuki-Vapo ailesinden Amerind Kızılderili dili. Konuşanları Yuki Soykırımında katledildiği için 20. yüzyılda tükenmiştir.






Vapoca

Vapoca ya da Vapo dili (kendilerince "?", ), Amerika Birleşik Devletleri'nin kuzeybatı Kaliforniya eyaletinde yaşayan Vapolar tarafından konuşulmuş Yuki-Vapo ailesinden Amerind Kızılderili dili. Son akıcı konuşanı Laura Fish Somersal 1990 yılında ölünce dil de tükenmiştir






Osmanlı lirası

Osmanlı lirası, Osmanlı İmparatorluğu'nda 1844'ten 1 Kasım 1922'ye kadar kullanmış resmî paradır. Saltanatın kaldırılmasından sonra Türkiye'de 23 Ekim 1923'e kadar kullanıldı. Lira ana paraydı, mecidiye, kuruş ve para alt birimleriydi. 1 lira = 5 mecidiye, 1 lira = 100 kuruş, 1 lira = 4000 para idi.

Osmanlı Bankası, ilk kâğıt parasını 1862 yılında Kaimeyi tanıtarak başladı. Bu para 200 kuruş'a denk gelmekteydi. Banknotlar Türkçe ve Fransızca olarak basılmaktaydı. 1873 yılında 1, 2 ve 5 liralar tanıtıldı. 1876 yılında daha küçük değerlerde 1,