esler, korna, piyano, vibrafon, klavye) ve Chris Carter (klavye, teypler, diğer elektronik müzik aletleri)'den oluşmaktadır.

"COUM Transmissions" adlı performans grubundan evrilen "Throbbing Gristle", Genesis P-Orridge ve Cosey Fanni Tutti tarafından kurulmuş; diğer üyeler gruba kısa bir süre sonra katılmıştır. COUM Transmissions'un son performansı, Throbbing Gristle'ın ilki olmuştur.

Grup, genel bir kitleye hitap edecek ticari bir müzik yapmak yerine, insan doğasının karanlık ve obsesif kısımlarını göstermeyi kendine amaç edinmiş ve faaliyette olduğu sürece bundan taviz vermemiştir. Bu nedenle, Throbbing Gristle'ın canlı performansları pornografi ve Nazi sembolleri gibi rahatsız edici imgelemeler içermektedir. Eserlerinde yüksek oranda çarpıtılmış bir altyapı yaratmak için "sampling" ile özel efektler kullanan grup, anarşist punk sahnesiyle de işbirliği içinde olmuştur.

1977'de, grup "United/Zyklon B Zombie" adlı teklisini ve ardından da Second Annual Report adlı ilk albümünü çıkartmıştır. Her ne kadar ilk olarak "Industrial Records" albüm sayısını 786 kopyada tutmuş olsa da, daha sonra Mute Records'un talebi ile yeniden yayımlanmıştır. Mamamfih, bu yayımda albümdeki tüm parçalar tersten ve ters sırayla çalmaktadır. Bundan sonraki 4 yılda, bir dizi albüm ve tekliler çıkarmış; canlı performanslar sergilemişlerdir.

1981'de San Fransisco'daki "Kezar Pavillion" 'da konser veren grup, görevlerini bitirdikleri gerekçesiyle dağılmıştır. Cosey Fanni Tutti, ayrıca grubun kendisinin ve Genesis P-Orridge'nin ayrılması nedeniyle de dağıldığını ifade etmiştir. Genesis P-Orridge ve Peter Christopherson daha sonra Psychic TV'ye gitmiş; Cosey Fanni Tutti ise Chris Carter ile "Carter Tutti" adlı başka bir projeye başlamıştır. Peter Christopherson, Daha sonra "Psychic TV" 'de tanıştığı John Balance ile "Coil" adlı grubu kurmuştur.

2004 yılında "Throbbing Gristle", kısa bir süreliğine bir araya gelmiş ve "TG Now" adlı albümlerini limitli sayıda çıkartmıştır. 2 Nisan 2007'de ise Berlin'de yeni albümleri Part Two'yu kaydetmişlerdir. Bu albümün Eylül 2006'da yayımlanması planlanmış olsa da, bilinmeyen nedenler dolayısıyla albümün yayımlanması ertelenmiştir.

2010 yılına kadar çeşitli albüm çalışmalarında bulunan Throbbing Gristle, Genesis P-Orridge'nin son turlarına katılmamasından ve Peter Christopherson'un Bangkok'taki ani ölümü deneniyle tekrar dağılmıştır.

Throbbing Gristle, faaliyette bulunduğu süre boyunca çeşitli eserler vermiştir.





Mumya (film, 1932)

Mumya (), 1932 Universal Studios yapımı ABD korku filmi. Karl Freund'un yönettiği filmde başroldeki Boris Karloff yeniden hayata dönen bir Mısır rahibini canlandırdı. Diğer rollerde ise Zita Johann, David Manners ve Edward Van Sloan yer aldı. Film Cantil, Kaliforniya'da, Universal City'de ve Mojave Çölü'nde çekildi.

İmhotep (Boris Karloff) isimli bir Antik Mısır rahibi, arkeolojik bir kazıda mumyasının bulunması sırasında arkeologlardan birinin antik canlandırma tılsımını yüksek sesle okuması sonucunda yeniden canlanır. Thoth'un yazmasını da alarak arkeologlardan kaçmayı başaran İmhotep, yaşadığı dönemdeki sevgilisi Prenses Ankhesenamen'in ruhunun reenkarnasyonunu bulmak için Kahire'de dolaşmaya başlar.

On sene sonra, çağdaş bir Mısırlı olan Ardath Bey kimliği ile arkeologları arayan İmhotep, onlara Ankhesenamen'in mezarını bulmak için kazmaları gereken yeri gösterir. Mezarı bulan arkeologlar mumyayı ve hazineleri Kahire Mısır Müzesi'ne gönderirler. İmhotep prensese oldukça benzeyen Helen Grosvenor (Zita Johann) isimli kadını görünce, onunla evlenebilmek için kadını mumyalamaya kalkışır. Geçmiş yaşamlarını hatırlayarak kurtulmak için tanrıça İsis'e yalvaran kadın sonunda ölümden kurtulur. Bu dua ile aynı zamanda İsis heykelinden çıkan bir ışın, İmhotep'e can veren tılsımın yazılı olduğu yazmayı da yakarak yok eder. Böylece İmhotep bir kemik yığına dönüşür.


1922'de Tutankhamun'un mezarının açılmasından ve Firavunların Laneti'nden etkilenen yapımcı Carl Laemmle Jr., editör Richard Shayer'ı, "Drakula" ve "Frankenstein" filmlerinde olduğu gibi Mısır temalı bir korku filmine temel oluşturacak bir roman bulmakla görevlendirdi. Shayer böyle bir roman bulamadı ancak sonuçta ortaya çıkan filmin konusu, Arthur Conan Doyle'un "The Ring of Thoth" isimli kısa öyküsüyle ciddi benzerlikler içeriyordu. Shayer ve yazar Nina Wilcox Putnam, İtalyan okültist Alessandro Cagliostro hakkında "Cagliostro" başlıklı dokuz sayfalık bir tretman yazdı. San Francisco'da geçen öyküde kendine nitratlar enjekte ederek hayatta kalan 3000 yıllık bir büyücü hakkındaydı. Tretmanı beğenen Laemmle senaryoyu yazmak için John L. Balderston'ı işe aldı. Balderson 1931 yapımı "Drakula" ve "Frankenstein" filmlerine de katkıda bulunmuştu ve gazeteciyken "New York World" gazetesi için Tutankhamun'un mezarının açılışını takip etmişti. Balderston tretmandaki öyküyü Mısır'a taşıdı ve başrol karakterinin adını aynı isimli tarihöncesi mimara itafen "İmhotep" olarak değiştirdi.

Filmin çekimlerine başlanmadan iki gün önce, "Drakula" filminin görüntü yönetmeni Karl Freund yönetmen olarak işe alındı. Çekimlerin üç haftada tamamlanması planlandı. Karloff'un ilk çekim günü boyunca mumyanın canlanarak lahidinden çıkması sahnesi çekildi. Makyajcı Jack Pierce İmhotep'in mumyasının görüntüsü için II. Seti'nin mumyasının fotoğraflarını incelemişti ancak filmde Karloff'un görüntüsü daha çok III. Ramses'e benziyordu. Pierce sekiz saatlik bir çalışma ile Karloff'un yüzüne pamuk, kolodyum ve yapıştırıcı, saçlarına ise kil uyguladı ve vücudunu asite batırılıp fırınlanmış kumaş şeritlerle sardı. Çekimler sonrasında Karloff'un yüzünden makyajın çıkarılması iki saat sürdü. Yapıştırıcının yüzünden çıkarılması sırasında acı çeken Karloff bu günü "çektiğim en büyük acı" sözleriyle tanımladı. Karloff'un filmdeki bandajlı görüntüleri daha sonra ikon hâline geldi ancak oyuncu bu makyajla perdede ancak birkaç dakika görülüyordu. Filmin geri kalanında ise daha basit bir makyaj kullanılıyordu.

Çekimler sırasında uzun ve detaylı bir sekans olarak Ankhesenamen'in birçok geçmiş reenkarnasyonu da çekildi ancak bu görüntüler filmin son kurgusunda dışarıda bırakıldı. Bu görüntülere ait resimler mevcut olsa da film görüntüleri hâlen kayıptır.

Açılış yazıları sırasında duyulan müzik, Çaykovski'nin "Kuğu Gölü" balesinden alınmıştı ve bir yıl önceki "Drakula" filminin açılışında da kullanılmıştı.

Universal'in diğer korku filmleri "Frankenstein" ve "Drakula"'nın aksine bu filmin devam filmleri çekilmedi. Ancak 1940 yapımı b filmi "Mumya'nın Eli" kısmen de olsa bir yeniden çekimdi. Bu filmin ise devam filmleri olarak "Mumya'nın Mezarı" (1942), "Mumya'nın Hayaleti" (1944) ve "Mumya'nın Laneti" (1944) çekildi. Serinin parodisi olarak ise 1950'lerde "İki Açıkgöz Mumya'ya Karşı" filmi yapıldı. Bu filmlerdeki mumya karakteri Kharis'ti. "The Mummy's Hand" filminde özgün filmden görüntüler Kharis'in geçmişini anltmak için kullanıldı. Bu görüntülerde Karloff açıkça görülüyordu ancak filmin kadrosunda adı geçmiyordu.

1950'lerin sonunda İngiliz Hammer Film Productions "Mumya" temasını alarak 1959 yapımı "Mumya" ile başlayan bir seri çekti. Bu film 1932 yapımı Karloff filminin yeniden yapımı olmaktan çok Universal'in daha sonra çektiği "The Mummy's Hand" (1940) ve "The Mummy's Tomb" (1942) filmlerini temel alıyordu. Hammer'ın devam filmleri olarak çekilen "The Curse of the Mummy's Tomb" (1964), "The Mummy's Shroud" (1966) ve "Blood from the Mummy's Tomb" (1971) ise ne ilk seriyle ne de birbiriyle alakalıydı.

1999 Universal yapımı "Mumya" da baş karakteri İmhotep'in Thoth yazmaları sayesinde hayata dönmesi ve Ankhesenamen'in yeni reenkarnasyonunu araması bakımından 1932 tarihli filmin yeniden çekimi olarak görülebilir. Ancak klasik korku ve bilimkurgu filmlerinin modern yeniden yapımlarının birçoğunda olduğu gibi öykünün bundan sonraki bölümü farklı gelişir. Filmin devamı olarak 2001'de "The Mummy Returns", önbölüm olarak ise 2002'de "The Scorpion King" çekildi. Bu önbölümün öncesindeki olayları anlatan 2008 yapımı "" ile bunun devamı olan 2012 yapımı "" filmlerinin yanı sıra, 2008'de bir başka devam filmi olarak "" çekildi. Ayrıca 2001-2003 yılları arasında "" başlıklı bir animasyon dizisi de yayımlandı.




Riccardo Scamarcio

Riccardo Scamarcio (d. 13 Kasım 1979) İtalyan aktördür.

Scamarcio Trani, Apulia'da doğmuştur.

İyi bir aktör olarak yetişmek için Scuola Nazionale di Cinema, Roma'ya gitti. Şu an Roma'da yaşıyor.

2000 yılında bir dizi filmde rol alıyorken, ilk sinema filmi olan, yönetmenliğini Luca Lucini'nin yaptığı Tre metri sopra il cielo'da rol aldı. Bu sayede çabucak İtalyan halkı tarafından iyi tanınan, özellikle de genç bir izleyici kitlesi tarafından benimsenen biri oldu. Onun bu başarısı oyunculuk becerileri için talepleri arttırdı. Fausto Paravidino'nun yönettiği Texas (2005) filmindeki rolü onu bir seks sembolü olarak ön plana getirdi ve 2005 yılında Michele Placido'nun yönettiği Romanzo Criminale filmindeki esrarengiz bir katil rolünü canlandırmıştır.

2006 yılında Robert Louis Stevenson'un aynı adlı romanından uyarlanan The Black Arrow, Chanel 5 tarafından yayınlanan bir dizi film ve 4 yeni filmde rol aldı. Bunlardan biri de Antoino Pennachi'nin romanından uyarlanan, David Luchetti'nin yönettiği Il Fasciocomunista filmidir.
Scamarcio bu film ile En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında David di Donatello adaylığı kazandı. Ayrıca Giovanni Veronesi'nin yönettiği Manuale d'amore - Capitoli successivi (2007) filminde, Luis Prieto'nun yönettiği Hovoglia di te'de (2007) ve Abel Ferrara'nın yönettiği Go Go Tales (2007) filminde rol aldı.

2007 yılında Sergio Rubi'nin yönettiği Colpo d'occhio (2008) filmi üzerine çalışmaya başladı.
2009'da Giovanni Veronesi'nin yönetmenliğini üstlendiği Italians adlı bir komedi filminde rol aldı ve yine 2009 yılında Michele Placio tarafından yönetilen 1968'li yılların İtalyası üzerine çekilen Il grande sogno filminde rol almıştır.

Sergio Rubini'nin yönettiği L'uomo nero (2009) filmi için Scamarcio, eşi İtalyan-Y