bu eylemlere ara verip sessizlik içinde yayılmış, toplumun içinde kök salmıştır. İlk saylon savaşından birkaç yıl önce Caprica City'de terörist eylemlerine yeniden başlamışlardır.

Tek Tanrı inancı daha sonra Saylonlar tarafından da benimsenmiş ve kolonilerin çöküşünden sonra Saylon dini olarak adlandırılmıştır.

İlk Saylon Savaşından önce gezegenlerin tek çatı altında toplandığı bir federasyon söz konusu değildi. Her gezegende bir devlet vardı ve o gezegenin tamamını kaplıyordu. Bu gezegenlerden Virgon monarşi ile yönetiliyordu. Tauron'da ise diktatörlük hakimdi ve bundan dolayı iç savaş vardı. Diğerleri ise ya demokratik ya da sözde demokratik yönetim biçimlerine sahipti.

Saylonların insanlara savaş açması ve bütün insan ırkının varlığının tehlikeye girmesi kolonileri tek çatı altında topladı. Dolayısıyla bütün gezegenler demokratik ya da sözde demokratik yönetim biçimlerine sahip oldu. Her gezegen kendi iç işlerinde serbest olup kendi parlamentosuna sahipti. Bunun yanı sıra Federasyonun 12'ler Kurulu adlı bir temsilciler meclisi vardı. Her koloniden gelen bir temsilci kendi gezegenini temsil ediyordu. Meclise Kolonilerin Başkanı, başkanlık ediyordu. Eğer başkan bir sonraki seçimden önce ölür ya da görev yapamaz duruma gelirse başkanlık, yetki sırasındaki bir sonraki kişiye geçiyordu. Ve böyle gidiyordu. Bu geçici başkan kısa süre içinde ülkeyi yeni bir seçime götürmekle yükümlüydü. Temsilciler meclisinin yanı sıra Federasyon çapında bakanlıklar da mevcuttu. Aynı şekilde tek tek kolonilerin ordusu ve filosu yoktu. Askeri alanda 12 Koloni tek bir güçtü.

Kolonilerin birleşmesinden önce her koloninin kendi ordusu vardı. Fakat uzay savaş gemileri söz konusu olmayıp savaşlar yere asker indirmeyle yapılıyordu. Kolonilerin tek çatı altında birleşmesinden sonra bütün kolonilerin orduları da birleşti ve saylonlara karşı savaşa girişti. İlk uzay savaşları bu dönemde yapıldı ve ilk savaş yıldızları bu savaş sırasında üretildi. Bu dönemde 12 savaş yıldızı üretildi ve her biri bir koloniyi temsil ediyordu. Galactica, Caprica'yı temsil ediyordu. Saylonların askeri gücü ise benzer seviyedeydi ve bu nedenle savaş uzun yıllar denk gitti, on yıllık savaşın sonunda ateşkes ilan edildi.

40 yıllık ateşkes süresince iki taraf da ağır savaş hazırlıkları yaptılar. 40 yıl sonra kolonilerin elindeki savaş yıldızı sayısı 120'yi bulmuştu.

Kolonilerin bu kadar kolay yenilmesinin nedeni askeri hazırlıksızlığı değil, saylon ajanlarının askeri bilgisayar sistemlerine sızmasıdır.

13. Koloni olarak bahsi geçen Dünya, üzerinde yaşadığımız Dünya değildir. Kobol'da insanlarla robotlar arasındaki savaşın sonucu olarak Kobol boşaltılmış ve 12 kabile Cyrannus Yıldız Sistemine giderken 13. kabile (robotlar) Dünya adlı başka bir gezegene yerleşmişlerdir.(KÇÖ 3600) İlerleyen zamanlarda bu robotlar insan görünümlü, tamamen etten, kemikten modeller üretmeyi başardılar. Daha ilerleyen tarihlerde ise insan gibi üreme yeteneğine kavuştular ve ölüm sonrasında yaşanan zihin aktarımı uygulamasına son verdiler. Artık insanlardan farksız hale gelmişlerdi.

Fakat metalik modelleri de kullanmaya devam ediyorlardı. Hatta bütün ağır işler onlara yükleniyordu. Ten işi modeller insandan farksız hale gelmiş ve metal modelleri basit bir makine görmeye başlamışlardı. Bu da bir isyan tehlikesini doğuruyordu. Fakat Ellen Tigh ile Galen Tyrol dışında hiç kimse bu tehlikeyi görmüyordu. Bir önlem olarak Ellen ve Galen'in çalışmaları sonucunda zihin aktarımı yeniden başlatıldı. Artık ölenler dirilebiliyordu. Beş kişi (Ellen Tigh, Saul Tigh, Galen Tyrol, Tory Foster ve Samuel T. Anders) bu rpjeye dahil edildi. Ve onların yedek bedenlerini bir uzay gemisine yüklenip gemi yörüngeye bırakıldı. Beklendiği gibi isyan gerçekleşti ve metalik modeller 13. kabileyi yok ettiler. Bu beş kişi ise herkes gibi öldü ama gözlerini uzay gemisinde açtılar. Kobol'da yaşanan şey tekrar etmişti. Aynı şeyin 12 kolonide de yaşanmaması için 12 koloni halkını uyarmak üzere yla çıktılar ama gemi ışık hızında gidemiyordu. Bu nedenle yolculuk 2000 yıl sürdü ve vardıklarında çok geç kalmışlar, Saylon savaşı başlamıştı.

Saylonlardan kaçan yaklaşık 60.000 insan Dünya'yı bulduklarında onun hikâyesini öğrendiler ve yeni yaşanılabilir bir gezegen aramaya koyuldular. tesadüfen buldukları bir gezegene yerleştiler ve adını Dünya koydular. (MÖ. 148.000)






Laka

Laka şu anlamlara gelebilir:





Teppanyaki

Teppanyaki, Japon mutfağının, yemek pişirmek için demir tava (döküm tava) kullanan bir çeşitidir. Teppanyaki kelimesi, demir tabak anlamına gelen “teppan” ve ızgaralanmış ve az yağda pişirilmiş anlamına gelen “yaki” kelimelerinden türemiştir.Japonya’da, teppanyaki, et, karides, “okonomiyaki”, “yakisoba” ve “monjayaki” de dahil olmak üzere demir tabak kullanılarak pişirilen yemekler olarak bilinir.

Modern teppanyaki ızgaraları genellikle propan şekilde ısıtılan düz yüzeyli ızgaralardır ve restorandaki misafirlerin (müşterilerin) gözleri önünde yemek pişirmek için kullanılırlar. Teppanyaki ızgaraları çoğu zaman kömür veya gaz aleviyle çalışan ve açık ızgara dizaynıyla tasarlanan “hibachi barbekü ızgarasıyla” karıştırılır. Katı demir pişirme yüzeyiyle teppanyaki, pirinç, yumurta ve doğranmış sebzeler gibi daha küçük malzemeler için idealdir. (daha uygundur).

Teppanyaki stili et restoranının mucidi, 1945 yılında Japonya’da batı yemeklerini “teppan” (demir tabak) üzerinde pişirme konseptini tanıtan Misona restoranlar zinciridir. Kısa süre sonra bu yemek pişirme yönteminin japonlar arasında, şefin yemek pişirirken yaptığı ustaca hareketleri ve mutfağı izlemekten zevk alan yabancılara oranla daha az popüler olduğunu fark ettiler. Restoranlar, turistlerin akın ettiği yerlerde popüler olmaya başladıkça, Misono restoranlar zinciri alevlenen soğan volkanı oluşturmak için soğanları üst üste yığmak gibi, şefin yemek hazırlarken sunduğu performans görüntüsünü üst düzeye çıkardılar.

Aynı ailedeki diğer bir ekipman ise, yuvarlak bir ocağın üzerine koyulmuş düz, çelik bir parçadan oluşan ; küçük ve yuvarlak olan “flattop grill”dir.

Batı tarzı teppanyaki için kullanılan malzemeler et, karides, tarak (deniz kabuğu), ıstakoz, tavuk ve çeşitli sebzelerdir.

Malzemeleri pişirmek içni genellikle soya yağı kullanılır.

Japon tarzi teppanyakide , bitkisel yağ, hayvansal yağ ya da bunların karışımıyla pişirilen erişte, doğranmış et ya da deniz ürünüyle tatlandırılmış lahana da kullanılabilir. Japonya’da pek çok restoran “kobe eti” kullanır.

Mung fasülyesi filizi, kabak (kabağın Kaponya’da popüler bir sebze olmadığı ve merketlerde nadiren bulunduğu halde), sarımsak kızartması ya da kızarmış pirinç gibi yan yiyecekler (mezeler, garnitürler) ana yemeğe eşlik eder.

Bazı restoranlar yiyeceği banmak için sos da verirler.

Japonya’da, sadece soya sosu verilir.

Kuzey Amerikalılar’a en çok aşina olan teppanyaki şekli sebzelerle bezenmiş biftek ya da diğer etlerden oluşan şeklidir. Ve bu, japon et lokantası olarak adlandırılan restoranlarda “hibachi” adıyla bilinir.

Amerika’da, teppanyaki, ilk restoranını 1964’de New York’ta açan Benihana restoranlar zinciri tarafından meşhur edilmiştir. Benihana ve digger teppanyaki et lokantası zincirleri, yemeğe gelenler için şefin şov(performans) sergilemesine önem vermekte; yeni şov (performans)türleri ve hileler çıkartmaya devam etmektedirler.

Şef, kap kacağı atıp tutabilir, karides kuyruğunu gömleğinin cebine atabilir, şapkasıyla yumurta yakalayabilir, bir yumurtayı havaya fırlatıp spatulayla kırabilir, düzleştirilmiş karides parçalarını yemek yiyenlerin ağzına atabilir ya da soğan halkalarını alev fışkırtan volkanlara dönüştürebilir.





Trakya-Paşaeli Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti

Trakya-Paşaeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti, 30 Kasım 1918 tarihinde Edirne'de kurulan Türk Ulusal Hareketi yanlısı cemiyet.

Cemiyetin Talat Paşa'nın yönlendirmesi ile 2 Kasım 1918'de İstanbul'da tacir Kasım Bey'in Küçük Kınaciyan Hanı'ndaki yazıhanesinde Edirne milletvekili Faik Bey, Edirne Belediye Başkanı Şevket Bey, avukat Mehmet Şeref Bey ve Edirneli yurtseverlerin katılımı ile yapılan toplantıda kurulmasına karar verilmiş; 30 Kasım 1918 tarihinde de Edirne merkez olmak üzere resmen kurulmuştur. Talat Paşa'nın da üyesi olduğu cemiyet Teşkilât-ı Mahsusa kanalıyla devlet tarafından desteklenmiştir.

Osmanlı İmparatorluğunun yıkılacağını düşünen bu cemiyet, yıkılma tehlikesine karşın Batı Trakya ve Doğu Trakya'yı tek bayrak altında toplamak, Trakya'daki Müslüman nüfusa sahip çıkmak ve bu bölgede bir Türk devleti kurmak amacıyla kurulmuştur. Çıkardıkları "Trakya Paşaeli" ve "Ahali" gazeteleriyle de bu düşüncelerini savunmuşlardır. 7 Eylül 1919'daki Sivas Kongresi sonrasında ise 7 Ekim 1919'da Edirne Belediyesi'nde yapılan bir toplantıyı takiben Şevket Dağdeviren'in Mustafa Kemal'e çektiği bir telgrafla cemiyet, Anadolu'daki diğer cemiyetler ile birleşerek Anadolu ve Rumeli Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti çatısına girmiştir.

Türk Ulusal Bağımsızlık Savaşı’nın örgütlenmesinin Mayıs 1919’da başladığı göz önünde bulundurulduğunda; bu tarihten 6 ay önce kurulan Trakya Paşaeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti benzeri birkaç cemiyetle birlikte anti-emperyalist direnişin öncü kuruluşlarındandır.

Cemiyet merkezi Edirne şehridir ve cemiyetin bir başkanı ile 12 üyesi yönetim kurulunu oluşturur. Cemiyetin dönemin siyasi partileri ile bir ilişkisi yoktur.

Cemiyet üyeleri, Doğu ve Batı Trakya’daki demografik, ekonomik, kültürel ve tarihsel Türk üstünlükleri ve haklarını anlatan harita, grafik ve broşürler hazırlayarak bunları Amerika Birleşik Devletleri ile Anlaşma Devletleri’ne verdi ve Paris’teki Barış Konferansı’na gönderdi.  Bir dizi basın açıklamasıyla yabancı basında çıkan yanlış haberleri düzeltmeye çalıştı, San Remo Konferansı’na temsilci gönderdi.

Cemiyet, 5 kongre:
8 bildirim (beyanname) yayınladı ve cemiyetin resmi yayın organı olan "Trakya Paşaeli Gazetesi"’ni 47 sayı çıkardı.

Trakya Paşaeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti’nin etkinliği Trakya’nın her tarafında tanınıyordu. Trakya’nın Türklüğü’nü savunmayı görev edinmiş bu oluşum,