da kurulmuş, aynı zamanda Amargi Kadın Akademisi olarak da bilinen, bir kadın kooperatifi.
Farklılıklarımızla bir aradayız ve Yaşamak en önemli akademik faaliyettir sloganlarını benimsemiştir. Kooperatif, 2011 yılında Amargi Kadın Akademisi Derneği adıyla bir derneğe dönüşmüştür. Derneğin adresi: İstiklal Caddesi No:73/3 Beyoğlu

Amargi Dergi, 2006 yılında yayın hayatına başlayan ve Haziran 2015'ten bu yana da internet üzerinden yayın hayatına devam eden ve 3 ayda bir yayımlanan feminist teori ve politika dergisidir.

30. sayısı Güz 2013 döneminde yayımlanacak olan Amargi Dergi'nin editörlüğü Pınar Selek ve Aksu Bora tarafından yürütülmektedir. Derginin görsel editörlüğü (kapak ve sayfa tasarımları da dahil olmak üzere) Tennur Baş tarafından yapılmaktadır. Yayın kurulunda, Ceren Zeynep Eren, Demet Gülçiçek, Fatma Nevin Vargün, İlknur Üstün, Melek Göregenli, Nil Mutluer, Nilgün Yurdalan, Nükhet Sirman, Sema Aslan, Semanur Sevim, Ülkü Özakın, Yıldız Ecevit, Zeynep Direk bulunmaktadır.





Geyik Ata

Geyik Ata – Türk, Moğol ve Altay mitolojilerinde Geyik Tanrı. Değişik Türk dillerinde Keyik (Kiyik,Giyik) Ata olarak da söylenir. Sığın (Sıgun) Ata veya Bulan (Bolan) Ata ya da Puğu (Buğu) Ata tabirleri de eşanlamlı olarak kullanılır. Moğollar Eli Ecege derler. Geyik sürülerinin başında bulunup idare eden geyiğe Gökgeyik ve Göksığın adı verilir. Masal kahramanları veya söylence kişileri bir geyiği kovalar ve peşinden bir mağaraya girer. Burada çoğu zaman güzel bir kıza rastlar. Geyikli Baba gibi erenler halk kültüründe sıklıkla yer alır. Hacı Bektaş-ı Veli gibi erenler de geyik donuna bürünebilirler.

Kırgız yazar Cengiz Aytmatov'un Beyaz Gemi adlı kısa romanında Buğu (sözlük anlamı Geyik) boyunun efsaneleri de nakledilmektedir. Buna göre, katliama uğrayan Buğu boyundan arda kalan bir erkek ve bir kız çocuğu, yavrusu insanlar tarafından avlanan Boynuzlu Geyik Ana tarafından emzirilerek büyütüldüğü ve mevcut Buğu boyunun bu iki çocuktan yeniden çoğaldığı rivayet edilir. Bu nedenle de başta Boynuzlu Geyik Ana olmak üzere tüm geyikler "kutsal" ve "ata" sayılırlar. Buğu boyundan gelenler çağlar boyunca bu kutsiyet nedeniyle ana babalarının mezarlarına, saygı ifadesi olarak geyik boynuzu dikerler. Isık Göl çevresindeki mezarlarda günümüzde de bu geleneği sürdürenler bulunmaktadır.

(Gey/Gez) kökünden türemiştir. Uzun ve çatal boynuzları olan memeli hayvan anlamına gelir. Moğolcada Giyih sözcüğü aydınlık anlamına gelir ve bu hayvanın kutsallığı ile de bağlantılıdır. Örneğin Alankova sözcüğü de Işığın Geyiği gibi bir anlam ifade eder.





Erşek

Erşek – Türk ve Altay mitolojisinde söylencesel yaratık. Pars ve Ayı’nın çiftleşmesinden doğan efsane yaratığıdır. Yarı ayı yarı pars olarak da düşünülür. Gövdesi pars, kafası ayı şeklindedir. Pençeleri de ayınınkiler gibidir.

(Er) kökünden türemiştir. Güçlülük anlamı içerir. Moğolcada Ers keskinlik ifade eder ve bu canlıların pençelerinin keskinliği ile ilgilidir.





Ulukun

Ulukun – Türk ve Altay mitolojisinde Işık Tanrısı. Ulukoyun olarak da söylenir. Yeryüzüne aydınlık sağlar. Ulukun/Ulugun (Ulu Gün) aynı zamanda nevruz bayramı demektir ve ışık, ateş ile de bağlantılıdır. Yakutlarda bir ateş tanrısı olarak Ulakan (Ulakhan) adıyla bilinir.




Uhur

Uhur – Türk ve Altay halk inancında Yol Cini. Ugur veya Uğur da denir. Yollarda gezen bir varlıktır. Görenlere talih ve baht getirir. Uğur kelimesi buradan türemiştir.

(Ug/Uğ) kökünden türemiştir. Uğramak sözcüğüyle bağlantılıdır. Uğunmak ise hastalanıp kendinden geçmek, bayılmak demektir. Uğru ise yol kesen haydut anlamındadır.





Tarla İyesi

Tarla İyesi (Tatarca: "Тарла бәкчәсе" veya "Tarla Bäkçäse" "Tarla Bekçisi") – Türk, Tatar ve Altay halk inancında Tarla Ruhu. Tarıg İyesi veya Tala (Tele) İyesi olarak da bilinir. Eşanlamlı olarak Basu İyesi (Tatarca: "Basu İyäse") veya Etiz İyesi ifadeleri de kullanılır. “Tarla Bekçisi” olarak da adlandırılır. Tarlanın koruyucu ruhudur. Kırsaçlı bir kocakarıdır ve Uruk adlı bir ağaçta oturur. Uzun kollu olduğu için göğe uzanıp bulutları sıkarak yağmur yağdırır. Bu yüzden komşu tarlaların iyeleri arasında kavga çıkar.

Ekin İyesi - Türk ve Tatar mitolojilerinde ekinin koruyucu ruhudur. Tarla iyesi ile bağlantılı ve çok benzer bir varlıktır. Arış İyesi (Tatarca: "Basu Anası") da denir. Çavdar İyesi, Arpa İyesi, Buğday İyesi, Yulaf İyesi, Yonca İyesi, Ot İyesi, Çayır İyesi, Çimen İyesi gibi türleri vardır. Hatta hasat sonrası biçilmiş ot ve ekinler için Kes İyesi, Saman İyesi gibi iyeler de mevcuttur. Ayrıca dirgen, tırmık, yaba, döven, kosa, orak, bel, kürek, kazma gibi tarım araçlarının her birinin dahi iyeleri olduğu düşünülür. Zayıf kalmış ekinlerin bulunduğu yerlere Ekin Anasının ayak izleri denir. Ekinlerde yangın çıktığında ters tarafa üfleyerek söndürür. Ekinlerin içinde yuvarlanmayı sever. Bir demet ekin onun için biçilmeden bırakılır ve buna Kır Sakalı denir.

(Tar) kökünden türemiştir. Ekin ekmek anlamını barındırır. Tarım sözü ile aynı kökten gelir.





2001 Football League Cup Finali

2001 Football League Cup Finali bir başka ismiyle 2001 Worthington Kupası Finali, 25 Şubat 2001 tarihinde Liverpool ve Birmingham City takımları arasında oynanan, kupa tarihinin 41. finalidir.

Liverpool normal süresi ve 30 dakikalık ekstra uzatma dakikaları 1-1 biten mücadeleyi, seri penaltı atışları sonucunda 5-4 kazanarak Lig Kupası'nın sahibi oldu.

Liverpool takımının kaptanı ve forveti Robbie Fowler final mücadelesinin 30. dakikasında takımını 1-0 öne geçiren golü kaydetti. Maçın 90. dakikasında, Martin O'Connor Liverpool stoperi Stéphane Henchoz tarafından ceza sahası içinde düşürülünce Birmingham takımı penaltı kazandı. Darren Purse penaltı atışını gole çevirerek maçı uzatmaya götürdü. 15'er dakikalık 2 devrelik uzatmalar oynandı. Eşitlik uzatma dakikalarında da bozulmayınca seri penaltı atışlarına geçildi. Birmingham takımı Martin Grainger ve Andrew Johnson ile 2 penaltı atışını gole çeviremeyince Liverpool takımı kupayı kazandı.

Bu zaferle birlikte, Liverpool takımı tarihinde 6. Lig Kupası'nı müzesine götürmeyi başardı. Böylece bu organizasyonu en çok kazanan takım olma unvanını da üstüne koyarak sürdürmüş oldu. Ayrıca bu maçla birlikte Lig Kupası Finali, 34 yıl sonra ilk kez Wembley Stadyumu ve Londra şehrinin dışında düzenlenmiş oluyordu.





Eşik İyesi

Eşik İyesi – Türk halk inancında eşiğin koruyucu ruhu. Eşgik İyesi veya Esik İyesi olarak da söylenir. Eşanlamlı olarak Astana İyesi veya Bosağa (Busağa, Busava, Bosaha, Bosaka) İyesi ifadeleri de kullanılır. Moğollar Bohogo Ezen derler.

Her eşiğin koruyucu bir ruhu vardır. Bu ruh eşikte yatar. İneklerin şaşırmadan evlerini bulabilmelerini sağlar. Hayvanları korur. Eşikte oturmak, eşikte konuşmak iyi sayılmaz, bunun nedeni ruhun orada olmasıdır. Eşiğin baht ve talihle de ilgisi vardır. Çünkü eşik iki farklı alemi simgeleyen esrarengiz bir sınır gibidir. Günümüzde çağdaş beşeri bilimlerde kullanılan Bilinç Eşiği, Duyum Eşiği gibi kavramlar da bu sınır anlayışını ortaya koymaktadır. İçerisi ve dışarısı, açık ve kapalı alan, soğuk ve sıcak mekan, aydınlık ve karanlık hep evin dış çevreden farklılığın bir sonucudur. Eşikte bulunur. Bazen “Kara Çuha” adı da verilir. Astana Kazakistan’ın başkentidir ve bu sözcük de aynı zamanda başkent demektir.

Batı Sibirya inançlarında "Senge Baba" (Tatarca: "Zänki Baba", "Zengi Ata") bir "Eşik İyesi"dir. Eşikte yaşar ve evin önündeki hayvaları korur. Tatarlar arasında da "Zengi Babay" inanışı yaygındır. "Zengi Baba"nın ruhuna tapınmak için özel törenler yapılır, bu törenlerin özel yemeği olan "avuz" (ağız) sütü hazırlanır. Törenlere bir molla veya hoca davet edilir. Bu kişi yeni doğmuş bebeklerin hayırlı olması için "Zengi Baba"ya dua eder. Orta Asya daki Türk dervişliği hakkındaki
eski kayıtlarda; "Zengi Baba"dan, Türkler arasında ün kazanmış Türkistan şeyhlerinden biri olarak bahsedilir.

Azerbaycan geleneksel inançlarına göre bir evliya olan "Kara Çuha", evin eşiğinde durur ama göze görünmez. Evin eşiğine varıldığında, "Kara Çuha"ya selam vermek gerekir. Bir diğer inanışagöre de eşiğin kendi sahibi vardır. Bu varlığın adı, "Astana Cini"dir.

(Eş/Es/As) kökünden türemiştir. Kapı basamağı. Bir şeyin başlangıç yeri. Bir şeyin sınırı.




2002 Football League Cup Finali

2002 Football League Cup Finali bir başka ismiyle 2002 Worthington Kupası Finali, 24 Şubat 2002 tarihinde Blackburn Rovers ve Tottenham Hotspur takımları arasında oynanan, kupa tarihinin 42. finalidir.

Blackburn Rovers 41. Lig Kupası finalini 2-1 kazanarak kupayı müzesine götürdü. Tottenham takımı ise daha önce 3 kez kazandığı kupayı 4. kez müzesine götürme fırsatını kaçırmış oldu.

Blackburn Rovers takımının forvet oyuncusu Matt Jansen, mücadelenin 25. dakikasında skoru 1-0 yapan golü attı. Bu golden yalnızca 7 dakika sonra Christian Ziege durumu eşitleyen golü kaydetti. Maçın 69. dakikasında Blackburn forveti Andrew Cole, rakip takımın savunma oyuncularının hatasını iyi değerlendirdi ve takımını 2-1 öne geçirdi. Blackburn 41. Lig Kupası'nı müzesine götürdü.






Fenerbahçe (erkek voleybol takımı) 1981-82 sezonu

Fenerbahçe (erkek voleybol takımı) 1981-82 sezonunda İstanbul Voleybol Üçüncü Ligi'nde mücadele etmiş, sezon sonunda şampiyon olarak İstanbul Voleybol İkinci Ligi'ne yükselmiştir.

1976-77 sezonunda İstanbul Üçüncü Ligi'ne yükseldikten sonra bir türlü bir üst lige yükselemeyen takımı Başkan Ali Şen'in amatör şubeleri kalkındırma amacına uygun olarak Şube Kaptanı Perihan Özbilgin'in yönetiminde güçlendirildi. Erkan Yasa'nın antrenörlüğündeki kadroya Birinci Lig deneyimi olan Taci Erce de eklendi . 
Ligde Fenerbahçe'nin yanı sıra, Darüşşafaka, Türk Otomotiv Endüstrisi (TOE), Şehremini, Bağlarbaşı, Çamlıca, Feriköy, Emirgân, İÜSK ve Yeşilyurt mücadele etti. Sarı-lacivertli takım bu sezon bir başka müessese takımı TOE ile çekişti. 14 Mart 1982'de rakibine 3-2 yenilen sarı-lacivertliler, rövanşta galip geldiler ve 19 maçta 18 galibiyetle şampiyon olarak İstanbul 2. Ligi'ne yükseldiler .




Fenerbahçe (erkek voleybol takımı)