aşıyabilirler. Guçinler ilkbaharda göller arasında ördek ve misk sıçanı ya da dağ içlerinde rengeyiği ve sığın avlamak için kamplara taşınırken ve oradan geri dönerken uzun yolculuk süresinde et ve derileri bu köpek çantalında taşırlar. Köpek kızakları esas olarak Eskimoların en eski ve yaygın ulaşım ve taşıma aracıdır. 19. yüzyılda İç Alaska'ya gelen Avrupalı kürk tüccarlarının gözlemlerine göre köpek kızağı yalnızca Eskimolara komşu olan Koyukon, Değinak ve Holikaçuk gibi Atabask halkları kullanıyordu. Bunlar köpek kızaklarını Yupik ve Eskimo komşularından öğrenmişlerdir. Zira Guçin, Tanana, Ahtna ve diğer Atabasklar köpek kızağını kullanmaz, kızak ve tobaganlarını kendi elleriyle çekerler, köpekleri daha çok sırtında yük taşıyacak hayvan olarak kullanırlardı.

Avcılıkta kullanılan yayları ("k’ìłtąį‘") huş ağacından, okları ("k’ì’") ise ladin ağacından yaparlar. Ok ucu (temren) çakmaktaşı ya da boynuzdan imal edilir.

Balıkçılık için ahşap savaklar ve söğüt ağacından örülen sepet tuzaklar ve bükülmüş söğüt kabuğundan ağlar kullanılır. Olta iğnesi ucu rengeyiğinin metakarpal kemiklerinden, zıpkın ise ağaçtan ve kemik uçludur.

Daha çok kadınlar tarafından toplanan bitkiler besin olarak ya da eşya yapım malzemesi olarak kullanılır. Üzümsü ve böğürtlensi yabani meyveler toplanır.

1997 yılında Gwich'in Social and Cultural Institute ile Aurora Research Institute (ARI) ortaklığında yapılan Guçin yaşlılarıyla etnobotanik çalışmalarının sonuçları Alestine Andre ile Alan Fehr tarafından “Gwich’in Ethnobotany: Plants Used by the Gwich’in for Food, Medicine, Shelter and Tools” adıyla 2002 yılında basılmıştır. Bu çalışmaya göre Guçinler bitkilerden besin başta olmak üzere değişik amaçlarla yararlanıyorlar: besin ("Betula papyrifera" ile "Betula glandulosa" türünden huş şurubu elde edilir, "Arctostaphylos rubra", "Arctostaphylos uva-ursi", "Ribes hudsonianum", "Ribes triste", "Empetrum nigrum", "Vaccinium uliginosum", "Vaccinium vitis-idaea", "Rubus strigosus", "Rubus acaulis", "Rubus chamaemorus", "Hedysarum alpinum", "Epilobium angustifolium", "Equisetum arvense", "Ledum palustre", "Shepherdia canadensis", "Allium schoenoprasum", "Alnus crispa", "Polygonum alaskanum", "Rosa acicularis", "Picea mariana", "Picea glauca", rengeyiği likeni, "söğüt"), tıbbi (40 kadar bitki kullanılır), yem (huş ve söğüt), temizlik (atkuyruğu, turba yosunu, rengeyiği likeni), ateş tutuşturmak için (huş ve söğüt ağaçların gövdesinde olan ve "edinìichii" denilen "Phellinus igniarius" türü kav mantarı, "Picea mariana" ve "Picea glauca" türlerinden ladin), yakacak ("Sphagnum" yosunu, "Populus balsamifera", "Alnus crispa", "Picea mariana" ve "Picea glauca" türlerinden ladin, "Larix laricina", "söğüt"), döşeme yaygısı ("Betula glandulosa" türünden huş ağacı, ladin, söğüt), barınak (ladin, söğüt, "Sphagnum" yosunu), boya ("Vaccinium vitis-idaea", "Alnus crispa" türü kızılağaç), bebek bezi ("Sphagnum" yosunu), oyun ("söğüt" dallarından halka yapılarak nehre atılır ve kıyıdaki çocuklar bu halkaları değnek yardımıyla yakalamaya çalışırlar), oyuncak (kavak), çalgı (söğüt), araç gereç (huş, kavak, ladin, "Larix laricina", söğüt), pipo ("Boschniakia rossica"), tütün ("Phellinus igniarius"), böcek-savar ("Phellinus igniarius", "Artemisia tilesii"), naftalin güve-savar ("Phellinus igniarius"), iz işaretleyici ("Sphagnum" yosunu).

Günümüz Guçinlerinde avcılık, balıkçılık ve mevsimlik istihdamdan oluşan karma ekonomi görülür. Yazın balık tutma, meyve toplama ve tüy dökümü zamanı kuşları yakalama, yaz sonu ve sonbaharda rengeyiği ve sığın avlama, kışın ve ilk bahar aylarında ise avlama ya da tuzaklama yapılır. Tuzaklama gibi ufak avcılıklar daha çok ailelerce yapılırken, daha büyük olan avlarda ve kısa süreli yoğun balıkçılıkta aileler ortaklarıyla birlikte avlanırlar.

Mevsimine göre ulaşım araçları değişir. Kışın avlanırken ufak, seyahat ederken büyük kar ayakkabıları ("aih") kullanılır ve bunlar huş kabuğundan imal edilir. Kardan gözleri korumak için deri ya da tahtadan kar gözlüğü kullanılır. Yazın ulaşım ise iskeleti ladin ağacından yapılıp sığın derisiyle kaplanan kayık ile huş kabuğundan yapılan kano kullanılır. Ayrıca iki tip (direkli büyük ile rengeyiği derisinden yelkenli) sal ("raft") kullanılır ve bu sallar ladin ağacından yapılan küreklerle çekilirler.

Huş kabuğundan yapılan kanolar ("k’ii tr’ih") avcılık ve seyahat için kullanılır. Seyahat kanoları 6–9 m olurken, avcılık kanoları bundan daha küçüktür. İskeleti huş ya da söğüt ağacından yapılan kanolar ladin kökleriyle dikilen huş kabuğu kaplamadır ve kürek ("k’ii tr’ihtaa’aii") ile kullanılırlar.

Tobagan ("chąąvał"), Alaska İngilizcesinde Yukon kızağı ("Yukon sleigh") olarak da adlandırılan, avcılıkta, et çekmede, odun ve su taşımada, yolcu taşımada kullanılan ucu öne kıvrık deri kızaktır ve arkası birbirine bağlı iki uzun tahtalıdır. Yokuş aşağı inerken sürücünün durdurması ya da kontroletmesi için fren sistemi de bulunur. Ahşap kısmı huş ağacından yapılır ve uç kısmı buhara tutulup yumuşatılır ve bükülür. Başlangıçta insan gücüyle sürülen tobagganlar erkeklerin önden çekip kadınların da arkadan ittiği kızaklardı. Avrupalılarla karşılaşmadan sonra çekim işi köpeklerle yapılmaya başlanmıştır. Günümüzde büyük tobaganlar snowmobile arkasından çekilir. Kızak arkasında seyahat sırasında korunması için değerli şeylerin ya da kuru balık ve kuru et gibi yiyecek malzemesinin konduğu kızak çantası ("khał o¸htsuu") bulunur. Bu kızak çantaları kirpi işi ya da boncuk işi ile bezeli ve saçaklı olur.

Özel günlerde Guçin şefleri ve zengin kişiler kızak köpeklerinin sırtına çanları ("denletl’eeze" ya da "lagal’yuu") olan boncuk işiyle süslü saçaklı kadife battaniyeler ("łąįį ts’at") örter. Köpek battaniyeleri genellikle dört ya da altı takım olarak tasarlanır.

Eskimolarla ticaret: Avrupalı merkantilistler bölgeye gelmeden önceleri, Guçinler Kanada'da İnuviaulit ("Siglit"), Alaska'da ise sahildeki İnyupik ("Taġiuġmiut") Eskimolarıyla ticaret yapıyorlardı. Eskimolardan fok derisi ile Avrupalı balina avcılarının Eskimolara getirdiği su kaynatma kaplarını (çaydanlığı) alıp karşılığında da Eskimolara kutup porsuğu derisi, ladin kökünden örme sepet ve diğer ürünleri veriyorlardı. Yukon Nehrinin yukarılarında yaşayan Guçinler nehrin Bering Denizine akan aşağı kısımlarındaki Yupiklerle ticaret yaparlar ve onlardan parka gibi giyim eşyası alırlar.

Kızılderililerle ticaret: Alaska'daki Batı Guçinleri diğer Kızılderililerden daha çok bakır bıçak alırlardı. Doğal bakır ("native copper") Alaska Atabasklarının bildiği metallerden biridir ve bakırdan imal edilen bıçaklar Ahtna, Tuçon ve Yukarı Tananalar tarafından ayı ya da insan ödürmek için kullanılıyordu.

Avrupalılarla ticaret: Merkantilist Avruplıların bölgeye ulaşmasından sonra onlarla en aktif ticaret başlamış oldu. Guçinler ticaret karakollarında Avrupalılara sansar, kunduz ve misk sıçanı kürkleri ile değişik et ve balık verirken, Avrupalılardan su ısıtıcı (çaydanlık), bıçak, hançer, eğe, çakmak, "fire steels", "ice trenches" gibi "demir işi" ve bone, kemer, "capotes" ("Hudson's Bay point blanket"), jartiyer ("gartering"), battaniye ve tozluk ("leggings") gibi "kuru mal" aldılar. Fakat Avrupalılardan alınan en önemli ticaret ürünleri silah, barut, top, "shot", tütün ile boncuk ve denizdişi kabuğu olmuştur.

Rus Amerikası döneminde ABD'nin Ruslarla birlikte idare ettiği Alaska'yı 1867 yılında Rus İmparatorluğundan satın almasından bu yana 100 yıldır çözülemeyen yerlilerinin (Eskimo ve Kızılderililerin) toprak taleplerini çözmek üzere ABD Kongresinde 18 Aralık 1971 tarihinde başkan Richard Nixon tarafından imzalanarak yürülüğe giren ve ABD tarihinin en büyük toprak talebini karşılayan yasa olan Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA , "Alaska Native Claims Settlement Act") gereği kurulan Alaska Yerli Bölge Şirketlerinden "Doyon, Limited" (DOYON) yerli bölge şirketine bağlı 9 köy şirketi Guçinlere aittir. Köy şirketleri topraklarının yüzey hakkına sahiptir, fakat bölge şirketleri hem köy şirketlerinin hakkına hem de toprakların yeraltı hakkına sahiptir.

Geleneksel Atabask erkek giyimi olarak rengeyiği derisinden yapılan daracık pantolon ile üste giyilen ve önden ve arkadan kasıkları ve popoyu örtecek biçimde sivri üçgen kuyruk ("vitł‘èets’al ch’ok") uzatımlı tünik gömlekler ("ch’adhah ik") kullanılır. Hem pantolon hem de gömlekler yoğun biçimde eskiden kirpi dikeniyle ("k’uh") bezenirken Avrupalı kürk tüccarlarının gelmesinden sonra bu bezeme cam boncuklarla yapılmaya başlanmıştır. Deriler Chalkyitsik'in yukarılarında bolca olan aşı boyası ("tseeyh") ile sarımsı kahverengiye boyanır. Süslü ve ince yapılı elbiseler tören ya da şenlik gibi topluluk önüne çıkıldığında giyillirdi.

Kışlık kıyafet olarak deri eldivenler ile baş giyimi olarak kadınlar deriden başlık kullanırken, erkekler kulakların ve başın üzerinden dar bir kürk şerit bağlar.

Yupik Eskimolarıyla yapılan ticarette alınan gelengi parkası ("tthaa dhah ik"), kadın parkası olarak kullanılır ve başlıksız olur ve gelenginin sırt kürkünden yapılıp, beyaz rengeyiği, su samuru ve Kutup porsuğu kürklerinden dekoratif parçalarla süslenir.

Bir bebek doğduğu zaman, aile dostları bebek için boncuk işi hediyeler getirir. Bunlar, bebek botu, bebek şapkası, bebek terliği ve eldivenlerdir. Çocukları sırtta taşımak için kullanılan boncuk işi bebek kayışları ("tł’ôot’aii" ya da "ts’uhneegaanh tl’ooł") çoğunlukla büyükanneleri tarafından yapılır ve sağlam olduğu için sığın derisi kullanılır. Çocuk parkaları ("geh dhah ik") yumuşak olması için tavşan kürkünden yapılır. Çocukların parmaksız ya da parmaklı eldivenleri sığın, kurt gibi değişik hayvanların kürk ve derilerinden yapılır ve üzeri boncuk işlemeyele süslenir. Çocuk pantolonları mokasenle tek parça tulum gibi de yapılır.

Ashton-Potter Limited tarafından basılan ve Kanada posta idaresince (Canada Post) 4 Nisan 1975 günü tedavüle sunulan "Indians of the Subarctic" (Arktikaltı Kızılderilileri) serisinden "Ceremonial Dress" (tören elbisesi) başlıklı 12.5 deli