anlama kuralı yoktur.

Törenin sonunda, mezartaşı üzerindeki giysi parçası yakın bir aile bireyi tarafından kaldırılır. Seremonide çeşitli Mezmurlar (1, 23, 24, 103), minyan varsa matem Kadiş'i ve "El Maley Rahamim" duası okunur. Törenin sonunda merhumla ilgili kaside okunabilir.

"Yahrtzeit" (יאָרצײַט), Yidiş dilinde ""Yıl[ın] zamanı"" anlamına gelir. Bu kelime Yidiş dili kullanmayan Aşkenazlar tarafından da kullanılır ve akrabanın ölüm yıldönümü manasına gelir. Yahrtzeit'in kelime anlamı "[Bir] yılın zamanı"dır. Buna Ladino'da "nahala" denir.

Yahudilerin, ebeveyn, kardeş, eş ve çocuklarının ölümünü anma zorunluluğu bulunur. Halaha'da anltıldığına göre kişi, akşam duası "Maariv", sabah duası "Şahrit" ve öğlen duası Minha'da olmak üzere Kadiş'in yas sürümünü en az üç kere okumalıdır. Bu gelenek ilk olarak detaylıca Rabi Isaac Tyrnau'nun 1566'da yayınlanan "Sefer HaMinhagim" eserinde aktarılmıştır.

"Yahrtzeit", İbrani takvimine göre ölümün birinci senesinin dolduğu gündür. Vefat Roş Hodeş'te veya artık yılda gerçekleşirse yıldönümünün ne zaman olduğu tartışma konusudur. Aşağıda bazı özel permütasyonlar sıralanmıştır:
Halaha'nın getirdiği zorunluluğa göre yas tutan kişi sabah, öğle ve akşam "Kadiş" duasını okumalıdır; bunun için çoğu kimse sinagoga gider. Sabahları Kadiş duası dört kere okunur. Genel bir "minhag" (gelenek) olarak 24 saat süren "Yahrzeit mumu" yakılır. Bunu sebebi merhumun anısını ve ruhunu onurlandırmaktır.

Yahudi geleneğinde ebeveynin Yahrtzeit'inde oruç tutulur; bu zorunlu olmamasına rağmen kişi oruç tutar veya et ve şaraptan kaçınır. Ortodoks Yahudilikte Talmud risalesi veya Mişna tamamlandığında "siyum" denen kutlama yemeği verilir ve bu kutlama, oruç hükmünü geçersiz kılar.

Bazı Yahudiler gelenekleri gereği oruç günlerinde, Roşaşana ve Yom Kipur'dan önce ve mümkünse "Yahrzeit"te mezarlığı ziyaret eder. Vefatın gerçekleştiği ilk yılda mezarlık sadece "Şloşim"de ve Yartzeit'te ziyaret edilebilir.

Yahudi mezarlığında, merhumun kim olduğu bilinmese de, sol elle mezarına bir taş konur. Böylece mezarın ziyaret edildiği anlaşılır ve taş koyan kişi defin mitsvasından pay alır. Mezara çiçek bırakmak Yahudi geleneğinde yer almaz. Taş koymanın başka bir sebebi de mezarın bakımını yapmaktır. Antik çağlarda mezartaşı yoktu ve mezarlar taş yığınlarıyla örtülmekteydi böylece taş bırakan kişi mezarı tazelemiş olmaktadır.

Kadiş Yatom (), dua servislerinde, cenazelerde ve anma günlerinde okunan Kadiş'tir. Yetim Kadiş'inin okunma şekli cemaatten cemaate farklılıklar gösterir. Başta Ortodokslar olmak üzere Aşkenazlar bu duayı ayakta okur. Sefarad sinagoglarında, çoğu Ortodoks olmayan Aşkenazlar gibi, sadece yas tutanlar ayakta kalır ve cemaatin geri kalanı oturarak eşlik eder.

"Yizkor" ("anma") duaları ebeveynlerinden en az birini kaybedenler tarafından okunur; bazı ılımlı modern Yahudi cemaatlerinde, ebeveyn dışında başka bir akraba veya yakın bir arkadaşın vefatına "yizkor" okuyanlar da bulunur. Gelenekler gereği, Yizkor okumayacak biri sinagoğu Yizkor duası bitene kadar terkeder. Her ne kadar bazı rabinik otoriteler bunun bir batıl inançtan ibaret olduğunu belirtse de, sinagoğun terkedilmesinin sebebi kişini yaşayan ebeveynine saygısından kaynaklanmaktadır.

"Yizkor" duasının, sinagogda minyan eşliğinde senede dört defa okunması amaçlanır; fakat minyan bulamayan kişi bunu tek başına da yerine getirebilir. Dört Yizkor ibadeti Yom Kippur, Şmini Atseret, Pesah'ın son günü ve Şavuot'ta yerine getirilir (Şavuot'u iki gün kutlayan cemaatler ibadeti bayramın ikinci günü gerçekleştirir). "Yizkor" duasında Tanrı'dan merhumu hatırlaması ve ruhuna huzur vermesi dilenir.

"Yizkor" geleneksel olarak ilk "yahrzeit" bitmeden okunmaz.

Sefarad cemaatlerinde Yizkor duası bulunmaz, bunun yerine Yom Kippur'da geçen senede ölenler için "Haşkabot" okunur. Tora okumak için tevaya kaldırılan biri, vefat eden ebeveyni için "haşkaba" okunmasını talep edebilir.

Bir Yahudi anma duası olan Av Harahamim, Ren nehri civarında yaşayan Aşkenazların Birinci Haçlı Seferi'nden sonra yok edilmelerinin ardından 11. yüzyılın sonlarında veya 12. yüzyılın başlarında yazılmıştır.

ZAKA (), İsrail'de hükümet tarafından tanınan 1989'da kurulmuş bir çeşit acil servis kurumudur. Çoğunluğunu Ortodoksların oluşturduğu ZAKA, ambulans hizmetleri, terörizmde, trafik kazalarında ve afetlerde hayatını yitirenlerin kimliğini tespit etme, gerektiğinde ölünün parçalanmış cesedini ve kanını bir araya getirip cenazeye hazırlama gibi hizmetleri bulunmaktadır. Ayrıca, ilkyardım, kurtarma ve kayıp arama hizmetleri de sunmaktadır. Geçmişteki afetlerde dünya genelinde hizmet vermiştir.

Gönüllü bir ajans olan HFBA'nın misyonu, maddi durumuna bakmaksızın bir Yahudi'ye geleneklere uygun bir cenaze töreni düzenlemektir. 1888'den beri, New York'ta, Silver Lake Mezarlığı'nda ve Mount Richmond Mezarlığı'nda 55,000 Yahudinin defnedilmesine yardımcı olmuştur.

Tüm Yahudilik mezheplerinde, ilkesel olarak, kişinin ölümünün kesinleşmesi halinde kişinin vasiyetinde aktarılmışsa organ bağışına izin verilmektedir. Fakat, ölümün tanımı konusunda bazen dini açıklamayla tıbbi açıklama uyuşmamaktadır. Örneğin, klinik standartlarına göre ölü sayılan biri Yahudilk kanunlarınca henüz ölmüş sayılmayabilir. Yahudi kanunları öleceği kesinleşen birinin organlarının bağışlanmasına, kişi teknik olarak hala hayattaysa izin vermemektedir. Ortodoks ve Harediler, duruma göre ne yapılması gerektiğiyle ilgili cemaatlerinin hahamlarına danışabilir.

Halaha, kremasyonu yasaklar. Tanah'ta anlatılan tek defin işlemi olarak Yahudiler toprağa verilmelidir; bu Yahudilikte son kefaret borcudur.

Felsefi ve ayinsel açıdan, genizalarda da görüldüğü üzere, Yahudiler onursal şeyleri gömmektedir ve yakılan şeyler yok edilmek istenenlerdir.

Yahudilik, intiharı kişisel cinayet olarak ele alır, bu sebeple intihar eden kişi ölümün ardından gelen bazı ayrıcaklardan yararlanamaz; örneğin, kişiye kaside okunmaz ve kişi Yahudi mezarlığının ana bölgesine gömülmez.

Yakın zamanlarda birçok kişi tarafından, intihar sebebiyle ölenlere depresif veya ciddi akıl hastalığına mahkûm kişiler olarak bakılmaktadır. Bu durum yorumlandığında, intiharın gönüllü bir eylemden ziyade istenmeyen durumların sonucu olduğu sonucuna varılmaktadır. Bu sebeple, bazı kişilerce, ölümün merhumun kontrolü dışında gerçekleştiği varsayılmaktadır.

Buna ilaveten, Talmud'un kısa bölümlerinden biri olan "Semahot"ta, kişinin intihar edip etmediğine bakmaksızın bazı matem eylemlerinin yerine getirilmesinden bahsedilir. İntihara kalkışan kişinin ölmeden önce tövbe edip fikrini değiştirme ihtimali varsa ve buna rağmen ölmeyi engelleyememişse (örneğin yüksek bir yerden atlayan birinin yarı yolda fikrini değiştirmesi fakat düşmeyi engelleyememesi gibi) bu kişiye sıradan cenaze töreni uygulanır. Son olarak, reşit olmamış birinin intiharı bilgi ("da'at") eksiliğinden kaynaklandığı farzedilir ve normal cenaze uygulanır.

Halaha, dövmeyi yasaklar bu nedenle bir mite göre dövmeli kişilerin Yahudi mezarlığına gömülmediği rivayet edilmektedir ki bu doğru bir bilgi değildir. Çok az sayıda bir grup, dövmelilere gömü hizmeti vermek istemezken Yahudi kanunlarında bununla ilgili bir bilgi yoktur. Ölümden sonra dövmenin herhangi bir şekilde kaldırılması da katiyetle yasaktır.

Yahudilikte dinden çıkanlar için yas tutulmaz.

Son birkaç asır içinde, Hasidizm ve Haredilik dahil olmak üzere Aşkenaz Ortodoks Yahudilikte gelişen bir geleneğe göre Yahudilik yolundan ayrılanlar için Şiva'ya oturulur. "Yahudilik yolundan ayrılmak" konspeti cemaatten cemaate farklılıklar gösterir. Kimileri Yahudi olmayan ile evlenen kişi için Şiva'ya otururken kimileri başka bir dine geçenleri dinden resmi olarak çıkmış sayar, bu durumda dahi kişinin din değiştirmesinin zorunlu mu yoksa gönüllü mü olduğu dikkate alınır. Sholom Aleichem'in Damdaki Kemancı eserinde ana karakter olan Tevye, Hristiyan bir adamla evlenen kızını "ölü" sayar. Mitnagdim (anti-Hasidik) hareketinin revaçta olduğu 19. yüzyılda Hasidizm'e geçen biri için Şiva'ya oturanlar olmuştur. 20. yüzyılın ortalarında Hasidizm'in geçerli bir akım olduğu resmileştikten sonra Şiva oturma eylemi ortadan kalkmıştır.

Bugün daha çok gelenekçi olan Ortodoks Yahudiler, cemaatlerinden ayrılan Yahudiler için Şiva'ya oturmaktadır.


Holokost sırasında binlerce Yahudinin ve diğerlerinin cesetleri saat başı topluca yakılmaktaydı. Dolayısıyla Yahudilerin bedenleri Yahudilik kurallarına aykırı bir şekilde muamele gördü. Bu zamandan sonra hali hazırda olan kremasyon hakkındaki olumsuz görüşün şiddeti daha da arttı.








Fort Lauderdale'deki en yüksek binalar listesi

Fort Lauderdale'deki en yüksek binalar listesi ABD'nin Florida eyaletinde yer alan Fort Lauderdale şehrindeki en yüksek binaların listesidir.






1871-72 FA Cup

1871-72 FA Cup, FA Cup'ın ilk sezonu. 11 Kasım 1871 tarihinde başlamış 16 Mart 1872 tarihinde oynanan final karşılaşması ile sonuçlanmıştır. Kupayı Wanderers kazanmıştır.





Fort Wayne'deki en yüksek binalar listesi

Fort Wayne'deki en yüksek binalar listesi Amerika Birleşik Devletleri'nin Indiana eyaletinde yer alan Fort Wayne şehrindeki en uzun binalar listesidir.




Olga Nazarova

Olga Nazarova () (d. 1 Haziran 1965) eski atlet. Ana branşı 400 metre olan sporcu Sovyetler Birliği adına yarışmıştı.

Güney Kore'nin başkenti Seul'de yapılan 1988 Yaz Olimpiyatları'nda 400 metrede yarışan Nazarova, bronz madalya kazanmayı başardı. Sovyet 4x400 metre takımında da koşan sporcu, Olga Bryzgina, Tatyana Ledovskaya ve Marina Pinigina ile birlikte şampiyon oldu. SSCB takımı 3:15.17'lik derecesiyle Olimpiyat rekoruna da imza atmıştı; bu derece halen geçilemedi.

Nazarova Barselona'daki 1992 Yaz Olimpiyatları'na Bağımsız Devletler Topluluğu adına katıldı. Birleşik Takım'ın 4x400 m ekibinde yer aldı; takım arkadaşları Olga Bryzgina, Yelena Ruzina ve Lyudmila Dzhigalova'yla yine altın madalya kazandı.




1872-73 FA Cup

1872-73 FA Cup Football Association Challenge Kup'ın 2. kez düzenlenen turnuvasıdır. 1872 yılında başlamış 16