'de yazdığı "Strange Brother" romanı 1952'de kâğıt kapaklı olarak basılmayı başladı.

Eşcinselliğe değinen ilk orijinal kâğıt kapaklı kitap, şair George Viereck'in 1952'de yazdığı "Men into Beasts" isimli kurgusal olmayan eserdir. İkinci Dünya Savaşı sırasında Viereck, Nazi Almanyası'nın para ödenmiş propaganda ajanı olarak çalışması nedeni ile hapsedildi. "Men into Beasts", hapis hayatının hürmetsizlikleri ve vahşetlerini anlatan genel bir anı yazısıdır fakat önemli bir kısmı hapislerde duruma bağlı eşcinselliğe ve erkeklerin birbirine tecavüz etmelerine değindi. Kitabın kapağı, bir hapishane hücresinin içinde mütevazı bir şekilde kendi dizlerinin üzerinde oturan ve iki hapishane gardiyanı tarafından vurulan çıplak bir adamı gösterir. Kitabın arkasındaki yazı, "eşcinsel kölelik -- hapishaneyi istedikleri şekilde gezen seks sapkınları ile anormal eylemler yapmaya zorunda olan hapishane mahkumları" nı hapishane isyanları için sorumlu tutar.

1964'te başlayıp "Lady Chatterleys Lover", "Portnoys Complaint" ve "Naked Lunch" gibi romanlara uygulanan Amerikan sansür yasalarına karşı açılan ve on yıldan fazla süren davalar, müstehcenliğin yasal temellerini yeniden tanımladı. Susan Stryker, Tom Norman'ın yapılandırdığı Amerikan gey erotik kâğıt kapaklı kitaplar bibliyografyasını referans olarak vererek 1965'te otuz gey kâğıt kapaklı kitabın yayımlanmasının ardından 1966'da yüzden fazla kitabın yayımlanmasının altını çizmiştir. Bu yayımcıların birçoğu 1950'lerde "beefcake" ya da "erkek fiziği" dergileri (açık içerikli gey pornografik dergilerin müjdecisi) yayımlıyordu.

Yeni gey kâğıt kapaklı yayınların çoğu edebi yazıdan çok cinsel tepki uyandırmak amacı ile tasarlanan bir yazı stili içerip açıkça pornografik idi ve ana akım ulusal yayımcılardan çok Guild Press, Greenleaf Classics ve Publisher's Export Company gibi küçük gey yayımcılar tarafından yayımlandılar. Örneğin, editör Earl Kemp'in görevi altında işletilen Greenleaf, Victor J. Banis'in yazdığı "The Man from C.A.M.P." isimli bir erotik ispiyon parodisi yayımladı. Banis'e göre Kemp ile Greenleaf bu tür kurgu için nasıl bir kitlenin var olduğunu tespit edince diğer yayımcılar da kısa süre içinde aynı renkten oynamayı başladılar.

Bu on yıl içerisinde yayımlanan "daha kışkırtıcı başlıklar ile takma yazar adları"nın arasında: Edwin Fey'in yazdığı "Summer in Sodom"; Jack Love'ın yazdığı "Gay Whore"; Michael Starr'ın yazdığı "Hollywood Homo"; Orlando Paris'in yazdığı "The Short Happy Sex Life of Stud Sorell"; Guy Faulk'ın yazdığı "Its a Gay, Gay, Gay, Gay World"; Dick Dale'in yazdığı "Gay on the Range"; Percy Queen'in yazdığı "Queer Belles"; ve Peter Grande'ın yazdığı "Gay Pals".

Geçmişe ait olan bu eserler bazen yararlı topluluk tarihi kaynakları olabilirler. Lou Rand'in 1965'te yazdığı "The Gay Detective" isimli romanının yeni önsözünde Susan Stryker ile Michael Meeker, söz konusu romanın eski meşhur fakat açılmamış sosyal şahsiyetleri, polis yozlaşmasına dair etnik çatışmaları ve kentte bir yer altı uyuşturucu dünyasının yükselişini anlatmanın yanı sıra feshedilmiş LGBT mekânlardan bahsetmesi ile San Francisco bölgesini araştıran LGBT tarihçilerinin bunun çok değerli bir belge olduğunu öğrendiklerini kaydettiler.

1960'ların son yıllarında bu yayımcılar tarafından dağıtılan bazı eserler edebî gey kurgusu ile pornografinin arasındaki sınırı bulandırdı. Hepsi edebî romanlar ya da cinsel olmayan ana akım kâğıt kapaklı kurgusal eserlerden ("Western"'lar, romantik eserler vs.) daha çok açık cinsel içerik barındırmalarına rağmen bazıları daha yüksek edebî liyakata ulaşmayı çalıştı ve daha keskin karakterizasyonlar, zaman ile mekân ayarlamaları ve planlar içermeye teşebbüs ettiler. Susan Stryker, Greenleaf Classics için kitap yazmış Chris Davidson ile Richard Amory'i bu kategoriye girenlerden olarak nitelendirir. Davidson, kitlelerin tanıdığı hikâye türlerine bir gey porno havası verdi: "A Different Drum", Amerikan ile Konfederasyon askerlerinin birbiri ile cinsel ilişkiye girmelerini anlatır; "Go Down, Aaron", Üçüncü Reich'ta bir Yahudi'nin cinsel sadizme uğramısını anlatır; "Caves of Iron" ise hapishane seksi hakkındadır. Aynı zamanda Richard Amory'nin yazdığı "Song of the Loon" romanının "Son Mohikan" tarzında bir hikâyesi vardır, ancak sınırda oturan yalnız adam Kızılderililer ile cinsel ilişkiye girer. Gey tarihçi John Howard, Carl Corley'i "daha ciddi" ("more sober, more earnest") ve genelde onun doğduğu Güney ABD'de yer alan benzeri pulp pornografi eserlerinin yazarı olarak nitelendirmiştir. Victor J. Banis, "The Man From C.A.M.P." isimli bir gey dedektif serisi yazdı; bir gey uluslararası süper ispiyon Jackie Holmes'u konu olarak alır. Bu seri popüler ve geleneksel ispiyon türünü tamamen farklı bir şekilde sundu.





İzmir Efeleri

İzmir Efeleri, Dokuz Eylül Üniversitesi bünyesinde kurulmuş bir Türk Amerikan futbolu takımıdır. Takımın sembolu Efe olup, renkleri turkuaz ve gridir.

İzmir Efeleri, 2010 yılında koçlar Eren Galioğlu, Tolga Sinan Alp ve Serkan Koç tarafından kurulmuş olup, gerekli ekipman ve gereçleri sponsor desteği olmadan temin eden Türkiye'deki ilk takımdır.





Aytaç Sulu

Aytaç Sulu (d. 11 Aralık 1985, Heidelberg, Almanya) Almanya'da yetişmiş Türk futbolcudur. Bundesliga takımalrından SV Darmstadt 98'da forma giymektedir.

Almanya'nın Heidelberg kentinde bir işçi Türk ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Aytaç Sulu burada "FV Nußloch" altyapısında futbola başladı ve ardından "SG Heidelberg-Kirchheim" altyapısında oynadı. Daha sonra Almanya'nın altkademe liginde mücadele eden SV Sandhausen için oynamaya başladı.

Burada 2 sezon oynadıtkan sonra Bahlinger SC transfer oldu. Takımıyla ilk sezonunda Almanya'nın 4. kademe ligi olan Oberliga'ya yükselmeyi başardı.

2007-09 sezonunun başında sonra TSG 1899 Hoffenheim'un ara A2 takımı olan TSG 1899 Hoffenheim II'ye transfer oldu.

Burada iki sezon oynadıktan sonra 2009-10 sezonunun başında TSG 1899 Hoffenheim II'deki teknik direktörü Rainer Scharinger'ın istediği üzerine Regionalliga ekiplerinden VfR Aalen'le geçti. Burada ilk sezonunda takım kaptanı seçildi ve 3. Lig'den Regionalliga düşmüş takımı bir sezon aradan sonra geri 3. Liga'ya yükseltti. Aynı sezon takımıyla Almanya'ya yöresel kupalardan WFV-Pokal'ı kazanarak 2010-11 sezonunda DFB-Pokal'a katılmaya hak kazandı. 2010-11 sezonunda takımının birkaç hafta ligin zirvesinde bulunmasında ve lig sonu kümede kalmasında büyük pay sahibi gösterildi.

Sezon bitimi sona eren sözleşmesi kulüp tarafından uzatılmak istendiyse de taraflar anlaşamadı. Bunun üzerine 2011-12 sezonun başında Süper Lig ekiplerinden Gençlerbirliği'a transfer oldu. Gençlerbirliği için ilk resmî karşılaşmasına 1 Şubat 2012 tarihinde Gaziantepspor'a karşı oynanan Süper Lig karşılaşmasında çıktı.






Edú

Eduardo Gonçalves de Oliveira' kısaca Edú (d. 30 Kasım 1981, São Paulo), forvet mevkiinde forma giyen Brezilyalı futbolcudur.

2003-04 sezonunda Bundesliga ekiplerinden VfL Bochum'a transfer olup, uzun sürecek Bundesliga kariyerine başladı. Bochum'un lig beşincisi olmayı başardığı sezonda Edú, takımın çok tercih edilen defans futbolcularından biri olmadı. 2004-05 sezonu Edú'nun futbolculuk kariyerinin değiştiği sezon oldu. Sezona son dakikalarda oyuna giren defans oyuncusu olarak başladı. 21 Eylül 2004'te SC Freiburg'a kupada elendiler. UEFA Kupası'nda ise Standard Lüttich karısında son 7 dakikada oyuna girdi. Bochum maçı 1-0 önde götürürken, Edú defansta büyük bir hata yaptı ve 90. dakikada yedikleri golle maç 1-1 bitti. Üst üste gelen kötü performanslar sonucu kadrodaki yerini kaybetti. Ancak teknik adam Peter Neururer, Edú'nun yeteneklerinin farkındaydı ve defans olarak aldığı Edú'yu forvette oynama kararı aldı. Aralık ayında takımın forveti olarak sahalara geri dönen Edú, sezonu 4 gol 1 asistle tamamladı ve taraftarın sevgililerinden biri oldu. Ancak sezon sonunda Bochum küme düşen son takım oldu.

2. Bundesliga'da geçen sezonda Edú fırtına gibi esti. İlk 5 maçta 6 gol atarak sezona çok iyi bir başlangıç yapan Edú, 33 maçta 12 gol 2 asist ile sezonu tamamladı. Sezon sonunda 2. Lig şampiyonu olarak Bundesliga'ya geri dönme hakkını kazandılar.

Jürgen Klopp yönetimindeki Bundesliga ekibi Mainz, 2007-08 sezonu başında Edú'yu transfer etti. Ancak Ranisav Jovanovic, Imre Szabics ve Petr Ruman'ın arkasında takımın 4. forveti haline gelince, çok fazla forma şansı bulamadı. İlk maçında Borussia Dortmund'a bir gol atsa da sonra oynadığı 13 maçta golle buluşamadı. Bu nedenle devre arasında takım ile yollarını ayırdı.

Edú, Güney Köre 2008 sezonunda Suwon Samsung Bluewings takımına transfer oldu. Bu transferde eski Bundesliga oyuncularından Koreli teknik adam Cha Bum-Kun'un etkisi vardı. İlk sezonunda 23 maçta 6 gol kaydetse de herhangi bir kupa kazanamadı. 2008 sezonunda ise fırtına gibi esti. 27 maçta 13 gollük performansı ile takımının en golcü ismi oldu. Şampiyonu belirleyecek final maçında Şenol Güneş'in çalıştırdığı FC Seoul'a karşı iki maçta da oynayıp bir gol kaydetti ve şampiyon oldular. Ayrıca, kupanın sahibi olarak "double" yaptılar.

2009 yılı bu takımda geçirdiği son sezon oldu. Ligde hayal kırıklığı yaşatsalar da lig kupasının sahibi oldular. Penaltılarla kazandıkları kupada Edú, normal süresi 1-1 biten maçta golü penaltıyla kaydedip, penaltı atışlarının da ilkini gole çevirdi. İlk kez AFC Şampiyonlar Ligi'nde forma giyen Edú, bu turnuvada 4 gol kaydetti. Pan-Pacific Turnuvası'nda da bir şampiyonluk gördü.

Brezilyalı forvet Edú, Ocak 2010'da Schalke 04'e Güney Kore'nin Suwon Bluewings takımında 2 sezon oynadıktan sonra transfer oldu. Teknik direktör Felix Magath'ın yönettiği Schalke 04 ile 3,5 yıllık sözleşmeye imza attı. 17 Ocak 2010'da 1. FC Nürnberg karşısında ilk kez Alman ekibinin formasını giydi. İlk golünü ise 12 Mart'ta VfB Stuttgart'a kaydetti. Çok çekişmeli geçen sezonu Schalke 04, lig ikincisi olarak bitirirken Edú, 13 maçta 2 gol 1 asist ile takımına katkıda bulundu.

2010-11 sezonunda Magath, takıma ünlü forvetler Raul Gonzalez ve Klaas Jan Huntelaar transfer e