len Güney İtalya'da ölen Vareg Muhafızlar üyelerinin hatıralarına dikilmiştir.

En eski Bizans runik taşı RAK tarzı 6 taştır. RAK tarzı 1015 yılı öncesi dönemi gösterir. Bu taşlar arasında, Skepptuna Runik Taşı U 358, Västra Ledinge Runik Taşı U 518, Nälberga Runik Taşı Sö 170 ve Eriksstad Runik Taşı Sm 46 vardır.

Daha sonraki dönem Runik taşları arasında en çok göze çarpanlardan biri Pr4 tarzında olan Ed Runik taşı U 112'dir. Ed gölünün batı kıyısında büyük bir taş parçasıdır. Taşta Vareg Muhafızlarının komutanı Ragnvaldr'ın eve döndüğünü ve bu taşı ölüğ annesinin hatırasına bu yazıyı yazdırdığı yazmaktadır.

Ed Runik taşı U 104 (Şu anda Ashmolean Müzesi, Oxford'da bulunmaktadır) gibi Pr5 tarzı en genç runik taşlar 1080–1130 arası döneme aittir, bu dönemden sonra Runik taş modası geçmiştir.

Varegler, erken 11. yüzyıl dönemde Risbyle Runik taşı U 161'e kazınmış Bizans haçına yemin edip, Bizans kültüründe basılı iz bırakmadan evlerine dönmezlerdi. Bizans haçı günümüzde günümüzde yerel kasaba Täby şehrinin armasıdır. İronik bir şekilde İngiltere'de üç "Danegeld" alan Viking Borrestalı Ulf tarfından, bunu kutlamak için Orkesta Runik taşı U 344 yaptırılmıştır.

Sagalara göre Batı Norsları, Doğu Norslarından daha sonra muhafızlık hizmetine girmişlerdir. Laxdæla saga, yaklaşık 1006 yılında doğan İzlandalı Bolli Bollason'un bilinen ilk İzlandalı ya da Norveçli Vareg Muhafızı olduğunu bildirir. Konstantinopolis'e Danimarka üzerinden yapılan seyahatte, Vareg Muhafızlarında birçok yılını harcamıştır; "(O) tüm amellerinde en cesur olanı ve en ön cephede diğerleri ile omuz omuz yürüyen olarak bilinirdi." Saga, ayrıca onun takipçilerinin İmparator'dan süslü güzel elbiseler aldığını kaydeder ve kazandığı bu etkiyi İzlanda'ya döndükten sonra da taşımıştır:

Vareg Muhafızlarından ayrıca Njal'ın Sagasında, Kolskegg—an Icelander isimli kişinin önce Holmgard (Novgorod) geldiği sonra Miklagard'a (Konstantinopolis) giderek İmparatorun hizmetine girdiği şeklinde anlatılmaktadır. "Onun hakkında duyulan son şey orada bir hanımla evlendiği, Vareglerin komutanı olduğu ve öldüğü güne kadar orada kaldığıdır."

Belki de en ünlü Vareg Muhafızı, geleceğin Norveç kralı Harald Hardråde ("sert-hükümdar") olarak bilinen III. Harald'dır. Evinden ayrıldıktan sonra önce Kiev Ruslarının yaşadığı Eski Nors metinlerinde ""Garðaríki"" ismi verilen bölgeye sonra 1035 yılında vardığı Konstantinopolis'e gitmiştir. Hizmet ettiği süre boyunca on sekiz savaşa katılmıştır ve General Basileios Boioannes emri altında Güney İtalya ve Bulgaristan yanında Anadolu ve Sicilya'da Araplara karşı savaşmıştır. Seyahatleri, ismini taşıyan sagada geniş şekilde yer almaktadır.

Vareg Muhafızı Harald, "manglavites" ve "spatharokandidatos" ünvanlarını kazanmıştır.






Hayrat

Hayrat sözcüğü ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:





Kahkaha

Kahkaha (Özgün adı: "LOL (Laughing Out Loud)"), 2008 yapımı Fransız komedi filmi. Filmin yönetmeni aynı zamanda Delgado Nans ile birlikte senaryosunu da yazan Lisa Azuelos'dur. Filmde lakabı "Lol" olan Lola isimli genç kızın annesini canlandıran Sophie Marceau oynamaktadır. Lola 16 yaşındadır ve hayatı Paris 'teki prestijli bir lisede okuması, gizli günlüğü, arkadaşları, erkek arkadaşları, boşanmış olan ebeveynleri, uyuşturucu ve cinsellik arasında bölünmüştür.


Demi Moore, Miley Cyrus ve Adam Sevani 'nin baş rollerini paylaşacağı, 2011'de gösterime girmesi için bir çekilmiştir.

Kahkaha filmini kültürel açıdan ele alan bir eleştiri yazısı filmin, İngiliz yaşamını pek çok Fransız'ın ön yargısal olarak gördüğü şekilde yansıttığını belirtir: Londra'nın dışında, yağmurun hiç durmadığı küçük bir kasaba; rüküş, çiçek desenli kıyafetler giyen ve gösterişli şemsiyelerle dolaşan orta yaşlı kadınlarla dolu sokaklar; ve akşam yemeğinde kendilerine beyaz ekmek, marmelat ve makarnanın aynı tabakta servis edildiği Fransız gençleri. "





Ahmet Dervişoğlu

Ahmet Dervişoğlu, (d. 1935, Gönen), Türk akademisyen.

1959 yılında İTÜ Elektrik Elektronik Fakültesi, Zayıf Akım kolundan mezun oldu. Aynı yıl fakülteye asistan olarak girdi. 1962 yılında doktora öğrenimi için Amerika Birleşik Devletleri'ndeki İllinois Üniversitesi'ne gitti. 1964 yılında "Ph.D." unvanını aldıktan sonra 1965 yılına kadar aynı üniversitede doktora sonrası araştırmacı olarak çalıştı. 1965 Şubat'ında İTÜ Elektrik Fakültesindeki görevine döndü.

1969 yılında Doçent, 1975 yılında profesör unvanı aldı. 1973-74 ve 1980-82 yıllarında 'nın daveti üzerine Berkeley'deki California Üniversitesi'nde araştırmalar yaptı ve dersler verdi. Yurt içinde, İTÜ'deki öğretim ve araştırma faaliyetleri dışında Karadeniz Teknik Üniversitesi, Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi, Uludağ Üniversitesi, Boğaziçi Üniversitesi ve Işık Üniversitesi'nde dersler verdi ve tez çalışmaları yürüttü. Çalışma ve yayınları İngilizce olarak yayınlanmış 13 orijinal makale, İngilizce olarak sunulmuş 10 tebliğ, Türkçe olarak sunulmuş 32 tebliğ, 4 ders notu ve kitap ile 6 rapordan ve 4 Türkçe olarak yayınlanmış makaleden oluşmaktadır. Yayınlarına, "Science Citation Index"'de 100'den çok atıfta bulunulmuştur.

1985-1987 yılları arasında Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği Bölüm Başkanı olarak, 1987-1996 tarihinleri arasında da İTÜ Elektrik Elektronik Fakültesi Dekanı olarak görev yaptı. 17 Eylül 2001 tarihinde kendi isteği ile emekliye ayrıldı. Halen Yeditepe Üniversitesi'nde Elektrik ve Elektronik Mühendisliği Bölümünde görev yapmaktadır. Evli ve iki çocuk babasıdır.

Uluslararası düzeyde yaptığı çalışmaları ve yayınları, özellikle C.A. Desoer ile yayınladığı durum denklemlerinin en genel devreler halinde nasıl kurulacağını algoritmik bir biçimde açıklayan makale ile Devreler ve Sistemler Biliminde yankılar yapan katkılarından dolayı "ODTÜ Prof. Dr. Mustafa N. Parlar Eğitim ve Araştırma Vakfı" tarafından 1986 Bilim ödülüne layık görüldü.




1982 Ottawa saldırısı

1982 Ottawa saldırısı, Ermeni silahlı örgütü ASALA tarafından 27 Ağustos 1982'de Türkiye'nin Ottawa Büyükelçiliği Askeri Ataşesi Atilla Altıkat'ın öldürüldüğü silahlı saldırı.

Sabah Saatlerinde evine gitmek üzere aracına binen Albay Atilla Altıkat'a o anda yakınından geçmekte olan bir araçtan ve aynı yönde kimliği belirlenemeyen silahlı bir saldırgandan ateş açılmıştır. Tam 13 merminin isabet ettiği Altıkat olay yerinde hayatını kaybetmiştir. Saldırganlardan biri arabayla diğeri ise yaya olarak kaçmıştır.

Yapılan incelemelerde yaya olarak gelen saldırgan'ın Albay Altıkat'a 3 metre mesefaden ve art arda ateş ettiği Altıkat'ın karnına yüzüne boynuna isabet eden yoğun mermi akışı altında hemen hayatını kaybettiği bildirilmiştir.

Olay sonrası kimliği belirsiz kişiler bazı basın kuruluşlarını arayarak saldırıyı ASALA'nın üstlendiğini söylemişlerdir.





The Four Feathers


Diğer yeniden yapım filmler




Watermouth

Watermouth, İngiltere'nin Kuzey Devon sahilinde Hele Bay ve Combe Martin arasında korunaklı bir koy ve mezradır. Yerleşmenin kalesi, Watermouth Kalesi, şu anda bir eğlence parkı olarak kullanılır. Watermouth limanı Sexton Burrows doğal dalgakıranı ile korumalıdır. Watermouth Valley Camping Park Watermouth'ta bulunabilir.





1982 Lizbon saldırısı

1982 Lizbon saldırısı, silahlı Ermeni örgüt ASALA tarafından Türkiye'nin Lizbon Büyükelçiliği İdari Ataşesi Erkut Akbay'ın öldürüldüğü silahlı saldırı.

7 Haziran 1982'de Büyükelçilikten aracıyla çıkan Erkut Akbay'a kırmızı ışıkta durduğu sırada yakınından geçen bir arabadan ateş açılmıştır. Arka arkaya şöfor mahalline ve yan koltuğa ateş eden kimliği belirsiz saldırganlar Erkut Akbay'ı öldürmüşler aynı otomobilde yan koltukta oturan Erkut Akbay'ın eşi Nadide Akbay'ı ise ağır yaralamışlardır. Saldırı sonrası saldırganlar bulundukları araçla hemen kaçmışlar ağır yaralanan Nadide Akbay ise kaldırıldığı hastanede yoğun bakıma alındıktan bir süre sonra hayatını kaybetmiştir.





Demir Adam (anlam ayrımı)

Demir Adam isimli aşağıdaki sayfalar bulunmaktadır;





Duman dedektörü

Duman dedektörü, tipik bir yangın göstergesi olan dumanı algılayan bir cihazdır.

Ticari, endüstriyel ve toplu konut dedektörleri yangın alarm sistemine bir sinyal yollarken, ev dedektörleri olarak adlandırılan tiptekiler genellikle dedektörün kendisinden yerel bir sesli ya da görsel alarm yayarlar. Duman dedektörleri genellikle 150 milimetre (6 in) çapında ve 25 milimetre kalınlığında (1 in) bir disk şeklindeki plastik bir muhafaza içine yerleştirilmiştir ancak şekli, üretici veya ürün hattı göre değişebilir. Birçok duman dedektörü optik algılama (fotoelektrik) veya fiziksel sürece (iyonizasyon) göre çalışırken, daha hassas dedektörler duman duyarlılığını artırmak için her iki algılama yöntemini de kullanmaktadır.Bu hassas dedektörler, tuvaletler ve okullar gibi sigara içmenin yasak olduğu yerlerde caydırma amaçlı kullanılabilir. Büyük ticari, endüstriyel ve konut duman dedektörleri genellikle bir pil yedeklemesi ile bina gücü tarafından beslenmekte olan merkezi bir yangın alarm sistemi tarafından desteklenmektedir. Ancak tek bir aileye ait müstakil ve daha küçük evlerde, duman dedektörleri genellikle sadece tek bir pil ile beslenmektedir.

İlk otomatik elektrikli yangın alarm dedektörü Francis Robbins Upton tarafından 1890 yılında icat edilmiştir (US Patent No. 436.961). Upton bir Thomas Edison iştirakiydi, ancak Edison'un bu projeye katkıda bulunduğunu gösteren bir kanıt yoktur.
George Andrew Darby 1902 yılında İngiltere’de ilk elektrikli ısı ve duman dedektörünün patentini almıştır. 
1930lu yılların sonunda İsviçreli fizikçi Walter Jaeger zehirli gazlar için bir sensör icat etmeyi denemiştir. Bu deneyde sensöre giren gazın iyonize olmuş hava moleküllerini birbirine bağlayacağını ve bu sayede aygıttan bir elektrik akımı geçeceğini düşünmüştü. Ancak aygıtı, az yoğunluklu gazın sensörün iletkenliği üzerinde bir etki yaratmaması yüzünden çalışmamıştı. Sinirlenen Jaeger bir sigara yaktıktan hemen sonra aygıtta kaydedilen akım düşümünü görünce çok şaşırmıştı. Duman partikülleri görünüşe göre gazın yapamadığını yapmış