ğen kadın, en sonunda eşyalarını toplar, bebeğini de alarak annesinin evine geri döner. Bir süre sonra Ruthie, Billy'e geri döner. Adam, artık değiştiğini ve sorumluluk sahibi olduğunu göstermek için eşine eğer gece gök gürlediğinde korkarsa kendisini uyandırmasını söyler. Billy o gece gök gürleme sesiyle uyandığında Ruthie'nin yanında olmadığını fark eder. Onu geceleri gök gürlediğinde kendisi uyurken hep saklandığı yer olan dolapta büzülmüş bir şekilde bulacağını düşünür. Oysa Ruthie mutfaktadır.

Öykü, Şubat 1944'te "Saturday Evening Post"'ta yayınlanmasının ardından çok popüler oldu. Dönemin okurları Billy ve Ruthie çiftini kendilerine yakın buldular.

14 Nisan 1944'te, Salinger hâlâ İkinci Dünya Savaşı sebebiyle Avrupa'dayken, "Story" dergisinin sahibi ve arkadaşı Whit Burnett yazara öykülerinden oluşan bir derlemeyi antoloji olarak basmayı teklif etti. Kitabın ismi "Gençler" olacaktı. Salinger böyle bir antoloji fikrinin onu korkuttuğunu itiraf etse de teklifi tamamen reddetmedi. Hatta Burnett'a kitapta yer alabilecek sekiz hikâyesinin listesini gönderdi. Bu hikâyeler arasında "İlgili Taraflar" da vardı. Aynı yılın 9 Haziran'ında Whit Burnett kararını değiştirdi ve "Gençler" antolojisini basmak yerine Salinger'ın henüz yazmadığı ilk romanını beklemeyi tercih ettiğini açıkladı. O günlerde Normandiya'da bulunan Salinger bu kararı kendine bildiren ajansı Dorothy Olding'e yazdığı mektubunda Burnett'ın kararına saygı duyduğunu bir süredir çalıştığı Holden Caulfield romanına ancak savaştan döndükten sonra devam edebileceğini bildirdi.

Eylül ayında "Gençler" antolojisinin yayınlanması bir kere daha gündeme geldi. Fakat bir gelişme kaydedilemedi. 10 Nisan 1945 tarihli Salinger'ın ajansına ait bir dokümanda bu antolojide yer alacak öykü sayısının on dokuza çıktığı görülüyordu ve "İlgili Taraflar" gene listedeydi. Burnett'ın yayınevi olan Story Press'te de 1946 tarihli benzer bir liste mevcuttur. Burnett, İkinci Dünya Savaşı sonrasında halen Almanya'da bulunan Salinger'a yayınlanacağını umut ettiği ilk romanından önce "Gençler"'i yayınlayabileceklerini bildiren bir mektup yazdı. Salinger, 1946'da ABD'ye döndüğünde 1000 dolar avans da aldığı için antolojinin yayınlanacağından emindi. Fakat, Burnett'ın yazara kötü haberleri vardı. Kendi yayınevi kitabın basımını finanse edemiyordu. Yayıncının ortaklık teklif ettiği Lippincott Press ise kitabı reddetmişti. Böylece "Gençler" antolojisi basılamadı.




Ulus Özel Musevi Lisesi

Ulus Özel Musevi Lisesi, İstanbul'un Beşiktaş ilçesinin Ulus semtinde yer alan ve Türkiye Yahudileri Cemaati’nin tek okulu olan anaokulu, ilköğretim, ortaokul ve lisesi bulunan özel bir okuldur. Öğrenim dili Türkçedir.

Ulus Özel Musevi Lisesi, 1914-1915 eğitim yılında Midraşa Yavne adıyla Yemenici sokaktaki binasında, Bene Berit derneği, Jozef Niyego ve Dr. David Markus'un girişimleriyle kuruldu. İstanbul Yahudi toplumunun çocuklarına daha önceleri ilköğretim seviyesinde eğitim veren birçok okul bulunmasına rağmen lise seviyesinde eğitim verecek veren bu okul bir ilkti. Ayrıca o zamana kadar kurulan Yahudi okulları hep dış yardımlarla kuruluyor ve ayakta duruyordu. Midraşa Yavne, Türk Yahudi toplumunun çabalarıyla kurulan ve sürdürülen ilk liseydi. Okulun kurulmasında büyük emeği geçen iki kişiden Jozef Niyego, Alliance okulu, Paris'teki Ecole Normale Israelite Orientale ve Montpellier'deki Agronomi Üniversitesi'nde eğitimini tamamladıktan sonra Filistin'e (bugünkü İsrail) giderek Mikveh Israel okulunda önce direktör yardımcısı sonra da direktör olarak 18 yıl çalıştı. Filistin'deki ilk Yahudi agronomist (tarımbilimci) olarak tarımın gelişmesi, çiftliklerin kurulması ve işgücünün eğitilmesiyle ilgilendi. Bataklıkların kurutulması amacıyla Avustralya'dan okaliptus ağaçlarının getirilmesini sağlayan da kendisidir. 1904'te geldiği İstanbul'da değişik görevler üstlendikten sonra 1914 yılında Midraşa Yavne'nin kurulmasını sağladı ve üç yıl müdürlüğünü üslendi (1914-1917).

Kuruluşun ikinci büyük mimarı Dr. David Markus, eğitimci, filozof, psikolog ve din adamıydı. Rusya'da Novgorod'da dünyaya geldi, Yeşiva eğitimi (Yahudi dini eğitimi) alarak haham unvanı aldı, ve Boon Üniversitesinde psikoloji, pedagoji ve felsefe okudu. 1900 yılında Osmanlı Aşkenaz cemaatinin daveti üzerine İstanbul'a geldi ve Aşkenaz Yahudilerin dini lideri ve Goldschmidt Lisesinin müdürü olarak göreve başladı. Daha sonra birkaç okul daha kuran Markus, Bene Berit kuruluşunun ve Josef Niyego'nun da desteğiyle Midraşa Yavnenin kurulmasını sağladı ve hükümetten gerekli izinleri aldı. 1940 yılında emekli olana kadar da okulda çalıştı.

Musevi Lisesi kurulduğu dönemden sonra birkaç kez yer ve eğitim sistemi değiştirdi. Galata'da Yemenici sokaktan Hoca Ali sokağına, oradan Drogmanat sokağına ve nihayet Kumbaracı yokuşuna taşındı. 1940'ta ise önceleri Goldschmidt okulu olan Şişhane'de Mektep sokaktaki binasına geçti 1994-1995 yılında Bernar Nahum öncülüğünde bir grup hayır sever iş adamlarının bağışları ve çabaları ile Aşkenaz Cemaati tarafından tahsis edilen Ulus'taki bir arsada inşa edilen yeni binasında eğitimine başladı.(Bu geçiş süresinde Musevi 1. Karma Ana ve İlköğretim Okulu da taşınarak Ulus'taki binayı Musevi Lisesi ile ortak kullanarak öğretime devam etti.) Okulun adı önce Midraşa Yavne ya da Bene Berit Lisesi olarak bilinirken Beyoğlu Özel Musevi Lisesi adını aldı. 1994'te Ulus'taki binasına taşınınca adı Özel Musevi Lisesi, 1998'de ise Ulus Özel Musevi Lisesi olarak değişti.

Eğitim sistemi 1937 yılına kadar Galatasaray Lisesi'nin programlarıyla eşdeğer Fransızca müfredatı takip etti. Bu yıldan itibaren Türkçe eğitime geçildi 1962-1963 yılında Fen ve Edebiyat bölümleri oluşturuldu. 1964-1965 yılından itibaren ise yabancı dil olarak Fransızcanın yanı sıra İngilizce de öğretilmeye başlandı. 1992 yılında Hazırlık sınıfı açma ve 1994-1995 yılında ise bazı dersleri yabancı dilde okutma onaylarını alarak Anadolu Lisesi statüsüne geçerek yabancı dilde (İngilizce) eğitim vermeye başladı. 1998 yılında çıkan ilköğretim kanununa göre gerekli değişiklikleri yaptı ve 2001-2002 yılında Lise Hazırlık sınıfını açarak yeni sisteme geçti.

Ulus Özel Musevi Lisesi'nin kurucusu Türkiye Hahambaşılığı, Ulus Özel Musevi 1. Karma Ana ve İlköğretim Okulu'nun kurucusu ise Neve Şalom Sinagogu Vakfıdır. Okullar Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'na bağlı özel azınlık okulu statüsündedir. Ulus Özel Musevi Lisesi Vakfı, 150 kadar kurucu tarafından okullara maddi ve manevi destek sağlamak amacıyla 1994 yılında kurulmuştur.






Eddy Grant

Eddy Grant (d. 5 Mart 1948 ), Guyana asıllı İngiliz müzisyen, şarkıcı. 1988 yılında piyasaya sürdüğü Güney Afrika'daki ırkçılığa karşı yapılan "Maxi single" çalışması "Gimme Hope Jo'anna" ile tanınan sanatçı elektronik müzik aletlerini iyi derecede kullanabilmektedir. 
Eddy Grant diskografisi





Vreden

Vreden, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 22,551 kişidir.




Neşe Yaşın

Neşe Yaşın (d. 12 Şubat 1959), Kıbrıs Türk kökenli şair ve yazar.

Yaşın 12 Şubat 1959 günü Lefkoşa'da doğdu. Babası ve erkek kardeşi kendisi gibi şair ve yazar olan Özker Yaşın ve Mehmet Yaşın'dır.

Lisans eğitimini Orta Doğu Teknik Üniversitesi "Sosyoloji" bölümü ve yüksek lisan eğitimini Kıbrıs Üniversitesi "Türk ve Orta Doğu Bilimleri" bölümünde tamamlamıştır.

80'li yıllardan bu yana Lefkoşa'nın güneyinde yaşamını sürdüren Yaşın aynı zamanda mümkün olduğunca barış etkinlikleri ve aktivitelerinde yer almıştır. 1992-2007 yılları arasında Kıbrıs Cumhuriyetinde yayın yapan CYBC radyosunda "41. Oda" (41st Room) adlı edebiyat programının yönetmenliğini ve sunuculuğunu yapmıştır. Daha sonra radyo yayınlarına "Barış Bahçesi" (Peace Garden) programı ile ASTRA radyosunda devam etmiştir. Halen Kıbrıs Üniversitesi'nde öğretim üyeliğine devam eden Yaşın aynı zamanda BirGün (Türkiye) ve Yenidüzen (Kıbrıs) gazetelerinde köşe yazarlığı yapmaktadır.

Aynı zamanda 2006 yılında Kıbrıs Cumhuriyeti parlamento seçimlerinde milletvekili adayı olmuştur.







Verda Ün

Verda Ün (d. 22 Kasım 1919 - ö. 15 Şubat 2011, Bodrum) , Türk piyanist, eğitimci.

Türkiye'nin en tanınmış piyano öğretmenlerindedir. İstanbul Belediye Konservatuarı'nda uzun süre ders vermiş ve pek çok piyanist yetiştirmiştir. Besteci Ekrem Zeki Ün'ün eşidir.

22 Kasım 1919'da dünyaya geldi. Babası, Humbaracı Ahmet Paşa ailesinden maliye müfettişi Kazım Ziya Bey, annesi Leipzig Konservatuarı'ndan mezun kemancı Melahat Hanım idi. Ailenin üç erkek çocuktan sonra gelen dördüncü çocuğu idi.

Leipzig Konservatuarı piyano bölümünden mezun olan teyzesi onu küçük yaşta piyano öğretimine başlattı 1935'te Ferdi Ştatzer'den ders almaya başladı. O sıralarda Ferdi Ştatzer ile konserler veren kemancı Ekrem Zeki Ün ile 18 yaşında iken evlendi. "Nevin" adlı bir kızı oldu.

İstanbul Devlet Konservatuarı'nda uzun yıllar ders verdi. Öğrenci orkestrası ve Şehir orkestrası ile konserler verdi. Yetiştirdiği öğrenciler arasında Gülsin Onay, Ayşegül Durakoğlu, Pınar Yılancıoğlu, Bedii Aran, Ova Sünder, Mehru Ensari yer alır.

15 Şubat 2011’de beyin kanaması sonucu Milas’ta hayatını kaybeden sanatçı, Karacaahmet Mezarlığı’na defnedildi.




III. Abbas

Şah III. Abbas () (d. 1732 - ö. 1740), Safevi Devleti'nin son şahı ve Şah II. Tahmasb'ın oğlu.

Sekiz aylık bir bebekken yönetimi elinde tutan (ve gelecekte Nadir Şah adıyla tahta geçecek olan) Nadir Han'ın nüfuzuyla 7 Eylül 1732'de tahta çıkarılınca babası II. Tahmasb, Horasan'ın Sabzevar şehrine sürüldü. Nadir Han, hükümdar yardımcısı sıfatıyla yönetim işleriyle meşgul oldu. Bu dönemde, Osmanlı topraklarına giren Nadir Han, emrindeki kuvvetlerin bir bölümüyle Gence'ye, öteki bölümüyle de Kerkük'e saldırdı. Ancak 19 Temmuz 1733'te Bağdat yakınında Dicle kıyısında Topal Osman Paşa'ya yenilerek Hemedan'a çekildi. 9 Kasım 1733'te Kerkük önünde Osmanlı kuvvetlerini yenen Nadir Han, III. Abbas'ın Mart 1736'da tahttan indirilmesinin ardından "Nadir Şah" sıfatıyla taç giydi. Böylelikle İran'da