r şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 8,063 kişidir.





Zeitz

Zeitz, Almanya'nın Saksonya-Anhalt eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına 
göre 31,556 kişidir.




Zeil am Main

Zeil am Main, Almanya'nın Bavyera eyaletinde yer alan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına 
göre 5,680 kişidir.




Zehdenick

Zehdenick, Almanya'nın Brandenburg eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 13,830 kişidir.




Zarrentin am Schaalsee

Zarrentin am Schaalsee, Almanya'nın Mecklenburg-Vorpommern eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 4,655 kişidir.




Hafci

Hafci (الخفجي) şehri Suudi Arabistan ile Kuveyt sınırları arasındadır. Bu bölge 1970 öncesine kadar Kuveyt ile Suudi Arabistan arası nötr bölge idi. 2005 nüfus sayımına göre şehrin nüfusu 65.000'dir.




Zahna

Zahna, Almanya'nın Saksonya-Anhalt eyaletinde yer alan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 9925 kişidir.




Suudi Arabistan'daki şehirler listesi

Bu liste Suudi Arabistan'daki şehirlerin listesidir. 





Necati Akpınar

Necati Akpınar (d. 1962 - Ankara), Türk film ve dizi yapımcısıdır. Beşiktaş Kültür Merkezi'nin Yılmaz Erdoğan ile birlikte kurucusu ve ortağıdır.




Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yükseköğretim kurumları listesi

ABD'de eyaletlere göre yükseköğretim kurumlarının listesidir.












Dick Smith (makyöz)

Richard Emerson "Dick" Smith (d. 26 Haziran 1922 – ö. 30 Temmuz 2014), ("Makyajın Babası" olarak bilinir) "Küçük Dev Adam", "Baba", "Şeytan", "Taksi Şoförü" ve "Tarayıcılar" gibi filmlerdeki işleriyle tanınan ünlü makyaj sanatçısı. "Amadeus" filmindeki çalışmasıyla En İyi Makyaj Akademi Ödülü kazanan sanatçı, 2011 yılında da kariyeri boyunca yaptığı işlerle Akademi Onur Ödülü aldı. 1944 yılından beri Jocelyn De Rosa ile evli olan Smith'in iki çocuğu bulunmaktadır.





Edelweiss

Edelweiss, Alp dağlarının yüksek kesimlerinde yetişen beyaz bir çiçektir.

1907'de Avusturya imparatoru Franz Joseph tarafından dağcı birliklerinin sembolü haline gelmiştir. Bu tarihten beri birçok Avrupa ülkesinde üstün başarılı askeri birimler ve/veya dağ komandoları tarafından sembol olarak kullanılır.




Dick Smith

Dick Smith aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Gorgoroth (anlam ayrımı)





Halk takvimi

Halk takvimi; resmi olmayan ve belirli bir yöreye veya bölgeye özgü olan ya da herkes tarafından bilinmeyen (genel kabul görmeyen) takvimdir.

Bir bölgede yaşayan toplulukların geleneksel kültürel miras olarak nesilden nesile aktardığı doğa olaylarına dayalı birikimlere ve uzun süreli deneyimlere dayalı tarihsel, töresel, dinsel, mitolojik, tarımsal simgelerin zamanın geçişini ve belirli dönemlerini anımsatma görevini gerçekleştirdiği resmi olmayan, sözlü geleneğe dayalı zaman bölümleme aracıdır.

Halk takvimi (yerel takvim) kullanıldığı bölgede genel bir kabul görür; hatta bazen resmi takvimden daha yaygındır. Ancak, günümüzdeki şehirleşme ve artan teknoloji halk takvimlerini ikinci plana atmıştır ve toplumsal anlamda kullanım oranları gitgide düşmektedir. Halk takvimi, yaygınlık kazanmış (resmi) takvimlerden daha farklı olarak yılı, ayları ve günleri başka bir biçimde bölümlere ayırır ve farklı anlayışlarla adlandırır. Kimi zaman, kimi doğal olaylar, tarımsal kavramlar bu adlandırmada belirleyici olur. Bazen bu takvimlerin bir kısmı veya bütünsellik arz eden bazıları resmi takvim statüsüne ulaşabilir. Örneğin günümüzdeki Türk takviminde yer alan bazı ay adları halk takvimlerinden alınmıştır; Ocak, Ekim...

Türk Halk Takvimi, yöresel çeşitliliklerine rağmen hepsinde ortak bir anlayış olarak gündönümü ve gündenkliği esasına göre oluşturulur. Bugünkü takvim anlayışının aksine ortalama dokuz gün geriden gelen ay başlangıçları bulunur. Yani birinci ayın birinci günü 22 Marttır. Bu tarih Türk takviminin yılbaşı olup bir gün öncesi Nevruz bayramına denk düşer.


Mevsimleri adlandırmak için kullanılan sözcükler şu şekildedir.


Anadoluda tespit edilerek derlenmiş olan ay adları şu şekildedir.

Bu topluluklardaki bazı ay adlarının birbirlerine ve Anadoludaki halk takvimlerinde yer alan ay adlarına benzerliği özellikle dikkat çekicidir.
Kazak halk takvimi aynı zamanda resmi takvimlerini de oluşturmuştur.

Tıva'nın kuzeydoğusundaki Toju yöresinin Toju Tuvaları Toju ağzında ay adları şöyle söylenir. Ayın başlangıcı Şubat, bitişi Ocak ayıdır. Mesela Baş Soğuk Ay manasında Başkı Sook Ay denilir.

Türk kültüründe ayların süreleri, mevsimlerin toplam süreleri dikkate alınarak hesaplanır. Dünyanın yörüngesinden dolayı İlkbahar ve Yaz mevsimleri uzun, Sonbahar ve Kış mevsimleri ise daha kısadır. Mevsimlerin en kısası kıştır ve yaklaşık 89 gündür. En uzunu ise yazdır ve yaklaşık 93-94 gün sürer. Bahar 92-93, Sonbahar ise 89-90 gündür. Halk anlayışında aylara düşen gün miktarı buna göre belirlenmiştir. Küçük farklılıklarla pek çok halk takviminde günlerin tespit edilmesi şu şekildedir.


Anadoluda haftanın hangi günden başlayacağına dair değişik anlayışlara bağlı olarak bu adlar farklı yörelerde kimi zaman bir veya iki günlük kaymalarla yer değiştirebilmektedir. Hafta yaygın olarak ya Pazartesiden veya Cumartesiden başlar. Bazı yörelerde Pazar gününün birinci gün kabul edildiği uygulamalara da rastlanmaktadır.



Fars kültüründe ve etkilediği çevre kültürlerde (Kürt,Özbek, Türkmen vs.) kullanılır.

Halk takvimi anlayışıyla bağlantılı olarak değerlendirilmesi gereken bir başka husus da halk kültürüne göre günün bölümlere ayrılmasıdır. Anadoluda derlenmiş olan zaman dilimleri şu şekildedir:


Türk halk kültüründe zaman ölçmeye yarayan aygıta, (güneş saati kavramıyla ve gün sözcüğüyle ilgili olarak) "Güngen" denilmiştir. Yine zamanı ölçmek anlamına gelen "Ötçek/Ödçek" sözcüğü de saat (zaman ölçme aracı) demektir. Öt/Öd Türkçede zaman manasına gelir. Ödemek, ödünç kelimeleri bu kökle ilgilidir. Moğolca Ötlöh (Eski Moğolca Ötel) yaşlanmak demektir ve bu fiil zamanın geçişiyle alakalıdır. Halk anlayışında zaman ölçü birimleri aşağıdaki gibidir.


Ayrıca Güneşin durumuyla bağlantılı olarak yönlere de şu adlar verilmiştir: 







Şeytan'la anlaşma

Şeytan'la anlaşma, Şeytan'la pakt ya da Faust pazarlığı Hıristiyan folklorundaki başlıca ögelerden biri, en iyi örneği Faust efsanesi ve içindeki Mephistopheles olan, Batı kültüründe yaygın bir motiftir. Aarne-Thompson'ın tipolojik kataloğunda, kategori AT 765B'de "Şeytan ile kontrat" olarak yer alır.

Geleneksel Hıristiyanlığın cadılıkla ilgili inançlarına göre bu pakt, kişi ile Şeytan veya diğer bir demon (veya demonlar) arasındadır; kişi, Şeytani bir lütuf karşılığında kendi ruhunu teklif eder. Söz konusu lütuf, hikâyeden hikâyeye değişiklik gösterir ancak genelde: gençlik, bilgelik, zenginlik veya güç ile ilgilidir. Ayrıca bazılarının bu anlaşmayı, bir karşılık beklemeden sadece Şeytan'ı efendi olarak tanımak için yaptığı söylenmektedir.




Peter Pan'ların En İyisi ve En Sonuncusu

Peter Pan'ların En İyisi ve En Sonuncusu (İng. The Last and Best of the Peter Pans), ABD'li yazar J. D. Salinger'ın yayınlanmamış bir öyküsüdür. Salinger, eseri 1942 yılında yazdı.

1942 yılının Nisan ayında ordu mensubu olan J. D. Salinger'a İkinci Dünya Savaşı'na katılması için celp geldi. Celbin ardından yazdığı bu öyküsünde yazar oğlunun savaşa katılmasını istemeyen Mary Moriarity ile oğlu Vincent Caulfield arasındaki diyalogu yazdı. Vincent yazarın ünlü kahramanı Holden Caulfield'in ağabeyidir. Holden öyküde görünmez ancak adı anılır.

Vincent, asker alma komisyonundan gelen alım belgesini mutfak çekmecesisinin içinde bulur. Annesinin sakladığını düşünerek hızla yanına gider ve kadına bağırmaya başlar. Vincent ile bir aktris olan annesi Mary Moriarity arasındaki askerlikle ilgili tartışma büyür. Mary, sadece Vincent'ın iyiliğini istediğini ve onun orduda mutlu olamayacağına inandığı için belgeleri sakladığını söylerek kendini savunur. Mary'nin diğer oğlu Kenneth savaşta ölmüştür ve kadın bir kayıp daha yaşamak istememektedir. Annesi Vincent'a dışarıda oynamakta olan küçük kız kardeşi Phoebe'yi göstererek evlerindeki mutlu hayatlarını hatırlatmak ister.

Öykünün sonunda Vincent'ın savaşa gideceği kesinleşir. Başlarda annesini riyakarlıkla suçlayan Vincent onun Kenneth'in ölümünden kısa bir sonra kendisini de kaybetmek istemediğini düşünmeye başlar. Odasında döndüğünde kadının bencil bir insan değil aksine "Peter Pan'ların en iyisi ve en sonuncusu" olduğuna karar verir.

"Peter Pan'ların En İyisi ve En Sonuncusu" Salinger'ın hiçbir zaman basılmayan öykülerinden biri oldu. 1946 yılında Whit Burnett ile Salinger arasında "Gençler" antolojisinin ikinci kere basılması gündeme geldi. İkili bu derlemede yer alması için 19 öykü üzerinde anlaştılar. Bu öykülerden biri de "Peter Pan" idi. Fakat, Story Press'in ortak çalışacağı yayınevi finansal destekten vazgeçti ve Story Press'in bu derlemenin masraflarını tek başına karşılayamacağı ortaya çıkınca kitabın basımı iptal oldu. Antolojinin basımının ikinci kere iptal olması Salinger ve Burnett'ın dostuluğunun sonunu getirdi.

Story Press arşivleri 1965 yılında Princeton Üniversitesi'ne bağışlandı. Hikâye şu anda bu üniversitesinin kütüphanesinde bulunmaktadır.

Salinger'ın 1944 yılında yazdığı "Son İznin Son Günü" isimli öyküsü "Peter Pan'ların En İyisi ve En Sonuncusu"'nun devamı kabul edilir. Bu öyküde Salinger İkinci Dünya Savaşı'nda savaşacak Vincent Caulfield ve arkadaşı Babe Gladwaller'ı anlattı.




Ateşten Gömlek (film, 1923)

Ateşten Gömlek, Halide Edib Adıvar’ın aynı adlı romanından Muhsin Ertuğrul tarafından beyaz perdeye aktarılmış 1923 tarihli film'dir. Filmin yapımcılığını "Kemal Film" üstlenmiştir. 1923 yılında sinemalarda iki ayrı bölüm olarak (çift bilet karşılığında) seyirciye sunulmuştur.

"Türk kadınların rol aldığı ilk sinema filmi" ve "Kurtuluş Savaşı konulu ilk film" olma özeliklerini taşır
Filmde "Ayşe" rolünü canlandıran Bedia Muvahhit ve "Kezban" rolünü canlandıran Neyyire Neyir, bir sinema filminde rol al