ği olarak göstermektedir.

Neşrî, Osman Gazi önderliğindeki Osmanlı kuvvetlerinin Bilecik, Yarhisar, İnegöl ve Yenişehir'i ele geçirmesinin ardından Nikea bölgesine hareket ettiğini yazar. Anonim Osmanlı kroniklerinde ise Orhan Gazi'nin Köprü Hisar'a saldırıp, burayı ele geçirdiği yazmaktadır. Yenişehir'i almasının ardından Osman Gazi'nin karargâhını buraya kurduğunu belirten Neşrî; Nikea'ya saldırmadan önce, Göynük, Taraklı ve Lefke (günümüzde Osmaneli) veya Mekece üzerinden şehre giden ana yolu denetim altına alma amacıyla Göynük Çayı ve Sakarya Vadisi çevresine akınlar düzenlendiğini de belirtmektedir. Anonim "Tevârîh-i Âl-i Osman"da Nikea'ya düzenlenen akını gerçekleştiren Osmanlı kuvvetlerinin başında Orhan Gazi'nin olduğu belirtilirken, anonim kroniklerde ise bu kuvvetlere Orhan Gazi'nin imamının öncülük ettiği belirtilmektedir. Bu akın kapsamında Köprühisar'ın Anonim "Tevârîh-i Âl-i Osman" Orhan Gazi, Âşıkpaşazâde Orhan ve Osman Gazi önderliğinde alındığını belirtmektedir. Bu olaydan bahsetmeyen; ancak daha önceki kısımlarda Osman Gazi'nin Köprühisar'ı fethinde Bilecik tekfurundan yardım aldığını belirten Neşrî için İnalcık, Osman Gazi Bilecik'i aldığında Neşrî'nin Köprühisar'ı da fethettiğini düşünmüş olabileceğini yazmaktadır. Âşıkpaşazâde Bursa ile Yenişehir arasında yer alan Gölbaşı civarındaki Rumların Osman Gazi'ye sığındığını belirtirken, bu bilgi daha sonraları İbn-i Kemal ve İdris-i Bitlisî'nin eserlerinde de yer almaktadır.

Âşıkpaşazâde ve Neşrî Nikea'nın kuşatılması ve Osmanlı kuvvetlerinin bunu izleyen faaliyetleri hakkında bilgi verirken, anonim "Tevârîh-i Âl-i Osman" ise bölgedeki halkın İslam'a geçmesi hakkında Rum ve Türk kaynaklı halk hikayeleriyle birleşmiş bir anlatım sunmaktadır. Her üç kaynak da şehrin Osmanlı kuvvetleri tarafından kuşatma altına alındığını ve şehrin etrafındaki halkın da kontrol altına alındığını belirtir.

Anonim "Tevârîh-i Âl-i Osman"da kuşatmanın uzaması sebebiyle Dıraz Ali Kalesi'nin yaptırıldığı söylense de, aynı eserde kentin Osmanlı kuvvetlerine teslim olduğu ifade edilir. İnalcık, Osmanlı kuvvetlerinin elde ettiği zaferin mantıksal bir sonucu olarak kentin düşmüş olması gerektiğini ve bu nedenle yazarın özgün metni değiştirmiş olduğunu belirtmektedir. Özgün metne sadık kalan ve Dıraz Ali Kalesi ile ilgili bir ifadeye yer vermeyen Âşıkpaşazâde ve Neşrî, Osmanlı kuvvetlerinin şehir önündeki çarpışmalardan vazgeçtiğini ve kalenin civarında yaşayan insanları tâbi kılmakla ilgilendiğini yazmaktadır. İbn-i Kemal ve İdris-i Bitlisî de bu konuda anonim "Tevârîh-i Âl-i Osman"ı izlemektedir. Üç kaynak da, dışarıdan gelen yardımların kesilmesi üzerine şehrin düştüğünü ifade etmektedir. Kuşatmanın sona eriş tarihi ise 1331'dir.




İzmit Kuşatması

İzmit Kuşatması, Osmanlı Devleti'nin Bursa ve İznik'i ele geçirmesinden sonra Bizans İmparatorluğu'nun Anadolu'daki son toprağı olan İzmit'in kuşatılmasının başarılı olması sonucu şehir Osmanlı hakimiyetine girdi. Böylece Anadolu'daki Bizans hakimiyeti tamamen sona erdi. Osmanlı Devleti İzmit'in alınmasından sonra Boğazlara kadar ilerledi.

Osmanlı kuvvetleri, İznik'in fethinden bir sene yani 1331 Haziran'ından sonra şehri kuşatmışlarsa da Bizans İmparatoru VI. Andronikos'un yardıma gelmesi üzerine Orhan Bey, İmparatorla anlaşarak kuşatmayı kaldırmıştı. Orhan Bey, bu kuşatmadan altı sene sonra (1337) şehri şiddetli bir şekilde tekrar kuşattı. Bu kuşatma üzerine dışarıdan yardım alamayan şehir, teslim olmak zorunda kaldı. İzmit'in fethi ile Kocaeli Yarımadası'nın tamamı Osmanlıların eline geçmiş oluyordu. Orhan Gazi, İzmit ve havalisinin idaresini oğlu Süleyman Gazi'ye verdi. Süleyman Gazi'nin halka karşı din ve milliyet farkı gözetmeden âdil bir şekilde davranması ve çevrelerinin tamamen Osmanlılar ile kuşatılmış olmasından dolayı civarda bulunan birçok kale (Taraklı Yenicesi, Göynük, Mudurnu) de birer birer teslim oldular. Aynı şekilde İzmit Körfezi'ndeki Gemlik, Armutlu gibi mevkiler de Kara Timurtaş Bey vâsıtasıyla Orhan Bey kuvvetlerinin eline geçti.




Kıbrıs Türk Elektrik Kurumu

Kıbrıs Türk Elektrik Kurumu (KIB-TEK), Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ndeki elektrik işlerinden sorumlu devlete bağlı kurumdur. KKTC Ekonomi ve Enerji Bakanlığı'na bağlıdır.

KIB-TEK Mart 1975'e kadar Elektrik Dairesi adı altında bir devlet dairesi olarak görev yapmıştır. 1 Mart 1975 tarihinde alınan Kıbrıs Türk Federe Devleti Bakanlar Kurulu kararıyla kurum statüsü verilerek KIB-TEK kurulmuş oldu. Kurum kâr amacı gütmemektedir. Yönetim Kurulu Başkanı ismet akim, genel müdür vekaleten'dır.

Kurum 2000'li yıllardan beridir bir borç krizi yaşamaktadır. 2010 yılından beridir kurumun özelleştirileceği öne sürülmektedir. 20 Ocak 2012 tarihinde KKTC Başbakanı İrsen Küçük kurumun 275 milyon TL borcu olduğunu ve bu yapının sürdürülemez olduğunu açıklamıştır. 24 Ocak tarihindeyse kurumun mali açıdan özerkleştirme temelinde yeniden yapılandırılacağı açıklanmıştır.

Kıbrıs Türk Elektrik Kurumu Çalışanları Sendikası kurumda faaliyet gösteren sendikadır.




Korfu Kuşatması (1537)

Korfu Kuşatması veya İtalya Seferi, Osmanlı Padişahı I. Süleyman'ın 1537 yazında Korfu adasına yaptığı kuşatma. Bu sefer Avrupa'da büyük bir yankı oluşturdu. Seferin ilk amacı Otranto'yla beraber tüm İtalya'yı Osmanlı topraklarına katmaktı. Lakin Venedik'in ihaneti üzerine seferin yönü venedik'in elinde olan Korfu Adası'na çevrildi. Sultan Süleyman'ın eğer başarılı olursa tüm İtalya'yı fethedeceği konuşuluyordu. Seferin ana güzergahı Edirne, Filibe, Üsküp, Elbasan, Avlonya olarak hazırlandı. Sultan Süleyman Edirne'de bir müddet kalıp ardından gelen askerleri bekledi. 2 ay içerisinde Avlonya'ya ulaşıp İtalya sahillerine taarruz edildi. Sefer öncesi Venedik doçunun Osmanlı aleyhine bir hareketi yoktu. Ayas Mehmed Paşa sefer öncesi Venedik'in asla Osmanlı karşısında yer almayacağını bildirdi. Fakat buna Lütfi Paşa şiddetle karşı çıktı. Mustafa Paşa İstanbul muhafızı olarak, Bosna Valisi Gazi Hüsrev Bey Avusturya, Anadolu Beylerbeyi Mehmed Paşa da İran'dan gelecek tehditlere karşı tedbirlerini aldılar. Hızır Hayreddin Paşa ordu Avlonya'ya varmadan sahillerde emniyeti sağladı. Sefer başlangıcında Venedik donanmasında hareket başladı. Lütfi Paşa Otranto, Castro, Ugentu ve birçok ufak kaleyi fethetti. Ancak sefer sırasında selam vermedi bahanesiyle Osmanlı nakliye gemisini Venedik donanması batırınca Osmanlı-Venedik dostluğu bozuldu ve ayrıca vadedilen Fransız donanması da gelmedi. Bu olaylara kızan Sultan Süleyman seferin yönünü Venedik'e çevirdi. Fransua da Şarlken'e kaptırdığı toprakları tekrar almak amacıyla kuzeyden Milano'ya girdi. Osmanlı tabyalarından atılan toplar kale bedeninde gedikler açtı. Ama hendeklere yaklaşıp doldurulamadığı için surlara yaklaşılamadı. Mevsimin değişmesi ve kuşatmanın uzaması üzerine Ayas Mehmed Paşa kuşatmanın sona ermesini istedi. Lakin Barbaros Hayreddin Paşa buna şiddetle karşı çıktı. Tam 19 gün Sant Angale Kalesi'nin kuşatması devam etti. Fakat kale alınamadı. Sefer sırasında Korfu adası ve diğer adalar alınmaya çalışılmış, Korfu adası alınamadı. Kış mevsiminin yaklaşması sebebiyle Sultan Süleyman'ın emriyle kuşatma kaldırıldı, payitahta dönüldü. Şira, Patmos, Naksos adaları ise Barbaros Hayreddin Paşa tarafından fethedildi.




Boğdan Seferi

Boğdan Seferi ya da Kara Boğdan Seferi Osmanlı'ya vergi ödemeyen ve isyan eden Boğdan Voyvodası Petru Rareş üzerine yapılmış bir seferdir. Sultan Süleyman 1538 Mayıs'ında Boğdan üzerine yürümeyi kararlaştırır. Osmanlı ordusunun harekâtı karşısında Rareş, Transilvanya içlerine doğru kaçmaktan başka bir çare bulamamıştı. Osmanlı ordusu ise Yaş şehrini yakıp yıktığı gibi 16 Eylül 1538'de Voyvodanın merkezi olan Suceva şehrini de alır. Bunun üzerine Kanunî, bir voyvoda seçmelerini ister. Seçilen voyvoda ise Petro Rares'in kardeşi Stefan Lacusta'dir. Sultan, bu yeni voyvodaya bir de berat verir.

Bu seferin sonunda Osmanlılar, Prut ile Dinyester nehirleri arasında kalan yerleri ellerine geçirmişlerdi. Elde edilen bu yerler, bir sancak haline getirilmişti. Sultan Süleyman, 1541'de Rares'i İstanbul'a davet ederek ikinci defa voyvodalığı ona verir. Boğdan Seferi I. Süleyman'ın en kısa süren seferlerinden birisidir.




Estergon Kuşatması

Estergon Kuşatması, Avusturya Arşidüklüğü'nün elindeki Estergon'un Osmanlı İmparatorluğu tarafından, 25 Temmuz ile 8 Ağustos 1543 tarihleri arasında kuşatılması. Yaklaşık iki hafta süren kuşatma sonrasında şehir Osmanlı egemenliğine girdi.

Habsburg Hanedanı'na bağlı Avusturya Arşidüklüğü'nün kontrolündeki Estergon, Padişah I. Süleyman'ın önderliğindeki Osmanlı kuvvetleri tarafından 1529 Eylül'ünde ele geçirilmişti. Ordunun İstanbul'a dönmesinin ardından Süleyman'a gönderdiği elçi aracılığıyla Macaristan Krallığı'nın kendisine verilmesini isteyen Avusturya Arşidükü Ferdinand, bu talebinin reddedilmesi üzerine birkaç yerleşim yerinin yanında Estergon'u da topraklarına kattı. Bu gelişmeler sonrasında Macaristan üzerine bir kez daha sefere çıkan Süleyman liderliğindeki Osmanlı ordusu bazı yerleri ele geçirse de Estergon Avusturya'nın elinde kaldı. Haziran 1533'te imzalanan İstanbul Antlaşması ile birlikte Avusturya'nın Macaristan üzerindeki hak iddiası sona erse de, Süleyman'ın atadığı Macaristan Kralı I. János'un Temmuz 1540'ta ölmesinden yaklaşık üç ay sonra Ferdinand Budin'i kuşattı. Şehir Avusturya güçleri tarafından ele geçirilse de başında Süleyman'ın bulunduğu Osmanlı güçleri 1541 Ağustos'unda şehri geri aldı. Süleyman'ın İstanbul'a dönmesinin ardından Ferdinand'ın bir kez daha Macaristan topraklarına saldırması sebebiyle bölgeye bir sefer daha düzenlenme kararı alındı.

Aralık 1542'de Edirne'ye hareket eden Süleyman, kışı burada geçirmesinin ardından 1543 Nisan'ında Macaristan seferine çıktı. Valpo (günümüzdeki adı Valpovo), Szászvár, Anyavár (günümüzdeki adı Sióagárd), Máré, Peçuy (günümüzdeki adı Pécs) ve Siklós'un Osmanlı güçleri tarafından ele geçirilmesinin ardından 26 Temmuz 1543 tarihinde Estergon kuşatıldı. 8 Ağustos günü iç kalenin Osmanlı kuvvetleri tarafından alın