i'nin oğludur. Dedesi Halkacıoğlu Halil Ağa'dır. Edirne'nin tanınmış Halkacı ailesine mensuptur. Ailenin Edirne yakınlarında bir çiftliği vardı. Çiftliğin kapısında büyük bir halka olduğu rivayet edilir. Bu yüzden çiftliğe Halkacı Çiftliği denirmiş. Ailenin adı da buradan gelir.

Çaycı İzzet Paşa'nın Çerkez kökenli eşi Fatma Nimet Hanım'dan 4 oğlu, 1 kızı olmuştur. Şapsığ boyundan, saraylı bir Çerkes olan bir başka eşinden de bir oğlu olmuştur. Soyadı yasası çıktığı sırada dul olan kızı ve kızının soyu Halkacı soyadını almışlardır. Dr. Hüseyin Kutsi adlı oğlu Esencan, Mehmet Natık adlı torunu Kural soyadını almıştır.

Oğullarından Fahrettin Mekki Bey, Mekke kadılığı yapmıştır. Onun oğlu Mehmet Hanif Halkacı Kurtuluş Savaşı'nda İstanbul'dan Anadolu'ya silah gönderilmesinde gösterdiği yararlıktan ötürü İstiklâl Madalyası'yla ödüllendirilmiştir. Kızının soyundan Prof. Pelin Halkacı Akın ünlü bir kemancıdır. Oğullarından birinin torunu olan Prof. Dr. Süreyya Ülker emekli bir patoloji profesörüdür. Ağabeysi Şerif Ağa'nın torunu Ziya Santur Türkiye'nin ilk santur ve ney metodunun yazarı olan ünlü bir santurcudur. Çaycı İzzet Paşa 12 Nisan 1909'da İstanbul'da ölmüştür. Cenazesi 31 Mart Vak'asına (13 Nisan 1909) rastladığından, Beyazıt Camii'ne getirilememiştir. Edirnekapı'daki Mihrimah Sultan Camii'nde kılınan namaz sonrası Edirnekapı Şehitliği'nde toprağa verilmiştir.

Çaycı İzzet Paşa sadaret mektubî kalemine girdi. Hicaz vali vekili, Suriye merkez mutasarrıfı, Ağustos 1886 - Eylül 1887 arası Basra valisi, Mart 1892 - Ocak 1893 arası Adana valisi olmuştur. Çaya düşkünlüğü, çayla ilgili bir risalesinden dolayı adı "Çaycı"ya çıkmıştır. Resmî kayıtlarda adı Hacı İzzet Efendi olarak geçmektedir. Arapça, Farsça, Fransızca bilirdi. Bilgili bir kimse olduğundan dolayı resmî sanı "Efendi" olmakla birlikte "Paşa" sanıyla anılmıştır. 1879'da çay üzerine "Çay Risalesi" ya da "İzzet Efendi Risalesi" olarak bilinen bir risale yazmıştır. Burada adı Mehmet İzzet Seyit bin Ahmet Efendi olarak geçmektedir. Çaycı İzzet Paşa'nın risalesi Türkiye'de çay konusunda yapılan ilk özgün çalışmadır. 1731'de Damatzade Ebül Hayr Ahmet Efendi'nin yayımladığı çay risalesi Yusufî'nin Farsça yapıtının çevirisiydi. 1893'te Ali Nazıma'nın "Çay" , 1912'de Mehmet Arif'in "Çay Hakkında Malumat" adlı kitapları bu alanda daha sonra yapılan çalışmalardır. Çaycı İzzet Paşa'nın risalesi Maarif Nezareti'nin onayıyla Beyazıt'taki Müzellefzade Rıza Efendi Basımevi'nde basılmış olup, 81 sayfadır.




Left factoring

Left factoring, öngörüye dayalı ayrıştırıcılarda kullanılan bir yalınlaştırma yöntemidir. Ortak paranteze alma gibi bir işlev ile yok edilebilir.

Burada, left factoring yok edilmek istendiğinde önce en uzun ortak kısım bir kurala eşitlenir. Diğer ifadeler ise ayrı bir kural şeklinde yazılır.




Erzurum Pervizoğlu Camii

Erzurum Pervizoğlu Camii, Türkiye'de Erzurum ili, Yakutiye ilçesinde bulunan tarihî bir camidir.

Erzurum Pervizoğlu Camii, yapıldığı tarihi gösteren herhangi bir kitabeye sahip değildir. 1715 tarihli vakfiyesinden caminin ve etrafındaki medrese odalarının bu tarihte Pervizoğlu Hacı Mehmet tarafından yaptırıldığı anlaşılmaktadır.

Erzurum Pervizoğlu Camii, adeta Erzurum camilerinin minyatür bir örneğidir. Üç kubbeli son cemaat yeri ve iç alanı örten tek kubbeye sahiptir.

Camii düzgün kesme taşlarla yapılmış olup, kubbe ve tromplarda tuğla kullanılmıştır. Caminin kuzey-batısında bulunan minare camii beden duvarından kuzeye doğru taşma yapmış durumdadır.

Erzurum Pervizoğlu Camii, Erzurum ili Yakutiye ilçesi Caferzade mahallesindedir.




Muhammed Firuzabadî

Muhammed Firuzabadî (d. 1329, Kazerun - ö. 1414, Zebid), İranlı dil, edebiyat, hadis, fıkıh ve tefsir alimidir.

Tam adı 'Ebu Tahir Muhammed İbn Yakub İbn Muhammed eş-Şirazî' olan alim, 1329 yılında günümüzde İran sınırları içinde bulunan Kazerun şehrinde doğdu. İlk derslerini babasından aldı ve yedi yaşında hafız oldu. Şiraz'da Arap dili ve edebiyatı dersleri alıp Arapça'yı öğrendikten sonra Vasıt'a giderek dini ilimlerde eğitim gördü. Bu arada Bağdat'a giderek Nizamiye Medresesi'ne devam ettiği ve burada müderris ve aynı zamanda Bağdat kadısı olan Abdullah bin Bektaş'ın yardımcılığını yaptığı bilinir. Yine ilim öğrenmek amacıyla önce Şam'a, ardından Baalbek, Hama, Halep ve Kudüs'e gitti. Kudüs'te on yıl kadar kalmış ve medreselerde müderrislik yapmıştır. Uzun yıllar seyahatler yapan ve burada alimler ile devlet adamlarıyla görüşen Firuzabadî en son kadılık yaptığı Yemen'in Zebid şehrinde 1414 yılında vefat etti.

Firuzabadî, daha çok tefsir üzerine eserler yazmıştır. Eserlerinin pek çoğu günümüze kadar ulaşamamıştır. Bilinen eserleri şunlardır:




Türkkuşu

Türkkuşu, Türk Hava Kurumu (THK) bünyesindeki uçuş okulu. Çeşitli motorlu ve motorsuz hava araçları ile sivil uçuş eğitimi verir. Halihazırda İnönü, Efes, Erzincan ve Karain olmak üzere 4 adet eğitim merkezi vardır.

Atatürk tarafından, 3 Mayıs 1935 tarihinde Ankara'da kuruldu. Önce planör okulu, ardından paraşüt okulu faaliyete geçti. Paraşüt okulunun ilk müdürü Rusya'da paraşütçülük eğitimi alan Abdurrahman Türkkuşu oldu.

1936 yılında "Tayyare Okulu" adı ile motorlu uçak okulu açıldı ve Türk Silahlı Kuvvetleri için pilot yetiştirmeye başladı. Dünyanın ilk kadın savaş pilotu Sabiha Gökçen Tayyare Okulu'nun ilk öğrencilerindendir. Türkkuşu askerî pilot eğitimini zamanla Türk Hava Kuvvetlerine devretti.

1996 yılında çok hafif hava araçları okulu açıldı.

Türkkuşu'nun bünyesinde günümüzde şu okullar bulunmaktadır:





Bana Bir Soygun Yaz

Bana Bir Soygun Yaz, yönetmenliğini Biray Dalkıran'ın yaptığı 2012 tarihli bir komedi filmidir.

Filmde Hakan Yılmaz’ın canlandırdığı Onur, bir gün yolculuk sonunda teslim etmek üzere emanet bir kutu alır. Aynı gün de aldatıldığını düşünen sevgilisi Leyla Onur’un tüm eşyalarını ve verilen emanet kutuyla birlikte benzin döküp yakar. Fakat Onur, o kutuda ne olduğunu çok acı bir şekilde öğrenecektir. Onur, sonradan arkadaşlarını da dahil ettiği girdabın içinde o emaneti geri ödemek için soygun yapmayı bile düşünür.






Edgar Allan Poe National Historic Site

Edgar Allan Poe National Historic Site, Philadelphia, Pennsylvania'daki Spring Garden'da bulunan, bir zamanlar Edgar Allan Poe'nun kiralamış olduğu korunmuş evdir. Yazar yıllar boyunca (1837'den 1844'e dek) Philadelphia'da çok sayıda evde yaşamış olmasına karşın bu, içlerinden günümüze kalan tek evdir.

Poe Philadelphia'da Arch Street'te, Locust yakınlarındaki Sixteenth Street'te ve Twenty-Fifth Street yakınlarındaki Coates Street'te olmak üzere çok sayıda evde yaşadı. Philadelphia'da yaşarken Poe, Gammaz Yürek, Morgue Sokağı Cinayetleri ve Altın Böcek'in de aralarında bulunduğu en bilinen eserlerinden bazılarını yayımladı. Bu yıllar, yazarın en üretken dönemi olarak kabul edilir. Toplamda Poe Philadelphia'da yaşadığı yıllarda otuz bir öykünün yanında, aralarında Charles Dickens'ın "" romanının Şubat 1841 tarihli bir eleştirisi olmak üzere çok sayıda edebiyat eleştirisi de yayımladı. Değerlendirmesinde ki bu, Poe'nun sonraları yazacağı şiiri Kuzgun'a da ilham kaynağı olmuştur, romanın son kısmını henüz basılmadan doğru şekilde tahmin etti. Dickens'ın da konuyla ilgili olarak "Adam şeytan olmalı." sözlerini kullandığı söylenir. Poe'nun şehirdeki beş yılı, hayatının en mutlu yılları olarak tanımlanır.

The Historic Site Poe'nun Philadelphia'da yaşadığı evler arasında günümüze ulaşan tek evdir ve şu anda Philadelphia'nın kuzey ucunda, eski Spring Garden bölgesinde yer almaktadır. Evi 1843'ün başlarında kiralayan Poe'nun burada eşi Virginia ve teyzesi/kayınvalidesi Maria Clemm ile birlikte aşağı yukarı bir yıl yaşadığına inanılır. Ailenin o dönemde Seventh Street ile şu anda var olmayan Brandywine Alley'nin köşesinde bulunan eve ne zaman taşındığı bilinmemektedir; ancak Haziran'dan önce taşındıkları tahmin edilmektedir. James Russell Lowell'a yazdığı 20 Haziran 1843 tarihli mektupta Poe Lowell'ı kendisini ziyaret etmeye çağırır: "Adresim 234 North Seventh St., Spring Garden'ın yukarısı, West Side." Hangi öykü ve şiirlerin bu evde yazıldığına ilişkin söylentiler kanıtlanabilir değildir; ancak "A Tale of the Ragged Mountains", "The Balloon-Hoax" ve "Eulalie" tahminler arasındadır.

Mahalle o dönemde çoğunlukla Quaker'lardan oluşmaktaydı. Ailenin taşınma kararı veremle mücadele etmekte olan Virginia'nın sağlık durumundan kaynaklanmış olabilir. Virginia'nın annesi Maria Clemm, bu küçük ailenin evinin bakımını üstlenmişti. Bir komşu sonraları şöyle dedi: "Bayan Clemm her zaman meşguldü. Onu sabahları ön bahçeyi temizler, pencereleri ve verandayı yıkar ve hatta çitleri beyaza boyarken görürdüm. Her şeyin ne kadar temiz ve düzenli göründüğünü farkederdiniz." Bir ziyaretçileri evi, müştemilattan biraz daha genişçe şeklinde tarif etti. Poe kirayı ödemekte genellikle güçlük çekerdi; ancak, bir tesisatçı olan ev sahibi bu konuda hoşgörülüydü. Aile evden, 1844 yılı Nisan aynının ilk haftasında taşındı ve New York'a gitti.

Poe'dan sonra, 1933'te Gimbels mağazalarının sahibinin oğlu Richard Gimbel satın alana dek, evde pek çok aile yaşadı. Poe'nun coşkulu bir hayranı olan Gimbel, evi yeniledi ve müze olarak açtı. Vasiyetnamesinde mülkü Philadelphia şehrine bıraktı. The National Park Service burayı 1978'de denetlemeye başladı ve evi 1980'de yeniden açtı.

Mekân Poe'nun eski evi ile Poe Philadelphia'dan ayrıldıktan sonra inşa edilen iki bitişik evi kapsar. Evin odaları olduğu gibi muhafaza edilmiş ve Poe'nun burada yaşadığı dönemdeki gibi döşenmemiştir. Alanda giriş bölümü, hediyelik eşya dükkânı, film gösterim salonu ve küçük sergiler bulunur. Burada ayrıca Poe'nun "The Philosophy of Furniture" yazısındaki teorilerine uygun şekilde döşenmiş bir okuma odası da vardır. Bu, buradaki 19. yüzyıla aitmiş gibi dekore edilen tek odadır. Ancak Poe'nun eski evinin bir parçası değildir ve yazarın benzer şekilde döşenmiş bir odası olduğu anlamına gelmez. Odada Poe'nun aralarında eleştiri yazıları ve sesli yorumlarını da içeren tüm eserleri eksiksiz yer alır. Evi