manla papalık kurumunun finans işlerini fiilen tekeline alır. Bu egemenlik de, aslında kısa süreli olur ve 1415 yılında XXIII. Johannes’in papalıktan indirilmesiyle sona erer. Daha sonra Banco Medici ile Albertini ve Spini bankaları arasında bir rekabet başlar ve Medici, ortaya çıkan bir kriz nedeniyle Roma’daki papa hükümeti üzerinde tekrar büyük bir nüfuza sahip olur. Böylece, Medicilerin en büyük gelir Roma’dan elde edilir. 
Cosimo il Vecchio olarak da adlandırılan Cosimo de’ Medici (1389–1464), kendi yönetimi döneminde bankanın ve buna bağlı olarak ailenin finans alanındaki hâkimiyetini geliştirmeye devam eder.

Mediciler, ilk gerilemeyi 1433 yılında, Albizzi ailesi ile aralarında Floransa şehir yönetimi için bir güç savaşının ortaya çıkması ve bunun sonucunda Cosmio de’Medici’nin 10 yıllık bir sürgün cezasına mahkûm edilmesi ile yaşar. Bunun akabinde Cosmio, Venedik şehrine yerleşir ve Banco Medici’nin merkezini de oraya taşır.

Bankanın taşınması, Albizzilerin yönetimden düşmesine ve sürgün kararın bozulması ile Cosmio de’Medici’nin ve bankasının Floransa’ya geri gelmesini sağlayan bir politik ve ekonomik bir krize neden olur.

Cosmio’nun ölümünden sonra Medici bankası büyük bir zarara uğrar. Politik durum elverişsizdir. İlk sorunlar Lyon şubesinde ortaya çıkar; ama bu sorun Francesko Sasseti sayesinde atlatılır. Angelo Tani de, kısa bir süreliğine olsa da, 1469 yılına kadar Londra’daki şubenin istikrara kavuşması için çabalar. Medici’lere aşırı borçlanmış olan Burgonya Dukalığı’nın çökmesi, Tommaso Portinari tarafından Belçika’nın Brugge kentinde yönetilen bankanın 1478 yılında en az 70.000 Florinlik bir zarara uğramasına yol açar. Son olarak İngiltere’de meydana gelen Güller Savaşı, Osmanlı’nın genişlemesi ve buna bağlı olarak Osmanlı-Venedik savaşı, bankanın 1490’lı yılların başında tamamen iflas etmesine neden olur. 1494 yılında da Milano şubesinin varlığına da son verilir ve aynı yıl, Medici ailesi Floransa’dan sürülür.

1950’li yıllarda Floransa arşivinde önemli kaynaklara ulaşılmıştır. Bankanın gizli muhasebe defteri (libri segreti), Floransalı Medici-Bank’ın 1397 ile 1450 yılları arasındaki tarihi için önemli bir kaynaktır. 1450’den sonraki gizli muhasebe defterleri bugüne kadar henüz bulunamamıştır; ancak çok sayıda iş mektubu bulunmuştur. Bu mektuplarla birlikte ortaklık anlaşmaları, bono, portföy senetleri, güven mektupları ve hayata geçirilemeyen, bir yeniden yapılanma planı bulunmaktadır.




Güney Tuçoncası

Güney Tuçoncası ya da Güney Tuçon dili (kendilerince "Dän kʼè" , İngilizce "Southern Tutchone"), Kanada'da Yukon bölgesinin güneybatısında Güney Tuçonları tarafından konuşulan Atabask dillerinin Tuçon dilleri grubundan bir Kızılderili dilidir. 1995 rakamlarına göre 1400 kişilik nüfustan 200 kişi anadilini konuşabiliyor. En yakın akrabası Kuzey Tuçoncası olup, diğer akrabaları Tanana dilleri (Yukarı Tananaca, Tanakrosça, Aşağı Tananaca) ile Kuskokvimcedir.



Yukon Yerli Dil Merkezi





Kaşmer

Kaşmer (Farsça: کاشمر), İran'ın Razavi Horasan Eyaleti' nde şehir.

Eyaletin aynı isimli Kaşmer şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 81.527 kişi ve 21.947 hanedir.

Şehir, Sish Taraz Nehri'nin kıyısında ve eyalet merkezi Meşhed'in 217 km.güneyinde kurulmuştur. Eski ismi Torshiz'dir. Geçim kaynağı tarımdır. Özellikle üzüm yetiştiriliciği yaygındır ki Kaşmar'da 40 ayrı çeşit üzüm yetiştirilir. Ayrıca safran ile el yapımı halı ve kilimleri de önemli geçim kaynağıdır.

Kentte 2 üniversite bulunur.





Kuzey Tuçoncası

Kuzey Tuçoncası ya da Kuzey Tuçon dili (kendilerince "Dän kʼí" , İngilizce "Northern Tutchone"), Kanada'da Yukon bölgesinin Mayo, Pelly Crossing, Stewart Crossing, Carmacks ve Beaver Creek yörelerinde Kuzey Tuçonları tarafından konuşulan Atabask dillerinin Tuçon dilleri grubundan bir Kızılderili dilidir. 1995 rakamlarına göre 1000 kişilik nüfustan 200 kişi anadilini konuşabiliyor. En yakın akrabası Güney Tuçoncası olup, diğer akrabaları Tanana dilleri (Yukarı Tananaca, Tanakrosça, Aşağı Tananaca) ile Kuskokvimcedir.


kabileleri:


"Big Salmon dialect"


Yukon Yerli Dil Merkezi





Karpat Rutenya'daki Yahudilerin tarihi

Karpat Rutenya'daki Yahudilerin tarihi.

Macaristan'da savaş öncesi nüfus sayımı en son 1910'da yapıldı. Karpat Rutenya, Macaristan'ın dört vilayetinden oluşmaktaydı:

Macaristan Almanya ile ittifak kurduğundan cezalandırılıp Ugocsa Çekoslovakya ve Romanya arasında 1920'de bölüştürüldü. Bugün ise Romanya ve Ukrayna arasında bölünmüştür. Bu topraklarda Çekoslovakya'nın 1938'den beri hakimiyeti yoktur. Güney Máramaros sonradan Romanya'ya katıldığından, hesplamayı kolaylaştırmak açısından bu bölge konu dışı bırakılmıştır.





848,000 nüfuslu dört vilayetteki 129,000 Yahudi toplam nüfusun %15.21'ini oluşturmaktaydı.

1921'de Çekoslovakya Rusínsko'da 93,023 (%15.28) ve Ocak 1941'de Macaristan Kárpátalja'da 146,199 (14.2%) Yahudi bulunmaktaydı.

Anılarda ve tarihi çalışmalarda 19.yy ve 20.yy'ın başlarında Ruten-Yahudi ilişkilerinde barış ve uyum olduğu görülür. 1939'da Rutenya otonom eyaletinde 80,000 Yahudi yaşamaktaydı.

Rutenlerin Yahudi komşularıyla ilişkileri Oleksandr Dukhnovych'in (1803-1865) ""Virtue is More Important than Riches"" oyununda ve Ivan Olbracht'ın "Golet v údolí" kısa öyküsünde anlatılmıştır. Ukrayna'nın diğer bölgelerinin aksine Rutenya'da pogromlar ve ardından gelen ayaklanmalar ve kaos yaşanmamıştır.

II.Dünya Savaşı'nda Almanya Macaristan hükümetini devirince Holokost'un "Nihai Çözüm"ü Karpat Rutenya'ya da ulaştı.

Macaristan hükümeti ve onun faşist unsurları Yahudileri öldürmeye başlamıştı. 1939'da çıkarılan acımasız kanunlarla Yahudilerin okula gitmeleri ve iş sahibi olmaları yasaklandı. 1941 yazında Macaristan otoriteleri 20,000 Yahudiyi Karpat Rutenya'dan Polonya-Ukrayna'daki Galiçya'ya sürdü. Yasal olmalarına rağmen Yahudiler "yasadışı mülteciler" maskesi altında evlerinden çıkarıldı. Kovulanların çoğu Kamyanets-Podilski'de Nazi Einsatzgruppen birimlerine teslim edilip 1941'in sonlarında üç günde makineli tüfeklerle taranarak öldürüldü. Birkaç bin kişi ise Galiçya'ya sürüldükten sonra kendi hallerine bırakıldı. Bu kişiler iki yıl içinde gettolarda ve ölüm kamplarında kayıplara karıştı. Sağ kalanlar ise 1944'te evlerine döndüler.

Nisan 1944'te Rutenya'da 144,000 Yahudinin bulunduğu 17 getto kuruldu. 15 Mayıs 1944'ten başlayarak "her gün" 14,000 Yahudi Auschwitz'e gönderildi ve son tahliye 7 Haziran'da gerçekleşti. Macar Yahudileriyle birlikte Karpat Rutenya'da gettolarda yaşayan Yahudilerin hemen hemen hepsi öldürüldü. 100,000'den fazla Karpat Rutenya Yahudisinin 90,000'i öldürüldü, bazısı kaçmayı başarırken çok azı da Rutenler tarafından saklanarak korundu.

Komünizmin çöküşüyle açılan arşivlerde bölgedeki Nihai Çözümle ilgili bilgiler ortaya çıkıp üzerinde çalışma yapma imkânı ortaya çıktı. En çok araştırılan konu ise bölgede Nazilere kimin ne şekilde yardım ettiği ve yardım edenlerin baskı veya tehdit altında olup olmadığıdır.

Jackson-Vanik yasa değişikliğiyle çoğu Yahudi 1970'lerde ABD ve İsrail'e göç etti.







Ben Rappaport Değilim

Ben Rappaport Değilim Herb Gardner’ın ilk kez Seattle Repertory Theatre’da 1984’te sahnelenen oyunudur. Oyunun Broadway sahnelerinde sergilenişi 19 Kasım 1985 tarihinde başladı ve oyun toplam 891 kez sahnelendi. Bu prodüksiyon En İyi Oyun, En İyi Işıklandırma Tasarımı ve aktör Judd Hirsch’in performansı için de En İyi Aktör alanlarında Tony Ödülü aldı.

25 Temmuz 2002’de oyun yeniden sahneye kondu ve toplam 53 kez sahnelendi.

Yazar Gardner’ın New York kentinde Central Park’ta karşılaştığı iki yaşlı adamdan esinlenerek kaleme aldığı oyunda kavgacı bir Yahudi olan Nat Moyer ile huysuz bir zenci olan Midge Carter günlerini bir bankta oturarak geçirmektedir. İkisi de yaşlılığın gerçeklerini görmezden gelmeye çalışarak Nat’ın uydurduğu öyküleri paylaşmaktadır. Oyunda toplumun yaşlılara yönelik tutumu, ebeveynleri için neyin daha iyi olduğunu bildiklerini zanneden yetişkin evlatlarla başa çıkmanın zorlukları ve kentlerde hüküm süren tehlikeler ele alınmaktadır.

Eserin başlığı eski bir vodvil esprisinden kaynaklanır ve bu espri oyunun iki baş oyuncusu arasında bir diyalog haline dönüşür:
Oyunun yine Gardner’ın yazıp yönettiği 1996 tarihli film versiyonunda Walter Matthau, Ossie Davis, Amy Irving, Craig T. Nelson, Martha Plimpton, Peter Friedman, ve Ron Rifkin rol aldı.





Guçince

Guçince ya da Guçin dili (kendilerince "Gwich’in"; İngilizce "Gwich’in, Kutchin"), ABD'de Alaska eyaletinde ve Kanada'da Kuzeybatı Toprakları ile Yukon bölgelerinde Guçinlerin konuştuğu Atabask dillerinden bir Kızılderili dilidir.

En yakın akrabası ve güney komşusu Hancadır. Alaska'da kuzey ve kuzeybatısında Eskimo dillerinden İnyupikçe, Atabask dillerinden batısında Koyukonca ve güneybatısında da Aşağı Tananaca ile komşudur. Kanada'da kuzeyde Eskimo dillerinden Batı Kanada İnuitçesi, Atabask dillerinden güneyde Kuzey Tuçoncası ve doğuda Satuca (Kaşogotinece) ile komşudur.

Alaska Yerli Dil Merkezine göre Alaska'daki 1.000 kişilik nüfustan 150 kadarı, Kanada'daki 1.900 kişilik nüfustan ise 400 tanesi anadillerini konuşabiliyor. Resmî dil olduğu Kuzeybatı Toprakları'nda ("2397 etnik nüfustan 310'u konuşabiliyor, 250'si anadili olarak, 40'ı da evinde kullanıyor") tehlike altındaki dillerden biri olup okul eğitimine ciddi ve resmî yaklaşım dilin geleceği için umut vericidir.

Alaska ve Kanada Guçincesi birbirinden iki farklı yazı kullanmalarıyla ayrılır. Alaska'daki Guçinler "Council of Athabascan Tribal Governments", Yukon'dakiler "Vuntut Gwitchin First Nation", Kuzeybatı Topraklarındakiler ise "Gwich’in Tribal Council" adı altında idari birlik oluşturur. Aşağıdaki listedeki diyalektler aynı zamanda kabile adlarıdır.


1987-1988 döneminde Alaska okul bölgelerinde Guçin öğrencilerin sayısı :


Guçince ay adları 







Richie Havens

Richard P. "Richie" Havens (21 Ocak 1941 - 22 Nisan 2013) Amerikalı folk müzik şarkıcısı ve gitarist. En çok yoğun ritmik gitar çalma tarzıyla (open tuning) bilinir. 1969'da