ğlarla çevrilidir. Kasabamız arazisinde meşe, çam, yabani fındık, gürgen, ardıç, dişbudak, karaağaç, akçaağaç, söğüt, kavak, kızılcık, alıç, dağ elması ve ahlat ağacından oluşan ormanlar vardır. Bu ormanlar, çoğunlukla bozuk baltalık şeklindedir.

İklimi karasal iklimdir. Az da olsa Karadeniz ikliminin etkileri görülür.

Kasabanın ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır.

Kasabada, ilköğretim okulu, sağlık ocağı, içme suyu şebekesi, kanalizasyon şebekesi, sulama göleti mevcuttur. Ayrıca asfalt yol, elektrik, sabit telefon hattı ve internet mevcuttur.





Beşiktaş (futbol takımı) 1975-76 sezonu

Beşiktaş (futbol takımı), Türkiye 1. Ligi'ndeki onsekizinci sezonunda lider Trabzonspor'nun 16 puan gerisinde lig onbirincisi oldu.

Beşiktaş, geçen sezon görevi devralan Alman Horst Buhtz ile girdiği sezonda iddialı transferler yaptı. Beşiktaş ilk 5 maçında sadece 2 beraberlik alınca Buhtz görevinden alındı ve yerine Gündüz Tekin Onay geldi. Ancak durum düzelmedi ve ilk yarıyı Beşiktaş 16 takımlı ligde 15. bitirdi. İkinci yarının başında Balıkesirspor'u 1-0 yenen Beşiktaş, sonraki 14 maçta 1 galibiyet 1 mağlubiyet ve 12 beraberlik aldı. Sezon sonunda Beşiktaş, 25 puanla küme düşen Ankaragücü ve Balıkesirspor'un 2 puan üstünde olarak ligde kaldı.

Kupa Galipleri Kupası'nda Birinic Tur'da İtalya'nın Fiorentina takımı ile eşleşen Beşiktaş, rakibine her iki maçta da 3-0'lık skorla yenilerek kupaya veda etti.

Bu kötü sezonda derbilerde de başarısız olan Beşiktaş, Fenerbahçe'ye karşı 1-1 ve 0-3'lük skorlar alırken, Galatasaray'a da ilk maç 1-0 yenilip, ikinci maç 1-1 berabere kaldı. Trabzonspor'a ise ilk maçta evinde 1-0 kaybederken, ikinci maçta 1-1'lik skorla berabere kaldı.






Francesco Cilea

Francesco Cilea (d. 23 Haziran 1866 Palmi, Reggio Calabria ili, İtalya – ö. 20 Kasım 1950 Varazze, Ligurya, İtalya ) özellikle opera eserleri ile tanınan bir İtalyan besteci ve müzik eğitimcisi.

Francesco Cilea güney İtalya'da Regio Calabria iline bagli bir şehir olan Palmi'de doğdu. Yayımlanan hatıralarına göre müziğe yakın ilgisi bu kasabada bir bando konserinde Bellini'niun Norma operasından bir parça duyması üzerine ortaya çıktı. İleri piyano ve müzik kompozisyon eğitimine Napoli'de "San Pietro a Majella Konservatuvarı"nda başladı. Burada çalışkanlığı ve müziğe üstün yeteneği ile kendini tanıttı. Konservatuvar finalini İtalyan Eğitim Bakanlığı altın madalyası kazanarak ve "birinci derece müzik öğretmeni" unvanı ile bitirdi. Konservatuvar eğitimi bitirme eseri olarak hazırladığı bir perdelik Gina operası Konservatuvar tiyatrosunda yapımlandı ve prömiyeri orada sahnelendi.

Bu eserden dolayı, büyük bir müzik yayım evi olan "Sonzongo" Cilea'ya bir opera hazırlamasi için sipariş verdi. Libretosu "Angelo Zanardını]" tarafından hazırlanan ve üç kısa perdeden oluşan ve verismo akımına uyan "La Tilda" adlı bu eserin 7 Nisan 1892de " Pagliano" Tiyatrosu, Floransa'da prömiyeri sahnelendi. Seyirci tarafından çok tutulan bu eser diğer İtalyan operaevlerinde de hemen yapımlandı. O yılın Eylül sonunda Sonzongo yayımevinin hazırlattığı diğer operalarla birlikte Viyana Sergisinde sahnelendi. Bu eserin orkestra partisyon notaları kayıp olduğu için günümüzde yapımlanmaktadır.

Sonra piyano öğretmenliği ve 1894-1896da Floransa "İstituto Musicale" konservatuvarında Kompoziyon öğretmenliği yaptı.

Cilea'nın üçüncü opera eseri Alphonse Daudetnin bir eserinden uyarlanan ve libretosunu Leopoldo Marenco'nun yazmış olduğu "Arlesiyen" adlı opera oldu ve bu eserin prömiyeri 27 Kasım 1879da Milano'da "Teatro Lirico"'da yapıldı. Bu eserde rol alan şarkıcılar arasında bulunan genç Enrico Curoso söylediği "Federico'nun Ağıtı" ile sükse yaptı. Fakat genellikle eser popüler olmadı. Eserinin değerliliğine inanmış olan Cilea birçok defa bu esere yeni revizyonlar yaptıysa da revizyonların hemen hepsi eser için istediği popülerliği kazandırmadı. Bu revizyonlardan dolayı günümüzde nadir yapımlanan bu eser ile eserinin prömiyer verziyonunun neredeyse tümüyle birbirinden değişik olduğu belirtilir.

Cilea'nın dördüncü opera eseri 6 Kasım 1903de Milano, "Teatro Lirico" da prömiyer sahnelenmesi yapılan Adriana Lecouvreur eseridir. Dört perdelik bu opera XVİİİ. yüzyıl Fransa'sında geçmektedir ve "Eugene Scribe"'nin bir oyunundan uyarlanarak librettosu "Arturo Colautti" tarafından yazılmıştır. Günümüzde Çılia'nın "Adriana Lecouvreur" operası operasever seyirci tarafından da sevilmekte ve zaman zaman dünya opera evlerinde sahnelenmektedir. Bu eserin sevilmesi Napoli opera geleneğinin melodik ve harmonik besteleme şekillerinin hafifliğini daha yeni ve daha katı Fransız ton kuralları ile iyi bileşiminden doğduğu belirtilmektedir.

Cilea'nın son eseri Victor Sardou'nun bir oyunundan uyarlanarak "Arturo Colautti" tarafından yazılan bir librettoya dayanan üç perdelik bir trajedi olan "Gloria" adlı operadır. Bu eserin prömiyeri 15 Nisan 1907de orkestra şefi Arturo Toscanını idaresi altında Milano, La Scala Tiyatrosunda yapılmıştır. Cilea'nın bütün bekleyişlerine rağmen bu eser de seyirciler tarafından tutulmamıştır. Bu başarısız eserden sonra Cilea'nın opera bestelemeyi bir tarafa bıraktığı sanılmakla beraber, Cilea'nın geride bıraktığı notları arasında diğer birkaç opera projesi (örneğin Renato Simoni, "İl ritörno dell'amore ", Ettore Moschino, "Malena" ve yine Ettore Moschino, "La Rosa di Pompei" konuları üzerine, üzerinde uğraştığı gerçeği ortaya çıkmıştır.

Cilea müzik eğitimciliği kariyerinde başarı kazanmış ve 1913-1916 döneminde Palermo "Vicenzo Bellini Konservatuarı" ve 1916-1835 döneminde Napoli'de "San Pietro a Majella Konservatuvarı" direktörlüğü görevinde bulunmuştur.

Cilea'ya ödül olarak hayatta iken 1898de Floransa "Accademia Musicale" üyeliği ve 1895de İtalya Krallığı "Ordre de la Couronne" şövalyelik unvanı verilmiştir.

Cilea 20 Kasım 1950de Ligürya'da Varezze'de olmuştur. Şerefine Regio Calabria şehrinde bulunan tiyatro salonu ve müzik konservatuvarına "Francesco Cilea" ismi verilmiştir. Doğum şehri olan Palmı'de ise anısına Orfeo miti desenleri ile süslenmiş bir anıt-mezar yapılmıştır.








Lică Nunweiller

Lică Nunweiller (12 Aralık 1938, Piatra Neamţ, Romanya - 8 Kasım 2013), Rumen futbolcudur.

Futbola 9 yaşında Unirea Tricolor Bükreş takımında başladı. Bir sene sonra Venus UCB Bükreş, sonraki seneyse 1957'ye dek Dinamo București altyapısında oynadı. 1957-58 sezonunda Bükreş'in altyapısı Dinamo Obor Bükreş'te oynadı. Bir senelik Pompierul Bükreş arasından sonra Dinamo Obor Bükreş ile ikinci ligde ikinci olunca 22 yaşında A takıma yükseldi. Sol kanatta oynayan Nunweiller, hemen takımda yer aldı. Takımda ağabeyi Radu Nunweiller ile önemli bir yere sahipti. 1967'ye kadar takımının önemli isimlerinden oldu. 1962-65 arası üst üste 4 lig şampiyonluğu gördü. UEFA Kupası'nda Inter Milan, Real Madrid, Galatasaray gibi ünlü takımlara karşı oynadı. Bu dönemdeki diğer önemli takım arkadaşları İlie Datcu ve Mircea Lucescu'ydu.

1967'de birinci lige yeni çıkan Dinamo Bacau takımına geçip iki sezon forma giydi. 1969-70 sezonu için Bükreş'ten takım arkadaşı Corneliu Popa ile Beşiktaş'a geldi. Takımın ilk yabancılarından olup, büyük ümitlerle getirilen oyuncu sadece bir lig maçında forma giydikten sonra beğenilmedi ve takımdan ayrıldı. Sezonu tekrar Bükreş'te bitirdi ve futbola son noktayı koydu.

Diğer kardeşleri de futbolcu olan Lica Nunweiller'ın kardeşlerinden Ion Nunweiller, Fenerbahçe'de forma giymiş ve Bursaspor teknik adamlığı yapmıştır.

Nunweiller, Romanya millî futbol takımında da forma giymiştir. 8 Ekim 1961'de Bükreş'te Türkiye ile oynanan hazırlık maçı ile ilk kez millî oldu. Daha sonra 4 hazırlık maçında daha forma giydi. Bu maçların dördünde Dinamo Bükreş, birinde ise Dinamo Bacau forması giyiyordu.





Beykoz Korusu

Beykoz Korusu ya da Abraham Paşa Korusu, İstanbul'un Beykoz ilçesinde yer alan bir korudur. İstanbul Boğazı sırtlarında, Beykoz ile Paşabahçe semtleri arasında geniş bir arazi üzerine yayılmıştır. Yüzölçümü 27,9 hektardır. Boğaz'a bakan yamaçlardan başlayarak içlerde Riva'ya kadar uzanır. Doğuda doğal ormanlarla bütünleşir.

Koru adını, Mısır Hıdivi Mehmet Ali Paşa'nın yakın adamlarından olan Ermeni kökenli Erem Amira'nın torunu Abraham Paşa'dan (1833-1918) almaktadır. Abraham Paşa, dönemin Osmanlı padişahı Abdülaziz'le dostluk kurmuş ve bir rivayete göre padişahla oynadığı bir tavla oyununda galip gelmesi üzerine bu korunun bulunduğu geniş araziyi kazanmıştır.

Sultan Abdülaziz'in ardından Osmanlı tahtına çıkan Sultan II. Abdülhamit, Abraham Paşa'nın İstanbul'da sahip olduğu geniş topraklardan rahatsızlık duymuş, bu araziyi kendisinden satın alarak, Paşabahçe Koyu'na bakan bölümünü "Hürriyet Bahçesi" adıyla park olarak düzenleyerek halkın kullanımına sunmuştur.

Abraham Paşa'nın mülkiyetindeyken, koru Fransız bahçe uzmanları tarafından düzenlenmiş, içinde köşkler, kuşhaneler ve havuzlar inşa edilmiştir. Türkiye ikliminde doğal olarak yetişmeyen, yurtdışından getirilmiş egzotik bitki ve ağaçlar dikilmiştir. Koru içinde küçük bir tiyatro yaptırılmışsa da, bu tiyatro 1937 yılında çıkan bir yangında yıkılmıştır. İki büyük yapay mağara, beş havuz, kayalarla oluşturulmuş 3 yapay çağlayan bulunmaktadır. Havuzlardan birinin içinde küçük bir yapay ada vardır.

Günümüzde İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne ait olan koru, halkın ziyaretine açıktır. İçinde iki otopark, iki kır kahvesi, bir restoran, iki sera, açık spor alanları, çocuk parkı, oturma terasları ve piknik alanları bulunmaktadır. Boğaz tarafından Kocaburun Caddesi ve kuzeyden Kavakdere Caddesi aracılığıyla koruya ulaşılabilir. Koruda bulunan ağaçlar arasında sekoya, kırmızı yapraklı karaağaç ve Japon saforası gibi nâdide türler bulunur. Bunların yanı sıra çok miktarda at kestanesi, çınar, ıhlamur, meşe, erguvan ve akasya türü de bulunur.




Pürüzlü dişli yunus

Pürüzlü dişli yunus ("Steno bredanensis"), "Steno" cinsinde bulunan tek yunus türüdür. Oldukça büyük olan bu yunusa derin ılık ve tropikal sularda rastlanır.

Pürüzlü dişli yunus türü ilk olarak Georges Cuvier tarafından