beni Akka önünde durdurmasaydı, bütün doğuyu ele geçirmek işten bile olmayacaktı" sözüyle geri çekildi, ve Sayda ve Mısır'ı Osmanlı'ya bıraktı. Sonra da Paris Barış Senedi Osmanlı ile imzalandı.






Cupra Marittima

Cupra Marittima İtalya'da Marche bölgesinde Ascoli Piceno ili içerisindeki bir İtalya Komünü(belediye)'dür. 1863e kadar ismi "Marano" olarak bilinmekteydi.

Ancona'nın 70 km güneydoğusunda ve Ascoli Piceno'nun 30 km kuzeydoğusunda yer alır. Nüfusu (28.2.2010 tahminiyle 5.385 kişi ve 17.2 km²lik bir alana sahiptir.

Nüfusu (28.2.2010 tahminiyle) 5.385 kişi ve nüfus yogunlugu 313,26 kişi/km². Nüfusununn 19. ve 20 nüfus sayimlarina gore gelişmesi su gosterimde izlenebilir.

Grottammare, Massignano, Ripatransone






Sabah Eyalet Camii

Sabah Eyalet Camii (Malayca: Masjid Negeri Sabah), Malezya'nın Sabah eyaletinin idarî merkezi Kota Kinabalu şehrinde bulunan Sabah eyaletinin eyalet camii.

1974 yılında genel İslami mimari ile çağdaş tasarımın kombinasyonu olarak inşa edilen caminin kapasitesi 5.000 kişi olup balkon şeklindeki 500 kişilik kadınlar mahfili vardır.

Yanında eyalet türbesi yer almaktadır.






Panikos Kristallis

Panikos Kristallis (Yunan: Πανικος Κρυσταλλης, 1942, Limasol), Kıbrıs Rumu eski millî forvet futbolcusu ve teknik direktördür.

Kristallis, 1950'lerde futbol kariyerine AEL takımında başladı. Fakat kısa bir süre sonra aynı şehrin takımlarından olan Apollon Lemesu'a transfer oldu ve forvet oyuncusu olarak kariyerinin en verimli zamanlarını burada geçirdi. 1960-61 sezonunda Kıbrıs Birinci Ligi'nin gol kralı oldu.

Alpha Ethniki'de 1962 ve 1963 yıllarında AEK Athens takımı adına oynadı fakat 1963'te Kıbrıs'a geri döndü.

Kariyeri boyunca Kıbrıs Cumhuriyeti millî futbol takımında 19 maça çıktı. 4 kez gol attı.

Oyunculuk kariyerinden sonra Kristallis, AEL, Apollon Lemesu, Evagoras ve Kıbrıs Cumhuriyeti millî futbol takımında teknik direktör olarak görev yaptı.




Philippus Cancellarius

Phillippus Cancellarius Parisiensis (d. yak 1160– ö. 26 Aralık 1236) ("Fransızca: Philippe le Chancelier"), Fransız teolog ve lirik Latin şairi. Paris Başdiyakozu Philippeus'un (d.1125) gayrimeşru oğlu ve güçlü bir rahip ailesinin üyesidir. Paris’te doğdu ve burada teoloji öğrenimi gördü. Göreve başladığı 1211 yılından ölümüne kadar Paris Notre Dame Katedrali’nin rektörü olarak hizmet verdi, ayrıca Noyon Başdiyakozu görevini yürüttü. Philippus o dönemde yaygın hale gelen Dilenci Tarikatlarına (Fransiskan, Dominikan, Karmelit, ... vs.) düşman olarak tanımlandı, fakat bu büyük ölçüde abartılmıştır. Ölümünden bir süre önce Fransiskan tarikatına katılmış bile olabilir.

Philippe en üretken ortaçağ lirik şairlerinden biridir. Henri d’Andeli’nin ""Dit du Chancelier Philippe"" adlı eserine konu olmuştur. Philippus’un en tesirli çalışması "Summa de Bono"’ydu.

Philippus bir şair olduğu kadar kesin olmamasına rağmen bir bestekâr da olmuş olabilir, çünkü çalışmalarından birçoğu önceden beri bilinen ezgilere uyarlanmıştır. O dönemde ilk ilahilerinden birkaçını yaratan çağının büyük bestekârı Pérotin’in birçok çalışmasına söz yazmıştır. Şiirleri Notre Dame Ekolü'ndeki çok sayıda bestekâr tarafından kullanılmış ve eserleri bu sanatsal hareket içerisinde itici bir güç haline gelmiştir.

Hicivli veya ahlaki dini çalışmalar içeren ve bazıları Carmina Burana’nın parçaları olan yaklaşık 80 şarkısı vardır. Diğer parçalar Floransa Notre Dame yazmalarında muhafaza edilmiştir. Eserlerini Latince ve ana dilinde kaleme almıştır.

Stanford Felsefe Ansiklopedisi (Stanford Encyclopedia of Philosophy) (İngilizce)




Stelio Okkaridis

Stelio Okkaridis () (d. 15 Kasım 1977, Lefkoşa), Kıbrıs Rumu defans futbolcusu. Olimpiakos Lefkosias takımında forma giymektedir. Kıbrıs Cumhuriyeti millî futbol takımının oyuncularından biridir. Daha önceden APOEL'den serbest transfer ile Apollon'a imza attı. Bir arada APOEL tarafından Doxa Katokopias takımına kiralık olarak gönderildi.





Fransa Millî Kütüphanesi

Fransa Millî Kütüphanesi (), Fransa'nın başkenti Paris'te bulunan ulusal kütüphanedir. Birkaç yüzyıl boyunca yapılan koleksiyonları koruyan ve Fransa'da yayımlanan tüm yayınları toplamaktan sorumlu olan Fransız kurumudur. 1994 yılında şu anki adıyla yeniden teşkil edilen BnF, kamu kurum statüsüne sahiptir. Gallica adlı internet kütüphanesi vardır. Fransa'nın en önemli kütüphane olan BnF, aynı zamanda dünyanın en önemli kütüphanelerinden biridir.

BnF, ana tesisi olan Tolbiac tesisi ("site de Tolbiac" veya "site de François-Mitterrand"; Paris 13. bölge'de Tolbiac'ta 11 Quai François Mauriac adresinde bulunan yeni binalardan oluşan tesis), kurumun tarihî tesisi olan Richelieu tesisi ("site Richelieu"; 2. bölge'de 58 Rue de Richelieu adresinde bulunan eski bina) de dahil olmak üzere toplam yedi tesisten oluşur.








Orman Genel Müdürlüğü

Orman Genel Müdürlüğü, Tanzimat Fermanıyla beraber 1839 yılında ormancılık hizmetlerinin takibi için Ticaret Nezaretine bağlı bir “Orman Müdürlüğü“ olarak kurulmuştur. Bu müdürlüğün yetişmiş personel ihtiyacının karşılanması maksadı ile 1857 yılında da Orman Fakültesi kurulmuştur, teknik ve ekonomik ormancılık tatbikatına güç kazandıracak elemanların yetiştirilmesine başlangıç teşkil eden 1857 yılından Cumhuriyet dönemine kadar, günün ve şartların dikte ettirdiği değişik kanunnameler, fetvalar, buyrultular, nizamname ve talimatnameler çıkarılmıştır ve müdürlük bunlara göre görevini gerçekleştirmiştir.

Cumhuriyet döneminin 1920-1923 yılları arasında ormancılık işleri, İktisat Vekaletine bağlı bir Genel Müdürlükle yürütülmeğe devam edilmiştir. Genel Müdürlüğün teknik Ormancılık faaliyetlerinin hız kazanması Atatürk'ün 1922 yılı meclis açılış konuşmasında koyduğu ""Gerek ziraat ve gerek memleketin servet ve sıhhati umumiyesi noktası nazarından ehemmiyeti muhakkak olan ormanlarımızdaki asri tedbir ile hüsnühalde bulundurmak, tevsi etmek ve azami faide temin eylemek esas düsturlarımızdan biridir"" hedefiyle olmuştur.

Orman Genel Müdürlüğü bugünkü yapısına, 1937 yılında çıkarılan 3204 sayılı kanunla gelmiştir. Aynı yıl yürürlüğe giren 3116 sayılı Orman Kanunu ile bugünkü modern ormancılığımızın temeli atılmıştır. Halihazırda yürürlükte olan 6831 sayılı Orman Kanunu ise 1956 yılında çıkarılmıştır.

Genel Müdürlük 01.5.2003 tarihinde kabul edilen 4856 sayılı kanun kapsamında, Çevre ve Orman Bakanlıklarının birleştirilmesiyle bu tarihten itibaren
Türkiye Cumhuriyeti Çevre ve Orman Bakanlığı bünyesinde faaliyetlerini sürdürmüş, ardından 29 Haziran 2011 tarihinde bakanlığın ismi Orman ve Su İş Bakanlığı olarak değiştirilmiştir.

Genel Müdürlük, Merkez ve Taşra teşkilatı olmak üzere yapılanmıştır.

Orman Genel Müdürlüğü Ankara'da,Ana hizmet biriminde 13 Daire Başkanlığı, Danışma ve Denetim biriminde 1 Teftiş Kurulu, 1 Hukuk Müşavirligi, 1 İç Denetim Başkanlığı, 1 Daire Başkanlığı ve Yardımcı Hizmetler biriminde 4 Daire Başkanlığı 2 müdürlük (116 rakam arttı.) Şube Müdürlüğü olarak yapılanmıştır. 2007 yılında Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlığı ve OGM arasında yapılan bir protokolle Atatürk Orman Çiftliği içinde bulunan Gazi Tesisleri Yerleşkesi Başbakanlıkça Yeni Başbakanlık Yerleşkesi yapılmak üzere alınmış ve OGM Mart 2012 tarihi itibarı Ankara içinde çeşitli kiralık binalara taşınmıştır. Halihazırda Beştepe Mahallesi Söğütözü Caddesi No:8/1 06560 Yenimahalle / ANKARA adresinde yeni yapılmış modern bir yerleşkesi bulunmaktadır.

Adana, Adapazarı, Amasya, Ankara, Antalya, Artvin, Balıkesir, Bolu, Bursa,Çanakkale, Denizli, Elazığ, Erzurum, Eskişehir, Giresun, Isparta, İstanbul, İzmir, K.Maraş, Kastamonu, Kayseri, Konya, Kütahya, Mersin, Muğla, Şanlıurfa, Trabzon, Zonguldak Bölge Müdürlükleri olmak üzere toplam 28 Bölge Müdürlüğü ve bölge müdürlüklerine bağlı 293 Başmühendislik, 243 İşletme Müdürlüğü ve yine İşletme Müdürlüklerine bağlı 1406'ı Orman İşletme, 9 Fidanlık, 175 Ağaçlandırma ve Toprak Muhafaza ve diğer (Depo, Kadastro, Emlak vb.)Şeflikler olmak üzere toplam 1808 şeflikten oluşmaktadır. Ayrıca yine Bölge Müdürlüklerine bağlı 28 Orman fidanlık Müdürlüğü ve bunlara bağlı olarak 84 Fidanlık Şefliği bulunmaktadır.
Bununla birlikte taşra teşkilatı olarak belirli iilerde 12 araştırma müdürlüğü ve bunlara bağlı 86 başmühendislik ile 10 Araştırma Mühenlikleri bulunmaktadır.

Orman Genel Müdürlüğü'nün bütçesi; Döner Sermaye Gelirleri ve Özel Bütçe Gelirleri olmak üzere iki ana kaynaktan oluşur.Genel Bütçeden sağlanan kaynak tahsisleri, izin irtifak hakları başta olmak üzere elde edilen öz gelirleri Özel Bütçe Gelirlerini, Döner Sermaye gelirleri ise kurumun kendi faaliyetleri neticesinde elde ettiği gelirlerdir ve %70' odun satışından elde edilmektedir.

OGM faaliyetlerinin büyük bir kısmını kendi elde ettiği gelirlerle karşılamaktadır.







Leopar (roman)

Leopar, İtalyan yazar Giuseppe Tomasi di Lampedusa'nın ölümünden bir yıl sonra 1958 yılında yayımlanan dönemsel tarihi romanıdır. Özgün adı Il gattopardo dur.

1860'larda İtalyan birliğinin oluşturulması ("Il Risorgimento") sürecinin sonunda Sicilya'da Bourbon Krallığı'nın çöküş yıllarında toplumsal yaşantıda meydana gelen köklü değişimlerin anlatıldığı roman, Sicilyalı soylu Prens Fabzio Salina'nın ailesinin yaşam öyküsü üzerine odaklanmıştır.

Roman İtalya'da önce iki büyük yayınevi tarafından geri çevrilmiş, ancak daha sonra ülkenin en çok satan ve en çok baskısı yapılan romanlarından biri olmuştur. Modern İtalyan edebiyatının en önemli eserlerinden biridir.. Roman 1963 
yılında ünlü İtalyan yönetmen Luchino Visconti tarafından aynı adla sinemaya da uyarlanmıştı.

Lampedusa'nın romanı Türkiye'de ilk kez 1963 yılında Altın Kitaplar Yayınevi tarafından Nihal Yeğinobalı'nın Türkçe çevirisiyle yayımlanmıştı. 1998 yılında bu kez Can Yayınları Semin Sayıt'ın çevirisiyle romanı tekrar yayımladı (ISBN 975-510-824-6). Ayrıca Türkiye'de Bilgi Yayınevi 1972 yılında Luchino Visconti'nin filminin senaryosunu Alpagut Erenuluğ'un Türkçe çevirisiyle yayımladı. Roman, film ve senaryo aynı adı taşıyordu: "Leopar"

Can yayınları'nın yaptığı baskının arka kapağında ş