bilinir.





Halil Akıncı

Halil Akıncı (d. 9 Aralık 1945, Ula, Muğla), Türk diplomat.

1967 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi dış ilişkiler bölümünden mezun olmuştur. İngilizce, Fransızca, Rusça bilmektedir. 1968 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girmiş. Çeşitli görevlerin ardından 1998-2002 yıllarında Slovenya büyükelçisi, 2002 yılında kısa bir süre Dışişleri Bakanlığı müşaviri, 2002-2006 yıllarında Dışişleri'nde Genel Müdür, 2006-2008 arasında Yeni Delhi Büyükelçisi olarak görev yapmıştır. 2008-2010 yılları arasında da Moskova Büyükelçiliği yapmış ve 2010 yılında yaş haddinden emekli olmuştur.

16 Eylül 2010 tarihinde Türk Konseyi Genel Sekreterliği görevine seçilmiş ve görevini 16 Eylül 2014 tarihine kadar sürdürmüştür. Ayrıca 16 Eylül 2015 tarihine dek 1 yıl kadar Türk Konseyi'nde danışman olarak da görev yapmıştır. Büyükelçi Sumru Noyan'ın erkek kardeşi ve Muğla Belediye Başkanı Osman Gürün'ün kuzenidir.




Friedrichshafen Havalimanı

Friedrichshafen Havalimanı (Almanca:Flughafen Friedrichshafen) (IATA:FDH, ICAO:EDNY) Almanya'nın Baden-Württemberg eyaletindeki Friedrichshafen kentindedir. Baden Württemberg eyaletindeki üçüncü büyük havalimanıdır. Havalimanını 2008 yılında 650,000 yolcu kullanmıştır.

Havalimanı, uzun bir geçmişe sahiptir. Tarifeli ilk uçuşlar buradan zeplin ile Frankfurt/Neu-Isenburg'a yapılmıştır.





Wilhelm Hauff

Wilhelm Hauff (d. 29 Kasım 1802, Stuttgart - ö. 18 Kasım 1827, Stuttgart), Alman şair ve yazar.

Öğrenimini Tübingen Üniversitesi'nde yaptı. Özel dersler vererek yaşamını sürdürdü. Öldüğü yıl olan 1827'de Morgenblatt adlı gazetenin genel yayın yönetmenliğine getirildi.

Koca Burunlu Cüce, Kervan, Bir Florinin Öyküsü gibi masallarıyla da tanınan Hauff, 24 yıllık yaşamına 36 ciltlik eser bırakarak veda etmiştir.

Yazarın yaratıcılığı ve biçim duygusunun gelişmişliğinin yanı sıra, anlatım gücü de etkiliydi. Birçok eserinde zekice kurgulanmış nükteler kullanmıştır.





Christian Heinrich Friedrich Peters

Christian Heinrich Friedrich Peters (19 Eylül 1813–18 Temmuz 1890), ilk asteroit kaşiflerinden biri olan Alman-Amerikan astronom.

Schleswig-Holstein'de Dünya'ya geldi. Carl Friedrich Gauss'un altında çalıştı. Pek çok dil bilen Christian Heinrich, İtalya ve Osmanlı İmparatorluğu'nde bir süre bulunduktan sonra 1854 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti.

Clinton, New York'da (Utica yakınlarında) Hamilton Kolej'inde çalıştı. 1861'de 72 Feronia ile başlayan ve 1889'da 287 Nephthys ile son bulan 48 asteroit keşfiyle çok üretken bir kâşifti.

Asteroitlerin dışında, dönemsel kuyuklu yıldız 80P/Peters-Hartley'i keşfedenlerden biriydi, ayrıca çeşitli bulutsu ve galaksilerin de kâşifidir.

18 Temmuz 1890'da Utica'da öldü.





10.000 metre

10,000 metre, Yaz Olimpiyat Oyunları ve Dünya Atletizm Şampiyonası'nda da koşulan bir uzun mesafe koşusu dalı. 

1912 yılında başlayan dal, atletizmdeki en uzun yarıştır. 1960'lara kadar Fin atletlerin domine ettiği yarış , daha sonra Afrikalı atletlerin hakimiyetine girdi.

Atletizmde ilk 10.000 metre rekoru 1912 yılında, şimdiki adı Uluslararası Atletizm Federasyonları Birliği(IAAF) olan Uluslararası Amatör Atletizm Federasyonu tarafından kabul edilmiştir. İlk rekorun sahibi ise 16 Kasım 1911 tarihinde Paris'te yaptığı 30:40.2'lik derecesiyle Fransız atlet Jean Bouin oldu.

21 Haziran 2009 tarihi itibarıyla IAAF 37 rekoru onaylamıştır..

İlk kadınlar 10000 metre rekoru 1981 yılında, şimdiki adı Uluslararası Atletizm Federasyonları Birliği(IAAF) olan Uluslararası Amatör Atletizm Federasyonu tarafından kabul edilmiştir. İlk rekorun sahibi ise 19 Kasım 1981 tarihinde Moskova'da yaptığı 31:35.3'lük derecesiyle Sovyet atlet Yellena Sipatova oldu.

21 Haziran 2009 tarihi itibarıyla IAAF 8 rekoru onaylamıştır.





Bow, New Hampshire

Bow, ABD'de, New Hampshire eyaletinin Merrimack ilinde bir kasabadır. Nüfusu 2010 yılında 7519'du.

Kasaba 1727 yılında tüzel kişilik kazandı. Deniz kıyısındaki nüfus baskısını azaltmak için kurulan pek çok kasabadan biriydi. 1790 yılındaki ilk nüfus sayımında 568 kişilik bir nüfusu vardı. 2000 yılında kasabanın nüfusu 7138'di, bu sayı 2010'da 381 kişi artıp 7519'a yükselmişti.




Rodos ve On İki Ada'nın işgali

Rodos ve On İki Ada'nın İşgali veya On İki Ada'nın işgali isimli harekat 1912 yılında On İki Ada'nın Trablusgarp Savaşı sırasında İtalyanlar tarafından yapılan çıkarmalar sonucu işgale uğramasıyla gerçekleşti.

Taraflar arasındaki diplomatik temaslarda İtalyanlar, Osmanlı hükümetini barışa zorlamak için Ege Denizi'ndeki birkaç adanın işgal edilmesinin veya Anadolu sahil kentlerinden birine çıkartma yapmanın Üçlü Ittifak'a aykırı olmayacağını illeri sürüyor, hatta Rodos ve Oniki Ada'nın Avrupa'da değil, Asya'da bulunduklarını iddia ediyorlardı.

İtalya, Akdeniz'de harekete geçmeden önce diğer Avrupalı devletlerin onayını almak istiyordu. Avusturya'ya ilk başvuru yapıldı. Ekim 1911 İtalyanlar niyetlerini haberdar ettikten sonra Avusturya Hariciye Nâzırı Aerental böyle bir girişimin Balkanlarda durumu bozabileceğini ve 1882 tarihli Üçlü ittifak antlaşmasının 7. maddesinde belirtilmiş Avusturya çıkarlarına zarar vereceğini söyleyerek karşı çıktı. İtalya, Üçlü ittifak anlaşmasını yenilememe tehdidiyle Avusturya'yı yumuşatmayı başardı.

Almanya ise başlangıçta ilgisiz davrandı. Osmanlı Devleti'nin Rodos ve Oniki Ada'da önemsenecek bir askeri kuvveti bulunmadığından Adaları işgal etmenin İtalya'ya hiçbir yarar sağlamayacağını görüşünü sergiledi.
Fransa ve İngiltere'nin yaklaşımları ise diğer devletlerinkinden farklı olmadı.
Fransız hükümetinin görüşüne göre, Osmanlı Devleti barışa yanaşmıyordu o yüzden İtalya'nın hareket serbestisine sahip çıkması gerektiğini düşünüyordu.
İngiltere ise, İtalya'nın yapacağı harekat çıkarlarını zedelemediği sürece Adaların işgali ve Türk şehirlerinin taciz edilmesinde bir sorun görmüyordu. Boğazlar (İstanbul Boğazı ve Çanakkale Boğazı) üzerinde hakimiyet kurmaya çalışan Rusya ise İtalya'nın Osmanlı'yı bir iki hayati noktasından vurmasının Rusya'yı memnun edeceğini ve bunun Rus isteklerine sürekli muhalefet eden Türklerin burnunu sürteceğini söylemiştir.

Osmanlı Devleti ise Rodos, Sakız, Sisam ve Midilli gibi önemli gördüğü adalara takviye kuvvetleri sevketmek ve yine Rodos ve Midilli ile Limni ve İstanköy adalarına silah göndermek suretiyle tedbirler almaya çalıştı.

İtalya önceden adaların Anadolu ile irtibatını kesmek ve böylece Ege'deki harekatının Osmanlı Devletince izlenmesine engel olabilmek amacıyla haberleşme kablo ve istasyonlarını tahrip eden İtalyan Donanması,
adaları işgal için harekete geçti.

İtalya'nın hedefindeki ilk ada Stampalia (Astipalaia/Astipalea) idi. Stampalia coğrafi konumu bakımından büyük stratejik öneme sahipti. Ada 24 Nisan 1912 tarihinde Amiral Presbitero komutasındaki bir İtalyan filosu tarafından işgal edildi. Adada karşı koyabilecek Osmanlı'ya ait savunma kuvveti mevcut değildi. Adaya çıkan İtalyan askerleri, yerli Rumlar tarafından büyük bir törenle karşılandılar. İşgal Atina ve New York'taki Rum basını tarafından da övgü ile karşılandı.

9 Mayıs 1912'de Herke (Harki) adası işgal edildi. "Europa", "Toscanna" ve "Duca degli Abruzzi" kruvazörlerinin refakatında adaya 103 İtalyan askeri çıktı. İtalyan askerleri adayı kısa zamanda ele geçirip adada bulunan Türk jandarma birliğini esir aldı. İtalyan birliğinin komutanı Rum Belediye Başkanını Herke'nin idaresi ile görevlendirdikten sonra İtalyan birlikleri savaş gemileri ile adadan ayrıldılar.

12 Mayıs 1912'de Kilimli (Kalymnos/Kalimnos) Amiral Presbitero'nun
komutasındaki iki İtalyan torpidobotu ile çıkarılan 50 askerle işgal
edildi. Adayı korumakla görevli 10 kişilik bir jandarma birliği bulunuyordu. Kilimli'nin işgalini, Stampalia'nın işgalinden beri oradaki Türkler tarafından bekleniyordu. Bu yüzden işgali sakin ve çaresiz karşıladılar. Adanın işgali Rum halkı tarafından memnuniyetle karşılandı. Adada bulunan Kaymakam ve Mahkeme Başkanı dahil bazı yetkililer adada gizli yerlerde saklanmışlardı. Bu kişiler kısa zaman içinde bulunduktan sonra caddelerde dolaştırılıp alay edildikten sonra gemilere bindirildiler.

12 Mayıs günü İncirli (Nisyros/Nissiros/Nisiros) adasına İtalyan kuvvetleri çıktı. "Roma" isimli savaş gemisi ve torpidobotu Lefcantio kıyılarına demir attı. Adaya 50 kişilik bir müfreze birliği çıkarıldı. Adada bulunan 6 jandarma'yı esir aldılar ve adaya İtalyan bayrağını çektiler.

Amiral Viale, Amiral Presbitero komutasındaki filolar ve Amiral Revel komutasındaki
nakliye gemileri ve çıkartma kuvvetleri Rodos adasına yöneldiler. İtalyan gemilerinin bir kısmı liman önünde gösteri yaparak adanın kuzey ucuna doğru seyrederken, diğer kısmı da nakliye gemileriyle beraber Rodos şehrinin güneyinde bulunan ve çıkartma için uygun bir yer olan Kalitea Plajı'na yöneldiler. İtalyanlar adaya ilk askeri çıkarmağı 4 Mayıs'ta gerçekleştirdi. İtalyanlar, adada bulunan Osmanlı kuvvetlerinin mevcudunu 2.000 ile 5.000 kişi arasında tahmin ediyorlardı. Adada ise sadece 960-1.200 kişi olan Osmanlı kuvvetleri bulunuyordu. Rodos Valisi Suphi Bey'in İtalyanlara karşı koyacak gücü yoktu. Bu yüzden vali adanın işgalini protesto etmek için görevinden ayrıldı. Bazı yabancı kaynaklar Rodos'un Osmanlı yönetiminin yerli Müslüman halktan 10.000 kişiyi milis gücü olarak silahlandırdığını iddia ediyor fakat bunların savaşa katılıp katılmadığı bilinmiyor. Adada bulunan Osmanlı kuvvetleri savunma açısından daha müsait olan merkezdeki Psithos (Psinthos) köyüne çekildiler. Kuvvet gücünü yüksek tahmin ettiklerinden dolağı İtalyanlar hemen Osmanlı Kuvvetlerinin üzerine yürümeye cesaret edemediler. Ancak İtalyanların adaya çıkardıkları asker sayısı 10.400 kişiyi bulduğunda Korgeneral Ameglio, Psithos'a yürüme emrini verdi. Hiçbir yerden yardım alamayan Türk askerlerinin başka bir düşmanı da yerli Rumlardı, Türklere yiyecek vermedikleri gibi adanın bütün halkı İtalyanlara yardımcı olmak için adeta seferber oldular. Türkleri gözetlemek için tepelerde sabahlara kadar nöbet tutular, en küçük bir hareketi bile İtalya