geçerek 17 yıl aradan sonra üst üste 2. toplamda ise 13. kez Kadınlar Basketbol Süper Ligi şampiyonu olmayı başarmıştır. Takım, 2015-2016 sezonundan itibaren sponsoru Odeabank ile yollarını ayırmış ve mücadelesine Galatasaray Kadın Basketbol Takımı olarak devam etme kararı almıştır. 2015-2016 sezonuna istediği gibi başlayamayan Galatasaray Kadın Basketbol Takımı normal sezonu ligde 5. sırada tamamlamıştır. Türkiye Kupası'nda ise final maçında ezeli rakibi Fenerbahçe'ye 69-61 mağlup olarak kupayı kaybetmiştir. EuroLeague Women'da ise oynadığı maçlar sonucunda grubunu 4. sırada tamamlayarak çeyrek final de Avrupa'ya veda etmiştir. Ligde normal sezon maçları sonunda oynanan çeyrek final maçları sonucunda geçen sene final serisinde mücadele ettiği Abdullah Gül Üniversitesi'ne seride 2-1 mağlup olarak lige de erken havlu atan takım son yıllardaki final oynama serisini bozmuş ve sezonu kupasız kapatmıştır. 05.05.2016 tarihi itibarı ile ise Baş Antrenör Ekrem Memnun ile yollar karşılıklı olarak ayrılmış ve takımın başına Marina Maljkovic geçmiştir.








Banca Monte dei Paschi di Siena

Monte dei Paschi di Siena MPS İtalya’nın en büyük bankası ve dünyanın en eski bankalarından birisidir.
Bankanın merkezi İtalya’nın Toskana bölgesinde bulunan Siena şehrinin merkezi Palazzo Salimbeni’de bulunmaktadır. Banka, rutin banka işlemlerinin yanı sıra sigorta işlemlerinde de hizmet vermektedir. 32.800 çalışanı ile İtalya’nın tamamında ve dünyanın çeşitli ülkelerinde faaliyet göstermektedir.

Monte dei Paschi di Siena bankası 1472 yılında Monte di Pietà adı altına bir rehin dükkânı olarak kurulmuş ve 1624 yılında bugünkü adını almıştır. Banka, günümüzde de hizmet veren dünyanın en eski bankası olma özelliğini taşımaktadır. Banka, aynı zamanda sanata büyük önem vermekte ve 14. – 19. yüzyıllara ait sanat eserlerine sahiptir.

Türk Ekonomi Bankası (TEB) Monte Die Paschi Di Siena (MPS) bankacılık grubu ile işbirliği anlaşması imzalamıştır. Bu anlaşmayla, iki ülkenin müşterilerine ticari işlemler, yabancı yatırımlar, ihracat ve ithalat finansmanı ve dış ticaretin finansmanı konularında destek sağlamayı hedeflemektedirler.





Banco di San Giorgio

San Giorgio Bankası (Banco di San Giorgio) 1407 yılında Ceneviz Cumhuriyeti'nde kurulmuş, Avrupa ve dünyanın en eski bankalarından birisidir. Banka merkezi 1260 yılında birinci Ceneviz Dukası Simone Boccanegra’nın amcası Guglielmo Boccanegra’nın emri ile inşa edilmiş olan San Giorgio Sarayı’dır (Palazzo San Giorgio).

Bankanın kuruluş ve yönetiminde başta Grimaldi ailesi olmak üzere Ceneviz’in önde gelen aileleri etkili olmuştur.

Banka, finans ve yatırımlara karar veren dört konsül tarafından yönetilmiştir. Bankayı yöneten ailelerin devlet ile olan sıkı ilişkilerinden dolayı bankanın gücünün nerede sona erdiği ve devletin gücünün nerede başladığını saptamak çok zordur. Bu durum bize bankanın zaman zaman politik görevler üstlendiğini göstermektedir.

Ceneviz kolonilerinin tamamı bir süreliğine de olsa doğrudan ya da dolaylı bir şekilde San Giorgio bankası tarafından yönetilmiştir. Ceneviz Cumhuriyeti 1453 yılında Korsika adasının, Feodosya, diğer adı ile Kefe ticaret merkeziyle birlikte Kırım bölgesinin tamamının ve diğer küçük yerlerin yönetimini bankaya vermiştir. Fakat 15. yüzyıldan sonra da kısmen geri almak istemiştir.

Banka, 15. ve 16. yüzyıllarda Avrupa’da birçok krallığa önemli miktarda borç vermiş ve böylece büyük bir güç elde etmiştir. Katolik Krallar unvanına sahip Kastilya kraliçesi I. Isabel ve Aragon kralı II. Ferdinand ile Kristof Kolomb’un da bu bankada hesapları olmuştur. Kutsal Roma İmparatoru V. Karl ya da Şarlken, uzun süre San Giorgio bankasına borçlu kalmıştır.
Makyavel olarak da bilinen Niccolò Machiavelli’ye göre banka, Ceneviz’de Venedik’e göre daha etkili bir cumhuriyet meydana getirmiştir.

Banka, 17. yüzyılda önemleri gittikçe artan yeni denizler üzerinde yapılan deniz ticaretine büyük yatırım yapmış ve bir süre zamanın en büyük deniz ticaret şirketleri olan Hollanda Doğu Hindistan Şirketi (Niederländischen Ostindien-Kompanie) ve İngiltere Doğu Hindistan Şirketi (Britischen Ostindien-Kompanie) ile rekabet etmiştir.

1805 yılında da Napolyon Bonapart tarafından İtalya seferinden sonra kapatılmıştır.

1987 yılında Cenova’da eski Banco di San Giorgio ile aynı isimde, fakat asıl eski banka ile bir ilgisi olmayan yeni bir banka kurulmuştur.

San Giorgio Sarayı 1260 yılında birinci Ceneviz Dukası Simone Boccanegra’nın amcası Guglielmo Boccanegra’nın emri ile Cenova’da inşa edilmiş bir saraydır. Saray Cenova limanı Porto Antico’ya oldukça yakın bir mesafededir. Sarayın yeniden inşasında zamanında Konstantinopolis’te bulunan ve yıkılmış olan Venedik Konsolosluğu malzemelerinden kullanılmıştır. Bu malzemeler Roma İmparatorluğu’na karşı Ceneviz desteğine teşekkür amacıyla Bizans İmparatoru VIII. Mihail’in emri üzerine kullanılmıştır.

Saray’ın özelliklerinin biri de bir sivil yönetim merkezi olması ve kilise ile cumhuriyet ayırımını belirginleştirmesidir. Özellikle de sarayın yakınlarında bulunan St. Lorenz Katedrali tarafından temsil edilen Katolik Kilisesinin gücü azaltılmıştır.

1262 yılında Guglielmo Boccanegra'nın sürgüne gönderilmesi ile saray hapishaneye dönüştürülmüştür. Hapishanenin en ünlü tutuklusu şüphesiz ki anılarını hapishane arkadaşı Rustichello da Pisa’nın yazıya döktüğü İtalyan gezgin Marco Polo olmuştur.

San Giorgio sarayı 15. yüzyıldan itibaren San Giorgio Bankasının merkezi olarak kullanılmaya başlanmıştır.




Kilaneh

Kilaneh (Farsça ‏کیلانه‎), İran'ın Kürdistan eyaletinin merkezi olan Senendec şehrinin güneybatısında yer alan köy. İran-Irak Savaşı'nda Irak hava Kuvvetleri tarafından bombalanmıştır. Köy, doğal güzellikleri nedeniyle Senendec'te yaşayan yerleşik nüfus tarafından mesire yeri olarak da kullanılmaktadır.




Grimaldi ailesi

Grimaldi ailesi oldukça geniş ve çok kolları olan Cenevizli soylu bir ailedir. Ailenin en önemli kolu günümüzde Monako Prensliğini yönetmektedir.

Grimaldi ailesi 1133 yılında Ceneviz yönetiminde yer alan Otto Canella’ya (ö. ~1143) dayanmaktadır. Aile, ismini Otto Canella’nın en küçük oğlu Grimaldo Canella’dan (ö. ~1184) almıştır. Grimaldo Canella’nın oğlu Oberto Grimaldi (ö. ~1293) de Grimaldilerin Babası olarak tanımlanmaktadır.

Oberto Grimaldi, Corradine Spinola ile evlenmiş ve dört çocuk sahibi olmuştur. Oğullarından Grimaldo Grimaldi (ö. ~1257) ataları gibi Ceneviz’de politikada etkin olmuştur.

Grimaldi ailesi Yüksek Ortaçağ’da Guelfolar ile Ghibellionlar arasında gerçekleşen politika-din çatışmasına karışmış ve Guealfo’lar tarafında yer alan aile Cenova’dan sürülmüştür. Batıya doğru yol alan aile 1297 yılında bir baskın ile Napoli Krallığı’nın bir kalesi olan Monako’yu ele geçirmiştir. 8 Haziran 1287 yılında dolandırıcı, kulağı kesik anlamına gelen Malizia lakaplı, Antonio Grimaldi’nin oğlu Francesco Grimaldi, Franziskan keşişi kılığında kaleye girmeyi talep etmiş ve kaleye girmesine izin verilmiştir. Bu yolla, Francesko Grimaldi arkasından ailesinin kaleye sızmasını sağlamış ve aile kaleyi zapt etmiştir. Grimaldi ailesinin ilk yöneticisi Francesko Grimaldi’nin büyük kuzeni, Lanfranco Grimaldi’nin oğlu Matteo Grimaldi olmuştur.

29 Temmuz 1298 La Turbie Anlaşması ile Napoli Kralı II. Karl, Grimaldilere karşı haber ve gıda maddelerini boykot hakkı elde eder. İlk zamanlarda bu durum pek etkili olmamış; fakat en sonunda 11 Nisan 1301 yılında Grimaldiler kaleyi Napoli Kralı subaylarına teslim etmek zorunda kalmıştır. Bu durum Grimaldileri 5.900 Pound zarara uğratır.

Rainero Grimaldi sonraki yıllarda III. Philip için paralı asker olarak savaşa katılmış ve 1304 yılında İngiliz-Fransız savaşında donanma kumandanlığından Fransa amiralliğine yükseltilmiştir. Amiral olarak ona, Caygnes yönetimi, Villeneuve de Veuve’de bir şato ve Calabria’da bulunan San Demetrio baronluğu hediye edilmiştir. 12 Eylül 1331 yılında Ghibellionların geri çekilmesi ile Fransa Kralı Monako kalesini Rainero’nun oğlu Carlo’ya vermiştir. 1342 yılı tarihli resmi bir belgede Karl ilk defa Charles, Monaco senyörü, Menton ve Roquebrune olarak nitelendirilmiştir.

Daha sonra aile (Napolyon egemenliği ile ortaya çıkan 1793–1814 yılları arasındaki duraksama ile) Monaco Prensliği’ne hükmetmiştir. 1731 yılında ailenin ana kolu yok olmuştur, fakat Kaspar Grimaldi (Lambert Grimaldi’nin kardeşi, Manaco prensi, ö. 1505) tarafından oluşturulan ailenin yan kolu günümüzde da Monaco’nun yönetiminde söz sahibi olarak varlığını sürdürmektedir.




Kehribar Yolu

Kehribar Yolu, antik çağda Kuzey Denizi ve Baltık Denizi'nden çıkarılan kehribar taşlarının güneye, Adriyatik Denizi'ne ve Akdeniz'e taşındığı birçok ticaret yoluna verilen addır.

Roma İmparatorluğu dışında, tarih öncesi dönemde üzerlerinde Kehribar’ın Alp Dağları ülkelerine ve İtalya'ya kadar taşındığı çok az ticaret yolu var olmuştur. Roma İmparatorluğu'nun sınırlarını Tuna Nehri'ne kadar genişletmesi ile MÖ 1. yüzyılın başlarında Augustus ve Tiberius dönemlerinde imparatorluğu boydan boya kat eden devlet yolu olarak ticaret yollarının (Antik Roma Yolları) yapıldığı tahmin edilmektedir.

Roma İmparatorluğu’na bağlı Pannonina eyaletinin başkenti Carnuntum ile Aquileia şehri arasında bulunan, kış şartlarına uygun ulaşım olanakları sağlayan bağlantıya Roma Kehribar Yolu denmektedir ve bu yol Antik Roma yollarına bağlıdır. Bu Roma yolu bütün Antik Roma yollarının kayıtlı olduğu Tabula Pertingeriana’da kayıtlıdır. Ünlü yazar ve filozof Büyük Philius’un (MS 23 – 79) yazdıklarına göre kehribar, Baltık Denizi kıyılarından Aquleia şehrine bu yol üzerinden taşınmıştır ve yol adını bundan almıştır.

Roma öncesi dönemde de önemli bir ticaret yolu olan bu yol Aşağı Avusturya eyaletinde Morava Nehri'ni takip eder ve Viyana’nın yaklaşık 50 km doğusunda, Carnuntum şehrinde Tuna Nehrine karışır. Carnuntum yolu, Alp geçitlerini geçtikten sonra günümüzde Slovenya’ya ait Emona (Laibach, Ljubljana) ve Poetovio (Ptuj/Pettau) eyaletleri ile Macaristan eyaletleri olan Scarabantia (Sopron/Ödenburg) ve Savaria (Szombathe