SSCB), Kızıl Ordu komutanı ve Sovyetler Birliği Mareşali. 1976 yılından ölümüne kadar Sovyetler Birliği Savunma Bakanı olarak görev yaptı.

Dimitri Feodoroviç Ustinov 30 Ekim 1908 tarihinde Samara kentinde işçi bir ailede dünyaya geldi. Babası Fedor Sisoeviç annesi ise Yevrosinya Martinovna'dır. Babası gönüllü olarak Kızıl Ordu'ya katıldı ve 1922'de Semerkant'ta Basmacılara karşı savaşırken hayatını kaybetti.

Dimitri,1923 yılında Kostroma'da Makariev meslek okulunda okudu. Kasım 1927'de okuldan mezun oldu ve Rusya Komünist Partisi (Bolşevik)'ne katıldı.

1927-1929 yıllarında İvanovo - Voznesensk'te Balakhna kâğıt fabrikasında tesisatçı olarak çalıştı.

1929 yılında İvanovo - Voznesensk Politeknik Enstitüsü'nün Mekanik bölümü öğrencisi oldu. İvanovo - Voznesensk Politeknik Enstitüsü'nün parti bürosu üyesi seçildi ve Komsomol bölge örgüt sekreteri oldu. Mart 1932'de Moskova Bauman Yüksek Teknik Okulu'na nakledildi. 1934 yılında bu okuldan mezun olarak Leningrad Askeri Makine Mühendisliği Enstitüsü'ne girdi ve Leningrad Deniz Araştırma Enstitüsü'nde mühendis olarak çalıştı. 1937 yılında "Bolşevik" Silah Fabrikası'nda mühendis olarak görevlendirildi. Bir süre sonra fabrika müdürü oldu.

Haziran 1941'de henüz 33 yaşındayken Stalin tarafından Silahlanma Halk Komiseri olarak atandı. Bu görevdeyken Leningrad kuşatması sırasında savunma sanayinin Ural Dağları'nın doğusuna nakledilmesi görevini üstlendi. 80'den fazla askeri sanayi tesisi, 600.000 işçi, teknisyen, mühendis şehirden tahliye edildi. Savaş sırasında emrindeki yetenekli mühendisler ile birlikte askeri-endüstriyel sanayide silah üretimi konusunda büyük çaba sarf etti. Stalin daha sonra bu görevindeki başarılarından dolayı Ustinov'u Sosyalist Emek Kahramanlığı (1942) ile ödüllendirdi.

1945 yılında füze sanayisi oluşturma girişimlerine başladı. 15 Mart 1946-15 Mart 1953 tarihleri arasında Sovyet Silah Sanayi Bakanı olarak görev yaptı. 1952 yılında Komünist Parti Merkez Komitesi üyesi oldu. 19 Mart 1953-14 Aralık 1957 arasında yeni adıyla Sovyetler Birliği Savunma Sanayi Bakanı olarak görevlendirildi. 1957'de Askeri-Endüstri Komisyon başkanı oldu. Savunma Bakanlığı 7.Genel Müdürlüğü'ne bağlı füze projelerinin yapımında Ustinov'un büyük katkıları oldu.

14 Aralık 1957-13 Mart 1963 arasında SSCB Bakanlar Kurulu Başkan Yardımcısı olarak görev aldı ve Bakanlar Kurulu'na bağlı Askeri-Sanayi Komisyonu başkanlığını üstlendi. 1961'de uzaya ilk insanlı uçuşun hazırlanması sırasında füze teknolojisindeki katkılarından dolayı ikinci kez Sosyalist Emek Kahramanı ile ödüllendirildi.

13 Mart 1963 - 26 Mart 1965 arasında SSCB Bakanlar Kurulu'na bağlı Ulusal Ekonomi Yüksek Konseyi Birinci Başkan Yardımcısı olarak görevlendirildi. 26 Mart 1965-26 Ekim 1976 tarihleri arasında Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi Sekreteri oldu.

26 Nisan 1976'da Sovyetler Birliği Savunma Bakanlığı'na getirildi ve ölümüne dek bu görevde kaldı. 1977 yılında Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri Leonid İliç Brejnev'in partide ve yönetimde yaptığı büyük değişikliklerle birlikte Politbüro'da kalan az sayıda liderden biri oldu. Ustinov, Brejnev, KGB Başkanı Andropov, Dışişleri Bakanı Gromiko, Çernenko ve Komünist Parti İdeologu Suslov ile birlikte SSCB yönetiminin önemli isimlerinden biri haline geldi. Afganistan Demokratik Halk Cumhuriyeti'nde ABD tarafından desteklenen Taliban terörüne karşı başlatılan mücadeleye destek olmak amacıyla Afganistan'a asker gönderilmesini onaylayanlar arasında yer aldı. 10 Kasım 1982'de Brejnev'in ölümünün ardından Yuri Andropov'un genel sekreter olarak seçilmesini destekledi.
Dimitri Ustinov 20 Aralık 1984 tarihinde şiddetli zatürre hastalığından hayatını kaybetti.

Ustinov 1976 yılında Savunma Bakanı olduktan sonra uluslararası askeri politikada kendi adıyla adlandırılacak olan Ustinov doktinini uygulamaya koydu. Uzak Doğu ve Orta Avrupa'da nükleer silahlardan arındırılmış güçlü zırhlı birliklerinden oluşan savunma hattının oluşturulmasını önerdi. Ancak Çekoslovakya ve Almanya Demokratik Cumhuriyeti'nde NATO ve ABD tehditlerine karşı konuşlandırılan füze savunma sistemlerini onaylaması batıya karşı sert tedbirler alınmasını savunduğunu da kanıtladı..




ADB

ADB, aşağıdakilerden herhangi biri anlamına gelebilir.




İvan Yakubovski

İvan Yakubovski (Rusça: Иван Игнатьевич Якубовский / "Ivan Ignatyevich Yakbovskiy", d. 7 Ocak 1912; Gorki, Mogilyov Guberniyası, Rus İmparatorluğu - ö. 30 Kasım 1976; Moskova, SSCB), Kızıl Ordu'nun komutanlarından biri, Sovyetler Birliği Mareşali. Sovyetler Birliği Mareşali olarak iki kez Sovyetler Birliği Kahramanı ve 1976-1967 arası Varşova Paktı komutanı olarak görev yapıyordu.

Belarus bir köylü ailenin altıncı çocuğu olarak doğdu ve kendi köyünde istihdam edilmiş, kırsal bir okuldan mezun oldu. 1930 yılları arasında bir fabrikada, ardından Makaryevsky köy meclisi bölüm-sekreteri olarak çalıştı. O 1932 yılında Orsha Okulu'nda iki kurstan mezun oldu.

1932'de Kızıl Ordu'ya girdi. 1934'te Minsk'te Mikhail Kalinin Belarus birliği askeri okulundan mezun oldu.




Cam güzeli


"Bayrampaşa Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürlüğü Süs Bitkileri Kataloğu"




Alman Seferi

Alman Seferi, 1532-1533 yıllarında Kanuni Sultan Süleyman komutanlığındaki Osmanlı ordularının Alman toprakları üzerine yaptığı seferdir. Osmanlı Devleti; Alman idaresindeki Macar topraklarını almak, Alman gücünü kırmak ve birçok bölge fethetmek için Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'na savaş ilan etmişti. Bazı kaynaklara göre hedeflerin arasında Viyana'nın tekrar kuşatılıp fethedilmesi vardı. Bu sefer, Osmanlı Devleti için başarılı olmuştur.

II. Mehmed döneminden itibaren çok güçlü bir konuma gelmiş olan Osmanlı Devleti, özellikle Kanuni Sultan Süleyman devrinde Avrupa'da çok ilerlemişti. Belgrad, Rodos ve Macaristan bölgeleri fethedilmişti. Viyana kuşatılmış ama kış sebebiyle geri çekilmişlerdi. Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu ve diğer birçok Avrupa devleti, Macaristan topraklarını geri almak istiyordu. Macar topraklarından sonra da Belgrad, Rodos gibi yerleri geri almayı hedefliyorlardı. Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu, Macar topraklarında bazı kalelere sahipti. Osmanlı Devleti içerisinde çıkan isyanların büyümesini ve bundan faydalanarak da bu hedefleri gerçekleştirmek istiyorlardı. Kanuni Sultan Süleyman yönetimi de Avrupalı devletlerin hedefini biliyor, bu tehlikeyi mutlaka bastırmak istiyordu.

Osmanlı topraklarında çıkan bazı isyanlar yayılmaya başladı. Osmanlı Devleti bu sorunlarla ilgilenirken, Alman askerleri de Osmanlı yönetimindeki Macar topraklarına saldırmaya başladı. Kanuni Sultan Süleyman, Divan-ı Humayun'un da desteğini alarak Alman toprakları üzerine sefer yapmak ve bu tehlikeyi bastırmak amacıyla savaş kararı aldı. Haziran 1532'de Osmanlı ordusu, yürüyüşe geçti.

Osmanlı Ordusu, yaklaşık 120,000 asker ve 400 toptan oluşuyordu. Belgrad'ı geçtiklerinde Kırım Hanının ordusu da orduya katıldı. Böylece Osmanlı ordusunadaki asker sayısı 150 bine ulaştı. Osmanlı ordusu çok kolay bir şekilde Alman idaresindeki Macar topraklarına girdi. Yakınlarında herhangi bir Alman ordusu bulunmuyordu ve Almanlar da Osmanlı ile savaşmayı hiç istemiyordu. Kanuni Sultan Süleyman ise kesin zaferin büyük bir meydan muharebesi ile mümkün olacağını düşünüyordu. İmparator V. Karl'ı meydan savaşına davet etti. Fakat Alman İmparatoru cevap vermedi. Bunun üzerine çok ağır sözlerle dolu mektuplar yolladı. Ama yine cevap alamadı.

Kanuni Sultan Süleyman, Alman ordusunu meydan savaşına davet ederken bazı kaleleri de fethetmişti. Kanije Kalesi, Güns Kalesi gibi önemli kaleler Almanlardan alındı. Kısa süre içinde Alman idaresinde hiçbir Macar toprağı kalmadı. Türk akıncıları küçük Alman birliklerini de imha etmişti. Avrupa devletleri de oldukça endişelenmiş, Osmanlı ordusunun tekrar Viyana yönüne saldırmalarından korkuyorlardı. Nitekim bir süre sonra Osmanlı Ordusu, Avusturya topraklarında taarruzu başlattı.

Macaristan'daki zaferlerinden güç alan Kanuni Sultan Süleyman, diğer idarecilerin de desteğiyle Avusturya üzerine taarruz yapılmasını emretti. Osmanlılar, Viyana şehri önlerinde V. Karl'ın kumandasındaki ordu ile savaşmayı umuyordu. Ancak ne Alman yönetimi, ne de Alman ordusu Osmanlı Ordusu ile meydan savaşı yapmayı hiç istemiyordu. 1526 yılındaki Mohaç yenilgisi gibi bir yenilginin tekrarlanmasından korkuyorlardı. Alman ordusu gelmeyince, Osmanlılar da Avusturya'da ilerlemeye devam etti. Bazı kaleler alındı. Almanların Viyana'dan sonra en önemli şehir olarak gördüğü Graz, kuşatmaya alındı. Bir süre sonra da Graz fethedildi. Bu olay, Hristiyan camiasında şok etkisi yarattı. Avrupalılar, Osmanlıların daha fazla ilerleyip Avrupa'yı fethedeceğinden korkuyordu. Ayrıca Avrupalı devletler bir ittifak altında Osmanlı ile savaşmayı da reddediyordu.

Avrupalı devletler büyük bir endişe içerisindeyken, Osmanlı ordusu Avusturya topraklarındaki seferine devam ediyordu. Ancak Anadolu'dan Osmanlı aleyhine isyan haberleri geliyordu. Anadolu'da ayaklanma çıkmış ve oldukça yayılmıştı. İsyan daha da yayılırsa çok tehlikeli bir boyut alabilirdi. Bundan endişe eden Kanuni Sultan Süleyman yönetimi, seferin sona erdirilip bu sorunun halledilmesini kararlaştırdı. Zaten Avrupalı devletler de barış yapılmasını sürekli teklif ediyorlardı. Haziran 1533'te Osmanlı Devleti ile Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu arasında İstanbul Antlaşması imzalandı. Bu antlaşma ile Osmanlılar fethettiği bütün bölgelere sahip oluyor, Almanlar Macaristan'dan tamamen vazgeçiyor, çok önemli kaleler Osmanlı idaresine giriyor, Almanlar Osmanlılara yılda 30.000 duka altın haraç ödemek zorunda kalıyor ve Alman imparatoru, Osmanlı imparatorundan aşağı sayılıyordu. Bu yenilgi, Alman halkını derinden üzdü. Ama yine de Alman İmparatorluğu, Viyana'nın kaybedilmemesinden dolayı mutlu sayılırdı.




Pavel Batitski

Pavel Batitski (Rusça: Павел Фёдорович Батицкий / "Pavel Fyodorovich Batitskiy", 27 Haziran 1910; Harkov, Harkov Guberniyası, Rus İmparatorluğu - 17 Şubat 1984; Moskova, SSCB), Kızıl Ordu'nun komutanlarında