ni arttırmak, yeni Fiskomar'lar açmak ve kurumsallaşmak için çalıştı.





Billy Walker

William Henry "Billy" Walker (d. 29 Ekim 1897; Sheffield, İngiltere - ö. 28 Kasım 1964; Sheffield, İngiltere), İngiliz futbolcu ve teknik direktör.

Futbol kariyerine 1915'te, Aston Villa'da başlayan Walker, 1919'da kulüple profesyonel kontrat imzaladı. 1934'te futbolculuğu bırakana kadar Villa forması giydi. 478 lig maçına çıkan ve 214 gol kaydeden Walker, kulüp forması giyen en iyi oyuncuları arasında gösterilmektedir. Toplamda attığı 244 golle ise kulüp tarihinin en golcü oyuncusu konumundadır.

1933'te Sheffield Wednesday'ın başına geçti. 1935'te takımla birlikte FA Cup şampiyonluğu yaşadı. 1937'de görevden ayrıldı ve 1938'de kısa süreliğine Chelmsford City'nin teknik direktörlük görevini yürüttü. 1939 ile 1960 yılları arasında çalıştırdığı Nottingham Forest'ı 1956-57 sezonunda Birinci Lig'e çıkardı. 1959'da kazandığı FA Cup şampiyonluğuyla birlikte her iki Dünya Savaşı öncesi kupa şampiyonluğu yaşayan tek teknik direktör oldu.

Mart 2003'te, ölümünden yaklaşık 40 yıl sonra, BBC Sport tarafından 2002-03 sezonunda kötü bir performans sergileyen Aston Villa'nın ihtiyacı olan tarzda bir oyuncu olarak gösterildi.








Regresyon Yöntemi

Pazarlama yönetimi alt başlığı altında bulunan 'Pazarın Ölçümü' başlığında kullanılan tekniklerden birisidir. Regresyon yönteminin esası talebi etkileyen faktörlerin geçmişteki etkilerinin aynen devam edeceğini varsaymasıdır. Bu nedenle bu yöntemi kullanırken çok dikkat etmek gerekir. Çünkü yapısal değişiklikler, değişkenlerin talep üzerindeki etki derecesini zamanla değiştirebilirler. Sözgelimi belirli bir dönemde kişi başına gelirin talep üzerindeki etkisi çok güçlü iken, gelirdeki hızlı yükseliş nedeniyle gelirin etkisi azalabilir. Bunun yerine tüketim kalıplarının ya da reklamların etkisi yükselebilir.

Regresyon yöntemi kullanırken dikkat edilmesi gereken bir nokta da fonksiyonel ilişkinin doğrusal, üstel, logaritmik ya da yarı-logaritmik mi olacağına karar vermektir. Daha çok değişkenli formüller için istatistik kitaplarından faydalanılabilir. Ancak zaman zaman yanlış uygulamalara rastlanılmaktadır. Bu yanlış uygulama bağımsız değişkeni zaman olarak almaktadır. Oysa zaman bir bağımsız değişken olmayıp keyfi bir değişkendir ve talebi etkileyen değişik faktörler toplamını temsil etmez.




Suat Oyman

Bekir Suat Oyman, (1905- 23 Kasım 1982) İstanbul'da doğan Türk devlet adamı. Kaymakamlık, spor kulübü yöneticiliği ve belediye başkanlığı yapmıştır. Trabzon'da adının verildiği bir park ve bir cadde bulunur.

Oyman, İstanbul'da dünyaya geldi. Hukuk okuduktan sonra Trabzon'a kamu görevlisi olarak atandı ve çeşitli kamu hizmetlerinde bulundu, kaymakamlık yaptı. 1963'te CHP'den Trabzon Belediye Başkanlığı için adayı oldu. Bu ve sonraki seçimi kazanarak, iki dönem belediye başkanlığını yürüttü. Belediye başkanlığının son yıllarında Trabzonspor başkanı seçildi ve bu görevi 1971-72 sezonunda yürüttü. 1973'te hem belediye başkanlığı hem de kulüp başkanlığından ayrıldı. 23 Kasım 1982'de ölene dek, Trabzon'da avukat olarak görev yaptı. Ölümünden sonra, Trabzon-Atapark mevkisindeki parka ve yeşiltepe mevkiisinde bir caddeye ""Suat Oyman"" adı verildi.






Mesir macunu

Mesir macunu, 41 çeşit baharat ve şifalı ottan oluşan bir macun çeşididir. İlk olarak Yavuz Sultan Selim'in eşi Ayşe Hafsa Sultan hastalanınca dönemin ünlü ve başarılı hekimi Merkez Efendi tarafından kullanılmıştır. Daha sonra halk tarafından ilgi görünce halka da dağıtılmaya başlanmış ve dilden dile dolaşan mesir macununun tarifi öğrenilmiş ve insanlar tarafından yapılmıştır.

Mesir macununun genel özellikleri, hoş lezzeti ve kokusudur. Vücuda kuvvet, kalbe ferahlık verir, dimağı (zihin) kuvvetlendirir, dikkati arttirir, siniri yatıştırır, nefes darlığı, başdönmesi, sırt ağrısı, bel ağrısı, siyatik ve romatizmaya iyi gelir, kanı temizler, göğsü yumuşatır, idrar zorluğunu giderir ve iştah açar.

Manisa'da her yıl Mesir Macunu Festivali düzenlenir. Merkez Efendi'nin Ayşe Hafsa Sultan'ı mesir macunuyla iyileştirmesi canlandırılır, halk oyunları oynanır ve halka mesir macunu dağıtılır.





Viral vektör

Viral vektör moleküler biyologlar tarafından hücre içine genetik malzeme ulaştırmak için kullanılan bir araçtır. Bu işlem canlı organizmanın içinde ("in vivo") veya hücre kültüründe ("in vitro") yapılabilir. Virüsler, enfekte ettikleri hücrelerin içine genomlarını verimli şekilde taşımak için özelleşmiş moleküler mekanizmalar evrimleştirmiştir. Bir virüs tarafından genlerin aktarımı transdüksiyon olarak adlandırılır, bu yolla enfekte olmuş hücrelerin de transdüklenmiş olduğu söylenir. Moleküler biyologlar bu mekanizmayı ilk defa 1970'lerde kontrol altına almayı becermiştir. Paul Berg bakteriyofaj lambda DNA'sı içeren değiştirilmiş bir SV40 virüsü kullanarak kültürlenmiş maymun böbrek hücrelerini enfekte etmiştir.

Viral vektörler kendi spesifik uygulamaları için tasarlanmış olurlar ama genelde bazı esas ortak özelliklere sahiptirler. 

Viral vektörler ilk olarak moleküler genetik deneylerinde çıplak DNA ile transfeksiyona alternatif olarak geliştirildiler. Kalsiyum fosfat çökelmesi gibi geleneksel yöntemlere kıyasla, transdüksiyon, hücre yaşayabilirliğini (viabilitesini) etkilemeden hücrelerin neredeyse tamamının enfekte olmasını mümkün kılar.

Buna ilaveten, bazı virüsler hücre genomuna entegre olup kararlı gen ifadesini sağlarlar. Ancak, viral bir vektörün inşası çok daha emek-yoğun bir süreç olduğu için çoğu uygulamada transfeksiyon hâlâ tercih edilmektedir.

Protein kodlayan genler viral vektörler kullanılarak ifade edilebilir, genelde belli bir proteinin işlevini çalışmak için. Belirteç ("marker") genleri (yeşil floresan protein gibi) kararlı şekilde ifade eden viral vektörler, özellikle retrovirüsler, hücreleri kalıcı şekilde işaretlemek için kullanılır. Bu şekilde işaretlenmiş hücreler kullanılarak, "in vitro" enfekte edilmiş hücrelerin bir konak hayvana transfer edildiği ksenotransplantasyon deneylerinde hücreler ve onları yavrularını takip etmek mümkün olur.

Gen ensersiyonu gen nakavtından daha ucuzdur. Ama gen susturması bazen non-spesifiktir ve başka genler üzerinde hedef dışı etkiler gösterebilir, bu yüzden daha az güvenilir sonuçlar verir. Hayvan konak vektörleri de bazen önemli rol oynarlar.

Gelecekte genetik bozuklukları tedavi etmenin bir yolu gen terapisi olabilir. Ciddi Kombine İmmün Yetmezlik, kistik fibrozis ve hatta hemofili A gibi hastalıklar belli genlerin DNA dizisinde mutasyonlardan meydana geldiği için, gen terapi denemelerinde hastanın vücudundaki hücrelerin içine mutasyonsuz gen kopyalarından götürmek amacıyla virüsler kullanılmıştır. Gen terapisi kullanılarak labortuvarda çok sayıda başarılar elde edilmiştir. Ancak, viral gen terapinin yaygın kullanılması için bazı önemli problemlerin çözülmesi gerekmektedir. Virüslere gösterilen bağışıklık tepkisi hedef hücrelere gen ulaştırılmasını engellemekle kalmaz, hasta için ciddi komplikasyonlara yol açar. 1999'da, ilk gen terapi denemlerinden birinde, adenoviral bir vektör ile tedavi edilmekte olan Jesse Gelsinger bu yüzden ölmüştür.

Bazı viral vektörler, örneğin lentivirüsler, konak kromozomlardan birinde genomlarını rastgele konumlara sokarlar, bu durum hücresel genlerin işlevlerini bozup kansere yol açabilir. 2002'de yapılan, Ciddi Kombine İmmün Yetmezlik için retroviral gen terapi denemesinde, hastalardan ikisi tedavinin sonu olarak lösemi geliştirdiler. Adeno-ilişkili virüs-temelli vektörler bu bakımdan çok daha güvenilirdirler çünkü insan genomunda hep aynı konumda entegre olurlar.

DNA aşılamasının mantığından hareketle, patojen protein ifade eden virüsler hâlen bu patojenlere karşı aşı olarak geliştirilmekteler. T-lenfositler hücre-içi parazitleri tanımak için hücre içinde üretilen yabancı proteinleri kullanırlar. T hücresi bağışıklığı viral enfeksiyonlar ve malarya gibi hastalıklardan korunmak için çok önemlidir. Viral bir aşı, patojen proteinlerin konak hücre içinde ifadesini indükler, Sabin Polio aşısı ve diğer zayıflatılmış aşılar gibi. Ancak, viral açılar patojen genlerin sadece ufak bir bölümünü içerdiği için, çok daha güvenlidirler ve aşı yapmakta kullanılan patojen tarafından bir enfeksiyon mümkün değildir. Adenovirüs türü viral aşıların geliştirilmesi aktif bir araştırma konusudur.

Retrovirüsler gen terapisi uygulamalarının ana konularından biridir. Moloney mürin lösemi virüsü gibi rekombinant retrovirüsler, konak genomun içine stabil şekilde entegre olabilirler. Taşıdıkları ters transkriptaz bu virüslerin konak genom ile bütünleşmesini sağlar.

Retroviral vektörler ikileşim-yeterli veya ikileşim-kusurlu olabilirler. İkileşim kusurlu vektörler deneysel çalışmalar için en yaygın seçenektir çünkü viral ikileşme ve paketleme için gerekli genler çıkarılmış veya başka genlerle değiştirilmiştir. Bu virüsler hedef hücrelerini enfekte edebilir ve taşıkdıkları yükü teslim edebilirler ama hücrenin parçalanması ve ölümü ile sonuçlanacak tipik bir litik bir yolak takip etmekten acizdirler.

Benzer şekilde, replikasyon-yetkin viral vektörler virion sentezi için gerekli tüm genlere sahiptirler ve enfeksiyon başlayınca kendilerini çoğaltmaya devam edebilirler. Bu vektörlerdeki viral geno0mlar çok daha uzun olduğu için, hücre içine ulaştırılmak istenen DNA ensersiyonun uzunluğu sınırlıdır, replikasyon kusurlu viral vektörlerdekine kıyasla. Viral vektöre bağlı olarak, maksimum DNA parça uzunluğu genelde 8-10 kB kadardır.. Bu durum çoğu genomik dizinin kullamını kısıtlasa da, cDNA dizileri rahatlıkla sığar.

Moloney retrovirüs gibi retrovirüslerin başlıca sakıncası, transdüksiyon olabilmesi için hücrelerin aktif olarak bölünüyor olma gereksinimidir. Bunun sonucu olarak, nöron gibi hücreler retrovirüs enfeksiyonu ve transdüksiyonuna çok dirençlidir. Ayrıca, ensersiyon mutagenezi
bir endişe konusudur, çünkü konak genomunun içine entegrasyon kansere yol açabilir.

Lentivirüsler retrovirülerin bir alt grubudur. Bölünmeyen hücrelerin genomlarına entegre olma özel