rozov on yıl bir çalışma kampında çalışma cezası ve daha sonra idam cezanına çarptırıldı.. Fakat Pavlik'in ailesi yaptıklarını hoş karşılamadı. Aynı yılın 3 Eylül'ünde amcası, dedesi, büyükannesi ve kuzeni Pavlik ile beraber küçük kardeşni öldürdü. Amcası hariç tüm ailesi GPU tarafından gözaltına alındı ve bir idam mangası tarafından idam edildi.

Pavlik'in katillerine merhamet gösterilmemesi için Sovyetler Birliği'nin her yerinden mahkemeye binlerce telgraf geldi. Sovyetler, Pavlik'i gericiler tarafından öldürülen şanlı bir şehit olarak ilan ettiler. Heykelleri yapıldı ve çok sayıda okul ile gençlik grubuna O'nun onuruna ismi verildi. Morozov'un gittiği Gerasimovka okulu bir mozole hâline geldi ve Sovyetler Birliği'nin her yerindeki okullarının okul gezileri için uğrak bir yer hâlini aldı.

Sovyetler Birliği'nin çöküşünden itibaren Pavlik Morozov efsanesi ile ilgili kanıtlar ortaya çıkmaya başladı. Sovyet Yazarlar Birliği'nden ihraç edilen Yuri Druzhnikov 1980'lerin ortalarında, hayatta kalan bir görgü tanığıyla bir araya gelerek, Pavlik hakkında belgesel bir kitap yazdı. Başlangıçta samizdat dolaşan bu kitap 1988 yılında İngiltere'de Rusça "Юрий Дружников, Доносчик 001, или Вознесение Павлика Морозова" ismiyle yayımlandı. Kısa bir süre sonra çeşitli dillere çevrildi. 1996'da ilk İngilizce çevirisi Informer 001: Myth Pavlik Morozov adı altında çıktı. Druzhnikov kitabında Pavlik'in yaşam öyküsünün Sovyet propagandası versiyonu her yönüyle ihtilaflı olarak belirtmiştir. Örneğin Sovyet edebiyatının farklı kaynaklarında farklı yaşlarda öldürüldüğü, farklı ders kitaplarında ise hepsi birbirinden farklı Pavlik fotoğrafları vardı. Gerçeğinde ise öldürüldüğünde bir devrimci değildi. Sovyet kaynaklarına göre Pavlik'in dedesi onun ölümünden sorumluydu ama Druzhnikov'a göre dedesi Pavlik'in ölümünden dolayı üzüntülüydü, kaybolup gittiğinde arama düzenledi ve davalar boyunca masumiyetini korudu. Açıkça söylenmemiş olmasına rağmen Druzhnikov yaptığı araştırmalar sırasında Pavlik'in bir GPU mensubu tarafından öldürüldüğü ipuçlarına ulaşmıştır.

Catriona Kelly 2005'te yayımladığı Comrade Pavlik: The Rise and Fall of a Soviet Boy Hero isimli kitabında resmi açıklamaların neredeyse tamamen kurgusal, delillerinse yarım yamalak ve tanıklar tarafından iddia edilenlerinse ikinci el olduğu konusunda Druzhnikov ile aynı fikirdedir. Pavlik ailesini ihbar etmemiş ve olağan bir kavgadan sonra öldürülmüşlerdir. Kelly de resmi belgelerin değişen zaman ve propaganda yöntemlerine göre değiştirildiğini vurgulamıştır. Bazı açıklamalarda babasının sahte belge hazırladığı değil tahıl stokladığı, diğerlerinde ise babasını gizli polise ihbar etmediğini ama öğretmenine söylediği vardır. Bazı açıklamalarda Pavlik'in öldürülme yöntemi testereyle başının kesilmesi olarak geçer. Pavlik'in varolan tek fotoğrafı, heykel ve çocuk kitaplarındaki resimlerle neredeyse hiç benzerlik taşımayan yetersiz beslenmiş bir çocuğu göstermektedir.

Davanın resmi arşivlerine erişim imkânı bulunan Kelly, Druzhnikov'un Pavlik'in bir GPU mensubu tarafından öldürülmesi teorisinin olası olmadığını belirtir. Druzhnikov ise kitabında Kelly'i yoğun intihalle suçlar ve arşive girmesine izin veren GPU'nun devamı olan FSB çalışanlarına bağlı olduğunu belirtir..

En son araştırmalara göre; Gerasimovka, Sovyet basınında kollektivizasyon sırasında devlet kontrollü kolektif çiftliklere (kolhoz) katılmayı reddeden çiftçilerin "Kulak yuvası" olarak tanımlanıyordu.Pavlik yanlış bir şey yaptıklarında komşularını ve bir kadın için ailesini terkeden babasını suçluyordu. Pavlik bir devrimci değildir ama olmak istiyordu. Çocuğun öldürülmesine ailesinin dahil olduğunu gösteren hiçbir kanıt yoktur.






Bejin Çayırı

Bejin Çayırı (, Bejin lug), yönetmenliğini Sergey Ayzenştayn'ın yaptığı 1937 yapımı Sovyet filmidir. Tamamlanmadan önce imha edildiğine inanılır ve yayından kaldırılmasıyla ünlüdür. Filmde yıllık hasatı sabote ettiği için, politik nedenlerle babasını hükümete bildirmeye teşebbüs eden ve Sovyet devletini korumak için babasını durdurmaya çabalayan genç bir çiftçinin hikâyesi anlatılır. Çocuğun öldürülmesi ve sosyal ayaklanma ile neticelenir. Film ismini İvan Turgenyev'in bir hikâyesinden almasına karşılık, 1932 yılında babasını hükümete ihbar ettiği için kendi ailesi tarafından öldürüldüğü iddia edilen ve Sovyet hükümetinin 1932 yılında ölümünden sonra kahraman ilan ettiği Pavlik Morozov'un yaşamına dayanmaktadır.

1935'den 1937'ye kadar süren film çekimleri Sovyet hükümeti tarafından sosyal, sanatsal ve politik başarısızlığı öne sürülerek durduruldu. Ancak bazı kişiler bunun hükümet girişim ve politikalarından daha çok bizzat Stalin'in isteği olduğunu vurguladı.

Film senaryosu kısmen Turgenyev'in hikâyesine dayanır ama Sovyet propagandasında devrim şehidi olarak gösterilen Pavlik Morozov'un halk hikâyesinin dahil edildiği bir adaptasyondur. Turgenyev'in orijinal kısa kurgusal hikâyesinin başlığı Bejin Çayır'dır ve hikâyede 1850'lerde Oryol bölgesinde Bejin Çayır'da kayıp bir avcıyla vakit geçiren köylü çocukların ölümün doğaüstü işaretlerini tartışmaları anlatılır. Bir Sporcunun Kısa Hikâyeleri isimli kısa öykülerden oluşan koleksiyonun bir parçasıdır. Ayzenştayn daha sonra Turgenyev'in kurgusundan olan doğrudan kaynakları kaldırır fakat filmin ismi aynı kalır.

Hayatı Ural Dağları'nda Gerasimovka denilen köyde geçen ve burada ölen Morozov'un, Turgenyev'in edebi çalışmasıyla hiçbir bağlantısı yoktur. Morozov 13 yaşında babasını Sovyet hükümet otoritelerine ihbar eden ve ailesi tarafından öldürülen bir çocuktur.

Sovyet ahlaki hikâyesi olarak devlet karşıtı olmak bencillik ve gericiliktir ve devlet aileden daha önemlidir. Morozov hakkında anlatılan en popüler aktarım şöyledir: Sverdlovsk'un 350 kilometre kuzey doğusunda küçük bir köy olan Gerasimovka'da doğan, Stalin'in kolektif çiftliklerini destekleyen ve okulunda devrimci lider olan bir gençti.

Filmin prodüksiyonu başlamadan önce, Aleksandr Rzheshevsky tarafından yazılan senaryo Ayzenştayn tarafından kabul edildi ama hikâyenin konusu ve karakterizasyonun kalitesi konusunda bazı endişeler vardı. Prodüksiyon için Komsomol tarafından bir komisyon görevlendirildi. Kolektif çiftlik çalışmalarını destekleme çabalarını onurlandırmak ve kırsalda sosyalist yeniden yapılanmaya odaklanıyordu. Filme 1935'lerin ortasında başlandı ve Ekim 1935'de ilk geliştirilmiş hali Mosfilm Stüdyolarına sunuldu. Stüdyo bazı değişiklikler talep etti ve film çekimine devam edildi. Ağustos 1936'da, daha sonra Sovyet sinema baş müdürlüğüne gelen Boris Şumyatskiy ana hatları bitmiş olan filmin durdurulmasını ve yeniden yazılarak yönetilmesini emretti. Senaryo tekrar düzenlendi.





Nadia Hasnaoui

Nadia Hasnaoui (10 Haziran 1963), Norveçli sunucu.

Nadia Hasnaoui, Norveç'in en başarılı ve deneyimli televizyoncularından biridir. Norveçli bir anne ve Faslı bir babanın kızı olarak dünyaya gelmiştir. 2010 Eurovision Şarkı Yarışması'nı Haddy N'jie ve Erik Solbakken ile birlikte sunmuştur.




Diğerleri





Türkiye'deki eski televizyon kanalları listesi

Türkiye'deki eski televizyon kanalları listesi, Türkiye'de yayın yapmayan ve yayın akışının içeriği ağırlıklı olarak eski türünde olan televizyon kanallarının bir listesidir.




Ergun Öztuna

Ergun Öztuna, (d. 16 Ağustos 1937, Akhisar, Manisa), "Puşkaş" lakaplı Türk eski millî futbolcudur.

Futbola Akhisar'da başladı. Ailece İzmir'e taşınmaları nedeniyle eğitimine Karşıyaka Lisesi'nde devam etti ve Karşıyaka spor kulübüne transfer oldu. Kısa zamanda İzmir Karması'nın değişmez oyuncusu oldu. İzmir'de oynanan Macaristan maçı sonrası sorulan beğendiğiniz oyuncu var mıydı sorusu üzerine Ferenc Puskas "Ergun diye genç bir çocuk var onu beğendim." demesi yurt genelinde tanınmasını sağladı. Karşıyaka'da oynadığı parlak futbol, 1956 yılında henüz 17 yaşındayken Fenerbahçe'ye transfer olmasında etkili oldu,1956-57 sezonunda en centilmen futbolcu ödülünü aldı. 1959 yılında Fenerbahçe'nin Türkiye Profesyonel Ligindeki ilk golüne imzasını attı.Sarı-lacivertli forma ile 2 İstanbul Ligi, 1 Türkiye Ligi şampiyonluğu yaşadı. Fenerbahçe taraftarı yüksek tekniği nedeniyle ona “Puşkaş Ergun” lakabını taktı.

Ayrıca 1963 yılında Bursaspor'un 1.ligdeki ilk golünü de Ergun Öztuna kaydetti. Avusturya'da Austria Klagenfurt, Bursaspor, Karşıyaka ve Nazillispor'da kısa süre oynadıktan sonra, 1964'te Fenerbahçe'ye geri döndü,kısa bir süre Rizespor'a kiralık olarak giden Öztuna yaşadığı sakatlıklar ve ağır menisküs ameliyatları nedeniyle 1971 yılında futbolu Fenerbahçe'de noktaladı.

2010 yılında Fenerbahçe'nin 3000.golünü atan Alex de Souza ile 1. golü atan Ergun Öztuna'nın formaları yapılan bir törenle 
Fenerbahçe Müzesi'ne konuldu.

Türkiye millî futbol takımında yardımcı teknik adam olarak görev yaptı. Fenerbahçe'nin 1988-1989 103 gollü şampiyonluğunda yardımcı teknik adam olarak görev yaptı. 1980-81 yıllarında Çengelköyspor'u ilk şampiyonluğuna ulaştırdı.





Anton Matthias Sprickmann

Anton Matthias Sprickmann (d. 7 Eylül 1749 Münster - ö. 22. Kasım 1833, Münster) , Alman hukukçu ve yazar.

Anton Matthias Sprickmann 1749'da Piskoposluk hekimlerinden Johann Christoph Sprickmann'ın oğlu olarak Münster'de dünyaya geldi.
Annesi Münsterli mimar Gottfried Laurenz Pictorius'un kızı Anna Maria Theresia'dır. Katedral Meclisi (Toplantısı) sekreteri olan Franz Hermann Kerckerinck'in kızı Marianne Kerckerinck ile evlendi. Karısının ölümünden sonra Wolbeck'li yargıç Theodor Hermann Oistendorf'un kızı Maria Antoinetta Oistendorf ile evlendi.

Sprickmann Münster, Breslau ve Berlin'de hukuk ve tarih dersleri verdi. 1812 ve 1819 yılları arasında da daha sonra yazar olacak olan Annette von Droste-Hülshoff'un öğretmenliğini yaptı.

Oğlu Christoph Bernhard Sprickmann Kerkerinck (1776–1852) babası gibi hukukçu oldu ve Münster Üniversitesi'nde ceza hukuku profesörü olarak bölümün geçici olarak kapatıldığı 1818 yılına kadar eğitmenlik yaptı. Sprickmann Kerkerinck ailesi onun soyundan türemiştir.

Sprickmann edebî çalışmalarında Göttinger Hainbund edebî