a adından bahsettiği bazı kraliyet aileleri üyeleri de örnek verilebilir. Çoğunlukla 15-20 yaş arası ünlü zengin aile çocukları için kullanılan bu terim, 20 yaş üzeri soylu kişiler için de kullanılabilir. Türkiye'den ise Eda Taşpınar, Şehrazat, Zehra Çilingiroğlu, Merve Terim, Melisa Ural, Roksan Kunter örnek verilebilir.







Navarin Katliamı

Navarin Katliamı, Yunanistan'ın bağımsızlığını kazanması sırasında yaşanan katliam dizisinin bir parçası olan bir katliamdı. Katliam 19 Ağustos 1821 günü Mora Yarımadası'ndaki Navarin şehrinde gerçekleşti ve şehrin yaklaşık 3000 kişilik Türk sakini katledildi.

Avrupa kaynaklarında Navarin katliamı hakkında bilgiler onlarca yıl sonra yayınlanmıştır.

Şehrin Türk sakinleri, açlık yüzünden teslim olmayı önerdi. Yunanlar da bunun üzerine şehrin sakinlerini Mısır'a güvenli bir şekilde götürmeyi önerdi. Teslim olma işlemi bitince, Türkler şehirdeki tüm mallarını, tüm paralarını ve mücevherlerini Yunanlara teslim etti; fakat Yunanlar söz verdikleri güvenli yolculuğu gerçekleştirmeye niyetli değillerdi. Müzakere eden Yunanlardan biri olan Poniropoulos, yıllar sonra General Gordon'a teslim olma belgesinin Türklerdeki kopyasını yok ettiğini ve böylece geride böyle bir anlaşmaya ilişkin bir kanıt kalmadığını söyledi.

19 Ağustos 1821 günü kapılar açılınca, Yunanlar hemen içeriye hücum etti ve kaçabilen 160 kişi dışında 3000 kişilik tüm nüfusu öldürdü.

Tarihçi George Finlay, Phrantzes adlı Yunan bir rahibin katliama tanıklık ettiğini söyledi ve onun anlattıklarından yola çıkarak aşağıdaki tanımı yaptı:

Mermiler ve kılıçlarla yaralanmış kadınlar kaçmak umuduyla denize koştu, bu sırada kasten vuruldular. Kollarında bebekleri olan annelerin kıyafetleri çalındı ve tek gizlenme yeri olan denize koştular, suda çömelirken insan olmayan tüfekli askerler tarafından vuruldular. Yunanlar bebekleri annelerinin kollarından aldı ve kayalara vurdu. Üç ve dört yaşlarındaki çocuklar denize atılarak boğuldu. Katliam bittiğinde cesetler ya denize atıldı ya da sahile yığıldı ve bir salgın hastalık tehdidiyle karşı karşıya kalındı.

Olayların başlamasından önce Yunanistanda 50 000'e kadar Türk yaşamaktaydı. 1821 yazına gelindiğinde onların neredeyse tamamı öldürülmüş veya kaçmak zorunda bırakılmışlardı.





San Giorgio del Sannio

San Giorgio del Sannio, güney İtalya'nın Campania bölgesinde Benevento ili'ne bağlı (31.12.2009 itibarıyla) 10.000 kişi nüfuslu bir yerleşim yeri ve bir komündür.

Beldenin ismi önce civarında bulunan "Montefasco" adlı malikaneye atfen "San Giorgio della Montagna di Montefusco" (yani Montefusco Dağı'nın San Giorgio'su) idi. İtalyan Faşistleri iktidara geldiklerinde çok güçlü polis şefi olan "Arturo Bocchini" bu beldede doğduğu için devamlı "Montefasco Dağlı" hatta "Dağlı" lakabı ile çağrılmasından çok sinirlenmekteydi. Bu nedenle iktidar gücünü kullanarak bir krallık kararnamesi ile 1929da bu beldenin ismini kendi ismi olan "Arturo Bocchini"'ye çevirtmişti. Böylece beldenin ismi 1929dan savas sonuna kadar "Arthur Bocchini" olarak bilinmekteydi. Savaştan sonra bu beldeye yakın olan "Samnit Apeninleri"ne atfen beldenin isminde "del Sannio" sıfatı kullanılması ve beldenin "San Giorgio del Sannio" olarak adlandırılması kararnamesi çıkartılmıştır..

Bu belde Samnit Apeninleri silsilesinde doğan "Sabato Nehiri" ile "Calore İrpino Nehri" arasında bulunan "Montefusco" tepesi eteklerinde 382m rakımlı bir mevkide konumlanmıştır. Sabato Nehri vadisinin çok güzel görüntüleri belde merkezinden izlenebilir. Belde, il merkezi olan Benevento şehirnden 9 km uzaklıktadır.

Beldede tarımcılık ve zanatkarlık en önemli geçim kaynaklarıdır. Tütün, üzüm, zahire, dut ve diğer meyveler beldede yetiştirilen önemli tarımsal bitkilerdir ve hayvancılık alanında damızlık domuz ve sığır yetiştirilmesi de önemlidir. Beldede tarımla bağlantılı zanatkarlar bulunur.

San Giorgio del Sannio kasabasının komün sınırları içindeki nüfusu (31.12.2009 tahminleri itibarıyla) 9.881 kişidir ve nüfus yoğunluğu 443 kişi/km² olur. San Giorgio del Sannio komününün içinde nüfusunun 19. ve 20. yüzyıllarda gelişmesi resmi nüfus sayımı sonuçlarına göre şu gösterimde özetlenmiştir:
"Abitanti censiti"

Cardarella Tuoppolo, Cesine, Cuocci Ambrosino, Ginestra, Marzani, Monterone, Porreta Fustelle, San Giovanni Marcopio, San Rocco, Sant'Agnese, Sterpara Costa D'Arco

San Giorgio del Sannio beldesinin şu belediyelerle ortak sınırları bulunmaktadır:

Apice, Calvi, Paduli, San Martino Sannita, San Nazzaro, San Nicola Manfredi







Selahaddin Halilov

Selahaddin Halilov – Azerbaycanlı filozof.

Halilov, 22 Şubat 1952 yılında, şu anda Gürcistan sınırları içinde bulunan Borçalı ilinin Sarvan (Marneuli) ilçesinde doğdu. 1968 yılında liseyi birincilikle bitirdi ve aynı yıl kazandığı Azerbaycan Devlet Üniversitesi’nin fizik fakültesini 1973 yılında birincilikle bitirdi. Fizik bölümünde araştırma görevlisi olarak ataması yapılsa da Halilov doktora eğitimine felsefe alanında devam etti.

1976 yılında Bilimsel-Teknolojik Terakkinin Sistem-Yapı Analizi isimli doktora tezini savunarak felsefe alanında Dr. (Ph.D.) unvanını aldı. Doçentlik çalışmasını tamamladıktan sonra 1989 yılında Bilimsel-Teknolojik Terakkinin Mantıksal-Epistemolojik İncelenmesi isimli tezini başarıyla savundu. Aynı yıl profesörlük unvanı aldı ve Azerbaycan Pedagoji Üniversitesi’nde Felsefe Bölüm Başkanı atandı. 1991 yılında Azerbaycan’da ilk özel üniversite olan Azerbaycan Üniversitesi’ni tesis etti ve 2006 yılına kadar adı geçen üniversitenin rektörü görevinde bulundu. 1994 yılında Doğu-Batı Araştırmaları Merkezi’ni tesis etti ve hâla bu merkezin başkanlığını yapmaktadır. Prof. Halilov 1997 yılından “İpek Yolu” uluslararası bilimsel sosyal-siyasi dergisini tesis etti ve 2005 yılına kadar onun baş editörlüğünü yaptı. 2002 yılında Azerbaycan Felsefe ve Sosyal-Siyasi Bilimler Birliği’nin Yönetim Kurulu Başkanı seçildi. 2003 yılından itibaren “Felsefe ve Sosyal-Siyasi Bilimler” dergisinin baş editörlüğü yapmaktadır . 2006 yılından bu yana Azerbaycan Cumhuriyyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı Tezlerin Yüksek Tasdik Komisyonu Yönetim Kurulu üyesi olarak görev yapmaktadır. Prof. Halilov 2007 yılında Azerbaycan Milli Bilimler Akademisi’ne üye seçildi . 2009 yılından Felsefe, Siyasetbilim ve Sosyoloji branşlarında Tez İzleme Komisyonu başkanı olarak göreve başladı.

Prof. Halilov’un araştırmaları Bilim felsefesi, bilim hakkında bilim, epistemoloji, ontoloji, Doğu ve Batı medeniyetleri, felsefi kıyaslama ve fenomenoloji üzerine yoğunlaşmıştır.

Prof. Halilov 1972 yılında Azerbaycan’da ilk kez Genç Fizikçiler Okulu’nu tesis etti. 1981 yılında Azerbaycan Pedagojik Ünıversitesi’nde Genç Bilim Adamları’nın başkanı seçildi. 1988 yılında Azerbaycan Genç Toplumbilimci Bilim Adamları’nın başkanı seçildi. 1997 yılından Behmenyar Ödül Komisyonu’nun (Azerbaycan’da felsefeyle ilgili çalışmaları ödüllendiren kurum) başkanıdır.

Prof. Halilov 2000-2005 yıllarında Azerbaycan Parlamentosu’nun millet vekili ve Parlamento’nun “Bilim ve Eğitim” komisyonu başkan yardımcısı olarak görev yapmıştır .


Selahaddin Halilov, düşüncelerin ve medeniyetlerin farklı istikametlerde gelişiyor gibi görünseler de neticede aynı büyük vahdet idea’sında birleştikleri kanaatindedir. Daha doğrusu o, tarihin tekerleğini namütenahi döndüren gücün bu “vahdet idea”sı olduğuna inanmaktadır. Bu meyanda Halilov diyor ki, “Milletler farklı olsa da, adetler, dinler, diller farklı olsa da büyük ideanın yolu birdir ve insanlığın bütün büyük akıl sahiplerinin birlikte çabaları ile kat edilir.” 
İnsanlığın bu evrensel idea yörüngesinde şekillendiğini savunan Halilov, bu büyük “vahdet ideası”nın Doğu ve Batı’da akislerine yer vermekte ve bu anlamda Doğu’nun ve Batı’nın zirvelerini mukayese etmektedir. Müellif bu eserinde şaşırtıcı bir rahatlık ve üslup kıvraklığıyla “Kant ve Sühreverdi”, “Hegel ve Sühreverdi” ve “İbni Sina-Sühreverdi-Galile-Descartes” gibi filozofların felsefi sistemlerini mukayese etmekte, “Goethe ve Ahundov”u yahut Goethe’nin Faust’u ile Hüseyin Cavit’in İblis’ini karşılaştırmaktadır. Dahası, birbirine tümüyle zıt görünen Fuzulî ve Feuerbach gibi iki düşünürü bütün farklılıklarına rağmen aynı “vahdet idea”sı yörüngesine oturtabilmektedir. Doğrusunu söylemek gerekirse Halilov’un başarısının sırrı da burada yatmaktadır. Nitekim o, Fuzulî ve Feurbach gibi, biri dindar diğeri ateist olan ve iki farklı din ve kültürün düşünce değerlerinden beslenen düşünürlerin bir noktadan sonra müşterek bir fikirde, “vahdet idea”sında birleştiklerini bariz bir şekilde ortaya koymaktadır. Bu meyanda Halilov adeta ön yargılarımızla savaşırcasına söz konusu iki büyük düşünürü şöyle mukayese etmektedir:

O, Hıristiyanlığı eleştirmekle birlikte, Hıristiyanlığın insana sevgi ile yaklaşımını somut sosyal çevre bağlamına getirdi. Fuerbach sevgiyi dine bağlılık çerçevesine yerleştirmeye karşı çıktı. Onun görüşüne göre sevgi dini duygu ile, inançla değil, akıl ile aynıdır. “Akıl evrensel sevgidir” (Fuerbach) 
Fûzulî’den üç yüz yıl sonra yeniden sevgiyi dinde eritmek gayretlerine karşı, dini duyguyu sevgi ile eritmek, insanüstü ideaları evrensel idealarla değiştirmek, dini eleştirmekle birlikte, yeni bir din, sevgi dini kurma çabası gösterdi. Ancak Fuerbach öğretisi inkâr üzerinde, Fûzulî öğretisi ise birlik üzerinde kurulmuştu, evrensel aşkla ilahi aşkın birliği. 
Kısmete bakın! Atalarımız o kadar yüksek olmuşlar ki, onların seviyesine çıkmanın yolu Batı felsefesinin anlaşılmasından geçmektedir. Biz bugün onlara dönmek için, onların seviyesini anlamak için önce Batı felsefesine, onun en parlak örneği olan klasik Alman felsefesine, Kant’a, Hegel’e, Fuerbach’a dönmek zorundayız.
Selahaddin Halilov; Kant, Fichte, Hegel ve Schelling gibi idealist bir filozof değildir; ama Karl Marx gibi ateist ve sosyalist bir düşünür de değildir. Bununla birlikte o, tefekkür alanında ideali olan ve sosyal alanda mükellefiyetler hisseden bir filozoftur. Bu yönüyle Halilov, Muhammed İkbal’e benzer. Tıpkı İkbal gibi o da evvela kendi milletine, sonra İslam dünyasına