eri]]
[[Kategori:Bucaspor teknik direktörleri]]
[[Kategori:Sakaryaspor teknik direktörleri]]
[[Kategori:Turgutluspor teknik direktörleri]]
[[Kategori:Yeni Malatyaspor teknik direktörleri]]
[[Kategori:Balıkesirspor teknik direktörleri]]
[[Kategori:Tarsus İdman Yurdu teknik direktörleri]]
[[Kategori:1. Lig teknik direktörleri]]
[[Kategori:Türk futbolcular]]
[[Kategori:Resim aranan futbolcular]]
[[Kategori:Fenerbahçe SK futbolcuları]]
[[Kategori:Mersin İdman Yurdu futbolcuları]]
[[Kategori:Sakaryaspor futbolcuları]]
[[Kategori:Süper Lig futbolcuları]]
[[Kategori:Yaşayan insanlar]]
[[Kategori:1. Lig futbolcuları]]



Eskimo mutfağı

Eskimo mutfağı, Eskimoların yeme ve içme şekilleri. Halklara bağlı olarak farklılıklar gösterir.

Beyazların yiyecekleri ("Taniktaq") ile karşılaşmadan önce İnyupikler kendi yiyeceklerini ("Iñupiaqtaq") iklim ve coğrafi koşullara göre şekillendirmişlerdi. En temel besin maddesi et ("niqipiaq" 'gerçek yiyecek' > "niqi" 'yiyecek' + "-piaq" 'gerçek') olup, bunu ateşsizliğin çaresizliğiyle değişik yöntemlerle yenebilir kılmışlardır.

Maktak : Çiğ olarak yenen yağlı deri altı katmanıyla birlikte balina derisi. Çiğ olarak yenmesi derideki vitaminlerin alımı için gereklidir, zira İnyupik coğrafyasında meyve ( o da kiraz çekirdeği kadar ufak üzümsü meyveler) ender bulunur. Pişirildiğinde Uunaalik adını alır.

Quaq : Çiğ olarak dondurulmuş et ya da balık. Quaq, avcıların tipik kahvaltısıdır. (Diğer Eskimo dillerinde: Doğu Kanada İnuitçesi (= Nunavut Inuktitut & Nunavik Inuttitut) : ᖁᐊᖅ "quaq" ; Kingarmiut İnuitçesi "xuaq" ; Labrador İnuitçesi (= Inuttut) "Kuak" ; Grönland İnuitçesi (= Kalaallisut) "quaq")

Uiḷaq : Kurutulmuş et.

Mikigaq : Fermente balina eti, dil ve maktak'ın miksere çekilmesiyle yapılır.

Igamaaqłuk : Fok yağında kızartılan yarı kurutulmuş et.

Igaapiaq : Haşlama et.

Akutaq : Erimiş ren geyiği yağı ile ince kıyılmış ren geyiği etinden bulamaç gibi hazırlanıp bir tepsiye dökülüp çiğ yenir. Mevsimine göre malzeme değişkenlik gösterebilir ve de eklenebilir. Bunlar içinde en makbulü, böğürtlensi ya da üzümsü meyvelerin de dahil edilmesidir. İngilizcede Eskimolar söz konusu olduğunda "Eskimo dondurması" ("Eskimo ice cream ") ya da Kızılderililer söz konusu olduğunda da "Kızılderili dondurması" ("Indian ice cream") denen Akutuq, Türkçedeki külahlı "dondurma" kavramıyla uyuşmaz.

Tatlılar-Qecirniirutet

Sibirya Yupiklerinin ana besini deniz memelilerinden sağlanan ettir. Mors ve fok etleri şeritler halinde kurutularak; fok etleri dondurularak; mors ve balina etleri yarı soğuk bir yerde stoklanarak fermente edilir sonra da haşlanarak yenir. Yağlı deri altı katmanıyla birlikte balina derisi çiğ olarak tüketilir ("vitaminlerin alınabilmesi için çiğ yenmesi şarttır"). Bazen İçbölge Çukçileriyle ren geyiği eti karşılığında balina ve fok ile mors eti takası yapılır. Değişik su yosunları da yenir. Geleneksel besinleri lifsiz olup yağ ve proteince zengin yüksek enerjili besinlerdir.

Geleneksel et depolama yöntemi kısa geçen yaz aylarında kurutma yoluyla yapılırken, kışın daha çok dondurma ya da yere eşilen bir çukurda fermente etme yoluyla olur.




Pestisit kirliliği

Pestisit kirliliği, pestisitlerin çevreye yarattığı beklenmedik etkilerdir.

Sıkılan insektisitlerin %98'i ve herbisitlerin %95'i, hedeflarinden sapıp başka maddelere gidebilirler, bunların arasında hedef olmayan türler, hava, su, dip tortusu ve gıda da vardır. Pestisitler, üretim alanlarından veya muhafaza tanklaından sızdıklarında, tarlalardan aktığında, atıldığında, hava yoluyla kullanıldığında ve yosunları öldürmek amacıyla suya sıkıldığında, toprak ve suyu kirletebilir. Pestisitlerin doğayı ne kadar kirlettiği, kullanılma yöntemlerine, şekillerine ve zamanlarına göre değişebilir ve bu fark çok büyük olabilir.




Atlantik morinası

Atlantik morinası ("Gadus morhua"), Gadidae familyasına ait bir balık türü.

Boyu 2 metreye kadar büyüyebilir ve ağırlığı da 96 kilo olabilir. Kuzeydoğu Arktik'te 8 yılda olgunlaşsa da genelde 2 ila 4 yaşında cinsel olgunluğa erişen balığın ömrü 25 yıldır. Karnın kıyılarında benekler olan kahverengiden yeşile değişik renktedir.

Batı Atlantik'te Hatteras Burnu, Kuzey Karolina ve çepeçevre bütün kıyılarıyla Grönland'da bulunur. Doğu Atlantik'te Biskay Körfezinden Baltık Denizi, Kuzey Denizi, İzlanda ve Barents denizi dahil Arktik Okyanusun kuzeyine kadar yaygındır.




Budala (anlam ayrımı)







Nida (Yahudilik)

Nida (veya Nidah, Nidda, Niddah, ) âdet gören kadınlar veya ayinlerini tamamlayamadan adet görmeye başlayan kadınlar için kullanılan bir terimdir. Kelime anlamı "ayrılık"tır ve genelde "ayin saflığından ayrılma" anlamında kullanılır. Bu terim halahada adet görme ile ilgili kanunlarda sıkça kullanılır.

Ortodoks Yahudilik'te uyulması gereken öncelikli kurallar arasında Kaşer ve Şabat kurallarının yanı sıra bir Nida kadınıyla cinsel temasta bulunmamak da yer alır.

"Nida" dönemindeki bir kadınla cinsel ilişkiye girmek kati suretle yasaktır. Bunun Tora'da bir emir olarak mı söylendiği yoksa rabinik kaynaklara mı dayandırıldığı tartışma konusudur. Cinsellik dışı fiziksel temas konusunda kadın ile erkeğin evli olup olmaması herhangi bir şeyi değiştirmemektedir ve kural her durumda geçerlidir.

Fiziksel temas bulunmadan dahi kadının erkeğe bir nesne uzatması ve hatta aynı yatakta yatmaları sonradan cinsel ilişkiye yol açma riski bulunduğundan rabinik kaynaklarca yasaklanmıştır. Bununla ilgili kanunlara "mesafe" anlamına gelen "harhakot" denir ve kadınla erkeğin teması sadece duygusal ve spiritüel anlamda olmalıdır.

Bazı Muhafazakarlar ise "harhakot" konusunda daha esnektirler. Cinsel ilişki olmadığı sürece çift fiziksel temasta bulunabilir ve hatta bu fiziksel temasın derecesi çiftlerin kararına bırakılmalıdır. Ayrıca Rabbi Susan Grossman'a göre kadınla erkek kardeş olduktan sonra fiziksel temasın bir sakıncası yoktur.






Saint-Étienne

Saint-Étienne Fransa'nın Rhone-Alpes bölgesinde Loire departmanına bağlı tarihi ve kültürel bir şehirdir. Saint-Étienne Loire departmanı merkezi olup. Toulouse ile Lyons şehirlerini bağlayan yol üzerinde yüksek arazide kuruludur.

Saint-Étienne Loire Nehrine bağlanan Furan Nehri kenarlarına kurulmuştur. Şehrin ismi bulunan ilk yazılı belge 1250 tarihli olup bu belgede şehrin ismi Latince "Sanctus Stephanus de Furano" yani "Saint-Étienne de Furan" olarak verilmiştir. Masıf Santral dağlık alanının doğusunde bulunan "Pilat" masıfı eteklerinde olup by masıf şehrin güney doğusundadır. Şehrin bulunduğu yüksek arazi sularını Atlantik Okyanusu'na gönderen havza ile Akdeniz'e gönderen havza arasında bir sınır teşkil eder. Şehrin ortalama rakımı 517m (minimum 422m — maksimum. 1.117) olup; Sofya ve Madrid'den sonra Avrupa kıtasında rakım yüksekliğine göre üçüncü yüksek şehir olmaktadır. Roma ve İstanbul gibi şehrin 7 tepe üzerinde kurulu olduğu iddia edilmektedir.

Saint-Étienne Paris'in yaklaşık 520 km güney doğusunda bulunur. Lyon şehrininin güney-batısında olup doğusunda 50 km uzakta Vienne ve 150 km, uzakta Grenoble; güneyinde 70 km uzakta Puy-en-Velay ve batısında 140 km uzakta Clermont-Ferrand şehirleri bulunmaktadır.

Saint-Étienne şehri 1800 ile 1926 yılları arasında sanayileşme dolayısıyla büyük bir nüfu artışı gösterdi. 1929-da başlayan büyük dünya krizi dolayıyla şehrin nüfusu bir düşüşe geçti. Bu trend 1950li yıllarda değişti ve bu artış ancak 20 yıl sürdü. 20. yüzyılın son 25 yılında ve 21. yüzyıl başlarında Saint-Étienne çok büyük bir ekonomk kriz geçirip önemli sanayilerini kaybetti. 1960da belde sınırları içinde yaşayan sayısı 225.825 iken 1999 nüfus sayımına göre 180.210 idi ve 2010 tahminine göre ise 178.531 olmuştur.

Saint-Étienne'in şehirleşmiş metropoliten alanında ise nüfusun 450.000 olduğu tahmin edilmektedir. Saint-Etienne coğrafyacıların RÜLSE (Région urbaine de Lyon Saint-Étienne) adını verdikleri bölgede bulunmakta ve bu bölgeye Lyon, Saint-Étienne, Roanne, Villefranche-sür-Saône, Bourg-en-Bresse, Bourgoin-Jallıeu…kentleri ve cıvarları dahil edilmektedir.

Saint-Étienne'de yaşayanlar Fransızlar tarfaından "stephaois" olarak bilinirler çünkü "Étienne" ismi Yunancadaki Stephanos'dan çıkmıştır.

Saint-Étienne 14. yüzyıldan itibaren fabrika sistemine bağlı olmadan silah üretçisi olarak ün yapmıştı. O kadar ki 19.yüzyıl sonunda Fransız Devrimi sırasında şehrin ismi "Armeville" olarak değiştirilmiştir. Bu gelişme fabrikalaşan silah üretimi, özellikle ateşli küçük silahlar üretimi, özellikle devletin savunma endüstrisi "Manufactüre d'armes de Saint-Étienne (MAS)" olarak devam etmişti. 1940da bu üretim birimi 11.000 kişi istihdam etmekteydi.

Şehir 20. yüzyılın birinci yarısında çok hızlı sınai üretim yatırımları ile iktisadi gelişme göstermiştir. Buna başlıca neden Saint-Étienne'in merkez olduğu Loire bölgesinde zengin kömür yataklarının bulunmasıydı. Şehir sınırları içinde 900 kadar maden ocağı girişi bulunmaktaydı. Bu maden ocakları ücret maliyetlerini düşük tutmak çok büyük sayıda göçmen maden işçisi, özellikle Sicilyalı İtalyan, istihdam etmekteydi. Şehrin yüksek eğitim kurumlarından biri olan Saint-Étienne'de "Grand Ecole" olan "Madencilik Yüksek Okulu" maden mühendislerini özel olarak yetiştirmek için kurulmuştu.

Şehrin diğer üretim alanları bisiklet üretimi ve tekstil, özellikle dantel, şeritler ve kurdele, üretimi idi.

20. yüzyılın ikinci yarısında şehir tam aksi durunmla karşılaşmıştır. Bu dönemde Saint-Étienne şehri en önemli sanayilerinde bu sanayilerin istidamlarında büyük çöküş ve bir kriz geçirmiştir.
Sanayi alanında büyük kesinitiler ve üretim ve istihdamın büyük bünyesel değişmelerden geçmesi gereği açıkça ortaya çıkmıştır..

Saint-Étienne'in ünlü silah ve savunma endüstrisi fabrikası "Manufactüre d'armes de Saint-Étienne (MAS)" için devamlı sömürgelerin kaybedilmesi ve ordunun yeniden organize edilmesi ilei küçük ateşli silahlara talep azaldı. Şirket 1964de üretimini çeşitleştirmeye başladı ama talebin gittikçe azalması devam etti. 1981de Saint-Étienne MAS fabrikasında istihdam 2200 düşmüştü. 1971de Fransız devlet savunma