yanına getirilmesini söyler.İmelda notu hemen saklar ve odadan hemen ayrılır. Ronaldo Lida'ya kendi vatanına olan sevgi hislerini oğluna da geçirmesini ve oğlunu ana vatanını çok seven bir kişi olarak yetiştirmesini istediğini bildirir.("Dıgli ch'e sangue italiço" - "Söyle ona onun kanı İtalyandır").

Rolando Arrigo tarafından çağırılmıştır. Rolando Arrigo'nun "Ölüm Şövalyeleri" grubuna katıldığını bilmamektedir ve onun Milano'yu savunmakla görevli muhafızlar birliğine katılmış olduğunu sanmaktadır. Arrigo'dan Rolando eğer kendi ölürse karısına ve oğluna bakmasını ister.("Se al nuovo dì puğnando" - "Yarının savaşa giriştiğimiz zaman"). Rolando Arrigo'nun yanından ayrılırken Marcovaldo ortya çıkar ve Rolando'ya şerefiyle oynandığı için ikaz eder. Harp esiri habercinin elinden Lida'nın Arrigo'ya yazdığı gizli pusulayı almıştır. Bunu Rolando'ya verir. Rolando çok öfkelenerek intikam alacağına yemin eder.("Mi scoppa il çor" - "Kalbim sanki patlayacak.").

"Sahne 3: Kulede bir oda"

Arrigo tek başınadır. Lida, Arrigo'ya gönderdiği nota cevap almadığı için birden Arrigo'yu görmeye gelir. Arrigo ile Lıda birbirlerini sevdiklerini tekrarlarlar. Arrigo Lida'dan hiçbir not almadığını ona söyler. Tam bu sırada Rolando'nun odaya hemen girmek uaere olduğunu anlarlar. Lida hemen balkona çıkar. Odaya giren Rolando Arrigo'yu karşına çıkarak "Ölüm şövalyeleri"ne verdiği yeminden haberdar olduğunu bildirir. Rolando sonra balkonun kapısını açar ve orada Lida'yı görür. Lida buraya gelmeye kendinin karar verdiğini bildirir. Arrigo ve Ronaldo birbirleriyle sözle atışmaya başlarlar. Rolando kızgıyla odadan çıkar ama odanın kapısını dışarıdan kilitler. Hemen komuta ettiği askeri birliğin başına geçerek muharebe meydanına gitmek için ayrılır. Muharebeye gitmek isteyen Arrigo odanın kilitlenmiş olduğu için ancak balkondan seyretmek zorunda kalır. Ama balkondan atlayarak kendi birliğinin askerine katılır. Lida acılar içinde yalnız kalmıştır.

"Milano'da bir meydan"

Mılano ahalisi sokaklara dökülmüş ve zafer için bağırarak şarkılar söylemektedirler, İsmelda Lida'yı Arrigo'nun harp meyadanından sağsalım çıktığını görenler olduğuna inandırır. Lida onları sağsalım kalması için duaya başlar: "Ah se di Arrigo e Rolando" - "Ah! Arrigo ve Ronaldo'yu senin korumana bırakıyorum." Zafer kazanıldığı zaman söylenen bir ilahi duyulmaya başlanmıştır; şehir yetkileri gelerek zaferin kazanıldığını teyit ederler. Sonra da Barbarasçso'nun Arrigo tarafından öldürüldüğünü açıklarlar ve kiliseye girerler. Birdenbire "Ölüm Şövalyeleri" birliği'nden bir grup ölümcül yaralar almış ama hala yaşayan Arrigo'yu taşıyarak meydana getirirler. Ronaldo onun yanına gelir ve Arrigo Ronaldo'ya ölmekte olduğunu ve kendisi ile karısını hiçbir vakit onun şerefini lekelemediklerini yemin ederek söyler. Lida kocasına kendiniu af etmesi için ağlayarak yalvarır. Rolando'yu Marcovaldo’nun yalanlarının olanlara sebep olduğuna inandırır. Zafer alayı ile Milano'lu idareciler gözükür. İtalyan bayrağını göğsüne bastıran Arrigo "İtalya kurtarıldı" diye söylenirken son nefesini verir ve perde iner.




Not: "Cat:" Yayınlayan firmanın katalog numarasıdır.






Albizzi ailesi

Albizzi ya da Albizi ailesi, 1199 yılında resmi kayıtlara geçen İtalya’nın soylu ailelerinden biridir.
13. ve 14. yy.larda, aile Guelfolar’ın başı olarak Floransa Cumhuriyeti’nde önemli mevkiler elde etmiştir. Piero degli Albizzi, Guealfolar’ın şiddet yönetimi zamanından, sonucunda ölüme mahkûm edilmiş olduğu, tekstil çalışanlarının çıkardığı, 1378 yılında Haziran’dan Ağustos’un sonuna kadar devam eden ve Floransa’yı sarsan Ciompi Ayaklanmasına kadar büyük rol oynamıştır.

1382 yılında aile Diktatör Salvestro de’ Medici’nin düşürülmesi ile oligarşik bir koalisyon kurarak şehir yönetimini yeniden ele geçirir.

1393 yılında Maso degli Albizzi Gonfaloniere makamına seçilir ve Yün Loncası’nda (Arte della Lana) sahip olduğu önemli mevkii sayesinde 1417 yılındaki ölümüne kadar neredeyse Floransa Başkanı olarak kalır.

Albizziler sonraki iktidar mücadelelerini Medici’lere bırakmak zorunda kalmışlardır. 1433 yılında Floransa yönetimi Signoria seçiminde Rinaldo delgi Albizzi yönetimindeki Albizzi taraftarları daha ağır basmıştır ve ilk olarak diğer aday olan Cosmio de Medici önce tutuklanmış, sonra da başarısız olan bir suikast girişiminden sonra Urbino şehrine sürgüne gönderilmiştir. Fakat Cosmio de Medici bu karara itiraz etmiş ve aile bankasını da beraberinde taşıyarak Venedik’e sürgüne gitmiştir.

Albizzi’lerin adaletsiz vergi politikası ve papalığın müdahalesi sebebiyle Cosmio de Medici 1434 yılı başında Floransa’ya geri dönebilmiştir. Albizzi taraftarları da suikast girişimi veya ölüm cezası olmadan sürgün edilmişlerdir.

Albizzi’ler, Medici’lere boyun eğmek, iktidarı yeniden onlara bırakmak zorunda kalmışlardır. 1508’de Giovanni delgi Albizzi, Givera de Medici ile evlenmiş, böylece 1537 yılında Belediye Başkanı Alessandro de Medici’yi öldüren Lorenzo de' Medici’nin dayısı olmuştur.
Bu dönem içerisinde, 1411 yılında iki yeni komite oluşturulması dışında anayasada önemli değişiklikler olmamıştır. Bu yeni komite, savaş ve barış gibi konulara karar vermek için oluşturulmuştu. Maso degli Albizzi grubu yeni oluşturulan komitelere başkanlık etmiştir, fakat 1417 yılında Maso’nun ölümünden sonra başkanlık görevini Niccolò da Uzzano grubu devralmıştır. 1421 yılında Giovanni de Medici’nin Gonfaloniere della Giustizia’ya (adalet yasası) seçilmesi, zengin Medici ailesinin gücünün belirginleştiği anlamına gelmekteydi. Aynı yıl içerisinde Floransa Cumhuriyeti, Cenevizlilerden Livorno şehrini 100.000 Florin karşılığında satın aldıktan sonra deniz ticaretini kontrol etmek için yeni bir komite oluşturdu. Floransa, önceki savaşlarda 11.000.000 Florin harcamış olmasına rağmen, sonraları ticaretini geliştirerek giderek zenginleşti.

Filippo Maria Visconti, Lombardiya’nın büyük bir kısmına 1421 yılında hâkim oldu. Bu hâkimiyet Floransalıların kendi topraklarını tehdit niteliği taşımaktaydı. Giovanni de Medici barış yanlısı bir tavır sergilemesine rağmen Floransalılar Visconti’ye savaş ilan ettiler. Yapılan savaş Floransalılar açısından başarısızlıkla sonuçlandı ve Floransalılar birkaç kez yenilgiye uğratıldı. Sonuç olarak Floransa’nın ekonomisi sarsılarak bazı önemli büyük ticarethaneler iflas etti. Daha sonra Venediklilerin araya girmesiyle Visconti sonunda yenilgiye uğratılarak barış şartlarını kabul etmek zorunda kaldı (1427).
Devlet gelirlerinin yükselmesiyle eski sistem Cumhuriyet’in ihtiyaçlarını karşılayamaz hale geldi. 1336 yılında farklı devlet kredileri ulusal borçta (monte) birleştirildi. Buradan krediler ile büyük oranda harcama yapıldı. Bu durum alt sınıflar arasında memnuniyetsizliğe yol açtı. 1427 yılında da catasto (toprak kayıt sistemi) oluşturuldu. Herkesin gelirine göre kredi dağıtılarak yoksullara aşırı borç yüklenmesinin önüne geçilmek için önlemler alındı. Toprak kayıt sistemi (catasto) 1429 yılında ölen Giovanni de Medici tarafından hazırlanan ve onun popülaritesini arttıran bir sistemdi.

Floransa, Lucca şehrini fethetmeye çalışırken, Milano ile savaş içerisinde olan Venedik ile bir birlik oluşturdu (1432–1433). Savaş sırasındaki bu kötü yönetim aristokrat grubun lideri Rinaldo degli Albizzi ile halk grubunun lideri Cosimo de Medici (Giovanni’nin oğlu) arasında bir tartışmaya neden oldu. Rinaldo, Medici grubunu kırmak için Cosimo’yu sürgüne gönderme kararı aldı. Albizzi’ler, otoritelerini güçlendirmek için capitano del popolo’nun (halk kaptanı) yetkilerini kendi üzerine çekmeye çalıştıysa da Medici’ler halk arasında daha fazla destek gördü. Rinaldo’nun hükümet darbesi yapma planı kendi grubu içerisinde destek görmedi. Rinaldo’nun tüm bu çabalarına rağmen Medici ailesi 1434 yılında Signoria’ya (senyörlük yönetimi) seçildi. Böylece hâkimiyetin yarısı Medici’lerin eline geçti. Rinaldo 800 silahlı taraftarını topladığında; Rinaldo ve diğer grup liderleri, devlete karşı komplo düzenledikleri iddiasına cevap vermek için mahkemeye çağrıldılar. İhtilal, o zamanlar Floransa’da bulunan Papaz IV. Eugen’nin araya girmesiyle önlendi.

Parlamento toplanarak seçilen iktidar, Cosimo de Medici’nin geri dönmesine ve Eugen’lerin Rinaldo degli Albizzi, Rodolfo Peruzzi, Niccolò Barbadori ve diğer liderleri korumalarına rağmen bu kişilerin sürgüne gönderilmesine karar verdi. 6 Ekim 1434 yılında Cosimo Floransa’ya geri döndü. Sonraki üç yüz yıl boyunca bu şehrin tarihini Medici ailesi belirlemiştir. Cosimo, Floransa Cumhuriyeti’ne hâkim oldu. Kendisine karşı gelen herkesi sürgüne yolladı. Belediye meclislerini tayin ederek yasal düzenlemelere uygun davrandı. 1437 yılında Floransa ve Venedik Visconti ile tekrar savaşa girdi. Visconti’nin komutanı Niccolò Piccinino Toskana bölgesinde 1440 yılında yaptığı Anghiari Savaşı’nda Floransalıları göç etmeye zorladı. Böylece Floransalılar savaştan yenik ayrıldılar ve sonraki yıllarda barış sağlandı.

Kötüye kullanılan toprak kayıt sistemi (catasto) ortadan kaldırıldı. Genellikle Medici destekçilerinden oluşan yoksulları rahatlatmak için ilerici bir gelir vergisi (decima scala) hazırlandı. Fakat vergiler çok yüksek olduğundan halk Cosimo’ya karşı baskı yapmaya başladı. Cosimo, Milano Dükü olan Francesco Sforza’ya yardım ettikten sonra kendi hâkimiyetini güçlendirdi (1450). Venedik’e karşı yapılan savaşta tarafsızlığını korudu (1452–1454). Cosimo yaşamının son yıllarında kibirli ve hırslı birisi olan Gonfaloniere Luca Pitti, Podestà ve Capitano’nun görevlerini sınırlandırarak birçok değişiklik yaptı. Cosimo bu duruma karşı çıktıysa da sonradan kabul etmek zorunda kaldı.

Cosimo 1464 yılında öldüğünde yerini -muhalefetten birisi değil de- çok zayıf ve gut hastalığı olan oğlu almıştır. Anti–Medici Grubu’nun önderleri Luca Pitti'nin evi bir tepe üzerinde yer aldığından bu gruba, Del Poggio; Medici Grubu’nun lideri Piero'nun evi şehrin aşağısında yer aldığından bu gruba da Del Piano denilmekteydi. Diğer muhalefet liderleri Dietisalvi Neroni ve Agnolo Acciaiuoli'ydi. Piero’ya karşı farklı farklı komplol