e MS 106 yılları arasında Edomi bölgesinde bulunan devlet. Başkenti Petra'dır. Arami dili ve alfabesi kullandılar. Helenistik yapıdan büyük oranda etkilenen devlet Roma İmparatorluğu işgalleri sırasında Selevkoslarla birlikte mücadele halindedir. Ancak bu dönemden sonra zayıflamaya başlayan devlet Roma'nın kontrolüne girerek 106 yılında yıkılmıştır.





Baharlı oymağı

Baharlı oymağı (Azerice: "Bahārlū ūymāq"), Karakoyunlu hanedanlığı boy birliğine katılmış olan bir oymaktır. Bu oymağın, büyük olasılıkla 1408 yılında Kara Yusuf tarafından Hamedan fethinin ardından, Karakoyunlu boy birliğine katıldığı anlaşılmaktadır.

Vladimir Feodoroviç Minorsky, Barānī (veya "Bārānlū") diğer bir adının Bahārlū olduğu ve Īvā boyundan ayrılmış, Karakoyunlu hanedanlığında egemen olan bir oymakdır. J. Malcolm göre, başlangıçta ""Timur tarafından Suriye'den Fars'a getirilmiş"" aslen Šāmlū'ların bir koludur.

Agdam Rayonunda 133 m. rakımda Baharlı ve Zangilan Rayonunda 346 m. rakımda Baharlı adında yerleşim yerleri vardır.

Günümüz Ermenistan'da Syunikʼ (eski adı "Zengezur") eyaletinde 1669 m. rakımda Baharlu adında bir köy vardır.

Günümüz İran'da Fars eyaleti yanında, Azerbaycan, Kerman ve eski Horasan eyaletlerinde yerleşiktirler.

Güneydoğu Anadolu Bölgesinde Diyarbakır ilinde, Bismil ilçesine bağlı 703 m. rakımda Baharlı adında bir köy vardır.




Türkiye Arapları

Türkiye Arapları (Arapça: العرب في تركيا), Türkiye'de yaşayan Arap kökenli vatandaşlardır.

Türkiye'de 3. büyük nüfusu Araplar oluşturuyor. Türkiye nüfuslarına bakıldığında Alevi nüfusu ile birlikte 2.6 milyon olduğu görülüyor. Türkiye'deki Arapların çok büyük bir kısmı Sünni Müslümandır. Hatay, Adana, Mersin gibi illerde yaşayan Arapların büyük bir kısmı Nusayri Alevisidir ama bu illerde Sünni Araplar da yaşamaktadır. Ayrıca Hatay'da bir Hristiyan Arap mahallesi ve Antakya merkezde de birkaç yüz Hristiyan Arap bulunmaktadır. Türkiye'de Araplar daha çok Batman, Bitlis, Mardin, Şanlıurfa, Gaziantep, Hatay, Adana, Mersin, Muş, Siirt ve Şırnak gibi illerin merkez ve köylerinde yaşamaktadırlar.

Türkiyedeki Araplar, iki tip Arapça ağızında konuşurlar. Hatay ve Çukurova'da yaşayanlar "Levant Arapçası", Güneydoğu Anadolu'da yaşayanlar ise "Kuzey Mezopotamya Arapçası" konuşurlar.

Birçok değişikliğe uğramış Araplar dil olarak da fazla değişikliğe uğramışsa da gerçek Arapça bil hassa Kur'an-ı Kerim Arapçasına benzerlik gösteren ve pek uzaklaşmamış bir Arapça konuşmaktadırlar.

Diğer bir bilgi olarak Mardin Arapları asıl Mardin şehir yapısını oluşturan ve kuran topluluktur. Mardin'deki Araplar soyadlarından çok "beyt" (ev, aile) sistemiyle tanınmaktadırlar. Bir kimse birini tanımak için ""Beyt mın ınte?"" (Hangi ailedensin?) sorusunu yöneltir ve verdiği cevap ile (örnek: ""Beyt Beze ene."" [Çuha ailesinde yer alırım.]) o kişinin kimin oğlu veya günümüz şartıyla torunu olduğunu tanıyabilir.

 




Karşıyaka SK teknik direktörleri listesi

Karşıyaka Spor Kulübü 1912'de kurulmasina rağmen tüm teknik direktörler bilinmemektedir. Zamanla bu liste tamamlanacaktir. 
Aşağıda, Karşıyaka'nın 1960'dan bugüne Karşıyaka Spor Kulübü teknik direktörlerinin listesi bulunur.

Kulüp, 1960'dan beri birçok teknik direktör değiştirdi ve ağırlıklı olarak yerli teknik direktörlerle çalişmiştir.

"Bilgiler 12 Mayıs 2011 itibarıyla doğrudur."





Arvad

Arvad, Ervad (Arapça: أرواد) ya da Arado (Yunanca: Άραδο), Arados (Yunanca: Άραδος), Arpad, Arfad, takma ad olarak Pieria'daki Antakya (Yunanca: Αντιόχεια της Πιερίας) bazen Ruad Adası olarak da kullanılır, Akdeniz'de 0,20 kilometrekare yüzölçümüne sahip, Suriye'nin Tartus İlçesi ve Tartus İli'ne bağlı, Arvad Adası üzerinde bulunan şehir. Suriye'de yerleşim olan tek adadır. Şehir, adanın tamamını kaplar. Şehir ve ada, Suriye'nin en büyük liman kenti Tartus'un sadece 3 km (1,9 mil) batısındadır. Arvad, bugün tamamiyle, balıkçılıkla geçinen bir şehirdir.

Adaya, ilk yerleşim MÖ 2000'lerin başında, Fenikeliler tarafından gerçekleştirilmiştir. Fenike kontrolü altında ada, "Arvad" veya "Jazirat" (Kelime anlamı "ada") adı altında bağımsız bir krallık olmuştur. Fenike kontrolünde adanın ismi, "της Πιερίας (Aynook)" olmuştur. Yunanca'da ise ada en sık "Arados" ismiyle kullanılır. Şehir, bazı eski antik kaynaklarda ise "Arpad" ve "Arphad" adıyla geçmektedir. Şehir, Selevkos İmparatoru Antiochus I. Soter tarafından "Antiochia in Pieria" olarak tekrar isimlendirilmiştir. Ada, bu çağlarda, Orontes (Asi) Vadisi ve Nehri boyunca yapılan ticari faaliyetler için önemli bir üs halindeydi.

Trablusşam'ın, 50 km (30 mil) kuzeyinde bulunur. Şehrin bulunduğu, Arvad Adası, boylamasına 800 metre, enlemesine ise 500 metredir. Adanın batı kısmı doğal ağır ve yüksek duvarlarla kaplıdır, doğusunda ise bu duvarlar alçak ve neredeyse yok denilecek kadar az olduğu için ayrıca anakaraya bakmasından dolayı, şehrin yapay liman bulunur. Arvad, günümüzde ve tarihte, tıpkı Suriye ve Doğu Akdeniz'deki Fenike kolonileri ve şehirleri gibi önemli bir ticaret merkezi ve şehriydi. Arvad, bağımsız olduğunda ve Fenike'ye bağlı olduğunda, her zaman güçlü bir donanmaya sahipti. Bu donanma, antik Mısır ve Asur yazıtlarında anlatılmıştır. Bu, Arvad'ın Asi Nehri'nin Lübnan'ın güneyindeki ağzından, o günkü Lübnan bölgesinin kuzey sınırlarına kadar olan bölgedeki, Kuzey Fenike Şehir'leri üstünde bir çeşit egemenlik, hakimiyet ve üstünlük kurduğunuda gösterir. Aynı, Sayda (Sidon)'un o zamanlarda, Güney Fenike Şehir'leri üzerinde yaptığı gibi. Arvad o zamanda bağımsız olmadan önce de, yerel bir hanedana, kendine özgü bir madeni para birimine sahip olduğu bilinmektedir. Ve yapılan tarihsel araştırmalar sonucunda, Arvad ve Arvad Adası, Fenike'den ayrıldığı zamanki, Arvad Kralları'nın isimlerini ortaya çıkarmıştır.

"Tekvin (Oluşum) ()" ve "Hezekiel (Ezekiel)" kitaplarında, halkın denizci, balıkçı ve Sur servisinde asker olarak çalıştıkları yazılmıştır. Şehir bağımsız olduğu zamanlarda, anakaradaki Marathos (Amrit) ve Simyra gibi şehirleri yetkisi altına almıştır ayrıca güneyden birçok farklı devletinde yetkisi altına girmiştir. En erken Fenikeliler ve bağımsızlıktan sonra "Tel El-Amarna Yazıtları" 'na göre, MÖ 17. yüzyılda, Mezopotamya ve Orta Doğu'ya hükmeden Amoriler'in kontrolüne girmiştir.
Mısır firavunu III. Thutmose, MÖ 1472'de Suriye seferi sırasında şehri kontrol altına almıştır. Ablukadan kurtulan şehir, MÖ 13. yüzyıl'ın ilk yarısında ise II. Ramses'in Suriye seferlerinde tekrar Mısır'a bağlanmıştır. Daha sonra MÖ 12 ve 11. yüzyıllarda anakaradaki önemli şehirlerle beraber Asya ve Asya Adaları'ndan gelen yağmacılar tarafından ele geçirilmiştir. Ancak halk kısa süre sonra yağmacılardan kurtulmuştur. Şehrin deniz ve deniz ticareti konusundaki önemi Asur krallarının yazıtlarında da anlatılmaktadır. Yazıtlarda, I. Tiglath-Pileser MÖ. 1020 civarlarında, ""Arvad gemilerini kullandım!.."" diyerek övünmüştür. Başka bir Asur kralı II. Aşurnasirpal ise MÖ 876 civarlarında Arvad'ı haraca bağlamıştır , ancak Arvad halkı ayaklanmıştır ve o zamanın "Aram Şam Krallığı" kralı "Hadadezer" ile ortak olmuştur, daha sonra ise o bölgede toprak sahibi 12 kral bir antlaşma yaparak yaklaşık 80,000 kişilik bir ordu kurmuşlardır. Yeni Asur kralı "II. Şalmaneser" 'in yaklaşık 200,000 kişilik ordusunu MÖ 854 civarlarında "Qarqar Savaşı" 'nda yenmişlerdir. Bu savaş öncesi isyanı çıkaran Arvad, savaşa "Kral Mattan Baal" öncerliğindeki 300 (civarında) kişilik ordusuyla katılmıştır.

Abd-ilihit, MÖ. 701 civârında, III. Tiglat-Pileser ve Sanherib'den sonra kral olmak istemiştir ve rüşvet teklif etmiştir, böylece kral olmayı başarmıştır. MÖ 664 civarında, Asurbanipal, kendi kralı Yakinlu'yu, kraliyet haremine katılması için kızlarında birini vermek mecburiyetinde bırakmıştır. Persler'in kontrolü altında, Arvad, Trablusşam merkezli, ve Trablusşamda halka açık bir meclis ile birlikte, Sayda ve Sur ile birleştirilmiş ve dörtlü bir konfedersayon oluşturulmuştur. Büyük İskender MÖ 332'de Suriye'ye akınlar düzenlerken, Arvad Adası ve şehri, İskender'e Sur'u alması için kara ve deniz yardımı gönderen, zamanın Arvad kralı ""Strato"" yüzünden savaşmadan teslim olmuş ve Makedonya (İskender) İmparatorluğu topraklarına bağlanmıştır. Daha sonra ise Suriye ve Arvad, Selevkos İmparatorluğu topraklarına katılmıştır. Bu bize, Selevkos Suriye krallarının bölgeye rahat bir şekilde yayıldığını ve bölgede politik görüşlerde ayrılıkları olan mülteci grupların oluşacağını (ki oluşmuştur) gösterir. Bu bilgiler, MÖ 138 civarlarına ve Roma İmparatorluğu'na ait, Doğu'daki şehir yöneticileri ve şehirler ile bağlantı ve konuşmalar sırasında, Doğu'dakilerin, Orta Doğu Yahudilerini sevdiklerini ve onlara iyilik yapmak istedikleri anlatılırken belirtilmiştir. Arvad, Selevkoslardan sonra Roma Cumhuriyeti (MÖ 200), sonra Büyük Roma İmparatorluğu'na (MÖ 141) ve daha sonra Doğu Roma İmparatorluğu'na (Bizans) (MS 330) bağlanmıştır. Batı'daki ve daha doğudaki Romalıların, Musevi ve Yahudilere iyilik yapmak istediklerini anlatmaya başladıkları sıralarda, Roma, Orta Doğu'ya yeni girmişti ve Suriye, Orta Doğu ile çevresindeki çeşitli meselelere müdahele etmeye başlamasından hemen sonraydı ve bu konuşmalara göre Arvad o zaman oldukça büyük bir önem sahipti, hem stratejik, hem askeri hem de ticari açıdan...

Arvad, Haçlı Seferleri boyunca, haçlılar tarafından bir köprü veya dinlenme noktası olarak kullanılmıştır. Hıristiyanlığın Kutsal Topraklar'da kaybettiği son toprak parçası olarak bilinmektedir.

Haçlılar, 1291'de anakaranın ve toprak kaybeden Kudüs Krallığı'nın kontrolünü kaybettiler ve Kıbrıs'a çekildiler. 1300lerin sonlarında, Haçlılar, Moğol lider Mahmud Gazan ile askeri operasyonları düzenlediler ve yaklaşık 600 askerle bir girişimde bulundular, 300 asker, "Kıbrıslı III. Hugh"'un oğlu Sur Prensi Amalric yönetiminde, ve 300 civarında da Tapınak ve Malta Şövalyeleri'nin yardımıyla düzenlenen operasyonda, Arvad alındı ve Haçlılara kamp ve köprü olarak kullanıldı. Ardından haçlılar, Moğollar'ın onlara göndereceği yardımcı birlikleri beklerken, onlar Tartus'u (To