ünü olarak kutlanacaktır. Moskova’ya geri çağırılır. Muharebeden sonra Mart ayında Brest Litovsk Antlaşması imzalanır. Nisan 1918’de Sovnarkom’daki görevinden alınır, parti üyeliğini kaybeder ve korkaklık suçlamasıyla askeri mahkemeye çıkartılır. Mahkeme resmi bir askeri eğitim görmediği ve subay olmadığı gerekçesiyle dibenko’yu suçlu bulmayacaktır. Brest Litovsk Antlaşmasına karşı çıkan ve bahriyelileri buna karşı örgütleyen Dibenko tutuklanır. Ancak kızgın bahriyelilerin tehditleri ve eşi Aleksandra Kollontay’ın çabaları sonucu serbest bırakılacaktır.

Brest Litovsk Antlaşmasının imzalanmasından sonra Bolşeviklerle Ekim Devriminiden sonra ittifak içinde olan Sol SR’lar hükümetten çekilir. Nisan 1918’de artık Sovnarkom üyesi olmayan Dibenko ve Kollontay Samara’ya geçer. Samara bu dönemde Bolşevikler karşıtlarının merkezi konumundadır. Özellikle Kurucu Meclisin kapatılmasından sonra SR’lar bölgeye gelmeye başlar. Dibenko bu dönemde Lenin’i Alman ajanı olmakla suçlayan yazılar yazacaktır. Buna rağmen Dibenko 15 Mayıs 1918 günü Moskova’ya döner. Yargılandığı mahkemede bir daha siyasete bulaşmaması kaydıyla affedilir. Dibenko Moskova’dan ayrılır ve Baltık Donanması bahriyelilerinden olabildiğince uzakta yarbay rütbesiyle Rusya-Ukrayna sınırındaki bir birliğe Lenin tarafından atanır. Ukrayna Alman Ordusu işgali altında olduğu için bölgede durum çok karışıktır.

İç savaşın yoğunlaştığı 1918 yılı kış aylarında Dibenko’ya bağlı birlikler Rusya – Ukrayna sınırındaki Harkov yakınlarda bazı köyleri ele geçirir. Buradaki yerel kuvvetlerle, anarşistlerce ve Sol SR’larla ittifak yapmak istese de bu güçler Ukrayna’nın bağımsızlığını istediği için ortak hareket edilemez. 1919 yılının başında Dibenko generalliğe terfi edilir ve Ukrayna’ya ilerleyen Kızılordu kuvvetlerinin komutanlığına getirilir. Komutası altında 10 bin asker ve anarşist lider Nestor Mahno’ya ait birlikler bulunuyordu. Bolşevikler etnik Ukraynalı Dibenko sayesinde Kızılordunun Ukrayna’yı işgal ettiği suçlamalarını bertaraf etmeyi düşünürler. 1919 Baharında Dibenko Ukrayna’da Bolşevik karşıtı tüm kuvvetleri yenmiş durumdadır. 
Nisan 1919’da Dibenko üstlerinden gelen emirleri dinlemeyerek kuvvetlerini doğu Ukrayna’daki Donbas bölgesine kaydırmaktansa Kırım’ı ele geçirir. Dibenko’nun verilen emri yerine getirmemesi sonucu Beyaz Ordu birlikleri Donbas’ı ala cak ve sonrasında da Ağustos – Aralık 1919 arasında da tüm Ukrayna’yı fethecektir. Dibenko “Kırım Sovyeti Ordusu” adı altında oluşturduğu 9 bin kişilik silahlı kuvvetiyle Ukrayna Cephesinden ayrılır. Burada Kırım Sovyet Sosyalist Cumhuriyetini ilan eden Dibenko, Lenin’in kardeşi Dmitry Ulyanov’u başbakan olması için çağırırı. Kollontay da ona katılır. Kendisi de Donanma ve Savaş Bakanlığını görevini alır. Dibenko’nun Kırım’da kurduğu düzen "Dibenkizm" olarak adlandırılır. Dibenkizm; anarşi, tiranlık ve haydutluk ile eşanlamlı olarak kullanılır. Kızılordu komutanı Leon Troçki tüm Kırım Ordusunun "Dibenkizme" bulaştığını söyleyecek ve bu birliklere yardımı kesecektir. Dibenko bölgedeki iktidarı sırasında etnik azınlıklara karşı saldırılarda bulunacaktır. Kırım Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti uzun ömürlü olmaz. Bölge Beyaz Ordu komutanı Anton Denikin tarafından işgal edilir. Ordusunu kaybeden Dibenko Ukrayna’ya kaçar. Bazı askerleri anarşist lider Nestor Mahno’ya katılacak, bazıları da bölgede cephe gerisinde partizanlık yapacaktır. 1919 Eylül ayında yeniden Moskova’dadır. Kızılordu Akademisine girer. Bir ay eğitim gördükten sonra Tsaritsyn’e yaklaşan Beyaz Ordu’ya karşı cepheye gönderilir. Mart 1920’de Kafakasya Süvari Birliğine atanır. Ancak muharebelerde başarısız olacak ve Moskova’ya geri çağrılacaktır.

Mart 1921’de Mihail Tuhaçevski komutasındaki birliklerle Kronstadt Ayaklanmasının bastırılmasında yer alır. Ayrıca bu dönemde çıkan Tambov Ayaklanmasının bastırılmasında da görev yapar. Başarılarından dolayı Kızıl Bayrak Nişanı ile üç kez ödüllendirilir. Dibenko devrim öncesinde ve sırasında yaşadıklarına dair çok sayıda eser yazar. Kitaplarındaki yüksek kalite onun gibi eğitim seviyesi düşük birisinin gerçek yazar olmadığına dair şüphelere yol açmıştır. 1922 yılında Genelkurmay Askeri Akademisini bitirir. Bu dönemde Kollontay ile ayrılacaklardır. Dibenko ayrılık yüzünden intihara kalkışır, Kollontay ise ondan uzaklaşabilmek için yurtdışı elçilik görevi talep ederek ülke dışına çıkar. Dibenko, Kollontay’dan sonra iki kez daha evlenecektir. Dibenko Akademiden mezun olduktan sonra yeniden komutanlık görevi alır ve partiye yeniden kabul edilir. 1925 – 1928 yılları arasında Kızılordu Genelkurmay Başkanlığı Topçu ve İstihkam Komutanlığında görev alır. 1928 yılından sonra Orta Asya’da görevlendirilir. Burada sınır birliklerine komuta eder. 1930 yılında görevli olarak diğer subaylarla beraber Almanya’ya gönderilir.

1933 yılında Dibenko Volga Garnizon komutanlığına atanır. Bu dönemde yardımcısı Kutyakov tarafından kuralsızlık, alkol bağımlılığı ve başarısızlıkla itham edilse de herhangi bir kovuşturmaya uğramayacaktır. Dibenko NKVD tarafından yapılan tasfiye hareketlerinde yeralacaktır. Bu dönemde terfi alan Dibenko, Iona Yakir’in tasfiye edilmesinden sonra Leningrad Garnizon komutanlığına atanır. 1938 yılında ordudaki tasfiye sırasında hakimlik yapar.

Dibenko 1938 yılında partiden tasfiye edilir. Leningrad Garnizon komutanlığından alınarak Orman Sanayi Halk Komiserliği yardımcılığına getirilir. Atanmasındna 5 gün sonra yolsuzluk, ahlaksız davranış, görevleinde başarısızlık ve ABD lehine ajanlık suçlamalarıyla tutuklanır. Dibenko, ajanlık suçlamasını reddetse de diğer suçlamaları kabul edecektir. Stalin döneminde Kızılordu komuta kademesi içinde yapılan tasfiyeler kapsamında idam cezasına çarptırılır ve kurşuna dizilir. 1956 yılında itibarı iade edilecektir.





Aytuğ Ülgen

Aytuğ Ülgen (d. 31 Mayıs 1980, Ankara) Türk müzikolog, orkestra şefi.

1990 yılında Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Piyano Ana Sanat Dalı’na kabul edilmiştir. İngiltere University of Bristol’da sanat yönetimi çalışmış, İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi Sinema-Televizyon Bölümü’nün ardından 2004 yılında Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Müzikoloji Bölümü’nden mezun olmuştur. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde Taner Timur, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Deontoloji, Tıp Etiği ve Tarihi Anabilim Dalı’nda Erdem Aydın’ın derslerini takip etmiş, İlhan Baran ile 20. Yüzyıl müziği ve modal armoni, Ertuğrul Bayraktar ile etnomüzikoloji, İsmet Birkan ile Sanat Felsefesi, Günay Günaydın ile divan müziği ve Osmanlıca, Butch Morris ile doğaçlama şeflik çalışmıştır.

Sivil havacılıktan göstergebilime, antropolojiden tıbba kadar geniş bir yelpazeye yayılan ilgi alanları ile birçok alanda çalışma ve etkinlikleri bulunan Ülgen, 1999 yılından itibaren çeşitli araştırma ekiplerine katılmış, yurt içi ve yurt dışında makale, yazı ve çevirileri yayınlanmış, radyo ve televizyon programına davet edilmiştir. İstanbul Bilgi Üniversitesi yayınlarından çıkan “Parşömen” dergisinin kuruluş çalışmalarında yer alan Ülgen, 1999-2001 yılları arasında Hacettepe Üniversitesi Müzikoloji Bölümü yayın organı olan “..Ve Müzik” dergisi yayın kurulu üyeliğinde bulunmuştur. 1997’den bu yana çok sayıda film, belgesel, reklam ve tiyatro müziği bestelemiş, çeşitli ulusal ve uluslararası projelerde sanat yönetmenliği, yönetmen yardımcılığı ve koordinatörlük gibi görevler üstlenmiştir. 20. yüzyıl müziği alanındaki çalışma ve performansları ile çeşitli ödüller almıştır. 2005 yılında Liverpool Governörlüğü tarafından İngiltere’ye davet edilerek 13 konser ve dört atölye çalışmasından oluşan bir turne yapmış, Uluslararası Liverpool Festivali’nin kapanış konserini Liverpool Philharmonic Hall'da gerçekleştirmiştir. Latince, Osmanlıca, İngilizce ve Rusça ve Japonca’dan yaptığı çeviriler arasında; 200 yıldan bu yana kontrpuan eğitiminin temel kaynaklarından biri olan Johann Joseph Fux’un “Gradus Ad Parnassum”, 16. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar yazılan ve tarihimizde müziğe bakışın evrimine ışık tutan Osmanlı müzik teorisi eserleri olan edvarların “Mûsikî” başlıklı bölümleri, Richard Osborne’un “Karajan ile Sohbetler” ve İlya Musin’in “Şeflik Jestlerinin Dili” adlı kitapları ile Edo devri ozanları Masaoka Shiki ve Koyabashi İssa'nın haikularından yaptığı Japonca çeviriler bulunmaktadır.

Başta Türkiye olmak üzere Rusya, İngiltere, Amerika, Macaristan, Japonya, Avustralya, Singapur, Kore, KKTC gibi ülkelerde konserler yönetmiş, konferans ve atölye çalışmaları düzenlemiştir.

Kuruluş çalışmaları sırasında davet edildiği Başkent Üniversitesi Konservatuvarı’nda araştırma görevlisi olarak sürdürdüğü çalışmaları, “İcrada Yorumu Doğuran Teorik Etkenler ve Bir Müzikal Performansın Yapay Zeka Merkezli Yapısal Analizi” başlıklı yüksek lisans tezi sırasında sonlandırmıştır. Radyo Başkent ve TRT Radyoları’nda yayınlanan çeşitli programların yapımcı, uzman danışmanlığı ve sunuculuğu görevlerini yerine getiren Aytuğ Ülgen; besteci Sami Hatipoğlu ile armoni ve kontrpuan, Burak Tüzün ile orkestra şefliği ve piyanist Mehmet Okonşar ile piyano çalışmıştır. Çaykovski Moskova Devlet Konservatuvarı Opera ve Senfoni Şefliği Bölümü’nde Rusya Devlet Sanatçısı Prof. Leonid Nikolaev ile başladığı yüksek ihtisas çalışmalarına, 2009 yılı Temmuz ayında Nikolaev’in beklenmedik ölümü nedeniyle Devlet Sanatçısı Prof. Vladimir Ponkin ile devam etmiş, Rus Devlet Sanatçısı Besteci Prof. Yuri Butsko ile orkestrasyon, analiz ve partitür okuma çalışarak mezun olmuştur. Halen aynı okulda Prof. Margarita Karatıgina ile müzikolojik doktora çalışmalarını sürdürmektedir. Teorik olarak hücre ölümünü geciktirerek yaşlanma etkileri ve beyin işlevlerinin dejenerasyonunu yavaşlatan nöromüzikoloji projesi Viyana Üniversitesi ve Avusturya Yapay Zeka Araştırmaları Enstitüsü’nce desteklenmeye değer bulunarak araştırma programına alınmış, TTI-ESCOM ve Neuraps konsorsiyumu tarafından "21. Yüzyıl Bilim Hazineleri" kapsamında yayınlanarak literatüre girmiştir. Aynı proje 2016'dan itibaren Elon Musk'ın