kuru bulunur. Duvara yakın kıyılarda oturma ve yatma sekileri yapılır. Yaşlılar ("tegganret") köşelere otururken yaşça küçük genç ve çocuklar duvarın merkezine doğru sıralanırdı.

Köyün erkeklerinin erkek çocuklarıyla birlikte kaldıkları qasgiler aynı zamanda okul görevi de görürlerdi. Yupik ve Çupiklerin çetin coğrafyada hayatta kalma teknik ve bilgilerinin genç kuşaklara öğretilmesinde yüzyıllardır tek kurum Qasgilerdi. İyi bir avcı ya da balıkçı nasıl olunur, hangi hayvanlar hangi mevsimde nerede bulunur ve avlanır, neler yenir, nelerden sakınılır gibi yaşam için gerekli bilgi ve deneyimlerin paylaşıldığı yerlerdi. Evlilikte yapılması gerekenlerden tutun yapılmaması gereken şamanistik tabulara kadar hemen hemen her şeyin konuşulduğu Qasgiler, geleneksel hikâyelerin sıkça anlatıldığı mekânlardı. Bu masal ve hikâyeler ("qulirat qanemcit-llu") daha çok efsanelere ya da avcılık serüvenlerine dayanıyordu.

Ağaç oyma malzemeleri de Qasgide bulunurdu. Erkeklerin eşya, süs ya da başka amaçlı oymaları yapabilmesi için süre yeterliydi. Yatak ya da yorgan gibi yaygı ve örtüler bulunmaz, herkes kendi parkasıyla dururdu.

Qasgide bulunan araçlar ("qasgim aklui") içinde su kovası ("merʼun") ve suyun içilmesi için kepçe ("qalun") erkeklerin ortak kullanımındadır. Dört parçadan oluşan ateş yakma takımı ("kenngessuutet"), taban olarak yarı delik tahta parçası, deliğe sokulan iki karış boyunda bir çubuk ve çubuğa birkaç dolamayla sarılan bir ip ve çubuğun üst ucuna takılıp ağızda tutulan yarı delik parçadan oluşur. Tabandaki tahtanın tutuşması için ip çubuğa gergince sürtülerek dönmesi sağlanır. İçinde balık ya da balina yağı yakılan taştan lamba kabı ("kenurraq") ve onun ağaçtan ayaklığı, qasginin aydınlatılması için yeterliydi. Bakımı erkeklerce yapılan lambalar yalnızca qasgilerde olur, kadınların da kaldığı normal evlerde ("ena" sg "enet" pl) lamba kullanılmazdı. Bunların dışında, davetsiz konuklar için de bir balta ("ciklaq") silah olarak bekletilirdi.

Kadınlar yalnızca eş ve çocuklarına yemek getirmek için uğrarlardı. Qasginin oyuncak ya da süs olarak da kullanılan küçük bir modeli ise qasgiruaq adını alır.

Davul gibi dans malzemeleri de Qasgide muhafaza edilirdi. Karın zarından yapıldığı için davullar dansa kadar ateşten etkilenmeyecekleri bir yerde tutulurdu. "Nakaciuq" denen bayram burada yapılırdı.

Uqiquq (İng. "seal party") : İlkbaharda avcı adamın mevsimin ilk sakallı fokunu ("Erignathus barbatus") tutduğunda, avcının karısı ya da annesi ya da ailesinden herhangi bir kadın yakını yalnızca kadınların katıldığı bir şölen ("uqiquq") düzenler ve avı parçalayarak aileden olmayan yabancılara dağıtır. Kadınlar ailedeki her erkeğin ilk avını paylaştırdığı için ilkbaharda bu şölenler birkaç kere tekrar eder. Yüzlerce dolar edecek olan eti aile dışındakilere paylaştırma geleneği günümüzde de canlılığını korumaktadır. İnyupiklerdeki "Nalukataq" bayramını hatırlatan bu geleneğin Yupiklerin sosyalleşmesinde ve yardımlaşmasında ("ikayurtaagutleq") önemli bir rolü vardır. Fok yağının taşınmasında Uqisaqsuun denilen kanca kullanılır.

Nakaciuq / Nakaciuryaraq (İng. "Bladder Festival, Bladder Feast" "mesane bayramı") : Adı, köken olarak "nakacuk" (mesane = bladder) kelimesinden gelir. Avlanan fokların ruhlarının yatışması ve sağlanan et ve yağ için şükran duygularının ortaya konması için her av sezonunda bir kez yapılırdı. Genelde kış gün dönümünde (20 - 23 Aralık) yapılır. Şamanizm inancına göre öldürülen fokların ruhları mesanede yaşamaktadır. Av mevisiminde öldürülen bütün fokların mesaneleri toplanarak kurutulur. Kurutulmuş fok mesaneleri şişirilir ve ottan örülme beyaz bir sepet içinde tutulur. Mesanede korunan fokun ruhu, kapalı kaldıkçe hem insanlara zarar veremez hem de yapılan törende ruhu yatışır ve gelecek av sezonunda bir aksilik çıkmaz. Dansın hızlı hareketleri sepetteki şişirilmiş mesanelerin titreşimlerle kıpırdamasını sağlar. Köy odasında ("Qasgiq") beş gün (bazı kabilelerde altı gün) süren törenler yapılır. Son gün (beşinci gün) denize gidilerek ve buzlar içinde bir fok deliğinden içeri atılır. Fok ruhlarının seneye tekrar fok olarak gelmesi sağlanır. Eskiden sonu cinsel aktivite ile biten bu bayram yıllar önce terkedilmiştir ve bugün yeniden keşfedilerek daha çok dans yönüyle folklorik değer taşımaktadır.

Elriq ("Festival of the Dead") : Daha çok Nelson Adasında beş-on yılda bir yapılır. Ölüler alemiyle canlıların aleminin buluşma noktası bayramın yapıldığı yerdir ve ölenlerin ruhları burada periyodik olarak olarak yatıştırılır. Yukon Irmağında ise yılda iki kez, ilki Nakaciuq'tan sonra, diğeri ilkbaharda balık avı başlamadan önce yapılır. Törende çok yavaş çalınan davullar eşliğinde yapılan dansta "ağlamak" ("qia-") fiilinden köken alan ve Qiatait denilen acıklı şarkılar söylenir.
Petugtaq ("Gift festival") : Bir köyden erkek ve kadınlar arasında hediyeleşme bayramıdır. kışın yapılır.

Kevgiq ("Messenger Feast") : İki köy arasında hediyeleşme ve dans bayramıdır. Bayramlaşılacak köye iki haberci gönderildiği için bu adı alır.

Kelek / Qaariitaaq / Itruka’ar / Agayuyaraq ("Inviting-In Feast") : Adı, köken olarak "keleg-" ("birisinin evine çağırmak") kelimesinden gelir. Kışın son bayramıdır.

Nelson Adasında kullanılan Kelutviaq (ya da Qelutviaq) adı verilen lavta benzeri çalgı Beyazlardan etkilenerek oluşturulmuştur.

 

Bütün Eskimo halkları gibi Yupikler de avcı ve toplayıcıdır. İlkbahardan itibaren kadın erkek bütün Yupikler sürekli çalışma hâlindedirler. Yupik coğrafyası, özellikle de Yukon–Kuskokwim Deltası balık, memeli ve kuşlarca zengindir. Fakat, bunları avlamak kolay değildir ve zahmet gerektirir. Günümüzün gerekli malzemelerinden olan kar motosikleti ("snowmobile"), kayık ("skiff"), motor ve mühimmat ile yakıt fiyatları ise yüksektir. Bütün bu olumsuz koşullara rağmen Yupiklerde karma ekonomi görülür.

Yupikler yılı dört değil altı mevsime bölerler: Uksuaryartuq (ilk güz), Uksuaq (son güz), Uksuq (ilk kış), Iqukvaq (son kış), Up'nerkaq (ilk bahar), Kiak (yaz).

Bahar ayları avcılık mevisimidir. Nisan ayında ilkbahar kampına gidilince köyler bomboş kalır. Erkekler okyanusta buz kütleleri üzerinde dinlenen fok ve morsları avlarken, kadınlar da avlananların kesim ve kurutum işlerini karada yaparlar. Avlanıp karaya getirilen avlar ve yeni avlar için tekrar okyanusa açılmalar bir döngü olarak devam eder.

Nisan ("Tengmiirvik" 'kuş yeri') ayında milyonlarca kuş üremek için güneybatı Alaska'da toplanır. Bu dönemde kadın ve çocuklar "quagciq, angukaq, ikiituq" gibi yenebilecek sebzeleri ("naunrat") toplarlar. Martı ("narusvak"), turna ("qucillgaq"), kaz ("lagiq") ve ördek ("uqsuqerpak") gibi kuşların ("yaqulget") yumurtaları değerli olup özel olarak toplanır. Kıyı bölgelerde ise midye ve istiridye gibi deniz yumuşakçaları kumlardan eşilerek alınır.

Balıkçılık mevsimi Haziran başlarıdır. Deniz kıyısındaki ilk av Pasifik ringası ("Clupea pallasii") olup tutulduktan sonra kışlık için kurutulur. Hazirandan itibaren milyonlarca som balığı denizden tatlı sulara üremek için gelirler. Yazın Yukon, Kuskokwim ve Nushagak ırmaklarında avlanan en değerli balık som balığı ("Oncorhynchus") türleridir: "Oncorhynchus tshawytscha" ("taryaqvak"), "Oncorhynchus nerka" ("sayak"), "Oncorhynchus kisutch" ("qakiiyaq"), "Oncorhynchus gorbuscha" ("amaqaayak"), "Oncorhynchus keta" ("iqalluk"). Balıklar kurutularak, tütsülenerek kışın insan ve köpek yiyeceği olarak kullanmak üzere saklanır. Ayrıca, pisi balığı ("Platichthys stellatus"; "naternaq"), halibut ("Hippoglossus stenolepis"), "Stenodus leucichthys" ("ciiq"), turna balığı ("Esox lucius"; "luqruuyak"), alabalık ("Salvelinus malma"), gelincik balığı ("Lota lota") ve Alaska karabalığı ("Dallia pectoralis"; "canʼgiiq") avlanan diğer balık türleridir. Tundradaki göllerde tutulan ak balık ("akakiik") da unutulmamalıdır. Balıkların yenmeyen tek kısmı kılçıklarıdır.

Balıkçılık Ağustos ayında yavaşlar ve tundradaki "atsalugpiaq" , "tanʼgerpak" , "curaq" gibi böğürtlensi ve üzümsü meyveler ("atsat") toplanır. Bu meyveler fok yağı ve şeker ile karıştırılarak "akutaq" yapımında kullanılır.

Kış ılık geçerse Aralık ayında açık sularda avcılarca takip edilen foklar ırmak ağızlarına dönerler. Kıyıdaki Yupikler okyanustaki deniz memelilerinin avına odaklanmışken, iç bölgelerde Mart sonu Nisan başlarında, Kuskokwim boyunca, Kwethluk, Kisaralik ve Aniak nehirlerinde, kıyıdan köpek kızaklarıyla Kilbuck ve Kuskokwim dağlarına doğru çıkılır. Burada Mayısa kadar kalan aileler değişik boyda kara hayvanları, sığın ("Alces alces"; "tuntuvak"), ren geyiği ("rangifer tarandus"; "tuntupiaq"), boz ayı ("Ursus arctos" ; "tan'gerliq"), sincap ("qanganaq") avlar. Eve dönüş geniş deri kayıklarla ("angyaqatak") ırmak üzerinden yapılır. Bir düzine insanı taşıyacak kadar büyük ve geniş olan bu kayığın iskeleti kavak ve söğütten yapılarak üzeri bir ayı derisi ile iki ren geyiği derisinin birlikte dikilmesi ile su geçirmezlik sağlanır. Kürek olarak de sığının kürek kemiği kullanılır.
Kadınlar lemming ("Lemmus trimucronatus" ; "puveltuq , qilagmiıutaq") gibi kemirgenlerin kış için biriktirdiği çeşitli bitki köklerini onların yuvasındaki depodan çalarlar. Uzun geçen kış günlerinde sepet örmek için ot saplarını toplarlar. Kemirgenlerin kışın yemek üzere yazdan topladıkları erzak deposunu bulup yığıntıdaki bitki köklerini kendileri yemek için alan Yupiklerin bu geleneği modern dünyada hoş gözükmese de coğrafyanın çetinliğinde sağ kalmanın gereklerinden biridir
Sonbaharda kuş avı başlar. Ağustos'un ortasından Eylül ortalarına kadar kaz ("lakcakcar , lagilugpiaq , tuutangayak"), turna ("qucillgaq"), kuğu ("qugyuk"); Ekim ortalarında ise ördek ("tengesqaar , uqsuqaq , kepalek , kukumyar, payirpak , payiq , allgiar , anarnissagaq") ve kar tavuğu ("qangqiiq") avlanır.

Okyanustaki deniz memelilerinin avı için gerekli olan araçlar ("pissurcuutet imarpigmi") içinde, geleneksel avın olmazsa olmazlarından olan ve Eskimo kayığı adı da verilen kayak ("qayaq" sg "qayat" pl), deniz memelilerinin avı için tasarlanmış en önemli