ı, Kürt edebiyatçısı, şair ve alim.

Melayê Batê, Miladi 1417 Hakkari’ye bağlı Batê de dünyaya geldi. Melayê Batê Ertoşi aşiretindendir. Şiirlerinde çoğunlukla “Batê” ismini kullanmıştır. Mevlidinde de “Batê”yi kullanmıştır.

Melayê Batê klasik Kürt yazarlarındandır. Eserlerinde Kürtçe'yi çok iyi kullanmıştır.

O hem çok büyük bir alim hem de usta bir şairdir. Eski adı Mıks’de (şu anki Van-Bahçesaray) Mir Hesen Veli’nin medresesinde okuduğu sanılıyor. Çünkü halk arasında Melayê Batê ve Mir Hesen Veli birbirlerinin el kardeşleri olarak biliniyordu. Her yıl 2-3 ay beraber kalırlardı. Bu durum onların şiirlerinden anlaşılmaktadır. Ömrünün son yılında yine Mîr’e veda ederek eve döner. Kış günü tipi'de köyünün yakınlarındaki “Berçela Yayla”sına kadar ulaşabilmiş, yolun kapanmasıyla mahsur kalmıştır. Bir mağara da cesedini bulduklarında kucağında son anlarında kendi halini yazdığı  "Ji Çirya Paşiyê Pê Da” adlı şiiri de mevcuttur.

Yaşamı boyunca toplumsal konulara son derece önem verdiği gibi, yeni nesillerin eğitimli ve sağlıklı bir toplum oluşturulmasına yönelik olarak eğitime önem vermiştir. Tüm yaşamı boyunca çocukların ve gençlerin iyi bir eğitim almaları yönünde ciddi çalışmaları olmuştur.

Hasan Ertuşi yani Melayê Batê 1491 yılında vefat etmiş. Mezarı Batê köyündedir.

Bazı tarih bilginlerine ve edebiyatçılarına göre 3 eseri vardır.
Dîwana Batê, Zembilfiroş Destanı ve Mewlûda Kurdî'dir.

Zembîlfiroş Destan’ı Stockholm’de basılmıştır. Mevlid'i ise ilk olarak 1905 yılında Mısır'da basılmıştır. Fakat divanı bulunamamıştır. Divanı’nın varlığıda Aleksander Jaba tarafından ortaya çıkarılmıştır. Divanından sadece bazı şiirler bilinmektedir. En ünlü eseri Mevlididir.




Sözdizimsel şeker

Bilgisayar biliminde sözdizimsel şeker, alternatif ifade yolları olan bazı ifadelerin kullanımını ve okunmasını kolaylaştıran sözdizimsel öğelere verilen addır. Bu şekilde dilin insanlar tarafından kullanımı kolaylaşır: ifadeler daha net bir şekilde anlatılabilir, bu nedenle bazı insanlar bu alternatif biçimi tercih edebilirler.

C programlama diliyle ilgili bir örnek C'deki dizilerin ulaşımıdır. codice_1 ifadesi aslında codice_2 ifadesine denktir, okunuşu ve yazımı daha kolay olduğu için codice_1 bir sözdizimsel sekerdir.

Harflerden oluşan dizileri (string) doğrudan kaynak koda koymak da sözdizimsel seker olarak yorumlanabilir.

Nesne yönelimli programlama aslında C dilinde fonksiyon işaretçileri, tur çevrimi ve structlar sayesinde mümkündür. Ancak C++ gibi diller bu kod stili için özel sözdizim içerdikleri için nesne yönelimli programlamayık kolaylaştırmaktadır. Bu özelleştirilmiş sözdizim özellikle yeni programcılara nesne yönelimli programlamayı aşılamak için ise yaramaktadır. C# programlama dilinin bazı özellikleri de, örneğin özellikler ve arayüzler gibi, aslında yeni özellik olmaktan çok var olan bazı özelliklerin daha kolay ve doğal kullanımı için ise yaramaktadır.

Bazı programcılar bu özellikleri gereksiz veya anlamsız görmektedir. Örneğin Linux çekirdek geliştiricileri C++ yerine C dilinde ısrar etmektedirler, bunun için de C++'in avantajlı olduğuna dair yetersiz kanıt olduğunu göstermektedirler.




Combat Vehicle 90

Combat Vehicle 90 (savaş aracı) Hägglunds/Bofors tarafıdan tasarlanan BAE Systems Hägglunds üretimi İsveç malı piyade savaş aracıdır.Yapımına 1993'de başlandı,1000 üzerinde üretildi.




Tereyağlı tavuk

Tereyağlı tavuk veya Murgh makhani, Hint mutfağından bir tavuk yemeğidir ve kökeni net olmasa da genellikle Pencap'a özgü sayılır. Genellikle naan, roti veya paratha tarzı ekmeklerle veya (sıklıkla buharda pişirilmiş) pirinç pilavıyla birlikte sunulur.

Yemeğin kökeni tartışmalıdır. Örneğin bazı kaynaklar yemeğin kökeninin Babür İmparatorluğu dönemindeki Delhi'ye kadar uzandığı belirtirken, bazı kaynaklar çağdaş Britanya'da küçük veya arta kalan tavuk tanduri parçalarını değerlendirmek için ortaya çıktığını iddia etmişlerdir.

Her ne kadar yemek genel olarak yaygın bir şekilde biliniyor ve yapılıyor olsa da, tadı Hindistan içerisinde bile yerden yere farklılık gösterebilir.

Yiyeceğin yapımında, bir gece önceden yoğurt ve baharat karışımında terbiyelenen (kemikli veya kemiksiz) tavuk parçaları kullanılır. Terbiye sosunda genellikle kullanılan baharatlardan bazıları garam masala, zencefil, biber, kişniş, kimyon ve zerdeçaldır. Ek olarak sarımsak ve limon da terbiye sosunda genellikle bulunur. Terbiye edilmiş tavuk parçaları tarife göre kızartılabilir, ızgara edilebilir veya fırında pişirilebilir.

Yemekte kullanılan sos, "makhani" ise tereyağı, domates salçası ve kimyon, karanfil, tarçın, kişniş, biber, boyotu ve taze krema gibi malzemelerden oluşur ve malzemelerden elde edilen karışım ısıtılır. Hazırlanan sosa tavuk parçaları eklenerek pişirilen yemek genellikle çeşitli Hint ekmekleri ve/veya, sıklıkla buharda pişirilmiş, pirinç pilavı ile servis edilir.




Gözün evrimi

Gözün evrimi, taksonlarda geniş ölçekte rastlanan özel bir homolog organ örneği olarak anlamlı bir çalışma konusudur. Gözün görsel pigmentler gibi bazı bileşenleri ortak bir atadan geliyor gibidir. Yani bu pigmentler, hayvanlar farklı dallara ayrılmadan evvel evrimlerini tamamlamıştır. Bununla birlikte görüntü oluşturma yeteneğine sahip, karmaşık gözler, aynı proteinler ve genetik malzeme kullanılarak birbirinden bağımsız olarak 50 ila 100 kere evrimleşmiştir.

Karmaşık gözler ilk kez 542 milyon yıl önce Kambriyen patlaması olarak adlandırılan süratli türleşme döneminde evrilmiş görünmektedir. Kambriyen öncesinde gözlerin varlığına dair herhangi bir kanıt yoktur ancak Orta Kambriyen devrinde Burgess shale olarak bilinen fosil yatağında geniş bir çeşitlilik gözlendiği açıktır.

Gözler, ait oldukları organizmaların ihtiyaçlarını karşılayan çok sayıda adaptasyon sergiler. Keskinlikleri, tespit edebildikleri dalgaboyu aralığı, az ışık seviyelerindeki hassasiyetleri, hareketi yakalama,nesneleri seçebilme ve renkleri ayırt etme becerileri bakımından farklılıklar gösterebilir.

1802 yılından bu yana, göz gibi karmaşık bir yapının doğal seçilim yoluyla evrimini izah etmenin zor olduğu söylenegelmektedir. Charles Darwin de, Türlerin Kökeni’nde, doğal seçilim yoluyla gözün evriminin ilk bakışta son derece saçma geldiğini yazar. Ancak yine de bunu hayal etmenin güçlüğüne rağmen açıklamaya girişir, ki bu açıklama son derece makuldur:

...kusursuz ve karmaşık bir göz ile kusurlu ve basit bir göz arasında, her biri sahibine yarar sağlayan sayısız aşama bulunduğu; dahası gözün çok az bile olsa değiştiği ve bu değişimler sonraki kuşaklara miras kaldığı, ki zaten durum budur, ve organdaki herhangi bir değişim ya da modifikasyonun değişen yaşam koşulları altındaki bir hayvana fayda sağladığı gösterilirse, hayal gücümüz kabul etmekte ne kadar zorlanırsa zorlansın, kusursuz ve karmaşık bir gözün doğal seçilim tarafından biçimlendirilmiş olabileceğine inanmaktaki güçlük, geçerliliğini yitirir.

Halen mevcut olan ara evrim basamaklarından örnekler vererek “başka herhangi bir düzenek içermeyen, yalnızca pigmentle kaplı bir optik sinir”den “az çok yüksek bir kusursuzluk düzeyine” doğru bir değişim olduğunu ileri sürer.

Darwin’in düşüncesi bir süre sonra doğrulanır. Mevcut çalışmalar, gözün gelişimi ve evriminden sorumlu genetik mekanizmaların araştırılması üzerinedir.

İlk göz fosilleri, bundan yaklaşık 540 milyon yıl önce, Kambriyen Devri’nin başlarında ortaya çıktı. Bu devirde, Kambriyen patlaması olarak adlandırılan gözle görünür hızlı bir evrimleşme süreci yaşandı. Bu çeşitlenmenin “nedenleri” için ileri sürülen pek çok hipotezden birisi de Andrew Parker’ın “Elektrik düğmesi” teorisidir. Bu teoriye göre gözün evrimi canlılar arasında bir silahlanma yarışını tetiklemiş, bu da hızlı bir evrimleşme sürecinin önünü açmıştır. Bundan önce organizmalar ışığa karşı duyarlılıktan yararlanmış olabilirler ancak görme duyusunu hızlı hareket ve yön bulma için kullandıklarına dair bir kanıt yoktur.

Kambriyen Deviri’nin ilk dönemine dair fosil kayıtları son derece zayıf olduğu için gözün evrim hızını belirlemek zordur. Doğal seçilime maruz kalan küçük mutasyonlardan başka bir şey gerektirmeyen basit (bir) modelleme ilkel bir optik duyu organından insandaki gibi karmaşık bir gözün, birkaç yüz bin yılda evrilebileceğini göstermektedir.

Gözün bir kerede mi, yoksa birbirinden bağımsız birçok soyoluş dalında mı evrildiği tartışma konusudur. Gözün gelişimine katılan genetik mekanizma göze sahip bütün organizmalarda ortaktır. Görme duyusu için organizmada hazır bulunması gereken tek şey görme pigmentindeki A vitaminine bağlı kromoforlardır ve bu molekül parçaları bakterilerde de bulunur. Fotoreseptör hücreler de, moleküler açıdan benzer kemoreseptörler ve muhtemelen Kambriyen patlamasından çok önceleri de varolan ışığa duyarlı hücrelerden birden fazla kere evrimleşmiş olabilir.

Işığa duyarlı bütün organlar, opsinler olarak adlandırılan bir protein grubunu kullanan fotoreseptör sistemlerine dayalı olarak çalışır. Yedi opsin alt grubunun tümü, hayvanların son ortak atasında zaten bulunuyordu. Dahası, gözleri konumlandıran genetik malzeme bütün hayvanlarda ortaktır: Farelerden tutun insanlara ve meyve sineklerine varıncaya kadar bütün gözlü organizmalarda gözün gelişeceği yeri PAX6 geni kontrol eder. Bununla birlikte bu ana kontrol genleri, modern hayvanlarda kontrol ettikleri yapıların çoğundan çok daha eski olsalar gerektir ve muhtemelen başka bir amaç için seçilmiştir.

Duyu organları muhtemelen beyinden daha önce evrildi. Çünkü işleyecek bilgi olmadan bu bilgiyi işleyecek bir organa gerek yoktur.

Gözün en erken atası, tekhücreli organizmalarda bile bulunan gözbeneği denilen ışığa duyarlı fotoreseptör proteinlerdi. Gözbenekleri yalnızca çevredeki parlaklığı hissedebilir: Işığı karanlıktan ayırt edebilirler, ki bu fotoperiyodizm ve 24 saatlik tempoya bağlı günlük senkronizasyon için yeterlidir. Ancak şekilleri ayırt edemedikleri ve ışığın yönünü belirleyemedikleri için görme duyusu oluşturmakta yetersizdirler. Gözbenekleri hemen hemen tüm büyük hayvan gruplarında bulunur ve