. Atsız Büyük Selçuklu devletinden neredeyse serbest olarak hüküm sürmeye başlamış ve Selçuklu Sultanı Ahmed Sencer'in birkaç defa hücumuna uğramış ve zaman zaman tazminat veren vasal devlet olmak zorunda kalmıştır. Buna rağmen hüküm ettiği arazide bir "Harezm Şah" hanedanının idaresinde Harzemşahlar Devleti'nin kurucuları içinde sayılmaktadır.

Atsız Harezm Şah unvanı ile babası 1127'de ölünce hükümdarlığa başlamıştır.

Hükümdarlığının ilk sekiz yılındaki başlıca uğraşı babasının başlattığı siyaset olan Harezm ülkesi sınırlarını Hazar Denizi ve Aral Gölü arasındaki bozkırdaki daha müslümanlığı kabul etmemiş olan Kıpçak ve Oğuz göçebe Türklerine karşı koruma siyaset ve askeri tedbirlerine devam etmek oldu. Seyhun Nehri'nin Aral Gölü ağzında bulunan askeri durumu çok önemli olan Cend şehrini ve kalesini eline geçirdi.

Önceleri hukuken bağlı olduğu Büyük Selçuklu Devleti'ne ve devletin Sultanı Ahmed Sencer'e çok sadık bir alt-hükümdar olarak görünmüştür. Sultan Ahmed Sencer'in 1130'da Maveraünnehir üzerine ve 1130daki Gaznede isyancı Sultan Behram Şah üzerine yaptığı seferlere ordusuyla katıldı.

Fakat Atsız bağımsız siyaseti tercih etmekte idi ve 1138'de açıkca Selçuklu'lardan bağımsızlığını ilan etti. Fakat Sultan Ahmed Sencer Selçuklu ordusuyla üzerine geldiğinde ona karşı yaptığı "Hezarasp Muharebesi"'nde yenilgiye uğradı ve Gürgen'e çekilmek zorunda kaldı. Sultan Sencer yeğeni olan "Suleyman Sah"ı Harezm valisi yaptı ve kendisi Merv'e geri döndü. Fakat Süleyman Şah eyaletin idaresinde başarısız kaldı. Atsız da Buhara'ya pek başarı kazanamayan bir akın yaptı. 1441'de Atsız resmen Sultan Sencer'e başvurarak affını istedi ve sadık bir vali olacağını bildirdi. Sultan Sencer tarafından af edilerek tekrar resmen Selçuklu Devleti'nin Harezm valisi olarak atandı.

Ayni yıl, 1441'de, Selçuklu sultanı Ahmed Sencer, hükümdarları Yelu Deşi komutanlığında Karahitaylar ile yaptığı Katvan Savaşı'nda mağlup düştü ve bütün Maveraünnehir Karahitaylar eline geçti. Sultan Ahmed Sencer bu savaş sonrası hemen toplanabilmekle beraber Orta Asya'daki bütun otoritesini ve prestijini yitirdi. Selçuklu devletini zayıflamasını bir vesile sayan Atsız Horasan'a hücum ederek Merv ve Nişabur şehirlerini eline geçirdi.

Fakat Karahitaylar Harezm topraklarına ülkeyi talan etmek hedefiyle bir akıncı hücum birliği gönderdiler. Bunun üzerine Atsız Karahitaylara yıllık tazminat vermek zorunda kaldı ve bu tanzimat ödemesi Atsız'ın ölümüne kadar devam etti. Bu nedenle bazı tarihçiler Harezmşah Devleti'ni bu tarihten sonra Karahitaylar'ın bir vasal alt-devleti olarak görürler..

1147'de Sencer yine bağımsız hareket etmeye başlayan Atsız üzerine bir sefer yaptı ve Atsız yine Selçuklulara da bağlığını göstermek zorunda kaldı. Böylece Atsız'ın saltanatının son döneminde Harezmşahlar devleti hem Selçuklu devletine hem de Karahitaylara bağımlı bir devlet görünümünü aldı.

Atsız bu sefer hükümdarlığının ilk dönemindeki kuzey bozkırları eline geçirme hedefine geri dönmek zorunda kaldı. Harezmşahlara ait büyük stratejik önemi olan Cend kalesi Karahanlı emiri Kemaleddin bin Arslan Mahmud eline geçmişti ve Atsız 1152'de bu kaleyi geri almak için bir sefer yaptı.

1153'de Selçuklu Sultanı Ahmed Sencer, ittifak etmiş bir grup Oğuz boyuna karşı yaptığı muharebeyi kaybedip bu Oğuzlar ittifakına esir düştü ve Horasan'ı eline geçiren bu Oguz ittifakı yanında esaretini geçirmeye başladı. Horasan bir keşmekeş içine büründü. Bu Oğuzlar Sultan olarak eski Karahanlılar hükümdarı ve Ahmed Sencer'in yakın akrabasi olan Mahmud Han'ı sultan olarak ilan ettiler. Fakat Selçuk ordusunun önemli bir kısmı Mahmud Han'ı Sultan olarak kabul etmedi. Bu sefer Mahmud Han Oğuzlara karşı çıktı ve Atsız ile bir ittifak kurdu. 1154'de bir Atsız'ın kardeşi İnal Tekin komutasında bir Harezm ordusu Horasan'a bir talan hücumu yaptı. Aynı yıl Atsız ve oğlu İl-Arslan ana Harezmşah ordusuyla Horasan'a sefere başladı ve Bayhak'a kadar ilerledi. Fakat tam bu sırada Sultan Ahmed Sencer esaretten kaçtı ve tekrar Horasan'da idareyi eline aldi.

Atsız bağımsızlığını kaybedip yine Selçuklu devletine bağlandı. 1156 baslarında Sencer'i esir alan Oğuzlara karşı Sultan Sencer'in bir seferine iştirak etmesi gerekti.

Atsız Mayıs 1156 (hicri 552)da 59 yaşında hayata gözlerini yumdu. Yerine Harezmşahlar Devleti Sultanı olarak oğlu İl-Arslan tahta geçti.

Atsız'ın saltanatı döneminde ve bu saltanatın sonuna kadar Harezmşahlar Devleti hem Büyük Selçuklu Devleti hem de Karahitaylar devletine yıllık tazminat ödeyen bağımlı bir devlet görünümünde idi ve ülkesi Hazer Deniz'inin kuzey batısında Harezm bölgesi denilen sınırlı bir bölgeden oluşmaktaydı. Harezmşah devleti karşı mücadelelerle bulunmakla ve zaman zaman tamamen bağımsız hareket etmekle beraber genelikle Büyük Selçuklu Devleti'ne bağımlı bir devlet görünümu korudu. Aynı zamanda Atsız'ın 1441'den sonraki saltanat döneminde Harezmşahlar Karahitaylara da bağımlı bir devlet görünümü aldı. Fakat Sultan Atsız devletinin temellerini çok pekiştirmiş ve ondan sonraki Harezmşah Sultanları için devleti genişletmeleri için sağlam temele oturtmuştu.

Şahsi kalitelerine gelince Atsız kültür ve edebiyata verdiği önem ile övülmüştür. Tarihçi Juveyni Atsız'in Farsi şiirler yazdığını ve sarayının bir kültür merkezi olduğunu bildirir.








2010 FIFA Dünya Kupası Finali

2010 FIFA Dünya Kupası Finali, 11 Temmuz 2010'da Güney Afrika'nın Johannesburg şehrindeki Soccer City Stadyumu'nda, 2010 FIFA Dünya Kupası'nı kazanan takımı belirlemek için oynanan maçtır. Normal süresi 0-0 berabere biten maçta Hollanda'yı, uzatmaların 116. dakikasında Andrés Iniesta'nın attığı golle 1-0 yenen İspanya, kupanın sahibi oldu. Gösterilen sarı kartların çokluğu ve Hollanda'nın sert futbolu eleştirildi.
FIFA Dünya Kupası'ndaki en büyük başarısını 1950'deki dördüncülükle elde eden İspanya, bu şampiyonlukla birlikte, kupayı ilk kez kazanmış oldu. 1974 ve 1978'de kaybettiği final maçlarının ardından Hollanda, bu maçı da kaybederek bu alanda bir rekora imza attı. Maçın ardından, ilk kez bir Avrupa takımı, kendi kıtası dışında düzenlenen Dünya Kupası'nı kazanmış oldu.

Finalist takımlar Hollanda ile İspanya, daha önce hiçbir Dünya Kupası ya da Avrupa Şampiyonası'nda karşılaşmamışlardı. İlk defa 1920 Yaz Olimpiyatları'nda karşılaşan bu iki takım arasında toplamda dokuz maç oynandı. Her iki takım da dörder maçı kazanırken, bir maç berabere sonuçlandı.

Her iki ekip de daha önceden Dünya Kupası'nı kazanmamışlardı. Hollanda daha önce iki kez finale yükselse de finalde kaybetmişti. 1974 Dünya Kupası Finali'nde Batı Almanya'ya 2-1, 1978 Dünya Kupası Finali'nde ise Arjantin'e 3-1'lik skorlarla yenilerek her iki turnuvayı da ikinci sırada tamamladı. İspanya için ise finale kadar yükselmek, Dünya Kupası tarihinin en büyük başarısı oldu. 1950 Dünya Kupası'nı dördüncü tamamlayan İspanya; 1934, 1986, 1994 ve 2002'deki etkinliklerde ise çeyrek finale yükselmişti. İspanya, Dünya Kupası finalinde oynayan 12. farklı takım oldu.

Maçın sonunda Hollanda, yükseldiği finallerin dördünü kaybeden Almanya'nın ardından, finalde en fazla kaybeden ikinci takım oldu. İspanya ise kazandığı kupayla, kupa sayısı bakımından İngiltere ve Fransa ile eşitlendi ve Dünya Kupası'nı kazanan 8. farklı ülke oldu.

2010 Dünya Kupası'na İspanya, son Avrupa Şampiyonası olan 2008 Avrupa Şampiyonası'nın şampiyonu ve 2007'den 2009'a kadar oynadığı 35 maçta hiç kaybetmeyerek (eleme grubunda oynadığı 10 maçın tamamını da kazanarak), bu alanın rekorunu elinde bulunduran takım olarak katıldı. Hollanda ise, eleme gruplarında oynadığı sekiz maçın tamamını kazanmış ve grubunu lider olarak tamamlayarak turnuvaya katılım hakkı elde etti.

Turnuva öncesinde oynadığı hazırlık maçlarında Meksika'yı 2-1, Gana'yı 4-1, Macaristan'ı ise 6-1'lik skorlarla geçen Hollanda, 6 Haziran'da Güney Afrika'ya ulaştı. Macaristan maçının ikinci yarısında sakatlanan Arjen Robben ise kafileden 6 gün sonra, 12 Haziran'da Güney Afrika'ya geldi. İspanya da, Hollanda gibi turnuva öncesinde oynadığı üç hazırlık karşılaşmasını da kazandı. Suudi Arabistan'ı 3-2, Güney Kore'yi 1-0, Polonya'yı ise 6-0 ile geçen İspanya; turnuvanın başladığı gün olan 11 Haziran'da Güney Afrika'ya gelerek 32 takım içerisinde ülkeye giriş yapan sonuncu takım oldu.

Kura sonucu düştüğü E Grubu'nda, Danimarka'yı 2-0, Japonya'yı 1-0, Kamerun ise 2-1 yenerek grubundaki tüm maçları kazanan ve kalesinde sadece bir gol gören Hollanda, grubu 9 puanla birinci sırada bitirdi. 2. turda Slovakya'yı 2-1 ile geçen takım, çeyrek finalde kupayı en çok kazanan takım olan Brezilya ile eşleşti. 1-0 geriye düştükleri maçtan 2-1'lik galibiyetle ayrılan Hollanda; yarı finalde, yine eski şampiyonlardan Uruguay'ın rakibi oldu. Maçtan 3-2'lik galibiyetle ayrılan Hollanda, böylece Ekim 2008'den beri oynadığı 14. maçı da kazandı. H Grubu'nda mücadele eden İspanya ise; İsviçre ile oynadığı ilk maçından 1-0 yenik ayrıldı. Devamında oynadığı maçlarda Honduras'ı 2-0, Şili'yi 2-1'lik skorlarla geçerek grubunu 6 puanla lider olarak bitirdi. 2. turda komşusu Portekiz'i, çeyrek finalde Paraguay'ı, yarı finalde ise eski şampiyonlardan Almanya'yı 1-0'la geçerek finalde Hollanda'nın rakibi oldu.

Finale giden yolda oynanan altı maçta Hollanda 12 gol atıp 5 gol yerken, İspanya 7 gol atıp kalesinde 2 gol gördü. Maçtan önce Hollandalı Wesley Sneijder ile İspanyol David Villa, Alman Thomas Müller ve Uruguaylı Diego Forlán ile birlikte, beşer golle gol kralı konumundaydılar. Bu iki oyuncu, aynı zamanda takımlarında birden fazla gol kaydeden tek oyuncular idi.

Final, tüm turnuva boyunca kullanılan top olan Adidas Jabulani'nin altın renkli modeli Adidas Jo'bulani ile oynandı. Topun ismi; maçın oynanacağı Soccer City'nin bulunduğu şehir olan Johannesburg'un takma adı "Jo'burg"dan gelmektedir. Topun altın renkli olması, kupanın rengiyle birlikte, şehrin bir diğer takma adı "Altın Şehri"ne de atıfta bulunmaktadır. 2006 Dünya Kupası finalinde kullanılan +Teamgeist Berlin'in ardından Jo'bulani, Dünya Kupası finali için özel olarak üretilen ikinci to