rruz daha izledi. Bu uçakların yaklaşık 500 dalışı, Alman kuvvetlerine ağır kayıplar verdirdi ve birlikleri iyice dağıttı. İki Alman muharebe grubunun savaş gücü tümüyle çöktü. Sovyet kaynakları, 5 bin tutsak alındığını, 40 tank ve kundağı motorlu topun imha edildiğini, 200 top ve havan ele geçirildiğini ileri sürmektedir. Kuvvet ve silah yönünden kayıplar, daha sonraki yarma girişimlerinde daha fazlasıyla gerçekleşti. Diğer muharebe grubu Komutanı Pipkorn, muharebe sırasında öldü. Von Luck ise 27 Nisan'da Sovyet kuvvetlerince esir alındı. Sağ kalan az sayıda Alman askeri Elbe'ye ulaşmayı başardı.

Ertesi sabah Alman öncü unsurları iki Sovyet ordusu arasında bir gedik keşfettiler. Sovyet kuvvetlerinin gediği kapatmasından önce bir kısım Alman kuvveti muharebe ederek bu gedikten otobana ulaşabildi. Çatışmalar oldukça şiddetliydi ve Sovyet 2. Hava Ordusu'nun savaş boyunca geliştirdiği hava akınları kesintisizdi ve oldukça etkiliydi. Hatta, patlayan bombaların etkisiyle ağaçlardan kopup büyük bir hızla sağa sola savrulan parçalar, muharebe alanı üzerine yağmur gibi yağmıştır. Tüm savaş boyunca Sovyet hava kuvvetleri 2.459 hava taarruzu ve 1.683 bombardıman çıkışı yapmışlardır. Alman zırhlı araçları, beklendiği kadar etkili olamadı. Zırhlı araçlar asfalt yollarda daha fazla hasar gösteriyordu ve çam ormanlarının kumlu zemininde iyi bir kavrama sağlayamıyordu. Alman öncü unsurlarının 96 no'lu otobana ulaşmayı başardığı bir Luftwaffe uçağı tarafından rapor edilmiştir. Hitler, General Busse'nin batı yönünde yarma girişiminde bulunduğunu, Berlin'e gelmek niyetinde olmadığını öğrenince adeta çılgına döndü. Komutanına, orduyu Berlin yönünde döndürmesini emreden birkaç mesaj gönderdi, ancak herhangi bir yanıt alamadı.

O gece ve ertesi gün 27 Nisan'da, Alman kuvvetleri Halbe'nin güneyinden ve Teupitz'in kuzeyinden iki eksen üzerinde taarruzlarını yenilediler. Bu taarruzlar da bir önceki günkü gibi, (bazı gruplar Sovyet hatlarına sızmayı başardılarsa da) genel olarak başarısız oldu.

Cephe hattı, yoğun ormanlık arazide olması nedeniyle açık değildi. Görüş mesafesi birkaç metre ile sınırlı kalıyordu. Bu yüzden ani bir baskına uğramak, pusuya düşmek her iki taraf için ciddi bir tehlikeydi. Patlayan top mermilerinin ya da uçak bombalarının neden olduğu orman yangınları sonucu çıkan yoğun duman Alman birlikleri için bir kalkan oluşturdu ve Sovyet kuvvetlerinin hareketini sınırladı. Çünkü, bu durumda hava keşfi ve hava saldırılıları yapılamadı. Öte yandan ormanlık alanlarda çıkan yangınlar yaralı Alman askerleri için ölümcül olabilmekteydi, hızla yayılan alevlerden yeterince hızlı uzaklaşamıyorlardı. Ayrıca havanın güneşsiz olması ve birliklerde pusula bulunmaması da güçlük yaratmıştı, birçok Alman birliği hangi yöne hareket edecekleri konusunda karar vermekte zorlandılar. Kumluk arazi de siper kazmayı engellemiştir. Bu tarz arazide siper kazarken gereken ek düzenlemeler için de yeterli zaman hiç olmadı. Bu durum top mermileriyle savrulan ağaç parçalarına karşı birlikleri savunmasız bıraktı. Bu durumu fark eden Sovyet topçusu da kasten ağaç tepelerine ateş açmıştır.

Halbe civarındaki Alman kuvvetleri 28 Nisan akşamı geniş kapsamlı bir yarma harekâtı girişiminde daha bulundular. Bu girişim Sovyet 50. Muhafız Piyade Tümeni hatlarını yarmayı başardı ve Halbe'den batı yönünde bir koridor açtı. Fakat bu başarı, büyük kayıplar pahasına elde edilebilmiştir. Sovyet kanat kuvvetleri Nisan'ın 28 ve 29'unda takviye edildi ve güney kesimden, Halbe dolaylarına toplanan Katyuşa (silah) ve topçu ateşi ile bir taarruz boşaltıldı.

Bu zamana kadar Alman kuvvetleri geniş bir bant üzerinde yayılmıştı. Artçı kuvvetler Storkow'daydı ve öncü unsurlar 12. Ordu ile Beelitz'te temas kurmuştu. Halbe civarında halen büyük gruplar bulunmaktaydı. Sovyet savaş planı Alman yürüyüş kolunu General Busse'nin benzetmesiyle "tırtıl"ı, parçalara ayırmak ve sonra parçaları tek tek imha etmek esasına dayanıyordu. Alman harekât planı ise batı yönünde olabildiğince hızlı hareket etmek ve bu koridoru açık tutmaktır.

Halbe'de durum, Alman kuvvetleri açısından umutsuzdu. Emirler, birlikler için düzenlenmişti ama hali hazırda bu birlikler birbirine karışmış durumdaydı. Waffen-SS birlikleriyle Wehrmacht birlikleri arasında büyük bir gerginlik yaşanmaktadır. Her grup diğer grubu, kendi grubu için mücadele etmekle, zor durumdaki diğer grup için çaba harcamamakla suçlanıyordu. Halbe'de bazı siviller çok genç askerlere acıdı ve onlarla kendi giysilerini değiştiler ve onların sivil kıyafetler içinde sivillerin arasına karışmasına yardımcı oldular. Bir belge de bir SS'in, 40 sivil ve genç Wehmacht askerlerinin olduğu bir mahzenin kapısına Panzerfaust ile ateş etmek üzereyken başka bir asker tarafından vurulduğunu belgelemektedir.

İzleyen günlerde Alman birlikleri açısından savaş daha da içinden çıkılmaz bir hal aldı. Alman birlikleri, bir Kızıl Ordu birliğiyle muharebeye girdiğinde sadece karacılarla muharebe etmiyordu, Sovyet topçusu ve hava unsurları derhal üzerlerine geliyordu. Her iki tarafın da kayıpları çok yüksektir. Nisan sonu, Mayıs başı gibi çatışmalar sona erdi. Yaklaşık 25 bin Alman askeri kuşatmadan kurtulup 12. Ordu'ya ulaşmayı başardı.

Her iki tarafın kayıpları da çok yüksektir. Bugün Halbe'deki askeri mezarlıkta yaklaşık 30 bin Alman askerinin mezarı vardır. Almanya'da, II. Dünya Savaşı ile ilintili en büyük mezarlık burasıdır. Bu mezarlıkta yatan askerlerin yaklaşık 20 bin kadarı, 1945 yılının ilk yarısında ölen, kimliği saptanamamış askerlerdir. Sovyet kaynakları, 60 bin Alman askerinin öldüğünü, 120 esir alındığını ileri sürmektedir. Yaklaşık 20 bin Kızıl Ordu askeri de bu muharebede ölmüş ve çoğu yakındaki bir mezarlığa gömülmüştür. Bunlar bilinen kayıplardır. Her sene savaşta ölenlere ait kalıntılar buluna gelmektedir. Ama, ölenlerin gerçek sayısı görünüşe göre hiçbir zaman tam olarak bilinemeyecek. Öte yandan kaç sivilin öldüğünü halen kimse bilmemektedir. Fakat, bu konudaki rakamın on binin üzerinde olması mümkündür.

Antony Beevor'un değerlendirmesi;


İngilizce Vikipedi maddesinden yararlanılmıştır. Battle of Halbe




Breslau Kuşatması

Breslau Muharebesi olarak da bilinen Breslau Kuşatması, II. Dünya Savaşı'nın son aylarında Doğu Cephesi'nde gerçekleşen bir kuşatma harekâtıdır. Almanya'nın Aşağı Silezya bölgesindeki (bugünkü Wrovlaw, Polonya) Breslau kentinin Kızıl Ordu birliklerince üç ay süren kuşatmasıdır. Breslau, Sovyet kuvvetlerinin Aşağı Silezya Taarruz Harekatı sırasında 13 Şubat 1945 tarihinde kuşatılmıştı. Avrupa'da savaşın resmen sona erdiği 6 Mayıs 1945 tarihine kadar da kuşatma altında kalmıştır. Kenti savunan Alman garnizonu 6 Mayıs 1945 günü teslim oldu. Birkaç gün sonra da tüm Alman kuvvetlerinin teslim olmasıyla II. Dünya Savaşı resmen sona ermiştir.

Savunmadaki garnizona, 2 - 27 Şubat 1945 tarihleri arasında General Hans von Ahlfen, 2 Mart'tan itibaren de General Herman Niehoff komuta etmiştir.

Hitler, 1944 Ağustos'unda Breslau kentini bir "festung" (müstahkem mevki) olarak ilan etmişti. Bu, savaş boyunca, her ne pahasına olursa olsun, kentin korunacağı anlamına geliyordu. Hitler, Karl Hanke'yi kentin "savaş komutanı" olarak taltif etti. Hanke, 1941 yılından beri Nazi Partisi'nin Silezya'daki bölge lideriydi (Gauleiter). Hanke, 19 Ocak 1945 tarihinde kentteki sivil halkın tahliye edilmesi emrinin vermiştir. Pek çok insan, Dresden'e yerleştirildi. İnsanların tahliye edilmesinin ardından köle işçiler, Alman Ordusu ve Yurt Muhafızları (Volksstrum) gözetiminde çalıştırılarak kentin savunma mevzilerinin inşaasına başlandı. Breslau'ın, uzun bir süre boyunca sürecek olan Sovyet saldırıları karşısında, uzun süre dayanacak savunma olanaklarına sahip olmasına çalışıldı. Kaçınılmaz olarak görünen bir kuşatma durumunda, kentteki garnizonun ikmali için ancak hava ulaşımına dayanılabilecekti. Bu nedenle kent merkezinde yeterli bir alandaki binalar yıkılarak bir havaalanı inşa edilmiştir. Ocak ayı sonlarında Hitler Gençliği'nde de bir alay, kent savunması için gönderilmiştir.

General Hanke, 2 Şubat'ta yeni kurulan Yurt Muhafızları birlikleri için yeni renkler önerdi. Aynı gün General Hans von Ahlfen, Breslau garnizonu komutanı olarak tayin edildi. General Ahlfen, Merkez Ordular Grubu Komutanı tarafından bizzat seçilmiştir. Bu görevde 28 Şubat tarihine kadar kaldı.

Kente yönelen Sovyet taarruzu, Mareşal İvan Konev'in 1. Ukrayna Cephesi'nin Aşağı Silezya Taarruz Harekâtı (8 - 24 Şubat 1945) sırasında, bu "Cephe" kuvvetlerinden 6. Ordu tarafından 13 Şubat 1945 tarihinde başlamıştır. Ertesi gün Breslau'ın kuşatılması tamamlandı. Kentin kuşatılmasını Kızıl Ordu'nun 22. ve 74. Piyade Kolorduları ile diğer bazı birlikler üstlenmiştir. Breslau'da kuşatılan Alman birliklerinin mevcudu hakkındaki yaklaşık tahminler bile büyük rakamları işaret etmektedir. Bazı kaynaklar 150 bin, bazıları 80 bin, bir kısmı da 50 bin asker mevcudunun kuşatma altında olduğunu kaydetmektedir. Breslau Kuşatması sırasında ev ev yürütülen yıkıcı sokak çatışmaları olmuştur. Kentin bombardımanı, Sovyet 6. Ordu'su topçusu, 2. ve 18. Hava Orduları tarafından sürdürüldü ve tüm kuşatmalarda olduğu gibi kenti bir harabe yığınına çevirdi. Kuşatma sırasında her iki taraf da geniş yangınlar çıkarma yoluna gitmiştir.

Alman Hava Kuvvetleri (Luftwaffe), 15 Şubat'ta kente bir hava köprüsü oluşturarak kent garnizonunu ikmal yönünden desteklemeye başladı. Luftwaffe, 1 Mayıs'a kadar geçen 76 gün boyunca kente gıda ve diğer ikmal malzemelerini getiren 2 bin nakliye uçağı göndermiştir. Bu süre içinde kente getirilen ikmal malzemesi 1.638 tonun üzerindedir. Bu hava köprüsü sayesinde General Niehoff, 20 Nisan'da Hitler'in 56. yaş günü onuruna birliklerine çikolata dağıtabilmiştir. Sovyet 6. Ordu'suna bağlı birlikler 22 Şubat'ta kentin üç banliyösünü işgal etti. Ve ertesi gün kentin güney semtlerine girdiler.

Sovyet topçusu, 31 Mart'ta kentin kuzey, güney ve batı varoşlarını ateş altına aldı. Sovyet 6. Ordu'sunun kayıtları, kentin büyük bir bölümünde yangınların çıktığına tanıklık etmektedir.