n"ın bir numaraya yükseldiği diğer ulusal listeler oldu. Çalışma, diğer Avrupa kıtası ülkelerinden Avusturya, Belçika (Valon), Finlandiya, Hollanda, İspanya, İsveç, İsviçre ve Norveç listelerinde ise ilk on içine girebildi. Ayrıca "Billboard"un Avrupa Top 100 Albüm listesinde bir numaraya yükseldi ve aralıksız dört hafta boyunca bu sırada kaldı. Albümün deluxe versiyonunda yer alan "It's So Cool" parçası, dijital indirmeler sayesinde Finlandiya'da 8, İtalya'da 20 ve İsveç'ta otuz numaraya kadar çıktı. FIMI, "Celebration"ı 300,000 sipariş alması üzerine multi-platin sertifikayla ödüllendirildi. Tüm bunlara ek olarak, albümün dünya genelindeki toplam satışının 4 milyon kopyayı aştığı tahmin edilmektedir.

"Celebration" şarkısı, derlemenin ilk single'ı olarak yayımlandı. Şarkı ilk olarak Sticky & Sweet Tour'un 2009 yılındaki ayağında "Holiday"e ek olarak seslendirildi. 3 Ağustos 2009'da şarkının radyolarda yayımlanması planlanıyordu. Ancak internete sızdırılması sonucunda tarih 31 Temmuz 2009'a çekildi. Aynı tarihte dijital ortamda da satışa sunuldu. Şarkının remiksleri, daha önceden, 24 Temmuz 2009'da dans kulüplerinde çalınmaya başlandı. Müzik eleştirmenleri "Celebration" için karışık eleştiriler sundu. Finlandiya, İsveç ve İtalya'da şarkı liste başı olurken çeşitli Avrupa ülkelerinde ilk on içine girdi. Amerika Birleşik Devletleri'nde "Billboard" Hot 100 listesine giren elli beşinci, "Billboard" Hot Dance Club Songs listesinde bir numara olan kırkıncı Madonna şarkısı oldu.

11 Aralık 2009'da Madonna'nın resmî internet sitesi, "Revolver"ın bazı ülkelerde albümün ikinci single'ı olarak yayımlanacağını onayladı. Djital maxi single 29 Aralık 2009'da birçok ülkede satışa sunuldu, ardından ABD'de Ocak 2010 sonunda CD maxi single ve Şubat 2010 başında 12" plak single piyasaya sürüldü. Eleştirmenler şarkıya karışık eleştiriler yaptılar. Bazıları nakarattaki "My love’s a revolver" kısmını övdü ve Madonna'nın önceki şarkılarıyla eşdeğer olmadığını ifade etti. Belçika, Fransa, Finlandıya ve Kanada gibi ülkelerin listelerinde alt sıralarda yer alan "Revolver", ABD'deki "Billboard" Hot Dance Club Songs listesinde dört numaraya kadar yükseldi. Şarkı, Madonna'nın 2000'li yıllarda çıkardığı son single oldu.

Albüm için kaydedilen dördüncü şarkı "Broken", albümde kullanılmasa da nihayetinde 2012'de tanıtım amaçlı plak single olarak yayımlandı. Madonna, Paul Oakenfold, Ian Green ve Ciaran Gribbin tarafından yazılıp bestelendi, Madonna ve Oakenfold tarafından prodüktörlüğü üstlenildi. Single, Madonna'nın hayran sitesi Icon'un resmî üyelerine özel ücretsiz plak olarak verildi. Hediye Ağustos 2011'de duyuruldu ama aslında 2010 yılında bir hediye olarak verilmesi gerekiyordu. Sonuç olarak 2012 sonunda üyelerle buluştu.


!scope="row"|Dünya geneli




Coşkun Hekimoğlu

Coşkun Hekimoğlu (d. 1963, Arhavi, Artvin), belediye başkanıdır.

12 Nisan 1963 tarihinde Arhavi’nin Cumhuriyet Mahallesinde doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini Arhavi'de tamamladıktan sonra; 1981 yılında Ankara Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, İşletme- Muhasebe bölümünü kazanarak, 1985 yılında da mezun oldu.
Kamu hizmetine 1986 yılında Arhavi Malmüdürlüğü, Muhasebe servisinde başladı. Daha sonra Maliye Bakanlığı’nın açmış olduğu yükselme sınavlarını kazanarak sırasıyla; 1993 – 1997 yılları arasında Artvin-Yusufeli Malmüdürlüğü ve 1997 – 1999 yılları arasında Rize-Ardeşen Malmüdürlüğü, 1999 – 2001 yılları arasında Kars Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü ile 2001 – 2005 yılları arasında Giresun Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü görevlerinde bulundu.
Son olarak; 2005 yılından itibaren 1 Aralık 2008 tarihine kadar Ankara da Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğünde, İçişleri Bakanlığı Merkez Saymanlık Müdürlüğü görevlerinde bulundu. Maliye Bakanlığının emrinde toplam 23 yıl süren Kamu hizmetine 29 Mart 2009 tarihinde yapılan Mahalli İdareler Seçimlerine katılabilmek için istifa ederek son verdi.




TAKI 183

TAKI 183 ABD'li graffiti sanatçısı. Turk 182 filminde hayatından esinlenilmiştir.
Yunan asıllı olan sanatçının Demetrius olan doğum adının kısaltması olan Demetaki'den "TAKI" rumuzu türetilmiştir. 183 ise sanatçının adresi olan "183. sokak Washington Heights, Manhattan" adresindeki sokak numarasından gelmektedir. 1960'ların sonları ve 1970'lerin başlarında New York'ta kurye olarak çalışırken rumuzunu graffitileriyle New York caddelerinde yerlere yazdı.

21 Temmuz 1971 tarihinde "The New York Times" gazetesinde hakkında ""Taki 183" Spawns Pen Pals." başlıklı makale başsayfadan yayımlandı. TAKI 183'ün gazete tarafından kitlelere duyurulması, sanatçının merak edilmesinin yanında birçok graffiti heveslisi gencin bu sanata yönelmesine yol açtı.

TAKI, daha sonra kendi otomobil tamir atölyesine sahip oldu. "New York Daily News" gazetesine 9 Nisan 1989 tarihinde verdiği röportajında graffiti yazarlığını bırakması konusunu konuşurken iş hayatına atıldığını, evlendiğini, çocuk sahibi olduğunu bu sebeplerle durduğunu söyledi.

Mayıs 2009'da resmi internet sitesi TAKI 183 yayıma başladı. Sitede TAKI'nin çalışmalarından fotoğraflar, TAKI'nin hayat hikâyesi ve arkadaşlarıyla resimleri vs yer almaktadır.






Türk sinemasında LGBT temaları

Türk sinemasında, LGBT temaları, ilk kez 1962 yılından çekilen "Ver Elini İstanbul" ile başlamakta ve bu filmde, ilk defa iki kadının (Mualla Kavur ve Leyla Sayar) öpüşmesi yer almaktadır. 1960'lı yıllarda Yeşilçam sinemasında LGBT bireylerin içine dahil olunduğu on dokuz film vardır ve bunlardan on altısı lezbiyenlik, ikisi erkek eşcinselliği, biri ise trans bireyleri konu almıştır. Erkek eşcinselliği ise lezbiyen ilişkiyen ilişkilerin anlatılmasından yirmi dört yıl sonra gerçekleşmiştir ve bu döneme kadar yan karakterlerde genellikle bir güldürü unsuru olarak efemine erkeklere yer verilmiştir. 1970'ler itibaren trans bireyler filmlerde cinsel kimlikleri gizlenerek yer almıştır.

Türk sinemasında 1960-1990 yılları arasında lezbiyenliği içeren on altı film çekilmiştir. Bunlardan on biri seks filmleri dönemine aittir. Bu filmlerde kadın eşcinselliği seks komedilerine malzeme olmuş, kadınlar amaçsızca öpüştürülmüş ve seviştirilmiştir. 1960'lı yıllardaki filmlerin hemen her birinde lezbiyen ilişkiye sadece dolaylı bakışlar atılmıştır. Agâh Özgüç'e göre 1950, 60, 70, 80'lerdeki filmlerde lezbiyen aşk veya erotik sahneleri açık bir şekilde sergilenmeseler de "duyarlı seyirci kaş ile göz arasındaki" iki kadının erotik, duygusal ilişkilerini sezebilmektedir. Türkiye sinemasında 2000 öncesi filmler ile 2000 sonrası filmler arasında lezbiyen temsili kıyaslaması yapıldığında, öncelikle çok fazla sayıda filmde lezbiyen karakterlerin olmadığını söylemek mümkündür. Sadece "Düş Gezginleri" (1992), "İki Genç Kız" (2005) ve "Nar" (2011) filmlerinde lezbiyen cinsel kimliklerine sahip kadın karakterleri filmde başroldedir ve filmin olay örgüsü bu karakterler üzerinden ilerlemektedir.

1962'de Aydın G. Arakon tarafından çekilen "Ver Elini İstanbul", lezbiyenliği içine dahil eden Yeşilçam'ın ilk sinema filmidir. Attilâ İlhan, "Ali Kaptanoğlu" adıyla senaryoyu yazmıştır. Bu filmde ilk defa iki kadının (Mualla Kavur ve Leyla Sayar) öpüşmesi yer almıştır fakat bu sahneler Sansür Heyeti taraından kesilmiştir. Attilâ İlhan bu öpüşme sahnesiyle ilgili olarak yıllar sonra şu açıklamayı yapmıştır: "Mualla Kavur, Leyla Sayar'ı ikna edinceye kadar bir hayli uğraştı. Kızlar kamera önünde oynadı ve sahne çekildi. Sansür Kurulu'nda seyretmişler, çok da beğenmişler! Sonra da 'Kesin bu sahneleri' demişler." "Ver Elini İstanbul" filminden sonra Atıf Yılmaz'ın "İki Gemi Yanyana" (1963) filminde ise Suzan Avcı ve Sevda Nur'un öpüşmesi yer almıştır. Filmin senaryosu Kemal Tahir ve Atıf Yılmaz tarafından yazılmıştır. Atıf Yılmaz'a göre bu sahneler, Türk sinemasının o yıllarda cinselliğe bilinçli olarak göz kırpıp gizliden gizliye nabız yoklamasıydı. Halit Refiğ'in "Haremde Dört Kadın" (1965) filminde Osmanlı yaşamının baskılarından kaynaklanan lezbiyenliği anlatılmıştır. Senaryosu Kemal Tahir'e aittir. Mihrengiz (Birsen Menekşeli), Gülfem (Pervin Par), Şevkidil (Ayfer Feray) ve Ruhşan (Nilüfer Aydan), Sadık Paşa'nın haremindeki dört kadındır. Bu kadınlardan Mihrengiz ile Şevkidil arasındaki sevgi giderek lezbiyen bir ilişkiye dönüşür. Ayfer Feray'la Birsen Menekşeli el ele tutuşup öpüşmüş ve Devlet Devrim, Birsen Menekşeli'ye bir divan üzerinde masaj yaparak onu okşamıştır. Refiğ, kendisiyle yapılan bir röportajda, "Haremde Dört Kadın" filmiyle ilgili şöyle konuşmuştur: "Türkiye'nin farklı sosyal yapısını, farklı kültürel özelliklerini, tarihi bir dönem filmi içerisinde göstermek istedim… O tarihe kadar yapılan tarihi filmler, genellikle hamasi eserlerdi. Derinliğin olmadığı biçimsel filmlerdi. Esas itibarıyla Türkiye toplumsal yapısının kendine mahsus özelliklerini, belli bir tarihsel fonun içerisinde, tam da değişim döneminde gerçekleştirdim." Yönetmenliğini Atıf Yılmaz'ın yaptığı ve Necati Cumalı'nın aynı adlı eserinden senaryolaştırılan "Dul Bir Kadın" (1985) filminde eşinden boşanmış, güzel ve çekici bir kadın olan Suna (Müjde Ar) ile kocasını kaybetmiş Ayla (Nur Sürer) arasında lezbiyenlik kapalı bir şekilde anlatılmıştır. Atıf Yılmaz'ın "Düş Gezginleri" (1992) adlı filmi, tamamen lezbiyen ilişki üzerine temellenmiş bir sinema filmidir. Filmde Nilgün (Meral Oğuz), doktor ve dul bir kadındır; Havva (Lale Mansur) ise geçimini hayat kadını olarak sağlamaktadır. İki karakter arasında başlayan ilişki İstanbul'a taşınıp orada yaşamaya başlayan lezbiyen bir çiftin yaşamına dönüşür. Senaryosunu Ülkü Karaosmanoğlu ile Attilâ İlhan'ın yazdığı ve Biket İlhan'ın yönettiği "Sokaktaki Adam" (1995) filminde iki genelev çalıştıran Benli Meryem (Suna Yıldızoğlu) ile esmer ve kısa saçlı hizmetçisi Tresula (Süeda Can) ateşli bir şekilde öpüşüp, sevişirler. Kutluğ Ataman'ın yönetmenliğini üstlendiği "Lola and Billidikid" (1998) adlı film fahişe film özellikleri gösterir ve lezbiyen ilişkiler üzerine kurulmuştur. Kutluğ Ataman'ın "İki Genç Kız" (2005) ile Ümit Ünal'ın "Nar"