2006) ile aynı kıvamda bularak "Hande tam olarak eskiye dönmemiş, arada kalmış. [...] Olması gerekeni bulmuş." yorumunu yaptı. "BirGün"de yazan radyocu Michael Kuyucu, kişisel sitesi üzerinden paylaştığı eleştiride albümü "yeni bir milat" olarak görerek "Albüm gerek sound olarak gerekse repertuvar olarak çok başarılı. [...] İlk altı şarkı daha pop tınlarken albüm sonlara doğru biraz alternatifleşiyor. [...] Ancak albümün sonlarında beste kalitesinin düşmesi dikkat çekti." diye yazdı.

Müzik sitesi Gerçek Pop'un editörü Fatih Melek, yayımladığı eleştiride albüme 2/5 notunu vererek "Şarkıcının son üç yıldır gitgide tükenip, alevden küllere doğru üzücü ama mağrur gidişi, 2010′da ucuz ve ayıplanası bir kendini tekrara dönüşmüş." yorumunu yaptı. Ayrıca Yener'i "bestecileri bütün albümü kotarmaya zorlayarak üç seferdir tatmin edici olmaktan çok uzak çalışmalar sunmakla" suçladı. Hayat Müzik sitesinden eleştirmen Yavuz Hakan Tok, "elektronikle epeyce zaman yitirmiş, küme düşmüş Hande’yi popun birinci ligine döndürmek ama döndürürken de renk vermemek için" Sinan Akçıl'ın şarkıcının eski şarkılarından esinlenerek yenilerini ortaya koyduğunu öne sürdü. Müzik Gazetesi sitesinde yazan radyocu Ahmet Kamil Taşkın da yeni şarkıları Yener'in önceki şarkılarına benzer bularak "Albümün adı bir soru cümlesi olunca cevap verme gereği hissettim. Geçmiş oluyor, yazık oluyor." yorumunu yaptı. Bir diğer radyocu Mine Ayman, albümü Yener'in "eski ile son tarzının karışımı" bularak albümün yarısından fazlasını "-albümdeki bir şarkıdan etkilenerek- hepsi çöp" diye tanımladı.

"Hande'ye Neler Oluyor?"un ilk klip şarkısının "Yasak Aşk" olacağı, Mart 2010'da çıkan haberlerle öğrenildi. Ancak Yener, "Sopa" ile "Yasak Aşk" şarkılarını tek bir klipte topladı ve ilk klip olarak yayımlattı. Kemal Doğulu tarafından yönetilen klibin çekimleri İstanbul'un Sefaköy semtindeki Ciner Stüdyoları'nda gerçekleştirildi ve 14 Nisan 2010'a gelindiğinde klibin gösterimi başladı. Klibin ilk yarısında "Sopa", ikinci yarısında "Yasak Aşk" şarkısı dinleyiciyle buluştu, ilerleyen tarihlerde "Sopa"'nın tekli video klibi de yayımlandı. "Sopa", Türkiye resmî listesi olarak kabul edilen Türkçe Top 20'nin 4 numarasına kadar ilerledi.

"Hande'ye Neler Oluyor?"un ikinci klibinin "Bodrum" şarkısına çekileceği Hande Yener tarafından Mayıs 2010'un başında doğrulandı. Çekimler, Kemal Doğulu yönetmenliğinde Kuşadası'nda, yirmi manken eşliğinde gerçekleştirildi ve 17 Haziran 2010'a gelindiğinde gösterilmeye başlandı. "Bodrum", Türkçe Top 20'nin ve birçok radyo listesinin zirvesine yerleşti; Avrupa'da Euro Airplay Top 100 listesinde 78 numaraya kadar ilerledi. Şarkı, 14. İstanbul FM Altın Ödülleri'nde En İyi Söz, Beste, Şarkı kategorisinde ödül kazandı; Balkan Müzik Ödülleri'nde ise Türkiye Cumhuriyeti'nin En İyi Şarkısı kategorisinde aday gösterildi.

"Handeye Neler Oluyor?" albümünün son klibi, 2010 Altın Kelebek Ödülleri'nde de seslendirilen ve şarkıcı Berkay'ın geri vokal olarak yer aldığı "Çöp" şarkısına çekildi. Çekimler Silivri sahilinde Kemal Doğulu yönetmenliğinde tamamlandı ve Aralık 2010'un başında gösterime girdi. Şarkı, Türkçe Top 20'de 9 numaraya kadar yükseldi; Kral Tv'nin 2010 yıl sonu listesinde 28, Powertürk TV'nin 2011 yıl sonu listesinde 40 numarada yer aldı. Ayrıca 2011 Kral Müzik Ödülleri'nde En İyi Beste kategorisinde aday gösterildi ancak ödülü Tarkan'ın "Sevdanın Son Vuruşu" şarkısına karşı kaybetti.



Yapım görevlileri, "Hande'ye Neler Oluyor?" albüm kitapçığından alınmıştır.





Zevce satışı

İngiliz bir âdet olan zevce satışı, 17. yüzyılın sonlarında, boşanmak ancak zengin insanlar için uygulanılabilir olduğu zamanlarda karşılıklı bir anlaşmayla tatminkâr olmayan evlilikleri bitirme yöntemiydi. Kişi, karısının boynuna, koluna ya da beline yular taktıktan sonra halka açık bir yerde en yüksek fiyatı verene satardı. Bu adet Thomas Hardy'nin ""The Mayor of Casterbridge"" adlı romanının altyapısını oluşturur. Hikâyenin başında ana karakter karısını satar, sonra yaptığı bu iş sonucu hayatı boyunca vicdan azabı çeker ve bu azap onu mahveder.
Gerçi bu âdetin kanunda bir yeri yoktu ve genelde dava ile sonuçlanırdı, özellikle 1850'lerden sonraki dönemlerde. Görevlilerin davranışları kaçamaklıydı. 1800'lerin başında bir sulh hakimi, zevce satışlarına kanûnen engel olmaya hakkı olmadığına inanıyordu. Yerel polis memurları arasında insanları zevcelerini satması için zorlayanlar bile vardı.

Zevce satışı çeşitli şekillerde 20. yüzyılın başlarına kadar devam etti. Hukukçu ve Tarihçi James Bryce'ın 1901'de yazdığına göre, onun zamanında da hala zevce satışları bazen görülüyordu. 1913'de bir kadın Leeds polis makhemesine kendisinin kocası tarafından bir iş arkadaşına 1£'ya satıldığını gösteren bir delil teslim etmiştir, ki bu da İngiltere'de rapor edilmiş en son zevce satışıdır.

Zevce satışının 17. yüzılın sonlarına doğru sonradan çıkarılmış bir âdet olduğu sanılmaktadır. Gerçi 1302'de birinin karısını başka bir adama senetle devrettiği hakkında bir söylenti vardır. 1750'lerin sonralarında, gazetelerin popüler olmasıyla, zevce satışı haberleri daha da artmıştır. 20. yüzyıl yazarı Courtney Kenny âdeti şöyle açıklar: "yakın zamanda çıkmış bir şey olmadığını gösterecek kadar kökleşmiş bir gelenek". Fakat 1901'de James Bryce zevce satış hakkında "İngiliz kanunlarımızda böyle bir hak kesinlikle yoktur" der. Ayrıca o şunu da gözlemlemiştir: "herkes garip bir alışkanlık olan zevce satışını duymuştur, hatta âdet şu zamanda İngiltere'de fakir kesimlerde ara sıra görülmektedir".

1753 Evlilik Harekâtı'na kadar, İngiltere'de papaz huzurunda evlilik kanunen mecburî değildi, evlilikler gayri resmîydi. Gereken şeyler sadece iki tarafın uygun yaşa ulaşınca(ki bu yaş kızlar için 12 erkekler için 14 idi) birbirleriyle evlenmeye râzı olmasıydı. Evlilikten sonra zevceler kocalarına tamamiyle bağlıydı. Karı-koca yasal bir bütünlük olurdu, zevcelerin yasal statüsü kocasına bağlı olma idi. Seçkin bir hakim olan Sir William Blackstone'nun 1753'de yazdığına göre: "kadının yasal varlığı evlilik sürecinde askıya alınmış olur, ya da en azından kocasına takviye olunur. Kocasının himayesi ve koruması altında her görevi yapar". Evlenmiş kadınlar mülk sahibi olamazdı, ki onlar zaten kocalarının mülküydü. Hakim Blackstone ayrıca şunu da gözlemlemiştir ki: "kanunen zevcelerin kısıtlamaları olsa bile, bu kanunlar onların korunması ve onların lehine koyulmuştur. Ki bu da İngiltere Kanunlarının kadına verdiği bir ayrılacıktır".




Muhittin Keskin

Muhittin Keskin, Türk bürokrat
29 Aralık 1935 Afyon doğumlu Türk Bürokrat. İlkokul, ortaokul ve liseyi Afyon'da bitirmiştir. Aynur Hanım ile evli ve 3 çocuk babasıdır. 1954'te Siyasal Bilgiler Fakültesine girmiş ve 1959'da Mali şubeden mezun olmuştur. 1959 yılında Afyon Mahiyet Memuru olarak bürokrasi hayatına başlamıştır.

1959-1960 yılları arasında Afyon Sultandağı kaymakam vekilliği, 1960'ta Afyon Sincanlı Kaymakam vekilliği yapan Keskin 1960-1961 yılları arasında Şuhut kaymakamlığı görevinde bulunmuştur.1961-1962 yıllarında yedek subay olarak askerliğini tamamlayınca İhsaniye'de kaymakam vekilliği yapmıştır.1962'de İç İşleri Bakanlığı Kaymakamlık Kursunu tamamlayan Keskin, 1962-1963 yılları arasında Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü(ODAEİ) Lisansüstü Eğitimini tamamlamıştır.

1963-1966 yıllarında Giresun Keşap Kaymakamlığı, 1966-1968 Erzurum Tekman Kaymakamlığı,ve ardından 1968-1969 Aydın Yenipazar Kaymakamlığı görevlerinden sonra 1969-1973 yılları arasında İç İşleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü Müstakil Şube Müdürlüğü görevine getirilmiştir. 1973-1981 yılları arasında Mülkiye Müfettişi, Mülkiye Baş Müfettişi, Mülkiye Baş Müşavir Müfettişi görevlerinde bulunmuştur.

1982-1985 yılları arasında Kars ve 1985-1988 yılları arasında Yozgat valisi olarak görevine devam etmiştir. 1988'den 2000'e kadar Merkez Valisi ve İstanbul Merkez Valileri Grup Başkanı olarak hizmet vermiştir. 2000 yılı sonunda emekli olmuştur. Memuriyet hayatı 42 sene sürmüştür.




Henry Morton Stanley

Henry Morton Stanley (d. 1841 - ö. 1904) Afrika'da keşif yapan ve David Livingstone'u aramakla görevlendirilmiş Amerikan gazeteci.

1841'de Galler'de doğan Stanley'in asıl adı John Rowlands idi.Mutsuz bir çocukluk geçirdi. Çocukluğunda, yetimhanede kaldı. Eline geçen ilk fırsatta kaçtı ve Kuzey Afrika'ya giden bir gemiye kamarot olarak girdi. Orada, 19 yaşındayken New Orleanslı bir pamuk tüccarı tarafından evlat edinildi. Manevi babasına o kadar minnettarlık duydu ki; İngiliz vatandaşlığından, Amerikan vatandaşlığına geçti ve manevi babasının adını (Henry Morton Stanley) adını aldı.

Genç Stanley, yeni yurdunda serüvenci bir yaşam sürdü. 1861-65 yılları arasında süregeln Amerikan İç Savaşında önce bir tarafta, sonra diğer tarafta savaştı. Daha sonra da, donanmada görev yaptı. Sonunda, gazeteciliğe yöneldi ve "New York Herald"da yurtdışı muhabirliği görevini aldı. İlk görevi; Afrika'da bulunan ve kendisinden uzun süre haber alınamayan David Livingstone'i bulmak ve bilgi almak oldu. Bunun için Afrika'ya gitti.

Stanley, 1871 yılında Zenzibar'a vardığında zaman kaybetmeden 192 taşıyıcı ile en iyi erzaklardan oluşan en pahalı seferlerinden birini hazırlamaya koyuldu. Yorucu yolculuk esnasında Stanley, sıtma hastalığına yakalandı. Hastalık yüzünden iki yardımcısı öldü. Daha sonra ise, yerliler ile çatışmaya girdiler ve ekip büyük zarar gördü. 10 Kasım 1871'de Ujiji'ye ulaştı. Stanley, heyecanlı bir kalabalığın eşliğinde köyün içinden geçtikten sonra hasta ve zayıf düşmüş olan Livingstone'u buldu. Bu duruma çok şaşırmış ama sevinmişti. Livingstone, Stanley'in getirdiği yiyecekler ve ilaçlar sayesinde eski gücüne kavuştu. Birlikte Ujiji Denizi'ne doğru yolculuğa çıktılar. Gölün, kuzey kıyılarını keşfettiler. Burada üç hafta geçirdiler. Tabora'ya vardıklarında ayrıldılar ve Stanley, Zenzibar'a döndü.

Stanley, İngiltere'ye döndü. Ancak, Livingstone'a hala erzaklar, ilaçlar ve gerekli araçlar gönderiyordu. Sonunda, Livingstone'un öldüğünü öğrenince çok üzüldü. Ne zamandır Afrika'ya i