Hristo çiftinin kızı olarak dünyaya geldi. 5 yaşındayken, ebeveynleri boşandı. Babası Tsvetana adlı bir kadınla evlenip, Pasha'nın velayetini alırken, erkek kardeşi Ventsi annesiyle kaldı. Pasha'nın ikinci erkek kardeşi Krasimir de babasının ikinci evliliğinde dünyaya geldi. Pasha ve Krasimir, birbirlerinin annelerini kendi anneleri gibi görüyorlardı. Anaokulunda çalışan Lyubka çocuklara anaokulunda bakarken Tsvetana çocuklara evde bakıyordu. Pasha'nın babaannesiyle de çok yakın bir ilişkisi vardı. Babaannesi onun keman dersleri almasını sağladı. Etrafındaki çoğu insan küük kıza Pepi derken, babaanesi ona, ünlü Sovyet işçi kadını Pasha Angelina'ya sevgisinden dolayı Pasha lakabını verdi. Babaannesinin ölümü Pasha'da derin izler bıraktı. Çok yakın olan ikisi bir yatağı paylaşıyorlardı. Pasha bir sabah uyandığında ona sarılan babaannesinin soğukluğu ile onun ölmüş olduğunu fark etti.

Gençlik yıllarında, babası ile kavga edip, zaman zaman annesinin evinde kalıyordu. Lise eğitiminden sonra Balkancar araba fabrikasında tasarımcı olarak çalışmaya başladı. Vasil Ivanov adlı bir mühendis ile evlendi ve Milen isimli bir oğulları oldu. Ancak iş sebebiyle uzak kalınca, boşanmamalarına rağmen ayrı yaşamaya başladılar ve Pasha çocuğunun velayetini aldı.

İşinin yanında Bulgar Devlet Radyosu'nun sahne şarkıcıları okulu seçmelerine katıldı. Daha sonra tedavi edilecek peltekliğine rağmen dikkat çekici sesiyle seçmeleri kazandı. Sofya Orkestrası'nda reddedildikten sonra öğretmeninin desteğiyle İşçiler Topluluğu Korosunda solo şarkıcı olarak iş buldu.

1967'de SSCB'deki sochi festivalinde birinci olup altın madalyayı kazanarak ilk büyük başarısına imza attı. 1968'de Sofya Orkestrası'na katılarak hayatının sonuna dek onlarla çalıştı. Grubun şefi Nikolay Kuyumdzhiev, yerini Pasha'nın kayıtlarında yardım edecek olan Nikolay Arabadzhiev'e bıraktı. O bir orkestra şefi, besteci, piyanist ve klarnetçiydi. Kısa sürede birbirlerine aşık olup, ölümlerine dek evli hayatı yaşadılar. Pasha, hayatının geri kalanında Bulgaristan'ı ve Sovyet Bloğu ülkelerini turladı. 1970'te Braşov'daki Altın Geyik Festivali'nde 3.lüğü kazandı. Bir radyo yarışmasında Svetozar Rusinov'un bestesi "Яворова пролет" (Çınar Baharı)'nı seslendirdi ve en iyi şarkı ödülünü aldı. Altın Orfe Festival'inde ise büyük ödül Pasha Hristova'nın seslendirdiği "Повей, ветре" (Es Rüzgâr) ve en iyi şarkı ödülü de yine Hristova'nın "Една българска роза" (Bir Bulgar Gülü) şarkısına gitti. 1971'de Polonya'daki Sopot Uluslararası Şarkı Festivali'nde birincilik ödülünü kazandı. Öldükten kısa bir süre sonra 1972'de Bulgar televizyonunun "yılın melodisi" ödülünü "Бяла песен" (Beyaz Şarkı) ile kazandı.

1971'de Sofya Orkestrası ve birçok ünlü Bulgar şarkıcı ile Cezayir'e uçacaktı. Uçağın kalkışında, uçak hızlıca irtifa kaybetti ve ön kısmı yere çakıldı. İkiye ayrılan uçağın ön tarafı patladı ve yandı. Ön sıralarda oturan Pasha Hristova ve hayat arkadaşı, olay yerinde can verdi. (Uçak ekibiyle birlikte toplam 30 kişi hayatını kaybetti.) Pasha ölürken Arabadzhiev'den olan ikinci çocuğuna hamileydi. Cesedi tespit edildikten sonra Sofya Merkez Mezarlığı'nda katolik bölümüne defnedildi.

Uçağın düşüş nedenine dair çok az belge ortaya çıktı. Olayın soruşturması kısa sürede saklandı. Uçak aylar süren bir revizyondan geçmişti. Revizyon sırasında teknik bir hata yapılmıştı: kanatçıkların kabloları yanlış bağlanmıştı. Böylece, pilotlar uçağı düzleştirmeye çalışırken, daha da dik konuma getirdiler ve kalkış sırasında aşırı alçak bir irtifada kaza gerçekleşti. 2001'de halka sunulan bir resmi raporda, neden olarak tecrübesizlik gösterildi, prosedür pratik deneyimi bulunmayan teknikerler tarafından uygulanmıştı.

Pasha Hristova çok yönlü bir sese sahipti ve birçok farklı türde söyledi. Bazı şarkıları balad ve şanson olarak adlandırılmaktadır. Ancak caz, rock and roll ve hatta Bulgar folk müziği şarkıları da vardır. Dönemin Bulgar şarkıcılarında da görüldüğü gibi, repertuvarının büyük bir kısmı yabancı dilden şarkıların Bulgarca versiyonlarından oluşmaktaydı.






Kaleiçi (Antalya)

Kaleiçi, Antalya'nın Muratpaşa ilçesi sınırları içerisinde yer alan deniz ve kara surları tarafından kuşatılan kent merkezi'ne verilen isim'dir. Kaleiçi'nin sokakları ve yapıları Antalya tarihinin izlerini günümüze kadar getirmektedir. Eski evlerin önemi sadece mimari açıdan değil, aynı zamanda insanların yaşam şekli, davranışları, gelenekleri ve sosyal yönleri konusunda da çok yararlı bilgiler aktarmaktadır.

Kaleiçi'nin sokakları dardır. Çoğunlukla limandan yukarılara doğru, dış surlar yönünde uzanırlar. Evler sahiplerinin ekonomik güçleri ve kullanılış amaçlarına göre farklılık gösterebilmektedir. Fakat ortak özellikleri çoktur. Genellikle yığma taştan ve ağaç bağlantılı olarak yapılmışlardır. Hepsinin bir sokak cephesi ve bir de sokak görmeyen bahçesi bulunur. Sokağa bakan yüzde, ilk katta çok az pencere vardır. Üst katta ise ""Cumba"" denilen ve hem ev, hem de sokak mimarisine uygun olarak yapılmış çıkmalar vardır. Bu çıkmalar ağaç süslemelerle bezenmiştir. Evlerin merkezini, zemin katta, bahçeye açılan ve taş zeminli ""Taşlık""lar oluşturur. Bu taşlıklarda ağaçtan dinlenme kanepeleri vardır. Buralardan zemin kattaki odalara geçilebildiği gibi, üst kata da bir merdivenle ulaşılır. Zemin kat evin daha çok hizmet bölümüdür. Depo, mutfak gibi görevi olan odalar buradadır. Üst kat ise yaşam içindir. Üst katın odalarının pencereleri daha büyük olduğundan dolayı daha aydınlıktır. Çoğunlukla bu odalarda üst üste iki sıra pencere vardır. Üst pencereler camsız olup ağaç kafeslerden oluşmakta, alt pencereler açılıp kapanabilir türdendir. Cumbaların üst pencerelerinde küçük boyutta ve genellikle renkli camlar bulunur. Kaleiçi'nde birçok ev aslına uygun restore edilmiştir. Kaleiçi günümüzde, eğlence yerlerinin, pansiyonların, restoranların, hediyelik eşya satan dükkânların ve antika halı satan mağazaların bulunduğu bir turizm merkezi olmuştur. Ayrıca Kaleiçi'nde bulunan tarihi camiler arasından en ünlüsü, Antalya'nın da simgesi olarak görülen Yivli Minare Camii'dir.




Black Stockings FC

Black Stockings Football Club (Türkçe: Siyah Çoraplılar), 1901 yılında kurulan ve aynı yıl kapatılan ilk Türk futbol kulübü.

Kulübün oyuncularından ve umumî kaptan muavini Fuat Hüsnü Bey'in 1923 yılında "Spor Âlemi" adlı dergide yazdığı yazıya göre kulüp 1901 yılının sonbahar aylarında kuruldu. Takımın diğer bir oyuncusu Kemanî Nuri Bey'in 1923 yılındaki bir ifadesine göre takım forması; göğüs kısmının önü, yakası ve kollarının ucu beyaz, geri kalan kısmı kırmızı olan ve yünlü bir kumaştan üretilen gömlekten ibaretti. Takım oyuncularının giydiği şort beyaz, çorapları ise siyah renkteydi. Kulübün başkanlığını, Hariciye Nazırlığı memurlarından Reşat Danyal Bey yapmaktaydı.

Kuruluşundan birkaç hafta sonra, 26 Ekim 1901 tarihinde, Kadıköy'deki Papazın Çayırı'nda şehirdeki Rum takımı karşısında ilk maçına çıktı. Maçı 5-1 kaybeden takımın tek golünü atan isim Fuat Hüsnü Bey'di. Maç sona erdikten sonra sahaya giren hafiyeler, bazı kişileri tutukladı. Kemanî Nuri Bey'in anlattığına göre bu baskının sebebi, kulüp başkanı Reşat Danyal Bey'in Osmanlı Padişahı II. Abdülhamid'in veliahtı konumundaki Şehzade Reşad Efendi olduğuna ve kulübün esas amacının padişaha karşı bir darbe örgütleme olduğuna dair bir iddia ortaya atılmasıydı. Bu baskının ardından kulüp feshedildi ve faaliyetleri sona erdi. Fenerbahçe SK resmî web sitesindeki kulüp tarihçesinde, Black Stockings'in kuruluşunda yer alan isimlerden bazılarının ilerleyen dönemlerde Kadıköy Kulübü ve Fenerbahçe'nin kuruluşunda da yer aldığı öne sürülerek Fenerbahçe'nin gayrı resmî kuruluş tarihi, Black Stockings'in kuruluş tarihi olduğu belirtilen 1899 olarak göstermektedir.





Nicht Chicago. Nicht Hier.

Nicht Chicago. Nicht hier. Alman yazar Kirsten Boie'nin bir gençlik romanıdır. Kitap ilk kez Friedrich Oetinger Yayınevi tarafından 1999 yılında Hamburg'da yayımlandı. Daha sonra da "Deutsche Taschenbuch Verlag" (Alman Cep Kitapları Yayınevi) tarafından basıldı.

Alman eğitim sisteminin ikinci kademesinde (Türkiye için İlköğretim II. Kademe ve Lise) öğrenciler arasında şiddet temasını tartışmak için okutuluyor.

Niklas'ın sınıfına Karl adında yeni bir öğrenci gelir. Niklas onunla okul için bir projede beraber çalışmak zorunda kalır. Bir gün Karl Niklas'a çalışmaya geldiğinde Niklas'ın bir CDsi kaybolur. Diğer bir gelişinde ise geri getirmek vaadiyle Niklas'ın babasının bilgisayarının CD sürücüsünü alıyor. Bunlar daha hiçbir şey: Niklas Karl tarafından tehdit ediliyor. Niklas ailesinden yardım istiyoor ve nihayet ailesi de Niklas'a inandığında Beraber polise gidiyorlar. Zira polis de bunun için kanıt bulamıyor ve işi başından atmaya çalışıyor. Niklas'ın anlattıklarına ailesinden başka kimse inanmamaktadır, öğretmeni Frau (Bayan) Römer bile. Tüm aile Karl'a, arkadaşı Rocky'ye ve diğer suç ortaklarına karşı hiçbir şey yapamayacak durumdadır. Son olarak Karl Niklas'ın ada tavşanı Rex'i garajlarından çalıyor ve öldürüyor. Şimdi Niklas Karl'ı öldürmek için ant içiyor.

Kitabın sonu açık bırakılmıştır.

Yazar yaklaşık her 12 sayfada bir geri dönüşler yapmıştır. Bu, yazarın kitabı iki ayrı zamanda yazdığı anlamına gelir. İlk zaman orada neler yaşandığını anlatıyor (anlatıcı perspektifi), ikinci zaman ise olayları yaşıyor (monolog).

Kitap Alman Gençlik Kitapları Ödülü'nü almıştır. Ayrıca 2006 yılında Orhan Pamuk'un Kar adlı romanıyla kazandığı "Ein buch für die Stadt"(Şehir için bir kitap) ödülünü 2008 yılında almıştır.




ACF Gloria 1922 Bistrița

Gloria Bistriţa, Liga II'de mücadele eden Romanya futbol kulübü.

 

Liga II:

Cupa României





Basri Erdem

Basri Erdem ( d. 1948 Lüleburgaz , Akçaköy ) Türk ressam Öğretim üyesi

İlköğreniminin ardından, girdiği altı yıllık Kepirtepe İlköğretmen Okulu’nun sınavını kazanarak yatılı okuma hakkını elde etti. Okula kaydını yaptırarak; üç yıl boyunca öğrenim gördü. Öğretmen okullarının güzel uygulamalarından biri olan yeteneğe yönlendirme uygulamasından yararlanarak