e Toplama Kampı

Ebensee toplama kampı Avusturya'nın Ebensee şehrinde 1943'te silahlanma amacıyla tüneller kazmak için açılmıştır. Mauthausen-Gusen toplama kampı ağının bir parçasıydı.

İnsalık dışı çalışma ve yaşama koşullarından dolayı mahkuların ölüm oranlarına istinaden en kötü Nazi toplama kampıydı. SS, kampın gerçek doğasını örtbas etmek amacıyla buraya Kalk ("Kireç taşı"), Kalksteinbergwerk ("Kireç taşı madeni"), Solvay ve Zement ("Çimento") kod isimleri kullanırdı.

Ebensee alt kampının inşası 1943'ün sonlarına doğru başladı ve Mauthausen ve onun alt kamplarından ilk 1000 mahkûm 18 Kasım 1943'te kampa vardı. Ebensee'nin ana amacı köle işçiliği vasıtasıyla silahlanmaya ev sahipliği yapacak büyük yer altı tünelleri kazmaktı. Bu tünele Peenemünde'den getirilen V-2 füzeleri yerleştirelecekti fakat 6 Temmuz 1944'te Hitler buranın tank parçaları fabrikası olmasını emretti.

Etrafı çevreleyen dağlarda devasa bir tünelin yapımı için yaklaşık yirmi bin mahkûm ölümüne çalıştırıldı. Mauthausen'in alt-kampı Gusen ile birlikte Ebensee kampı en korkunç Nazi toplama kampı olarak değerlendirilir.

Yahudiler mahkûmların üçte birini oluşturuyordu, savaşın sonuna doğru bu rakam %40'a kadar çıktı. Her mahkûma zorluklar yaratılmasına rağmen en büyük zulmü Yahudiler gördü. Yahudilerin yanı sıra kampta Ruslar, Polonyalılar, Çekoslovakyalılar, Çingeneler, Alman ve Avusturyalı politik tutuklular ve suçlular bulunmaktaydı.

Tünel yapımı için tutuklular her sabah 4:30'da kaldırılıp saat 18:00'e kadar çalıştırılıyordu. Birkaç ay sonra mahkûmlar vardiya usulüyle 24 saat çalıştırılmaya başlandı. Mahkûmların Avusturya'nın soğuk kışından korunması için hiçbir önlem alınmadı ve ölüm oranı arttı. Ebensee'de krematoryum olmadığı için cesetler bir araya toplanıp her üç dört günde bir Mauthausen'e götürülüp oradaki krematoryumlarda yakıldı. Ayrıca bazı ölü bedenler kulübelerde toplanıyordu. Hastalıklardan kaynaklanan kokular, balgam, sidik ve dışkı kokularına ölü bedenlerin kokuları da eklenince durumun katlanılamaz bir hale geldiği söylenir.

Mahkumlar tahta terliklerle veya terlikleri kırılanlar yalın ayaklaydılar. Kampta bit salgını da vardı. Yemek olarak kahvaltıda yapay kahve, öğlende içinde patates kabuğu olan üç çeyrek litre sıcak su ve akşamları 150 gram ekmek veriliyordu. Bu tarz muameleler kamptaki ölü sayısını arttırdı.

Avrupa'da II.Dünya Savaşı'nın bitimine doğru kampların boşaltılmaya başlanması Mauthausen kompleksi üzerinde baskı yarattı, Nazilerin bölgede ellerinde tuttuğu son toplama kampı Ebensee'ydi. Baraka başına içinde 100 kişinin yaşayabileceği 25 barakaya yine baraka başı 750 kişi sıkıştırılmıştı. Bunun dışında tünellerde veya açık havada yaşayan mahkûmlar da bulunuyordu.

Ölenlerin sayısı krematoryumun kapasitesini aştığından cesetler barakaların önüne toplanıyordu. Savaşın sonlarına doğru ölü sayısı günde 350'yi bulmuştu. Sıkışıklığı önlemek için kampın dışına kuyular kazıp cesetleri kirecin içine attılar. Nisan 1945'te 23 numaralı bloktan 80 tane ceset çıkarıldı; yığının içindeki bazı ayakların seğirdiği görüldü. Bu dönemde mahkûmların sayısı 18.000'e ulaşmıştı.

ABD'nin 80. Piyade Tümeni 6 Mayıs 1945'te kampa vardı. Buna rağmen bazı mahkûmlar açlık, hastalık ve bitkinlikten ötürü kurtarılamadı.





Rus Devrimi (1917)

Rus Devrimi, 1917 yılında Rusya'da yaşanan ve Çarlık otokrasisinin yıkılıp yerine Sovyetler Birliği'nin kurulmasıyla sonuçlanan devrimlerin genel adı. Şubat 1917'de (Gregoryen takviminde Mart) yaşanan ilk devrimde Çarlık yönetimine son verilmiş ve siyasi egemenlik Geçici Hükümet'e bırakılmıştır. Aynı yılın Ekim ayında gerçekleşen ikinci devrim ise Geçici Hükümet'i ortadan kaldırmış ve bir Bolşevik (Komünist) hükümeti kurmuştur.

Şubat Devrimi (Mart 1917) etkisini daha çok Sankt-Peterburg çevresinde hissettirmiştir. Yaşanan karmaşadan yararlanan İmparatorluk parlamentosu (Duma) üyeleri yönetimi ele almış ve Geçici Rus Hükümeti'ni kurmuşlardır. Yaşanmakta olan devrimi durduramayacağını düşünen askeri yönetimin boş bulunması Geçici Hükümet'in egemenliğini sağlamlaştırmıştır. Radikal sosyalist oluşumların önderlik ettiği Sovyetler başlangıçta Geçici Hükümet'i desteklemişler, ancak daha sonra hükümetin aldığı kararlarda söz sahibi olmak ve halk hareketini denetlemek gibi ayrıcalıklar istemişlerdir. I. Dünya Savaşı'nın Ruslar için en olumsuz dönemine rastlayan Şubat Devrimi orduyu başkaldırıya hazır durumda bırakmıştır.

Geçici Hükümet'in ülke yönetimini elinde bulundurduğu ve Sovyetlerin oluşturduğu ulusal ağın alt düzey halk kitleleri ve politik solun desteğini arkasına aldığı dönem çifte güç dönemi olarak adlandırılmaktadır. Bu karmaşa dönemi birçok isyan ve çatışmayı içinde barındırmıştır. Geçici Hükümet'in Almanya'ya savaş ilan etmesi üzerine Bolşevikler ve diğer sosyalist gruplar bu kararın geri çekilmesi için harekete geçmişlerdir. Bolşevikler kendilerine bağlı işçi gruplarından önce Kızıl Muhafızlar'ı, daha sonra ise Kızıl Ordu'yu yaratmışlardır.

Ekim Devrimi'nde (Gregoryen takviminde Kasım) Vladimir Lenin önderliğindeki Bolşevik parti ve işçi Sovyetler Sankt-Peterburg'daki Geçici Hükümet'i ortadan kaldırmışlardır. Bolşevikler birçok hükümet biriminde yönetimi ele almış ve olası sorunları aceleyle bastırabilmek amacıyla Çeka'yı kurmuşlardır. Bolşevik önderlik, savaşı bitirmek üzere Almanya'yla Brest-Litovsk Antlaşması'nı imzalamış (Mart 1918), ancak "Kızıl" (Bolşevik) ve "Beyaz" (Bolşevik karşıtı) gruplar arasında patlak veren iç savaş ülkeyi yeniden karışıklığa sürüklemiştir. Böylece devrim, SSCB'ye giden yolu açarken Moskova ve Sankt-Peterburg dışındaki kentlerde ulusal azınlıklar yer değiştirmeye başlamış ve egemenliği ele geçiren köylüler toprakları yeniden paylaştırmaya başlamışlardır.





Schwarz önsavı

Matematiğin bir alt dalı olan karmaşık analizde Schwarz önsavı, karmaşık düzlemdeki birim daire üzerinde tanımlı ve değer kümesi yine aynı birim daire olan holomorf fonksiyonların aldığı değerlerin üzerine kestirimler veren önemli bir sonuçtur. Her ne kadar bilim dizininde önsav olarak isim almışsa da kendi başına önemli bir teoremdir. Bu sonuç, günümüzde herhangi bir karmaşık analiz kitabında ifade edilen şeklinden daha farklı bir şekilde ilk defa Alman matematikçi Hermann Amandus Schwarz tarafından kendi doktora tezinde ifade edilmiştir. Sonucu günışığına çıkarıp günümüzdeki ifadesini yazan ve aynı zamanda bu önsavın tanınmasını sağlayan matematikçi ise Yunan matematikçi Constantin Carathéodory olmuştur.

Karmaşık analizin diğer önemli sonuçlarına göre daha kolay bir kanıta sahip olmasına ve bunun yanında basit bir sonuç olmasına rağmen, Schwarz önsavı yine de karmaşık analizin merkezi bir kullanım aracı haline gelmiştir. Bunun nedeni ise, Riemann tasvir teoremi gibi önemli teoremlerin kanıtlanmasında ve yine karmaşık analizin geliştirilmesinde sıkça kullanılan bir sonuç olmasıdır.

formula_1
karmaşık düzlemdeki birim daire olsun. formula_2 fonksiyonu da formula_3 koşulunu sağlayan holomorf bir fonksiyon olsun. 
O zaman, her formula_4 için


eşitsizlikleri vardır.

Ayrıca, 0 'a eşit olmayan bir formula_4 için 
"veya" 
varsa, o zaman "f" bir döndürme fonksiyonudur; yani, birim çember üzerindeki bir "a" karmaşık sayısı için formula_10 olarak yazılabilir.

Kanıt aslında karmaşık analizdeki maksimum ilkesini

fonksiyonuna uygulamaktadır. formula_3 olduğu için paydadaki "z" değerinin "g" fonksiyonunun holomorfluğunu bozacak bir etkisi yoktur. Bunu daha kesin bir dille anlatmak için Riemann kaldırılabilir tekillik teoremi kullanılabilir. O yüzden, "g" de birim daire üzerinde holomorf bir fonksiyondur. "r" < 1 için
kapalı dairelerine bakalım. "g", formula_14 'lerin her birinde holomorf olduğu için, "g" 'ye maksimum ilkesini uygulayabiliriz. O zaman, formula_14 'deki her "z" 'den bağımsız olarak formula_14'nin sınırı olan çemberin üzerinde bir formula_17 sayısı vardır öyle ki her formula_18 için formula_19 eşitsizliği sağlanır. Daha açık bir şekilde yazarsak ve varsayımlarımızı da kullanırsak, o zaman

elde ederiz. Ancak, burada aldığımız formula_14 birim dairenin içinde kalan ve 0 merkezli olan keyfi bir daireydi. Son elde ettiğimiz eşitsizlikte her iki tarafın "r" 1'e soldan giderken limitini alırsak,

elde ederiz ki bu da 0'dan farklı her "z" için formula_5 eşitsizliğini verir. Bu eşitsizlik, 0 noktasında "f" 0 değerini aldığı için zaten vardır. O halde, önsavın ifadesinde geçen ilk sonuç elde edilir.

İkinci sonucu elde etmek içinse, sırasıyla "f" 'nin 0 noktasındaki türevinin tanımını, "g" 'nin tanımını ve son olarak "g" için yukarıda elde edilen eşitsizliği kullanmak yeterli olacaktır:

Ayrıca, "D" 'de 0'dan farklı bir "z" sayısı için "|g"("z")| = 1 eşitliği varsa, o zaman "g" 'ye yine maksimum ilkesini uygulayıp "g" 'nin bir sabit fonksiyon olduğunu elde ederiz. "|g|", "z" noktasında 1 değerini aldığı içinse, bu sabit fonksiyonun mutlak değerinin 1 olduğu sonucuna varırız. O zaman, birim çember üzerindeki bir "a" karmaşık sayısı için formula_25 ve bu yüzden formula_10 eşitliği vardır.
Yine, formula_9 eşitliği varsa o zaman yukarıda "f" 'nin 0 noktasındaki türevi için yazdığımız ifadeden "g" 'nin 0'daki değerinin 1 olduğunu çıkarırız. İlk durumdaki tartışmanın aynısı yine istediğimiz sonucu verecektir.





Tōdai-ji

Tōdai-ji (Japonca: 東大寺, okunuşu: Tōdai-ji, Türkçesi: Büyük Doğu Tapınağı), Japonya’nın Nara şehrinde yer alan bir Budist tapınağı.

Tōdai-ji dünyanın en büyük ahşap yapısı olmasının yanı sıra dünyanın en büyük Buda heykeli olan ve Japoncada Daibutsu (大仏) denen heykeli de bünyesinde barındırmaktadır. Tapınak aynı zamanda, bir Budist okulu olan, Kegon’un da ana merkezidir. Naka şehrindeki yedi tarihi tapınak ve mekana ek olarak Tōdai-ji de "Monuments historiques de l'ancienne Nara" adıyla UNESCO’nun Dünya Mirası Listesi’ndedir.

Tapınağın ilk versiyonu 728 yılında İmparator Shōmu döneminde inşa edilmiştir. Bu dönemde Japonya’da salgın hastalıkların ve bir sürü felaketin ülkeyi istikrarsızlığa sürüklemesi nedeniyle imparator salgın hastalıkları ve doğal felaketleri önlemek içi