dar önemlidir. Avlar kadınlar tarafından dağıtılır.

Deniz memelilerinden elde edilen et ve yağlar Küçük Diomede Adasındaki İnyupiklerin ana besinleridir ve bunlar ada dışı Alaska anakarasındaki Eskimolarla yapılan ticarette tilki, vizon, misk sıçanı ve sincap kürkü karşılığı değiş tokuş edilirdi.

Alaska'daki İnyupik yaşamı dışarıdan görüldüğünün aksine buzlarla sınırlı olmayıp müthiş bir ticari hareketlilik içerisindedir ve bu yüzyıllardır süregelmektedir. Bu hareketlilik yalnızca İnyupikler arasında değil, aynı zamanda İnyupiklerle Yupik grupları ve Atabask dillerini (Koyukonca ile Guçince) konuşan Kızılderililer (Alaska Atabaskları) arasında da olmaktadır.

Kanada'daki İnuvialuitler ile Alaska'daki İnyupikler arasında geçmişte olduğu gibi bugün de ticari ilişkiler sürmektedir. Hatta saha ve avlar için anlaşmalar dahi yapabilmektedirler.

Günümüzde, topraklarındaki petrol ve doğalgaz kaynakları İnyupikler için gelir kaynağı değildir ve işgücünün yarısından fazlası işsizdir. Olanların da çoğu mevsimlik işçilerdir. Bu, Alaska yerlilerinin genelinde görülen bir işsizlik manzarısıdır. ANCSA yasası öncesi (1971) petrol ürünlerine bağımlı olmayan Eskimolar bu tarihten sonra hızla konut ısıtımından kar motosikleti ile motorlu tekne yakıtlarına kadar petrole bağımlı hâle geldiler. Kuzey Alaska İnyupikleri arasında sanayi işçiliği daha çok endüstriyel balina avcılığında görülür. Kayda geçmiş ilk İnyupik sanayii işçisi Poka'dır.

Avcılık, yolculuk ve taşımacılıkta kullanılan geleneksel İnyupik Eskimo taşıtları ikişer tip kayık sınıfı deniz taşıtı (büyük, geniş ve üstü açık "umiaq" ile küçük, dar ve üstü kapalı "qayaq") ile kızak sınıfı kara taşıtlarından (yanları kaburgalı "qilġich" ile kaburgasız "uniat") oluşur.


Kayağın iskelet çerçevesi çokparçalı olup dağlardan sel sularıyla sürüklenip sahile vuran kuru ağaç parçalarından yapılır ve sakallı fok derisiyle kaplanır. İskelet çerçevesinin deriyle yapışması için fok derisinden kayışlarla birlikte ateşle ısıtılır. Fok ya da karibu yağıyla birleşme noktaları sugeçirmez kılınır. Kayağın iskelet çerçevelerinin yapım ve montajı erkeklerce, sinir ipliğiyle sugeçirmez dikiş uygulayarak derileri dikme işi de kadınlarca yapılır. Geçmişte King Adasında hayatta kalmanın koşulsuz gereği olarak genç yaşlı bütün avcı erkeklerin kendi kayağı vardı ve kayak malzemesini aktif avcılar getirir, yapım işini de yalnızca avlanmayı bırakan yaşlı erkekler üstlenir ve kayak sahibinin ölçülerine uygun olarak boy, kilo, kol uzunluğu, dirsekten parmak uçlarına kadarki uzunluk, parmak ucundan diğer parmak ucuna kadarki uzunluk gibi ölçülere ve taşıyacağı zıpkın gibi silahlara göre ölçüp biçer yapardı. Kayağın, baş ve kıç şekline göre önemli varyasyonları olan değişik bölgesel stilleri vardır. Bunlardan Norton Sound stili kayaklar hafif kalkık başlı olup kıç tarafında yiv benzeri bir çıkıntı bulunur. Norton Sound bölgesindeki Eskimolar (İnyupikler ve Yupikler) qayaq ile sakallı fok, sukuşu ve beyaz balina avlarlar. Kayak güvertesinde fok derisinden kayışlar altında dart, zıpkın, mızrak, kayık kancası gibi av malzemeleriyle yedek kürekler bulundurulur. Kayak içindeki kapalı bölümde fildişi, kemik ya da boynuzdan yapılma mızrak uçları bulunur. Şişirilmiş fok derisi şamandıra da kayık dışında taşınan araçlardandır. Kayak içinde kayıkçının oturağı için ottan örme paspas ya da yolluk ("aġupiutaq") ya da eski bir elbise bulunur. Kayakçı yağışlı ve sert havalarda kendini korumak için fok bağırsağından yapılan sugeçirmez yağmurluk parkası giyerler ve alt kısmı kayak kokpiti (kayakçının oturduğu ortadaki yuvarlak açık alan) içinde bulunur ve böylece kayak devrilip suya yatsa bile tekrar döndürüldüğünde kokpit içine su girmez. Bazen gözleri güneşten korumak için tahtadan yapılan üstü açık siperlik başa takılır. Qayaq kullanılmadığı zaman sudan çıkarılır ve köpeklerin ısırığından korumak için karada yüksek çıtalar üzerinde sergilenir ve kurumaması için derisi yağlanır. Norton Sound bölgesinde ölen avcının kayak iskeleti mezarına konur.


Umiaq'lar tahta iskeleti sakallı fok ya da mors derisiyle kaplanan büyük fakat hafif kayıklardır. 10.7 m (35 fit) uzunluğunda olup balina ve mors avında kullanılır. Gövdesi su altındaki balina gibi canlıları ürkütmez. Umiaq içerisinde mürettebat ile birlikte av için gerekli şamandıra, fırlatıcılı zıpkın gibi malzemeler de bulunur. Umiaq'ın kıç tarafına yerleştirilen ve kayığı yönlendiren dümencinin oturduğu koltuğa "iktuġaq" adı verilir. Umiaq sahibine ve balina avını bu kayıktan yöneten kişiye «umiaq'lı» (< "-lik" «-li/-lı») anlamına "umialik" denir ve toplumda lider pozisyonundadır. King Adası İnyupiklerinin gözde avı mors olup avı kıyıda ya da denizdeki buz üzerinde eskiden geleneksel olarak qayaq adı verilen üstü kapalı kayıkla zıpkın ve mızrak kullanarak yapılır ve "umiak" adı verilen geniş büyük kayıklarla taşınırdı.


Büyük kızaklarla gidilemeyen yerlerde "ikamġaq" adlı küçük kızak kullanılır ve bununla fok ve benzeri av ve eşya taşınır. Nunamiutlar "napulgit uniat" adı verilen eski stil bükme kızak kullanır.

Kayık tipi deniz taşıtlarını karadan taşımak için kızaklardan yararlanılır. Qayaq taşınan kızağa "qayyirautit", Umiaq taşınan kızağa da "umiirautit" [çoğul] "umiiraun" [tekil] ya da "qamutit" adı verilir. Umiaq çekme kızakları fildişinden yapılır, zira fildişi kar ve buz üzerinde çok kaygan olduğu için fazla zahmet çekmeden hızlı ulaşım sağlar.

Geleneksel kızak çekim hayvanı olarak daha çok köpek kullanılırken, sınırlı sayıdaki kimi yörelerde ise rengeyiği kullanılır. Point Hope gibi yörelerde yarı evcil rengeyiklerinin ("unirraun") çektiği kızaklarda ("unirrat") özel dizginler ("qauġutik") kullanılır. Günümüzde ise daha çok kar motosikletleriyle çekilmektedir.

Çekimsiz kızaklar da yaygındır. Kobuk İnyupikleri kar derinliğinin yüksek olduğu ağaçlık alanlarda kullandıkları "uniqqat" adı verilen toboggan tipinde kızakları Atabask dillerini konuşan Kızılderililerden (Alaska Atabaskları) öğrenmişlerdir. Bu ad ("uniqqat") içbölgedeki Nunamiut kabilesinde "avcıları buz üzerinde çeken kızak" olarak kullanılır. Yokuş aşağı kaymak için "sisuqhaaġutik" adlı kızak kullanılır. Çocukların kaymak için kullandığı kızağa "uniaqhaurat" adı verilir. Küçük el kızaklarına ise "qamugaurat" denir.

Kızak kaydırakları ("sled runner") olarak kimi bölgelerde balina çene kemiğinden yapılan "aglu" kullanılır. Metal kaydıraklı kızaklara "saviḷgit" adı verilir. Kızak tentesine ("sled bag") "aquġun" ya da "itqirvik" denir. Kızak çapası olarak "niksikpak", freni için "akititaun" kullanılır. Kızak tutamağına "kaimġuaġvik, kiamġuaġvik", dikey kaburgalara "naparuq" ya da "kaivḷuun, kiavḷuun", bükük ön kısmına "asiġñiq", kaburgalı kızakların yuvarlak olan ön kısmına ise "apuġiitkutaq" adı verilir.

Rus Amerikası döneminde ABD'nin Ruslarla birlikte idare ettiği Alaska'yı 1867 yılında Rus İmparatorluğundan satın almasından bu yana 100 yıldır çözülemeyen yerlilerinin (Eskimo ve Kızılderililerin) toprak taleplerini çözmek üzere ABD Kongresinde 18 Aralık 1971 tarihinde başkan Richard Nixon tarafından imzalanarak yürülüğe giren ve ABD tarihinin en büyük toprak talebini karşılayan yasa olan Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA , "Alaska Native Claims Settlement Act") gereğince kurulan 13 yerli bölge şirketinden 3 tanesi İnyupiklere aittir ve bu bölge şirketleri de yerli köy şirketlerine ayrılır. Köy şirketleri topraklarının yüzey hakkına sahiptir, fakat bölge şirketleri hem köy şirketlerinin hakkına hem de toprakların yeraltı hakkına sahiptir.


Parka olarak çeşit çoktur. Geleneksel parka olarak içi kürklü olan kazak ("pullover") tipli "atigi" denen parkadır ve yakası yele gibi kabarık kürkten yapılır. Atigilerin içi daha çok rengeyiği ya da tavşan postundan imal edilir ve yakası ("isiġvik" ya da "siġvik") da tilki, kurt ya da Kutup porsuğu postundan kabarık yele biçimlidir. Parkalar daha çok başlıklı ("nasaq") yapılır. Kanada İnuitlerinin stilinde şapkası uzun parkalara "nasaqpalik" denir. Başlıklı kürk parka gömleği ("atikłuk" ; İngilizce "snowshirt") "atigi" denen parkanın üstüne giyilir ve günümüzde daha çok kumaştan imal edilir. Avcıların beyaz parka gömleği ("qatiġniñ") de "atikłuk" türüdür ve kar üzerinde kamuflaj olarak kullanıldığı gibi, kilise yaşlılarının da elbisesidir. Kadınların kullandığı "atikłuk" erkeklerinkinden faklı olarak etekli ve sivri başlıklıdır. Atikluklar parka üstünden giyildiği için parka eskimeden eskirler ve yenileriyle değiştirilirler. Parka stili elbise ya da gömlekler ("atikłuuraq"), fok derisinden parka ("natchiġruaq"), yeni doğmuş ren geyiği yavrusunun derisinden yapılan parka ("nuġġayuat"), ren geyiklerinin kışlık derisinden yapılan ağır kürk parka ("qusuŋŋaaġruk"), alt kenarı beyaz deriyle kaplı parka ("akuqtuaġutilik") da kullanılır. Sırtında bebek taşıma cebi olan "amaaġun" ya da "amaunnaq" (Kanada İnuitlerinde "amauti") denilen parka çocuklu kadınlarca makbuldür. Nunamiutlar "mitiġruat" ("mitiġiruat" ya da "mitiġruit") denilen parkayı kuş derisinden, "atigiġruaq" denilen parkayı ise pufla kazının derisinden yaparlar. Parkalarda astar olarak sugeçirmez balık derisi ("qayułuk") bile kullanılır. Parka biçimli yağmurluk ("siḷaŋŋaaq") fok bağırsağından yapılır.

İnyupik kadın parkaları "kuyruksuz" olurlar. Bu yönüyle Kanada'daki İnuitlerden ayrılırlar. Kanada İnuit kadınlarının giydiği "pamiulik" (harfiyen: 'kuyruklu') adlı parkadan dolayı İnyupikçede Kanada İnuitlerine "Pamiuligaaluk" adı da verilmektedir.

Beyazların giyiminden aktarılan ceket ("quppiġaaq") İnyupiklerin geleneksel olmayan giyeceğidir.

Pantolon olarak "kamikłuuk" kullanılır. Parkaların eteğinin uzunluğundan ve de çizmelerin koncunun yüksekliğinden pantolonlar genelde dikkat çekmezler.

Ayakkabı olarak daha çok bot ya da çizme kullanılır. Yerli stilde yapılmış botlar "kamik" adıyla anılır. Bu ad aynı zamanda İnyupikçede ayakkabının genel adı olarak da kullanılır. Tüysüz fok derisinden yapılan su geçirmez uzun konçlu çizme ("qaqłik" ya da "iqaqłik"), fok derisinden yapılan sert tabanlı