ş katkıda bulunmuş ve "Hudebmi listy" adlı müzik teorisi dergisinin editörlüğünü yapmıştır. Teorik eserlerinde Janacek değişik müzik konularını, şekillerini, melodi ve harmoni teorilerini, akorlar, kontrpuvan ve özellikle ritim üzerine geniş ve derin teorik katkılar yapmıştır. Hazırlayıp yayınladığı müzikoloji kitapları arasında "Úplná nauka o harmonii (Mufassal Harmoni Teorisi)", "O skladbě souzvukův a jejich spojův (Akorlarin kuruluşları ve aralarındaki ilişkiler)" ve "Základy hudebního sčasování (Müzik ritimlerini temelleri)" adlı işledikleri konular üzerinde derin ve genis kapsamlı teorik açıklama ve görüşler ihtiva eden muzikoloji biliminde önemli eserlerdir.

1922'de Hint şair-filozof Rabindranath Tagore'un verdiği bir konferanstan çok etkilenerek Tagore'un bir şiirini "Gezen Deli Adam" adlı bir koro eseri olarak bestelemiştir. Yine aynı yıl Alois Haba'nin mikrotonal eserleriyle karşılaşmıs ve sonraki eserleri bu etkiyi kapsamıştır. 1920'lerde Janáček "Lidove noviny" adlı bir gazetede seri şeklindeki çizgi-roman kahramanı olan "Kurnaz Küçük Dişi Tilki"'den etkilenmiş ve bu adı taşıyan bir operayı 1924'te hazırlamış ve sahneye konulmuştur.

Janáček yaşı epey ilerlemişken 1920'li yıllarda kendinden 28 yaş küçük ve evli bir kadına aşık olmuş; ama bu kadın kendine çok ilgisiz ve soğuk davranmıştır. Aşkına karşı bir kadının kayıtsız ve soğuk davraması ve sert tutumlarını Janáček 1926'da bestelediği "Makropulos Olayi" operasının kadın kahramanı "Emilia Marti"'de yansıtmıştır.

Janacek hazırlamış olduğu operaların, özellikle "Jenufa" adlı eserinin, 20. yüzyılın ikinci yaşında birden popülerlik kazanması ile uluslararası bir şöhrete erişmiştir. Onun opera müziği kendine özel ve olağandan daha garip bir ses ve ton taşımakta olup bir başka opera bestecisi ile karşılaştırılamaz niteliktedir. Müziğinin ritmik karmaşıklığı ve patlayan şekilde orkestrasyonu kendine has bir modernist yenilik olarak kabul edilmekle beraber, bazı muhafazakarlarca "beceriksizlik" şeklinde tasvir edilmiştir. Bu bestecinin 1950li yıllardan sonra yeni keşfedilmesine önayak olan Avustralya asıllı orkestra şefi Charles Mackerras bestecinin kendi deyim tarzına geri dönerek onun orijinal sanki "acımsı asitli tadındaki" notalarının ve bestelerinin modernist yeniliğini iyice ortaya çıkarmıştır.











Mirjam Helin Şan Yarışması

Uluslararası Mirjam Helin Şan Yarışması, Fin Kültür Vakfı tarafından her beş yılda bir düzenlenen uluslararası şan yarışmasıdır.

1984'ten beri düzenlenmektedir. Dünyanın en prestijli şan yarışmalarından birisidir. 1987'den beri Dünya Uluslararası Müzik Yarışmaları Federasyonu'nun üyesidir. Erkek ve kadın olmak üzere iki kategoride gerçekleşir. Yarışmada seslendirilmesi gereken zorunlu besteci veya besteler yoktur fakat yarı finalde Fin bir sanatçının eseri seslendirilmelidir.

Yarışma resmi sitesi




Fil sivri fareleri

Fil sivri fareleri, Afrotheria üst takımının monotipik Macroscelidea takımının tek familyası olan Macroscelididae türlerinin ortak adıdır.





Cahit Koparal Flüt Yarışması

Ulusal Cahit Koparal Flüt Yarışması, Türkiye'nin ilk ve tek ulusal flüt yarışmasıdır. Armutalan Belde Belediyesi ve Marmaris Kültür ve Sanat Derneği tarafından Marmaris'te düzenlenir. İlki 2007 yılında, ikincisi 2009'da düzenlenmiştir. Yarışmanın geleneksel hale getirilmesi düşünülmektedir. Yarışma, 2001 yılında Marmaris'te hayatını kaybeden flüt sanatçısı Cahit Koparal'a adanmıştır.

Cahitkoparal.org, Yarışma Sitesi




Rhipicephalus

Rhipicephalus, yaz kenesigiller (Ixodidae) familyasından kene cinsidir.

Çoğu üç konaklı kenelerdir. Yalnızca "Digineus" alt cinsinden üç tür ("Rh. bursa, Rh. evertsi, Rh. glabroscutatum") ise iki konaklıdır. Bazı sınıflandırmacıların bu cinse alt cins olarak dahil ettikleri Boophilus cinsinden olanlar ise tek konaklıdır. Büyük ve küçük memelilerde asalaktır. "Rhipicephalus pumilio" türü Astrahan hummasını yapan "Rickettsia conorii" 'nin taşıyıcısıdır.

Yarı kurak alanlar başlıca habitatıdır. Türlerinin büyük çoğunluğu Afrika'da bulunur. Avrupa ve Asya'da bulunun türleri nispeten azdır. Bir türü (Kahverengi köpek kenesi, "R. sanguineus") ise insan tarafından gayrıihtiyari taşınarak Amerika dahil bütün dünyaya yayılmıştır.

Kimileri "Boophilus" cinsini alt cins olarak "Rhipicephalus" cinsine dahil eder. Aşağıda verilen liste kene uzmanı akarolog G. V. Kolonin'in 2009 tarihli listesidir.







Alaaddin Tarmaşirin

Alaaddin Tarmaşirin (? - 1334) Duva Temür’den sonra başa geçen ve 1331-1334 yılları arasında hüküm süren Çağatay Hanı.

Tarmaşirin tahta geçmeden önce Moğol Ordularının başında 1327 yılında Hindistan’a düzenlediği seferle bilinir. Delhi’ye ulaşıncaya kadar karşılaştığı tüm Hint Ordularını yener. Delhi Sultanı I. Giyaseddin Tuğluk Şah hayatını bağışlaması için büyük bir fidye ödemek zorunda kalır.

Şamanizm ve Budizme inanan Çağatay Hanlarının aksine Müslümanlığı seçen ilk Moğol yöneticisidir. Müslüman olduktan sonra Alaaddin ismini alır. Din değiştirmesi Moğol asilzadeleri arasında iyi karşılanmaz. Moğol Sarayına kendisini savunsa da Moğol yasalarına karşı geldiği için her yıl yapılan kurultayda tahttan indirilir. Kendisini öldürmek isteyen Moğol asillerinden kaçarak Gazni'ye gitmeye çalışırken Semerkand yakınlarında öldürülür.

Müslüman tarihçiler Orta Asya’daki müslümanlığın yayılmasına katkılarından dolayı Tarmaşirin’i olumlu değerlendirirler. Ünlü tarihçi ve gezgin İbn Battuta Tarmaşirin iktidardayken onun topraklarından geçmiştir.







Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi

Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (ingilizce "United Nations Framework Convention on Climate Change", UNFCCC), Birleşmiş Milletler öncülüğünde imzalanan küresel ısınmaya yönelik hükümetlerarası ilk çevre sözleşmesidir. Sözleşme; insan kaynaklı çevresel kirliliklerin iklim üzerinde tehlikeli etkileri olduğunu kabul ederek atmosferdeki sera gazı oranlarını düşürmeyi ve bu gazların olumsuz etkilerini en aza indirerek belli bir seviyede tutmayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda genel ilkeler, eylem stratejileri ve ülkelerin yükümlülüklerini düzenlemektedir. Sözleşme; hükümetlerarası düzeyde iklim değişikliğine yönelik ilk çevre mutabakatı olmasıyla önemli olsa da yaptırım gücü zayıftır, taraf ülkeler iyi niyet düzeyinde sözleşmeyi desteklemişlerdir. Bu sözleşme kapsamında 1997 yılında imzalanan Kyoto Protokolü daha somut hedefler içermektedir.

Sözleşme (kısaca İDÇS), 1992 yılında Brezilya'nın Rio de Janeiro kentinde düzenlenen “Rio Çevre ve Kalkınma Konferansı”nda imzaya açılmış ve ülkelerin onaylamasıyla 21 Mart 1994 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Konferansta ayrıca “Çölleşme ile Mücadele Sözleşmesi” ve “Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi” kabul edilmiştir.

İnsan faaliyetleri sonucu atmosferde sera gazları oranı artmaktadır. Sera gazları atmosferde doğal olarak bulunuyorsa da bu gazların oranının artması sera etkisi'ne yol açmakta ve küresel ısınmaya sebep olmaktadır. Bu sözleşme; küresel ısınma sorununa küresel ölçekte çözüm getirme çabasıdır. Sözleşme; Birleşmiş milletler öncülüğünde Hükümetlerarası düzeyde imzalanmıştır. Sözleşmeye 191 ülke ve Avrupa Birliği taraf olmuştur.

EK-1'de 40 ülke ve Avrupa Birliği bulunmaktadır. Bu ülkeler sanayileşmiş ülkeler ve piyasa ekonomisine geçiş ülkeleri olarak 2 grupla sınıflandırılır:

Almanya,
ABD,
Avustralya,
Avusturya,
Beyaz Rusya,
Belçika,
Beyaz Rusya,
Bulgaristan,
Çekoslovakya,
Danimarka,
Estonya,
Finlandiya,
Fransa,
İngiltere ve Kuzey İrlanda,
Hollanda,
İrlanda,
İspanya,
İsveç,
İsviçre,
İtalya,
İzlanda,
Japonya,
Letonya,
Litvanya,
Lüksemburg,
Macaristan,
Norveç,
Polonya,
Portekiz,
Romanya,
Rusya,
Türkiye,
Ukrayna,
Yeni Zelanda,
Yunanistan.

EK-2'de 23 ülke ve Avrupa Birliği bulunmaktadır. Türkiye kendi isteğiyle EK-2 listesinden çıkarılarak 2001 yılında EK-1 geçiş ekonomisi sınıfına dahil oldu. Bu ülkeler iklim değişikliğiyle mücadelede maddi kaynak gereken ülkelere destekte bulunan sanayileşmiş ülkelerdir:

Almanya,
ABD,
Avustralya,
Avusturya,
Belçika,
Danimarka,
Finlandiya,
Fransa,
Hollanda,
İngiltere ve Kuzey İrlanda,
İrlanda,
İspanya,
İsveç,
İsviçre,
İtalya,
İzlanda,
Japonya,
Lüksemburg,
Kanada,
Norveç,
Portekiz,
Yeni Zelanda,
Yunanistan.

Sözleşmenin yürürlüğe girdiği 1994 yılından sonra her yıl taraflar konferansı düzenlenmektedir. Bu toplantılar kısaca "COP" olarak da adlandırılır. ("Conferences of the Parties"). Bu konferanslar arasında en önemlisi 1997 yılında düzenlenen üçüncü taraflar konferansıdır. Konferansta Kyoto Protokolü imzalanmıştır.

28 Mart - 7 Nisan 1995 tarihleri arasında, Almanya'nın Berlin kentinde, İDÇS kapsamında düzenlenen ilk taraflar konferansıdır. Almanya Çevre Bakanı Angela Merkel'in başkanlık ettiği konferansta alınan kararla "Bilimsel ve Teknolojik Danışma Yardımcı Organı" (SBSTA) ve "Yürütme Yardımcı Organı" (SBI) adında yardımcı kurumlar oluşturulmuştur. Konferansta bir protokol oluşturularak ülkelerin karbon gazı salınımlarını 1990 yılına göre 2005 yılına kadar %20 oranında azaltmaları hedeflenmiştir. Ancak protokol kabul edilmemiş ve bunun yerine ilgili 2 yıllık bir süreç başlatılması kararı alınmıştır. Bu süreçteki çalışmalar iki yıl sonra Kyoto Protokolü'nü getirmiştir. 
1996 Temmuz ayında İsviçre'nin Cenevre kentinde düzenlendi. Bakanlar Deklarasyonu 18 Temmuzda yayımlandı:
Aralık 1997'de Japonya'nın Kyoto kentinde gerçekleşti. Yoğun görüşmelerin ardından Kyoto Protokolü kabul edildi. Endüstrileşmiş ve bazı Orta Avrupa ülkeleri (tüm ek-2 ülkeleri) 2008-2010 yılları arasındaki ilk emisyon bütçe döneminde sera gazı emisyon oranlarını 1990 yılına göre yaklaşık %6-%8 oranında azaltmayı taahhüt etti. Dünyada en çok sera gazı emisyonuna sahip ülke olan ABD ise %7 oranında azaltacağını kabul etse de 2001 yılında ABD yönetimi açıkça protokolü reddettiğini açıkladı.
Aralık 1998'de Arjantin'in başkenti Buenos Aires'te gerçekleşti. Kyoto'da karara bağlanamayan bazı sorunların çözüme kavuşturulması hedefleniyordu. Ancak Kyoto Protokolü'nün uygulanmasındaki güçlükler nedeniyle, protokolün uygulanabilirliğ