15 Kasım 2014 itibarı ile Genel Yayın Yönetmenliği'ne Rasıh Reşat görevlendirildi. Köşe yazarları arasında Rasih Reşat, Levent Özadam, Çiğdem Dürüst, Nazım Beratlı, Polat Alper, Ata Atun, Mehmet Saydam, Ali Tekman, Serhat İncirli gibi isimler bulunmaktadır.





Absent İçenler

Absent İçenler (Fransızca: L'Absinthe), Edgar Degas'nın 1876 tarihinde tamamladığı yağlıboya tablosu. Eser şu anda Paris'teki Orsay Müzesi'nde sergilenmektedir.

Degas, bu çalışmasında bir kadın ve bir erkeği Paris'in kafelerinden birinde otururken betimledi. Kadın tablonun merkezinde, erkek ise sağ tarafında çizilmişti. Şapka giymiş olan erkek tuvalin sağ tarafına doğru bakmaktayken ciddi giyinmiş, şapkalı kadın ise gözlerini aşağı doğru dalgın bir şekilde dikmiştir. Kadının önündeki bardakta yeşilimsi bir sıvı vardır. Tablo, Paris'in endüstriyel gelişimi sırasında oluşan sosyal yalnızlığın bir temsili gibidir.

Tablodaki modeller, aktris Ellen Andrée ve Marcellin Desboutin'dir. Tanınmış bir bohem karakter olan Desboutin ressam ve heykeltıraş idi. Resmedildikleri kafe ise Paris'te yer alan Café de la Nouvelle-Athènes'dir.

Eser, 1876 yılında ilk kez sergilendiğinde eleştirmenler tarafından çirkin ve berbat olarak tanımlandı. 1892'ye kadar bir depoya kaldırıldı. 1892'de yer aldığı sergide ise ıslıklanarak yuhalandı.

1893 yılında İngiltere'de sergilenişinde ise tartışmalara sebep oldu. İngiliz eleştirmenler, tabloda temsil edilen insanların kaba ve alt sınıftan buldular. Sir William Blake Richmond ve Walter Crane gibi pek çoğu çalışmanın ahlaksızlığı körüklediğini iddia etti. Barbizon ekolü'nün ilk günlerinden beri Fransa'daki sanatı takdirle izleyen ve sanatsal çalışmalardan ahlaksal dersler çıkartma ihtiyacında olan Viktoryen İngiltere, bu tablo kabul edilemezdi. Eleştirmenler, resmi, İngiliz ulusunun absent ve Fransızlar'a karşı dikkatli olmaları konusunda bir uyarı olarak algıladılar. Roman yazarı George Moore tablodaki kadını "Tam bir fahişe" olarak tanımladı ve "keyifli bir hikâye değil ama ders verici" yorumunu yaptı.







Disney Consumer Products

Disney Consumer Products (DCP) bir bölümü Walt Disney Company'e ait olan bu şirket,Disney'in film ve televizyon programları dahil Disney markası ve özelliklerini, bir merchandizing olarak yürütmektedir. oyuncak, ev dekorasyonu, kitap, dergi, interaktif oyunlar, yiyecek ve içecek, kırtasiye, elektronik ürünleri içerir. Disney Store ismi, 1987 yılında değişmiştir ve, Disney Consumer Products adını almıştır. Disney 2006 yılında 23 milyon $'lık küresel perakende satışları ile dünyanın en büyük lisans şirketi olduğunu bir kez daha göstermiştir.







I. Georgios

I. Georgios (, "Geórgios Αʹ, Vasiléfs ton Ellínon"; 24 Aralık 1845 – 18 Mart 1913), 1863 ile 1913 yılları arasında Yunanistan Kralı.

Aslında Danimarka prensidir. 17 yaşında Yunan Parlamentosu tarafından Kral olarak seçilmiştir. Adaylığı zamanın süper güçleri Birleşik Krallık, Fransa ve Rusya tarafından desteklenmiştir. Selânik'te suikaste uğrayarak yaşamını yitirdi.




II. George (anlam ayrımı)

II. George :





Altın Pazar (Gazze)

Altın Pazar (Arapçaسوق الذهب); aynı zamanda Kayserya Çarşısı olarak da bilinmekte (Arapçaسوق القيسارية) olan bu çarşı Gazze'de Eski Şehir kısmında yer alan üstü kapalı dar bir pasajdır; burası hem altın alım-satım hem de döviz bozdurma merkezidir. Pazar, Gazze Ulu Camiin güney tarafında, Ömer Muhtar Caddesi'nin yanında yer almaktadır.




Sadık Yemni

1951, İstanbul doğumlu olan Sadık Yemni Türk kökenli bir Hollandalı yazarıdır. Daha çok "De roos van Amsterdam" ("Amsterdam'ın Gülü") gibi çok-kültürlü polisiye eserleri ile tanınır.

"Hollanda'da basılan eserleri": 

"Türkiye'de basılan eserleri": 

"Almanya'da basılan eserleri": 




Su döngüsü

Su döngüsü, suyun okyanus ve denizlerden atmosfere, atmosferden yeryüzüne, ve yeniden deniz ve okyanuslara ulaşması şeklindeki genel turuna verilen isimdir. Evrenin korunumu yasası gibi, yeryüzündeki su kaynaklarının artmaz veya eksilmezliğini ifade eden bir terimdir ve bir başlangıç veya sonu yoktur.

Yeryüzündeki su kaynaklarını okyanuslar, denizler, göller ve yeraltı suları oluşturur. Dünya'daki su hareket eder, biçim değiştirir, bitkiler ve hayvanlar tarafından kullanılır, fakat gerçekte asla yok olmaz. Su döngüsü, yağış, buharlaşma (Evapotranspirasyon), yer üstü ve yer altı akışları olmak üzere üç temel aşamayı içerir.




Madonna dell'Impannata

Madonna dell'Impannata İtalyan Yüksek Rönesans ressamı Raphael tarafından yapılmıs bir tablodur.

1500'lerin ortalarında Rafael on yıllık dönemin ilk yıllarında yüksek derecede yapay ve etkileyici kompozisyonlardan ileri gitmişti ve bunlar gittikçe kompleks ve hatta daha çok ayrılımcıydı. Bunların çoğu ayrıca onun öğrencileri tarafından bitirildi, bu Rafael'in kariyerindeki en meşgul olduğu andı.

"Madonna dell'Impannata" ayrıca asistanlarının yardımıyla boyanmıştı. Bazı eleştirmenlere göre, yardımcıları tüm boyamayı icra etmişlerdi. Fakat bazıları büyük figürlerde en azından ustanın elini görürler (bazısı Çocuk İsa'da, bazısı Aziz Elizabeth'de, bazısı her iki figürde olduğunu söyler). Kompozisyon olağan kutsal aile ikonuna saygınlıkta bir yeniliktir. Eser, Aziz Catherine, Aziz Elizabeth, İsa, Meryem ve Aziz John'u bir grup halinde birlikte toplanmasını gösterir. Bir geniş otağ arka planda görülebilir ve keten bezi ile kaplanmış bir pencere (impannata veya kumaş kaplı bir pencere, tabloya ismini verir) uç sağda görülebilir. Rafael'in buna benzer pek çok çalışması gibi, bu tablo Fransa tarafından 1799 yılında götürülde ve 1815 yılındaki Viyana Kongresi'ne kadar geri getirilmedi.




Bellelli Ailesi

Bellelli Ailesi, Edgar Degas'nın 1858 - 1867 tarihleri arasında tamamladığı tahmin edilen yağlıboya tablosu. Degas'nın gençlik dönemi başyapıtı sayılan eser şu anda Paris'teki Orsay Müzesi'nde sergilenmektedir. Ressam bu tablosunda halası ve eşini iki kızlarıyla birlikte betimlemiştir.

Degas, İtalya'daki sanat eğitimini tamamlayıp Fransa'ya dönmesinin ardından halası Laura, eniştesi Baron Gennaro Bellelli (1812–1864) ve kızları Giulia ile Giovanna'nın aile portresini yaptı. Sanatçının çalışmayı hangi tarihte tamamladığı kesin olmamakla birlikte İtalya'dayken tablo hakkında çalıştığına ve ülkesine döndükten sonra bu çalışmalardan yararlanarak tabloyu bitirdiğine inanılmaktadır. Napoli'den sürülmüş, Floransa'da yaşamına devam eden bir İtalyan vatanseverinin eşi olan Laura, kısa bir süre önce ölen babası sebebiyle matem giysileriyle betimlenmiştir. Laura'nın babasının (ressamın dedesi) bir portresi tablonun arka planında yer almaktadır.

Laura Bellelli'nin yüz ifadesi ağırbaşlı ve serttir. Kadın, beden diliyle kızlarıyla bağlantı kurar gibidir. Kocası ise tam tersine ailesinden uzak görünür. İş ve dış dünyayla ilişkisi masasında oturuş pozisyonuyla ima edilmiştir. Küçük kızları Giovanna, ailenin karakteristiksel gerginliğinin altını çizer gibi görünen ablası Giulia'ya göre daha neşeli bir poz vermiştir.

1856 yılında, Degas Paris'ten ayrılarak hem sanat üzerine çalışmak hem de aile yakınlarını ziyaret etmek amacıyla İtalya'ya gitti. Ressam, Napoli'ye 17 Temmuz'da ulaştı. 1857 yılında büyük babası Hilaire Degas ile birlikte Napoli'de kaldı ve o seneyi Napoli ile Roma arasında seyahat ederek geçirdi. Temmuz 1858'in son günlerinde Laura Bellelli Degas'ya bir mektup yazdı ve onu Floransa'ya davet etti. Bu şehirde gazetecilik yapan Gennaro Bellelli, Avusturya'ya karşı İtalya'nın özgürlüğü için mücadele ediyordu. Degas, Floransa'ya 4 Ağustos'ta geldi, eniştesi Gennaro'nun evine yerleşti ve Uffizi'de çalışmaya başladı. Şehirden sıkılan ve Gennaro'yla anlaşamayan Degas, Eylül ayında ziyaretine son vermeye karar verdi. Gene de şehirden ayrılmak için dedesinin 31 Ağustos'taki vefatı sebebiyle Napoli'de bulunan Laura, Giovanna ve Giulia'nın geri dönmelerini bekledi.

Ev halkı arasındaki gerilim Degas tarafından fark edilmiş ve bir diğer amcası tarafından da onaylanmıştı: "Ailenin Floransa'daki yaşamı hepimiz için mutsuzluk kaynağıydı. Tahmin ettiğim kadarıyla bu konuda en büyük hatalı Gennaro. Fakat kız kardeşimizin de hataları var." Laura, Degas'ya sürgünde yaşadığı süre boyunca ailesini çok özlediğini ve eşinin son derece huysuz ve sahtekâr bir adam olduğunu itiraf etmişti. Laura, nefret uyandıran bir doğası olan ayrıca ciddi bir mesleğe sahip olmayan Gennaro ile yaşamanın kendisini kısa zamanda mezara götüreceğine inanıyordu. Laura Bellelli o dönemde hamileydi ve doğum sırasında çocuğunu kaybetmesi mutsuzluğunun artmasının sebeplerinden biri olabilirdi. Tüm bu sorunlar tablonun içeriğini ve arka planını etkilemişti.

Halası ve kuzenlerinin 1858 Kasım'ında Floransa'ya dönüşlerinin ardından Degas "Bellelli Ailesi"'nin temellerini oluşturan bir seri çalışma yaptı. Ressam ilk olarak halası ve iki kızını piramit şeklinde yerleştirerek dikey bir kompozisyonda resmetmeyi planladı. Küçük kızları siyah elbiseler ve beyaz önlükleriyle çizdi. Bu sırada Degas'nın babası ressama bu işi bir an önce bitirip Paris'e geri dönmesi için mektuplar yazıyordu. Degas, Giulia ve Giovanna ile ilgili olarak şunları yazdı:

Yılın sonuna gelindiğinde Degas kuzenlerinin portresi üzerinde çalışmaya bırakıp daha geniş bir tabloya başladı. Bu tablonun "Bellelli Ailesi"'nin kendisi mi yoksa hazırlık taslağı mı olduğu bilinmemektedir. Degas'nın yaptığı hazırlık çalışmaları çoğunlukla portre taslakları ve kompozisyon ile ilgili detayları içeriyordu. Ressam, bu çalışmalarda karakalem, pastel ve yağlıboya kullandı. Bir çizim, Degas'nın ilk baştaki niyetinin Gennaro Bellelli'yi masanın ucuna oturtmayı planladığını gösterir. Bir diğer yağlıboya taslakta, adam kızlarının arkasında ayakta durmaktadır.

1859 Mart'ında sanatçı Paris'e geri döndü. Tabloyu hemen tamamlamak yerine üzerinde uzun yıllar çalışmayı sürdürdü. Eserin ne zaman ve nerede tamamlandığına dair bir belge bulunmamaktadır. Genel kanı ressamın Fransa'ya birçok taslak ve çalışmayla geri döndüğü ve Paris'teki atölyesinde resmi bitirdiği yönündedir. Bellelli'lerin yaşadıkları dairenin böyle bir tabloyu ç