mlarda bile savaşmaya devam etmesi Alman komutanlığını oldukça şaşırtmıştı. Dahası eninde sonunda bu birliklerin imha edilmesine karşın Alman kayıplarının yüksek olmaktaydı. Alman piyade birliklerinin çoğunda motorlu nakil araçlarının olmaması nedeniyle kuşatmalar yavaş gelişiyordu ve bu yüzden pek çok Sovyet askeri kuşatmadan kurtulma yolu buldu.

Harekâtın sonunda 290 bin Kızıl Ordu askeri tutsak edildi, 1.500 top ve 2.500 tank imha edildi. Fakat 250 bin Sovyet askeri çekilmeyi başardı. Tutsak alınan Kızıl Ordu askerlerinden büyük çoğunluğu izleyen birkaç ay içinde, Alman savaş esirleri kamplarındaki insanlık dışı koşullardan dolayı öldüler. Hitler, Bialistok ve Minsk'teki zaferlerin sadece kısmi olduğunu öğrendiğinde generallerini suçladı. Hitler panzer generallerini hatlarda Sovyet askerlerinin kaçabileceği gedikler bıraktıkları için suçladı. Panzer komutanları ise kuşatmayı tamamlamaları ardından doğu yönünde taarruza devam etmek yerine piyadeyi beklemekte neredeyse bir hafta durdurulmalarından dolayı harekâtın aksadığını düşünüyorlardı. Onlar, zırhlı birliklerin taarruz momenti duracak olursa Dinyeper ve Daugava nehirleri arasında Sovyet kuvvetlerinin toplanacağından endişe duymaktaydılar.

Ancak doğu yönünde hızlı ilerleme Alman kuvvetleri için Smolensk kara köprüsünü hızla geçerek Moskova üzerine bir taarruz planlama olanağı sağlamıştı. Ayrıca Alman Üst Komutanlığı'nda (OKW) Sovyetler Birliği ile girişilen bu savaşın daha ilk günlerde zaten kazanılmış olduğu izlenimi ve güveni oluşturdu.

Sovyet Batı Cephesi komutanı General Pavlov ve kurmayı, Moskova'ya getirilerek savunmayı kasıtlı olarak işlemez hale getirmekle ve savaşmadan geri çekilmekle suçlandılar ve infaz edildiler. Aileleri NKVD'nin 00486 no'lu emriyle vatana ihanet edenlerin aileleri olarak işlem gördü. Bu suçlama 1956 yılında kaldırıldı. Bu tarz uygulamaların bir istisnası General Pavlov'un harekât subayı General İvan Boldin'dir. General Boldin, savaşın ilk günlerinde Alman birliklerinin ilerlemesi ile bir ileri karargâhta tecrit edilmişti. Toplayabildiği binden fazla askerle savaşarak Alman hatlarından çıkmaya çalıştı ve bir buçuk ay sonra Sovyet birliklerine katıldı.




Simone Inzaghi

Simone Inzaghi (d. 5 Nisan 1976, Piacenza) Forvet olarak forma giyen İtalyan futbolcudur. Kardeşi AC Milan'da forma giyen Filippo Inzaghi'dir.

Profesyonel kariyeri boyunca, 10 yıldan fazla Lazio'da oynasa da düzensiz olarak forma giymiştir.

Inzaghi profesyonel futbol hayatına 1993'te yaşadığı yerin takımı Piacenza Calcio'da başladı, ama hiç forma şansı bulamadı. Sonraki sezon 3. Lig takımı Carpi FC 1909'a kiralandı, orada 9 maçta oynayabildi ve gol atamadı. İlk golünü 1995-96 sezonunda Novara Calcio adına attı.

Sonra iki takıma daha kiralandı, AC Lumezzane ve US Brescello, Inzaghi Piacenza'ya geri döndü ve takım için ilk maçına (ayrıca ilk Serie A maçı) 1998-99 sezonunda çıktı ve bu sefer 30 maçta oynadı, 15 gole imza attı.

Sonraki sezon, SS Lazio'ya transfer oldu ve takımdaki ilk sezonunda 22 maçta oynadı, 7 gol attı. Inzaghi ayrıca ilk A millî maçına İspanya kaşısında çıktı. Sezon sonunda kontratını Haziran 2009'a kadar uzattı.

2004-05 sezonunda, Sampdoria'ya kiralık verildi ve 5 maç oynayabildi. 2006-07 sezonunda SS Lazio'ya geri döndü ve 12 maçta oynayabildi.

2007-08 sezonunda, Atalanta BC'ye kiralandı. Burada da 19 maçta oynayabildi, çoğunlukla da 2.yarıda oyuna giriyordu.

Inzaghi, 2008-09 sezonunda Lazio'ya geri döndü, ama teknik direktör Delio Rossi'nin planlarında yoktu. US Lecce ile yapılan bir lig maçında oyuna girdikten 2 dk sonra golü buldu ve 1-1'lik beraberliği sağladı. Eylül 2004'ten beri Serie A'daki ilk golü oldu. Ama sonra da 12 maçta şans bulabildi. 2010 yazında, 34 yaşındayken ise emekli oldu.

Inzaghi'nin bir de kardeşi vardır, Filippo Inzaghi, ayrıca o da bir forvettir ve ikisi de Piacenza Calcio'da futbol hayatına başlamışlardı. Filippom Inzaghi en son AC Milan'da forma giydi ve millî takımda en son 2006 FIFA Dünya Kupası'nda oynadı.

Bir de oğlu vardır, Tommaso, 29 Nisan 1991 doğumlu. Eşi de manken ve aktris Alessia Marcuzzi'dir.





Eşref Edip Fergan

Eşref Edip Fergan (d. 1882, Serez – ö. 15 Aralık 1971, İstanbul), Türk gazeteci, hukuk doktoru.

Mehmet Akif’in şiirlerini yayımladığı Sırat-ı Müstakim (sonraki adıyla Sebilürreşâd) adlı derginin sahibidir. 1908’den başlayarak 1966’ya kadar çeşitli aralarla 58 yıl boyunca 1107 sayı bu dergiyi yayımlamıştır. Kurtuluş Savaşı sırasında dergi yoluyla milli mücadele hareketini desteklemiştir. İslamcı görüşlere sahip olan Eşref Edip, Türkiye'deki laikliğin amacının açık bir din düşmanlığı olduğunu savunmuştur. Kara Kitap adlı eserinde Celal Bayar, Şükrü Saracoğlu gibi birçok ismi İslam düşmanı olarak tanıtan Eşref Edip, Köy Enstitülerini komünist yuvası olarak görmekteydi.

1882’de Selanik’e bağlı bir sancak merkezi olan Serez’de dünyaya geldi. Babası İslâm Ağa, annesi Nefise Hanım’dır. Sıbyan mektebini ve Rüştiyeyi Serez’de okudu. Öğrenimini İstanbul’da Mekteb-i Hukuk’ta sürdürdü. Bir yandan da Çemberlitaş’taki Atik Ali Paşa Camii’nde medrese derslerine devam etti. Bu yıllarda tanıştığı Ebül’ula Mardin ve Mehmet Âkif ile dostluğunu ömürboyu sürdürdü.

Manastırlı İsmail Hakkı Efendi gibi dönemin tanınmış vaizlerinin vaazları ve Mekteb-i Hukuk hocalarının ders notlarından yaptığı derlemeleri yayımlayarak yayın hayatına başladı. 1908’de çıkarılmaya başlayan Sırat-ı Müstakim adlı derginin kurucularından birisi oldu. Bu haftalık dergi, İslam Birliği düşüncesinin yayın organı idi. İlk 182 sayıyı Ebül’ula Mardin ile birlikte yayımladı. Ebül’ula’nın üniversitede ders vermeye başlaması üzerine dergiyi tek imtiyaz sahibi olarak yayımlamaya devam etti. 183. Sayıdan itibaren derginin adı “Sebilürreşad” olarak değişti. 1912’de hukuk eğitimini tamamlayan Eşref Edip, hukuk doktorası yapmaya başladı.

Eşref Edip, I. Dünya Savaşı yıllarında İttihat ve Terakki yönetiminin bazı faaliyetlerini sert bir şekilde eleştirdi. Bu sebeple, 1916’dan 1918 yılının ortalarına kadar bir buçuk yıl süreyle Sebilürreşâd’ın yayımına ara vermek zorunda kaldı. Savaştan sonra Sebilürreşâd’ı işgal altındaki İstanbul’da tekrar yayınlamaya başlayan Eşref Edip, başta Abdullah Cevdet olmak üzere “asrîlik” ve “Garpçılık” taraftarları ile mücadeleye devam etti, Anadolu’da başlayan milli mücadeleyi Mehmet Akif ile birlikte destekledi.

İşgal güçlerinin artan baskısı üzerine İstanbul’dan ayrılan Eşref Edip, Kastamonu’da Mehmet Akif ile buluştu ve Sebilürreşâd’ı Kasım 1920’den itibaren bir süre kaldığı bu şehirde çıkardı; birçok yerde Milli Mücadele’yi destekleyen konuşmalar yaptı, Kastamonu ve çevresinde mücadeleyi Mehmet Akif ile birlikte örgütledi..

Milli Mücadele’ye katkıları nedeniyle Ankara’ya davet edilip Akif ile birlikte Taceddin Dergahı’na yerleşen Eşref Edip, 3 Şubat 1921’den itibarense dergiyi Ankara’da çıkarmaya başladı. Askeri birliklerin yardımıyla Anadolu’nun ücra köşelerine ulaştırdığı dergide Mehmet Akif’in yurdun değişik yerlerinde verdiği vaazların metinlerini yayımlayarak ulusal bilincin uyandırılmasına katkıda bulundu.

Ankara’da bulunduğu sırada Mehmet Akif, Said Nursî ve Şeyh Ahmed Senûsî ile birlikte Sivas’ta bir İslâm şûrasının toplanması çalışmalarına katılan Eşref Edip, Millî Mücadele’nin kazanılmasından sonra tekrar İstanbul’a döndü ve yayın faaliyetine burada devam etti.

Eşref Edip, Cumhuriyetin ilanından sonra hızlanan Batılılaşma hareketine şiddetle muhalefet etmekteydi. Sebilürreşad’ı İslamcılık düşüncesi doğrultusunda yayınlamayı sürdürdü. Şeyh Said İsyanı üzerine birçok gazete ve dergiyle birlikte Sebilürreşâd da kapatıldı. Eşref Edip tutuklanarak Şark İstiklâl Mahkemesi'ne gönderildi. Önce Ankara, sonra da Diyarbakır'da yargılandı. Sebilürreşâd’ın yayımını durdurmak şartıyla 13 Eylül 1925’te serbest bırakıldı.

Eşref Edip, serbest kaldıktan sonra yayın faaliyetlerine "Asâr-ı İlmiyye Kütüphanesi" adı altında çeviri eserler yayımlayarak devam etti. 1932’de Mısır’a gidip Mehmet Akif ile görüştü.

Milli Eğitim Bakanlığı’nın yayımladığı İslam Ansiklopedisi'ne karşı Ekim 1940’da İzmirli İsmail Hakkı, Kâmil Miras ve Ömer Rıza Doğrul’la birlikte "İslâm-Türk Ansiklopedisi" ve "Îslâm-Türk Ansiklopedisi Mecmuası"nı çıkarmaya başladı.

Eşref Edip, Türkiye’de çok partili yaşama geçiş gerçekleşmekteyken Sebilürreşâd’ı yeniden yayımlamaya başladı. Bu yıllarda dergide Ömer Rıza Doğrul, Kazım Nami Duru, Cevat Rıfat Atilhan, Tâhir Olgun, Ali Fuat Başgil ve Hasan Basri Çantay’ın yazıları yer aldı. Sebilürreşâd’ın Mayıs 1948’de başlayan yayımını Şubat 1966’ya kadar 362 sayı devam ettirdi.

Eşref Edip ayrıca Tevhîd-i Efkâr, Yeni Sabah, Millet, Diyanet, Yeni Asya, Yeni İstiklâl, Bugün, Sabah, İttihad gibi dergi ve gazetelere de yazılar yazdı. Hayatı boyunca İslâm birliği fikri doğrultusundaki basını destekledi.

Yazdığı yazılar ve Ahmet Emin Yalman'la yaptığı yazılı tartışmalar yüzünden Malatya olayı (Yalman’ın 22 Kasım 1952 günü lise öğrencisi Hüseyin Üzmez tarafından düzenlenen suikastta yaralanması) sonrasında tutuklandı. Son yargılanması ise 1967’de Bugün gazetesinde yayımlandıktan sonra kitap haline getirilen Kara Kitap adlı kitabı nedeniyle oldu ve beraatle sonuçlandı.

15 Aralık 1971’de vefat etti, Fatih Camii’nde kılınan cenaze namazının ardından Edirnekapı Şehitliği’ne defnedildi.





Tommy Lee

Tommy Lee ("tam adıyla:" Thomas Lee Bass; d. 3 Ekim, 1962; Atina) Amerikalı müzisyen. Glam metal grubu olan Mötley Crüe grubunun kurucu üyesidir ve uzun yıllardır bu grupta davul çalmaktadır.
Lee, Atina'da doğdu. Babası David Oliver Bass, Galler asıllı bir ABD ordusu askeriydi. Lee'nin doğumundan bir sene sonra, ailesiyle birlikte Kaliforniya'ya taşınmışlardır.

Lee ilk olarak 4 yaşındayken davula sahipti ancak ilk olarak gerçek davul kitine gençlik yıllarında sahip oldu. Lee o zamana kadar Queen, Kiss, Deep Purple, Led Zeppelin ve Judas Priest dinliyordu. Kiss dinlemeye başladı ve davula başlamasındaki ana etkisi Peter Criss olmuştur. Lee, Peter Criss'in stilini kendi tarzı ile birleştirerek kendine özgü bir ta