ır. Kazılar sırasında toplam 1300 dalış yapılmıştır.

Batık 1959 yılı Ağustos-Eylül döneminde 18 ayrı kaldırma işlemiyle 32 metre derinlikten 16 metre derinliğe çekilmiştir. Burada son kaldırma işlemi için batık yaklaşık bir buçuk yıl hazırlanmıştır. Bu kapsamda güvertedeki çamur ve enkazlar temizlenmiş, top kapakları kapatılmış, kıç tarafında yıkılan yerler onarılmış, düşen birleşim elemanları tamr edilmiştir. Sonunda 8 Nisan 1961 tarihinde 333 yılın ardından Vasa yeniden su yüzüne çıkmıştır.

Tersaneye çekilen Vasa, geçici olarak sergilendiği müzeden alınarak özel olarak yapılan Vasa Müzesine 1988 yılında alınır. Müze resmî olarak 1990 yılında halka açılır.

Vasa arkeologlar için benzersiz zorluklar ortaya çıkartmıştı. Daha önce hiçbir dört katlı gemi tamamına yakın bileşenleriyle ve el değmemiş şekilde bulunmamıştı. Arkeologların çalışma koşulları zorlukları artırmaktaydı. Gemideki ahşap yapının kırılmaması için yapı sürekli nemli tutulmuştur. Buluntuların asıl yerlerinin işaretlenebilmesi için gövde farklı bölmelere ayrılarak işaretlenmiştir. Farklı katlarda aynı anda paralel çalışmalar yürütülmüştür.
Vasa’da korunan dört kat ambar, en alt güverte ile üst,alt top güverteleriydi. Geminin korunması için hızlı çalışmak zorunda olan bilim adamları günde 13 saate varan vardiyalarla çalıştı. Bu çalışmalar sırasında çok iyi korunmuş günlük kişisel eşyalar bulunmuştur. 17. yüzyılda sıradan denizcilerin basit hayatlarını yansıtan şapka, dikiş iğnesi, tahta kaşık, tarak, ayakkabı, eldiven ve bozuk para gibi eşyalar çok aydınlatıcı olmuştur. Bu kapsamda bulunan 26 bin eşya veritabanına işlenmiştir. Gemi batığının çıkartılmasının ardından deniz yüzeyinin araştırması sırasında çok sayıda heykel ve bir filika da bulunmuştur.

17.yüzyılda bir geminin yapımına dair tasarım ve hesaplamalar sadece tersane işçilerinin deneyimlerinde ve tersanecilerin kafalarındaydı. Yazılı bir kaynak veya geliştirilmiş bilimsel teoriler bulunmamaktaydı. Geminin ağırlık merkezi veya dengesi gibi önemli konular üreticilerin deneyimlerine göre yapılıyordu. Vasa’nın en alt kısmı denge sağlaması için safra olarak kullanılan büyük kayalarla doluydu. 120 ton safra, geminin su seviyesi üzerindeki yüksek kısmını dengelemekten uzaktı. Bu dönemde genelde yapılan uygulamadengeyi artırmak için ağır topların daha alt seviyeye, hafif topların ise bir üst güverteye konması olmuştu. Ancak bu planlama Vasa için geçerli olsa da uygulamada her iki güvertede de ağır toplar kullanılmıştır.

Dönemin gemileri yoğun olarak dengesizdir. Özellikle bu büyüklükte gemi inşaatının yoğun olmaması sebebiyle üst güvertelerin olağanın üzerinde ağır yapılmış olması önemli bir etken olmuştur. Ancak geminin gövde kesitinde yapısal bir hata görülmemektedir. Gövdenin yükseldikçe içe doğru kavis yaparak kesit alanını azaltması günümüzde halen kullanılmaktadır.

Kaptan Hansson gemiyi top kapakları açık olarak sefere çıkartmıştır. Genellikle davranışı bilinmeyen gemilerin ilk seferlerinde bu kapaklar açılmaz. Bu dönemde inşa edilen her geminin ayrı bir dengesi bulunmaktaydı. Geminin kaptan tarafından tanınması için belirli bir sürenin geçmesi gerekliydi. Ayrıca geminin ilk seferine tam yüklü ve tüm personeliyle birlikte çıkmaması da dengeyi azaltan bir etken olmuştur.

Vasa 333 yıl suyun altında kalmasına rağmen görece iyi bir konumdaydı. Ancak gövdenin kurumasına izin verilmesi durumunda gemi tamamen dağılabilirdi. 900 metreküp hacme sahip Vasa’nın hammaddesi olan meşe ağacının korunması büyük bir sorun oluşturmaktaydı. Bilimsel bir değerlendirmenin ardından gemiyi en iyi koruma şeklinin Polietilen Glikol (PEG) ile olacağına karar verildi. 17 yıl boyunca gemi yüzeyine uygulanan glikolün ardından 9 yıl yavaş kurutma adı verilen süreç gerçekleştirildi.

Vasa’nın iyi korunmasının bir nedeni de Stockholm açıklarındaki sulardaki aşırı kirlenmedir. En güçlü mikroorganizmaların bile hayatta kalmasına izin vermeyen oksijensiz ortam gemiyi korumuştur. Bu kirliliğin bir olumsuz etkisi ise ortamdaki sülfatların ağacın içine işlemiş olmasıdır. Gemi yüzeye çıkartılıp oksijenli ortamla temas edince atmosferdeki oksijenle tepkimeye girmiştir. Sülfatlarla tepkimenin ardından oluşan sülfürik asit gövde boyunca beyaz lekelerle görülebilecek şekilde ortaya çıkmıştır. Bu yoğun tuz içeren bölgeler geminin içlerinde de etkili olmaktadır. Gemideki sülfat miktarı geminin içten içe asit üretmesine yol açmaktadır. Gemideki çürüme ve eğilme-bükülmeler sürekli olarak izlenmektedir. Gemideki malzemelerde sürekli olarak testler yapılarak en iyi koruma yolları araştırılmaktadır. Çevresel etkilerin en aza indirilmesi için müze sürekli olarak 18–20 °C sıcaklık ve %55 nem oranı olacak şekilde tutulmaktadır. Paslanmaya başlayan bağlantı elemanlarının yerine titanyum ve karbon fiber gibi yeni nesil ürünler kullanılmaktadır.

Vasa, 17.yüzyıldaki İsveç İmparatorluğu'nun güçlü dönemlerini hatırlatan popüler bir tarihi simge haline gelmiştir. Benzer batıklar Vasa’ya göre değerlendirilir hale gelmiştir. Ayrıca çok sayıda batık çalışmasına katılmış olan arkeolog Carl-Olof Cederlund gemiye olan ilgiyi milliyetçilik ve ulus devlet oluşum süreciyle açıklayarak, zaferler ve büyük liderlerle anlatılan resmî tarihin bir parçası haline geldiğini savunmuştur.
Vasa sualtı arkeolojisinden mutfak tarihine kadar çok sayıda kitap, yazı ve bilimsel makaleye konu olmuştur. İsveççe yazılan üç adet çocuk kitabı birçok dile çevrilmiştir: 
Vasa Müzesi geminin tarihi dönemi ve yeniden su yüzeyine çıkartılmasına dair iki adet belgesel hazırlamıştır. Ayrıca müzenin internet sitesinde o dönem gemicilik anlayışının anlaşılabilmesi için eğitim amaçlı bir bilgisayar oyunu bulunmaktadır. Ayrıca 1991 yılında Japonya’da Vasa’nın tıpatıp aynısı olan bir gemi yapılarak Ashi Gölünde turist ziyaretine açılmıştır.







Ali Divandari

Ali Divandari (d. 1957, Sabzevar, İran), İranlı çizer. 1975 yılından bugüne grafik ve karikatür sanatıyla uğraşmaktadır. İlk kişisel karikatür sergisini 1976 yılında Sabzevar şehrinde açtı. 1980 yılından sonra eserleri yerel gazetelerde ve birçok uluslararası kültür ve sanat dergisinde yayımlandı. İran, Norveç, Yugoslavya, Fransa, Kolombiya, İtalya, Japonya, Makedonya, Belçika, Kore, Türkiye, Almanya, ABD, Brezilya, Hırvatistan, Hollanda, İsveç, Kıbrıs, Küba, Portekiz, Romanya, Rusya, Ukrayna, Çin, Kazakistan ve Polonya'da düzenlenen uluslararası karikatür etkinliklerinde eserleri sergilendi ve hazırlanan albümlerde yayınlandı. Karikatür dalında 43 uluslararası ödülü vardır.




Qingdao Haiwan Köprüsü

Qingdao Haiwan Köprüsü, 1 Temmuz 2011 günü itibarıyla dünyanın en uzun köprüsüdür.

4 yıl gibi rekor bir sürede tamamlanan 42,58 kilometre uzunluğunda ve 35 metre genişliğindeki dünyanın en uzun köprüsü 1,5 milyar Dolar'a mal olmuştur. İki ayrı işçi grubunun inşa ettiği, tam 5 bin ayağı olan dünyanın en uzun köprüsü, Londra'daki ünlü Tower Bridge'ten 174 kat uzundur. Köprü aynı zamanda ABD'nin Louisiana Eyaleti'ndeki 38,42 kilometre uzunluğundaki Lake Pontchartrain geçidinin de rekorunu kırmış oldu.

Köprünün inşaatında 65 Eyfel Kulesi yapmaya yetecek miktarda toplam 450 bin ton çelik kullanılmıştır. 2,3 milyon metreküp betonun döküldüğü köprü, 8 büyüklüğündeki depremlere, tayfunlara ve 300 bin tonluk bir geminin çarpmasına direnecek kadar sağlam inşa edilmiştir.




Kanıt





Çılgın Dostlar 3

Çılgın Dostlar 3 (Open Season 3) olan direkt-to-video 2008 bilgisayar animasyon filmi için devamı Çılgın Dostlar 2 tarafından üretilen, Sony Pictures Animation.





Akrisios

Akrisios. Abas ile Aglaia'nın oğlu. Daha ana rahminde kavga ettiği Proitos'un ikiz kardeşi. İkisi yetişkinlik çağlarında Argos tahtı için savaşır ve bu sırada yuvarlak kalkanı icat ederler. Sonunda Akrisios, Proitos'u ülkeden sürmeyi başarır; ama Protois bir süre sonra Tiryns kalesini ele geçirir ve Kyklop'lar kalenin etrafını onun adına aşılmaz surlarla çevirirler. Bundan böyle kardeşler Argos hükümdarlığını paylaşırlar. Protois'in kızları Dionysos kültürünü reddettikleri için çıldırır ve ülkede oradan oraya savrulurlar, çılgınlıklarıyla başka kadınları da etkilerler, ta ki kâhin Melampus onları yakalayıp günahlarından arındırana ve iyileştirene kadar. Melampus ve kardeşi bu hizmetlerine karşılık olarak krallığın üçte birini ister ve alırlar. [1] Erkek varisi olmayan Akrisios bu sebeple bir kehanet ocağına başvurduğunda kızı Danae'nin oğlunun kendisini öldüreceğini öğrenir. Bu yüzden kızını yeraltında tunçtan bir odaya kapatarak başına nöbetçiler diker. Ama Zeus, altın yağmuru olarak çatıdan odaya sızar ve Danae Perseus'u dünyaya getirir. Akrisios, Zeus ve altın yağmuru hikâyesine inanmak istemediğinden anne ve çocuğu bir sandığa koyarak denize attırır. Anne ve çocuk Seriphos adasına sürüklenir ve Diktys çocuğa ve burada annesine kucak açar. [2]

Danae hakkındaki bu hikâye Perseus efsanesinin önceli ve Zeus'un en ilginç aşk hikâyelerinden biri olarak çok sık anlatılmış ve sahneye taşınmıştır; bu hikâyeye örneğin Aiskhylos'un büyük çoğunluğu kaybolmuş olan satirik oyunu "Ağ Sürükleyenler"'de (Diktyulkoi) ve Euripides'in yine sadece fragman olarak günümüze ulaşan tragedyası "Danae"'sinde rastlamaktayız. Richard Strauss'un "Danae'nin Aşkı" (1952) adlı operası için Josef Gregor, Hugo von Hofmannsthal'ın eserine bağlı kalarak nükteli bir libretto yaratmıştır ve burada Danae gırtlağına kadar borca batmış Polluks adlı bir kralın kızıdır. Yalnızca Midas'ın mucizevî gücü kralı sorunlarından kurtarabilir. Midas ulak kılığına girer, Jüpiter ise Midas'ın görünümünde Danae ile evlenmek istediğini bildirir. Gerçek Midas Danae'yi ona bırakmak istemez ve lanetlenir: dokunduğu her şey altına dönüşecektir. Midas Danae'ye sarılır ve kız kaskatı kesilir, ancak Jüpiter tarafından yine hayata döndürülür ve kiminle evleneceği konusunda seçim yapması istenir. Danae, Midas'ın sözde ulağını seçer. Kısa süre sonra Jüpiter alacaklıların kendisini Midas sanmaları ve paralarını istemeleri nedeniyle zor durumda kalır. Sonunda altın yağdırmak suretiyle kendini kurtarır. Altın yağmuru, Rönesans