Avusturya'da 2001 nüfus sayımına göre nüfûsun % 4,22'sinin bağlı olduğu bir azınlık dînidir. Çoğu Müslüman, Avusturya'ya 1960'tan sonra göçmen işçi olarak Türkiye, Bosna-Hersek ve Sırbistan'dan gelmiştir. Ayrıca Arap ve Pâkistan kökenliler de vardır.

En Batı bulunup küçük işleyim kasabalarının bulunduğu Bundesland Vorarlberg'te Müslümanlar, % 8,36'le en çoktur. (Buraları bu özellikleriyle komşu İsviçre'nin Kuzeydoğu'suna benzemektedirler). Nüfustaki yüzdenin yüksek olduğu diğer yerler % 7,82'yle başkent Viyana'dır. Merkezî Bundesländer olan Salzburg, Yukarı Avusturya, Tirol ve Aşağı Avusturya da Viyana'yı tâkip eder. Güneydoğu eyâletleri olan Steiermark, Karintiya ve Doğu'daki Burgenland'da Müslümanların yüzdesi, millî ortalamanın altındadır.

Avusturya, Batı Avrupa'daki ülkeler arasında Müslümanlara resmen tanınmış dînî topluluk statüsü vermek açısından tektir. Târihî olarak bu, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun Bosna-Hersek'i 1878'de ilhâkıyla başlar. Avusturya, Müslümanların dînî hürriyetlerini "Anerkennungsgesetz" ("Tanıma yasayı") ile tespit etmiştir. Bu yasa, 1979'da Avusturya Müslümanları'nı cemaati İGGiÖ ("Islamische Glaubensgemeinschaft in Österreich") kurulduğunda tekrar yürürlüğe kondu. Türkiye'deki Diyânet İşleri Başkanlığı'na benzer konumda olan bu kurum, Avusturya'nın seküler olmasından dolayı devletten ayrı bağımsız bir kuruluş olmak zorundadır. İGGiÖ, okullarda dînî eğitim verme yetkisi vardır. Ayrıca "kilise vergisi"ne benzer bir âidat toplamaya yetkisi olmasına rağmen bu ayrıcalığı hiç kullanmamış olup bugüne kadar câmilerin yapımı, onarımı ve yönetimini üslenmemştir.

İslâmî dînî gruplar arasında paralel yapılanma vardır. Dînî hayat, değişik organizasyonların câmilerinde yaşanmaktadır. Bu organizasyonlar, Türk, Boşnak ve Arap Müslümanlarda olan gruplar tarafından kurulmuştur. Türk organizasyonlar arasında "Türk-İslâm Federasyon Birlikleri" Diyânet İşleri Başkanlığı'nca yönetilmekle berâber Süleymancılar ya da Millî Görüş gibi diğer gruplar, merkezi Almanya'da olan pan-Avrupacı organizasyonların bir branşı olarak görülebilir.






Carlo Antonio Bertinazzi

Carlo Antonio Bertinazzi veya Carlin (2 Aralık 1710 – 6 Eylül 1783) İtalyan aktör ve yazar.

Bertinazzi, Torino'da 1710 yılında doğdu. İtalyan tiyatrosunun soytarı karakteri Harlequin'i canlandırmıştır.





Carlin

Carlin şu anlamlara gelebilir:




Alexander Hume

Alexander Hume (yaklaşık 1560 – 4 Aralık 1609) İskoç şair.

Patrick, 5. Polwarth Lordu'nun oğlu olan Hume, Kıta Avrupası'nda ve Saint Andrews Üniversitesi'nde eğitim gördü. Başlarda hukuk okumayı düşünse de, kendini kiliseye hizmet etmeye adadı ve Logie, Stirlingshire'da papaz olarak görev yaptı. 1599 yılında "Hymns and Sacred Songs" adlı eseri yayımlandı.






Suffolk (anlam ayrımı)


Suffolk şunlar da olabilir:









Himaye-i Hayvanat Cemiyeti

Himaye-i Hayvanat Cemiyet, 4 Ekim 1912 tarihinde İstanbul'da kurulmuş bir hayvan hakları örgütüdür. Bizans döneminde şehirde yaygın olarak dolaşan başıboş hayvanlar İstanbul'un Türklerce ilhakından sonra durum değişti. Osmanlı ordusunda yer alan Türkmenler ile birlikte şehre giriş yapan köpeklerin sayısı zaman için büyük artış gösterdi. Şehirdeki başıboş köpek sayısı öylesine artmıştı ki köpeklerin 15-20 tanesinin bir arada gezdiği görülüyordu.

Fransız botanikçi ve gezgin Joseph Pitton de Tournefort, güncelerinde İstanbul halkının bu köpekleri önemsediğinden, köpeklere yuva yapan ve uyumaları için altlarına saman seren hayır derneklerinin varlığından ve yalnızca köpeklere verilmek üzere et satan seyyar satıcılardan söz eder.

Daha yakın tarihlerde İstanbul'u ziyaret eden Mark Twain ise köpeklerin sefilliğinden ve uğradıkları kötü muameleden söz eder. Osmanlı'da batılılaşma hareketlerinin başladığı İkinci Meşrutiyet döneminde Dorina Neave, "Twenty Six Year on the Boshorus" (Türkçe: "Boğaziçi'nde Yirmi Altı Yıl") adlı kitabında semt sakinlerinin sandalcılara para vererek köpekleri karşı kıyıya gönderdiğini, karşı kıyıdakilerin de iki kat para ödeyerek köpekleri geri gönderdiğini anlatır.

Himaye-i Hayvanat Cemiyeti'nin kuruluş nedeniyse şehir içinde sayıları 50 bini aşan köpeklerden kurtulmak için devlet eliyle yürütülen resmî çalışmalardır. II. Mahmud döneminde ilk kez köpeklerin şehirden sürülmesine karar verildi. Sandallara, kayıklara doldurulan sokak köpekleri "Hayırsızada" olarak bilinen Sivriada'ya götürüldü. İkinci sürgün ise Abdülaziz döneminde yapıldı ancak İstanbul'un çeşitli yerlerinde yangınlar çıkmaya başlayınca bu olay halk arasında köpek tehcirinin laneti ve cezası olarak değerlendirildi ve adaya götürülen köpekler şehre geri getirildi.

Şark Ekspresi ilk yolcularıyla İstanbul'a geldiğinde, seçkin konuklar ve o tarihlerde yeni yeni artmaya başlayan araç trafiği köpek sürgünlerinin yine gerekli kıldı. Çünkü tramvay yollarında ve caddelerde gelişigüzel yatan köpekler kazalara neden oluyorlardı. Bu sürgünlerden en sonuncusu 1911 yılında yapıldı. Adaya hapsedilen köpekler hiçbir yardım bırakılmaksızın terk edilmişlerdi. Açlıktan birbirlerini yedikleri rivayet edilen köpeklerin adadaki ulumalarının geceleri İstanbul'dan duyulduğu söylenir.

Devlet eliyle yürütülen bu köpek kıyımına karşı harekete geçen bir grup nüfuzlu Osmanlılı, 1912 yılında Himaye-i Hayvanat Cemiyeti'ni kurdu. Derneğin başkanı Ayan Meclisi üyesi ve eski sadrazamlardan Hüseyin Hilmi Paşa; ikinci başkanları Şura-yı Devlet Reisi Said Halim Paşa ile Teşrifat-ı Umumiye Nazırı İsmail Cenani Bey; kâtipleri Ayan Meclisi üyesi Baserya Efendi ile Şura-yı Devlet üyesi Yusuf Razi Bey, veznedarı Türkiye Millî Bankası Yönetim Kurulu Başkanı Sir H. Babington'dur. Köpek sürgünlerinin yapıldığı dönemde İstanbul valisi olan İbrahim Bey ile daha iki yıl önce binlerce köpeğin Sivriada'da birbirini yemesiyle biten facianın yaşandığı dönemde (Şehremini) İstanbul Belediye Başkanı olan Tevfik Bey de bu derneğin üyeleridendir.

Dernek, o dönemde Beyoğlu Belediyesi'nin bünyesinde "hayvanlara uygulanan zulmü bitirmek, iyi muameleyi özendirmek ve özellikle çocuklar arasında iyilikseverlik ve yardımlaşmayı yaymak" gibi amaçlarla kurulmuş ve köpek itlafına karşı büyük kampanyalar yürütmüştür. 1911 yılından sonra kayıtlarda hiçbir köpek itlafı ya da sürgününe rastlanmaması bu derneğin başarıya ulaştığını gösterir. Himaye-i Hayvanat Cemiyeti 1914'yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun Birinci Dünya Savaşı'na girmesinden dolayı faaliyetine zorunlu olarak son vermek durumunda kalmıştır.

Fransız yazar Catherine Pinguet'nin Türkiye'de Yapı Kredi Yayınları'ndan çıkan "İstanbul'un Köpekleri" adlı kitapta yazar İstanbul'un eski gündelik yaşamında sokak köpeklerinin yerini, başıboş bu köpeklerin İstanbul halkıyla ilişkilerini, köpeklere yönelik başlatılan itlaf ve tehcir kampanyasını, buna karşı olarak ortaya çıkan Himaye-i Hayvanat Cemiyeti'nin çalışmalarını belgelerle anlatmaktadır.





Metin (anlam ayrımı)

Metin ile ilgili ansiklopedik kullanımlar:





Hande

Hande (Farsça: خنده; gülme veya gülüş), kadınlara verilen Türkçe bir isim ve şu anlamlara gelebilir:




Anahtar (elektrik)

Anahtar ya da şalter, elektrik devrelerindeki akımı kesmeye ya da akımın bir iletkenden başka bir iletkene yön değiştirmesini sağlayan devre elemanıdır. En basit formunda bir anahtarın 2 adet kontağı (elektrik bağlantısı) vardır. Anahtarın "açık" konumunda bu iki kontak arasında akım geçişi yokken devre "kapalı devre", anahtarın "kapalı" konumunda akım geçişi varken de devre "açık devredir".




Son İttifak Savaşı

Son ittifak savaşı, J.R.R. Tolkien kurgusal evreninde bir savaştır.

Son İttifak, Elendil ve Gil-Galad'ın ordularının oluşturduğu, elflerin ve insanların Sauron'u yenmek için birlikte yer aldığı savaştır. Orta Dünya tarihinde yer alan en büyük insan - elf ittifakıdır.
Son İttifak, Isildur ve Elendil'in, Gil-Galad ile görüşmesinin ardından toplanmıştır.Elfler ve insanlar çok büyük bir güçle doğu topraklarına doğru harekete geçtiler.. Güçlü elflerin ve Arnor-Gondor ordularının birleşmesinden oluşan ordular, Dagorlad dolaylarında Sauron'un ordularıyla çarpışmıştır.Öfke savaşından beri görülmemiş büyüklükte bir ordu toplanmıştı.Orta Dünya da yaşayan bütün soylar iki tarafa ayrılmıştı bölünmeyen tek ırk Elf ırkı olmuştu.Onlar Ulu Kral Gil-Galad'ı izlemişlerdi.Cücelerin küçük bir kısmı Sauron'un ordularına katılmıştı. Bu savaşta iki tarafta pek çok kayıp vermiştir. Dagorlad'ın bu bölümündeki ölüler çoğaldıkça, burası bataklıklaşmıştır. Bu nedenle bu bölgeye Ölü Bataklıklar denmiştir.

Dagorlad'da zafer kazanan Son İttifak, Mordor'un içlerine kadar ilerlemiş ve Sauron'un Mordor'daki en önemli kalesi olan Barad-Dûr kulesini kuşatmıştır. 7 yıl süren kuşatmada, Anárion ölmüştür. Savaşın uzaması nedeniyle, Sauron 3441 yılında savaş alanına çıkmıştır. Gil-Galad ve Elendil onu bulup bizzat savaşmışlardır. İkisinin de ölmesi, Sauron'un iyice zayıflamasıyla, Isildur babasının kılıcı Narsil ile Sauron'un elindeki Tek Yüzüğü kesmiş ve onun vücudunun yok olmasını sağlamıştır. Ancak Sauron'un güçlü ruhu ayakta kalmayı başarmıştır.




Wattmetre

Wattmetre, elektrik devresindeki gücü direkt olarak ölçmemizi sağlayan ölçü aletine denir. Bir elektrik devresindeki gücü ölçebilmek için o devreden geçen akımın ve gerilimin değerlerinin bilinmesi gerekmektedir. Dolayısıyla wattmetre bağlı bulunduğu devrenin hem akım değerini hem de gerilim değerini ölçer ve bu iki değeri çarparak devrenin gücünü verir.




Elektrik sayacı

Elektrik sayacı, elektrik enerjisi üretilen veya tüketilen devrelerdeki üretilen ya da tüketilen işi direkt olarak ölçen ölçü aletine denir. Elektrik sayaçlarının hem doğru akım (DA veya DC) devrelerinde hem de alternatif akım (AA veya AC) devrelerinde kullanılabilen türleri vardır.

Manyetik alan içerisinde bulunan bir diskte emk indüklenir; indüklenen bu emk neticesinde disk içerisinde bir elektrik akımı oluşur ve böylece disk içinde bulunduğu manyetik alanın da etkisiyle dönmeye başlar. Bu dönen diske bağlı bir dişli sayaç içersindeki bir numaratörü hareketlendirir. Sayaç üzerindeki bu numaratör biz