dir: ""Her yerde insanlarımız Müslüman olsa NDH Müslüman devlettir... Biz (NDH) iki dine (Katoliklik'e ve Müslümanlık'a) sahip devletiz... saygın önderimiz Ante Paveliç'in bize açıkladığına göre bizim Müslüman kardeşlerimiz en saf Hırvatlardır"". 1941 yılı Ağustos ayında Reis-ül Ulema Fehim Spaho'nun önderliğindeki Müslüman delegasyonu Zagreb'de poglavnika ziyarette bulunarak, Bağımsız Hırvatistan Devleti'nin kuruluşunun olumlu karşılandığını ve Ustaşa rejimi desteklediğini açıkladı. Bunun üzerine Paveliç Gazi Hüsrev Bey Camii Fehim Spaho'ya hediye etmiş ve Bosnalı Müslümanları ""Hırvat halkının çiçekleri"" ilan etmiştir.

Müslümanları eşit haklara sahip olması için devlet, asker, polis ve yargı aygıtının kilit noktalarına getirildi:


Boşnakların kazandıkları üstün ve ayrıcalıklı bir konumun bedelini askerlik yükümlülüğü ve soykırıma iştirak etme ile ödetti. 17 Nisan 1941’de, Alman ordusu Saraybosna’yı işgal edince, Sefarad Sinagogunun yakılması ve talan edilmesinde Almanların en büyük yardımcısı Boşnaklar oldular. Birçok Boşnak politikacı, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu dönemindeki gibi özerk bölgelerin kurulması amacını güttü ve 'üçüncü Reich'ın da desteğini ummaktaydılar. Bu amaç Müslümanları 'Yahudi sorununun çözümü' için Almanlarla işbirliğine zorladı. Bosna-Hersek’te 9.000 Sefaradi dahil olmak üzere toplam 14.000 Yahudi yaşıyordu. Katliamlarda ve Kruščica, Jasenovac, Loborgrad toplama kamplarında 12.000 Bosnalı Yahudi öldürüldü.

6.3 milyon nüfuslu NDH sınırları içindeki 1.9 milyon Sırp başlı başına bir sorun oluşturuyordu. Müslümanların çoğunluğu, 'Sırp meselesini' halledecek tüm şartların varlığı sayesinde, Ustaşa fanatizmine kapıldı. Saraybosna'da Visoko'da, Bugoyno'da, Kupres'te, Sanski Most'ta, Mostar'da, Srebrenitsa'da, diğer bölgelerde pek çok Müslüman, Ustaşa ve Domobran saflarına katılıp, silahlandırıldı ve NDH armalı askerî kıyafet sağlandı. Hırvat-İrlanda asıllı Amerikalı yazar Chuck Sudetic 'Blood and Vengeance' (1998) kitabında, Naser Orić'in dedesinin ustaşa askeri olduğunu belirtti. Bosna ve Hersek içindeki Sırplara karşı Katolik ve Müslümanlardan oluşan karma Ustaşa güçleri tarafından kanlı saldırılar gerçekleştirildi. Sırpların malları gasp edildi, Ortogoks papazlar katledildi, erkekler zorunlu çalışma kamplarına hapsedildi, kadınlar toplu tecavüze uğradı. 1941 yılı Ağustos ayında Srebrenica-Ozren-Vlasenica-Kladanj bölgelerde dolaşan Sırp direnişi bir komutanı olaylar hakkında aynen şöyle demiştir: ""Sırp köylerinde kıyılan ailelerin cesetleri, kan ile doldurulan fıçıları ve kazığa oturtulan çocukları gördük."" Sırp direnişçi ifadeleri "Assassins au nom de Dieu" (Paris, 1951) isimli kitapta da delil olarak yer aldı. Eski Yugoslav Bakanı ve politik mülteci Branko Milyuş (Branko Miljuš) bu kitabını Hervé Laurière takma ad altında yayınladı.

1941 Yazında Doğu Bosna'daki Srebrenitsa, Rogatitsa, Kravitsa, Vlasenitsa bölgelerinde NDH yönetimine karşı ayaklanan Sırplar bir 'kurtarılmış bölgeler' ilan ettiler. Sırp gerillaların ve Komünist Partizanların direnişi ve Müslüman Ustaşa birliklerini geriletmeleri üzerine bir terör aracı olarak, elit Katolik ve Müslüman Hırvat askerlerden oluşan 1. Ustaşa Alayı (Crna Legija) teçhiz edilmiş ve kurulmuştur. 3 subay komuta etmişler alaya: Jure Francetic, Rafael Boban ve Beçir Lokmiç (1942 Temmuz ayında Çetnik pusuya düşüp öldü). NDH komutasındaki diğer Hırvat birliklerinden farklı olarak giydikleri siyah üniformalardan isimlerini almışlarsa da, esir alınan gerillaların ve Sırp direnişçi köy ve kasabalarının soykırımında kullanılan Müslüman 'Crna Legija' bölükleri ayırt eden anakronistik bir ayrıntı, I. Dünya Savaşındaki, Avusturya ordusunda görev almış Müslüman birliklerin giydikleri feslere benzer bir NDH armalı kırmızı fesler giymeleriydi. 1942 başında NDH, Almanya ve İtalya, Doğu Bosna'daki direnişe karşı Trio Operasyonu başlattı. Hırvat-Katolik asıllı Josip Broz Tito, Sırp monarşistleri, iktidarı için çok büyük tehlike olarak gördüğünden komünist güçlerinin ustaşalarla iki haftalık taktik işbirliği yapma yolunda serbest bıraktı. 1. ve 2. Proleter Tugaylar, ustaşalardan alınan destekle Alman elinden kurtarılıp İtalyan işgal bölgesinden Karadağ'ya geri çekildi. Bu andan itibaren, harekat, Alman-Ustaşa kuvvetlerine karşı Yezdimir Dangiç komutasındaki Çetniklerin umutsuz bir direnişi haline dönüştü. Crna Legija Vlasenica ve Rogatica'ya gelince Doğu Bosna'da Yahudi sorununu ilk önce halletti: Vlasenica'lı ve Rogatica'lı Yahudileri toptan soykırımdan geçirdiler. Bundan sonra Siyah Lejyon ve Alman Ordusu, Drina Nehri'ni kayıklarla geçmeye çalışan 8.000 kişilik mülteci grubuna saldırdı. Makineli tüfeklerle Çetnikler kurşuna diziliyor, kızlar tecavüz ediliyordu. Drina Nehri kıyısında duran ve elinde taşlar tutan 320 Sırp kız, tecavüzden kurtulmak için kendini nehire atarak intihar ettiler. 7 Nisan 1942 tarihindeki 320 kız faciası, Sırp tarihin gördüğü en büyük toplu intihar vakasıdır. O gün ancak 3.300 Çetnik ve sivil kayıklarla veya yüzerek Nediç Sırbistanına salimen ulaşabildi. Geri kalan Çetnikler ve siviller ya da suda boğuldu ya da Katolik-Müslüman ustaşalar tarafından öldürüldüler. 10 ve 11 Nisan tarihlerinde Siyah Lejyon Bratunac ve Srebrenica'yı kontrol altına aldı, katliamlarını sürdürdü. Binbaşı Yezdimir Dangiç tutuklanarak Polonya'da esir kampına gönderildi.

Jasenovac Ustaşa garnizonu içinde görev alarak katliamlara katılan Ustaška Nadzorna Služba'ya mensup üç Müslüman'ın (Lâtif Hociç, Alaga Zulkiç ve Şaban Muyitsa) icraatlarını biliniyor. 1944 Ekim ayında Granik'te (Jasenovac'a yükler için rıhtım adı) Lâtif Hociç, Alaga Zulkiç ve 16 Katolik ustaşa yaklaşık 3.500 insanı Dinko Şakiç'in emriyle katletti. Her gün esirler Granik'te toplanıyor, kafasına balyozla öldürüyor ve Sava Nehri'ne atılıyordu. 'Kanlı Mujo' lakabıyla bilinen teğmen Şaban Muyitsa (Šaban Mujica) benzer şekilde faaliyet göstermiştir. Mezarcılar sekizmetrekarelik çukuru açtıkça Muyitsa öncülüğündeki ustaşalar, tel ile bağlanmış esirleri şakak kemiğine çekiç darbesiyle ya da boyuna baltayla öldürdüler. Ancak ustaşalar ölmeye mahkûmların akraba olması halinde birbirini öldürmeye zorladılar. Mezarcı Egon Berger, Muyitsa'nın esirlerden birinin sırt cildinden kesilmiş dizginlerin çekilmesine ve at gibi koşturmalarına tanık oldu.

Nazi işbirlikçisi Avrupa'nın başka halkları gibi Bosnalı Müslümanlar Sovyet Birliği topraklarının işgaline de katıldılar. 2 Temmuz 1941'de Ante Paveliç, ""Avrupa'nın ilerici güçleri ve Doğu komünist güçleri arasındaki savaşa katılacak"" gönüllülere çağrıda bulundu. 3.895 gönüllüden Hırvat Lejyonu (Kroatischen Legion) oluşturuldu. Lejyon 9 Ekim 1941'de Doğu Cephesine kaydırılıp Almanlarla birlikte Petruşani'de, Kremençug'da, Poltava'da, Pervomaysk'ta, Kirovograd'da, Harkov'da, Taranovka'da, Stalino'da, Vasilyevka'da ve Stalingrad'da operasyonlara katıldı. Birliğin kadrosunu tamamlaması sonrası 'Hırvat Lejyonu'nun cephelerdeki asker ve subay sayısı 6.300 (4.200 Katolik ve 2.100 Müslüman) idi. 1942 yılı Eylül ayında Stalingrad Muharebesi sırasında gösterdiği kahramanlık sonucu Çavuş Cafer Baboviç 2. Sınıf Demir Haç madalyası kazanmıştır.

1943 yılının başında 150.000 kişilik NDH (Domobran) Ordusunun yaklaşık üçte birini Boşnaklar oluşturuyordu.

Ante Paveliç, Müslümanların kendisine destek vermesi için onlara Zagreb'in merkezinde cami olarak kullanacakları Sanatlar Müzesi binası hediye etmişti. Mimar Zvonimir Požgaj (Zvonimir Pojgay) ve ressam Omer Mujadžić (Ömer Muyaciç) caminin iç plan ve projelerini çizdi, mimar Stjepan Planić (Styepan Planiç) ise caminin dış yapısını yapmış ve üç tane 45 metrelik minare yaptırmıştır. 'Poglavnik Camisi' 19 Ağustos 1944'te Hacı Aliya Aganoviç'in okuduğu dualarla ibadete açıldı. Yapılan plaket töreni ardından Ante Paveliç, Aganoviç'e caminin anahtarını teslim edip duygusal bir konuşma yaptı. Paveliç, ""Bu şehirde yaşayan ve ülkemizin diğer bölgelerinden Zagreb'e gelen bütün Müslümanlar, bu camide Hırvat devleti ve halkı için, dünyada ve Hırvat devletinde Müslümanlar için Allâh'a mütevâzî bir dua edecekler eminim"" diye konuştu. Fakat 5.000 Müslüman'ın namaz kılabileceği genişlikteki cami sadece kısa bir süre açık kalabildi. 6 Mayıs 1945'te Ustaşa rejimi düştü. İki gün sonra Zagreb'in partizanların eline geçmesinden sonra Konsey halk hükümeti halini aldı. Katolik-Müslüman işbirlikçilerin bir kısmı tutuklandı, bir kısmı Avusturya'ya kaçtı. 29 Haziran 1945'te Zagreb askeri mahkemesi, İsmet Müftiç'i Ustaşa rejimi ile işbirliği yapmaktan suçlu bularak, idam cezasına çarptırdı. Ertesi gün Zagreb müftüsü 'Poglavnik Camisi' kapısı önünde asıldı.

Hırvatistan Komünist Partisi Zagreb Komitesi Sekreteri Mika Špiljak 1948 yılında caminin kapatılması için karar aldı. Minareler yıkılmış, iç duvarlardaki dekorlar sökülmüş ve cami olarak kullanılan bu bina tekrar müzeye çevrilmiştir.




Hava perdesi

Hava Perdesi, sabit hızda ve yüksek debiyle hava üfleyen bir cihazdır.

Hava perdeleri, bir mekanın iç ortamının havasını korumaya yarar. Klima vb. cihazlarla ısıtılmış ya da soğutulmuş ortam havasının, dışarıdan gelebilecek soğuk ya da sıcak hava ile ısı değişikliğine uğramasını engeller. Hava perdesi bunun yanı sıra koku, toz, sinek, böcek, bakteri gibi oluşumların da iç ortama girmesini engeller.

Genellikle işyerlerinde, sürekli açık kalması gereken kapı üstlerine çoğunlukla yatay, bazen de kapı yanlarına dik olarak monte edilerek çalıştırılan hava perdesi, iç ve dış ortam arasında görünmeyen bir perde oluşturarak yalıtım ve ısı tranferinin durdurulmasıyla da enerji tasarrufu sağlar. Uygun kullanımlarda bu tasarrufun % 80'e vardığı saptanmıştır.

Hava perdeleri kapı genişliği ve yüksekliği esas alınarak modellendirilmekle birlikte, ısıtıcılı, buhar ya da parfüm serpantinli vb. modelleri de bulunmaktadır. Görünüş olarak bir klimanın iç ünitesini andırmaktadır.





Walther Nehring

Walther Nehring (d. 15 Ağustos 1892; Stretzin, Schlochau - ö. 20 Nisan 1983; Düsseldorf), II. Dünya Savaşı'nda Alman generali.

Nehring, yedinci yüzyılda dinî zul