a giymektedir.

Ailesi göçmen olan oyuncu futbola 2006 yılında İsveç'in Landskrona BoIS takımında başlamıştır. Etkili oyun oynaya oyuncu 2007 yılında Halmstads BK'ya transfer olmuş ve aynı yıl Falkenbergs FF'ye kiralık olarak verilmiştir. Tekrar Halmstads BK'ya dönen oyuncu Kayserispor tarafından 2010-2011 yılının sezon başında transfer edilmek istemiş fakat transferi gerçekleşmemiştir.

2010-2011 sezon arasında Kayserispor'a transfer olan oyuncu Kayserispor ile 4 yıllık anlaşma imzalamıştır. Kayserispor forması ile ilk golünü 05 Ocak 2011'de Ankaragücü'ne atmıştır. 2010-2011 sezonunda 4 gol atan oyuncu, 2011-2012 sezonunda attığı frikik golleriyle dikkat çekmiştir.2012-2013 sezonu ara transfer döneminde Elazığspor'a kiralanmıştır.

2012-2013 sezonunun yarı transfer döneminde Elazığspor forması giyecektir.






Porselen Müzesi

Porselen Müzesi, Kütahya merkez ilçesinde bulunmaktadır ve Kütahya Porselen firması tarafından 2010 yılında müze olarak kullanıma açılmıştır.

Dünya porselenlerinin sergilendiği müzede, Kütahya Porselen'in 40 yıllık geçmişinden bugüne ürettiği tüm porselen ürünler ve orijinallerinin dünyanın en önemli müzeleri Metropolitan Museum of art New York, Victoria & Albert Museum London, Musée du Louvre Paris’te sergilendiği Türk el sanatlarında önemli yere sahip iznik çinilerinin porselen replikaları ve 14. yüzyıldan günümüze uzanan ve Osmanlı Saray Porselenleri’nin örnekleri sunuluyor.

Ayrıca müzede Kütahya'nın tüm dünyaya mal olmuş ressamları Hüseyin Yüce, Ahmet Yakupoğlu ve Ahmet Duygu ‘nun yağlı boya tabloları da yer alıyor.





Değiş tokuş

Değiş tokuş şu anlamlara gelebilir:






Bursaspor (futbol takımı)

Bursaspor, Bursa'yı temsil eden futbol kulübüdür. Bursaspor Süper Lig'de mücadele eden futbol takımıdır. Takma adları Yeşil Timsahlar'dır. Renkleri yeşil ve beyazdır. Bursa'da faaliyet gösteren beş amatör kulübün birleşmesinden kuruldu. Akınspor, Acar İdmanyurdu, Demirçelikspor, İstiklalspor, Pınarspor'u birleşerek kurdular. Beyazını Uludağ'ın karından, yeşilini Bursa Ovası'ndan almıştır. Bursaspor'un amblemindeki beş yıldız kurucu takımları temsil etmektedir.

1966-67 sezonunda Türkiye 1.Liginde şampiyon olan Bursaspor, 2003-04 sezonunda 1.Lige düştükten 2 sezon sonra tekrar 2005-06'de Türkiye 1.Liginde şampiyon olup Türkiye Süper Ligine çıkmıştır. 2009-10 sezonunda ise Türkiye Süper Ligi şampiyonu olmayı başarmıştır.

Bursaspor, "Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş, Trabzonspor" ile beraber Türkiye Süper Liginde şampiyon olmayı başaran 5 Takımdan biridir. 

17 Aralık 2015 tarihinde Hamza Hamzaoğlu ile 1,5 yıllık sözleşme imzalanarak teknik direktörlüğe getirilmiştir.


1967-2004, 2006- 
1963-1967, 2004-2006

Bursaspor, Türkiye'nin en güçlü yerel medya kuruluşlarına sahip olan Bursa kentinin yanı sıra Bursaspor Kulübüne ait medya kuruluşları ile de taraftarına seslenmektedir. Bursaspor bünyesinde Kulüp televizyonu, radyo kanalı, dergi ve çeşitli basın kuruluşları bulunmaktadır.

BURSASPOR BÜNYESİNDE BULUNAN MEDYA KURULUŞLARI

YEREL MEDYANIN TAKIM ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Bursa medya bakımından Türkiye'nin en gelişmiş illerinden biridir. Kulüp Televizyonu BSTV dışında Bursa'da yayın yapan Olay TV, ASTV, Line TV, Bursa TV, Kanal16 gibi Yerel Televizyonlarda sürekli olarak Bursaspor ağırlıklı yayınlar yapılmakta, Bursaspor'un haftalık maçları ve oyuncuların performansları yorumlanmaktadır. Ayrıca Bursa'da yayın yapan radyo ve gazetelerde de yine Bursaspor'un performansı değerlendirilmektedir. Bu durum takım ve oyuncuların kendilerini geliştirmelerinde olumlu etkiler yapmaktadır.




Yaşamak (film, 1952)

Yaşamak, 1952 Japonya yapımı psikolojik dramatik filmdir. Özgün adı Ikirudur. (生きる) "Ikiru" Japonca'da "yaşamak" anlamına gelmektedir."Japon sinemasının imparatoru" olarak da adlandırılan Akira Kurosawa'nın yönettiği, aynı zamanda Shinobu Hashimoto ve Hideo Oguni'yle birlikte senaryosunu da yazdığı filmin başlıca rollerinde Takashi Shimura, Shin'ichi Himori, Haruo Tanaka ve Minoru Chiaki oynamıştır. Siyah-beyaz görüntülerini Asakazu Nakai'nin çektiği "Ikiru"nun özgün müziğini, Kurosawa'nın gedikli bestecisi Fumio Hayasaka yapmıştır. Hayasaka, Kurosawa'nın yönettiği Sarhoş Melek (1948), Rashômon (1950), Budala (1951) ve Yedi Samuray (1954) gibi birçok filmin müziğini bestelemişti. Aynı şekilde Asakazu Nakai de Kurosawa'nın birçok filminde görüntü yönetmeni olarak yer almıştı.

"Yaşamak", II. Dünya Savaşı sonrasında Tokyo'da yaşayan orta yaşlı bir devlet memuru olan Kanji Watanabe (Takashi Shimura)'nin varoluşçu mücadelesini anlatmaktadır. Otuz yılını hiçbir iş yapmadan bir kamu dairesinde kırtasiye işleriyle uğraşarak dolduran bu uyuşuk memur, ölümcül bir hastalığa yakalandığını öğrenince son bir gayretle hayatına anlam kazandıracak bir iş başarmak ister ve bunun için de canla başla bir mücadelenin içine girer. Film bu açıdan Zen okulu öğretilerinden, "başlanan işleri yarım bırakmamak ve bu dünyadan gözü arkada kalmadan göçmek" felsefesine de bir gönderme yapar.

Filmin Hindistan'da iki kez yeniden çevrimi yapıldı, Japon televizyonu için de bir kez daha yeniden çekildi. Japon televizyonu için yapılan 2007 tarihli yeniden çevrim de "Ikiru" adını taşıyordu ve renkli çekilmişti.

"Yaşamak", 1954 yılında 4. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Akira Kurosawa'ya "Berlin Senatosu Özel Ödülü"nü kazandırmış, başrol oyuncusu Takashi Shimura da 1960 yılında en iyi yabancı oyuncu dalında BAFTA ödülüne aday gösterilmişti Film ayrıca 1953 yılında Bükreş Film festivali'nde "Altın Kurt" ödülüyle ödüllendirilmişti

Film II. Dünya Savaşı'nın hemen sonrasında yaralarını sarmaya çalışan savaş yorgunu Japonya'nın başkenti Tokyo'da geçer. Kanji Watanabe (Takashi Shimura) Tokyo Belediyesi'ne bağlı halkla ilişkiler dairesinin kısım amiri olan orta yaşlı bir bir adamdır. Otuz yıldır aynı bürokratik işi yapmakta olan Watanabe'nin emekliliği de oldukça yaklaşmıştır. Dosyaların ve evrakların tavanlara kadar yığıldığı geleneksel yapıdaki dairede aynı odada yedi memuru ile birlikte çalışmaktadır. Çalışma lafı sözün gelişidir, çünkü ortada yaptıkları gerçek bir iş, çözdükleri bir sorun yoktur. Belediye hizmetleri ile ilgili halktan gelen şikâyetler ya kulak arkası edilmekte ya da süratle başka bölümlere havale edilmekte, dönüp dolaşıp geri gelen dilekçeler diğer dosya yığınlarına eklenmektedir (belki de bu oyalama taktikleriyle ödenek yoksunu belediyeye zaman kazandırmaktadırlar). Dairedeki diğer memurlar sabırla terfi edecekleri zamanı beklerlerken günlerini gün etmektedirler. Ortalıkta evraklar, dilekçeler gidip gelir, imzalanıp mühürlenir, sevkedilip tasniflenir. Bütün bunlar olup biterken de Watanabe oturduğu makamda bir yandan çok meşgul gibi görünür ama kendisine gelen kâğıtları mühürlemek dışında hareket bile etmez, anlatıcı dış sesin tanımlamasıyla "onun bir cesetten farkı yoktur, öleli de 20 yıldan fazla olmuştur".

Bazı mide şikayetlerinden dolayı hastaneye giden Watanabe, burada yapılan tetkikler sonucunda mide kanseri olduğunu ve bir yıldan daha az bir ömrü kaldığını öğrenir ve dehşete kapılır. Aslında ölmekten değil hayatını hiç yaşamamış olmaktan dolayı korkmaktadır. Karısı uzun yıllar önce ölmüş olan Watanabe kendisini tek oğlunu yetiştirmeye adamış, yaşamayı sürekli ertelemiştir. Oğlu ve gelini de onunla birlikte kalmaktadır. Onlara maddi olarak 
destek olmasına rağmen karşılığında onlardan beklediği ilgiyi göremez, hattâ uğruna kendi hayatını feda ettiği oğlu, geliniyle birlikte dört gözle onun mirasına konacakları günü beklemektedir. Watanabe bu andan sonra kendi varlığının nedenini sorgulamaya başlar. İşe gitmeyi bırakmıştır. Ömrü boyunca biriktirdiği yüklü miktardaki parayı bankadan çekerek şehre iner. Daha önce hiç içki içmemiş olan Watanabe, bir meyhanede tanıştığı tanınmamış bir yazardan (Yûnosuke Itô) kendisine Tokyo'nun eğlence dünyasında yol göstermesini ister. Birlikte gece boyunca alkol alarak meyhaneleri, dans salonlarını, kumarhaneleri, randevu evlerini dolaşırlar, fahişelerle arkadaşlık ederler. Ama Watanabe bir türlü teselli bulamaz. Uğradıkları bir gece kulübünde piyanistin müşterilere istedikleri bir parça olup olmadığını sorması üzerine ondan yüzyılın başlarından kalma "Hayat Kısa, Aşık Olun Bakireler" adlı şarkıyı çalmasını ister ve parçayı hüzünlü bir tonda seslendirir. Bu kasvetli şarkı orada bulunan herkesi etkilemiştir.

Ertesi sabah memurelerinden biri olan Toyo (Miki Odagiri) onu sokakta yakalar. Neşeli ve hayat dolu bir genç kız olan Toyo, sıkıcı, tekdüze işinden 
bıkmıştır ve istifa dilekçesini imzalatmak için amirini aramaktadır. Watanabe Toyo'nun dilekçesini imzalar, ama hayata aşırı bağlılığından da fazlasıyla etkilendiği bu genç insanla bir gün geçirmek ister. Onu evine davet eder. Yırtık çoraplarına gözü takılınca acıdığı bu fakir kıza maddi 
yardımda da bulunur. Ona çorap satın alır, gezdirir, yedirir, içirir. Birlikte sinemalara, oyun salonlarına, lokanta ve pastanelere giderler. Bu arada 
Toyo'nun belediyede herkese bir isim taktığını, kendi lakabının da "Mumya" olduğunu öğrenir, buna hiç kızmaz. Watanabe hayat sevincinden, gençliğinden 
etkilendiği Toyo'yu sürekli izlemektedir, ama kendisini devamlı yedirip içirmesine rağmen Toyo bu durumdan sıkılmıştır, artık Watanabe ile gezmek istemez ve onu pastanede terkeder. Aynı pastanede gençlerin düzenlediği bir doğum günü partisi Watanabe'de bir fikir uyandırır. Ölmeden önce hayatına anlam katacak son bir şeyler yapmaya karar verir.

Ertesi gün dairedekilerin şaşkın bakışları altında işine geri döner. Artık daha canlı ve hevesli durmaktadır. Kenar mahallelerden birinden daha önce 
de defalarca gelmiş ve istekleri hep sürüncemede bırakılmış olan bir grup insanın işini bizzat kendisi elden takip etmeye karar verir. Bu insanların yaşadığı mahalle sürekli zehirli su baskınına uğramakta, çocukları hastalıktan kırılmaktadır. Belediyeden hastalık kaynağı olan bu suyun tahliye edilmesini istemektedirler... Bu arada Watanabe'nin mide kanserinden öldüğünü öğreniriz. Filmin bundan sonrasında onun çabaları ve yaptıkları, cenaze törenind