kamu düzenini korudukları için tebrik ettiği metin kamuoyunca öğrenilince rejime tepkiler artacaktır.

Peterloo Katliamından sonraki aylarda ülke silahlı bir ayaklanmaya doğru gitmektedir. Ancak Huddersfield ve Burnley’de başarısız olan ayaklanma girişimlerinin ardından tüm kabine üyelerinin öldürülmesini içeren Cato Caddesi Komplosunun ortaya çıkartılmasının ardından yıl sonuna doğru hükümet baskıları artırır. Çıkartılan altı yeni yasa ile tüm reform yanlısı gösteriler ve yayınlar yasaklanmış, 1820 yılının sonuna gelindiğinde tüm radikal liderler cezaevine atılmıştır. Çıkartılan yasalar toplumsal hayattaki baskıyı aşırılaştırmıştır:


Peterloo Katliamından sonra yayın alanında yaşanan bir gelişme günümüze kadar yayını sürdürecek bir gazetenin kurulmasına yol açmıştır. Katliamın tanığı olan John Edward Taylor isimli bir işadamının öncülüğünde kurulan "The Manchester Guardian" gazetesi muhalif içeriğiyle yayın hayatına girer.

2007 yılına kadar katliamın yaşandığı meydana bakan en yakın duvarda olayları anlatan bir levha bulunmaktaydı. Ancak levhadaki metin olayı anlatmamakta ve gösterinin sadece dağıtıldığını belirtmekte, ölülerden bahsetmemekteydi. 2006 yılında "The Guardian" gazetesi tarafından başlatılan kampanya ile Manchester tarihi için çok önemli olan bu olayın doğru aktarılması istenir. 2007 yılında Manchester Şehir Konseyi eski levhayı yenisiyle değiştirecek ve olaylar daha detaylı anlatılacaktır.

1968 yılında İngiliz besteci Sir Malcolm Arnold katliamın yıldönümü anısına "Peterloo Uvertürü"’nü bestemiştir. 
İngiliz folk rock grubu Steeleye Span 2006 yılındaki albümleri "Bloody Men" içindeki "Ned Ludd Part 5" adlı eserde olayları anlatır.

Bernard Cornwell’in Sharpe's Justice adıyla televizyon filmi olarak uyarlanan eserinde Peterloo Katliamı detaylı olarak anlatılır. Yarımada Savaşının kazanılmasının ardından İngiltere’ye dönen Richard Sharpe, emrindeki hafif süvarilerin kendisinden emir almamalarına rağmen silahsız göstericilere saldırmaları sonucu suçlanacaktır.






Bozcaada Kalesi

Bozcaada Kalesi, Bozcaada'nın tarihi bir kalesidir.

Tarihte istilalara her zaman açık olan Bozcaada'yı koruyabilmek için kurulan kalenin, kim tarafından yapıldığı bilinmiyor.

Fenikeliler, Cenevizler ve Venediklilerin kullandığı bu kale, II. Mehmed döneminde var olan kalıntılar üzerine tekrar inşa edilmesiyle bugünkü halini almıştır. (1455) Ayrıca Venedikliler, adadaki egemenlikleri sona erince kaleyi tahrip edip çekilmişlerdir. Kale, tarihinde Köprülü Mehmed Paşa (1657) ve II. Mahmut (1815) döneminde büyük bir onarımdan geçmiştir.

Kale içinde 1996 yılında halkın desteğiyle kurulan bir etnografya sergisi ile açık hava müzesi mevcuttur.

Kale, iç ve dış olmak üzere iki kısımdan oluşmaktadır. Güney cephesi 10 metre genişliğinde ve 250 metrelik su hendeğiyle adadan ayrılmıştır. Surlarla çevrili bölümlerde "su sarnıcı", "cephanelik", "revir", "karargah", "kuyu", "çeşme", "camii", "atölye" ve "kışla binası" bulunuyor.




Trabzonlu Maria

Maria Megale Komnini (), Trabzonlu Maria olarak bilinir.
() (ö. 17 Aralık 1439), Bizans İmparatoru VIII. İoannis'in üçüncü eşidir. Bizans İmparatorluğu'nun son imparator eşidir.

Trabzon İmparatoru IV. Aleksios ile karısı Theodora Kantakuzini'nin kızıdır. Anne tarafından kökleri Theodore Kantakouzenos ile Euphrosyne Palaiologina'ya dayanır.

Maria, VIII. İoannis ile evlendi. Evlilik, Dükas tarihinde kaydedilmiştir. Georgios Frantzis evliliği Bizans takvimine göre 6936 yılı olarak kaydeder, bu Eylül 1427 tarihine tekabül eder.

VIII. İoannis daha önce iki kere evlenmiştir. Birinci evliliğini Rus Çarı'nın veliahti olan büyükprens I. Vasili'nin ve Litvanyalı Anna'nın kızı olan Moskavalı Anna ile daha 1414'te 15 yaşında iken yapmıştır. Karısını bir veba salgınında Ağustos 1417 tarihinde kaybetmiştir. İkinci evliliği 1421'de Montferratlı Sophia ile olup babası II. Manuil ile Papa V. Martin tarafından hazırlanmış bir hanedan evliliği olmuştur. Karısı Bar Dükü I. Robert ile Marie Valois'nin kızıydı ve Fransız kıralı II. John'un torunu idi. Bu karısı çok çirkin olduğu için VIII. İoannis tarafından yüzüne bakıldıktan sonra babasına itaat yüzünden geri gönderilmemiş ama sarayın en sapa köşesine yerleştirilmiş ve bir daha görmek istenmemiştir. Bu evlilik 1426'da Sophia'nın Cenevizliler yardımı ile saraydan kaçıp Fransa'da bulunan ailesinin yanına dönüp bir manastıra rahibe olarak kapanması ile sona ermiştir.

Bu iki evliliğinden çocuk sahibi olamamıştı ve kendi velihatı olması umuduyla Maria ile evlendi. Bu evlilik 12 yıl sürdü ancak çocuk sahibi olamadılar. Frantzis, Maria'nın ölüm tarihini kaydetmiştir. Steven Runciman, ölümüne Bubonik vebanın neden olduğunu belirtir.

İoannis tekrar evlenmedi ve çocuksuz olarak 31 Ekim 1448 tarihinde öldü. Tahta, erkek kardeşi XI. Konstantinos geçti. Konstantin tahta geçtiğinde duldu ve tekrar evlenmedi. Onun saltanatının 29 Mayıs 1453 tarihinde İstanbul'un fethi ile sona ermesi ile Maria son imparatoriçe olarak kaldı.






V. Martinus

Papa V. Martinus (d. yaklaşık 1368 – ö. 20 Şubat 1431), 1417'den 1431'e kadar Papalık yapmıştır. Seçilmesi 1378 ile 1417 yılları arasında yaşanan Katolik Bölünmesini sona erdirmiştir.

Roma'nın en eski ve en seçkin ailelerden birine mensuptur. Kardeşi Giordano, Salerno prensi ve Venosa dükü olmuştur, kızkadeşi 1441 ile 1445 yılları arasında Piombino prensliği yapmıştır.

Papa XI. Gregorius'den sonraki papa seçimleri, Fransızlarla İtalyanlar arasında çekişmeye yol açtı. Fransızlar kendilerinden bir papa seçip kilise merkezini yeniden Fransa'ya taşımak istiyordu. İtalyanların güçlü bir adayı yoktu, ancak ne pahasına olursa olsun paplığı Roma dışına kaptırmamaya kararlıydılar. Diğer Avrupalıların da Fransa'ya düşmanlık gütmesi üzerine, İtalyanların öne sürdüğü silik bir aday seçimi kazandı ve VI. Urbanus adıyla papa oldu. Ancak VI. Urban papalık vasıfları taşımayan bir adamdı, kaba ve bencil tavırları yüzünden kardinallerin desteğini kaybetti. Sonunda Fransızlar Urban'ın papalığını kabul etmediklerini açıkladılar ve kendi kendilerine bir papa seçtiler. VII. Clemens adını alan yeni papa Avignon'a yerleşti. Aynı anda, biri Roma'da ve diğeri Avignon'da olmak üzere iki tane papa ortaya çıkmış oldu. Fransa'nın uydusu olan devletler ve İngiltere'nin düşmanı İskoçya dışında Avignon'daki papayı destekleyen çıkmadı. Devam etmekte olan Yüzyıl Savaşları'nın etkisiyle İngiltere, Almanya gibi büyük güçler Roma adayından yanaydı. Bölünmeye son vermek için 1409'da Pisa'da bir konsül toplandı ve kardinaller, her iki papayı da reddedip bir üçüncüsü üzerinde uzlaştı. Ancak mevcut iki papa, bu üçüncü papayı (V. Alexander) reddedince meydanda üç tane papa kalmış oldu. Konsül krizi çözmek yerine daha da karmaşıklaştırmıştı. Yoğun müzakereler sonucu Constance Konsili, tek bir papada mutabık kaldı ve V. Martinus'u 1417 yılının 11 Kasım günü papa olarak seçti. O gün aynı zamanda St. Martin günüydü. Aragon bu kararı onaylamadıysa da Katolik dünyasında büyük çapta uzlaşma sağlandığı için bölünme sona erdi.




Živan Ljukovčan

Živan Ljukovčan, Bir dönem Fenerbahçe'de de forma giymiş Sırp kaleci.

1954 yılında Yugoslavya'nın Krçetin kentinde doğmuştur. FK Novi Sad takımında parlayarak 23 yaşında Crvena Zvezda takımına transfer olmuş ve bu takımda 1979-80 ve 1980-81 şampiyonluklarını yaşamıştır. Antrenörlüğünü bir dönem yine Fenerbahçe ve Beşiktaş'ı da çalıştırmış Branko Stankoviç'in yaptığı ve 1978-79 UEFA Kupası finali oynayan takımda yedek kaleci olarak görev yapmıştır.

1985-86 yıllarında dört maçta Yugoslav ulusal takımının kalesini koruyan Ljukovčan, 1986 transfer sezonunda Fenerbahçe'ye geçmiştir. Bu ilk ve tek yurtdışı deneyiminde Ljukovčan, Fenerbahçe'nin sezona TSYD Kupası şampiyonluğuyla başlamasına katkıda bulunmasına ve ilk üç lig maçında kalesinde gol görmemesine rağmen ilerleyen haftalarda yediği hatalı gollerle tepki çekmiştir. İlk sezonda forma giydiği 39 maçta 39 gol yiyen Yugoslav kaleci, 1987-88 sezonunda da başarısız bir performans gösterince üç yıllık sözleşmesi olmasına rağmen 1988 yazında sözleşmesi karşılıklı olarak feshedilmiştir.

Ülkesine dönen Ljukovčan, 1990 yılında OFK Belgrad takımında futbolu bırakmıştır. Halihazırda Kızılyıldız genç takımında kaleci antrenörlüğü yapmaktadır.




Moustapha Salifou

Moustapha Salifou (d. 1 Haziran 1983, Lomé), Togolu futbolcudur.

Salifou, profesyonel futbol kariyerine 2002'de, Almanya'nın Rot-Weiß Oberhausen takımında başladı. 2005'te Fransa kulübü Stade Brest 29'da oynadıktan sonra 2006-07 sezonunda İsviçre'nin Wil takımına transfer oldu. 31 Ağustos 2007'de, başarılı geçen denemelerin ardından Premier League ekiplerinden Aston Villa ile bir yıllık sözleşme imzaladı. Takımın teknik direktörü Martin O'Neill, Salifou hakkında ""Mükemmel bir kararlılığa sahip. İleride büyük gelişme göstereceğine ve değerli bir oyuncu olacağına inanıyorum"" yorumunda bulunmuştır. İngiltere'ye transferinin ardından çalışma izni almada sorun yaşayan Salifou, bir süreliğine antrenmanlarına İsviçre'de, eski takımıyla birlikte devam etti. 25 Eylül 2007'de çalışma izninin çıktığı ve bir hafta içinde takımla birlikte antrenmanlara başlayabileceği bildirildi. Fakat Salifou, takıma ancak 18 Ekim'de dahil olabildi.

Kulüp altyapısında oynamaya başlayan Salifou, ilk maçına 22 Ekim 2007'de Chelsea karşısında çıktı. İki golün asistini yaptığı maç 6-0'lık Villa galibiyetiyle sonuçlandı. 12 Ocak 2008'de, 3-1 kazanılan Reading maçının 90. dakikasında oyuna dahil olarak ilk kez A takım formasını giydi. Bu maçın tamamında forma giyemese de Villa taraftarları, Villa Park'taki maçta, sözlerini kendisine göre değiştirdikleri Daddy Cool şarkısını söyledi. Sezon sonunda, kulüple olan kontratı Haziran 2009'a kadar uzatıldı. 15 Mart 2008'de, 2-0 kaybedilen Portsmouth maçında Premier League'deki ikinci maçına çıktı. 6 Kasım 2008'deki Slavia Prag ile oynanan UEFA Kupası maçına ise ilk on birde başladı ve maçın tamamında oynama şansı elde etti.

2009-10 sezonunda nadiren forma şansı bulabilmesine rağmen takımın geçici olarak teknik direkt