e'ye yerleşmek zorunda kaldı. Türkiye'de İstanbul Üniversitesi'nde tarih ve iktisadi coğrafya üzerine dersler verdi. 1938'de liberal entelektüeller ve iktisatçılar tarafından düzenlenen Walter Lippmann Kolokyumu'na katıldı. Orada liberalizmin mimarisi üzerine uzun ve ilgi çekici bir konuşma yaptı. 1950'de Heidelberg Üniversitesi'ne 1956 yılında emekli olana kadar ders vermek üzere geri döndü. 1963 yılında vefat etti.




Muriel Barbery

Muriel Barbery (28 Mayıs 1969 Kazablanka, Fas), Fransız roman yazarı ve felsefe profesörü.

Barbery École Normale Supérieure de Fontenay-Saint-Cloud'a 1990 yılında girdi ve 1993 yılında felsefe alanından mezun oldu. Daha sonraki yıllarda Université de Bourgogne'de, bir Fransız lisesinde ve Saint-Lô'deki Institut Universitaire de Formation des Maîtres'de (Öğretmen eğitim enstitüsü) felsefe dersleri verdi.

2000 yılında ilk romanı "Une Gourmandise" yayınlandı. Bu kitap on iki dile çevrildi. 2006 yılında çıkan ikinci kitabı "Kirpinin Zarafeti" ("L'Élégance du hérisson") Fransa'nın en çok satanlar listesinde 30 hafta boyunca ilk sırada yer aldı. Mayıs 2008'e kadar elli baskısı yapılan eserin bir milyondan fazla kopyası satılmıştı. 2008 yılında bir sanatçı rezidansı olan Villa Kujoyama'da yaşamaya hak kazanan Barbery, şu anda eşiyle birlikte Kyoto'da yaşamaktadır.






Çin coğrafi keşifleri

Çin coğrafi keşifleri, Çin İmparatorluğu'nun MÖ 2. yüzyıl ile MS 15. yüzyıla kadar ülke dışında karadan veya deniz yoluyla keşfettiği yerleri kapsar.

Tarım Havzasını kateden Han Hanedanı döneminde Çinliler Orta Asya’daki güçlü Pers, Hint ve Ortadoğu devletleriyle ilişkiler kurdular. MÖ 2. yüzyılda Han Hanedanı Zhang Qian adlı elçiyi bölgeye gönderecektir. MÖ 104 ila 102 yılları arasında Han Hanedanından İmparator Wu, Dayuan bölgesini elinde tutan ve MÖ 329 yılında Büyük İskender tarafından temelleri atılan Helen asıllı Ferganalı Yüeçilerle savaşacaktır. General Ban Chao’nun elçisi Gan Ying, Roma İmparatorluğu hakimiyetindeki Suriye’ye kadar gidecektir. Bu ilk keşiflerden sonra Çin keşifleri deniz seyahatine kayacaktır. Bu ağırlık kayması İpek Yolu sayesinde Avrupa’ya kadar uzanan ticaret yolunun büyük ksımı Çin hakimiyeti olduğu bir dönemde gerçekleşecektir.

Çinli denizcilerin 11. yüzyılda pusulayı bulmalarından önce mevsimlik muson rüzgarları yaz aylarında ekvatorun kuzeyine doğru, kışın da güneyine doğru eserek deniz yolculuğunu belirleyen bir etken olmuştur. Neolitik Çağda insanoğlunun anakara olan Çin’den ayrılıp Tayvan Adasına yerleşmesi bu sayede kolaylıkla anlaşılabilmektedir. Çin’de siyasi birliği sağlayan ve imparatorluğun temellerini atan Qin Hanedanı (MÖ 221 – MÖ 207) döneminde Çin donanması Güney Çin Denizine açılmış ve günümüzde Vietnam’ın kuzey bölgelerini içeren ve o dönem Annam denen yerdeki halkları fethetmiştir. Kuzey Vietnam, Çin egemenliğinden MS 938 yılına kadar kurtulamayacaktır. Bu dönemde inşa edilen gemilere ait bir buluntu 1975 yılında ortaya çıkartılmıştır. Guangzhou’da yapılan kazılarda bulunan ve Han Hanedanı (MÖ 202 – MS 220) dönemine ait olduğu saptanan gemi kalıntıları 30m uzunluğunda ve 8m genişliğinde olup, 80 ton kapasitelidir Wu döneminde Zhu Ying ve Kang Tai gibi gezginlerin Kamboçya’yı 226-231 yılları arasında ziyaret ettiği bilinmektedir. Burada Hindistan kralı tarafından yollanmış olan elçilerle de temas etmişlerdir.

Çinliler Hint Okyanusu'nda MÖ 2. yüzyıldan beri seyahat etmekte ve tanınmaktadırlar. Bu dönemde Huangzi (黄支) olarak adlandırılan ve önemli bir ticaret yolu üzerinde bulunan Etiyopya’dan elçilerin Çin’e ulaştığı biliniyor. MS 4.ve5.yüzyıllarda Hindistan’a giden Faxian, Zhiyan ve Tanwujie gibi hacılar Çin’e Budist eserlerini getireceklerdir. 7. yüzyıla gelindiğinde Hindistan’a aynı şekilde ulaşmış olan 31 adet Çinli rahip bulunmaktadır. MS 674 yılında Daxi Hongtong, Arap Yarımadasının güney kısmına yaklaşacak ve Güney Çin Denizinin batısındaki 36 ülkeyle temas edecektir. Deniz yoluyla tacirlik yapan Çinliler ve Çinli elçiler Tang Hanedanı (MS 618- MS 907) ve Song Hanedanı (Ms 960 – MS 1279) döneminde Güneydoğu Asya ülkelerine uğradıktan sonra Hint Okyanusuna açılırlar, Malezya, Hindistan, Sri Lanka, İran Körfezi ve Fırat Nehri üzerinden modern Irak’a kadar giderlerdi. Arap Yarımadasına ve Kızıldenize girerek Etiyopya ve Mısır’da alışveriş yapar, Kahire’de özellikle aranan Çin vazolarını satarlardı. Çinlilerin MS 9.yüzyıldan itibaren Doğu Afrika ile ticaret ilişkisinde bulundukları ve İran Körfezini yoğun şekilde kullandıkları Arap kaynaklarında da doğrulanmaktadır. Orta Çağ’da Çin liman kentleri Guangzhou ve Quanzhou çok sayıda yabancının yaşadığı kozmopolitan şehirler görünümindedirler. Çin gemileri Arap coğrafyacı El İdrisi tarafından 1154 yılında kaleme aldığı eserde de anlatılmaktadır.

MS 1405 – 1433 yılları arasında Çinli Amiral Zheng He komutasındaki büyük Çin donanması Batı Okyanusuna (Hint Okyanusuna Çinliler tarafından verilen isim) yedi sefer yapmıştır. Çin donanmasının bu seferleri Yeni Dünya’ya yapılan İspanyol ve Portekiz seferlerinin aksine Çin egemenliğinin yeni topraklar fethetmesi gibi bir sonuç vermemiş, halizhazırda varolan uluslararası ilişkiler sürdürülmüştür. Bu dönemde bomboş bir okyanusu olan Pasifik Okyanusuna açılmak Çin pazarı için ticareti geliştirme isteğinde olan Çin donanması için belirsiz ve amaçsız bir çaba olacağı için ertelenecektir. Ancak İngiliz amatör tarihçi Gavin Menzies, 1421 adlı eserinde Çin donanmasının Amerika kıtasını keşfettiğini ve burada koloni kurma girişiminde bile bulunduğunu iddia edecektir. Ayrıca ünlü Fra Mauro haritasının Zheng He donanmasına bağlı bir gemide seyahat eden Venedikli tacir ve gezgin Niccolò de' Conti'den alınan bilgilerle oluşturulduğu bilinmektedir.

Müslüman gezgin Sa`d ibn Abi Waqqas MS 650-51 yıllarında Etiyopya’dan Çin’e gider ve burada ilk camiyi inşa eder. Ayrıca Mısır’da hüküm süren Fatımiler Devleti donanma komutanı Domiyat, hükümdarı Al-Hakim bi-Amr Allah adına Shandong’daki Budistlerce sayılan kutsal yerlere giderek Çin İmparatoru Zhenzog’a hediyeler sunar. Böylece Mısır ile Çin arasında MS 907 – 960 yılları arasında kopuk olan ilişkiler yeniden kurulur. Ayrıca 1077 yılında Çin imparatoru Shenzong’un sarayında Hint hükümdarı I. Kulothunga Chola’nın elçisinin bulunduğu ve bu sayede iki ülke ticari ilişkilerinin oldukça geliştiği bilinir.

Çinli denizciler MS 1.yüzyıl gibi oldukça erken sayılabilecek bir dönemde kıçtaki dümen sayesinde gemilerin verimli şekilde kumanda edilmesini sağlamışlardır. Cao Wei Krallığına bağlı mühendis ve mucit Ma Jun (MS 200 - 265) sürekli güneyi gösteren bir at arabası icat ederek karada yol almayı kolaylaştırmıştır. Daha sonraları Çinli bilimadanı Shen Kuo (MS 1031 - 1095) gerçek kuzeyi tanımlayarak manyetik pusulayı denizde yol almak için başarılı şekilde kullanmasını sağlayacaktır. Song Hanedanı zamanında yaşayan Zhu Yu ise MS 1119 tarihli eserinde Çin gemilerinin gövdesinin ayrı ayrı bölümlerden yapıldığını ve bir kısmın zarar görmesi halinde geminin batmasının engellendiğini yazar.






41. Panzer Kolordusu

41. Panzer Kolordusu (XLI. Panzerkorps), II. Dünya Savaşı sırasında Alman Ordusu’na bağlı bir tank kolordusudur.

Kolordu, 24 Şubat 1940 tarihinde, 41. Kolordu olarak Silezya askeri bölgesinde teşkil edilmiştir. 1942 yılında, 41. Panzer Kolordusu olarak yeniden düzenlenerek, Doğu Cephesi’nde Merkez Ordular Grubu - 2. Panzer Ordusu’na bağlandı.

Farklı bölgelerde anti-partizan harekâtlara katıldı. Daha sonra 1943 yılının Mart ayında Smolensk, Kromy ve Bryansk’da savaştı. Nisan 1943’de Sevsk, Trubchersk ve ponyri’de savaşlara katıldı. Temmuz 1943’de ise Kursk Savaşı’na katılmıştır. Bu sürelerde birkaç kez 2. Panzer Ordusu ve 9. Ordu'ya bağlandı.

Kolordu, 1944 yılının Haziran ve Temmuz aylarında Sovyet yaz genel taarruzlarının bir parçası olan Bagration Harekâtı sırasında tümüyle imha oldu ve yeniden teşkil edilmesi gerekti. Yeniden teşkil edilimesi 4. Ordu bünyesinde oldu ve Kızıl Ordu’nun Ocak 1945’teki Doğu Prusya Taarruzu’nda çarpıştı. Bir hafta sonra Baltık kıyısında tuzağa düşerek kuşatıldı. Şiddetli muharebelerin sonunda, 1945 yılının Mart ayında yeniden imha edildi.

Wehrmacht’a bağlı diğer birkaç Panzer Kolordusu ile birlikte, 41. Panzer Kolordusu, kuruluşunun belirli evrelerinde fiilen bir panzer tümeni olmuştur. Çoğunlukla birkaç standart piyade tümeni, topçu unsurları ve destek birimlerinden oluşan bir kolorduydu.







Kirpinin Zarafeti

Kirpinin Zarafeti (), Fransız roman yazarı ve felsefe profesörü Muriel Barbery tarafından yazılan romandır. Eserde, aklını ve entelektüelliğini kasten gizleyen bir apartman kapıcısı olan Renée Michel'in bu özelliklerinin dengesiz fakat büyümüş de küçülmüş gibi görünen bir kız çocuğu olan Paloma Josse tarafından keşfedilmesi konu edilmiştir. Paloma, Renée'nin çalıştığı apartmanda yaşayan yüksek sınıf bir ailenin kızıdır.

Birçok bilge karakterin yer aldığı "Kirpinin Zarafeti"'nde müzik eserlerine, sinema filmlerine, tablolara ve edebi çalışmalara göndermeler vardır. Felsefe, sınıf bilinci ve kişisel fikir ayrılıkları gibi temaların bir arada işlendiği romanda iki anlatıcı vardır: Renée ve Paloma. Olaylar ve fikirler bu ikilinin dilinden okuyucuya aktarılır. Paloma'nın anlattığı bölümler günlük formatında yazılmıştır. Renée'nin de hikâyesi birinci şahsın ağzından anlatılmasına rağmen daha romansıdır ve şimdiki zamanda anlatılmaktadır.

İlk kez Ağustos 2006'da Gallimard tarafından yayınlanan "Kirpinin Zarafeti", ertesi sene Fransa'da büyük bir satış başarısı yakaladı ve romanın bir milyondan fazla kopyası satıldı. Birçok dile çevrilen eser, Birleşik Krallık, ABD ve Türkiye gibi pek çok ülkede de satışa sunuldu.

Hikâye, çoğunlukla ana karakterler olan Renée Michel ve Paloma Josse'nin çevresinde geçmektedir. Kahramanların her ikisi de Paris'in en şık sokaklarından biri olan Rue de Grenelle'de yedi numarada yer alan üst sınıf ailelerin yaşadığı bir apartmanda oturmaktadır. Apartman, çoğunlukla burjuva ailelerin sahip olduğu sekiz daireden oluşmaktadır. Binanın bir avlusu ve özel bir