an biri olması nedeniyle de kültür tarihinde çok önemli bir yeri vardır.

Lefkoşa'nın geleneksel ticaret merkezlerinden biri olan ve eskiden ""Buğday Pazarı"" adıyla bilinen Asmaaltı Meydanı'nın güneybatısındadır. Günümüzde pek çok dükkanın ve galerinin bulunduğu bir el sanatları merkezi olarak işlev görür.
Büyük Han'ın inşası, Kıbrıs'ın Osmanlılar tarafından fethinden bir yıl sonra, 1572'de başladı. Kimi kaynaklara göre yapıyı Osmanlı Devleti'nin ilk Kıbrıs beylerbeyi olan Avlonyalı Muzaffer Paşa, her Kıbrıslıdan iki paralık bir vergi toplayarak yaptırmıştır. Kimi kaynaklarda ise Sultan Selim’in Ayasofya Camii'ne vakıf olarak yaptırdığı dükkânların Kıbrıs beylerbeyi Sinan Paşa tarafından yıktırılıp yerine kervansaray yaptırıldığı bilgisi yer alır.

Yapımında Bursa'daki Koza Han örnek alınmıştır. Tıpkı Koza Han gibi, ortasında bir avlu, avlunun ortasında ise bir mescid ile abdest alanlar için bir çeşme mevcuttur. Köşk mescidinin güneybatısında ise bir mezar bulunur. Mezarın kime ait olduğu kesin olarak bilinmemekle birlikte, mescitte ibadet ederken vefat eden eşraftan birine ait olduğu sanılmaktadır.

Yapı, başlangıçta ""Yeni Han"" adıyla anılırdı; özellikle Alanya'dan gelen tüccarların konaklama yeri olması nedeniyle ""Alanyalılar Han"" olarak da bilinmekteydi. Ancak 17. yüzyılda Asmaaltı Meydanı'na küçük ölçekli ""Kumarcılar Hanı""'nın yapılması üzerine, halkın kıyaslaması sonucu, ""Büyük Han"" adıyla anılmaya başladı.

İnşa edildiği dönemde alt kat odaları ticarethane, üst kat odaları ise otel olarak kullanılmaktaydı. Asmaaltı meydanına açılan doğudaki ana giriş kapısının iki yanındaki revaklarda hayvanlara ait yem ve su yalakları bulunmaktaydı. 1878 – 1903 yılları arasındaki Birleşik Krallık hakimiyetinde ilk olarak hapishane, daha sonra ise fakirler için barınak olarak kullanıldı. 1903 – 1947 yılları arasında han olarak orijinal işlevini sürdürmüştür.

1947 – 1962 yılları arasında odaları yoksul ailelere kiralandığından küçük bir mahalleyi andırmaktaydı. 1963 yılında ik restorasyon çalışmaları Kıbrıs Cumhuriyeti Eski Eserler Dairesi tarafından başlatıldı ancak toplumlaraası çatışmaların başlaması nedeniyle yarım kaldı.

Han, 1982 – 2002 yılları arasında restore edildikten sonra içinde pek çok dükkanın ve galerinin bulunduğu bir sanat merkezi olarak açıldı. Handa ayrıca birkaç lokanta, kahvehane ve hediyelik eşya dükkanı da mevcuttur.
Dikdörtgen bir avlunun etrafında teşkilatlanmış iki katlı, revaklı bir yapıdır. Yuvarlak sütunlara dayalı sivri kemerler iki katlı olarak avluyu çevreler. Alt katta depo ve ahırlar; üstte ise önde kubbeler, yanlarda tonozlarla örtülü odalar yer alır.

Bursa Koza Han'daki köşk mescit gibi avlunun ortasında sütunlara oturan kemerler üzerinde yükselen sekizgen planlı ve üzeri kubbe ile örtülü Köşk Mescit vardır.

Bu tip han ve kervansaraylar genellikle tek bir ana kapıya sahip olmalarına rağmen, Büyük Han iki girişlidir.

Büyük Han'ın hemen yanında bulunan Kumarcılar Hanı, plan itibarıyla Büyük Han'ı küçük ölçüde tekrarlamaktadır.





Campobasso

Campobasso (Campobasso lehçesi: "Cambuàsçe"), İtalya'nın güneyinde Molise bölgesinin başkenti olan ve aynı ismi taşıyan Campobasso ilinin merkezi olan bir komündur. Şehir Biferno Nehrinin yüksek vadisi içinde konumlanmış olup Sannio ve Mateşe dağları ile çevrili bulunmaktadır.

Şehir ve civarında meyvecilik tarımı ve hayvancılık gelişmiştir ve armut üretimi ve özel bir peynir olan "scarmorza" peyniri imalatıyla ünlü olmuştur. Şehirdeki sanayi sektörü ağırlıklı olarak ticarete ve besin maddeleri işlemeye (besin maddeleri, içki, makarna) dayalıdır ve besin maddeleri üreten bazı orta ölçekli şirketlerin idare ve üretim merkezleri bu şehirde bulunur. Ayrıca şehirde geleneksel olarak el işçiliği ve ustalıkla 14. yüzyıldan beri belgelenmiş olarak metalden keskin bıçak ve makas üretilmektedir. Bir yüksek eğitim merkezi olan şehirde Molise Üniversitesi bulunmaktadır. Katolik Kilisesinin bürokrasisi içinde şehir Campobasso-Boiano Piskoposluğu merkezidir.


Campobasso şu kentlerle kardeş şehir bağlantısı kurmuştur:








Guru Angad

Guru Angad Dev (31 Mart 1504 - 28 Mart 1552) on Sih gurusundan ikincisidir.

Pencap'ta dünyaya geldi. Ailesi tarafından Bhai lehna adı konan Angad'ın babası Pheru, annesi Mata Ramo'dur. 1538'de Guru Nanak Dev tarafından ikinci Sih gurusu olarak atandı. Birinci guru tarafından başlatılan çalışmaları devam ettirdi.

Angad 1520'de Mata Khivi ile evlendi ve iki erkek (Dasu, Datu), iki kız (Amro, Anokhi) olmak üzere dört çocuğu oldu.
Gurmuki yazısını icat etti. "Adi Granth"ın pek çok bölümünü bu yazı ile kaleme aldı. Sanskrit dili yerine bölgenin kendi dili olan Pencapçanın yayılması için okullar açtı. Beden eğitiminin yaygınlaşması için çalıştı. Kast sistemine muhalif olarak sofra arkadaşlığını zorunlu kılan Guru ka Langkar'ın (gurunun mutfağı) gelişmesi için çaba harcadı.




Senfonik şiir

Senfonik şiir, müzikte bir konu, olay ya da şiirsel içerikli metinden kaynaklanan ve bu temel üzerine yazılmış orkestral bir formudur. Ludwig van Beethoven'ın Egmont, Cariolan ve 3. Leonore uvertürleri ile bunların daha çok ya da az dramatik ardılları senfonik şiirin ilk örnekleri sayılabilir. Felix Mendelssohn Bartholdy ve Hector Belioz'un konser uvertürleri de Franz Liszt'in senfonik şiirlerine önayak olmuştur. Bunlardan biri Hugo’nun “Ce qu'on entend sur la montagne” satırları üzerine yaratılmıştır ve Liszt’in 12 senfonik şiirinin ilkidir. (1848-58).

Senfonik şiir, ilk kez Franz Liszt tarafından yazılmıştır. Geleneksel bölümlerden oluşan senfoni yerine, senfoniyi tek bir bölüm olarak düşünmüştür. Ses şiiri de denilebilir; çünkü amaç, dinleyiciye uzun ama anlatılmak isteneni yaşatacak şekilde, tek solukta bir hikâye anlatmaktır. Bu da sanatta romantik dönemin karakteristik özelliklerinden biridir.

Senfonik şiir, Bohemya'da ve Rusya’da ulusalcı fikirler için bir araç olmuştur. Bedrich Smetana 1857’de edebi konular üzerine birkaç senfonik şiir yazdı ve bu eserler kesinlikle Liszt etkisi göstermektedir. Altı eseri kapsayan ve bölümlerinden birisi de “The Moldau” olan “My country” adlı eseri Çek tarihi ve kültürü üzerine yazılmış bir eserdir. Bu eserin başarısı bir yana ondan sonraki kuşak genç besteciler için büyük bir kaynak olmuştur, özellikle Antonin Dvorak ve Joseph Suk. Rusya’da Mikhail Glinka’nın “Kamarinskaya” sı (1848) Mily Balakirev’in senfonik şiirleri için de bir ön ayak görevini görür. Alexander Borodin ve Modest Mussorgsky ulusal konular, Peter İlyiç Çaykovski ise tersine “Romeo & Juliette”, Hamlet” ve “Francesca da Rimini” için edebi bir dile başvurdu. Senfonik şiir için en iyi örneklerden biri kabul edilen “Francesca da Rimini” büyük İtalyan yazar Dante’nin en önemli eseri “La Divinia Comedia” dan alıntı bir konudan bir bölümü işler.

Caesar Franck, Liszt’ten önce Hugo’nun “Ce qu'on entend sur la montagne” adlı yapıtı üzerine orkestra için bir eser yazmıştı fakat bu eser 1870’lerde gündeme geldi, “The New Society National” tarafından desteklenerek. Camille Saint-Seans'ı ise “Le rouet d'Omphale” ve “Danse macabre” ile V. d'Indy ve Duparc takip etti ve 1876’da C. Frank senfonik şiir yazmaya tekrar başladı, önce “Les Eolides” sonra da “Le chasseur maudit” ile “Les Djinns” adlı eserlerini yazdı. Fransız senfonik şiirleri arasında Ducas’ın “L'apprenti-sorcier” adlı eseri parlak bir öyküsel yapıya sahiptir.

Richard Strauß, senfonik şiir (Symphonic poem) yerine “Tonepoem” terimini yeğledi. İlk senfonik şiirleri onun erken kariyeri için repertuarına büyük katkıda bulundu. Bunlar “Don Juan, “Till Eulenspiege”l, “Also sprach Zarathustra” ve “Don Quixote” adlı eserleridir. Bu eserlerinde orkestrasyon açısından bütün kabiliyetini kullandı ve eserlerini detaylı bir kontrapuan içinde ördü, kromatizm ve armoniyi kullanışı ve temaları geliştirimi nasıl becerikli bir besteci olduğunun kanıtıdır. Bu akımın pek tanınmayan kahramanlarından birisi de şüphesiz Polonyalı Mieczysław Karłowicz’dir. Son 6 eseri olan senfonik şiirleri onun Polonya’nın en büyük sanatçılarından biri olmasını sağladı. 1906-8 yılları arasında yazdığı “Stanisław i Anna Oswiecimowie” adlı en büyük eseri onun ne kadar parlak bir sanatçı kimliği olduğunun göstergesidir.

Claude Debussy 

Percy Grainger

Franz Liszt

Modest Mussorgsky

Richard Strauss

Sergei Rachmaninoff

Ottorino Respighi

Camille Saint-Saëns

Mieczysław Karłowicz

Alexander Scriabin

Dmitri Schostakowitch

Jean Sibelius




Crystal Palace Ulusal Spor Merkezi

Crystal Palace Ulusal Spor Merkezi, Crystal Palace, Londra'da bulunan İngiltere'nin önemli spor merkezlerinden ve atletizm pistlerinden biri. Eski Kristal Saray'ın bulunduğu bölgede inşa edilmiş ve 1964 yılında kullanıma açılmıştır.

İlk zamanlarda Sport England'a bağlı olan merkez, İngiltere'nin beş Ulusal spor Merkezi'nden biri idi. Daha sonrasında London Development Agency'e devredilen merkez şimdilerde Greenwich Leisure Limited tarafından işletilmektedir.

Uluslararası atletizm karşılaşmalarına ev sahipliği yapan atletizm stadyumu, 15.500 kişilik kapasiteye sahip olmakla beraber uygun görüldüğü zamanlarda 24.000 kişilik koltuk kapasitesine çıkarılabilmektedir. Kompleks de 50 metrelik bir yüzme havuzu da bulunmaktadır.




Kürtleştirme

Kürtleştirme, Kürt olmayan bir kişi veya topluluğa Kürt kimliği kazandırma. Saddam Hüseyin döneminde yürütülen Araplaştırmaya karşı ortaya çıkmıştır.

Kuzey Irak'ta bir Kürtleştime mevcuttur. Irak Türkmenlerine karşı bir Kürtleştirme mevcuttur. Saddam Hüseyin döneminden sonra Kerkük kenti halkı Kürtleştirmeye maruz kalmıştır. Bölgedeki Hıristiyanlar da Kürtleştirmeye maruz kalmaktadır. Gareth R. V. Stansfield'a göre, Kuzey Irak'taki Kürtleştirme hareketi Kürdistan Demokrat Partisi ve Kürdistan Yurtseverler Birliği tarafından yürütülmekte ve bu kapsamda Kürt olmayan aileler bölgeden taşınmaya zorlanmakta, bu da bölgede Türkmenler ve Kürtler arasında ciddi atnik problemlere sebep olmaktadır. Türkmenler Kürtleştirme nedeniyle işsizlikle karşı karşıya kalmıştır. Arap ve Türkmen politikacılara göre 2003'ten ber