nde değişiklik yaparak araçların tanımlanmasındaki "zırhlı" kelimesini çıkartır. Operasyon sorumlusu Potter kendilerine ilk başta zırhlı araç verildiğini ancak sonradan bunların McQuown tarafından zırhlı olmayanlarla değiştirildiğini belirtecektir.

Helvenston’un Irak görevinde iki gün önce 27 Mart günü McQuown, şirketin çok sayıda yetkilisinin itirazlarına rağmen onu daha erken bir göreve atar. Helvenston, McQuown’un kendisinden nefret ettiğini ve bilerek onu bu göreve atadığını düşünmektedir. Şirket içi son e-posta yazışmalarında bu durumu üst yönetime bildirecek ve şikayetçi olacaktır.

30 Mart günü McQuown Helvenston’u 3 farklı güvenlik görevlisiyle; Jerry Zovko, Wesley Batalona ve Michael Teague ile birlikte Bağdat’tan Felluce’deki bir askeri üsse ilerleyen ESS konvoyunu korumakla görevlendirir. Ekip zırhsız araçlardadır ve ellerinde harita bulunmamaktadır.

31 Mart günü Felluce’ye giren konvoy şehrin merkezinde yolunu kaybeder. Bu sırada direnişçiler tarafından pusuya düşürülen güvenlik görevlileri el bombaları ve hafif silahlarla öldürülür. Daha sonra cesetleri araçlardan çıkartılan güvenlik görevlileri yakılacak, parçalanacak ve yollarda sürülerek gezdirildikten sonra iki tanesi Fırat Nehri üzerindeki bir köprüye asılacaktır.

Olaydan sonra basına yansıyan görüntüler özellikle ABD’de büyük yankı yapacaktır. Olaylardan sonra ABD Silahlı Kuvvetleri Felluce’ye saldıracak ancak I. Felluce Muharebesi olarak adlandırılan çarpışmalarda Irak Direnişi zafer kazanacaktır. ABD askerleri ancak aylar sonra yapılan II. Felluce Muharebesi sonrasında şehirde denetim kurabilecektir.

Helvenston’un annesi Katy Helvenston-Wettengel ve Jerry Zovko’nun annesi Donna Zovko öncülüğündeki kurbanların aileleri ve yakınları ölümlerden sorumlu olmak suçlamasıyla Blackwater şirketi aleyhine 5 Ocak 2005 tarihinde dava açarlar.

Davada kurbanların yakınları, Blackwater şirketinin giderleri azaltarak kârını artırmak için aldığı kararların güvenlik görevlilerinin hayatlarını kaybetmelerine yol açtığını iddia etmektedir. İddialar arasında ekibe zırhlı araç sağlanmaması, göreve daha geniş bir ekip gönderilmemesi ve görevden önce keşif yapılmaması yer almaktadır.

Blackwater şirketi ise davacılara 10 milyon dolar değerinde karşı dava açmıştır. Davalar sürmektedir.




Biyoloji tarihi

Biyoloji tarihinde antik çağlardan günümüze yaşayan dünyanın incelenmesi ele alınmaktadır. Her ne kadar "biyoloji" kavramı belirli bir bilimsel alan olarak 19. yüzyılda ortaya çıkmış olsa da biyoloji bilimleri ayurveda, Antik Mısır tıbbı ve Greko-Romen dünyada Aristoteles ile Galen'in çalışmalarına kadar uzanan tıb tarihine ve doğa tarihine dayanmaktadır. Antik çağlarda ortaya çıkan bu çalışmalar Orta Çağ'da İbni Sina gibi müslüman bilimadamları ve doktorlar tarafından ilerletilmiştir. Avrupa Rönesans döneminde ve modern çağın başlarında ampirizme yeniden duyulan bir ilgi ve birçok yeni organizmanın keşfiyle birlikte biyolojik düşünce alanında bir devrim ortaya çıkmıştır. Bu dönemde öne çıkanlar arasında fizyoloji alanında deneysel çalışmalar ve çok dikkatli gözlemler yapmış olan Vesalius ile Harvey; fosilleri ve yaşam çeşitliliğini sınıflandırmaya başlayan ve organizmaların gelişmeleri ile davranışlarını izleyen Linnaeus ile Buffon gibi doğa bilimcileri sayılabilir. Mikroskobun bulunması ile daha önceden bilinmeyen mikroorganizmaların dünyası ortaya çıkmış ve hücre teorisinin ilk çalışmaları başlamıştır. Özellikle mekanik felsefenin çıkışına karşı doğal teolojinin giderek artan önemi doğa tarihi üzerine yapılan çalışmaların gelişmesine cesaret vermiştir.

Botanik ve zooloji 18 ve 19. yüzyıllarda giderek daha profesyonel bilim dalları hâline gelmiştir. Lavoisier ve diğer fizikçiler canlı ve cansız dünyaları fizik ve kimya ile birleştirmeye başlamıştır. Alexander von Humboldt gibi kâşif - doğa bilimcileri organizmaların kendi aralarında ve çevre ile olan ilişkilerini ve bu ilişkilerin coğrafyaya olan bağlılıklarını incelemeye başlamış ve biyocoğrafya, ekoloji ve etolojinin temelleri atılmıştır. Doğa bilimcileri özcülüğü reddetmeye, soy tükenmesinin ve türlerin mutasyonun önemini kavramaya başlamışlardır. Hücre teorisi yaşamın temeli üzerine yeni perspektifler getirmiştir. Bu gelişmeler ve embriyoloji ile paleontolojinin getirdiği sonuçlar ışığında Charles Darwin'in doğal seleksiyon ile evrim teorisi ortaya çıkmıştır. Canlı maddelerin cansız maddelerden kendiliğinden meydana geldiği teorisi 19. yüzyılın sonlarında artık kabul görmemeye başlamış, hastalık yapıcı mikrop teorisi yükselişe geçmiştir ama kalıtımın işleyişi hâla bir gizem olarak kalmıştır.

Mendel'in çalışmalarının 20. yüzyılın başlarında tekrar bulunması kısa sürede Thomas Hunt Morgan ve öğrencilerinin genetik bilimini geliştirmelerini sağlamıştır. 1930'lara gelindiğinde popülasyon genetiği ve doğal seleksiyon neo-Darwinci sentez olarak ortaya çıkmıştır. Özellikle Watson ve Crick DNA'nın yapısını önerdikten sonra yeni disiplinler hızlı bir gelişme kaydetmiştir. Merkezi dogmanın ortaya atılışından ve genetik kodun çözülmesinden sonra biyoloji organizmaların bütünüyle ve organizma gruplarıyla ilgilenen "organizma biyolojisi" ve hücre ve moleküler biyoloji olarak ayrılmıştır. Bu ayrım 20. yüzyılın sonlarına doğru organizma biyologlarının moleküler teknikler kullanması ile birlikte moleküler ve hücre biyologlarının da genlerin çevre ile ilişkilerini araştırması ve doğal organizma popülasyonlarının genetiği gibi tersine dönerek genomik ile proteomik gibi yeni alanlar ortaya çıkmıştır.

"Biyoloji" sözcüğü Yunanca "yaşam" anlamına gelen ' (bios) sözcüğü ile Yunanca "seçmek", "toplamak" anlamına gelen ' (legein) filinden türetilen ve "bilim" anlamına gelen '-loji',ekinin birleşmesinden oluşmuştur. Günümüzdeki anlamıyla "biyoloji" sözcüğü birbirlerinden bağımsız olarak 1800 yılında Karl Friedrich Burdach, 1802 yılında Gottfried Reinhold Treviranus ("Biologie oder Philosophie der lebenden Natur", 1802) ve Jean-Baptiste Lamarck ("Hydrogéologie", 1802) tarafından kullanılmıştır.. Sözcüğün kendisi ise 1766 yılında yayımlanan Michael Christoph Hanov'un "Philosophiae naturalis sive physicae dogmaticae: Geologia, biologia, phytologia generalis et dendrologia",adlı kitabının üçüncü cildinde geçer.

Hayvanlar ve bitkilerin incelenmesi için "biyoloji",sözcüğünden önce başka terimler kullanılmıştır. Biyolojinin tanımla işlevi için "doğa tarihi" adı kullanılmıştır ama bu terimin içinde aynı zamanda mineraloji gibi biyoloji dışı alanlarda yer alıyordu. Orta Çağldan Rönesans'a kadar doğa tarihinin birleştirici ekseni "scala naturae" ya da "Büyük Varlık Zinciri" olarak tanımlanıyordu. "Doğa felsefesi" ve "doğa teolojsi" bitki ve hayvan yaşamının kavramsal ve metafizik temellerinin ötesine geçerek organizmaların neden var olduğu, davranışlarının temelinde ne yattığı konularıyla ilgileniyordu ve ayrıca günümüzde jeoloji, fizik, kimya ve astronomi dallarını da içinde barındırıyordu. Fizyoloji ve (botanik) farmakoloji tıp alanında inceleniyordu. Genel olarak "biyoloji" terimi kabul görmeden önce 18 ve 19. yüzyıllarda "doğa tarihi" ve " doğa felsefesi" terimlerinin yerine "botanik", "zooloji" ve fosillerle ilgili olarak da "jeoloji" kullanılmaya başlandı. Günümüzde de "botanik" ve "zooloji" oldukça yaygın olarak kullanılmaktadır ama yanlarına mikoloji ve moleküler biyoloji gibi biyolojinin diğer altdalları da eklenmiştir.

İlk insanlar, hayatta kalabilmek için gerekli olan bitkiler ve hayvanlar hakkında sahip oldukları bilgileri nesilden nesile aktarmış olmamalılar. Bu aktarılan bilgilerin arasında hayvan ve insan anatomisi ve göç dönemleri gibi hayvan davranışları hakkında olan bilgiler de yer almış olmalıdır. Yine de biyoloji bilgisi açısından ilk önemli dönüm noktası 10,000 yıl önce ortaya çıkan Neolitik Devrimdir. İnsanlar ilk defa bu dönemde tarım yapmak için bitkileriden yararlanmış ve yerleşik toplulukların yararlanması için ilk olarak hayvanlar evcilleştirilmiştir.

Mezopotamya, Antik Mısır, Hindistan altkıtası, Çin gibi eski kültürler birbirinden bağımsız ve karmaşık doğa felsefesi üzerine görüşler oluşturan Sushruta, Zhang Zhonjing gibi tanınmış cerrahlar ve doğa bilimleri ile ilgilenen kişiler ortaya çıkarmıştır. Ancak modern biyolojinin kökeni Antik Yunan felsefesinin seküler geleneğine dayandırılır.

Bilinen en eski tıp sistemlerinden biri olan Ayurveda Hint altkıtasında M.Ö. 1500 yıllarında, Hint kültürünün en eski dört kitabından biri olan Atharvaveda'dan kaynaklanmıştır. Dİğer antik tıp metinleri arasında Antik Mısırlılardan kalma Edwin Smith Papirüsü sayılabilir. Ayrıca bu metinde insan kalıntılarını koruma ve çürümesini engelleme için kullanılan mumyalama işleminin geliştirilmesinden de söz edilir. Antik Çin'de biyoloji konularının Çinli herbologların, doktorların, simyacıların ve filozofların eserleri arasında yer aldığı görülmektedir. Örneğin, son hedefi "hayat iksiri" olan Çin simyasının Taocu geleneği, sağlık üzerine verdiği önem nedeniyle yaşam bilimlerinin bir parçası olarak görülebilir. Klasik Çin tıbbı sistemi genellikle yin ve yang teorisi ile beş element çevresinde şekillenmiştir. Zhuangzi gibi Taocu filozoflar M.Ö. 4. yüzyılda evrim ile ilgili fikirler oluşturmuş, biyolojik türlerin değişmezliğini reddetmiş ve türlerin değişik çevrelere cevap verebilmek için değişik özellikler geliştirdiklerini öne sürmüştür.

Antik Hint Ayurveda geleneği Antik Yunanistan tıbbının dört mizaç kuramına benzeyen üç mizaç kavramını bağımsız olarak geliştirdi, ancak Ayurveda sisteminde ayrıca vücudun beş elementten ve yedi temel dokudan oluştuğu da yer almaktaydı. Ayurveda yazarları yaşayan nesneleri doğum yöntemlerine göre; rahimden, yumurtadan, ısı ve nemden, ve tohumlardan olmak üzere dört kategoriye ayırdı ve fetüsün döllenmesi kavramını açıkladı. Aynı zamanda, insan diseksiyonu ve hayvanları canlı olarak kesme yöntemleri kullanmadan dahi cerrahi üzerine önemli ilerlemeler kaydettiler."Sushruta Samhita", M.Ö. 6. yüzyılda Sushruta tarafından yazıldığı öne sürülen İlk Ayurveda bilimsel eserlerinden biridir. İlk tıp