Zaman Bankası üyeleri, diğer üyelere yardım etmek için harcadıkları her saat başına Zaman Doları biriminde kredi kazanırlar. Zaman Bankaları tarafından üyelerine sunulan hizmetlerden bazıları şunlardır: Çocuk bakımı, Hukuki danışmanlık, Dil dersleri, Ev Onarım işleri, ve benzeri hizmetler. Kazanılan Zaman Doları miktarı Zaman Bankasında gerektiğinde kullanılmak üzere hesabınıza kaydedilir. Teorik olarak kâğıt kalem kullanılarak bile bir Zaman Bankası oluşturulabilir, ancak sistem orijinal olarak bilgisayar veritabanı ve kayıt tutma olanaklarını kullanmayı hedeflemektedir. Bazı zaman bankaları işlemlerin takibi ve hizmet taleplerinin bu hizmeti verebilecek kişilere yönlendirilmesi için ücretli personel çalıştırırlar. Diğer bazı Zaman Bankaları ise bir ya da bir grup üyeyi Zaman Doları karşılığı bu işleri yapmak için görevlendirmektedir. Çeşitli kuruluşlar yerel Zaman Bankalarına işlemlerin takibi için özelleşmiş yazılımlar sağlamaktadırlar. Bu kuruluşlar aynı zamanda kendi Zaman Bankasını kurmak isteyen kişi ya da kuruluşlara danışmanlık hizmetleri, eğitim ve diğer materyalleri de temin etmektedirler.

Zaman Bankası üyelerince sağlanan hizmetlere örnekler

Herhangi bir Zaman Bankasının kuruluş amacı sunulan hizmet çeşitlerini doğrudan etkiler. Bazı yerlerde Zaman Bankacılığı toplumu bir bütün olarak kuvvetlendirme aracı olarak benimsenmiştir. Diğer Zaman Bankaları daha çok sosyal hizmetler, sistem değişimi ve olanakları sınırlı kesimlere yardım amaçlarına yöneliktirler.

Zaman Doları Zaman Bankası'nın kullandığı temel değişim aracıdır ve bir kişinin bir saatlik emeğine karşılık gelir. Geleneksel Zaman Bankalarında bir insanın bir saatlik emeğinin karşılığı diğer herhangi birininkine eşittir. Zaman Dolarları hizmet sağlayarak kazanılır, hizmet alınarak ise harcanır. Bir Zaman Doları kazanıldıktan sonra belli bir süre içinde harcanma zorunluluğu yoktur, süre sınırlaması olmaksızın saklanabilir. Bunun yanında Zaman Doları bir saatlik emeğe sabitlendiğinden enflasyondan etkilenmez ve nemalandırılmaz. Bu özellikleriyle geleneksel dolaşım aracı olan paradan farklılaştırılmak amacıyla tasarlanmıştır. Bu sebeple Zaman Doları stoklamak çok da işe yaramaz ve uygulamada pek çok Zaman Bankası fazla Zaman Dolarlarının ihtiyacı olanların kullanması ya da etkinliklerde kullanılmak üzere topluluk havuzuna hibe edilmesini teşvik eder.

Zaman Bankacılığına yapılan bazı eleştiriler Zaman Doları'nın bir değişim aracı olarak kullanıma ve pazar bilgisi mekanizması olmaya uygun olmadığı üzerinde yoğunlaşmıştır. MIT'den Frank Fisher 80'lerde böyle bir değişim aracının pazar güçlerini deforme ederek Rusya örneğinde olduğu gibi bir ekonomik çöküşe neden olabileceğini öngörmüştür. Bugün ABD'deki Zaman Bankaları'nın Zaman Dolarlarına herhangi bir parasal değer biçmesi vergilendirilebilir hale gelmemesi için yasaklanmıştır.

Dr. Gill Seyfang'ın Gorbals Zaman Bankası—akademik camia tarafından yapılan az sayıda Zaman Bankası uygulamalarından biri—üzerinde yaptığı çalışma Zaman Bankacılığı ile ilgili teorik olmayan birkaç sorunu daha ortaya çıkarmıştır. Bunlardan birincisi potansiyel üyelerle iletişim kurarak Zaman Bankacılığı ile geleneksel gönüllülük arasındaki farkın kesin olarak anlatılmasındaki zorluktur. Kendisi ayrıca bir toplulukta belli uzmanlık hizmetlerinin yetersiz olmasından ötürü Zaman Bankacılığı'nın her insanın ihtiyaçlarına cevap vermeyi garanti edemeyeceğini de not etmektedir.

Zaman Bankacılığına getirlien en sert eleştirilerden bir tanesi de örgütsel sürdürülebilirlik yönündedir. Üyeler tarafından işletilen düşük maliyetli Zaman Bankaları da olmasına rağmen diğerleri örgütün işletilmesi için ücretli eleman çalıştırmaktadırlar. Küçük çaplı örgütlenmeler için bu oldukça pahalı olabilmekte ve uzun vadeli finansmanları olmaması durumunda iflas edebilmektedirler.

"Yaşlılık Planı" belli bir yaşın üzerindeki üyelerine aktif bir yaşam tarzı edindirmek için Zaman Bankacılığı'nı kullanan bir sağlık hizmetleri organizasyonuydu. Sonrasında sağlık hizmetleri organizasyonlarının sosyal finansmanı kesildi ve programın çoğu iptal edildi ancak iyi işlediği dönemde üyeler primlerinin bir bölümünü para yerine Zaman Doları olarak ödeyebilmekteydiler. Ana fikir yaşlı insanları cemiyet içinde daha aktif olmaya, aynı zamanda daha sık yardım talep etmeye teşvik etmek ve insanların sadece hizmet almak değil hizmet de üreterek insanlık onurlarını yüceltmekti.

2004 yılında Dr. Gill Seyfang "Toplumsal Gelişim Dergisi"'nde, Glasgow, İskoçya'da bir mahrumiyet bölgesi olan, yüksek yoksulluk, işsizlik, düşük sağlık ve eğitim hizmeti kalitesine sahip Gorbals bölgesinde kurulu Zaman Bankası'nın etkileri ile ilgili bir çalışmanın sonuçlarını yayımladı. Gorbals Zaman Bankası bölgenin karşı karşıya olduğu sosyal hastalıklarla mücadele amacıyla yerel bir yardım derneği tarafından işletilmekteydi. Seyfang "toplumsal kapasite oluşturma" ve "sosyal katılımı teşvik" konularında Zaman Bankası'nın etkili olduğu sonucuna vardı. Ayrıca Zaman Bankası'nın toplum güvenlik ağı, bir kütüphane, bir sağlıklı yaşam projesi ve bir tiyatro projesi gibi devam eden sosyal projelere katılımı arttırarak Gorbals bölgesinin sosyal dokusunun yeniden inşasındaki başarısının da altını çizmiştir. Raporunda insanların normal şartlarda alamayacağı "ev onarımı, bahçe bakımı, cenaze işleri, sürekli eğitim" gibi hizmetleri Zaman Bankası aracılığıyla alabildiğini de belirtmiştir.

Washington D.C.'nin "Zaman Doları Gençlik Mahkemesi" olarak da bilinen gençlik mahkemesi, gençlerin jüri üyesi olarak harcadıkları zamanı Zaman Doları olarak ödüllendirmektedir. 1996 yılında başlatılan program şiddet içermeyen suçlardan mahkûm olan gençlerin benzer suçları işleyen akranlarının duruşmalarını dinleyip karar vermesine olanak vermektedir. Programa sürekli olarak yapılan katılım Zaman Doları olarak ödüllendirilmektedir.

"TidsNätverket i Bergsjön", 2007 yılında İsveç'te Bergsjön/Gothenborg'da kurulmuştur. Sosyal yardım ağlarını oluşturmak ve desteklemek amacıyla İsveç'te kurulan ilk Zaman Bankacılığı organizasyonudur. İsveç vergi kanunları nedeniyle herhengi bir hizmet değişimi değil, ancak sosyal aktivitelerin artırılması ve insanlar için bölgede buluşma alanlarının oluşturulmasına destek veren bir yapıdadır. Üye ve katılımcılar birbirleri için sosyal aktiviteler düzenlemeye teşvik edilmektedirler. Zaman Bankacılığı aktiviteler için harcanılan zamanın görselleştirilmesi amacıyla kullanılmaktadır.





André Waterkeyn

André Waterkeyn (d. 23 Ağustos 1917 - ö. 4 Ekim 2005) Wimbledon, Londra doğumlu Belçikalı mühendis, Atomium'un yaratıcısı.

Waterkeyn bir metal şirketinde yönetici iken 1954 yılında kendisinden 1958 World Expo fuarı için Belçika'yı sembolize edecek bir çalışma yapılma istenmiştir. Bunun üzerine Atomium'u çalışmıştır.

Atomium'un patenti tamamen kendisine aittir ve 2002 yılına kadar Atomium'un başkanlığını yapmıştır. Waterkeyn'in 2005 yılında Brüksel'de ölümünden sonra kulenin en üst küresine onun adı verilmiştir.

Waterkeyn aynı zamanda bir çim hokeyi oyuncusu idi. 1948 Yaz Olimpiyatları'nda Belçika takımında forvet olarak yer almıştı.




Atlantik Fatihi

Atlantik Fatihi (İngilizce özgün adıyla "The Spirit of St. Louis"), 1957 ABD yapımı biyografik filmdir. 1927 yılında Atlas Okyanusu'nu uçakla tek başına geçen ilk pilot olan Amerikalı Charles Lindbergh'in maceralı yolcuğunun öyküsünü anlatan film adını bu öncü havacının rekorunu kırarken bindiği uçağın adından almıştır. Uçağın/filmin adı "St. Louis'in Ruhu" anlamına gelmektedir ve Lindbergh, uçağı satın alabilmesi için gerekli olan parayı kendisine inanan dokuz St. Louis’ li iş adamı ve bankacıdan bulduğu için uçağına bu adı vermişti. Film 1970'li yıllarda Türkiye'de TRT televizyonunda Büyük Uçuş adıyla da gösterilmişti.

Charles Lindbergh'i James Stewart'ın canlandırdığı ve Billy Wilder'ın yönettiği filmin senaryosunu Charles Lederer, Wendell Mayes ve Billy Wilder birlikte Charles Lindbergh'in 1953 tarihinde yayımlanan Pulitzer ödüllü aynı adlı otobiyografik kitabından uyarlayıp yazmışlardır. Özgün müziğini Franz Waxman'ın bestelediği film "en iyi özel efekt" (Louis Lichtenfield) dalında Oscar'a aday gösterilmişti.

Ünlü öncü havacı Charles Lindbergh'in 20 Mayıs 1927'de New York'tan tek motorlu ve eksik donanımlı bir uçakla tek başına havalanıp 33,5 saat süren bir yolculuktan sonra 21 Mayıs'ta Paris'e inerek bu alanda bir ilki başardığı maceralı yolculuğun öyküsünün anlatıldığı filmde Charles Lindbergh'i canlandıran James Stewart bu rol için oldukça yaşlı bulunmuştu. Film çekildiğinde 48 yaşında olan Stewart 25 yaşındaki Lindbergh'i oynuyordu.

Film 1927 yılında havacı Charles Lindbergh'in Atlas Okyanusu'nu geçeceği tarihi uçuşun bir gece öncesinde başlar. Lindbergh (James Stewart) ertesi gün çıkacağı yolculuk için havaalanı yakınındaki bir otel odasında dinlenmeye çalışırken, lobideki gazeteciler sürekli olarak gazetelerine haber yetiştirmek için hummalı bir şekilde çalışmalarını sürdürürler. Bir türlü uykuya dalamayan Lindbergh'in nasıl bu noktaya geldiği bu andan itibaren geriye dönüşlerle anlatılır:

1923 yılındaki ilk tek başına uçuşu, kasabalarda düzenlenen hava gösterilerinde diğer pilotlarla beraber yaptığı tehlikeli gösteriler, orduda hava bölüğünde geçen günleri, küçük kasabalarda çiftçileri ve daha önce uçak bile görmemiş farklı katmandan insanları para karşılığında uçağıyla gezilere çıkarması, amatörlere uçuş dersleri vermesi (özellikle de hevesli bir rahibe verdiği uçuş dersleri sırasında yaşadıkları, onun inanç sistemiyle ilgili düşünceleri ve kişilik yapısı hakkında seyirciye oldukça detaylı bir fikir verir) ve nihayet posta idaresi için uçakla posta taşıdığı tehlike dolu uçuşlar bir bir gözünün önünde canlanır.

Lindbergh'in hayali, çağdaşı birçok havacının hayalleri gibi okyanusu uçakla geçmektir. Bunu deneyenler de olmuştur fakat henüz başaran olmamıştır. Gözüpek bir pilot olan Lindbergh bunun ancak tek kişilik, tek kanatlı ve tek motorlu hafif bir uçakla mümkün olabileceğine inanmaktadır. Pahalı bir araç olan uçak