hareketini kınadı. 9 Ağustos 2004 Soro bir kabine toplantısına katıldı ve görevi iade edildi. Soro, 28 Aralık 2005 tarihinde Başbakan Charles Konan Banny hükümetinin "Yeniden yapılanma ve Yeniden bütünleşme bakanı" olarak atandı ve bu pozisyonda başbakandan sonra ikinci sırada hükümetin üyesi oldu.

4 Mart 2007 tarihinde imzalanan bir barış anlaşmasının ardından Soro'nun yeni bir hükümette başbakan olacağı bir olasılık olarak kabul edildi. Soro, 26 Mart günü yayınlanan bir röportajda, başbakan olmak için istekli olacağını söyledi. 4 Nisan 2007'de başbakan olarak atandı. 13 Nisan'da yayınlanan bir konuşmasında savaşın neden olduğu zarar için Soro "herkes için ve herkesin adına" özür diledi.




Ejder Çocuk

Ejder Çocuk (Özgün adı: Firebreather), 2010 yılında CGI animasyonuyla yani bilgisayar animasyonuyla yapılan çizgi film. Peter Chung tarafından yönetilen filmin yapımcısı Image Comics'tir. Konusu çizgi romandan alınmıştır. İlk gösterimi ABD'de Cartoon Network'te 24 Kasım 2010 tarihinde yayınlandı. Türkiye'de ilk kez Cartoon Network'de 2 Temmuz 2011'de yayınlandı.

Duncan 16 yaşındadır. Lise'de normal olarak diğerleri gibi yaşamak istemektedir. Duncan'ın babası kaiju kralı Belloc, annesi de Margaret yani bir insandır. En azından annesi sıradan bir öğrenci olmasını ister. Babası ise gelecekte bir ejder kral olmasını ister. Okula ilk gidişinde Jenna'ya aşık olur. Tabi önceden Jenna'ya okulun zorbası Troy Adams'da Jenna'yı sever. Troy , Duncan'ı kendini tüm okulun önünde yakartopda yendiği için diğer zorbalarla birlikte kovalarken onun ağzından ateş çıkardığını görür. Ancak kimse buna inanmaz. Zorba Troy parti yapar ve oraya Duncan'ın arkadaşları ve kendisi de gider. Orada Jenna'nın mezuniyet günü için toplanan parayı kaybettiğini öğrenir. Tabi bu parayı gerçekte zorba Troy Jenna'nın kendisini sevmediği için çalmıştır. Ardından Duncan'ın babası Kaiju kralı Belloc'da oraya gider, oğlu Duncan'ı kaçırıp kendi yaşadığı yere götürür. Orada oğlunu diğer kaijulara tanıtır ve gelecekte krallarının Duncan olacağını açıklar ve Duncan'ı volkana fırlatır. Duncan volkandan çıkınca kaiju hâline bürünür. Ama sakinleşince eski haline döner. Bu arada babası onu volkana götürürken bir elmas almıştır. Sakinleştiğinde kendini çölde bulur ve arkadaşı Kenny'in evine gider. Sonra Kenny'nin evindeyken Isabel'in Kenny'e kendisinin babasının kaiju kralı Belloc olduğunu söylemiştir ve Duncan buna çok kızar. Bir sonraki gün okula gittiğinde okulda herkes ona Troy'un partisinde kaijuyla savaştığı için kahraman muamelesi yapar. Ancak o pullu olduğu için utanır ama Isabel ona okuldaki herkese kaiju kralının onu ateşiyle vurduğu için derisinin değiştiğini söyledğini söyler. Daha sonra Jenna'nın dolabına elması koyar ve Jenna'da mezunlar gecesini yapar. Gecede Kenny sevdiği kız yani Isabel'i Duncan'la dans ettiğini görünce çok sinirlenir ve herkese onun babasının kaiju kralı Belloc olduğunu söyler. Tabi Isabel aslında Duncan'a aşıktır. Duncan oradan kaçar ve saklanır. Çünkü Jenna bunu duyunca ondan korkar. Oraya daha sonra 2 kaiju gelir başta babası onu sınamak için göndermişti kaijuları ancak daha sonra o 2 kaiju Belloc'a ihanet eder ve Duncan'ı öldürmeye çalışırlar. Savaşırken babası gelir. Daha sonra annesi, Jenna ve de askerler gelir tabi asker komutanı Barnes da gelir ve aslında Duncan'ın babasını yakalamak ister ama onun bu halini görünce önce 2 kaijuyu sonra onu yakalamak ister. Uzun savaştan sonra 2 kaijuyu Duncan kaijuların üstlerine çığ düşürterek yenerler ancak Duncan'ın babası yakalanır. Jenna'yla Duncan sevgili olur ve de Duncan okuluna devam eder.




Pedro Pires

Pedro Verona Rodrigues Pires (d. 29 Nisan 1934), Yeşil Burunlu siyasetçi. Pires, Afrika ada ülkesi Yeşil Burun Adaları'nda 2001 ile 2011 yılları arasında devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.

Lizbon Üniversitesi'nde lisans eğitimi almak için Portekiz'de bulunduğu bir dönem ilerleyen süreçte ülkelerinin Portekiz kolonisi olmaktan kurtaracak bağımsızlık mücadelesinin önderleri olacak kişiler ile bir araya gelmiştir. 1961 yılında mücadelenin Angola'da başlaması ile birlikte Portekiz'i terkeden Pires, Amilcar Cabral ile birlikte Gine ve Yeşil Burun'un Bağımsızlığı için Afrika Partisi'ni kurmuştur. Portekiz'de yaşanan Karanfil Devrimi'ne kadar bağımsızlık mücadelesine devam eden Pires, bu dönemden sonra bağımsızlık adına pazarlıkların yürütüldüğü toplantılarda ülkesinin sözcülüğünü yürütmüştür.

Ülkenin Yeşil Burun Adaları ile 5 Temmuz 1975 tarihinde bağımsızlığını kazanması sonrasında ülkenin ilk başbakanı olarak 1991 yılına kadar görev yapmıştır. Ülkenin 1991'de çok partili siyasi yapıya geçmesi ile birlikte gerçekleştirilen ilk seçimlerde muhalefetin adayı António Mascarenhas Monteiro'nun devlet başkanlığı seçimlerini kazanması ile görevi bırakmıştır.

2001 yılında gerçekleştirilen yeni seçimlerde bu kez Pires bizzat Veiga'ya rakip olmuş, ilk turda her iki adayın da yeterli oya ulaşmaması neticesinde ikinci tur yapılmıştır. İkinci tur sonucunda rakibini 12 oy farkla geride bırakan Pires, ülkenin yeni devlet başkanı olarak makama seçilmiştir.

2006 yılında gerçekleştirilen seçimlerde de aynı senaryo yaşanmış, Pires ve Veiga birbirlerine bir kez daha rakip olmuş ve Pires birkez daha az bir oy farkıyla kazanarak devlet başkanlığını ikinci bir dönem daha yürütmeye hak kazanmıştır.

İkinci döneminin de sona ermesi ile birlikte 2011 seçimlerinden galip ayrılan Jorge Carlos Fonseca'ya 9 Eylül 2011'de görevi teslim ederek makamdan ayrılmıştır.





Denizci cumhuriyetler

Denizci cumhuriyetler (İtalyanca: Repubbliche marinare) İtalya'da Orta Çağda ortaya çıkan ve gelişen şehir devletlerini tanımlar. Bunlardan en bilinenleri Pisa, Ceneviz ve Venedik’dir. Bu devletler birbirleriyle hem askeri hem de ekonomik anlamda rekabet halinde olmuşlardır. 10 ila 13. yüzyıllar arasında Akdeniz bölgesinde egemenlikleri altındaki ticaret yollarını korumak ve genişletmek için güçlü donanmalar kurmuşlardır. Bu açıdan Haçlı Seferlerine lojistik olarak büyük destek vermişlerdir. Cumhuriyetler güçlü imparatorluklar arasında hayatta kalabilmek için çok çeşitli ittifaklarda bulunmuşlardır.

Denizci cumhuriyetler şehir devletleriydi. Genellikle bağımsız cumhuriyet olarak örgütlenmişlerdi. Toprakları genellikle Doğu Roma İmparatorluğu eski topraklarıydı. Şehirlerde genelde benzer hükümet sistemleri egemendi, toplumsal ve ekonomik hayatta tüccar sınıflar ellerinde muazzam bir güç biriktirmiştir.

Denizci cumhuriyetler Haçlı Seferleri’ne yoğun olarak destek vermiştir. Bu savaşların ardından oluşan siyasi durumdan faydalanarak siyasi ve ekonomik egemenliğini geliştirmiştir. Özellikle Dördüncü Haçlı seferi Kudüs’ü kurtarma amacıyla yola çıkmış ancak Venedik Cumhuriyeti Doçesi Enrico Dandolo seferi kendi amaçları için kullanmış, Konstantinopolis'i yağmalanmış, Bizans İmparatorluğunun yerine uzun ömürlü olmayan Latin İmparatorluğu kurulmuştur.

Her denizci cumhuriyetin denizaşırı toprakları ve ticaret üsleri bulunuyordu. Bu kapsamda Akdeniz’deki çok sayıdaki ada, Sardinya, Korsika, Adriyatik Denizine kıyısı olan şehirler, Ege Denizi ile Karadeniz kıyıları, Kırım toprakları ve Kuzey Afrika sahilleri sayılabilir. Bu anlamda Yunanistan ve Kıbrıs’ı uzun süre elinde bulunduran Venedik öne çıkmaktadır.

Çok bilinen denizci cumhuriyetlerin dışında sınırlı etkiye sahip olarak kısa süreli varolmuş cumhuriyetler de bulunmaktadır. Gaeta, Ancona, Trani ve Noli bunların arasındadır. Dalmaçya kıyısındaki Ragusa Cumhuriyeti de dönemsel etkiye sahip olmuştur.

11.yüzyıl başlarında Avrupa kıtasında karayolu ticaretinin güvenlik sorunları nedeniyle deniz ticareti tercih edilmiş, Akdeniz çerçevesinde ticari hatlar gelişmiştir. Bu dönemde gelişen bazı kıyı şehirleri güçlenerek Avrupa çapında siyasi ve ekonomik güce sahip olacaktır.

Zaman zaman bu şehirler çoğunlukla Saracen korsan saldırılarına maruz kaldıkları için kendi güvenliklerini sağlama yoluna giderek güçlü donanmalar kurmuşlardır. Bu donanmalar sayesinde savunma durumundan saldırı durumuna geçen deniz cumhuriyetleri, Doğu Roma ile Arap-Müslüman donanmaları arasındaki rekabetin yarattığı ortamda deniz aşırı topraklar ele geçirmiş, ticaret yollarının denetimini sağlamışlardır.

Kurumsal olarak şehir devletleri bağımsız cumhuriyetler olarak örgütlenmiştir. Bunda en büyük toplumsal destek iktidarın dayandığı tüccar sınıf olmuştur. Denizci cumhuriyetlerin ortaya çıktığı dönem, Avrupa’nın siyasi etkisinin doğuya doğru genişlediği ve modern kapitalizmin öncülü olarak sayılabilecek mali ve üretim sisteminin hâkim olmaya başladığı dönemdir. İtalya’daki denizci cumhuriyetler altın paraları ticarette yeniden kullanıma sokmuş, ülkeler arası ticari ilişkileri geliştirmeye başlamış, ayrıntılı muhasebe kayıtları tutmuştur. Aynı zamanda ticaret yollarının gelişmesi de denizcilikteki teknolojik gelişmeler için bir itici güç sağlamıştır.

Bu dönemde gerçekleşen Haçlı Seferleri denizci cumhuriyetlerin yayılmacı politikalarıyla örtüşmüştür. Kutsal bölgelere gerçekleştirilen taşımacılığın karşılığında denizci cumhuriyetler yeni ele geçirilen bölgelerde ayrıcalıklar elde etmiştir. Doğu Akdeniz ve Karadeniz bölgesine açılan denizci cumhuriyetler çok sayıda ticaret üssü oluşturmuş, yeni topraklar ele geçirmiştir. Özellikle imtiyazlı konumları gereği kendilerine tanınan yerlerde ticaret yürüten İtalyan devletleri şehirlerde bulundukları bölge, mahalle hatta caddede İtalyan yasalarının geçerli olmasını sağlayabilmiş ve bu şekilde çeşitli ticari merkezler kurmuşlardır. Konstantinopolis’deki Pera, sonra da şehir Osmanlı İmparatorluğu egemenliğine geçip İstanbul adını aldıktan sonra Beyoğlu adıyla anılan bölge önce Ceneviz sonra da Venedik için en önemli ticari merkezlerden birisi konumuna gelmiştir.

Denizci cumhuriyetlerin ömürleri birbirinden çok farklı olmuştur. Venedik, Ceneviz gibi cumhuriyetler Orta Çağın tamamını kapsayan dönemde bağımsızlıklarını koruyabilirken ancak Napolyon Bonapart döneminde işgal edilebilmiştir. Diğer cumhuriyetler ise Rönesans dönemi boyunca bağımsız kalabilmiştir.