mi dört yaşında Roma'ya gitti.

Roma'ya gitmeden önce arkadaşları Venedik Senatosuna bir maaş bağlanması ve böylece sıkıntı çekmeden çalışmalarına devam edebilmesi için başvuruda bulundular. Başvuru sonunda kabul edildi ve maaş bağlandı. Üç yıl boyunca üç yüz düka verilmesine karar verildi. Canova, sanatsever Venedik büyükelçisi Cavaliere Zulian'a tanışmak için bir referans mektubu aldı ve çok iyi karşılandı.
Roma'ya geldiği 28 Aralık 1780, hayatından yeni bir dönemin başlangıcıdır. Burada antik dönemlerin şaheserlerini çalışarak sanatını mükemmelleştirebilecek ve yaşayan ustalar ile rekabete girerek yeteneğini deneyebilecekti. Roma'da tanındığı ilk eseri şimdi Londra'da Victoria ve Albert Müzesi'nde bulunan "Minotaur'u yenen Theseus" olmuştur. Muzaffer Theseus, canavarın cansız bedeni üzerine oturmuş olarak tasvir edilmiştir. Tüm vücudunu saran bitkinlik giriştiği mücadelenin korkunç doğasını ortaya koyar. Basitlik ve doğal ifade Canova'nın tarzını ortaya koymuştur ve bunlara artık büyüklük ve gerçeklik kavramları da eklenmiştir. Theseus çok büyük bir ilgi görmüştür.

Canova'nın bir sonraki eseri Papa XIV. Clement onuruna bir anıt olmuştur. Ancak başlamadan, maaş aldığı için bağlı olduğunu düşündüğü Venedik Senatosundan ,z,n almak istemiştir. Bu nedenle şahsen giderek izin almış ve Roma'ya dönerek Via del Babuino yakınında ünlü stüdyosunu açmıştır. İki yıl boyunca durmadan çalışarak papanın mezarı için tasarımlarını düzenledi ve modellerini yerleştirdi. Bunlar tamamlandıktan sonra iki yıl boyunca eseri bitirmeye çalıştı ve 1787 yılında eserin açılışı yapıldı. Bu eser sanatçının modern zamanların ilk sanatçısı olarak birçok sanat eleştirmeni tarafından değerlendirilmesini sağlamıştır.
Beş yıl süren yoğun çalışmadan sonra bu sefer Papa XIII. Clement anısına bir başka mezar daha yaptı ve ününü artırdı. Eserlerini artık daha hızlı yapabiliyordu. Bunların arasında sol eline konmuş kelebeğin kanatlarını sağ eliyle tutan "Psyche" bulunur. İnsanın ruhani parçasını kişileştiren bu figür hemen hemen her açıdan kusursuzdur ve Canova'nın eserleri arasında bir klasik sayılır. İki farklı grupta ve zıt ifadelerle heykeltıraş "Cupid" ve gelinini ayakta ve yaslanmış olarak tasvir etti. Bu ve diğer eserleri ününü öyle artırdı ki Rusya sarayından Sankt-Peterburg'a gelmesi için teklif geldi. Bu teklifleri reddetti ama en iyi eserlerinin çoğu Hermitage Müzesine gitti. Bir arkadaşına şöyle yazar: "İtalya benim vatanım - sanatın vatanı. Onu terkedemem; benim çocukluğum burada beslendi. Eğer benim nâçizane yeteneğim başka topraklarda yararlı olacaksa İtalya'ya bir faydası dokunmalı; onun isteği diğerlerinden daha üstün tutulmamalı mı?"

1795-1797 yılları arasında birçok eser yaratır, bunların çoğunluğu önceki yapıtlarının reprodüksiyonlarıdır. Bunlardan biri ünlü "Venüs ve Adonis'in ayrılışı"dır. Bu ünlü röprodüksiyon Napoli'ye gönderilir. Artık Fransız Devrimi etkisini İtalya'da göstermeye başlamıştır. Canova karanlıkta kalmayı ve doğduğu Possagno'da dinlenmeyi tercih eder. 1798'de buraya gelir ve bir yıl boyunca daha çok resim ile ilgilenir. Siyasi sahnede olaylar biraz durulunca tekrar Roma'ya gelir. Ama sağlığı yoğun çalışmadan biraz etkilenmiştir. Arkadaşı Prens Rezzonico ile Almanya'nın bir bölümünde seyahat eder. Seyahatten dinlenmiş ve iyileşmiş olarak döndükten sonra tekrar arzu ve heves ile çalışmaya başlar.






Paul J. Crutzen

Paul Jozef Crutzen (d. 3 Aralık 1933, Amsterdam) 1995 yılında Mario J. Molina ve F. Sherwood Rowland ile birlikte Nobel Kimya Ödülü kazanan Hollandalı atmosferik kimyager.

Crutzen, ozon incelmesi konusundaki çalışmaları ile tanınır. Başlıca araştırma alanlarını "stratosferik ve troposferik kimya ve onların biyojeokimyasal döngüler ve iklim üzerine etkileri" olarak tanımlamıştır. Günümüzde; Mainz, Almanya'daki Max Planck Kimya Enstitüsü'nde Atmosferik Kimya Bölümü, Kaliforniya Üniversitesi'ndeki Scripps Oşinografi Enstitüsü ("Scripps Institution of Oceanography") ve Güney Kore'deki Seoul Ulusal Üniversitesi'nde ("Seoul National University") çalışmaktadır. Stockholm Üniversitesi'nde Meteoroloji bölümünde araştırma profesörü ve Georgia Teknoloji Enstitüsü'nde misafir profesör olarak da çalışmıştır.

Kazandığı ödüllerin bazıları:






I. Gazi Giray

I. Gazi Giray (d. 1504 - ö. 1524, Bahçesaray), 1524 yılında altı ay Kırım Hanı.

I. Mehmed Giray Han'ın oğludur. 1523-1524'te, altı ay süre ile hanlık yapmıştır. 1504 yılında Kırım'da doğdu. Kırım hanlarından Mehmet Giray, 1523'te Astrahan'ı fethedip Kırım'a dönüşünde, oğlu ve veliahdı Kalgay Bahadır Giray ile birlikte Nogaylar tarafından çadırında bir baskına uğradı. Maiyetindeki ordu mensupları kendi canlarını kurtarmak için kaçmayı uygun gördüler ve kendini koruyacak hiçbir Tatar ordu mensubu bulunmadan baba ve oğul Nogaylar tarafından öldürüldü.

Kırım halkı Mehmet Giray'ın baskın sırasında Tatar ordu mensuplarının kaçıp dağılması ile Mehmed Giray Hanı yalnız bırakmaktan utanarak onun için büyük bir cenaze töreni yaptılar. Sonra daha genç oğlu olan Gazi Giray'ı Kırım Hanı ilan ettiler. Gazi Giray kalgay olarak küçük kardeşi Baba Giray'ı seçti. Fakat Mehmed Han'ı yalnız bırakıp kaçan Tatar ordusu mensupları ve akrabaları bu iki kardeşin kendilerinden intikam alabileceklerinden korkmaya başladılar. Bu nedenle birçok Tatar, Gazi Giray aleyhinde oldu. Gazi Han'ın Hanlık unvanının İstanbul'da bulunan Osmanlı Padişahı Kanuni Sultan Süleyman tarafından tasdik edilmesi gerekirdi. Aleyhinde olanların ileri gelenleri Şirin Kabilesi reisi olan Memiş Bey'in İstanbul'a gönderdiler. Memiş Bey İstanbul'da oraya rehine olarak gönderilmiş Mengli Giray'ın oğlu ve Gazi Giray'in amcası olan Saadet Giray'la görüştü ve onu Kırım Hanı tahtına geçmeye teşvik etti. Uzun yıllar Kefe sancak beyi olarak görev yapmış Kanuni Sultan Süleyman Kırım durumunu yakından bilmekteydi. Memiş Bey padişah huzuruna çıkıp durumu anlattıktan sonra Gazi Giray'ın babasının ölümünde bir parmağı olduğunu da açıkladı ve Kırımlıların genç Gazi Giray yerine İstanbul'da epeydir bulunan ve daha tecrübeli amcası Saadet Giray'ı Han olarak istediklerini belirtti. Bu Osmanlı padişahını inandırdı ve Saadet Giray İstanbul'da Kırım Hanı olarak ilan edildi. Kırım'da Han ilan edilmiş ama hanlığı kabul edilmemiş olan Gazi Giray'a Osmanlı devletinin 1,000 akça emeklilik maaşı bağladığı da belgelenmiştir.

Saadet Giray maiyetinde epeyce güçlü bir yeniçeri birliği ile Kırım'a geldi. Amca ve yeğeni iki taraf olarak aralarinda büyük bir iç savaş çıkması korkusu yarımadaya yayıldı.

Memiş Bey ve diğer önemli kabile büyüklerinin aracılıkları ile bir çözüm sağlandı. Bu çözüme göre Saadet Giray Kırım Hanı olacak ve genç Gazi Giray da onun kalgayı olacaktı. Gazi Giray ve kardeşi Baba Giray Bahçesaray'a giderek Saadet Giray huzuruna çıktılar. Gazi Giray biat etmek için Saadet Giray önünde eğilmişken daha önce yapılan plana göre Saadet Giray'in maiyetinde bulunan biri onu arkasında bıçakladı ve ölümüne neden oldu. Kardeşi Baba Giray'da aynı şekilde öldürüldü.
Gazi Giray öldürüldüğü zaman 21 yaşındaydı ve sadece 6 ay hanlık yapmıştı.






I. Saadet Giray

I. Saadet Giray (1494 - 1538, İstanbul) 1524 ile 1532 yılları arasında sekiz yıl Kırım Hanı olarak hüküm sürmüștür.

Saadet Giray I. Mengli Giray'ın oğlu, I. Mehmed Giray'ın kardeşidir. Yavuz Sultan Selim'in de kayınbiraderidir. Muhtemelen 1494'de doğmuştur.

Mehmet Giray'ın ölümünün ardından yeğeni I.Gazi Giray babası tarafından kalgay atandığı için Kırım tahtına geçirildi. Fakat Gazi Giray babası Mehmet Giray'ın ölümüne destek sağladığı dedikodularından dolayı Gazi Giray'ın hanlığı Kanuni Sultan Süleyman tarafından kabul edilmedi. Kırım Hanlığı tahtına Gazi Giray'ın amcası olan I. Mengli Giray'ın oğlu olan Saadet Giray getirildi. Nogay Şirini olan Memiş Bey Kanuni'nin bu kararı almasına destek sağlamıştı. Kırım Hanı tahtına geçtikten Saadet Giray üç ay sonra yeğenleri Gazi Giray'ı ve Baba Giray'ı idam ettirdi. Kendine kalgay olarak da yeğeni Devlet Giray'ı tayin etti.
İlk önemli dış siyaset tedbiri Moskova Knezliği hükümdarı olan III. Vasılı'ye, Kırım Hanlığı ile Moskova Knezliği arasında bir müttefiklik anlaşması yapılmasını teklif eden şöyle bir mektup göndermek oldu. 

"Senin babam benim babamı bir koruyucu sur olarak kullandı ve babam kılıcı elinde düşmanlarımızın kafalarını kesti. Bu neden ikimiz de dost ve müttefik olmalıyız. Benim çok güçlü bir ordum var ve Astrahan Hanı Hüseyin Hani beni savunacak dostumdur ve Kazan Hanı benim kardeşimdir. Nogaylar, Çerkesler ve Tümaylılar benim yasalarıma uyarlar ve Vlah'lar benim korumalarim ve kılavuzlarımdır. Geçmişi unutalım ve Litvanya'lıları barış içinde bırakmayalım. " 

Aynı mektupta bu müttefikliği sağlamak için Knez III. Vasili'den yıllık 60.000 altın tazminat istedi ve dostlar arasında bu küçük tazminatın önemi olmadığını da belirtti.

Moskova Knezi Vasili önceki Kırım hani olan Mehmet Giray'ın Nogaylar tarafından bir baskında öldürülmesini ve sonra da Nogayların Kırım'ı talan ettiklerini bilmekteydi. Bunun için Kırım Hanı ordusunun 12.000 süvariden daha fazla olamıyacağı gayet açıktı. Fakat Knez III. Vasilı Moskova Knezliği arazilerini "Tavrida" yönünden gelecek akınlardan korumak istemekteydi. Onun için verdiği cevapta Kırım Hanı ile bir müttefiklik antlaşması yapmaya hazır olduğunu ama bir yıllık tazminat ödemek istemediğini bildirdi. Ayrıca Kazan Hanı'nin Moskova Knezliği elçilerini öldürmesine atıf yaparak, hükümdarların birbirleriyle savaş yapmalarının olağan olduğunu; ama diğer bir ülkenin elçilerine ve silahsız tüccarlarını sebepsiz öldürmekdiklerini bildirdi ve bundan dolayı bir "katil" olarak gördüğü Kazan Hanı ile hiçbir barış ve müttefiklik anlaşması yapmayacağını da belirtti. Gerçekten, Rus orduları Kazan üzerine yürümekteydiler. Bu Rus hücumunun geleceği haberini alan Kazan Hanı Sahip Giray, yeğeni Sefa Giray'ı han olarak bırakarak Kazan'dan ayrıldı.

Saadet Giray ağabeyi Mehmet Giray hanlığı döneminde İstanbul'a gönderilmişti; bir dönem burada yaşamıştı ve Osmanlı adetlerini ve tutumlarını benimsemişt