librettosunu birlikte yazdığı, Hugo von Hofmannsthal ile tanıştı.

1908 yılında, Garmisch'de yeni yatırdığı eve taşındı. 1910 yılında Münih'de ilk "Strauss Haftası" yapıldı. Bu haftalar daha sonra Dresden ve Viyana'da da yapılmaya devam etti. 1912 yılında "Ariadne auf Naxos" operasının prömiyeri Stuttgart'da ve "Josephslegende" balesinin prömiyeri Paris'te yapıldı. Mayıs 1918'de, Franz Schalk'la birlikte yönetmek üzere, yeni operası "Die Frau ohne Schatten"'in prömiyerinin de yapıldığı, Viyana Devlet Operası'na gitmek üzere Berlin'den ayrıldı.

1917 yılında Strauss, dekorcu Alfred Roller ve orkestra şefi Franz Schalk ile birlikte, rejisör Max Reinhardt ve Hugo von Hofmannsthal tarafından başlatılan Salzburg'da bir festival düzenlenmesi girişimini destekledi. Tüm karşı çıkmalara ve kaybedilen savaştan sonraki ekonomik krize rağmen, Strauss ve arkadaşları 1920 yılında ilk festivali gerçekleştirdiler. İlk yıl sadece "Jedermann" oyunu oynandı. 1921 yılında konserler de festival kapsamına alındı ve 1922 yılında Strauss, "Don Giovanni" operasını, Salzburg Festival'inde oynanan ilk opera olarak yönetti.

1924 yılında Viyana'daki opera müdürlüğü görevini bıraktı ve kendisini Almanya'da ve dış ülkelerde orkestra yönetmeye ve besteler yapmaya adadı. Bu dönemde "Intermezzo", "Die ägyptische Helena", "Arabella", "Die schweigsame Frau", "Capriccio", "Friedenstag" ve "Daphne" operaları ortaya çıktı.

Nasyonal sosyalistler iktidara geldikten sonra, uluslararası bir üne sahip olan Richard Strauss'u kendi amaçları için kullanmak istediler. Nisan 1933'te Strauss, Thomas Mann'ın denemesi "Richard Wagner'in Acıları ve Gücü"'ne karşı "Richard Wagner - Münih Şehri" protestosunu imzalayanlar arasındaydı. 15 Kasım 1933 tarihinde Strauss İmparatorluk Müzik Odası başkanlığına getirildi. Bayreuth'da Arturo Toscanini kabul etmeyince, "Parsifal"'ın yönetimini üstlendi. "Die schweigsame Frau" operasının librettosunu birlikte yazdığı Stefan Zweig'la çalışması, Strauss'u nasyonal sosyalistlerin gözünden düşürdü. Gestapo, Stefan Zweig'a 17 Haziran 1935 tarihli kritik bir mektup yazdığında, Strauss İmparatorluk Müzik Odası başkanlığı görevini bırakma baskısına maruz kaldı. Strauss, 1936 Olimpiyat Yaz Oyunları açılış müziğini besteledi. Sözlerini Robert Lubahn'ın yazdığı açılış müziği 1 Ağustos 1936 günü olimpiyat stadını çınlattı: "Halklar! Halkların misafiri olun."

Naziler tarafından işgal altındaki Polonya'nın, daha sonra Nürnberg mahkemeleri'nde suçlu bulunarak, 1946'da idam edilen genel valisi Hans Frank için, 1943 yılında, sözlerini kendisi yazdığı bir teşekkür şarkısı besteledi. Ağustos 1944 tarihinde, İkinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru, Hitler tarafından "Doğuştan Yetenekliler Listesi"ne alındı. Ayrıca "Özel Liste"'ye en önemli üç müzisyen statüsünde alındığı için tüm askeri yükümlülüklerinden kurtulmuştu.

Son yılları hastalıklar ve kaplıcalarda kalmakla geçti. Garmisch'deki evine çekildi. Savaşın sonlarına doğru, geçici olarak İsviçre'ye gitti. 1949'da Garmisch'e geri döndü. Son bestelerinden "Metamorphosen für Streichorchester" 25 Ocak 1946'da Zürih'de prömiyer yaptı. Yaşamını konu alan bir film için, 1949'da Münih Radyo Evi'nde orkestra şefi değneğini son defa eline aldı. 8 Ağustos 1949'da Garmisch'de öldü ve Garmisch-Partenkirschen mezarlığına defnedildi.

Richard Strauss, Viyana'lı, vals besteleriyle tanınmış ünlü müzisyen aile Strauss'larla ve besteci Oscar Straus'la akraba değildir.

Richard Strauss ömrü boyunca birçok ödülle onurlandırıldı. Münih, Dresden ve Garmisch'in fahri hemşerisi oldu. Heidelberg ve Oxford üniversitelerinden fahri doktora unvanı aldı. Bavyera Maximilian Madalyası ve Fransız Lejyon Donör nişanı'nı aldı. kendisine, 1934 yılında Alman Reich Kartalı verildi. Başarılı büyük orkestraların fahri üyesi oldu. Garmisch - Partenkirchen'de her yıl Haziran ayında "Richard Strauss Festivali" düzenlenmektedir. Münih Konservatuvarı onun adını aldı: "Richard Strauss konservatuarı" Ayrıca Münih'de bir caddeye adı verildi. Bayreuth, Berlin, Emden ve Erlangen'de onun adını taşıyan caddeler bulunmaktadır.












Nathan Never

Nathan Never, bir çizgiroman. Haziran 1991'de gazete satış noktalarında yerini alan ilk sayısı, Sardunyalı üç ünlü sanatçının (Michele Medda, Antonio Serra, Bepi Vigna) imzasını taşıyordu. Çizimler, artık Marvel için çalıştığı ABD'de de tanınan Romalı Claudio Castellini'ye aitti. İlk sayı büyük bir başarı elde etti ve okurların yüreğini fethetti. Uzun süredir beklenen bilim kurgu serisi buydu işte. Seri Türkiye'de de bir süre satılmış, ancak daha sonra ekonomik kriz nedeniyle satışı durdurulmuştur.

Nathan Never'ın yazar kadrosu, Bonelli Yayınevi'ndeki yaş ortalaması göz önüne alındığında oldukça genç bir ekipten oluşmaktadır. İtalyan polisiye romanları üzerine tez hazırlayan Edebiyat bölümü mezunu Michele Medda, 1982 yılında "Il Circolo" kültür merkezinde tanıştığı Serra ve Vigna ile birlikte bir çizgiroman grubu kurmuş ve hayranı oldukları Bonelli Yayınevi ile bir şekilde bağlantı kurup eskizlerini yayınevine göndermeye başlamıştır. Bunun ardından Türkiye'de de ilgiyle okunmakta olan Tex ve Dylan Dog gibi çizgiromanların kimi sayıları da ortaya çıkmıştır. Nathan Never ise üçlünün kendi yaratımı olan tek çizgiromandır.

Nathan, acı dolu bir geçmişe sahip, yaşadığı bir olay yüzünden saçları beyazlamış, genellikle nostaljik şeyler biriktiren (günümüze ait CD, kitap gibi) melankolik bir adamdır. Gadalas şehrinde büyür, ailesi bir Japon mafyası tarafından katledilir. Güzel eşi Laura Lorring, Ned Mace adında bir suçlu tarafından öldürülür, aynı kişi, Nathan'ın kızı Ann'i de kaçırır, Ann daha sonra bulunur ama yaşadığı olayın şoku yüzünden tedavisi mümkün olmayan "otizm" hastalığına yakalanır ve hayatının geri kalan kısmını geçirmek üzere bir bakımevine yatırılır. Eski Birleşik Devletler'in Doğu Kıyısı'ndaki bağımsız bir şehirde yaşayan Nathan, gelecek suçlarıyla mücadelede polise yardımcı olmak amacıyla kurulan sayısız özel teşkilattan biri olan Alfa'nın saygın bir ajanıdır. Olaylar, günümüzden 150 yıl sonra, 2024'te yaşanan yıkımlar ve savaşlar sonucu coğrafî düzeni altüst olmuş bir dünyada geçmektedir. Bu dünyada burjuvaziyi temsilen üst katlarda yaşayan insanlar bulunurken, alt kat olarak tabir edilen dünyanın öte tarafında da fakir insanlar yaşamaktadır. Nathan bu düzende bir devrimci olarak resmedilmiştir.

Nathan Never, Gadalas isimli yeşilliklerle dolu bir vadide büyür. Çizgiromanda karakterin çocukluğundan pek bahsedilmez, sadece ailesinin bir yangında ölmesinden bahsedilir. Ancak Nathan'ın saçının beyaz olmasının sebebi olarak geçmişteki bir neden gösterilir. Nathan, Sara McBain adlı bir kadınla eşini aldatırken eşi Laura ve küçük kızı Ann Nathan'ın uzun zamandır peşinde olduğu Ned Mace isimli bir suçlunun saldırısına uğrar. Kızı Ann Never bir hastaneye yatırılırken güzel eşi ölür, bu olayla yaşadığı üzüntünün üzerine Nathan'ın saçları beyazlar. Nathan, tüm bu olaylardan önce Li Xiaolong isimli bir dövüş ustasından dersler almıştır.

Nathan'ın, diğer Alfa ajanlarının yanında kimi dostları ve düşmanları, merkezini başkarakter olarak almış bu çizgiromanın yan karakterlerini oluşturur.

Ann Never - Nathan'ın kızı, 10 yaşındayken ailesinin uğradığı saldırı sonucunda otizm hastalığına yakalanıp uzun süre bir hastanede yatmıştır. Hastaneden çıktığında ise hiçbir şeyi hatırlamaz ve Skynet benzeri bir robot direnişini bastırmak için insanları temsil eder.(bunlar olurken Nathan yaşlanmış ve Ann 20 yaşına gelmiştir, bu gelecek, kurguyu zenginleştirmek adına çok kısa bir şekilde resmedilmiştir.)

Legs Weaver - Kafasına koyduğunu yapan bu karakter, Nathan'ın hikâyedeki yakın dostlarından biridir. Legs çift cinsiyetlidir ve May Frayn ile bir birlikteliği vardır. Legs karakteri daha sonra çok beğenilip kendi bağımsız çizgiroman serisine kavuşmuştur. Nathan Never serisinin yüzüncü sayısında Nathan ile öpüşmüştür. Bu karakter, çizgiromanın çizildiği dönemde dünyayı kasıp kavuran bir homofobinin sonucunda ortaya çıkmış ve serinin "eşcinsel - lezbiyenlik" kanadını temsil etmiştir.

Sigmund Baginov - Çek asıllı bir bilgi teori uzmanıdır. Sigmund, hikâyenin birçok yerinde olağanüstü zekasıyla Nathan'a yardımcı olur.

May ve April Frayn kardeşler - Legs'in beraberlik yaşadığı May ile April Frayn, Nathan'ın genellikle savunmasız olarak gördüğü, ancak yine de ona arada bir yardım ettikleri için minnet duyduğu kadın karakterlerdir.

Jack Ryan - Aşırı derecede güçlü bu adam, belirsiz gelecekte Never'a epey yardımcı olur. Nathan'ın yakın dostlarından biridir.

Link - Bu hümanoid robot, bildiğimiz gelecek tasvirlerinde kullanılan robot kalıbıyla örtüşmez. Çizgiromanın hayranlarının genel görüşü ise orijinalliğin belkemiğinin Link karakterinden ibaret olduğu yönündedir. Gerçekten de bu çizgiroman özgünlüğünü biraz da bu robot karakter sayesinde kazanır.

Andy Havilland - Aşırı derecede kötümser olan bu karakter, gelecek tasvirindeki metaforlardan sadece biri olarak kullanılmıştır ve hikâyede pek etkisi yoktur.

Edward Reiser - Bu fırsat düşkünü karakter Alfa teşkilatının başkanıdır ve Nathan'ın hikâyedeki en yakın dostlarından biridir. Nathan her ne kadar kişiliğini zayıf bulsa da Reiser'a saygı duyar.

Aristotele Skotos - Herkesin dinî bir lider olarak tanıdığı bu karakter, aslında gizli bir suç imparatorluğunun lideridir ve Nathan'ın ebedi düşmanıdır. Nathan, sürekli olarak Skotos'un güçlü teşkilatıyla bir savaş halindedir.
Bunlardan başka Nathan'la yolları arada sırada kesişen ve ona yardım eden karakterler arasında avukat Olivia Olling, uzay pilotu Jerry Lone, General Patrick Shea ve psikokinetik güçleri olan esrarengiz yaratık Gabriel sayılabilir.





The Brian Setzer Orchestra

Brian Setzer Orchestra (bazen baş harflerinin birleşmesiyle BSO olarak kısaltılır.), Brian Setzer tarafından 1990 yılında kurulan swing ve jump blues grubu. Louis Prima'nın 1957 yılındaki "The Wildest!" albümünde yer alan "Jump Jive an' Wail" adlı şarkıya yaptıkları cover ile başarı elde ettiler. BSO'nun bir sonraki single (tekli) çal