eneksel başkurt mutfağının temelini haşlanmış, kurutulmuş veya pastırma yapılmış at eti, koyun eti, süt ürünleri, kurutulmuş meyveler, tahıllar ve bal oluşturmaktadır. Bunun en önemli örnekleri olan kazı (at etinden yapılan yağlı sucuk), pastırma, pestil, kımız, eritilmiş tereyağında vişne, kurut (kurutulmuş süzme yoğurt) ve ayran yaz sıcağında da uzun süre saklanabiliyor ve yolda tüketilebiliyor. Kımızın başlangıçta yolda üretildiği rivayeti vardır: at sütü dolu kap at sırtına bağlanıp gün boyunca sallanıp kımız olurmuş.

Geleneksel başkurt yemeği olan “bişbarmak” (beş parmak) haşlanmış et ve salmadan yapılır, bolca yeşillik ve soğan ile süslenir ve kurutla tatlandırılır. Başkurt yemeklerinin yanında genelde süt ürünleri de servis edilir: çoğu yemeğin yanında kurut veya kaymak sunulur. Başkurt yemeklerinin çoğu kolay hazırlanır ve besleyici olur.
Ayran, kımız, boza, kazı, pastırma, pilav, mantı ve daha birçok yemek Urallar’dan Ortadoğu’ya kadar çoğu milletin mutfağında yer almakta ve milli yemek sayılmaktadır.

Başkurtlarda çok meşhur bir deyim vardır: “çay içelim”. Bu teklifin basit ve yavan olması sizi kandırmasın: bu sıradan deyimin ardında başkurt çayına davet saklıdır. Başkurt çayında çayın yanı sıra börek, et, sucuk, poğaça, kaymak, reçel, bal, ve evin hanımının sahip olduğu her şey sofraya konur. Başkurtlarda “çay içelim” ifadesi “atıştıralım” demektir; böyle bir “çayın” bir kahvaltı veya öğle yemeği kadar doyurucu olduğu pek aşikar. Başkortostan’da birisi “sabahtan beri sadece çayla duruyorum” diyorsa üzülmenize gerek yok – bu kişi büyük ihtimalle gün boyunca aç kalmamıştır.

Başkurtlar çayı genelde çayı sütle içerler. Buna o kadar alışmışlar ki, misafirlerine nadiren ‘çayınıza süt katalım mı’ diye sorarlar. Çaya süt katma geleneği o kadar eski ki, bazı bölgelerde ‘sütü çaydan önce mi sonra mı katalım’ konusu tartışmalara neden olmaktadır.

Başkurt balının lezzeti çok eskiden beri meşhurdur ve başkurtlar için gurur kaynağı haline gelmiştir. Gerçek başkurt balı olmadan bir başkurt çayı düşünülemez; üzerine taze köy kaymağı ve bal sürülmüş ekmek ise insan yapımı tüm tatlılara meydan okuyacak niteliktedir. Başkurtlar için ‘arıcı akrabalardan gelmiş’ hakiki başkurt balına sahip olmak bir gurur meselesidir – böyle balı çarşıda veya pazarda almanız mümkün değildir.

Kımız başkurtların milli içeceği olup üretim geleneği çok uzak geçmişe dayanmaktadır. Lezzetli kımız yapma sanatı eskiden beri çok önemsenir ve nesilden nesile aktarılır. Lezzetli kımız için özel at cinsinin tercih edildiği söyleniyor, ama kımız ustaları bu teoriyi doğrulamıyor…

Kımızın taze halde tüketilmesi gereklidir – kımız çabuk ekşir ve lezzetini hemen yitirir. Kımızda çok az miktarda alkol bulunmaktadır ve çok içilince sarhoş edebilmektedir.

Bayramlarda başkurtlar özel yemekler yaparlar: bişbarmak, çak çak, beleş vs. Çak çak her bayram sofrasının olmazsa olmaz bir süsüdür. Bayram sofrasında her misafire bir ölöş ikram edilir – bayram etinden bir pay (koyun, kaz, vs parçası).
Başkurtların özel olaylar için özel yemekleri vardır: ‘damat mantısı’ – düğünde damat şerefine hazırlanan özel ufak mantı, ‘gelin eriştesi’ – gelinin ustalığını göstermesi için düğünde el ile yaptığı erişte: bu eriştenin çok ince ve tane tane olması beklenir. Gelinin kendi elleriyle yaptığı çak çak düğün geleneğinin önemli bir parçasıdır – nikah sonrasında gelin tüm misafirlere elleriyle birer parça çak çak ikram eder. ‘Kaz ömesi’ - bayram sofrası için özel bir nedendir: sonbaharda evin hanımı komşularını kaz tüyünü yolmak için yardıma çağırır, akşam iş bitimde ise herkese taze pişmiş kaz eti ikram edilir.

Çağdaş başkurt yemekleri geleneksel başkurt mutfağının tüm özgünlüğünü korumuş ve daha da pekiştirip yemek çeşitliliğini ve servis kalitesini artırmıştır. Modern yemeklerin çeşitliliğine ve zenginliğine rağmen geleneksel yemekler başkurt mutfağında ve bayram sofrasında özel bir yere sahiptir. Hiçbir bayram sofrasında bişbarmak, hurpa veya çak çak eksik olmaz.






2010 FIFA Dünya Kupası D Grubu

2010 FIFA Dünya Kupası D Grubu maçları 13 - 23 Haziran 2010 tarihleri arasında oynandı. Grup, Almanya, Gana, Avustralya ve Sırbistan takımlarını içermektedir.

Grubu birinci olarak tamamlayan takım Almanya C Grubu ikincisi İngiltere ile, ikinci tamamlayan Gana ise C Grubu birincisi ABD ile eşleşti.




Kadıköy Anadolu Lisesi

Kadıköy Anadolu Lisesi (kısaca KAL veya eski adıyla Kadıköy Maarif Koleji) İstanbul'un Kadıköy ilçesi Moda semtinde 1955 yılında kurulan, yabancı dille eğitim yapması amaçlanan lise.

Ulusal Başarı ödülüne sahip ilk ve tek öğretim kurumu olan okul, aynı zamanda İstanbul Teknik Üniversitesi'nin her yıl verdiği en çok öğrenci gönderen okul olarak "Ragıp Devres" ödülüne en çok hak kazanan okul konumundadır. Bu ödülü uzun süre arka arkaya tek başına almasından ötürü İTÜ bu ödülü 2011 yılından sonra iki okula vermeye başlamıştır.

Sözel derslerin Türkçe okutulduğu okulda; sayısal dersler 2012 yılına kadar İngilizce dilinde verilmekte iken bu tarihten sonra eğitim kadrosunun İngilizce eğitim veremeyeceği dile getirilerek bu dersler Türkçe okutulmaya başlanmıştır (Hazırlık Sınıfı Hariç). Milli Eğitim Bakanlığı'nın yaptığı TEOG sonucuna göre öğrenci alan okulun, kampüs içinde 80 kız ve 160 erkek öğrencinin kabul edildiği 240 kişilik bir de pansiyonu bulunmaktadır. Kampüsü konumu itibarıyla Kalamış ve Moda manzarasına hakimdir. Okulda öğrenim görenler ve mezunları "Martı" olarak anılır.

Kadıköy Anadolu Lisesi İstanbul' un tek Türkiye'nin ise en eski maarif kolejidir. İlk on yıllık eğitim süresi boyunca öğretim yapılan bina Kapusen tarikatına ait bir manastırdır. Okul ilk mezunlarını 1961 - 1962 yıllarında vermiştir.

Kadıköy Anadolu Lisesi ülkemizdeki;


Türkiye Cumhuriyeti’nin yeni kurulduğu yıllarda genç cumhuriyete yön verecek üst düzey eğitimli siyasetçi, bilim adamı ve sanatçılar yetiştirmek amacıyla, Bakanlar Kurulu kararı ile meclis kararıyla Maarif Vekaleti (Milli Eğitim Bakanlığı) tarafından Kadıköy ilçesinin Moda semtindeki, günümüzde halen kullanılan kampüsünde "Kadıköy Maarif Koleji" adıyla kurulmuştur. Kurulduğu günden bugüne cumhuriyete hizmet etmiş, dünya çapında tanınan pek çok ünlü mezun vermiştir. Okulun kurulduğu ilk yıllarda koleje zorunlu yatılı olarak yalnız erkek öğrenciler kabul edilirken, 1964 yılından sonra kız öğrenciler de kabul edilmeye başlanmış ve yatılılık zorunluluğu kaldırılarak koleje gündüzlü öğrenciler de kabul edilmeye başlanmıştır.

""Memleketimizle dünya milletleri arasında günden güne artan kültürel ve ekonomik temaslar ve yurdumuzda büyük bir hızla gelişen iktisadi ve teknik çalışmalar için belli başlı dünya dillerini hakkıyla öğrenen, ilmi çalışmalardan daha geniş ölçüde faydalanmasını bilen gençlere şiddetle ihtiyaç hissedilmektedir"." TBMM Tutanak Dergisi (1955 Cilt 5)

Okulun ilk yıllarında eğitim yapılan ana binası, Kapusen tarikatına ait ahşap bir manastırdı. Bu tarikat Lozan Anlaşmasına girmeyen dinsel bir topluluktu. I. Dünya savaşı sırasında kimsesizler okulu olarak kullanılan bina, İstanbul'a giren işgal kuvvetlerince boşaltılıp Kermelit Rahiplerine verilmiştir. Okul açılma fikrinden sonra bakanlık eski Kadıköy Kız Lisesi'nin bulunduğu araziyi satın almış fakat konumu ve bahçenin elverişliliği üzerine şu anki araziyi kullanma kararı almıştır. Zamanın İstanbul İl Milli Eğitim Müdürü Hayrullah Örs tarafından Kermelit Rahibeleri maddi olarak tatmin edilerek binalar boşaltılmış ve restorasyonu için manastır binası Ankara ve İstanbul Yapı Sanat Enstitülerine verilmiştir. Restorasyon tamamlandıktan sonra kolej 1955 yılında eğitim öğretim hayatına başlamıştır.

Kolejin ilk ve kurucu müdürü Macit Kılıçeri'dir. Okul 4 hazırlık sınıfı ile eğitim hayatına başlamıştır. Bu ilk hazırlık sınıflarına Fatih Sınıfları adı verilmiştir. Okul, bu değerli müdürünün çabalarıyla kısa sürede eğitim ve sosyal yönden hızla gelişmiş ve Kadıköy Maarif ekolünün temelleri bu yıllarada atılmaya başlanmıştır. Ne yazık ki kolej bu çok değerli müdürünü kısa zamanda kaybetme mutsuzluğunu yaşamıştır. Okulun kurucu müdürü Macit Kılıçeri'nin vefatı üzerine, yine Kılıçeri'nin okul arkadaşı olan Kamil Günel okula müdür olarak atanmıştır. 27 Mayıs Askeri Müdahalesi sonrasında kendisi istemese de Maarif Vekaletine Müfettiş daha sonra İl Milli eğitim Müdürü olarak atanarak yerini Vehbi Güney'e bırakmıştır.

Okul, üçüncü müdürü Vehbi Güney'in çabalarıyla fen ve matematik derslerinde ilk mezunlarından itibaren önemli başarılar yakalamıştır. Vehbi Bey'in müdürlüğüne kadar sadece yabancı kökenli öğretmenler göreve kabul edilirken, onun müdürlüğü ile birlikte daha çok Türk kökenli ama İngiltere ve Amerika'da eğitim görmüş öğretmenler kabul edilmeye başlanmıştır.

1968 yılında okulun yeni pansiyon binası inşaası bitmiş, 1976 yılına girildiğinde yeni ana bina hizmete girmiştir. Bu tarihte okulun adı bakanlık kararı ile değiştirilmiş "Kadıköy Anadolu Lisesi" yapılmıştır. 1991-1992 yılında hazırlık sınıfı iki yıla çıkarılan okul, 2002-2003 eğitim yılından itibaren 1 yıl İngilizce hazırlık 4 yıl lise olarak eğitim-öğretim hayatına devam etmektedir.

Okul 2010-2011 öğretim yılından başlayarak Fransızca eğitimine son vermiştir.


Kurulduğu ilk günden bu yana okulun renkleri, siyaha çalan tokça bir yeşil ve düz bir sarıdır. Aynı zamanda üçüncü bir renk olarak lacivert, siyah ya da beyaz tercih edilmektedir.

Kadıköy Maarif Koleji'nin açıldığı 1955 yılında Uğur Ergun (Okul No 62) ve Şeref F. Günday ( Okul No 55) bir akşam mütalâasında birlikte oturup Kadıköy Maarif Kolejinin armasını oluşturdular. Martı Şeref F. Günday'ın en çok sevdiği kuştu ve halen de öyledir. Çünkü martı pırıl pırıl temizliği ve güzelliğinin yanında kendisi karada, havada ve denizde hayatını sürdürdüğü gibi yavrularının da aynı şekilde yaşamaları için onları canı gönülden korur, besler ve eğitir. Dolayısıyla, martı yaşadığı ortamlar itibarıyla insanların da başarıyla benimsediği yaratıklardan biridir. Armadaki, yeşil ve sarı renklere gelince: Ayni gün Müdür Vekili ve Baş Muavin Sayın Fatma İ