"Ebû Aun"" komutası altındaki Abbâsî ordusu ile Büyük Zap'dan Musul'a geçti. Bu şehir halkı kendilerini Abbâsîler rengi olan siyah giysiler içinde karşıladılar. Oradan Abbâsî ordusu Mervan'in merkezi olan Harran'a geçti. Harran'da şehrin valisi olan Mervan'ın kuzeni de dahil olarak aynı giysiler ile Abbâsîler'e biat ettiler. Bu orduya başkomutan olan "Abdullâh ibn-i Alî" burada yeğeni olan İbrahim İmâm'ın tutuklu kaldığı evi yıktırdı. Sonra ordu Suriye'ye Emevîler başkenti olan Şam'a yürüdü. Şehir yakınlarında, hâlifenin kardeşi Sâlih komutasında Kûfe'den yeni bir ordu gelip onlara katıldı ve Abbâsî gücü 80.000'e çıktı. Şam kapılarını Abbâsî ordusuna kapatmıştı, ama kısa bir kuşatma ve bir hücumdan sonra Emevîler'in baş şehri Şam, 26 Nisan 750 tarihinde Abbâsîler'in eline geçti..

"Abdullâh bin Alî" bundan sonra Mervan'ı kovalamak amacı ile Filistin'e geçti; ama Mervan'ın Mısır'a kaçtığını öğrendi. Hâlife Ebû’l-Abbâs Abdullâh Seffah emirleri ile ordunun komutası Sâlih ile Ebû Aun'a verildi. Abdullâh bin `Alî ise Kûfe'ye geri döndü. Sâlih ve Ebû Aun komutasındaki Abbasi ordusu, Emevîler'in ordunun asker ve atlarının yolda iaşelerini önlemek için yol etrafını tahrip etmelerine rağmen, Mısır'a girdiler. Fustat'ta Mervan'ın süvari güçlerine yetiştiler. Onlardan II. Mervan'ın Buşir'de bir kilisede saklandığını öğrendiler. Buraya gönderilen küçük bir birlik II. Mervan'ı buldu ve 5 Ağustas 750 günü II. Mervan'ı öldürüp Emevîler'in iktidârlarına son verdiler. Mervan'ın kesilmiş kellesi ise Sâlih'e getirildi; Sâlih ise Mervan'ın dilini kestirip bir kediye verdikten sonra kellesinden kalanı Kûfe'deki ağabeyi Hâlife Ebû’l-Abbâs Abdullâh Seffah'a gönderdiği bildirilir.
Emeviler'in tekrar devleti ellerine geçirmesini önlemek için Hâlife Ebû’l-Abbâs Abdullâh Şeffah yeni bir plan uyguylama başvurdu. Emeviler sülalesinden geride kalanların hepsini bir gece ziyafetine çağırdı. Daha birinci öğün yemek sofraya gelmeden halifenin adamları misafir olan Emevilere saldırdılar. Ziyafete iştirak eden Emeviler üstüne üşüşerek sopa, kılıç ve kama gibi her türlü el silahı ile hepsini birer birer öldürdüler. Bu katliamdan tek kaçabilen Emevi Mervan'ın kuzeni olan I. Abdurrahman oldu ve o zaman 16 yaşinda olan bu kişi etrafta saklandıktan sonra en sonunda İspanya'ya geçebildi ve orada İspanya Emevileri devletinin başlangıcı olan Kurtuba Emirliği'ni kurmaya başladı.

Bu gayet gaddar şekilde düşmanı olan Emevileri öldürüp elini kana buladığı için ilk Abbası halifesi Ebu'l Abbas Abdullah bundan sonra "Saffah" yani "kan dökücü" olarak anılmaya başlandı.

Emevîler'i mağlup edip hâlifelik makâmından uzaklaştırdıktan kısa süre sonra, "Ebû’l Abbâs Seffah" hâlifelik kurumunu yenilemek ve pekiştirmek için uğraşlarla girişti.

Kendisine destek verenler yeni kurulan devlet sistemi içinde önemli mevkilere geçmislerdi. Emevî sülalesinden gelenlere gösterdiği zalim siyaset dışında, muzaffer olan Seffah'ın devlet idaresinde çok ılımlı politikalar uyguladığına tarihçiler hemfikirlerdir. Ebû’l-Abbâs Abdullâh Seffah'ın yeni devlet idaresinde ve devlet bürokrasisi içinde, sadece Arap asıllılar değil, İranlılar, Yahudiler ve Nasturiler yerlerini almışlardı.

Ornegin Abbasilerin ilk kuruluş döneminde İranlı asıllı Bermekîler ailesi Abbasi devlet idaresinde önemli rol oynamaya başlamışlardır. Ebu Salama ve Abdulcahm'in ölümünden sonra Halife Seffah "Halid Barmaki"'yi vezir tayin etmiştir. Vezir Halid Barmaki Seffah ile öyle yakin ilişkide olmuştur ki Halid'in yeni doğan kızının süt annesinin Seffah'ın bir eşi olduğu belirtilmektektedir. Halid Barmaki vezirlik görevine Seffah'ın ölümünden sonra onun yerine halife olan kardeşi Cafer Mansur döneminde de devam etmiştir.

Eğitime ve okuma-yazmaya çok önem verilmeye başlandı. Özellikle İslâm dünyasında ilk defa olarak Talas Savaşı sonunda alınan Çinli esirler tarafından Semerkand'da bir kâğıt imalathanesi kuruldu. Bu dünya medeniyeti için büyük bir çığır açmış ve İslâm dünyasında ve sonradan batı Avrupa'da kâğıt kullanılması başlangıcı bu olaya bağlı olmuştur.

Ebû’l-Abbâs Seffah'ın kurduğu yeni Abbâsî ordusu da İslâm dünyası için büyük bir yenilik getirmiştir. Daha önce Emevî hanedanı ve Emevîler Arap olmayanların ve İslâm dininde olmayanların ordularına alınmasına katiyetle aleyhtardılar. Buna karşıt olarak Ebû’l-Abbâs Seffah döneminde 755 yılına kadar Abbâsî ordularının komutanlığını Arap asıllı olmayan Ebû Mûslim Horasanî yapmıştı.

Diğer taraftan Ebû’l-`Abbâs Seffah'ın Şiîlik camiasının beklediklerini vermedi. Şiîler kendi imâmlarının hâlife olarak hükümete geleceğini ve bunun bir barış ve refah çağı açacağını büyük bir inanışla beklemekteydiler. Ebû’l Abbâs Seffah'ın hâlifeliğe gelmesi Şiîler'i büyük bir hayal kırıklığına uğrattı ve bunu Abbâsîler'e destek vermiş olan Şiilere büyük bir ihanet olarak görmeye başladılar.

Ebu'l Abbas Seffah 19 Haziran 754'te Emevî Devleti'ni yıktıktan dört yıl sonra çiçek hastalığından hayata gözlerini yumdu. Ölmeden önce kendisinden sonra hâlifelik görevi için önce ağabeyi "Ebû Câfer Mansûr" ve sonra da İsâ bin Mûsâ'nın gelmesini vasiyet etmişti. Bu vasiyetine uyularak agabeyi Ebû Câfer "Mansûr" kendisinin yerine hâlife oldu.






Murat Türksoy

Murat Türksoy (d. 1 Aralık 1974), Türk kaleci antrenörü, eski futbolcudur.

Sırasıyla MKE Ankaragücü, İstanbulspor, İnegölspor ve Adanademirspor'da forma giymiştir.

Türksoy alt yaş kategorilerinde Türkiye forması giydi. 1993 Dünya Gençler Futbol Şampiyonası ve 1993 Avrupa 18 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'nda millî takım kadrolarında yer aldı; 1993 Avrupa Şampiyonası'nda ikincilik yaşadı.

Futbolu bıraktıktan sonra başladığı antrenörlüğe, MKE Ankaragücü kulübünde devam etmektedir.




Mültecilerle Dayanışma Derneği

Mültecilerle Dayanışma Derneği (Mülteci-Der), merkezi İzmir'de bulunan hak temelli bir sivil toplum kuruluşudur.

16 Haziran 2007 tarihinde İzmir' de kurulu bulunan sivil toplum kuruluşu temsilcileri, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (BMMYK) ve bazı kamu kurumlarının temsilcilerinin katılımıyla gerçekleşen bir toplantının ardından başlayan süreç sonrasında kurulmuştur.

Merkezi İzmir ilinde olan Mülteci-Der'in ilk şubesi Eylül 2012 tarihinde Edirne'de açılmıştır.

Dil, din, ırk, cinsiyet, cinsel yönelim, politik görüş farklılığı ve diğer nedenlere dayalı hiçbir ayrım gözetmeksizin ülkesinden ayrılmış mültecilerin, sığınmacıların, göçmenlerin, geçici sığınma hakkı arayan ve ikincil koruma prosedürüne girebilecek insanların sorunları hakkında çalışan bir insan hakları ve insani dayanışma örgütüdür.

Merkez ofisinde ve Edirne şubesinde mülteci ve sığınmacılara doğrudan hukuksal ve sosyal destek sağlayan dernek, lobi faaliyetlerinin yanı sıra farkındalık oluşturma çalışmaları da yürütmektedir. Bu bağlamda, çeşitli uydu kentlerde (mültecilerin ikamet ettiği şehirlerde) alan çalışmaları ve eğitim seminerleri düzenlemektedir. Bugüne kadar Hatay, Ağrı, Isparta, Mardin, Edirne ve Tokat’ta benzeri çalışmalar gerçekleştirilmiştir.

Mülteci-Der farkındalık aktiviteleri bağlamında Aralık 2012 tarihinde Kayiki ile ortaklaşa bir Fotoğraf Sergisi ve Söyleşi düzenlemiştir.

Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği ile operasyonel ortaklık seviyesinde işbirliğinde bulunan dernek, Mülteci Hakları Koordinasyonu kurucuları arasındadır.




Anti emperyalizm

Anti emperyalizm, emperyalizm karşıtlığını belirtir. Sadece siyasi ve ekonomik bir karşıtlık olmayıp, emperyalizmin kültürel baskılarına ve ele geçirme süreçlerine de bir karşıtlıktır.

Genellikle anti emperyalizm, farklı dil ve kültürdeki komşu ülkelere karşı girişilecek fetih savaşlarına da karşıdır. Kısaca, bir ülkenin kendi sınırları dışına yayılmasına da karşıdır. Anti emperyalistlere bir örnek de Roma'daki Cumhuriyetçi senatörler ve 1898'de İspanyol-Amerikan savaşından sonra kurulan adındaki anti emperyalist kuruluştur.
"Emperyalizm" kavramı İngilizceye 1870'lerde İngiliz Başbakanı Benjamin Disraeli'nin aşırı agresif ve ses getiren sömürgeci politikaları sonucunda girmiştir. Bu kelime bu politikaları destekleyen Richard Chamberlain tarafından kullanılmıştır. Emperyalizm bazılarına göre idealist ve hayırsever bir politikadır. Bir başka görüşe göre "Emperyalizm" kapitalist aç gözlülüğün ve kişisel çıkarlara uygun olarak oluşturulan politikalar ile karakterize edilmiştir. John A. Hobson ve Marksist Lenin bu kavrama daha teorik ve makro ekonomik anlam eklemişlerdir. Sol görüşlü birçok teorisyen emperyalizmin bu yapısal veya sistematik yönünü vurgulayan görüşleri benimsemiştir. Bu tip yazarlar 19. yüzyılın son birkaç on yılını kapsayan kavramı genişleterek yüzyıllara yayılmış Christopher Colombus'a hatta Haçlı Seferlerine kadar uzanan bir dünya sistemine verilen isim haline getirmişlerdir. Kavram, tarihsel süreç içinde yayılınca çoğunlukla birbirine paralel beş farklı ekseni ortaya çıkmıştır. Ahlaki, iktisadi, sistemik, kültürel ve maddi. Bu kavramın bu şekilde evrilmesi, güce ve özellikle batılı güce karşı büyüyen bir rahatsızlık ve hatta tiksinme oluşturmuştur.
Kapitalizm, aristokrasi ve emperyalizm arasındaki ilişki tarihçi ve siyaset bilimciler tarafından uzun süredir tartışılmaktadır. J. A. Hobson (1858-1940), Joseph Schumpeter (1883-1950), Thorstein Veblen (1857-1929) ve Norman Angell (1872-1967). Bunlar gibi marksist olmayan yazarlar 1. Dünya savaşı ve iki savaş arası dönemde oldukça üretkendirler. Özellikle emperyalizmin 1950'lerde Avrupa ve ABD'ye askeri ve siyasi etkileri konusu çalışılmıştır. Hobson'a göre yapılacak sosyal reformlar emperyalizmin olumsuz etkilerini iyileştirici nitelikte olabilir. Hobson'a göre devletin vergi politikaları yoluyla müdahalaleri daha geniş tüketimi sağlayacak, zenginliği artıracak ve barışçı bir uluslararası dünya düzeni kurulmasını sağlayacaktır. Tersi ise, devletin rantiyecilere ve faizden para kazananlara müdahale etmemesi halinde, sağlıksız bir toplumsal yapı ve emperyalizmi getirecektir.





Rjev Muharebeleri

Rjev Muharebeleri (Rusça:Ржевская битва), ayrıca gaziler ve tarihçiler tarafından korkunç kayıplar veren Kızıl O