"Câmiü’d-Düvel"’dir. Müneccimbaşı'nın Arapça yazdığı ve dünyanın kuruluşu ile ilgili efsanevi anlatılardan IV. Mehmed saltanatına kadarki dönemi ele alan bu eser 18. yüzyıl başlarında Lale Devri padişahı III. Ahmed tarafından kurulan ve şair Nedim'in başkanlık ettiği bir heyet tarafından ilk defa olarak Türkçeye çevrilmiş ve 1867'de İstanbul'da üç cilt halinde yayınlanmıştır. Bizzat Nedim'in "ağdalı kısımlarını biraz çıkardığını" belirtmiş olduğu gibi eksikleri bulunan bu çeviriden günümüzde sadece dönemin Türkçesinin yansıtılması amacıyla yararlanılmakta olup, kitabın bölümlerinin yakın geçmişte yayınlanmış diğer Türkçe çevirileri esas alınmaktadır.

Müneccimbaşı Ahmed Dede'nin kendi gözlemlerini bizzat aktarması, bir kısmı günümüze kadar ulaşmamış olan ve aralarında Batı kaynakları da bulunan toplam 72 kaynaktan yararlanması, eserinde nakilci değil tenkitçi bir yaklaşım sergilemesi, 1673'e kadar gözlemlediği tarihi açık bir üslûpla ortaya koyması ve ayrıntılardan kaçınmaması, her bir padişahı ayrı ayrı ele alması "Câmiü’d-Düvel"in günümüzde de Osmanlı tarihinin en önemli kaynaklarından biri olma özelliğini sürdürmesini sağlamıştır.





20. Kolordu (Almanya)

20. Kolordu (Almanca: "XX. Armeekorps"), II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'nın Wehrmacht'a bağlı olarak faaliyet gösteren piyade kolordusu.






International Law Association

International Law Association (Uluslararası Hukuk Derneği) veya kısaca ILA, kar amacı gütmeyen bir hukuk çalışanları, uzmanları vs. derneğidir. İngiltere merkezli olarak kurulmuştur. 2004 Anayasası'na göre temel hedefi uluslararası hukukun çalışılması, netleştirilmesi ve geliştirilmesidir.

İlk olarak 1873'de Belçika'nın başkenti Brüksel'de kurulmuştur. Her iki yılda bir büyük konferans yapmaktadır. Dünyanın hemen hemen her ülkesinde şubesi vardır. ILA Türkiye ise Uluslararası Stratejik Araştırmalar Kurumu (USAK) bünyesindedir.




Kızıl Orkestra

Kızıl Orkestra (Almanca: "Rote Kapelle"), Gestapo jargonunda II. Dünya Savaşı sırasında Alman işgali altındaki Avrupa'da ve İsviçre'de faaliyet gösteren üç Sovyet haberalma örgütüne verilen addır.

Rote Kapelle deyişi RSHA'dan kaynaklanır. Bu deyiş, yabancı haberalma örgütlerindeki o günün çalışma tarzı ile ilgili bir benzetmeye dayanmaktadır. Haberalma teşkilatını kuran ve yöneten kişi bir orkestra şefine, istihbarat elemanları orkestradaki enstrümanlara, elde edilen istihbaratı asıl teşkilat merkezine telsizle aktaran telsizci de solo bölümleri icra eden piyaniste benzetilmektedir. "Kızıl" ifadesi ise, her üç haberalma örgütünün komünist olmasındandır.

Bu üç haberalma örgütü, Trepper'in Fransa ve Belçika'da faaliyet gösteren Trepper Grubu, Almanya'da faaliyet gösteren Schulze-Boysen/Harnack Grubu ve Kızıl Üçlü'dür.





Hantı-Mansi Özerk Okrugu

Hantı-Mansi Özerk Okrugu — Yugra (Rusça: Ханты-Мансийский автономный округ — Югра, "Hantı-Mansiyskiy avtonomnıy okrug – Yugra") ya da Yugra, Tümen Oblastı'nda bulunan bir özerk okrug olarak Rusya Federasyonu'na bağlı bir federal bölge. Merkezi Hantı-Mansiysk'tir. Bu okrugda Hantıca ve Mansice, Rusça'yla birlikte resmî statüse sahiptir.




Yamalo-Nenets Özerk Okrugu

Yamalo-Nenets Özerk Okrugu ya da Yamal Nenets Özerk Okrugu (Rusça: Яма́ло-Нене́цкий автоно́мный о́круг, "Yamalo-Nenetskiy Avtonomniy Okrug"; Nenetsçe: Ненёцие автономной ӈокрук) ya da Yamalya, toprağı Tümen Oblastı'nın kuzeyindeki Yamal Yarımadası ve bazı komşu bölgelerle oluşan bir özerk okrug olarak Rusya Federasyonu'na bağlı bir federal bölge. Merkezi Salehard'dır. Bu okrugda Nenetsçe, Rusça'yla birlikte resmî statüye sahiptir.




Otto Georg Thierack

Otto Georg Thierack (d. 19 Nisan 1889, Wurzen, Saksonya - ö. 22 Kasım 1946, Kuzey Ren-Vestfalya), Alman Nazi politikacısı ve hukukçusuydu.

Thierack 1914'den 1918'e kadar Birinci Dünya Savaşına gönüllü olarak katıldı ve teğmen kademeliğine kadar yükseldi. Savaş sırasında yüzünden büyük kalıcı bir darbe yedi ve Alman devleti tarafından savaşta gösterdiği gayret'den dolayı demir haç'la ödüllendirildi. Savaş'dan sonra Thierack yarıda bıraktığı hukuk eğitimine devam etti ve 1920'de de hukuk öğrenimini bitirdi. Aynı senede Saksonya'da deneme hakimciliği yaptı.

1 Ağustos 1932'de NSDAP'ye üye oldu ve Nazilerin Almanya'nın başına gelmesiyle 1933'te savcılıktan Volksgerichtshof'un başkanı oldu. Volksgerichtshof'da Nazi Almanyası'na ihanet eden insanlar yargılanıyordu.

12 Mayıs 1933'te Saksonya adalet bakanlığına yükseldi ve 1935'te Reichsgericht eş başkanı ve 1936'da da 1934'te kurulan Volksgerichtshof'un başına geçti. Buradaki mesleki hayatını 1942'ye kadar sürdürdü. Georg Thierack ayrıca 23 ve 24 Nisan'da gerçekleşen "Aktion T4" toplantısına katıldı. Aktion T4'te özürlü insanlar SS-Doktorları tarafından öldürülüyor, bu insanların yaşamaya layık olmadıkları düşünülüyordu.

20 Ağustos 1942'de Otto Georg Thierack Nazi Almanyası'nın Adalet Bakanlığı'na geçti. 27 Ağustos'da Alman Hukuk akademisinin başkanı oldu ve bu mevki'de birçok insanın özellikle "Vernichtung durch Arbeit" aksiyonuyla (iş'le yok etmek) ölümünden sorumluydu. Heinrich Himmler ile yaptığı bir konuşma sonrasında yazdığı bir makalede Yahudi, Çingene, Rus ve Ukraynalıların üç sene üzerinde bir suç işledikleri zaman bu aksiyonla öldürülmelerini talep etti.

Thierack ayrıca bazı grupların ve insanların hukuki yönden takip edilmesini Adalet Bakanlığınca sertleştirdi. Nazilerin kendilerinden küçük gördükleri bir grubun ve halkın öldürülmesiyle bu hakkı SS birliklerine devretti. Bunu özellikle Polonyalılar, Ruslar, Yahudiler ve Çingenelerin öldürülmeleri için yaptı. Bir zaman sonra adalet bakanlığınca bunun kontrolünü de bıraktı ve bu hakkı SS birliklerine komple devretti. 1943 senesinde Otto Georg Thierack Plötzensee hapishanesinde birçok insanın öldürülmesi için emir verdi, bu durumda bazı savaş esirleri de öldürüldü.

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Batılı Müttefik Devletler tarafından tutuklanmasından sonra Thierack kendini zehirleyerek intihar etti. Thierack intihar etmeseydi Nürnberg Mahkemesi'nde yargılanacaktı.





Edirne Kuşatması (1913)

Edirne Kuşatması (Bulgarca: Битка при Одрин, Sırpça: Bitka za Jedrene, İngilizce: Siege of Adrianople) Birinci Balkan Savaşı esnasında 1912 Ekim ortalarından 26 Mart 1913'e kadar Bulgaristan 2. Ordusu tarafından gerçekleştirilmiştir. Şehrin içinde savunma için bulunan 52.597 asker dışında, 106.000 üzerinde sivil bulunuyordu (yarısı Türk, kalanları Yunan, Ermeni, Bulgar, Yahudi ve Batı Avrupalılar). Dönemim vilayet matbaası müdürü ve Yeni Edirne Gazetesinin imtiyaz sahibi yazı işleri sorumlusu olan Şevket Dağdeviren, Balkan Savaşı Anılarının 5 Aralık 1912 tarihli bölümünde kuşatmanın başında halkın nüfusunun yaklaşık 150000 kişi olduğunu, bunlardan 57000 kişinin ordu mensubu, 37000 İslam, 25000 Rum, 14000 Musevi, 5000 Ermeni, 24000 Bulgar dağılımının içinde de 10000 göçmen olduğunu bildirir.

24 Eylül 1912 tarihinde Osmanlı Sofya Elçiliğinin İstanbul'a gönderdiği uyarı telgrafı yaklaşan tehlikeyi bildiriyordu: "Bulgarların ilk amacı Osmanlı'nın güçsüz Kırklareli tümenidir. Edirne'ye ise baskın taarruzu düşünüyorlar. Edirne müstahkem mevkii takviye edilmeli, vatani hizmet süresi dolan askerler terhis edilmemelidir."

Şevket Dağdeviren, Balkan Savaşı Anılarının 20 Ekim 1912 tarihli bölümünde savunma ordusu güçlerini: 12000 dördüncü nişancı tümeni ve onuncu nizamiye tümeni, 7500 onbirinci tümen, 7000 ihtiyat tümeni, 8000 Gümülcine ihtiyat tümeni, 10000 Babaeski ihtiyat tümeni, 11000 topçu istihkam taburu, 300 süvari ve 2000 kırkını aşmış yurttaştan oluşan tabur olmak üzere toplam 57000 adet olarak verir.

Edirne müstahkem mevkii kumandanlığına getirilen Mehmed Şükrü Paşa, Edirne kuşatması başlamadan bir hafta önce kente gelebildi. Edirne'nin savunması görevi verilen Şükrü Paşa'ya şehrin kuşatılması halinde 50 gün savunulması emri verilmişti. Gazeteci Gustav Cirilli, o günler için Edirne Kuşatması Günlüğünde; Kral Ferdinad’ın haçlılarının 21 Ekim’de Edirne’yi kuşattığını, Sırbistan kralı Petro’yu da yanına alarak 15 Kasım’da kuşatmayı tamamlayarak dış dünyadan soyutladığını, 21 Kasım’dan 4 Aralık’a kadar bombaladığını, müttefiklerin, 20’yi aşkın hücumdan, 10 muharebeden, 40 topçu düellosundan, şehrin üzerine yağdırılan 1500 den fazla top mermisinden, 430 binayı yerle bir ettiğinden, 20 kişiyi öldürüp 50 kadarını yaraladığından ancak kaleyi de önemli bir stratejik noktayı da ele geçiremediğinden söz eder.

Bu sürede ya Bulgar ordularının geriletileceği ya da İstanbul'dan destek gönderileceği öngörülmüştü. Ancak Mehmed Şükrü Paşa, İstanbul'dan destek alamamasına rağmen, Bulgar ve Sırp ordularının saldırılarına 5 ay 5 gün süreyle direnerek tarihe geçen bir savunma gerçekleştirdi.

Yine de kuşatmanın başarıyla sonuçlanması büyük bir askeri başarı kabul edilir, çünkü şehrin savunması Alman kuşatma uzmanları tarafından geliştirilmiş ve yenilmez kabul edilmişti. Bulgaristan ordusu 5 aylık kuşatma neticesinde, Mehmed Şükrü Paşa'nın teslimi kabul etmesi ile Edirne'yi ele geçirdi.

Kuşatma bittikten sonra, kaynaklara göre Bulgar askerleri veya Yunan yerlileri, Edirne'de bulunan Müslümanların ve Yahudilerin evlerini üç gün boyunca yağmaladı. Ayrıca Carnegie raporuna göre, Bulgar askerleri Türk esirlere vahşice davrandı ve bazılarını öldürdü.

Aynı raporun 109 - 123. sayfalarında kuşatma sonrasında Sarayiçinde esir tutulan birçok esirin açlık nedeniyle zor koşullarda kaldığı ya da öldüğü bildirilmektedir.

den Gustave Cirilli Carnegie Raporu'nda da kaynak isim olarak geçer. Ayrıca Edirneli Şevket Dağdeviren, Hafız Rakım Ertür ve Dr. Rifat Osman'ın Balkan Savaşı Günlükleri yayınlanmıştır. Bu günlüklerde Edirne'nin işgal edilmesinden sonra Doğu cephesinden gelen askerlerinin Kıyık semtinde tecavüz, cinayet ve yağma olaylarını gerçekleştirdiği kayıt edilmiştir.

Tarafsız gazeteciliğin yetkin örneklerinden olan Gustave Cirilli; Bulgarların Edirne’ye girdikten sonra uzun kuşatma, savaş ve açlık sonrası bitkin düşmüş Osmanlı  esirlerinin şehir dışında Tunca kıyısındaki Eski Saray (Bugünkü Sarayiçi)