llikle çöl aşmak gerektiğinde at yerine deve tercih edilir. Bir deve kervanı 5 km/saat hızla günde 10 saat yol alabilir. İri ve güçlü bir deve 300 kiloya kadar yük taşıyabilir.





Belalılar (anlam ayrımı)





Tempelhof-Schöneberg

Tempelhof-Schöneberg Berlin'in yedinci ilçesi. İlçe 1 Ocak 2001 tarihinde eski ilçeler Tempelhof ve Schöneberg'in birleşmesi sonucu oluştu.

İlçe, şehir merkezinin güneyinden Berlin'in güneyine kadar uzanıyor ve Berlin'in güneyinde bulunuyor. İlçenin beş tane semti bulunuyor:

İlçede yerleşim yoğunluğu çok farklıdır. Tempelhof-Schöneberg'in en büyük semti Schöneberg'de ilçe nüfüsunun üçte biri ikamet ediyor. Friedenau ise ilçenin ve Berlin'in en küçük semti ama en yüksek nüfus yoğunluğu Berlin içinde Friedenau semtinde.






ICD-10, Bölüm 2 (C00-D48): Neoplaziler

ICD-10, Bölüm 2 (C00-D48): Neoplaziler, ICD-10'un güncel (2007) sürümünde Bölüm 2'yi oluşturan bir hastalık kategorisidir. Bu kategoride neoplaziler, C00'dan D48'e kadar kodlanmış hastalık blokları içinde sınıflanır.

Hastalık blokları, aşağıdaki listede sunulan ana ve alt gruplarda toplanmıştır:




Deutsche Oper

Deutsche Oper (Türkçe: "Alman Operası") Berlin eyaleti'nin en büyük opera evi ve Almanya'nın en büyük ikinci operasıdır.

Yapı'nın tarihi'de ilk adı "Deutsches Opernhaus"' olarak billiniyor. Deutsches Operhaus Berlin-Charlottenburg mahallesinde bulunan Bismarckstraße 34-37'de bulunuyordu. Yapı'nın mimarı Heinrich Selling'di ve opera'nın yapım süresi 1911'den 1912'ye kadar sürdü. Opera ilk açılışını 7 Kasım 1912'de Ludwig van Beethoven'in "Fidelio" opera eseri ile kutladı. Opera'nın ilk orkestra şefi Ignatz Waghalter'dı. Opera evi'nin yapım girişimi o zaman bir kent olan Charlottenburg içindi. Charlottenburg o zamanlar Prusya'nın büyük ve zengin şehirlerinden biriydi. Büyük-Berlin'in kurulmasıyla ve Charlottenburg'u içine almasıyla Berlin 1920'de başkent oldu, 1925'de opera'nın adı "Städtische Oper" oldu ve 2.300 kişilik bir kapasitesiye sahipti.

Nazi döneminde opera Joseph Goebbels yönetimindeydi. Prusya'nın ana operası olan "Städtische Oper" Hermann Göring tarafından ikinci plan'a atıldı ve devlet operası Unter den Linden'e taşındı. Opera 1935'de Paul Otto Baumgarten tarafından mimari şekli değiştirildi ve 2098 kişilik bir kapasiteye sahip oldu. 23 Kasım 1943'de opera eve atılan bombalardan dolayı yıkıldı.

Deutsches Opernhaus Naziler içinde önem taşıyordu ve rejimi temsil etmesi için planlar kuruluyordu. 1933'de Max von Schillings'in doğum gününde opera'nın anıt defterine sanatcılar tarafından bu endişe yazıllı bir şekilde dille getirildi. Bunun üzerine bu meslekte birçok yıl görev yapmış olan opera'nın müdürü Carl Ebert, orkestra şefleri Fritz Stiedry ve Paul Breisach, sanatcı Alexander Kipnis opera'dan ihraç edildi. Temmuz ayın 1933 senesinde Schilling'in ölmesiyle Wilhelm Rode onun yerine geçti. Onun döneminde nazi rejimine sadık kalındı opera'ya "Deutsches Opernhaus" (türkçe: Alman Opera Evi) adı verildi. Ayrıca Weill, Offenbach ve Meyerbeer gibi sanatcıların eserler operada daha eserleri oynanmadı. Onun yerine Lortzing ve Kienzl gibi sanatcıların eserleri gösterime girdi.

Yazın 1943 İkinci Dünya Savaşı sırasında Wilhelm Rode görevini Hamburg'lu Hans Schmidt-Isserstedt'e devretti. Günther Rennert ve Leopold Ludwig gibi genç insanları orkestra'nın içine aldı. 1943 yıllını son bahar aylarında Così fan tutte eseri çalındı Hans Schmidt-Isserstedt tarafından ama iki hafta geçmeden yani 23 Kasımda bir bombardıman sonucu opera evi yıkıldı. Nazi yönetimi bunun üzerine bütün tiyatro ve operaları kapattırdı.

İkinci Dünya Savaşından sonra Berlin'de bulunan Theater des Westens opera olarak kullanıyordu. 1957'de mimarı Fritz Bornemann olan yeniden "Städtische Oper" yapıldı eski opera'nın yerine. Opera'nın 1961'de inşatı bitti ve 1.954 insana hizmet verme kapasitesine sahipti. İlk gösterime giren eser Mozart'ın "Don Giovanni" eseriydi. Opera'nın yapılışı 27,5 miliyon Alman markı tuttu. 1961'de Berlin duvarının yapılmasına tepki gösteren Ferenc Fricsay opera'nın adını Deutsche Oper'ya çevirdi.

Deutsche Oper'nın yapılmasından sonra opera daha çok Batı Berlin'i temsil etmeye başladı. Unter den Linden'de bulunan devlet operası çünkü Doğu-Berlin'in bölgesindeydi.







FC Encamp

FC Encamp Andorra'nın Encamp şehrinde kurulan futbol kulübü. 2008-09 sezonunda Andorra İkinci Ligi'ni 1. sırada tamamlayarak Primera Divisió'ya yükselmeye hak kazandı.







Alakır Çayı

Alakır Çayı Antalya ilinin sınırları içinde bulunan Bey Dağları’ndan çıkıp Akdeniz’e dökülen bir akarsudur. Debisi 4.5 m³/s ve uzunluğu 62 km olan çay Alakır Barajı’nı beslemektedir. Çayın üzerinde Romalılar devrinden kalma Kırk Göz Kemeri vardır.




Vaasa Havalimanı

Vaasa Havalimanı (Fince:Vaasan lentoasema, İsveççe:Vasa flygplats) (IATA:VAA, ICAO:EFVA) Finlandiya'nın Vaasa kentindedir. Kente uzaklığı 9 km. olup Vaasa'nın güneydoğusunda yer almaktadır. Yolcu sayısı açısından Finlandiya'daki 5. büyük havalimanıdır. 2007 yılında 321,928 yolcu havalimanını kullanmıştır. 2005 ve 2008 yıllarında havalimanı Finlandiya'da "Yılın Havalimanı" seçilmiştir. Vaasa Havalimanı'nın düzenli kullanıcıları Finnair, havayolu şirketleridir. Havalimanından Bulgaristan, Kanarya Adaları, Yunanistan, İspanya, Türkiye ve Tayland'a tarifeli uçuşlar gerçekleştirilmektedir.







Andorra 21 yaş altı millî futbol takımı

Andorra 21 yaş altı millî futbol takımı, Andorra Futbol Federasyonu bünyesinde bulunan Andorra'nın 21 yaş altı millî futbol takımı. Şimdiye dek sadece 9 maç oynamışlardır.






San Carlo Tiyatrosu

San Carlo Tiyatrosu (resmi ismiyle Real Teatro di San Carlo) İtalya'nın Napoli kentinde bulunan İtalya'nın ve dünyanın en tanınan opera binalarından biridir. 4 Kasım 1737'de ilk açılışı yapılan San Carlo Tiyatrosu Avrupa'nın hala kullanılan en eski lirik opera binalarından biri olup Napoli eski şehri ile UNESCO Dünya Mirasları listesine girmiştir.

Napoli kralı Burbon hanedanından III Carlo, Napoli'de ta 1621'de yapılmış ve köhneleşmiş olan Teatro San Bartolomeo yerine daha büyük yeni bir tiyatro ve opera binası yapmak üzere Giovanni Antonio Medrano ve Angelo Carasale adlı mimarları görevlendirmiştir. Bu yeni binaya San Carlo Tiyatrosu adı verilip bu tiyatro binası 4 Kasım 1737'de (Kralın isim gününde) librettosunu "Pietro Metastasio"'nun bestesini "Domenico Sarro"'un hazırladığı "Achille in Sciro" adlı yeni bir opera ile açılmıştır.

Yeni San Carlo Tiyatro binası klasik mimarisi, altın sarısı renkli iç dekorasyonu ve mavi kadife oturma koltukları ile çok beğenilmişti ve tiyatro binası bir seri renovasyon ve restorasyondan geçirilmekle beraber mimarisinin anahatlarını korumuştur. 1787'de ve 1778'de renovasyon tamiratı yapılmış; 1797'de iç dekorasyonu değiştirilmiş ve 1809'da ana ön cephesini neoklasik stilde değiştirmek için planlar hazırlanmıştır. 12 Şubat 1617'de San Carlo Tiyatrosu büyük bir yangın geçirip harap olmuştur. Toskanyalı mimar Antonio Niccolini tarafından 10 ay içinde yeniden inşa edilmiş ve 6 katlı locaları, çok büyük krallık locası, at nalı şekilli 1.444 tane sarı-mavi renkli koltuklu ana salonu, 33.3 metre eninde, 20 metre derinliğinde ve 30 metre yüksekliğinde sahnesi ile çok beğenilmiştir. Daha sonraki renovasyon ve modernleştirmeler 1845, 1854, 1972 ve 1890'da yapılmıştır. 2. Dünya Savaşı'nda 1943 Amerikan top ve uçak bombardımanlarından hasar görmüş ama 10 ay içinde tamir edilip 16 Aralık 1943'te tekrar açılmıştır. 1969'da binanın ön cephesinde bina renovasyon mimarı Niccolini tarafından hazırlanıp konulmuş olan "Partenope" grubu heykeller yağmur ve kötü hava dolayısıyla harap oldukları için cepheden indirilmişler; ve 2007'de "Partenope Üçlüsü" heykeller yeniden yapılıp binanın önüne yerleştirilmiştir.

San Carlo Tiyatrosu "opera buffa" ve "opera seria" janrlarında opera yapımları ile çok tanınmıştır. Aralarinda Feo, Porpora, Traetta, Piccinni, Vinci, Anfossi, Durante, Jommelli, Cimarosa, Paisiello, Zingarelli ve Gazzaniga bulunan Napoli ekolü opera bestecileri için ana opera evi olmuştur. Hasse, Haydn, Johann Christian Bach ve Gluck gibi İtalyan olmayan opera bestecileri de eserlerinin San Carlo'daki yapımlarını sanatlarının zirvesi saymışlardır. 1815-1822 döneminde besteci Gioacchino Rossini San Carlo'nun müzik direktörlüğünü yapmış ve 10 opera eserinin prömiyeri bu tiyatroda sahnelenmiştir. Onu müzik direktörü olarak takip eden Gaetano Donizetti de 16 opera eserini bu opera evi için hazırlamış ve bunların prömiyerleri de San Carlo Tiyatrosu'nda yapılmıştır. Sicilya asıllı Vincenzo Bellini ve ünlü Giuseppe Verdi'nin ilk eserleri bu opera evinde ilk defa sahnelenmişlerdir. XIX. yüzyıl sonlarında ve XX. yüzyıl başlarında İtalya'daki "verismo" stili opera eserleri veren Giacomo Puccini, Pietro Mascagni, Leoncavallo, Giordano ve Cilea prömiyerleri bu tiyatroda yapılmıştır.

Birçok tanınmış opera şarkıcısı San Carlo'da kariyere başlamış ve diğer tanınmış opera şarkıcıları da sanatlarının zirvesinde bu tiyatroda da şarkı söylemişlerdir. San Carlo'da şarkı söyleyen enteresan bir sıra şarkıcılar da, Giovanni Manzuoli, Caffarelli (Gaetano Majorano), Farinelli (Carlo Broschi), Gizziello (Gioacchino Conti) ve Gian Battista Velluti adlarında, kastratolar olmuş ve çoğu Napoli'deki yörel konservatuvarda yetişmişlerdir.

1999'dan itibaren San Carlo Tiyatrosu bir kâr-hedefi olmayan bir özel vakıf şeklinde idare edilmeye başlanmıştır.








I. Callixtus

Papa Aziz I. Callixtus (d. ? - ö. 223) Hristiyan şehiti olan aziz papadır. Roma İmparatorları olan Elagabalus ve Alexander Severus döneminde yaşamıştır.

Doğduğu yer ve tarih bilinmemektedir. Döneminde yaşayan yazarlar belgelerinde ondan önce gelen tüm papalardan daha çok sadık olduğunu bildirmektedirler. Hatta bazı yazarlar onun için "Bir köle kadar sadıktı" demişlerdir. Bunu sözlerin çok olası nedeni Callixtus'un din adamı olmadan önce köle olmasıydı. Sonunda bu kölelikten kurtulmak için kaçtığı, yakalandığı ve sonradan tekrar kaçıp ve denizi yüzerek kaçmayı başardığı ve böylece, Katolik Kilisesinin himayesi