ü, Çamlı Köşk gibi tarihi eserlerin yanı sıra Sağlık Meslek Lisesi ile Üsküdar Devlet Hastanesi ek birimleri de burada faaliyet göstermektedir. İstanbul’un Anadolu yakasının ikinci en büyük yeşil alanıdır. Daha önceleri döner sermaye ile bakımlı bir durumda olan Koru, 1980’li yıllarda çevre düzenleme ve bakım için Öğretmenevi bütçesinde yaşanan kesintiler nedeniyle kaderine terk edilmiştir. 1990’lı yılların sonunda deresi kurutulmuş, çevrede çok sayıda inşaat başlatılmış ve her sene ilkbahar ve sonbaharda Koru’da konaklayan leylekler artık gelmemeye başlamışlardır. 1999 yılında yaşanan Marmara Depremi sonrasında Koru içerisinde bulunan binaların bakımsız olması neden gösterilerek içerisinde bulunan yapılar da dahil Koru gözden çıkarılmaya çalışılmıştır. Bu yıllardan itibaren çevresinde beliren inşaatlar neticesinde civar belediyelerin rant uğruna çıkar çatışmasına sahne olmuştur ve günümüzde de Koru üzerinde hak iddia etmeye devam edilmektedir. Her şeye rağmen doğal güzelliğini ve ekosistem olma özelliğini koruyan Koru, gün boyunca, özellikle sabahları spor, yürüyüş ve gezinti amaçlı olarak yoğun bir şekilde kullanılmaktadır. Hızla betonlaşan ve düzensiz büyüyen İstanbul’da, şehrin gürültüsünden, kalabalığından ve kirli havasından kaçmak isteyenler için bir sığınak işlevini sürdürmektedir. 1999 yılındaki depremden sonra da binlerce insanın çadır kurarak sığındıkları doğal bir toplanma alanı olmuştur.

Validebağ Korusu, 90'lı yılların başından itibaren yapılaşma tehdidine ve yanıbaşında bulunan 50 dönümlük arazinin yapılaşmaya açılacağı endişesiyle toplanan imzalar ve kurulan "Validebağ Gönüllüleri Derneği" tarafından açılan davalar sonucunda 1999 yılında İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu tarafından I.derece doğal SİT alanı ilan edilmiştir. Bu kararın anlamı, Koru’da Koruma Kurulu’nun onayı olmaksızın hiçbir faaliyetin yapılamayacağıdır. Koru’da hayvan otlatılması, kurban kesimi, toplu piknikler ve mangallı piknik yapılması yasaklanmıştır. Koru’da biriken çöpler, kısmen Koru’da faaliyet gösteren kurumların görevlilerince, zaman zaman da gönüllüler tarafından toplanmaktadır. Koru içerisinde son zamanlarda gerek bazı sivil inisiyatifler, gerekse gönüllüler tarafından ağaçlandırma çalışması da yapılmaktadır, Bu çalışmalarla Koru'da doğal yollarla eksilen ya da tahrip olan doğal yaşamın yeniden canlandırılmasına ve zaman içerisinde Koru'ya zarar veren çalışmalar engellenmeye çalışılmaktadır.

Koru özellikle 2000'li yıllardan sonra Üsküdar Belediyesi tarafından kullanılmak istenmiştir. Buna karşı özellikle mahalle halkı, mahalle muhtarları ve "Validebağ Gönüllüleri Derneği" büyük çaba göstermiştir. Koru için Üsküdar Belediyesi, Milli Eğitim Bakanlığı ve İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü'nden Koru'nun kullanımı için tahsis edilmesini istemiştir. Daha sonrasında bu tahsisin yapılaşmaya zemin hazırlanacağı iddiası üzerinde yürütmenin durdurulması talep edilmiş ve sonrasında verilen tahsis ve Koru içerisinde bulunan güvenlik görevlileri, kulübeler vb. malzemeler alandan kaldırılarak durdurulmuştur.

Koru'da ayrıca Öğretmenevi olarak kullanılan alana ilaveten Adile Sultan Kasrı etrafında son 10 yılda ciddi manada bir doğa katliamı yaşanmaktadır. Bunun için Adile Sultan Kasrı etrafında bulunan ve daha önce çay bahçesi olarak hizmet verilen alan kapatılmış, düğün ve eğlence hizmeti alanı açılması adına birçok ağaç ve çalı yok edilmiştir. Alana serilen mermerler sonrasında Kasır ciddi şekilde su alma tehlikesi altındadır. Etrafa yayılan gürültü ve ışıklandırma dolayısıyla da doğal hayata zarar verilmektedir. Son olarak Öğretmenevi yanında bulunan alana yapılmak istenen otopark ve getirilen inşaat malzemeleri üzerine eylemler yapılmış ve alana ağaçlandırma yapılarak yapılaşmaya engel olunmaya çalışılmıştır.

2014 Ekim ayı itibarıyla Koru'nun Kuzeybatı sınırında yer alan ve çevresi yapılaşmayla sarılan arazi için, daha önce "Yeşil Alan" olarak tahsis edilen ve sonrasında "Dini Tesis Alan" olarak verilen karar doğrultusunda Üsküdar Belediyesi'nin girişimiyle cami yapılmak istenmiş, ancak mahalle halkı ve sivil toplum örgütleri, civar alanda birçok cami olduğunu, alanın yeşil alan olarak kalması gerektiğini ifade ederek cami yapımına karşı çıkmışlardır. Ancak bu karşı çıkış, bazı çevrelerce "Cami istenmiyor" şeklinde algıya yol açmış ve karşı kampanya yürütülmeye çalışılmıştır. İnşaat alanında yaklaşık 6 ay polis bariyerleri ve TOMA aracı kaldıktan sonra cami inşaatı tamamlanmış ve 2015 Ramazan Bayramı'nın 1. günü hizmete girmiştir. Şu anda yapılan caminin bitişiğinde bulunan alana yol yapılmak istenmekte, bunun için asfaltlama çalışması yapılmakta ve Koru içerisinden yol geçirilmeye çalışılmaktadır. Koru'nun doğal yapısının ve bütünlüğünün bozulacağı gerekçesiyle gönüllüler tarafından resmi ve hukuki girişimler devam etmektedir.

Kurumun Resmi Web Sitesi

Validebağ Gönüllüleri

Validebağ Haber blog

Validebağ Korusu Blogspot Sayfası

Tarihçe




GalaxyWars

Galaxy Wars Gameforge AG tarafından geliştirilen ilk büyük Almanca oyunudur. Magnus Bübl Tervooren ve Markus geliştirenlerin başlarındandır. Şu anda dokuz adet evreni bir de beta evreni vardır. Oyuncu sayısı sınırlı olduğundan yeni versiyonlarla yeni özellikleri getirerek oyuncu sayısını sabit tutabilmektedir.
2006 sonuyla server başına 46.000 oyuncu toplamda ise aktiflik bakımından 200.000 kişidir. Fakat son zamanlarda oyuncu sayısı gitgide azalmaktadır.

 




Boz yunus

Boz yunus ("Grampus griseus"), gri yunus ya da Risso yunusu, Grampus cinsinde yer alan tek yunus türüdür.

Boz yunus cinsinin adı olan "grampus" sözcüğünün etimolojisi tam olarak bilinmemektedir. Latince "grandis piscis" ya da Fransızca " grand poisson" kelimelerinin birleşik hâli olabileceği düşünülmektedir ki her ikisi de "büyük balık" anlamına gelmektedir. Türün adı olan "griseus" ise vücudunun boz rengine ithafen verilmiştir. Risso yunusu da denilen bu yunusun adı, ilk olarak Antoine Risso'nun tanımlamasına dayandığı için oradan gelmektedir.

Boz yunusun vücudunun ön kısmı ve sırt yüzgeci görece oldukça büyüktür ama vücudunun arkası incelerek oldukça dar bir kuyruk ile son bulur. Ampul şeklindeki kafasının önünde dik bir kırışıklık bulunur.

Yavru yunusların sırtları gri ile kahverengi arası, karınları da krem rengindedir ve ağızları ile göğüslerinde çıpa şeklinde beyaz bölgeler bulunur. Daha büyük yunuslarda ise beyaz olmayan alanlar hemen nhemen siyah olacak kadar koyulaşır ve sonradan açılırlar ama sırt yüzgeci her zaman siyah kalır. Sosyal etkileşimden kaynaklanan doğrusal yara izleri vücutlarını baştan aşağıya kaplayabilir. Yaşlı bireyler çoğunlukla beyaz renklidirler. Bireylerin çoğunda hepsi alt çenede olmak üzere 2-7 çift arası diş bulunur.

Boyları genellikle 3 m.'dir ancak 3,8 m.'ye varan yunuslara rastlanmıştır. Yunusların genelinde olduğu gibi, erkekler dişilerden biraz daha büyüktürler. Ağırlıkları 300–500 kg. arasında değişen bu tür adına "yunus" denen en ağır deniz memelisi türüdür.

Tüm dünya üzerinde ılık ve tropik sularda ve genellikle kıyıdan uzak derin denizlerde bulunurlar. Hint Okyanusu'nun, Pasifik Okyanusu'nun ve Atlantik Okyanusu'nun tropik bölgeleri dışında, Basra Körfezi, Akdeniz ve Kızıldeniz'de görülürler ama Karadeniz'de görülmemişlerdir. Alaska Körfezi ve Grönland'ın güneyinden, Ateş Toprakları'na kadar yaşarlar.

Tercih ettikleri alanlar hemen kıta sahanlığının açığında, deniz derinliğinin 400 ile 1,000 m arasında değiştiği ve deniz suyu sıcaklığının da en az 10 °C olduğu ve genellikle 15–20 °C arasında değiştiği yerlerdir.

ABD'nin kıta sahanlığı çevresindeki nüfusunun 60,000'i geçtiği tahmin edilmektedir. Pasifik'te yapılan sayımda doğu tropik sularda 175,000, batı tropik sularda da 85,000 olduğunu göstermiştir. Dünya üzerindeki toplam nüfusu bilinmemektedir.

Genellikle geceleri olmak üzere yalnızca kalamar ile beslenirler. Çoğunlukla 10-50 arası yunustan oluşan gruplar ile dolaşırlar ama sayıları 400'e de çıkabilir. Diğer yunus türleri ile birlikte de dolaşırlar.

Gebelik süresi yaklaşık 13-14 ay sürer ve 2,4 yılda bir doğum yaparlar. Pasifiğin doğusunda kışları, batısında ise yaz ve sonbaharları daha çok doğum yaparlar. Dişiler cinsel olgunluğa 8-10 yaşında, erkekler ise 10-12 yaşında ulaşırlar. En uzun yaşamış olan örnek 34,5 yaşına erişmiştir.





Skewes sayısı

Sayılar teorisinde, Skewes' sayısı, birkaç çok büyük sayıdan biridir. Güney Afrikalı matematikçi Stanley Skewes tarafından bulunan ve en küçük "x" doğal sayılarının üst sınırlarını belirleyen şöyle bir ifadedir:
buradaki π("x"), asal hesaplama fonksiyonu ve li("x") is the logaritmik integral fonksiyonudur. Bu sınırlar geliştirildi: formula_2 bir geçiş noktasıdır.

Skewes'ın öğretmeni olan John Edensor Littlewood, 1914'de [[Littlewood'da, büyük bir sayı olduğunu ve π("x") − li("x") fark işaretinin son derece sık değişdiğini kanıtladı. Sonradan tüm sayısal deliller, π("x")'nin daima li("x")'den daha az olduğunu gösterdi.

1933'de Skewes, [[Riemann hipotezi]]nin doğruluğunu ve "x" gibi bir sayının π("x") < li("x")'i ihlal ettiğini aşağıdaki şekilde ispatladı;

1955'de Skewes, Riemann hipotezini varsaymaksızın. "x" gibi bir değerin olduğunu şöyle ispatladı; 

Her iki Skewes sayıları, matematiksel delillerdeki çoğu büyük sayılarla karşılaştırıldığında onlardan büyüktür ve neredeyse [[Graham sayısı]] kadardır.

Bu devasa üst sınırlar, Rieman zeta fonksiyonunun sıfırlarıyla büyük ölçekli bilgisayar hesaplamalarını kullanarak epeyce azaltıldı. Keşisme noktasının geçerli değerini için ilk yaklaşım 1966'da Lehman tarafından yapıldı. Lehman, 1,53 ile 1,65 arasında, 10 ardışık "x" tam sayıları olduğunu π("x") > li("x") ile gösterdi.
Riemann hipotezini kullanmadan Herman te Riele, 2000 yılında 7 şeklinde bir üst sınır olduğunu ispatladı.

Riemann, π(x) için şöyle bir formül geliştirdi;

buradaki toplama, Rieman zeta fonksiyonunun ρ sıfırlarından fazladır. π("x") = li(x) (eğer [[Riemann hipotezi]] doğruysa) En büyük hata terimi yaklaşımındaki en büyük hata terimi formula_6'dir. li("x"),