a, Montreal) Kanadalı bilim insanı.

1979 ile 1989 arasında Kanada'da bulunan Alberta Üniversitesi'nde başkanlık yapmıştır. 1999 yılında Victoria Üniversitesi'nde profesörlük yapmıştır ve 2010 yılı itibarıyla halen görevine devam etmektedir. Alberta Üniversitesi kampüsünde bulunan bir tiyatro salonuna "Myer Horowitz Tiyatrosu" ismi verilerek bilim insanı onurlandırılmıştır.

Referanslar




Kozcağız, Bartın

Kozcağız, Bartın iline bağlı beldedir.

1946 yılında Bucak olan Kozcağız 1967 yılında Belediye Teşkilatına kavuşmuştur. Kozcağız Belediyesinin Merkez, Demirci Ahmetler, Değirmenci Kavlaklık Mahallesi olmak üzere 4 mahallesi mevcuttur.

Belde sınırları içinde 40 köy bulunmaktadır.

Kozcağız ve çevresinin bilinen 3000 yıllık tarihi içinde Gaskalar, Hititler, Frigler, İyonlar, Kimmerler, Lidyalılar, Persler, Helenler, Pontuslar, Romalılar, Bizanslılar, Selçuklular ve Osmanlılar tarih sayfalarına adlarını yazdırmışlardır. Mitolojide adı geçen Parthenios (Sular Tanrısı) Irmağını besleyen iki koldan birisi de Kozcağız (Kocanaz) çayıdır. İlk adı Ahmetler olan Kozcağız eski bir yerleşim yeridir. Kentte bulunan tarihi değirmenin Rumlardan kaldığı yönündeki söylemler nedeniyle burada Rumların yaşadığı olasılığı güçlenmiştir.

“ Şimdi Kozcağız olarak bilinen bu yörede bir değirmenin Rum Ağası varmış. Ağanın hali vakti yerindeymiş.O zamanlar için çok önemli bir taşıma ve üretim aracı olarak öküz arabası bir tek onda varmış.Bu değirmeninde ne öğütülürse Bartın’a götürür satarmış. Ağanın güzel de bir kızı varmış. Bir gün o güzel kız hastalanmış, yatağa düşmüş. Dört bir yandan hekimler getirilmiş, kızın derdine bir çare bulsunlar diye. Ama hiçbir merhem, hiçbir ilaç kızın derdine çare olmamış.Ağanın kızı günden güne daha da kötüleşmiş.Kızın annesi, kızının hasta yatağının bitişiğinde feryat figan ağlayıp dururmuş:

    “Kızcağız… Kızcağız..” diye..

    “Kızcağız…Kızcağız…Kızcağız…” işte kızcağız, kulaktan kulağa Kozcağız olmuş ve bu şirin beldemizin ismi haline gelmiş.

Kozcağız 1946 yılında bucak merkeziyken 1967'de belediye teşkilatına kavuşmuştur. İlk belediye başkanı Orhan Altan olan Kozcağız'ın 3 mahallesi ve 40 köyü bulunmaktadır. Şu anda, 30 Mart 2014 yerel seçimlerinde Adalet ve Kalkınma Partisinden aday olup, %43 oy olarak seçilen Mustafa Karaman, belediye başkanlığı görevinde bulunmaktadır.

Kozcağız, Batı Karadeniz Bölgesi’nde bulunan Bartıniline bağlı bucak merkezidir. Batıda Çaycuma ilçesi (Zonguldak), güneyde Zonguldakili, kuzeyde Bartınili, doğuda ise Ulus ilçesine bağlı Kumluca beldesi ile sınır komşusudur. Kozcağız, Karadeniz Bölgesinin tipik özelliklerini taşımakla beraber arazileri engebeli olup; bitki örtüsü herdem yeşil ve yaprak döken bitkilerden oluşmaktadır.

Kozcağız’ın en önemli su kaynağı Kozcağız (Kocanaz) Çayı’dır. Kozcağız’ın güneyinden doğan çay, kuzeye doğru akmakta, Bartın nehri ile birleşen bu çay, Karadeniz’e ulaşmaktadır.

Yerleşim alanlarının oluşumunda önemli bir etmen olan Kozcağız çayı, kentin estetiğine katkı sağlamaktadır.

Belde de ikamet eden emekli maden işçilerinin yanı sıra köylerden gelip giden halkın ve özellikle yaz aylarında yurt dışına çalışmak için giden Kozcağızlıların, izinlerini geçirmek için gelmesiyle belde de ticaretin arttığı ve birime dinamik bir yapı kazandırdığı görülmektedir. Belde de Pazartesi ve Perşembe günleri halk pazarı kurulmaktadır.

Şehirleşme hızının artmasıyla ve nüfus artışına paralel olarak yapılaşmada artmaktadır. Konutsal alanda kooperatifçilik mevcut olmakla birlikte Tarımsal alanda da Ellibaş, Bakraçboz, Akbaş, Hanyeri, Eskiemirler, Özbaşı köylerinde Tarımsal ve Orman Kooperatifleri, Kozcağız Merkezde Tarım Kredi Kooperatifi, Ana Arı Üreticiliği, Ayçiçeği Yağ Fabrikası, Akçamescit Köyünde Hayvan Pazarı ve Ellibaş Köyünde Süt ve Süt Ürünleri Fabrikası bulunmaktadır.      

Köylerde kar amacı gözetilmeksizin küçük çapta hayvancılık, yetiştiricilerin kendi ihtiyaçlarını gidermeye yetebilecek miktardadır.

Kozcağız Beldesinin ekonomisi yoğunlukla tarımsal faaliyetlere ve ticarete dayanmaktadır. Ayrıca çevrede bulunan tekstil fabrikaları ve saya atölyeleri halka önemli bir geçim kaynağı oluşturmaktadır. Ayrıca Eko-Turizme yönelik planlamalarda ekonominin gelişme yönü olacaktır. Kozcağız Belediye sınırları içerisinde birkaç yıldır yapılmakta olan karpuz üreticiliğinin yanı sıra meyve bahçelerinin giderek artması tarıma dayalı ekonomiyi güçlendirmektedir.

Belde sınırları içinde okulu olmayan köy bulunmamaktadır.

Merkezde:


Kozcağız'ın kentsel nüfusu 6.000 olmakla beraber kırsal nüfusla birlikte toplam nüfus 29.283'dür.

Kozcağız'a ulaşım Bartın-Kumluca karayolu ile sağlanmaktadır. Ayrıca şehir merkezinden özel halk otobüsleriyle toplu ulaşım imkanları mevcuttur.

Kozcağız-Bartın : 18 km

Kozcağız-Amasra : 35 km

Kozcağız-İnkum : 28 km

Kozcağız-Küre Dağları Milli Parkı : 77 km

Kozcağız-Safranbolu: 110 km

Kozcağız-İstanbul: 415 km

Kozcağız-Ankara: 295 km

Toplam 41 köy Kozcağız'a bağlıdır.


__DİZİN__




Stalin Hattı

Stalin Hattı, Sovyetler Birliği'nin batı sınırı boyunca uzanan bir tahkimatlar dizisidir. Batıdan gelecek bir saldırı karşısında Sovyet sınırlarını korumak üzere 1930'lu yıllarda inşasına başlanmıştır.

Savunma hattı, koruganlarda yer alan ağır silah mevziilerinden, makineli tüfek yuvalarından ve diğer tesislerden oluşmaktadır. Yapım tekniği ağırlıklı olarak betonarme olmakla birlikte yer yer zırh olarak çelik ve granit kullanılmıştır. Bazen daha az ayrıntıyla Maginot Hattı'na benzetilmektedir. Ancak Stalin Hattı, Maginot Hattı'ndan epeyce farklı bir savunma düzenidir. Her şeyden önce savunma hattı olarak, tüm sınır boyunca kesintisiz uzanan bir hat değildir. Esasen olası bir düşman istilasının olası istikametleri üzerine inşa edilmiş 13 müstahkem bölgeden oluşan bir savunma zinciridir. Öte yandan uçları açık olmayıp Baltık Denizi'nden Karadeniz'e kadar uzanır. Bir başka farklılık da Stalin Hattı'nın hemen sınırın gerisinde değil en yakın 20 – 30 km en uzak 100 – 150 km içerde inşa edilmesidir. Aynı zamanda sadece olası bir düşman saldırısını durdurmayı değil, taarruz kuvvetlerinin gerisinde tertipleneceği ve hazırlanacağı bir perdeleme örtüsü olarak da düşünülmüştür. 

Müstahkem mevkiler personel sayısı olarak bir tugay düzeyindeyken ateş gücü bakımından bir kolordu düzeyindedir. Her birim, kendi karargahı, sayıları iki ile sekiz arasında değişen makineli tüfek ve topçu taburları, birkaç bağımsız ağır topçu bölüğü, tank taburu, istihkam taburu ve diğer bazı birimlerden oluşmaktadır. Her müstahkem mevki 100–180 km uzunlukta ve 30–50 km derinliktedir. Birleşik betonarme, yer yer zırh kaplı muharebe birimleriyle donatılmış olup her birinde malzeme depoları, elektrik üretim ve su sağlama ünitesi, revir, yemekhane, komuta ve iletişim merkezi gibi yeraltına inşa edilmiş yine betonarme yapılar bulunur. Bütün bu yapılar yeraltı galerileri ya da örtülü irtibat hendekleri ağıyla birbirine bağlıdır. Müstahkem mevkiler, aralarındaki açık araziden geçecek düşman kuvvetleri tarafından sarılsa bile çevresel savunma düzenlemeleri, ikmal depolarındaki malzeme stokları sayeside uzun süre savunmayı sürdürecek yapılar olarak düzenlenmiştir. Çoğunlukla etrafı yapay su engelleriyle çevrilmiş olan müstahkem mevkilerle sınır arasındaki geniş arazi "tampon bölge" olarak düzenlenmiştir. Bu bölgeler mayın tarlalarının yanı sıra binlerce pusu noktasını barındırır. Olası bir düşman saldırısında müstahkem mevkiler, düşman hazırlık topçu ateşinden etkilenmeyecek kadar geride bulunmaktadır. Ayrıca düşman saldırısı pek çok nehirden ve diğer doğal engellerden geçerken pusu noktalarıyla ve diğer istihkam engellerinde yıpranacaktır. Ayrıca köprüleri atmak için de zaman olacaktır. Müstahkem mevkilerde ayrıca oldukça etkili bir uçaksavar savunması da yer almaktadır.

Ortalama bir koruganın ateş gücü üç makineli tüfek ve 76 mm'lik iki top yuvasından oluşur. Bir ya da iki makineli tüfeğin olduğu ateş noktalarının sayısı ise yüzlerle ifade edilebilir.

İnşaası, Maginot Hattı'nın tersine büyük bir gizlilik içinde sürdürüldü. Güvenlik, NKVD unsurları tarafından sağlandı, inşaat sahası, üzerinden "başıboş bir kuşun bile uçarak geçemeyeceği şekilde" güvenlik çemberine alındı. İnşaatler birkaç yerde sürdürüldü, bunlardan sadece biri gerçek inşaat, diğerleri göstermelikti.

Sonuç olarak olası bir düşman saldırısında, düşman kara unsurları geniş bir tampon bölgeden sonra nerede ateşle karşılaşacaklarını bilmeden ilerleyeceklerdi.

Stalin Hattı'nın Sovyetler Birliği'ne maliyeti konusunda Viktor Suvorov'un "tahmini", 120 milyar Sovyet rublesidir.

Sovyetler Birliği'nin batı sınırları, 1939 - 1940 yılları arasında büyük ölçüde değişmiş, bunun sonucunda Stalin Hattı da sınırdan bir hayli içerde kalmıştı. Bu gelişmelerde, 23 Ağustos 1939 tarihinde imzalanan Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı (Molotov - Ribbentrop Paktı) ilk adım atılmış oldu. Bu antlaşmada Finlandiya ve Estonya Sovyet etki alanında kabul edilmekteydi. Esas sınır değişmesi 1939 yılı Eylül ayında Sovyetler Birliği'nin Polonya topraklarının yarısını işgal etmesiyle şekillenmeye başladı. Baltık Devletleri, 1940 yılı Haziran ayında Besarabya'da Sovyetler Birliği tarafından işgal edildi. Stalin Hattı sınır gerisinde kalınca terk edildi. Onun yerine, yeni sınırların gerisinde, 1940 yazında Molotov Hattı olarak anılacak yeni bir savunma hattının inşaasına başlandı. Bazı Sovyet generalleri her iki savunma hattını elde tutmanın daha iyi olacağını, Stalin Hattı'nın derinlikte bir savunma hattı olarak korunması gerektiğini düşündüler. Ancak II. Dünya Savaşı öncesi Sovyet askeri doktrinine göre bu gerekli değildi. 

Tüm bu gelişmelerle 1939 sonbaharında Stalin Hattı gözden çıkarıldı, birlikler zaman içinde terhis edildi ve silahlar sökülerek depolara kaldırıldı. Alman genel taarruzu olan Barbarossa Harekâtı başladığında, 1940 yazında yapımına başlanan yeni savunma hattı (Moltov Hattı) hazır değildi ve Stalin Hattı ise artık tahliye edilmişti, bazı yapılar kolhozlara depo olarak kullanılmak için tahsis edilmiş, bazıları ise top