lığını yürütmektedir.

The Recording Academy, dağıttığı Grammy Ödülleri ile ünlüdür. 1997 yılında The Latin Academy of Recording Arts & Sciences, Inc. başlatıldı ve Latin Grammy Ödülleri dağıtılmaya başlandı.




Hunor ve Magor

Hunor ve Magor; Ural/Altay ve Macar mitolojilerinde söylencesel hakanlar. İki kardeştirler. Hunların ve Macarların atası olarak kabul edilirler. Hunor, Hun kolunu, Magor ise Macar kolunu temsil eder. Macarlara günümüzde Avrupa'da verilen iki isim (Magyar ve Hungar) yine buradan kaynaklanır. Kimi görüşlere göre aslında kökeni çok daha eskilere kadar uzanmaktadır ve İskit (Saka) kökenli söylencelerin gelişmesiyle oluşmuştur. Hunor, kardeşi Magor ile birlikte kutlu bir geyiğin peşinde denizi geçerek Macaristan topraklarına ulaşır. Hunor'un soyundan Attila Han’ın geldiği söylenir. Magor'un soyundan ise Almos gelir. Başka bazı Orta Asya efsanelerinde Sakaların kurucusu olan iki kardeştirler.

Macar destanlarında Hunor ve Magor'dan bahsedilir. Bundan hareketle Moğların, bir Türk boyu olan Macarlar'ın ataları olduğu sanılmakla birlikte bu durumda da Macarlar'ın ilk yurdunun da Güney Anadolu olduğu sanılmaktadır. Ayrıca Moğol adının da Mağor'dan geldiği düşünülmektedir.

Gok-Magok ifadesi Tevrat'ta ve İncil'de geçmekle birlikte Yahudiler, Hıristiyanlar, Araplar bu iki tabirden Türkler'i çıkarırlar. Yorumlarda "kafkasya'da yaşayan insanların, İskitler'in kastedildiği" söylenir. Ancak bu iki kardeşin dini kitaplarda bahsedilen Yecüc ve Mecüc olmadığı sanılmaktadır.

Öte yandan Türk olan Kimmerlerle Sakalar Kafkaslar-Fırat yolunu takip ederek gelmişler ve MÖ 8. yüzyılda Orta Doğu bölgesine yerleşmişlerdir. Asur kaynaklarına göre Sakalar, Kimmerler'i kovalıyarak Kafkaslar'a geldiklerinde, Saka Kağanı Gok'un Parat ve Marat adında iki oğlu vardır ve MÖ 662 yılında Asur ülkesine saldırdıklarında yenilerek esir düşmüşlerdir. Parat'ın oğlu Madıva bunun üzerine tüm Anadolu, Suriye ve Filistin'i ele geçirmiştir şeklinde anlatılır.

M.S. 628 de yazılmış olan Süryanice İskender romanında, Gok isminin yanında geçen Mağok ismi de Türk kavimlerinin başbuğlarının adları ile anılır. (Mağok adını Türklerin atası Nuh'un torunundan almıştır). Urfa Psikoposu Âfram, sözünü ettiğimiz eserde şöyle yazmıştır: "Onlar Gok ve Mağok atlılarıdır. Küheylanlarının üstünde fırtına gibi uçarlar. Karşılarında durabilecek hiç kimse yoktur."

Goğarlar'ın, Gok'un soyundan Moğarlar'ın da Mağor'un soyundan geldiği sanılmaktadır. Moğ ülkesi, Van ve Hakkari çevresidir. Her ikisi de Saka boyudur. Buradan çıkan sonuca göre Türkler, Anadolu'ya Malazgirt Savaşı'yla ve Selçuklular döneminde değil de ondan çok daha önceleri Sakalarla gelmişlerdir.






Horoz dövüşü

Horoz Dövüşü, iki horoz arasındaki kavgaya dayanan bir çeşit spor türü. Horoz Dövüşü ABD ve birçok Avrupa ülkesinde yasa dışı olarak yapılmaktadır.

Horoz dövüşü için dövüş horozu denilen özellikli bir horoz ırkı seçilir ve bunlar dövüş için hazırlanırlar. Horozların aynı türün erkeklerine karşı gösterdikleri saldırganlık bu sporun doğmasını sağlamıştır. Horoz dövüşü üzerine genellikle bahis oynanır.





II. Aaron

II. Aaron ("Aaron ben Benjamin"), Benjamin'in oğlu ve 10. yüzyılın başları boyunca Hazar Kağanlığı'nın kağanı.

Kiev Knezi I. İgor'un 935'lerde tekrar Tmutarakan şehrine saldırdığı bir sırada Bizans da Rusların yardımıyla Kırım'daki Hazar topraklarına saldırıp bir kısmını ele geçirmişlerdir. Hazar kağanı II. Aaron, buna 939'da bir misilleme yapmış ve Kırım'ı tahrip etmiştir.





Dennis Robertson

Dennis Holme Robertson (23 Mayıs 1890 – 21 Nisan 1963), Cambridge ve Londra üniversitelerinde görev yapmış İngiliz iktisatçı.

Bir Anglikan Kilisesi vaizinin oğlu olan Robertson Lowestoft'da doğdu. Eton ve Trinity Koleji, Cambridge'de eğitim gördü. Burada Eski Yunan ve Latin edebiyatı eserleri ile İktisat okudu ve 1912'de mezun oldu. Birinci Dünya Savaşına katıldıktan sonra Trinity Kolej'e akademi üyesi olarak geri döndü. İkinci Dünya Savaşı sırasında Hazine'de çalıştı.

1930'da Cambridge Üniversitesi'ne öğretim görevlisi olarak alındı ve 1938 yılına kadar burada kaldı. O dönemde Londra Üniversitesi'nde Sir Ernest Cassel İktisat Profesörlüğünde bulundu. Bu görevinden 1944 yılında istifa ederek Cambridge Üniversitesi'ne, 1957 yılında emekli oluncaya kadar görevli bulunacağı yeni görevine Politik İktisat profesörlüğüne döndü.

Çalışmaları "cesur ve eklektik" olarak karakterize olmuştur. Cambridge'te iken genellikle vefalı bir Marshallgil olarak nitelendirilirdi fakat gerçekte fikirleri özünde daha "Avrupai" idi. Avrupai gelenekte bir iş döngüsü teorisi öne sürdü (1915) ve 1922 basımı, çok başarılı ders kitabı ve para teorisi üzerine yazdığı daha ayrıntılı Knut Wicksell ve Stockholm Okulu'dan esinlenen (ayrıca Alice Harikalar Diyarında'dan da alıntılar içeren) bir kitabı vardır.

1920'ler ve 1930'larda, Keynes'in daha sonra Genel Teori İstihdam, Faiz ve Paranın Genel Teorisi adlı yapıtında bir araya getireceği fikirlerini gelisştirdiği dönemde John Maynard Keynes ile yakın biçimde çalışmıştır. Keynes o dönemde, Robertson ile birlikte çalışırken, "tamamen birinci sınıf bir zeka ile çalışmak çok güzel" şeklinde yazmıştır. Ancak, sonuçta huy farklılıkları ve iktisadi teori ve pratikteki farklılıklar (özellikle Genel Teori'deki tasarruf-yatırım ilişkine dair 1937'deki tartışma) nedeniyle iki adamın arası soğumuştur.

Cambridge'de 21 Nisan 1963'te kalp krizinden öldü..







Taşpınar, Kıbrıs

Taşpınar veya Angolem (, "Angolemi"), "de jure" olarak Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Lefkoşa Bölgesi'ne, "de facto" olarak ise Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Lefke İlçesi'ne bağlı olan köy. "Angolæmi" ve "Angolœmi" olarak da bilinmektedir. 212 nüfuslu olan köyde ikamet edenlerin sayısı 1996-2006 aralığında düşmüş olup, köyde yaşayanların yaklaşık %30'u Türkiye vatandaşıdır. Köyün yüz ölçümü 6.727 km (6727 dönüm)'dir.

Köy, Lüzinyanlar tarafından kuruldu. Eski adı olan "Angolem" 'in kökenine ilişkin en yaygın iddia Fransa'daki Angoulême kasabasından geldiği yönündedir. 1489 yılında Venedik hakimiyetine geçen köy, 1570 yılında Osmanlıların eline geçti. Sakinlerinin kısmen terk ettiği köye, 1570'lerden başlanarak Yörükler yerleştirildi. 1878 yılında Birleşik Krallık hakimiyetine girdi.

1960'ta Kıbrıs Cumhuriyeti'nin ilanından sonra etnik çatışmalar başladı. Kıbrıs Harekâtı kapsamında, 16 Ağustos 1974 civarında köy çevresi Türk hakimiyetine geçse de Türk ordusunun köye girmesi daha sonra gerçekleşti. 2008'den beri Lefke Belediyesi'ne bağlı köy statüsünü devam ettirmektedir.

Köy ekonomisi; tarım, hayvancılık ve suculuğa dayanır. Daha çok kavun, karpuz ve sebzeleriyle tanınmaktadır. Telefon numaraları tüm Kuzey Kıbrıs'ın telefon kodu olan +90392 ve bölgesel kod olan 723 ile başlar. Ulaşım muhtelif güzergâhları olan iki adet asfalt yolla sağlanmaktadır.

Köyün Türkçe adı olan "Taşpınar" 'ın, eski adı olan "Angolem" ile herhangi bir ilgisi yoktur. Bu bakımdan köyün Türkçe adı, Kıbrıs'taki Türkçe köy adlarının içindeki en büyük kategoride bulunmaktadır. "Taşpınar" ismi köye, diğer pek çok köy gibi 1958'de köy adlarının Türkçeleştirilmesi sırasında verilmiştir.

Bir iddiaya göre köye "Angolem" adı, Lüzinyanlar tarafından Fransa'daki Angoulême kentinden esinlenerek oluşturulmuştur. Bu iddianın biraz daha geliştirilmiş bir hali de, Orta Çağ'da Angoulême'den gelen bir şövalyenin köyde yaşadığı iddiasıdır.

Başka bir iddiaya göre ise köyün adı; köyün sahibi, eski Antakya Patriği Pierre d'Angouleme'den geldiği yönündedir.

Köyün adı dilbilgisi bakımından incelendiğinde, "taş" ve "pınar" sözcüklerinin birleşmesinden oluşan bir birleşik sözcük olduğu görülür. Öz Türkçe "taş" sözcüğü, "kimyasal veya fiziksel durumu değişiklikler gösteren, rengini içindeki maden, tuz ve oksitlerden alan sert ve katı madde" anlamındadır. Öz Türkçe "bıŋar" sözcüğünden gelen "pınar" sözcüğü ise "yerden kaynayarak çıkan su, kaynak" anlamında kullanılmaktadır.

Köyde MÖ 7.-8. yüzyıllara ait bir bronz buhurdanlık bulunmuştur. Köy Lüzinyanlar tarafından kurulmuştur. 1489 yılında ise tüm ada ile birlikte Venediklilerin hakimiyetine geçmiştir.

Taşpınar ve çevre köyler, 1570 yılında Lala Mustafa Paşa tarafından alınarak Osmanlı hakimiyetine geçti. Bu sırada köydeki bazı aileler dağlara kaçtı. Daha sonra 1572 yılında II. Selim'in emriyle köye İç Anadolu'dan Türkmen olan Yörükler yerleştirildi. Köyde bir sıbyan okulu açıldı. Köy Tanzimat'tan sonra Girne ilçesine bağlı Lefke bucağının bir köyü haline geldi. 1878 yılında Birleşik Krallık hakimiyetine geçen köy, bu dönemde de aynı konumda kaldı.

1960'ta Kıbrıs Cumhuriyeti ilan edildi. 1963 yılında ise toplumlararası çatışmalar başladı. Köy, Türk Mukavemet Teşkilatı'nın Lefke Sancağı'nın Doğancı Kovanı'na bağlandı ve koruma altına alındı. Bu dönemde köy dışında sürülerini bekleyen iki çoban Rumlar tarafından öldürüldü. Aynı zamanda köy, birkaç köyden göç aldı ve 1964 yılında nüfusu 600'e yükseldi. 20 Temmuz 1974 günü, üç Rum zırhlısı köyü top ateşine tutmaya başladı. Bir buçuk saat sonra Rum askerleri köye girdi ve bazı köylüler Doğancı'ya kaçtı. Rumlar aynı gün köyü terk edip Doğancı'ya ve Lefke'ye hücum ettiler. Bu arada Türkler yolları barikatladı. 22 Temmuz günü Rumlar geri dönüp köyü yeniden top ateşine tutmaya başladı. Bu çatışma 23 Temmuz sabahına kadar sürdü. 23 Temmuz günü Taşpınar, Doğancı ve Gaziveren muhtarları Rumlarla bir ateşkes antlaşması imzaladı. Bu antlaşmanın yürürlüğe girmesinden sonra köy halkı Doğancı'ya kaçtı. 28 Temmuz günü köye geri dönen halk, köyde kalan 11 kişinin öldürüldüğünü 23 veya 37 kişinin ise esir alındığını gördü. Esirler 100 gün sonra serbest bırakıldı. 16 Ağustos günü Türk ordusu Lefke yöresine taarruz etti. Fakat köy ileriki günlerde köyün önemli kişilerinin ricası ile Türk hakimiyeti altına girdi.

Her yıl 25 Temmuz günü köyde "Taşpınar Şehitleri'ni Anma Günü" adı altında tören düzenlenir.

Köy 2008 yılında Lefke Belediyesi'ne bağlandı. Köylüler belediyeye bağlanmak istemedi ve eylem yaptılar. Bu kapsamda muhtar mühür bıraktı ve köylüler başkalarının