1936, İstanbul), Türk yazar ve Türkiye Yahudileri cemaati'nin onursal başkanıdır.

Türkiye Yahudileri hakkında yazıları ve "Anlatmasam Olmazdı" adıyla yayınlanmış bir otobiyografisi bulunuyor.

1936 yılında İstanbul’da Şişhane semtinin Kuledibi mahallesinde dünyaya geldi. İlkokul eğtimini aynı semtte bulunan Birinci Karma Musevi İlkokulu’nda yaptıktan sonra, ortaokul ve lise eğitimini Saint Benoit Fransız Lisesi’nde tamamladı. Askerliğini 1958 yılında Denizli’de yaptı.

Türk Yahudi cemaati ile faaliyetlerine, 1954 yılında başladı. Bensiyon Pinto, İstanbul’da Yıldırımspor kurucularından olup 1976 yılında Türkiye Yahudileri cemaat'in merkezi olan Türkiye Hahambaşılığı’nda maliye bölümünün başına geçti. 1979 yılında Hahambaşılık Müşavirleri’nin başkan vekilliğini yaptı; ancak işlerinden dolayı 1984 yılından 1989 yılına kadar cemaatteki faaliyetlerini dondurdu. 1989 yılından 2003 yılına kadar muhtelif zamanlarda toplam 13,5 yıl Türkiye Yahudileri cemaat'in "Başkanlığı" yaptı. Kendisi halen Türk Yahudi Cemaati’nin "Onursal Başkanı"dır ve ayrıca Acıbadem Üniversitesi Mütevelli Heyet üyesidir. Bensiyon Pinto, Eti Pinto ile evli olup, iki oğlu ve dört torunu vardır.







Patton (anlam ayrımı)

Patton şu anlamlara gelebilir:





Dengbêjlik

Dengbêj, Kürt sözlü edebiyatında kilam ve stran söyleyen sanatçıların adıdır. Dengbêj sözcüğünün kelime anlamı; deng ‘ses’, bêj ‘söyle’dir. Bu kelime, sözün ahenkle icra edilmesini sağlayan kişi anlamında kullanılmıştır. Dengbêjler genellikle köyden köye dolaşarak, hayatlarını söyledikleri destanlar, kılamlar, ilahiler ve hikayeler ile sürdürmektedirler. Bazıları erbane (tef), bılur (kaval) gibi çalgılarla söyleseler de, dengbêjlerin çoğu herhangi bir çalgı aleti kullanmadan, gırtlak gücüne dayanarak sanatlarını icra ederlerdi. Kahramanlıkların anlatıldığı ve ‘şer’ denilen sıtranlardan (şarkı) avcılığa, baharın güzelliği ‘kılam’lardan, düğün ve eğlencedeki mutluluktan, zaferlerin heyecanına kadar, hastalıktan kaynaklı acılardan, haksızlık ve birçok konu, değişik şekillerde sanatsal olarak sözlü Kürt edebiyatında yerini almıştır. Dengbêj kelime manası olarak sese biçim, hayat, renk veren anlamındadır. Dengbêjlerin seslerini kullanarak yarattıkları yapıtlara lawik ve kilam denir. Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu'da gelenekselleşmiş olan Dengbêjlik özellikle "Serhat Bölgesi" diye anılan (Van, Kars, Erzurum, Ağrı, Muş gibi yerleşim yeri köylerinde hala sürdürülmektedir.

'Deng' Kürtçe'de 'ses' anlamına geldiği gibi 'haber' anlamında da kullanılmaktadır. Özellikle deyimlerde birçok örneğine rastlamak mümkündür: "dengeke ji wan nehat" gibi... Yaygın olarak bilinenin aksine "deng-bêj", 'ses' ve 'söyle' anlamlarından öte 'haber veren', 'haber eden' anlamına gelmektedir. Dengbêjlik dil aracılığıyla; tarihi, sosyal ve kültürel içeriğe sahip bir gelenektir. Bu manada 'dengbêj' vak'alardan ibaret bir tarihi bildirendir.




Ne-Yo: The Collection

Ne-Yo: The Collection, ABD'li şarkıcı Ne-Yo'nun ilk toplama albümüdür. Albüm, 2 Eylül 2009'da Japonya'da yayımlandı. Ayrıca albüm, "Ne-Yo: The Collection - Complete Edition" adıyla şarkıcının tüm single'larının video kliplerinin de bulunduğu sınırlı sayıda CD+DVD olarak da satışa çıktı.

Albüm, ilk haftasında 55.625 kopya sattı ve Japonya Oricon listesine dört numaradan giriş yaptı. Ayrıca "Billboard" Japonya Hot 100 listesine de yine dört numaradan giriş yaptı.




Layer 2 Tunneling Protocol

Layer 2 Tunneling Protocol, bilgisayar networklerinde kişisel sanal networku (VPN) desteklemek için kullanılan bir tunneling protokolüdür. Kendi içinde hiçbir gizlilik ya da şifreleme içermez; tunnel yapısı ile bilgi transferi sağlayan şifreleme protokolünden faydalanır.




Part atışı

Part vuruşu tarihte, Orta Asyalı göçebeler tarafından kullanılan ünlü bir savaş taktiğidir. Taktiği Batılılara karşı ilk kez etkin biçimde kullanan kavim Partlar olduğu için Batı'da bu isimle anılır. Atlı okçulara özgüdür.
Taktiğin esası şudur: Atlı okçular önce düşmana saldırıp kızıştırır ve sonra aniden geri çekilir. Düşman, atlı okçuları takip etmeye başlar. Kovalamaca sırasında atlı okçu, at sırtında geri dönüp ok atar. Bir yandan düşmanı yormakta, bir yandan onu istediği yere (asıl taktiklerini uygulayacağı yere) çekmekte ve bir yandan sinirlerini yıpratmaktadır.

Part vuruşunu yapabilmek büyük ustalık gerektirir. Hem binicilikte, hem okçulukta uzmanlaşmak ve bu ikisini harmanlayabilmek şarttır. Atışın hedefi vurabilmesi için sarsıntının en aza inmesi gerekir, bu da ancak atın dört ayağı da yerden kesildiği anda mümkündür; binici, bu kısacık zaman dilimini yakalayıp atışını yapmalıdır. Atın da bu esnada galopta olması tercih edilir.

Part vuruşunda kullanılacak yay, atın koşum takımlarına takılmamak için mümkün olduğunca kısa olmalıdır. Bu da ancak Asyalı göçebelerin icadı olan bileşik yay ile mümkündür. Avrupa'da kullanılan uzun yay (İng:long bow) ile Part vuruşu yapılamaz.

Vuruş esnasında yayı tutan kol gerginken oku çeken el kulak hizasına kadar getirilir.

Part vuruşunu yapmak, üzenginin icadından önce oldukça zordu ve büyük tecrübe gerektiriyordu. Binici, geri dönerken bacaklarını atın karnına bastırarak dengesini korumaya çalışırdı. Üzenginin icadından sonra ise at sırtında geri dönmek kolaylaştı ve vuruş, daha etkin biçimde uygulanır oldu.

İskitler, Sarmatlar, Alanlar, Partlar,Cücenler,Hiung-nu,Hunlar,Akhunlar,Hazarlar Göktürkler, Avarlar, Macarlar, Selçuklular, Osmanlılar ve hatta onlardan öğrenen Sasaniler ve Bizanslılar tarafından kullanılmıştır. Avar Hanlığı'nın bayrağında, Part vuruşu yapan bir süvarinin resmi vardır.

Harran Savaşı'nda Partlar, Romalıları bu taktikle yendiği için Batı'da uzun süre korku ve saygıyla anılmıştır.





Kavuk

Kavuk, beyaz renkte pamuk ipliğinden örülmüş olan kumaştan yapılmış, üzerine sarık sarılan erkek başlığına verilen ad.

Osmanlı imparatorluğu zamanında giyen kişinin sosyal sınıfına göre kavuğun şekli ve rengi değişirdi. Sadrazam ve devlet erkanı üstü dar silindir prizma şeklinde tepesi kırmızı renkte olan ve pamuk sargılı "mücevveze" denilen bir kavuk kullanırdı.

1842 yılında fes giyilmeye başlandıktan sonra kavuk giyimi terk edilmiştir.




Kanagawa ili

Kanagawa prefektörlüğü ( "Kanagawa-ken"), Japonya'nın prefektörlüklerinden biridir. Prefektörlük Kantō bölgesinin güneyinde yer almaktadır. Prefektörlüğün yüzölçümü 2,416.04 km olan prefektörlüğün nüfusu 1 Eylül 2014 tarihi itibarı ile 9,098,984'tür. Prefektörlüğün merkezi Yokohama şehridir.

Jomon Dönemi'nden (MÖ 400 sıraları) bazı kazıbilimsel yerleşkeler vardır. Yaklaşık 3000 yıl önce, Hakone Dağı yanardağ patlaması ile bu Kanagawa'nın batı bölgesinde Ashi Gölü'nü oluşturdu.

Tahmini olarak, Yamato Hanedanı 5. yüzyıldan itibaren bu bölgeye hükmetmeye başladı. Antik çağda, ovalar ve tümsekler pek az yerleşimciyle sahipti.

Orta Sagami'deki Kamakura, Kamakura Dönemi'ndeki (1185-1333) Japonya'nın başkentiydi.

Orta Çağ Japonyasında Kanagawa, Sagami ve Musashi vilayetlerinin bir parçasıydı.

Edo Dönemi'nde Sagami vilayetinin doğu parçası direkt olarak Edo'dan (Tokyo) Tokugawa Şogunluğu tarafından yönetilirken, batı parçası Odawara Kalesi'nin daimyosu tarafından yönetilmiştir.

Tuğamiral Matthew Perry 1853 ve 1854'te Kanagawa'ya ayak bastı ve Japonya'yı Amerika Birleşik Devletleri'ne Japon limanlarını açmaya zorlamak için Kanagawa Anlaşması'nı imzaladı.

Tokyo Körfezi'nin en büyük derin deniz limanı Yokohama, birkaç yıl daha süren yabancı baskısından sonra 1859'da yabancı ticaretçilere açıldı ve sonunda Japonya'daki en büyük ticaret limanına dönüştü. Tokyo Körfezi'nin ağzına daha yakın olan Yokosuka yakınları, donanma limanı olarak gelişti ve günümüzde Birleşik Devletler'in 7. Filosu ve Japonya Deniz Savunma Güçleri'nin filo operasyonlarının karargahı olarak hizmet sunmaktadır. Meiji Dönemi'nden sonra, pek çok yabancı Yokohama'da yaşamış ve Hakone'yi ziyaret etmiştir. Meiji Hükümeti 1872'de Shinbashi'den Yokohama'ya Japonya'nın ilk tren yolunu yapmıştır.

1923'deki Büyük Kantō Depremi'nin merkez üssü, Sagami Körfezi'ndeki Oshima Adası'nın derinlikleriydi. Deprem, Tokyo, liman kenti Yokohama, Chiba çevresindeki prefektörlükler, Kanagawa ve Shizuoka'yı harap etmiş ve Kanto Bölgesi boyunca geniş çaplı bir hasar bırakmıştır. Deniz, kıyıdaki Manazaru Noktası'ndan çeyrek mil kadar geriye çekildi ve ardından Mitsuishi-shima'yı silip süpüren büyük bir su duvarıyla kıyı doğru geri akın etti. Kamakura'da deprem, tsunami ve yangının toplam ölü bilançosu 2,000 kişiyi geçti. Odawara'da binaların %90'ı hemen yıkıldı ve onu takiben gelen yangınlar yıkıntıları geriye ayakta kalanlarla beraber yaktı.

Yokohama, Kawasaki ve diğer büyük şehirler 1945'teki Amerikan bombardımanıyla ağır bir hasar gördü. Ölülerin sayısı birkaç bini geçti. Savaştan sonra Müttefik Devletler'in Japonya İşgali Başkomutanı General Douglas MacArthur, diğer yerlere hareket etmeden önce Kanagawa'ya indi. Zama Kampı, Yokosuka Donanma Üssü ve Atsugi Hava Donanma İstasyonu'nu da içeren Amerikan askeri üsleri Kanagawa'da hala bulunur.

1945'te 1,9 milyonluk nüfusuyla Kanagawa, Japonya'daki en kalabalık 15'inci prefektörlüğü idi. Savaş sonrası yıllarında prefektörlük, Büyük Tokyo Metropolü'nün bir parçası olarak hızlı bir şehirleşme sürecinden geçti. 2008'de nüfus 8,9 milyon civarındaydı ve 2006'da Kanagawa, Japonya'daki ikinci en kalabalık il olmuştu.

Kanagawa, Kanto bölgesinin güneydoğu köşesinde kuzeyden Tokyo, kuzeybatıdan Fuji Dağı'nın etekleri, doğu ve güneyden Tokyo Körfezi ve Sagami Körfezi arasında sıkışmış, görece küçük bir prefektörlüktür. Yokohama ve Kawasaki gibi büyük liman kentlerini içeren doğu kısmı görece düz ve yoğunca kentleşilmiştir.

Miura Yarımadası'na yakınca güneydoğu kısmı turistleri tapınaklara çeken Kamakura antik kenti ile daha az kentleşmiştir. Batıdan Shizuoka ve Yamanashi ile sınırlanmış batı kısmı ise daha dağlıktır ve Odawara, Hakone gibi tatil bölgelerine içerir. Güneyden kuzeye 60 km, doğudan batıya 80 km'ye yayılmış alan, Japonya'nın toplam yüzölçümünün %0.64'üne denk gelen 2400 km'l