07 dolar, ve 2011 yılında karaciğer nakli ile yaklaşık maliyet 200,000 dolardır. 2003 yılında Kanada’da antiviral tedavi maliyeti 30,000 Kanada doları iken, Birleşik Devletler’de 1998 yılında 9,200 ila 17,600 Amerian dolarıdır. Dünyanın pek çok bölgesinde, sigortaları olmadığı veya sigortaları antiviral tedaviyi karşılamadığı için insanlar, antviral tedavi alamıyorlar.

2011 yılı itibarıyla, yüze yakın ilaç tedavisi, geliştirme aşamasındadır. . Bu ilaçlara, hepatite karşı aşılar ve immünomodülatörler ve cyclophilin inhibitörleri dahildir.




Love Songs (Ayumi Hamasaki albümü)

Love songs, Ayumi Hamasaki'ın 22 Aralık 2010'de çıkan onikinci stüdyo albümüdür. Aynı günde Urata Naoya ve Ayumi Hamasaki bir düet tekli çıkardı, Dream ON.
Albümdeki tüm şarkıları Ayumi Hamasaki yazmıştır.

CD+DVD
CD
USB+microSD


bütün Albüm ve Single satış: 560.425




Camille Coduri

Camille Coduri (d. 8 Ekim 1965, Wandsworth, Büyük Londra), 2005-2010 yılları arasında Jackie Tyler rolüyle bazı Doctor Who bölümlerinde oynayarak akıllarda yer edinmiş İngiliz bir aktrisir.

"Nuns on the Run" (1990) ve "King Ralph" gibi komedi filmlerinde oynayan ve İngiliz televizyon ekranlarında sık karşılaşılan Camille, "Rumpole of the Bailey", "A Bit of Fry and Laurie", "Boon", "A Touch of Frost" ve BBC'nin Henry Fielding'in romanından uyarladığı 1997 yapımı "The History of Tom Jones, a Foundling" gibi dizilerin bölümlerinde konuk oyuncu olarak yer aldı. 2006 yılında BBC Three'de yayınlanan 6 bölümlük drama dizisi "Sinchronicity" 'de oynadı

Jackie Tyler rolüyle Doctor Who'daki iki sezonun ardından, dördüncü sezonda kızı Rose Taylor rolünde oynayan Billie Piper'la birlikte dizinin sezon finalinde ve 10. doktor David Tennant'ın son bölümü The End of Time'da tekrar dizide göründü.

Ashes to Ashes dizisinin Nisan 2010'da yayınlanan bir bölümünde, dedektif başkomiser Gene Hunt ve dedektif komiser Alex Drake'e soruşturma sırasında yardım eden bir kadını canlandırmıştır.

Camille, 1992 yılında aktör Christopher Fulford ile evlendi. Çiftin, Rosa (d. 1993) ve Santino (d. 1996) adlarında iki çocuğu var.




Beer-Lambert yasası

Optikte Beer–Lambert yasası (Beer yasası, Lambert–Beer yasası veya Beer–Lambert–Bouguer yasası olarak da bilinir) ışığın soğurulmasını ışığın içinden geçtiği malzemenin özelliklerine bağlar.

Beer-lambert yasası, ışığın bir madde içindeki transmisyonu (transmisivite) olan T ile soğurulma katsayısı "α" ve ışığın madde içinde gittiği uzaklık (yol uzunluğu) "ℓ" 'nın çarpımı arasında logaritmik bir ilişki olduğunu ifade eder. Soğurulma katsayısı da, soğuran maddenin molar absorptivitesi "ε" ile malzeme içindeki absorplayıcı cisimleri konsantrasyonu "c" 'nin çarpımı, veya absorpsiyon arakesiti "σ" ile soğurucuların sayısal yoğunluğu "N" 'nin çapımıdır.

Sıvılar için bu ilişkiler genelde şöyle yazılır:

gazlar için ise, ve özellikle fizikçiler tarafından, ve spektroskopi ve spektrofotometri sahalarında, bunlar normalde şöyle yazılır:

burada "I" ve "I", sırasıyla, gelen ve geçen ışığın şiddetidir (veya güçdür). σ tek bir tanecik için ışık soğurma ara kesiti ve N, soğuran taneciklerin yoğunluğudur (hacim başına sayısıdır). 10 tabanlı logaritma ile e-tabanlı logaritma kullanımı arasındaki fark tamaen konvansiyona bağlıdır, birini öbürüne dönüştürmek için sadece bir sabit ile çarpım gerekmektedir.

Geçirim (transmisyon ve tranmisivite) soğurum cinsinden şöyle ifade edildiğinde, sıvılar için şöyle tanımlanır

gazlar içinse genelde şöyle tanımlanır

Bu demektir ki, bu iki durum için soğurma, aşağıdaki denklemlere göre konsantrasyon (soğurucuların sayısal yoğunluğu) ile doğrusal olur

ve

Dolayısıyla, eğer yol uzunluğu ve molar soğurganlık (soğurma kesit alanı) eğer biliniyorsa ve soğurma ölçülürse, soğurgan özdeğin (substans) derişimi hesaplanabilir.

Yukarıdaki denklemlerin birkaçı genelde Beer–Lambert yasası olarak bilinse de, doğrusu yasa sadece son iki denklem ile ilişkilidir. Tarihsel olarak, Lambert yasası soğurmanın yol uzunluğu ile orantılı olduğunu ifade etmiştir, Beer yasası ise soğurmanın soğurucu cisimlerin yoğunluğu ile orantılı olduğunu ifade etmiştir.

Eğer derişim, boyutsuz bir sayı olan mol kesiri olarak ifade edilirse, molar soğurganlık ("ε"), soğurma katsayısı ile aynı boyuta sahip olur, yani uzunluğun tersi (örneğin m). Ancak, eğer konsantrasyon birim hacim başına mol olarak ifade edilirse, molar soğurganlık ("ε") L·mol·cm olarak kullanılır veya bazen SI birimleri olarak m·mol.

Soğurma katsayısı "α"', elektromanyetik dalgaların soğrulmasını betimleme yollarından biridir. Diğerleri, ve bunlar arasındaki ilişkiler için opaklığın matematiksel betimlemesi maddesine bakınız. Örneğin "α"', kırınım katsayısının sanal kısmı "κ" ve ışığın (boşluktaki) dalgaboyu "λ" cinsinden şu şekilde ifade edilebilir:

Soğurmanın birbiriyle orantılı iki tanımı olması (10 veya e tabanlı), gazlar için soğurum ve soğurma katsayısı, "A"' ve "α"', sıvılar için olan i.e. "A" and "α" değerlerinin ln 10 (yaklaşık 2,3) katı büyük olacaktır. Dolayısıyla ölçüm sonuçlarını değerlendirirken yasanın doğru biçiminin kullanıldığından emin olmak gerekir.

Yasa yüksek konsantrasyonlarda bozululur, özellikle eğer malzeme ışık saçılmasına yol açıyorsa. Eğer ışık çok şiddetli ise, nonlineer optik süreçler de sapmalara neden olabilir

Denklemin türetilmesi kavramsal olarak basittir. Pek çok ayrıntı vardır, bu yüzden birinci paragrafı bir genel bakış olarak kabul edilmelidir. Soğurucu numune, ışına dik ince dilimlere bölünür. Her bir dilimden çıkan ışık o dilime giren ışıktan daha düşük şiddetlidir çünkü bazı fotonlar numunedeki moleküllere rastlamış ve yollarına devam edememiştir. Soğurmanın ölçümünü gerektiren çoğu durumda dilime giren ışığın büyük çoğunluğu soğurulmadan çıkmaktadır. Problemin fiziksel betimlemesi farklar olarak ifade edildiği için (yani ışık dilime girmeden önce ve çıktıktan sonraki şiddeti) soğurma ile ilgili bir basit diferansiyel denklem modeli yazılabilir. Soğurucu malzeme diliminden kaynaklanan ışık şiddet farkı formula_8 kadar azaltılır; dilimden çıkarken dilime giren formula_9 şiddetli ışığın formula_10 oranıdır. Dilimin kalınlığı formula_11'dir, bu soğurma ile ölçeklenir (ince bir dilim fazla soğurmaz ama kalın dilim çok soğurur). Sembol olarak, formula_12, veya formula_13. Bu kavramsal genel bakış ne kadar ışığın soğrulma miktarı olarak formula_10 kullanır. Bu katsayı hakkında diyebileceğimiz, her malzeme için farklı olacağıdır. Ayrıca, değer 0 ile 1 arasında sınırlı olmalıdır. Aşağıdaki paragraf bu katsayının anlamı hakkındadır ve denklemin türetilmesini daha ayrıntılı olarak verir.

Tanecikleri betimlemek için şöyle bir varsayım yapılabilir: tanecikler, ışığın çözelti içindeki yoluna dikey bir "σ" soğurma arakesitine (yani alanına) sahiptirler ve bir ışık fotonu bir taneciğe çarpınca soğurur, çarpmazsa da iletilir.

Fotonların gidiş yönüne paralel bir eksen olarak "z", ışığın geçtiği 3-boyutlu uzay diliminin ("z" ekseni boyunca) alan ve kalınlığına da "A" ve "dz" olarak tanımlanır. "dz"nin yeterince küçük olduğunu varsayılir ki, "z" yönünden bakıldığında bu dilim içindeki bir tanecik, dilimdeki başka bir taneciği örtemesin. Bu dilimdeki taneciklerin konsantrasyonu "N" ile temsil edilir.

Dolayısyla, bu dilimin içinden geçen fotonların soğurulma oranı, dilimdeki taneciklerin toplam opak alanı "σAN dz" bölü dilimin alanı olan "A"ya eşittir, sonuç "σN dz"dır. Dilim tarafından soğurulan foton sayısı "dI" olarak ve dilime çarpan toplam foton sayısı "I" olarak ifade edilirse, dilim tarafından soğurulan fotonların oranı şudur:

Dilimin içinden geçen foton sayısı ona çarpan foton sayısından daha az olduğu için, "dI" negatiftir (soğurulan foton sayısını büyüklüğüyle orantılıdır).

Bu diferansiyel denklemin çözümü iki tarafın da entegralini alarak bulunur ve "z"nin fonksiyonu olarak "I" değerini verir:

Kalınlığı ℓ olan gerçek bir dilim için ışık şiddetindeki fark, "z" = 0da "I", ve "z" = "ℓ"de "I"dir. Bir evvelki denklem kulanılarak, şiddet farkı şöyle yazılabilir:

bunu düzenleyip her iki tarafın üssünü alınca şu denklem elde edilir:

Bu şu anlama gelir:

ve

Bu türetmede varsayılan, her ışık soğurucu taneciğin diğer taneciklerden bağımsız olarak soğurma yaptığı ve diğer taneciklerden etkilenmediğidir. Aynı optik yol üzerinde tanecikler birbiri üzerine "gölge" düşürürse hata meydana gelir. Bu durum çok konsantre çözeltilerde meydana gelir. Pratikte, eğer yüksek soğurma değerleri ölçülürse, doğru sonuç elde etmek için seyreltme gereklidir. formula_21 ile 1 arasındaki soğurma ölçümleri gölgelenmeden çok diğer rastgele hatalardan etkilenir. Bu aralıkta, yukarıda geliştirilen ODE modeli iyi bir yaklaştırmadır; absorpsiyon değerleri konsantrasyon ile doğurudan ilintilidir. Daha yüksek absorpsiyon değerlerinde, gölge etkisi yüzünden konsantrasyonlar eksik çıkacaktır, eğer absorpsiyon ile konsantrasyon arasındaki doğrusal olmayan ilişkiyi betimleyen daha karmaşık bir model kullanılmazsa.

Beer yasasının geçerli olması için en az beş şartın sağlanması gerekmektedir. Bunlar:
Bu şartlardan herhangi bir sağlanmazsa Beer yasasından sapma olur.

Beer yasası bir karışımın spektrofotometri ile analizinde uygulanabilir, numunenin önceden işlenmesine gerek kalmadan. Bunun bir örneği, kan plazma numunelerinde bilirubin tayinidir. Saf bilirubinin spektrumu bilinmektedir, dolayısıyla molar absorbansı bilinir. Bilirubin için neredeyse spesifik olan bir dalgaboyu, ve olası bir enterferansı düzeltmek için ikinci bir dalga boyu kullanılarak ölçüm yapılır. Konsantrasyon için "c" = "A" / "ε" formülü kullanılır.

Daha karmaşık bir örnek için, "c" ve "c" konsantrasyonlarına sahip iki bileşik içeren bir çözelti karışımı ele alalım. Birim yol uzunluğu için belli bir λ dalgaboyundaki absorbansın formülü şudur:

Dolayısıyla, iki dalga boyunda ölçümler iki bilinmeyenli iki denklem verir. İki bileşiğin molar absorbansları "ε" ve "ε" her iki dalgaboyu için biliniyorsa, bunların konsantrasyonları "c" ve "c" hesaplanabilir. Bu iki denklem Cramer kuralı ile çözülebilir. Pratikte, ikide