rdiği heykel tasarımları da yer almaktadır. "Things Never Seen" (1989) isimli kısa film Fiorilla tarafından tasarlanan yaratıklar içermektedir ve 1980'ler ve 1990'larda MTV birçok kez gösterilmiştir. Videolar (Tennie Komar and the Silencers) ve filmler ("Winterbeast", 1991) için gerçekleştirdiği özel makyaj efektlerinin yanı sıra "Death Studios" ve "Saturday the 14th" (1981) ve "Till Death Do We Scare" (1982) gibi korku filmleri için maskeler tasarlamıştır.

MTV'nin anime logosu "Guillotine" Fiorilla tarafından tasarlanmış bir korku heykelden özellikler taşımaktadır. Aynı zamanda MTV'de 1987'de popüler olan Dokken isimli video için özel bir iskelet gitar tasarlamıştır.

EC Comics'in yayıncısı Bill Gaines Fiorilla tarafından tasarlanan ve EC Comics'in "Old Witch" 'ini tasvir eden latex bir maskenin sahibidir. HBO'nun "Tales from the Crypt" antoloji televizyon dizisinin ikinci sezonunda bu "Old Witch" maskesi 26 Haziran 1990 tarihinde EC Comics'in "Kamen's Kalamity" adlı hikâyesinden uyarlanan "Korman's Kalamity" bölümünde kostüm olarak kullanılmıştır. Jack Kamen tarafından açıklandığı üzere orijinal satirik hikâye EC Comics editörlerinin Kamen ile sanatsal çalışmarını tartıştıkları EC Comics'in stüdyolarında hazırlamıştır.

Her ne kadar Fiorilla gösterimde yer almasa da 2000 yılında gerçekleştirilen "Buffalo's Low Down Dirty Low Brow Art Show" "Steve Fiorilla'nın sanatsal çalışmalarından esinlenmiştir". Fiorilla'nın makaleleri ve değerlendirmeleri online dergi "Flickhead" 'te basılmıştır. Aynı zamanda Jacques Corédor (Samuel Fuller'in "Shock Corridor" adlı filmi ile yapılan bir kelime oyunu) mahlası ile sinema eleştirileri yazmıştır.

Fee Fie Foe... Fiorilla! Fiorilla'nın karakterlerini bir hikâye kurgusunda gösteren bir blogdur.

Steve Fiorilla 29 Temmuz 2009'da 48 yaşında Buffalo'da ölmüştür.






Niterói Güncel Sanat Müzesi

Niterói Güncel Sanat Müzesi (Portekizce: Museu de Arte Contemporânea de Niterói veya MAC) Brezilya’nın Rio de Janeiro Eyaleti’nindeki Niteroi şehirinde yer alan bir çağdaş sanatlar müzesidir.

Niteroi şehirinin simgesi olan bu yapı Brezilyalı ünlü mimar Oscar Niemeyer tarafından tasarlandı, inşaat mühendisi Bruno Contarini’nin yardımıyla da proje 1996 yılında tamamlandı.




Jacques Lipchitz

Jacques Lipchitz (d. 22 Ağustos 1891 Druskininkai, Litvanya - 16 Mayıs 1973 Kapri, İtalya ) Litvanyalı Yahudi asıllı önce Fransız vatandaşı sonra ABD vatandaşı olan bir kübist heykeltıraş.

Jacques Lipchitz o zaman Rus İmparatorluğu'na bağlı olan Druskininkai, Litvanya'da doğdu. Doğum adı Chaim Jacob Lipchitz idi. Babası bir ev yapma muteahhitti idi. Once babasının etkisiyle muhendislik eğitimi gördü. Fakat 1909'da annesinin manevi ve maddi desteği ile Paris, Fransa'ya güzel sanatlar eğitimi için gitti. Orada önce École des Beaux-Arts'de ve sonra da Académie Julian'da sanat eğitimine devam etti.

Paris'de Montmatre ve Montparnasse'de bulunan sanatçı grupları arasında yaşayarak kübizm akımına katkıları olan sanatçılar arasında sanatını geliştirdi. Bunlara arasında Juan Gris, Pablo Picasso ve çok yakın arkadaşı olan Amedeo Modigliani bulunmaktaydı.

Bu ortamda Lipchitz kübizm akımına uyan heykeller yapmaya başladı. 1910de "La femme au serpent (Kadın ve yılan)" ve "La danseuse (Dansöz)" heykellerini hazırladı. "Kadın ve yılan" eserindeki kadın bir sıra abstre soyut elemanları (örneğin bir koni) harmonik şekilde birleştirmektedir ve bir kubist asamble eser oldugu ilk görüşte anlaşılmaktadır. "Dansöz"'de ise daha az sayıda eğriler de içermekle beraber genellikle birbirine dikey açılı satıh elemanlarından oluşmaktadır. Bu iki eser Lipchitz'in Henri Matisse, Alexander Archipenko Juan Gris veya Henry Laurens gibi Paris ortamında tanıdiğı kubistlerden etkilendiğini açıkça ortaya çıkartmaktadır; ama o zaman iyi bilinen Umberto Boccioni, Raymond Duchamp-Villon, Pablo Picasso veya Constantin Brancusi gibi diğer kübist sanatçılardan sahsen veya eserlerinde ne kadar etkilendiği bilinmemektedir.

1912'de "Société Nationale des Beaux-Arts" salonundaki ve Salon d'Automnedaki sergilere katıldı.

1915'te sanat eserleri satıcısı Leonce Rosenberg ile ilk kontratını imzladı. Ayni yıl "Homme à la guitare (Gitarlı erkek)" isimli eserini bitirdi. Bu eser çok abstre elemenlardan oluşmakta ve ilk bakışta erkeğin vücudunu oluşturan kısımlar tanınmamaktadır; ancak eserin elemanlarının tüm bileşiği içten gelen bir güçle bu eserin bir ustalık eseri olduğunu göstermektedir. Lipchitz bu eserle 24 yaşında usta sanatçı olduğunu açığa koymuş olmaktadır. 1918'de Berthe Kirosser ile evlendi.

1920li yıllarda Lipchitz sanatının zirvesinde ve diğer kubist sanatçıların da bu akıma katkılarının en önemli olduğu bir donemde "saydam heykeller" adını verdiği abstre şekillerle denemelere geçti. Daha sonra daha dinamik bir stil geliştirdi ve bu stilde bronz insan figürleri ve hayvan kompozisyonları eserleri verdi. 1924-25'te eşi Berthe Kirosser ile birlikte Fransa vatandaşlığına geçti. Bu arada daha sonraki kübizmden ayrılan eserlerine bir ornek olacak "Le Sacrifice (Kurban)" eskizini hazırladı ve bu eserde satıh pütürlü olup düzgün değildi ve satıhlar dikey aşılarla birbirleriyle kesişmemekte ve daha karmaşık şekiller almaktaydılar. 
1930'da Paris'de "Jeanne Bucher Galerisi"'nde bir solo sergide 100 eserini gösterdi. 1935'te eserlerini ABD'de ilk defa olarak New York'ta sergiledi. Bu dönemde hazırladığı eserlerinde dikey açılarda kesişin satıhlar bir tarafa bırakılmıştı ve daha karmaşık eğriler ve satıhlar önem kazanmıştı; örneğin "Le Harpiste (Arp çalan)". 1930lu yıllar sonlarında hazırlamış olduğu bazı eserlerinde ise eğrisel çıkıntılar ve yumrular görülmeye başlamıştır.

II. Dünya Savaşi'nda başında Nazi Almanya'sının Fransa'yı işgal etmesi ve Yahudi asıllıları elemine etme hedeflerini açıkca bildirmeleri dolayısıyla Jacques Lipchitz Fransa'dan ayrılmak zorunda kaldı. Amerikan gazeteci Varian Fry yardımı ile Marsilya'dan ABD'ne kaçtı ve sonunda New Yok eyaletinde Hudson Nehri kıyısında ufak bir kasabaya yerleşip orada atölye açtı. 1946'da Paris'e dönmekle beraber, Fransa'nın sanat merkezi olmayı ABD'de kaptırdığını anlayıp orada tekrar yerleşmemeye karar verdi. Ama karısı bunu kabul etmeyip 18 yıllık evlilikten sonra ayrıldılar. 1948'de Lipschitz bir Amerikan heyketraşla (Yulla Halberstad) ikinci evliğini yaptı. 1949 yazında Philadelphia Museum of Art'da yapılan "Üçüncü Uluslararasi Heykel Sergisi"'ne 250 diğer heykeltras ile birlikte iştirak etti. Bu sergi hakkında "Life" dergisinde çıkan bir fotograflı yazıya alınan 70 heykeltıraş arasına alındı.

1952'de atölyesinde çıkan bir yangın ABD'de hazırlamış ve hazırlamakta olduğu tüm plan, eskiz ve eserlerini tahrip etti. 1954'te New York'daki MOMA (Museum of Modern Art) Lipschitz'in eserlerinin retrospektifini sergiledi ve bu sergi "Walker Sanat Merkezi", Minneapolis'e de nakil edildi. 1958'de ABD vatandaşlığına kabul edildi ve o yıl Amsterdam'da eserlerinin retrospektifi sergilendi. O yıl mide kanseri teşhisi konuldu ama sanki bir mucize gibi iyileşip 1973'e kadar yaşamını sürdürdü.

1963'te başlayarak her yıl birkaç ayı Avrupa'da geçirmeye başladı. İtalya'da meşhur Carrera mermer yataklarına yakın bir şehirde çalışmalar yaptı. 1970-1971 yıllarında eserlerinin retrospektifini içeren büyük bir sergi Berlin'den başlayarak diğer önemli Avrupa şehirlerinde ve İsrail'de gösterildi. 1972'de New York'da MOMA tekrar bir retrospektif sergi açtı. Aynı yıl yazmış olduğu otobiyografisi yayınlandı.

Jacques Lipchitz 16 Mayıs 1973'te İtalya'da Kapri adasında hayatına gözlerine yumdu. Cenazesi Kudüs'te gömülmüştür.






Tyomnaya noç

Tyomnaya noç (Rusça: Тёмная ночь, anlam: Karanlık gece), Sovyet film müziği ve popüler şarkısı.

Müziği Nikita Bogoslovski (Никита Владимирович Богословский / "Nikita Vladimirovich Bogoslovskiy") tarafından bestelendi ve sözü Vladimir Agatov (Владимир Гариевич Агатов / "Vladimir Gariyevich Agatov") tarafından yazıldı. "Dva boytsa" (Два бойца) adlı 1943 yapımı filminde Mark Bernes tarafından yorumlandı.
Şarkı Sovyetler Birliği'nde son derece popüler oldu ve Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında yazılmış olan şarkılar arasında en çok bilinen ve sevgilen biri haline geldi.





Oscar Niemeyer Müzesi

Oscar Niemeyer Müzesi (Portekizce: Museu Oscar Niemeyer) Brezilya’nın Paraná Eyaleti’ndeki Curitiba şehrinde yer alan bir müzedir. Yapının şekli nedeniyle Göz Müzesi (Portekizce: Museu de Olho) olarak da nitelendirilmektedir.

Oscar Niemeyer’ın 1967 yılında tasarladığı bu proje, orijinal tasarıma sadık kalınarak inşa edildi ve de 2002 yılında kullanıma açıldı. Müzede sonradan yapılan değişiklikler ve ek bir yapı inşaatı nedeniyle inşaat devam etti. Tüm çalışmalar sonuçlandığında müze 8 Temmuz 2003 tarihinde resmen açıldı.

Müzede çoğunlukla görsel sanatlar, mimarlık ve tasarım sergileri düzenlenmektedir. İki yapıdan oluşan müzenin toplam 35 bin metre karelik alanında toplam 19 ayrı sergi salonu yer almaktadır.





Yerli Halklar Müzesi, Brasilia

Yerli Halklar Müzesi (Portekizce: Memorial dos Povos Indígenas) Brezilya’nın başkenti Brasilia’da yer alan ve Brezilya'nın yerli halklarını kültürlerinin ve eserlerinin sergilendiği bir müzedir.

Brezilyalı ünlü mimar Oscar Niemeyer tarafından tasarlanan müze 1987 yılında inşa edildi. Ancak bürokratik engeller ve ihmaller yüzünden yapının tamiratının tamamlanması ve kullanıma açılması 1999 yılını buldu.

Birleşmiş Milletler 2004 yılından beri 9 Ağustos gününü Yerliler Günü olarak kabul ediyor ve o dönemde çeşitli etkinlikler düzenliyor.




Mo Williams

Maurice "Mo" Williams (d. 19 Aralık 1982), Amerikalı profesyonel basketbolcu.

2003 Draftlarında 47. sırayı alarak Utah Jazz tarafından seçildi. İlk NBA yılını ; 5 sayı ve 1.3 asist ortalamasıyla bitirdi. Daha sonra serbest kalarak Milwaukee Bucks takımına transfer olarak 2008 yılına kadar bu takımda kaldı. 2008'de Cleveland Cavaliers takımına takas yoluyla geçen Williams şu an los angeles clippers takımında oynamaktadır 24 Şubat 2011 tarihinde Baron Davis, Jamario Moon ve 2011 birinci tur dr