kinci bir yolculuk yapmak istemesi, kaldığı yerden devam etmek için ikinci yolculuğunu yaptı. 1874'te Ujiji Denizi'nin tamamını haritalamak ve John Hanning Speke'nin yeterince kanıtlayamadığı Nil Nehrinin kaynağını kesinleştirmek üzere büyük bir yolculuğun daha başını çekti. Ekip, nehirlerdeyken vahşi yerlilerin ve Su aygırlarının saldırısına uğradı. Burada birçok adamını kaybetti ama yolculuğunda hız kesmedi. Nihayet Nyanza Gölünün, Nil Nehrinin kaynağı olduğunu ispatladı. Böylece, Speke'in tahmini doğru çıkmıştı.

Kafile, 1876 yılının Ekim ayında Ujiji Denizi'nden ayrıldı. Stanley, bu sefer de Lualaba Nehri boyunca yol almak istiyordu. Yolda savaşçıların saldırısına uğradılar ve tropikal ağaçların arasından yamyamların yaşadığı karanlık, geçit vermez yağmur ormanlarından geçtiler. Bir keresinde, iki yanına da 186 insan kafatasının dizilmiş olduğu bir yoldan geçmek zorunda kaldılar. Lualaba Nehri, Kongo Nehrine döküldüğünden, kafile bu nehirde yol almaya devam etti. Nihayetinde Atlas Okyanusu kıyısındaki Boma'ya vardı. Böylece, Afrikanın keşfedilememiş son nehri de keşfedilmişti. Kafilenin başlangıçtaki mevcut 356 üyesinden geriye yalnızca 114 kişi kalmıştı. Ötekiler ya ölmüş ya da kafileyi terketmişti. Stanley'in üç yakın arkadaşı da yolda ölmüştü.

H. M. Stanley bu seyahatinde, günümüzde Uganda içindeki topraklarda hüküm süren Buganda Krallığı’nın başkenti Lubaga’yı ziyareti esnasında (1875), bir süre önce İslamiyeti kabul edip krallığın resmî dini ilan etmiş olan I. Mutasa’yı etkileyerek, İslamiyet aleyhinde yaptığı propaganda neticesinde Mutasa’nın İslamiyeti terk etmesine sebep olmuştur. Bu olaydan sonra I. Mutasa yetmiş kadar müslümanı diri diri yaktırmıştır. 1877’de İngiliz Protestan misyonerleri bir süre sonra da Fransız katolik Beyaz Babalar misyoner grupları Büyük Göller Bölgesi’nde faaliyete başlarlar. Birkaç sene sonra I. Mutasa’nın ölümü üzerine misyonerler yerine on sekiz yaşındaki oğlu Muvanga’yı kral ilan etmilerdir (1884). Böylece İslamiyet’in bölgede etkili olması engellenmiştir. Şüphesiz bunda H. M. Stanley’in de etkisi olmuştur. Misyonerler sadece halkı Hristiyanlaştırmakla kalmayıp, yeni Kral Muvanga’ya imzalattıkları himaye anlaşması ile bölgeyi sömürgeleştirdiler.

1878’de II. Leopold H. M. Stanley’i Kongo’nun haritasını çıkarmka ve burayı ticarete açmak üzere istihdam etti. II. Leopold’un Stanley’e bahsettiği amaçları arasında bölgeye medeniyetin götürülmesi ve Hrisityanlığın tanıtılması da yer alıyordu. H. M. Stanley Ocak 1879’da başladığı yolculuğunun ilk durağı olarak 14 Ağustos 1879’da Vivi’ye geldi. Vivi’den nehre ulaşan bir yol inşa etti, bunun üzerinde ticaret merkezleri kurdu. 1881 yılının ortalarında günümüzde Malebo Pool adı verilen gölete ulaştı, Kral Ngaliema ile nehrin güney yakasındaki topraklar için bir anlaşma yaptı. Daha önce bahsedildiği üzere, aynı dönemde Fransa adına hareket eden de Brazza daha çabuk davranarak nehrin kuzey yakasını, yaptığı bir anlaşma ile adeta ele geçirmişti. Vivi yolu 1881 yılının sonunda tamamlanmış ve H. M. Stanley bir süre Avrupa’ya dönmüştür. 1882 senesi sonunda yeniden Kongo Nehri’nden Kisangani’ye doğru yelken açmış, yolculuk sırasında II. Leopold adına bölgedeki kabile reisleriyle 250’den fazla anlaşma imzalamıştır.

H.M. Stanley’in Orta Afrika’daki kabile reisleriyle gerçekleştirdiği anlaşmalar II. Leopold’un Kongo Irmağı havzasının büyük bir kısmını kontrol altına almasına ve burada kendi kontrolünde bir devlet kurmasına temel teşkil etmiştir.

1887'de Stanley bir kez daha Afrika'ya giderek kıta üzerindeki son yolculuğunu yaptı. Güney Sudan'a, dış dünya ile ilişkisi kesilmiş olan "Emin Paşa" adlı bir Alman kaşifi kurtarmaya gitti. 700 adamdan oluşan kafilesiyle dünyanın en sık vahşi ormanlarını aşmak zorunda kaldı. Bu, Afrika'da yapılmış başlıca keşiflerinin sonuncusuydu. Afrika kıtası, artık gizemli olmaktan çıkmış, Avrupalı güçlerce sömürgelere ayrılmaya başlamıştı. 20. yüzyılın başında, tüm Afrika işgal edilecek ve bu işgaller 70 yıldan uzun sürecekti.





Montanizm

Montanism 2. yüzyılın başlarında kurulmuş, ismini kurcusu Montanus'tan almış erken Hristiyanlık hareketidir.

Hareket, Hierapolisli Papias'ın Piskopos olduğu ve Frigya bölgesini etkilediği Hierapolis kökenlidir. Hristiyanlığın hoşgörüldüğü ya da yasal kabul edildiği dönemden önceki zamanlarda Roma İmparatorluğu'nda diğer bölgelere hızla yayılmıştır. Ortodoks İznik Hristiyanlığı birkaç kuşak boyunca hareketi kafir ilan etmiştir. Bu nedenle mezhep, 8. yüzyılda birkaç izole bölgede yaşar hale gelmiştir. En geniş şekilde tanınan Montanist, Tertullianus'dır, kendisi Montanism'e dönmeden önce önde gelen kilise babasıydı.

Montanus'un Hıristiyan olmadan önce Frigya bölgesinde Anadolu anatanrıçası Kibele kültünün rahibi olduguna inanılmaktadır. Bu sebeple mezhep kadın liderlerin aktif çalısma alanına
girmiştir. Hareketin Montanus'dan sonra en önemli iki ismi Priscilla/Prisca ve Maximilla isimli zengin ve dul iki kadındır. Rivayetlere göre bu iki kadın Montanus'la tanıştıktan sonra kocalarından boşanmışlardır. Her iki kadın da peygamber olarak adlandırılmış ve harekete oldukça önemli katkılarda bulunmuşlardır.

Montanus kendini peygamber ilan etmiş ve Pepuza'yı merkez olarak seçmiştir. Anadolu'da doğmuş olmasına rağmen İtalya ve Kuzey Afrika'ya kadar yayılmıstır. Pepuza zaman içinde bölgenin dışında yaşayanlar için bir hac merkezi haline dönüşmüştür. Pepuza'nın yeri şu ana kadar yapılan araştırmalara göre kesin olarak bulunamamıştır.

Montanistler ahlaki davranışlar konusunda katı bir tutum izlemişlerdir. Evlenmemek temizlik ve kutsallık olarak kabul edilmiştir. Ancak evliliği de tamamen reddettiklerine dair bilgiye rastlanılmamıştır. Montanist hareket kilisenin bir kurum olarak teskilatlanmasına tepki göstermiştir. Montanism, dönemin sosyo-ekonomik bunalımlarını ortaya atarak insanlara
kıyametin kopmak üzere olduğu ve ""Yeni Kudüs"" Pepuza'ya sığınmalarını istemiştir. Hıristiyanlığın diğer mezheplerine göre diğer önemli fark ise Anadolu'daki Kibele kültünün de etkisiyle kadın liderlerin önde olmasıdır. Dolayısıyla Montanist kadın, piskopos bile olabilmektedir.

Montanistlerin yeni bir peygamber ortaya çıkarması, piskoposun egemenlik alanına müdahale etmeleri ve kilisenin kontrolünü reddetmeleri, bir piskoposun etrafında yeni yeni örgütlenen kilise teşkilatınca toplanan Ekümenik konsil'ler tarafından sıklıkla sapkınlık olarak ilan edilmelerine neden olmuştur. 6. yüzyıl'da Bizans İmparatoru I. Justinianus, yabancı asıllı barbarlar ile sapık mezheplere karşı mücadeleye girişmiştir. Baskıya dayanamayan Montanistler kendilerini bir kiliseye kapatarak yakmışlardır. Kısacası Montanistler bağımsız bir kilise olarak varolmayı sürdürememişlerdir.





Pyatigorsk

Pyatigorsk ya da Piatigorsk (Rusça: "Пятигорск") Stavropol Krayı bölgesi içinde, tabii güzellikleriyle dikkat çeken, şifalı sularıyla ünlü şehir. İsmi Türkçeye "beş dağlar" olarak çevrilebilir.




Ardalı

Ardalı (Bulgarca: Коритен / Koriten), Bulgaristan'ın Dobriç ilinin (Bulgarca: Област Добрич / Oblast Dobriç) Armutlu (Bulgarca: Община Крушари / Obştina Kruşari) ilçesine bağlı ve Armutlu'ya 14, Dobriç'e 46 Km uzaklıkta bulunan köy. Köyün Türkçe ismi değişik kaynaklarda Hardallı, Hardalı ve Haralı olarak geçmektedir.

Üç doğal çeşme vardır. Köy çam, iğne yapraklılar ve yaprak döken ormanlarla çevrilidir. Ayrıca köyde Vasil Levski ilköğretim okulu, anaokul ve Hristo Botev halk kütüphanesi bulunur.

Festival - Her yıl 10 Eylül'de düzenlenir.

Resimlerle Ardalı (Koriten)




Avrupa Birliği'nin gelecekteki genişlemesi

Avrupa Birliği'nin gelecekteki genişlemesi, demokratik olan, serbest piyasaya sahip olan ve Avrupa Birliği hukukuna uygun seviyeye gelebilecek olan her Avrupa ülkesine açıktır. Geçmişteki genişleme Avrupa Birliği'ne üye ülke sayısını kurulduğundan beridir altıdan yirmi yediye çıkarmıştır. (Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu ile 1952'de üye olan Merkezi Altılı başlangıç olarak kabul edilir). Giriş kriterleri 1993'te kabul edilen Kopenhag Kriterleri ve Maastricht Anlaşması'nın 49. maddesinde belirtilir. Bir ülkenin Avrupalı olup olmadığı Avrupa Birliği kurumları tarafından yapılan siyasi değerlendirmeyle ortaya çıkar.

Günümüzde üyelik için başvurmuş üç onaylanmış aday vardır: Hırvatistan (2003'te başvurdu), Makedonya (2004'te başvurdu) ve Türkiye (1987'de başvurdu). Fakat Makedonya henüz üyelik için müzakerelere başlamamıştır. Diğer Batı Balkan ülkeleri İstikrar ve Birlik Anlaşmaları (İBA) imzalamışlardır. Bunlar Arnavutluk, Makedonya ve Hırvatistan'ı etkilemeye başlamışlardır. Karadağ (Aralık 2008), Arnavutluk (Nisan 2009) ve Sırbistan (Eylül 2009) üyeli. da üyelik için başvurular yapmışlardır; fakat Avrupa Komisyonu henüz bunları onaylamamamıştır.

Doğu Avrupa hakkında, Avrupa Reformu için Merkez'den Heather Grabbe "Yakın zamanda AB üyeliği başvurusu yapmak için Beyaz Rusya çok otoriter, Moldova çok fakir, Ukrayna çok büyük ve Rusya çok korkak." dedi. Fakat, Doğu Ortaklığı üyelerinin tamamı gelecekte olası bir AB üyeliğiyle ilgili olduklarını gösterdi.

AB'nin genişleme takvimi Türkiye, Batı Balkanlar ve İzlanda'yı içermektedir. Türkiye'nin AB üyelik süreci uzun yıllardan beri devam etmektedir ve müzakerelerin daha da uzayacağı öngörülmüştür. AB, Batı Balkan ülkelerine sivil savaşın sonu ermesi durumunda birliğe dahil edilmeleri konusunda taahhüt vermiş ve bu bağlamda bu ülkelerden biri birliğe girmiş, biri birliğe kabul edilmiş, üçü müzakere sürecinde, biri adaylığa kabul edilmiş ve diğerleriylede katılım öncesi anlaşmaları yapılmıştır. Son olarak İzlanda, son yıllarda uygulanan ve aşırı avlanma ile ilgili hassas müzakereleri aşılabilirse Avrupa Ekonomik Alanı üyeliğinden dolayı hızlı bir şekilde müzakereleri tamamlaması bekleniyor. Aynı zamanda İzlanda, Avrupa Birliği üyelik şartlarının pek çoğunu yerine getirmiş ve şimdiden AB'nin yasal düzenlemelerinin üçte ikisini uygulamaktadır.

Şu anda prensipte AB'ye başvurmuş ve adaylığı onaylanmış üç "aday ülke" bulunmaktadır. Bu ülkeler ülkelerini diğer AB ülkeleri ile a