ue Crime: Streets of LA Luxoflux tarafından tasarlanılarak, Activision tarafından piyasaya çıkarılan True Crime serisinin ilk oyunudur.

Sony PlayStation 2 ve Xbox için 3 Mart 2003'te, Nintendo GameCube için 3 Nisan 2003'te, Mobile Phone için 30 Mayıs 2003'te, Windows için 11 Haziran 2003'te ve Macintosh için 6 Eylül 2003'te piyasaya çıkarılan oyundur. Serinin ilk oyunu, Japonya'da ise bu tarih 22 Aralık 2010 olarak kararlaştırılmıştır.

"True Crime: Street of LA" oyununun müzikleri, piyasaya çıkarılan True Crime serisinin albümüdür. Bu albüm, 11 Mart 2003'te piyasaya çıkarılan ilk albümüdür.





True Crime: New York City

12 Ekim 2004 tarihinde duyurulan True Crime: New York City, Luxoflux tarafından tasarlanılarak, Activision tarafından piyasaya çıkarılan True Crime serisinin 2. oyunudur.

Nintendo GameCube, PlayStation 2 ve Xbox için 15 Mart 2005'te piyasaya çıkarılan oyun, 14 Mart 2006'da Windows platformuna uyarlanmıştır. Serinin 2. oyunu, Japonya'da ise bu tarih 22 Aralık 2010 olarak kararlaştırılmıştır.





True Crime (seri)

True Crime 2003 yılında üretilen bilgisayar/konsol oyunudur.






Bir Düşten İbaret

Bir Düşten İbaret ("Moloka'i") Alan Brennert'in yazdığı bir tarihi-dram romanıdır. Kitap Kasım 2009'da Türkçeye çevrilerek Martı Yayınları'nca yayınlanmıştır. Kitap Havai'ninbilinmeyen tarihini, Amerikan işgalinive cüzzam kolonisini tüm gerçekliğiyle anlatmaktadır. Kitaptaki bazı karakterler gerçekten esinlenerek yaratılmıştır.





Sundown (Lost)

"Sundown", American Broadcasting Company'de gösterilen "Lost"'un altıncı ve final sezonunun altıncı, toplamda ise 109. bölümüdür. Bölüm, ABD'de 2 Mart 2010 tarihinde yayınlandı.

Sezon prömiyeri "LA X" bölümündeki olayların sonrasında, Sayid Jarrah (Naveen Andrews), kardeşi Omar (Cas Anvar) ile Omar'ın eşi Nadia'nın (Andrea Gabriel) evine gelir. Gecenin bir yarısında Omar, Sayid'e tefeciye önemli miktarda borcu olduğunu söyler ve ondan, kendisine bu konuda yardım etmesini ister. Sayid, bu teklifi reddeder. Sonraki gün Omar, ağır bir şekilde yaralanmıştır ve Nadia, Sayid'den bu sorunu çözmemesi için ricada bulunur. Nadia ile Sayid, birbirlerine duydukları hisler hakkında konuşurlar, Sayid, Nadia'ya onu hak etmediğini belirtir. Daha sonra Sayid, tefeci Martin Keamy'nin (Kevin Durand) yanına götürülür; kısa bir konuşmadan sonra Sayid, onu ve adamlarını öldürür. Oradan ayrılırken, dondurucuda bağlı halde bulunan Jin-Soo Kwon'u (Daniel Dae Kim) fark eder.

Önceki bölüm "Lighthouse"daki olayların ardından Sayid, zehirli hap hakkında Dogen (Hiroyuki Sanada) ile yüzleşir. Dogen, Sayid'in kötü biri olduğunu iddia eder. Bir mücadele içine girerler, fakat Dogen, onu öldürmeyi reddederek bunun yerine Sayid'den tapınaktan gitmesini ister. Aynı anda, Man in Black (Terry O'Quinn), Claire Littleton'u (Emilie de Ravin), Dogen'ın dışarı çıkmasını istediğini belirten mesajını iletmesi için tapınağa gönderir. Dogen, tapınaktan dışarı çıkmayı reddeder ve Claire'i hapseder. Ardından, Sayid'e bir hançer verir ve Man in Black'i göğsünden öldürmesini söyler, bu da Sayid'in hâlâ iyi bir insan olduğunu gösterecektir. Sayid, söylenenleri yapar fakat hançer hiçbir etki göstermez. Man in Black, eğer Sayid kendisi ile iş birliği yaparsa, ölmüş olan Nadia dahil istediği her şeyi elde edebileceğini belirtir. Sayid, Diğerleri'ne ileteceği bir mesaj ile tapınağa geri döner.

Sayid, Man in Black'in ültimatomunu Diğerleri'ne iletir: gün batımına kadar tapınağı terk ederek ona (Man in Black'e) katılmaları gerekmektedir yoksa hepsi öldürülecektir. Bu, Diğerleri arasında bir karışıklığa yol açar ve Cindy (Kimberley Joseph) dahil birçok kişi tapınağı terk eder. Kargaşa esnasında Kate Austen (Evangeline Lilly), Claire'i aramaya çıktığı ormandan geri döner. Lennon (John Hawkes) ile yüzleşerek kendisini Claire'e götürmesini sağlar. Kate, Claire'in oğlu Aaron'a üç yıl boyunca baktığını Claire'e açıkar fakat konuşmasına devam etmesine izin verilmez. Bu esnada Sayid, adaya nasıl getirildiğini anlatan Dogen ile yüzleşir. Yıllar önce, Japonya'da bir iş adamı iken çok içtiği bir gece bir kaza yapar ve on iki yaşındaki oğlu o kazada ölür. Jacob (Mark Pellegrino), onu bir hastanede ziyaret eder ve Dogen'ın oğlunu iyileştirebileceğini fakat bunun bedeli olarak Dogen'ın adaya gelmesi gerektiği ve bir daha adadan geri dönmeyeceğini söyler. Dogen, hikâyesini bitirdikten sonra Sayid, onu pınarın içine fırlatır ve suda boğar. Sonrasında, Lennon'ın boğazını keserek öldürür. Dogen, Man in Black'i dışarıda tutan tek şeydi ve ölümüyle, Smoke Monster (Siyah Duman/Canavar), tapınağa girer ve herkesi öldürür.

Ilana (Zuleikha Robinson), Sun-Hwa Kwon (Yunjin Kim), Frank Lapidus (Jeff Fahey) ve Ben Linus (Michael Emerson), saldırının başlamasından kısa bir süre sonra tapınağa varırlar ve diğer adayları aramaya başlarlar. Ben, Sayid'i bulur fakat Sayid'in Dogen ile Lennon'ı öldürdüğünü görünce oradan kaçar. Kate, gruptan ayrılır ve Claire'in yanına gider. Ilana, Sun, Frank, Ben ve Miles Straume (Ken Leung), gizli bir geçitten geçerler. Saldırıdan sonra Sayid, Claire ve Kate, dışarıda Man in Black ile bekleyen Diğerleri'ne katılırlar.




Georg Friedrich Handel operaları listesi

Bu liste Georg Friedrich Handel (d. 23 Şubat 1685 – ö. 14 Nisan 1759) tarafından hazırlanmış olan opera eserlerinin tam bir listesidir. Özel olarak belirtilmemişse, bütün bu operaları opera seria janrından üç perdelik eserlerdir.

George Frideric Handel’in operaları 1705 ve 1741 yılları arasında çeşitli tazda yazılmış yazılmış 42 müzikal dramadan oluşmaktadır. Handel Almanya’da ve daha sonra kısa bir süre boyunca İtalya’da makul bir başarılar kazanmış operalar bestelemiş, ancak İngiltere’ye yerleştiği zaman bu türde büyük bir başarı kazanmıştır. İngiltere’deki ilk operası olan Rinaldo (1711) büyük bir coşkuyla karşılanmış, ve Rinaldo’yu başka birçok İtalyan operası takip etmiştir. Aslında Handel’in 18. yy. boyunca İngiltere’deki opera alanında merkezi önemi İngiliz besteci Thomas Arne etkisinde bestelediği ingilizce metinli büyük ölçekli eserler besteleyene kadar pekişmemiştir. İngilizce metinli büyük ölçekli bu eserler teknik olarak opera olmayıp oratoryo olmalarına karşın Semele (1743) gibi birkaçı opera repertuvarının önemli bir parçası olmuştur. Handel’in ilk operası (opera seria – ciddi İtalyan operası) Almira’dır (1705).

36 yıl boyunca ciddi opera bestelemek Handel’in asıl işi olmuş ve bu eserlerde solo şarkıcılığının öne çıktığı ve eser bitene kadar perde indirilmeden seyircinin önünde gerçekleştirilen set değişiklerinin olduğu sahne sunumlarını içeren dönemin tipik form yapısına sıkıca bağlı kalmıştır. Bu operalarda reçitatifler, ağırlıklı olarak da capo formunda yazılmış aryaları takip etmiş, mizansenler normalde sahne üzerinde her birinin bir arya söyleyip daha sonra sahneden ayrıldığı birkaç karakterle başlamak üzere planlanmıştır. Son sahne tipik olarak solistler tarafından söylenen bir koroyla sonuçlanmış, solist grubu bir değişiklik olmadığı sürece ortaklaşa bir kutlama amacıyla sınırlandırılmıştır. Sadece Alcina (1735) operasının 3. sahnesindeki "Dall’orror" kısmı İngiliz koral eserlerdeki koroların derinliğe ulaşabilmiştir. Handel’in operaları bu sebeplerle büyük oranda çağdaşlarının eserleriyle benzerlik gösterir. Ancak bu operaları özel yapan dramanın bağlamı içerisindeki karakterlerin duygusal durumlarındaki ani coşkunun usta bir şekilde müziğin canlılığına aktarılabilmiş olmasıdır.

Handel’in erken dönem operaları Almira (1705)’daki oldukça dramatik hapishane sahnesi gibi aralıklı bölümler dışında daha hafif tarzda eserler eğiliminde olmuşlardır. Handel’in İngiltere’de bestelediği ilk operalarındaki müzik sıklıkla 1706–09 yılları arasında İtalya’da geçirdiği dönemde yazılmış diğer eserler ve kantatlarındaki müzikal fikirlerden ve tarzlardan türetilerek yazılmıştır. Örneğin Agrippina (1709) operasındaki karakteristik armonik yapı açık bir şekilde Handel’in italyan dönemindeki materyalin sürdürüldüğünü göstermektedir. Genel olarak Handel’in erken dönem operalarındaki orkestrasyon sonraki yapıtlarına kıyasla daha zengin ve akıcı olma eğilimi göstermiş ve farklı renkler elde etmek amacıyla fagot gibi enstrümanlardan yararlanılmıştır. Handel özellikle Rinaldo (1711) operasında 4 trompet kullanmış ve bunu başka hiçbir eserinde tekrarlamamıştır.

Handel Ottone (1722) ile başlayarak 1720’li yıllar boyunca Royal Academy of Music için birçok operalar bestelemiş, Flavio (1723) dışında bu dönem operaları daha ciddi bir tonda yazılmış, müzikal ifade erken dönem operalarına kıyasla daha zekice operanın dramatik yapısına yedirilmiştir. Bu dönemde yazılmış olan Giulio Cesare (1724) özel bir önem taşımakta olup, bestecinin en coşkun ve duygusal olarak en kuvvetli müziğini içerir. Görkemli müzik ve ustaca yapılmış karakterizasyon bu eseri Handel’in 20. ve 21. yy. boyunca en sıklıkla sahnelenen operalarından biri yapmıştır. Tamerlano (1724) ve Rodelinda (1725) isimli operalar Handel tarafından özellikle Francesco Borosini için yazılmış dikkat çekici tenor rollerini içerirler. Handel’in Akademi için yazdığı sonraki operaları erken dönem eserleri kadar başarılı olamamıştır. Akademi’nin aralarında büyük bir rekabet olan Francesca Cuzzoni ve Faustina Bordoni isimli iki büyük sopranosu yüzünden Handel Akademi için bestelediği sonraki operalarında her ikisine eşit derecede rol vermek zorunda kalmıştır. Admeto (1727) dışında tek bir opera içinde iki baş sopranoya eşit derecede rol verme teşebbüsü eserlerini müzikal ve dramatik açıdan aksatmıştır.

1730’lu yıllar boyunca Handel libretto seçmesi gerektiğinde artık Akademi’nin isteklerine uymak zorunda kalmadığı için komik, fantastik ve kahramanlıkla ilgili operalar bestelemiştir. Bu dönemde bestelediği Partenope (1730), Orlando (1733) ve Alcina (1735) klasik öncesi tarzda, Leonardo Vinci ve Leonardo Leo etkisinde bestelenmişlerdir. Bu dönem boyunca Handel eserlerinde daha sıklıkla aksiyon sahnelerinden faydalanmış ve 1730’lu yılların ortalarından itibaren Orlando’daki delirme sahnesi ve Alcina’nın i