ralık 2009'da oybirliğiyle Millet Meclisi tarafından seçilerek Galler İlk Bakanı olarak atandı. Ertesi gün görevi için yemin etti.

Jones, 2010 İngiltere genel seçimlerinde İşçi Partisinin yenilgisi ve Başbakan Gordon Brown'ın istifasından beri İngiltere'de seçilen en kıdemli İşçi temsilcisi ve Bakan olmuştur.




Maggiore Gölü

Maggiore Gölü (İtalyanca: "Lago di Maggiore"), İtalya'nın kuzeyinde ve İsviçre'nin güneyinde Ön-Alpler bölgesinde bulunan eski buzul göllerinden (Como Gölü ve Lugano Gölü, Garda Gölü ile birlikte) en batıda bulunan göldür.

Maggiore Gölü 212.5 km² yüzölçümü ve Locarno'dan Arona'ya kadar olan en uzun boyutu 70 km ile ikinci büyük İtalyan gölüdür ve güney İsviçre'deki göllerin en büyüğüdür.

Maggiore Gölü sahilleri kenarlarıdaki korumalı dağlar dolayısıyla hem yaz hem de kış ılıman iklimlidir. Bu nedenle bu sahillerde ılıman Akdeniz iklimi bitkileri ve egzotik iklimler bitkileri yetişebilir. Bu göl sahillerinde Avrupa'da ün yapmış özel bahçeler bulunur. Bunlar arasında İsola Madere, İsola Bella ve İsole di Brissagio adaları bahçeleri; Verbania'daki Villa Taranto bahçesi ve Stresa şehrinin batısındaki dağda Alpinia botonik bahçesi sayılabilir.

Maggiore Gölü 69 km uzunluktadır. Böylece uzunluk bakımından diğer İtalyan göllerini geçer. Genişliği genellikle 3–5 km olup Pallanza'da batıya açılan körfezden ve Stresa'ya genişlik 10 km olur. Fakat yüzölçümü karşılaştırılırsa Garda Gölü daha büyük alanlıdır.

Gölün rakımı denizden 193 m üzerindedir. Ama gölün maksimum derinliği 372 m olup gölün dibinin büyük bir kısmı deniz altında rakımdadır.

Gölün coğrafi şekli ve sahilleri çok kıvrımlıdır. Bu nedenle gölün büyük bir kısmının görülebileceği bir manzara noktası bulmak imkansız gibidir. Bu gölün büyüklüğünü hemen bir bakışta anlamayı güçleştirir ama etrafındaki manzara sayısını artırır.

Gölün kuzeyindeki kıyılar Alpler tipine uyarak sarptırlar; orta taraflarında daha yumuşak meyıllı tepeler vardır; ama gölün güneyi Lombardiya düzlüklerine hemen hemen ulaşır.

Golün kuzeyinde gole giren akarsular Ticino Nehri; "Maggia Nehri"; Orta Gölü'nün ayağı olan "Toçe Nehri" ve Lugano Gölü ayağı olan "Tresa Nehri"'dir. Verzasca, Giona ve Cannobibo adlı dereler de gole sullarını akıtırlar. Gölün tek ayağı "Ticcino Nehri" olup bu nehir Pavia şehrinin hemen güney-doğusunda Po Nehri'ne katılır.

Maggiore Gölü Amerikalı yazar Ernest Hemingway'in "Silahlara Veda" adlı romanında yer alır. Frederic Henry ve sevgilisi Catherine Barkley Italyanlardan kaçarken kürekli bir tekneyle bu gölü geçmek zorunda kalırlar.






37. Altın Kelebek Ödülleri

"37. Altın Kelebek Ödülleri" sahipleri:







CSO Amnéville

Club Sportif Orne 1919 Amnéville-les-Thermes (CSO Amnéville ya da kısacası Amnéville), 1919 yılında Amnéville şehrinde kuruldu. Renkleri; Yeşil - Beyaz'dır. Maçlarını Stade Municipal Amnéville'de oynamaktadır.





38. Altın Kelebek Ödülleri

Ayşe Arman ile Beyazıt Öztürk'ün sunduğu "38. Altın Kelebek Ödülleri" sahipleri:







İlhan Ummak

İlhan Ummak (d. 5 Şubat 1979, Mersin), Türk futbolcudur.

Profesyonel futbol hayatına 1997 yılında Gaskispor başladı. Gaskispor için ilk resmî karşılaşmasına 31 Ağustos 1997 tarihinde Diyarbakır Büyükşehir Belediyespor'la oynanan 3. Lig karşılaşmasında çıktı. Daha sonra birçok 2. Lig, 1. Lig ve Süper Lig ekibinde forma giydi. 2004'den 2008 yılına kadar Sivasspor'da oynadı ve bu dönem içerisinde birçok başarıya imza attı.

2010-11 sezonunun başında 2. Lig ekiplerinden Elazığspor'a transfer oldu. Elazığspor'la ilk sezonunda 2. Lig şampiyonluğu yaşayarak 1. Lig'e yükselmeyi başardı. 2012-13 sezonu başında Elazığspor ile yollarını ayırdı.






Direniş (film)

Direniş (İngilizce: "Defiance"), II. Dünya Savaşı'nda Naziler'in Beyaz Rusya'yı işgalinde Bielski partizanlarının yaşamını konu alan 2008 yapımı ABD dram filmi. Daniel Craig, Liev Schreiber ve Jamie Bell'ın başrollerini paylaştığı filmin yönetmenliğini Edward Zwick üstlenmiştir. Yapımına Eylül 2007'de başlanan film, ABD'de 31 Aralık 2008'de vizyona girmiştir.

Film, işlenen konunun gerçek bir olaya dayandığını belirterek başlar. Polonya'daki Gettolardan kaçabilen ve sağ kurtulan Yahudi Bielski kardeşler; Tuvia (Daniel Craig), Zus (Liev Schreiber), Asael (Jamie Bell), and Aron (George MacKay)'dur. Ebeveynleri ölen kardeşler, Białowieża Ormanı'nda ebeveynlerin intikamını almak için söz verip bir direniş oluşturmaya karar verirler. Ormanda saklanan diğer Yahudi kaçaklarla tanışan kardeşler, onları korumaları ve idareleri altına alarak direnişe katarlar. 1200 civarı kişiye ulaşan toplulukla orman içerisinde bir yerleşim merkezi kurarlar. Bir sonraki yıl, orman çevresinde yaşayan ve onlara yiyecek temini yapan insanlar Naziler tarafından cezalandırılmaya başlar. Ormanda sığınan Sovyet partizanlarıyla da karşılaşan kardeşlerden Zus, direnişte Sovyet partizanlarıyla kalmayı tercih ederken Tuvia, Yahudilerin başında kalmayı tercih eder. İki grup arasında ihtiyaçların paylaşılması konusunda bir antlaşma yapılır ve bu antlaşmayla Sovyet partizanları Yahudi sığınmacıları korumayı kabul eder...

22 Ocak 2009'da filmin James Newton Howard tarafından bestelenen müzikleri en iyi film müziği dalında Akademi Ödülleri'ne aday olduğu açıklandı. Ayrıca, filmin müzik albümü aynı yıl en iyi film müziği dalında Altın Küre Ödülleri'ne aday olmuştur.





Doğu Kudüs

Doğu Kudüs, 1948 Arap-İsrail Savaşı'nda Ürdün'ün ve 1967'deki Altı Gün Savaşı'nda İsrail'in eline geçen Kudüs'ün doğusudur. İçinde, Eski Şehri ve Yahudilik, İslam ve Hristiyanlıkta kutsal yerler olan Tapınak Dağı, Ağlama Duvarı, Mescid-i Aksa, Kutsal Kabir Kilisesi gibi yerleri barındırır. "Doğu Kudüs" terimi, bazen 1949'dan 1967'ye kadar Ürdün'ün hakimiyeti altında olan fakat 1967'den sonra İsrail hakimiyeti altında Batı Kudüs ile birlikte tek bir belediye altında birleştirilen 70 km²'lik alanı bazen de 1967 öncesi bir Ürdün belediyesi olan 6.4 km²'lik alanı tasvir eder. Filistin Devleti, Doğu Kudüs'ü başkent yapmak istemektedir fakat şu andaki fiili başkenti Ramallah'tır. İsrail ise Kudüs'ün tamamını (hem batı hem doğu) ebedi başkent ilan etmiştir.

1948 Arap-İsrail Savaşı'nın ardından Kudüs ikiye bölündü; Yahudilerin çoğunlukta olduğu Batı kısmı İsrail'in, Müslüman ve Hristiyan Filistinlilerin çoğunluğu oluşturduğu Doğu kısmı Ürdün'ün hakimiyetinde kaldı. Batı Kudüs'te Arapların yaşadığı Katamon ve Malha gibi muhitler zorla boşaltıldığı gibi aynı kaderi Doğu Kudüs'te Eski Şehir ve Silwan muhitlerindeki Yahudiler de paylaştı. 19 yıl boyunca Ürdün hakimiyeti altında bulunan Doğu Kudüs'teki İbrani Üniversitesi'nin bulunduğu Scopus Dağı İsrail hakimiyetindeydi. Scopus Dağı bölgesi her ne kadar coğrafi açıdan Doğu Kudüs'te bulunsa da siyasi açıdan İsrail'in anklavı olduğundan Doğu Kudüs'ün bir parçası olarak sayılmamaktadır.

1967'deki Altı Gün Savaşı'nın ardından Doğu Kudüs ve Batı Şeria İsrail'in hakimiyeti altına girdi. Bundan kısa bir süre sonra, Batı Şeria'daki komşu köylerle birlike Doğu Kudüs ilhak edildi. Kasım 1967'de çıkan Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 242 sayılı kararıyla İsrail'e "yakın zamandaki çatışmalar sonucu işgal edilen topraklardan" çekilme çağrısı yapıldı. 1980'de Knesset tarafından çıkarılan Kudüs Yasasıyla "Kudüs'ün, tam ve birleşik bir halde İsrail'in başkenti olduğu" bildirildi ve böylece Kudüs'ün tek taraflı olarak ilhak edildiği resmileştirildi. Bu bildirge Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 478 sayılı kararıyla geçersiz sayıldı.

13 Aralık 2017'de İstanbul'da düzenlenen İslam İşbirliği Teşkilatı (İİT) Olağanüstü Zirvesi'nin karar bildirgesinde Doğu Kudüs, Filistin Devleti'nin başkenti olarak ilan edildi ve uluslararası topluma Doğu Kudüs'ün Filistin Devletinin işgal altındaki başkenti olarak tanımaya davet edildi.

"Doğu Kudüs", ağır siyasi etkisi olan anlamı tam olarak belirli olmayan bir terimdir. Resmi İngilizce belgelerde, Kudüs'ün İbranice'den ziyade Arapça'nın daha sık kullanıldığı bu bölümüne, "Arap Kudüs'ü" dendiği görülür. İsrailliler ise Arapların çoğunlukta olduğu bu bölgeye coğrafi konum nedeniyle "Doğu Kudüs" demektedir.

"Doğu Kudüs" terimi yanıltıcı olabileceği gibi aşağıdaki anlamlardan birini ifade eder:

Birleşmiş Milletler Paylaşım Planına göre, Kudüs'ün ne Yahudi ne de Arap devletine bağlı uluslararası bir şehir olmasına karar verildi.

1948 Arap-İsrail Savaşı sırasında Batı Kudüs İsrail'in, Eski Şehrin bulunduğu Doğu Kudüs de Ürdün'ün eline geçti. Savaşın sonra ermesiyle 1949 Ateşkes Anlaşması imzalandı.

Fetihten hemen sonra, Ürdünlüler Yahudi Çeyreği'nde ikamet eden Yahudileri kovdu. Hurva Sinagogu gibi ana sinagoglar yıkıldı, Yahudi Çeyreği buldozerlendi, Zeytin Dağı'nın kutsallığına aykırı hareketler yapılıp mezar taşları yol yapımında kullanıldı. Ürdün ayrıca Kudüs'ün kuzeyindeki Atarot ve Neve Yaakov isimli Yahudi köylerini de yıktı.

Doğu Kudüs, İsrail hakimiyetindeki Batı Kudüs'teki Arap muhitlerinden gelen mültecileri ağırladı. Binlerce Arap, önceden Yahudilerin yaşadığı yerlere yerleştirildi.

1950'de Batı Şeria ve Doğu Kudüs Ürdün tarafından ilhak edildi. İsrail ve Ürdün'ün farklı kısımların ilhak edildiği Kudüs ilhakı "de facto" olarak tanınırken, Ürdün'ün Batı Şeria ilhakı Birleşik Krallık tarafından tanındı. Ürdün hakimiyeti döneminde Doğu Kudüs önemini yitirmeye başladı, artık bir başkent değildi ve limanlara olan bağı koptuğu için ticari bir merkez oluşturmayı bırakmıştı. Yöneticiler ve tüccarların Amman'a gitmeye başlamasıyla nüfus azalmaya başladı. Öte yandan, bölgesel merkez ve dini açıdan önemi olmaya devam etti. 1953'teki bildirgeyi teyit ederek 1960'da Kudüs Ürdün'ün ikinci başkenti ilan edildi. Bu plan ABD ve diğer güçler tarafından protesto edildi.

1960'larda Kudüs'te ekonomik gelişme başladı, turizm endüstrisi önemli ölçüde gelişti ve kutsal yerlere yapılan haclarda artış oldu fakat tüm dinlere kapılarını açan Kudüs İsraillilere izin vermedi.

1966'da Ürdün hükümeti tarafından Doğu Kudüs'ün komşu köy ve kasabalarla birleştirilerek metropol bir şehir yapılması planlandı fakat bu plan hayata geçmedi v