an" rolüyle oldu. 1929'dan sonra sağlığının elvermemesi üzerine atletik performans gerektiren filmlerde rol almamaya başladı. Eşi Pickford'la birlikte Shakespeare'in "The Taming of the Shrew" adlı eseri için sesli bir film yapma projesine giriştiler. 1934 yılında "The Private Life of Don Juan" "(Don Juan'ın Özel Yaşamı)" adlı bir filmle sinemayı bıraktı.

1933 yılında Lady Sylvia Ashley ile başladığı duygusal ilişki, 1936'da Mary Pickford'la ayrılmalarına yol açtı. Aynı yıl Ashley ile üçüncü evliliğini yaptı. Son yıllarında eşiyle yırtdışında gezilere çıktı. 11 Aralık 1939 tarihinde uykusunda geçirdiği bir kalp krizi'nin ardından bir gün sonra evinde öldü. Yaşamını yitirmesi Hollywood'ta gerek hayranları içinde gerekse film endüstrisinde büyük üzüntü yarattı. Douglas Fairbanks'in mirası, (filmlerinde giydiği kostümler, fotoğraflar, çeşitli belgeler, şirket ortaklık ve gelirleri vb.) sinemacılıkta değerlendirildi. Kitapları müzeye bağışlandı.





Jehoahaz (anlam ayrımı)





En hızlı tur

Motor sporlarında en hızlı tur, bir yarış sırasında en kısa sürede koşulan tura verilen ad. A1 Grand Prix ve GP2 serisi gibi yarış türlerinde en hızlı turu kaydeden sürücülere ek puan verilmektedir. 1960'a dek Formula 1'de de etkin olan bu uygulama daha sonra kaldırılmıştır.

80cc, 125cc, 250cc, 350cc ve 500cc ulamlarını içeren Moto GP'de ise en hızlı tur için herhangi bir ek puan uygulaması bulunmamaktadır. Giacomo Agostini'nin 117 dereceyle önde götürdüğü en hızlı tur sayısı sıralamasında Valentino Rossi 82 dereceyle ikinci sırada bulunmaktadır.




Durağan başlangıç

Durağan başlangıç, bir yarışın, araçların durağan konumlarından başlamasına verilen addır. Bu tür uygulamalarda, yarışın başlamasından önce tüm araçlar motorları çalışır durumda yerlerinde beklemekte ve (genellikle birkaç ışığı izleyen) yeşil ışığın yanmasının ardından harekete geçmektedirler. Birçok yarış türünde uygulanan durağan başlangıç genellikle bir ısınma turunun ardından gerçekleştirilir.




Aldo Rossi

Aldo Rossi (d. 3 Mayıs 1931, Milano, İtalya – ö. 4 Eylül 1997, Milano, İtalya) İtalyan bir mimar ve tasarımcı. Uluslararası üne sahip bir mimar olarak dört alanda başarılı çalışmalar yaptı: mimarlık teorisi, çizimler, mimarlık projeleri ve endüstriyel tasarımlar.

Aldo Rossi, İtalya’nın Milano şehrinde 3 Mayıs 1931 tarihinde dünyaya geldi. 1949 yılında Milano Politeknik Üniversitesi’ne mimarlık eğitim almak için giren Aldo Rossi, 1959 yılında mezun oldu. Bu süre içinde 1955 yılından beri Casabelle dergisine de yazılar yazmaya başladı. Aynı dergide 1959 ile 1964 yılları arasında editörlük yaptı.

1960’lı yıllardaki ilk çalışmalari genelde teorik olan Aldo Rossi’nin en çok etkilendiği tasarımcılar 1920’li yıllardaki Modernizm akımının İtalya’daki öncülerinden Giuseppe Terragni, klasik tasarımları ile tanınmış Viyanalı mimar Adolf Loos ve ressam Giorgio de Chirico en başta gelmektedir. Stalinist mimarlığı incelemek için Sovyetler Birliği’ne yaptığı ziyarette edindiği izlenimler de mimarlık kariyerinin gelişimini etkilemiştir. 

Aldo Rossi yazılarında, mevcut mimarların şehirleri anlamak için gayret göstermediğinden yakınır. Ayrıca şehirlere bir zaman dilim içinde inşa edilmiş yapılar olarak değer verilmesi ve üzerinde çalışılması gerektiğini söyler. Bu bağlamda şehirlerin geçmişlerini hatırladıklarını (collective memory) ve bizlerin bu anıları şehrin çeşitli bölgelerinde anıtlar dikmekle andığını ve bu anıtların şehire bir dayanak sağladığını da belirtir.

Aldo Rossi, La Tendenza olarak bilinen Neo-Rasyonel Hareketin kurucuları arasında sayılır. Dönemindeki Avrupa Mimarlığı’na olan katkıları Robert Venturi’nin ABD’deki mimarlık arenasında yaptığı katkılara benzerlik gösterir. Mimarlık eleştirmeni Charles Jencks, Aldo Rossi ve Robert Venturi’yi Postmodern mimarlığın en önemli iki temsilcisi olarak nitelendirir. Ancak Aldo Rossi’nin çalışmalarındaki Avrupa Urbanizm ve Modernizm etkileri Postmodern akım ile çelişmektedir.

Aldo Rossi’nin yayınladığı eserler ve teorileri özellikle 1970’li ve 80’li yıllarda oldukça popülerlik kazandı. Yayınladığı bu eserlerin en önemlilerinin başıda Şehrin Mimarisi (L'architettura della città, 1966) ve Bilimsel Bir Otobiyografi (Autobiografia scientifica, 1981) gelmektedir.

1990 yılında mimarlık alanındaki en prestijli ödüllerden birisi olan Pritzker Mimarlık Ödülü’nü kazandı. Mimarlık eleştirmeni ve Pritzker Mimarlık Ödülü juri üyesi Ada Louise Huxtable, Aldo Rossi hakkında “mimar olmuş bir şair” tanımını yaptı,

Aldo Rossi 4 Eylül 1997 tarihinde, İtalya’nın Milano şehrinde geçirdiği bir trafik kazası sonucu, hayata gözlerini yummuştur.








Álvaro Siza Vieira

Álvaro Siza Vieira veya Álvaro Joaquim de Melo Siza Vieira veya Álvaro Siza (d. 25 Haziran 1933, Porto-Matosinhos, Portekiz) Portekizli çağdaş bir mimardır.

Babası bir mühendis olan Júlio Siza Vieira, annesi ise Cassilda de Melo’dur. Portekiz’in Oporto bölgesinde küçük bir sahil kasabası olan Matosinhos’da 25 Haziran 1933 tarihinde dünyaya geldi. Joana Marinho Leite ile evlidir ve de Álvaro Leite Siza Vieira adında bir oğlu vardır.

Fernando Távora gibi Álvaro Siza da, Porto Mimarlık Fakültesi’nde dersler vermiştir. 1992 yılında mimarlık alanında en prestijli ödüllerden birisi olan Pritzker Mimarlık Ödülü’ne Lizbon’un Chiado tarihi şehir bölgesinde yürüttüğü restorasyon projeleri nedeniyle layık görülmüştür.






Fenice Tiyatrosu

Fenice Tiyatrosu (ya da yaygın kullanımı ile La Fenice) İtalya'nin Venedik kentinde bulunan ve İtalya'nın en önemli sayılan opera-evlerinden biridir. İsmi Feniks kuşundan gelmektedir ve bu mitik kuş gibi, ilk defa 1792'de açıldıktan sonra "Fenice Tiyatrosu"da birkaç kere yangın geçirip kül olmuş (1789, 1846 ve 1996'da) ve her seferinde yeniden inşa edilmiştir. En son 1989'daki yangınından sonra tekrar inşa edilmiş ve Kasım 2004'te La Traviata eserinin temsili ile yeniden açılmıştır.

1789'da Venedik'te ana tiyatro binası olan San Marco mahallesindeki "San Bernedetto Tiyatrosu" yandı ve şehrin asillerinden kurulu bir komite yeni bir tiyatro salonu yapmak için mimar Gain Antonio Selva'yi gorevlendirdi. Bu yeni bina 1792'de bitirilip 16 Mayis 1789'da opera bestecisi "Giovanni Paisiello"'nun bestelemiş olduğu "Agribente'nin Oyunlari" adlı bir opera ve bale ile hizmete açıldı.

Bu yeni tiyatro binası İtalyan ve Avrupa kültüründe çok ün kazanarak "Opera" eserleri, "tiyatro oyunları, "baleler" ve klasik müzik konserleri için Venedik'in baş tiyatro binası oldu. 1832'de bir yangın ile tiyatro binası tümüyle yandı ve eski şekline sadık kalınarak mimarlar "Gaimbattista" ve "Tomasso Maduna" ile iç dekorasyoncu "Tranquilo Orsi" tarafından yeniden yapıldı.

1820 ile 1839 arasında çok tanınan lirik İtalyanca opera eserlerinin yapimlanmasında ünlü mizansen yapıcısı "Francesco Bagnara" bu tiyatroda görev yaptı ve mizansen hazırlamak icin yaptığı eskizler Museo Correr'de sergilenmektedir. 1844'te büyük İtalyan opera bestecisi Giuseppe Verdi'nin Hernani, Attila, Rigoletto, La Traviata ve Simon Boccanegra operalarının promiyerleri bu opera-evinde temsil edildi. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra da Fenice Tiyatrosu İtalyan operasının baş opera-evlerinden biri olmaya devam etti. Modernist Igor Stravinski, Benjamin Britten ve Sergey Prokofief'in opera eserlerinin promiyerleri bu tiyatroda yapıldı. 29 Ocak 1996'de tiyatro binası bir kundakcılık sonucu yangın geçirip tümü ile harabeye döndü.

Venedik eyalet ve şehir yörel idareleri, İtalyan merkezi hükümeti ve UNESCO mali desteğiyle 68 yıl süren bir inşaatla ve 60 milyon Euro sarfi ile üçüncü defa Fenice Tiyatrosu eski cephesini kaybetmeden yeniden yapıldı. Kasım 2004'te La Travita eserinin temsili ile yeniden açıldı.

Dünyaca ünlü pek çok opera eserinin prömiyerleri Venedik Fenice Tiyatrosu'nda yapılmıştır:







Ordnance ML 3 inç havan

Ordnance ML 3 inç havan, 1920'li yıllardan 1960'li yılların sonlarına kadar Kraliyet Kara Kuvvetleri tarafından kullanılan standart havan. Stokes havan yerine geçti.

I. Dünya Savaşı'ndaki deneyimlerine dayanarak Britanyalı piyade bir çeşit yakın mesafeli destek topu talep etti. İlk plan topçu özel bataryası idi ancak maliyet bunu engelleyince yerine havanın yapılması kabul edildi.

Hemen hemen her sivil referans yayınının 3 inç (76 mm) havanın 3 inçlik kalibreye sahip olduğu aktarmasına rağmen gerçek kalibre 3,189 inç (81 mm). 1951 ve 1963 piyade eğitim broşürlerinde bu havan ele alındı ve 3,2 inç olarak verildi.

II. Dünya Savaşı sırasında Kuzey Afrika'da ele konulan İtalya yapımı 81 mm havan mermilerini atabilmesi için değişiklik yapıldı.

Ordnance ML 3 inç havan geleneksel Stokes tipi havan. II. Dünya Savaşı deneyimleri, Alman yapımı 81 mm s.Gw.34 havanına göre menzilinin yeterli olmadığını gösterdi ve yeni namlu versiyonu olan Mark 2 tasarlandı.

Kore Savaşı ve Süveyş Krizi'nde de kullanıldı ve L16A1 81 mm havanıyla değiştirilene kadar hizmette kaldı.




1981-82 Kıbrıs Birinci Ligi

Kıbrıs Birinci Ligi 1981-82, Kıbrıs'ın kırk dördüncü futbol sezonudur. On dört takımın katıldığı sezonda AC Omonia şampiyonluğu kazandı.





1982-83 Kıbrıs Birinci Ligi

Kıbrıs Birinci Ligi 1982-83, Kıbrıs'ın kırk beşinci futbol sezonudur. On dört takımın katıldığı sezonda AC Omonia şampiyonluğu kazandı.





1983-84 Kıbrıs Birinci Ligi

Kıbrıs Birinci Ligi 1983-84, Kıbrıs'ın kırk altıncı futbol sezonudur. On dört takımın katıldığı sezonda AC Omonia şampiyonluğu kazandı.





1984-85 Kıbrıs Birinci Ligi

Kıbrıs Birinci Ligi 1984-85, Kıbrıs'ın kırk yedinci futbol sezonudur. On dört takımın katıldığı sezonda AC Omonia şampiyonluğu kazandı.





1985-86 Kıbrıs Birinci Ligi

Kıbrıs Birinci Ligi 1985-86, Kıbrıs'ın kırk sekizinci futbol sezonudur. On dört takımın katıldığı sezonda APOEL şampiyonluğu kazandı. Gelecek sezon lig on altı takım ile oynanacağından bu sezon küme düşme olmadı.





1986-87 Kıbrıs Birinci Ligi

Kıbrıs Birinci Ligi 1986-87, Kıbrıs'ın kırk dokuzuncu futbol sezonudur. On altı takımın katıldığı sezonda AC Omonia şampiyonluğu kazandı.





1987-88 Kıbrıs Birinci Ligi

Kıbrıs B