lanan iş (çalışma) tehlikeli olabilir.

Manevi gelişimlerinden sonraki durumlarına göre Dakiniler’i üç sınıfa ayırabiliriz:

Dakiniler’i sadece mitolojik canlılar olarak değil, manevi ve psikolojik süreçler için semboller olarak da anlayabiliriz. Bu nedenle Dakiniler Buda Dharma’nın yolunda ilerlemeyi teşvik eden bütün ilhamları sembolize ederler. Bunlar her zaman hayırsever değildir, ayrıca ani ve endişe verici surette şu ana ait dünya görüşünü değiştirerek sınırlayıcı zincir ve duvarları kırarlar. Bu kafesten kurtuluşun ne şekilde hissedileceği Dakiniler’in bunları benimsemelerine ve uyum sağlamalarının o andaki hazırlığına bağlıdır. Dakiniler her türlü gelenekten bağımsız olduklarından harekete geçirmek ve yardım etmek için alışılmadık yöntemlere başvurmaktan korkmazlar. Bazı tantrik meditasyonlar (Sadhanas), uygulayıcıları şimdiki Dakiniler’in ilham verici enerjileri ile görselleştirme yoluyla birbirlerine bağlarlar.

Bir Dakini görebilmek için bu doğaüstü varlıkların ortaya çıkması beklenmemelidir. Bu, günlük yaşamda bir Dakini gibi manevi yolumuzda bizi destekleyen ve bize yol gösteren bir insanın hangi cinsiyette olduğunu bulmak anlamına da gelebilir.
Dakiniler’i gen ve çıplak bir figür olarak dans eder durumda betimleyen ikonografik karşılıklar, genellikle onları bir elinde adet kanı ve yaşam iksiri ile dolu bir fincan tutarken, diğer elinde de bir bıçağı temizler vaziyette resmetmeye eğilimlidirler. Dakiniler bazen insan kafataslarından oluşan bir kolyeyi boynunda taşırken, bir üç uçlu mızrak (Yunan mitolojisinde deniz tanrısının simgesi) Dakini’nin omzuna yaslanır vaziyettedir. Alışıldığı üzere saçı uzun, dağınıktır ve sırtına doğru uzanır. Yüzünde öfkeli bir ifade vardır ve aşırı hırs, nefret ve körlüğün sonucunda elde edilmiş yenikliği temsil eden, yerde serili bir vücut üzerinde ayaklarıyla tepinir. Alnındaki üçüncü bir göz ise yüce hakikati anlamaya yarar. Vücudundaki aşırı enerji ateşinin göstergeleri olarak ara sıra alevlenir. Dakiniler kendinden geçirici danslarını yaptıklarında uygulayıcılar çoğu kez kemikten mücevherlerin tıngırtılarını duyduklarını iddia ederler. Daha sonra bu dizginsiz dişi varlıklar tüm varlıkların mükemmel özgürlüğünü kutlamak için ortaya çıkarlar.




Arab News Network

Arab News Network, uydudan Arapça yayın yapan bir haber kanalıdır. Merkezi Londra'dadır. Kanalın sahibi Suriye'nin eski başkan yardımcısı -ve Suriye başkanı Beşşar Esad'in amcası- olan Rıfat Esad'dir. Kanal, Kasım 2004'ten Mart 2006'ya kadar bir dönem İngilizce yayın da yapmış, ancak sonrasında yeterli izleyici sayısına ulaşılamadığı gerekçesiyle İngilizce yayınlara son verilmiştir. ANN Hotbird ve Arabsat uydularından yayın yapmaktadır.

Kanal bilgisi(İngilizce içerik)




Baldassare Galuppi

Baldassare Galuppi (d. 18 Ekim 1706 Burano, Venedik Cumhuriyeti, modern İtalya – ö. 5 Ocak 1785 Venedik), özellikle "opera buffa" janrında operalar hazırlamış olan bir Venedikli İtalyan besteci.

Venedik'in sekiz deniz mili yakınlarındaki "Burano" adasında doğdu. Bu nedenle "İl Buranello" lakabıyla anılmıştır. İlk müzik eğitimini asıl sanatı berberlik olan ama iyi keman çaldığı için komedi tiyatrolarında kemancılık da yapan babasından aldı. 16 yaşında Venedik şehrine giderek şehrin çeşitli kiliselerinde org çalarak hayatını kazanmaya başladı.

Opera besteleme sanatının ana prensiplerinden bile habersiz olmakla beraber 1722de "La fede nell'incostanza ossia gli amici rivali" adlı hazırladığı opera buffo'yu Venedik yakınlarında bir kasaba olan "Chiaggo"da sahneye koydu. Bu sahnelenme seyricilerin yuhaları ile sona erdi.

Bundan çok morali bozulan Galuppi babasının mesleği olan berberliğe dönmeğe karar verdi. Fakat besteci ve müzisyen "Benedetto Marcello" tarafından "Antonio Lotti" adlı bir ünlü müzik eğitmeninden dersler almak üzere bir müzik okuluna gitmeye ikna edildi. Bu okulda üç yıl müzik prensipleri ve kompozisyon öğrendi . Bu sırada hocası Lotti tarafından çok iyi bir müzisyen olacağı tahmin edildi. Derslerine devam etmekte iken Venedik'te bulunan opera tiyatrolarında klavsenci olarak çalıştı ve bu arada kendinin hazırladığı kısa klavsen parçalarını "repriz" ve "pastis" olarak halka duyurmayı başardı. Okulu bitirdikten sonra bir profesyonel klavsen çalgıcısı olarak kısa zaman için Floransa'ya gidip oradaki tiyatrolarda çalıştı.

1729da Venedik'e geri döndü. "Dorindo" adlı bir opera librettosu hazırlamış olan Benedetto Marcello tarafından bueseri bestelemeye çağrıldı. Hazırladığı opera eseri 1729da Paskalya eğlentileri sırasında Venedik "Teatro di Sant'Angelo" tiyatrosunda sahnelendi ve seyirci tarafından çok beğenildi. Galuppi bu eserinde ve sonraki opera eserlerinde müzik harmonisinin çekiciliği dolayısıyla değil de şarkılarını neşeliliği, taşkın coşkusu ve zarif şekilleri ile isim yapmıştır.

Bundan sonra da Galuppi kendini yetiştirmeye devam edip klavsen çalmayı iyice öğrenmeye koyulup bu çalgı üzerinde bir virtüöz oldu. Diğer taraftan hiçbir ara vermeden 1729dan ölene kadar hazırladığı her opera eseri İtalya'nın her opera evinde başarı ile yapımlanıp sahnelendi.

1740da Venedik'te "Ospedale dei Mendicanti" adlı kuruma müzik direktörü olarak atandı. 1748den itibaren San Marco Bazılıkası'ında koro şefliği yapıp 1762e kadar Venedik'te en önemli müziksel görev olan bazılıka müzik direktörlüğü görevini yüklendi. "Conservatorio değli incurabili" adlı müzik konservatuvarında müzik hocalığı yaptı. Aynı zamanda Venedik'te birkaç kilisede organist olarak görevde de bulundu. 1741 ile 1743 döneminde Londrada çalıştı ve 1765 ile 1768 döneminde ise San Petersburg'a II. Katerina tarafından davet edilerek orada saray müzik direktörü görevi yaptı.

Hazırladığı ilk "opera buffa" janrıdaki eser 1749da "L'Arcadia in Brenta" adlı opera oldu. Bunun librettosu ünlü İtalyan oyun yazarı Carlo Goldoni tarafından yazılmıştı. Bundan sonra Galuppi birkaç tane daha çok başarılı Goldoni'nin librettosunu yazdığı operalar hazırlanmıştır. Bunlar arasında en ünlüleri 1754de "İl filosofo di campağna" ve 1750de "İl mondo della luna" sayılabilir. Daha sonra hazırladığı 1760da "L'amante di tutte" ve 1761de "İ tre amanti ridicoli" adlı operaların librettosu bestecinin kendi oğlu olan Antonio Galuppi tarafından "A.Liteo" adlı takma-ismi altında hazırlanmıştır.

Galuppi'in yaşamının son yıllarında opera eserleri hazırlaması yavaşlamıştır ve besteci kendini çok sayıda klavsen parçası ve birkaç oratöryo hazırlamaya adamıştır. Hayatının son yıllarında Baldassare Galuppi Venedik'in en iyi bilinen ve en çok saygıya değer bulunan müzisyeni olmuştu. İngiliz yazar Charles Burney 1770de onu büyük bir ailesi ile birlikte; şan ve şöhret içinde ve epeyce servetli bir müzisyen olarak görmüştü. Hayatının sonuna kadar gençliğinin canlılığını ve neşeliliğini kayıbetmediği bildirilir ve bu hazırladığı bestelerde yansımaktadır. 1785de 79 yaşında hayatına gözlerini yummuştur ve anısına San Mark Bazılıkası'nda "requiem" mass ilahisi ve ayini yapılmıştır.








Koyukonca

Koyukonca ya da Koyukon dili (kendilerince "Denaakkenaageʼ", "Dinaakkanaaga", İngilizce "Koyukon, Unakhotana"), ABD'nin Alaska eyaletinde, Yukon–Koyukuk Census Area sayım bölgesinde, Koyukuk ırmağı ile Yukon ırmağı arasındaki bölgelerde Alaska Atabasklarından Koyukonlar ("Denaakkʼe, Dinaak̲'a") tarafından konuşulan Atabask dillerinden bir Kızılderili dilidir. En yakın akrabaları Holikaçukça ile Değinakçadır. Fransız kökenli Kanadalı bir Cizvit misyoneri olan Jules Jetté'nin 1898'de kaydetmeye başladığı derlemeleri günümüzde Atabask dil araştırmalarında değerli belgelerdir. Hristiyan misyonerlerce misyon okullarında çoğu kez yalnızca dini eğitim verilmiş ve Koyukon öğrenciler İngilizce konuşmaya zorlanmıştır. Günümüzde Alaska Yerli Dil Merkezine göre 2.300 kişilik nüfustan 150 kadarı anadillerini konuşabiliyor.


1987-1988 döneminde Alaska okul bölgelerinde Koyukon öğrencilerin sayısı :

Koyukonca ay adları 

Rus Alaskası döneminde (1733 - 1867) 1838 yılında ilk kez Ruslarla ve Rusçayla karşılaşan Koyukonların dillerinde Rusça alıntılar az da olsa görülüt:







Hüseyin Gümüş

Hüseyin Gümüş (1946,Aydın) Türk akademisyen.

Hüseyin Gümüş, 1946 yılında Aydın'ın Nazilli ilçesinde doğdu.1961 ile 1964 yılları arasında Nazilli Lisesine giden Gümüş 1964 yılında Atatürk Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı bölümüne kaydoldu ve bu bölümü 1968 yılında bitirerek mezun oldu. 1970 yılında Ankara Üniversitesi DTCF bölümünden yüksek lisans derecesiyle mezun olan Gümüş, aynı bölümde doktoraya kaydoldu ve Sorbonne Üniversitesi'nden doktora derecesi elde etti. 1968-1973 yılları arasında asistan olarak Atatürk Üniversitesi'nde öğretim elemanı olarak çalıştı. Ardından aynı üniversitede asistan doktor sıfatını aldı ve 9 yıl süreyle görev yaptı. 1982-1985 yılları arasında Atatürk ve Selçuk Üniversitelerinde çalıştıktan sonra 1985 yılında doçent oldu ve 1988 yılında da Marmara Üniversitesi'ne geçti. Aynı yıl ana bilim dalı başkanı sıfatını kazanan Gümüş, 1993 yılında Profesörlük unvanı aldı. 1995-1999 yılları arasında Atatürk Eğitim Fakültesi Dekan Yardımcılığı görevinde bulunan Gümüş, bu bölümün anabilim dalı başkanlığını 2013 yılına kadar yürütmüş, 2013 yılında 46 yıllık akademik hizmetini tamamlayarak emekli olmuştur. Hüseyin Gümüş aynı zamanda İstanbul Fransızca Öğretmenleri Derneği Başkanıdır.

Fransız Edebiyatı hakkında birçok yayını ve çevirileri bulunan Profesör Hüseyin Gümüş'ün en ünlü eseri Fransız Edebiyatı'na Giriş adlı 2 ciltlik kitaptır.




Muharrem Şen

Prof.Dr.Muharrem Şen (28 Aralık 1944,Mersin) Türk Akademisyen.

Prof.Dr.Muharrem Şen,1944 yılında Mersin'de doğdu.İlk ve orta öğrenimini Mersin'de tamamladıktan sonra 1964 yılında Ankara Üniversitesi DTCF Fransız Dili ve Edebiyatı'na kaydolan Prof.Şen,1968 yılında buradan mezun oldu ardından eski Millî Eğitim Bakanı Prof.Bedrettin Tuncel'in öğrencisi olarak yüksek lisansını tamamladı ve Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı bursuyla 1970 yılında Sorbonne Üniversitesi'ne doktora öğrenimi için gitti.1975 yılında doktora derecesini alıp yurda dönen Prof.