rı renkleri vardır. Bileşiminde bulunan hematit,ona rengini verir ve bu renkler, dağılımlarına göre: Okyanus, dalmaçya, hayalet, kırmızı gibi adlarla anılırlar. Kırmızı noktalar serpiştirilmiş haline kantaşı ya da heliotrop denen yeşim (jasp) taşı, Eski Roma'da yüzük taşlarında kullanılırdı. Sertliği 7'dir.




Lakerda

Lakerda uzun süreli saklanmak üzere özel şekilde hazırlanmış balık etidir. Esasen torik, günümüzde torik az bulunduğu için palamut balıklarından yapılır.

Balığın iç organları çıkartılarak temizlendikten sonra kuyruk kısmı kuyruk başlangıcından 3–5 cm. içeriden kesilerek, baş tarafı da yüzgeçlerin hizasından kesilerek ayrılır. Bu kuyruk ve baş kısımları çorba ya da pilaki için kullanılabilir. Kalan gövde, takoz tabir edilen 7–8 cm. kalınlıkta dilimler halinde kesilir. İnce bir süpürge otu ya da tel yardımıyla omuriliği ve kan pıhtıları tamamen temizlenir. Temizlenmiş takozlar yıkanır ve temiz, serin ve tatlı bir suda 15-20 dakika bekletilerek kalan kan vb. kalıntıların çıkması sağlanır. Lakerda geleneksel olarak tahta fıçılara kurulmuş olsa da günümüzde bu iş için teneke ya da plastik kaplar kullanılmaktadır. Lakerda kurarken kullanılacak tuz sofra tuzundan bir derece kalın ama turşuluk iri taneli tuzdan ince, şeker kalınlığında sanayi tuzudur. Kabın dibine 1–2 cm. kalınlıkta tuz döküldükten sonra takozlar kesik yüzeyleri tuza gelecek şekilde sıkıca dizilerek istiflenir. Sıranın üzerine defne yaprağı ve balıkları örtecek kadar tuz konulup yeni bir sıra döşenir. Bu şekilde kap doldurulup en üst katın da üstü tuzla örtüldükten sonra üstünü kapatacak büyüklükte bir tahta ve tahtanın da üzerine temiz bir taş benzeri bir ağırlık konur ve kabın ağzı temiz bir bezle bağlanarak kapatılır. Serin bir yerde 2-3 hafta beklediğinde yenecek duruma gelir. Bu süre içinde balık su ve yağ salar. Üstte biriken yağ kaşık ve kâğıt havluyla alınır.

Lakerda daha çok salata ve meze olarak yenir. Yenecek miktar kadarı saklandığı kaptan çıkarılarak 4-5 saat temiz tatlı suda bekletilerek tuzunu salması sağlanır. İsteğe bağlı olarak kısa bir süre sirkede de tutulabilir. Ardından keskin bir fileto bıçağıyla derisi soyulur, bir santim kadar kalınlıkta dilimlenir ve servis tabağına alınır. Üzerine biraz zeytinyağı gezdirilip biraz da karabiber serpilebilir. Yanında halka dilimlenmiş kırmızı soğanla servis edilir.




Volkssturm

Volkssturm (Türkçe: "Yurt Muhafızları"), II. Dünya Savaşı'nın son aylarında Adolf Hitler'in emriyle Alman erkeklerinden oluşturulan halk kurtuluş ordusu. Örgüt milislerinin yaşları 16 ila 60 arasında olmakla beraber katılım için daha önce orduda askeri eğitim almış olma şartı yoktu.

Volkssturm fikri 1813'te Napolyon'a karşı özgürlük mücadelesi vermiş eski Prusya Krallığı'nın halk milislerinden esinlenilmişti. Heinz Guderian, Volkssturm gücünü Doğu Cephesi'nde Sovyetler'e karşı insan gücünü dengelemek için kullanmayı planladı. Çünkü Doğu Cephesi'nde savunma yapan Wehrmacht'ın insan gücü iyice zayıflamıştı. Bu yüzden eli silah tutan her erkek Alman vatandaşının orduya çağrılması gerekiyordu. Volkssturm 1944 yılında kurulmuş olmasına karşın bu düşünce 1925'ten beri kâğıt üzerinde varolan bir plândı.

Milis kuvvetlerinin daha etkili olması için Hitler ve Bormann sadece sayı gücüyle değil aynı zamanda fanatizminde gerekli olduğunu düşündüler. Volkssturm plânın ilk evrelerinde amacı, ordu birimleri moralmen çöküntü içerisine girdiğinde onlara savaş desteği sağlamaktı. Volkssturm'un istenilen fanatizm boyutuna ulaştırılması için milisler, yerel Nazi Partisi ofislerinin emri altına verildi. Heinrich Himmler silahlanma ve eğitimden sorumlu komutan olmasıyla Volkssturm ülke çapında bir organizasyona dönüştü. Normalde Nazi Partisi'nin kontrolünde olması gerekirken, daha sonraları gerektiğinde kullanılması için Wehrmacht'in emrine verildi.

Standart bir Volkssturm taburu altı yüz kırk iki erkekten oluşuyordu. Birliğin büyük bir kısmı Hitler Gençliği üyeleri, hükümlüler, genç ve daha önce orduda görev yapmış erkeklerden oluşmaktaydı.

Tipik eğitim Karabiner 98k tüfeği ve Panzerfaust gibi hafif silahlardan oluşmaktaydı. Silah ve mühimmat sıkıntısı yüzünden silah eğitimi mümkün olduğunca kısa tutuluyordu. Bunun yanında I. Dünya Savaşı'nda savaşmış eski askerler yeni silahları tanımakta ve kullanmakta acemilik çekiyordu. Herhangi bir askeri birlik standardı yoktu, ellerindeki kalan silahları kullanıyorlardı. Bunun yanında, aşçı üniforması ve asker üniforması gibi milislerin özel üniformaları da bulunmaktaydı. Bu görüntü aynı zamanda Alman halkını demoralize ediyordu. Alman ordusunda Polonya, Belçika ve Fransa gibi işgal edilen ülkelerden ele geçirilen silahlar kullanılıyordu. Karabiner 98k, Gewehr 98, Gewehr 71, Dreyse gibi çeşitli hafif silahlara sahiptiler. Almanlar aynı zamanda Volkssturm milisleri için MP 3008 makineli tabanca ve Volkssturmgewehr 1-5 piyade tüfeği gibi ucuz maliyetli silahlar da üretiyorlardı. Fakat farklı silah kullanımı mühimmat karmaşasına neden olmuştu. Örneğin, Gewehr 71'in mermisinin Karabiner 98k tüfeğine uymaması gibi sorunlar baş gösteriyordu.

Milisler eğitilip silahlandırıldıktan sonra geneleksel Hitler'e bağlılık yemini ettirilip savaşa sürülüyorlardı. Volkssturm birlikleri sadece kendi mıntıkalarından sorumluydu. Fakat bazı birlikler direk cephenin ön saflarına gönderilmişti. En geniş kapsamlı kullanıldıkları yer Berlin Muharebesi'dir. Şehrin birçok bölgesinde Sovyetler'e karşı savaşmışlardı. Bu savaş tüm Alman Ordusu gibi Volkssturm'u da çökertti.

Volkssturm'un katıldığı bir başka büyük savaş da Königsberg Kuşatması'dır.







Kent Park

Kent Park, Eskişehir'de Otogar ile Gökmeydan mahallesi arasında kalan ve Porsuk Çayı boyunca uzanan, yaklaşık 270 bin metrekarelik park.

Parkta 20 bin metrekarelik bir gölet, gölet içinde bir ada, lokantalar ve kafeler, gül bahçeleri, çocuk oyun alanları, spor sahaları, botanik kafeler gibi pek çok sosyal tesis yer almaktadır.





Santa Maria Novella Bazilikası

Santa Maria Novella İtalya Floransa'da aynı isimle anılan ana tren istasyonunun karşısında yer alan bir kilisedir. Tarihsel olarak Floransa'da ilk büyük basilikadır ve şehrin önemli Dominikan mezhebinin kilisesidir.

Kilise (manastıra bitişik) ve bitişik odası sanat hazineleri ve cenazeye ait eserlerin korunduğu yeri içerir. Özellikle Gotik ve erken rönesans dönemi sanat ustalarının yağlı boya tabloları ile meşhurdur. Eliaçık çok önemli Floransa'lı ailelerin sayesinde finansmanı sağlanmıştır. Onlar bu sayede kutsanmış toprak üzerinde kendilerine cenazeye ait şapel temin etmişlerdir.

Bu kilise "Novella" (Yeni) olarak adlandırılır. Çünkü 9ncu yüzyılda Santa Maria delle Vigne küçük mabedi yeri üzerine inşa edildi. 1221 yılında yer Dominikan mezhebine tahsis edildiğinde onlar bir yeni kilise ve yan yana bir manastır inşa etmeye karar verdiler. Kilise iki Dominikan rahibi olan Fra Sisto Fiorentino ve Fra Ristoro da Campi tarafından dizayn edildi. İnşaat 13ncü yüzyıl ortalarında (yaklaşık 1246) başladı ve Romanesk-Gotik mimari tarzlı çan kulesini ve kutsal eşyaların saklandığı odayı bitirmekle görevli olan Rahip Iacopo Talenti tarafından yaklaşık 1360 yılında bitirildi. O zamanda sadece Tuscan Gotik yüzün alt parçası bitirildi. Üç kapı boydan boya yuvarlak kemerlerle uzatıldığında, ön cephenin alt yüzündeki kısımlar kapalı kemerlerle uzatıldı, Pilaster lerle ayrıldı. Bu aynı dizayn eski kilisenin etrafındaki bitişik duvarlarda devam etti. Kilise 1420 yılında kutsandı.
Bir yerel tekstil tüccarı Giovanni di Paolo Rucellai üzerindeki komisyonda, Leone Battista Alberti kilisenin siyah ve beyaz mermerden kakmalı ön cephesini dizayn etti (1456-1470). Kendisi halihazırda Rimini'deki Tempio Malatestiano'nun mimarı olarak meşhurdu. Albert aynı zamanda Floransa'daki Rucellia Sarayı'nın ön cephesini dizayn etmişti.
Alberti, hümanist mimarlığın ideallerini detaylamada klasik ve orantılı esinlemeyle dizaynda yapıtın ön cephesinde halihazırda var olan ortaçağ kısmı ile ayrıca yeni bir uyum getirmeye girişmişti. Onun katkıları kareler ile süslenmiş bir geniş friz, onun üzerinde yuvarlak bir pencere ve dört beyaz-yeşil pilaster, üste alınlık ortasında Dominican güneş amblemini içeriyordu. Yapı alınlığın ortasından düşey bir şekilde inen doğru üzerinde sol ve sağ yanı ile bir simetri arzetmektedir.
Korint kolon başlıklı dört kolon, ayrıca ön cephenin alt kısmına sonradan eklenmiştir. Alınlık ve frizler açık bir şekilde eski zamanlara ait eserlerden ilham almıştır. Fakat S-kıvrımlı üst kısımda olan helozoni kıvrımlar yeni ve eskinin örneği değildir. Helozoni kıvrımlar (veya onların değişik şekilleri) bütün İtalya'daki kiliselerde bulunur.

Alınlık altındaki friz, koruyucusunun ismini taşır: "IOHAN(N)ES ORICELLARIUS PAU(LI) F(ILIUS) AN(NO) SAL(UTIS) MCCCCLXX (Giovanni Rucellai son of Paolo in the blessed year 1470)."

Sanatçıların kilise için ürettikleri parçaların içerdikleri:





Karatal Nehri

Karatal Nehri (Rusça: Каратал), Balkaş Gölü'ne dökülen İli Nehri'nden sonra, onun doğusunda ortalama 400 km uzunluğunda ikinci büyük bir nehirdir. Nehir Kazakistan ve Çin sınırı yakınında güneybatı Cungarya Alatau Dağlarından 4463 m yükseklikten doğar. Karların eridiği bahar aylarında çok siyah suyu olduğu için bu isim verilmiştir. Bazen (Kazakça: Қарабулақ) Karabulak ismi de verilir. Vladimir Feodoroviç Minorsky Yafınç'ın (dere) Balkaş Gölü'ne dökülen Karatal Irmağı olabileceğini, ihtiyatlı bir dil ile, ifade eder.




Tacloban

Tacloban Şehri (Waray: "Siyudad han Tacloban", Takalotça: "Lungsod ng Tacloban", Cebuano: "Dakbayan sa Tacloban", basitleştirilmiş Çince: 独鲁万; geleneksel Çince: 獨魯萬), Filipinler'deki bir liman kentidir. Başkent Manila'nın yaklaşık 360 kilometre güneydoğusundadır. Leyte eyaletinin başkentidir. Ayrıca Doğu Visayas'ın bölgesel merkezidir.




Arif Sporel

Arif Sporel (ö. 12 Şubat 1980), Türk futbolcu. Hasan Kamil Sporel ve Zeki Rıza Sporel'in abisidir.




Koaksiyel kablo

Koaksiyel kablo (İngilizce kısaltması "coax") radyo frekansta kullanılan bir kablo türüdür. Bu kablonun kesit alanı iç i