ta tamamen ortadan kalkmıştır. Bu tarihten sonra 300 yıl boyunca Sırpların büyük bir bölümü Osmanlı Devleti vatandaşı olarak yaşamış, kendileri ait bir devletten yoksun kalmışlardır.

Osmanlı döneminde Sırplardan devşirme yöntemiyle devletin yüksek kademelerine ulaşmış birçok devlet adamı mevcuttur. Bunlardan en önemlisi kuşkusuz yükselme döneminde önce Kaptan-ı Deryalık ve sonra da 14 yıllık bir süreyle sadrazamlık yapmış olan Sokollu Mehmet Paşadır.

Sırp isyanlarının nedenleri arasında aşağıdakiler gösterilebilir:


19. yüzyıl başlarında Avusturya ve Rusya, Sırbistan'da halkı Osmanlı egemenliğine karşı kışkırtma siyaseti uygulamaya başlamışlardı. Ayrıca buradaki yeniçeriler Müslüman ve Hıristiyan halka karşı çok kötü davranarak halkı iyice bezdiriyorlardı. Bu ortamda Sırplar sıradan bir çoban olan Kara Yorgi'nin önderliğinde ayaklandılar. Ruslardan da aldığı destekle Kara Yorgi 13 Aralık 1806’da Belgrad’a girdi. 1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Belgrad Kara Yorgi'nin önderliğindeki isyancıların elinde kaldı. Osmanlı İmparatorluğu ve Rusya arasında imzalanan Bükreş Antlaşması ile Sırplara bazı imtiyazlar verildi. Osmanlılar Ruslarla yapılan barıştan sonra Sırbistan'daki isyancıları yenerek Belgrad'ı tekrar ellerine geçirdiler. Kara Yorgi 21 Eylül 1813'de diğer isyancılarla birlikte canını kurtarmak için Avusturya'ya kaçtı. Böylece ilk Sırp isyanı son bulmuş oldu.

Bağımsızlıklarını kazanmak isteyen Sırplar 1814 yılındaki Viyana Kongresi'ne bir heyet gönderdiler. Ancak bir sonuç alamayınca 1815 yılında Miloş Obrenoviç'in liderliği altında ikinci bir ayaklanma başlattılar ve hareketleri Ruslar tarafından desteklendi. Bu ayaklanma da başarısız oldu ama 1817 yılında Rusya ile yeni bir savaş istemeyen ve bölgeye yönelik muhtemel bir Rus müdahalesine engel olmak isteyen Osmanlı Devleti Sırplara bazı özerklik hakları vermeye razı oldu. Osmanlı valisi Maraşlı Ali Paşa Miloş Obrenoviç'le anlaşmaya vararak Sırbistan'ın içişlerinde bağımsız olmasını sağladı. Sırbistan'ın yönetimini ele geçiren Miloş Obrenoviç o sırada Sırbistan'a geri dönen ilk isyanın lideri Kara Yorgi'yi kendisine rakip olmasını önlemek için öldürttü. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşını kaybeden Osmanlılar Ruslarla imzaladıkları Edirne Antlaşmasıyla Sırbistan'ın yarı bağımsız bir hale gelmesini kabullendiler. 1830 ve 1833 yıllarında Osmanlı padişahı II. Mahmut'un imzaladığı Hatt-ı Şeriflerle Miloş Obrenoviç'in elindeki topraklar arttırıldı ve kendisi Osmanlılar tarafından resmen Sırp prensi olarak tanındı.

Aslında geçici süreyle de olsa ilk bağımsızlığı kazanan Sırplar olmuştu. 1804'ten 1813'e kadar süren birinci Sırp Ayaklanması'nda Sırplar Osmanlı devletinden bağımsız olmuşlardı. Yeniçeri dayıların İstanbul'dan görece bağımsızlıkla keyfen yönettiği ve bir Sırp için insanca yaşanabilecek bir yer olmayan Sırbistan'ın bağımsızlığı 1813'e kadar sürdü. 1821'de Yunanistan Mora yarımadasında bağımsız oldu. Sırp ayaklanmaları kadar acı ve etkili olmasa da Yunanistan'ın bağımsız olabilmesinin nedeni Batı'dan gördüğü yardımdı.

Sırbistan ayaklanmaları 1830'da Sırbistan'ın yarı-bağımsız olmasına yol açtı. Yine Batı desteğiyle 1867'de son Osmanlı kuvvetleri ülkeden çekildi. Doksanüç harbi sonucunda da yasal bağımsızlık ilan edildi(1878).

Sırpların kurduğu Sırbistan Prensliği bir süre Osmanlı İmparatorluğu'nun denetimi altında yaşadı. 1839 yılına kadar Sırbistan'ı Miloş Obrenoviç yönetti. Sonra yerini oğulları Milan Obrenoviç ve Mihailo Obrenoviç'e bıraktı. 1842 yılında Mihailo Obrenoviç bir isyan sonucu tahtan indirildi ve Kara Yorgi'nin küçük oğlu Aleksandar Karađorđević tahta çıktı. 1858 yılında Aleksandar Karađorđević tahttan indirilince 78 yaşındaki Miloş Obrenoviç ilk prensliğinden 19 yıl sonra ikinci bir defa tahta çıktı. 1860 yılında ölene kadar Sırbistan'ın prensi olarak kaldı. Miloş Obrenoviç'in ölümünden sonra torunları Sırp Prensi olarak Sırbistan'ı yönetmeye devam ettiler.

1867 yılına kadar Osmanlılar Belgrad'da bir birlik bulundurmaya devam ediyorlardı. Ancak Osmanlılar 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nı kaybedince Ruslarla imzaladıkları Berlin Antlaşması'yla Sırbistan'a tamamen bağımsızlığını vermeye mecbur kaldılar. 1882 yılında Sırbistan Krallığı ilan edildi. Miloş Obrenoviç'in torunları da kendilerini Sırbistan kralı ilan ettiler. Bu krallık 1918 yılında Yugoslavya kurulana kadar ayakta kaldı.




Ludwig Spohr

Ludwig Spohr veya Almanya dışında bilinen ismiyle Louis Spohr (d. 5 Nisan 1784 Braunschweig, Almanya – ö. 22 Ekim 1859 Kassel, Almanya ) bir Alman besteci, keman virtuozu ve orkestra şefi, müzikolog ve müzik öğretmeni idi. Zamanında besteci olarak Beethoven kadar ünü bulunmaktaydı. Besteci olarak Alman müzik dramının gelişmesinde en önemli tarihsel müzik bestecileri ile aynı sırada tutulmaktadır. Oratoryo bestelemde çok yüksek müzik seviyelere ulaşmış ve 19. yüzyılda çok popüler olan operalar bestelemiştir. Orkestra besteleri dolayısıyla Mozart ile kiyasalanmistir. Virtuoz kemancı olarak zamanın hükümdarlarının (örneğin İngiliz kraliçesi Victoria) hayran olduğu konserler sunmuştur. Ayrıca orkestra şefliğinde ve müzik teorisi ve müzik eğitimi için hazırladığı kitaplar ile zamanında çok isim kazanmıştır. Ancak 20. yüzyılda Spohr biraz unutulmuş ve "Unutulmuş Usta" olarak anılmıştır.

Spohr Brunswick-Wolfenbuttel dükalığının Braunschweig şehrinde Karl Heinrich Spohr ve Juliane Ernestine Luise Henke oğulları olarak dünyaya gfsafsdafdsafdsagdsagdagdasg e teldi. Annesi çok iyi bir şarkıcı ve piyanist ve babası flüt çalgıcısı oladuğu için müzikle genç yaşta ilgili oldu. Genç yaşta keman çalmayı Dufour adlı bir kemancı öğretildi ve ilk kompozisyonunu 1790li yıllarda hazırladı. Öğrencisinin üstün yeteneği dolayışyla Dufour onun Brunswick'e ileri müzik eğitimigonderilmesini sağladı. 15 yaşına geldiği zaman çeşitli yaylı sazlar çalma tekniklerini iyice bilmekte idi ve Dükalık orkestrasında yaylı sazlar grubunda çalmaya başladı. Brunswick-Wolfenbuttel dükü 1802de şahsi burs sağlayarak Rusya'da Sankt-Peterburgda bulunan keman virtüözü Franz Anton Eck yanında 1 yıl çalışmasını sağladı. Bu dönemvrty un7 mnlıupöoyıpde Spohr ilk kompozisyonlarını (özellikle ilk keman konçertolarını) hazırlamıştır. Almanya'ya döndüğünde yine Dük onun bir Kuzey Almanya konser turnesine çıkmasını finanse etti. Bu konser turu genç keman virtüözünün ve bestecisinin Almanca konuşan müzik kritikleri ve müzik sevenleri arasında çok yüksek ün kazanmasına vasıta oldu ve yabancı ülkelerde wgrtewvyre2de Luis Spohr adıyla isim kazanmasına neden sağladı.

1805de Spohr Gotha'daki düklük sarayına Müzik Direktörü olarak atandı ve bu görevde 1812ye kadar kaldı. Buradaki orkestra üyelerinden birinin kızı ve harpçi olan 18 yaşında Dörette Scheidler ile tanıştı ve ertesi onunla evlendi. Spohr eşi ile birlikte duo konserler vermeye başladı ve birlikte İtalya (1816-1817), İngiltere (1820) ve Paris (1821) konser turlarına çıktılar. Sonra eşi çocuklarına bakmak için konser vermeyi bıraktı ve beklenmedik bir şekilde 1834de öldü.

1813-1815de döneminde Spohr Viyanada ünlü "Theatre ander Wien" tiyatrosunda orkestra şefliğine atandı. Burada Ludwig van Beethoven ile yakın arkadaşlık kurdu. Hazırlamış tunu ereolduğu "Faust" opera eseri Viyana tiyatrosu tarafından sahnelenmeyince 1817-1819 döneminde Frankfurt opera direktörlüğüne geçti. Sonra 1822'den 1859da hayatının sonuna kadar kalacağı görev olarak, Carl Maria von Weber tavsiyesiyle Kassel'de düklük sarayında Müzik Direktörlüğü'ne geçti. Kasel'de iken 1836da ikinci defa Marianne Pfeiffer ile evlilik yaptı.

1820ye kadar orkestra şefliğini keman yayıyla yapmwun65ub65bu65akla tanınmıştı ama o yıldan sonra şeflik değneği kullanmaya başladı.

Spohr çok verimli bir besteci idi. 200den fazla eseri bulunmakta, bunlardan 150si "opus numaraları (WoO)" taşımaktadır. Çok çeşitli türden müzik eseri hazırlamıştır: 10 tane senfoni (biri bitmemiş); 15 tane keman konçertosu; 2 tane iki keman için konçerto; 4 tane klarinet konçertosu; 11 tane opera 36 tane yaylısazlar dörtlüsü; 4 tane çifte yaylı sazlar dörtlüsü; diğer çalgılar ikililer, üçlüler, dörtlüler, beşliler, altılılar, bir sekizli ve bir dokuzlu hazırlamıştır. Solo keman; (kendisi ve eşi ile birlikte çalmak icin) bir solo harp ve bir solo keman için düet bestelemiştir.

Müziksel eserlerinden başka bir teorik müzikolog ve müzik eğitimcisi olarak Spohr hazırladığı muzik kitapları ile de ünlüdür, Bunlar arasında "Violinschule" adlı keman çalma eğitimi için hazırladığı öğrenim kitabı günümüzde de iyi bilinmektedir.







"Sechs Deutsche Lieder, Op. 103
Soprano: Montserrat Alavedra, Klarinet:William McColl, Fortepiyano:Joseph Levine, fortepiano










30 Mayıs 1876 Darbesi

30 Mayıs 1876 Darbesi, Osmanlı padişahı Abdülaziz'in tahttan indirilmesiyle sonuçlanmış bir hükûmet darbesidir.

Abdülaziz'in padişahlığının son dönemlerinde ekonomik durum gitgide kötüye gitmekteydi. 1875 yılında Sırbistan, Ege Adaları, Mısır, Karadağ, Romanya ve Bosna-Hersek'te Osmanlı Devleti'ne karşı isyanlar çıktı. 1876 yılının Nisan ayında Panagürişte bölgesinde patlak veren Bulgar İsyanları bütün Orta Dağ bölgesine yayıldı. Bölgede yaşayan 1.000 civarında Müslüman halk, isyancı Bulgarlar tarafından öldürüldü Bunun üzerine Rusya tarafından Kafkasya'dan atılarak bölgeye göçe zorlanmış Çerkes ve Abaza gibi Kafkasyalı Müslümanlarla Bulgarlar arasında karşılıklı katliamlar yaşandı. Bu katliamlar Avrupa'da tek taraflı olarak Bulgarlara karşı yapılmış gibi değerlendirilerek Osmanlı Devleti hakkında olumsuz bir hava oluşmasına neden oldu.

Bunun üzerine Avrupa ülkelerinin Osmanlı Devleti'ne karşı çeşitli müdahelelerde bulunması Osmanlı halkı arasında rahatsızlık yarattı. 9 Mayıs 1876 günü Fatih medreselerindeki öğrenciler gösteri yaptılar. Göstericilerin sayısı kısa zamanda 5.000'e ulaştı 12 Mayıs günü sadrazam Mahmut Nedim Paşa görevden alınarak yerine Mütercim Mehmed Rüşdi Paşa getirildi. Ayrıca Hasan Fehmi Efendi'nin yerine Hasan Hayrullah Efendi şeyhülislam oldu. Hüseyin Avni Paşa da serasker yapıldı. Ancak gösteriler sona ermedi.