olan II. Anacletus'dan kral olarak atandığı hakkında bir papalık beratı aldı ve 1139'da da Papa II. İnnocentius bu beratın geçerliliğini kabul edip böylece Hristiyan Sicilya Hükümdarları Kral ve hüküm ettikleri bölge de "Sicilya Krallığı" olarak anılmaya başlandı. Bu dönemde "Sicilya Krallığı" yalnız Sicilya adasını değil; (günümüzde Mezzogiorno adı verilen) İtalya yarımdadasının güney üçte-birini kapsamaktaydı. Sonra askeri harekatla ele geçirilen Malta adası ve kısa bir dönem için Kuzey Afrika'da Tunus'un bir sahil bölgesi olan "Mahdiya" bölgesini de kapsamaktaydı.

Konstanza Kutsal Roma İmparatoru VI. Heindrich ile evli idi. II. Tancredi öldüğü zaman hukuken meşru olarak Sicilya Kralı'nın VI. Heinrich olması gerekmekteydi ve IV. Heinrich bu hakkını istedi. Ama karısı Konstanza'nin ailesi bu IV. Heinrich'in meşru isteğini uygulamayı geciktirdiler. Heindrich ancak Sicilya'ya yaptıği askerî seferden sonra 25 Aralık 1194'de Sicilya Kralı olarak taç giyebildi.

Manfredo yeğeni olan II. Conrad ("Conradin") 1254'de yetişkin olmadan Sicilya Krallığı tahtına çıkarıldığı zaman, yeğenine naiplik yapmıştır. Fakat 1258'de kendi başına Sicilya Krallığı tahtına geçmiştir ve Sicilya Krallığı'nın Hohenstaufen Hanedanı'na ait olduğu hakkı için mücadele etmiştir. Buna neden Papa IV. Innocentius'un 1254'de Sicilya Krallığı'nın Papalık hakimiyetinde olduğunu iddia etmesi ve krallığı önce İngiltere Kralı III. Henry ve oğlu Edmund Cruikshank'a vermek istemesidir; ama İngilizler bu krallığı ele geçirme imkanı bulamamışlardır. 1262'de ise yeni Papa IV. Urbanus daha önceki papalık kararlarını değiştirerek Sicilya Krallığı'nı Fransa Kralı X. Louis'nin kardeşi olan [[I. Carlo Anjulu| Carlo] Anjulu]'yu getirmeye karar verdi. Carlo Anjulu 26 Şubat 1266'de [[Benevento Savaşı]]'nda Manfredo'yu yendi ve Manfredo bu savaşta öldü. Sicilya Krallığı fiilen Carlo Anjulu'nun eline geçti. Conradin ise Sicilya Krallığı tahtına olan meşru hakkından vazgeçmeyip Anju'lu Carlo'ya karşı mukavemete devam etti. Fakat Conradin Carlo Anjulu'ya karşı 23 Ağustos 1268'de yaptığı "Tagliacozzo Muharebesi"'ni kaybetti ve savaştan kaçtıktan sonra yakalanıp 29 Ekim 1268'de bir yargılamadan sonra idam edildi. Böylece Sicilya Krallığı üzerinde "Hohenstaufen Hanedanı" hükmü sona erip "Capet Anju Hanedanı" hükümdarlığı başladı.

1282de Manfredo'in damadı "Barcelona Hanedanı" üyesi [[I. Pedro (Aragon)|I. Pedro, Aragon Kralı]] Sicilya'yı [[Sicilya Vesperleri]] savaşından sonra I. Carlo Anjulu'yu yenerek eline geçirdi ve kendini Sicilya Krallığı tahtına geçirdi. Bundan sonra devletin ismi yine "Sicilya Krallığı" olmaya devam etmesine rağmen, devletin ana toprakları ve başkenti İtalya yarımadası üzerinde bulunmuştur. "Sicilya Krallığı" devletinin başkenti [[Napoli]] olmuştur ve bu nedenle devletin resmi ismi "Sicilya Krallığı" olagelmekle beraber gayriresmi olarak devlet "Napoli Krallığı" olarak anılmaya başlanmıştır. Böylece "İki Sicilya" devleti ortaya çıkmış ve çok kerre Sicilya adasında bulunan Sicilya devleti, her iki devletin arasındaki yapılan anlaşmaya göre, "Denizfeneri ötesindeki Sicilya" veya "Trinacria" olarak anılmaya başlanmıştır.

I. Martin "Genç", Sicilya Kralı çocuksuz ve varissiz öldü. Sicilya Krallığı babası I. Martin "Yaşlı", Aragon Kralı'na geçti ve o da bu krallığı Aragon Krallığı ile birleştirip doğrudan doğruya idareye başladı.

[[İspanyol Veraset Savaşı]] sonunda [[Utrecht Antlaşması]] ile Sicilya Krallığı [[Savoys Dükalığı]] idaresine bağlanmıştır.

[[Dörtlü İttifak Savaşı]] sırasında 1718'de İspanya, Sicilya Krallığı'nı fethedip eline geçirmiştir.
1720 Lahey Anlaşması ile Savoya Dükü bu devleti doğrudan doğruya Avusturya idaresine bağlamıştır.

[[Polonya Veraset Savaşı]]nda Sicilya Krallığı İspanya tarafından fetihle ele geçirilmiş ve Napoli Krallığı ile birlikte İspanya Krallığı Kralı'nın ikinci velihatı hükümdar olarak tayin edilmiştir.

1816'da [[Napoli Krallığı]] ve [[Sicilya Krallığı]] resmen tek devlet olarak birleştirilerek [[Sicilyateyn Kraliyeti|Sicilyateyn Krallığı]] kurulmuştur.


[[Kategori:Sicilya tarihi]]
[[Kategori:Hükümdarlar listeleri]]



It Might Get Loud

It Might Get Loud, ABD yapımı, Davis Guggenheim imzalı bir belgeseldir. Her biri kendi döneminin ünlü gitaristlerinden olan Jimmy Page, The Edge ve Jack White’ı buluşturan film, bu gitaristlerin kariyerlerine ve stillerine odaklanmakta, elektrogitar geçmişlerini konu almaktadır. Film 29. İstanbul Uluslararası Film Festivali 2010 kapsamında Gürültü Ustaları adıyla gösterilmişti

Jimmy Page, gitar çalmaya çocukluğunda eline tesadüfen geçen bir gitar ile başlamıştır. Okul yılları boyunca o dönemler çok popüler olan “skiffle” tarzı müzikler çalan bir grupta çalmış ancak daha sonra pop müzikten başka bir şey yapmak istediğine karar vermiştir. Bu dönemde müziği bırakarak sanatın çok sevdiği bir başka dalı olan güzel sanatlara yönelir ve bir sanat okuluna kayıt olur. Daha sonra müzik kariyerine geri döndüğünde ise dönemlik gitarist olarak değişik orkestralarda çalışmaya başlayacaktır. Bu dönemde yeteneği ve nota bilgisi sayesinde dikkat çeken Page, bir süre sonra başkalarının parçalarını çalmaktan sıkıldığı için kendi yaratıclığını kullanabileceği bir alana yönelir ve sırasıyla The Yardbirds ve Led Zeppelin gruplarında çalmaya ve kendi şarkılarını yapmaya başlar. Belgeselin Page ile ilgili sahneleri genellikle Led Zeppelin’in 4. albümünün kayıtlarının da yapıldığı Headley Grange’de geçmekte, bu bölümlerde Jimmy Page, skiffle ve blues başta olmak üzere etkilendiği müzik tarzlarından ve şarkılardan bahsetmektedir.

The Edge’in müzikal kariyeri, ağabeyi Dik ile birlikte bir gitar yapıp çalmaya çalıştıkları çocukluk yıllarına dayanmaktadır. Edge, filmde Mount Temple Ortaokulu’nu ziyaret eder ve U2 grubunun kuruluş aşamasından bahseder. Film boyunca elektrogitar tekniği ile ilgili bilgiler veren Edge, elektrogitarda efekt kullanımına yönelik alışkanlıklarını da anlatmaktadır. Kendisi ile özdeşleşmiş olan Gibson Explorer marka gitarını alışından ve punk müziğin kendisini ne şekilde etkilediğinden de ayrıntılı şekilde bahseden Edge, filmin diğer bölümlerinde gençlik yıllarında içinde bulundukları siyasal ortamın müziklerini üzerindeki etkisinden, Kanlı Pazar’dan bahseden ünlü “Sunday Bloody Sunday” şarkısının yazım sürecinden ve “Where the Streets Have No Name” için yaptığı ilk demo kayıtlarından söz eder.

Jack White, müzikle ilgilenmeye çok küçük yaşlarda başlamıştır. Detroit’in küçük bir kenar mahallesinde yaşayan 10 çocuklu bir ailenin en küçük ferdidir ve kardeşlerinin çoğunun müzikle ilgilenmesinden dolayı küçük yaşlardan beri müzik enstrümanları ile haşır neşir olmuştur. Odasına koymak istediği iki bateri setine ve gitara yer açabilmek için yatağını bile odasının dışına taşıdığından bahseden White belgesel boyunca, müzikal kimliğini bulmak için yaptığı arayışlardan söz eder. White’ın çocukluğunun geçtiği mekân hip hop ve house müziğin çok popüler olduğu bir Detroit mahallesidir ve White’a göre bu mahallede yapılabilecek en “cool” olmayan hareket bir müzik aleti çalmaya çalışmaktır. Blues müziğin meydan okuyan tavrından çok etkilenen White, bir döşemecinin yanında çırak olarak çalıştığı dönemde, patronu ile birlikte “The Upholsterers” (Döşemeciler) isimli iki kişilik bir grup kurma fırsatı bulur ve bir anlamda gelecek yıllarda kuracağı The White Stripes ve The Raconteurs gruplarının da müzikal temellerini atmış olur. White’ın felsefesi, daha önce denenmemiş, yenilikçi ve yaratıcı şeyler üretebilmek için kendini sürekli olarak zorlamaktır.

Filmde, üç gitaristin buluştuğu ve sohbet ettikleri sahneler mevcuttur. Zirve (The Summit) olarak adlandırılan oturumlarda, üç gitarist birlikte birbirlerinin parçalarını da çalarlar. Filmin bu bölümlerde gitaristler, "I Will Follow", "Dead Leaves and the Dirty Ground", ve "In My Time of Dying" parçalarını birlikte çalmaktadır. Film, üç gitaristin "The Band" grubunun “The Weight” isimli parçasını akustik gitarlarla doğaçlama bir şekilde çaldıkları sahne ile sona erer.

İlk kez 2008 Toronto Film Festivali’nde gösterilen film, 2009 yılında Sundance Film Festivali’nde ve Berlin Uluslararası Film Festivali’nde de yer almıştır. Film 29. İstanbul Uluslararası Film Festivali 2010 kapsamında, Gürültü Ustaları adıyla gösterilmiştir. Film, eleştirmenler ve izleyenler tarafından genellikle olumlu eleştiriler almıştır.

İlk haftasında box office listesine 37. sıradan giren It Might Get Loud’un dünya çapında elde ettiği toplam hasılat miktarı 1,807,506 $’dır.





The Forminx

The Forminx 1960'larda müzik yapan Yunan rock n roll ve beat grubu. Ünlü Yunan new age bestecisi Vangelis de bu grupta müzik yapmıştır.

The Forminx, ilk olarak okul grubu olarak klavyede Vangelis Papathanassiou, gitarda Vassilis Bakopoulos, bas gitarda Sotiris Arnis ve bateride Costas Skokos tarafından kuruldu. Grubun vokalli şarkılarında ise Tassos Papastamatis solistlik yaptı. Görünüş ve müziksel anlamda tüm dünyayı da etkileyen The Beatles'tan etkilenmişlerdi. 1962'de "Theodor and the Gun" adlı Yunan filminde yer aldılar. Filmdeki şarkılar plak olarak yayınlanmadı. Bir sene sonra ise "Ο αδελφός μου ο αστυνομικός κυκλοφορίας" (Trafik Polisi Kardeşim) filminin müziklerini yaptılar. Böylece önce Selanik'te sonra da Atina'da müzik yapan grup, kısa zamanda bütün Yunanistan'a yayıldı.

Ünlü plak şirketi Decca'nın Yunanistan koluyla anlaşan The Forminx, ilk plakları "Jeronimo Yanka"da anonim bir Yunan melodisini pop-rock tarzı aranje edip, çok iyi bir satış rakamı yakaladılar. 1964 ve 1965'te çok satan 45'likler yayınladılar. Toplamda 22 şarkı bestelediler. Bu şarkıların çoğunu klavyeci Vangelis besteleyip, sözlerini Nico Mastorakis yazıyordu. Plakların çoğu Yunanistan'da satılmış olsa da, sözlerini İngilizce yazdıkları için Decca tarafından ABD, İngiltere ve Avustralya'da da yayınlandı. Grubun bu başarısı Yunan yönetmen Theo Angelopoulos tarafından belgesele çekildi. Belgeselin amacı grubu yurtdışında da tanıtmaktı. "Peripeteies me tous Forminx" (The Forminx Hikâyesi) ya da Troubles (Soru