da Akademik makaleler yazdı. Pek çok Türk mimarlık ofisinde serbest mimar olarak projeler üretti ve basılı medya deneyimi olarak pek çok büyük mimarlık yayınında yönetici editörlük görevlerinde bulundu.

2003 yılında 'Dünya Mimarlığı: Yerel Uygulamalar ve Küresel Bağlamları' başlıklı doktora tezini tamamladıktan sonra, Yeditepe Üniversitesi Görsel İletişim Tasarımı Bölümü'ndeki Yardımcı Doçentlik görevine başladı bu görevinin dışında aynı Üniversite'nin Mimarlık Bölümü'nde 'Enformasyon Mimarisi' alanında dersler verdi.

İnteraktif küresel topluluklar ve Mimarlık alanındaki çalışmaları doğrultusunda Prof.Dr.Suha Özkan başkanlığında, Dünya Mimarlık Topluluğu (World Architecture Community) adlı uluslararası yayının koordinatörlüğünü ve sistem mimarlığını yaptı. Bu yayın dünya genelinde Akademik çevrelerce de beğenilip kabul görmüş bir eser olmuştur.







Nişancı Mehmet Paşa İlköğretim Okulu

Nişancı Mehmet Paşa İlköğretim Okulu, İstanbul Fatih'te yer alan bir ilköğretim okulu.

Nişancı Mehmet Paşa İlköğretim Okulu ismini Sultan III. Murad devrinde yaşayan, Tezkirecilik ve Reisülküttaplık görevlerinin ardından nışancılık vazifesi ile görevlendirilen Osmanlı veziri Mehmet Paşa'dan almıştır.

Okulun ilk binası 1455-1456 yılları arasında bir medrese olarak inşa edilmiştir. Sultan Abdülaziz dönemine kadar medrese olarak kullanılan yapı bir dönem Padişah'ın alayına evsahipliği yapmıştır.

Cumhuriyetin ilanı ve yeni çıkarılan yasalar sonrası belediyeye devredilen bina 1923 yılında bulunduğu bölgenin okul ihtiyacı nedeniyle o zamanın Maarif Müdürü Tevfik Kuk ve Müdür Muavini İzzet Koçak'ın yardımlarıyla İstanbul belediyesinden alınarak Türkiye'nin 68. ilkokulu olarak açılmıştır.

Okulun ilk adı açılış sırası nedeniyle 68. İlkokul olarak belirlenmiştir.
İlk açılışında sadece 3 dersliği bulunan okul 1930 dan 1946 yılına kadar Beyceğiz Karakol sokakta 20.ilkokul adıyla anılan başka bir okul ile birleşerek ikili öğretime başlanmıştır. 1948 yılında öğrenci velilerinin katkılarıyla medrese kısmının önüne ek derslik yapılmış derslik sayısı 5'e çıkarılmıştır. Yine bu dönemde okulun ismi Nişanca Mehmet Paşa ilkokulu olarak değiştirilmiştir.

1989 yılında çıkan yangın nedeniyle bir yıl kadar kullanılamayan okul 2 Eylül 1997 yılında ilköğretim okuluna dönüştürülmüştür. Fatih ilçesinin gelişen nüfusu ve buna bağlı olarak artan öğrenci potansiyeli nedeniyle okulun ilk binası 2006 yılında yıkılıp bugünkü binası inşa edilmiştir.





Emîn

Emin veya "Muhammed Emîn" Tam Adı: "Ebû Abdullâh "Emîn" Muhammed bin Hârûn Reşîd" (Arapça:أبو عبد الله محمد الأمين ) (d. 787 - ö. 1 Eylül, 813) altıncı Abbasi halifesidir. Babası Harun Reşid öldüğünde, 809'da, Abbasi Halifesi olmuş; kendi halifeliğini ilan etmiş olan kardeşi Memun ile bir iç savaştan sonra 813'te idam edilip öldürülmesine kadar, 809-813 döneminde dört yıl sekiz ay halifelik yapmıştır.

Halifelikten önce Muhammed adıyla bilinen Emin, Harun Reşid'in Zübeyde bint Cafer adlı karısından olan oğludur. Zübeyde bint Cafer ikinci Abbasi Halifesi olan Mansur'un küçük kızı idi ve bu nedenle Harun Reşid Muhammed Emin'i diğer erkek kardeşlerine tercih etmekteydi. Muhammed Emin daha beş yaşında iken babası Harun Reşid, ondan birkaç ay daha büyük olan erkek kardeşi (sonradan Memun olarak anılacak) Abdullah'ı tercih ederek, vâris ve veliahd olarak seçti. Daha sonra Muhammed (Emin) ve biraz büyük kardeşi Abdullah (Memun) 12 yaşlarında iken Harun Reşid kendinden sonra halifeliğe Muhammed (Emin)'i ve o ölümünden sonra da Abdullah (Memun)'u halife olarak vâris olarak ilan etti. Abdullah (Memun)'u, Cafer Barmeki'yi hoca ve danışman olarak yanına vererek, genç yaşında Horasan ve Hamedan'in doğusunda bulunan bütün Abbasi topraklarının valisi olarak tayin etti ve bu arazileri yarı bağımsız idare için Horasan merkezi Merv'e gönderdi.

Harun Reşid 802'de büyük bir tantana ile Mekke'ye hacca gitti. Bu münasebetle arka arkaya halifeliğe varis olarak seçtiği her oğluna da bir milyon altın dirhem hediye etti. Ayrıca devletin en yüksek memuru olan vezir şahitliği altında iki buyruk hazırlattı; bunlardan biri Muhammed (Emin)'in ve diğeri Abdullah (Memun)'in birinci ve ikinci vârisliğini belgelemek için hazırlanmıştı. Harun Reşid bu iki buyruğu bir resmi törenle Kabe'ye astırdı. Aynı sırada Irak ve Bizans sınırındaki Güney-Doğu Anadolu Abbasi topraklarının idaresini en küçük oğlu Kasım'a verdi ve Memun'dan sonraki halifenin de, Memun'un kabulüne bağlı olarak, Kasım olmasını tavsiye ettiğini bildirdi.

Harun Reşid 804'de Abbasiler ülkesinin doğu bölgelerine yaptığı bir gezi sırasında Abbasiler ordusunu bütün harp teçhizatı ve zenginlikleri ile kendi ölünce Memun'a kalmasını vasiyet etti. Hem devlet başkenti Bağdad'daki ve hem de bütün Abbasi ülkesinde bunun bilinip ve kendi ölünce buna göre biat yemini verilmesini isteyen bir buyruk yayınladı. O zaman yaşayan kişiler ve sonraki tarihçiler Harun Reşid gibi büyük bir devlet adamının nasıl olup da ülkesinin bölünmesini öneren bu kararları verdiğine hala da şaşıp kalmaktadırlar.

Babası hayattayken Emin'in büyük israfçı harcamalar yaptığı ve kendi sarayında şairler ve cariyeler arasında biraz sefih hayat yaşamaya başladığı bildirilir. Tabari ve diğer tarihçiler onun hadımlara karşı bir yakınlık hissettiğinden bahsederler ve "sarayında 7000 zenci ve 4000 beyaz hadım bulunduğu" yazılır.

Memun babasının ölümünden önce Emin'e inanmamaktaydı. Babası halife Harun Reşid son olarak 809'da ülkesinin doğusuna Horasan'daki ayaklanmacılara karşı yaptığı son seferine Memun kendinin babasının seferine iştirak etmesini sağlamıştı. Halife Harun Reşid bu doğu seferi sırasında beklenmedik bir şekilde hayatını kaybederse kendine refakat eden askeri komutanlara Memun'un yanında ordugahta kalmaları için talimat vermişti. Emin devletin idare merkezi olan Bağdat'ta kalmıştı. Ayrıca Emin babasının bu seferde ölebileceğini tahmin ederek Tus'da bulunan ordu karargahında bulunmak üzere bir ajan-temsilci tespit etmişti ve bu ajana halifenin ölümü halinde yeni tahta geçirilecek varisin Emin olacağını gösteren devlet buyruk ve evrakı verilmişti.

Beklendiği gibi bu sefer sırasında 24 Mart 809'da Horasan'da Tus şehrinde Halife Harun Reşid vefat etti. Harun Reşid ölür ölmez Emin'in karargahta bulunan ajanı kendisine verilen buyruk kopyalarını ve evrakı ortaya çıkararak Emin'in halife olmasınının Tus'daki ordu tarafından kabul edilmesini sağladı.

Bağdad'da bulunan Emin babasının vesayetine uyularak Halife ilan edildi. Emin'in saraylılar, devlet idareceleri ve hatta Bağdad halkı arasında popülerdi. Memun Horasan'ın idare merkezi olan Merv'de kaldı ve buradan ayaklanmacılara karşı yapılmakta olan seferi devam ettirdi. Aynı zamanda Emin babasının vesayetnamesinin tam zıttını yaparak Tus'da bulunan orduya ordunun taşıdığkları hafif ve ağır bütün harp aletleri ile birlikte Bağdad'a geri dönmesi emrini gönderdi. Bunu duyan Memun Emin'e mesajlar göndererek Emin'in emrinin babasının vesayetine uymadığını ona bildirdi ve babasının vesayetini uygulamak için çok ciddi yeminler vermiş olduklarını ona hatırlattı.

Harun Reşid ölmeden önce ordu komutanlarına gayet açık bir talimat vermiş ve kendi ölümü halinde onların Memun yanında Horasan'da kalmalarını istediğini bildimişti. Fakat Tus'daki ordu komutanları ölmüş olan eski bir halifenin vermiş olduğu ve oğlu Memun'in yanında kalma talimatlarını yerine getirmediler. Yeni halife olan Emin'in emirlerine uymak için Bağdad'a gitmeye karar verdiler. Ordu Memun'un geçerli karşı isteklerini kenara attı ve Bağdad'a dönmek için yürüyüşe başladı. Ordu komutanalarının Bağdad'a apartopar geri dönüş kararı vermesine bir neden de yeni Halife Emin'in geri dönen orduya Bağdad'da ekstra ulufe vereceğini bildirmesi idi. Gerçekten de ordu Bağdad'a döndüğü zaman her askere birbuçuk yıllık ücrete eşit ekstra ulufe dağıtıldı.

Yeni Halife Emin birden kardeşi Memun'un bulunduğu doğu eyaletlerine Bağdad merkezinden yapılan mali desteği de kesti. Memun'in, devletin Rey'de bulunan ve mali işlerine bakan devlet memurlarını Memun aleyhine çevirmeye çaba gösterdi. Memun askersiz ve parasız kalmış olduğu için Merv'den askeri harekate girişmesine imkan kalmadı. Tam bu sırada kendine "vezir" olarak verilmiş ve eski bir Bermekîler ailesine yakınlığı ile bilinen Fadıl bin Sahl'a dayanmaya başladı. Memun'un veziri Fadıl bin Sahl destekleyici ve işbirliği yapıcı politikası ile Horasan'ın yörel ileri gelen aile ve kişileri ile yakın ıilişkiler kurmuştu. Horasanlılara serbestlik ve imtiyazlar vererek onlardan mali destek de sağladı.

Kardesi Memun'u devlet iktidarından uzak tutmak stratejisine bir ek olarak Halife Emin vefat etmiş babası Harun Reşid'in buyrukları ve vesayetnamesine gore halifelik icin birinci varis olan Memun'u bu unvandan da uzaklastirmaya karar verdi. 810'da Bağdad'da kendi oğlu olan Musa'yı halifelik icin birinci varis ve veliaht olarak ilan etti. Halife Emin Horasan'da bulunan Memun'a bir ileti göndererek yeni veliahtın Emin'in oğlu olan Musa olmasını Memun'un kabul ettiğini bildirmesini açıkca ilan etmesini istedi. Bundan hemen sonra da Memun'a İran üzerinde Bağdad'a geri dönmesi için emir verdi.

Fakat Memun'un annesi İranlı idi ve İran'da kendine büyük bir destek bulmaktaydı. Buna dayanarak Memun Musa'nın helifeliğe veliahtliğini kabul etmedi. Rey'de bulunan mali devlet idarecilerini, en yuksegni dahil, görevlerinden uzaklaştırıp kendine yakın idarecileri bu görevlere getirdi. Bağdad'da dönmeyi reddetti.

Emin buna karşıt olarak babasının Mekke'de Kabe duvarına astirmış oldugu bulunan iki resmi belge şeklindeki babasının vasiyetnamesi ve veraset buyrularını Mekke'den Bağdad'a getirtti ve bir merasim tertip edip bu merasimde bu belgeleri yırtıp yırtıp parçalara bölüp tahrip etti.

Emin, kardeşi Memun'a karşı İran halkını ayaklandırmak için İran'a ajanlar ve paralar göndermeye başladı. Fakat Memun İran sınırlarına gayet sıkı gözcüler koyarak bu ajanların çoğunu yakalatabildi ve getirdikleri paralar de eline geçti. Memun Emin'den Bağdad'da bulunan ailesinin ve şahsi servetinin B