ev yapmıştır. Son Alman askeri 28 Ocak günü saat 04:00'da Memel'den ayrılmıştır. Birkaç saat sonra Sovyet öncü unsurları limanı ele geçirdi.

Memel, 1923 - 1939 yılları arasında Litvanya'nın bir parçası idi. Daha sonra Barbarossa Harekâtı ile Almanya'nın topraklarına katıldı. II. Dünya Savaşı sonrasında ise Sovyet yönetimi altında Litvanya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti olarak devam etmiştir. Kentin adı, 1947 yılında geleneksel Litvanya dilindeki adı olan Klaipėda olarak değiştirildi.






Riga Taarruzu

Riga Taarruzu ya da Sovyet resmi tarihinde Riga Taarruz Harekâtı, II. Dünya Savaşı'nın Doğu Cephesi'nde, STAVKA'nın geliştirdiği Baltık Taarruzu'nun bir alt harekâtıdır. Harekât, 1944 yılının sonlarında gerçekleşmiş olup Alman kuvvetlerini Riga kentinden çıkartmıştır.

Kızıl Ordu kuvvetleri, Tartu Taarruzu'nun başlangıcında ve son derece başarılı olan Bagration Harekâtı'nın sonunda Baltık Denizi yönünde ilerlemişlerdi. 1944 yılının Temmuz ve Ağustos aylarında gerçekleşen bu taarruzlarla bir noktada Riga Körfezi'ne ulaşmışlardı. Ağustos ayında Alman 18. Ordu'su ve paramiliter bir sivil savunma birliği olan Selbstschutz unsurlarıyla bir karşı taarruz başlatmıştı. Doppelkopf Harekâtı olara bilinen taarruz, Sovyet 3. Baltık Cephesi kuvvetleri üzerinde ağır bir baskı yaratmıştır. Alman Kuzey Ordular Grubu Komutanı General Ferdinand Schörner, Aster Harekâtı kapalı adıyla (ya da Tallinn Taarruzu) bir harekâtla birliklerini Estonya'dan çıkarmayı planlamıştır. Eşzamanlı Kızıl Ordu Riga Taarruzu, halen Litvanya ve Estonya'yı elde tutmakta olan Kuzey Ordular Grubu üzerinde Sovyet güçlerinin daha da ağır bir baskı geliştirmelerini sağladı.

Kızıl Ordu, 14 Eylül 1944'te Riga ekseninde şiddetli bir taarruz başlattı. Dört gün içinde Alman 16. Ordu'su ağır kayıplara uğradı. Öte yandan 18. Ordu'nun 18 tümeninde onu, Kampfgruppe düzeyine (tabur) düşmüştü. Kuzeyde Sovyet kuvvetleri Alman 28. Kolordusu mevzilerine taarruz etti. Alman ve Estonya birlikleri, şiddetli çatışmalara karşın mevzilerini tutmayı başardılar.

Güneyden ise Sovyet 43. Ordu'su Riga'ya doğru ilerleyerek kent üzerinde bir tehdit oluşturmaya başlamıştı. Bu ilerleme, bölgedeki Alman 10. Kolordusu'nu dağıtmıştır. General Schörner, birliklerini Kurlandiya Yarımada'sına çekmeye başladı. Böylelikle Riga'dan geri çekilerek cephe hattını kısalmayı amaçlamıştı. 3. Panzer Ordusu'na bağlı 39. Panzer Kolordusu'nun bir karşı taarruzu şimdilik General Schörner komutasında gerçekleştirildi. Fakat Sovyet direnişi çok kuvvetliydi.

Bu arada STAVKA, Riga yönünde daha fazla bir baskı örtüsü altında yeni bir taarruz ekseni hazırlığındaydı. Bu taarruzla ilgili talimat, 24 Eylül'de hazırdı. Alman 16. Ordu'su, 27 Nisan'da Sovyet kuvvetlerinin cepheden güneybatıya kuvvet kaydırdıkları yönünde raporlar vermeye başladı. Gerçekte 1. Baltık Cephesi kuvvetlerinden 4. Vurucu Ordu ve 51. Ordu, Memel yaklaşımında batıya doğru geniş çaplı bir darbe için güney yönünde kaydırılmaktaydı. Alman istihbaratı bu kıt'a kaydırmalarını saptamıştı fakat, ne yönde olduğu konusunda net bir bilgileri yoktu.

Sovyet taarruzuyla gerçekleşen Memel Muharebesi 5 Ekim'de başladı ve General İvan Bagramyan'ın 1. Baltık Cephesi kuvvetleri, Alman 3. Panzer Ordusu'nu mevzilerinden geri attı. Böylece Kızıl Ordu birlikleri, Alman Merkez Ordular Grubu ile Kuzey Ordular Grubu arasında bir gedik oluşturdular. Bu durumda General Schörner'İn Riga ve Kurlandiya civarındaki kuvvetleri tecrit edilmişti.

General Schörner, 9 Ekim'de Memel yönünde taarruz edeceğini ve Riga tahliye edilirse bir kara bağlantısı kurmaya çalışacağını bildirdi. Sovyet kuvvetleri 10 Ekim'de yeniden Riga dışına doğru harekete geçti ve kent, topçu mevziline alındı. Alman 18. Ordu'su, geride 6. Motorize Uçaksavar Tümeni'nin topçusunu ve 227. Piyade Tümeni'ni bir örtme kuvveti olarak bırakarak ve yol üzerindeki köprüleri atarak Riga'dan Kurlandiya Yarımadasına doğru çekilmeye başladı. 3. Baltık Cephesi kuvvetleri, 13 Ekim 1944 günü Riga'ya girdiler. Birkaç gün sonra Riga'nın batısında harekât halinde olduğu, Alman kuvvetlerinin Lielupe Nehri'nin doğu kıyılarından atıldığı belirtilerek rapor edildi. Rapor tarihi 17 Ekim'di.

Alman Kuzey Ordular Grubu, Kurlandiya Kuşatması içine alındı. Bu bölgede, Avrupa'da savaşın sona erdiği 8 Mayıs 1945 tarihine kadar tecrit edilmiş olarak kaldı.


İngilizce Wikipedia maddesinden yararlanılmıştır. Riga Offensive (1944)




Abimael Guzmán

Manuel Rubén Abimael Guzmán Reynoso (d. 3 Aralık 1934), takma adı Başkan Gonzalo, eski felsefe profesörü, Peru’daki Aydınlık Yol devrimci hareketinin lideri. Yöneticisi olduğu siyasi hareket Peru’da 1970’li yıllardan itibaren aktif oldu ve 17 Mayıs 1980 tarihinde itibaren hükümete karşı silahlı mücadele başlattı. Peru hükümeti tarafından terörizm ve vatana ihanet suçlarından aranan Guzmán 1992 yılında yakalandı ve ömür boyu hapis cezasına mahkûm oldu. Halen Lima yakınlarındaki Callao deniz üssünde tutulmaktadır.
Başkent Lima’nın 1000 km uzağındaki Islay eyaletinin kıyı kenti olan Mollendo’da doğdu. Millî piyangoyu kazanan bir tacirin üç farklı kadından olan altı çocuğunda birisiydi. Annesi Berenice Reynoso o daha 5 yaşındayken öldü. 1938 – 1946 yılları arasında annesini ailesiyle yaşadı. 1947 yılında babasının yanına Arequipa’ya gitti. Burada Katolik Okuluna devam etti. 19 yaşına geldiğinde Arequipa’daki San Agustín Ulusal Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesine girdi. Öğrencilik döneminde marksizm ile tanıştı, Peru Komünist Partisi kurucusu José Carlos Mariátegui’nin eserlerinden etkilendi.
Üniversitede felsefe ve hukuk eğitimi gördü. 1962 yılında felsefe dalında öğretim üyesi olarak Ayacucho’daki San Cristóbal Huamanga Üniversitesine rektörünün daveti üzerine başlar. Antropolog olan üniversite rektörü Dr. Efraín Morote Best sonradan Aydınlık Yol hareketinin fikir alanındaki liderlerinden olacaktır. Morotoe’nin desteğini alan Guzmán, Peru’daki yerel halkın dili olan Quechua dilini öğrenmeye başlar ve sol siyasetle daha da ilgilenmeye başlar. Kendisi gibi genç aydınlarla Peru’nun bir devrim ile kurtarılması fikirleri bu dönemde şekillenir. 1970’li yıllarda hükümet karşıtı gösterilerde iki kez tutuklanır. 1964 yılında Augusta la Torre ile evlenir. 1965 yılında Çin’ni ziyaret eder. Üniversitedeki görevinden 1970’li yılların ortasına doğru istifa eder ve yeraltına çekilir.

1960’lı yıllara gelindiğinde Peru Komünist Partisi ideolojik ve kişisel sebeplerden bölünmüş durumdadır. Sovyet geleneğinden çok Çin geleneğine yakın olan Guzmán sonraları Aydınlık Yol olarak adlandırılacak hizibin lideri konumuna geçer. Guzmán, Başkan Gonzalo takma adını alarak maoist modele göre devrimci köylü halk savaşını başlatır. Bu dönemde Guzmán, ABD emperyalizminin yanı sıra Sovyetler Birliğini de eleştiriyor ve bu ülkeyi sosyal emperyalizmle suçluyordu.

Aydınlık Yol hareketi başlarda sadece Peru üniversiteleri çevreleriyle sınırlı kaldı. 1970’li yılların sonlarına doğru ise Ayacucho bölgesinde bir gerilla grubuna evrildi. 1980 yılının Mayıs ayında grup Peru hükümetine karşı savaş açtığının ilanı olarak Ayacucho bölgesindeki Chuschi köyüne baskın düzenleyerek 1964 yılından beri ilk kez bir seçimin gerçekleşmesine engel olmuş oldu. Zamanla büyüyen gerilla hareketi Lima eteklerinde kadar genişledi. Aydınlık Yolun amacı hükümeti çaresiz bırakacak kadar ülkede kontrolü ele alıp iktidarın alınabileceği bir ortam sağlamaktı. Gerillalar sadece asker ve polisleri değil her türlü hükümet görevlilerini, grev kırıcı işçileri, hükümetle işbirliği yapan köylüleri ve hatta diğer sol örgütleri de hedef almaktaydı. Yoğun iç savaş ortamında yaklaşık 70 bin kişinin hayatını kaybettiği tahmin edilmektedir.

Aydınlık Yol hareketi Guzmán’ın fikirlerini ve eserlerini marksizm leninizm ve maoizm ideolojisi üzerine kurulmuş yeni bir teorik anlayış olarak değerlendirmiştir. 1989 yılında yaptığı değerlendirmede Guzmán artık stratejik dengenin sağlandığı ve eski rejimin artık yönetemez haline geldiğini öne sürerek stratejik saldırı aşamasına geçeceklerini ilan etti.

1990 yılında iktidara gelen Alberto Fujimori 5 Nisan 1992 tarihinde devlet başkanı iken parlamenter yapıya karşı yaptığı darbe ile ülkede yeni ve otoriter bir siyasi yapı kurar. Teröre karşı oluşturduğu özel polis teşkilatıyla Aydınlık Yol gerillalarına karşı önemli adımlar atar. Lima’da gerillaların kaldıkları hücre evlerini arayan polisler Lima’da Maritza Garrido Lecca adlı öğretmen tarafından işletilen bir bale okuluna yaptıkları 12 Eylül 1992 günkü baskında Guzmán ve sevgilisi Elena Iparraguirre başta olmak üzere 8 kişiyi ele geçirirler.

Polis Guzmán ile birlikte örgütsel belge ve bilgilere de ulaşırlar. Bilgisayarında gerilla silahlı kuvvetlerinin çok ayrıntılı bir dökümü bulunan Aydınlık Yol o dönemde 23 bin 430 silahlı gerillaya sahip olduğu Guzmán daha sonra Peru hükümeti tarafından bir kafesin içerisinde mahkûm kıyafetleriyle kamuoyuna teşhir edilecektir.

Guzmán Fujimori hükümetinin uygulamaya koyduğu anti-terör yasaları gereğince başları kapalı askeri hakimlerce yargılanır. Hakimlere karşı gerillalar tarafından saldırı yapılmasından çekinen hükümet bu yönde bir önlem almıştır. Üç gün süren mahkeme sonucunda Guzmán ömür boyu hapis cezasına çarptırılır ve halen bulunmakta olduğu Lima’daki Callao askeri deniz üssü hapishanesine gönderilir.

Guzmán yakalandıktan sonra Peru televizyonuna çıkarak Peru hükümetiyle barış görüşmelerinin başlatılması gerektiğini beyan etti. Açıklama Aydınlık Yol içerisinde bir yarılma yaratacak ve hükümetin ilan ettiği af çerçevesinde 6 bin gerilla silah bırakacaktır.
Silahlı mücadeleye devam kararı alan Aydınlık Yol gerillaları ise Oscar Ramirez Durand önderliğinde yollarına devam ederler. Ancak 1999 yılında Ramirez’in de yakalanmasıyla örgüt çökme noktasına gelir.

Peru Anayasa Mahkemesinin Fujimori dönemimde uygulanan kontrterör yasalarının anayasaya aykırı olduğunun açıklanmasıyla bu dönemdeki tüm yargılamalar geçersiz ilan edilir. Bu kapsamda Guzmán da yeniden yargılanır. Mahkeme süreci 5 Kasım 2004 tarihinde başlar. Ulusal ve ulusl