ını idam ettirip bu isyanı bastırdı.

Carlo Anjulu ile Konstantinopolis'e gözünü dikmişti. 1204'te Dördüncü Haçlı Seferi sonucu Konstantinopolis'in Haçlılar tarafından işgalinden sonra kurulan, ama 1261'de VIII. Mihail tarafından sona erdirilen Latin İmparatorluğu'nu tekrar ortaya çıkartmak amacı olmuştu. Bu amacı bilen Bizans İmparatoru VIII. Mikhail bu olasılığa karşı büyük ölçüde alarma geçmişti: Fransa Kralı IX. Louis'e bir mektup yazarak Roma ve Latin Kilisesi ile birleşmeye gönüllü olduğunu bildirmişti.

Manfredo'yu Benevento Muharebesi'nde yenip onun tehdidini elimine ettikten sonra hemen Carlo Anjulu doğu Akdeniz'de genişleme stratejisi planlarını uygulamaya geçti. Tarihte bazan Sicilya adasını eline geçiren hükümdar Adriyatik Denizi sahillerini de kontrol etmekteydi. Gerçekten Manfredo Sicilya Kralı iken Korfu adasını ve karısı Helana'nın çeyizi olarak Arnavutluk sahillerinde bulunan Butrinto, Avalonya ve Şuboto şehirlerini de elinde bulundurmaktaydı. Menfredo'yu elemine ettikten sonra Carlo Anjulu 1266'da bu arazileri de kendi eline geçirdi.

Bundan sonra Carlo Anjulu Dördüncü Haçlı Seferi ile Haçlıların Konstantinopolis'i elde ettikten sonra o şehir merkezli kurmuş oldukları ve o zaman sadece bu imparatorluk asillik unvanları üzerlerinde kalmış bazı kalıntıları hala bulunan Latin İmparatorluğu'nu tekrar canlandırmayı amaç edindi. Bu nedenle bu asil kalıntılarıyla birlikte entrikalar yapmaya başladı. Mayıs 1267'de Mora'da Aceya Kontluğu hükümdarı olan ve varissiz olan II. Giyom Villehardouin'le (vekilharcı Leonardo Verulili vasıtasıyla) bir bağlantı kurdu ve onunla "Viterbo Antlaşması" yapıp bu kişinin Aceya üzerinde bulunan malikane haklarını kendi üstüne geçirdi. Ege Adaları üstünde Latin İmparatorluğu malikane haklarını da güya kendi üzerine almak için kendini hala Konstantinopolis Latin İmparatoru unvanı ile nitelendiren II. Boudouin Konstantinopolisli ile de benzer bir antlaşma yaptı. Bu güya hakları güya eline geçirmesi buraların gerçek hakimi olan Bizans Palealogos İmparatorluğu'nun bulunması karşında gayet entipüften hukuk temellere dayanmakta idi. Carlo Anjulu bu gayet zayıf temellere bağlı olan hakların yanında güya bu haklara sahip Latin İmparatorluğu asillerinin varislerinin Carlo Anjulu'nun varisleri ile evlenmeleri şartı da koymuştu ve eğer bu sözde asiller varışsız ölürlerse tüm hakları Carlo Anjulu'ya geçecekti.

Carlo Anjuli'nun karısı Beatrice 23 Eylül 1267'de öldü. Carlo Anjulu hiç beklemeden Macaristan Kralı IV. Bela'nın kızı olan Margaret'le evlenmeye talip oldu. Fakat Margaret bir rahibe olmak istemekteydi (sonradan rahibe oldu ve öldükten sonra Katolik Kilisesi tarafından azize yapıldı.) Bunun üzerine Caro Anjulu 18 Kasım 1268'de Burgundili Eudes'in kızı Tonnerre Kontesi Margaret 'le evlilik yaptı. Fakat Macaristan Krallığı ile evlilik yolu ile münasabetlerini de devam ettirdi. Carlo Anjulu'nun oğlu Salerno Prensi Carlo Macaristan Krallığı veliahtı olan Stefan'nın kızı Maria ile evlendi ve Carlo Anjulu'nun kızı Elizabeth veliaht Stefan'nın oğlu Ladislas ile evlilik yaptı.

Carlo Anjulu Adriyatik Denizi kıyıları ve güya Doğu Akedniz'de durumunu pekiştirdikten sonra Latin İmparatorluğu'nu tekrar ele geçirmek için yeni bir Haçlılar Seferi yaptırmayı hedef edindi.

Bizans Imparatoru olan VIII. Mikail Palealogos'u çok endişelendirdi. Onun için Carlo Anjulu'nun kardesi Fransa Kralı IX. Louis'e bir mektup yazarak bir Haçlılar Seferi yerine Katolik ve Ortodoks kiliselerinin gönüllü olarak birleşmelerinin ve böylece kurulan tek Hristiyn kilisesinin Kutsal ülkelerin ve Kudüs'ün tekrar Hristiyanlar eline geçirmesinde başarılı olacağını bildirdi. Fransa Kralı IX. Louis Bizans Imparatoru'na inanılabilirliğinden şüpheli idi ama tekrar Haçlılar seferi yapıp Kudüs'ü eline geçirme hevesinden vazgeçmemişti.

Tam bu sırada Tunus'da Hafsidliler devleti hükümdarı olan I. Muhammed El-Mustansır eski yakın Tunus-Sicilya Adası ilişkilerini Carlo'nun Sicilya Krallığı sırasında da devam ettirmek istemekteydi. O zamanki bazı Hristiyan gözlemciler bu hükümdarın o fazla hırslı olduğunu ve Sicilya ile yakın ilişki kurmak için Müslümanlıktan ayrılıp Hristiyanlığı bile kabul edebileceği söylentilerini yaymaya başlamışlardı.

Birçok ipuçlarına rağmen günümüzde elimizde niçin haçlı seferi için Tunus'un hedefin seçildiği ve kimin bunu tavsiye ettiği hakkında belgesel kayıtlar bulunmamaktadır. Tarihçiler birçok düşünceler ortaya koymuşlardır. Birçok tarihçinin kabul ettigi görüşe göre IX. Louis küçük kardeşi olan Carlo Anjulu'ya bu yeni Haçlılar seferi yapma hevesinden uzun uzadıya onunla görüşmeler yapıp konuştu. Carlo Anjulu'yu Konstantinopolis'e bir Haçlı seferi yapma hevesini geciktirmesini istedi. Carlo bu hevesindne vazgeçmemişti ama kardeşinin gayet içtenlikle Haçlı seferi yapma hevesini kendi amaçlarına uygun bir hale sokmaya karar verdi. Bu arihçilere göreK arlo Anjulu kardeşi Fransa Kralı İX. Louis'ye olan büyük etkisi dolayısıyla onun Tunus'a yönelik Sekizinci Haçlı Seferi'nte çıkmasına neden olmuştur.

Fransa Kralı İX. Louis'nin Tunus'a yeni bir daha Haçlı Seferi'ni organize etmesi eskiden özellikle Yedinci Haçlı Seferi'ne katılmış olan pek çok sayıda eski Haçlı şövalye tarafından şiddetle tenkit edildi ve bunlar bu sefere katılmayı kabul etmediler. Bununla beraber bazı önemli Fransız soyluları bu sefere katılacaklarına and içtiler. Bunlar arasında Kralın kardeşi, Sicilya Kralı Carlo Anjulu; kralın Mansura Muharebesi'nde olmuş olan kardeşinin oğlu II. Robert Artoisli; Navarre Kralı II. Theobald; Bretonya Dükü İ. John; March Kontu XVİİ. Hugues de Lusığnan; Soissons Kontu II. Jean; ve Chatillon Kontu III. Guy bulunmaktaydı. Fakat Temmuz 1270'te Tunus'a Fransa'dan Haçlıların gemilerle gelip çıkartma yapmaları sırasında Carlo Anjulu Haçlılar arasında bulunmamaktaydi, çünkü o Sicilya'dan gelecekti.

18 Temmuz'da Tunus'a çıkan Fransız Haçlılar kendilerine yardımda bulunacağını sandıkları hükümdar olan I. Muhammed El-Mustansır'ın kendilerine yardım etmeyeceğini öğrendiler. Haçlılar Tunus kalesini sardılar. Sicilya Kralı Carlo Anjulu'nun gelip bu sefere iştirak edeceği haberini sonradan gelen Tapınak Şövalyeleri Büyük Üstadı getirdi. Bunu üzerine IX. Louis Tunus kalesine daha güçlü bir ordu ile hücum etmenin daha uygun olacağını düşünerek kaleye hücumu bekletti.

Hava gayet sıkıcı sıcaktı ve Haçlı askerlerin çadırlarda kalmaları dayanılmaz olmaktaydı. Su kuyularından getirilen içecek sulari temiz değildi ve içenlerde hastalık yapmaya başladı. Bu hastalık kampdaki Haçlı askerler arasında hızla yayılmaya başladı. Bazı günün kronik tarih yazarları bu hastalığın veba salgını olduğunu yazmışlardır. Fakat büyük olasılıkla pis su içmekten geçen salgın hastalık dizanteri idi. 2 Ağustos'da Kralın Dimyat'ta doğmuş olan oğlu Jean de France (1250-1270) bu hastalığa yakalanıp hayatını kaybetti. Carlo Anjulu gemi ile gelip Tunus'a çıktıktan bir gün sonra da 26 Ağustos'da Kral IX. Louis de bu salgın hastalıktan vefat etti.

Carlo Anjulu kardeşinin oğlu III. Filip'in Fransa Kralı olarak tahta çıkmasını sağladı. III. Filip'in askeri tecrübesi olmadığı için Tunus'daki Haçlı ordusunun efektif komutanı oldu. Carlo Anjulu Tunus kalesini almak için savaşmaktan hoşlanmamaktaydı. Tunus Emiri de zaten hasta idi ve onun savunma ordusu da bu salgın hastalıktan dolayı büyük zayiat görmüştü. Her iki taraf da barış müzakerelerine başlamaya hazırdı. Bu müzakereler 30 Ekim'de bir anlaşma ile sona erdi.

Tunus Emiri Sicilya Kralına 210.000 onz altın tazminat vermeyi ve her yılda bir yıllık tazminat vermeyi kabul etti. Tunus'a Emir'in sarayına sığınmış olan Guelffolar taraftarları Avrupalıları da Tunus'dan atmayı kabul etti. Hristiyan tacirlerin Tunus'da serbestçe ticaret yapmalarına izin vereceğini ilan etti. Tunus'da hala bulunan Hristiyan kiliselerinde Hristiyan papazların serbestçe ve açıkça vaaz verip Hristiyanlık ayinleri yapmalarına izin verdi. Buna karşılık olarak Haçlılar ordusu Tunus topraklarından ayrılıp gideceklerdi.

Fakat gemilerde bile salgın Haçlı askeri öldürmekte devam etti. Bu gemiler Tunus'dan çekilip Sicilya'ya gitmek üzere denize açıldıkları zaman büyük bir fırtına çıktı. Filoda bulunan bazı büyük gemiler ve epeyce sayıda küçük gemiler içindeki Haçlı askerlerle battılar.

Bu Tunus Haçlı Seferi'nden sonra Carlo Anjulu Bizans İmparatorluğu'nu eline geçirmek için bir Haçlı Seferi tertip etmekten vazgeçti.

Şubat 1271'de Karlo Anjulu Adriyatik Denizi doğu sahillerinde hüküm ettiği arazileri genişletmeye başladı. Böylece önce Dirac limanını eline geçirdi ve çok geçmeden Arnavutluğun içlerini kontrol etmeye başladı. Kendini "Arnavutluk Kralı" olarak ilan etti ve kendine bağlı olan araziler üzerine kendine vekil olan bir Genel Vali olarak "Gazzo Chinardao"'yu atadı. Karlo Anjulu Arnavutluğu Konstantinopolis'i ele geçirip Bizans Impartorluğu'nu yıkıp kendisi imparator olarak Haçlılar "Latin İmparatorluğu"nu yeniden kurmak amaçları için bir üs olarak kullanmak istemekteydi.

Fakat böyle bir askeri kampanyaya başlaması Papa X. Gregorius'un 27 Mart 1272'de papa olarak seçilmesi ile gecikti. Yeni Papa olan X. Gregorius büyük hayaller ve idealler peşinde idi. Doğu Ortodoks Hristiyan Kilisesi ile Roman Katolik Hristiyan Kilisesi'ni birleştirmeyi; bu tek Avrupa Katolik Hristiyan Kilisiesi'nin tek yönetici papası olmaya ve yeniden Haçlılar ruhunu canlandırarak Avrupa ve Balkanlar'dan topladıgi Haçlılar askerleri ile kuracağı yeni Haçlılar ordusu ile, hiç olmazsa antik Romalılar elinde bir zamanlar bulunmuş olan eski Doğu Akdeniz arazi ve ülkelerini fethedip yeniden Hristiyanlaştırmayı hayal etmekte idi. Bu hayallerini gerçekleştirmeye bir başlangiç olarak 1272'de Katolik Kilisesi yönetici mensupları için 1274'te toplantıya başlamak üzere "İkinci Lyon Konsili" yapılacağını ilan etti ve bu toplantıya Katolik Kilisesi'nin yörel dinsel idarecielrini katılmaaya davet etti. Bu Konsil'da yeni bir İmparator seçilmesi için de hazırlıklara başladı.

Carlo Anjulu ile (İmparatorluk yanlısı) Ghibellinolar taraftarlarının yönetimi altında bulunan Ce