kariyerinin ardından İngiltere'de antrenörlük eğitimi aldı. Sonra Türkiye'ye geri dönüp antrenörlük olarak çalışmaya başladı.
2000-01 sezonunda Göztepe'yi 1. Lig Şampiyonu yaparak Süper Lig'e yükselmesini sağladı. (2002-2003) Sezonunda İse Aksaraysporu 3. Ligden 2. Lige Çıkartmıştır. 2010-2011 sezonunda Dardanelspor’u çalıştırmış olup, daha sonra 10 ay kadar Gümüşhanespor Teknik direktörlüğü yapmıştır.27 Temmuz 2013 tarihnde teknik direktörlük görevine getirildiği Erzurum Büyükşehir Belediyespor takımından 31 Mayıs 2014 tarihinde ayrılarak 2014 yılının Temmuz ayından itibaren Çorum Belediyespor’da teknik adamlığa başlamıştır.





Aprilia, İtalya

Aprilia, güney İtalya'da Lazio Bölgesi'nde, Latina ili'ne bağlı bulunan bir kent ve bir komün. Aprilia yeni bir şehir olup 25 Nisan 1936'da Faşist Parti idaresi tarafından kurulmuştur. Nüfus bakımından Lazio bölgesinde Roma, Latina ve Guidonia Montecelio şehirlerinden sonra dördüncü sırada gelmektedir.

Aprilia şehri 20. yüzyılda kurutulmuş olan "Pontine Bataklıkları"'nın bulunduğu şimdi çok mümbit bir tarım alanı olan arazide kurulmuştur ve "Alba Tepeleri"'ne çok yakındır. Şehir Latina'nın 27 km kuzeybatısında ve Roma'nın 43 km güneyindedir.

Şehir 20. yüzyıl başlarında İtalya Faşist Parti'nin idaresi altında iken bu partinin önemli bir ekonomik katkısı olan "Pontine Bataklıkları" kurutma projesinin bir parçası olarak ortaya çıkmıştır. Bu kurutulan bataklık arazide kurulan dördüncü yerleşkedir. Şehrin ismi diktatör Benito Mussolini tarafından Latince "Venus aprilia" sözcüğünden türetilmiştir. Şehir "2PST Grubu" ismi verilen (Concezio Petrucci, Mario Tüfarolo, Emanuele Filiberto ve Riccardo Paolini Silence adlı) şehir plancılarının tasarımına göre 25 Nisan 1936'da resmen kurulmuştur. Şehir o zaman kurulan "Littoria ili" adlı ile bağlanmıştı. Bu ilin ismi II. Dünya Savaşı'ndan sonra Latina ili'ne değiştirilmiştir.

Aprilia'nin belediye sınırları içinde nüfusu (31.10.2010 itibarıyla) 70.182 kişidir. 19. yüzyıl ve 20. yüzyılda Afragola'nin nüfusunun gelişmesi şu gösterimde görülebilir:

Şehir eski bataklık olan şimdi mumbit bir tarım alanı üzerine kurulmuştur. Yeni şehir olarak çok yeni sanayi kurulusu çekmiştir. Belediye sınırları içinde en önemli üretim merkezleri özellikle ilaç sanayi (Pfizer, Abbott Laboratories, IBI-Lorenzini vb) firmalarının fabrikalarıdır.

Aprilia komünü şu komünlerle sınır komşusudur:Anzio (RM), Ardea (RM), Ariccia (RM), Cisterna di Latina, Lanuvio (RM), Latina, Nettuno (RM), Velletri (RM)

Aprilia su kentlerle ortaklik baglantilari kurmustur:







Frame relay

Frame Relay, standart bir geniş alan ağı teknolojisidir. Verilerin eski teknolojilere nispeten yüksek hızlarda dijital networkler üzerinden iletilmesini sağlar. Eskimiş ve artık yaygın olmayan bir teknolojidir.

Birden fazla kullanıcının haberleşme kaynaklarını paylaşması esasına dayanır. Ağa bağlanan tek fiziksel hat aracılığıyla birden fazla nokta ile görüşmelerine olanak tanır. Bu noktada artık iki uç arasında sürekli ayrılmış band genişliği yerine gereksinim duyuldukça kısa zaman aralıklarında kullanılan daha yüksek band genişlikleri söz konusudur. Frame Relay, Leased Line'a göre daha ucuzdur. Merkez-şube bağlantılarında bir fiziksel hat üzerinden birden fazla nokta ile bağlantı yapılması sayesinde, kiralık devrelerle karşılaştırıldığında, gereksinim duyulan devre sayısının azalması ile uygun maliyetli bir alternatif olarak kullanılmaktadır.

Frame Relay anahtarlanmış paket teknolojisine dayanmaktadır. Veriyi küçük paketlere bölerek gönderir. Bu paketler Frame olarak adlandırılır. Bu paketler gönderilecek olan adresi, gönderenin adresini ve orijinal mesajın bir parçasını içerir. Frame Relay'de, iletilen paketler için iletim sırasında herhangi bir anda hata kontrolü yapılmaz. Verinin iletileceği nokta hata kontrolünden sorumludur. Bunun sonucunda, paket iletim hızları çok yüksektir.

Frame Relay ile her türlü ses, video ve veri noktadan noktaya taşınabilir, TTNet üzerinden internet bağlantısı yapılabilir. Ancak ses ve normal data iletişiminde pek uygun değildir. Çünkü veri aktarımı süresince, kesintisiz ve sadece o verinin iletileceği bağlantılar üzerinden yapılır.

Frame Relay servisinde ücretlendirme port hızına, CIR'e ve EIR'e bağlıdır. Port hızı Frame Relay servisi için kullanılacak devrenin istenildiğinde maksimum kullanılabileceği band genişliğidir. CIR, ağın belli koşullar altında bir PVC üzerinden taşımayı taahhüt ettiği bilgi oranıdır. EIR, kullanıcının hattı üzerinde kullanılabilir band genişliği olması durumunda şebekenin koşulları uygun olduğu sürece CIR'ın üzerinde gönderebileceği fazla bilgi oranıdır. Bilgilerin taşınacağı taahhüt edilmediğinden, EIR trafik tarifesi oldukça düşük tutulur.





Latin Amerika'daki Yahudilerin tarihi

Latin Amerika'daki Yahudilerin tarihi, bazı bakış açılarına göre Christopher Columbus'un İspanya'dan yola çıkıp Atlantik Okyanusu'nu geçtiği tarih olan 3 Ağustos 1492'de başlar. Onun yola çıktığı tarih, Katolik Monarklar olan I. Isabel ve II. Fernando'nun İspanya'daki Yahudilere ya Katolisizm'e geçmelerini ya da ülkeyi terketmelerini emreden bildirgeyi yayınladığı tarihe denk gelir.

Columbus'un ilk seyahatindeki mürettebatta en az yedi Yeni Hristiyanlar (Yahudilik'ten Hristiyanlığa geçenler) bulunmaktaydı. Bunlar içinde, yeni dünyaya ilk ayak basan Rodrigo de Triana, doktor Maestre Bernal ve Arapça ve İbranice bilen tercüman Luis De Torres de bulunmaktaydı.

Bir süre sonra, Engizisyonlardan uzak olacaklarını düşünen birçok "Yeni Hristiyan" Yahudisi Karayiplerdeki yeni İspanyol ve Portekiz sömürgelerine yerleşti. Bunlardan bazıları "Yeni Dünya"nın fethinde rol aldılar ve Bernal Díaz del Castillo'nun anlattığına göre Meksika fethi sırasında gizli Yahudi oldukları ortaya çıkanlar Hernán Cortés'te öldürüldüler.

17. yüzyılın ortalarında, Batı Yarımküre'deki en kalabalık Yahudi cemaatleri Surinam ve Brezilya'da bulunmaktaydı.

Yine de, Karayipler, Orta ve Güney Amerika'da Hollanda ve Birleşik Krallıklara ait sömürgelerde Yahudi cemaatleri oluşmaya başladı. 16. yüzyılda kendi kendilerini işletebilen cemaatler Brezilya, Surinam, Curaçao, Haiti, Dominik Cumhuriyeti, Jamaika ve Barbados'ta örgütlendiler. Buna ek olarak, Küba, Porto Riko ve Meksika gibi engizisyonun hakim olduğu İspanyol ve Portekiz bölgelerinde organize olmamış Yahudi cemaatleri bulunmaktaydı fakat bu Yahudiler kimliklerini yetkililere karşı genelde gizli tuttular.

Bugün, çoğu Arjantin ve Brezilya'da olmak üzere Latin Amerika'da 2,500,000'den fazla Yahudi bulunmaktadır.

İspanyol Engizisyonu'ndan kaçan Yeni Hristiyanlar Arjantin'e yerleşti fakat burada toplum içinde asimile oldular. Virreinato del Río de la Plata'da Portekizli tüccar ve kaçakçılar genel olarak "Yahudi" olarak tanımlansa da bağımsızlık ilan edilene kadar organize bir cemaat kurulmadı. 1810'dan sonra, 19. yüzyılın ortalarında, özellikle Yeni Hristiyan olmayıp da Yahudiliklerini açıkça beyan edenler Fransa'dan buraya yerleşmeye başladı. 19. yüzyılın sonlarında, ABD'ye olduğu gibi bu ülkeye de Doğu Avrupa'daki zulümlerden kaçan Yahudiler taşındı; bu kişilere "Rusos" (Ruslar) dendi.

Bugün, çoğu Buenos Aires'te olmak üzere Arjantin'de 250.000 civarı Yahudi bulunur ve bu Amerikalarda, ABD ve Kanada'dan sonra gelen en büyük Yahudi cemaatini oluşturmaktadır. Onlara yasal olarak, Roşaşana ve Yom Kipur'da iki günü ile Pesah'ın ilk iki ve son iki günü bayram günleri olarak tahsis edilmiştir.

Bolivya'daki Yahudilerin varlığı İspanyol sömürge çağının ilk dönemlerine rastlar. Bu dönemde Sefarad konversolar için Bolivya'nın Santa Cruz şehri bir sığınak oluşturmaktaydı. 1557'de birçok kripto Yahudi Paraguay ve Buenos Aires'ten gelip Ñuflo de Chávez'e katıldılar ve Santa Cruz şehrinin ilk kurucularından oldular.

16. yüzyılda "marrano" oldukları iddia edilen kişiler Potosi, La Paz ve La Plata'ya yerleşti, fakat kısa zamanda madencilik ve ticaret ile uğraşıp ekonomik başarıya ulaşınca yerel yetkililer ve engizisyonlar tarafından zulme uğradılar. Bunun üzerine çoğu "marrano", izole bir şehir olan ve konversoların engizisyonlardan etkilenmediği Santa Cruz'a taşındılar. Bu sınır kenti Portekiz ve Guarani yağmacıları ile Peru madenleri arasında tampon bölgeydi. Çoğu, Santa Cruz'un yanı sıra komşu kentler olan Vallegrande, Postrervalle, Portachuelo, Terevinto, Pucara, Cotoca ve diğer şehirlere yerleşti.

Santa Cruz'un en eski Katolik ailelerinden bazıları Yahudi kökenlidir; Yahudilik geleneklerinden bazıları halen hayatta olup bölge cemaati bu geleneklerden etkilenmişlerdir. 1920'lerde dahi bazı ailelerde yedi kollu şamdan bulunup kaşer kurallarının anıldığı bilinmektedir. Bazı eski ailelerde hala Cuma akşamları mum yakılıp matem zamanında yere oturdukları görülür; fakat bu geleneklerin kökenleri uzmanlar tarafından tartışma konusudur. Beş asır sonra bazı Katolik aileler Yahudi kökenli olduklarını iddia etmektedir.

1825'teki bağımsızlıktan 19. yüzyılın sonuna kadar geçen dönemde hem Sefarad hem Aşkenaz tüccarların Bolivya'ya gelip kendilerine eş aldıkları ve Katolik toplumuyla birleştiği bilinmektedir. Bu olay genelde Santa Cruz'un doğusu, Tarija, Beni ve Pando şehirlerine gelen Brezilyalı ve Arjantinli tüccarlar tarafından gerçekleşmekteydi.

20. yüzyılda Bolivya'da önemli derecede Yahudi yerleşimi gerçekleşti. 1905'te bir grup Rus Yahudisi ve ardından Arjantin Yahudileri Bolivya'ya yerleşti. Varsayımlara göre 1917'de Bolivya'da Yahudi olduğunu söyleyen 20 ila 25 kişi bulunmaktaydı. 1933'te Almanya'da Nazi dönemi başlayınca ülkede 30 Yahudi ailesi vardı. Bolivya'ya ilk büyük Yahudi göçü 1930'larda başladı ve 1942'deki Yahudi nüfusu 7000'di. 1940'larda 2200 Yahudi Bolivya'yı terketti. Ülkede geri kalanlar ise cemaatlerini La Paz, Cochabamba, Oruro, Santa Cruz, Sucre, Tarija ve Potosi şehirlerinde kurdu. II. Dünya Savaşı'nın ardından bir miktar Polonyalı Yahudi Bolivya'ya geldi. 1939'da Yahudi cemaati daha istikrarlı hale geldi.

Bugün Bolivya'da yaklaşık 600 Yahudi yaşamaktadır. Santa Cruz, Cochabamba ve La Paz şehirlerinde sinagogla