özellikle vatana ihanet davalarında görev alırdı. Ayrıca bu konuyla ilgili geniş bir istihbarat ve muhbir ağı hem Venedik'te hem de yurt dışı topraklarda oluşturulmuştur.

Onlar Konseyi'nin artan gücü cumhuriyet yönetimindeki diğer kurulların tepkisini çekmeye başlar. Özellikle konsey 1457 yılında Doçe Francesco Foscari'yi zorla görevden alınca endişeler arttı. 1468 yılında Büyük Konsey, Onlar Konseyi'nin yetkilerini kısmaya yönelik bir hamle yaptıysa da başarılı olamadı.

1627 yılında Onlar Konseyi üyesi olan Reiner Zen konseyde gördüğü despotluk ve yolsuzluklara karşı başkaldırmaya karar verir. Ayrılığın çıkış noktası konseyin Doçe Giovanni Cornaro’nun yakınları tarafındna yapılan yolsuzlukların üzerine gidilmemesiydi. 27 Ekim 1627 tarihinde Zen, Büyük Konsey toplantısında Cornaro ailesini açıkça yolsuzlukla suçlayınca büyük olaylar çıkar. 30 Aralık 1627 tarihinde Reiner Zen maskeli suikatçilerin saldırısına uğrasa da yara almadan kurtulur. Saldırganların arasında Doçe’nin oğlu Giorgio Cornaro’nun yer aldığı anlaşılınca Zen kampanyasını yükseltir. 23 Temmuz 1628 günü toplanan Onlar Konseyi Renier Zen’in tutuklanıp sürgüne gönderilmesine karar verir. Bu dönemde Büyük Konsey Onlar Konseyi’nin güçlerini denetim altına almak için reform yapmaya çalışsa da başarılı olamayacak, bozuk yapı devam edecektir.

17.yüzyılın ikinci yarısıyla beraber gücünü kaybetmeye başlayan konsey resmî yetkilerini devam ettirse de artık ne kendi bünyesinde ne de ülkede yolsuzluğa, çöküşe engel olamaz durumdaydı. 1797 yılında Venedik Cumhuriyeti’nin çöküşüne kadar ismen varlığını sürdürmüştür. 1797 tarihinde imzalanan Campo Formio Antlaşması uyarınca Venedik Cumhuriyeti, Birinci Fransa Cumhuriyeti ve Habsburg Monarşisi arasında paylaşılmıştır.






Oldham Athletic AFC

Oldham Athletic Association Football Club, İngiliz futbol kulübü. Oldham Athletic AFC'nin geçmişi, yerel Manchester ve Lancashire liglerinde oynayan Pine Villa FC adıyla 1895 yılında kurulduğunda başlar. O yıllardaki rakipleri olan Oldham County FC 1899 yılında kapanmış; Pine Villa FC, onların stadyumu Oldham Athletic Ground'a taşınmış ve adını Oldham Athletic olarak değiştirmiştir.

I. Dünya Savaşı öncesi 1914-15 sezonu o yıllarda futbol ligi (English Football League) adıyla oynanan şimdiki EFL Championship'in (1992 yılında Premier League'in kurulmasına kadar İngiltere futbolunun en üst düzeydeki organizasyonu) finalini oynamış, 1923 yılında küme düşmüştür. 1989-90 sezonunda lig kupasında (EFL Cup) finale yükselmiş ve Nottingham Forest'e 1-0 kaybederek ikinci olabilmiştir. Ertesi sezon (1991-92) Football League Second Division (EFL League One)'u (o sezon itibarıyla İngiliz futbolunun ikinci ligi) kazanarak Premier League'in ilk sezonunda (1992-93) yer alma hakkını elde etmiş, ilk sezonunda ligi 19. sırada bitirerek kümede kalmayı başarmış ancak ertesi yıl 21. sırada yer alarak Premier League'e veda etmiştir.




Angry Birds

Angry Birds (Türkçe: Kızgın Kuşlar) Finlandiya merkezli Rovio Mobile tarafından mobil cihazlar için geliştirilen oyun. Aralık 2009'da Apple iOS için geliştirilen oyun daha sonra diğer platformlar için de yayımlanmıştır. Örneğin Facebook'ta oynanabilir, internet sitelerinden demoları yüklenebilir ve Google Chrome kullanıcılarına özel, Web Mağazasından Chrome'a eklenebilir. Oyun, yeşil domuzların kuşların yumurtalarını çalmasıyla başlar. Buna sinirlenen kuşlar domuzları yok etmeye çalışırlar.

Oyunda amaç sahip olduğunuz kuşları sapanla fırlatarak domuzları yenmektir. Rio sürümde ise hapis kuşları serbest bırakmak veya maymunları yenmektir. Bazı bölümlerde gizli altın yumurtalar vardır. Yumurtaları toplayarak yeni bölümler açılabilir. Bazı bölümlerde domuzların kaskı vardır, bu domuzları yenmek daha zordur.

Dokununca 90 derece aşağı düşer.






Kavak mantarı

Kavak mantarı, "Pleurotus ostreatus", yaygın bir yenilebilen mantar türüdür. İlk kez Almanya'da I. Dünya Savaşı sırasında geçim sağlamak amacıyla ekimi yapılmıştır ve şu anda dünya çapında ticari bir besin olarak üretilmektedir. Ancak, ilk belgelenmiş ekim çalışmaları Kaufert tarafından yapılmıştır"Pleurotus corticatus" adıyla ilgili bazı kuşkular bulunmaktadır, ancak Kavak mantarı ekimi yaptığı konusunda bir şüphe yoktur. Benzer olarak ekilen "Başkavak mantarı"'na benzemektedir. Kavak mantarları ayrıca sanayide ve diğer alanlarda mantarındırma (Vücuttaki toksik etki gösteren bileşenleri mantar kullanarak temizleme yöntemi) amacıyla kullanılır. Kavak mantarı bir ilaç mantar olarak düşünülebilir, çünkü içerisinde statin türü bileşenler içermektedir bunlardan biri olan lovastatin kolestrolü düşürür.

Latince tür adı ve yaygın adları mantarın gelişim yeri ve biçiminden esinlenerek verilmiştir.
Kavak mantarının geniş, istridyeye benzeyen bir baş bölümü vardır ortalama çapı 5 ile 25 cm arasında değişir, doğal örneklerinin renkleri beyazla gri veya meşe kabuğu rengiyle koyu kahverengi arasındadır;

Kavak mantarı sıklıkla Japon, Kore ve Çin mutfaklarında tat ve lezzet katması amacıyla kullanılır: sıklıkla kendiyle yapılan çorbasıyla sunulur.
Kavak mantarı Kerala, Hindistan'da geniş bir bölgede yetiştirilir.

"In vivo"'nun araştırması Kavak mantarı tüketiminin kolestrol düzeyini düşürdüğünü belgelemiştir, çünkü bu mantar türü doğal olarak lovastatin içermektedir. Çalışmalar Kavak mantarının kuru ağırlığının %2.8'ine kadar lovastatin içerdiğini göstermiştir.





Kuyu ve Sarkaç

Kuyu ve Sarkaç (), Edgar Allan Poe tarafından 1842'de yazılan ve aynı yıl "The Gift: A Christmas and New Year's Present for 1843"'de yayımlanan kısa öykü. Öykü, bir tutukluya İspanyol Engizisyonu tarafından yapılan işkenceleri anlatır ancak yazar öyküde tarihsel gerçeklere bağlı kalmamıştır. Öykünün anlatıcısı, maruz kaldığı işkenceleri birinci tekil şahıs olarak anlatır. Öyküde hislere, örneğin sese verilen ağırlık sebebiyle okuyucuda korku hissi etkili biçimde uyandırılır. Bu durum, Poe'nun genelde doğaüstü unsurlar kullandığı diğer öykülerinden farklıdır. Zamanın korku edebiyatında kullanılan diğer unsurlara da öyküde yer verilmiştir. Öykü defalarca filme uyarlanmıştır.

Öykü İspanyol Engizisyonu sırasında geçer. Öykünün başında ismi belirsiz bir anlatıcı kötü niyetli yargıçların olduğu bir mahkemede yargılanır. Yazar anlatıcının neden tutuklandığına ya da yargılandığına dair bilgi vermez. Anlatıcının önündeki masada yedi uzun mum yanmaktadır ve mumlar eridikçe adamın kurtulma umutları da azalır. Anlatıcı ölüm cezasına çarptırılır ve kendisini kapkaranlık bir yerde bulur. Önce bir mezara hapsedildiğini düşünür ancak daha sonra bir hücrede olduğunu keşfeder. Odanın büyüklüğü anlamak için duvarlar boyunca yürümeye karar verir. Başladığı noktayı anlayabilmek amacıyla, cüppesinin eteğinden kopardığı bir parçayı duvarın dibine serer. Ancak oda içindeki turunu tamamlayamadan bayılır.

Uyandığında yanı başında duran yemek ve suyu fark eder. Tekrar ayağa kalkar ve odanın boyutunu ölçmeyi tekrar dener. Duvarların uzunluğunun yüz adım olduğunu görür. Odada yürürken yere serdiği kumaş parçasına basıp kayar. Ayağı kaymasaydı, hücrenin ortasında bulunan ve içi su dolu olan bir kuyuya düşeceğini anlar.

Tekrar bilincini kaybeden anlatıcı kendine geldiğinde bir tahta üzerine iplerle bağlanmış olduğunu ve hücrenin biraz aydınlandığını fark eder. Tavanda zamanın kişiselleştirilmiş bir tasviri bulunmaktadır. Bu resimden aşağıya doğru sallanan tırpan biçiminde bir sarkaç yavaş yavaş ileri geri hareket etmektedir. Bu sarkaç durdurulamaz biçimde aşağıya doğru inmektedir ve sonunda anlatıcıyı öldürecektir. Ancak hükümlü, kendisi için bırakılmış bir parça eti kullanarak etraftaki fareleri bağlı olduğu ipe çeker ve fareler ipleri kemirmeye başlar. Sarkaç adamın kabinden birkaç santimetre yukarıdayken ipler kopar ve sarkaç tavana doğru geri çekilmeye başlar.

Bunun ardından hücrenin duvarları ısıyla kıpkırmızı olur ve içeriye doğru hareket etmeye başlar. Adam hücrenin ortasındaki kuyuya doğru gitmek zorunda kalır. Kuyuya baktığında, başına gelecek hiçbir şeyin o kuyuya düşmek kadar kötü olmayacağını düşünür. Metinde anlatıcının kuyunun dibinde gördüğü şeyden ya da kuyunun derinliğinden korktuğu ima edilir ama korkusunun tam sebebi açıklanmaz. Duvarlar sonunda anlatıcıya dikilecek alan bırakmaz. Adam kuyunun içine düşerken insan sesleri duymaya başlar. Duvarlar geri çekilir ve birisi adamı yakalar. Fransız ordusu Toledo'yu ele geçirmiştir ve engizisyon sona erdirilmiştir.
Poe öyküde tarihi gerçeklerle serbestçe oynar. Öykünün sonundaki kurtarıcılar Napolyon'un generali olan Lasalle tarafından yönetilmektedir. Ancak Lasalle Toledo'nun işgali sırasında değil, İspanyol Engizisyonu'nun en güçlü döneminden yüzyıllar sonra gerçekleşen Yarımada Savaşı'nda görev almıştır. Öyküdeki işkence biçimleri, engizisyonun herhangi bir döneminde uygulanan yöntemlerle paralellik göstermez. Ancak engizisyonun sona erdirilmesi, 1808-1813 yılları arasındaki Fransız İşgali sırasında gerçekleşmiştir.

Poe öykünün başına, "Paris'teki Jakoben Derneği Binası'nın yerine kurulacak pazarın kapısına asılmak üzere yazılmış dörtlük" açıklamasıyla birlikte Latince bir epigraf eklemiştir. Bu dörtlük Poe tarfından yazılmamıştır. Böyle bir yazıtın söz konusu yapıda kullanılmak üzere hazırlandığı 1803'ten önce bildirilmiş ve dörtlük, yazarı belirsiz olarak 1836 yılında Poe'nun da çalışmakta olduğu "Southern Literary Messenger"'da yer almıştır. Ancak söz konusu pazar yeri muhtemelen hiç inşa edilmemiştir. Poe'nun eserlerini Fransızcaya çeviren ünlü yazar Charles Baudelaire, eski Jakoben Derneği'nin yerindeki yapıda bu tür bir kapı ve kitabe bulunmadığını söylemiştir.

"Kuyu ve Sarkaç" öyküsü, korkunun anlatıcı üzerindeki etkisini ele alır. Daha ilk cümlede "Fenalaşmıştım - o korkunç acıyla ölecek gibi fenalaşmıştım" sözleriyle anlatıcının zaten ölüm korkusu duymakta olduğu anlatılır ve hemen ardından idam cezasını duyan anlatıcı bayılır. Böyle bir tedirginlik okuyucu için ironiktir, çünkü anlatıcının yargıçların dudakları hakkında "üstüne yazdığım bu kâğıttan daha beyazdılar" sözleri saye