maz oldu. SS liderliğinin Flensburg'dan ayrılması, Dönitz hükümetinin cinayet masaları, toplama kampları ve öldürme tesislerinin nasıl oluştuğuna dair kendi versiyonunu sunma yolunu açtı. Onların yanıtı, tüm bu acımazlıkların gizlilik içinde ve tamamen Himmler ve SS tarafından üstlenilmesiydi. Dönitz ve Jodl, "ne Alman Wehrmacht'ın ne de Alman halkının bunlardan haberdar olmadığı" gerekçesi ile ortak bir açıklama yaptı fakat bu açıklama tamamen yanlıştı.
Müttefikler arasında Flensburg hükümetinin resmen tanınması gerektiği konusunda anlaşmaya varıldığı halde Winston Churchill bu konuda isteksiz olduğunu söyledi. 8 Mayıs'ta İngiliz halkına zafer kazanıldığınu açıklayan konuşmasında Churchill, teslim olmanın "Alman Devlet Başkanı olan Büyük Amiral Dönitz tarafından" yetkilendirildiğini söyledi. Aynı şekilde, koşulsuz teslimiyeti takiben, Churchill Flensburg Hükümetinin derhal kapatılmaması için çağrıda bulundu. Flensburg hükümetinin İngiliz kontrolündeki topraklarda geçici sürekliliğini, batı Baltık'taki Sovyet niyetlerine ilişkin herhangi bir müzakerede İngilizler için bir pazarlık kontratını hazırlarken, Alman kuvvetlerinin dağılmasını da kolaylaştırdığını gördü.

20 Mayıs'ta Sovyet hükümeti Flensburg Hükümeti hakkında ne düşündüğünü açıkça belirtti. Dönitz İdaresi'ne "Dönitz Çetesi" olarak adlandırdı ve herhangi bir gücün muhafaza edilmesine izin verme fikrini şiddetle eleştirdi.

12 Mayıs'ta Amerikan Genel Sekreteri Lowell W. Rooks ve İngiliz yardımcılarından Tuğgeneral E. J. Foord Flensburg'a geldi. Orada bulunan Flensburg hükümetinin yönetim ofislerinin yerini değiştirdi. Görevleri, (daha sonra SHAEF tarafından belirtildiği üzere) Dönitz "hareketli hükümet" le irtibat kurmak ve Müttefik Kuvvetler'in iradesini Alman Yüksek Komutanlığına empoze etmekti. İrtibat görevlileri, Flensburg hükümetinin üyeleriyle toplantılar düzenlese de, bunlar sadece Dönitz ve onun bakanlarının herhangi bir derecede sivil otorite kuramadığını doğrulamışlardır. 21 Mayıs'ta SHAEF, Flensburg Hükümetinin feshini ve üyelerinin tutuklanacağını Sovyetlere bildirdiler. Dağılma 23 Mayıs'ta gerçekleştirildi. O gün, bir İngiliz subayı Dönitz'in karargahına gitti ve hükümet üyeleri ile konuşmasını istedi. Dönitz, von Friedeburg ve Jodl, daha sonra, Başkomutan Rooks'ın hükümetin dağılmasından haberdar oldukları Patria'ya bindirildiler. Flensburg Hükûmeti'nin dağılması ve üyelerinin tutuklanması, Patria gemisinin güvertesinde bir masa etrafında resmî bir şekilde yapıldı: Dönitz, Jodl ve Von Friedeburg, bir tarafta General Rooks, İngiliz Deniz Kuvvetleri Komutanı Mund ve Sovyet Generali Trusov'la bir araya geldi. Tuğgeneral Foord ve Tümgeneral Rooks'un yanında ayakta duran resmi bir tercüman da hazır bulundu. Dönitz gemiden çıktığında, şehrin ana caddesi İngiliz tanklarıyla doldu ve birlikler Almanları toplamıştı. Dönitz, Speer, Jodl ve çözülmüş Flensburg Hükümeti'nin diğer üyeleri, Filo Lideri Mark Hobden'in komutasında bulunan bir RAF Alay görev gücü sorumluluğunda mahkum edildi. Aynı gün zehir alan von Friedeburg ise intihar etti.

Flensburg Hükümeti'nin 23 Mayıs 1945'te tutuklanmasından sonra Alman Yüksek Komutanlığı da varlığı sona erdi; Almanya'yı nominal bir kapasitede bile yönetmek için merkezi bir otoritenin yürürlükte tutulmaması ya da talep ve talimatlara uyma sorumluluğunu üstlenmemesi buna neden oldu. Bu güç boşluğu, Müttefik temsilcilerinin, Almanya Yenilgisi İle İlgili Deklarasyonu ve Müttefik Kuvvetler tarafından Üstün Yetki Varsayımı'nı (Berlin Deklarasyonu olarak da bilinir) imzaladığı 5 Haziran 1945 tarihine kadar neredeyse iki hafta devam etti. Tek taraflı beyan yoluyla Dörtlü Devletler (ABD, SSCB, İngiltere ve Fransa) , Almanya yönetiminin doğrudan kontrolünü elinde bulundurmuşlar; kapsam ve sürede sınırsız mutlak yetkilere sahip olmuşlardı.

5 Haziran 1945'te Berlin'de 18:00'da Berlin'de yayınlanan ve Birleşik Devletler adına General Eisenhower tarafından, Birleşik Krallık adına feldmareşal Bernard Montgomery, Sovyetler Birliği adına Mareşal Georgiy Zhukov ve taraflarca imzalanan bildirim, Fransız Geçici Hükümeti adına General Jean de Lattre de Tassigny, şu ifadeyi içeriyordu:

Alman devletinin 5 Haziran 1945'ten itibaren varlığını bıraktığı Müttefik Kuvvetler'in çekişmesi genel olarak kabul edildi ancak daha sonra bu yasal ve siyasi tartışmalara yol açtı. Her ne kadar Berlin Bildirgesi, bir Alman ulusunun devamını ima etse de, Almanya'nın ulusal bir toprak olarak varlığını devam ettirdi.

Almanya'nın işgalinin ilk aşamasında, Müttefik Kontrol Konseyi vasıtasıyla tüm yetkililer Dört ülkeye verildi. Böylece bu konsey, Dönitz Yönetimi'nin Almanya Hükümeti'ndeki ardılı oldu.






Kosova'daki Yahudilerin tarihi

Kosova'daki Yahudilerin tarihi bazı istisnalar hariç Sırbistan'daki Yahudilerin tarihinin aynasıdır. İstisnalardan biri Holokost sırasında İtalya hakimiyetindeki Arnavutluk'a bağlı Kosova döneminde yaşananlar ve bir diğer istisna da 1999'da Sırbistan'dan ayrılırken gerçekleşen 1998-1999 Kosova Savaşı dönemidir.

Osmanlı İmparatorluğu bölgeyi fethetmeden önce Balkanlar'daki Yahudilerle ilgili belgelerde eksik bilgiler bulunmaktadır. Balkanlardaki Yahudi cemaatlerinin sayısı 15. ve 16. yüzyılda İspanyol ve Portekiz engizisyonlarından kaçan Yahudi mültecilerin buraya varmalarıyla arttı. Osmanlı Padişahı II. Bayezid Yahudilere kucak açtı. Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Yahudiler başta tuz ticareti olmak üzere eyaletler arası ticaretle uğraştı.

1455 Türk kadastro vergi sayımına göre bugünün Kosova'sının %80'ini elinde bulunduran Branković Hanedanlığı'na bağlı topraklarda Vıçıtırın'da bir Yahudi evi bulunmaktaydı.

1899'da yayınlanan Avusturya istatistiklerine göre:
II.Dünya Savaşı'ndan sonra Sırbistan Krallığı Karadağ Krallığı'yla birleşti, ardından Slovenya ve Hırvatistan devletleriyle birleşip Yugoslavya Krallığı oluşturuldu. Nüfusunun çoğu Arnavutlar tarafından oluşan Kosova Sırbistan'a dahildi. Bu dönemde Kosova'da 500 Yahudi yaşıyordu.

Günümüz Kosova'sında bulunan topraklarda 1921 nüfus sayımına göre nüfusu 439,010'du:

Dinlere göre:
1941'de Kosova İtalyan kontrolündeki Arnavutluk'a dahil oldu ve Yahudiler Nazilerin uyguladığı Holokost'tan korundu. Temmuz 1943'te İtalya savaştan çekilince bölge Almanların eline geçti ve Yugoslav partizanları ve Yahudileri ortadan kaldırmak için Skanderbeg Taburu getirildi. 1944'de komünist partizanlar Kosova'yı ele geçirdi ve Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nin parçası yaptı.

Yugoslavya Yahudi Cemaatleri Federasyonu başkent Belgrad'da II.Dünya Savaşı'nın ardından Yahudilerin İsrail'e göç etme hakkının sağlanması için lobi oluşturmak amacıyla kuruldu.

II.Dünya Savaşı'ndan sonra Yahudilerin yarısından fazlası İsrail'e göç etmeyi tercih etti. Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'ne bağlı her Cumhuriyet gibi Sırbistan Sosyalist Cumhuriyeti'ne bağlı Yahudi cemaatleri de Yugoslavya Yahudi Cemaatler Federasyonu'nca idare edildi. Fakat bu Federasyon 1990'larda Yugoslavya'nın dağılmasıyla son buldu.

Sırp Yahudileri II.Dünya Savaşı'ndan 1990'lara kadar huzurlu bir yaşam sürdürdü. 1991 nüfus sayımına göre Kosova'da 112 Yahudi vardı. Soğuk Savaş'ın bitmesiyle Yugoslavya dağıldı ve Hırvatistan ve Bosna savaşları patlak verdi. 1990'larda Sırp lider Slobodan Milošević güçlerini Kosova'da toplayınca Kosova Kurtuluş Ordusuyla Kosova'nın bağımsızlığı için savaş başladı. 1999'da uluslararası güçler Sırp ordularını Kosova'dan çıkarttı. Bu karmaşa sırasında başkent Priştine'deki son 50 Yahudi kültür ve dil bağı olan Sırbistan'a kaçtı.

Bugün Kosova'da çok az Yahudi vardır. Priştine'deki küçük Yahudi cemaatinin lideri Čedomir Prlinčević'e göre Yahudiler Sırp hâkimiyeti sırasında Kosova'da güvenli bir şekilde yaşayan Yahudilerin evleri savaş çıkınca yağmalanıp vandallığa uğradı; Kosova güçleri ise bu olaylara göz yumdu. Yalnız kalan küçük Yahudi cemaati Arnavutça ve Türkçe konuşmaktadır. Cemaatte sayıları 50'yi bulan 3 aile yaşamaktadır. Ülkede sinagog veya Yahudi okulu yoktur. İşsizliğin yaygın olduğu Kosova'da Yahudilere yardım Amerikan Birleşik Yahudi Dağıtım Komitesince yapılmaktadır. Arnavutlarla karışık evlilikler gerçekleşmiştir. Prizren'in Yahudi cemaatinin lideri Votim Demiri'nin babası Arnavuttur. Kosova'yla iyi ilişkiler içinde olan İsrail, Slobodan Milošević rejimindeki Kosova'daki madur Müslüman halka savaş döneminde insani yardımlarda bulunmuştur. Fakat savaş sırasına Sırpların tarafında olan Yahudiler de vardı. İsrail'in Sırbistan ile güçlü ekonomik bağları bulunduğundan Kosova Cumhuriyetini tanıma konusunda çekimserdir.





Festival (anlam ayrımı)

Festival, genellikle geleneksel olmuş gün ve tarihlerde kutlanan etkinlikler bütünüdür. Şu anlamlara da gelebilir:





Requiem (anlam ayrımı)

Requiem şu anlamlara gelebilir:





Küba Devrimci Silahlı Kuvvetleri

Küba Devrimci Silahlı Kuvvetleri (İspanyolca: "Fuerzas Armadas Revolucionarias de Cuba"; FARC), Küba Cumhuriyeti'nin anayasal ordusudur. Kökenleri Fulgencio Batista rejimine karşı savaşan "İsyancı Ordu"dan gelir. 2 Aralık 1956 tarihinden Küba Devriminin zafere ulaştığı 1 Ocak 1959 tarihine kadar bu silahlı kuvvet başarıyla mücadele vermiş ve iktidarın alınmasından sonra düzenli orduya dönüşmüştür.

FAR, muharebe gereklerini yerine getirmesinin yanı sıra Küba toplumunun ekonomik ve sosyal yararına faaliyetlere de katkıda bulunacak şekilde örgütlenmiştir. FAR, Küba nüfusu ve yüzölçümü gözönüne alındığında Latin Amerika'daki en iyi ekipmana ve muharebe kabiliyetine sağlayan ordularındandır. Ordu özellikle Angola ve Etiyopya'daki muharebelere katılarak deneyim kazanmıştır.

Küba Devrimci silahlı Kuvvetlerinin tüm kuvveti ülke topraklarının korunmasına adanmıştır. Yabancı bir ülkeden gelebilecek olası bir askeri saldırıya karşı savunmanın kapsamı bütün Kübalıların katılacağı bir "Halk Savaşı" olarak tanımlanan direnişle tanımlanmıştır. Küba Anayasasında sosyalist anavatanı savunmak her Kübalı için en büyük görev ve onur kaynağı olarak yer almıştır.

Küba'nın küçük bir ada ülkesi olması, sınırlı ekonomik kaynaklara sahip olma