Temmuz 1988), orta saha mevkiinde görev yapan Azeri millî futbolcudur. Zira FK takımında oynamaktadır. Daha önce PFK Turan Tovuz ve İnter Bakü takımlarında yer aldı. İlk kez 20 Ağustos 2008 yılında Azerbaycan millî futbol takımı formasını giyen futbolcu, o zamandan beri 19 maçta görev yaptı ve bu maçlarda 5 gol attı.




21.Peron

21.Peron, 1970'lerde aktif olan bir Türk progresif rock grubu. İzmir'de kurulan grup 1979 Eurovision Şarkı Yarışması'na Maria Rita Epik ile "Seviyorum" adlı şarkı ile katılacaktı ancak politik nedenlerden dolayı Türkiye yarışmaya katılmaktan vazgeçti.

Grubun temelleri "Milliyet" gazetesinin 1970'te düzenlediği Türkiye Liselerarası Müzik ve Halk Oyunları Yarışmasında atıldı. İzmir Koleji, yarışmaya "Yalnızlığın Sesi" şarkısıyla katıldı. Grubun klavyesinde Andreas Wildermann bulunmaktaydı. "İcra" dalında birinci, "Beste" dalında ise ikinci oldular. 1972'de ise aynı yarışmada bu sefer iki dalda da ikinci oldular. Bu sefer orgda Wildermann'ın yanında daha sonra grupta olacak gitarist Haluk Öztekin de bulunuyordu. Performanslarında kendi besteleri yanında The Who gibi ünlü grupları da yorumluyorlardı. 1973'te Öztekin ve Wildermann Ege Üniversitesi'ne geçtiler.

21.Peron, 11 Temmuz 1973'te saat 11'de 11 numaralı otobüs durağında 6 kişinin buluşmasıyla Bornova, İzmir'de kuruldu. Grubun ilk kadrosunda orgda Wildermann, gitarlarda Öztekin ve Seyhan Eriş, basgitarda Aron Serez, davulda Halil Yıldırım, kemanda da Alp Gültekin olarak kuruldu. Grup hem yabancı rock parçalarını, hem de dönemin popüler müzik tarzı olan Anadolu rock tarzı müzik yapıyorlardı. 1974'te TRT'da radyo programı yapan Ümit Tuncağ'ın programına jingle hazırladılar. Bu dönemde kendi bestelerini yapmaya başladılar. 1975'te konserler de başladı. Mayıs 1975'te ilk kayıtlarını arkadaşlarının evinde yaptılar. Bu kayıtlardan yayınlanan şarkılar "Anne", "18400 TL", "F.M.O. (Film Müziği Olabilir), "Çocukluk Anılarım" ve Igor Stravinski'nin bir bestesinin üzerinde yaptıkları "Petruşka" şarkıları oldu.

Kayıtlardan kısa bir süre sonra Serez ve Eriş'in yerine davula Erden Erdem ve basgitara Gökhan Akçay geçti. Okul da devam ettiği için müzik çalışmaları yavaş ilerliyordu. 1977'de Atilla Özdemiroğlu ve Şanar Yurdatapan'ın plak şirketi için bu sefer İstanbul'da profesyonel stüdyoda kayıt yaptılar. Bu kayıtlarda "İnilti", "Beş", "Şarap Mahzeninde Gece", "F.M.O. II (Film Müziği Olamadı)", "Köy Düğünü", Claude Debussy'nin bir melodisinin üstüne yaptıkları "Arap Bebeğin Dansı" ve bestedikleri Orhan Veli Kanık şiiri "Anlatamıyorum" vardı. Son şarkı grubun ilk vokalli şarkısıydı ve vokalleri basgitarist Akçay yapmıştı. Bu kayıtlar plak olamadı ancak grup TRT'de yer almaya başladı. İzzet Öz'ün programında sahne aldılar.

1978'de grup vokalli çalışmalar yapmaya karar verdi. Mart 1978'de Gültekin'in konservatuvardan arkadaşları ile "Petruşka"ya yeniden düzenleyip 12 dakikalık versiyonunu kaydettiler. Yine aynı yıl Alman progresif rock grubu Embryo'nun İzmir konserinin alt grubu oldular. Ancak konser öncesi kemancı Gültekin gruptan ayrıldı. Gültekin'in ayrılmasından sonra grup tarzını değiştirmeye karar verdi. Daha ticari bir müzik yapmaya başlayan grup, vokale yine İzmirli sanatçı Maria Rita Epik'i aldı.

Grup kısa süre sonra Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmaya karar verdiler. Söz ve müziğini Epik'in yazdığı Seviyorum şarkısı ile finale kaldılar. Ancak bir ay sonra Türkiye, İsrail'de düzenlenecek yarışmaya Arap ülkelerinin baskısı ile katılmadı. Epik ve 21.Peron, aynı yıl "Seviyorum" adlı uzunçaları kaydetti. Bu plak 21.Peron'un önceki çalışmalarından farklı olarak soft rock ve pop tarzındaydı. Plağın yarısını Epik'in besteleri, yarısı ise 21.Peron besteleriydi. Bunlardan ikisi Necati Cumalı şiirleri (Yağmurlu Deniz, Gecenin Bu Yanında), ikisi Orhan Veli Kanık şiirleri (Anlatamıyorum, Birdenbire) sonucusu ile kendi besteleri "Gelsene"ydi. Grup prodüktörlerinin baskısı nedeniyle değiştirdikleri tarzdan memnun olmayınca Epik'ten ayrılıp solo kariyerlerine devam etmeye karar verdiler. Ancak 1980'de grup elemanları kendi yollarına gitmeye karar verdi ve dağıldı.

Grubun 70'lerde yaptığı kayıtlar 2003'te ilk kez yayınlandı. Kayıtlar 1991'de Wildermann tarafından CD'ye aktarılmıştı. 12 şarkılık CD sadece 1000 tane basıldı. Bu albüm ayrıca LP olarak da piyasaya sürüldü.

Grup; Wildermann, Öztekin, Akçay, Erdem'in aralarına Gültekin'i almaları ile 2012 de tekrar bir araya geldi. Bu sefer genç bir solist Deniz Yıldırım da aralarına katıldı. Grup, 2014'ün son aylarında "Tapon" isimli albümleri ile tekrar sevenleriyle buluştu. Albüm, pop ve prog olmak üzere iki bölümden oluşmaktaydı.








Huari Bumedyen Fen ve Teknoloji Üniversitesi

Huari Bumedyen Fen ve Teknoloji Üniversitesi, Cezayir’in başkenti Cezayir’e 15 kilometre uzaklıktaki Bab-Ezzouar şehrinde yer alan bir üniversitedir.

Üniversiteye Cezayir’in eski devlet başkanlarından Huari Bumedyen’ın ismi verilmiştir. Cezayir’in en büyük üniversitesi olan Huari Bumedyen Fen ve Teknoloji Üniversitesi’den başta matematik, fizik, kimya, jeoloji, inşaat mühendisliği, elektronik, bilgi işlem, makine mühendisliği olmak üzere birçok alanda eğitim vermektedir.

Brezilyalı mimar Oscar Niemeyer tarafından tasarlanan bina 1974 yılında hizmete girmiştir. Siyasi görüş olarak komünizme sempati duyması nedeniyle, Oscar Niemeyer Brezilya’daki askeri diktatörlük döneminde gördüğü siyasal baskılar sonucu yurtdışına çıktı ve de 1965 yılında itibaren Paris’te yaşamaya başladı. Huari Bumedyen Fen ve Teknoloji Üniversitesi bu dönemdeki en önemli tasarımlarından birisidir. Dönemin Cezayir devlet başkanı olan Huari Bumedyen’in teklifi üzerine bu ülkeye ekibiyle gitmiş ve bu projenin gerçekleşmesini sağlamışlardır. 




Deniz Kenarında Keşiş

Deniz Kenarında Keşiş (Almanca: Der Mönch am Meer), Alman romantik ressam Caspar David Friedrich'in yağlıboya tablosu. Tablo 1808 ile 1810 yılları arasında Dresden'de çizildi ve ilk olarak ressamın "Meşe Ormanında Manastır" isimli tablosuyla birlikte Berlin Akademisi'nin 1810 sergisinde sergilendi. Bu sergide Friedrich'in talebi doğrultusunda "Deniz Kenarında Keşiş", diğer tablonun üstüne asılmıştı.

Serginin ardından her iki resim Prusya kralı Frederick William III tarafından satın alındı. Bugün iki tablo, Berlin'deki Alte Nationalgalerie'de yan yana asılıdır.

Uzun bir elbise giymiş ve bir eliyle çenesini tutmakta olan tek başına bir figür, yer yer otlarla kaplı boş bir arazide dikilmektedir. Genelde keşiş olarak yorumlanan bu figür, resmin izleyicisine tamamıyla arkasını dönmüş, denizi ve resmin dörtte üçünü kaplayan gri ve boş gökyüzünü incelemektedir. Yüksek bir uçurum kenarında mı, yoksa denize doğru alçalan bir zeminde mi dikildiği belirsizdir. Koyu renkli denizin üzerinde, zaman zaman martı olduğu da düşünülen beyaz dalgalar bulunur.

Tablo, Friedrich'in tartışmalı "Tetschen Altarı" sayesinde ilk başarısını kazanıp eleştirel tanınırlığa ulaştığı bir dönemde çizildi. Ressam "Deniz Kenarında Keşiş" ile başarısını artırdı ve daha fazla ilgi çekmeye başladı.

Friedrich peyzajlar çiziyordu. Ancak bunları stüdyosunda tasarlayıp çiziyor, bunun için de serbest biçimde çizdiği plein air eskizlerden birkaçının sadece en ilgi çekici özelliklerini birleştirerek yeni kompozisyonlar oluşturuyordu. Bu indirgemeci teknik "Deniz Kenarında Keşiş"'te de görülür. Ressam bu tabloda, daha önce çizdiği bazı farklı unsurları daha sonra resimden kaldırmıştır.

Friedrich resmi çizmeye muhtemelen 1808'de Dresden'de başladı. Şubat 1809 tarihli bir mektubunda tablodan ilk defa bahsetti. Ayrıca ressamı ziyaret eden çeşitli kişiler de aynı dönemde resimle ilgili bilgiler vermekteydi. Örneğin ressamın br dostu olan Bayan Kügelgen, Haziran 1909 tarihli bir mektubunda resimdeki sakin gökyüzünü tarif etti. Son zamanlarda yapılan bazı bilimsel incelemelere göre tablonun ilk hâlinde, ufukta yol alan iki küçük gemi vardı, ancak Friedrich bunları daha sonra resimden kaldırdı. Ressam, tablonun sergilendiği tarihe kadar üzerinde ufak değişiklikler yapmayı sürdürdü ancak temel kompozisyon hep aynı kaldı..

Francisco Goya, Madrid'deki Prado Müzesi'nde sergilenen "Bir Köpek" isimli tablosunda Friedrich'le benzer bir konuyu işledi. Goya, Kara Resimler serisinden olan bu resmi "Deniz Kenarında Keşiş"'in çizilmesinden yaklaşık on sene sonra İspanya'da çizdi. Eserde eğik toprağın içine saklanmış ya da batmış bir köpeğin sadece başının görünmesi betimlendi. Ressam diğer çalışmalarının hiçbirinde bu kadar boş alan çizmemişti. Resimde tek görülebilen köpeğin kafasıydı ve bu kafa tüm tuvalin sadece küçük bir kısmını kapsıyordu. Köpek yukarı doğru bakıyordu. Fakat baktığı yönde ne bir insan ne de bir hareket vardı. Köpeğin bu hali ve yukarı doğru bakışı bu resmin yalnızlığı anlattığı yorumlarına sebep oldu. Friedrich'in kendi tarzının dışında kabul edilen "Deniz Kenarında Keşiş"'iyle Goya'nın "Köpek"'i karşılaştırıldığında Goya'nınkinin kompozisyonu ve sahnelenmesinin yapıldıkları dönem için daha dikkat çekici ve kural kırıcı olduğu kabul edilir.

Tablo çoğu izleyici tarafından rahatsız edici bir görüntü olarak değerlendirildi. Örneğin Heinrich von Kleist, "Empfindungen zu Friedrichs Seelandschaft von Apokalypse und Uferlosigkeit (Friedrich'in Kıyamet ve Sonsuzluğa Dair Deniz Manzarası Hakkında Düşünceler)" isimli makalesini, "... biri bu resme baktığında, göz kapaklarının kesilip alındığını hisseder" sözleriyle bitirmişti. Clemens Brentano'nun kısa bir süre sonra, tablodan çok sahiplerini eleştirmek için yazdığı bir makalesinde ise tabloya dair bir taşlama bulunmaktaydı.





Tesselasyon

Matematikte bir döşeme (veya karolama, süsleme), aralarında boşluk bırakmadan veya örtüşmeden bir düzlemi kaplayan düzlemsel şekiller kümesidir. Bu kavram daha yüksek boyutlar için de genellenebilir, bu genişletilmiş anlamı için döşeme yerine tesselasyon terimi kullanılır. Tesselasyon M. C. Escher'in eserlerinde sıkça görülebilir. Tesselasyona sanat tarihi boyunca, antik mimariden modern sanata kadar rastlanabilir.

Latince "tessella", mozaik ya