yet geniş bir bulvar yapılmıştır. Günümüzde Rivoli Torino büyük şehrinin bir kısmıdır.

Rivoli civarı Romalılar tarafından fethedilmeden önce "Ligür"'lerin bir kolu olan "Taurini" kavminin yaşadığı alan olduğu kabul edilmektedir. Bu araziye M.Ö. 4. yy'dan sonra güney Fransa'dan Kelt asıllılar göçmüşlerdir. Antik Romalılar bu mevkiyi M.Ö 221'de ele geçirmişlerdir. Bu mevkide Romalıların M.Ö. 2. yy.dan itibaren bir küçük yerleşke kurdukları arkeolojik kazılardan anlaşılmaktadır.

Bu yerleşkenin "Gaul Francigena" adı verilen antik Romalı yolu üzerinde bulunması ve bir sınır yerleşkesi olması nedeniyle, yerleşkenin ortaçağlarda birçok kere yabancı ordular tarafından ele geçirilip, talan edilmiş ve yıkılmış olduğu belgelenmiştir. Rivoli 14. yy.da bazı imar hareketlerine sahne olmuştur. Buna en iyi bir gösterge bu dönemden kalan "Casa del Conte Verde Konağı"'dır. Bu bina günümüze kadar gelmiştir ve sergiler ve diğer kültürel etkinlikler için kullanılmaktadır.

18. yy.da Rivoli'de bazı ilgi çekici gelişmeler olmuştur. Mimar "Juvarra" Rivoli'deki eski Rivoli Şatosu'şunu tümüyle modernize etme planı hazırlamıştır. Bu yeni yapı için tahta maket Torino'da "Palazzo Madama"'da bulunmaktadır. Yapım başlayıp ve tasarlanan sarayın sağ kanadı tamamlandıktan sonra inşaat işleri durdurulmuş ve bina bitirilmemiştir. 1711-1713 döneminde Rivoli Şatosu'nun biraz ilerisindeki "Piazza Castello Meydanı" ile 13 km uzakta bulunan Torino'da bulunan "Palazzo Madama Sarayı"'nın önündeki meydanı birbirine bağlayan bir düpedüz bulvar yapılmış ve Avrupa'da en uzun düz sokağı olan bu bulvara "Corso Francia" adı verilmiştir.

Rivoli'nun komun sinirlari icindeki (1.1.2011 itibarıyla) nüfusu 49.591 kişidir ve nüfus yoğunluğu 1680 kişi/km² olur. Rivoli nüfusunun 19.ve 20. yüzyılda gelişmesi şu gösterimde izlenebilir:

Rivoli'de görülebilecek turistik yerler şunlardır: 

Rivoli'nin şu komünlerle sınırları bulunur: Alpignano, Caselette, Collegno, Grugliasco, Orbassano, Pianezza, Rivalta di Torino, Rosta, Torino, Villarbasse

Rivoli şu kentlerle kardeş şehir bağlantısı kurmuştur:









Memories

Memories şu anlamlara gelebilir:





Çaykur Rizespor 2010-11 sezonu





Türkiye Kadınlar Basketbol Şampiyonası

Türkiye Kadınlar Basketbol Şampiyonası, 1956-1980 arasında Kadınlar Basketbol Süper Ligi kurulana kadar kadınlar basketbolda Türkiye şampiyonunu ve Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası'na gidecek Türk takımını belirlemek için yapılan spor organizasyonu.

1950'li yılların ilk yarısında önce Fenerbahçe ve Galatasaray, sonrasında Beşiktaş ve Kadıköyspor'un liselerle anlaşmalı olarak kız basketbol takımlarını kurmasıyla kadınlararası basketbol faaliyetleri başlamıştır. İlk İstanbul Ligi 1954-55 sezonunda düzenlenmiş ve en güçlü rakibi Galatasaray’ı 7 Mayıs 1955 günü Teknik Üniversite Salonu'nda 22-17 yenen Fenerbahçe şampiyon olmuştur . Aynı dönemde Ankara'da da TED Ankara Kolejliler SK ve Gazi Eğitim Enstitüsü gibi eğitim kurumlarında da kız basketbol takımları kurulmuş ve ilk müsabakalar yapılmaya başlanmıştır.

1954-55 sezonunda Fenerbahçe'nin şampiyonluğuyla biten İstanbul Ligi'nin sonlanmasının ardından basketbol, voleybol, hentbol, masa tenisi ve tenis sporlarının bağlı olduğu Spor Oyunları Federasyonu erkeklerdeki gibi bir Türkiye Şampiyonası düzenlemeye karar vermiş, ancak Mayıs ayında öngörülen şampiyona önce Eylül ayına ertelenmiş, daha sonra ise iptal edilmiştir.

Federasyon, bu fikrini 1956 sezonunda hayata geçirmeye karar vermiştir. Ankara takımlarının mali nedenlerden ötürü iştirak edememeleri üzerine ilk şampiyona İstanbul'da Fenerbahçe, Beşiktaş ve Kadıköyspor arasında düzenlenmiştir. Şampiyonu belirleyecek maçta Fenerbahçe, 15 Nisan 1956'da Kadıköy Halkevi Salonu'nda Beşiktaş'ı 37-14 yenerek ilk Türkiye şampiyonu olmuştur . Hakemler Gündüz Aktuğ ve Yılmaz Bayülken'in idaresindeki maçta Fenerbahçe'den Süeda Özçiçekçi 17, kaptan Ayten Salih 11, Güneş Çapa 6, İnci Önen 2, Seta Yağcıoğlu 1 ve Oya Çapa 0 sayıyla oynarken, Beşiktaş'tan Şeniz 9, kaptan Güngör ve Aysel 2'şer, Esin 1, Ülkü ve Gönül ise 0 sayıyla oynadılar .

Bu şampiyonadan sonra 1957 ve 1958 sezonlarında da Fenerbahçe şampiyon olurken, İstanbul'da 13-15 Mart 1959 tarihlerinde bu defa şampiyonluk Ankara takımlarına geçti. Ankara ikincisi Kolej ve İstanbul ikincisi PTT'yi yenen Fenerbahçe ile Gazi Eğitim Enstitüsü 15 Mart günü finalde karşı karşıya geldiler ve maçı 44-37 kazanan Gazi Eğitim Enstitüsü şampiyonluğu Ankara'ya taşıdı .

Bu tarihten 1980-81 sezonunda Kadınlar Basketbol Süper Ligi başlayana kadar iki yıl müstesna şampiyonluk Ankara takımlarında kaldı ve diğer spor dallarının aksine bu dalda İstanbul daha geride kaldı. Ankara'nın egemenliğini sadece 1961 ve 1962 sezonlarında İÜSBK kırabildi.

1956 yılından 1980'dek toplam 23 kez düzenlenen şampiyonada 6 kez şampiyon olan Yükseliş Koleji ve TED Ankara Kolejliler SK en çok birincilik alan takımlar oldu. Ankara'nın bu iki takımını, 5 şampiyonlukla Gazi Eğitim Enstitüsü, 3'er şampiyonlukla Fenerbahçe ve Ankara DSİ ile 2 şampiyonlukla 1960 yılından itibaren İstanbul'da Fenerbahçe'den üstünlüğü devralan İÜSBK izlediler.

Türkiye Şampiyonaları'nın yer ve tarihleri ile ilk dörde giren takımları gösteren liste aşağıdadır :






Michele Alboreto

Michele Alboreto (23 Aralık 1956, Milano – 25 Nisan 2001 Brandenburg, Almanya), İtalyan yarış pilotu . 1985 Formula 1 sezonunda şampiyon Alain Prost'u ardından ikinci oldu. 1997 yılında ise Le Mans 24 Saat yarışlarını şampiyon olarak bitirdi.

1981-94 yılları arasında Formula 1'de, 1981-83 ve 1996-2000 yılları arasında ise Le Mans 24 Saat yarışlarında yarışan Alboreto, 25 Nisan 2001 tarihinde Almanya'da test sürüşü sırasında yaptığı kaza sonucu hayatını kaybetti.

Alboreto, Formula 1 öncesinde iki kez İtalya Formula 3'te, birer kez de Avrupa Formula 2, Avrupa Formula 3 ve İngiltere Formula 3'te yarışmıştır. 1979 yılında İtalya Formula 3'ü 2. bitirirken, 1980 yılında Avrupa Formula 3'ü şampiyon, İtalya Formula 3'ü ise 3.bitirdi.

Formula 1 kariyerine 1981 sezonunda Tyrrell takımıyla başlayan Alboreto 1981 sezonunda 15 yarışın son 11 yarışına katıldı ancak bu yarışların yalnızca beşinde finiş görebildi ve sezonu 0 puanla kapattı.

1982 sezonunda 16 yarışın hepsine katılıp 12'sinde finiş gördü. Caesars Palace Grand Prix'inde kariyerinin ilk yarış birincliğini elde ederken, San Marino Grand Prix'inde de 3.olup podyuma çıktı. Sezon boyunca yarışı da 4.bitirdi. Sezon sonunda ise topladığı 25 puanla klasmanı 8.oldu.

1983 sezonunda 15 yarışın yalnızca 7'sinde finiş görebildi. Detroit Grand Prix'inde kariyerini ikinci yarış galibiyetini kazandı. Sezon boyunca bu yarış haricinde podyuma çıkamadı. Sezonu ise 12 puanla 10.sırada tamamladı.

1984 sezonunda Tyrrell'dan ayrılıp Ferrari'ye geçti. O sezonki 16 yarıştan 8'inde finiş gördü. Belçika Grand Prix'ini kazanırken, iki yarışta 2., bir yarışta da 3.oldu. Topladığı 30.5 puanla sezonu 4.tamamladı.

1985 sezonunda 16 yarıştan 10'unda finiş gördü. Kanada Grand Prix ve Almanya Grand Prix'lerini kazanırken, dört yarışı 2., iki yarışıda 3. bitirerek toplamda 8 kez podyuma çıktı. Sezonu 73 puanla şampiyon olan Alain Prost'un ardından 53 puanla ikinci bitirdi.

1986 sezonunda 16 yarıştan 7'sinde finişi görebildi. Bir kez 2.olarak podyuma çıktı ve sezonu 14 puanla 9.olarak tamamladı.

1987 sezonunda 16 yarıştan sadece 6'sında finiş gördü. Bir kez 2., iki kez de 3.olarak toplamda üç kez podyuma çıktı. Sezon sonunda 17 puanla 7.oldu.

1988 sezonunda 16 yarışın 10'unda finiş görürken bir kez 2, iki kez 3., iki kezde 4.oldu. Sezonu 24 puanla 5.tamamladı.

1989 sezonuna eski takımı Tyrrell'da başladı. İlk 6 yarış boyunca bu takımda yarıştı. Bu 6 yarışın 3'ünde finiş görürken bir yarışta 3.olarak podyuma çıktı.

6.yarışın ardından Larrousse'a geçti. 9.yarıştan itibaren bu takımda yarıştığı 8 yarışta ancak bir kez finiş görebilidi. Sezonu ise 6 puanla 11.olarak bitirdi.

1990 sezonunda Footwork takımına geçti. 16 yarıştan 8'inde finiş görürken hiç podyuma çıkamadı. Sezonu ise 0 puanla kapattı.

1991 sezonunda 16 yarıştan ancak 2'sinde finiş görebildi. Bir önceki sezonki gibi yine podyuma çıkamadı ve sezonu 0 puanla bitirdi.

1992 sezonunda önceki 2 sezonun aksine 16 yarıştan 14'ünde finiş gördü. Sezon boyunca iki kez 5., iki kez 6. ve altı kez 7.oldu. Sezonu 6 puanla 10.bitirdi.

1993 sezonunda Scuderia Italia takımında yarıştı. 16 yarışlık sezonda Scuderia'nın son iki yarış öncesi Formula 1'den çekilmesiyle 14 yarışta yarışmış oldu. Bu 14 yarışta 4 kez finiş gördü ve hiç puan alamadan sezonu tamamladı.

1994 sezonunda Minardi takımında yarıştı. 16 yarışın 6'sında finiş gördü. Bir kez 6., bir kezde 7.oldu ve sezonu 1 puanla 24.olarak tamamladı.

Formula 1 sonrası ağırlıklı olarak Le Mans 24 Saat yarışlarında yarıştı. Bu yarışlarda 1997 yılında şampiyon, 1999 yılında 2. ve 2000 yılında 3.oldu.

Albereto Le Mans 24 Saat yarışlarının yanı sıra IndyCar ve Amerika Le Mans serisi yarışlarında da yarıştı.

Alboreto 25 Nisan 2001 tarihinde Almanya'nın Dresden şehirnde bulunan Lausitzring pistinde Audi R8'le antrenman yaparken aracının lastiğinin patlaması sonucu duvara çarptı ve hayatını kaybetti.

Ölümünden 4 yıl sonra 2005 İtalya Grand Prix'inde podyuma çıkan İtalyan pilot Giancarlo Fisichella bu podyumu Alboreto'ya ithaf ettiğini söyledi ve şöyle dedi "Benden önce Monza'da podyuma çıkan son İtalyan pilot Alboreto'ydu. Onunla birlikte yarışabildiğim için çok şanslıydım, çok iyi ve gerçekten özel bir insandı. Bu sonucu ona ithaf etmek istiyorum".





Google+

Google+ (bazen Google Plus olarak da bahsedilir ve G+ şeklinde kısaltılır), kurucusu olan Google tarafından yönetilen sosyal ağ ve kimlik doğrulama hizmeti.

28 Haziran 2011 tarihinde duyurulan servis ilk dönemde davetiye sistemi ile üye kabul etmiş, 20 Eylül 2011 gününden itibaren ise siteye üyelikler gerçek adını kullanmak şartıyla 18 yaş üzeri herkes için açılmıştır.

Google+, Google Profiller üzerine inşa edilmiştir. Google Buzz gibi diğer Google projeleriyle de entegre çalışan servis Çevreler, Konular ve Vid