a çalışmaları, Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin Japon şirketleri için önemli bir yatırım ve ticaret merkezi haline gelmesine önemli derecede katkı sağlamıştır. Kuzey Ren-Vestfalya genelinde 600’ü aşkın Japon firmasının yerleşmesi, eyaletin başkenti olan Düsseldorf şehrine „Küçük Tokyo“ takma adını kazandırmıştır. NRW.INVEST’in diğer temsilcilikleri Nanjing, Şangay, Pekin, Chengdu, Guangzhou, Siçuan, Seul, Sankt-Peterburg, Moskova ve Varşova şehrindedir. NRW.INVEST firması ikinci bir yan kuruluşunu 2008 yılında Chicago şehrinde açmıştır.

Kuzey Ren-Vestfalya’da yurtiçinden ve yurtdışından şirketler faaliyet göstermektedir. Almanya’nın en büyük 50 şirketinden 14’unun merkezi buradadır (Alman Telekom'u, Bayer, E.ON, Deutsche Post DHL, Metro, Rewe, RWE, ThyssenKrupp). Kuzey Ren-Vestfalya, tüm Almanya çapında en çok doğrudan yabancı yatırımın gerçekleştiği eyalettir. Kuzey Ren-Vestfalya, 2014 yılında Almanya’ya yapılan doğrudan yatırımlardan %28,5 (189,8 milyar Euro) pay alarak tüm 16 eyalet arasında en yüksek doğrudan yatırım oranını kaydetmiştir.

En önemli yatırımcı ülkelere ait yaklaşık 18.000 yabancı şirket, Almanya veya Avrupa faaliyetlerini Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinden yönetmektedir. Böylece, Almanya’da faaliyet gösteren her dört yabancı işletmeden biri Kuzey Ren Vestfalya’dadır. Bu şirketler arasında BP, 3M, Ericsson, Ford, LG Electronics, QVC, Sany , Toyota veya Vodafone gibi çok sayıda uluslararası global oyuncular bulunmaktadır. Şirketlerde toplam olarak 750.000’i aşkın personel çalışmaktadır.





Szczawnica ilçesi

Szczawnica ilçesi (), Polonya'nın Aşağı Polonya Voyvodalığı'nın Nowy Targ iline bağlı bir ilçedir. İlçenin merkezi Szczawnica'dır.




İtalya Futbol Federasyonu

İtalya Futbol Federasyonu (FIGC) (İtalyanca: "Federazione Italiana Giuoco Calcio; F.I.G.C."), ya da kısaltma adıyla "Federcalcio", İtalya'daki futboldan sorumlu kurum. İtalya'daki futbol liglerini (Serie A, Serie B, Serie C-1 ile Serie C-2, Serie D ve alt kademeleri.) Coppa Italia'yı, İtalya'nın erkek ve bayan milii takımlarının karşılaşmalarını organize eder. Merkezi Roma'da olan federasyon, UEFA ve FIFA'ya da üyedir.





Kumandan Bly

Klon Ordusu'nun kumandanlarından biridir.Kumandan 5052,Bly olarak da bilinir.Diğer kumandanlar gibi çenelik takardı.Rengi sarıydı.Komutanı Aayla Secura'ydı.Kumandan Bly ve askerleri,general Aayla'la Felucia'da yürürken,o sırada Coruscant'taki Palpatine,ona hologramla ulaşıp Emir 66'nın zamanının geldiğini söyledi.Bly,bu emri yerine getirmek için birliğiyle birlikte silahlarını Aayla'ya doğrulttular.O sırada havalanan Felucia kuşlarının havalanması jedi generalinin dikkatini çekti.Bly ve askerleri,bu fırsattan yararlanarak,Aayla'nın üstüne öldüğünden emin olana dek yoğun ve uzun bir ateş açtılar.




Mustafa Tekmen

Mustafa Tekmen, (d. 1952, Altıntaş, Türkiye), Türk bürokrat.

Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İktisat-Maliye Bölümü mezunudur. Gümrük ve Tekel Bakanlığı’nda Tekel Müfettişliği, Türkoğlu, Akkuş, Acıpayam Kaymakamlıkları, İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişliği, Mülkiye Başmüfettişliği, Teftiş Kurulu Başkan Yardımcılığı, İçişleri Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığı yapmıştır. 4 Eylül 2009 tarihli ve 15395 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Valiler kararnamesiyle Ardahan Valisi olmuştur. 3 Ağustos 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan valiler kararnamesi ile merkeze atanmıştır. Evli ve 3 çocuk babasıdır.





Mehmet Eşref Sayit

Mehmet Eşref Sayit, Türk bürokrat.

1925-1926 yılları arasında Ardahan, 1926-1927 yılları arasında Rize ve 1927-1934 yılları arasında Kocaeli valilikleri yapmıştır.

Gebze'de Eşrefbey İlkokulu ismini ondan almaktadır.




Solferino Muharebesi

Solferino Muharebesi (İtalyanlara göre Solferino ve San Martino Muharebesi olarak anılır), 24 Haziran 1859'da gerçekleşmiş ve Franz Joseph kumandasındaki Avusturya İmparatorluğu'na karşı III. Napolyon kumandasındaki İkinci İmparatorluk (Fransa) ile II. Vittorio Emanuele kumandasındaki Sardinya Krallığı ittifakınin zaferiyle sonuçlanmıştır. 200.000 fazla askerin yer aldığı bu savaş sayı bakımından, 1813'teki Leipzig Savaşı'ndan bu yana yapılan en büyük savaştır. 100.000 Avusturya askeri gücü ile , 118.600 Fransız-Sardinyalı asker karşı karşıya gelmiştir. Tüm güçlerin kumandası bir imparatora ait olarak yapılan Dünya Tarihi'ndeki son savaş olarak kabul edilir. Bu savaştan sonra Avusturya İmparatoru 
savaşları bizzat komuta etmeyi bırakmıştır.

Solferino Muharebesi İkinci İtalyan Bağımsızlık Savaşı ya da İkinci Bağımsızlık Savaşı'nın sonucunu belirleyen en önemli kısmı olduğu gibi aynı zamanda İtalya'nın birleşmesi için de önemli bir adımdır. Savaş jeopolitik anlamda Fransa, Avusturya ve İspanya arasında çok sayıda küçük İtalyan beylikleri halinde bölünmüş İtalya'nın birleştirilmesi için milliyetçilik mücadelesi olması açısından önemlidir.

Magenta Muharebesi'nde yenilen Avusturyalılar doğuya doğru çekildiler. İmparator Franz Joseph'in gelmesinden sonra 23 Haziran sabahı hareket yönünü değiştirerek Chiese nehrine doğru karşı atağa geçtiler. Aynı zamanda III. Napolyon avantaj sağlamak için kuvvetlerine beklenmedik bir noktaya ilerleme emri verdi. Sardinyalılar Avusturya ordusunun sağ kolu ile San Martino yakınlarında çatışma halinde iken ,Fransızlar da Solferino yakınlarında güneyden Avusturya ordudunun merkezine karşı cephede yerini aldı.

Öğle saatlerinde Fransızlar Avusturyalıların merkezini yarmayı başardı. Çatışmalar yağmura rağmen gece saatlerine kadar sürdü. Savaş özellikle yorucu bir savaş oldu, dokuz saatten fazla sürdü. Avusturyalıların bilançosu 3.000 ölü, 10.807 yaralı ve 8.638 kayıp ya da esir olurken İttifak güçlerinin 2942 ölü 12.512 yaralı 2.922 kayıp ya da esiri vardı. Muharebenin sonunda Avusturyalılar çekilmeye zorlandı ve İttifak güçlerinin zaferiyle sonuçlandıysa da onlar için pahalı bir zafer olmuştu.

İtalyanlar Lombardiya yı ele geçirmiş oldu ve 1860 da İtalya Krallığı kuruldu.

Muharebe İsviçreli Jean Henry Dunant tarafından izlendi ve savaş meydanında tanık olduğu yaralıların dehşet saçan görüntüleri Dunant'ın Cenevre Sözleşmeleri ile Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Hareketi ne kadar giden bir süreci başlatmasına neden oldu.

Elizabeth Barrett Browning'nin şiiri "The Forced Recruit at Solferino" bu muharebesi konu almıştır.





Léo Delibes

Clément Philibert Léo Delibes (d. 21 Şubat, 1836, Saint-Germain-du-Val köyü, La Fleche, Sarthe, Fransa – ö. 16 Ocak 1891, Paris), özellikle opera, operet ve bale eserleri yaratıcısı olarak tanınan bir Fransız besteci.

Léo Delibes Fransa'nın Pays de la Loire bölgesinde şimdi "La Fleche" şehrinin bir mahallesi olan Saint-Germain-du-Val adlı bir köyde doğmuştur. Babası bir postacı idi ve Delibes küçük yaşta iken öldü. Annesi çok yetenekli bir amatör müzisyen idi ve büyük babası bir opera şarkıcısı idi. Delibes annesi ve dayısı tarafından yetiştirildi.

1847'de Paris'e gidip Paris Konservatuvarı'nda eğitimine başladı ve Adolphe Adam tarafından verilen kompozisyon derslerini almaya başladı. Bir yıl sonra şan dersleri takibe başladı ise de şarkıcılıktan daha çok bir orgcu olarak yetişti. Konservatuvara devam ederken geçimini sağlamak için "Theatre Lyrique"de provalara piyano eşlik sağlama ve koro lideri işlerinde çalıştı. 1864'de Paris Operası'nda ikinci koro lideri oldu. 1865-1871 döneminde "Saint-Pierre-de-Chaillot" kilisesinde orgculuk yaptı.

Delibes bir seri operet hazırlamıştır ve bunlardan ilki 1865'te Folies-Nouvelles'de prömiyeri yapılan "Deux sous de charbon, ou Le suicide de Bigorneau (İki Şu Değerine Kömür veya Bigorneau'nun İntiharı)" olmuştur.

III. Napolyon için "Algers (Cezayir)" temalı ve aynı adlı bir törensel kantata ile o zamanki Fransız devlet başkanının ilgisini çekti. 1866'da koreografisini Leon Minkus'un yaptığı, hazırladığı "La Source (Kaynak)" adlı bale çok popüler oldu. 1870'te hazırlamış olduğu bir mekanik oyuncağın bir köylü gencini yaşayan sevgilisinden ayırması temasını işleyen Coppelia adlı bale eseri ile sanatının zirvesine eriştiği kabul edilir. Delibes bundan sonra 1876'da "Sylvia" adlı bir diğer bale eseri de hazırlamıştır.

Sonraki yıllarda Delibes bir seri yeni opera hazırladı. Bunlardan sonu olan 1883de yapımlanan Lakme operası birçok popüler olan şarkı ve müziksel parça kapsamaktaydı; örneğin "Legende du Paria (Can Şarkısı)" ve bir barkerol olan ""Sous le dôme épais" şarkısı.

1867de Delibes Adolphe Adam'ın Le Corsaire adlı balesinin yeniden yapımlanması için "Le Jardine Anıme" adlı bir divertisman besteledi. Aynı yıl "Messe brève" mas ilahisini hazırladı.

Delibes hemen her yıl yeni bir operet hazırlayıp yapımlatmaya başladı. Bunun yanında tiyatro oyunları için eşlik müziği de hazırlamaktaydı. Bunlar arasında, sonradan Verdi'nin Rigoletto operasına uyarladığı Victor Hugo'nun "Le roi s'amuse" adlı oyunu için hazırladığı danslar ve antik şarkılar içeren eşlik müziği çok ilgi çekmiştir. Bazı müzikologlar daha sonra hazırlanan Gounod Faust operasının Delibes'in Faust drama oyunu için hazırladığı eşlik müziğinin çok benzeri olduğunu iddia ederler.

Delibes 35 yaşında iken 1871de Léontine Estelle Denain ile evlenmiştir. Delibes 1891de Paris'te ölmüştür ve mezarı "Montmartre Mezarlığı"ndadır.

Kardeşi Michel Delibes İspanya'ya göç etmiştir ve İspanyol yazarı Miguel Delibes'in büyükbabasıdır.








Kayıp Armağan

Kayıp Armağan, senaryosunu Cemal Hünal'ın yazdığı; kurgusunu, yönetmenliğini ve animasyonunu Kerem Sami Hünal'ın üstlendiği, Türk yapımı bir animasyon filmidir.

Japon imparatoru Meiji, Osmanlı padişahı II. Abdülhamid için özel bir armağan hazırlatmış, teslim etmesi içinse "Torajiro Yamada"'yı görevlendirmiştir. Yamada, yorucu İstanbul yolcuğuluğu tamamlanmak üzereyken korsanların saldırısına uğrar ve armağanı çaldırır. Samuray kanından gelen Yamada, büyük bir utançla padişahın huzuruna çıktığında, korsanların peşinden gidip armağanı geri getirmek için izin ister. Bunun üzerine padişah Yamada'ya eşlik etmesi için son yeniçerilerden "Orhan"’ı görevlendirir.




Bahri Gökçebay

Bahri Gökçebay, 1941 yılında Ankara'da do