Tekin, 2011, Haziran 2015 ve Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde CHP İstanbul milletvekili olarak meclise girmiştir.

Gürsel Tekin 17 Haziran 1964 tarihinde Ardahan'ın Göle ilçesinde Nazim ve Heyrat çiftinin çocuğu olarak doğdu. İlk ve orta öğrenimini Ardahan'da tamamlamasının ardından Lise öğrenimine Kars'ta başladı, 1981 yılında Kars Alpaslan Lisesi'nden mezun oldu. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'ni kazandı fakat bazı sebeplerden dolayı yüksek öğrenimini sürdüremedi. Aynı yıl sosyo-ekonomik nedenlerden ötürü ailesiyle birlikte İstanbul'a taşındı ve Kadıköy'de garson olarak çalışmaya başladı.

Tekin, lise yıllarında Bülent Ecevit'in genel başkanlığını yaptığı Cumhuriyet Halk Partisi'nin (CHP) gençlik örgütüne katıldı. Siyasi yaşamı 1980 Darbesi nedeniyle kesintiye uğrayan Tekin, 1984 yılında Sosyal Demokrasi Partisi'nde (SODEP) siyasete yeniden girdi. 1986–87 yılları arasında İstanbul'da bulunan Kuleli Askerî Lisesi'nde askerlik görevini tamamlamasının ardından SODEP'in ardılı olan Sosyaldemokrat Halkçı Parti'ye(SHP) katıldı. 1989 Türkiye yerel seçimleri'nde SHP Kadıköy Belediye Meclis üyesi seçildi. 5 yıl sonra yapılan 1994 Türkiye yerel seçimleri'nde tekrar seçilerek görevini sürdürdü. 1995 yılında SHP ile CHP'nin birleşmesi üzerine görevini CHP'de sürdürdü ve partinin ilçe yönetim kuruluna girdi. 1999 ve 2004 Türkiye yerel seçimleri'nde belediye meclis üyeliğine seçilerek 1997 yılından beri sürdürdüğü görevine devam etti. Ayrıca 2004 yerel seçimleriyle İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi üyesi oldu.

2002–2005 yılları arasında CHP İstanbul il başkan yardımcılığı görevini üstlendi. 14 Ağustos 2007 tarihinde Merkez Yürütme Kurulu tarafından CHP İstanbul İl Başkanlığı görevinden istifa eden Şinasi Öktem'İn yerine getirildi. 2009 yerel seçimlerinin kampanya sürecinde CHP İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı adayı Kemal Kılıçdaroğlu ile birlikte çalıştı. 2009 Türkiye yerel seçimleri'nde yeniden Kadıköy'den İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi üyesi seçildi. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazılar yazan Tekin, Türkiye'nin sosyo-ekonomik yapısı ve yerel yönetim sorunlarına ilişkin 300′ü aşkın makaleye imza attı.

CHP'de Kemal Kılıçdaroğlu'nun genel başkan seçilmesinin ardından ilk defa 2011 Türkiye genel seçimleri'nde CHP İstanbul milletvekili olarak meclise giren Tekin, 4 Ağustos 2010 tarihinde yapılan CHP Parti Meclis toplantısında 48 üyenin oyuyla MYK üyeliğine seçildi. Haziran 2015 ve Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde tekrar CHP İstanbul milletvekili olarak meclise girdi.

Tekin 33. Cumhuriyet Halk Partisi Olağan Kurultayı'nda CHP Genel Başkanlığı görevine Kemal Kılıçdaroğlu'nun seçilmesinin ardından 4 Ağustos 2010 tarihinde İletişim, Tanıtım ve Medya ile İlişkilerden Sorumlu Genel Başkan Yardımcılığı görevine atandı. Ancak 3 Mayıs 2012 tarihinde Genel Başkan Yardımcılığı görevinden istifa etti. 34. Cumhuriyet Halk Partisi Olağan Kurultayı'nda Genel Başkan yardımcılığı görevine tekrar getirildi. Bu görevini 14 Eylül 2014 tarihine kadar sürdüren Tekin, 8 Mayıs 2014 tarihinde CHP Genel Sekreterliği görevine atandı. Görevini 24 Ocak 2016 tarihine kadar sürdürdü.

 




Augustus Köprüsü

Augustus Köprüsü (Almanca: Augustusbrücke, tam ad: Friedrich-August-Brücke), Almanya'nın Saksonya eyaletinin merkezi Dresden'de bulunan ve Elbe Nehri'nin üzerinde şehrin Altstadt (İnnere Altstadt, "iç eski şehir") ile Neustadt (İnnere Neustadt, "iç yeni şehir")'i birbirlerine bağlayan köprülerden biridir.

İlk köprünün 1070 yılında yapıldığı aktarılmaktadır. İkinci köprü ise 1727 - 1731 yılları arasında Saksonya Dükü ve Polonya Kralı olan II. August döneminde Barok mimar Matthäus Daniel Pöppelmann tarafından tasarlanmış ve inşaat ustası Johann Gottfried Fehre yönetiminde inşa edilmiştir. Uzunluğu 402 metre olan köprünün üzerinde 17 kemer bulunmaktadır. 1907 yılında ise günümüzde de halen kullanılmakta olan köprü yapıldı.

Demokratik Cumhuriyet döneninde 1945 - 1990 yılları arasında "Georgi Dimitrov Köprüsü" olarak anıldı.




1928 Yaz Olimpiyatları'nda halter

1928 Yaz Olimpiyatları'nda halter müsabakaları, tamamı erkeklerde beş klasmanda yapıldı. Amsterdam'daki yarışmalar 28-29 Temmuz'da gerçekleşti.

Ülkelerin her kategori için maksimum iki halterciyle katılmasına izin verildi. Beş ülke, maksimum sayı olan toplam on sporcuyla yarışmaya katıldı. Amsterdam'daki oyunlarda 19 ülkeden toplam 92 halterci yarıştı.





1928 Yaz Olimpiyatları'nda halter - Erkekler 60 kg

Erkekler Tüy siklet 1928 Yaz Olimpiyatları'ndaki halter müsabakalarının bir parçasıydı. Bu klas yarışmanın en hafif olanıydı ve haltercilerin 60 kg kadar (132 pounds) olmalarına izin verildi. Yarışma 28 Temmuz 1928 tarihinde Cumartesi günü yapıldı.

13 ulustan yirmi bir halterci yarıştı.

Bu Dünya ve Olimpiyat rekorları (kilogram) 1928 Yaz Olimpiyatları'ndan önceydi.

"(*)" aslında bir beş kaldırış yarışması.

Bütün rakamlar kilogram cinsindendir.





Casa da Índia

Casa da Índia ("Hindistan Evi"), Portekiz’in deniz aşırı ülkelerde yeni keşfettiği yerlerle ilgili tüm konularla ilgilenen kurum. Kurum, tüm denizaşırı ticari faaliyetlerle ilgili karar alma yetkisine sahip olduğu gibi aynı zamanda denizcilik usulleriyle ilgili de yetkili otoriteydi. Döneminde ekonomik olarak en önemli kurumdu. Lizbon’da Terreiro do Paço meydanındaki (günümüzdeki Praça do Comércio) sarayda bulunuyordu.

Bu kuruma ihtiyaç Afrika sahillerindeki Portekiz coğrafi keşifleri sonucunda ortaya çıktı. 1434 yılında Lizbon’da kurulan "Casa de Ceuta" başarısız olacak sonrasında 1445 yılında "Casa de Arguim" ve "Casa da Guiné" kurulur. Daha sonra 1460 yılında Gemici Henrique‘in ölümünden sonra Lizbon’a taşınan bu kurumlar "Casa da Guiné e da Mina" olarak birleşir ve 1482 yılında Batı Afrika sahillerindeki Elmina’da bir kale kurarak bölgedeki ticari yolları güvence altına alacak bir üs inşa edilir.

Vasco de Gama döneminde Hindistan’ açılan deniz yolu, Portekizliler tarafından keşfedildikten sonra Casa de İndia’ya yapılan ilk atıf 1501 tarihli bir kraliyet yazışmasındadır. Afrika sahili boyunca bir dizi ticari merkezin kurulmasıyla beraber bunları koordine etme ihtiyacından ortaya çıkan "Casa da Guiné, da Mina e da Índia" sonraları kısaca "Casa de İndia" olarak anılacaktır.

1504 yılında Afrika ve Asya kıtalarındaki tüm ticari faaliyetler kurum bünyesinde düzenlenir hale gelir. Bu şekilde tüm ticari ilişkilere Portekiz devleti tek elden merkezi olarak hükmetmektedir. Tüm ticari mallar kuruma deredilir, vergilendirilir ve satıcıyla anlaşılan bir değerden satın alınarak kurum bünyesine katılırdı.

Kurum aynı anda birden çok görevi yerine getiren bir organ gibi çalışmaktadır. Kurumun yerine getirdiği görevler arasında gümrük, muhasebe, kredilendirme, arşivleme, depolama, deniz aşırı görevler için personel ve lojistik işlerinin yanı sıra dünyadaki ilk posta dağıtım merkezi görevleri sayılabilir. Kurum ayrıca gemilerin ve donanmaların her türlü iaşesinden, ticari gemilerin korunması için askeri konvoy oluşturulmasından sorumluydu. Gemilerin ülke karasularına giriş - çıkış izin ve sertifikalarının verilmesi görevlerini de yerine getiriyordu. Denizaşırı sömürgelere devlet yetkilileri kurum aracılığıyla gidiyor, bu bölgeleri ilgilendiren kraliyet emirleri de kurumun kuryelerince taşınarak gerekli yerlere iletiliyordu.

1506 ila 1570 yılları arasında Casa de İndia ithal edilen tüm ürünlerin tekeli konumundaydı ve ihraç edilen ürünlerden de yüzde 30 vergi almaktaydı. 1503- 1535 yılları arasında yaklaşık otuz yıl boyunca Portekiz, o zamana kadar Venedik tarafından Akdeniz’de yapılmakta olan baharat ticaretine girerek milyonlarca cruzado kâr etmişti. Ayrıca önemli bir kazanç kaynağı da bakır ihracatıydı. Bakır, Afrika’da para yerine kullanıldığı için bu bölgede bakıra talep yoğundu.

1506 yılına gelindiğinde Portekiz’in ulusla gelirinin %65’i denizaşırı sömürgelerdeki faaliyetlerden oluşmaktadır. Ticaretin devlet tekelinde tutulması 1570’li yıllara kadar kârlı olarak devam eder ve Portekiz’deki kredi kapasitesini artırır. Kralietin Asya’daki toplam ticaretteki payı gittikçe artarak %50’lere ulaşsa da özel sektördeki tüccarlar varlıklarını korur. Ticari tekeli tekstil, silah, kâğıt ve tuzlanmış balık ticaretinde serbest bırakılmış durumdadır.

Bu dönemde devlet tekeli bazı özel şirketlere satılmış, 1570 yılında baharat, bakır ve gümüş ürünleri hariç tüm ticaret serbest bırakılmıştır.

Kurum aracılığıyla edinilen kazanç 1550’li yıllara gelindiğinde azalmaya başlamıştır. Bunun başlıca sebepleri arasında Fas bölgesindeki askeri varlığın getirdiği mali yük ve Portekiz sarayının tasarrufsuz harcamaları sayılabilir. Ayrıca Portekiz denizaşırı sömürgelerden gelen kaynakların değerlendirilmesi için iyi bir ekonomik altyapıyı kurmakta geç kaldığından dolayı yabancı uzamanların yardımı gerekiyor, bu da ayrı bir gider kalemi oluşturuyordu. Hammadde alımlarının bu dönemde yoğun olarak yapıldığı ve dönemin en önemli ticari merkezlerinden olan Anvers’teki temsilcilik iflas eder ve kapanmak zorunda kalır. İzleyen yıllarda Portekiz denizaşırı sömürgeleri çok yayıldığından dolayı yabancı mali kaynak arayışına gidilecektir. 1560 yılına gelindiğinde ise Casa de İndia artık temel masraflarını bile karşılayamayacak durumdadır. Portekiz artık tarihçi Garrett Mattingly’nin deyimiyle "iflas etmiş bir toptancı durumundadır".

Casa de İndia coğrafi keşifler döneminde keşfedilen yerlere ait haritaların yapıldığı ve yeni keşiflere çıkacak kaptanlara don güncel haritaların sağlandığı gizli haritacılık bölümüne de sahipti. Padrão Real olarak adlandırılan son güncel ana haritanın bir kopyası özel görevlerle yola çıkan kaptanlara büyük bir gizlilik içerisinde verilirdi.

Ayrıca 1502 tarihli Cantino Haritasının dönemin Portekiz Padrão Real’inin bir kopyası olduğu düşünülmektedir.

Casa de İndia binaları 1755 Lizbon Depremiyle beraber yıkılacaktır. Portekiz İmparatorluğunun siyasi egemenliğinin çöküşe geçmesiyle beraber kurumun etkisi azalacak ve kaybolacaktır. En son 1833 yılında kurum kapatılacak ve görevleri Gümrük Müdürlüğü taraf