tı Karadeniz’de Bolu Sancağı ‘nda (235 divan) yoğunlaştığı görülmektedir. Bolu Sancağı’ndan sonra divanlar, Çorumlu Sancağı (7 divan), Kengırı Sancağı (5 divan), Sivas-Tokat Sancağı (5 divan), Kastamonu Sancağı (3 divan), Bayburd Sancağı (1 divan) şeklinde sıralanmaktadır. Burada divan olarak kaydedilen merkezlere bağlı olarak, köylerin de kaydedildiği görülmüştür. Dolayısıyla tahrir kayıtlarından divanların kaza (bazı yerlerde idari bölünüşte kaza yerine nahiye kullanılmıştır ki bu durumlarda ise nahiye) ile köy arasında fonksiyonel amaçlar ile oluşturulmuş idari bir birim olduğu anlaşılmaktadır. Ahmet Vefik Paşa’nın Lehçe-i Osmanî’sinde divan şöyle tanımlanmıştır: "Karadeniz sahilinde, ekseri Bolu ve Canik sancaklarında, ahali köy köy oturmayıp, haneler müteferrik (ayrı ayrı) olduğundan 50 yahut 100 hane bir kariye (köy) itibarıyla kayıd olunup, bunlara vergileri bir divan pusulası ile tevzi olunur (dağıtılır)."

Divanlar Batı Karadeniz Bölümü’nde, bu sahaya has topografik faktörlerin bir sonucu olarak dağınık küçük köylerin bir merkez etrafında toplulaştırılması amacıyla oluşturulmuş bir idari sistemdir. XV. ve XVI. yüzyıla ait olan tahrir defterlerine göre özellikle Batı Karadeniz’de Bolu ve Zonguldak çevresinde yoğunlaşan divanlar, Beylikler Dönemi’nde (Çobanoğulları (1277-1309), Candaroğulları (1383-1462), İsfendiyaroğulları (1292-1383/1462) devrinde ortaya çıkmıştır. Beylikler dönemininde vergi toplamayı ve yönetimi kolaylaştırmak için oluşturulduğu anlaşılan divanlar, Osmanlı egemenliğine girdikten sonra da kullanılmaya devam edilmiştir.

Osmanlı idari birimlerinden "Niyâbet" (nahiye), divanlardan oluşmaktaydı. Divan ile bölük terimi eş anlamlıdır. Divanların başında bir "divanbaşı" bulunurdu. Tahrir defterlerinde divanlardan bahis 16. yüzyılın başlarına kadar gitmektedir. Kayıtlarda Divanlardan özellikle Batı Karadeniz vilayetlerinde olduğu anlaşılmaktadır. Divan, dağınık halde bulunan köylerin bir araya gelmeleriyle oluşan bir idari birimdi. Amaç onlarla kolay irtibat kurulması ve vergi toplanmasında kolaylık sağlamaktı. Edebiyatta bir şiirler kümesine "divan" dendiği gibi, idari bağlamda bir köyler kümesine de divan deniyordu.

Osmanlı döneminde göçmenlere eğimli arazilerde veya ormanlık alanların içlerinde ve kenarlarından toprak verildiğinde bu yerleşimler geniş arazili ve biribirinden mesafeli olarak verildiği için, bunlar geleneksel köyler şeklinde değil, divan adı verilen idari ve mali bir birlik olarak örgütlenmişlerdi. Eskiden divan olan yerleşim birimlerinin büyük bölümü Cumhuriyetten sonra idari yapısının değişmesi sonucu köylere dönüşmüş, geri kalan, köylere ait olamayacak kadar dağınık ve düşük nüfuslu olanların halkı ise geleneklerini sürdürerek yerleşmelerine 'divan' demeye devam etmişlerdir. Zaman içinde divanlar içindeki yerleşim çekirdekleri oğul vererek büyümüş, bir kısmı mahalle, bir kısmı köy haline gelmiştir. Cumhuriyet döneminde köyler yeniden örgütlenince eskiden divanları oluşturan bu yerleşimlerden birkaçı birer muhtarlık haline getirilmiştir.

Tarihçilerin "divan" terimi ile coğrafyacılarınki farklıdır. Osmanlı devrinde köy ile nahiye arasında bir yerleşim yeri olan divan, günümüzde tek başına muhtarlık olamayacak kadar küçük olan birkaç mahallenin bir muhtarlık altında toplanıp köy yapıldığı yerleşme tipinin adıdır. (bu türden diğer terimler arasında çiftlik, mezra, mahalle sayılabilir). Günümüzde Türkiye'nin idari birimleri arasında divan adını taşıyan yerleşmeler resmen yoktur. Bu adı taşıyan yerler aslında bir muhtarlık alanı içinde yer alan sürekli yerleşmelerdir (köy veya mahalle). Tipik olarak her divan birkaç ev ve onların ağıl, ahır ve kümeslerinden oluşur. Bu yerleşimler genelde köy olamayacak kadar az nüfusludur.

Yılmaz Cevdet, “Türkiye’de Tarihçiler ve Coğrafyacılar Tarafından Farklı Anlamlarda Kullanılan Bir Terim: Divan”, History Studies, Volume 2/1 2010, s. 273-309.




Red Bull Racing

Red Bull Racing (Infiniti Red Bull Racing) Avusturyalı içecek firması Red Bull'un Scuderia Toro Rosso dışında sahibi olduğu ikinci Formula 1 takımıdır. Red Bull takımı 2010 sezonunda, kuruluşunun henüz altıncı yılında, Formula 1 Markalar Şampiyonluğu'na ulaşmış ve bu unvanı kazanan ilk Avusturya takımı olmuştur. 2010 Sürücüler Şampiyonası lideri Sebastian Vettel de bu başarıya Red Bull Racing ile ulaşmıştır. Takım Milton Keynes, Birleşik Krallık merkezli olmasına rağmen Avusturya lisansı taşımaktadır.Renault motorları kullanan Red Bull, GP2 takımlarından Arden International'in patronu olan Christian Horner tarafından yönetilmektedir.




1993 Türkiye Kupası Finali

1993 Türkiye Kupası Finali, Türkiye Kupası'nın 31. sezonu olan 1992-93 Türkiye Kupası şampiyonunun belirlendiği final serisi.




Günel

Günel Zeynelova veya en bilindik adıyla Günel (d. 25 Ekim 1985, Ağdam); Azeri şarkıcı.






Formula 1 lastikleri

Formula 1 lastikleri bir Formula 1 aracının performansına etki eden unsurlardandır. Formula 1 tarihinde lastikler değişen üretici firmalar ve lastik özellikleri doğrultusunda büyük bir farklılaşma göstermiştir.

Formula 1 lastikleri normal taşıt lastiklerinin bir benzeri görüntüsündedir. Bununla birlikte son dönem lastiklerin ömürleri kullanılan kauçuğun yapısına bağlı olarak 80,000 km'ye çıkabilmiş, ancak Formula 1 için üretilen lastikler hala bir yarış mesafesini çıkaramamıştır. 2005 yılında yarış içinde lastik değiştirmek yasaklanmış, bundan dolayı lastiklerin yaklaşık 300 km'lik yarış mesafesini alabilmeleri için yapıları sertleştirilmiştir. Tartışmalı 2005 ABD Grand Prix'ten sonraki dönemde, 2006 yılında lastik değiştirmelere tekrar izin verilmiştir.

2008 Japonya Grand Prix'inde, FIA'nın motorların çevresel etkilerini azaltmayı amaçlayan Make Cars Green kampanyası dahilinde yeşil oluklu lastikler kullanılmıştır. Lastiklerden yumuşak olanlarında, normalde olduğu gibi, iç taraftaki oluklardan biri beyaz renkli olarak üretilmiştir. 2009 sezonunun başlangıcında pürüzsüz yüzeyli lastiklere geri dönülmesiyle birlikte oluklar ortadan kalktığından, yumuşak lastiklerin beyaz olukla ayırt edilebilmesi daha fazla mümkün olmamıştır. Bridgestone bunun yerine daha sonra Japonya'daki kampanyanın devamı olarak, ikincil lastiklerin yan bölümünü yeşil renkli üretmeye başlamıştır.

2007 sezonunun başından 2010 sezonunun bitimine kadar Bridgestone tek lastik üreticisi olmuştur. 2011 sezonuyla birlikte Bridgestone'un bu konumuna İtalyan lastik üreticisi Pirelli yerleşmiştir.

Geçmişteki üreticilerden bazıları:




Büyüktepe, Siverek

Büyüktepe (Büyüktepe Mahallesi) halk arasında Til mahallesi olarak bilinir. İl merkezine 129 km, ilçe merkezine 36 km uzaklıkta.




Dünden Bugüne

Dünden Bugüne aşağıdaki anlamlara gelebilir:





İstanbul Şehir Orkestrası

İstanbul Şehir Orkestrası, 1945-1972 yılları arasında İstanbul Belediye Konservatuarı’na bağlı olarak İstanbul’da faaliyet gösteren ve daha sonra İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası’na dönüşen senfonik orkestradır. Cemal Reşit Rey tarafından kurulmuştur. İstanbul Belediye Konservatuarı’ndan yetişen sanatçılar, orkestranın kadrosunu oluşturmuştur.

1924 yılında Ankara’ya taşınan ve Riyaset-i Cumhur Filarmoni Orkestrası (bugünkü adıyla Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası) adını alan “"Müzika-ı Hümayun"” adlı saray orkestrasından geride kalan müzisyenler, İstanbul’da küçük oda müziği konserleri vererek çalışmalarını sürdürmekteydi. 1930’lu yıllarda topluluk, amatörler ve öğrencilerin katılım ile genişledi; Hasan Ferit Alnar ve Cemal Reşit Rey bu orkestra ile İstanbul’da konserler vermeyi sürdürdü. Orkestra, ünlü solistleri davet eder duruma geldi. 1943 yılında orkestranın bir konserini dinleyen İsmet İnönü’nün desteğiyle İstanbul Şehir Orkestraları’nın kuruldu. İstanbul Belediye Konservatuarı’na bağlı orkestra, ilk konserini Cemal Reşit Rey yönetiminde, 13 Aralık 1945 Perşembe günü Beyoğlu’ndaki "Saray Sineması"’nda verdi.

Mali gücü çok kısıtlı olduğu için 1940’larda konserlerini sinema salonlarında, provalarını çeşitli binaların çatı katı, kömürlük, müsamere salonu gibi yerlerde gerçekleştiren orkestra; 1949’da açılan İstanbul Radyoevi’nin büyük stüdyosunu kullanma olanağını bulunca daha iyi şartlara kavuştu.

Orkestra, 1950’lerde haftalık konserlerinin yanı sıra ""İstanbul Radyosu Senfoni Orkestrası"” adıyla radyo yayınlarına katıldı. 1960’da İstanbul Şehir Operası açılınca orkestra Opera ile de çalışmaya başladı. "Şan Sineması"’nda iki haftada bir Pazar günleri konser vermeyi on yıl boyunca sürdürdü.

1968’de Cemal Reşit Rey’in emekli olmasından sonra Demirhan Altuğ ve konuk şefler tarafından yönetildi. 1969’da İstanbul Devlet Opera ve Balesi kurulduğunda orkestranın 27 üyesi bu kuruma geçti ve orkestra zayıfladı. 1970 yılında 15 konser verebildi; izleyici sayısı azaldı. 1972 yılında 15 üyesi ilerleyen yaşlar nedeniyle ayrılınca orkestranın kapanma tehlikesi doğdu. 1972 yılında Devlet Bakanlığı bünyesinde kadro açılması üzerine İstanbul Şehir Orkestrası, İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası adını aldı.




Baurjan Momışuli

Baurjan Momışulı () (24 Aralık 1910 - 10 Haziran 1982) Kazak asıllı Sovyet vatandaşı. II. Dünya Savaşı sırasında Kızılordu saflarında gösterdiği başarılardan dolayı Sovyetler Birliği Kahramanı ilan edilmiştir.

Doğum tarihi 11 (24) Aralık 1910 yılında köylü bir ailenin çocuğu olarak Kazakistan şimdiki Dzhuvali ilçesi, Jambul ili, Urak-Balga köyünde doğdu. Kazak. 1929 yılında 9 yıllık mektepten mezun oldu. Endüstriyel Bankası ekonomisti, yönetim kurulu sekreteri, ilçe polis karakolu, Alma-Ata askeri komiserliğin eğitmen şefi olarak çeşitli görevler yapmıştır.
1932 -1934 yıllar arasında, ve 1936 itibaren Kızıl Ordu’da askerlik yapmıştır. 1933 yılında Askeri Alay okulundan mezun oldu.

316-ncı Piyade alayında (1941 kasım ayına dek 19-ncu Muhafız tümeni), 1941 kasım ayından itibaren Batı cephesindeki 16-ncı Ordu, 8-nci Kızıl Muhafız birlikleri, 316-ncı Piyade alayında tabur komutanlığını yapmıştır. 

Tümgeneral İvan Panfilov komutasındaki efsanevi tümenin bir parçası olarak Eylül 1941 yılından itibaren II. Dünya Savaşı