Ertesi yıl önce Siemens Moskova temsilcisi, sonra da Rusya temsilcisi olur. Bu sayede Rusya ile bağlarını kopartmaz. I. Dünya Savaşının başlaması ile birlikte şirketin Rusya merkez ofisinde yer alır, devlet tarafından kamulaştırılarak üretime devam eden fabrikanın yönetiminde görevini sürdürür. Aynı zamanda Baranovski Mühimmat Fabrikasında da görev alır.

1917 Şubat Devrimi ile birlikte başa geçen Geçici Hûkumetin güçsüzlüğünü görse de iktidarın Bolşevikler tarafından alınmasından yana değildir. Sosyalist partiler arasında koalisyon yapılması fikrindedir. Ancak diğer sosyalist partilerin durumunun buna uygun olmadığını görür. Sürgünden gelen özellikle Menşevik aydınlarını inatçılıkla suçlayacaktır. Krasin, Aralık 1917’de Lenin ve Troçki tarafından yapılan davete uyarak Almanya İmparatorluğu ile yürütülmekte olan barış görüşmelerine katılır. Krasin bu dönemde partiye yeniden üye olur. 1918 yılında Kızılordu İaşe Komisyonunun başındadır. Ayrıca Ekonomik Konseyinin ve Savunma Konseyinin üyesidir. Kasım 1918 – Haziran 1920 arasında Sanayi ve Ticaret Halk Komiseri, Mart 1919 – Aralık 1920 arasında da Demiryollarından sorumlu Halk Komiseri görevlerini yürütür.

Hükümette yürüttüğü görevlerin yanı sıra Sovyet yönetimine dış ilişkiler alanında da katkılarda bulunur. Maksim Litvinov ile birlikte Estonya ile barış görüşmelerini yürütür. 1920 yılından itibaren Litvinov ve Viktor Nogin ile birlikte özellikle Batı Avrupa ile ticari ilişkilerin yeniden kurulmasını sağlamaya çalışır. Rus İç Savaşı sırasında Bolşeviklere karşı askeri müdahalelerde bulunmuş olan İngiltere ve Fransa’nın Sovyetler Birliğini tanıması için çok çaba sarfeder. Bu kapsamda 1920-1923 yılları arasında İngiltere’deki Sovyet ticaret delegesi olarak görev yapar.

1923 yılında Krasin Sovyetler Birliğinin ilk Dış Ticaret Halk Komiseri olur. Batıdaki iş çevreleriyle olan sağlam bağlarını Sovyetler Birliğinin tanınması ve yeniden yapılanması için kullanır. İç savaş sonrasında harap durumdaki sanayiyi kalkındırmak için Bolşevik denetimindeki fabrikalara yabancıların yatırım yapmasını sağlamaya çalışır. Krasin’in dış ticarette tekel oluşturulmasına dair fikirleri partide kabul görürken, yabancı ülkelerden yatırım beklentisi parti tarafından reddedilecektir. 1924 yılında Merkez Komiteye seçilse de burjuvaziyle bağlarının kopmamış olması partide güven sorunu yaratır. Ayrıca özellikle fabrikalardaki düşük verimliliğe dair yaptığı eleştiriler haklı bulunsa da parti yönetimince yapıcı olmaktan uzak eleştiriler olarak değerlendirilir.

Krasin, Lenin öldükten sonra vücudunun mumyalanarak saklanmasını ilk ortaya atanlardandır.

Krasin 1926 yılında Sovyet Elçisi olarak görevliyken Londra’da hayatını kaybeder. Cenazesi yakılarak Moskova’daki Kremlin Duvarı Mezarlığı’na defnedilir.




Krasin’in ismi Sovyetler Birliğinde yaşatılmaktadır. Onun adını alan iki buzkıran gemisi, bir yolcu gemisi, bir fabrika bulunmaktadır.Moskova, Sankt Petersburg, Novosibirsk, Kurgan, Orekhovo, Harkov ve Tver’de onun adına birer cadde vardır. Perm ve Kurgan’da ise Krasin isimli teknik eğitim okulları kurulmuştur.






Canıbek Giray

Canıbek Giray Kırım hanı. 1568- 1636 yılları arasında yaşamıştır. 1610-1623, 1624 ve 1628-1635 yılları arasında üç kez hanlık yapmıştır. Ancak, 1624 yılında filen tahta oturması III. Mehmet Giray'ın isyanı nedeni ile mümkün olmadığından, iki kez hanlık yaptığı kabul edilmiştir. Hanlığı I. Ahmet, I. Mustafa ve IV. Murat dönemlerine rastlar. I. Devlet Giray Han’ın torunudur.

Babasını çocuk yaşta yitirdiği için amcaları I . Fetih Giray ve I. Selamet Giray tarafından büyütülmüştür. Selamet Giray'ın hanlığında kalgay olarak anılmıştır. Selamet Giray'ın ölümü ile (1610) yılında padişah I. Ahmet tarafından han olarak atanmıştır. Hükümdarlığının ilk yıllarında Kırım tahtında hak iddia eden, amca oğlu III. Mehmet Giray ile mücadale etmek durumunda kalmıştır. Osmanlı ordusu ile İran, Lehistan (1617) ve Hotin seferlerine (1622) katıldı. Anca, III. Mehmet Giray tarafından tahtan indirildi. I. Mustafa'nın tahta geçmesi ile hanlıktan azledilerek (1623) Rodos Adası'na gönderildi. Hanlığa atanan, amca oğlu III. Mehmet Giray'ın Osmanlı devletine karşı düşmanca bir tutum izlemesi üzerine ikinci kez hanlığa getirildi (1624). Ancak, Mehmet Giray, kardeşi Şahin Giray ile birlikte onu Kırım'dan ayrılmaya zorlayınca, ikinci hanlığı yalnızca dört ay sürebildi. 1628 yılında Kaptan Paşa komutasındaki donanma, Vezir Kenan Paşa ve Benyalukalı Hüseyin Paşa komutasnda yeniden hanın üzerine gönderilerek, Mehmed Giray azledildi. Bu kararın alınmasında Kırım’daki durumdan cesaret alarak Karadeniz sahillerine inen ve İstanbul'un Avrupa yakasındaki köyleri yağmalayan Don Kozakları'nın yaptığı vahşetin etkisi büyük oldu. Mehmed Giray ve kardeşi Şahin Giray kaçarak Kazaklara sığındı.

Bu olaylar neticesinde Canıbek Giray Han, bir süre sonra üçüncü kez han atandı ve buyruğuna verilen kuvvetlerin yardımıyla amca oğullarını yenip saf dışı etti (1628). Tahta yeni oturan Canıbek Giray’ın askerleri ile Dobruca’dan Kırım'a Kenan Paşa komutasındaki sevkedilen Tatar askeri ile savaşa tutuşan III. Mehmet Giray öldürüldü. İstanbul ve Karadeniz sahillerini gemilerle yağmalayan Kozak Hatmanı da yakalanarak, Kefe Kalesinde idam edildi. Böylece Kırım'da yeniden istikrar sağlandı. Canıbek Giray IV. Murat'ın Revan (Erivan) seferine katılması buyruğuna, yaşlılığını ileri sürerek karşı çıktığı için hanlıktan azledilerek yeniden Rodos'a sürgüne gönderildi (1635), orada öldü.




Çakırtaş

Yerleşim yerleri




Jean-Baptiste Lully

Jean-Baptiste Lully (d. Floransa, 28 Kasım 1632; ö. Paris, 22 Mart 1687), İtalyan asıllı besteci, kemancı ve balet idi.

Calışma hayatının hemen hemen tümünü Fransa'da XIV. Louis'in sarayında sanatkar müzisyen olarak geçirdi. 1661'de Fransız vatandaşlığına geçti. Zamanının en ünlü Fransız bestecisi olarak bilinmektedir. Lully yeni çıkan İtalyan stili operanın müzik ve şarkılarının Fransızca diline pek uymadığını çalışma hayatının başında anlayıp Fransızcaya daha uygun şarkıları kapsayan yeni bir opera türü yaratmıştır. Böylelikle Fransız opera stilinin babası Lully sayılmaktadır. Operalar yanında Lully bale için müzik ve ayinler için kilise müziği'de bestelemiştir. Lully'nin ilginç bir kaza sonrasındaki enfeksiyondan dolayı gerçekleşen ölümü de hayatının dikkat çekici bir parçasıdır.

Lully İtalya'da Floransa'da doğdu. İtalyanca adı "Giovanni Battista Lulli" idi. Lully pek fazla okul veya konservatuvar eğitimi almadı; ama üstün yetenekli olduğu için kendi kendini yetiştirdi. Gitar ve keman çalmayı ve balet olarak bale dansı yapmayı kendi kendine öğrendi.

1646da Fransiz "Guise Dükü"'nün oğlu tarafından Fransa'ya götürüldü ve Fransız "Montpensiere Düşeşi Anne Marie Louise d'Orléans"'in yanına önce hizmetkar olarak sonra da ona İtalyanca dil dersleri vermek üzere girdi. Paris'te hem birçok konserlere giderek hem de Nicolas Métru adlı muzisiyenden muzik teorisi dersleri alarak sanatını geliştirdi. 20 yaşına yetiştiği zaman mükemmel bir besteci, kemancı ve dansçı balet olmuştu.
1652de Fransa Kralı XIV. Louis için Versay Sarayında çalışmaya başladı ve 1653de sarayda balet oldu. "Ballet des nuit (Gece Balesi)" adlı bir eğlence balesi için müziği besteledi. Bu balenin müziğini çok beğenen XIV. Louis tarafından sarayın entrümental müzik bestecisi olarak ve 24 kemandan oluşan "Grand Band" adı verilen saray orkestrasına şef olarak atandi. Bu orkestranin disiplinsiz hareketleri dolayısıyla Kral'ın izini ile "Petits Violons"' adini verdiği önce 16 sonra 20 kemandan oluşan yeni bir orkestra kurdu ve bu orkestrayı gayet sıkı bir eğitimden geçirmeye koyuldu. Bu orkestra ile kendi tercihi olan fazla müziksel süsü bulunmayan parçalardan oluşan bir repertuar kurdu.

1661de Fransız vatandaşlığına geçti. 1662de Kraliyet Ailesi için Usta müzisyen unvanı verildi. Ayni yıl evlendiğinde evlilik vesikalarını kral ve kraliçe şahsen imzaladılar.

1650li ve 1660li yıllarda Kral için birçok bale eserinin müziğini ve dansların keografisini hazırladı. Bu balelerde de baş balet olarak görev yaptı. Kral da bale dansını sevmekte ve şahsen dans ederek bunlara katkı yapmakta idi. Versay Sarayı'nda oyun yazarı olarak görev yapan Moliere ile ortaklaşa çalışmalara baladı ve Moliere'in "Le Mariage forcé (Zoraki Evlenme)" (1664), "L'Amour médecin (Aşk Doktoru)" (1665) ve "Le Bourgeois gentilhomme (Kibarlık Budalası" (1670) gibi ünlü komedilerine eşlik yapacak müzik besteledi. Moliere ile birlikte bir önemli Fransız sanat geleneği olacak "Komedi-bale" janrini geliştirdi. Kral yaşlandıkca, (özellikle 1670den sonra) bale dansı yapamayıp temsillere katkısı ve ilgisi azaldı.

Lully bu sefer yeni bir janr olarak İtalya'da geliştirilen opera bestelemeye önem verdi. Alceste (1674), Thésée (1675), Atys (1676), Phaéton (1683) ve Armide (1686) adlı klasik operalar hazırladı. Kral ve maliye nazırı Jean-Baptiste Colbert desteği ile Fransa'da opera temsil edilmesi patentini ve her türlü müzik eseri notalarının yayınlanması tekel imtiyazları 1867de ölene kadar Lully'ye verildi. Bu geniş tenkide ugradi. Özellikle Lully'nin müzikli kukla oynatılmasını kabul etmeyişi çok şikayete neden oldu. Lully bu imtiyazlardan büyükce bir servet yapmayı başardı.

Lully, arkadaşı ve kendi gibi müzisyen olan Michel Lambert'in kızı ile evli olmakla beraber, devamlı olarak bir hovarda olmakla, hem başka kadınlarla hem de erkeklerle aşk hayatı yaşamakla tanındı. Bu davranışları çok geniş söylentilere ve birkaç büyük skandala konu olduysa da Lully, Kral XIV. Louis tarafından desteklenmesi ve hatalarının hemen afedilmesi dolayısıyla, bu söylenti ve skandallardan pek zarar görmedi.

1686 sonlarına doğru Fransa Kralı hastalanmıştı ve iyilestiği zaman bu iyileşmeyi kutlamak için Lully'den yeni bir müzik konseri hazırlamasını istedi. Bu konser 8 Ocak 1687'de verildi. Orkestra bir Latince Te deum ilahi bestesini çaldı. Lully orkestra şefliğini yapmaktaydı. O zamanlar orkestra şefleri orkestrayı idare etmek için küçük "orkestra şefi batonu" kullanmazlardı ve şef ritmi ve bi