iler tarafından tahrip edilir ya da insanlar tarafından mangal kömürü elde etmek için yakılırdı. Gemi yapımı için hem Yunanistan'da kullanılır hem de dışarı satılırdı. Arıcılıktan önemli ölçüde bal elde edilirdi. Bu, uzun bir süre boyunca Yunanlar tarafından bilinen tek tatlandırıcı türü olmuştur. Bal likörü ve ilaç yapımında da sık sık kullanılmıştır.

Hesiod'un "İşler ve günler" adlı eseri ve Ksenofon'un "Ekonomi" adlı kitabı, M.Ö. 4. yüzyılda Yunanistan'da tarım kültürünün ve tarım işçiliğinin nasıl olduğuna ilişkin önemli bilgiler vermektedir.

Zeytinciliğin yaygın olarak yapıldığı Yunan dünyasında zeytin hasadı güz sonu başlar ve kış başlangıcına dek sürerdi. Zeytinler (resimde görüleceği gibi) bazen el ile bazen de kancalı sopalarla toplanırdı. Daha sonra toplanan ürünler hasır sepetlere doldurularak, yağını çıkarmak için ezilmeye gitmeden önce birkaç günlüğüne dinlenmeye bırakılırdı. Ardından bu zeytinler ezilmeye gider ve elde edilen yağlar pişmiş topraktan yapılan küpler içinde saklanır ve yıl boyunca kullanılırdı. Zeytin hasadının bitmesinin hemen sonrasında ağaçlar da budanırdı. Aynı dönemde bağ bozumları da gerçekleştirilir ve tahıllar hasat edilirdi.

Yıl boyunca en çok yağışın düştüğü mevsim ilkbahardı. Tarımla uğraşanlar nadasa bırakılan toprakları bu yağmurlar sayesinde yeniden üretime elverişli hâle gelmesinden yararlanırlardı. Ürün alımı genelde yılda iki kez yapılırdı. Ancak bunun zamanı yıldan yıla ya da hangi ürünün ekilmiş olduğuna göre değişirdi. Yılda üç kez ürün alma girişimlerinde bulunulmuşsa da verimsiz Yunanistan topraklarına işgücü eksikliği ve yetersiz teknoloji de eklenince bu, pek çok problemin yaşanmasına neden olmuşur. Yunanlar büyük olsalıkla az sayıda büyükbaş hayvan yetiştirdikler için topraklarında gübrelemeyi uygulamamışlardır. Toprağa sağlanan tek gübre benzeri katkı maddesi ürün toplama sezonu geçtiğinde sürülen tarlada toplanmadan bırakılan yabani otlardı.

Yaz mevsimlerinde sulama büyük bir zorunluluktı. Haziran ayı içinde oraklarla hasat yapılırdı. Tırpan kullanımı yoktu. Buğdaylar hayvan gücünden yararlanılarak dövülürdü. Bu da çoğu zaman düz zemine serilen ürünün üzerinde eşek, katır, öküz gibi büyükbaş hayvanların yürütülmesi ile olurdu. Kabuklarından ayrılan buğdayı çöpünden ayırmak kadınların ve kölelerin işiydi.

Güz, tarımda en önemli mevsimdi. Güzün başlangıcında genelde kölelere ağaçlardan dökülen çalı-çırpılar toplatılır ve bunlar kış için yakacak olarak depolanırdı. Kışlar kıyı illerinde oldukça ılıman geçmesine rağmen, yüksek kesimlerde ve iç bölgelerde çok şiddetli geçebilirdi. Bu bölgelerdeki insanlar ayrıca yazın kuraklıktan tarlalar üzerine oluşan sert kabuğu da kırmak zorunda kalırlardı. Bunu yapmak için genelde üç araca gereksinim duyarlardı: tahtadan sabanlar kullanılabilirdi, ancak demir sabanlar pek yaygın değildi. Çapa ve çekiç büyük toprak topaklarını parçalamak için kullanılabilirdi. Bağ bozumunun da yapıldığı bu dönemde üzümler ayaklarla geniş leğenler içinde ezilir daha sonra büyükçe küpler içinde mayalanmaya bırakılırdı. Elde edilen şaraplar evde tüketillir ya da satılmak için diğer şehirlere gönderilirdi.

Hesiod ve Ksenofon arasında geçen yaklaşık 4 yüzyıl içinde Antik Yunan kültüründe tarım alanında hiçbir gelişme yaşanmadı. Tarımda kullanılan araçlar oldukça sıradan ve basitti ve bu dönem boyunca insangücü üzerindeki yükü de hayvangücü yükü de hafifletmek için hiçbir yeni buluş gerçekleşmedi. Antik Romalılar su değirmenini bulana dek böyle çalışmak zorunda kalan Yunanlar, ancak bundan sonra kas gücü yerine sudan yararlanmayı öğrendiler. Ne sulamada, ne toprak işlemede, ne de hayvan bakımında hiçbir gelişme kaydedilmedi. Üretim her zaman sınırlı kaldı. Yalnızca Mesinya gibi toprağı verimli olan yerlerde insanlar bir yılda iki kez ürün alabiliyordu.

MÖ 8. yüzyıldan sonra toprak sahipleri ve geçimlerini sağlamayı günden güne daha zorlaştığını düşünen köylüler arasında bazı problemler belirmeye başladı. Bunun nedeninin şartların iyileşmesi ile iyiden iyiye azalan bebek ölümlerinden kaynaklanan hızlı nüfus artışı olduğu sanılmaktadır. Az para almaktan şikâyet eden köylüler ve varlıklı toprak sahipleri arasında yaşanan bu tip krizler her şehirde görülmeye başlandı. Bu sorun Atina'da MÖ 594 yılında yasalar hazırlayan Solon tarafından çözüldü. Solon'un hazırladığı yasalarla kölelerden başka insanların çalıştırılması yasaklandı. Bunun sonuncunda yalnızca karın tokluğuna çalışan köleler dışında herkes tarımdan uzak tutuldu, ve insanlar başka işlere yönlendirildi. Sparta'da Lycurgus'un reformları sayesinde toplumun çoğunluğu memnun edildi. Şehrin bütün topraklarını her bir yurttaş için yeniden ayarlayan Lycurgus, her toprak sahibine 10 ila 18 hektar arasında toprak düşürmüştü. Başka yerlerde tiranlar yabancı politik düşmanlardan ele geçirdikleri toprakların yönetimini yüklenmişlerdir.







Christoph Waltz

Christoph Waltz (d. 4 Ekim 1956, Viyana), Avusturyalı oyuncu.

Waltz Avusturya'nın Viyana kentinde, dekor tasarımcısı Johannes Waltz ve Elisabeth Urbancic çiftinin çocuğu olarak doğdu. Büyükannesi ve büyükbabası da aktördü.

Waltz, Viyana'da Max Reinhardt Seminar'da ve New York'ta Lee Strasberg Theatre and Film Institute'ta oyunculuk eğitimi aldı. Zürih'te Schauspielhaus Zürich'te, Viyana'da Burgtheater'de ve Salzburg Festivali'nde tiyatro oyunculuğu yaptı. Birçok televizyon yapımında rol aldı. 2000'de, bir televizyon yapımı olan "Wenn man sich traut" isimli film ile yönetmenliğe başladı. Quentin Tarantino'nun 2009 yapımı savaş filmi "Soysuzlar Çetesi"'nde SS Albayı Hans Landa rolünü oynadı. Bu rolle 2009 Cannes Film Festivali'nde En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü kazandı. Tarantino, Waltz'ın filmdeki performansına ilişkin olarak şöyle dedi: ""Sanırım Landa yazdığım ve yazacağım en iyi karakterlerden biri ve Christoph bu rolü tam olması gerektiği gibi oynadı. Christoph kadar iyi birini bulamamış olsaydım, Soysuzlar Çetesi'ni çekmeyebilirdim.""

Waltz İtalyanca, Almanca, Fransızca ve İngilizce bilmekte, kendisi Los Angeles ve Berlin'de yaşamaktadır. Dört çocuğundan biri İsrail'de hahamlık yapmaktadır. 2010 Oscar Ödüllerinde Inglourious Basterds'deki Performansıyla En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü'nü almıştır. Waltz, 2013 yılında ise Django Unchained filminde oynadığı Dr. King Schultz rolüyle Oscar, Altın Küre ve BAFTA En iyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödüllerini ikinci kez almıştır.

Waltz Alman yapımı filmlerin yanı sıra ortak yapım filmlerde ve Hollywood filmlerinde oynadı. Rol aldığı bazı filmler:




John A. Russo

John A. Russo ya da bazı filmlerde Jack Russo veya John Russo, (d. 1939) ABD'li senarist ve film yönetmeni. En bilinen çalışması, senaryosunu George Romero ile birlikte yazdığı 1968 yapımı korku klasiği "Yaşayan Ölülerin Gecesi"'dir. Bu filmin yanı sıra "The Majorettes", "Midnight" ve "Santa Claws" gibi filmlerin senaryosunu yazdı ve son ikisini yönetti. Aktör olarak ufak rollerde oynadı. Bunlar arasında "Yaşayan Ölülerin Gecesi"'nde başından bıçaklanan zombi rolünün yanı sıra "There's Always Vanilla" ve "House of Frankenstein 1997" filmlerindeki cameo görüntüleri de vardı.

John Russo, DuBois, Pennsylvania'daki DuBois Business College'da yer alan John Russo Movie Making Program'ın kurucusudur ve Russell Streiner ile birlikte burada eğitmenlik yapmaktadır.


Russo, Avatar Press için çizgi romanlar yazmaktadır:





Duane Jones

Duane L. Jones (2 Şubat 1936 – 22 Temmuz 1988), ABD'li sinema oyuncusu. 1968 yapımı korku filmi "Yaşayan Ölülerin Gecesi"'ndeki "Ben" rolü ile bilinir.

Jones, Sorbonne'dan mezun olduktan sonra New York'ta oyunculuk eğitimi aldı. "Yaşayan Ölülerin Gecesi" filmindeki başrolü ile, ABD'de büyük bir yapımda etnik kökenle ilişkili olmayan ilk zenci başrol karakterini canlandırdı. Ayrıca bu film ile, bir korku filminde başrol oynayan ilk Afrikalı-Amerikalı oyuncu oldu.

Jones, American Academy of Dramatic Arts'ta oyunculuk dersleri verdi. Richard Allen Center for Culture and Art (RACCA)'taki yöneticilik kariyeri sırasında zenci tiyatrosunun gelişmesi için çalıştı. Hayatının son döneminde State University of New York at Old Westbury'de tiyatro bölümünde profesör olarak çalıştı. Bu üniversitedeki Duane L. Jones Recital Hall, adını aktörden alır.

Duane Jones, 1988'de geçirdiği kalp krizi sonucunda öldü.





Sen Yoluna... Ben Yoluma... (şarkı)

"Sen Yoluna Ben Yoluma", Türk şarkıcı Hande Yenerin aynı adlı ikinci stüdyo albümünde yer alan bir şarkı. Albümünün ilk klip şarkısıdır. Söz ve müziği Altan Çetin tarafından yazılmıştır. Düzenlemesi Altın Çetin ile Özgür Yedievli'ye aittir.




Şansın Bol Olsun

"Şansın Bol Olsun", Türk şarkıcı Hande Yenerin ikinci stüdyo albümü "Sen Yoluna Ben Yoluma"dan (2002) bir şarkı. Alper Narman ve Fettah Can tarafından yazılıp bestelenmiştir. Düzenlemesi Murat Yeter'e aittir.




Acele Etme

"Acele Etme" Hande Yenerin üçüncü stüdyo albümü "Aşk Kadın Ruhundan Anlamıyor"dan (2004) bir şarkı. Altan Çetin tarafından yazılıp bestelenmiştir. Düzenlemesi Çetin ile Ayhan Sayıner'e aittir. Prodüktörlüğü Yener tarafından yapılmıştır. Klibi, albümünün ilk klibidir; Luca Tommassini yönetmenliğinde İtalya'da çekilmiştir. Müzik eleştirmenlerinden olumlu eleştiriler toplamıştır. "Aşk Kadın Ruhundan Anlamıyor" albümü yayınlanmadan önce dinlenebilmiştir. Kral TV, Powertürk FM, Radyo D ve Süper FM tarafından hazırlanan haftalık listelerin bir numarasına yükselmiştir.

"Acele Etme", "Aşk Kadın Ruhundan Anlamıyor" albümünde yer alan üç Altan Çetin bestesinden bir tanesidir. Söz yazarlığı da Çetin tarafından yapılmıştır. Düzenlemesi Çetin ile Ayhan Sayıner'e aittir. Prodüktörlüğünü Hande Yener üstlenmiştir. 5 dakika 8 saniye sürer. Albüm sıralamasında dördüncü sırada, "Bir İz Gerek" şarkısından sonra, "Bu Yüzden" şarkısından önce yer alır. Nakarat kısmı "Acele etme bu aşk dediğin biraz zaman alıyor. Bilenin ve bana katlananın yanına kâr kalıyor." sözlerinden oluşur.

Hande Yener, "Aşk Kadın Ruhundan Anlamıyor" albümünün ilk klibini "Acele Etme"'ye, Luca Tommassini yönetmenliğinde İtalya'da çekti.




Şarkını