ncioğulları, (d. 4 Şubat 1933, Ödemiş, İzmir), Türk hukukçu.

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 1957 yılında mezun olmuştur. 25 Aralık 1958'te Danıştay Yardımcısı unvanıyla mesleğe başlamış, Danıştay Başyardımcılığı görevinden sonra 13 Nisan 1977'de Danıştay Üyeliğine seçilmiştir. 15 Şubat 1990'da Danıştay Altıncı Daire Başkanlığına, 30 Mart 1994 tarihinde Danıştay Başkanlığına seçilmiş, 4 Şubat 1998 tarihinde yaş haddinden emekliye ayrılmıştır. Ayrıca Danıştay Başkanlığına seçilmiş ilk kadındır.




Erol Çırakman

Erol Çırakman (d. 2 Eylül 1935, Tuzla, İstanbul), eski Danıştay Başkanı.

Ankara Hukuk Fakültesi'nden 1957 yılında mezun olmuş, TODAİE’yi bitirmiştir. 1960'ta Danıştay Yardımcısı unvanıyla mesleğe başlamış, 1979'da Danıştay Üyeliğine seçilmiştir. Uyuşmazlık Mahkemesi ve Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Üyeliklerinde bulunmuş, 1991'de Danıştay Dördüncü Daire Başkanlığına, 17 Şubat 1998 tarihinde Danıştay Başkanlığına seçilmiş, 2 Eylül 2000 tarihinde yaş haddinden emekliye ayrılmıştır.




Prens Sabahaddin Korusu

Prens Sabahaddin Korusu ya da Vakıf Korusu, İstanbul'da Beşiktaş ilçesinde yer alan bir korudur. İstanbul Boğazı sırtlarında, Ortaköy-Kuruçeşme semtleri arasında yer alır. Engebeli bir araziye sahip olan koruda dik eğimli yamaçlar bulunur. Yüz ölçümü 22 dönüm kadardır. Kayıtlarda, İstanbul Vakıflar Bölge Müdürlüğü'nün mülkü olarak geçmektedir.

Korunun ilk sahibi, Osmanlı padişahlarından I. Abdülmecid'in kızı Seniha Sultan'dır. Seniha Sultan'ın ardından korunun mülkiyeti, oğlu Prens Sabahattin'e geçmiştir. Koru içinde yer alan ağaçlar fazla boylu değildir. Koruda rastlanan ağaçlar arasında defne, akçakesme, çitlembik, sakız ağacı, dişbudak, erguvan, zeytin ve ıhlamur sayılabilir.




Nuri Alan

Nuri Alan (d. 9 Nisan 1939, Kahramanmaraş), Türk hukukçu, eski Danıştay Başkanı.

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 1960 yılında mezun olmuş, TODAİE'yi ve Paris Uluslararası Kamu Yönetimi Enstitüsünü bitirmiştir. 1963'te Danıştay Yardımcısı unvanıyla mesleğe başlamış, Danıştay Savcılığı, Anayasa Mahkemesi Raportörlüğü görevlerinde bulunmuş, 30 Mayıs 1978 tarihinde Danıştay Üyeliğine seçilmiştir. Yüksek Seçim Kurulu Üyeliği ve Başkanvekilliği görevini yürütmüş, 1 Ekim 1986'da Danıştay Beşinci Daire Başkanlığına seçilmiştir. Daire başkanıyken, 1990 yılında, 1402'liklerin üniversitelere dönüşüne izin veren karara imza atan isimlerden olmuştur. 26 Eylül 2000 tarihinde Danıştay Başkanlığına seçilmiş, 9 Nisan 2004 tarihinde yaş haddinden emekliye ayrılmıştır.

Cumhuriyet Gazetesi'nde, Yüksek Seçim Kurulu'nun 2017 Türkiye anayasa değişikliği referandumunda, oylama başladıktan uzunca bir süre sonra, üzerinde sandık kurulu mührü bulunmayan oyların da geçerli olduğuna karar vermesi ve sonrasında yapılan itirazları da reddetmesini eleştiren bir yazı kaleme almıştır.




Ender Çetinkaya

Ender Çetinkaya, (2 Nisan 1941, Adapazarı), Türk hukukçu.

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 1964 yılında mezun olmuştur. İller Bankası İstanbul Bölge Müdür Yardımcılığı, TCDD Genel Müdürlüğü Personel Dairesi Başkanlığı, Müşavir Avukatlığı, Dış İlişkiler Dairesi Başkanlığı, Genel Müdür Yardımcılığı ve Yönetim Kurulu Üyeliği, Genel Müdürlüğü ve Yönetim Kurulu Başkanlığı görevlerinde bulunmuş, 1986'da Danıştay Üyeliğine seçilmiştir. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Yedek Üyeliği yapmış, 2000'de Danıştay Beşinci Daire Başkanlığına seçilmiştir. 14 Nisan 2004 tarihinde Danıştay Başkanlığına seçilmiş, 2 Nisan 2006 tarihinde yaş haddinden emekliye ayrılmıştır.




23. Mezmur

23. Mezmur, Zebur'un bir bölümü. Kitab-ı Mukaddes'in Koini tercümesine (Septuaginta) göre Davud tarafından yazılmış olup Tanah'ın Zebur kitabında bulunur ve Rab'bı bir çoban olarak anlatır. "RAB çobanımdır, Eksiğim olmaz. Beni yemyeşil çayırlarda yatırır, Sakin suların kıyısına götürür. İçimi tazeler, Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder. Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile, Kötülükten korkmam. Çünkü sen benimlesin. Çomağın, değneğin güven verir bana. Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın, Başıma yağ sürersin, Kâsem taşıyor. Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni, Hep RAB'bin evinde oturacağım." Yahudiler ve Hıristiyanlar tarafından sevilen bu metin popüler medya ve müzikte sıkça kullanılmıştır.

23. Mezmur Tanrı'yı çoban olarak simgeler. Ancak burada kastedilen, modern anlamda çoban değildir. Bu simgelemenin sebebi, 1. dizedeki "Eksikliği gidermesi" ve 3. dizedeki "öncülük etmesi"dir. 4. dizedeki "Çomak ve değnek" de çobanı simgelemektedir. Bazı yorumculara göre Mezmur 23'ün tamamı çoban metaforu üzerine kuruludur. İskoç bir Hristiyan papaz olan J. Douglas MacMillan'a göre 5. dizedeki "bana sofra kurarsın" kısmı eski oryantal çobanlarının bir uygulamasıdır. Çobanlar yerden az yükseklikteki masalarda sofralarını kurardı. Aynı şekilde, "Başıma yağ sürersin" dizesi eskiden çobanların sinekleri kovmak için uyguladığı metodu simgeler. MacMillan ayrıca 6. dizedeki "iyilik ve sevgi izleyecek beni" cümlesindeki "iyilik ve sevgi"yi sürüyü takip eden iki çoban köpeğine benzetir.

Yahudi metinlerinde anlatıldığı üzere, bu mezmurun yazarı gençliğinde çoban olduğu için Kral Davud'dir.

23. Mezmur geleneksel olarak Yahudilerce İbranice dilinde her üç Şabat'ta bir Cumartesi öğlen yemeğinde şarkı olarak söylenir. Bu şarkı ayrıca cenazelerde bir anma duası olan Yizkor sırasında da söylenir. Sefarad ve bazı Hasid Yahudileri Şabat olan Cuma öğlen törenlerinde söylerler. Mezarlıklarda, geleneksel Yahudi duaları yerine bu mezmur okunur.







Psalm 23

Psalm 23 şu anlamlara gelebilir:





Ingi Højsted

Ingi Højsted (d. 12 Kasım 1985), orta saha pozisyonunda görev yapmış Faroeli futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 2002 yılında Arsenal kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla B36 Tórshavn, Birmingham City ve B36 Tórshavn kulüplerinde oynadı.

Højsted, ilk millî maçına Faroe Adaları adına Nisan 2003 tarihinde Kazakistan karşısında Jákup á Borg yerine girmiştir.

Faroe Adaları adına 6 maç oynamıştır.




İstasyon

İstasyon aşağıdaki anlamlara gelebilir





Emirgân Korusu

Emirgân Korusu, İstanbul'da Sarıyer ilçesi'nde yer alan bir korudur. İstanbul Boğazı kıyılarında, Emirgân-İstinye semtleri arasında yer alır. İstanbul Boğazı kıyısında, 47,2 hektarlık bir alanda sırtlar ve yamaçlar üstüne yayılmıştır. Çevresi yüksek duvarlarla çevrilmiş durumdadır.

Koru, 17. yüzyılda Osmanlı padişahı IV. Murad tarafından İranlı Emir Güne Han'a armağan edilmiştir. Daha önce Feridun Bahçeleri olarak anılan bölge bundan sonra Emirgân Korusu olarak anılmaya başlanmıştır. Yüzyıllar boyunca pek çok kez el değiştirmiş, 19. yüzyılda Osmanlı Padişahı Abdülaziz tarafından Mısır Hıdivi İsmail Paşa'ya verilmiştir. 1871-1878 yılları arasında koru içinde 3 köşk yaptırılmıştır. Günümüze de ulaşan bu köşkler Sarı Köşk, Pembe Köşk ve Beyaz Köşk olarak adlandırılmaktadır. 1940 yılında dönemin İstanbul belediye başkanı Lütfi Kırdar'ın girişimiyle kamulaştırılıp park olarak düzenlenerek halka açılmıştır.

2006 yılından itibaren her yıl nisan ayında Lâle Festivali düzenlenmektedir.





Stoclet Sarayı

Stoclet Sarayı (Fransızca: "Palais Stoclet"), Brüksel’in Sint-Pieters-Woluwe belediyesi’nin Tervurenlaan Caddesinde bir villadır. Villanın tasarımı Avusturyalı mimar Josef Hoffmann tarafından 1911’de çizilmiştir. Binanın kendisi mimarın ustalık eseri (magnum opus) ve Jugendstil sanat akımının da kapanış dönemi olarak kabul edilir.

Adolphe Stoclet bir Belçikalı bankacı ailesinin çocuğu olarak 1871’de doğmuştur. Sivil mühendislik bölümünden mezun olduktan sonra o zamanın Société Générale bankasının başına müdür olarak tayin edilir. 1902-1904 yıllarında sık sık Viyana’ya iş görüşmeleri için seyahat eden Stocklet, Viyana Secession ve Josef Hoffman’ın mimarisi ile tanışır. Stoclet, Hoffman’ın kendisine bir kent rezidansı inşa etmek için, sınırsız bütçe yanında konsepti konusunda tasarım serbestliğinden inşaatın bitimine kadar, bu görevi verir.

O dönemin toplumların üst sınıf içinde bulunan Jean Cocteau, Anatole France, Sacha Guitry, Darius Milhaud, Serge Diaghilev ve Igor Stravinsky Stocklet Sarayını da ziyaret etmişlerdir. 2000’li yıllarda da eski ABD başkanı George W. Bush da – hala daha geniş topluma kapalı olan – sarayı ziyaret edenlerden olmuştur. 2002’ye kadar bina ikamet edilmiş olup, o yıl Stocklet’in gelini olan Anny’nın ölmesiyle birlikte, artık ikamet olarak kullanılmıyor.

Bina 1905 ve 1911 arası tamamlanmıştır. Hoffmann’ın yanında başka Wiener Werkstätte üyeleri de önemli katkılar yapmışlardır. Wiener Werkstätte’nın en önemli ana feslefelerinden birisi de sanat ve sanat endüstrisinin entegrasyonundan oluşmasını sağlamaktı. Stock Sarayı ile birlikte aslında "Gesamtkunstwerk" oluşturulmuştur; bu da mimarlık, iç tasarım, dekorasyon ve bahçe peyzajı unsurların bir araya gelmesiyle "Beraberlilik Sanat Eseri" olarak tanımlanmıştır. Hoffman ve görevi üstlenen ekip finansal manada hiçbir engel ile karşılaşmadan en uçuk materyalleri (mermer, altınsuyuna bandırılmış metaller ve deri) uygulayabilmişlerdir. 1902 yılında Viyana’da tanıdığı Hoffman sayesinde bankacı çocuğu olan Stocklet, sarayı inşaat bitiminden sonra hanımıyla ikamet etmeye başlamıştır.

Mermer ile döşenmiş dış cephede göze çarpan bir element mevcuttur. Kulenin tepesindeki heyek grubu Franz Metzner'ın kreasyonudur. Gustav Klimt isimli ressam yemek salonunda ki mozaikleri üretmiştir ve Fernand Khnopff da dekorasyon işlerini üstlenmiştir. Sarayın içindeki mobilyalar o dönemde üretilen orijinal mobilyalardır.

Brüksel’de doğup hayat bulan art nouveau stili Binanın geometrik şekilleri ile tezatlık oluşturmasıyla birlikte Viyanalı sanatçıların bu sarayın inşası ile birlikte , daha sonra piyasaya çıkacak olan art deco ve kübizm akımlarına göre çok çok ileride olduğunu kanıtlıyor.

Binanın kendisi 1976 yılından itibaren koruma altında olan sanat eseridir ve 2004 yılından itibaren de sarayın bahçesi korunmuş doğa peyzajıdır. 2006’da sarayın birer parçası olan mobilyalar ve nesneler de koruma altında alınmıştır. Bugü