üğe karşı yaptığı savaşını anlatmıyor. Hasta adamın, tüm dünyada olan Terör, Savaş, Nefret ve Düşmanlığa karşı yaptığı savaşı anlatıyor. [...] My Name is Khan filmi aynı zamanda İslam'ı da ele alıyor. İslam'ı ve dünyanın İslam'a bakış açısını ele alıyor. Fakat taraf tutmadık. Biz sadece iyi insanların ve kötü insanların var olduğunu söylemeye çalışıyoruz. Kötü Hindular, iyi Hindular, kötü Hristiyanlar, iyi Hristiyanlar olmaz. Ya iyi bir insanızdır, ya da kötü bir insanızdır. Din kriter değildir, insanlık kriterdir.""

Rızvan Khan (Shahrukh Khan) küçüklüğünü annesiyle (Zarina Vahab) ıssız bir yerde geçiren bir müslümandır. Annesi öldükten sonra Amerika'ya küçük kardeşinin yanına gider. Orada tanıştığı ve aşık olduğu Mandira (Kajol) adında dul ve Hindu bir kadın ile evlenir. Rızvan Khan aynı zamanda da Asperger sendromu hastasıdır. Bu hastalık Otizm rahatsızlığının bir çeşididir ve ömür boyu süren, sosyal etkileşime ve iletişime zarar veren, sınırlı ve tekrarlanan davranışlara yol açan beynin gelişimini engelleyen bir rahatsızlıktır. 11 Eylül saldırılarından sonra Mandira'nın oğlu faşist kesimler tarafından döverek öldürülür. Öldürülme sebebi annesi evlendikten sonra Khan soyadını almış olmalarıdır. Bunun üzerine Mandira Rizvan'i terk eder ve ona gitmesini söyler. Rizvan ne zaman geri gelebileceğini sorunca, Mandira ona Amerika Birleşik Devletleri başkanına gidip, adının Khan olduğunu ama bir terörist olmadığını açıklamasını ve ondan sonra geri gelmesini söyler. Rizvan hastalığı dolayısıyla bunu ciddiye alır ve yolculuğuna başlar. Başkan ile buluşmadan geri dönmeyecektir ve ona diyecektir ki: "Sayın Başkan, benim adım Khan ve ben bir terörist değilim."

Prodüksyon, 2008 Aralık ayında Filmin ikinci yarısının çekimi ile başladı ve Los Angeles'de çekildi. Çekim yerlerinden birisi de Kaliforniya'da bir üniversite idi. Los Angeles'deki çekimler sonrası, filmin yönetmeni Karan Johar ""11 senelik yönetmenliğim boyunca, böylesine değişik olmanın tecrübesini hissetmedim"" şeklinde konuştu ve ayrıca Shahrukh Khan ve Kajol'la yeniden çalışmanın olağanüstü olduğunu ve ikisinin beyaz perdede anlatılamaz enerji kurduklarını ifade etti. Karan Johar, Shahrukh Khan'ın "Otizm" rahatsızlığı hakkındaki kapsamlı bilgisine oldukça şaşırmış ve hayran kalmış.
2009 Nisan ayında Mumbai'dede filmin başka bölümleri çekildi ve çekimler Haziran ayında San Francisco'da devam edip tekrar Mumbai'de Temmuz ve Ağustos aylarında devam edecek. 
Karan Johar, Filmi çekebilecek Camii'yi bulmakta oldukça zorluk çekti. Los Angeles'deki camii'lerde çekim için izin alamayınca, sonunda Mumbai'de bir camiide iki günde çekimi tamamladılar.





Eski Anadolu Türkçesi

Eski Anadolu Türkçesi veya Eski Türkiye Türkçesi Türk dilinin Oğuz koluna dayanan ve Hazar Denizi’nin batısında, Anadolu coğrafyasında 11. yüzyıldan 15. yüzyıla kadar kullanılan bir tarihî yazı dilidir. Kısaltma olarak EAT kullanımı vardır.

Bu döneme araştırıcılar tarafından çeşitli adlar verilmektedir. Başlangıçta özellikle bazı Avrupalı bilginler veya (Eski Osmanlıca) terimini kullandılar. Türkiye’de Eski Osmanlıca terimi Saadet Çağatay tarafından kullanıldı. Ancak bu terim yaygınlaşmadı. En yaygın terim olarak Eski Anadolu Türkçesi terimi kullanıldı. Bunun yanında 15. yüzyıldaki Balkanlar sahasını içine almadığı için bu terime de Faruk Kadri Timurtaş itiraz etti ve 15. yüzyılın gramerini yazdığı eserinde “Eski Türkiye Türkçesi” terimini kullandı. Ahmet Bican Ercilasun ise Azerbaycan’ı dışarıda bıraktığı için bu terime de itiraz ederek Eski Oğuz Türkçesi terimini teklif etmiştir. 
Günümüzde en çok kullanılan terimler ise Eski Anadolu Türkçesi ve Eski Oğuz Türkçesi adlandırmalarıdır.

Anadolu’nun Türkleşmesi ile XIII-XV. yüzyıllar arasında bu bölgelerde Oğuzca temeline dayalı olarak kurulup gelişen yazı dilidir. Eski Anadolu Türkçesinin meydana gelişinde, Anadolu’daki birtakım ağız özelliklerinin zaman zaman metinlere girmiş olması, standart bir Eski Anadolu Türkçesinden bahsedilmesini güçleştirmektedir. Bu güçlük, gramer yazmada kendini iyice gösterir. Dönem içinde, Anadolu’da ve çevresinde yazılan eserlerde farklı kelime ve ek tercihleri, ilgili eserlerin yazar ve müstensihlerinin farklı coğrafyalara ait olmasıyla alakalıdır.

Eski Doğu Türkçesinin (Eski Türkçe) devamı olarak XI. yüzyılda teşekkül etmeye başlayan Orta Türkçe devresinin şiveleri arasında Eski Anadolu Türkçesi apayrı bir yere sahiptir. Diğer şivelerde birbirine yakın bazı özellikler bulunmasına rağmen, Oğuzların bu ilk yazı dilinde, öbürlerinden bir bakışta ayrılabilecek karakteristik şekiller bulunur.

Oğuz Türkçesinin en eski yazılı belgeleri bu devreye aittir. Büyük çoğunluğu Oğuz boyuna mensup olan Türkler Anadolu'ya girdikten çok sonra, 13. yüzyıldan itibaren Eski Anadolu Türkçesi, bir yazı dili olarak karşımıza çıkar. Bunun nedenini bazı Türkologlar Karahanlı Türkçesinin bir süreliğine Anadolu'da yazı dili olarak ağırlığını sürdürmesine bağlarlar. "Behçetü'l-Hadaik", "Kıssa-i Yusuf" ve "Kudûri Tercümesi" gibi 13. yüzyıl öncesi bazı eserlerde Oğuz Türkçesi başka yazı dilleriyle karışık farklı şive özellikleri gösterdiği için bu eserler karışık dilli olarak adlandırılmaktadır.

Bu devrede Eski Anadolu Türkçesinin söz varlığı, kelime haznesi Klasik Osmanlı devrinin aksine yalındır ve henüz Arapça, Farsça kelimelerin ve tamlamaların az olduğu görülür. İstanbul'un fethine kadar dilde Arapça ve Farsçanın tesiri yavaş yavaş artmış ve fetihten sonra bu dillerden gelen unsurlar daha hızlı bir şekilde Klasik Osmanlı Türkçesinin yazı dilinde yer tutmaya başlamıştır. Halkın o dönemki kullanımında böyle bir yabancı söz çokluğu söz konusu olmamıştır.

Eserler Oğuzcanın Karahanlıcadan ayrılmaya başladığı Selçuklu dönemi ve Köktürkçenin izlerinin kaybolup müstakil bir Anadolu Türkçesinin ortaya çıktığı beylikler dönemi olarak iki başlıkta incelenir.
Selçuklulardan kalan dil ürünleri çoğunlukla daha sonraki yüzyıllarda istinsah edilen az sayıda eserden ibarettir. Ahmed Fakih'in "Çarhnâme" ve "Kitâbu Evsâfı Mesâcidi'ş-Şerîfe"; Şeyyad Hamza'nın "Yusuf ve Züleyha", "Dâstân-ı Sultan Mahmud", Yunus Emre'nin Risaletü'n Nushiyye; Hoca Dehhani'nin Selçuklu Şehnamesi adlı eserleri ile bazı ayrı manzumeleri bunlar arasındadır.
Gülşehri'nin Felekname, Aruz Risalesi, Mantıku't Tayr; Aşık Paşa'nın Garibname, Fakrname, Vasf-ı Hal; Hoca Mes'ud'un Süheyl ü Nevbahar, Ferhengname; Şeyhoğlu Sadrettin Mustafa'nın Hurşid ü Ferahşah, Marzubanname, Ahmedi'nin İskendername, Cemşid u Hurşid; Kadı Burhanettin'in Divan; Elvan Çelebi'nin Menakibü'l Kudsiyye, Kul Mes'ud'un Kelile ve Dimne eserleri bu dönemdeki bazı eserlerdir.

Türkiye Türkçesi, Azerbaycan Türkçesi, Türkmen Türkçesi, Gagauz Türkçesi bu yazı dilinin sonradan birbirinden ayrılarak devam eden biçimleridir.





Belo Horizonte

Belo Horizonte, Brezilya’nın güneydoğusunda yer alan Minas Gerais Eyaleti’nin başkenti ve ülkenin en büyük üçüncü şehri. Şehir merkezinin nüfusu 2,4 milyon civarında olup çevresindeki banliyö yerleşimleri ile bu rakam 5,4 milyona çıkmaktadır.

Belo Horizonte'nin resmen şu kardeş şehirleri vardir:





Başkurdistan

Başkurtistan ya da Başkurdistan (Başkurtça: Башҡортостан - "Başqortostan"; Rusça: Башкортостан - "Başkortostan", ya da (halk ağzında) Башкирия - "Başkiriya"), ya da resmî adıyla Başkurtistan Cumhuriyeti, Rusya'ya bağlı federe bir Türk cumhuriyetidir. 11 Ekim 1991 tarihinde özerkliğine kavuşmuştur.


Başkurtların anadili olan Başkurtça, Tatarca'ya yakın olup hemen hemen bu Türkî dille aynıdır. Başkurtların % 68'i Özerk Başkurdistan'da yaşamakta olup, geriye kalan % 32'si Ural bölgesindedir. Başkurtlar daha çok kentsel yörelerde değil kırsal bölgelerde yerleşiktirler. Başkurt halkının yaşamında Mitolojinin ve destanların ayrı bir yeri bulunmakladır. Başkurdistan'ın dışında, Başkurtlar, Kazakistan, Türkmenistan, Özbekistan, Tacikistan, Kırgızistan, Ukrayna ve Rusya'nın diğer bölgelerinde yaşamaktadırlar. Ülke Asya ile Avrupa'nın birleştiği bölgedir.

2015 yılda Başkurdistan Uluslararası Türk Kültürü Teşkilatıdan çıktı..

Başkurtistan Özerk Cumhuriyeti Güney Urallar'dan batıya doğru, Belaya ve Kama nehirlerine kadar uzanır. 12. yüzyıl. Arap coğrafyacısı El İdrisi’nin bilgilerine göre, kadim Başkurdistan’da Kastra, Mastra, Karukiya, Gurhan ve Nimcan isimli beş şehir olmuştur. Nimcan şehrinin halkı Hazar Kağanlığı, Orta Asya bölgeleri ve İran ile ticari ilişkilerde bulunmuştur. Arapça kaynaklardaki bilgiler, Batı Avrupa haritalarında da yer almaktadır. 1552'de Kazan Hanlığı'nın yıkılmasından sonra Başkurtlar ve Tatarlar Ruslara karşı birlikte ayaklanmış ancak, 18. yüzyılın sonlarında Rus egemenliğine girmek zorunda kalmışlardır. Başkurtlar Tatarlarla iç içe yaşamışlardır. Başkurtça daha çok konuşma dilinde kullanılmıştır. 1926'da ise ilk Başkurtça kitap yayınlanmıştır. Etnik yapı olarak Tatarlara yakındırlar. İlk kez 1919'da SSCB içinde Başkurt SSC kurulmuştur.

Başkurdistan, Yekaterinburg zaman dilimindedir.. (YEKT/YEKST). UTC'e göre saat farkı +0500 (YEKT)/+0600 (YEKST).

Başkurdistan çok milletli bir Cumhuriyet. Cumhuriyet'te yüzden fazla millet ve ulus yaşamaktadır. En yaygın milletler: Ruslar, Başkurtlar ve Tatarlar.
Başkurdistan Cumhuriyeti, Rusya Federasyon'un nüfus sayısı ve ekonomik potansiyeli bakımından en büyük Cumhuriyetlerinden biridir. Başkurdistan coğrafi yerleşimi bakımından rahat, doğa ve işgücü kaynakları zengin, sanayisi güçlü ve ziraatı gelişmiş, politik ve milletlerarası ilişkileri istikrarlı, dolayısıyla Rusya'nın ekonomik hayatında önemli bir yerdedir.
Başkurdistan, Ural Federal Bölgesi'nde yer almaktadır. Bölgenin komşuları batısında Tataristan ve Udmurtiya, kuzeyinde Perm ve Sverdlovsk, doğusunda Çelyabinsk, güneyinde ise Orenburg bulunmaktadır
Cumhuriyet'in yüzölçümü: 143,6 bin 
Nüfus sayısı: 4,192,300 kişi
Şehir sayısı: 21
İdari bölge sayısı: 54
Başkenti: Ufa şehri, nüfusu 1,043,400 kişi
En büyük şehirleri: Ufa, Sterlitamak, Salavat, Neftekamsk ve Oktyabrskiy0

Başkurdistan Cumhuriyeti Rusya'nın gelişmiş, sosyal yöneltimli piyasa ekonomili ve ist