ıs ayında yayımlanan "Garip"'te Melih Cevdet Anday'ın on altı, Oktay Rifat Horozcu'nun yirmi bir, Orhan Veli Kanık'ın ise yirmi dört şiiri yer aldı. Daha sonraları bu şairlerin temellerini attıkları şiir akımına adını veren "Garip"'in önsözü Orhan Veli tarafından yazıldı. Bu önsöz "Şiire Dair" başlığı altında Varlık dergisinde parça parça yayınlanan yazıların bir araya getirilerek düzenlenmiş haliydi ve Garip akımının bildirgesi niteliğindeydi. Orhan Veli, amaçlarının "eskiye ait olan her şeye karşı çıkmak ve her şeyden önce şairanenin aleyhinde bulunmak" olduğunu yazmıştı.

Kanık ikinci baskıda, bu önsöze "Garip İçin" başlıklı bir açıklama ekledi. Şair, ayrıca ilk önsözü birçok açıdan gözden geçirip, 1945'teki şiir anlayışına yaklaştırmaya çalıştı. Bu gaye için bazı yargılarını dahi yumuşattı. Örneğin, 1941'deki baskının yedinci sayfasında yer alan "birtakım ideolojilerin söylediklerini bilinen kalıplar içine sıkıştırmakta hiçbir yeni ve sanatkârane hamle yoktu" cümlesindeki "ideolojilerin" sözcüğü 1945 baskısının 12. sayfasında "nazariyelerin" biçiminde yazılmıştı.

İlk baskısı 64, ikinci baskısı 48 sayfa olan kitap, Orhan Veli'nin ölümünün ardından "Bütün Şiirleri" adlı kitaba dahil edildi.

Kitapta yer alan şiirler çoğunlukla 1937-1941 yılları arasında yazıldı ve Varlık, İnsan, Gençlik, Ses, İnkılâpçı Gençlik, İşte gibi dergilerde önceden yayınlandı.

"Garip"'in ilk baskısının 19 ile 26. sayfaları arası Melih Cevdet'in şiirlerine ayrılmıştı. Şairin kitapta "Serçe", "Ağaçların Yukarıdaki Yaprakları", "Ellerimiz Gibi", "Yeni Baştan", "Gurbet", "İkinci Harbı Umumi", "Islık Çalmak", "Noktürn", "Saadet Şiirlerinden II", "Ağız Mızıkası", "Seyahat Şiirlerinden I", "Günlerimizden", "Gün Batarken", "Bir Misafirliğin Fotoğrafı", "Ölmüş Bir Arkadaştan Mektup" isimli eserleri yer aldı. Bu şiirlerin yedi tanesi daha önce yayınlanmamışken, sekizi Varlık, bir tanesi ise Ses dergisinde basılmıştı.

Kitabın 25 ile 44. sayfaları arasında yer alan Oktay Rifat şiirleri ise "Şükür", "Hayranlık", "Yıldızlar", "Ekmek ve Yıldızlar", "Gün Sonu Konuşması", "Şehitlik I", "Şehitlik II", "Kuzu", "Gelin", "Sübyan", "Karga", "Karaca Ahmet", "Bir Otelin İki Odası", "Kırlangıç", "Nanoç'un Çocukluk Resmi", "Pencere", "Peyizaj", "Uykusuzluk", "Zurna", "Kuşdili" ve "Tecelli" idi. On tanesi Varlık, ikisi Sokak, biri Oluş, biri Ses, biri Yenilik dergisinde daha önceden yayınlanmış bu eserlerin altı tanesi ise ilk kez bu kitapta basılmıştı.

İlk baskıda yer alan Orhan Veli şiirlerinin sekizi Varlık, dördü İnsan, biri Ses dergisinin önceki sayılarında yer almışken onbir tanesi yeniydi. Bu şiirler "Sevdaya mı Tutuldum", "Sabaha Kadar", "Gemilerim", "Bayram", "Robenson", "İnsanlar", "Hicret I", "Hicret II", "?", "Baş Ağrısı", "Anlatamıyorum", "Kuşlar Yalan Söyler", "Kitabe-i Seng-i Mezar", "Gözlerim", "Gölgem", "Rüya", "İstanbul İçin Hay-Kay'lar", "Güzel Havalar", "Efkârlanırım", "İllusion", "Harbe Giden", 'Kaside", "Ne Kadar Güzel", "Söz" idi.

Birinci baskıda ayrıca, Oktay Rifat ve Orhan Veli'nin birlikte yazdığı "Kuş ve Bulut" ve "Ağaç" isimli şiirler de yer alıyordu.

1945'te yayınlanan ikinci baskı sadece Orhan Veli'nin şiirlerinden oluşuyordu. Şairin Oktay Rifat'la birlikte yazdığı "Ağaç" ve "Kuş ve Bulut" dahi çıkarılmış ve bunların yerine "Sol Elim", "Şoförün Karısı", "Dağ Başı", "Dedikodu", "Kitâbe-i Seng-i Mezar II", "Kitâbe-i Seng-i Mezar III", "Derdim Başka", "Karmakarışık", "Kızılcık", "Eski Karım", "Festival", "Gemliğe Doğru" adlı şiirler kitaba eklenmişti. Kitapta Agop Arad'ın çizdiği siyah beyaz ayakta duran bir kadın figürü de vardı. Orhan Veli, şiirlerin sıralamasında da yeni bir düzenleme yapmıştı.

"Garip"'te yer alan şiirlerden en çok ilgi çeken şaşırtıcı ve yıkıcı özelliği ile "Kitabe-i Seng-i Mezar I" oldu. Ayrıca, tıpkı bu şiir gibi basit insanları konu edinmiş "Hicret", "Şoförün Karısı", "Güzel Havalar", "Festival", "Kaside", "Söz" eserler de kitapta yer bulmuştu. Bu şiirlerin ortak özelliği halk diline yakın ve esprili oluşlarıydı. Konuşma diliyle yazılmış şiirlerde sık sık şehir halkının kullandığı deyimlere, atasözlerine ve tekerlemelere de yer verilmişti.

Orhan Veli'nin ilk dönem şiirlerinde görülen çocukluk temasını işleyen, çocukların ağzından onların bakış açısıyla yazılmış ürünlere bu kitapta da raslanır: "Robenson", "Rüya", "Bayram", "Gözlerim", "Gemilerim", "Harbe Giden", "Fena Çocuk" gibi. "Güzel Havalar", "Sevdaya mı Tutuldum", "Anlatamıyorum", "Gölgem", "Efkârlanırım", "Derdim Başka", "Baş Ağrısı", "Sabaha Kadar", "Ne Kadar Güzel" gibi şiirlerde ise Kanık'ın kişisel yaşamı ile ilgili ayrıntılar yer alır.

Cavit Yamaç, Mehmed Kemal'in yaptığı bir röportajda kitaba "Garip" adını kendisinin koyduğunu şöyle açıkladı: 

Bir gün Nisuvaz'da oturuyordum. Orhan geldi, bir şiir kitabı çıkaracağını söyledi. Bir türlü kitabına bir ad bulamıyordu. Koymak istediği ad "Tahattur"du. Bilirsin Orhan Veli'nin "Alnımdaki bıçak yarası senin yüzünden... Tabakam senin yadigârın... Seni nasıl unuturum ben... Vesikalı yarim" diye bir şiiri vardır. Onun adı "Tahattur"'dur. Kitabına bunu vermek istiyordu. Bana sordu ne dersin diye... Ben de bu adın çok eskimiş olduğunu daha yeni ve ilgi çekici bir ad bulmasını söyledim. Bu yeni adın ne olabileceğini sordu. Ben de senin şiirlerin yadırganıyor, acayip garip bulunuyor, öyle bir ad vermelisin dedim. Öyleyse bir ad bul, dedi. Yaban, acayip garip derken... Garip sözü üzerinde durduk. Orhan Veli'nin kitabının adı ortaya çıkmıştı. Garip, sadece şaşırtıcı, acayip anlamına gelmiyor, gurbette kalmışa da yakışıyordu. Zaten o dönemde Orhan Veli ve arkadaşları da biraz kural dışı, biraz gurbette kalmış gibiydi.
"Garip"'te "Kitâbe-i Seng-i Mezar"'ın başını çektiği birçok yeni, yıkıcı ve şaşırtıcı şiir yer alıyordu. Bu yüzden de kitap yayınlanmasının ardından büyük ilgi çekti ve hem iyi hem de kötü eleştiriler aldı. Örneğin, Hece şiirinin öncülerinden Yusuf Ziya Ortaç "Kitâbe-i Seng-i Mezar" için "Vezin gitti, kafiye gitti, manâ gitti... Türk şiirinin berceste mısraı diye "Yazık oldu Süleyman Efendi'ye!" rezaletini alkışladılar... Göğüslerinde cehennemler yanan sanat cücelerinin kınalar yakıp, ziller takıp şıkır şıkır oynadıklarını gördük! Sanatın darülâcezesiyle timarhanesi el ele verdi, birkaç mecmuanın sahifesinde saltanat kurdular! (...) Ey Türk gençliği! Sizi bu hayasızlığın suratına tükürmeye devam ediyorum." diye yazdı. Garip akımının destekçilerinden olan Nurullah Ataç ise "Yazık oldu Süleyman Efendi'ye" mısrası sayesinde şiirin vapurlara, tramvaylara, kahvehanelere kadar girebildiğini söyledi.

Bu aşırı eleştiriler ve övgüler sebebiyle Orhan Veli Kanık kısa zamanda büyük ün kazandı.




Ambardaki Kömür

Ambardaki Kömür (Fransızca: Coke en stock) Tenten'in Maceraları adlı çizgi roman serisinin 19. macerasıdır. Belçikalı yazar ve çizer Hergé tarafından yaratılmıştır.

Hergé'nin ondokuzuncu Tenten macerası "Ambardaki Kömür"ün Fransızca özgün adı Coke en stock tur. "Stoktaki Kok kömürü" anlamına gelir. Hikâyedeki köle taciri gansterlerin geminin ambarında gizlice kaçırdıkları "Afrikalı köleler" için kullandıkları bir kod adıdır. Bu Tenten albümü İngilizce versiyonunda The Red Sea Sharks ("Kızıl Deniz Köpekbalıkları" veya "Kızıl Deniz Dolandırıcıları" anlamlarına gelir) adıyla yayımlanmıştır. Türkiye'de ise albüm önce "Milliyet Yayınları" tarafından 1980'de Köle Tüccarları adıyla küçük boy olarak yayımlanmıştı. Daha sonra Yapı Kredi Yayınları ve İnkılâp Fransızca özgün adının çevirisini kullanarak 1990'lı ve 2000'li yıllarda albümü Ambardaki Kömür adıyla yeniden yayımladılar.

Macerada Khemed Emirliğinde iktidarda bulunan Mohammed Ben Kalish Ezab, Şeyh Bab El Ehr tarafından devrilmek istenir. Tenten ve Kaptan Haddok, bir filmden çıkışta General Alkazar ile karşılaşırlar. Acelesi olan General hızla uzaklaşırken cüzdanını düşürür, Tenten Generalin kaldığı oteli arar ama söylediğinin aksine orada kalmadığını öğrenir. Tenten ve Haddok eve döndüklerinde ise Mulensar Şatosunun Emirin küçük oğlu haşarı Abdullah’ın yanında uşaklarıyla beraber geldiğini görürler. 
Tenten ile görüşen Dupont ve Dupond, Dawson isimli bir silah kaçakçısını izlerken takip ettikleri General Alkazar ile neden görüştüğünü sorarlar. Generalin gerçekten kaldığı oteli Tenten’e gösterirler ve burada Tenten ile Haddok Dawson ile Generali konuşurken görürler. Tenten, Dawson isimli kişinin Mavi Lotus macerasındaki düşmanı olduğunu görür. Dawson’un Khemed’de darbenin başarılı olması için Havilland Mosquito savaş uçaklarını muhaliflere sattığını öğrenir ve darbeyle devrilmiş olan emiri kurtarmaya Khemed’e gitmeye karar verir. Haddok da onunla gelmeyi kabul eder. Dawson, Tenten’in Khemed’e gitmekte olduğunu öğrenir ve engelleme planları yapar.

Tenten ve Haddok Khemed’deki Wadesdah Havaalanına inince gümrük memurları tarafından ülkeye alınmazlar, bu arada muhtemelen Dawson’un bir ajanı tarafından çantalarına bir bomba yerleştirilir. Ancak dönüşte yolculuğunda bombanın patlamasından önce uçağın motorunda çıkan yangın uçağın zorunlu iniş yapmasına neden olur. Ülkeye girişlerinin engellenmek istediğini anlayan Tenten ve Haddok kaza yerinden ayrılarak şehre gece girerler. Burada eski dostları Portekizli tacir Oliveira da Figueira’yı bulurlar. Onun da yardımıyla kıyafet değiştirerek Emir’in saklandığı yere giderler.

Emir’in saklandığı yere giden zırhlı araçlar yanlışlıkla kendi savaş uçakları tarafından imha edilir. Darbeyle başa gelen Mull Paşa, aslında Tenten’in karşısına Kara Ada ve Kara Altın Diyarında maceralarındaki düşmanı Doktor Müller’dir. Devrik Emir ayrıca di Gorgonzola Markisi tarafından köle ticaretinden bahseder. Buna göre Mekke’ye hacca gelen Afrikalı Müslümanlar kandırılarak yük gemileriyle köle olarak satılmaktadır.

Tenten ve Haddok durumu araştırmak için Kızıldeniz’e giderler. Burada yine savaş uçaklarının saldırısına uğrasalar da Tenten gemideki uçaksavar StG 44 ile uçaklardan birisini düşürmeyi başarır. Gemileri batar ve derme çatma bir salda mahsur kalırlar, bu arada düşen uçağın pilotu olan Piotr Skut da sala gelir. Açık