e üçüncü dünya ülkelerindeki çiftliklerden aldığı havuç, patates, bezelye gibi sebze ve ağırlıklı olarak muz, ananas gibi tropik meyveleri ABD ve Avrupa pazarlarına satmaktadır.

1871 yılında Amerikalı demiryolu şirketi sahibi Henry Meiggs, Kosta Rika hükümetiyle bir demiryolu inşa anlaşması imzalar. Buna göre başkent San Jose ile sahildeki Limon kenti arasında demiryolu yapılacaktır. Meiggs’e projede genç yeğeni Minor Keith yardımcı olmaktadır. Amcasının 1877 yılında ölmesiyle Keith projenin başına geçer. Keith demiryolu inşaatında çalışan işçilere düşük maliyetli bir yiyecek arayışında olduğu için inşa etmekte olduğu demiryolu hattı boyunca muz yetiştirmeye başlar. Hat tamamlanınca muz çiftliğini ülkesine taşımaya karar verir. Muz yetiştiriciliğinin kârlılığını gören Keith muz ticaretine girer.

Zamanla büyüyen Keith’in muz ticaret işletmesi ile Andrew Preston’ın Boston Fruit Şirketinin birleşmesiyle 1899 yılında United Fruit doğar. 20.yüzyılda şirket büyüyecek ve Orta Amerika ve Karayiplerde, özellikle de Kolombiya, Ekvador ve Karayiplerde büyük çiftlikleri kontrol eder duruma gelmiştir. Standard Fruit Şirketi yle rekabet halinde olsa da dünya çapında bir tekel olacaktır. Şirketin Guatemala’daki etkisi o kadar büyüktür ki hükümet 1901 yılında ülkenin posta hizmetlerini idare etme yetkisini United Fruit şirketine verecektir. 1930 yılına gelindiğinde şirket 20 tane rakip şirketi yutmuş, 215 milyon dolarlık sermayesiyle Orta Amerika’daki en büyük şirket haline gelmiştir.

Şirketin Latin Amerika ülkelerinin sosyal ve ekonomik hayatında büyük etkisi oldu. Şirkete dair yönetltilen eleştiriler de bu etkiyle ilgidir. Şirketin koloni çağındaki uygulamaları çağrıştıran örgütlenmesi, uyguladığı yoğun çalışma koşulları ve çiftliklerinin faaliyet gösterdiği ülkelerdeki siyasi yapıya müdahalesi yüzünden “muz cumhuriyeti” terimi ortaya çıkmıştır.

United Fruit sürekli olarak çıkar sağlamak amacıyla çeşitli ülke hükümet yetkililerine rüşvet vermek, işçilerini sömürmek, vergi vermeyerek faaliyet gösterdiği ülkeye yatırım yapmamakla eleştirilmektedir. Ayrıca tekelci yapı kurmakla itham edilmektedir. Şirket, Latin Amerikalı gazeteciler tarafından “ahtapot” olarak adlandırılmakta ve bölgedeki sol partiler sürekli olarak şirket işçilerini grev yapmak için teşvik etmektedir. Şirketin bölge ülkeleri üzerindeki egemen yapısı, Latin Amerika’daki komünist partiler tarafından Bolşevik lider Vladimir Lenin tarafından formüle edilen emperyalizmin doğrudan yansıması olarak tanımlanmaktadır. Latin Amerika ülkelerinin bağımsızlığından yana tavır alan önde gelen yazarlar olan Carlos Luis Fallas (Kosta Rika), Ramon Amaya Amador (Honduras), Miguel Angel Asturias (Guatemala), Eduardo Galeano (Uruguay), Gabriel Garcia Marquez (Kolombiya) ve Pablo Neruda (Şili) eserlerinde şirketi eleştireceklerdir.

1954 yılında Guatemala’daki seçim yoluyla iktidara gelmiş olan Albay Jacobo Arbenz Guzman hükümeti, ülkeyi Honduras’dan işgal eden ABD destekli Albay Carlos Castillo Armas tarafından devrilir. ABD Başkanı Dwight Eisenhower tarafından onaylanan harekat için Armas’ın askerleri CIA tarafından silahlandırılmış, eğitilmiş ve desteklenmiştir. Darbeden önce Guatemala’da faaliyet gösteren United Fruit Company yöneticileri ABD’deki Truman ve Eisenhower yönetimlerini uyararak başa gelen Arbenz’in Guatemala’yı Sovyetler Birliği'ne yaklaştıracaklarını iddia etmişlerdir. Arbenz’in solcu olmasının yanı sıra hükümetin almak üzere ilan ettiği toprak reformu kararı da United Fruit şirketini olumsuz yönde etkileyecektir. Guatemala’daki en büyük şirket olan United Fruit toprak reformunun hayata geçirilmesi halinde topraklarının %40’ını kaybedecektir. ABD Dışişleri Bakanı John Foster Dulles komünizme düşman bir kişiydi ve sahibi olduğu "Sullivan & Cromwell" Avukatlık Bürosu aracılığıyla United Fruit ile ilişkideydi. Kardeşi Allen Dulles ise CIA şefiydi ve United Fruit yönetim kurulundaydı. Bunun gibi ABD dış siyasetinde etki sahibi çok sayıda yetkili 1950’li yıllarda United Fruit ile bir şekilde ilişki halindeydi. Ancak darbe şirkete yarar sağlamadı. Hisselerinin değeri düşüşe geçti, Eisenhower yönetimi tarafından başlatılan anti-tröst yasaları da şirketi etkileyecektir. Şirket Guatemala’daki son işlerini de 1972 yılında tasfiye edecektir.

Şirketin Küba’daki yatırımları, özellikle Oriente bölgesindeki şeker değirmenleri 1959 yılında gerçekleşen Küba Devrimi sonrasında ulusallaştırılacak ve Fidel Castro yönetimi bu işletmelere el koyacaktır. 1960 yılı Nisan ayına gelindiğinde Castro, United Fruit şirketini Kübalı muhaliflere destek vermek ve adaya bir işgal planlamakla suçlayacaktır. Castro ABD’yi “"Küba, Guatemala olmayacaktır"” diyerek uyarmasına rağmen ABD destekli Kübalı sürgünler 1961 Nisan ayında Domuzlar Körfezi Çıkarması ile çıkacak ancak başarısız olacaklardır. Şirket ek konulan mal varlığına dair Küba hükümetinden zararlarını tazmin edemeyecektir.

Latin Amerika bölgesinde United Fruit işçilerinin en ses getiren eylemi 12 Kasım 1928 tarihinde yaşanır. Onbinlerce işçi işi bırakacaktır. 6 Aralık günü grevci işçilere saldıran General Cortes Vargas komutasındaki ordu birlikleri yüzlerce işçinin ölmesine sebep olacaktır. Ordu birlikleri alınan ateş etme kararını işçilerin arasında komünistler olduğunu iddia ederek savunacaktır. Kolombiyalı milletvekili Jorge Eliecer Gaitan, askerlerin United Fruit şirketinin talimatıyla ateş açtıklarını iddia edecektir. Olay büyüyerek bir skandal halini alacak ve 1930 yılında devlet başkanı Miguel Abadia Mendez’in Muhafazakar Partisinin 44 yıllık hükümetinin sona ermesine yol açacaktır.

General Vargas, olaylardan sonra yaptığı açıklamada işçilere ateş etme emrini verirken, şirketin Amerikalı personelini koruma bahesiyle bir ABD askeri çıkarmasını engellemeyi düşündüğünü söyleyecek; buna karşılık Meclis’de konuşan milletvekili Gaitan ise aynı kurşunların yabancı işgalciye karşı da kullanılabileceğini söyleyecektir.
Olaydan sonra ABD Bogota Elçiliğinden ABD Dışişleri Bakanlığına çekilen 29 Aralık 1928 tarihli telgraf olayda ABD’nin ve United Fruit şirketinin rolünü aydınlatmaktadır:
“"Gururla belirtirim ki United Fruit şirketinin yetkilisinden aldığım bilgiye göre son olaylarda Kolombiya Ordusunca öldürülen grevci işçilerin sayısı beş ila altı yüz civarındayken sadece bir asker hayatını kaybetmiştir."”
Olaylar daha sonraları "La Violencia" olarak adlandırılacak iç savaş döneminin ilk adımı olarak gösterilir.

Mali krizin yaşandığı 1970’lı yıllarda şirket Eli Black’e ait AMK ile birleşerek United Brands adını alacak, 1984 yılında ise Carl Lindner tarafından şirket "Chiquita Brands International" adını alacaktır.






Find 815

Find 815, Amerikan drama televizyon dizisi "Lost"'un ikinci alternatif reality oyunudur. 28 Aralık 2007'de başladı ve 31 Ocak 2008'de "Lost"'un dördüncü sezon prömiyeriyle sona erdi. Ücretsiz kayıt yapılan oyunda, Oceanic Havayolları BT teknisyeni Sam Thomas'ın Oceanic Havayolları'nın 815 sefer sayılı uçuşta yer alan kız arkadaşı Sonya'nın nerede olduğunu öğrenmeye çalışmasını anlatılmaktadır. "Lost"'un birinci ve üçüncü sezonu arasında yer alan "Lost Experience" adındaki reality oyunu, daha önceden yayınlanmıştı. "Find 815", dijital eğlence şirketi Hoodlum ve ABC tarafından üretildi.




Behzat Baydar

Behzat Baydar (d. 8 Mart 1901, İstanbul) Türk yelkenci.

8 Mart 1901'de İstanbul'da doğdu. 1919'da Fenerbahçe'ye girdi. Kurtuluş Savaşı yıllarında evindeki telsiziyle Ankara'ya isithbarat taşıdı .

Eylül 1932'de ilk kez düzenlenen İstanbul Yelken Birinciliği'nde partneri Harun Ülman ile Yole sınıfında Fenerbahçe'ye şampiyonluk kazandırdı.

1936 yılında Berlin Olimpiyatları'na yine partneri Ülman ile iştirak ederek Olimpiyatlara katılan ilk Türk yelkencilerinden biri oldu. Starboat sınıfında ilk kez kullandıkları ve "Marmara" adını verdikleri tekneyle on iki sporcu arasında sekizinciliğe ulaştı.

1937 yılında Türk milli takımının ilk ikili temasında da ay-yıldızlı formayı giydi ve Star sınıfında partneri Ülman ile birlikte Romen rakiplerine karşı yarıştı.

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra yelken sporunun Türkiye'de tekrar gelişmeye başladığı dönemde 1952'de kurulan İstanbul Yelken Kulübü'nün kurucularından biri oldu ve 1970-71 döneminde bu kulübün başkanlığını da yaptı.




Radiofabrik

 Radiofabrik`in bazı kurucuları, mesela Wolfgang Hirner (daha sonra Radiofabrik en üst yöneticisi olan ) 1992 yılında korsan radyo olarak yasadışı yayın yapıyordu. Bu program «Radio Bongo 500» olarak adlandırılıyordu. Radiofabrik, tekel radyo yayınının kaldırılmasından hemen sonra yayına başladığında Avusturya`da ikinci halk radyosuydu (Graz`daki Radyo Helsinki 1995` te baslamıştı). Radiofabrik başlangıçta ticari radyo istasyonu «Radio Arabella»`da beş saatlik bir yayın süresine sahipti. Günlük yayın servisi «Objektwerbung GmbH» güvencesi ile Ocak, 2002`de başladı. Daha sonra «Objektwerbung GmbH» finansal çalkantılarla karşılaştı, Ekim 2003`te yayın güvencesini geri çekti. Bu zaman içerisinde Radiofabrik tüm yayın lisansina sahip oldu. Son zamanlarda, 250`den fazla gönüllü, yedi gün – yirmi dört saat, 107,5 MHz ve 97,3 MHz, kablolu 98,6 MHz. frekansları ile radyo programı yayını yapıyor. Radifabrik`in ilk günlerindeki programlar konteyner stüdyolarda yapılıyordu. 2005`te, yayın istasyonu, profesyonel altyapı ve donanımları (ofis, stüdyo, üretim ve atölye odaları) mevcut olan Batı Avusturya`nın en geniş, özerk kültür merkezi, Arge- Kültür Salzburg binasına taşındı.

Bağımsız, ticari olmayan radyo topluluğu olarak Radiofabrik, herkes için ama özellikle hem özel hem de halk medyasında temsil edilmeye eğilimi olan bireyler ve gruplar icin tasarlanmıştır. Bu yüzden, yaşlı insanlar tarafından kendi yaş grubu için hazırlanan programlar, 18 yaş altı için gençler tarafından yapılan özel bir program ve aynı zamanda 10`dan fazla farklı dilde olan programlar da bulunmaktadır. Radiofabrik Salzburg` un en geniş görüş farklılığına ait yayın servisidir. Kendi radyo programını yapmak isteyen herkes, medya hukuku, teknik yetenekler ve temel gazet