abad

Hürremabad (Farsça: خرم آباد; Lurca: Xormuve, خورمووه), İran'ın Luristan Eyaleti'nin yönetim merkezi olan şehir.

2005 yılı itibarıyla 339,759 nüfusa sahiptir. Şehir Zagros Dağları'nın bulunduğu engebeli bir arazide kurulmuştur. Kentin havalanı olan Hürremabad Havaalanı şehrin 3 km. güneyinde bulunur. Şehir halkını Lurlar ve Lekler oluşturur. Kent yakınlarında Eski Taş Çağı'na ait yerleşimlerin tespit edildiği 5 antik mağara bulunmaktadır. Ayrıca kent merkezinde Sasani dönemine ait bir kale bulunur ki içinde bir müze bulunur.
Kentte önemli bir sanayi tesisi yoktur. Halkın geçim kaynağını tarım ve tarıma dayalı yerel üretim faaliyetleri oluşturur.

Hürremabad'ın yıllık sıcaklık grafiği aşağıdaki gibidir.

Şehirde bulunan yüksek öğretim kurumları ve web siteleri aşağıda belirtilmiştir.





Mie (prefektörlük)

Mie prefektörlüğü ( "Mie-ken"), Japonya'nın prefektörlüklerinden biridir. Prefektörlük Kansai bölgesinde yer almaktadır. Yüzölçümü 5,777.22 km² olan prefektörlüğün nüfusu 1 Nisan 2010 tarihi itibarı ile 1,855,177'dir. Prefektörlüğün merkezi Tsu şehri olup en büyük şehri Yokkaichi'dir.

Mie prefektörlüğü, 14 şehir ile yedi ilçeye (15 kasaba) ayrılmaktadır.











Lewis yapısı

Lewis yapısı, iyonik bileşiklerin oluşumu Elektron Nokta formülü ile gösterilebilir. Değerlik elektronlar (atomun son yörüngesinde bulunan elektron sayısı) elementin sembolü etrafında noktalar ile gösterilir. Kimyasal tepkimelerde değerlik elektronlarını izlemek ve toplam elektron sayısının değişmediğinden emin olmak için Gilbert Newton Lewis tarafından geliştirilen Lewis nokta simgeleri kullanılır. Bu sembol nokta, çarpı vb. şekilde olabilir.





Milenko Ačimovič

Milenko Ačimovič (d. 15 Şubat 1977; Ljubljana, Slovenya), Sloven eski futbolcudur.

Sırp bir ailenin çocuğu olan Ačimovič, profesyonal futbol kariyerine Slovenya'nın Olimpija Ljubljana kulübünde başladı. 17 yaşına geldiğinde FC Ljubljana kulübüne transfer oldu ve üç maçta forma giydi. 1996'da tekrar Olimpija Ljubljana'ya döndü. Burada iki yıl forma giyen Ačimovič, 34 maçta 7 gol attı. 1998 yılına gelindiğinde Sırbistan'ın Kızılyıldız kulübüne transfer oldu.

Milenko, Belgrad'da 3,5 yıl boyunca top koşturdu. Slovenya millî takımı forması altında 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası ve 2002 FIFA Dünya Kupası'nda gösterdiği üstün performans ile Avrupa kulüplerinin dikkatini üzerine çekti. 2002 yazında Premier League ekiplerinden Tottenham Hotspur'a transfer oldu. İlk sezonunda fazla forma şansı bulamazken, ikinci sezonunda kulübeye mahkûm kaldı.

Ocak 2004'te Fransız kulübü Lille'e sezon sonuna kadar kiralandı. Ačimovič'in gelmesiyle kulüp, üst üste başarılı sonuçlar aldı ve 14.'lükten 2.'liğe kadar yükselerek UEFA Şampiyonlar Ligi'ne katılmaya hak kazandı.

2,5 yıl Fransa'da top oynadıktan sonra 2006 yılında sürpriz bir şekilde Suudi Arabistan ekiplerinden Al-Ittihad'a transfer oldu. Fakat ülkeye uyum sağlayamadığı gerekçesiyle kontratı karşılıklı olarak feshedildi. 2007 yılında Austria Wien'e transfer oldu. 15 Eylül 2010'da, dizinden yaşadığı sakatlık sebebiyle aktif futbol hayatını sonlandırdığını açıkladı.

Slovenya millî futbol takımı adına ilk maçına 22 Nisan 1998'de Çek Cumhuriyeti karşısında çıktı. Forma giydiği maçlarda takımına önemli katkılar sağladı. 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası ve 2002 FIFA Dünya Kupası'nda oynama başarısını gösterdi. Slovenya adına son maçına 28 Mart 2007'de, 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinde Hollanda karşısında çıktı. 1-0'lık mağlubiyetin ardından Ağustos 2008'de millî takımı bıraktığını açıkladı.




Gottlob Berger

Gottlob Christian Berger (16 Temmuz 1896 - 5 Ocak 1975), II.Dünya Savaşı esnasında Nazi Almanyası'nda Obergruppenführer rütbesinde bir Nazi savaş suçlusu. 1940'dan itibaren Waffen-SS komutanı ve SS-Hauptamt'ın başıydı.




Yek-odaklı güneş enerjisi santralleri

Yek-odaklı güneş enerjisi santralleri veya Konsantre güneş enerjisi sistemleri, aynalar ve bu aynalara bağlı güneşi izleme sistemleri vasıtasıyla geniş bir alana düşen güneş ışınlarını nispeten küçük bir alana yansıtma esasına dayanır. Küçük bir alana odaklandırılan güneş ışınları, klasik enerji santrallerinde ısı kaynağı olarak ya da güneş panellerine düşürülerek elektrik enerjisi kaynağı olarak kullanılır.

Konsantre güneş ışığı, antik Çin döneminden beri birçok yararlı işte kullanılmıştır. Efsaneye göre, Arşimet cilalanarak parlatılmış kalkanlar vasıtasıyla güneş ışınlarını Roma donanmasına karşı kullanmış ve onların Siraküza kuşatmasından geri çekilmelerini sağlamıştır. İlk kez 1866 yılında, Auguste Mouchout parabolik aynalar kullanarak buhar kazanı için gerekli olan buharı üretmiştir. Bu çalışmanın üzerinden 50 yıl sonra, John Ericsson ve Frank Shuman adlı mucit kişiler sulama, soğutma ve devinme elde etmek için konsantre güneş ışığı – güç ünitelerini kurmuşlardır. 1913 yılında Shuman 55 HP’lık bir parabolik güneş-termal enerji santralini Meadi, Mısır’da sulama amacıyla kurmuştur.

Konsantre güneş enerji santralleri üçe ayrılır:

Konsantre termal güneş enerjisi santralleri (CSP ya da CST)

Konsantre fotovoltaik güneş enerjisi santralleri (CPV)

Konsantre termal-fotovoltaik güneş enerji santralleri (CPT)

Konsantre termal güneş enerjisi santralleri (CSP) yenilenebilir ısı enerjisi ya da elektrik enerjisi kaynağı olarak kullanılırlar. CSP sistemleri aynalar ve bu aynalara bağlı güneşi izleme sistemleri vasıtasıyla geniş bir alana düşen güneş ışınlarını tek bir küçük alana odaklar. Konsantre edilmiş gün ışığı daha sonra klasik enerji santrallerine gereken ısıyı üretmekte kullanılmış olur. Bunun yanı sıra, üretilen ısı enerjisi başka amaçlar için de kullanılabilir.

Konsantre güneş enerjisi teknolojileri geniş bir alanda, Dish Stirling motoru, solar enerji kulesi, CLFR, solar baca gibi örneklerle hayat bulmuştur. Her bir odaklama yöntemi yüksek sıcaklıkların elde edilmesini ve buna paralel olarak yüksek termodinamik verimliliği sağlamaktadır. Ancak, bu yöntemlerin güneşi takip mekanizmaları ve güneş enerjisinden faydalanma biçimleri birbirinden farklıdır. Teknolojide yaşanan ilerlemeler sayesinde, bu konsantre güneş enerjisi yöntemleri günden güne uygun maliyetli hale gelmektedir.

Parabolik oluklar, parabolik (çukur şeklindeki) yansıtıcıların, yansıtıcıların odak noktasına yerleştirilmiş bir alıcıda güneş ışığını toplamaları ile çalışır. Buradaki alıcı, yansıtıcıların odak noktaları doğrultusunda uzanan ve içinde çevrim akışkanının bulunduğu bir tüpten oluşur. Yansıtıcı, gün boyunca güneşi takip mekanizmaları ile takip eder. Çevrim akışkanı, alıcı içinde ilerletilirken ( erimiş tuz vd.) 150-350 °C civarında ısınır. Ardından, ısı enerjisi kaynağı olarak enerji üretim tesisinde kullanılır. Parabolik oluk sistemler, CSP teknolojileri arasında en gelişmiş olanıdır. Bu teknolojinin örnekleri arasında dünyanın en geniş üretim tesisi olan Kaliforniya’daki SEGS (The Solar Energy Generating Systems) santrali, Boulder City, Nevada’da kurulan Acciona şirketinin Nevada Solar One santrali ve İspanya’da SSPS-DCS (Plataforma Solar de Almería) santrali sayılabilir.

Yoğunlaştırılmış doğrusal Fresnel yansıtıcıları, güneş ışığını parabolik aynalarla yansıtmak yerine çok sayıda ince ayna dizileri kullanarak içinde çevrim akışkanı dolaşan bir çift tüpe yansıtan CSP santralleridir. Bu sistem parabolik sisteme göre düz aynaların parabolik aynalara göre ucuz olmasından ötürü daha az maliyetlidir. Bunun yanı sıra, aynı büyüklükte bir alana parabolik sisteme nazaran daha çok yansıtıcı konulabilir. Bu da, aynı büyüklükte bir alandan daha fazla kullanılabilir gün ışığı toplamak manasına gelmektedir. Yoğunlaştırılmış doğrusal Fresnel yansıtıcıları, bu kertede geniş kapasiteli ve gelişmiş santrallerde kullanılmaya başlanmıştır.

Dish Stirling ya Stirling motoru sistemi tek başına bir parabolik yansıtıcı ile bu yansıtıcının odak noktasında bulunan bir alıcıdan oluşmaktadır. Yansıtıcı, bu sistemde, güneşi iki eksenden takip eder. Alıcı içerisinden geçen çevrim akışkanı 250-700 °C seviyesinde ısıtılır ve ardından Stirling motorunda enerji üretimi maksadıyla kullanılır. Dish Stirling sistemleri CSP teknolojileri arasında güneş enerjisinden elektrik enerjisine dönüşümde en yüksek verimliliği sağlayan sistemdir. Buna ek olarak, taşınabilir yapısı sistemin ölçeklenirliğini sağlar. Bu teknolojinin somut örneği olarak Kanberra, Avustralya’daki Big Dish santrali gösterilebilir.

Güneş bacası, geniş transparan (genelde tamamen camdan) bir odadan oluşur. Güneş sera etkisine benzer biçimde oda içindeki havayı ısıtır ve ısınan havanın bacada yükselmesine neden olur. Hava yükselmesi sayesinde türbinler çalışır. Türbinler vasıtasıyla da elektrik üretimi sağlanmış olur. Güneş bacası, tasarımı bakımından gerçekten basittir ve bu nedenle dünyanın gelişme sürecinde yaşayabilir bir seçenek oluşturabilir.

Güneş enerji kulesi, bir kulenin üzerinde bulunan merkezi bir alıcıdan ve bu alıcıya gün ışığını yansıtan bir dizi çift eksenli yansıtıcılardan (heliostat) oluşur. Kulenin tepesindeki alıcı, genelde deniz suyundan müteşekkil bir çevrim akışkanından bir depo bulundurur. Alıcı içindeki çevrim akışkanı 500-1000 °C seviyelerinde ısıtılır ve ardından enerji santralinde veya enerji depo sistemlerinde ısı enerjisi kaynağı olarak yararlanılır. Enerji kuleleri, parabolik oluk sistemlerden daha az gelişmiştir; ne var ki, daha yüksek bir verimlilik ve daha iyi bir enerji depolama kapasitesi sunmaktadır. Daggett, Kaliforniya’daki The Solar Two santrali ve Sanlucar la Mayor, İspanya’daki Planta Solar 10 (PS10) santrali bu teknolojinin örnekleri olarak gösterilebilir.

Konsantre Termal Güneş Enerjisi, Kuzey Afrika’nın kurak bölgelerinde ve Güney Avrupa’da elektrik üretmek ve ihtiyaç halinde olan bölgeler için tuzdan arındırılmış su temin etmek üzere temelleri atılmış olan ‘Trans-Mediterranean Renewable Energy Cooperation DESERTEC’ adlı kuruluşun esas teknoloji vasıtasını oluşturmaktadır.

Konsantre fotovoltaik sistemler yoğunlaştırılmış gün ışığını fotovoltaik yüzeylere düşürerek elektrik enerjisi üretimini sağlamayı