ç; oyuncu için bir silah niteliği taşıyor. İsterseniz alışveriş merkezinin bahçesinden oturakları alarak bir seferde onlarca zombi öldürebilir veya üstü açık arabaya binerek yüzlercesini öldürebilirsiniz. Ayrıca oyunda kaç tane zombi öldürdüğünüzü gösteren, ekranın sağ alt köşesinde bir sayaç vardır. Bu da oyuncuların oyunda sürekli bir uğraşı olmasını sağlayan bir etkendir. Oyun, gerek içeriği gerekse temel olarak konusu itibarıyla Amerikan yapımı zombi filmi olan Dawn of the Dead'e benzemektedir. Filmde de aynı oyundaki gibi bir grup insan zombilerden kaçarak bir alışveriş merkezine sığınırlar ve yaşam mücadelesi verirler. Alışveriş merkezindeki mağazaları gezip istediğimiz her şeyi silah olarak kullanabilmek oyunun oynanılabilirliği açısından kaliteli bir oyun olmasını sağlamıştır. Bu sayede dünyada geniş bir hayran kitlesi oluşturmayı başarmıştır. Oyunun eksik yanı, sadece XBOX 360 için çıkmış olmasıdır. Ancak oyunun 2.'si Dead Rising 2 ise PC,XBOX 360 ve Playstation 3 için çıkacak. 24 Ekim'de Avrupa 28 Ekim'de ise Kuzey Amerika'da satışa sunulacak.




Belki Yine Gelirsin

Belki Yine Gelirsin, Yavuz Bingöl'ün 2002 yılında çıkardığı beşinci stüdyo albümüdür.





Baharım Sensin

Baharım Sensin, Yavuz Bingöl'ün 1997 yılında çıkardığı ikinci stüdyo albümüdür.





Sonsuz maymun teoremi

Sonsuz maymun teoremi, bir daktilonun tuşlarına sonsuz bir süre boyunca gelişigüzel basan bir maymunun belirli bir metni (örneğin William Shakespeare'in tüm yapıtlarını) neredeyse kesin olarak yazabileceğini ortaya koyan matematik teoremidir.

Bu bağlamda, "neredeyse kesin" söz öbeği matematiksel bir terimdir ve "maymun" da gerçek bir maymundan çok, rastgele harflerden oluşan bir diziyi sonsuza dek üreten soyut bir aygıtı ifade eder. Teorem, çok büyük ama sonlu bir sayı hayal ederek sonsuzluk hakkında akıl yürütmenin risklerine dikkat çekmektedir. Bir maymunun Shakespeare'in "Hamlet"i gibi bir yapıtı tümüyle aynı biçimde yazabilme olasılığı o denli küçüktür ki, bu durumun evrenin yaşı ölçeğindeki bir sürede gerçekleşme şansı önemsizdir ama sıfır değildir.

Teoremin çok ya da sonsuz sayıda yazıcı içeren uyarlamaları olduğu gibi, hedef metnin büyüklüğü de bütün bir kütüphane ile tek bir cümle arasında değişebilmektedir. Teoremin kökleri Aristoteles'in "Oluş ve Bozuluş Üzerine" ve Cicero'nun "Tanrıların Doğası" adlı yapıtlarıyla Blaise Pascal ve Jonathan Swift'in düşüncelerine dayanmaktadır. Émile Borel ve Arthur Eddington 20. yüzyılda teoremi, istatistiksel mekaniğin gizli zaman cetvelini ortaya koymak amacıyla kullanmışlardır. Birçok Hıristiyan apolojist ve Richard Dawkins, evrim için kullanılan maymun benzetmesinin uygunluğu konusunda farklı görüşler ileri sürmüşlerdir.

Yazı yazan maymunlara olan popüler ilgi yazın, televizyon, radyo, müzik ve İnternet'teki birçok örnekte görülebilmektedir. 2003 yılında altı sorguçlu kara şebekle ("Macaca nigra") bir deney gerçekleştirilmiştir ancak ortaya konan yazınsal katkı, 'S' harfinin çoğunlukta olduğu beş sayfalık bir belgedir.

Teoremin oldukça anlaşılabilir bir kanıtı bulunmaktadır. İki olay istatistiksel olarak bağımsızsa (olaylar birbirinin sonucunu etkilemiyorsa), bu iki olayın birlikte gerçekleşme olasılığı, bu olayların ayrı ayrı gerçekleşme olasılıklarının çarpımına eşittir. Örneğin, Sidney'in yağmurlu bir gün geçirme olasılığı 0.3 ve San Francisco'da o gün bir deprem olma olasılığı 0.008 ise bu iki olayın birlikte gerçekleşme olasılığı 0.3 × 0.008 = 0.0024'e eşit olacaktır.

Daktiloda 50 tuş olduğu ve yazılacak sözcüğün "maymun" olduğu varsayılsın.
Tuşlara rastgele basıldığı göz önüne alınırsa, yazılan ilk harfin "m" olma olasılığı 1/50'dir.
Benzer biçimde, ikinci harfin "a" olma olasılığı da 1/50'ye eşit olacaktır.
Art arda yazılan harfler birbirinden bağımsız olaylar oluşturduğundan, ilk altı harfin "maymun" sözcüğünü oluşturma olasılığı

olarak hesaplanır; bu sayı 15 milyarda birden küçüktür.
Aynı nedenle, yazılacak sonraki altı harfin "maymun" sözcüğünü oluşturma olasılığı da (1/50)'ya eşit olacak ve bu böyle devam edecektir.

Yukarıdaki akıl yürütmeye göre "maymun" sözcüğünün "oluşmama" olasılığı ise 'ya eşittir.
Yazı denemeleri bağımsız olaylar olduğundan ilk "n" denemede "maymun" sözcüğünün oluşmama olasılığı

olur.

"n" arttıkça "X" azalmaktadır:
"n" sonsuza yaklaştıkça "X" sıfıra yaklaşmaktadır. Böylece, "n" yeterince büyük seçilerek "X" istenildiği ölçüde azaltılabilir ve "maymun" yazma olasılığı %100'e yaklaşır.

Aynı mantık, sonsuz sayıda maymundan en az birinin bir metni, daktiloyu neredeyse hatasız kullanan bir insanla aynı sürede yazabileceğini de gösterir. Bu durumda

eşitliğindeki "X", ilk "n" maymundan hiçbirinin "maymun" sözcüğünü ilk denemede yazamama olasılığını belirtmektedir.
Bu olasılık 100 milyar maymun için %0.17'ye düşmekte ve "n" sonsuza gidecek şekilde arttıkça da "X" sıfıra yaklaşacak şekilde azalmaktadır.

Ne var ki, fiziksel bakımdan anlamlı sayıda maymunun fiziksel bakımdan anlamlı bir süre boyunca yazma denemesi yaptığı düşünüldüğünde, sonuç yukarıda elde edilenin tam tersidir.
Maymun sayısı gözlemlenebilir evrendeki parçacık sayısına (10) eşit olsa ve her maymun evrenin yaşının (10 saniye) 100 katı süre boyunca saniyede 1000 harf yazabilse, elde edilen metnin kısa bir kitabın bile birebir aynısı olma olasılığı sıfıra yakındır.

Yukarıda açıklanan iki sonuç, sonlu bir alfabeden seçilen karakterlerin dizisi olan dizgiler bağlamında daha genel ve basit bir şekilde ifade edilebilir:
Bu çıkarımlar ikinci Borel–Cantelli önermesine dayanmaktadır.
İkinci kuram için; "E", "k." dizginin belli bir metinle başlaması olayı olarak tanımlanırsa,
ve
nedeniyle, sonsuz sayıdaki "E"nın gerçekleşme olasılığı 1'dir.

İlk kuram da buna benzer biçimde kanıtlanabilir. Rastgele dizgi, hedef metnin büyüklüğüne eşit ve birbiriyle örtüşmeyen bölmelere ayrılabilir ve "E" da "k." bölmenin hedef dizgiye eşit olması olayı olarak tanımlanabilir.

Noktalama imleri, boşluk ve büyük-küçük harf kullanımı göz ardı edilirse, bir maymunun Hamlet'in ilk harfini doğru yazma olasılığı 26'da 1, ilk iki harfini doğru yazma olasılığı ise 676 (26 × 26)'da 1'dir. Olasılık üstel olarak küçüldüğü için, ilk 20 harfin doğru yazılma olasılığı
Hamlet'in tümü düşünüldüğünde olasılıklar o denli azalmaktadır ki, bu değerleri sıfırdan ayırabilmek oldukça güçleşmektedir.
Hamlet'in metni, yaklaşık 130.000 harften oluşmaktadır.
Dolayısıyla, bu metni ilk denemede doğru yazma olasılığı .
Doğru metnin ortaya çıkması için gerekli ortalama harf sayısı da 3.4 × 10'dır.
Noktalama imleri göz önüne alındığında bu sayı 4.4 × 10'e çıkmaktadır.

Tüm evren ezelden beri yazmakta olan maymunlarla doldurulsa bile "Hamlet" adlı yapıtın ortaya çıkma olasılığı 10'de 1'den düşük olacaktır. Kittel ve Kroemer'ın deyişiyle ""Hamlet"'i yazma olasılığı, bir olayın işlemsel anlamı bağlamında, sıfırdır" ve maymunların bu işi eninde sonunda başaracaklarına ilişkin ifade "çok büyük sayılar hakkında yanlış sonuçlara varılmasına yol açmaktadır."

"Daktilografik" (yazıcı) maymunları (Fransızca: singes dactylographes, Fransızca "singe" sözcüğü maymun ve insansıları kapsamaktadır) temel alan kuram biçimi Émile Borel'in 1913 yılında yazdığı ""Mécanique Statistique et Irréversibilité"" ("İstatistiksel mekanik ve tersinmezlik") adlı makalesi ve 1914'te yayımlanan "Le Hasard" adlı kitabında yer almaktadır. Burada kullanılan "maymunlar" gerçek varlıkları temsil etmekten çok büyük bir rastgele harf dizisi oluşturabilmek için kullanılan imgesel bir yöntemi belirtmektedir. Borel'e göre, bir milyon maymunun günde on saat boyunca yazı yazması durumunda bile dünyanın en varsıl kütüphanesinde bulunan kitapların birebir kopyalanması neredeyse olanaksızdır.

Arthur Eddington, "The Nature of the Physical World" (1928) adlı kitabında Borel'i şöyle desteklemiştir:

Bu yorumlar çok büyük olmasına karşın sonlu sayıdaki maymunun önemli bir iş üretmesinin inanılmaz derecede düşük olasılığının belirli fiziksel olayların gerçekleşme olasılıklarıyla karşılaştırılmasını gündeme taşımaktadır. Maymunların başarılı denemesinden daha az olası fiziksel olayların uygulamada olanaksız olduğu kesinlikle söylenebilir.

Arjantinli yazar Jorge Luis Borges 1939 yılında yazdığı "The Total Library" (Eksiksiz kütüphane) adlı makalesinde sonsuz maymun kavramını Aristoteles'in "Metafizik" adlı yapıtıyla temellendirmektedir. Dünyanın atomların rastgele konumlanmalarından doğduğunu düşünen Lefkippos'un görüşlerini genişleten Aristoteles, atomların homojen olduklarını ve oluşturdukları birleşimin yalnızca biçim, konum ve sıralamaya bağlı değiştiğini vurgulamaktadır. Yunan filozof bu durumu "De Generatione et Corruptione" ("Oluş ve Bozuluş Üzerine") adlı yapıtında trajedi ile komedinin de aynı atomlardan, yani harflerden oluşması ile karşılaştırmıştır. Cicero'nun üç yüzyıl sonra yayımladığı "De natura deorum" ("Tanrıların Doğası") bu atomcu görüşe karşı çıkmaktadır:

Borges bu görüşü Blaise Pascal ve Jonathan Swift'te de izlemiş ve yaşadığı dönemde kullanılan ifade biçiminin değiştiğini gözlemlemiştir. 1939 artık egemen deyim "tümü daktiloya sahip yarım düzine maymunun British Museum'daki tüm kitapları birkaç sonsuzluk zaman diliminde yazabilecekleriydi." (Borges, "bir ölümsüz maymunun bu iş için yeterli olacağını" eklemiştir) Bunun ardından Borges böyle bir girişimin sonuna kadar gerşekleştirilmesi durumunda meydana getirilebilecek "Eksiksiz Kütüphane"nin içeriğini düşlemeye başlamıştır:

Borges'nin Eksiksiz Kütüphane kavramı yazarın 1941 tarihli çok okunan "Babil Kütüphanesi" adlı öyküsünün ana hatlarını oluşturmaktadır. Öykü, birbirine bağlı altıgen bölmelerden oluşan ve alfabenin tüm harfleri ile bazı noktalama imlerinin birlikte oluşturduğu kümeden elde edilebilecek tüm yapıtları içeren dev bir kütüphaneyi konu almaktadır.

Eddington'ın rakibi James Jeans 1931 yılında yayımlanan "Gizemli Evren" adlı kitabında maymun öyküsünü büyük bir olasılıkla Thomas Henry Huxley'i kastederek bir "Huxley"ye atfetmiştir. Bu atfın yanlışlığı açıktır. Günümüzde de zaman zaman dile getirilen