limanının yaklaşık 2 km batısında bulunmaktadır.

31 Ocak 2005 resmi tahminleri itibarıyla nüfusu 1056 kişidir. Gorée Dakar'daki 19 idari bölgedeki en az nüfus yoğunluğuna sahip bölgedir.

Gorée Adası köle ticaretinde çok önemli bir yere sahipti çünkü Afrika'nın içlerine kadar uzanan yolların ve nehirlerin kesişim noktasında yer alıyordu. Köleler adadaki mahzenlerde tutulur ve gelen gemilerle gönderilirlerdi. Ada günümüzde köle ticaretinin dehşetinin gözler önüne serilmesi için, turizme açılmış ve kölelerin saklandığı mahsenler, yemek yedikleri kaplar, bileklerine takılan pırangalar gibi şeyler sergilenmektedir.

Gorée'de Cap-Vert yarımadasına bakan küçük bir liman vardır. Uzunluğu 900 metre genişliği ise 350 metredir. Neredeyse içme suyundan yoksun olan Gorée'de avrupalılar gelmeden önce yerleşim yoktu, Portekizliler 1450 yılında küçük bir taş kilise (St Charls Kilisesi) inşa etmiş ve ada mezarlık olarak kullanılmaya başlanmış.

1780-1784 yılları arasında Afro-Fransız bir ailenin inşa ettiği bilinen Kölelerin Evi (İngilizce: Gouse of Slaves) adanın en ünlü yapısıdır. Bu bina bir turizm merkezi olarak köle ticaretinin ayrıntılarını göstermektedir.

Fransa 1677 yılında adadaki kontrolü kazandı, Fransa-İngiltere savaşları sırasındaki kısa süreli İngiliz işgalleri hariç ada 1960 yılına kadar sürekli Fransa'da kaldı.

Gorée'de ticaret idari olarak başkent St. Louis ve Senegal Kolonisine bağlıydı. Adada köle ticareti hariç balmumu, deri ve tahıl takas edilirdi. Adanın nüfusu birkaç özgür Afikalı, 1500 civarında köle ve bazen de birkaç Avrupalı olurdu. 
Gorée Fransızlar için Afrika kıyılarının giriş noktası oldu. 1848 yılında Fransa'da köleliğin kalkmasının ardınan ada köle ticaretindeki rolünü kaybederek deniz güvenliği için ileri bir karakol olarak kullanılmaya başlandı.





Messier 69

Messier 69 (ayrıca M69 veya NGC 6637 olarak da bilinir) Yay takımyıldızı yönünde bulunan bir küresel yıldız kümesi. Charles Messier tarafından 31 Ağustos 1780 tarihinde keşfedilmiştir. Messier, aynı gece M70'i de keşfetmiştir.

M69, Dünya'ya yaklaşık olarak 29.700 ışık yılı uzaklıktadır. M69'u yakın komşusu M70'ten 1.800 ışık yılı uzaklık ayırır ve her iki nesne de Gökada Merkezi yakınlarındadır.





Oset-İnguş Çatışması

İnguş-Oset Çatışması diye adlandırılan çatışma Prigorodny bölgesi'nde etnik gruplar arasındaki bir anlaşmazlıktır. Prigorodny bölgesi, Kuzey Osetya-Alanya'daki Rusya'nın federal yapılanması'nın bir parçasıdır. 1989 senesinde başlamıştır ve 1992 senesinde İnguş ve Oset yarı askeri birlikleri arasında gelişmiş olan bir etnik anlaşmazlıkdır.

Helsinki İnsan Hakları İzleme Komitesi tarafından Ekim and Kasım 1992'te Oset militanları tarafından yapılan etnik temizliği konu alan bir kamp yapıldı. Komite bu etnik temizlikte 600'den fazla sivil İnguş'un öldürüldüğünü ve Prigorodny bölgesinde ikamet eden yaklaşık 60.000 İnguş'un sınır dışı edildiğini ilan etti.

Rusların Kafkaslar'ı fethi boyunca, Inguşların bazı toprakları Osetler ve Ruslar tarafından sömürgeleştirildi. Rus General Evdokimov ve Oset albayı Kundukhov, İnguş topraklarının sömürgeleştirme işlemenin başarıyla sonuçlandığını Opis No. 436'da "memnuniyetle raporladı".

İnguş köyü, "Ghazhien-Yurt" yeniden isimlendirildi. "Stanitsa Assinovskaya" 1847,
İnguş köyü, "Ebarg-Yurt" yeniden isimlendirildi. "Stanitsa Troitskaya" 1847,
İnguş kasabası, "Dibir-Ghala" yeniden isimlendirildi. "Stanitsa Sleptsovskaya" 1847,
İnguş köyü, "Magomet-Khite" yeniden isimlendirildi. "Stanitsa Voznesenskaya" 1847,
İnguş köyü, "Akhi-Yurt" yeniden isimlendirildi. "Stanitsa Sunzhenskaya" 1859,
İnguş köyü, "Ongusht" yeniden isimlendirildi. "Stanitsa Tarskaya" 1859,
İnguş kasabası, "Ildir-Ghala" yeniden isimlendirildi. "Stanitsa Karabulakskaya" 1859,
İnguş köyü, "Alkhaste" yeniden isimlendirildi. "Stanitsa Feldmarshalskaya" 1860,
İnguş köyü, "Tauzen-Yurt" yeniden isimlendirildi. "Stanitsa Vorontsov-Dashkov" 1861,
İnguş köyü, "Sholkhi" yeniden isimlendirildi. "Khutor Tarski" 1867.

Ruslar önceden İnguş köyü Zaur olan bölgede Vladikavkaz (anlamı: "Kafkaslar'ın Hakimi") isminde bir kale inşa ettiler. 1924'de İnguş Özerk Bölgesi oluşturuldu.

İnguşlar genel olarak Prigorodny bölgesi ve Vladikavkaz'ın bir kısmında ikamet ediyordu. 1934 senesinde Moskova'dan gelen Sovyet kararnamesiyle İnguş Özerk Cumhuriyeti Çeçen Özerk Bölgesi ile birleştirildi. İngluş'ların Vladikavkaz toprakları paylaştırıldı. Çeçen-İnguş Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti altındaki Prigorodny bölgesinden ayrılan yeni bir Kuzey Osetya kuruldu. 1944'de İkinci Dünya Savaşı sonlarına gelirken Stalin'in emriyle yüzbinlerce İnguş ve Çeçen Orta Asya ve Sibirya'dan Nazi Almanyasıyla işbirliği yaptıkları iddiasıyla sınır dışı edildi. Çok geçmeden, Prigorodny bölgesi Kuzey Osetya'ya transfer edilerek buradaki nüfus azaltıldı.

1957 yılı içerisinde baskı altında tutulan İnguş ve Çeçenlerin ana topraklarına dönmelerine izin verildi. Ve Çeçen-İnguş Cumhuriyeti geri verildi. Prigorodny bölgesinin kontrolü Kuzey Osetya'da kaldı. Sovyet yetkililer İnguşların Prigorodny bölgesindeki topraklarına dönmesine izin vermedi. Yine de, İnguş aileleri topraklarına yerleşmeyi başardı. Osetlerden evlerini geri satın aldılar. Ve bölgede büyük sayılarla yeniden yerleştiler. Bu İnguş halkı ve aydınları arasında ""tarihi hakkını geri almak"" ve ""ana topraklara geri dönmek"" fikirlerini yükselmesine neden oldu. Bu Oset ve İnguş etnikleri arasında halen var olan gerginliği arttırdı. 1973 ve 1980 yılları arasında İnguşlar Grozny'de yaptıkları çeşitli protestolarla ve toplantılarla Prigorodny bölgesi ile İnguş Cumhuriyetinin yeniden birleşmesini istediklerini söyleyerek seslerini duyurdu.

İnguşların Supreme Soviet of the USSR tarafından benimsenmiş Sovyet hukukuna haklarını açık bir şekilde bildirdi. Böylece durumlar 1991'in başlarında kötüye gitmeye başladı. Metnin üçüncü ve altıncı kısmında ""karasal rehabilite""" ibaresi bulunuyordu. Mahkeme İnguşlara talep ettikleri yasal bölgeleri verdi. Bu silahlara rahatça erişebilen çoğu bölge insanı arasında ciddi bir çalkantılı havaya neden oldu. Prigorodny bölgesindeki İnguş halkı ve Vladikavkaz'den gelen Oset zırhlı milis kuvvetleri bu anlaşmazlıkta silahlandılar.

Komiteler arasındaki şiddet Prigorodny bölgesinden Terek Nehrinin doğusuna kadar durmadan yükseldi. Bölgeye 1.500 Sovyet dahili süvari askerinin gelmesine rağmen.

1992 yazı ve sonbaharı başlangıcı boyunca, İnguş milliyetçi militanları orada düzenli olarak arttı. Aynı zamanda, Kuzey Osetya nüfusuna karşı onların komşuları,polis, güvenlik görevlileri ve askerler tarafından organize yapılan taciz, adam kaçırma ve ırza geçme gibi olayların sayısı da düzenli olarak yükseldi. İnguş savaşçılar uygun adım yüreyerek Prigorodny bölgesinin kontrolünü ele geçirdi. 30 Ekim 1992 gecesi aniden Kasım'ın 6'sına kadar sürecek olan savaş patlat verdi. İnguş militanları Osetlerle bölgede ve Kuzey Osetya'nın başkenti Vladikavkaz'da savaşırken, Kuzey Osetya başka bir yerden zorla ve kuvvetle tahliye ettirildi ve evlerinden kovuldu. Rus dahili kuvvetleri savaşa faal olarak katıldı ve bazen Oset savaşçılarının önderi konumuna geldi.

31 Ekim 1992'de, bir üst düzey Rus delege komitesi şiddeti durdurmak için bölgeye ulaştı. Bununla birlikte Rus barış koruyucularının ilk konuşlaması Kasım'ın başlarına kadar başlamadı. Buna rağmen Rus askeri kuvvetleri; Oset polisleri ve cumhuriyet muhafızlarıyla ile birlikte sıklıkla bazı şiddet olaylarına araya girerek engel oldu. Rus barış koruyucularının tutumu güçlü ölçüde Oset yanlısıydı. Ve koruyucuların konuşlanması sonuç olarak sadece tarafsızlık getirmediği gibi. Bir taraflılık getirdi de. Başkan Boris Yeltsin 2 Kasım'da bir kararname bildirdi. Bu Prigorodny bölgesinin Kuzey Osetya bölümünün aynen kalmasıyla ilgiliydi.

Kuzey Osetya'daki husumet ve kısas yaklaşık olarak 590 ölüye, 1.000 yaralıya ve hem İnguş sivilleri arasında 1.200 rehine hem de 65.000 İnguş ve 9.000 Oset mülteciye neden oldu.

Helsinki İnsan Hakları İzleme Komitesin tarafından, Oset polisi ve cumhuryite muhafozları tarafından İnguş sivillerine karşı savaş suçları işlendiğine ve etnik temizleme yapıldığına karar verildi. İnsan Hakları İzleme Komitesi, Oset polisinin ve cumhuriyet muhafızlarının bölgedeki İnguş nüfusuna karşı gerçekleştirilmiş uç nokta gaddarlığının çok sayıda video ve fotoğraf materyalleri topladı.

Helsinki İzleme Komitesi bu insan hakları şiddetinin ve savaş suçlarının raporunu yayınladı. 1996'nın Nisan ayında yayınlanan bu raporda İnguş sivillerinin Ekim ve Kasım ayları boyunca uğradığı katliam detaylarıyla tasvir edildi.

Moskova'nın baskısı ve Rus aracılarla Kuzey Osetli yetkililer ikna edilerek 1995'te Oset-İnguş anlaşmasına varıldı. Bu anlaşma dört yerleşim bölgesinden İnguş mültecilerinin Prigorodny bölgesine, evlerine dönmelerine izin veriyordu. Geri dönen birçok mülteci yerel hükümet tarafından engellendi ve sadece Osetyalılar geri dönebildi. Bu esnada, İnguşların bölgedeki evleri ve toprakları Gürcistan'dan gelen Oset mülteciler tarafından gitgide işgal edildi.

11 Ekim 2002'de İnguş Cumhuriyeti ve Kuzey Osetya başkanları "dayanışmayı teşvik etmek ve komşuluk ilişkileri" için aralarında bir anlaşma imzaladı. Bu anlaşma, İnguş mültecileri ve insan haklarının müdafası için daha umut veren bir anlaşmaydı. Lakin, 2004'deki Beslan'daki Rehine Krizi sürece ve Oset-İnguş ilişkilerine zarar verdi.






Türkiye Değişim Hareketi

Türkiye Değişim Hareketi, kurulmasında birçok ünlü siyasinin yer aldığı ve liderliğini Şişli Belediye Başkanı Mustafa Sarıgül'ün yaptığı siyasi oluşumdur. Türkiye Değişim Hareketi (TDH) lideri Mustafa Sarıgül, düzenlediği basın toplantısıyla hareketinin 26 Haziranda partileşeceğini duyurdu; fakat 22 Haziran'da Mustafa Sarıgül tarafından yapılan açıklamada CHP'deki değişime şans vermek adına partiyi kurmaktan vazgeçtiklerini açıkladı. Ayrıca 2010 yılında İzmir ve Manisa ÖDP teşkilatlarından istifa eden birçok kişi TDH'ye dahil oldu.




Messier 28

Messier 28 (ayrıca M28 veya NGC 6626 olarak da bilinir) Yay takımyıldızı yö