ı arasında yeniden Kongo’ya gider, iki adet anıt daha diker. Güneye doğru 1400 km ilerleyerek Haç Körfezine kadar ilerler. Nehir boyunca ilerler ve 1485 Kasım ayında buradaki bir kayaya anıtsal bir yazı yazdırır:

Cão’nun nerede ve nasıl öldüğü bilinmemekle beraber büyük olasılıkla Kongo’da öldüğü düşünülmektedir.

Cão tarafından dikilen anıt taşlardan dört tanesi dikildikleri yerlerde bulunmuştur:






Funda Vanroy

Funda Vanroy (d. 24 Ocak 1977, Gaildorf, Almanya), Türk asıllı Alman sunucu, manken ve oyuncudur.

Hâlen ProSieben kanalının ekran yüzlerinden biri olan Vanroy, Almanya'da birçok programda sunuculuk yapmış ve pek çok dizide rol almıştır. Funda Vanroy'un hobileri arasında golf, kaykay ve squash bulunmaktadır.





Aleksey Rıkov

Aleksey İvanoviç Rıkov (; d. 25 Şubat 1881, Saratov; Rus Çarlığı - ö. 14 Mart 1938, Moskova, SSCB), Ekim Devrimi'nin ardından 1930'lu yıllara kadar önemli politik görevlerde bulunan Bolşevik devrimci. 1920'lerin sonunda Josef Stalin'in muhalefet eden önde gelen isimlerden biridir.

1899 yılında Rus Sosyal Demokrat İşçi Partisi'ne (RSDİP) katıldı. Partideki Menşevvik-Bolşevik ayrımının ardından Lenin'in önderliğndeki Bolşevik kanadı destekledi. Yurtdışında devrimci çalışmalar yürüttü. 1905 Devrimi'ne aktif olarak katıldı. 1907'de Lenin'e karşı çıkarak RSDİP'deki bütün hiziplerin uzlaşmasını savundu. 1910-11'de Paris'te kaldıktan sonra Rusya'ya döndü. Çarlık tarafından tutuklanarak Sibirya'ya sürgüne gönderildi. Şubat Devrimi'nin ardından Moskova'ya döndü. Değişik türde de olsa tüm sosyalist akımları savunan tüm siyasi partilerin katılacağı bir koalisyon hükümetinin kurulmasını savundu. Bu yönüyle pek çok eleştiri aldı. Bolşeviklerin tek başına iktidara gelmesini savunan Lenin'le anlaşmazlığa düştü. Buna karşın Ekim Devrimi'ne aktif olarak katılarak İçişleri Komiserliği görevine getirildi. 1918-21 arasında Ulusal Ekonomi Yüksek Konseyi başkanlığı ile başbakan yardımcılığı yaptı. Lenin'in Ocak 1924'te ölümünden sonra da başbakanlık görevini üstlendi. 1923 yılından sonra Politbüro üyesi olarak partide hiziplerin kaldırılmasını destekledi ve Üçlü liderlik döneminde Grigori Zinovyev ve Lev Kamenev'e karşı Josef Stalin'i destekledi. Stalin Sağ Muhalefet olarak adlandırılan grubun önderleri olan Rıkov ile Nikolay Buharin ve Mihail Tomski'ye karşı politik cephe açtı. Rıkov Kasım 1929 yılında öz eleştiri yapmaya zorlandı ve partideki görevlerinden uzaklaştırıldı. 1930 yılında Politbüro'daki görevinden atıldı.

Büyük Temizlik sırasında ihanetle suçlanarak 1937 yılının başında tutuklandı ve Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nden ihraç edildi. Yapılan yargılamada "Stalin'e karşı bir komploya katıldığı" iddiasından suçlu bulundu ve idam edildi. 1988 yılında Mihail Gorbaçov döneminde Sovyet hükümeti tarafından itibarı iade edildi.




VI. Mihail

VI. Mihail Bringas (Yunanca: Μιχαήλ ΣΤ΄ Βρίγγας, Mikhaēl VI Bringas), diğer lakapları "Stratiotikos" ("Askerî") veya Gerontas ("Yaşlı"), 1056-1057 döneminde Bizans İmparatorluğu imparatoru olmuştur.

Mihail Bringas, II. Romanos imparatorluk döneminde çok güçlü olan saray mensubu Josef Bringas'ın yakın bir akrabası olan yaşlıca asil patrisiyenler sınıfından yüksek bir saray bürokrasisi mensubuydu. Saray bürokrasisi içinde yüksek bir görev olan ordu maliye defterdarlığı (logothetes tou stratiotikou) yapmış olduğu için tanınmıştı ve bu nedenle "Stratiotikos" ("Askerî") olarak anılmaktaydı. Ağustos 1055 başlarında İmparatoriçe Theodora çocuksuz ve de varisi olmadan gayet hasta olarak yatağa düşmüş iken onun yakın danışmanı olan Patrik Leo Paraspondylos tarafından varis olarak Mihail Bringas'ı seçmeye inandırıldı. Theodora 31 Ağustos, 1056'da ölünce IV. Mihail olarak anılan Bizans İmparatoru olarak seçildi. Psellos'un tenkitçi görüşüne göre Mihail "Hükümdarlık etmek niteliğinden çok, diğerleri tarafından idare edilip hüküm edilme yeteneğine sahipti."

Mihail'in imparatorluğuna ilk isyan tahta geçmesinin ertesi günü, daha önce imparatorluk yapmış olan Konstantin Monomakus'un yeğeni veya kuzeni olan ve bu nedenle kendini imparatorluğa layık gören Theodosius adlı bir soylu tarafından başlatıldı. Bu kişi, taraftarları ile merkez hapishaneye hücum ederek oradaki tutukluları hapisten çıkartıp kendine taraftar olanlar isyancı güruhuna ekledi. Fakat bu güruh saraya geldiği zaman karşısında donanma askerleriyle takviye edilmiş Vareg Muhafız Gücünü buldu. Theodesius bunlara karşı koyamadığı için Patriğin desteğini almak hedefiyle Aya Sofya'ya sığınmak üzere oradan kaçtı. Halbuki Patrik Mihail'i tahta getiren kişi idi. Aya Sofya'nın kapılarını sayıları neredeyse hiçe inen isyancılara kapattırdı. Theodosius ve oğlu gözleri kör edilerek Bergama (Pergamum)'a sürgüne gönderildiler.

Fakat IV.Mihail zamanının gerçeklerini hiç anlayamamıştı. 1057de her Kutsal Yortuda yapılan tören gibi, o yıl da Aya Sofya'da devlet memurların ve askerî idarecilere görevde terfilerinin ilanı ve yıllık ikramiye dağıtımı yapılmaktaydı. Fakat bu törene gelen devlet ve askerî rical IV.Mihail'in siyasi tutumundan şaşırıp kaldılar. Saray ve devlet bürokratları hiç beklemedikleri şekilde bir iki kademe terfi ettirilmişler ve yüksek ikramiye almışlardı. Askerlere gelince, başta generalleri İsaakios Komnenos olmak üzere, Mihail'in kızgısına hedef oldular. Mihail onları Antakya'nın kaybıyla suçlandırdı ve kendi ceplerini kamu paraları ile doldurmakla itham etti. Onlara ikramiye verilmeyeceğini ve onları yukarı rütbeye terfi ettirmeyeceğini de açıkladı. Psellos'a göre "Böylece kırk yıl görevini yaparken karşılaştığı askerî ordu liderleri tarafından küçük görülme ve kötü muamele görmenin acısını çıkarmış oluyordu". Askerî liderlere törende konuşma hakkı da tanımadı ve ertesi gün bunu protestoya gelen komutan ve generallere de hiçbir açıklama yapmadı, ve hatta bu siyasî kararın gerekli olduğunu söyleyip üzüntü göstermeye veya özür dilemeye bile yanaşmadı. Askerler, özellikle Anadolu ordusunda bulunanlar, büyük bir öfke duydular.

Bu öfkeyi ifade etmek için isyana hazırlandılar. Fakat en yüksek rütbeli general olan ve yapılan törende imparatorun açıkça hakaret etmiş olduğu İsaakios Komnenos ordudan emekliye ayrıldı ve Paflagonya 'da bulunan büyük aile arazisine çekildi. Diğer taraftan Theodisus'un isyanına karşı koyan Patrik bu asker komploculara gizliden destek sağladı ve askerler Aya Sofya'da toplanıp imparatoru tahtından atmaya karar verdiler. İsyanin idareciliğini eline alması için İsaakios'a bir büyük askeri birlik ve delege grubu gönderdiler. 8 Haziran 1057'de İsaakios askerlerin isteğine uyduğunu kabul etti ve Paflogonya'da bulunan malikanesinde askerler tarafından imparator olarak ilan edildi. İkinci komutan olan diğer general Kakaumenus orduları ile birlikte sekiz tabur Bizans ve paralı asker ile birlikte İstanbul üzerine yürümeye başladılar. İsaakios soylu ailesi dolayısıyla kendinin imparatorluğa olan meşru hakkının Mihail'in imparatorluğa hakkından daha geçerli olduğunu ilan etti. Böylece bu bir isyandan daha ciddileşip bir iç savaş görünümü almış oldu.

Bu ordu Anadolu'da ilerledikçe katılanlarla gittikçe büyümeye başladı. Eğer komutan olan İsaakios çok iyi bir idareci asker olmasaydı büyüyen ordu idare edilemeyip kendi arasında mücadelelere yol açabilirdi ama İsaakios devamlı sıkı eğitim ile ordunun sıkı bir disiplinle ilerlemesini sağladı. Bu arada Anadolu'da vergi toplayan memurlar da topladıkları vergi hasılatları ile bu isyana iştirak ettiler ve ordunun mali ihtiyaçları kolayca karsilanir oldu. Bu isyanın haberini duyan Mihail Balkanlarda bulunan Bizans ordu birliklerini Anadolu'da isyana iştirak etmeyen ufak birliklerle birleştirip yeni bir ordu kurdu. Bu ordunun başına Theodora zamanında yüksek saray rütbeli ("Domestikos tōn scholōn") hadım Theodore ve bir Bulgar prensi olan Aaron getirildi. Bu ordu Anadolu'ya geçirilip iki ordu İzmit ve İznik arasında bir mevkide karşılıklı olarak kampa girdiler. Ancak 20 Agustos'da iki ordu muharebeye başladılar. Sonunda Mihail'in ordusu, hiç beklenmedik bir şekilde mukavemet göstermekle, hatta karşı ordu komutanı olan İsaakios'u nerede ise esir almayı kıl payı kaçırmakla, beraber yenik düştü ve generalleri İstanbul'a kaçmak zorunda kaldılar.

Bu sefer Mihail diplomasiye başvurdu. Mihail Psellos ve iki yüksek saray bürokratından kurulan bir delege grubunu İsaakios'la görüşmeye gönderdi. 25 Ağustos'da isyancı ordu kampına erisen bu delegeler İsaakios tarafından çok iyi karşılandı ve İsaakios onların tekliflerini uygun gördü. Bu teklife göre İsaakios İstanbul'a barış içinde gelecek; Sezar unvanı ile hemen tac giydirilecek ve Mihail'in varisi olarak ilan edilip zaten yaşlı olan ve varisi bulunmayan Mihail ölünce imparator olacaktı. İsaakios hemen devlet işlerini ve görevlere yapılacak tayinleri eline alabilecekti.

Fakat bu müzakereler daha bitmeden Konstantinopolis'de İsaakios lehinde IV. Mihail aleyhinde büyük kargaşalıklar çıktı. Ortodoks Patriği "Mikhail Keroularios" IV. Mihail'le görüşerek ona tahttan feragat etmesini tavsiye etti ve bunu da IV. Mihail kabul etti.

IV. Mihail tahttan feragat ettikten sonra keşiş oldu. Fakat bir müddet sonra manastırdan çıkarak ailesinin özel evine geçti. IV. Mihail 1059'da kendi evinde hayatına gözlerini yumdu.






Matthias Sindelar

Matthias Sindelar (10 Şubat 1903, Kozlov, Jihlava - 23 Ocak 1939, Viyana), Avusturyalı futbolcudur. Avusturya futbolunda, 1930'lu yılların önde gelen isimlerinden biriydi. 1934 FIFA Dünya Kupası'nda Avusturya millî futbol takımına kaptanlık yapan Sindelar, futbol kariyerini Austria Wien'de tamamladı.

Kağıt gibi hafifliği ona taraftarların "Kağıt Adam" (Der Papierene) lakabını takmasını sağlasa da, "Futbolun Mozart'ı" lakabıyla da anıldı. Sindelar, 1999'da Uluslararası Futbol Tarihi ve İstatistikleri Federasyonu'nun (IFFHS) yaptığı oylamada, "Avusturya'da Yüzyılın Futbolcusu" seçilmiştir. Erken yaşta ölen futbolcunun ölüm sebebi hâlâ gizemini korumaktadır.

Çek kökenli olan Matthias Sindelar, Matěj Šindelář adıyla, Moravya bölgesine bağlı Jihlava yakınlarındaki Kozlovo'da (K