nuna 4,5 milyon € ile kulüp tarihinin rekor transfer ücretiyle Cagliari Calcio'ya satılan Nenê'siz başladı. Buna rağmen, 2009 Ağustos'unda, UEFA Avrupa Ligi'nde grup aşamasından bir önceki eleme maçında UEFA Süper Kupası şampiyonu FK Zenit'u kendi sahasında 4–3 yenip, Rusya'daki maçta oyun 1-0 Zenit^'in lehine giderken genç oyuncu Rúben Micael'in son dakika golüyle elemeyi başardı. Grup aşamalarında, Nacional Athletic Bilbao, Austria Wien, ve SV Werder Bremen ile eşleşti; Avusturyalılar Madeira'da 5-1 mağlup olmasına karşın, Portekizliler nakavt aşamasına geçemediler.





1975 UEFA Kupası Finali

1975 UEFA Kupası Finali 7 Mayıs 1975 ve 21 Mayıs 1975 tarihlerinde iki ayak üzerinden oynanan final müsabakaları Batı Almanya takımı Borussia Mönchengladbach ve Hollanda'nın FC Twente takımın katılımıyla gerçekleşmiştir. Mönchengladbach toplamda 5-1 ile kupayı almıştır. İkinci maçta Borussia Mönchengladbach forveti Jupp Heynckes hat-trick yapmıştır.






Yabancı Resmî Belgelerin Tasdiki Mecburiyetinin Kaldırılması Sözleşmesi

Lahey Yabancı Resmî Belgelerin Tasdiki Mecburiyetinin Kaldırılması Sözleşmesi, Lahey Uluslararası Özel Hukuk Konferansı'nda imzalanan bir dizi sözleşmeden biridir. 5 Ekim 1961 tarihinde katılımcı ülkeler tarafından bizzat imzalanan sözleşme, taraf ülkelerin herhangi birinde geçerli sayılan bir belgenin, sözleşmeye taraf diğer ülkelerde hangi koşullar altında geçerli olacağına ilişkin hükümleri içermektedir. Tasdik şerhi olarak adlandırılan bu onay koşulu noter onayına benzemekte ve çoğu zaman bir noter, avukat ya da görevli memur tarafından onaylanan belgelere eklenmektedir.

Sözleşmeyi imzalamayan ülkeler yabancı resmi belgelerin hangi koşullar altında geçerli sayılacağını belirlemek durumundadırlar. Çok sıklıkla görülmese de, iki ülke birbirleri tarafından ayrı ayrı onaylanması gereken özel bir antlaşmaya imza koymuş olabilirler. Belgeyi yürürlüğe koymak isteyen ülkede tasdik şerhinin uygulanmaması durumunda belge, onama amacıyla genellikle o ülkenin yasama organına gönderilir. Antlaşmanın imzalandığı ülkenin en yüksek yürütme organı tarafından onaylanması gereken antlaşma daha sonra karşı ülkenin büyükelçisi tarafından teslim alınır.

Sözleşmeyi imzalayan ülkelerin tam listesi Lahey Uluslararası Özel Hukuk Konferansı resmi websitesinde bulunmaktadır. Konferansa katılan tüm ülkeler sözleşmeye imza koymazken konferansa katılmayan bazı ülkeler sözleşmeyi imzalamıştır.





Torre Agbar

Torre Agbar veya Agbar Kulesi İspanya’nın Katalonya bölgesindeki Barselona şehrinde yer alan 33 katlı bir yapıdır.

Fransız mimar Jean Nouvel tarafından tasarlanan proje İspanyol mimarlık firması b720 Arquitectos ve inşaat firması Dragados tarafından inşa edildi.

Her ne kadar yapı kullanıma Haziran 2005’te açıldıysa da, resmi açılışı İspanya Kralı I. Juan Carlos tarafından 16 Eylül 2005 tarihinde gerçekleştirildi. Barselona şehirinin El Poblenou bölgesinde yer alan binaya, binanın sahibi ve de Barcelona’ya su sağlayan Aigües de Barcelona adlı firmanın ortaklarından birisi olan, Agbar Group’un ismi verildi.

Torre Agbar’ı tasarlayan mimar Jean Nouvel bu tasarımı gerçekleştirirken Barselona şehirine yakın olan Montserrat dağından ve de bir gayzerin havaya yükselmesinden esinlendiğini, yapının şeklinin bu şekilde oluştuğunu belirtti. Standart mimari şekillerden farklı olduğu için yerli halk tarafından “el supositorio” (fitil) veya “l'obús” (kabuk) olarak da isimlendirilmektedir.

Norman Foster’ın Londra’da tasarladığı ve “the Gherkin” olarak da nitelendirilen 30 St. Mary Axe binası ile benzerlikler gösteren Torre Agbar’da yaklaşık 30.000 metre karealik ofis alanları, 3.210 metre karelik alana yayılmış mekanik ve tesisat odaları, 8.351 metrekarelik alana yayılmış bir oditoryum ve diğer yan hizmet işlevleri yer almaktadır. 33 katlı olan binada 4 bodrum katı da yer almaktadır.

Oldukça özgün bir şekle sahip olan bu kulenin taşıyıcı sistemi betonarme sistem ile inşa edildi. Tamamı cam cephe ile kaplanan kulede 4.500’den fazla pencere için betonarme kabukta delikler açıldı.

Torre Agbar, Arts Hotel (154 metre) ve Mapfre Kulesi’nin (154 metre) hemen ardından Barselona’nın en yüksek üçüncü binası oldu.





Albi

Albi, Fransa'nın Midi-Pyrénées bölgesine bağlı Tarn département (il)'ınde Tarn Nehri kenarında bulunan belediye. Hem Tarn département'nın hem de Arrondissement de Albi'nin idarî merkezleri bulunmaktadır. Albi'de ikamet edenlere "Albigeois (es)" diye hitap edilir.

2010 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

İlk yerleşim Tunç Çağı'nda kuruldu. Roma Cumhuriyeti'nin Galya fethetmesinden sonra Civitas Albigensium oldu. 1040 yılında pont vieux inşa edildi ve ticaretle geçiş vergi gelirleri arttı. Orta Çağda Toulouse Kontluğu'nun timarlar arasında Albi Vikontluğunun merkezi oldu. 1209 yılında başlatılan Albigeois Haçlı seferleri'nin sonucu Albi de ağır hasar gördü. Albigeois Haçlı seferlerinden sonra siyasî ve kültürel açıdan Kuzey Fransa'nın ve dinî açıdan Katolik Kilisesi'nin egemenliği altına girdi. Papaz Bernard de Castanet tarafından Palais de la Berbie inşa edildi ve günümüzde Albi doğumlu ressam Henri de Toulouse-Lautrec'in müzesi: Toulouse-Lautrec Müzesi olarak kullanılmaktadır. 1282 yılında ise Sainte-Cécile d'Albi Katedrali inşa edildi. Rönesans döneminde pastel ile bilindi. Fransız Devrimi ile kilise malları satıldı ve merkez yönetiminin binalarına çevrildi.

Albi, 12 mahalle (quartier)'den oluşmaktadır: Kuzeyde Breuil-Mazicou, Madeleine ve Cantepau, güneyde Rayssac-Veyrières-Ranteil ve Lude-Bellevue, merkezde Grand-Centre, batıda Ouest, Pointe de Marre, doğuda Piscine ve Plaine Gô, Renaudié, Viscose, Lapanouse-Saint-Martin, Jarlard-Le Peyroulié ve Marranel-Le Roc.




Bonnefanten Müzesi

Bonnefanten Müzesi Hollanda’nın Limburg bölgesinin Maastricht şehrinde yer alan bir güzel sanatlar ve çağdaş sanatlar müzesidir. 2009 yılında müze 125. yılını kutlamıştır.

Müzenin şu anda bulunduğu bina İtalyan mimar Aldo Rossi tarafından tasarlanmıştır. Yapı mimarlıkta postmodern akımının en önde gelen örneklerinden birisidir. Maas Nehri’ne bakan kubbesi ile Maastricht şehirinin en önde gelen modern binalarından birisidir.

Eski dönemlerde üretilmiş sanat eserleri ile çağdaş sanat eserlerinin bir arada sergilenmesi Bonnefanten Müzesi’nin kendine özgü bir karaktere sahip olmasını sağlamıştır. Tarihi resimler ilk katta sergilenmekte olup, önde gelenleri arasında Flandre ve Hollandalı ressamların 16. ve 17. yüzyılda gerçekleştirdikleri eserler vardır. Aynı katta Ortaçağ’dan kalma heykeller de sergilenmektedir.

Amerikan Minimalizminin önde gelen sanatçılarından olan Sol LeWitt ve Robert Ryman’ın eserleri ve de İtalyan Arte Povera grubundan olan Luciano Fabro ve Mario Merz’in eserleri de ikinci katta sergilenmektedir. Bu eserlere ek olarak Hollanda’dan Atelier Van Lieshout, Belçika’dan Patrick Van Caeckenbergh, İsviçre’den Roman Signer, Avusturya’dan Franz West’in eserleri de bu koleksiyonda yer almaktadır.

2006 yılında Jeanne ve Charles Vandenhove’ye ait İkinci Dünya Savaşı sonrası sanat koleksiyonu Bonnefanten Müzesi’nde uzun bir süre sergilenmek üzere geçici olarak bağışlandılar. Bu da müzeye Amerikan Minimalizmi (Sol LeWitt, Richard Serra), Konseptualizm (Daniel Buren, Gilbert & George) ve Neo-Ekspresyonizm (Cy Twombly, Anselm Kiefer) stillerinde üretilmiş sanat eserleri konusunda büyük bir avantaj sağladı.

Üçüncü katta ise felsefeci ve mimar olan Aldo Rossi’ye ait “Benzerliğin Şekilleri” adlı ufak bir sergi de sergilenmektedir.




Nagaragawa Kongre Merkezi

Nagaragawa Kongre Merkezi (Japonca: 長良川国際会議場, okunuşu: Nagaragawa Kokusai Kaigijō) Japonya’nın Gifu şehrinde yer alan çok amaçlı bir kongre merkezidir.

Japonca’dan direkt tercüme edilişi “Nagara Nehri Uluslararası Kongre Merkezi” olmasına rağmen resmi İngilizce çevirilerinde “uluslararası” kısmı belirtilmemektedir.

Nagaragawa Kongre Merkezi Gigu şehrinin geniş çaplı kongrelere ev sahipliği yapabilmesi; yerel ve uluslararası grupların bu şehire çekebilmek amacıyla inşa edilmiştir. Japon mimar Tadao Ando tarafından tasarlanan yapının kendine has yumurtayı andıran bir dış görüntüsü vardır.

1 Eylül 1995 yılında açılan Nagaragawa Kongre Merkezi Gifu şehri kamu hizmetlerini yürütme grubu tarafından idare edilmektedir.




Daniel Diges

Daniel Diges García - İspanyalı sanatçı ve söz yazarı. 2010 Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülkesini Algo Pequeñito adlı şarkıyla temsil etmiştir.

Daniel Diges Eurovision 2010'da Finalde yarışmıştır.15. olabilmiştir.
Eurovision tarihinde ilk kez bir seyirci sahneye çıkmıştır.İspanya bunun üzerine en son olarak tekrar sahneye çıkmıştır.




Algo Pequeñito

"Algo Pequeñito" (Türkçe: "Minik bir şey"), 2010 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İspanya'nın temsilcisi Daniel Diges tarafından seslendirilen şarkıdır. İspanya yarışmayı on beşinci sırada tamamlamıştır.




Yılan oynatıcılığı

Yılan oynatıcılığı, çalgıları (Güney Asya'da Pungi) çalıp yılan hipnoz ederek gerçekleştirilen gösteri sanatı.

Yılanlar elle taşıma ve hokkabazlık ve sihirbazlık gibi diğer sokak performanslarında da olduğu gibi tehlikeli eylemleri de dahil edilir. Yılan oynatıcılığı, Mısır, Fas ve Tunus gibi Kuzey Afrika ülkeleri, Hindistan, Pakistan, Bangladeş, Sri Lanka, gibi Güney Asya ve Tayland, Malezya gibi Güneydoğu Asya ülkelerinde görülmektedir.

Yılan oynatıcılığının kökeni Antik Mısır'a dayandığı ve Mısır'dan Güneydoğu Asya, Orta Doğu ve Kuzey Afrika'ya yayıldığı düşünülmektedir.

20. yüzyılda altın çağını yaşadı fakat Hindistan'da 1972 yılında kanunen yasaklandı. Bugün Hindistan'daki yılan oynatıcılığı yok olma tehlikesi altındadır. Ayrıca hayvan hakları savunucularının protesto ve eleştirilerine hedef olmaktadır.





Tenten'in ideolojisi

Tenten'in ideolojisi konusu, Belçikalı yazar ve çizer Hergé tarafından 1929 yılında yaratılan kahraman olan Tenten'in öykülerindeki ideolojik vurguları kapsar. Karakter, ilk çıkışından son macerasına kadar yaratıcısı olan Hergé'in yaşadığı siyasi ve sosyal etkilerin izlerini taşır.

Hergé 1927 yılında "Le