iştir. Benzer biçimde egzotik hayvanların özellikleri ve hareketlerini incelediği Antwerp Hayvanat Bahçesi'nde de zaman geçirmiştir. Fil, panter ve aslan heykelleri kendisini en değerli ve en popüler eserleridir.

Bugatti Royale'in radyatörünün üzerinde yer alan gümüş fil maskotu Rembrandt'ın orijinal heykellerinin birinden alınmıştır. 
Sanatsal çalışmaları birçok ödül almıştır ve günümüzde yüksek fiyatlardan el değiştirmektedir. 2006'da "Babouin Sacré Hamadryas" (Kutsal Hamadryas Babunu) Sotheby's'in gerçekleştirdiği bir müzayedede 2.56$ dolara satılmıştır..

Rembrandt Bugatti akıl sağlığı problemleri çekmiş ve kademeli olarak ciddi bir depresyona girmiştir. Birinci Dünya Savaşı sırasında Antwerp Hayvanat Bahçesi elinde bulundurduğu birçok vahşi hayvanı öldürmeye zorlanmıştır. Bu heykel çalışmalarında bu hayvanları nesne olarak kullanan Bugatti'yi derinden etkilemiştir. 1916'da, 31 yaşında kendisini öldürmüştür. Fransa'nın Alsace bölgesindeki Bas-Rhin yönetiminde bulunan Dorlisheim'deki belediye mezarlığına Bugatti ailesi kısmına gömülmüştür.






Duchamp (anlam ayrımı)

Duchamp şu anlamlara gelebilir:





Joseph Chinard

Joseph Chinard (d. 12 Şubat 1756, Lyon — ö. 20 Haziran 1813, Lyon) Natüralizm ve neoklasik akımın temsilcisi Fransız heykeltıraş.

İlk eğitimini, "École Royale de Dessin Lyon"un resim bölümünde aldı. Bu okuldan mezun olduktan sonra Lyon'da bir heykeltıraşın atölyesinde çalıştı.

Lyon'daki çalışmaları, sanatsever bir tüccarın dikkatini çekti. Bu kişinin hâmîliğinde 1784'te Roma'ya gitti ve üç yıl orada kaldı. Roma'da kaldığı dönemde, Lyon'da yaşayan sanatsever hâmîsine birçok antika kopyası gönderiyordu. Roma'da "Accademia di San Luca"dan İtalyan olmayanlara verilen bir onur ödülü kazandı. Ödül kazanan bu çömlek heykeli, "Perseus and Andromeda Accademia"'nın koleksiyonunda bulunuyor. 1787'de Lyon'a döndü.

1791'de tekrar Roma'ya döndü. Eserleri, bilhassa Fransız Devrimi sırasındaki devrimci görüşleri nedeniyle, otoritelerin ilgisini çekti. Papa'nın isteği üzerine 1791'de iki aylığına Sant Angelo Kalesi'nde gözaltına alındı. Bu tutukluluktan sonra 1792'de Roma'dan kovuldu ve Fransa'nın Dijon kentine yerleşti.

Mermer heykeli ""Madame de Verninac'ıin büstü"", 1800'de Paris Salonu'nda sergilendi. Aynı eserin mermer versiyonu da 1808'de yine Paris Salonu'nda teşhir edildi. Chinard, Paris'e sayılı kez ziyâret etti, ömrünün büyük bölümünü Lyon ve İtalya arasında geçirdi. Bir Paris ziyareti sırasında devrin Paris soyetisnin ünlü ismi Madamé Récamier'in (bugün J. Paul Getty Müzesi'nde) büstünü yaptı; daha sonra bu büstün mermerden bir versiyonu daha yapıldı.

Lyon'daki açık hava heykelleri, Fransız Devrimi sırasında kaybolmuştur.

Chinard'a ve heykellerine olan ilgi, 1909 ile 1910 arasında Paris "Musée des Arts Décoratifs"'te gerçekleştirilen bütün eserlerinin bir araya getirildiği bir sergiden sonra yeniden canlandı.

Joseph Chinard'ın eserleri, "Louvre Müzesi", "Metropolitan Museum of Art" ve "National Gallery of Art" gibi birçok müzede yer almaktadır.





Hugo Rheinhold

Wolfgang Hugo Rheinhold (d. 26 Mart 1853 - ö. 2 Ekim 1900), Alman heykeltıraş. Soyadı sık sık "Reinhold" şeklinde yanlış yazılır.

Oberlahnstein, Prusya'da doğdu; Berlin'de öldü. Koblenz'te okula gittikten sonra tüccarlık işine girdi. 21 yaşında başarıyı bulmak için ABD'ye ihracat ve ithalat tüccarı olarak gitti. 1853 ile 1900 yılları arasında San Fransisko'da yaşadı. 1879'da işinin merkez ofisini San Fransisco ve Hamburg'da kurdu. Ertesi sene çocukluk aşkı Kölnlü Emma Levi'yle evlendi ama trajik bir şekilde evliliklerinin 1.5., 1882 yılında öldü. 

Rheinhold kısa heykeltıraşlık kariyerinde kayda değer yapıtlara imza attı. Bunların içinde, bir grup okuyan rahipler ("Lesende Monche"), Alfred Nobel'e itafen (“Dynamite in the Service of Mankind”), sosyalist önder August Bebel'in büstü ve mermerden “Am Wege”'yı (1896, göğüsünde bir bebekle olan talihsiz kadın) yaptı. Rheinhold Yahudi kimliğine sahip çıkarak Deutsch-Israelitischer Gemeindebund'a (Alman-Yahudi Şirketler Derneği) etkisi büyüktü ve anti-Semitizm'in filizlenmesine protesto olarak "Die Kämpfer"'ı (“Savaşçılar”) heykeltıraş etti Rheinhold'un son yapıtı İki çeşmede sürüngen tanrılar (“Brunnengrotte mit zwei Wassergottheiten”) ölümüne yakın - 1900'de sergilendi. Bugün ironik eseri Affe mit Schädel ile hatırlanmaktadır.






Gülşat Omarova

Gülşat Omarova, Gulshat Omarova veya Guka Omarova, Kazak film yönetmeni, oyuncu ve senarist. Almatı, Kazakistan'da doğan sanatçı, günümüzde Rotterdam, Hollanda'da ikamet etmektedir. 2004 yılında, "Shiza" adlı filmiyle, Kopenhag Uluslararası Film Festivali'nde "En İyi Kadın Yönetmen" dalında Alice Ödülü'nü kazanmıştır.

1984 yılında Al-Farabi Üniversitesi gazetecilik fakültesinden mezun oldu. 1986 ila 1988 yıllarında televizyonda yardımcı idareci ve yönetmen olarak çalıştı. 1988'de Almaty'deki Sanat Akademisi'nde "belgesel film ve televizyon yönetmenliği" branşında ihtisas yaptı. 2001'den beri Hollanda'da ikamet etmekte ve çalışmaktadır.





Anthony Caro

Anthony Alfred Caro (8 Mart 1924 New Malden, Büyük Londra - 23 Ekim 2013, Londra), İngiliz soyut heykeltıraştır ve eserleri "bulunmuş" endüstriyel nesnelerden oluşan metal asambleleri ile karakterize edilebilir.

Caro Charterhouse School ve Christ's College, Cambridge'te eğitim görerek mühendislik dipolması almıştır. 1946 yılında Kraliyet Donanması'ndan ayrıldıktan sonra bir yıl boyunca Regent Street Polytechnic'te (şimdi Westminster Üniversitesi) heykel çalışmaya başladı. 1947 yılında Kraliyet Akademi Okullarına geçti ve burada 1952'ye kadar kaldı.

Anthony Caro, 1950'lerde Henry Moore'un asistanı olarak çalışırken modernizm ile tanıştı. 1960'ların başında Amerikalı heykeltıraş David Smith ile tanıştırıldıktan sonra figüratif çalışmayı bırakarak I profil çubuklar, çelik plakalar ve ızgaralar gibi metal malzemeleri kaynatarak ve cıvata ile tutturarak heykel yapmaya başladı. Sıklıkla bitirdiği eserlerini cesur tek renkle boyamıştır.

Caro 1950'lerin sonunda uluslararası alanda tanındı ve özellikle ABD'de popülerdi. Aynı zamanda şimdi Londra'da Central Saint Martins College of Art and Design olan St Martins School of Art'ta çalışırken, bir zamanlar asistanı olan Phillip King gibi genç Britanya soyut heykeltıraş nesline ilham kaynağı olmuştur. Bu grubun içinde Bruce McLean, Barry Flanagan, Richard Long ve Gilbert ve George sayılabilir. Birkaç eski öğrencisi ile birlikte, "Yeni Sanat"ta Britanya etkisini temsil eden "Primary Structures" adlı 1966 New York Yahudi Müzesi'ndeki bir çalışmaya davet edilmiştir.

Caro 1963'ten 1965'e kadar ressam Jules Olitski ve heykeltıraş David Smith ile birlikte Bennington College'da öğretmenlik yaptı.

Sıklıkla heykeli kaideden indirme yeniliği ile anılır. Hâlbuki Smith ve Brancusi aynı yönde adımlar atmıştır. Caro'nun heykelleri genellikle kendi üzerinde durabilir ve doğrudan yere konur. Böyle yaparak izleyici ve eser arasında bir bariyer ortadan kaldırılır. İzleyici her yönden yaklaşarak sanat eseri ile etkileşime girmeye davet edilir.

1980'lerde Caro'nun eserleri klasik Yunan figürlerinden daha edebi elemanlar alarak yön değiştirdi. Daha sonraları büyük ölçekli enstalasyon eserleri ile ilgilendi. Bu büyük eserlerden bir tanesi olan, "Sea Music" ("Doğu Müzik") Dorset'te Poole limanında bulunur. 80nci yaşgününü kutlamak için 2005 yılında Tate Galerisi tarafından bir retrospektif sergi düzenlendi. 1987'de Sir unvanı verildi.

2008 yılında Fransa'da Bourbourg'da Saint Jean-Baptiste Kilisesinde "Chapel of Light" ("Işık Şapeli") enstalasyonunu yaptı.

1949 yılında ressam Sheila Girling ile evlendi ve iki erkek çocukları oldu.





Edoardo Detti

Edoardo Detti (d. 16 Ocak 1913, İtalya – ö. 24 Aralık 1984 İtalya) İtalyan mimar ve şehir planlamacısı. Modern mimarlığın İtalya'daki temsilcilerinden birisi idi.
Giovanni Michelucci'nin öğrencilerin birisi olan Edoardo Detti, 1940 yılında Floransa Üniversitesi'nden mezun oldu. İkinci Dünya Savaşı sırasından partizanların yanında yer alarak Mussolini'ye karşı mücadele etti. Savaştan hemen sonra da Floransa'nın yeniden inşası faaliyelerine katıldı.

Modern mimarlık tarzı ile birçok projeler tasarlayan Edoardo Dettei, Floransa Üniversitesi'nin Şehir Bölge Planlaması Bölümü Başkanlığı'nı da yaptı.




Francesco Laurana

Francesco Laurana, (d. yak. 1430 - ö. 12 Mart 1502'den önce), Dalmaçya doğumlu heykeltıraş ve madalyoncudur. Hırvatistan'da Frane Vranjanin olarak da bilinir.

Laurana (La Vrana) Venedik Dalmaçya'sında Zara yakınlarında Vrana'da (günümüzde Hırvatistan'da Zadar) doğmuştur.

Bir heykeltıraşın yanında çıraklık yaptıktan sonra Napoli'de solo kariyerine başladı. Burada Aragonlu V. Alfonso için Castel Nuovo zafer takını yapan bir heykeltıraş ekibine katıldı. Alfonso'nun ölümünden sonra (1458) Aix-en-Provence'a Anjou'lu I. René'nin maiyetine çağrıldı. Eski Napoli kralı olan René, maiyetinde olanları temsil eden bir dizi bronze portre madalyon siparişi verdi.

1466 yılında 1471 yılına kadar Laurana Sicilya'da çalışır. Bu döneme ait eserleri arasında Mastrantonio Şapeli, Palermo'da S. Francesco Kilisesinde Pietro Speciale'nin mezarı, Sciacca'da St. Marguerite kilisesinin yan kapısı, Palermo Katedralinde "Madonna ve Çocuk" heykeli (1471)sayılabilir. Ayrıca şimdi Palermo'da Galleria Regionale Palazzo Abatellis'da bulunan ve Aragonlu Eleanor'u tasvir ettiği düşünülen Noto adlı bir büst de bu dönem çalışmalarındandır.

1471 yılında Napoli'ye dönerek Sta. Barbara Şapelinde "Virgin" ("Bakire") heykelini yapar. 1474-1477 yılları arasında Laurana, akrabası Luciano Laurana'nın çalıştığı Urbino'da üç yıl geçirdi. Daha sonra tekrar Marsilya'ya gitti ve burada Marsilya Katedralinde küçük bir şapel inşa etti (1475-81). Bu Fransa'da tamamıyla Rönesans tarzında ilk yapıdır. Ayrıca St. Lazarus mermer sunağı da atölyesinde yapılmıştır.

Laurana Marsilya'da ya da Avignon'da 1502 yılında ölmüştür.

15. yüzyılının en karmaşık ve en belirgin heykeltıraşlarındandır. Karmaşık olmasının nedeni değişen çeşitli kültürel komplekslerdeki akt