anca:"Provincia di Milano", Milano lehçesi:"Prüvincia de Milàn"), kuzey batı İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı, 1.575 km² yüzölçümüne sahip ve 134 beldesi ile (30.06.2010 tahminiyle) 3.135.769 nüfuslu bir ildir. Merkez şehri Lombardiya bölgesinin de başkenti olan ve ille aynı adı taşıyan Milano'dur.

Milano ili kuzeyinde Varese ili, Monza ve Brianza ili bulunmakta; doğuşuda Bergamo ili; güneydoğusunda Cremona ili ve Lodi ili; güneybatrisinda Pavia ili ve batıda Piyemonte bölgesinde olan Novara ili vardır. Ayrıca Lodi ili ve Pavia ili arasında bulunan ve esas Milano ili arazisinden tümüyle ayrı bir yerleşke olan St Columb al Lambro beldesi de Milano iline bağlıdır.

Katolik Kilisesi organizasyonuna göre Milano ilinin tümü Milano Başpiskoposluğu'na bağlıdır.

Milano ili merkezi-batı Lombardiya'da; batıda Ticano Nehri vadisi ve doğuda Adda Nehri arasından bulunan yüksekçe rakımlı ovalık-düzlükte kurulmuştur. Bu düz arazide bulunan akarsular Adda ve Ticino nehirleri yanında Olona Nehri, Lambro Nehri ve Seveso Nehridir. Ayrıca mavnalarla taşım yapılabilmesi için insan yapımı Milano kanalları (Grande kanalı, Martesana kanalı, Pavese kanalı) bulunur. Hızla akan Lura, Bozzente, Molgora, Arno dere ve çayları da bu ovada bulunmaktadır.

Coğrafi bir görüşle Milano ili beş değişik bölgeye bölünmektedir:Milano; Merkez-Brianza; Doğu-Yüksek-Milano; Batı-Ticino; Adda-Parco-Güney-Milano.

Milano ili'nin en büyük nüfuslu 10 şehri şunlardır:
Milano ilinde bulunan diğer belediyelerden 30.000den fazla nüfusu olanlar şunlardır:







Mortimer Mouse

Mortimer Mouse Walt Disney'in çizgi film ve çizgi roman karakterlerinden birisidir. Bu karakter Miki Fare'nin Pete (Disney)'den sonra ikinci en büyük düşmanıdır. İlk olarak Mickey's Rival adlı çizgi dizide görülmüştür. Daha sonraki çizgi dizilerde Miki Fare ile Mini Fare için kavka ettiği sahnelerde görülmüştür.

Mortimer Mouse aslında Miki Fare'nin uzun boylu halidir. Miki Fare'den daha insansı bir görünümü vardır. Şekil olarak Gufi'yi andırır.Ayrıca bıyıklarıda vardır. Sevilmeyen diğer fare karakterler gibi büyük iki diş ve sıçansı bir görünümü vardır. Genellikle kot pantolon ve tişört giyer. Bu karakterin bazı zamanlar şapka taktığıda görülmüştür.





Yavuz Atacan

Yavuz Atacan 10 Aralık 1945 tarihinde Sivas'ta dünyaya geldi. Darülbedayi kökenli tiyatro emektarı babası Hilmi Atacan'ın yanıbaşında perde çektiği çocukluk yaşlarında yutmuştur ilk kez sahnenin tozunu. Halkevleri onun tiyatral yaşamının mihenk taşı olmuştur. Ömrünü, tiyatro sevgisini yaygınlaştırmaya adamış; tiyatro sahnelerindeki o gizemli ve mistik hava bu ömrün vazgeçilmez bir parçası olmuştur. 1986 yılında Antalya'ya yerleşmiştir. Konservatuvar kazanarak tiyatro sanatını meslek edinen birçok öğrenci yetiştirmiştir. Kendisi halen Azize Kahraman Halk Eğitim Merkezi'nde Tiyatro Birim Başkanlığı ve tiyatro öğretmenliği yapmaktadır. Evli ve iki çocuk babasıdır.




Beni Unutma (film, 2010)

Beni Unutma (İngilizce özgün adıyla Remember Me), 2010 ABD yapımı bir sinema filmdir. Bir romantik dram olan Beni Unutma’da Robert Pattinson, Tyler isimli New York’ta yaşayan ve bir trajedinin tüm ailesini dağıtmasıyla babasına (Pierse Brosnan) karşı isyankar hale gelen bir genci canlandırmıştır.

Tyler, kaderin bir oyunu sonucu Ally (Emilie de Ravin) ile tanıştığı güne kadar kendisini kimsenin anlayamadığını düşünmektedir. Aşk aklına gelen en son şey olmasına rağmen, Ally’nin beklenmedik şekilde kendine çok iyi gelmesi ve ondan ilham alıyor olmasıyla ona yavaş yavaş aşık olmaya başlar. Bu aşkla beraber mutluluğu ve hayatındaki anlamı da keşfeder. Kısa bir zaman sonra sırların ortaya çıkması ve trajedinin yeniden boy göstermesiyle, onları bir arada tutan sebepler aksi yönde etki etmeye başlar.





Velid Canbolat

Velid Canbolat () (d. 7 Ağustos 1949) Lübnan'ın İlerici Sosyalist Partisi "PSP" Genel Başkanı ve Dürzi topluluğunun en tanınmış lideridir.

Canbolat ailesinin ismi Şamil Canbolat'tan gelir. Tarihi 1530-1580 yılları arasında Halep valiliği yapmış olan Canpolat İbn Kasım El-Kırdî El-Kayserî'ye dayanır. Velid Canbolat bugün başkanlığını yaptığı PSP'nin kurucusu Kemal Canbolat'ın oğludur. Ayrıca anne tarafından Emir 'ın torunudur. İlk eşi, Çerkes asıllı 'Gigi' lakaplı Ürdünlü Gervette, oğlu Teymur'un annesidir. Halihazırda Suriye eski Savunma Bakanı Ahmed El-Şarabati'nin kızı Suriyeli Nora Şarabati ile evlidir. Velid Canbolat Beyrut Amerikan Üniveritesi'nden Siyasal Bilimler mezunudur

İngiliz BBC yayın kuruluşu Canbolat'ı "Lübnan'ın en güçlü Dürzi ailesine mensup en zeki lideri, İlerici Sosyalist Partisi etrafında şekillenen sol görüşlü bir siyasetçi ailesinin oğlu" olarak nitelendirdi.

Savaştan sonra Suriye yandaşı olan Canbolat, ülkenin güçlü adamı Hafız Esed'in 2000 yılındaki ölümünden sonra Suriye'nin Lübnan'daki nüfuzundan vazgeçmesi yönünde bir siyaset izlemeye başladı Bu görüşüyle Lübnan'ın eski başkanlarından Emil Lahud ve Lübnan'ın Şiî partisi olan Hizbullah'tan ayrıldı. Hizbullah hakkında şunları söylemiştir: "Hizbullah'ın savaşçıları Lübnan topraklarını İsrail ordusuna karşı savunmada ve İsrail ordusunu geri püskürtmede başarıyla savaştı, ancak sorulması gereken soru neden yana olduklarıdır: güçlü merkezi bir yönetime sahip bir Lübnan mı istiyorlar, yoksa başka bir şey mi?"

Canbolat bu tutumu nedeniyle suikast tehlikesi yaşadığını ve öldürülmekten korktuğunu açıkça dile getirdi. "The Chicago Tribune" gazetesinin kendisiyle yaptığı bir röportajda güvenliği konusundaki düşünceleri sorulması üzerine, "Bu kolay. Ben onu düşünmüyorum. Onlar gelecekse, zaten gelecektir." dedi.

Canbolat hem Dürzilerin hem de diğer dinî azınlıkların desteğini taşımaktadır.






Kalmuklar

Kalmuklar veya Kalmıklar (Kalmukça: Хальмгуд), Batı Moğol halkı Oyratlar'ın 17. yüzyılda Cungarya'dan Hazar Denizi'nin batısına göç etmiş olan koludur. Bugün çoğunlukla Rusya'nın Kalmukya Cumhuriyeti'nde yaşamaktadırlar. ABD, Fransa, Almanya, İsviçre ve Çek Cumhuriyeti'nde azınlık olarak bulunurlar. Sovyet yazar Marietta Şaginyan Ekim Devrimi'nin lideri ve Sovyetler Birliği'nin kurucusu Lenin'in babaannesi Anna Smirnov'un Kalmuk soyundan geldiğini belirtmiştir.

Kalmuk, Türkçe "kalmak" kelimesinden türetilmiştir. Türk boylarının Oyratları 13. yüzyıldan itibaren bu adla andıklarına inanılmaktadır. Arap coğrafyacı İbn Al-Wardi 14. yüzyılda bu ismi yazılı bir kaynakta kullanan ilk kişidir. Daha sonra 16. yüzyıldan itibaren Rus kaynaklarında görülmeye başlanmıştır.

Oyratların kendileri bu adı pek kullanmamakla birlikte, günümüzde genel olarak Oyratların batıya göç etmiş olan kolu Kalmık adıyla adlandırılmaktadır.

Kalmuklar Avrupa sınırları içinde çoğunluğu Budizm'e inanan tek halktır. Müslüman Sart Kalmuklarının dışında, geriye kalanlar Tibet Budizmi'nin Gelugpa okuluna bağlıdır. 14. Dalai Lama Tenzin Gyatso'yu ruhani liderleri, Amerikalı bir Kalmuk olan Erdne Ombadykow'u Kalmuk halkının büyük Laması olarak kabul ederler.

Oyratlar Orta Asya'da bugünkü Kazakistan, Rusya, Moğolistan ve Çin sınırları içinde kalan bölgede yaşamaktaydı. 1368'de Moğol Yuan Hanedanı'nın devrilmesinden sonra, Oyratlar Doğu Moğallarının karşısında zorlu bir rakip olarak ortaya çıktı. Batı Moğol boyları kendilerini Dörben Oyrat ("Dört Oiratlar") olarak adlandırmaya başladı. Çin'deki Ming Hanedanı ve onu takip eden Mançular, yaklaşık 400 yıl boyunca Moğolistan'ın hakimiyeti için askeri bir mücadele giriştiler. Sonunda 1757 yılında Cungarya'daki Oyratların da yenilmesiyle Moğollar Çin egemenline girdi.(Grousset, 1970: 502-541).

Oyratlar 1630 yılından itibaren Aşağı Volga bölgesine yerleşmeye başladılar. Burada bulunan Nogay Orda Oyratların baskılarıyla yıkıldı, Nogaylar'ın çoğunluğu Osmanlı egemenliğindeki Kırım Hanlığı'na sığındı. Kalmukların kurduğu Kalmuk Hanlığı bir süre sonra Çarlık Rusyası'nın etkisine girmiştir.

Zaman zaman Rusya’nın güney sınırında, Osmanlı İmparatorluğu, İran, Kırım Hanlığı'na karşı düzenlenen seferlere destek veren Kalmuklar, Kazaklar ve çeşitli Kuzey Kafkasya halklarıyla mücadele içerisindeydi. Böylelikle Kalmukya'nın Rusya ve İslam dünyası arasında tampon bir bölge haline gelmesi, Çarlık açısından Kalmıkların stratejik önemini arttırmıştır. Karşılığında Çar'ın gönderdiği tahıl ve yiyecek yardımının dışında, Rus sınır yerleşimlerinde ticaret yapma ayrıcalığını da kazanmışlardı. Yarı otonom bir yönetime sahip Kalmuk hanları, “Göçebelerin Büyük Yasası” (Iki Tsaadzhin Bichig) adını verdikleri kurallara göre kendi kendine yönetim uygulamışlardır.

18. yüzyılın ortalarına doğru Ruslar Kalmukların içişlerine daha fazla karışmaya başlar. Bunun üzerine 1770 yılında son Kalmuk hanı Ubashi Han halkını anavatanları Cungarya’ya geri götürme kararı alır. Yaklaşık 168.080 kadar Kalmuk Ubashi Han’ın liderliğinde Orta Asya’nın diğer ucundaki vatanlarına doğru yola çıkar. Yolda düşmanları Kazaklar ve Kırgızlarla savaşan, bir taraftan da açlık ve susuzluğa maruz kalan Kalmukların çoğu ölür. Aylarca süren zorlu yolculuğun sonunda yalnızca 66.073 kadar Kalmuk Mançular’ın denetimindeki Sincan’a ulaşır.

Çariçe Katerina Kalmuk Hanlığını feshederek bölgeyi Astrakhan valisine bağlar. Rusya’da kalan Kalmuklar savaşlarda Rusya adına savaşmış, yavaş yavaş yerleşik bir yaşam tarzını benimsemişlerdir.
Ekim Devrimi'nden sonra Kalmukların bir kısmı Beyaz Ordu saflarında bir kısmı Kızıl Ordu saflarında savaşır. Yurt dışına kaçan Kalmuk diasporası Türkiye'de bir süre kaldıktan sonra, Yugoslavya, Bulgaristan, Çekoslovakya ve Fransa'ya dağılır.

Kalmukya 4 Kasım 1920'de, Sovyetler Birliği içinde özerk bir bölge olarak ilan edilir; 1935'te ise, özerk bir cumhuriyet olur. Stalin döneminde Budist manastırlar kapatılır; Kalmık dini metinleri yakılır.

II. Dünya Savaşı sırasında Kalmukya Nazi işgaline uğrar. 1943'te Sovyetler bölgeyi geri alır. 1958'de Kalmukya, yeniden özerk bir Sovyet Cumhuriyeti olur. Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra, Rusya Federasyonu'na bağlı özerk bir cumhuriyet olarak varlığını sürdürmektedir.




Boğmaca

Boğmaca, hızlı gelişen ve çok bulaşıcı bir enfeksiyo