daresinin İspanya asıllı krallar ve idarecilerden Avusturya asıllı hükümdar ve idarecelere geçene kadar Napoli'ye dönmedi. Napoli'den uzakta olduğu bu dönemde, Floransa yakınlarında bir özel tiyatrosu bulunan, Toskana Dükü III. Ferdinando de Medici yanında çalışarak onun tiyatrosunda yapımlanan özel opera eserleri hazırladı. Sonra Roma'da "Kardinal Ottoboni" yanında benzer görevde geçti ve bu yeni patronu ona 1703de Roma'daki "Santa Maria Maggiore Bazilikası" için "müzik direktörü" görevine geçmesi için destek ve yardım sağladı.

1707de Venedik ve Urbino şehirlerini ziyaret etti. 1708de Napoli'ye dönüp eski "müzik direktörü" görevine tekrar geçti ve bu görevde 1717ye kadar kaldı. Napoli'deki seyirciler onun müziğine çok alışık oldukları için Scarlatti'nin yeni eserlerine özel pozitif bir karşılik göstermemekteydiler. Hâlbuki ayni ve benzer eserleri Roma'da çok tuttunmaktaydı. Bu nedenle bu dönemde Roma'daki "Teatro Capranica", Scarlatti'nin en tanınmış eserleri olan "Telemaco" (1718); "Marco Attilio Regolo" (1719) ve "La Griselda"(1721) ile bazı kilise müziği eserlerinin seyirciye sunulması için bas sahnelenme merkezi oldu. Scarlatti son olarak "sereneta" eserini bitiremeden 1723de Napoli'de ölmüştür.

Scarlatti, 17. yüzyıl İtalyan vokal müzik stillerinin Floransa , Venedik ve Roma gibi merkezlerde geliştirilmiş şekli olan "erken Barok dönemi" müzik ile Mozart ile zirvesine erişen 18. yüzyıl "klasik ekolu" müzik arasında bir bağlantı sağlayan müzik bestecisidir.

Scarlatti'nin müzik kariyerinin ilk eserleri (özellikle "Gli equivoci nel sembiante" (1679); "L’honestà negli amori" (1680); "Il Pompeo" (1683) ve 1685e kadar bestelediği diğer operalarında) resitatiflerle ve bazan yaylı sazlar kuarteti bazan sadece continuo eşliginde birçok küçük ve güzel aryalarla dolu, çok değişken aman daima iyi yapılmış Barok tipi eserlerdir. 1686den sonra ostinato basları ve iki kıtalık aryalari arkada bırakıp, "İtalyan uvertürü formu"nu ve "de kapo" tipi aryaları geliştirmiştir. Bu tip yeni gelişmeleri içeren operalarının en iyi bilinenleri "La Rosaura" (1690) ile "Pirro e Demetrio" (1694).

1697den sonra Napoli sarayının zevklerine uyması gereği ve birbiri arkasını takip eden sırayla yeni opera eserler yazması lazım gelmesi nedeniyle bu eserlerdeki opera aryaları için daha konvensiyonel bir ritim kullanmaya başladı. Bu eserlerindeki şarkılar da hızla ve revizyondan pek geçmemis şekilde hazırlanmış oldukları barizce hissedilmektedir. Bunların orkestrasyonda obualar ve trompetlere yer verilmesi getirdiği bir yenilik olmakla, beraber genellikle orkestrasyon da eski usullerden ayrılmaz olduğu görulmektedir. Ama gene de bu operalar arasında, "L'Eraclea" (1700) gibi çok parlak eserler bulunmaktadır. 
Floransa'da Ferdinando de Medici için bestelediği operalar kayıp olmuştur. Ancak Scarlatti'nin bu dönemde prens ile yaptığı yazışmalarında bu eserlerinin çok içten ve samimi bir ilham verici yaratıcılık hevesiyle hazırlandığını ifade etmektedir.

1707de Venedik'te bestelediği "Mitridate Eupatore" Scarlatti'nin opera şaheseri olarak kabul edilmektedir. Bu eser Scarlatti'nin Napoli'de bestelediği her operadan içerdiği teknik ve entelektüel güç bakımdan kat kat üstündür ve o zamana kadar yaptığı opera bestelerindeki müzikten çok üstün bir müzik ihtiva etmektedir.

"L'amor volubile e tiranno" (1709); "La principessa fedele" (1710) ve "Tigrane" (1714) adlı Napoli'deki son dönemi opera eserleri, fazla hislere hitaptan ziyade, gösterişli ve etkin olmaya önem vermektedir. Bu eserlerde orkestrasyon modern operalara daha yaklaşmıştır. Seslere refakat etme görevi yaylı sazlar kuartetine bırakılmış ve klavsen bir refakat aleti olmaktan çıkartılıp gürültülu bir nakarat ("retornello") aletine dönüştürülmüştür. Scarletti "Teodora" (1697) operasında ise orkestrayı nakarat ("retornello") aleti olarak kullanmayı ilk defa denemiştir.

Roma'da sahnelenmek üzere hazırladığı son operaları içlerinde daha derin şiirsel hisler bulundurmakta, geniş ve vakurlu bir melodi stili içermekte, daha güçlü bir dramatik anlam ifade etmekte ve daha modern orkestrasyon stili içermektedirler. Güçlü dramatik ifadeler özellikle, ilk dafa 1686da "Olimpia vendicata" kullandığı, refakat edilen resitatiflerde bulunmaktadır. Scarlatti'nin modern orkestrasyon gelişmesine bir katkısı, kornoları ilk defa opera orkestrası içine alıp onların seslerini çok çarpıcı bir şekilde kullanmasıdır.

Hepsi birbirine benzer karakterler gösteren ve Scarlatti'ye has bir stilde olan operalar, oratoryolar ve serenatları yanında, Scarlatti solo ses için 500den çok solo oda kantatası hazırlamıştır. Bunlar zamanında konsere girmemişler ve bestelerinin yazmaları arasında kalmışlardır. Bunları incelemek fırsatı bulan 20. yüzyıl müzik bilginleri bu eserlerin zamanının en ileri oda müziği besteleri olduğunu ve bunların konserlerde icra edilmemesinin zamanının büyük müzik kayıplarından başında olduğunu ifade etmektedirler.

İki yüz kadar kilise muzigi parcasi besteledigi iddia edilmekle beraber elimizdeki eserlerden bunu çok abartılmış olduğu kabul edilmektedir. Genellikle bu kilise müziği, diğer janrlardaki müzik eserlerinin arasinda nispeten küçük önemdedir. Fakat 1721de hazırlamış olduğu "San Cecilia" Mass Ayini stili ileride Johann Sebastian Bach ve Beethoven tarafından hazirlanan muhtesem kilise Mass ilahilerine bir öncü ve önderlik görevi yapmıştır.

Hazırlamış olduğu enstrümantal muzik, bestelediği vokal parçalar ile karşılaştırılırsa, bu enstrümantal parçaların çok eski, hatta antik, usullere uyduğu görülür. Bunlar ilgi çekmekle beraber hiçbir müziksel yenilik getirmemişlerdir. Birçok müziksel otorite vokal muzikte yaptığı devrim neticesindeki yeniliğin neden enstrümantal müziginde tekrarlamadığına biraz şaşmaktadırlar.

"Scarlatti'nin 50 kadar opera eseri hazırladığı bilinmektedir."










3+2 (müzik grubu)

3+2, üç şarkıcı ve iki vokalistten oluşan Beyaz Rus müzik grubu. 2010 Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülkesini "Butterflies" adlı şarkıyla temsil etmiş 1. yarı finalde yarışıp finalde yarışmaya hak kazanmıştır. Finalde ancak 18 puanla 24. olabilmiştir.




Yunan pasaportu

Yunan pasaportları, sadece uluslararası yolculuğa çıkmak için Yunan polisi tarafından Yunan vatandaşlarına çıkarılır. Yunan vatandaşları, Avrupa Birliği ve birkaç diğer Avrupalı ülkelerine yolculuk için pasaport yerine kimlik kartlarını da kullanabilirler. Yunan pasaportları 32 sayfa içerir ve 5 yıl için geçerlidir.

Yunan Biyometrik pasaportları, 26 Ağustos 2006'da çıkarıldı, 1 Ocak 2007'de eski tarz pasaportlar geçersiz oldu. Haziran 2009'dan beri, pasaportun RFID çipinde, pasaport sahibinin JPEG şeklinde fotoğrafına ek olarak iki parmak izi bulunur. Tüm pasaportlar Atina'da N.P.C. merkezi ana binada olarak üretilmektedir. Koşullara bağlı olarak, pasaport, 3 ila 9 iş günü içinde verilir. Standart pasaport yetişkinler ve 2 yaş ve 14 yaş altı çocuklar için 5 yıllık bir süre için geçerlidir. 14 ila 17 yaşında bir kişi ise, bu kişi 18 yaşında olana kadar yanlarında başvuru sırasında bir yetişkin bir talep etmelidir.

ABD Mart 2010'da Yunanistan'ı vize muafiyeti programına dahil ettiğini açıkladı. Bu sayede Yunan vatandaşları bundan böyle 90 güne kadar seyahatleri için ABD'ye vizesiz seyahat edebilmektedirler.

"Henley Vize Kısıtlamaları Endeksi 1 Ocak 2017 Raporu'na göre Yunanistan vatandaşları sınır kapısında vize alarak veya vizesiz 171 ülkeye seyahat edebilirler. Bu sayede Yunanistan vatandaşları Dünya'da seyahat özgürlüğü açısından 6. sırada yer almaktadır.





Butterflies (3+2 şarkısı)

"Butterflies", (Türkçe: "Kelebekler") 3+2 tarafından seslendirilen ve Beyaz Rusya'yı temsil eden 2010 Eurovision Şarkı Yarışması şarkısıdır.




Abdurrahman Yalçınkaya

Abdurrahman Yalçınkaya, (d. 10 Mart 1950, Suruç, Şanlıurfa, Türkiye), Türk hukukçu ve Yargıtay Cumhuriyet eski Başsavcısıdır. 21 Mayıs 2007 ile 21 Mayıs 2011 arasında Başsavcılık görevini yürüten Yalçınkaya, bu görevinden önce 3 yıl da Başsavcıvekilliği yapmıştır.

Şanlıurfa'da doğan Yalçınkaya, Ankara Yıldırım Beyazıt Lisesi'ni bitirmiş, ardından ise Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne girmiştir. Abdurrahman Yalçınkaya, yüksek öğrenimini 1973'te aynı fakültede tamamlamıştır.

Tuzla'da kısa dönem askerlik yapmasının ardından Ankara'da hakim adayı olarak mesleğine ilk adımı atmıştır. Sırasıyla Acıpayam Hakimliği, Bulanık Hakimliği, Gürün Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı, Gürün Adli Yargı Adalet Komisyonu Başkanlığı, Silifke Hakimliği ve Yargıtay Tetkik Hakimliği görevlerinde bulunmuştur.

14 Nisan 1998'de Yargıtay üyeliğine seçilen Abdurrahman Yalçınkaya, Yargıtay Yedinci Ceza Dairesi üyesiyken, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca gösterilen adaylar arasından, zamanın Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından 21 Haziran 2004'te Yargıtay Cumhuriyet Başsavcıvekilliği'ne seçilmiştir.

Yaptığı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcıvekilliği görevinin ardından, 20 Mayıs 2007'de 4 yıllık görev süresi dolan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Nuri Ok'un yerine, yine dönemin Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından görevlendirilmiştir (2 Mayıs 2007). 21 Mayıs 2007'de de göreve başlamış ve ilk yılında AKP kapatma davasını hazırlamıştır. 21 Mayıs 2011 tarihinde görev süresi dolduğundan bu görevden ayrılarak Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Üyesi olarak görev yapmaya başlamış ve 10 Mart 2015 tarihinde yaş haddinden emekliye ayrılmıştır.

İngilizce bilen Abdurrahman Yalçınkaya, evli ve iki çocuk babasıdır.






Kosova pasaportu

Kosova pasaportu (Arnavutça: Pasaportë; Sırpça:"Пасош" veya "Pasoš"), kısmen tanınan Kosova vatandaşlarının yurt dışına çıkışta kullandıkları yolculuk belgesidir. Bu belge, Kosova vatandaşlığının kanıtı olarak hizmet etmeye ek olarak uluslararası yolculuğu kolaylaştırır. Dışişleri Bakanlığı ile çıkarılan diplomatik pasaportların istisnasıyla pasaportların verilmesi yalnız İçişleri Bakanlığı’nın ayrıcalığındadır. Kosova pasaportları, ICAO tarafından tavsiye edilen standart (Boyut gibi, teknoloji, güvenlik, düzenleme, vb.) pasaport tasarımına uyar.

Kosova vatan