ya yerleşkesi olarak düşünülmektedir. Batlamyus’un coğrafya eserinde bu ismin geçtiği söylenmektedir. (II. Kitap, 15. Bölüm)

Ak Drin ve Klina Deresi’nin kavşağında yer alır. Klina’nın en önemli ünü, Miruşa Şelaleleri dolayısıyladır. Ak Drin üzerindeki bu şelaleler, birçok kanyon, mağara gibi yer şekilleriyle doludur.

Klina nüfusunun % 96 civarındaki kısmı Arnavut’tur. Geri kalanlar da bilgilerde Sırp, Rom, Karadağlı olarak kayıtlanmışlardır.

2011 yılında Kosova genelinde yapılan nüfus sayımında Klina nüfusu 37.585 çıkmıştır.




Summit Entertainment

Summit Entertainment (formerly Summit Entertainment NV) bir Amerikan film stüdyosudur. Merkezi Universal City, Kaliforniya'da, Merkez ofisleride Londra, Birleşik Krallık'ta bulunmaktadır.




Niyazi Sel

Niyazi Sel (1908 İstanbul - 1990), Türk futbolcudur.

Fenerbahçe'de yetişti ve 1928'den itibaren kesintisiz 10 yıl bu takımda oynadı. 216 maçta 79 gol kaydetti. 5 İstanbul Ligi, 3 İstanbul Şildi ve 2 Türkiye birinciliği şampiyonluğu yaşadı.

27 Eylül 1931'de Balkan Şampiyonası'nda Bulgaristan karşısında ilk kez A millî oldu ve millî formayı toplamda 5 kez giydi, 1 gol attı. Berlin'de düzenlenen 1936 Yaz Olimpiyatları'nda bir maçta Türk millî forması giydi.

Futbolu bıraktıktan sonra uzun yıllar Fenerbahçe yönetim kurullarında vazife gören değerli sağaçık, başarılı bir yönetici ve Umumî Kaptan olduğunu da kanıtlamıştı. Niyazi Sel ayrıca Futbol Federasyonu Heyetlerinde de görev almış ve Orhan Şeref Apak ile birlikte genç millî takım davasını başlatan kişi olmuştu. Ve bu alanda da başarı göstermiştir.

Uzun yıllar boyunca çeşitli gazetelerde futbol ve ekonomi yazarlığı yapan Niyazi Sel, Türkiye Spor Yazarları Derneği (TSYD) üyesi idi.

Ayrıca İstanbul Radyosun'da da futbol spikerliği yapan Niyazi Sel, çok değerli dostu ve arkadaşı Halit Kıvanç'ın da spikerlik hayatına atılmasında vesile olmuş, ikili Niyazi Sel'in vefat ettiği 1990 yılına kadar dostluklarını sürdürmüşlerdir.

Niyazi Sel'in 1942 senesinde Ali Emre Sel adında bir oğlu dünyaya gelmiştir. Oğlu da kendisi gibi sarı lacivert renklere gönül vermiş ve Fenerbahçe altyapısında eğitim görmüştür. Torunu Kerem Sel ise Beşiktaş Kulübü altyapısında görev almış ve aile geleneğini sürdürmüştür.

50 yılı aşkın süre Fenerbahçe Kulübüne gönülden hizmet vermiştir. Bu hizmetleri karşılığında çok az üyeye verilen 50 yıl hizmet yüzüğü ve plaketi ile onurlandırılmıştır.




Büdeyri Hanı

Büdeyri Hanı, İnceoğlu Hanı ya da Elbeyli Hanı, Gaziantep'te bulunan tarihi bir handır.

Han, plan ve süsleme benzerliği nedeniyle 1890 tarihli Kürkçü Hanı ile aynı yıllarda inşa edildiği tahmin edilmektedir. Bu nedenle Büdeyri Hanının 19.yüzyılın sonlarında yapıldığı düşünülmektedir.

Osmanlı han mimarisi içinde tek avlulu, iki katlı hanla grubuna girmektedir. Klasik Osmanlı han mimarisinin birçok özelliğini üzerinde toplayan eser, sabunhane ve han olmak üzere iki bölüm halinde inşa edilmiştir. Her iki bölümün üst katındaki mekanlar, yolcuların ikamet etmeleri amacıyla yapılmıştır. Sabunhane ile hanın birer müstakil cümle kapısı mevcut ise de ikinci katta ara bir geçitle birbirine bağlanmıştır. Bu plan özelliğiyle, Gaziantep'teki hanlar içinde tek örnektir. Hanın zemin katında, içte kareye yakın üstü açık bir avlunun etrafında, sıralanan muhtelif hacimler, ön cephede ise dışa açılan tek katlı dükkânlar mevcuttur. Doğudaki mekanların arkasında iki bölümlü ağır yer alır. Sabunhane kısmı, biraz çarpık dikdörtgen plana sahip olan iç avluyu kuzey ve doğu taraflardan revakla kuşatmakta olup, diğer mekanlarda bu hacme açılır. Avlunun üzeri, üstten kiremit ile kapatılarak sabunhanenin daha temiz olması sağlanmıştır. Çeşitli müdahaleler gören yapı günümüze kadar ayakta kalabilen sayılı hanlardan biridir.

2015 yılı itibarı ile Büdeyri Hanı restorasyonu tamamlanarak, tarihi dokusu yeniden gün yüzüne çıkmıştır. Orta avlusu ve bazı odaları yöresel lezzetlerin olduğu Türk Kahvesi, Menengiç Kahvesi, Osmanlı Kahvesi, Dibek Kahvesi ve Dünya Kahveleri, Avrupa kahveleri gibi, tatların ikram edildiği, ayrıca sabahları sini serpme kahvaltıları ve şark köşeleri ile donatılmıştır. Ayrıca yöresel ürünlerinde bulunduğu çok sayıda dükkân vardır. Bunlarda Gaziantep'e özgü bakır, sedef, kutnu, yemeni, halı dokuma, kokulu sabun, lokum, gümüş, mozaik, baklava, kadayıf, üfleme cam, el işi örtüler, hediyelik eşyalar gibi dükkânlarda bulunmaktadır.





Bayaz Han

Bayaz Han ya da Beyaz Han, Gaziantep'te bulunan tarihi bir han. Han, Bayaz Ahmet Efendi tarafından 1909 yılında inşa edilmiştir. 2009 yılında restore edilen ve hâlihazırda müze olarak kullanılan handa, Gaziantep'in el sanatları da(bakır, kutnu kumaşı vb.) sergilenmektedir. Hanın içinde kafe ve restoranlar da bulunmaktadır.





Louis Renault (hukukçu)

Louis Renault (d. 21 Mayıs 1843, Autun - ö. 7 Şubat 1918, Barbizon, Fransa), Fransız hukukçu ve eğitimci. 1907'de Ernesto Teodoro Moneta ile birlikte Nobel Barış Ödülü'nü kazanmıştır.





Miruşa Şelaleleri

Miruşa Şelaleleri (Arnavutça: "Ujëvarat e Mirushës"; Sırpça: "Miruša Vodopadi"; Türkçe: "Miruşa Şelaleleri"), Kosova’nın orta muhitinde, Klina belediyesi sınırları dâhilinde kalan bir şelale bölgesidir.

Miruşa Şelaleleri, Ak Drin’in kollarından Miruşa Deresi üzerinde bulunur. Bu şelaleler, kanyon, mağara gibi yer şekillerini oluşturmuşlardır. Miruşa Deresi, 10 km uzunluğunda bir kanyon ve 13 akarsu gölünü şekillendirmiştir.

Bu bölge, Kosova’nın gezi yerlerinden birisidir ve insanlar yüzmek için de buraya gelmektedirler. Şelaleler üzerindeki duvarlar beyaz renktedir, Miruşa Deresi ise kirli kahverengi rengindedir. Şelale mağaraları da, bu muhitin önemli ziyaret yerlerindendirler. En yüksek şelale, altıncı ve yedinci göl arasındaki 22 metrelik şelaledir.




Kırda Öğle Yemeği

Kırda Öğle Yemeği ya da Kırda Piknik (Fransızca: ) Fransız ressam Édouard Manet'nin 1862 - 1863 yılları arasında tamamladığı tablosudur. Eser, şu anda Paris'teki Orsay Müzesi'nde sergilenmektedir.

Tabloda, çıplak bir kadın iki giyinik erkekle kırda piknik yaparken betimlenmiştir. Arka planda başka bir kadın ise suyun içinde yıkanmaktadır. Manet, "Kırda Öğle Yemeği" ile 1863'teki Paris Salonu'na başvurdu. Salonun jürisi bu çalışmayla birlikte 3.000 eseri daha reddedince imparator III. Napolyon'un emriyle bir Reddedilenler Salonu açıldı ve tablo orada sergilendi.

O döneme kadar Diego Velázquez ve Francisco Goya gibi İspanyol ressamlardan etkilenen Manet'nin bu tablosu, İtalyan Rönesans ustalarına göndermeler içeriyordu. Ressam, eserin konusunda Tiziano Vecellio'nun 'sinden, kompozisyonunda ise Raffaello Santi'nin tasarladığı, Marcantonio Raimondi'nin oyduğu "" isimli gravürden esinlendi. İçerdiği tarihî göndermelere rağmen modern tarzda çizilmiş olan resmi, çağdaş giyinişli iki erkekle çimenlerin üzerinde oturmuş çıplak bir kadın betimlemesi olarak algılayan halk ve eleştirmenler eseri müstehcen buldular. "Kırda Öğle Yemeği", hem konusu hem de tarzıyla sergilendiği günlerde skandal yarattı.

Édouard Manet'nin favori modeli Victorine Meurent, ileride ressamın kayınbiraderi olacak heykeltıraş Ferdinand Leenhoff ve ressamın erkek kardeşleri Gustave ve Eugène Manet'nin poz verdikleri tablo, geniş fırça darbeleri, farklı ışık gölge kullanımı, renk seçimi, çıplak modelin izleyicinin gözlerinin içine doğrudan bakması ve bir hikâye anlatmaması sebebiyle modern resmin başlangıcı kabul edildi. Émile Zola, Stéphane Mallarmé, Charles Baudelaire gibi sanatçılar, gelen eleştirilere karşı eseri savundular.

Gerçekçilik anlayışı aynı dönemde yaşamış Gustave Courbet'nin çalışmalarıyla karşılaştırılan "Kırda Öğle Yemeği", Manet'nin diğer iki tablosu "Oylmpia" (1863) ve "Folies-Bergère'de Bir Bar" (1881) ile birlikte modernizmin simgesi kabul edildi. Eser, Pablo Picasso, Mary Cassatt, Paul Cézanne, Claude Monet gibi ressamları etkiledi. Bu tarzıyla Manet, izlenimciliğin de temellerini atmış oldu.

İlk kez 1667 yılında Fransız Güzel Sanatlar Akademisi tarafından açılan Paris Salonu, şehirdeki kamuya açık tek sanat sergisiydi. Her sene düzenlenen sergiye katılacak eserleri, sanat konusunda muhafazakâr akademisyenlerin oluşturduğu bir jüri heyeti seçiyordu. Heyet, özellikle genç ve modern ressamların tablolarını reddetmesi ile ünlenmişti. 1863 yılında, yaklaşık 5000 başvurunun 3000 tanesi reddedildi. Eserleri sergiye kabul edilmeyen ressamlar durumu protesto ettiler. Şikayetler üzerine, Fransa imparatoru III. Napolyon, tabloların başarısına halkın karar vermesi gerektiğini söyleyerek bir Reddedilenler Salonu (Salon des Refusés) açılmasını emretti. Paris Salonu'na kabul edilmeyen Manet de "Kırda Öğle Yemeği"'nin de aralarında bulunduğu çalışmalarını bu salonda sergiledi. O sene, Reddedilenler Salonu'nda Manet haricinde Camille Pissarro, Paul Cézanne, James Abbott McNeill Whistler gibi ressamların eserleri de yer aldı. "Kırda Öğle Yemeği", sergiyi gezen halkı, eleştirmenleri ve hatta imparatoru dehşete düşürdü ve büyük bir skandal yarattı.

Tabloda, görünüşlerinden ressam oldukları izlenimi edinilen modern giyinişli iki erkek, suyun kenarındaki çimenlerde çıplak bir kadınla sohbet etmektedir. Kadının çıplak olmasının sebebi büyük ihtimalle az önce suda yıkanmış olmasıdır. Grubun yanında içinde şeftaliler, kirazlar, içecek şişeleri ve diğer yiyeceklerin olduğu bir piknik sepeti de vardır. Arka planda bir başka kadın ise yıkanmaya devam etmektedir.

Eserin ilk ismi "Le bain" ("Banyo") idi ve Reddedilenler Sergisi'nde bu isimle sergilendi. Manet, şaka olarak "La partie carrée" olarak isimlendirdiği tablosuna daha sonra "Le Déjeuner sur l'herbe" ("Kırda Öğle Yemeği") ismini verdi. "Kırda Öğle Yemeği", Reddedilenler Salonu'nda diğer iki Manet tablosunun ortasında sergilendi. Çalışmanın sol tarafında "Victorine Meurent İspanyol Kıyafetleri İçinde", sağ tarafında ise yer aldı.

Sanat tarihçilerinin modern resmin başladığı yer olduğunu iddia ettikleri Reddedilenler Sergisi, hem büyük bir başarı kazandı hem de "Kırda Öğle Yemeği" sebebiyle büyük bir skandala sebep oldu. Ressamın favori modeli Victorine Meurent, erkek