ve bir mitolojik konuyu işleyen opera olarak tanımlanmaktadır. "Orphe ve Eurydice" Gluck'un opera janrına yaptığı devrimi kapsayan ilk "reform" operasıdır. Gluck "reform" operaları hazırlamasının hedefi kendinden önce anlaşılması zor çapraşık konuları inceleyen ve çok karmaşık müzik ihtiva eden opera seria tipinden ayrılmak ve hem dram hem de müzik yönlerinden operaya bir "soylu basitlik" getirmektir.

"Orphe ve Euridyce"'nin ilk "1762 Viyana versiyonu" bir İtalyanca librettoya dayanmakta ise de operanın genel şekli, özellikle resitatifler içermesi ve genellikle ses virtuozluğuna dayanmaması ile, Fransız opera zevkine göre hazırlanmıştır. Bu operanın 1762deki ilk Viyana prömiyerinden 12 yıl sonra 1774'te Gluck bu operayı Fransiz "Pierre-Louis Moline" tarafından hazırlanan Fransızca libretto ile Paris'te Académie Royale de Musique'de temsil edilmesi için daha da Fransız opera zevklerine uyacak şekilde revize etmiştir ve buna "1774 Paris versiyonu" adı verilir.

Bu eserini ilk "1762 Viyana versiyonu" ile "1774 Paris verizonu" Orphe rolü için kastrato (yani tiz sesli hadım erkek) şarkıcı kullanılmasını öngörmekteydi. Fakat bu tür ses tipi 19. yüzyıl başlarında ortadan kalkmaya başladı. Bu nedenle Orphe rolü ya erkek alto veya tenör sesi ile veya bir kadın sesi ile temsil edilmeye başlandı. 1950den beri bu eserinin modern verziyonlarının temsilinde ise Orphe kastrato ses tipi için bir erkek "kontr-tenor" sesi kullanılmaya başlandı.
19. yüzyılda kastrato sesinin ortadan kalkması nedeniyle köklü revizyonlarla diğer yeni verziyonlar ortaya çıkartıldı ve bunlardan en popüleri 1859da Fransiz bestecisi Hector Berlioz'un versiyonu olmuştur. "Berlioz versiyonu" 4 perdeden oluşmakta ve Orphe sesi için kadın alto tipi şarkıcı gerekmektedir. Berlioz bu versiyonunda genel olarak 1762 Viyana versiyonunu baz olarak almış ve buna yalnız Paris versiyonundaki bulunan müzik parçalarını eklemiştir. Ayrıca müzik enstrümanlarının modernleştirilmesini göz önüne alarak operanın orkestrasyonunu da değiştirip revize etmiştir.

"1762 Viyana Versiyonu" prömiyeri partisyon notaları şu enstrümanlar için hazırlanmıştır: 
Üflemeli: 2 flut, 2 oboa, 1 tahta klarinet, 2 fagot 
Pirinç: 2 korno, 2 klasik kornetto, 2 trompet, 3 trombon
Vurmalı: timpani,
Yaylı: birinci ve ikinci kemanlar, viola, violonsel, kontrbas
Diğer: Arp, Klavsen.

Orphe'nin "lir" enstrumanı yerine arp kullanılır.

Muzisiyen, şarkıcı ve şair "Orphe", çok genç ölmüş olan eşi "Eurydice"’nin kabri başındadır. Çok derin acılı bir yas tutmaktadır. Hüzün dolu kalbini hissettirmek için sevgili eşinin ruhuna seslenir. Eurydice'yi kendinden ayıran tanrılara lanet yağdırır. Nimfler korosuyla Orphe: ("Ah, se intorno”/“Ah! Dans ce bois”) ve üç kısımdan oluşan ve her kısmı bir resitatifle başlayan arya: ("Chiamo il mio ben"/"Objet de mon amour").

Orphe bu hislerini şarkısıyla ifade ederken, aşk tanrısı "Amore" ortaya çıkar. Orphe'ye diğer tanrıların derin hüzününden çok etkilendiklerini bildirir. (1774 versiyonu Amore için arya: "Si les doux accords") Bazı şartlar altında, onun yeraltı dünyasına gidip eşini tekrar yeryüzüne çıkarmasına izin vermeye karar aldıklarını söyler. Baş tanrı Jüpiter’in Orphe'den uymasını istediği tek şartı vardır: Orphe'nin Eurydice'yi yeryüzüne tekrar çıkartıncaya kadar, kesinlikle onun yüzüne bakmaması gerekmektedir. Yine Amore aryası ("Gli sguardi trattieni"/“Soumis au silence"). Orphe buna çok güçlükle inanır. 1774 versiyonu Orphe yanıt aryası ("L'espoir renaît dans mon âme"). Büyük korkularını yenerek elinde bulunan "lir" muziksel enstrümanını kalkan olarak kullanarak yeraltına gitmeye yola çıkar.

Yeraltı dünyası girişinde nobet tutan, "Öfkeli Ruhlar" bu cesur ama esrarengiz yabancıya kim olduğunu sorarlar . "Orphe" lirini çalıp onlardan merhamet isteyip yeraltına girme izini ister. Ama "Öfkeli Ruhlar" önce girişine izin vermeyi redederler ve köpekleri Cerebus'u tanımlayıp onu korkutup kaçırmaya çalışırlar. Koro:("Chi mai dell’Erebo"/“Quel est l’audacieux”). Orphe karısı hakkında duygularını son derece derin ifade eden bir şarkı söyler; Orphe aryaları: "Mille pene"/"Ah! La flamme") ve "Men tiranne"/"La tendresse"). Bunu duyup çok etkilenen "Öfkeli Ruhlar" direnmeyi bırakıp "Orphe"'nin yeraltına girmesine izin verirler: "Öfkeli Ruhlar" korosu: ("Ah, quale incognito affetto"/"Quels chants doux"). 1774 Paris versiyonunda bu sahne bir dans, "Öfkeli Ruhlar Dansı" (No. 28), ile biter.

Yeraltı (Elisium) dünyasında huzur içinde bulunan "Mutlu Ruhlar" şarkı söyleyip dans etmektedirler. 1762 Viyana versiyonunda kısa bir bale; 1774 Paris versiyonunda bir solo flüt kısmı da dahil 4 kısımdan oluşan "Mutlu Ruhlar Dansı".

Orphe eşini bulmak üzere içeri girer. Buradaki sihirli huzurlu atmosferinden çok haz aldığını dile getirir: arya ("Che puro ciel"/"Quel nouveau ciel"). Ama hissettiği acıyı dindirmenin ancak eşini görmek ile olacağını belirtir. Yeraltı ölüler diyarındaki "Mutlu Ruhlar" da Orphe’nin müziğinden ve sesinden çok etkilenmişlerdir ve Eurydice’ye yeniden can verip onu eşi Orphe’ye teslim ederler: "Mutlu Ruhlar" korosu: "Torna, o bella"/"Près du tendre objet"). Orphe kendini çok mutlu hisseder ama Eurydice'nin yüzüne bakmamaya özen göstermekten çok tedirgin olur.

Orphe, Eurydice’e yeryüzüne tekrar çıkmak için acele etmesini söyler. Ama tanrıların şartına uyarak bu yolculuk boyunca eşinin yüzüne bakmaz. Eurydice de Orphe'ye tekrar kavuşmaktan çok mutludur. Ancak birden aklına bir şüphe düşer ve eşine sorar: Acaba neden Orphe kendi yüzüne bakmaktan sakınmaktadır? İkili: ("Vieni, appaga il tuo consorte"/"Viens, suis un époux") Acaba eşi sadakatten ayrılmış mıdır? Eurydice aryası: ("Che fiero momento"/“Fortune ennemie”). Güzelliği ölüm ile ortadan kalktığı için mi bakışlarını kendinden esirgemektedir? Orphe bakışlarını sevgili eşinden uzak tutmakta güçlük çekmektedir. Eurydice’den kendisine güvenmesini ve yola devam etmelerini ister. Eurydice ise bu şekil bir karşılaşmanın ölümden beter ve daha dayanılmaz olduğunu ve kendi için çok derin bir acı yarattığını açıklar. Orphe sevgili eşinin bu serzenişine dayanamaz ve tanrıların şartına uymayarak eşinin yüzüne bakar.

Eurydice hemen bir kez daha son nefesini verir. Orphe eşini tekrar kaybettiğine yanıp yakınan ünlü aryasını söylemeye başlar: ("Che farò senza Euridice?"/"J’ai perdu mon Eurydice") Pişmanlık ve acı içine düşen Orphe , Eurydice'siz hayatın hiçbir değeri olmadığını diline getirerek yakınmaya başlar. Kendi hayatına da son verip eşi ile yeraltı ölüler (Hades) diyarında birlikte olmaya karar vermek üzeredir. Tam kendi canına kıymaya hazırlanırken "Amour" tekrar görünür ve Orphe’nin kendisini öldürmesine engel olur. Orfe'ye sadakat ve inanç sınavını başarıyla geçtiğini açıklar. Bu nedenle Eurydice’yi canlandırıp tekrar kendisine verir: 1774 versiyonunda Üçlü: ("Tendre Amour"). Mutlu çift birlikte yeryüzüne dönerler. Sevdikleri tarafından coşkunluklarla kutlanıp danslarla karşılanırlar. 1774 versiyonunda önce koro ("L’Amour triomphe") şarkısını takiben, 4 kısımdan oluşan bir bale ve en sonunda '"Amore"'yi öven bir ensambl koro ("Trionfi Amore") ile opera sona erer.

"Orphe ve Euriydice" operasının değişik ses tiplerine göre 5 değişik versiyonu bulunmaktadır ve her versiyon için ses kayıtları vardır.






OperanŞef:n "Paris Versiyonu" Stefanos Lazaridis yapımcılığı altında "Avustralya Opera" tarafından
hazırlanmış ve başrolü Avustralyalı haute-tenor David Hobson'un Orphe olarak temsil ettiği bir DVD kaydı da satışa arzedilmiştir.






El-Muharrek

Al-Muharrak, Bahreyn'in Muharrak Bölgesi'nin başkentidir. 2006 yılı verilerine göre merkez nüfusu, 22,879 genel şehir sınırları içerisindeki nüfusu ise 23,191'dir.

Aynı zamanda Bahreyn'in en büyük ikinci kentidir. Muharrak Şehri 17. yüzyılın sonlarında Ali Bin Ali ve Utub Kabileleri tarafından kurulan bir şehirdir. 1923 yılına kadar Bahreyn'in başkenti olmuş, ancak 1923 yılından sonra başkent Manama olmuştur. Uzun bir süre boyunca dindarlık ve islamiyet merkezi olmuştur ancak artık modern bir şehir haline bürünmüştür. Başkent, Manama'ya olan uzaklığı 6,7 kilometredir. Al Hidd'e olan uzakllığı ise 4,4 kilometredir.

Şehrin tarihi bundan 5000 yıl önceye Dilmum zamanına dayanır ancak şehrin tarihsel kayıtlarına göre, Tylos zamanında Yunanlar (Seleucidler) Bahreyn'e yerleşmişlerdir ve al-Muharrak bir pagan merkezi olmuştur. Köpekbalığı tanrısı Awal şehirde yüce bir varlık olmuştur. Ve o zaman balıkçılık ve ticaret ile kendi geçimlerini sağlayan insanlar, şehir merkezindeki dev Awal heykeline tapmışlardır.

Al-Muharrak MS 5. yüzyılın sonlarında Basra Körfezi'nin batı kıyılarında önemli bir Nesturi Hıristiyanlık Merkezi haline gelmiştir ve Muharrak'ta bulunan Nesturiler Basra Körfezi'nin batı kıyılarının bir kısmını ele geçirmişlerdir. Mezhep olarak Nesturilere sapkın olan Bizans İmparatorluğu Muharrak ve çevresini ele geçirmek istiyordu ancak Bahreyn İmparatorluğu Nesturileri koruma altına almıştı. Ancak en sonunda Bizans İmparatorluğu, Bahreyn İmparatorluğu'na bir son verdi. Ve Nesturileri kontrolü altına aldı. Bugün Arad Kalesi, Al-Muharrak'ın, Arad Mahallesi'nde bulunur ve Şehir Merkezi'ne 3 kilometre uzaklıktadır.

Al Muharrak Spor bakımından fazla gelişmemiştir. Şehirde bir spor okulu ve bir futbol stadyumu vardır. Al-Muharraq Futbol Stadyumu, Arad Mahallesi'nde bulunur ve Muharraq FC tarafından kullanılmaktadır. 20,000 kişilik kapasitesi vardır. Şehir Merkezi'ne olan uzaklığı yaklaşık 2,5 kilometredir.

Al-Muharrak'ın ulaşımdaki en büyük avantajı Bahreyn Uluslararası Havaalanı'nın şehrin çok yakınında bulunan, insan yapımı ve sunî bir ada olan "Amwaj Adası" 'nda bulunmasıdır. Havaalanı'nın Şehir Merkezine uzaklığı 5,9 kilometredir. Ülkenin başka bir havaalanı olan "Şeyh Îsa Havaalnı" 'na ise 71 kilometre uzaktır.

Al-Muharrak 'ın iklimi kuraktır. Az da olsa yağış alır. Yazın sıcaklık 33-45 C° derece arası, kışın 17-28 C° arası seyreder. Şu sıralarda hava durumu (Ekim-Kasım) 29-36 C° arası izlemektedir. Hava şu sıralarda, Az Bulutlu, Güneşşli ve bazen Çok Bulutlu'du