turulmuş silahlı işçi grupları. Bolşevikler tarafından Mart 1917'de kurulmuş olan bu birlikler Fabrika Kurulları çatısı altında örgütlenmişlerdi. Şubat Devrimi sırasında kurulmuş olan "halk milis gücü" (народная милиция)(Geçici Rus Hükümeti tarafından kurulmuştur), "meşru müdafaa birlikleri" (отряды самообороны), "kamu güvenliği kurulları" (комитеты общественной безопасности) ve "işçi takımları" (рабочие дружины) gibi gruplar Kızıl Muhafızlar'ı oluşturan parçalar konumundaydı.

Daha sonra Kızıl Ordu'nun temelini oluşturacak olan Kızıl Muhafızlar, Rus Devrimi ve Rus İç Savaşı dönemlerinden söz edilirken bu terimin yerine de kullanılabilmektedir.

Sankt-Peterburg'daki 30.000 kişilik Kızıl Muhafızlar'a Konstantin Yurenev başkanlık etmekteydi. Ekim Devrimi sırasında mevcudu 200.000'i aşan Rus Kızıl Muhafızlar, İmparatorluk ordusunun yerine geçmesi düşünülen Kızıl Ordu Ocak 1918'de kurulana dek düzenli ordu görevini üstlenmiştir.

Kızıl Muhafızlar'ın devrim sırasındaki eğitimleri RSDİP'nin askeri dairesi tarafından düzenlenmekteydi.

Katılım gönüllü olmakla birlikte Sovyetler, Bolşevik parti birimleri ve diğer kamusal örgütlerce yapılacak önerilere bağlıydı. İşçilerin askeri eğitimleri, ekim alanlarındaki çalışmalarını engellemeyecek biçimde düzenlenmişti. Örgütlenme biçimi bölgelere göre farklılıklar gösterebiliyordu. "Yarı partizan" olarak adlandırılan bu uygulama yerel çatışmalarda (Orenburg guberniyasında ataman Alexander Dutov'a karşı) iyi sonuç verirken Beyaz Ordu gibi düzenli askeri birliklere karşı aynı derecede başarılı olamamıştır. Bu nedenle, Kızıl Ordu'nun kuruluş kararı kesinleştikten sonra Kızıl Muhafızlar yedeğe çekilmiş ve düzenli askeri birliklerin temelini oluşturmuşlardır.




Kemal Başar

Kemal Başar, Türk tiyatro yönetmeni, tiyatro ve dizi oyuncusu, eğitmen, çevirmen. 1963'te Ankara'da doğdu. 1989'da MSÜ Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü'nden mezun oldu. Aynı yıl girdiği Devlet Tiyatroları'nda halen sanatçı. Ankara Devlet Tiyatrosu Müdürlüğü ve Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü Yurtdışı İlişkiler Bölümü'nün kurucu başkanlığını yaptı.

Özellikle yurtdışındaki çalışmalarıyla, yönettiği oyunlarla, bazılarının danışmanı ya da seçici kurul üyesi de olduğu uluslararası festivallerde verdiği dersler ve seminerlerle tanınıyor.

Tiyatro ve sinema oyuncusu Savaş Başar'ın oğludur.








Mavi midye

Mavi midye ("Mytilus edulis"), orta boyutta, "mytilidae" sınıfına mensup bir midye türü. Kuzey Atlantik kıyıları, Kuzey Amerika ve Avrupa'da sıklıkla kendisine yaşam alanı bulur. Genellikle kayalık ve sert topraksı kesimlere ince ayaksı tutacakları yardımıyla kendisini sabitler. Mavi ve açık mora çalan kahverengi renklere sahiptir.
Dünya mutfaklarında yiyecek olarak sıklıkla tüketilmektedir. Özellikle İspanyol, Portekiz, Fransız, Hollanda, Belçika ve İtalyan mutfaklarında kullanılmaktadır.




Beatrice'den Sonra Birinci Yüzyıl

Beatrice'ten Sonra Birinci Yüzyıl ( Özgün adı : Le Premier Siècle Après Beatrice ) "Afrikalı Leo" (1986) kitabı ile ünlenen Lübnan asıllı Fransız yazar Amin Maalouf'un yazdığı roman. 
Eser , erkek çocuk doğumuna yol açan bir ilacın bulunması sonrasında dünyada kadınların azalması , bunun etkileri ve ortaya çıkan durumlar üzerine gelecekte geçen bir roman.
Beatrice'ten Sonra Birinci Yüzyıl Esin Talu-Çelikkan tarafından Türkçeye çevrilmiştir.

Dünya bir felakete doğru dolu dizgin koşuyor. Kötüye kullanılan bilim insanlığın geleceğini tehdit ediyor. Yeni doğan çocuklar büyük oranda erkek, çünkü "oğlan" olsun istiyordu herkes. Buyrun, bilim dilekleri yerine getirdi sonunda. 
İşin sonu nereye varacak? Kadınlar yeryüzünde silinip gidecek mi? Bir grup aydının kurduğu "Bilgeler Şebekesi" insanları uyarmaya, zararın bir yerinden döndürmeye uğraşıyor ama boşuna. Şimdiye dek Kuzeyliler tarafından "uzaktaki bir başka dünya" olarak değerlendirilen Güney ülkelerinde şiddet tırmanıyor, yavaş yavaş tüm dünyaya yayılıyor. 
Bunlara tanıklık eden, insanlığın düştüğü korkutucu durum karşısında el ele mücadele veren bir gazeteciyle bir böcekbilimci; onlardan doğacak bir kız çocuğu: Beatrice... Bu Beatrice'in yüzyılı, gerileme ve bıkkınlık çağı.

Erkek çocuk doğumuna yol açan bir ilacın bilim adamları tarafından bulunmasıyla beraber bu ilaçlar dünyanın farklı yerlerinde el altından piyasaya sürülüyor. Paris te yaşayan bir böcekbilimci ve gazeteci karısının öyküsü anlatılıyor. Gazeteci dünyanın farklı yerlerine yaptığı ziyaretler sırasında bu ilaçlardan haberdar oluyor. Gazetede bu konuyla ilgili yazı yazmak isteyince istediği ilgiyi göremiyor ve bir süre sonra işinden ayrılıyor. Bu zaman zarfında eşine söz verdği gibi gazeteciliğe ara verip bir kız çocuğu dünyaya getiriyor. Kızın adını Beatrice koyuyorlar. Çocuk dünyaya geldikten sonra kadın mesleğine hızlı bir dönüş yapıyor ve kaldığı yerden ve daha yoğun bir şekilde ilaçlar üzerine yazılar yazmaya başlıyor. İlaç etkisini ikl olarak Doğu ve Afrika ülkelerinde gösteriyor. Özellikle Afrika kıtasında ciddi boyutlarda tehlikeli hale geliyor. Bu zaman zarfında karakterler bu durumla savaşmak için bir dernek kuruyorlar ve çeşitli faaliyetlerde bulunup insanları uyarmaya çalışıyorlar. Yıllar geçtikçe ilacın etkisi kendini yavaş yavaş hissettirmeye başlayınca Afrika da bazı ayaklanmalar başlıyor. Ve fazlasıyla büyüyor. Olayın vahameti o zaman anlaşılıyor. Olaylar hızla gelişmeye başlıyor. Yazar olayları kızının yaşına göre kronolojik bir şekilde aktarıyor.




Palazzo Grassi

Palazzo Grassi veya Palazzo Grassi-Stucky, İtalya’nın Venedik şehrindeki Büyük Kanal’da yer alan ve Venedik Klasik mimari tarzından inşa edilmiş bir yapıdır.

Giorgio Massari tarafından tasarlanan yapı 1748 ile 1772 yılları arasında inşa edilmiştir.Venedik şehrinin Büyük Kanal bölgesinde yer alan bu yapı, çevresindeki Bizans, Romanesk ve Barok Venedik yapılarına kıyasla daha sonradan inşa edildiği için, akademik klasik stilde inşa edilen cephesi daha ön plana çıkmaktadır.

Yapının ilk sahipleri olan Grassi ailesi 1840 yılında satmasından sonra, Palazzo Grassi birçok farklı kişi tarafından el değiştirmiştir. En son olarak Fiat Grubu’nun dönemindeki genel müdürü olan Gianni Agnelli tarafından satın alınmış ve de Antonio Foscari Widmann Rezzonico tarafından tam kapsamlı bir restorasyon çalışması ile tamir edilmiştir. Yapı günümüzde bir sanat galerisi olarak kullanılmaktadır. .

1984 ile 1990 yılları arasında Pontus Hulten tarafından yönetilen sanat müzesinde 600 kişilik bir açıkhava tiyatrosu da yer almaktadır. 2006 yılında yapı Fransız bir iş adamı olan François Pinault tarafından satın alındığından beri burada kendisinin kişisel sanat koleksiyonları sergilenmektedir. Şu anda New York’ta yaşayan Grassi ailesinin yakın zamanda yapıyı tekrar satın alıp sanat müzesi olarak korumak istediğini de belirtmiştir.




Iturbide Sarayı

Iturbide Sarayı (), Meksika’nın başkenti Meksiko'nun tarihî şehir merkezinde yer almakta olan büyük bir konaktır. Tam adresi Madero Caddesi, No: 17, Mexico City’dir.

San Mateo Valparaíso Kontu Miguel de Berrio y Saldívar tarafından kızına düğün hediyesi olarak inşa edilmiştir. Yapı Palermo’da yer alan sarayın kopyasıdır.

Yapıya “Iturbide Sarayı” adı verilmesinin sebebi Meksika’nın, İspanyol İmparatorluğu’ndan bağımsızlığını kazandıktan sonraki ilk kralı olan Agustín de Iturbide’nin bu binada yaşadığı dönemde krallık ünvanını kabul etmesidir. I. Augustin’in hüküm sürdüğü 1821 ile 1823 yılları arasında bu bina Kraliyet Sarayı olarak hizmet vermiştir. Yapı üç katlı olup, bir ara kat da mevcuttur. İtalyan mimarisinin etkilerinin belirgin olduğu tasarım ağırlıklı olarak Barok tarzındadır.

19. yüzyılın başında kolej binası olarak kullanılan yapı, 1855 yılından itibaren otel olarak işlev göstermiştir. 1965 yılında Meksika Ulusal Bankası tarafından satın alınan yapı 1972 yılından itibaren Banamex Kültür Vakfı (İspanyolca: Fomento Cultural Banamex) tarafından kullanılmaya başlanmıştır. 2002 ile 2004 yılları arasından restorasyondan geçmiş bu yapı günümüzde Banamex Kültür Vakfı tarafından kullanılmakta olup Banamez Kültür Sarayı (İspanyolca: Palacio de Cultura Banamex) ismi ile de anılmaktadır. Yapıda geniş alanlara yayılmış geçici sanat sergilerine ek olarak yetişkin ve çocuklar için sanat dersleri de verilmektedir.




Harold Washington Kütüphanesi

Harold Washington Kütüphanesi (İngilizce: Harold Washington Library), Chicago şehrinin merkez kütüphanesidir. İsmini şehrin eski belediye başkanı Harold Washington’dan almıştır.

Şikago şehir merkezinde yer alan Loop’un hemen güneyinde yer alan kütüphanenin tam adresi 400 South State Street’dir. Tam teşekküllü bir kütüphane olup, fiziksel engellerin kullanımında da uygundur. Yaklaşık olarak 70.300 metrekarelik bir alana yayılmıştır.

Hammond, Beeby and Babka firması, 1987’de düzenlenen mimarlık yarışmasını kazanmasının ardından, inşaata başlanmış ve kütüphane 7 Ekim 1991 tarihinde kullanıma açılmıştır.

Cephenin alt kısımlarının büyük granit kaplamaları ile kaplandığı yapının cephesinin çoğunluğu kırmızı tuğla ile kaplanmıştır. Granit ve tuğlanın olduğu cepheler Beaux-Art stiline yakın tasarlanmıştır. Yapının en üst kısımları ve Plymouth Court’a bakan batı cephesi ise cam, çelik ve aluminyum malzeme ile kaplanmıştır. Çatı seviyesi ise daha çok Maniyerizm tarzında tasarlanmıştır. 1993 yılında çatıya yedi adet süs heykeli eklenmiştir.

Yapının giriş kısmında Cindy Pritzker Oditoryumu, çok amaçlı bir salon ve sergi holü yer almaktadır. İki kat yüksekliğindeki orta lobinin doğu tarafında ana kütüphane, ikinci katta ise Thomas Hughes Çocuk Kütüphanesi yer alıyor. Üçüncü katta ise ana kütüphanenin giriş kısmı, sirkülasyon masaları, kamunun kullanıma açık bilgisayarlar, düzenli yayınlar ve genel bilgi masası yer alıyor. Dördüncü katta ağırlıklı olarak iş dünyası, genel bilimsel ve teknoloji ile ilgili yayınlar yer alıyor. Beşinci katta devlet yayınları, Chicago belediyesi yayınları, haritalar, görme ve işitme engeller ile fiziksel engelliler için bir merkez yer alıyor. Altıncı katta ise sosyal bilimler ve tarihi kaynaklar yer alıyor.