k yaşlı komşusu Scheitz (Clemens Scheitz) karşılar. Bruno'nun yokluğunda evine göz kulak olmuş olan bu ufak tefek eksantrik ihtiyar eski bir bilim adamıdır ve Almanya'daki hayatından bıktığı için Wisconsin'e, bir araba tamircisi Amerikalı yeğeni Clayton (Clayton Szalpinski)'ın yanına göçmeyi planlamaktadır. Bruno ise sokaklarda akordeon çalarak hayatını kazanmaya çalışır.

İki kadın satıcısının Eva'nın izini bularak eve gelmeleri ve tacizlerini sürdürmeleri üzerine ihtiyar Scheitz Bruno ve Eva'ya Amerika'ya birlikte gitmelerini önerir. Yolculuk için gerekli parayı Eva, inşaat şantiyelerine gidip Türk işçilerle yatarak temin eder. Bu üç uyumsuz tip hep birlikte ABD'ye Scheitz'ın yeğeninin yanına giderler. Bruno tamirhanede işe başlarken, Eva bir lokantada iş bulur. Mesai saatleri dışında da fahişelik yapmayı sürdürür. Aralarında sadece Eva İngilizce konuşabilmektedir. Bruno ile Eva arasında duygusal bir ilişki de başlamıştır. Banka kredisiyle büyük bir mobil ev satın alırlar ama işler bekledikleri gibi gitmez. Eva bir TIR şoförüyle ortadan kaybolur. Taksitlerini ödeyemedikleri eve haciz gelir ve ev haraç mezat satılır. Sisteme inancı kalmayan Bruno ve ihtiyar birlikte acemice bir soygun yaparlar (banka kapalı olduğu için berber dükkânını soyarlar) ve akabinde hemen karşı kaldırımdaki markete alışverişe giderler. Gelen polisler ihtiyarı götürürler ama Bruno'yu unuturlar.

Tamirhanenin külüstür çekicisini alan Bruno av tüfeğini de yanına alarak turistik bir dinlenme tesisine gider. Bu tenha tesisteki boş teleferiği çalıştırır ve teleferik sandalyelerinden birine biner. Bir süre sonra tepeden bir silah sesi duyulur. Bruno'nun intihar etmiş olduğunu anlarız. Bu sırada turistlerin para atarak seyrettikleri hayvan gösterileri devam etmektedir. Bruno bunların tümünü teleferiğe binmeden önce çalışır halde bırakmıştır. Bunların arasında danseden tavuk, davul çalan ördek ve oyuncak itfaiye aracı süren bir tavşan da vardır. Tabii bütün bunlar elektrik akımıyla şartlandırma yoluyla mümkün olmaktadır. Werner Herzog DVD'de yer alan söyleşisinde bu hayvanların bir metafor olduğunu söylemiştir. Bu kutulardaki esir hayvanlar nasıl turistlerin attığı paraların tetiklediği elektrik akımıyla canlarının yanmaması için sürekli dans etmek zorundalarsa, insanlar da kontrolleri dışındaki güçler tarafından yönlendirilerek bu yaşamda sürekli debelenip durmaktadır. Tıpkı Bruno gibi.

Bu film topu topu 4 konulu filmde oynamış olan Bruno S.'nin üçüncü fimidir. Asıl adı Bruno Schleinstein olan bu amatör oyuncunun gerçek hayattaki trajik öyküsü filmde canlandırdığı aynı adlı karakterin (Der Bruno Stroszek) öyküsüyle benzerlikler gösterir. Bruno S.'nin annesi bir fahişeydi ve küçükken onu sürekli dövüyordu. Uyguladığı şiddet o denli yoğundu ki küçük Bruno bir ara sağır olmuştu. Bruno 3 yaşından 26 yaşına kadar bir akıl hastanesinde kalmıştı. Zaman zaman kanunlarla da başı derde giren Bruno, kısıtlı yeteneklerine ve fiziksel yetersizliklerine rağmen kendi kendine resim ve müzik öğrendi, New York'ta bir resim sergisi bile açtı. Bu arada hayatını kazanmak için fabrikalarda çalıştı.

Werner Herzog onu ilk kez 1970 yılında "Bruno der Schwarze - Es blies ein Jäger wohl in sein Horn" adlı bir belgeselde oynarken gördü ve onun deli olduğuna hiçbir zaman inanmadı. Ona iki filminde arka arkaya rol verdi. Bu filmlerden ilki 1974 tarihli Jeder für sich und Gott gegen alle (The Enigma of Kaspar Hauser), diğeri de 1977 tarihli Stroszek'dir. Bruno S. her iki filmde de kendi yaşantısıyla paralellikler gösteren karakterleri canlandırıyordu. Onunla çalışmanın zorluğundan da bahseden Herzog Bruno S. için "O Alman sinemasının meçhul askeridir" demiştir. Bruno S. ilk filminden kazandığı parayla bir piyano satın almıştı. Bu filmde görülen ve Bruno'nun "siyahi arkadaşım" dediği piyano odur.

ABD'de filmin çekimlerinin yapıldığı kasaba gerçek bir seri katil olan Ed Gein'in yaşadığı ve cinayetlerini işlediği yerdir. Ed Gain'in öyküsü Sapık (1960), İnsan Eti ve Kuzuların Sessizliği (1991) gibi filmlere ilham kaynağı olmuştu. Oyunculardan çoğu da yörenin sakinleri arasından seçilmiştir. Bazı oyuncular da tıpkı Bruno S. gibi birer sabıkalıydı.





Stroszek (anlam ayrımı)





NGC 4605

NGC 4605 Büyük Ayı takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunan tuhaf, çubuklu sarmal gökadadır. William Herschel tarafından 19 Mart 1790 tarihinde keşfedilmiştir. M81 Grubu üyesi olan gökada, grubun sol kenarında yer almaktadır.




Yedi Avlu

7 Avlu yönetmeni ve senaristi Semir Aslanyürek olan 2009 yapımı Türk filmi. Antakya'da çekilen film 29.Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde ve 4. Bursa İpek Yolu Film Festivali'nde gösterilmiştir.

Henüz otuzlu yaşlarına gelmemiş, üç çocuklu dul bir kadın olan Rum Eleni, kocasının ölümünden sonra insanlarla iletişim kurmak için her akşam bir bahaneyle mahalledeki avluları dolaşır. Mahallede aynı sokakta yedi avlu ve her avlunun da kendine özgü bir özelliği vardır: 1968 kuşağından sosyalistler, Ermeni bir aile, ölen karısının hayaletiyle yaşayan bir adam, avluda hazine arayan bir Arap aile...

Evmorfia Anastasiou, Labina Mitevska, Varlam Nikoladze, Muhammed Cangören, Nursel Köse, Özlem Türay, Ayhan Taş, Hevy Hussein, Tansel Doğruel ve Serra Yılmaz

Evmorfia Anastasiou, Labina Mitevska, Varlam Nikoladze, Muhammed Cangören, Nursel Köse, Özlem Türay, Ayhan Taş, Hevy Hussein, Tansel Doğruel ve Serra Yılmaz






NGC 4603

NGC 4603 Erboğa takımyıldızı yönünde yaklaşık 108 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir çubuksuz sarmal gökada. John Herschel tarafından 8 Haziran 1834 tarihinde keşfedilmiştir.

NGC 4603 yüzlerce gökadadan oluşan Erboğa kümesi'nin bir üyesidir. Gökadayla aynı bölgede bulunan ve aynı adı taşıyan diğer gökadalar; NGC 4603A, NGC 4603B, NGC 4603C ve NGC 4603D'dir.




Fernand Léger

Fernard Léger (doğum ismi "Joseph Fernand Henri Léger") (4 Şubat 1881 – 17 Ağustos 1955), 20. yüzyıl Paris Ekolü sanatçılarından başta gelen ressam, heykeltıraş, seramikçi ve film yapımcısıdır.

Joseph Fernand Henri Léger 4 Şubat 1881’de Fransa’nın Aşa­ğı-Normandiya bölgesinde doğdu. Genç yaşlarında mimarlığa ve sanata merak sardı, hatta Caen’da bir mimarın yanında iki yıl çıraklık yaptı. 1901 yılında Paris’e taşınınca sanata duyduğu ilgi arttı. Güzel Sanatlar Okulu’na (École des Beaux-Arts) baş­vurduysa da reddedildi. Bunun üzerine Paris Dekoratif Sanatlar Okulu’nda (École des Arts Décoratifs) sanat eğitimine başladı. Okuldaki iki profesör kendisinde belirli bir potansiyel gördüğü için Léger’ye özel ders verdiler. Sanat eğitimi sırasında ağırlıklı olarak izlenimci tablolar yapan Léger, bir yandan da kübist res­samlarla birlikte sergilerde yer aldı.

Birinci Dünya Savaşı çıkınca orduya yazıldı. 1916 yılında gaz saldırısına maruz kalınca terhis edildi. Savaş yıllarından sonraki resimlerinde makine çağına duyduğu hayranlığı dile getirdi.

Sanatının olgunluk çağında New York ve Chicago’ya gitti. New York Modern Sanat Müzesi’nde sergi açtı. Yeni Dünya’yla ilişkileri sıkılaştı: İkinci Dünya Savaşı başladığı sırada Yale Üniversitesi’nde sanat dersleri vermekteydi. Savaş bitince, 1945 yılında Paris’e döndü. O dönemde en baştaki amacı, geniş halk kitlelerinin sanatla bağ kurmasını sağlamaktı. Bu yıllarda Fran­sız Komünist Partisi’ne katıldı. Sanatçı etkinliğini eğitim etkinli­ğinden hiç ayırmadı. Önce Bern’de daha sonra da Venezüela’da sanat eğitimi verdi.

17 Ağustos 1955’de Paris’in hemen dışındaki evinde öldü.

Resim ve sanat konusunda kaleme aldığı yazılarının çoğunu bir araya getiren "Fonctions de la Peinture" isimli kitabı Türkçe olarak "Resmin İşlevleri" adıyla "Janus Yayıncılık" tarafından 2014 yılında yayımlandı. (Fernand Léger, "Resmin İşlevleri", İstanbul, Janus Yayıncılık, 2014.)

Soyut sanatın evrenselliğini çekici bulan Léger, bu sanatı mimarlığın tamamlayıcı bir öğesi olarak görüyordu. Modern resim, mimarlıktaki modern hareketle de el ele yürüyordu. Fernand Léger, çağının beklentilerine uygun davrandı. Her şey gibi resmin de bir işlevi olmalıydı. Resim çok kişiye ulaşabilmeliydi. Amacına başka bir çağda, bambaşka insanlar sayesinde ulaştı.

Türkiye’de Cumhuriyet'in kuruluş yıllarında Nurullah Berk ve Cemal Tollu gibi genç sanatçıların Almanya ve Fransa'da Fernand Léger başta olmak üzere tanınmış ressamların atölyelerinde eğitim almaları, Cumhuriyet Dönemi Sanatı'nın gelişmesini sağlamıştır.

Fernard Léger birçok öğrenci de yetiştirmiştir. Bunlar arasında şu isimler sayılabilir:






Messier 68

Messier 68 (ayrıca M68 veya NGC 4590 olarak da bilinir) Suyılanı takımyıldızı yönünde yaklaşık 33,000 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir küresel yıldız kümesi. Charles Messier tarafından 1780 yılında keşfedilmiştir.





Titanomahia

Titanomakhia veya Titanlar Savaşı, Yunan mitolojisinde, insanların yaratılışından önce iki ilahi ırk arasında Titanlar ve Olimposlular 11 yıl sürmüş savaşlara verilen isimdir. Titanların merkezi Othrys Dağı, Olimposluların ise Olimpos Dağı'dır. Tanrıların Savaşı veya Titan Savaşı olarak adlandırıldığı da olmuştur. Bu savaş, Zeus'un babası Titan Kronos'a karşı Uranüs'un çocukları Kykloplar ve Hekatonkheirleri yer altından kurtarmasıyla başlar. Zeus Kronos'un karnından daha önce Kronos tarafından tek lokmada yutulmuş olan Poseidon, Hades, Demeter, Hera, Hestia'yı çıkartır. Hekatonheirler ve kykloplar Zeus'a minnettar kalırlar ve ona yakıcı şimşekleri ve ateşi hediye ederler. Böylece Zeus gücüne güç katmıştır. Kronos'u yenmiştir. Ateşe sahip olan ilk eril tanrıdır.

Zeus büyüyüp güçlenerek babası Kronos'la dünya hakimiyeti için savaşa girer. Bu savaşta Kronosun kardeşleri ve anneleri Gaia Kronos'u Zeusun kardeşleri ve annesi Rhea Zeusun tarafını tutar. Titan Okeanos ve eşi Tethys ise tarafsız kalırlar.

Savaşın ilk saldırısı Zeus ve Demeter'in Kronosa saldırmasıyla başlar. Demeter Kronos'u kontrol ettiği bir toprak tabakası içine alır. Hareket edemeyen Kronos'a bir diğer darbeyi Zeus vurur.Bu sırada Kronos'u korumakla görevlendirilmiş 7 Kyklop ellerindeki sopalaryla Kronos'u tutan toprak tabakayı kırarlar. Zeus her ne kada