s St.Louis Sergisi'nde heykel programının başına atandı. Burada Lee Lawrie, onun yol göstermesi ile çalıştı. Yine 1915'te San Fransisko'da yapılan Panama-Pasifik Sergisinin heykel programının başına atandı. 1906/1907 yılları arasında Ulusal Heykel Derneği'ne başkanlık yaptı.

Her ne kadar Bitter Klasik/Natüralist tarz ile ortaya çıkmışsa da giderek heykele daha modern bir tarzda yaklaşıyordu. Buffalo ve St. Louis'de yaptığı eserlerin çoğunluğu doğadan allegorik heykellerdir. Bu eğiliminin onu nereye götürebileceği bilinememiştir çünkü 1915 yılında trajik bir trafik kazası sonucu ölmüştür. New York'ta opera çıkışında kaldırımda yürürken, kaldırıma çıkan bir arabanın çarpması sonucu hayatını kaybetmiştir.

O zamanın birçok heykeltıraşı ve ressamı gibi, Bitter'da sıkça tarihin ilk "süper modeli" olan Audrey Munson'ı model olarak kullanmıştır. Bitter'ın oğlu 1902 yılında doğan oğlu Francis Bitter tanınmış bir fizikçi olmuştur.







Thomas Ball (heykeltıraş)

Thomas Ball (3 Haziran, 1819 – 11 Aralık, 1911) Amerikalı sanatçı ve müzik adamı. Çalışmaları Amerika'da, özellikle de New England'da, anıtsal sanat üzerinde etkili olmuştur.

Charlestown, Massachusetts'de Thomas Ball ve Elizabeth Wyer Hall'un oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Ailesine destek olmak için yaptığı birçok ilginç meslekten sonra üç yılını Boston Müzesinde ziyaretçilerin portrelerini çizerek, keman çalarak ve şarkı söyleyerek geçirmiştir. Ardından müzenin ahşap oymacısı Abel Brown'ın çıraklığını yamaya başlamıştır. Kendi kendine müze şefinin stüdyosunda baskıları kopyalayarak yağlı boya resim yapmayı öğrenmiştir.

Sipariş almaya başladığında stüdyo stüdyo dolaşmaya başlamış en sonunda Tremont Row'da bir stüdyoda karar kılmıştır. Tremont Row'daki stüdyosunda on iki sene boyunca çalışmalarını sürdürmüştür. Bu süre içerisinde birçok dini resim ve "Boston Evening Transcript"in editörü Cornelia Wells (Walter) Richards'ın portresini yapmıştır. Daha sonraları ilgisi heykele kaymıştır, heykel alanında ilk çalışması Jenny Lind'in büstü olmuştur.

Otuz beş yaşına geldiğinde çalışmak için Floransa'ya yerleşmiştir. Burada, 1857—1865 arasında Boston, Massachusetts çalıştığı bir dönem hariç, otuz yıldan fazla kalmıştır. Floransa'daki the Brownings ve Hiram Powers'ın da dahil olduğu sanat "kolonisinin" bir parçası olmuştur. 1897'da Amerika'ya geri dönmüş ve Montclair, New Jersey'de yaşamaya başlamıştır. Amerika'ya dönüşünden sonra New York City'deki stüdyosunda çalışmalarına devam etmiştir.

Çalışmaları arasında birçok erken dönem müzisyen büstü bulunmaktadır. Kendisi de başarılı bir müzisyendir ve Amerika'da "Elijah"ı söyleyen ilk kişidir.

Ball şu heykelleri yaratmıştır:


1890'da bir otobiyografi olan "My Three Score Years and Ten" adlı eseri yayınlamıştır. Eser 1900'da genişletilmiş ve 1993'te "My Fourscore Years" adıyla yeniden basılmıştır. Aynı zamanda heykeltıraş William Couper'ın üvey babasıdır.


Thomas Ball; "My Fourscore Years"; 1900, (1994 Reprint is ISBN 0-9620635-2-5)





Miklós Borsos

Miklós Borsos (d. 1906 - ö. 1990) Macar heykeltıraş. Tarzı arkaik sanat ve klasisizm ile modern elementlerin birleşmesinden oluşmuştur.

Transilvanya'da Nagyszeben'de doğmuş, (günümüzde Sibiu, Romanya), ailesiyle birlikte 1921'de Győr'e yerleşmiştir. Borsos ve eşi II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Győr'de aynı evde yaşamıştır.

Sanat ve özellikle heykel ile 1920'lerin sonlarına doğru ilgilenmeye başladı. Ressam olarak kariyerine başlamış olsa da 1930'larda heykele döndü ve 1940'lara doğru ustalaştı. 1940'ların sonuna kadar Borsos'un sanatı Fülöp Ö. Beck, Béni Ferenczy, ve Ferenc Medgyessy ile temsil edilen modern Macar plastik sanatıyla yakından ilişkilidir.

1950'lerden sonra daha çok entelektüel, soyut ve deneysel yaklaşımlar geliştirdi. Borsos'un ifade biçimi ve sanatının konuları deneyimlerinin ve görüşlerinin yoğunluğu ile bağlantılıdır.

Borsos tüm heykel janrlarını kullandı ve yeni çözümlerle geliştirdi. O zamanlar nadir olarak kullanılan bakır kakma tekniğini geliştirdi. Bu teknikle birçok kamusal eser yarattı. Özellikle modern çevre kültürüne odaklaşan ve derin bir kişisel mesaj taşıyan mezar anıtları yaptı. Doğal hayatın sembolik motifleri kadar kültürel değerleri de eserlerinde yansıttı. 1950'lerin sonunda ve 1960'larda portre sanatına eğildi. Eserlerinde doğa, atmosfer kadar kültürel ve spiritüel gelenekleri de katarak yeni bir heykel janrına girdi. Bu dönemim eserleri arasında "József Egry'nin portresi" (1952), "Sybilla Pannonica" (1963), "Lighea" (1968), "Genç Parca" (1964), ve "Canticus Canticorum" (1977) sayılabilir.

1979 yılında Borsos Győr'de daha önce bir mahkeme olan binada "Miklós Borsos sanat Galerisi"ni açtı. Bu galeri şehrin en eski mahallesinde Saint Michael şapelinin yanındadır.





Leonardo Bistolfi

Leonardo Bistolfi (d. 14 Mart 1859 – ö. 2 Eylül 1933), İtalyan Sembolizmi'nin önemli İtalyan heykeltıraşı.

Bistolfi, Casale Monferrato, Piedmont, kuzey batı İtalya'da Giovanni Bistolfi, ahşap heykeltıraş bir baba ile Angela Amisano'nun oğlu olarak dünyaya geldi.

1876'da Milano'daki Accademia di Belle Arti di Brera'ya girdi, orada Giosuè Argenti'nin öğrencisi oldu. Araştırma görevlisi ve çalışma ile birlikte, son yıllarda Brera Akademisi Antonio Fontanesi, Francesco Filippini yakındır. 1880'de Torino'daki Accademia Albertina'da Odoardo Tabacchi'yle çalıştı.

İlk çalışmalarını "Le lavandaie" (‘Çamaşırcı Kadın’), "Tramonto" (‘Günbatımı’), "Vespero" (‘Akşam’), "Boaro" ve "Gli amanti" 'yi (‘Sevgililer’) 1880 ile 1885 yılları arasında ortaya çıkardı. Çalışmaları Milano "Scapigliatura"'sından etkilendi.

1882'de Cimitero Monumentale olarak bilinen Turino mezarlığında Brayda'nın mezarlığı için "L'Angelo della morte" 'yi (‘Ölümün Meleği’) yaptı. 1883'te Accademia Albertina için ressam Antonio Fontanesi'nin büstünü yaptı. Bu çalışmaları Simgeciliğe yönelikti ve bu yönelimden hiçbir zaman vazgeçmedi.

1883'ten 1914'e kadar Bistolfi pek çok büst, madalya ve portre yaptı. Bu eserlerin arasında Piyemonteli ressam Lorenzo Delleani, Vittorio Emanuele II İtalya'nın kralları ve Umberto I, kriminolog Cesare Lombroso, yazar Edmondo De Amicis ve yayımcı ve gazeteci Emilio Treves de vardır.

1890'ların başında Accademia Albertina'nın onur üyesi ve "Circolo degli Artisti"'nin (Sanatçı Çevreleri) sekreteri oldu.

1892'de Sacro Monte di Crea'nın XVI no.lu şapelini süslemekle işe başladı.

1893'te Maria Guesberti ile evlendi.





Raymond Duchamp-Villon

Raymond Duchamp-Villon (d. 5 Kasım 1876 Damville (Eure), - ö. 9 Ekim 1918 Cannes), Fransız heykeltıraş.

Pierre-Maurice-Raymond Duchamp, Yukarı Normandiya bölgesinin Damville, Eure ilinde Eugene ve Lucie Duchamp çiftinin ikinci oğlu olarak doğdu. Altı çocukları olan çiftin dört çocuğu ileride başarılı sanatçılar oldu. Raymond Duchamp-Villon, 

1894 ile 1898 yılları arasında Montmartre, Paris'te kardeşi Jasques ile yaşayıp Sorbon'da tıp okudu.

Ateşli romatizma sebebiyle 1898'de okula ara vermek zorunda kaldı. Bu durum onu kısmen çalışmalarından alıkoydu. Bu beklenmedik rahatsızlık hayatını farklı bir çizgiye çekti ve heykeltıraşa ilgi duymaya başlayıp heykeltıraşlıktaki kariyerine başladı. Heykeltıraşlığa küçük heykelcikler yaparak başladı. Kendisini eğiterek ustalık edindi ve kendine özgün bir tarz geliştirdi.

1902 ve 1903 yıllarında Salon de la Société Nationale des Beaux-Arts'da yapıtlarını sergiledi. Kendisini sanatçı kardeşinden farklı kırmak için tüm eserlerin Duchamp-Villon şeklinde imzalamaya başladı.





Mihail Kozlovski

Mihail İvanoviç Kozlovski "(Rusça: Михаил Иванович Козловский)" (d. 6 Kasım 1753 – ö. 30 Eylül 1802), Aydınlanma Çağı Rus Neoklasik heykeltıraş.

Sankt-Peterburg'da doğdu ve aynı şehirde öldü. 1764'te İmparatorluk Güzel Sanatlar Akademisi'nde Anton Losenko'dan ders almaya başladı. 1773'te akademiden altın madalyayla mezun oldu. Rus İmparatorluğu'nun hazinesiyle 1774'te Roma'ya, 1779'da da Paris'e gitti.

Önceki çalışmaları Barok anlayışına göre yapıldıysa da, Kozlovski Neoklasik anıtsal tarzına uymakta başarılı oldu. 1788'de Paris'e dönerek Rus değişim öğrencilerinin nezaretinde bulundu. 1794'te Güzel Sanatlar Akademisi'nde hoca olarak atandı ve oradaki genç heykeltıraşlara ölümüne kadar ders verdi.

Klasik tarz yapıtları arasında bronz kaplama heykeli "Samsun'un Aslan'ın Ağzı'nı Açması" (1800-02) vardır. Bu eseri Peterhof'taki büyük şelalemin ana parçasıdır olup Rusya'nın Kuzey Savaşı'ndaki İsveç zaferini simgeleştirir. Daha sonra Almanlar tarafından yağmalanan eserin yerine 1947'de başka bir heykel kondu. Başka bir başyapıtı ise dışavurumcu tarzda bronz Generalissimo Alexander Suvarov'un genç Mars kılığındaki heykelidir.
Mars heykelinin Mars Meydanı'da açılışı heykeltıraşın ölümünden bir sene öncesine rastlar.





Rembrandt Bugatti

Rembrandt Bugatti (16 Ekim 1884 – 8 Ocak 1916) İtalyan heykeltıraş. Vahşi yaşam objelerinin bronz heykelleri ile tanınmaktadır.

Milano'da gerçekten sanatçı olan bir ailede dünyaya gelmiştir. Carlo Bugatti (1856-1940) ve eşi, Teresa Lorioli'nin ikinci oğludur. Büyük erkek kardeşi Ettore Bugatti dünyanın en ünlü otomobil üreticilerindendir.

İlk adı amcası ressam Giovanni Segantini tarafından verilmiştir. Babası başarılı ve önemli bir Art Nouveau mobilya ve takı tasarımcısıdır. Babası aynı zamanda tekstil, seramik ve gümüş ile de çalışmıştır. Rembrandt Bugatti ailesinini arkadaşlarının geniş bir sanatsal çevreden olduğu bir ortamda büyümüştür. 1902'de ailesi bir esnaf topluluğu içinde yaşayacakları Paris'e taşınmıştır.

Bir çocuk olarak babasının atölyesinde vakit geçirmiş ve aile dostu Rus Prensi Paolo Troubetzkoy (1866-1938) tarafından mumlu kil ve kilden heykel denemeleri yapması için teşvik edilmiştir.

Rembrandt Bugatti genç bir delikanlı olarak sanat dökümhanesi ve galeri sahibi Adrian Hébrard ile birlikte çalışmaya başlamıştır. Hébrard tarafından başarılı bir şekilde promosyonu yapılan ve sergilenen birçok bronz heykel üretmiştir. Bugatti'nin doğa sevgisi kendisini Paris'te Jardin des Plantes yakınlarındaki yabani hayvan barınağında geçirmeye yöneltm