bir direnişi görülmez. Belki de bu yüzden Kassia, Roma kadınları arasında ön plana çıkan bir isme dönüşür.

Doğu Roma (Bizans) İmparatorluğu’nun Hıristiyanlaşması sonrasında Zeus Tapınağı muhtemelen işlevsiz kalmış, belki de kiliseye dönüşmüştür. Ancak bu dönemle ilgili günümüze ulaşan herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Türklerin Anadolu’ya girişleri ile birlikte Kagras’ta önce Selçuklu hakimiyeti, ardından da beylikler dönemi başlamıştır. Eşrefoğulları ve Teke Beyliği’nin etki alanında olan bölge Yıldırım Beyazıd döneminde Osmanlı hakimiyetine girmiştir. Türkler tarafından Kâğras (كاغراس) isminin neredeyse hiç değişmeden kullanılmasında, belki de Farsça kökenli “taze ağaçlar, yeni dikilmiş fidanlar” anlamına gelen “ağras” ile benzerliği de etkili olmuştur.

Manavgat bölgesinde Varsak ve Avşar yörüklerinin yoğun olarak bulunduğu bilinse de, Kağras’ta hangi yörük boylarının, ne zaman yerleştiği tam olarak bilinmemektedir.

Cevizli’yle ilgili mevcut olan en eski yazılı belgeler, Sultan I. Mahmud döneminde verilen, padişahın tuğrasını da içeren 1750 ve 1754 tarihli beratlardır. Bu beratlarda o dönemde Kağras’ın bağlı olduğu Alaiye Sancağı kadısına verilen talimatlar göze çarpar. Kağras ve Sarı Şeyh zaviyeleri isimlerinin geçtiği bu beratlar, aynı zamanda en önemli ziyaret mekanı olan Sarı Şeyh Hüseyin Efendi Türbesi hakkındaki bilinen en eski belgedir. Bu yerin sadece bir isim olarak geçiyor olması, Hüseyin Efendi’nin gerçekten kim olduğu ve hangi dönemde yaşayıp nasıl öldüğü ile ilgili konuları henüz aydınlatılamamıştır. En yaygın rivayet olan “Bizans’a karşı savaşan Fatih’in Kolağası” iddiası ise tarihsel çelişkiler barındırmaktadır. Çünkü Bizans, Fatih Sultan Mehmet döneminden çok önce İstanbul’a sıkışıp kalan bir şehir devletine dönüşmüştü. Kolağası unvanı ise ilk kez 1826’da kullanılmaya başlanmıştı. Sarı Şeyh Türbesinin tarihi niteliği kesin olarak bilinmese de, yüzlerce yıldır bölge halkı tarafından büyük saygı ve ilgi gördüğü bir vakıadır.

Kağras’ın da içinde bulunduğu Teke Sancağı, 1864 tarihli Vilayet Nizamnamesi’ne göre Konya Vilayeti’ne bağlanmış; daha sonra Akseki kazasına bağlı bir mahalle olarak 1924 yılında kurulan Antalya Vilayeti’nin bir parçası olmuştur. 1911 tarihli mahkeme kayıtlarına göre Kağras, 150 hane ve 800 nüfustan oluşurken, bu nüfusun önemli bir kısmı da çalışmak için İstanbul’a gidip gelenlerden oluşuyordu. 4 Mart 1931 tarih ve 7159 numaralı kararname ile, dönemin Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk’ün onayı ile “Kağras Nahiyesi” kurulmuştur.

Türkiye’deki yerleşim yerlerinin isimlerinin değiştirilmesi sürecinde 2400 yıllık Kağras ismi 1932 yılında önce Yeşilköy, ardından da Cevizli olarak değiştirilmiştir.

Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde Kağras’la ilgili yapılan araştırmalarda en çok rastlanan belgeler yangınlar ve halkın yaşadığı mağduriyetlerle ilgilidir. Her afet, ardından bir büyük dirilişi de doğurur. 1877’de yangından kısa bir süre sonra, harmanlar kaldırıldığı, buğdayların ambarlara, pekmezler küplere doldurulduğu günlerde, ikinci bir yangın daha meydana gelir. Halkın kiminin henüz inşaatı devam eden evleri, erzakları ve ekinleriyle birlikte yok olup gider. 1879’da yaşanan bu yangında , yoksulluk ve çaresizlik içinde kalan Kağraslılardan 60 hane (yaklaşık 300 kişi) Dersaadet’e (İstanbul) göç ederek dönemin Padişahı Sultan II. Abdülhamid’e sığınırlar. Devlet-i Âliyye’nin, gerek göç eden, gerekse Kağras’ta kalan “harikzede”lere yardım edilmesi konusunda bütün imkanlarını seferber ettiğini gösteren belgeler, arşiv kayıtlarında günümüze kadar taşınır.

Cumhuriyetin onuncu yıl kutlamalarının yapıldığı 1933 yılı, Cevizli için tam bir yıkım ve yeniden diriliştir. 31.10.1933 akşamı başlayan yangında 105 ev, 60 samanlık, 3 dükkân ve 1 caminin yandığı resmi olarak belirlenir. Olayın duyulması üzerine devletin tüm kurumları harekete geçerek Cevizli’ye acil yardım malzemeleri gönderilir. Cumhuriyet Bayramı’nın 3.günü meydana gelen bu büyük yangında, Cevizli’nin dörtte üçü yok olur. Başta Kızılay olmak üzere devletin tüm kurumları çok hızlı bir şekilde yeniden inşa faaliyetine girişilir. 15352 Sayılı Bakanlar Kurulu kararı ve Cumhurbaşkanı onayı ile örtülü ödenekten 25.000 lirayı Cevizli’ye 105 yeni ev yapımı için tahsis edilir. Böylece yolları ve yerleşim düzeni ile örnek bir kasabanın inşası mümkün olur. Zamanla varlıklı aileler, bölgeye özgü ahşap kafeslerle süsledikleri bu evler halen sit alanı olarak koruma altındadır.

Yangın sonrasındaki inşa faaliyetlerinin en çok zarar verdiği yerlerden biri tarihi mezarlık; diğeri de Zeus Tapınağı olmuştur. 1900 yıl ayakta kalabilmeyi başarmış bu ihtişamlı yapının sütunları ve blok taşları bazı evlerin inşaatlarında kullanılmıştır. Bu nedenle sadece az sayıda parçası gelecek nesillere ulaşma şansını yakalamıştır. Yangınların yok edemediği Cevizli, tarihi ve doğal güzellikleri ve modern görünümüyle ilgi odağı olmayı sürdürmektedir.

1966 yılında “Belediye” olan Cevizli’nin 2012 başı itibarıyla yerleşik nüfusu 1.617’dir. Adrese Dayalı Nüfus Sayım sonuçlarına göre nüfusu ikibinin altında olan yerler listesine girmesi nedeniyle, 6360 sayılı kanuna dayanarak köye dönüştürülmüştür. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle olmuştur.

İlçeye olan uzaklığı 26 km. dir.İle olan uzaklığı ise 185 km.'dir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.




Sevil Üstekin

Sevil Üstekin (d. 1950, İstanbul), Tiyatro, dizi ve sinema oyuncusu.

Sevil Üstekin Üsküdar Amerikan Kız Lisesi’nde okudu. Muhsin Ertuğrul’un başkanlığında özel bir tiyatro okulunda LCC Language and Culture Center 3 yıl eğitim gördü.

1969’ da Sersem Kocanın Kurnaz Karısı oyunuyla profesyonel oldu.

Bizim Tiyatro, Gazete Tiyatrosu, Ali Poyrazoğlu Tiyatrosu, Gülriz Sururi - Engin Cezzar Tiyatrosu, Nisa Serezli - Tolga Aşkıner Tiyatrosu, Dostlar Tiyatrosu, Şan Tiyatrosu, Dormen Tiyatrosu’nda çalıştı.

Kemal Sunal ile Kapıcılar Kralı filminde oynadı. 1976 yılından itibaren sinema filmlerinde rol aldı. Şaban Oğlu Şaban, İyi Aile Çocuğu, Garip ve Şalvar Davgası filmlerinde de oynadı.

1992 yılında Mahallenin Muhtarları dizisi ile dizilerde oynamaya başladı. Mahallenin Muhtarları dizisinde 10 yıl süreyle "Müzevir Müzeyyen" karakterini canlandırdı. Mahallenin Muhtarları dizisinden sonra da Koçum Benim, Erkeksen Seyret, Memur Muzaffer dizilerinde rol aldı. 2010 yılında TRT ekranlarında yayınlanmaya başlayan Yerden Yüksek dizisinde rol "Ülfet Nine" rolünü canlandırmıştır.

İki Avni Dilligil, bir Tv ödülü vardır.






Huế

Hué; Vietnam'ın eski başkenti, Merkez Vietnam'daki bir şehir ve bu şehri kapsayan bölge. Hué'de yaklaşık 340.000 insan yaşamaktadır. Hué, 1802 ve 1945 yılları arasında Nguyen Hanedanı yönetiminde bulunan Vietnam'a başkentlik yapmıştır. Eski bir yerleşim yeri olan Hué, anıtlarıyla ve mimarisiyle tanınmaktadır. Hue Anıtları 1993 yılında UNESCO'nun Dünya Mirasları Listesi'ne girmiştir.

Huế, 17. ve 19. yüzyıllar arasına, Güney Vietnam'da hüküm süren feodal bir hanedan olan Nguyen Hanedanı'nın başkenti olarak öne yükseldi. 1775 yılında Trihn Sâm zaptedilince Phu Xuân olarak tanındı. 1802 yılında Gia Long'un sonraki imparatoru Nguyễn Phúc Ánh, Vietnamın tamamında etkinlik kurmayı başardı. Böylece Hué ulusal başkent oldu.

Huế, İmparator Bảo Đại'nin çekilip komünist hükümetin kuzeydeki Hà Nội (Hanoi)'de kurulduğu 1945 yılına dek başkent olarak kaldı. Bảo Đại, 1949 yılında Fransız kolonicilerin yardımıyla, komünistler tarafından rasmi olarak tanınmamasına ve Vietnamlıların tamamının kabulünü almamasına rağmen devlet başkanlığını ilan ederken güneyde bulunan Sài Gòn (Saigon)'u kendisine başkent olarak seçti.

Vietnam Savaşı sırasında, Güney Vietnam'ı, Kuzey Vietnam'dan ayıran sınır Hue'ye çok yakın olacak şekilde çizilmişti. Böylece savaş yıllarında Hué, Güney Vietnam'da kalmış oluyordu.

Hue Savaşı'nda, 1968 yılındaki Tet Saldırısı'nda Hue şehri büyük ve önemli yaralar aldı. Tarihe geçecek olan Hue Katliamı'ndan sonra keşfedilen düzinelerce toplu mezarda, yaklaşık 6000 sivilin ve savaş esirinin gömülü olduğu belirlendi. Mezarların incelenmesiyle birlikte, kurbanların; bağlı, işkence görmüş ve kimi zaman canlı canlı gömüldüğü ortaya çıktı. Hue; sadece demografik ve psikolojik olarak değil, aynı zamanda yapısal olarak da zarar gördü. Şehirdeki tarihî değeri çok yüksek olan binalar Amerikan bombaları altında kaldı.

Savaşın sonuçlanmasıyla birlikte, Hue'nin pek çok tarihî yapısı ihmal edilmişti. Çünkü bu yapılar yıkılan feodal rejimin, yani Nguyễn Hanedanı yönetiminin kalıntıları gibi görülüyordu. Bu yapıların yıkılması ise yeni rejimin zaferi gibi kabul edilmişti. Nitekim Vietnam Komünist Partisi doktrini Nguyễn Hanedanı'nı feodal ve gerici ilan ediyordu. Politik düzenin değişmesinden sonra, günümüze kadar ancak bazı tarihî alanlar ve tarihî yapılar restore edilebilmiştir.

Hue şehri Parfüm Nehrinin kıyısında, Biển Đông'un birkaç mil içerisinde konumlanmıştır. Hue, başkent Hanoi'nin yaklaşık 700 km güneyinde ve ülkenin en büyük şehri olan ve eskiden Saigon olarak bilinen Hồ Chí Minh City' nin yaklaşık 1100 km kuzeyinde bulunmaktadır.

Vietnamın sahil merkezli konumu sebebiyle Hue şehri Muson rüzgarlarına maruz kalır. Hue, yağışlarının çoğunu Ekim ve Aralık ayları arasında kuzeydoğu'dan esen muson rüzgarlarından alır. Şehrin en kuru dönemi mart ve nisan aylarıdır; ama yağmur bu aylarda da düşebilir.Hue'ye düşen ortalama yıllık yağış miktarı 3000 mm'dir ve bu miktar Hue'yi Asya'nın en nemli şehirlerinden biri yapar.

Hue, UNESCO'nun Dünya Mirasları Listesinde yer kazanmış tarihi anıtlarıyla ünlüdür. Nguyễn İmparatorluğunun tahtı, Parfüm Nehrinin kıyısında duvarlarla çevrili geniş bir alan kaplayan Hue Kalesi'ydi. Kalenin içerisi yalnızca imparatora ve onun cariyelerine açık olan bir yasak şehirdi. Yasağı çiğnemenin cezası ise ölümdü. Günümüzde yasak şehrin kalıntıları yeniden yapılanma çalışmalarının ilerlemesine rağmen tarihî cazibesini korumaktadır.

Parfüm Nehri kıyılarında sayısız anıt, birkaç imparator mezarı ve Minh Mạng Anıtı, Khải Định Ku