önemli nokta olan Mai Kalesi'ni kuşattı. Kaleyi savunan kişi imparatorun akrabası Han Hsin'di (Aynı dönemde yaşayan ünlü general Han Hsin değil). Prens yardımdan ümidi kesince teslim oldu ve Mete'nin hizmetine girdi.

Mete amacına ulaşmış ve İmparator Liu-pang/Gao-zu'yu kışkırtmayı başarmıştı. İmparator Hun belasını def etmek üzere dev bir ordu kurarak kuzeye hareket etti.

Mete ordusunu dağlara çekti, bir yandan da sağa sola saldırarak Çinlilere ait her şeyi yağmalıyordu. Düzensiz bir yağmacı izlenimi oluşturarak İmparator'un kendisini takip etmesini sağladı, aslında başından beri yaptığı şey Çin ordusunu tuzağa çekmekti.

Hun ordusunun tamamı süvarilerden oluşuyordu ve kuzeydeki kara ikliminden geldikleri için soğuğa hazırlıklıydılar. Eldivenleri ve kapüşonları vardı. Çin askerleriyse halktan devşirilmiş piyadelerdi ve yüksek dağlarda Hunları kovalarken soğuğun pençesine düştüler. Binlerce Çinli okçunun parmakları dondu ve Çin'in askeri gücünün önemli bir kısmı savaşamaz hale geldi.

Bu Mete'nin kurduğu tuzağın ilk parçasıydı.

Mete, süvarilerini hızla geri çekerek "Çinlilerin elinden kaçtığı" izlenimini uyandırdı. İmparator telaşlandı, zira önünde iki seçenek vardı. Ya Hunların elini kolunu sallayarak gitmesine göz yumacaktı ya da yalnızca hızlı birlikleri yanına alıp Hunların peşine düşecekti. Liu-pang/Gao-zu riskli olan ikinci yolu seçti.

Çin ordusu ikiye bölündü, İmparator küçük ama hızlı bir birliğin başında Hunların peşine düştü.

Geri çekilmekte olan Mete, aniden durup Çinlilerin üstüne saldırdı. Çinliler bu beklenmedik hamle karşısında afallamıştı, Baideng Kalesi önünde Hunlarla karşılaştılar ve ağır bir yenilgiye uğradılar.

Baideng Muharebesi, göçebeler tarafından tarih boyunca kullanılacak olan "sahte geri çekilme" taktiğinin ilk örneğidir.

İmparator panik içinde kaleye çekildi. Birliklerini toparlayıp durumu değerlendirmeyi umuyordu ancak Hunlar fırsatı kaçırmayarak kalenin etrafını sardı. Mete ordusunu dört tümene ayırıp kalenin tüm çıkışlarını tuttu.

Orduların mevcutları belirsizdir. Çin ordusunun tümünün mevcudu 300.000'in üstündeydi, ancak İmparatorla beraber kaleye sıkışan öncü kuvvetin ne kadar olduğu bilinmiyor. Çin tarihçileri Hun ordusunun mevcudunun 300.000 olduğunu yazsa da bu sayı fazlasıyla abartılıdır, zira göçebelerin toplam nüfusu böyle bir ordu çıkarmaya yetmeyeceği gibi her askerin yanında en az iki at olduğuna ve bu atlar kuşatma sırasında kalenin çevresine dağılıp otla besleneceğine göre Hun ordusunun mevcudu, kabaca çayır miktarına göre sınırlanmalıydı. Buna göre Hun ordusunun mevcudunun da 20.000 ile 40.000 arasında olması gerekir. 

Kuşatma yedi gün sürdü. İmparator köşeye sıkışmıştı ve barış için tüm şartları kabule razıydı. Buradan kurtulsa bile düşmanının taktik ve manevra kabiliyetine bizzat tanık olduğu için savaşı sürdüremeyeceğini biliyordu. İmparator, Hunlara barış önerdi.

Çinli tarihçilere göre yabgunun karısı "yenge" ile temas kurularak hediyelerle gözü boyandı. Ve karısının etkisinde kalan yabgu barışı kabul etti. Ancak Mete'nin dehasını düşünürsek durumun başka bir açıklaması olabilir. Mete Çinlilerin yüreğine korku salmıştı, fakat kendi gücünün sınırlı olduğunun farkındaydı. Kuşatmayı uzun süre devam ettiremezdi ve Çin ordusunun geriden gelen asıl kısmıyla karşılaşması halinde iki ateş arasında kalabilir, kendisi tuzağa düşebilirdi. Ayrıca barış teklifi oldukça makuldü ve Mete, bir avuç süvariyle Çin'i işgal etmeye kalkışmayacak kadar gerçekçi bir liderdi. Sonuç olarak Çinlilerin şartlarını kabul etti ve belki de güç gösterisini zedelememek için barışa karısının ricasıyla razı olduğu izlenimini oluşturdu.

Mete psikolojik yıpratma taktiğini sonuna kadar uyguladı. Antlaşmadan sonra İmparator'un kaleden çıkmasına izin verdi ancak Çinlilerin geçeceği yolun iki yakasına askerlerini yerleştirip okları İmparator'a çevirtti. Liu-pang/Gao-zu bu korkuyu hayatı boyunca unutmayacak ve Mete'nin tüm tehditlerine boyun eğecekti.

Mete daha sonra da Çin'e keyfi akınlar düzenleyip düşmanın yüreğine bıraktığı korkuyu tazelemeyi ihmal etmedi. Ancak Çinliler, Mete hayatta olduğu sürece antlaşmaya uydular. Buna göre Hunlara "hediye" adı altında yıllık vergi veriyor, kuzeydeki ticaret ve savunma bölgesini Hunlara bırakıyor ve yabguya bir prenses armağan ediyorlardı.




Sieg Heil Viktoria

1941'de müziği Nazi Almanyası'nın önde gelen marş bestecilerinden ve Reichsarbeitsdienst önderlerinden Herms Niel (d. 1888 - ö. 1954) tarafından bestelendi ve şarkı sözü de aynı kişi tarafından yazıldı.

Şarkı sözünde "Auf Stalin, Churchill, Roosevelt, Ade, ade, ade," (Stalin, Churchill, Roosevelt'e, elveda. elveda. elveda) cümlesinin yer almasından 11 Aralık 1941'de Nazi Almanyası'nın ABD'ye savaş ilan etmesinden sonra yapıldığı anlaşılır.

Ade, mein liebes Schätzelein,/Ade, ade, ade,/Es muß, es muß geschieden sein/Ade, ade, ade,/Es geht um Deutschlands Gloria,/Gloria, Gloria,/Sieg Heil! Sieg Heil! Viktoria/Sieg Heil! Viktoria!

Visier und Ziel sind eingestellt/Ade, ade, ade,/Auf Stalin, Churchill, Roosevelt,/Ade, ade, ade,/Es geht um Deutschlands Gloria,/Gloria, Gloria,/Sieg Heil! Sieg Heil! Viktoria/Sieg Heil! Viktoria!

Wir ruhen und wir rasten nicht/Ade, ade, ade,/Bis daß die Satansbrut zerbricht,/Ade, ade, ade,/Es geht um Deutschlands Gloria,/Gloria, Gloria,/Sieg Heil! Sieg Heil! Viktoria/Sieg Heil! Viktoria!

Reich mir die Hand zum Scheidegruß/Ade, ade, ade,/Und deinen Mund zum Abschiedskuß/Ade, ade, ade,/Es geht um Deutschlands Gloria,

Gloria, Gloria,/Sieg Heil! Sieg Heil! Viktoria!/Sieg Heil! Viktoria!





Propranolol

Propranolol, selektif olmayan ve genellikle hipertansiyon hastalığının tedavisinde kullanılan beta blokörler grubuna dahil bir ilacın tıbbi adıdır. Başarılı bir şekilde geliştirilen ilk beta blokördür. Ayrıca, çocuklarda migren gelişiminin önüne geçilmesinde etkili olduğu kanıtlanmış tek ilaç olma özelliğini korumaktadır.

Propranolol, propranolol hidroklorid formunda jenerik ilaç olarak eczanelerde satılmaktadır. Türkiye'deki ticari ismi Dideral'dir.




ECW Press

ECW Press, Toronto, Ontario'da bulunan Kuzey Amerikalı bir kitap yayıncısıdır. 1974 yılında Jack David ve Robert Lecker tarafından "Essays on Canadian Writing" adında bir edebiyat dergisi olarak yayına başladı. Beş yıl sonra ECW, bilimsel ve ticarî başlıklı ilk kitaplarını yayımlamaya başladı. "Annotated Bibliography of Canada's Major Authors" (ABCMA) ve "Canadian Writers and Their Works" (CWTW) adlarında ilk temel serinin de yayınlarına başlandı. 1980'lerde ECW, dizgi tesislerini iyi leştirdi ve referans başlıkları yayımladı. Üçüncü parti müşterilere hizmet vermeye başlayan ECW, şirketlere promosyon amaçlı veya yıldönümlerinde kullanılacak kitaplar oluşturmaya başladı. 1990'larda şirket, ticarî yayına yeniden başladı ve liseler ve halk kütüphaneleri için bilimsel ve referans kaynaklar yayımlamaya başladı. Şirket büyürken "Publishers Weekly", ECW Press'i Kuzey Amerika'nın en hızlı büyüyen bağımsız yayımcılarından biri olarak kabul etti. ECW günümüzde edebî kurgu, şiir, gizem kitaplarının yanı sıra; kurgusal olmayan, profesyonel güreş, televizyon ve film, anı, iş, kişisel finans, spor, suç, mizah ve gezi kitapları yayımlamaktadır. ECW'nin açılımı Entertainment. Culture. Writing. olarak değiştirildi.

ECW kitapları Governor General's Ödülü, Arthur Ellis Ödülü, Archibald Lampman Ödülü, Heritage Toronto Ödülü ve Independent Publisher Book Ödülü kazandı. Ayrıca bir kez de Trillium Book Ödülü'ne aday gösterildi.

ECW yılda elli yeni kitap yayımlamakta ve İngilizce konuşan dünyaya binlerce kitap dağıtmaktadır. Bu kitaplar dünyada birçok dile tercüme edilmektedir.







Şefika Ahundova

Ahundova Şefika Kulam kızı (Azerice: Axundova Şəfiqə Qulam qızı; 21 Ocak 1924, Şeki - 26 Temmuz 2013, Bakü), Azeri bestecisi, doğuda ilk opera yazan bestekâr kadın.

1924'te Şeki'de aydın bir ailede doğdu. Ailesinin Bakü'ye göçtü ve ilk musiki eğitimini 1943-1944 yıllarında Azeri bestekar Üzeyir Hacıbeyovun da öğretmenlik yaptığı Asef Zeynallı adındaki Bakü Musiki Lisesinde tar sınıfında aldı.

Azerbaycan Devlet Konservatuarına kabul oldu, Üzeyir Hacıbeyovun başkanlığında halk musikisinin esaslarını öğrendi, B. Zeydmanın sınıfında besteci ihtisası yaptı. 1956'da Konservatuarı bitirdi ve çok sayda popüler olacak şarkılar besteledi. Bununla yetinmeyip, Şark’ta ilk opera yazan kadın olarak tarihe geçti (Gelin Kayası, 1972).

Azerbaycan'da Emektar sanatçı, Halk sanatçısı fahri adlarına sahiptir.

Besteci, 2013 yılında öldü.




Rastgele Balthazar

Rastgele Balthazar, 1966 Fransa - İsveç ortak yapımı dramatik filmdir. Özgün adı Au Hasard Balthazar olan film Mayıs 1971'de Türk Sinematek Derneği'nde özgün adıyla gösterildi. 1990'da 9. ,2000 yılında da 19. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde, son olarak da Mart 2009'da Ankara Uluslararası Film Festivali'nde "Rastgele Balthazar" adıyla gösterildi.

Sıklıkla bir "film ressamı" olarak tarif edilen ve sinema tarihinin en ayrıksı ve kişisel yönetmenlerinden biri olan Robert Bresson'un 50 yıllık kariyeri boyunca çevirdiği her biri ayrı bir kategoriye sokulabilecek 14 filminden 8. sidir. Filmin senaryosunu da Bresson yazmış ve her zaman olduğu gibi bu filminde de amatör oyuncularla (Bresson onlara "model" demeyi tercih ediyordu) çalışmıştır. Oyunculardan Anne Wiazemsky (Marie rolünde) ve François Lafarge bu filmden sonra profesyonel olmuşlardır.

Kendine özgü deneyüstücü ("transcendental ") ve ruhani ("spiritual") sade bir üslup geliştirmiş olan Bresson koyu bir Katolikti ve bu filmi de birçok filmi gibi dinsel alegoriler içeren bir mesel olarak kabul edilebilir. Filmin baş kahramanı bir eşektir ve doğduğunda ilk sahipleri olan çocuklar tarafından bir oyun olarak vaftiz edilirken "Balthazar" ismi verilmiştir. Filmde Balthazar'ın doğumundan ölümüne kadar olan çileli öyküsü ve ona paralel olarak olayın geçtiği köyün ve oradaki yaşamın öyküsü 'resmedilir'. Eşek kimisi şefkatli kimisi zalim çeşitli sahipler arasında el değiştirdikçe ve onlardan eziyet gördükçe bir anlamda yüklerini çektiği bu