kinci perdesinin finali gibi dramatik açıdan en etkileyici birkaç aryasını yazmıştır. Bu eserlerdeki orkestra daha da büyümüş ve Handel tipik olarak 12 keman, 8 viyola, 6 çello, 4 kontrbas, ve 2 çembaloya ek olarak 4 fagot ve çeşitli üflemeli çalgılar kullanmıştır. Oreste (1734) gibi operalarında Handel İtalyan ve Fransız operalarındaki koroları ve dans kısımlarını sentezlemeyi denemiş, fakat 1734 ve 1735 yılında bestelediği operalar dışında başka bu çeşit denemeler yapmamıştır. Bu dönemde bestelenmiş iki opera olan Ariodante (1735) ve Atalanta'da (1736) Handel tarafından kullanılan geleneksel kahramanlık konusunu işleyen librettolardan bir ayrılma görülmüş ve daha gerçekçi romantik ilişkiler işlenmiştir.

1730’lı yılların sonundan itibaren Handel’in dikkati gittikçe opera besteciliğinden sapmaya başlamış ve daha çok ingiliz oratoryosu besteciliğine konsantre olmuştur. Bu sapma nedeniyle 1737 yılından itibaren bestelediği birçok opera daha erken dönem eserlerinin canlılığını kaybetmiştir. Yine de Giustino (1737) ve Serse (1738) isimli operaları oldukça iyi müzikler içermektedir. Serse aynı zamanda komedi ve dokunaklı trajediyi ustaca hikâyenin içinde bir arada işlemiş, ancak bu gelişme Imeneo’da (1740) daha az başarı ile uygulanmıştır. Handel'in 1741 yılında bestelenmiş olan son operası Deidamia İtalyan operasına olan zevki tükenmeye başlamış olan İngilizlerin müzik anlayışı karşısında başarı kazanamamıştır. Handel 1750 yılında sadece tek bir kez Alceste isimli yarı operanın müziği için sahne müziği besteciliğine geri dönmüştür.






3. Yeşilçam Ödülleri

3. Yeşilçam Ödülleri, Kültür ve Turizm Bakanlığı himayesinde Türkiye Sinema ve Audiovisuel Kültür Vakfı'nın (TÜRSAK) organizasyonu ile düzenlenen Yeşilçam Ödülleri'nin üçüncüsüdür. 3. Yeşilçam Ödülleri'nin 11 kategorideki 5’er adayı, Cansu Dere ve Sinan Tuzcu'nun sunduğu, 22 Şubat 2010 tarihinde Ghetto’da düzenlenen basın toplantısında açıklandı. Ödül töreni ise 23 Mart 2010'da yapıldı ve televizyonda canlı yayınla NTV'de yayınlandı.

Ödül töreninin ilk aşamasında, aday aday filmleri, 750 kişilik bir jüri tarafından değerlendirildi. Jüride, filmerin yaratıcıları da yer almasına rağmen, hiçbir dalda kendi filmlerine oy kullanamadılar. Yapılan değerlendirme sonucu, her kategoride en çok oyu alan beşer aday belirlendi. İkinci aşamada, 2500 kişiden oluşan bir jüri yer almaktadır ve jüri üyeleri, ilk jürinin seçtiği her daldaki beşer aday arasından her dalın birincilerini belirlendi.




Jean-Baptiste Tavernier

Jean-Baptiste Tavernier (1605-1689), Parisli bir seyyah ve Hindistan-Fransa ticaretinin öncülerindendir. Babası ve amcası haritacı olan Tavernier onların etkisiyle seyahat etmeye karar verdi. 16 yaşına geldiğinde İngiltere Hollanda ve Almanya’yı gezmişti. Nuremberg’de tanıştığı Albay Hans Brenner’ın amcası Macaristan Genel Valisinin evinde geçirdiği 5 yıl ve orda kurduğu bağlantılar ona ilerleyen hayatında büyük fayda sağladı. Ayrıca bu dönemde savaşlarda yer alarak askeri tecrübe de kazandı.

“Le Six Voyages de J.B Tavernier” adlı eserinde belirttiğine göre, 1630 yılında III. Ferdinand’ın kraliyet törenine katılmak amacıyla Regensburg’a yola çıkmıştır. Ancak bu tören 1636 yılında gerçekleşmişti. Dolayısıyla bu törene ilk ve 2. Yolculukları arasında katılmış olması muhtemeldir. Kendi sözlerine göre o zamana kadar İtalya, İsviçre, Almanya, Polonya ve Macaristan, İngiltere, Hollanda ve Fransa’yı gezmişti ve bu ülkelerin ana dillerini konuşabiliyordu. Dolayısıyla bundan sonraki seyahatlerini Doğu’ya yapmaya karar vermişti. Regensburg’da Peder Joseph’in yardımlarıyla Doğu Akdeniz’e yolculuk eden bir seyyah grubuna katılmayı başardı ve onlarla birlikte 1631’de İstanbul’a vardı. 11 ay burada kaldıktan sonra Tokat, Erzurum, Erivan ve İran’a geçti. Bu ilk seyahatinde gittiği en uzak yer İsfahan’dı. Bağdat, Halep, Malta ve İtalya’yı da gezerek 1633 yılında Paris’e geri döndü.

Takip eden 5 yıl içerisinde ne yaptığı tam olarak bilinmemekle birlikte Orleans düküyle yaşadığı sanılmaktadır. 1638-43 yılları arasında 2. Yolculuğunu gerçekleştirdi. Bu yolculuğunda Halep’ten İran’a, oradan da Hindistan’a geçen Tavernier Agra ve Golkonda’ya kadar seyahat etti. Bu seyahatinde Moğol İmparatorluğuna ve elmas madenlerine yaptığı seyahatlerle büyük oranda değerli taşa sahip olan Tavernier önemli bir tüccar haline geldi. Müşterileri arasında Doğu’nun en önemli prenslerinin dahi bulunduğu Tavernier, bu 2. Seyahatinden sonra 4 seyahat daha yaptı. 3. Seyahatinde Java’ya kadar giderek Cape’ten geri döndü.

Son 2 seyahatinde Hindistan’ın ötesine seyahat etmedi, ancak bu yolculuklar sayesinde Doğu ticaretine ve ticaret yollarıyla ilgili bilgisi çok üst düzeye çıktı ve Doğu’nun en önemli insanlarıyla dostluk ilişkileri kurdu. Bu ilişkiler ona büyük bir servet ve ün sağladı ve 1669 yılında Fransa Kralı XIV. Louis tarafından hizmetleri karşılığında soyluluk unvanı verildi. Ertesi sene de Cenova yakınlarındaki Aubonne baronluğunu satın aldı. Rahat ve mutlu bir yaşantıya sahip olan Tavernier, bu yıldan sonra kralın isteğiyle gezilerindeki gözlemlerini kaleme almaya başladı. Bilimsel bir seyyahın aletlerine ve gözlem gücüne sahip olmadığı için Fransız edebiyatçısı Samuel Chappuzeau’nun yardımını aldı ve bu yardımla 1675 yılında 1. ve 6. seyahatlerindeki bilgilerine dayanarak İstanbul’u ve Osmanlı Devleti’ni anlatan “Nouvelle Relation de l’Interieur du Sérail du Grand Seigneur” (Büyük Padişahın Sarayının İçinden Yeni Hikâyeler) kitabını yayınladı. Ardından ertesi yıl Le Six Voyages’ı (Altı Seyahat), 1679’da ise Recueil de Plusieurs Relations (Birçok seyahatin derlemesi) adlı eserlerini yayımladı. Hayatının son yıllarına dair fazla bilgi bulunmayan Tavernier, 1689 yılında Moskova’da, belki de Hindistan’ın ötesine seyahat edeceği yeni bir yolculuktayken vefat etti.

Tavernier’nin seyahatlerinin, birçok kez yeniden yazılmış ve çevrilmiş olmalarına rağmen önemli bir eksikliği vardı: yazarın asıl amacı başka tüccarlara rehberlik etmek olduğundan çoğu yerde kronolojik sıradan kopularak bulunan bölgeye dair başka seyahatlerden bilgi verilmişti. 
Ancak yine de bu eksiklik eserin tarihsel açıdan önemini azaltmaz. Ayrıca doğumunun 400. Yılında 2005’te İsviçreli yönetmen Philippe Nicolet onun seyahatlerini anlatan bir film çekmiştir.




Cibuti İli

Cibuti İli Cibuti'nin başkenti olan Cibuti'nin Federal sınırlarıdır. Nüfusu, başkentin metropol nüfusuna eşittir ve "625,998" 'dir. Bu durumda, ilin başkentide Cibuti'dir. Cibuti'deki tek Federal bölge Cibuti İli 'dir. Batıda Dikhil İli'ne ve Arta İli'ne komşudur, güneyde ise Ali Sabieh İli ile komşudur. Ayrıca, coğrafik olarak Somali'yle de komşudur ve ayrıca Somali'ye açılan bir sınır kapısıda vardır.






Karagedik, Gölbaşı

Karagedik, Ankara ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Karagedik 1800-1850 yılları arasında Güneydoğu Anadolu'dan İç Anadolu'ya sürgün edilmiş halktan oluşmaktadır. Bu halktan önce Karagedik'te Dikilitaş halkı bulunmaktaydı. Karagedik Belediyesi 1973 yılında kuruldu. 29 Mart 2009'da mahalleye dönüştü

Ankara iline 47, Gölbaşı ilçesine 32 km uzaklıktadır. Konya yolu üzerinde yer almaktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, iki tane ilköğretim okulu ve bir adet de çok programlı lise bulunmaktadır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi vardır ancak PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır. Ulaşım Gölbaşından belirli saatlerde 151 nolu ego otobüsleri tarafından sağlanmaktadır.





Universal Media Disc

Universal Media Disc (UMD) Sony tarafından PlayStation Portable için geliştirilen optik disk. 1.8 gigabyte'a kadar veri depolayabilmektedir. Taşınabilir video oyun konsolları için üretilen ilk optik disktir.

UMD'lerin esas görevi, PSP için oyun, resim, video ve film depolamaktadır. Disk, videoları H.264/MPEG-4 AVC, sesleri ise ATRAC3plus formatında depolar.
BBC, "The Office", "The Mighty Boosh", "Doctor Who" ve "Little Britain" gibi dizileri UMD formatında Birleşik Krallık'ta satışa sunmuştur. Japonya'da ise bazı porno filmleri UMD olarak piyasaya sürülmektedir.





HPV (anlam ayrımı)

HPV şu anlamlara gelebilir:





Évreux

Évreux (Fransızca: "Évreux", Türkçe okunuşu:""Evrö"") Fransa'nın Eure ilinin merkezidir. Aynı anda, Yukarı Normandiya bölgesinin üçüncü büyük şehridir. Ekonomik açıdan Paris bölgesinin (Île-de-France) etkisi altında olan bir kenttir.




Poetika

Poetika (Yunancada:Περὶ ποιητικῆς), sanat hakkındaki görüşlerini bir bütün içerisinde sunan Aristoteles'in şiir sanatı ile ilgili kuramlarını içeren ve tarihte sanat olayını araştıran ilk eserdir. Estetik kavramı kapsamında; sanatların karşılaştırılmaları ve tragedya'nın üstünlüğünü vurguladığı Poetika, gerçekçiliği ele almasının yanı sıra, yaratıcı düş gücünü de ön plana çıkartmıştır.

Poetika, tiyatro sanatı üzerine yazılmış olan eserlerin en önemlilerinden biri olarak kabul edilir. Eserde belirtilen sanat tanımı Antik Yunan klasik sanatının ayırıcı özelliklerini dile getirir.

Aristoteles Poetika 'ya "Epos, Tragedya, Komedya, Dithrambos şiiri ile Flüt, Kitara sanatlarının büyük bir kısmı, bütün bunlar genel olarak taklittir." diyerek başlar.

Aristoteles'in Poetika'daki görüşleri, Brecht'in epik tiyatro akımı tarafından eleştirilmiştir.





Alexanderplatz

Alexanderplatz "(Türkçe:Alexander meydanı)" Berlin'in merkezinde bulunan bir meydan ve ulaşım merkezi. Meydan Mitte ilçesinde ve Spree nehri ile Berlin Katedrali'nin yakınlarındadır. Yerel halk arasında çoğunlukla kısaca "Alex" olarak adlandırılmaktadır.

İlk başta bir hayvan pazarı olarak düşünülen Alexanderplatz, Rus imparatoru I. Aleksandr'ın Berlin'i ziyaret etmesi şerefine 25 Ekim 1805 tarihinde Alexanderplatz olarak adlandırıldı. 19. yüzyılın sonlarında meydan yakınında yapılan ve meydan ile aynı adı taşıyan gar ile büyük önem kazandı, ayrıca yakınında bulunan pazarla