903 - 31 Ekim 2002) Yunanistan Cumhuriyeti'nin 1. Cumhurbaşkanı.

1903'te Kalamata'da doğan Stasinopulos, Atina Kapodistrian Üniversitesi'nde Hukuk öğrenimi gördü. 1934 yılında yüksek lisans derecesiyle mezun oldu. 1937 yılında Atina Üniversitesi'ne Kamu Hukuku Doçenti olarak atanan 1943 yılında ise Panteion Üniversitesi'nde Profesör oldu. Daha sonra 1951-1958 yılları arasında bu üniversitenin rektörü olarak görev yaptı.

1951-1953 yılları arasında Yunan İletişim Kurumu'nun başkanı olarak görev yaptı. 1952 ve 1958 yılları içinde ise devlet bakanı olan Stasinopulos, 1959 yılında Devlet Konseyi üyeliğine seçildi. Ardından bu kurumun 1966-1969 yılları arasında başkanlığını üstlendi.

1974 yılında milletvekili seçildi ve ardından Yunan Parlamentosu tarafından Geçici Cumhurbaşkanı olarak görevlendirildi. 6 ay süreyle bu görevi yürüttükten sonra görevini yeni seçilen Cumhurbaşkanı Konstantinos Çatsos'a devrederek meclisteki yerine geri döndü.

31 Ekim 2002 tarihinde 99 yaşında vefat etti.

İlk edebi çalışması 1920-23 yılları arasında Müze adlı dergide yayınlandı. Birçok bilimsel makale ve edebi çalışmalar yayımladı. 1968 yılında Yunan Akademisi'ne üye seçildi ve ölene kadar bu üyeliğini sürdürdü. 1969 ve 1970 yıllarında Fransız Devlet Konseyi Başkanı René Cassin tarafından Nobel Barış Ödülü'ne aday gösterildi.




Ajura İmparatorluğu

Ajura İmparatorluğu, bugünkü Afrika Boynuzu denilen ve Eritre, Etiyopya, Cibuti ve Somali'yi kapsayan bölgede 14. yüzyıl ila 17. yüzyıl arasında hüküm sürmüş ve Afrika'da oldukça güçlü olmuş bir imparatorluktur. Ajura I tarafından kurulmuştur, ardından gelen lider ise Ajurao I 'dir. Yöneticiler hakkında bilinen başka bir şey yoktur. Teokrasi ile yönetilmiştir ve dini inancı Müslümanlıktır. Doğu Afrika'nın en güçlü imparatorluğu olmuş ve neredeyse bölgedeki tüm kabilelerin kontrolünü ele geçirmiştir. İlk başkenti Mareeg, Somali, ikincisi ise Kelafo, Etiyopya olmuştur. Diğer büyük ve önemli şehirleri ise, Merka, Hobyo, Afgoyé, Mogadişu Gondershe ve Barawa'dır. Zamanında, Osmanlı İmparatorluğu ile de ticaret yapmıştır. Tüfek ve savaş topu ithal etmiş ve karşılığında kumaş ihraç etmiştir.

Portekiz baskısı, gücü zayıflatmıştır. Osmanlı İmparatorluğu'nun kumandanlarından biri olan Mir Ali Bey ve ordusunun yardımlarıyla Portekiz baskısından kurtulmuşlardır. Ancak, 17. yüzyılın ortalarında Oromo Krallığı'nın Abaya Gölü çevresindeki evlerinden ayrılıp, Ajura İmparatorluğu'na saldırmasıyla beraber gelen İç karmaşalar ve taht kavgaları, zaten zayıf olan imparatorluğu küçük krallıklara ayırmıştır. Toprakların büyük bir kısmını ele geçiren ve oldukça büyüyen Oromo Krallığı'nın savaştan çıkmış halini fırsat bilen ve Osmanlı İmparatorluğu'nun, Oromo'ya yardım etmeyeceğini bilen Portekizli sömürgeciler ne zamandır hakimiyet kurmak istedikleri Somali topraklarında, sömürge devletleri kurmuşlardır.

Ajura İmparatorluğu, mimarisine bakıldığında, Tipik Afrika Mimarisi ile ve beraber yapılarda İslam Mimarisi de göze çarpar. Merka, Ajuralıların, İslam Mimarisi'ne verilebilecek en iyi örnektir. Şehirlerde bulunan evler genellikle tek katlı ve sade evlerdir.

Ajura İmparatorluğu'nun ilişkilerine bakıldığında, Svahili Dünyası ve Orta Afrika devletleri ile iyi ilişkiler içinde olmadığını görürüz. Ayrıca Portekiz Kolonicileri ile de sert bir savaş içinde olduğunu görürüz. Bunların yanı sıra Asya, Orta Doğu, Yakın Doğu ve Anadolu devletleriyle isi iyi ilişkiler içerisinde olduğunu görürüz. Özellikle, Osmanlı İmparatorluğu ile kardeşçe ilişkiler yaşamıştır ve Osmanlı kumandanı Mir Ali Bey ve ordusu, Ajuralıları sömürgecilere karşı verdiği savaş yardım etmiştir. Bu da Ajuralıların Avrupalılar ile iyi ilişkiler yaşamadığını gösterir. Ayrıca Osmanlı Devleti'nin başka bir kumandanı Muzaffer ve birliği Ajuralılara Altın Çağı'nı yaşarken, Oromo Krallığı'na karşı verdiği savaşta da yardım etmiş ancak Portekiz İmparatorluğu ve Oromo Krallığı baskısına, İç karışıklıklar, isyanlar ve taht kavgaları da binince, Osmanlı - Ajura Birliği yok edilmiş ve Ajura İmparatorluğu'nun sonu gelmiştir. Ayrıca, Oromo Krallığı'nın saldırısıda, Ajuralıların Orta Afrika devletleri ve Svahili Dünyası ile ilişkilerinin iyi olmadığını gösterir.

Ajura İmparatorluğu ticarete önem vermiştir ve birçok devlet ile ticaret yapmıştır. Tarımsal ve hayvancılık açısından çok zengin topraklara sahip olan Ajuralılar, Avrupa, Asya, Afrika, Anadolu, Orta Doğu, Yakın Doğu, Uzak Doğu ve Hint Okyanusu Adaları gibi birçok yerde bulunan devletler ile ticari ilişkilerde bulunmuştur.

Ayrıca, Ajura İmparatorluğu'nun İpek Yolu'nun son güzergâhları arasında olması, Ajuralıların İpek Yolu devletleriyle ticaret yapma olanağı yaratmıştır ve bu olanak sâyesinde Ajura İmparatorluğu'nun ekonomisi de oldukça gelişmiştir.

İşte, Ajuralıların ticaret ilişkilerinde bulunduğu devletler ;

Ajura İmparatorluğu'nun ekonomisine bakıldığında ülkenin, Mogadişu Parası adlı kendi para birimine sahip olduğunu görürüz. Tüm imparatorlukta bu para kullanılmıştır.

Ayrıca, İpek Yolu da Ajura limanlarından geçerek son bulduğu için, Ajuralılar İpek Yolu devletleriyle alım-satım yapma fırsatı bulmuştur. Bu fırsat ise imparatorluğun ekonomisini oldukça olumlu yönde etkilemiştir.




Rene Auguste Caillie

Rene Auguste Caillie (d.1799 - ö.1838) Fransız kaşif. Afrika kıtası ve Timbuktu ile ilgili önemli keşiflerde bulundu.

1820 yılında, "Paris Coğrafya Derneği"; Timbuktu'ya gidip-dönebilen ve orası hakkında bilgi toplayan ilk kaşife 10.000 frank ödül vereceğini açıkladı. Yoksul bir aileden gelen Caillie adındaki genç bir Fransız, bu ödülü kazanmaya karar vermişti. Caillie, aynı zamanda okuduğu Robinson Crusoe adlı romanı okuyunca, esinlendi ve hazırlığa başladı. Birçok işte çalışarak, gerekli olan parayı topalamaya çalıştı. Nihayet 1824 yılında, keşif için yola çıktı. Senegal'e yolculuk etti. Burada, üç yıl boyunca İslam dini'ni ve Arapça'yı öğrendi.

1827'nin Nisan ayında, Caillie ve on afrikalıdan oluşan ekibi bir kervana katılarak, Sierra Leone ve Senegal arasında yer alan Nunez Nehrine doğru yola koyuldular. Haziran ayında, Nijer Nehri üzerindeki Kouroussa'ya vardılar. Burada da hazırlanıp, tekrar yola koyuldular. Ancak, Caillie Sıtma olmuştu. Geri döndüler. Caillie'nin iyileşmesini beklediler. Beş ay sonra iyileşti ve tekrar yola koyuldular. 1601 km.'lik yolun hepsini yürüdüler. 1828 yılında ekip, Timbuktu yakınlarındaki Kabara'ya ulaştı.

Nisan ayında, Timbuktu'ya varınca, tam bir düşkırıklığı yaşandı. Avrupa'da efsaneleşen, birçok ticaret kervanının geçtiği ve zengin bir şehir olduğu söylenen Timbuktu, eski halini çoktan yitirmişti. Yıllar önce, hiçbir ticaret kervanı buraya uğramamıştı. Bunun nedeni olarak ise, daha iyi ticaret yollarının bulunması olarak gösterilmektedir.

Caillie ve ekibi, çok iyi karşılanmıştı. Yerliler, onlar için gösteriler ve kutlamalar yapmıştı. Caillie'nin notlarına göre; kendilerine birçok hediye de verilmişti. Fransa'ya, kolayca döndüler. Önceden, bildikleri yollardan gittiler ve daha hızlı yol aldılar. Fransa'ya vardıklarında, ödülü uzun süre vermediler. Bu kadar kısa sürede gidip-dönmesi, Timbuktu'nun bozulduğunu belirtmesi onları inandırmadı. Nihayet, kanıtladı ve 10.000 frank ödülü aldı. Ödülü aldığında, tarih 1830 olmuştu... 8 yıl sonra, zenginlik içinde Paris'te öldü.





Kalabalıkların Adamı

Kalabalıkların Adamı (İng. The Man of the Crowd), Edgar Allan Poe tarafından yazılmış kısa öykü. İsimsiz bir anlatıcının kalabalık Londra sokaklarında bir adamı takip etmesini anlatan öykü ilk defa 1840'ta yayımlandı.

Öykü, Jean de La Bruyère'nin "Karakterler" isimli kitabından yapılan bir alıntıdan oluşan epigraf ile başlar: ""Ce grand malheur, de ne pouvoir être seul"". ""Tek başına olamamak gibi büyük bir talihsizlik"" anlamına gelen bu alıntı, yazarın daha önceki öykülerinden olan "Metzengerstein"'da da kullanılmıştır.

Ne olduğu belirtilmeyen bir hastalığı yeni atlatmış olan isimsiz bir anlatıcı, Londra'da isimsiz bir kafede oturmaktadır. Dışarıdaki kalabalığı hayranlıkla seyrederken, insanların etraflarını saran yoğun insan topluluğuna rağmen kendilerini yalnız hissettiklerini düşünmektedir. Anlatıcı, yoldan geçenleri sınıflandırarak farklı özelliklerini düşünür. Gece çökerken, kalabalığın arasında altmış beş yetmiş yaşlarında bir adamın çehresi dikkatini çeker, çünkü bu yüzde ""mutlak bir özgünlük"" vardır. Adam, zayıf, kısa boylu, dermansız görünümlüdür; güzel kumaşlardan yapılmış kirli ve eski elbiseler giymektedir. Anlatıcı kafeyi terk edip adamı izlemeye başlar.

Yaşlı adam pazar yerlerinden ve dükkânlardan geçer ancak hiçbir şey almaz. Şehrin fakir mahalleleri boyunca yürüdükten sonra, Londra'nın gösterişli merkezine geri döner. Gecenin kalanında ve ertesi gün boyunca yaşlı adam bu yolu yürümeye devam ederken anlatıcı da onu sürekli takip eder. Bitkin düşen anlatıcı sonunda yaşlı adamın önünü keser, ancak adam onu fark etmeden yürümeye devam eder. Sonunda anlatıcı, adamın ""büyük suçları dâhice işleyecek bir tip"" olduğuna hükmeder çünkü esrarengiz biçimde kalabalıklardan uzak kalmayı başaramamaktadır.

Öyküde anlatıcının yaşlı adama karşı hissettiği monomanik saplantının sebebi, adamın yüz ifadesindeki "mutlak bir özgünlük"'tür. Anlatıcı yoldan geçen herkesi belirli bir kategoriye dahil eder, ancak sadece bu adamı kategorize edemez. Anlatıcının adamın neden bu kadar etkisinde kaldığı öyküde açıkça belirtilmez, ancak iki adamın aynı kişinin iki farklı karakterini temsil ettiği ima edilir. Buna göre, yaşlı adam anlatıcının gizli kalmış bir yönünü temsil eder; ancak anlatıcı bunu farkına varamaz.

Yaşlı adam kalabalığın arasında kaybettiği bir dostunu aramak ya da işlediği bir suçun hatıralarından kurtulmak amacıyla dolaşıyor olabilir. Öyküde adamın bir suçlu olduğu iması, pelerininin altında gözüken hançer ile verilir ve her ne suç işlediyse, bu yüzden kalabaklılar arasında sürekli yürümeye mahkûm olduğu öne sürülür. Adamın sürekli sokaklarda dolaşmasının sebebinin belirsiz oluşu, "Amontillado Fıçısı"'ndaki cinayet sebebinin belirsizliğine benzer. Poe ö