afsız bir sahada baraj maçı oynandı.
Avustralya elemeleri geçti.






Feyziye Mektepleri Vakfı

Feyziye Mektepleri Vakfı (FMV), "Feyz-i Sıbyan Mektebi" adıyla, 1885 yılında Selanik'te kurulan ve Osmanlı İmparatorluğu'ndan Türkiye Cumhuriyeti'ne uzanan döneme tanıklık eden bir kurum. Vakfa ait Işık Okulları ise Cumhuriyet’in ilanı ile ilk kez hazırlık sınıflarından itibaren yabancı dil öğreten, henüz resmi okullarda uygulanmadan Arapça ve Farsça’yı programdan çıkaran ve yerine felsefe, sosyoloji, mantık, ticaret gibi dersleri koyan, ilk defa cinsiyet farkı gözetmeden karma eğitim yapan ve Socrates Comenius programını Türkiye’ye getiren ilk okullardan biri.

Işık Anaokulu’ndan başlayarak Işık Üniversitesi’ne kadar her düzeyde eğitim-öğretim kurumu kurarak ulusal eğitime katkıda bulunmayı amaç edinen FMV’nin Işık Okulları’nın Nişantaşı, Ayazağa ve Erenköy kampüslerinde yaklaşık 4600 öğrenci eğitim alıyor. Şile ve Maslak kampüslerinde eğitim veren Işık Üniversitesi’nde ise yaklaşık 2600 lisans, 210 ise yüksek lisans öğrencisi eğitim alıyor.

Işık Üniversitesi’nin 566 bin m² alan üzerine kurulu olan "Şile Kampüsü'nde" Fen Edebiyat Fakültesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Mühendislik Fakültesi ve Fen Bilimleri Enstitüsü ile araştırma merkezleri; 200 bin m² açık ve 80 bin m² kapalı alan üzerine kurulu "Maslak Kampüsü'nde" ise 13 bin m² kapalı alana yayılan Sosyal Bilimler Enstitüsü ve Güzel Sanatlar Fakültesi bulunuyor. Yaklaşık 200 kişilik öğretim kadrosuyla, üniversitenin 6.520 m²’lik alana kurulu çeşitli uzmanlıklara yönelik laboratuvarları ile ferah ve geniş, 50 bini elektronik olmak üzere 83 bin kitabın yer aldığı bir kütüphanesi de bulunuyor.

Işık Okulları’nda okuyan öğrencilerin yaklaşık %10’u burs imkânından faydalanırken, bu oran Işık Üniversitesinde %30’ları buluyor.

FMV, üç sanat galerisiyle de sanat hayatının nabzını tutuyor. Işık Okulları Nişantaşı Kampüsü’nün giriş katında, 300 metrekarelik bir alanda yer alan Galeri Işık Teşvikiye, Işık Üniversitesi Maslak Kampüsü’nde yer alan Galeri Işık İstanbul ve Işık Üniversitesi Şile Kampüsü’nde bulunan Galeri Işık Şile birbirinden değerli sanatçılara ve sergilere evsahipliği yapıyor.












İl Arslan Harezmşah

İl Arslan Harezmşah (tam adı: Tac-i Dünya ve Din Ebu-l Feth İl Arslan) (ö. 7 Mart 1172, Gürgenç), 22 Ağustos 1156 ile 7 Mart 1172 tarihleri arasında Harezmşahlar devletinin hükümdarlığını yapmıştır.

Babası Atsız Harezmşah sultan iken 1152'de oğlu İl Arslan'ı Seyhun nehri ağzında önemli stratejik rolü olan Cend valisi olarak atamıştı.

1156'da Atsız Harezmşah ölünce İl Arslan Harezmşah tahtına geçti. Harezmşahlar devleti babasının ve İl Arslan'ın hükümdarlık döneminde hem Büyük Selçuklu Devleti'ne hem de "Gürhan" adı ile anılan hükümdarlar tarafından yönetilen Karahitaylar devletine yıllık tazminat ödeyen hukuken vasal bir devlet niteliğinde bulunmakla beraber genel olarak bağımsız bir ülke niteliklerini taşımaktaydı.

İl Arslan'ın Harezmşah olarak göreve başlamasından çok geçmeden 8 Mayıs 1157'de Büyük Selçuklu Devleti hükümdarı olan Ahmed Sencer öldü. Büyük Selçuklu Devleti ortaya çıkan çeşitli sultan adaylarının birbirleriyle mücadeleye girişmeleri ile büyük bir karışıklığa boğulup çok geçmeden bir tarihsel siyasî güç olmaktan çıktı. Bu gerçek, etkin olarak İl Arslan'ın Büyük Selçuklulara vasal olmasına son verdi.

İl Arslan Horasan'da olan siyasi gücünü yükseltmek için her türlü siyasete başvurdu. Bu nedenle çeşitli yöresel yöneticilerle değişik dönemlerde geçici müttefiklik yaparak onlara askeri destek sağladı. Fakat Selçukluların otoritesinin gittikçe zayıflayıp Selçuklu devletinin çökmesine rağmen, diğer bölge idarecilerine üstün gelmeyi başaramadı. Sancar'ın yerine onun başkentinde Selçuklu hükümdarı olarak saltanat kuran Karahanlı Mahmud ile yakın ilişki kurdu. Ama babası Sultan Atsız Selçuklu Sultanı'yla yazışmalarında kendinden "kulun" olarak bahis ederken, İl Arslan'ın Mahmud ile yazışmalarında kendinden "gerçek arkadaşın" olarak bahsettiği belgelenmiştir. Diğer taraftan Selçuklu devletinin batısında hüküm süren II. Muhammed'le yazışmalarında İl Arslan Selçukluların Irak ve batı İran'da tutunmalarının imkânsız olacağı için doğuya Horasan'a doğru hücuma geçmesini tavsiye etmiştir. İl Arslan bir zaman için Sultan Sencer'in tahtına adaylardan biri olan Sultan Mesud ile yakın dostane ilişkilerde bulundu. Bunun ana nedeninin Karahitaylara karşı bir güç kurmak olduğu bildirilmiştir ama bu müttefiklik hiç gerçekleşmedi.

1158'de İl Arslan Karahitayların diğer bir vasal ülkesi olan Semerkant'de kurulu Karahanlılar devleti işlerine karışmaya başladı. Karahanlılar hükümdarı Çağrı Han ülkesinde bulunan Karluklar aleyhinde idi ve Karluk emirlerinden bazıları Harezmşahlar ülkesine kaçıp İl Arslan'dan destek istediler. Bunu bir bahane sayan İl Arslan Karahanlılar'a karşı bir askeri sefere çıktı. Buhara şehri Harezmşahların eline geçti. Karahanlı sultanı Çağrı Han Semerkant şehrine çekilip Harezmşah ordusunun bu şehri kuşatmasına direnişe geçti. Çağrı Han Maveraünnehir Oğuz boylarından ve Karahitaylılar'dan yardım istedi. Karahitaylı Gürhan bir orduyu destek için göndermekle beraber bu ordunun komutanı Harezmsah ordusuyla savaş girmekte çekingen davrandı. Sonunda Semerkand'ın dini liderlerinin aracığıyla Çağrı Han, İl Arslan'la bir barış imzalamak zorunda kaldı ve bu barışa göre Çağrı Han Karluk emirlerini ülkesine geri alacak ve onlara eski görevlerini geri verecekti.

Bundan sonra İl Arslan Horasan'da ortaya çıkan karmaşık durumdan faydalanmaya kararla ilgisini Horasan'a çekip buradaki değişik Oğuz boyları arasındaki karışıklıklar ile uğraşmaya koyuldu.

1161'de Gürgan'da ve Dahestan'da Oğuz lideri olan İhtiyareddin Aytak ile ona karşı çıkan Yağmur Han arasındaki mücadelenin Aytak lehinde çözümünü sağladı. 1162'de Sultan adayı Mahmud Hanı tahttan indiren Oğuz lideri Ay-Aba kendini "Horasan hüsrevi ve dagünün sultanı" ilan etti ve batıda bulunan Selçuklu Sultanı adayı Arslan Şah'ın vasalı olduğunu bildirdi. Bu karmaşık durumu fırsat olarak gören İl Arslan 1165'de Horasan'ı eline geçirmek için sefere çıktı ve Ay-Aba'yı Nişabur'da kuşatmaya aldı. Fakat şehri ve emiri eline geçiremeden kuşatmayı bırakıp geri dönmek zorunda kaldı.

Fakat Horasan'da karışıklık durumundan Karahitaylar Gürhan'ı "Yelu Pusuvan" da faydalanmak istemekteydi. 1165'de Karahitaylar ordusunun Horasan'daki Karahanlılar'a karşı bir sefere çıkıp güney Maveraünnehir bölgesini istila edip talan etmesine İl Arslan ancak seyirci kalabildi.

1172'de ise Karahitaylar İl Arslan'ın yıllık tazminatı vermediğini bahane ederek Harezmşah devleti ülkelerine bir ceza verme seferine çıktılar. Harezmşah ordusu toplanıp sefere başladığında İl Arslan hasta düşmüştü. Ordusunun başından ayrılıp başkenti Gürgenç'e geri döndü ve yerine bir serdar bu orduya komutan tayin edildi. Harezmşah ordusu Karahitaylar ordusu ile yaptığı muharebede yenik düştü; ama Karahitaylar ordusu bunu bir akın hücumu olarak görerek ülkesine geri döndü. Bundan hemen sonra 7 Mart 1772'de Sultan İl Arslan Gürgenç'te hayatına gözlerini yumdu. Oğulları olan "Alaaddin Tekiş Harezmşah" ile Sultan Han Harezmşah arasında bir taht kavgası çıkıp her ikisi de kendini Harezmşah Sultanı olarak ilan etti.

İl Arslan'ın başkenti olan Gürgenc'deki kültürel gelişmelerden bu şehrin sonradan Moğollar tarafından tahrip edilmesi dolayısıyla günümüzde pek çok bilgimiz bulunmamaktadır. Ancak babası Atsız Harezmşah'ın hükümdarlığı döneminde başkentine çektiği bilgeler, alimler dolayısıyla Gürgenç'in çok canlı kültürel yaşantısının İl Arslan döneminde de devam ettiği bildirilmektedir. Farsça kasideleri ve nesi "Hadā'iq 'us-sihr" adlı eseri ile ünlü bir yazar ve şair olan Reşideddin Vatvat'ın Harezm'de saray nazırı olarak görevine devam etmiştir. 15. yüzyılda 150 kadar şair ve yazar kişiyi ele alan "Tezkerat-il-Suara" adlı "Devletşah"ın eserinde şair Sayf-al-Din Esferangi'in Buhara'dan getirildiğini ve "Seyid İsmail Gürgani" adlı ünlü bir hekimin hazırladığı "Ḏaḵira-ye ḵᵛārazmšāhi" adli tıp ansiklopedisi eserini Harezmşahlara adadığını bildirmiştir.






Nationale Volksarmee

Nationale Volksarmee (Türkçe anlamı: Ulusal Halk Ordusu), 1956 yılında kurulup 1990 yıllına kadar görev yapmış olan, Alman Demokratik Cumhuriyeti'nin (Doğu Almanya) silahlı kuvvetleridir. 1945'te Nazi Almanyası savaşı kaybetmiş, 1949 yılında Almanya'nın ikiye bölünmesi sonucu Almanya'nın doğu kısmı Sovyet yönetimi altına girmişti. 1949'dan 1956'ya kadar 7 yıl boyunca Kızıl Ordu, Doğu Almanya'nın güvenliğini sağlamıştı. 1956 yılında Sovyet güdümündeki sosyalist Doğu Almanya hükümetinin kararıyla Nationale Volksarmee kuruldu. Kızıl Ordu'dan silah ve araç yardımı alan Nationale Volksarmee, eline geçen her fırsatta askerî gösteriler ve propagandalar yaparak Doğu Alman halkını etkilemeye çalışıyordu. 1990 yılında Almanya'nın birleşmesi üzerine kaldırıldı ve Almanya Federal Cumhuriyeti'nin silahlı kuvvetlerine (Bundeswehr) katıldı.




Georg Listing

Georg Listing (31 Mart 1987, Halle, Saxony-Anhalt), Alman müzisyen. Tokio Hotel grubunun bass gitaristidir. Ayrıca piyano da çalabilmektedir. 




Tipikon

Tipikon, typicon ya da typikon ( - "tipikon", Slav dilleri: "ѹставъ" - "ustav"), Doğu Ortodoks Kilisesi'nde çeşitli kutsal gün ve ayinlerinin günlerinin topluca yazıldığı bir tür andaçtır. Bu tür andaçlar Hristiyanlığın ilk dönemlerinde manastır yaşamını düzenlemek üzere kullanılmaya başlanmıştır. Tipikonlar yalnızca birer etkinlik takvimi değildir; yapılacak ayinlerin ve duaların nasıl yönetileceğini belirttiği gibi ait olduğu kilisenin kuruluşunu ve geçirdiği önemli olayları da not etmesi bakımından bir kitap niteliğindedir. Tipikon, Yunanca "takip etme, sıraya uyma" gibi anlamlara gelmektedir.




Kuzey Kore Futbol Ligi

Kuzey Kore Futbol Ligi, Ekim 1972'de başlamıştır. Kuzey Kore'nin en prestijli ligidir. 10 takımdan oluşur. Ligi üst sıralarda bitiren takımlar AFC Başkanllık Kupası'na katılır. Ligi son sıralarda bitiren takımlar DPR K-League 2'ye düşer.






Ak gerdanlı şahin