kazandı.










Japon karşıtlığı

Japon karşıtlığı, Japon düşmanlığı ya da Japon fobisi, Japonlara, Japonya'ya ve Japon kültürüne yönelik korku, düşmanlık, nefret, güvensizlik, aşağılama vb. duygulardan beslenen ayrımcı ve ırkçı yaklaşımdır. Bu düşmanlık II. Dünya Savaşı yıllarından gelmektedir. Japonya'nın II. Dünya Savaşı sırasında ABD'nin Pearl Harbor Deniz Üssü'ne yaptığı baskın, Amerikan halkında büyük bir tepki uyandırmıştı. Bu tepki Japon milletine karşı bir nefrete ve aşırı Amerikan milliyetçiliğine dönüşmüştü. Daha sonra II. Dünya Savaşı sırasında ABD, Pasifik Cephesi'nde savaşa girmiş, Japonlara karşı savaşan Amerikan askerlerine Japon düşmanlığı aşılanmış ve Japonların birer "lağam faresi", "namussuz" ve "ucube" olduğu öğütlenmişti. Amerikan askerleri bu öğütlerden etkilenerek Japonların fiziksel görünüşleriyle dalga geçmişlerdir. Günümüzde hâlâ Çin ve Kuzey Kore gibi ülkelerde Japonlara karşı düşmanlık vardır. Çinlilerin ve Korelilerin bu nefreti ise yine II. Dünya Savaşı sırasında ve öncesinde ülkelerinin Japonlar tarafından işgal edilmesidir. Japonlar, Japon karşıtları tarafından "barbar ırk" olarak tanımlanmaktadır.




Daniel Gélin

Daniel Yves Alfred Gélin (19 Mayıs 1921 - 29 Kasım 2002) Fransız aktör, yönetmen ve senarist.

Angers, Maine-et-Loire'de doğdu, 10 yaşındayken ailesi Saint-Malo'ya taşındı. Gélin buradaki okulundan atıldı. Bunu müteakip babası, tuzlu morina konserveleri satan bir dükkânda ona iş buldu. Bir aktör olmak için eğitim almak için Paris'e gitme arzusu, Marc Allegret'ın "Entree des artistes" adlı filminin çekimlerini görmesiyle tetiklendi. "Conservatoire national d'art dramatique"'e ("Dramatik sanatlar milli konservatuvarı") girmeden önce, Paris'teki Cours Simon'da eğitim aldı. Burada Louis Jouvet ile tanıştı ve oyunculuk kariyeri ilerledi. Bir filmdeki ilk rolünü 1940 yılında "Miquette" adlı yapımda aldı ve birkaç yıl boyunca Fransız filmlerinde küçük rolleri canlandırdı. 1946 yapımı "Martin Roumagnac" adlı filmde Jean Gabin ve Marlene Dietrich ile birlikte oynadı.

"Rendez-vous de juillet" (1949) adlı filmde ilk başrolünü aldı. Bundan sonra 150'den fazla filmde yer aldı, bu filmlerin arasında; Max Ophüls'un "La Ronde" (1950) ve "Le Plaisir" (1952), Sacha Guitry'in "Si Versailles m'était conté" ("Royal Affairs in Versailles") (1954) ve "Napoléon" (1955), Alfred Hitchcock'un "The Man Who Knew Too Much" ("Çok Şey Bilen Adam") (1956), Jean Cocteau'nun "Le Testament d'Orphée" (1960) ve "La Nuit de Varennes" ("That Night in Varennes") (1982) adlı filmleri de de yer almaktadır. Daniele Delorme ile evliliğinden Xavier adında bir oğlu oldu. Bu evliliği sırasında manken Marie Christine Schneider ile bir ilişki yaşadı ve bu ilişkiden de bir kızı oldu, Maria Schneider.

Daniel Gelin, Paris'te böbrek yetmezliği nedeniyle öldü.




TRT Kurdî Radyo

TRT Kurdî Radyo, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu'nun 1 Mayıs 2009 tarihinde yayın hayatına başlamış Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu bölgesinde Kürtçe yayın yapan TRT radyosudur. Sadece Doğu ve Güneydoğu illerinde ve bazı ilçelerde karasal yayın yapmaktadır. Uydu aracılığıyla Avrupa ve Ortadoğu ülkelerinden de dinlenebilmektedir.

TRT Kurdî Radyo Bazı Frekansları 

Diyarbakır - 88.4

Batman - 88.4

Siirt - 103.6

Adıyaman - 90.2

Gercüş, Hasankeyf, Beşiri, Kozluk - 103.6

Mardin - 102.1

Şanlıurfa - 88.4

Kızıltepe - 102.1

Mazıdağı - 94.5

Midyat - 94.5

Siverek - 88.4

Hakkari - 90.0 / 92.3

Bingöl - 90.2

Bitlis - 90.6

Şırnak - 94.5

Cizre - 94.5

Silopi - 94.5

Van - 102.3





Max Liebermann

Max Liebermann (20 Temmuz 1847 - Berlin; 8 Şubat 1935 Berlin), Alman ressam ve grafik sanatçısı. Alman izlenimciliği akımının en önemli temsilcilerinden biridir.

Weimar'daki eğitimi ve Paris ile Hollanda'da geçirdiği dönem sonrasında, ilk olarak sosyal temalara sahip natüralist eserler verdi. 1880 sonrasında Fransız izlenimcileriyle çalışmaya başlayınca, önemli eserlerinin karakteristiği olan parlak renkler ve coşkulu fırça darbeleri kullanmaya başladı. Eserleri, 19. yüzyıl sanatından, Wilhelm ve Wiemar dönemi modern sanatına geçişin örnekleridir. Liebermann bu dönüşümü, başkanı olduğu Berliner Sezession ile de destekledi. 1920 ile 1933 yılları arasında Prusya Sanat Akademisi'ni yönetti. 1933'te, sanat üzerindeki Nazi etkisinin artmasıyla bu görevden ayrıldı. Hayatının bundan sonraki son iki yılını hiçbir şeyle ilgilenmeden, doğum yeri olan Berlin'de geçirdi.




High Line (New York City)

High Line(bir diğer adıyla High Line Park), Manhattan, West Side Line dediğimiz kullanılmayan New York Central Railroad dağ yolunda yüksek bir bölgede kurulmuştur ve 1.45 mil (2.33 km) uzunluğundadır. 1993 yılında Paris'te tamamlanan benzer bir proje olan Promenade Plantée ilham alınarak yapılan High Line yeniden düzenleme ve yeşillendirme çalışmaları yapılmıştır. Bu düzenlemenin en önemli kısmı Rail-to-trail yollar, yani demir yolunu yürüyüş yoluna çevirerek kullanmaktır. 

High Line Park, West Side Line'ın kullanılmayan güney kısmıyla Manhattan'ın güneybatı bölgesi arasında kalan alanda faaliyet gösterir. Javits Convention Center'ın yakınlarındaki West Side Yard'ın kuzey köşesindeki 34. sokakla Meatpacking bölgesi Gansevoort Sokağından -14. Sokağın üç blok aşağısı- arasında kalan yerdir. 30. sokaktan 10. caddeye uzanan açılmamış dağ yolundadır. Önceleri West Side Line sadece Canal sokağının kuzeyindeki Spring sokağının terminaline kadar uzanırken alt kısmın çoğu 1960 yılında çıkartılmış daha sonra 1991 yılında küçük bir kısım daha çıkartılmıştır.

Demir yolunun yeniden kullanılması amacıyla 2006 yılında kentsel bir park inşa edilmeye başlandı, ilk kısmı 2009 yılında, ikinci kısmı 2011 yılında açılmıştır. Üçüncü ve son kısmı resmi olarak 21 Eylül 2014 tarihinde halka açıldı. Açılışta hala kapalı durumda olan 10. caddeyle 30. sokak arasındaki küçük alan 2015 yılında açılacaktır. Proje, etrafında kalan alanda da büyük emlak yatırımlarına yol açarak bölgeyi canlandırmıştır. Eylül 2014'ten bu yana park her yıl yaklaşık 5 milyon ziyaretçi tarafından geziliyor.

Park Gansevoort Sokağından 34. sokağa kadar uzanır. 30. sokakta, yüksek yol Hudson Yards Redevelopment Project'ten dönerek 34. sokaktaki Jacob K. Javits Convention Center'a uzanır, fakat batı bölgesinin Hudson Yards Development ile Hudson Parkı ve Boulevard'a kadar entegre edilmesi beklenmektedir. Hudson Yard's Redevelopment Project'in Batı demiyolu 2018 yılında bitirildiğinde, High Line Park'tan daha yüksekte olacak bu yüzden viyadükten West Side Yard'a, Hadson Yard'ın Western Rail Yard yoluna doğru bir çıkış yolu yerleştirilecek. 34. caddenin girişi tekerlekli sandalye ulaşımı için yer seviyesindedir. 

Park, alacakarnlığa kadar  açık olan 11. caddenin batısındaki ara yol hariç, kışın sabah 7'den akşam 7'ye kadar açık, ilkbahar ve sonbaharda akşam 1'a kadar, yazın da   11'e kadar faaliyet göstermektedir. 5'i engelli girişi olmak üzere 11 girişle ulaşılabilmektedir. Hem merdiven hem asansör bulunan tekerlekli sandalye girişleri Gansevoort, 14., 16., 23. ve 30. sokaklardadır. Sadece merdiven bulunan girişler 18., 20., 26.ve 28. sokaklar ve 11. caddede yer almaktadır. Sokak üzerinden ulaşım 34. caddeden 30. sokak/11. cadde ve 34. sokak arasındaki bir ara yol  ile sağlanmaktadır.

Kuzeyle güney arasında uzanan Gansevoort sokağının sonundaki bölgeden adını alan Tiffany and Co.Foundation Overlook, Temmuz 2012'de buraya adandı; kurum parkın en büyük destekçisiydi.Daha sonra, The Standard Hotel'den 14. sokağın pasajına doğru uzandı. High Line, 14. sokakta farklı yükseltilere ayrılır; alçak tarafta 2010 yılında açılan Diller-Von Furstenberg Water Feature  bulunurken yüksek tarafta da bir veranda bulunur. 

Daha sonra, High Line 15. caddedeki Chelsea Market'ten devam eder. Viyadük ile  National Biscuit Company'i birbirine bağlayan bölge 16. sokakta ayrılır; bu bölge halka kapalıdır. Viyadükte bulunan amfitiyatro, 10. cadde meydanı, High Line'ın 10. cadde'yi kesitiği güneydoğu-kuzaybatı yönünde uzanan 17. sokaktadır. 23. sokakta, ziyaretçilerin dinlenebileceği çimenlik bir alan vardır.  25. ve 26. sokak arasında, ziyaretçileri viyadüğe çıkaran, güzel manzaralı bir rampa vardır. Adını parkın iki büyük bağışçısından alan Philip A. ve Lisa Maria Falcone rampası, inşasından vazgeçilen Phase 1 üstgeçidinin planı temel alınarak yapılmıştır. 

Park batıda Phase 3'e kıvrılır ve 30. sokak ile 10. cadde üzerinde genişleyen ve 2015 yılında sonuncusu açılacak olan 10. cadde bölgesiyle birleşir. Phase 3'te bir diğer rampa ziyaretçileri 11. caddedeki viyadüğün üzerine götürür. Ayrıca bu bölgede demiryolu parçalarından yapılmış, silikon kaplı kirişler ve Pershing Beams'den meydana gelen sutünlar, çok sayıda bankların bulunduğu bir alan ve demiryolu kalıntılarının arasından geçilebilecek üç yolu da kapsayan bir oyun alanı vardır. Dahası vurunca ses çıkaran ksilofon şeklinde inşa edilmiş, manzara izlenebilecek banklar vardır. 11. cadde, 30. sokak ve 34. sokak arasında bulunan ara yol viyadüğü çakıllı yürüyüş yolu ve hala demiyolu parçalarının bulunduğu eski yol omak üzere ikiye böler. Bu eski yol geçici bir süreliğine açıktır ve 10. caddedeki bölge tamamlandığında yenileme çalışmaları için kapatılacaktır. High Line 12. caddenin bir noktasından kuzeye doğru devam eder. 34. sokakta doğuya kıvrılır ve engelli rampasıyla 11. ve 12. sokağın ortasında sona erer. 

Parkın güzellikleri Hudson Nehri ve şehir manzarasını içerir. Ayrıca bölgeyi güzelleştirmek amacıyla, doğal bitki örtüsüne sadık kalınarak yeni türler getirilmiştir. Betondan, kabaran ve sıkışan, iki yanında salıncaklar olan yürüyüş yolları vardır. High Line'da bulunan izler ve kalıntılar önceki kullanımını çağrıştırır. Bazı kalıntılar ırmak manzarasını izlemek amacıyla aslında uygun olarak restore edildi. Sadece Amerika'ya özgü olmayan 210 bitki çeşidinin çoğu çayır bitkisi, kümeleşmiş çimenlikler, değnek çiçekleri, koni çiçekleri ve çalılıklardır. Gansevoort sokağının sonunda birçok farklı çeşitten oluşan koruda bulunan huş ağaçları her akşam üzeri benekli gölgeler oluşturur.