ektedir. Değişik bölgelerdeki tarikata bağlı grupların bölgesel liderleri, Şeyh’in o bölgedeki temsilcileriydiler ve genellikle bu gruplar içinden seçilmişlerdir. İnsanlara hitap etmeyi iyi bilen, ikna ve ajitasyon yeteneği olan bu kimseler bir süre tarikat merkezinde bulunarak tarikatın usul ve erkanını öğrenir, daha sonra aldıkları talimatlarla memleketlerine dönerlerdir. Bu teşkilatlanma tarzıyla, halifeler vasıtasıyla tarikat yayıldığı tüm bölgelerdeki, özellikle yaygın bir mürit topluluğu olan Anadolu’da, tüm müritleri homojen büyük ve sağlam bir grup haline getirebildiler. Bu sayede “yezid düzeni” olarak tanımladıkları Osmanlı’ya karşı tek vücud olarak durabildiler.

Anadolu’daki propaganda faaliyetleri, Osmanlı yönetimi tarafından yerleşik yaşama geçmeye zorlanan konar-göçer Türkmen boyları içinde son derece etkili olmuştur. Tahrir defterlerine kaydedilerek düzenli vergi ödemek zorunda bırakılan, vergilendirilen toprakların genişletilmesiyle artık yaylak ve kışlakları için bir tımar sahibine yaylak ve kışlak resmleri ödemesi gereken, yaylak ve kışlak alanlarının Osmanlı otoritesince sınırlandırılması, devlete karşı vergi ve benzeri yükümlülüklerini ödemek için kale ve köprü inşaasında çalıştırılmaları, yine bunun için Osmanlı ordusuna savaş malzemesi yapmakla yükümlü tutulmaları, boyları uzak bölgelere dağıtarak bölmek için techir uygulamaları, Türkmenler ile devlet yönetimi arasında kesintisiz bir husumetin doğmasına yol açmıştı. Kısacası her durumda Osmanlı yönetimi, vergi ödemek zorunda olan yerleşik toplulukları konar-göçer Türkmen karşısında kayırıyor, çeşitli uygulamalarla Türkmenleri de yerleşik yaşama geçirmek için zorluyordu. Özgürlüklerini yitirmek istemeyen Türkmen’in, Erdebil dailerinin (şeyhlerin halifeleri) propagandalarından etkilenmemesi mümkün değildi.

Daha Şeyh Safiyüddin İshak döneminde tarikat İlhanlı yönetiminin desteğini sağlamıştır. Gazan Han, Ebu Said Bahadır Han, karısı Bağdat Hatun, Olcaytu Han’ın emirlerinden Emir Hüseyin ve oğlu vezir Reşîdüddîn Fazlullah-ı Hemedânî ile pek çok İlhanlı yöneticisi tarikata intisap etmiştir. Ancak bu “intisap” etmenin göstermelik bir tutum olduğu anlaşılmaktadır. Ahmet Kesrevi, İlhanlı yöneticilerinin kasıtlı olarak Şeyh’in seyitlik iddiasını desteklediklerini, bunun karşılığında Tarikat’ın da halkın Moğol hükümranlığına karşı gelmemeleri için telkinde bulunduğunu yazmaktadır. Oysa aynı tarihçi Erdebil Tarikatı liderlerinin seyit olmadıklarını belirtir. Şeyh Safiyüddin, yine de bu beklentiyi karşılamış görünmektedir, Gilan, Urmiye, Ermenistan, Şiraz, Tebriz, Zencan ve hac için Hicaz’a yaptığı yolculuk yapmıştır. Diğer yandan çoğu işsiz ve boş gezen binlerce müridi Moğol istilasına karşı çıkmayı dinen haram sayıp telkinlerde bulunmuşlardır. Gerçekte Şeyh Safiyüddin için Moğol yanlısı bu politika yeni sayılmaz. Erdebil’de kenti tekkesini kurmadan önce Gilan’da Moğol himayesindeki Şeyh Zahid Gilani’nin öğrencisiydi. Gilani, Moğol’un maddi desteği karşılığında Türkler ve İranlılar arasında Moğol hakimiyetinin zorunluluğunu telkin etmekteydi. Şeyhinin takdirini kazanan Şeyh Safiyüddin, Gilani’nin kızıyla evlenmiş, Şeyhinin ölümü üzerine Erdebil’e gelerek Gilani’den öğrendiklerini kendi müritlerine telkin etmiştir.
Tarikatın bu hizmetleri karşısında İlhanlı yönetimi de cömert davranmıştır. Günümüze ulaşan bir belgede tarikata 1,5 ton buğday, 30 ton pirinç, 1,6 ton yağ, 3,2 ton bal, 400 kg. mısır, 30 dana, 130 koyun, 190 kaz, 600 tavuk, 30 kın gülsuyu ve 10 bin dinar para bağışlandığı belirtilmektedir. Bu tür bağışlar binlerce işsiz genci beslemeye harcanmış görünmektedir.

Şeyh Safiyüddin’nin tarikatı onun döneminde dahi Azerbaycan içinde kalmamış, İran, Irak, Suriye ve Anadolu’ya kadar uzanan bir yayılma alanına ulaşmıştır. Bu dönemdeki herhangi bir üç aylık arada çok uzak bölgelerden tekkeye ziyarete gelenlerin üç bin kişiyi bulduğu yazılmıştır. Dördüncü şeyh Şeyh İbrahim döneminde Osmanlı Sarayı’na kadar ünü ulaşmış, dönemin padişahlarınca tekkeye her yıl yardım olarak “çerağ akçesi” gönderilir olmuştur.

Safevi Tarikatı’nın askeri gücünü oluşturan Türkmen unsurların çok büyük bir kısmı Anadolu’dan giden Türkmen boylarının beyleri ve onların savaşçılarıdır. Bu oluşuma katılan en büyük boy Rumlular, Ustacalular, Tekelüler, Şamlular, Varsaklar ve Çepniler’dir.

On dördüncü asırda, “Ali bin Şehâb’ed-Dîn-i Hemdânî” ve “Lûtf’ûl-Lâh Nişaburî” ile Hurûfîliğin kurucusu olan “Fadl’ûl-Lâh Ester-Âbâdî” Anadolu’da Anadolu’da Râfızîliğin yayılmasında en etkin rolü oynayan şahsiyetlerin başında gelmektelerdi. Sünnî Timur Hükûmeti’nin varisi olan “Şâh-Rûh” uygulamaya koyduğu en şiddetli tedbirlere rağmen bu cereyanın önünü almakta bir başarı sağlayamıyordu. Sonunda, H. 857 / M. 1453 yılında İran’daki dînî hâkimiyet bilûmum “Şîʿa” mezheplerinin üstünlüğü altına girdi. Safev’î Tarikâtı pîri ve ayni zamanda Şeyh Hâmid Hâmid’ûd-Dîn-i Aksarayî’nin de mürşidi olan Hoca Âlâ’ed-Dîn-i Âli’nin devrinde Bâtınîlik Safev’î tarikâtının bünyesine girdi. Bunun oğlu olan “Şeyh Şâh” namıyla ünlenen “Şeyh İbrahim” zamanında ise Safevi Tarikatı’nın mâli yapısı epey güçlenmişti. Şiî Karakoyunlu hükümdarı Cihan Şah’ın tehditleri neticesinde İbrahim’in oğlu Şeyh Cüneyd devrinde Karakoyunlular’ın himâyesi altına giren tarikât, bu yönetimin idaresi altında iken Şîʿa’nın “İmâmiye-i İsnâ‘aşer’îyye/Onikicilik” mezhebini resmen kabul etmek zorunda kaldı. Özellikle Keyumers’in girişimleri neticesinde Rüstemvârlar’ın hâkimiyetleri altında bulunan bölgelerde Şiîlik tam anlamıyla resmiyet kazandı.






Office of Film and Literature Classification (Avustralya)

Film ve Edebiyat Sınıflandırma Bürosu veya (İngilizce: Office of Film and Literature Classification veya OFLC) Avustralya'da film, video oyunu ve yayımları sınıflara ayırmakta olan Sınıflandırma Kurulu için idari destek sağlayan yasal sansür ve sınıflandırma organıdır. Ayrıca ve geçerli bir başvuru yapıldığı zaman film, bilgisayar oyunu ve yayımların tenkidini yapan Sınıflandırma Eleştiri Kurulu'nu bünyesinde barındırmaktadır.

Sınıflandırma Kurulu ve Sınıflandırma Eleştiri Kurulu, Sınıflandırma (Yayım, Film ve Bilgisayar oyunları) Eylemi 1995 (Cth) tarafından kurulmuştur. Bu eylem aynı zamanda Ulusal Sınıflandırma Şifresi'ni kapsamaktadır.

Film ve Edebiyat Sınıflandırma Bürosu, adından 'sansür' ibaresini çıkartmıştır. Ancak, sınıflandırma istemini kabul etmeyerek medyayı sansürleme ve yasa dışı medyayı kiralama, sergileme ve ithal etme gücüne sahiptir.





Avatar: Son Havabükücü karakterleri listesi

"" Nickelodeon'da ve CNBC-e Nickelodeon kuşağında üç sezon yayınlanmış olan Emmy ödüllü çizgidizi. Dizi diğer üç ulus (Hava Gezginleri, Toprak Krallığı ve Su Kabilesi) ve Ateş Ulusu'nun arasındaki dengeyi ve dünyadaki barışı sağlayacak gücü tek başına elinde bulunduran Avatar'ın ortadan kaybolması sonucunda Ateş Ulusu'nun dünyayı ele geçirmeye kalkışmasıyla başlayan bir savaşı ele alıyor. Avatar'ın yokluğu sebebiyle dünya bir savaş yüzyılı geçirmekteydi; Hava gezginleri ortadan kaldırılmış, Su kabilesi halkının soyu tükenmenin eşiğine getirilmiş ve Toprak Krallığındaki sömürgeleştirme faaliyetleri ile sona yaklaşılmıştır.

Dizinin asıl kahramanı Aang'dir. Aang 100 yıl boyunca kazayla bir buz dağının içinde donarak kapalı kaldıktan sonra oradan kurtulmuştur. İlk olarak onu özgürlüğüne kavuşturan yeni arkadaşları Katara ile Sokka ve daha sonra da Toph ile birlikte Aang, bilmediği üç elementte ustalaşmak ve kendisinin yokluğunda dünyayı kasıp kavuran savaşı bitirmek için yola koyulur. Dizide öncelikle Aang üzerine odaklanılırken aynı zamanda dizi Avatar'ın yokluğunda dünya hakimiyeti mücadelesine başlamış Ateş ulusunun varisi Prens Zuko'ya da odaklanmaktadır. Zuko başlangıçta Aang'i yakalamaya çalışan bir antagonist olarak portre edilmiştir; fakat amcasının yardımıyla en sonunda bu savaş hakkındaki karmaşık duygularını şekillendirmiş ve sonra kahramanlardan biri olmuştur. Zuko'nun kalbindeki bu değişiklik ana antagonistin Zuko'nun kız kardeşi Prenses Azula olarak değişmesine neden olmuştur. Diğerlerini kolay bir şekilde idare etme becerisiyle kurnaz ve acımasız bir kişilik olarak portre edilmesine karşın, aynı zamanda güvensiz bir kişi olarak da gösterilmiştir ki bu güvensizliği gelecek zamanda kendisini herkesin kendisine ihanet edeceği düşüncesine neden olacak ve kendisini deliliğe sürükleyecektir.

Karakter tasarımları bir grup dizinin yaratıcılarından biri sayesinde geliştirilmiştir: Bryan Konietzko. Asıl skeç başında bir ok olan orta yaşlı bir keşiş ve daha sonra uçan bizon dahil edilecek şeklinde tasvir edilmişti. Bryan Konietzko'in partneri Michael Dante DiMartino, Güney Kutbu ile ilgili belgesellerle her zaman ilgilenirdi. Onlar daha sonra bu fikirlerini birleştirdiler ve karlı çorak bir yerde kapana kısılmış "hava ve su insanları" ile onlara saldıran "ateş insanları" konseptini oluşturdular. Ayrıca yazarlar karakterlerin farklı yeteneklerini savaş sanatlarının bireysel stilleri üzerine kurmuşlardır.

"Avatar: Son Havabükücü" 'nün karakterleri Michael Dante DiMartino ve dizinin yardımcı yapımcısı olan Bryan Konietzko tarafından dizayn edilmiştir. Anime-stil karakter sanatı Shinichiro Watanabe'in "Cowboy Bebop" 'u, "Samurai Champloo", ve "FLCL" Gainax'in ("Fooly Cooly")' inden ilham alınmıştır. Studio 4°C, Production I.G, ve Studio Ghibli gibi anime tarzı çizimler yapan stüdyolar da esinlenilen kaynaklardandır.

Dizideki en büyük etkiler Asya sanatından ve hikâyelerindendir; karakterlerin kişilikleri ve özellikleri Taoizm ve Budizm gibi felsefî öğretiler içeriyor. Ayrıca, her bir karakterin büktüğü elementler antik felsedeki 4 klasik elemente dayanıyor: Su, Toprak, Ateş and Hava. Bu elementlerin her biri, kendi dövüş koreografilerinde farklı bir dövüş sanatı tarzını yansıtır: Ba Gua, Havabükme'de; Hung Gar, Toprakbükme'de; Northern Shaolin, Ateşbükme'de ve Tai Chi, Subükme'de. Bu dövüş tarzlarının her biri bükücünün ve ulusun karakterini de bir bütün olarak yansıtır. Örneğin Ba Gua, güç doğurmak için kaba kuvvet yerine kararsız döng