llanılabilmektedir.

Bu iyi sonuçlar üzerine seri üretime geçilmesine karar verilmiş ve 1975-1976 yılları arasında 5000 adet üretilmiştir.

Beretta 92nin popüler bir tabanca olmasında teknik özelliklerinin üstünlüğü olduğu kadar Amerikan sineması ve dizilerinde bol kullanılan bir tabanca olmasıdır, örneğin Türkiye'de cehennem silahı ismiyle gösterilen filmin tüm serilerinde(1,2,3,4) başroldeki aktörler tarafından bu tabanca kullanılmıştır.





1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter - Erkekler 54 kg

Bunlar Atlanta'da yapılan 1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter müsabakalarında erkekler sinek sıklet (54 kg) mücadelesi sonuçlarıdır. Bu yarışmadaki erkek yarışmacıların toplam 21 olup, haltercilerin vücut ağırlıkları 56 kilogramdan daha az olarak belirlendi. Bu yarışma Georgia Dünya Kongre Merkezi'nde 20 Temmuz 1996 tarihinde yapıldı.

Her bir halterci koprma ve silkme dallarında üçer kaldırış yapma hakkına sahipti. Her bir daldaki en iyi kaldırışlarının toplama o haltercinin sıralamadaki yeri ve madalya kazanmadaki durumunu belirlemede kullanıldı.





Gustav Vigeland

Gustav Vigeland (11 Nisan 1869 – 12 Mart 1943) Norveçli heykeltıraş.

Gustav, Norveç'in güney kıyısında yer alan küçük bir kasaba olan Mandal'da köylü ve kentli bir ana-babanın çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Eğitim için Oslo'daki yerel bir okula kaydolan Vigeland burada okuma-yazmayı ve ahşap oyma sanatını öğrenmiştir. Ne var ki, babasının beklenmeyen ölümü üzerine Mandal'a geri dönmüş ve Vigeland'da Mjunebrokka adlı bir çiftlikte büyükbabasıyla birlikte yaşamıştır. Gustav uzun süre boyunca kaldığı bu kenti soyadı olarak almıştır.

Vigeland 1888'de yeniden Oslo'ya dönmüş ve heykeltıraşlığı meslek edinmeye karar vermiştir. Burada heykeltıraş Bryunjulf Bergslien'in ilgisini çeken Vigeland bu ustadan dersler almış ve sonraki yıl ilk yapıtı olan "Hagar ve İsmail"'i tamamlamıştır.

Vigeland 1891 ile 1896 yılları arasındaki dönemi Kopenhag, Paris, Berlin ve Floransa'da geçirmiştir. Paris'te Auguste Rodin tarafından düzenlenen bir etkinliğe katılan Vigeland, İtalya yolculuğunda ise antik ve Rönesans dönemi yapıtlarını inceleme fırsatı bulmuştur. Sanatçının sonraki çalışmalarına damga vuracak olan ölüm ve kadın-erkek ilişkisi kavramları bu yıllarda şekillenmeye başlamıştır. İlk sergilerini 1894 ve 1896 yıllarında Norveç'te açan heykeltıraş bu yıllarda eleştirmenlerin övgüsünü kazanmıştır.

Vigeland 1902 yılına dek Trondheim'daki Nidaros Katedrali'ni yeniden düzenleme çalışmalarına katılmıştır. Bu dönemde Ortaçağ sanatıyla yakından ilgilenen sanatçı, yapıtlarında sıkça kullandığı ejderha ögesini günahın simgesi olarak görmeyi sürdürmüş, ancak bu varlığı insanlığa karşı savaşan bir doğal güç olarak da yorumlamıştır.

Oslo'ya geri dönen Vigeland burada terk edilmiş bir atölyeye yerleşmiştir. Norveç'in 1905 yılında İsveç'ten bağımsızlığını kazanmasının ardından Vigeland, Henrik Ibsen ve Niels Henrik Abel gibi ülkenin öne çıkan kişilikleri anısına birçok heykel ve büst teklifi almıştır.

Vigeland 1906 yılında tebeşirden bir anıt kale tasarlamıştır. Oslo yerel yönetimi tarafından Ulusal Parlamento binasının önündeki alana konulması kararlaştırılan bu yapıt, yer anlaşmazlığı yüzünden sergilenememiş ve heykelin tamamlanması gecikmiştir. Bu arada tasarıyı genişleten Vigeland farklı heykeltıraş öbekleriyle birlikte çalışmış ve 1919'da heykele yüksek bir granit sütunu eklemiştir.

Oslo kent yönetimi 1921'de aldığı bir kararla Vigeland'ın yaşadığı evi yıktırmış ve bunun yerine bir kütüphane kurmuştur. Uzun bir bunalımın ardından Vigeland'a çalışmalarını sürdürmesi için yeni bir yer verilmiş ve sanatçı buna karşılık olarak tüm çalışmalarını kent kütüphanesine bağışlamıştır.

1924 yılında Nobels'deki yeni atölyesine taşınan sanatçı, Frogner Park'ın yıkıntıları arasında bulunan bu yeri yapacak olduğu kale için eşsiz bir alan olarak görmüştür. Vigeland bunu izleyen yirmi yıllık dönemde ürettiği tüm yapıtları bu açık hava müzesinde sergileme olanağına da kavuşmuştur. Bu yer günümüzde Vigeland Park adıyla bilinmektedir.

Vigeland, yaşama gözlerini yumduğu 1943 yılına dek Nobels geçidindeki atölyesinde yaşamıştır. Sanatçının yakılan naaşının külleri buradaki çan kulesinde saklanmaktadır. Bu yapının adı, Oslo kent yönetimiyle yapılan anlaşma uyarınca Vigeland Müzesi olarak değiştirilmiş ve sanatçının, içinde Vigeland Park heykellerinin de bulunduğu birçok yapıtının sergilendiği bir yer durumuna getirilmiştir.




Villa d'Adda

Villa d'Adda İtalya Lombardiya Bolgesinde bulunan Bergamo ilinde, Bergamo şehrinin 18 km batısında yer alan komünu.

Villa d'Adda'nin nüfusu (30.6.2010 tahmınları itibarıyla) 4.729 kişidir ve nüfus yogunlugu 788 kişi/km². olur 19. ve 20. yuzyilda belde nüfusunun nüfus sayimi verilerine gore gelişimi şu gösterimde izlenebilir:

Villa d'Adda'nin şu komünlerle sınırları bulunur:Brivio (LC), Calco (LC), Calusco d'Adda, Carvico, Imbersago (LC), Pontida, Robbiate (LC)







Tanburi İsak Efendi

Tanburi İsak Efendi, (1745, Ortaköy, İstanbul - 1814, İstanbul) Klasik Türk müziği'nin ünlü tanburisi ve bestecisidir.

Asıl adı Fresco Romano olan Tanburi İsak Efendi 1745 yılında İstanbul, Ortaköy'de doğdu ve Sultan III. Selim devrinde yaşamıştır. Yahudi asıllı Klasik Türk müziği bestecilerinin en büyüklerinden sayılıyor. Sultan III. Selim'e tanbur dersleri verdiği ve sinagoglarda dini eserler seslendirdiği bilinmektedir. 1795'te 40 kuruş aylıkla Enderûn Mektebi'nde tanbur hocalığı yapmaya başladı, 1801'de maaşı 70 kuruşa (40 altın) çıkarılmıştı. Klasik Türk tanbur ekolünün önemli temsilcilerinden biriydi. Tanbur eğitimi verdiği kişiler arasında Sultan III. Selim, Zeki Mehmed Ağa, Tanburi Mehmed Ağa gibi ünlü isimler de vardır. Tanburi İsak Efendi tanbur üslubunu, tanbur hocası Şeyh Edhem Efendi den öğrenmiş, klasik kurallara sıkı sıkıya bağlı bir besteci idi. Günümüze ulaşan eserleri, 49 peşrev, 43 saz semaisi, 6 beste, 1 ağır ve 3 yürük semaî ve 7 şarkıdır.







Henri Alekan

Henri Alekan (10 Şubat 1909, Paris - 15 Haziran 2001, Auxerre, Fransız görüntü yönetmeni.

Uzun sinema kariyeri boyunca 90'a yakın filmi görüntüledi, bir filmi de yönetti. Birkaç filmde de rol aldı. Bir kez Oscar'a aday gösterildi, aralarında César Ödülü'nün de olduğu 7 ödül kazandı. Çağdaş dramlardan romantik fantezilere kadar çok farklı türden filmlerde çalıştı. Cannes Film Festivali'nde jüri üyeliği yaptı. L'IDHEC sinema okulunda öğretim üyesiydi. Bir tanesi otobiyografisi olmak üzere birkaç da sinema kitabı yazmıştır.

Henri Alekan 10 Şubat 1909'da Fransa'nın başkenti Paris'in Montmartre semtinde dünyaya geldi.Doğduğunda verilen adı Henri Albert Alakan'dı. Anne ve babası Bulgaristan göçmeniydi. Paris'te "Conservatoire national des arts et métiers" de okudu. Yine Paris'te bulunan "Institut d'Optique" te mercekler ve görüntü üzerine teknik eğitim aldıktan sonra 1925'te kamera asistanı olarak sinemaya başladı. Üç yıl sonra da kamera operatörlüğüne terfi etti. II. Dünya Savaşı'nın ilk yıllarında cephede çarpışırken esir düştü. 1940'ta aynı kampta esir olarak tutulan küçük kardeşi Pierre'le birlikte esir kampından kaçarak Fransız Direnişi'ne katıldı ve burada aktif görevler aldı. Ertesi yıl artık tam yetişmiş bir görüntü yönetmeni olarak çalışmaya başladı. Ancak ilk önemli filmini 1946 yılının sonunda çekecektir. Bu film René Clément'in yönettiği Le Bataille du Rail ("Demiryolu Savaşı") adlı bir belgeseldir. Yine 1946'da Jean Cocteau'nun yönettiği şiirsel film Güzel ile Hayvan (La Belle et La Bête)'ın büyüleyici görüntülerini de o çekti.

1953 yılında da William Wyler'ın yönettiği, tamamı İtalya'da çekilen Roma Tatili (Roman Holiday) filminin görüntüleri ona En İyi Sinematografi Akademi Ödülü adaylığı getirmişti. Audrey Hepburn ve Gregory Peck'in başrollerini paylaştıkları bu film, büyüleyici Roma şehrinin bu aşk öyküsünün önüne geçmesini önlemek için özellikle siyah beyaz çekilmişti. Buna rağmen Alekan'ın göz kamaştırıcı kamerası şehri de filmin karakterlerinden biri haline getirmişti.

1964'te Türkiye'de çekilen ilginç serüven filmi, Jules Dassin'in yönettiği Topkapi'nin renkli görüntülerini de Alekan çekmişti. Wim Wenders'in yönettiği 1987 tarihli Berlin Üzerindeki Gökyüzü (Der Himmel über Berlin)'nü de Alekan görüntüledi. Wenders en iyi dostlarından biriydi. Wenders, onlarca filmini çekmiş olan gedikli görüntü yönetmeni Robby Müller yerine bu filmde Henri Alekan'la çalışmıştı. Üstelik filmdeki sirkin adını da dostu olan bu ünlü görüntü yönetmenine bir jest olarak "Alekan Sirki" koymuştu. Bu filmin devamı olan 1993 tarihli Öylesine Uzak, Öylesine Yakın (In weiter Ferne, so nah!)'da bu kez Wenders ona küçük bir rol verdi. Wim Wenders'in Henri Alekan'a minnet duygularıyla yazdığı övgü mektubu şu bağlantıdan okunabilir (İngilizce).

Diğer dikkate değer filmleri arasında Abel Gance filmi Vénus aveugle (Kör Venüs, 1941), René Clément'in yönettiği Les Maudits (Lanetliler, 1947), Julien Duvivier'nin Anna Karenina'sı, Marcel Carné'nin 1951'de yönettiği Juliette ou La clef des songes, 1961 tarihli Anatole Litvak filmi Le Couteau dans la plaie, Terence Young'ın yönettiği iki İngiliz filmi Triple Cross (1966)ve Mayerling Faciası (1968) sayılabilir.

Alekan görüntü yönetmenliğinin yanı sıra iyi bir de ışık teknisyeniydi ve kendi setlerinde ışığa mutlaka müdahele ederdi. L'IDHEC (La Fémis) sinema okulunda öğretim üyesi olan Alekan 1963 ve 1983'te Cannes Film Festivali'nde jüri üyeliği yaptı.

Henri Alekan [5 Haziran 2001'de yakalandığı lösemi hastalığı yüzünden Fransa'nın Bourgogne bölgesindeki Auxerre kentinde öldü. Öldüğünde 92 yaşındaydı.. Henry Alekan, Paris'in güneyindeki Montparnasse Mezarlığı'na defnedilmiştir.

"Bir görüntü yönetmeni aslında ne iş yapar" sorusu üzerine Henri Alekan, "elindeki teknik araç gereçlerle bir takım psikolojik tepkiler alır" demişti.



Henri Alekan 1983 yılında görüntülediği La truite filmiyle "En İyi Sinematografi" dalında César Ödülü'nü kazandı. Bu filmi Joseph Losey yönetmiş, başlıca rollerinde Isabelle Huppert, Jean-Pierre Cassel ve Jeanne Moreau oynamışlardı. 1953 y