kapsamlı medya kapsamını düzenlemişti ancak, Dönitz ve von Krosigk, von Friedeburg'a hazırlanmış bir Alman metnini verdiyse de Montgomery, belgeleri teslim alıp basına veremedi. Özellikle Baltık'taki savaş gemileri Flensburg'un çevresindeki Schleswig'deki topraklara dahil edilmemişti; ve özellikle, teslimiyet değil "ateşkes" olarak tanımlandı. Özellikle 3. Panzer Ordusu'nun ve 21. Ordunun büyük bölümleri gerçekten Sovyetlerden ziyade İngilizlere ve Amerikalılara teslim olmaya başlamıştı. Bunu anlayan Eisenhower, başka hiçbir kısmi bildirimin müzakere edilemeyeceğini belirtti.

4 Mayıs'ta, Dönitz, Bohemya ve Moravya Reich Koruyucusu Karl Frank ile birlikte, Merkez Ordu Grubu'nun batıdan eski Çekoslovakya'nın Sudetenland bölgelerine girip, Pilsen'e yaklaşan General George Patton'un Amerikan kuvvetlerine teslim olabileceği bir plan tasarladı. Dönitz, Frank'ın Bohemya ve Moravya'nın çözülmesi ve kukla Çek hükümetinin lehine istifa etmesi gerektiğini söyledi; O zaman Prag'ı Açık bir şehir ilan edip Amerikalıları içeri davet edecekti. General Patton'un öldürücü anti-komünist görüşleri Alman liderleri tarafından iyi biliniyordu. Bunu Patton'la birlikte Prag'da gerçekleştiren Merkez Ordu Grubu'nun kendisiyle Sovyetlere karşı direnişlerini devam ettirmek, muhtemelen Amerikan ve Sovyet ordularını direkt çatışmaya sürüklemek için kendisiyle görüş birliği yapması daha kolay hale gelecekti. Operasyon 5 Mayıs'ta yürürlüğe girdi. Ancak o tarihte Prag ayaklanması patlak verdi; Ve Prag'tan Açık bir şehir olarak teslim olmaktan çok uzakta, üç gün boyunca SS kuvvetleri isyancılara şiddetli bir tepki gösterdi. Çek sivillere karşı yapılan acımasız misillemeler ve Prag'ın merkezinde yaygın bir tahribata neden oldu. Eski şehrin tamamına yangın bombası atma emirleri yalnızca Luftwaffe bombardıman uçaklarının yakıt yetersizliği nedeniyle önlendi. Patton'u direnişçilerden yardım çağrıları almasına rağmen umutsuz bir şekilde Pilsen'de bekletti. Prag, General Konev'in güçleri tarafından nihayet 9 Mayıs 1945'te kurtarıldı.

Kısmi teslimiyetten sonra, Dönitz General Eisenhower ile genel teslimiyet koşullarını müzakere etmek için Müttefik Seferi Kuvvetleri Yüksek Karargahına gitmesi için von Friedeburg'a talimat verdi. 5 Mayıs 1945'te Dönitz, Fransa'nın Rheims şehrinde, Amerikalı General Dwight D. Eisenhower'ın karargahına Almanya'nın Müttefiklere teslim olması için ve pazarlık yapmak amacıyla, Alman Deniz Kuvvetleri baş komutanı olarak görev yaptığı halefi Amiral Hans-Georg von Friedeburg'u gönderdi. Alfred Jodl ise bir gün sonra geldi. Ancak Eisenhower'ın tüm Müttefikler'e karşı tüm cephelerde sadece toplam teslimiyetin tartışılabileceği konusunda kararlı olduğunu öğrendi. Jodl bir gün sonra görünen bir şekilde genel bir teslimiyet imzaladı. Dönitz, mümkün olduğu sürece görüşmeleri uzatması için onlara bilgi vermişti. Bundan dolayı Alman askerleri ve mültecileri batılı güçlere teslim edebilirdi. Yine de Eisenhower Almanlar'ın kendilerini oyalamasını hoş görmeyeceğini bildirdi. Dönitz bunu öğrendiği zaman 7 Mayıs sabahında saat 1:30'da koşulsuz teslimiyetin imzalanması için Jodl'a tam yetki verdi. Bir saat sonra Jodl belgeleri imzaladı. Teslim belgelerinde "Alman Yüksek Komutanlığı, tüm Alman askeri, deniz ve hava kuvvetlerine ve Alman kontrolündeki tüm güçlere Orta Avrupa saatine göre 8 Mayıs'ta saat 23.01'de bir an önce, faal operasyonlarını durdurması ve ülkede kalması için emir yayınladı. General Alfred Jodl, Alman Silahlı Kuvvetleri (Wehrmacht) Komutanı olarak ve Fransa'da Rheims'ta müttefiklerle görüşmelerde Dönitz'i temsil ederek 8 Mayıs 1945 tarihinde saat:23.01'de Almanya'nın koşulsuz şartsız teslim belgesini imzaladı. ABD Ordusu'nda General Walter Bedell Smith, General İvan Susloparov (SHAEF'de Sovyet irtibat subayı) Sovyetler adına imzaladı. Fransız Tümgeneral François Sevez ise resmi tanık olarak imzaladı. Avrupa'da Alman kontrolün altında bütün kuvvetler mücadeleyi bitirdiler. Böylece Avrupa'da II. Dünya Savaşı bitmiş oldu.

Eisenhower, Sovyet Yüksek Komutanlığı'ndan General Aleksei Antonov'u teslim görüşmelerin ilerleyişi hakkında tam olarak bilgilendirmek isterken, Sovyetler'den Askeri Teslim Yasası metninin kabul edilebilir olması için Susloparov'a imzalamak yetkisi verdi. İmzalamadan altı saat sonra Antonov, teslim şartlarının kabul edilemez olduğunu ve Susloparov'un imzalamayacağını söyledi. Eisenhower bunu derhal kabul etti ve iki gün sonra kesin imzalanması için Berlin'de imzalanan SHAEF'in geri kalanıyla bir araya gelmeyi taahhüt etti. Antonov'un yanıtı ayrıca, von Friedeburg'un radyoda Dönitz'e geri dönmesi gerektiğini de belirtti. İmzalı teslim şartlarını doğrudan ihlal eden Dönitz, Doğu'daki Alman kuvvetlerine karşı hala görev almaları yönünde emir vermemiş ancak onlara direnişlerini sürdürmeleri ve batı yönüne kaçmalarını istemiştir. Dönitz, kötü niyetle hareket ettiği için, Jodl'ın imzası, Dönitz'in temsilcisi gibi davrandığı için geçerli kabul edilemedi. Kesin teslimiyet kararının, Alman silahlı hizmetlerinden her birinin Başkomutanı'nın imzalamasını, güçlerini Alman Yüksek Komutanlığı'nın otoritesine teslim ettiği açıkça belirtilmelidir.

8 Mayıs gecesi, gece yarısından hemen önce, değiştirilen ikinci bir teslim belgesi de Berlin'de, Karlshorst'da imzalandı. Bu anlaşmada Mareşal Wilhelm Keitel Kızıl Ordu'yla görüşmelerde Dönitz'i temsil etti. Mareşal Zhukov, Sovyet Yüksek Komutanlığı ve Kraliyet Hava Kuvvetleri İngiliz Büyükelçisi A.W. Tedder, Batı Müttefikleri adına imzaladı (Tedder, Berlin töreninde Eisenhower'ın temsilcisi olarak hareket etti ve "Yüksek Komutan Müttefikler Seferi Kuvveti" adına, Üst Komutan Vekilliği görevini üstlendi). Fransız General Jean de Lattre de Tassigny ve ABD Ordusu Hava Kuvvetleri Generali Carl Spaatz resmi tanıklar olarak imzaladılar. Müttefikler, Alman Ordusu, Deniz Kuvvetleri ve Hava Kuvvetleri ve Silahlı Kuvvetler Yüksek Komiserliği'nin koşulsuz teslim olmasını onaylamış ve Alman Yüksek Hükümeti adına onlara yetki verme yetkisi vermelerini talep etmişti. Bu talebe uyarak Dönitz, gerekli yetkileri veren "Üst Komutan Karargahı"ndan (Der Oberste Befehlshaber Hauptquartier) bir telgraf gönderdi ve bu nedenle Askeri Teslim Yasası'nın İkinci Yasası, Mareşal Wilhelm Keitel tarafından Yüksek Komuta Şefi olarak, Amiral von Friedeburg tarafından Kriegsmarine (deniz) Komutanı olarak, General Hans-Jürgen Stumpff, yaralı halde olan Hava Kuvvetleri Komutanı felmareşal Robert Ritter von Greim'ın yerine Luftwaffe (hava kuvvetleri) Komutan Yardımcısı olarak teslimiyet belgelerini imzaladılar. Belirtilen zamanda, 2. Dünya Savaşı Avrupa'da sona erdi. 9 Mayıs'ta Dönitz, askeri teslimiyetle ilgili olarak Alman Silahlı Kuvvetlerine emirler verdi.

Berlin'de imzalanan kesin teslim belgesinin metni, daha önce Reims'te imzalanan metinden farklı olarak, ikinci makaleye ".. ve tamamen silahsızlandırılmaya, silah ve teçhizatın yerel Müttefik komutanlara verilmesi" sözleri eklendi.

1944 ve 1945 yılları arasında Almanya'nın müttefiki veya tarafsız olan ülkeler Müttefik Kuvvetler'e katıldı ve Almanya'ya savaş ilan ettiler. Bu ülkelere verilen Almanya elçilikleri kapatıldı ve mülkleri ve arşivleri, Cenevre Sözleşmeleri uyarınca aday gösterilen bir koruma gücüne (genellikle İsviçre veya İsveç) güvence verdi. Berlin'deki Müttefik ülkelerin eski büyükelçilikleri için muadil düzenlemeler vardı. Birleşik Devletler Dışişleri Bakanlığı, savaşın diplomatik sonuçlarına hazırlanarak, Müttefik Devletler tarafından ortaklaşa kabul edilen bir taslak teslim metninin koşullarına uygun olarak Alman devletinin koşulsuz teslimiyetinin açıkça ifade edildiği varsayımıyla 1944'de hazırlandı. Nisan 1945'in son günlerinde, Dışişleri Bakanlığı koruma güçlerini ve kalan diğer nötr hükümetleri (İrlanda gibi) haberdar etmişti ve gelecek Alman teslimini takiben, Alman devletinin devam eden kimliğinin yalnızca Müttefik Kuvvetler listesinde olacağını bildirdi. Müttefikler, tüm Alman diplomatik personelini derhal geri çağırdı ve tüm Alman devlet mülkiyetlerine sahip olarak, tüm arşiv ve kayıtların Batı Müttefiklerinin elçiliklerinden birine veya başka bir yere devrini istedi.

8 Mayıs 1945'te, bu düzenlemeler imzalanmış teslim belgesindeki tek Alman tarafının Alman Yüksek Komutanlığı olmasına rağmen tam olarak yürürlüğe girdi. Batı Müttefikleri, işleyen bir Alman devletinin varlığını kaybettiğini ve bunun sonucunda Alman ordusunun teslimiyetinin Nazi Almanyası'nı tamamen feshettiğini ileri sürdü. İsveç, İsviçre ve İrlanda ilişkilerin koparıldığını açıkladı; Sonuçta Alman devletinin 8 Mayıs 1945'te diplomatik varlığı sona erdi. Japonya İmparatorluğu, Almanya'nın bu geriye kalan bu tek müttefiki, Alman teslimiyetini ve Flensburg Hükûmeti'ni kınadı ve Tokyo'daki Alman büyükelçiliğini ve yedi tane U-bot'a el koydu. Dolayısıyla, Flensburg Hükûmeti'nin Dışişleri Bakanı olmasına rağmen,
Eski Alman devletinin diplomatik varlıklarına erişimi yoktu ve bu hükûmet diğer ülkeler tarafından diplomatik olarak tanınmadı. 5 Mayıs'ta Von Krosigk, diplomatik ilişkiler kurmayı ve Norveç'teki Alman kuvvetlerinin kısmen teslim olmasını umut ederek, Walter Schellenberg'i, Folke Bernadotte aracılığıyla İsveç'e özel bir elçi olarak gönderdi. 8 Mayıs'tan sonra Flensburg Hükûmeti'nden İsveç'e yapılacak tüm yeni yaklaşımlar dikkate alınmadı.

Eski silahlanma bakanı Albert Speer'in teslim olmasının ardından Flensburg Hükûmeti'nin kendisini dağıtmasını önerdi. Bunun yerine Dönitz ve onun bakanları geçici bir hükûmet olarak savaş sonrası Almanya'nın devamına başkanlık etme umuduyla devam etmeyi seçtiler. Kabin herhangi bir doğrudan bölgesel yetkiye sahip olmasalar bile, her gün sabah saat 10.00'da toplandı. Savaş sonrası yeniden yapılanma konularında hazırlanan çeşitli makaleler hazırlanacaktı, ancak Batı Müttefikleri bu belgeleri alabileceklerini belirtmedi. Aksi takdirde, Hitler rejiminin simgelerinin, madalyalarının ve amblemlerinin Flensburg karargahında ne kadar tutulması gerektiğini tartışma konusuna zaman ayrıldı.

Nazi savaş suçlarının bir takım kabulü kaçınıl