i

Ölüm Gemisi veya Death Ship şu anlamlara gelebilir:




BIF

BIF şu anlamlara gelebilir:




Abdanan

Abdanan (Farsça: آبدانان), İran'ın İlam Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin aynı isimli Abdanan şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 21.662'dir. ve 32.488 hanedir.

Şehir, eyaletin güneydoğusunda, İlam'dan Andimeşk'e uzanan tali bir karayolu yakınında bulunur. Dinar Dağı Milli Parkı bu şehir yakınlarında yer alır.




Doug Ellis

Herbert Douglas Ellis (d. 3 Haziran 1924, Hooton, Cheshire, İngiltere) İngiliz Şövalyelik Nişanı'na sahip İngiliz iş adamı, Aston Villa'nın eski başkanı.

Ellis, 3 Haziran 1924'te dul bir kadının çocuğu olarak dünyaya geldi. İspanya'ya düzenlendiği paket tatiller sayesinde 40 yaşından önce milyoner oldu.

1968-1975 ve 1982-2006 yılları arasında Aston Villa başkanlığı yapan Ellis, kulübe tarihinin en başarılı dönemlerini yaşattı. Başkanlık yaptığı dönemde kulüp, 1981'de Football League First Division, 1982'de ise Şampiyon Kulüpler Kupası'nı kazandı.

Ellis, 14 Ağustos 2006'da kulübü Amerikalı milyarder Randy Lerner'a 62,6 milyon sterline sattı.




Hasan Küçükçetin

Hasan Küçükçetin (d. 6 Haziran 1981; Burhaniye, Türkiye), Türk oyuncu.

Hasan Küçükçetin Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi devlet konservatuvarı tiyatro bölümünde okumaktadır. Yaprak Dökümü'nde, Caner Kurtaran’ın ayrılmasının nedeniyle, "Şevket" rolünü oynamıştır. Popülaritesi 2013 ve 2015 yılları arasında Kaçak dizisinde oynadığı "Dadaylı" karakteriyle artmıştır. TRT Belgesel'de yayınlanan Gizemli Gerçekler programını sunmaktadır. Ayrıca Muhteşem Yüzyılda rol almıştır. Dilden dile etkinliğinde jüri olmuştur.






Karadon maden kazası

Karadon maden kazası, 17 Mayıs 2010 tarihinde yerel saatle 13:28'de (), Türkiye'nin Zonguldak ilinin merkezine bağlı Kilimli beldesindeki Türkiye Taşkömürü Kurumuna ait Karadon Müessese Müdürlüğü'nün kömür ocağında meydana gelen kaza.

Yerin 540 metre altında meydana gelen grizu patlamasında 30 işçi göçük altında kaldı. Yapılan çalışmalar sonucu 20 Mayıs 2010 tarihinde 28 işçinin cesedine ulaşıldı. 735 metre derinliğindeki kuyuya düştüklerinden şüphelenilen diğer iki işçiye ise olay gününden 100 gün geçmesine rağmen ulaşılamadı.

Kaza sonrası hazırlanan rapora göre, galeri açmak için yapılan dinamit patlatma işleminden sonra açığa çıkan metan gazının tahliye edilmemesi patlamaya sebep oldu. Gerekli yalıtımı yapılmayan makinelerden çıkan elektrik ise madendeki gazın alev almasına yol açtı.

Patlamanın ardından iki işçi Engin Düzcük ve Dursun Kartal'ın cesedi düştükleri kuyunun 720 metre derinliğinde 8 ay sonra bulunarak yer üstüne çıkartıldı.




The End

The End şu anlamlara gelebilir:








İlhami Çiçek

İlhami Çiçek (d. 1954, Ayyıldız, Oltu, Erzurum - ö. 14 Haziran 1983, Tokat), Türk şair.

"Saygı uyandıran bir ciddiliğe, hayranlık uyandıran bir inceliğe" sahip olan İlhami Çiçek'in en tanınan şiiri sekiz bölümden oluşan Satranç Dersleri'dir. Başlangıçta tek bir şiir olarak düşünülen Satranç Dersleri, Edebiyat Dergisi'nin sayfa düzenini yapan Necip Evlice'nin inisiyatifi ile ikiye bölünerek ayrı ayrı dergiye alınmış, bu sayede diğer altı bölüm de yazılabilmiştir. İlhami Çiçek, Necip Evlice'yi Heybeliada Senatoryumu'nda ziyaret ettiğinde O'na "Satranç Dersleri’nin bu kadar uzun bir şiir olmasını sana borçluyum" demiştir. 1979 yılından itibaren dizi olarak Edebiyat Dergisi'nde yayımlanmış, vefatından kısa bir süre önce diğer şiirleri ile birlikte Satranç Dersleri adı ile kitaplaştırılmış ve Edebiyat Dergisi Yayınları'nın kırkıncı kitabı olarak neşredilmiştir. Eser, aynı zamanda şairin hayatta iken yayımlanmış tek kitabıdır. Şair, kitabı için Düş Gören Atlar, Kâbusa Beyaz Bir Su, Bu Hüznün Mesnevisi ve Satranç Dersleri olmak üzere dört farklı isim belirlemiş ve tercihi yayınevine bırakmıştır.

Üniversitede iken satranç turnuvasında birinci olacak denli iyi bir satranç oyuncusu olan İlhami Çiçek, 'neden satranç?' sorusunu şöyle cevaplıyor: "Satranç oyununu kullanmam rastlantı değil. Geometrik bir tarih âdeta satranç. Yaşama tam denk düşüyor. Yaşam da bir geometridir, evet, ama epeydir yüzü çizik çizik bir ‘satıh’ görünümünde.

Bir de oyun sözcüğü... şiirli, katı, acımasız, yoğun çağrışımlı bir sözcük oyun sözcüğü. Sonra oyuncu, çağ’dır. Satranç oyununun kendisi de bir şiirdir. Oynarken bilinçle yenildiğim olur. Karşı taraf şahımı sıkıştırdıkça fevkâlade anlar yaşarım. Bütün bunlardan yararlandım elbet. Çağımdan, tarihe, Öğretiye sürekli göndermelerde bulunarak bir oyun kurmak istedim."

Ahmet Oktay, İlhami Çiçek hakkında konuşan nadir şairlerden biridir ve onu 'İslâmcı Şair' olarak tanımlar. Bununla birlikte Oktay'a göre Çiçek; İslâmcı Şiir'in yükselişinde payı olan 'ama' modernist şiirle bağ kurarak şiir yazan ve şiirlerinde "gizilgüç halinde bir günah ve zina korkusuna ilişkin imgelere rastlanan" bir şairdir. Mehmet H. Doğan ise Çiçek'i 'sağ şiir' kümesine alarak şöyle diyor: "Sağ şiirin, hâlâ İkinci Yeni’nin ilk yıllarındaki “imgeleri yenileme, canlandırma” dönemini yaşayan bir örneği İlhami Çiçek’in şiirleri." Bu konuda en ilginç tespiti ise, C. Hüseyin Düz yapmaktadır: "Sağ, müntehir şair İlhami Çiçek’i; sol, müntehir şair Nilgün Marmara’yı, aynı ideolojik ritüellerle aforoz eder..." Elbette, bu tespitleri haksız çıkaracak, İlhami Çiçek hakkında yakın çevresi dışında dönemin şairleri arasında konuşan ya da yazan yok. Bununla birlikte İlhami Çiçek; Nâzım Hikmet için "Nâzım toprağını, toprağın insanını ilk defa sözle okşayan şairdir bana göre." veya Cahit Zarifoğlu için "Sanatının sevilmesi, saygı duyulması" cümlelerini kurabiliyordu. İbrahim Eryiğit'e göre de durum böyledir ve bu durumu kardeşi Mehmet Latif Çiçek'e "İlhami Çiçek’e şair olarak bir çerçeve çizecek olursak Ahmet Oktay’dan C.Süreya’ya, Ahmet Telli’ye kadar farklı kesimlerce tanınıyor. Fakat ben İlhami Çiçek’in bizim kesimce hem şiirinin hem de şahsiyetinin yeterince tanınmadığı kanaatindeyim. Siz çok yakını olarak neler söylersiniz?" cümlesi ile sorduğunda,Mehmet Latif Çiçek ağabeyinden bir alıntı yapıyor ve "azaldı/halk içinde yüzdeki ben gibiler" mısraı ile cevap veriyordu.

Çiçek'in şiirlerinde işlediği konudan mütevellit satranç taşlarının adları sıklıkla geçer. Bundan maada; hayvan imgelerine, bolca telmihlere ve teşbihlere rastlanılır. Hüzün, yalnızlık, kentleşme korkusu, çağa karşı duran insan gibi konular Çiçek şiirinin diğer payandalarıdır.

İlhami Çiçek'in vefatı hakkında açıklanmış resmî bir rapor olmaması, O'nun vefatı hakkında süregelen bir tartışmaya neden olmuştur. Görüş bildirenlerden bir kısmı, şiddetli bir epilepsi nöbeti esnasında aklî melekelerini kaybederek pencereden atladığı üzerinde; diğer bir kısmı ise intiharı amaçlayarak pencereden atlamış olduğu görüşünde birleşmektedir.

Bir görgü tanığı: İlhami Çiçek “yakalandığı hastalıktan” ölmedi. İntihar etti. Tokat’taki askerliği sırasında. Ki ben de o tarihte orada askerdim. Cansız bedeni akşam karanlığı çökene kadar da düştüğü yerde, “don” katına bekletildi. Bizim bölük, eğitim sahasından tadat alanına giderken üzeri kahverengi bir battaniye ile örtülmüştü. Sonra da ambulans geldi. Kaldırıldı İlhami Çiçek.
1984 tarihli Türkiye Kültür Sanat Yıllığı: İlhami Çiçek, daha önce yakalandığı sara hastalığına ait bir kriz sonrasında vefât etti.
İsmail Bingöl: Ve, askerliğinin bitmesine çok kısa bir süre kala, geçirdiği şiddetli bir kriz sonrasında vefat eder.
Metin Cengiz: Kemal Bey’e karışıklıkları önlemek amacıyla tedavi için kaldırıldığı bir hastanede mi yoksa, yoksa askerlik yaptığı kışlada mı intihar ettiğini soruyorum. Tokat’ta askerlik yaptığı yıl (1983), 13 Haziran’da kendini pencereden atarak intihar ettiğini söylüyor. Ben ise merdivenden kendini atarak intihar ettiğini duymuştum. İkinci defa kısa bir süre için tutuklandığım Tokat’ta, aynı kışlada. Söyleyen çavuş kulak dolgunluğu ile yanlış anımsıyor olabilir.
Mehmet Can Doğan: Sara nöbetleri, söze sığınış, edebiyata tutunma çabası ve yirmi dokuz yaşında intihar. Yakın çevresi; İlhami Çiçek‘in intiharını bir şanssızlık, “sara hastalığına ait bir kriz”, “karşı konulmaz bir biçimde parlayıveren kader flaşı”, “şiddetli bir krizin sonu” olarak yorumladı. Bu tür yorum ve sunuşlarla eylem, örtülerek bir “kaza”ya dönüştürüldü.



- Satranç Dersleri (1983)





Jules Ferry

Jules Ferry (d. 5 Nisan 1832, Saint-Dié-des-Vosges - ö. 17 Mart 1893, Paris), Fransa eski Başbakanı.

Fransa'da Üçüncü Cumhuriyet döneminde eğitimin zorunlu, parasız ve laik olması için mücadele etmiş ve başarmıştır.

Ailenin üçüncü ve son çocuğu olarak 1832 yılında doğan Jules Ferry, eğitimini orta okula kadar Saint-Dié-des-Vosges'da, liseyi ise Strasburg'da okumuştur. Daha sonra Paris'te hukuk fakültesini bitirerek avukat olmuş, genellikle İkinci İmparatorluğa karşı Cumhuriyet rejimini destekleyenleri savunurdu. 1782 yılında Paris'te kurulan Alsace-Lorraine Locası'na katılarak masonluğa ilk adımını attı. 1881'de eğitimin parasız olmasını sağladı. 1882'de de eğitimi laikleştirdi ve zorunlu hale getirdi. Ferry, bir ateist idi.





Helene Lange

Helene Lange (d. 9 Nisan 1848 - ö. 13 Mayıs 1930), Alman eğitimci ve kadın hakları savunucusu. Alman kadın hareketinin sembol kişiliklerinden biridir. 1919-1921 döneminde Hamburg Parlamentosu üyeliği yapmıştır.

Helene Lange Oldenburg'da orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Altı yaşındayken annesi ölmüştür.

Kendisini öğretmen olarak yetiştirmiş ve 1871'de öğretmenlik sınavına girmiştir. İlk olarak evlerde özel ders vermiştir. 1876'da Berlin'de Alman Kadın Öğretmenler Semineri ile yönetimini üstlendiği özel bir kız okulunda çalışmıştır.

1887'de kızların eğitimini sivri bir dille savunduğu "Die höhere Mädchenschule und ihre Bestimmung"'u (Kız Okulları ve Amaçları) bir arzuhâlde ek olarak yayımlamıştır. Bu yazılar “Gelbe Broschüre” (Sarı Broşürler) olarak tanınmıştır. 1890'da Alman Kadın Öğretmenler Derneğini kurmuş ve bu çabaları sayesinde 1896'da Berlin'de ilk kez altı kadın, eğitimlerini tamamlayarak diploma almıştır.

1894 ila 1905 yılları arasında A