ya koymaktadır.

Tapınağın yapımında kullanılan tüm kabartmaların, Afrodisias'taki değişik heykeltıraşlık atölyeleri ya da ustalarıyla yapımda görev alan mermer ustaları tarafından eş-zamanlı olarak üretilip yerine yerleştirildiği bilinmektedir.

Tapınakta kullanılan 200 kabartmanın kazılar sonucunda bulunabilen 80 adeti, 31 Mayıs 2008 tarihinden itibaren Mimar Cengiz Bektaş tarafından tasarlanan Afrodisias Müzesi Sevgi Gönül Salonu'nda sergilenmektedir.






Amir Kabir Barajı

Amir Kabir Barajı (Farsça:سد امیر کبیر), Kerec Barajı olarak da bilinir. İran'da Tahran'ın 63 km kuzeybatısında, Kerec kentinin 23 km kuzeyinde yer alır. Kerec Nehri üzerinde inşa edilmiştir. Bu nehir üzerindeki ilk çok amaçlı barajdır.

Baraj ile ilgili ilk çalışmalar 1956 yılında başlamıştır. 1961 yılına kadar inşaatı devam etmiştir.




Sisamlı Aristarkus

Aristarkus (Yunanca: Ἀρίσταρχος, Arístarchos; MÖ 310 – ca. MÖ 230) Yunan gökbilimci ve matematikçi, Sisam adasında doğdu. Evrenin merkezine dünyayı değil de güneşi koyan "günmerkezlilik" inanışının bilinen ilk savunucularındandı. Pisagor'dan ve Filolaos'dan etkilendi. Her ikisi de güneşi merkeze koymalarına rağmen, gezegenlerin diziliş sırası açısından Filolaos'dan farklı görüşlerde oldu. Onun astronomik fikirleri 1800 yıl boyunca geçerliliğini sürdüren Aristo ve Batlamyus'un yermerkezli teorileri karşısında rağbet görmedi ta ki Kopernik, Kepler ve Newton'un buluşlarına kadar. Ay'daki Aristarkus Krateri'ne onun adı verilmiştir.

Günümüze kadar ulaşabilen "Ay ve Güneş'in Büyüklükleri ve Uzaklıkları" isimli güneş merkezli evren modeline dayanan eser Aristarkus'a atfedilir. Bu çalışması, geometri bilgisi ile astronomi problemlerini çözme girişimidir. Gökbilimi hakkında burada yaptığı çalışmalar daha sonra Kopernik modeline temel oluşturmuştur. Kitabın orijinali kayıp olmasına rağmen Arşimet'in "Kum Hesaplamaları" kitabında Aristarkus'un başka bir çalışmasıyla ilgili Arşimet şunları yazmıştır:

Aristarchus'a göre yıldızlar çok uzakta olmalıydı çünkü o dönemlerde gezegenlerin, yerküreye olan uzaklığını hesaplamada kullanılan bir yöntem olan ıraklık açısı yöntemine göre yıldızlar için görünen bir ıraklık açısı yoktu. Aslında yıldızlar o dönemde düşünülenden çok daha fazla uzaktaydılar çünkü yıldızsal ıraklık açısı sadece teleskop ile belırlenebilirdi.

Yermezkezci model gezegensel ıraklık açısına uygun olarak yıldızsal açının neden gözlenemez olduğunu açıklıyordu. Yermerkezci yaklaşıma göre eğer dünya dönüyor olsa idi çok hızlı hareket etmeliydi ve üzerinde yaşayan canlılar bunu hissetmeleri gerekiyordu. Hatta Klaentes'e (Aynı çağda yaşayan Stoacıların lideri) göre Aristakrus'u suçlamak her Yunanın bir görevi olmadıydı çünkü güneşin merkezde olduğu fikrini savunmak dinsizlik sayılırdı.

Antik çağlarda onun günmerkezci evren modelini kabul eden ondan bir yüzyıl sonra yaşayacak olan Babilli gökbilimci Selevkoslu Selekus olacaktı.

Aristarkus “Ay ve Güneş'in Büyüklükleri ve Uzaklıkları” isimli çalışmasında o dönemlerde daha hiçbir gök cisminin boyutu bilinmediğinden uzaklık ve yarıçapları, yer yarıçapı cinsinden vermiştir. Ay’ın evrelerini takip etmiş buradaki gözlemlerinden Ay ve Güneş uzaklıkları oranını bulmuştur.

Aristarkus, Ay’ın uzanım açısını 87° 08' ölçtü. Gerçekte Ay’ın uzanım açısı; 89°50' 30"dir. O tarihte sadece göz yardımıyla bu açıyı hesaplaması şaşırtıcıydı.

Aristarkus’un yanılgısı, Yer atmosferinin kırılmasını gözönüne almamış olmasıydı. Aldığı bu açıya göre güneşin ayda 18-20 kere daha uzak olduğunu tahmin etti gerçekte güneş-dünya uzaklığı ay-dünya uzaklığının 400 katıdır .

Aristarkus güneş ve ayın dünyadan hemen hemen aynı boyuttaymış gibi göründüklerini hesaba katarak çaplarının da dünyaya uzaklıkları oranında artacağını tahmin etti. Bu yüzden güneşin çapının ayın çapından 18-20 kat uzun olduğunu iddia etti. Ayrıca güneşin çapının dünyanın çapına oranını 7 de 1 olarak hesapladıysa da buran yaklaşık 109 da 1 birdir.

Sonuç olarak Aristarkus doğru bir yöntem takip etmiş ancak yanlış gözlem ve hasaplamalar yapmıştır. Böyle olsa bile güneşin boyut olarak dünyadan büyük olduğu sonucuna varmış bununla beraber de mantık olarak dünyanın güneşin etrafında dönmesi gerektiği tezine ulaşmıştır




Çılgın Savaşçılar

Çılgın Savaşçılar, 1970 ABD-Yugoslavya ortak yapımı savaş komedi filmidir. Özgün adı Kelly's Heroes ("Tr: Kelly'nin Kahramanları") olan film Türkiye'de ilk kez 6 Kasım 1972 tarihinde gösterime girmişti.

Aynı zamanda bir aktör olan filmin yönetmeni Brian G. Hutton aslında çok önemli bir sinemacı olmamakla birlikte Hollywood'un başarıyı garantileyen sihirli formüllerini harfiyen uyguladığı için bu tür macera filmlerinin aranılan bir yönetmeni haline gelmişti. "Çılgın Savaşçılar" da da Hutton, bir önceki kendi savaş filmi Where Eagles Dare (Kartal Yuvası, 1968) ile Robert Aldrich'in ünlü II. Dünya Savaşı filmi The Dirty Dozen (12 Kahraman Haydut ,1967)'ın ortak serüven kalıplarını harmanlamış, bunlara spagetti western filmlerinin çarpıcı stillerini de ekleyince sonuçta ortaya bu türün en sıradışı filmlerinden biri çıkmış ve hemen klasikler arasına girmiştir.
"Çılgın Savaşçılar" MASH (Cephede Eğlence, 1970) ve Catch-22 (Barışa Giden Yol, 1970) gibi aynı türden iki popüler filmle aynı zamanlarda gösterime verilmişti.

Filmde, aralarında Clint Eastwood, Telly Savalas, Donald Sutherland, Gavin MacLeod, Don Rickles, Carroll O'Connor ve Harry Dean Stanton'ın da bulunduğu çok geniş bir oyuncu kadrosu rol almıştır. Görüntülerini Gabriel Figueroa'nın çektiği filmin özgün müziğini Lalo Schifrin bestelemiştir. Filmin tema şarkılarından biri olan "All For The Love Of Sunshine" şarkısını filmde Hank Williams Jr. seslendirmiştir.

Filmde, II. Dünya Savaşı'nda müttefik ordularının Avrupa içlerine doğru ilerledikleri sırada bir grup Amerikalı askerin birliklerinden firar ederek düşman hatlarının gerisinde Almanların koruması altındaki bir bankayı soyma girişimleri anlatılmaktadır.

O dönemde çevrilen birçok üstün yapım savaş filmi gibi "Kelly's Heroes" filminin çekimleri de Yugoslavya'da gerçekleştirilmiştir. Bunun nedeni, o tarihte değişik ülkelere ait zırhlı araçların Yugoslav ordusunun envanterinde bir arada yer alıyor olması ve ekonomik nedenlerle Yugoslav hükümetinin bu araç gereçleri personelleriyle birlikte film stüdyolarının kullanımına kolaylıkla tahsis etmesidir. Yugoslavya'da film çekmek film stüdyoları için de ekonomik oluyordu.

II. Dünya Savaşı sırasında Fransa topraklarına çıkarma yapan Amerikan ordusuna bağlı küçük bir keşif birliğin askerleri, savaşın kargaşası ve gece karanlığından yararlanarak albay rütbesindeki bir Alman istihbarat subayını (David Hurst) esir alırlar ve karargâh olarak kullandıkları çiftliğin ambarına getirirler. Laubali ve vurdumduymaz tavırlarından bu küçük müfrezenin askerlerinin savaşı fazlaca ciddiye almadıkları anlaşılmaktadır. Serinkanlı tavırları olan er Kelly (Clint Eastwood)'nin eskiden bir subay olduğu ve yaptığı bir hatadan dolayı rütbesinin indirildiğini öğreniriz. Uyanık bir adam olan Kelly, Alman subayının kurye çantasında bulduğu kurşun ağırlık süsü verilmiş metal çubukların üstlerini kazıyınca bunların altın külçeleri olduğunu anlar. Sarhoş ederek üstlerinden habersiz olarak sorguladığı Alman subayından bu külçelerden binlercesinin daha Alman hatları gerisindeki bir bankanın kasasında durduğunu öğrenir. Akabinde de Amerikan topçusunun açtığı ateşle ambar havaya uçar ve Alman istihbarat subayı Dunkhepf ölür.

Kelly Alman hatları gerisindeki bu bankayı soymayı kafasına koymuş hattâ soygunu en ince detaylarına kadar planlamıştır bile. Diğer elemanları kendi yanına çekmesi çok zor olmaz ama müfrezenin sert tabiatlı lideri Çavuş 'Koca Joe' (Telly Savalas)'yu ikna etmesi biraz zaman alır. Bu arada savaşla pek ilgisi yokmuş gibi duran birlik komutanı Yüzbaşı Yüzbaşı Maitland (Hal Buckley) el koyduğu lüks bir yelkenli tekneyi ülkesine göndermek üzere askeri bir araca yükler ve komutayı 'Koca Joe'ya bırakarak oradan ayrılır. Yaptığı yağmacılığa bir generali de ortak etmiş olduğu için rahat davranmaktadır. O dönünceye kadar da askerlerden bulundukları küçük köyde tatil yapmalarını ister. Şimdi Kelly ve adamlarının soygunu gerçekleştirebilmek için rahat rahat kullanacakları tam üç günleri vardır.

Ne var ki bankanın bulunduğu doğu Fransa'daki Nancy kenti Alman hatlarının çok gerisindedir ve üstelik müttefik orduları o sırada taktik bir geri çekilme uygulamaktadırlar. Yani Kelly'nin adamları hem kendi birliklerine hem de Almanlara karşı ilerleyeceklerdir. Bunun için lojistik destek daha da önemli bir hale gelmiştir. Topçu destek birliğinin başındaki görevliye rüşvet (altın külçelerinden birini) vererek belli bir saatte belli bir noktaya topçu baraj atışını garanti altına alır. Sonra da karaborsacılıktan zaten yükünü tutmuş olan ikmal görevlisi Çavuş 'Barbut' (Don Rickles)'tan gerekli silah ve cephaneyi temin eder. Pazarlığa kulak misafiri olan hippi (bilerek yapılmış küçük bir anakronizm) görünümlü vurdumduymaz Çavuş 'Antika' (Donald Sutherland) da altınlara ortak olmak ister. Çünkü emrinde üç Sherman tankı vardır ve böylesine bir 'görev' de zırhlılara da ihtiyaç olduğu kesindir. Tank müfrezesinin şimdiki komutanı olan bu uçuk çavuş, asıl komutanın öldüğünü üstlerine bildirmemiş, tankları da bilerek paslandırıp kötü ve savaşamayacak durumda göstererek gününü gün etmektedir. Aslında durum tam tersidir, tamirci Moriarty (Gavin MacLeod)'nin güçlendirdiği motorlarıyla ve bazı başka özellikleriyle bu tanklar benzerlerinden üstün durumdadırlar.

Olaylar hemen hemen plânlandığı gibi gelişir. Ancak hissedarların sayısı biraz artmıştır, zira bombardımanda yıkılan bir köprüyü tamir etmesi için istihkâm çavuşu Bellamy (Len Lesser) ve beraberindekiler de ekibe dahil edilmiştir. Bankanın bulunduğu küçük kenti koruyan Alman birliğiyle kıyasıya bir çatışmaya girerler. Bankayı koruyan ve Sherman'lardan daha üstün olan üç Tiger tankından ikisini binbir güçlükle imha ederler. Alman birliği imha edilmiştir, pes ettiremedikleri son Tiger tankında kalan son Alman