iki tarafın birlikleri, manevralarda bu kanalları kullandılar. Altı Sovyet denizcisi, kentin kalesine ulaşmayı ve bir Alman subayı esir alarak yine yeraltından geri dönmeyi başardı. Ancak Almanların kent sakinlerini kanalizasyon şebekesinde kılavuz olarak kullanarak kurdukları tuzaklar nedeniyle bu tür "av aramalar" ender olarak uygulanmıştır.

Ocak ayı ortalarında Sovyet kuvvetleri Csepel Adası'nı almayı başardılar. Burada, Sovyet ateşi altında dahi top mermisi ve Panzerfasut (Alman tanksavar silahı) üretmeyi sürdüren fabrikalar vardı. Bu arada Peşte'deki durum, Sovyet birliklerinin ilerlemesiyle Alman - Macar garnizonunun ikiye bölünmesi tehlikesinin ortaya çıkmasıyla daha da kötüleşti.

Hitler, 17 Ocak'ta Buda'nın savunulmaya devam edilmesi koşuluyla Peşte'deki birliklerin buraya çekilmesini kabul etti. Tuna üzerindeki beş köprü de, tahliye edilen siviller ve çekilen askerlerle tıkandı. Alman birlikleri, 18 Ocak'ta Macar subayların protesto etmelerine karşın bu köprüleri attılar.

Alman birlikleri 20 Ocak'ta ikinci genel taarruzlarını başlattılar. Bu kez kentin güneyinde Sovyet hatlarında 20 km.lik bir gedik açtılar. Tuna'ya doğru ilerleyerek Sovyet ikmal hatlarını tehdit etmeye başladılar.

Stalin, birliklere ne pahasına olursa olsun mevzilerini tutmalarını emretti. Budapeşte'ye taarruz etmek için gönderilen İki kolordu, Alman taarruzun karşılamak için aceleyle kentin güneyine hareket etti. Yine de Alman birlikleri kente 20 km.den daha kısa bir mesafeye kadar ulaşabildiler. Ancak muharebe bitkinliği ve ikmal yetersizliği nedeniyle taarruzlarını sürdüremediler. Budapeşte savunması, sonunda kenti bırakmak ve bütün bütün imha olmaktan kurtulmak için çekilmeyi talep ettiyse de Hitler geri çekilmeyi onaylamadı.

Alman birlikleri, karşı taarruzla ulaşmış oldukları ileri mevzileri daha uzun süre tutamayarak 28 Ocak 1945 günü geri çekilmek zorunda kaldılar.

Düz bir araziye yayılmış olan Peşte'nin tersine Buda, tepelik bir arazide kurulmuştur. Bu durum savunmanın, büyük ölçüden yavaşlamış olan Sovyet ileri hareketinden daha yüksek arazide savunma yapmalarına ve topçu mevzilemelerine olanak vermiştir. Ana kale, seçkin bir Alman birliği olan Waffen-SS birliklerince savunuluyordu ve birkaç Sovyet taarruzunu başarıyla püskürttüler. Öte yandan her iki tarafın birlikleri birkaç gün boyunca kentin mezarlığında açılmış mezarlar arasında çarpıştı.

Özellikle Tuna nehri üzerindeki Margaret adasında Sovyet 25. Muhafız Piyade Tümeni ile Alman birlikleri arasında amansız çatışmalar oldu. Ada halen kente yarısı yıkılmış bir köprüyle bağlıydı. Ada aynı zamanda paraşüt atma / atlama bölgesi olarak ve kent merkezinde düzenlenen kısa pisti korumak için kullanılıyordu.

Harekâtın altıncı haftasından sonra 11 Şubat'ta Kızıl Ordu birlikleri aynı anda cephenin üç ayrı kesiminden şiddetli bir saldırı başlattılar ve sonunda Gellért Tepesi'ni ele geçirdiler. Sonunda Sovyet topçusu kentin tümü üzerinde ve iki kilometrekareden daha dar bir alana sıkışmış olan Alman - Macar kuvvetleri üzerine ateşi oturttu. Bu birlikler zaten yetersiz beslenme ve hastalıklardan dolayı bitkindiler.

Bu muharebeler sırasında bazı Macar tutsaklar Sovyet tarafında savaştı. Sovyet tarafında savaşan Macar askerler, "Buda Gönüllü Alayı" olarak bilinir.

Kentin bu bölümünün güneyindeki demiryolu istasyonunu iki günlük kanlı muharebelerle ele geçiren Sovyet kuvvetleri, Buda Kalesi'nin bulunduğu tepeye ilerlediler. Şiddetli çatışmaların ardından 10 Şubat'ta Sovyet denizcilerinden oluşan Kızıl Ordu birliği, tepede bir dayanak elde etti. Böylelikle Alman - Macar garnizonunu ikiye bölmüş oldu.

Hitler, halen Alman komutan General Pfeffer-Wildenbruch'ın, Budapeşte'yi tahliye etmesini ya da bir yarma hareketiyle kuşatmayı yarmasını yasaklamaktaydı. Ancak son birkaç gündür ikmal malzemesi getiren planörleri arkası kesilmişti ve ikmal malzemesinin artık paraşütle bırakılmaları da söz konusu olmuyordu.

General Pfeffer-Wildenbruch, çaresizlik içinde askerlerini Budapeşte'nin dışına çıkarmaya karar verdi. Alman komutan, alışılmış biçimde davranmayarak kentin Macar komutanına pek danışmadı. Yine de tüm kent savunmasının üst komutanı gibi davranarak kuşatmayı yarıp çıkma harekâtına Macar Komutanı da dahil etti.

Alman ve Macar birliklerinin oluşturan 28 bin kişi, 11 Şubat akşamı Kale yamaçlarından aşağı yürüyüşe geçtiler. Üç dalga halinde, çok sayıda siville birlikte harekete geçildi. Ancak Kızıl Ordu, kaçış girişimin fark etmiş ve önlem almıştır.

Bununla birlikte sis kaçış için bir örtü oluşturmuştur. İlk dalga, Sovyet askerleri ve topçusunu hazırlıksız yakaladı ve çoğu Kızıl Ordu hatlarını aşmayı başardı. Sovyet birlikleri böylelikle alarma geçtiği için ikinci ve üçüncü dalgaların fazla şansı olmadı. Sovyet topçusu ve roket bataryaları bu dalgaları çatal ateşine aldı. Ağır ateş altında, büyük çoğunluğunu sivillerin oluşturduğu 5 - 10 bin kişi, Budapeşte'nin kuzeybatısındaki ormanlık bölgeye ulaşabildi ve Viyana'ya kaçabildi. Sonuç olarak Budapeşte kuşatmasından kurtulan Alman askeri 600 -700 kadardır. Bu askerlerin kabaca 170 kadarı Waffen-SS birliklerine aittir. Macar askerlerinden kurtulanların sayısı bilinmiyor.

Budapeşte'den çekilen birliklerin çoğu öldü, yaralandı ya da Sovyet birliklerince esir alındı. General Pfeffer-Wildenbruch ve Macar Komutan General Hindy, tutsaklar arasındadır.

Budapeşte'de kalan Alman - Macar birlikleri 13 Şubat 1945 tarihinde teslim oldular. Askeri tarihçi Liddell Hart, Alman tutsakların sayısını 110 bin olarak vermektedir. Budapeşte'de binaların yüzde seksenden fazlası tümüyle yıkıldı ya da hasar gördü. Bunlar arasında tarihi kale ve Macaristan Parlamento Binası da bulunmaktadır. Tuna üzerindeki beş köprü de imha oldu.

Alman ve Macar birlikleri neredeyse tümüyle imha oldular. Tümüyle ya da büyük kısmıyla İmha olan Alman tümenleri; 13. Panzer Tümeni, " Feldherrnhalle" Panzer Kolordusu'nun iki tümeni, 8. SS Süvari Tümeni "Florian Geyer" ve 22. SS Süvari Tümeni Maria Theresa. Macar 1. Kolordusu tümüyle imha oldu. Bu kolordu bünyesinde iki piyade ve bir zırhı tümen bulunmaktaydı. Mart ayında başlatılan Bahar Uyanışı Harekâtı bir yana bırakılırsa Budapeşte Kuşatması sırasında girişilen harekât, Doğu Cephesi'nin güney kesiminde son geniş çaplı Alman harekâtıydı. Kuşatma sonrasında Wehmacht, özellikle de Waffen-SS birlikleri tükenmişti. Kızıl Ordu yönünden ise Budapeşte Kuşatması, Berlin Muharebesi'nden önceki son prova gibiydi. Ve ardından Viyana Taarruzu'nu başlattı. Budapeşte'nin Kızıl Ordu eline geçmesinden tam iki ay sonra 13 Nisan 1945 tarihinde Viyana düştü.





Tom Dumont

Tom Dumont (d. 11 Ocak 1968), Amerikalı yapımcı ve gitarist. Dumont, Amerikan üçün dalga ska grubu No Doubt'ın bir üyesidir ve grup, ara verdiğinde Invincible Overlord adında bir yan projeye başladı ve Matt Costa'nın "Songs We Sing" çalışmasının yapımını üstlendi.

Dumont ailesi Irvine, Kalifornyia'da yaşadı. Tom, iki kardeşiyle yaşadığı ailesinde, tek evlatlık çocuktu. Piyano çalan babası, on iki yaşındayken kendisine bir gitar verdi. Dumont, beğendiği James Taylor'ın şarkıları üzerine pratik yapmaya başladı. Dumont, Iron Maiden, Judas Priest ve KISS gruplarından etkilendi. Ablasıyla, Rising grubuna katıldı fakat 1988 yılında No Doubt grubuna katılmak için gruptan ayrıldı. Dumont'un Gina adında bir kız kardeşi ve John adında bir erkek kardeşi vardır.

Dumont, beş sömestr boyunca müzik kuramı üzerinde Orange Coast College'da eğitim aldı. Grup, Anaheim'de Beacon Avenue'ye taşınınca, Tom televizyon bağımlısı olma hakkında bir şiir yazdı ve şiiri, Eric Stefani'ye görüdü. Eric, şiiri besteleyerek "Trapped in a Box" şarkısını yazdı. Şarkı, grubun kendi adını taşıyan debut albümünün tek single çalışması (teklisi) olarak yayımlandı.

Grup, daha sonra kendi yayımladıkları "The Beacon Street Collection"'ını Mart 1995'te çıkardı. Aynı ay, Dumont, çalıştığı mortgage şirketinden ayrıldı. "Tragic Kingdom" albümünün tamamlanmasıyla "iyi bir duygu" hissetti ve eğer albüm tutmazsa, rock konserlerinden çekilmeyi plânladı. "Tragic Kingdom" ticari bir başarı elde ederek ABD'de elmas sertifika aldı ve dünya genelinde on altı milyon sattı. Eric gruptan ayrılınca, Tom şarkıları yazma ve düzenleme sorumluluğunu alarak grubun lideri oldu.

Tragic Kingdom turnesinden sonra, Tom, Long Beach, Kaliforniya'ya evine döndü ve 1997'de sörf yapmaya başladı. No Doubt'ın ara verdiği süre boyunca, Dumont, Matt Costa'nın 2005 debut albümü oland "Songs We Sing"'in yapımını gerçekleştirdi.




Caster Semenya

Mokgadi Caster Semenya (d. 7 Ocak 1991, Polokwane), Güney Afrikalı orta mesafe koşucusu.

Semenya ilk altın madalyasını 2008 Yıldızlar İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları'nda 800 metre yarışında 2:04.23'lük derecesiyle aldı. 2009 Afrika Gençler Atletizm Şampiyonası'nda ise 800 metrede 1:56.72, 1500 metrede ise 4:08.01'lik dereceleriyle altın madalyaya uzandı. 800 metredeki derecesi 2009 yılının en iyi derecesiydi.

2009 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda 800 metrede kendisine ait olan yılın en iyi derecesini 1 saniye kadar geliştirdi ve 1:55.45'lik derecesiyle altın madalyanın sahibi oldu.

Gündeme gelmesini sağlayan ise bu dereceleri ve madalyalarından çok erkek mi kadın mı olduğuna yönelik dedikodulardı. Bu söylentiler üzerine Uluslararası Atletizm Federasyonları Birliği (IAAF) Semenya'ya cinsiyet testi uygulanacağını açıkladı. IAAF yaptığı testler neticesinde Semenya'nın yarışmasına engele teşkil edecek bir durum olmadığını ancak dedikodularla ilgili olarak Semenya'nın özel bir durumu olduğu bunun da açıklanamayacağı ve açıklanmasına gerek bir durum olmadığı belirtti.





John Lloyd (yazar)

John Hardress Wilfred Lloyd (d. 30 Eylül 1951) Britanyalı komedi yazarı ve televizyon yapımcısı. Ünlü Britanyalı asker ve polo oyuncusu John Hardress Lloyd'un büyük yeğenidir.

Lloyd, Dover, İngiltere'de doğdu. Titchfield'da West Hill Park Okulu, Canterbury'de The King's Okulu ve Cambridge'de Trinity Koleji ve Cambridge Üniversitesi'nde eğitim gördü.

Douglas Adams ile BBC'de radyo yapımcısı olarak çalıştı. 1974–1