sekizinci Abbasi Halifesi el-Muktedir’in 921 yılında İdil Bulgarları hükümdarı Almış ("Almysch") Han'a gönderdiği heyette yer almış. Görevi, oradaki Müslüman bilginleri denetlemek, Halifenin mektup ve armağanlarını sunmaktır. Önemli bir diplomat ve dikkatli bir gezgin olarak kabul edilen İbn Fadlan, bu yolculuğunu "Rihla" ("Seyahatname") ve (كتاب إلى ملك الصقالبة; "Kitāb ilā Malik al-Saqāliba") adlı kitaında anlatmıştır. İbn Fadlan, daha sonra Bulgar ("Bolğar") şehrine gelince, "Wisu" (veya "Isu" şimdiki Perm Kray) bölgesine kısa bir gezi yapar, orada İdil Bulgarları ("Volga Bulgarları") ile Komilerin ("yerel bir Fin kabile") aralarında ticaret yaptıklarını izlemiştir. Ayrıca İbn Fadlan, Almış ("Almysch") Han'ı bir Saqaliba kralı olarak tanımlamıştır. Almış Han İslam dinini benimsedikten sonra Cäğfär bine Ğabdulla (جعفر ابن عبدالله, "Ja'afar ibn Abdullah") ismini almıştır.

2014 yılında, UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

14. yüzyılda Rus saldırıları (yağmalama ve yıkım) sırasında başkent Bilar'a kaydırılmış, sonra tekrar buraya geri taşınmış ve 15. yüzyıla kadar Bulgar'da kalmıştır. 1361 yılında şehir tekrar Timur komutasında Altın Ordu Moğolları tarafından tahrip edilmiştir. Kazan Hanlığı kurulduktan sonra Kazan şehri başkent seçilmiştir. Kazan Hanlığı döneminde Bolgar önemli bir İslam merkezi oluştur.

15. yüzyılda şehir büyük prens kör Vasily II Vasiliyevich Tyomniy (Василий II Васильевич Тёмный) tarafından yeniden tahrip edilmiş, 1552 yılında da Kazan Hanlığı ve Bulgar şehri, Rus Çar'ı Ivan IV Vasilyevich (Ива́н Четвёртый, Васи́льевич​) tarafından Rusya Çarlığı'na ilave edilmiştir.

Rusya Çarlığı'na ilave edildikten sonra buraya çok fakir Rus çiftçiler yerleştirilmiş, onlar da bir zamanlar güçlü tarihi şehirden inşaat malzemesi olarak ne buldularsa alıp götürmüşlerdir ki, bu nedenle Rus Çar'ı Pjotr Alexejewitsch Romanow özel bir emir (указ, "ukaz") ile Bulgar harabelerini koruma altına almıştır.

1781 yılında şehir yakınında oturan Çiftçiler tarafından "Spassk" (Rusca: Спасск) ismi verilmiş, 1926 ile 1935 yılları arasında şehire "Spassk-Tatarski" (Спасск-Татарский) denilmiş, 1935 yılından 1991 yılına kadar ihtilalci Kızıl Ordu komutanı (1918 ile 1920 arasında) Walerian Wladimirowitsch Kuibyschew'un namına "Kuibyschew" (Куйбышев) ismi verilmiş ve en son 1991 yılında tekrar eski adı Bulgar geri verilmiştir.





Karaağaç Tren İstasyonu

Karaağaç Tren İstasyonu, Edirne'nin Karaağaç kasabasında bulunan ve II. Abdülhamit devrinde yaptırılan tren istasyon binasıdır. Edirne Tren Garı olarak inşa edilmiş olan bina günümüzde Trakya Üniversitesi Rektörlük Binası olarak kullanılır.

İstanbul'daki Sirkeci Garı örnek olarak yapılmış gar binalarından birisidir. Şark Demiryolları Şirketi adına Mimar Kemalettin Bey tarafından neoklasik üslupta inşa edildi. Üç katlı, dikdörtgen planlı ve 80 m uzunluğunda bir yapıdır. İstanbul'u Avrupa’ya bağlayan demiryolunun en önemli istasyonlarından birisi idi

İnşaatı 1914 yılında genel olarak bitirilmişti ancak o yıl başlayan I. Dünya Savaşı nedeniyle demiryolu güzergahı değiştiği için hizmete giremedi. Savaş sonunda Osmanlı Devleti sınırları dışında kaldı.

24 Temmuz 1923 tarihinde imzalanan Lozan Antlaşması'nda Karaağaç, Bosnaköy ile birlikte Yunanistan'ın Batı Anadolu'da yaptığı tahribata karşılık, savaş tazminatı olarak Türkiye'ye verildi. Böylece yeniden Türk sınırlarına giren Karaağaç İstasyonu, 14 Eylül 1923 günü Yunanlardan teslim alındı ve 1930'da işletmeye açıldı.

Ne var ki Rumeli demiryollarının büyük bölümü ülke sınırlarının dışında kalmıştı ve trenler İstanbul’dan Edirne’ye ulaşmak için Yunanistan'a girmek zorunda kalıyordu; bu yüzden yeni bir demiryolu hattı inşası başlatıldı. Ağustos 1971'de, Pehlivanköy-Edirne arasındaki yeni demiryolu hattının açılması ve kent içinde yeni gar binasının hizmete girmesinden sonra Kaarağaç İstasyon Binasının önündeki raylar söküldü.

Türk-Yunan sınırının çok yakınında bulunan bina 1974 yılı Kıbrıs olayları sırasında bir ileri karakol görevi yaptı; 1977 yılında yeni kurulan ve bugünkü Trakya Üniversitesi’nin temelini oluşturan Edirne Mühendislik ve Mimarlık Akademisi’ne verildi.

Trakya Üniversitesi tarafından orijinaline uygun olarak restore edilen bina, 1998’den bu yana üniversiteye Rektörlük Binası olarak hizmet vermekte. Aynı yıl bahçesine Lozan Anlaşması’nı temsil eden "Lozan Anıtı" yapılmış, ek istasyon binalarından birisi ise "Lozan Müzesi" olarak hizmete açılmıştır.

Karaağaç İstasyonu binalarından birisi 1937 yılında Trakya Köy Öğretmen Okulu ve Eğitmen Kursu’na ev sahipliği yaptırmıştı. 1938 yılında aynı binada Köy Öğretmen Okulu açıldı. 1939 yılında Karaağaç’tan taşınan okul, daha sonra Kepirtepe Köy Enstitüsü’ne dönüşmüştür.




İkona

İkon veya ikona; doğu kiliselerince kutsal sayılan kişi ve olayların; duvar, mozaik veya ahşap üzerine yapılmış temsili resimleri.

Türkçeye Fransızca icône sözcüğünden geçmiş olan kavramın kökeni Yunanca "eikon" "benzerlik, resim, portre" sözcüğüdür. Bu sözcük ise yine Yunanca "eikenai" (gibi olmak) kökünden gelir.

İkon, ayin düzeninin bütünleyici bir parçasını oluşturur. Dinsel sanatın ürünü değildir. Simgeciliğe dayanır ve tinsel bir din görüşünü yansıtan kutsal sanata bağlanır. Kilise, 8 ve 9. yüzyıllarda ikonkırıcılık bunalımında, ikonların anlamını belirlemek zorunda kaldı. Dinsel anlamı, 7. konsilde oluşturuldu. İkon ressamı kişisel görüşü yansıtan bir sanatçı değil, ayinleri yöneten papaz gibi, kilisenin görüşünü dile getiren bir aracı olmuştur. İkonnun, hristiyanlığa ilişkin bir temeli vardır: İsa yalnızca Tanrı'nı sözü değil, aynı zamanda görüntüsüdür. Temel anlamıyla ikon, İsa'nın görüntüsünün insan eli değmeden cisimleşmiş halidir; annesinin ve azizlerin görüntüsü de tanrılaşmış bedene kavuşur. Tanrısal lütuf, ikonda kutsanmış olarak yer alır. Görüntüye gösterilen saygı Tanrı'ya yöneliktir.

İkonlar ilk kez Greko-Romen Antikçağı'nda mezartaşı portrelerinde kullanıldı. Ağaç üzerine tutkal boya ya da mum cila ile resmedildi. Bu görüntüler daha sonra Hristiyanlığın başlangıcında çok tutundu. Büyük Konstantin'un başkentin ilk üç piskoposunun portrelerini Forum'da kızıl somaki bir sutuna bağlattığı bilinir. İsa'nın ve Meryem'in ya da bir azizin herhangi bir ikonu, hristiyanlarca Tanrı katında bir aracı olarak kabul ediliyordu. 8. yüzyılın başında "3. Leon" ikonkırıcılık hareketini başlattı ve görüntüye tapılmasını yasakladı. Kullanımın yeniden başlaması ile ikon, ayin düzeninin bir parçasını oluşturdu ve ikonostasın üzerinde yer aldı. İkonkırıcılık döneminde yapılan tahribata karşın bu olaydan önce yapılmış birkaç ikon, özellikle Sina'da bir manastırın eşsiz koleksiyonu bugünlere kadar gelebildi. Bu koleksiyonun en ünlü parçalarından biri, yapılış tarzıyla Antik tarih'in gerçek portrelerini andıran Petrus'un ikonudur. Bizans'ta bezeme sanatı olarak ortaya çıkmıştı ve ikonlarda genellikle İncil'den betimlemeler işlenirdi. İsa ikonagrafide azizlik anlamındaki halesindeki baba-oğul-kutsal ruh harflerinin baş harflerinın yazılı olduğu haç işaretiyle diğer ikonlardan ayrılır.





Molla

Molla (Farsça:ملا), İslamî ilâhiyat ve dinî yasa (fıkıh) üzerine eğitim almış din bilginidir.

Arapçada efendi, sahip gibi anlamlara gelen mevla (Arapça:مولی) kelimesinden türetilmiştir. İslam dünyasının büyük bölümlerinde, İran, Bosna-Hersek, Afganistan, Orta Asya ve Hindistan'da, molla adı yerel İslamî Dinî liderlere ve cemaat liderlerine verilir.
Molla terimi, İslam Dünyasında öncelikle din âlimlerine ait bir saygı terimi olarak anlaşılır.

Eğitimli bir molla İslami Eğitimleri ve İslami kanun ilmini, yani fıkıh ilmini almalıdır. Dinî eğitim, mollalık mevkiinin temel prensibidir. Osmanlı Devleti'nde mollalar medreselerde eğitim almışlardı. Tasavvufî konular çevresinde toplanmış tarikatlarda mollalar yetiştirmiştir. Türkiye Cumhuriyeti kurulduktan sonra medreseler kapanmış, mollalık unvanı kaldırılmıştır. İran'da ise mollalık Şiî Mezhebi üzerine verilen eğitimle sürdürülmektedir.

Molla unvanı almış birçok insan, Osmanlı Devleti'nde önemli görevler almıştır. Bu görevlerin en başında Şeyhülislamlık gelir. Molla Gürâni, Molla Hüsrev, Molla Yegan, Molla Şemsettin Fenari gibi molla unvanına sahip kişiler, Osmanlı Devleti'nde şeyhülislamlık görevini üstlenmişlerdir. Sait Molla ise Şûra-i Devlet üyesi, Adalet Bakanlığı Müsteşarı görevini almıştır.

Mollalar, İslam Hukuku (fıkıh), kelam, tasavvuf, sünnet, hadis, şeriye gibi ilimler üzerine fetva verebilirler. Kadılık yapabilirler. Birçok tarikatın kurucusu ve liderleri mollalar olmuştur.

Günümüzde mollalık, İran, Afganistan, Pakistan, Hindistan gibi ülkeler devam ettirilmektedir. Türkiye'de ise Lâkap ve Unvanların Kaldırılması Hakkındaki Kanun ile mollalık unvanı kaldırılmıştır.




Take It to the Limit

Take It to the Limit, Hard Rock grubu Hinder'in ikinci albümünün adıdır. 2008 Ocak'ında başlayan albüm çalışmaları 4 Kasım 2008'de son buldu ve albüm bu tarihte piyasaya sunuldu. Albüm, Kanada, BC, Vancouver'daki Van Howes Studios'ta Van Poederooyen ve ilk albüm Extreme Behavior'un da yapımcısı olan Brian Howes tarafından kaydedildi. Yeni albüm ile birlikte bir önceki albümdeki hard rock ve post-grunge tarzlarının yerini glam metal almış oldu. Albüm Amerika'da altın sertifika kazanmıştır.

Albümden çıkan ilk single Use Me, 7 Temmuz 2008'de müzik piyasasına giriş yaptı. Her ne kadar şarkıyı ilk söylediklerinde ismi Heaven Lost You olsa da, 2007 yılında verdikleri bazı konserlerde bu albümde bulunan Heavent sent adlı parçayı dinleyenlerine yeni albümden çok daha önce sunmuşlardı.

Albümden ikinci single olarak Without You 23 Eylül 2008'de piyasaya sunuldu.

Use Me adlı parçaları ayrıca gitar simülasyon oyunları Rock Band 2 ve Guitar Hero World Tour'da yer almıştır.

Kasım ayında Hinder, klibi en çok indirilen şarkıları Use Me sayesinde Xbox Live's tarafından ayın grubu ödülüne layık görülmüştür.

Ocak 2009'da üçüncü single Up All Night listelere giriş yaptı. Albümden çıkacak dördüncü single ise Temmuz 2009'da Loaded and Alone adlı parça olara