ve Indriler.

Yaşayan bütün türler İndriinae alt familyasına aittir. Palaeopropithecinae ve Archaeolemurinae familyanın soyu tükenmiş alt familyalarıdır.

Bu familyanın üyeleri arasında büyük ölçü farkları vardır. Yünlü makiler sadece 25 - 30 uzunluğa ve 0,6 - 1,6 Kg ağırlığa varırken, indri 90 cm'ye varan boyu ve 10 Kg'ya varan ağırlığı ile tüm makimsiler grubunun yaşayan en büyük türüdür. Ancak familyanın "Archaeoindris" gibi bazı soyu tükenen türleri 200 Kg ağırlığa varmaktaydı.

Postları uzun ve yumuşak olur, renkleri beyaz, gri-kahverengi ve siyah arası değişir. Vücutları yaşam şekillerine göre uyum sağlamıştır; İndriinae alt familyası üyelerinin çok uzun bacakları uzun mesafeleri atlayarak aşabilmelerini sağlar. Ayaklarda başparmak diğerlerinden büyüktür. Diğer parmaklar ise deri ile birbirlerine bağlıdır. Böylece dallara daha rahat tutunabilir. Elleri uzun ve ince olur. Yünlü makilerde ve Sifakalarda kuyruk vücuttan daha uzun iken, indri tüm makimsiler grubunun tek kuyruksuz türüdür.

Soyu tükenmiş iki alt familyanın birisi olan Palaeopropithecinae grubunun üyeleri çok uzun kolları ve vücut yapıları ile tembel hayvanlara benzetilir. Diğer soyu tükenen alt familya Archaeolemuridae'de bazı türler yerde yaşardı ve Paviyanlara benzerdi.

İndrigiller tüm diğer makimsiler gibi sadece Madagaskar adasında yaşar. Batı kıyılarındaki kuru ormanlarda ve doğuda bulunan tropik ormanlarda yaşarlar. Ancak adanın ormansız, dağlık merkezinde raslanılmazlar.

Yaşayan tüm türler (İndriinae alt familyası) ağaçta yaşar ve nadir yere iner. Ağaçta dört ayak üstünde tırmanarak ve atlıyarak ilerler, yerde ise zıplayarak ilerlerken kollarını havaya uzatırlar. Yünlü makilerin haricinde tüm türler gündüz aktiftir. Türlerin hiçbiri yuva inşa etmez; dalların üstünde uyurlar. 2 ila 15 bireyden oluşan gruplar içersinde yaşarlar.

İndrigiller otoburdur ve ağırlıklı olarak yaprak ile beslenirler. Farklı derecede meyve, tomurcuk, çiçek ve başka bitki bölümleri ile beslenirler. Yaşam alanlarına göre daha değişik beslenmeleride mümkündür. Bazı popülasyonlar bazen yere inip toprak yer. Bunun sebebi, toprakta bulunan maddelerin bazı zehirli yaprakların zehirinin noytralize etmesidir.

Dişi ile erkek yıllarca birlikte kaldıkları bir ilişki kurar. Kuraklık zamnının sonuna doğru 4 - 5 ay süren bir gebelik sonrası tek bir yavru doğar. Yavru ilk aylarını başta annesinin karnına daha sonra sırtına tutunarak geçirir. Birkaç ay içinde sütü bırakır ama bir müddet grubun içinde yaşamaya devam eder.

Çoğu türlerin soyu tehdit altındadır. Bunun sebebleri ormanların yok edilmesi ve avlanılmasıdır. Bazı türler yerel halkın Tabu inancından dolayı avlanmazdı. Ancak geleneklerin zamanla kaybolması dolayı bu koruma da artık yok olmaktadır.

Palaeopropithecinae ve Archaeolemurinae alt familyalarının yok olması büyük ihtimalle insanların adaya gelmesi ile bağlantılıdır. Adaya insanların ilk ayak basması yaklaşık 1500 yıl önce gerçekleşmiş ve kısa bir zaman içinde birçok büyük hayvan türü yok olmuştur.

İndrigiller makimsiler grubunda yer alır. En yakın akrabaları, kardeş familyaları denilebilecek makigillerdir.

İkisinin soyu tükenmiş üç familyaya bölünürler:





Silivri Ceza İnfaz Kurumları Kampüsü

Silivri Cezaevi (resmî adı: "Silivri Ceza İnfaz Kurumları Kampüsü") İstanbul'un Silivri ilçesinde yer alan ve yapımı 2008 yılında tamamlanan cezaevidir. 8 L tipi kapalı, 1 ? tipi kapalı ve 1 açık cezaevinden oluşan "Silivri Ceza İnfaz Kurumları Kampüsü", Türkiye'nin en modern ve yüksek teknolojili, Avrupa'nın en büyük cezaevidir.

Toplam yüzölçümü 744 768 metrekare olan yerleşkede mahkûmların kalabileceği alan 437 bin metrekaredir. 8 ayrı kapalı L Tipi cezaevi, 1 ? tipi kapalı ve bir açık cezaevinden oluşan Silivri Kampüsü'nün kapasitesi yaklaşık 11.000 kişi. Cezaevinin toplam 2 bin çalışanı bulunmaktadır ve bunun için kampüs içerisine 500 daireli lojman da inşa edilmiştir.

Açık cezaevinde bulunan hükümlü ve tutuklular yemek, ekmek, çamaşır, ütü, atık su arıtması, ısıtma sistemi, kantin ve lokanta hizmetlerinde bulunuyorlar. Silivri Yerleşkesinde erkek ve kadın kuaförleri, alışveriş merkezi, kreş, 64 iş atölyesi, 48 dershane, 16 halı saha, 8 konferans salonu atık su arıtma tesisi, 6 trafo ve 2 su deposu yer alıyor.

Cezaevindeki odalarda iki kişilik ranza ve bunun yanı sıra gereken durumlarda ranzaya dönüştürülebilecek bir yatak bulunuyor. Engelli tutuklu ve hükümlüler için her cezaevinde iki özel engelli odası yer alıyor.

Cezaevinin yapımına 2005 yılında başlanmış ve üç yılda tamamlanmıştır. Cezaevi için toplam 100 milyon Türk Lirası harcanmıştır.

2592 kamera tarafından izlenen Ceza İnfaz Kurumları Kampüsüne savcı ve müdür dahil herkes X-ray cihazından geçerek girebiliyor. Ziyaretçiler için her seferinde cezaevi çalışanları için bir defaya mahsus "iris kaydı" alınıyor. Bu işlemlerin yapıldığı sırada açık cezaevinde yer alan tutukluların hazırladığı yiyeceklerin sunulduğu kafeteryadan faydalanılabiliyor. Bütün işlemlerin tamamlanmasının ardından her ay bir kez yapılacak açık görüş salonuna turnikeden geçilerek girilebiliyor. Turnikeler, önceden alınan iris kaydını tanıması durumunda açılıyor. Cezaevinde bulunan dört açık görüş salonunda çocukların oyun oynayabileceği bir alan da bulunuyor.

Mahkûm ve tutuklular suç çeşitlerine göre belirlenen Silivri yerleşkesi içerisindeki farklı ceza infaz kurumlarında kalıyorlar. Uyuşturucu suçlarından mahkûm olanlar dışındaki 18-21 yaş arası erkek tutuklular için Silivri yerleşkesi içerisinde ayrı bir ceza infaz kurumu oluşturuldu. Adalet Bakanlığı bu uygulamayla eğitim, iyileştirme ve psikososyal rehabilitasyon faaliyetlerinin daha verimli gerçekleştirilmesini amaçlamaktadır.

Silivri Kampüsü içerisine çok sanıklı davalar için yüksek güvenlikli iki duruşma salonu inşa edildi. Duruşma salonlarının bulunduğu bina içerisinde, savcı, hakim ve kalem odaları yer alıyor. 2009 yılında kampüs içerisindeki bir spor salonu da duruşma salonu haline getirildi. Toplam 753 kişi kapasiteli olan bu salonun orta yerinde sanıklar için 180 kişilik bir bölüm yer alıyor. Ergenekon ana davası ve Balyoz davası ve İstanbul KCK davasının Silivri'deki duruşma salonunda görülmesi kararlaştırılmıştır.




Elburz Eyaleti

Elburz Eyaleti (Farsça: استان البرز, ), İran'ın 31 eyaletinden birisidir.

Bu eyalet, İran Meclisi'nin 23 Haziran 2010 tarihli kararıyla, Tahran Eyaleti'nin ikiye bölünmesiyle kuruldu. Yönetim merkezi İran'ın beşinci büyük kenti olan Kerec'dir. Başkent Tahran'ın 20 km. batısında bulunan Kerec şehri eyalete adını veren Elburz Dağları'nın eteklerinde kuruludur. Eyalet, İran'ın 'toprak bakımından en küçük eyaleti' unvanını da almıştır.

Elburz Eyaleti, 7 şehristan ve 11 bahşa ayrılır. Bunlar aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.




Irak ambargosu

Irak ambargosu, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından Irak ulusuna yönelik uygulanan ekonomik ve ticarî yaptırımların toplamıdır. Irak’ın Kuveyt’i işgal etmesinden dört gün sonra 6 Ağustos 1990 tarihinde yürürlüğe konan yaptırımlar Körfez Savaşından sonra da sürmüş, 22 Mayıs 2003 günü Irak Savaşının ardından ülkenin işgal edilip Saddam Hüseyin rejiminin devrilmesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ambargonun açıklanan temel amacı Kuveyt’i işgal eden Irak Silahlı Kuvvetlerinin bu ülkeden çekilmesi olsa da, sonradan Kuveyt hükümetinin talebi gereğince savaş tazminatının ödenmesi ve varolduğu iddia edilen kitlesel imha silahlarının tasfiye edilmesini sağlamak için tehdit unsuru olarak kullanılmıştır.

İlk başta Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin 661 numaralı kararı uyarınca ekonomik yaptırımlar uygulamaya konmuştur. Savaşın sona ermesinin ardından yaptırımlar yürürlükte kalmış ve bu kez de 687 numaralı karar ile Irak’da varolduğu iddia edilen kitlesel imha silahlarının tasfiye edilmesiyle ilişkilendirilmiştir. Ambargoya göre ülkeye sadece ilaç ve acil durumlarda gıda sokulmasına izin veriliyordu. İnsanlık tarihindeki belki de en sıkı ve acımasız yaptırım olarak tanımlanan ambargo Irak halkını derinden etkileyecek, çocuk ve bebek ölümleri ciddi şekilde artarken korkunç bir yoksulluk başlayacaktır. Özellikle çocuk ve bebek ölümleri Irak’daki iki Birleşmiş Milletler temsilcisinin istifa etmesine neden olacak boyutlarda olmuştur. Bu koşullar, dolaylı ABD denetiminde olan Kuzey Irak’da gözlenmemiştir.

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararlarının amacı Irak’ın elinde bulunduğu iddia edilen kitle imha silahlarının ve uzun menzilli balistik füzelerinin tasfiye edilmesi, teröre verilen desteğin kesilmesi ve savaş tazminatlarının ödenmesidir.

Kararda belirtilmeyen ama özellikle ABD hükümeti tarafından dile getirilen amaçlardan birisi de Saddam Hüseyin rejiminin devrilmesidir. Bunun için ABD Başkanı Bill Clinton döneminde 1998 yılında Kongre tarafından çıkartılan “Iraq Liberation Act” adı verilen kanun kapsamında Irak’daki rejimin değiştirilmesi gereği vurgulanmıştır.

Modern Irak ekonomisi büyük oranda petrol ihracatına dayalıydı. Tarım sektörünün 1970’li yıllardan itibaren gerilemesiyle beraber ambargonun etkileri daha da yakıcı olmuştur. Ambargonun uygulanmasından sonra Irak hükümeti kişi başına günlük 1000 kalori sağlayacak şekilde ücretsiz gıda yardımı uygulaması başlattı. Irak halkının günlük gıda ihtiyacının %60’ını karşılaması öngörülen bu uygulama insnaların hayatta kalabilmesi için vazgeçilmez bir hal aldı. 1997 yılında Petrol-Gıda programının başlatılmasıyla beraber durum biraz daha düzelmiştir. 2000 yılı Mayıs ayında Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu (UNICEF) tarafından yapılan araştımaya göre 5 yaşın altındaki çocukların yarısının ishal hastası olduğu tespit edilmiştir. Irak nüfusunun %45’inin 14 yaşının altında olduğu saptandığında ortaya çıkan tablo endişe vericidir. Elektrik kesintileri, yedek parça bulunamaması ve teknolojik yeniliklerden mahrum bırakılma sonucunda çok sayıda modern kamu hizmeti çökme noktasına gelmiştir.

1977 yılında Irak genelinde %78 ve kadınlar arasında %87 düzeylerinde olan okur yazarlık oranı ambargo nedeniyle hızla düşmüştür. 1990-98 yıllar