askeri yardım öngörmüştür. Fakat bu sırada Avrupa'nın durumu iktisaden son derece kötüdür. Altı yıllık savaş, bütün ülkelerin ekonomik kaynaklarını tüketmiştir. Savaş, bütün ülkelerde ağır tahribat yapmıştır. Sovyetler Birliğinin, bu durumu fırsat bilerek komünizm propagandasını şiddetlendirmiştir. Bunun üzerine ABD 1945 Haziranı ile 1946 sonu arasında Batı Avrupa ve beraberindeki 16 ülkeye toplamda 15 milyar dolar ekonomik yardımda bulunmuştur. Fakat bu yardım, bütçe açıklarının kapanması, ithalat için kullanılması yüzünden sonuç alınamamıştır. Bunun üzerine ABD yeni planlar aramış ve Dışişleri Bakanı George Marshall'ın "Marshall Planı" 5 Haziran 1947 günü Harvard Üniversitesi'nde verdiği bir nutukta açıklanmıştır. Buna göre, "Avrupa ülkeleri her şeyden önce kendi aralarında bir ekonomik iş birliğine girişmeliler ve birbirlerinin eksikliklerini kendileri tamamlamalılar, bu genel iş birliği sonunda bir açık ortaya çıktığında Amerika, bu açığın kapatılması için yardım etmeli. Bunun için de önce bir iş birliği programı yapmalılar." ilkesi benimsenmiştir.

Marshall Planı adını alan bu teklifi görüşmek üzere 27 Haziran 1947'de Paris'te bir toplantı yapıldı. George Marshall, bu planına Sovyetler ile uydularını da dahil ettiği için, Paris Toplantısı'na yapıcı bir katkıda bulunmaktan ziyade tutumlarıyla açıkça sabote etmek için SSCB katıldı. SSCB 2 Temmuz'dan sonraki toplantılara katılmadı.

11-13 Temmuz 1947 Paris KonferansıSovyetler Birliği, Çekoslovakya, Polonya ve Finlandiya dışındaki Avrupa ülkelerinin dışişleri bakanlarının katılımıyla düzenlenen Paris Konferansı'nda, bakanlar ABD'ye sunulacak "Avrupa Telafi Programı" üzerinde anlaştılar. ABD Dışişleri Bakanı George C. Marshall'ın daveti üzerine hazırlanan Avrupa Telafi Programı "Marshall Planı" olarak adlandırılmaktadır.

ABD Kongresi Marshall Planını 11 Eylül 1947 de onaylamıştır.

17 Temmuz – 2 Ağustos 1945 tarihinde Birleşik Krallık, SSCB ve Amerika Birleşik Devletleri arasında düzenlenen Potsdam Konferansı’nda görüşülen önemli konulardan birisi de Türk Boğazları konusu olmuştur.

18 Temmuz gecesi yemekte Sovyetler Birliği lideri Stalin, Birleşik Krallık lideri Churchill’e, Türkiye-SSCB arasındaki bir ittifakın ancak aralarındaki anlaşmazlıkların çözülmesiyle mümkün olacağını, fakat Türkiye’nin Kars ve Ardahan’ı SSCB’ye geri vermeyi, Montreux Antlaşması’nı tartışmayı reddettiğini söyledi. Daha sonra 23 Temmuz gecesi başka bir yemekte Stalin, Churchill’e 
diye sorarak Boğazların denetimi ile ilgili niyetini açıkça dile getirdi. Churchill, Boğazlarda SSCB’nin istediği yönde bir düzenlemeyi desteklediğini ama bunun Türkiye’nin toprak bütünlüğünü tanıma koşuluna bağlı bulunduğunu söylemiştir.

SSCB'nin tavrı ve ABD çıkarlarına ters istekleri üzerine Potsdam Konferansı’ndan kısa bir süre sonra, ABD’nin Boğazlarla ilgili politikası görüşmelerin sonunda değişmiştir ve ABD Türkiye'yi destekleme kararı almıştır. ABD'nin destek kararına dönemin Türkiye hükümeti ABD lehine taraf olmuş ve böylece ikili ilişkilerde büyük gelişmeler olmuştur. Bu durum Marshall Planı doğrultusunda ABD'nin Avrupa ülkelerine yaptığı Marshall yardımlarınıda kapsayan günümüz ABD-Türkiye ilişkilerine dek sürmüştür.




Kanal-İ-Zasyon

Kanal-İ-Zasyon, başrollerinde Okan Bayülgen ve Hakan Yılmaz'ın oynadığı 2009 yapımı Türk komedi filmidir. Öyküsü ve yönetmenliği Alper Mestçi'ye ait olan film, 23 Ekim 2009 günü gösterime girmiştir.

Filmde İmdat Bayram (Okan Bayülgen) adlı bir cam silicinin televizyonla ilişkisi anlatılmakta ve filmdeki skeçlerle televizyon ve popüler kültür eleştirisi yapılmaktadır.

Fakir evinde annesiyle mutlu mesut bir hayat süren İmdat (Okan Bayülgen), bir temizlik şirketinde cam silicisi olarak çalışmaktadır. Hayattaki tek zevki televizyon seyretmektedir. Kanal-İ adlı televizyon kanalı binasının camlarını silerken kanalın üçkağıtçı müdürü Berk tarafından İmdat'ın eşsiz reyting keyfi fark edilir.
Olaylar hızlı bir şekilde ilerler ve İmdat birden kendini kanalın başında genel yayın yönetmeni olarak bulur. İmdat kısa sürede yaptığı komik programlarla Türkiye'nin gündemine oturur.
İmdat'ın en büyük yardımcıları mahalle kahvesinden arkadaşı Atilla abi ve neredeyse ilk görüşte aşık olduğu sekreteri Nazlı'dır. Ancak tüm saflığıyla başarıdan başarıya koşan İmdat, kendisine kurulan tuzakla birdenbire Türkiye'nin medya suçlusu haline gelir...







Yıldız Geçidi yazılı eserler listesi

Bu maddede "Stargate"in romanları ve kısa hikâyeleri listelenmektedir.

Titan Publishing tarafından yayınlanan resmî "Yıldız Geçidi Dergisi", Fandemonium yazarları için 8. sayfada kısa öyküler yayınlanmaya başladı. Bu hikâyeler hem SG-1 hem de Atlantis serisi için yazılıyor.





Kuşluk






Zamanın Akışında

Zamanın Akışında, 1976 Batı Almanya yapımı kült yol filmidir. Özgün adı Im Lauf der Zeit olan film ABD'de Kings of the Road ("Tr" :"Yolun Kralları") adıyla gösterilmiştir. Filmin İngilizce adı filmde kullanılan ve Roger Miller'ın yazıp yorumladığı aynı adlı şarkıdan gelmektedir. Türkçe kaynaklarda filmin adı çoğunlukla özgün adının tam çevirisi olan "Zamanın Akışında" olarak geçmekle birlikte tek bir kaynakta Zaman Boyunca adı kullanılmıştır. Film Nisan 1987'de 6. Uluslararası İstanbul Sinema Günleri kapsamında yönetmenin yol üçlemesine ait diğer filmi Alis Kentlerde'yle birlikte gösterildi.

"Yeni Alman Sineması"nın öncü yönetmenlerinden "yol filmlerinin kralı" olarak da tanınan Wim Wenders'in yazıp yönettiği film, yönetmenin "yol filmleri üçlemesi" olarak da anılan bir dizi filminin sonuncusudur. Bu üçlemenin ilk filmi 1974 tarihli Alice in den Städten (Alice Kentlerde), ikinci filmi ise 1975 tarihli Falsche Bewegung (Yanlış Davranış)'dur. "Zamanın Akışında" nın başrolünde, önceki iki filmin de başrol oyuncusu olan Rüdiger Vogler oynamıştır. Filmin diğer önemli rollerinde ise Hanns Zischler ve Lisa Kreuzer oynamışlardır. Hanns Zischler aynı zamanda Almanya'nın önde gelen film eleştirmenlerinden biridir. Filmin yapımcılığını da Wenders üstlenmiştir. Wenders'in ayrıca filmde küçük bir de cameo rolü vardır: sinema salonundaki seyircilerden biri olarak ekrana gelir.

Yaklaşık üç saat süren bu uzun soluklu filmin olağanüstü siyah beyaz görüntülerini Wim Wenders'in gedikli görüntü yönetmeni Robby Müller çekmiştir (üçlemenin diğer iki filminin de görüntü yönetmeni Müller'dir). Özgün müziğini Axel Linstädt'ın yaptığı filmin çekimleri Batı Almanya'nın Doğu Almanya sınırındaki kasabalarında 11 haftada gerçekleştirilmiştir.

Aynı zamanda bir tamirhane olarak da kullandığı kamyondan bozma karavanıyla Batı Almanya'nın doğusundaki küçük kasabaların köhne sinema salonlarını tek tek gezerek projeksiyon cihazlarının tamir ve bakımını yapan Bruno (Rüdiger Vogler), yolda karısından ayrıldığı için bunalıma düşmüş, intihara meyilli Robert (Hanns Zischler)'i de yanına alır. Uzun ve tozlu yollar boyunca çok az konuşan yalnız ve içe dönük ikili kendilerini, kadınları ve hayatı sorgularlar, tanımlamaya çalışırlar. Filmde işlenen diğer bir tema da II. Dünya Savaşı sonrası Alman sinema endüstrisinde görülen yozlaşmadır.

Mayıs 1976'da gösterildiği Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'ye aday gösterilen film oy birliği ile FIPRESCI ödülünü almıştı.

Birincil tema olarak iki erkeğin tutuk arkadaşlıklarını anlatan, ikincil bir tema olarak da Almanya'daki sinema bilincini işleyen ve Federal Almanya'da sinemanın güncel durumunu yansıtan bu filmini Wim Wenders ünlü Alman yönetmen Fritz Lang'a adamıştır. Filmde Lang'ın birisi Le Mépris'ten alınmış olan birkaç fotoğrafı görülür, Nibelungen'den bahsedilir. Alman sinemasının altın dönemlerine bir gönderme yapılır. Zira filmde teknisyen Bruno (Rüdiger Vogler)'nun dolaştığı taşra sinemaları artık eski şaşaalı günlerini geride bırakmış, ucuz ve yoz Amerikan filmleri ile seks filmleri gösteren köhne sinemalara dönüşmüşlerdir. Sinema sahipleri bu yozlaşmadan yakınırlar, hatta salonu babasından devralmış bir kadın sinema sahibi (Franziska Stömmer) seyirciyi sömüren yoz filmleri göstermektense hiç film göstermemeyi yeğlemiştir, ama iyi filmlerin (iyi günlerin) geleceği umuduyla da sinemasını işler vaziyette tutmaya çalışır.

Temelde bir senaryo olmasına rağmen diyaloglar ve diğer detaylar çekimden hemen bir gün önce hatta çekim sırasında saptanıyordu. Hatta senaryoda birkaç kez de köklü değişikliğe gidilmişti. Bu nedenlerle film kronolojik sırasına uygun bir düzende çekilmiştir. Film 730.800 Mark gibi çok düşük bir bütçeyle tamamlanmıştır.

Filmin özgün müziklerini Axel Linstädt bestelemiş ve Nürnberg'li Rock grubu Improved Sound Limited yorumlamıştır. Filmde kullanılan özgün müzikler şunlardır: (Bunlardan dördünü yanlarında bulunan yasal linkleri tıklayarak dinleyebilirsiniz. Linkler filmin resmi sitesinden alınmıştır)






Soy bilimi

Soy bilimi ya da jeneoloji, ailelerin kökenlerini ve akrabalık ilişkilerini inceleyen bilim dalıdır. Bir soy bilimci, araştırdığı aile hakkında bilgi edinmek için sözlü gelenek, tarihsel kayıtlar, genetik çözümleme ve benzeri kayıtlardan yararlanır.

Soy biliminde yapılan araştırmalar genellikle çizelge hâlinde hazırlanır ve ulaşılan bilgiler derlenerek yazıya dökülür. Bu yöntemlerle -eğer eski kuşaklara da ulaşılabilmişse- kapsamlı soy ağaçları hazırlanabilir.




Dancing the Dream

Dancing the Dream: Poems and Reflections, Afro-Amerikan müzisyen Michael Jackson'ın yazdığı ikinci kitaptır. 1992 yılında çıkan bu kitap Michael Jackson'ın ilk kitabı "Moonwalk"un bir devamı olup, "Dangerous" albümünden hemen sonra çıkartılmıştır.

Bu kitap ilk kitabın aksine bir otobiyografi değildir. Kitap, dünya açlığı ve dünya barışı konularına vurgu yapan yirmi deneme yazısı ve yirmi şiirden oluşturulmuştur.




Cities XL

Cities XL (eski adı Cities Unlimited) bir şehir kurma simülasyonu oyunu yapımcısı City Life'ında yaratıcı Monte Cristo'dur. 2009 yılının ilk çeyreğinde tamamlanması beklenirken değişiklikler nedeni ile 8 Ekim 2009 yılında yayınlanmıştır. Oyuncuların yaptığı devasa gezegenleri online olarak diğer kişilerle paylaşabilecek ve karşılıklı olarak kayn