lan hassaslığına rağmen, Rivlin kadın hakları konusunda her zaman destekçi olmamıştır. Örneğin, 2000 yılında kadınların dua örtüsü giymelerini yasaklayan ve giydiklerinde yedi yıl hapisle cezalandırılmalırı öngören yasayı desteklemiştir. Yasa geçmedi Knesset’ten fakat, bu desteği kendisi ve Amerikan-İsrailli kuzeni Lilly Rivlin’le arasını açtı. 2008 yılında, İngiliz Başbakanı Gordon Brown’ı “Hatikva” yı söyleyerek karşılayan Knesset korosunun içinde, sırf Knesset’teki Haredi üyelerden tepki almamak adına, kadınların bulunmaması birçok İsrailliyi hayal kırıklığına uğrattı. Rivlin, Haredi üyeleri üzmemek adına koronun içerisinde kadın bulundurmadıklarını kabul etti meclis başkanı olarak.

Rivlin’in, iki devlet çözümüne güçlü bir şekilde karşı olduğu bilinir ve tek devlet seçeneğinin bir versiyonunu desteklemiştir ve Batı Şeria’daki Yahudi yerleşim birimlerine açıkça destek vermektedir . 29 Nisan 2010 tarihinde iki devlet çözümüyle ilgili, “Filistinlileri İsrail vatandaşı olarak kabul etmeyi, İsrail ve Batı Şeria’yı ikiye bölmeye tercih ederim. Bu görüş hem İsrail radikal solunun hem de İsrail radikal sağının görüşünü yansıtmaktadır. Oldukça tartışmalı bir görüştür ama günümüz İsrail ve Filistin sınırlarına ve durumlara bakıldığında oldukça destek te görmüş olan bir görüştür.

Cumhurbaşkanlığı görevini üstlendikten sonra, Rivlin, Filistinli hakla ve İslamla savaşmadıklarını, sadece katledici terörizmle savaştıklarını belirtti ve Batı Şeria’nın Tel Aviv kadar İsrail’in bir parçası olduğunu belirtmiştir. Ayrıca iki devlet çözümünün ise, bir devlet koca bir güçken çok iyi bir çözüm olmayacağını belirtmiştir.

Laik olmasına rağmen, Ortodoks olmayan Yahudilik hareketlerini eleştiren birisidir. Amerika’daki Reformist hareketin lideri olan Rick Jacobs, Rivlin’in görüşlerini sert ve aydınlanmamış olarak adlandırdı. 1989 yılında Rivlin, reformist Yahudileri “puta tapanlar” olarak adlandırdı ve 2007 yılında ise reformist Ravları unvanlarıyla anmayı reddetti. Cumhurbaşkanı olmadan önce, Reformist Yahudiliğe eşit statü vermeye karşı çıktı. 2014 yılında bir Knesset görüşmeleri esnasında, “Ortodoksluk dışı din değiştirmelere kabul olursa, Yahudilik dinsel bir statüden çok toplumsal bir statü olur” dedi. Bu görüşünü Knesset’teki 2006 konuşmalarından birinde de şu şekilde vermişti, “hiçbir tereddütüm olmadan duruşumu daima belirtmişimdir. Bizleri biz yapan Yahudilik Kanunları (Halaha) 3800 yıldır bize yol göstermiştir. Buna alternatif hiçbir şey yoktur.

Buna rağmen, yakın dönemde Rav Jacobs ile yaptığı görüşmeler, artan saygısını göstermiştir. Rivlin, Reform hareketiyle ilişkisini düzelttiği görüldü ve Kasım 2014’te rezidansında 50 Reformist lideri ağırlayarak onlara, “biz bir aileyiz ve Dünya’daki bütün Yahudilerin bir araya gelmesi, İsrail Devleti için büyük bir önem taşımaktadır” dedi .

Rivlin, bir dönem, İsrail’in Ermenii Soykırımı’nı tanıması için çalışmalarda bulundu ve bu konuda konuşmalar gerçekleştirdi. 2012 yılında, “Ermeni halkının başına gelenleri hatırlatmak ve hatırlamak vicdani görevimizdir. Konunun ne kadar hassas olduğunun farkındayım ve bu konuyu bir politik konu haline getirmemeliyiz. Ayrıca belirtmeliyim ki bu çağrı günümüz Türkiye’sini ve Türk hükümetini sorumlu tutmak için değildir” dedi. Bu söylemine ve görüşüne rağmen, 2014 yılında, Rivlin’in bu duruşundan uzaklaştığı görülmüştür. Konunun Türkiye ile ilişkiler üzerinde olağan etkisinden sakınarak her yıl imzalanan kampanyayı 2014 yılında imzalamadı. Dışişleri bakanlığında ismini vermeyen yetkililer Rivlin’in bu yeni duruşunu iyi bir devlet adamı olmakla adlandırdı




Petrograd Sovyeti

Petrograd Sovyeti veya tam adıyla Petrograd İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti (Rusçası:Петроградский Совет рабочих и солдатских депутатов), Sankt-Peterburg şehrinde 1917 Şubat Devrimi ile Çarlık Rusyasının dağılmasından sonra şehirde işçi ve cephedeki askerler tarafından kurulan temsil organı. Geçici Hükümet ile sürekli rekabet halinde olmuş, Temmuz Günlerinden sonra bastırılmış, Ekim Devrimi ile birlikte iktidar organı haline gelmiştir.

Kökeni Sankt Petersburg’da 1905 Devrimini takip eden dönemde işçilerin tabanda kendiliklerinden kurdukları Sovyet organına dayanır. Şehrin adı I. Dünya Savaşı’nın başlamasından sonra savaş halinde olunan Alman İmparatorluğunun dili olan Almancayı çağrıştığından ötürü Petrograd olacaktır. 1917 yılındaki Sovyetin öncüsü ise 1915 Kasım ayında Menşevikler tarafından kurulan Merkezi İşçi Grubu (Rusçası: Центральная Рабочая Група) kabul edilir. I. Dünya Savaşı ilerledikçe grup radikalleşmiş ve ekonomik durum iyice kötüye gitmeye başlayınca gösteriler düzenlemiş ve devrimci bildiriler yayınlamıştır.
27 Ocak 1917 günü tüm grup liderliği tutuklanır ve Çarlık İçişleri Bakanı Aleksandr Protopopov’un emriyle Peter ve Paul Kalesine hapsedilir. Mahkûmlar Şubat Devriminin başlamasıyla birlikte 27 Şubat günü hapisi basan işçi ve askerler tarafından serbest bırakılırlar. Aynı gün İşçi Vekilleri Sovyetinin seçilmesi ve örgütlenmesi kararı alınır. O gece Taurid Sarayında yapılan toplantıya 50 ila 300 kişinin katıldığı söylenir. Petrograd Sovyetinin yönetim organı olan Yürütme Komitesine (İspolkom) Menşevik lider Nikolay Çheidze seçilir. Organın yayın organı olarak İzvestiya seçilir. Ertesi gün 28 Şubatta delege toplantısı yapılır. Toplantıya fabrikalardaki işçilerin, cephedeki askerlerin seçtikleri temsilciler katılır. Sovyetin ilk toplantılarında yaklaşık 3 bin temsilci bulunmakta ve askerler ağırlığı oluşturmaktaydı. Toplantılar kaos ortamında, karışık ve kuralsızdı ancak hatipler rahatlıkla delegelere seslenebiliyordu. İspolkom’daki partiler hızla örgütlenmeye başlamışlardı.

18 Mart günü partiler arasında yapılan uzlaşmaya göre yönetim kurulu sosyalist partilerin verdikleri üçer üye tarafından oluşturuluyordu. Sadece siyasi parti üyelerinin kabul edilmesi üzerine tabanda köylü, işçi ve askerlerden oluşan organın yönetimi aydın ve sosyalistlerden oluşmaktaydı. Yönetim Kurulu toplantıları da Sovyet genel birleşimleri kadar karışık, düzensizdi ve uzun sürmekteydi. 1 Mart günü Sovyet Yönetim Kurulu yeni oluşturulan Duma’ya katılmama kararı alarak sorumluluk almadan muhalefet etme imkânı buldu. 2 Mart günü Duma tarafından oluşturulan Geçici Hükümet tarafından açıklanan sekiz maddelik program kabul edilirken bu kuruma şartlı destek verileceği belirtildi. Sovyet kendi kararlarını yayınlamaya başlayınca fiilne iki ayrı otorite ortaya çıkmış oldu. Sovyet organı ilk başta askerler ve halk arasındaki büyük isteksizliğe rağmen savaşa karşı değildi, yalnızca devrimin bastırılması tehlikesi yüzünden ordu içindeki karşı-devrimci örgütlenmeden çekiniyordu.

Petrograd Sovyeti, gelişen örgütlülüğü ile birlikte Geçici Hükümet’e karşı alternatif bir iktidar olmaya başlar. Ekim Devrimine kadar süren bu dönem ikili iktidar dönemi olarak adlandırılmaktadır. İspolkom bu dönemde Geçici Hükümete saldıracak ve fiilen elinde tuttuğu kurumlar sayesinde etkili muhalefet yapacaktır. Adeta Geçici Hükümetin arkasındaki bir gölge olacak ve halkın isteklerinin yerine getirilmesini takip edecektir. 19 Mart günü Petrograd Sovyetinin gücü Almanya’ya karşı Doğu Cephesinde sürmekte olan I. Dünya Savaşındaki cephe birliklerine kadar yayılır. Burada cephedeki birliklerin seçtikleri vekiller çeşitli yetkilerle donatılacaktır. Siyasi hattının belirsizliğinden dolayı ilk başlarda Petrograd Sovyeti, kararlarını tanımayarak grev yapan işçileri karşısına alcak ve eleştirecektir. İspolkom 8 Nisan günü 19 üyeye çıkacaktır. 9 üye asker kanadını, 9 üye de işçi kanadını temsil etmeye başlar. Yönetimdeki tüm üyeler sosyalist partilere üyedir. Çoğunluk Menşevik ve SR’lardan oluşmaktadır, Bolşevikler henüz temsil edilmemektedir. Tüm Rusya Sovyetleri Danışma Toplantısında alınan kararlar uyarınca Petrograd Sovyeti temsil ettiği bölgeleri ve cepheleri genişletir. Petrograd Sovyetinin yönetimi Tüm Rusya Sovyetleri Merkezi Yönetim Kurulu (VtsIK) adını alarak 70 üyelik bir kurul haline gelir.

Savaşa karşı özellikle SR ve Menşeviklerin kesin olarak tutum almaması Sovyet organının tabanı tarafından protesto edilir. 20-21 Nisan 1917 günü Mariinski Sarayı önünde yoğun gösteriler yapılır. Gösterilerde Bolşevikler başı çekecek ve savaş karşıtı tutumlarını yaygınlaştıracaklardır. İspolkom, protesto gösterilerinin bastırılması için sıkıyönetim ilan edilmesini savunan monarşi yanlısı Lavr Kornilov’a karşı çıksa da gösterilerin durdurulmasını talep eder. Moskova’da da benzeri görülen eylemler sona erdirilir.

Geçici Hükümet özellikle Sovyet tabanının gösterilerinden korkmaya başlamış ve bünyesine bu organın da temsilcilerini dahil edip tepkileri azaltmayı yeğlemişti. 1 Mayıs 1917 günü İspolkom, üyelerinin Geçici Hükümette görev alabilmelerinin önünü açan bir karar aldı. Menşevik ve SR’lar ile Geçici Hükümet arasında yapılan görüşmeler sonucunda yeni kabine 6 Mayıs günü belirlendi. Aleksandr Guçkov ve Kadetlerin lideri Pavel Milyukov kabineden ayrıldı. Yıldızı parlamakta olan SR üyesi Aleksandr Kerenski Savaş Bakanı oldu. Kabineye Menşevik ve SR’lardan altı sosyalist dahil olmuş oldu.

Menşevik ve SR’ların Geçici Hükümete dahil olmasıyla birlikte Bolşevikler yaptıkları muhaleeti yükseltirler. Diğer sosyalist partilerin de kabinede bulunmasını burjuva hükümetine destek olarak yorumlayarak şiddetli eleştirilerde bulunurlar. Haziran ayına gelindiğinde Bolşevik yayın organlarının günlük tirajı 100 bin civarındadır. Bolşeviklerin gücünün artmasıyla beraber tabandaki işçi ve askerler Sovyetler lehine iktidarın alınması yönünde gösteriler düzenlerler. Temmuz Günleri olarak bilinen bu olaylarda Menşevik ve SR Sovyet yöneticileri aynı zamanda parçası oldukları Geçici Hükümete karşı ayaklanma taleplerini redderler. Büyüyen taban hareketini Bolşevik Merkez Komitesinin barışçıl alanda sürdürme girişimleri de başarısız olur. Gösteriler Geçici Hükümete bağlı birlikler tarafından kanla bastırılır.

Petrograd Sovyeti Temmuz Günlerinden sonra Kerenski’nin gücünün artmasıyla beraber yalpalamaya başlar. Geçici Hükümet tarafından saldırıya u