) ve [[Tor]] anonim ağı Tunus'tan bir trafik dalgası kabardığını rapor etti.
12 Ocak'ta [[Tunus Borsası]] 3 günlük %9.3 lük düşüş yaşadı. Tunus'taki sokağa çıkma yasağından sonra, market endeksi yabancı bir ihmale karşı korunma pahasına neredeyse son 2 yılın en yüksek seviyesine ulaşan kredi ihmal takasında %3.8 daha düştü.

Tunuslu gazeteci Souhayr Belhassen başkanlığında uluslararası İnsan Hakları Örgütü "Tunus güvenlik güçleri tarafından silah kullanımını" kınadı ve "güvenli protesto hakkını garanti altına almak,sorumluların kim olduğunu bulup ona göre hareket etmek ve bu olaylara ışık tutmak için bağımsız bir soruşturma açılması" çağrısında bulundu.
2 Ocak'ta "[[hacktivist]]" anonim grup Tunus'un devlet eliyle yönetilen birkaç websitesini hackleme protestosuyla birlik içerisinde 'Tunus Operasyonu' ilan etti.

Bir bildiride "Anonim" şöyle seslendi: ""Tunus Hükümeti, gerçekleri kendi vatandaşlarından gizli tutarak geleceği empoze etmek için, şimdiyi hatalar ve yanlış bilgilerle kontrol etmek istiyor.Bunlar olurken biz sessiz kalmayacağız."Anonim" Tunus halkının özgürlük çağrısını duymuştur."Anonim", Tunus halkına bu baskılara karşı savaşmada yardımcı etmek istiyor.""

Bu bildiriden sonra 24 saat içerisinde, Tunus Borsası, Tunus ulusal stok exchange, Dışişleri Bakanlığı ,Endüstri Bakanlığı, Tunus Hükümet Ticaret, [[Carthage Sarayı]] (ki başkanın evidir), Başkanlık seçim kurulu siteleri ve birçok başka bakanlıklara portal halinde kurulmuş bir devlet sitesi daha kullanılamaz hale geldi.

13 Ocak 2011'de yayınlanan bir videoda, [[Mağrip el-Kaidesi]] hem Tunus hem de Cezayir hükümetlerine karşı yapılan protestolara desteklerini gösterdi.Tunus hükümetine karşı "misilleme" için, el-Kaide "bozulmuş,suçlu ve acımasız" rejimi yıkmaya davet etti ve göstericilere askeri yardım ve eğitim imkanı sundu. Ayrıca Mağrip el-Kaidesi lideri [[Ebu Musab Abdülvadud]] Tunus'ta [[şeriat]] hukukunun kurulması çağrısında bulundu.

AB Yabancı Politikalar Şefi [[Catherine Ashton]] ve Yetkili [[Štefan Füle]] de "Tunuslu insanları barışçıl bir yolla başiarılması gereken demokratik amaçlarını tanıdıklarını ve desteklediklerini" ifade ettiler ve "tüm partileri kendilerini biraz sınırlamaya ve daha fazla yara ve şiddetten kaçınmak için sakin kalmaya" davet etti.AB de "devam eden krize kalıcı demokratik çözümler bulma isteğini" ifade etti. [[Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği|BM Genel Sekreteri]] [[Ban Ki-moon]] "siyasi durumun hızla geliştiğini ve daha fazla kaybı,şiddeti ve gerginliği barışçıl bir şekilde önlemek için ilgili tüm partilerin diyalog kurması ve ellerinden gelen her çabayı göstermeleri gerektiğini" ifade etti.

Fransa Devlet Başkanı [[Nicolas Sarkozy]] "Bu krize demokratik ve kalıcı çözümler getirebilecek olan tek şey diyalogdur." diye ifade etti. [[Fransa Sosyalist Partisi]] Baş Sekreteri [[Martine Aubry]] Fransız hükümetini Tunus hükümetine karşı daha sert olmaya çağırdı. "BS'nin tam desteğinin ve birliğinin Tunus halkının arkasında olduğunu söylemek istiyorum, ve Fransa'nın bu kabul edilemez gerilimi kınama konusunda daha güçlü bir yer almasını istiyoruz."
Birleşik Krallık Dışişleri Sekreteri [[William Hague]] şiddeti kınadı ve Tunus otoritelerine "durumu sessiz sedasız çözebilmek için ellerinden gelen herşeyi yapmaları" çağrısında bulundu ve "hukuk ve düzene hızlı bir dönüş,tüm taraflardan anlayış,özgür ve adil seçimlere doğru emin adımlar ve Tunus'taki siyasi özgürlüklerin en kısa zamanda geliştirilmesi" gerektiğini belirtti.

Amerika Birleşik Devletleri başkanı [[Barack Obama]] protestocu Tunusluların cesaretini ve ağırbaşlılığını takdir etti. Tüm tarafları sakin kalmaya ve şiddetten kaçınmaya davet etti. Ayrıca Tunus hükümetini insan haklarına saygılı olmaya ve gelecekte özgür ve adil seçimler yapmaya davet etti.

Devlet elindeki yurtiçi medyanın haber yorumlarındaki çekingenliği eleştirildi. Yazar/aktivist Jillian York'un iddiasına göre, genel görüşü yansıtan medya,özellikle [[batı]] dünyasında,Tunus protestoları hakkında; İran protestolarına, [[İran Yeşil Hareketi]] ve Çin sansürüne nazaran daha az, ve daha az sempatik yorumlar yapıyordu.York, "--İhracat için tuzağa düşürme teknolojisine onay vererek ve kritik bir zaman diliminde Twitter'a güncellemelerini durdurmasını sorarak skandal yaratan-- ABD hükümetinin şu ana kadar Tunus'a yönelik herhangi bir genel teklif götürmedi" ğini belirtti.

Uluslararası medyanın gösterilere olan "yetersiz ilgi"si ve yorumların bu denli az olması hakkındaki eleştirilere rağmen, protestolar bazı yorumlayanlar tarafından Tunus tarihindeki "önemli olaylar" olarak gösteriliyor. [[The Guardian]] yazarı [[Brian Whitaker]] ,28 Aralık 2010'da protestoların Ben Ali'nin başkanlığına son vermeye yeterli olacağını söyledi ve 1989'da [[Romanya]] 'daki [[Nikolay Çavuşesku]]'nun yönetiminin sona ermesiyle olan benzerliklerinden bahsederken, Dış İlişkiler Konseyi için yazan Steven Cook, bardağı taşıran son damlanın sadece gerçeklerden sonra belli olacağını not ediyor ve [[2009 İran seçimleri gösterileri|2009-2010 İran seçim gösterileri]] örneğine işaret ediyor. 
Ben Ali'nin hükümet stratejileri aslında ciddi bir tehlike içinde görülmüyordu, ve [[Elliot Abrams]] hem göstericilerin 2010'un sonunda ilk kez güvenlik güçlerine üstün gelmeyi başardığını ve rejimin,Ben Ali'nin kendi ailesinin dışında bilinen başka bir varisi olmadığını not etti.

[[El Cezire]] başkanın çıkarılmasını "Tunus'ta camdan bir korku tavanı uzun zamandır yayılmıştı ve Ben Ali başa geldiği zaman 1987'de bir darbe zamanında yarattığı polisteki kuvveti şimdi parçalara ayrılmış gibi görünüyor." olarak yorumladı.Ancak Ben Ali'nin "kendi arkadaşları tarafından kandırıldığı"nı belirttiği sözlerinden sonra gelen istifasının, henüz tam anlamıyla samimi olmayabileceğini ekledi. "[[Le Monde]]" , Fransa Devlet Başkanı Nicolas Sarkozy'nin ve Avrupa Birliği'nin karışıklıklar patlak verdiğindeki sessizliklerini eleştirdi.

[[Larbi Sadiki]], "Geleneksel düşüncede, Arap dünyasındaki 'terör'ün birçok çeşitli şekilde El-Qaeda tarafından tekele alması" bulunmasına rağmen; Tunus ve Cezayir gibi güvenlik güçlerini Üsame bin Ladin'e karşı savaşmak için eğitme ve silahlandırma girişimlerinin de mevcut olduğunu, ve ayrıca bölge nüfusunun büyük bir kısmını oluşturan milyonlarca eğitimli gencin marjinalleştirilmesi terörü tarafından da bilinçsizce yakalandıklarını söyledi. "Özgürlük ve ekmek, ya da ölüme sahip olmak için atılan ölümcül umutsuzluk çığlığı konusu,Batı Araplarında - Maghreb - esen belirsizlik rüzgarlarını [[Levant]] 'a,doğuya doğru esmekle tehdit ediyor." diye ekledi.

El Cezire de [[Lamis Ardoni]] tarafından yayınlanan benzer bi [[op-ed]] protestoların "baskı ve marjinalleşme tarafından yapılmış korku duvarlarını yıktığını, böylece Arap milletinin sosyal adalet ve zulmü sonlandırmak isteme haklarının olduğunu fark ettiklerini" söyledi.Ayrıca, Tunus'un görünürdeki değişimine "hala ülkenin yöneten elit kesimi -ki umutsuzca güçlenmeye devam ediyor- tarafından el konulabilir" olmasına rağmen, liderliği devirmekle sonuçlanan protestoların "uluslararası ya da bölgesel güçler tarafından desteklenen tüm liderlere bir uyarı olması gerektiğini ve bilindik hiddet patlamalarına artık alışkın olunduğunu" söyledi.Protestoları "Arap dünyasını önemli kesişme noktalarına getiren" "Tunus [[intifada]] "sı olarak adlandırdı.Eğer Tunus'taki değişim eninde sonunda başarılı olursa bu, "Arap dünyasındaki özgürlük kapısını sonuna kadar açar.Eğer başarısızlığa uğrarsa, güçlerini sürdürme mücadelesi veren yöneticiler tarafından eşi benzeri görülmemiş bir baskıyla karşı karşıya kalacağız.Her iki şekilde de, özgürlüklerin inkarıyla gelen adaletsiz bir zenginlik dağılımı ile başarısızlığa uğrayacağız."

Arap dünyasındaki birçok vatandaş ve liderler Tunus'taki olayların belirsizlikler içinde devam etmesini yakından izliyordu. 29 Aralık'ta, [[Cezayir]] 'de ve başkentte polisle evsizlik protestoları yüzünden çıkan çatışmalar da rapor edildi. Ocak 2011'de de,kötü yaşam şartları ve yiyecek sıkıntısına karşı [[2011 Cezayir isyanları]] iki gece boyunca ve çok daha sıkı güvenlik önlemleriyle devam etti. Protestoların üçüncü gününde ise üç kişi öldürüldü ve birçoğu da yaralandı.
14 Ocak 2011'de protestocular Ürdün'ün başkenti Amman,Maan,Karak,Salt ve Irbid ve diğer şehirlere yayıldı.Ticari birlikler ve [[sol]] partiler tarafından öncülük edilen protestolar [[cuma namazı]] sonrasında geldi ve Başkan [[Samir Rifai]] hükümetini istifaya çağırdı.Hükümet karşıtı sloganlar atarak Rifai'ye "korkak" diye hitap ettiler.Protestolardaki bir pankartta şunlar yazılıyken "Ürdün sadece zenginlerin şehri değildir.Bir ekmek, bizi ayıran kırmızı çizgidir.Açlığımız ve öfkemizin farkına varın," protestocular "Rifai hükümetiyle beraber kahrolsun.Birlik olun çünkü bu hükümet sizi sindirmek istiyor.Ceplerinizi milyonlarla doldurmak için petrol fiyatlarını yükseltin!" Karak bakanlığının eski başkanı Tawfiq al-Batoushi "Biz hükümetin politikalarını, Ürdün halkını isyan ettiren sürekli vergileri ve yüksek fiyatları protesto ediyoruz." diye konuştu.



[[Kategori:Yasemin Devrimi| ]]
[[Kategori:Tunus'ta gösteriler]]
[[Kategori:Tunus'ta siyaset]]
[[Kategori:Arap isyanları]]
[[Kategori:İntifadalar]]
[[Kategori:Arap Baharı]]
[[Kategori:2010'da Tunus]]
[[Kategori:2011'de Tunus]]
[[Kategori:2010'da ayaklanmalar]]
[[Kategori:2011'de ayaklanmalar]]
[[Kategori:21. yüzyıl devrimleri]]
[[Kategori:2010'da çatışmalar]]
[[Kategori:2011'de çatışmalar]]
[[Kategori:2010'da gösteriler]]
[[Kategori:2011'de gösteriler]]



Zoofobi

Zoofobi hayvan korkusudur. Bir ya da daha çok hayvandan korkma durumudur. Genellikle küçük yaşlarda ortaya çıkar. Korkulan hayvanın kişiye zarar veren cinsten olması gerekmez. Her türlü hayvandan korkulabilir. En sık rastlanılanları; köpek, kedi ve örümcek gibi hayvanlar olmakla birlikte daha birçok hayvandanda korkulabilir. Tıpta tam bir tedavisi yoktur. Genelde ilaçlar ve terapilerle giderilmeye veya azaltılmaya çalışılır.




Silihtar Suyolu

Silihtar Suyolu veya Silahtar Suyolu, Lefkoşa'da bir