motif onarım atölyeleri vardır.






2000 Yaz Olimpiyatları'nda halter - Erkekler 56 kg

Erkeklerin horoz sıkletteki (- 56 kg) müsabakası halterde en hafif olan yarışmaydı ve haltercilerin vücut ağırlıkları maksimum 56 kilogram olarak belirlendi. Bu yarışma 16 Eylül 2000 tarihinde Sidney Kongre ve Sergi Merkezi'nde yapıldı ve 2000 Yaz Olimpiyatları'ndaki ilk halter müsabakasıydı.

Her bir haltercinin koparma ve silkme dallarında üçer kaldırış yapma hakları vardı. Bu iki daldaki en iyi kaldırışlarının toplamı o haltercinin final sıralamsındaki yerini belirledi.





Wonderful World (Eva Cassidy albümü)

Wonderful World, ABD'li şarkıcı Eva Cassidy'nin 2004 yılında, ölümünden sekiz yıl sonra çıkan derleme albümü.





Deinococcus radiodurans

Deinococcus radiodurans, ekstremofilik bir bakteri olup radyasyona karşı bilinen en dayanıklı canlılardan biridir. Bakteri, soğuk, dehidrasyon, vakum ve asit gibi diğer birçok aşırı koşula da dayanabilmekte ve bu nedenle poliekstremofiller arasında gösterilmektedir. Bu bakteri türü, en dayanıklı canlı olarak "Guinness Rekorlar Kitabı"na işlenmiş durumdadır.

"Deinococcus radiodurans" adı Yunanca "korkunç tanecik" anlamına gelen "deino" ile "kokkos" sözcükleri ve Latince "radyasyondan kurtulan" anlamına gelen "radius" ve "durare" sözcüklerinden türetilmiştir. Bakteri türünün ilk adı "Micrococcus radiodurans" şeklindeydi. Dayanıklılığı sebebiyle bu canlı türü, "Conan the Barbarian" oyunundan esinlenilerek "Conan the Bacterium" (Türkçe: "Bakteri Conan") olarak adlandırılmaktadır.

Başta "Micrococcus" cinsi içinde gösterilen bakteri, RNA zincirleri değerlendirildikten ve diğer deliller belirlendirkten sonra "'Deinococcus" adı verilen kendine ait bir cinse dahil edildi. Bu cins, içinde sıcağa dayanıklı bakteri türlerini barındıran "Thermus" ile yakın akrabadır. Bu iki cins tek bir ad altında toplandığında Deinococcus-Thermus şeklinde yazılıp gösterilir.

"Deinococcus" cinsi, "Deinococcales" takımının içinde yer alan tek cinstir. "D. radiodurans" ise bu cinsin tiptürü olup en çok incelenen üyesidir. Bilinen tüm radyasyona dayanıklı cinsler "D. proteolyticus", "D. radiopugnans", "D. radiophilus", "D. grandis", "D. indicus", "D. frigens", "D. saxicola", "D. marmoris", "D. deserti", "D. geothermalis" ve "D. murrayi" şeklinde sıralanır. Bu cinslerden son ikisi ayrıca termofilik veya başka bir deyişle ısıya dayanıklıdır.

"D. radiodurans", 1956 yılında Corvallis, Oregon'da yer alan Oregon Tarımsal Deney Merkezi'nde A.W. Anderson tarafından keşfedildi. Konserve yiyeceklerin yüksek dozda gama ışını uygulandığında bir daha bozulup bozulmayacağını araştıran bir deney sırasında bir miktar konserve ete de gama ışını yollandı. Ancak beklenenin aksine et bir süre sonra bozuldu ve "D. radiodurans" keşfedildi.

"D. radiodurans" türünün DNA zinciri 1999 yılında tümüyle Genom Araştırma Enstitüsü (TIGR) tarafıdan yayımlandı. Genomların açıklamalarının ve analizlerinin yer aldığı bir başka sürüm de 2001 yılında yayımlandı.

"D. radiodurans", büyük ve küresel bir bakteri türüdür. Bireylerin çapları 1,5 ilâ 3,5 µm arasında değişir. Normal zamanlarda dört hücre birbirine yapışık halde bir tetrat biçiminde bulunurlar. Bakteri kolaylıkla kültür edilebildiğinden hastalığa yol açmaz. Bu bakterilerin bulunduğu koloniler düz bir dışbükey şeklinde ve pembe ilâ kırmızı arası renklerde bulunurlar. Her ne kadar hücrelerin dış kısımları ve zarı şaşırtıcı bir şekilde gram negatif özellikleri taşısa da hücreler aslında gram pozitiftir.

"D. radiodurans", endospor oluşturamadığı gibi, nonmotil veya bir başka deyişle hareketsizdir. Bireyler ayrıca oksijenli solunum yapar ve bu bağlamda oksijene bağımlıdırlar. Genellikle toprak, dışkı, et ve lağım gibi organik madde bakımından zengin yerlerde bulunurlar. Ancak kuru gıdalarda, oda tozunda, tıbbi malzemelerde ve kumaşlarda da rahatlıkla yaşayabilirler.

Tür, iyonlaştırıcı radyasyona, morötesi ışınlara, susuzluğa, asidik ve elektrikli ortama karşı dayanıklıdır.

Genomu iki dairesel kromozom içerir. Bunlardan biri 2,65 milyon baz çifti barındırırken, diğeri 412.000 baz çifti ve ayrıca 177.000 baz çiftinden bir megaplazmid ve 46.000 baz çiftinden bir plazmid içerir. Bir hüncerede yaklaşık 3.195 kadar gen bulunur. Hücre sabit fazdayken her bir bakteri hücresi genomundan dört kopya barındırır. Hızlıca çoğalma esnasında her bakteride 8-10 kopya genom bulunur.

"D. radiodurans", anlık olarak uygulanan 5.000 Gy'lik bir iyonlaştırıcı radyasyona hiçbir yaşamsal etkinliği aksamadan karşı koyma özelliğine sahiptir. Doz 15.000 Gy civarına kadar yükseltilirse, yaşamsal etkinlikler %37'ye kadar iner. Ancak birkaç doz 5.000 Gy'lik ışıma verildiğinde canlının DNA zincirinde birkaç yüz adet kırılma gözlenmektedir. Karşılaştırma yapılacak olunursa, Apollo görevi 1 miligray'lik radyasyon içerir; 10 Gy bir insanı, 60 Gy bir "E. coli"yi ve 4000 Gy radyasyona dayanıklı bir tardigradı öldürebilir.

Son yıllarda benzer bir radyasyona dayanıklılık özelliği sergileyen bazı türler keşfedildi. "Chroococcidiopsis" (phylum siyanobakterisi) ve "Rubrobacter" (phylum aktinobakterisi) cinsinden bazı türler bu sınıfta yer almaktadır. Yine arkealar arasında yer alan "Thermococcus gammatolerans" adlı bir tür de kayda değer radyasyona dayanıklılık özelliği sergilemektedir. . "Deinococcus", radyasyona karşı sağladığı bu denli dayanıklılığı, genomundan birden fazla kopyayı barındırmasına ve hızlı çalışan bir DNA onarım mekanizmasına borçludur. Hücreler, 12 ilâ 24 saat içinde iki adımlık bir işlemle beraber kromozomlarında yer alan bozulmaları onarabilmektedir.

"Deinococcus", genetik mühendisliğinde çeşitli alanlarda kullanılmaktadır. Özellikle radyoaktif ortamlardaki çeşitli çözücüleri ve ağır metalleri sindirmesi sağlanmaktadır. Örneğin civa redüktaz sentez kodunu barındıran bir genin, "Escherichia coli"den "Deinococcus"a aktarılmasıyla, nükleer silah fabrikalarından artan atıklarda yer alan civa iyonlarının zehirden arındırılması için kullanılmaktadır. Bazı araştırmacılar, bu bakteri için yeni bir kod geliştirerek, bu canlıların hem tolüeni, hem de civayı zehirden arındırması için kullanılmasını amaçlanmaktadır.

Craig Venter Enstitüsü, bu canlıların sahip olduğu hızlı DNA onarım mekanizmasından esinlenerek yeni bir sistem kullanarak yapay DNA parçalarını kromozomlara eklemeyi denedi. Bu denemenin amacı, "Mycoplasma laboratorium" adı verilen yeni bir sentetik organizma oluşturmaktı.

2003 yılında ABD'li bilim adamları, bu bakterilerin nükleer bir felaket sonrası, barındırdıkları bilgileri saklayarak hayatta kalabildiklerini kanıtladı. Ardından "It's a Small World" adlı şarkıyı DNA zincirine dökerek 150 baz çifti oluşturdular. Daha sonra bu geni D. radiodurans'a enjekte ettiler. Sonuç olarak 100 bakteri nesli sonra bile bu DNA zincirine eksiksiz olarak ulaşılabilindi.






Ankara Botanik Parkı

Botanik Parkı, Ankara ilinin Çankaya ilçesinde bulunan, 65 bin m² bir alan üzerinde kurulu parktır. Park, Çankaya Caddesi ile Cinnah Caddesi arasında 1970 yılında kurulmuştur. Parkın ortasında bir havuz, çocuk bahçesi ve çiçek serası vardır.

65 bin m² alanın 29.476 m²'si yeşil alan, 15.532 m²'si sert zemin, 16.747 m²'si ağaçlık alan 1330 m²'si havuzdur.




Kuğulu Park

Kuğulu Park, Ankara şehrinin Kavaklıdere mahallesinde bulunan bir parktır. Park, Tunalı Hilmi Caddesi, Atatürk Bulvarı ve Polonya Caddesi'nin arasındadır. Parkın havuzunda, kuğular, kazlar ve ördekler yer alır.

Kuğulu parkın bulunduğu arazı, park olmadan önce içinden dere geçen kavaklık bir araziydi. Tunalı Hilmi Caddesi'ni de kapsayan Kavaklıdere semti, ismini bu dere ve kavak ağaçlarından alır. Arazinin güney tarafında Polonya Sefaretinin bahçeleri, kuzeyinde ise Kavaklıdere Şarapları'nın sahibi Cenap And'ın 1955'de yaptırdığı Sevda ve Cenap And Evi vardı. Kavaklıdere'den arta kalan gölet ve çevresi arazi 1958'de Ankara Belediyesi tarafından park haline getirilmiştir.

1957'de Atatürk Bulvarı'nın genişletilmesi için Polonya Sefareti topraklarının bir kısmı alınmıştı, 1964'te Polonya'nın bu kaybını tazmin etmek için Sefaret topraklarına bitişik başka topraklar ve bu arada Kuğulu Park'ın bir kısmı sefarete verildi.

Başta halktan fazla ilgi görmeyen park, Vedat Dalokay'ın belediye başkanlığı (1973-77) sırasında yeniden düzenlenince popüler bir yer oldu. Parkın adı, kurulduğu yıllarda Viyana Belediyesi tarafından hediye edilen beyaz kuğulardan gelir. Kuğulu parkın kuğularından üçü daha sonra Seymenler parkına nakledilmiştir. Bu kuğular daha sonra değişik zamanlarda Kuğulu Park'a geri dönmek için uçarken yüksek binalara veya ağaçlara çarpma sonucu ölmüşlerdir. Park'ta hâlen bulunan kara kuğular ("Cygnus atratus") Çin hükümetinin hediyeleridir ve Pekin'den gelmişlerdir.

Kuğulu Park Ankara'nın sevilen parklarındandır. 2007'de hizmete açılan ve parkın yanından geçen Kuğulu Altgeçidi inşaatı sırasında, parkın kaldırılacağı söylentileri üzerine 2006'da protesto gösterileri düzenlendi. 2008 yılında, altgeçitin Kuğulu Park'taki bazı ağaçların kurumasına neden olduğu iddia edilmiştir.

Parktaki havuzun yanı sıra, çocuk oyun alanları ve Atatürk Bulvarı'na bakan kısmında bir kafeterya vardır. Parkın girişinde, 2006'da dikilen, Ümit Öztürk'in eseri, Tunalı Hilmi'nin heykeli bulunur. "Öpüşenler" (Muzaffer Ertoran) parktaki bir diğer heykeldir.

Günümüzde kuğuları, kazları ve ördekleri ile bilinen parkta 24 farklı kuş türü bulunmaktadır ve bunlar parkta bir panoda belirtilmiştir. Parkta kavakların yanı sıra, çınar, erguvan ve alıç ağaçları ile çeşitli çalı grupları yer alır.

Tarihi ve doğal güzelliği nedeniyle Kültür Bakanlığı Ankara Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu tarafından sit alanı olarak belirlenmiştir. Parka bitişik olan And Evi ve bahçesi de Anıtlar Kurulu kararı ile koruma altındadır.

Kuğulu Parkta parkın simgesi kuğularla birlikte 24 farklı kuş türü bulunmanının yanında doğal bitkiler içinde yer alan kavak, leylak, erguvan, çeşitli çalı gruplarıyla birlikte mevsimlik çiçekler de yer almaktadır.





Peter Travers

Peter Travers, Amerikalı f