a "Walingsford Antlaşması" yapıldı. Bu antlaşmaya göre İmparatoriçe Matilda'nin oğlu Henry Stephen tarafından da İngiltere Kralı veliahtı olarak kabul edildi ve böylece İngiltere'deki anarşik iç savaş sona erdi. Stephen Bloisli Aralık 1154 başında öldükten sonra II. Henry İngiltere Kralı oldu ve 19 Aralık 1154'te taç giyme töreni yapıldı.

Aralık 1154'te Stephen Bloisli ölünce II. Henry İngiltere Kralı olarak tahta geçti. II. Henry enerjik ve bazen gayet gaddar bir hükümdar idi. Büyükbabası I. Henry'nin kraliyeti zamanında elde ettiği iktidar gücünü ve kraliyet yönetim gücünü tekrar kendi elinde toplamak için büyük çalışmalar yaptı. İlk iktidara geldiği bugünlerde soylu baronların elde etmiş oldukları büyük yetkileri azaltmaya büyük önem verdi. Bunun için Londra'da bir merkezsel sivil idare kurdu. Çıkardığı kanunlarla derin ve kapsamlı bir adalet sistemi kurmaya önem verdi. Onun için merkezsel Londra kralının adaletinin işletildiği bir hukuk ve adalet merkezi oldu. Kendisinden önce adalet yöresel ve yerel soylular tarafından "savaşma ile adalet doğması" prensibine dayanmakta idi ve baronlar her türlü savaşma için eğitilip yetiştirilmiş oldukları için, haklı-haksız, savaşmada galip gelip bir çeşit adalet sistemi yürütmekteydiler. II. Henry adil kanunların adaletin temelinde olduğu prensibini İngiltere adalet sistemi içinde kurup yerleştirmek için 1166'da bir "jüri önünde muhakame" sistemini kabul etti .

II. Henry İngiltere'de merkezsel idareyi güçlendirmeyi ve iktidar gücünün Londra merkezinden konsantre etmeye önem verdi. Bu arada Britanya adasından kendine bağlı olan Galler Ülkesi ile Avrupa kıtasında Fransa'da bulunan Anju, Maine ve Touraine bölgelerindeki arazilerini de gayet sıkı kontrol altında yönetmeye başladı.

II. Henry yeni kanun ve hukuk sistemini kurup yerleştirmek reformu sırasında o dönemde önemli bir hukuk merkezi olan kilise mahkemeleri ve kanunlarının alanınına girmeye başladı. Kilise mahkemelerinin ve adaletinin merkezinin Roma'da Papalık olması ve bu mahkemelerde hukukun Katolik kilisesine ve Roma'nın gücüne bağlanmasını önlemeye çalıştı.

Önce kendine yakın bir kraliyet idarecisi ve yakın bir arkadaşı olan Thomas Becket'i İngiltere'de Katolik Kilisesi'nin merkezsel kardinali olarak Canterbury Başpiskoposu yaptırdı. Fakat Kardinal olan Becket Roma Katolik kilisesinin ve Papalık haklarını geri almaya büyük gayret göstermeye başladı. Kral II. Henry ile Canterbury Başpiskoposu Becket arasında gayet büyük prensip ihtilafı çıktı. Becket kilise muhakemelerine daha fazla imtiyazlar ve güçler verilmesini istemekteydi ve kral olan II. Henry'nin yaptığı kanunların kilise mahkemelerine uygulanmamasını istemekteydi. Becket bir dönem İngiltere'den kaçtı ve Fransa'dan görev yapmaya başladı. Sonra kral ile anlaşıp tekrar Canterbury'ye döndü. Fakat II. Henry ona çok kızgındı. Devamlı Lonrdra'da kral sarayı toplantılarında Becket aleyhtarı laflar etmekteydi. Anlatılan hikâyelere göre bu toplantılara iştirak eden dört soylu şövalye II. Henry'nin "kim beni bu karışıklık çıkararak kavgacı papazdan kurtaracak" sözlerini gayet ciddiye alarak Londra'dan Canterbury'ye gittiler. Bu dört şövalye Becket'i katedral içinde dua ederken buldular ve onu bıçaklayarak öldürdüler. Bu İngiltere'de gayet büyük aksi tesir yarattı. Becket'in bir aziz-evliya olduğu kabul edildi ve onun Katedral içinde öldürüldüğü yerde yapılan büyük lahitli anıt mezarı dindarların bir ziyaretgahı haline geldi. II. Henry bu şövalyeleri öldürttü ve tahtını kurtarmak için gayet büyük şahsi yas ve tövbe etme gösterileri yaparak bu gaileden kendini kurtarmaya çalıştı.

II. Henry Fransa Kralı olan VII. Louis ile sonra Fransa tahtına geçen II. Filip ile devamlı mücadeleler etti. Bu iki Fransa kralı yalnız doğrudan doğruya II. Henry ile mücadeleyle kalmayıp II. Henry'nin oğullarını kışkırtıp onların isyan çıkartmalarını teşvik ederek bu karşılıklı mücadeleyi yaygınlaştırdılar.

II. Henry'nin birinci oğlu William, Poitiers Kontu daha bebekken öldü. İkinci oğlu yine aynı isimli Henry 15 yaşında iken babası olan Kral II.Henry tarafından ortak kral olarak bir taç giyme töreni ile tahta geçirildi. Bu o zamana kadar ve o zamandan beri İngiltere'de tek ortak krallıktır . Bu gence verilen "Genç Kral Henry" ismiyle hükümdar olmakla beraber bu gence hiçbir devlet görevi ve unvanı verilmedi ve krallığı sadece törensel olarak kaldı. Buna Canterbury Başpiskoposu Becket yasamakta iken itiraz etmişse de Kral II. Henry'yi bu kararından vazgeçirememişti.

1173'te II. Henry'nin ortak kral yaptığı ve veliahtı olarak ilan ettiği "Genç Kral Henry" babasına karşı bir isyana başladı. Genç Henry'ye kardeşleri Richard ve Geoffrey ve annesi Elanör Akıtanyalı katıldı. Bu isyan "Büyük İsyan (Great Revolt)" adı ile anılmaya başlandı. Fransa, İskoçya, Flandra ve Boulogne isyancı prensler tarafına katıldılar. Bu "Buyuk İsyan" gayet sert askreri hareketla bastırıldı. Bu sert askeri isyan bastırma harekatı II. Henry'inin İngıtere'de yetişip yönetim yetenekleri ve krala sadakatleri dolayışyla seçilmiş yerel asilli "yeni yöneticiler" tarafından komuta edilen ordu tarafından başarılmış idi.
1183'te "Genç Kral Henry" ve kardeşi Richard tekrar babaları II. Henry aleyhinde bir diğer isyan çıkarttılar. Henry ve Richard topladıkları ordular ile Akitanya üzerine birlikte bir askeri harekata başladılar. Fakat bu harekat devam etmekte iken Genç Kral Henry bir ateşli hastalığa yakalandı ve bu hastalık nedeniyle hayatını kaybetti. Bunun üzerine babaya karşı isyan da sona erdi.

Normandiyalılar İralnda'ya bir istila düzenleyerek II. Henry'nin en küçük oğlu olan John'a üzerinde hüküm etmek istediği arazileri sağladılar.

Buna rağmen II. Henry hayatta kalan iki oğlunun (Richard ve John) kendilerinin hüküm ettikleri araziler istemelerine karşı onları tatmin etmekte büyük zorluklar çekti. Bu arada Kudüs Selahaddin Eyyubi tarafından Haçlılar elinden alınmıştı ve Papa VIII. Gregorius bir beyanname yayımlayarak Üçüncü Haçlı Seferi yapılmasını ilana başladı. Richrad bu isteklere uyarak bir İngiltere ve İngiltere'ya ait kuzey ve kuzey batı Fransa topraklarından topladığı Haçlı ordusu başında bu sefere katılıp doğu Akdeniz'e Kutsal Topraklara gitmeye yemin etti ve bunun için hazırliklar yapmaya başladı.

Fransa |Kralı olan II. Filip II. Henry'nin oğlu olan Richard'a onun hemen iktidar gücü sağlama ve üzerinde hüküm edebileceği arazileri bulma isteklerini karşılayamıyacağını ve II.Henry'nin en küçük oğlu John'u veliaht seçeceğini telkin ederek onu babası aleyhine harekata geçmesini tavsiye etti.

Bunda Fransa Kralı başarılı oldu ve 1188'de Richard Avrupa karasında bulunan II. Henry'e ait topraklarda bir yeni isyan başlattı. Fransa Kralı II. Filip isyancı Richard'a askeri destek sağladı. Kasım 1188'da ve Papalık aracılıyla 1189'da yapılan La Ferté-Bernard barış konferanslarında kati barış uzerinde anlaşılamadı. Kral II. Henry kanayan ve ülser olmuş bir yaradan muzdaripti. Franasa Kralı Filip ve Richard yeniden askeri saldırıya geçtiler. II. Henry Le Manş'da sürpriz baskına uğradı. Alencon'a kaçtı. Oradan kuzeye kendine ait Normandiya'ya kaçacağına, hiç beklenmedik ve danışmanlarının verdiği tavsiyelere uymayan şekilde güneye yine kendine ait Anju topraklarına geçti. Oradaki Chinon'daki kalesine sığındı. Yeniden Ballan'da oğlu Richard ve Kral II. Filip'de barış görümelerine gayet zorlukla gitti. Fakat II. Henry çok hasta idi ve bu konuşmalarda anlaşılan konuları yürürlüğe koyma fırsatı bulamadan sedye ile Chinon kalesine geri getirildi. Burada küçük oğlu John'un da isyancılarla birleştiği haberini aldı. Bu ona büyük bir şok yaptı. Yüksek hararetle kendini kaybederek yatağa düştü. Papazından son ölüm ayini duasını almak için uyandı. 6 Temmuz 1189'da 56 yaşında iken hayat gözlerini yumdu.

Henry 19 yaşındayken Eleanor Akitanyalı ile evlendi. Evlilikleri İngiltere tarafından pek hoş karşılanmadı, çünkü Eleanor henüz 2 ay önce VII. Louis'ten boşanmıştı. Henry ve Eleanor'un evliliği ise her zaman sorunlarla geçti. Bu ilişki 1173 yılında Eleanor'un kendi çocuklarını Henry'ye kışkırtmaya çalışması ile son buldu. Bu olaydan sonra Henry'nin Eleanor'u on beş yıl ev hapsinde tuttuğu da bilinmektedir.

Henry'nin bu evlilikten sekiz çocuğu oldu: William, Henry, Richard, Geoffrey, John, Matilda, Eleanor, ve Joan.

Henry'nin evlilik dışında da birçok çocuğu olduğu bilinmektedir. Bunlar arasında Norfolk Kontesi'nden olan Geoffrey, York Başpiskoposu; Ykenai adli bir kadından olan Morgan, Durham Piskoposu ile Matilda Barking Manastırı Başrahibesi'nin isimleri verilmektedir.

II. Henry'nin dedesi I. Henry gibi çok adaletli olduğu bilinir. Ayrıca yetenekli bir dilbilimciydi ve Latinceyi anadili gibi bildiği de söylenir.







Çöp kamyonu

Çöp kamyonu, küçük miktarlardaki biriken atıkları toplayarak, çöp depolama alanlarına taşıyan, bu iş için tasarlanmış kamyon tipidir. Bu araçlara teknik olarak "atık toplama aracı" da denir. Çöpü kamyona yükleme yöntemine göre beş temel modeli vardır.

Ön yükleme yöntemini kullanan kamyonlar genellikle büyük endüstri işletmelerine hizmet veren, kapaklı araçlardır. Kamyon sürücüsü aracın önündeki iki kolu dikkatlice kullanarak çöp konteynerini aracın üzerine kaldırır ve ters çevrilen konteynerdeki çöpler kamyona döker. Dökülen bu çöpler presleme sistemi sayesinde sıkıştırılır ve kamyonun daha fazla çöp toplaması sağlanır.

Arka yükleyici ye sahip kamyonlar çöp konteyneri ile çöp toplamanın yanında, bu kamyonlara çöp poşetleri de atılabilir. Çöp konteyneri aracın arkasında bulunan bir operatör yardımıyla araca dökülür. Kamyona dökülen çöpler presle sıkıştırılır ve daha az yer kaplar.

Çöp, bu kamyonlara ya el ile ya da bir makine yardımıyla dökülür. Yine bu kamyonlara dökülen çöp sıkıştırılır. Konteyneri yüklemek için gereken donanıma sahip bu kamyonlarda çöp yüklemesi için bir kişi yeterlidir.

Pnömatik kamyonlar cadde ve sokaklarda biriken çöpleri bir tüp yardımıyla hava ile çekerek toplar. Basitçe elektrik süpürgesi benzeri bir yöntem kullanır.

Kepçeye sahip çöp kamyonları çoğunlukla düzensiz o