e göre 3.500 kişilik Supik nüfustan 200 kadarı anadillerini konuşabiliyor.

Alaska'yı Aleut Adalarından keşfe başlayan Rus kâşif, kürk tüccarı ve yerleşimciler tarafından Aleut (Rus. "Алеут") adı verilen yerliler, o zamanın Rusçasında bugünkü Aleutları ve Kodiak Adası'ndaki Yupik Eskimolarını (İng. "Alutiiq") kapsıyordu. Rusçadaki Aleut adının, keşifteki Sibirya halklarından (? Çukçi) kılavuzların dilinde "sahil sakini" anlamına gelen bir kelimeden çıktığı sanılıyor. 1784 yılında Kodiak Adasında bulunan Three Saints Koyuna (Supikçe "Sun'alleq") yerleşen Rus kürk tüccarları ("промышленник"), Supiklerle karşılaşan ilk Avrupalılardır. Supikler, kültürel açıdan Aleutlara en çok benzeyen Eskimolardır. Günümüzde Alaska'daki Eskimoların üç kültür grubundan birini Aleutlar ile Supikler oluşturur. Aleutlar ile Supikleri bir tutup aynı adla anan Ruslar , Aleut Adalarındaki Aleutlardan (Unangan) ayırmak için Kodiak Adasındaki Supikleri "Kodiak Aleutu" (dönemin Rusçasıyla "Алеутъ Кадьякскiй") ve dillerini de "Kodiak Dili" ("Кадьякскiй Языкъ") olarak adlandırmışlardır. Uzun yıllar Ruslaşma asimilasyonu geçiren Kodiak Supikleri, Ruslardan kalma Aleut adını günümüzde "Alutiiq" biçiminde kendilerine ikinci ad olarak verirler. Bu "Alutiiq" adı İngilizcede Supiklerin genel adı olarak yaygınlaşmaktadır. Atka Aleutları Ruslardan kalma Aleut adını "Aliguutax̂" biçiminde kendileri için kullanırlar.

İngilizcede "Alutiiq, Sugpiaq, Sugpiat, Supik, Suk, Pacific Gulf Yupik, Gulf Yupik" gibi farklı adlarla anılırlar.

2000 ABD Nüfus sayımında Supikler "Alutiiq Aleut", "Bristol Bay Aleut", "Chugach Aleut", "Koniag Aleut" ve "Sugpiaq" gibi adlarla ayrı ayrı geçerken asıl Aleutlar "Unangan Aleut" adıyla yeralıyor.


Supikler dil ve kültürlerine göre iki ana gruba ayrılır: 

Batı ve Doğu Supik kabileleri birbirinden ayrılmış ve coğrafyaları karadan ve denizden Alaska Atabasklarından Denağina Kızılderililerince bölünmüştür.

Supiklerin komşuları olarak batıda Unangan da denilen Aleutlar (Supikçe "Taya'uq"), kuzeybatıda Alaska Yupikleri (Supikçe "Pamanarmiut") ile Denağina Kızılderilileri (Supikçe "Kenaayuq"), kuzeydoğuda Ahtna Kızılderilileri ve doğuda da Eyak ve Tlingit (Supikçe "Swaciit") Kızılderilileri bulunur.

Ruslar ile Amerikalılardan başka, sonradan gelen Çinliler (Supikçe "Cing'iyak") ve Japonlar (Supikçe "Yapuunsaq") da kontakt kurulan halklardır.
Dil verileri ve arkeolojik kalıntılar Eskimo halklarının Bering Boğazı'nın buzlarla kaplanıp kara köprüsü olduğu zamanlarda günümüzden 10.000 yıl önce iki ayrı etnik grup (Eskimo ve Aleut) olarak Alaska'dan Kamçatka'ya kadar olan bölgede bulunduklarını göstermektedir. Eskimo ve Aleutların denizde avlanma tekniklerinin geliştirilmesinden önce bölündüklerini gösteren dil verileri arasında ok ve yay için ortak kelimelerin bulunması, bunun yanında deniz avcılığı terimlerinin Eskimo ve Aleutlarda farklı olması gösterilebilir. Eskimo ve Aleutlar deniz avcılığını birbirlerinden bağımsız olarak geliştirmişlerdir.

1784 yılında Grigoriy Şelihov ("Григорий Иванович Шелихов") tarafından Sitkalidak adasındaki Awa’uq (KOD 450 Sitkalidak Refuge Rock site) yerleşiminde Awa’uq Katliamı ("Sitkalidak Massacre" ya da "Awa'uq (Refuge Rock) massacre") yapılmış ve 500-2000 kadar Supik Eskimosu öldürülmüş, 1000 kadarı da tutsak alınmıştır..


Alaska Yerli Dil Merkezine göre 3.500 kişilik Supik nüfustan 200 kadarı anadillerini konuşabiliyor.

Alaska'da 1980 ile 1992 yıllarında Eskimo-Aleut dilli halkların nüfusu ve anadillerini konuşabilenlerin sayısı 

Yaklaşık 3000 kişilik Supik nüfusundan 400 kadarı anadilini konuşabiliyor.

1987-1988 döneminde Alaska okul bölgelerinde Supik öğrencilerin sayısı :

Geleneksel Supik avcılığı diğer Eskimo halklarıyla benzerlik gösterir. Alaska'nın doğasının çetin oluşu, açlık ("kaik") kaygısıyla denizde ("imaq") ve karada ("nunat") yenebilecek her şeyin avlanılmasını ya da toplanmasını gerektirir. Supiklerin yaşadığı coğrafya Alaska'daki en güney bölge olduğu için kuzeydeki Yupik ve İnyupik coğrafyasına nazaran daha iyi durumdadır.

Av araç ve gereçleri arasında kayak ("qayaq") ile kayık ("angyaq") ve kürek ("anguaq") ava ulaşma ve taşıma işinde değerlidir. Silah olarak ok ("ruuwaq") ve yay ("qitguyaq") ile zıpkın ("ayaquq") kullanılır. Beyazlardan gördükleri ateşli silahlar ("nutek") da sonradan ava dahil olmuştur. Av şapkası ("caguyaq") ve av torbası ("ekgwik") avın olmazlarındandır.

Kara memelileri olarak ren geyiği ("tuntuq"), boz ayı ("taquka'aq"), samur ("aaquyaq"), tavşan ("kuskanat"), tilki ("kaugya'aq"), kakım ("amitatuk") ve gelengi ("qanganaq") avlanır.

Deniz memelileri arasında balinalar ("arwaq") başta olmak üzere yunus ("mangaq"), denizaslanı ("wiinaq") ile foklar ("aataak, isuwiq") en değerli deniz avlarıdır. Bunları deniz samuru ("arhnaq") takip eder.

Kuşlar, etinden ve derisi ile diğer uygun kısımlarından yararlanılan hayvanlardır. Bunlar arasında ördekler ("saqul'aq"), martı ("qatayaq"), yelkovan ("tuungat") ve karabatak ("agasuuq") sayılabilir. Kuşların tüyleri ("culuk") süslemede kullanılırken, yumurtaları ("manik") da toplanır.

Deniz omurgasızları arasında kiton ("urriitaq"), deniz tarağı ("mamaayaq"), ahtapot ("amikuq") ve deniz hıyarı ("uutuk") gözde toplama avlardır.

Balıkçılık da yapılır. Balıkçı kayığı ("paRaguutaq") ile ağ ("kugyaq"), olta ("iqsak") ve kargı ("panaq") ana balıkçılık malzemeleridir. En gözde balıklar som balığı ("iiliksak, amartuq, niklliq, qakiiyaq") türleriyle diğer balık türleri ("anciq, waa'uq, sagiq, iqalluarpak, iqalluak") gelir. Bunlar taze olarak tüketildiği gibi, ileride yemek için kurutulur ("tamuuq") ya da tuz ("taryuq") ve duman ("puyuq") kullanarak tuzlanır ya da tütsülenerek ("kupcuunaq") saklanır.

Bitkiler açısından fakir olan coğrafyada yenebilecek böğürtlensi ya da üzümsü meyveler ("alagnat, cuawak, aqagwik, kenegtaq, puyurniq, muuguat") ve sebzeler ("aatunaq") az olsa da vitamin alımı açısından değerlidir.

Geleneksel Eskimo dini şamanizm, Supiklerde de görülür. Eskiden dini amaç taşıyan şamanistik törenler, günümüzde folklorik gösteriden ileriye gitmez. Bunda Rusların Ortodoksluğu Supiklere kabul ettirmelerinin rolü vardır. Şaman ("kalla'alek"), ruh ("sua") ve hayalet ("tanraq, tangruaq") şamanlığın ana kavramlarıdır.

Aynı zamanda şamanistik gösteride de kullanılan müzik olarak davul ("cauyaq") ve şarkı ("atuun") ile dans ("agnguaq") bütünlük oluşturur. Maskeler ("giinaquq" ve "giinaruangcut" ya da "maaskaat") de bunları tamamlar, böylece müzik ve dans törensel nitelik kazanır. Ruslardan aldıkları akordeon ("kaRmuniaq") yeni müzik aletleridir.

Takı ve desenler törensel niteliklidir. Kadınların boncuktan yapılan şapkası ("nacaq"), bilezik ("tayarnerutaq"), kulak küpesi ("kulunguaq"), dudak küpesi de denilen labret ("kulut'ruaq") ve dövme ("kRasiruaq") tipik Eskimo beden aksesuarlarıdır.

Kodiak Adasında, günümüzde 42 kişinin yaşadığı Karluk (Supikçe "Kal'uq") şehrinde yapılan arkeolojik kazılar şehrin 5000 yıldır insan yerleşimine açık olduğunu göstermektedir. Arkeolojik siteler yönünden gerçekten zengin olan Kodiak'ta tarih öncesine (prehistorik) ait 900 kadar site bulunur.







Babür Ünsal

Babür Ünsal, Türk bürokrat.

1950-1954 yılları arasında Oğuzeli, 1958-1960 yılları arasında Gölcük, 1960-1961 yılları arasında Hopa, 1962 yılında Görele ve 1963-1964 yılları arasında Edremit kaymakamları, 1966-1970 yılları arasında Artvin, 1970-1971 yılları arasında Malatya, 1975-1978 yılları arasında Çanakkale ve 1979-1980 yılları arasında Kayseri valilikleri yapmıştır.

Merkez Valisi iken 28 Şubat 1982 tarihinde kendi isteği ile emekli olmuştur.




Wigan

Wigan İngiltere'de törensel Greater Manchester Metropoliten Kontluğu içinde bulunan bir tek-seviyeli "Wigan Metropoliten Bölge" yerel idaresi altnda bulunan kentlerden biri olup bu yerel idarenin merkezinin bulunduğu kenttir. Bu kent tarihsel olarak Lancashire Kontluğu'nun bir parçası olduğu kabul edilmektedir.

Wigan kenti Douglas Nehri üzerinde, Preston şehrinin 24,1 km güneyinde, Manchester şehrinin 26,6 km batı-kuzeybatısında ve Liverpool şehrinin doğu-güneydoğusunda bulunmaktadır. Wigan kenti "Wigan Metropoliten Bölge" yerel idaresi altındadır ve bu yerel idarenin en büyük nüfuslu kenti ve merkezidir; ve bu yerel idare altında Wigan kenti yanında, "Leigh", "Ashton-ın-Makerfield", "Ince-in-Makerfield" ve "Hindley" kasabaları da bulunmaktadır.

Wigan kentinin nüfusu 2001 yılı nüfus sayımına göre 81.203 olup Wigan yerel idare bölgesindeki nüfus 305.600'dür. Wigan coğrafi olarak Büyük Manchester şehirsel bölgesinin bir parçasıdır.

Wigan antik çağlarda Kuzey İngiltere'nin büyük bir kısmında yaşayan "Brigantes" adlı Kelt kabilesinin bölgesinde bir köy yerleşkesi idi. Romalılar Britanya'yı fethettikten sonra Brigantes kabilesini kontrol için şimdiki Wigan kenti yerine "Coccium"" adlı bir Romalı kışlası ve yerleşkesi kurmuşlardı.

Saksonlar ve Normanlar zamanında Wigan, Lancashire kontluğuna bağlı bir yerleşke olarak görülür.

Wigan'a 1246'da İngiltere Kralı III. Henry tarafından bir beratla "belde (borough)" statüsü verilmiştir. Orta çağların sonlarına doğru Wigan kenti Lancashire Kontluğu'nda bulunan beş beldeden biri olmaktaydı ve diğerleri şimdi şehir statüsü taşıyan Lancaster, Liverpool ve Preston'du.

Wigan İngiltere'deki Sanayi Devrimi döneminde çok belirgin bir iktisadi gelişme gösterdi ve kentin nüfusu çok hızla büyüdü. Kent sanayi devrimi başlarında porselen ve seramik eşya üretimi ve saat yapımı alanlarında önemli bir sanayi merkezi olarak bilinmekteydi. Fakat Sanayi Devrimi sırasında tekstil sanayi ve kömür madenciliği çok daha önem kazandı. Wigan 19. yüzyıl İngilteresi'nde dokuma sanayi kenti ve kömür madenciliği kenti olarak isim yaptı. Wigan'da ilk kömür madeni 1435'te açılmıştı ve 19. yüzyıl sonlarında kömür madenciliği bir zirveye geçtiğinde Wigan kentinin merkezinin 7,5 km civarında yaklaşık 1.000 kadar kömür maden ocağına giriş kuyusu bulunmaktaydı. Wigan'da bulunan bir yerel idare meclisi üyesinin "Wigan'da arka bahçede bir kömür madenin bulunması