saray Lisesi'nden ve ardından Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi (1965 mezunu) ile Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin Tarih Bölümü'nden mezun olmuştur. 1993 yılında Uluslararası İlişkiler doçenti oldu. 1994-1996 arasında Belgrad büyükelçiliği, 1996-1998 arasında Paris Başkonsolosluğu, 1998-2000 arasında Hartum büyükelçiliği ve 2004-2007 yıllarında da Kinşasa büyükelçiliği görevinde bulunduktan sonra 2007 yılında Dışişleri Bakanlığı'ndan emekli olmuştur.
6 yabancı dil bilen Oba evli ve iki çocuk babasıdır. ayrıca Çağ Üniversitesi ve Atılım Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü Öğretim Üyesidir.

Şu anda Çağ Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölüm Başkanlığı görevini yürütmekte olup aynı üniversitenin yönetim kurulu üyesidir.




Ahmet Acet

Ali Ahmet Acet, (d. 21 Şubat 1951, Helsinki, Finlandiya), Türk diplomat.

21 Şubat 1951´de Helsinki´de doğdu. Beyrut Amerikan Üniversitesi Siyasal Bilimler bölümünü bitirdi. İngilizce ve Fransızca bilen Acet, 1973 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girdi.

Bakanlık bünyesinde çeşitli görevlerde bulundu. Ardından Cumhurbaşkanlığı'nda Dışişleri Danışmanı, TC. Belgrad Büyükelçiliği, Dışişleri Bakanlığı Müşaviri, AB Genel Sekreterliği'nde Genel Sekreter Yardımcılığı, Dışişleri Bakanlığı Avrupa İşleri Müsteşar Yardımcılığı gibi görevlerde bulundu. Türkiye'nin Berlin Büyükelçisi olarak görevine 2008 yılında getirildi. 26 Eylül 2011 tarihli resmi gazetede yayınlanan büyükelçiler kararnamesi ile merkeze atandı. 31 Aralık 2011 tarihinden itibaren Merkeze döndü. 7 Haziran 2012 tarihinde başladığı Meksika büyükelçiliği görevi 12 Kasım 2014 tarihine kadar sürdü. 1 Temmuz 2015 tarihinde atandığı Dışişleri Bakanlığı müşavirliği görevi 21 Şubat 2016 tarihinde yaş haddinden emekli olunca son bulmuştur.




1917 Fransız Ordusu Ayaklanmaları

1917 Fransız Ordusu Ayaklanmaları, I. Dünya Savaşı sürerken Batı Cephesinde savaşan Fransız Ordusunda askerlerin gerçekleştirdikleri ayaklanmaları kapsar. Özellikle General Robert Nivelle komutasındaki başarısız İkinci Aisne Muharebesi sırasında yaşanan olağanüstü kayıpların ardından kitlesel olarak yaşanmıştır. İsyanlar o dönemde çok gizli tutulmuş, ancak günümüzde aydınlatılmaya başlanmıştır.

1917 yılına gelindiğinde toplam 20 milyon Fransız erkek nüfusunun 1 milyonu savaşta hayatını kaybetmiş durumdaydı. Yaşanan bu yoğun kayıplar Fransız askerlerinde anlamsız ve ölümcül taarruzlara karşı direnç oluşturmuştur.

1917 Nisan ayına gelindiğinde Batı Cephesinde Alman hatlarını yarmak için çareler arayan Fransız Başkomutan Robert Nivelle Aisne Nehri bölgesindeki Chemin des Dames’e saldırmaya karar verir. Önceki saldırıların aksine bu saldırıda yeni bir taktik deneyen Fransız kurmay heyeti taarruza kalkan piyadelerin az önünde ilerleyecek şekilde topçu ateşi öngörür. Ne var ki planlanan bu topçu ateşi düşmandan çok Fransız askerlerine zarar verecek ve taarruz başarısızlık ve büyük kayıplarla sona erecektir. İkinci Aisne Muharebesi olarak da bilinen bu taarruzun ardından Nivelle 15 Mayıs 1917 tarihinde görevden alınacak, yerine General Philippe Pétain geçecektir.

Büyük kayıplar yaşanan başarısız saldırının ardından Fransız askerleri arasında yoğun firar olayları yaşanmaya başlar. 27 Mayıs günü firarlar isyana dönüşür. Cephede görev yapan 30 bin asker ayaklanarak cephe gerisine gider. Olaylar cephe gerisini de etkileyecek şekilde büyür. Ne var ki subaylara karşı bir isyan halini almayan ayaklanma temel olarak savaş karşıtı değil, savaşın yapılma biçimine karşı yapılır. Askerler yaptıkları taarruzların anlamsız ve faydasız olduğunu düşünmekteydiler. 
Cephe gerisindeki Soissons, Villers-Cotterêts, Fère-en-Tardenois ve Cœuvres-et-Valsery kasabalarında bulunan askerler, subaylarının cepheye gitme yönündeki emirlerini dinlemezler. Hatta 1 Haziran günü Fransız askerleri Missy-aux-Bois kasabasında yönetimi ele geçirirler. Tarihçi Tony Ashworth’a göre isyanlar yaygın, güçlü ve ısrarlıdır, Fransız Ordusu kıpırdayamaz hale gelir. 7 Haziran günü İngiliz komutan Douglas Haig ile bir araya gelen Pétain cephedeki birliklerin isyancılar nedeniyle cephe gerisindeki birliklerle değiştirilemediğinden yakınır. Tarihçi John Keegan ayaklanmaya yaklaşık 50 tümenin (500 ila 750 bin) katıldığını yazar.

1983 yılında Fransız askeri tarihçi Guy Pedroncini tarafından askeri arşivlerde yapılan araştırmaya göre 49 piyade tümeninde komuta sisteminin çökerek ayaklanma yaşandığı belirtilmiştir. 1917 yılında Fransız Ordusunun toplam 113 tümenden oluştuğu göz önüne alınırsa ordunun yaklaşık yarısının isyandan doğrudan etkilendiği sonucu çıkmaktadır.

Askeri komuta kademesi ayaklanmalara derhal ve şiddetle cevap verir. 8 Haziran ve izleyen günlerde yoğun tutuklamalar ve mahkemeler yaşanır. Toplamda subayların ve astsubayların işbirliğiyle toplanan isimlerden yola çıkarak binlerce kişi tutuklanır. 23.385 kişinin isyancı davranışlarından dolayı yargılandığı 3.427 divan-i harp mahkemesi sonucu 5554 asker idam cezasına mahkûm edilirken 49 tanesi kurşuna dizilir, diğerleri hapis cezasına çarptırılır. Pedroncini belgelerinde ise 629 kişinin idama mahkûm edilip 43 tanesinin kurşuna dizildiği yazar. 
İsyancı birliklerin toplandıkları görece sakin bölgelerde kendi topçuları tarafından saldırıya uğrayarak toplu şekilde öldürüldükleri iddia edilir. Fransız Ordusunda buna dair bir kayıt bulunmasa da benzer bir olay Fransa’da meydana gelmiştir. Fransa’da görev yapan Rus İmparatorluğuna bağlı birlikler Şubat Devriminin ardından Bolşeviklerin de etkisiyle savaşa karşı çıkarak ayaklanmıştır. 1917 yılı Eylül ayında La Courtine Kampında yaşanan olay sırasında Fransız Ordusu Rus askerlerin üzerine topçu ateşiyle saldırmıştır. 19 kişinin hayatını kaybettiği saldırı sonucu askerler hapis ve kürek cezalarına çarptırılmıştır.

Tüm çabalara rağmen sürmekte olan savaşın askerler üzerindeki etkisi giderilememiştir. Pétain tutuklamaların ardından taarruzlara son verdiği ve izinleri uzattığı için zaman kazansa da ayaklanmalar daha küçük ölçekte devam etmiştir. Özellikle 1918 yılının ardından askerler, sivil nüfus ve ülke ekonomilerinin içinde bulunduğu durum galip ülkelerin bile yeni sosyal sorunların içine düşmelerine engel olamamıştır.

Konuyla ilgili ağırlıklı bilgiler 1967 ve 1983 yılında yoğun arşiv çalışmalarını yayınlayan Guy Pedroncini sayesinde ortaya çıkmıştır. Bu durum askeri arşivlerin olayların üzerinden 50 yıl geçmesinden dolayı kamuya açılmasından dolayı olmuştur. Ancak özellikle konuyla ilgili siyasi nedenlerin irdelendiği düşünülen belgelerin gizlilik süresi dolmamıştır. Ayaklanmalardan 100 yıl sonra açılması şartı konan arşivlerin 2017 yılında kamuyla paylaşılması beklenmektedir.





Arp 273

Arp 273, Andromeda takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 300 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan etkileşen gökada çifti. Birbirlerinden 100,000 ışık yılı uzakta bulunan çift, ilk defa Halton Arp tarafından 1966 yılında derlenen Tuhaf Gökadalar Atlası'nda tanımlanmıştır. UGC 1810 olarak bilinen sarmal gökadaların büyüğü, yaklaşık olarak beş kat daha ağırdır. UGC 1813 olarak bilinen gökadanın diski, aşağıdaki gökadanın kütleçekim etkisiyle güle benzer bir şekilde bozulmaya uğramıştır ve çekirdeğinde aktif yıldız oluşumlarına dair izler taşımaktadır. Bilgi kutusundaki göz alıcı fotoğraf, Hubble Uzay Teleskobu'nun yörüngedeki 21. yılını kutlamak amacıyla yayımlanmıştır.





Oya Tuzcuoğlu

Oya Tuzcuoğlu 1948 yılında Eskişehir'de doğmuştur. TED Ankara Koleji ve 1970'te Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun olmuştur. 1975 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girmiştir. 1999-2002 yılları arasında Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü Daimi Temsilciliği ve 2002-2004 yıllarında Doha Büyükelçiliğinin ardından, 2004-2008 arasında ilk kadın Dışişleri Bakanlığı Protokol Genel Müdürü olarak görev yapmış, 2008-2010 yıllarında Budapeşte Büyükelçiliği görevinin ardından, 2010 yılından itibaren tekrar Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü Daimi Temsilciliği görevine getirilmiş ve Eylül 2012'ye değin bu görevini yürütmüştür. 2013 yılında yaş haddinden emekliye ayrılmıştır.




Bergama Müzesi (İzmir)

Bergama Müzesi, İzmir’in Bergama ilçesinde 1936 yılından beri hizmet veren Kültür Bakanlığı’na bağlı bir arkeoloji ve etnografya müzesidir.

Bergama’da 1878 yılında başlayan arkeolojik kazılar sonucunda elde edilen eserlerin depolandığı depo müzedeki eserler ile 1927’de başlayan Asklepion’daki kazılarda ortaya çıkarılan eserlerin sergilenmesi amacıyla 1933-1936’da inşa edilen müze binasında hizmet verir. 30 Ekim 1936’da ziyarete açılmıştır. 
Müze binası, Türk-Alman iş birliği ile gerçekleştirilmiş; projesi Bruno Meyer ve Nharold Hanson adlı mimarlar tarafından 1932’de tamamlanmıştır. Dikdörtgen bir avluyu çevreleyen galeriler ile avlunun arkasındaki dikdörtgen teşhir salonundan oluşur. Etnografik eserlerin sergilenmesi için 1979 yılında teşhir salonunun yanına ek bir bina yapılmıştır. Müzeye ayrıca depo, laboratuvar , fotoğrafhane arşiv gibi birimler eklenmiştir.

Müzede çoğu Bergama ve çevresinde yapılan kazılardan çıkmış eserler, Etnografya bölümünde bölgenin halı, kilim, kumaş dokuma örnekleri, el işlemeleri sergilenir. Bergama Akropolü üzerinde bulunan ancak 1870 yılında Prusya’ya götürüldüğü için orijinali Berlin’deki Bergama Müzesi’nde sergilenmekte olan Bergama Zeus Sunağı’nın bir maketi, müzenin arkeolojik eserler bölümünde sergilenir.




Bergama Müzesi





David Irving

David John Cawdell Irving (d. 24 Mart 1938, Brentwood, Essex, İngiltere), II. Dünya Savaşı'nın askeri tarihi konusunda uzmanlaşmış Holokost inkarcısı bir İngiliz yazar. Yahudi Soykırımı'nın çok büyük çaplı olmadığını, ölen birçok Yahudi'nin Tifo gibi hastalıktan öldüğünü söyleyip, Almanya'nın hiçbir kampında gaz odasının bulunmadığını iddia ettiği için 3 yıl hapse mahkûm edilmiştir. Nazi Almanyası üzerine yaptığı çalışmalarda Üçüncü Reich ve Antisemitizme sempati duyması tartışmalara neden oldu. Irving bugün günmüzde Holokost'u inkar eden en yetenekli vaiz olarak tarif edilmiştir. Amerikalı tarihçi Deborah Lipstadt