“Ümmîlik ile Mücadele” onun eseriydi.

1940, 1941, 1942 yıllarında Sümerbank'ın İzmir Fuarı pavyonları yarışmalarını kazandı. Pulculuk üzerine çalıştı. “Atlas Yayınevi”nin üç ortağından biri olan Mazhar Apa, Ressam Sururi ve yazar Rakım Çalapala ile birlikte posta pulları yarışmasına girdi. Cumhuriyet devrinde bayındırlık, ziraat, sanayi ve maarif kalkınmaları konulu dört pul yapılacaktı. Yetmiş firmanın katıldığı yarışmada üç ortak, bayındırlık için kağnıdan trene, ziraat için kara sapandan traktöre konulu iki pul ile iki dalda yarışmayı kazandılar. Mazhar Apa aynı yıllarda ofset baskı üzerine yenilikler yaptı; fotoğraf tekniği ile renkli resimler bastı. Bu yöntemi ilk kez Tahsin Demiray’ın dergilerinde uygulamıştı.

Kendi klişe atölyesini 1941’de açtı. Savaş yıllarında kurulan ve her tür klişe ile ofset baskı ve fotolito kalıpları yapılan şirket, savaş sonrasında yükselişe geçti ve “Apa Ofset Basımevi” doğdu. Açık adı, Apa Ofset Basımevi ve Sanayi A.Ş. Basımevi’nde, ofset basım tekniği Türkiye’de ilk kez ve en gelişmiş biçimiyle uygulandı.

1927’de evlenen Mazhar Apa'nın tek erkek çocuğu Ömer Apa’dır.





Kafkas İslam Ordusu

Kafkas İslam Ordusu, Osmanlı Devleti'nin Mart-Ağustos 1918 tarihleri arasında kurduğu Doğu Ordular Grubu'na bağlı bir askeri birim. Harbiye Nazırı Enver Paşa'nın emriyle ve tamamen Müslümanlardan oluşmuştur. I. Dünya Savaşı'nda Kafkasya Cephesi'nde yer almıştır. Kağıt üstünde "ordu" olarak adlandırılsa da üç tümenden oluşması ve bu dönemde yoğun çatışmalarla eriyen Kafkas Ordular Gurubunun ve 9. Ordu ile Şark Ordular Grubu'na bağlı bir kolordu olarak yapılandırılmıştır. Üç tümenden (12,000 - 14,000) oluşan orduya Azeri (5. tümen) ve Dağıstanlı (4. tümen) gönüllülerinin katılımıyla toplam 20,000 civarında bir güce erişmiştir.

Enver Paşa'nın Turancılık amacı doğrultusunda kargaşa içinde bulunan Azerbaycan ve Dağıstan'ı Rus işgalinden kurtararak bağımsızlıkılarını ilan etmelerine yardımcı olmak. Kafkasya'da kurulacak ordunun esasını vücuda getirmek. Kafkasyalı askerlere talim vermek ve Kafkasya'da yüksek İslam menfaatlerini ve hukuku mukaddesi Hilâfet ve Osmanlı ile siyasi rabıtayı ve askeriyeyi tesis etmektir. Bu teşkilat, tedrican bolşevik devriminden sonra iç savaşlara sahne olan Rusya dahilindeki Müslüman halklarla imkânı dairesinde teşkil edilecektir.

Osmanlı Devleti ile aralarında Azerbaycan Milli Şurası da bulunan yeni Kafkasya devletleri arasında 8 Haziran 1918 tarihinde Batum Antlaşması imzalandı. Batum Antlaşması'ndaki "dostluk ve karşılıklı yardım" maddesi gereğince Osmanlı Devleti, gerektiği takdirde Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'ne silahlı yardım yapmayı kabul etti. Kafkaslardaki Müslüman halkına yönelik katliamların durdurulması için ve oradaki Türklere savaş yardımı yapmak için Azerbaycan Milli Şurası'nın Başkanı Mehmed Emin Resulzade bu anlaşmanın 4. maddesine uygun olarak Osmanlı Devleti'nden askeri yardım istedi.

Kafkas İslam Ordusu (Kumandanı Nuri Killigil)

Enver Paşa'nın kardeşi olan Nuri Paşa'nın komutanlığında, Azeri ve Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti vatandaşı Dağıstanlı gönüllülerden oluşmaktadır. Gönüllüler dahil 20.000 kişidir.

Azerbaycan'da ilk savaş Gence'deki Ermeni mahallesinde silahları toplarken çıktı. 
Kafkas İslam Ordusu Gence'den sonra Bakü'ye ilerlerken, 2 Nisan 1918'de Van'ı işgalden kurtarmış olan Ali İhsan Sabis Paşa komutasındaki Osmanlı Ordusu da İran sınırını geçerek 8 Haziran 1918'de Tebriz'e girdi.

Kafkas İslam Ordusu'na bağlı birlikler Bakü Muharebesi'ni kazanarak 15 Eylül 1918'de Bakü'ye girdi, bu savaşlarda 1130 Osmanlı askeri öldü. Ekim ayı başında bir Osmanlı müfrezesi de kuzeye ilerleyip Derbent'e ve Mahaçkale'ye girdi ve Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti'ne askeri destek verdi.

Yıldırım Orduları Grubu'nun Filistin cephesinde Nablus Hezimetine uğraması ve sonrasında Edmund Allenby komutasındaki Britanya Ordusu'nun süratle ilerleyerek Şam ve Halep'i işgal etmesinden sonra Osmanlı Devleti ateşkes istemek zorunda kaldı. 30 Ekim tarihinde imzalanan Mondros Mütarekesi'ne göre Osmanlı Devleti'nin savaştan önceki sınırlarına çekilmesi gerektiğinden Kafkas İslam Ordusu 16 Kasım’da Bakü'yü terk etti ve 15 Aralık 1918 tarihinde Osmanlı askerlerinin Azerbaycan'dan çekilmesi tamamlandı.
Kafkas İslam Ordusu'nun askeri kısmının çoğu Doğu Anadolu'ya döndüğünde 15. Kolordu'ya katıldı. Daha sonra komutanlığına Kâzım (Karabekir) Paşa'nın atanacağı bu kolordu ile Ali Fuat Paşa'nın Filistin Cephesinden salimen Ankara'ya getirdiği 20. kolordu, Kurtuluş Savaşı başladığında silahlarını teslim etmeyen ve askerlerini de terhis etmemiş olarak işgalcilere karşı koyan iki güç odağı olmuşlardır.

1920 yılında Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti bolşevik işgaline uğrayarak yıkıldı.




Nagoya Kalesi

, Japonya'nın Aichi iline bağlı Nagoya şehrinde adresinde bulunan shiro (Japon kalesi). Japonya'nın "Üç Güzel Shiro" sunun biridir. Tenshu (kule)'nun çatısında bulunan altın yapımlı çift Shachihoko ile tanınır. Ve Shachihoko ile birlikte Nagoya şehrinin sembolü olarak kabul edilmektedir.

Japonya'nın tarihî eyaletlerinden Owari Eyaleti'nin Aichi ilçesinde 16. yüzyılın başlarında Imagawa Ujichika Yanagi-no-maru olarak yapıldığı ve "Nagoya-jō" (那古野城) olarak anıldığı, 1532 ya da 1538'de Oda Nobuhide tarafından Imagawa Ujitoyo'nun elinden alındığı ve Oda Nobuhide'nin oğlu Oda Nobunaga'nın kalede doğduğu düşünülmektedir.

1555'te Oda Nobunaga Kiyosu Kalesi'ne taşındığı için iptal edildi.

Edo döneminde 1609'da Tokugawa Ieyasu dokuzuncu oğlu Tokugawa Yoshinao için Eski Nagoya Kalesi'nin arazisinde yeni bir kaleyi yaptırmasına karar verdi ve Tenkabushin (Daimyoların mali gücünü azarmak amacıyla yaptırılan inşaat işleri)'in çerçevesinde Batı Japonya'daki daimyolara yaptırdı.

1612 - 1617 yılları arasında çevresindeki şehri ve şehirliler ile birlikte Kiyosu Kalesi'nden Nagoya Kalesi'ne taşındı Buna "Kiyosugoshi" denir. Nagoya Kalesi Edo dönemi boyunca "Gosanke" (Tokugawa klanının üç büyük ailesi)'nin birincisi Owari Tokugawa ailesinın Shiro'su olarak kullanıldı.

28 Ekim 1891 tarihinde Mw ölçeğine göre 7,5 büyüklüğünde gerekçeleşen Nobi Depremi'nde Honmaru Nansei Gurō (Baş Kulesi'nin batıgüney köşe kuleciği) ve Tamon Gurō (Tamon Kulecik) yıkıldıysa da Honmaru Sarayı ve Tenshu ise dayandı.

Meiji Devrimi'nden sonra iptal edildi ve Owari Tokugawa ailesinin 17. reisi Tokugawa Yoshikatsu, Nagoya Kalesi'nin yıkılışı ve Shachihoko'nun devlete armağan edilişini önerdi. Fakat Prusya Krallığı Tokyo Elçisi Maximilian August Scipio von Brandt ve dönemin Japon İmparatorluk Kara Kuvvetleri 4. Şube Müdür Vekili olan İstihkam Albayı Nakamura Shinichiro'nun itirazıyla Yamagata Aritomo Nagoya Kalesi'nin korunmasına karar verdi.

Pasifik Savaşı sırasında USAAF'nin gerçekleştirdiği 14 Mayıs 1945 tarihli Nagoya Bombardımanında yaygın bombasının tam isabetiyle yandı.

1959 yılında Tenshu betonarme ile yeniden inşa edildi.

215,3 kilogramlık altın ile 1612'de yapıldı. Fakat mali durumu kötüleştikçe üç kez külçe değeri düşürdü. Savaş bittiğinde, altın Shachihoko'nun kalıntı olan altın Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanlığı tarafından el konduktan sonra Japonya'nın Maliye Bakanlığına verildi. 1967'de Nagoya Belediyesine verildi ve o altın ile belediye bayrağın direğin baş kısımı ve Chagama (çaydanlık) yapıldı. Günümüzdeki altın Shachihoko ise 88 kilogramlık altın ile sonradan yapıldı.







Arif Zaman

Arif Zaman, Pakistan asıllı ABD'li matematikçi.
1994'te Lahore University of Management Sciences'a katılmadan önce Purdue Üniversitesi İstatistik bölümünde ve 12 yıl Florida State Üniversitesi'nde görev yapmıştır. Şu anki araştırma alanı, modern bilgisayarların ihtiyaçlarına uygunluğu nedeniyle geniş uygulama alanı bulan yalancı rastgele sayı ("pseudo-random number") neslidir. Ayrıca Markov zincirinin genellemeleri ve bilgisayarların matematik ve istatistik alanlarındaki sayısız teorik problemin çözümünde kullanılması üzerine makaleleri bulunmaktadır. Yazıları The Annals of Probability, Mathematics of Computation, Journal of Applied Probability ve Journal of Statistical Computation gibi bazı dergilerde yayımlanmıştır.





Ebu Zer el-Gıfârî

Cündeb bin Cünâde bin Süfyân (Arapça: جُندب بن جَنادة), lakabı Ebu Zer, Ebu Zer el-Gıfârî (Arapça: أبو ذر الغفاري), İslam'ı ilk kabul eden sahabilerden biriydi. İslam peygamberi Muhammed kendisine Abdullah adını vermiştir. Beni Gifar kabilesindendi. Doğum tarihi bilinmemektedir. 652 yılında, Medine çölü yakınlarındaki El-Rabaza kentinde vefat etmiştir.

Ebu Zer zahitliği ve aynı zamanda üçüncü halife Osman bin Affan'a karşı muhalif tutumu ile bilinmektedir. Şiâ mezhebi onu, erken Şiî Müslümanlar arasında Dört Sadık Sahabi'den biri olarak addetmektedir.

Ebu Zer, İslam peygamberi ile birlikte Mekke'den Medine'ye hicret eden Muhacir Müslümanlardandır.

Türkiye'de, Adıyaman ilinin Ziyaret köyünde Ebu Zer'e ait olduğu iddia edilen, Osmanlı Sultanı IV. Murat tarafından Bağdat Seferi dönüşünde inşa ettirilmiş olan bir türbe bulunmaktadır.

İslam dinini kabul etmeden önceki yaşamı hakkında çok az şey bilinmektedir. Ebu Zer çok ciddi bir genç adam, dünya nimetlerinden uzak ve İslam dinini kabul etmeden önce bile tek tanrılı inanca sahip biri olarak tarif edilmektedir. Kabilesi küçük ve fakir olduğu için, Mekkeliler arasında yüksek bir mevkiye sahip değildi. Gifar kabilesi, Mekke ve Medine'nin batısında kurulmuş olan Kinane kabilesinin bir koluydu.

Ebu Zer hakkında yaygın söylentilere göre kabilesinin geçim kaynağı bölgeden geçen kervanların soyulmasına dayanmış, ancak Ebu Zer çoban olarak fakir ama dürüst bir hayat sürdürmeyi tercih etmiştir. Mekke'de ortaya çıkmış yeni bir peygamberin haberini alır almaz, peygamberlik iddiasında bulunan bu kişiyi bulmak için Ebu Zer kardeşi ile birlikte Mekke'ye doğru yola koyulur. Hak dini arayan genç adam tereddüt etmeden yeni dini kabul eder ve vakit kaybetmeden o zamanlar putperest bir dinin merkezi olan Kabe'nin önünde yeni inancı hakkında yüksek sesle şehadet getirir. Mekke paganları kendisini bu davranışı için döver. Kabilesine döndükte