emisi işbirliği ile düzenlenmektedir.

Leyla Gencer adına düzenlenen ilk yarışma, 1995'te "Yapı Kredi Uluslararası Leyla Gencer Şan Yarışması" adıyla gerçekleşmişti. İkincisi 1997'de gerçekleşen yarışmanın üçüncüsü 1999 Marmara depremi nedeniyle bir sonraki yıla ertelendi. 

Dördüncü yarışma, 2006'da, İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından La Scala Tiyatro ve Sahne Sanatları Akademisi işbirliği ile düzenlendi. İlk defa ön eleme uygulaması başlatıldı. Yarışmanın altıncısı altı yıl aradan sonra 2010 yılının ağustos ayında gerçekleşti. Daha önce ses kayıtları üzerinden yapılan ön elemeler, İstanbul dışında Barselona, Milano ve Berlin’de canlı olarak yapıldı. Ön eleme sonrasında yarışmaya hak kazanan yarışmacılar, 3 aşamalı olarak (çeyrek final, yarı final, final) İstanbul'da yarıştılar. Ön elemeleri Berlin, Londra, Viyana, Madrid, Milano ve İstanbul'da 2012 yılının eylül ayında yapılan yedinci yarışmada, La Scala Tiyatro ve Sahne Sanatları Akademisi'nde üç aylık eğitim bursu sağlayan "La Scala Tiyatrosu Akademisi özel ödülü" ilk sahibini buldu. 2015 yılının eylül ayında gerçekleşen sekizinci yarışmaya yapılan başvurular Paris, Londra, Berlin, Milano, Varşova ve İstanbul'da değerlendirildi.

Birinci, ikinci ve üçüncülük ödüllerinin verildiği yarışmada, ertesi yıl düzenlenecek İstanbul Müzik Festivali'ndeki bir konserde yer alma hakkı tanıyan Leyla Gencer Halk Ödülü de veriliyor. Polonya Ulusal Operası ve Londra Kraliyet Operası Jette Parker Genç Sanatçılar Programı yarışmada kendi ödüllerini takdim ediyor.

Yarışmanın amacı, “"dünyanın dört bir yanındaki genç yetenekleri saygın bir yarışma çerçevesinde uluslararası opera sahnelerine kazandırmak ve kariyerleri için olumlu ve anlamlı bir başlangıç sağlamaktır."”
Yarışma resmi web sitesi

La Scala Tiyatro ve Sahne Sanatları Akademisi




Radimiçler

Radimiçler (Beyaz Rusça: "Радзiмiчы"; Rusça: "Радимичи"; Ukraynaca: "Радимичі"), 1. binyılın sonlarında Yukarı Dinyeper Nehri'nin doğusundaki Soj Nehri boylarında yaşayan Doğu Slav kabilesi. 9. yüzyılın ortalarında Hazar Kağanlığı'na vergi veren bu kabile, 885'te Novgorod Knezi Oleg'in egemenliği altına girdi ve Kiev Knezliği'ne bağlandı. Radimiçler, 907'de Oleg'in Bizans İmparatorluğu'yla yaptığı ve Rus galibiyetiyle sonuçlanan savaşta Kiev Kneziliği ordusunda görev aldı.

Radimiçlerden tarih vesikalarında en son 1169 yılında söz edilmiştir.






Josef Mysliveček

Josef Mysliveček (d. 9 Mart 1737 Prag, (Bohemya, Avusturya İmparatorluğu, şimdi Çek Cumhuriyeti), ö. 4 Şubat 1781 Roma. Gençliğini o zaman Avusturya İmparatorluğu'na bağlı olan Bohemya'da geçirdikten sonra müzik, kompoziyon ve keman çalma eğitimi yaptı ve sonra müzik çalışmalarını İtalya'da tamamladı. 1763'te İtalya'ya yerleşerek genel olarak İtalya'da müzik kariyerini sürdürdü. Opera eserleri bestecisi olarak ün kazandı ama çok sayıda diğer türde müzik parçaları da bestelemiştir. Mysliveček 18. yüzyılın sonlarında gelişen müzikteki "klasizm" akımının kurulup gelişmesine büyük katkı yapmıştır.

Josef Mysliveček 1737de Prag'da zengin bir un fabrikası sahibinin ikiz oğullarından biri olarak doğdu. İkiz kardeşi, Jachym' ile birlikte Domikan ve Cizvit rahiplerinin idaresine olan "Saint-Gilles Lisesi"'ne devam ederek klasik bir eğitim gördüler. Sonra Prag'da Charles-Ferdinand Üniversitesi'nde Felsefe bölümüne devam etti ve bu kurumdan üniversite diploması aldı. Önce babasının un değirmenciliği işine girdi ve 1761de değirmencilik loncasına dahil değirmenci ustası unvanını aldı. Fakat ailesinin işinde kariyere devam etmekten vazgeçerek çok yetenekli olduğu müzik, özellikle keman çalma, çalışmalarına başladı.

1760lı yıllarda Prag'da Franz Habermann ve Josef Seğer adlı müzik hocalarından kompozisyon dersleri aldı. Sonra kısmen ailesinin mali yardımı ve kısmen Vincenz von Waldstein adında bir Bohemyalı söylünün mali desteği ile müzik eğitimine devam etmek için 1763de İtalya'ya; önce Giovanni Pescetti'den ders almak için Venedik'e gitti.

1763de İtalya'ya gittikten sonra 1767-68de Pragg'i, 1773de Viyana'yı ve Aralık 1776 ile Nisan 1778 arasında Münih'i ziyaretten başka İtalya'dan hiç ayrılmadı. Prag'a ziyareti sırasında orada İtalya'da bestelediği birkaç operasınını yapımlanmasına destek verdi. Münih'e gidişi Baveraya Elektör'ünün davetiyle 1777 karnaval'i için kendisine verilen opera siparişini yerine getirmek için yapıldı. İtalya'da "Mükemmel Bohemyalı (İl divino Böemo)" olarak bilinmekteydi. Ayrıca Çek isminin çevrisinden ortaya çıkan "Küçük avcı (Venatorini)" olarak çağrılmaktaydı.

1766da prömiyeri Bergamoda yapılan ilk opera eseri olan "Semiramide" çok büyük sükse sağladı ve Myslivecek'in opera bestecisi olarak ununun başlangıcı oldu. 1787de "İl Bellerofonte" operası önce Napoli'de ve sonra İtalya'nın bütün opera-evlerinde büyük bir popülerlikle sahnelendi. Bundan sonra çeşitli İtalyan oeara-evlerinden siparişler almaya başladı ve bu siparişleri yerine getirmek için bir seri opera eseri besteledi. Mysliveček'in operaları İtalyan "opera seria" geleneğinde idi ve çok karmaşık aryalardan ortaya çıkan ses aktörlüğüne dayanmaktaydı. 1766-1780 döneminde Mysliveček'in yeni operaları herhangi bir diğer Avrupalı opera bestecidinde çok daha üstünde olarak devamlı yapımlanmıştır. "Il Belerofente" dahil bu dönemde 26 "opera seria" janrında eser bestelemiştir. Bu eserlerinin hemen hepsi 1789 Karnavalı için [Milano'daki "Armıda" prömiyerine kadar ilk sahnelenmelerinde başarı kazanmıştır. Başarısının diğer bir göstergesi o dönemin en prestijli opera evi olan [Napoli'deki San Carlo Tiyatrosu'nda en çok eserlerinin prömiyeri sahnelenen besteci olmasındadır.

1770de Mozart'ın babası ile İtalya seyahati sırasında genç Mozart ile ilk görüşmesi Bologna'da olmuştur. Mozart ailesi Mysliveček'i bir aile arkadaşı ve genç Mozart'ın bir müzik danışmanı olarak saymışlardır. Mozart'ların yazışmalarında Mysliveček birçok kere anılmıştır. Mysliveček genç müzik arkadaşı olan Wolfgang Amedeud Mozart'a senfoni, İtalyan opera seria janrı ve keman konçertosu hakkında çok önemli kompozisyon bilgileri verdiği bilinmektedir. Bu yakın bağlılık 12 yıl kadar sürmüş sonunda Mysliveček'in genç Mozart'ta San Carlo Tiyatrosu'nun bir sipariş almasına destek vereceğini söz vermesine rağmen bu sözünde durmaması nedeniyle soğumuştır.

Mysliveček devamlı serbest bir hayat sürmeyi tercih etmişti ve zamanının diğer bestecilerinin tam aksine hiçbir hükümdar, idareci, yüksek din adamı veya zengin bir kişinin patronluğunu kabul etmedi. Hayatını müzik bestelemek, müzik öğretimi ve müzik çalma ile kazandı ama birçok zengin hayranının verdikleri zengin hediyeleri de hiç redetmemiştir. Hayatı boyunca mali bakımdan devamlı eli bol yaşamıştı. Öldüğünde en ufak olsun serveti olmadığı görülmüş ve hayatının sonuna doğru mali durumunun da bir sorun olduğu anlaşılmıştı.

Hayatının sonuna doğru Josef Mysliveček ileri frengi hastalığı komplikasyonlarından şikayetçi idi.Baverya Kralı ve Palatine Elektörü I. Maximillan'ın daveti üzerine Münih'e giderken aldığı bir yara kangren olmuştu.

Mysliveček bu sağlık ve mali zorluklar içinde 4 Şubat 1781de Roma'da hayata gözlerini kapadı. Mezarı Roma'da "Lucina San Lorenzo Kilisesi"'nde bulunmaktadır

Josef Mysliveček Cek operasinin babasi sayilmaktadir ve bu nedenle hazirladigi opera eserleri en onemli eserleri olarak gorulmektedir. Ama Josef Mysliveček operalar yaninda 10 tane oratoryo, 85 senfoni, keman koncerto ve cok sayida cesitli oda muzigi parcasi hazirlamistir.






Aşağı Silezya Taarruzu

Aşağı Silezya Taarruzu, Mareşal İvan Konev'in 1. Ukrayna Cephesi kuvvetlerince Aşağı Silezya'ya yönelik genel taarruz harekâtıdır. Harekât, Alman askeri varlığını Aşağı Silezya'nın büyük bir bölümünden çıkarttı ve bölgenin başkenti Breslau'da büyük bir Alman birliğini kuşattı.

Mareşal Konev'in kuvvetleri Vistül-Oder Taarruzu'nu başarıyla tamamlayıp Alman A Ordular Grubu'nu Polonya'dan sürdü, Kraków'u işgal etti ve Oder Nehri üzerinde köprübaşları ele geçirdi.

Harekât katılan Kızıl Ordu birlikleri, Mareşal Ivan Konev komutasındaki 1. Ukrayna Cephesi'ne bağlı kuvvetlerdir.


Sovyet taarruzunu karşılayan alman birlikleri ise Mareşal Ferdinand Schörner emrindeki A Ordular Grubu'na bağlı birliklerdir. Bu birlikler Breslau Garnizonu'nun yanı sıra,


Mareşal Konev, Vistül-Oder Taarruzu sonunda tesis edilmiş olan Steinau ve Ohlau köprübaşlarından 8 Şubat'ta taarruz etmeye karar vermiştir. Taarruz, elli dakikalık bir hazırlık ateşinin ardından saat 06:00'da başladı. Gün sonunda taarruzun öncü unsurları yer yer 60 km.lik bir derinlikte ilerlemişlerdir. 3. Muhafız Tank Ordusu, Breslau'yu geriden sarmak amacıyla güneye, daha sonra da doğuya çark ederken 4. Tank Ordusu Steinau köprübaşından ileri hareketini batı yönünde sürdürdü.

İki köprübaşından taarruz eden diğer Kızıl Ordu birlikleri 15 Şubat'ta Breslau'yu sararken 3. Muhafız Tank Ordusu, batıdaki açıklığı kapattı. Kızıl Ordu'nun bu çevirme manevraları sırasında sadece Alman 269. Piyade Tümeni'nin unsurları geri çekilmeyi başarmıştır. Diğer Alman birliklerini oluşturan 35 bin kişi ve 80 bin sivil, Breslau'da çevrilmiş oldu. Breslau Kuşatması savaşın sonuna kadar sürmüştür.

Bu arada General Lelyuşenko'nun 4. Tank Ordusu, Alman 4. Panzer Ordusu'nun yer yer gösterdiği dirence karşı, Neisse Nehri yönünde bir hayli ilerlemiştir. General Lelyuşenko kuvvetlerinin sol kanadına Grossdeutschland Tümeni ve 24. Panzer Kolordusu 14 Şubat'ta, kuşatmayı engellemek için her şeyi göze alarak bir karşı taarruz düzenlediler. İzleyen beş gün boyunca Alman kuvvetleri, Sovyet birliklerini kuşatmayı sağlayamadı ve taarruz harekâtlarına son verildi. Ama bu arada Sovyet 52. Ordu'su ile 3. Muhafız Tank Ordusu, General Lelyuşenko'nun sol kanadını güven altına almayı başardılar.

Mareşal Konev, güçlü Alman takviyeleri karşısında harekâtın taarruzu evresine son verdi. Neisse Nehri üzerinde, Almanya - Polonya sınırındaki Lausitz'de küçük bir köprübaşı elde etmişti. Bu şekilde oluşan cephe hattı, 1945 yılı başlarında Sovyet kuvvetlerinin bu kesimden Berlin yönünde geliştirecekleri g