n kutsal yere zarar verdiği olduğunu söyledi.

En nihayetinde Sanherib Kudüs'ü fethetmeyi başaramadı. Tora, Hezekiya'nın Tapınağa gidip dua ettiğini yazar ve Şlomo'dan bu yana 250 yıldır herhangi bir kralın bu zamana kadar dua ettiğinden bahsetmez.

Tora'da, Hezekiya'nın Asurluların istilasına uğrayacağını anladığı belirtilmiş ve bunun üzerine hazırlık yapan Hezekiya, Siloam Tüneli olarak da bilinen Hezekiya Tünelini ve Geniş Duvarı inşa ettirmiştir. Tünel 533 metre uzunluğunda olup Kudüs'e şehir dışında bulunan Gihon Pınarı ve Siloam Havuzu'ndan yer altından su tedarik etmek için inşa edildi.İstanbul Arkeoloji Müzesinde bulunan Siloam Tünelinden çıkarılmış Siloam Yazıtı, yapının tarihiyle ilgili bilgi sunmaktadır ve bu bilgilere göre tünel Hezekiya döneminde inşa edilmiştir. Aynı zamanda, Siloam Havuzunun etrafına duvarlar çekilerek pınardan gelen su havuza kanalize edildi. Bütün şehir, Siyon Dağı'na kadar duvarlarla çevrildi. Bu duvardan arta kalan kısımlar Kudüs'ün Eski Şehir'inde bulunmaktadır.

"Sanherib'in Yeruşalim'le savaşmaya hazırlandığını duyan Hizkiya, kentin dışındaki pınarları kapatma konusunda önderlerine ve ordu komutanlarına danıştı. Onlar da onu desteklediler. Böylece birçok kişi toplandı. "Neden Asur Kralı gelip bol su bulsun?" diyerek bütün pınarları ve ülkenin ortasından akan dereyi kapadılar." Tora'da Sanherib'in Kudüs'ü kuşattığı aktarılmıştır.

Krallar kitabında yazdığına göre: 
"Bir gün ilahı Nisrok'un tapınağında tapınırken, oğullarından Adrammelek'le Şareser, onu [Sanherib'i] kılıçla öldürüp Ararat ülkesine kaçtılar. Yerine oğlu Esarhaddon kral oldu."

Tora, bunun ne zaman olduğunu belirtmemektedir fakat Asur belgelerine göre Sanherib, oğulları Adrammelek ve Şareser tarafından MÖ 681'de, Yehuda'nın MÖ 701'de kuşatılmasından 20 yıl sonra öldürülmüştür. Yerine, Asur kralı olarak Esarhaddon başa geçti.

Tora'da, Hezekiya'nın ağır hastalandığı fakat mucizevi bir şekilde iyileştiği yazılıdır. İyileşmesinin ardından aralarında Babil kralı Merodak-Baladan'ın da bulunduğu çeşitli elçiler geçmiş olsuna ziyarete geldi. Hezekiya, Babil kralına fazladan bilgiler vermiş ve bunu karşısında peygamer Yeşeya'nın tepkisiyle karşılaşmıştır. Yahudi geleneğine göre, Asurlulara karşı kazanılan zafer ve Hezekiya'nın iyileşmesi aynı günde, Pesah'ın ilk gününde gerçekleşmiştir.

Hezekiya, MÖ 687'de doğal sebeplerden dolayı öldü.

Hezekiya, önemli dini reformlara imza attı. Judea'nın her yerindeki türbeleri sindirip Kudüs'te ibadetleri Tanrı'ya adadı. Babası dönemindeki putperestliği yasakladı. Türbeleri yasaklayıp dini sütunları parçaladı ve Aşera sütununu kaldırttı. Ayrıca, Musa'nın yaptığı Nehuştan isimli bronz yılanı da parçaladı "çünkü İsrailliler o güne kadar ona buhur yakıyorlardı."

Hezekiya, Pesah haccını devam ettirip geleneksel olarak İsrail kabilelerini davet edip Pesah festivalinde yer almasını sağladı.

Her ne kadar "2 Tarihler 30"'un tarihi gerçekliği tartışma konusu ise de İsrail bölgesinin kuzeybatı bölgesinde LMLK mühürünün bulunuşu Hezekiya'nın kuzey İsrail'in bir kısmıyla irtibata geçtiğini göstermektedir.

Hezekiya'nın reformları politeizmi kaldırıp monoteizmi tekrar başa getirdi.

"Krallar" ve "Tarihler" kitabında Hezekiya'dan önce, örneğin David ve Şlomo dönemlerinde, etkili bir merkezi sistemin olduğundan uzunca bahsedilmektedir.

Arkeolojik kanıtlara göre, Hezekiya, Kudüs'teki dini merkezileştirmedi. Lakiş ve Arad şehirlerinde tapınakların inşa edilmesine ve Beerşeba'daki alışılagelen tapınağın görevine devam etmesine izin verdi. William G. Denver, "2 Krallar 18:4"te geçen "Alışılagelen tapınma yerlerini kaldırdı, dikili taşları parçalayıp Tanrıça Aşera'yı simgeleyen sütunları kesti. Musa'nın yapmış olduğu Nehuştan adındaki tunç yılanı da parçaladı" kısmının doğru olmadığını ve bunun Deuteronomistik bir propaganda olduğunu savunmaktadır.

Bulunan bir mezar odasının kapı eşiğindeki yazıda, bu mezarın Hezekiya'nın haznedarı Şebna'ya ait olduğu anlaşılmıştır.

Kral Hezekiya dönemine ait İsrail'de iki farklı mühür türü bulunmuştur:


Siloam Tüneli'nde bulunan Siloam Yazıtı, iki grubun (Hezekiya ve Sanherib) bir araya geldiğini göstermektedir.






Neptün (anlam ayrımı)

Neptün kelimesi şu anlamlara gelebilir:





İTÜ TV

İTÜ TV (İstanbul Teknik Üniversitesi Televizyonu), 9 Temmuz 1952 tarihinde yayına başlayan televizyon kanalı. Philips şirketi yapımı olan, 1. bantta ve 100 watt güçle amatör vericileri ile yayın yapan İTÜ TV, Türkiye'nin ilk televizyon kanalıdır. Türkiye'nin televizyon ile tanışması 1 Mayıs 1964 tarihli TRT Yasası'nın yürürlüğe girmesiyle birlikte, Türkiye sınırları dâhilinde TRT dışındaki kurumların radyo ve televizyon yayınları yapması yasaklandığından, İTÜ TV 1970 yılında yayınına son verdi ve vericileri de 1971 yılında TRT'ye devredildi.

İstanbul Teknik Üniversitesi Yüksek Frekans Kürsüsü Başkanı Mustafa Santur'un Tv ile ilk tanışması 1938 yılına rastlar. II. Dünya Savaşı sonrası yıllarda yaptığı Avrupa gezilerinde televizyon denen 'camlı kutu'yu daha yakından tanır. Önceleri İsviçre, sonra Hollanda ve Almanya haftada birkaç gün yayın denemeleri yapmaktadır. 1948 yılında televizyonla ilgili gelişmeleri yerinde görmek ve çeşitli incelemelerde bulunmak için Avrupa seyahatine çıkar. Döndükten sonra kendi kendine çalışmaya başlar. Bu arada televizyonun gelişim yıllarının savaş yıllarına rastlamasından ve Türkiye'nin içinde bulunduğu ağır ekonomik koşullardan dolayı, bu aygıtın varlığından Türk halkının henüz haberi yoktur. 1942’de davetli olarak Amerika’ya giden gazeteciler heyetinde bulunan Abidin Daver, gezi anılarında televizyon ile ilgili olarak şunları anlatır.

"Atlanta istasyonunda tren beklerken sıkılmadık. Çünkü bu istasyonda garp fen ve tekniğinin en güzel ve en yeni icatlarından biri olan televizyonu seyrederek vakit geçirdik. Televizyon, radyo ile sinemanın izdivacından hasıl olan bir harikadır denilebilir. Televizyon sesleri ve resimleri şimdilik 80 kilometre uzağa naklederek aksettiren bir icattır… Bu işle uğraşan mühendisler, televizyonun sinema ve radyonun en büyük rakibi olduğunu, ilerde herkesin şimdi radyo aldığı gibi bir de televizyon alarak evinde sinema seyredeceğini söylediler."

Mustafa Santur televizyon yayını konusundaki ilk resmi girişimini İTÜ Elektrik Fakültesi Dekanlığı'na yazdığı 16 Temmuz 1951 tarihli mektupla yapar:

"Son yıllarda mühim inkişaflar gösteren televizyon alanındaki tedrisatımızı geliştirmek, ileride memleketimize de girmesi mukadder olan televizyon tekniğinde tecrübeli elemanlar yetiştirmek maksadı ile çok yüksek frekans laboratuvarımızda küçük mikyasta bir tecrübi televizyon tesisi kurmak çok münasip olacaktır. Böyle bir tesis için gereken bazı cihazların isim ve özellikleri ilişik şartnamede gösterilmiş bulunmaktadır. Bu cihazların satın alınması için gerekli müdahalenin yapılmasını, derin saygılarımla rica ederim."

Başvuru mektubunda da görüldüğü gibi bu girişimin birincil amacı öğrencilerin yararlanabileceği bir laboratuvar kurmak ve eğitsel amaçlarlar televizyon yayını yapmayı denemektir. Santur da bu girişimin amacını şöyle açıklar:

"Üniversitemizdeki televizyon cihazları tecrübi çalışmalar yapmak üzere kurulmuştur. Gayemiz muntazam ve devamlı yayınlar yapmak olmadığından tesisatımız bir laboratuvar çerçevesini aşmamaktadır."

Ancak, ilerde yapılan yayınlar çok başarılı olacaktır ve eğitim amaçlarını aşarak Türkiye’de televizyonculuk bilincinin ve kültürünün oluşmasının temeli olacaktır. Üniversite çevresi de bu girişime olumlu yanıt verir. Ne var ki, devlet mevzuatı ve bütçe sorunları nedeniyle gerekli malzemenin bir kerede değil de, üç kerede alınması kararına varılır. Bundan dolayı, gerekli cihazların alınması ve yayınların başlaması bir süre gecikir. Aslına bakılırsa bu gecikmenin en önemli nedeni Türkiye’nin ekonomik alanda uyguladığı siyasettir. Çünkü bugünlerde ithalat yasaklanmıştı. Bu yüzden, gereken verici ve kamera İTÜ TV’ye Philips firması tarafından bağış olarak verilmişti. Bu olayın gerçekten bağış mı, yoksa kanunları delmek içim bir plan mı olduğu bugün bilinmiyor. Fakat, Türk siyasetinin özelliklerinden yararlanarak, bu uygulamanın yasayı delmek için hazırlanmış “masum bir plan” olduğu düşünülebilir. O sıralarda, Santur’un gözde ve başarılı öğrencilerinden Adnan Ataman, Amerika’daki ihtisasını doçent olarak tamamlayarak yurda döner. Santur, öğrencisini TV yayınlarının başlatılmasıyla görevlendirir. Ataman Amerika’da tanıştığı televizyona büyük bir ilgi duymuştur, teklif de caziptir zira hocasıyla birlikte çalışacaktır. Bu sıralarda malzemelerin sipariş edildiği Hollanda'nın Philips firmasından ilginç bir teklif gelir: "Televizyon malzemelerinden kim sorumlu olacaksa, o bilim adamınızı gönderin; araç gereçlere yerinde alışsın." Bu teklifin ardından, Ataman eşiyle birlikte Hollanda'ya giderek televizyonun Türkiye’de ilk adımını atacak olan cihazları tanır. Cihazlar geldikten sonra Taşkışla'da üç küçük odaya bir laboratuvar hazırlanmaya başlanır. Üniversite binasının çatı katında bulunan bu üç odanın en büyüğü çekim stüdyosu olarak kullanılmıştır.

TV vericisi antensiz olacak değildi, bu kez de anten sorunu ortaya çıkar. Türkiye'ye henüz televizyon girmediği için, anten işini yapabilecek bir uzman henüz yoktur. Sonunda, böyle yükseklere çıkabilecek kişinin ancak bir minare ustası olabileceği düşünülür. Perşembe Pazarında gemi direği yapanlara on metre yüksekliğinde, gemi direğinden bozma bit anten direği hazırlattırılır. Hava soğuk olmasına rağmen yetkililer anteni kurmayı başarırlar. Ama bu anten ilk etapta pek fazla bir görev üstlenemeyecektir. Çünkü ilk yayınlar dışa yönelik değildir. Zaten dışarıya yönelik yayın yapabilse bile, o dönemde Türkiye'ye henüz şahıs malı televizyon alıcısı girmemiştir. Türkiye'deki alıcı sayısı dördü İTÜ’de, üçü bu işle meşgul olan öğretim görevlilerinin evlerinde, kalanı ise de Beyoğlu'ndaki dükkanların vitrininde olmak üzere toplam 10’dur. Böylece, Philips’ten sağlanan 100 Watt’lık bir verici ve bir adet "süper ikonoskop" kamera ile yayına başlar. Yayınların başlamasıy