e.




Barbaros, Ataşehir

Barbaros, İstanbul ilinin Ataşehir ilçesine bağlı bir mahalle.




Esatpaşa, Ataşehir

Esatpaşa, İstanbul ilinin Ataşehir ilçesine bağlı bir mahalle. Daha önce Üsküdar İlçesi'ne bağlı olan Esatpaşa mahallesi, 6 Mart 2008’de TBMM tarafından onaylanan 5747 Sayılı, Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun uyarınca Ataşehir İlçesi sınırlarına dahil edilmiştir. Mahallede 2007 nüfus sayımına göre toplam 21.982 kişi yaşamaktadır.




Mimarsinan, Ataşehir

Mimar Sinan, İstanbul ilinin Ataşehir ilçesine bağlı bir mahalle.




Mustafa Kemal, Ataşehir

Mustafa Kemal, İstanbul ilinin Ataşehir ilçesine bağlı bir mahalle.




Örnek, Ataşehir

Örnek, İstanbul ilinin Ataşehir ilçesine bağlı bir mahalle. 1950 yılında kurulan ve 19.111 kişi nüfusa sahip mahallede, 1 lise, 3 ilköğretim okulu, 5 park ve bahçe ile 4 cami bulunmaktadır.

Örnek, Ataşehir'in Kadıköy'e en yakın mahallesidir. Uzun süre Üsküdar ve Ümraniye'ye bağlı kalan mahalle, 6 Mart 2008'de yayınlanan Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde ilçe kurulması ve bazı kanunlarda değişiklik yapılması hakkında kanun ile birlikte Ataşehir'e bağlanmıştır.





Yenişehir, Ataşehir

Yenişehir, İstanbul ilinin Ataşehir ilçesine bağlı bir mahalle.




Paolo Vietti-Violi

Paolo Vietti-Violi (20 Haziran 1882, Grandson – 25 Aralık 1965, Vogogna), İtalyan mimar.

Fransa'nın başkenti Paris'teki Ecole des Beaux Arts'tan mezun olan ilk İtalyan mimar olan Paolo Vietti-Violi daha sonra Milano şehrine taşındı. İtalya'da mimarlık mesleğini sürdürebilmek için İtalya’da yer alan Kraliyet Politeknik Üniversitesi'nde (Regio Politecnico) tekrar mimarlık eğitimi almak zorunda kaldı.

Mimarlık kariyerinde ağırlıklı olarak, başta hipodrom ve stadyumlar olmak üzere spor tesisleri tasarlamıştır.

BJK İnönü Stadı, İstanbul Spor ve Sergi Sarayı ve Ankara 19 Mayıs Stadyumu, mimarın Türkiye'de tasarladığı projelerden bazılarıdır. Ankara Sergi Evi için açılan yarışmayı kazanmasına rağmen maliyeti nedeniyle diğer finalist Şevki Balmumcu'nun projesi kabul edilmiştir.




Paul Baran

Paul Baran (29 Nisan 1926, Grodno - 27 Mart 2011, Palo Alto), bilgisayar ağlarının gelişmesinde öncü olan Amerikalı mühendis. Paul Baran aynı zamanda "İnternet'in babası" olarak adlandırılır. İnternet'e olan katkısı Rand Şirketi'nde çalışırken Packet Switching üzerine yaptığı çalışmalardır. Aynı zamanda Arpanet'in kurucularındandır. Paul Baran paket anahtarlama teknikleri üç eski araştırmacılardan biri olan ve birçok şirket başlatmak ve İnternet ve diğer modern dijital iletişimin vazgeçilmez bir parçası olan diğer teknolojiler geliştirmeye devam etti.

Ailesi 11 Mayıs 1928 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'ne Boston'a, daha sonra Philadelphia'ya taşındı. Babası, Morris "Moşe" Baran (1884-1979), bir bakkal dükkanı açtı. Baran elektrik mühendisliği diploması ile Drexel Üniversitesi'nde 1949 yılında (Drexel Teknoloji Enstitüsü'nde de denir) mezun oldu. Daha sonra UNIVAC modeller üzerinde teknik çalışmalar yaptı. 1955 yılında, Evelyn Murphy ile evlenerek Los Angeles'a taşındı. Hughes Aircraft radar sistemleri üzerine çalıştı. Gece dersleri alırken danışman Gerald Estrin ile 1959 yılında UCLA mühendisliği dalında master derecesi aldı.

Paul Baran ağ ürünlerinde yaptığı yeniliklerin yanı sıra, aynı zamanda ilk metal dedektörü ve bir kapı silah dedektörü icat etti.

Baran 26 Mart 2011 tarihinde 84 yaşındayken Palo Alto, Kaliforniya'da akciğer kanserine bağlı komplikasyonlar nedeniyle öldü.




Cesare Beccaria

Cesare Beccaria Bonesana (15 Mart 1738, Milano - 28 Kasım 1794, Floransa) İtalyan hukukçu, filozof, ekonomist ve edebiyatçı, Aydınlanma Çağı'nın önemli isimlerinden. "Suçlar ve Cezalar Hakkında" adlı ("Dei delitti e delle pene") kitabı ile mevcut çağdaş ceza hukukunu kurmuş ve ölüm cezası karşıtlığını da -ilk savunanlardan birisi olarak- aynı eserde gerekçelendirmiştir.

1747-1755 yılları arasında sekiz sene dini eğitim gördükten sonra 20 yaşındayken hukuk doktorası eğitimini tamamlamıştır. Beccaria genelde Hukuk sorunlarıyla ilgilenmiştir.

1770 yılından itibaren Avusturya egemenliğindeki Milan Yönetiminde üst düzey görevli memur olmuş ve ölünceye kadar bu görevini sürdürmüştür. Fransa'da işkencenin kaldırılmasına (1780 ve 1788), İsveç'te yargı reformunun gerçekleşmesine ilham vermiştir ve 1777 yılında ABD'de yayınlanan eseriyle, Thomas Jefferson'ı etkilemiştir.

Suçlar ve Cezalar Hakkında adlı kitabını çok büyük bir titizlik göstererek 26 ayda yazmıştır. Bu eserinde, idamın ve işkencenin ceza olarak görülemeyeceğini ve bunun bir barbarlık olacağını açıklamaya çalışmıştır. Bu eseriyle beraber hukuka pek çok ilke kazandırmıştır. Bunlardan bazıları "Nullum crimen nulla poena sine lege" (kanunsuz ne suç ne ceza olur) böylelikle meşruluk prensibini de hukuka katmıştır. Ayrıca bir diğer örnek: "Yasa ancak açık ve zorunlu olarak gerekliliği beliren cezaları koymalıdır ve bir kimse ancak suçun işlenmesinden önce kabul ve ilan edilmiş olan ve usulüne göre uygulanan bir yasa gereğince cezalandırılabılır." ki bu da İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi'nde 8. madde olarak yer almıştır.

Eseri 1765'te Fransızca, 1766'da Almanca, 1767'de İngilizce, 1770'de İsveççe, 1772'de Polca, 1774'te de İspanyolca'ya çevrilmiştir. Voltaire ve Diderot gibi bir sürü aydının, bu eser, tartışmasını sağlar. Bu eseriyle beraber ölüm cezasının 200 yıldır tartışılmasına katkıda bulunmuştur. Kendisi idamın hem kullanılamaz hem de gereksiz olduğunu göstermiş ve bunu "kamusal cinayet" olarak tanımlamıştır.

Kazandırdığı hukuki ilkeler ve "Suçlar ve Cezalar Hakkında" adlı eseri bugün halen üniversitelerin ceza hukuku kürsülerinde kaçınılmaz bir şekilde referans olarak gösterilmektedir.




Millî Saraylar Daire Başkanlığı

Millî Saraylar Daire Başkanlığı yönetiminden sorumlu olduğu millî sarayların idaresi, bakımı ve restorasyonundan sorumlu bir kurumdur. TBMM’ye bağlı olan resmi bir kuruluştur.

Türkiye’nin ilan edilişi ve ardından Halifeliğin kaldırılması ile Osmanlı padişahlarına ait olan her türlü emlak devletin mülkü haline gelmişti. Bu mülkler arasında saraylar da vardı. Bu sarayların idaresi vesilesiyle oluşturulmuş bir kurumdur.

Millî Saraylar Daire Başkanlığı yönetimi altında aşağıdaki mülkler vardır. Bu idarenin yönetimine geçtiği tarihler de parantez içinde belirtilmiştir:






Sıdkiya

Sıdkiya (Zedekiah, Zedekya, Tzidkiyahu) (; Yunanca: Ζεδεκίας, "Zedekías"; ) Babil Krallığı tarafından yıkılmadan önce Yehuda Krallığı'nın son kralıydı. Kudüs Kuşatması (MÖ 597)'nın ardından Nebukadnezar tarafından üç ay on gün hükümdarlık yapan yeğeni Yekoniya yerine başa geçirildi.

William F. Albright'a göre hükümdar olduğu yıllar MÖ 597 ile MÖ 587 arasıyken bu tarih E. R. Thiele'ye göre MÖ 597 - MÖ 586 arasıdır. ~MÖ 618 yılında doğduğu hesaba katılınca yirmi bir yaşında tahta geçmiştir.

Peygamber Yeremya onun danışmanıydı ve buna rağmen "RAB'bin gözünde kötü olanı yaptı".

Sıdkiya, MÖ 597'de Nebukadnezar tarafından yirmi bir yaşında Yehuda Krallığı'nın tahtına geçirildi. Krallık bu dönemde Nebukadnezar'a haraç ödüyordu. Yeremya, Baruh ben Neriya, aile fertleri ve danışmanlarının uyarılarına ve Yehoyakim örneğine rağmen Babil'e karşı ayaklandı ve Mısır Firavunu Hofra ile ittifak oluşturdu. Nebukadnezar buna cevap olarak Yehuda'yı işgal etti. Nebukadnezar MÖ 589'da Kudüs'ü kuşatmaya başladı. Otuz ay süren kuşatmada "kıtlık öyle şiddetlendi ki, halk bir lokma ekmek bulamaz oldu".

İktidarının on birinci yılında Nebukadnezar Kudüs'ü işgal etmeyi başardı. Şehirden kaçmaya çalışan Sıdkiya ve takipçileri Kudüs'ten ayrılmayı başarmasına rağmen Eriha düzlüklerinde yakalanıp Ribla'ya götürüldü.

Burada, önce Sıdkiya'nın gözleri önünde oğlu öldürüldü ardından kendi gözleri oyuldu ve zincirlenip Babil'e tutsak olarak gönderildi. Burada ölene kadar esir olarak yaşadı.

Kudüs'ün düşüşünün ardından şehrin yok edilmesi için Nebuzaradan gönderildi. Şehir yağmalanıp yerle bir edildi. Süleyman Mabedi harap edildi. Sadece az sayıda bağcı ve çiftçi yoksulun şehirde kalmasına izin verildi.

Sıdkiya, Yoşiyahu'nun üçüncü oğluydu ve annesi Libnalı Yeremya'nın kızı Hamutal'dı, dolayısıyla Yehoahaz'ın kardeşiydi.

Doğumdaki ismi "Tanrı'nın armağanı" anlamına gelen Matanya () idi fakat Nebukadnezar onu tahta geçirdiğinde ismini Sıdkiya'ya değiştirdi.





Open Platform Communications

Open Platform Communications (OPC), endüstride veri haberleşmesi üzerine yayınlanan bir dizi standart ve şartnamenin adıdır.

1996 yılında OLE for Process Control (Türkçesi "süreç otomasyonunda nesnelerin ilişkilendirilmesi ve bağdaştırılması") adı altında bâzı endüstriyel cihaz üreticilerinin öncülüğünde endüstride veri haberleşmesi üzerine ilk standart (OPC Data Access) yayınlanmıştır. Düzenleme, farklı marka endüstriyel kontrol cihazlarının gerçek zamanlı veri haberleşmesi ihtiyacından doğmuştur.

İlk sürüm yayınlandıktan sonra OPC Derneği (İng. OPC Foundation) kurularak standartların tek elden kontrolü ve denetlenmesi sağlanmış ve o zamandan bu yana standartlar gelişerek çoğalmıştır. OPC standartları günümüzde farklı marka endüstriyel kontrol cihazlarının (DCS, PLC) haberleşmesinden, veri tabanlarına bilgi aktarımına, raporlama yazılımlarından SCADA yazılımlarına kadar birçok uygulamada kullanılmaktadır.





Almatı metrosu

Almati Metrosu. Almatı'da kent içi ulaşımın bir parçası olan Almatı Metrosu'nun yapımı Aralık 2011 tarihi itibarıyla sürmektedir. 1 Aralık 2011 tarihinde ilk etabı hizmete girmiştir.




Miyotoksin

Miyotoksin bazı yılanların zehirinde bulunan küçük temel peptitlerdir. Ciddi kas nekrozuna sebep olan enzimatik olmayan bir mekanizma içerir. Bu peptidler oldukça hızlı bir şekilde etkisini gösterir ve ani paralize yol açarak avın kaçmasına engel olur. Ölüm diyafram kasının felç olmasıyla gelir.

Tanımlanan ilk miyotoksin 1950'lerde Brezilyalı bilim insanı José Moura Gonçalves tarafından, tropikal bir Güney Amerika çıngıraklı yılanı olan "Crotalus durissus terrificus" zehirinden izole edilen