a geçirmekteydi. Jefferson'un Sally'e kaliteli giysiler satın alıp vermiş olduğuna dair kayıtlar vardır, bunlar muhtemelen onun resmi davetlerde Martha'a eşlik etmesi için alınmıştı.

Fransız kanununa göre hem Sally hem de James özgür bırakılmak için başvurma hakkına sahiptiler. Fransa'daki devrim anayasası 1789'da köleliği kaldırmıştı. Oğlu Madison'un anılarında yazdığına göre Sally Fransızca öğrenmekteydi, isterse Fransa'da özgür bir kişi olarak kalabilir, isterse Virginia'ya bir köle olarak geri dönebilirdi. Yazdığına göre, Sally Jefferson'dan hamile kalmıştı, eğer Jefferson çocuklarını azat etmezse Amerika'ya geri dönmeyi reddetmişti, Jefferson da bu şartı kabul etmişti.

1789'da Sally Hemings Jefferson ile Amerika Birleşik Devletleri'ne geri döndü. Karısı yedi yıl önce ölmüştü ve kendisi sadece 46 yaşındaydı. Jefferson'un kayınpederinden de görüldüğü üzere Virginia'daki zengin beyaz çiftlik sahipleri arasında dul erkelerin köle kadınları kendilerine cariye olarak almaları yaygındı. Jefferson'un da böyle bir şey yapmış olması o dönem için anormal değildi, 1 Eylül 1802 tarihlki "Richmond Recorder" gazetesi Jefferson'un "yıllarca cariye olarak kölelerinden birini tutmuştur. Adı Sally'dir. En büyük oğlunun adı Tom'dur..." yazmıştır. Jefferson ile bir kölesi arasında cinsel ilişki olduğuna dair söylentiler 1802'den önce de vardı ama makale bu hikâyenin iyice yayılmasını sağladı. Jefferson'un Federalist muhalefeti tarafından kullanılmış ve Jefferson'un başkanlığının son yıllarında pek çok gazetede defalarca yayımlanmıştır.

Jefferson kayıtlarının arta kalanlarına göre, Sally ABD'ye döndükten sonra altı çocuğu olmuştur:


Madison Hemings'in 1873 tarihli hatıratına göre, Sally 1790'da bir çocuk doğurmuş, bu çocuk kısa süre sonra ölmüştür. 1802'de basılmış tartışmalı gazete haberlerine, ve azat edilmiş eski bir köle olan Thomas Woodson'un soyundan gelenlerin sözlü geleneğine göre, Hemings'in ayrıca Thomas veya Tom adında, 1790'da doğmuş bir oğlu da olmuştur. Bu Tom, 15 yıl sonra doğan Madison'un ölmüş olduğunu düşündüğü çocuk olabilir. Tarihçiler, 10 ila 12 yaşına kadar kayıtlarda görünen ve Jefferson'a kuvvetle benzediği söylenen bir Tom'dan bahsetmiştir. Bu Tom'un gençken mi öldüğü yoksa Jefferson'un başka bir çiftliğine mi gönderildiği bilinmemektedir.

Jefferson kölelerinin doğumlarını kendi Çiftlik Kitabı'nda kaydetmiştir. Bazı araştırmacılar kayıtlarda tutarsızlıklar farketmiştir: 1790 yılı ve bazı başka yıllar için doğumlar sütununda silintiler vardır. Genelde Jefferson ölenlerin kayıtlarının üzerine çizgi çekerdi. Ayrıca, Jefferson Sally'nin çocukları için baba adının belirtmemiştir, başka bazı köle doğumlarında baba adını kaydetmesine rağmen.

Sally Hemings'in görevleri arasında çocuk bakıcılığı, oda hizmetçiliği ve dikişçilik vardı. Okuryazar olduğu bilinmemektedir ve kendisi yazılı bir kayıt bırakmamıştır. Görünüş olarak Hemings neredeyse beyaz ırktan görünüyordu ve düz siyah saçları arkasından bırakıyordu. Jefferson'un torunu Thomas Jefferson Randolph onu "açık tenli ve oldukça hoş görünüşlü" olarak tarif etmiştir. Yetişkin bir kadınken Monticello'nun "güney müştemilat"ında yaşıyor olması muhtemeldi, malikânenin bu kanadına ana evden kapalı bir geçitle ulaşmak mümkündü.

Sally hiç evlenmedi; köle olarak Virginia kanunlarına göre evliliği kabul göremezdi zaten, ama pek çok köle kendilerine nikahsız eş alırdı. Sally Hemings Monticello'da çalışırken çocuklarına yakın olabiliyordu. Oğlu Madison'un anılarında yazdığına göre, Hemings çocuklarının 'büyük ev' etrafında bulunmalarına izin veriliyordu ve sadece getir-götür gibi hafif işler yapmaları bekleniyordu." Madison, Thomas Jefferson'un iyi bir adam olduğunu ama kendisine veya kardeşlerine babacan davranma alışkanlığı olmadığını yazmıştır. Çocuklar 14 yaşında eğitimlerine başladılar, erkek kardeşler marangoz, Harriet iplikçi ve örgücü olarak. Beverly, Madison ve Eston keman çalmayı öğrendiler. 1819 veya 1820'de Jefferson'un torunlarından biri bir arkadaşını "Beverley'nin müziği ile dans etmeye" Monticello'nun Güney Kanadı'na davet etmiştir.

Beverly 1822'de "kaçmış" ve takip edilmemiştir. Aynı yıl Harriet de kaçmıştır. Malikâne kahyası Edmund Beacon, anılarında, ona 50 dolar verip, muhtemelen abisi veya başka bir akrabasına gitmesi için, onu bir at arabasına bindirdiğini belirtmiştir. Böylece Jefferson, Sally'nin çocuklarından ikisinin yetişkin yaşa gelince kaçmalarına üstü kapalı şekilde izin vermiştir. Madison Hemings hatıratlarında kız kardeşlerinin açık tenleri sayesinde beyaz topluma karışabildiklerini ve iyi evlilikler yaptıklarını belirtmiştir.

Jefferson, sahip olduğu yüzlerce köleden hayatı boyunca sadece ikisini azat etmiştir, beşini ise (hepsi Hemings ailesinden) vasiyetiyle azat etmiştir. Ayrıca Harriet ve Beverly'nin "kaçmasına" göz yummuştur. Ayrıca Hemings'in oğulları Madison ve Eston'un serbest kaldıktan sonra Virginia'da kalabilmeleri için Virginia eyalet meclisindeki nüfuzunu başarıyla kullanmıştır (Virginia kanunlarına serbest bırakılan kölelerin bir yıl içinde gitmeleri gerekmekteydi). Rivayete göre Sally Hemings hiçbir zaman resmen azat edilmemişti, bunu yapması (Jefferson böyle bir şeyi aklından geçirmiş olsa bile) muhtemelen Jefferson üzerine dikkat çekecekti. Jefferson'un kızı Martha Randolph daha sonra Hemings'e "zamanını vermişti", bu, Sally Hemings'in Virginia'da yaşamaya devam etmesini sağlayan gayrı resmi bir özgürlük verme uygulamasıydı. Hemings hayatının geri kalanını Albermarle County'de Charlotteville'de, oğullarıyla beraber geçirdi. Albermarle County'nin 1833 nüfus sayımında 56 yaşındaki Sally Hemings özgür bir beyaz kadın olarak kayıtlı görünür.

1802'den evvel "Washington Federalist" gazetesinde Jefferson'un esirleriyle ilişkileri olduğuna dair üstü kapalı iddialar yayınlanmıştı. 1802'de Richmond "Recorder" gazetesinde James T. Callender adlı bir gazeteci, Sally Hemings'ten Tom adlı bir erkek çocuk da dahil olmak üzere, beş çocuk sahibi olduğunu yazdı. O zamana kadar başka kaynaklardan da bilinmektedir ki Sally Hemings'in beş kadar çocuk doğurmuş ama bunların en az ikisi ölmüştür (Thomas Eston adlı bir diğer çocuk ise daha sonra doğmuştur). Callendar'ın makalesi dışında "Tom" adında bir oğuldan bahseden tek diğer kaynak, Thomas Gibbons tarafından 20 Aralık 1802 tarihinde yazılmış bir mektuptur, bu mektupta Hemings hakkında 1802'de gazetelerde çıkmamış başka bilgiler de vardı. Callendar bu çocuktan "Başkan Tom" olarak bahseder, onun Başkan'a çok benzediğini, Jefferson ve Hemings'in Paris'ten dönüşlerinde doğduğunu belirtir. Jefferson'un torunu Thomas Jefferson Randolph daha sonra Sally'nin çocuklarının Jefferson'a benzediğini kabullenmiş, "o kadar benziyorlardı ki damarlarında Jefferson'un kanını taşıdıkları besbelliydi" demiş, bu benzerliği Jefferson'un bir akrabasının babalığına atfetmiştir. Callender, Monticello'yu hiç ziyaret etmemiştir ve yazdığı makaleleri için ikinci el kaynaklara ve spekülasyonlara dayanmıştır. Callendar, hikâyesindeki bilgi hatalarını düzeltmeye gayret göstermiş olsa ve, Sally'nin varlığı, onunu Fransa'da bulunmuşluğu ve çocuklarının Jefferson'a benzemesi hakkında verdiği bilgiler doğru olsa dahi, asıl iddiası olan "Başkan Tom"un varlığı hiçbir zaman doğrulanmamıştır.
Callendar'ın makalesi sırasında Jefferson bekardı ve 20 yıldır duldu. Karısı Martha Wayles Jefferson, Jefferson'la yedinci çocuğunun doğumundan kaynaklanan komplikasyonlardan dolayı, 6 Eylül 1782'de ölmüştü. Ölüm yatağında kocasına bir daha evlenmeyeceğine yemin ettirmişti—kocası da bu yemini tutmuştur. O dönemin pek çok gazete editörü Callendar'ın bağnaz hikâyesini tekrarlamışlardı, bunu yapmakta amaçları esarete karşı bir saldırı değil, Jefferson'a zarar vermekti.

Jefferson Albemarle ve Bedford'daki malikânelerinde 200 küsur köleye sahipti, ancak bu sayı değişkendi. Jefferson, Monticello'da tarlalarda, küçük bir çivi fabrikasında ve ana evde sırf köle emeği kullanıyordu. Jefferson yıllarca borçla mücadele etmişti ve kölelerini değerli bir mülk olarak görürdü. On yıllık bir zaman dilimi zarfında 167 köleyi satmış veya vermişti. Jefferson, satılmak isteyen kölelerine kolaylık gösterirdi, özellikle onların ailelerini bir arada tutulması söz konusu olunca. Ayrıca satılmak istemeyen kölelerinini satmamaya çalışırdı. Ama vasiyetinde Jefferson sadece beş köleyi azat etmiştir, John, Madison, ve Eston Hemings dahil olmak üzere.

Sally'nin oğullarından Madison Hemings, 1873 tarihli anılarında (Ohio gazetesi "The Pike County Republican"ın yayımcısı Samuel Wetmore tarafından redaksiyonu yapılmıştır) Thomas Jefferson'un onun, ve Sally'nin çocuklarının hepsinin babası olduğunu iddia etmiştir. Erkek kardeşleri ve kızkardeşinin, köle geçmişlerini gizleyerek beyaz topluma karıştığını açıklar. Hemings'in açıklamaları Calendar'ın iddia ettiği "Başkan Tom"dan söz etmez, onun yerine, Sally'nin ilk çocuğunun Fransa'da peydahlandığını, Sally'nin Virginia'ya dönüşünden kısa süre sonra bu çocuğun doğup öldüğünü belirtir.

Bu tutarsızlığa rağmen bazı araştırmacılar bu 1873 anısının Callendar'ın makalesine dayandığını iddia etmiştir, çünkü her ikisi de Martha Jefferson'un babası John Wayles'ın adını aynı biçimde yanlış yazmıştır. Ancak, "Wayles" ile aynı okunuşu olan "Wales" kelimesinin yazılması, iki kişinin birbirinden bağımsız olarak kolaylıkla yapılabileceği bir hatadır.

Bazı tarihçiler 1873 anı kitabından öncesine ait bir sözlü gelenek olmamasını eleştirirler, ne Monticello kölelerinin ahfadında ne de Hemings ailesinde; ancak, sözlü gelenekler, sözlü olmalarının doğası gereği, yazılana kadar bir delil bırakmazlar. Hemings soyundan pek çok kişi "beyaz geçindiği" için, ayrıca Beverly ve Harriet Hemings'in hukuki durumunun 1865'e kadar kaçak köle olduğu için, kayıt bırakmamak onlar için önemliydi. Her durumda, 1902'de bir gazetede yayımlanan, aileden olmayan bir kişinin bir hatıratında yazdığına göre, 1840'larda Eston Hemings ve Madison Hemings'in Jefferson'un çocukları olduğu, onların Chillicothe, Ohio'daki komşuları tarafından genel kabul görmüş bir