iye giren Denikin 1892 yılında mezun olur ve 21 yaşında topçu birliğine atanır. Burada 3 yıl görev yapacaktır. 1895 yılında kurmay adayı olarak Harp Akademisine kabul edilir. Burada ilk iki yıl başarılı olamasa da sonraki üçüncü yılında sınıfında dereceye girecek ancak değişen sınav sistemi sonucunda başarısız sayıalcaktır. Denikin bu kararı protesto ederek Genelkurmay Başkanlığına başvuracak, yeniden kurmay okuluna başlayabileceği yönünde çıkan kararı reddederek kurmay okulunu terk edecektir.

İlk muharebesine 1905 Rus-Japon Savaşında katılır. 1905 yılında albay rütbesine yükselir. 1910 yılında 17. Piyade Alay komutanlığına getirilir. I. Dünya Savaşından birkaç hafta önce generalliğe terfi eder.

I. Dünya Savaşı’nın Ağustos 1914’de patlak verdiği sırada Denikin Kiev Garnizonu Kurmay Başkanı General konumundaydı. Savaş sırasında General Aleksey Brusilov’un 8. Ordusuna atanır. Kurmay heyetine dahil olmak istemeyen Denikin cephe görevi talep eder ve 4. Piyade Alayına atanır. Denikin bu alayla en büyük askeri başarılarını kazanacaktır. 1916 yılında 7. Kolordu komutanlığına atanır ve Romanya cephesinde başarılı Rus seferine kumanda eder. 1917 Şubat Devrimi ile Çarlık rejiminin devrilmesiyle önce Mihail Alekseev, sonra Aleksey Brusilov, en son olarak da Lavr Kornilov’un kurmay heyetine dahil olur. Denikin, komutanı olan Lavr Kornilov’un darbe girişimi olan ve Kornilov Olayı olarak adlandırılan girişimi desteklese de girişim başarısız olunca Kornilov ile birlikte tutuklanır ve hapse atılır.

Bolşeviklerin iktidarı aldığı Ekim Devriminden sonra Denikin ve kornilov hapisten kaçarak güneydeki Novocherkassk bölgesine giderler. Burada monarşi yanlısı diğer eski Çarlık subaylarıyla beraber Bolşeviklere karşı Gönüllü Orduyu kurararak Rus İç Savaşını başalatacak olan Beyaz Hareketi başlatırlar. Ordunun ilk komutanı Alekseev’dir. Nisan 1918’de Ekaterinodar yakınlarındaki muharebelerde Kornilov ölünce komuta Denikin’e geçer. Kızılordunun saldırıları üzerine Don bölgesine çekilen Denikin Buz Yürüyüşü olarak bilinecek seferi başlatır. 1919 yılı yaz aylarında Moskova’yı ele geçirmek için son bir denemede bulunsa da Kızılordu komutanı Leon Troçki bölgedeki anarşistlerle ittifak yaparak yanıt verir. Nestor Mahno önderliğindeki Ukrayna’da faaliyet gösteren anarşist “Kara Ordu” Denikin’in Beyaz Ordusunun gerisine saldıracak ve geri çekilmesini sağlayacaktır. Muharebelerin devamında Kızılordu Denikin’i Moskova’nın 400 km güneyindeki Orel’de Ekim 1919’da kesin olarak yenilgiye uğratır. Geri çekilen Beyaz Ordu kılıç artıkları en son Mart 1920’de Kırım’dan atılır.

Denikin’in Beyaz Ordusunun denetimi altındaki bölgelerdeki idaresi Rus İç Savaşını kazanmış olsaydı Rusya’da yönetimin nasıl olacağına da ışık tutmaktadır. Denikin egemenliği altındaki bölgelerde kendisine muhalefet eden kesimleri kitlesel olarak idam etmiş, mallarını yağmalamıştır. Ona bağlı yayın organları sürekli olarak Yahudi karşıtı yayın yaparak pogromlara çanak tutmuştur. Bolşeviklerin iktidarını Yahudi komplosu olarak tanıtan Denikin yanlısı yayınlar, Bolşevik Parti yönetiminde bulunan Yahudilerin varlığını gerekçe göstermiştir. Denikin’e bağlı ordular sadece Fastov adlı köyde 1500 Yahudiyi öldürmüştür. Bolşevik karşıtı Beyaz Orduların iç savaş boyunca yaklaşık 100 bin Yahudiyi öldürdüğü tahmin edilmektedir.
Denikin’in egmenliğindeki bölgelerde topraklarına el konmuş olan büyük toprak sahiplerinin toprakları geri verilmiş ve yoksul köylüler cezalandırılmıştır. Ayrıca işçi örgütlenmeleri dağıtılmıştır. Bu uygulamalar özellikle Şubat Devriminden beri yoğun olarak siyasallaşmış ve örgütlenmiş yoksul köylüler ve işçiler tarafından dirençle karşılanmış ve partizan hareketlerinin oluşmasına yol açmıştır. Özellikle düzenli Kızılordu birlikleri bölgeye gelmeden önce cephe gerisindeki partizan savaşı Denikin’i zor duruma düşürmüştür. Bu şekildeki direnişler Kafkaslarda etkili olmuş, Poltava ve Kremenchug kentleri partizanlarca ele geçirilmiştir.

Askeri alanda yenilen ve iç muhalefetle boğuşan Denikin Nisan 1920’de görevlerinden istifa ederek yetkilerini General Baron Pyotr Vrangel’e bırakır. Gemiyle İstanbul’a, oradan da Londra’ya geçer. Sonrasında Belçika ve Macaristan’a geçecektir.

1926 yılında itibaren Fransa’da yaşar. Rusya’da iktidarını sağlamlaştıran Bolşeviklere karşı düşmanlığı sürse de sürgündeki muhalif Beyaz harekete de karışmamaya dikkat eder. Sürgündeki Rus muhalifleri tarafından saygı görse de Denikin hem sol hem de sağ kesim tarafından sevilmezdi.
Kabiliyetli bir yazar olan Denikin I. Dünya Savaşından önceki dönemde çok sevdiği Çarlık Ordusunun eksikliklerini dile getirdiği eserler kaleme almıştır. Sürgündeyken yazdığı iç savaşa dair eserler oldukça tarafsız yazılmıştır. Gittikçe kendisini yazarlığa veren Denikin sürgün yıllarında Avrupa’daki Rus yazarlarla yakın dostluklar geliştirmiştir.

Denikin’in yaşadığı Fransa II. Dünya Savaşı sırasında 1940 yılında Nazi Almanyası tarafından işgal edilince Almanlar tarafından tutuklanmamak için kaçsa da yakalanır. Naziler tarafından Sovyet karşıtı propaganda amaçlı olarak kullanılmak istese de bunu reddeder. Naziler çok ısrarcı olmaz ve kırsal bölgede konaklamasına izin verirler. Nazi işgaline karşı kırsal bölgelerde başlayan direnişe ve Maki hareketine katılmaz. Eşinin tuttuğu günlüklerden öğrenilen kadarıyla Nazilerin Yahudi düşmanlıklarına şaşıracaktır. Savaştan sonra ABD’deki New York kentine yerleşir. 8 Ağustos 1947 günü 74 yaşında Ann Arbor Michigan’da ölür.

Denikin Detroit’de askeri bir törenle gömülür. Mezarı daha sonra New Jersey’deki Aziz Vladimir Mezarlığına nakledilir. Eşi Xenia Vasilievna Chizh ise Paris’deki "Saint Genevieve de Bois" mezarlığında gömülmüştür. Sovyetler Birliğinin dağılmasından sonra Denikin’in Fransa’da yaşayan kızı Marina Denikina 2005 yılında önce vatandaşlık için başvurmuş, sonra da babasının Rusya’da gömülebilmesi için izin istemiştir. Vatandaşlığı onaylanan Marina’nın isteği 3 Ekim 2005 günü Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin tarafından onaylanmıştır. Denikin’in naaşı ABD’den Moskova’da getirilerek Donskoy Manastırında toprağa verilir. Marina Denikina ise 17 Kasım 2005’de 86 yaşında Paris yakınlarındaki Versay’da evinde ölür.





Malice n Wonderland

Malice n Wonderland, ABD'li rapçi Snoop Dogg'un onuncu stüdyo albümüdür. 8 Aralık 2009 tarihinde yayımlandı.

On dört parça içeren albümün altyapıları Scoop DeVille, The Neptunes, Nottz ve The-Dream tarafından hazırlanırken; R. Kelly, Soulja Boy Tell Em ve Brandy gibi isimler de albümde konuk sanatçı olarak yer aldılar.

Snoopadelic Films şirketinin başkanı Ted Chung'a göre; Snoop Dogg albümle aynı adı taşıyan ve bir süper gangster'i canlandırdığı bir film çekti. Ayrıca Snoop Dogg, albümün tanıtımı için 19 Ekim 2009'da WWE Raw'u sundu.

"Malice n Wonderland", ilk haftasında Amerika Birleşik Devletleri'nde 61.104 kopya sattı ve "Billboard" 200 listesine 23 numaradan giriş yaptı. Sanatçının R&B/Hip-Hop listelerindeki en düşük başarıyı gösteren albümü olmasının yanı sıra; Avustralya ve İngiltere listelerine giriş yapamayan ilk albümü oldu. Albüm, günümüze dek 167.000 adetlik satış rakamına ulaştı.

Albümün ilk single'ı The-Dream düeti "Gangsta Luv" oldu. Ardından 3 Kasım'da "That's Tha Homie" ve 17 Kasım'da "I Wanna Rock" single olarak piyasaya sürüldü. Son olarak Soulja Boy Tell Em vokallerinin bulunduğu "Pronto" yayımlandı.

Albümün More Malice adını taşıyan yeni basımı, 23 Mart 2010'da yayınlandı. Bu basımda "Malice n Wonderland" albümündeki parçaların yanı sıra, beş yeni şarkı ve dört remiks yer aldı. Albümle aynı adı taşıyan ve Jamie Foxx, Xzibit, DJ Quik ve Denyce Lawton'ın rol aldığı film de yine bu basıma dahil edildi.

15.500'lük satışla "Billboard" 200 listesinde 29. sırada yer aldı.




Kevin Levrone

Kevin Levrone (d. 16 Temmuz 1964), IFBB profesyonel vücut geliştiricisi, müzisyen, aktör ve spor salonu sahibi.

İtalyan baba ve Afrikalı bir annenin çocuğudur. Kevin 22 yaşında ilk profesyonel yarışmasını kazanmıştır. Kevin Levrone defalarca Mr. Olympia ünvanını almaya çok yaklaşmıştır. 2003 yılında Vücut geliştirme sporunu bırakmıştır. 2009 yılında tekrar başlamıştır.







1980-81 Kıbrıs Birinci Ligi

Kıbrıs Birinci Ligi 1980-81, Kıbrıs'ın kırk üçüncü futbol sezonudur. On dört takımın katıldığı sezonda AC Omonia şampiyonluğu kazandı.





Kritiklik kazası

Kritiklik kazası, (veya hızlı güç yükselmesi) zenginleştirilmiş uranyum veya plütonyum gibi maddelerle yapılan nükleer çalışmalarda, kaza ile oluşan zincirleme nükleer reaksiyon anlamında kullanılır. Canlılar için çok zararlı olan nötron radyasyonu yayınımına neden olur ve çevrede hızlandırılmış radyoaktiviteye neden olur.




1999 Dünya Halter Şampiyonası - Erkekler +105 kg

Erkeklerin süper ağır sikletteki bu (+ 105 kg) lık halter müsabakası halter müsabakasındaki en ağır olan bir yarışmasıydı ve vücut ağırlıkları 105 kilogramın üzerinde olan haltercilerin katılmasına açık olan bir yarışmaydı. Müsabaka Yunanistan'ın Atina kentinde yapıldı.

Her bir halterci koparma ve silkme dallarında üçer kaldırış yapma hakkına sahipti her iki daldaki en iyi kaldırışların toplamı o haltercinin final sıralamasındaki yerini belirledi.





Poltava

Poltava (), Ukrayna'nın bir şehri. Poltava Oblastı'na adını veren ve oblastın merkezi de olan Poltava, Vorskla Nehri kıyısında yer alır.

Şehrin adı kayıtlarda ilk kez 1174'te, Oltava ya da Ltava olarak geçer ancak arkeolojik buluntular tarihinin 8.-9. yüzyıla kadar ulaştığını işaret etmektedir. Tatarların saldırılarıyla 13. yüzyılın başlarında yıkıma uğrayan Poltava, 17. yüzyılda bir Kazak alayının merkeziydi. 1709'da I. Petro (Büyük), kenti üç aydır kuşatma altında tutan İsveç kralı XII. Karl'ı Poltava Savaşı'nda ağır bir yenilgiye uğratmıştı. Şehir, 1802'de il merkezi oldu.

II. Dünya Savaşı'nda ağır hasar gören şehrin büyük bölümü yeniden inşa edildi.

Verimli bir tarım bölgesinin merkezinde yer alan Poltava'da tarım ürünlerinin işlenmesine dayalı sanayiler gelişmiştir. Şehirde ayrıca dokuma, giyim eşyası ve makine üreten fabrikalarla, loko