olguydu.

Madison Hemings'in hikâyesine şüpheyle karşılanmasının diğer nedenleri, Sally Hemings'in Fransa'da kalışının süresi hakkındaki hata, Jefferson'un vasiyetindeki maddeler, ve Madison'un Dolley Madison tarafından adlandırılmış olduğu iddiasıydı. Hikâyeye inanılmamasının bir diğer nedeni, Madison'un iddiasına göre Jefferson'un tarımdan fazla zevk almadığı ve makineleri tercih ettiğiydi. Tarihçi Annette Gordon-Reed, bununla ilgili olarak, Madison'un büyüdüğü dönemin, Monticello'da büyük bir inşaat faaliyeti dönemine rastlaması ve Madison'un marangoz olarak eğitim görmüş olduğunu belirtir.

Aynı gazetede yayımlanan, ikinci bir Monticello kölesinin anısı, Madison Hemings'in hikâyesini desteklemiştir. Bunun ardından Jefferson'un torunu Thomas Jefferson Randolph, o hikâyedeki hatalar hakkında gazeteye (yayımlanmayan) bir mektup yollamıştır.

Bazı eleştirmenler Madison'un hatıratında kullanılan kelime dağarcığının eski bir köleden beklenmeyecek bir zenginlik gösterdiğini, bunun, editör Samuel Wetmore'un (Cumhuriyetçi parti taraftarı ve kölelik aleyhtarı) metne katkısı olduğuna işaret ettiğini söylemiştir. Ancak, aynı yazı dizisinde Wetmore'un diğer makaleleri aynı üslup özelliklerini göstermemektedir. Madison, imtiyazlı Hemings ailesinin bir üyesi olarak, çokyönlü (polimat) bir kişi olan Jefferson ve onun çocuklarının yakınında büyümüştü ve kendi yazdığına göre, Jefferson'un torunları tarafından eğitilmiş, daha sonra da kendi başına eğitimini sürdürmüştü. Gordon-Reed, eski bir kölenin ifadesinin nasıl olması gerektiği hakkında tarihçilerin gösterdiği taraflılığın, bu eserin dikkate alınmamasına neden olduğunu belirtmiştir.

Madison'un, babasının Thomas Jefferson olduğu iddiası, bazı kişiler tarafından hüsnükuruntu olarak sunulmuştur. Yayımlanışından kısa bir süre sonra, rakip bir gazete "bu yörede en az elli zencinin babalarının meşhur kişiler olduğunu iddia ettiğinden şüphemiz yoktur. Bu, renkli ırkın bilinen bir özelliğidir." diye yazmıştır. Daha yakın geçmişte, Thomas Jefferson Heritage Society'nin 2001'de yayımlanmış olan "Araştırmacılar Komisyonu" raporuna katılmış birisi olan David Mayer, Madison'un anılarının "mitos" değil de "tarih" olarak değerlendirmenin, "Kuzeybatı Pasifik yerlilerinden meşhur bir kabile reisinin aslında bir kuzgundan inme olduğuna inanmak gibidir, çünkü onun aile efsanesinde öyle demektedir" diye yazmıştır. "Thomas Jefferson ve Sally Hemings: Bir Amerikan Çekişmesi' ("Thomas Jefferson and Sally Hemings: An American Controversy") kitabının yazarı Annette Gordon-Reed, anı kitabının yayımlanmasının ardından Madison Hemings'in alaya alındığını belirtir. Bu anı unutulup 1950'lerde tekrar keşfedilince, Madison Hemings'in hikayesi yeniden alaya alınmıştır "sanki 1873 ile 1990'lar arasında hiçbir şey olmamış gibi." Kölelik döneminde ırklar arasındaki ilişkiler hakkındaki söylencelerin ve Jefferson'un kişiliğini "korumanın" bir yolu olarak bunu yorumlar.

Yazar Fawn Brodie 1970'li yıllarda Eston Hemings'ın soyundan kişilerle karşılaşınca, onların Sally Hemings ile ilişkilerinden habersiz olduğunu keşfetti. Eston, Wisconsin'e taşındıktan sonra soyadını Jefferson olarak değiştirmişti ve beyaz toplulukla kendini özdeşleştirmişti. Onun soyundan gelenler, Afrika soylu olduklarının bilmiyorlardı ve kendilerine Jefferson'un "amcasının" uzaktan akrabası olduklarının söylenmişti (Jefferson'un amcaları Hemings çocukları doğmadan önce ölmüştü). O zamanden beri, Sally Hemings hikâyesine inanmayanlar, Brodie'nin keşfine dayanarak, bahsi geçen "amca"nın Jefferson'un kardeşi Randolph olduğu çıkarımını yapmış, Thomas Jefferson babalık iddiasını reddetmiştir. Ancak, Eston'un soyu daha sonradan bu hikayede bahsedilen "amca"nın ailenin erkek üyeleri tarafından 1940'larda uydurulduğunu, bunu ırkçı ayrıma karşı yaptıklarını açıkladılar. Bu değişikliğin amacı sadece Thomas Jefferson'dan değil, Afrikalı kölelerden inme olduklarını gizlemekti, çünkü Jefferson'dan olmalarının zaten başka bir açıklaması olamazdı.

Jefferson'dan inmiş olmayı iddia eden bir sözlü geleneğin varlığının bir diğer desteği, Eston'un oğlu Beverly'nin 1908'de ölümünden sonra "Chicago Tribune" gazetesinde yayımlanan bir mektuptu. Bu mektup, Beverly'nin arkadaşı, yazar ve yayımcı Augustus J. Munson'tandı, ve Beverly'nin Thomas Jefferson'un torunu olduğunu belirtiyordu. Bir diğer destekleyici kanıt, 1902'de "Scioto Gazette"de çıkan bir makalede, Eston ve onun Jefferson'un oğlu olduğuna dair şöhretinden bahsedilmesiydi.

Hemings ailesine ve Monticello'ya olan bağlantının gizlenmesi, 1940'larda Eston'ların aile hikayesindeki değişiklikten kaynaklanmaktaydı, Jefferson ailesinden değil: aile fertlerinin 15 yıl boyunca Chillicothe, Ohio'da bir Afro-Amerikalı bir toplulukta yaşamış olduklarının artık söylenmez olmuş; "Eston" adının yazılışının "Estis" olarak değiştirilmiş; ve ailenin kökeninin Albemarle County'den Fairfax County olarak değiştirilmişti.

"Renkli Özgür" bir adam olan Thomas Woodson'un soyundan olanlar onun Sally Hemings'in Thomas Jefferson'dan oğlu olduğuna dair iddia etmişlerdir. Dediklerine göre kendisi Fransa'da peydahlanmış ve 1790'da doğmuştur. Thomas Woodson hakkındaki ilk kayıtlar onun 1807'de Greenbriar County'de (günümüzde Batı Virginia'da) yaşayan bir çiftçi olduğuna dairdir.

Woodson soyundan beş kişi üzerinde yapılan DNA testleri onunla Jefferson arasında bir bağ olduğunu göstermemiştir. 2000 yılında Thomas Jefferson Vakfı (Monticello'yu günümüzde idare eden vakıf) Woodson'un iddiasının olasılık dışı bulmuştur, Callender'in orijinal hikâyesi ile tutarlı olmasında ve Woodson ailesinin sözlü geleneği tarafından desteklenmesine rağmen: "Eğer Thomas C. Woodson, Sally Hemings'in 1790'da doğmuş oğlu olsaydı, 16 yaşında baba ve 17 yaşında toprak sahibi olması gerekirdi; karısının kendisinden sekiz yaş daha büyük olması gerekirdi. Bunlar mutlaka olanaksız olmasa da, son derece olağan dışı olurdu." 2001'de "National Genealogical Quarterly" (Millî Soybilim Dergisi) dergisi, nüfus sayım verilerine dayanarak onun doğum tarihini 1784-85 aralığında olması gerektiğine karar kıldı.

Woodson hikâyesi aleyhine argümanlar, Sally Hemings'in 1790'da doğmuş bir oğlun 1802'de hâlâ sağ olduğunu kanıtlayacak bir delil olmadığını belirtir. 1802 yılında Richmond, Virginia'da çıkan bir gazetede James Callender tarafından kaleme alınmış makaleler yayımlamıştı, bu yazılarda Callender, Tom adında bir çocuktan bahsetmiş ve onun Thomas Jefferson ve Sally Hemings'in oğlu olduğunu iddia etmişti. 1802'de hayatta olan hiç kimse, ulusal düzeyde bir skandalın konusu olan bu çocuğun varlığını inkar etmemiş, ama genelde bu saldırılara cevap vermemişti. Bu erkek çocuğun 1802'den önce öldüğünü öne süren ilk yazı, Thomas Jefferson'un ölümünden yaklaşık 50 yıl sonra yazılmıştır.

Thomas Jefferson Vakfının Ocak 2000 raporundan "Eğer 1790'da doğan bir bebek, çocukluğunu ölmeden geçirirse, 1794 ve sonraki yıllardaki Çiftlik Kitabı'nda bulunmamasını açıklamak zordur" demiştir. Lakin, kitabın 31. sayfasında, 1790'da doğan bir erkek çocuğun adının kısmen silinmesi raporda belirtilmemektedir. Jefferson Çiftlik Kitabı'ndaki eksik sayfaları ve silintileri kimse açıklamamıştır. Woodson hikâyesini reddedenler, Ellen Randolph Coolidge'in dediğine göre Monticello'yu terkeden dört "sarı çocuk"tan dördüncüsünün kim olduğuna açıklama getirmemiştir (diğer üçünün ise kimliği belirlenebilmiştir). Jefferson'un kayıtları çok kapsamlı olduğu için eğer bu dördüncü kişi eğer Thomas değilse, kimliğinin tespiti zor olmasa gerekirdi. Sally Hemings'in oğlunun 10 yaşında olması gereken 1800 ve 1801'de Thomas Jefferson, Thomas adlı bir hizmetçiye parasal hediyeler vermiştir. Hikâyeyi reddedenler, Thomas adlı hizmetçi için alternatif bir kimlik öne sürmemişlerdir. Woodson hikâyesine göre, bu erkek çocuk Monticello'yu iki yıl sonra terketmiştir, dolayısıyla hediyeler devam etmemiştir. Woodson hikâyesine göre, Jefferson'un torunu Ellen R. Coolidge'den bu açıklamalar, ve Jefferson'un kendi mali belgeleri, Woodson'un iddialarını desteklemektedir. Woodson aile hikâyesine göre, bu oğlan çocuk, skandal ve özgür olma arzusu yüzünden adeta bir yetim haline gelmişti. Monticello'yu terkettikten sonra bu oğlan beyaz Woodson'larla yaşamıştı, bu Woodsonlar Thomas Jefferson'ın karısının kızkardeşi tarafından akrabalardı. Sonra Woodson çiftliğini terketmişti. Bu sıra dışı şartlar içinde, Thomas'ın başka bir aileye, karısının ailesine, bağlanmış olması mantıklı ve başarılı bir tepki olsa gerektir.

1879'da ölen Thomas Woodson'un 95 yaşına kadar yaşamış olması şüphelidir. Thomas Woodson'un soyundan olduğu bilinen 1300 kişiden hiçbiri henüz 95 yaşına kadar yaşamamıştır, tıp ve halk sağlığındaki büyük ilerlemelere rağmen. Thomas Jefferson Vakfı'nın, Thomas Woodson'un 17 yaşında toprak sahibi olamayacağına dair hükmüne rağmen, Thomas Woodson'un yaşamış olduğu Greenbrier County'de toprak sahibi olduğuna dair bir kayıt yoktur. Vakıf, olmayan iddialar yaratıp sonra bunları çürütmüştür. Woodson ailesinin yayımlanmış hikâyesi Thomas Woodson'un Greenbrier County'de toprak sahibi olduğuna dair bir iddiada bulunmamaktadır.

Thomas Jefferson'un kendisi bu konu hakkında alenen hiçbir yorum yapmamıştır, ancak bazı sözleri dolaylı inkar olarak yorumlanmıştır. Deniz Kuvvetleri bakanı Robert Smith'e yazdığı 1 Temmuz 1805 tarihli bir özel mektubunda, Jefferson kendisine yöneltilmiş tüm "suçlamaları", biri hariç, reddetmiştir: evli komşusu Betsey Walker'i baştan çıkarmayı denemiş olduğuna dair suçlamanın "hakkımdaki iddialar arasında tek gerçeğe dayananı" demiştir. Bu cümlenin Walkerlar'ın kendisine yapmış olduğu diğer suçlamaların bir inkarı mı olduğu, yoksa Federalistlerin tüm iddialarının, Hemings iddiaları da dahil olmak üzere, bir inkarı mı olduğu konusundan fikir birliği yoktur.

Biyografisti Henry S. Randall'a göre, Jefferson'un kızı Martha, İrlandalı yazar Thomas Moore'un babası ile bir esir arasındaki ilişkiden bahseden iki kıtalı şiirini kızgınlıkla babasının önüne fırlatmıştı. Jefferson'un tek tepkisi 'yürekten, net bir ka