iologina ile Konstantinopolis'te 1282 yılında evlenmiştir. Trabzon'a döndükten sonra, "Roma İmparatoru" unvanını terk ederek "Bütün Doğunun, İberyanın ve Deniz aşırı vilayetlerin Hükümdarı ve İmparatoru" unvanını kullanmaya başlamıştır. Trabzon İmparatorları ve onların aileleri kendilerine devamlı olarak Büyük Komnenoi (Megas Komnenos/Megale Komnene) olarak adlandırmaya başlamışlardır.

II. İoannis'in yokluğunda, kayınbiraderi İmereti kralı VI. Davit Narin pozisyonun avantajını almış ve Trabzon İmparatorluğu üzerinde Gürcü etkisini geri getirmeye teşebbüs etmiş ve başkenti kuşatmıştır. Şehri alamasa da, Gürcüler, birçok vilayeti işgal etmiş ve İoannis'in üvey kız kardeşi I. Manuil ile ikinci karısı Gürcü Rusudan'ın kızı Theodora Komnini'yı desteklemişler ve tacı 1284 yılında almasını sağlamışlardır. Ancak Theodora, İoannis'in geri dönüşünden kısa bir süre sonra 1285 yılında yenilmiştir.

Bizans İmparatorluğu ile ilişkilerin iyileşmesi, Trabzon üzerinde Moğol baskısını yumuşatmasına rağmen Gürcü istilası ve İoannis ile Theodora arasındaki iç savaşın neden olduğu problemler, batı vilayetinin Türkler tarafından feth edilmesine neden olmuştur.

1291 yılında Papa IV. Nicolaus, II. İoannis'e Katolik olması ve kutsal toprakların yeniden ele geçirilmesi için hazırlanan haçlı seferine ve Moğollara yollanacak elçi kafilesine katılması için iki mektup yazmıştır. İoannis, bu mektuplara cevap vermese de, batılı tacirler ile iyi ilişkileri sürdürmüş, İngiliz elçi kafilesinin 1290'lı yıllarda Moğollara giderken topraklarından geçmesine izin vermiştir. 1297 yılında ölmüş, naaşı Trabzon'a götürülmüştür.

Eudokia Palaiologina ile evliliğinden iki oğlu olmuştur:





Sadullah Paşa

Sadullah Paşa 1838 yılında Erzurum'da doğdu. Babası Esad Muhlis Paşa'dır. İlk öğretimini bitirdikten sonra özel olarak Arapça, Farsça ve Fransızca dillerini öğrendi. Fransız ve Doğu edebiyatları üzerine de özel dersler aldı.

1853 yılında devlet hizmetine girdi. Önce "Maliye Varidat Kalemi"nde çalıştı. 1856 yılında Babıali Tercüme Odası'nda görev aldı. 1866'da "Mezahib Kalemi"ne tayin edildi. 1868'de "Şuray-ı Devlet Maarif Dairesi Başmuavini" yapıldı. 1869'da ise "Şuray-ı Devlet" üyeliğine geçirildi. 1870'te ise "Şuray-ı Devlet Baş Katibi" yapıldı. 1871'de "Matbuat Müdürlüğü" üzerinde olarak "Divan-ı Humayun Tercümanlığı"'na geçirildi.

1874'te "Defter-i Hakani" Nazırlığı görevi verildi. 4 Nisan 1876 - 30 Mayıs 1876 tarihleri arasında Ticaret ve Ziraat Nazırı olarak görev yaptı. Daha sonra da V. Murat'ın "Mabeyn Başkatibi" oldu. II. Abdülhamit'in tahta çıkması üzerine Bulgar isyanlarını araştırmak üzere Filibe'ye gönderilen komisyona başkanlık yapmakla görevlendirildi.

Daha sonra 1877'de Berlin Büyükelçisi oldu. Berlin'deyken Ayastefanos Antlaşması ve Berlin Kongresi'nin müzakerelerine katıldı. 1881'de kendine vezirlik payesi verildi. 1882'de Viyana Büyükelçisi olarak tayin edildi ve bu görevde 9 yıl kaldı. 1891 yılında Osmanlı Devleti'nin büyükelçisi olarak Viyana'da hizmet vermekteyken, odasında havagazını açarak intihar etti. Kurtarılmaya çalışılsa da, dört gün hastaneden kaldıktan sonra 18 Aralık 1891'de öldü. Sadullah Paşa'nın intiharına, Avrupa devletleri ile kendi ülkesini kıyaslaması sonucunda vatanındaki cehalet ve geri kalmışlık yüzünden girdiği bunalımın neden olduğu iddia edilmekle beraber, çocuklarını görmek için olsun İstanbul'a dönmesine izin verilmemesinden mütevellit kapıldığı umutsuzluğun ya da Büyükelçilik hizmetindeki kadınlardan biriyle gönül ilişkisinde kadının hamile kalması sonucu ortaya çıkacak rezaletten kurtulmanın yolunu bulmamasının sebebiyet verdiği de söylenmektedir.

Cenazesi İstanbul'a getirilerek II. Mahmut Türbesi avlusuna defnedilmiştir.

İstanbul'da Sadullah Paşa'ya ait olan Sadullah Paşa Yalısı Boğaziçinin en gözde yalılarından biridir.

Sadullah Paşa edebiyatla da uğraşmıştır. Şair olarak Alphonse de Lamartine'in şiirlerini Türkçeye çevirmiş ve bunlardan "Göl" adlı eser edebi çevirilerden en başarılarından olduğu belirtilmiştir. İki şiiri de basılmıştır. Ayrıca bazı nazım eserleri de vardır.





Alexander von Zemlinsky

Alexander von Zemlinsky (d. 14 Ekim 1871, Viyana, Avusturya – o. 15 Mart 1942, Larchmont, New York, ABD), Avusturyalı bir besteci, orkestra şefi, müzik eğitimcisi.

14 Ekim’de Avusturya'nın Viyana kentinde çok farklı kültürlerden oluşan bir ailede dünyaya gelmiştir. Büyük babası Anton Semlinski, Macaristan’ın Žilina şehrinden (günümüzde Slovakya) Avusturya’ya göç etmiş ve Avusturyalı bir kadın ile evlenmiştir. İkisi de Roma Katolik kilisesine bağlı ailelerdendir. Babası Adolf Katolik bir ailedendir. Annesi ise Seferad Yahudi bir baba ve Bosnalı Müslüman bir annedendir. Alexander’ın tüm ailesi daha sonra Yahudiliği benimsemişlerdir. Bu yüzden kendisi de Yahudi bir ailenin oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Babası isimlerine daha aristokrat olan "von" bağlacını eklemiş olsa da bu ne onu ne de ailesini yüceltmiştir. Kendisi daha sonradan soy ismini "Z" harfi ile yazmaya başlamıştır.

Alexander genç yaşta piyano çalmaya başlamış tatillerde de Sinagoglarda org çalmıştır. 1884 yılında Viyana Konservatuvarı’na kabul edilmiş, Anton Door ile piyano çalışmış 1890 yılında okulun piyano yarışmasını kazanmıştır. 1892 yılına kadar çalışmalarına devam etmiş Robert Fuchs ile teori, Johann Nepomuk Fuchs ve Anton Bruckner ile kompozisyon çalışmıştır. Bu yıllarda da bestelerini yapmaya başlamıştır.

O dönemlerde Zemlinsky’nin Johannes Brahms gibi önemli ve değerli bir destekçisi vardı. 1893 yılında öğretmeni Johann Nepomuk Fuch’sun daveti üzerine Brahms, Zemlinsky’nin re minör senfonisinin ilk seslendirilişinde bulunmuş ve yakın zaman sonra bu yaylı dörtlülerinin de performanslarını takip etmiştir. Brahms Zemlinsky’nin müziğinden etkilenmiş, 1896 yılında genç bestecinin re minör klarinetli triosunu önemli bir müzik yayın kuruluşu olan Simrock tarafından basılması için öneride bulunmuştur. Zemlinsky 1895 yılında Arnold Schönberg ile tanışmış ve yakın arkadaş olmuşlardır. Daha sonra Schönberg ile Zemlinsky’nin ablası olan Mathilde evlenmiştir. Zemlinsky, Schönberg’e kontrapunt dersleri vermiş böylece onun tek resmi müzik öğretmeni olmuştur. 1897 yılında Si-bemol Majör 2. Senfonisi Viyana’da seslendirilmiş ve çok büyük bir başarı kazanmıştır. 1900 yılında Gustav Mahler’in "Es war einmal" (Bir Zamanlar) adlı operasının ilk temsilini yapması, bir besteci olarak itibarının artmasına büyük katkısı olmuştur.

1900 yılında öğrencisi Alma Schindler’e karşı büyük bir aşk beslemiş ve o da kısa zamanda buna karşılık vermiştir. Fakat Alma Schindler ailesi ve arkadaşları tarafından çok büyük bir baskı hissetmesi nedeni ile bu ilişkiye bir son vermiştir. Bunun büyük bir nedeni Alexander’ın büyük bir üne sahip olmaması ve fiziksel olarak çirkin bir adam olmasından kaynaklanıyordu. Bu ilişkinin ardından Alma Schindler 1902 yılında Gustav Mahler ile evlendi. Zemlinsky 1907 yılında Ida Guttmann ile evlendi fakat evlilik mutsuz bir şekilde Ida Guttmann’ın 1929’daki ölümüne kadar devam etti. 1930 yılında kendisinden 29 yaş küçük olan Luise Sachsel ile evlendi, bu 1941 yılına kadar devam eden, öncekilerden daha mutlu bir evlilik oldu.

1933 yılında Alman Nazi Partisi’nin yükselişi ile birlikte Viyana’ya kaçtı. Ara sıra da olsa da misafir şef olarak sahnelerde görünmek ya da besteciliğe konsantre olmak yerine hiçbir resmi görevde bulunmadı. 1938 yılında Amerika Birleşik Devletleri’nin New York eyaletine yerleşti. Diğer bir göçmen olan Schönberg 1930-40’larda Los Angeles ve Southern California Üniversitelerinde başarılı ve kazançlı işlerde bulunurken kendisi benimseyemediği New York’ta genellikle bilinmeyen ve ihmal edilmiş birisi olarak yaşamaya devam etti. Daha sonra sağlığı bozuldu ve besteciliğe son verdi. Bir dizi felç geçiren besteci 1942 yılında New York’un Larchmont kentinde zatürre hastalığından dolayı öldü.

Erken dönem eserleri, geç romantik dönemin özelliklerini gösterir, özellikle Brahms’tan oldukça etkilenmiş olduğu müziğinde apaçık ortadadır. Daha sonraki eserleri 20 yy. etkisinde olsa da asla Schönberg gibi atonal ve on iki ton tekniği kullanmamıştır. Yaşadığı dönemde zaten yeterince ünlü bir besteci olmaması, hem eserlerinin günümüzde çok fazla seslendirilmeyişinin hem de pekiyi tanınmayan bir besteci olmasının ana nedenidir. Zamanında şef olarak birçok önemli isim tarafından takdir edilmiş, Mozart’ın eserlerinin dikkat çeken yorumları haricinde Mahler, Schönberg ve birçok başka modern bestecinin eserlerini de yönetmiştir. Öğrencileri arasında Schönberg haricinde Erich Wolfgang Korngold, Hans Krása ve Karl Weigl gibi önemli isimler de vardır.

Eserleri genellikle Operaları içerse de çok başarılı çalgı müziği eserleri de vardır. En bilinen eseri Lirik Senfoni’dir (1923). Die Seejungfrau (Küçük Deniz Kızı) adlı senfonik şiiri (1905), iki senfoni (1892 & 1897), Sinfonietta (1934), orkestra için üç bale parçası, Eine florentinische Tragödie (Bir Floransa Trajedisi, 1915-16), Der Zwerg (Cüce, 1919-1921) adlı operaları, dört yaylı dörtlü, klarinetli trio, solo piyano için parçalar, şan ile piyano için ve şan ile orkestra için şarkılar önemli eserleri arasındadır. Birçok eseri Universal Edition, Ricordi Munich ve Simrock/Boosey & Hawkes gibi önemli kuruluşlar tarafından basılmıştır.













Soner Canözer

Soner Canözer, (d. 1975), kompozitör, müzisyen ve yazar.

Besteci Soner Canözer 1994 yılında profesyonel müzik yaşamına adım attı.

2001 yılında Senfonik Rock tarzındaki projesi Almora'yı hayata geçirdi. Bu proje kapsamındaki albümler Japonya ve Meksika gibi ülkelerde de yayınlanarak beğeni topladı.

2005 yılı Soner Canözer’in müzikal kariyerinde önemli bir dönüm noktası oldu. Japonya’nın efsanevi müzikal topluluğu Takarazuka Revue, “of Dreams – Jazzy Fairies müzikalinde Soner Canözer’in “Güneşin Ozanları” ve “Fantasy” isimli eserlerini Japonca olarak seslendirdi. Tokyo Takarazuka Theater’da sahnelenen ve 2006 yılında TCA Pictures tarafından tüm dünyada DVD olarak yayımlanan bu müzikal, Soner Canözer’in eserlerini Ritchie Bla