ar aynı yerden kırılınca güreş sporunu tamamen bırakmıştır.




Arthur Conan Doyle's The Lost World

Sir Arthur Conan Doyle's The Lost World 1912'de Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan "The Lost World"' 'den esinlenilmiş uyarlama televizyon dizisi. 1999 sonbaharında dizinin galası yapılmıştır.


"The Lost World" 'ün üç sezonunu da DVD'de 1. bölgede Image Entertainment yayınlamıştır.

Lara Cox 3. sezonun ikinci yarısında Finn olarak görülür, ama açılış yazılarında asla öyle vermedi. 2. sezon bölümü "Amazons"'da Amazon "Phoebe" olarak bir rol alır.

William deVry dizi üzerine 2 saatli televizyon filminde Ed Malone'u oynar (film syndication için iki bölüme ayrılır). David Orth dizinin başında rolü tamamen devralır.

Michael Sinelnikoff tarfından canlandırılan Arthur Summerlee karakteri ilk sezonun finalinde öldürülmüştür fakat 2. sezonda hayalet olarak bir kereliğine geri döner.

3. sezonda David Orth ve Jennifer O'Dell parasal kısıtlama yüzünden birbirini izleyen birkaç bölümde bulunmadılar.

Dizi ilk olarak Gold Coast, Brisbane yakınında,Avustralya'nın doğu sahillerinde Queensland^da film edildi.

Natalie Bassingthwaighte ve Rebecca Gibney de dahil birkaç iyi bilinen Avustralyalı aktör dizi boyunca karakterlerden biriymiş gibi göründü.





Matematiksel safsata

Matematiksel safsata, aslında ilk bakışta ispatlanmış gibi görünmesine rağmen incelendiğinde hatalı şekilde ispatlandığı ve aslında doğru olmadığı görülen yanılgılardır.

Bazı örneklerde hatalı muhakeme yapıldığı halde doğru sonuca ulaşıldığı durumlar olabilir. Lakin bu rastlantıların, matematiksel bir geçerliliği yoktur.


Her iki örnekte de, paydaki sayının birler basamağı ile paydadaki sayının onlar basamağı sadeleştirilmiş ve rastlantısal olarak doğru sonuca varılmıştır. Lakin bu işlemin herhangi bir matematiksel dayanağı ya da mantıklı bir izahı yoktur.

Örneğin formula_3 denklemi, matematiksel bir denklem bozukluğudur. Buna göre formula_4 ve formula_5 adlı iki notasyon birbirine eşitlenir. Eşitliğin her iki tarafı a ile çarpılırken, b'nin karesi çıkarılır. Denklemde iki kare farkı ve ortak paranteze alma uygulanır; böylelikle en büyük ortak bölenler sadeleştirilmek istenir. Sadeleştirme sırasında sıfıra bölme kuralı ihlal edilince formula_3 yanılgısı oluşur. Denklem şu şekilde gösterilir:

Daha basit bir anlatımla, aşağıdaki varsayım üzerinden hareket edilir:

Ardından şöyle bir eşitlik kurulur:

Sadeleştirme için eşitliğin her iki tarafı 0'a bölünmek istendiğinde matematiksel bir yanılgı ortaya çıkar:

Çünkü 0'ın 0'a bölümünün tanımsız olduğu gerçeği atlanmıştır. Doğrusu:

Öncelikle, bu denklemin zaman içinde çoğu matematikçi tarafından değeri kaybettirilmiştir ve bu denklem kesinlikle doğru bilgiler içermez. Bu denklem bazı matematiksel sabitler ile de sağlanmaktadır; ancak doğruluğu kanıtlanmamıştır.
Denklemde formula_20 ifadesi her iki tarafta sadeleştirilirken bu ifadenin sıfıra eşit olduğu ihmal edilmektedir. Mesela, formula_21 eşitliğinde bir yanlışlık olmamasına karşın, 0'ların sadeleştirilmesi ile formula_22 eşitliği elde edilse de bu hatalıdır. Denklemlerde formula_23 çarpanı sadeleştirilmez. Çünkü, bir sayının sıfıra bölümü tanımsız olduğundan ve eşitliğin her iki tarafı, formula_24 olduğundan, formula_20 çarpanına bölünemez.

Eğer bu denklemde formula_26 ise buraya her türlü tam sayı konulabilir. Bu da eğer formula_4 ve formula_5 notasyonlarına formula_23 sayısı konursa denklemin tamamen bozulacağını kanıtlamaz.

Bir denklem eğerki hiçbir veri olmadan başlatılırsa (örneğin: formula_26) denkleme sayı geldiği dizede eğer matematiksel bir yanlış var ise bu denkleme devam edilemez. Buradaki denklem de sayısal veri olmadan başlatılmaktadır. Yine formula_31 ve formula_32 bilinmezlerine formula_33 (sıfır) konduğunda denklik sağlanıyorsa da 3. dizeden itibaren denklem bozulmaktadır.

Örneğin formula_34 denklem bozukluğunun, basit bir kural göz ardı edildiğinde şu şekilde ispatlanabileceği düşünülebilir:

Doğrusu:

formula_41 ifadesi yalnızca formula_42 ve formula_43 notasyonlarının reel sayı olduğu durumlarda geçerlidir. Notasyonlar negatif olduğunda denklem işlemez hale gelmektedir.




Use Me

Use Me, Amerikan rock grubu Hinder'in ikinci albümü Take It to the Limit'ten çıkan ilk single'dır. Şarkı 17 Temmuz 2008'de grubun sitesi üzerinden dijital olarak dinleyenlere sunulmuştur. Daha sonra 29 Temmuz'da itunes üzerinden de indirilmeye başlanmıştır. Şarkı, Hinder'in post-grunge müzik tarzının glam metal'e dönüştüğünü gösteren belirtilerden biridir. Şarkı ayrıca gitar simülasyon oyunu Rock Band 2'de yer almıştır.

Şarkı Billboard Hot Mainstream Rock Tracks listesine 36 numaradan giriş yapmıştır. Üçüncü sıraya kadar yükselmeyi başarmıştır. Bubbling Under Hot 100 Singles listesinde ise ikinci sırada yer bulmuştur.





Henschel

Henschel (Die Henschel-Werke, 1957'e kadar Henschel und Sohn), Kassel'de kurulan Alman şirketi, 20. yüzyılda tren, otobüs, troleybüs ve kamyon gibi taşıma araçları üretmesiyle ün kazanmıştır. Aynı zamanda zırhlı savaş araçları ve silahda üretiyordu.

Georg Christian Carl Henschel fabrikayı 1810'da Kassel'de kurdu. Oğlu Carl Anton Henschel 1837'de başka bir fabrika daha kurdu. 1848'de lokomotiv üretimine başlandı. Şirket 20. yüzyılda Almanya'nın en büyük lokomotiv üreticisi oldu.

1935'te Henschel Panzer I tankını üretmeye başladı. II. Dünya Savaşı'nın 1939 ve 1940 tarihleri arasında büyük miktarda Panzer III tankı üretti, 1942-44 yılları arasında Tiger I tankını üretti. Henschel Tiger tankın ana üreticisiydi. 1945'te şirketin 8.000 çalışanı vardı ve her 12 saatte bir iş başı yapılıyordu. Şirket ürettiği savaş araçları nedeniyle Müttefikler tarafından yok edilmesi gereken ana hedefler içindeydi, bombardımanlarda fabrikanın hemen hemen hepsi yok edildi.

Henschel uçak ve füzeleri:





Bostancı (anlam ayrımı)

Bostancı, aşağıdaki anlamlara gelebilir:

Yer adları

Kişi adları




Nükleer denizaltı

Nükleer denizaltı, bir nükleer reaktör tarafından güç sağlanmış olan denizaltıdır. Nükleer denizaltının performans avantajları, geleneksel denizaltılara (genellikle dizel, elektrik vb.) göre dikkate değerdir: nükleer güç, tamamen havadan bağımsız olduğu için geleneksel denizaltılarda gerekli duyulduğu gibi, denizaltının sıklıkla yüzeye çıkma ihtiyacından kurtarır; bir nükleer reaktör tarafından üretilen büyük miktardaki güç, nükleer denizaltıların yüksek hızda, uzun süre kullanılmasına olanak tanır; ve varış noktalarında sadece yiyecek gibi tüketilir malların depolanması gerekir. Yeni nesil nükleer denizaltılar 25 yıllık ömrü boyunca asla yeniden doldurulma ihtiyacı duymaz. Diğer yandan geleneksel denizaltılarda, elektrik akülerinde depolanan sınırlı güç, en gelişmiş geleneksel denizaltı bile düşük hızda sadece birkaç gün, en yüksek hızda ise sadece birkaç saat denizin altında kalabilir anlamına gelir. Havasız güç sağlamadaki son geliştirmeler bu dezavantajı biraz azaltmıştır. Nükleer teknolojinin yüksek gideri, pek az ülkenin nükleer denizaltılara sahip olabileceği anlamına gelir.

Birleşik Devletler, ilk nükleer denizaltı USS Nautilus (SSN-571)'u 1954 yılında denize indirmiştir. Nautilus, yüzeye çıkmaksızın dünyayı dört aya kadar turlayabilirdi.

Nautilus'un yapımı, Birleşik Devletler Atomik Enerji Komisyonu'nun Deniz Reaktörleri Dalı'ndaki bir grup bilimci ve mühendis tarafından nükleer güç sağlama aracının başarılı geliştirimiyle olası kılınmıştır. Temmuz 1951'de, Birleşik Devletler Kongresi dünyanın ilk nükleer güçlü denizaltısının yapımına, kaptan Hyman G. Rickover'ın liderliği altında izin vermiştir. Amiral Rickover nükleer denizaltıları fikrini ileri sürmüştü.

Reaktörü yapmak üzere Westinghouse Şirketi atandı. Denizaltı tamamlandıktan sonra, Başkan Truman Nautilus'un pruvasında geleneksel şampanya şişesini kırdı. 17 Ocak 1955'te Nautilus, Groton, Connecticut'taki limandan ayrıldıktan sonra tecrübelerine başladı. Denizaltı 320 ft (yaklaşık 97,5 metre) uzunluğundaydı ve 55 milyon Amerikan dolarına mal olmuştu.

1950'lerde, Sovyetler Birliği de nükleer güçlü denizaltılar geliştirme konusunda Amerika Birleşik Devletleri'nin arkasından takip etti. Nautilus'un ABD tarafından geliştirilmesinin kışkırtıcı etkisiyle, nükleer güç sağlama üzerine Sovyet çalışmaları 1950'lerin başlarında Obininsk'teki Fizik ve Enerji Mühendisliği Enstitüsü'nde, daha sonra Kurçatov Enstitüsü'nün başına geçecek olan Anatoliy P. Alexandrov önderliğiyle başladı. 1956'da, onun takımı tarafından tasarlanan ilk Sovyet güç reaktörü işlemsel sınamalara başladı. Aynı anda, Vladimir N. Peregudov'un önderliğinde bir tasarım takımı, reaktöre ev sahipliği yapacak tekne üzerinde çalıştı.

Buhar üretimi sorunları, ışınım (radyasyon) sızıntıları ve diğer zorlukları içeren pek çok engeli aştıktan sonra, bu çabalar üzerinde temellenen Sovyet Donanması'ndaki ilk nükleer denizaltı 1958'de görevine başladı.

Soğuk Savaş'ın ilerleyen günlerinde, dört adet Sovyet denizaltı tersanesinin (Severodvinsk'teki Sevmash, Sankt-Peterburg'daki Admilralteyskiye Verfi, Nijniy Novgorod'daki Krasnoye Sormovo ve Komsomolsk on Amur'daki Amurskiy Zavod) her birinden yaklaşık sayısı 5 ten 10 kadar varan nükleer denizaltılar hizmete sokulmuştu.

1950'lerin sonlarından 1997'nin sonuna kadar, Sovyetler Birliği ve ardından gelen Rusya, diğer bütün ülkelerin ürettiğinden daha fazla sayıda, toplam 245 adet nükleer denizaltı yapmıştır.

20. yüzyılda, Amerika Birleşik Devletleri (ABD) ve Sovyetler Birliği (SSCB) geleneksel denizaltıların kısıtlamalarının üstesinden gelmek amacıyla nükleer denizaltılar yapmak için teknolojiyi takip ediyordu. Nükleer güçlü denizaltılar geçmiş ABD-Sovyet silahlanma yarışının en güçlü göstergelerinden biridir.

Bugün, şu altı ülke nükleer güçlü stratejik denizaltının herhangi bir çeşidini kullanmaktadır: Amerika Birleşik Devletleri, Rusya, Fransa, Birleşik Krallık, Çin ve Hindistan. Arjantin ve Brezilya'yı da kapsayan pek çok ülkenin, nükleer güçlü denizaltılar yapmak için gelişmekte olan değişik biçimlerdeki tasarıları (projelere) vardır.

Birleşik Krallık'ta, Kr