cu bölgeye Taşkınköy adı verilmiştir.

Günümüzde bölgede, canlı bir çarşı bulunmaktadır.




Agustín Barrios

Agustín Barrios Mangoré (* 5 Mayıs 1885 San Juan Bautista Paraguay; † 7. Ağustos 1944 San Salvador, El Salvador'da) Paraguaylı besteci ve Güney Amerika'nın ilk gitar virtüözlerindendir.

Oğullarının gitarist olarak kabiliyetinin farkında olan ebeveyni genç Barrios'u, Paraguay'ın güneyindeki doğduğu küçük şehirden başkent Asunción'a gönderir. Barrios burada gitarist olarak sahne alır, Bach ve Beethoven'in parçalarını gitara aranje eder, matematik, edebiyat ve felsefeye büyük ilgi duyar. Sonraları şu itirafta bulunmuştur: "İnsan, kültürün kaynaklarında yıkanmadıkça gitarist olamaz." Barrios Asunción'da, Carlos García Tolsa, Juan Alaís ve Antonio Ferreyro'nun öğrencilerinden Arjantinli gitar bestekarı Gustavo Sosa Escalada'dan (1844-1944) ve daha sonra Instituto Paraguayo'da İtalyan menşeli müzisyen Nicolino Pellegrini'den müzik talimi görür. 1910 yılında Barrios Arjantin'e konser seyahatine çıkar ve burada öyle başarılı olur ki sonraki yirmi sene zarfında Güney ve Orta Amerika'nın hemen her ülkesine seyahat eder ve buralarda konser verir. Bueonos Aires'te 1928'de uğradığı bir başarısızlık Kuzey Amerika turnesine mâl olur.

1920'li yılların sonlarında memleketinin yerli kültürü artan bir büyüleyicilikle kendisine tesir eder. 1930'ların başlarında konser geceleri, menajerinin de tavsiyesiyle sadece ananevi kıyafetiyle sahneye çıkmakla kalmaz, yerli elbiseleri, hatta kafasında tüyle sahne alır. Guaraní reisi, „Mangoré“nin adını alır ve programın ilk yarısında „Nitsuga (Agustín'in ters okunuşu) Mangoré, vahşi ormanın gitarlı Paganini'si“ olarak kendi eserleriyle sahneye çıkar. Aradan sonra frak giymiş olarak Bach ve diğer Avrupalı bestekarların eserlerini ve gitar transkripsiyonlarını icra eder.

1935'te bir yılını Paraguay'ın Meksika'daki büyükelçisi Tomás Salomonis ve ailesiyle Avrupa'da Belçika, Almanya ve İspanya'da geçirir, bu esnada Almanya'da (Nazi zamanı Berlin'de) konser veremezken Brüksel ve Madrid konservatuvarlarında başarılı konserleri olur. İspanya'da patlak veren içsavaşta Güney Amerika'ya geri döner. Döndükten bir müddet sonra 1944 yılında 59 yaşında öldüğü San Salvador'da profesör mevkisine geçer.

Barrios hayatı boyunca beste yapmıştır. Eserleri hem eşsiz ifade kuvveti hem de romantik armonileri dolayısıyla yenilikçi bulunur. Besteleri gitarın müzik gücünü adeta tüketmiştir. Prelütler, etütler ve tremolo çalışmaları kullanımı, menüet, vals, mazurka gibi dans formları ile bestelerindeki folklor unsurlarının kullanımı bir kenara bırakıldığında etkisi az olsa da icra ve beste tekniğinde kısmen Francisco Tárrega'yı örnek aldığı gözlemlenebilir. Barrios muhtemelen kendi plak kayıtlarını yapan (1913) ilk klasik gitarist ve bir konserde gitarla Bach'ın lavta süitinin tamamını çalan ilk gitaristtir. Ses kayıtları (zamanın şartları yüzünden kötü kalitede olsa da) Chanterelle'de satılmaktadır.

Yaklaşık 300 eserinden aralarında romantik gitar edebiyatının "La Catedral" (Montevideo'daki katedralden ilhamla yazılmış 3 cümle), "Sueño en la Floresta" („Ormanda Rüya", tremolo çalışması) ve "Una limosna por el amor de Dios" („Tanrı Aşkıyla Bir Sadaka“, son tremolo çalışması) şaheserleri de dahil olmak üzere takribi 105 tanesi bilinmektedir.

Barrios rivayete göre saf çelik tellerden daha yumuşak tınısı olan ve sadece halk müzikçilerinin kullandığı mumlu çelik teller tercih etmiştir. Güney Amerika'da Barrios'la aynı zamanlar sahne alan Miguel Llobet, Andrés Segovia ve Regino Sainz de la Maza gibi Avrupalı gitaristler, o sıralar henüz naylon tel olmadığından bağırsak teller kullanmışlar ve çelik tellerin kullanımını garipseyip kısmen de reddetmişlerdir. Barrios taş plak kaydı için çalan ilk gitaristlerdendir.

Barrios'un 1970'li yıllardaki kaşiflerinden John Williams, 1993'te Barrios'un öneminin Fernando Sor, Mauro Giuliani ve Heitor Villa-Lobos'tan yüksek olduğunu takdir etmiştir: „… Barrios dinleyenden bağımsız olarak gitarist ve bestecilikte en iyidir. Müziği daha iyi şekillenmiştir, daha şairanedir ve her şeyde daha iyidir! Ve bunu zamandan bağımsız olarak yapar. Bu sebeple onun Sor veya Giuliani'den daha önemli bir besteci ve - gitar için - Villa-Lobos'tan daha mühim bir besteci olduğunu düşünüyorum.“


Paraguay Guaraní'sinin D Serisi 50.000'lik banknotların ön yüzünde Augustín Pio Barrios vardır. Bu seri, C serisi darphaneden Paraguay'a götürülürken çalınınca 2008'de tedavüle sokulmuştur.





Ron Geçişi Muharebesi

Ron Geçişi Muharebesi, İkinci Pön Savaşı'nın bir muharebesidir. Hannibal Barca komutasındaki Kartaca ordusu, MÖ 218 yılı sonbaharında İtalya'ya doğru yürüyüşü sırasında, Nehrin doğu yakasında bir Kelt kabile konfederasyonuyla çatışmaya girmiştir. Roma yanlısı ve Roma ordusu lehine hareket eden kelt savaşçıları, nehrin doğu yakasında Marsilya'da kamp kurdular. Amaçları Kartaca Ordusu'nun İtalya üzerine ilerlemesini önlemekti. Nehir geçişi için alınan bu önlemi gören Hannibal bir karşı önlem almıştır. Buna göre Bomilcar'ın oğlu Hanno komutasında bir görev kuvveti, nehri başka bir noktadan geçerek Kelt kampının gerisine sarkacaktır. Planlanan bölgeye ulaşan Hanno dumanla işaret verdiğinde Hannibal de ordunun büyük kısmıyla nehri geçmeye başlamıştır. Kelt kuvvetleri Hannibal'in ordusu karşısında toplanmışlardı. Bu durumdan yararlanan Hanno saldırıya geçti ve kesin bir bozgun sağladı. Kartaca kuvvetlerinin kazandığı bu zafer, her ne kadar Roma kuvvetleri karşısında elde edilen bir başarı değilse de savaşın gidişatı üzerinde derin bir etki yaratmıştır. Kartaca ordusu Ron boylarında durdurulabilmiş olsaydı İtalya topraklarına girişi aynı yıl içinde olmayabilirdi. Hannibal için bu zafer, Hispanya dışında elde ettiği ilk büyük başarıdır.

Hem Kartaca hem de Roma Cumhuriyeti, yaklaşan savaş için kaynaklarını seferber etmişlerdi. Ancak Hannibal bir adım ileridedir, halihazırda Kartaca güçlerine komuta etmektedir. Roma Senatosu ise kuvvetleri savaşa sürmeye henüz karar vermiştir.

İkinci İllirya Savaşı için MÖ 220 - 219 yıllarında 220 ağır savaş gemisi seferber etmiş olan Roma Donanması esasen savaşa hazırdır. Konsül Tiberius Smepronius Longus komutasında, 8 bin piyade ve 600 süvariden oluşan iki lejyonun yanı sıra 16 bin müttefik piyadesi ve 1.800 müttefik süvarisinden oluşan bir kuvvet bulunmaktadır. Konsül'ün Senato tarafından onaylanan hareket tarzı bu kuvvetlerle Sicilya'ya ve oradan da Afrika'ya gitmekti. Emrinde, 160 ağır, 12 hafif savaş gemisi bulunmaktadır. Diğer Konsül'ün görevi ise Hannibal kuvvetlerinin İtalya'ya girmesini önlemekti. Diğer Konsül Publius Cornelius Scipio ise aynı sayıda piyade ve süvariden oluşan iki lejyona komuta ediyordu. Ayrıca 14 bin müttefik piyadesi ile 1.600 müttefik süvarisi kuvvetlerine eklenmişti. Deniz gücü olarak da 65 nakliye gemisi vardır. Lucius Manlius emrinde iki lejyon ve 10 bin müttefik piyadesi ile bin müttefik süvarisi bulunmaktadır. İtalya'nın kuzeyindeki Boii Galya kabilesi ve Insubres kabileleri Roma'nın koloni kurmak için oluşturduğu iki yerleşim olan Placentia'ya ve Cremona'ya saldırdılar. Buralardaki küçük bir Roma birliği Mutina'ya çekildi ve burada kuşatıldı. Scipio'nun emrine girecek dört lejyondan ikisi, Mutina'yı kurtarmak ve tahkimat yapmak için Praetor Lucius Manlius Vuslo emrine aktarılmıştır.

Hannibal, Saguntum Kuşatması sonrasında ordusunu kış kamplarına yaymıştır. Bir sonraki sene MÖ 218 yazında ordusunu topladığında 15 bin asker ve 21 savaş fili vardı. Ayrıca Afrika'dan 20 bin asker ve Kartaca garnizonundan da 4 bin asker gönderildi. Kartagena'dan harekete geçtiğinde ise 90 piyadesi, 12 bin süvarisi ve 37 savaş fili vardır. Filler konusundaki bilgiyi Yunan tarihçi Appian vermektedir. Diğer tarihçiler Polybius ve Livy fillerden söz etmemiştir. Bu nedenle fillerin Katalonya'ya deniz yoluyla taşındığı düşünülmektedir. Hispanya donanmasının, sadece 32'si mürettebatlı 50 ağır savaş gemisiyle 5 hafif savaş gemisi, Hispanya limanlarında kalmıştır. Kartaca, en az 55 ağır savaş gemisini İtalya ve Sicilya'da yapılacak harekâtlar için derhal seferber etmiştir.

Hannibal Kartagena'dan Mayıs ayında harekete geçti. Ordusunu üç kola ayırarak Ebro Nehrini geçti. İki ay süren harekât sonunda Pireneler, Ebro ve Siccle Nehirleri arasındaki bölgeyi üçe bölerek kontrol altına aldı. Hannibal, Pireneler'i geçmeden önce yeni ele geçirilen topraklarda kontrolü sürdürmek için Hanno emrine 11 bin asker bırakmıştır. Ayrıca ileri harekâta ayak uyduramayacak disiplinsiz on bin asker de ordudan ayrıldı. Ordu, Ron Nehri'ne kadar olan ileri yürüyüşü sırasında bölgedeki Galyalı kabilelerden bir direnmeyle karşılaşmamıştır. Bu durum bütünüyle Hannibal'in uyguladığı politika sayesinde elde edilmişti. Direnmeyle karşılaşmayan bu ileri hareketle Eylül ayı sonlarında Ron Nehri'nin batı kıyılarına ulaşıldı. Bu aşamada ordu 38 bin piyade ve 8 bin süvariden oluşmaktadır. Nehrin batı kıyılarına ulaşıldığında Hannibal nehir geçişi konusunda acele etmedi, ordusunu üç gün dinlendirdi ve keşif kolları çıkardı. Bu arada nehri geçmek için sallar yapıldı. Bölgedeki Galya halkı, Volcae Kelt kabile konfederasyonuna bağlı bir halktır. Nehrin her iki yakasındaki köylerde yaşıyor olmalarına karşın Kartaca ordusu yaklaşınca nehrin doğu yakasına çekildiler ve savaşçıları burada kamp kurarak Kartaca ordusunun nehri geçmesini beklediler.

Hannibal bu arada uygun başka bir nehir geçişi keşfetmiştir. Üçüncü gece, Hanno komutasında süvari ve piyadeden oluşan ve ordunun üçte biri kadar güçte bir görev kuvvetini karanlıktan yararlanarak bu geçişten nehrin karşı kıyısına göndermiştir. Hanno, yerel halktan rehberlerin yardımıyla Kartaca kampının 40 km kadar kuzeyinde bir ada yakınlarında uygun bir nehir geçişi bulmuştur. Nehir, Galyalılar tarafından fark edilmeden hızla yapılan salların üstünde geçildi. Bazı İberyalılar, hayvan derisinden yapılma tulumları şişirerek bunların üzerinde nehri geçmiştir. Görev grubu nehri geçtikten sonraki bir günü dinlenmek ve zaman geçirmek için kullandı. O günün ge