Java adasının bazı kesimlerinde) sık tüketilen diğer bazı karbonhidratlı yiyeceklerdir.

Dünyaca "Baharat adası" diye bilinen , Endonezya'ya bağlı Maluku adası dünya mutfağına çok çeşitli baharatları tanıtmıştır. Mesela "pala" (hint cevizi), "cengkeh" (karanfil), ve "laos" (havlıcan) Endonezya mutfağından çıkmış baharatlardır. Buna ilaveten "lada hitam" (kara biber), "kunyit" (hint safranı), "sereh" (hint limonu), "bawang merah" (arpacık soğanı), "kayu manis" (tarçın), "kemiri" (bir tür fındık), "ketumbar" (kişniş), and "asem jawa" (tamarind) gibi baharatlar Hindistan'dan, "jahe" (zencefil), "daun bawang" (pırasa) ve "bawang putih" (sarımsak) Çin'den dünya mutfağına kazandırılmış baharatlardır. Bu sözü edilen baharatlar Asya'da eski çağlardan beri kullanılmakta olduğundan Endonezya mutfağının da bir parçası haline gelmişlerdir.

Endonezya mutfağının en önemli karakteristiklerinden biri de yerfıstığı sosunun çok sıklıkla kullanımıdır. Örneğin "Gado-gado" ve "Sate" genelde yerfıstığı sosu ile servis edilir.
16. yüzyılda İspanyol ve Portekizli tüccarlar tarafından Meksika'dan Endonezya'ya getirilen yerfıstığı bugün Endonezya mutfağının başlıca yiyecekleri arasındadır. Tropikal iklimin hakim olduğu Güneydoğu Asya'da yetiştirilen yerfıstığının bugün pek çok kullanım alanı vardır. Bütün veya ezilmiş yerfıstığı sosu değişik yemeklerde garnitür olarak kullanılır. Örneğin "sambal kacang" adı verilen acı biber ve kızarmış yerfıstığı karışımı sos, "otak-otak" veya "ketan" türü yemeklerle servis edilir. Yerfıstığından elde edilen yerfıstığı yağı, Endonezya'da yemek pişirmek için en çok kullanılan yağlardandır.

Endonezya bol miktarda hindistan cevizi yetiştirilen tropik bir ülkedir. Bundan dolayı eski çağlardan bu yana Endonezyalılar bu bitkiyi yemeklerinde değişik şekillerde kullanırlar. Ayrıca hindistan cevizi sütünün de yaygın şekilde kullanılması Endonezya mutfağının karakteristik özelliklerindendir. Hindistan cevizi sütünün "rendang", "soto", "sayur lodeh", ve "opor ayam" gibi yemeklerden "es cendol" ve "es doger" gibi tatlı çeşitlerine kadar kullanım alanı vardır.

Hindistan cevizi sütü kullanımı sadece Endonezya'ya has bir şey değildir. Hindistan, Malezya, Filipinler, Tayland ve Brezilya mutfağında da hindistan cevizi sütü kullanımına rastlanır.

Endonezya mutfağında genç ve yaşlı olmak üzere iki çeşit hindistan cevizi sütü vardır. Farklılık su ve yağ miktarından kaynaklanır. Genç hindistan cevizi sütü "sayur lodeh" ve "soto" gibi çorbalarda kullanılırken, yaşlı olanları "rendang" ve tatlılarda kullanılır. Hindistan cevizi ve sütü gerek günübirlik pazarlardan gerekse büyük marketlerden temin edilebilir.

Hindistan cevizinin sütü çıkarıldıktan sonra geriye kalan "ampas kelapa" kısmı hem tatlı hem de Urap gibi yemeklerin yapımında kullanılabilir. Urap gado-gado'ya benzer, tek farkı gado-gado'da yerfıstığı sosu kullanılırken urap'da hindistan cevizi kullanılır.

Endonezya'nın batı ve orta bölgelerinde ana öğün öğlene yakın hazırlanır ve gün ortası tüketilir. Birçok ailede yemeğe başlamak için bütün aile fertlerinin hazır bulunması gerekliliği yoktur. Bu nedenle çoğu zaman isteyen istediği vakitte yiyebilsin diye yemekler masada üstü kapalı bir şekilde gün boyu bekletilebilir. Aynı yemek akşam ısıtılıp tekrar yenebilir. Normal bir öğünde pilav, çorba, salata, ve başka bir ana yemek bulunur. Yemek ne olursa olsun muhakkak "sambal" adı verilen acı sos sofrada hazır bulunur.

Papua ve Timor'un bulunduğu ve iklimin daha kuru olduğu doğu kesimlerde ise, normal bir öğün sago ve/veya bitki kökleriyle birlikte servis edilir. Endonezya'nın batısı ve doğusu kültürel olarak farklılık gösterdiğinden yemek şekilleri ve tarzları da farklılıklar gösterir.

Birçok Endonezya geleneği ve töreni yemeklerle sıkı bir işbirliği içindedir. Bir Cava yemeği olan "tumpeng" buna çok güzel bir örnektir. Tumpeng huni şeklinde hazırlanmış ve etrafı çeşitli sebzelerle çevrili bir pilav yemeğidir. Geleneksel "selamatan" törenlerinde bu ziyafet sunulur. Pilav sade olabileceği gibi, "uduk" (hindistan cevizi sütü ile pişirilmiş pilav), veya sarı pilav (hint safranıyla pişirilmiş pilav) şeklinde de servis edilebilir.

Diğer bir Endonezya ziyafet sofrası, Rijstafel'den oluşur. Rijstafel Flemenkçe "pilav masası" anlamına gelir ki hem koloni mutfağından hem de Endonezya mutfağınfan izler taşır. Klasik stil rijstafel'de 40 değişik yemek geleneksel kıyafetler giyen 40 garson tarafından servis edilir. Modern şehirlerde bu batı usulü büfe tarzındadır. Uzun ve büyük bir masada bütün yemekler servis edilir. Bu tür ziyafete genelde düğünlerde rastlanılır.

Endonezya mutfağının en bilinen ve yaygın içecekleri "teh" (çay) ve "kopi" (kahve)'dir. Evlerde genelde misafirlere "teh manis" (şekerli çay) veya "kopi tubruk" (bir tür Endonez kahvesi) ikram edilir. Endonezya dünyanın en büyük kahve, çay ve şeker üreticilerinden biridir. Bu yüzden kahve ve çay çok tüketilir. Yasemin çayı ve yeşil çay da çok yaygın olarak tüketilir. Kahve ve çay genelde ılık veya soğuk servis edilir. "Kopi susu" sütlü kahve olup sık tüketilen kahve çeşitlerindendir.

Meyve suları da ("jus") oldukça popülerdir. Portakal suyu ("jus jeruk"), guava suyu ("jus jambu"), mango suyu ("jus mangga"), soursop suyu ("just sirsak") ve avokado suyu ("jus alpokat") sık tüketilen meyve sularıdır.

Pek çok içecek içinde buz ("es") barındırır ve bunlar tatlı olarak da sınıflandırılırlar. Mesela buzlu hindistan cevizi suyu ("es kelapa muda") ve chendol buna örnektir.

Halkın çoğunluğu müslüman olmasından ötürü Endonezya'da alkollü içkiler yasaktır. Fakat ülkenin pek çok yerinde marketlerde veya küçük dükkânlarda alkollü içki bulmak mümkündür. Eski çağlardan beri Cavalılar tarafından palmiyeden yapılan ve "tuak" adı verilen bir palmiye şarabı vardır. Bugün "tuak" daha çok Kuzey Sumatra'da yaşayan ve çoğunluğu hıristiyan olan topluluklar tarafından tüketilir. Orta Cava'da "ciu" adı verilen bir şarap türü de vardır. "Brem bali" yani bir tür pirinç şarabı da Bali'de yaygındır. Ayrıca Bintang Beer ve Anker Beer olmak üzere birkaç Endonez bira markası vardır.

Pek çok şehirde sokaklarda küçük arabalarda bakmie (makarna) ve bakso (köfte) satan sokak satıcılarına rastlamak mümkündür. Diğer belli başlı Endonezya sokak yemekleri siomay ve batagor (kızarmış köfte ve tofu), kızarmış balık cipsi pempek , bubur ayam (tavuk çorbası), satay, "nasi goreng" ve "mie goreng" (kızarmış pilav ve kızarmış makarna)'dır.

Ayrıca sokak satıcıları buzlu içecekler de satarlar.

Endonezya marketi çok çeşit meyveyle doludur. Bu meyveler yemek ve tatlılarda da kullanılırlar.
Mesela mangostan, rambutan, jackfruit, durian, ve muz gibi meyveler Endonezya takımadalarına has tropik meyvelerdir. Bunun yanı sıra portakal, üzüm, elma gibi diğer ülkelerden ithal edilen meyveler de mevcuttur. 
Özellikle muz ve hindistan cevizi en yaygın meyvelerdendirler.





Küçük Cezayir menekşesi

Küçük Cezayir menekşesi ("Vinca minor"), Apocynaceae familyasından bir Cezayir menekşesi türü.

Türkiye, Kuzeybatı İspanya, Ukrayna ve Rusya gibi ülkelerde dağılım yapan bir Avrupa türüdür. Anavatanı dışında Güney Afrika, Britanya adası, Yeni Zelanda, Avustralya, Çin, ABD ve Güney Amerika'da yerleşmiştir.

Yarı gölge ya da gölgeli habitatlarda orman içi ve kenarlarında yetişir.

Küçük Cezayir menekşesi sürünen formda 80 cm uzunluğunda ince köksaplara sahip çok yıllık otsu bir bitkidir. Saplı kayışımsı yapraklar mızraksı-eliptik biçimindedir. Tekli halde bulunan çiçeklerde korolla mavi, mavimsi-mor, leyrak rengi, beyaz veya pembe renkli olabilir. Çiçeklenme dönemi Mart-Haziran ayları arasıdır. Folikül meyve tipi görülür.

Küçük Cezayir menekşesi bahçelerde çoğunlukla yer örtücü bitki vazifesini görmesi için değerlendirilir. Orta Çağ'da tıbbi amaçla kullanılmıştır. Zehir etkisi olan bir bitki türüdür.





Baranya

Baranya :







Hereford

Hereford şehri Birleşik Krallık İngiltere ülkesinin Batı Midlands bölgesinde olan Herefordshire Torejnsel Kontluğu ve Tek Seviyeli Yerel İdare Konseyi'nin merkez şehridir, Katedrali bulunduğu için ortaçağlardan beri şehir statüsü bulunan bir yerel idare birimi ve yerleşkedir.

Hereford şehri Wye Nehri üzerindedir. Galler Ülkesi ile İngiltere ülkesi sınırının yaklaşık 26 km doğusunda, Worcesteer şehrinin 34 km güney batısında ve Gloucester şehrinin 37 kuzey batısından bulunmaktadır. Hereford ile Londra arası en kısa karayoluyla 137.5 mil (..km) öldüğü bildirilmektedir.

Hereford İngiltere'nin yerel idaresinin karmaşıklığına iyi bir göstergedir. Hereford 1972 yerel idare reformuna kadar "Herefordshite Kontluğu" merkez şehri idi. Bu reformden sonra Hereford'un yerel idare statüsü devamlı değişiklik gösterdi. 1974'de Herefordhire Kontluğu lahvedildi. Yerine eski Herfordshire ve Worcestershire kontluklarının birleştirilmesi ile ortaya çıkan ve "shire" kontluğu statüstüsnde bulunan "Hereford ve Worcester" Kontluğu kuruldu. Hereford şehri bu kontluk içinde ikinci derecede yerel idare olan ve Hereford şehri ve etrafındaki kırları ve varoşları kapsayan "Hereford District" Konseyi merkezi oldu. 1 Nisan 1998'de "Hereford ve Worcester Kontluğu" lahvedildi. Yeniden eski sınırlari çok az değiştirilerek Worcestershire Kontluğu ve Herefordhire Kontluğu iki ayrı resmen "shire" kontluğu olarak kuruldular. "Herefordshire Kontluğu" Törensel Kontluk olarak kabul edildi. Ama resmen "shire" kontluğu olmakla beraber altinda ikinci derecede hiç "district (bölge)" kurulmadan "Tek Seviyeli Yerel İdare" Konseyi oldu ve Hereford "District" olma statüsünü kaybetti. Ama Hereford "Herefordshire Tek Seviyeli Yerel İdare" Konseyi merkezi oldu. Bu karmaşıklığa nişane Herefordshire Kontluğu'nun resmi hukuki isminde yansımakta idi; yeni adı "Herfordshire District Konseyi Kontluğu" oldu. Ama Hereford ortaçağlardan beri bir "şehir" olma statüsü taşımakta idi ve o çağlardan beri belediye beratı olan bir şehirdi. Onun için 20000 yılında eskiden beridir "köy-semt" için gayet az yetkili olan bir yerel yönetim şekli yenileştirildi. Hereford İngiltere'de eski yerel idare statüsünü