a 5 gol atabildi.

2006 yılında 1,3 milyon euro karşılığında Katar'ın Al Rayyan takımına transfer oldu. Al Rayyan formasıyla çıktığı 19 maçta 9 gol attı.

2007 yılında ise Avrupa'ya geri döndü ve Premier League takımlarından Manchester City'ye transfer oldu. Premier League'deki ilk ve son sezonunda 25 maça çıktı ve 5 gol attı. 2008 yılında EFL Championship takımlarından Plymouth Argyle ile sözleşme imzaladı ancak sakatlığı nedeniyle yalnızca 9 maça çıktı bu maçlarda ise 2 gol atabildi.

2009 yılında İsviçre'nin FC Sion takımına transfer olmuştur. Sion formasıyla çıktığı 31 maçta 21 gol atmayı başardı.

Ağustos 2010'da, Mpenza Azerbaycan Premier Ligi kulübü Neftçi ile üç yıllık sözleşme imzaladı. 2011-12 sezonunda takımda yerini kaybetti ve Ocak 2012 yılında kulübü bıraktı.

Émile Mpenza 30 Temmuz 2012 tarihinde çıkan haberde, yeni sezon hazırlıklarını Bolu'da sürdüren 1. Lig ekiplerinden Göztepe takımınının antrenmanlarına çıkmıştır.

İlk kez 1997 yılında Belçika millî futbol takımı forması giymeye başlayan Mpenza, millî takımda çıktığı 57 maçta 19 gol attı. Abisi Mbo Mpenza ile birlikte Belçika'nın 1998 FIFA Dünya Kupası ve 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası kadrolarında yer aldı. 2002 FIFA Dünya Kupası'na ise sakatlığı nedeniyle katılamadı.




Kâbus (tablo)

Kâbus veya özgün İngilizce adıyla The Nightmare, İngiliz-İsviçreli sanatçı Henry Fuseli tarafından yapılmış 1781 tarihli bir yağlıboya tablodur. Fuseli'nin en tanınmış eseri olan "Kâbus" birçok farklı şekilde yorumlanmıştır. Tablo aynı anda hem rüya gören bir kadını hem de ilgili rüyanın içeriğini betimliyor görünümü vermektedir. Gerek tabloda yer alan atbaşı gerekse kadının üzerinde betimlenmiş incubus kâbuslara ilişkin çağdaş inanç ve folklore atıfta bulunsa da, bazı kuramcılar tarafından daha özel anlamlarla ilişkilendirildikleri de olmuştur. Çağdaş eleştirmenler tablonun aşikâr cinselliğini şaşkınlıkla karşılamış, nitekim bu özelliğiyle tablo bazı akademisyenlerce bilinçaltına dair Freudçü fikirleri sezen bir öncü olarak görülmüştür.

Eser 1782'de, Londra Kraliyet Akademisi'ndeki ilk sergisinde ünlenmiş, Fuseli'nin ilk biyograficilerinden olan John Knowles bu sergide esere olan ilgiyi "[eser] heyecanlandırdı... yaygın olmayan derecede bir ilgi [vardı]" demiştir.

Thomas Burke tarafından yapılan ucuz bir baskısının nüshaları Ocak 1783'ten itibaren yaygınlaşarak elden ele dolaşmış, yayımcı John Raphael Smith'e 500 sterlin kazandırmıştır. Bu baskı nüsha altında Erasmus Darwin tarafından yazılmış bir şiir, "Kâbus" ("Night-Mare"), içermekteydi.

Eser siyasî hicivde, örneğin George Cruikshank gibi karikatüristlerce, parodilenmiştir. Eserin ünü dolayısıyla Fuseli eserin en az üç farklı sürümünü üretmiştir. Eser edebî çevrelerde de büyük yankı bulmuş, birçok edebî eserde ilham kaynağı olmuş veya konu edilmiştir. Örneğin genel kanı Mary Shelley'nin Frankenstein ya da Modern Prometheus isimli gotik romanındaki belirli bir sahnenin Fuseli'nin eserinden ilham aldığı yönündedir ki romanın kahramanının deneyimleriyle, Fuseli'nin yaşamış olduğu ve bazılarına göre tablonun alt yapısını oluşturan aşk deneyiminin paralelliği de belirtilmiştir. Bazı sanat tarihçilerinin eserin alt yapısını oluşturduğunu düşündükleri aşk deneyimi, Fuseli'nin, arkadaşı Johann Kaspar Lavater'in yeğeni olan Anna Landholdt'a duyduğu aşktır ki büyük ihtimalle karşılıksız olan bu aşk mutlu sona ermemiş; Fuseli'nin evlenme teklifi Landholdt'un babası tarafından uygun görülmemiş, Landholdt kısa bir süre sonra başkasıyla evlenmiştir. Fuseli'nin tablosu yüceltilmiş (süblime edilmiş) cinsel güdülerin temsilcisi olarak görülmüştür.




Kâbus (anlam ayrımı)

Kâbus ile aşağıdakilerden biri kastedilmiş olabilir:





Charles Manson

Charles Manson (d. 12 Kasım 1934, Cincinnati, Ohio - ö. 19 Kasım 2017, Bakersfield, Kaliforniya), ABD'li suçlu.

Annesi 16 yaşında bir hayat kadınıyken doğan Charles Manson, çocuk yaşlarda annesinin cezaevine girmesi nedeniyle hırsızlık yaparak geçinmeye, sokaklarda yaşamaya başladı. 18 yaşında kendisi de tutuklandı. Cezaevinde bıçak tehdidiyle bir koğuş arkadaşı tarafından cinsel istismara uğrayınca ıslah evine yerleştirildi. 1954 yılında şartlı tahliye ile serbest kaldı. Sahte çek vermek, kadın satıcılığı, uyuşturucu vb. suçlar nedeniyle defalarca hapse girip çıktı. 1967 yılında son kez tahliye olduktan sonra, etrafına topladığı kişilerle bir "aile" oluşturarak Los Angeles ta bir çiftliğe yerleşti. Bu çiftlikte geliştirdiği "teorilerle" yönlendirdiği müritlerinden 5 kişi, Roman Polanski'nin hamile eşi Sharon Tate, Abigail Folger, Polonyalı oyuncu Wojciech Frykowski, erkek kuaförü Jay Sebring, ve lise mezunu bir genç Steven Parent'i Los Angeles, Kaliforniya'da vahşice öldürdüler.

Ertesi gece bu kez Manson'un da katıldığı grup, Labianca çiftini aynı şekilde öldürüp parçaladı. Taraftarı olan bir kadının, farklı bir suçla tutuklandığında, işledikleri cinayetleri övünerek anlatması sonucunda Manson ve 4 arkadaşı tutuklandı. İdama mahkûm edilmelerine rağmen Kaliforniya yüksek mahkemesince idam cezasının kaldırılmasıyla, cezaları ömür boyu hapis şekline dönüştürüldü. Toplam cinayetlerinin sayısı belirlenemeyen Manson ve grubunun 35 ölümden sorumlu olduğu sanılır. Charles Manson ABD'de nefret edildiği gibi, kendisini seven, serbest bırakılmasını isteyen çeşitli fan kulüpler oluşturup kampanyalar düzenleyen bir hayran kitlesine de sahipti.

19 Kasım 2017'de 83 yaşında cezaevinde öldü.

6 Mart 1970 tarihinde Manson'ın şarkılarından oluşan "Lie: The Love & Terror Cult" adlı albüm yayımlandı. Bu albümde daha önceleri Beach Boys tarafından bestelenen "Never Learn Not to Love"ın yeni bir sürümü olan "Cease to Exist" gibi kayda değer çalışmalar yer almaktadır. Ancak yayımlanmasından sonraki iki ay içinde albüm için basılan iki bin kopyanın sadece 300'ü sattı. Bu albümden sonra sürekli olarak Manson tarafından kaydedilen çeşitli müzik çalışmaları gündeme geldi. "The Family Jams" adlı albüm iki disklik bir çalışma olup 1970 yılında Manson ve ailesi tarafından kaydedilen şarkıları içermektedir. Steve Grogan tarafından gitar ve ana vokalleri üstlenilen albümde Lynette Fromme, Sandra Good, Catherine Share gibi isimlerin de imzası yer almaktadır. "One Mind" adındaki müzik, şiir ve konuşma kayıtları derlemesi de Nisan 2005'te yayımlanmış olup, Creative Commons lisansı altına alınmış durumdadır.

Amerikan rock grubu Guns N’ Roses da Manson'ın "Look at Your Game, Girl" adlı şarkısını 1993 albümleri ""The Spaghetti Incident?"" içinde belirtilmeyen on üçüncü şarkı olarak tekrar kaydetti. Marilyn Manson albümü "Portrait of an American Family"'de yer alan "My Monkey" adlı şarkıda Charles Manson'ın "Mechanical Man" şarkısında da yer alan sözler geçmektedir.

Yine Manson'ın "I'm Scratching Peace Symbols on Your Tombstone" (veya "First They Made Me Sleep in the Closet"), "Garbage Dump" ve "I Can't Remember When" adlı şarkıları 1976 yılı televizyon filmi "Helter Skelter"ın özgün film müzikleri arasında yer almaktadır. Ancak buradaki sürümlerin seslendirmesi Steve Railsback tarafından yapıldı. Günümüzdeki popüler bir şehir efsanesine göre Manson, 1965 yılında Monkees grubuna katılmak için bir yetenek denemesinde bulundu fakat o dönemde McNeil Adası'nda hapiste olduğu için bu isteği geri çevrildi.

Tate-LaBianca tutuklamalarından sonraki aylar içinde Manson, yeraltı basını tarafından 1960'ların "karşı kültürüne" bir örnek olarak ilan edildi. Haziran 1970 sayısında yer alması için Los Angeles'a gelen bir "Rolling Stone" yazarı, kanlı "Healter ["sic"] Skelter" cesedinin fotoğrafını gördü. Bu da Manson'ı popüler kültürle bağdaştırmaya yetecek bir tespitti. Manson'ın modada, grafiklerde, müzikte, filmlerde, televizyonlarda ve tiyatro sahnelerinde bıraktığı bir etki bulunmaktadır. Kurgusal olmayan "Helter Skelter" adlı kitabın 1994 basımı için oluşturulan bir sonsözde, davacı Vincent Bugliosi, bir BBC çalışanının kullandığı ve o dönemde Manson'a Avrupa'da nasıl bakıldığını özetleyen "neo-Manson ekolü" tabirine yer verdi.

Popüler müzik kültüründe Manson'a değinen çalışmalardan biri de, Alkaline Trio'nun "Sadie" adlı çalışması olup sözlerinde "Sadie G", "Ms. Susan A" ve "Charlie's broken .22" gibi kalıplara yer verilmektedir. "Sadie Mae Glutz", Susan Atkins'in Manson'ın da içinde bulunduğu ailede bilindiği isimdi. "Sadie"nin sözlerini daha sonra Atkins'in yargılanması sırasında yaptığı ifadeden konuşma kayıtları izledi.

Manson o kadar büyük bir alanda etki bıraktı ki, kimi müzik gruplarına da bir şekilde isim verdi. "Spahn Ranch" ve Marilyn Manson gibi gruplar bunlardan ikisidir. Yine ailenin yaptığı suçlar, John Moran'ın opera çalışması "The Manson Family" ve Stephen Sondheim'ın müzikali "Assassins" gibi çalışmalarda kendine yer buldu. Manson'ın başından geçen kimi olaylar televizyona uyarlandı. South Park bölümlerinden olan "Merry Christmas, Charlie Manson!"'da, Manson, "666" sayısına ithaf edilen "06660" şeklindeki koğuş numarasıyla, animasyonda yer almıştır.







Seksiyon Mesobalanus

Mesobalanus, "Quercus" cinsinden bir meşe seksiyonu.

Bu meşe seksiyonuna ait türler Avrupa, Asya ve Kuzey Afrika'da yayılış yapar. Boyuncuk uzundur. Palamutlar acıdır ve 6 ayda olgunlaşır. Palamudun iç yüzü tüysüzdür. "Quercus seksiyonu" ile benzer özellikler taşıdığından kimi zaman bu seksiyonla birleştirilir.





La, la, la

La, la, la, 6 Nisan 1968 tarihinde, Londra'da, Royal Albert Hall konser salonunda, 17 yarışmacı ülke şarkıcısının katıldığı 13. Eurovision Şarkı yarışmasında, İspanyol şarkıcı Massiel tarafından seslendirilen şarkı. Şarkı, Ramón Arcusa ve Manuel de la Calva ikilisi tarafından bestelenmiştir. İspanya bu şarkı ile 29 puan toplayarak yarışma tarihindeki ilk birinciliğini kazanmıştır. İlk olarak İspanyol şarkıcı Joan Manuel Serrat tarafından seslendirilmesi planlanan bu şarkı, şarkıcının şarkıyı kendi anadili olan Katalanca söylemek istemesi ve talebin İspanyol yetkililerince uygun görülmemesi neticesinde Massiel tarafından icra edilmiştir.




Inna

Elena Alexandra Apostoleanu ya da bilinen adıyla Inna