Krallığı (kuzey)

İsrail Krallığı (İbranice: ממלכת יִשְׂרָאֵל, "Mamlehet Yisrael") Birinci İsrail Krallığı'nın MÖ 930'da yıkılmasından sonra kurulmuş iki devletten biridir. (Diğeri Yehuda Krallığı'dır.) MÖ 930'da kurulan krallığın varlığı MÖ 720'de Asur İmparatorluğu'nun işgaliyle son buldu. En önemli şehirleri Şehem, Tirzah ve Samiriye idi.

Hiç şüphesiz adını Birinci İsrail Krallığı'ndan alan bu krallığa tarihçiler Birinci İsrail Krallığı'nın bölünmesinden sonra kurulan iki krallığın birbirinden kolayca ayırt edilebilmesi için İkinci İsrail Krallığı'na Kuzey Krallığı, Yehuda Krallığı'na ise Güney Krallığı derler.

Kuzey Krallığı'na Tora'da "Yosef Hanedanlığı" ve "Samaria'daki İsrail" dendiği de görülür.
Zebulun, İssakar, Aşer, Naftali, Dan, Menaşe, Efraim, Reuben ve Gad kabilelerinin (ve Levilerin bir kısmının) bir araya gelerek oluşturduğu bu devletin başkenti Samaria idi.

Birinci İsrail Krallığı İsrailoğulları da denen on iki kabilenin bir araya gelerek bugünkü İsrail ve Filistin topraklarında MÖ 1030 yılında kurduğu ve MÖ 930 yılında son bulan bir devletti.

Süleyman'ın MÖ 931'de ölümünden sonra kuzeydeki on kabile Süleyman'in oğlu ve varisi Rehoboam'ı kendilerine kral olarak görmek istemediler. Rehoboam tahta geçtiğinde Yehuda ve diğer kabileler arasında kıskançlıktan kaynaklanan kriz patlak verdi. Yeni kral babasının ağır vergilendirme sistemini hafifletmeyince ayaklanma başladı. Rehobaom Kudüs'e kaçmak zorunda kaldı. Davud'un soyundan olmayan Jeroboam kral olarak başa getirildi fakat Yehuda ve Bünyamin kabileleri Rehoboam'a sadık kaldı. Jeroboam'ı kendilerine kral seçen kuzeydeki on kabilenin ülkesine İsrail Krallığı dendi; başkenti Şehemdi. Kuzey krallığını kabul etmeyen Yehuda kabilesine Kudüs'e sahip olan Bünyamin kabilesi de katılınca güneyde başkenti Kudüs olan Yehuda Krallığı'nı kurdular. Ayrıca Tora'da Yehuda'da Asa hükümdarlığı sırasında Menaşe, Efraim ve Şimon kabilelerinin Yehuda'ya göç ettiğinden bahseder.

Başkenti Şehem olan İsrail Krallığı sonra başkentini Tirzah ardından da Kral Omri zamanında Samaria'ya değiştirdi. Asurlular tarafından yıkılana kadar bu ülkenin başkenti Samaria olarak kaldı. Önce V.Shalmaneser ve ardından II. Sargon önderliğinde üç yıl süren Asurluların kuşatmasından sonra MÖ 720 yılında kuzeydeki on kabile tarih sayfalarından silindi.

Bugün birçok arkeolojist tarafından Samaria antik dönemin bilgilerini taşıyan en önemli site olarak kabul edilir.

Bölünmeden sonraki ilk 6 yıl boyunca Güney Krallığı Kuzey Krallığı'nda otoritesini kabul ettirmeye çalıştı. Ardından gelen sekiz sene boyunca da ortak düşmanlarına karşı (özellikle Şam'a karşı) müttefik oldular. Yehuda ile İsrail arasındaki gerginlik Yehuda Kralı Jehoşafat'ın İsrail'in Ahab Handedanlığıyla karışık evlilikler yapması sonucu yumuşadı. M.Ö. 840'ta gerçekleşen darbe sonucunda Ahab'ın hanedanlığı yerini Jehu Hanedanlığına bıraktı.

MÖ 930 yılında kurulan İsrail Krallığı'nın varlığı MÖ 720'de Asurlular'ın işgaliyle son buldu. Tora, burada yaşayanların sürüldüğünü ve bu halklara Kayıp On Kabile dendiğini anlatır. Bazı yazarlar ise bu sürülenlerin toplam nüfusun sadece beşte biri olduğunu (40.000 kişi) savunur. Kuzey'den kaçanların bazıları Kudüs'e yerleşti. Bu nedenle bölgeye hakim olan Yehuda Kralı Hezekiya Kudüs'te (artan nüfus nedeniyle) yeni savunma duvarı ördürttü ve su kaynakları tahsis etti.

M.Ö. 732'de Kuzey Kralı Pekah, Kudüs'ü tehdit etti ve Yehuda Kralı Ahaz, asur Kralı III. Tiglat-Pileser'a haraç vererek ondan yardım istedi. Bunun üzerine Tiglat, Kuzey Krallığına saldırıp Reuben, Gad ve Menaşe kabilelerinin Gilad'daki yaşam alanlarını ve çöldeki karakollar; Jetur, Nafiş ve Nodab'ı ele geçirdi. Aralarında Reuben liderlerinin de olduğu esirleri Habor nehri bölgesine yerleştirdi. Ayrıca Naftali bölgesini ve Efraim'in Janoah şehrini ele geçiren III. Tiglat-Pileser Naftali bölgesine bir vali atadı. Başkent Samaria dahil, Kuzey Krallığı'nın geriye kalan kısmı II. Sargon tarafından ele geçirildi. Ele geçirdiği 27.290 esiri Habor nehri bölgesine ve Medler'e yerleştirdi.

İsrail, küçülmüş topraklarla da olsa, M.Ö. 720'de Asurlular kalan kısmı işgal edene kadar özgür bir krallık olarak varoluşunu sürdürdü. Kalan nüfus bu işgalle sürüldü. Kalan Kuzey Krallık kısmı, 2. Sargon tarafından ele geçirildi. Sargon başkent Samarya'yı da işgal etti. 27.290 kişi sürüldü. Her ne kadar Yahudi öğretisinde kuzeyde yaşayan on kabilenin Asurlular tarafından sürülüp kaybolduğu anlatılsa da Asurluların Dan, Aşer, İssakar, Zebulun ve batı Menaşe'yi sürdüğüne dair bir bilgi bulunmamaktadır.

MÖ 930'da kurulan Yehuda Krallığı, Babil İmparatorluğu'nun işgali sonucunda MÖ 586 yılında yıkıldı.

İsrail Krallığı'nda Yehovacılar ve Baalciler olmak üzere iki kült vardı.

Kral Jeroboam, halkının Kudüs Tapınağı ile duygusal bağlarına çözüm olarak biri Bethel'de diğeri Dan'ın kuzeyinde olmak üzere alternatif tapınaklar inşa etti. Tapınaklara, Tanrı'yı simgeleyen altın buzağı yerleştirdi. Jeroboam'ın bu hareketi Tora'da "Jeroboam'ın yolu" ya da "Jeroboam'ın günahları" diye geçer.


Tarihçiler eski kronolojilerden William F. Albright veya Edwin R. Thiele yeni kronolojilerden ise Gershon Galil veya Kenneth Kitchen'ın kaynaklarını kullanırlar. Aşağıdaki listedeki bütün tarihler M.Ö.'dir





Lenin (anlam ayrımı)

Lenin şu anlamlara gelebilir:







Hugh Capet

Almanya Kralı Avcı Henry'nin kızı Saxonyalı Hedwige ve Fransa Dükü Büyük Hugues'un oğlu olarak 940 dolaylarında doğdu. Baba tarafından ailesi, Robertler, Île-de-France'da güçlü toprak sahipleri idiler. Dedesi Robert I ve babaannesi Vermandoisli I. Herbert'in kızı Beatrice birer Karolenj idiler. Kral Odo onun büyük amcasıydı ve Kral Rudolph Odo'nun üvey oğluydu. Hugh, bu şekilde, Avrupa'nın birçok egemen, asil aileleriyle sağlam ilişkilerin muhafaza edildiği bir aile ortamında doğdu. Fakat sayılan bu ataları hiçbir zaman kral olamamışlardı. Rudolph, 936'da öldüğünde Büyük Hugh, Sade (Şatafatsız) Charles'ın oğlu Louis d'Outremer'in İngiltere Kralı Athelstan'ın sarayındaki sürgünden dönüşünü organize etti. Hugh'un bunu hangi amaçla yaptığı tam olarak bilinmemekle beraberi Rudolph'ün kardeşi ve Burgungy Dükü olarak varisi olan Hugh the Black'in Fransa tahtını ele geçirmesini engellemek ya da tahtın Vermandoisli Herbert II yahut Normandiya Dükü Uzun Kılıç William'ın eline düşmesini engellemek için bu işe kalkıştığı düşünülmektedir..

Capet'in soyundan gelenler dört yüz yıl boyunca Fransa'yı yönettiler. Yüzyıllar geçtikçe Fransa Kralları, Capet aile malikanelerinin etrafında topraklarını ve otoritelerini yavaş yavaş büyüttüler. Fransa, uzun süre İngiltere'den daha feodal kaldı. Çünkü herkesin başka feodallere karşı sadakat yükümlülükleri olsa da, her şeyin üstünde olan ve bağlılık duydukları bir ulusal monarşi geleneğine sahip değildi. Capet'ler buna rağmen çok başarılı oldular.

Kaynakça





Voroşilov (anlam ayrımı)

Voroşilov şu anlama gelebilir:





Pinar del Río





Japon Anayasası

Japon Anayasası (Shinjitai: 日本国憲法 Kyūjitai: 日本國憲法, Nihon-Koku Kenpō) Japonya’nın 1947 yılından itibaren temel kuruluş belgesidir. Anayasa, parlamenter yönetim biçimini kabul eder ve temel insan haklarını garanti altına alır. Buna göre Japon İmparatoru “"devletin ve halkın birliğinin simgesidir"” ve egemenlik hakkı olmaksızın sadece törensel bir rol oynar. Bu yüzden diğer kraliyet ailelerinde olduğu gibi devletin başı değildir. Anayasaya aynı zamanda “"Barış Anayasası"” (平和憲法, Heiwa-Kenpō) denmesinin sebebi 9.maddesinde açıkça savaşın uluslararası sorunların bir çözüm yolu olarak reddedilmesidir. Anayasa II. Dünya Savaşının ardından ülke ABD işgali altındayken yazılmış ve Japonya’nın önceki askeri monarşi olan yönetim sistemi liberal demokrasiyle değiştirilmiştir. Belge halen geçerliliğini korumaktadır ve kabul edilmesinden sonra önemli bir değişiklik yapılmamıştır.

1889 yılında yazılan Japon İmparatorluğu Anayasası veya bilinen ismiyle “Meiji Anayasası” Japonya’nın yazılı ilk anayasa metnidir. Meiji Aydınlanmasının bir parçası olan metin Prusya modeline benzeyen bir meşruti monarşi modelini benimser. Japon İmparatoru buna göre devletin başı olarak görünse de iktidar hükümette ve Danışma Meclisi tarafından atanan başbakandadır. Anayasaya göre başbakan ve hükümet üyelerinin seçilmiş milletvekili olma zorunluluğu yoktur. 3 Mayıs 1947 tarihinde yürürlüğe giren yeni anayasa Meiji Anayasasını temel almıştır.

26 Temmuz 1945 tarihinde Müttefik liderler Josef Stalin, Winston Churchill, Harry Truman ve Çan Kay Şek Japonya’nın kayıtsız şartsız teslim olmasını talep ettiler. Bu açıklama Japonya’nın teslim olmasından sonraki Müttefik işgalinin amaçlarını da içerir: 
Japonya’daki ABD askeri işgal kuvvetleri, bir düşman ülkeyi cezalandırmak veya tazminat elde etme amacının ötesinde temel siyasi yapısını değiştirmeye girişmişler ve büyük oranda başarılı olmuşlardır.

İlk başta işgal kuvvetleri komutanlığının amacı anayasa taslak metinin Japonlar tarafından yazılmasıdır. Ancak savaş sonrası Japon hükümeti ve özellikle İmparator Hirohito Meiji Anayasasının ötesine geçmekte ayak diremektedir. Görevlendirilen Matsumoto Komisyonunun Şubat 1946’da açıkladığı taslak oldukça muhafazakar bulunacaktır. Bunun üzerine işgal kuvvetleri komutanı Douglas MacArthur bu taslağı reddeder ve heyetine yen, taslağı hazırlamaları için emir verir. Anayasa taslak metninin çok büyük kısımı ABD işgal kuvvetleri sivil hukuk personelince yazılır. Hukuk personeli Japonlardan oluşmasa da Meiji Anayasasını gözönüne alınarak yeni taslak oluşturulacak, süreçte pasifist siyasi liderlerin fikirlerine başvurulacaktır. Hazırlanan taslak 13 Şubat 1946 günü şaşkınlık içerisindeki Japon yetkililerine sunulur. 6 Mart 1946 tarihinde hükümet taslağı kamuoyu ile paylaşacak ve 10 Nisan 1946 günü ise taslağı değerlendirmekle görevli Parlamento seçimleri yapılacaktır. Seçim yasası değiştirilerek kadınların da oy kullanması sağlanır.

Genel kabule göre yeni anayasa Meiji Anayasasının devamı niteliğindeydi. Bu süreklilik yeni Anayasa taslağının 73.maddesinde de belirtilmi