bir grubu saf dışı bırakmamak için ödün vermeden bir araya getirilmesi gerekmekteydi, fakat farklılıklar aza indirgenip, halka tarihin ve kanunların ne olduğu açık bir şekilde anlatılmalıydı.

Çoğu uzman, redaktörün, zamanında Pers imparatoru tarafından desteklenen Ezra olduğuna inanır. Dini metinleri koruma yetkisi kendisinde bulunan Ezra bu metinleri Babil Sürgününden gelirken yanında getirdi. Nehemya Kitabı'na göre, Ezra sürgünden yeni gelen halka bu metinleri okuduğunda, halk bazı şeylerin yeni olduğunu ve daha önce onlara bunların okunmadığını anladı. Özellikle, P kaynağına atfedilen Sukot bayramı bu zamana kadar uygulanmamıştı.

Ezra, Harun soyundan gelen bir rahip olduğu için P-vari metinler yanlısıydı; R tarafından eklenen metinlerde de bu karakteristik bulunmaktadır. P ve R arasındaki benzerlik uzmanlarda ilk önce R'nin aslında P'nin bir parçası olduğu izlenimini yarattı. Fakat bu doğru olsaydı P, Tora'da JE'yi yinelemezdi, onun yerine bu metni ikame ederdi. Dolayısıyla bu görüş bugün itibar görmemektedir.

Ayrıca katib olan Ezra'nın Tora'ya karşı özel bir ilgisi vardı: ""Ezra kendini RAB'bin Yasası'nı inceleyip uygulamaya ve İsrail'de kuralları, ilkeleri öğretmeye adamıştı"". Eski (Yahudi olmayan) bir geleneğe göre, Yahudi dini metni olmayan ve doğruluğu şüpheli olan 2. yüzyıla ait "4. Ezra Kitabında" Tora'nın Babilliler tarafından Kudüs Tapınağı yok edildiğinde yandığını ve vahiy yoluyla Ezra'nın Tora'yı tekrar yazdığına inanılır. Bu gelenek Jerome tarafından 4. yüzyılda bildirilmiştir ve halkın Ezra'nın Tora'yi "yenileyeci" kişi olmasına karşı çıkmadıklarını söylemiştir.

20. yüzyılın büyük bir kısmında Wellhausen'in hipotezi Tevrat'ın kökeni hakkında yapılan araştırmalarda ana hatları oluşturdu. Bazı önemli eklemeler, Mısır'dan çıkış, Vadedilmiş Toprakların işgali, ahit ve Sina/Horeb'deki vahiylerin vs sözlü geleneğin bir parçası olduğunu düşünen Albrecht Alt ve Martin Noth tarafından yapıldı. Aynı anda Amerikan Palestinoloji okulunda William F. Albright tarafından Tekvin ve Çıkış'taki hikâyelerin MÖ 1. binyılda yazıldığı fakat MÖ 2. binyılın hikâyeleri anlatıldığı ortaya çıkarıldı. Bu tip ufak gelişmelerle bu hipotez, inananları açısından, daha kabul edilebilir bir hal aldı. 20. yüzyılın ortalarında bu hipoteze karşı çıkanların sayısında azalma olup hipotez evrensel anlamda kabul görmeye başladı.

Bu durum R. N. Whybray'in 1987'deki görüşleriyle değişti. Bu zamana kadar Tevrat'ın oluşumunda üç temel model söz konusuydu: "Belgesel" (Tevrat'ın birbirinden bağımsız tam hikâyeler anlatan farklı kaynakların birleşmesiyle oluştuğunu belirtir); "Eklemeli" (tek orijinal bir kitaba sonradan düzenlemeler yapıldığını belirtir); "Parçalı" (kaynaksız ve dağınık parçaların bir araya getirildiğini belirtir). Eklemeli ve Parçalı'ya kıyasla Belgesel model ispatlanması en zor olandır çünkü antik İsrail ve din gelişimi üzerinde detaya iner. Whybray, varsayımların mantıksız ve çelişkili olduğunu ileri sürer. Ona göre DH, bağımsız kaynaklar istikarlı iken redaktör tarafından düzenlenip istikrarsızlaştırıldığına inanmaktadır.

Whybray'den sonra teori ve modellerde artışlar göründü ve birçoğu Wellhausen'nin modelinden kökten farklıydı. Örneğin, H. H. Schmid, J'nin olmadığını ve en sonda sadece bir tane redaktör olduğunu savunur. Teşhis edilebilir kaynakların ortadan yok olmasıyla kaynak tarihlerinde de sorunlar çıkmaya başladı. Bunu sonucunda bazı uzmanlar, Belgesel hipotezden uzaklaşıp yeni modeller üzerinde durdurlar; örneğin, Tevrat tek bir yazarın veya bir cemaatin eseridir. Rolf Rendtorff ve Erhard Blum Tevrat'ta J ve E'yi saf dışı bırakıp, belgeselden ziyade Tevrat'ın parçalı modelle oluşturulduğunu düşünür. John Van Seters ise Tevrat'ın "eklemeli" olarak geliştirildiğini düşünür. En radikal teklif Thomas L. Thompson'dan gelmiştir; ona göre son redaktör Haşmonayim zamanına kadar uzanır.

Başta ABD'de olmak üzere belgesel hipotez yanlıları hâlâ bulunmaktadır. Richard Elliott Friedman'ın Whybray'e cevap olarak yazdığı "Who Wrote the Bible?" ("Ahit'i kim yazdı") (1987) ve "The Bible with Sources Revealed" ("Kaynakları ortaya çıkarılarak Ahit") (2003) kitaplarında redaktörün tarihsel durumu gereği tutarsızlıklara göz yummak zorunda kaldığını belirtir. Friedman'ın dört kaynağı Wellhausen'inkine oranla farklılık gösterir çünkü ona göre P Hezekiya zamanında yazılmıştır. Ayrıca J'nin E'den sonra, MÖ 722'den kısa bir süre önce yazıldığını ve sonradan JE olarak birleştirildiğini ve P'nin JE'yi çürütme amaçlı yazıldığını belirtir.

Tevrat'ın yüzyıllar içinde farklı kişilerin ellerinden geçerek son halini MÖ 1. binyılın ortalarında tamamlandığını savunan Belgesel hipotez'in terminolojisi ve anlayışı, Tevrat'ın kökeni hakkında tartışan bilimadamlarına bilgi sunarken artık 20. yüzyılın ilk üçte ikilik bölümündeki gibi münazaralara egemen olmamaktadır. "Eski tanıtımlardaki kutsallaştırılan bulgular yok olmuştur, bunun yerine bilimadamları, cesaret kırıcı, fazlasıyla karmaşık birbirleriyle yarışan teorilerle yüzleşmektedir ve yorum tarzıyla ifade edilen bu teoriler 'ürkekler' için değildir."







Passiflora andina

Passiflora andina, çarkıfelekgiller familyasından çarkıfelek cinsinin bir Ekvador'da soyu tükenme tehlikesi altındaki endemik bir türüdür. Ekvador'da And dağlarının batı yamaç taraflarında ormanlık bölgede 2.500–3.560 m rakımda bulunur. Ne yazık ki bu tür bu yamacın kuzey tarafında Guagua Pichincha volkanının patlama tehlikesi, güney tarafında ise orman alanlarının çayır, mera olarak yok edilmesi nedeniyle yok olma tehdidi altındadır. Nesli korunmaya çalışılmaktadır.





Cenk Ahmet Alkılıç

Cenk Ahmet Alkılıç (d. 9 Aralık 1987, Karşıyaka), Türk futbolcudur. Aslen Rize'lidir. Eski Galatasaray'lı Bülent Alkılıç'ın oğludur. Süper Lig ekiplerinden Alanyaspor'da oynamaktadır.

Futbola Galatasaray altyapısında başlayan Cenk, daha sonra Beykoz altyapısında oynadıktan sonra 2003 yılında Beylerbeyi altyapısına transfer oldu. Burada 2006 yılında profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak as takıma alındı. Beylerbeyi formasıyla ilk resmî karşılaşmasına 9 Eylül 2006 tarihinde Alibeyköyspor'a karşı oynanan 3. Lig karşılaşmasında çıktı.

2009-10 sezonunda 1. Lig ekiplerinden Altay'a transfer oldu. Burada takıma çabuk uyum sağladı ve kısa zamana içerisinde ilk onbir'de oynamaya başladı.

2011-12 sezonunun yaz transfer döneminde 1. Lig ekiplerinden Çaykur Rizespor'a transfer oldu. Burada gösterdiği performansla ikinci lig ekiplerinin dikkati çekse de takımda kaldı. Mustafa Denizli'nin getirilmesiyle takımın Süper Lig'e çıkmasındaki en önemli pay sahiplerinden biri olan Cenk, 2013-14 sezonu öncesinde talipleri artsa da kulübünde kaldı. Devre arasında ise Cenk, Samet Aybaba'nın listesine girmeyi başardı. Transfer ile bizzat başkan Gültekin Gencer ilgilendi ve kendi resmi Twitter hesabından bu anlaşmanın tamamlandığını açıkladı. Bu açıklamadan 24 saat geçmeden Cenk Ahmet Alkılıç'ın Kayseri Erciyesspor ile anlaştığı resmi Erciyes sitesinden duyuruldu. Sezonunun ikinci yarısında Hikmet Karaman'ın takımında 17 maçın 16 tanesine çıktı ve 2 asist yaparak takımın kümede kalmasında büyük pay sahibi oldu. 2014-15 sezonu öncesinde 500.000 USD karşılığında bonservisi alındı.

Daha önce hiçbir millî takım kademesinde oynamayan Cenk Ahmet Alkılıç, 8 ve 9 Şubat 2011 tarihlerinde Belarus ile Antalya'da oynanacak özel karşılaşmalarda ilk kez Türkiye A2 millî takımı aday kadrosuna davet edildi.

9 Şubat 2011 tarihinde Belarus'la oynanan maçta ilk kez Türkiye A2 millî takımı formasını giydi.





JE

JE, Belgesel hipotez'e göre, Tora'nın oluşmasında rol oynayan ara kaynaktır. Redaktörlerin elinden geçen Yahvist (J) ve Elohist (E) kaynakların birleşmesinden oluşmuştur. Hipoteze göre, J MÖ 950'lerde ve E MÖ 850'lerde derlenmiş olup JE olarak MÖ 750'lerde birleştirilmiştir. JE'nin Tora halini alması MÖ 400'leri bulur.

JE kaynağının Tekvin, Çıkış ve Sayılar kitaplarının bölümlerini oluşturduğuna inanılır. Esas olarak Ruhbani kaynaktan (P) farklı olup eski tarz İbranice kullanılmıştır.

JE, Tanrı'yı, pişman olabilen, insan olarak görünebilen insansı bir figür olarak sunmaktadır. JE, aracı olarak melekleri kullanmanın yanı sıra konuşan mistik yaratıklar, iyi ve şeytani mistik nesneler kullanmaktadır. JE'de, Tanrı, bağışlayan ve fikrinin değiştirilmesi için ikna edilebilen bir olgu olarak tasvir edilir.

JE, J ve E kaynaklarının birleştirilmesiyle ve R olarak adlandırılan, bilinmeyen bir redaktör tarafından düzenlenmiştir. BH, bunun MÖ 750'de, Kuzey İsrail Krallığı'nın yıkılmasından sonra gerçekleştiğini belirtir. Bu teoriye göre, E'yi ellerinde bulunduran Kuzey Krallık'tan gelen mülteciler, J'yi ellerinde bulunduran güneydeki Yehuda'ya yerleştiler. İki toplumun geleneğini koruyabilmek için bu kaynaklar birleştirildi. R E'den bazı bölümleri konu dışı bırakmıştır ve muhtemelen bu süreç içinde J'den bazı parçaları da konu dışı bırakmış olabilir; E kaynağından gelen bilgiler de redaktörün eline eksik ulaşmış olabilir.

Metinlerde yazan olayların ve kişilerden çoğu kendilerine (İsrail ve Yehuda) özgü gelenekler oluşturdukları için bunları birleştirmek çelişki yaratmıyordu. Fakat, farklılıklar olduğu zaman (örneğin, biri Sina Dağı'nı kutsal dağ olarak gösterirken diğeri Horeb'i göstermektedir) her iki grup tarafından kabul edilebilir olması için her ikisi de kaynakta tutuldu.

JE üretilirken orijinal kaynaklardan ne kadar kesinti yapıldığı bilinmemektedir. Yaratılış, tufan ve soy ağaçlarının tek kaynağı J iken E Tekvin 20'de İbrahim ve Sara'dan başlamaktadır ve görünüşe göre bazı hikâyeler konu dışı bırakılmıştır.

İnanışa göre, redaktör JE'ye çok az eklenti yapmıştır. Tekvin ile Çıkış arasında devamlılığın sağlanması açısından büyük ölçüde çelişki yaratan ifadeler JE'den çıkarılmıştır. Buna en büyük istisna, E kaynağından gelen ve Tekvin 22'de anlatılan İbrahim'in İshak'ı kurban etme hikâyesidir. İnanışa göre redaktör, İshak'ın kurban edilmesini engellemek için bir meleğin gelip oğlanı koç ile değiştirdiği hikâyesini eklemiştir. Eğer bu tez doğruysa E kayna