i. Bu nedenle, Kırım’daki iktidar mücadelesinde yeniçerilerden büyük destek görmüştü. Fakat Kırım Hanlığı ilerigelenleri Saadet Giray'ın alışmış olduğu Osmanlı adetleri, tutumlari ve görüşlerinden hoşlanmamaktaydılar.

İdam edilen I. Gazi Giray'ın kardeşi olan İslam Giray Kırım tahtına kendine rakip olduğunu ilan etti. Saadet Giray iki kez İslam Giray'ı tutan Tatarlarla çarpışma yaptı ve onu iki defa devlet merkezinden püsküttüp uzaklaştırmıştı. İslam Giray'la arasını düzeltmrk ve yarımadada sulh ve barış sağlamak için İslam Giray'ı kalgay olarak ilan etti.

Litvanya Büyük Prensi geleneksel olarak Kırım Hanlarına her yıl gayet değerli hediyeler göndermekte idiler ve bu bir şekil yıllık tazmınat olarak görülmekteydi. Ama Saadet Giray Han olduktan sonra onun askeri gücünün çok zayıfladığını öğrenen Litvanya Büyük Prensi gönderdiği yıllık hediyelerin değerini yıl be yıl azlatmaya başlamıştı. Bu hediye değerlerini yükseltmek ve Büyük Prense bir ders vermek için Saadet Giray Litvanya'ye bir büyük akın düzenledi.

1527'de Saadet Giray Han Moskova knezi ile ilişkilerini görüşmek için aynı zamanda ona bir alçı heyeti göndermişti. Tam bu sırada, sonbahar başlarken, Kırım Hanlığı kalgayı olan İslam Giray'ın kendine bağlı Kırım tatarı süvari birlikleri ile Moskova üzerine yürüdüğü haberi Moskova'ya erişti. Moskova Kenzliği ordusu Oka Nehri'ni savunmak için o nehir kıyısında çeşitli kasabalara yayıldilar ve kışı beklemek için kışlak mevkileri tespit edip oralara yerleşdiler. Birdenbire Kırım tatarı süvari birlikleri Riazan bölgesinde görünüp oralari yakıp yıkmaya ve talan etmeye başladılar. Bazı Tatar suvari birlikleri Kolomna ve Moskova'ya doğru yöneldiler. Fakat Moskova Knezliği orduları bunlara direniş gösterip İslam Giray'a bağlı Kırım tatarı birliklerine galip gelip onların ilerlemesini engel oldular. İslam Giray'ın yakınlaraından olan Yanglic Mirza Ruslara esir düştü. Moskova Knezi Vasili Kırım Tatarlarının bu talan akınına çok kızmıştı ve hücum eden Tatarlarla ilişkili olmayan Saadet Giray'ın elçi heyetinde bulunan Tatarları suya attırıp boğularak öldürttü. Fakat sonradan daha önceki mektuplarda elçileri öldüren hükümdarı bir katil olarak gördüğünü hatırlayıp, yaptığından utanıp Saadet Giray'a gönderdiği açıklamada bu elçilerin Tatarlara karşı halkın duyduğu kızgının ifadesi olarak kontrol edilemiyen ve affedilemiyen bir halk hareketi sonucu öldürülğünü bildirdi.

Saadet Han aldığı bu habere pek şaşırmadı ama bunu bir fırsat bilip elçilik heyetinin öldürülmesinin kabahatinin kendinden özel izin almadan bir akın tertip eden kalgay İslam Giray'da olduğunu ilan etti. 
Ayrica Saadet Giray bu haberi kendisine getiren Moskova Knezi elçisine hakaret etmeden kalmadı. Bundan sonraki yıllarda da Moskova Knezliği'ne bağlı olan Bidef ve Tula yörelerine talan akınları düzenledi.

Kırım’daki ilerigelenler ve hatta Kırım halkı kendinden hoşlanmamaktaydılar. Kalgay İslam Giray'ı tercih ettikleri gayet açıkça anlaşılmaktaydı. 1532'de İslam Giray tahriki ile bir halk ayaklanması ortaya çıktı ve Saadet Giray bu isyanı bastıramıyacağını anladı. Bunun üzerine 1533'de Saadet Giray Kırım Hanlığı tahtından istifa etti ve yerien kalgayı olan İslam Giray Kırım Hanı oldu..

Tahttan uzaklaştırılan I. Saadet Giray yanında ilk kalgay seçtiği yeğeni Devlet Giray ile birlikte yeniden İstanbul'a döndü. Burada Osmanlı padişahı Kanuni Sultan Süleyman tarafından çok iyi karşılandı. Sultan'ın açtığı 1534'de Irakeyn Seferi'ne katıldı ve üstün başarılar gösterdi. Kendisine 300.000 akçe yıllık maaş bağlandı ve yıllık gelir 500.000 akçe olan bir timar da arpalık olarak verildi. Saadet Giray Kırım Hanlığı'dan ayrıldıktan sonra İstanbul'da yedi yıl daha yaşadı. 1538'de İstanbul'da vefat etti. Eyüp Camii’ne defnedilmiştir.






Yanagawa Shigenobu

1787 (Tenmei döneminin 7. yılı) Edo'da dünyaya geldi. Soyadının Suzuki olduğu aktarılmaktadır. Adı Jūbei. Önce Edo'nın Honjo Yanagawa-chō mahallesinde oturduğu için "Yanagawa-chō no Shigenobu" olarak hitap edildi ve zamanla Yanagawa Shigenobu adını kullanmaya başladı.

Hokusai'nin büyük öğrencilerinden Totoya Hokkei (魚屋 北渓)'nin tavsiyesiyle Hokusai'nin öğrencisi oldu. Ancak az sonra kovuldu. Shigenobu Ukiyo-e tahta baskı çizerek ekmek parasını kazanmaya çalıştıysa da Hokusai basımevlerine baskı uygulayarak Shigenobu'nun çalışmalarını engellemeye kalkıştı. Ancak yazar Ryūtei Tanehiko (柳亭 種彦)'nun arabulculuk girişiminin sonucu barıştılar. Bundan dolayı Ryūtei'nin '柳' harfini alıp Yanagawa soyadını kullanmaya başladığına dair tez vardır. Daha sonra Hokusai'nin en büyük kızı Miyo (美與) ile evlendi ve Hokusai tarafından "Raito" (雷斗) gōsu verildi. Bu çiftin bir oğlu oldu fakat sonra boşandılar.

1822 (Bunsei dönemin 5. yılı)'de Osaka'ya taşındı ve Kamigata'daki Ukiyo-e camiasını büyük bir ölçüde etkiledi. 1825'te Edo'ya döndü ve 1829'da Negishi Ōtsuka köyüne taşındı.

18 Ocak 1833'te öldü. Cenazesi Shitaya Sakamoto'da bulunan Sōkei-ji'ne defnedildi. Aynı yıl konfüçyüsçü Shiga Risai'nin üçüncü oğlu olup Shigenobu'nun öğrencilerinden biri Jūzan (重山), Shigenobu adının ardılı oldu (Yanagawa Shigenobu II).

"Nageire no Mizu mo todokazu Yanagi kana"投入れの水もとどかず柳かな






RED

RED, 2006 ekim ayından bu yana Leman dergi grubu tarafından çıkartılan aylık sosyalist dergi ve bu dergi çevresinde örgütlenen Troçkist hareket.

Yazı işleri müdürlüğünü Hakan Gülseven yapmaktadır. Derginin sürekli yazarları arasındaysa, Ümit Dertli, Serhat Özcan, Muzaffer Arslan, Ulaş Karakul, Gürkan Haydar Kılıçarslan, İlker Arslan gibi isimler bulunmaktadır.

RED Hareketi Bolşevik ve Troçkist görüşleri desteklemektedir. Türkiye'de İşçi Demokrasisi Partisi ile beraber uluslararası Morenist geleneği sahiplenen yapılardandır.

RED Hareketi ulusal düzeyde, Birleşik Muhalefet adıyla inşa edilmeye başladığı günden bu yana, Birleşik Haziran Hareketi içerisinde siyaset yürütmektedir.

Red Hareketi Uluslararası İşçi Birliği - Dördüncü Enternasyonal (LIT-CI) Türkiye sempatizan seksiyonu olarak uluslararası devrimci partinin inşası için çalışmaktadır.





Guangzhou metrosu

Guangzhou Metrosu ya da GZMTR () Guangdong eyaletinde Guangzhou şehrinin metro sistemidir. Yapım çalışmalarına 1993 yılında başlanmış, ilk hattın açılışı 1997'de yapılmıştır. Bugüne kadar yapımı tamamlanmış 5 hatta 88 istasyon kurulmuş, toplam ray uzunluğu 150 km'ye ulaşmıştır.




1998 Dünya Halter Şampiyonası - Erkekler 85 kg

1998 Dünya Halter Şampiyonası Finlandiya'nın Lahti kentinde 7 Kasım - 15 Kasım tarihlerinde yapıldı. Erkeklerin hafif- ağır sikletteki bu (– 85 kg) lık müsabakası 9 Kasım 1998 günü yapıldı.






1998 Dünya Halter Şampiyonası - Erkekler 94 kg

1998 Dünya Halter Şampiyonası Finlandiya'nın Lahti kentinde 7 Kasım - 15 Kasım tarihlerinde yapıldı. Erkeklerin orta-ağır sikletteki bu (– 94 kg) lık müsabakası 9 Kasım 1998 günü yapıldı.






NGC 4618

NGC 4618 Av Köpekleri takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 31 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bozulmuş bir sarmal gökada. William Herschel tarafından 9 Nisan 1787 tarihinde keşfedilmiştir. Gökada resmi olarak yapısı belli belirsiz sarmal olan Sm sınıfında gösterilir. Gökada bazen Macellan Bulutları'na olan benzerliği nedeniyle Macellansı sarmal olarak adlandırılır.

Diğer sarmal gökadaların aksine NGC 4618'e simetrik olmayan bir görünüm veren tek sarmal kolu vardır. Gökadanın bu simetrik olmayan yapısının NGC 4625 ile olan kütleçekimsel etkileşim sonucu oluştuğu ileri sürülmüştür. Buna benzer simetrik olmayan yapılar genellikle birçok etkileşen gökadada görülür. Ancak, NGC 4618 ve NGC 4625'de yapılan Hidrojen gazı gözlemleri bu görüntünün bir etkileşim sonucu olmadığını göstermektedir. Anlaşılan NGC 4618'in tek kollu yapısı içsel süreçlerle oluşmuş gibidir.

NGC 4618, NGC 4625 ile etkileşim halindedir.





Stroszek (film)

Stroszek, 1977 Batı Almanya yapımı dramatik yol filmidir.

Çekimleri Almanya'da Berlin'de ve ABD'de Wisconsin ve Kuzey Carolina'da gerçekleştirilen bu filmin ilk gösterimi de ülkesinden önce ABD'de yapılmıştı. Türkiye'de Nisan 1990'da 9. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde birçok ülkede olduğu gibi özgün adıyla gösterilmiştir.

Kendine has çizgi dışı filmleriyle tanınan "Yeni Alman sineması" ("Das Neue Kino")'nın öncü yönetmenlerinden Werner Herzog'un yönettiği filmin senaryosunu da yine Herzog sadece dört günde yazmıştır. Film ezilmiş ve toplum dışına itilmiş üç insanın Almanya'da başlayıp Amerika'da devam eden öyküsünü anlatır. Herzog filmlerinde ruhsal ve bedensel travmaya uğramış sıra dışı insanlara ve egzotik mekanlara bolca yer vermesiyle tanınmaktadır. Bu filminde de kendi keşfettiği ve ilk kez önceki filmi The Enigma of Kaspar Hauser (1974)'de oynattığı Bruno S. adlı özürlü oyuncuya tekrar rol vermiştir. Bu filmin başkarakterleri, zekâ özürlü ve alkolik bir sabıkalı (bir bakıma Bruno S. kendini oynuyor), onun çok yaşlı arkadaşı eski bir bilim adamı (Clemens Scheitz) ve bir fahişe (Eva Mattes)'dir.

Herzog bu filminde, diğer Yeni Alman sinemacıları Wim Wenders ve Rainer Werner Fassbinder gibi, Amerikan kültürüne ve yaşam tarzına olan ilgisini yansıtır, ama bu ilgi onlarınki kadar derin ve uzun süreli olmayacaktır. Herzog bir sonraki filmi Vampir Nosferatu (Nosferatu: Phantom der Nacht)'yla birlikte tekrar dışavurumcu tarza ve konusunu 20. yüzyıl dışından almış filmlerine dönecektir.

Alman kamu televizyonunu ZDF'nin desteğiyle çekilen filmin müzikleri Chet Atkins ve Sonny Terry'ye aittir.

Hem eleştirmenlerden tam not alan hem de gişede başarılı olan bu film tek ödülünü "Alman Film Eleştirmenleri Derneği" nden almıştır.

Film Bruno (Bruno S.)'nun Berlin'de bir hapishaneden tahliye olma sahneleriyle başlar. Hapishane müdürünün sert nasihatlerinden Bruno'nun bir alkolik olduğunu ve işlemiş olduğu bütün suçların alkolizmden kaynaklandığı anlarız. Müdürün alkolden uzak durması gerektiğiyle ilgili uyarılarını kayıtsızca dinleyen Bruno, dışarı çıkar çıkmaz gördüğü ilk bara dalar. Burada iki kadın satıcısının darp ettiği Eva (Eva Mattes) adlı bir fahişeyi teselli eder ve evine davet eder. Evde onları ço