ܐ ܣܘܪܝܝܬܐ ܡܪܘܢܝܬܐ ܕܐܢܛܝܘܟܝܐ‎ "ʿīṯo suryaiṯo māronaiṯo d'anṭiokia") 7. yüzyılda Süryani Ortodoks Kilisesi'nden ayrılan bir Katolik kilisesidir.

Maruniler ise, bu kiliseye bağlı olan ve günümüzde Orta Doğu'da başta anayasal olarak cumhurbaşkanının Maruni olmasının zorunlu olduğu Lübnan olmak üzere Kıbrıs ve Filistin-İsrail topraklarında yaşayan dinî topluluktur. Ayrıca Avrupa, Kuzey Amerika ve Güney Amerika ülkelerinde de göçmen kökenli önemli bir Maruni nüfus yaşamaktadır. Türkiye'de ise varlıkları bilinmekte ama kesin bir sayı tahmini yoktur.

Maruni, adı M.S. 4-5. yüzyıllarda yaşamış Süryani kökenli hristiyan din adamı Aziz Maron ("ya da Maro")'a dayanır.

Bizans döneminde Katoliklikten Ortodoksluğa geçmişlerdir. Bizans'ın sindirme politikaları üzerine tekrar Katolik olmuşlardır. İslam devletinde varlıklarını koruyup geliştirmişlerdir. 1517 yılında başlayan Osmanlı egemenliği ile ek haklar kazandılar. 1800 lü yıllara doğru Çarlık Rusyası'nın sürekli olarak Osmanlılara karşı kullanacağı bir koz oldular. 19. yüzyıl boyunca birçok isyan çıkardılar. 
I. Dünya Savaşı ile biten Osmanlı egemenliğinden sonra 20 yıl kadar Fransa yönetiminde kalan Lübnan ve Suriye'de eski haklarında yoksun bırakıldılar. Fransa çekildikten sonra yönetim Müslümanlara kalınca düşmanlıkları arttı. Silahlı gruplar oluşturdular. Yer yer şehir içinde çatışmalar çıktı ve iç savaş başladı bunun bir nedeni de Filistin'den gelen Müslüman Araplar, bundan 7 yıl sonra da 1982'de İsrail'in Lübnan'ı işgali ile Maruniler İsrail ordusuyla birlikte savaştı ve ülkedeki Filistin topluluklarının çoğunun kökünü kuruttu, Filistinlileri ülkenin kuzeyindeki ve güneyindeki mülteci kamplarına yolladılar ve böylece Lübnan'ın etnik yapısının değiştirilmesini engellemiş oldular.

Günümüzde Lübnan nüfusunun %22'si Marunilerden oluşmaktadır.

Maruniler, adanın üçüncü büyük dini ve etnik grubunu oluştururlar. Nüfusları, farklı kaynaklarda 4.940 (%0.6) ile 10.000 arasında gösterilir. Bu nüfusun büyük bölümü Kıbrıs Cumhuriyeti'nin güneyinde yaşar.

1940 yılına kadar genellikle dağlarda yaşayan Maruniler bu zamandan sonra Anti-Lübnan dağlarında inerek başkent Beyrut'a yerleştiler. Bu nedenle kültürlerinde büyük bir yozlaşma oldu. Bir kısmı ise Beyrut'a geldikten sonra ABD' ye göç etti, bazıları da iç savaşta çoğu Latin Amerika ülkelerine göç etti. Genellikle avcılıkla, toplayıcılıkla ve nehir balıkçılığı ile geçinen bu topluluk şehre inince ticareti büyük oranda ele geçirdiler. Bazı konularda ticareti tekellerinde tutuyorlar.




2009 Dünya Üniversite Yaz Oyunları'nda voleybol

2009 Yaz Üniversite Oyunları’na voleybol dalında erkeklerde yirmi üç, bayanlarda on altı ülke katıldı. Maçlar 2-11 Temmuz 2009 tarihlerinde Belgrad’da oynandı. Maçlar Smederevo, Kolubara, Pionir ve Spens spor salonlarında yapıldı.

Erkeklerde grup maçları üçü altı, biri beş takımdan oluşan dört grupta tek devreli lig usulü oynandı. Gruplarda ilk iki sırayı alan takımlar çeyrek finale yükseldi. Çeyrek finalde çapraz olarak eşleşen takımlardan galip gelen dört takım yarı finale yükseldi. Yarı finalde Çek Cumhuriyeti'ne üstünlük sağlayan Rusya ve Mısır’a üstünlük sağlayan Brezilya finale yükseldi. Finalde Brezilya’yı 3-0 yenen Rusya 2009 Yaz Üniversite Oyunları şampiyonu oldu.

Bayanlarda grup maçları dörderli dört grupta tek devreli lig usulü oynandı. Gruplarında ilk iki sırayı alan sekiz takım çeyrek finale yükseldi. Çeyrek finalde çapraz olarak eşleşen takımlardan galip gelenler yarı finale yükseldi. Yarı finalde Sırbistan Polonya’ya, İtalya Rusya’ya üstünlük sağladı ve finale çıktı. Finalde Sırbistan’ı 3-2 yenen İtalya, 2009 Yaz Üniversite Oyunları şampiyonu oldu.

Gruplardaki her takım, grubundaki diğer tüm takımlara karşı oynamıştır. Her gruptaki ilk iki çeyrek finallere, ilk sekizde yer bulmak üzere, katıldı. Gruplarda 3. ve 4. sırada yer alan takımlar 8.lik ile 16.lık arası için mücadele ederken, gruplarda son iki takım 19.luk ile 23. için yarıştı.






Carlos Eduardo Vargas Menacho

Carlos Vargas, (d. 27 Şubat 1987, La Paz) Bolivyalı futbolcu.

Carlos Eduardo Vargas Menacho, Bolivya 1. Profeyonel Ligi'ndeki La Paz FC takımında oynamış ve oynadığı 13 maçta 8 gol atmıştır. Genç ve yetenekli bir futbolcudur. Bu futbolcunun yeteneğini keşfeden Orduspor'un başkanı Nedim Türkmen bu futbolcuyu transfer etmiştir.2009 yaz transfer dönemınde ordu ya gelen carlos vargas birkaç antrenman sonrasında uyum sorunu yaşadığını ileri sürerek şehri terk etmiştir ve eski takımı La Paz a geri dönmüştür. kısacası orduspor macerası forma giymeden sona ermiştir. Bolivya liginde futboluna devam etmektedir. La paz forması giymektedir.




Celso Fonseca

Celso Fonseca (tam adı: Celso José da Fonseca, d. 15 Kasım 1956; Rio de Janeiro), Brezilyalı gitarist ve şarkıcı. Samba ve Brezilya Pop Müziği'nin ("Música Popular Brasileira") önde gelen isimlerdendir.

Gitara 12 yaşında başlamış ve 19 yaşına geldiğinde bir profesyonel olarak kendini müziğe adamıştır. Müziğinde Baden Powell de Aquino'dan etkilenen Fonseca; Gilberto Gill, Marisa Monte ve Bebel Gilberto gibi isimlerle çalışmıştır. 1980'lerin ortasında aynı zmanda prodüktörü olduğu ilk solo albümünü çıkarmıştır. Uluslararası piyasa sürülen en iyi bilinen eserleri, Crammed Discs için kaydedilen iki albümüdür: "Natural" (2003) ve "Rive Gauche Rio" (2005).





Kodok

Sudan'ın Yukarı Nil bölgesinde bugünkü adı Kodok olan şehir.

İngilizler ve Fransızların karşı karşıya geldikleri Faşoda Buhranı'nın (1898) gerçekleştiği yerdir. Buhranın İngilizler lehine çözümlenmesinin ardından, olumsuz çağrışımların bertaraf edilmesini teminen, kentin adı "Kodok" olarak değiştirildi.




Still Life (Opeth albümü)

Still Life, Opeth'in dördüncü albümüdür. Albüm, köyünden dini görüşler nedeniyle sürülen bir adamın, sevdiği kız Melinda'yı almak için geri dönmesi fakat sonunda iki karakterinde hayatlarının son bulmasını anlatır. Hikâyesinin Anti-Hristiyan görüşler içerdiği iddiaları, Mikael Åkerfeldt tarafından kısmen doğrulanmıştır. Albümde yer alan Face Of Melinda adlı şarkı, daha sonra Åkerfeldt'in 2003'te doğan kızına isim kaynağı olmuştur. Fakat şarkının, Melinda Åkerfeldt için yazıldığı görüşü tamamen yanlıştır.

Bütün şarkılar Mikael Åkerfeldt tarafından yazılmıştır.






Faşoda Buhranı

Faşoda Olayı, Faşoda Krizi, Berlin Konferansı (1884) sonrasında Batı Avrupa ülkelerinin Afrika kıtasının tamamını sömürgeleştirmek için yarışa girdikleri Afrika'ya hücum döneminde Fransa ve İngiltere'yi bugünkü adı Kodok olan Faşoda adlı şehirde karşı karşıya getiren uluslararası bunalımdır.

1884 yılında düzenlenen Berlin Konferansı'ndan sonra İngiltere, Fransa, İtalya, Almanya, Hollanda, Belçika, İspanya ve Portekiz Afrika kıtasındaki sömürgelerini muhafaza etmek, sınırlarını genişletmek ve yeni sömürgeler elde etmek üzere büyük bir yarışa girdiler. Bu yarışta, İngiltere'nin hedefi kendi sömürge imparatorluğunun en önemli parçası olan Hindistan'a batıdan gelebilecek herhangi bir saldırıyı engellemek amacıyla Afrika'da Kuzey-Güney doğrultusunda bir sömürgeler zinciri yaratabilmekti. Bu amaca yönelik olarak Güney Afrika-Botsvana-Zimbabve-Zambiya-Tanganyika-Kenya-Uganda-Sudan-Mısır ülkeleri üzerinde egemenlik kurabilmek için bir dizi askerî harekata girişti.

Fransa ise, Sahra bölgesinde tam bir egemenlik sağladıktan sonra, Batı-Doğu doğrultusunda ilerleyerek ve bu sayede Doğu Afrika'daki tek sömürgesi olan Cibuti ile bağlantı sağlayarak hem Sahra ticaretini tam anlamıyla tekeline almak hem de İngilizlerin Kuzey-Güney stratejisinde gedik açmak amacındaydı.

İngilizlerin Kuzey-Güney, Fransızların da Doğu-Batı eksenlerinin kesişim noktası ise Faşoda kenti idi.

Mısır'ın İngilizler tarafından işgalini (1882) meşru bulmayan Fransız hükümeti Sudan'daki Mehdi Ayaklanması'nın gücünün kırılmaya başlamasından da faydalanarak Brazzaville'den Faşoda'ya Binbaşı Jean-Baptiste Marchand komutasında 150 kişilik bir birlik gönderdi. Bu birlik 10 Temmuz 1898'de hedefine ulaştı ve Fashoda'ya Fransız bayrağı çekti.

2 Eylül'de Omdurman Muharebesi'nde Mehdi kuvvetlerini yenilgiye uğratarak isyanı bastıran ve Sudan'daki İngiliz-Mısır hakimiyetini yeniden tesis etmeye çalışan Herbert Kitchener komutasındaki İngiliz birlikleri ve Nil filosu ise 18 Eylül'de Faşoda'ya ulaştı ve Fransız birliklerinin karşısına mevzilendi.

İki tarafın da geri adım atmaması Eylül ve Ekim aylarında Fransa ve İngiltere arasında önemli bir diplomatik krize yolaçtı ve her iki taraf da donanmalarını teyakkuz haline getirdi.

Ancak, Fransa'nın yeni Dışişleri Bakanı Théophile Delcassé Fransız donanmasının İngilizler karşısında çok zayıf olduğunu gördü ve giderek önemli bir tehdit halini alan Almanya karşısında İngiltere ile müttefik olabilmek için Fransız kamuoyunun esasen Dreyfus Davası'na yoğunlaşmış olmasından da faydalanarak, 3 Kasım 1898'de hükümetinin Fransız birliklerine çekilme emri vermesini sağladı. Bu şekilde, buhran barışçıl bir şekilde çözüme kavuşmuş oldu.

Sonuç Fransa'nın ulusal gururunu incitecek nitelikte de olsa, dönemin konjonktürü iki ülkenin Almanya tehdidi karşısında daha da yakınlaşmasını sağladı. İki ülke ilişkileri arasındaki yumuşama 8 Nisan 1904'te İngiltere-Fransa Dostluk Antlaşması'nın imzalanmasıyla sonuçlandı.





İngiltere-Fransa Dostluk Antlaşması

Birleşik Krallık-Fransa Dostluk Antlaşması, Almanya tehdidi karşısında yakınlaşan Birleşik Krallık ve Fransa'nın 8 Nisan 1904'te imzaladıkları antlaşma.

Söz konusu antlaşma, iki ülke arasında 1898 yılındaki Faşoda Buhranı'nın barışçıl bir şekilde çözümlenmesinden doğan yakınlaşmanın da etkisiyle, Berlin Konferansı (1884) sonrasında Birleşik Krallık ve Fransa'nın aleyhine daha talepkâr hale gelen Alman dış politikasının doğal sonucu olarak ortaya çıktı.

Anılan antlaşma ile taraflar birbirlerinin Mısır ve Fas'taki hakimiyet hukukunu tanıdılar ve Süveyş Kanalı'nın hakimiyeti konusundaki 29 Ekim 1888 tarihli İstanbul Antlaşması'nın () yürürlüğe girmesi konusunda mutabık kaldılar. Ayrıca, üç ek protokol ile Tayland, Madagaskar, Senegal, Gambiya, Gine, Newfoundland (Kanada), He