sayesinde tanıştı. On iki yaşında iken yakın arkadaşı İsmail Mutlu ile sinema makinası yapmak için uğraştı. 1992 yılında ilk filmi "Optik Düşler"i çekti. Uluçay ilk kez 1994'te 6. Ankara Uluslararası Film Festivali'ne katılarak "Optik Düşler" ve "Koltuk Değneklerinden Kanat Yapmak" isimli filmlerini seyirciyle buluşturdu. Sinemadan para kazanamayınca uzun yıllar kamyon şoförlüğü, inşaat işçiliği, tavukçuluk ve yem fabrikalarında hamallık yaptı. Adı "Köylü Yönetmen"e çıktı.

Ahmet Uluçay'ın "Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak" filmi 26. Montpellier Akdeniz Filmleri Festivali'nin büyük ödülünü kazandı. İstanbul Film Festivali'nde "En iyi film" seçilen "Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak" San Sebastian Film Festivali'nde en iyi ikinci ödül olan Altın Denizkabuğu'nu aldı. Kendi imkânlarıyla yaptığı kısa filmlerle çeşitli festivallere katıldı. Yaşam öyküsünü anlattığı ilk uzun metrajlı filmi Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak ile ülke çapında tanındı. Film Türkiye'de ve dünyada çok sayıda ödül aldı.

Uluçay, beynindeki tümör ve zatürre hastalığı nedeniyle İstanbul Çapa Tıp Fakültesi Hastanesinde 30 Kasım 2009 tarihinde hayatını kaybeden sanatçı Tepecik beldesinde toprağa verildi.






Zara (şarkıcı, 1983)

Zara (Rusça: Зара, d. 26 Temmuz 1983 - ; Otradnoye, Kirov Rayonu, Leningrad Oblastı, RSFSC, doğum adı: Зарифа Пашаевна Мгоян / Zarifa Paşayevna Mgoyan, Ermenice: Գարիֆա Մգոյան, Kürtçe: Zarîfe Migoyan), Yezidi Kürt asıllı Rus şarkıcı ve film oyuncusu.

Paşa Bimbaşiyeviç Mgoyan ve Nadi Jamalovna Mgoyan'ın kızları olarak dünyaya geldi. Ermenistan'da çocukluğunu geçirdi. Bir kardeşi (Roma) ve bir kız kardeşi (Liana) vardır.

1997 yılında, Zara TV yarışmasında "Utrennya zvezda" ("Sabah Yıdızı", Moskova)'da finalist oldu ve Uluslararası Festivali "Let Children Laugh" ("Çocukları güldürün", Kahire ve Port Said, Mısır)'nde "Grand Prix" aldı.

1998 yılında Omsk'ta düzenlenen şarkı yarışması "Nadejdi Sibiri" ("Sibirya'nın Umutları") ve Sankt-Peterburg'ta düzenlenen açık yarışması "Deni pojdeniya" ("Doğumgünü") gibi şarkı yarışmalarını kazandı. Soçi'de düzenlenen "Nadejdi Evropi" ("Avrupa'nın Umutları") kazandı. 1999'da Golosa-99 ("Sesler-99") festivaline katıldı ve Dinleyici Seçimi ödülünü aldı. TV programı "Yıldız fabrikası" (Фабрика Звезд)'nın 6. dönemine katıldı.

2004 yılına kadar Yezidi inancına sahip olan Zara, evlilik için Hıristiyanlığı kabul etti.

2004 yılında Sankt Petersburg Belediye Başkanı Valentina Matvienko'nun oğlu Sergey Matvienko ile evlendi. Fakat bu evlilik sadece 6 ay sürdü. 2008 yılında, Zara, yeniden evlenmişti. Moskova Belediyesi Sağlık Müdürlüğü Eczacılık Daire başkanı Sergey İvanov ile evlendi. İvanov, yeni bir evlilik uğruna karısı ve iki çocuğu terketti.


Resmi sitesi




Wokou

Wokou veya Japon korsanlar (Çince: 倭寇; Çince okunuşu: wōkòu; Japonca okunuşu: wakō; Korece okunuşu: 왜구 waegu) MS 13. yüzyıldan başlayarak Çin ve Kore sahillerine saldıran korsanlardır. İlk başlarda Wokou; Japonya’dan askerler, roninler, tüccarlar ve kaçakçılardan oluşuyordu.

Wokou saldırıları 13. yüzyılda başlar ve 14. yüzyılın ikinci yarısına kadar etkili olur. Japonya’da üsleri olan Japon korsanlar Kore Yarımadasına ve Çin kıyılarına saldırıyorlardı. Çin’de bu dönemde hüküm süren Ming Hanedanı Japonya ile sadece devletlerarası ticareti gerçekleştirmekte, özel sektörün ticarî faaliyetlerini engellemekteydi. Ming Hanedanı özel ticarî faaliyeti ne kadar azaltırsa korsanlığa o kadar engel olabileceğini düşünüyordu. Bunun yerine zor durumda kalan Çinli tacirlerin yasadışı yollardan Japonya ile ticareti sürdürdüğü görüldü. Bu dönemden sonra 16. yüzyılın başlarında Wokou faaliyetleri ikinci aşamaya girer ve Japon korsanlar Çinli işbirlikçileriyle beraber hareket etmeye başlar. Bu dönemde güçleri artan Wokouların bileşimi de değişir ve yoğunlukla Çinli korsanlar tarafından yönetilir hale gelirler. Güçlerinin doruğunda oldukları 1550 yıllarında korsanların denizlerle yetinmeyip Yangtze Nehrine girmeye başladıkları görülmektedir.

Wokou terimi Japon anlamına gelen "Wō" (倭) ile korsan, düşman ve işgal anlamına gelen "kòu" (寇) kelimelerinin birleşimidir. Wokou terimi ilk olarak Kore’de dikilen MS 414 tarihli Gwanggaeto stelinin üzerinde geçer. Günümüzde ise bu kelime Çin ve Kore’de Japon işgalcilerini tanımlamak için propaganda amaçlı kullanılmaktadır.

MS 1395 tarihli Kore’de hüküm süren Joseon Hanedanının tarih yazımlarına göre wokou Japonya kıyı bölgelerinde hüküm süren birden fazla küçük ve orta ölçekli feodal bey tarafından yönetilmekte ve çoğunlukla topraksız köylü ve balıkçılardan oluşmaktaydı. Wokounun sayıları 20 ila 400 gemi olarak belirtilmiştir. Japonya’daki Sengoku dönemindeki siyasi belirsizlik ortamının wokounun ortaya çıkışında büyük etken olduğu düşünülmektedir.

Kore’de bu dönemde sahte wokouların da ortaya çıktığı görülür. Yönetimden memnun olmayan Koreli köylülerin wokou kılığına girerek kırsalda bazı saldırılar gerçekleştirdiği Joseon Hanedanı döneminde yazılı kaynaklarda geçmektedir. Buna rağmen ilk dönemde bütün wokouların Japon olduğu bilinmektedir.

Wokou varlığının sona ermese de giderek azalmasına etki eden çok sayıda faktör bulunmaktadır.

Deniz ticaretine dair yasakların gevşetilmesiyle beraber wokouların çoğu yasal deniz ticaretine döner. Portekiz’in coğrafi keşifler sayesinde bölgeye gelmesiyle beraber 16.yüzyıl ortalarında Makao'da yerleşerek ticari faaliyet izni aldıkları bilinmektedir. Bu iznin karşılığında Portekizlilerin Wokoulara karşı Çinlilerle beraber savaştıkları da bilinmektedir.

Portekiz'in bölgeye kabul edilmesiyle beraber ticaretin önündeki engellemeler gevşetilecek ve özellikle Kanton bölgesi bu uygulamadan faydalanacaktur. Korsan gemilerine göre daha iyi silahlanmış olan Portekiz gemilerinin yoğun olmaya başlayan sadece varlığı bile korsan saldırılarını azaltmıştır. Ayrıca Portekiz’in ticari sisteme dahil olmasıyla beraber ticari kanunların daha iyi uygulanması yasal ticaretle uğraşanların daha çok kâr kazanmasına yol açtığından yasadışı ticaret durgun bir döneme girecektir. Aynı zaman yasadışı ticaret yapan wokoular, Portekiz’in bögeye daha ucuza getirdiği tropik meyve ve diğer ürünlerin fiyatlarına ulaşamadıklarından yasal işlere dönmüşlerdir.

Bu etkenlerin yanı sıra Japon anakarasındaki siyasi durumun da korsanların faaliyetlerinde etkisi büyüktür. Toyotomi Hideyoshi tarafından 1588 yılında yürürlüğe konan Kılıç Yasası (Katana Gari) ile köylülerin elindeki tüm silahlara el konmuştur. Bu sayede hem isyanların önü alınmış hem de korsanların olası silah sağlama kaynakları kurutulmuştur. Kiliseler de bu uygulamadan bağışık tutulmamış, bu sayede rejime karşı silahlı muhalefetin önü alınmıştır. Ayrıca yerel feodal beyler olan daimyolardan egemen oldukları bölgede korsanlığa izin vermeyeceklerine dair güvence alınmış ve eğer bölgelerinde korsanlık faaliyeti tespit edilirse daimyonun tüm mallarına el konulacağına dair kanun çıkartılmıştır.






Hasan Nail Canat

Hasan Nail Canat (d. 25 Ekim 1943, Kayseri - ö. 21 Ekim 2004, İstanbul) Türk şair, yazar, tiyatrocu, oyuncu.

25 Ekim 1943 yılında Kayseri'de doğan Hasan Nail Canat, Kayseri İmam Hatip Lisesi öğrencisi iken okul müsamerelerinde arkadaşları ile küçük çaplı oyunlar sahneye koyarak sanat hayatına ilk adımını attı. Mezun olduktan sonra Kayseri Hava İkmal ana tamir fabrikasında çalışırken sanatla ilgisini devam ettirmek istediği zaman her seferinde babası karşı çıkıyor; 'Tiyatrocu mu olacaksın, soytarı mı olacaksın' diyerek Hasan Nail Canat'ı engellemeye çalışıyordu. 1967 yılında 'Yalnızlar Rıhtımı' isimli şiir kitabı yayınlandı. Şiir kitabı Hasan Nail Canat'ın tiyatroya olan aşkını daha çok pekiştirdi. 1968 yılında Rusya'nın Bolşevik ihtilalinde Türk kökenli insanlara yapmış olduğu zulümden etkilenerek 'Moskof Sehpası' isimli ilk eserini yazan Hasan Nail Canat, büyük bir heyecanla profesyonel tiyatro hayatına başlamış oldu. 7-8 inançlı, şuurlu, fedakâr genç ile birlikte Anadolu turnesine çıktı. 'Moskof Sehpası' o yıllarda çok büyük ilgi gördü ve 1200 kez sahnelendi. Hasan Nail Canat bu başarısı sayesinde muhafazakar kesimin büyük ilgi ve alakasına mazhar oldu. 'Soytarı mı olacaksın' diyen babası, Kayseri Müftüsü'nün daveti üzerine Kayseri Din Görevlileri Derneği'nin organize ettiği 'Moskof Sehpası' isimli oyunu izlemeye geldi. Oyun sona erdikten sonra 'Oğlum, oyununu heyecanla seyrettim. Yanılmışım. Artık seni özgür bırakıyorum. Sanatını Allah yolunda kullandığın müddetçe yolun açık olsun' diyerek Hasan Nail Canat'a dua etti. Bu duanın bereketi ile Hasan Nail Canat, artık sanata kendisini tamamen adadı. Üstad Necip Fazıl Kısakürek'in sohbetlerine katılarak Allah yolunda sanatını kullanmanın püf noktalarını, mesaj kaygılarını, yol haritasını en ince ayrıntılarına kadar öğrenip sırası ile; 'Günahkar Baba', 'Dilsiz Şeytan', 'Bir Avuç Ateş', 'Afganistan Dramı', 'Bir Demet Gençlik', 'Ebabil Kuşları', 'Bana Mahşeri Anlat', 'Sokak Kızı Elif', 'Süper Bekçi', 'Mindrella', 'Cimcime Tavşan', 'Aynalar Yolumu Kesti' isimli eserleri hem yazarak hem yöneterek hem de oynayarak sanatını icra etti. Ayrıca Salih Tuna'nın yazdığı 'Şeytan Üssü Haber Merkezi' ve 'Kara Geceler Efendim', İbrahim Sadri'nin yazdığı 'Efendi Hayrettin Süperstar' ve 'İnsanlar ve Soytarılar', İranlı yönetmen Muhsin Mahmelbaf'ın yazdığı 'Başkasının Ölümü' ve Erkay Yavuz'un yazdığı 'Demedim mi?' ve 'Metropol ve Kadın' isimli tiyatro eserlerinde de başrolde oynadı.

12 Eylül 1980 ihtilalinden sonra mecburi olarak tiyatro hayatına ara veren Hasan Nail Canat, maddi açıdan çok büyük sıkıntılar çekmesine rağmen üretken bir sanatçı olduğunu 'Bir Küçük Osmancık Vardı', 'Nur Dağındaki Çocuk', 'Yaralı Serçe', 'Günahkar Baba', 'Yasemen', 'Kırımlı Murat Destanı', 'Bir Avuç Ateş', 'Gül Yarası' ve 'Kiralık Zindan' isimli romanları yazarak kanıtladı. İlk romanı Milli Gazete'de tefrika halinde günlük yayınlandıkça sevincine diyecek yoktu. 'Olacak, beni göremeyenler beni okuyacak ve ne olursa olsun bu insanlara mesajımı vereceğim' diyerek 9 esere imza attı. 'Moskof Sehpası' isimli ilk eserini 'Kı