ktedir fakat bu, bilim tarafından kabul edilmemektedir.

2012 ile ilgili bazı teoriler ve kehanetler şunlardır:

2002 - Gizli Dosyalar adlı televizyon dizisinin bir bölümünde 22 Aralık 2012 tarihi "Son Uzaylı İstilası" olarak verilmiştir.

2009 - 2012 yılını ve tüm dünyada yaşanacak kargaşayı konu alan 2012 adlı bir sinema filmi bulunmaktadır.





Biyofilm

Biyofilm, hücrelerin birbirine ve/ya da bulundukları yüzeye yapıştıkları bir mikroorganizma kümesidir. Birbirine bağlı bu hücreler genellikle kendilerince üretilen hücre dışı polimerik bir maddenin (EPS) içine gömülüdürler. Biyofilm EPS'si DNA, proteinler ve polisakkaritlerden oluşan polimerik bir karmaşadır. Biyofilmler canlı veya canlı olmayan yüzeylerde oluşabilir ve doğal, endüstriyel ve hastane ortamlarında mikrobiyal hayatın baskın yönünü temsil eder..




Boeing E-3 Sentry

Boeing E-3 Sentry Amerika Birleşik Devletleri üretimi bir "Havadan Erken Uyarı ve Kontrol"(()) uçağıdır. ABD, Birleşik Krallık, Fransa, Suudi Arabistan ve NATO hava savunma kuvvetlerinde her türlü hava şartında gözetleme, komuta, kontrol ve iletişim görevlerinde kullanılmaktadır. Toplam 68 adet üretildikten sonra 1992 yılında üretimi sona ermiştir.

Haziran 1965'te Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri (USAF) kullanılmakta olan "EC-121 Warning Star" uçaklarının yerine geçecek, mevcut sistemlerin yer ekosu nedeniyle belirleyemediği alçaktan uçan hava platformlarını ve hatta yer hedeflerini tespit edebilecek şekilde modern hava radarıyla donatılmış bir havadan erken uyarı ve kontrol sistemi geliştirilmesi için fizibilite çalışması başlattı. Bu kapsamda "Boeing", "Douglas Aircraft Company" ve "Lockheed" firmalarıyla sözleşme imzalandı, Temmuz 1966'da "Lockheed" ile olan sözleşme iptal edildi. 1967 yılında yeni uçağın radarının geliştirilmesi için "Westinghouse Electric" ve "Hughes Aircraft" firmalarının rekabet edeceği paralel bir program başlatıldı. 1968 yılında tasarım doğrulama testleri modifiye edilmiş bir EC-121Q üzerinde uygulanmaktayken program "Kara Radarı Teknolojisi"(()) olarak adlandırılmaktaydı. Yarışmanın sonucuna bakılmaksızın Westinghouse'un radar anteninin kullanılması kararlaştırılmıştı.İlk iki sistem test uçaklarına yerleştirilerek Mart 1972'de başlanılan testler Temmuz 1972'de sona erdi. Westinghouse, "Bell Labs" 'tan Gardner Fox'un adıyla "Fox Faz Kaydırıcısı" olarak da bilinen yüksek güçlü RF faz kaydırıcılarının tasarımında öncülük etmiştir.

Temmuz 1970'de Boeing'in sekiz adet "General Electric TF34" motoruyla donatılmış, radarın gövde üzerindeki bir döner kubbeye yerleştirildiği bir Boeing 707 'den uyarlanmış teklifi McDonnell Douglas'ın "Douglas DC-8" tabanlı tasarımına üstün görülerek tercih edildi.

EC137D olarak adlandırılan ve radar sisteminlerinin test edileceği ilk iki uçak için sipariş verildi. Test uçaklarında orijinal üretim uçaklarındaki 14 saatlik uçuş idame zorunluluğu bulunmadığından uçakların üzerindeki standart "Pratt & Whitney JT3D" motorları değiştirilmedi. EC-137'lerin ilki ilk uçuşunu 9 Şubat 1972'de yaptı. İki radar sistemi arasındaki karşılştırmalı uçuşlar aynı yılın Mart ayında başlayıp Temmuz ayında sona erdi. Testler sonucunda, üretilecek uçakta Westinghouse radar sistemi kullanılmasına karar verildi. İlk başlarda tasarımının büyük kısmı F-15 radar programında kullanılacak olan Hughes radarının seçilmesine kesin gözüyle bakılmaktaydı. Hughes radarının F-15 tasarımından gelen analog frekans filtrelerine karşılık Westinghouse'ın radarı Edwin Sloane ve ekibi tarafından geliştirilen "Ardışık Hızlı Fourier Dönüşümü"(())yöntemini kullanarak 128 Doppler frekansını sayısal olarak ayrıştırabilmekteydi. Westinghouse ekibi her uçuş öncesinde programı modifiye edilen 18-bit programlanabilir bilgisayar ve "Darbeli Doppler Modu" 'nu (()) tamamlayan "Ufuk Ötesi Modu"(()) ile müsabakayı kazandı. BTH modunun ufuk ötesi gemileri belirlemede yararlı olduğu kanıtlandı.

26 Ocak 1973'te tam donanımlı AWACS uçağı geliştirilmesi için onay verildi ve uçağın sistemlerinin daha geliştirilmesinde kullanılmak üzere 3 adet ön üretim uçağı sipariş edildi. Bu uçaklardan ilki Şubat 1975'te uçmaya başladı. Yapılan bir değişiklik uçuş idame süresi gereksiniminin azaltılarak 4 adet JT-3D(Amerikan askeri dökümanlarında TF-33 olarak adlandırılmıştır) motorunun yeterli görülmesiydi. Görev bilgisayarı ve monitör sistemlerinin geliştirilmesi için IBM ve "Hazeltine" firmaları seçildi. IBM tarafından geliştirilen bilgisayar 4PI olarak adlandırıldı ve yazılımı için JOVIAL dili kullanıldı. Bir SAGE ya da BUIC kullanıcısı izleme ve tablolama ekranlarına anında erişebilecekti, ancak semboloji farklılıkları Link-11 (TADIL-A) üzerinden İzlanda, Avrupa ülkeleri ve Kore'deki taktiksel yer radarı sistemleri ile uyumluluk sorunları teşkil edebilmekteydi.

E-3 Sentry için Boeing 707 uçağında yapılan değişiklikler döner bir radar kubbesi, yerde ve havada tek noktadan yakıt ikmal donanımı ve acil durum tahliye kapısı eklenmesiydi. İlk tasarımda önde ve arkada iki adet tahliye kapısı varken daha sonra montaj masraflarını azaltmak amacıyla arkadaki iptal edilmiştir. Eğitim ve malzeme maliyetlerinin kısılması amacıyla 1980'lerde paraşüt kullanımı da iptal edilmiştir. Paraşütler mürettebata verilmek yerine uçağın arka kısmında depo edildiğinden ilave edilen donanımlardan sonra bunları depolayacak alan kalmamıştır. Bu değişiklikler aynı zamanda ABD ve NATO 'nun mürettebata dağıtılacak başlıkların tetkiki, onarımı ve bakımı için gereken yıllık yüzlerce adam-saat'lik işçilikten tasarruf etmesine olanak sağlamıştır.

USAF E-3 filosundaki en kapsamlı yenileme programı 2001 yılında tamamlandı. "Blok 30/35 Modifikasyon Programı" olarak bilinen yenileme 4 adet iyileştirme ihtiva ediyordu: 

Boeing 707 artık üretimde olmadığından "Japonya Hava Savunma Gücü" için üretilen E-3'lerdeki görev sistemleri Boeing E-767 hava platformuna uyarlanmıştır. "E-10 MC2A" 'nın "RC-135" ve "E-8 Joint STARS" ile birlikte Birleşik Devletler'in kullandığı E-3'lerin yerini alması planlanmış, ancak sonrasında E-10 programı iptal edilmiştir. Günümüzde USAF, E-3 platformunun güncel teknolojik standartlara yükseltilmesi için yeni bir çalışma yapmaktadır. Bu çalışma kapsamında Boeing, "Blok 40/45" modifikasyonu yaptığı uçakları test etmektedir. Bu uçaklar USAF'un gelecekte E-3 filolarına Görev Mürettebatı Bölmesi ve Hava Muharebe İdare Bölmesi eklemesi yönündeki hedeflerini temsil etmektedir. Değerlendirilmekte olan bir diğer program da "Hava Platformu Modernizasyonu" 'dur (()). AMP programı E-3'ün kokpitinin tamamen bilgisayarlı sistemlerle donatılması ve şimdikinden daha güvenilir ve %19~22 oranında yakıt tasarrufu sağlayacak motorlarla donatılmasını kapsamaktadır (yeni motorların 4-5 yıllık kullanımda sağlayacakları yakıt tasarrufu ile masraflarını amorti etmesi öngörülmektedir). Yeni motorlarla E-3'ün hem daha iyi sensör görüş alanına sahip olması hem de daha uzun menzil, daha uzun görev idame süresi ve daha kısa kritik kalkış mesafesi kazandırılması planlanmaktadır (şu anda bir E-3 tam yakıt yüküyle havalanabilmek için en kötü şartlarda 10,000 fit uzunluğunda bir piste gereksinim duymaktadır). "E-8 Joint STARS" 'a takılmakta olan "Pratt & Whitney JT8D" motorlarının yeni 707 "CFM-56" motorlarının yarı fiyatına malolduğunun açıklanması üzerine Hava Kuvvetleri mevcut motorları yenileme olasılığını araştırmaktadır. Ancak içinde bulunulan savaş ortamı gözönüne alındığında E-3 filosunun yenilenmesi için ödenek ayrılması öncelikli görülmemektedir. Bu yenileme programları gerçekleştiğinde üretimden kalkmış pek çok sistemin değiştirilmesini de beraberinde getireceğinden Hava Kuvvetlerindeki AEW&C mevcudiyeti muhafaza edilecektir.

E-3 Sentry modifiye edilmiş bir Boeing 707 ticari uçağıdır. Yapılan değişiklikler döner bir radar kubbesi, yerde ve havada tek noktadan yakıt ikmal donanımı ve acil durum tahliye kapısı eklenmesidir.

Basınçsız kubbenin çapı 30 fit (9.1 m) dir. Merkezi 6 fit (1.8 m) kalınlıktadır ve gövdeden 14 fit (4.2 m) yükseklikte iki dikme üzeride durur. Kalkışta ve mukavemet hızında seyrederken sürüklenmeyi azaltmak için 6 derece aşağı eğilir (bundan kaynaklanan hata radar ve antendeki SSR faz kaydırıcılar ile düzeltilir). Ortam sıcaklığını muhafaza etmek için kubbe hem hava tahliye hem de soğutma kapıları kullanır. Hidrolik sistemle dönen anten AN/APY-1/2 "Pasif Elektronik Taramalı Dizi Radarı" 'na (()) kara ve hava üzerinde, yer yüzeyinden stratosfer'e kadar gözetleme olanağı verir.

E-3'ün diğer önemli sistemleri seyrüsefer, iletişim ve bilgisayar sistemleridir(veri işleme). Bilgisayarlı konsollar işlenen verileri grafik ve tablo formatında ekrana yansıtırlar. Konsol operatörleri gözetleme, tanımlama, silah kontrolü, muharebe sevk ve idaresi ile iletişim görevlerini icra ederler.

E-3 Sentry'deki radar ve bilgisayar sistemleri geniş ve detaylı muharebe alanı bilgisini toparlayıp sunabilmektedir. Aktiviteler gerçekleştikçe veri toplanır. Bu veriler düşman hava araçları ve gemilerinin pozisyon ve izleme bilgileri, dost hava ve deniz unsurlarının konum ve durumlarını ihtiva eder. Bilgiler cephe gerisindeki komuta ve kontrol merkezleri ile gemilere aktarılabilir. Kriz durumlarında veriler RC-135 ya da Deniz Taşıma Grupları tarafından Birleşik Devletler Ulusal Komuta Merkezine aktarılabilir.

Her dört motorda bulunan jeneratörler radar için gerekli bir megawatt'lık gücü üretirler. "Pulse Doppler" radarı alçaktan uçan hedefler için 250 mil (400 km)'lik menzile sahiptir. Ufuk ötesi radar ise orta ve yüksek irtifada seyreden hedefler için yaklaşık 400 mil (650 km)'lik bir menzile sahiptir.Radar sistemi alçaktan uçan dost ve düşman hedeflerini saptayıp izleyebilmek, aynı zamanda yer ekosu'nu elimine etmek için bir ikincil gözetleme radarı da içerir.

Havadan tecrit, gözetleme, havadan nakil ve ikmal, dost yer unsurlarına yakın hava desteği için gerekli bilgiler doğrudan sağlanarak havadan yere operasyonlar desteklenmiş olur. Hava operasyon komuta merkezlerine hava muharebesinde inisiyatifi elde tutmak için gerekli