raf hizmetlerinden en yüksek derecede sorumlu devlet görevlilerinin listesidir.






Benli Emine

Benli Emine, 1960 yılında çekilen, yönetmenliğini ve senaristliğini Avni Dilligil'in yaptığı bir filmdir. Müzik ekibinde Abdullah Yüce bulunmaktaydı.






Simpsonlar (22. sezon)

"Simpsonlar yirmi ikinci sezon"', ABD'nin Fox kanalında 26 Eylül 2010 tarihinde başlayacak ve 2011 İlkhabar mevsiminde bitmesi beklenmektedir. "Simpsonlar" serisinin, 20. sezondan sonra en az iki sezon daha yayınlanması için kanalla anlaşıldı. Yapımcılık aracılığıyla 23. sezonun gerçekleşmesi imzalandı. 11 Kasım 2010'da, 23. sezonun 22 bölümü için Fox ile dizi yenilendi.








Tuncay Terzihanesi

Tuncay Terzihanesi, Sunay Akın'ın 2007'de basılan kitabıdır.






Tevfik Karabağ

Prof. Dr. Tevfik Karabağ (d. 1911 Kars, Türkiye - ö. 2003 Türkiye). Türk entomolog. Uzmanlık alanı Orthoptera takımıdır. 74 takson tanımlamış ve 8 taksona da adı verilmiştir.

1934 yılında Yüksek Ziraat Enstitüsü Ziraat Fakültesinden mezun olmuştur. 1944 yılında Yüksek Ziraat Enstitüsü Tabii İlimler Fakültesinde doktora derecesini alan Karabağ, 1948 yılında aynı fakültede doçentliğe, 1953 yılında da Ankara Üniversitesi Fen Fakültesinde profesörlüğe yükselmiştir. Üç yıllık askerlik hizmeti dışında 1934-1953 yılları arasında Yüksek Ziraat Enstitüsü Tabii İlimler Fakültesinde, 1949-1951 yılları arasında İngiltere'de British Museum’da, 1953-1981 yılları arasında Ankara Üniversitesi Fen Fakültesinde görev yapan Karabağ, 1957 ve 1966 yıllarında iki kez Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Dekanlığına seçilmiştir. 1961-1977 yılları arasında aynı fakültede Sistematik Zooloji Kürsüsü Başkanı olan Karabağ, 1977-1983 yılları arasında TÜBİTAK Genel Sekreterliği görevini yürütmüştür.

Diyarbakır Dicle Üniversitesinin kurulmasında aktif rol alan Karabağ Royal Entomological Society of London ve Entomoloji Derneği’nin üyeleri arasında yer almıştır. Böcek sistematiği üzerindeki araştırma ve çalışmalarıyla bilim dünyasına değerli katkılarda bulunan ve doktora çalışmalarıyla böcek sistematiği prensip ve uygulamalarında önemli izler bırakan Tevfik Karabağ’a 1997 yılında TÜBİTAK Hizmet Ödülü verilmiştir.







Mekke Şerifliği

Mekke Şerifliği (Arapça: شريف مكة) ya da Hicaz Şerifliği (Arapça:شريف الحجاز), Osmanlı döneminde Arap Yarımadasının batı kısmında yer alan, Mekke ve Medine şehirlerini kapsayan Hicaz bölgesinin yönetimine verilen isimdi. Mekke Şerifliği geleneksel olarak Muhammed'in torunu Hasan bin Ali'nin soyundan gelen şerifler tarafından yönetilirdi.

Bölge 1517 yılında Osmanlıların eline geçti ama Osmanlılar şeriflerin özerkliğine saygı gösterdiler. Osmanlı İmparatorluğu'nun zayıflamasıyla beraber Hicaz, Necd ve Arabistan'ın diğer bölgelerinin büyük bir kısmı 18. yüzyıl'da Vehhabiler'in eline geçtiysede Mısır valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın oğlu Tosun Paşa 1813 yılında Hicaz'a düzenlediği bir seferle Vehhabileri yenerek Arabistan'ın büyük bir kısmını Osmanlılar adına Vehhabilerden geri aldı ("Bakınız: Osmanlı-Suudi Savaşları") ve bölge 1914'e kadar fiilen Osmanlı yönetiminde kaldı. 1845'ten sonra Hicaz Şerifliği kaldırılmış yerine devamı olarak Hicaz Vilayeti kurulmuştur. 1916 yılında Mekke Şerifi Hüseyin bin Ali önderliğinde çıkan Arap Ayaklanması sonucunda bölge bağımsızlığını kazandı ve Osmanlı Mekke Şerifliği fiilen sona erdi.

1517'dan 1917'ya kadar Osmanlı döneminde Mekke şeriflerinin listesi:






Abdulgafur Acatay

Abdulgafur Acatay (d. 1903, Denizli - ö. 1993), Türk orman mühendisi ve entomolog.

Uzmanlık alanı ormancılık ve orman böcekleridir. "Abdulgafur" adı kaynaklarda "Abdülgafur" ve "Abdülgaffar" olarak da geçmektedir.

1926′da Orman Mekteb-i Âlisi’ni bitirdi. 1937'de Almanya'da Saksonya Yüksek Mühendis Okulu'nun şubesi olan Tharandt Yüksek Orman Okulu'ndan lisans diploması aldı ve ormancılık doktoru unvanını kazandı. Türkiye'ye dönüşünde Orman Fakültesi'ne girdi, 1946'da profesör oldu. Orman Fakültesi, 1948 yılında İstanbul Üniversitesi'ne bağlandıktan sonra uzun yıllar Orman Entomolojisi ve Koruma kürsüsü profesörlüğünde bulundu.








Meles Çayı

Meles Çayı İzmir şehir sınırları içinde doğan ve denize kavuşan, tarih ve literatüründe önemli bir yeri olan bir çay. Homeros'un doğumu ve eserlerine dair müşterek ve sürekli bir gelenekle ilişkilendirilmiştir.

Ancak tarihi Smyrna kentindeki Meles ile günümüzde Meles Çayı olarak anılan akarsunun aynı olup olmadığı konusunda çeşitli tartışmalar bulunmaktadır. Aynı şekilde, Meles isminin kaynağı hakkında da çeşitli tartışmalar sürmektedir.

Homeros "Melesigenes" ("Meles'in oğlu") sıfatı ile anılır. Destanlarını Meles Çayı'nın kaynağına yakın bir noktada yer alan bir mağarada yarattığı öne sürülür. Adına adanmış bir tapınağın ("Homereion") bu çayın kıyılarında yer aldığı iddia edilmiştir. Eski Smyrna kentinin sikkeleri arasındaki "Homerian" tarzdaki sikke grubunun özelliği Homeros'u Meles Çayı'nın kıyısında tasvir etmesidir.

İzmir Körfezi dip kısmına pek çok çay ve dere dökülmektedir (bunlar saatin ters yönünde, "Poligon, Meles, Halkapınar, Manda, Laka, Arap ve Bostanlı" dereleri şeklinde sayılabilir). Günümüzde Meles Çayı olarak anılan çay Kadifekale'nin on beş kilometre kadar arkasında doğmakta, Kadifekale eteklerinden geçerek yağışlı aylarda yüksek ve çalkantılı bir debi ile denize kavuşur. Bu çay ""Kemer Çayı"" veya özellikle Batı kaynaklarında, İzmir tarihi alanı girişinde mevcut çok eski bir köprüye atfen, ""Kervan Köprüsü Çayı"" şeklinde de anılmaktadır. Yatağı yaz aylarında kurudur.

Ancak antik çağ kaynaklarındaki tariflerin Halkapınar'a daha uygun düştüğünü savunan kaynaklar mevcuttur. Tarihi Meles'in çok kısa olduğu ve kaynaklarından çıkışından hemen sonra bir göl oluşturarak gözle görünür bir mesafe içinde denize döküldüğü tarif edilmiştir. Bu tanım Halkapınar'a uymaktadır.

Ancak Halkapınar kaynağında mağara bulunmamazken, günümüz Meles Çayı (Kemer Çayı - Kervan Köprüsü Çayı) kaynağı yakınında bir mağara mevcuttur. Buca'nın önemli ziyaret yerlerinden birini oluşturan "Homeros Mağarası" Roma İmparatorluğu döneminden kalma ve günümüzde Kızılçullu olarak adlandırılan su kemerlerinin yakınındadır.

Tarihi Meles Çayı'na denk geldiği öne sürülmüş üçüncü akarsu ise Bayraklı'dadır. Yakın geçmişte "Homeros Vadisi" şeklinde düzenlenen alan Bayraklı Çayı havzasının arkalarındadır.

Meles aynı zamanda Tylonid hanedanından bir Lidya kralının adıdır (büyük ihtimalle M.Ö. 8. yüzyıl).




İnsanlar ve Para

İnsanlar ve Para, 1955 Fransa yapımı kara filmdir. Özgün adı Du rififi chez les hommes olan film birçok ülkede sadece Rififi adıyla gösterilmiştir. Fransızca uzun adı Türkçede "Erkekler Arasında Maraza" gibi bir anlama gelen film için Türkçe kaynaklarda kullanılan diğer adlar arasında "Erkekler Arasında Hesaplaşma" ve "Erkekler Arasında Kavga" da sayılabilir. Ancak bunlar filmin gösterim adları değil, özgün adının çevirileri olarak parantez içerisinde zikredilmişlerdir. Ekim 1956'da Türkiye'de gösterileceği ilan edilmiş olan filmin adı Türkçe literatürde de çoğunlukla "Rififi" olarak anılmaktadır.

Amerikan Karşıtı Faaliyetleri İzleme Komitesi (HUAC) tarafından soruşturulurken ülkesini terkeden ve Fransa'ya yerleşen Amerikalı yönetmen Jules Dassin'in Fransa'da çektiği ilk, Avrupa'da çektiği ikinci filmdir. (Bundan önce de 1950'de İngiltere'de Night and the City'yi yönetmişti). Filmin senaryosunu da Auguste Le Breton'un 1954 tarihli aynı adlı romanından René Wheeler ve bizzat yazarın kendisiyle birlikte uyarlayıp yazan Jules Dassin'in filmde önemlice bir de rolü vardır. Diğer önemli rollerini Jean Servais, Carl Möhner, Robert Manuel ve Robert Hossein'in paylaştıkları filmde İzmir doğumlu aktris Magali Noël de rol almaktadır. Filmin siyah beyaz görüntülerini Philippe Agostini çekmiş, özgün müziğini Georges Auric bestelemiştir.

Bir soygun gerilim filmi olan "Rififi", eleştirmenler ve sinema otoriteleri tarafından Fransız kara filminin en iyi örneklerinden biri olarak değerlendirilmektedir. Filmde, bir grup soyguncunun Paris'in göbeğindeki ünlü bir mücevherat mağazasında neredeyse olanaksız bir soygunu gerçekleştirme çabaları anlatılmaktadır.

Soygunun en ince ayrıntılarına kadar gösterildiği ve hemen hemen hiçbir konuşmanın geçmediği, müziğin bile kullanılmadığı, yarım saat kadar süren nefes kesici soygun sahnesinin bir benzeri, 1964 yılında yine Dassin'in yönettiği ve çekimleri Türkiye'de gerçekleştirilen Topkapı filminde bir kez daha kullanılmıştır. Oldukça düşük bir bütçeyle tamamlanan bu gangster filmi, bir soygunu adeta bir el kitabı yazar gibi çok ince detaylarıyla gösterdiği, ayrıca özellikle ikinci bölümünde yoğun bir biçimde aşırı şiddet sahnelerine yer verdiği için bazı ülkelerin sansürüne takılmıştı.

Tarzıyla birçok soygun filmine ilham vermiş olan "Rififi" nin, 1971 yılında Türkiye'de bir yeniden çevrimi yapılmıştır. Erdoğan Tokatlı'nın yönettiği ve senaryosunu Auguste Le Breton'un romanından kendisinin uyarlayıp yazdığı filmin adı Üç Öfkeli Adam'dır ve başrollerinde Eşref Kolçak, Bilal İnci ve Süleyman Turan oynamışlardır.

"Rififi", ilk gösteriminin yapıldığı Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülüne aday gösterilmiş, aynı festivalde Jules Dassin'e "en iyi yönetmen" ödülü verilmiştir.

Sakin, mert ve sözünün eri bir adam olan Tony Stephanois (Jean Servais) mücevher hırsızlığından beş yıl hapiste yattıktan sonra iyi halden salıverilmiştir. Ama işsiz ve beş parasızdır. Çok önemsiz bir kumar borcunu bile ödeyemeyecek duruma düşmesine rağmen küçük oğluna vaftiz babalığı yaptığı yakın arkadaşı Jo (Carl Möhner) ve eski mücevher hırsızlarından Mario (Robert Manuel)'nun yeni bir kuyumcu soygunu teklifini düşünmeden geri çevirir. Aynı gece Tony, eski sevgilisi Mado (Marie Sabouret)'nun "L'Âge d'Or" ("Altın Çağ") adlı gece kulübünün sahibi ve Grutter çetesinin lideri Pierre Grutter (Marcel Lupovici)'le takıldığını öğrenince bozulur. Grutter'in Mado'yu lüks içinde yaşattığını görmekse Tony'yi çılgına çevirmiştir. Önce Mado'ya şiddet uygulayan Tony, fikrini değiştirerek eski dostlarının soygun teklif