e birlikte Manzanar Toplama Kampı'na gönderildi. Kapma gizlice soktuğu lens ile kendisi gibi kampa gönderilen bir marangozdan rica ederek yaptırdığı ahşap kutudan özel fotoğraf makinesini yarattı ve izinsizce fotoğrafları çekti. Kampı ziyaret eden fotoğrafçı Ansel Adams ile tanıştı ve daha sonra kampın resmî fotoğrafçısı oldu.

Savaştan sorna Los Angeles'in Little Tokyo mahallesine döndü. Tekrar kendi fotoğraf salonunu açtı ve "Rafu Shimpo" gazetesi için çalıştı. 1971'de eşi Hiro'nun ölümünden sonra Monterey Park'ın karşısında oturan kızı ve onun ailesinin evine taşındı. 1979'da Ansel Adams ile birlikte "Two Views of Manzanar" adlı eseri yayınladı.

Tōyō'nun ölümünden sonra en büyük oğlu Archie, Toyo Miyatake Stadio'yu işletti ve 1985 yılında, San Gabriel Valley'e taşıdı. İkinci oğlu Robert, South Pasadena'da kendi fotoğraf salonunu açtı. Üçüncü oğlu Richard, önce Toyo Miyatake Stadio'da çalıştı ve daha sonra başka bir fotoğraf salonuna geçti. En küçük çocuğu ve tek kızı olan Minnie de Toyo Miyatake Stadio'da çalıştı. Günümüzde Toyo Miyatake Studio Alan Miyatake tarafından işletilmektedir.









Tahran Eyaleti

Tahran Eyaleti "(Farsça :" استان تهران; ")", İran'ın 31 eyaletinden biri.

Başketin de bağlı olduğu eyalet, İran platosu'nun kuzeyinde yer alır ve 18.909 km alanı kaplar. Kuzeyinden Mazenderan, doğusundan Semnan, güneyinden Kum ve batısından Elbruz ile Merkezi eyaletleriyle çevrilidir.

Ülkenin orta kesiminde başkent Tahran'ın da içinde bulunduğu eyalet, sosyal ve ekonomik yönden İran'ın en gelişmiş eyaletidir. Ülke nüfusunun %18'i bu eyalette yaşar ve İran GSMH'nın %29'unu karşılar. Eyalette 13 ilçe,43 belediye ve 1358 köy bulunur. Nüfusunun % 86,5 kentsel alanda, %13.5'i kırsal alanda yaşamaktadır.

Aynı zamanda başkent olan eyaletin merkezi Tahran, 1778 yılında başkent olmuştur ve bugün 7 milyonu aşan nüfusuyla, dünyanın en kalabalık 20 şehri arasındadır.

Tahran eyaleti'nin 12 milyondan fazla nüfusu vardır ve İran'ın en yoğun nüfuslu bölgesidir. Nüfusunun yaklaşık % 86.5'i kentsel alanlarda, % 13,5'i kırsal kesimde yaşamaktadır.

Eyaletin en yüksek noktası deniz seviyesinden 5678 m. yükseklikteki, Demavent Dağı "(bazı kaynaklarda bu dağın Amol bölgesinde olduğu belirtilir ki ülkede bu konuda bir karışıklık mevcuttur)", en alçak noktası Varamin ovalarında, deniz seviyesinden 790 m.'dir. Meralar 12.800 kilometre kare, ormanlar 330 kilometre kareden fazla alanı kaplar. Eyaletin en büyük nehirleri Kerec Nehri ve Jajrud Nehri'dir.

Tahran Eyaleti'nin güney bölgelerinde iklim, sıcak ve kurudur. Ama kuzeydeki dağ bölgeleri yarı nemli, soğuktur. Yılın en sıcak ayları Temmuz ayı ortasından Eylül ayı ortalarına sıcaklık kadar sıcaklık 28 °, 30 °C civarındadır. En soğuk ayları Aralık-Ocak dönemindedir ve sıcaklık ortalaması 1 °C civarındadır. Şu ana kadar tespit edilmiş düşük sıcaklık -15 °C'dir. Tahran şehrinin iklimi ise kışları soğuk, yazları sıcaktır. Yıllık ortalama yağış miktarı, kış mevsiminde maksimum yaklaşık 200 mm'dir. Özetle, eyaletin güneyinde yarı kurak bozkır iklimi ve kuzeyinde soğuk dağ iklimi görülür.

Tahran Eyaleti'nde, birkaç bin yıl öncesine dayanan yerleşimler olduğunu gösteren çeşitli arkeolojik kalıntılar vardır. 300 yıl öncesine kadar eyaletin merkezi tarihi Rey şehriydi. Ancak 1778'de Tahran şehrinin başkent olmasıyla, eyaletin kültürel, ekonomik, siyasi ve ticari merkezi bu kent olmuştur.

Eyalette, İran Kültürel Miras Kurumu tarafından kültürel önemi olan 1500 tarihi eser listelenmiştir. Eyaletin doğusundaki tarihi Firuzkuh şehristanı'nda bulunan kalıntılar MÖ 4 bin yıllarına kadar gitmektedir.

Eyaletin yönetim merkezi aynı zamanda başkent olan Tahran şehridir. Haziran 2005 itibarıyla, eyaletin 13 şehristanında, 43 belediye ve 1358 köy bulunmaktadır. Tahran Eyaleti, kendi içinde şehristan denilen 12 alt bölgeye ayrılmıştır. Aşağıdaki haritada bu şehristanlar ve Tahran Eyaleti içindeki konumları gösterilmiştir.





Claire Pichet

Claire Pichet, Fransız solist ve şarkıcı. Daha çok Yann Tiersen'in piyano bestelerinde seslendirdiği parçalar ile tanınmıştır.






Arıcak

Arıcak ilçesi , Doğu Anadolu Bölgesi'nde Elâzığ iline bağlı bir ilçedir.Toplamda 16 köy, 2 tane de belde mevcuttur. Kuzeyinde toroslar silsilesine bağlı Akdağlar uzanır.Güneyden Diyarbakır, doğuda ise Bingöl ile komşu olan ilçede karasal iklim hakimdir...Bitki örtüsü meşedir.

Eski tarihlerdeki adı merivan,karabegan iken 1960 lı yıllardan sonra ise Arıcak olarak değiştirilmiştir..1972 yılında ilçe yapılmıştır

Yöre halkı genellikle hayvancılık ve tarım ile geçimlerini sağlamaktadır.





Kızıl Terör

Kızıl Terör, Ekim Devrimi ile birlikte iktidara gelen Bolşeviklere karşı saldırılar, suikastler ve Beyaz Terör'ün başlamasıyla beraber Çeka tarafından başlatılan toplu tutuklama, yargısız infaz gibi eylemlerin tümü. Tüm Rus İç Savaşı dönemi (1918-1922) boyunca iç savaş koşulları ülkede hakim olsa da Kızıl Terör dönemi 2 Eylül 1918 tarihinde Yakov Sverdlov tarafından yapılan resmî açıklamayla başlamış, Ekim 1918’de sona ermiştir. Kızıl Terör deyimi ise Fransız Devrimi sırasında Robespierre iktidarının sona erdiği 28 Temmuz 1794 tarihinden önceki altı haftalık terör döneminden gelir.

Kızıl Terörün amacı hakkında iki farklı görüş bulunmaktadır.

Bolşeviklere göre 1917 Şubat Devrimi Rus halkının yüzyıllardır dile getirdiği özgürlük taleplerinin yerine getirilmesi için bir fırsattı. Bu fırsat ancak yoksul köylülerin, işçilerin ve askerlerin kendiliğinden kurduğu Sovyet iktidarıyla mümkündü. Temmuz Günleri ve Kornilov Olayı ile gerçek yüzünü göstermiş olan Rus yönetici sınıflarına karşı Ekim Devrimi ile iktidar alınmış ve Sovyetlere verilmişti. Ancak Sovyet iktidarının barış içinde devam etmesine izin verilmediği görülür. Özellikle Beyaz Ordu ve İtilaf Devletleri Bolşevikleri iktidardan alaşağı etmek için silahlı mücadeleye başvurarak iç savaşın başlamasına sebep olurlar. Beyaz Ordu ile destekçileri ABD, İngiltere ve Fransa'nın Bolşeviklere karşı başlattığı Beyaz Terör hareketine karşı Sovyet iktidarını koruyabilmek için Kızılların savunma yapması gerekiyordu. Bolşevikler yıllarca Çarlık rejiminde Ohranka ve Karayüzlerin baskısı altında kalmışlar ve özellikle bastırılan Paris Komününden sonra onbinlerce komüncünün idam edildiğini görmüşlerdi. Rejimin iç savaş ortamında ayakta kalabilmesi için en az düşman kadar acımasız olunması gerekiyordu.

Bolşevik karşıtlarına göre önde gelen Bolşevik liderler iktidara gelmeden önce kitlesel terörü öngörmüş, hatta teorize etmişlerdir. Sınıf düşmanlarının ellerindeki devletin zor aygıtı onlara karşı kullanılmadan iktidar olmak imkânsızdı. Buna göre insanlar suçlu olup olmadıklarına bakılmaksızın sınıfsal konumlarına göre yüzeysel olarak değerlendirilip öldürülmekteydi.

Kitlesel terör uygulamaları 30 Ağustos 1918 günü Petrograd Çeka lideri Moisei Uritski’nin öldürülmesi ve aynı gün içinde Bolşevik lider Lenin’in SR üyesi Fanya Kaplan tarafından silahlı saldırı sonucu ağır yaralanması sonucu başlatıldı. İktidarda henüz ilk yılları dolmamış olan Bolşevikler düşmanın şiddetli saldırısına karşı aynı şiddette cevap verir. Şehirlerde ve kırsal bölgelerde zenginlere ve büyük toprak sahiplerine, fabrika ve şirket sahiplerine saldırılar düzenlenir.

3 Eylül 1918 günü yayınlanan İzvestiya gazetesinde işçi sınıfına çağrı yapılarak karşı-devrimcilerin her yerde kırılması istenir. Sovyet rejimine karşı en ufak bir eleştiri bile bu dönemde tutuklanma sebebi olur. Terörün zirve yaptığı dönemde idam edilenlerin sayısı onbinlerle ifade edilmektedir.

1919 yılında Çeka birlikleri tek bir yapı altında toplanacak ve 1921 yılına gelindiğinde toplam sayıları 200 bini bulacaktır. Bu birlikler esir kamplarını ve Gulag sistemini idare ediyor, buğday zor alımlarını gerçekleştiriyor, ayaklanmaları bastırıyor ve gösterilere müdahale ediyordu.

İç savaş sırasında özellikle zorla orduya alınan köylülerin firar etmesi büyük sorun oluşturacaktır. Buna karşı harekete geçen Çeka ve Kızılordu firar eden askerin ailesinin üyelerini rehin alacak ve kaçak askerin tanınan süre içerisinde birliğine teslim olmaması halinde rehinelerin öldürüleceği bildirilirdi. Savaş yıllarında firarilerin sayılarının olağanüstü oranda artması Bolşevikleri bu tedbiri almaya itecek ve yüzbinlerle ifade edilen rakamlarla firariler yakalanacaktır.

Rus İç Savaşı sırasında şehirlerin ve Kızılordu’nun aç kalmaması adına savaş komünizmi kapsamında uygulanan buğday zoralımlarına karşı köylü ayaklanmaları yaşanır. Bu ayaklanmalardan en büyüğü Tambov Ayaklanmasıdır. Ayaklanmanın güçlükle bastırılmasından sonra binlerce köylü bölgeden sürülecektir. Bu ayaklanmayı takip eden Kronstadt Ayaklanması ile birlikte NEP uygulamalarına geçilecektir.

İç savaş koşullarında özellikle şehirlerdeki fabrikalarda da disiplin uygulamaları artırılmış işçilerin bazı demokratik hakları askıya alınmıştı. Bu durumu protesto eden ve özellikle Kızılordu askerleri gibi yiyecek hakkı talep eden işçiler çeşitli gösteriler ve protestolar düzenleyeceklerdir. Ekim Devrimi döneminde Bolşeviklerin kalesi konumunda olan Putilov Fabrikasında grev düzenleyen işçiler 16 Mart 1919’da Çeka tarafından tutuklanır. Grev haklı gerekçelerle çıkmış olsa da iç savaş koşullarında siyasi eylemlere Bolşevikler tahammül etmeyecekler ve şiddetle bastıracaklardır. Grev ve gösteriler dağıtıldıktan sonra elebaşları idam edilecektir.

Bolşevik karşıtı görüşe sahip tarihçilerden Robert Conquest, Richard Pipes, Orlando Figes iktidarda kalabilmek için Bolşeviklerin teröre ihtiyaç duyduklarını yazmaktadır. Bu görüşteki tarihçiler Bolşeviklerin halk tarafından desteklenmediklerine kanıt olarak Kasım 1917’de yapılan Kurucu Meclis seçimlerini gösterirler. Aynı zamanda işçiler adına iktidarı alan bir siyasi partinin kendisini protesto eden işçilere karşı gösterdiği şiddeti partinin sınıftan uzaklaşıp dejenere olmaya başlamasının işareti olarak açıklanır. Ayrıca toplumun sosyalizm ideali etrafında değiştirilebilmesi için acele ettiği düşünülen Bolşevikler tarihi gelişmeleri zorlamakla ve iradi müdahaleci olmakla