Ülke, IMF'den ve Avrupa Birliği'nden yardım istenmiştir. 2010-2012 Yunanistan protestoları başlamıştır. Ülkede işsiz sayısı rekor düzeye çıkmış, geçinememe yüzünden ırkçılık artmıştır.




Turist Ömer (film)

Turist Ömer, Hulki Saner'in yönettiği, başrolde Sadri Alışık'ın oynadığı 1964 yılı yapımı güldürü, siyah-beyaz, Türk filmi. Film, "Turist Ömer" karakterinin başrolde yeraldığı ilk filmdir. Daha önce ilk olarak 1963 yılı yapımı Helal Olsun Ali Abi filminde görünen "Turist Ömer" karakterinin ilgi görmesi sonucu bu film çekilmiştir. Bu karakterin göründüğü 9 film arasında ikincisidir. "Turist Ömer" karakteri bu filmle aymı yıl Ayşecik Cimcime Hanım filminde görünecektir.

"Turist Ömer", avare, dertsiz tasasız yaşayan, fakir bir kişidir. Hiçbir işte sürekli çalışmamış, hep çalıştığı işten kovulmuştur. En yakın dostu "Ruknettin"dir. "Turist Ömer", son olarak bir bankanın reklam paralarını dağıtma işine girer. Reklam paralarını almak için bankaya gittiğinde yanlışlıkla bankayı soyan hırsızların çaldığı bir bavul dolusu gerçek paraları alır. Bu sırada sahilde "Mine" adında kör bir genç kızın intihara kalkıştığını görür ve kızın çaresiz durumuna acıyarak paranın bir kısmını genç kızın yurt dışında ameliyat edilmesi için harcar. Paranın diğer kısmını ise "Bedia"nın evini hacizden kurtarmak için Ruknettin ile evlenmesi şartıyla "Bedia"ya verecektir ancak bu sırada banka soyguncuları da paranın peşindedir. Daha sonra "Bedia" ile "Ruknettin" evlenirler ve soygunculardan kurtulurlar. Filmin son sahnesinde hem "Turist Ömer" hem de "Sadri Alışık" karakterleri yan yana görünür. Gözleri açılmış olan "Mine", avare "Turist Ömer" yerine düzgün giyimli Sadri Alışık'a koşarak sarılır ve Sadri Alışık şunları söyler: "Bu kız turist murist diye bir şeyler söylüyor, anlamıyorum. Kimdir bu Turist Ömer, tanımıyorum, bilmiyorum ama böyle güzel bir kız için Turist Ömer bile olunur."




İstanbul'daki ormanlar

İstanbul ormanları, yerleşim alanlarının çevresine ve dışına yayılan ağaçlık alanlardan oluşmaktadır. İstanbul ilinin, coğrafi konumu, topografik yapısı, yükseltili arazisi, toprak ve iklim özelliklerinin etkisiyle doğal orman oluşumuna elverişli bir konumda bulunmaktadır.

İklim ve toprak koşulları arasında büyük farkılılıklar gözlemlenmediği için ormanların doğal yetişme alanı ilin hemen her yanına dağılsa da, yağışın daha bol görüldüğü Karadeniz kıyılarında, güney kıyıları ve iç bölgelere oranla daha yoğun ormanlar barındırmaktadır. Çarpık kentleşme ve nüfus artışı gibi toplumsal sorunlar, İstanbul'da orman alanlarının özellikle 1950'lerden sonra hızla gerilemesine yol açmıştır. İstanbul ilinin toplam alanı 537.917,7 hektar olup; günümüzde bunun 238.710,4 hektarını ormanlık alanlar, 299.207,3 hektarını açık alanlar oluşturmaktadır.

İstanbul'un kuzey ormanları, Karadeniz ikliminin etkisinde biçimlenmiştir. Kuzey kesimlerde Karadeniz iklim özellikleri gözlemlenmekte; buna bağlı olarak sıcaklık ve yağış miktarı ilin güneyine göre değişiklikler göstermektedir. Kuzeyde yağışın fazlalığı ve sıcaklığın daha elverişli olması, toprakta bol miktarda humus oluşumuna olanak sağlamıştır. Güney kesimlerdeyse kurak dönemin uzunluğu ve don döneminin kısalığı humus oluşumunu azaltmıştır. Bu nedenle kuzeyde nemcil karakterde ormanlar oluşurken, güneyde kuraklığa dayanıklı türlerden oluşan ormanlar gelişmiştir.

Nemcil ormanlar, en kuzeyde Karadeniz kıyılarından başlayarak içlere kadar sokulurlar. Vadi içlerinde ve yükseltilerin kuzeye bakan yamaçlarında ormanlar en gür ve gelişkin hâllerinde bulunurlar. Bu orman özellikleri, ilin her iki yakasında da hemen hemen aynıdır. Çatalca Yarımadası'nda da Kocaeli Yarımadası'nda da kuzey yamaçlar nemcil ormanlarla, güney yamaçlar kuraklığa dayanıklı türlerle kaplıdır. İç kesimlerde Karadeniz etkisinin kaybolduğu bölgelerde çeşitlilik büyük ölçüde azalır ve tekdüze bitki yayılımları başlar.

İstanbul'un kuzey ormanları insan etkisiyle bozulmaya başladığında, yerlerini maki elemanları almaya başlar. Bu makilik alanlar, türce daha az olsa da, iklim ve toprak yapısı nedeniyle daha gürbüz bir yapıda görülürler. Çoğu yerde maki elemanları, kocayemiş, defne ve akçakesmelerden oluşur. Kuzeyde yetişen türlere göre daha gür ve boylu olduklarından birer ağaç görünümü alabilirler.

İstanbul'un kuzey ormanlarında görülen türler arasında sapsız meşe, saplı meşe, doğu kayını, Anadolu kestanesi, adi gürgen, gümüşi ıhlamur, adi kızılağaç, ova karaağacı, ova akçaağacı ve titrek kavak sayılabilir. Bunlar içinde sapsız meşe, kuzey ormanları içinde toplamda %75'lik bir paya sahiptir. Bunu Balkanlara özgü Macar meşesi izler. İstanbul'da sapsız meşenin ardından en çok görülen ağaç türü kestane idi. Ancak 1950-1960'lardan sonra "Phytophthora cambivora" adlı bir patojenin neden olduğu mürekkep hastalığının tüm İstanbul ormanlarına yayılması sonucu kestaneler bugün hemen hemen İstanbul ormanlarından silinmişlerdir.

İstanbul ormanları, insan müdahalesi nedeniyle büyük oranda daralmış ve daralmayı sürdürmektedir. Örneğin Belgrad Ormanları 17'nci yüzyıl sonlarında 13 bin hektarlık bir alana yayılıyor ve Levent-Beşiktaş bölgesine kadar uzanıyordu. Ancak bu oran gittikçe azalarak günümüzde 5,442 hektara kadar gerilemiştir. Orman alanlarının büyük bölümü yakın zamana kadar kente yakacak odun sağlamak amacıyla baltalık olarak değerlendirilmekteydi. Geçmişte baltalık olarak kullanılan ormanların büyük bölümü günümüzde bozulmuş ormanlara dönüşmüşlerdir. Orman alanlarının büyük bir bölümü ise şehirleşme nedeniyle yok olmuştur.

İstanbul'un güneyinde yayılım gösteren ormanların karakterleri, kuzey bölgelerle karşılaştırıldığında büyük farklılıklar göstermektedir. Güney ormanlarında görülen ağaç ve çalıların genelini kuraklığa dayanıklı türler oluşturur. Güney ve kuzey ormanlarının kesişim noktasında nemcil türlerle kuraklığa dayanıklı türler bir arada bulunur. Bu alanlar Kuzey Marmara'da Karadeniz iklimiyle Akdeniz ikliminin geçiş alanını oluşturmaktadır.

Güney ormanları, genel olarak insan kaynaklı bozulmanın en yoğun görüldüğü alanlardır. Bu ormanların büyük bölümü hızla artan nüfusa yeni yerleşim alanları açmak amacıyla yok edilmiştir. Şehiriçinde yer yer çevresi yerleşim alanlarıyla sarılmış dar orman parçaları görülmesi, bu tahribatın en önemli göstergelerindendir. Bu tür daha çok Anadolu Yakası'nda görülür. Daha küçük çaplı ağaçlık alanlar ise günümüzde çevreleri kapatılmak suretiyle korunmaktadırlar. Bu alanlar, koru olarak adlandırılmakta ve ziyarete açık park olarak kullanılmaktadır.

İstanbul'un güney ormanlarını oluşturan kuraklığa dayanıklı ağaç türleri arasında Türk meşesi, mazı meşesi, doğu gürgeni, geyik dikeni, kuş üvezi, çiçekli dişbudak, çakal eriği, muşmula; çalı ve maki elemanı olaraksa kocayemiş, akçakesme, ateş dikeni, İspanyol katırtırnağı, boyacı katırtırnağı, katran ardıcı görülebilir.


İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü, Marmara Bölgesi'nin kuzeyinde yer alan ormanların korunması, genişletilmesi, orman köylülerinin kalkındırılması ve ormancılığın geliştirimesi gibi amaçlarla 7 Şubat 1951 yılında kurulmuştur. Başlangıçta İstanbul, Kocaeli, Sakarya, Kırklareli, Tekirdağ ve Edirne illerini kapsarken, 9 Ocak 1958 tarihinde Adapazarı, 21 Ağustos 1697 tarihinde Çanakkale Orman Bölge Müdürlüklerinin kurulması ve 14 Aralık 1983 tarihinde Yalova'nın Bursa Bölge Müdürlüğüne bağlanmasıyla sınırları büyük oranda daralmıştır. 28 Kasım 1988 tarihinde Edirne ve Tekirdağ İşletme Müdürlükleri kurulmuş İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü sınırları yeniden değişmiştir. Tekirdağ İşletme Müdürlüğü 11 Şubet 2004 tarihinde kapatılmış, Edirne ve Lalapaşa Orman İşletme Müdürlükleri Kırklareli Orman İşletme Müdürlüğü'ne bağlanarak bölge müdürlüğü sınırları yine değişikliğe uğramıştır.










Bilim ve Sanat Vakfı

Bilim ve Sanat Vakfı, 1986 yılında kurulmuş, kurucuları arasında Mustafa Özel ve Ahmet Davutoğlu gibi isimlerin bulunduğu vakıftır. Vakıf binası İstanbul'un Vefa semtindedir. Siyaset, tarih, ekonomi, edebiyat konularında akademisyenlerin katıldığı seminer ve araştırma çalışmaları yapılmaktadır. İstanbul Şehir Üniversitesinin kurucu vakfıdır.

Vakıf bünyesinde dört araştırma çalışması yürütülmektedir:





Gazi Üniversitesi SK

Gazi Üniversitesi Spor Kulübü 1985 yılında kurulmuştur. İlk adı Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Spor Kulübü olan kulübün adı daha sonra Gazi Üniversitesi Spor Kulübü olarak değiştirilmiştir. Kulübün renkleri; mavi-lacivert, beyazdır. Kulübün merkezi Ankara’dadır. Milli takıma her daldan sporcu yetiştiren kulüp yurt içi ve yurt dışında birçok başarılara imza atmıştır.
Gazi Üniversitesi Spor Kulübü 1 spor dalında profesyonel, 12 spor dalında ise amatör olmak üzere toplam 13 spor dalında faaliyet göstermektedir. Bünyesinde amatör ve profesyonel olarak tüm spor branşlarında toplam 1016 sporcu ile faaliyet göstermektedir.







Kellogg Brown &amp; Root

Kellogg Brown & Root (KBR), Houston merkezli ABD kökenli mühendislik, inşaat ve güvenlik şirketi. Halliburton’a bağlı bir M. W. Kellogg Co olarak varlığını sürdüren şirket Brown & Root ile birleşerek KBR adını almıştır. Vietnam Savaşı ve Irak Savaşı sırasında ABD Silahlı Kuvvetlerinin önemli ihalelerini almıştır.

ABD’de bünyesinde sendika örgütlü olmayan en büyük inşaat şirketidir. Şirket özellikle Irak’ın işgali süresince ABD Başkan Yardımcısı Dick Cheney ile doğrudan ilişkisi ve ABD Silahlı Kuvvetlerine verdiği destek ile bayan personellerine yönelik taciz ve tecavüz şikayetleriyle gündeme gelmiştir.
1901 yılında Morris Kellogg, M. W. Kellogg adlı şirketi New York şehrinde kurdu. Şirketin 1905 yılında New Jersey’e taşınır. İlk başlarda şirketin faaliyet alanı enerji santral kurulumu ve yedek parça tedariki üzerinedir. Yeni bilimsel gelişmelerin gerçekleşmesi üzerine şirket petrol sektörüne de girmeye başlar.1920’li yıllarda Texaco ve Standard Oil Company ile İndiana’da ortak iş yapmaya başlar. 1926 yılında ilk petrol laboratuvarını açar. Laboratuvarın lisansını alan kurum ülke içinde ve dışında çok sayıda laboratuvar inşa edecektir. 1930 ve 40’lı yıllarda geli