e kalmayıp, faşist devletin birçok yerinde bunun için 'başka tedbirler' de aldılar. Bu tedbirlerin başında 300'den fazla Ortodoks kilise ve manastırının yerle bir edilmesi, 131 Ortodoks papazın (3 başpiskopos da dahil) katledilmesi gelir. Ustaşa rejiminin amacı şuydu: ""Sırpların üçte biri zorla Katolik yapılacak, üçte biri NDH topraklarından sürülecek, geri kalan üçte biri öldürülecekti"". Bu amaçla, NDH'li Sırplara karşı tarihte eşine az rastlanan katliamlar gerçekleştirdiler. Vogelfrei ("kuşlar kadar özgür ki her Aryan onları öldürebilir") olarak kabul edilen Sırplar, Yahudiler ve Çingeneler, mal ve mülkleri müsadere edildikten sonra toplama kamplarına gönderilmişlerdi. Sırpların yerleşik oldukları köylerde zorla kitlesel vaftizler yapılarak Ortodoks halk Katolik yapıldı.

Sırp tarihçi Milan Bulayiç'e göre, 575 Katolik papaz ve rahip Sırpları bizzat öldürdü ya da kilisede, Hırvatlara vaaz verip Sırpları katletme çağrısı yaptı ya da Sırpları ölüm tehditleriyle Katolik yaptı. Yaklaşık 500 ruhani Almanların yenilgisinden sonra Vatikan'ın yardımıyla İspanya'ya, Arjantin'e, ABD'ye, Avustralya'ya kaçtı. NDH'deki olaylar, Roma Katolik Kilisesinin Ortodokslara karşı hunhar ve acımasız davrandığını da gösterdi. 10 Ağustos 1941'de Livno Bölgesinde papaz Sreçko Periç vaazını Gorica Manastır'ında vererek haykırdı: ""Hırvat Kardeşlerim! Gelin, bütün Sırpları kesin! Ama ilk önce Sırpla evli kızkardeşimi boğazlayın ve sonra Sırpları da sıra ile boğazlayın! İşlerinizi bitirince kiliseye gelin. Bütün günahlarınızı çıkartacağım. Bütün günahlarınızı bağışlanacak!"" Sreçko Periç'in emriyle Livno Bölgesinde iki hafta içinde 5.600 Sırp erkek, kadın ve çocuk vahşice katledildi. Ancak İtalyan askeri müdahalesinden sonra katliamlar durduruldu.

Fransiskan rahibi Miroslav Filipović Banya Luka çevresinde (özellikle Graçanitsa köyünde (yaz 1941) ve Motika, Drakuliçi, Şargovaç köylerinde (6-9 Şubat 1942)) kanlı katliamları ile ünlendi. 7 Şubat 1942'de, Miroslav Filipoviç ve 12 ustaşa, İsa ve 12 havari'ye öykünerek Drakuliçi köy okuluna girdi. Filipoviç, kız Radoyka Glamoçanin'i yanına çağırıp herkesin gözü önünde boğazı kesilerek öldürdü. Fransiskan rahibi, öğretmenin ve öğrencilerin canhıraş feryatlarına aldırmadan sakin telaşsız cümlelerle söyledi: ""Tanrı adına, ben bu soysuzlaşmışları din değiştirerek vaftiz ediyorum. Hepiniz benim gibi yaparsınız. Bütün günahlarınızı çıkartacağım."" Ustaşalar bundan hemen sonra Sırp çocukları okulun avlusuna götürdü ve bıçakla kesti. 1942 yılı ilkbahar, yaz ve sonbahar aylarında Miroslav Maystoroviç, Jasenovac-III toplama kampına bir komutanı olarak görev yapmış bir Ustaşa teğmeni idi. Esirler ona 'fra Sotona' (peder Şeytan) lakabını taktılar. Akşam 'iş başı' yaparak Maystoroviç genellikle yeşil tutumu giyiyordu. Her gece sabaha kadar Maystoroviç esirleri bıçakla kesiyor ve balyozla öldürüyor, ertesi sabah üstü başı kan içinde geri dönüyordu. 'Çalışma gücü' ve 'dayanıklılık'ta onunla kimse boy ölçüşemezdi. 'Peder Şeytan', 1942-1945 yıllarında Stara Gradişka kampı komutanlığı yaparken, 'Ustaşa ustalığını' geliştirmeye devam edebildi.

NDH'deki soykırım diğerlerinden ayıran en önemli özellik ise, soykırımın, hem Hırvat erkekler hem de Hırvat kadınlar gerçekleştirilmiş olmasıdır. Nada Taniç Luburiç, Maja Buždon, Milka Pribaniç, Božica Obradović ve Vilma Horvat, Stara Gradişka kadın kampında nöbetçi ve kasap olarak çalıştı. Acımasızlık ve hunharlık konusunda erkeklerden hiç de aşağı kalmayan Ustaşa kadınlar esirleri dövüyor, kesiyor, boğuyor ve tabanca ile vuruyordu. 22 Aralık 1942-15 Temmuz 1943 arasında, Stara Gradişka toplama kampında hapsedilen Yahudi asıllı İngiliz kadın Pauline Weiss'ın yaptığı hesaplara göre Ustaşa kadınlar yaklaşık 2.000 Sırp ve Yahudi kadını katlettiler.

NDH sınırları içerisindeki çocuk toplama kamplarından biri, 1942 yılı Temmuz-Ağustos aylarında Zagreb'e 20 kilometre uzaklıktaki Jastrebarsko'da 'mülteci çocukların toplanma yeri' olarak işletilmiştir. Bu zaman içerisinde, 1 ay ile 14 yaş arasındaki 3.336 çocuk, tutuklanarak Jastrebarsko kampı'na gönderilmiştir. Kampı yöneten Aziz Vinko Paulski Katolik cemaatinin rahibeler 1.018 Sırp çocuk'un ölümünden sorumludur. Roma Katolik hukuk sisteminde rahibeler kilise sınırları dışında çalışamadığından Vatikan kampta çalışmasına onay verdi. Kampı komutanı olan rahibe Ana Berta Pulherija, hep çocukların eşkiya çocukları olduğunu ve onları öldürmesi gerektiğini söylüyordu. Çoğu tifo, açlık ve susuzluğa kurban gitti. Çocukları kör etmek için hileli yöntemler kullanan Katolik rahibeler, saatlerce güneşe bakmaya zorlamaktan geri durmadılar. Birkaç çocuk 'kaprisli davranış' ve kamptan kaçma girişimi yüzünden öldürüldü. Rahibe Gracioza 20 çocuğu kendi elleriyle ustaşa Petar Lovrin'e teslim etmiş, çocukların boğazlanmasına ve sepeti srbosjekle çıkarılan gözler ile doldurmasına bile seyirci kalmıştır.

Paveliç, rahibelerin faaliyetini yüksek değerlendirerek madalyalar ile ödüllendirdi.

Nezavisna Država Hrvatska (NDH), Mihver devletler tarafından yaratılmış olan ve kendi toplama kamplarını kurmuş ve yönetiyor olan, bu konuda Nazi yönlendirmesi olmayan tek devlettir.

21 ve 22 Nisan 1945 tarihlerinde, suçlarını örtbas etmek için Jasenovac kampı binaları ustaşalar tarafından mayınlandı, patlatıldı ve ateşe verildi.

Adolf Hitler'in Balkanlar Özel Elçisi Hermann Neubacher, Hırvatların yaptığı Sırp kırımının insanlık tarihinin gördüğü en vahşî kırım olduğunu anılarında yazdı. Alman gözlemcilere göre Hırvatlar Otuz Yıl ve Yedi Yıl savaşlarına katılarak aynı vahşet uygulamalarını sergilediler. 1618-1648 ve 1756-1763 yılları arasında süren savaşları esnasında Hırvat paralı askerleri, Alman şehirlerindeki ve köylerindeki evlerin yakılıp yıkılmasıyla ve bütün insanların yok edilmesiyle Almanlara öyle korku salıyordu ki "Gott beschütze uns vor der Pest dem Hunger und den Kroaten!" diye atasözü türedi.

18 Mayıs 1945 tarihinde İşgalciler ve Onların Yardakçıları Suçları İnceleme Hırvat Komisyonunun hazırladığı tutanakta, ""Jasenovac'taki ünlü toplama kampında işlenen suçlar, zalimliği, yöntemleri ve onların çeşitliliği, cinayet sayısı ve boyutları, en deli hayalleri bile aştı. Sadist sapıklıklar ve insanlık dışı işkenceler sadece psişik bozukluğu ile açıklamak mümkündür"" belirtildi. NDH'deki vahşeti açıklamak için kullanılan bir diğer argüman, "Ortaçağ Engizisyonu hortladı" argümanıdır.

Ustaşaların kullandıkları yöntemlerden bazıları şu şekilde sıralanabilir: 


1941 yılı Hırvatistan Bağımsız Devleti sınırları içinde Hırvatların ve Sırpların dağılımı değişik kaynaklari listelenmekte:

Kurbanların tam sayısı da hiçbir zaman belirlenemedi.

1941 Ekim'inde Alman işgal ordusu Kragujevac katliamı'nda 2.500 ila 5.000 arasında kişiyi öldürdü.

İşgalin sürdüğü dört yıl boyunca Büyük Macaristan kuvvetleri yaklaşık 50.000 kişiyi öldürdü, 280.000 kişiyi de tutukladı. Ayrıca bölgede sivil halka karşı sayısız savaş suçu işlendi. Kurbanlar çoğunlukla Sırp olmakla beraber Yahudi ve Çingeneler de zulme hedef olmuşlardır.

Dünya Savaşı sırasında, 1941 yılında Yugoslavya'nın yıkılmasıyla, Mihver Devletler kukla olarak kullandıkları Arnavutlar aracılığıyla Kosova'da halka karşı etnik temizlik kampanyası başlattı. Çoğunlukla Sırplar hedef olmak üzere halka karşı çeşitli savaş suçları işlendi. 10.000 ila 30.000 Sırp öldürüldü, 100.000 Sırp daha Nediç Sırbistanı'na göçmek zorunda kaldı.

1943'te ölenlerin dağılımı gösteren Yugoslavya haritası yayınladı. 






Velimeşe, Ergene

Velimeşe, Tekirdağ ilinin Ergene ilçesine bağlı bir mahalledir.




Yenice, Çorlu

Yenice, Tekirdağ ilinin Çorlu ilçesine bağlı bir mahalledir.





Karaağaç, Kapaklı

Karaağaç, Tekirdağ ilinin Çerkezköy ilçesine bağlı bir mahalledir.

Beldenin iklimi, Trakya Karasal iklimi etki alanı içerisindedir.

Köy, belde unvanı alana kadar tarım ve hayvancılıkla geçimini sağlamıştır. Ancak Çerkezköy Organize Sanayi Bölgesinin kurulması ve fabrikaların artmasıyla birlikte belde Doğu Anadolu ve İç Anadolu Bölgesi başta olmak üzere Türkiye'nin çeşitli yerlerinden büyük oranda göç almış, tarım ve hayvancılık Sanayinin gerisinde kalmıştır.




Dirty Girls

"Dirty Girls" (ya da Türkçe adıyla "Kirli Kızlar"), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin yedinci sezonunun on sekizinci bölümü.

Bölüm, peşinde keşişler olan bir potansiyelin onlardan kaçarken bir arabayı durdurup binmesiyle başlar. Arabanın şoförü bir papazdır. Potansiyel ve papaz konuşmaya başlarlar. Papaz'ın adı Caleb, potansiyelin adı ise Shannon'dur. Caleb ve Shannon konuşurken Caleb birden Shannon'a hakaret etmeye başlar. Daha sonra arabanın çakmağını yüzüğünün üzerinde tutar ve yüzüğünü ısıtır. Isınan yüzüğü Shannon'ın boynuna yapıştırır ve bagajda adamları olduğunu söyler. Ona arkalarında bir araba olduğunu ve gitmek istediği yere giden iki kişi olduğunu söyler. Ona kendisi adına Avcı'ya bir mesaj iletmesini söyler ve onu bıçaklar. Bıçak Shannon'ın içindeyken Caleb ona bir şeyler fısıldar ve onu arabadan atar. Arkadaki araba durur ve içinden Willow çıkarak kıza doğru koşar. Willow'un arkasından gelen kişiyse hepinizi şaşırtacaktır : Faith.

Bütün potansiyeller Xander'ın evinde kalmaktadır. İki potansiyel Xander'a çok korktuklarını ve birçok şeyi yapmadıklarını ima ederek Xander'ı yatakta yakalarlar. Ama bu gördüklerimizin Xander'ın rüyası olduğu anlaşılır. Potansiyeller onu uyandırırlar çünkü birinin midesi bozulmuştur ve klozeti tıkamıştır. Yani yardıma ihtiyaçları vardır. Willow ve Faith, Shannon'ı hastaneye götürürler. Shannon ameliyata girer. Faith, Willow'a dünyanın dört bir yanında avcıları öldüren keşişler olduğunu ve kendisine haber vermedikleri için kızar. Willow ise onun hapiste güvende olduğunu sandıklarını söyler.

Faith Buffy'yi bulmak için mezarlığa gider ve Spike'la dövüşür. Buffy Spike'ı kurtarır ve Spike'ın durumunu ona açıklar. Buffy, Faith'i eve götürdüğünde Dawn'ın tepkisiyle karşılaşır. Giles, Faith'e yatacak yer ayarlamak için oradan ay