ki yollara baş vurarak gasp etmesi ve meşru kral olmasıı gereken Conradın yerine kendini Sicilya Kralı olarak ilan etmesi Ppallık ile Hohenstaiufen hanedanı arasındaki bağlantı şekli değişti. Conradain daha j[küçük çocuktu ve Alplerden kuzeye götürülerek dayısı Yukarı Baverya Kontu yanına gitti. Sicilya Kralı olan Manfredo özellikle Papalık Devleti'ne karşı gayet tecavüzkar bir politik tavır atkındı ve Manfredo'nun gayet yetenekli bir askeri lider olduğu bilinmekteydi,

Papalık ve yeni Sicilya Kralı olan Manfredo arasından konuşmalar başladı ama 1262'de bu müzakerlerde anlaşma olmayıp konuşmalar durduruldu. Bunun üzerine Papa IV. Urbanus Hohenstaufen hanedanını Sicilya Krallığı'ndan uzaklaştırma ana Papalık stratejisi haline geçti. Papa Sicilya Krallığı tacina yine Carlo Anjulu'ya vermeyi teklif etti. Bunu bir gasp olarak gören ve bu iktidar gaspini kabul etmeyen Carlo Anjulu'nun agabeyi IX. Louis, Sicilya Kralı'nı Manfredo'nun bu krallik uzerinde esas meşru hakki olan Conradin'in olmuş olduğu yalanı ile krallik tacini gasp ettiği anlatılınca kardesi Carlo'nun Sicilya Krallığı'na geçmesini tasdik etti.

Temmuz 1263'te Carlo Anjulu ile Papa arasında Carlo Anjulu'nun Sicilya Kralı olmasını kabul eden bir antlaşma imzalandı. Bu antlaşmanın hükümlerinin çoğu papalık menfaatlerini korumakta idi. Sicilya Krallığı ileride hiçbir zaman Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu ile birlikte yönetilmeyecekti; kral hiçbir Papalık veya İmparatorluk yönetimcisi olmayacaktı; kral krallığı içinde bulunan kiliselerinin dinsel buldukları konularda kiliselilere hiçbir müdahelede bulunamayacaktı. Buna rağmen Carlo Anjulu bu şartları hiç itirazsız kabul etti. Kendinin başına geçeceği krallığın finansman işleri için, gayet üstün yetenekli ve diğer Avrupali bankerlerle yakın ilişkileri olan Siennalı banker Orlando Bonsignori'yi görevlendirdi. Roma'da Senatör unvanı taşıyan ve Carlo Anjulu'nun kuzeni olan "Henry Kastilli" Carlo Anjulu'ya Manfredo'ya karşı bir savaşı finanse edebilmesi için borç olarak 40.000 onz altın borç verdi. Carlo Anjulu bu borcu hiçbir zaman geri ödeyemedi. Henri Kastıllı kuzeni Carlo Anjulu'nun ona yaptığı bu büyük yardımı pek az takdir edip bunun için hemen hemen hiç şükranını göstermediği için kuzeni ile arası açıldı.

Sonunda Henri Kastilli Roma'ya gelen Sicilya Kralı olduğunu iddia eden Conradin'e; özellikle onun topladığı orduda bulunan ve Carlo Anjulu'ya karşı Tagliacozzo Muharebesinde bulunan İspanyol şövalyelere parasal ve mali destek sağlamaya başladı. Conradin Tagliacozzo Muharebesi'nde yenilip Carlo Anjulu Roma'ya girdiğinde kuzeni olan Henri Kastilli'yi yakalttı ve 22 yıl Apulia'da bulunan Canosa di Puglia ve Kastrl del Monte kaleleri zindanlarında tutuklattı. Henri Kastilli bu uzun süren tutukluluk döneminde Orta Cağılar'ın şövalyelik ve şövalyelik ruhunu gayet ayrıntılı inceleyen ve o zamanki okuryazar kişiler arasında gayet popüler olarak okunan Amadais de Gaula adli bir roman kitabini hazırladı.

Bu antlaşmayı tasdik etmiş olması ile Carlo Anjulu amacına ulaşmak için biraz daha zaman kazanmış oldu. Manfredo'nun orduları Papalık Devleti üzerine yürümekteydiler. Bu nedenle Carlo Anjulu kendine daha uyumlu olacak şekilde bu antlaşmanın müzakerelerle tekrar genişçe elden geçirilerek değiştirilmesini sağladı. Katolik Kilisesi mensupları papazlarına savaş için mali katkılarını yapmalarını isteyen bildiriler gönderilmistiu. Papa Urbanus Manfredo'dan kaçarken Ekim 1264'te Perugis'da hayata gözlerini yumdu. Bu papalık strateji ve politikasının değişmesi ihtimalini ortaya çıkardı.

Carlo Anjulu ise kendi stratejisi ve poltikasını anahatlarını değiştirmemekte gayet kararlı olduğunu herkese göstermek istedi. Bunun için eskiden merhametli ve toleranslı görünmek istemekteyken bunlarin tam tersi bir tutum aldı. Bir yıl önce esir alıdigı ve bir yıl süreyle gayet toleranslı olarak tutuklamış olduğu birkaç Provensli ayaklanmacı elebaşlarını eski tutumunun tam aksini uygulayarak birden idam ettirdi. Carlo Anjulu'nun talihi bu sefer de yaver gitti. Yeni seçilen Papa IV. Clemens Carlo Anjulu'nun kardeşi Alphose'un eski dinsel danışmanı idi ve Carlo'nun Sicilya Krallığı'nı almasını şiddetle desteklemekte içi. Bunun üzerine Carlo Anjulu 23 Mayıs 1266 'da Roma'ya giderek yeni Papa tarfından Sicilya Kralı olarak ilan edildi.

Carlo Anjulu Roma'da gayet iyi karşılandı ve popüler oldu. Roma'nın halk idarecisi olarak Roma Komünü Senatörü seçildi. Carlo Anjulu'nun diplomatik girişimleri Manfredo'nun Kuzey İtalya'da desteğini azaltmıştı. Carlo Anjulu ana ordusunu Alpleri geçirip güneye İtalya'ya geçirmeyi başardı. 6 Ocak 1266'da Carlo ve karısı Beatrice Roma'da bir resmi törenle Sicilya Krallığı taçini giydiler. Carlo Anjulu İtalya'ya gelen ordusunu İtalya'da enerjetik taktiklerle kullanmaya başladı. O zamana kadar gayet yavaş ve ağır harekatta bulunan Menfredo da birdenbire eski tembelce tutumundan sıyrılıp Carlo Anjulu'nun ordusunu karşılamak için ordusuyla aele olarak harekata geçti. Manfredo, eğer Carlo Anjulu'ya daha kararlı ve daha erkenden hücuma geçmezse destekleyicilerinin ve katta ordusunun sadaketni kaybedeceğini düşünmekteydi. Bunun için Carlo Anjulu'nun ordusu 26 Ekim 1266'da Benevento civarındaki dağlık tepelik araziyi biraz dikkatsiz ve hazırlıksız olarak geçmekte iken Manfredo birden bu orduya baskın yaptı. İki ordu Benevento Muharebesi'ne giriştiler. Bu muharebe sırasında Menfredo ordusunun savaş düzeninde ortaya çıkan bir aksaklığıni pekiştirmek için bu kısma yardım için geçmekte iken öldürüldü. Böylece Carlo Anjulu bu muharebede galip geldi. Manfredo da öldürlduğu için artık Sicilya Krallığı'nda Carlo Anjulu'ya karşı çıkan olmadı. Sicilya'da Carlo Anjulu'ya karşı olanrezistans hareketi çöktü. Carlo Anjulu tüm Sicilya'ya hakim bir Sicilya Kralı oldu.

Sicilya Kralı olarak Carlo Anjulu'nun Sicilya'yı yönetimi gayet sıkı oldu. Herkese eşit davranmaktadı. Kimseye özel şartlarla ucuz imntiyazlar vermemekte idi. Provans'daki idaresinde yaptığı gibi kendine yeni tabi olan halktan topladığı vergiler ve imtiyaz verme gelirlerini azamiye çıkartmaya gayret etti. Sicilya'ya Fransa asıllı yeni vergi memurleri ve maliye memurları getirrerek bu prensibin sıkıca uygulanmasını sağlamaya gayret etti. Sicilya da asiller ve halk arasında bu tutumu hoşnutsuzluk yarattı. Fakat bu arada Carlo Anjulu'nun dikkati Kusey İtalya'ya dönmüştü ve bu bölgede iktidar gücünü artırmek için tedbirler alamaya başladı. Bu Papa'yı biraz kuşkulandırdı. O zamana kadar Papalık güçlü ve kendine buyruk Kutsal Roma İmparatorları ile devamlı mücadele etmişlerdi ve bu halde güçlü ve kendine buyruk Sicilya Kralı ile mücadeleye girmek alışılmamıştı. Bunun için Papa Sicilya Kralı olan Carlo Anjulu'ya müdahaleye girişmede çekigen davranmaktadı.

Tam bu sırada Sicilya Kirallığı'ndan uzaklatırılmış Hohenstaufen hanedanının meşru haklarını savunmak için yeni bu hanedan üyesi şampiyon sahneye çıktı. Meşru olarak Hohenstaufen hanedanı Sicilya kralı olması gereken Conradin 1262'den babası Sicilya Kralı ölünce çocuk olarak Almanya'da kalmıştı. Sicilya Krallığına kral seçilme Papalar tarafıdan bir politika oyununa dönüştürülmuştu. Conradın Almanya'da dayısı olan Yukarı Bavyera Dükü II. Louis tarafından yetistirlip eğitildi. 1256'da Swabiya Kontu unvanını aldı. Manfredo 1258'de meşru krallık varisi Conradın'nin ölmüş olduğu yalanın söylerek Sicilya Kralı olarak taç giymişti. Konradın Florensa'da bulunan (papalık yanlısı) Guelpholar tarafından Manferdo'ya karşı çıkması için İtalya'aya çağırildı; ama Conradın'ın dayısı, naibi ve lalası olan Yukarı Bavyera Dükü II. Louis bunu yeğeni adına reddetmişti. 1366'da Manfredo Benevento Muharebesi'nde yenilip Sicilya Kralı Carlo Anjulu olunca bu sefer İtalya'da bulunan (imparatorluk yanlısı) Ghibellinolar Conradın'ı İtalya'yı bu yabancı asıllı kralların baskılı rejimlerinden kurtarmak niyetiyle çağırdılar. Dayısının karşı olmansına rağmen bu sefer conradın İtalya'ya Hohenstaufen hanedanı haklarını korumak için Alplari aşıp İtalya'aya geçti ve Verona'da Sicilya Kralı olmak için meşru hakkı olduğunu ilan etti. Conradın'in ajanları Sicllya'da bir halk ayaklanması başlattılar. Sadece Palermo ve Aquıla Garlo Anjulu'ta sadık kaldı. Bu isyan Carlo Anjulu'nun hükümdar olduğu İtalyan anakarasinda Kalabriya ve Apulya'ya ("İtalya çizmesinin burnu ve tapugu") yayıldı. Fakat Papa hala Carlo Anjulu'yu tutmakta idi. Kasım 1267'de Papa Conradın'i aforoz etti. Condarin'e bağlı bir filo Carlo Anjulu'ya sadık olan bir deniz filosuna galip geldi, Conradin 24 Temmuz 1268 girdiği Roma'da büyük bir halk tezahüratı ile karşılandı. Bir büyük ama çok karışık askerden (İtalyan, İspanyol, Romalı, Arap ve Almanlardan) oluşan ordusu ile Karlo Anjulu'ya karşı sefere çıktı. Bu sırada İtalya'da son defa plmak uzere İtalya'da yerleşik olan Araplardan oluşan bir askeri birlik Lucere'da Conradin'in ordusuna katıldı. Bu ordusu ile merkezi İtalya'nın bir dağlık mevkide 23 Ağustos 1268'de Karlo Anjulu'nun çoğunluğu Fransız askerlerden oluşan ordusu ile Taglıaçözzo Muharebesi'ne girişti. Conradın ordusunun İspanyol şövalyeleri başarılı bir ağır süvari taarruzu yapıp önce muhabereyi kazanır gibi oldular. Fakat bunlar Carlo Anjulu'nun karargahında ganimet kavgasına tutuştulr ve Carlo rezervdeki Frnasız birliklerini onlar üzerine sürüp durumunu kurtardı. Bu sefer gayet genç ve tecrübesiz komutan olan Conradın direniş ve karşı hücum yapacağına bu Fransız takviye hücumundan korkup savaş meydanından kaçtı. Conradın Roma'da güvencede olmadığı için gemi ile Cenova'ya geçmek istedi. Ama gemiye daha binemeden yakalandı ve Napoli'de Çarel del'övo zindanında hapis edildi. Carlo Anjulu'nun direktiflerine uyan bir yargılanma sonucu devlete ihanee suçundan idama mahkum edildi. 28 Ekim 1269'da daha 16 yasında iken kafası kesilerek idam edildi. 
Bundan sonra Carlo Anjulu güney İtalya'da ve sonra Sicilya'da ayaklanmacılara karşı isyan bastırma harekatına geçti. Bu harekatında gayet merhametsiz hareket etti. İsyancıların eşyalarını; evlerini yakıp, arazilerini tahrip edip ve isayan zanlılar