is'e bıraktıysa da Mayıs 1886'da yeniden başbakanlığa atandı. Partisi 1890'daki genel seçimlerde yenilgiye uğradıysa da kral yetersizliği gerekçesiyle Dhiliyiannis'i görevden aldı ve Haziran 1892'de Trikupis'i yeniden başbakanlığa getirdi. Mayıs 1893'te bu görevden ayrılan Trikupis Kasım 1893-Ocak 1895 döneminde yeniden başbakan oldu. 1890'lar boyunca Balkan ülkeleri arasında yakınlaşma sağlanması için çaba gösteren Trikupis, 1895 genel seçimlerini kaybedince siyasetten çekildi.

Bir yıl sonra Fransa'da öldü. Yunanistan hükûmeti, adını Atina'nın merkezi yollarından birine verdi.




Küçük sinyal modeli

Küçük sinyal modelleri elektrik mühendisliğinde sıkça kullanılan bir analiz yöntemidir. Doğrusal olmayan davranışlara sahip devre elemanları küçük sinyal modelleriyle doğrusal olarak yaklaşık bir şekilde incelenebilir. Bu doğrusallaştırma işlemi devre elemanının DC sapma noktasında (yani, hiçbir sinyal uygulanmadığı zaman gözlenen gerilim ya da akım değerinde) yapılır. Bu model yeterince küçük sinyaller için çok isabetli olabilir ve bazı sistem parametrelerinin hesaplanmasında doğrusal cebir kullanılmasına izin verdiği için büyük kolaylık sağlar..

Küçük sinyal ifadesiyle anlatılmak istenen ac ve dc sinyallerin toplamından oluşan sinyalin dc bileşeninin ac bileşenine oranla çok büyük olmasıdır.




Arpa

Arpa ("Hordeum vulgare" L.) buğdaygillerden taneleri malt ve yem olarak kullanılan önemli bir tahıl bitkisidir. Tarih öncesi devirlerdeki en önemli kültür bitkilerinden biri olmakla birlikte, ekonomik önemi olan bitkilerin başında gelmektedir. Yaklaşık 10.500 yıl önce, bugünkü İsrail, Ürdün, Lübnan, batı Suriye, batı İran, Irak ile güneydoğu Türkiye’yi kapsayan ve Bereketli Hilal olarak isimlendirilen bölgede kültüre alındığı bilinmektedir. O zamanlarda ekimi yapılmakta olan arpa, bugün yabani arpa ("Hordeum vulgare" L. "ssp. spontaneum" (K. Koch.) Thell.) olarak da bilinen ve ilk defa Türkiye’de keşfedilmiş olan bir alt türdür. Bu alt türü, insanlar en az 18.000–19.000 yıldan beri, önemli bir besin kaynağı olarak kullanmaktadırlar. İnsanlar arpayı 10.000 yıl öncesinde Orta Doğu’dan başlayarak, 2.000 yıl öncesinde Çin’e kadar, dünyanın farklı yerlerinde ıslah etmişler böylece bugün kullandığımız arpayı ("Hordeum vulgare ssp. vulgare" L.) elde etmişlerdir.

Dünyada, tahıllar arasında üretimde mısır, buğday ve pirinçten sonra 4. sırada yer alan arpa, Türkiye’de ise buğdaydan sonra ikinci sıradadır. 2008’de dünya genelinde toplam üretimi 157.644.721 ton olup, 2009 yılı itibarı ile Türkiye 7.4 milyon ton üretim ile 6. sıradadır. Üretimde başı çeken ülkeler sırasıyla, Rusya, Ukrayna, Fransa, Almanya, Kanada ve İspanya’dır. Arpanın ekimi dünyada 56.774.297 hektarlık alana yapılmaktadır.

Arpa neolitik dönemden itibaren milyonlarca insan tarafından önemli bir besin kaynağı olarak tüketilmiş olsa da, bugün daha çok hayvan yemi ve bira yapımında kullanılmaktadır. 1980’lerde Avrupa ve Amerika’da besin değerinin anlaşılmasıyla gıda sektörüne yeniden girmiştir. Ancak, Asya ve kuzey Afrika’daki bazı kültürlerde arpanın gıda sektöründeki yeri eski çağlardan beri değişmemiştir. Bunun yanı sıra, buğdayın ekilemediği kutup bölgelerinde ve yüksek dağlık bölgelerde arpa ekilerek besin maddesi olarak kullanılmaktadır. Bugün dünyada ekimi yapılan arpanın % 65’i hayvan yemi olarak, % 33’ü maltlık olarak bira ve viski yapımı ile biyodizel üretiminde, % 2’si de insan besini olarak gıda endüstrisinde kullanılmaktadır. Türkiye'de ise tüketimin % 90’ı hayvan yemi olarak, kalan kısmı maltlık olarak bira sanayinde ve gıda endüstrisinde kullanılmaktadır. Gıda endüstrisinde kullanılan oran çok düşük olup, bira sanayinde kullanılan oran her geçen yıl artmaktadır.

Hayvan yemi olarak kullanılan arpalarda protein oranının fazla olması gerekmektedir. Kavuzun fazla olması besleyicilik değerini düşürür. Bu nedenle, protein değeri yüksek ve kavuzca yoksul olan altı sıralı arpa, yemlik arpa olarak kullanmaktadırlar. Biralık arpalarda ise protein oranının düşük olması istenmektedir (% 9 – 10,5). Bu amaçla, bira üretimi için gerekli olan malt iki sıralı beyaz arpalardan elde edilir 

Dilimizde arpa sözcüğüne ilk olarak, IX. yüzyıldan kalma Karabalgasun yazıtında rastlanmıştır ve Türkçe’de hem “bitki ("Hordeum vulgare" L.)” hem de “bu bitkinin ürünü olan tahıl” olmak üzere iki ayrı anlamda kullanılmaktadır. Arpa, tarih boyunca maruz kaldığı gerek ıslah çalışmaları gerekse doğal seleksiyonlar sonucunda, tarımsal üretimini kolaylaştıracak fenotipik özellikler kazanmıştır. Bu fenotipik özelliklerin yanında, erken olgunlaşma ve stres koşullarına yüksek oranda uyum sağlayabilme gibi nitelikleri, kutuplardan ekvatoral bölgelere kadar tüm dünya çapında, ekime uygun bir ürün olmasını sağlamıştır. Bu stres koşulları, çok soğuk ve sert iklimleri, kuraklığı, alkali ve tuzlu topraklarda yetişmeyi kapsamaktadır. Bugün arpa, kuzey kutbundan tropik bölgelere, her türlü iklim koşulları altında yaygın bir şekilde ekili olmakla birlikte, ılıman bölge tarım ekonomilerinde kilit rol oynamaktadır. Bunun yanı sıra, yabani arpanın aşırı iklim koşullarına uyum sağlayabilme yeteneği ve henüz açığa çıkmamış olası uyum yeteneği göz önüne alındığında, gelecekte arpanın germplazm kaynaklarına başvurularak bu potansiyellerin kullanılabileceği düşünülmektedir.

Kısa yaşam döngüsü, tek yıllık bir bitki olması ve genomunun yedi çift kromozomdan oluşması, arpayı moleküler çalışmalar için önemli bir model bitki yapmaktadır. Fizyolojik, morfolojik ve genetik açıdan büyük çeşitlilik göstermesi, geniş ölçüde genetik stokların ve haritaların bulunması ve kendi kendine döllenebilmesi sayesinde çok yönlü testlerin uygulanabilmesi, arpanın fizyolojik ve moleküler çalışmalar için önemini daha da arttırmaktadır.




Ege Tarımsal Araştırmalar Enstitüsü

Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü, Türkiye'deki bitkisel çeşitlilik, sığırcılık, arıcılık gibi alanlarda araştırmalar ve uygulamalar yapan bir enstitüdür.

1963 yılında "Zirai Araştırma Enstitüsü" adıyla çalışmalarına başlayan kuruluş, aynı yıl kurulan "Bitki Araştırma ve İntrodüksiyon Merkezi" ile 1967 yılında birleşmiştir. 1974 yılında "Ege Bölge Zirai Araştırma Enstitüsü" adını alan Enstitü, 1987 yılındaki yeniden yapılanmayla bugünkü adını ve halini almıştır. Sorumluluk alanı sadece, Ege-Güney Marmara Bölgesi ile sınırlı kalmayıp; tütünde olduğu gibi bazı konularda ülkesel, bitki genetik kaynaklarında olduğu gibi de uluslararası çalışmaktadır.

Türkiye'deki bitkisel çeşitliliğin saptanması ve korunması; yüksek verimli, kaliteli, hastalıklara dayanıklı çeşitlerin geliştirilmesi ve bu çalışmaların yetiştirme tekniği araştırmalarıyla bütünleştirilmesi; sığırcılık ve arıcılık araştırmaları; tescilli çeşitlerin tohumluklarıyla, sertifikalı fidan, damızlık hayvan ve ana arı üretilmesi; araştırma sonuçlarının en seri ve etkili bir şekilde uygulamaya aktarılması kuruluşun ağırlıklı çalışma konularıdır.

Enstitü altında dört bölüm bulunmaktadır:

Enstitü bu bölümlerde hem araştırma geliştirme hem de araştırmaları doğrultusunda üretim uygulamaları da yapmaktadır.





L'Anse aux Meadows

L'Anse aux Meadows, (; ) Kanada’nın Newfoundland ve Labrador eyaletinde bulunan Newfoundland adasının kuzeyindeki arkeolojik kazı yeri. 1960 yılında bulunan yer, Vikinglerin Grönland dışında Kuzey Amerika’da bulunan tek yerleşim yeridir. Burası, Kolomb Öncesi Okyanus Ötesi Temas teorisinin bilimsel kamuoyunda kabul edilen tek örneğidir. 1003 yıllarında Leif Ericson tarafından Vinland’da kurulmaya çalışılan koloniyle bağı olduğu düşünülmektedir. L’Anse aux Meadows 1978 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası Sit Alanı ilan edilmiştir.

Yer ismi olan Fransızca "L'Anse aux Meadows" isminin on dokuz ve yirminci yüzyıllarda bölgedeki balıkçılar tarafından konduğu ve "L'Anse aux Méduses" yani "Denizanası Koyu" anlamına geldiği düşünülmektedir. İsim günümüzde Fransızca isminden çarpıtılarak İngilizceye çevrilmiş ve "Meduses" kelimesi "Meadows" (Çayır) olmuştur.

1960 yılında Norveçli araştırmacı Helge Ingstad ve arkeolog eşi Anne Stine Ingstad bölgede eski bir Viking yerleşkesinin kalıntılarını bulurlar. Arkeologlar aynı döneme ait İzlanda ve Grönland’da bulunan MS 1000 yıllarına ait arkeolojik eserler arasındaki benzerlikten burasının bir Viking yerleşkesi olduğunu belirlerler.

L'Anse aux Meadows, Grönland dışında bilinen tek Viking yerleşkesidir ve Kristof Kolomb tarafından başlatılan Yeni Dünya’nın keşfinden 500 yıl önce Avrupalıların bilinen en uzaktaki coğrafi keşfidir. Bölge 1978 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası Sit Alanı ilan edilmiştir.

Önce 1960’lı yıllarda Anne Stine Ingstad önderliğinde, 1970’li yıllarda ise Kanada Ulusal Park idaresince yürütülen kazı çalışmalarından sonra bölgenin kültür mirasının zarar görmemesi için kazı yerleri tekrar kapatılmıştır.

Yerleşim yerinin tarihi buluntuların da yaşıyla örtüşen bir şekilde MS 1000 yılları civarındadır. Sekiz ayrı binanın temeli bulunmuştur, binalarda ahşap çatı üzerine çimenle kaplı çatı uygulunduğu düşünülmektedir. Buluntlara göre bazı binaların atölye olarak kullanıldığı düşünülmektedir. Bulunan temellerin en büyüğünün ölçüleri 28.8 metreye 15.6 metredir ve çok sayıda odadan oluşmaktadır. Demir işleri, marangozluk ve gemi tamiratının yanı sıra kazı yerinde Vikinglerin günlük hayatlarında kullandıkları el aletleri de bulunmuştur. Bunların arasında taştan yağ lambası, değirmen, bronzdan çengelli iğne, kemikten iğne ve yün eğirme değirmeni sayılabilir. Yün eğirme değirmeninin varlığı erkeklerin yanı sıra yerleşim yerinde kadınların da bulunduğunun kanıtıdır. Yiyecek olarak bulunan ak ceviz ise bölgede yetişmediğinden Vikinglerin yiyecek bulabilmek içn kuzeye gittiklerinin göstergesidir. Arkeologlara göre Vikingler buraya kısa süreli olarak yerleşmişlerdir. Bölgede Vikinglerden de önce yerleşim kalıntılarına ulaşılmıştır, bunlar özellikle Vikinglerden 200 yıl kadar önce bölgede yaşayan Dorset halklarına aittir.

Viking sagaları veya efsaneleri sözlü edebiyatın yazıya aktarılmış halidir. Bunlardan en bilinenleri