lim oldu ve II. Dünya Savaşı sona erdi. Sovyetler Birliği, kendi atom bombasını geliştirme yönündeki çabalarını artırdı. ABD Merkezi İstihbarat Teşkilatı (CIA), Sovyetlerin 1950-53 yıllarına kadar başarılı olamayacağını tahmin ederken 29 Ağustos 1949'da ilk Sovyet RDS-1 atom bombası denemesi gerçekleştirildi. Sovyet ve Rus askeri yetkililerine göre, askeri istihbarat ajanı "Delmar Koval" tarafından sağlanan "tarif", hazırlanan plütonyum bombasının başlatıcısı oldu. Koval'ın bilgi aktarımı Sovyetler Birliği'nin nükleer silah geliştirmesi için gereken süre büyük ölçüde azalttı.

Sovyet atom bombası projesinin bir parçası olarak çok gizli araştırma ve geliştirmelerden sonra, Kazakistan SSC'nin Semipalatinsk test alanında gerçekleştirilen patlama, ABD'liler tarafından Josef Stalin'e ithafen "Joe" kod adıyla anılmıştır.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra Koval ordudan atıldı. New York ve Şehir Koleji'ne dönerek lisans eğitimini 1 Şubat 1948'de elektrik mühendisliği bölümünde tamamladı. Arkadaşlarına Polonya ya da İsrail'e seyahat etmeyi düşündüğünü söyleyen Koval, altı ay boyunca Avrupa'ya seyahat için bir pasaport sağladı. Rossiyskaya Gazeta adlı Rus gazetesine göre Koval'ın ABD'den ayrılmasının sebebi ABD karşı istihbarat ajanlarının bir Sovyet sığınmacının ihbarından sonra Koval'ın ailesi hakkındaki Sovyet kaynaklarını keşfetmesiydi. Ekim 1948'de deniz yoluyla ABD'den ayrıldı ve bir daha doğduğu ülkeye geri dönmedi. Sovyetler Birliği'ndeyken acemi piyade eri ile özel rütbeli olarak terhis evraklarıyla Sovyet ordusunu bıraktı. Yabancı kökeninin ve hizmet sicilinin kendisini "çok şüpheli bir karakter" haline getirdiğini Kramish'e yazdı. Eğitim ve araştırma görevlerini reddeden Koval, eski GRU irtibat bürosuna başvurarak D. Mendeleev Kimya Teknolojisi Üniversitesi'nde laboratuvar asistanlığı görevini üstlendi. Sonunda, Koval orada bir öğretmenlik işi bulmayı başardı. Bu dönemde öğrencilerinin genellikle Koval'ın teknik terimlerdeki yabancı telaffuzlarına güldüğü ifade edilmiştir. 1949'da Kızılordu'daki görevinden ayrılıp Moskova Fizik Tekonolojileri Enstitüsü'ne, sakin bilimsel hayatına geri döndükten sonra bir bilim insanı ve akademisyen olarak hayatını sürdürdü. Enstitüde araştırmalar yapmaya başladı ve iki yıl sonra tezini savundu. 1953'ten itibaren doçent olarak yaklaşık kırk yıl akademik olarak dersler verdi. Ayrıca sıkı bir Spartak Moskova tutkunu olan Koval savaş sonrasındaki yaşamı futbolla ilgilendi.

Savaştan sonra Ethel ve Julius Rosenberg ile Klaus Fuchs gibi casuslar yakalanırken Koval'in yıllarca fark edilmediği anlaşıldı. Fark edilmemesinin nedenleri arasında kimi kaynaklar hizmet içi politikalar çalışanlar üzerinde yoğun güvenlik kontrollerinin yapılmamasını ve ABD hükümetinin bilimsel konulara politika kadar üzerinde durmamasını gösterir. 1950'li yıllarda FBI kapsamlı olarak savaş olaylarını soruşturdu ve bu kapsamda Koval'ın eski meslektaşlarıyla görüşmeler gerçekleştirdi. Görüşmeler neticesinde Koval'ın bir casus olabileceği izlenimi oluştu. Buna karşın ABD hükümeti Koval'ın faaliyetlerinin ortaya çıkmasından kaynaklanacak hasardan ve kötü izlenimden korktuğu için bu casusluk faaliyetlerinin açıklanması yaklaşık altmış yıl gizli tutuldu.

1999'da Koval Rusya'daki evinde yaşarken, ABD savaş gazilerinin "ABD'deki sosyal güvenlik ödemelerine" başvurabileceğini duydu. Başvuru yapan Koval'a 2000 yılında Sosyal Güvenlik İdaresi Merkezi Güvenlik Ofisi "Size emeklilik yardımı almaya hak kazanmadığınızı söylemek için yazıyoruz" yazılı tek cümlelik bir mektup yollamıştır.

Koval 57 yıllık casusluk sonrası hayatını "olaysız" olarak nitelendirdi. Ailesi GRU için çalıştığını biliyordu, fakat bu konu asla tartışılmadı. Bununla birlikte Sovyetler Birliği'ne döndüğünde yüksek bir Sovyet ödülü almamasını onu rahatsız etmiştir. Verdiği bir demeçte, "Kariyer adamlarına çok büyük ödüller verildi" ifadelerini kullanmıştır. Bunun yanında "Şükrediyorum ki kendimi bir Gulag'da bulamadım, olması gerektiği gibi." demiştir. Bununla birlilte kendisine 1985 yılında 2. derece Vatanseverlik Savaşı Nişanı verildi. Koval, 31 Ocak 2006 tarihinde Moskova'daki apartman dairesinde 92 yaşında yaşamını yitirdi. Naaşı Moskova'daki Danilov Mezarlığı'na defnedildi. Koval, ölümünden birkaç gün önce kendisini ziyarete gelen GRU yetkilisine, "Artık benden söz etmenizde bir mahzur yok" demiştir.

2000'li yıllara kadar gizli olan Koval'ın casusluk faaliyetleri 2002 yılında yayınlanan "GRU ve Atom Bombası" isimli kitap yayınlandıktan sonra ortaya çıktı. Kod adından bahsedildi ve onu karşı istihbarat gruplarından kaçan birkaç casus olarak listeledi. Ölümünden yaklaşık 22 ay sonra, 3 Kasım 2007'de Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin Koval'a Rusya Federasyonu Kahramanı ödülünün verilmesine karar verdi. Koval bu ödülle onurlandırıldığında, Rusya Devlet Başkanlığı "Delmar takma adı altında faaliyet gösteren Bay Koval, Sovyetler Birliği'nin kendine has bir atom bombası geliştirmesi için gereken süreyi önemli ölçüde hızlandırmaya yardımcı olan bilgi sağladı" ifadelerini kullandı. 2015 yılında adı, 1932'de ilk göç ettikleri yer olan Birobican'daki Zafer Meydanı'ndaki granit plak üzerine yazıldı.






Kutay Sungar

Kutay Sungar (d. Ankara), Türk tiyatro oyuncusu.

İlk ve orta öğrenimini Ankara'da tamamlayarak, Ankara Devlet Konservatuvarı'nda oyunculuk eğitimine başladı. 2005 yılında buradan mezun olduktan sonra, aynı yıl Devlet Tiyatroları bünyesine katılarak, Erzurum Devlet Tiyatrosu'nda çalışmaya başladı. 2007 - 2008 tiyatro sezonunda Erzurum Devlet Tiyatrosu'nda müdür yardımcılığı görevinde bulundu.

2008 - 2009 tiyatro sezonundan bu yana, Ankara Devlet Tiyatrosu'nun Genç Osman oyununda Sultan Osman karakteriyle 150 temsili aşkındır Ankaralı tiyatro severleri selamlamaktadır. Kalabalık bir prodüksiyon olan, Turan Oflazoğlu'nun Genç Osman tragedyası, tiyatro severlerce büyük beğeni kazanarak, hala kapalı gişe olarak sahnelenmeye devam etmektedir.







Berkeley soketleri

Berkeley Soketleri (İngilizce: The Berkeley Sockets), bir bilgisayar ağındaki veriyi bir taraftan öbür tarafa iletimi daha performanslı hale getirmek için oluşturulmuş uygulama programlama arayüzü (API) kavramlarını içeren C dili kaynak kütüphanesidir.

Berkeley Soketleri (BSD soket API olarak da bilinir) 4.2BSD Unix Işletim Sistemi(1983) APIsi temellidir.




Stanislav Lunev

Stanislav Lunev (Rusça: Станислав Лунев) (d. 1946 - Leningrad) Sovyet ordusu askeri ve yüksek rütbeli GRU casusu. Rusya'dan ABD'ye iltica etti.

Sovyet ordusunda görevli bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Vladikavkaz'da Suvorov Askeri Okulu'nu bitirdi. Daha sonra Joint Arms Command askeri akademisini bitirdi. Singapur, Çin ve ABD'de GRU için istihbaratçı olarak çalıştı. 1992'de ABD'ye iltica ettiğinden beri FBI ve CIA için danışman olarak çalışmaya başladı. FBI'ın Tanık Koruma Programı'nda yer almaktadır.




Sokak çocukları

Sokak çocukları, şehrin sokaklarında yaşayan çocukları tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Temel olarak aile bakımıı ve korunmasından mahrumdurlar. Sokaklarda yaşayan çocukların pek çoğu 5 ile 17 yaş arasındadırlar, populasyonları farklı şehirlerde değişkenlik gösterir.

Sokak çocukları terkedilmiş binalarda, karton kutularda, parklarda ya da kendi sokaklarında barınırlar. Onları tanımlamak için çok sayıda şey yazılmış olmasına karşın, temel zorluk onları tanımlamak için kesin bir kategorinin bulunmamasıdır. Daha ziyade sürekli olarak vakitlerinin tamamını sokaklarda geçirip, yetişkinlerle aynı evde uyuyan ve hiçbir erişkinin gözetimi ve denetiminde olmayan çocuklar olarak tanımlanırlar.

Genel kabul görmüş tanımalaması, özellikle UNICEF tarafından, sokak çocuklarını iki ana kategoriye ayırır:


Özellikle gelişmekte olan ülkelerin büyük şehirlerinde yaşayan sokak çocukları istismar, ihmal, sömürü hatta bazı durumlarda polis veya yerel işletmeler tarafından tutulan temizlik timleri tarafından cinayete maruz kalabilmektedirler.

Latin Amerika'da, çocuklarını besleyemeyen fakir aileler tarafından çocukları terk etme yaygın bir sebepken Afrika'da ise artan yaygın sebep AIDS'dir.

Türkçede yaygın olarak kullanılan "sokak çocukları" terimi İngilizce "street children", Fransızca "les enfants des rues", İspanyolca "niños de la Calle", Portekizce "meninos da rua", Macarca "utcagyerekek", Rumence "copiii străzii" ve Almanca "Straßenkinder" gibi benzeşlerine sahiptir. İngilizcede "Street kids" teriminin pejoratif olduğu düşünülsede yaygın olarak tanımlamak için de kullanılır. Diğer dillerde sokaklarda yaşayan ya da çalışan çocuklar için pek çok isim kullanıldığı bilinmektedir. Bunlardan bazıları:

Fransızca'da gamín (çocuk) ve Kolombiya'da "chinches" (tahtakurusu), Rio de Janeiro'da "pivetes" (küçük suçlular/marjinaller), Peru'da "pájaro frutero" (meyve kuşu) ve "pirañitas" (küçük piranhalar), Bolivya'da "polillas" (güveler), Honduras'ta "resistoleros" (tutkal koklayanlar; resistol büyük bir markadır), Napoli'de "scugnizzi"? (spinning tops), Rusya'da "беспризорники" (evsizler), Filipinlerde "Batang Lansangan" ya da "Pulubi", Vietnam'da "Bụi Đời" (hayatın tozu), Ruanda'da "saligoman" (kirli çocuklar), Kamerun'da "moustiques" (sivrisinekler) ve Kongo'da "balados" (avareler) olarak isimlendirilebilmektedirler.

Sokak Arabı terimi ilk olarak 19. yüzyılın ortalarında, OED'ye göre ise ilk kez 1848 yılında ortaya çıktı. Horatio Alger'ın kitabı book "Tattered Tom ya da Bir Sokak Arabının Hikayesi" (1871) en erken örneklerinden biridir; Neew York sokaklarında yaşayan evsiz bir kızın hikâyesi anlatılır. Charles Dickens 1855'de bu terimin erken kullanımlarından biri türetti ama "yırtık pırtık, perişan, eğitilmemiş bir Arap sokak çocuğu çirkindir" diyerek aşağılama hissiyle bahsediyordu. 1890'da gazeteci Jacob Riis, makalesinde New York'daki sokak çocuklarını "Sokak Arabı" olarak tanımladı.

Victoria Devri'nde sokak çocukları ile Arap ilişkisi büyük bir olasılıkla Arap gezginlerin göçebe geleneğini yansıtır. Avrupalı olmayanların daha az uygarlaşmış kültürlerden gelen çocuklar olduğu gibi, dönem boyunca Avrupa