819'da Saint-Denis Bazilikası'na yeniden geri getirilmiştir.

Orta çağlardan itibaren 10. yüzyıldan 18. yüzyılın hemen sonlarına kadar Fransa'da hüküm sürmüş olan Fransa kralları 'nın hemen hepsinin naaşları bu bazilikada yapılmış anıtsal mezarlara gömülmüşlerdir. Aynı zamanda, Fransa Kralları için yapılan resmi taç giyme dinsel törenleri Reims Katedrali'nde yapılmakta olmasına karşılık, Fransa Kraliçeleri için yapılan taç giyme törenleri Saint-Denis Bazilikası'nda yer almıştır. Fransa kralların ait olan nüfuz simgeleri de (örneğin, savaş bayrakları veya kutsama töreni nesneler). bu bazilikada toplanıp gösterilmeye başlanmıştır. Bu dönemlerde bazilikanın etrafında çok sayıda manastır binaları kompleksi yapılmıştır. Aziz Denis'in ve Fransa hükümdarlarının anıt mezarlarını ihtiva eden St-Denis Bazilikası dindar halkın kutsal kalıntıları tavaf yapmak için hac yaptıkları bir mahal olmuştur.

12. yüzyılda bu manastırın başrahibi olan Suger bu manastır kilisesinin büyük bir kısmını yeniden yaptırmaya başlamış ve yeni yapılan kısımlarda, o dönemde yapısal elemanlar ve mimari süsleri nitelikleri ile büyük bir mimari yenilik içeren Gotik mimarı stili kullanılıp geliştirilmiş ve bu bazilika tümüyle ilk gerçek Gotik mimari stilli dinsel bina şekline dönüşmüştür. Özellikle 13. yüzyılda tamamlanan hac şekilli bazilikanın ana eksendeki geniş galeri koridorlu yapısı ve yüksek sivri tepeli tonozlu tavanına "Rayonan Gotik" adı verilip bu stil mimari Ortaçağlar sonlarında Fransa, Almanya, İngiltere ve birçok diğer Hristiyan ülkelerde yapılan katedral binalarında örnek olarak taklit edilmiştir.

1862'den itibaren bir kilise olmak niteliği yanında Fransa'da tarihi bir anıt olduğu kabul edilmektedir. 1966'da bu bina Roman Katolik hiyerarşisi tarafından bir kardinalin yaşayıp çalıştığı bir "katedral" olarak kabul edilmiş ve bu kardinalliğe yeni bir piskoposun atanması yapılmıştır. Ancak genel olarak "Saint-Denis Bazilıkası" olarak anılmakla beraber Vatikan Roman Katolik hiyerarşisi tarafından bir "küçük bazilika" olma niteliği olduğu kabul edilmemekte bu hiyerarşi tarafından hazırlanıp kabul edilmiş bazilika listelerinde ismi bulunmamaktadır. Bugün "Bazilika Saint-Denis" katedralinde, bir müze de vardır.






Kırda Öğle Yemeği (Monet)

Kırda Öğle Yemeği (Fransızca: ), Fransız ressam Claude Monet'nin 1865'te yapmaya başladığı ve 1866 yılında tamamladığı yağlıboya tablosu. Eser, şu anda Paris'teki Orsay Müzesi'nde sergilenmektedir.

1865 yılında, Monet, Manet'nin 1863 tarihli "Kırda Öğle Yemeği" isimli tablosuna cevap olarak kendi "Kırda Öğle Yemeği"'ni çizmeye başladı. Fakat, çok büyük boyutlardaki (eni: 4,6 m, boyu: 6 m) bu eser tamamlanamadı. Tablo, burjuva bir grubun öğleden sonra eğlencesini anlatmaktadır. Modeller arasında ressamın eşi Camille Monet ve Frederic Bazille de vardır. Tablo, izlenimci etkilerini taşıyan ilk tablolardan biri olması dolayısıyla işlediği konudan çok tuval üzerindeki ışık oyunlarıyla ilgi çekti. Ressamın ışık ve gölgeyle giriştiği incelikli oyun, stüdyo dışında resim yapmanın faydalarını ortaya çıkardı. Ayrıca, bu işlem, Manet'nin doğal olmayan ışık kaynaklarıyla yarattığı eseriyle tezatlık oluşturur. Manet'nin aksine Monet'nin tablosundaki insanların hepsi giyinikti. Buna rağmen iki tablonun detayları birbirine benzemektedir. Yapraklardaki ışığın parıltısı, farklı şekillerin renk modellerinde bulanıklaşması Monet'nin Manet'den etkilenerek gerçekleştirdiği ayrıntılardır ve ileride izlenimciliğin öğeleri arasına gireceklerdir.

Dev boyutlardaki tuval nem yüzünden zarar görünce, Monet, tabloyu üç parçaya ayırdı. Sol ve orta parçası şu anda Orsay Müzesi'ndedir. Fakat üçüncü parça kayıptır. Eser üzerine yapılmış kapsamlı bir çalışma Moskova'daki Puşkin Müzesi'nde yer almaktadır.

Manet'den sonra, "Kırda Öğle Yemeği"'ne gönderme içeren eserler yaratan tek isim Monet olmadı. Pablo Picasso da 1961 yılında başlayarak tablonun 26 farklı versiyonunu çizdi. Bu versiyonların on dördü Orsay Müzesi'nde sergilenmektedir. Pop sanatı sanatçısı Alain Jacquet ise 1964 yılında tabloya benzer bir kompozisyonu fotoğrafladı.




Kırda Öğle Yemeği (anlam ayrımı)

Kırda Öğle Yemeği şu anlamlara gelebilir:







Dev dalgalar

Dev dalgalar, boyları 18 ve 500 metre arasındaki dalgalara denir. Genelde kasırgalardan olurlar. Okyanusun ortasında genelde 30-60 metre arası dalgalar olur ve 500 metreye kadar büyür ama bu kadar büyük dalgaların sebepleri genelde tsunamiler ve bombalar olur.




Temmuz 2009 Urumçi başkaldırıları

Temmuz 2009 Urumçi başkaldırıları (Çince: 乌鲁木齐“7·5”骚乱事件), Çin'e bağlı, Doğu Türkistan adıyla da bilinen, Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nin başkenti Urumçi'de 5 Temmuz 2009 günü başlayan olaylardır. Başkaldırının ilk gününde en az 1.000 Uygur'un katıldığı protesto olayları şiddetlenerek Çin'in en büyük etnik grubu olan Han halkına karşı bir şiddet eylemi haline gelmiştir. Polisin devreye girmesine rağmen yüzlerce Han Uygur'ların yanı sıra polisle de çatışmıştır. Başkaldırılar sonucunda resmi kaynaklara göre en az 197 kişi ölmüş, 1.721 kişi yaralanmış, birçok araç ve bina hasar görmüş olmakla birlikte Uygurlar tarafından ölü sayısının çok daha fazla olduğu ifade edilmiştir. Başkaldırıların arkasından polis tarafından yapılan operasyonlar sonucunda birçok kişi kaybolmuştur. İnsan Hakları İzleme Örgütü tarafından 43 kayıp kayda geçirilmiş, gerçek kayıp sayısının ise çok daha fazla olduğu belirtilmiştir.

Şiddet olayları Çin'deki en kalabalık etnik grubu oluşturan Hanlar ile Çin'deki etnik gruplardan biri olup köken olarak Türk halklarından biri olan ve çoğunluğu Müslüman olan Uygurlar arasında etnik çatışmaya dönüşmüştür.

Başkaldırının başlangıcı, 25 Haziran'ı 26'sına bağlayan gece Guangdong eyaletinin Shaoguan şehrinde bir oyuncak fabrikasında meydana gelen şiddet olaylarından birkaç gün sonrasına denk gelir. Oyuncak fabrikasındaki olayda, 2 Han kadın fabrika işçisinin 6 Uygurlu işçi tarafından tecavüze uğradığı dedikodusunun yayılmasının ardından Hanlar ve Uygurlar arasında etnik kökenli gerilim tırmanmaya başlamış ve iki Uygurlu işçinin ölümü ile sonuçlanmıştır. Uygurlu liderlerin iddiasına göre ölü sayısı çok daha fazladır. Yerel medyaya göre tecavüz dedikodusu işinden memnun olmayan bir Hanlı işçi tarafından uydurulmuş olup olaylar sonrasında resmi kaynaklar tarafından tecavüz olayı ile ilgili herhangi bir kanıta rastlanmadığı belirtilmiştir. Her ne kadar Resmi Çin Haber Ajansı dedikoduyu yayan kişinin tutuklandığını bildirse de Uygurlu liderler yetkililerin öldürülen Uygurları korumakta aciz kaldığı gibi katillerin yakalanması için yeterli çabayı göstermediğini iddia etmişlerdir. Buna dayanarak detaylı bir soruşturma açılması talebiyle Urumçi kentinde bir protesto gösterisi organize edilmiştir.

Protesto gösterileri bir noktadan sonra Han halkına karşı bir şiddet eylemine dönüşmeye başlamış, hükümet tarafından protestonun barışçı olmadığı açıklanmış ve şiddet olaylarının Dünya Uygur Kongresi tarafından internet üzerinden koordine edilerek yapıldığı iddia edilmiştir. Çin güvenlik güçleri gösterilere sert karşılık vermiştir.

Çin medyasına göre çıkan çatışmalarda 137'si Han, 46'sı Uygur, 1'i Hui olmak üzere 184 kişi hayatını kaybetmiş, 1.680 kişi yaralanmış, 1.434 kişi tutuklanmıştır. Dünya Uygur Kongresi lideri Rabiye Kadir ise; Washington'da yaptığı açıklamada ""Edindiğimiz bilgilere göre ölü sayısı 1000'in üzerinde, kimileri de 3 bin rakamını telaffuz ediyor"" demiştir.

Çin Haber Ajansı tarafından Uygur göstericilerin yüzlerce aracı ateşe verdiği ve 14 ev ve 200'ü aşkın dükkânı tahrip ettiği ileri sürüldü. Şincan yönetiminin yaptığı açıklamada, olayların Rabiye Kadir'in önderliğindeki, Dünya Uygur Kongresi tarafından düzenlendiği iddia edildi. Rabiye Kadir bu iddiaları yalanladı. Olayların 1989'daki Tiananmen Katliamı'ndan sonra Çin'de görülen en büyük çatışmalardan biri olduğu yorumları yapılmaktadır. Bazı uzmanlar Urumçi olaylarının büyümesinde Çin'in 1949'tan bu yana Uygurlara uyguladığı kötü muamele ve asimilasyon politikalarının etkisi olduğunu ifade etmiştir.

Olaylardan sonra Çinli yetkililer bölgedeki internet erişimini kapattı ve telefon servislerini sınırlandırdı. Bölge hükümeti tarafından Sincan'da gece sokağa çıkma yasağı ilan edildi. Polis Han Çinlileri ve Uygurların yaşadığı mahalleler arasında güvenlik koridoru oluşturdu. Hanların geceleri bu koridoru geçerek kendilerine saldırdığını ifade eden Uygurlar, ertesi gün protesto gösterisi düzenledi. Bu arada Han Çinlileri de Hanların tutuklanması nedeniyle polise tepki göstermek amacı ile kalabalık gruplar oluşturdu. Olayların sakinleşmemesi üzerine Urumçi'ye 20 bin takviye asker gönderildi. Hükümet yetkilileri olaylarda ölümlerin arkasındaki kişilerin idam edileceğini açıkladı. Çin Devlet Başkanı Hu Jintao, G8 zirvesi için bulunduğu Roma ziyaretini kısa keserek zirveye katılmadan 8 Temmuz'da Pekin’e döndü.

Ayrıca olaylar kısa sürede Kaşgar'a da sıçramış, Çinli yetkililer 10 Temmuz'da yabancı habercilerin şehri terk etmelerini istemiştir.

Tursun Gül isimli bir Uygur kadınının 7 Temmuz'da zırhlı araçların önünde tek başına dikilerek yaptığı eylem, Tiananmen Meydanı’nda tankların önüne çıkan Çinlinin hareketine benzetildi ve Urumçi başkaldırısının sembolü haline geldi.

10 Temmuz'da Urumçi'de Cuma namazı kılınmasını yasaklanmasına karşın tepkiler üzerine bazı camilerde ibadete izin verildi. Namaz sonunda olayları protesto etmek isteyen Uygurlara ise polis müdahale ederek bazı göstericileri gözaltına aldı.

13 Temmuz'da Urumçi polisi 2 Uyguru vurarak öldürdü, birini ise yaraladı. Bu üç kişinin sopa ve bıçaklarla başka bir Uygura saldırmakta olduğu ifade edildi.

Kanal D, olaylardan sorumlu tutulan 196 Uygur'un 18 Temmuz'da Çin yönetimi tarafından kurşuna dizildiği şeklinde bir haber yayımladı. Haberin Azerbaycan Basın Ajansı'nda yayımlanmasının ardından Çin elçisi bu kurumu ziyaret ederek Kanal D'nin haberini yalanladı.




6 Temmuz'da, Reuters önceki gün meydana gelen olaylar ile ilgili olarak sunduğu, çok sayıda insanın silahlı güvenlik güçleri il