tarafları 'tek boyutlu' görmenin da alemi yok. Ötekileştirilmiş tarafı 'ezilen', diğerini ise 'ezen' olarak betimlemek ve bu grupların bütün üyelerini aynı kefeye koymak gibi bir yanlışın peşine düşüyor Miraz Bezar. Sonuçta bir topluluğun içindeki herkesi 'melek' ya da 'şeytan' olarak görmek gibi anlatısal bir handikap çerçeveliyor filmi. Bunun böyle olmadığını bilmek için 'orada' yaşamak da gerekmiyor, seziler bile yeterli olabilir bu fikre ulaşma yolunda."
"Agos" yazarı Rober Koptaş, Gulîstan ile Fırat’ı, anne babalarını öldüren JİTEM elemanıyla yüz yüze getirerek pek çok şey anlattığını yazdı. Filmin gelecekte, "yeni bir dilin ve yeni bir siyasetin sinemadaki kilometre taşları arasında sayılacağını, sinematografik zaaflarına karşın dünya festivallerinden ödüllerle dönmesi, tam da bu, bir adım öteye geçme, yol açma çabası ve arayışının ödüllendirilmesi anlamına geldiğini" belirtti.

46. Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde ulusal yarışmada yer alan filmin gösterimi esnasında ve bu gösterim sonrası yapılan söyleşide senaryo üzerinde tartışmalar yaşandı. Filmde bir JİTEM subayının yargısız infaz yapması "Türk askerini kötü gösteriyorsunuz" diye bir grup tarafından protesto edildi. Filmde çocukların Kürdistan ile ilgili bir şarkı söylemesi ise bir kadın seyirci tarafından protesto edildi. Bir kadın seyirci, ekibe yönelik olarak "Emeğinize sağlık ama elinize ve zamanınıza değil, burası asla Kürdistan olmayacak." diyerek salonu terk etti. Ardından söz alan başka bir kadın izleyici "Kardeşim Doğu'da asker. Keşke asker yerine doktor ya da öğretmen gösterseydiniz." diyerek sitemde bulundu. En son olarak söz alan bir erkek izleyici filmi "tek taraflı" bulduğunu belirten birkaç söz söyledi. Sözlerinin ardından salonu terk etmeye çalışan bu izleyicilere yönelik olarak yönetmen Miraz Bezar "Lütfen terketmeyin, konuşalım, konuşmak için buradayız." ifadesini kullandı. Filmin yönetmeni Bezar, tepki gösterenlerin anlatılan hikâye ile ilgili sorularını kendisine sorabilme imkânları varken sormadıklarını ve Türkiye'de "acı çekene, 'Hayır sen acı çekmedin.' diyecek kadar öz güveni olan bir kitle" olduğunu belirtti. Antalya Film Festivali'nde yaşanan gerginlikten sonra dağıtımcıların filmi dağıtmak istemediler.





M48 Patton

M48 Patton, Patton serisi tankların üçüncü ve son orta dereceli tankıdır. M48 Patton tankları Kore ve Vietnam savaşlarında başlıca kullanılan tanklardır. İsmini Amerikalı general George Patton'dan almıştır.

M48 Patton, ABD servisindeki M4 Sherman ve M47 Patton tanklarının yerini almak için üretilmiştir. M48 Patton her ne kadar M47 Patton'a görünüşte benzerlik gösterse de M48 Patton tamamen yeni bir tank tasarımıdır. M48 Patton tankı ABD Ordusu'nda M60 tankı hizmete girene kadar ara geçiş tankı olarak hizmet vermiştir.

A5 modelleriyle 90'lı yıllara kadar Amerika Birleşik Devletleri Kara Kuvvetleri tarafından kullanılan bu tank, daha sonra servisten çıkarılmıştır. Batı Almanya'nın silahsızlandırma antlaşmaları gereğince 1.000 kadar tankı Türkiye'ye satarak elden çıkarmış, böylece elindeki tankları yenileme fırsatını akıllıca kullanmıştır. Türkiye'nin elindeki M48 tanklar yavaş yavaş hizmetten çekilmekte olup, daha çok karakol korumasında kullanılmaktadır.

1980 yılı öncesi Türk Silâhlı Kuvvetleri M47, M48, M48A, M48A2C serisi tanklar kullanılıyordu. Bu tankların hepsi benzin motorlu olup, hareket sığaları çok az, top çapları ise 90 mm idi.

Doğu Bloğu ve NATO'ya bağlı ülkelerdeki tank teknolojisindeki gelişmeler, geç de olsa Türkiye'nin de bu konu üzerine ağırlık vermesine neden oldu. Amerika ile yapılan ikili anlaşmalar gereği 1970'lerin başlarında başlatılan modernizasyon çalışmaları Amerika tarafından "Kıbrıs Barış Harekâtı" nedeniyle uygulanan askeri ambargo sebebiyle askıya alındı. Bu nedenle modernizasyon çalışmaları 1980'lerin başına kadar yapılamadı.

İlk tank modernizasyon çalışması 1980 yılında, Almanlarla yapılan ikili anlaşma gereği Arifiye Palet Fabrikası'nda başlatıldı. 1980 yılında yapılan modernizasyon anlaşması gereği, Arifiye'de 183 adet M-48 serisi tank modernize edilerek dizel motor, PZB 200 pasif gece görüş cihazı ve 105 mm'lik topla teçhiz edilmiş ve bu tanklar M48T5 olarak adlandırılarak çeşitli birliklere tertip edilmiştir.

Amerika ile modernizasyon iki aşamalı olarak düşünülmüştür. Birinci aşamada mevcut tanklardan 1.360 adeti 1979-1987 yılları arasında modernize edilerek ABD'nin elindeki M48A5 ve M60A1 serisi tankların seviyesine çıkartılmıştır. İkinci aşamada ise Eylül 1987-Aralık 1991 tarihleri arasında 760 adet M-48 serisi tank, termal kamera sistemleriyle modernize edilerek M60A3 serisi tankların seviyesine çıkartıldı. Birinci aşama sonucu modernize edilen tanklara M48A5T1 adı verilmiştir. İkinci aşama sonucu modernize edilen tanklara ise M48A5T2 adı verilmiştir.






Zekai Dede Efendi

Zekâi Dede Efendi (1825 - 1897), Osmanlı klasik Türk müziği bestecisi.

Sadece "Dede Efendi" olarak bilinen Hammâmîzâde İsmâil Dede Efendi'nin öğrencisidir. Klâsik Türk mûsıkîsinin Osmanlı dönemindeki son büyük bestekârı kabul edilir. Pek çok öğrenci yetiştiren sanatçının klasik repertuarı günümüze aktarmadaki rolü nedeniyle müzik tarihinde önemli yeri vardır.

Besteci Ahmet Irsoy’un babasıdır.

Eyüp'te Cedîd Ali Paşa mahallesinde Cedîd Ali Paşa Mescidi'nin yanındaki evde 1825 yılında dünyaya geldi. Babası, bu mescidin imamı idi (Sonradan Zekâi Dede ile oğlu Ahmed Irsoy da aynı mescit de imamlık yapmıştır). Babası, imamlığının yanı sıra hat hocası ve tanınmış bir hattat olan Hâfız Süleyman Efendi; annesi ise Hacı Hasan Efendi’nin kızı Ziyneti’Hanım’dır . Ailenin tek çocuğu olan Zekâi, annesini 1859’da, babasını 1863 yılında kaybetti. 1865'den evvel Fatma Hanım ile evlendi.

İlköğrenimini babasının hat dersi verdiği ve amcasının da öğretmenlik yaptığı Lâ'lî-zâde Abdülbaki İlkokulu’nu bitirdikten sonra babasından hat, amcasından Kur'ân öğrenmeye devam etti. Ağustos 1843'te 18 yaşını bitirdiği zaman hâfız oldu ve babasından da hat icâzet-nâme aldı. Öğrenimine Eyüp iskelesi civarındaki yalısında oturan Balıklı Hoca Ali Efendi'den devam ederek ve medrese dersleri alarak devam etti. Aynı yıllarda yine Eyyubî Mehmed Bey'den müzik dersleri almaya başladı. Müzisyen olarak şöhreti yayılmaya başladığı sırada Kazasker Mustafa İzzet Efendi'den bir yıl boyunca sülüs ve nesih yazıları öğrendi.

Eyyubî Mehmed Bey’den bir yıl ders aldıktan sonra ilahi ve şarkılar bestelemeye başladı. Mehmet Bey onu, bir diğer öğrencisi Hamdi Efendi ile beraber, Dede Efendi'nin konağına götürüp tanıştırdı. Dede'nin arzusu üzerine, haftada bir gün tek başına, bir gün de hocası Mehmed Bey ile beraber konağında meşke başladı. 1844 yılı Temmuz’undan Mısır'a gittiği 1845 Mayısına kadar 10 ay meşk etme fırsatı buldu. Kendisinin son talebesi oldu. 1845 başlarında bir gün, Mehmed Bey, Sûz-i Dil'den bestelediği I. ve II. besteler'i Dede'ye takdim edince İsmail Dede, bu faslın Ağır Semaî'sinin Zekâi Efendi, Yürük Semaî'sinin de Hamdi Efendi tarafından bestelenmesini istemişti. Bu beste, Hafız Zekâi Efendi'nin büyük formdaki ilk eseri oldu.

1845 ortalarında Mısır Prensi Mustafa Fâzıl Paşa ile tanıştı. Sarayında mûsıkî muallimliği teklifini kabul etti ve onunla Mısır'a gitti. Bu ülkede Arapçasını ilerletti; dinî ve din dışı yerel müziği inceledi; Arapça güfteli ""Şugl"" denen ilahiler besteledi. Mustafa Fazıl Bey, paşa rütbesiyle İstanbul'a atanınca, onunla birlikte İstanbul'a döndü.

Zekâi Efendi, 1868 yılında Mevlevîlik tarikatına girdi; İstanbul’da Mustafa Fazıl Paşa'nın dostu ve V. Murad taraftarı olan Yenikapı Dergahı şeyhi Osman Selahaddin Dede’ye kapılandı. Dergâhtaki mukabelelerde ayin okudu. 1883'te Darüşşafaka’da mûsıkî muallimi oldu ve ölümüne kadar 14 yıl bu kurumda öğretmenliği sürdürdü. 1884 Aralığında Arif Dede'nin ölümüyle Eyüp Mevlevihanesi kudümzen başılığı boşalması üzerine kendisine teklif edilen bu görevi kabul etti ve “"Dede"” unvanını aldı. Kudümzenbaşılığı ölümüne kadar devam ettirdi. O güne kadar “"Hafız Zekâi Efendi"” olarak anılırken ömrünün geri kalanında “"Zekâi Dede"” olarak anıldı ve tarihe bu şekilde geçti.

1897 yılında vefat etti. Kaşgari Murtaza Efendi Cami civarına defnedildi. Serlevhası Mevlevi Sikkesi formunda stilize edilmiş mezar taşı günümüze kadar ulaşmıştır. Bu tarihi mezar taşının önünde Latin harfleri ile düzenlenmiş yeni bir mermer tanıtım levhası daha bulunmaktadır. Eyüp, Nişanca Mahallesi, Zekai Dede Sokakta bulunan ve bir zamanlar Zekai Dede Efendi’nin ikamet ettiği ev aslına uygun olarak yenilenmiştir. Mekan günümüzde Siyer Vakfı tarafından kullanılmaktadır.

Zekâi Dede'nin ilk büyük formlu eseri Sûz-i Dil'den olduğu gibi, ilk âyin'i de bu makamdandır. Mustafa Fâzıl Paşa'nın isteği üzerine bestelenmiş ve ona ithâf edilmiştir. 1870'de birkaç günde bestelenen bu âyin, Zekâi Dede o tarihte Mevlevi olmadığı için ancak 1891'de Bahariye Dergâhında ilk mukabelesi resmen yapılmıştır. Oğlu Ahmed Irsoy, babasının 5 âyin, 100 kadar Kâr, Beste ve Semaî, 400 küsur İlâhi, Şugl, Şarkı ve Marş bestelediğini söylemiştir. 5 âyin ile 95 Kâr, Beste ve Semaî elimizde olmasına rağmen, küçük formla bestelediklerinin yalnız 163'ü günümüze gelebildi. Zira Zekâi Dede, pek çok ilâhi ve şarkısını büyük eserleri gibi meşke değer bulmamış ve nota da bilmediği için unutulup gitmiştir. İlk ayininden 15 yıl sonra, kudümzenbaşılığının ilk yılı olan 1884 Aralığından 1885 Aralığına kadar olan dönemde son dört ayinini besteledi. Hayatının son yıllarında talebesi Dr. Suphi Ezgi'den Hamparsum notasını öğrendi. O yıllarda batı notası da öğrendi. Ancak gerek batı notasını, gerekse Hamparsum'u hiç kullanmadı.
Zekâi Dede Efendi'nin her biri değerli pek çok öğrencisi olmuştur. Hüseyin Fahreddin Dede, Ahmed Avni Konuk, Leon Hanciyan, Ali Rıfat Çağatay, Raûf Yektâ Bey, Muallim İsmail Hakkı Bey, Dr. Suphi Ezgi, Şükrü Şenozan onun öğrencisi oldular. Zekai Dede’nin, klasik repertuvarı günümüze aktarmada büyük rolü olmuştur. 177 parça eserinin notası, 3 cilt halinde oğlu Ahmed Irsoy ile talebesi Dr. Suphi Ezgi tarafından İstanbul