dı. 1 Ocak 1900'de "Meşveret"te yayımlanan ve gazetenin sahibi Ahmet Rıza Bey'e hitaben yazılmış Fransızca bir mektup göndererek Jön Türkleri yüksek takdir hisleriyle karşıladığını belirtti. Çeşitli gazetelerde padişaha yazdığı mektubu yayımlattı. Mektupta padişahı ve çevresindekileri ağır bir dille eleştirdi.

Cenevre'de çıkarılan "Osmanlı" gazetesinin durumu ile ilgilenmek üzere oğulları ile Cenevre'ye gitti. İshak Sükûti, ona gazetenin bütün hak ve sorumlarını teslim etti. Paşa, 1 Nisan 1900'da "Osmanlı" gazetesinde Abdülhamid'e hitaben yazdığı bayram tebriğinde çok ağır bir dille saraydaki bayram merasimini eleştirdi. Prens Sabahaddin ve Lütfullah Beyler de sert ifadeli ikinci bir mektup yayımladılar. Saray, damadını yurda döndürmek için her yolu denedi ve sonunda paşanın mallarının zapt edildiğine dair haberler duyuldu. Paşa, bunu önemsemedi.

Masraflarını üstlendiği "Osmanlı" gazetesini Londra'da çıkarmak için oğulları ile 29 Mayıs 1900'de İngiltere'ye gitti ve 1 Temmuz 1900'den itibaren gazeteyi Londra'da yayımladı. İstanbul'a dönmesini talep eden saray ile arasında gittikçe sertleşen pazarlık ve yazışmalar gerçekleşti.

Paşa ve oğulları İstanbul hükümetinin baskıları sonucu Londra'dan da ayrıldı ve Mısır Hıdivi Abbas Hilmi Paşa'nın davetiyle Mısır'a gitti. Orada, Hoca Kadri Efendi'’nin idare ettiği, "Kânûn-i 'Esâsî" gazetesinin çıkarılmasına yardım etti. Asâf mahlasıyla yazdığı şiirlerini toplayan "Divanı" 'yla, "Tezkire-i ulemâ" adlı eserini Kahire'de bastırdı. Saray, paşayı geri döndürme çabalarına devam etti. Hidiv de paşa ve oğullarını İstanbul'a dönme konusunda ikna etmeye çalıştı.

Mısır Hidivi ile arası bozulunca Mısır'dan ayrılarak Paris'e döndü. Paris havasına intibak edemediği için Korfu Adası'na gitmesi Yunan-Osmanlı ilişkilerinin gerginleşmesine sebep oldu. Paşa Korfu'da rahatsızlandı ve adadan ayrıldı. Bütün Jön Türk gruplarını içine alan bir kongre düzenlemeye çalışan oğullarına destek verdi. I. Jön Türk Kongresi, 4 Şubat 1902'de Fransa'da gerçekleşti. Mahmud Paşa, kongrenin fahri önderi oldu.

Paşa, bazı kaynaklara göre albüminüriden, kimilerine göre üremiden muzdarip idi. Kışı geçirmesi için getirildiği Brüksel'de 17 Aralık 1903 yılında öldü. II. Abdülhamid, cenazesinin İstanbul'a getirilmesini istese de oğulları ülkede Meşrutiyet rejimi ilan edilmedikçe onu geri vermeyeceklerini söyledi. Paşa'nın cenazesi Fransa'da Père Lachaise Mezarlığı'ndaki Türk kabristanına defnedildi. Cenaze merasimi Jön Türkler'in mitingine dönüşmüş; mezarın başında okunan ateşli konuşma metinleri "Osmanlı" gazetesinde yayımlanmıştır. 1908 yılında II. Meşrutiyet'in ilanı üzerine naaşı büyük bir törenle İstanbul'a getirildi; Eyüp'te babasının mezarının da bulunduğu aile türbesine defnedildi.

“"Âsaf"” mahlası ile şiirler yazmış, dönemin çeşitli dergilerinde yazı ve şiirleri yayımlanmıştır. Basılmış bir Divanı, ayrıca “"Tezkir-i Ulema"”, “"Ulemay-ı Arabın Hilafet Hakkında Şer-i Mübin ve Ahbar-ı Sahiha"”, “"Damat Mahmud Paşa’dan Sultan Abdülhamid Han-ı Sani'ye Mektuplar"” adlı basılmış risaleleri vardır.

TRT 1'de 2017'de yayın hayatına başlayan "" dizisinde Hakan Boyav tarafından canlandırılmaktadır.




Damat Gürcü Halil Rifat Paşa

Damad Gürcü Halil Rifat Paşa, (1795 - 4. Mart 1856) II. Mahmud ve Abdülmecid dönemlerinde görev yapmış bir Osmanlı devlet adamıdır. 4 kez Kaptan-ı Deryalık yapmıştır.

Osmanlı devlet adamı Damat Mahmud Celaleddin Paşa'nın babası ve Prens Sabahattin'in dedesidir.

Gürcü asıllı olan Halil Rifat Paşa Koca Mehmed Hüsrev Paşa tarafından evlatlık alınıp yetiştirilen yüz kadar çocuktan birisiydi. Mühürdarlık ve hazinedarlık görevlerinden sonra Tophane müşirliğine (topçu sınıfı komutanı) yükseldi. Bu görevi sırasında Taksim Kışlası'nı yaptırdı.

1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Rusya'ya elçi olarak gönderildi. Rusya’dan döndükten sonra kaptan-ı derya oldu ve donanmayı gençleştirip ıslah etmeye çalıştı. 1834 yılında Padişah II. Mahmud'un kızı Saliha Sultan ile evlenerek Osmanlı hanedanına damat oldu. Bu evlilikten kızı Ayşe Sıdıkka Hanımsultan ve oğlu Sultanzade Abdülhamid Bey (küçük yaşta vefat etmiştir) dünyaya geldi. Saliha Sultan'ın genç yaşta ölümü üzerine İsmet Hanım ile yaptığı ikinci evlilikten Mahmut Celaleddin adlı oğlu dünyaya geldi.

1836'da serasker tayin edildi. 1839'da Ticaret Nazırı oldu. 1843'te ikinci defa kaptan-ı deryalığa tayin edildi. 1845'te Trabzon valiliği görevine getirildi. 1847'’de üçüncü kez kaptan-ı derya oldu. 1848–1854 yıllarında Aydın, Cezayir-i Bahr-i Sefid Eyaleti ve Bursa valiliklerinde bulundu. 1854-1855 arasında dördüncü defa kaptan-ı deryalık yaptı.

1856 yılında vefat etti ve Eyüp'te Hüsrev Paşa Türbesi'nin bitişiğindeki türbesine gömüldü.




Şirin Pancaroğlu

Şirin Pancaroğlu (d. 1968, Ankara), klasik müzik geleneğinden yetişen Türkiye’nin önde gelen arp sanatçısı. Aynı zamanda geleneksel Türk müziği, doğaçlama, tango ve avangart türlerindeki çalışmaları ve mizansen içeren performanslarıyla da tanınır. Washington Post gazetesi tarafından “uluslararası ölçekte büyük bir yetenek” olarak nitelendirilmiştir.

Şirin Pancaroğlu İstanbul’da başladığı müzik eğitimini Cenevre Konservatuvarı’nda sürdürdü ve İndiana Üniversitesi Müzik Fakültesi’nde yüksek lisans derecesiyle tamamladı. Yirmi yıl yurt dışında kaldıktan sonra 2000 yılında Türkiye’ye döndü. Türkiye’deki pek çok uluslararası festivallerin yanı sıra Fransa, İngiltere, Almanya, Belçika, Hollanda, İsveç, Danimarka, Sırbistan, Slovenya, Makedonya, Kosovo, İsrail, ABD., Meksika, Brezilya, Hawaii, Japonya, Kore, Singapur ve Malezya’da konserler verdi. Bir süre Yıldız Teknik Üniversitesi'nde müzik dersleri verdi. Printemps des Arts, Festival de la Harpe en Avesnois, Berlioz Festivali, Trièves ve Chirens Festivalleri, Villeveyrac Müzik Haftaları, Millenium Stage, Imagine New Music Festival, Ebb and Flow Arts Festivali, Edinburgh Uluslararası Arp Festivali, Seduced by the Harp Festivali, Festival del Centro Historico de la Cuidad de Mexico, Kosovo Dam Festivali, Uluslararası Belgrad Arp Festivali, Uluslararası Rio de Janeiro Arp Festivali, Uluslararası Kudüs Ud Festivali, Üsküp Yaz Festivali ve Sound Festivaline solist olarak katıldı.

Bunun yanı sıra uzun yıllar çocuklar ve yetişkinlerle arp çalmayı öğretti. Çeşitli mesleki yayınlarda ve gazetelerde müzik yazıları yazdı. Dünya Arp Kongresi yönetim kurulu üyesi olan Pancaroğlu, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Takdir Ödülü, 19 Mayıs Üniversitesi “En İyi Virtüoz” Medya Ödülü ve Çağdaş Gazeteciler Derneği ödüllerine layık görüldü. Arpın Türkiye’deki tanıtımına katkıda bulunmak ve kullanımını yaygınlaştırmak amacıyla 2007 yılında Arp Sanatı Derneği’nin kuruluşuna öncülük etti ve bu derneğin başkanlığını üstlendi.
Ressam Utku Dervent ile evli olan Şirin Pancaroğlu’nun bir oğlu vardır.

Farklı soluklardan yorumcu ve bestecilerle yaptığı işbirlikleriyle dikkat çeken Pancaroğlu, müzik tarzlarını birbirinden ayıran tanımları neredeyse ortadan kaldıran, yeni müzik tarzlarına kapı açan bir duruş sergilemektedir.

Güçlü yorumları ve çok yönlü sanatçı kişiliğiyle öne çıkan Pancaroğlu 2010 yılından bu yana rengarenk işbirlikleri içeren “Elişi”, “Cafe Tango” ve “Resonating Universes” başlıklı üç projesiyle turnelere çıktı. Türkiye’ye döndükten sonra, köklerinin izini sürmekte; yerel ile evrensel olanı incelikli bir fikriyat içerisinde buluşturup müzik projelerine yansıtmaktadır. Kayıp bir çalgı olan çengi diriltmek üzere 2007’den bugüne değin süren çalışmalar yaptı. Hem arpı, hem de onun bu topraklardaki tarihsel muadili olan çengi festivaller, albümler ve konserler aracılığıyla farklı kitlelerle buluşturdu.

Pancaroğlu, bu Türkiye’deki tango geleneğini yeniden canlandırmayı hedefleyen “Cafe Tango” albümünü 2014’te yayınlamıştır. 2013’te okuyucu ve besteci Bora Uymaz ile yakın bir çalışma sürecine giren sanatçı, bu işbirliği ekseninde “Çengnağme” ve “Cafe Tango” albümlerini hayata geçirdi. İkili mistik yaklaşımlar temeline oturan “Şimdi Ensemble” ı birlikte kurarak birlikte pek çok konser vermeye başladılar. Bora Uymaz’ın teşviğiyle beste denemelerine başlayan Pancaroğlu, 2014 Amasya Altın Elma Beste Yarışmasında üçüncülük ödülüne layık bulundu.
Pancaroğlu, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Takdir Ödülü, 19 Mayıs Üniversitesi “En İyi Virtüoz” Medya Ödülü ve Çağdaş Gazeteciler Derneği ödüllerine layık görülmüştür.






Don Potter

Donald Steele Potter (21 Nisan 1902 – 7 Haziran 2004) İngiliz heykeltıraş, çömlekçi ve öğretmen.

Bir öğretmenin çocuğu olarak Sittingbourne, Kent yakınlarındaki Newington'da dünyaya gelen Don Potter öğrenim yaşamına bir özel okulda başlamıştır. Sekiz yaşında Yavru Kurt'a katılan Potter kısa süre içinde izciliğe hayran kalmıştır.

Potter küçüklüğünden başlayarak ahşap oyma sanatına ilgi duymuş ve totem direği, kapı ve geçit gibi ürünler yaratmıştır. Yirmi yaşında baş izci Baden-Powell tarafından fark edilen Potter, bu kişinin Bentley, Hampshire yakınlarındaki evine taşınmış ve ücretli çalışmalarda bulunmuştur. Genellikle 1200 yıldan daha eski meşeleri kullanan Potter, İngiliz sömürgeleri Avustralya, Kanada, Hindistan, Güney Afrika ve Yeni Zelanda için totem direkleri tasarlamıştır. Don Potter'ın 1960 yılında tamamladığı Baden-Powell heykeli Londra'daki Baden-Powell House'ta bulunmaktadır.

Ağaç oyma sanatının yanı sıra taş üzerinde de çalışmalar yapan Potter, Paris'te Auguste Rodin'le çalışmış olan Jacob Epstein'ı tanıma fırsatını elde etmiştir. Dönemin ünlü heykeltıraşlarından olan ve çalışmaları Westminster Katedrali'ni süsleyen Eric Gill'e birlikte çalışma teklifi götüren Potter olumlu yanıt almış ve altı aylık bir süre boyunca Gill'in yanında kalmıştır. İkilinin uyumlu çalışmaları bu birlikteliğin altı yıla çıkmasını sağlamıştır.

Potter daha sonraki yıllarını (1940–1984) Dorset'deki Bryanston School'da öğretmenlik yaparak geçirmiştir. Burada heykel ve çömlekçilik konularında dersler veren Potter II. Dünya Savaşı yıllarında öğrencisi Terence Conran'a da esin kaynağı olmuştur. Öğretmenlik yaptığı süre boyunca heykeltıraşlık teklifleri almayı sü