cesinde güney yönünde yürüyüşe geçildi ve şafakta Galya kampının gerisine ulaşıldı.

Hanno, daha önceden kararlaştırıldığı gibi, hedefe ulaştığını bir ateş yakarak dumanla Hannibal'e bildirdi. Bu işaret üzerine Kartaca Ordusu'nun büyük kısmı, 900-950 metre genişlikteki ırmağı geçmeye başladılar. Numidyalı süvarileri taşıyan sallar akıntıya karşı en ileride, onların gerisinde indirilmiş süvariyi taşıyan sallar, yedeklerine bağlanmış üç ya da dört atla nehri geçtiler. Bunların hemen arkasından da kanolardaki piyade nehri geçti. Bir kısım asker de nehri yüzerek geçmiştir. Hannibal, nehri geçen ilk grup içindeydi.

Galyalılar, Kartacalıların nehrin doğu yakasına çıkmaya başladığını görünce topluca o yönde harekete geçtiler. Kısa süre sonra nehrin doğu kıyılarında cenk başladı. Kartacalılar burada bir direnek noktası oluşturmayı başardılar. Hanno'nun saldırı planı iyi zamanlamaya dayanıyordu. Kuvvetlerinin bir kısmını Galyalıların kampını ateşe vermek için gönderirken esas kuvvetleriyle Galya kuvvetlerine geriden hücum etmiştir. Bu hücum, Hannibal kuvvetlerinin ırmak kıyısında çarpıştıkları sırada yapılarak daha etkili bir durum yaratmıştır. Bazı Galyalı askerler kampı savunmak için çekilirken diğerleri de Hanno kuvvetlerini karşıladı. Fakat kısa süre içinde Galyalılar dağıldı

Kartaca Ordusu'nun büyük bölümü de savaş gününde ırmağı geçmiştir. Ertesi gün savaş filleri Hannibal'in aldığı dahiyane önlemlerle nehri geçtiler. Filleri sallarla karşıya geçirmek güçtü, çünkü sala çıkmıyorlardı. Buna bir çare olarak sallar çamurla kaplandı. Bazı filler ise nehri yüzerek geçtiler. Ordu, ırmağın doğu kesiminde toplandığında keşif grupları çıkarıldı. Bu arada, Roma Filosu'nun Massilia'ya ulaştığı haberi alındı.

Publius Scipio, ordusunu deniz yoluyla Pisa'dan Massilia'ya nakletmişti. Filo, Ligurian sahili boyunca beş gün denizde kaldı ve Massilia'da karaya çıkarıldı. Karaya çıktığında Hannibal'in zaten Galya içlerinde ilerlediğini öğrenen Scipio, 300 Roma süvarisi ile bir kısım Galyalı paralı askerleri, Kartaca Ordusu'nun konumunu saptamak için Ron Nehri'nin doğu kıyısı boyunca kuzeye göndermiştir. Bu keşif birliği Hannibal'in Numidya süvarisinden oluşan keşif birliğiyle karşılaşıp onları dağıttı ve Kartaca Ordusu'nun konumunu saptamayı başardı. Hannibal kuvvetlerinin konumunu saptayan Scipio ağır malzemeyi gemilere yükleyerek ordusunu kuzey yönünde, Hannibal'i karşılamak üzere yürüyüşe geçirmiştir. Sayıca üstün Roma kuvvetleriyle çatışmaktan kaçınan Hannibal de, Roma kuvvetleriyle muharebeye girmek yerine Alpler'e doğru ilerlemeye karar vermiştir. Bu amaçla ordusunu nehrin doğu kıyısı boyunca kuzeye yürüyüşe geçirmiştir. Daha sonra Nehrin bir kolu olan Isere Nehri'nin doğu kıyılarını izleyerek Alpler'in eteklerine ulaşacaktır. Scipio terk edilmiş Kartaca kampına geldiğinde üç gün önce Kartaca Ordusu'nun kuzeye hareket etmiş olduğunu görmüştür. Yapacak başka bir şey olmadığından Massilia'ya geri döndü. Hannibal bu manevrasıyla karşısındaki Roma kuvvetlerinin etrafından dolaşarak İtalya yönündeki ilerlemesini sürdürmüş, Roma Ordusu'nu geride bırakmıştır. Scipio bunun üzerine ordusunu büyük kardeşi Gnaeus Cornelius Scipio Calvus emrine girmek üzere Hispanya'ya deniz yoluyla gönderdi. Kendisi ise Hannibal istilasına karşı savunma düzenlemek üzere İtalya'ya dönmüştür.

Muharebenin yeri konusunda tarihçiler arasında bir görüş birliği yoktur. Polybius muharebe yerinin denizden dört günlük yürüyüş mesafesinde olduğunu belirtmektedir. Kartaca Ordusu'nun günde ortalama 12–16 km. ilerlediği kabul edilirse muharebe yerinin Avignon ile Orange arasında olması muhtemeldir..

Kartaca bu tarihlerde 137 bin kişilik bir kuvveti seferber etmiş görünmektedir, Hannibal'in 102 bin kişilik ordusu, Hasdrubal'in 15 bin kişilik ordusu ve halen kuzey Afrika'daki 20 bin kişilik ordu. Katalonya'da Ebro Nehri kuzeyindeki toprakları ele geçirdikten sonra, Hannibal 11 bin kişilik bir kuvveti Hanno'nun komutasında bölgede bırakmıştı. Ayrıca 10 bin kişilik bir kuvveti de tasfiye etmişti. Bu durumda Pireneler'i geçtiği sırada Hannibal'in ordusunda 59 bin askeri vardı. Aradaki fark olan 22 bin asker hakkında herhangi bir bilgi yoktur. Herhangi bir nedenle ordunun dışında kalmış görünmektedirler. Ron Nehri geçişi için girişilen muharebede Ordu'da 46 bin asker vardı. Pireneler'le Ron arasında da, herhangi bir muharebe olmamasına karşın 13 bin askerlik bir eksilme görülmektedir. Kartaca ordusu İtalya topraklarına girdiğinde ise mevcudu 26 bindi. (Polybius 3.56.4). Bu durumda Kartaca Ordusu'nun Hispanya'dan yürüyüşe geçtikten, İtalya'ya girişe kadar mevcudunun % 75'ini kaybettiği ortaya çıkmaktadır. Böyle bir sonuç çıkmasının nedenleri çeşitlidir. Her şeyden önce Polybius'un verdiği rakamlar güvenilir değildir. Öte yandan Alpler'den geçişte karşılaşılan sert hava koşulları, orduya yeni alınan askerler arasındaki büyük toplamlara varan firarlar, tahkim edilmiş kasaba ve kentlere doğrudan yapılan taarruzların kayıpları ve Galya'da bırakılan garnizonlar gibi nedenler söz konusudur.

Alman tarihçi Hans Delbruck, Kartaca silahlı kuvvetlerinin 137 bin değil, 82 bin olduğunu öne sürmektedir. Delbruck'un hesabına göre, Hispanya'da 26 bin asker, Pireneler'i geçmeden önce 10 bin askerin serbest bırakıldığı ve İtalya'ya en az 34 bin askerden oluşan bir kuvvetle girildiği ileri sürülmektedir. Bir kısım asker de muharebelerde ya da Alpler'den geçiş sırasında kaybedilmiş olmalıdır.

Bu görüşün dayanakları ise,


Galyalı askerler ordusuna katılmadan önce en az 6 bin süvari ve 8 bin hafif piyadesi vardı. Böylece 34 bin askerle İtalya'ya girdi. Yine de Kartaca Ordusu İtalya'ya girene kadar mevcudunun % 25'in kaybetmiştir.





Ticinus Muharebesi

Ticinus Muharebesi, İkinci Pön Savaşı'nın bir muharebesidir. Muharebe, MÖ 218 yılının Kasım ayında, Hannibal komutasındaki Kartaca kuvvetleriyle Konsül Publius Conelius Scipio komutasındaki Roma kuvvetleri arasında İtalya'da gerçekleşmiştir. Muharebe, Po Nehri'nin kuzeyden gelen sol kollarından biri olan Ticino Nehri kıyılarında gerçekleşmiştir. Bu bölge, Pavia kırsalında, Ticino'nun Po'ya katıldığı bölgenin biraz kuzeyidir. Muharebeye verilen bu ad nehrin adından gelmektedir. Nitekim civarda aynı adı taşıyan antik bir kent de vardır, Ticinum.




Recep Aktuğ

Recep Aktuğ (d. 13 Mayıs, 1954) Türk şarkıcı-şarkı yazarı ve oyuncu.

İzmir, Çeşme'de doğdu. İlk ve orta eğitimini İzmir'de tamamladı. Liseye devam ettiği 1973 yılında Anadolu Pop tarzında müzik yaptığı Gelenek adlı bir grubu vardı. İlk profesyonel çalışmasını da bu grupla İzmir Mogambo Gece Klubü'nde yaptı.

1974 yılında Şişli Siyasal Bilgiler Y.O'nda okurken Grup Stüdyo adlı bir gruba katıldı. Siyasal Bilgiler'de dört sene okuduktan sonra TM Devlet Konservatuvarı'na kaydoldu. Eğitimi süresince pazarlamacılık, grafikerlik gibi işlerde de çalıştıktan sonra arkadaşı Tufan Aksoy vasıtasıyla Çetin Emeç yönetiminde Hürriyet Magazin bölümü Hafta Sonu Gazetesi'nde muhabir olarak çalışmaya başladı.

Muhabirlik yaptığı bir buçuk yılın ardından Şat Yapım'da organizasyon bölümüne girdi. Antalya, Anamur Girne, Akşehir festivallerinin yönetiminde çalıştı. Festivallerin bitişiyle Şat Yapım'ın da ticari hayatı son bulunca, Recep Aktuğ, Baha Boduroğlu, Ertuğrul Çayıroğlu ve Tuğrul Karataş ile birlikte Arı Yapım adlı bir şirket kurdu. Şirketin ilk sanatçısı Sezen Aksu, ilk ürünü de Kaybolan Yıllar'dı. Bu çalışmayı Türkiye'de olay haline gelen "Disko Fasıl" takip etti. Ancak bu birliktelik de fazla uzun sürmedi. Recep Aktuğ, 1976 yılında Türkiye'nin ilk eşlik vokal grubu olan Kısa Dalga Vokal Grubu'nu kurdu.

Kısa Dalga ilk gece çalışmasını Ayten Alpman ile Sheraton otelinde yaptı. 1978 yılında Antalya Altın Portakal Şarkı yarışmasına iki beste ile katılan Aktuğ ikincilik ve yedincilik ödülü kazandı. Aynı sene Ajda Pekkan ile yine Süper Show, Sezen Aksu Caddebostan Maksim gazinosunda çalışmaya başladı. 1979 yılında Cantekin ile Eurovision'a katıldı, 1981 yılında Giden Gençliğe ve Canım adlı şarkılarıyla ilk kırkbeşliğini çıkardı.

1983 yılında Buğra Uğur'un bestesi ile Eurovision Türkiye birincisi olarak Çetin Alp ile Almanya'da Türkiye'yi temsil etti.

Birçok bestesi ve şarkı sözü çeşitli sanatçılar tarafından seslendirilen Aktuğ; birçok reklam filminde ve dizide de rol aldı.

Recep Aktuğ'nun Esen Müzik etiketiyle çıkmış Alışma Bana - Siyah Gül ve Yaşamak adlı üç müzik albümü bulunmakta.





Pusuda

Pusuda, Cahit Atay'ın 1961 yılında yazdığı komedi tarzında tek perdelik tiyatro oyunudur.

1962 yılında Ankara Halkevi yayınlarından kitap olarak çıkan oyun ilk kez 1961-1962 tiyatro sezonunda Ankara Devlet Tiyatrosu'nun Oda Tiyatrosu sahnesinde oynanmıştır. Sadece üç oyuncunun rol aldığı çok kısa bir oyun olduğu için Samuel Beckett'in Son Band adlı oyunuyla birlikte aynı sahneyi paylaşmıştır.

Asuman Korad'ın sahneye koyduğu bu ilk temsilde rolleri Coşkun Kara, Ahmet Demirel ve Mustafa Yalçın paylaşmışlardır. Konusunu Anadolu kırsalından alan bu komedinin yazarının ilk eseri Pervaneler'in konusu Fransa'da geçmekteydi. Atay kitabın ön sözünde, bu ikinci eserinin konusunu çevresinden gelen "Bizden olsun" baskısı üzerine tereddüt ederek de olsa Anadolu'dan seçtiğini ama buna pişman olmadığını yazmıştır. Ona göre tiyatro evrenseldi ve tek sorunu insandı, sizdeni-bizdeni yoktu. Oyunun çok tutması üzerine 1966 tarihinde Ankara'da Bilgi Yayınevi kitabın ikinci baskısını da yapmıştı. Bu kitabın arka kapağında belirtildiğine göre "Pusuda" en çok oynanan Türk oyunu niteliğini kazanmış ve diğer yazarların da köy sorunlarına eğilmelerine yol açmıştı.

1977 yılında oyunun televizyona uyarlanmış bir versiyonu TRT tarafından yayınlanmıştır.

Kasabanın okumuş yazmış delikanlısı Yaşar, şehirden doğduğu kasabaya dönmektedir. Ancak onun dönüşü kasabanın ağası Yılanoğlu'nun işine gelmemektedir, çünkü o da Yaşar'ın sevdiği kıza göz koymuştur. Bu nedenle Yaşar'ın ortadan kalkmasını istemektedir. Göz koyduğu kızı sevdiği gence kaptırmamak için kasabanın safı bostancı Dursun'u kandırır ve Yaşar'ı öldürmesi için ikna eder. Du