rdüren Potter'ın bu dönemde yaptığı bazı çalışmalar Durweston kasabasının merkez kilisesinde bulunmaktadır.

1945 yılında evlenen Potter'ın Mary adlı eşinden iki çocuğu (Anne, d. 1947 ve Julian, d. 1952) olmuştur.





Figen Alkaç

Figen Alkaç, 1970 Ankara doğumludur. Uludağ Üniversitesi İktisat mezunudur.

Aslen Egeli olan öykü yazarı Alkaç'ın ilk öyküleri ve yazıları Kül Öykü, Eylül Öykü, Sonra Edebiyat, E, Sonkişot, Ütopya, Yasak Meyve, Milliyet Sanat, ve Radikal Kitap gibi çeşitli dergilerde yayımlandı.

Bela Davulları adlı öykü kitabı ilk yayımlanan öykü kitabıdır.

Yazarın lirik ve çoğu zaman da giderek özneleşen nesnelerle uğraşan dilindeki "Bela Davulları" adlı Yitik Ülke Yayınevi'nce okurlara ulaşan eseri aynı zamanda Naci Girginsoy anısına dördüncüsü düzenlenen KYÖD (Kocaeli Yüksek Öğrenim Derneği) 2007 Öykü Ödülü'nü "Dokunuşlar" adlı eseriyle İlkay Noylan ile birlikte paylaşmıştır. Yine Yitik Ülke'den yayımlanan içeriğinde 34 yazarın 34 öyküsünü barındıran "Bozcaada Öyküleri" kitabında bir öyküsüyle yer almıştır.

"Sesli Edebiyat - Öyküler Sesleniyor" adı altındaki pek çok önemli yazarın seçilmiş öykülerinden oluşan ve ilk etabında 1840-1951 yılları öykücülerinin yer aldığı 2007'de tamamlanan projenin 1952-1985 yılları öykücülerini kapsayan ikinci etabında, Alkaç'ın Bela Davulları adlı eserindeki "Fenâlığı az yabancı" adlı öyküsü tiyatro sanatçısı Seray Gözler tarafından seslendirildi. Bu proje ile Türk edebiyatı öykücülerinin 150 yıllık serüveninde öne çıkan 200 yazardan birer öykü bir araya getirilerek 40 CD'lik bir külliyat oluşturuldu.





Aleijadinho

Aleijadinho (Antônio Francisco Lisboa) (d. 1730 veya 1738 – ö. 18 Kasım 1814), Koloni Brezilyası doğumlu bir heykeltıraş ve mimardır. Brezilya'da çeşitli kiliselerde yaptığı çalışmalarıyla tanınmaktadır.

Daha sonraları adı Ouro Preto (Siyah Altın) olarak değiştirilecek olan Vila Rica (Zengin Kent)'te 1738 (bazen 1730 olduğu söylenir) doğmuştur. Portekizli bir adam olan Manuel Francisco de Costa Lisboa ve Afrikalı kölesi Isabel'in oğludur. Marangoz olan babası hünerlerine talebin olduğu Brezilya'ya göç etmiştir ve burada mimarlığa kadar yükselmiştir. Antonio gençken babası tekrar evlenmiş ve Antonio babasının yanında üvey kardeşleri ile beraber büyümüştür. Burada heykel ile mimarinin temellerini ve ikisinin kombinasyonlarını öğrendiği varsayılmaktadır. Antonio ilk kez Ouro Preto kentinde babası tarafından tasarlanmış olan "Our Lady of Carmel" Kilisesi'nde günlük işçi olarak çalışmıştır. 
Kısa bir zaman içerisinde kendisi de hatırı sayılır bir mimar olmuş ve Ouro Preto'daki St Francis Kilisesi'ni tasarlamış ve inşa etmiştir. Aynı zamanda binanın üzerindeki oymaları yapmıştır, ki oymaların en önemlisi Assisi'li St. Francis'in Stigmata'yı alırken tasvir eden yuvarlak yarım kabartmadır.

Bundan kısa bir süre sonra zayıflatan bir hastalığın, büyük olasılıkla cüzzam, belirtilerini göstermeye başlamıştır ki tarih boyunca bilinen adı kendisine bu döenmde verilmiştir, "o Aleijadinho", "Küçük Kötürüm".

Tüm bunlardan sonra daha sık kendi köşesine çekilir ve geceleri çaşır olmuştur. Toplum içine karıştığı zamanlarda ise kölesi/asistanı tarafından sokaklarda tahtırevan ile taşınırdı.

En önemli başarısı Congonhas'daki Matosinhos'lu Bom Jesus Tapınağı'ndaki "Oniki Peygamber"dir. Zengin bir iş adamı olan Feliciano Mendes, kiliseyi çaresi hastalığına rağmen ettiği bir yemin nedeniyle yaptırmıştır. 1800 ve 1805 yılları arasında Aleijadinho asistanlarının ellerinden kalanlara, ki parmakları tamamen yok olmuştur, kayışla bağladığı çekiç ve keskiyi kullanarak oniki sabuntaş figürü yapmıştır.

Oniki Peygamber kilisenin ön kısmında avlu ve merdivenler etrafında olacak şekilde düzenlenmiştir.

Merdivenlerin dibinde uzun bir yarın düzine pavyon ile sınırlandırılmış bir avlu bulunmaktadır. Her pavyonda İsa'nın Tutkusu'ndan bir sahne bulunmaktadır. 1780 ile 1790 arasında, Son Akşam Yemeği ile başlayan ve Çarmıha Gerilme ile biten altmış altı tane sahne ağaca oyulmuştur. Ana figürler İsa, Petrus, James, John, İyi ve Kötü Hırsızlar, Mecdelli Meryem ve Meryem Aleijadinho tarafından diğer figürler olan Roma, izleyiciler ve önemsiz figürler asistanları tarafından oyulmuştur. Figürler daha sonra,Ouro Preto'daki Lisboa'nın Assisi'li Saint Francis'in Kilisesi'ni de boyayacak (1828) olan Manoel da Costa Ataíde tarafından boyanmıştır. Çarmıha gerilmeyi izleyen figürlerden bir tanesinin Aleijadinho'nun kendi portresi olduğuna inanılmaktadır.

Melo (bakınız kaynaklar) zamanın geçerli dini ideallerinin, "acı, acı çekmeyi kabullenme ve İsa'nın yaralarının görsel hatırlatmaları vasıtasıyla İsa'nın tutkusunu yansıtmak ile ilişkili" olduğunu yazmaktadır.

18 Kasım, 1814'te 84 yaşında hayata veda etmiş ve cenazesi "Our Lady of Conception of Antonio Dias" kilisesine üzerinde isminin kazınmış olduğu ahşap tabanının altına gömülmüştür.





Harry Baron

Harry Baron, 21 Ocak 1944 Tel Aviv, İsrail doğumlu heykeltıraş ve sanat profesörüdür. Almanya, Berlin'de, Berlin Sanat Akademisi'nde eğitim görmüştür. Hemen ardından 1988 yılında kurulan İsrailli Heykeltıraşlar Stüdyosu'nun yürütücüsü olarak gittiği Tel Aviv' deki Avni Sanat Akademisi'ndeki heykel bölümüne akademisyen olarak geçiş yapmıştır. Modernizm akımının temsilcilerinden biri olmuştur. Eserlerinde malzeme olarak ağaç, alüminyum, bronz, taş kullanmaktadır.
Aynı zamanda İsrail Yuvarlak Masa kulübünün de kurucusudur. 
Ressam Joan Miró ile birlikte çalışmaları ve sergileri vardır. Bu çalışmalarında genellikle İsrail ve dış dünya arasında ikili bir yapı sergileyen tek bir adamı betimlemeye çalışmaktadır. Dünyanın farklı farklı şehirlerinde ve ülkelerinde (Tel Aviv, Kudüs, Berlin, Bremen, Tokyo, Japonya ve ABD) kamusal alanda yapılmasını istediği sanat çalışmaları üzerinde durmaktadır. Eserlerinde çok kültürlü ve Pek çok vakıf ve kuruluştan onur ödülü almıştır. Büyük Britanya, İrlanda ve Amerika-İsrail Kültür Vakfı Bursları, Yuvarlak Masa Onur Ödülleri ile ödüllendirilmiştir. 
Gazeteci ve yazar olan eşi Batia Baron ile evlidir ve iki kız çocuğu vardır. 
harry boran 1955 yılında yunanistan'da doğdu annesinin adı beyner babasının adıda beyrem 9 yaşında okula başladı babası 10 yaşında hayatını kaybetti ve herry boran okuldan kaçtı anneside evde(kanserden öldü)ve herry boran 1968'de okula döndü




Elisabeth Gordon Chandler

Elisabeth Gordon Chandler (d. 10 Haziran 1913 - ö. 29 Kasım 2006), Amerikalı heykeltıraş, eğitimci ve Lyme Güzel Sanatlar Koleji Akademisinin kurucusu.

Elisabeth Gordon Chandler St. Louis, Missouri'de doğdu.İilk olarak arp sanatçısı olarak eğitim almış ve on sekiz yaşına kadar profesyonel olarak bu sanatı icra etmiştir. Sonraları görsel sanatlarda bir kariyeri hedeflemiş ve New York City'de Edmondo Quattocchi ile birlikte heykel, New York Sanat Öğrencileri Liginde Robert Beverly Hale ile de anatomi çalışmıştır.

Chandler birçok ödül almıştır. Bunların ilki 1945 yılında bronz figürü "Victory" (Zafer) ile "Brooklyn War Memorial"da elde ettiği birincilik ödülüdür. Bunu Ulusal Dizayn Akademisi'nden ve Ulusal Heykel Topluluğu'ndan verilen ödüller ile Connecticut eyaleti tarafından verilen "Vali'nin Sanat Ödülü" ve St. Joseph Koleji,West Hartford, Connecticut, tarafından verilen fahri doktora izlemiştir.

Heykellerine New York City'de St. Patrick Katedrali, Londra'da British Museum, Columbia Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve Princeton Üniversitesi ev sahipliği yapmaktadır. Chandler portre konusunda uzmanlaşmış ve Nobel Ödülü sahibi Dr. Albert Michelson, ABD Savunma Bakanı James Forrestal, Yüksek Mahkeme (Supreme Court) başyargıçları John Jay, Charles Evans Hughes ve Harlan Fiske Stone, aktör Charles Coburn, sanatçı James Montgomery Flagg ve Alphaeus Philemon Cole ile Adlai Stevenson gibi ünlü isimlerin büstlerini yapmıştır.

1962'de Chandler New York City'den Old Lyme, Connecticut'a taşınmıştır. 1976 yılında öğrencilere geleneksel, temsili sanatlar konularında eğitim vermek amacıyla Lyme Güzel Sanatlar Koleji Akademisini (şimdiki adı Lyme Güzel Sanatlar Koleji Akademisi) kurmuştur. Akademinin kurucusu olmasının yanı sıra öldüğü güne kadar burada heykel hocası ve mütevelli heyetinin üyesi olarak hizmet vermiştir.

Chandler iki kez evlenmiş ve boşanmıştır. İlk evliliğini Robert Kirkland Chandler, ikincisini ise meslektaşı Laci de Gerenday ile gerçekleştirmiştir. Profesyonel olarak ilk eşinin soyadını almıştır fakat toplumsal hayatta Elisabeth de Gerenday olarak bilinmektedir.




Ahmed es-Safi

Ahmed es-Safi (d. 1971, Divaniye), Iraklı ressam ve heykeltıraş.

Es-Safi Bağdat Üniversitesi Güzel Sanatlar Akademisi Heykeltıraş Bölümü'nden mezun oldu. 1999'da Ismail Fatah Al Turk genç heykeltıraşlar takdir ödülünü aldı. 2000 yılında Ismail Fatah Al Turk genç heykeltıraşlar birincilik ödülünü aldı. Es-Safi'nin sanatı, 1990'lardaki Iraklı sanatçıların neslindeki kaygıları yansıtır. Hem uluslararası ambargo hem de anavatan diktatörlüğünün altında yaşıyorlardı. Ambargo dönemi sırasında, Bağdat'taki stüdyosunda heykeltıraşlar ve resimler yaptı. Es-Safi'nin yapıtlarını yabancı diplomatlar ile Batıdan ve Orta Doğu'dan gelen diğer ziyaretçiler koleksiyonlarına ekledi.

Stilize edilmiş dökme bronz figürleriyle tanınır. Es-Safi, heykeltıraşlarında eski Mezopotamya kültüründen balık ve tarım motiflerini de işler.
Kompozisyonlarında derin bir sembolizm vardır.

2005'ten beri Fransa'da yaşıyor.




Assisili Francesco Kilisesi

Assisili Francesco Kilisesi, Minas Gerais Eyaleti’nin başkenti Belo Horizonte’nin Pampulha Bölgesi’nde yer alan ve Aziz Assisili Francesco’ya adanmış bir kilisedir.

Ünlü bir Brezilyalı mimar olan Oscar Niemeyer tarafından tasarlanmış olup organik modern bir stile sahiptir. Brezilya’nın kayıtlara geçmiş ilk modern anıtıdır.
Bu kilisenin inşaatı ve kullanıma açılması en başından beri yoğun tepkilere neden olmuştur. Sonradan Brezilya’nın Devlet Başkanı olacak ancak 1940 yılında Belo Horizonte’nin Belediye Başkanı olan Juscelino Kubitschek’in desteği ile ve Oscar Niemeyer tarafından tasarlanan kilise 1943 yılında tamamlandı. Uzun z