ran 1941 tarihinde tutuklandı. Sorgu sırasında 1931 yılındaki Kızıl Ordu içindeki bir komploya karıştığı ve Almanya'nın casusu olduğu itiraf ettirildi ve 28 Ekim 1941 tarihinde vurularak idam edildi.

Ağustos 1954'te hakları iade edildi.





Sharpe's Justice

Sharpe's Justice, Bernard Cornwell’in aynı adlı roman dizisinden televizyona uyarlanan Sharpe adlı film dizisinin onüçüncü bölümüdür. İngiliz ITV kanalında ilk olarak 1997 yılında gösterilen filmde Sean Bean ve Daragh O'Malley başrollerdedir. Önceki bölümlerin aksine bu bölüm Napolyon Savaşlarının ardından İngiltere’nin içinde bulunduğu sosyal ve toplumsal durumu irdeler.

1814 yılında Napolyon Savaşlarının sona ermesiyle beraber Avrupa’ya barış gelmiştir. Mağlup Napolyon Bonapart Elba Adasına sürgüne gönderilmiştir. Binbaşı Richard Sharpe (Sean Bean) ise memleketi Yorkshire’daki Scarsdale Yeomanry adlı gönüllü süvari birliğinin komutasına atanır. Sharpe kendisini aldatan eşi Jane (Abigail Cruttenden) ve sevgilisi Lord Rossendale (Alexis Denisof) ile hesaplaşmak istese de görevinden ötürü Londra’ya gidemez.

Sharpe ve Başçavuş Harper (Daragh O'Malley) yolda Yeomanry subayı George Wickham (Douglas Henshall) tarafından karşılanır. Kente doğru ilerlerken pusuya düşürülen grupa ateş açılır. Sharpe ateş açanı takip etse de yakalayamaz. Kendisine ateş edenin çocukluk arkadaşı Matthew Truman (Philip Glenister) olduğunu öğrenir.

Wickham, Sharpe’ı kentin önde gelen zengin fabrika sahipleri Sir Willoughby Parfitt (Tony Haygarth) ve Sir Percy Stanwyck (Philip Anthony) ile tanıştırır. Parfitt, Sharpe’a savaşın ardından bölgedeki huzursuzluk ortamını anlatır. Birleşik Krallık ordusunun terhis edilmesinden sonra ülkede işsiz insan yoğunluğu yaşanmış, düşen pamuk fiyatları da işi azaltarak işçi ücretlerinin düşmesine yol açmıştır. Bölgede işçi haklarını savunan Truman, huzursuzluk çıkardığı için polis ve milisler tarafından aranmaktadır.

İş arayan ve Sharpe ile birlikte savaşmış olan Dan Hagman (John Tams), Sharpe ile birlikte çalışmayı reddeder. Artık askerlik yapmak istemeyen Hagman, Truman’ın peşinden gider.

Truman’ın gizlice halka hitap edeceğini öğrenen kentin ileri gelenleri Sharpe’a gösteriyi dağıtması emrini verirler. Sharpe, sivil halkın kitlesel olarak bulunduğu gösteriye temkinli yaklaşırken, Wickham emre uymayarak askerleriyle birlikte silahsız halka saldırır. Yaşanan katliam sonunda ise Wickham tüm sorumluluğu Sharpe’ın üstüne atar.

Filmde işlenen katliam olayı 16 Ağustos 1819 tarihindeki Peterloo Katliamından esinlenilmiştir. Bu tarihte Manchester kentindeki Aziz Peter Meydanında parlamenter reform miting için toplanan 60 ila 80 bin kişiye süvariler saldırmış ve 15 kişiyi öldürmüş, sayısız insanın yaralanmasına yol açmıştır.

Napolyon Savaşlarının 1815 yılında sona ermesiyle Birleşik Krallık çapında açlık, yoksulluk ve sürekli işsizlik geniş çapta yaşanmaya başlanır. Ağır koşulların yanı sıra yoksulların parlamentoda temsil edilmemesi radikal siyasi hareketlerin yoğun olarak örgütlenmesi sonucunu verecektir.

"Manchester Patriotic Union" tarafından düzenlenen gösteride ünlü muhalif hatip Henry Hunt halka hitap eder. Konuşmalar başladıktan az sonra yerel yöneticiler Hunt ve diğer elebaşlarının yakalanması ve kalabalığın dağıtılması için askeri yetkililere talimat verirler. Süvariler silahla halka saldırınca 15 kişi hayatını kaybedecek ve çok sayıda kişi yaralanacaktır. Katliama verilen "Peterloo" ismi dört yıl önce yaşanan Waterloo Muharebesi ile alaycı bir benzetme kurmak içindir. Olaydan sonra reform hareketi ağır takibata uğramış, gösteri ve örgütlenmeye karşı şiddetli cezalar yürürlüğe konmuştur. Manchester bölgesinde ise bugün The Guardian adıyla yayın hayatına devam eden "Manchester Guardian" gazetesi kurulmuştur.




Sharpe's Waterloo

Sharpe's Justice, Bernard Cornwell’in aynı adlı roman dizisinden televizyona uyarlanan Sharpe adlı film dizisinin ondördüncü bölümüdür. İngiliz ITV kanalında ilk olarak 1997 yılında gösterilen filmde Sean Bean ve Daragh O'Malley başrollerdedir.

1815 yılında Napolyon Bonapart’ın Elba Adasındaki sürgünden kaçmasının ardından Fransa’ya dönerek yeniden ordu kurmasıyla savaş yeniden başlar. Fransızların yenilmesini isteyen Richard Sharpe (Sean Bean) sevgilisi Lucille’e (Cécile Paoli) bir daha savaşmayacağına dair verdiği söze rağmen savaşmak ister. Lucille, Sharpe’ın önceki eşi Jane’den (Abigail Cruttenden) farklı olarak onu affeder ve onunla beraber cepheye gelir.

Hollanda Prensinin kampına giden Sharpe burada eski silah arkadaşları Patrick Harper (Daragh O'Malley), Hagman (John Tams) ve Harris (Jason Salkey) ile bir araya gelir. Sharpe, Hollanda Prensi William’ın (Paul Bettany) emrinde yarbay olarak yer alacaktır.

Sharpe Fransız kuvvetlerinin konumlarını inceler ve Brüksel’e geçerek burada bir baloya katılan İngiliz Orduları komutanı Wellington Dükünü durumdan haberdar ederek Napolyon’un niyetlerine karşı uyarıda bulunur. Balodan ayrılırken kendisini aldatan eşi ve onun sevgilisi Lord Rossendale (Alexis Denisof) ile karşılaşır. Lord Rossendale’in üzerine yürüyen Sharpe bir skandalın yaşanmasına neden olur. Eşinin ondan çaldığı paranın tamamını ondan tahsil edeceğine dair bir söz aldıktan sonra onu bırakır. Bu sırada eski eşi, Rossendale’dan, Sharpe’ı savaş meydanında öldürmesini ister.

Sharpe, muharebe başlarken askerî açıdan çok önemli bir konumdaki La Haye Sainte çiftliğine gider. Buranın savunulmasını üstlenen Alman birliklerine yardımcı olur. Bu sırada çiftliğin düştüğünü zannederek emrindeki İngiliz birliklerine hücum emri veren Hollanda Prensi William’ın verdiği yanlış kararları uzaktan izlemek zorunda kalır. Fransız süvarisinin saldırısına hazırlıksız yakalanan İngiliz askerler komutanlarının beceriksizliği yüzünden öldürülür ve alay sancakları düşmanın eline geçer. Sharpe olanları öfke ve çaresizlikle seyretmek zorundadır.

Napolyon Savaşları Paris’in işgal edilmesi ve Napolyon’un tahttan feragat etmesi üzerine sona ermesiyle galip devletler 1814 yılı Kasım ayında Viyana Kongresini toplar. Burada farklı ülkelerin farklı çıkarları çatışır. Rus Çarı I. Aleksandr Polonya’yı topraklarına katmaya çalışmakta Prusya Saksonya’yı istemekteydi. Birleşik Krallık temsilcisi Robert Stewart ise bu taleplere karşı olarak Fransa Temsilcisi Talleyrand ve Avusturya temsilcisi Metternich ile birlikte hareket eder. Galip devletlerin rehavetinden yararlanan Napolyon 26 Şubat 1815 günü sürgünden ayrılarak Fransa topraklarına ayak basar. Mutlakiyetçilen hakim olduğu Vendée hariç olmak üzere geçtiği her yerde yeniden imparator olarak tanınan Napolyon iktidarı alır. 13 Mart 1815 günü aldığı kararla önceki parlamentoyu iptal eder ve imparatorluğunu ilan eder. Derhal ordusunu yeniden oluşturmaya koyulan Napolyon, Viyana Kongresinin kendisini yasadışı ilan etmesiyle savaşın içinde bulur. Birlikleri terhis edilmiş olan ve genel seferberlik ilan etmediğinden diğer kıta ülkelerine göre ordusu daha küçük olduğundan Birleşik Krallık, diğer müttefik ordularına mali destek vermeyi tercih eder.

İnisiyatifin kendisinde olduğunu bilen Paris ve Lyon gibi korunaklı şehirleri olmasına rağmen Napolyon savunma yerine saldırı savaşını tercih eder. Amacı müttefik kuvvetlerin bir araya gelmesine izin vermeden her birisini ayrı ayrı yenerek antlaşma masasına oturmaya razı etmektir. Napolyon’u Yarımada Savaşı sırasında mağlup eden Birleşik Krallık askerlerinin en deneyimlileri ABD ile yapılan 1812 Savaşına gönderilmiştir. Napolyon’un bir avantajı da Birleşik Hollanda Krallığı’na karşı ayaklanma konumunda olan Belçika’nın içinde bulunduğu durumdur.

Belirleyici muharebe 18 Haziran 1815 günü yaşanır. Napolyon’un müttefik ordularının birleşmesine engel olma planları başarısız olur. Mağlup olan Fransız Ordusu Paris yönünde geri çekilir. Waterloo’dan üç gün sonra Paris’e gelen Napolyon hala iktidarda kalma ve direniş başlatma planları yapsa da ülkedeki kamuoyu buna engel olur. Formalite olmasını bildiği halde 22 Haziran 1815 günü dört yaşındaki oğlu II. Napolyon lehine tahtı bırakır. Müttefik devletler XVIII. Louis iktidarını yeniden kuracak ve Napolyon da 1821 yılında öleceği Saint Helena Adasına sürgüne gönderilecektir.




Jean de Coligny-Saligny

Jean de Coligny-Saligny, (25 Aralık 1617, Saligny - 16 Nisan 1686) Fransız bir soylu ve ordu komutanı.

Babası Gaspard II de Coligny-Saligny, annesi Jacqueline de Montmorin Saint-Hérem'dir.

Jean de Coligny-Saligny ilk olarak krala karşı isyan eden Condé Prensi Louis'i (1621–1686) izledi. Daha sonra anlaşmazlığa düştüler ve Prens Condé ile düşman oldular.

Fransızlardan oluşan 6000 kişilik bir ordu ile Türklerle savaşan Avusturya İmparatoru'na yardım etmek amacıyla Macaristan'a gitti. St. Gotthard Savaşı'na katıldı. Osmanlıların kaybettiği bu savaşta önemli bir rol üstlendi. Savaş Fransızlarla Avusturyalıların aynı tarafta bir kez savaştığı istisnai bir savaştı.

Coligny anılarını yazdığı "Mémoires", sadece 1844 yılında Louis Monmerqué tarafından basıldı. Anılarında Condé Prensi'nden oldukça olumsuz bahsetmektedir. Bu anılar Axor-Danaé tarafından tekrar basılmak için hazırlık çalışmaları başlatıldı.

Coligny, Anne Nicole Cauchon de Maupas ile evlendi ve üç çocuğu oldu.

Geanet




Hoover Barajı

Hoover Barajı, Arizona ve Nevada eyalet sınırında bulunan kendi kendine çalışabilme kabiliyetine sahip beton-kemer barajdır.

20. yüzyılın ilk yıllarından beri, Black kanyon ve hemen yanındaki Boulder kanyon'un etrafındaki bölge, hidroelektrik ve sulama amaçlı kullanılabilecek suyun kontrolünü sağlayabilecek bir baraj için yeterli bir potansiyele sahip olup olmadığı araştırılmaktaydı. 1928 yılında, ABD Kongresi'nin projeyi onaylaması üzerine, en iyi fiyat teklifini veren Six Companies adlı konsorsiyum ihaleyi kazanmış ve Hoover barajı inşaatına başlamıştır.

Kolorado Nehrinin Black kanyon bölgesinde inşa edilmiştir. İnşaatı 1931 ile 1936 yılları arasında süren baraj, ABD başkanı Franklin Roosevelt tarafından 30 Eylül 1935 tarihinde hizmete sunulmuştur. Barajın inşaası, binlerce işçinin çalışmasına ve yüzün üzerinde iş