y of Great Depressions"" çalışmasında ele alınmış ve bu çalışmasında 1873 yılındaki ekonomik panik ele alınıp deflasyon ve diğer durumların, ekonomik buhranlardan nasıl etkileneceğini çalışmıştır. ABD'li ekonomi tarihçisi Charles P. Kindleberger 1990 tarihli "Historical Economics: Art or Science?". adlı kitabında geçmişteki ekonomik olayların nasıl ele alınması gerektiği konusunu ele almıştır.

Tarihsel ekonomi yaklaşımlarından biri de cliometri'dir. Bu terimin anlamı, ekonomi tarihinin incelenmesinde ekonomik teori ve ekonometri tekniklerinin sistematik kullanımıdır. Terim ilk kez 1960'da Jonathan R.T. Hughes ve Stanley Reiter tarafından kullanılmış ve Yunan mitolojisindeki ilham perilerinden biri Clio'dan esinlenilmiştir. Cliometristler kendi yaklaşımlarının gereklilik arz ettiğini, çünkü sağlam ekonomi teorilerini formulayonunda tarihsel olayların incelenmesinin hayati olduğunu savunurlar. Cliometri, karşıolgusal tarihin ("counterfactual history") bir tipidir.

Milton Friedman, 1976 yılında ""tüketim analizi, para tarihi ve teorisi alanlarındaki başarısı için ve istikrar politikasının karmaşıklığını gösterdiği için"" Nobel Ekonomi Ödülü'ne layık görülmüştür. Robert Fogel ve Douglass North 1993 yılındaki Nobel Ödülü'nü ""ekonomik ve kurumsal değişmeleri açıklamak için ekonomik teori ve kantitatif yöntemler uygulayarak ekonomi tarihi konusundaki araştırmaları yeniledikleri için"" kazanmıştır. Akademik kariyerine Londra Ekonomi Okulu okulunda ekonomi tarihi konusunda okutmanlık yaparak başlayan Merton Miller, 1990 yılında Harry Markowitz ve William Sharpe ile birlikte Nobel Ödülü kazanmıştır.








Çeviri normları

Normlar Gideon Toury tarafından geliştirilen çevirmenin süreç öncesi ve çeviri sürecinde aldığı öznel kararlardır. Çevirmenin bu konuda sınırlanamaz hakları vardır. Her çevirmenin kendine özgü normları vardır. Çevirmen, bu normlarla topluma hizmet eder ve bu normları topluma uygun olarak değiştirebilir. Bu bakımdan çevirmenın aslında toplumsal bir rolü vardır. Sosyo-kültürel sınırlamaların üstesinden gelmek için cevirmen normları kullanır. Sonuç olarak da farklı stratejilerle yani, farklı normlarla farklı erek metinler ortaya çıkar.

Normlar, çeviri sürecinde nelerin yapılması gerektiğini, neyin doğru ve neyin yanlış oldugunu veya bu sürecin sonunda erek metnin erek kültüre mi yoksa kaynak kültüre mi yakın olacağını söyler.
Bir süre sonra bir norm sürekli olarak çevirmenler tarafından kullanılırsa ve geçerliliğini kaybetmezse bir davranış kalıbı haline gelir.

Çeviri işlemi iki farklı dil ve kültüre ek olarak normlardan da oluşur. Çevirmen normlara karar vermeden önce kaynak metnin kaynak kültürdeki konumunu göz önünde tutmalıdır. Böylelikle de oluşacak metnin erek kültürdeki konumu da normlarla belli olur. her
Norms iki ye ayrılır.

Her norm her kültür için geçerli değildir çünkü bir norma anlam kazandıran aslında normun içinde bulunduğu dizgedir.

Mutlak Normlar: Bu normlar toplumsaldır ve bir kültürdeki genel olarak tüm çevirmenler tarafından kullanılır. (Ör: Dilbilgisi Kuralları)

Kişiye Özgü Normlar: Bu normlar özneldir. Çevirmenin isteği doğrultusunda kullanılırlar.

Öncül Normlar: Bu normlarla kaynak kültür ile erek kültür arasında seçim yapılır. Çevirmenin en başta karar vermesi gereken normlardır. Buna göre, eğer bir çeviri kaynak kültüre yakın ise yeterli çeviri; erek kültüre yakın ise kabul edilebilir çeviri olur.

Süreç Öncesi Çeviri Normları: Çevirmenin çeviri işlemine başlamadan önce karar vermesi gereken normlardır. Bu normlar iki unsurla ilgilidir. 
Çeviri Süreci Normları: Bu normlar metin ve dille ilgili sınırlandırıcı normlardır. 2'ye ayrılır.





Bana ya özgürlük verin ya da ölüm!

Bana ya Özgürlük verin ya da Ölüm!, özgün İngilizcesi "Give me Liberty, or give me Death!" olan, Patrick Henry'ye ve ikinci Virginia Konvansiyonunda () yaptığı konuşmasına atfedilen bir sözdür. Konuşma 23 Mart 1775'te, Richmond, Virginia'da yapılmıştır ki bu sözle birlikte konuşmanın Virginia'daki durumu etkileyerek, Virginia'nın Amerikan Bağımsızlık Savaşı'na asker göndermesine yol açtığı söylenmiştir. Konvansiyondaki delegelerin arasında daha sonra ABD Başkanı olacak olan George Washington ve Thomas Jefferson da vardı.

Konuşmanın orijinal bir yazılı kopyası bugüne ulaşmamış, konuşmanın metni o dönemde yazılmamış, ilk yayımlanan metin ise Henry'nin ölümün on yedi yıl sonra, 1816'da yayımlanan "Patrick Henry'nin Hayatı ve Karakteri" isimli kitapta yer alan metindir. Kitabın yazarı olan William Wirt 1815 yılında bir arkadaşına şöyle yazmıştır: "1763'den 1789'a... [onun] konuşmalarından bir tanesi bile baskıda, yazılı bir şekilde veya hafızada yaşamamakta. Bana söylenen her şey şu [ki] şöyle şöyle bir ortamda, güzide bir konuşma yaptı." Wirt konuşmayı dinlemiş olanlarla ve o sırada orada bulunanları tanıyanlarla haberleşmiş, daha sonra konuşmayı dinlemiş olanlardan olan George Tucker'a ise şunları yazmıştır: "Mr. Henry'nin '75 Konvansiyonundaki konuşmasını, sende bıraktığı etkiyi tanımlayışın da dahil neredeyse tamamen senden aldım, harfi harfine." Bununla birlikte Tucker'ın anlattıkları yazılı bir kaynaktan veya aldığı herhangi bir nottan değil, hatırlayabildiklerindendir. Her ne kadar bu sebeple Wirt'in ortaya koyduğu konuşmada belirli bir ölçüde belirsizlik olsa da, Wirt'in yaptığı araştırma göz önüne alındığında genel olarak konuşmanın, ünlenen "Ya bana Özgürlük verin ya da Ölüm!" sözü dahil, ana hatlarının doğru bir şekilde aktarıldığına inanılır. Söz konusu sözü de içeren ve üzerinde bugün genel bir mutabakat olan konuşmanın son kısmı şöyledir:




Skopos

1970'li yıllarda Hans Vermeer tarafından geliştirilen skopos kuramı, Katharina Reiss'ın metin sınıflandırmasıyla ortaya çıkmıştır. Amaç anlamına gelen skopos kuramı'na göre, her eylemin amacı vardır; çeviri de bir eylemse onun da bir amacı olmalıdır. Çeviride birden fazla skopos olabilir. Böylece de tek bir kaynak metinden ortaya birden fazla erek metin çıkabilir. Skopos kuramına göre belli bir skoposa uygun çevrilmiş metin (Translatum) tekrar kaynak diline çevrildiğinde ortaya bambaşka bir metin çıkar. Bu sebeple çeviri işlemi geri döndürülemez bir eylemdir.

Çevirinin amacına yani skoposuna müşteri karar verir ve çevirmen de uzman konumuna geçer. Çevirmenin özgürlükleri artar çünkü kaynak metne bağlılık tamamen ortadan kalkmış amaca bağlılık ortaya çıkmıştır. Böylece de önemli olan erek dil, erek kültür ve erek okuyucu olur. Kaynak metin tahttan indirilmiştir.

Hans Vermeer'e göre, skoposa göre çevrilen translatum işlevsel ve iletişimsel olarak yeterli çeviri'dir ve kaynak metin ile erek metin arasındaki tutarlılık fazla olursa eşdeğerlilik de aynı oranda azalır.






Jacobean nakışı

(İngilizce:Jacobean embroidery), onyedinci yüzyılın birinci çeyreği I. James'in hükümdarlığı döneminde gelişmeye başlayan nakış stilidir.

Terim, bugün crewel nakışı'nı tanımlamak için kullanılır. Bu nakış keten üzerine iki kat yün iplik dikiş çeşidiyle hayali bitki ve hayvan şekillerinin çalışması şeklinde olur. Jacobean nakışı'nın en beğenilen motifleri yatak oda duvarına asılan özel perdeler için yaşam ağacı, ormanlar ve genellikle yabancı iklimlerden gelen bitkilerin manzaradan doğuşu ile kuş, geyik, sincap ve diğer benzer hayvanların çalışılmış biçimleridir.

İlk Jacobeean nakışı, sıklıkla keten bez üzerinde renkli ipek çalışmasıyla kıvrımlı bitkisel desenleri gösteriyordu. Bu moda türü Elizabeth çağı'nın başlangıç döneminde doğdu. Nakışlı ceketlerin bayan ve erkekler için olanların her ikisi de 1600-1620 yıllarında modaya uygun idi ve bu ceketlerin pek çoğu halen mevcuttur.

Jacobean nakışı koloni Amerika'sına İngiliz kolonistler tarafından taşındı ve orada gelişti. 1890 yıllarındaki "Deerfield nakışı" hareketi kolonide ve nakışın Jacobean stiline ilgiyi yeniden canlandırdı.






Decebalus

Decebalus, Daçya krallarına verilen addır. Bu adın Daçya dilinde kral ya da şef anlamına geldiği sanılmaktadır.

En tanınmış Decebalus olan Diuppaneus (MS 87-106) daha önce Burebista'nın yaptığı gibi Daçyalılar'ı birleştirdi ve Antik Romalılar'ın yapım ve savaş tekniklerini kullandı. Daçyalılar güçlenince Romalılar ile savaşa giriştiler (84). Moesia'yı istila ettiler ; ama Roma kuvvetlerinin başındaki Domitianus, aldığı destekle Decabakus'u Tuna Nehri'nin gerisine püskürttü. Ancak Decebalus 86-87 kışında, Cornelius Fuscus komutasına bırakılan Roma birliklerini kuşattı ve büyük bir bozguna uğrattı. Ardından Roma ile bir antlaşma imzaladı. Buna göre, Roma imparatoru kendine Romalı işçiler gönderecekti (89). Traianus 101'de Decebalus ile savaşarak 102'de başkentini ele geçirdi. Decebalus bu duruma boyun eğdi; bir müşteri prens durumuna düştü ve Sarmizegetusa'da bir Roma garnizonu kurulmasını kabul etti. Ama, Daçyalılar yeniden ayaklandılar, yenik düşen Decebalus intihar ederek öldü (106).





Never Again

"Never Again", ABD'li şarkıcı Kelly Clarkson tarafından üçüncü stüdyo albümü "My December" için kaydedilen bir şarkıdır. Yazarlığını Kelly Clarkson ve Jimmy Messer; yapımcılığını David Kahne üstlendi. Şarkı, albümün ilk teklisi olarak Nisan 2007'de yayımlandı.

"Never Again", Ocak 2009 itibarıyla 995.000'i aşkın dijital satış rakamına ulaştı. "Rolling Stone" dergisinin hazırladığı 2007 yılının en iyi 100 şarkısı listesinde 99 numarada yer alırken; AT40'ın 2007 yılının en çok çalınan 100 şarkısı listesinde 63. sırada yer aldı. Ayrıca, "Billboard" dergisinin 2007 yıl sonu listelerinde 70. sıradaydı.

Şarkı, 31 Temmuz 2007 itibarıyla ABD'de tüm formatlarda 500.000'i aşkın kopya satışına ulaştı ve RIAA tarafından altın plak ile ödüllendirildi.

Clarkson parçanın yayınlanma tarihini resmî internet sitesinde 4 Nisan 2007 olarak duyurdu. "Never Again" 20 Nisan 2007'de iTunes Store'da satışa sunuldu ama birkaç saat sonra kaldırıldı. 23 Nisan 2007'de iTunes Store'da bu kez kalıcı olarak satışa sunuldu ve ABD'de yalnızca dijital ortamdan elde edilebilir hâle geldi.

İngiltere'de, diğer ülkelerde yayımlandıktan yaklaşık bir ay sonra, 11 Haziran 2007'de satışa sunuldu. Burada he