olarak bulunan öğrenci. Polis tarafından ajanlık teklif edilmiş ve kabul etmediği için bayıltılarak asıldığı iddia edilmektedir.

Ali Serkan Eroğlu 23 Mayıs 1978'de İzmir'in Tire ilçesinde doğdu. Normal bir ilk ve orta okul döneminden sonra liseyi 60.Yıl Anadolu Lisesinde okudu. 1996 yılında üniversiteyi kazandıktan sonra öğrenci hareketlerine katılmaya başladı. Ayrıca Duvara Karşı Tiyatro Topluluğu ve Parya Oyuncuları Topluluğunun kurucuları ve oyuncuları arasında yer aldı.

Nadir Kaya tarafından hakkında yazılmış "Çiçeğin Gözü Yıldızlardaydı: Ali Serkan Eroğlu" isimli bir de kitap bulunmaktadır.





Şehzade Burhaneddin Efendi Yalısı

Şehzade Burhaneddin Efendi Yalısı, Yeniköy, Sarıyer sahilinde neo-barok tarzına yakın inşa edilmiş ahşap Boğaziçi yalısıdır. 64 odaya sahip olan yapı, Boğaziçi'nin en büyük yalıları arasında yer almaktadır. 1911 yılında II. Abdülhamid'in oğlu Şehzade Burhaneddin tarafından satın alındıktan sonra onun adıyla anılmaya başlamıştır. Mısırlı Ahmet İhsan Bey yalıyı satın alınca adı Mısırlılar yalısı olarak da anılmıştır. Kıbrıslı Yalısı'nın ardından en uzun rıhtıma sahip olan yalının fiyatı 100 milyon avrodur.

İstanbul Boğazı’nın Rumeli yakasında, Yeniköy’de Köybaşı Caddesi üzerinde bulunan ahşap karkas yalı bodrumuyla birlikte dört katlıdır. Dolmabahçe'den sonra Boğaz'daki en büyük yalılardan biridir. Ayrıca Boğaz’a bakan cephesinin uzunluğu ise 60 metre olup, Boğaz’da bulunan en uzun kıyıya sahip yalılardan biridir. Yalının toplam 3 bin 633 metrekare kullanım alanı ve toplam 64 odası bulunmaktadır. Yalının genel hatları ampir üslubu taşıyan yalı, zarif dekoratif süslemelerin ön plana çıktığı yalıda art nouveau etkileri görünmekte olup, iç süslemelerinde ise altın varaklar hakimdir. Yalının deniz cephesinin iki yanında ikinci katlardan dışarı taşan çıkıntılı cumbalar bulunur. Yalının duvarlarında, yapıldığı dönemden günümüze ulaşan Rokoko üslubu işlemeler vardır. Binanın ön cephesinde cumba furuşları ahşap dallı, cumba pencereleri yarım kemer halindedir. Üçüncü kat balkonu üzerinde ve çatı alınlığında eski türkçe “Ya Hafız 1328” yazısı görülmektedir. Haremlik ve selamlık bölümleri bulunan yalının girişinde 650 metrekarelik altın varaklı süslemeler bulunan büyük bir salonu vardır. Münip Paşa zamanından kalma ve şu anda müştemilat olarak kullanılan selamlık binası haremlik’ten farklı olarak çok daha sadedir. Salon yalının mavi çam, manolya, palmiye gibi ağaçlarla yeşillendirilmiş bahçesine bakmaktadır. Salondan yukarıya çıkışta iki taraflı merdivenler vardır. Birinci kata çıkan merdivenlerin bitiminde varak süslemeleri, prinç ve kristal yapımı gösterişli avizeler bulunan balo salonu vardır. Türk hamamı ve Boğaz’a bakan bir suit oda bulunmaktadır. Girişte ikili gelen merdivenler, birinci kattan sonra merdivenler tekli devam etmektedir. ahşap cam olan merdivenlerin süslemeleri ise Paşabahçe’ye özel olarak yaptırılmıştır. Yalının geçmişte kayıkhane olarak kullanılan bölümünde şu an yüzme havuzuna bulunmakatadır.

Yalının karşısında yer alan 3 bin 600 metrekarelik alanda “Mahiyet Konutları” bulunmaktadır. 1940’lı yıllarda, hala dört ayrı köşkü barındıran konutlar, 1946’da Mısırlı Ahmet İhsan Bey’in çocuklarına miras kalıp, yalı 1984’te Erbilgin Ailesi satın aldıktan sonra, yaklaşık 10 yıl süren bir restorasyondan döneminde yeniden inşa edilen iki taneden oluşmaktadır. Bu konutlardan biri üç katlı, toplamda 900 metrekare, diğeri ise dört katlı 1200 metrekare olup, tanınmış kişilere kiralanmaktadır.

1785 yılına ait tapudaki ilk kayıtlarda saatçi Hacı Panayot ismine rastlanıyor. Yalının ilk sahiplerinden biri dönemin ünlü sarraflarından Varki Vartaks’tı. Vartaks ölünce yalı icralık olmuştur. 1887’de yalıyı Hariciye Bakanı Ahmet Münir Paşa satın almıştır. Onun vefatından bir süre sonra da Enver Paşa’nın annesi Ayşe Pervin ile Şükriye Ulviye Hanım’ın mülkiyetine geçtiği biliniyor. 1911 yılına gelindiğinde ise II. Abdülhamit, yalıyı çok sevdiği oğlu Şehzade Burhaneddin Efendi için satın almıştır.

Cumhuriyetin kurulma aşamasında Osmanlı Hanedanı'na ellerindeki malları satmaları için altı ay süre tanınmıştır. Bu süre içinde Şehzade Burhaneddin Efendi yalıyı satamayınca Atatürk'e gitmiş ve biraz daha zaman istemiştir. Atatürk'ten altı ay daha süre alan Şehzade Burhaneddin Efendi, 1923'te Mısırlı Ahmet İhsan Bey'e yalıyı satıp sonra da babasıyla birlikte İstanbul'u terk etmiştir. Şehzade’nin ikinci eşi Aliye Hanım 10 yıl bu yalıda oturdukutan sonra 1923’te Mısırlı Ahmet İhsan Bey’e geçen yalı, ‘Mısırlılar Yalısı’ olarak da kayıtlara geçmiştir. 1944'te Ahmet İhsan Bey yalıyı, mimar Burhanettin Bey’e restore ettirip, nakışlar ilave ettirmiş, birçok kapıları da değiştirmiştir. O dönem Fransa ve İstanbul antikacılarından alınan yalının eşyaları, 1946 da Ali İhsan Bey ölünce, yalıyı onartmak için kızları tarafından 1948’de mezatla satılmıştır.

Ahmet İhsan Bey Mısır’da ölerek orada gömüldükten sonra Türk eşi de ölünce, yalı mirasçı olarak dört kızı Nebiha, Melek, Nimet ve Semiha’ya kalmıştır. Mirasçılar Mısır’da yaşamakta, ancak yaz aylarında yalıya gelmekte idiler. Sakıp Sabancı'nın talip olduğu yalının varislerine ulaşılamamış Sabancı daha sonra vazgeçmiştir. Tarihi eserlere merakı bulunan Müfit Erbilgin yıkılmaya yüz tutmuş yalıyı alıp restore etmek istemiş, varislerini bulması için avukatını görevlendiği avukatı, Ahmet İhsan Bey'in Paris ve Mısır'da yaşayan kızlarına ulaşınca, tek tek vekaletname alarak alımı gerçekleştirmiştir. 1984 yılında Ahmet İhsan Bey’in çocukları yalıyı Sani Müfit Erbilgin'e sattıktan sonra yıllarca ihmal edilmiş olan yalı, aşırı bir yıpranmaya uğradığından 1989 yılına kadar aile tarafından restorasyona tabi tutulmuştur.

Yalı 2015 yılı Mart ayında ise, Katarlı iş adamı Abdulhadi Mana A SH Al-Hajri’ye satılmıştır.




Armand Guillaumin

Armand Guillaumin (16 Şubat 1841 - 26 Haziran 1927), Fransız izlenimci ressam ve taşbaskıcı.

Paris'te "Jean-Baptiste Armand Guillaumin"' adı ile doğan ressamın ailesi 1844 yılında Moulins'e yerleşti. Guillaumin, 1856 yılında Ecole Municipale'de heykeltıraş olan Caillouet'dn çizim dersleri almak için Paris'e geri döndü. Akşam desen kurslarına katılırken bir yandan da amcasının iç çamaşırı dükkânında çalıştı. 1860'da Monmartre'a taşınan ressam Fransız devlet demiryollarında da çalışmaya başladı. 1861 yılında Académie Suisse'e girdi. Bu akademide uzun yıllar dostluğunu sürdüreceği Paul Cézanne, Camille Pissarro ve Francisco Oller ile tanıştı. İlk iki ressamın düzeyine ulaşamamış olsa da onların üzerindeki etkileri Cezanne ve Pissarro'nun eserlerinde görülebilir. Cézanne ilk oymabaskı denemesini Guillamin'in Seine Nehri tekneleri resmini temel alarak yapmıştır.

Guillaumin 1863 yılında Salon des Refusés'de eserlerini sergiledi ve sonradan eserlerinin bazılarını satan Theo van Gogh'un kardeşi Vincent van Gogh ile arkadaş oldu. 1868 yılında demiryollarındaki işinden ayrılarak sadece resim üzerine çalışmaya başladı. Ivry, Charenton, La Rapèe gibi şehirlere seyahat ederek, oralarda resim yaptı. 1872'de arkadaşı Pissarro'yu sık sık Pontoise'da ziyaret etti. 1874 yılında açılan ilk izlenimciler sergisine üç resmiyle katıldı. Bu tablolar arasında "Ivry'de Gün Batımı" da vardı. Ressam 1877, 1880, 1881, 1882 ve 1886'da izlenimciler tarafından düzenlenen sergilerde de yer aldı. 1877'de Gauguin, 1883'de ise Signac ve Seurat ile tanışan 1882'de itibaren 15 yıl boyunca resim yapmak üzere düzenli olarak gideceği Damiette'i ilk kez ziyaret etti.

1891 yılında borsadan yüz bin frank kazandı. Bu para sayesinde sık sık seyahat etme fırsatı buldu. 1892'de Saint-Palaise'ye gitti. Bu şehirde "Sait-Palais, Gironde'un Ağzı" ve "Saint-Palais'deki Kumsal Yolu" gibi pek çok tablo yaptı. Ressamın gördüğü şehirler arasında Crozant, Agay, Auvergne, Orne, Loing, Eure, Rouen, La Trayas yer alır. Sanatçı ayrıca bir süre Hollanda'da da kaldı.

Yoğun renkleri ile dikkati çeken ressamın eserleri dünyanın önemli müzelerinde sergilenmektedir. Özellikle Paris, Creuse departmanı ve Fransa'nın Provence-Alpes-Côte d'Azur bölgesinin Akdeniz kıyısında bulunan Les Adrets-de-l'Estérel yakınlarını tasvir eden manzara resimleri ile tanınır. Tarzı ve kompozisyonları izlenimciliğin tüm özelliklerini taşıyan ressam canlı renk kullanımıyla dikkat çekmiştir.

Armand Guillaumin 1927 yılında Paris'in hemen güneyinde Orly'de öldü.





Ahmet Fethi Paşa Yalısı

Ahmet Fethi Paşa Yalısı, Kuzguncuk, Üsküdar sahilinde geleneksel Osmanlı mimarisiyle inşa edilen ahşap Boğaziçi yalısıdır.

Yalının ilk sahiplerinden Fethi Ahmet Paşa, yalıyı İsmet Bey adlı birinden almıştı. Yalı bu dönemden sonra Fethi Ahmet Paşa'nın adıyla anılmaya başlandı. Cumhuriyet döneminde yol yapımı için yalının bir bölümü istimlak edildi. 1943-1946 yılları arasında esaslı bir restorasyon geçirdi. Şevket Mocan'a miras kalan yapı, bugün Cengiz Yalçın'a aittir.





Tamer Ersoy

Tamer Ersoy (d. 1945, Seferihisar, İzmir), Türk bürokrat.

Akçadağ, Çifteler, Cihanbeyli, Sındırgı, Torbalı ve Ceyhan kaymakamlıkları, İçişleri Bakanlığı Personel Genel Müdür Yardımcılığı, İstanbul ve Ankara Vali Yardımcılıkları, 1999 yılında Ankara Vali Vekilliği ve 1999 - 2003 yılları arasında Bingöl Valiliği yapmıştır. Evli ve bir çocuk babasıdır.

2010 yılında yaş haddinden emekli olmuştur.




Nuri Paşa Yalısı

Nuri Paşa Yalısı, Kanlıca, Beykoz sahilinde bulunan Boğaziçi yalısıdır.

Uzun süre Rahmi Koç'un yaşadığı bu yalının, 1895 yılında Abdülhamid'in subaylarından olan Nuri Paşa tarafından yaptırıldığı sanılmaktadır. Mimari bakımdan art nouveau üslûpta yapılmıştır. Klasik Boğaziçi yalılarından farklı olarak balkon ögesi taşımaktadır.

Rahmi Koç'un, Kandilli'deki Kont Ostrorog Yalısına taşınmasının ardından bu yalı oğlu Ali Koç'a kaldı.




Nevzine

Nevzine, şerbetli tatlılardandır. Un ve kabartma tozu ile elde edilen hamura, ana malzeme olarak tahin, yoğurt ve ceviz ilave edilir. Elde edilen harç koyu bir kıvam elde edilene kadar yoğrulur. Hamur, yağlı bir kalıba alınır ve üzeri kızarıncaya kadar pişirilir. Pişirme işleminden sonra su, şeker, üzüm pekm