edef almaya başladı. 6 eylülde Alman saldırısı, Londra üzerine toplandı. Londra bir ay boyunca her gün bombalandı. Bu bombardımanlar sırasında 14.000 kişi ölmüş, 20.000 kişi yaralanmış olduğu düşünülmektedir. İngiliz havacıları, Alman uçaklarına, Londra'da yarattıkları cehennemi çok ağır bir şekilde ödetti. RAF'ın sert direnci karşısında Luftwaffe, Goering'in emriyle 7 Ekim'de geri çekilmek zorunda kalmış ve harekât başarısız olarak sona erdirilmiştir. Bu savaşta, RAF 700 uçak kaybetmesine karşın, Luftwaffe'nin kaybı 3000 uçağı geçiyordu. Londra savaş süresınce her gün bombardımana tutuldu. Ekimde şehre atılan bomba sayısı 10.000, kasımda ise 7500 olarak tespit edilmiştir. Aralık ayında şehirde büyük hasarlar oldu; 1941 yılı başında Coventry'de ayakta kalmış tek bir duvar yoktu. Ama buna rağmen Hitler, partiyi kaybetmişti. Napolyon gibi o da, hayatının en tehlikeli kumarını oynamak ve İngiltere ile bir ölüm-kalım savaşına girişmek zorundaydı. Böylece mücadele, karayla denizin çarpışması olarak bir başka cephede yeniden başlıyordu.

Bu dönemde Birleşik Krallık'a sadece hava akınları yapmak suretiyle saldırıda bulunan Nazi Almanyası, kuvvetlerinin büyük bir bölümünü Sovyetler Birliği'nin istilası için Doğu Cephesi'nde toplamıştı. Birleşik Krallık'ın batıdan gelebilecek herhangi bir saldırısını engellemek için Fransa sahili ve Manş Kanalı boyunca Atlantik Duvarı'nın yapımına başlandı. Duvar, Fransa'nın bir Müttefiklerce işgal edilme beklentisiyle inşa edilmiştir. Müttefikler 19 Ağustos 1942'de Fransa'nın kıyı şehri Dieppe üzerinden bir baskın harekâtı düzenlediyse de büyük başarısızlıkla sonuçlandı. İngiliz, Özgür Fransa ve küçük bir ABD ve Polonya birliğinin baskınıyla gerçekleşen muharebede Müttefik kuvvetlerin üçte ikisi Alman kuvvetleri tarafından imha edildi. Ancak harekât sırasında öğrenilen bilgiler daha sonraki Normandiya Çıkarması'nda kullanılacaktır. İki yıl boyunca, komando baskınları ve Özel Harekat İcra (KİT) ve Stratejik Hizmetler (ÖSS) Ofisi tarafından destekli direnişin ve gerilla eylemlerinin dışında Batı Cephesi üzerinde başka mücadele yoktu. Ancak bu arada Müttefikler gece gündüz RAF Bombardıman Komutanlığı'na bağlı ABD Sekizinci Hava Kuvvetleri ile Almanya'yı bombalamaya devam etti.

Müttefikler bu süre içerisinde birçok Alman lojistik destek merkezi ve karargâha baskın ve operasyon düzenledi: "Biting" - Bruneval Harekâtı (27-28 Şubat 1942), St Nazaire (27-28 Mart 1942), "Myrmidon Harekâtı" - Bayonne (5 Nisan 1942), "Abercrombie" Harekâtı - Hardelot (21-22 Nisan 1942), Dieppe (19 Ağustos 1942) ve - "Frankton" Harekâtı - Gironde (7-12 Aralık 1942).

Bu harekât ve baskınlara katılan İngiliz, Fransız ve Kanadalı komandolar, Adolf Hitler'in yayınladığı kararnameyle, Alman askerleri tarafından yakalandığı an öldürülüyorlardı.

Müttefik işgal beklentisi Alman komutanlar tarafından kabul edildi. 1944 yazında bu beklenti doğru çıktı ve Müttefik kuvvetler tarafından 
Overlord Harekâtı başlatıldı. Buna karşılık bu üç grup bulunmaktaydı: Wehrmacht Hollanda Komutanlığı (Wehrmachtbefehlshaber#Niederlande) veya WBN; Hollanda ve Belçika kıyılarından sorumlu B Ordular Grubu'na bağlı olarak Kuzey Fransa kıyılarını koruyan 15. Ordu (Karargâhı Tourcoing) ve Seine alanının kuzeyinde bulunan 7. Ordu (Karargâhı Le Mans), Seine ve Loire arasında Manş ve Atlantik kıyısından sorumluydu. Biscay Körfezi sahili ve Vichy Fransası'ndan sorumlu G Ordular Grubu'na bağlı olarak, Loire arasında Atlantik kıyısından ve İspanya sınırından sorumlu 1. Ordu (Karargâhı Bordeaux) ve Akdeniz'den sorumlu 19. Ordu bulunmaktaydı.

Müttefiklerin nereden çıkarma yapacağı Alman ordularının bu savaş düzenine göre hiç de sürpriz değildi. Özellikle Alman mekanize birliklerinin Fransa üzerinde çeşitli birliklere dağıtılmış olması Müttefiklerin işini kolaylaştırmaktaydı. Her ordu grubuna mekanize birlikler tahsis edilmişti. Kuzey Fransa'daki B Ordular Grubu'nda 2. SS Panzer Tümeni, Paris bölgesinde 116. SS Panzer Tümeni ve Normandiya'da 21. SS Panzer Tümeni vardı. Atlantik kıyısında bir işgal olasılığı göz önünde bulunduğunda G Ordular Grubu'na bağlı olarak Gironde'de 11. SS Panzer Tümeni, Montauban'da 2. SS Panzer Tümeni "Das Reich" ve Bouches-du-Rhône'da 9. SS Panzer Tümeni bulunmaktaydı.

OKW aynı zamanda önemli mekanize tümenleri yedek olarak tutmuştu, ancak bunlar geniş bir alana dağıtıldı: 1. SS Panzer Tümeni "Leibstandarte SS Adolf Hitler" daha Hollanda'da eğitimlerine devam etmekteydi ve hazır değildi. 12. SS Panzer Tümeni "Hitlerjugend" ve Panzer-Lehr Tümeni Normandiya kıyı savunma bölgelerinde ve Paris-Orleans bölgesinde bulunmaktaydı. 17. SS Panzergrenadier Tümeni "Götz von Berlichingen" ise Tours çevresinde ve Loire'un hemen güneyinde konuşluydu.

6 Haziran 1944'te Müttefikler tarafından planlanan Overlord Harekâtı (ayrıca "D-Day" olarak da bilinir) -Fransa'nın uzun zamandır beklenen kurtuluşu- başladı. Asıl hedef Normandiya iken aldatma olarak Pas-de-Calais'e yapılan Fortitude ve Bodyguard Harekatları ile Alman birliklerinin dikkatinin bu bölgeye çekilmesi amaçlandı. Savaşların iki ay ağır bir şekilde sürmesinden sonra Amerikan birlikleri Cobra Harekâtı ile savaşı hızlandırdı. Kısa bir süre sonra Müttefikler Fransa genelinde hızlı bir şekilde ilerlemeye başladı. Falaise'de 200,000 kişilik Alman Ordusu kuşatma altına alındı. Doğu Cephesi'ndeki gibi şey olmamış tavır takınan Hitler, çok geç olana kadar stratejik bir geri çekilmeye izin vermedi. 150,000 Alman askeri kuşatmayı çıkmayı başarsa da 50,000 Alman ya öldürüldü ya da esir alındı​​. Bu sırada İngiliz kuvvetleri Goodwood Harekâtı ile Caen'de bir köprü başı oluşturmayı başardı. Cobra Harekâtı'yla birlikte köprü başı oluşturan 21. Ordular Grubu içerisindeki İngiliz ve Kanada kuvvetleri, Belçika ve Hollanda üzerinden Kuzey Almanya'ya yöneldi. 12. Ordular Grubu ise Fransa'nın güneyinden Lüksemburg ve Ruhr'a ilerleyerek hızla geniş bir cephe içinde yelpaze oluşturmaya başladı. Bu Yüksek Müttefik Komutanı Dwight D. Eisenhower ve Amerikan yüksek komuta heyetinin geri kalanının çoğu tarafından tercih ve kabul edilen strateji oldu.

15 Ağustos'ta Müttefikler, işgal altında bulunan Toulon ve Cannes'i (Güney Fransa) kurtarmak için Dragoon Harekâtı'nı başlattı. ABD 6. Ordular Grubu'na bağlı bulunan 7. ABD Ordusu ve 1. Fransız Ordusu, Güney Fransa'da iki hafta içinde hızlı bir şekilde sağlam bir köprübaşı oluşturdu ve Ren vadisine doğru ilerlemeye başladı.

Alman kuvvetleri, Fransa'da şimdi üç güçlü Müttefik ordular grubu ile karşı karşıya kaldı: Kuzeyde Mareşal Sir Bernard Montgomery komutasındaki 21. İngiliz Ordular Grubu, güneyde General Omar Bradley komutasındaki 12. ABD Ordular Grubu ve Korgeneral Jacob L. Devers komutasındaki 6. ABD Ordular Grubu. Eylül ayı ortasına kadar güneyden ilerleyen 6. Ordular Grubu, güneyden ilerleyen 
Devers kuvvetleri ile temas sağladı. Bradley komutasındaki üç ordular grubu Eisenhower'ın merkezi komutası altına girdi. Böylece Müttefik Kuvvetleri Karargâhı oluşmuş oldu.

Fransa'nın hem kuzeyinden hem de güneyinden saldırı altında bulunan Alman ordusu geri çekildi. 19 Ağustos'ta Fransız Direnişi (FFI) genel bir ayaklanma başlattı ve 25 Ağustos'ta Paris kurtuldu. 2. Özgür Fransız Zırhlı Tümen Komutanı General Philippe Leclerc'in, General Dietrich von Choltitz'a verdiği Fransız ültimatomunu kabul etmesiyle Adolf Hitler'in Paris'in kaybedildiği zaman imha edilmesini içeren emri uygulanmamış oldu. Kuzey Fransa ve Benelüks ülkelerinin kurtuluşundan sonra Almanların V-1 ve V-2 füzeleri ile misilleme saldırıları düzenlemeye başlaması, Birleşik Krallık kuvvetleri için bu füzelerin imhası birinci hedef oldu. Çünkü yapılan füze saldırıları direkt olarak Birleşik Krallık'ı ve Güneydoğu Avrupa'yı hedef almaktaydı.

Batı cephesinde mücadele durmuş gibiydi ve Müttefikler önceden Siegfried Hattı önüne (Westwall) ve Ren güneyine ulaşır ulaşmaz durdu. Eylül ayı başında başlayarak, Amerikan birlikleri Hattın içlerine girmeye başladı. Hürtgen Ormanları'nda yavaş fakat kanlı bir mücadele başladı.

Anvers limanı, 4 Eylül'de 11. İngiliz Zırhlı Tümeni tarafından kurtarıldı. Schelde Nehri kıyısında bulunan Alman müstahkem hattı, Kanada ve Polonya birlikleri tarafından ağır kayıplar verilmesine rağmen temizlendi. 9. ABD Ordusu kuşatılmamak için Ekim ayında Aachen şehrine ilerlemeye başladı. Fakat Hitler birliklerine şehrin zarar görmesini önemsemeyecek şekilde ABD birlikleri taarruz emri verdi. Yapılan muharebe ABD birliklerinin kesin zaferiyle sonuçlandı. Alman birlikleri 5,000 kayıp ve 5,000 esir vererek geri çekilmeye devam etti.

Ardenlerin güneyinde, ABD kuvvetleri Eylül ayından Aralık ayının ortasına kadar Alman birlikleri ile savaştı. Asıl amaç, Alman birliklerinin arkasından dolanıp imha etmekti. Metz ve Moselle'de Almanların geriden takviye alması ve olumsuz hava şartları zaman zaman ABD birliklerini zor duruma düşürdü. Eylül ve Ekim aylarında, 6. Müttefik Ordular Grubu (7. ABD Ordusu ve 1. Fransız Ordusu) Vosges Dağları'nda inatçı Alman direnişi ile karşılaştı. Kasım ayında ise Müttefik kuvvetleri Belfort, Mulhouse ve Strasbourg'u kurtardı. Alman kuvvetleri Ren Nehri boyunca geri atıldıysa da Ren nehrinin batı kıyısında Colmar kenti etrafında büyük bir köprüyü tutmayı başardı. Müttefikler, 16 Kasım'da "Kraliçe" adlı geniş kapsamlı bir sonbahar saldırısı başlattı. Hürtgen Ormanı üzerindeki Alman kuvvetleri tekrar Rur Nehri'ne kadar geri itildiyse de Ren nehri yolunu açma konusundaki önemli hedeflerde başarısız olundu. Müttefik harekâtları, daha sonra Almanların Ardenlere saldırısı ile başarıya ulaşmıştır.

İngiliz Mareşal Montgomery cesur bir saldırı ile Ren genelinde Müttefikler dar bir koridor oluşturarak Almanya içlerine girmeyi amaçlayan, "Market Garden" isimli bir harekâtı başlatmak için Müttefik Yüksek Komutanlığı'nı ikna etti. Plana göre Eindhoven, Nijmegen ve Arnhem'e inecek müttefik paraşütçüleri, Hollanda'nın ana nehirleri üzerindeki Alman işgali altında bulunan köprüleri alacaktı. 30. İngiliz Kolordusu Maas-Schelde Kanalı boyunca Alman hatları ile savaşacak ve Ein