rdar Susmuş

Serdar Susmuş (d. 23 Ekim 1967), Türk basketbolcu.

Eczacıbaşı'nda yetişti ve genç yaşında bu takımda ilk beşte oynamaya başladı.

1986 Temmuz'unda İzmir'de yapılan Balkan Gençler Basketbol Şampiyonası'nda tarihinde üçüncü kez şampiyon olan Aydın Örs'ün antrenörlüğündeki Türkiye genç millî basketbol takımında yeraldı .

Mehmet Baturalp'in antrenörlüğündeki ve Tamer Oyguç, Larry Richard ve Orhun Ene'nin önderliklerindeki Eczacıbaşı takımı 1987-88 sezonunda şampiyon olurken Susmuş da ilk kez bu sevinci yaşadı . Aynı sezon Klasman Ligi lideri Fenerbahçe'ya karşı alınan 89-87'lik galibiyetle Cumhurbaşkanlığı Kupası'nın kazanılması bu şampiyonluğu perçinleyen bir başarı olmuş, Serdar bu maçta bütün sezonki skorer oyununu 15 sayıyla süslemişti. Bu başarılarıyla Susmuş millî takıma da yükseldi.

1988-89 sezonunda Eczacıbaşı ile bir Lig şampiyonluğu daha kazanan Susmuş sezon sonunda iddialı bir kadro kuran Fenerbahçe'ye transfer oldu. Sarı-laciertli takımla Klasman Ligi liderliği ve Cumhurbaşkanlığı Kupası sevinci yaşayan Susmuş, 1991-92'de eski takımına döndü.

1992'de Eczacıbaşı'nın basketbol takımını kapamasından sonra sırasıyla Oyak Renault (1992-93 ve 1998-99), Yıldırımspor (1993-94), Ortaköy (1994-95 ve 1996-98), Antalyaspor (1995-96) ve İTÜ (1999-2000) takımlarında forma giydi .




El Clásico

El Clásico (Türkçe: "Klasik"), "El derbi Español" ve "El Clàssic" adlarıyla da bilinen, Katalan takımı FC Barcelona ile İspanyol takımı Real Madrid CF'nin karşılaştığı futbol maçlarına verilen addır. Bu iki takım şimdiye kadar La Liga dışında Copa del Rey, Supercopa de España, UEFA Şampiyonlar Ligi ve UEFA Süper Kupası'nda da karşılaşmışlardır. Bu karşılaşma UEFA Şampiyonlar Ligi Finali'nden sonra yüz milyonlarca insanlanın izlediği, dünyada en çok takip edilen kulüp futbol maçıdır.

Bu rekabet Madrid ve Barselona gibi İspanya'nın en büyük iki şehrinden çıkan ve ülkenin en başarılı ve etkili iki futbol kulübü arasında geçmektedir. Ayrıca bu iki takımın karşılaşmaları siyasi bir nitelik de taşımaktadır. Katalan milliyetçilerin desteklediği Barcelona ile İspanyol milliyetçilerin desteklediği Real Madrid bu anlamda da bir rekabet içerisindedir.

Rekabetin ilk yılları sayılabilecek 1930'lu yıllarda Barcelona, Madrid merkezli baskıcı yönetime olan muhalefeti ile tanınmıştır. Franco diktatörlüğü yıllarında Barcelona kulübüne transfer olmak veya kulüp üyeliğine girmek rejime olan muhalefeti göstermenin de bir yoluydu. Bu dönemde Barcelona başkanı Josep Sunyol Franco askerleri tarafından öldürülmüştür. Yazar Phil Ball bu olayı "Morbo: The Story of Spanish Football" adlı kitabının El Clásico bölümünde "İspanya İç Savaşı'nın başlangıcı" olarak belirtmiştir.

İspanya'da ilk sosyalist partinin Madrid'de kurulmuş olmasına rağmen, ülkenin modern tarihindeki tüm fikir akımları —cumhuriyetçilik, federalizm, anarşizm, sendikalizm ve komünizm gibi— Katalonya bölgesinin Barselona şehrinde gelişmiştir. Miguel Primo de Rivera ve Francisco Franco'nun diktatörlük döneminde tüm etnik unsurlara karşı baskıcı bir politika izlenmiştir. Bu politika karşısında muhalefetin en büyük simgesi olan FC Barcelona ise ""més que un club"" (Türkçe: "bir kulüpten daha fazlası") adıyla anılmaya başlanmıştır.

Rekabet Alfredo di Stéfano'nun Real Madrid'e imza atması ile 1950'lerde yoğunlaşmıştır. Di Stéfano, 1953 yılında Kolombiya'nın Club Deportivo Los Millonarios takımının formasını giyerken Real Madridli ve Barcelonalı yöneticilerin dikkatini çekmiştir. Santiago Bernabéu Yeste ise neredeyse Di Stefano'nun transferini bitirecek olan Barcelona'dan önce davranarak onu takımına getirmiştir. Bu durum iki kulüp arasında anlaşmazlığa neden olmuş ve konu FIFA'ya taşınmıştır. FIFA temsilcisi Muñoz Calero ise Di Stéfano'nun Barcelona ve Real Madrid'de dönüşümlü oynamasını karara bağlamıştır. Ancak Franco'nun baskıları sonucu Barcelona, Di Stéfano üzerindeki haklarından vazgeçmiş ve oyuncu tamamen Real Madrid'de forma giymeye başlamıştır.

Di Stéfano, Barcelona'ya karşı oynadığı ilk maçta iki gol birden kaydetmiştir. Onun kulüpte bulunduğu dönemde Real Madrid Şampiyon Kulüpler Kupası'nın ilk beş sezonunda şampiyonluğa ulaşmıştır.

İki takım 2002 UEFA Şampiyonlar Ligi yarı finalinde karşılaşmış ve ilk maçı Real Madrid 2-0 kazanmıştır. İspanyol medyası tarafından "Yüzyılın Maçı" olarak nitelendirilen maç, 500 milyondan fazla kişi tarafından izlenmiştir. Kasım 2005'te Madrid'de oynanan karşılaşma ise 3-0 Barcelona lehine sonuçlanmıştır. O maçta Barcelona'da forma giyen Ronaldinho çok iyi bir performans sergilemiş, maç sonunda Real Madrid taraftarları tarafından ayakta alkışlanmıştır. Ronaldinho, Diego Maradona'dan sonra Real Madrid taraftarları tarafından bu şekilde saygı gören ikinci Barcelonalı futbolcu olmuştur.

İki kulüp arasında futbolcu transferi rekabeti de yaşanmaktadır. Özellikle kulüplerin birbirlerinden futbolcu transfer etmeleri bu rekabetin önemli bir parçasıdır. Örneğin, 1988'de Barcelona'dan Real Madrid'e transfer olan Bernd Schuster, 1994'te Barcelona'dan Real Madrid'e transfer olan Michael Laudrup gibi isimler o dönemlerde büyük tartışmalar yaratmıştır. Bu tartışmaların en büyüğü ise Barcelona ikinci kaptanı olan Luís Figo'nun 2000 yılında Real Madrid'e transfer olmasıyla gerçekleşmiştir. Figo, Barcelona taraftarları tarafından ""hain"" şeklinde nitelenmiş ve sahaya Barcelona taraftarları tarafından Figo'yu protesto amacıyla domuz kafası atılmıştır.

"Centro de Investigaciones Sociológicas" 2007 yılında İspanya çapında bir araştırma gerçekleştirmiştir. Bu araştırma sonucuna göre tüm İspanya çapında Barcelona'nın %25, Real Madrid'in ise %32'lik bir taraftar kitlesi vardır. Üçüncü sırada ise %5 ile Valencia CF vardır.

Avrupa'da ise Barcelona Real Madrid'e göre daha popülerdir. Alman araştırma şirketi Sport+Markt tarafından 2010'da yapılan bir ankete göre Real Madrid'in tüm Avrupa'da 31.3 milyon kişilik bir hayran kitlesi var iken bu durum Barcelona adına 57.8 milyon kişiye çıkmaktadır.

İki takımın karşılaştığı tüm maçların listelendiği tabloda galip gelen takım kalın yazı ile belirtilmiştir.
Tabloda iki takımın yalnızca La Liga'da karşılaştıkları tarihler, gollerin sahipleri ve skorlar bulunmaktadır. Skor sütununda parantez içinde gösterilen skor ise maçın ilk yarısının sonucudur.
İstatistik


Aşağıda Barcelona ve Real Madrid'in karşılaştığı tüm Copa del Rey maçları listelenmektedir. 1901 yılında başlayan turnuva 1929 yılında La Liga kurulmadan önce İspanya'nın en önemli turnuvası idi. Ayrıca ülke çapında düzenlenen ilk turnuvadır.

Zaman sıkışıklığı, yoğunluk ve kulüplerin baskısı nedeniyle İspanya Lig Kupası sadece dört yıl düzenlenebilmiş, 1986 yılında iptal edilmiştir.
1982'den beri düzenlenen Supercopa de España, La Liga şampiyonu ile Copa del Rey şampiyonu arasında iki maç üzerinden oynanan karşılaşmayla sahibini bulan kupadır.
Barcelona ve Real Madrid Avrupa'nın en prestijli futbol turnuvası olan Şampiyonlar Ligi'nde birkaç kez karşı karşıya gelmişlerdir.

Aşağıdaki tabloda "El Clásico"'da en fazla gol atan 20 futbolcu gol attığı turnuvalara göre listelenmiştir. Kalın yazılan futbolcular halen La Liga'da forma giymektedir.
Real Madrid'den Barcelona'ya giden Luis Enrique ve Barcelona'dan Real Madrid'e giden Luís Figo gibi takımlarında kaptanlığa kadar yükselmiş futbolcular bir takımdan diğerine transfer olurken kulüpler ve taraftarlar arasında büyük kargaşaya neden olmuşlardır. Çoğu zaman ise hiçbir sorun olmadan transfer gerçekleşmiştir.





August von Mackensen

Anton Ludwig August von Mackensen (6 Aralık 1849 - 8 Kasım 1945), Alman mareşal. Generaloberst Eberhard von Mackensen'in babasıdır. I. Dünya Savaşı sırasında başarılarından dolayı Alman İmparatorluğu'nun en önde gelen askeri liderlerinden biri haline geldi.

Gönüllü olarak 1869 yılında askerliğe başladı. Fransa-Prusya Savaşı sırasında teğmenliğe terfi etti ve İkinci Sınıf Demir Haç madalyası aldı. Halle Üniversitesi'nde okumasına rağmen 1873 yılında Alman ordusuna geri döndü. 1901 - 1903 yılları arasında Süvari Tugayı (Leib-Husaren-Tugayı) komutanlığını, 1903-1908 yılları arası Danzig'de 36. Tümenine komuta etti. 1906'da emekli olan Alfred von Schlieffen'in olası halefi olarak gösterildi. 1908 yılında, 27. Kolordu komutasını devraldı ve bu kolordu komutanlığını I. Dünya Savaşı'nın başına kadar sürdürdü.

1914 yılında savaş patlak verdiğinde altmış beş yaşındaydı. İlk olarak General Maximilian von Prittwitz'in komutası altında ve daha sonra General Paul von Hindenburg'un komutası altında, 8. Alman Ordusu'nun parçası olarak 27. Kolordu komutanı olarak kaldı. 19 Ağustos 1914 tarihinde öğleden sonra Doğu Prusya işgal onun kolordu Rus İmparatorluk Ordusu'na karşı savaştı. Daha sonra Ruslara karşı Gumbinnen ve Tannenberg muharebelerinde kolordusuyla beraber büyük başarılar gösterdi.

2 Kasım 1914 tarihinde Doğu Başkomutanı (Oberbefehlshaber Ost) olan Hindenburg'un yerine 9. Ordu komutanlığına atandı. 27 Kasım 1914'te ordusuyla Łódź ve Varşova'yı ele geçirdi. Bu başarısı nedeniyle Prusya'nın en yüksek askeri nişanı olan Pour le Mérite ile ödüllendirildi. Daha sonra Galiçya Cephesi'nde Przemyśl ve Lemberg'in ele geçirilmesinde önemli rol oynadı. 11. Ordu ve Kiev Ordular Grubu (Heeresgruppe Kiev)'nun komutasını aldı. Ayrıca Nisan 1915'e kadar 9. Ordu'ya komuta etti. O 3 Haziran 1915 tarihinde Meşe Yapraklı Pour le Mérite ile ödüllendirildi. 22 Haziran 1915 tarihinde mareşal rütbesine terfi etti ve Prusya'nın en yüksek nişanı olan Siyah Kartal Şövalyelik Nişanı ile ödüllendirildi. 4 Haziran 1915'te aynı zamanda Bavyera Krallığı'nın en yüksek askeri nişanı olan Max Joseph Büyük Haç Askeri Nişanı dahil olmak üzere diğer Alman devletleri ve Almanya'nın müttefiklerinden çok sayıda ödül verildi.

Ekim 1915 yılında, (11. Alman Ordusu, 3. Avusturya-Macaristan Ordusu ve 1. Bulgar Ordusu) yeni kurulan Mackensen Ordular Grubu komutanlığına atandı.
Sırbistan'a düzenlediği seferle bu ülkeyi büyük ölçüde savaş dışı bıraktı. Belgrad'a girerken kuvvetli Sırp direnişiyle karşılaştıysa da şehir İttifa