yan Kopenhag Konferansı'na Connie Hedegaard başkanlık etti. Danimarka iklim bakanı da olan Hedegaar'ın 16 Aralık tarihinde istifa etmesiyle bu görevi Danimarka başbakanı Lars Løkke Rasmussen sürdürdü. Konferans süresince basında müzakerelerin çok yavaş ilerlediği ve konferansın başarısız sonuçlanacağına dair haberler yer alsa da “Kopenhag Mutabakatı” kabul edilmiştir. Yine de bu mutabakat çevre örgütleri ve sanayileşmekte olan ülkeler tarafından yetersiz bulunmuştur.

ABD, Brezilya, Çin, Hindistan ve Güney Afrika'nın hazırladığı “Kopenhag Mutabakatı” konferansın son günü kabul edildi ve ABD hükümeti bu mutabakatı “Anlamlı Antlaşma” olarak değerlendirdi. Antlaşma kabul edilmiş olsa da üzerinde uzlaşı sağlanamadığı için oy birliği olmadan geçmiştir. Antlaşmanın genel özellikleri şunlardır:






Veronika Ölmek İstiyor (film)

Veronika Ölmek İstiyor, Paulo Coelho'nun aynı adlı romanından uyarlanan Sarah Michelle Gellar, Jonathan Tucker, Melissa Leo, David Thewlis ve Erika Christensen'in oynayıp Emily Young'ın yönettiği 2009 yılı yapımı dramatik bir filmdir.

Romanın özgün halinde hikâye Ljubljana, Slovenya'da geçmesine rağmen, film New York'ta geçmektedir.




Veronika Ölmek İstiyor (anlam ayrımı)





67. Altın Küre Ödülleri

67. Altın Küre Ödülleri, 17 Ocak 2010'da, Beverly Hills, Kaliforniya'da Beverly Hilton Hotel'de yapılan ve NBC'den yayınlanan ödül töreni. Töreni Ricky Gervais sundu.

Adaylar 15 Aralık 2009'da açıklanmıştır. "Up in the Air" filmi altı (6) ödle aday gösterilmiş ve bu yıl en fazla ödüle aday gösterilen film olmultur. "Nine" filmi beş (5), "Avatar" ve "Inglourious Basterds" filmi dört (4) adaylık ile takip etmiştir. Matt Damon, Sandra Bullock ve Meryl Streep oyunculuk dallarında ikişer adaylık almıştır. Damon, En İyi Erkek Oyuncu: Müzikal veya Komedi ve En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu, Bullock hem En İyi Kadın Oyuncu: Drama hem de En İyi Kadın Oyuncu: Müzikal veya Komedi kategorilerinde, Streep En İyi Kadın Oyuncu: Müzikal veya Komedi kategorisinde iki adaylık ile yarışacaktır. Televizyon dalında ise Anna Paquin, En İyi Kadın Oyuncu: Drama ve En İyi Kadın Oyuncu: Mini dizi/TV filmi dallarında iki adaylık kazanmıştır.

Altın Küre Cecil B. DeMille Ödülü ödülü Martin Scorsese'ye verilecektir.




2008 Yaz Olimpiyatları'nda halter - Erkekler 56 kg

Erkekler 56 kg halter oyunu halter yarışmasının en hafif yarışmasıydı, haltercilerin maksimum ağırlıkları 56 kg idi. Bütün yarışmalar 10 Ağustos'ta başladı fakat yarışmaya katılan sporcuların sayıca fazla oluşu nedeniyle iki kısma bölündü. Grup B de yarışan halterciler saat 10:00 da ve Grup A daki haltercile rise saat 19:00 yarışmaya başladı.

Her bir halterci Koparma ve Silkme kategorilerinin ikisinde de performans gösterdi. Final skor haltercilerin en iyi dereceyi yaptığı kaldırışta elde ettiği skordu. Her bir halterci üç kaldırış denemesi ile skor elde etti. Haltercinin skoru en başarılı kaldırışındaki elde ettiği skordu.

Atina altın madalyalı Türk haltercisi Halil Mutlu kendisinin dördüncü altın madalyasını alabileceği Beijing'deki bu yarışmalarda yoktu.

Bu yarışama öncesi, dünya ve Olimpiyat rkorları aşağıdaki gibiydi.

Oyunlar için 20 halterci seçildi.




Gustave Caillebotte

Gustave Caillebotte (19 Ağustos 1848 – 21 Şubat 1894), Fransız ressam. İzlenimcilik akımının hem üyesi hem de koruyucularından biridir. Gruptaki diğer sanatçılara göre gerçekçilik akımına daha yakın durmuştur. Caillebotte fotoğrafçılığa olan ilgisi ile de tanınmaktadır.

Gustave Caillebotte 19 Ağustos 1848'de üst sınıf bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası Martial Caillebotte (1799-1874) hem askeri kıyafet üretimi işindeydi hem de "Tribunal de Commerce"'in Seine bölümünde yargıçtı. Annesi Céleste Daufresne (1819-1878), babasının üçüncü eşiydi. Çiftin Gustave'ın ardından René (1851-1876) ve Martial (1853-1910) ismini verdikleri iki oğulları daha oldu. Paris'te rue du Faubourg-Saint-Denis'teki evlerinde dünyaya gelen Caillebotte 1866 yılına kadar aynı yerde yaşamaya devam etti. Bu tarihten sonra ise babasının rue de Miromesnil'de inşa ettirdiği evde hayatını sürdürdü. 1860'ların başından itibaren aile yazlarını Paris'in 12 mil güneyinde, Yerres Irmağı'nın kenarına kurulmuş olan Yerres isimli kasabada geçirmeye başladı. Caillebotte o günlerde resim yapmaya başladı.

Sanatçı 1868 yılında hukuk diplomasını, 1870'te ise çalışma iznini aldı. Kısa bir süre sonra Fransa-Prusya Savaşı'nda savaşmak üzere askere alındı.

Savaştan sonra Caillebotte ressam Léon Bonnat'ın atölyesini ziyaret etmeye başladı. Bu ziyaretler resim sanatıyla ciddi bir şekilde ilgilenmeye başlamasıyla sonuçlandı. Çok kısa bir süre içinde başarılı bir tarz geliştirdi. Ressamın ilk atölyesi ailesinin evi oldu. 1873 yılında, Güzel Sanatlar Okulu'na (École des Beaux-Arts) girdi fakat eğitim hayatı uzun sürmedi. 1874 yılında babasını, 1878 yılında annesini kaybetti. Geriye kalan mirası üç kardeş bölüştüler. 1874 civarında aralarında Giuseppe de Nittis ve Edgar Degas'nın da bulunduğu akademi için çalışmayan ressamlarla tanıştı ve onlarla arkadaş oldu. 1874 yılındaki ilk izlenimcilik sergisinde eserleri yer almamasına rağmen sergiye katılanlar arasındaydı.

İzlenimciler, çoğunlukla akademik ressamların çalışmalarının seçildiği senelik olarak düzenlenen Paris Salonu geleneğini de yavaş yavaş kırdılar. Caillebotte ilk kez 1876 yılındaki İzlenimcilik sergisine sekiz tablosuyla katıldı. Bu tablolar arasında ilk başyapıtlarından kabul edilen "Les raboteurs de parquet" (1875) da vardı. İşçilerin ahşap yer döşemeleri döşemesini anlatan bu eserin konusu bazı eleştirmenlerce bayağı bulundu. Tablo benzer sebepten 1875 salonuna kabul edilmedi. O günlerde sadece köylülerin ya da çiftçilerin betimlenmesi açılım olarak kabul ediliyordu. "Les raboteurs de parquet" şu anda Orsay Müzesi'nde sergilenmektedir.

Ressamın tarzı Gerçekçilik akımına yakın olmasına rağmen İzlenimcilik'ten de güçlü bir şekilde etkilenmiştir. Kendisinden önce gelen isimler olan Jean-Francois Millet, Gustave Courbet ve dönemdaşı Edgar Degas ile birlikte gerçeği varolduğu şekilde çizmeye ve resimdeki teatrellik geleneğini yıkmaya çalıştı. Çağdaşı olan pek çok ressamla arkadaş olduğu için stili ve tekniği her tablosunda türleri deniyor ya da örnek alıyorcasına farklıydı. Bazı zamanlarda tıpkı Degas gibi zengin renkli gerçekçi tablolar çiziyor, diğer zamanlarda ise eserlerinde Renoir ve Pissarro tarzı yumuşak pastel renkler ve kayıp fırça darbeleri ilgi çekiyordu.

Caillebotte ev ve aile yaşantısına ait pek çok resim yaptı. Bu çalışmaların büyük çoğunluğunda kendi ailesinden insanları model olarak kullandı. "Jeune Homme à sa fenêtre" (1875) isimli eserde René rue de Miromesnil'deki evde betimlenmiştir. Martial Jr. ve kuzeni Zoë "Les orangers" (1878) adlı tabloda; ressamın annesi, halası ve kuzeni ise "Portraits à la campagne" (1875) isimli tabloda yer almaktadır. Sanatçının eserlerinde üst tabaka ailelerin ev içi yaşamlarıyla ilgili pek çok ayrıntı vardır. Caillebotte, bu grubun kâğıt oynarken, piyano çalarken, kitap okurken ya da dikiş dikerken birçok resmini yapmıştır.

Doğa manzaralarında mekân olarak Yerres'i seçen ressam tekne keyfi, balıkçılık ya da yüzme gibi konular seçmiştir. Bu tarzdaki resimlerinde Renoir etkisi görülebilir. Ressamın en bilinen eserleri ise "Le pont de l'Europe" (1876) ve "La Place de l'Europe, temps de pluie" (1877) gibi Paris yaşamını konu alanlardır. Özellikle "La Place de l'Europe, temps de pluie" keskin renkleri, fotoğrafa yakın gerçekçiliği ve modern hali ile ressamın diğer çalışmalarından ayrılır. Bu tablo Edward Hopper gibi Amerikan gerçekçilerinin eserlerini anımsatır. 
Kent tablolarının büyük kısmı abartılı perspektifleri sebebiyle tartışmaya sebep olmuştur. Örneğin "Jeune homme à la fenêtre" (1880) isimli eserde, ressam izleyiciyi balkonda ayak duran bir adamla birlikte alışılmadık bir perspektifle şehir manzarasını seyretmeye davet eder.

Caillebotte natürmort tablolarında ise daha çok bir kısmı yenmiş ya da satın alınmaya hazır yemekler üzerine odaklanmıştır. Örneğin, kasap dükkânındaki etlerden bir seri resim yapmıştır. Ayrıca, 1890'larda kısıtlı sayıda çiçek temalı natürmortlar da çizmiştir. Çok sayıda olmasa da nü tabloları da mevcuttur. Bunların en meşhuru "Koltuktaki Çıplak"'tır.

1881 yılında Caillebotte, Argenteuil yakınlarındaki Petit-Gennevilliers'te Seine Nehri'nin hemen kıyısında bir ev satın aldı ve bu eve 1888 yılında yerleşti. Resim yapmayı bıraktığında 34 yaşındaydı. Bunun yerine bahçe işleriyle ilgilenmeye ve yat yarışları inşa etmeye başladı. Zamanının çoğunu erkek kardeşi Martial ve yakın arkadaşı Renoir ile birlikte geçiriyordu. Renoir sık sık ressamın evinde kalıyordu. Üçlü sanat, politika, edebiyat ve felsefe alanında tartışıyordu. Hiçbir zaman evlenmeyen ressamın daha alt sınıftan bir kadın olan Charlotte Berthier ile ciddi bir ilişkisi oldu. Caillebotte, kendisinden 11 yaş küçük olan kadına vefatının ardından büyük bir miras bıraktı.

1890'larda büyük tuvallerde resim yapmayı bırakmasının ardından kariyeri geriledi. Caillebotte, 1894 yılında evinin bahçesinde çalışırken akciğerinde kan toplanması sebebiyle vefat etti. 45 yaşında ölen ressam Père Lachaise Mezarlığı'na gömüldü.

Uzun yıllar boyunca ressamlığı, sanata olan desteğiyle kazandığı ünün arkasında kaldı. Ölümünden yetmiş sene sonra sanat tarihçileri eserlerini tekrar değerlendirmeye başladı. Perspektifi farklı bir şekilde kullanması takdir edildi ve sanatın diğer alanlarında kendisini geçmiş olan akranlarından ayırdı. 1950'lerde mirasçıları aile koleksiyonunu satışa çıkartana kadar sanatı unutulmuştu. 1964 yılında Chicago Sanat Enstitüsü "La Place de l'Europe, temps de pluie" isimli tablosunu satın aldı ve bu olay ABD'de popüler olmasına sebep oldu.

Babasının 1874'te annesinin ise 1878'deki vefatlarının ardından ressama kalan miras sayesinde Caillebotte, ürettiklerini satma kaygısı olmadan resim yapmaya başladı. Ayrıca, İzlenimcilik sergileri için finansal kaynak olabiliyor ve Claude Monet, Auguste Renoir ve Camille Pissarro gibi dön