ve kültürel alanda gerilemiş bir devlet vardı. Justinianus, devleti içine düştüğü bu zor durumdan kurtarabilmek için uzun bir mücadeleye girişti. Zaferlerle sonuçlanan savaşlarla kaybedilen toprakların bir kısmını yeniden kazandı. Siyâsî birliği tesis etti. Bayındırlık işlerine ağırlık vererek yollar, köprüler ve kiliseler yaptırdı. Bunlardan İstanbul'daki Ayasofya ve su kemeri, günümüze kadar gelen en önemli eserlerindendir.

Maddî anlamda önemli başarılar kazanan Justinianus, bu başarıların manevî alanda yapılacak işlerle desteklenmesi gerektiğine inanıyordu. Bu amaçla din ve hukuk birliğini sağlamaya çalıştı. O zamana kadar Hıristiyanlık toplumun büyük bir kesimi tarafından benimsenmişti. Ancak çeşitli mezhepler arasında görüş ayrılıkları kendini göstermeye başlamıştı. Justinianus, bu mezheplerden çoğunu kaldırarak Ortodoksluğu devletin ortak dîni olarak halka benimsetmeye, kiliseyi de kendi güdümüne sokmaya çalıştı.

Dînî ve siyâsî birliği önemli ölçüde gerçekleştiren Justinianus, hukuk alanında da reform yapmak, eski Roma Hukuku'nu yeniden canlandırarak hukuk birliğini de sağlamak istiyordu. Bu amaçla Corpus Iuris Civilis adı verilen meşhur eseri hazırlattı.

Justinianus'un yaptığı işlerin pek çoğu onun ölümüyle birlikte sona erdiği halde Corpus Iuris Civilis, günümüze kadar intikal etmiş önemli bir eserdir. Aslında İmparator Justinianus, ününü bu esere borçludur. Zîrâ Klâsik Dönem Roma Hukuku hakkındaki bilgilerimiz önemli ölçüde Corpus Iuris Civilis'e dayanmaktadır. Roma Hukuku'nun Avrupa'yı etkilemesi bu eser sayesinde olmuştur.

Justinianus, kendisinden doksan yıl önce (438) kanunlaştırma faaliyetlerini yapan II. Theodosius'un çalışmalarını ("Codex Theodosianus") yeniden değerlendirilmesi için 528 yılının Şubat ayında, aralarında Tribonianus'un da bulunduğu on hukukçudan oluşan bir komisyon kurdurdu. Bu komisyon artık kullanılmayan kuralların tamamını yürürlükten kaldırarak bazı kurallar arasındaki çelişkileri gidermek için birleştirme ve değiştirme faaliyetleri yapmakla görevlendirilmişti. Bu çalışmalar tamamlanınca "Codex", 529 yılının Nisan ayında İmparator Justinianus tarafından yürürlüğe sokuldu. Tribonianus Justinianus'un yasalaştırma faaliyetlerindeki yardımcısydı. Birinci "Codex" 'i yazan komisyonda üye, "Digesta", "Institutiones" ve ikinci "Codex" 'i hazırlayan komisyonda başkan olarak çalışmıştı. "Interpolatio" 'lar ona atfedildiğinden "emblamata Triboniani" olarak ifade edildi. 545 yılından ölene kadar bugün adalet bakanlığına benzer görev yapmış. Böylece, Tribonianus'un yardımı ile "leges" denilen imparator emirnameleri ("constitutiones") ve "iura" denilen klâsik hukukçuların eserleri o zamanın gereksinimlerini karşılayacak şekilde iki büyük derleme olarak hazırlandı. İmparator, emirnamelerini içeren "Codex" ve klâsik hukukçuların eserlerini içeren "Digesta" 'dan sonra daha basit ve kısa el kitabı niteliğinde olan "Institutiones"u yayınlandı. Justinianus'un imparator olduğu dönem içinde çıkardığı yeni emirnamelerin de "Novellae" ismi altında toplanması ile oluşturulan dört bölümlük eser, Ortaçağda "Corpus Iuris Civilis" adı ile biraya getirilerek Roma Hukuku'nun temel bilgi kaynağını oluşturuldu.. Justinianus'un bu eseri ilk zamanlarda bölüm bölüm birbirinden ayrı kitaplar halinde kopyalanmaktaydı. Matbaanın icâdının yapıldığı 15. yüzyılın ikinci yarısından itibaran bugünkü biçimiyle bir arada basılmaya başlandı. 16. yüzyıldan bu yana elde bulunan çeşitli el yazması metinler karşılaştırılarak ve dilbilimi kuralları göz önünde bulundurularak bazı çalışmalar yapıldı. Eserin bütününü bir araya toplayarak ilk kez bastıran, 1583 yılında Fransız humanisti Dionysius Gothofredus olmuştur. Cenevre'de yapılmış olan bu ilk baskı, uzun zaman model olarak kaldı. Esere daha önceden de "Corpus Iuris" ismi verilmekte idi. Fakat basılı bir örnek üzerinde bu ismi ilk defa kullanan "Dionysus" oldu. Sonuna "Civilis" eklenmesi, söz konusu eseri yine "Corpus Iuris" ismiyle anılan Hıristiyan hukukundan ("Corpus Iuris Canonici") ayırmak için yapılmıştır.

"Corpus Iuris Civilis" 'in dört bölümden oluştuğu söylense de daha önce değinildiği gibi Justinianus, bu derlemeyi üç bölüm ("Institutiones, Digesta (Pandectae)" ve "Codex") olarak tasarlamış ve dördüncü bölüm ("Novellae"), derlemeye Ortaçağda eklenmişti.

Hukuk kuralları anlamına gelen "Institutiones", uygulanan hukukun ana hatlarını belli bir düzen içinde saptamak, bir başka deyişle, uygulanan hukuk hakkında bilgi vermek amacıyla hazırlanmıştır. Bu nedenle "Institutiones", hukuk bilimine başlangıç konusunda bir ders kitabı niteliğindeydi. Başta Gaius'un Institutiones'i olmak üzere bazı klâsik hukukçuların aynı nitelikteki eserlerini örnek almak suretiyle hazırlanmış, fakat hangi bölümlerin nereden alındığını tespit etme imkânı bulunamamıştır. Eser, 533 yılında yayınlanarak yürürlüğe konuldu. Hukuk öğrenimine başlangıç tarzında bir ders kitabına benzemekle beraber imparatorun iradesini yansıttığı için kanun gücündeydi.

"Digesta" veya "Pandectae", düzenlenmiş tam bir derleme anlamı taşır. Klâsik Dönem hukukçularının eserlerinden alınmış ve belli bir sistem içinde toplanmış parçaların özetlerinden ("fragmenta") oluşmuştur. Bu amaçla eserleri taranan hukukçular, Klâsik Hukuk Dönemi'nin en değerli, en seçme hukukçulardır. Böylece Justinianus, "Digesta" 'da yer vererek, İsa'dan sonra ilk üç yüzyılda yaşamış olan Salvius Iulianus, Celsus, Marcellus, Papinianus, Paulus gibi Roma Hukuku'nun en önemli eserlerini günümüze kadar gelmesini sağlamıştır. Bu nedenle, "Digesta", "Corpus Iuris Civilis" 'in hukuk bilimi ve hukuk tarihi açısından en önemli bölümüdür.

"Digesta" toplam 50 kitaba ayrılmıştır. Her kitap fasıllara, fasıllar parçalara, uzun parçalar ise paragraflara ayrılmıştır.530 yılında Tribonianus'un başkanlığında on bir avukat, ikisi İstanbul'dan, diğer ikisi Beyrut'dan dört profesör ve bir memurdan oluşan on altı kişilik derleyiciler ("compilator" 'lar) kurulu tarafından hazırlanmaya başlanan eser, 533 yılında tamamlanarak yürürlüğe girmiştir."Digesta"'da imparator, iradesini yansıttığı için kanun gücündeydi.

İmparator emirnameleri anlamında kullanılan "Codex", "Corpus Iuris Civilis"in üçüncü bölümüdür. İmparator Hadrianus'tan Justinianus'a kadar yaşamış olan tüm imparator emirnameleri bu kitapta toplanmıştır."Codex", on iki kitaptan oluşmaktadır. Kitaplar fasıllara ayrılmıştır. Her fasılda yer alan emirnameler ise, tarih sırasına göre eskiden yeniye doğru, o emirnameyi çıkaran imparatorun adı ve emirnamelerin yayınlandığı tarihle birlikte dizilmiştir.

Bu bölüm Justinianus'un ölümünden çok sonra 16. yüzyılda "Corpus Iuris Civilis" 'e eklenmiştir. "Novellae"de yine Justinianus Dönemi'nde onun tarafından çıkarılan emirnameler bulunmaktadır. "Corpus Iuris Civilis"in 534 tarihinde tamamlanmasının ardından 565 yılına kadar iktidarda kalan Justinianus, pek çok yeni emirname yayınlamıştı. Fakat bu emirnameler onun sağlığında "Corpus Iuris Civilis"e alınmamıştı. Daha sonra bunlar bir araya getirilerek "Novellae leges" ("yeni kanunlar") adı altında toplandı ve dördüncü bir bölüm olarak "Corpus Iuris Civilis"e eklendi.





Oe1campus

oe1campus Yeni bir istasyon olan bu radyo ORF tarafından işletilir. Bu radyo genellikle öğrenciler ve göçmenlerin çoğunlukla olduğu yerler için hedeflenmiştir. oe1campusun, kendi özel programı üreten bir içeriği vardır. haberleri O1'den alır.






Yanılsamalar Kitabı

Yanılsamalar Kitabı, Paul Auster'in 2002 yılında yayımlanan romanıdır.

Eşini ve çocuklarını bir kazada kaybeden David Zimmer çeviri ve yazı işleriyle ilgilenmektedir. Bir gün evine Alma'nın gelmesiyle hayatı değişir. Daha evvel filmleri üzerinde çalıştığı Hector Mann'ın halen yaşamakta olduğunu ve sinema tarihi için önemli sayılabilecek filmlerinin gün ışığına çıkmadığını öğrenir. Chateaubriand'ın Mezar Ötesinden Anıları üzerinde çalışan David Zimmer gün ışığına çıkmamış Hektor Mann filmlerini izlemekle ve yazmakla yükümlüdür. David Zimmer'in yaşamı geri dönülemeyecek ölçüde değişir.




Kaim (Abbâsî halifesi)

Kaim bin Emrullah (), yirmi altıncı Abbasi halifesi.

1031'de babası olan Abbasi halifesi Kadir yerine halife olmuştur. Kaim 1031'den 1075'e kadar çok uzun bir dönem Abbâsî Hâlifeliği yapmıştır.

Bu halifelik dönemi içinde 1031'den 1055'de Selçuklular Sultanı Tuğrul Bey'in Bağdad'a girişine kadar Bağdad'da gerçekte iktidar Büveyhîler'in "Emir-ül Ümara" ünvanlı liderleri elinde idi. Bu 1031-105 döneminde Bağdad devamlı karışıklık içinde bulunmakta idi. Büveyhîler'in "Emir-ül Ümara"'ları çok kere ayaklanmacı şehir halkından korkup Bağdad'dan kaçmakta idiler ve şehir bu sıralarda idarecesiz kalmakta idi. Aynı dönemde Büveyhilerin Emir-ül Ümera unvanı taşıyan hükümdarları da değişmekte idi ve bunlar sırayla şunlar olmuştu:

Halife Kaim ve bir önceki halife Kadir dönemi sosyal ve politik alanlarda kargaşalık dönemleri olmasına rağmen kültür alanında, özellikle Farsça edebiyat alanında, büyük gelişmelere sahne oldu. Özellikle Şii ve Fars asıllı Büveyhiler Farsça'nın gelişmesine ve çok önemli bir edebiyat ortamı olmasına büyük destek sağladılar.

Bu dönemde Selçuklular devleti gelişmeye başlamıştı. Önce Horasan bölgesine yerleşip daha da güneye inip Karahanlıları ve Gaznelileri tehdide başladılar. 1032'den sonra Selçuk Bey'in torunları Tuğrul Bey ve Çağrı Bey bağımsızlıklarını elde etmeye giriştiler. 1035'te büyük bir Gazneli ordusunu yenerek Horasan içlerine doğru ilerlediler. 1037'de de Merv kentini ele geçirdiler. 1038'de Gaznelileri ikinci kez yendiler ve Nişabur kentine girerek bağımsızlıklarını ilan ettiler. Tuğrul Bey sultan sanıyla hükümdar ilan edildi ve Büyük Selçuklu Devleti de böylece kurulmuş oldu. Gazneliler ve Selçuklular arasından Mayıs 1040’ta yapılan Dandanakan Savaşı'nda Selçuklular Gaznelileri mağlup ederek Horasan ve Harezm'de egemen oldular ve bu savaşın sonra girişilen fetihlerle bütün İran'ı elleri altına aldıktan sonra Güney Kafkasya, Suriye ve Doğu Anadolu'ya sarktılar. Selçuklular ile Abbâsî Hâlifesi arasında ilişkiler Bağdad'da güya hakim olan