suçlanırlar. Terör uygulamalarıyla bağlantılı olarak özellikle Kurucu Meclis’in kapatılması, Bolşeviklerin demokrasi düşmanı olduğunun iddia edilmesi için argüman olmuştur.

Bu görüşleri reddeden tarih anlayışının iddiaları ise farklıdır. Buna göre Bolşeviklerin halk tarafından desteklenmediğinin kanıtı olarak gösterilen seçimler aslında örgütlü Rus işçi ve yoksul köylülerinin devrime ve Bolşeviklere desteğini ortaya koymaktadır. Kurucu Meclis’de çoğunluğa hakim olsa da Sovyetler yönetiminde çoğunlukta oldukları dönemde Temmuz Günleri sırasında işçilerin karşısında yeralan Menşevik ve SR’ların Bolşevik iktidarını tanımamaları da Bolşeviklerin gözünde bu öznelerin samimiyetsizliğinin göstergesi olur. Ayrıca Bolşevikler büyük sanayi merkezi şehirlerdeki Sovyet Organlarında çoğunlukta ve iktidardadır. Bolşevikler özellikle iktidarlarının ilk dönemlerinde diğer sosyalist partileri de hükümete dahil edebilmek için çok uğraşıp sürekli olarak reddedildikleri ve ancak Sol SR’lar tarafından desteklendikleri bilinmektedir. İktidarlarına karşı yönelen şiddetli saldırılar sırasında özellikle karşı-devrime hizmet etmeyen muhalif tavırlara müsamaha gösterilmişse de silahlı ayaklanmaya başvuran muhalefet tarzı şiddetle bastırılmıştır.






Yılmaz kütle çekimi teorisi

Yılmaz kütle çekim kuramı, Türk kuramsal fizikçi Hüseyin Yılmaz (1924-2013) tarafından ortaya atılan ve daha sonra birkaç kişinin de birlikte katkı verdiği, düşük çekimli alanlarda Einstein'ın genel görelilik kuramı ile örtüşen ancak olay ufkuna izin vermeyen dolayısıyla da karadelik içermeyen klasik alanlı bir çekim kuramıdır.

Hüseyin Yılmaz, Einstein alan denklemlerinden farklı olarak denklemlere yeni bir terim eklemiş ve alan denklemlerini
olarak yayınlamıştır. Buradaki formula_2 Einstein tensörü, formula_3 enerji momentum tensörü, formula_4 bir sabit ve formula_5 ise Yılmaz'ın eklediği madde tensörüdür. Ayrıca formula_6, Newton evrensel çekim sabiti ve formula_7 ışık hızıdır.

Yılmaz çekim kuramında boşluk için (enerji ve momentum olmadığı durumda) alan denklemleri, Einstein'daki formula_8 denkleminin aksine
olmuştur. Bu da açıkça yerel bir alan kuramı demektir.

Einstein'ın genel görelilik kuramında ölçü tensörü, uzayzaman konumuna bağlı olarak ifade edilirken, yani formula_10, Yılmaz'ın kuramında ise çekim alanı, formula_11 gibi farklı bir skaler potensiyelden gelir ve ölçü tensörü de bu potansiyelin fonksiyoneli şeklindedir:
Kısacası, bu kuram kütle çekimini yerel bir alan kuramı olarak düşündüğü için eğrilik, alanın kendisinden ortaya çıkmış olur. Daha matematiksel olarak Yılmaz'ın kuramı, formula_13 simgesi formula_11 'nin izi olmak üzere,
şeklinde bir diferansiyel denklem ile alan denklemlerine varır.

Yılmaz kütle çekim kuramı, fizikçiler arasında tartışmalara yol açmış ve birçok kişiden ağır eleştiriler almıştır.

Eleştiriler:





Brancaleone Haçlı Seferinde

Brancaleone Haçlı Seferinde, 1970 İtalya - Cezayir ortak yapımı tarihi macera komedi filmidir. Özgün adı Brancaleone alle Crociate olan film İngilizce konuşulan ülkelerde Brancaleone at the Crusades, ortak yapımcı ülke Cezayir'de ise Brancaleone s'en va t'aux croisades adlarıyla gösterilmiştir.

Filmlerinin geri plânında İtalyan Yeni Gerçekçiliği'nden de izler barındıran, Commedia all'Italiana ("İtalyan tarzı komedi") film türünün öncü yönetmeni Mario Monicelli'nin yönettiği "Brancaleone Haçlı Seferinde" nin senaryosunu da yine Monicelli, Agenore Incrocci ve Furio Scarpelli ikilisiyle birlikte yazmıştır. Renkli görüntülerini Aldo Tonti'nın çektiği filmin özgün müziğini Carlo Rustichelli bestelemiş, kurgusunu ise Ruggero Mastroianni yapmıştır. Ruggero Mastroianni, ünlü aktör Marcello Mastroianni'nin kardeşidir. Filmin başlıca rollerinde Vittorio Gassman, Adolfo Celi ve Stefania Sandrelli oynamışlardır. Filmin çekimleri İtalya ve Cezayir'de gerçekleştirilmiştir.

"Brancaleone alle crociate", 1966 yapımı L'armata Brancaleone (Brancaleone Ordusu)'nun devamıdır. İlk filmin teknik ekibinin büyük çoğunluğu bu filmde de yer almakla beraber (Teknik ekipten sadece görüntü yönetmeni değişmiştir) oyunculardan yalnız Vittorio Gassman her iki filmde birden rol almıştır.

Serinin ilk filminde olduğu gibi oldukça güçlü bir militarizm taşlaması yapan bu orta çağ güldürüsünde de filmin naif kahramanı Norcialı Brancaleone (Vittorio Gassman)'nin Don Kişotvari maceraları kaldığı yerden devam eder. Yoksul ama gururlu şövalye Brancaleone'nin yolda kendisine takılan bir grup uçuk, işsiz güçsüz ve anormal karakterle (bir cüce, yakılmaktan kurtardıkları güzel bir cadı, bir mazoşist, cüzzamlı kılığında bir soylu, bir bebek vb )birlikte servet peşinde kutsal topraklara doğru yola çıkması ve yolda başlarından geçen tuhaf maceralar anlatılır.

Vittorio Gassman filmde canlandırdığı "Brancaleone da Norcia" rolü ile 1971'da San Sebastián Uluslararası Film Festivali'nde "en iyi erkek oyuncu" ödülünü kazandı.

"Brancaleone Haçlı Seferinde" filminin Orta Çağ'da geçen konusu, serinin bir önceki filmi olan L'armata Brancaleone (Brancaleone Ordusu)'nin bittiği yerden devam eder. Fakir ama gururlu şövalye Norcialı Brancaleone (Önceki filmde olduğu gibi yine Vittorio Gassman tarafından canlandırılıyor) ayaktakımından acayip görünüşlü bir güruhun başında Kutsal Topraklar'a doğru servet ve toprak peşinde yola çıkar. Haçlı Seferleri'nin tüm hızıyla devam ettiği bu dönemde başka gruplar da Orta Doğu topraklarına doğru ayrı ayrı yola çıkmışlardır. İlk çıktıkları Sicilya topraklarını Kutsal Topraklar sanacak kadar şaşkın olan Brancaleone'nin küçük ordusu girdiği bir savaşta neredeyse tamamen imha olur. Komutan Norcialı Brancaleone sağ kalmıştır. Ete kemiğe bürünmüş olarak kendisine gözüken 'Ölüm Meleği' onun canını bağışlar ve yaşaması için bir süre daha verir (bu sahne Ingmar Bergman'ın Yedinci Mühür (1957) filminin bir parodisidir). Savaştan sağ kurtulmuş birkaç pejmürde adamıyla birlikte Don Kişotvari tuhaf yolculuklarına devam ederler. Yolda birbirinden acayip birçok karakter gruba katılacaktır.

Bunlardan ilki bir kraldan çaldığı bebeği nehirde boğmaya çalışan Alman şövalye Thorz (Paolo Villaggio)'dur. Uyduruk Almanca - Latince karışımı bir dille konuşan bu komik adamın elinden bebeği kurtardıktan sonra kör döğüşü şeklinde yapılan ve kazasız biten bir kılıç düellosunun sonunda onu da gruba alırlar. Bebeği babası Kral Boemondo (Adolfo Celi)'ye götürmeye karar verirler. Normal konuşamayan, sadece kafiyeli (ve komik) laflar edebilen Kral ise tuhaflıkta diğerlerinden aşağı kalmaz. Gruba katılan diğer grotesk karakterler arasında Orta Çağ'a ait basmakalıp karakterlerin hemen hepsinden birer tane vardır: yakılmaktan son anda kurtardıkları güzel büyücü Tiburzia da Pellocce (Stefania Sandrelli), saldırılardan korunmak için cüzzamlı kılığına girmiş güzel Avignone Prensesi Berta (Beba Loncar), bir cüce, sakat insanlar vb. Yolda başka grotesk figürlere de rastlarlar. Papa VII. Gregory ile kendini Papa ilan etmiş olan muhalif Papa (Anti-Papa) III. Clement arasındaki itilafı çözmeye çalışırlar, başaramayınca bu görevi uzun bir sütunun tepesinde yaşayan bir meczupa devrederek Filistin'e ulaşırlar. Şehri kuşatmış olan Kral Boemondo'ya çalınmış bebeğini teslim ederler.

Kral Kudüs şehrini kuşatmıştır. Ama şehirdekiler kadar kendileri de aç ve perişan durumdadırlar. Kuşatanlar ve kuşatılanlar aralarında anlaşarak topyekün bir savaş yerine seçecekleri beşer asili dövüştürmeye karar verirler. Kazananın ödülü de güzel Avignon Prensesi Berta olacaktır. Bu esnada Brancaleone'nin gerçek bir asil olmadığı ortaya çıkar, dolayısıyla dövüşe katılmaya hak kazanamaz. Kralın seçtiği tüm adamlar yeniliyorken bebeği getirmesinin ödülü olarak son anda Kral, Brancaleone'yi baron yapar, tekrar dövüşe dahil olan Brancaleone tam rakiplerine galip gelecekken kendisine aşık güzel büyücünün kıskançlık krizi yüzünden diskalifiye olur. Kendisini çöle vuran Brancaleone burada tekrar 'Ölüm Meleği' ile karşılaşır. Kendisine tanınan zaman sona ermiştir. Canını almaya gelen 'Ölüm Meleği'yle giriştiği düellodan tam yenik çıkacakken araya giren büyücü kendi canını feda ederek Brancaleoneyi kurtarır.

Filmin başında tanıtım yazıları akarken arka plânda görülen rengarenk ve adeta bir rüyayı andıran çizgi film, İtalyan çizgi film sanatçıları Emanuele Luzzati (d. 1921 - ö. 2007) ve Giulio Gianini (d. 1927)'ye aittir. Oldukça uzun tutulmuş bu jenerikten başka filmin bölüm başlıkları da bu animasyonun bir parçası olan hareketsiz resimlerle desteklenmiştir. Animasyon kandi başına izlendiğinde filmin bir özeti gibidir ve stilize çizgilerle oluşturulmuş olmakla beraber filmin oyuncuları ekranda ayırt edilebilmektedir. Carlo Rustichelli'nin olağanüstü müziği animasyona daha da anlam kazandırmıştır. 
Luzzati ve Gianini çizgi filme aktardıkları opera eserleriyle tanınmışlardır ve Gioachino Rossini'den uyarladıkları "Hırsız Saksağan" (La gazza ladra)'la 1965'te, "Pulcinella" için 1973'te olmak üzere iki kez Oscar'a aday gösterilmişlerdi.




Sabin Ilie

Sabin Ilie (d. 11 Mayıs 1975, Craiova), Rumen eski futbolcudur.

Çok genç yaşta Steaua Bükreş takımına transfer olan oyuncu, çok iyi performans sergilemiş 1996-1997 sezonunda Romanya Liga 1 Gol Kralı olarak Avrupa takımlarının transfer listesine girmiştir ve 1997-1998 sezonu başında Fenerbahçe'ye transfer olmuştur. Büyük umutlarla geldiği Türkiye'ye sezonun ilk devresinde 12 lig maçına çıkmış ve 3 gol atarak hayal kırıklığı yaratmıştır ayrıca 2 defa da Türkiye Kupası maçı oynamış ve sezonun ikinci yarısında Kocaelispor'a transfer olarak herkesi şaşırtmıştır. Ligin ikinci yarısınada Türkiye'de devam eden oyuncu Kocaelispor'da 7 lig maçı oynamış 2 gol kaydetmiştir, 2 kerede Türkiye Kupası maçı oynayan futbolcu 1 sene kaldığı Türkiye'de 4 kupa maçına çıkmış hiç gol atamamıştır. 1998 yılı başında sürpriz bir şekilde, abisi Adrian Ilie ile birlikte Valencia CF takımına transfer olmuştur. Ancak 1998-2002 yılları arasında Valencia CF kadrosunda sadece kayıtlarda bulunmuş hiç resmi maç oynamamıştır. Burada kaldığı 4 sezon içinde 6 kez kiralanmıştır. 1