r bu kitap sayesinde. Stifler karakterine bu kitapta fazla yer verilmemiştir. O sadece istediği kızı elde edebilen birini canlandırmaktadır.







Vâsik

Vasık veya "Hârûn el-Vâsık Billâh" (Arapça الواثق) (Tam ismi : "Ebû Câʿfer "el-Vâsık bi’l-Lâh" Hârûn bin Muhammed el-Muʻtasım") (d. 812 Mekke - 847 Samara) dokuzuncu Abbasi halifesi olarak 842 (hicri 227) ile 847 (hicri 232) döneminde hüküm sürmüştür.

Vaşık, babası Mutasım 26 Aralık 841de öldüğünde hemen halife olarak Abbası devleti basına geçti. Asıl adı Ebu Cafer olmakla beraber taht adı olarak "Vasık Billah (Allaha inanan)" ünvanını aldı.

842'de annesi cariye asıllı Karati, Vasık'ın kardeşi (sonradan Mütevekkil adı ile halife olacak) Cafer ile birlikte Mekke ve Medine'yi hac ziyaretine gitmeye karar verdiler. Ancak Karati 16 Ağustos 842'de Hicaz yolunda iken hayata gözlerine yumdu. Mezarı Küfe'de bulunmaktadır.

Mutasım'ın ölümünden hemen önce Filistin'de çok ciddi bir isyan çıkmıştı. Bir asker bir kadına kötü muamele edip evinin kapısını kırmaya çalışmıştı. Kadının kocası bunu fırsat bilip Filistin'de Ürdün Irmağı'nın batısında bulunan eski Emevi hanedanı destekçisi bedevi Arap kabilelerini ayaklandırdı. Bu kişiye, yüzünü devamlı bir peçe ile kapadığı için, "El Mübaraka" adı verilmekteydi. Bunlar üzerine 842de büyük bir Abbası ordusu gönderildi. Ancak bu ordu Al Mübaraka taraftarları ile uğraşmakta iken Şam'da yine eski Emeviler taraftarları Arap kabile mensupları ciddi bir diğer isyan çıkardılar ve ordu bunlar üzerine gönderildi. Abbası ordusu ile isyancılar arasında Şam şehri dışında bir muharebe yapıldı. İsyancılar bin kişi kadar zayiat vererek mağlup oldular ve Şam ve Suriye'de asayiş yeniden kuruldu. Sonra ordu yine Filistinli isyancılar üzerine yürüdüü. Filistinli isyancı ordu hasat mevsimi olduğu için çok zayıflamıştı. Abbası ordusu isyancılara büyük (20.000 kadar ölü) zayiat verdirerek, Filistin isyanını bastırdı. El-Mübaraka esir alınıp Samarra'ya götürüldü.

843-844de Vasık vezir ve bürokratların yozlaşmış tutumlarından kuşkulanmaya başladı. Kendisine büyükbabası Harun Reşit döneminde Beramikilerin kazandığı iktidar gücü ve sonradan Harun Reşit'in bu aileyi ortadan kaldırıp halifenin gücünü yükseltme siyaseti anlatılmıştı. Vasık da buna uyarak vezir ve sekreterlerini görevleri sırasında çeşitli şekillerde kendi servetlerini artırdıkları gayet açık olduğunu bildirdi ve bunu karşılamak için devlet hazinesine fon aktarmalarını emretti. Bunu kabul etmeyenlerden birini öldürttü ve birkaçını ağır dayaktan geçirttikten sonra devlet idarecisi ve bürokratlar devlet hazinesine fonlar akıtmaya başladılar. Bu fonlarla 100.000 ile 1.000.000 dinar devlet geliri sağlandığı bildirilir.

844-845de Arabistan çok karışmıştı. Beni Süleim ve diğer bedevi kabileleri Kutsal şehirlere akın yapıp bu şehirlerin pazarlarını bastılar ve pazarları ve şehrin büyük binalarını yağmaya koyuldular. Hammad bin Jarır el-Tabarı komutasındaki Arabistan'daki Abbası ordusuna karşı galip gelip onu öldürdüler. Bunun üzerine Vasık büyük bir Abbası ordusunu "Boğa el-Kabir" adlı Türk asıllı komutan idaresinde Arabistan'a gönderdi. Bu ordu bu isyanı bastırmayı başardı ve Bedevi kabile mensuplarından 1.500ünü esir olarak Medine'de alakoydu. Fakat bu sırada Suriye'de bir isyan çıkınca bunları Medine'de geri bırakıp Suriye'ye geçti. Esirler kaçma hareketine geçince Medine şehir halkı bu esirleri sardı ve bütün hepsi şehrin köleleri tarafından öldürüldü. Suriye'de isyanı bastırıp asayişi temin eden Boğa geri dönüp Arabistan yarımadasının ortasında ve güneyindeki isyancı Bedevilere karşı uzun süren ve her zaman başarılı olmayan bir bastırma harekatına girişti.

846da Halife Vasık ve Bizans İmparatoru arasında eldeki esirlerin değiştirilmesi hakkında bir anlaşma yapıldı. Böyle bir esir mübadelesi daha önce halife Emin zamanında 810 yılında yapılmıştı. Bu mübadele için Tarsus'un kuzeyinde bir ırmak kıyılarına iki taraf da ellerindeki esirleri getirdiler. Tabari'ye göre Bizanslılar elinde kadın erkek 4.362 müslüman esir bulunmaktaydı. Ancak Vasık bunların hepsinin müslüman olup olmadığından şüphe etmekte olduğunu bildirip ancak Abbası sarayının uyduğu Sünni inançları gösterenlerin mübadele edilmesini şart koştu.

Aynı yıl 846da Vasık'ın hükümetine karşı daha yakınlarda daha ciddi sorunlar çıktı. Vasık'ın islam dini hakkında kendi görüşlerini herkese zorla kabul ettirme uğraşlarından çok kişi tedirgin olmuştu. Bunlar arasında Bağdad'da bir grup hükümet darbesi yapma planlarına geçmişti ve bu grubun başını Ahmet bin Nasır adlı bir seyid çekmekteydi. Hükümet darbesi büyük bir halk kütlesinin Bağdad'da bayraklar ve davullarla bir büyük gövde gösterisi şeklinde 4 Nisan 846 günü yapılması planlanmıştı. Fakat darbeyi idare edenlerden ikisi bir gün önce gelecek zaferlerini kutlamak için içmeye koyuldular; planlar karıştı ve planlanandan bir gece önce bazı gruplar ortaya çıktı. Böylece planlanan darbe bir fiyaskoya dönüştü. Halifenin adamları darbecileri yakalamayı başardılar ve Ahmet bin Nasır tutuklanıp Samarra'ya halife huzuruna götürüldü.

Halife'nin bu seyidi hilafete ihanetle suçlayacağını beklenmekteydi, ama bunun fena etkileri olabileceğini gören Vasık bu seyid ile karşılamayı müslüman bir seyidin hak yolundan ayrılmasının bir muhakemesi haline dönüştürdü. Ahmet bin Nasır müslümanlığın temel inanışlarına uymadığı suçu ile yargılanıp idam mahkûm edildi. İdam hükmünü Vasık hemen orada büyük efsanelere neden olan "Amr bin Madıkerib"'in ünlü kılıcı Samsama ile şahsen infaz ederek seyidin başını gövdesinden ayırdı. Ahmet'in gövdesi halka gösterilmek üzere Samarra'da Babek'in gövdesi yanına asıldı ve kesik başı Bağdad'a gönderilerek oradaki halka gösterildi.

Aynı yıl Samara'da bulunan devlet hazinesine hırsızlar girmeyi başardılar ve hazineden 42.000 dirhem dınar çalıp kaçtılar. Fakat halifenin bu çok cüretkerane suçu işleyenleri yakalaması için memur ettiği Yezid el-Hüvadı hiç durmadan çalışıp didinip hırsızları yakalamaya muvaffak oldu.

846-847 yıllarında Vasık Abbasi ordusunu Türk asıllı komutanı olan Boğa el-Kebir komutanlığı altında, etrafındaki yaşayanlara büyük zararlar veren bedevi Banu Nümayr kabilesi üzerine gönderdi. Bu ordu ile Araplardan oluşan bir güç Yamamah'ta muharebeye giriştiler. Bu muharebenin başlarında, birliklerinin bir kısmını civarlara göndermiş olan Boğa el-Kabir Arap hücumlarına zor dayanabildi, ama civara gönderilmiş olan güçler geri dönüp Arapların gerilerine hücuma geçince Araplar çok fena mağlup oldular ve Banu Nümayr tehlikesi ortadan kalktı.

Vasık'ın halifeliğinin son yıllarında birçok isyanlar çıktı. Hariciler Musul'da ve Kürtler İran'da isyan ettiler. Ama bunlardan en mühimleri Arabistan ve Suriye ve Filistinde oldu. Bu isyanların başlıca nedeni babası Mutasım'ın zamanında kurulan Abbası ordularında bulunan Türk asıllı askerlerin çok büyük iktidar gücü kazanması ve her geçen gün bu güçlerini gösterecek hareketlere girişmeleri idi. Bu durumdan ve Türk askerlerin tutumundan Arap asıllı nüfus tedirgin olmaktaydı. Özellikle eski Emevilere destek sağlayan Suriye ve Filistin'de bu tedirginlik isyanlara yol açtı. Bu isyanlar Vasık'ın orduları tarafından bastırıldı. Ama bunun bir neticesi orduda bulunan Türk asıllı askerler ve komutanlar daha da fazla prestij kazandılar ve Arap nüfus ile Türk askerlerin arasındaki uçurum daha da genişledi.

Vasık 10 Ağustos 847de başşehri olan Samarra'da iken kendini devamlı susuz hissetiren bir hastalığa yakalandı. Yüksek ateşi olmasına rağmen bir fırın yakınında oturması tedavi olarak tavsiye edildi. İyileşmeyip yüksek hareretten öldüğü bildirilir.

Yerine halife olarak kardeşi Mütevekkil geçti.

Tarihçi Tabari tarafından bildirildiğine göre Vasik orta boylu, yakışıklı ve iri yapılı idi. Sarışın saçlı, sağlıklı kırmızı yanaklı idi; ama halifeliği sırasında sol gözü felce uğramış görünüşte idi.

Vasik babasi gibi eğitime ve ilime büyük bir ilgi göstermiştir. Zamaninin bilim adamlarına ve alimlerine büyük maddi ve manevi destek sağlamıştır. Vasık sanata da önem vermiş ve sanatçıları da korumuştur. Vasık'ın büyük müziksel yetenek gösterdiği bilinmektedir ve sayıları 100u aşan şarkı besteleri bulunduğu bilinmektedir.

Tarihçi Tabari halife Vasık dönemini değerlendirmek için halifeye zamanının ünlü Arap şairi Ali bin al-Cam'in yazdığı mersiye şiirini vermektedir:






Genç-Sen

Öğrenci Gençlik Sendikası ya da bilinen ismiyle Genç-Sen Türkiye'nin ilk ve tek öğrenci sendikasıdır.

2006 yılında Öğrenci Gençlik Sendikası Girişimi adıyla yola çıkan örgüt Öğrenci Gençlik Sendikası Genç-Sen ismiyle 15-16 Aralık 2007 tarihinde Ankara'da yapılan kurucu genel kurulla resmen kuruldu. Konfederal olarak DİSK'e bağlıdır.

Genç-Sen'nin kurulmasında DİSK'in ve çeşitli gençlik örgütlerinin ortak bir çalışması vardır. 6 Mart 2008'de İstanbul Valiliğine yapılan kuruluş başvurusu sendikalar kanununa aykırı bir şekilde "Öğrencilerin sendikası mı olur?" diyerek reddedilmiş ve kapatma davası açılmıştır. Sendika kurulduğundan beri açılmış olan kapatma davalarıyla uğraşmaktadır.

Önceleri daha çok siyasi örgütler üzerinden yürüyen öğrenci hareketini bütün öğrencileri kapsayacak en geniş öğrenci muhalefeti haline getirmek için kurulan sendika, özerk demokratik bir üniversite, yönetimde söz hakkı, parasız eğitim hakkı, ÖSS, barınma, ulaşım, işsizlik, soruşturmalar gibi sorunların dışında öğrencinin işçileştirilip ucuz işgücü olarak görülmesiyle de mücadeleyi amaçlamaktadır.





Kaplanlı, Hadim

Kaplanlı Köyü, Konya ilinin Hadim ilçesine bağlı bir köydür.

Kaplanlı Köyü, Hadim merkez ilçeye bağlı köylerden birisidir. Hadim platosu ile Aladağ vadisi arasında yer alır. Hadim'e olan uzaklığı 11 km. Konya'ya olan uzaklığı 117 km. Alanya'ya kuş uçuşu 81 km.'dir.



Kaplanlı Köyü ve Hadim idari olarak Konya iline bağlı olmasına ve İç Anadolu bölgesi içinde kabul edilmesine karşın; iklim olarak Akdeniz bölgesi içinde yer alır. Bölgede İç Anadolu karasal iklimi ile Akdeniz iklimi arasında geçiş tipi özellikler görülmektedir. Dağların uzanış doğrultusu ile yükseltiden dolayı