i'nin türbesi bulunmaktadır.

Orijinal planıyla günümüze kadar gelebilmiş olan Şam Emeviye, enine gelişme gösteren, mihrap önü kubbeli plan tipine sahiptir. Yapımından sonra kurulan tüm İslam devletlerinde cami mimarisine model olmuş ilk yapıdır. Cami mimarisine birçok yenilik katmış, hatta çok sonra Anadolu camilerini plan yönünden etkilemiştir.

Caminin bitkisel ve geometrik motiflerle şehir ve bina tasvirlerinden meydana gelen fevkalâde zengin mozaik süslemeleri de sanat tarihi bakımından büyük bir önem taşır. Caminin bir diğer özelliği de İslâm alemindeki ilk umumi helâların burada yapılmış olmasıdır.

Milâttan önce I. yüzyıla ait "Jüpiter" adını taşıyan Roma tapınağıyla, onun harabeleri yanında bulunan, Romam imparatoru Theodosios dönemine ait "Aziz Yahya Kilisesi"'nin yerine inşa edilmiştir. Şam şehrinin 634 yılında müslüman Arap ordularınca alınmasından sonra Jüpiter mabedinin salonu Ebu Ubeyde bin Cerrah'ın gözetiminde camiye çevrilmişti. Bu caminin ihtiyacı karşılayamaması üzerine Emevî Halifesi I. Velid tarafından bugünkü büyük caminin inşası başlatılmıştır

İnşaatta halifenin isteği üzerine Bizans imparatorunun İstanbul'dan gönderdiği ustalar çalıştı. İnşaat 714 yılında tamamlandı. 10. yüzyıl tarihçilerinden İbn el-Fakih el-Hamadani, caminin yapımının 600.000 ila 1.000.000 dinar arasında bir maliyetinin olduğunu ve yapımında değişik milletlerde 12.000 kişinin çalıştığını belirtmiştir.

Abbasiler döneminde yönetim merkezinin ağırlıklı Bağdat olmasından dolayı önemi azaldı. Şehirdeki Emevi mirasları sistematik bir şekilde yok edilerek buranın İslamın güç ve zaferinin bir sembolü olduğu fikri öne çıkarıldı. 780 yılında Abbasi valisi El Fadıl bin Salih döneminde caminin doğusuna saatli kubbe inşa ettirildi.

Yapıdaki onarım ve değişikliklerin en önemlilerinden ilki 1069'da meydana gelen büyük bir yangın sebebiyle yılında Selçuklu Sultanı Melikşah 1082-83'te yaptırmıştır; bu onarımda ağırlığın Kubbetü’n-nesr adıyla tanınan kubbe ile birlikte kemerler ve sütunlar üzerinde yoğunlaştırıldığı görülmektedir. İkinci önemli onarım ise Osmanlı Sultanı II. Abdülhamid devrinde 1894'teki büyük yangından sonra gerçekleştirilmiş ve içerideki sütun sıraları ile bunlarla ilgisi bulunan mimari bölümler ve çatı İstanbul'dan gönderilen ustalar tarafından yeniden yapılmıştır.

Yapının çevre duvarı Roma tapınağının temelleri üzerine oturtulmuştur. Minareler de bu çevre duvarının köşe kuleleri üzerinde yer alır. 
Caminin plan şeması mihrap duvarına paralel üç bölümden oluşur. Caminin planı, Mescid-i Nebevî gibi enine gelişim gösteren bir dikdörtgen formdadır. Eni 37 metre, genişliğiyse 136 metredir. İslam dininde eşitliği sağlamak amaçlı, mümkün olduğunca eşit safların olması için mecburen bu tip bir gelişimin oluştuğu görülür. Bu plan, daha sonra küçük farklarla Anadolu'daki bazı camilerde de kullanılmıştır.

Caminin ön kısmında üç tarafı revaklarla çevrili bir avlu bulunmaktadır Bu revaklar grekoromen başlıklarıyla süslü mermer sütunlara dayanır. Duvarlar Helenistik tarzda manzara resimleriyle süslüdür.

İbadet bölümünün ortasında mihrap, sağında minberi, mihrap önünde dört ayağa oturan kubbe altında maksure yer alır; kalan kısımlar çok ayaklı olarak düzenlenmiştir. Bu yapıda mihrap, minber, beytülmal ve minareler anıtsal cami elemanları olarak ilk kez kullanılmıştır. Mescid-i Nebevî'de, yönlenmeyi sağlayan taşın yerine Şam Emeviye'de mihrap gelmiştir, bu taşın yanında bulunan hurma kütüğünün yerini de minber almıştır. Dört tane minber ve dört tane mihrabı bulunan Şam Emeviye Camisi'nde dört mezhebin (Hanefi, Şafii, Maliki ve Hanbeli) imamlarına ait dört tane de minber vardır.

Mescid-ül Nebevi'de ortada bulunan kuyu, Şam Emeviye'de şadırvana çevrilmiş; ana girişin yanında Ashab-ı suffa için yapılmış gölgeliklerin yerine dışarıya sıbyan mektebi yapılmıştır.

Caminin üç minaresi ve dört ana kapısı bulunmaktadır. Doğu tarafında burç üzerinde yükselen minare "İsa Minaresi" diye bilinir. Bir rivayete göre İsa peygamberin yeryüzüne indiğinde bu minareye ineceğine inanılır. Güneybatı köşesindeki minare Fatih Sultan Mehmet tarafından inşa ettirilmiş ve çağdaşı Memlük sultanı Kayıtbay'ın ismi vermiştir. Üçüncü minare kuzey duvarının ortasında yer alır. Süslü ve en gösterişli olan bu minare Arapça'da "Minaretül Arus" (Düğün veya Gelin Minaresi) diye anılır.

İslam'ın dördüncü halifesi Ali'nin namaz sırasında öldürülmesi sebebiyle, daha sonra İslam devletlerinin başkanlarının herhangi bir saldırıya uğramaması için, Osman döneminde Mescid-i Nebebi’de halifelerin namaz kıldıkları yerin etrafına bir kafes yapılmış, bu kafese maksure adı verilmişti. Üzeri kubbe ile örtülü olarak mihrap önüne yerleştirilen maksure, zamanla İslam mimarisinin önemli bir öğesi olmuştur. Şam Emevi camisinde mihrap önünde bulunan maksure kubbesinin 11. yüzyıldan önce varolduğu belgelenmemiştir.

Emevilerin egemenlik alanına giren yerlerde; fethettikleri topraklarda, Şam Emeviye benzer planda anıtsal camiler inşa ettirmişlerdir. Bu gelenek 12. yüzyıla kadar sürmüştür. Enine gelişme gösteren, mihrap önü kubbeli plan tipi; Malatya Ulu Cami, Dunaysır Ulu Camisi (Kızıltepe, Mardin)'de görülür. En uç örneği İzmir’deki Selçuk dönemine ait İsa Bey Camii'dir.

İslami inanca göre Peygamber İsa Ahir Zamanda, Kıyamet Günü öncesi gökten inip Deccal'a karşı çıkıp onu helak edecektir. Hadisler ve yerel Şam geleneğine göre, İsa dünyaya Doğu taraftaki İsa Minaresine inecektir.





Acıbadem kurabiyesi

Acıbadem kurabiyesi, geleneksel Türk bisküvisidir. Badem, şeker ve yumurta beyazı ile yapılır. Geleneksel tarife göre üstünde bir adet acı badem bulunur, ismi de buradan gelmektedir. Acıbadem her zaman bulunamadığı için onun yerine badem özü kullanılır. Bu bisküviler Türkiye'de birçok pastanede satılmaktadır. Ayrıca evlerde de yaygın şekilde yapılır.

Bu kurabiyelerin sert ve yoğun bir yapısı vardır. En iyi servis şekli çay, kahve veya dondurmalı tatlıların yanında sunulmasıdır.





Acıbadem, Üsküdar

Acıbadem, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Üsküdar ilçesine bağlı 33 mahalleden biridir. Güneyinde, Kadıköy ilçesine bağlı Acıbadem Mahallesi bulunur.

Üsküdar Acıbadem Mahalesi; batıda Altunizâde ve Koşuyolu, kuzeyde Küçükçamlıca, doğuda Ünalan; güneyde ise Hasanpaşa ve Kadıköy Acıbadem Mahallesi ile komşudur.

Cumhuriyet devri kadastro çalışmaları sırasında, Şevket Paşa Sokak'tan Acıbadem Caddesi yönüne ilerlenip, devamında Faikbey Mescidi Sokak'ı boylu boyunca takip etmekle elde edilecek hattın, kuzeyinin Üsküdar Tapu Kadastro Müdürlüğü'nün, güneyinin ise Kadıköy Tapu Kadastro Müdürlüğü'nün yetki alanında kalacağına karar verilmiş ve Acıbadem semti dahilindeki kadastro çalışmaları bu minvalde tamamlanmıştır. Şevket Paşa Sokak - Faikbey Mescidi Sokak hattının kuzeyi tapuda her ne kadar Üsküdar'a bağlı olmuşsa da, 1984'e kadar semtin tamamı, mahallî idare teşkilatı açısından Kadıköy Belediye Şubesi'ne bağlıydı. 1984'te Büyükşehir Belediyesi ile beraber ilçe belediyeleri de kurulmaya başlanınca, belediye sınırları yeniden gözden geçirilmiş ve Acıbadem semtinin tapuda Üsküdar İlçesi'ne bağlı olan kısımları Üsküdar Belediyesi'ne bağlanmıştır. Bu işlem sonucunda İstanbul'da, biri Üsküdar Belediyesi sınırları içerisinde, diğeri Kadıköy Belediyesi sınırları içerisinde bulunan birbirine komşu 2 tane Acıbadem Mahallesi olmuştur.

"Günümüzde TSK Çamlıca Özel Bakım Merkezi sınırları dahilinde kalan Köçeoğlu Köşkü ile Ahmet Celâleddin Paşa Köşkü", "Acıbadem Nişantaşı" ve "İlk olarak 'Acıbadem İnas Sultânîsi' sonradan 'Çamlıca Kız Lisesi' adıyla hizmet vermiş Ahmet Ratip Paşa Köşkü"; Acıbadem semtindeki tarihî eserlerden Üsküdar Acıbadem Mahallesi sınırları içerisinde olanlarıdır. Ayrıca; bugün civarında aynı isimde bir cami bulunan, eski Faikbey Mescidi de, Üsküdar Acıbadem Mahallesi sınırlarında kalmaktaydı. Bu mescit, 20. yüzyılın ilk 10 senesi içerisinde, II. Abdülhamid devrinde İstanbul Şehremâneti'nde esnaf müfettişliği görevini yürütmüş Hacı Ahmet Faik Bey tarafından ahşap bir yapı olarak inşa ettirilmiştir. Yıllar içerisinde yıpranan, ahşap minaresi çöken yapı, 1975'te kâgire çevrilir. 1990'ların başlarında ise, tekrar bir inşaat sürecinden geçirilerek camiye dönüştürülür ve Faikbey Mescidi Camii adını alır.

Üsküdar Acıbadem Mahallesi'nin Uzunçayır'a bakan çukur kısmındaki eski Otosan arazisi üzerine 2008'de yapılmaya başlanmış Akasya Acıbadem projesinin ve bu projeden birkaç sene evvel inşaatına başlanmış olan komşu parseldeki Almondhill projesinin tamamlanması sonucu, Acıbadem'deki nüfus yoğunluğu ve motorlu taşıt trafiği semtin yerlilerini rahatsız edecek düzeyde artmışsa da, Acıbadem bugün için hâlâ İstanbul'un en yaşanılası semtlerinden biridir. Üsküdar Acıbadem Mahallesi'nin Altunizâde ile sınır kısmında bulunan Validebağ Korusu, hâlâ Acıbademlilerin en önde gelen nefes alma yerlerinden birini teşkil eder.




İsmail Altunsaban

İsmail Altunsaban, (d. 28 Eylül 1983, Almanya) Almanya doğumlu Türk futbolcu.

Futbola VfL Osnabrück altyapısında başlayan İsmail Altunsaban daha sonra VfR Neumünster ve FC Eintracht Rheine altyapılarında görev aldı. 2005 yılında Sportfreunde Lotte transfer olarak Almanya'nın en yüksek dördüncü ligi olan Regionalliga'da oynamaya başladı. Burada istenidiği kadar forma şansı bulamadığından Avrupa'da yetişmiş birçok Türk futbolcusu gibi şansını Türkiye'de denemeye kadar verdi ve 2005-06 sezonunun başında Süper Lig ekiplerinden MKE Ankaragücü'ne transfer oldu. Ankaragücü'da üç sezon kaldı fakat hiçbir resmî karşılaşmada görev almadan 2007-08 sezonun ara transfer döneminde 2. Lig ekiplerinden Beypazarı Şekerspor'a transer oldu. Beypazarı Şekerspor için ilk resmî karşılaşmasını 9 Mart 2008 tarihinde Tarsus İdman Yurdu'na karşı oynanan 3. Lig karşılaşmasında çikti. 2006-07 sezonunda Süper Lig ekiplerinden Konyaspor'a transfer oldu. 2010-12 1. Lig ekiplerinden Boluspor'da oynadı.





Ferah, Üsküdar

Ferah, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Üsküdar ilçesine bağlı 33 mahalleden biridir. Batıda Kirazlıtepe ve Küplüce mahalleleriyle komşudur. Kuzeyin