ikle seks komedi filmlerinde ve satirik kaba güldürülerde cinselliğe takıntılı sempatik ama saf karakterleri canlandırdı. 1960'lı yıllarda Pietro Germi ("İtalyan Usulü Boşanma" ve "Baştan Çıkarılmış ve Terk Edilmiş"), Vittorio De Sica ("Sevimli Mahkûm") ve Ken Annakin ("Monte Karlo 1904") gibi yönetmenlerin önemli filmlerinde oynadıktan sonra 1970'li yıllarda seks komedi türü filmlere geçiş yaptı ve asıl ününü bu filmlerden kazandı.

Sicilyalı aktör Lando Buzzanca, 1970'li yıllarda Türkiye'de de yaygın olarak gösterilen seks-komedi filmleri ile tanınmıştı. Bu film serisinin Türkiye'deki ortak adı "Erkek Dediğin" idi (Bu filmler Türkiye'de "Erkek Dediğin İspat Eder", "Erkek Dediğin Hovarda Olur" gibi Türkçe isimlerle sinemalarda gösterilmişlerdi). Zaten daha sonra Türk sinemasının krize girmesi ile furya halinde piyasaya giren Türk seks-komedi filimleri de bu Lando Buzzanca filmlerinden esinlenilerek ortaya çıkmışlardı. Örneğin daha önce Ankara Devlet Tiyatrosu'nun kadrolu bir oyuncusu olan Sermet Serdengeçti, bu filmlerden uyarlanmış 1974 tarihli Beş Tavuk Bir Horoz'la sinemaya adım atarak daha bu ilk filmiyle sinemada bir star olmuştu. Serdengeçti fizik olarak da Lando Buzzanca'ya benziyordu. "Beş Tavuk Bir Horoz" Türk sinemasında yerli seks komedi filmleri furyasını başlatan film olmuştu.

Lando Buzzanca filmlerinin Türkiye'de sinemalarda "erkek dediğin.." ön takısıyla başlayan isimlerle gösterilmesi ve bu filmlerin gişede büyük iş yapmaları üzerine "erkek dediğin.." adıyla başlayan birkaç tane de Türk filmi çevrilmiştir.(Öztürk Serengil'in oynadığı Erkek Dediğin Böyle Olur (1974) gibi)

Buzzanca 2007'de rol aldığı I vicerè filmiyle "en iyi aktör" David di Donatello ödülüne aday gösterilmişti.

Buzzanca'nın 1970'li yıllarda Türkiye'de gösterilen seks komedi türünden olan filmlerinin büyük çoğunluğu Türkçe dublaj yapılarak gösterime verilmiştir.





Kozak Yaylası

Kozak Yaylası, Ege Bölgesi'nde İzmir sınırları içinde Bergama-Ayvalık ilçe merkezleri arasında yer alan, Bergama'ya yaklaşık 20 km mesafeden itibaren başlayan, deniz seviyesinden yüksekliği 500-1000 metre arasında değişen yayla.

Çam fıstığı ve dokumaları ile ünlü olup, ayrıca önemli bir yayla turizmi (trekking) merkezidir.




Camille Claudel

Camille Claudel (8 Aralık 1864 – 19 Ekim 1943), Fransız heykeltıraş. Fransız şair ve diplomat Paul Claudel'in ablası.

Camille Claudel Kuzey Fransa'da Aisne'de, Louise Athanaïse Cécile Cerveaux ile Louis Prosper'nin ikinci çocuğu olarak doğdu. Aile, Camille henüz bebekken Villeneuve-sur-Fère'e taşındı. Erkek kardeşi Paul 1868'de doğdu. Aile 1870'te Bar-le-Duc'e, 1876'da Nogent-sur-Seine'e ve 1879'da Wassy-sur-Blaise'e taşındı. Camille annesi ve kardeşleriyle birlikte 1881'de Paris'in Montparnasse bölgesine yerleşti.

Çocukluğunda taş ve çamur gibi malzemelerle ilgilenmeye başlayan Camille, Académie Colarossi'de heykeltıraş Alfred Boucher ile çalışmaya başladı. (O dönemde École des Beaux-Arts'ta (Paris Güzel Sanatlar Akademisi) (kadınların eğitim görmesi mümkün değildi.) 1882'de Claudel, çoğu İngiliz olan ve aralarında Jessie Lipscomb'un da bulunduğu bir grup genç kadınla bir atölye kiraladı. 1883'te, bu gruba heykel eğitimi veren Auguste Rodin'le tanıştı.

1884'te Rodin'in atölyesinde çalışmaya başladı ve onun ilham kaynağı, modeli, arkadaşı ve bir süre sonra sevgilisi oldu.

1903 yılının başlarında işlerini sergiledi. Claudel'in eserlerinin gelişimi büyük ölçüde Rodin'e bağlansa da, sanat yeteneğinin kişiselliğini vurgulayan sanat tarihçileri çoğunluktadır. Yazar ve sanat eleştirmeni Octave Mirbeau onun bir dâhi olduğunu söyler. İlk işlerinde Rodin'in etkisi görülür ancak özellikle ünlü heykeli "Bronze Waltz" (1893) bunun dışında değerlendirilir.
1905 yılından itibaren Claudel'de akıl hastalığı baş gösterdi. Heykellerinin birçoğunu kırdı, paranoya belirtileri göstermeye başladı. Rodin'i, fikirlerini çalmakla ve öldürmeyi planlamakla suçladı. O zamana kadar kendisini koruyan erkek kardeşinin evlenerek Çin'e dönmesinden sonra atölyesine kapandı.
Kariyerini destekleyen ve maddi olarak da yardım eden babası 2 mart 1913'te öldüğünde Camille'in bundan haberi olmadı. 10 Mart'ta kardeşinin girişimiyle Neuilly-sur-Marne'daki Ville-Évrard akıl hastanesine yatırıldı.
Doktorları aileyi sağlığı konusunda sürekli bilgilendirse de annesi ilgilenmeyi kabul etmedi. 1 Haziran 1920'de Dr. Brunet anneye yazdığı mektupta Camille'in aile ile bir araya gelmesinin öneminden sözetti, ancak cevap alamadı. Paul Claudel ise birkaç yılda bir ziyarete geliyordu.

Camille Claudel, 30 yıl akıl hastanesinde kaldıktan sonra 19 Ekim 1943'te öldü ve Monfavet mezarlığına gömüldü.

Yaklaşık 90 adet heykelini, ezkizlerini ve çizimlerini yoketmişti.

Henrik Ibsen, 1899'da yazdığı son eseri Biz Ölüler Uyanınca'da Rodin'in Claudel ile ilişkisinden söz etti.

1951'de, Paul Claudel Rodin Müzesi'nde bir sergi düzenledi.
1984'te Camille'in işlerinden oluşan geniş bir sergi açıldı.

1980'li yıllarda birçok biyografisi yazıldı.

1988 yapımı Camille Claudel, sanat çevreleri dışında da tanınmasına yol açtı. Filmde Camille rolünü Isabelle Adjani, Rodin'i ise Gérard Depardieu oynadı. Film iki dalda Oscar ödülü adayı oldu.

Türkiye'de, Camille Claudel ilk defa, Tiyatro Nienor'un ilk oyunu olarak İzmir'de, 15 Ekim 2010 tarihinde İzmir Fransız Kültür Merkezi'nde sahnelenerek dünya prömiyerini yaptı. Eda Erdem'in yazdığı, Ebru Atilla Sagay'ın oynadığı tek kişilik bu oyunun yönetmenliğini Kaan Basmacıoğlu, sahne tasarımını da Aykut Beysi yapmıştır.

-Camille Claudel






Birgit Stauch

Birgit Stauch (Baden-Baden, Almanya, 11 Aralık, 1961) çağdaş Alman heykeltıraş. Bronz heykel ve portre çalışmaları vardır..
Stauch, sanatçı ve heykeltıraş Alexander Stauch'un kızı olarak Baden-Baden, Baden-Württemberg'de 1961 yılında dünyaya geldi. Babası 2. Dünya Savaşı'ndaki zorunlu hizmetinden döndükten sonra meslek olarak taş oymacılığını ve bir tutku olarak da heykeltıraşlığı seçmiş böyle kızının kendi izinden gelmesi için ilham kaynağı olmuştur.

Stauch, Selb, Bavyera'da Friedrich Böttger Enstitüsünde dizayn konusunda eğitim almıştır. Daha sonra eğitimini Arno Breker (1900-1991) ve heykeltıraş Rudolf Alexander Agricola'nın (1912-1990) yardımcısı olarak devam ettirmiştir. Aynı zamanda Clarissa Kupferberg (1907-1989) ile çizim çalışmıştır. On dört yıl kadar Avrupa'nın en büyük sanat dökümhanesi olan Strassackers'deki atölyede yaratıcı yönetmen olarak çalıştı.

Baden-Baden'e dönüşünde babasının taş oymacılığı işinin başına müdür olarak geçmiş ve heykel eğitmenliğinin yanında geniş bir çeşitlilikte eserler yaratmaya devam etmiştir..

Çalışmaları çok çeşitli eskizleri, çizimleri, taş ve bronz heykelleri, bronz rölyefleri, Käthe Kollwitz'in büstü gibi büstleri, revakları, bronz armalı kalkanları, sipariş parçaları ve muhtelif eserleri içermektedir.

Stauch, 22 Ekim 1940 tarihinde 450 Yahudinin Freiburg'dan Fransa'da İspanya sınırına yakın bir bölgede olan Gurs'daki toplama kampına sürgün edilmesinin anısına bir olokost anıtı yaratmıştır.
Gurs, sürgün edilenler için Auschwitz'e giden yolda bir transit geçiş noktası olarak düşünülmekteydi.









Vücut yağ oranı

Bir kişinin vücut yağ oranı ya da vücut yağ yüzdesi, kişinin vücudunda bulunan yağ doku ağırlığının kişinin toplam ağırlığına oranıdır (ya da yüzdesidir).

İnsanın hayati fonksiyonlarını sağlıklı bir şekilde yerine getirebilmesi için gerekli yağ miktarı cinsiyete göre değişir. Doğurganlık ve bazı hormonal fonksiyonlardan ötürü kadınlarda gerekli olan oran erkeklere göre daha yüksektir. Esansiyel yağ yüzdesi erkekler için %3-%5, kadınlar için %8-%12 arasında değişir. Bununla birlikte özellikle gögüs ve bel bölgesinde toplanan depo yağlar sebebi ile kişinin vücut yağ oranı bu değerlerin üzerinde olabilir. 

Sıklıkla kullanılan vücut kitle indeksinin aksine, boy ve kilodan bağımsız olarak vücut kompozisyonu hakkında bilgi veren vücut yağ oranı, kişinin sağlığı ve kondisyonunu belirlemek açısından önemli bir veridir. Vücut kitle indeksi, vücut yağ oranını hesaba katmadığı için özellikle kas oranı normalden yüksek olan bireyleri şişman ya da obez sınıfında değerlendiren hatalı sonuçlar verebilir.

Aşağıdaki tablo kadın ve erkeği vücut yağ oranlarına göre sınıflandırmaktadır: 

Vücut yağ oranı çeşitli yöntemler kullanılanarak ölçülebilir. "Dual energy X-ray absorptiometry" yönteminin en kesin sonuçları verdiği düşünülmektedir. Bununla birlikte "bioelectrical impedance analysis" pratikliği açısından en çok tercih edilen yöntemdir. Vücut yağ analizi yapan tartılar bu yöntemi kullanmaktadır.




Koçubaba, Balışeyh

Koçubaba, Kırıkkale ilinin Balışeyh ilçesine bağlı bir köydür.

Yerleşim 16. yüzyılda Çankırı sancağına bağlıydı. Köyde 15. yüzyıla tarihlenen cami ve türbe bulunmaktadır. Türbede, Bektaşi Şeyhi Koçubaba’nın sandukası bulunmaktadır. 1987 yılında kurulan Belediye teşkilatı 6360 Sayılı Kanun uyarınca kapatılarak köy statüsüne düşürülmüştür.

Orta Anadolu'nun Kırıkkale,Kırşehir yöresinin kendine özgü kültürü hakim olmaktadır. Köyde düğünler üç gün sürer başlıca düğün yemekleri; yahni, yaprak sarması, yayla çorbası, bulgur pilavı ve tatlıdır. Ayrıca sahip olduğu Koçubaba türbesinden dolayıda turistik bir kasabadır. Ayrıca köyde Karaba adında piknik alanı bulunmaktadır. Burada çevre köylerden gelen insanlar piknik yapmaktadır.

Kırıkkale iline 54 km, Balışeyh ilçesine 27 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Kasabanın ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Karasal iklimin hakim olduğu Koçubaba'da buğday, nohut ve arpa gibi tahıl ürünleri en çok üretilen tarım ürünleridir. Büyükbaş hayvan olarak inek, küçükbaş hayvan olarak da koyun yetiştiriciliği yapılır.

Kasabada, ilköğretim okulu vardır ama kullanılmamaktadır, ögrenci sayısı yeterli olmadığı için taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. İlöğretim öğrencileri servis ile kasabanın bağlı bulunduğu ilçede eğtim görmektedirler. içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur.

PTT şubesi ve PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı v