yürütmüştür. Ders içi disiplinden taviz vermeyen karakterine rağmen öğretimdeki üstün başarısı yönüyle üniversitedeki öğrencileri tarafından her zaman talep ve tercih edilen bir öğretim üyesi olmuştur. Akademik araştırmaların hak ettiği teşvik ve desteği bulamadığı görev yıllarında, kısıtlı imkanlara rağmen ülkesine kaliteli ve faydalı bilgi kazandırmanın çabası içinde bulunmuştur. 
Son günlerini geçirdiği Darülaceze Müessesesi'nde vefat etmiş ve Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilmiştir.





Samsun belediye başkanları listesi

Samsun Büyükşehir Belediyesi başkanları listesi, 1869'da "Samsun Şehremaneti" adıyla kurulan, cumhuriyetin ilanından sonra adı "Samsun Belediyesi" olan ve 1993'te büyükşehir statüsü kazanan Samsun Büyükşehir Belediyesinde görev yapan belediye başkanlarının bir listesidir.

Belediyenin ilk başkanı 1869 yılında atanan Emrullah Efendi, Türkiye Cumhuriyeti döneminde görev yapan ilk başkanı ise Şefik Avni Özüdoğru'dur. Başkanlar 1930 Türkiye yerel seçimlerine dek atanarak bu göreve gelmekteydi. Seçimle başkan olan ilk kişi 1930 yerel seçimlerinde Serbest Cumhuriyet Fırkası'ndan aday olan Boşnakzade Ahmet Resai Bey'dir. 1930'dan bu yana yalnızca 27 Mayıs Darbesi ve 12 Eylül Darbesi dönemlerinde askerî başkanlar atanarak görev başına gelmişlerdir. Bu iki dönem haricinde başkanlar seçimle başa gelmişlerdir.

Yusuf Ziya Yılmaz, belediye başkanlığı görevinde bulunarak en uzun görev yapmış belediye başkanıdır.




Padova ili

Padova ili kuzey-doğu İtalya'da Veneto bölgesinin ili olup merkezi ismini aldığı Padova şehridir. İlin alanı 2,142 km² olup bu ile bağlı olan 104 komün içindeki il nüfusu (31.07.2009 itibarıyla) 931.229 kişidir.

Padova ili Venedik civarındaki sığ kuzey Adriyatik Denizi üzerinde ufak bir sahili olmakla beraber hemen hemen bir kara ilidır. Kuzeyinde Treviso ili ile Vicenza ili; doğusunda yine ufak Adriyatik Denizi kıyısi ve Veneto'ya bağlı Venezia ili; güneyinde Rovigo ili ve batısında Verona ili ve Vicenza ili bulunur.

İlin arazisinin çoğunluğu rakimi fazla yuksek olmayan düzgün ovalık olup bu ovalık arazide birkaç doğal olan akarsu bulunmaktadır. Bunlar arasında "Brenta Nehri", "Bacchığlione Nehri" ve ilin en güneyinde "Adige Nehri" önemlidir. Güneyde Adige Nehri'nin doğusunda çok örgün insan yapısı bir kanal ağı sistemi bulunur. Bu kanallar arasında "Bataglıa Kanalı", "Bisatto Kanalı" ve "Piovage Kanalı" sayılabilir. Padova şehrinin güneybatısında, "Terme Eugenne" kasabasının biraz ilerisinde ilin rakımı en yüksek olan volkanık asıllı "Eugenei Tepeleri" bulunur. İlin Venedik sığ deniz körfezi kıyısında "Valle Millecampi" adı verilen çok kısa bir sahili de bulunmaktadır.

Padova ili 2,142 km² lik bir alana ve (8.6.2009 tahminlerine göre) 931.229 kişilik bir nüfusa sahiptir. 104 adet komünü vardır. Bu ilde "İtalya'nın Şehirleri (Città d'Italia)" statüsü olan (6 Mayis 1972'den itibaren) Cittadella, (antik beratıyla) Conselve, (antik beratıyla) Este, (antik beratıyla) Montagnana ve (antik beratıyla)Padova bulunur. Nüfusu 10.000den büyük olan komünleri şunlardır:







SN 1975A

SN 1975A Büyük köpek takımyıldızı yönünde, NGC 2207 ve IC 2163 içinde bulunan bir süpernova. 15 Ocak 1975 tarihinde J.R. Dunlap ve Yvonne Dunlap tarafından keşfedilmiştir.




SN 1999ec

SN 1999ec Büyük köpek takımyıldızı yönünde, NGC 2207 içinde bulunan bir süpernova. 20 Eylül 1999 tarihinde "Lick Gözlemevi ve Tenagra Süpernova Araştırmaları" (LOTOSS) tarafından keşfedilmiştir.




SN 2003H

SN 2003H Büyük köpek takımyıldızı yönünde, NGC 2207 içinde bulunan bir süpernova. 8 Ocak 2003 tarihinde "Lick Gözlemevi ve Tenagra Süpernova Araştırmaları" (LOTOSS) tarafından keşfedilmiştir.




Hepatit C

Hepatit C özellikle karaciğeri etkileyen bir enfeksiyondur. Hastalığa, hepatit C virüsü (HCV) sebep olur. Hepatit C, genellikle herhangi bir belirtiye sahip değildir ancak kronik enfeksiyon, karaciğerde yara oluşumu ve uzun yıllar sonra siroza sebep olabilir. Aynı zamanda, bazı durumlarda, sirozlu hastalarda, karaciğer yetmezliği ve karaciğer kanseri ya da ölümcül kanamaya sebebiyet verebilecek, yemek borusu ve midedeki damarlarda aşırı şişmeye yol açabilir.

Hepatit C, insanlara, özellikle damar içi ilaç kullanımı, uyuşturucu kullanmak, uyuşturucuyu damar yoluyla almak için enjektörü birden fazla kişinin kullanmasından , steril olmayan tıbbi ekipman ve kan nakilleri aracılığıyla, kandan kana temas yoluyla geçer. Dünya genelinde tahmini 130–170 milyon insanda hepatit C bulunmaktadır. Bilim insanları, HCV’yi araştırmaya 1970’lerde başlamıştır ve varlığını, 1989’da doğrulamıştır. Virüsün, diğer hayvanlarda hastalığa yol açtığına dair herhangi bir bilgi bulunmamaktadır.

Peginterferon ve ribavirin, HCV için kullanılan standart ilaçlardır. Tedavi edilen insanların %50-80’i iyileşmektedir. Siroz ya da karaciğer kanseri baş gösteren insanların, karaciğer nakline ihtiyacı olabilir ancak virüs, genellikle nakil sonrasında tekrar baş göstermektedir. Hepatit C için herhangi bir aşı bulunmamaktadır.

Hepatit C, vakaların yalnızca %15’inde şiddetli belirtilere sebep olmaktadır. Belirtiler; iştah azalması, yorgunluk, mide bulantısı, kas ya da eklem ağrıları ve kilo kaybı da dahil olmak üzere genellikle hafif ve belirsizdir. Sadece birkaç şiddetli enfeksiyon vakası sarılıkla ilişkilendirilmiştir. Enfeksiyon,
genç kadınlarda diğerlerine oranla daha fazla olmak üzere insanların %10-50’sinde tedavi olmaksızın geçmektedir.

Virüse maruz kalan insanların yüzde sekseninde kronik enfeksiyon görülür. Çoğunluğun, enfeksiyonun ilk on yılında ya asgari oranda belirti göstermesi ya da hiç göstermemesine rağmen kronik hepatit C yorgunlukla ilişkilendirilebilir. Hepatit C, uzun yıllar boyunca enfekte olmuş insanlarda, siroz ve karaciğer kanserinin başlıca sebebidir. Enfekte olan insanların %10–30’unda 30 sene içinde siroz baş gösterir. Siroz, aynı zamanda Hepatit B ya da HIV ile enfekte olanlarda, alkol bağımlılarında ve erkeklerde daha yaygın olarak görülür. Siroz görülen hastaların karaciğer kanserine yakalanma riskleri yirmi kat daha fazladır ki bu yıllık %1-3 bir orandır. Alkol bağımlıları için risk, 100 kat daha fazladır. Hepatit C, siroz vakalarının %27’sinin ve karaciğer kanseri vakalarının %25’inin sebebini teşkil etmektedir.

Karaciğer sirozu, karaciğere bağlı damarlarda yüksek kan basıncına, karında su birikmesine, özellikle mide ve yemek borusunda kolay yaralanmalara ve kanamalara, damar genişlemelerine, sarılığa (derinin sararması) ve beyin hasarına sebep olabilir.

Hepatit C, aynı zamanda, nadiren Sjögren sendromu (bir çeşit otoimmün bozukluğu) normalden daha düşük trombosit sayısı, kronik deri hastalığı, diyabet ve Hodgkin-dışı lenfomalarla ilişkilendirilir.

Hepatit C virüsü; küçük, sarılı, monokataner, pozitif duyulu bir RNA virüsüdür. "Flaviviridae" ailesinin "hepacivirus" cinsinin bir üyesidir. HCV, yedi büyük soyyapıya (genotip) sahiptir. Amerika Birleşik Devletleri’nde, soyyapı 1, vakaların %70’ine sebep olurken soyyapı 2, %20’sine ve diğer soyyapıların her biri, vakaların %1’ine sebep olur. Soyyapı 1, aynı zamanda, Güney Amerika ve Avrupa’da en yaygın olarak görülen soyyapıdır.

Gelişmiş ülkelerde başlıca bulaşma yöntemi, damar içi ilaç kullanımıdır (DİK). Gelişen ülkelerde, başlıca yöntemler, kan nakilleri ve güvenli olmayan tıbbi prosedürlerdir. Vakaların %20’sinde bulaşma sebebi bilinmemektedir; ancak bu vakaların çoğunun muhtemel sebebi DİK’tir.

DİK, dünyanın birçok bölgesinde, hepatit C için büyük bir risk faktörüdür. 77 ülke için yapılan bir inceleme, Birleşik Devletler ve Çin de dahil olmak üzere 25 ülkenin, damar içi ilaç kullanan popülasyonunun %60 ve %80 arasında hepatit C oranlarına sahip olduğunu göstermektedir. and China. On iki ülke, %80’den daha yüksek oranlara sahiptir. On milyon gibi yüksek sayıda damar içi ilaç kullanıcısı hepatit C ile enfekte olmuştur; Çin (1,6 milyon), Amerika Birleşik Devletleri(1,5 milyon) ve Rusya (1,3 milyon) en yüksek toplamlara sahiptir. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki hapishane nüfusu arasındaki hepatit C oranı, genel nüfusa oranla on ila yirmi kat daha fazladır ve bu araştırmalar, bunun sebeplerini, DİK ve steril olmayan ekipmanla dövme yapma gibi yüksek riskli davranışlara bağlamaktadır.

HCV taraması yapılmadan gerçekleştirilen kan nakilleri, kan ürünleri ve organ nakilleri, önemli oranda enfeksiyon riski oluşturmaktadır. Birleşik Devletler, 1992 yılında geniş kapsamlı tarama başlatmıştır. Enfeksiyon oranı, bu tarihten itibaren, her bir ünite kan için 200 ünite kanda birden , her 10.000 ila 10.000.000 ünite kanda bire düşmüştür. Bu risk, potansiyel kan bağışçısının Hepatit C’ye yakalanması ile kan testlerinin pozitif çıkması arasında 11-70 gün arasında bir süre bulunduğundan düşük olmaya devam etmektedir. Bazı ülkeler, masrafından dolayı halen hepatit C için tarama uygulamamaktadır.

HCV’li bir kimseden bir iğne yaralanması olan bir kişinin, %1.8 hastalığa yakalanma riski bulunmaktadır. Eğer kullanılan iğne boşsa ve yara deliği derinse risk, daha yüksektir. Kanın, mukusa maruz kalma riski vardır ancak risk düşüktür ve eğer kanın maruz kalması yara olmayan bir ciltte meydana gelirse herhangi bir risk söz konusu değildir.

İğne ve şırıngaların yeniden kullanımı, ilaç şişelerinin, infüzyon torbalarının birden fazla sefer kullanımı ve steril olmayan cerrahi ekipmanların kullanımı da dahil olmak üzere hastane ekipmanları da hepatit C’nin bulaşmasına sebep olabilir. Tıbbi ve dental tesislerdeki kötü standartlar, dünyadaki en yüksek enfeksiyon oranına sahip ülke olan Mısır’da HCV’nin yayılmasının başlıca sebebidir.

Hepatit C’nin cinsel ilişki yoluyla bulaşıp bulaşmadığı bilinmemektedir. Bir yandan yüksek riskli cinsel aktivite ile hepatit C arasında ilişki bulunurken hastalığın bulaşmasının, bahsedilmeyen uyuşturucu kullanımı mı yoksa seksle mi bağlantılı olduğu açık değildir. Kanıtlar, başkalarıyla cinsel ilişkiye girmeyen heteroseksüel çiftlerin risk taşımadığını desteklemektedir. Anal penetrasyon gibi anal kanalın iç astarında yüksek derecede travma içeren cinsel aktiv