silya'da işçi mahallesi olan Belle-de-Mai'de İtalyan kökenli bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Babası bir bar işletiyordu ve şarap fıçısı imal ediyordu. Tam adı César Baldaccini'dir ama genel olarak César diye bilinir. 1935-39 arası Marsilya Güzel Sanatlar Okulunda öğrenim gördükten sonra Paris Güzel Sanatlar Okulunda 1943-48 yılları arasında öğrenimine devam etti. 1952 yılında hurda metal parçalarını birbirine kaynatarak heykeller yapmaya başladı ve ilk ününü katı metalden kaynak ile yaptığı çeşitli böcek, hayvan ve nü heykellere borçludur.

İlk kişisel sergisini 1954 yılında Paris'te Galerie Lucien Durand'da açmıştır.

İlk eserleri genellikle hurda metallerin ve çöp malzemelerinin birbirine kaynak yolu ile birleştirilmesiyle oluşmuştur. 1960 yılında gelindiğinde César Fransa'nın öndegelen heykeltıraşlarından biri olarak anılmaya başlamıştır. Aynı yıl hurdacıdan malzeme almaya gittiğinde bir hidrolik sıkıştırma makinesini çalışırken görüp bunu heykellerinde denemeye karar verir. Paris fuarında üç ezilmiş otomobili sergileyerek hayranlarını büyülemiştir. Özellikle bu 'sıkıştırılmış' heykeller César'ı ünlendirmiştir. César değişik renkli otomobillerin parçalarını seçerek heykellerinde bir araya getirmiştir. Bu şeklide hekellerinin yüzey biçimini ve renk dağılımını kontrol edebilmekteydi.

Aynı yılın sonlarında Arman, Klein, Raysse, Tinguely, Pierre Restany ve ilhâmını şehir yaşamında bulan diğerleriyle birlikte Yeni Gerçekçilere katıldı.

1965 yılında plastik ile çalışmaya başladı. İlk olarak insan izlerinin plastik kalıplarıyla, 1966'dan itibaren de genişletilmiş poliüretan kullanarak çalışmalarını sürdürmüştür. 1966'da kaynaklı metal heykel yapmayı bırakarak 1967-1970 arası seyirci önünde poliüretan kullanarak heykel yaptı. Daha sonraki eserleri arasında eritilmiş kristal de kullanılmıştır.

Fransız sinemasında en iyilerin ödüllendirildiği César Ödüllerinin yaratıcısıdır.

22 Ocak 1978 yılında Légion d'honneur "şövalye" nişanı verildi ve 1993'te "Officier" olarak yükseltildi.

Eşinin adı Rosine'dir ve Anna adlı bir kızı olmuştur.

Paris'te 1998 Aralık ayında ölmüştür.

Eserlerinin bazıları Paris'te "Centre national d'art et de culture Georges-Pompidou" 'da ("Bas relief"," Tortue", "le Diable"), Paris'te "Musée d'art moderne de la Ville de Paris" 'de (Facel Véga), Montparnasse mezarlığında bulunan mezarında, La Défense terasında ("Le Pouce"), Marsilya'da Hambourg caddesinde ve Bonneveine Centre'da ("Le Pouce Géant") görülebilir.






MTA Team

MTA Team, GTA San Andreas için çıkarılmış multiplayer istemcisinin geliştirici takımıdır.










Charlottenburg Sarayı

Charlottenburg Sarayı "(Almanca: Schloss Charlottenburg)" Berlin'in en büyük sarayı ve Hohenzollern Hanedanı'nın Berlin'deki tek mirası. Saray Charlottenburg-Wilmersdorf'un Charlottenburg semtinde bulunuyor.

Saray 17. yüzyıllın sonlarına doğru inşa edildi ve 18. yüzyıl sırasında genişletildi. Saray inşa edildiğinde özellikle barok tarzında ve rokoko tarzında elementler kullanıldı. Charlottenburg Sarayının çevresine de önem verildi, özellikle park alanları kuruldu ve ağaçlar sarayın arka tarafına dikildi. Saray'ın yer aldığı topraklar içinde bir belvedere, mozole, tiyatro ve bir köşk bulunuyor. İkinci Dünya Savaşı sırasında saray ağır darbeler alıp harabeye döndü ama yine restore edildi. Saray ve bahçesi Berlin'in en çok turist çeken konumlarından biri.

Sophie Charlotte kocası Brandenburg elektör'ü III. Friedrich'e Caputh'daki köşkünü vermesi üzerine, 30 Haziran 1695'de elektör, Lietze/Lützow köy'ünü karısına hediye etti. 1696'da Sophie Charlotte mimar Johann Arnold Nering'e yaz aylarında ikamet etmesi için bir rezidans planlamasını istedi. Nehring'in birkaç ay sonra ölmesiyle saray'ın yapımını Martin Grünberg devraldı. Yapı o zamanları bugünküne nazaran küçük bir çaptaydı ve sadece bir orta kısım ve iki yan kısımdan oluşuyordu. Kralliçe'nin müzik ve opera'ya ilgisi büyük olması nedeniyle münferit bir opera evi'de küçük sarayın yakınlarına yapıldı. 11 Haziran 1699'da küçük saray'da Sophie Charlotte ilk defa kalmaya başladı ve saray'a yakınında olan Lietzenburg/Lützenburg köy'ünün adı verildi.

Mimar Grünberg 1698/1699 seneleri arasında görevinden geri çekildi ve Andreas Schlüter bu sefer mimarlık işini devraldı. Schlüter zamanında saray yine genişletildi.

Friedrich'in Prusya Kralı ve Sophie Charlotte'nin 1701'de kralliçe olmasıyla Johann Friedrich Eosander von Göthe sarayın genişletilme görevini aldı ve yeni mimar oldu. Göthe zamanında da saray'ın inşaatı devam etti.

1 Şubat 1705 senesinde 37 yaşında, Sophie Charlotte hayatını kaybetti ve bunun üzerine kral saray ve ona yakın olan yerleşim yerinin adını Charlottenburg'a değiştirdi. Kral yine Eosander von Göthe'yi sarayın genişleme inşaatı için görevlerndirdi.1709'dan 1712'ye kadar sarayın orta kısmı genişletildi ve yükseltildi. Sarayın batı kısmında egzotik bir bahçe ve küçük bir kilise yapıldı. Sarayın doğu kısmına da bir bahçe yapılması planlanıyordu ama yapılmadı.

1713 senesinde I. Friedrich'in ölmesiyle Charlottenburg sarayı onun varisi I. Friedrich Wilhelm tarafından pek önemsenmedi. Yine de saray ikinci plan'a atılmadı, kış ayları odalar duvar resimleri yüzünden ısıtıldı. Münferit opera evi ama kral tarafından verilen izinle yıktırıldı ve hurdasıyla okul yapılmasına izin verdi. Saray I. Friedrich Wilhelm zamanında da önemli konuklar ağırladı ve 1725'de I. George ile I. Friedrich Wilhelm Charlottenburg sarayında Charlottenburg antlaşması'nı imzaladı. II. August kral'ı 1728'de ziyaret ettiğinde saray'da günlerce kutlamalar oldu.

Friedrich Wilhelm'in ölümünden sonra 1740'da Kral II. Friedrich Charlottenburg sarayını resmî ikametgâhı olarak kullandı. Friedrich kendini yöreye ve saraya çok yakın hissediyordu, çünkü bu saray'da bir zamanlar kültürlü ve aydın büyük annesi Sophie Charlotte ikamet ediyordu. Böylece sarayın orta kısmındaki üst katlarını düzenletti. Friedrich Christian Glume tarafından yapılan dekorlar o kadar güzeldi ki, insanlar bunu 19. yüzyıldan kalma olduklarını düşünüyordu, İkinci Dünya Savaşı sırasında bu duvar dekrolarının hepsi yok oldu. IV. Friedrich Wilhelm ve hanımı Elisabeth bu odalarda kalıyordu. Bu dönemde saray yine genişletildi ve saray'ın rokoko stilinde inşa edilmesini sağladı. Sonraki seneler Kral Friedrich'in Charlottenburg Saray'ına ilgisi 1747'de Sanssouci Sarayının yapılmasıyla azaldı.

Saray bugünkü görünüşünü II. Wilhelm zamanında aldı. Kral sarayın batı tarafına bir tiyatro yaptırdı ve sarayın batı yönünedoğru genişletti. 1795'den sonra bu tiyatro halk'ada hizmet vermeye başladı.

Sarayparkı Charlottenburg (halk dillindede Schlosspark olarak da nitelendiriliyor) 1697'den sonra Siméon Godeau tarafından Garden à la française stilinde yapıldı. Parka o zamanlar büyük önem verildi ve o dönemde park'a mimari alanda da katkıda bulundu. 1709'da Siméon Godeau'un işine son verildi. Friedrich Wilhelm zamanında park'a yapılan haracamalar kıstırıldı ve bir bölümü çiftçilere verildi. 1740'dan 1786'ya kadar II. Friedrich park'ın sorumlusuydu ve Schlosspark'ı görkemli bir şekilde yeniden yaptırdı. Bu sefer Rokoko stilinde olmasına karar verildi.

II. Friedrich Wilhelm hüküm süresice (1786-1797) park'ın romantik olmasını istedi ve bunun için sevdiği ingiliz bahçesi modelini öngördü. 1788'de bunun için Johann August Eyserbeck bunu gerçekleştirmesi için görevlendirdi. İlk önce sarayın orta kısmındaki parter'de değişiklikler yapıldı ve sazan balığı gölündeki kıyıları görünmemesini sağladı. Göl'ün etrafında bulunan üç balıkçı evini gotik stilinde inşa ettirdi. 1801'de Eyserbeck ölünce Steiner onun yerine görevi devam etti.

III. Friedrich Wilhelm'in ilk hanımı Kraliçe Luise von Mecklenburg-Strelitz için park'ta bir mozole inşaat edildi.

1884'de balıkçı evleri yıkıldı.

İkinci Dünya Savaşından sonra sarayın bahçesi büyük hasar gördü ve kullanılamaz hale geldi. Batı Berlinliler saray bahçesinin yeniden barok stilinde tekrar yapılmasına böylece karar verdi. 
Bugünlerde Berlin'in en büyük parkları arasında gösterilen Schlosspark, yörede bulunanları oksijen depoları olarak görülüyor.





Antoine Bourdelle

Antoine Bourdelle (tum adı Émile Antoine Bourdelle)(d. 30 Ekim 1861 Montauban, Tarn-et-Garonne, Fransa – ö. 1 Ekim 1929 Vésinet, Fransa), , bir Fransız heykeltıraş ve sanat öğretmeni.

Sanat eğitimini heykeltıraş "Aleksandr Falguire"'in öğrencisi olarak, "Jules Dalou"nun atölyesine devam ederek yapmıştır. 15 yıl heykeltıraş Auguste Rodin'in pratik atölye asistanı olarak çalışmıştır. Rodin atölyesinde ve 1909 - 1929 döneminde "Académie de la Grande Chaumière" okulunda birçok tanınmış heykeltıraş ve ressamın eğitimini ve yetişmesini sağlamıştır; bunlar arasında nesillerinin büyük sanatçılarından olan Matisse, Aristide Maillol, Alberto Giacometti, René Iché ve Germaine Richier sayılabilir. Uluslararası tanınması hazırladığı anıtsal heykeller dolayısıyladır; örneğin "Héraklès archer (Okçu Heraklios)". 
Emile Antoine Bourdelles Fransa'nın güney-batısındaki Tarn-et-Garonne ilinde "Montauban" şehrinde dünyaya geldi. 13 yaşında okuldan ayrılarak "möble-dolap" yapma atölyesi olan babasının yanında çalışmaya başladı ve bu türlü özel marangozluk becerilerinde ustalaşmaya başladı.

Merakını heykelcilige yoneltip 1876da Toulouse "Guzel Sanatlar Akademisi"nde okumak için bir burs kazandı. Bundan kısa zaman sonra da Paris'e gidip "École nationale supérieure des beaux-arts" yuksek okuluna yazıldı. Burada çok etkilendiği hocası 
Aleksandr Falguire bulunmaktaydı ve Bourdelle ile birlikte birkaç Fransa içinde sonradan tanınmış heykeltıraşlar da ayni donemlerde bu okulda bulunmaktaydılar. Aynı zamanda "Jules Dalou"nun atölyesine devam etti.

1893de bu okulu bıraktı ve hayatını kazanmak icin çizimler, desenler ve desen eskizleri yapıp bunları Paris sanat satıcısı "Groupil ve Cie" vasıtasıyla satmaya başladı. Eserlerini satın alanlar arasında Vincent Van Gogh'un sanat eseri komisyoncusu kardeşi Theo 'da bulunmaktaydı.

1893de Auguste Rodin'in heykelcilik atölyesine atölye yardımcısı olarak katıldı.