ndırmıştı. Aynı zamanda Micle de, Eminescu’nun Mite Kremnitz ile bir ilişki yaşamasına gücenmişti.

Bir yıl sonra, Caragiale Valahya’ya (Eflak/bugünkü Romanya’nın aşağı yarısı) geri dönerek, Argeş ve Valcea’da Genel Müfettiş oldu. Sonunda, 1884’deki konumunu tamamen kaybetmiş, kendini iflasın eşiğinde bulmuş ve böylece düşük düzeydeki kâtiplik konumuna razı olmuştu. Olasılıkla, melodraması “O soacra” (Kaynana) bu dönemde yazılmış ve basılmıştır. Hatasının farkında olan Caragiale, çalışmanın gençliğinden kaldığını belirterek, 1876’da onu silmiştir. Yazımdaki birkaç detay, itibarına gölge düşürmüştür.

Haziran 1883’de Maiorescu’nun evini ziyareti sırasında, Eminescu’nun psikolojik bir hastalıkla ilgili sorun yaşadığını öğrendi. Bir rivayete gore, Caragiale bu haber üzerine bir hayli ağlamıştı.

Bu geçen olaylar nedeniyle, Pogor gibi Junimea Üyeleri ile arası açılmıştı. Bu olaylar arasında, Caragiale’nin, genç Eminescu ile dalga geçtiğini öğrenmesi ile şok geçirdiği yaşlı şair, Vasile Alecsandri ile fikir ayrılığına düşmesi de vardı. Bu nedenle Alecsandri’yi, Mart 1884’deki topluluğun gerçekleştirdiği toplantıda, herkesin önünde eleştirmeye karar verdi. Maiorescu’nun kendi tuttuğu notlara gore, Caragiale, Alecsandri’ye karşı saldırgan ve kabaydı.

Caragiale’nun zengin akrabası, annesi Ecaterina’nın kuzeni ve dul Catinca Momulo Cardini (daha çok Catinca Momuloaia olarak bilinir) 1885’de ölmesi ile, büyük bir miras kalması olasılığı doğdu. Momuloaia’nın diğer akrabaları ile davalık oldu ve bu dava 1900’ün başlarına kadar sürdü.

Bundan aylar sonra, yeni komedisi O Scrisoare Pierduta (Bir Kayıp Mektup) ilk defa halka sunuldu. Bu politik mekanizma, taşradaki bozulma, önemsiz hırslar ve anlamsız demagoji arasındaki çelişkilerin resmedilmesi, halk arasında bir ani çıkış gerçekleştirdi. Romen Edebiyatı’nda kendi türündeki en iyi bilinenlerden biri olarak, muhtemelen Caragiale’nin kariyerinde yüksek bir nokta oldu. Maiorescu bu başarıdan mutlu olmuştu ve bunun sahnelenişiyle Milli Liberal söylemine “gülmeye başlayan” Romen Toplumu’nda olgunluğun işareti ve olduğuna inanmıştı.
Ion Luca Caragiale, Bükreş Belediye’sinde çalışan Maria Constantinescu adındaki bekar ve genç bir bayanla romantik bir aşk yaşamaktaydı. Maria’nın 1885’de Mateiu adında bir oğlu olmuş, Caragiale de onu oğlu olarak tanımıştı.

Aynı yıl boyunca, varoşların değerleri ve beklenmeyen gönül işlerinin daha hafif bir hicvi olan “D-ale Carnavalului” (Sayın Karnaval Bey), halk tarafından yuhalanmış ve sorgulanmıştı. Eleştirmenler, samimi zina tasfirinin cezalandırılmamasına rağmen oyunu ahlaksız saymışlardı. Maiorescu tartışmada arkadaşının yanında yer alarak, Milli Liberal Kültürel Değerleri sert bir şekilde eleştiren “Comediile domnului Caragiale” (Sayın Caragiale’nin Komedileri) başlıklı ve 1889’da Caragiale’nin toplu oyunlarının önyazısı olacak bir yazı yayınladı. Arthur Schopenhauer’in fikirlerinden etkilenen bu eleştiride, Caragiale’nin insan ruhunu yükselmede başarısız olmadığını, çünkü kesinlikle didaktisizm ve egoizm’in üzerine çıktığını savunmuştu. Oyunun vatansever oladığı suçlamalarını, Maiorescu şöyle yanıtlamıştı;

Bu makale, halkla oyun yazarlarının arasını bulan önemli bir unsure rolü oynamış ancak, aynı zamanda Maiorescu ile Maiorescu’nun kendisi ile çeliştiğini söyleyen felsefeci Constantin Dobrogeanu-Gherea arasında bir polemiğe yol açmıştı. Dobrogeanu-Gherea, Caragiale’nin tarafını savunduysa da, “D-ale carnavalului”nin onun en zayıf oyunu olduğu kanısını taşımıştı.

Ekonomik problemleri süren Caragiale, önceleri Milliyetçi Liberallerle fikir ayrılığına düşmesine rağmen, Partı’nin gazetesine yazılarıyla katkıda bulunmayı kabul etti ve böylece tarihçi ve politikacı Alexandru Dimitrie Xenopol tarafından çıkarılan “Vointa Notionala” isimli dergi ile ilişkilenmiş oldu. “Luca” mahlası altında, iki tiyatro gazetesine katkılarda bulundu. Paralelinde, Bükreş’de özel Sfantul Gheorghe Lisesi’nde dersler verdi. Kariyerinin bu dönemi. Maiorescu’nun Junimist Muhafazakarlar’dan oluşan Teodor Rosetti Kabinesi’nde Eğitim Bakanlığı’na yükselmesiyle, 1888’de bitti. Caragiale, Milli Tiyatro’nun da yöneticisi olma anlamına gelen, tiyatroların başına getirilmesini talep etti. Maiorescu başlangıçta karşı çıksa da, Caragiale sonunda bu konumu elde etti. Son karar Romanya Kraliçesi Elisabeth’in Maiorescu’ya bunu düşünmesini söylemesine yoruldu veya başka bir söylentiye göre Junimist Petre P. Carp’ın etkisili desteği ile atanmıştı.

Bu atama o zamanlar bazı tartışmalar yaratmıştı. C. I. Stancescu da dahil olmak üzere, öncellerinin (seleflerinin) aksine Ion Luca Caragiale, bu alanda bir profesyonel ve aynı zamanda kişi olarak alçakgönüllü bir geçmişe sahipti. Milliyetçi Liberaller’in ona karşı kampanya başlatmasıyla, oyun yazarı Bükreş Basını’na niyetini ortaya koyan ve atamasındaki durumu anlatan bir açık mektup hazırladı. Mektupta Junimea’yı savunarak, Junimea’nın kendisinin “politikaya kapalı olduğu zaman içinde halkın gözünden kaybolma” olarak ortaya koyduğu çalışmalarına ilgisinin kendi yükselişine etkisine değindi. Bir yazar ve yönetici olarak kendi davasını yeniden gözden geçirerek, devletçe yönetilen tiyatrolar için özenerek oluşturduğu ve sonra da uygulamaya geçirdiği, Vianu’ya gore “dakik ve sert” bir program ortaya koydu. Her şeye rağmen, sezon sonunda istifa etti ve edebi uğraşılarını sürdürdü.

1889’da, İtalyan Mimar Gaetano Burelly’nin kızı Alexandrina ile evlendi. Ion Luca Caragiale’nin sosyal sınıfını yükselten, Bükreş Seçkinleri’nin bir üyesiydi. Biri “Luky” diye bilinecek 1893’de Luka ve ikincisi “Tuşchi” diye bilinecek ve Logadi ile evlenecek Ecaterina adında iki çocukları oldu. Birkaç yıl sonra, Caragialeler Mateiu’yu kendi evlerine getirdiler ve Ion Luca onu Anghel Demetrescu’nun Sfantul Gheorghe Koleji’ne kaydettirdi.

1909 yılının başında, Caragiale Universul'a katkılarına ara verdi.

Berlin'deki evinde bir seyahat dönüşü beklenmedik şekilde öldü. Ölüm nedeni, kalp krizi olarak belirtildi. Oğlu'nun söylediğine göre o gece geç saatlerde ona hareketli geldiğini düşündüğü William Shakespeare'nin Macbeth'ini okuyordu. Caragiale'nin naaşı yük treni ile Bükreş'e taşındı. Fakat yoldaki karışıklık dolayısı ile, bir gün geç ulaştı. Bükreş'deki Bellu Mezarlığı'nda 22 Kasım 1912 tarihinde toprağa verildi. Ömürlük rakibi Alexander Macedonski, onun ölümü ile sarsıldı ve Adevarul Gazetesi'ne yazdığı mektupta onun mizahını Amerikalı Mark Twain'e tercih ettiğini, birbirlerine saldırılarının ve dalga geçişlerinin nedeninin, birbirlerini çok sevdikleri olduğunu iletti.





Mustafa Karaer

Mustafa Karaer, (d. 1924, Bolu) - (ö. 3 Ağustos 2009), Türk bürokrat.

İlk ve orta tahsilini Bolu'da tamamladıktan sonra Bursa Erkek Lisesi'ni bitirdi. 1949 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu. 1960 yılında 35 yaşında Türkiye'nin en genç valisi olarak Gümüşhane'ye tayin olmuştur. Daha sonra sırasıyla Ordu, Eskişehir, Çankırı ve Edirne'de valilik yapmıştır. Sunucu Caner Karaer'in kardeşidir.




Santana (müzik grubu)

Santana Grubu, Carlos Santana tarafından 1966 yılında kurulmuş bir latin rock grubudur. Grubun kurulduğu zamanki adı "Santana Blues Band" olsa da, kısa bir süre içerisinde ad Santana'ya kısaltıldı. Grup ilk albümünü 1969 yılında çıkarttıktan sonra, 1969 yılında gerçekleştirilmiş olan Woodstock Festivali'ne katılmıştır. Grup burada ün kazandı. Ama ilerleyen zamanlarda Carlos Santana daha fazla ilgi gördü; ve grubunun yanında solo albümler de yayınlamaya başladı. 1993 yılında Carlos Santana'nın gruptan ayrılmasıyla grup dağılmıştır.

Grup, kurulduktan birkaç yıl sonra birçok üye değişimi yapmaya başladı dağılana kadar.







Veramin

Veramin (Farsça: ورامین), İran'ın Tahran Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin aynı isimli Veramin şehristanı'nın yönetim merkezi şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 135.824 kişi ve 53.639 hanedir.

Kent eski ve tarihi bir şehirdir. Moğol saldırılarından sonra Rey şehrinden kaçan halk buraya yerleşmiştir. Varamin'deki eski eserler arasında, 14. yüzyılda inşa edilen İmamzade Yahya türbesi ve İlhanlılar devri Ebu Said Bahadır döneminden kalan Cemaat Camii sayılabilir.

Şehrin halıları meşhurdur.
flickr.com'da Veramin kenti ve yakın çevresinin resimleri:"




Santana (anlam ayrımı)

Santana şu anlamlara gelebilir:






Şemiranat

Şemiranat (Farsça: شمیرانات, ) veya Şemiran, İran'ın Tahran Eyaleti'nde şehir.

İdari olarak Şemiranat şehristanı'nda bulunur ve buranın idari merkezidir. Tahran'ın kuzeyinde yer alır ve bugün Tahran'ın bir banliyösü durumuna gelmiştir. Elburz Dağları'nın eteklerinde kurulu şehrin ılıman bir havası vardır. Tahran'ın yabancı ülke büyükelçilikleri ve fuar alanı da bu kenttedir. Eski zamanlardan beri elit kesimin yaşadığı kent günümüzde de Tahran'ın en lüks yerleşim yeri olarak bilinir.

Şemiranat, Farsça 'soğuk yamaç' anlamına gelir. 
İngilizce Vikipedi 'Shemiran' maddesi




Firuzkuh

Firuzkuh (Farsça: فیروزکوه; Mazandarani: Pirezcow), İran'ın Tahran Eyaleti'nde şehir.

1996 yılında Mazenderan Eyaleti'nden ayrılan şehrin 2006 yılı nüfusu 15.807'dşr. Halk yerel bir lehçe olan Mazendarani dilini konuşur ve Şii mezhebine mensuptur. Şehir ve çevresinin geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Özellikle patates ve bal üretimi yapılır.

Şehir, bağlı olduğu eyaletin ve başkent Tahran'ın kuzeydoğusunda yer alır. Tahran'ı doğu eyaletlerine ve ülkenin 2. büyük kenti Meşhed'e bağlayan otoyolu üzerindedir. Kuzeyinde Elbruz Dağları bulunur. İdari olarak Firuzkuh şehristanı'nda bulunur ve buranın yönetim merkezidir.

Elbruz eteklerinde kurulu şehrin serin ve rüzgarlı bir havası vardır. Şehir çevresinde turistik değeri olan ilginç mağaralar ve doğal güzellikler bulunur. Ayrıca şehirde, eski bir yerleşim olması nedeniyle tarihi değeri olan yapılar da bulunur. Bunlar arasında Tange Vashi, Bornic Mağarası, Rodafşan Mağarası, Gardane Gadok ve Varse Haran, Zerrindeşt, Darreh Deh, ve Kaveh Deh yerleşimlerindeki doğal güzellikler turistik değeri olan yerlerdir.

Firuzkuh, tarihi ve kürtürel zenginlik açısından Tah