ince Mülkiye Mektebi’nde öğretmeni olan Maarif Nazırı Mustafa Nail Bey’in önerisiyle 1909’da İstanbul Darülmuallimini (Erkek Öğretmen Okulu) Müdürü oldu. Kendisine geniş yetkiler verildi; programı istediği gibi düzenledi ve öğretmenleri istediği gibi seçti. Okulun yeni programına göre pedagojik makale ve kitalar yazdı. Türkiye’deki en eski ve en ciddi eğitim dergisi olan “"Tedrisat-ı İptidaiyye Mecmuası""nı (1912'den itibaren: ""Tedrisat Mecmuası"") 1910 yılında, Maarif Nezareti adına İstanbul Darülmuallimini öğretim görevlileri (heyet-i talimiyye) ile birlikte çıkarmaya başladı ve bütün okullara gönderilmesine gayret gösterdi.
1910 yılı başında bir eğitim araştırma gezisine çıkarak 2 ay süreyle İtalya, Fransa, İsviçre, Almanya, Belçika, İngiltere ve Romanya’da bulundu. 1911’de eski mezunların yaptıkları işleri ve karşılaştıkları sorunları tespit için vilayetleri gezdi; Şam, Beyrut, Adana, Konya, İzmir, Selanik, Drama’da bulundu. Dönemin Maarif Nazırı (Milli Eğitim Bakanı) Emrullah Efendi ile anlaşamadığı için 1912 yılında istifa etti. Aşağı yukarı Tevfik Fikret’in Mekteb-i Sultani’den istifası ile aynı günlere rastlayan bu istifa, ikinci bir Mekteb-i Sultani Meselesigibi sonuçlar doğmuş; öğrenciler protestolarda bulunmuşlardı ama olaylar Mekteb-i Sultani’de olduğu kadar büyümeden yatıştırıldı.

Nazır Emrullah Bey'le Satı Bey arasındaki anlaşmazlıkların başında, Satı Bey'in eğitimin tabandan başlaması gerektiği konusundaki görüşü gelmekteydi. Emrullah Efendi'nin geliştirdiği "Tuba Ağacı Nazariyesi" ise tersine, eğitimin öğretmen yetiştirmekten başlaması gerektiğini savunuyordu. Genelde Emrullah Efendi ve Satı Bey arasında olan bu tartışmalara daha sonra Ziya Gökalp, Prens Sabahattin, İsmail Hakkı, Halide Edip gibi düşünürler da katılmıştır

Satı Bey, Darülmuallimin Müdürlüğü’nden istifasının ardından kısa bir süre Darüşşafaka müdürlüğü yaptı. Çok geniş yetkililerle bu göreve getirilmişti ancak harcamalar konusunda uygulamalar yüzünden dernek ile anlaşamayınca görevi bıraktı.

Darüşşafaka’dan ayrıldıktan sonra bir Avrupa gezisine çıktı. Dört ay süren bu gezi, ertesi yıl kuracağı Yeni Mektep’in esaslarını belirlemede ona yardımcı oldu.

Tevfik Fikret’in yeni okul kurma hayallerinden etkilenen Satı Bey, 1915’te Şişli'de “"Yeni Mektep"” adlı özel bir anaokulu ve ilkokul açtı. Fikret’ten bu anaokulu için şiir yazmasını istedi. Edebiyatımızın ilk eğitsel çocuk kitabı Şermin, bu okul vesilesiyle yaratılmış oldu. Anaokulu öğretmenleri yetiştirmek içinse “Da-rülmürebbiyat” adlı bir okul açtı.

1919’da kendisine müsteşarlık teklif edildiyse de teklifi reddederek Türkiye’yi terk etti, Suriye’ye gitti. Eskiden taraftar olduğu Osmanlıcılık fikrini Osmanlı Devleti yıkılma sürecine girmesinden sonra terk etmişti; hayatının geri kalanında mezhepsel ve dinsel farkları dışlayacak bir Arap ulusçuluğunun gelişmesine katkıda bulunacaktır. Suriye’de Faysal bin Hüseyin önderliğinde kurulan bağımsız Arap Devleti’nde Milli Eğitim Bakanı olarak görev yaptı. Ülke Fransız işgaline uğrayınca İtalya’ya geçti, Faysal’ın Irak Kralı ilan edilmesi üzerine Irak’a gitti. Irak’ta milli eğitimin kurucularından oldu. Arap milliyetçiliğinin eğitim sistemi yoluyla yaygınlaşması için çalıştı. Onun görüşlerinin etkisindeki askerlerden oluşan ordu, 1941’de mandacı İngilizleri destekleyen kraliyet ailesine karşı bir darbe yapıp Raşid Ali Geylani’yi başa geçirdi. Ne var ki İngilizler kısa süre sonra kontrolü yeniden sağladığnda Satı Bey ve onun diğer Arap ülkelerinden getirdiği öğretmenler Irak’tan kovuldu.

Satı Bey, 1943’te Suriye Cumhurbaşkanı seçilen Şükrü el Kuvvetli’nin daveti üzerine Suriye’ye gidip Maarif Müsteşarı oldu. Halen Fransız mandası altında olan ülkenin ortaöğrenim müfredatını Fransız etkisinden kurtaracak şekilde yeniden düzenlendiyse de 1944 sonunda uygulamaya konan müfredat kabul görmedi. Ani değişikliğin yarattığı karışıklılar ve yeni okul kitaplarının yetersizlikleri yüzünden ertesi yıl eski siteme dönüldü.

1946’da Kahire’ye giderek Eğitim Enstitüsü’nde pedagoji ve sosyoloji okuttu. Arap Kültür Dairesi’ne bilim danışmanı oldu. 1957’de inzivaya çekildi. 18 yıl Kahire’de yaşadıktan sonra 1965’te Bağdat’a gitti ve 1969’da bu şehirde hayatını kaybetti.






Ayrılan Yollar (film, 1979)

Ayrılan Yollar, 1979 ABD yapımı psikolojik dramatik filmdir. Özgün adı Hardcore olan film Türkiye'de Aralık 1983'te sinemalarda gösterime girmiş, video furyası yıllarına denk gelen 1984'ten itibaren de kaset kiralama şirketleri tarafında VHS ve Betamax formatlarında izlenime sunulmuştur. Filmin özgün adı, sansüre ve başka kısıtlamalara hiç yer verilmeyen cinsel içerikli filmlere verilen ad olan hardcore pornografi (sertçil pornografi)'den gelmektedir.

Amerikan sinemasında "yeni sağ ekolü" nün önde gelen temsilcilerinden biri olan ve yönettiği filmlerden çok başkalarının çektiği önemli filmlere yazdığı senaryolarla (örneğin Martin Scorsese'nin çektiği Taxi Driver gibi) tanınan Paul Schrader'in hem yönettiği hem de senaryosunu yazdığı bu filmin başrollerinde George C. Scott ve Peter Boyle oynamışlardır. Zaten bu film de tıpkı Taxi Driver gibi bir alt kültürün herkesçe bilinmeyen gizli 
yüzünü gözler önüne sermektedir. Filmin özgün müziği Jack Nitzsche'ye aittir.

Amerika'nın, orta sınıftan tutucu ve dindar insanların yoğun olarak yaşadığı bir orta batı kentinde, kilisenin öğrenciler için düzenlediği Kaliforniya gezisi sırasında kızının ortadan kaybolduğunu öğrenen baba Jake Van Dorn (George C. Scott) önce bir özel dedektif kiralar. Araştırmalar sonucunda kızının izine bir porno filmde rastlayan baba bundan sonra kızını aramak için San Fransisko'ya gelir. Porno endüstrisinin kalbinin attığı bu devasa kentte genelevlerden sex shoplara, motel odalarından porno film setlerine kadar bakmadığı yer kalmaz. Emniyetten de beklediği yardımı göremeyen babanın işi çok zordur.

Kendisi de din eğitimi almış olan ve tutucu bir çevreden gelen Schrader, yönettiği filmlerinde (ve başkalarına yazdığı senaryolarında) bazı değerlere sarsılmaz bir inançla bağlanmış olan ve bunlar uğruna toplumla çatışmayı göze alan, çatışırken de çoğunlukla şiddete başvurmaktan kaçınmayan insanların öykülerini anlatır. Schrader bu filminde de modern Amerikan toplumundaki yozlaşmayı eleştirir. Emniyet ve adalet sisteminin yetersizliğinin, kaçınılmaz olarak kişilerin kendi haklarını kendilerinin araması sonucunu doğurduğunu vurgular.

Ayrılan Yollar, Şubat 1979'da ilk gösteriminin yapıldığı Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Altın Ayı ödülüne aday gösterilmişti.

Film ABD'nin Ortabatı eyaletleri'nden Michigan'ın sanayi kenti Grand Rapids'de bir Noel gününde açılır (burası aynı zamanda yönetmen Paul Schrader'in de memleketidir). Dürüstlük ve çalışkanlık temelinde kurulmuş bir Hıristiyanlık mezhebi olan Kalvenizm'e bağlı Hollanda kökenli Amerikalıların yoğun olarak toplandıkları bu kentte yaşayan dindar ve tutucu iş adamı Jake VanDorn (George C. Scott), evinde tüm akraba ve dostlarıyla Noel'i kutlamaktadır. Koyu sohbetler ve tartışmalar hep din ve felsefe üzerinedir, ahlâklarını bozacağı kaygısıyla çocukların televizyondaki eğlence programını bile izlemelerine izin verilmez. Evdeki klasik mobilyalar, topluluğun ne kadar eskiye bağlı olduğunu gösterir. Örneğin 1940'lı yıllardan kalma yuvarlak ekranlı eski TV seti atılmamış, yeni model televizyon seti onun üzerine yerleştirilmiştir.

Ertesi gün Jake VanDorn'un kızı Kristen (Ilah Davis), yaşıtları diğer öğrencilerle birlikte kilisenin düzenlediği bir Kaliforniya gezisine katılmak üzere otobüsle kentten ayrılır. Birkaç gün sonra da Jake, eve gelen bir telefonla Kristen'in gezi sırasında ortadan kaybolduğunu öğrenir. Derhal uçakla Los Angeles'a giden Jake polisten yeterince yardım göremez ve onların önerisiyle bu tür işlerde deneyimli Andy Mast (Peter Boyle) adındaki özel dedektifi kiralar ve Grand Rapids'e geri döner. Güven vermeyen bir görünümü olan saygısız tavırlı bu dedektif bir süre sonra bir delil bulduğunu söyleyerek Grand Rapids'e gelir. Bulduğu delil 8 mm'lik bir porno filmdir. Jake'e artık bunların tüm ülkede yasal hale geldiğini (yıl 1970'lerdir), hattâ bu kentte bile bu tür filmler gösteren bir sinemanın mevcut olduğunu söyler. Birlikte gittikleri bu boş sinemada, daha önce hayatında bir kez bile bu tür filmlerden izlememiş olan Jake VanDorn'a filmi izletir. Film başlayınca Jake dehşet içinde ağlamaya başlar, bu rezil porno filmde oynayan oyuncu kendi kızı Kristen'den başkası değildir.

Andy'den beklediği yardımı göremeyince onu azledip kızını kendi aramaya karar veren Jake, Los Angeles'e gelir ve bu devasa kentte masaj salonlarından genelevlere, sex shoplardan motel odalarında kadar bakmadığı yer kalmaz ama bir ipucu bulamaz. Son çare olarak kendisini porno filmlere yatırım yapmaya hazır bir iş adamı olarak tanıtarak bir porno film yapımcısı olan Ramada (Leonard Gaines)'ya yanaşır. Artık Kaliforniya porno film endüstrisinin büyüleyici ama bir o kadar 
da sefil, ürkütücü ve hastalıklı dünyasınına girmiştir. Dış görünüşünde de köklü değişiklikler yapan Jake, yeni bir film çekmeye hazırlanan bir porno film yapımcısı gibi davranarak gazetelere ilân verir ve kaldığı pejmürde otelde ilân için gelen oyuncuları kaydetmeye başlar. Amacı casting için gelenler arasından kızıyla aynı filmde oynamış olan erkek oyuncuyu teşhis edebilmektir. Umduğu olur ve ayağına gelen bu oyuncudan Niki (Season Hubley) adlı bir peep show fahişesinin adresini alır.

Niki para karşılığında Jake'e yardım etmeyi kabul eder. Niki'nin rehberliğinde birlikte önce San Diego'ya oradan da San Fransisko'ya giderler. Jake burada porno endüstrisinin yeraltında faaliyet gösteren daha da karanlık bir yüzüyle tanışır. "Snuff" adı verilen ve perdede oyuncuların seks eylemi sırasında gerçekten öldürüldüğü yasa dışı filmlerin çekildiği ortamlardan birinde kızına rastlar. Ancak çetenin lideri Ratan (Marc Alaimo) kızı vermek istemeyince çatışma çıkar, Jake yaralanır. Bu arada Jake'in kayınbiraderi Wes DeJong (Dick Sargent) Jake'den endişelenerek dedektif Andy'i tekrar tutmuştur. Orad