ve High Line'da asla yalnız değilsiniz.

Bir New Yorker köşe yazarı, bir klasik Empire Dinner'ın yerine yapılan HighLiner restoranını değerlendirirken haftasonları ziyaretçilerin akınıyla yeni, turistik, gereksiz yere pahalı ve göz alıcı Chelsae'nin ortaya çıkmasından yakınıyor. 

High Line'ın New York'taki başarısı, bu başarıyı bölgeyi asilleştirmek için bir sembol ve katalizör olarak gören Chicago Başkanı Rahm Emanuel gibi diğer şehirlerdeki liderleri teşvik etti. Philadelphia ve St. Louis. gibi birçok şehir de parklarda demiryolu altyapı çalışmaları başlattı. Eski demiyolu altyapısında, 2.7 mil (4,3 km) uzunluğundaki Bloomingdale Trail'in bulunduğu Chicago'da birçok semtin içinden geçecek. Tahminlere göre terkedilmiş bir kentsel demir yolunu bir parka dönüştürmek, yıkmaktan daha aza mâl olur. Bloomingdale Trail'in tasarımcılarından biri olan James Corner iyi bir park kurarken başarılı olmak için semtlerin çerçeveye alınması gerektiği gerçeğini  göz önünde bulundurarak "High Line diğer şehirlerde kolayca taklit edilemez." dedi. Demiryolunun düzenlenmesiyle yeni yollar yapılması teklif edilen Queens'de, the Queensway, eski LIRR Rockaway Beach Branch yolunun yeniden aktive edilmesi düşünülüyor. Dünya çapında diğer şehilerde de yükseltilmiş demir yolu parkları yapılması planlanıyor. Bir yazar bunu "High Line etkisi" diye tanımlıyor. 

High Line'ın popülerliğine bağlı olarak bölgede birçok müze açılması teklif ediliyor. The Dia Art Foundation Gansevoort sokağına bir müze inşa edilmesi teklifini değerlendirdi, ancak daha sonra reddetti. Onun yerine aynı bölgede Whitney Museum Amerikan Sanat koleksiyonu için yeni bir yuva inşa etti. Bu yapı Renzo Piano tarafından dizayn edildi ve 1 Mart 2015'te açıldı. 

High Line yeniden düzenleme öncesi ve sonrasında medyada sayısız kez tasvir edilmiştir. 1979 yapımı Manhattan filminde yönetmen ve filmin starı Woody Allen ilk replikte "Bölüm 1, New York'a hayrandı." diyerek High Line'dan bahsetmiştir. 1984 yılında yönetmen Zbigniew Rybczynski Art of Noise'in Close(to the Edit) parçasına High Line'da klip çekti.

Kar amacı gütmeyen Friends of High Line'ın kurulmasından 2 yıl sonra, 2001'de  fotoğrafçı Joel Sternfeld Walking the High Line kitabında hattın doğal ortamı ve tahrip edilmiş durumunu belgeledi. Kitap ayrıca yazar Adam Gopnik ve tarihçi John R. Stilgoe'dan makaleler içeriyordu. İyileştirme projeleri devam ederken Strenfeld'in çalışması 2000'ler boyunca düzenli olarak tartışıldı ve sergilendi. Benzer şekilde, Alan Weisman'ın 2007 basımı The World Without Us kitabında Hihg Line terk edilmiş bir bölgenin yeniden canlandırlımasına örnek gösterildi. Aynı yıl, I am Legend filmindeki zombi istilasının kovalama sahneleri hatta ve Meatpacking District'te  çekildi. Kinetics&One Love'ın 2009 çıkışlı Hip-hop şarkısı olan High Line'ın kullanıldığı doğa dostu bir şarkıdır. Bu şarkıda High Line'ı doğanın insan elinden çıkan yapıları geri almasına örnek gösterir.

High Line'ın açılmasıyla birlikte birçok film ve TV  şovu arka arkaya çıktı. 2011'de Louie dizisi High Line'ı ana karakterlerin birinin buluşma yeri olarak kullandı. Açıldığından beri High Line'da çekilen diğer sahneler arasında Girls, HBO, the Simpsons "Moonshine River" bölümü ve What Maisie Knew gösterilebilir.




Theodor Svedberg

Theodor H. E. Svedberg (30 Ağustos 1884 – 25 Şubat 1971) Nobel Kimya Ödülü sahibi İsveçli kimyager. Kolloidler üzerine çalışmaları, Albert Einstein ve Polonyalı jeofizikçi Marian Smoluchowski'nin ileri sürdüğü Brown hareketi ile ilgili teorilerini destekledi. Bu çalışmaları süresince, analitik ultrasantrifüj tekniğini geliştirdi ve bunun proteinlerin birini diğerlerinden saf olarak ayırmaya yaradığını gösterdi.

10 s veya 100 femtosaniye tutarında bir zaman birimi olan svedberg (sembolü S) birimine, sonradan onun adı verilmiştir.





Aşk, Yağmur ve Çikolata

Aşk, Yağmur Ve Çikolata, Ceynur'un 6 Kasım 2009'da DSM'den çıkan ilk stüdyo albümüdür.

Albümün prodüktörlüğünü ve müzik direktörlüğünü eşi Erkin Arslan üstlendi. Albümün ortak yapımcılığını Ömer Ahunbay ve Ahmet Çelenk, Jinglehouse & DSM etiketleriyle gerçekleştirdiler. Erdem Sökmen, Onur Alatan, Ant Şimşek, Volkan Başaran, Evrim Kurtiç, Sonat Özer, Levent Candaş, Mehmet Çelik, Ersin Özer, Barış Ertürk, Yurdal Tokcan, Berna Keser, Ömer Öztüyen ve Gündem Yaylı Grubu gibi müzik dünyasının başarılı isimleri albüm için bir araya gelirken, albüm grafik tasarımını Engin Yağmurdereli ve illüstrasyonunu Behnan Shabbir, Ceynur’un imaj danışmanlığını ise Ceyda Balaban yaptı. Albüme çekilen ilk klip "Yağmur" oldu. Klibin yönetmenliğini ise Murat Onbul yaptı. Çekimleri bir tam gün süren klipte sanatçı, birbirinden farklı dört kadın karakteri canlandırdı. Şarkı, Türkiye müzik listelerine ilk olarak 19 Kasım tarihli listede 120. sıradan girdi. 26 Kasım tarihli listede ise tam 115 basamak birden yükselerek 5. sıraya kadar yükseldi. Albümün ikinci video klibi ise Şubat ayında "Aşk" isimli şarkıya geldi.






Millau Viyadüğü

Millau Viyadüğü, Tarn Nehri'nin bulunduğu vadiden geçen ve Millau ile Güney Fransa’yı birbirine bağlayan kablo destekli bir asma köprüdür. İnşaat mühendisi ve Mimar Norman Foster tarafından tasarlanan köprü dünyanın üzerinden taşıt geçen en yüksek köprüsü ünvanına sahiptir. 343 metre yüksekliği ile Eyfel Kulesi’nden biraz daha yüksek ve Empire State Binası’ndan 37 metre daha kısadır. Köprü saatte 225 km. hıza ulaşan rüzgar hızına dayanıklı biçimde üretilmiştir. 14 Aralık 2004 günü açılış töreni gerçekleşen köprü iki gün sonra araç trafiğine açıldı. Köprünün kullanım süresi 120 yıldır.

Paris ve İspanya arasındaki yolda yaşanan sıkıntılar, bir köprü projesi için çalışmaları başlattı. İnsanlar nehiri geçerken yoğun günlerde 30 km'lik kuyrukta 3 saat boyunca bekliyorları. Araçlar sadece eski bir köprüden geçebiliyordu. 10 senelik bir çalışmanın sonucu köprünün inşaasına başlandı.

Projenin toplamı 394 milyon Avro’ya mal oldu. Eiffage Group'un 75 yıl işletmesi halinde maliyetin karşılanacağı düşünülmektedir. Bununla birlikte çok karlı olan köprüyü, Fransa hükumeti 2044 yılında işletmeye başlayabilir. Projede 127.000 metreküp beton, 19.000 ton betonu güçlendirmek amacıyla çelik ve taşıyıcı kablo ve örtülerde 5.000 ton gerilmiş çelik
kullanılmıştır.


İlk taşın taşınmasından iki hafta sonra 14 Aralık 2001'de çalışanlar ayakların temelini kazmaya başladılar. Her bir kolon için 4 tane 15 metre uzunluğunda ve 5 metre çapında köprü ayaklarını desteklemek amacıyla destekler bulunur. Her bir ayağın dibinde, 3-5 metre arasında basamaklar kolon temelini güçlendirmek amacıyla inşa edildi. Yaklaşık 2.000 m³ beton bu basamaklar için kullanıldı. Mart 2002'de kolonlar zeminden yükselmeye başladı. İnşa hızı hızla arttırıldı. Her gün her bir kolonda 4 metre çıkıldı. Bu hız perde olarak kaydırılıp beton dökülmesinden kaynaklanıyordu. Balata demirleme sistemi ve ayaklarda bulunan raylar sayesinde her yeni beton katmanı 20 dakikada bir atılabiliyordu. Köprünün gövdesi viyadüğün bittiği kara parçasından uzunlamasına olarak bir ayaktan diğerine doğru, ek destek sağlayan 8 geçici kule ile uzatılmıştır. Hareket bilgisayar destekli sistemle kusursuz bir biçimde gövdenin altında bulunan kama çiftleri sayesinde sağlandı. Bu kama çiftleri zıt yönlerde bulunuyor ve hareketi sağlıyordu.

Bu hidrolik olarak bu sırayla tekrar tekrar taşındı: Alttaki kama üstteki kamanın altına kayar, köprüye doğru yükseltir ve üstteki kamayı köprüyü yukarı kaldırmaya zorlar. İki kama aynı anda ileri hareket eder, ve köprü kısa bir mesafe ilermiş olur. Altaki kama üstteki kamanın altından çekilir ve körpüyü indirir. Sonra üstteki kamanın köprüden ayrılmasına izin verir, sonra alttaki kama geri gider. İki kama arasında, doğrusal olarak bir mesafe artık yoktur, ilerlediği mesafe kadar gövde taşınır.
Alttaki kama geri hareket eder. Karayolu boyunca ileri geri yerleştirerek, alttaki kamanın ön ucu bitişik ve döngüleri yapmaya hazırdır. Kabaca dört dakikalık zamanda her döngüde 600 mm ilerledi.

Direğin parçaları yatay olarak uzatılarak gövdeye sürüldü. Direk daha sonra zor bir işlemle aynı anda, tek bir parça halinde, yukarı doğru hareket çıkartıldı. Böylece her direk altındaki ayağa sabitlenmiştir. Gergiler direkleri ve gövdeyi birbirine bağlar. Daha sonra bu halatlar gerilir. Daha sonrasında ağırlık tesi yapıldı ve geçici destek kolonları kaldırıldı. Köprü güneyden kuzeye doğru %3′lük bir eğimle yokuş aşağı bir eğim ile inşa edilmiştir.

Richard Hammond's Engineering Connections adlı belgeselde köprünün yapımı ve karşılaştığı sorunlara bulunan çözümler detaylı bir şekilde anlatılmaktadır.


Her bir ayak 5 metre çapında ve 15 metre uzunluğunda 4 tane yerin altında bulunan sütunlar tarafından desteklenir.

2.460 metre uzunluğunda ve 32 metre genişliğinde olan ana gövde, çok hafif malzemeler kullanılmasına rağmen 36.000 ton ağırlığındadır. Altı tane 342 metre ve iki tane 204 metre uzunluğundaki toplam sekiz bölümden oluşur. Bu bölümlerin uzatılıp birleştirilmesi 15 ay sürmüştür.
173 merkezi kuru kirişler ile yapının merkezi ile yanal paneller kaynak yapıldı. Merkezi kutu kirişler 4 metre kalınlığında 15-22 metre uzunluğundadır. Toplam ağırlıkları 90.000 tondur. Gövdede sert rüzgar koşullarındaki olumsuzlukları kaldırmak için kanat şekli vardır.

700 tondan oluşan her biri 87 metre uzunluğunda 7 direk köprü ayaklarının devamı niteliğinde bulunur. Her biri arasında 11 metal kablo köprü gövdesini desteklemek amacı ile bulunur.

Her bir direk arasında, yüz yüze olacak biçimde on bir tane gergi çifti bılunur. Bunların uzunluğuna bağlı olarak, gergiler 55 ile 91 arasında değişen çelik kablolardan, bunlar 7 çelik iplikçikten meydana gelir. Her iplik korozyona karşı korunur. (galvaniz, petrol mumu ve bir preslenmiş polietilen kılıf kaplama). Gergilerin dış örtüsü, tüm uzunluğu boyunca bir çift sarmal fitilin ile kaplıdır. Akan suyu önleme, yüksek rüzgarlarda gergilerde titreşime neden olacağından, viyadüğün kararlılığını tehlikeye atabilir. Bu gergiler Freyssinet company tarafından üretildi.

Kullan