Başrolleri ise Tarık Akan ve Hale Soygazi paylaşmaktadır. Film müziği sözü ve müziği Oktay Yurdatapan'a ait olan ve Füsun Önal'ın yorumladığı fimle aynı ismi taşıyan "Oh Olsun" şarkısıdır.

Zengin bir fabrikatör olan Fehmi Haznedar'ın üç oğlu vardır. Büyük oğlu Fazıl biraz saftır ve yanında çalışmaktadır. Ortanca oğlu Ferit üniversitede okumakta ancak derslerden çok kızlarla ilgilenmektedir. Küçük oğlu Ferdi ise lise öğrencisidir ancak okulu önemsemez, karnesindeki kötü notları kalemle değiştirir. Oğullarının yaptıklarını öğrenen Fehmi Haznedar ceza olarak üç oğlunu da fabrikada işçi yapar ve çırak olarak Burhan Usta'nın yanına verir. Sonrasında Ferit Burhan Usta'nın aynı fabrikada çalışan kızı Alev'i görür, aşık olur ve olaylar gelişir.

1 Ocak 1974 tarihinde gösterime giren film, daha önce birçok film yönetmiş olan Ertem Eğilmez tarafından yönetildi. Filmin senaryosunu genellikle Eğilmez'in filmlerinde birlikte çalışan Sadık Şendil yazmıştır. ve aynı yıl Altın Portakal Film Festivali'nde En İyi Senaryo Ödülü'nü kazanmıştır. O dönemler genellikle çapkın erkek rollerinde oynaya Tarık Akan bu filmde de 1970'li yıllarda birçok filmde aynı isimle oynadığı Ferit ismiyle bu filmde yer aldı. Ferit'in sevgilisi rolünde genç oyuncu Hale Soygazi (Alev) oynamaktadır.

Filmde Halit Akçatepe (Ferdi Haznedar), Metin Akpınar (Metin) rollerinde, 70'li yıllarda birçok filmde "Tarık Akan"'ın babası olarak yer alan Hulusi Kentmen bu filmde de aynı rol ile boy göstermiştir. Kemal Sunal (Fazıl Haznedar) rolüne can vermiştir ve ikinci sinema filmidir. Münir Özkul (Burhan Usta) ve Adile Naşit ise "Ferit'in annesi" rolüyle filmde boy göstermiştir.

1970'li yıllarda genellikle romantik-komedi filmlerinin müziklerini seslendiren dönemin başarılı sanatçılarından Füsun Önal filmle aynı adı taşıyan "Oh Olsun" adlı şarkıyı film için seslendirmiştir. şarkının söz ve müziği Oktay Yurdatapan'a aittir.

Ertem Eğilmez ve Kartal Tibet'in sahini olduğu film şirketi Arzu Film tarafından filmin yapımcılığı üstlenilmiştir. Çekimlerine 1973 yılında başlanan film 1974 yılının ilk ayında gösterime girmiştir.

1974 yılının ilk ayında vizyona giren film, 1970'li yıllarda "Ertem Eğilmez"'in birçok yaptığı film gibi başarılı olmuştur Tarık Akan rüzgarının estiği o dönemlerde film gişe'de iyi bir başarı elde etmiştir.

1980'li yılların sonunda film VHS kaset olarak yayımlanmıştır. 90'lı yıllarda televizyon'larda genel olarak verilen filmin 2000'li yılların başında bir de VCD'si yayımlanmıştır. Daha Sonra 2000'li yılların ortalarında DVD formatında 480p olarak mağzalarda satışa sunulan filmin, 2010'lu yılların ortalarında Blu-ray formatında yayımlanması bekleniyor.

2010'lu yılların başında "Vipsaş" tarafından 1080p formatında restore edilmiştir. 2013 yılından itibaren televizyon kanallarında gösterilmeye başlanmıştır.





İskender (roman)

İskender, bir Elif Şafak romanı. Temmuz 2011'de Doğan Kitap tarafından yayımlandı. İngilizce olarak yazılan roman, Türkçeye Omca Korugan tarafından çevrildi. Diğer romanlarında olduğu gibi bunda da Şafak, tasavvufa bir alt damar olarak yer verdi ve "İskender"'i, önceki çalışmalarına göre edebi olarak çok daha "olgun bir ses" olarak yorumladı.

Roman, adını da aldığı bir anti-kahraman olan İskender etrafında dönmektedir ve Türk-Kürt kökenli, Londra'ya göç etmiş bir aile üzerinden göçmenlerin durumunu anlatmaktadır. Piyasaya sürülmesiyle kapak tasarımı hakkında çeşitli görüşler dile getirilirken romanın intihal olduğu da ortaya atıldı.

Yazar, kitabı yazmaya İstanbul'da başladı, Londra'da devam etti ve bir buçuk yılda bitirdi. "İskender", İngilizce yazıldı ve Omca Korugan tarafından Türkçeye çevrildi fakat Şafak, Türkçe çeviriyi alıp yeniden yazdı. Romanın kapağında İskender olarak yer aldı ve bunu, "Daha önce bir kadın yazar, erkek kahramanın kılığında kitabının kapağında yer aldı mı bilmiyorum ama 1,5 yıldır hep İskender olmanın nasıl bir şey olduğunu düşündüm, ister istemez İskenderleştim." sözleriyle açıkladı. Şafak, yazdıkça kendini karakterlerinin yerine koyduğunu, kitapta on karakter bulunduğunu ama en çok İskender'i anlamakta zorlandığını vurguladı. Ayrıca Şafak'a göre, kendisi "İskender"'i yani bir aile hikâyesini ancak anne olduktan ve 40 yaşına yaklaşınca yazabilirdi. Kitap, Uğurcan Ataoğlu tarafından tasarlandı ve Şafak, ilk kez bir erkek ağzından kitap yazdığını kendisine söyledi. Böylece "Elif’ten nasıl bir erkek olurdu?" sorusu oluştu. Nihayetinde "İskender"'in kapağında Şafak, romana adını veren karakter olarak yer aldı.

"İskender", Doğan Kitap tarafından 1 Ağustos’ta çıkacağı duyuruldu fakat ilk baskısı 200 bin yapıldı ve matbaadayken internet kitapçıları ve kitabevleri tarafından toplamda 165 bin tane sipariş aldı. Bu nedenle Doğan Kitap, kitabı belirlediği tarihten önce piyasaya çıkarmak durumunda kaldı. Kitap, Penguin ve Viking tarafından 2012 senesinde İngiltere’de ve ABD'’de peş peşe basılacağı açıklandı.

Şafak'ın "İskender"'de işlediği temalardan biri kadına şiddettir. Konunun çok karmaşık olduğunu ve bu yüzden konuya daha derinden bakabilmek istediğini açıkladı ve şunları belirtti: "Biz İskender'i anlamadıkça, İskender gibileri çözemedikçe bu sorunları ortadan kaldıramayız. İskender nasıl yetişiyor? O'nu da yetiştiren bir anne. O ana-oğul ilişkisi nasıl şekilleniyor? Biz kadınlar bunda nasıl rol oynuyoruz?" Diğer bir tema ise "ikiz" temasıdır. İkiz teması, yazarın tamamen kendi hayatından esinlenerek gurbet duygusuyla ortaya çıktı. İşlenen bir diğer tema Şafak'ın "pasif bir öğreti değil, insanı dönüştüren bir yaşam felsefesi" olarak gördüğü "tasavvuf"tur ve romanda, Yunus ve Zişan aracılığıyla anlatılmaktadır.

Kitabın kapağında Elif Şafak'ın İskender karakteri olarak yer almasıyla yazarın kahramanın kılığına girmesinin, okurun hayal dünyasına müdahale olduğunu savunanlar çıktı ve bu tip bir çalışmanın abartılmış bir promosyon şekli olduğu söylendi. "Taraf"'ın Telesiyej yazarı, Şafak'ın İskender karakteri olarak kitabın kapağında yer almasını "proje kazası" olarak yorumladı ve "Bir yazarın kendi yarattığı bir kahramanla özdeşleşmesi, bu yönde herhangi bir biçim sunması (görüntü vermesi), okurun o kahramanla özdeşleşmesinin yolunu keser." dedi. Edebiyat eleştirmeni Semih Gümüş, bir edebiyat yapıtının, özellikle romanın, artık aynı zamanda bir ticaret ürünü olduğunu ve dileyen yazarın kitabının satış kampanyasının parçası olmak isteyebileceğini belirtti. Ömer Türkeş, sürekli görüntü veren, mizansen pozlar vermiş yazarların okurların çok hoşuna gitmediğini ama önemli olan kitabın içindekiler olduğunu dile getirdi. Ayrıca asıl tehlikeyi şöyle ifade etti: " Reklam kampanyaları, kitabın popülerleşmesi motiflerinin düşünülmeye başlaması yazarın, kitabın önüne, edebiyatın önüne geçmesine neden oluyor."

Elif Şafak, kapakların estetiğinin ve sunumun önemli olduğunu belirttiği bir röportajında kapağın, iç içe resmettiğini belirtti. "Taraf"'a verdiği röportajda Şafak, yeni olan her şeyin ilk başta biraz yadırgandığını dile getirdi. Ayrıca kadın yazar olarak bir erkek karakteri anlayabilmek, onun dönüşümünü yaşarken okurunun da buna yoldaş edebilmek için kapakta erkek olarak yer aldığını dile getirdi. Kapağın tasarımcısı Uğurcan Ataoğlu ise böyle bir fotoğrafın oldukça çekici bir takdim şekli olduğunu söyledi.

"İskender"'in İngiliz yazar Zadie Smith'in "İnci Gibi Dişler" romanından esinlenildiği romanın çevirmeni Mefkure Bayatlı tarafından iddia edilidi. Bayatlı, "Zadie’nin kitabını şablon olarak almış, ama buna intihal denir." dedi. Ayrıca Fikir Mahsülleri Ofisi adlı blog, iki romanın karakterleri ve olayların bire bir örtüştüğünü ve Şafak'ın Smith'ten "intihal tartışmalarına yol açacak kadar esinlenmiş" olduğunu iddia etti. Bu iddialara ise Elif Şafak, Doğan Kitap'ın Genel Yayın Yönetmeni Deniz Yüce Başarır ve kitabın editörlerinden Işıl Özgüner yanıt verdi: Şafak, kitabında kendi alın teri ve hayal gücünün olduğunu açıklarken Özgüner, Zadie Smith'in romanının bu alanda yazılmış tek ve ilk kitap olmadığını, onlarca kitabın birçok ortak noktasının olduğunu ifade etti; Başarır ise "Batı edebiyatının önemli bir geleneği olan göçmen edebiyatı söz konusu olduğunda elbette bazı ortak temalar olacaktır. Ama bunlara intihal demek ya hayal gücünü lüzumsuzca zorlamaktır ya da kötü niyettir." açıklamalarında bulundu. Hanif Kureishi aracılığyıla intihal iddialarından haberdar olan Zadie Smith, Şafak'a yazdığı bir mektupta iddiaları "gülünç bulduğunu" şu sözlerle belirtti: "Sana sadece sunu söylemek istedim, ben bu iddiaları tamamen gülünç buldum. Umarım her şey güzel olur, lütfen bu zehirli insanların seni etkilemesine, aşağı çekmesine izin verme."

İstanbul Modern-Sabit Fikir işbirliğiyle düzenlenen Ağustos 2011'deki "Sözünü Sakınmadan" söyleşisine katılan Şafak, burada da intihal iddialarına, "Yazdıklarım benim alınterim. Kendi hayal gücümden ve emeğimden yola çıktım. Bu, benim sekizinci romanım, on birinci kitabım. Yazmaya daha dün başlamadım. Emeğin boşa çıkarılması beni üzüyor. İnternet üzerinden imzasız, çok kolay dedikodu çıkabiliyor. Kimse de bunu ispatlayamazsa özür dilemiyor." sözleriyle yanıt verdi.




Minarşizm

Minarşizm (aynı zamanda minimal devletçilik, küçük devlet veya sınırlı devlet liberteryenizmi olarak da bilinir), devletin tek meşru fonksiyonunun bireyleri saldırganlıktan, hırsızlıktan, sözleşmelerin ihlalinden ve dolandırıcılıktan korumak olduğunu ve devlet kurumlarının sadece askeriye, polis, yargı ve yasamadan ibaret olması gerektiğini savunan liberteryen siyaset felsefesidir. Bazı minarşistler vergilendirmeyi desteklerler. Minarşistler genellikle laissez-faire yaklaşımının ekonomik refahı arttıracağını düşünür.

Minarşizm liberteryen değerler ve ilkelerden hareket etmekle birlikte, devletin ahlaken meşru olduğu veya özgürlüklerin korunması için gerekli olduğu sonucuna ulaşan, ancak her türlü devletin değil, sadece minimal bir devletin meşru olduğunu ileri süren anlayışı tanımlamada kullanılmaktadır. Harvardlı bir profesör olan Robert Nozick 1974 yılında "Anarşi, Devlet ve Ütopya" adlı eser