işi, 2000 yılında 109 kişi, 2007 yılında ise 92 kişidir. Köy coğrafi koşullardan dolayı Aşağı ve Yukarı Gemecik olmak üzere 2 ye ayrılmıştır. Gemecik Köy merkezinde ortalama, yazları 25, kışları 17 hane Yukarı Gemecik’te ise yazları 15, kışları 11; olmak üzere köyde toplam olarak yazları 40 kışları 28 hane olmaktadır.

Köy halkı eskiden geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktaydı,şimdilerde ise büyük şehirlerden yazları köye giderek kendilerine yetecek düzeyde hayvancılık ve bostan ile ugraşarak yaşamlarını sürdürmektedirler.

Okul olmasına rağmen öğrenci yetersizliğinden öğretim yapılmamaktadır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalttır. Köyde su ve elektrik vardır





Meşaleler Muharebesi

Meşaleler Muharebesi, 1583 yılında Osmanlı İmparatorluğu ile Safevî Devleti arasında yapılan bir muharebedir.

Osmanlılar ve Safeviler arasında 1555 Amasya Antlaşması devam ederken Şah Tahmasb'ın ölümüyle İran'da şahlık mücadelesi başladı ve sonuçta Şah II. İsmail iktidarı ele geçirdi (1576). Şah İsmail babasının Osmanlılarla olan barış siyasetini bozdu. Ancak 1577'deki ölümüyle birlikte, önce Muhammed Hudabende, ardından oğlu Hamza Mirza idareyi eline aldı. Hudabende'nin hükümdarlığı sırasında Osmanlılar, İran içlerine doğru ilerlemeye başladılar. Çıldır Muharebesi'nden sonra Gürcistan ele geçirildi.

Rumeli'den yollanan kuvvetlerin takviyesiyle Özdemiroğlu Osman Paşa İran serdarı İmam Kulu Han ile çarpıştı. 1583'de İmam Kulu Han elli bin kadar kuvvetiyle Osman Paşanın üzerine yürüdü. Osman Paşa, Beştepe mevkiinde İran ordusuyla karşı karşıya geldi. Geceleri de muharebe devam ettiğinden, meşale yakılması zorunlu olmuştur. Bu yüzden bu muharebeye "Meşaleler Muharebesi" denmiştir. Bu muharebede İmam Kulu Han 7.000 kayıp vermiştir, ve ordusunun dağılmasıyla geri çekilmek durumunda kalmıştır.

Bu zaferle birlikte Osmanlılar Şirvan'ı geri almıştır. Dağıstan ve Gürcistan, Safevî tehdidinden kurtulmuştur. Kür'ün alınması kolaylaşmıştır.

Büyük Osmanlı Ansiklopedisi




Veba (film)

Veba (İngilizce: "Carriers"), 2009 yapımı Amerikan Korku filmi. Josh Hartnett, Lou Taylor Pucci, Chris Pine, Piper Perabo, Lou Taylor Pucci ve Emily VanCamp'ın başrollerini paylaştığı filmin senaryo yazarlığını ve yönetmenliğini Àlex Pastor ve David Pastor üstlenmiştir. ABD'de 4 Eylül 2009'da vizyona giren film, Türkiye'de 18 Eylül 2009'dan itibaren gösterilmeye başlanmıştır.

Dünya çapında yayılmış olan bir virüs salgını nedeniyle tüm insanlarda bir korku vardır. Brian ve Danny adında iki kardeşin yanında, Brian'ın kız arkadaşı Bobby ve Danny'nin arkadaşı Kate ile beraber otomobille bu karmaşadan kurtulmaya ve hayatta kalmaya çalışan 4 gencin yol boyunca başlarına gelenler anlatılıyor. Amaçları Brian ve Danny'nin çocukluklarını geçirdiği "Turtle Beach", adında bir sahile ulaşmak ve gerekirse hayatlarını orada kaybetmek isteyen gençler, zaman zaman vicdanlarını sorgulamak zorunda kalmaktadırlar. Film, başlangıcı gibi belirsiz bir şekilde sonlanmaktadır.





Kudüs Tren İstasyonu

Kudüs Tren İstasyonu (, "Tahanat HaRakevet Yeruşalayim") İsrail'in Kudüs şehrinde, El Halil Yolu ile Beytüllahim Yolu arasında Alman Kolonisi'nin yakınlarında bulunan eski bir tren istasyonudur. 1998'de kapanana kadar Yafa-Kudüs Demiryolu'nun bir parçasıydı. Terminalin karşısında bulunan kervansaray sebebiyle bu terminale Han İstasyonu da denir.

1892'de açılan 747 metre rakımlı terminal Yafa-Kudüs Demiryolu hattının 87. kilometresinde yer alır. 1998'de kapanan bu hat her gün biraz daha çürümektedir. Bu istasyon Tel Aviv-Kudüs hattına yapılan ve 2005'te biten restorasyon çalışmalarına dahil edilmemiştir.
Yafa Tren İstasyonu'nda olduğu gibi bu istasyonu bir toplantı merkezine çevirmek düşünülen planlar arasındadır.

Kudüs'ü demiryoluyla liman şehri Yafa'ya bağlama fikri 19. yüzyıl'da Dr. Conrad Schick ve Moses Montefiore tarafından ortaya atıldı. Ancak demiryolu inşa etme ve işletme imtiyazını Osmanlı hükümetinden Yosef Navon satın aldı. Fakat Navon da maddi sıkıntıları nedeniyle bu imtiyazını bir Fransız şirketine devredildi - "Société du Chemin de Fer Ottoman de Jaffa à Jérusalem et Prolongements".

Nahal Sorek ve Hayalet Vadisi'nden geçen Yafa ve Kudüs arasına döşenen raylar 1892'de tamamlandı ve 26 Eylül 1892'de şehrin önde gelen Arap ve Yahudi şahısların katılımlarıyla açılış töreni yapıldı. Törende bulunan ve modern İbranice'nin yaratıcısı olarak kabul edilen Eliezer Ben-Yehuda "tren" için "çelik at" anlamına gelen "Rakevet" kelimesini türetmiştir.

1948'e kadar hemen hemen aralıksız devam eden Yafa-Kudüs seferleri patlak veren 1948 Arap-İsrail Savaşı nedeniyle durduruldu. Savaş sonunda Beit Safafa ve Kudüs'ün güneydoğusundaki Arap muhiti Ürdün Arap lejyonunun eline geçti. Kudüs'e erzak götürülebilmesi amacıyla 1949 Ateşkes Antlaşması ile Ürdün'ün bu bölgelerdeki demiryolları kontrolünü İsrail Demiryolları'na bırakmasına karar verildi. Sonuç olarak Kudüs'te rayların güneyindeki topraklar Ürdün'de kaldı ve demiryoluyla rayların kuzeyindeki küçük bir bölüm ise İsrail'in kontrolüne bırakıldı. 7 Ağustos 1949'da tren seferleri tekrar başladı.

1959'da raylar büyük bir renovasyondan geçti fakat zamanla yolcu sayısı azalmaya başladı. Tel Aviv ve Hayfa'ya yapılan seferler günde bire kadar düştü. 1990'larda rayların bakımsızlığı nedeniyle az hasarlı raydan çıkma olayları yaşandı. Yafa-Kudüs Demiryolu üzerindeki Beit-Shemesh Tren İstasyonu ile Kudüs bağlantısı kapatıldı. 14 Ağustos 1998'de Kudüs'ten yola çıkan son trenle 15 Ağustos 1998 Kudüs Tren İstasyonu resmen kapatıldı.
Simetrik yapıyla inşa edilen binada istasyon ofisleri, bilet gişesi ve terminal salonu bulunur. Birinci katın tavanındaki, bilet gişesini yanlarındaki üçgen kemerler 1920'lerde İngilizler tarafından inşa edildi. Bina zaman içinde birçok renovasyona uğramasına rağmen 1920'de aldığı ana şeklini bozmamıştır.

Bugün başıboş bırakılmış bu bina ihmalsizlik ve vandalizmden nasibini almaktadır. İstasyonun bulunduğu bölge gayri menkul yatırımlar için potansiyeli olan bir alandır. Planlardan bir tanesi bu bölgede yeni bir semt yaratmaktır. Bu plana göre binanın konumundan yol geçmesi dolayısıyla binanın 20 metre kaydırılması gerekmektedir fakat uzmanlara göre Kudüs'ün korunacak binalar listesinde bulunan 110 binadan biri olan bu istasyonun kaydırılması binanın yıkılıp yok olmasına sebep olacaktır.

Yakın geçmişte istasyonun bulunduğu bu bölge Kudüs Film Festivali, Kudüs Caz Festivali ve İsrail Festivali gibi etkinliklere sahne olmuştur.




Koyu gök mavisi

Koyu gök mavisi, camgöbeğinin azur mavisine çalan tonu. Bu rengin hex değeri #00C0FF, RGB değeri 0,192,255 ve CMYK değeri 100,25,0,0'dır.




DNA profillemesi

DNA profillemesi (DNA testi, DNA tiplemesi ve genetik parmak izlemesi olarak da adlandırılır), insanların DNA profillerine dayanarak onların kimliklerinin tespitini kolaylaştırmak için forensik bilimcilerin kullandığı bir tekniktir. DNA profilleri, kişinin DNA'sına karşılık gelen şifrelenmiş numara dizileridir, bunlar kişinin kimlik belirteci olarak da kullanılabilir. DNA profillemesi tüm genom dizilemesi ile karıştırılmamalıdır.

Her insandaki DNA dizilerinin %99,9'u aynı olsa dahi, iki kişinin ayırt edilmesine yetecek kadar DNA farklılığı vardır. DNA profillemesi, kişiden kişiye çok değişkenlik gösteren, genomda tekrar eden dizileri kullanır. Bu diziler değişken sayılı bitişik tekrarlar (İngilizce "variable number tandem repeats" veya VNTR) olarak adlandırılır. VNTR lokusları, yakın akrabalık ilişkisi olan kişilerde birbirlerine çok benzer ama genelde o kadar değişkendirler ki akraba olmayan kişilerin aynı VNTR'lere sahip olma olasılıkları son derece düşüktür.

DNA profilleme tekniği ilk 1985'te Leicester Üniversitesi'nden Alec Jeffreys tarafından yayınlanmıştır ve günümüzde birkaç millî DNA veritabanının temelinde yatar.

İşlem, kişinin DNA'sından bir örnek almakla başlar (buna genelde "referans örnek" denir). Referans örneği elde etmenin en arzu edilen yöntemi yanak içi sürüntüdür, çünkü bu kontaminasyon olasılığını düşürür. Bu mümkün olmadığı zaman, (örneğin mahkeme emri gerekmektedir ve yoktur) başka yöntemlerin kullanılması gerekbilir (örneğin, diş fırçası, jilet, vb.) veya depolanmış örnekler (dondurulmuş sperm veya biyopsi dokusu). Biyolojik akrabalardan elde edilen örnekler veya daha önceden profillemesi yapılmış insan kalıntıları da kişinin profili hakkında bilgi verebilir

Referans örnek aşağıda ayrıntıları verilen tekniklerden biri ile analiz edilerek kişinin DNA profili elde edilir. DNA profili sonra başka bir örneğinki ile karşılaştırılarak genetik bir eşleşme olup olmadığı belirlenir.

DNA profillemesinde kullanılan ilk yöntemler restriksiyon enzimi sindirimi ve ardından Southern blot analizinden oluşmuştur. Restriksiyon enziminin kesim yerinde polimorfizm olabilse de, daha yaygın olarak enzim ve DNA probları VNTR konumlarının lokus analizinde kullanılmıştır. Fakat, Southern blot yöntemi emek-yoğundur ve çok miktarda yıkıma uğramamış örnek DNA'ya gerek gösterir. Ayrıca, Karl Brown'un özgün tekniği pek çok miniuydu konumuna aynı anda bakmaktaydı, böylece daha çok çeşitlilik gözlemlenebilmekte ama her bir alelin ayırt edilmesi daha zorlaşmaktaydı (bu yüzden de babalık testinde kullanılamıyordu). Bu ilk yöntemlerin yerini PCR'ye dayalı yöntemler almıştır.

polimeraz zincir tepkimesi (İng. "polymerase chain reaction" veya PCR) yönteminin icadı ile DNA profillemesi hem ayırt edicilik hem de çok düşük miktarlı (veya bozunmuş) başlangıç malzemesinden bilgi edebilme bakımından büyük aşamalar katetti. PCR, DNA'nın belli bir bölgesinin çok büyük miktarda çoğaltmak için kullanılır, bunun için oligonükleotit primerler ve ısıya dayanıklı DNA polimeraz kullanılır. HLA-DQ alfa ters dot blot şeritler gibi ilk testler, kolay olmalarından ve hızlı sonuç vermelerinden dolayı çok popüler oldular. Fakat, RFLP kadar ayırt edici değildiler. Ayrıca karışık örneklerden (örneğin bir cinsel taciz kurbanından alınma vajinal sürüntüden) DNA profili elde etmek zordu,

Bu sorunlara rağmen, PCR yöntemi VNTR lokuslarını analiz e