mli parçaları “Deceptacon”ı içeren ilk albümleri, “Mr. Lady Records” adlı yayım şirketi imzasıyla piyasaya çıktı. Ayrıca bu albümle temsil ettikleri “Hot Topic” başlığı da onlarca insanı etkisi altına almayı başarmıştır. Bu başlığı destekleyen diğer sanatçı ve aktivistler ise şunlardır: Vivienne Dick, The Butchies, Gayatri Chakravorty Spivak, Gertrude Stein, Leslie Feinberg, Angela Davis, Sleater-Kinney, Yoko Ono, Marlon Riggs, Billie Jean King, Hanin Elias, David Wojnarowicz ve Nina Simone.

“From the Desk of Mr. Lady” adlı EP albümleri çıktıktan sonra, film kariyerine devam etmek için gruptan ayrılan Sadie Benning’in yerine JD Samson gelmiştir.

Grup üyeleri, müziğin yanı sıra birer performans ustası gibi davranmış; sahnede canlı performanslarına multimedya ve gösteri sanatı öğelerini eklemişlerdir.

Le Tigre, kendi siyasi görüşlerini grup içinde uygulamaya çalışan “Den Goldenen Zitronen” adlı müzik grubunun yanında çok daha az popüler bir gruptu. (…)

Le Tigre, her bir üyesinin prensip olarak tüm rolleri üstlenebildiği, yani klasik rock gruplarındaki gibi gitar, basgitar, şarkı ve bateriden oluşan kesin format ya da çizgileri olmayan, herkesin bütün görevleri kolaylıkla yerine getirebildiği bir gruptur.

Daha ilk başlarda, Le Tigre’nin feminist yaklaşımları sebebiyle konserlerini sadece bayan (eşcinseller de dâhil) dinleyici kitlesi önünde vermesiyle; sahne performanslarının bu alt kültürlere ait tavrı, büyüyen popülariteleri ile gitgide arka planda kalmaya başlamış ve grup üyelerinin “kimlik figürü ve rol modeli” nitelikleri de bu oluşumu durduramamıştır.
Grup, feminist plak şirketi “Mr. Lady Records”un dağılmasının ardından “Major-Label Universal Music” adlı şirkete geçti. Bu şirketteyken piyasaya çıkan “This Island” adlı albüm, satışı her ne kadar eski başarıları geçse de eleştirmenler ve hayranlar tarafından kısmen uyumsuz bulundu.

Le Tigre, 2007 yılından bu yana etkin olmamasına rağmen; Kathleen Hanna, grubun hiçbir zaman dağılmadığını ve ayrıca 2010 yılında bir DVD yayınlamak için hazırlandıklarını duyurdu.





Kathleen Hanna

Kathleen Hanna, (12 Kasım 1968 Portland, Oregon) ABD'li bir müzisyen, feminist bir eylemci ve yazar. Punk Grubu “Bikini Kill”in solistliğini yapmıştır ve Elektro-punk grubu “Le Tigre”yi kurmuştur. Ayrıca 1998 yılında Julie Ruin ismiyle, grupla aynı adı taşıyan solo bir albüm çıkarmıştır. Amerika Birleşik Devletleri’nde feminizm akımının yenilenmesine büyük katkısı bulunan Kathleen Hanna, aynı zamanda “Riot Grrrl Hareketi” için de sembol figür olarak görülmüştür.

Kathleen Hanna’nın çocukluğu, babasının sürekli iş değiştirmesi nedeniyle farklı birçok yerleşim yerinde geçmiştir.

9 yaşındayken annesi tarafından Amerikalı feminist ve kadın hakları savunucusu Gloria Steinem’in bir gösterisine götürülen Hanna, burada ilk kez feminist düşünceyle tanışmıştır. Hanna, bu olayın ardından annesinin kadın hareketlerine olan ilgisi ile feminist edebiyatına özellikle de Betty Friedans’ın “The Feminine Mystique” (Kadınlığın Gizemi) isimli kitabına merak salmıştır.

Hanna’ya göre bu deneyimler hayatını oldukça etkilemiş ve gençliğinin daha ilk yıllarında feminizm düşüncesini onda belirgin şekilde ortaya çıkarmıştır. 1980’li yıllarda Washington’un Olympia kentinde “Evergreen State College” isimli sanat okulunda fotoğrafçılık eğitimine başlamış ve öğrenimini burlesk (parodi) dansçılığı yaparak finanse etmiştir. Hanna bu dönemde, arkadaşları Heidi Arbogast ve Tammy Rae ile birlikte “Reko Muse” isimli bağımsız feminist sanat galerisini kurmuştur. Üç arkadaş hemen sergiler ile yeni bir grup kurma girişimlerine başlamış ve “Amy Carter” isimli müzik grubunu kurmuştur.

Hanna ayrıca, cinsiyetçilik ve kadına uygulanan şiddeti konu alan kabare şovlar da yapmıştır. Kendisine kabare şov (aslında halk tarafından pek de sevilmeyen bir tür) üzerine kariyer yapma tavsiyesinde bulunan yazar Kathy Acker’dan esinlenerek “Viva Knievel” isimli grubu kurmuş ve grup tekrar dağılmadan önce Amerika’da iki ay süren bir turneye çıkmıştır.

Bundan sonraki süreçte ise; okuldan arkadaşları Tobi Vail ve Kathi Wilcox ile “Revolution Girl Style Now ve Bikini Kill” isimli grupların zinelerini (bildiri, manifesto dergisi) yazmış ve bu metinlerde punk – rock sahnesinde yaygın olan kadına karşı ayrımcılığı eleştiri boyutunda açıklamıştır. Bu üçlü, ideallerini gerçekleştirmek için 1990 yılında dördüncü kişi olarak aralarına Billy Karren’i de alarak, “Bikini Kill” adlı bildirilerinin adını verdikleri punk grubu kurmuşlardır. İleriki yıllarda ise; Kill Rock Stars adlı yapım şirketinin bağımsız etiketiyle 5 uzunçalar albüm, bir EP ve birçok single çıkarmışlardır. Albüm, Nirvana ve Joan Jett gibi birçok ünlü sanatçı tarafından müzikal ya da politik bağlamda desteklenmiştir; grup ise 1998 yılının nisan ayında dağılmıştır. Hanna, grubun dağılmasının ardından farklı müzik projelerine yönelmiş ve bu bağlamda solo projesi “Julie Ruin” ve 1998 yılının haziran ayında aynı ismi taşıyan albümünü yayınlamıştır. Aynı yıl New York şehrine taşınan Hanna, burada manifesto yayımcısı Johanna Fateman ve video sanatçısı Sadie Benning ile birlikte, önceleri sadece “Julie Ruin”e eşlik edecek bir grup olarak düşünülen elektro punk grubu “Le Tigre”yi kurmuştur. 2004 yılına kadar Mr. Lady Records adlı yapım şirketiyle anlaşmalı olan ve 2007 yılında uzun bir ara vermek istediğini açıklayan grup bugüne kadar 3 uzunçalar, 6 EP ve birçok single çıkarmıştır.

Hanna ise o dönemden beri New York Üniversitesi’nde sanat eğitimi vermekte ve çeşitli feminist organizasyonlarda yer almaktadır.

1990’lı yılların Punk çevrelerinde kadınlara karşı uygulanan yaygın ayrımcılığını temel alan Hanna, düzenli olarak diğer kadın ve feminist grupların üyeleri ile punk dünyasında egemen olan eril – cinsiyetçiliği eleştirdikleri metinler yazdı.

Bu, başlangıçta özellikle Washington’un Olympia kentinde yoğun olan alt kültüre ait feminist punk hareketi, beraberinde bir yığın gruplaşma getirdi. Bu gruplara; Babes In Toyland, Bikini Kill, Bratmobile, The Donnas, Hole, Jack Off Jill, L7, Le Tigre, Sleater-Kinney ya da Team Dresch örnek olarak gösterilebilir.

Riot-Grrrl Hareketi ismini; Hanna’nın grubu Bikini Kill ve Bratmobile grubunun üyeleri tarafından yayımlanan aynı isimdeki parçadan almıştır. Hareketin sloganı da (Revolution Girl Style Now!) aynı şekilde bir metnin başlığıdır.

Hanna, artık kendisini hareketin bir parçası olarak görmemesine rağmen; bağlılığından dolayı, bugüne kadar hareketin ilk ve en önemli temsilcilerinden biri olarak görülmektedir.

Bikini Kill ile birlikte; • 1991: Revolution Girl Style Now! 

Julie Ruin olarak;

Le Tigre ile birlikte;• 1999: Le Tigre 




Erkek hareketi

Erkek hareketi, isminden de anlaşıldığı üzere erkekler tarafından yürütülen uluslararası sosyal hareket. Erillik (erkeklik) kavramını sorunsallaştıran çok farklı oluşum ve akımların dünya görüşünden türemiştir. Başlangıcı, Vatandaşlık Hakları Hareketi’ne dayanmaktadır, örneğin; ABD’de Vietnam Savaşı’na karşı ayaklanmalar da bunun arasında sayılmaktadır. Barışçıl ve eşitlikçi bir toplum ütopyası sonucu savaş sonrası dönemin geleneksel erillik tabuları sorgulanmaya başlanmıştır.

Erkek hareketi, 1960 yılların sonundan itibaren; talepler, toplumsal etki ve kadın hareketi dalgası ile şekillenmiştir. Buna bağlı olarak ayrılıklar ve tamamen yeni akımlar doğmuştur. Tartışma noktası ise; bir “Erkek Hareketi”nden mi yoksa bir ”Erkek Topluluğu Kavgası”ndan mı bahsedilmesi gerektiğidir. Hareket, 1990'lı yılların başından itibaren diğer bölgelerdeki ülkelerde de oluşmasına rağmen; çoğunlukla batıdan destek görmüştür.

Hareketin konuları arasında; cinsiyet rolleri, insan ilişkileri, cinsellik (homoseksüel hakları da dâhil olmak üzere), reprodüksiyon (doğum kontrol ve kürtaj tartışmaları da dâhil olmak üzere), iş yaşamı, sağlık koşulları, şiddet (sebepleri ve çözümleri), erkek hakları ve kadın haklarının durumu başlıkları yer almaktadır. Feminist görüşlü erkek hareketinden ise; 1980’li yılların başında “eleştirel erkek araştırması” ortaya çıkmış ve gelişmiştir.

Sosyolog Detlef Ax, akımları aşağıda açıklanan yaklaşımları temel alan 4 grupta toplamıştır:

"Eleştirel yaklaşım:" Bu yaklaşımın temsilcileri, yeni bir cinsiyet rolü ortaya koymayı amaçlamışlardır. Günlük yaşamda bu çaba; çalışıyor olma, ev işleri ve eğitim görevlerinin temel paylaşımı olarak tanımlanabilir.

"Efsaneleştirici yaklaşım:" İlk örnekler, efsaneler ve masallara başvurarak; erkeklerde kendi gerçeklerini anlamayı güçlendirmek ve “erillik ve babalık” duygularını aktif ve gururla yaşamayı sağlamak amaçlanmıştır.

"Eril ve ataerkil yaklaşım:" Ataerkillik ve erillik savunucuları, tek yanlı feminist görüşleri reddetmiş ve adaletsiz bulunan “Velayet Hakkı”nın yenilenmesi ile daha olumlu eril bir bilinçlilik konusunda öncülük etmişlerdir. Bu durum, bazı feminist çevreler ile eleştirel bir toplumsal ilişkiyi de beraberinde getirmiştir.

"Anti – cinsiyetçi / kadın yanlısı yaklaşım:" Bu yaklaşımda temel talep; kadın ve erkek üzerindeki baskının ana tetikleyicisi olan “ataerkil yaklaşım”ların ortadan kalkmasıdır. Yaklaşımın temsilcileri, kadın hareketi üzerine yoğunlaşmış ve “kadınsal özellikler” diye tanımlanan kavramları benimsemeye çalışmışlardır.

Bu alanın literatüründe günümüze dek; erkek hareketiyle ilgili hiçbir sınıflandırma kabul edilmemiştir. Örneğin; erkek araştırmacısı Michael Kimmel, erkek hareketini profeministler (kadın yanlısı savunucular), anti-feministler ve erillik savunucuları şeklinde gruplandırırken; bir diğer erkek araştırmacısı Michael Flood, Detlef Ax’ın yaklaşımına yakın bir sınıflandırmaya gitmiştir. Sosyolog Georg Brzoska ise; eril ya da ataerkil yaklaşımların Erkek Hareketi’ne ait olduğu düşüncesine karşı çıkmıştır; ona göre bu yaklaşımlar erkek egemenliğinin sadece bazı parçalarıdır.




Ay Hırsızı

Ay Hırsızı, Sunay Akın'ın 2009'da basılan kitabıdır. İçerisinde hayata dair kısa hikâyeler anlatılmaktadır.





Büyük kudu

Büyük kudu ("Tragelaphus strepsiceros"), boynuzlugiller (Bovidae) familyasından Doğu ve Güney A