an kolayca kaymasını önlemek için kendinden yapışkanlı zımpara ile kaplanır. İlk tahtalar sahipleri tarafından elle şekillendirilmiş olan masa üstü, raf vb. mobilya parçalarından yapılmıştır. Önceleri düz olan bu parçalara sonradan bazı bölgelerde eğim verilerek yeni şekiller oluşturulmuştur.

Çoğu tahta 7 kat çapraz iliştirilmiş Kanada akça ağacından yapılmıştır. Zaman zaman tahtanın yapımında fiberglas, bambu, karbon lifi gibi daha egzotik maddeler tahtayı daha sağlamlaştırmak, hafifletmek ve performansını artırmak amacıyla hammaddesine eklenir. Genelde tahtalar 19 ila 20,5 cm genişliktedir. Bir tahtanın genişliği onu kullanacak olan kişinin kişisel tercihine bağlıdır. Çoğu kimse sokak tarzı kayış için 19 ila 20,5 cm, rampada kaymak için ise daha geniş tahtaları tercih eder. Kaykay tahtaları genelde 71 ila 84 cm uzunluktadır.
Longboard diye isimlendirilen kaykay modellerinin ise daha uzun tahtaları vardır. "Old school" tahtalar (1970'ler - 1980'lerde yapılanlar ve onları günümüzde taklit eden modern tahtalar) genellikle daha geniştir ve sadece tek kuyruk kısımları vardır. 1970'lerdeki modeller çok az veya hiç konkava sahipken 1980'lerdeki modelleri daha derin konkavlara ve daha kullanışlı kuyruklara sahiptir.

Çoğu tahta burun ve kuyruk kısmındaki gövde kısmında içbükeydir. İçbükey tahtalarda kenarların üst tarafı (kaykaycının bastığı yer) çukurdur. Bu çukurluk, ayakların tahtayı daha kolay kontrol etmesini ve esnekliği artırarak tahtanın daha sağlam olmasını sağlar.




Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi

Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İstanbul'da bulunan Marmara Üniversitesi'ne bağlı olarak kurulan hukuk fakültesidir. 1982 tarihinde Türkiye'deki dördüncü hukuk fakültesi olarak öğretime başladı. Devlet üniversiteleri arasında, 2010 - 2011 ÖSYS taban puanlarına göre, en yüksek puanla öğrenci alan 5. hukuk fakültesidir. Fakültenin dekanı Prof.Dr. Serap Helvacı' dır 1984 yılından bu yana öğretim faaliyetini sürdürdüğü Haydarpaşa Kampüsü'ndeki 1903 tarihinde inşa edilen Haydarpaşa binasını, Eczacılık Fakültesi, hemşirelik Yüksekokulu ve sinema - televizyon bölümü ile paylaşmaktadır.

Fakültede görevli 28 Profesör , 8 Doçent ve 29 Yardımcı Doçent olmak üzere toplam 65 öğretim üyesi bulunmaktadır.

Fakülte 2015 yılı Yükseköğretim Kurulu verilerine göre 1. eğitimde 2477, 2. eğitimde 1968 olmak üzere toplam 4445 öğrenciye eğitim vermektedir.

2015 yılında çıkarılan kanun ile Haydarpaşa kampüsü, Sağlık Bilimleri Üniversitesine devredilmiştir. Ancak halen Marmara Üniversitesi tarafından da kullanmaktadır.

20 Temmuz 1982 tarihinde, 41 sayılı Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve anılan Kararnameyi yasalaştıran 2809 Sayılı Kanun ile kurulan Hukuk Fakültesi, 3 Kasım 1982 tarihinde öğretime Göztepe Kampüsü'nde başlamış, 1984 yılında Haydarpaşa Kampüsü'ne taşınmıştır. Fakültenin kurucu dekanı Prof. Dr. Ergun Önen’dir.

Fakülte 3 bölüm, 17 anabilim dalından oluşmaktadır.

Bölüm Başkanı Prof. Dr. Mehmet AKMAN'dır.


Bölüm Başkanı Prof.Dr. Osman Gökhan ANTALYA'dır.





Uçurtma sörfü

Uçurtma sörfü, uçurtmayla sağlanan rüzgar gücünün çekmesi ile, board üzerinde yapılan spor.





1950-1951 Bağdat bombalamaları

1950-1951 Bağdat bombalamaları, Nisan 1950 ile Haziran 1951 arasında Bağdat, Irak'ta Yahudiler hedef alınarak yapılan bombalamalardır. Bu olaylar canlanmaya başladığı zaman Irak yetkilileri 28 Yahudi ve 9 Arabı casusluk ve yasadışı yollarla silah edinme sebepleriyle tutukladı.

Bu saldırıların sorumluları kim olduğu konusundaki görüşler önemli ölçüde tartışmaya sebep olmaktadır. Bazı tarihçiler bunun anti-Yahudi Arap radikallerin yaptığını savunurken diğerleri bunun Irak Yahudilerini İsrail'e göç etmeye teşvik etmek için radikal Siyonist yeraltı hareketi tarafından yapıldığını savunur.

Şüpheli Irak Yahudilerinden 2'si idama, biri ömür boyu hapse ve 17'si uzun süreli hapis cezalarına çarptırıldı.

İsrail'e yapılan toplu göçlerden önce Irak'ta 140,000 Yahudi yaşamaktaydı. Çoğu Bağdat'ta yaşıyordu ve şehir nüfusunun altıda birini oluşturuyordu. Ayrıca, önemli derecede Yahudi nüfusu Basra ve Musul'da da yaşamaktaydı.

Irak Yahudileri, dünyanın en eski Yahudi cemaatlerinden birini ve tarihi açıdan en kayda değer cemaati oluşturmaktaydı. 1936'da Irak'taki Yahudiler arasındaki güvensizlik hissi artmaya başladı. Pan-Arabizm'in yükselişe geçişi, Nazizm yanlısı Kral Faysal'ın ikinci hükümet dönemiyle örtüşüyordu. 1941'de Nazi yanlısı Raşid Ali Geylani yenilince askerleri ve polisleri, Arap halkın desteğiyle Farhud olaylarını başlattı. Sonradan hükümet komisyonunun sunduğu rapora göre 180 Yahudi öldürüldü, 240'ı yaralandı, 586 Yahudi işyeri yağmalandı ve 99 Yahudi evi yakıldı.

1948 yazında, Irak hükümeti Siyonizmi idam gerektiren suç sayıp Yahudileri devlet görevlerinden kovdu. Bağdat Yahudisi Sasson Somekh'in otobiyografisinde bu sözler aktarılmıştır:
Irak Yahudileri arasında iki nehir arasındaki topraklarda günlerinin sayılı olduğu hissine rağmen 1946 veya 1947'ye kadar dış göçler seyrekti. 1948'de Filistin'de savaş patlak verdikten sonra çoğu kamu görevlisi işlerinden kovuldu. Ticaret önemli derecede azaldı ve silinmek üzere olan Farhud anıları tekrar canlandı. Yazdıklarına göre, bu sırada "Yüzlerce Yahudi... bazısı gerçek bazısı hayali olan Siyonist ve Komünist aktiviteler sebebiyle uzun süre hapis cezasına çarptırıldılar."

Elie Kedourie'nin yazdıklarına göre, saygı değer Yahudi bir iş adamı olan Şefik Ades'in göstermelik duruşmasının ardından Basra'da asılmasıyla Irak Yahudileri kanunlar tarafından korunmadıklarını ve Irak adalet sistemiyle halk arasında bir fark olmadığını anladılar.

1949'a kadar yeraltı Irak Siyonistleri her ay 1000 Yahudinin kaçmasına olanak sağladı. Mart 1950'de Irak bir yasa çıkarıp ülkeden çıkan Yahudilerin vatandaşlıklarını ellerinden aldı. Kanunun çıkmasının arkasındaki itici güç hem ekonomikti (Yahudilerin arkada bıraktığı mal varlıkları devlet hazinesine aktarıldı) hem de "sorunlu" azınlığın ülkeden ayrılması ülke için iyi olacağı hissiydi. Başta, İsrail bu kadar yeni göçmeni karşılayabilme konusunda çekimserdi fakat Mart 1951'de Ezra ve Nehemya Operasyonu düzenleyip Yahudileri havayoluyla İsrail'e taşıdı.


İsrailli tarihçi Moşe Gat, saldırıların radikal Araplar tarafından yapıldığına inanmakta olup ve bombalamalarla göçler arasında çok az bir bağ gördüğünü belirtmektedir. Gat, yazısında, Yahudilerin vatandaşlıktan çıkmak için acele etmelerinin sebebini bu sürecin Mart 1951'de biteceğinin bilinmesine bağlar. Ayrıca malvarlığını dondurma kanunu ve anti-Yahudi rahatsızlıkların cemaatte geniş çaplı bir pogrom yapılma ihtimali korkusu yarattığını dile getirmiştir. Gat'a göre, hali hazırda Yahudi göçüyle başa çıkmaya çalışan İsrail'in bu olaylara karışma ihtimali yoktur.

Gat ayrıca bomba atmakla suçlanan Yahudilerin gerçekte suçlu olduğuna dair şüphe duymaktadır. Anti-Yahudi görüşleri olan Irak ordu yetkilisi saldırıları nedeniyle tutuklandı fakat hüküm giymedi, evinde bulunan patlayıcı maddeler sinagoga yapılan saldırıda kullanılan maddelerle aynıydı. 1950-1951 bombalamaları uzun süren anti-Yahudi olayların ardından gerçekleşti fakat davacılar tek bir görgü tanığı bile sunamadı. Şalom Salah yapılan işkenceler sonunda mahkemede "suçunu itiraf etti". Gat, suçun faillerinin anti-Yahudi görüşleri olan İstiklal Partisi üyeleri olduğuna inanmaktadır.

Tarihçi Esther Meir-Glitzenstein, "Zionism in an Arab Country: Jews in Iraq in the 1940s" () isimli kitabında Yahudilere yapılan suçlamaların "çeşitli sebeplerden dolayı asılsız" olduğunu belirtmiştir. Binlerce Irak Yahudisi ülkeden ayrılmak için kayıt olmuştu. Esther'e göre, Irak hükümetinin yaptığı tutuklamalar Yahudileri bırakmayarak "İsrail'e yardım" etmeme taktiklerinin bir parçasıydı. "Filistinli Araplar, İsrail'in söylemiş olduğu 'antisemitizm, ayrımcılık, zulüm ve kovulmalar nedeniyle Yahudilerin İslam ülkelerinde hayatta kalmaları mümkün değildir' iddialarına karşı olarak olayların İsrail terörizmi olduğuna inanmaktadır."

Filistinli tarihçi Abbas Şiblak, saldırıların, Yahudilerin İsrail'e gönderilmesi için Siyonist aktivistler tarafından gerçekleştirildiğine inanmaktadır. Şiblak ayrıca, saldırıların amacının Irak-ABD ilişkilerini zedelemek olduğunu düşünüp "Mart 1951'deki ABD Temsilciliği Danışma Bürosuna yapılan saldırı muhtemelen Iraklıları Amerika karşıtı gösterip Siyonist amaçlarına ABD'de destek bulmak için yapılmıştır" demiştir.

Anti-Siyonist Irak Yahudisi yazar Naim Giladi'ye göre bombalamalar "Siyonist ajanlar tarafından Yahudiler arasında korku yaratılıp İsrail'e göçü sağlanmaları için" yapılmıştır. Bu teori aynı zamanda Uri Avnery ve Marion Wolfsohn tarafından da paylaşılmıştır. Giladi'nin iddiasına göre, eski kıdemli CIA görevlisi Wilbur Crane Eveland'ın "Ropes of Sand" kitabında da aynı fikir destek görmektedir.

Irak yetkililerinden alınıp ABD elçiliğiyle paylaşılan bilgilerden alındığı düşünülen verilerle Eveland, kitabında "Iraklıları anti-Amerikan gösterme ve Yahudileri terörize etmek için ABD Danışma Hizmetleri kütüphanesi ve sinagog bombalama eylemleri Siyonistler tarafından tezgahlanmıştır. Kısa bir zaman sonra Yahudileri İsrail'e göç etmeye çağıran broşürler görünmeye başlandı... dünyanın çoğu Iraklı Yahudilerin Arap terörizmi yüzünden kaçtığına, amaçları İsrail nüfusunu arttırmak olan Siyonistlerce 'kurtarıldığına' inandı." diye yazmıştır.

Bağdat'taki İngiliz elçiliği, bombalamaların Siyonist aktivistler tarafından Irak Yahudilerinin durumunun tehlikeli olduğunu göstermek ve İsrail devletinin göç sürecinde daha etkili olması için yapıldığını bildirdi. Elçilik tarafından yapılan bir başka açıklamada da, durumları iyi olan ve Irak'ta kalmak isteyen Yahudilerin fikirlerini değiştirmek için yapılmıştı.

Arthur Neslen'in yakın zamanda çıkan "Occupied Minds" () kitabında, bombalama eylemlerinden suçlanan Yehuda Tajar ile bir görüşme aktarıldı. Tajar, eski Mossad ajanı Beit-Halahmi'nin dul eşiyle yaptığı konuşmayı anlattı. Bu diyaloga göre Beit-Halahmi'nin eşi, kocasının, tutuklanan mes