blograt şehirlerinde sürgün hayatı yaşadı, hekimlik yaptı, II. Dünya Savaşı esnasında, Alman işgalinde Kırım'a döndü.

1943 senesinde, Sovyet ordusu Kırım'ı yeniden ele geçirmeden önce, Akmescit’ten ayrılarak önce Odessa’ya yerleşti sonra da Romanya'ya gitti. Romanya'da bir süre Köstence’de kaldı. Bu dönemde çeşitli vesilelerle Avrupa’daki Tatar diasporasının lideri Mustafa Edige Kırımal ile buluştu. Köstence'nin işgalinden önce Sovyet ajanları onu özel bir uçakla kaçırarak, tutuklayıp Moskova'ya gönderdiler. 20 Eylül 1947’de ise 25 yıl kamp cezasına mahkûm ettiler.

Kızı Meryem Özenbaşlı bu dönemi ‘‘II. Cihan Harbi olduğu vakitte babam Kırım’a döndü. Almanlar burada oldukları vakit geldi. Ondan önce babamın buraya gelme hakkı yoktu. Onu tutup hapse atarlardı. Almanlar gelince ailece gelip Kırım’a Ukrayna’ya yerleştik. Bir süre kaldıktan sonra... Muhit öylesine değiştiki. İki vahşi çizmenin arasında kaldık. Babam ve diğer Kırımlı aileler bu iki vahşi çizmeden kaçmak istedi. Birisi Hitler’in faşist çizmesi, ikincisi ise Stalin’in faşist çizmesiydi. Biz Kırımlılar ikisinin arasında kalmıştık. İkisi de Tatarlara hor bakardı. Alman hükümetinden talepleri vardı. Bunun için bir süre sonra Almanlar da babam dan rahatsız oldu. Onu hapse atacaklardı. O Alman hükümetinden milli haklarını diledi. Ancak, Almanlar bunları asla kabul etmediler. İstedikleri babamın “Kolobrateur” yani “İşbirlikçi” olmasıydı. Ona böyle bir mevki öngördüler. Babam bu siyaseti asla kabul etmedi, bunun üzerine kaçmak durumunda kaldı Kırım’dan’’ sözleri ile anlatır (Avrupa Zaman Gazetesinde Eylül 2007'de Ahmet Özay tarafından yayınlanan mülakat).

1955 senesinde, O'nu ağır hasta halinde serbest bıraktılar. Ömrünün son yıllarını, Tacikistan'ın Leninabad şehrinde ailesi ile geçirdi. 4 Aralık 1958’de orada vefat etti. Naaşı Özbekistan’ın Hokand şehrinde toprağa verildi. 1993 yılında, naaşı Kırım'a getirilip, Bahçesaray'da Zincirli Medrese bahçesinde İsmail Gaspıralı'nın yanına defnedildi. Kendisi gibi doktor olan kızı Meryem Özenbaşlı da sürgünden döndükten sonra 2007 yılında Kırım’ın Akmescit şehrinde hayata gözlerini yumdu.

Ahmet Özenbaşlı, kendisini aynı zamanda yetenekli bir yazar ve gazeteci olarak tanıttı, 1917 senesi, "O Yıkıntılar Altında" piyesini yazdı, "Kırım", "Okuv İşleri", "İleri", dergi ve gazetelerinde tarih, etnografya, ve pedagoji sahalarına ait makaleleri ile muntazam surette kendisini duyurdu. Birçok edebi esere, şu cümleden Hamdi Giraybay’ın eserlerine de incelemeler yazdı. O'nu herkesin tanımasını sağlayan en önemli eseri ise, Kırım halkının anavatandan göç hikâyesini anlatan "Kırım Faciası" adlı tarihi eseridir. 1926 senesi ayrı bir kitap olarak çıkan bu eser, "Yıldız Dergisi"'nin 1992 senesi 1. ve 2. sayılarında basıldı. Eser, 1933-1936 yılları arasında, o tarihlerde Köstence'de Müstecib Ülküsal'ın çıkardığı Emel Dergisinde tefrika edilmiştir. 1997 senesi ise Akmescit’te (Simferopol) ise, yine ayrı kitap olarak çıkarıldı.





Ram Narayan

Ram Narayan (Hintçe: राम नारायण); (Sanskritçe:Rām Nārāyaṇ) (d. 25 Aralık 1927), Hindistan'da pandit denilen müzik ustası, Hint müziğinin yaylı enstrümanı sarangiyi popüler hale getiren ve Hint Klasik Müziği tarzında sarangi ile solo konserler veren ilk uluslararası başarı kazanan sarangi çalgıcısı.

Narayan Udaipur'da doğdu ve sarangi çalmayı çocukluk çağında öğrendi. Sarangi çalıgıcıları ve şarkıcıların yanında çalıştı ve gençliğinde müzik öğretmeni ve seyyah bir müzisyen oldu. 1944 yılında vokalistlere enstrümanı ile eşlik etmek üzere Lahor'daki All India Radio tarafından işe alındı. 1947 yılında Hindistan'ın bölünmesi esnasında Delhi'ye yerleşti ve 1949 yılında Mumbai'ye giderek Hint sineması için çalıştı.

1954 yılında başarısız bir teşebbüsten sonra Narayan 1956 yılında solo konserler veren bir sanatçı oldu. Solo albümler kaydetmeye başlayan Narayan, Amerika ve Avrupa turnelerine 1960'larda çıktı. Narayan, 2000'lerde sıklıkla Hindistan dışında performansta bulundu. Hindistan'ın ikinci büyük sivil Onur Nişanı Padma Vibhushan'a 2005 yılında layık görüldü.




Çalıkuşu (dizi, 1986)

Çalıkuşu, Reşat Nuri Güntekin'in aynı adlı eserinden Osman F. Seden tarafından uyarlanan 1986 yapımı televizyon dizisi. TRT kanalında 20 Nisan 1986 ile 1 Haziran 1986 tarihleri arasında, Pazar akşamları ekrana gelmiştir. 7 bölümdür.

Başrollerinde Aydan Şener, Kenan Kalav ve Sadri Alışık'ın olduğu dizide dönemin birçok önemli oyuncusu da rol almıştır. Gösterildiği tarihte yoğun ilgi görerek büyük başarı kazanan dizi, 1990'lı yılların başında Rusya'da ve Türk cumhuriyetlerinde gösterildiğinde çok büyük ilgi toplamıştır.

Dizinin Esin Engin imzalı müzikleri de en az dizi kadar çok sevilmiş ve klâsikleşmiştir.

51 oyuncu ve 1500 figüranın rol aldığı dizinin çekimleri İstanbul, Bursa, Bolu, Geyve, Göynük, Mudurnu ve İzmir'deki 137 mekânda gerçekleşti. Dizi tümüyle TRT dışında hazırlandı ve kuruma o dönemin parasıyla 115 milyon liraya mal oldu. Dizinin hazırlık devresi çekimleri toplam altı ay sürmüştü.

Çalıkuşu eserinin 1966 tarihli Türkân Şoray'lı uyarlaması da yine Türk sinemasının en usta yönetmenlerinden olan Osman F. Seden'in imzasını taşımaktadır.

Aşkına rağmen gururu için evinden ayrılıp Anadolu’da öğretmenlik yapan genç bir kadının yaşamını anlatan dizide ayrıca dönemin toplumsal koşulları değerlendiriliyor. Küçük yaşlarda anne ve babasını yitirdikten sonra teyzesinin yanında kalan Feride yatılı olarak bir Fransız okuluna verilir. Davranışları yüzünden çevresindekiler tarafından “Çalıkuşu” olarak anılan Feride, gittikçe serpilip güzelleşir. Teyzesinin oğlu Kamuran aşık olup, nişanlanan Feride, onun Münevver adlı bir kızla ilişkisi olduğunu öğrenince evden kaçar. Yaşlı süt annesinin yanına sığınan genç kız başvurusu sonucu ögretmen olur. Aşırı ve gösterişli güzelliği başına dertler açan Feride, sık sık tayini cıkıp yer değiştirmektedir. Son tayinlerinden birinde, yaşlı bir bekar olan Hayrullah Bey’le tanışır .

Sevimli bir kişiliğe sahip Hayrullah bey, Feride’yi kızı gibi sevmesine karşın, bazı söylentiler nedeniyle güç durumda kalırlar ve çevrelerindeki dedikoduları önlemek amacıyla evlenirler. Gerçekte ilişkileri bir baba-kız beraberliğinin ötesine geçmez. Bir gün Hayrullah Bey, Feride’nin tuttuğu günlükleri ele geçirince onun Kamuran’ı hala sevdiğini öğrenir ve onaları kavuşturmaya çalışır.





Hicaz Hümâyun

Klasik Türk mûsikîsinde bir makam. Hicaz ailesi makamlarındandır. Dügah perdesi üzerindeki hicaz dörtlüsüne neva perdesinde buselik beşlisinin eklenmesi ile oluşur. Karar perdesi Dügah (La), güçlü perdesi Neva (Re), yeden perdesi Zengule (sol#)'dür. Hem çıkıcı, hem de inici özelliklere sahiptir.

Osmanlı dönemi bestekarlarından Veli Dede'nin bu makamda bir Peşrevi ve bir de Saz Semaisi bulunmaktadır.




Bütün Suçumuz Sevmek

Bütün Suçumuz Sevmek, yönetmenliğini Ülkü Erakalın'ın yaptığı 1963 yılı yapımlı sinema filmidir. Filmde Türkân Şoray'ın seslendirmesini "Jeyan Mahfi Tözüm" yapmıştır. Film de fabrikasında çalıştığı amcasının kızı ile aynı fabrikada çalışan işçi bir kız arasında bocalayıp duran bir gencin öyküsü anlatılmaktadır.





Aşk Geliyorum Demez

Aşk Geliyorum Demez, İstanbul Mahmutpaşa'da bir han esnafının hikâyesini anlatan, yönetmenliğini Murat Şeker'in yaptığı 6 Kasım 2009 vizyona giriş tarihli sinema filmidir. Müteahhit, esnafın çalıştığı hanı satın alır ve orayı yıkıp alışveriş merkezi yapmaya karar verir. Müteahhit'in kızı ise "Gözde" (Bergüzar Korel)'dir. Müteahhit, han esnafının bir an önce hanı boşaltmasını isteyince esnaf birleşerek bir plan yapar ve "Ali"(Tolgahan Sayışman)'ın hanın kurtulması için müteahhit kızını etkilemesini ister. Bir yardım gecesi tanışan Gözde ve Ali birbirlerine aşık olurlar ve romantik serüven başlar.






Ann Beattie

Ann Beattie (d. 8 Eylül 1947, Washington, D.C.), Amerikalı kısa hikâye ve roman yazarı. Kısa hikâyeleri için American Academy of Arts and Letters'den ödül ve PEN American Center'den Malamud Award'ı aldı.

Beattie Harvard Koleji'nde ve Connecticut Üniversitesi'nde dersler verdi, bugünlerde ise Virjinya Üniversitesi'nde ders vermekte.






Brahms'ı Sever misiniz? (film)

Brahms'ı Sever misiniz?, 1961 Fransa - ABD ortak yapımı romantik dramatik filmdir. Özgün adı Goodbye Again olan film sıklıkla Aimez-vous Brahms? olan Fransızca adıyla (aynı zamanda uyarlandığı romanın da adıdır) da anılmaktadır. Film "tekrar elveda" anlamına gelen İngilizce adını ise filmde gece kulübündeki siyahi kadın şarkıcı Diahann Carroll'ın seslendirdiği caz parçasından almıştır.
Eserlerinde genelde varlıklı ve havalı kentsoyluların güçlü romantik ilişkilerine yer vermiş olan ve bu nedenle son zamanlarında "light kadın romanlarının yazarı" olarak anılan Fransız kadın yazar Françoise Sagan'ın 1959 yılında kaleme aldığı "Aimez-vous Brahms?" adlı çok satan romanından senaryosunu Samuel A. Taylor'ın uyarlayıp yazdığı filmin yönetmeni ve yapımcısı Anatole Litvak'tır. Başlıca rollerinde Ingrid Bergman, Yves Montand ve Anthony Perkins'in oynadıkları filmin müziğini Georges Auric yapmıştır. Adından da anlaşılacağı üzere filmin tema müzikleri ağırlıklı olarak Johannes Brahms'ın 1. ve 3. Senfonilerinden alınmıştır.
Bergman'ın şık giysi tasarımları Christian Dior'a aittir.

Françoise Sagan'ın romanı Fransa'da çıktığı yıl Türkiye'de de "Türkiye Yayınevi" tarafından Alp Laçin ve Cem Şakir'in Türkçesiyle yayımlandı. Roman 1973'te " İnkılap ve Aka" 1995'te de "Milliyet Yayınları" tarafından yeniden basıldı. Film de romanı gibi neredeyse eşzamanlı olarak Türkiye'ye getirtilmiş, ilk kez 1961-1962 sezonunda İstanbul Beyoğlu'nda "Emek Sineması" nda gösterime girmişti.

Klasik olgun kadın-genç erkek ilişkisini ele alan ve döneminin en başat eserlerinden biri olan filmde (ve romanda), kendisini sık sık ihmal eden uzatmalı sevgilisi Roger'yle (Yves Montand) Paris'te yaşayan orta yaşlı, başarılı iç dekoratör Paula (Ingrid Bergman)'nın teselliyi Amerikalı bir müşterisinin genç oğlu Philip (Anthony Perkins)'te bulması anlatılmaktadır. Paula kendisine kompliman yapan bu nazik gençle bi