-doğu İngiltere'de Hawthorn Leslie & Co adlı şirkette çalışmaya başlamıştır. 1917 yılında, Britanya ordusuna çağrıldıktan sonra Kraliyet Topçu Birliği'ne katıldı. Kent bölgesindeki Lydd şehrine tayin edildi. Sonrasında Kraliyet Donanmasına geçti. 1919 yılında askerliğini bitirerek terhis oldu.




Dost Körpe

Dost Körpe; (d. 1972, İstanbul) Türk yazar, şair ve çevirmen.

Boğaziçi Üniversitesi İş İdaresi Bölümü'nde ve İstanbul Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde eğitim gördü. Birçok dergi ve yayında şiir, deneme ve öyküleri yayımlandı.

1993 yılında ""Zaman Sona Ermeli"" adlı kitabı, daha sonra ""Kıyı"" ve ""Günah Yiyen"" adlı kitapları yayımlandı. Edgar Allan Poe, Sylvia Plath, Philip K. Dick, Howard Phillips Lovecraft, Henry James, Percy Bysshe Shelley, William Blake, John Maxwell Coetzee, J. K. Rowling vs yazar ve şairlerden çeviriler yaptı.




Işıkçılık

Işıkçılık / Işık Alevîliği son dönemlerde "Alevîler" arasında yaygınlaşan, Alevî inanç ve tarihini alternatif bir şekilde algılayan bir hareketi imâ etmek amacıyla kullanılan bir terimdir.

Her ne kadar 1990'lı yılların başlangıcından beri Alevîler arasında alternatif görüşler varolduysa (örneğin Nejat Birdoğan), ciddi ve etkili bir biçimde görüşler 2004 yılında ortaya çıktı. Bu farklı görüş ve yorumlar Erdoğan Çınar'ın "Aleviliğin Gizli Tarihi" isimli kitabının 2004 
yılında yayınlanmasıyla kurumsallaştırılmıştır.


Işık-Alevî hareketi "Alevî" teriminin eski bir Anadolu uygarlığı olan Luvilerden geldigini, ve Luvi sözcüğünün Hitit dilinde "Işık İnsanları" anlamına geldiğini öne sürmektedir. Buna karşın, geleneksel Alevîlik'te Alevî terimi, Arapça "Ali'ye bağlı" anlamına gelen sözcükten geldiği kabul edilir. Ama "Al" kelimesi ibranicede Tanrı demektir ve Tarıdan gelen anlamında da kullanılabilir. (). Bazı Osmanlı kaynaklarinda belirli bölgelerde yaşayan bir kısım Alevîler için "Işık Taifesi" denmesi, Işık-Alevîlerine göre, Luvilerin ve Alevîlerin arasındaki bağın ispatıdır.

Işıkçılar kendilerini ezoterikçi olarak görürler ve Alevîliğin de ezoterizmin ta kendisi olduğunu savunurlar. Böylece kendilerini tarihteki bütün ezoterik inançlarla özdeşleştirirler (örneğin Hıristiyan ezoterizmi, İslâm ezoterizmi "(Bâtınîlik)", Musevi ezoterizmi "(Kabbala)" ve Pagan ezoterizmi gibi kimliklerle).

Işık Alevîleri, Alevîliğin Dünya'nın en eski dini olduğunu, ve bu dinin zamanla birçok kılıfa bürünmeye mecbur kaldığını savunurlar. Dünya'nın bu "ilk ve orijinal" dininin, diğer din ve inançlara asıl kaynak olduğunu öne sürerler:

Işık hareketi, Alevîlerin dini törenlerinin Hititler ve hatta Sümerler tarafından bile yapıldığını iddia eder. Işıkcılara göre, Ortaçağ'daki Paulusçuluk ve Bogomilizm gibi Hıristiyan mezhepleri de aslında Alevî idi. Bu görüşe dair iyi bir örneği, Sean Martin'in "The Cathars: The Most Successful Heresy of the Middle Ages" isimli kitabının Türkçeye çevirilmesinde görüyoruz. Kitabın orijinalı "Alevî" sözcüğünü içermediği halde çeviren kişi, kitabın başlığını "Ortaçağ'da Avrupa'da Alevî Hareketi - Katharlar" olarak çevirmistir.

İlk başta Alevî tarihinin 3.000 yıllık olduğunu savunan Işık hareketi, bu rakamı 12.000 yıla yükseltmiştir. Bunu Ocak 2009'da Berlin şehrinde bir konferansta beyan etmişlerdir.

Geleneksel Alevîlik ile kıyaslandığı zaman Işık hareketinin en çarpıcı farklılıkları, hareketin tarih algılayışında görülmektedir. Işıkçıların itikadlarına göre:


Işıkçı-gelenekçi ayrışması Alevi camiasında derin bir fikir ayrılığına yol açmıştır. Alevîler son yüzyıllarda ilk kez inanç bakımından bu kadar ciddi bir ayrışmaya tanık olmuşlardır.

Bazı geleneksel Aleviler, Işıkçı hareketine şiddetli bir biçimde karşı çıkmıştır. Onlar, Işık Alevilerini yeni bir din icat etmekle ve bazen Alevi birliğini bozmaya çalışan ajanlar olmakla bile suçlamışlardır. Işıkçılar aşırı politik olmakla ve Aleviler tarafından çok okunan Buyruk gibi önemli Alevi kaynaklarından vazgeçmekle de eleştirilmiştir.

Ünlü Alevi tarihçisi Hamza Aksüt de Erdoğan Çınar'ın eserlerini birkaç makalede onu bilerek çarpıtmakla ve komplocu olmakla eleştirmiştir. Aksüt'ün ilk resmî cevabı "Çınar'dan uyarı: 'Her flörtün sonu evlilikle bitmez" isimli röportaja yönelik gelmiştir. Diğer bir araştırmacı Ünsal Öztürk de Erdoğan Çınar'ı eleştirmiştir. 2010 yılında Hamza Aksüt, Hasan Harmancı ve Ünsal Öztürk'le beraber "Alevi Tarih Yazımında Skandal - Erdoğan Çınar Örneği" isimli kitabı çıkarmıştır. Bu kitap Erdoğan Çınar'ın öne sürdüğü iddiaları ele alan bir incelemedir.

Bazı gelenekçiler tepki olarak Hasan Kılavuz gibi Işıkçı düşünceyi benimsemiş dedelerin "yol düşkünü" ilan edilmesini bile talep etmiştir.

Son zamanlarda birçok yeni blog ve websitesi (örnegin aleviyolu.org), Işıkçı hareketine bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. Bunların bazıları rakip kurum olarak görülen Cem Vakfı tarafından kurulmuştur.

Işık hareketi önemli ve güçlü Alevi kurumları arasında çok etkili olmayı başarmıştır. Örneğin Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu (AABK), 2006 yılında geleneksel Alevilik anlayışını Işık-Alevi düşüncesine uygun bir anlayışla değiştirmiştir.

Bugün AABK'ya ait YOL TV isimli bir televizyon kanalı da bulunmaktadır. Son zamanlarda Türkiye'de bulunan bazi Alevi kurumları da Alevilik anlayışlarını değiştirmiştir.

Her ne kadar çoğu dedeler hâlâ geleneksel Alevilik anlayışını benimsiyorsa da bazıları zamanla Işıkçı hareketinin Alevilik anlayışını kabul etmiştir. Gayri geleneksel görüşlere sahip olduklarını bildiren ilk dedeler arasında 1995 yılında "Alevilik Bir Sır Değildir" isimli kitabı yayınlanan Ali Haydar Cilasun ve 2003 yılında Hasan Kılavuz yer almaktadır. Hasan Kılavuz, bugün Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu'nda ve buna bağlı televizyon kanalı YOL TV'de önemli bir kişiliktir.


Işık Aleviliğinin temel kaynakları Erdoğan Çınar'ın yazmış olduğu eserlerden oluşmaktadır:


Erdoğan Çınar başka yazarlardan da destek görmüştür:





Johnston

Johnston şu anlamlara gelebilir:









Sentorlar Savaşı

Sentorlar Savaşı (Orijinal :"Battaglia dei centauri", :"Battle of the Centaurs"), yaklaşık 1492 yılında İtalyan Rönesans ustası Michelangelo tarafından yapılan bir rölyef dir. Bu eser şimdi Floransa'da Buonnarroti Evi müzesindedir.

"Sentorlar Savaşı", Michelangelo'nun yaptığı bilinen ikinci parçasıdır. Bu eser Lorenzo de' Medici için Carrara mermeri nden yapılmış ve prensin ölümünde bitirilmeden bırakılmıştır. Eser değişik şekilde "Centaurs Savaşı" ve "Deianira'nın Kaçırılışı" olarak teşhiş edilmiştir. Michelangelo'nun geç Roma lahit çalışmasını yansıtır.







Alexander McCall Smith

Alexander McCall Smith, İngiliz Şövalyelik Nişanı sahibi ve Edinburgh Kraliyet Cemiyeti üyesi Zimbabve doğumlu Britanyalı yazar. Smith, aynı zamanda İskoçya'daki Edinburgh Üniversitesi'nde tıp hukuku profesörüdür. Yirminci yüzyılın sonunda, McCall Smith, tıp hukuku ve biyoetik konusunda saygı duyulan bir uzman haline gelmiş ve hem kendi devletinin hem de uluslararası komitelerin danıştığı bir isim olmuştur. Ayrıca, "Bir Numaralı Kadınlar Dedektiflik Bürosu" serisi ile tanınan bir kurgu yazarıdır.

Alexander McCall Smith, şu anda Zimbabve'de bulunan Britanya sömürgesi Bulavayo'da dünyaya geldi. İlk eğitimini bu şehirdeki Hrıstiyan Kardeşler Koleji'nde aldı. Daha sonra ise Edinburgh Üniversitesi'nde hukuk okudu. Güney Afrika'ya döndükten sonra bir süre Botsvana Üniversitesi'nde hukuk dersleri veren yazar, bir kez daha İskoçya'ya giderek orada evlendi ve tıp doktoru eşi Elizabeth, kızları Lucy ile Emily ile birlikte hayatına bu ülkede devam etti.

British Medical Journal etik komitesine 2002'ye kadar başkanlık eden profesör, ayrıca, Birleşik Krallık İnsan Genetik Komisyonu eski başkanı ve UNESCO Uluslararası Biyoetik Komisyonu eski üyesidir. Yazarlıkta başarı kazanınca bu görevlerine son vermiştir. 
Aralık 2006'da edebiyata olan katkılarından dolayı İngiliz Şövalyelik Nişanı alan McCall Smith'e, Haziran 2007'de ise Edinburgh Hukuk Fakültesi tarafından Onur Ödülü verilmiştir.

Amatör olarak fagot çalan yazar, The Really Terrible Orchestra'nın (Gerçekten Berbat Orkestrası) kurucusudur. Botsvana'daki ilk opera salonu olanı Bir Numaralı Kadınlar Opera Salonu'nun açılmasına da katkıda bulunmuştur.. 2006 yayınlanan Britanya'nın sağlık politikaları ile ilgili "The Future of NHS" kitabının da yazarları arasındadır. McCall Smith'in eserlerindeki seri formatı akla Charles Dickens ve Armisted Maupin gibi on dokuzuncu yüzyıl yazarlarının kullandığı formatı getirir.





Muğam

Muğam, (Azerbaycan Muğamı olarak da bilinir) (Azerice: "Muğam"; "مقام") esas Azerbaycan halk müziğidir.
Muğam sözü,Arapça'daki makam sözünden türemiştir. Tahminen 14. yüzyıla kadar yakın doğu ülkelerinin ortak müziği olmuş ama daha sonra ortaya çıkan siyasi-iktisadi değişikliklerden dolayı parçalara ayrılmıştır. Klasik doğu muğamı aslen 12 tür ve 6 koldan oluşmaktadır. Aslı muğamlar: Uşşak, Neva, Buselik, Rast, Irak, İsfahan, Zirefkand, Büzürk, Zengüle, Rehavi, Hüseyni ve Hicaz; kolları ise, Şahnaz, Selmek, Maya, Nevruz, Kerdaniye ve Güvaşt'tan oluşmaktadır.

Yakın ve Orta Doğu halklarının yüzyıllar boyu korunmuş maddi ve manevi değerleri vardır. Bunlardan en önemlisi müziktir.
Azerbaycan da bu bölgeye dahildir. Muğam Azeri halkının tüm kesimine hitap etmiş fakat çok ayrıntılı bir şekilde araştırılamamıştır.
Azerbaycan'da 7 asıl 3 yan muğam türü vardır.

Esas Muğamlar


2003 yılında UNESCO Azerbaycan Muğamını Koruma altına almış ve tüm dünyaya duyurmuştur.






Kadınlar saltanatı

Kadınlar saltanatı (Osmanlıca: قادينلر سلطنتي), Osmanlı İmparatorluğu'nda haseki sultanların veya valide sultanların veya Hanım Sultanların (hatta Mihrimah Sultan ve Fatma Sultan örneklerinde görüldüğü gibi, bir padişah kızının veya Kösem ve Safiye Sultan örneklerindeki gibi Büyük Valide Sultanların) devlet yönetimine müdahale ettikleri, hatta zaman zaman bizzat devleti yönettikleri dönem olarak bilinir. Dönem büyük ölçüde Osmanlı İmparatorluğu'nun duraklama dönemine denk gelir. Kanuni Sultan Süleyman’ın yaşlılık döneminde 1540 civarı başlamış, 1656 yılında Köp