iviteleri ve değişen etkilere maruz kalmasındandır. En iyi eserleri, atölye geleneğine uygun olarak diğer sanatçılarla ortak çalışması sonucu ortaya çıkmıştır. Portre büstleri 19. yüzyılın sonlarında bile özellikle ilgi çeken yaratıcı bir bireysellik ortaya koymaktadır. Her ne kadar stilistik gelişimini çizebilmek mümkün değilse de son dönemlerinde Fransa'da yaptığı eserleri İtalya'da yaptığı eserlerinde görülmeyen, kuzey realizminin etkilerini taşımaktadır.





Pierre Puget

Pierre Paul Puget (d. 31 Ekim 1622 – ö. 2 Aralık 1694), Fransız ressam, heykeltıraş, mimar ve mühendis.

Marsilya'da doğdu; 14 yaşında gemi mutfağı için süslemeler oydu. 16 yaşında geminin dekorasyon ve inşasıyla görevlendirildi. Yürüyerek İtalya'ya gitti ve Pietro da Cortona Puget'yi orada karşıladı. Aynı kişi tarafından Roma'daki Barberini Sarayı'nın ve Floransa'daki Pitti Sarayı'nın tavanlarını süslemesi istendi.

1643'te Marsilya'ya döndü. Devasa boyutlarda savaşçı figürlerini oydu ve portrelerini resmetti. 1646'da İtalya'ya ikinci bir sefer yaptı ve Aix-en-Provence, Toulon, Cuers ve La Ciotat'nın pek çok resmini yaptı. Büyük mermerlerden Lorgues kilisesi için Bakire Meryem ve İsa'nın heykeltıraşını yaptı.

1655 ile 1657 yılları arasında Toulon'daki Hôtel de Ville'in balkonlarına karyalitler yaptı. Toulon Katedrali için mihrabın yanındaki anıtsal ahşap ikon rafları yaptı

Nicolas Fouquet, şatosu Vaux-le-Vicomte'ın Herkül'ün heykeltıraşını olsun diye Puget'yi işe aldı. Fouquet'nin 1660'ta tahttan inmesinin ardından Puget Cenova'ya taşındı. François Sublet des Noyers için "Herkül Gaulois", St. Sebastian'ın heykelleri ve Santa Maria di Carignano kilisesi'nde bulunan Alexandre Sauli'yi (tahmini 1664) ve daha pek çok eser ortaya çıkardı.

Doria ailesi kilise inşa vazifesi verdi. Cenova senatosu Puget'nin konsey odası için tablolar yapmasını istedi. Sanatçının yavaş dikkatli bir şekilde resmetmesi onu ressamlıktan soğuttu ve heykeltıraşlığa olan tutkusu arttı. 1665'te yakalandığı ciddi hastalık onu fırça tutamaz hale getirdi ve hekimler resim yapmasını yasakladı.

Fakat Jean-Baptiste Colbert Puget'yi Fransa'ya davet etti ve 1669'da Toulon'daki eski işine, tersaneye döndü.

Beaufort dükü için üstlendiği cephaneler yangın nedeniyle zarar gördü. Puget'nin ümidi kırıldı ve Toulon'dan 1685'te ayrılarak Marsilya'ya döndü. Colbert tarafından işe alınan Puget, onun için çok sayıda heykeltıraş yaptı.

Milon heykelini 1682'de, Perseus ve Andromeda heykelini 1684'te tamamlandı.





John Belushi

John Belushi (tam adı, Adam John Belushi), (d. 24 Ocak 1949, Chicago - ö. 5 Mart 1982, Los Angeles), ABD'li komedyen, oyuncu, yazar, müzisyen.

Arnavut asıllı bir kasiyer kadın olan Agnes ile restoran işletmecisi Adam Belushi'nin oğlu ve ünlü oyuncu James Belushi 'nin kardeşi olan John Belushi, ilköğrenimi sırasında ele avuca sığmaz bir yapıdayken, lise yıllarında başarılı bir öğrencilik sergiledi. Okulun basketbol takımında oldukça iyi bir performans sergilemesi üzerine öğretmenleri tarafından gelecek kariyerinin bu yönde çizilmesi ve babasının restorana ortaklık önerilerine karşın o, 1967 yılındaki mezuniyetinden sonra oyunculuğu seçti. 1971 yılında Chicago'da ""İkinci Şehir (The Second City)"" adlı bir topluluğa katılarak komedi gösterileri yaptı. Güçlü mimikleriyle canlandırdığı karakterler, izleyicilerinin hafızasında yer eden sanatçı, 1941 filmiyle de iyi bir oyunculuk sergiledi.

1973'te, Chevy Chase, ve Christopher Guest ile birlikte kariyerinin çıkış noktası olan sahne şovunun başlangıcı "National Lampoon's Lemming" adlı gülmece dergisini çıkardı, Woodstock'u eleştirel bir yaklaşımla ele aldı. 1973-1975 arasında yaptığı yarım saatlik "National Lampoon" adlı radyo programı, ülke çapında yaklaşık 600 radyo tarafından yayımlandı.

1975 yılında gerçekleştirdiği ve üç yıl sonra sinemaya filmi de çevrilecek olan "Hayvan Evi' (Animal House)" gösterisi, sezonunda 'son yılların en iyisi' olarak değerlendirildi. Aynı yıl ilk filmi "Tarzoon" 'u çevirdi, başlangıcından 1979'a kadar ünlü Saturday Night Live (SNL) kurucu kadrosu arasında yer aldı, birçok sanatçı ağırladı. Komedi gösterilerinin yanı sıra, filmler için de müzik ve soundtrack çalışmaları yaptı. Özelinde oldukça cömert olarak bilinen bir yaşam süren Belushi, asıl ününü The Blues Brothers'taki rolüyle kazandı. Gençliğinde Heavy Metal müziğe ilgi duymasına rağmen, bu filmin ardından kendini Blues tarzına verdi.

Ölümü çeşitli tartışamalara dayanarak çok büyük bir kesinlik kazanmayan sanatçı, 33 yaşındayken Sunset Bulvarı'nda 3 numaralı bungalowda ölü bulundu. Öldüğü gece arkadaşları Robert De Niro ve Robin Williams tarafından ziyaret edilen Belushi'nin ölüm nedeni olarak patologlar tarafından, "aşırı dozda eroin ve kokain alımından doğan bir kaza" raporu tutuldu. "National Requirer" gazetesinin yayımladığı "Belushi'yi ben öldürdüm" başlıklı röportajın ardından, arkadaşı Smith Toronto tutuklanarak "istemeden ölüme sebebiyet vermek" suçuyla yargılandı ve 15 ay ceza aldı.

John Belushi ve uzun süre iş ortaklığı yaptığı Dan Aykroyd, 1982 yılında ""Görsel Efekt Ödülü""`ne layık görüldükleri Akademi Ödülleri'ni almasına birkaç hafta kala Belushi'nin ölümü gerçekleşti. Ortağının ölümüyle yıkılan Dan Aykroyd, ödülü alırkan sahnede bitik bir halde yaptığı konuşmada, ""Ortağıma şu anda bu ödülü ben veriyor olmak isterdim"" dedi.

Lise yıllarında tanışarak evlendiği dul eşi, yazar, grafik sanatçısı ve tasarımcı Judith Belushi Pisano, yeniden evlendikten sonra da ilk eşinin soyadını değiştirmedi ve sanatçı hakkında biyografik bir kitap yazarak bir fotoğraf sergisi açtı. Ölümünden 22 yıl sonra 1 Nisan 2004 tarihinde Hollywood Bulvarı'ndaki yerini alan sanatçının onurlandırılma töreninde eski eşi ve kardeşi James Belushi nin yanı sıra Dan Aykroyd, Chevy Chase, Ted Danson, Mary Steenburgen ve Tom Arnold da bulunmaktaydı. 2006 yılında da ABD'nin ünlü tv kanalı "Biography Channel", ve Discovery Channel "Final24" adlı bir belgesel dizide Belushi'nin son 24 saatini anlatan bir program yapmıştır.








Antonio Canova

Antonio Canova (d. 1 Kasım 1757 – ö. 13 Ekim 1822), özellikle nü vücutları nazikçe betimleyen mermer heykelleriyle tanınmış bir İtalyan heykeltıraştır. Neoklasik tarzın bir simgesi olan eserleri Barok heykelin teatral aşırılığından sonra klasisizmin saflığına dönüşü yansıtır.

Antonio Canova Venedik Cunhuriyeti'nin Alplerin eteğinde Asolo tepelerinde yer alan Possagno köyünde doğmuştur. Üç yaşında anne ve babasını kaybetmiştir. Bakımını büyükbabası ve büyükannesi üstlenmiştir.

Babası ve büyükbabası taş ustasıydı ve bu iş ailedede nesiller boyudur devam etmekteydi. Canova'nın eli kalem tutmaya başlar başlamaz büyükbabası tarafından çizim ilkeleri öğretilmeye başlanır. Büyükbabası hem çizim hem de mimari konusunda bilgiliydi ve özellikle dekorasyon konusunda zevk sahibiydi. Sanata çok düşkün olan büyükbabası, Canova'yı hem soyadını hem de sanatını sürdürecek bir torun olarak görüyordu.

Canova'nın ilk yılları ve gençliği çalışarak geçti. Aklında heykeltıraşlık yatıyordu ve büyükbabasının atölyesinde bu isteğini gerçekleştirebilmek için gerekli düzenlemeler yapılmıştır. Dokuz yaşında Carrara mermerinden iki küçük sunak yapmıştır ve bunlar günümüze kadar gelmiştir. Bu dönemin hemen ardından büyükbabası ile birlikte çalışmaya başlamıştır. Büyükbabasının hamileri arasında Venedikli Falier ailesi bulunuyordu ve genç Canova bu şekilde daha sonra en büyük hamisi olacak olan Senatör Falier ile tanışma fırsatı bulmuştu.

Senatörün genç oğlu Giuseppe Falier ile yaşamı boyunca sürecek bir dostluk başladı. Senatör Falier onu hemen koruması altına aldı. İtalyan bir yazar tarafından anlatıldığı ve çeşitli biyografi yazarları tarafından da tekrar edildiği üzere Falier, Canova'nın tereyağından bir aslan heykeli yapmasıyla ilgilenmeye başlamıştır. Bu anekdotun doğru olup olmadığı bilinmemektedir. Hamisi tarafından Canova önemli bir heykeltıraş olan Bernardi'nin ya da genel olarak bilindiği adıyla Giuseppe Torretto'nun yanına çırak olarak girmiştir.

Bu Canova on üç yaşındayken olmuştur ve iki yıl boyunca Torretto ile çalışmaya devam ederek kaydadeğer bir gelişme sağlamıştır. Venedik'e dönen ustası burada ölür ancak ölmeden önce çırağından iyi bir şekilde sözettiği Falier, Canova'yı Venedik'e gönderir. Burada Torretti'nin bir yeğeni ile bir yıl boyunca çalışmaya devam eder.

Bundan sonra kendi adına çalışmaya başlar ve hamisinden "Orpheus ve Eurydice" heykelini sipariş olarak alır. İlk figür Eurydice'yi alevler ve duman arasında Hades'ten ayrılırken tasvir eder ve on altıncı yaşgününe yakın bir zamanda tamamlanmıştır. Hamisi ve arkadaşları tarafında oldukça saygı gören bu çalışmaları sonrası Canova artık daha büyük bir kitlenin önüne çıkmaya hazırdır.
Bazı keşişlerin nezaketi boş bir manastır odası olan ilk atölyesine girmeyi sağladı. Burada dört yıl boyunca çok sıkı bir şekilde çalışmalarını sürdürdü. Aynı zamanda birçok ödül kazandığı akademiye de devam ediyordu. Ama daha çok doğa üzerine çalışmaya ve taklit etmeye zaman ayırıyordu. Zamanının büyük bir kısmı da, sanatın sırrı olarak gördüğü anatomi çalışarak geçiyordu. Eğlence yerlerine de giderek burada oyuncuların hareketlerini ve ifadelerini inceliyordu. Aldığı bir karar sonucu uzun yıllar bir desen çizmeden uyumamaya başladı. Heykel konusunda ilerlemesini sağlayacak ne varsa büyük bir arzuyla çalıştı. Arkeolojik çalışmalara özel bir dikkat gösterdi. Hem antik hem de modern tarih ile yakından ilgilendi ve Kıta Avrupası'nda konuşulan dilleri öğrenmeye başladı.

Herhangi bir eser vermeden üç yıl geçirmişti. Artık hamisi için çalıştığı grubu tamamlamaya başladı ve yarattığı "Orpheus" gösterdiği ilerlemeyi gözler önüne serdi. Bu çalışması evresnel olarak takdir gördü ve ününün temelini oluşturdu. Bu çalışmasının ardından içlerinde çıraklık döneminin en tanınmış eseri olan "Daedalus ve Icarus" da olan çeşitli gruplar yarattı. Tarzının özlüğü ve doğaya sadık kalarak benzetimi çok büyük ilgi gördü. Ünü arttıkça düşünceleri Adriyatik sahillerinden Tiber kıyılarına döndü ve yir