Büveyhîler aleyhinde gelişti.

1055'de Bağdad yine bir karmaşık durumda idi. Büveyhi yüksek idareceleri arasında büyük çatışma olmaktaydı. Deylemli ordu komutanı olan Al-Basadiri ile Büveyhîler tarafından tayin edilen Abbâsî Veziri birbiriyle çatışmaya girişmişlerdi. Büveyhîler'in komutanı Vezir'i Selçukluları tutmakla suçlamaktaydı. Vezir ise Büveyhi komutanını Mısır'da bulunan Şii Fatimiler halifesini Bağdad'a getirip onu halife yapmak istedigini iddia etmekte idi. Çoğu Sünni olan Bağdad halkı Şii olan Büveyhi komutanı Al-Basasiri'ye ve Buveyhi Emir-ül Ümera El-Meliku’r-Rahim'e karşı ayaklanmaya geçtiler. Büveyhi idareciler şehirden kaçmayı tercih ettiler ve Halife Kaim tarafından şehirden sürgün cezasına çarptırıldılar.

Selçuklu Sultanı Tuğrul Bey Mekke'ye hacca gitmek bahanesi ile büyük bir ordu ile Irak'a girdi ve halife Kaim'den Bağdad şehrini ziyaret etmek için izin istedi. Böylelikle Abbâsî Hâlifesi, Tuğrul Bey'in iyi niyetine inandı. Son Bağdad Büveyhi Emir-ül Ümera'si da bu ziyareti kabul etti. Halife Kaim Tuğrul Beyi Sultan olarak tanıdı ve onun ismine Irak'ta camilerde hutbeler okundu. Birkaç gün sonra, hem halife Kaim hem de Büveyhi Emir-ül Ümerası'na, onlari iktidardan uzaklaştırmıyacağına dair, verdiği yeminlerden sonra Tuğrul Bey ordusu ile Bağdad'a girdi. Şehrin keşmekeş anarşisinden bıkan Bağdad halkı ve sulh ve sükunu sağlayacağına inanan devlet idarecileri ve ulema tarafından çok sevinçle karşılandi.

1056'da Çağrı Bey Abbâsî Hâlifesi Kâim'in kızı Arslan Hatun Hatice ile evlilik yaptı. Bundan sonra, (yani 1055'den sonra) Bağdad'da sulh ve sükun sağlandı ve asayiş elde edildi. 1063'de Tuğrul Bey ölüp yerine Büyük Selçuklu Devleti başına Alp Arslan sultan olduktan sonra ve 1072'de Melikşah döneminde de Selçuklu hükümdarları altında Bağdad'da halife Kaim'in idaresi sulh ve sükun içinde devam etti ve bundan dolayı Bağdad bir ticaret ve kültür merkezi oldu. Ama bu dönemden Kaim hakkında çok az sayıda belge bulunmaktadır.

1058'de Bahreyn'de Kaim'in adına hutbe okutulması konusu üzerinde Abdülkays aşireti ile İsmâilîyye Karmatîlik mezhebinin savunucu devlet arasında büyük bir anlaşmazlık çıktı. Ebu Behlül Avvam'ın baş rolü oynadığı bir ayaklanma Karamatılık prensiplerine kurulup idare edilmekte olan Bahreyn hükümeti idaresini sonunda ortadan kalkmasına neden oldu. En sonunda 1067'de Arabistan yarımadasında Lahsa bölgesinde Karamatı devletinin sona erip Uyuni emirliği kurulmuştur. 7.

Abbasi halifesi Kâ'im 1075'de 44 yıl süren bir halifelikten sonra vefat etti ve yerine Bağdad'da Abbâsî Hâlifesi olarak torunu Muktadî halife oldu.

 




Mickey

Mickey, Michael isminden türemiş olan İngilizce bir erkek adıdır.









Yukarı Nil Eyaleti

Yukarı Nil Eyaleti; Güney Sudan'ın eyaletidir.

77.773 km² yüzölçümüne sahip vilayetin başkenti Malakal'dır. İngiltere ile Fransa'nın karşı karşıya geldikleri 1898 tarihli Faşoda Buhranı bu bölgede yaşanmıştır.




Sevakin

Sevakin ( "Sawákin"), Sudan'ın kuzeydoğusunda, Kızıldeniz kıyısında yer alan bir liman şehri. Geçmişte Nubye bölgesinin en önemli limanı iken, 30 kilometre kuzeyde Port Sudan'ın kurulmasıyla önemi ikincil dereceye düşmüştür. 1983'teki nüfusu 18.030 olan şehirde 2009 itibarıyla 43.337 kişi yaşamaktadır. Şehirden her gün Suudi Arabistan'ın Cidde şehrine feribot seferleri düzenlenmektedir.

1517'de Yavuz Sultan Selim'in Mısır'ı fethi ile Türk topraklarına katılan kent, XIX. yüzyıla dek Osmanlı Devleti'nin bugünkü Eritre, Cibuti ve kuzey Somali'yi kapsayan Habeş Eyaleti valilerinin ikamet ettikleri yer oldu. Kentin idaresi 1865 yılında Mısır Hıdivliği'ne bırakıldı.

1882'de Mısır'ın İngilizlerce işgaliyle fiilen Türk denetiminden çıkan kent, 24 Temmuz 1923 tarihli Lozan Antlaşması'nın 17. maddesi uyarınca kesin olarak İngiliz idaresinde Mısır'a bırakıldı.

Sudan'ın İngiliz-Mısır idaresinden 1956 yılında bağımsızlığını kazanması ile, Sevakin de Sudan topraklarının bir parçası oldu.

Ada 29 Aralık 2017 tarihinde Sudan ile Türkiye arasında yapılan anlaşmayla Türkiye'ye devredildi.





Rüzgâr Birliği

Rüzgâr Birliği veya Rüzgâr Grubu, Karabağ Savaşı sırasında Alparslan Türkeş'in talimatıyla, Yusuf Ziya Arpacık komutasında Turancılık fikrini bütün Türk Cumhuriyetlerine yayacak ve Azerbaycan'da yeni ordunun çekirdeğini oluşturacak gönüllü ülkücüleri yetiştirmek için Azerbaycan'da kamp kuruldu ve bu kampı Türkeş tarafından "Rüzgâr" olarak adlandırıldı.

İrfan Özcan, Atila Kaya,Yavuz Öbekci, Mustafa Yenişeker

Rüzgâr Kampı'nda askeri ve siyasi eğitim verildi. Askeri eğitimi Özel Kuvvetler Komutanlığı emrinde çalışmış ve ordudan ayrıldıktan sonra Günaydın gazetesinin Ankara bürosunda güvenlik şefi olarak çalışıyor hava astsubayı Hamit İlbey (yayınlarda "Hamit Hoca" diye anıldı) tarafından, siyasi eğitimi ise Attila Kaya, Ülkü Ocakları Başkanı İrfan Özcan ve bazı ülkücüler tarafından verildi.

Eski Tovuz Emniyet Müdürü Yarbay Novruz Hasan Bozalganlı, "Şah Mat" adlı eserinde kampta eğitimi görecek 2000 kadronun 500'ünün Türkiye'den gönderilmesi, ve 1500'ü ise Azerbaycan Halk Cephesi ve ve Müsavat partilerinden katılması planlandığını yazmaktadır.

1994 yılında o zamanki hükümetin Alparslan Türkeş'e yaptığı baskıdan dolayı Rüzgâr Birliği feshedilmiştir.






Şerpalar

Şerpalar (Tibetçe:ཤར་པ། «doğu halkı» < "şar" «doğu» + "pa" «halk»), Nepal'in dağlık kesiminde, özellikle Himalayalar'da yaşayan halk. Nepal'deki Şerpaların 2001 yılındakki sayıları 150.000 kadardır.




Raşomon (film)

Raşomon 1950 Japonya yapımı dramatik filmdir. Özgün adı Rashōmondur. (羅生門) Japon kısa hikâyesinin babası olarak anılan Ryūnosuke Akutagawa (1892-1927)'nın 1915 tarihinde yazdığı "Rashomon" ve "Korulukta" adlı iki kısa hikâyesinden uyarlanan filmi Akira Kurosawa yönetmiştir. Kurosawa aynı zamanda Shinobu Hashimoto ile birlikte filmin senaryosunu yazmış, ayrıca filmin kurgusunu da yapmıştır. Başlıca rollerinde Toşiro Mifune, Machiko Kyō, Masayuki Mori ve Takashi Shimura'nın oynadıkları filmin siyah beyaz görüntülerini Kazuo Miyagawa çekmiştir.

Akira Kurosawa'nın başyapıtlarından biri olan "Raşomon" aynı zamanda da Japon yönetmeni batı dünyasına tanıtan film olmuştur. Zaten batıda da filmin bazı yeniden çevrimleri yapılmıştır. Bunlardan en bilineni 1964 yılında Martin Ritt'in yönettiği Amerikan filmi The Outrage (Haydut)'dir. Paul Newman, Laurence Harvey gibi ünlülerin rol aldığı bu Western filmi konuyu Japonya'dan vahşi batıya taşımıştı.

1951'de uluslararası ilk gösteriminin yapıldığı Venedik Film Festivali'nde film Altın Aslan ödülünü aldı. Aynı festivalde Akira Kurosawa'ya ayrıca "İtalyan Film Eleştimenleri Ödülü" de verildi. "En iyi film" dalında BAFTA ve "en iyi sanat yönetimi ve dekor" dalında Oscar'a aday gösterilen Raşomon, 1952 yılında Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi'nin onursal ödülüyle ödüllendirildi.

Japonya'da 1953 tarihinden önce üretilmiş her sinema filmi gibi "Rashomon" da artık kamu malı olmuştur.

"Rashōmon", kelime anlamı olarak Japonca'da kale kapısı, hisar kapısı (veya şehir kapısı) anlamına gelmektedir. Özellikle Japonya'daki Heijō-kyō (Nara) ve Heian-kyō (Kyoto) şehirlerinin tarihi anıtsal güney kapıları bu adla anılırlar. Filmin çekimleri de günümüzdeki adı Nara olan Heijō-kyō'daki şehir kapısında ve civarında gerçekleştirilmiştir.

Filmde biri oduncu, diğeri avam, sonuncusu da Budist rahibi olan üç üzgün görünüşlü adam bardaktan boşanırcasına yağan yağmurdan kaçarak bu 'şehir kapısı'nın altına sığınırlar ve burada cinayet ve ırza geçme suçundan yargılananan namlı bir haydut hakkında konuşmaya başlarlar ve olaylar geriye dönüşlerle (flashback) anlatılır. Yağmurdan kaçan oduncu ve rahibin sığındıkları kapı altında, haydutun yargılanmasını aktarmaları flashbackle verilirken, yargılama sırasında haydutun, samurayın karısının ve bir medyum aracılığıyla olanları aktaran samurayın ruhunun anlattıkları da tekrar flashbacklerle verilir. Yani burada flashback içinde flashback vardır.

İnsanoğlunun zaafları üzerine kurulmuş bu psikolojik dramda, 12. yüzyıl Japonyasında karısıyla birlikte ormandan geçmekte olan bir samuray, bir haydutun saldırısına uğrar ve öldürülür, karısı ise tecavüze uğrar. Haydut yakalanır ancak onun ifadesi ile kadınınki taban tabana zıttır. Olayı çözmesi için devreye giren bir medyumun vasıtasıyla ölen samuray da yine tamamen tamamen farklı bir hikâye anlatır. Cesedi bulan oduncunun ifadesi ise hiçbirisininkine uymaz. Aynı suçun dört çelişkili ama bir o kadar da inandırıcı olarak anlatıldığı, yani herkesin 'gerçeği' nin farklı olduğu bu olayda kim doğruyu söylemektedir?

İlki Budist rahibe, ikincisi de 'yabancı'ya ait şu sözler filmin ana fikrini de özetler:

Bardaktan boşanırcasına yağan yağmurdan kaçan bir yabancı (Kichijiro Ueda) koşarak yakınlardaki yıkıntı bir şehir kapısına sığınır. Burada kendisinden önce gelmiş iki kişi daha vardır. Birisi oduncu (Takashi Shimura) diğeri de bir budist rahibi (Minoru Chiaki) olan bu şahıslar son derece üzgün ve düşünceli bir şekilde oturmaktadırlar, sarsıcı bir olaydan etkilendikleri bellidir. Dönem 12. yüzyıl Japonyasıdır ve savaşlarla onun getirdiği yoksulluk ve yıkım bu şahısların kıyafetlerine de yansımıştır. Üstleri başları perişan gözüken bu adamlardan önce oduncu, avam yabancının ısrarı üzerine olanı biteni anlatmaya başlar.

Oduncu ve rahip, cinayet ve ırza geçme suçlarıyla yargılanan namlı bir haydutun (Toshiro Mifune) duruşmasına şahit olarak katılmışlar ve orada yaşadıklarına bir türlü inanamamaktadırlar. İddiaya göre haydut Tajômaru, ormandan geçmekte olan bir samurayın (Masayuki Mori) yanındaki karısına (Machiko Kyô) göz koymuş ve kadının ırzına geçtikten sonra samurayı da öldürmüştür. Samurayın cesedini de günler sonra ormanda oduncu bulmuştur. Budist rahip ise samuray ve karısını cinayet günü gördüğünü söylemektedir. Kısa bir süre sonra yakalanan haydut mahkeme huzuruna çıkartılır. Ancak haydutun ifadesi, samurayın karısının ve şahitlerin anlattıklarıyla çelişmektedir. Hatta bir medyum aracılığıyla çağrılan samurayın ruhu da bambaşka bir ifade verir. Bu kişilerin birbiriyle taba