ygınlaşması, bilim adamlarını sentetik protein ve diğer besin maddeleri üzerinde çalışmaya sevk etti.

Bunlar değişik bitki ve hayvani kaynaklardan geliştirilmiştir. Protein konsantresi yapımında iki basamak vardır. İlkinde bitki materyalinden protein, yağ ve pigmentler alınır. İkinci basamakta yağ ve pigmentler proteinlerden ayrılır.

Mikroorganizmalar aynı zamanda protein konsantreleri üretiminde önemli olabilir. Bira mayası uzun zamandan beri iyi bir protein kaynağı olarak bilinmektedir. Bilim adamları petrol hidrokarbonları ve sanayi artıkları zemininde protein üretebilmek için birçok yollar gerçekleştirmişlerdir.

Belirli bir yapısı olan proteinlerin yapımında soya fasulyesi veya diğer proteinden zengin yağlı tohumlar, alkali (bazik) sıvılar vasıtasıyla ayrıştırılmakta ve netice % 95-98 protein ihtiva eden bir sıvı haline gelmektedir. Sonra bu yoğun protein konsantrasyonu 1-30 mikron kalınlığında lifçikler yapmak üzere suya çıkarılmaktadır. Daha sonra protein lifleri yağla birleştirilir, gerekli besleyici maddeler, vitaminler ilave edilir. Tamamlanan ürün, tavuğu, balığı, bifteği, meyveyi veya diğer yiyecekleri andırabilir. Kemik ve benzeri şeyler ihtiva etmez.

Yemek festivalleri, ana teması yemek ya da yerel bir ürün olan ve her yıl aynı zaman diliminde gerçekleştirilen festivallerdir. Yemek festivallerinin binlerce yıllık tarihine bakıldığında ana amacının bereketli geçen hasat zamanını, sonbahar ekinoksunu ve toprak ananın verdiklerini kutlamak ve şükretmek olduğu görülür.

Dünyanın en büyük deniz ürünleri festivallerinden biri olan Maine Istakoz Festivali’nde ülkenin neredeyse tüm deniz ürünleri restoranları boy göstermekte, 1000’e yakın gönüllü çalışmaktadır. 1948 yılından beri düzenlenen ve 3 gün süren festivali binlerce kişi ziyaret etmekte ve festivalin son gününde en büyük ıstakozu yapan ekibe ödül verilmektedir.

Her yıl Eylül ayında düzenlenip 4 gün süren festivale 50’den fazla şarap üreticisi, gurme ve mutfak çalışanları katılmaktadır. Festivalde her gün için ayrı ayrı bilet satılıyor.

Her yıl temmuz ayında ABD’nin Hampton eyaletinde düzenlenen Karpuz Festivali’nde karpuzlar “en ağır”, “en sulu”, “en kırmızı” kategorilerinde ödüllendiriliyor. Festivalde ödül alan sadece karpuzlar değil; aynı zamanda festivalde karpuz güzelleri de seçiliyor. 

Her yıl 23-25 Ocak arasında düzenlenen festivalde katılımcılar marullarla bowling oynamakta, yemek yapma yarışı düzenlenmekte, dünyanın en büyük salatasını yapan ekibe ödül verilmektedir. Kuzey Amerika’nın kış sebze üretimini %90 oranında karşılayan Yuma için marul neredeyse kutsal bir yiyecek.

Her yıl 25 Nisan’da düzenlenen festivalde yapılan yemekler Hawaii’nin kar amacı gütmeyen en büyük kuruluşu Hawaii Yemek Bankası’na gönderilip evsizlere dağıtılmaktadır. Gün boyunca sokaklarda dolaşıp dans eden Mr. ve Miss Konserveler ve Hula dansçıları festival havasını herkese soluturken Hawaii’nin en iyi şefleri de konserve domuz jambonlarla yeni tarifler hazırlar.

Her yıl 29 Temmuz-2 Ağustos tarihleri arasında düzenlenen festivalde kızartılmış, baharatlı ya da farklı malzemelerle marine edilmiş boğa billurları arasından en iyisi test edilmeye çalışılıyor.

24-26 Temmuz tarihleri arasında sarımsağın ana yurdu Gilroy’da yapılan festivale her yıl 100.000’den fazla kişi katılmakta ve 2,5 ton sarımsak üretilmektedir. Sarımsağın dondurmada ve içeceklerde bile kullanıldığı festival büyük ilgi görmekte.

Harvard’ın “Dünyanın Süt Merkezi” olması 72 yıldır bu festivalle kutlanmaktadır. Temmuz aylarında düzenlenen festivalde “süt içme”, “yatak yarışı”, “sığır şov” gibi eğlenceli etkinlikler ve yarışmalar da mevcut. (8)
Avustralya

Diğer festivaller gibi birkaç gün değil, tüm ekim boyunca düzenlenen festivale dünyaca ünlü şefler ve mutfaklar katılır, son derece ışıklı ve renkli bir ortamda hayatın tadı çıkarılır. (9)
İngiltere

Wight Adası’nın göz alıcı manzarası ve büyüleyici atmosferinin kurulan sarımsak standlarıyla birlikte baş döndüren bir hava estirdiği festivalde, sayısı 65’i bulan hayır kurumuna destek olunur. 2 gün süren festivalde sarımsaklı her türlü yemeği tatma imkanı mevcut.

Tüm dünya mutfağına ait yemeklerin çimler üzerinde piknik yapılarak yenebildiği festival, her yıl haziran ayında Regent Park’ta düzenlenmektedir. Şampanyaların test edildiği yarışmalar, farklı kültürlerin kendi yerel dans gösterileri ve turist katılımı gibi birçok faktör festivali lezzetli kıldığı kadar eğlenceli bir hale de dönüştürmekte.

14 Şubat’ta geleneksel ev kadını kıyafetlerini giymiş olan kadınlar, ellerinde kızaran bir pancake tavasıyla birlikte 350 metrelik bir koşuya çıkarlar. 1445 yılından beri yapılan bu yarışmada, yarışmaya başlamadan ve yarışı birincilikle bitirenin yine finalde de pancake’i havaya atıp ters düz etmesi koşulu var. 
İrlanda

Dünyanın en eski festivallerinden biri olan İstiridye Festivali, ilk olarak 1954 yılında düzenlenmiştir. Sadece istiridye ve deniz ürünlerinin tanıtılıp yendiği bir festivalden çok şiirden ekonomiye birçok konunun tartışıldığı, konserlerin düzenlendiği entelektüel seviyesi yüksek bir etkinliktir. Dört gün süren, İngiliz The Sunday Times gazetesinin dünyanın en iyi 12 festivali arasında gösterdiği festivalde istiridye güzeli de seçilmektedir.
İspanya

İlk kez 1940’da üretim fazlası domatesleri tüketmek amacıyla düzenlenen festival, yıllardır çılgın bir eğlenceye dönüşmüş durumda. Şehrin sokaklarında dağıtılan tonlarca domatesi birbirlerine fırlatan insanlar, kıpkırmızı bir şehir görüntüsünü birkaç saat içinde yaratabiliyorlar.

Her yıl 17 Şubat’ta düzenlenen şeker atma kavgası gününde tüm pastaneler çocuklara bedava tart dağıtırlar. Bir günde ortalama 90.000 kg şeker tüketilen bu gün sokakların şeker içinde kaldığı ve çocukların en tatlı anılarından biri olduğu şüphesiz.

İtalya’nın kuzeybatısında, Piedmont bölgesinde yer alan Alba’da düzenlenen festival, ender bulunan truffle mantarının bin bir farklı tarifle yendiği bir festivaldir. 83 kez düzenlenen festivale katılım davetle gerçekleşmektedir.

25-28 Şubat tarihleri arasında düzenlenen festivalin tarihi, 12. yy’a dek uzanmakta. O dönemde geçit törenlerini balkondan izleyen genç kızların erkeklerin ilgisini çekmek için camlarından attıkları portakallar, bugün portakal savaşı olarak festival şekline bürünmüş durumda.

Her mayıs ayının son pazar günü düzenlenen festivalde İtalyan mutfağının ünlü yemeği risotto yerine pilota denen bir pilav yapılmaktadır. Amaç ise pirinç ekimi zamanını kutlamak.

Çikolatanın her halinin tadına bakıldığı 8 gün süren festival 1 milyondan fazla katılımcısı ile ülkenin en büyük festivallerinden birisi. Ekim ayında İtalya’yı çok daha tatlı kılan bir festival.
Meksika

Her yıl 23-24 Aralık’ta kırmızı turpların birbirinden etkileyici heykellere dönüştürüldüğü festivaldir. Kökeni 16.yy’a dayanan festivalin çıkış noktası, o dönemde İspanyol rahiplerin kırmızı turpu kolonilere tanıtmak amacıyla getirtmesi ve kimse kırmızı turpu yemek istemediği için turpları yontarak heykel yapıp ilgi çekici hale getirmeleridir. 1987 yılından beri de festival bir gelenek haline dönüşmüş.

Diğer adıyla Dünya Gurme Zirvesi olan Lezzet Festivali, 16 ödüllü şef, dünyanın en iyi 100 restoranı ve Michelin yıldızlı restoranların katılımıyla gerçekleşmektedir. İçinde “Gurme Salonu”, “Gurme Köyü” ve “Gurme Pazarı” gibi farklı bölümlerin olduğu festival oldukça prestijli bir etkinlik.
Yeni Zelanda

Bütün ülkede kutlanan festivalde “Saksağan turtası”, “Dağ İstiridyesi” gibi vahşi yaşamdan yapılan yemekler bulunmaktadır.






Nero (anlam ayrımı)

Nero şu anlamlara gelebilir: 




Tacikistan'daki Yahudilerin tarihi

Tacikistan'daki Yahudilerin tarihi uzun ve çeşitli bir geçmişe sahiptir. Tacikistan Yahudilerinin çoğu köken olarak Buhara Yahudisidir.

Yahudiler ilk olarak MÖ 2. yüzyılda, bugün Tacikistan olarak bilinen Buhara Emirliği'nin doğusuna vardı. Komünistlerin başa gelmesiyle ülke cumhuriyetlere bölündü ve Tacikistan'a 1924'te Özbekistan dahilinde özerklik tanındı. 1929'da ise tam yetkili cumhuriyete döndü.

Tacikistan'ın gelişmesi için Sovyet otoriteleri bölgeye göçü teşvik etti. Bu göçmenler arasında Özbekistan'dan binlerce Yahudi de vardı. Çoğu Yahudi Tacikistan'ın başkenti Duşanbe'ye yerleşip Duşanbe Sinagogu'nu kurdular. II. Dünya Savaşı sırasında ise Aşkenazlardan oluşan ikinci bir Yahudi göç dalgası gerçekleşti.

1970'lerde, gidebilenler, Tacikistan'ın içinde bulunduğu SSCB'den ayrılıp ABD ve İsrail'e göç etti. 1980'lerin sonlarında ise Tacikistan Yahudilerinin çoğu ülkeden ayrılmıştı. 1991'de SSCB'nin çökmesiyle Tacikistan bağımsızlığını kazandı ve ülkede iç savaş çıktı. 1992-1993'te ülkedeki birkaç bin Yahudinin çoğu İsrail ve ABD'ye tahliye edildi. Ardından bulundukları ülkenin vatandaşlığına geçerek Tacikistan'la olan bağları koptu.

1990'larda ülkede kalan 1000 civarındaki Yahudinin birçoğu Tacikistan'dan ayrıldı. Yahudi cemaatinin başına gelen en trajik olaylardan biri gazeteci Meirkhaim Gavrielov'un 1998'de öldürülmesiydi. 1 Ocak 2002 itibarıyla Tacikistan'da sadece 100 Yahudi kaldı, ve bu Yahudilerin çoğu Aşkenaz olup hemen hemen hiç Buhara Yahudisi kalmamıştır.

2006'da Duşanbe Sinagogu ülkede ayakta kalan tek sinagog olup ibadete açıktı. Fakat Tacikistan hükümeti Yahudi cemaatine bu sinagogu boşaltmalarını emredip başkanlık sarayı inşa etmeye karar verdi. Cemaate ait mikve, kaşer kasap ve birkaç sınıfın yıkılmasından sonra uluslararası protestolar nedeniyle yıkımlar Şubat 2006'da geçici olarak durduruldu. Sinagog, belediye mahkemesi kararınca Haziran 2008'de yıkılıp cemaat Duşanbe'nin batısına gönderildi ve burada uluslararası Yahudi örgütlerden ve özel bağışlarla toplanacak paralarla bir sinagog inşa edilmesine izin verildi. Bu olaylar sebebiyle ABD ve İsrail'de yaşayan Tacik kökenli Yahudiler Tacikistan hükümetine karşı olumsuz düşünceler içerisindedir.

Yeni Duşanbe sinagogu 4 Mayıs 2009'da bir iş adamı olan Devlet Başkanı İmamali Rahman'ın kayınbiraderi Hasan Assadullozoda'nın bağışladığı binada açıldı. Açılış törenine ABD elçisi Tracey Ann Jacobson, Tacik Kül