e kendinden üstün olduğunu düşünmesine ve bunu kırmak için sürekli bir uğraş içine girmesine sebep olur. William sıradan ve avam bulduğu ismini, adaşı yüzünden artık iki katı fazla duymak zorunda kalmaktan usanır.

Diğer çocuk, William'ın davranışlarını, giyinişini ve konuşmasını gittikçe daha fazla taklit etmeye başlar. Fiziksel rahatsızlığı sebebiyle sesini aynen taklit edemediği için fısıltı şeklinde konuşur ve William bu fısıltının kendi sesinin yankısı olduğunu düşünür. Diğer William zamanla anlatıcıya öğütler vermeye ve hamilik yapmaya da başlar. Anlatıcı bir gece gizlice diğer çocuğun odasına girer ve bir anda çocuğun yüzünde kendi yüzünü görür. O gün okulu terk etmeye karar verir ve daha sonra benzerinin de aynı gün okuldan gittiğini öğrenir.

William daha sonra Eton ve Oxford'da devam eder, ancak gittikçe daha sefih bir hayat yaşamaya, türlü kötülükler etmeye başlar. Örneğin fakir bir soyluyu kâğıt oyunlarında hile yaparak kandırır ve büyük miktarda parasını çalar. Ayrıca evli bir kadını baştan çıkarmaya çalışır. Her seferinde benzeri, yüzü maskeli biçimde ortaya çıkar, diğerlerinin William'ın davranışlarını fark etmelerini sağlayacak birkaç şey fısıldar ve yüzünü göstermeden çekip gider. Roma'daki bir baloda yaşanan son karşılaşmanın ardından, William kendisiyle aynı kıyafetleri giymiş olan benzerini takip edip bir odada kıstırır ve öldüresiye bıçaklar.

William'ın bunu yapmasının hemen ardından odada büyük bir ayna ortaya çıkar. William aynada yüzü gözü kan içindeki kendi görüntüsünü görür. Bu aslında hasmıdır, ancak artık fısıltıyla konuşmamaktadır. Anlatıcı hasmının sözlerini kendini dilermiş gibi işitir: "Sen bende var oluyordun. Ben ölürken bu görüntüye, kendi görüntüne bak ve kendini nasıl tamamen öldürdüğünü gör."

Öykünün kurgusu yarı otobiyografiktir ve Poe'nun küçük bir çocukken İngiltere'de yaşadığı döneme dayanır. Öyküde "İngiltere'nin sisli bir köyü" olarak bahsedilen yer, şimdi Londra'nın kuzey banliyölerinden biri olan Stoke Newington'dır. Okul tasviri, yazarın 1817-1820 yılları arasında devam ettiği, Stoke Newington'da bulunan Manor House School üzerine kurulmuştur. Bu okulun müdürü olan papaz John Bransby, öyküdeki okulun müdürü olan doktor ile aynı adı taşır. Söz konusu okul daha sonraki dönemlerde yıkılmıştır. Öyküde bahsi geçen kilise ise, Stoke Newington'ın ilk semt kilisesi olan St Mary's Old Church'tür.

Poe ayrıca, öykünün çıkış noktası olan, aynı ismi taşıyan biriyle karşılaşıldığı zaman hissedilen, eşsiz olma duygusunun kaybına bağlı huzursuzluk fikrinin, Washington Irving'in bir öyküsünden esinlenme olduğunu açıkladı. Irving'in öyküsünde ana karakter rakibini kılıcıyla öldürür ve maskesinin ardında kendi yüzünü görür.

"William Wilson"'da açık biçimde doppelgänger temasını işler. Öyküdeki ikincil kişilik, protagonisti sürekli izler ve onu deliliğe sürükler. Poe biyografisi yazarı Arthur Hobson Quinn'e göre ikincil karakter vicdanı temsil eder. Bu benlik bölünmesi, anlatıcının kendine "William Wilson" takma ismini vermiş olmasıyla da vurgulanır. İçinde "will (istenç)" ve "son (oğul)" kelimelerinin geçmesi, bu ismi ilginç bir tercih hâline getirir. William Wilson'ın kendi isteği ve iradesi ile, aynı adı taşıyan ikinci bir benliği kendisinin oluşturduğunu ima eder.

Poe öyküyü büyük dikkatle ve incelikle yazmıştır. Az sayıda sıfatın kullanıldığı cümleler dengelidir. Wilson'ın okuluyla iligli anlatımlarda kesin betimlemeler bulunmaz. Öykünün akışı acelesizdir ve bu, resmi tazda yazılmış uzun cümlelerle sağlanır. Poe bu öyküyü, "Yazmanın Felsefesi"'nde önerdiği şairane etki yerine, ussal ve mantıklı bir temel üzerine inşa eder.

"William Wilson" ilk defa "Burton's Gentleman's Magazine"'in Ekim 1839 sayısında yayımlandı. Öyküye bunun öncesinde, 1840 için hazırlanan "The Gift: A Christmas and New Year's Present" içinde de yer verilmişti. Öykü 1844'te Fransızca'ya çevrilerek Paris gazetesi "La Quotidienne"'de iki bölüm hâlinde yayımlandı. Bu Poe'nun herhangi bir eserinin İngilizce dışındaki bir dilde ilk yayımlanışıydı ve yazarın Fransa'da tanınmasını sağladı.

Poe, Washington Irving'den bir tavsiye mektubu istediğinde, "en iyi çalışmam" dediği "William Wilson" hakkında bir yorumda bulunmasını rica etmişti. Irwing cevabında öykü için şunları yazmıştı:

Thomas Mann'a göre Fyodor Dostoyevski'nin benzeri bir doppelgänger teması içeren "Öteki" isimli novellası "kuşkusuz biçimde" "William Wilson"'dan esinle yazılmıştı. Mann'a göre "William Wilson", "aynı eski romantik motifi çok daha derin bir biçimde ve ahlaki yönüyle ele alıyordu".

1913'te Stellan Rye ve Paul Wegener'in yönettiği, Wegener'in başrolünde de oynadığı Alman filmi "The Student of Prague", öyküden serbestçe yapılmış bir uyarlamaydı. Filmin yeni bir versiyonu 1926'da yine Almanya'da, Henrik Galeen'in yönetiminde ve başrolde Conrad Veidt ile çekildi. 1935'te çekilen üçüncü Alman uyarlamasının yönetmeni Arthur Robison, başrol oyuncusu Anton Walbrook'tu.

1943 yılında öykü, Mutual Broadcasting System'da yayımlanan "The Weird Circle" programı kapsamında radyo oyunu olarak uyarlandı.

1968'de, Fransız-İtalyan ortak yapımı "Histoires extraordinaires" çekildi. Poe'nun üç farklı öyküsünden uyarlanan üç bölümden oluşan filmde "William Wilson" bölümünü Louis Malle yönetirken, başrolleri Alain Delon ve Brigitte Bardot oynadı. Filmin diğer iki bölümü yazarın "Metzengerstein" ve "Şeytan'la Asla Kafan Üstüne Bahse Girme" öykülerinden uyarlanmıştı. 2011 yılında Michael Van Devere tarafından yönetilen, Türk oyuncu İlker Öztop'un William Wilson'u canlandırdığı bir uyarlaması da mevcuttur.





Modica

Modica, İtalya adalarinda Sicilya Özerk Bölgesi'nde, Ragusa ili'ne bağlı ve Ragusa şehrinin merkezinin yaklaşık 20 km kuzeybatısında bulunan bir kent ve bir komün.

Modica'nin belediye sınırları içinde nüfusu (31.11.2010 itibarıyla) 55.216 kişidir. 19. yüzyıl ve 20. yüzyılda Modica'nin nüfusunun gelişmesi şu gösterimde görülebilir:

Modica komunu için ana iktisadi sektör tarım ve tarımla ilişkili ticarettir. Şehir ve civarinda tarım zeytin, keçiboynuzu, "fasulyagiller", tahıl ve büyükbaş hayvancılık üzerinde özelleşmiştir. Tarım malları olarak bir ilginç sektör de antik Inkalar reçetelerine göore Modica'da üretilen "Modica Çikolatası" ürünüdür.

Modica'da 10. ve 20. yüzyıl tekstil ve konfeksiyon üretimi de gelişmiştir. Şehirde mobilya ve otomobil fabrikaları da bulunmaktadır.

2002'de Modica, şehirdeki BaSicilya barok mimari stilkinde çok sayıda bina bulunması nedeniyle Sicilya'nın güneydoğusunda bulunan Val de Nota barok binalı şehirleri arasında UNESCO Dünya Mirasları İtalya listesine katılmıştır. Bu nedenle şehirde turizm sektörü de canlanmaya başlamıştır.

Modica'da görülebilecek turistik yerler şunlardır:

Modica komünü şu komünlerle sınır komşusudur:Buscemi (SR), Giarratana, Ispica, Noto (SR), Palazzolo Acreide (SR), Pozzallo, Ragusa, Rosolini (SR), Scicli







Les Révoires

Les Révoires, Monako'nun mahallelerinden biridir. Şehrin La Condemine bölgesinin bir parçasıdır. Mahalledeki Chemin des Révoires adlı bir yürüyüş yolunda ülkenin en yüksek noktası olan 161 metrelik bir nokta bulunmaktadır. Mahallenin bir özelliği olan dik eğimler, Monako Kayası ve Akdeniz'in panoraması için uygun bir konum sağlar. Ayrıca Jardin Exotique de Monaco adlı botanik bahçesi de mahallede bulunmaktadır.




Nikeforos Katakalon

Nikeforos Euforbenos Katakalon () Bizanslı aristokrat ve İmparator I. Aleksios'un (1081–1118 arası hükümdar) damadı.

Aleksios'un en çok güvendiği görevlilerden biri olan yetenekli general Konstantin Euforbenos Katakalon'un oğludur. Aleksios, babasını onurlandırmak için ikinci kızı Maria Porphyrogenita'yı onunla evlendirmiş ve "panhypersebastos" rütbesine yükseltmiştir. "Aleksiad"a göre, Kumanlara karşı 1095 yılında yapılan savaşa babası ile beraber katılmış, kahramanlığı ile öne çıkmıştır. Ne zaman öldüğü bilinmemktedir ancak 1130 yılındaki kayıtlar ölü olduğu belirtilmiştir.

Maria'dan birçok çocuğu olmuştur. Fakat sadece üç oğlunun adı bilinmektedir: Aleksios, Andronikos (1162 yılında Kilikya valisi) ve İoannis.





Rende (mutfak aleti)

Rende yiyecekleri ince dilimler ya da toz hâline getirmek için kullanılan bir mutfak eşyasıdır. Çeşitli boyutlarda üretilebilen rendeler, kullanım amaçlarına göre farklı büyüklükte rendeleme deliklerine sahip olurlar ve mutfak işlerinde kolaylık sağlarlar. En çok havuç, peynir, narenciye kabukları gibi besinlerin kabuklarını ufaltmaya yarar. Türkçeye, Farsçadaki "rende" sözcüğünden geçmiştir.




Ahmet Sağlam

Ahmet Sağlam (d. 9 Mayıs 1987, Bonn, Almanya), Türk futbolcudur. 2. Lig'in yeni ekiplerinden Turgutluspor'de oynamaktadır.

Almanya'nın Bonn kentinde bir Türk işçi ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Ahmet Sağlam, burada Almanya'nın köklü ekiplerinden Bayer 04 Leverkusen'ın altyapısında başladı. Yaşı as takımda oynama seviyesine geldiğinde birçok Avrupa'da yetişmiş Türk futbolcusu gibi şansını Türkiye'ye denemeye karar verdi ve neticesinde 2006-2007 sezonunda Beylerbeyi'ne transfer oldu. Bursa Beylerbeyi için ilk resmî karşılaşmasına 5 Kasım 2006 tarihinde Kastamonuspor'a karşı oynanan 3. Lig karşılaşmasında çıktı. Burada bir sezon oynadıktan sonra birer sezon Eyüpspor ve Eskişehirspor oynadı. Göztepe'yle as takımındaki ilk sezonunda 2. Lig şampiyonluğu yaşayarak 1. Lig'e şampiyonluğu yaşayarak 1. Lig'e yükselmeyi başardı.

2011-2012 sezonunda kiralık olarak 2. Lig ekiplerinden Turgutluspor'a gönderildi.





Burak Uça

Mehmet Burak Kağan Uça (d. 8 Aralık 1989, Mönchengladbach, Almanya), Türk futbolcudur. 2. Lig'in yeni ekiplerinden Altay'da oynamaktadır.

Almanya'nın Mönchengladbach kentinde bir Türk işçi ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Ahmet Sağlam, burada Almanya'nın köklü ekiplerinden Borussia Mönchengladbach'ın altyapısında futbola başladı. Yaşı as takımda oynama seviyesine geldiğinde Almanya 3. Liga ekiplerinden Wuppertaler SV Borussia'ya transfer oldu ve burada bir sezon boyunca oynadı.

Bu sezonun ardından birçok Avrupa'da yetişmiş Türk futbolcusu gibi şansını Türkiye'ye deneme