ne ve Maximilian'ın oğullarının kahyalığına atanmıştır. Aynı zamanda imparatorluk saray kütüphanesinin denetlenmesi görevini de üstlenmiştir. 1574-1591 yılları arasında Avusturya'nın Paris elçiliği görevinde bulundu. Fransa’da devam eden mezhep çatışmaları konusunda hükümetine gözlem raporları hazırladı.

Emekliliğini isteyerek doğduğu topraklara dönüş yolundaki Rouen sınırlarında Katolik Birliği çetelerince esir alınarak mallarına el konulmuş ancak malları iade edilerek serbest bırakılmıştır. Serbest bırakıldıktan bir süre sonra bazı kaynaklara göre 1591 ya da 1592 yılında vefat etmiştir.

Busbecq Osmanlı İmparatorluğu' nda bulunduğu süre içinde dikkatli gözlemler yaptı ve gözlemlerini dostu olan Macar diplomat Nicholas Michault'a yazdığı (üçü İstanbul'dayken yazılmış) dört mektupta topladı.

Busbuecq'in din ayrılığının çok önemli olduğu ve savaş tedirginliğinin hüküm sürdüğü bir dönemde Osmanlı hakkındaki gözlemlerin çok adilane olması beklenemez. Mesela, Busbecq İran savaşlarından bahsederek, Avrupa'yı Osmanlı ile İran arasındaki savaşların kurtardığını öne sürmektedir. Buna rağmen mektuplar o dönemin ölçüleri içerisinde hayli tarafsızdır. Busbecq bazı eleştiriler yapmakla birlikte, beğendiklerini de ifade etmekten kaçınmamıştır. Ordunun disiplini, Türk hamamları ve Türklerin beden temizliğine verdiği önem Busbecq’i etkilemiştir. Busbuecq ayrıca Osmanlı' da kadının hukuki statüsünden de takdirle bahsetmektedir. Mesela, Busbecq Türk kadınının boşanma talebinde bulunabildiğini, bu yönüyle, Osmanlı' nın Avrupa'dan ileri olduğunu belirtmektedir.

Bu açıdan Türk Mektupları hem gezi edebiyatının ilk örneklerinden biri, hem de o dönem Osmanlı'sını anlatan önemli bir tarih belgesi niteliğindedir.

Busbecq ayni zamanda Anadolu topraklarındaki bitki yaşamını da incelemiştir. O dönemde Avrupalıların tanımadığı lale Busbecq'in ilgisini çekmiş ve Busbecq bu bitkinin soğanlarını dönemin önemli bir botanik uzmanı olan arkadaşı Charles de l'Ecluse'ye göndermiştir. Daha sonra Leiden üniversitesinde botanik profesörü olan de l'Ecluse de laleyi geliştirerek Hollandalılara tanıtmıştır.

Hollanda’da yaklaşık olarak 40 yıl içinde lale büyük beğeni toplamış ve 1636-1637 yıllarında lale soğanları astronomik fiyatlarla alıcı bulur hale gelmiştir. Bunu bir bakıma Hollanda'nın lale devri saymak mümkündür. Alexandre Dumas'ın Siyah Lale adlı romanı da Hollanda'daki lale devrine ilişkindir. (Ancak romanın konusu 1672 yılında geçmektedir.) Bizim lale devrimiz ise bundan hayli sonra 1718-1730 yılları arasındadır. Bu suretle, 16. yüzyılda Avrupa’ya giden lale 18. yüzyılda bu kez Avrupa’dan ithal edilmiş oldu.





C değeri muamması

C değeri muamması veya C değeri paradoksu, ökaryotik türlerin çekirdek genomu büyüklüğündeki büyük çeşitliliğe değinmek için kullanılan bir terimdir. C değeri muammasının temelinde yatan gözlem, genom büyüklüğünün organizma kompleksliği ile ilintili olmadığıdır; örneğin, bazı tek hücreli protistalarin genomları insanınkinden çok daha büyüktür.

1948'de Roger ve Colette Vendrely, "bir hayvan türündeki tüm hücrelerin çekirdek DNA'sındaki kayda değer aynılık" olduğunu rapor ettiler. Bu gözlemlerine dayanarak genlerin protein değil DNA'dan oluşması gerektiğini savundular. C-değeri terimi bu gözlemlenen aynılığa değinmek için, H. Swift tarafından, hücre çekirdeğindeki haploid DNA içeriği için kullanılmıştır. Ancak, kısa süre sonra, türler arasında C değerinin (genom büyüklüğünün) çok farklılık gösterdiği bulundu. Üstelik bu C değerinin (organizmanın kompleksliği ile orantılı olduğu varsayılan) gen sayısı ile ilişkisiz olduğu bulundu. Örneğin bazı semenderlerdeki somatik hücrelerindeki DNA miktarı, insan hücrelerindekinden 40 kere daha çok olabilmektedir. DNA eğer genlerin malzemesi ise ama DNA mitarı gen sayısı ile orantılı değilse bu bir paradoks oluşturuyordu. C değeri paradoksu terimi C.A. Thomas, Jr. tarafından 1971'de kullanıldı.

1970 başlarında kodlamayan DNA'nın keşfi, C-değeri paradoksunun kısmen çözülmesini sağladı. Çoğu ökaryotta (ama prokaryotlarda değil) DNA'nın büyük bir kısmı protein kodlamaz, dolayısıyla hücredeki toplam DNA miktarı ile DNA'dan üretilen proteinlerin çeşitliliği arasında bir bağlantı yoktur. Örneğin insan genomunun %1,5'i protein kodlayıcı genlerden oluşur, geri kalan %98,5 ise çeşitli tipte kodlamayan DNA dizilerinden oluşur. Bu kodlamayan DNA dizilerinin başında ötelenebilir elemanlar (ing. "transposable elements") gelir. Aynı kompleksiteye sahip türlerden bazılarının genomlarının diğerlerinden daha fazla miktarda kodlamayan diziler içerdiği halen bilinmemektedir. Genomun sadece ufak bir bölümünün protein kodlayıcı genlerden oluştuğu bilinmekle beraber, paradoks daha çözülmemiştir.

"C değeri muamması" (İng. ""C-value enigma""), yukarıda belirtilen "C değeri paradoksu" teriminin yenilenmiş bir ifadesidir. Bu terim Kanadalı biyolog T. Ryan Gregory tarafından yaklaşık 2000 yılı civarında türetilmiştir. Genel şekliyle, C değeri muamması farklı ökaryotların genomlarında kodlamayan DNA miktarındaki çeşitlilik için kullanılır.

C değeri muamması, daha eski olan C değeri paradoksundan farklı olarak, birbirinden bağımsız ama eşit derecede önemli olan şu sorulardan oluşur:







Devlet ateizmi

Devlet ateizmi, teizmi kabul etmeyip ateizmi destekleyen devlet politikasıdır. Tarihte ve günümüzde genellikle Marksist ideolojiyi kabul eden bazı devletler tarafından uygulanmıştır ve halen uygulanmaktadır.

Ama yine de Marksizm dinleri reddeden tek ideoloji değildir. Laissez-faire dönemi kapitalistlerinden Ayn Rand da fikirleri Marksizm'e neredeyse taban tabana zıt olmasına rağmen dinleri modern dönem öncesinin batıl inançları olarak ifade etmektedir.






L'amico Fritz

L'amico Fritz 1891’de P.Suardon (Nicola Daspuro'nun taknma ismi) tarafından İtalyanca bir libretto ile 3 perde halinde bir opera olarak Pietro Mascagni tarafından bestelenmiştir. Opera Emile Erckman ve Pierre-Alexandre Chatrian tarafından yazınlan fransız romanı L’ami Fritz’i temel almaktadır.

Opera ilk zamanlarında çok popüler olmuş ve Mascagni’nin ünlü çalışması Cavalleria rusticana’dan sonra en ünlü çalışması olmuşsa da günümüzde kalıcı popüleritesiyle Cavalleria’dan çok daha nadir sahnelenmektedir. Operanın en bilinen bölümü “Cherry duet” yani “Kiraz düet”idir ki Fritz ve Suzel arasında 2.perde de geçmektedir.

Opera ilk olarak 31 Ekim 1891’de Roma’da Costanzi Tiyatrosu’nda sahnelenmiştir. Diğer ilk performanslar 16 Ocak 1892’de Gustav Mahler ile Hamburg’da devamı ise 23 Mayıs 1892’de Londra’daki Royal Opera House’da ve 19 Ekim 1893’de Melbourne’daki Princess Theatre’da yapılmıştır.

Zaman: belirsiz; 19. yüzyılda geçiyor
Mekan: belirsiz; Tahminen Alsace’da bir yer

"Fritz Kobus’un evinde yemek odası"

Fritz Kobus, zengin mal sahibi arkadaşı David (yerel haham) ile bir tartışma içindedir. Evlenmeyi hor gören Fritz genç çifte bir çeyiz hediye etmeye razı olur. Fritz’in arkadaşları onun doğumgününü kutlamasına katılır. Kiracılarından birinin kızı olan Suzel’ın taşıdı bir buket ile tanıtılır. Suzel doğumgünü kutlamasına katılır ve Çingene Beppe viyolonu ile oyuna girdiğinde sahneden çıkar. Suzel sahneden ayrılırken David iyi bir gelin olacağı ve kocasını bulacağına dair yorum yapar. Fritz çok genç olduğunu söyleyerek onu protesto eder. Evlilik hakkında tartışırlar ve Fritz, David ile asla evlenmeyeceğine üzüm bağlarından birine bahse girer.

"Bir çiftliğin avlusu"

Suzel çiftçilerin tarlalarına gitmesiyle birlikte kiraz seçmek için hazırlanmaktadır. Fritz yanına gider ve ona yardım eder. Baharın ve çiçeklerin cazibesiyle ilgili bir şarkı söylerler. Fritz’in arkadaşları gelir ve Fritz tarlaları kontrol etmek için gider. David, Suzel ile konuşmak için arkada kalır. David onun bir gelin olabileceğinden bahsedince Suzel utanır ve gider. Fritz geri döner ve David Suzel’ın evlenmesi için doğru kişiyi bulduğunu söyler. Fritz görünür şekilde bozulur ve yalnız bırakılmış hisseder. Fritz, Suzel’a aşık olduğunu fark eder.

"Fritz Kobus’un evinde yemek odası"

Fritz, Suzel’ı aklından çıkaramaz. Beppe gelir ve onu bir şarkıyla gülümsetmeye çalışır ama Fritz’in morali daha da bozulur. David gelir ve Fritz’e Suzel’ın genç yakışıklı bir adamla nişanlandığını anlatır, ardından Suzel’in babasının yakında gelip Fritz’in onayını alacağını söyler. Çileden çıkmış olan Fritz onaylamayacağını söyler ve gider. Suzel üzgün bir şekilde gelir ama David her şeyin iyi olacağı konusunda ısrar eder. David gider ve onu yalnız bırakır, Suzel da çaresizliğini ve Fritz’e olan aşkını seslendirir. Fritz gelir ve ona nişanlılığıyla ilgili sorular sorar. Fritz, Suzel’ın nişanlısını sevmediğini hemen anlar. Fritz duygularını açıklar ve ikisi de aşklarını itiraf ederler. David girer ve Fritz ile olan iddiasını kazandığını söyler ve bahisten kazandığı üzüm bağını Suzel’a düğün hediyesi olarak vereceğini söyler.

Mascagni tarafından hazırlanan partirur notaları şu standard orkestrayı içermektedir:










NGC 37

NGC 37, Anka takımyıldızı yönünde yaklaşık 427 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir merceksi galaksi. 12,9 milyar yıl yaşında olduğu hesaplanmıştır.




III. İvan

İvan Vasilyeviç, lakabı Büyük İvan, (Rusça: Иван Великий "İvan Veliki") (22 Ocak 1440, Moskova - 27 Ekim 1505, Moskova), 1462-1505 arasında Moskova büyük prensi. Rus topraklarının önemli bölümünü yönetimi altında toplamış, Ukrayna'nın bir bölümünü Polonya-Litvanya'dan geri almış, Altın Orda Devleti'nin egemenliğinden kurtularak merkezi bir Rus devletinin temellerini atmıştır. Rusya tarihindeki en uzun süre tahtta kalan hükümdarlardan biridir.

İvan, Moskova büyük prensi olan babası II. Vasili'nin ("Kör Vasili") yandaşları ile onlara başkaldıran amcaları arasındaki iç savaşın doruk noktasına ulaştığı sıralarda doğdu. Vasili 1446'da kuzeni tarafından tutuklatılarak kör edildikten sonra İvan bir süre manastırda gizlendi. Ardından güvenli bir yere kaçırıldı, ama aynı yıl babasını elinde tutanlara geri verildi. Vasili'nin kısa bir süre sonra serbest kalmasının ardından Tver büyük prensinin kızıyla nişan