nferansta umutsuzluğunu dile getiriyordu: ""Evet, ben kendimi anavatanımda bir yabancı gibi hissediyordum. Bir uçurum beni eski yurttaşlarımdan ayırıyor. Ne zaman Almanya'da bulunsam, aklımdan hiç çıkmayan bir düşünce benimle birlikte oluyor: ‚Dönüş yok!‘ - Yes, I felt a stranger in my former fatherland. There was an abyss which separated me of those who used to be my countrymen. Wherever I went in Germany, the […] nostalgic Leitmotiv followed me: ‚You can’t go home again!‘""

1948 yılından itibaren yeniden, uzunca bir zaman kalacağı Pacific Palisades / Kaliforniya'da, finansal açıdan bağlı olduğu babasının evinde yaşadı. 11 Temmuz'da intihar teşebbüsünde bulundu. Bu olay duyulunca baba evini terketti ve arkadaşlarının yanında kaldı. Ağustos ayında arkadaşı Fritz Landshoff, Amsterdam'da bulunan Bermann Fischer/Querido Yayınevi'nde ona bir iş buldu, fakat burada birkaç ay çalıştı. Arkadaşı Herbert Schlüter'e bildirdiğine göre, yazmakta zorlanıyordu: ""Çocukluğumda yazabildiğimden daha zor. O zamanlar, kendimi becerikli birisi gibi ifade edebildiğim bir dilim vardı. Şimdi iki dilin arasında sıkışıp kaldım. İngilizce'de sanırım hiçbir zaman, Almanca'daki gibi kendimi evimde hissetmeyeceğim. Ama sanırım ben Alman değilim..."" Yazar olarak artık kendisi ile kimsenin ilgilenmeyeceğinden korkuyordu. "Mephisto" romanının yeni baskısını, daha önce anlaşma imzalamalarına rağmen, ""Bu romanda Bay Gründgens çok önemli bir rol oynuyor"" gerekçesi ile basımını red eden Langenscheidt Yayınevi sahibi Georg Jacobi, onu ümitsizliğe düşürmüştü.

1949 yılı günlüğü şu cümle ile başlar: ""Bu notları artık yazmayacağım. Bu yılı yaşamayı istemiyorum. - I am not going to continue these notes. I do not wish to survive this year."" Baharda bir darbe de, birleşme sonrası Gottfried Bermann tarafından yönetilen Querido Yayınevi'nden geldi. "Wendepunkt"'un basmamak için, Klaus Mann'a oyalayıcı mektuplar yazdılar. Gerçekten de "Der Wendepunkt" ölümünden sonra, 1952 yılında, Thomas Mann'ın baskıları sonucu, Almanya'da yayınlandı.

Nisan ayı başlarında, tamamlanmamış romanı "The Last Day" üzerinde çalışmak için, Cannes'deki Pension Pavillon Madrid'e taşındı. Roman, intiharın, gelişimini tamamlamamış bir dünyaya karşı bir tepki olduğu temasını işliyordu. 21 Mayıs 1949 tarihinde çok fazla uyku hapı aldıktan sonra Cannes'de öldü. Ölmeden bir gün evvel Hermann Kesten'e, annesine ve kızkardeşine yazdığı mektuplarda yazma zorluklarından, para sorunlarından ve kendisini depresyona sokan hava koşullarından bahsetmişti. Aynı zamanda yaz için planladığı aktiviteleri de yazmıştı. Gizli bir ölüm isteği, politik ve şahsi hayal kırıklıkları ve güncel durumların vahameti Klaus Mann' intihara götürdü.

Klaus Mann Cannes'da Cimetière du Grand Jas mezarlığına defnedildi. Cenazede aileden sadece kardeşi Michael vardı. Michael mezarı başında kemanı ile Benedetto Marcello'dan ağır bir parça çaldı. Anne ve babası, Erika ile birlikte Avrupa'yı kapsayan bir konferans dizisi nedeni ile Stockholm'de bulunuyorlardı. Ölüm haberini aldıklarında birlikte seyahate devam; fakat kokteyllere katılmama kararı aldılar. Erika Mann mezar taşına Lukas-Protestan'dan bir alıntıyı İngilizce kazıttı: ""Çünkü kim yaşamına sahip olmak isterse, onu kaybeder; kim ama yaşamını kaybetmeyi göze alırsa [...], o yaşama sahip olur - For Whosoever Will Save His Life Shall Lose It. But Whosoever Will Lose His Life […] The Same Shall Find It."" Bu sözleri Klaus Mann, bitiremediği son romanı "The Last Day" için slogan olarak belirlemişti. Erika Mann'ın bir yıl sonra, babasının önsözü ve Max Brod, Lion Feuchtwanger ve Hermann Kesten gibi arkadaşlarının katkıları ile hazırladığı "Klaus Mann'ı Hatırlamak - Klaus Mann zum Gedächtnis" yayınlandı..






"Şiirler ve Şarkılar - Gedichte und Chansons". Uwe Naumann ve Fredric Kroll tarafından yayınlandı. Düzeltmeler: Inge Jastram. Editör: Frank Albrecht, Schriesheim, 1999, ISBN 3-926360-15-1 (Bu kitapda ilk defa, bugüne kadar yayınlanmamış birçok şiiri de kapsayan tüm şiir çalışmaları bir araya getirildi. Çocukluğunda yazdığı şiirlerden, kızkardeşi Erika'nın kabaresi "Pfeffermühle"' için yazdığı taşlamalara kadar tüm çalışmaları bu kitapta toplanmıştır.)








André Le Nôtre

Andre Le Notre (12 Mart 1613 - 15 Eylül 1700) 1645 ile 1700 yılları arasında Kral Louis XIV'in peyzaj ve bahçe mimarlığını yapmıştır. En çok bilinen çalışması [Versailles Sarayı]'dır. Aynı zamanda Le Notre Chantilly, Chateau Fontainebleau, Racconigi, Saint-Cloud, Saint-Germain-en-Laye ve St. James's Park gibi birçok ünlü park ve bahçe tasarlamıştır. Vaux-le-Vicomte parkının yapımında Louis Le Vau ve Charles Le Brun gibi mimarlarla da çalışmıştır. Babası Jean Le Notre'de Kral Louis XIII'in bahçivanlığını yapmıştır.

Andre bahçivan bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Babası ve büyükbabasının onu küçük yaşta eğitmelerinin verdiği avantajla bahçivanlık mesleğini püf noktalarını kısa sürede anlamış ve baba mesleği olan bahçivanlığa merak duymuştur.

Sanatın bütün alanlarına ilgi duyan Andre matematik, mimari, resim yapma gibi birçok alanda eğitim almıştır. Daha sonra Simon Vouet (Kral'ın ressamı)'in yanında çalışmaya başlamıştır burada klasik sanat ve perspektif eğitimleri almıştır. Ayrıca Simon Vouet'in arkadaşı olan François Mansart tarafından mimarlık eğitimi almıştır. Ve 40 yaşında bütün aldığı eğitimleri sergileyebiceği bir meslek olan bahçivanlığı seçmiştir.

Andre Le Notre kariyerine bahçivanlığın yanı sıra bahçe ile ilgili tasarımlarda yapmıştır. Tasarımlarına Vaux-le-Vicomte şatosunun projesiyle başlamıştır, bu projesini Nicolas Fouquet'e göstermiş ve olumlu yanıt almıştır. Daha sonra Louis Le Vau ve Charles Le Brun ile ortak olmuş ve bu projesi onu dünyaca ünlü yapmıştır. Kral Louis tarafından Versailles Sarayı'nın bahçesinin restorasyonu sırasında işe alınmıştır. Versailles şehri ile ilgili olan projesi herkes tarafından dikkat çekmiştir, bu projesinde Avrupa'da o ana dek görülmemiş büyüklükte bir cadde tasarlamıştır. Ünü yayıldıktan sonra Fransa dışında da peyzaj ve bahçe mimarisinde önemli eserler vermiştir.

Sayısız projeye imza atan Andre Barok döneminin en önemli mimarları ve peyzaj mimarları arasına girmiştir. Bahçe mimarisinde bir çığır açan Andre Le Note 87 yaşında hayat gözlerini yummuştur. Mezarı Église Saint-Roch mezarlığındadır. Andre'nin eserleri farklı bakış açısı ve kusursuz geometrisiyle tanınmaktadır.




Elektrolit

Elektrolit, serbest iyon içeren ve elektriksel iletkenliğe sahip ortam.

Genellikle çözelti içerisinde iyonlar içerdikleri için "iyonik çözeltiler" olarak da bilinirlerse de, ergimiş elektrolit ve katı elektrolit türleri de mevcuttur. Örneğin NaCl bileşiği suda çözünürken iyonlarına ayrıştığı için bu çözelti elektrolit bir çözeltidir.




Avusturya Yurtdışı Hizmeti

Avusturya Yurtdışı Hizmet Derneği 1992’de Avusturyalı Siyaset Bilimcisi Andreas Maislinger tarafından kurulmuştur. Bu Derneğin amacı Avusturyada Askerlik Çağına gelmiş olan Gençlere Askerlik Görevini Sivil olarak – Zivildienst – Yurtdışında görev yapacakları Yer temin etmek olup, herhangi bir Ticari amaç gütmemektedir. Bu Çalışma Alanları, Sosyal Kuruluşlar, Sosyal Dayanışma Dernekleri, Müzeler ve Tarihi ve Kültür değeri olan Yerlerdir. Bu Avusturya'daki 9 aylik Sivil Askerliğe Alternatif olan Görev 12 aydır.

Avusturya Yurtdışı Hizmeti üç Alterantif sunuyor:


Ernst Florian Winter, başkan

ABD’de şu anda Holokost Anma Hizmet’i Yerleri ağırlıkta bulunuyor. Tanınmış Holokost müzeleri Simon Wiesenthal Centeri ve Los Angeles’daki Survivors of the Shoah Visual History Foundation her sene Avusturya Holokost Anma Hizmetçileri alıyorlar. Sosyal Hizmetin Görev Yerleri gelişmekte olan Ülkeler’de yoğunlaşıyor. Buna ilaveten New York’daki Gay Men Crisis Center'de Sosyal Hizmetçiler çalışıyorlar ve HIV-Hastalarına bu Hastalıklarıyla birlikte Yaşamalarında Yardımcı oluyorlar. Şu andaki Avusturya Yurtdışı Hizmeti aşağıdaki Kuruluşlara Hizmetli yolluyor:





Sosyoekonomi

Sosyoekonomi, toplumsal değerler ve ekonomi arasındaki ilişkiyi inceleyen bilim dalıdır. Ekonomik değişimlerin toplum üzerindeki etkilerini ele alır. Sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyinin yükseltilmesini amaçlar.




Jacque Fresco

Jacque Fresco (13 Mart 1916 - 18 Mayıs 2017), kendi kendini eğitmiş bir endüstriyel tasarımcı, toplum mühendisi, mucit, yazar, konferansçı, fütürist ve Venüs Projesi'nin yaratıcısıdır.

Biyomedikal buluşlardan entegre sosyal sistemlere kadar geniş alanı kapsayan konularda gerek mucit gerekse tasarımcı ve geliştirici olarak çalıştı.

1916 doğumlu olan Fresco, 1929'daki Büyük Buhran sonrasında insanların çoğu için maksimum fayda sağlayacağına inandığı bir sistem olan Venüs Projesini geliştirmeye koyuldu.

Venüs Projesi, 1970 ortalarında Jacque Fresco ve partneri Roxanne Meadows tarafından başlatıldı. Hayatını ve yaptığı işleri anlatan Future By Design (Planlı Gelecek) 2006 yılında yayımlandı. Bu tarihe kadar enerji etkinliği, doğal kaynakların yönetimi, gelişmiş otomasyon üretimi ve güçlendirilebilir bütüncül şehir tasarımları gibi konuların topluma sağlayacağı faydalar üzerine yazılar yazıp konferanslar düzenledi.

Jacque Fresco, 14 yaşındayken (Büyük Buhran sonrası) okulundan ayrılıp Rotor Craft Helikopter Şirketi'nde profesyonel iş yaşantısına başladı. Amerika Birleşik Devletleri'nin Ohio eyaletinde Dayton şehrinde Wright-Patterson Hava Kuvvetleri Üssü'nde ve Kaliforniya eyaletinde Los Angeles şehrinde Raymond De-Icer Şirketi'nde 'askeri tasarım ve geliştirme birimi'nde hizmet verdi. Birçok şirkette çeşitli görevler üstlendi. Hollywood'da Art Center School'da sinema endüstrisi alanında teknik danışman olarak görev yaptı ve endüstriyel tasarım üzerine dersler verdi.
1942 yılında şu anki adı Revell-Monogram olan Revell Plastics Company'de Lou Glaser ile birlikte çalışmaya başladı. Bazı konularda sonradan fikirleri uyuşmasa da hava ve uzay boşluğu araştırma-geliştirme, mimarlık, verimli otomobil tasarımları, çıplak gözle görülebilen 3 Boyutlu görüntü yansıtma yöntemleri ve üç boyutlu röntgen cihazla