ünyon) Paris'in de içinde bulunduğu Île-de-France'de bulanan, başkent Paris'in güneybatısında konumlanan banliyö (yörekent) kantonu. Paris kent merkezine uzaklığı 23 kilometredir. Bölgenin 1999 nüfus sayımına göre nüfusu 25,785'tir. Les Ulis, demiryolu ağının üzerinde bulunmaktadır. Bundan dolayı ulaşım ve ticaret gelişmiştir. Patrice Evra ve Thierry Henry gibi ünlü simalar Les Ulis banliyölerinde yetişmiştir. Ayrıca bölge Avrupa'nın en büyük sanayi merkezlerinden biridir. Bölgede Microsoft, Hewlett Packard ve Apple Computer gibi şirketlerin Fransa ofisleri bulunmaktadır, nüfus yoğunluğu kmde 12,4 kişi civarındadır. Tarım alanında özellikle buğday gibi tahıllar yetiştirilmekte, bölgenin geliştirilmesi için son zamanlarda geniş konut projeleri sunulmaktadır. Turizm faaliyetlerinde kullanılmak üzere, Les Ulis'te otelcilik de gelişmiştir.






Wilhelm Barthold

Wilhelm Barthold veya Vasiliy Vladimiroviç Bartold (Rusça: Василий Владимирович Бартольд) (d. 15 Kasım 1869, Sankt Petersburg - ö. 19 Ağustos 1930) bir Rus ve Sovyet doğubilimci ve tarihçidir.

Petersburg Üniversitesi'nde öğretim üyesi ve 1918 yılından 1921 yılına kadar Petersburg Antropoloji ve Etnografya Müzesi'nde yönetmenlik yapmıştır.

Barthold, Batı Orta Asya tarihi, İran, Arap Halifeleri, İslam ve Doğubilim tarihi ile ilgili önemli araştırma ve çalışma yapmıştır. 1926 yılında Türkiyat Enstitüsü'nün çağrısı üzerine İstanbul'da Orta Asya tarihi hakkında dersler vermiş ve bu dersler kitap olarak 1927 yılında "Orta Asya Türk Tarihi Hakkında Dersler" adıyla İstanbul'da basılmıştır. Barthold'un İstanbul'da verdiği derslerin bu kitabı 1935'te Almancaya, 1945'te Fransızcaya, 1968'te Rusçaya çevrilerek basılmıştır.


Vasilij V. Bartolʹd, Vasilij Vladimirovič Bartolʹd, Vasilij Bartolʹd, Vasilij Vladimirovič Bartolʹdu, Wilhelm Barthold, W. Berthold, Wīlhilm Bārtuld, Vasilij Vladimirovič Barthold ve Vasily Vladimirovich Barthold.





Avrupa '51

Avrupa '51, 1952 İtalya yapımı psikolojik dramatik filmdir. Özgün adı Europa '51 olan film ABD'de Greatest Love, İngiltere'de ise No Greater Love adlarıyla gösterilmişti.

İtalyan Yeni Gerçekçiliği sinema akımının başlatıcısı ve en önemli figürlerinden biri olan Roberto Rossellini'nin yönettiği filmin senaryosunu da yine Rosselini kendi hikâyesinden kalabalık bir ekiple birlikte uyarlayıp yazmıştır. Bu 10 kişilik yazarlar ekibinin içinde Federico Fellini de vardır. Rosselini ayrıca Carlo Ponti ve Dino De Laurentiis'le beraber filmin yapımcılığını da üstlenmiştir. Başlıca rollerinde Ingrid Bergman, Alexander Knox, Ettore Giannini, Giulietta Masina (Federico Fellini'nin karısı) ve Teresa Pellati'nin oynadıkları bu siyah beyaz filmin görüntülerini ünlü görüntü yönetmeni Aldo Tonti çekmiştir. Filmin özgün müziği ise aynı zamanda yönetmenin kardeşi olan Renzo Rossellini'ye aittir (Roberto Rossellini'nin oğlunun adı da kardeşininki gibi Renzo'dur ve sinemada yapımcı olarak çalışmaktadır).

Film çevrildiği sırada Ingrid Bergman ve Roberto Rossellini evliydiler. Her ikisi de kendi başlarına sinema dünyasının birer dev sanatçısı olmalarına rağmen birlikte yaptıkları filmler seyirci tarafından pek anlaşılmadı ve ilgisizlikle karşılandı. Rossellini'nin kariyerinde "Bergman Dönemi" olarak adlandırılan bu talihsiz ikinci dönemine ait pek az film dikkate değer bulunmuştur. "Europa '51" de bu karanlık döneminin dikkat çeken önemli birkaç filminden biridir.

Filmde, oğlunun intihar ederek ölmesinden sonra hayatı altüst olan Roma sosyetesinden bir kadının hayatına bir anlam kazandırma çabası içinde solcu bir yakınının önerisiyle Roma'nın fakir semtlerindeki sağlıksız insanlarla yakından ilgilenmeye başlaması, bunun sonucunda da kendi sosyetik çevresi tarafından giderek dışlanması ve nihayetinde taş kalpli anlayışsız kocası tarafından akıl hastanesine kapattırılmak istenmesi anlatılmaktadır.

28 Ağustos 1952'de ilk gösteriminin yapıldığı Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan ödülüne aday gösterilen "Avrupa '51", aynı festivalde "Uluslararası Ödül" e layık görülmüştü.

1951 yılında, halâ II. Dünya Savaşı'nın yaralarını sarmaya çalışan, ekonomik ve sosyal derin sorunlarla boğuşan İtalya'nın başkenti Roma'da yaşayan Amerikalı varlıklı bir kadın olan Irene Girard (Ingrid Bergman) ve iş adamı kocası George (Alexander Knox), Roma sosyetesinden dostlarına ve arkadaşlarına evlerinde yemekli bir davet vermektedirler. Hoppa ve bencil bir kadın olan Irene bu tür sosyal aktivitelerden vakit bulup yeni yetme çocukları Michele (Sandro Franchina)'le fazla ilgilenemez, hatta onu fazlaca ihmal eder. Kocası George ondan daha da ilgisizdir. Kendisiyle ilgilenilmesini sağlamak için sürekli çaba gösteren küçük Michele bir türlü aradığı şefkati bulamaz. O gece davet sırasında odasına gönderildiğinde biraz da ilgiyi üzerine çekebilmek için kendisini merdiven boşluğundan aşağıya atar ve ağır yaralanır. Kaldırıldığı hastanede narkozun etkisiyle doktorlara kendisini öldürmek istediğini söylemiştir. Bunun bir kaza değil de intihar girişimi olduğunu öğrenmesi Irene'yi derinden yaralar ve yaşam tarzını değiştirmeye karar verir. Ancak o gece tek çocukları Michele hastanede ölür.

Bir süre yemeden içmeden kesilen Irene, sol görüşlü bir aydın olan gazeteci kuzeni Andrea (Ettore Giannini)'nın önerisiyle Roma'nın kenar semtlerinde yaşayan sosyal haklarından mahrum kalmış fakir insanların sorunlarıyla yakından ilgilenmeye başlar. Zamanının büyük kısmını bu yardıma muhtaç insanlarla geçirmeye başlar. Hayatına bir anlam kazandırma çabasıyla ve iyi niyetle başladığı bu hayır işleri soğuk ve maddiyatçı bir insan olan kocası tarafından hoş karşılanmaz. Hatta George, karısı ve Andrea arasında bir ilişki olduğunu bile düşünerek kıskançlık krizine tutulur.

Tek çocuğunun ölümünden kendini sorumlu tutan ve kendisini asla affetmeyen Irene'nin ise dünyaya bakış açısı değişmiştir. Çok çocuklu fakir Puglisi ailesinin hastanedeki çocuklarının ilaç paralarını ödeyerek onun sağlığına kavuşmasına yardımcı olur. Ardından da gecekonduda oturan 6 çocuklu bekar anne Passerotto (Giulietta Masina)'yla, sonra veremli bir fahişe (Teresa Pellati) ve bir banka hırsızıyla ahbap olur. Irene, bu neredeyse kutsal misyonunu yerine getirirken hem kocası hem de eski burjuva çevresi tarafından giderek dışlanır. Onun delirdiğine kanaat getiren vicdansız kocası onu bir akıl hastanesine kapattırır.

Rossellini'nin sinema dönemleri, özel yaşamı ile de örtüşen (ve bu özel yaşamının şekillendirdiği) kabaca üç döneme ayrılır. Bunlar:







Le Boudin

Le Boudin (), Fransa'nın Yabancı Lejyonunun resmî marşı.

"Boudin" aslında siyah kanlı domuz sosisi olup dönemin konuşma dilinde lejyonerlerin sırt çantasının üstüne konulan haddelenmiş battaniye anlamına gelmekteydi.

Müziğinin 1860'da lejyonun Meksika'ya yollanmasından önce bestelendiği ve şiirinin 1870 Fransa-Prusya Savaşı'ndan sonra çok sayıda Alsace'lı ve Lorraine'lıların lejyona katıldığı dönemde yazıldığı düşünülmektedir. Belçika Kralının lejyondaki Belçikalıların kendisine karşı savaşmasını yasakladığı için marş sözünde "Alsacelı, İsviçreli ve Lorraine'lılara boudin verilir. Belçikalılara yok. Onlar kaytarıcıdır." denilmektedir.

Ve marş sözünde Tonkin, Tuyen Quang (Çin-Fransa Savaşı), Camarón (Meksika Seferi) gibi Yabancı Lejyon'un katıldığı çetin mücadelelerden bahsedilmektedir.

Melodisi "La Marche de la Légion Étrangère" 'te de kullanılmaktadır. Geçit töreninde Fransa'nın diğer birlikleri dakikada 120 adımlık hızıyla yürürken Yabancı Lejyonu bu marştan dolayı dakikada 88 adımlık hızıyla yürürler.





I Wanna

"I Wanna", () 2002 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Letonya adına yarışan şarkı. Estonya'nın başkenti Tallinn'de gerçekleştirilen yarışmaya katılan şarkı, Marie N tarafından seslendirilmiş ve 176 puanla 1. olmuştur. İngilizce seslendirilen şarkı Letonya'nın Eurovision tarihindeki 3. şarkıdır ve 2000 yılındaki 3.lükten daha iyi performans göstererek Letonya'ya ilk Eurovision birinciliğini kazandırmıştır.





Gökkuzgunumsular

Gökkuzgunumsular (Coraciiformes), kuşlar (Aves) sınıfının, karinalılar (Carinatae) bölümüne ait bit takım.





Limoges - Bellegarde Havalimanı

Limoges - Bellegarde Havalimanı (Fransızca: "Aéroport de Limoges - Bellegarde") (IATA: LIG, ICAO: LFBL) Fransa'nın Limousin bölgesinin Haute-Vienne ilindeki Limoges komünündedir. Limoges'e uzaklığı 6 km'dir.


Havaalanı deniz seviyesinden 369 metre yüksekliğinde bulunur.





Başmüfettiş Japp

Başmüfettiş Japp, Agatha Christie'nin roman kahramanlarındandır. Tam adı James Harold Japp'tir. Scotland Yard başmüfettişi olan Japp, dedektif Hercule Poirot ve Arthur Hastings'in arkadaşıdır.

Birçok kitapta yer alan Japp'in ortaya çıktığı ilk kitap Ölüm Sessiz Geldi iken, fiilen yer aldığı son kitap İskemlede Beş Ceset'tir. Ancak daha sonrakilerde fiilen yer almasa da ismi geçmektedir.




Albay Race




Herreys

Herreys, üç Mormon kardeş olan Per Herrey (d. 9 Ağustos 1958), Richard Herrey (d. 19 Ağustos 1964) ve Louis Herrey (d. 3 Kasım 1966)'nin oluşturduğu İsveçli pop müzik grubu. 1984 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsveç'i temsil eden kardeşler, seslendirdikleri "Diggi-Loo Diggi-Ley" adlı parça ile ülkeye birincilik getirdiler. Ayrıca, sonraki yıl Sopot Uluslararası Şarkı Festivali'ni, seslendirdikleri "Sommarparty på Stranden" parçasıyla kazandılar.

Üç kardeş, 2002 yılında İsveç'te düzenlenen Melodifestivalen'in yarı finalinde "Diggi-Loo Diggi-Ley" şarkısını seslendirmek üzere bir araya geldiler. Kardeşlerden Richard, Ekim 2005'te Kopenhag'da düzenlenen Congratulations'a katıldı. Ayrıca Richard, Şubat 2006'da kendi solo albümünü yayımladı: "Jag e Kung".





Angers - Loire Havalimanı

Angers - Loire Havalimanı (Fransızca:"Aéroport de Angers - Loire") (IATA:ANE, ICAO:LFJR) Fransa'nın Pays-de-la-Loire bölgesinin Maine-et-Loire ilindeki Marcé komünündedir. Havalimanı Angers komününe hizmet vermektedir. Angers'e uzaklığı 20 km'dir. Havalimanı ayrıca Angers-Marcé Havalimanı ya da Fransızca:"Aéroport d'Angers-Marcé" olarak da bilinir.


www.sia.aviation-civile.gouv.fr





Karinalılar

Omurg