sında Fransa'da Onbaşı rütbesindeydi. Şubat 1915'te Teğmen rütbesine terfi ettirildi ve aynı yıl Fransa'da iki kez yaralandı,bir fransız mermisiyle burnunu kaybetti (sonradan kauçuk ile yeniden burnu yapıldı) ve esir düştü. Kasım 1916'da bir Fransız tutukluyla takas yoluyla serbest bırakıldı ve Filistin'e tayin edilerek Osmanlı'nın 8. Ordu'sunda kurmay subay olarak hizmet verdi; Türkçe de konuşabilmekteydi.

1920'li yıllarda Württemberg'te sivil polis amiri olarak çalıştı ve 1935'te Wehrmacht'a katıldı. 1937'de Yarbay'lığa yükseldi ve 1938'de Bamberg'te kurulan Tümgeneral Georg-Hans Reinhardt komutasındaki 4. Panzer Tümeni'ne bağlı 35. Panzer Alayı'nın komutanlığına getirildi.

Eylül 1939'da Almanya'nın Polonya'yı işgaline katıldı. Sovyetler Birliği'nin Haziran 1941'de işgalinin başlangıcında, 35.Panzer-Alayına komuta etti. Mart 1942'de, Rusya'da 4. Panzer-tümenine komuta ederek Tümgeneralliğe terfi oldu. Daha sonra Kiev yakınlarındaki XLVIII.Panzer-Kolordusuna komutan oldu.

Kasım 1942'de Stalingrad yakınlarında yaralandı ve Şubat ayına kadar hastanede yattı. Kısa bir süre sonra, Vatan Ordusu'nda Zırhlı Ordu Müfettişi olarak, Şövalye Demir Haçı madalyası kazandı ve Korgeneralliğe terfi etti. Kasım 1943'te Nikopol Ordu Grubu'nun komutanı oldu ve Sovyetler Birliği'nde, Zhitomir'in etrafındaki savaşlarda yeraldı. Aralık ayında bir böbrek hastalığına muzdarip oldu ve daha sonra Panzer Ordusu Müfettişi yapıldı.

1944 yılında Eberbach, General der Panzer rütbesine terfi etti. Normandiya işgali sırasında, plajlar boyunca İngilizlerin inişine karşı savaştı. Temmuz ayında, Caen bölgesinde "Batı Panzer Grubu " komutasını aldı ve sonra Beşinci Panzer Ordusu komutanı oldu. Ağustos ayında, Avranches'i yeniden ele geçirmek için yaptığı başarısız girişimi sırasında 7. Ordu içinde Panzergruppe Eberbach isminde birimin komutanı ve daha sonra 7. Ordunun da komutanı oldu.

31 Ağustos 1944'de, bir keşif devriye sırasında, Amiens'de İngilizler tarafından yakalandı.

1948 yılına kadar savaş kampında esir olarak tutuldu ve serbest kaldıktan kısa bir süre sonra bir Protestan hayır müdürü oldu. 1950'lerin başında, Alman ordusunun yeniden yapılanması konusunda danışmanlık yaparak aktif görev aldı.







Şakir Gürzumar

Şakir Gürzumar (d. 8 Nisan 1958, Ankara), Türk tiyatro yönetmeni.

Türk tiyatrosunun önde gelen yönetmenlerinden olan sanatçı, 8 Temmuz 2009'dan bu yana İstanbul Devlet Tiyatrosu müdürüdür. Adana ve Ankara Devlet Tiyatroları'nda da müdür ve sanat yönetmeni olarak görev yapmıştır. Sahneye koyduğu ‘Küçük Prens’, ‘Töre’, ‘Hayvan Çiftliği’, ‘Atları da Vururlar’ gibi oyunlarıyla tanınır.
8 Nisan 1958'de Ankara'da doğdu. Çocukluk yılları Ankara'da geçen sanatçı, 1975'te Tevfik Fikret Okulları'nda orta eğitimini tamamladı. 1979 yılında Ankara Devlet Konservatuarı Tiyatro Bölümü'nden mezun oldu. Aynı yıl Ankara Devlet Tiyatrosu'nda sanatçı, Ankara Devlet Konservatuarı'nda da eğitmen olarak göreve başladı.

1981 yılında Adana Devlet Tiyatrosu'nda Sanat Yönetmeni ve Müdür olarak atandı. Bu görevi dört yıl sürdü.

1986 yılında Devlet Tiyatrosu tarafından ihtisas için, Londra’ya gönderildi. ”National Theatre" ve "Royal Shakespeare Company”'nin işleyiş sistemleri üzerine araştırma yaptı. ”The British Theatre Association”'da drama, oyunculuk, reji, hareket, müzikal oyunculuk derslerine katıldı. “Alexander Tekniği” üzerine araştırma yaptı. “The British Theatre Association” da sahne tekniği, sahne kurslarına katıldı. Birçok tiyatroda prova izledi. 1990-1991 ve 1992-1996 yıllarında da Londra’ya giderek çalışmalarını sürdürdü. 1987 yılında tekrar Adana Devlet Tiyatrosu'na Sanat Yönetmeni ve Müdür olarak atandı.

1989 yılında Ankara Devlet Tiyatrosu'na Sanat Yönetmeni ve Müdür olarak atandı. 1993 ve 1998 yıllarında tekrar aynı göreve getirildi. Aynı yıllarda bu görevlerinin yanı sıra birçok oyunda rejisör olarak görev aldı. 8 Temmuz 2009'da Osman Wöber’den İstanbul Devlet Tiyatrosu Müdürlüğü ve Sanat Yönetmenliği görevini devraldı.

Türkiye'nin önde gelen yönetmenleri arasında yer alan Gürzumar, Devlet Tiyatroları dışında Kocaeli Şehir Tiyatrosu, Hadi Çaman Tiyatrosu, Donkişot Prodüksiyon Tiyatrosu, Türker İnanoğlu Maslak Show Center gibi özel tiyatrolarda de yönetmenlik yapmıştır.







Filipin-Amerikan Dostluk Günü

Filipin-Amerikan Dostluk Günü, 4 Temmuz tarihi olarak Filipinler Başkanı Diosdado Macapagal taradından Filipinler'in İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda Amerikan ve Filipin kuvvetlerinin ülkedeki Japon işgalinin sona erdirmesi nedeniyle belirlenmiş gündür.

Filipinler 1898'den 1941 yılında Japon işgaline kadar bir Amerikan bölgesiydi. Ülke tam bağımsızlığını 4 Temmuz 1946'da kazandı. Daha önceden bu gün Bağımsızlık Günü olarak kutlanıyordu. Ancak Filipinler Eski Başkanı Diosdado Macapagal Bağımsızlık Günü'nü Filipinler'in İspanya'dan 1898'de bağımsızlığını kazandığı güne, 12 Temmuz'a taşıdı. 4 Temmuz'u Filipin-Amerikan Dostluk Günü ilan etti. 4 Temmuz ayrıca Amerika Birleşik Devletleri'nin bağımsızlık günüdür.




Mercedes-Benz CL Serisi

Mercedes-Benz CL Serisi, 1992 yılından itibaren üretimine başladığı 2 kapı coupé modelidir. Araç Almanya ve Meksika'da üretilmektedir. Aracın yakıt sistemi benzindir. Otomatik viteslidir. Bu aracın AMG versiyonu olan CL65 AMG, ürettiği 612 hp güç ve 1001 nm tork ile seri üretimde olan en güçlü otomobillerden biri olmaya adaydır.Araç tıpkı CLS gibi ara modeldir ancak S ve E kasadan doğrudan benzerlikler taşır.İşçilik ve malzeme kalitesinden ise maliyet düşürme çabası bu modele uğramamıştır.




Murtaza Alviri

Murtaza Alviri (d. 1948) İranlı siyasetçi. 1999-2002 yılları arasında Tahran Belediye Başkanlığı görevini yapmıştır.

Alviri, Tahran'da bulunan Şerif Teknik Üniversitesi Elektrik Mühendisliği bölümü mezunudur. İşletme master'ını Devlet İşletme Eğitim Merkezi'nde tamamlamıştır.

Muhammed Rıza Pehlevi'nin yönetimindeki rejim döneminde Fallah örgütüyle yaptığı çalışmalar nedeniyle hapise atılmıştır. İslam Devrimi'nin ardından İran Devrim Muhafızları Ordusu'nun merkez kurulunda çalışmıştır. Solcu Mujaheddin İslam Devrimi Örgütü'ne bağlıydı. 1980 ve 1988 yıllarında İran Meclisi'ne seçildi. Haşimi Rafsancani ile yakın ilişkisi vardı.

Haziran 2003'te İran'ın İspanya büyükelçisi olarak atandı.




David Dinkins

David Dinkins (d. 10 Temmuz 1927), 1990-1993 yılları arası görev yapmış New York'un eski belediye başkanıdır. Ayrıca New York'un ilk Siyahi belediye başkanıdır. Şu an Columbia Üniversitesi'nde ders vermektedir. Katolik'tir.




Bargello

Bargello, ayrıca Bargello Palace veya Palazzo del Popolo (Palace of the People:Halk Sarayı) olarak bilinmekte olup, eskiden kışla ve hapishane olarak kullanılan yapı şimdi bir sanat müzesi olan yapı İtalya'nın Floransa şehrinde bulunmaktadır.

"Bargello" kelimesinin Latince'den "bargillus" [Goth "bargi" ve Alman "burg" dan]: "hisar, kale" veya "kuvvetlendirilmiş kule" geldiği görülür. İtalyan Orta Çağ'ında isim karışıklık ve kargaşa sırasında barışı ve adaleti sağlamakla görevli bir askeri yüzbaşıya verildi (daha sonra "Captain of justice": Adaletin yüzbaşısı). Bu görev günümüzdeki polis şefi ile kıyas edilebilir. Bargello ismi yüzbaşının ofisi olan yapıya kadar yayıldı.

Bargello ilk olarak "Capitano del Popolo" nun ikametgagı olarak inşa edildi. Daha sonra 1621 yılında Floransa "Şehir Konseyi" yüksek sulh yargıcı "Podestà" (İtalya'nın pek çok şehrinde güvenilir yüksek seviyedeki memurlara verilen isim) için. Bu Podestà sarayı (orijinalinde öyle isimlendiriliyordu) Floransa'daki en eski devlet binasıdır. Bu sert mazgallı yapı Palazzo Vecchio'nun inşaasına modellik etmiştir. 1574 yılında medici, "Podestà" görevinden ayrıldı ve "bargello"yu ikametgâhı yaptı (Floransa polis şefi), bu binada, artık onun ismi böyleydi.. Yapı hapishane olarak kullanıldı; infazlar Bargello'nun avlusunda 1780 yılına kadar Grand Dük Kutsal Roma İmparatoru Peter II. Leopold'un hapishaneyi kaldırmasına kadar devam etti. Fakat yapı 1859 yılına kadar Floransa polis merkezi olarak kaldı. II. Leopold sürgüne gönderildiğinde Taskonya geçici valisi Bargellonun artık hapishane olamayacağına dair karar verdi ve yapı bundan sonra ulusal müze haline geldi.

Orijinali iki katlı olan yapı 1256 yılında Volognana Kulesi boyunca inşa edildi. Üçüncü katı ise 1323 yılında bir yangın sonrası ilave edildi. Yapı dışdaki merdiveni ile ikinci kata ulaşan bir dizayn ile açık avlu etrafında inşa edildi. Avlunun ortasında bir açık kuyu bulunur.

Bargello, 1865 yılında ("Museo Nazionale del Bargello") adıyla bir ulusal müze olarak, en geniş İtalyan Gotik koleksiyonlarını ve 14-17nci yüzyıl rönesans heykellerini gösterecek şekilde açıldı.

Müze Michelangelo'nun başyapıtlarından olan "Bacchus", "Pitti Tondo" (veya "Madonna and Child"), "Brutus" ve "David-Apollo" ya evsahipliği yapar.
Onun koleksiyonu Donatello'nun "David" ve "St. George Tabernacle" içerir
, Vincenzo Gemito'un "Pescatore" ("fisherboy"), Jacopo Sansovino'nun "Bacco", Giambologna's "L’Architettura" ve onun "Mercurio" ve pek çok iş Della Robbia ailesindendir. Benvenuto Cellini kendisinin bronz büstü Cosimo I. ile gösterilmektedir.

Müze ayrıca, şahane seramik koleksiyonu (maiolica), tekstil, tapestri, fildişi, gümüş, zırhlar ve madeni paralara sahiptir.

Honolulu Hale'nin iç avlu, merdivenler ve açık tavanı Bargello'dan sonra örneğe göre yapıldı.





Marcantonio Raimondi

Marcantonio Raimondi, ya da kısaca Marcantonio, (yaklaşık 1480 – yaklaşık 1534), İtalyan gravürcü. Sanatçı, meşhur tabloların kopyalarını üreten tarihteki ilk önemli grafiker olarak tanınmıştır ve reprodüksiyon tablo yapımının yaygınlaşmasında önemli bir rol oynamıştır. Ayrıca, başta İtalya olmak üzere tüm Avrupa'da kullanılan bir taşbaskı tekniğini de geliştirmiştir.

Marcantonio Raimondi, yaklaşık olarak 1480-1482 yılları arasında Bolonya (İtalya) yakınlarındaki Molinella'da dünyaya geldi. Eğitimini Bolonya'nın ünlü kuyumcusu ve ressamı Francia olarak da tanınan Francesco Raibolini'den aldı. Biyografi yazarı Vasari'nin dediğine göre Marcantonio, Francia'dan daha yetenekli