ue de Marseille'de oynayan eski PSG'li oyuncu/oyuncular bulunmazken; PSG'de oynayan eski Olympique de Marseille'li oyuncu ise sadece Péguy Luyindula'dır.





Serena Williams kariyer istatistikleri

Bu liste Serena Williams'ın kariyer istatistiklerini içermektedir.

As of July 3, 2010, Williams win-loss record against players who have been ranked World No. 8 to World no. 10 is as follows:

World no. 8
World no. 9
World no. 10

*As of May 9, 2011




Büyük Saat

Büyük Saat, Türkiye'deki en uzun saat kulesidir ve uzunluğu 32 metredir. Saat kulesi Adana'nın Seyhan ilçesinde bulunur.

Büyük Saat inşasına Ziya Paşa ile başlandı ve 1882 yılında (Abidin Paşa zamanında) tamamlandı. Büyük Saat tarihte modernleşmenin simgesi olarak görülmüştür. Belediye Başkanı Hacı Yunus'un da inşaat için önemli bir katkısı olmuştur. O zamandan beri, Adana'nın en önemli yerlerinden biri olarak anılmaktadır. 2013 yılında restorasyonu çalışmasına başlanmış ve 2014 yılında restorasyonu bitmiştir.

Uzunluğu 32 metre olan kule kare prizma şeklindedir ve kulenin duvarları tuğla ile inşa edilmiştir. Temel derinliği 35 metre olduğu söylenir.

Kulenin inşası sırasında Osmanlıda Saat kuleleri vardı. Bu saat kuleleri arasında en uzunu Büyük Saattir. İkincisi ise Dolmabahçe Saat Kulesi'dir




Muhlis Türkmen

Muhlis Türkmen (d. 1923, İzmir - ö. 1 Eylül 2014), Türk mimar. Aynı zamanda Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nde profesördür.

Muhlis Türkmen ile birlikte Utarit İzgi, Hamdi Şensoy ve İlhan Türegün tarafından 1958 yılında Belçika’nın başkenti Brüksel’de gerçekleşen Expo 58 için tasarlanmış Türkiye Pavyonu 1950’li yıllarda Türkiye’nin çağdaş mimarlık uygulamasının en önemli örneklerinden birisini teşkil etmektedir.

İstanbul Serbest Mimarlar Derneği’ne de üyedir. 24 Mayıs 2003 tarihinde İstanbul Serbest Mimarlar Derneği tarafından Türkiye mimarisine başarılı katkılarından dolayı onur üyeliği verilmiştir.







Stéphane Borbiconi

Stéphane Borbiconi, (d. 22 Mart 1979, Villerupt), İtalyan kökenli Fransız futbolcudur. Şu an FC Metz takımında oynamaktadır.

1999 yılında FC Metz'de profesyonel olan Borbiconi, 2001 yılında FC Martigues'e kiralandı. Ardından tekrar Metz'e dönen Borbiconi, 2006 yılında Türk takımlarından Vestel Manisaspor'a transfer oldu. 2009 yılında tekrar FC Metz'e döndü ve 3 yıllık sözleşme imzaladı. 2010 yılında ise Azerbaycan takımı olan Bakı'ye kiralık olarak gitti. Ardından tekrar Metz takımına döndü.





Tunay Acar

Tunay Acar (d. 30 Nisan 1989, Wiesbaden), Türk-Alman futbolcudur. 1. Lig ekiplerinden Fethiyespor'da forma giymektedir.

Almanya'nın Wiesbaden kentinde ibr işçi Türk ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Tunay Acer, burada FV Biebrich 02 altyapısında futbola başladı ve daha sonra SV Wehen Wiesbaden altyapısına geçti. Yaşı as takımda oynama seviyesine geldiğinde SV Wehen Wiesbaden'in ara A2 takımı olan SV Wehen Wiesbaden II kadrosuna dahil edildi. SV Wehen Wiesbaden II için ilk resmî karşılaşmasına 16 Ağustos 2008 tarihinde SpVgg Unterhaching II'e karşı oynanan "Regionalliga Süd" karşılaşmasına çıktı. Bu karşılaşmanın ardından düzenli olarak ilk onbirde yer buldu. 2009-10 sezonunda A2 takım yanına 3. Liga'da mücadele eden as takım içinde oynamaya başladı. 2010-2011 sezonunu Regionalliga Süd ekiplerinden SV Darmstadt 98'da geçirdi.

2011-2012 sezonun başında Süper Lig ekiplerinden Bursaspor'a transfer edildi. Burada as takım için henüz hazır bulunmadı ve oyun tecrübesi edinebilmesi için bir sezonluğuna 2. Lig ekiplerinden Adana Demirspor'a kiralandı.

6 kez millî takımlara çağrılan Tunay Acar, 2 kez Türkiye U-20 ve 4 kez de Türkiye U-21 forması olmak üzere toplam 6 kez millî formayı giymiştir.





Utarit İzgi

Utarit İzgi (d. 1920, İstanbul - ö. 22 Şubat 2003, İstanbul) Türk mimar ve öğretim görevlisi. Aynı zamanda Sinan Ödülü’nün de sahibidir.

1920 yılında İstanbul’da dünyaya gelen Utarit İzgi orta öğrenimini Galatasaray Lisesi’nde, üniversite öğreninimi de Güzel Sanatlar Akademisi Mimarlık Bölümü’nde tamamladı. Mezun olduktan sonra aynı üniversitesi asistan olarak kaldı. İTÜ Mimarlık Fakültesi’nde yeterlilik tezini hazırlayarak doçent unvanını aldı.. 1961-62 yılları arasında Mimarlık Bölüm Başkanlığı yapan İzgi, 1969 yılında profesör unvanı aldı.







Yeşu kitabı

Yeşu kitabı () Eski Ahit'in ve Tanah'ın altıncı kitabıdır. 24 konu başlığı içeren kitapta Kenan topraklarına giriş, Yeşu önderliğinde toprakların fethi ve paylaşımı ve bu topraklarda Tanrı'ya yapılan hizmet anlatılır.

Mısır'daki kölelikten çıkan İsrailoğulları ile birlikte yer alan Yeşu'nun Tevrat'taki varlığı Çıkış kitabında başlar, Yeşu kitabıyla devam eder ve Hakimler kitabı'nda toprakların paylaşılmasıyla ilgili konuda adı geçer. Kitap kabaca, Kenan topraklarının merkezi, güneyi ve kuzeyine yapılan seferleri ve yenilen düşmanları ve akabinde toprağın paylaşılmasını anlatan iki eşit parçadan oluşur; her iki bölüm de Tanrı'nın ve Yeşu'nun, fetihle ve Musa'ya verilen kanunlara sadık kalmakla ilgili demeçleriyle çerçevelenmiştir.

Hemen hemen bütün uzmanların genel kanısına göre Yeşu kitabının tarihi gerçeklik değeri azdır. Bunun yerine Tesniye, Yeşu, Hakimler, Samuel ve Krallar kitaplarından oluşan Tesniyesel tarih, İsrail liderlerinin Tanrı ve kanunlara olan bağlılığı ve buna göre yargılanmalarını anlatan teolojik içeriğe sahiptir. Kitabın, geleneklere göre Yeşu tarafından yazıldığı kabul edilse de uzun zaman sonra birçok yazar tarafından yazılmış olması da muhtemeldir. Muhtemelen kitabın en eski kısmı, Yoşiyahu döneminde orijinal Tesniyesel tarihin de bir parçası olan ve fetihleri içeren 2 ila 11. konulardır; kitabın bitirilişi ise MÖ 586'da Babillilerin Kudüs'ü yıkması ila 6. yüzyılda Babil Sürgünü'nden dönüşte gerçekleştiğine inanılmaktadır.

I. Topraklara giriş ve fetih (1:1–12:24)
II. Toprakların kabileler arasında paylaşımı (13:1–22:34)
III. Sonuç (23:1–24:33)
1. konuda önce Tanrı ardından Yeşu'nun söylevi bulunur; bu söylevlerde Vadedilmiş Toprakların fethinin amacı aktarılır (12. konuda fetih anısına geri dönerek İsrail'in topraklarda barış içinde yaşaması için neler yapması gerektiğini anlatır).

Tanrı, toprakların alınması için Yeşu'yu görevlendirdi ve onu Ahit'e sadık kalınması konusunda uyardı. Tanrı'nın söylevinde Şeria'dan geçiş, toprakların fethi ve dağılımı, kanuna sadakatin mecburiyeti önceden ima edilmektedir; Transürdün kabilelerinin Yeşu'nun liderliğini tanıması Yehova'nın zafer güvencesini yansıtmaktadır.

İsrailoğulları, Şeria'yı Tanrı'nın ve onun ahit sandığının mucizevi yardımlarıyla geçti ve adı sonradan Gilgal'e değiştirilecek olan Gibeat-Haaralot'ta sünnet oldular. Fetih, orta Filistin'de Eriha Savaşı ile başladı, Ai'deki savaşla devam etti, ardından kuzey Filisin'de Yeşu Ebal Dağı'nda bir altar inşa edip Ahit'i yineledi. İlahi ahit töreni Mezopotamya'da yapılan seremonilere benzemekteydi.

Ardından, hikâye güneyde olanları aktarıp Gibeonların İsrailoğullarını kandırıp kendilerinin Kenanlı olmadıklarını söyleyip ittifak kurulduğunu anlatır; bu nedenle İsrailoğulları onları yok etmemiş, sadece köleleştirmiştir. Amori krallıklarından oluşan ittifakın başını çeken Kudüs'teki Kenan kralı Yehova'nın mucizevi yardımıyla yenildi ve düşman krallar ağaçlarda asıldı. (Tesniyeci yazar MÖ 701'de Asur kralı Sanherib'in seferinden olanlardan etkilenip bunları yazmış olabilir; düşman kralların ağaçlarda asılması MÖ 8. yüzyılda Asurluların yaptığı bir şeydi.)

Güneyin fethedilmesinin ardından hikâye kuzeyde olanlara döner. En önemli kuzey şehri Hazor'daki kralın başını çektiği çok uluslu koalisyon Yehova'nın yardımıyla yenildi ve Hazor ele geçirilip yok edildi. 11. konuda kısaca seferin nasıl gerçekleştiği anlatılır. 12. konuda ise Ürdün'ün iki yakasında yok olan kralları anlatan on iki liste vardır.

Kitabın ilk bölümünde İsrailoğullarının ve Yeşu'nun, Tanrı'nın emirlerini nasıl yerine getirdikleri anlatıldıktan sonra, ikinci bölümde toprakların paylaşımı anlatılır. "Ahitsel toprak dağılımı"na göre Yehova, kral olarak, her kabileye bir parça toprak tahsis etti. Öncelikle her kabileye birer toprak ayrılması gerektiğinden "mülteci şehirleri" ve Levi şehirleri en sonda anlatılmıştır. Yehova'ya olan bağlılıkları teyit edilerek, Transürdün kabilelerinin ilişiği kesilmiştir.

Yeşu, İsrailoğulları liderlerini Yehova'ya ve ahite sadık kalınması konusunda sorumlu kıldı ve onlara Yehova'yı bırakıp başka tanrıları takip ederlerse yargılanacaklarını söyledi. Yeşu, halkı bir araya getirip onlara Yehova'nın yaptığı büyük işleri hatırlattı ve sadece Yehova'nın sevilmesi gerektiini anlattı. Yeşu, ahit seremonisini bitirip halkı miraslarına geri gönderdi.

Ahit'in büyük bir kısmı gibi Yeşu kitabı da anonimdir. Babil Talmudu ilk defa kutsal kitaplara yazar iliştirme girişiminde bulunmuştur: Talmud yazarlarına göre her kitap bir peygamber tarafından yazılmıştır ve bu peygamberler kitapta anlatılan olaylara tanıklık eden peygamberlerdir; Yeşu, "ismini taşıyan kitabı" kendisi yazmıştır. Bu fikir John Calvin (1509-1564) tarafından mudafaası imkansız olduğu için reddedilmiştir ve Thomas Hobbes (1588-1679) bu kitabın kitapta geçen zamandan çok sonraları yazıldığını düşünmektedir.

Bugün genel kanıya göre, Yeşu kitabı, Tesniye'den Krallar kitabına kadar olan Tesniyesel tarihin bir parçası olarak derlenmiştir. 1943'de Alman dinbilimi uzmanı Martin Noth bu "tarih"in MÖ 6. yüzyıldaki sürgün zamanında yaşayan tek bir yazar tarafından yazıldığını iddia etti. Noth'un teorisine, Amrikan uzman Frank M. Cross 1973'te büyük bir değişiklik getirmiştir. Cross'a göre tarih iki bölümden oluşmaktadır: ilk ve en önemli kısım 7. yüzyılın sonlarındaki Yoşiyahu kortunu içerir ve ikinci kısım Noth'un bahsettiği sürgün tarihidir. Aynı zamanlarda bir Alman uzman olan Rudolf Smend, kitabın Noth ve Cross'un iddia ettiğinden daha çok yazar tarafından yazıldığını düşünmektedir.

Martin Noth'un inancına görem fetih konusunu anlatan 2 ila 12. konular, monarşi öncesi Benyamin topraklarındaki fetih hikâyelerinin bir araya getirilip 9. yüzyılda pan-İsrail bakış açısıyla Yeşu'yu kahr