ünist Partisi’nin yayını “Mundo Obrero”da yazar oldu ve 1936’da İkinci Cumhuriyet sırasında Asturias meclisine vekil olarak seçildi. İspanya İç Savaşının sona ermesi ve İspanya’dan sürgüne gitmesinin ardından, 1944’den, PCE başkanı olarak seçileceği 1960 yılına kadar görevde kalacağı İspanya Komünist Partisi’nin genel sekreterliğine getirildi. 1960’tan 1989’daki ölümüne kadar Parti’nin başkanlığı görevini sürdürdü.1977’de İspanya’ya dönünce, ilk kez İkinci Cumhuriyet sırasında temsil ettiği bölgeden, Cortes’e (İspanya parlamentosuna) yeniden vekil olarak seçildi. Genellikle 20. yüzyılın en önemli ajitatörlerinden biri olarak kabul edilir.

İspanya’nın Bask bölgesi’nde Vizcaya kentine bağlı Gallarta’nın bir kasabasında yoksul madenci Carlist ve Katolik bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi, gerçekte Soria’lı olan Juliana Gómez ve Antonio Ibárruri’nin on bir çocuğundan sekizincisiydi. Okumak istiyordu ama ailesi onun eğitimi için para ayırabilecek mali güçten yoksundu. 1916’da henüz yirmi yaşındayken, aynı zamanda bir politik aktivist olan maden işçisi Julián Ruiz ile evlendi. Altı tane çocuğu oldu fakat dördü yetişkinliğe eremeden, aşırı yoksulluk nedeniyle öldüler.

1917’de genel greve katıldıktan sonra Ruiz’in tutuklanması, ailenin ekonomik sıkıntısını daha çekilmez bir hale getirdi. Ibárruri Karl Marks’ın yazılarını okudu ve Komünist Parti’ye katıldı. Madenci gazetesi El Minero Vizcaíno için "La Pasionaria" (tutku çiçeği) takma adıyla makaleler yazdı.

1920 yılında Bask Komünist Partisinin taşra komitesine seçildi. Kazandığı ün ve saygınlık nedeniyle 1930 yılında İspanya Komünist Partisi’nin Merkez Komitesine seçildi.

1931 yılında İkinci Cumhuriyet’in kuruluşuyla beraber Madrid’e taşındı. Burada sol-kanat gazete Mundo Obrero’nun editörü oldu. Kadınların yaşam koşullarını düzeltmek için çaba harcadı. Daha sonra Parti’nin polit bürosuna atandı. Faaliyetlerinden ötürü birkaç kez yakalandı ve tutuklandı. Hitabet yeteneği, onu İspanya Komünist Partisi’nin önemli temsilcilerinden biri haline getirdi. 1933 yılında Moskova’da gerçekleştirilen Komintern’e (Komünist Enternasyonal) delege olarak katıldı.

1936 yılında İspanya Temsilciler meclisine seçildi ve çalışma, barınma ve sağlık koşullarının iyileştirilmesi için mücadele verdi. İspanya İç Savaşı’nın patlak vermesinin ardından No Pasaran sloganı eşliğinde Cumhuriyetin savunusu için sesini daha da yükseltti. Konuşmaları toplumun büyük bir kısmını, özellikle kadınları, anti-faşist mücadele için bir araya getirdi. Cumhuriyetçi davanın başarıya ulaşmasına yardımcı olmak için Palmiro Togliatti gibi kişilerle beraber çeşitli komitelere katıldı.

Ancak, kanlı üç yılın ardından 1939 yılında Madrid’in düşmesiyle beraber Milliyetçi güçler galip geldi. Ibárruri politik faaliyetlerine devam edeceği SSCB’ye iltica etti. Tek oğlu Rubén Kızıl Ordu’ya katıldı ve 1942’de Stalingrad savaşında öldü.

Enrique Líster, 1945’te Dolores Ibarruri’yi eski İspanya Komünist Partisi militanı Gabriel León Trilla’yı öldürtmekle suçladı.

1944 yılı Mayıs’ında İspanya Komünist Partisi’nin genel sekreteri oldu. Ölene kadar devam edeceği başkanlık görevini 1960 yılında devralana kadar genel sekreterliğe devam etti. Altmışlı yılların başında Sovyet vatandaşlığına kabul edildi. Bu yıllarda politik başarısı Sovyetler Birliği tarafından kabul edildi ve Moskova Üniversitesi’nden fahri doktoralık unvanı aldı. Ayrıca Lenin Barış Ödülü (1964) ve Lenin Şeref Rütbesine layık görüldü. Otobiyografisi No Pasarán 1966 yılında yayınlandı.

1975’te Francisco Franco’nun ölümünden sonra anavatanına geri döndü. Demokrasinin yeniden inşasından sonra 1977 Haziran ayındaki ilk seçimlerde Asturias bölgesini temsilen Cortes’e (İspanya Parlamentosu) milletvekili seçildi.

İbarruri, İspanya Komünist Partisinin Leninizmi programından çıkaran, dolayısıyla Sovyetler Birliği’nden bağımsızlığı savunan ilk komünist parti olmasından beri, Eurocommunism denilen akımın da kurucularındandır.

Ibarruri zatürre nedeniyle 93 yaşında hayata gözlerini yumdu. Ernest Hemingway İspanya İç Savaşı konu alan Çanlar Kimin İçin Çalıyor adlı romanında La Pasionaria’dan bahseder.

La Pasionaria heykeli faşizme karşı savaşmak için faşizme karşı mücadele için gitmiş olan bir İskoç bir adamın anısına Glasgow’daki Clyde caddesine dikildi.

La Pasionaria’nın Glasgow’da Clyde caddesinde bulunan heykeli, İskoçya’dan İspanya’ya faşizme karşı savaşmaya gitmiş olanların anısına ithaf edilmiştir.




Korkunç Koleksiyoncu (anlam ayrımı)






2008 FIFA Dünya'da Yılın Oyuncusu Ödülü

2008 FIFA Dünya'da Yılın Oyuncusu Ödülü 12 Ocak 2009'da İsviçre-Zürih'te, Zürih Opera Binası'nda açıklandı ve erkekler dalında ödülü Portekiz ve Manchester United'ın oyuncusu Cristiano Ronaldo, bayanlar dalında bu ödülü üst üste üç kez kazanan Umeå IK'in oyuncusu Brezilyalı Marta Vieira da Silva kazandı.

23 erkek ve 10 bayan oyuncunun bulunduğu kısa liste 12 Aralık 2008'de erkek ve bayan oyuncu aday sayısı 5'e düşürülmeden önce 29 Ekim 2008'de açıklandı.Kaká, Lionel Messi, Cristiano Ronaldo, Fernando Torres ve Xavi erkek; Nadine Angerer, Cristiane, Marta, Birgit Prinz ve Kelly Smith de bayan adaylar olmuşlardır.




NGC 1559

NGC 1559, Ağcık takımyıldızı yönünde bulunan bir çubuklu sarmal gökada. 6 Kasım 1826 tarihinde James Dunlop tarafından keşfedilen gökada, aynı zamanda seyfert gökadadır.

2005 yılında süpernova (SN 2005df) gözlenmiştir. NGC 1559 içerisinde keşfedilen diğer iki süpernova SN 1984J ve SN 1986L'dir. Her ne kadar başlangıçta Kılıçbalığı Grubu'nun üyesi olduğu düşünüldüyse de, sonraki gözlemler herhangi bir grup üyesi olmadığı gerçeğini ortaya çıkarmıştır. NGC 1559, büyük kütleli sarmal kollara ve güçlü yıldız oluşumlarına sahiptir. Neredeyse doğu-batı yönünde küçük bir çubuğu bulunur. Çubuk ve disk, çok güçlü bir radyo salınım kaynağıdır.




NGC 1566

NGC 1566, Kılıçbalığı takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 60 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir ara sarmal gökada. James Dunlop tarafından 28 Mayıs 1826 tarihinde keşfedilmiştir. Kılıçbalığı Grubu'nun baskın ve en parlak üyesidir. NGC 1068'den sonra en parlak ikinci seyfert gökadasıdır. Mutlak aydınlatma gücü 3.7 "L". H I içeriği 1.4 "M".





Silopi

Silopi, Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde Şırnak iline bağlı bir ilçedir.

Silopi, milattan önceki dönemlerde önemli bir yerleşim yeri olan Ninova yani 'Musul' şehrine bağlı bir yerleşim merkeziydi. Eski kavimlerden Asurlular'ın bu bölgede kaldıkları, çevrede bulunan kalıntılardan anlaşılmaktadır. İlçeye bağlı Yankale mezrasında, bu kavime ait kale kalıntıları mevcuttur. Söylentilere göre ilçe içerisinde, Kavallı, Buğdaylı köyleri ile Yankale mezrasında bulunan tepelerin insan gücü ile yığma bir şekilde yapılmıştır. Tepeler incelendiğinde bu rivayetin doğruluğu anlaşılmaktadır. Bu tepeler Asurlular döneminde birer haber alma-verme aracı olarak kullanıldığı bilinmektedir. Asurlulardan sonra bölgenin hakimiyeti tamamen Sasaniler'in eline geçmiştir.

Daha sonra, M.S 960-1040 yılları arasında Büveyoğulları, bu bölgeyi ele geçirmişlerdir. Büveyoğullarına ait bir camii ve bir medrese kalıntıları, halen ilçeye bağlı Birlik köyü sınırları içerisinde mevcuttur.

Büveyoğullarından sonra hakimiyet, Cizre Emirlikleri'nin eline geçmiştir. Cizre Emirlikleri kendi aralarında üç kola ayrılmışlardır: Cizre, Finik, Gurkil. Cizre Beyi olan Hacı Bedran, ilçe hakimiyetini ele geçirmiştir. Hacı Bedran Bey'in ölümünden sonra şimdiki Silopi Ovası’nın idare ve yönetimi, oğlu Süleyman’a verildiği söylenmektedir. O zamanlar Silopi Ovası’nın adı 'Silonun Ovası' olarak geçerdi. İlçe 'Silopi' adını buradan almaktadır. Belli bir süre Cizre’ye bağlı olan bir nahiye olarak kalmıştır.

1931 yılında Cizre'ye bucak olarak bağlanan Silopi, 1960 yılında Mardin’e bağlı bir ilçe olarak idari taksimatta yerini almıştır. 18 Mayıs 1990 gün ve 20522 Sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Bakanlar Kurulu Kararı ile 16 Mayıs 1990 tarihinden itibaren yeni il olan Şırnak’a bağlanmıştır.

İlçede Ağustos 2015 tarihinde çatışmalar ve akabinde sokağa çıkma yasakları başlamış, çatışmalarda birçok kişi yaralanmış ve yaşamını yitirmiştir.

Silopi ve çevresinde iki farklı yeryüzü şekline sahiptir. İlçenin kuzeyi, kuzeybatısı ve kuzey doğusu dağlık bir yapı oluşturmaktadır. Dağlık kesim kuzeyden güneye doğru inildikçe düz bir yapıya dönüşür ve güneyde geniş Silopi Ovası uzanır. Silopi Ovası Türkiye-Irak sınırı'na yaklaştıkça alçalır ve Dicle Nehri ile Habur Çayı’nın birleştiği noktada en düşük seviyeye erişir.

Cudi Dağı, Silopi’nın kuzeyini tümü ile kaplamaktadır. Cudi dağındaki yaşlı tortullar güneye doğru daha genç oluşumlar üzerine yüklenmiştir. Cudi Dağı’nın en yüksek noktası 2.114 metre olup, Silopi Ovası’na egemen bir konumdadır.

Silopi orman ve ağaç yönünden oldukça zayıftır. İklimin etkisi ile bol miktarda zakkum ağaçlarına rastlanır.

İlçede yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlıdır. Türkiye'nin rekor sıcaklığı 54,7 dereceyle Habur Sınır kapısında kayda geçmiştir. Toprakların %65’i tarıma elverişli topraklar olup, tarıma elverişsiz olan sadece %15’tir. Platoların oranı ise %20’dir.

Silopi ilçesinin yüzölçümü 790 km² olup, güneybatısında Suriye (20 Km), guneydogusundaijugy Irak (15 Km) devletleri ile batısında Cizre (29 Km), kuzeyinde Şırnak il merkezi (33 Km) ve kuzeydoğusunda Uludere ilçesi (11 Km) ile komşudur.

Şehir halkını büyük oranda Kürtler oluşturur.

1990-97 : %37
1997-00 : %23
2000-07 : %21

Eylül 2016'da, PKK-KCK'ya yardım ve destek verdiği gerekçesiyle tutuklanan belediye başkanı Emine Esmer'in yerine 1 Eylül 2016 tarihinde yürürlüğe giren 674 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca kaymakam Savaş Konak atandı.

1973 yılında Gümrük İdare Memurluğu olarak faaliyete geçen, 1976'da Gümrük Müdürlüğü, 1981 yılında Habur Gümrükler Başmüdürlüğü olan Habur Sınır Kapısı 402,500m²'lik bir arazi üzerine kurulmuş olup, Gümrük Müsteşarlığı ile TOBB arasında imzalanan yap-işlet-devret sözleşmesi çerçevesinde Ekim 2005-Ekim 2006 tarihleri arasında tamamen yeniden inşa edilmiştir.

Bu çerçevede 4