Malik komutasında bir akıncı gücü Toulouse'a kadar ilerleyip bu şehri kuşatmaya aldı. Ama Kont Edo komutasındaki bir Frank ordusu tarafından yenilip geri püskürtüldü. Bu ordudan geri kalanlar, Abdurrahman bin Abdullah bayrağı altında birleşerek üsleri olan Narbonne'a çekildiler.

Arapların bu yenilgisi İber Yarımadası'nın dağlık kuzey tarafında bulunan ve Arapların idaresine hiç girmemiş olan Asturias'daki Hristiyanları uyardı ve buradan Endülüs Müslümanlarına akın şeklinde hücumlar yapıp onlara ziyan vermeye başladılar. Birçok Avrupalı ve İspanyol tarihçi Kuzey İspanyalı Hristiyanların II. Yezîd döneminde başlayan bu hareketlerinin sonunda İberi

641 yılında Emevî Arap orduları Güney Kafkasya bölgesine gelmişlerdi. Aynı bölgeye çok yakın bir zaman önce de kuzeyden Hazar orduları girmiş ve bu bölgedeki Hazerler durumlarını geliştirip pekiştirmeye çalışmışlardı. İki istilacı güç, bundan sonra bu bölgeyi kendi ellerine geçirmek için mücadeleye girişti.

Bu bölgedeki Hazar ordularına karşı II. Yezîd döneminde ilk Arap seferi, el-Tubayt Nahran komutasında Arapların "Babelabvab" (Arapça باب الابوب) diye adlandıkları (şimdi Dağıstan'da bulunup klâsik dönemde "İskender Geçidi" olarak anılan Derbent Geçidi) ve Sâsânîler döneminden beri devamlı olarak kullanılan uzun bir sur dizisi üzerine olmuştur. Bu orduyu Hazar orduları "Marj el-Hacar" denilen bir mevkide karşıladı. Burada yapılan savaşta Hazarlar galip geldi. Araplar büyük sayıda asker kaybettiler. Yenik Arap ordusundan geri kalanlar Suriye'ye döndükleri zaman II. Yezîd'in büyük bir hoşnutsuzluğu ile karşılaştıkları bildirilir.

Ertesi yıl Yezîd, seçkin asker ve birliklerden oluşan yeni büyük bir Arap ordusu kurdu ve bu orduyu "Cerrah el-Hakemî" komutasında Hazarlar üzerine gönderdi. Bu ordusu Kura Irmağı'nı geçip Güney Kafkasya'ya girdi ve buraları talan ederek epey ganimet toplamayı başardı. Bu ordu, 722 veya 723'te Hazar Denizi batı kıyılarından yürüyerek Dağıstan içlerine yöneldi. Araplara Hazarlarn elinde bulunan, (belki de başkentleri olan) "Belencer" adı ile bilinen büyük bir şehre yöneldiler. Surları bulunmayan bu şehir sakinlerinin şehrin etrafına (300 veya Tâberî'ye göre 3.000 adet) birbirine bağlı arabalardan kurulu ve şehri kuşatan bir mevzi kurup şehri böylee savunmaya çalıştıkları bildirilmektedir.. 723'te bu Arao ordusu "Belencer" şehrini kuşatıp eline geçirdi. Belencer'in savunmasını yapan Hazar prensi şehirden kaçıp biraz daha kuzeyde bulunan "Samandar" şehrine çekildi ve burasını merkezi yaptı.

İslâm Peygamberi'ni gören ve bilen (İbn-i Tufeyl adlı) yaşayan en son kişi II. Yezîd döneminde 719'de (Hicri 101) Mekke'de yüz yaşını çoktan aşmış olduğu hâlde vefat etti.

II. Yezîd'in kendinden önceki Emevî halifelerinden daha çok harem hayatına ve harem dışındaki kadınlara düşkünlüğü bildirilmektedir. II. Yezîd'in karısı, halife Osman'ın torunu "Sudha", onun bu düşkünlüğünü bilip gayet güzel, fakat yüksek fiyatla bir esir kız satın alıp hediye ettiği; bu kızın adına "Hababah" denildiği; II. Yezîd'in bu cariyeye çok düşkün olup cariyenin ölümünden hemen sonra II. Yezîd'in de öldüğü tarihlerde yazılmaktadır . II. Yezîd'in "Sallama" adlı bir şarkıcıya yakınlığı da bilinmektedir. Bu iki kadının Emevî devletinin iç işlerini etkiledikleri iddia edilir. Bin Hubeira'nın Irak valiliğine tayin edilmesinin "Hababah "aracılığı ve ona verilen hediyeler dolayısıyla yapıldığı yazılmıştır. II. Yezîd ölüm döşeğindeyken yanında bulunan kişinin "Sallama" olduğu, ailesini ve saray mensuplarının II. Yezîd'in ölmesini "Sallama"'nın ağlayıp haykırışları vasıtasıyla öğrendikleri rivayet edilir.

"Tepfanes" adlı bir Hristiyan tarihli, II. Yezîd'e bir müneccimin eğer Hristiyan putlarına karşı tedbirler alırsa 40 yıl halife olarak hüküm süreceğini bildirdiğini yazar. II. Yezîd'in halifeliğinin son yılında Hristiyanlar aleyhinde bir put kırma buyruğu yayınladığı; ama bunun uygulanmasına başlanmadan öldüğü bilinmektedir.

II. Yezîd 724’te veremden öldü. Yerine kardeşi Hişâm bin Abdülmelik Emevî halifesi oldu.






Blackstreet

BLACKstreet, 1992 yılında New York kentinde kurulan ABD'li bir müzik grubudur. Grubun ilk üyeleri Teddy Riley, Chauncey Hannibal, Levi Little ve Joseph Stonestreet şeklindeydi. Grup bu haliyle 1993 yılında gösterime giren "CB4" filminin özgün film müzikleri albümünde yer alan "Baby Be Mine" adlı şarkıyı kaydetti. Bu şarkının tekli olarak yayımlanmasından sonra Stonestreet, grubu terk etti.

Grubun ilk albümü "Blackstreet", ortalama bir başarı gösterdiği gibi, "Booti Call" ve "Before I Let You Go" gibi Amerikan müzik listelerinde ilk kırkta yer alan şarkılara imza attı. 1996 yılındaki ikinci albüm "Another Level", içinde yer alan Dr. Dre düeti "No Diggity" sayesinde büyük başarılar elde etti. Kasım 1996'da Amerikan müzik listesinin zirvesine oturan şarkı, 1998 yılında "En İyi Grup R&B Performansı" dalında Grammy ödülü kazandı. Albüm, tüm bu başarılarının ardından üç numaraya yükselmesinin yanında dört kez platin plaket elde etti. "No Diggity" ise 2000 yılında Rolling Stone dergisinin düzenlediği "En İyi 100 Pop Şarkısı" listesinde doksan birinci sırada yer aldı.

Bu süreçten sonra ünlü isimlerle çalışmalarını sürdüren grup, Jay-Z'nin "The City is Mine" adlı şarkısında da konuk olarak yer aldı. Grubun daha sonraki çalışmaları arasında "Girlfriend/Boyfriend" adlı şarkıda Janet Jackson, Ja Rule ve Eve ile yapılan iş birliği yer almaktadır. 1999 yılındaki "Finally" adlı albümleri Amerikan albüm listesinde ilk onda yer alan grup, bir süre sonra anlaşmazlıklar yüzünden 1999 yılında dağıldı. Ancak uzun sürmeden birleşen grup, 2003 yılında "Level II" adlı albümlerini yayımladı.

2006 yılında Teddy Riley, Mark Middleton, Eric Williams ve yeni üye J-Stylz ile bir tura çıkan grup 2008'de yeniden ayrışmalar yaşadı.






Muhammed Hüseyin Fadlallah

Ayetullah el-Uzma Muhammad Hussein Fadl-Allāh (Arapça:محمد حسين فضل الله veya Seyyid Muhammad Hussein Fadl-Allāh) (d. 16 Kasım 1935, Lübnan - ö. 4 Temmuz 2010, Lübnan) ünlü bir Şii ve Müslüman din adamıydı. Lübnan'daki İslamcı örgüt olan Hizbullah ile bağlantısı olduğu ileri sürülmekteydi. Kimi araştırma kuruluşları kendisini Lübnan'daki Hizbullah örgütünün ruhani lideri olarak kabul etmekteydi. Şeyh Fadlallah'ın kendisi Hizbullah'la ilişki içinde olduğu iddialarını yalanlamaktaydı.

Lübnanlı bir ailenin oğlu olarak Irak'ın Necef kentinde doğdu. 1952 yılında Lübnan'a göç etmeden önce Necef'te İslami İlimleri okudu. Takip eden yıllarda yüksekokullarda ders verip kendini yoğun bir şekilde dini ilimlere vermiş, onlarca kitap yazmış, çok sayıda Medrese'nin yanı sıra 'Mabaret Cemiyeti'ni kurmuştur. Bu cemiyetin çatısı altında ayrıca bir kütüphane, bir kadın kültür merkezi ve bir polikliniğin kurulmasını sağlamıştır.

İran İslam Devrimi hedeflerini savunmuş ve aynı ideolojiyi paylaşan Lübnan'daki islami hareketleri savunmuştur. Vaazlarında İsrail'in Lübnan topraklarını, Batı Şeria ve Gazze Şeridi işgaline karşı silahlı direnişe çağırmış, Siyonizm'e karşı bir tutum göstermiştir. Kadınların İslam'daki rolü hakkında nispeten liberal görüşlere sahipti.

Fazlullah birkaç kez canına kast eden saldırılara maruz kalmıştır. Bunlardan biri CIA'nin sponsorluğu ve Suudi Arabistan tarafından finanse edilen, 80 kişinin ölümüne neden olan 8 Mart 1985 tarihinde Beyrut'ta düzenlenen bombalı araçlı saldırıydı.

Fadlallah Irak'ın Şii inancına göre kutsal sayılan Türbeler kenti Necef'te 16 Kasım 1935 tarihinde Abdulrauf Fadlallah ve El-Hacce Raufe Hassan Bazzi'nin oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Ailesi daha önce 1928 yılında dini eğitim almak için Güney Lübnan'daki Aynata köyünden Necef'e göç etmişti. Fadlallah doğduğunda, babası henüz tanınan bir İslam alimi olmuştu.

Fadlallah ilk olarak Kur'an ilmi ile temel okuma yazma yetenekleri edinmek için Kuttab denen geleneksel okullardan birinde okumaya başladı. Bu okullar genellikle bölgedeki muhafazakar şeyhler tarafından işletilmektedir. Fadlallah'ın bu okuldan kısa süre içinde ayrılıp yayıncı Cemiyet Muntada El-Naşer tarafından işletilen modern bir okula geçmesi, olasılıkla şeyhlerin bıraktığı olumsuz izlenimlere bağlıdır. Fadlallah bu okulda iki yıl kalarak ilkokulun 3. ve 4. sınıflarını bitirmiştir.

Bundan da Fadlallah'ın dini eğitimine çok genç yaşta başladığı anlaşılır. Henüz dokuz yaşındayken bir nahiv ders kitabı olan Ecrumiye'yi okuyup, daha sonra İbn-i Hişam'ın Katru'n-Neda kitabını bitirmiştir.

Talebenin bir kitabı okuyup hocanın okunanlarla ilgili açıklamalarını dinlemesi şeklinde uygulanan Sutuh ("ictihad") derslerini tamamladı. Ayrıca Arap dilini, mantık ve fıkıh ilimlerini okumuştur. Fıkıh ilminde, Şeyh Mücteba el-Lenkarani adlı İranlı bir hocada gördüğü 'Kifayet el-Usul' isimli ikinci kısma kadar hocaya gerek duymamıştır. Hocanın belli bir kitaba bağlı kalmadan serbest dersleri verdiği 'Bahs el-Haric' şeklinde öğrenim gördü. Fadlallah Lübnan'a gitmeden önce küçük bir dergiyi yayınlamıştı. Kabiliyetli ve erken gelişmiş bir erkek çocuğuydu: on yaşındayken, bazı arkadaşlarıyla birlikte elle yazdıkları bir mecmumayı yayınlamışlardı.

Necef'teki ilahiyat üniversitelerinin tanınmış hocalarının yanında 21 yıl ders aldıktan sonra, eğitimini 1966 yılında tamamlayıp Lübnan'a dönmüştür. Daha önce 1952 yılında Lübnan'ı ziyaret ederek, Muhsin el-Emin'in cenazesinde methine bir şiir okumuştur.

1966 yılında, Fadlallah "Usrat Ataahi" isimli (Kardeşlik Ailesi) bir cemiyetten doğu Beyrut'a gelip orada Nebbe bölgesinde onlarla birlikte yaşama davetini aldı. Necef'teki koşullar da onun ayrılmasını gerektirdiğinden, bu daveti kabul ederek Lübnan'a gitmiştir.

Nebbe'de Fadlallah, kültürel seminerler organize ederek ve sosyal konuları da ele alan dini konuşmalar yaparak işe başlamıştır.

Her şeye rağmen, Fadlallah'ın birincil düşüncesi, akademik çalışmalarına devam etmekti. Bunun için "İslami Şeriat Enstitüsü" adında bir medrese kurmuştur. Bu medresede, Şehit Ragıb Harb gibi ünlü alimler yetişmiştir. Ayrıca bir açık kütüphane, bir kadın kültür merkezi ve bir poliklinik kurmuştur.

Lübnan'daki iç savaş nedeniy