baskısından kaçarak Filistin topraklarına gelmeye başladılar. Bu yeni mimarlar, umumi yapıları ve konutları tasarlamaya başladı. Bauhaus evleri, işlevsel olan ve malzemesi pahalı olmayan yapıların inşasına izin verdi. Avrupa'dan kaçan mimarlar sadece Bauhaus alanında değil, Le Corbusier tarzında da eserler verdi. Bunun yanında, Erich Mendelsohn ve onun yanında çalışan Carl Rubin, resmî olarak Bauhaus ile bağlantılı olmasalar da, kentin inşasında birçok yapı için katkıda bulundular. Ancak yine de farklı mimari tarzlar 1930'lar boyunca kentte bir noktada birleşti ve yeni tarzdaki birçok yapı da burada test edilme fırsatı elde etti.

1984 yılında, Tel Aviv'in kuruluşunun yetmiş beşinci yılı anısına, Tel Aviv Sanat Müzesi'nde "White City, International Style Architecture in Israel, Portrait of an Era" adında bir sergi açıldı. Bazı kaynaklar "Beyaz Kent" adının kökeni olarak bu sergiyi açan müze müdürü Michael Levin'i, bazı kaynaklar ise şair Nathan Alterman'ı göstermektedir. Bu 1984 sergisi, daha sonraları New York'a taşınarak bu kentteki Yahudi Müzesi'nde sergilendi. 1996 yılında Beyaz Kent, Dünya Anıtlar Fonu'nun listesinde tehlikedeki siteler listesinde yer aldı. 2003 yılına gelindiğinde UNESCO, Beyaz Kent'i, Dünya Mirasları listesine aldı.

Bölgedeki yapıların tasarımı, Akdeniz'in ve etraftaki çöllerin getirdiği zor iklim şartlarına dayanıklı olarak planlandı. Yapıların dışında kullanılan beyaz ve açık renkli boyalar, güneş ışığını geri yansıtmak amacıyla seçildi. Duvarlar sadece gizliliği değil, ayrıca güneşe karşı korumayı da sağlamak üzere tasarlandı. Bauhaus tarzının anahtar elemanlarından biri olmasına rağmen, yapılarda geniş cam yüzeyler ve pencereler kullanılmadı. Bunun amacı sıcaklığın ve ışığın evlerin içine fazlaca girmesini önlemektir. Yine uzun ve dar balkonların her biri, bir üstünde yer alan balkonla gölgelenmiş durumdadır. Bu tasarım planlanırken güdülen bir diğer amaç da yapıların denizden esen serin rüzgârı yakalamasıdır. Binalarda eğimli çatıların yerine dümdüz çatılar kullanıldı. Bu sayede evlerde yaşayan vatandaşlar, çatı katını serin akşamlarda çeşitli amaçlar için kullanabilecekti.

Yapıların çoğu kolonlar üzerine dikilidir. Bu tarz kolonlu yapılardan ilki, Zeev Rechter tarafından 1933 yılında tasarlanan "Engel House"tur. Kolonların kullanılmasının nedeni, rüzgârın bina altlarından eserek yapıları serinletmesinin ve çocuklara yeni oyun alanlarının açılmasının amaçlanmasından dolayıdır. 1935 yılında, Beit Hadar adlı ofis binasıyla beraber çelik çerçeve yapıları da tasarlanmaya başlandı. Bu teknik sayesinde yapıların ilk katlarının çeşitli amaçlar için kullanılması kolaylaştırıldı.

Mimari ve inşa yöntemleri, çağdaş bir kent oluşturma amacı güdülerek yüzlerce benzer binanın tasarlanmasının yolunu açtı. Bu inşa edilen yapıların pek çoğu betonarmeydi. Güçlendirilmiş beton kullanımı ise 1912 yılında sonra başladı. Ancan yine de bu ilk yapılar, tüm yenilikçi tasarımlarına rağmen yazları dayanılmaz derecede sıcak oluyordu. Tel Aviv sakinleri bu ilk dönemlerde akşamları dışarı çıkarak parklarda veya kahvelerde dolaşmayı tercih ediyordu. Bu alışkanlık kentte halen devam etmektedir.

Apartmanlar, çocuk güvenliği, posta işlemleri, mağaza ve çamaşırhane gibi hizmetleri sunmaktaydı. Ayrıca yapıların belli bir toprak barındırıyor olması da, tercih edilen bir tasarım olmuştu. Öyle ki, insanlar bu boş alanlarda bahçe işleri ve ekim-biçim işleriyle uğraşabiliyordu.

İnşa edildikten sonra bazı yapılar belli nedenlerle terk edilince, kimileri ihmalden dolayı yıkılma noktasına geldi. Özellikle özel yasaların çıkmasından önce bazıları yıkıldı. Yine de, 4.000'in üzerindeki Bauhaus yapısının bir kısmı yenilenirken, 1.500'den fazlası da düzenlenip yenilenmek üzere sıraya alındı. Tel Aviv belediyesi de 2009 yılında 1.000 kadar yapıyı içine alan bir yasa hazırladı.

Beyaz Kent'e ilişkin en geniş çaplı inceleme Nitza Metzger Szmuk tarafından yapıldı. Bu incelemeler daha sonra bir kitapta toplandı ve hemen ardından bunu "Dwelling on the Dunes" adındaki bir sergi izledi. Sergi ilk olarak Tel Aviv Sanat Müzesi'nde 2004'te düzenlense de, daha sonraları Kanada, İsviçre, Belçika ve Almanya'da da gösterildi.
2000 yılında Tel Aviv'de kurulan Bauhaus Merkezi, süregelen mimari mirası üzerine organize olmuş bir merkezdir. 2003 yılında, burada 25 yapının incelendiği bir sergi açıldı. Bunun devamı olarak da 2008 yılında kentte Bauhaus Müzesi açıldı. Kentin kuruluşunun yüzüncü yılı şerefine Mart 2009'da Docomomo International, "Docomomo Journal 40" adlı bir dergi yayınlayarak, dergideki birçok sayfada Beyaz Kent'ten fotoğraflara yer verdi.





Desensitized

Desensitized Amerikan Alternatif Metal grubu Drowning Pool'un ikinci stüdyo albümü.İlk albümden sonra ölen Dave Williams'ın yerine vokal olarak karşımıza Jason 'Gong' Jones çıkyor.Desensitized grubun Jason 'Gong' Jones ile kaydettiği ilk ve son albümdür.2003'te Drowning Pool'a katılan Jones 2005 yılında Dallas konseri öncesinde gruptan ayrıldı.Parasını alamadığını iddia eden Jones Florida'lı Hard Rock grubu AM Conspiracy'i kurdu.

Albümdeki müzikler Alternative Metal,Hard Rock ritimlari içerir bunun yanında Punk kültürüne ait olan anarşi ögelerine rastlanabilir.Teksaslı ünlü porno yıldızı Jesse Jane albüm kapağıda ve "Step Up" video klibinde yer almıştır.

Albümdeki "Step Up" ve "Killin'Me" parçalrının video kliplari çekilmitir."Step Up" klilbinde Jesse Jane bulunurken,"Killin'Me" klibi ise 2005 yılında grubun sahne ve sahne arkası görüntüleri ile oluşturulmuştur.





Yediçınar Yaylası

Yediçınar Yaylası, bir Kemal Tahir romanıdır. Bu kitap ile "Köyün Kamburu" ve "Büyük Mal", Çorum bölgesi insanlarının belli dönemler içinde anlatıldığı bir üçlemeyi oluşturur. Yazarın bundan başka bir de "Esir Şehir" üçlemesi bulunmaktadır.

Romanda, Tanzimat reformundan, cumhuriyetin ilanının sonrasında Atatürk'ün ölümüne kadar geçen sürede, meydana gelen olayların Çorum yöresinin insanına etkisini, toprak, ağalık, mülkiyet kavgası, tifüs salgını, Ermeni Kırımı olayları ile bağlantılı şekilde anlatır. Kemal Tahir'in bütün romanlarına hakim olan Anadolu insanı merkezli bakışı ile, bütün bu süreçte hiç değişmez olan coğrafyanın yüzyıllardır süregelen kuralları Anadolu insanının gözünden anlatılır. Romanda o dönemde iyice zayıflayan Osmanlı devlet gücünün nasıl bir despotik idareye dönüştüğü ve halkın bu durumdan kendisini nasıl olabildiğince kurtarmaya çalıştığı, Osmanlı devlet yöneticilerinin, halkla varolan ilişkileri ortaya dökülerek incelenir.






3,14...

3,14..., Bakü'de kurulmuş doom/death metal türünde söyleyen bir gruptur. Azerbaycan'ın rock/metal sahnesinde bu türü söyleyen ilk gruptur.

3,14... grubu 2002 yılının Ekim ayında Dissonans grubunun dağılmasıyla Emin Kerimov ve Maksim Keçetov tarafından kurulmuştur. Daha sonraları Vadım Alekberov ve Seva Aliyeva katılmıştır. O zamanlarda "Alma Mater" adı ile tanınan grup, Fatal Nation ve Demogorgon gibi Azeri rock gruplarıyla aynı sahneyi paylaşmıştır.
2005 yılında grubun adı 3,14... (pi sayısı) olarak değiştirilmiş ve yeni katılanlar kısa süre sonra ayrılmıştır. Grup 2006 yılı sonunda Bakü'de yapılan Bakport Festivalinde sahne almış ve aynı yıl içerisinde ilk demo albümlerini yapmıştır. 2008 başlarında grup Dark Line metal harekatına katılmış ve konserler vermeye başlamıştı. 2009 yılında Dark Line Undergrand festivaline katılmış ve yeni albüm üzerinde çalışmaya başladılar.








Pazarcık Aksuspor

Pazarcık Aksuspor, Kahramanmaraş'ın Pazarcık ilçesine bağlı il amatör kümelerinde mücadele eden bir spor kulübüdür. Kahramanmaraş ilinde profesyonel olmuş dört kulüpten birisidir. İsmindeki "Aksu" ilçeden geçen ırmağın adıdır.

İlk kez 1985-1986 sezonunda tarihinde ilk kez profesyonel liglerde oynama başarısı gösteren Pazarcık Aksuspor, 1985'ten 1988'e kadar Türkiye 3. Lig'inde mücadele etti. 1987-1988 sezonu sonunda 3. Lig 2. Grup'ta 14. sıradaki Tuncelispor'un bir puan altında yer alıp amatör kümeye düştü. Böylece, Kahramanmaraş'ın ilçe takımlarından profesyonel liglerde en az kalan takım unvanını aldı.





Hakkı Tarık Us

Hakkı Tarık Us (1889; Gördes, Manisa - 21 Ekim 1956, İstanbul), Türk yazar, siyasetçi, öğretmen, koleksiyoncu.

1918’den ölümüne değin sahiplerinden olduğu "Vakit" gazetesinde çalıştı, pek çok gazeteci yetiştirdi; Türk Basın Birliğinin kurucuları arasında yer aldı. İşgal yıllarında milli mücadeleye verdiği hizmetleri nedeniyle İstiklal Madalyası ile ödüllendirildi. II., III., IV., V. dönemlerde Giresun milletvekili olarak TBMM’de yer aldı. Gezi, anı, fıkra türünde eserler verdi.

Halkın hizmetin sunmak amacıyla Türkiye’nin içinde ve dışında çıkan Türkçe gazete ve dergilerin hemen hepsini toplayan Hakkı Tarık’ın oluşturduğu koleksiyon ile Beyazıt'ta “"Hakkı Tarık Us Kütüphanesi"” kurulmuştur.

1889 yılında Gördes, Manisa'da dünyaya geldi. Babası Hacı Hasan Hulusi Bey, annesi Sıdıka Hanım’dır. Asıl adı “"İsmail Hakkı"” idi. Ailesinin üçüncü çocuğudur.

İlk öğrenimini Gördes’te tamamladı. Küçük yaşta çok kitap okuyup biriktirmeye başladı. 1906’da Gördes Belediyesi’nde memurluk yapmaya başladı. Gördes’e kaymakam olarak atanan Şair Eşref ile tanışması ve şiirlerinin onun tarafından beğenilmesi üzerine şiir ve yazıların İstanbul ve İzmir gazetelerine göndermeye başladı

Ağabeyi Mehmet Asım’ın çağrısı üzerine İstanbul’a gidip İstanbul Hukuk Mektebi'nde okudu. Tanin Gazetesi’ndeki yazılarıyla tanınan ağabeyinin yardımı ile Tanin’de çalışmaya başladı. Ağabeyi bazı yazılarında Abdülhak Hamit’in “"Tarık"” adlı tiyatro eserinden esinlenerek “"Tarık"” mahlasını kullanmaktaydı. Kardeşinin bu mahlası sevdiğini görmesi üzerine mahlası ona bağışladı, böylece İsmail Hakkı, “"Hakkı Tarık"” ismini kullanmaya başladı/>.

Tanin’den sonra Tercüman-ı Hakikat ve Tasvir-i Efkar gazetelerinde yazılar yazdı. Tasvir-i Efkar’da yazı işleri müdürlüğü yaptı. Hukuk Fakültesi’nin 1911’de bitirdi. Bir yıl kadar Eskişehir’de İttihat ve Terakki’ye ait “"Hakikat"” gazetesinde çalıştıktan sonra İstanbul’a döndü.

Darü’l-muallimîn-i âliye’de ders veren ağa