bir idrar yolları vardır. İskeleti olan tüm öteki hayvanlarınsa, kuşlarda olduğu gibi (kloak adı verilen) tek bir çıkış yeri vardır. Kuşlar, her zaman dışkılayabilirler.

Bütün hayvanlar, mantarlar ve bakteriler iş birliği halinde doğayı dışkıdan temizlerler ve besinleri toprağa yeniden kazandırırlar. Bu canlıların çoğunun amacı aslında ortalığı temizlemek değil, kendine besin sağlamaktır; ama sonuç olarak doğanın dengesi de korunmuş olur.

İnsanlara gelince, onlar uzun zamandır dışkılarını büyük borularla ırmaklara, göllere, denizlere döküyorlar, ama bu uygulama suların kirlenmesine yol açıyor. Bu yüzden bundan yavaş yavaş vazgeçiliyor ve lağım suları, bakteriler yardımıyla enerji elde edilebilecek ya da yeniden kullanılabilecek hale getirilmeye çalışılmaktadır.

Dışkı yalnızca denizlere dökülmeyip değerlendirilebilecek bir doğal üründür. Yeniden doğaya bırakıldığında ağaçların, tahıl ürünlerinin, çiçekli bitkilerin daha çok gelişmesini sağlar. Daha çok bitki de daha temiz hava, daha bol oksijen demektir. Dünyada pek çok yerde topraklar çölleşmeye başlamışken, enerji kaynakları tükenirken bu gibi artıkların değerlendirilmesinin zamanı gelmiştir. Uzunburunlu fare kangurularını örnek alarak "dışkı çevriminin" sürdürülmesini sağlamak mümkündür.

Topraktaki ölmüş organizmaları yiyerek beslenen solucanlar, sarmal biçimli dışkılarını kuyruklarının ucundan bırakırlar.

Bok böcekleri topladıkları dışkıyı yuvarlayarak kendilerinden büyük toplar yaparlar. Yumurtalarını bu dışkı topunun içine bırakarak onları hem korumuş olurlar hem de yumurtaların beslenmesini sağlarlar.

Bazı canlılar yalnızca dışkıda yaşayabilirler.

Küf mantarları, şapkalı mantarlar ve pilobilus adı verilen küf mantarı, çoğalmak için sporlar üretir ve sporlarını yukarı doğru fırlatır. Topraktaki otların arasına düşen sporlar otlarla birlikte hayvanlar tarafından yenir.

Bu sporlar hayvanın sindirim sisteminde hiç zarar görmezler ve hayvan dışkısını toprağa bıraktığında büyümeye başlarlar. Böylece hayvanlar sayesinde bir yerden bir yere taşınırlar.

Gelişmekte olan ülkelerde kırsal bölgelerde yaşayan pek çok insan sığır dışkılarını güneşte kurutarak tezek adı verilen özel bir yakacak türü elde ederler. İnsanlar, tezeği ısınmak için ya da besin hazırlamak için yakarlar. Asya'da ve Afrika'da her yıl 400 milyon ton tezek yakılmaktadır. Bu kadar tezek, toprağı besinler bakımından zenginleştirmede gübre olarak kullanılırsa, 200 milyon ton daha fazla ürünün elde edilebileceği tahmin edilmektedir.





Niccolò de' Conti

Niccolò de' Conti (1385–1469) Chioggia (Venedik ili) doğumlu Venedikli tüccar ve gezgin. 15.yüzyılda Hindistan, Güneydoğu Asya ve Güney Çin’i gezmiştir. Marco Polo ve ekibinin Çin’den dönmelerinden sonra buradan gelen ilk Avrupalı kişidir.

Niccolò, 1419 yılında Venedik’den ayrılarak Şam’a giderek burada Arapça öğrendi. 25 yıl boyunca Asya’daki birçok yeri Müslüman bir tacir olarak gezdi. Dillere olan yatkınlığı ve İslami kültürü benimsemesi sayesinde Müslüman tacirlere ait gemilerde seyahatlerine devam etti.

Niccolò’nun gezileri Çinli Amiral Zheng He’nin donanmasının seferleriyle aynı dönemde olmuştur. Bir dönem bu donanmada / donanma ile birlikte hareket eden ticaret gemilerinde seyahat etmiştir. Donanmayla beraber gezdiği yerlere ait anlattıkları bilgiler Ma Huan (1433) ve Fei Xin (1436) gibi Çin donanmasıyla beraber gezen tarihçilerin anlattıklarıyla örtüşmektedir.

Niccolò de' Conti, çölü geçtikten sonra Bağdat’a, oradan da Basra’ya geçti. İran Körfezinde deniz yoluyla seyahat ederek İran’a geçti ve Farsça öğrendi. Arap Denizini deniz yoluyla geçerek Gucerat’a gitti. Daha sonra Deccan yaylasındaki Vijayanagar’a gitti. Hindistan’ın doğu kıyısındaki günümüzün Chennai kenti olan Maliapur’a gitti.

1421 yılında Niccolò Sumatra Adasına geçerek bir yıl burada kalır. Bu süre boyunca altın ve baharat ticareti yapar. Daha sonra Malaya Yarımadasına geçer. Oradan sonra Batı Bengal’a geçecektir. Burma’dan sonra Java’ya giden Niccolò burada 9 ay kaldıktan sonra günümüzdeki Vietnam olan Champa’ya geçer.

Niccolò, Güneydoğu Asya’nın uygarlık, zenginlik, kültürel seviye ve ihtişam olarak İtalya’nın kat kat üzerinde olduğunu da belirtir.

1440 yılına doğru Hindistan’a geri döner.Buradan sonra Aden, Somali, Cidde üzerinden Mısır’a geçer.

Hindistan’da tanıştığı ve evlendiği eşi Mısır’da çıkan salgın hastalık sırasında hayatını kaybedecektir. 4 çocuğuyla beraber İtalya’ya döner. 1444 yılında Venedik’e dönen Niccolò, saygı duyulan bir tacir olarak hayatına devam eder.

Seyahatleri sırasında güvenlik gerekçesiyle kendisini Müslüman olarak tanıtmıştır. Hristiyanlık esaslarının bu aşikar ihlalinden sonra özel olarak Papa IV. Eugene tarafından huzura çağrılır. Papa’nın özel sekreteri Poggio Bracciolini ile görüşüp durumunu anlatır. Kaleme aldığı yazılı eser 15.yüzyılda yazılan en başarılı gezi yazılarındandır.

Seyahatnamedeki anlatımların Avrupa’da o dönemdeki Hint Okyanusu ve civarı ile ilgili birincil bilgi kaynağı olarak kullanıldığı bilinmektedir. Marco Polo’nun anlatımlarından sonra bölgeye dair ayrıntılı bilgiler dönemin bilim adamlarını etkilemiş, vermiş olduğu bilgiler dönemin ünlü dünya haritası Fra Mauro haritasına ışık tutmuştur.

Niccolò de' Conti’nin haritacılıktaki etkisi Cenova Haritası (1447-1457) ve Fra Mauro haritasında (1457) hissedilir. Özellikle Fra Mauro haritası o dönemde bilinen Eski Dünyanın çok tutarlı bir şekilde resmedilmesidir. Bu haritalardaki yer isimleri doğrudan Conti’nin anlatımlarından alınmıştır. Rahip Mauro, haritasının yapımını anlatırken bahsettiği “güvenilir kaynak” Conti’dir. Ayrıca Afrika’nın en güney ucundaki Ümit Burnu’nun 1420 yılında geçildiğine dair bilginin Conti’den geldiği düşünülmektedir. Conti, Çin donanmasının o dönemdeki Avrupa donanmalarından çok ileride olduğunu yazmakta, 2000 ton ağırlığında ve o dönem Avrupa’daki kalyonlardan dört kat büyük devasa gemilerden bahsetmektedir:

Paolo dal Pozzo Toscanelli’nin 1474 yılında Kristof Kolomb’a yazdığı mektupta belirttiği “Cathay’dan gelen” kişinin Niccolò de' Conti olduğu düşünülmektedir. Kendisinin İtalya’ya döndükten sonra 1444 yılında Papa Eugenius tarafından huzura çağrıldığı bilinmektedir:

Niccolò de' Conti’nin yazmış olduğu eser çok sayıda gezgin ve kaşif tarafından kullanılmıştır, bunlar arasında Ludovico di Varthema (1510) ve Magellan ile birlikte dünyanın çevresini dolaşan Antonio Pigafetta sayılabilir.

Eserin ilk baskısı 1492 yılında orijinal Latince olarak Cristoforo da Bollate tarafından yapılmış ve Hindistan’a giden Pietro Cara’ya ithaf edildi. Bundan sonra birçok diğer dile çevirileri yapılan eser 1502 yılında Portekizce, 1503 yılında ise İspanyolca yayınlandı. İlk İtalyan baskısının Portekizceden çevrildiği ve 1550 yılında basılan Giovanni Battista Ramusio’nun gezi notlarının eki olarak basıldığı bilinmektedir. İlk İngilizce baskı ise 1579 yılında İspanyolca baskının çevirisi olarak John Frampton tarafından yapılır, bu kitapta Conti’nin gezileriyle Marco Polo’nun gezileri beraber anlatılır.






Üstün Lezzet Ödülü

Superior Taste Award (Üstün Lezzet Ödülü), mükemmel tat ve kalitedeki yiyecek ve içecekleri onaylayan ve her yıl verilen bir ödüldür. Ödüller 2005 yılından beri Brüksel, Belçika'da bulunan International Taste & Quality Institute (iTQi) tarafından verilmektedir. Ödül, distribütörlere ve tüketicilere yiyecek ve içecek ürünlerinin ayırt edilebilmesi için pazarlama araçları ve görüşler sağlamaktadır. Ödül ayrıca, kalite departmanları için Avrupalı aşçılar, içecek uzmanları ve içki uzmanları tarafından hazırlanan detaylı raporlar ve duyusal analizler de sağlamaktadır.

Marketlerde mevcut ve tatmaya uygun tüm yiyecek ve içecek ürünleri. 
Test edilmiş ürünlerin ana katagorileri:

İÇECEK


YİYECEK


Ürünler 100'den fazla ülkeden, küçük üreticilerden uluslararası firmalara kadar bütün ölçeklerden firmalar tarafından sunulmuştur.

5J,Sanchez Romero Carvajal(serrano salamı), 
Anheuser-Busch Inbev (Leffe birası),
Alpro Soya](soya ürünleri), 
Tadim Gida Maddeleri Sanayi Ve Ticaret A.S. (Zeytinyağı),
Attiki Bee Culturing (bal),
Baltika Breweries (bira),
Beniotome Shuzo (shochu), 
Bols Sp. Z.O.O. (votka), 
Carlsberg Polska S.A. (bira),
Unilever (zeytinyağı, mayonez), 
Doti WWC (çikolata), 
Carrefour(hazır yemekler), 
Coca-Cola Germany (Maden suyu) , Apollinaris), Elite Cafe Sp. z o.o. (kahve), 
Franz Simmler (reçel), 
Eckes-Granini (meyve suyu), 
Mythos Brewery S.A. (bira),
Jamnica d.d. (meyve suyu, maden suyu), 
Nestlé Waters (maden suyu S.Pellegrino),
Sapporo Breweries (sert içkiler), 
[Wyborowa sa] (votka), 
[Zoladkowa Gorzkaetc] (votka),
Nestlé Waters (S.Pellegrino), 
Prenzel (likör), 
Ron Montero (rom)

Ürünler alanlarında lider 125'ten fazla tanınmış, Avrupalı aşçı, içecek uzmanı ve içki uzmanı tarafından test edilirler. Her jüri üyesi yiyecek-içecek tatma ve hazırlama alanlarında yıllarca kazanılmış uluslararası deneyime sahiptir.

iTQi; Federazione Italiana Cuochi, 
Académie Culinaire de France, Academy of Culinary Art, 
Euro-Toques(Avrupalı Aşçılar Derneği), 
Association de la Sommellerie Internationale (ASI) gibi 12 aşçılık organizasyonu ile ortaklık halindedir.

Üreticiler ürünlerini Mart ayının başlangıcına kadar iTQi websitesi aracılığı ile girebilirler. Mart ayı boyunca üyeler Brüksel'de toplanırlar.Her ürün, sadece kendi kategorisinde (karşılaştırma yapılmaz) olmak üzere test edilmektedir. Yani bu ürünler arası bir rekabet değildir. Asıl odak, duyusal analiz metodolojisi doğrultusunda tad hoşnutluğunun yoğunluğudur.Her aşçı ,içki uzmanı veya içecek uzmanı, her kriter için ayrı bir not verir ve ayrıca sonucu etkileyecek bir yorumda bulunur. Tad ve ilk izlenim kriterleri yüksek ağırlıkta olmak üzere, jüri tarafından verilen tüm notlar derlenir. Sonuçlar, ayrıca yorumları ve tavsiyeleri içeren bir rapor şeklinde katılımcılara gizli olarak iletilir.

En az %70 skora sahip ürünler şu şekilde ödüllendirilir:





Hoffmann'ın masalları

Hoffmann'ın Masalları (Les contes d'Hoffmann) Jacques Offenbach tarafından hazırlanmış bir komik ope