uşatma bölgesinin karşı cephesinde, General Stemmermann ve onun komutasındaki asıl birlikler, sımsıkı kenetlenmişler ve bu şekilde hayatta kalabilme şanslarını arttırmışlardı.

Kolun sol kanadında, bir keşif devriyesi korkunç haberlerde döndü. Sovyet T-34 tankları, 239 numaralı tepeye yerleşmiş bulunuyordu. Tepeyi ele geçirmek için enerjik çabalar harcanmasına karşın başarı sağlanamadı, tepe Sovyet birliklerinin elinde kaldı. Bu durumda Alman birlikleri tepenin çevresinden dolanmak zorunda kaldılar. Birlikler birbiri ardına, araziye hakim tepedeki zapt edilmez tank engeline koştu. Kaçış yönü güneye, Gniloy Tikiç Nehrine doğru döndü. Böylece birliklerin büyük kısmı için sonuç, bir felakete doğru yöneldi. Gün ışıdığında Alman kaçış planı çözülmeye başladı. Çok az zırhlı araç ve diğer ağır silah, kaygan yamaçlara tırmanabildi. Silahlar, "son top mermileri ateşlendikten sonra" imha edilerek terk edildi.

Mareşal Konev, Alman birliklerinin kuşatmayı yarmak çabasında olduklarını öğrendi. Stalin'e vermiş olduğu, "hiçbir Hitlerce ya da faşistin, toplu imhadan kurtulmasına izin verilmeyeceği" yönündeki sözünün boşa çıkacak olmasına engel olmak için harekete geçti. Sovyet istihbaratı her nasılsa 3. Panzer Kolordusu'nun zırhlı gücünü olduğundan çok daha fazla tahmin etmişti. Bu yüzden Mareşal Konev, harekâtı daha fazla ileri götürmekten kaçınmıştır. Bu sırada Sovyet 20. Tank Kolordusu yeni model IS-2 (Joseph Stalin - II) tankları ile donatılmış bir tugayı Korsun savaş alanına getirdi. Mareşal Konev, tüm zırhlı ve topçu unsurlara, Alman birliklerine taarruz etmeleri, küçük gruplar halinde dağıtmalarını, ardından da parça parça imha etmelerini emretti. Kuşatmadaki iki Sovyet tümeni, 206. Piyade ve 5. Muhafız Hava İndirme Tümenleri, Alman taarruz kuvvetleri tarafından dağıtıldı. Piyade desteğinden yoksun kalan tanklar, uzak mesafeden kaçan gruplara ateş açtı. Tanksavar topları olmadığı fark edildi ve T-34 tankları, savunmasız ikmal kolları, karargâh personeli, dağılan birlikler ve sıhhiye personelinin taşıdığı yaralılar arasından saldırıya geçti.

Birbirine karışmış tümenler, gün ortasında eriyen karlarla kabarmış, çalkantılı Gniloy Tikiç Nehrine ulaştılar. Gerçekte 1. Panzer Tümeni nehrin karşı tarafına ulaşmıştı ve istihkamcılar bir köprü inşa ediyorlardı. Ancak panik halindeki Alman erat, peşlerindeki T-34'lerden tek kurtuluşu nehir olarak gördüler. Köprü inşaasının tamamlanmasını bekleyecek durumda değildiler. Kurtarmaya gelen Alman kuvvetlerinin büyük kısmı güneyde ve dolayısıyla uzakta olduğundan, son kalan tanklar, kamyonlar ve yük arabaları buzlu suya sürüldü, ağaçlar sal yapmak için kesildi ve erat karşıya yüzmeye çalıştı. Askeri malzeme, atlar, yorgun askerler, akıntı aşağı sürüklendiler. Bir kısmı çarpmalara ya da hipodermiye yenildi. İnsanlar karşıya, kemerlerden ve koşum kayışlarından yapılan cankurtaran halatlarıyla karşıya geçirildi. Bazıları, yaralıları karşı kıyıya geçirmek için enkazdan bulabildikleri malzemeyle sallar yaptılar. Tüm bu çalışmalar, Sovyet topçusunun ve T-34'lerin ateşi altında oldu. General Lieb, tüm öğleden sonra kıyılarda bir düzen sağlanmasından sonra nehri atıyla geçti. Viking Tümeni komutanı General Herbert Otto Gille, nehrin karşı kıyısına bir insan zinciri kurmaya çalıştı. Birinin eli kayınca zincir koptu ve bazıları akıntıya kapıldı. Birkaç yüz Sovyet savaş esiri, Alman askerlerin işlerini gören bir Rus kadın grubu ve Ukraynalı bazı siviller, Kızıl Ordu'nun cezalandırmasından korkarak buzlu sulara atladılar. Karşıya geçişin sonlarına doğru istihkamcılar birkaç köprü inşa etmişlerdi ve 57. ve 88. Piyade Tümenleri ile artçı müfreze, ayrıca 20 kadar at ve çektikleri arabalarda 600 kadar yaralı, nehri "kuru" biçimde geçti.

Birçoğu, Stemmermann Grubu'na yardım için bölgeye gelen 3. Panzer Kolordusu'nun çabası sayesinde Lisyanka'da Alman hatlarına ulaştı. Stemmermann Grubu'nun kurtarılmasında en büyük pay, Yarbay Franz Bäke komutasındaki Ağır Zırhlı Alay'a aittir. Alay, Tiger ve Panther tanklarıyla donatılmıştı ve köprü yapımı için gerekli malzemeye sahip bir istihkam taburuna sahipti.

Kızıl Ordu'nun Korsun - Çerkassi kuşatması, altı Alman tümenine ciddi kayıplar verdirtmiştir. Bu birliklerin neredeyse büyük kısmı imha oldu ve geri çekilmek zorunda kaldılar. Bu askeri yıkımın ardından bu birliklerin yeniden donatılması gerekti. Kurtulmayı başaran askerlerin çoğu, Uman yakınlarındaki toplanma bölgesinden Polonya'daki rehabilitasyon merkezlerine ve hastanelere ya da izinli olarak evlerine gönderildi. Sovyet kuvvetleri, kütleler halindeki T-34, IS-2 ve Lend-Lease anlaşması çerçevesinde Amerika'dan gönderilen Sherman tankları, kamyonlarla batı yönündeki baskılarını sürdürdüler.

Kayıplar konusu, yine tartışmalıdır. Sovyet tarihçisi Vladimir Telpukhovski, Kızıl Ordu tarafından 52 bin Alman askerinin öldürüldüğünü, 11 bin tutsak alındığını ileri sürmektedir. Diğer Sovyet kaynakları bu konuda sırasıyla 57 bin, 18 bin rakamlarını vermektedirler. Alman resmi açıklamasında, başlangıçta kuşatma altında 60 binden az kişinin olduğu, bu sayının ağır çatışmaların ardından 16 Şubat'ta 50 bine düştüğü, kaçışa 45 bin kişinin çıktığı, 27.703 Almanın ve 1.063 Rus destekçinin sağ olarak kuşatmadan kurtulduğu bildirilir. Ayrıca 7.496 yaralının nehrin karşısına geçmeyi başardığı, 4.161 yaralının ise daha önce hava yoluyla bölgeden çıkarıldığı belirtilmektedir. Sonuçta geride ölü, yaralı, kayıp ve tutsak olarak 19 bin kişinin bırakıldığı ifade edilir. Douglas E. Nash kitabında her birlikten kurtulanların sayısını vermiştir. Bu çalışmaya göre hava yoluyla alınan yaralılar dahil kurtulanların toplam sayısı 40.423'dür. 3. Panzer Kolordusu, başkaca kurtulan olmadığını kabul ederek 19 Şubat'ta Lisyanka'dan çekilmeye başladı.

General Stemmermann, kendi artçı birliğinde, muharebeler sırasında ölmüştür. 3. Ukrayna Cephesi Komutanı General Konev, bu harekât sonrasında Mareşalliğe terfi etmiştir. General Vatutin, Ukrayna Milliyetçileri adlı, Alman işbirlikçisi bir örgüte bağlı militanlar tarafından 28 Şubat 1944 tarihinde ağır biçimde yaralanmış, 15 Nisan 1944 tarihinde ölmüştür.





Yangı

Yangı aşağıdaki anlamlara gelebilir.





Jean-Baptiste Carpeaux

Jean-Baptiste Carpeaux (d. 11 Mayıs 1827 – ö. 12 Kasım 1875), Fransız heykeltıraş ve ressam.

Valenciennes, Nord'da bir duvar ustasının oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Erken dönem çalışmalarını François Rude danışmanlığında gerçekleştirmiştir. 1844 yılında Ecole des Beaux-Arts'a girmiş ve 1854'te Prix de Rome'u kazanmıştır. Esin kaynağı bulmak amacıyla Roma'ya taşınmıştır. Burada Michelangelo, Donatello ve Verrocchio'nun eserlerini çalışmıştır. 1854'ten 1861'e kadar Roma'da kalmış hareket ve doğallığın tadını almış ve barok sanatın temel prensiplerine dahil olmuştur. Carpeaux sokaklarda gerçek yaşam özneleri aramış ve klasik gelenekten kopmuştur.

Roma'da öğrenci olduğu dönemde "Pêcheur napolitain à la coquille", "Napoliten Balıkçı"nın bir alçı versiyonunu Fransız Akademisine sunmuştur. Mermer versiyonunu yıllar sonra yontmuş ve 1863 Salon sergisinde sunmuştur. Çalışma Napoleon III'ün imparatoriçesi Eugènie için satın alınmıştır. Genç gülümseyen bir erkek çocuğunun heykeli çok popülerdir ve Carpeaux bunun birçok mermer ve bronz röprodüksiyonu ile varyasyonunu yapmıştır. Örneğin bir kopyası Washington D.C.'deki Ulusal Sanat Galerisinde Samuel H. Kress koleksiyonunda bulunmaktadır. Birkaç yıl sonra benzer bir çalışmada "Girl with a Shell"i (Deniz Kabuklu Kız) yontmuştur.

1861'de Prensen Mathilde'nin bir büstünü yapmış ve bu çalışması sayesinde Napoleon III'dan birçok sipariş almıştır.

Öğrencileri arasında Jules Dalou, Jean-Louis Forain ve Amerikalı heykeltıraş Olin Levi Warner bulunmaktadır. Derin gölge kullanımı ve ışık gölge üzerine yapmış olduğu vurgu sonraki dönemlerdeki Auguste Rodin gibi heykeltıraşlar üzerinde etkili olmuştur.

Carpeaux 48 yaşında Courbevoie'da ölmüştür.






2005 Voleybol Dünya Ligi



2005 Voleybol Dünya Ligi , FIVB tarafından on iki erkek voleybol takımının katılımıyla 27 Mayıs-10 Temmuz tarihleri arasında düzenlendi. Final maçları Sırbistan-Karadağ’ın Belgrad kentinde oynanan on altıncı Dünya Ligi'nde Brezilya şampiyon oldu.

2005 Voleybol Dünya Ligi iki etaplı olarak düzenlendi. İlk etapta grup maçları oynandı. On iki takım A, B ve C olmak üzere dörderli üç gruba ayrıldı. Takımlar iki maçlı, deplasmanlı ve iki devreli lig usulü karşılaştılar. Gruplarında ilk sırayı alan üç takım ve ev sahibi Sırbistan-Karadağ dörtlü final maçları oynamaya hak kazandı. 




28 Mayıs 2005
29 Mayıs 2005

4 Haziran 2005
5 Haziran 2005
11 Haziran 2005
12 Haziran 2005
18 Haziran 2005
19 Haziran 2005
24 Haziran 2005
25 Haziran 2005

26 Haziran 2005
2 Temmuz 2005
3 Temmuz 2005

27 Mayıs 2005
29 Mayıs 2005

3 Haziran 2005
4 Haziran 2005
5 Haziran 2005
10 Haziran 2005
11 Haziran 2005
12 Haziran 2005
17 Haziran 2005
18 Haziran 2005
24 Haziran 2005
25 Haziran 2005
26 Haziran 2005

1 Temmuz 2005
2 Temmuz 2005
3 Temmuz 2005

27 Mayıs 2005
28 Mayıs 2005

3 Haziran 2005
4 Haziran 2005
5 Haziran 2005
10 Haziran 2005
11 Haziran 2005
12 Haziran 2005
17 Haziran 2005
18 Haziran 2005
19 Haziran 2005
24 Haziran 2005
25 Haziran 2005
26 Haziran 2005

1 Temmuz 2005
2 Temmuz 2005
3 Temmuz 2005

8 Temmuz 2005

9 Temmuz 2005

10 Temmuz 2005

10 Temmuz 2005

2005 Voleybol Dünya Ligi Resmi Web Sitesi




İpek Film

İpek Film, Türk sineması tarihinde Kemal Film'den sonra 1928 yılında kurulmuş, ikinci özel film stüdyosu ve yapım şirketidir.

İpek Film, 1928'de Muhsin Ertuğrul'un desteği ile Fahir İpekçi ve İsmail Cem'in babası İhsan İpekçi kardeşler tarafından kurulmuştur. Şirketin kurulmasından bir yıl sonra Muhsin Ertuğrul'un desteği ile 1929 yılında Ankara Postası'nı yaptılar. İpek Film 1928-41 arasında yönetmen olarak daha çok Muhsin Ertuğrul'la çalıştı.





1998 Dünya Halter Şampiyonası - Kadınlar 58 kg

1998 Dünya Halter Şampiyonası Finlandiya'nın Lahti kentinde 7 Kasım - 15 Kasım tarihlerinde yapıldı. Bayanların hafif sikletteki (– 58 kg) lık yarışması 9 Kasım 1998 tarihinde yap