ndan idare edilmekteydi. 1576'da Krallık malikane haklarını bu "Üniversitas" satın almıştır, ama Kral şahsen "Snydicus"'a bir üye seçeceği de bu satış anlasmasında kayıt edilmiştir.

1639da Napoli'de Aragon Krallığı hükümdar naipliği yapan "Medina Dükü" Otuz Yıl Savaşları'nda kullandığı İspanyol ordusunun finansmanı için şehirde Krallığa ait olan evleri satmak zorunda kalmış ve şehir ahalisinin bu evleri satın almak için büyük meblağlar bulmaları gerekmiştir.

1799da Afragola Fransızlar gayretiyle Napoli Krallığı yerine kurulan Napoli Cumhuriyeti'ne katılmış ve şehir merkezi olan "Piazza Müniçipio"'ya hürriyet bayrağı asılmıştır.

1809da Afragola'da Napoli Krallığı bölgesinde ilk yerel demokratik idare kurulmuş ve "Ceasr Castaldo" adlı kişi seçilen belediye tarafından belediye başkanlığına getirilmiştir.

İki dünya savaşı arasında Faşist hükümet altında diğer büyük İtalyan şehirleri gibi Afragola da Faşist Parti tarafından tayinle gelen bir belediye başkanı tarafından (Afragola'da 1927-1942 döneminde "Louis Ciarmaella") yönetilmiştir. Afragola'ya Şehir (Citta d'İtalia) unvanı bu dönemde 1935de verilmiştir.

Günümüzde Afragola şehri birçok tipik güney İtalya şehirsel sorunları ile karşikarşıyadır. Bunların başında Napoli gangsterlerinin de karıştığı çöplük sorunları; yüksek işsizlik ve sosyal ve şahsi suçluluk sorunları gelmektedir.

Afragöla'nın belediye sınırları içinde nüfusu (1.3.2010 itibarıyla) 63.874 kişidir. Fakat şehrin şehirsel varoşlarıyla çok daha büyük olduğu' 18 komünden oluşan büyük şehirsel alanın ortasında bulunduğu ve "Napoli'nin kuzey bölgesi" veya "Campania şehirsel alanı" adı verilen bu şehirsel bölge nüfufusunun 800.000 civarında olduğu tahmin edilmektedir. Afragöla komününün alanı 17.99 km² olup böylece Afragöla İtalya içinde en yoğun nüfuslu (1.3.2100 3550,52 itibarıyla kişi/ km² ile) komünlerin başında gelmesine yol açar.

19. yy ve 20.yy da belediye sınırları içindeki Afragöla'nın nüfusunun gelişmesi şu gösterimde izlenebilir:

Afragola'da görülebilecek turistik yerler şunlardır: 

Afragola komünü şu komünlerle sınır komşusudur: [[Acerra]], [[Caivano]], [[Cardito]], [[Casalnuovo di Napoli]], [[Casoria]]




[[Kategori:Afragola| ]]
[[Kategori:Campania'daki şehirler ve kasabalar]]
[[Kategori:Napoli ili belediyeleri]]
[[Kategori:41° K]]
[[Kategori:14° D]]



Tersine Dünya (film)

"Tersine Dünya" Ersin Pertan'ın yönettiği 1993 yapımı komedi türünde yapılmış filmdir.

Orhan Kemal'in aynı adlı romanından filme uyarlanmıştır.

Tersine Dünya kadın-erkek kimliklerinin tersine döndüğü, kadınların kabadayı olduğu, erkeklerin evlenmek üzere evden kaçırıldığı, kadınların eve ekmek getirdiği, kısacası tüm rollerin tersine döndüğü hayatı konu almaktadır.





Yahudiliğe geçiş

Yahudiliğe geçiş (, "giyur"), Yahudi cemaati üyesi olmayı arzulayan Yahudi olmayan birinin yaptığı dini harekettir. Bu dine geçmek, hem Yahudilik ilkelerine uymayı hem de Yahudi ulusunun bir parçası olmayı istemektir. Bu dini geçiş bazen Yahudilikleri şaibeli olanların Yahudiliğini tasdiklemek için de yapılmaktadır.

Din değiştirme prosedüründe Yahudilik içindeki farklı mezheplerde farklı koşullar aranmaktadır. Bir mezhep içinde din değiştiren kimsenin Yahudiliğinin başka bir mezhepçe kabul edilmesinin bir garantisi yoktur.

Kişinin, Yahudi ilkelerine uyup bu dini icra etmesi için Yahudiliğe geçmesi şart değildir. Yahudilik'te bu kişilere "dürüst goylar" denir ("bkz." Eyyub). Yahudi geleneklerine uyan çeşitli gruplar bulunmaktadır. Örneğin, Rusya'daki Subbotnikler Yahudiliğin birçok dini unsurunu kabul edip uygulamalarına rağmen dinen Yahudiliğe geçmemişlerdir.

Rabinik Yahudilik'te Yahudiliğe geçen adama ahitsel bir kelime olan "ger" (, çoğul "gerim") ve kadına "giyoret" denir. Bu kelime, Tevrat'ın Koini Yunancası tercümesinde "dönme"ler için kullanılan kelimeden türemiştir. Karaizm'de ise, Yahudiliğe geçme sürecinde olan kişilere "ger" denip bu süreç tamamlandıktan sonra tam anlamıyla "Yahudi" denir.

"Ger" kelimesi İbranice'de "gar" (גר) kökünden gelip anlamı "yerleşmek", "ikamet etmek"tir. Eski Ahit'te bu terim "yabancılar" veya "ikamet edenler" için kullanılır. Marc Angel'in yazısına göre:

Angel'in açıklamasına göre, ""ger""in kutsal kitaptaki edebi tanımı, 'te de kullanıldığı gibi "yabancı"dır:

Yahudiler, Mısır'da dönme değil de yabancı oldukları için "ger"in anlamı "yabancı"dır. Eski Ahit'in hiçbir yerinde "ger"in açıkça Yahudiliğe sonradan geçenler için kullanıldığı görülmemektedir. Eski Ahit'te konuyla ilgili en alakalı madde, Pesah sunusunu yemeden önce din değiştirip sünnet olan bir "yabancı" ("ger")'dan bahsediliyor olmasıdır (). Bir başka pasajda ise, savaşta elde edilen kadınların eş olarak alınıp zorla dinleri değiştirilmelirinden bahsedilir ().

Talmud'da ise ""ger"" iki farklı şekilde kullanılır: "ger tzedek", "dürüst dönme" anlamına gelen Yahudiliğe geçen kişileri ifade ederken, "ger toşav", İsrail diyarında Yahudi olmayıp da Nuh'un Evrensel Yasalarına sadık olan kişileri ifade eder. Bugünün modern kullanılışıyla "ger"in anlamı Yahudiliğe sonradan geçenlerdir.

Birkaç Suriye Yahudi cemaati dışında, bütün ana Yahudilik formları samimice Yahudiliğe geçmek isteyenlere kapısını açık tutmaktadır. Her akım kendi akımı içinde din değiştirenleri kabul etmektedir. Mezhepten mezhebe kurallar farklılıklar göstermektedir.

Rabinik Yahudiliğe göre, "gerut" kuralları kanun kodlarında, Talmud ve Şulhan Aruh gibi metinlerde bulunur. Bu kurallar Ortodoks ve Muhafazakar Yahudilik'te uygulanır. Yahudi kanunları genelde dönmeler ve dini "gerut"lar için caydırıcı olarak yorumlanır. Eskiden, hahamlar din değiştirmek isteyenleri üç kere reddeder ve kişi hala Yahudi olmak istiyorsa o zaman sürecin başlaması kabul edilirdi. Bu hareket bazı konular baz alınarak haklı çıkarılırdı:

Fakat, hahamlar, kişinin samimiyetinin Yahudiliğe geçme sürecinin başlamasına geçerli bir sebep olarak görmeye başladı. Bu durum, kişinin bet din denen üç hakimli Yahudi "mahkemesi"nde test edilip resmi olarak kabul edilmesini şart koşar. Tercihen üç hahamın dayan (hakim) olarak görev yapması beklenirken bazı durumlarda bir haham ve artı iki cemaat lideri de bu süreç için yeterli olup, bet din kişiye "Ştar geirut" ("Yahudiliğe Geçme Sertifikası") sunar.

Halaha kurallarının uygulanışında Modern Ortodoks Yahudiliğin aksine Muhafazakar Yahudilik daha yumuşak bir yol takip eder. Kişinin hangi akım içinde ve ne amaçla din değiştirdiğine bakmaksızın rabinik normlara uygun olarak din değiştirip değiştirmediğini dikkate alır. Buna göre, Reform veya Yeniden yapılanmacı Yahudilik akımları içinde din değiştiren kişi, mikveye girmiş, bet dinin önüne çıkmış ve erkek ise brit mila yapmış (eğer erkek sünnetliyse sembolik olarak "hatafat dam brit" yapmış) ise kişinin Yahudiliği kabul edilir.

Reformist Yahudilik'te Yahudiliğe geçmenin koşulları farklıdır. Bu akımın görüşüne göre, "Din değiştirmek isteyen kişi, Yahudi teolojisini, ayinlerini, tarihini, kültürünü ve geleneğini çalışmalı ve Yahudiliği yaşamında uygulamalıdır. Eğitimin süresi ve formatı hahamdan hahama ve cemaatten cemaate değişmesine rağmen bu cemaatlerin çoğu temel Yahudilik kursunu, bir hahamla bire bir eğitimi, ibadetlere katılımı ve ev ve sinagoglarda dinin uygulanışını şart koşar."

Her ne kadar bazı durumlarda bir bebeğin Yahudiliğe geçişi kabul edilse de (örneğin, evlat edinilmiş bir bebek veya Yahudiliğe sonradan geçmiş bir çiftin bebeği) bu kişiye, dinen yetişkin sayılan yaşta (kızlar için 12 ve erkekler için 13 yaşında), Yahudi kalmak isteyip istemediği sorulur. Bu standart, halahayı bağlayıcı kabul eden Ortodoks ve Muhafazakar cemaatlerde uygulanır.

Karaizm, Rabinik Yahudiliği kabul etmeyip farklı koşullar arar. Geleneksel olarak dönmeleri kabul etmeyen Karay Yahudiliği son zamanlarda bu geleneği kaldırmıştır. Karayların sunduğu rapora göre, 500 yıl sonra, 1 Ağustos 2007'de ilk defa Karay Yahudiliğine geçme olayı gerçekleşmiştir. Bir senelik eğitimin ardından, Kuzey California'da bir sinagogda düzenlenen bir törenle 10 yetişkin ve 4 çocuk Karay Yahudiliğine geçmiştir. Bu din değiştirme olayı, Karay Bilgeler Konseyi'nin dönmeleri kabul etmeme kuralını kaldırmasından 15 sene sonra gerçekleşmiştir.

Talmud'u yaratan Amoraimler Yahudiliğe geçmek için üç koşul arar, ve bu koşulların uygulanışına bet din tarafından tanıklık edilip kabul edilmelidir:

Yahudiliğe geçen kişinin halahayı anlayıp görevlerini kabul etmesi beklenir. Bu her ne kadar Talmud'da apaçık yazmasa da, yorumlarda ima edilmiştir.

Bu koşullar yerine getirildiğinde bet din "Ştar Giur" (Yahudiliğe Geçme Sertifikası) sunup kişiyi Yahudi kabul eder.

MS 1. yüzyılda Antik İsrail'de, Mişna düzenlenmeden önce, dönmeler için sünnet konusu fanatiklerle liberal gruplar arasında tartışma konusuydu.

Yehoşuha ben Hananiya'nın görüşüne göre, Yahudi inanç ve kanunların kabulunun yanı sıra, Yahudiliğe geçmek isteyen kişi mikveye girmeliydi. Rabbi Elazar ben Azarya'ya göre ise kişi sünnet olmalıydı. Bir benzer tartışma da sünnet derisiz doğan kişilerin Yahudiliğe geçmesiyle ilgiliydi; Şamaycılara göre, kişinin penisinden sembolik olarak kan akıtılması gerekirken İlelciler bunun gereksiz olduğunu savunmaktaydı.

Yahudi anneden doğan çocukların sünnet edilme gerekliliği, Yahudiliğe geçmek isteyenlerin sünnet olması gerektiği konusunda destek sağlıyordu. Midraş'ta dediğine göre: "Eğer oğulların [sünnet yoluyla] tanrılığımı kabul ediyorsa ben de onların Tanrı'sı olayım ve onları topraklara getireyim; ama eğer gerek sünnet ve gerek Şabat kurallarına uymayıp Ahit'e karşı gelirlerse Vadedilmiş Topraklara giremesinler". "Sünnetsiz Şabat'a sahip çıkanlar işgalcidirler ve cezayı hakkederler".

Fakat, Babil Talmudunda bunun karşı görüşü savunulur: "Mikveye giren fakat sünnet olmayan erkek veya sünnet olan fakat mikveye girmeyen erkek Yahudiliğe geçmiştir".

Flavius Josephus'un Jewish Antiquities kitabında aktardığına göre, Ananias isimli Yahudi bir tüccarın tavsiyesi üzerine Adiabene kralı Izates Musa'nın kanunlarına uymaya karar verdi. Sünnet olmaya karar vere