lesinin mensubu olarak dogmustur.

Mayıs 1205'de Konstantinopolis'de öldükten sonra Ayasofya'nın üst galerisine gömülmüştür. Osmanlıların İstanbul'u fethinden sonra mezar yıkılmış, ancak mezar taşı sonradan keşfedilmiştir.








Gaël Kakuta

Gaël Kakuta (d. 21 Haziran 1991, Lille), Sevilla'da oynayan Fransız futbolcudur. Ailesi Demokratik Kongo Cumhuriyeti kökenlidir.

Amcasının Lille'in PAF takımında boy gösterdiğini gördükten sonra yedi yaşında futbola başlayan Gaël, US Lille-Moulins takımında oynadığı ilk maçta 17-1'lik bir mağlubiyet görse de, kendini geliştirmeye devam etti ve 1999'da komşu takım RC Lens'a katıldı. Lens'ta beş yıl geçiren Kakuta, 2004 yılında sadece Fransa'nın kuzey bölgesindeki oyuncuları kabul eden "Centre de Préformation de Football" adlı antrenman merkezine gitmeye başlayan Kakuta'nın çalıştırıcılarından biri olan eski Polonyalı millî futbolcu Joachim Marx onun hakkında, ""Onu tarif etmenin en kolay yolu, olağanüstü olduğunu söylemek... Onu 13-15 yaşlarındayken çalıştırdım ve yeteneğini hemen fark ettim. Eleştirebileceğim tek şey, antrenmanlarda kendini fazla zorlamamasıydı ama, buna gerek yoktu. Zaten her şeyi yapabiliyordu."" demişti. Hafta içi antrenman merkezinde çalışıp hafta sonunda Lens için maçlara çıkan Kakuta, ailesinin isteğine karşı çıkarak okula gitmek istemedi ve sınavları geçemedi. Ailesi bunun üzerine onun 2007 yılında, 16 yaşındayken Chelsea FC ile sözleşme imzalamasını sağladı.

Chelsea'nin rezerv takımında kısa sürede sürekli forma şansı bulan Kakuta, ilk PAF takım maçında Michael Ballack'la orta sahada oynayarak gösterdiği performans sonucu Ballack, ""Gidip şu fransız çocukla konuşun, o bir yıldız."" dedi. Kakuta, Chelsea PAF'taki ilk sezonunda 24 maçta 12 gol atarak "Yılın Akademi Oyuncusu" gibi pek çok ödül kazandı. 2008-09 sezonunda Chelsea'nin A takımıda oynama şansı elde etse de, Şubat 2009'da bir hazırlık maçında bacağında çifte kırık oluşmasından dolayı altı ay sahalardan uzak kaldı. Tam sahalara dönecekken, FIFA'nın Lens'tan Chelsea'ye transferini soruşturmasının ardından sözleşme koşullarını çiğnediği tespit edilince sahalardan dört ay men cezası aldı. Lens'ın zararının tazmini içinse ona ve Chelsea'ye €130,000 tutarında ceza kesildi. Chelsea'ye ayrıca iki sezon boyunca (yani Şubat 2011'e kadar) transfer yasağı getirildi. Ancak, Chelsea temyize başvurunca yasağın sınırı Şubat 2010'a düşürüldü.

Tekrar oynamaya başlayan Kakuta, 8 Kasım 2009'da ilk UEFA Şampiyonlar Ligi maçına APOEL karşısında çıktı. 2-2 biten maçın ilk 73 dakikasında sahada kaldı.

Kakuta, Fransa A genç millî futbol takımının birçok seviyesinde forma giymiş ve 16 Yaş Altı takımdan 20 Yaş Altı takıma kadar toplamda 45 maçta 15 gol kaydetmiştir.

2008 Avrupa 17 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'na katılan Fransa U-17 takımının bir parçası olan Kakuta, ilk eleme turunda 6-0 kazanılan Arnavutluk maçında bir gol kaydetti. Turnuvanın yarı finalinde takımının 4-3 penaltılarda kazandığı Türkiye U-17 maçında 3. penaltıyı gole çevirerek takımının final oynamasına katkıda bulundu.

Fransa'da düzenlenen 2010 Avrupa 19 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'nda Fransa U-19 takımının bir parçası olan Kakuta, takımının Hollanda U-19 karşısında 4-1 kazandığı maçın açılış golünü kaydetmiştir. Yarı finaldeki Hırvatistan U-17 maçında da skoru 1-1 yapan beraberlik golünü kaydeden Kakuta, takımının 2-1'lik galibyetinin mimarlarından biri olmuştur. 2 Ağustos 2010'da Kakuta, gösterdiği performans sebebiyle turnuvanın en iyi oyuncusu ödülünü aldı.







Basın özgürlüğü

Basın özgürlüğü, haber, fikir ve düşünceleri, çoğaltıcı araçlarla, serbestçe açıklayabilmek özgürlüğüdür. Bilgi ve düşünceleri serbest olarak toplayıp, yorum ve eleştiri yaparak çoğaltabilmek ve bunları serbest olarak yayımlayıp dağıtabilmek haklarını içerir.
Basın aracılığıyla yapılan yayım, düşüncelerin açıklanmasının özel bir türüdür ancak basın özgürlüğü düşünceyi açıklama özgürlüğünden ayrı bir özgürlük kategorisi oluşturur. Devlet yaşamında insanların düşüncelerini serbestçe açıklayabilmeleri sayesinde gerçeklerin ortaya çıkabileceği, bu yolla yanlışlıkların, yolsuzlukların, hukuk dışılıkların, çelişkilerin su yüzüne çıkacağı ve bunda kamu yararı bulunması gerçeği demokratik hukuk devletlerinde bu özgürlüğün kabul edilmesi sonucunu doğurmuştur. Devlet baskısı ve korkusu ile yaşayan bir basın kamunun avukatlığı görevini yerine getiremez, toplumsal yararları savunamaz. Bu nedenle basın özgürlüğü, basına tanınmış bir ayrıcalık değil, kişilik hakları gibi korunan bir hak olarak değerlendirilir.

Düşünceyi açıklama özgürlüğü kapsamında engel teşkil etmeyecek bazı hususlar bir işletme bünyesinde gerçekleşmesi nedeniyle basın özgürlüğünü engelleyebilmektedir. Basımevi kurmanın izin alma ya da mali teminat yatırma şartına bağlanması, yayımlanacak eserler için ön denetim getirilmesi basın özgürlüğünü engelleyebilen hususlara örnek olarak verilebilir.

İfade özgürlüğü ve basın özgürlüğünün bir ülkede iç hukuk kurallarında kabul edilmesinin yeterli güvence sağlayamayacağı düşüncesiyle bu özgürlükler uluslararası metinlere geçmiş; uluslararası anlaşmalara konu olmuştur.

Basın özgürlüğü, birçok anayasada, uluslararası bildiri ve sözleşmede düşünceyi açıklama özgürlüğü ile birlikte ele alınmıştır. 1776'da Virginia İnsan Hakları Yasası’nın 12. maddesinde, basın özgürlüğünün özgürlüğün en güçlü kalelerinden biri olduğunu ve sadece despot hükümetler tarafından engellenebileceğini ilan edilmiştir.

1789 tarihli Fransız İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi, düşünce özgürlüğüyle birlikte düşüncelerin yayımlanmasına dair ifadeler barındırarak basın özgürlüğünü işaret eden ilk belgelerden biri olmuştur. 11. maddesinde ""Düşüncelerin, fikir ve kanaatlerin başkalarına serbeste söylenmesi, insanın en değerli haklarındandır. Her vatandaş serbestçe konuşabilir, yazabilir ya da yayın yapabilir."" denmektedir.

Basın özgürlüğü konusunda ilk kalıcı düzenleme ise Amerikan anayasasına 1791 tarihinde ""Kongre... söz ve basın özgürlüğünü engelleyici yasa yapamaz"" ifadesini taşıyan "İlk Değişiklik Maddesi"'nin eklenmesidir. Anayasal düzenleme açısından bakıldığında Amerika Birleşik Devletleri'nin söz ve düşünce özgürlüğü ile birlikte basın özgürlüğünü anayasal güvence altına alan ilk devlettir. Diğer demokratik devletler de aynı yolu izleyerek basın özgürlüğünü anayasal güvence altına almıştır.

Düşünce ve basın özgürlüğü, II. Dünya Savaşı'ndan sonra Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 10 Aralık 1948 günü Paris'te ilan ettiği İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'nin 18. maddesinde açık bir dille ifade edilmiştir.

Her ülkede basın özgürlüğünün kullanılabilmesini sınırlayan bazı uygulamalar vardır. Bu sınırlamaların kapsamı ve sınırlama koymanın yollarına ilişkin olarak her ülkenin kendi yasaları mevcuttur. Bir ülkede basın özgürlüğü olup olmadığı ile ilgili çeşitli hükûmet-dışı örgütlerin farklı kriterlere göre değerlendirmeleri vardır. Örneğin Sınır Tanımayan Gazeteciler her yıl Basın Özgürlüğü Endeksi yayınlamaktadır. Bu endeks 180 ülkedeki gazetecilere uygulanan bir anket yoluyla çoğulculuk, medya bağımsızlığı, medya çevresi ve otosansür, yasal çerçeve, şeffaflık ile haber ve bilgi üretimini destekleyen altyapının kalitesi kriterlerine göre değerlendirme yapılır.

Basın Özgürlüğü ile ilgili yasa 1766 yılında kabul edilmiştir.
Basın Özgürlüğü Kanunları 1532 yılında kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü Rusya Anayasa'sının 29. maddesi ile güvence altına alınmıştır.







Amerikan medyası

Amerikan medyası veya Amerika Birleşik Devletleri medyası (İngilizce: American Media veya Media of the United States) ABD’de yer alan farklı türde medya iletişim araçlarını yani televizyon, radyo, sinema, gazete, medya ve internet üzerinden yayın yapan kuruluşları kapsar. ABD’deki müzik endüstrisi de oldukça güçlü ve gelişmiş bir sektördür.

Sınır Tanımayan Gazeteciler’in her sene hazırladığı Basın Özgürlüğü Endeksi’ne göre 2010 yılında ABD 178 ülke arasında 20. sırada yer aldı.





Adrianos Komnenos

Adrianos Komnenos, bazen Adrian olarak geçer ya da (), Bizans soylusu, generali ve İmparator I. Aleksios'un (1081–1118 arası hükümdar) genç kardeşidir.

İmparator I. İsaakios'un erkek kardeşi "Domestikos tōn scholōn" İoannis Komnenos ile Anna Dalassini çiftinin yedi çocukları arasında dördüncü ve sondan ikinci oğullarıdır. Tarihçi Nikeforos Bryennios'a göre, Anna, babaları İoannis öldükten sonra, Adrianos ve küçük kardeşi Nikiforos'u eğitimleri için özel öğretmenler vermiştir.

Aleksios'un 1081 yılında iktidara gelmesinden sonra, Adrianos yeni bir unvan olan "protosebastos" olmuş ve Halkidiki'de bulunan Pallene yarımadası verilmiştir. 1082–1083 yıllarındaki I. Boemondo ve Robert Guiscard yönetimindeki Normanlara karşı, Tesalya'da gerçekleşen Bizans–Norman savaşlarında ayrıca askeri komutan olarak görevlendirilmiştir. 1086 yılında, Gregorios Pakourianos'tan sonra Batı Bizans ordularının komutanı ("Domestikos tōn scholōn") olmuş, 1087 yılında ise, Peçeneklere karşı Dristra savaşında Bizans ordusunun merkezinde, Frank paralı askerlerine komuta etmiştir. Savaş, büyük bir yenilgi ile sonuçlanmış, Adrianos esir düşmekten zor kurtulmuştur. "Aleksiad" adlı tarih kitabında, Adrianos'un adı, "protostrator" Mihail Dukas ile beraber 1091 yılında Peçeneklere karşı gerçekleşen seferde geçmektedir, Evros Irmağı üzerinde bir köprü inşasını yönetmiştir, ancak nihai Levounion savaşında adı zikredilmemiştir.

Bundan kısa bir süre sonra, Adrianos, ağabeyi "sebastokratōr" İsaakios ile ihtilafa düştü. İsaakios, onu Dıraç valisi oğlu İoannis Komnenos'u imparatora karşı bir komploya karışmakla suçlamıştır. 1094 yılında, önceki imparator Romen Diyojen'in (1068–1071 arası hükümdar) oğlu Nikeforos Diogenes'in imparatora karşı suikast suçu ile yargılandığı mahkemeye başkanlık etmiştir. Aynı yıl, Halkedonlu Leo'nun lanetlendiği Sinoda katılmıştır.

Ölüm tarihi tartışmalıdır. İoannis ismiyle bir manastıra katılıp emekli olduğu ve 19 Nisan 1105 tarihinde öldüğü genellikle kabul görür. Skoulatos, Kecharitomene "Tipikon" (yaklaşık 1118 yılınd