uşturduğu mimarlık firması ile Marie-Élisabeth Nicoleau, Étienne Pierrès and Bertrand Beau, Bruno Durbecq, Céline Barda ve Léa Xu et André Terzibachian gibi mimarlara destek verdi. Merkez ofisi Paris şehrinde yer alan mimarlık ofisinin New York ve Rio de Janeiro’da da ofisleri vardır. Bu ofislerde yaklaşık 80 kişi çalışmaktadır.

Hem mimar hem de şehir plancısı olan Christian de Portzamparc, tasarımlarında form ve anlam kavramlarını araştırmaya çok önem verir. Eserlerinde hayat kalitesinin yükseltilmesi, estetik kaygılara etik nedenler önem vermesi gibi kavramlara çözümler arar.

Christian de Portzamparc’ın yarışmalar sonucu kazandığı şehir ve bölge planlama projeleri uzun bir teorik araştırma ve analizler sonucu ortaya çıkmış çalışmalardır. Bu bağlamda 1995 yılında Seine Nehri boyunca Quartier Masséna ve 1991 yılında Güney Fransa’daki La Lironde projelerini gerçekleştirmiştir.

Son dönemde ses getiren projelerini başında 2005 yılında Lüksemburg’da tasarladığı 1500 kişilik bir filarmoni orkestrası, 300 kişilik konser salonu ve 120 kişilik elektro-akustik salonun yer aldığı bir konser salonu ile Rio de Janeiro’da yer alan "Cidade da Musica" konser salonu yer alıyor.

Tasarımlarında prizmatik formların yatay boyutta uygulanmasına önem veren Christian de Portzamparc ‘un bu bağlamda en etkileyici projelerinin başında 1995 yılında New York’ya tasarladığı LVMH Kulesi gelmektedir. İnşaatının 2010 yılında bitmesi planlanan ve yine New York’ta yer alan 400 Park Avenue projesi de benzer cephe özelliklerine sahiptir.

1994 yılında Christian de Portzamparc Pritzker Mimarlık Ödülü’nü alan ilk Fransız mimar oldu.










Philip Johnson

Philip Cortelyou Johnson (d. 8 Temmuz 1906, Cleveland, Ohio - ö. 25 Ocak 2005, New Canaan, Connecticut) dünyaca ünlü ABD’li bir mimardır. Son derece kalın ve yuvarlak gözlükleri ile Amerikan mimarlık camiasındaki en tanınmış kişilerin başında gelmektedir.

Mimarlık eğitımi Harvard Üniversitesi’nde yapan Philip Johnson, 1930 yılında New York’ta yer alan MoMa’da (Modern Sanat Müzesi) Mimarlık ve Tasarım Bölümü’nü kurmuştur. 1978 yılında Amerikan Mimarlar Enstitüsü tarafından altın madalya ödülü verilmiştir. Mimarlık dünyasının en prestijli ödülü sayılan Pritzker Mimarlık Ödülü de ilk kez kendisine 1975 yılında verilmiştir. 25 Ocak 2005 yılında vefat eden Philip Johnson’un hayat arkadaşı David Whitney de birkaç ay sonra, 12 Haziran 2005’te vefat etmiştir.

Philip Johnson Ohio eyaletinin Cleveland şehirinde doğdu. Jansen (veya Johson) ailesinden gelen ünlü mimarın ailesi New Amsterdam bölgesinden uzun zamandır etkili bir aile idi. Jansen ailesinden Huguenot Jacques Cortelyou, New Amsterdam bölgesindeki ilk şehir planlaması olan Peter Stuyvesant şehirini gerçekleştirmişti.

New York eyaletinde yer alan Tarrytown’daki Hackley Okulu’nda okuyan Philip Johnson, eğitimine Harvard Üniversitesi’nde devam etti. Burada başta Sokrates öncesi felsefeciler olmak üzere tarih ve felsefe alanlarında eğitim almaya başladı. Ancak Avrupa’ya yaptığı birkaç seyahati yüzünde eğitimine ara verdi. Bu seyahatler Philip Johnson’un kariyerinde dönüm noktası oldu. Avrupa’da ziyaret ettiğu Chartres ve Partenon gibi antik mimari yapılar mimarlık kariyerini seçmesinde oldukça etkili oldu.

1928 yılında Barcelona’daki Expo için Almanya’ya ait pavyonu tasarlayan Ludwig Mies van der Rohe ile tanışan Philip Johnson, ömrünün sonuna kadar arkadaş kaldı. Almanya’yı arkadaşları Alfred H. Barr, Jr ve Henry-Russell Hitchcock ile turlayan Philip Johnson burada güncel mimarlık örneklerini inceleme fırsatı elde etti. Bu üçlü grup keşfettikleri tüm yenilikleri ve bilgileri 1932 yılında MoMa’da “Uluslararası Stil: 1922’den beri Mimarlık” adlı sergisinde sergilediler. Bu sergi oldukça ilgi çekmesi ve modern mimarlığı Amerikan kamuoyuna sunması bağlamlarında oldukça önemlidir. Bu sergideki en olumsuz olay Frank Lloyd Wright’in eserlerinin daha ön plana çıkarılmadığı iddiasıyla sergiden çekilmesiydi. Mimarlık eleştirmenlerinden Peter Blake’in de belirttiği gibi “bu serginin 20.yüzyılda Amerikan mimarlığına etkisi yadsınamaz.” Serginin hemen arkasından Philip Johnson ve Henry-Russell Hitchcock’un sergi ile ilgili bastığı kitapta modern stilin üç ana prensibinden bahsedilir:

Philip Johnson, MoMa’da çalışırken modern mimarlığı savunmaya devam etti. 1935 yılında Le Corbusier’in ABD’ye göçmen olarak gelmesi için uğraş verdi. Sonradan da Mies van der Rohe ve Marcel Breuer’i ülkesine getirtmeyi başardı.

1930’lu yıllarda Nazizm’e sempati duyan ve anti-semitik görüşlerini saklamayan Philip Johnson hayatının sonraki yıllarında bu dönem için şu yorumu yapar: “Yaptığım bu inanılmaz aptallıklar için söyleyecek bir şey bulamıyorum. Nasıl özür dilemeliyim bilemiyorum.”
Büyük Buhran sırasında MoMa’dan ayrılan Philip Johnson, gazetecilik ve popülist politikalar ile ilgili çalışmalar yaptı. Gazetecilik kariyeri sırasında 1939’da Polonya’nın işgalini ve Nazi Almanyası’nı takip etti ve haberlerini yayınladı. Daha sonra ABD’ye dönen Philip Johnson Amerikan Ordusu’na yazıldı. Birkaç yıl orduda görev yaptıktan sonra Harvard Üniversitesi’ne geri dönerek mimarlık eğitimi almaya başladı.

Philip Johnson’in ilk dönemlerde camı mimari malzeme olarak kullanmasına en önemli örnek 1949 yılında Connecticut eyaletinin New Canaan bölgesinde kendi müstakil evi olarak inşa edilmiş Cam Ev’dir. Yakındaki bir gölete bakan bu yapının cepheleri cam ve kömür rengine boyanmış çelikten oluşmaktadır. İç mekânlar alçak katlı ceviz dolaplar ile birbirinden ayrılmıştır. Tuğlanın kullanıldığı tek mekân banyodur. Cam Evinin hemen karşısında tuğlalardan oluşan bir cepheye sahip bir misafir evi yer almaktadır. Cam Evi günümüzde Ulusal Tarihi Koruma Komisyonu tarafından koruma altına alınmıştır ve kamuoyunun ziyaretine açıktır.

Cam Evi’nden sonra birkaç farklı ev projesine de imza atan Philip Johnson 1956 yılında Mies van der Rohe ve Marcel Breuer’in tasarladığı 39 katlı Seagram Binası’nın tasarımı aşamalarında yer aldı.

Cam ve çelikten oluşan Seagram Binası, Philip Johnson’un mimari kariyerinde dönüm noktası oldu. Bu noktaya kadar küçük boyutlu yapılar sergileyen mimar, bu dönemden sonra Lincoln Center ve New York Eyalet Tiyatrosu gibi projeleri tasarladı. Bu döneme kadar öncülüğünü yaptığı Uluslararası Stil’den sıkılıp yeni arayışlara girişmesi de bu döneme rastgelir.

 Her ne kadar ilk inşa edildiklerinde şaşırtıcı ve kışkırtıcı gelen cam ve çelikten oluşan modern mimarlık eserleri 1960’lı yıllara gelindiğinde dünyanın dört bir tarafında yaygınlaşmıştı. Bu sebepten dolayı Philip Johnson kariyerinin ilerleyen dönemlerinde Uluslararası Stil’in önemli unsurlarından olan metalik görüntü fikrini reddetmeye başladı ve de daha etkileyici ve camın geri plana çekildiği tasarımlar gerçekleştirmeye başladı. Bu tasarım değişikliğine en güzel örnekleri Pittsburgh’daki PPG Yapısı ve Kaliforniya’daki Kristal Katedral’dır. 

Philip Johnson’un mimari kariyeri İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Amerikan sanatı’nda etkili olan iki hareket arasında dengeli bir pozisyonda yer almıştır: Daha ciddi bir hareket olan Minimalizm ile daha popüler olan Pop Art (Pop Sanat). Philip Johnson Mark Rothko ve Andy Warhol gibi sanatçıların MoMa’da sergiler açabilmesi için önayak olmuştur. 
1967 ile 1991 yılları arasında John Burgee ile çalışan Philip Johnson’ın bu dönemi en üretken olduğu zamandır. Minneapolis’deki ünlü IDS Kulesi ile 1980 yılında Kaliforniya’da inşa edilen Kristal Katedral oldukça ilgi toplamışlardır.

New York’ta yer alan ve şimdilerde Sony Binası denilen AT&T Binası 1984 yılında tamamlandığında hem olumlu hem olumsuz tepkiler almıştır. Bazıları bu gökdeleni Postmodernizm’in mimarlıktaki ilk uygulamalarından birisi olduğunu belirttiler.

Philip Johnson’a ait mimari çizimler, proje kayıtları ve diğer yayınlar Columbia Üniversitesi, Gety Müzesi ve MoMa’da arşivlenmiştir.





Kıbrıs Cumhuriyeti Londra Yüksek Komiserliği

Kıbrıs Cumhuriyeti Londra Yüksek Komiserliği ("İngilizce: High Commission of Cyprus in London"), Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Birleşik Krallık'ta bulunan diplomatik temsilciliğidir. St. James's Square, 13 numaralı binada hizmet vermektedir.

Şu anki Kıbrıs yüksek komiseri Alexandros N. Zenon'dur. Ağustos 2008'de atandı.






Ali Kırca

Ali Kırca (d. 26 Aralık 1948; Akşehir, Konya), Türk haber sunucusu, yazar.

Aslen soyadını aldığı Sultandağı'na bağlı Kırca köyü kökenli olan Ali Kırca 1948 yılının Aralık ayında Akşehir’de doğdu. 1963 yılında İstanbul’a geldi ve Deniz Harp Okulu’ndan mezun oldu. Bir süre İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okudu. Henüz 17 yaşında medyaya ilgi duymaya başlayan Kırca, 1974 yılında TRT’de muhabir olarak mesleğe başladı.

Ali Kırca'nın 1969 yılında bir deniz teğmeni iken ve yayınladığı bir bildiri nedeniyle ordu ile ilişkisi kesilmiştir. Aralarında Kırca ve Sarp Kuray'ın da bulunduğu 83 ordu mensubu, 12 Mart'ta sıkıyönetim mahkemesinde yargılanmışlardır. Solmazer Davası'ndan ötürü idamı istenmiştir.

TRT’de çeşitli görevlerde çalıştıktan sonra TRT Haber Dairesi Başkanlığı’na yükseldi. "Yurttan-Dünyadan" ve "32. Gün" programlarını hazırlayıp, "Açık Oturum" programını yöneten Kırca, önde gelen liderlerle yaptığı röportajlar sayesinde kariyerinde ilerlemeler sağladı.

Bir dönem TRT Washington temsilcisi olarak da çalışan Kırca, daha sonra 32. Gün ekibiyle birlikte yeni yayın hayatına başlamış olan Show TV’ye geçti. 42 yaşında "Kırkıncı Paralel" programını Washington ve New York‘ta hazırlayıp sundu. 1993 yılında Türkiye’ye döndü ve atv Haber Dairesi Başkanı oldu. 31 Ocak 1994’de Türkiye’nin ilk anchorman’i olarak atv Ana Haber Bülteni’ni sunmaya başladı. Hemen arkasından 6 Şubat 1994’te yayına giren "Siyaset Meydanı" programını sunmaya başladı.

2001 ekonomik krizinin yaşandığı günlerde atv ile anlaşamayarak Star televizyonuna geçti. Birçok polemiğe neden olan Star TV'den ayrılışı gecikmedi. Ardından TRT'ye geri döndü. 2002 yılında TRT'den ayrılması gecikmedi. Daha sonra NTV ile anlaştı. Aynı yıl "Habersiz Türküler" adlı bir al