a giderek arttı. Bir Alman tümen komutanı 25 Ekim'de von Manstein'e, komutası altındaki alayların güçlerinin sonuna geldiğini iki kez rapor etmiştir. Ancak von Manstein taarruzu durdurmaya yanaşmadı ve zorlanan Alman birlikleri 27 Ekim'de Sovyet savunmasını yardı. Bir sonraki gün, 28 Ekim'de Sovyet savunması dağıldı. İshun Taarruzu'nda Alman kayıpları 5.376 olmuştur. Gece von Manstein emrindeki birliklere ileri hareket için emir verdi. Romen 1. Dağ Tugayı Salkovo Kıstağı'na, yine Romen 8. Süvari Tugayı Geniçensk üzerinden taarruz edecektir. Mihver taarruzu hemen ertesi sabah başlatıldı. Salkovo Sovyet Komutanlığı tarafından oldukça iyi tahkim edilmişti ve taarruz cephesi ancak iki taburla taarruz etmeye olanak verecek şekilde iki kilometre genişlikte idi. Taarruzun ilk günü Romen dağ birlikleri, topçu ve hava desteğine karşın ancak 1,5 km. ilerleyebildiler. Süvariler ise Geniçensk'de kayda değer bir ilerleme gösteremediler.Bununla birlikte von Manstein'in diğer birlikleri Kırım Yarımadası'nın içlerine doğru ilerleyerek Salkovo Kıstağı'ndaki Sovyet birliklerini tecrit etmekle tehdit etmeye başladılar. Bu durumda Sovyet birlikleri ertesi gün çekilmeye başladı. Geri çekilen Sovyet artçılarıyla çatışmaya giren 1. Dağ Tugayı saat 12:00 dolaylarında son savunma hattını da geçti ve çekilen birlikleri Sivaş boyunca izlemeye devam etti.Çekilen Sovyet birlikleri Salkovo Kıstağı ile Kırım arasındaki köprüleri atarak izleyen Mihver kuvvetlerle teması kestiler.31 Ekim'de 1. Dağ Tugayı bu su engelini botlarla geçmeye başladı. Bir sonraki gün ise Alman istihkamcılar yüzer bir köprü kurdular. 8. Süvari Tugayı, hareket kabiliyeti Kırım'daki manevralara çok uygun düştüğünden Sovyet birliklerini izlemekle görevlendirildi. Takip, 16 Kasım'a kadar sürmüş ve tahkim edilmiş Sivastopol kenti hariç tüm Kırım Yarımadası'nda kontrol Mihver kuvvetlerin eline geçmiştir. On iki piyade, dört süvari tümeninden oluşan iki Sovyet ordusu büyük bölümüyle imha edilmiştir. Mihver kuvvetlerin takibinden kurtulabilen ama tüm ağır silahlarını geride bırakan Kızıl Ordu unsurlarının bir kısmı Kerç Boğazı'ndan Taman Yarımadası'na geçmiş, bir kısmı ise Sivastopol'e çekilmiştir. Bu noktada Kırım'ın, bir bakıma kilidi kırılmış oldu. General von Manstein emrindeki kuvvetleri üçe ayırdı. 11. Ordu'nun büyük kısmı, 30. Kolordu ile 54. Kolordu doğrudan Sivastopol'e yöneldi. Romen birliklerinin bir kısmı, değişik yönlere dağılan Sovyet birliklerini izlemekle görevlendirildi. Ancak Sovyet 51. Ordusu'nun büyük kısmı Kerç Yarımadası yönünde çekilmekteydi. Bu birlikleri izlemek ve Kırım Yarımadası'ndan atmak ya da imha etmek görevi ise General Sponeck komutasındaki 42. Kolordu'ya ve geçici olarak Kolordu emrine verilen Romen 8. Süvari Tugayı'na verilmiştir. von Manstein bu operasyona Toy Kuşu Tuzağı "Trappenfang" kapalı adını vermiştir.

General von Manstein kuvvetleri Perekop Kıstağı'nı geçtikten sonra hızla güneye ilerlediler ve 1 Kasım 1941 tarihinde Kırım Özerk Cumhuriyeti'nin başkenti Simferopol'ü, 4 Kasım'da Feodosya'yı aldılar. Sovyet birliklerinin büyük kısmı Kerç Yarımadası boyunca doğu yönünde çekildiler. Daha sonra Kerç Boğazı üzerinden tahliye edildiler. General Sponeck'in kuvvetleri 16 Kasım'da Kerç'i kontrol altına aldı. Bu Alman ileri hareketleri sürerken birkaç Kızıl Ordu tümeni, Kerç'te Alman hatlarını geçip Sivastopol savunma hatları gerisine çekildiler. General von Manstein kuvvetleri Kırım içlerinde ilerlerken küçük bir Alman kuvveti de Sivastopol'ü kontrol altına almıştı. Kırım, 16 Kasım 1941 tarihinde fiilen Almanların eline geçti. Bu tarihte sadece Sivastopol kalesi Sovyet kontrolünde kaldı.

General von Manstein, Perekop Kıstağı Muharebesi'nde ve Kızıl Ordu birliklerinin takip edilmesi manevralarında toplam 100 bin Sovyet askerinin tutsak alındığını, 700 top ve 160 tank ele geçirildiğini rapor etmiştir. Sovyet kaynakları ölü, yaralı, kayıp ve tutsak olarak toplam kayıplarının 68.200 olduğunu bildirmektedir. Sovyet 51. Ordu'su Komutanı Kuznetsov Kasım ayında görevden alınarak yerine General Pavel Batov atandı ve Ordu, Taman Yarımadası'nda yeniden düzenlendi.

Birinci Sivastopol Muharebesi , Sivastopol'ü düşürmek için girişilen ilk Alman taarruzudur. Sovyet kaynaklarında bu Alman taarruzu Sivastopol Savunması olarak geçer. Taarruzun ana kuvvetleri olan Alman 30. ve 54. Kolorduları 29 Ekim 1941'de Sivastopol yönünde ilerlemeye başlamışlardı. Alman taarruzu kente kuzeyden, kuzeydoğudan ve doğudan yaklaşmaya çalıştı. Sivastopol'ün doğusundaki Feodosya'nın ardından Evpatorya da ele geçirildi.

Sivastopol taarruzuna katılacak birliklerin civarda toplanması ve gerekli ikmal malzemesinin stoklanması için gereken zaman hesaplandığında, harekâtın 17 ya da 18 Kasım'da başlatılmasına karar verilmiştir. Ancak kış koşullarının getirdiği ulaştırma sorunları nedeniyle taarruz gecikti. Öte yandan daha kritik bir durum Rostov'da baş göstermişti. OKW, Rostov yönünde yapılacak genel taarruz için (Rostov Muharebesi, 21 Kasım 1941) von Manstein'in 73. Piyade Tümeni ile 170. Piyade Tümeni'ni Güney Ordular Grubu emrine almaya karar vermiştir. Von Manstein, Sivastopol taarruzunun tehlikeye düşeceği gerekçesiyle karara karşı çıkmış, 170. Piyade Tümeni'nin elinde kalmasına izin sağlamıştır. Yine de 17 Kasım'da başlaması düşünülen taarruz 17 Aralık 1941 günü başlatılabildi.

Bu gecikmenin önemli bir diğer nedeni ise von Manstein'in elinde yeterli ağır topçu ve hava unsuru olmadığını düşünmesidir. Yine de 10 Kasım 1941 tarihinde cephenin merkez bölümünde bir yoklama taarruzuna girişmiştir. Çernaya Nehri'nin aşağı kısımında 50. Piyade Tümeni tarafından başlatılan ve ertesi gün 132. Piyade Tümeni'nin de katıldığı taarruz bu kesimdeki iki köyü alarak Severnaya Koyu'na 4 km. kadar yanaşmayı başardı. Ancak General Petrov, 172. Piyade Tümeni ile bir deniz piyade alayını bölgeye sürerek Alman ilerlemesinin önünü tıkamıştır. Bu birliklerin harekatı deniz topçusu, sahil bataryaları ve hava unsurlarınca da desteklenmiştir. Daha güneyde Alman 172. Piyade Tümeni 15 Kasım'da Balaklava yönünde bir taarruza başladı. Fakat Amiral Oktyabrki'nin iki hafif kruvazörü ve bir muharebe gemisi bu birliklerin kanadını ateş altına aldı. Von Manstein bu kesimde 22. Piyade Tümeni'ni de savaşa sürdüyse de General Petrov'un harekete geçirdiği ihtiyatındaki birlikler durumu kontrol altına almıştır. Taarruz 20 Kasım'da durdurulduğunda Alman kayıpları 2 bini bulmuştu.

Von Manstein'in planı, ilk adımda kuzeyde yapılacak sürpriz bir taarruzla Kaşa ve Belbek dereleri arasındaki Sovyet ileri savunma hattını ele geçirmek, aynı anda Belbek deresinin güney yamaçlarındaki müstahkem mevkileri almaktı. Bu taarruzda asıl sorumluluk General Ludwig Wolff komutasındaki 22. Piyade Tümeni üzerinde olacaktır. Hemen solunda, bu taarruzu desteklemek için 132. Piyade Tümeni de taarruza geçecektir. Doğudan yapılacak diğer taarruz ise 24. Piyade Tümeni ve 50. Piyade Tümeni tarafından Sivastopol koyu (Severnaya Koyu) kıyılarına inmek amacıyla yapılacaktı. Taarruzun sağ kanadını Romen "Korne Müfrezesi" oluşturmuştur. Bu Romen birlikleri, Alman tümenlerinin en sağında, kıyıya paralel bir hatta taarruz edeceklerdir.

Perekop'taki savunmanın çökmesi üzerine Amiral Oktyabrski Sivastopol Deniz Üssü'nü alarma geçirdi ve Sivastopol Savunma Bölgesi'nin (Sevastopolskogo Oboronitelnogo Raiona - SOR) komutasını üstlendi. Amiral, Alman kuvvetleri Sivastopol önlerine gelmeden olabildiğince tamamlamak üzere üç kuşat halinde bir savunma düzeninin hazırlanmasına girişti. Bu iş için askerlerin yanı sıra binlerce Sivastopol'lu sivil de çalışmıştır. Bu bir bakıma zorunluydu çünkü, bu işte çalıştırabileceği yeterince askeri yoktur.

Kırım'daki Sovyet kuvvetleriyle ilgili 1 Kasım tarihli raporlar buradaki kuvvetlerin, Özel Sahil Ordusu, 25. Piyade Tümeni, 95. Piyade Tümeni, 172. Piyade Tümeni, 2. Süvari Tümeni, 40. Süvari Tümeni, 42. Süvari Tümeni ile 7. Deniz Piyade Tugayı, kuvvetlerinden ve destek birliklerinden oluştuğunu bildirmektedir. Ayrıca savunmanın dörtte üç topçu alayı gücünde topçusu ve bir avcı uçağı alayı kadar destek kuvveti bulunmaktadır. Diğer önemli kuvvetler 51. Ordusu emrinde, 9. Piyade Kolordusu Karargâh birlikleri, 106. Piyade Tümeni, 276. Piyade Tümeni, 320. Piyade Tümeni, üç topçu alayı, 120. Bağımsız Tank Taburu ve 8 hava alayıdır. Kuvvetler doğrudan Kırım Karargâhı'na bağlıdır. Karargâha ayrıca 156. Piyade Tümeni, 184. Piyade Tümeni, 271. Piyade Tümeni ve 421. Piyade Tümeni ile 48. Süvari Tümeni bağlıdır.

Amiral Oktyabrski 8. Deniz Piyade Tugayı kuzeydoğu savunmasına, 7. Deniz Piyade Tugayını da merkez savunmaya yerleştirdi. Derleme birlikler de kanat savunmalarına -kuzey ve güney- yerleştirildi. Bu birliklerin toplam gücü 20 binden azdır. Amiral Oktyabrski, takviye kuvvet gelene kadar Alman ilerleyişini yavaşlatmak için 12 sahil bataryasına ve donanma toplarına, bir de 61 avcı uçağına bel bağlamıştır.

Savunmanın fazlasıyla güçlendirilmesi üzerine General von Manstein kuvvetleri bölgeden alınarak kuzeyde görevlendirildi. Ancak bir sonraki taarruza hazırlık olmak üzere Nazi Almanyası'nın en ağır topu olan (bir demiryolu topu) 80 cm. çaplı "Ağır Gustav"'ı bir sonraki taarruzda kullanmak üzere bölgeye getirdiler. Topun bölgeye ulaşması ardından Alman topçusu kenti beş gün boyunca bombaladı. Bu hazırlık ateşi ardından 17 Aralık'ta, altı Alman tümeniyle iki Romen tugayı, 1.275 top ve havan ile 150 tank ve 300 uçağın desteğinde ikinci bir taarruz başlatıldı. Bu ileri tarih, sert hava koşulları anlamına geliyordu, dolayısıyla Luftwaffe'nin operasyonları yürütülemedi. Hava akınlarının olmaması Sovyet savunmasının işine yaradı, bu süre içinde kent etrafındaki tahkimatları güçlendirmeye devam ettiler. Alman kuvvetleri 21 Aralık'ta Albay Kudyurov'un Severnaya Koyu'ndaki 40. Süvari Tümeni hattını iki kilometreden daha dar bir hatta yardılar. Yeni bölgeye intikal eden 79. Bağımsız Deniz Piyade Tugayı'nın da katıldığı bir karşı taarruzla bu Alman kuvvetleri geri atıldı. Sivastopol'e yönelen ikinci taarruz girişimi de başarısız olmuş