rmalarını istemiştir. Kaczynski ayrıca idam cezası yasağını, Avrupa medeniyeti içindeki karanlık koridorlardan biri olarak tanımlamıştır. Avrupa Konseyi ise açıklamaya sert tepki göstermiş ve Kaczynski'nin ifadelerini geri almaması halinde bunun Polonya'nın Konsey üyeliğine malolabileceğini ifade etmiştir.

Rusya, aslında idamlarını kurşuna dizerek infaz ederdi. Ama Bolşevik İhtilali öncesinde bazı infazlar asılarak infaz edildi. Ayrıca Nazi lideri Friedrich Jeckeln Riga'da asılarak idam edildi. Rusya'daki son asılarak idam 2 Ağustos 1946'da, Nazi işbirlikçisi Sovyet general Andrey Vlasov ve 11 kişi asıldı. O tarihten sonraki infazlar enseden tek kurşunla infaz edildi. 2009 yılı sonlarına doğru Rusya'da idam cezası kaldırıldı.

Türkiye'deki idamların çoğu asılarak infaz edilmiştir. Cumhuriyet tarihinde 712 kişi idam edildi. Ancak bu idamlar TBMM'nin onayladığı idamlardır. İstiklal Mahkemeleri'nin 1000-2000 civarında idam kararı bulunur. 1967'ten önce idamların bazıları halkın gözü önünde infaz edilirdi. 1967'ten sonraki idamlar ise cezaevlerinde, gün doğmadan gizli bir şekilde infaz edilirdi. Türkiye'deki son idam 1984 yılında gerçekleşti. Sol görüşlü siyasi suçlu Hıdır Aslan, İzmir'de Buca Kapalı Cezaevi'nde asıldı. 2006 yılında idam tamamen kalktı. Türkiye'de ilk önce 2002'de Savaş, çok yakın savaş tehdidi ve terör suçları halleri dışındaki suçlar, 2006'da ise tüm suçlar için kaldırılmıştır.




Matenadaran

Maştots Matenadaran Enstitüsü, ya da kısaca Matenadaran (Ermenice: Մատենադարան, "kütüphane" anlamına gelir), Ermenistan'ın başkenti Erivan'da bulunan, antik Ermeni el yazıları içeren bir arşivdir. Yaklaşık 17.000 tane el yazısı ve aşağı yukarı 300.000 tane arşiv belgesi içermektedir. 1962'den beri Ermeni alfabesini yaratan Aziz Mesrop Maştots'un ismini taşımaktadır. 1997'den beri UNESCO'nun Dünya Belleği Programı listesinde bulunmaktadır.





BoA (albüm)

BoA, Koreli pop müzik şarkıcısı BoA'nın ilk İngilizce stüdyo albümü ve toplamda onikinci stüdyo albümüdür. 17 Mart 2009'da yayınlandı.

Ocak 2008'de BoA'nın Amerikan pazarına girmeyi planladığı bildirildi. Fakat BoA'nın müzik şirketinin başkanı bu iddiaları yalanladı. 2 Eylül 2008'de, sanatçının bağlı bulunduğu müzik şirketi resmi olarak BoA'nın Amerikan pazarına girmeye hazırlandığını açıkladı.

Albüm için, BoA Bloodshy & Avant, Sean Garrett ve Brian Kennedy gibi tanınmış yapımcılarla çalıştı. Albümün kayıtları Tayland, Avustralya, Atlanta ve Los Angeles'ta gerçekleştirildi.

Albümün promosyonu için sanatçı Kasım ayında "YouTube Live Tokyo" etkinliğinde sahne aldı. 3 Aralık 2008 tarihinde Times Meydanı'ndaki MTV stüdyolarında bir çekim gerçekleştirildi. Çekim, "MTV World Presents: BoA Live in New York" adlı bir canlı performans içindi. Sanatçı bu çekimde "Eat You Up", "Look Who's Talking" ve "Girls on Top" adlı parçalarını seslendirdi. "MTV World Presents: BoA Live in New York"un Asya, Avustralya, Kore ve Japonya'da yayınlanması beklenmektedir.






İsviçre bayrağı

İsviçre bayrağı Kırmızı zemin üzerine bayrağın köşelerine doğru uzanan merkezde beyaz kalın haç bayrağın kenarlarına kadar yayılmaz.

İsviçre Bayrağı bugünkü şekli ile 1847'deki "Sonderbunds" savaşlarında kullanılmaya başlandı. Ondan önce de askeri birlikler yer yer beyaz "haç" ve "kırmızı zemini" kullanıyorladı. Ancak Napolyon Bonapart 1798-1803 dönemlerinde bu sembolleri yasaklamıştı. 1804'den itibaren haç ve kırmızı kare İsviçre ordularının "tabur birliklerinin" sembolleriydi. Taburlarda kullanılan bayraklar "kare" şeklinde olduğu için,resmi İsviçre bayrağı, bugünde -dünyada tek bayrak (Birleşmiş Milletlere üye olan)- olarak kare şeklindedir. İsviçre bu konuda da ciddi bir sorun yaşadı. 2002 yılında Birleşmiş Milletlere üyelik başvurusu yaptı.

Ancak BM yönetmeliklerine göre, BM binası önünde göndere çekilen tüm üye ülkeler bayrakları dikdörtgen şeklinde olması gerekiyor. Bu durumda, İsviçre'nin kare şeklindeki bayrağı için bir sorun oluşturdu. Ancak yönetmelikteki ufak bir değişiklik/ekleme sonucu, bugün İsviçre bayrağı'da New York`da BM binası önünde dalgalanabiliyor.




LaFleur (Lost)

LaFleur Lost isimli dizinin beşinci sezonunun 8. bölümüdür. Elizabeth Sarnoff ve Kyle Pennington'ın yazdığı, Mark Goldman'ın yönettiği bölüm Sawyer merkezli bir bölümdür.
Bölüm John Locke'ın adadan ayrılarak parlamaları sona erdirmesiyle başlar. Son bir sarsıcı parlama olur ve ondan sonra Sawyer, Juliet, Jin ve Miles kendilerini adanın 1974 yılındaki halinde bulurlar. Yolda Daniel'i bulduklarında, Daniel'den Charlotte'ın öldüğünü ve son parlamadan sonra ortadan kaybolduğunu öğrenirler. Miles ile Sawyer nereye gidileceği konusunda tartıştıktan sonra Juliet'in yatıştırmasıyla sahile dönmeye karar verirler. Sahile doğru ilerlerken duydukları silah sesi üzerine olay yerine giderler ve diğerlerinin, Dharma Girişim çalışanını öldürdüklerini ve o kişinin karısını(Amy) da öldürmek üzere olduklarını görürler. Olaya müdahele edip diğerleri grubundan 2 kişiyi öldürürler. Amy onlara teşekkür eder ve diğerleri ile olan anlaşmaları gereği öldürdükleri adamları gömüp kocasını da kampa getirmelerini ister. Sonic duvarın önüne geldiklerinde Juliet, Amy'dan şifreyi girmesini ve sonic duvardan önce kendisinin geçmesini ister. Amy sonic duvardan geçer ancak kahramanlarımız geçtiğinde sonic duvar onları etkiler çünkü Amy kulak tıkacı takıp kahramanlarımızı kandırmıştır.

Daha sonra Sawyer, Horace tarafından uyandırılır ve Sawyer'a kim olduklarını nereden geldiklerini sorar. Sawyer kendisini LaFleur olarak tanıtır ve Black Rock'ı kurtarmak için gönderilen gemisinin kaptanı olarak tanıtır. Horace onlara teşekkür eder ve ilk denizaltıyla Tahiti'ye göndermek ister. Sawyer "mürettebatlarını" bulmaları gerektiğini söyleyip buna karşı çıksa da o anki konumundan dolayı bir şey diyemez.

Dışarıya çıkıp Juliet, Jin ve Miles'la konuşurken alarmlar çalınır ve bir eve girerler. Richard gelmiştir ve iki adamını öldürdükleri için anlaşmanın bozulduğunu söyler. Sawyer dışarı çıkarak adamları kendisinin öldürdüğünü ve dolayısıyla anlaşmanın bozulmadığını söyler. Richard, o zaman kimsin diye sorduğunda Sawyer, Jughead isimli Hidrojen bombasını gömüp gömmediklerini sorar ve 20 yıl önce kel topal bir adamın(John Locke) kamplarına gelip liderleri olduğunu söyleyip ortadan kaybolmasını bildiğini söyler. Diğerlerinin öldürdüğü Dharma Girişim elemanını onlara teslim edip barışı korudukları için, Horace onlara "mürettebat"larını bulmaları için 2 hafta verir.

Bundan 3 yıl sonrasının gösterildiği bölümlerde ise Horace'ı zilzurna sarhoş biçimde ağaçları patlatırken görürüz ve nöbetçiler bu durum üzerine savunma sorumlusu olarak Sawyerı uyandırır. Sawyer, Miles'ı da yanına alarak Horace'ı evine götürür. Horace'ın Amy ile evli görürüz. Amy hamiledir ve Sawyer evdeyken sancıları çoğalır. Hemen adadaki doktora götürdüklerinde bebeğin erken ve ters geldiğini, ancak çocuğu doğurtamayacağını söyler. Sawyer Juliet'in yanına gidip ondan Amy'i doğurtmasını ister ve Juliet, Amy'i doğurtur. Daha sonra Sawyer, Horace'ın evine girerek onu uyandırır ve bir erkek çocuğunun olduğunu söyler.

Bu sırada geçen üç yılda Sawyer ile Juliet birlikte yaşamaya başlamışlardır ve bir sabah Jin'den telefon gelir. 316 bölümünün sonundan tahmin edebileceğimiz üzere konu Jack, Hurley ve Kate'in adaya dönmesidir. 
Jin'den onları kuzey vadisine götürmesini ister ve kendisi de hemen oraya gider. Jin'in kullandığı minibüsten Jack, Hurley ve Kate çıktıktan sonra bölüm sona erer.




Makbule Abasıyanık

Makbule Abasıyanık (doğum 1883, ölüm 1963; İstanbul), Türk yazar Sait Faik Abasıyanık'ın annesi, Sait Faik Abasıyanık Müzesi ve Sait Faik Hikâye Armağanı'nın kurucusu, Cumhuriyet Türkiye'sinin ilk mesenlerinden.

Makbule Abasıyanık, Adapazarı'nın ileri gelenlerinden Hacı Rıza Efendi'nin kızıydı. Eşi Mehmet Faik'le evlendikten sonra 1906 yılında Sait Faik'i dünyaya getirdi. 1913 yılında eşiyle aralarında şiddetli bir geçimsizlik yaşandı. Çift üç buçuk sene ayrı kaldı. Bu sırada Makbule Hanım oğlunu babasına bıraktı. Birinci Dünya Savaşı sırasında tekrar bir araya gelen çift oğulları Sait Faik'in eğitimi için İstanbul'a taşındılar. Makbule Hanım ailesiyle birlikte önce Süleymaniye'de daha sonra Şişli ve Nişantaşı'nda oturdu. İlk yıllarda yazlarını Yakacık ve Burgaz Adası'nda kiraladıkları evlerde geçirdiler. Daha sonra, Mehmet Faik Bey, Burgaz Adası'nda da bir ev satın aldı. Makbule Hanım eşini 1938 yılında bu evde kaybetti.

Makbule Abasıyanık, Sait Faik'in yazarlığının her zaman arkasında oldu. Eşinin vefatından sonra ailenin gelirlerini yöneten Abasıyanık, yazar oğluna maddi olarak sürekli destekte bulunarak onun para kazanma problemi yaşamadan sanatına devam etmesine büyük katkıda bulundu. Bu açıdan hem oğlu hem de o dönemki edebiyatçılar tarafından Türkiye'deki ilk mesen kabul edilir. Sait Faik'in yazdıkları sebebiyle tutuklanmasına çok üzüldü ve mahkemeye onunla birlikte Ankara'ya gitti.

Makbule Hanım, eşi Mehmet Faik Bey'in vefatından sonra yaşamına Burgaz Adası'ndaki evlerinde devam etti. Yazar da kışları Şişli'de yazları ise adada annesinin yanına kalıyordu. Sait Faik, siroz hastası olduğunun ortaya çıkmasından sonra ömrünün son on senesinin çoğunu adadaki köşklerinde annesiyle birlikte geçirdi.

Sait Faik, yaşamının son yıllarında çeşitli edebiyat matinelerine de katıldı. Bu matinelerden biri de Darüşşafaka Lisesi'ndeydi. Matineden sonra okulu da gezen Sait Faik, eve döndüğünde annesine mallarını kimsesiz çocuklara güzel imkânlar sağladığını düşündüğü Darüşşafaka'ya bağışlamayı teklif etti.

Makbule Hanım, Sait Faik'in 11 Mayıs 1954'te ölümünden sonra, 8 Kasım 1954'te hazırladığı vasiyetinde malvarlıklarının çoğunu ve yazarın eserlerinin telif hakkını bu cemiyete bıraktı. Bu vasiyetnamenin bir maddesinde de her sene dönemin ileri gelen edebiyat ustalarından oluşacak bir jürinin, o sene içerisinde yazılmış en iyi öyküyü seçerek ona "Sait Faik ve Makbule Abasıyanık Hikâye Mükafatı" vermesini istedi. Ödül ilk kez 1955 yılında verildi. Ödülün para armağanı 1960 yılına kadar Varlı