anan romanı. Bu sözcük şu anlamlara da gelebilir:






Uluslararası Eskişehir Festivali

Uluslararası Eskişehir Festivali , ilki 1995 yılında düzenlenmiş olan müzik, dans, tiyatro gibi çeşitli sanat dallarıyla çocuk etkinliklerine yer veren festival.

Kültür ve sanat etkinliklerinin ufuklarını genişleterek Anadolu'da yaygınlaşmasına katkıda bulunmak ve Türkiye'nin üç büyük kenti dışına da yaygınlaşmasına öncülük ederken iyi bir örnek oluşturmak, Eskişehir halkı ile buluşturmak ve çocuklar ile ilgili konuları da kapsama almak amacıyla başlatılmıştır.

Zeytinoğlu Eğitim, Bilim ve Kültür Vakfı tarafından başlatılan festival, her yıl ekim ya da kasım ayında 9 gün süren etkinlikler içermektedir. 6 yıl boyunca Zeytinoğlu Vakfı'nın önderliğinde devam eden festival, 2001 yılından sonra Zeytinoğlu Vakfı ile Eskişehir Kentsel Gelişim Vakfı iş birliğiyle gerçekleştirilmektedir.

Eskişehir Büyükşehir Belediyesi önderliğinde kurulan Eskişehir Kentsel Gelişim Vakfı'nın başlıca destekçileri arasında Eskişehir Valiliği, Anadolu ve Osmangazi Üniversiteleri ile Zeytinoğlu Vakfı yer almaktadır.




Jaap de Hoop Scheffer

Jakob Gijsbert "Jaap" de Hoop Scheffer (/jɑːp də hoːp ˈsxɛfə/, d. 3 Nisan 1948, Amsterdam, Hollanda) Hollandalı politikacı ve Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO) onbirinci genel sekreteri.





Volkswagen Transporter

Volkswagen Transporter veya gövde tipine göre değişen diğer adlarıyla Kombi veya Microbus, gayrıresmî adlarıyla Bus (Amerika Birleşik Devletleri) veya Camper (Birleşik Krallık), Volkswagen AG'ye bağlı Volkswagen Ticari Araç tarafından üretilen T platformuna mensup hafif ticari araç modeli serisi. 1950 yılında, Tip 2 adıyla üretimine başlanmış olup son olarak 5. nesil modeller satışa sunulmuş ve 6. neslin tanıtımı yapılmıştır. Nesilleri; sırasıyla T1, T2, T3, T4, T5 ve T6 olarak adlandırılmıştır.

1950-1964 yılları arasında üretilen birinci nesil, Tip 1'in sonrasında üretilmeye başlanan ikinci model olduğundan Tip 2 adını taşımaktaydı. Aracın arka kısmında bulunan motor hava soğutmalıydı. 1967'de ikinci neslin üretimine geçildi ve 1979'a kadar üretimi sürdü. Üçüncü nesille birlikte gelen su soğutmalı motor seçeneği, 1990'da üretimine başlanan dördüncü nesille birlikte standart hâle geldi. 2003'te beşinci neslin satışına başlandı. Modelin son nesli olan altıncı nesli ise 2015'te tanıtıldı.

Volkswagen'in Hollandalı ithalatçısı Ben Pon, 1946 yılında Wolfsburg'daki Volkswagen fabrikasını gezerken karşılaştığı, birkaç Volkswagen çalışanının ağır parçaları bir üretim binasından diğerine taşımakta kullanmak amacıyla Beetle'dan esinlenerek geliştirdiği Plattenwagen adlı araçtan ilham alarak; motoru arkada yer alan, önden çekişli ve kutu şeklinde gövdesi olan bir araç taslağı çizdi. İlk taslağın çizim tarihi 23 Nisan 1947 olarak belirtilirken, Volkswagen Genel Müdürü Heinrich Nordhoff tarafından 19 Mayıs 1949 tarihinde bu taslağın üretime geçmesini onaylandı. Güçlü görünümüne atfen Almancada "güçlü" anlamı taşıyan "Bulli" takma adı verilen bu aracın prototipi Kasım ayında Wolfsburg'da tanıtıldı. 8 Mart 1950'de Tip 2 adıyla aracın seri üretimine başlandı. Tip 1'de olduğu gibi Tip 2'de de 1,1 L (1.131 cc, 69,0 cu in) kapasiteli, 18 kW (24 PS; 24 bhp) DIN gücündeki hava soğutmalı dört silindirli düz motor modeli olan 1100 Volkswagen hava soğutmalı motor aracın ön kısmına monte edilmişti. 1953'te motor modeli, 1.192 cc (72,7 cu in) kapasiteli 22 kW (30 PS; 30 bhp) gücündeki 1200 modeliyle değiştirildi. 1955'te, bu daha yüksek sıkıştırma oranı standart hâline getirildi. Modelin 1955 yılına kadar üretilen ilk sürümleri için 1990'lardan itibaren bu sürüm için T1a adı kullanılmaktadır. 1990'lardan itibaren T1b olarak adlandırılan sonraki sürümlerde ise gövde biraz değiştirilerek aracın tavan kısmı genişletilmiş, motor bölümü küçültülmüş, 15 in (381 mm) tekerlekler yerine 16 in (406 mm) tekerlekler kullanılmaya başlanmıştı. Araçların üretimi 1955'e kadar Wolfsburg'daki fabrikada gerçekleştirilirken, 1955 yılında Hannover'de yeni bir fabrika kurulmasının ardından buradaki ilk Tip 2 8 Mart'ta üretildi ve 20 Nisan'da burada seri üretime geçildi. 1960'ta, 30 kW (41 PS; 40 bhp) gücündeki motorlar kullanılmaya başlandı.

1962'de üretime geçilen ve daha ağır yük taşınmasına olanak sağlayan farklı bir sürümde ise taşıma kapasitesi 750 kg (1.653 lb)'dan 1.000 kg (2.205 lb)'a çıkarıldı, 14 in (356 mm) çapında daha küçük fakat daha geniş tekerlekler monte edildi ve 1,5 L kapasiteli, 31 kW (42 PS; 42 bhp) DIN gücünde daha gelişmiş bir motor kullanıldı. Bu sürümün piyasaya sürülmesinden yaklaşık bir yıl sonra eski sürümün üretimine son verildi. 1963 yılında, 1,5 L (1.493 cc, 91,1 cu in) kapasiteli, 38 kW (52 PS; 51 bhp) gücündeki 1500 Volkswagen hava soğutmalı motor standart hâle getirildi. Sonradan T1c olarak adlandırılan ve 1963'ten itibaren üretimine başlanan sürümde arka kapı genişletilmişti. Aynı yıl, yolcu veya kargo bölümüne açılan menteşeli kapı yerine kayan kapıya sahip sürümlerin de üretimine geçildi. 1965'te ise motor gücü 32,3 kW (44 PS; 43 bhp)'a yükseltildi.

1967 yılında Almanya'da T1'lerin üretimine son verilirken, Brezilya'da bu neslin üretimi 1975'e kadar devam etti. Brezilya'da sonradan üretilen sürümler, T2'dekine benzer ön uç yapısı ile büyük arka lambalara sahip olacak şekilde değiştirilmişti. T1.5 olarak adlandırılan bu modellerin üretimi ise 1996'ya kadar sürdü.

1967'de, Tip 2'nin ikinci neslinin üretimine başlandı. Ön camdaki ikiye bölünmüşlük kaldırılarak ön cam tek parça hâline getirilmiş, araç birinci nesle kıyasla daha büyük ve daha ağır olmuştu. 1,6 L (1.584 cc) kapasiteli ve 35 kW (48 PS; 47 bhp) DIN gücündeki motorun ebadı da ilk nesle göre büyümüştü. Esnek yarım akslı arka süspansiyon ile transfer kutusu kaldırıldı, bunlar yerine mafsal istavrozu ile donatılan yarım akslar eklenerek sürüş yüksekliği arttırıldı. 1971'e kadar üretilen bu sürümler T2a olarak adlandırılmaktaydı. Bu tarihten sonra T2a adı verilen sürümlerin üretimine geçildi. İlk sürümlerde yuvarlatılmış tampon ön kapılara kadar uzatılmış ve kapı açıldığında sürücü ile yolcuların binmesini kolaylaştırma amacı güden bir basamak görevi görmekteydi. 1971'den sonra üretilen sürümlerde 1,6 L (1.584 cc) hacimli, her silindir başında ikişer emme deliği bulunan ve 37 kW (50 PS; 50 bhp) DIN gücünde motor yer almaktaydı. Ön tekerleklere disk fren, yenilenen tekerleklere ise fren havalandırma delikleri eklenmiş ve jant kapakları daha düz hâle getirilmişti. Önceki sürümde ön farlar altında yer alan sinyal lambaları yükseğe, havalandırma ızgarasına monte edildi. 1972'den sonraki sürümlerde motor bölümünün ebadı arttırıldı, arka kısmın tasarımı değiştirilerek çıkartılabilir motor koruyucu kapağı kaldırıldı ve arka lambaların ebatları büyütüldü. Hava giriş kısmı da genişletilerek daha büyük motorun ihtiyaç duyduğu daha çok havanın alınması sağlandı.

1972'den itibaren Tip 4 için üretilen motorlar Tip 2'de de kullanılmaya ve farklı bir seçenek olarak satışa sunulmaya başladı. Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da satılan sürümler için ise bu motor standarttı. 1973'te üretilen ve Tip 4 motoru taşıyan sürümlerde ilk kez otomatik şanzımana yer verildi. Her iki motor da 1,7 L hacimli olup; manuel şanzıman için 49 kW (67 PS; 66 bhp) DIN, otomatik şanzıman için ise 46 kW (63 PS; 62 bhp) DIN gücündeydi. Tip 4 motoru taşıyan sürümde kullanılan motor 1974 yılında 1,8 L ve 50 kW (68 PS; 67 bhp) DIN'e, 1976 yılında ise 2,0 L ile 52 kW (71 PS; 70 bhp) DIN'e yükseltildi. 1978'de üretime başlanan 2,0 L kapasiteli modellerde hidrolik sübap iticisi kullanılmaya başlanarak, eski sürümlerde olduğu gibi periyodik olarak sübap boşluğunun temizlenmesi gerekliliğinin önüne geçildi. 1975 ve sonrasında Amerika Birleşik Devletleri'nde üretilen modellerde standart olarak Bosch L-Jetronic elektronik yakıt enjeksiyonu sistemi kullanılmaya başlanırken; 1978'de ilk kez elektronik ateşleme sistemi Tip 2'lerde kullanıldı.

1979 Mayıs'ında, Hannover'deki fabrikada, Tip 2'nin üçüncü nesil modellerinin üretimine geçildi. Bu nesille birlikte önceki iki neslin aksine aracın dış kısmındaki yuvarlatılmış hatlardan daha keskin hatlara geçiş yapıldı. Camlar ile bagaj kapısının boyutları büyütüldü. Ön farlar önceki nesillerde olduğu gibi yuvarlaktı. Krom kaplama çelik tamponların üstünde plastik bir parça vardı. 1,6 L (1.584 cc) hacimli, 37 kW (50 bhp) DIN gücünde ve 2,0 L (1.970 cc) hacimli, 51 kW (70 bhp) DIN gücünde, hava soğutmalı iki farklı motor seçeneğiyle üretimine başlandı. 1981 Şubat'ında, Golf'te kullanılan 1,6 L (1.588 cc) hacimli 37 kW (52 bhp) DIN gücündeki su soğutmalı dizel motor içeren sürümlerin üretimine geçildi. Aynı yılın Eylül ayında, daha farklı bir iç tasarıma sahip, yedi kişilik oturma kapasitesi olan Caravelle ile Caravelle'in daha lüks bir sürümü olan Carat tanıtıldı. Ekim ayında ise 1,9 L (1.913 cc) hacimli 44 kW (60 bhp) DIN gücünde ve aynı hacme sahip 57 kW (78 bhp) DIN gücünde benzinli motor taşıyan iki farklı sürüm üretilmeye başlandı. 1982'de Almanya'da hava soğutmalı motora sahip sürümlerin üretimine son verildi.

Ağustos 1983'te, ızgarasının üstünde dört adet dikdörtgensel ön far bulunan Caravelle tanıtıldı. 1984'te, 2,1 L (2.109 cc) hacimli 82 kW (112 PS) gücündeki benzinli ve 1,6 L (1.588 cc) hacimli 51 kW (70 PS) gücündeki dizel motor taşıyan araçlar alternatif olarak satışa çıkarken, ertesi yıl bu ikisi standart hâle geldi. 1985 yılında modelde büyük çaplı bir revizyona gidildi. Egzoz sistemi, ön süspansiyon, kayan kapı kilitleri, yakın enjeksiyon sistemleri gibi alanlarda değişiklikler yapıldı. Bu yıl aynı zamanda Syncro adı verilen dört tekerlekten çekiş sistemi tanıtılırken, Tip 2'lerde kullanılmaya ve alternatif olarak satışa sunulmaya başladı. Aynı yıl 2,1 L (2.109 cc) hacimli 70 kW (95 PS) güce sahip motor taşıyan araçların da yine alternatif olarak üretimine geçildi. Eylül 1990'da Hannover'deki fabrikada neslin üretimine son verilirken, Güney Afrika Cumhuriyeti'nde üretim 2002 Haziran'ına kadar devam etti.

Ağustos 1990'da dördüncü nesl