alkına zarar verir düşüncesiyle sen buraya oturma Halil Ağa diyerek şu anki yeri olan sarı çiçekli yaylaya oturma izni vermiş. O günkü kara Halil Dede 12 oğlan ve 1 kız ile 5000 hayvan ile buraya gelip yerleşmiştir.

Yağcı Bedir oymağı, Osmanlı arşiv vesikalarına göre Avşar boyuna mensuptur. 16. Yüzyılda Çukurova yöresinde yaşayan Bedirli Avşarlarının bölgeye gelmiş bir koludur. Bunlar devlete Yay imal ettiklerinden dolayı Yaycıbedir olarak anılmışlardır. Yaycı sözü daha sonra Yağcı sözüne dönüşmüştür.

Mahallenin iklimi, bozulmuş Akdeniz İklimi etki alanı içerisindedir. Köy, Balıkesir Merkez'e 25 km. uzaklıktadır.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu var ve faaldir. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem de kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Selimiye, Altıeylül

Selimiye, Balıkesir ilinin Altıeylül ilçesine bağlı bir mahalledir.

Selimiye Köyü sakinleri macırdır (muhacirdir) ya da yeni tabirle Bulgaristan göçmeni. Tarih'te 93 Harbi diye geçen 1877-1878 Osmanlı Rus savaşı sırasında şimdi Bulgaristan sınırları içinde kalan Kırcaali'nin Hasköy isimli bir mahallesinden gelmişlerdir. Köy sakinlerinden bir kısmının Osmanlı İmparatorluğu zamanında Konya Beyşehir ya da Karaman tarafından Balkanlara göç ettirildiği iddia edilir.

Köy adı göç esnasında Edirne Selimiye Camii ve Külliyesinde konaklatıldıkları için bu gurubun yerleştirildiği köye Selimiye ismi verilmiştir. Mahallenin ilk yerleştiği ve şu an baraj(İkizcetepeler Barajı) altında kalmış olan topraklar kalsiyum içerdiği için beyaz renktedir.Bundan dolayı bu bölgeye 'Bozyer'de denilmiş ve aynı zamanda mahallenin gayrı resmi adı olarak kullanılagelmiştir.

Mahallenin iklimi, bozulmuş Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Balıkesir'e 18 km uzaklıktadır.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu var ve faaldir. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem de kanalizasyon şebekesi vardır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır. Köy Balıkesir-İzmir karayolu kenarında bulunmaktadır. Mahallede sağlık ocağı bulunmamaktadır.





Sıvatpınar, Altıeylül

Sıvatpınar, Balıkesir ilinin Altıeylül ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Mahallenin iklimi, bozulmuş Akdeniz İklimi etki alanı içerisindedir.Köy, Balıkesir Merkez'e 23 km. uzaklıktadır.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu var ve faaldir. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem de kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Yenice İskender, Karesi

Yeniiskender, Balıkesir ilinin Karesi ilçesine bağlı bir mahalledir.Kuzeyinde Tatlıpınar, batısında Yaylacık, güneyinde Deliktaş ve batısında Ovacık köyleri bulunmaktadır.

Mahallenin gözleme ve tarhana çorbası ünlüdür

Mahallenin iklimi, bozulmuş Akdeniz İklimi etki alanı içerisindedir.Köy, Balıkesir Merkez'e 25 km. uzaklıktadır.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu var ve faal dfğildir.Öğrenciler taşımalı eğitimle, Tatlıpınar İlköğretim Okulunda eğitim görmektedir. Mahallenin içme suyu şebekesi var. kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





İskender Bey

İskender Bey (, , Skënderbeu, "Skënderbej"; 1405 veya 1403-1404 - 17 Ocak 1468, Leş), Arnavutların ulusal kahramanı. Arnavutluğun feodal hanedanlıklarından Kastriyota hanedanındandır. Babası Con, Gergi'yi Osmanlı sarayına rehin olarak gönderdi. Edirne'de II. Murad'ın hizmetinde bir içoğlanı eğitimi gören Gergi Müslüman oldu ve İskender adını aldı. Osmanlı sarayına alındığı zaman 18-19 yaşlarındaydı. Osmanlıda önemli askerî hizmetlerde bulundu, Anadolu ve Rumeli seferlerine katıldı. 1443 yılında Morava Muharebesi sırasında kaçıp sancak beyi olduğunu ilan eden sahte bir fermanla Kroya kalesini ele geçirmiştir. 1468'de ölümüne kadar Osmanlı Devleti'nin Arnavutlukta yerleşmesine karşı mücadele etmiştir.

Osmanlıca kaynaklarda Yuvan oğlu İskender Bey olarak bilinirdi. İskender Bey, çok sayıda Latin ve Bizans kaynağında "Georgius Castriotus Scanderbegh" olarak anılmaktadır. Soyadı ise "Kastrioti", "Castriota", "Castriottis" veya "Castriot" olarak değişmektedir. Bu isim, Kuzey Arnavutluk'un Debre bölgesindeki Kastriot kentinden gelmektedir. Osmanlı döneminde kendisine verilen İskender Bey ismi çeşitli dillerde dönüşerek farklı şekillerde söylenmiştir.

1405 yılında büyükbabasının mülkiyetindeki iki köyden birisi olan Sinë'de Dünya'ya geldi. Babası Arnavutluk topraklarında derebeyi olan Ghon Kastrioti idi. Hakim olduğu bölgeler arasında Mat, Merdita ve Debre bölgeleri bulunmaktaydı. Annesi bugün Makedonya Cumhuriyeti toprakları içinde bulunan Polog bölgesinden gelme bir prensestir. Dokuz kardeşin en küçüğü olan İskender'in ağabeyleri Stanişa, Repoş ve Kostandin, ablaları ise Mara, Yelena, Ancelina, Vlayka ve Mamitsa'dır.
Arnavutluk topraklarındaki Akçahisar bölgesini denetimi altında tutan Con Kastrioti, 1421 yılında Osmanlı padişahı II. Murat'a yenildikten sonra Osmanlı egemenliğini kabul eder. Bu dönemde Kastrioti ailesinin bağlılığını sağlayabilmek için ailenin oğulları rehine olarak Osmanlı sarayına verilir. İskender Bey, en az üç yıl Osmanlı sarayında rehine olarak bulunmuştur. Arnavutluk topraklarındaki varlığına dair ilk yazılı bilgi 1426 yılına aittir.

1430 yılında Con Kastrioti Osmanlı boyunduruğuna baş kaldırsa da Evrenosoğlu İshak Bey komutasındaki Osmanlı birliklerine yenilir ve toprakları iyice küçülür. 1431 yılında ise İskender Bey, II. Murat komutasındaki seferlere sipahi olarak katılmaya başlar. 1437 yılında subaşı rütbesiyle Akçahisar zeametinin yöneticisi olur. Bu dönemde dokuz köylük bir tımar sahibidir. İskender Bey, savaş alanında gösterdiği başarı sayesinde yükselerek vali oldu. Bu sıralarda 5.000 kişilik bir süvari birliğine sahiptir. Arnavutluk topraklarında Osmanlı valisi olarak bulunduğu zamanda babasının eskiden hakim olduğu toprakla temasını koparmayarak Arnavut asilleriyle ilişkisini sürdürdü. İskender Bey, kardeşi Repoş (1431) ve babası Con'un (1437) ölümünün ardından hayatta kalan kardeşi Stanişa ile birlikte Kastrioti bölgesindeki toprakları miras yoluyla devraldı. İtalya'daki Denizci cumhuriyetler Ragusa ve Venedik ile iyi ilişkiler kurmaya çalıştı. 1432-36 yıllarında bölgedeki diğer Arnavut asillerinin Osmanlı egemenliğine karşı düzenlediği ayaklanmaya katılmayarak padişaha bağlı kalır. 1443 yılına kadar özellikle Hünyadi Yanoş'a karşı Osmanlı Avrupa seferlerine katılır. Bu dönemde Debre'ye sancak beyi atanır.

1443 yılında İskender Bey, II. Murat egemenliğine Niş Muharebesi sırasında baş kaldırmayı uygun görmüştür. İçinde bulunduğu Osmanlı ordusunun Hünyadi Yanoş komutasındaki Macar ordusuna yenildiğini gören İskender Bey, beraberindeki 300 kişilik Arnavut birliğiyle savaş meydanından ayrıldı. Doğrudan Akçahisar'a giderek 28 Kasım 1443 tarihinde sultandan Akçahisar valisine gönderilen bir mektupta tahrifat yaparak şehrin denetimini ele aldı. Civar bölgeleri de topraklarına katmak için Đurađ Branković ve Stefan Crnojević'in hakimiyetindeki topraklara saldırdı. Bölgede hatırı sayılır sayıda kale ve geniş toprak sahibi olduktan sonra İskender Bey, İslamiyeti reddettiğini ve ailesi ile ülkesinin intikamını almak için başkaldırdığını ilan etti. Ayaklanmanın sembolü olarak da üzerinde çift başlı kartal olan kızıl bayrağı seçti.

2 Mart 1444 tarihinde İskender Bey, bölgedeki tüm Arnavutluk prenslerini bir araya getirerek Leş Birliği'ni kurmayı başarır. Arnavutlar arasında bu dayanışma sayesinde İskender Bey hem bölgedeki egemenliğini artıracak, hem de nispeten büyük bir ordu meydana getirip kaleler inşa edebilecektir. İskender Bey, Osmanlılara karşı gerilla taktikleriyle saldırarak dağlık bölgeyi kendisi için bir avantaja çevirir. Hakimiyetinin ilk yıllarında yaklaşık 10.000 ila 15.000 askere komuta etse de tüm Arnavut topraklarında sarsılmaz bir denetimi bulunmaktadır.

29 Haziran 1444 Debre bölgesinde yaşanan Torvioll Muharebesi'nde İskender Bey komutasındaki Leş Birliği ordusu 25.000 kişilik Osmanlı ordusuyla karşı karşıya gelir. İskender Bey bu muharebede kazandığı zaferle hem bölgedeki varlığını sağlamlaştırdı, hem de Osmanlı tehdidiyle karşı karşıya olan Avrupa devletlerine kendisini tanıtmış oldu. İzleyen iki yıl boyunca Leş Birliği orduları 1445 yılında Prizren yakınlarında savaşılan Mokra Muharebesi'nde ve 1446 yılında savaşılan Otonete Muharebesi'nde Osmanlı Ordularını yenecektir.

Arnavutluk ayaklanması sırasında Venedik Cumhuriyeti İskender Bey'i desteklemiştir. Venediklilerin desteğinin ardındaki sebep, Arnavutluk bölgesinin Osmanlılarla aralarında tampo bölge olması ve Venedik topraklarına saldırıları engellemesidir. Leş Birliği'nin kurulduğu topraklar eskiden Venedik denetiminde olmasına rağmen birliğin varlığı Venedik tarafından onay görmüştür. Ancak İskender Bey'in giderek güçlenmesi ve Venedik topraklarını tehdit etmesi, iki ülke arasındaki ilişkileri gerginleştirir. Danye Kalesi'nin mülkiyeti üzerine çıkan çatışma, 1447-1448 Arnavutluk-Venedik Savaşı'nın patlak vermesine yol açar. Venedikliler, İskender Bey'i tahttan düşürmeye veya öldürmeye çalışsalar da başarılı olamazlar. Aynı zamanda iki cephede hem Venedik, hem de Osmanlılarla savaşmak zorunda kalan İskender Bey yenilmez ve Venedik, barış önermek durumunda kalır.

4 Ekim 1448 tarihinde imzalanan antlaşma sonrasında Danye Kalesi Venediklilerde kalsa da Drin Nehri çevresindeki bölgeler Arnavutluk topraklarına katılır. Ayrıca antlaşmaya göre Venedik, İskender Bey'e 1400 düka altın vergi verecektir. Bu dönemin ardından İskender Bey, Kosova bölgesind