a umudunu kaybetmekte olan Pizarro son bir çaba ile daha küçük bir keşif ekibi oluşturarak hazine dolu El Dorado'nun yerini saptamaları için nehir boyunca ormanın derinliklerine doğru gönderir. Ekibin başında üç soylu bulunmaktadır; Pedro de Ursua (Ruy Guerra), Fernando de Guzman (Peter Berling) ve Lope de Aguirre (Klaus Kinski). Komuta Ursua'da olacaktır. Nehri sal üzerinde geçerken yerlilerin saldırıları, salgın hastalıklar, açlık ve tehlikeli akıntılarla mücadele ederler ve kayıplar verirler. Gözünü iktidar ve altın hırsı bürümüş açgözlü Aguirre Ursua'yı devre dışı bırakarak inisiyatifi ele alır, karşı gelenleri öldürmekten çekinmez. Bir yandan bastırılamaz zafer hırsı bir yandan da karşılaşılan güçlükler nihayet Aguirre'i çıldırtır. Filmin sonunda bütün adamları ölmüş olan Aguirre'i yüzen bir tabutu andıran salın üzerinde, cesetler ve bir grup maymunla birlikte öylece ayakta dikilirken görürüz.




 




Düzlem ayna

Düzlem ayna, yüzeye paralel gelen ışın demeti paralel olarak yansıtan aynalardır.

Düzlem aynada herhangi bir noktasal cisim görüntüsünü bulmak için aynaya iki ışın gönderilir. Yansıma kanunlarına göre ışınlar yansıtılır.Yansıyan ışınların her zaman bir yüzey normali olması gerekir. Işınların uzantılarının kesiştiği yerde cismin görüntüsü oluşur. Teleskopta da düzlem ayna kullanılır.


(V)görüntü = 2(V)ayna - (V)cisim




Osmanlı (anlam ayrımı)

Osmanlı, aşağıdaki anlamlara gelebilir:






Panyum Muharebesi

Panyum Savaşı MÖ 198 yılında Seleukoslar ile Mısır arasında yapılmıştır. Suriye Savaşları'nın bir parçasıdır. Seleukos Ordusu Büyük Antiokus III tarafından, Mısır Ordusu ise Etolyalı Skopas tarafından yönetilmiştir. Seleukoslar savaşı kazanmıştır. Savaşın ayrıntıları konusunda bilgi çok azdır; ancak Seleukosların bu savaşı kazanmasının nedeninin zırhlı atların kullanımı olduğu düşünülmektedir. Bu atlılar, Mısır süvarilerine saldırıp kaçmalarını sağlamışlardır. Savaş alanından kaçan süvarileri Mısır Ordusu'nun arkasını savunmasız bırkmıştır. Seleukos süvarileri de bunu fırsat bilip düşman orduya arkadan saldırmıştır. Neye uğradığını şaşıran Mısır Ordusu bozguna uğramıştır. Seleukos süvarilerinin teçhizatı konusunda kesin bir bilgi yoktur.

Savaş Golan Tepeleri'nin yakınlarında bulunan Banyas adlı bir yerleşkede yapılmıştır ve Yahudiye üzerindeki Ptolemi hakimiyeti sona ermiştir.





Bandırma Vapuru

Bandırma Vapuru Mustafa Kemal Atatürk'ü "9. Ordu Müfettişi" olarak kurmayları ile birlikte İstanbul'dan Samsun'a getiren gemidir.

Gemi 1878 yılında İskoçya'nın Glasgow kentinde "Mac. Intyre Paisley - Huston and Cardett" tersanesinde 21 sıra numarası ile 279 grostonluk yolcu ve yük vapuru olarak inşa edilmiştir. Geminin ilk sahibi "Dussey and Robinson" şirketi gemiyi "Torocaderto" adı altında 5 yıl çalıştırdı. 1883 yılında Yunanistan'daki "H. Psicha Preus" Firmasına satıldı. "Kymi" adını alarak, geminin Londra'da olan kaydı Pire Limanına alınmıştır. 1890 yılında "H. Psicha Preus" firması gemiyi başka bir Yunan firması olan "Cap. Andereadis" firmasına satmış, 12 Aralık 1891 tarihinde kaza sonucu batmış, aynı yıl içersinde yüzdürülüp "Kıymı" adı ile "İstanbul Rama Derasimo" firmasına satılarak "İstanbul Limanına" kayıt edilmiştir.
1894 yılında o zamanki Deniz Yolları İşletmesi anlamına gelen "İdare-i Mahsusa"'ya nakledilmiş ve Türk bayrağı çekilerek, adı "Panderma" olarak değiştirilmiştir. Marmara Denizi kıyılarında, Tekirdağ, Mürefte, Şarköy, Karabiga, Erdek arasında yük ve yolcu seferleri yapmıştır."İdare-i Mahsusa"nın statü değiştirerek 28 Ekim 1910 yılında "Osmanlı Seyrüsefain İdaresi" "(Osmanlı Denizcilik İşletmesi)" olunca geminin adı "Bandırma" olarak değiştirilerek posta vapuru haline getirilmiştir.
19 Mayıs 1919 tarihinde Atatürk ve Silah Arkadaşlarını Samsun'a getirdikten sonra yine posta hizmetlerine devam etmiştir. 1924 yılında "Türkiye Seyrüsefain İdaresi" tarafından hizmet dışı bırakılmıştır. 1925 yılında gemi "Bozmacı İlhami" isimli Türk armatöre satılmış, ve aynı armatör tarafından 4 ay içinde hurda olarak parçalanmıştır.

Hasan Hüseyin Ceylan, 5 Nisan 1995 tarihinde ATV'de yayınlanan İktidar Oyunu programında, Atatürk'ün Samsun'a gittiği Bandırma Vapuru'nun resmi tarihte yazıldığı gibi bir taka olmadığını, 236 metre boyunda ve bacasının 19 metre yüksekliğinde olduğunu öne sürmüş, ekranlara da başka bir geminin fotoğrafını göstermiştir (daha sonraları inşa edilmiş yine Bandırma adındaki bir gemi). H.H. Ceylan'ın gösterdiği fotoğraftaki geminin sahibi olan Türk Denizcilik İşletmelerinin, Lloyd ve kendi kayıtlarına dayanarak yaptığı açıklamaya dayanarak Milliyet Gazetesinin 7 Mayıs 1995 tarihli yayınının 5. sayfasında Hasan Pulur, ikinci Bandırma'nın boyunun da 236 metre değil 68.59 metre, baca yüksekliğinin ise 8.40 metre olduğunu belirtmiştir. Atatürk'ün Samsun'a çıktığı Bandırma Vapuru'nun boyu ise 48 metre baca yüksekliği 6 metredir.

Bandırma Vapuru'nun, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde önemli yeri vardır. Mustafa Kemal Paşa 9. Ordu Genel Müfettişi vazifesiyle ve mahiyeti ile birlikte İstanbul'dan Samsun'a Bandırma Vapuru ile gitmiştir. Mustafa Kemal Paşa, VI. Mehmed'in buyruğuyla Osmanlı Ordusu'nun dağıtılması sürecini denetleme ve asayiş için görevlendirilmişti. Bunun üzerine 18 silah arkadaşıyla birlikte Samsun yoluna koyulmuştur.

1999 yılında Samsun'da vapurun birebir replikasının inşa edilmesi projesi başlatılmış, 2001 yılında inşası tamamlanan vapur 18 Mayıs 2003 tarihinde müze olarak hizmete açılmıştır.





Yardım dernekleri pulları

Yardım dernekleri pulları özel kanunlar ile bazı günler posta gönderilerinde kullanılması zorunlu olan pullara denir.

Çocuk Esirgeme Kurumuna (Himaye-i Etfal Cemiyeti) gelir sağlamak için çıkarılan 2 Nisan 1931 tarihli 1947 sayılı kanun ile kurum tarafından bastırılan yardım pullarının Nisan ayının yirmisinden otuzuncu gününe kadar posta gönderilerinde posta pullarına ek olarak kullanılması zorunlu hale getirilmiştir. Kullanım tarifesi adi mektuplarda 1, taahütlü mektuplardan 2, telgraflardan 3 kuruş, kartpostallardan ise 20 para yani yarım kuruş ücret şeklindedir.

Kızılay Derneğine (Hilal-i Ahmer Cemiyeti) gelir sağlamak için ise 25 Mart 1934 tarihli ve 2391 sayılı kanun ile dini ve milli bayramlarda senede toplam yirmi gün Dernek tarafından bastırılan yardım pullarının posta pullarına ek olarak kullanılması zorunlu hale getirilmiştir. Kullanım tarifesi adi mektuplarda 1 kuruş, taahütlü ve kıymetli mektuplarda 2.5 kuruş, telgraflarda 5 kuruş, kartpostallardan ise 20 para yani yarım kuruş ücret şeklindedir.

Benzer şekilde Türk Hava Kurumu(Türk Tayyare Cemiyeti) için de 28 Mayıs 1934 tarihli ve 2459 sayılı kanun ile 30 Ağustos Tayyare (Uçak) Bayramı günü kurum tarafından basılan yardım amaçlı "tayyare" pullarının posta pullarına ek olarak kullanılması zorunlu hale getirilmiştir. Kullanım tarifesi adi mektuplarda 1 kuruş, taahütlü ve kıymetli mektuplarda 2.5 kuruş, telgraflarda 5 kuruş, kartpostallardan ise 20 para yani yarım kuruş ücret şeklindedir.

Ek olarak yardım pulları zorunluluğu uygulaması 9 Haziran 1958 tarihli 7127 sayılı kanun ile sona erdirilmiş ve yerine ek değerli pul uygulaması getirilmiştir.




Şanzelize Caddesi

Şanzelize Caddesi veya Şanzelize Bulvarı (Fransızca: Avenue des Champs-Élysées; kısaca Şanzelize, Champs-Élysées),() Fransa'nın başkenti Paris'in ünlü bir caddesidir. Paris'in en güzel caddesi olarak gösterilmektedir ve Fransızlar aralarında "dünyanın en güzel bulvarı" diye hitap ederler. Adını Yunan mitolojisinde cennet olarak gösterilen Elysion ovalarından almıştır.

Şanzelize Paris'in kuzey batısında, 8. bölgesinde bulunmaktadır. Luksor Dikilitaşın bulunduğu Concorde Meydanından başlar ve Arc de Triomphe anıtının bulunduğu Charles de Gaulle Meydanında biter ("eski adı Yıldız Meydanı"). 1950 metre uzunluğundaki bulvarın ilk kilometresi düz, ikinci kilometresi ise yokuşludur. Genişliği ise 70 metredir.

Yol boyu düz çizgili olduğu için sırasıyla Louvre Sarayı, Arc de triomphe du Carrousel, Tuileries Bahçesi ve Luksor Dikilitaşı ve biraz batıda Paris dışında kalan Arche de la Défense dizilir. Fransız yetkililer bu düz çizgili yola "Axe Historique" adını vermişlerdir.

Yabancı ve yerli turistlerin akın ettiği bir yerdir. Bulvarın alt kısmında kenarında yeşillik (Marigny Parkı) ve az daha olsa binalar (théâtre Marigny, Petit Palais, Grand Palais, Palais de la découverte, Élysée Sarayı) mevcuttur. Bulvarın üst kısmında ise lüks butikler, sinemalar, Lido Kabaresi, tiyatrolar (Théâtre des Champs-Élysées..), restoranlar (Fouquet's) ve ünlü kafeler bulunmaktadır.

Şanzelize eskiden büyük bir tarla alanıydı. 1616 yılında Marie De Médisis bu alanı kenarı bol ağaçlı uzun bir cadde yapmaya karar vermiştir. 1667 yılında XIV. Louis'nin peyzaj mimarı olan André Le Nôtre, bu projeye katkı sağlayarak Tuileries Parkını modernleştirerek ve genişleterek bu uzun caddeye katmıştır. 17. yüzyılında bugünkü adıyla Şanzelize sade bir gezinti yeri olarak anılıyordu. 1709 yılında bu uzun cadde Avenue des Champs-Élysées (Şanzelize Caddesi) adını almıştır.

1724 yılındaki çizimi (bugünkü çizimiyle aynı) Tuileries Parkının yanından geçmektedir. Elli sene sonra, Paris'te Avenue de la Grande Armée (Büyük Ordu Caddesi) ve Neuilly-Sur-Seine'deki Avenue Charles de Gaulle ile Sen nehrine kadar batıya uzatılmıştır. Ancak az bir süre sonra Fermiers Généraux Duvarı eski çizim haline getirmiştir. 1828 yılında bulvarın onarımı Paris Belediyesi üstlenmiş ve yaya kaldırımı inşaat etmiştir.

1838 yılında ünlü Alman asıllı Fransız mimar Jacques Hittorff tarafından yaya kaldırımındaki sokak lambaları tertip edilmiştir. Daha halen Şanzelize'de o zamananınki sokak lambaları bulunmaktadır. III. Napolyon döneminde bazı yan sokakları ortadan kaldırarak, Şanzelize'deki parkları, o zamanınki ünlü kent tasarımcıları Bernard Huet, Jean-Michel Wilmotte ve Norman Foster sayesinde düzenlemişlerdir.

Şanzelize Caddesi, 1917 yılında Philadelphiadaki Benjamin Franklin Parkway ve 1860 yılında Meksiko'daki Paseo de la Reforma'nın çizimi için örnek alınmıştır.

II. Dünya Sava