m etkisini sahnede göstermiştir. Bir dönem daha eğitici, atak ve etrafına, çevresine duyarlı oyunlar sahnede görülürken, başka bir dönem sadece eğlenceye yönelik; Polyanna ve Külkedisi gibi oyunlar sergilenmiştir.

Muhsin Ertuğrul ve Haldun Taner'in desteğiyle 1970'lerin ortalarına doğru kurulan Anadolu Çocuk Oyunları Kolu (AÇOK) Türk Çocuk tiyatrolarında önemli bir yer edinmiştir. Seyircilerin bulunduğu ortama giderek oyunlar sahneleyen AÇOK, gezginci bir tiyatroculuk göstermiştir. Provalarını çocuklara da izleterek fikirlerini almışlar ve buna göre çocuk odaklı çalışmışlardır.





Tereyağlı kedi paradoksu

Tereyağlı kedi paradoksu bir paradoks şakası ve düşünce deneyidir. Genel gözlenen bir doğa olayı ve bir Murphy yasasından oluşur:

1. Kediler her zaman dört ayak üstüne düşer.
2. Yere düşen tereyağlı ekmeğin hep yağlı kısmı halıya denk gelir.

Bu şakada, bir kedinin sırtına, yağlı kısmı üste bakacak şekilde bağlanacak bir ekmek dilimi bağlanır ve yere düşmeye bırakılır. Kedi dört ayak üstüne düşmeye çalışacak, ancak Murphy yasasına göre tereyağlı ekmeğin yağlı yüzü de aynı şeyi deneyecektir. Bu durum bir paradoksa sebep olur. Bu şakanın devamı olarak, kedi-tereyağlı ekmek sisteminin yere yakın bir mesafede havada asılı kalacağı, enerjinin korunumu dolayısıyla da sistemin kendi ekseni çevresinde dönmesine sebep olacağı iddia edilir. Bu şekilde bir anti-yerçekimi alanı oluşturulabileceği de söylenebilir.

Ancak bazı iddialar, bu sistemin çalışmayacağını söylemektedir. Murphy kanunları arasında bulunan "Yanlış gidebilecek her şey yanlış gider" ve "yanlış gidebilecek şeylerin tamamı asla kestirilemez" yasaları sebebiyle bu sistemin bir noktada sorun yaşayacağı ve çökeceği iddia edilmektedir.

"(Tübitak sitesi yeniden yapılandırıldığından link artık geçerli değildir. "Merak ettikleriniz" bölümü Tübitak sitesinin yeni tasarımında yer almamaktadır)"




Birleşik Krallık tarihi

Birleşik Krallık tarihi İngiltere, İskoçya, Galler ve Kuzey İrlanda'nın tarih öncesi dönemlerden günümüze kadar süregelen tarihini kapsar. 1800-1922 yılları arasında İrlanda'nın tamamı Birleşik Krallık'ın bir parçası sayıldığı için bu dönemlerde İrlanda'nın tarihi de Birleşik Krallık tarihinin bir parçası sayılır.

Birleşik Krallık'ın en eski halklarını Keltler oluşturmaktadır. MÖ 55 - MÖ 410 yılları arasında Britanya adaları Roma İmparatorluğuna bağlı Britannia eyaletini oluşturuyorlardı. 5. yüzyılda bölge Hristiyanlığın etkisi altına girdi. Aynı yıllarda Cermen bir halk olan Anglosaksonlar büyük kitleler halinde adaya göç ettiler. 1066-1154 yılları arasında gene bir Cermen ırkı olan Normanlar adayı ele geçirdiler. İngilizler bu Cermen ırklarının devamını oluşturmaktadırlar. İskoçlar, Galliler ve İrlandalılar ise Keltlerin devamıdır.

Tudor Hanedanı Döneminde İngiltere Krallığı güçlenerek İskoçya'yı geride bıraktı. İngiltere Kraliçesi I. Elizabeth 1588 yılında Avrupa'nın en güçlü donanması olan İspanyol Armada'sını yenilgiye uğratarak Britanya İmparatorluğunun temellerini attı. 17. yüzyılda giderek güçlenen İngiltere Kuzey Amerika'da koloniler kurdu. 1707 yılında İngiltere ve İskoçya birleşerek Büyük Britanya Krallığını kurdular. 1800 yılında da bu birliğe İrlanda'yı da katarak Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı kuruldu. 1837- 1901 yılları arasında hüküm süren I. Victoria döneminde Birleşik Krallık, "üzerinde güneş batmayan" Britanya İmparatorluğunu kurdu. 1921'ye gelindiğinde bu imparatorluk Hindistan, Kuzey Amerika, Orta Doğu, Avustralya ve Afrika dahil 36,6 million km² lik bir alanı kapsıyor, 458 milyon kişilik bir nüfusa hükmediyordu. Alan ve nüfus bakımından dünyanın dörtte biri Britanya'nın egemenliği altında yaşıyordu.

20. yüzyılda bu imparatorluk yavaş yavaş çözülmeye başladı. 1922 yılında İrlanda bağımsızlığını kazandı. 1947 yılında Hindistan ve Pakistan bağımsız ülkeler haline geldiler. 1948 yılında Birleşik Krallık Filistin'den geri çekildi. Bunu 20. yüzyıl boyunca sayısız ülkeler izledi. 1997 yılında Hong Kong'un çin hakimiyetine dönmesi Birleşik Krallık'ın sömürge imparatorluğunun en son parçası olarak görülebilir. Birleşik Krallık'ın eski sömürgeleri günümüzde İngiliz Milletler Topluluğu çatısı altında ekonomik ve siyasi iş birliği yapmaktadırlar. Birleşik Krallık süper güç olma sıfatını ABD'ye kaptırmış olmakla birlikte dünyanın en güçlü ülkeleri arasında yerini korumaktadır. Birleşik Krallık Avro Alanı dışında kalmakla birlikte Avrupa Birliği'nin en önemli ülkeleri arasında yer almaktadır..




Enerjinin korunumu yasası

Fizikte, enerjinin korunumu yasası, izole bir sistemdeki toplam enerjinin değişmeyeceğini ifade eder—geçen zaman boyunca miktarının sabit kaldığı söylenir. Enerji ne yok edilebilir ne de yoktan var edilebilir, ama enerji türü değişebilir, örneğin,dinamitin patlaması esnasında kimyasal enerji kinetik enerjiye dönüşebilir.

Enerji korunumu yasası gereği birinci tür devirdaim makinesinin çalışması imkansızdır (bu türde dışarıdan enerji alınmadan iş yapılacağı iddia edilir). Başka bir deyişle, dışarıdan enerji almayan bir sistem, çevresine sahip olduğundan daha fazla enerji sağlayamaz.

Antik Yunan filozoflarına değin (Miletli Thales)  MÖ 550 her şeyin kökeni olan maddenin döngüsüne(korunumuna) dair izler vardı. Ancak, kastedilenin bizim "madde-enrji" kavramlarımızla eşleştirmek için yeterince güçlü bir neden yok. (Örneğin, Thales bizim genel olarak madde olduğunu söylediğimiz materyalin kökeninin/esas maddenin su olduğunu söylüyordu). Empedocles (MÖ 490–MÖ 430) ise evrenin dört unsurdan oluştuğunu öne sürüyordu (toprak, hava, su, ateş), "hiçlikten varlık yaratılamaz varlık hiç olamaz", but these elements suffer continual rearrangement.

1638 yılında, Galileo çeşitli konulardaki çalışmalarını—ünlü "kesikli sarkaç"ı(enerji korunumuyla açıklanırsa potansiyel enerjinin ve kinetik enerjinin birbirine dönüşerek hareketi devam ettirdiği bir sistem) da dahil— yayınladı.

"Hareket"i matematiksel dille ifade eden ilk kişi Gottfried Wilhelm Leibniz olmuştu (1676–1689)-kinetik enerjiyi açıklarken-. Leibniz pek çok mekanik sistemde dışarıdan bir etki olmadıkça, sistemin kendi davranışını sürdürme eğiliminde olduğunu keşfetti ("v" hızıyla hareket halinde olan "m" kütlelerinden oluşan sistemler), 

Bu niceliğe "vis viva" ya da sistemin "yaşam kuvveti" adını verdi. Bu prensip dışarıdan bir sürtünme kuvveti olmadıkça enerjinin nerdeyse korunduğunu gösteriyordu(bu noktada kinetik enerjinin korunumunu). O zamanlar pek çok fizikçi momentumun korunumu (sürtünme kuvveti varlığında bile işleyen bir prensip)ile ilgileniyordu, momentumun matematiksel gösterilişi:

ve korunan "vis viva"ya karşılık geliyordu. Daha sonra gösterildiği gibi kinetik enerji de momentum da aynı anda korunuyordu, elastik çarpışmalar olarak adlandırılan durumlarda.

Pek çok mühendis; John Smeaton, Peter Ewart, , Gustave-Adolphe Hirn ve Marc Seguin momentumun korunumu prensibinin pratik kullanımlar için tek başına yetersiz olduğunu düşündüklerinden Leibniz'in prensibinden de yararlanmayı gerekli görüyorlardı. Bu prensip aynı zamanda bazı kimyacılar tarafından da desteklenmişti; William Hyde Wollaston. Bazı akademisyenler(ör; John Playfair kinetik enerjinin tamamen korunmadığını göstermişti. Tabii ki bu termodinamiğin ikinci yasasına dayalı modern hesaplamalara göre barizdi, ancak 18. ve 19. yüzyıllarda kayıp enerji hala bilinmiyordu. Zamanla, sürtünme kuvveti etkisi altında gerçekleşen hareket sonucunda oluşan ısının "vis viva"nın başka bir formu olup olmayacağından şüphelenildi. 1783 yılında, Antoine Lavoisier ve Pierre-Simon Laplace birbiriyle çelişen iki teoriyi- "vis viva" ve caloric theory (kalori teorisi)-gözden geçirdiler. Count Rumford'un 1798 yılında, top güllelerini oyma sırasında (kalibresini ayarlamak için yapılan işlemler) açığa çıkan ısıyı gözlemlemesi mekanik anlamda hareketin ısıya dönüşmesi yöndeki kanıyı güçlendirdi, ayrıntılı bilgi için boring of cannon, ve (daha da önemlisi) korunum ölçülebiliyordu ve tahmin edilebilirdi (kinetik enerji ile ısı enerjisini birbirine bağlayan evrensel korunum sabiti hesaba katıldığında). Sonrasında "Vis viva" "enerji" olarak anılmaya başlandı-1807 yılında, Thomas Young tarafından kullanıldıktan sonra-.

"Vis viva",sonradan daha isabetli bir formülle şu şekilde ifade edildi;

kinetik enerjinin işe dönüşümünü ifade eden bu formül, Gaspard-Gustave Coriolis ve Jean-Victor Poncelet'in 1819–1839 çalışmalarının sonucudur (temel kaynağı budur). Daha önceleri "quantité de travail" (iş miktarı), sonraları, "travail mécanique" (mekanik iş) olarak bilinen bu kavram mühendislik hesaplamlarında kullanıldı, kabul gördü.

1837 yılında "Zeitschrift für Physik" dergisinde yayınlanan "Über die Natur der Wärme" başlıklı makalede, Karl Friedrich Mohr enerjinin korunumu ile ilgili ilk genel "doktrini" şu cümlelerle ifade etti: "kimyada bilinen 54 elemente karşılık fizik dünyasında, "Kraf" [iş ya da enerji] olarak bilinen, sadece bir faktör var. Farklı şartlarda farklı kavramlar olarak görünebilir, hareket, kimyasal benzerlik, kohezyon, elektrik, ışık ve manyetizma; ancak bu formların herhangi biri diğerine dönüşebilir"

Modern enerji korunumu prensibinin gelişiminde kilit aşama, "Isının mekanik karşılığı"nın ispatlanmasıydı. Isının yotan var edilemeyeceğini ya da yok edilemeyeceğini söyleyen kalori teorisi kabul görürken,aksinin olduğunu iddia eden enerji korunumu prensibi ısının ve mekanik işin birbirine dönüşebileceğini söylüyordu.

On sekizinci yüzyılın ortalarında Rus bir bilim adamı, Mikhail Lomonosov, kalori teorisine karşı olan, kan hücresi-ısının kinetik enerjisi adlı postulatını ortaya attı. Deneysel çalışmaları sonucu, Lomonosov, ısının kalorik sıvının parçacıkları vasıtasıyla iletilmediği sonucuna vardı.

1798 yılında Count Rumford (Benjamin Thompson) top güllelerinin kalibrasyonu sırasında sürtünmeden kaynaklanan ısının miktarını ölçtüler ve ısının kinetik enerjinin bir formu olduğu fikrini geliştirdiler; hesaplamalar kalori teorisini çürütmüştü ancak kesinliğini tam anlamıyla ifade etmekten yoksundu.

Mekan