in bulunduğu meydana, bir fakir öğrenci olan Linodro ve bir müzikci grubu gelir ve Rosina'nin penceresi önünde serenat yapmaya başlarlar. Ama içeriden hiçbir yanıt geldiği görülmez. ("Ecco ridente in cielo" - "Gökte kahkahalar var.") Lindoro aslında kıyafet değiştirmiş olan Kont Almaviva'dır; ama öğrenci kıyafetine girmesi, Rosina'nin kendisini parası ve payesi yerine şahsi Karakterleri için sevmesini sağlamak hedefiyledir. Kont Almaviva müzikcilere ödeme yapar ve onlar da oradan ayrılırlar. Kont kendi düşünceleri ile yalnız başına kalmıştır.

Figaro girer ve Kont kendini saklar. Figaro kabadayılık ve kendini beğenmişlik içinde bir şarkıya başlar. (Arya: "Largo al factotum della città" - "Şehirde her işi görebilen adama yol açın."). Kont'un hizmetarlığını yapmış olduğu için Figaro'yu tanımıştır. Kont Rosina'yla buluşmak için Figaro'nun yardımını ister ve eğer bu buluşmayı organize etmeyi başarırsa Figaro'ya iyi para verececeğini de vaad eder. (İkili: "All'idea di quel metallo" - "O sarı madenin düşüncesi"). Birden pencere açılır; Rosina pencereden Lindoro'ya bir pusula atar; ama Dr. Bartolo vasisi olduğu kızı hemen içeri çeker. Figaro, Kont'a bir asker kıyafetine girmesini ve Rosina'nin evine girmek için bir sarhoş taklidi yaparak; Dr. Bartolo'ya bir ordu mensubu olarak onun evinde ikamet hakkı olduğunu bildirmesini tavsiye eder. Bu tavsiyesinden hoşlanan Kont ona epeyce bir para bahşiş verir.

2. Sahne: "Dr. Bartolo'nun evi"

Sahne, hayal kuran Rosina'nin Lindoro'nun sesinin güzelliğini düşünürken söylediği kavatina ile açılır.("Una voce poco fa" - "Bir ses hemen şimdi") Rosina Bartolo'yu kurnazlıkla alt etmeye karar verir. Kont'u sadece Lindoro ismi ile bilen Rosina ona bir mektup yazar.

Rosina odadan çıkmakta iken Bartolo ve Basilio girerer. Rosina'nin muzik hocası olan Don Basilio Bartolo'ya Kont Almaviva'nin şehirde göoruldüğünü ve Rosina ile evlenmek istemesi olasılığı dedikodularını tekrarlar. Bartalo Rosina ile kendi evlenmek niyetindedir ama bu bir sevgi veya diğer hisler nedeniyle değil sadece ona miras kalan parası nedeniyledir. Basilio Kontu aradan çıkartmak için onun hakkında yalan yanlış dedikodular ortaya çıkartmasını tavsiye eder. 'La calunnia è un venticello"- "İftira hafif bir rüzgardır")

Bartolo ve Basilio ayrıldıktan sonra Figaro ve Rosina girerler. Figaro Rosina'ya Lindoro'ya birkac satırlık pusula gonderip onu cesaretlendirmesini soyler; ama Rosina zaten bunu yazmıştır. (İkili: "Dunque io son…tu non m'inganni?" - "Demek ki beni seçtin; beni aldatmıyorsun ya?"). Her şeyden devamlı şüphe eden Bartolo sonunda velisi olduğu kızın özür ve yalanlarından bıkmış olduğunu ve artık aldatılmayacığını ifade eder.("A un dottor della mia sorte" - "Benim gibi doktora karşı".)

Evin vekilharcı olan Berta evden çıkarken eve girmeye çalışan, aslında asker kıyafetinde Kont olan, bir sarhoş askerle karşılaşır. Sarhoştan korkan Berta hemen Bartolo'ya koşup durumu bildirir. Bartolo evinde asker ikamet etmesi yükümlülüğünden muaf olduğunu bildirir ve askere evinden ayrılmasını söyler ama ona laf anlatamaz. Sahte asker Kont Rosina'ya yaklaşır ve ona Lindoro olduğunu bildirip eline bir pusula verir. Bartolo bu pusulanın verildiğini görür ve Rosinaya elindeki kağıdın ne olduğunu göstermesini ister. Fakat Rosina'nin eli çabuktur ve Kont'un pusulasını saklayıp yerine bir çamaşırcı listesini Bartalo'ya verir.Bartalo ve sarhoş asker/Kont ile gittikçe yükselen sesle dil dalaşına tutuşurlar. Basilio, Figaro ve Berta'da buna katılırlar. Tam bu sırada kopan yaygara şehir muhafızları ve onların nöbetçi komutanının ilgisini çeker ve onlar da Bartolo'nun evine gelirler. Bartolo Kont'un onlar tarafından tutuklanacağını sanmaktadır. Fakat Kont gizlice ismini verince muhafızlar onu serbest bırakırlar. Buna Bartolo ve Basilio şaşıp kalırlar ve bu Rosina'nin alaylarına konu olur. (I. Perde finalesi: "Fredda ed immobile" - "Soğuk ve kımıldıyamaz.").

1. Sahne: "Dr. Bartolo'nun evi"

Kont doktorun evine bu sefer, Rosina'ya yeni şan hocası olacak, Don Alonso kıyafetiyle gelir. Kendinin güya hasta olan Basilio'nun yerini geçici olarak alacağını ve Rosina'yi Kont'tan soğutmaya çalışacağını söyler. Başta Bartolo bundan çok şüphelidir, ama Alonso Rosina'nin Lindoro/Konta gönderdiği pusulayı Bartolo'ya verince onun evine girmesini kabul eder. Müzik dersi sırasında Rosina ("Contro un cor" - " ") şarkısını soyler ve Rosina ve Kont Almaviva/Lindoro/Alonso birbirine olan sevgi hislerinden bahsederler. Bartolo bunlara karşılık Caffariello adlı ünlü hadım şarkıcının ("kastrato") stilinde bir şarkı söyler. Figaro doktoru tıraş etmek için gelir ve onu vasisi ile Kont arasında ortaya çıkıp gelişen sevgiden uzaklaştırmaya gayret eder. Bartolo tıraş için özel porselen kabı getirmek için Figaro'ya üzerinde bütün ev anahtarları bulunan bir anahtarlık verir. Figaro'nun gittiği odadan Doktorun diğer porselen ve çanak çömleğinin düşürülme sesleri duyulmaya başlanır. O sırada beklenmedik bir şekilde Don Basilio da eve gelir. (Beşli: "Don Basilio! — Cosa veggo!" - "Don Basilio! — Ne görüyorum?"). Hasta olduğunu söyleyip evden hemen ayrılması için bir kese para ona rüşvet olarak verilir ("Buona sera, mio signore" - "Beylerim, iyi akşamlar"). Rosina ve Kont Figaro'nun biraz once eline geçirmiş olduğu anahtarı kullarak balkon kapısını açıp oradan birlikte evden kaçmaya kararlaştırırlar.

Bartolo sonunda bu aldatmacadan haberdar olarak herkesi evinden ayrılmaya çağırır. Sonra şehrin noterine giderek kendisi ve Rosina arasında bir evlilik kontratı hazırlamasını sağlar. Döndüğünde Rosina'ya "Alonso"'nun kendine vermiş olduğu Rosina'nın "Lindoro"ya göndermiş olduğu pusulayı gösterip, onu Lindoro'nun Kont Almaviva elinde bir alet olduğuna inandırır. Berta'nın bu karmaşıklardan canı sıkılmıştır ve evin diğer sakinlerinin kötü davranışlarından şikayete geçer. ("Il vecchiotto cerca moglie"' - " ".)

Sahne önce müzikle bir yıldırımlı fırtına oluşunu gösterir. Bu fırtına içinde Kont ve Figaro Bartolo evinin balkonuna bir merdiven dayayıp ellerindeki anahtarla pencereyi açıp içeri girdikleri görülür. Rosina Kont Almaviva'ya kendine Bartolo'nun geri verdiği mektubu gösterip ihanete ve kalp kırıklığına uğradığını açıklar. Kont Almaviva kim olduğunu ona açıklamak zorunda kalır ve böylece iki sevgili yine barışırlar. Kont Almaviva ve Rosina birbirlerine aşk içinde etraflarıyla ilgisiz bakmaktayken, Figaro onları çabuk olup oradan ayrılmaya uyarır. İki kişinin evin on kapısına yaklaştıkları duyulur. Fakat balkona dayalı merdivenden inmeye geldiklerinde merdiveninin oradan kaldırılmış olduğunu göorürler. ("Zitti, zitti, piano, piano." - " "). Bartolo merdiveni kaldirip götürmüştşr. Gelen iki kişi Bartolo ve Rosina'yi evlendirmek için gelen Basilio ve noterdir ama Bartolo'nun beklediği zamandan önce gelmişlerdir. Noter eline verilen bir meblağ ile Rosina ve Kont Almaviva'yi evlendirmeye razı olur. Ya kafasına iki kurşun ya da eline verilen bir rüşvet arasında bir seçim verilen Basilio ise rüşvet ve Rosiana ve Almanviva nikahı için Figaro ile birlikte şahitlik yapmayı tercih eder. İki sevgili nikah kontartını bir noter ve iki şahit önunde imzalarlar. Bartolo ise çok geç kalmıştır. Fakat Kont Almaviva ve Rosina aşk için evlenmişlerdir; Kont Almaviva'nin yeter serveti vardır ve Rosina'ya mirasla kalan parasını Bartolo'ya vererek onun da gönlünü fazla kırmamış olurlar.

Rossini, bu eserin partitur notalarında şu küçük orkestrayı öngörmüştür:




Not: "Kat:" satıcı firmanın verdiği katalog numarası.









Makó

Makó (Rumence: Macǎu, Yidiş: מאַקאָוו), Macaristan'ın Csongrád ilinin bir kasabasıdır.

Macaristan'ın Romanya sınırında yer alır. Macaristan ve Romanya'dan geçen 725 km.'lik Mureş Nehri Makó'dan da geçer.

2015 yılı itibarıyla nüfusu 22,926'dir. Halkın nüfusunun %95,5'i Macarlar,% 0.8 Çingeneler, %0.3 Almanlar, %0.3 Romanyalılar, %0.2 Slovaklar, %0.1'ini Sırplar oluşturur.

Halkın büyük bir bölümünün geçim kaynağı tarım olan Makó, soğan ve sarımsak üretimi ile ünlüdür. İlk Soğan üretimi 1500'lü yıllara, ilk sarımsak üretimi de 1700'lü yıllara dayanmaktadır. Şehrin iklim ve toprak yapısı soğan tarımı için Makó'yu ideal bir yer haline getirmektedir.

Mureş Nehir'inin çamuru ve yerel kaplıcaları 1961 yılından bu yana kasabanın cazibe merkezlerinden biri olmuştur. 1989 yılındaki siyasi değişiklikler ile birlikte sanayi azalmış ve işsizlik ciddi bir sorun haline gelmişti. Çiftçiler bile büyük zorluklar yaşamışlardır. Kasabada bir sanayi bölgesi kurulması ile gelişen Makó konumunun avantajını kullanıp Avrupa Birliği'nin Güney-Doğu Kapısı olmak istemektedir.

Kasabanın yakınında bulunan Makó doğal gaz alanı, Orta Avrupa'nın en büyük doğal gaz sahalarından biridir. Scotia Group tarafından hazırlanan bir rapora göre, gaz hacmi 600 milyar metreküpten fazladır.

Makó; Batı Romanya ve Güney-Doğu Macaristan'ı kapsayan, 11. yüzyıldan önce kurulan, Macaristan Krallığı'na bağlı Csanád iline başkentlik yapmıştır.






Mustafa Arslan (oyuncu)

Mustafa Arslan,   (d. 1955, Reşadiye, Tokat - ö. 13 Temmuz 2006, Ürgüp),   Tiyatro ve sinema oyuncusu, yazar, yönetmen.

1966 yılında Şehir Tiyatroları’na girdi. Birçok oyunda görev aldı.
"Ağustos Böceği İle Karınca" (1992 Akademi Kitabevi En İyi Çocuk Yazını Ödülü), "Kuş Cenneti", "Kargadan Çıktık Yola", "Akıllı Köse", "Oyuncağım Sevgi Olsun", "Keloğlan’ın Fendi", "Yuvasını Kaybeden Ayı" ve "Hoca Nasreddin" isimli çocuk oyunlarının da yazarı olan sanatçı, televizyon için çok sayıda projede çalıştı. Şehir Tiyatroları’nda yönetim kurulu üyeliğinde bulunup, Genel Sanat Yönetmen yardımcılığı yaptı.13 Temmuz 2006 da Ürgüp-Göreme yi gezdiği sırada geçirdiği kalp krizi sonucu yaşamını yitirdi.








Kazım Güçlü

Kazım Güçlü (d.11 Haziran 1970, Bursa) Türk oyuncu, yönetmen ve sanat yönetmeni.

İlk ve orta öğretimini Denizli, Amasya ve Merzifon'da tamamlayan sanatçı, Mersin Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Tiyatro Bölümü'nden 2001 yılında mezun olmuştur. 1990 yılında Bursa Devlet Tiyatrosu'nda oyunculuğa başlayan Kazım Güçlü, halen Çukurova Ünive