yal etkinliğe katılmak üzere yolda da olabilir.

Sadece bir eldivenini çıkartmış olması, dikkatinin dağınık olduğu ya da çok acelesi olduğu ve sadece kısa bir süre için kafeteryaya uğrayabildiği ya da basitçe dışarıdan yeni geldiği ve henüz ısınamadığı manasına gelebilir.

Kadının kıyafetlerine bakıldığında mevsimin sonbahar yahut kış olduğu söylenebilir. Fakat günün hangi vakti olduğu, yılın o mevsimlerinde günler çok kısa olduğu için kestirilemez. Örneğin, günbatımınından hemen sonra, akşamın ilk saatlerinde bir arkadaşı ile randevusu olduğu için kafeteryada oturan bir kadının resmedilmiş olması olasıdır. Aynı kadın, gecenin geç bir saatinde işlerini yeni bitirerek, mesaiden çıkmış bir çalışan da olabilir. Bir başka olasılık ise, resimde, sabahın çok erken saatlerinde işe gitmek için yola çıkmış bir çalışanın görüldüğüdür.

Saat ne olursa olsun, restoran geniş ve boş görünmektedir. Ayrıca sokakta bir hareket olduğuna dair hiçbir işaret yoktur. Bütün bu şartlar resme bakana bir yalnızlık duygusu verir. Tablo, sosyolojide kent toplum bilimi kavramıyla ilişkilendirilir. Bir eleştirmen resimle ilgili şöyle bir tespit yaptı: Hopper'ın işlediği melankolik konuların çoğundaki tipik poz bu resimde de vardır. Kadının gözleri aşağı bakar ve düşünceleri içe dönüktür. Bir diğer eleştirmen ise resimdeki kadını, sanki dünyada tutunabileceği son şey oymuş gibi gözünü kahve fincanını dikerek düşüncelere dalmış biri olarak tanımladı. 1995 yılında Time dergisi Otomat'ı 20. yüzyıldaki stres ve depresyonu konu ettiği sayısına kapak yaptı.

Resimde kadının pozu Edgar Degas'nın "L'Absinthe" isimli çalışmasını anımsatır. Fakat Degas'nın tablosunun konusu olan kadın içe dönük olmaktan çok dağılmış gibi görünür. O döneme göre bir gelişme sayılabilecek özellik ise Hopper'ın kadının bacaklarını parlak bir şekilde boyayarak, kadını arzunun nesnesine dönüştürmesidir. Bu özellik ayrıca, izleyiciyi bir röntgenciye dönüştürür. Bugünün standartlarında düşünülürse, bu yorum biraz abartılı bulunabilir fakat 1927'de kamusal bir alanda kadının bacaklarının görülmesi hala bir roman fenomeniydi. Tablonun, sağ alt köşesinde görülen sandalye sebebiyle, izleyicinin yakın bir masada oturduğu söylenebilir. Kadına göre kendisini avantajlı bir noktadan izleyen bir yabancının varlığı davetsiz bakışlar sebebiyle rahatsız edicidir.

Hopper tıpkı Otomat'ta olduğu gibi başka çalışmalarında da en parlak ışığı resmin konusu olan kadının bacaklarına yerleştirerek ilgiyi bacaklara yöneltti. "Compartment C, Car 293" (1938) ve "Hotel Lobby" (1943) isimli eserleri bu konudaki örneklerdir. 1931'deki çalışması "Berber Dükkanı"'ndaki kadın, Otomat'taki kadınla benzer bir poz verdi. Ayrıca, izleyici kadını yine tıpkı Otomat'taki gibi bir masa sebebiyle iki parça olarak görüyordu. Fakat, Otomat'takinin aksine, bu resimde kadın öğle vakti, çok aydınlık ve kalabalık bir yere yerleştirildiği için, içine kapanık ya da saldırıya açık izlenimi uyandırmaz. Bu da izleyicide, gizlice ve zorla izliyormuş hissini yok eder.

Hopper'ın resimlerinde çoğunlukla, bir ana odaklanan ya da bir karakter, fikir, durum hakkında keskin bir etki bırakan görüntüleri konu eder. Bu yüzden resmin izleyicisi, konuyu genellikle bir pencerenin arkasında ya da bir pencerenin dışında görebilir. Mesela, "Railroad Sunset" (1929), "Nighthawks" (1942) ve "Office in a Small City" (1953) gibi eserlerinde, görüntü camın arkasında kalır. Hopper, eğer görüntüyü gizlemek isterse, pencereyi izleyenin resme baktığı noktayla dik bir açı oluşturacak şekilde resme yerleştirir. Bu konuda, ressamın uyguladığı bir diğer yöntem ise görüntüyü perdeyle kapamaktır.

Ressamın uygulamayı sevdiği bir başka teknik ise (örnek için "Conference at Night"'a (1949) bakılabilir), güneş ya da görünmeyen bir sokak lambasının kaynak olduğu parlak ışığı, resmin anlattığı mekana, dışarıdan vuracak şekilde kullanmaktır.

Otomat'ta ise pencere resme hakim bir konumdadır ve kafeteryanın dışındaki dünya hakkında fikir edinmeyi engeller. Bilinen tek şey, gece olduğudur. Dışarının tamamen karanlık olması, resmi, Hopper'ın diğer çalışmalarından ve gerçekçilikten uzaklaştırır. Çünkü New York'ta sokaklar, geceleri, arabaların ve sokak lambalarının ışıkları sebebiyle ışıl ışıldır. Dışarıdan tamamen ayrık olmak ve mekanın boşluğu resmin dramatikliğini de arttırır ve ilgiyi kadının üzerinde yoğunlaştırır. Kadının arkasındaki pencerenin odaklaştırıcı etkisi, tabloyu ressamın bir başka çalışması olan "Sunlight in a Cafeteria" (1958) ile karşılaştırınca daha iyi anlaşılır. Bu resimde, bir kadın ve bir erkek boş bir kafeteryada farklı masalarda oturmaktadırlar ve resmin esas konusu gene kadındır. Fakat bu tabloda, kafeteryanın dışındaki sokağın iyi aydınlatılmış ve mekandaki camlardan görünebiliyor olması adamın dikkatini karşısındaki kadına vermesini engeller. Böylece adam ve kadın aynı sahnede olmalarına rağmen izleyicide değillermiş izlenimi uyanır.




Otomat (anlam ayrımı)

Otomat şu anlamlara gelebilir:





Lopnur İlçesi

Lopnur İlçesi (Uygurca: لوپنۇر ناھىيىسى, "Lopnur Nahiyisi", Çince: 尉犁县/尉犁縣; Pinyin: "Yùlí Xiàn"), Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi'de güneydoğusunda, Bayangolin Moğol Özerk İli'inde bir ilçedir.

Lopnur Nahiyesi, iki kasaba (镇 "zhèn"), yedi kırsal belde (乡 "xiāng") ve beş özel kırsal belde (虚拟乡) gibi yerleşim birimlerinden oluşur.

Diğer verilen isimler: Ha-la-k'u-mu-hsin-ch'eng, Ha-la-k'u-mu, Yu-li-hsien, Konche, Yü-li-hsien, Qaraqum, Wei-li, Kara-kum, Sinping, Hsin-p'ing, K'ung-ch'i, Lopnur, Wei-li-hsien, Kara-kum Yangi-shahr ve Yangi-shar.

1971 yılından sonra Lop Nor Gölü ve kaynak nehirlerinden olan Konçe Derya (Çince: 孔雀河; Pinyin: Kǒngquè Hé) ve Kum Derya (eski adı Quruk Darja) diğer küçük dereler tamamen kurumuştur.

Lopnur ağzı konuşanların sayısı, Uygurların nüfusunun %0,4'üne ulaşmasına rağmen, Lopnur bölgesinin özel coğrafi konumu ve özel tarih koşullarından dolayı, bu ağızda çok sayıda eski dil ögeleri korunmuştur. Lopnur ağzı bir "boy dili" olarak, Çağdaş Uygurcaya bağlıdır. Doğu Türkistan'da Uygur Lopnur ağzı aşağıdaki şekilde gruplara ayrılır;






Çimkent

Çimkent ya da Şimkent (Kazakça: "Шымкент", "Şımkent"), eski adıyla Çernyayev (Kazakça: "Черняев"); Kazakistandaki çok nüfuslu bölgelerden olup Kazakistan'ın Güney Kazakistan Eyaleti'nin merkezidir. Çimkent 661.200 nüfusuyla (1 Temmuz 2008) Kazakistan'da Almatı ve Astana'dan sonra en büyük 3. kenttir ve ülkenin önemli metropollerindendir. Türkistan-Sibirya Demiryolu kavşağında bulunan kentte ayrıca Şimkent Uluslararası Havaalanı da bulunmaktadır. Şimkent Almatı'nın 690 km batısında ve Taşkent'in 120 km kuzeyinde bulunur.

Şimkent 12. yüzyılda İpek Yolu üzerindeki Sayram kentinin 10 km doğusunda kurulmuştur. Şimkent önce Hokand Hanlığı'na bağlı bir bölge iken 1810'da Buhara Hanlığı'na 1864'te de Rus İmparatorluğu'na bağlı bir il oldu. 1914'te Çernyayev olarak adlandırılmıştır.1924'te ise Çimkent adını almış ve o tarihten itibaren bu adı kullanmaktadır.
Çimkent adı iki sözcükten türemiştir. Çim (yerde yeşeren otlar) ve kent (şehir merkezi) ten türemiştir. Kazakça ve Özbekçe'deki şive farklılığından dolayı kent Çimkent ve Şimkent olarak da adlandırılır.

Diğerler : 7.4%(Koreli, Ukraynalı)

Eskiden 1930'lara kadar çinko, karakul koyunu, at, tekstil ve eczacılıkta liderliği vardı. Kentte orta ölçekli rafineriler var. PetroKazakistan Şimkent Rafinerisi'ne sahiptir.


FK Ordobasi - Kazakistan Premiyer Ligası






Türkistan-Sibirya Demiryolu

Türkistan-Sibirya Demiryolu ( / "Turkestano-Sibirskaya magistral"; kısaca Турксиб / "Turksib"), Orta Asya ile Sibirya'yı birbirine bağlayan demiryolu ağıdır. Özbekistan, Kırgızistan, Kazakistan ve Rusya olmak üzere toplamda 4 ülkeden geçmektedir. Demiryolu Sovyetler Birliği döneminde 1926-1931 yıllarında tamamlanmıştır.

Demiryolu ağı Özbekistan'ın başkenti Taşkent'e bağlı Aris'ten başlar ve Çimkent, Taraz, Bişkek (bir mahmuzda) ve sonrasında Kazakistan'ın en büyük şehri Almatı'dan geçer. Demiryolu ağı Almatı'ya kadar genel olarak kuzeydoğu yönünde giderken buradan sonra kuzeybatı yönüne çevrilir. Almatı'dan sonra Aktogay ve Semey'e gider. Semey'den itibaren Rusya sınırlarında devam eder. Rusya içinde Barnaul'la devam eder ve Novosibirsk'te son bulur.




State of the World

State of the World, Ünlü R&B şarkıcısı Janet Jackson'ın 1989 çıkışlı Rhythm Nation 1814 albümünden çıkan sekizinci ve son teklidir. Şarkıya video çekilmemiştir ancak uzun süre radyolarda yerini almıştır. Şarkı genel olarak günümüz insanının sorunlarına değinmektedir. Şarkı Güney Afrika'da zirveye ulaşmıştır.




Landes

Landes [], Fransa'nın illerinden birisidir. İl, "Dax" olmak üzere tek yerleşime ayrılmıştır.

İl, Fransa'nın Fransız Devrimi'nden sonra; 4 Mart 1790 tarihi itibarıyla belirlenen ilk eyaletlerinden birisidir. Bölge Fransa'nın 65. en kalabalık yöresidir. İl, Fransa'nın batı kuşağında, Biskay Körfezi kıyısında yer almaktadır. İlde tarım gelişmiştir. İlin çevresi Gironde, Lot-et-Garonne, Gers ve Pyrénées-Atlantiques illeriyle çevrilidir. Nobel Ödüllü roman yazarı François Mauriac, romanlarını burada yazmıştır.




Hoşut İlçesi

Hoşut İlçesi (Uygurca: خوشۇت ناھىيىسى, "Hoşut Nahiyisi", "Xoshut Nahiyisi", Çince: 和硕县/和碩縣; Pinyin: "Héshuò Xiàn"), Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesinde, Bayangolin Moğol Özerk İli'inde bir ilçedir.

Batısında Hoçing İlçesi ve Bağraş İlçesi, kuzeyinde Urumçi şehri, doğusunda Toksun İlçesi ve güneyinde Lopnur İlçesi ile sınırdır.

Hoşut Nahiyesi, bir kasaba (镇 "zhèn"), dört kırsal belde (乡 "xiāng"), bir (Hui) etnik belde (民族乡 "mínzúxiāng") ve beş özel kırsal belde gibi yerleşim birimlerinden oluşur. İlçenin ana merkezi Tewulike (特吾里克 "Téwúlǐkè") kasabasıdır.


Diğer verilen isimler: T'a-wei-ka, Chimshuikhosa, Ch'ing-shui-ho-jih-ma, Ch'ing-shui-ho-i, Tavilgha, Ho-shih-ch'eng, Ch'ing-shui-ho-tzu, Tawilga, Khoshud, Tavylga, Ho-shuo, T'a-mo-chia, Tawilgha, Ho-shih, Chinshuykhoza, Ch'ing-shui-ho ve Ta-wei-kou.




Loir-et-Cher

Loir-et-Cher [], Fransa'nın illerinden birisidir. İl, "Romorantin-Lanthenay" ve "Vendôme" olmak üzere