Wehmacht'ın uğradığı silah ve insan gücü kayıpları hiçbir şekilde yerine konamadı. Ostheer (Alman Doğu Cephesi kuvvetleri), insan kaynaklarının neredeyse dörtte birini yitirmişti. Bu kayıplar, Stalingrad'dakine yakın bir kayıp yüzdesidir. Bu kayıplar, Wehmacht'ın yerine koyamayacağı çok deneyimli birlikleri, subay ve astsubayları içeriyordu. Üst rütbeli subay, özellikle general kayıpları dikkati çekecek kadar yüksektir. bu savaşlarda ikisi kolordu komutanı olmak üzere 9 general öldü. Dördü kolordu komutanı olmak üzere 22 general esir alındı. Bir başka General, 197. Piyade Tümen komutanı General Hahn 24 Haziran'da kayıtlara kayıp olarak geçmiştir. Öte yandan General Zutavern ve General Philipp intihar etmiştir.

Sonuçta, Alman orduları açısından bu savaşların neden olduğu kayıp genelde, Merkez Ordular Grubu'nun neredeyse tümü, 2 bin tank ve 57 bin diğer araçtır. Amerikalı tarihçi Steven Zaloga'ya göre, Alman kayıpları 300 bin ölü, 250 bin yaralı ve yaklaşık 120 bin tutsak olmak üzere toplamda 670 bindir. Aynı tarihçiye göre Kızıl Ordu kayıpları ise 60 bin ölü, 110 bin yaralı ve yaklaşık 8 bin tutsaktır. Sovyet silah kayıpları ise 2.957 tank, 2.447 parça top ve 822 uçaktır.

Taarruz, Kuzey Ordular Grubu ile Kuzey Ukrayna Ordular Grubu arasındaki teması kesmiş oldu. Bu durum, bir sonraki Kızıl Ordu taarruzunda her iki ordu grubunun da Sovyet arazisinden çok hızlı bir şekilde geri çekilmesine yol açtı.

Alman Merkez Ordular Grubu büyük kısmının Minsk civarında uğradığı bu yıkım, daha güçlü durumdaki birçok Alman birliğinin Falaise Kuşatması sonucunda Fransa'da imhasıyla aynı zamana denk gelmiştir. Alman kuvvetlerinin Fransa'da uğradıkları bu yıkım, rakamsal olarak bakıldığında gerek personel gerekse silah yönünden çok daha düşük ölçeklidir. Hem Doğu Cephesi'nde, hem de Batı Cephesinde bu olayların devamında Müttefik ileri harekâtları yavaşladı ve durdu. Ancak bu durum, Alman direnişinden çok ikmal sorunlarından kaynaklanmıştır. Ancak Wehmacht, İtalya Cephesi'nden bir kısım zırhlı birliğini aktarmayı başardı. Bu birliklerle Varşova civarında Sovyet taarruzlarına direnebilme ve birlik kaptırmadan geri çekilebilmeye olanak buldular.

İngilizce Wikipedia maddesinden yararlanılmıştır Operation Bagration





Hojo undō

Hojo undō (補助運動), "tamamlayıcı egzersizler" anlamına gelen Japonca terimdir. Okinava kökenli savaş sanatlarında, özellikle Karate'de kasları güçlendirmek, eklemleri güçlendirmek ve esnekleştirmek, duruşları düzeltmek, vücudu koordine etmek ve darbelere alıştırmak gibi çeşitli amaçlara hizmet eden egzersizleri betimlemek için kullanılır. Hojo undō uygulayıcının tek başına veya bir partnerle yapabileceği hareketlerden oluşur ve bu hareketler sırasında çoklukla bazı geleneksel egzersiz aletlerine başvurulur. Sportif karate anlayışının yaygınlaşmasıyla bu aletlerin yerini modern egzersiz aletleri almış olsa da başta Gōjū-ryū olmak üzere geleneksel karate stilleri ve ekolleri tarafından sıklıkla kullanılmaktadırlar. En çok tanınanı makiwara olmak üzere hojo undō aletleri arasında şunlar sayılabilir:

Yukarıda sayılan aletlerin çoğunluğu Fujian kökenli olup, Kanryo Higashionna tarafından şimdiki biçimleri verilmiştir. Bunların yanında, "Kongoken" adlı alet de yaygın olarak kullanılır. Kongoken 170 – 180 cm boyunda ve 35 – 40 kg ağırlığında oval bir demir kasnaktır. 1934 yılında Hawaii'ye yaptığı bir ziyaret sırasında buradaki güreşçiler tarafından kullanımına tanık olan Chojun Miyagi tarafından Okinava'ya getirilmiştir. Ağırlık egzersizleri, darbe egzersizleri gibi farklı kullanımları vardır.

Hojo undō yapılmadan önce junbi undō adı verilen ısınma ve esneme egzersizleri serisi yapılır.





Koltuk

Koltuk, insanların üzerine oturup rahatlaması ve yorgunluğunu dindirmesi, ayaklarını rahatlatması ve kollarını kolluklara koyarak sakinleşmesi için tasarlanmış bir eşyadır. Sandalyeden farklı bir yapıdadır. Koltuk, kelime anlamı olarak, ergonomik biçimde oturmayı kolaylaştırması ve kolların dayanması için tasarlanmış yan kısımlara sahip olması nedeniyle, kol kelimesinden yola çıkılarak oluşturulmuştur. Herkesin evinde bulunan bu eşya, günlük hayatta çok sık kullanılır. İlk insanların da bizim şu anda kullandığımız koltuklar yerine taşlar ve diğer ham maddelerle bu ihtiyacını karşılamış olabileceği düşünülüyor.




John Saxon

John Saxon (d. 5 Ağustos 1936) İtalyan asıllı Amerikalı aktör.

Saxon, kariyerinin başlarında Vincente Minnelli, Blake Edwards, John Huston, Frank Borzage ve Otto Preminger adlı yönetmenlerle birlikte çalışmasına rağmen bir sinema yıldızı olarak ortaya çıkamadı. 1967 yılında "The Time Tunnel" (Zaman Tüneli) dizisinin 26. bölümünde "Attack Of The Barbarians" (Barbarların Hücumu) Marco Polo'yu canlandırdı. Sinema filmlerinde yardımcı roller canlandırmaya devam etti. 1966 yılında Batıda Vuruşanlar adlı filmde canlandırdığı Meksikalı haydut rolüyle Altın Küre ödüllerinde En İyi Yardımcı Erkek oyuncu ödülünü kazandı. 1972 yılında yine bir Meksikalı rolüyle Joe Kidd filminde Clint Eastwood ve Robert Duvall ile oynadı. 1973 yılında Bruce Lee'nin "Enter the Dragon" filminde oynadı. 1975 yılında ABC'nin "The Six Million Dollar Man" dizisinde Frederick Sloan karakterinin canlandırdı.

Saxon birçok İtalyan filminde de roller aldı. Bu filmler spagetti vestren ve kötü polis filmleri idi. Bob Clark'ın "Black Christmas" (1974), Wes Craven'in "A Nightmare On Elm Street" (1984) ve Dario Argento'nun "Tenebrae" (1982) adlı korku filmlerinde oynadı. Hollywood filmlerinin yanında 1978 yapımı Bollywood filmi "Shalimar" filminde de yardımcı rol üstlendi. Birçok bağımsız filmde de oynayan aktör, "" ve "Masters Of Horror" dizilerinde rol aldı.




Avustralya Grubu

Avustralya Grubu kimyasal ve biyolojik silahları üretmek için gerekli olan teknolojinin izlenmesi ve kontrol altına alınması yoluyla bu tür silahların yagınlaşmasını önlemek amacıyla 1985'te (Irak'ın kimyasal silah kullanmasından sonra) kurulmuş olan gayri resmi ülkeler grubudur. Başlangıçta on beş ülkeden oluşan grup ilk toplantısını Eylül 1989'da Canberra'a gerçekleştirdi. Grup şu anda Meksika dışındaki bütün OECD ülkeleri, Avrupa Komisyonu, 27 AB üyesi ülke, Hırvatistan, Ukrayna ve Arjantin ile birlikte toplam 41 üyeden oluşmaktadır.



ABD başkanı Barack Obama Kasım 2010'da Hindistan'a olan devlet ziyareti esnasında, Hindistan'ın BM Güvenlik Konseyi daimi üyeliği adaylığını ve Nükleer Tedarikçiler Grubu, Avustralya Grubu ve Füze Teknolojisi Kontrol Rejimi'ne katılımını ABD'nin desteklediğini duyurdu.






Rijksmuseum Amsterdam

Rijksmuseum Amsterdam ya da Rijksmuseum ("Devlet Müzesi"), Amsterdam'daki Museumplein'da yer alan bir Hollanda ulusal müzesidir. Müzede sanat, zanaat ve tarih alanındaki parçalar sergilenir. Müze, Hollanda Altın Çağı'na ait geniş bir tablo koleksiyonuna ve oldukça büyük bir Asya sanatı koleksiyonuna sahiptir. Müzede Jacob van Ruysdael, Frans Hals, Johannes Vermeer, Jan Steen ile Rembrandt'a ve atölyesinde çalışan öğrencilerine ait tablolar bulunur. Müze ayrıca Hollanda'nın en büyük sanat tarihi kütüphanesini de barındırır.

Müze 1800 yılında Lahey'de, "stadhouder" adı verilen Hollandalı şehir yöneticilerine ait koleksiyonların sergilenmesi amacıyla kuruldu. Müze fikri, Fransa'daki benzer müzelerden alınmıştı. O dönemde müze "Nationale Kunst-Gallerij (Ulusal Sanat Galerisi") adıyla anılıyordu. Müze 1808'de, Napoleon Bonaparte'ın Hollanda kralı olan kardeşi Louis Bonaparte'ın emriyle Amsterdam'a taşındı. Rembrandt'a ait "Gece Devriyesi" de dahil olmak üzere, Amsterdam şehrinin sahip olduğu tablolar da böylece koleksiyona dahil edildi.

1863'te yeni müze binası için bir tasarım yarışması açıldı, ancak yarışmaya gönderilen hiçbiri yeterince kaliteli bulunmadı. Yarışmaya Pierre Cuypers de katılmıştı ve gönderdiği tasarım ikinci seçilmişti. 1876'da açılan ikinci yarışması ise Cuypers kazandı. Bu mimari tasarım, gotik mimari ve rönesans öğelerinin bir karışımıydı. Binanın inşasına 1 Ekim 1876'da başlandı. Binanın içinde ve dışında, Hollanda sanat tarihine atıfta bulunan zengin süslemeler yerleştirildi. Bu süslemeler için ayrı bir yarışma açıldı ve heykeller için B. van Hove ile J.F. Vermeylen, mozaikler ve resimler için G. Sturm, vitraylar içinse W.F. Dixon seçildi. Yeni bina 13 Temmuz 1885'te açıldı.

Bu binanın ön cephesi Stadhouderskade'dedir. Ancak diğer tarafı, Van Gogh Müzesi, Stedelijk Museum ve Concertgebouw'nun yer aldığı Museumplein'a hakim bir konumdadır.

1890'da Rijksmuseum binasına yeni bir bölüm eklendi. Yıkılmış çeşitli binaların parçalarının kullanıldığı bu bina ile, Hollanda mimarisinin geçmişi hakkında genel bir görünüm verilmeye çalışıldı. 1906'da "Gece Devriyesi"'nin bulunduğu salon yeniden inşa edildi. Müzenin iç kısmında ise birçok değişiklik yapıldı. 1920'ler ile 1950'ler arasında, farklı renklerdeki salon duvarları tekrar boyandı. 1960'larda binanın iki avlusuna, birkaç katlı sergi salonları yapıldı. Bina 1984'te, 1995-96 arasında ve 2000'de ufak restorasyonlardan geçirildi.

Müzede 2003 - 2013 yılları arasında, İspanyol mimarlar Antonio Cruz ve Antonio Ortiz'in tasarımları çerçevesinde restorasyon ve renovasyon çalışmaları yapılacaktır. Birçok iç dekorasyon parçası yenilenecek, avlulardaki sergi katları kaldırılacaktır. Restorasyon süresince, "Şaheserler" adı verilen bir sergi kapsamında, müzenin bir milyon parçadan oluşan kalıcı koleksiyonundan seçilmiş yaklaşık 400 eser, şu anda "Philips" kanadı adı verilen ve 1906'da yıkılmış binaların parçalarından inşa edilmiş olan bölümde sergilenecektir.





Osmanlı-Venedik Savaşı (1570-1573)

Osmanlı-Venedik Savaşı veya Kıbrıs Seferi, Osmanlı-Venedik savaşlarının dördüncüsüdür. 1570-73 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu ile Venedik Cumhuriyeti arasında yapılmıştır. Savaşın ilerleyen döneminde Venedik saflarına dahil olan devletler olmuştur. Papa V. Pius'un girişimleriyle oluşturulan Kutsal İttifaka Venedik Cumhuriyeti, İspanyol İmparatorluğu, Papalık Devleti, Ceneviz Cumhuriyeti, Savoya Dükalığı ve Hospitalier Şövalyeleri katılmıştır.

Osmanlı Sultanı II. Selim