eski Partisi CHP'ye geçmiştir. 2012 yılından beri tutuksuz yargılaması devam eden Mustafa Gül'ün yargılandığı davanın seyri değişmiş olup, rüşvet iddiası ile yargılanması devam etmektedir.




Phalaenopsis

Phalaenopsis, yaklaşık olarak 60 tür cinsi olan salepgiller (Orchidaceae) familyasından bir orkide cinsidir ve günümüzde çokları tarafından bilinen ve sevilen tropikal orkideler arasındadır.
Yunancada "Phalaina" (Güve) ve -"opsis" (görünüm), çiçekleri tropikal güveleri hatırlatır. İlk defa bu cins 1704 yılında Georg Joseph Kamel tarafından "Visco-Aloes Luzonis decima quarta" botanik adı altında John Rays'in botanik eseri olan ""Historia Plantarum"" (Cilt 3)'de tanımlanmıştır. Kitabında tanımladığı "Phalaenopsis aphrodite" türüdür. Bu cins 1825 yılında Botanikçi Carl Ludwig Blume tarafından da tanımlanmıştır.
Bitki doğada Epifit (Eski Yunanca: "Epi"=üzerinde, "Phyton"=bitki) olarak, diğer ağaçların üzerinde veya yosunla dolmuş kaya oyuklarında yaşar. Yaprakları etli olup, normal iki ile altı arasında sürekli karşılıklı olarak yetişir, en küçük türü olan "Phalaenopsis appendiculata" da yaprak uzunluğu 12 santimetredir, en büyüklerinden olan "Phalaenopsis gigantea" da yaprak uzunluğu 80 santimetre ve daha fazladır. Yaprak renkleri açık, gümüşsü, koyuyeşil arasında; bazı türlerde yaprakları koyuyeşil/gümüşsü veya açık-/koyuyeşil arasında beneklidir. Her mevsimde bir veya iki yeni yaprak bitkinin ortasından sağlı sollu büyür, aynı zamanda bir veya iki bitkinin en sonundaki eski yaprakları sararırlar, kuruyup ve düşürler.

Bitkinin bedeninden ve yapraklarının arasından pek çok pürüzsüz kökleri yetişir, bunlar besin ve su karşılamasının yanında, ayrıca tutunma organıdır. Bitkinin köklerinde Klorofil (Yunanca: χλωρός, chlōrós : "yeşil" ve φύλλον, phýllon : "yaprak") bulunur.

Yetiştiği ortama göre, bitkinin gövdesinden veya yaprak aralarından, yukarıya veya aşağıya sarkık büyüyen uzunluğu 60 ile 80 santimetreye ulaşan saplar ucunda görünümü tropikal güvelere benzeyen ve onlar tarafından tozlaşmaya uygun çiçekleri bulunur. "Phalaenopsis lueddemanniana" ismindeki türünde çiçek saplarında yeni bir bitki yetişir. Çiçek büyüklüğü bir ile iki santimetre çapında olup, bazı türetilen melezlerde (hybrid) 15 santimetre ve daha fazlası arasında değişir. Çiçeği üç çanak yaprak ("Sepal"), üç ("Petalin") ve ortada bir Petalum'dan oluşur.
Doğada birkaç defa latince ismi "Xylocopa violacea" olan arı türlerinden olan bir böcekten tozlaşdığı gözetlenen "Phalaenopsis", tozlaşma sonucunda oluşum süresi beş ile on beş ay süren kapsülde oluşan tohumlardan çoğalır. Tohumdan yapılan yapay üretim, üç ile on yıl sürer.
"Phalaenopsis" cinsine doğal ortamda en çok Filipinler, Endonezya'da rastlanır. Doğa'da yayılım alanı, Bhutan'dan başlayıp Myanmar üzerinden, güney Çin, Tayvan, Malezya yarımadasından kuzey Avustralya'nın Queensland eyaletine kadar uzanan kuşak'ta görülür. Gün ısısı 25 ile 35 °C arası ve gece ısısı 15 ile 25 °C olan, büyüme zamanında çok yağmurlu ve bütün yıl havada (%60-70) yüksek nem olan yerler'de yetişir. Bitki yarı gölge ile tam aydınlık arasında ve zayıf ışıkta 12,000 ile 20,000 lux arasında, fakat dosdoğru güneş ışığı görmeyen yerlerde yetişir. "Phalaenopsis lobbii" cinsi +5 °C kadar varan en düşük sıcaklığı kaldırabilir.

İlke olarak, doğal ve kültür melezleri olarak ikiye ayrılır. 









Camcı

Camcı,özellikle pencere ve kapılara takılacak büyük tabaka camları istenen boyda kesmeyi ve yerine oturtmayı bilen bir işçi veya sanatkardır.

Camcının mesleği daha çok seyyar meslekler arasına girer;çünkü bir dükkânda çalışsa bile camı yerine takabilmek için evlere
gitmesi gerekir. Kırılmış camı değiştirmek için,önce çerçevede kalan bütün cam parçalarını temizlemek,eski macunları kazımak,sonra istenen boyutlarda yeni bir cam kesmek,birkaç ince çiviyle bu camı yerine tutturmak ve kenarlarına cam macunu sürerek sağlamlaştırmak gerekir. Camcı, camları kesmek için ucunda küçük bir elmas parçası bulunan bir alet kullanır;elmas çok 
sert olduğu için camı çizer ve çizdiği yeri inceltir;bu çizginin altından hafifçe vurulunca cam iki parçaya ayırılıverir.




Horner sendromu

Horner sendromu, Claude Bernard-Horner sendromu, Claude-Bernard-Horner sendromu veya Bernard-Horner sendromu sempatik sinir sistemi hasarının neden olduğu klinik bir sendrom.

Pupil, üst göz kapağı, fasial ter bezleri ve fasial damarlara giden sempatik liflerde lezyon biçiminde açıklanan Horner sendromu, anhidrozis, miyozis, enoftalmus ve pitozis semptomları ile belirginleşir. Çocuklarda heterokromi (iki göz renginin farklı olması) görülebilir. Sempatik inervasyonda sorun olan göz daha açık renkli olur. Miyosizin sebebi m. dilatatör pupillanın denervasyonudur. Pitozisin sebebi m. tarsalis süperior ve m. levator palpabralis superiorun denervasyonudur. Ciliospinal refleks kaybolur. Bu refleks ipsilateral boyun veya yüz bölgesine verilen ağrılı uyarı ile ipsilateral midriyasiz olmasıdır. Yüzde flashing görülebilir. Sempatik denervasyon nedeni ile vazodilatasyon gelişir.

Horner sendromunun nedenlerinden biri apeks tümörüdür. Genellikle akciğer kanserlerinin stellat gangliona yaptığı metastazın simpatik sinir liflerinde yaptığı hasara bağlı gelişmesine karşın; akciğer kanseri dışında bazı beyin içi lezyonlarda, kafa sinirleri ile ilgili patolojilerde, omurilik zedelenmelerinde, komada ve boyun sempatik sinir ağı yakınındaki diğer problemlerde ve az da olsa ciddi boğaz enfeksyonlarında görülebilir.
Horner sendromunun nadir sebeplerinden biri de tüp torakostomi sırasında drenin torakal sempatik gangliyonlara temas etmesidir. Reversible ya da irriversible olabilir. Tanısında kokain testinin önemi büyüktür.




1976-77 Türkiye 1. Futbol Ligi

Türkiye 1. Futbol Ligi 1976-1977 Sezonu, Türkiye 1. Futbol Ligi'nin 19. sezonudur.




Diyabet

Diyabetes mellitus (Diyabetes: Yunanca: ← Eski Yunanca , idrara geçen, ve Latince = tatlı ya da bal), sıklıkla yalnızca diyabet olarak adlandırılan, genellikle kalıtımsal ve çevresel etkenlerin birleşimi ile oluşan ve kan glukoz seviyesinin aşırı derecede yükselmesiyle (hiperglisemi) sonuçlanan metabolik bir bozukluktur. Vücutta kan şekerinin düzenlenmesi pek çok sayıda kimyasal madde ve hormonun karmaşık etkileşimi sonucunda sağlanır. Şeker metabolizmasının düzenlenmesinde rol oynayan hormonlardan en önemlisi pankreasın beta hücrelerinden salgılanan insülin hormonudur. Diyabetes Mellitus ya insülin salgılanmasındaki yetersizlik ya da insülinin etkisindeki veya insülin cevabındaki bir bozukluk sonucunda ortaya çıkan yüksek kan şekerinin yol açtığı birkaç grup hastalığı tanımlamak için kullanılan ortak bir terimdir.

Diyabet ya insülin üretiminin azalması yüzünden (Tip 1 diyabette) ya da insülinin etkisine karşı direnç gelişmesiyle (Tip 2 diyabette ve gestasyonel diyabette) oluşur. Her iki durum da sonuçta kan şekerinin yükselmesine (hiperglisemi) neden olur. Aşırı miktarda idrar üretimi diyabetin akut (iveğen) belirtilerinin başında gelir ve bu durumun başlıca sorumlusu hiperglisemidir. Susama ve sıvı tüketimin artması ise aşırı idrar üretimini dengeleme çabasının bir sonucudur. Görmenin bozulması, açıklanamayan kilo kayıpları, yorgunluk ve enerji metabolizmasındaki değişiklikler ise diyabetin öteki belirtileridir. Tüm diyabet vakalarının yaklaşık %1-5’ini yalnızca tek bir gendeki tek bir mutasyon (değişinim) sonucu oluşmuş monogen (tek bir genden kaynaklanan) hastalar oluşturur (örneğin, Gençlerde görülen erişkin tipli diyabette (MODY).

1921 yılında insülinin kullanıma girmesinden bu yana diyabetin tüm türleri tedavi edilebilmektedir ancak kesin bir tedavisi yoktur. İnsülinin şırınga, insülin pompası ya da insülin kalemleri ile enjekte edilmesi Tip 1 diyabetin en temel tedavi yöntemidir. Tip 2 diyabet ise diyet, antihiperglisemik (şeker düşürücü) ilaçlar ve insülin takviyesi ya da bunları bir arada kullanarak kontrol altında tutulur.

Diyabetin kendisi ve diyabette kullanılan tedavi yöntemleri pek çok komplikasyonlara (karmaşıklıklara) yol açabilir. Eğer hastalık iyi kontrol edilmezse hiperglisemi, ketoasidoz ya da nonketotik hiperozmolar koma gibi akut (iveğen) komplikasyonlar gelişebilir. Hastalığın uzun sürede ortaya çıkan (kronik, süreğen)) komplikasyolarının başlıcaları ise; dolaşım sistemi (kardiyovasküler) hastalıkları (hipertansiyon, kalp yetmezliği ve ateroskleroz gibi), kronik böbrek yetmezliği (nefropati), körlüğe sebep olabilen retina hasarı (retinopati), çeşitli tiplerde sinir hasarları (periferik nöropati) ve yara iyileşmesini geciktiren ve impotense sebep olan mikrovasküler bozukluklar sayılabilir. Özellikle ayaklarda gelişen dolaşım bozukluklarının sonucu olarak ortaya çıkan yara iyileşmesinin gecikmesi, ampütasyon ile sonuçlanabilir. Diyabetin uygun şekilde tedavi edilmesinin yanı sıra, kan basıncı kontrolüne yeterince önem verilmesi ve hayat tarzının iyileştirilmesi (sigara içmemek ve kilo kontrolü yapmak gibi) bu kronik komplikasyonların pek çoğunun oluşturduğu riskleri azaltabilir. Bazı ülkelerde travma (yaralanma) sonucu oluşmamış ampütasyonların ana sorumlusu ve yaşlılığa bağlı olmayan körlüklerin de en önemli sebebi diyabettir. Amerika Birleşik Devletleri’nde böbrek diyalizi hastalarının yaklaşık %45’ini diyabetik nefropati hastaları oluşturmaktadır.

Diyabet terimi genellikle aşırı miktarda idrara çıkma ve idrarda glukoz (şeker) bulunması (glukozüri) ile karakterize bir hastalık olan diyabetes mellitus hastalığını tanımlamak için kullanılır. Ancak ender görülen birkaç hastalığa da diyabet ismi verilmektedir. Bunlarin içinde en bilineni Diyabetes Insipidus'tur. Bu hastalıkta idrarda glukoz bulunmaz (insipidus, latince tatsız anlamına gelmektedir). Diyabetes Insipidus böbrek (nefrojenik Diyabetes Insipidus) ya da hipofiz bezi (santral Diyabetes insipidus) kaynaklı olarak gelişebilir.

Eskiden kullanilan "çocukluk çağı diyabeti", "jüvenil diyabet" ve "insüline-bağımlı diyabet" terimleri yerine günümüzde tüm dünyada Tip 1 diyabet terimi kullanılmaktadır. Benzer şekilde eskiden "yetişkin yaşta başlayan diyabet",