nciler Birliği üyesi öğrencilerce kuruldu.

Kuruluşundan kısa bir süre sonra PAS'la ittifak kurdu. 1974'ten sonra Enver İbrahim'in önderliğinde bir ilerleme kaydetti. ABİM, Müslüman Kardeşler örgütünün devlet yönetimi planları ile politikalarını temel alan politikalar izledi.

Enver İbrahim ülkenin başbakan yardımcılığı görevini yürütürken 1998'de dönemin başbakanı ve hâlen ABİM Genel Genel Başkanı olan şeriat yanlısı Dr. Muhammed Nur Manuti tarafından görevine son verilmişti. Ardından Enver İbrahim demokratik reform çağrısı yapılan gösterilere liderlik etmiş, sonrasında da yetkiyi kötü kullanmak ve eşcinsel ilişkiye girmekten tutuklanmıştı.




John Kiffmeyer

John Kiffmeyer (d. 1969, Kaliforniya), Al Sobrante olarak da bilinen ABD'li müzisyen. Green Day adlı Punk Rock grubunda davulcu olarak görev almış, 1990'lı yıllarda eğitimi için gruptan ayrılmıştır. Onun yerine Tré Cool gruba dahil edilmiştir.





Yaşarbank

Türkiye Tütüncüler Bankası A.Ş. adıyla 17 Eylül 1924 tarihinde Akhisar ve civarında 250 ortak tarafından kuruldu. Genel müdürlüğü 1955'te İzmir'e taşındı.

1980'e kadar yerel banka olarak faaliyet gösterdi ve bu tarihte Yaşar Topluluğu'na dahil oldu. 1996'ya kadar Tütünbank olarak faaliyet gösteren banka 12 Aralık 1996 tarihinde, içinde yer aldığı Yaşar Topluluğu'nun adını da unvanına ekleyerek, Türkiye Tütüncüler Bankası Yaşarbank A.Ş. adını aldı.

21 Aralık 1999 tarihli 99/13765 sayılı Bakanlar Kurulu kararı çerçevesinde, Bankalar Kanunu'nun 14. maddesinin 3. fıkrası doğrultusunda Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) bünyesine alındı.

Yaşarbank, Egebank, Yurtbank, Bank Kapital ve Ulusal Bank ile birlikte Sümerbank bünyesi altında birleştirildikten sonra, tamamı TMSF'ye ait olan Sümerbank hisseleri, 10 Ağustos 2001 tarihinde imzalanan hisse devir sözleşmeleri ile Ordu Yardımlaşma Kurumu'na (OYAK) devredildi. BDDK'nın 2 Ocak 2002 tarihli kararı ile verilen izin çerçevesinde Banka Oyak Bank ile birleştirildi.

Tütünbank




Humus, Suriye

Humus, (Arapça: حمص, "Ḥimṣ, Ḥomṣ"), eski adıyla Emesa (Yunanca:Ἔμεσα, "Emesa"), batı Suriye'de bulunan, aynı zamanda, Humus İli'nin ve Humus İlçesi'nin, başkenti olan şehir. Kendi oluşturduğu nahiyenin ("bucak") de merkezi olup, Suriye'nin idari yapılanmasına göre, nahiye olarak içerisinde birçok köy ve kasaba barındırır. 509 metrelik (1673 ft.) bir rakıma sahiptir ve ülkenin başkenti Şam'ın 162 kilometre (101 mi.) kuzeyinde yer alır. Asi Nehri üzerine kurulmuştur. Ayrıca Humus, ülkenin iç yerleşkeleri ile Akdeniz kıyısı yerleşkelerini birbirine bağlayan merkezi bir bağlantı şehri olarak da görev yapar.

Humus, büyük bir sanayi merkezi olmakla beraber, 2012 hesaplamalarına göre, 900,492 kişilik nüfusuyla, kuzeyinde bulunan Halep'ten ve güneyinde yer alan başkent Şam'dan sonra Suriye'nin en büyük üçüncü şehridir. Kalabalık nüfusu, Suriye'nin, genellikle Arapça konuşan, Sünni Müslümanlar, Aleviler ve Hıristiyan azınlıklardan oluşan, dinsel çeşitliliğini fark edilir ölçüde etkiler. Şehir, birçok tarihi cami ve kiliseye sahip olmasının yanında, bir Dünya mirası olan, Krak des Chevaliers'i de, geniş sınırları içerisinde barındırır.

Humus, ilk olarak, Selevkos İmparatorluğu'nun hüküm sürdüğü MÖ 1. yüzyılda tarihi kayıtlarda ortaya çıkmıştır. Daha sonra, şehre ismini veren, Emesa Kraliyet Ailesi tarafından yönetilen bir krallığın başkenti olmuştur. Aslen, Suriye-Roman güneş tanrısı El-Gebal'e bir ibadet merkezi olan kent, Bizans Dönemi'nde, Hıristiyanlık açısından da önem kazanmıştır. Humus, Müslümanlar tarafından, ilk olarak 7. yüzyılda fethedilmiş ve kendisiyle aynı adı taşıyan bir bölgenin başkenti yapılmıştır. İslam Dönemi boyunca, Suriye'nin kontrolü için yarışan Müslüman hanedanları, şehrin bölgedeki stratejik önemi yüzünden, Humus'un kontrolünü ele geçirmeye çalışmıştır. Şehir, Osmanlı kontrolü altında, genel anlamda gerilemeye başlamış ve sadece 19. yüzyılda, şehrin pamuk endüstrisinin patlamasıyla, eski ekonomik önemini geri kazanmıştır. Fransa Suriye Mandası Dönemi'ndeyse Humus, bir ayaklanma merkezi halini almıştır. 1946 yılında, Suriye'nin bağımsızlığını kazanmasından sonra kent, ilk Suriye hükümetleri için, Baas Partisi direnişinin merkezi olmuştur.

Humus, Mart 2011'den bu yana devam etmekte olan, Esed hükümeti, Suriye Ordusu ve Baas Partisi ile yanlıları, karşıt muhaliflerin Özgür Suriye Ordusu ve El-Kaide'ye bağlı El Nusra gibi aşırı dinci örgütler ve 2013 yılında kuzeyde ayaklanan Kürt gruplar arasında yapılan Suriye İç Savaşı'nda önemli ve merkezi bir rol oynamaktadır. 6 Mayıs 2011'de Suriye Ordusu tarafından başlatılan ve bu tarihten beri devam eden Humus Kuşatması hala sürmektedir ve son olarak muhaliflerin güçlü bir merkezi olan Halidiye (Khalidiya)'yi de kontrol altına almasıyla, kontrolün çoğu (Eski Humus ve çevre bölgesi hariç), Suriye Ordusu'nda olup, ordu daha baskın duruma gelmiştir ve ilerleyişini sürdürmektedir.

Humus'un eski adı, ""Emesa"", ""Ham"" ve ""Es"" hecelerinden oluşan bir kelimedir ve ""Es"" hecesi, antik zamanlarda ilk olarak bölgede ibadet edilen ve sonrasında Roma İmparatorluğu geneline yayılan, Suriyeli-Roman güneş tanrısı, Elagabalus'u temsil eder. ""Emesa"" ya da ""Hemesa"" isminin yanında kent aynı zamanda, şehri ve çevresini Roma Kontrolü'nden önce yöneten Arap kabilesi ""Emesenoi""'ye atfen bu isimle de anılmıştır. Kabile, adını şehirle bağdaştırdığında, bu ismin ayırt edilemez olduğu ancak genel olarak Roma Dönemi'nde kullanıldığı sanılmaktadır.
""Emesa"" ismi daha sonra, Suriye'nin Halid bin Velid önderliğinde Müslümanlar tarafından fethedilmesinden önce bölgeye yerleşen Arap Müslümanlar tarafından kısaltılarak, ""Homs"" ya da ""Hims"" halinde kullanılmaya başlanmıştır. Bu isimler İslam yönetimi'nden, günümüze kadar korunmuştur ve şu anda kullanılan yaygın isimler haline gelmişlerdir.

Şehrin kontrolünü hiç eline geçirmeselerde, Humus, Haçlılar tarafından, Fransızca kökenli olan ""la Chamelle"" ismiyle bilinmiş ve kullanılmıştır.

Humus'un günümüzdeki modern adının etimolojisiyle ilgili ikinci bir olasılıksa, şehrin eski Yunanca adları olan ""Emesa"" ve ""Emesos""'tan türeyen, Latince ""Emesus"" isminin, daha sonra yönetimi ele geçiren Müslümanlar tarafından, Arapçalaştırılarak şu anki hali olan ""Homs"" veya ""Hims"" adını almasıdır.

""Homs"" ve ""Hims"" isimleri Osmanlı'yla birlikte, Türkçeye, ""Humus"" olarak geçmiştir.

Yaklaşık 2,000 yıl boyunca, Humus, çevresindeki köyler ve Suriye'nin kuzeyindeki yerleşkeler için anahtar bir tarım pazarı, üretim bölgesi ve ticaret merkezi olarak hizmet vermiştir. Ayrıca, stratejik konumundan dolayı, tarih boyunca işgal ordularına karşı, Şam, Dera gibi önemli iç şehirleri içinde barındıran, Suriye'nin hinterlandı için güvenlik ve koruma sağlamıştır. Humus Kalesi'nde yapılan kazılar ve arkeolojik çalışmalar sonucu, kentteki ilk yerleşimin, MÖ 2300'e kadar dayandığı ortaya çıkmıştır. İncil bilginleri, şehrin, İncil'de bahsedilen bir Arami bölgesi başkenti olan Zobah ile benzer özellikler gösterdiğini belirtmişlerdir.

MÖ 1274 yılında, II. Ramses kontrolündeki, Mısır Krallığı ve II. Muvatalli kontrolündeki Hitit İmparatorluğu orduları, Humus'a oldukça yakın, başka bir Asi Nehri şehri olan antik Kadeş Şehri yakınlarında, şiddetli bir şekilde Kadeş Savaşı'nda savaşmışlardır. Bu savaşta yaklaşık 5,000 ila 6,000 "chariot" (Roma İmparatorluğu'nda atların çektiği savaşçı arabası.) yer almıştır ve tarihin en büyük chariot savaşı olduğu tahmin edilmektedir. Savaş, tarihe ilk yazılı antlaşma olarak geçen, Kadeş Antlaşması ile sonuçlanmıştır.

Humus'un, Büyük İskender'in ölümü üzerine, Selevkos İmparatorluğu'nu kuran, I. Selevkos Nikator tarafından bizzat kurulduğu sanılmaktadır. Ancak kent, MÖ 1. yüzyıl'a kadar tarih kayıtlarında yer almamıştır. Yunan filozof Strabon, bu zamanlarda bölgede, Asi Nehri çevresinde ve Apamea Bölgesi'nin güneyinde, çadırlarda yaşayan, "Emesanoi" ("Emesani") adında bir kabileden bahsetmiştir. Emesanoi Kabilesi, bölgede yaşayan Suriyeli bir kabile olup, Emesa'da yerleşerek hayatlarını sürdürmüşlerdir. Bu sebeple Humus ilk ismi olan Emesa'yı bu kabilenin etkisiyle de kazanmıştır.

Gnaeus Pompeius Magnus'un, Selevkos İmparatorluğu'nun son bölgesi Suriye'yi de Roma İmparatorluğu topraklarına katmasıyla, Humus ve çevresindeki bölgenin kontrolü, birçok çeşitli savaşta, Roma askerlerine yardım eden, Emesani Hanedanı'na verilmiştir. Böylece, Emesani Hanedanı, Roma İmparatorluğu'na bağlı bir vasal krallık haline gelmiştir. Hanedanın başkentinin günümüzdeki adı er-Restan olan ve Humus'un kuzeyinde, yine Asi Nehri üzerinde bulunan, Arethusa adlı piskoposluk olarak belirlenmesine rağmen, hanedanın o zamanki yöneticisi I. Sampsiceramus, Emesa Kralı unvanını kazanmıştır. En geniş sınırlarında, Emesa Krallığı toprakları, batıda Bekaa Vadisi, doğuda Palmira sınırları, güneyde Yabrut ve kuzeyde er-Restan'a (Arethusa) kadar uzanmıştır. I. Sampsiceramus'un krallığı, Roma'nın, çöl topraklarındaki ilk Arap vasal krallığı olmuştur.
Emesa Şehri, yeni kurulan I. Sampsiceramus yönetimindeki, Emesani Krallığı'nın ikinci yöneticisi I. Iamblichus tarafından krallığın başkenti yapılınca üne ve öneme kavuştu. Emesani Hanedanı, Roma İmparatorluğu'na sadıklığını, MÖ 48 yılında, Gaius Julius Sezar'ın, İskenderiye Kuşatması'nda askeri dekolmanlar göndererek kanıtlamıştır. Daha sonra hanedanlık, Roma İç Savaşı sırasında, isyan eden Marcus Antonius ile Sezar yanlısı Caesar Divi Filius Augustus'tan (Octavian) hangisini destekleyeceği konusunda kafa karışıklığı yaşamış ve ardından I. Iamblichus, Octavian'ın tarafını seçmiştir. Bunun sonrasında Marcus Antonius'tan cesaret alan, Iamblichus'un kardeşi, I. Alexio, MÖ 31 yılında kardeşini öldürerek Emesa Krallığı tahtını ele geçirmiştir. İç savaşta kazanan taraf Octavian olmuştur ve bunun üzerine I. Alexio hainlik sebebiyle idam edilmiş, hanedanın tahtı I. Iamblichus'un oğlu, II. Iamblichus'a geçmiştir. II. Iamblichus'un kararlı yönetiminde, MÖ 20'den, MÖ 14 yılına kadar savaşsız bir barış süreci yaşanmıştır ve bu süreç Emesa Krallığı'nın altınçağı olmu