ı Final-Four’a yazdırıp tarihi bir başarıya imza attı.

2012-13 sezonunda da Halkbank'ı final serisinde 3-1 geçerek tarihinde üçüncü kez lig şampiyonu oldu.







RX J1856.5-3754

RX J1856.5-3754 (ayrıca RX J185635-3754, RX J185635-375, vs. olarak da bilinir) Güneytacı takımyıldızı yönünde bulunan ve 1992 yılında keşfedilmiş yakın bir nötron yıldızı. Atalarımızın bir milyon yıl kadar önce görmüş olmaları muhtemel bir süpernovanın kalıntısı. Büyük kütleli ve kısa ömürlü yıldızların ömrünü noktalayan bu patlamadan arta kalan sıkışmış çekirdek, yalnızca New York'un ünlü Manhattan Adası büyüklüğünde ve çelikten 10 trilyon kat daha yoğun.

Güney gökküredeki Güneytacı takımyıldızı bölgesinde saptanan bu gezgin nötron yıldızı, sesten hızlı bir jet uçağının 100 katı bir hızla üzerimize doğru gelmekte ve gökbilimcileri oldukça heyecanlandırmış durumdadır. Nedeni, üzerimize doğru geliyor olması değil. Çünkü hesaplamalara göre Dünyamıza en yakın noktaya 300,000 yıl sonra gelecek. Bize en yakın olduğu mesafe de 170 ışık yılı olacak. Güneş'in en yakın komşusu olan Alfa Centauri'nin uzaklığıysa yaklaşık 4 ışık yılı. Yani 40 trilyon km. kadar. Heyecanın nedeni, yalnız gezginin yakınlarında, onun görüntüsünü etkileyebilecek bir yıldız bulunmaması. Bu da gelecek kuşaklardaki gökbilimcilere, bu tür yıldızların yaşları, parlaklıkları, büyüklükleri konusunda dedelerinden edindikleri bilgileri doğrulama olanağı sunacak olması.






Léon Brillouin

Léon Brillouin (d. 1889, Sèvres - ö. 1969, New York), Fransız fizikçi.

Sorbonne'da (1929) ve Collège de France'ta (1932) kuramsal fizik profesörlüğü görevinde bulundu. 1941 yılında ABD'ye yerleşti ve sırası ile Wisconsin, Harward, Columbia üniversitelerinde görev yaptı. 1946-1950 yılları arasında New York Fransız Üniversitesi başkanlığı görevinde bulundu.

Kuantum fiziğinde uzmanlaştı. Elektromıknatıs dalgalarının sesötesilerde kırınımını fark etti. Yarı iletkenlerde temel kuram olan Brillouin bölgelerini tasarladı ve Dalga mekaniğinin gelişmesinde önemli rol oynadı. Sibernetik ve Bilişimin gelişmesine belirgin katkılarda bulundu. Bilgi ve Entropi arasındaki benzerliği keşfetti ve Negentropi kavramını ortaya koydu.




Devlet Tiyatroları Sabancı Uluslararası Tiyatro Festivali

Sabancı Uluslararası Adana Tiyatro Festivali, 2005 yılından itibaren her yıl düzenlenen uluslararası bir tiyatro etkinliğidir.

Festival, bir ay sürmekte olup, çeşitli ülkelerin katılımına açık şekilde yapılmakta ve ortalama 20.000 izleyiciye seslenmektedir . Etkinliğin ilk günü verilen "Sakıp Sabancı Yaşam Boyu Başarı Ödülü", tiyatro sanatına katkıda bulunan ustalara saygı hedefini izliyor. Sabancı Üniversitesi Gösteri Merkezi'nde de sahnelenen oyunların ağırlığı Devlet Tiyatroları yapımlarında bulunmaktadır. Festivalin bir özelliği de Dünya Tiyatro Günü'nde başlamasıdır. Bir ay süreyle 18 oyunun sahnelendiği festivalde 2008 yılında İtalyan grup "Amanto" ve "Kore Ulusal Dans Grubu" gibi gösteriler de yapıldı .





İlâhi Istırap

İlâhi Istırap Irving Stone'un 1961 yılında yazdığı tarihi biyografik romandır. Özgün adı The Agony and the Ecstasy (Türkçe anlamı: "Izdırap ve Çoşku") olan roman Türkçeye 1965 yılında S. Yılmaz Özen'in çevirisiyle aktarıldı. Kitap Hakan Yayınevi tarafından basılmıştır. Kitabın adındaki Istırap kelimesinin ızdırap olarak yazılması gerekiyordu, ancak orijinalliğini bozmamak için olduğu gibi bu maddeye aktarılmıştır.

Amerikalı yazar Irving Stone uzun yıllar İtalya'da yaşamış, kitabın konusunun geçtiği yerlerde incelemelerde bulunmuş, mermer ocaklarında ve heykeltıraşların yanında çırak olarak bile çalışmıştı. Bu biyografik romanı yazarken başvurduğu temel kaynak ise 1475 – 1564 yılları arasında yaşamış ünlü Rönesans çağı heykeltıraşı Michelangelo Buonarroti'nin 495 adet mektubudur. İtalya tarihine yaptığı bu katkılardan dolayı Irving Stone İtalyan hükümeti tarafından da ödüllendirilmişti.

1503 yılında Katolik Kilisesi'nin başına geçen ihtiraslı ve savaşçı Papa II. Julius bir yandan din adına çevre krallıklarla savaş içindeyken bir yandan da bilim adamlarının ve sanatçıların hamiliğini yapıyordu. Roma'ya geldiğinde kendisini ileriki nesillere hatırlatacak kalıcı birçok mimari ve sanatsal eserin yapılması için tanınmış sanatçıları etrafına toplar. Bu arada devrin ünlü heykeltıraşı Michelangelo Buonarroti'yi de Sistine Şapeli'nin tavanına görkemli bir dinî fresk yapması için görevlendirir. Ancak resim yapmaktan pek hoşlanmayan Michelangelo ayak diretir, Papa'nın zorlaması ile görevi istemeyerek kabul eder. Kitapta boyanması 1508'den 1512'ye kadar süren görkemli tavan fresklerinin sancılı öyküsü anlatılmaktadır. Ünlü heykeltıraşın hayatından bir bölümün de ele alındığı bu biyografik romanın odağında pragmatist bir hükümdar olan Papa II. Julius'la idealist sanatçı Michelangelo'nun çatışması yer alır.

Michelangelo'nun hayatından bir kesitin anlatıldığı roman 1965 yılında sinemaya da aktarıldı. Yönetmenliğini Carol Reed'in yaptığı ve başrollerini Charlton Heston ve Rex Harrison'ın paylaştıları The Agony and the Ecstasy adlı film Türkiye'de Acı ve İlham adıyla gösterilmişti.




Ölümün Zaferi

Ölümün Zaferi (Felemenkçe De Triomf van de Dood), Flaman ressam Pieter Brueghel tarafından çizilmiş bir tablodur. Yaklaşık 1562'de, ahşap üzerine yağlıboya ile çizilmiştir. 117 x 162 cm boyutlarındaki tablo Madrid'deki Prado Müzesi'nde sergilenmektedir.

Tablo, 16. yüzyıl Flaman okulunun özelliklerini gösterir. Rönesans hümanistlerinden biri olan Brueghel, bu tabloda diğer eserlerinden uzaklaşarak, daha önceki Flaman geleneğinin büyük ustası olan Hieronymus Bosch'un eserlerine yaklaşır. Hiciv ve ahlakî ders yönleri ağır basan bu tablo, Bosch'un Prado Müzesi'nde sergilenen eserlerine benzer.

Bosch'un etkisi tabloda, ölümün birkaç farklı hâlinin, özgür biçimde ve oldukça detaylı çizilmiş birden fazla sahnede anlatılmasıyla ortaya çıkar. Tablonun teması, ortaçağdaki Ölüm Dansı'nı akla getirir. Ancak bu tablonun, yüz yıl önce çizilmiş olan Dünyevi Zevkler Bahçesi ile olan ortak bir yönü, Ölüm Dansı temasından uzaklaşmasını sağlar: Brueghel'in tablosundaki kalabalıklar iblislerden değil iskeletlerden oluşur. Bu durum, semavî bir dine inancı değil, kötümser ateizmi akla getirir.

Bu tablo, panoramik bir ölüm peyzajıdır: uzaklarda gökyüzü, yanmakta olan şehirlerin dumanıyla örtülmüştür ve altındaki denize gemi enkazları dağılmıştır. Kıyıda, etrafında bir ölüm ordusunun toplandığı bir ev gözükür. Dağılmış ve yıkılmış durumdaki manzara, insanlığın bayağılığını, zalimliğini ve sağduyu eksikliğini vurgular. Manzaranın çeşitli yerlerinde, tepelerinde içine cesetlerin bırakıldığı tekerlekler olan direkler ve asılanların cesetlerinin sallandığı darağaçları vardır.

Tablonun orta kısmında tek başına ve güçsüz biçimde duran bir haç bulunur. Ölüm, tabut kapaklarından yapılma kalkanlar taşıyan iskeletlerden oluşmuş ordusuyla ilerlemektedir. Bu ordunun önündeki insanlar, elindeki tırpanla insanları öldüren atlı bir iskelet tarafından, üzerinde haç bulunan büyük bir kutunun içine doğru sürülmektedir. Tablonun her yerinde, çaresizce kaçışan ya da sonuçsuzca karşı koymaya çalışan insanlara saldıran iskeletler vardır. İnsanlar birçok farklı yolla öldürülmektedir: iskeletler insanları asmarak, boğmarak, boğazlarını keserek öldürürken, iskelet köpeklerin parçaladığı kurbanlar da vardır.

Sol tarafta, zalim görünümlü bir iskeletin sürdüğü arabanın içinde birçok kafatası vardır. Tabloda, toplumun her kesiminden insanlar, çiftçiler, askerler, soylular ve krallar, ölüme aynı şekilde maruz kalmaktadır. Ölümün gücünü işleyen bu tema, ortaçağda sıkça kullanılmıştır. Tablonun ön orta bölümünde bir köpek, yere düşmüş annesinin kucağındaki ölü bir çocuğun yüzünü kemirir. Tablonun bu bölümündeki ölüler kefenlenmektedir. Biri, tabuta bile konmuştur.

Bruegel tabloda mizahi durumlara da yer vermiştir. Tablonun sağ alt köşesinde, birbirlerine kapılmış iki aşık, etraflarında olup bitene ilgisizdir. Arkalarındaki iskelet ise, erkek aşığı taklit ederek, ut çalıyormuş gibi yapar. Kareli elbise giymiş bir ozan, aşıkların yanındaki üzeri yemeklerle dolu masanın altına saklanmaya çalışır. Onun hemen önünde, insanları korumak için kılıcına davranan bir adam dikilmektedir.

Genel olarak kasvetli bir temaya sahip olan tabloda, daha çok karanlık renkler kullanılmıştır.

16. yüzyıl ortalarındaki yaşam tarzının detaylarını içeren tablo, bu açıdan tarihî anlamda bilgilendiricidir. İnsanların kıyafetleri ve kart oyunları gibi hususlar tabloda ayrıntı şekilde ele alınmıştır. Ayrıca tabloda benzersiz şekilde, 16. yüzyılda kullanılan bir idam şekli olan da betimlenmiştir. Müzik aletleri ve ilk mekanik saatler gibi nesneler sayesinde, 1560'ların yaşam tarzı hakkında bilgi edinilebilir.

Bazı yorumlara göre Brueghel, 1568'de başlayan Seksen Yıl Savaşı'nın öncesindeki gittikçe kötüleşen politik durumdan etkilenmiştir. Ancak tablo savaştan 6 yıl önce çizilmiştir. Bir başka yoruma göre tablo, ressamın 1562'de çizdiği "" gibi bir savaş alegorisidir. Tablo, 14. yüzyılda tüm Avrupa'yı etkileyen ve Kara Ölüm olarak adlandırılan salgını da betimliyor olabilir. Tabloda ayrıca, ortaçağdaki toplumsal dönüşüm ve feodalizmin yıkılışı da yer alır. Sol taraftaki taçlı adam iktidarı ya da gücü temsil eder. Başında, elinde kum saati tutmakta olan bir iskelet vardır. Başka bir iskeletin para dolu fıçılara uzanması, feodalizmin sonunu getiren tüccarlaşmayı temsil ediyor olabilir.





Gezici IPv6

Gezici Ipv6, gezici IP' nin bir versiyonu. Paket anahtarlı ağlararası iletişimde, elektronik cihazların veri değişimi için kullandıkları, bir ağ katmanı IP standardıdır. Gezici Ipv6, Ipv6 ağındaki konumunu isteğe bağlı olarak değiştirmesi ve geçerli olan bağlantıların devamlılığını sağlaması ile Ipv6 düğümünün gezici hale gelmesine izin verir.

Bir Ipv6 düğümü konumunu değiştirdiği zaman, bağlantısını da değiştirmelidir. Bir Ipv6 düğümü bağlantısını değiştirdiğinde, bağlantının devamlılığını sağlamak için Ipv6 adresini de değiştirmelidir. Başka bir bağlantıya geçiş sırasında, adres değ