de salonunda açılır. 2 milyon dolara satılan bir Stradivarius kemanının hemen arkasından canlı kırmızı renginden dolayı "Kırmızı Keman" adıyla anılan, yine onun kadar değerli bir başka kemanın satışına geçilir. Keman hazır bulunanlardan yüksek teklifler alırken filmde geriye dönüşle kemanın hikâyesi anlatılmaya başlanır.

1681 yılında İtalya'nın Cremona kentinin ünlü keman ustası Nicolo Bussotti (Carlo Cecchi) meslek hayatının en kusursuz kemanını yapar. Bussotti kemanı doğmak üzere olan çocuğu için yapmıştır. Ancak keman ustasının karısı (Irene Grazioli) doğum sırasında hayatını kaybeder. Gebeliği sırasında gittiği falcı kadının tarot kartlarını açarken bulunduğu kehanetler, enstrümanın gelecek yüzyıllardaki öyküsüyle ilgili ipuçlarını da seyirciye aktarır. (Bu tarot sahnesi ve Montreal'deki açık arttırma sahnesi film boyunca ileri ve geri sıçramalarla sık sık tekrar edilecektir)

Aradan 100 yıl geçmiştir. Yıl 1793'tür ve keman artık bir dağ manastırındaki keşişlerin elindedir. Keşişler, 5-6 yaşlarındaki Kaspar Weiss (Koncz) adındaki yetim bir çocuğu keman virtüözü olarak yetiştirmişlerdir. Viyana'dan gelen bir sanat eksperi, aynı zamanda da bir yetenek avcısı olan yaşlı Poussin (Jean-Luc Bideau) bu dâhi çocuğu evlat edinir ve müzik eğitimindeki eksikleri tamamlar. Çocuk yatarken bile kemanından ayrılmaz.Aristokratlardan birinin huzurunda yapılan keman yarışmasında zaten kalbinden hasta olan çocuk aniden düşer ölür. Cenazesi yetiştirildiği manastıra defnedilir, ancak keşişler kemanı da onunla birlikte mezara gömerler. Kemanın sıradan olmadığı hem onu satın almak isteyen sanatçı hamisi aristokrat, hem de Poussin tarafından artık iyice anlaşılmıştır.

Keman bu kez 19. yüzyılda Oxford, İngiltere'de ortaya çıkar. Zengin ve ünlü bir keman virtüözü olan Frederick Pope (Jason Flemyng) kendi arazisinde konaklamış çingenelerin kampından gelen keman sesini duyar ve yanlarına gider, onlardan kemanı satın alır. Konserlerinde kendisine ayrı bir ilham veren bu kemanı kullanır, tıpkı küçük çocuğun yaptığı gibi o da bazen kemanla yatar, hatta seks yaparken bile kemanı çalmayı sürdürür. Onu çingenelerden biriyle hem seks yapıp hem keman çalarken yakalayan sevgilisi Victoria Byrd (Scacchi) üzerlerine tabancayla ateş edince keman hasar görür.

Kemanın bundan sonraki durağı 1960'lı yıllarda Çin'in Şanghay kentindeki bir rehinci dükkânıdır. Müzik aşığı bir küçük kız ve annesi kemanı satın alırlar. Ancak Çin'de Başkan Mao'nun emriyle Çin Kültür Devrimi başlamıştır ve Batı kültürü'ne ait ne varsa tek tek yok edilir. Batının yozlaşmış kültürünü temsil ettiği gerekçesiyle keman da tam yakılacakken bir sanatsever bütün tehlikeleri göze alarak kemanı saklar ve yok olmaktan kurtarır.

1990'lı yıllarda keman bu kez de Kanada'nın Montreal kentindedir. Çin'de rejim değişince hükümet diğer bazı antikalarla birlikte kemanı da müzayede için bu ülkeye göndermiştir. Görevli antika eksperi Charles Morritz (Samuel L. Jackson) ve teknik asistanı Evan Williams (McKellar) kemanın üzerinde çalışmaya başlarlar. Uyguladıkları modern testlerle de kemanın Nicolo Bussotti ustanın kaybolduğu düşünülen efsanevi son mükemmel kemanı olduğuna dair şüpheleri kalmaz. Morritz'in son olarak Üniversitede yaptırdığı cila analizleri kırmızı rengin esrarını da çözer. Kemana o tuhaf kırmızı rengini veren kandır. Keman ustası Bussotti kemanın cilasına doğum sırasında ölen karısının kanını karıştırmıştır.

Ancak Morritz de kemana tutulmuştur. Kendi imkânlarıyla Londra'dan satın aldığı bir kopyasıyla gerçek "Kırmızı Keman"ı müzayede sırasında farkettirmeden değiştirir ve havaalanına doğru yola çıkar, yolda karısını arayarak kızı için çok istediği bir hediyeyi aldığını söyler. Kemanın bir sonraki durağı da belli olmuştur, New York City.






Tsitsernakaberd

Tsitsernakaberd (Ermenice: Ծիծեռնակաբերդ) veya Ermeni Soykırımı Anıt Kompleksi (Ermenice:Հայոց ցեղասպանության զոհերի հուշահամալիր Hayots tseghaspanut'yan zoheri hushahamalir), Ermenistan'ın Erivan'daki Tsitsernakaberd tepesine 1967'de inşa edilen ve Ermeni Kırımı kurbanlarına ithaf edilen anıttır.

Her yıl 24 Nisan'da Ermeni Soykırımı Anma Günü etkinlikleri burada gerçekleştirilir ve kırım kurbanlarını anmak için binlerce Ermeni anıtta bir araya gelerek, hayatını kaybedenlerin anısına anıta çiçekler bırakırlar. Yıllar geçtikçe, anıta çeşitli ülkelerden politikacılar, sanatçılar, müzisyenler, sporcular ve dini figürler ziyaretlerde bulundular.

Kompleks içerisinde yer alan Ermeni Soykırımı Müzesi-Enstitüsü de 1995 yılında hizmete açılmıştır.

Anıt, Hrazdan Nehri boyunca Tsitsernakaberd ("kırlangıç kale") ismini taşıyan üç tepeden birinde bulunuyor. Burası, Demir Çağı döneminde yapılmış bir kalenin bulunduğu yerdir. Kale izlerinin birçoğu zaman içerisinde yok olmuştur, sadece küçük bir tepede birkaç kalıntı bulunmaktadır. Arkeolojik yüzey araştırmaları 2007'de gerçekleştirilmiş ve kazılarda kalenin duvarlarının bir kısmı ortaya çıkarılmıştır. Tepede aynı zamanda Antik Roma dönemine ait kalıntılar da bulunmaktadır.

Soykırım anıtı fikri 1962'de Ermenistan Komünist Partisi'nin ilk sekreteri Hakob Zarobian tarafından ortaya atıldı. 16 Temmuz 1964'te tarihçiler Tsatur Aghayan (Marksizm-Leninizm Enstitüsü müdürü), Hovhannes Injikian (Bilimler Akademisi Doğu Araştırmaları Bölümü Başkanı) ve John Kirakosyan (Başbakan Yardımcısı) Ermenistan Komünist Partisi Başkanlığına, kırımın 50. yıl dönümünü anmak için bir dizi öneride bulunan bir mektup gönderdiler. Mektupta, kırım kurbanı Ermeniler için bir anıt inşa edilmesi ve bu anıtın da "Ermeni halkının yeniden doğuşunu" sembolize etmesi gerektiği belirtilmekteydi. Mektup sonrası bir araya gelen Sovyet Ermenistan Bakanlar Konseyi, 16 Mart 1965'te "1915 soykırımı Kurbanlarının anısına bir anıtın oluşturulması" konulu bir kararı kabul etti.

Anıtın inşasına, 1965'de Sovyet döneminde, kırımın 50. yıl dönümünü anmak için bir araya gelen binlerce kişinin katılımı ile 24 saat süren 1965 Erivan gösterileri sırasında başlandı. Anıt, mimarlar Arthur Tarkhanyan, Sashur Kalashyan ve sanatçı Hovhannes Khachatryan tarafından tasarlandı ve Kasım 1967'de tamamlandı.

1966 yılında, Sovyet döneminde başlanılan anıtın inşası, 1967 yılında tamamlandı. 44 metre uzunluğundaki stel, Ermeni halkının "yeniden doğuş"unu simgelemektedir. Anıtta daire şeklinde birleştirilmiş, Ermenilerin, Batı Ermenistan'da terk ettikleri 12 ili simgeleyen 12 adet tabela bulunmaktadır. Dairenin merkezinde, 1,5 metre derinlikte, Ermeni Kırımı sırasında öldürülen 1.5 milyon insanı temsil eden ve hiç söndürülmeyen bir ateş yanmaktadır.

Anıttaki parkın yanında ise katliamların ve sürgünlerin gerçekleştiği kasaba ve köylerin adlarının yazılı olduğu 100 metrelik bir duvar bulunmaktadır. Duvarın arka tarafında ise kırım sırasında kurbanları kurtarmak için, kırım sonrasında da yeni hayatlarını kurabilmeleri için çalışan kişilerin isimleri bulunmaktadır. (Bu isimlerden bazıları: Johannes Lepsius, Franz Werfel, Armin T. Wegner, Henry Morgenthau Sr., Fridtjof Nansen, Papa XV. Benedictus, Jakob Künzler, Bodil Biørn)

Ermeni Soykırımı Müzesi-Enstitüsü 1995 yılında kırımın 80. yıl dönümünde hizmete açıldı. Müze, mimarlar Sashur Kalashian, Lyudmila Mkrtchyan ve heykeltıraş F. Araqelyan tarafından tasarlandı. kırım ile ilgili tarihsel belgelerin bulunduğu müzede Ermenice, Rusça, İngilizce, Fransızca ve Almanca rehberli turlar da düzenlenmektedir.

Ermenistan müzeyi, devlet protokolünün bir parçası hâline getirdi. Bu sebeple pek çok resmi yabancı heyet, Ermenistan ziyaretine buradan başlamaktadır. Bu sebeple, Papa 2. John Paul, Papa Francis, Rusya Başkanı Vladimir Putin, Fransa Cumhurbaşkanları Jacques Chirac ve François Hollande gibi siyasi ve dini figürler müzeyi ziyaret etmişlerdir.






Bichon Bolognese

Bichon Bolognese, bir köpek türüdür.

11. yüzyılda İtalya'da ortaya çıkmıştır. Havanese ve Bichon Frise ırkları ile yakından ilişkilidir. Belçika asillerine hediye olarak sunulan ırk, asillerin ortadan kalkması sonucu neslinin tükenmesi tehlikesi ile karşı karşıya kalmıştır. Gian Franco Giannelli tarafından yenilenmiş ve dirilmiştir.

İçe doğru bir karın, güçlü dişler ve sağlam bir vücut yapısına sahiptir. Genellikle beyaz renklidir. Ortalama 25–30 cm. boyunda ve 3.5–5 kg. ağırlığındadır. Keskin görüş alanı ve çok iyi işiten kulakları vardır. Uzun, gür, dalgalı tüyleri ve siyah iri gözleri ile oldukça güzel, küçük bir türdür.

Duygusal, sevgi dolu, oyuncu, canlı, sahibine oldukça düşkün ve neşelidir. Çok akıllıdır. İlgi ister. Çocuklarla çok iyi anlaşır. Eğer diğer hayvanlardan uzak tutularak izole bir yaşam sürmediyse onlarla da gayet iyi anlaşır. Dışlanır veya sahipleri tarafından terkedilirse huzursuz, endişeli ve mutsuz olur. Yabancılara karşı utangaç ve şüphecidir. Yaşlandığında bile oyunculuğundan bir şey kaybetmez. Türlü oyunları, hareketli yapısı ve sevimli görüntüsü ile kendini sevdirmeyi başarır. Kendini veya sahibini güvende hissetmezse bulunduğu bölgeye giren yabancılara havlama huyu geliştirebilir. Erken zamanda sosyalleştirmek gerekir. Genel olarak uyumlu ve uysaldır. Sevgi ve sabırla eğitilmelidir. Yüksek sesle bağırılması, sık sık azarlanması veya şiddet gösterilmesi uygun davranışlar değildir, hassas yapılı Bolognese küsebilir ve içine kapanabilir. Ancak fazla şımartmakta emir almamasına yol açabilir, bu nedenle denge çok iyi sağlanmalıdır. Çok çabuk öğrenir. Apartman hayatı için uygundur. Evde beslenmelidir. Kulübe veya bahçede barındırılmamalıdır. Irka bağlı genetik sağlık sorunları yoktur.

Tüylerindeki düğümlenmeyi önlemek için her gün fırçalamak ve tüylerine düzenli olarak bakım yaptırmak gerekir. Günde 2-3 kez dışarı çıkarmak yeterlidir. Kısa yürüyüşler sağlığı açısından önemlidir.




Asilasyon

Kimyada asilasyon veya asilleşme (daha ender ama biçimsel olara alkanoylasyon veya alkanoyllaşma) bir bileşiğe bir asil grubu ekleme işlemidir. Asil grubunu sağlayan bileşiğe asilasyon ajanı (asile edici ajan, asilleyici etmen) denir.

Metal katalistlerle işlem gördükleri zaman güçlü bir elektrofile dönüştükleri için, asi