e Komünist Partisi'nin, savaş tazminatlarının ödenmemesi ve Halklar Birliği'nden çıkma ile ilgili gensorusunu oylamaya cesaret bile edemediler". Mektupta milliyetçilikle ilgili kendi düşüncelerini de vurguluyordu: "Ulusal ve sosyal özgürlük için ileri!" . 13 Mart 1932 tarihinde Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Hindenburg'a karşı Adolf Hitler'in dışında tek aday oldu. KPD'nin sloganı: "Kim Hindenburg'u seçerse, Hitler'i seçmiş olur. Kim Hitler'i seçerse, savaşı seçer." Kısa bir süre sonra Almanya Sosyal Demokrat Partisi SPD'ye nasyonal sosyalizme karşı tek cephe oluşturmak amacı ile "Antifaşist Eylem" yapma teklifinde bulundu.

30 Ocak 1933 tarihinde Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi iktidara geldiğinde, Thälmann, SPD'ye, Hitler'i düşürmek için genel greve gidilmesi teklifini götürdü; fakat bir sonuç çıkmadı. Bu yılın 7 Şubat tarihinde KPD Merkez Komite'si, Königs Wusterhausen yakınlarındaki Sporthaus Ziegenhals restoranında, politik sekreterler, merkez komite üyeleri ve bölüm başkanlarının katılacağı bir toplantı düzenledi. Burada Herbert Wehner tarafından düzenlenen bir buluşmada Thälmann son kez KPD yöneticilerinin karşısında, gelecek seçimler ve Hitler'in zorla düşürülmesi amacıyla tüm sol ve liberal partilerin birleşip bir Halk Cephesi oluşturulmasının gerekliliği üzerine konuştu.

Ernst Thälmann 3 Mart 1933'de, seçimlerden iki gün önce ve Reichstag Yangını'ından birkaç gün sonra, Berlin, Lützower caddesi (şimdi Alt Lietzow caddesi) No:9'da bulunan evde tutuklandı ve Moabit mahkemesi tarafından gözaltına alındı. Hamburg'da oturan eşi Rosa, kocasının tutuklandığını çok daha sonra öğrendi. Thälmann önce, dışarı ile irtibatını önlemek amacıyla, çok sıkı korunan tek kişilik bir hücreye kondu. Rosa onu ziyarete gidip para ve çamaşır götürüyordu. Çamaşırların yıkanma işi hapishanede bilgi alışverişini de sağlıyordu. Bazen Rosa kocasını öpüyordu. Rosa Thälmann bu fırsattan yararlanıp partinin haberlerini, bir ilaç kapsülü içinde Thälmann'ın ağzına bırakıyordu. . Thälmann, hapiste zamanla bazı ayrıcalıklar kazanmak için kavga verdi. Böylece gazete alabiliyor ve çok sıkı kontrol edilen mektuplar yazabiliyordu. Thälmann'ın partideki görevleri Komünist Enternasyonal tarafından John Schehr'e devredildi.

Dava dosyası hiç açıklanmadı. Thälmann, kendisinin az da olsa güvendiği, ikisi de NSDAP üyesi olan avukatlarının bir ara dosyaya baktıklarını ve kendisinin bu iddianameyi dünya kamuoyu önünde kendi lehine çevirebileceğini gördüklerini ve bu durumu da mahkemeye bildirdiklerini, bu nedenle davanın kamuoyuna açıklanmadığı şeklinde yorum yapıyordu. Ayrıca nazi rejiminin Georgi Dimitrov'a karşı yürüttüğü Reichstag Yangını davasında başarısızlığa uğradıktan sonra, bir başka başarısızlık daha istememesinin de bu konuda rol oynadığını söylüyordu. 16 Nisan 1936 tarihindeki 50.doğum gününde tüm dünyadan kutlama mesajı aldı. kutlama mesajı gönderenler arasında, diğerlerinin yanı sıra Maksim Gorki, Heinrich Mann, Martin Andersen Nexø ve Romain Rolland vardı. Aynı yıl İspanya İç Savaşı başladı. XI. Uluslararası Tugay ve bu tugaya bağlı bir tabur Ernst Thälmann Taburu olarak adlandırıldı.

1937 yılında Berlin hapishanesinden Hannover'e gönderildi. Kısa bir zaman sonra, ziyaretçi kabul edebildiği daha büyük bir hücreye alındı. Bu Thälmann'ı dinlemek için kurulmuş bir tezgâhdı, fakat dinlendiği konusunda Thälmann uyarılmıştı. Bu nedenle rahat konuşabilmek için ziyaretçiler küçük bir yazı tahtası ve tebeşir kullanıyorlardı.

Büyük bir ihtimalle, Almanya ve Sovyetler Birliği 1939 yılında ilişkilerini düzelttiğinde (Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı), Stalin, Thälmann'ın serbest bırakılması ile ilgili bir girişimde bulunmamış. Hatta Kızıl Ordu tarafından kurtarıldıktan sonra ailesi, Thälmann'ın rakibi Walter Ulbricht'in tüm ricaları görmezden geldiğini ve Thälmann'ın serbest bırakılması ile ilgili hiçbir girişimde bulunmadığını öğreniyordu.

Thälmann tecritte on bir yıl geçirdi. Ağustos 1944'te, Bautzen cezaevinden Buchenwald Toplama Kampına transfer edildi. 18 Ağustos'ta, Hitler'in emri üzerine vurularak idam edildi. Cesedi hemen yakıldı. Kısa bir süre sonra, Naziler Rudolf Breitscheid ile Thälmann'ın 23 Ağustos tarihinde bir Müttefik bombalı saldırıda öldüğünü duyurdu.

Daha sağlığında, İspanya'daki Uluslararası Tugaylar içerisindeki bir taburun "Thälmann Taburu" olarak adlandırılmasının yanı sıra, 1948 yılında Almanya'nın Sovyetler Birliği bölgesinde "Ernst Thälmann Öncü Gençlik Organizasyonu" kuruldu. 1952 yılında resmileştirildi ve 10 yaş ile 14 yaş arası çocuk öncülere Thälmann Öncüsü (Thälmann Pioniere) adı verildi.

Almanya Demokratik Cumhuriyeti'nde birçok çalışma gruplarına, okullara, caddelere, meydanlara, semtlere, yerleşim birimlerine ve fabrikalara O'nun adı verildi. Örneğin bir fabrikanın adı Ernst Thälmann'ın baş harflerinden oluşuyordu. SKET (SchwermaschinenbauKombinat Ernst Thälmann). Küba'da bulunan bir adaya da Ernst Thälmann Adası adı verildi. 1949 yılında Berlin Wilhelm Meydanı'nın adı, Ernst Thälmann Meydanı olarak değiştirildi. Bu meydandaki metro istasyonunun adı da Ernst Thälmann Meydanı Mohren Caddesi Metro İstasyonu olarak değiştirildi ve bu meydana Sovyet heykelci Lew Kerbell'in yaptığı Ernst Thälmann Heykeli dikildi.

Hamburg'da da Ernst Thälmann adı verilen bir caddenin adı, 1956 yılındaki Budapeşte ayaklanmasının kanlı bir şekilde bastırılmasından sonra, Budapeşte Caddesi olarak değiştirildi. O zamanlar batıdaki caddelere komünistlerin isminin verilmesi istenmiyordu; ama Hamburg Eppendorf'da, Ernst Thälmann Meydanı'ndaki evi Ernst Thälmann Anı Evi olarak duruyordu.

Ayrıca Berlin yakınlarındaki Sporthaus Ziegenhals restoranı duvarında bir anı şilti bulunmaktadır. Burada, 1933 yılında yaptığı "Ziegenhals Konuşması" olarak tanınan konuşmasında, SPD'ye, Alman faşizmine karşı tek cephe oluşturmayı önermişti. Bir diğer anı şilti de Frankfurt Oder şehrindeki Kleistpark'da bulunmaktadır.

Berlin Zentralfriedhof Friedrichsfelde mezarlığında bulunan Sosyalist Mezarlığı'nda sembolik bir mezarı bulunmaktadır.

Thälmann'ın anısına adlandırılan yerler:

Thälmann yaşadığı zamanlarda sol kanat tarafından da çok eleştirildi. O zamanki KPD yönetimi, Thälmann'ın başkanlığında yürütülen Hamburg Ayaklanması'na eleştirel yaklaşmıştı. O'nun başkanlığı döneminde, Alman komünistlerininin Sovyetler Birliği Komünist Partisi güdümüne sokulduğu suçlaması yapılıyordu. Bağımsız bir hareketin içinde bulunan üyeler partiden uzaklaştırılmışlardı. Nisan 1925'de Komintern'de, önceki başkan Ruth Fischer'le tartışarak, Thälmann'ın partinin başına gelmesini sağlayan Clara Zetkin, 1927 Eylül'ünde şunları söylüyordu: "...bilgisiz ve teorik olarak yetişmemiştir. Eleştirilmediği için, kendini aldatan, kendini kör eden, çılgınlığın sınırlarında dolaşan ve kendine hakim olamayan bir durumun içine girmiştir...“ Weimar Cumhuriyeti'nde KPD'nin SPD'yi düşman olarak görmesi (Sosyal Faşizm Teorisi), antifaşist güçleri zayıflatan bir strateji olarak değerlendirilmiştir. Önemli bir komünizm araştırmacısı olan tarihçi Hermann Weber de Thälmann'ı eleştirmiştir: " Hitler'in zindanlarındaki sağlam duruşuna gösterdiğimiz saygıya rağmen, şunu söylememiz gerekir: Thälmann, demagoji yeteneklerine sahip bir kasaba politikacısıydı."








Üretim araçları

Üretim araçları, somut ve insansız girdilerin -fabrikalar, makineler ve gelir meydana getirmede kullanılan araçlar- üretim sürecinde kullanılması. Marksizm, terim olarak üretim araçları sermaye, toprak, emek ve hammaddeden oluşan ve artık değer üretiminde kullanılan ögelere tekabül eder. Üretim araçlarını elinde tutanlara "kapitalist" ya da "burjuva", kendi emeğini bile bir üretim aracı kullanma yetisinden arındırılmış ve mülk sahibi olmayan insan topluluğuna da "proleterya" denmektedir.





Paul Vergès

Paul Vergès (5 Mart 1925; Ratchathani, Tayland - 12 Kasım 2016, Saint-Denis, Réunion), Réunionlu politikacı.

1959 yılından, emekli olduğu 1993 yılına kadar aktif olarak kurucuları arasında yer aldığı Réunion Komünist Partisi'nde çalıştı. 2004 yılı Avrupa Parlamentosu seçimlerinde Fransız Komünist Partisi'nin bir kolu olan "Yeşil Sol Grup" listesinden üçüncü aday olarak seçildi ve aktif politik yaşamına geri döndü. 2011-2016 yılları arasında senatörlük görevini yürüttü. 1 Ekim 2011 ve 1 Ekim 2014 tarihli Senato'daki ilk oturumların başkanlığını en yaşlı üye sıfatıyla üstlendi.

Halen Réunion Bölge Konseyi'nin başkanı olan Vergès, "İnsan Hakları Komitesi" alt komite üyeliği ve AB Ortak Parlamenterler Meclisi Kalkınma Masası Başkan yardımcılığı görevlerini yürütmektedir. İkiz kardeşi Jacques Vergès tanınmış ve sansasyonel bir avukattır.





Han el-Halili

Han el-Halili (Arapça: خان الخليلي), Mısır'ın başkenti Kahire'nin merkezinde yer alan kentin en büyük tarihi çarşısıdır.

Çarşının tarihi 1382 yılına, Memluk sultanı Berkuk dönemine kadar uzanır. Bu tarihte sultan Berkuk'un emiri Carkas el-Halili tarafından eski Fatımi mezarlığı üzerine inşa ettirilmiştir. Osmanlı döneminde Türk çarşısı olarak da bilinirdi.

Çarşıda dükkânların yanı sıra kahvehaneler ve lokantalar da bulunmaktadır. Çarşının bulunduğu meydanda tarihi El-Hüseyin ve El-Ezher camileri yer almaktadır. Kahire'nin başlıca turistik merkezlerinden biridir.

Mısırlı yazar Necib Mahfuz'a Nobel ödülünü kazandıran Midak Sokağı romanının ünlü sokağı da Han el-Halili çarşısında bulunmaktadır.

7 Nisan 2005 tarihinde, Han el-Halili çarşısının yakınlarında bir intihar bombacısının gerçekleştirdiği bir terörist saldırı meydana gelmiştir. Saldırıda 3 turist hayatını kaybetmiş, 11'i Mısırlı 18 kişi de yaralanmıştır.





II. Aretas

II. Aretas (Arapça حارثة) Nebati kralı. I. Rabbel'den sonra kral olan II. Aretas, MÖ 103'den 96'ya kadar hüküm sürdü. II.Aretas, genişleme politikaları Nebati Krallığı'na doğrudan bir tehdit olan Hasmonean kralı Alexander Jannaeus ile aynı dönemde yaşadı. Gazze'nin MÖ 99'da Jannaeus tarafından kuşatılması sırasında Gazzeliler "Arapların kralı Arestas"'dan yardım istemesine rağmen şehrin yardımına gelmedi ve şehir yıkıldı. Aretas ilk Neb