ından, güneşin batışına kadar her şeyde bir anlam ararsınız, sizi size anlatacak, ruhunuzdaki kaosun resmini yapacak. İşte böyle bir anda arabayla evime doğru giderken ilk kez dinlediğim ve dinlediğim an vurulduğum şarkıda "Her şeyi al bana, beni geri ver / Bir şansım olsun / Başka yer başka zaman / Sensiz ömrüm olsun diyordu. İlk duyduğum andan beri her dinlediğimde ağladığım ve yüreğimdeki kapıları çarpıp kaçtığım bu şarkıyı sadece dinlemek yetmedi bir süre sonra. Murathan Mungan'ın olağanüstü sözleri ve Sunay Özgür'ün derinden etkileyen bestesinden oluşan "Nilüfer" adlı şarkıyı evlat edinen kalbime borç bildim söylemeyi.""

Şarkının duygusal yapısıyla iyi örtüşebilecek bir mekanda, Bozcaada'da çekilen ve sarı tonlarının ağırlıkta olduğu video klip başarılı olmuş ve birçok müzik kanalında gösterime girmiştir.

Şarkı önceleri 6 dakikaya yakın olması nedeniyle bir süre radyolarda ya da ekranda gösterilmemiş, ancak daha sonra bazı radyolar şarkıyı daha kısaltarak yayınlamayı uygun görmüşlerdir. Aynı şekilde ekranlarda da ilk olarak kendine fazla yer bulamasa da, çıkış tarihinden bir müddet sonra daha sık gösterilmiştir.





İçerleme

İçerleme, gerçek ya da kurgusal bir haksızlık sonucu tekrar tekrar tecrübe edilen acı ya da öfke hissidir.

Profesör Robert C. Solomon içerlemeyi hor görme ve öfke ile birlikte ele alır. Solomon’a göre bu üç hissiyat arasındaki fark şudur: içerleme kendinden daha yüksek bir konumdaki bireye, öfke eşit konumdaki bireye, hor görme ise daha düşük konumdaki bireye yönelir.

İçerleme, zihinde bir kez daha hissedilen veya yeniden canlandırılan, duygusal açıdan rahatsız edici bir tecrübe olabilir. İçerleyen kişi hislerinin hedef tahtasına kendini oturtursa, bu his kendini pişmanlık olarak dışavurur. İçerleme kendini genel olarak şu biçimlerde gösterir:





Kuzey Karolina Üniversitesi





Kazakistan tarihi

Kazakistan tarihi günümüzdeki Kazakistan Cumhuriyeti'nin sınırları içinde kalan bölgelerin tarih öncesi zamanlardan günümüze kadar süregelen tarihidir.

Çağdaş Kazak Ulusunun kökenleri 1400'lü yıllara kadar gitmektedir. 1400'lü yıllarda çeşitli Türk kavimlerinin bir araya gelmesiyle Orta Asya'da yeni bir boy doğmuştur. 1400'lü yıllar öncesinde Kazak toprakları pek çok Türk devletinin kurulduğu geniş bozkır alanlarıdır.

Kazak bozkırları dahil Orta Asya'da Milattan Önce 5000-1200 yılları arası; Afanasiyevo kültürü , Andronovo ve Karasuk kültürleri gibi kültürleri yaşamıştır. Bu döneminden sonra Kazak bozkırlarında kurulan medeniyetler şöyle sıralanabilir:
Sakalar,
Hiung-nu,
Çi-çi yönetimindeki hiung-nu'lar,
Aparlar,
Göktürk Kağanlığı,
Batı Göktürk İmparatorluğu,
Hazarlar ve Bulgar Dönemi,
II. Göktürk Kağanlığı,
Türgiş Devleti,
Arap Akınları,
Karluklar ve Kimekler,
Karahanlı Devleti,
Oğuz Yabgu Devleti,
Kıpçaklar,
Büyük Selçuklu İmparatorluğu,
Harzemşahlar Devleti,
Moğol Hakimiyeti,
Altın Orda Devleti dönemleri.

Çağdaş Kazak Ulusu'nun doğuşu: Altın Orda Devleti'nin yıkılmasından sonra Deşt-i Kıpçak yöresinde bulunan Türk kavimleri Nogay Han etrafında toplanarak Nogay Hanlığı'nı kurdular. Daha sonra Kazak Hanlığı'na dönüşen bu hanlık 1465'ten 1847'ye kadar Kırgız Bozkırlarındaki Türk kavimlerinin ortak adı oldu. Kazak Hanlığı, bugünkü Kazakistan toprakları üzerinde üç parçadan oluşuyordu: Büyük Cüz, Küçük Cüz, Orta Cüz. Cüzler Hanın oğulları tarafından yönetiliyordu. Söz konusu cüzler 1771'den sonra birbirinden bağımsız hareket etmeye başladılar. 1770 sonlarında Kazak cüzleri güçlü Rus İmparatorluğu ve Çin arasındaki mücadele arasında kaldı. 1847'de Kazak Hanı olan "Kenesarı Han" döneminde Ruslar, Kazak cüzleri üzerideki egemenliğini tam olarak sağladılar. 1863'te tüm Orta Asya'da bir "Rus Generalliği" kuruldu ve bu generallik bölgeyi bölümlere ayırdı. Bu dönemde Ruslar Kazak bölgesini, "Kazak Kırgızları Hanlığı" olarak adlandırdı. 1900'lerle birlikte pek çok Rus, Kırgız Bozkırlarına yerleşmeye başladı. 1906'da Orta Asya'yı Rusya'ya bağlayan demiryolu bitirildi. 

Açlık ve politik sebeplerle 1912-1917 yılları arasında Rus hükümetine karşı Orta Asya'da ayaklanma başladı. 1917'de Çarlık Rusya'da ihtilal olması sebebiyle Orta Asya'da bağımsız dönem yaşandı. 1917-1920 yılları arasında eski Kazak cüzleri bir araya gelerek bağımsız "Alaş Orda Devleti"ni kurdular. Hükümet Başkanı, Alikhan Bokeikhanov, başkenti Semey olan bu devlet üç yıl yaşayabildi. 1920'den sonra Ruslar egemenliği ele geçirdiler ve bu tarihten sonra Sovyetler Birliği dönemi başladı.

1920'de Orta Asya'da Ruslar iki Sovyet Cumhuriyeti kurdular. Bugünkü Kazakistan'da kurulan Cumhuriyete Ruslar "Kırgızistan Özerk SSC" adını verdiler. 1925'de ise yanlış adlandırıldığı gerekçesiyle Rus yönetimi; Kırgızistan Özerk SSC adını, "Kazakistan Özerk SSC" olarak değiştirdi. İlk dönemler Orenburg şehri de Kazakistan'a dahildi ancak daha sonra Rusya'ya bağlandı. 1936'da Özerk ibaresi kaldırılarak "Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti" kuruldu. 1924'den 1934'e kadar tarım politikaları nedeniyle sorunlar yaşandı. Pek çok Kazak boyu, Uygur bölgesine göç etti. II. Dünya Savaşı'nda zor dönemler geçiren ve nüfusunda büyük azalma olan Kazakistan SSC, Sovyetler Birliği dönemi boyunca Sovyet tarım politikalarının uygulandığı bir merkez oldu. 1990 yılında meydana gelen ekonomik krizler ve Sovyetler Birliği'nin yıkılmasından sonra 1991 yılında bağımsız olarak dünya arenasında yerini aldı.





Yavuz Özkan (sinemacı)

Yavuz Özkan (d. 1942, Yozgat), Türk yönetmen, yapımcı, senarist.








İran'da tarım

Kabaca İran'ın toplam yüzeyinin üçte biri tarım için uygundur ancak toprak kalitesinin düşüklüğü ve birçok yerde yetersiz sulama yapılamadığı için birçok yerde tarım yapılamamaktadır. Toplam alanın yalnızca %12'sinde tarım yapılabilmektedir ancak tarım yapılan arazinin üçte birinde sulu tarım yapılırken, geri kalanında susuz tarım yapılabilmektedir. Ülkenin batı ve kuzeybatı bölgeleri en verimli topraklara sahiptir.

Toplam alanın %35'i otlak olarak kullanılmaktadır. Meracılığın büyük kısmı yarı-kurak iklimi olan dağlık bölgelerde ve İç İran'daki büyük çöllerin etrafındaki sahalarda yapılmaktadır.

Tarım yapılmayan bölgeler İran'ın %53'ünü oluşturmaktadır:





Sadık Miskini

Sadık Miskini (asıl adıyla Sait Küçük; d. 1964, Kağızman, Kars), Türk şair, araştırmacı yazar.

Ortaöğrenimini Kağızman'da tamamladı. Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Sosyal Bilimler Bölümünü bitirdi. Ortaokul yıllarında saz çalmaya ve şiir yazmaya başladı. İlk serbest şiiri 1984 yılında "Milliyet Sanat" dergisinde yayınlanarak Genç Şairler Antolojisi'nde yer aldı. Serbest şiirleri "Kıyı", "Çağdaş Türk Dili", "Damar" gibi dergilerde yayınlandı. Hece vezni ile yazdığı şiirlerinde Sadık Miskini mahlasını kullandı. 20 civarında şiiri bestelenerek İsmail Özden, Arif Sağ, Erdal Erzincan, Kıvırcık Ali, Zeki Çiçek, Tolga Sağ, İlyas Salman, Songül Karlı ve Seher Dilovan gibi sanatçılar tarafından okundu.

Hece vezniyle yazdığı şiirleri "Cem", "Nefes", "Türk Edebiyatı", "Kıyı", "Serhat Kültür", "Folklor Edebiyat" ve "Sarıkamış" gibi dergilerde yer aldı.

Kağızman üzerine yaptığı araştırma yazıları "Kağızman'ın Sesi", "Aras", "Ölçek", "Siyasal Birikim" gibi gazetelerde ve "Karslının Sesi", "Serhat Dergisi", "Çağrı", "Erciyes" gibi dergilerde yayınlandı.

Emine Hanım ile evli olup Bahar, Oğuzhan ve Bilge Berat adında üç çocuğu vardır.






Effie Gray

Euphemia ('Effie') Chalmers Gray (1828 - 1897) eleştirmen John Ruskin'in eski eşi. Ruskin'in koruması altındaki Ön-Raffaelocu ressam John Everett Millais ile birlikte olmak için eleştirmeni terk etti. Bu viktoryen aşk üçgeni pek çok tiyatro oyunu, film ve operaya konu oldu.

Effie İskoçya'nın Perth kentinde doğdu ve Ruskin'in büyük babasının intihar ettiği Bowerswell'deki evde büyüdü. Effie'nin ailesi, Effie ve John'u birbirine çok yakıştıran Ruskin'in babası ile aile dostlarıydılar. 1842'de John Ruskin, Effie için "The King of the Golden River" isimli bir fantezi roman yazdı. 1846'da evlenmelerinin hemen ardından ikili, eleştirmenin "The Stones of Venice" isimli kitabı için araştırma yapmak üzere Venedik'e gittiler. Farklı mizaçları sebebiyle problemler yaşamaya başlayan çiftten Effie, Ruskin'in dogmatik karakteri sebebiyle kendini baskı altında hissetmeye başladı.

Beş sene sonra, Effie, Millais'le tanıştığında hâlâ bakireydi. Ruskin'in inatla genç kadınla beraber olmayı reddetmesinin sebebi muallaktı. Daha sonraları, Effie babasına yazdığı mektupta şöyle dedi: "Ruskin konuyla ilgili çeşitli sebepler ortaya attı: Çocuklara olan nefreti, dinsel güdüler, güzelliğimi koruma tutkusu gibi açıklamalardan sonra son olarak geçen sene bana gerçek nedenini açıkladı... Kadınları benim olduğumdan çok farklı hayal etmiş ve beni gerçekten karısı yapmamasının sebebi 10 Nisan'daki ilk akşamdan itibaren benden tiksiniyor olmasıymış." John Ruskin, evliliklerinin feshedilme süreci devam ederken bu bilginin doğruluğunu avukatına "Pek çok insanın çok çekici bulduğu bir kadından sakınmak tuhaf görünebilir. Fakat yüzünün güzelliğine rağmen, kişiliği heyecanlı bir tutku yaratamıyor. Aksine, bu şartlar altında kişiliğinde bu tutkuyu durduran bir şeyler var." diyerek onayladı.

Effie, Ruskin'le evliyken Millais'in "The Order of Release" tablosunda modellik yaptı. Millais ile Effie, ressamın Ruskin'in portresini çizmek üzere karı kocaya eşlik ettiği İskoçya gezisinde yakınlaştılar. Brig O'Turk'te geçirdikleri zaman boyunca birbirlerine aşık oldular. Bunun üzerine Effie, Ruskin'i terk etti ve evliliklerinin iptali için bir dilekçe yazdı. Bu dilekçe kamuoyunda bir skandala yol açtı. 1854'de Ruskin ve Effie'nin evliliği feshedildi. Effie ve John Millais 1855'te evlendi. Effie'nin Millais'den 8 çocuğu oldu. Ayrıca, Millais'in pek çok tablosunda modellik de yaptı. Bunların en önemlisi ressamın 1856'da çizdiği ve Effie'yi bir güzellik simgesi olarak gösterdiği "Peace Concluded"'dır.

Ruskin, boşanmalarının ardından ergen bir genç kız olan Rose la Touche ile nişanlandığında, Rose'un ebeveynleri telaşlanarak Effie'ye bir mektup yazdı. Effie aileye olan cevabın