rdular: Cassino'da Gustav Hattı, Pontecorvo'da Hitler Hattı ve daha kuzeyde Velletri'den geçen Sezar Hattı. Bu nedenle kuzeye ilerleyen müttefik orduları Mayıs 1944'te Sezar Hattı'nı yarmak için bu hatta bulunan mevkilere büyük zayiat veren hava ve kara hücumları yaptılar. Bu hücumlar sırasında Velletri şehrinde çok büyük sivil halk zayiat yanında, şehrin bütün tarihsel yapıları ve diğer yapıları yerle bir edildiler.

1946dan itibaren Velletri şehri yeniden yapılmaya başlandı. Bazı tarihesel yapılar, şehir Belediye Konağı Trivium Kulesi ve Palazzo Ginnetti, yeniden yapıldı. Şehrin eski bir parçası olan Lariano 1967'de bir belde olarak ayrıldı. Fakat Katolik kilisesi Velletri şehrini özel statülü "Velletri-Segni suburbicaria" piskoposluk merkezi olarak kabul etti. En son Papa XVI. Benedictus papa olmadan bu piskoposluk unvanını taşımaktaydı. Şehre yeni okullar, yeni kültür merkezleri kuruldu. İtalyan Carabınieri meslek okulu ve bu okula bağlı çırak ve gedikli subay Carabinieri alayı kışlaları Velletri'de açıldı. Yeni bir Adalet sarayı ve özel tribünal mahkemesi merkezi Velletri oldu. İtalya'nın maksimum güvenlikli hapishanelerinden biri Velletri'de kuruldu. Yeni açılan Via Appia Nuova otoyolu bu şehir civarından geçmektedir.

Veletri'nin nüfusu (4.2010 tahmınları itibarıyla) 53.298 kişidir. 19. ve 20. yüzyılda kasaba nüfusunun gelişimi şu gösterimde incelenebilir:

Velletri komünü şu komünlerle sınır komşusudur:

Aprilia (LT), Artena, Çisterna di Latina (LT), Genzano di Roma, Lanüvio, Lariano, Nemi, Rocca di Papa

Velletri şu kentlerle kardeş şehir bağlantısı kurmuştur:









Prim

Prim, sigortacılıkta verilen teminat karşılığı alınan ücret.

Prim hesaplaması genellikle sigorta bedeli ile bir yüzdeden oluşan fiyatın çarpımı yoluyla yapılır:

Ancak bu her durumda geçerli değildir. Sigorta bedelinden bağımsız prim hesaplama yöntemleri de vardır.




En Tatlı Yaz (kitap)

En Tatlı Yaz 1971 tarihinde Amerika'lı Herman Raucher'in yazdığı senaryo ve romanın adıdır. Özgün adı Summer of '42 'dur.

Edebiyat dünyasında klasikleşmiş veya çok satan bir eserin sinemaya uyarlanması çok sık rastlanılan bir durumdur. Burada ise tersine bir durum vardır. Herman Raucher "Summer of '42" yu önce bir senaryo olarak yazmıştı. Warner Bros. adına Robert Mulligan'ın yönettiği filmin çekimleri devam ederken yapımcıların isteği üzerine Raucher kendi senaryosundan ayrıca filmle/senaryoyla aynı adı taşıyan bir de roman yazmıştır. Burada amaçlanan,gişe başarısından emin olunamayan filme bir destek sağlamak idi. Ancak kitap piyasaya çıktığında çok büyük bir ilgi görmüş ve kısa sürede 23 baskı yaparak 2 milyonun üzerinde satmıştı. Roman piyasa çıkmadan önce film tamamlandığı için romanın senaryodan uyarlandığı saklanmış ve tanıtımlarında filmin bu romandan uyarlandığı söylenmiştir. Film de kitap gibi başarılı olmuş ve 1 Miyon dolara malolmasına rağmen bir yılda 25 Milyon dolar gelir elde etmişti.

Summer of 42 romanı En Tatlı Yaz adı ile Türkiye'de 1972 yılında Bilgi Yayınevi tarafından Aziz Üstel 'in çevirisi ile yayınlandı.En Tatlı Yaz (Summer of 42) on beş yaşındaki çocuğun yirmi iki yaşındaki bir kadına aşık olup erkekliğe doğru büyük adımlar atmasının unutulmaz, büyülü öyküsünü anlatır. Kitapta,anlatılanlar gerçekte yazar Herman Raucher 'in 1942 yılının yazında Nantucket adasında yaşadıklarına dayanmaktadır. Hatta isimleri bile değiştirmeden olduğu gibi bıraktığını söylemiştir. Raucher senaryoyu Kore Savaşı'nda ölen arkadaşı Oscy'nin anısına ithaf etmiş. Senaryonun ortalarına geldiğinde ise o yaz Dorothy'nin soyadını sormayı akıl etmediğinin farkına varmış. 1961'de verdiği bir röportajda kitap ve filmin piyasaya çıkmasından sonra kendilerinin Dorothy olduklarını ileri süren birkaç kadından mektup aldığını,hatta bunlardan birinin gerçek Dorothy olduğunu ve kendisine o zaman psikolojik bir travma yaşatmış olup olmadığını sorduğunu söylemiştir.





Sırrı Gültekin

Sırrı Gültekin (27 Temmuz 1924; Bakırköy, İstanbul - 7 Şubat 2008, İstanbul), Türk oyuncu, film yönetmeni, senarist, film yapımcısı.

Sanat hayatına 1939 yılında Bakırköy halkevi'nde başlayan Sırrı Gültekin, daha sonra Şehir Tiyatroları kadrosuna girdi. Tiyatro oyunculuğunun ardından, 1949 yılında Sami Ayanoğlu'nun asistanlığı ile sinemaya adım attı. Lütfi Akad'ın da etkisiyle yetişen sanatçı, az sayıda filmde rol aldı. 1962'de çekilen "Damat Beyefendi", başrol oynadığı tek filmdir. 1954 yılından itibaren kendi filmlerini yönetmeye, 1957'den sonra senaryo yazmaya ve 1963 yılından sonra da yapımcılığa başladı. 150 kadar filme imza atmıştır. Film Yönetmenleri Derneği üyesi olan ve Filmsan Vakfı başkanlığı yapan Gültekin, tv için dizi film yönetmenliği de yapmıştır. 2008 yılı Şubat ayında vefat eden Gültekin Zincirlikuyu mezarlığında toprağa verilmiştir.











Naymlap

İlk 1586 yıllında İspanyol keşifci Miguel Cabello Balboa tarafından eski Güney Amerika Naymlap destanı yazılı kaynaklara döküldü.

Naymlap başkan ve savaşcı olarak Peru'nun kuzey kıyısına büyük sayıda br arma ile ayak bastığını analatır. Traftarları yolunu midyetozu ile en yüksek saygı simgesi olarak süslediler.
Çôk sayıda yardımcı ve resmi devletelemanlar ile kendi eşlerini ve sevigililerini Peru'nun kuzey denizkıyısına ayak basar. Aynı zamanda yeşil bir taşheykeli, kendi simgesi olarak ve Yampellec veya Ñam Pallec adı olarak bilinen bir özel heykel olarak getirir. Kocaman bir piramit ve saray yaptırır.

Naymlap, Lambayeque ovasında bir hanedan devleti kurar ve boluk ve zenginlik içinde hayatını sürer.

Ölümü yaklaşıyor ve kendi görevlilerine kendisini, hayatını sürdüğü sarayın odaların birisinde duvaralar arasında naaşın gizli defne edilmesini emir ederk ölüyor.

Kendi görevlileri halka Naymlapın kanatları çıkmış ve uçarak uzaklara vardığını anlatarlar ve hanedanın mitolojik bir bağlantıya bu şekilde kavuşturulur.

Naymlap hanedanı 9 veya başka kaynaklara göre 12 nesil, tahki Fempellec iktidara gelerek, hüküm sürüyor. Bir kara şeytan Fempelleci tuzaka düşürmek için yeşil taşheykelin yerisini değişimini ister ve buda halka perişanlık getirir.

30 gün durmadan yağmujr yağar, sel ve kıtlık halk ve devlet üzerine düşer.

Buda halkı Fempellece karşı isyana sürer ve onu denize atarak Naymlap hanedanınn sonu getirir.

Yerli halk halen büyük bir saygı ile Naymlap ve Ñam Pallec dikilmiş olduğu Chot tapınakı ile Huaca Chotuna yeri anlatır. Bugünlerin Chiclayo kentin 12 km kuzeyinde kalıyor bu mekân. Yerli halk ayrıca Naymlap ve onun taraftarların halen toprakta hayata olduğunu inanır.

Araştırmalara göre 750 yıllında bu olaylar sahnelendiler.





Ural Dağları

Ural Dağları veya Urallar (, Başkurtça: "Ural tauźarı") Kazakistan steplerinden Kuzey Kutbu'na kadar uzanan 2,498 km uzunluğunda sıra dağlar oluşumudur. Vaygaç Adası ve Novaya Zemliya Adası sıradağların devamıdır. Ural Dağları, Avrupa ve Asya'yı birbirinden ayırmaktadır. En yüksek noktası Narodnaya Dağı'dır (1,895 m).

Başkurt dilinin dönem.

Urallar, ilk kez merkezi Asya kuzeyinin yerli halkları olan Uralyan kabileler tarafından isimlendirilmiştir.

Uralyanlar avcı toplayıcıydılar, ancak bölgelerindeki kaynakların tükenmesi Orta Asya boyunca gerçekleşen bir yayılmayı beraberinde getirdi. Bir başka açıklamaya göre “Ural” kelimesi Türk kökenlidir ve “taş kemer” anlamındadır.

Ayrıca Ural Dağları çeşitli maden kaynakları bakımından, özellikle; altın, platin, manganez, nikel, demir, bakır madenleri bakımından çok zengindir.




Back for the Attack

Back For The Attack, heavy metal grubu Dokken'ın 4. stüdyo albümüdür. 27 Kasım 1987'de piyasaya çıkmıştır. 2 milyonu Amerika Birleşik Devletlerinde olmak üzere 4 milyonun üzeride kopya sattı ve billboard listelerinde 13. sıraya kadar çıktı.

Albüm çıkmadan önce grubun hayranları, Under The Lock And Key'den sonra grubun daha ticari bir albüm çıkaracağından kaygılanıyorlardı ancak albüm Dokken'ın en başarılı albümlerinden biri oldu.

Burning Like A Flame, Billboard Hot 100 sıralamasında 79. sıraya kadar ilerledi. Daha önce Elm Sokağı Kabusu serisinin 3. filmine ana tema şarkısı olarak kaydedilip piyasaya sürülen Dream Warriors'ta bu albümde yer aldı.


Don Dokken - vokal
George Lynch - solo ve ritim gitarlar
Jeff Pilson - bas gitar
Mick Brown - davul




Film Sanayii ve Tüm Sanatçıları Güçlendirme Vakfı

Film Sanayii ve Tüm Sanatçıları Güçlendirme Vakfı - FİLMSAN İstanbul'da yerleşik bir sivil toplum kuruluşudur.

Kısa adı Filmsan olan vakıf, 1975 yılında İstanbul'da kuruldu. Vakfın kurucuları arasında Hülya Koçyiğit, Emel Sayın, Ayla Algan, Şükran Özer Doruk, Murat Soydan, Nuri Sesigüzel, Erkan Özerman ve Sırrı Gültekin gibi isimler yer almaktadır.

Halen Türk sinema, tiyatro, müzik ve sahne dünyasında hizmet veren en eski (30 yıl) ve en çok üyeli (5000 üye) kuruluş olma özelliğini taşıyan vakıf, kurulduğu 1975 yılından bugüne kadar amaçları doğrultusunda çalışmalar yapmıştır.

Vakıf, bugün Türk sinemasının ilk merkezi tarihi Yeşilçam Sokak'taki sanatçı Suzan Yakar Rutkay bağışı olan kendi binasında çalışmalarını sürdürmektedir.




1974-75 UEFA Kupası





Karakalem çizim

Karakalem Sanatı; kurşun, kömür, grafit gibi çizim araçları ile çizilen resim. Pek çoğu doğada bulunan, geniş malzeme yelpazesi nedeniyle en eski sanat dallarından biridir.

Görsel sanatlarda eğitim ve esere başlamak karakalem tasarım çalışmaları ile olur. Bununla birlikte Karakalem, başlı başına da bir sanat dalı olagelmiştir. Farklı renkler yerine aynı rengin farklı tonlarıyla (valör) resme boyut verilir. Manzara, iç mekan, natürmort ve soyut çalışmalar karakalem ile yapılabilse de çoğunlukla portre çiziminde kullanılır. Portrede karakalem, yağlı boya gibi sanatsal ve ticari değerini korumaktadır. Aynı zamanda diğer tekniklere oranla daha kolay ve daha masrafsız olması bu alanda amatör çalışmaları eskizleri artırmaktadır.

Türlü sanat görüşlerine rağmen karakalem realizm (gerçekçilik) olgusunun en kalıcı tekniğidir. Ressamların değişken tarzları olmasına rağmen en belirgin üsluplar; tarama, karalama, tonlama ve gölgelendirmedir. Sanatçıların dünyas