beye konulduğunu belirtir ve, “Nûr ola Sünbül Sinân’ın kabri hep” tarih mısraıyla biten sekiz beyitlik bu manzumeyi eserine kaydeder (Sefîne-i Evliyâ, III, 375). Sünbül Efendi’nin vefatından sonra yerine Merkez Efendi postnişin olmuş, Sünbül Efendi’ye nisbet edilen Sünbüliyye, Merkez Efendi ve diğer halifeleri tarafından yaygınlaştırılmıştır. Yâkub Germiyânî, Cem Şah Efendi, Akşehirli Cemal Efendi, Maksud Dede, Kefeli Alâeddin Ali, Çavdarlı Şeyh Ahmed Dede onun halifeleri arasında zikredilebilir.

Sünbül Efendi’nin vefâtından sonra yerine Merkez Efendi postnişîn olmuş, Sünbül Efendi’ye nisbet edilen Sünbüliyye, Merkez Efendi ve diğer halifeleri tarafından yaygınlaştırılmıştır. Yâkub Germiyânî, Cem Şah Efendi, Akşehirli Cemal Efendi, Maksud Dede, Kefeli Alâeddin Ali, Çavdarlı Şeyh Ahmed Dede onun halifeleri arasında zikredilebilir.

Sünbül Efendi’nin devran uygulaması ulemâ ve meşâyih arasında tartışmalara sebep oldu. İstanbul kadısı Sarıgörez Nûreddin Efendi’nin, devran zikir yapan dervişlerin yakalanıp cezalandırılması için bir şikâyetnâme yazarak tasdik için Şeyhülislâm Kemalpaşazâde’ye gönderdiği, şeyhülislâmın Sarıgörez’in şikâyetnâmesini tasdik ettiği, Sünbül Sinan’ın bu fetvayı önlemek için Kemalpaşazâde’nin inanıp güvendiği Şeyh Yavsî Zâviyesi şeyhi Mehmed Efendi’yi devreye sokması üzerine şeyhülislâmın fetvayı uygulamaktan vazgeçtiği kaydedilmektedir. Bu olaydan önce Sarıgörez ile Sünbül Efendi arasında bir münazara cereyan ettiği, şeyhin ilmî dirayeti ve mânevî nüfuzu karşısında Sarıgörez’in yenilgiye uğradığı belirtilmektedir.

1. "Risâletü’t-taĥķīķiyye". Sünbül Sinan bu eserinde devranın kâfir oyununa benzetilmesine, ona raks denilmesine şiddetle karşı çıkmakta, câhil ve mutaassıp kişilerin Arapça ve Türkçe risâleler kaleme alarak raksın haram olduğunu iddia etmelerinin yanlış kanaatlerinin neticesi olduğunu belirtmektedir (Süleymaniye Ktp., Esad Efendi, nr. 1761). Müellifin bu eserin birer nüshasını devrin ulemâsına gönderdiği kaydedilmektedir.

2. "Risâle Der Hakk-ı Zikr ü Devrân". Bir önceki eserin Türkçe özetidir. İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi’nde bulunan bir nüshasının sonunda (TY, nr. 3868) Zenbilli Ali Efendi’nin risâlede anlatılan konuların doğruluğuna dair bir fetvası yer almaktadır.

3. Risâletü eŧvâri’s-seb'a. Seyrü sülûk mertebelerinden bahseder (Süleymaniye Ktp., Bağdatlı Vehbi Efendi, nr. 2073/ 2).

4. Tarîkatnâme (İÜ Ktp., İbnülemin, nr. 2956).

5. Risâle fî deverâni’s-sûfiyye (Beyazıt Devlet Ktp., Veliyyüddin Efendi, nr. 3602). Bursalı Mehmed Tâhir, Sünbül Sinan’ın bazı ârifâne ilâhileri bulunduğunu kaydeder. Şiirlerinden iki örnek Sefîne’de yer almaktadır (III, 376-377). “Gel ey sâlik diyem bir söz ki haktır” mısraıyla başlayan on beyitlik bir ilâhisi bestelenmiş ve tekkelerde âyin sırasında okunagelmiştir. Bu ilâhi, Cebbarzâde Ârif Bey tarafından "Miftâh-ı Hısn-ı Hazâin-i Rahmâniyye" adıyla şerhedilmiştir.





Acıbadem Sanat Evi

Acıbadem Sanat Evi. 1999 yılında Vedat Karademir tarafından kurulmuştur. 10 yılı aşkın süredir tiyatro alanında faaliyet gösteren grup özellikle Çocuk oyunları üzerine birçok başarılı oyun sahnelemiştir. Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler, Bremen Mızıkacıları, Pinokyo, Hansel ve Gretel, Kral Çıplak gibi klasikleşmiş oyunların yanı sıra kendi içlerinde yazdıkları birçok oyunları da sahnelemektedir.

Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler oyununu ülke çapında 7 tane gerçek cüceyle oynayan ilk ve tek tiyatro grubudur.






Brandenburg (roman)

İrlandalı yazar Glenn Meade'in polisiye türünde bir romanıdır. Türkçeye Ali Cevat Akkoyunlu tarafından çevrilen eser Doğan Kitap tarafından yayınlanmıştır.

Avrupa Güvenlik İdaresi’nde uzman olarak çalışan Volkmann, elinde anlamsız konuşmalarla dolu bir bant ve yarısı yanmış, eski, siyah beyaz bir fotoğraftan başka bir şey olmadığı halde bir cinayeti çözmeye çalışıyor. Bu fotoğraf Avrupa tarihini elli yıl geriye götürecek bir planı açığa çıkarırken, Volkmann’ı da çocukluk yıllarının acılarıyla yüz yüze getirir.




Kristal köpek balığı

Kristal köpek balığı ("Balantiocheilos melanopterus"), diğer bilenen adlarıyla gümüş köpek balığı, renkli köpek balığı gibi adları vardır.

Şekil olarak torpido ya benzer. Özel bir türdür, köpek balığına çok benzer. Genellikle Güney Doğu Asya, Borneo, Sumatra, Tayland ve Malezya Yarımadasında bulunur. Su içindeki diğer balıklara kolay uyum sağlarlar. Dipte ve orta bölgede yüzerler. Etçil ve otçul olarak beslenebilirler. En az 2 tane bakılması strese girmesini önleyebilir. 35 cm'e kadar gelişebilir. Tropikal akvaryumlar için idealdir. Köpek balığı diye anılmasına karşın çok ürkektir. Yemlenirken dahi ani hareketlerden kaçınılması gerekir.Akvaryum dışına atlayabilir.Bunun için kapağı kapalı tutmak önlem sayılabilir.

Çok uyumlu balıklardır karma akvaryumlar için kullanılır diğer türlerle uyumludur 5 ile 10 yıl arasında ömürleri vardır büyüdüğünde ise saldırgan olabilir,çok kolay ürküp sudan atlamaya çalışabilirler. Yem olarak ise dip yemi verebilirsiniz.

Bu balıklar diğer balıklara hemen alışabilir. Ürküp dışarı çıkmaya çalışabilir bu yüzden ani hareketlerden kaçının.





Richard Adams

Richard George Adams (9 Mayıs 1920 - 24 Aralık 2016), İngiliz yazar.

En çok "Watership Tepesi", "Shardik" ve "The Plague Dogs" isimli kitapları ile tanınır. Ayrıca Florida Üniversite'sinde görev yapmaktadır.

Adams Newbury, Berkshire'da doğdu. 1933-1938 yılları arasında Bradfield Kolejinde öğrenim gördü. 1938'de Modern Tarih okumak için Oxford'a gitti. 3 Eylül 1939'da İngiltere'nin Almanya ile savaşa girmesi üzerine İngiliz Ordusuna katıldı, 1946'ya kadar orduda kaldı.

Watership Tepesi isimli hikâyesini ilk olarak kızları Juliet ve Rosamund'a anlattı, onlar da bunu kitap haline getirmesinde ısrar ettiler. Eseri yazmak 2 yılını aldı, sonrasında 13 yayıncı tarafından reddedildi. Sonunda yayınlandığında ise bir milyondan fazla satarak rekor kırdı. Modern bir klasik haline geldi. Dünya çapında elli milyondan fazla satıldı.

Adams, karısı Elizabeth ile birlikte Hampshire'da yaşamaktadır.




Watership Tepesi

İngiliz yazar Richard Adams'ın en ünlü romanıdır. (Orijinal ismi: Watership Down). Türkçeye Deniz Dülgeroğlu Altıparmak tarafından çevrilmiştir.





Don Giovanni

Don Giovanni (orijinal adı ile "Il dissoluto punito, ossia il Don Giovanni" yani "Cezalandırılmış Çapkın veya Don Juan") (Köchel dizini K.527), müziği Wolfgang Amadeus Mozart tarafından bestelenmiş, İtalyanca librettosu Lorenzo Da Ponte tarafından yazılmış olan iki perdelik bir opera eseridir. Bu eserin prömiyeri 29 Ekim 1787'de Prag'da Ulusal Tiyatro'da oynanmıştır. Mozart bu opera eserini "opera buffa" olarak sınıflandırmıştır. Da Ponte'nin liberettosu çok kere dramma giocoso olarak bilinmekte ve ("giocoso" komik demek ve "dramma" müziksel dram demek olup) "komik opera" anlamı vermektedir. Bunu için opera çok kere komik opera veya komik (buffa) opera ile (seria) opera karışımı eşi bulunmayan bir tip opera olarak görülmektedir. Bu eser komedi, melodram ve olağanüstü fantezi elemanlarını kapsayıp birleştirmektedir.

"Don Giovanni" dünyanın birçok opera merkezinin repratuarları içinde çok popüler bir standart opera eseri olarak tekrar tekrar sahnelenmektedir. ABD'de en çok sahnelenen operalar listesinde 7. sırayı almıştır.

Opera sahnelerinde en çok iyi bilinen Don Giovanni rolleri arasında bas olarak Ezio Pinza, Cesare Siepi ile Norman Treigle ve bas-bariton olarak Dietrich Fischer-Dieskau, Thomas Hampson ile Thomas Allen sayılabilmektedir.

Eserin konusu Don Giovanni'nin en son macerasi ve kötü bir şekilde hayatının son bulmasıdır. Bir genç soylu olan Don Giovanni o zamana kadar bütün hayatında yaptığı zamparalıklardan ve birçok kız ve kadın ayarttıkten sonra, ayartmayı kafasına kestirdiği son üç kadınla pek istediğine ulaşamamıştır. Bunlardan birincisi Donna Elvira'dir; Don Giovanni onun arkasını bırakıp onu terk etmesine rağmen hala Donna Elvira onu takip etmektedir. İkincisi Donna Anna'dır ve Don Giovanni ona tecavüz etme girişiminde bulunurken babası Commendatore tarafından yakalanıp bu önlenmiş; buna kızan Don Giovanni düello sonu Commendatore'yi öldürmüş ve Don Giovanni kaçmıştır. Bu nedenle Donna Anna nişanlısı olan Don Ottavio'ya nikah tarihini geçiktirmiştir. Üçüncüsü ise bir köylü kızı olan Zerlinna'dır ve Don Giovanni onu diğer bir köylü nişanlısı Masetto'dan ayırmayı başaramamıştır. Bunlardan hepsi Don Giovanni'den ve onun hayatından bezmiş uşağı Leporello'dan intikam almaya and içmişlerdir. Bunlardan sadece Elvira Don Giovanni'ye karşı tutumunu değiştirmeye hazırdır; çünkü böylece Don Giovanni'nin kendini değiştireceğini sanmaktadır. Commendatore'nin mezarlıktaki heykeli Don Giovanni'nin kendi odasındaki akşam yemeği davetini kabul eder ve orada Don Giovanni'yi yok edip onun cehenneme nakil edilmesini gerçekleştirir.

Bu eser birçok defa sinemaya adapte edilmiştir. En son adaptasyon Kasper Holten yönetmenliğinde 2010'da çevrilmiş Juan adlı filmdir.

Don Giovanninin konusu aslen 1615 veya 1620'de Tirso de Molina'nın yazdığı "El burlador de Sevilla y convidado de piedra (Sevil aldatıcısı ve taştan misafir)" adlı, Don Juan'ı bir kahraman olarak gösteren, eserinden alınmıştır. Lorenzo Da Ponte'nin "Don Giovanni" liberettosunun ise, hemen hemen ayni zamanda besteci Giuseppe Gazzaniga için Giovanni Bertati tarafından hazırlanan aynı konuda ve aynı isimde Don Giovanni'den, esinlediği söylenmektedir. Liberetto Haziran 1787de bitirilmiş ve Mozart'a teslim edilmiştir. Mozart'ın bestesi ise 28 Ekim'de hazır olmuştur. Ancak eserin provaları sırasında hem liberetto yazarı hem de besteci provalardaki gelişmeleri yakından takip edip eserinin metininde ve bestesinde devamlı değişiklikler yapmaya devam etmişlerdir. Bu nedenle prömiyerde biraz gecikmiştir. Genel olarak bilinmektedir ki prömiyerde orkestra eserin övertürünü hiç öncedeh prova etmeden, hatta nota sayfalarının mürekkebi kurumadan, icra etmiştir .

Eser Prag'da 29 Ekim'de tam ismi olan "Il Dissoluto Punito ossia il Don Giovanni Dramma giocoso in due atti" ile ilk defa oynandı. Mozart'ın her