r. Galatasaray, Çağlar Birinci'nin bonservisi karşılığında Denizlispor'a Serdar Eylik, Murat Akça ve Erhan Şentürk'ü kiralık olarak vermiş ve bir miktar para ödemiştir. Anlaşma gereği, bu 3 genç oyuncu ileride satılmak istenirse Türkiye'den sadece Galatasaray'a satılabilecektir.

Galatasaray sözleşme bedeli olarak futbolcuya, 2010-2011 sezonu için 900.000 lira sabit transfer ücreti ve 8.000 lira maç başı ücreti, 2011-2012 sezonu için 900.000 lira sabit transfer ücreti ve 9.000 lira maç başı ücreti, 2012-2013 sezonu için de 950.000 lira sabit transfer ücreti ve 10.000 lira maç başı ücreti ödeneceği belirtildi.

2013-2014 sezonunun başında Galatasaray ile sözleşmesi sona eren Çağlar, Elazığspor ile 1+2 yıllık sözleşme imzalamıştır. Elazığ takımının kaptanlığına kadar yükselen Çağlar, bu takımda stoper mevkiinde görev yapmış ve 26 maçta forma giymiş ancak takımının küme düşmesine engel olamamıştır.

17.07.2014 tarihinde Spor Toto Süper Lig Ekibi Akhisar Belediyespor'la 2 yıllık sözleşme imzalamıştır.

21.01.2015 tarihinde 1. Lig takımlarından Kayserispor ile 1,5 yıllık sözleşme imzaladı.

23 Haziran 2015 tarihinde 1. Lig takımlarından Karşıyaka ile 1 yılı opsiyonlu 2 yıllık sözleşme imzaladı.

Millî takıma ilk kez Hakan Balta'nın sakat olması nedeniyle Eylül 2008'de Fatih Terim tarafından son anda çağrılan Çağlar, millî takımının formasını ilk kez 10 Eylül 2008'de Belçika ile oynanan ve 1-1 biten maçta giydi.

2010 yaz aylarında Amerika'da yapılan kamp için millî takım aday kadrosunda yer aldı 1 kez İrlanda Cumhuriyeti ile yapılan hazırlık maçında görev aldı.






Ozie Boo

Ozie Boo, 2-6 yaş arası çocuklar için üretilmiş 3D animasyon televizyon dizisi. Yapımcısı Fransa'nın başkenti Paris merkezli bir şirket olan Cyber Group Animation'dır. Fransa'da ilk sezon Disney Channel ve France 5, ikinci sezon ise Canal J'de yayınlandı. Dizi toplam 80 ülkede yayın yaptı. Çizgi dizinin DVD'si de tüm dünyada piyasaya çıktı.

Ozie Boo'lar 5 bebek penguendir; bunlar Ed (yeşil), Fred (turuncu), Ned (mavi), Nelly (pembe), ve Ted (kırmızı)'dir. Diğer karakterler ise bebek Sibirya kaplanı Rajah, yavru kutup ayıları Mikky ve Nikky, deniz yıldızı Mel, yavru morinalar Wally ile Polly ve albatros Sky'dır.





Lütfi Özdemir

Lütfi Özdemir, (ö. 2008, Tekirdağ, Türkiye), Türk bürokrat.

1945 yılında Siyasal Bilgiler Okulu'nu bitirdi. Pazarcık, Genç, Ünye, Ezine, Biga kaymakamlıkları ile Giresun, Kütahya, Aydın Vali Yardımcılığı görevlerinde bulundu. 1961- 1970 yılları arasında teftiş kurulunda görev yaptı. 1970 yılında mülkiye başmüfettişi oldu. 20 Ağustos 1971 - 29 Şubat 1972 tarihleri arasında Ağrı Valisi olarak görev yaptı. Daha sonra teftiş kurulunda mülkiye başmüfettişi olarak emekli olduğu 1975 yılına kadar görev yaptı.




Makaronik

Makaronik, iki ya da daha fazla dilin karıştırılmasıyla yazılmış mısra veya bölümlerden oluşan şiir türü. Türkçe de "Mülemma" olarak bilinir. 
Antik dönemde Yunanca ve Latincenin karıştırılmasıyla elde edilmiş makaronik örnekler yerini, Latincenin Orta Çağ Avrupasında hala etkin bir dil olması nedeniyle, Shakespeare'in "Julius Caesar" adlı oyununda kullandığı ""Et tu, Brute?" Then fall, Caesar." şeklinde olduğu gibi Latince-İngilizce vb. örneklere bırakmıştır.

Divan edebiyatında ise,

ey sanemi, dost sanemi, gürîzpâyem
ey geleyim, dost geleyim, didi, neyâmed.
ey mehi, a dost, meh-i âfitâb-ı ûyem
ey geleyim, dost geleyim, didi, neyâmed.

şeklinde Farsça, Arapça ve Türkçenin karıştırılmasıyla elde edilmiş makaronik (Mülemmna) şiirler mevcuttur.




Müebbet hapis

Müebbet hapis, kişinin cezasının ömür boyu süreceği hapis cezası türüdür. 

Hangi cezalara ömür boyu hapis cezası verileceği veya cezanın nasıl infaz edileceği ülkeye ve kültüre göre değişmektedir.




Bir Şairin Kanı

Bir Şairin Kanı 1930 Fransa yapımı dramatik fantastik filmdir. Özgün adı Le Sang d'un Poète olan film İngilizce konuşulan ülkelerde The Blood of a Poet adı ile gösterilmişti.

Jean Cocteau'nun senaryosunu yazıp yönettiği bu deneysel film, birinci ve ikinci Dünya Savaşları arasında kalan dönemde, özellikle de Fransa'da filizlenen "öncü sinema"'nın (avangart sinema) en belirgin örneklerinden biridir ve bu anlamda tarihi bir önemi vardır. "Bir Şairin Kanı" aynı zamanda yönetmenin "Orpheus Üçlemesi" (Orphic Trilogy) adı verilen bir dizi filminin de ilkidir. Bu üçlemenin diğer filmleri ise 1950'de çektiği Orfe (Orphée) ile 1960'ta tamamladığı Orfe'nin Vasiyetnamesi'dir (Le Testament d'Orphée). "Orfe'nin Vasiyetnamesi" Cocteau'nun son filmi olmuştu.

Bu orta metrajlı (55 dakika) filmin siyah beyaz görüntülerini Georges Périnal çekmiş, kostüm tasarımını ise devrin ünlü modacısı Coco Chanel yapmıştır. Kurgusu da bizzat Jean Cocteau tarafından yapılan filmin müziğini Georges Auric bestelemiştir.

Orfe efsanesinden ve Jean Cocteau'nun kendi hayatından izler taşıyan "Bir Şairin Kanı" kamaşık ve rüyayı andıran bir yapıya sahiptir. Yönetmenliğinin yanı sıra bir şair, romancı, oyun yazarı ve ressam olan Jean Cocteau, şiirde kelimelerle yapılan sanatın sinemada da görüntüler aracılığı ile yaratılabileceğine, sinemanın teknik altyapı olarak buna çok uygun olduğunu söylüyordu.

Film anlatım yapısı ile ileriki yıllarda David Lynch gibi yönetmenlerin sinemasına ilham verecektir.

"Vikont Charles Noailles" tarafından finanse edilen film başlangıçta bir canlandırma filmi olarak düşünülmüştü, ancak Cocteau bu fantastik deneysel filmi gerçek oyuncularla çekmek istedi. Hatta filmin yapımcısı Vikontu da ailesi ve dostları ile bir sahnede oynattı, ancak bu asiller filmin son halini seyredince dehşete kapıldılar, zira kurgulanmış filmde bir intihar sahnesini alkışlıyorlardı. Cocteau'dan kendilerinin oynadığı bu sahneyi filmden çıkarmalarını istediler. Yönetmen de o sahneyi devrin ünlü travesti şovmeni "Barbette" ve arkadaşlarıyla yeniden çekti.

Vikont Charles Noailles Luis Buñuel'in aynı yıl çektiği sürrealist filmi Altın Çağ'ı da (L'Âge d'or) finanse etmişti. Her iki filmin de Hıristiyanlık karşıtı mesajlar içerdiğine dair söylentiler yaygınlaşınca Vikont üyesi bulunduğu "Paris Jokey Kulübü"'nden çıkartıldı, hatta Katolik Kilisesinden de aforoz edilme tehdidi alınca film bir yıl gecikmeyle gösterime verilebildi.
Alışılageldik bir öykü akışı bulunmayan film seyirciyi sürekli şaşırtan sürrealist imgelerle dolu dört ana bölüme ayrılmıştır. Cocteau başrol oyuncusunu görsel metafor ve simgelerle dolu gerçeküstü düşsel bir yolculuğa çıkartır. Filmin hemen başındaki yazılar şöyle başlar:

Genç şair atölyesinde tuvale bir yüz resmi çiziktirirken resmin dudakları hareketlenir ve şairin avucuna yapışır, şair elini odada bulunan bir kadın heykelinin yüzüne sürünce de dudaklar heykelin yüzüne geçer. Ağız sürekli hareket eder ve bir şeyler mırıldanır.

Heykel şairden odanın duvarındaki büyük aynanın içine girmesini ister, şair de bunu yapar ve içine daldığı aynanın karanlığından sonra kendini bir otelin koridorlarında bulur. Otel koridorlarında duvara yapışmış gibi sürünerek ilerleyen şair (çünkü Cocteau duvarları yere çizdirmiş ve çekimi öyle yapmıştır, yer çekiminin etkisiyle aktör duvara yapışık gibi durmaktadır) sırayla odaların anahtar deliklerinden içeriye bakar ve her bir odada tuhaf olaylara şahit olur. Odalardan birinde duvara ve tavana yapışık bir kız çocuğu, bir diğerinde bir hermafrodit vardır. Başka bir odada da afyon içilmektedir. Koridorun sonuna ulaştığında bir el kendisine bir tabanca uzatır, şair bu silahla kendi kafasına ateş eder ama ölmez. Atölyesine döner, heykeli parçalar ve kendisi de avludaki bir heykele dönüşür.

Bir grup okul çocuğu heykelin bulunduğu avluda kartopu savaşı yaparlar. Bu kargaşada heykel tahrip olur ve çocuklardan biri kafasına isabet eden kartopuyla ağır yaralanır (belki de ölür).

Son bölümde kapalı avlu bir sahne görünümünü almıştır. Etraftaki evlerin balkonları tiyatro localarına benzemiştir ve asiller bu balkon localarında şık giyinmiş bir halde oturmaktadırlar. Avluda ise düşmüş olan çocuk hala yerde yatmaktadır ve hemen yanı başındaki masada şair ve bir kadın iskambil oynamaktadırlar. Kadın, şaire 'Kupa asın yoksa kaybedersin' der, bunun üzerine şair hileye başvurarak bu kağıdı ölü çocuğun ceketinin cebinden çıkartıp alır. Yandaki evlerden birinden çocuğun siyah derili koruyucu meleği çıplak olarak ortaya çıkar, çocuğun üstünü örter ve kupa asını şairden alarak çocukla birlikte kaybolur, şairin hilesini açık etmiştir. Şairin kalp atışları yüksek seste duyulur (bunlar Cocteau'nun kendi kalp atışlarının kaydıdır) Oyunu kaybeden şair cebinden çıkardığı tabancayı başına dayar ve ateşler. Silah sesi duyulmaz ama masaya düşen başı kanar. Localardakiler bu intiharı coşkuyla alkışlarlar. Kadın bir heykele dönüşür, yürür gider. Baştaki heykelin o olduğu anlaşılır.





Bulgurlu, Üsküdar

Bulgurlu, İstanbul'un Anadolu yakasında, Acıbadem, Kısıklı, Cumhuriyet ve Ünalan ile Ümraniye'ye bağlı Namık Kemal ve Ataşehir'e bağlı Fetih mahalleleri arasında yer alan tarihi mahallenin etrafında gelişen semt. Bulgurlu, günümüzde Üsküdar'ın en büyük mahallesi olup, batıda Küçükçamlıca Caddesi, güneyde Üçpınarlar Caddesi ile O-4 Anadolu Otoyolu, doğuda Namık Kemal Mahallesi, kuzeyde ise Bulgurlu Caddesi ile sınırlıdır. Mahalleyi kuzey-güney doğrultusunda kesen Libadiye Caddesi ise semtin bir başka ulaşım yoludur. İstanbul'un önemli mesire yerlerinden Küçük Çamlıca Tepesi de bu mahallenin içindedir. Tarihi Bulgurlu Hamamı 1200'lü yıllarda kurulmuş olup hala hizmet vermektedir.

Kaynaklarda Burkullu, Burgulu, Burkurlu ve Burgurlu olarak da geçen Bulgurlu adının, 1876 Balkan bozgunundan sonra yörede iskan edilen Bulgar göçmenlerinden geldiği iddiası pek kabul görmemiştir. Semtin adı 16. yüzyılda çiftçilikle uğraşan mahallenin adı, bulgurdan türemiş olmalıdır. Öte yandan Reşat Ekrem Koçu gibi tarihçiler bazı kaynaklara dayanarak Küçük Çamlıca Tepesi'nin asıl adının Bulgurlu Dağı olup, Küçük Çamlıca adının tepeye daha sonra verildiğini ileri sürerler.

Peyami Safa'nın İki Dirhem Bir Çekirdek kitabında Bulgurlu adının , burada yapılan bir savaşta