elen Kral Davud (David olarak da bilinir) döneminde (MÖ 1006) ise krallık en güçlü dönemini yaşadı.

Davud, (Şaul'un ardından geçici krallık yapan Ish-bosheth sayılmazsa) ülkenin ikinci kralı oldu ve Kudüs'ü başkent ilan etti. Bundan evvel, Şaul'un döneminde başkent Gibeah, Ish-bosheth'in zamanında ise başkent Mahanaim idi. Davud'in krallığının ilk yedi yılında ise başkent Hebron'du.

Şaul'den sonra Davud İsrail kabilelerini tekrar birleştirmeyi başardı. Güçlü askeri birlikler kurup Filistiler gibi bölgedeki azılı düşmanlarını yendi ve sınırlarını güvence altına aldı. Davud'un zamanında birleşik İsrail Krallığı askeri anlamda üstünlük kurup refah içinde yaşadı.

MÖ 930'da ülke kuzeyde İsrail Krallığı ve güneyde Kudüs'ü içine alan Yehuda Krallığı olmak üzere ikiye bölündü.

Birleşik monarşinin dört kralı oldu: Bünyamin kabilesinden Şaul ben Kiş, Şaul'un oğlu Ishbaal (Ishbosheth), Şaul'un damadı Yehuda kabilesinden Davud, Davud'in oğlu Şelomo.

Şaul'un döneminde başkent Gibeah iken ardından gelen Ishbaal'in İsrail'inde başkent Mahanaim ve Davud'in Yehuda'sında başkent Hebron'du. Davud krallığı tekrar birleştirince başkenti Kudüs yaptı. Tanah'ta konuyla ilgili bölümlerin başlangıcında başkentin Şiloh olarak görüldüğünden bahseder; yapılan arkeolojik çalışmalar sonucunda da Şiloh'un dini başkent olma ihtimali üzerinde durulur.

Kutsal kitaba göre, Birleşik Monarşi, daha önce parçalanmış İsrailli konfederal kabileleri birleştirip yönetmeye yönelik halk arasında artan fikirle ortaya çıkmıştır. Artan Filistinli ve komşu kabilelerin baskıları, İsraillilerin birleşmelerine zorlamıştır.

Birinci Samuel Kitabına göre, Tanrı'ya karşı çıkmasından dolayı, Şaul'un hükümranlığı düştü ve krallığı başka hanedanlığa verildi. Bazı belgeler Şaul'un sadece iki yıl hükmettiğini söyler. Bazı el yazmaları ise bunu kırk iki yıl olarak gösterir. Kutsal kitaba göre, Şaul, Filistinlilerle gerçekleşen bir savaşta yaşamını yitirir.

Davut ve Şaul aralarındaki hüsumetten dolayı düşman olur. Kaynaklara göre, Şaul'un oğlu Yonathan ve Şaul'un kızı Mihal, Davut'a Şaul'dan kaçması için yardım ettiler. Bu yardım, Şaul'un ölümünden kısa bir dönem önce yumuşamayı sağladı.

Şaul'un varisi İşbaal, İsrail'in yönetimini üstlenir Samuel kitabına göre ve öldürülmeden önce, iki yıl hükmeder. Sadece Yehuda kralı olan Davut, İşbaal'in yerine Kral olarak atandı. Bazı Kutsal kitap bilimcilerine göre, İşbaal'in öldürülmesinden Davut sorumluydu ve isyanlara karşı duruş göstermesi de bu sorumluluğu örtbas etmek istediğindendi.
İsrailli isyancılar, Davut'un oğlu Abşalom'u yeni kral olarak atarlar. Kutsal kitaba göre, İsrailli isyancılar Yehuda'yı ele geçirir ve Davut'u Ürdün'e sürgüne yollarlar. Samuel kitabına göre, daha sonra Davut karşı bir saldırı yapar ve kazanır. Bu esnada oğlu Abşalom'u yitirir. Yehudayı aldıktan sonra, İsrail üzerinde gücünü tekrar kazanır. Daha sonralarda birçok İsrailli isyan ortaya çıkar ve Davut bunların hepsini bastırır.

Tanah'a göre, Davut sonunda Yehuda ve İsrail'i birleştirmeyi başarır. Bazı modern arkeologlar, iki farklı kültürün ve iki farklı coğrafyanın devam ettiğini ve eğer bir politik birleşmişlik varsa bile bunun pratikte, iki millet arasındaki ilişkilerde hiçbir farklılığa neden olmadığına inanır. 
Davut, Yehuda ve İsrail düşmanlarına karşı birçok başarılı askeri müdahalelere girişti ve Filistinliler gibi hüsumetli olduğu birçok komşusunu uzakta tutmayı başardı. Böylece güvenli sınırlar oluşturdu. Kral Davut hükümdarlığında, İsrail, krallıktan imparatorluğa yükseldi ve etki alanı, askeri ve politik olarak, Orta Doğu'da büyüdü. Birçok küçük ticari çıkarların olduğu devleti kontrol etmekteydi. 
İmparatorluk sınırları Akdeniz'den Arap çölüne, Kızıl Deniz'den Fırat Nehri'ne kadar uzadı. Davut'un ölümünden sonra, yerine Şlomo geçti. Şlomo krallığı, kendinden büyük olan abisi Adoniya'nın elinden hoş görülmeyen bir şekilde aldı ve sonra onu öldürdü. Adına (Barış) yakışır bir şekilde, Şlomo hükümdarlığı esnasında, millet daha önce görmediği barışı yaşadı. Birçok bilim adamı Şlomo'yu erdem sahibi bir lider olarak görmez.

Şelomo birçok büyük şehri yeniden inşa etti. Bunların içinde kazırlarla kanıtlanmış, Megiddo, Hazor ve Gezer şehirleri de vardır. Davut ve Şlomo, kutsal kitaba göre, Sur kralıyla güçlü ilişkiler kurdu. Bunun karşılığında Sur'a toprak verdiler. Hem Davut hem de Şlomo, Sur'dan zanaatkar, vasıflı işçi, para, mücevher ve diğer ürünler aldılar. Davut Sarayı ve Şlomo Tapınağı, Sur'dan getirilenlerle yapıldı.

Şlomo'nun ölümünden sonra, kuzeyde on kabileden oluşan kısım, güneyde Kudüs tarafından domine edilen kesim ve güney kabileleri arasındaki gerilim kaynama noktasına ulaştı. Şlomo'nun yerine geçen Rehoboam, kuzeyin ekonomik şikayetleriyle düzgün ilgilenemediğinde, birleşik monarşi, kuzeyde İsrail Krallığı ve güneyde Yehuda üzere ikiye ayrıldı.
Kuzey İsrail Krallığı, milattan önce 722 yılına kadar özgürce ayakta kaldı. Daha sonra Asur İmparatorluğu tarafından işgal edildi. Güney Yehuda Krallığı ise milattan önce 586 yılına kadar ayakta kaldı. Babil İmparatorluğu M.Ö. 586'da işgal etti.

Tarihçiler eski kronolojilerden William F. Albright yeni kronolojilerden ise Gershon Galil'in kaynaklarını kullanırlar. Aşağıdaki listedeki bütün tarihler MÖ'dir





Altın Böcek

Altın Böcek (İng. The Gold-Bug), Edgar Allan Poe tarafından yazılmış kısa hikâyedir. Güney Karolina'daki Sullivan's Island'da geçen öyküde, altın rengi bir böcek tarafından sokulan William Legrand, onun hizmetkârı Jupiter ve adı belirsiz bir anlatıcı tarafından yaşanan olaylar anlatılır. Şifreli bir mesajı deşifre eden Legrand, diğer iki kişiyle birlikte mesajda sözü geçen gömülü hazineyi bulmaya çalışır.

Öykü genelde, Poe'nun polisiye edebiyatın erken dönem örneklerini verdiği "uslamlama öyküleri" ile karşılaştırılır. Poe, toplumun şifreli yazılara olan ilgisini 1840'ta fark etmişti ve okuyucularından, şifre çözme konusunda kendisini sınamalarını istemişti. Kriptografinin popülerliğinden faydalanan Poe'nun şifreli bir mesaj etrafında kurguladığı "Altın Böcek", bu sebeple başarılı oldu. Öyküde komik biçimde konuşan hizmetkâr Jupiter karakteri ise, modern bakış açısıyla değerlendirildiğinde ırkçı bulunarak eleştirildi.

Poe bu öyküyü, "Philadelphia Dollar Newspaper" tarafından desteklenen bir öykü yarışmasına gönderdi. Birinci seçilen "Altın Böcek", Haziran 1843'ten itibaren üç parça hâlinde yayınlandı. Poe ayrıca bu birincilikle 100 dolarlık bir ödüle de sahip oldu ve bu tutar muhtemelen yazarın bir tek eser için aldığı en yüksek tutardı. Hemen başarı getiren "Altın Böcek", Poe'nun hayatta olduğu dönemdeki en popüler ve en çok okunan öyküsü oldu. Öykü ayrıca şifreli mesajların ve şifre çözümünün daha da popülerleşmesini sağladı.

Her tarafının saf altından olduğu düşünülen, scarabaeidae familyasına ait bir tür böcek tarafından ısırılan William Legrand, bu olayın ardından saplantılı biçimde gizli bir hazineyi aramaya başlar. En yakın arkadaşı olan anlatıcıyı, Güney Karolina'daki Sullivan's Island'da bulunan evine çağırır. Anlatıcı eve geldiğinde Legrand ona, Afrikalı-Amerikalı hizmetkârı Jupiter ile birlikte kayıp bir hazineyi bulmak üzere yola çıkacaklarını bildirir. Anlatıcı, yakın zamanda tüm servetini kaybetmiş olan Legrand'ın akıl sağlığını da kaybettiğinden şüphelenmeye başlar.

Geniş bir böcek koleksiyonuna sahip olan Legrand, kendisini ısıran böceği de yakalamış, ancak daha sonra bir başkasına vermiştir. Anlatıcı için böceğin bir resmini çizer. Anlatıcı çizilen resmi bir kurukafaya benzetir. Çizim yeteneği hakkında dalga geçildiğini düşünen Legrand resmi çizdiği kağıdı buruşturup ateşe atmak ister, fakat son anda resimdeki bir şey dikkatini çekince bundan vazgeçer. Resmi uzun süre inceledikten sonra bir çekmeceye kilitler. Anlatıcı olanlara anlam veremez ve durumdan rahatsız olarak Charleston'daki evine döner.

Bir ay sonra anlatıcıyı ziyaret eden Jupiter, ondan efendisi için Sullivan's Island'a geri dönmesini ister. Hizmetkâra göre Legrand garip davranmaktadır. Anlatıcı eve geldiğinde Legrand ona, bir ipin ucuna bağlanış olan altın böcekle birlikte bir keşif gezisine çıkmaları gerektiğini söyler. Adadaki ormanlık alanda bir süre ilerledikten sonra, Legrand Jupiter'in altın böcekle birlikte bir ağaca tırmanmasını emreder. Jupiter ağacın dalları arasında bir kurukafa bulur. Legrand Jupiter'e böceği kurukafanın göz çukurlarından birinin içinden aşağıya sarkıtmasını söyler. Böceğin yere değdiği noktaya göre belirledikleri bir alanı kazmaya başlarlar. Orada, kötü şöhrete sahip bir korsan olan Kaptan Kidd'in, anlatıcının hesabıyla on dört milyon dolar değerindeki hazinesini bulurlar. Hazinenin güvenli bir yere taşınmasının ardından Legrand, böceği buluşundan sonra yaşadığı bir dizi olay sayesinde hazinenin yerini nasıl tespit ettiğini anlatmaya başlar.

Kriptografinin kullanıldığı öyküde hazinenin yeri, basit bir yer değiştirme şifresinin, harflerin frekansının analiz edilmesi sonucunda çözülmesiyle bulunmuştur. Şifreli yazı ile çözümü şöyledir:

Şifreli yazı
codice_1

"Altın Böcek"'te polifonik yer değiştirme ile oluşturulmuş bir şifre vardır. "Gizli mesajları" ya da kriptografiyi icad eden kişi olmasa da (muhtemelen bu konuda Daniel Defoe'nun "Robinson Crusoe" romanından ilham almıştı) Poe, kendi döneminde bu kavramların oldukça popüler hâle gelmesini sağladı. 19. yüzyılda toplum kriptografinin oldukça gizemli bir konu olduğunu düşünüyordu ve bu tür şifreleri çözebilen kişilerin neredeyse doğaüstü güçlere sahip olduğuna inanılıyordu. Poe bu konuyu 1840'ta, Philadelphia'da yayınlanan "Alexander's Weekly Messenger"'daki yazılarında dört ay süreyle yeni bir buluş olarak ele almıştı. Okurlarından kendi oluşturdukları şifreleri göndermelerini istemiş, bunların hepsini az bir çaba sonucunda çözebileceğini iddia etmişti. Poe'ya göre bu meydan okuma sonucunda "gazetenin sayısız okuyucusunda canlı bir ilgi oluştu. Ülkenin her yerinden editöre mektuplar yağmaya başladı." Yazar Temmuz 1841'de "A Few Words on Secret Writing"'i yayınladı ve konuya olan ilgiyi değerl