llığının, bireyin rasyonel düşüncelerinin yerini almasını anlattı.




Mahmut Cevher

Mahmut Cevher (d. 1949, Gemlik, Bursa), sinema ve dizi oyuncusu.

Sanat yaşamına, 1976 yılında Ses Dergisi'nce düzenlenen yarışmada birinci seçildikten sonra, aynı yıl Orhan Aksoy yönetmenliğinde çevrilen "Aile Şerefi" adlı filmde bir rol üstlenerek başladı. 1983 yılında yazdğı bir de senaryo denemesi olan sanatçı, kendisi gibi oyuncu olan Yonca Cevher Şahinbaş'in babasıdır. Mahmut Cevher, çeşitli dizi filmlerde de oynamaktadır.






Kaçış Sendromu Hastalığı

Kaçış Sendromu Hastalığı (Capillary leak syndrome), Kanın yoğunlaşması, tansiyonun düşmesi gibi bulgular veren hastalık, damarlardan protein, mineral ve suyun sızması" olarak tanımlanmaktadır.

Tekrarlayan şoklarla kendini gösteren sendrom, bu krizlerden 24 saat önce gribal enfeksiyonlarda olduğu gibi, halsizlik, yorgunluk, hafif ateş gibi belirtiler veriyor. Krizler birkaç ayda bir tekrarlayabileceği gibi, bazen yıllarca görülmüyor. Krizi önleyici tedavide de üst solunum yolları enfeksiyonlarında kullanılan ilaçlar veya astım, bronşit hapları uygulanıyor.

Sendromu 1960 yılında ilk tarif eden B.Clarkson'dur. Çok az görülen bir hastalık olup, dünyada sadece 79 vakaya rastlanmıştır. ABD'de 10, Fransa'da 32 kişide Türkiye'deyse ilk defa Mehmet Ali Erbil'de rastlanmıştır.

Hasta ayda bir kez krize girebilir ya da senelerce hiç belirti vermeyebilir. 

Kesin iyileşme olmamakla birlikte, krizi önleyici tedavide de üst solunum yolları enfeksiyonlarında kullanılan ilaçlar veya astım, bronşit hapları uygulanmaktadır.






Otomotiv endüstrisi

Otomotiv endüstrisi, terim anlamı olarak, motorlu araçları tasarlayan, geliştiren, üreten ve pazarlayan iş sektörüdür. 2007 yılı itibarıyla, tüm dünyada 73 milyondan fazla motorlu araç üretildi.

2007 yılında, tüm dünyada toplam 71.9 milyon yeni otomobil satıldı: Avrupa'da 22.9 milyon, Asya'da 21.4 milyon, ABD ve Kanada'da 19.4 milyon, Güney Amerika'da 4.4 milyon, Orta Doğu'da 2.4 milyon ve Afrika'da 1.4 milyon. Kuzey Amerika ve Japonya pazarları durgunken, Güney Amerika ve Asya pazarları oldukça büyüdü. En hızlı büyüyen pazarlar Rusya, Brezilya, Hindistan ve Çin oldu.

2007 yılında dünyada, 250 milyonu ABD'de olmak üzere, toplam 806 milyon civarında araba ve hafif kamyon bulunmaktaydı. Bu araçların kullandığı yıllık yakıt miktari 260 milyar galon (yaklaşık 983 milyar litre) benzin ve mazottur. Bu rakamlar, özellikle Çin ve Hindistan'da, hızla artmaktadır.

2008'de, hızla artan petrol fiyatları yüzünden otomotiv sektörü bazı sıkıntılar yaşadı. Çünkü kişisel araç kullanımında düşüşler oldu ve pazarlar küçüldü.

İngiltere'de otomotiv sektörü daima ihraca yöneliktir. Günümüz itibarıyla 850,000 çalışan tarafından üretilen 1.5 milyon araba ve 216,000 ticari aracın %75'i yurtdışına satılmaktadır. Birleşik Krallık'taki en büyük beş üretici Nissan, Toyota, Honda, MINI ve Land Rover'dır.

Kırmızı Bayrak Aktı'nın (mekanik araçların kamuya açık yollarda kullanımını sınırlayan yasa) getirdiği kısıtlamalar yüzünden İngiltere'de otomobil sanayii geç gelişti. 1896'da yapılan bir yasa değişikliğinden sonra Daimler Motor Company İngiltere'nin ilk otomobil firması olarak kuruldu. 1900 yılından elli, 1905'ten sonra ise ikiyüzyirmiden fazla İngiliz firması otomotiv sektöründe çalışmaktaydı. O zamanlar en yüksek otomobil üretimi ABD ve Fransa'daydı.

Ford BK pazarına 1912'de girdi ve pazarın %40'ına sahip oldu. General Motors ise 1925'te Vauxhall Motors'u satın alarak pazara girdi.

1920'lerin sonunda, Morris Motor Company (kurucu William Morris) ve Austin Motor Company (kurucu Herbert Austin) toplam %60 pay alarak pazara egemen oldu. Morris tarzında Henry Ford'u örnek aldı ve çok pahalı olmayan orta seviye araçlardan çok miktarda üretmek için uğraştı. 1931'de Ford , Londra yakınlarındak, Dagenham'da Avrupa'nın en büyük otomobil fabrikasını açtı. 1932'de İngiltere Fransa'nın önüne geçerek Avrupa'nın en büyük otomobil üreticisi oldu. Bu arada Rootes adlı firma, Hillman ve Humber'ı; 1930'ların sonunda da Talbot ve Sunbeam Car Company'yi aldı. 1930'ların sonuna gelindiğinde en büyük üreticiler Morris, Austin, Ford, Standard Motor Company, Rootes ve Vauxhall (GM) olmuştu.

1920'li yıllar büyük bir gelişme dönemi oldu. Özel araç araç kullanımı 1922'de 315,000 civarında iken, bu rakam 1930'a gelindiğinde 1,042,000 olmuştu. Benzin vergilerinin yüksek oluşu yakıtı daha verimli kullanan araçların geliştirilmesini sağladı. Ayrıca sokaklar kalabalık olduğu için daha küçük arabalar üretilmeye çalışıldı. 1923 yılında, Londra'da ilk çift katlı otobüs kullanıldı. 1930'lu yıllarda trafik lambaları kullanılmaya başladı. 1926 ile 1939 yılları arasında, çoğu şehirde tramvayların yerini troleybüsler aldı. 
II. Dünya Savaşı sırasında tüm fabrikalar savaş materyalleri üretmeye yoğunlaşmıştı. 1945'ten sonra dünyanın en büyük otomobil ihracatçısı olan İngiltere, 1950 yılında dünyada ihraç edilen otomobillerin %52'sini karşılıyordu. 1953'de Morris, Austin'le birleşerek BMC'yi (British Motor Corporation) kurdu ve Birleşik Krallık'ın en büyük otomobil üreticisi oldu. BMC daha çok, 4 silindirli, küçük, ekonomik sedan ve spor arabalar üzerine iş yaptı.

1950'lerin sonlarına doğru Batı Almanyalı otomobil üreticileri Ekonomik mucizeden iyi yararlandılar ve pazarda hızla pay kazandılar. Almanları daha sonra Fransızlar ve İtalyanlar da izledi. Dikkatsiz ve tembelce davranan İngilizler ise bu yıllarda kıtasal pazar payının çoğunu kaybettiler. 1950'li yılların sonunda İngiliz Rootes grubu Singer'ı satın aldı. BMC ise 1966'da, Jaguar ve Pressed Steel ile birleşerek British Motor Holdings'i kurdu. Daha sonra 1968'da, Leyland Motor Corporation'la da birleşip Rover Company ve Triumph Motor Company'yi de bünyesine katarak British Leyland Motor Corporation'ı (BLMC) oluşturdu. BLMC, Avrupa'nın en büyük dördüncü otomobil üreticisiydi. Chrysler 1964'te başlattığı Rootes grubunun alım işlemlerini 1967'de tamamladı.

1970'te Japon firmaları, iç pazardaki bağıl zayıflığından dolayı İngiliz otomobil pazarını saldırılacak ilk pazar olarak gördüler.




Almanya'nın posta tarihi ve posta pulları

Bu, Almanya ve Filateli ile ilgili alanların posta pulları ve postacılık tarihi ile ilgili bir araştırmadır. Modern ana servis sağlayıcıları Reichspost (1871-1945), Deutsche Post (Doğu Almanya) (1949-1990), Deutsche Bundespost (1949-1995), Deutsche Bundespost Berlin (1949-1990) ve şimdiki Deutsche Post AG'dir (1995'ten beri).

Metzger Post'un belki Orta çağ'ın ilk uluslararası postası olacağına inanılır Kasaplar locası (Almanca:Metzger) atlı posta kuryesini tesis etti. Posta ulaştığında bunu belirtmek için boynuz şeklindeki korna ile anons yapıldı ve bu durum kornayı posta hizmetlerinde kullanılan Amblemi yarattı. Metzger postası 12nci yüzyılda kuruldu ve 1637 yılına kadar Thurn ve Tax'in monopolü üzerine alana kadar devam etti.

1497 yılında Franz von Taxis, Kutsal Roma İmparatoru I. Maximilian adına bir posta hizmeti servsi kurdu. Bir at değiştirilmesi yöntemiyle işleyen sistem yaratıldı ve bu mektupların taşınma zamanını kısaltıyordu, böylece varış zamanını tahmin edilebilir kıldı. Bundan sonra Thurn ve Taxis müessesesi sarı ve siyah renkli imparatorluk üniformasını kullanarak pek çok ülkede postacılık imtiyazını sürdürüyordu. Thurn ve Taxis Avrupa'da 1650 Roma zamanından beri ilk defa atların çektiği posta arabasını hizmete soktu. Böylece onlar Macaristan'ın Komárom-Esztergom eyaletindeki "Kocs" köyündeki bu işle "coach" (koç okunur) teriminin doğmasına neden oldular.

Thurn ve Taxis Napolyon'un posta servisi hizmetini yürütmesini "Ren Konfederasyonu"na vermesiyle tekel haklarını kaybettiler. Acentelık işlemine devam ediyor ve hatta bazı pullar basıyordu. Fakat Prusya Kuzey Almanya Konfederasyonu'nu kurdu ve Thurn ve Taxis 1867 yılında imtiyaz hakkını satmak zorunda kaldı.
1871 "Alman birleşmesi"nden önce, bireysel Alman devletleri ve mevcudiyetler kendi pullarını gerçekleştirmeye başladılar. Bavyera Krallığı 1 Kasım, 1849 tarihinde "one kreuzer black" ilk posta pulunu el yapımı kâğıt üzerinde Münih Ludwig Maximilian Üniversitesi atölyesinde 832.500 adet kopya ile bastı. Bundan sonra pul basan devletler veya mevcudiyetler daha sonra Baden (1851), Bergedorf (1861), Braunschweig (1852), Bremen (1855), Hamburg (1859), Hannover (1850), Heligoland (1867), Lübeck (1859), Mecklenburg-Schwerin (1856), Mecklenburg-Strelitz (1864), Oldenburg (1852), Prusya (1850), Saksonya (1850), Schleswig-Holstein (1850) ve Württemberg (1851) idi. Ayrıca Thurn ve Taxis hiçbir eyaletin pul basmaya ve posta taşıma hizmeti yetkisine sahip olmadığında pulları çıkartıyordu (1852). Kuzey Alman eyaletleri 1868 yılında Kuzey Almanya Konfederasyonu'nda birleştiler ve kendi posta servislerini "Kuzey Almanya Posta Bölgesi"nde bağladılar (Norddeutscher Postbezirk). Birleşmeden sonra Bavyera ve Württemberg 31 Mart 1920 tarihine kadar kendi posta pullarını üretmede kendi otoritelerini elinde bulundurdular.

"Deutsche Reichspost" 4 Mayıs 1871 yılında resmi olarak Kuzey Alman Konfederasyonu pullarını kullanarak başladı ve kendi ilk pulunu 1 Ocak, 1872 yılında bastı. Heinrich von Stephan, posta kartlarının mucidi ve Dünya Posta Birliği'nin kurucusu ilk posta genel müdürüydü. Reichpost'un en çok kabul görmüş pulları "Alman pul" idi. Bu pullar 1900 yılından 1922 yılına kadar basıldı. Bu dönemde "Reichspost" kaydı "Deutsche Post" ile değiştirilerek en uzun seri olmasını sağladı.

Pullar Alman otoriteleri tarafından basılarak bütün kolonilerde kullanıldı () :Alman Güney Batı Afrikası, Alman Yeni Ginesi, Kiatschou, Togo, Samoa, Marşal Adaları, Mariana Adaları, Karolin Adaları, Alman Doğu Afrikası ve Kamerun. Bu pullar imparatorluk yatı olan SMY Hohenzollern'i gösteren yeknesak bir yapıdadır. Düzenli Alman sürşajlı pulları yat basımlı pulların tanıtımından önce kullanılıyordu.

İmparatorluk Almanyası postane bürolarını Fas, Türkiye ve Çin'in güvenli kasabalarında sürdürüyordu. İptal damgalı veya üzeri sürşarjlanmış olmalarıyla tanınabilen pullar yerel nominal