e sahiptir.

Resimde Romalı Horaslar (Latince "Horatii", tekil "Horatius") betimlenmiştir. Titus Livius'un "Ab Urbe Condita" ("Kentin Kuruluşundan İtibaren") isimli tarih kitabına göre Horaslar, Romalı erkek üçüzlerdi. Romalılar ile Alba Longa şehrindeki Albalılar arasındaki sorunları çözmek için, kendileri gibi üçüz olan Curiatlarla (Latince "Curiatii", tekil "Curiatius") savaşmak zorunda kalmışlardı.

Fransız Devrimi'nin belirtileriyle birlikte Fransa'da, toplumsal sınıflara ya da dine bağlılık yerine devlete sadakati öne çıkaran tablolar yapılmaya başladı. "Horas Kardeşlerin Yemini" devrimden neredeyse beş yıl önce çizilmiş olsa da, o dönemin atmosferini yansıtan tablolardan biri oldu. Resimde üç kardeş, Roma'ya sadakatlerini ve bağlılıklarını gösterirlerken, babaları da onlara destek vermektedir. Bu üç adam, vatansever görevlerini yeri getirirken hayatlarını kaybetmeyi göze almışlardı. O dönemin ataerkil toplumunda bu adamlar, kararlı bakışları, gergin ve iki yana açılmış kolları ile, cumhuriyetçi vatanseverliğin timsalidir. Cumhuriyetin en üstün değerlerini sembolize eden bu adamların ardındaki yas tutan yumuşak kalpli kadınlar ise beklemeye razı olmuşlardır.

İpek elbiseler içinde resimlenmiş olan anne ile kız kardeşler acı ile çökmüş durumdadır. Bu kadar ümitsiz olmalarının bir sebebi de, Horasların kız kardeşlerinden birinin Curiatlardan birinin nişanlısı olması, kadınların birinin ise Horaslar'dan birinin eşi ve aynı zamanda Curiatlar'ın kız kardeşi olmasıdır. Savaştan sonra Curiatlar yenilmiş ama Horasların ikisi de ölmüştür. Kalan Horas geri döndüğünde, nişanlısını kaybetmiş olan kız kardeşi tüm Roma'yı lanetler. Bu lanetin gerçeleşmesinden korkan Horas, kız kardeşini öldürür. İlk başta David bu sahneyi resimlemeyi düşünmüştü. Ressamın, hayatta kalan Horas'ı, yerde yatmakta olan kız kardeşinin başında elinde kılıcıyla gösteren bir ön çizimi bugüne kadar kalmıştır. Daha sonra David, topluma hizmetin kişisel duygulara baskın olması gerektiği mesajını vermek için, böyle bir tablonun fazla ürkütücü olduğuna karar verdi. Ancak David, bir sonraki buna benzer bir konuya yer verdi ve Lucius Junius Brutus'un vatan hainliği sebebiyle idam edimelerini istediği oğullarının cesetleri karşısındaki üzgün halini betimledi.

Resimde sol tarafta üç kardeş, merkezde babaları, sağ tarafta ise kızkardeşleri ve eşleri yer alır. Horaslar, selam vererek kılıçları üzerine yemin ederken gösterilmiştir. Ataerkil bir toplumu ferdleri olan erkekler, hiçbir duygusallık belirtisi göstermez. Kılıçları yukarı kaldırmış durumdaki babada da duygu belirtisi yoktur. Sağ tarafta ise arka planda bir, ön planda ise iki kadın ağlamaktadır. Beyaz elbiseli olan Horasların kız kardeşidir ve hem kendi kardeşleri için hem de Curiatlardan biri olan nişanlısı için ağlamaktadır. Kahverengi elbiseli olan ise bir Curiattır. O da hem kendi kardeşleri için hem de bir Horas olan kocası için ağlar. Arka plandaki siyahlı kadın iki çocukla birliktedir. Bu çocuklardan biri, Curiatların kız kardeşi ile evli olan Horas'ın çocuğudur. Küçük kız yüzünü kadının elbiseleri arasında saklarken oğlan gözlerinin kapatılmasını istemez.

Neoklasizm akımına ait olan bu tabloda, akımın birçok tipik teknik özelliği kullanılmıştır:


Kraliyet ailesinin, rahiplerin ve aristokratların görmeye gittiği resim hakkında övgü dolu yorumlar yapılınca Papa'da resmi görmeyi istedi. David, resmin Paris Salonu'nda sergilenmesini istiyordu. Ancak tablo biraz geç teslim edilince, ressamın akademideki karşıtları, resmin galerinin kötü odalarından birinde sergilenmesini sağladı. Sergiye gelen kişilerin odanın kötü şartlarında şikayet etmeleri sonucunda resim, sergilenmeye daha uygun bir odaya aktarıldı ve Salon'un kapanışından sonra birkaç hafta daha sergilendi.




1962-63 Şampiyon Kulüpler Kupası

 İki maç sonucunda eşitlik olduğundan oynanan üçüncü playoff maçında Feyenoord, Servette'yi 3-1 yenip tur atladı.

 İki maç sonucunda eşitlik olduğundan oynanan üçüncü playoff maçında Feyenoord, Vasas'ı 1-0 yenip tur atladı.





Ilgın kaplıcası

Ilgın kaplıcası (Sahip Ata Kaplıcası), Konya'nın Ilgın ilçesinin iki kilometre kadar batısında, Konya - Akşehir yolu üzerinde bulunmaktadır.

Romalılar zamanında ""Tyriacum"" adıyla bilinen Ilgın, I. Justinianus (Greek: Φλάβιος Πέτρος Σαββάτιος Ιουστινιανός) devrinde, ülkenin ünlü kaplıcaları arasındadır. Ilgın'ın eski "Tiberiopolis" olduğu, yakınında balığı bol bir göl bulunduğu ve sıcak su kaynaklarının çok şifali tesirlerinin görüldüğü bilinmektedir.

Bu dönemde Kaplıca, benzerlerini Yurdumuzun diğer yörelerinde de gördüğümüz Roma devri sıcak su hamamları gibi, kaynağının etrafı mermerlerle düzenlenmiş, üzeri örtülü banyo ve dinlenme yerleri bulunan bir mimari yapıya sahipti. Bu gün Kaplıca'nın yakın çevresinde gördüğümüz mimari parçalar, o devrin izlerini taşımaktadırlar.

(Farsça: ابآ گَرم, "Āb-e Garm") ""Âb-ı Germ": Ilık Su, Ilgın" adıyla bilinen Kaplıca'ya, Selçuklu Sultanı I. Alaeddin Keykubad'ın, aslan başlı iki mermer lüleden su akıtılan bir havuzun bulunduğu üzeri kubbeli sıcaklık ile camegah yaptırdığını biliyoruz. Bu yapıya ait, daha sonra kaybolan kitabe metni, kaynaklarda şöyle verilmektedir.
Deprem ve savaş gibi sebeplerle yıkılan hamam, 1267 yılında Sultan III. Gıyaseddin Keyhüsrev zamanında, Sahip Ata Fahrettin Ali tarafından Mimar Kaluyan el-Konevi'ye inşâ ettirilmiştir. Kadınlar bölümünün giriş kapısı üzerindeki dilimli iki kemer içindeki kitabe, celi sülüs hatlı ve 666/1267 tarihlidir. Evliyâ Çelebi, nikris hastalığına tutulan Sultan I. Alaeddin Keykubad’ın Ilgın kaplıcasında şifâ bulduğunu ve bu yapıyı yaptırdığını anlatmaktadır.

Sultan I. Alaeddin Keykubad zamanında soyunma ve sıcaklık kısımları bulunan yapının, daha sonra yıkılması sonucunda 1267 yılında Sahip Ata'nın, han, zaviye ve kaplıcadan oluşan bir külliye yaptığı anlaşılmaktadır.

Ünlü Türk mütefekkir (düşünür) ve Mutasavvıf Mevlana Celaleddin, hem sağlık imkânlarından faydalanmak ve hem de ılıca ve pazarları sebebiyle buraya gelen çeşitli insanlarla sohbet ederek, fikirlerini onlara açıklamak üzere, hemen her yıl yaz mevsiminde, aile ve dostlarıyla birlikte buraya gelerek bir süre istirahat ederdi.

Osmanlı döneminde Sultan Abdülmecid zamanında kaplıca'nın dahilinde mevcut kitabesinden anlaşıldığına göre yapı, Hicri 1256 ("Miladi 1840") yılında, Ilgın eşraf ından ve Türkmen Beylerinden Hacı Numan Efendi tarafından da tekrar tamir edilmiştir. Günümüze gelinceye kadar birçok defa tamirat görmüştür.

Suyun Sıcaklığı : 42 °C'dir, pH değeri : 7,15 ve suyun içeriğinde potasyum , sodyum, amonyum, kalsiyum, magnezyum, demir, alüminyum, klorür, nitrat, sülfat ve hidrokarbonat bulunmaktadır. Toplam mineralizasyonu : 943.13 mg/l. Ortopedik ve nörolojik hastalıklarla romatizmal hastalıkların kronik tedavilerinde rehabilitasyon amacı ile kullanılması uygundur. Sağlık Bakanlığınca tespit edilmiş tedavi özellikleri tesis bazında ayrıca verilmiştir. Anadolu Hamamları içerisinde Ilgın Kaplıcası'nın, gerek tarihi, mimari ve gerekse tıp tarihi, toplum sağlığı açısından büyük önemi vardır.






Claudio Brook

Claudio Brook, (28 Ağustos 1927 - 18 Ekim 1995) Meksikalı sinema oyuncusu. Meksika' nın Oscar ödülü kabul edilen Ariel Ödülü' nü iki kez kazanmıştır.

Otuz sekiz yıllık sinema yaşamında televizyon ve sinema için yüzün üzerinde filmde rol aldı. Luis Bunuel' in yönettiği "Simón del desierto" ve "Yokedici Melek" gibi başarılı filmlerde oynamıştır.

Brook, 18 Ekim 1995 yılında kanser nedeniyle yaşamını yitirdi.





Türkiye Cumhuriyeti Devlet Üstün Hizmet Madalyası

Türkiye Cumhuriyeti Devlet Üstün Hizmet Madalyası, Türkiye Cumhurbaşkanı'nın tevcihi ve Türkiye Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu'nun kararı ile verilen altın kaplama sembol.

Yurtiçinde veya yurtdışında herhangi bir alanda feragat, fedakarlık ve gayreti ile yaptığı çalışmalarda ülke ve dünya çapında emsallerine nazaran üstün başarı göstererek Devleti yücelten ve millî menfaatlere önemli ölçüde katkısı olan Türk vatandaşlarına verilen madeni ve altın kaplama semboldür. Bu madalya ilgili bakanın teklifi, Bakanlar Kurulu'nun onayı ve Cumhurbaşkanı'nın tevcihi ile verilir.



Kanuna göre, madalya ve nişanlar, düzenlenen bir törenle, Cumhurbaşkanı veya Cumhurbaşkanının görevlendireceği bir kişi tarafından beratı ve rozeti ile birlikte hak kazanana, hak kazananın hayatta olmaması halinde madalya ve nişanlar en büyüklerinden başlamak üzere erkek çocuklarına, yoksa kız çocuklarına, çocukları yoksa babasına, o da yoksa annesine, annesi yoksa eşine veriliyor.








Güney Avustralya

Güney Avustralya, Avustralya'nın güneyinde yer alan bir eyalettir. Kıtanın en kurak topraklarını içine alan bu bölge 983482 km²'lik yüzölçümüyle Avustralya'nın dördüncü büyük eyaletidir. Bölge batıda Batı Avustralya, kuzeyde Kuzey Bölgesi ve Queensland, doğuda Queensland, Yeni Güney Galler ve Victoria, güneyde Büyük Avustralya Körfezi ve Güney Okyanusu'na uzanmaktadır. Eyalet, 1.6 milyon nüfusuyla Avustralya'nın en büyük beşinci nüfusa sahip bölgesidir. Halkın büyük bölümü başkent Adelaide'de ve eyaletin güneydoğu sınırında yer alan Murray Irmağı yakınlarındaki verimli topraklarda yaşamaktadır.

Eyaletin kökeni zorunlu yerleşimlerden çok planlı bir Birleşik Krallık bölgesine yapılan serbest yerleşimler olarak görülebilir. Eyaletteki resmi yerleşimler eyaletin Vali John Hindmarsh tarafından Yaşlı Sakız Ağacı'nın bulunduğu yerde kurulmasından kısa süre sonra 28 Aralık 1836 tarihinde başlamıştır. Eyalet bünyesinde kurulan ilk kent Kingscote'tur. Temel yerleşim ilkesi ilk kez Edward Gibbon Wakefield tarafından ortaya atılan "sistemli sömürgeleştirme"dir. Amaç, serbest göçmenlerin bölgede çağdaş insan hakları ve din özgürlüğü bağlamında yaşamalarını sağlamaktı. Tarihi her ne kadar ekonomik buhranlarla anılsa da, Güney Avustralya yenilikçi ve yaşam dolu bir yönetim örneği sergilemiştir. Eyalet günümüzde festival kenti olarak anılmakta ve kaliteli şarabıyla birçok turistin ilgisini çekmektedir.

Eyalet ekonomisi tarım, üretim ve maden endüstrilerine dayanmaktadır.