rak kabul edilmektedir. Kentte ahşap tek katlı evler dikkat çekmektedir. Ormancılık ve balıkçılık ile geçinen halk, bunun yanında sanayi dallarında da çalışmaktadır. "Ahşap kasaba" ("Tre trästäder") olarak tanınan Hjo, yıl içinde doğal ve tarihi kalıtları nedeniyle turist çekmektedir. Kent günümüzde 2010 yılı itabiriyle 6.094 kişilik bir nüfusa sahiptir.




Tus, İran

Tus (Farsça: توس veya طوس ) Toos veya Tous veya Tus Tūs olarak bilinen, eski Yunanca Susia (Gr. Σούσια) olarak bilinen İran'da Razavi Horasan (Farsça: استان خراسان رضوی, "Ostān-e Khorāsān-e Rażavī") Eyaletinde antik bir şehirdir. Eskiden Partlar zamanında şehir "Susia" ismiyle bilinirdi. "Pliny the Elder" veya "Gaius Plinius Secundus" (23-79): Romalı subay ve ansiklopedi yazarına göre, "Susia" kaliteli ünlü baldıranotu (köknara benzer çam ağacı) ile tanınmıştır.

808 yılında Abbasi Halifesi Harun Reşid (Farsça: هارون الرشيد‎ ) Horasan'da huzursuzluğa çözüm bulmak için çıktığı yolda hasta olur ve Tus şehirinde vefat eder. 1220 yılında Cengiz Han'ın Moğol istilası sırasında şehir, neredeyse bütünlükle yok edilmiştir.







Mandos

Mandos, Orta Dünya'da yer alan bir kurgusal karakterdir. Mandos (Námo) ve Lorien (Irmo) kardeştiler. Mandos ve Lόrien, yerleştikleri diyarların isimleriydi.

Námo büyük olan kardeşti ve Valinor'un batı tarafında bulunan Mandos'ta yaşardı. Ölüm Evi'nin bekçisiydi ve ruhları bir araya getirirdi. Hiçbir şeyi unutmaz ve Ilύvatar'ın iradesi dışında meydana gelecek her şeyi bilirdi. Valar'ın yargıcıydı, fakat hükümlerini Menwë'nin çağrısı üzerine bildirirdi. Eşi Vairë dokumacıydı. Ezelden beri meydana gelmiş her şeyi dokurdu. Mandos'un salonları ve odaları bunlarla kaplıydı.





Bora Sancar

Bora Sancar, (8 Ocak 1976, Ankara), oyun kurucu mevkinde oynamış basketbolcu.Kısa boyuna rağmen oyun kurucu pozisyonunda oyun zekası, savunmadaki hırsı ve mücadeleciliği ile ön plana çıktı.





Aulë

Aulë J.R.R. Tolkien'in hayali orta dünyasından bir Valadır. Ainur halkından üstün bir ruhtur.

Ainur, Aratar içinde Aulë'nin gücü Ulmo'dan biraz azdı. Hakimiyeti Arda'nın her yerinde yer alıyordu. Başlangıçta Manwë ve Ulmo'nun yanında yer aldı. Tüm toprakların şekillendirilmesi ödeviydi. Bir demirciydi ve tüm zanaatlerin ustasıydı. Noldor'un dostu olmamıştı.

Melkor onu kıskandı. Çünkü Aulë'nin gücü ve fikirleri ona denkti. Aralarında uzun süren kavgalar oldu. Melkor kendini onun yaptıklarını yıkmaya adadı. Aulë Melkor'un oluşturduğu karmaşa ve kargaşayı engellemeye çalışırken yoruldu. Melkor ile arzusu aynıydı birde: Kimsenin aklına gelmemiş, görülmemiş, duyulmamış olanı yapmak. Ama Aulë Eru'ya sadık kaldı. Her becerisini ve eserini ona sundu. Diğerlerini kıskanmadı, öğüt verdi ve dinledi.

Ilύvatar gibi kendi çocuklarının olmasını istedi ve diğer Valar'dan gizli olarak Cüceleri yarattı. Eru bu düşünceyi kabul etti. Aulë Cüceleri yaratmasını Yavanna'ya anlatınca, Yavanna Manwë ile konuştu ve ağaçların canlı olmasını istedi. Eru bunun İlkdoğanlar geldikten sonra olabileceğini söyledi.





Uçurtmanın Kuyruğu

Uçurtmanın Kuyruğu, tiyatro oyuncusu ve yazar Savaş Dinçel'in yazdığı iki perdelik tiyatro oyunu. Dinçel bu oyunla 2002 yılında düzenlenen İkinci Lions Tiyatro Ödülleri'nde ve Avni Dilligil Ödülleri'nde Yılın Oyun Yazarı ödülünü kazandı.

Eser ilk kez İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatroları'nın 2001-2002 sezonunda Savaş Dinçel'in yönetmenliğinde sergilendi. Bu oyunda Naşit Özcan ve Avni Yalçın rol aldı. Naşit Özcan rolüyle 2002 yılındaki İsmet Küntay Tiyatro Ödülleri'nde en iyi erkek oyuncu ödülü kazanırken jüri "Uçurtmanın Kuyruğu"'nu en iyi oyun ödülüne layık gördü.

"Uçurtmanın Kuyruğu", Ankara Devlet Tiyatrosu tarafından 2005 yılında sahnelendi. Yönetmenliğini Hakan Çimenser yaptığı bu sergilenişte başrolleri Olcay Kavuzlu ve Mithat Erdemli paylaştı.

2007 yılında Müjdat Gezen tiyatro binasında yaptırdığı bir salonun adına "Savaş Dinçel Sahnesi" koydu ve salonu yakın arkadaşı olan tiyatrocuya armağan etti. 1 Nisan 2007'deki salonun açılışında İlker Ayrık ve Aykut Taşkın "Uçurtmanın Kuyruğu"'nu sergilediler ve kendilerini Savaş Dinçel Tiyatrosu oyuncuları olarak ilan ettiler.

2015 yılında Uçurtmanın Kuyruğu oyunu, Oktay Gürsoy'un yönetmenliğinde, Oktay Gürsoy ve Kadir Tırpan tarafından AKM Kentpark Sahnesinde sergilenecektir.

Çocukluğundan beri disiplinle yetiştirilmiş ve disiplini saplantıya dönüş bir adam intihar etmeye karar verir. Veda mektubunu bitirdiğinde kapı çalar. Karşısında hiç tanımadığı başka bir adam vardır ve bu bilinmeyen misafir, adam hakkında pek çok şey bilmektedir. Misafiriyle konuşurken adam iç hesaplaşmasını da yapar.




Irmo

Irmo Orta Dünya'da bir kurgusal karakterdir.

Námo'nun kardeşi, hayallerin ve rüyaların efendisiydi. Yaşadığı yer Lόrien'deki bahçelerdi. Eşi ise yaraların ve yorgunluğun şifacısı olan Estë'ydi.

Estë'nin elbiseleri griydi. Gündüzleri dolaşmazdı. Valinor'un bütün sakinleri Irmo ile Estë pınarlarından içtikleri sularla canlanırdı. Valar burayı bizzat ziyaret ederdi.





Tulkas

Valar arasında kuvvetçe en üstün ve özü cesaret olan Tulkas'tı. Arda'ya en son o vardı. Güreşmeyi ve kuvvet müsabakalarını severdi. Ata binmez ve yorulmazdı, çünkü ayaklarının koşabildiği her işte üstün gelirdi. Saçları ve sakalı altındandı. Bedeninden sağlık fışkırırdı, silahı sadece elleriydi. Ne geçmişe ne de geleceğe yorardı kafasını.

Eşi Nessa'ydı, Oromë'nin kardeşi. Nessa kıvrak ve çabuktu. Geyikleri severdi. Dans etmeyi de severdi, Valimar'ın ebediyete dek yemyeşil kalacak olan çayırlarında raks ederdi.





Zan dili

Zan dili; Dilbilimciler, Lazca ve Megrelce’yi antik Kolhis dili olarak da bilinen Zan dili’nin zaman içinde ikiye ayrılmış ve kendi başlarına gelişmiş iki kolu olarak tanımlar. Zan ya da Kolhis dili de Güney Kafkas dilleri'ne ait bir koldur. Gürcüce, Svanca ve Acarca da akraba dilleridir.

Bu dil; Abhazya'nın Gal Rayon’unda, Gürcistan’ın Megrelya bölgesinde ve Acaristan’ın Batum kentleriyle; tarihte Lazistan olarak bilinen Doğu Karadeniz yöresindeki Laz nüfuslu kentlerde konuşulur. Toplam konuşanı 800,000 civarındadır.

Tüm bu 4 dil Kafkas dil grubu içerisinde değerlendirilmektedir. Ancak Kuzey Kafkas dilleri ile bu dört dilin akrabalığı kesin oranda ispat edilemediğinden Güney Kafkas dilleri ya da bilinen diğer adıyla Kartveli dilleri’nin izole bir dil ailesi olduğu söylenmektedir. Nicholas Marr tarafından ilk kez mukayese edilen dil daha sonra George Hewitt, Georges Dumézil, Arnold Chikobava ve Gôichi Kojima tarafından da çalışma konusu yapılmış, bazı kitaplar yayımlanmıştır. Megrelce ve Lazca konuşanlar arasında % 70-80 arasında karşılıklı anlaşma söz konusudur. Dilbilimcilere göre Kolhis’in yıkılmasından sonra bu ortak dil ilk ayrışma evresine girmiş oldu. Ancak asıl ayrışmalar, Laziǩa "(Egrissi)"’nin Rioni Havzası’nın güney kesiminin 5. ve 6. yüzyıllardaki Bizans-Pers savaşları nedeniyle Megrel - Laz nüfusunun tamamına yakınını yitirmesiyle başlamıştı. Bu bölge nüfustan arınmış bir yer hâline geldi. Bu yüzden Emevi Arap istilâlarından etkilenen Gürcüler, Kartli’den kitlesel olarak göç ederek süreç içinde bu bölgeye yerleştiler. Böylece günümüzde Müslümanları Laz, Hıristiyanları ise Megrel olarak adlandırılan Megrel - Lazlar arasında, Gürcüler’den oluşan ve yine günümüzde Guria ve Acara Özerk Cumhuriyeti olarak bilinen tampon bölgeler oluştu. Bundan sonra da Kolhis halkı ikiye bölünmüş oldu ve Osmanlı hâkimiyetiyle dinin de etkisiyle Lazca ve Megrelce arasında kesin dilbilimsel ayrılıklar yaşandı. Ancak bu farklılıklar anlaşmaya engel olup, iki dil arasında diyalog kurulmasına mâni olacak kadar keskin değildir. İki dil arasında% 70-80 oranında bir anlaşma mümkündür.

Aşağıdaki tablda Laz ve Megrel dillerine yani Zan diline "(Kolhis)" ait bazı kelime örnekelri verilmiştir:




1 − 2 + 3 − 4 + · · ·

Matematikte 1 - 2 + 3 - 4 + ..., terimlerinin işaretleri sırasıyla değişen ardışık pozitif tam sayıların oluşturduğu sonsuz bir seridir. Serinin ilk m teriminin toplamı, Sigma toplama gösterimi kullanılarak şöyle ifade edilebilir:

Bu sonsuz seri ıraksaktır çünkü kısmi toplamlarının dizisi (1, -1, 2, -2, ...) herhangi bir limit değere yakınsamaz. Ancak, 18. yüzyılın ortalarında Leonhard Euler, bir paradoks olduğunu kabul ettiği şu eşitliği yazmıştır:

Buna yönelik titiz bir açıklama çok sonraları yapılabilmiştir. 1890'dan itibaren Ernesto Cesàro, Émile Borel ve diğerleri, Euler'in girişimlerine yeni yorumlar da getirecek şekilde, ıraksak serilere genellenmiş toplamlar atamak için iyi tanımlanmış yöntemler araştırdılar. Bu toplanabilirlik yöntemlerinin birçoğu, 1 - 2 + 3 - 4 + ... serisinin 'e eşit olduğunu kolayca göstermektedir. Cesàro toplaması ise bu seriye bir değer atamayan az sayıdaki yöntemden biridir. Dolayısıyla bu seri, Abel toplaması gibi daha kuvvetli bir yöntemin kullanılması gereken serilere örnektir.

1 - 2 + 3 - 4 + ... serisi ile Grandi serisi (1 - 1 + 1 - 1 + …) yakından ilintilidir ve Euler tarafından, herhangi bir n için 1 - 2 + 3 - 4 + ... serisinin özel durumları olarak değerlendirilmişlerdir. Bu yaklaşım, Euler'in Basel problemi üzerindeki çalışmasını genişleten ve oradan da bugün Dirichlet eta fonksiyonu ile Riemann zeta fonksiyonu olarak bilinen fonksiyonel eşitliklere yönlendiren bir araştırma alanıdır.

Serinin terimleri (1, −2, 3, −4, …) hem + hem de − yönde 0'dan uzaklaştığı için, 1 − 2 + 3 − 4 + ... serisi terim testi bağlamında ıraksaktır. İleriki bahisler açısından, ıraksamayı temel bir yaklaşımla değerlendirmek de faydalı olur.
Tanım olarak, sonsuz bir serinin yakınsama veya ıraksama niteliğini, o serinin kısmi toplamlar dizisinin yakınsaması veya ıraksaması belirler.
'in kısmi toplamları ise şöyledir:

Bu kısmi toplam dizisi serinin herhangi bir sayıya yakınsamadığını açıkça göstermektedir çünkü önerilecek herhangi bir "x" limiti için, belli bir noktadan sonra kısmi toplamların hepsinin [x-1, x+1] aralığının dışında olduğunu bulabiliriz.
Dolayısıyla, ıraksaktır.

Bu kısmi toplam dizisinin her bir tam sayıyı bir kez içermesi de dikkate değerdir çünkü formula_3