rinden Selim Kalıç, Rezzan Bilgin, Cemal Elibol tarafından oluşturulan Genç Oyuncular Sahnesi, ilk çalışmalarını Halay - Kur derneğinde yaptı. 1990 yılında dernek yönetimi Keçiören Belediyesi'ne bağlanınca, "Keçiören Belediyesi Genç Oyuncular Sahnesi" adıyla etkinliklerini sürdüren topluluk, yerel seçimlerde belediyenin parti değişikliğiyle "Genç Oyuncular Sahnesi" olarak çalışmaya devam eden topluluk, 2000 yılında yerleşik bir mekana kavuşana kadar, birçok oyun sergiledi, iki yurt dışı turnesi yaptı. 2004 sezonunda bir oyunlarını "Tiyatro A" adına sahnelediler. ATÜK - Ankara Amatör Tiyatro Günleri adıyla iki kez etkinlik düzenleyen Genç Oyuncular Sahnesi, 1999 yılında da ATÜK - Amatör Tiyatrolar Birliği'nin oluşturulması sürecinde yer aldı.







Hamsin Yortusu

Hamsin Yortusu (veya Pentikost veya Pentekost; Antik Yunanca: πεντηκοστή [ἡμέρα], pentekostē [hēmera], "ellinci gün"), Hristiyanlıktaki başlıca bayramlardan biri.

Tarihi, yıllara göre farklılık gösterip genelde Mayıs veya Haziran aylarına denk gelir. Paskalya Bayramı'ndan yedi hafta sonra, 50. günde kutlanır. Bu günün İsa'nın ölüp tekrar dirilerek göğe yükselişinden sonra Kutsal Ruh'un Havarilerin üzerine çöktüğü gün olduğuna inanılır. Hristiyanlığın dünyaya karşı vazifelerinin başladığı gün olarak kabul edilir.

Hristiyanlığın ilk dönemlerinde Pentikost, Paskalya'dan sonraki 50 gün boyunca kutlanıyordu. Vaftizler bu dönemin başında ve sonunda gerçekleştiriliyordu. Zamanla Kuzey Avrupa'da Pentikost döneminin sonu, yani günümüzdeki Pentikost Bayramı zamanı, vaftiz için daha çok tercih edilen bir zaman haline geldi. İlk kez İngiltere'de bu gün, vaftiz olanlar tarafında giyilen beyaz kıyafet nedeniyle Beyaz Pazar adıyla (İngilizce: "White Sunday", zamanla "Whitsunday" ve "Whitsun") kutlanmaya başladı. Bu isim halen Anglikan Kiliseleri'nde kullanılmaktadır.

Pentikost'un Hristiyanlıkta ilk kez ne zaman kutlanıldığı bilinmemekle birlikte bu bayramdan ilk kez bir Doğu Kilisesi eseri olan "Epistola Apostolorum"'da bahsedilir. Bu eser, ikinci yüzyılda kaleme alınmıştır.

Pentikost'un kökeni, gül bayramı olarak da bilinen Yahudi hasat bayramı Şavuot'a dayanır. Bu bayram, önceleri buğday hasatında ilk ürünler için kutlanan bir şükran günü iken daha sonraları rabbiler tarafından Musa'ya On Emir'in indiği günün anıldığı bir bayram olarak kutlanmaya başlamıştır. Hristiyanlığa geçişinde ise geçmişte insanlığa meyveleri sunulmuş ve başarılı olmuş Yasa'nın İsa'nın takipçilerine yeniden sunuluşunun kutlandığı bir gün olarak kabul edilmiştir.





Kilgore Trout

Kilgore Trout, Kurt Vonnegut'un kitaplarında sıklıkla rastlanan karakterdir. Kurt Vonnegut'un altar-egosu olarak kabul edilir.

Kilgore Trout, Kurt Vonnegut'un kitaplarında karamsar, şanssız ve adı duyulmamış bir bilimkurgu yazarı olarak ortaya çıkar. Kitaplarının içeriği gelecekte dünyanın halinden, insanların çeşitli sorunlarına kadar gider.

Örnek olarak bir konu verilmesi gerekirse;
Bir başka galakside bir araştırmacı bir uzay gemisi ile bir gezegeni ziyaret eder. Gezegende arabalardan başka bir şey yaşamamaktadır. Gezegendeki petrol kaynaklarının tükenmesinden dolayı arabaların nesli tükenmektedir. Araştırmacı çok küçük olduğu için uzay gemisine arabalardan bir tanesini alıp yaşayabileceği bir gezegene bırakamaz. Ama onların unutulmayacağına dair söz verir ve gezegeni terk eder. Aynı araştırmacı Dünya'ya zorunlu iniş yapmak zorunda kalmıştır. Zamanla insanlarla anlaşmaya başlamış ve onlara arabaları anlatmıştır. İnsanlarda bu arabaları gezegenlerinde icat etmişler ve Dünya'nın havasını kirletmeye başlamışlardır
Örnek konudan anlaşılacağı gibi Kilgore Trout, Kurt Vonnegut'un politik mesajlarını vermek için kullandığı bir nevi mesajcı karakterdir.




İslam tarım devrimi

İslam tarımsal devrimi 8. yüzyıl'dan 13. yüzyıl-14. yüzyıl'a kadar İslam Altın Çağı olarak bilinen dönemde Arapların tarım ve ziraat alanında yaptıkları bir dizi değişikliktir. Eski dünyaya Arap tüccarların kurduğu küresel ekonomi sayesinde yeni tarım ürünleri ve yeni teknolojiler ulaşmış oldu. Afrika'dan sorgum, Çin'den narenciye, Hindistan'dan mango, pirinç ve özellikle pamuk, şeker kamışı gibi ürünler Hıristiyan Avrupa'ya taşındı.




Pentekost (anlam ayrımı)





İslam'ın Altın Çağı

İslam'ın Altın Çağı ya da İslam Rönesansı olarak adlandırılan dönem, Ortaçağda İslam dünyasının uygarlığın her alanında gelişme gösterdiği dönemi ifade eder.

Abbasiler devrinde Bağdat'ta Beyt'ül Hikmet adlı bilim merkezinin kurulması ile başladığı, Bağdat Kuşatması (1258) ve Abbasi Halifeliğinin yıkılması ile İslam'ın altın çağının son bulduğu şeklinde genel bir kabul vardır. Ancak bazı kaynaklarda bu dönemin 14. yüzyıla kadar, bazı kaynaklar ise 15. yüzyıla kadar sürdüğü ifade edilir El Kindî, Farabi, İbn-i Sina, İbn-i Rüşd bu çağ ile özdeşleşmiş filozoflardır.

İslam'ın altın çağında başta Antik Yunan olmak üzere geçmiş uygarlıkların ürettiği bilgi ve düşünceler, tercümelerle İslam dünyasına ve Endülüs kanalıyla Avrupa'ya aktarıldı. Çinlilerle yaptığı savaşlar ve diğer ilişkiler sırasında Araplar, kağıt üretim tekniklerini öğrendiler; parşömen yerine kağıt kullanımı sayesinde yazılı eserler daha kolay yayıldı. İslam ülkelerinde mühendisler, bilginler, tüccarlar; eski adetleri koruyup yenilerini ekleyerek sanata, tarıma, ekonomiye, sanayiye, hukuka, edebiyata, gemiciliğe, felsefeye ve bilime ve teknolojiye katkıda bulundu. Matematikte Hintlilerden alınan sıfır ve ondalık sistemin keşfi sayesinde matematiğe ilgi arttı; aritmetik sıradan insanların anlayabileceği ve günlük yaşamda kullanabileceği duruma geldi. Matematik ve aritmetiğin yanı sıra trigonometri gelişti. Gözlemevleri inşa edildi; optik bilimi ve kimya gelişti.

Dört Halife ve Emeviler dönemlerinde Atlas Okyanusu'ndan Hindistan'a kadar uzanan büyük bir coğrafyanın tamamı İslam Devleti'nin egemenliğine girmiş; elde edilen ganimetler ve fethedilen yerlerden toplanan vergiler bir servet birikimi yaratmıştı. İpek ve Baharat Yolu ile Akdeniz ticaretinin İslam Devleti'nin kontrolü altına girmesi iletişim imkanlarını arttırmıştı. Devletin sınırlarının Mezopotamya ve Suriye'ye ulaşması ile Helenistik, İran ve Hint kültürleri ile karşılaşan ve bu farklı kültürlere ilgi duyan Müslüman bilim adamları, sanatçılar ve filozoflar kervanlarla daha kolay ve güvenli seyahat edebiliyorlardı. Ekonomik gücün ve iletişim olanaklarının yarattığı avantaj, İslam'ın Altın Çağı'nı başlattı. Abbasiler devrinde, Emeviler'in cihad anlayışının büyük ölçüde terk edilmesi ve Arap olmayanlarla daha iç içe yaşamaya başlanması da Altın Çağın başlamasında etkili oldu.
Emeviler döneminde bazı kişisel gayretler ile başlayan tercüme hareketleri Abbasi halifesi Mansur zamanında hız kazandı. İlk önce bir tercüme bürosu ve kütüphane olarak Bağdat'ta faaliyete başlayan Beytü'l Hikme zamanla yeni işlevler üstlenerek bir kültür merkezi halini aldı. Başta fen ilimleri alanında olmak üzere birçok alanda Antik Yunan, Hint ve İran medeniyetlerinin üretilmiş eserler Arapça'ya çevrildi. Arap asıllı olmayan çevirmenler çeviri faaliyetlerinde ön plana çıktı. Abbasi halifeleri çalışmaları devlet desteği ile teşvik etti. Bunda, kültürel alanda ön plana çıkan diğer devletlerin nüfuzunu kırma arzusu da rol oynadı. Abbasi Halifelerinden özellikle Harun Reşid zamanında tercüme çalışmaları daha sistemli bir halde sürdürüldü. Kimya biliminin kurucusu Câbir bin Hayyan bu devirde sarayın kimyacısı olarak çalıştı. ""Kitap ül Zühre"" (Venüs’ün Kitabı)" adlı eserini Harun Reşid için yazdı.

Beyt'ül Hikme, en olgun devrini Halife Memun döneminde yaşadı. İlk İslam filozofu sayılan Kindî, Halife Memun döneminde Beytü'l Hikme'deki çalışmalara katılarak Süryanice ve Yunancadan yapılan tercümelerin Arapçaya aktarılması esnasındaki felsefi kavramları gramer kuralları bakımından incelenmesi işine baktı. Çağının en önemli matematik ve astronomi bilgini Harezmi de Beytü'l Hikme'nin kütüphanesinde görev yapan bilim insanlarındandı; bir coğrafya ansiklopedisi olan ""Kitab-ul- Cebri ve-l Mukabele"" adlı eserini Halife Memun için yazdı. Beyt'ül Hikme, Moğolların 1258'de Bağdat'ı istila etmesine kadar varlığını ve faaliyetini sürdürdü. Ancak Memun devrinden sonra eskisi kadar canlı bir tercüme uğraş görülmedi.

Abbasiler devrinde İslam Devleti'nde ilim ve felsefe ilerlemekte iken dinî muhalefet hareketleri ve siyasi parçalanma başlamış; toprakları üzerinde Afrika'da Aglebiler, Mısır'da Tolunoğulları ve Fatimiler, Suriye ve Mezopotamya'da Hemedâni, doğuda Tahiriler ve Samaniler gibi küçük devletler, emirlikler meydana gelmişti. Hemedânilerin başşehri olan Halep, Fatımiler'in kurduğu Kahire, 10. ve 11. yüzyıllarda kültürde Bağdat şehrinden daha ileri gitti; doğuda da Gazneli Mahmud'un sarayı önemli bir edebiyat ve bilim merkezi oldu. İslam düşüncesinin iki büyük adamı Gazneli Mahmud'un yanında yaşadı: şair Firdevsî ve astronomi, tıp, matematik alanlarında önemli eserler vermiş bilim adamı; Biruni. Hamdeni hanedanı ise Ortaçağ İslam aydınlarının ""İkinci Üstad"" diye andıkları Farabi'yi destekledi.
Abbasiler halifeliği ele geçirince Endülüs'e kaçıp kendini Endülüs emiri ilan etmiş (756) olan Emevi sülalesinden I. Abdurrahman, Kurtuba'yı başkent ve bir bilim merkezi yapmıştı. 10. yüzyılda Emevi halifesi II. Hakem döneminde ilim ve sanat alanında önemli gelişmeler yaşandı. Kahire'deki el-Ezher ve Bağdat'taki Nizamiye medreselerinin batıdaki muadili olacak olan, Asya, Afrika ve Avrupa’nın her yerinden, her dinden kimselerin geleceği Kurtuba Medresesi'ni kurdu. O dönemde Avrupa'da bulunmayan eski Yunan bilgilerini Endülüs'e Bağdat ve Şam gibi büyük eğitim merkezleriyle olan bağlar sayesinde aktarıldı. Eski Yunan eserlerinin Müslümanlar, Yahudiler ve Hristiyanlar tarafından yapılan yorum ve araştırmaları da Arapça'ya çevrildi. Bu çevriler de daha sonra Arapça konuşan Hristiyanlar tarafından Latince'ye çevrildi. Bu çalışmalar Latin bilimini yeniden canlandırıp, Rönesans'ın temellerini attı. Tıp, optik, fizik, astronomi, matematik ve kimya alanında Endülüs Emevi topraklarında önemli