i için kalenin çevresindeki "şogun"ların en yakın yardımcılarına ait evler yandı. Kalenin Honmaru denen şato bölümü kurtarıldıysa da, hizmetli ve uşakların evlerini kapsayan dış bölümler kullanılamaz hâle geldi. Son olarak, üçüncü günde şiddetli rüzgârlar ve alevler dindi ancak şehri kaplayan yoğun duman tabakası kent içinde hareket etmeyi olanaksız kıldı. Bu da ölen kişilerin cesetlerinin toplanmasını, enkaz kaldırma çalışmalarını ve onarım işlemlerini birkaç günlük bir sekteye uğrattı.

Yeni yılın yirmi dördüncü günü, yangın başladıktan altı gün sonra din adamları ve diğer gönüllüler yangında yaşamlarını yitirenlerin cesetlerini Sumida Nehri'nden "Honjo"ya taşımaya başladılar. Burada büyük çukurlar kazıldı ve cesetler gömüldü.

Yapım ve onarım çalışmaları yaklaşık 2 yıl sürdü. Şehrin yeni yapılanmasında cadde ve sokaklar daha geniş tutuldu. Bazı semtler yeniden tasarlanarak inşa edildi. Edo'nun ticaret merkezini onarmak için özel araçlar getirildi. Yerel halk ve samurai yardımcıları devletten onarım harcamaları için kaynak aldılar. Şogun kalesinin onarımı en sona bırakıldı. Onarılan ve yeniden tasarlanan kale çevresi yapılar arasında bu kez set görevi görmesi amacıyla daha geniş aralıklar bırakıldı. Uşak ve kâhyaların evleri şatonun çevresinden biraz daha uzağa inşa edildi ve tapınaklar nehrin kıyılarına taşındı.

Japonya tarihindeki en büyük felaketlerden biri olan bu yangındaki can ve mal kaybı neredeyse 1923 Büyük Kanto Depremi ve Tokyo Bombardımanı'ndakine yakındı. 20. yüzyılda yaşanan bu iki olayda da, Meireki Yangını'nda olduğu gibi yüz binlerce kişi yaşamını yitirdi ve şehirler büyük yıkıma uğradı.




Hedonizm ve Schopenhauer

Hedonizm akımı ve Arthur Schopenhauer'ın fikirleri detaylı incelendiğinde önemli birtakım benzerliklerin olduğu görülmektedir.

Schopenhauer'i ele alacak olursak, filozofun karşı cins ile kurulacak olan ilişkilerin tamamen iki tarafın bir diğerine ihtiyacı doğrultusunda gerçekleşeceğini görürüz. 'Her şey zıddı ile mümkündür'den yola çıktığımız zaman, Schopenhauer'in bahsetmiş olduğu ihtiyaç kavramının varoluş kökenli olduğu sonucuna varırız ki bu da fikrin temeline doğrulayıcı bir nitelik taşır. Karşı cins ile mevcut birlikteliklerin mantık ve irade dışı yani tamamen dürtüsel olduğunu öngören filozofun bu fikirlerinin oluşmasındaki etkenlerden biri şahsi acı deneyimlemeleri de olsa (ebeveynlerinin problemleri, kendi evlilikleri) öte yandan gerçekliğini savunan ve tamamıyla objektif çok güçlü temellere dayandırdığı başka düşünceleri de mevcuttur. Bugün bizler bir karşı cinsi önce fiziksel özelliklerine göre onaylayıp tanımaya karar veririz ve birliktelik iki tarafın bu onayı vermesi sonucu gerçekleşir. Böyle bir birlikteliğin mutlu sonla noktalandığını düşünelim. Başlangıcı tamamen dürtüsel, kontrolsüz ve hatta trajik bir mantığa dayalı olan mutlu son ne kadar masumdur?Bu sıradan örnek Schopenhauer'in 'estetik ve güzel ırk' fikrini de desteklemiş oluyor. Schopenhauer bu konudaki görüşünü fazlaca karamsar beyan etmiş olsa da,bugün inceleyebileceğimiz ilişkilerin çoğunun akıbeti bu karamsar fikre örnek niteliğindedir. Birçok kaynakta Descartes'in Düalizm'e verdiği ilk örneklerin ying-yang, kadın-erkek, mutluluk-keder gibi bir sıralamada olması da bu konuda daha çok düşünülmesi gerektiğinin işaretçisidir.

Hedonizm kısaca 'hazcılık' olarak tanımlanır. Egoist hedonizm ve akılcı hedonizm olarak ikiye ayrılan bu görüş Aristippos'un öğretisidir. Yaşanmamış olan günlerin (geleceğin) tasasıyla anlık hazlarımızdan,bulunduğumuz günün keyiflerinin sarfından kaçınmamız gerektiğinin öğretisidir demek mümkün (genel olarak). Schopenhauer, aslında farkında olmadan tüm hayatımızı bunun üzerine kurabilmiş olma ihtimalinden bahseder. Bunun en tehlikeli boyutunu karşı cins ilişkileri olarak yorumlar. Sadakatsizliğin varlığı biliniyorsa bir ilişkiden mutluluk beklemek bilişsel çelişkiden başka bir şey değildir. (Albert Camus absurdizm'i tam olarak bu konuya hayat-ölüm açısından yaklaşarak açıklar)Peki sonu bilinen bir ilişkiyi yine de yaşamak hazcılık olmuyor mu(kişisel tatmin). Tüm bunları kendine yakıştıramayan,fazla hayvansı (içgüdüsel) bulan insan 'aşk' olgusunu yaratmıştır.Bu 'dürtü kamuflesi'nden başka bir şey değildir. İşte yüzyıllardan bu yana diri kalmayı başarmıs 'aşk' olgusunun varlığı, A. Schopenhauer ve hedonizm ortaklığının bize sunmuş olduğu gerçekle aramızda bir perde görevi teşkil etmiştir.





Kaysu Doğansoy

Kaysu Doğansoy (d.1940, İstanbul), arp sanatçısı.

Ankara Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nın arp bölümünü bitirdikten sonra, 1960 - 1974 yılları arasında mesleğini Ankara Devlet Opera ve Balesi'nde uygulamaya başladı. 1974 yılında Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nda grup şefliğine getirildi. Berlin yüksek Müzik Akademisi'nde iki yıl süreyle arp ve oda müziği çalışmaları yaptı. Orkestra eşliğinde ya da solo olarak arp repertuvarının seçkin yapıtlarını seslendirdi.




Anadili Esperanto olanlar

Anaddili Esperanto olanlar, Esperanto soyu gibi bir soya bağlı değillerdir, çünkü Esperanto dili evrenseldir, bir soya bağlı değildir. anadili Esperanto olanların anne ve babası aynı ırktan olmayıp ortak olarak bildikleri tek dil Esperanto ise, evde Esperanto dilinde konuşulur ve çocuk da onları taklit ederek Esperantoyu anadili olarak öğrenir.




ASIMO

Resmi olarak, ASIMO adı, İngilizce "Advanced Step in Innovative MObility" tamlamasından türetilmiş bir kısaltmadır. Japoncada "足も" biçiminde yazılır ve "aşimo" biçiminde sesletilir. İsmi birçok insan tarafından yazdığı robot kitaplarıyla tanınan Isaac Asimov ile ilişkilendirilse de bu tamamen bir rastlantıdır.

2007 yılı itibarıyla üretilmiş 46 adet ASIMO robotu bulunmaktadır. Her birinin üretimi 1 milyon dolardan daha aza mâl olur ve yıllık 166.000 dolara kiralanabilirler.





2000'li yıllarda Honda, ASIMO'ya insanlar ile daha iyi iletişim kurmasına olanak sağlayacak yeni birtakım özellikler ekledi. Bu özellikler 5 kategori altında sınıflandırılabilir:

1. Hareketli nesneleri tanıma

2. Jest ve mimikleri tanıma

3. Çevre tanıma

4. Sesleri ayırt edebilme

5. Yüz tanıma





Archibaldo de la Cruz'un Suçlu Yaşamı

Archibaldo de la Cruz'un Suçlu Yaşamı, (Ensayo de un crimen / The Criminal Life of Archibald de la Cruz) İspanyol yönetmen Luis Buñuel' in yönettiği, 1955 yapımı bir Meksika filmidir. Filmde çeşitli kereler cinayet işlemeye niyetlenen; fakat amacına bir türlü ulaşamayan Archibaldo de la Cruz' un hikâyesi anlatılmaktadır.

Bu film, Buñuel' in amacına ulaşamayan bir burjuvanın absürt hikâyesini anlattığı filmlerinden biridir. "Basit bir isteğe ulaşmanın olanaksızlığı ve bunun anlaşılmazlığı" konusu Bunuel' in 1930 tarihli L'Âge d'or' (sevgililer kavuşamaz) filminden başlayarak, Burjuvazinin Gizli Çekiciliği (yemek yiyemezler), Yokedici Melek (evlerine gidemezler) ve Arzunun Şu Belirsiz Nesnesi (sevişemezler) gibi filmlerde daha ustalaşmış bir şekilde tekrar yer alacak ve burjuvaziyi esprili ve iğneli bir dille eleştirmekte kullanılacaktır.

Archibaldo , zengin bir ailenin tek çocuğudur. Meksika devrimi sırasında henüz küçük bir çocuk olan Archibaldo, bir gün annesinden hediye olarak bir müzik kutusu alır. Güzel dadısı ona bu kutunun eskiden bir krala ait olduğunu ve kralın bu kutu ile düşmanlarını öldürebildiğini anlatan bir hikâye uydurur. O sırada gücünü sınamak isteyen Archibaldo, kutuyu açıp dadısının ölmesini ister. Sokaktaki çatışmayı pencereden izleyen genç dadı, o sırada bi kaza kurşunu ile ölünce Archibald onu kendisinin öldürdüğünü sanır ve cinayet fikri onda dadısına karşı henüz gelişmekte olan cinsel hislerinin de etkisiyle bir tutkulu bir fikir halini alır.

Archibaldo yıllar sonra, yattığı bir hastanede bir rahibeyi ustura ile öldürmeye çalışır. Hemşire kaçarken apartman boşluğuna düşüp ölür. Archibald polise giderek bunu ve işlediğini düşündüğü diğer cinayetleri anlatmaya başlar.

Bir seferinde kocası ile sürekli tartışan hafif bir kadınla tanışmış ve onunla birlikte kadının evine gitmiştir. Tam kadının boğazını ustura ile kesmeye niyetlenmişken kadının kocası gelmiş ve o da gitmek zorunda kalmıştır. Ertesi gün polislerin onu sorgulamaya gelmesi ile kadının tam da onun yapmak istediği şekilde kendi boğazını ustura ile kesip intihar ettiğini öğrenir.

Carlota adlı bir genç kızı seven Archibaldo, onun gibi masum ve iffetli biriyle evlenirse cinayete yatkın mizacından kurtulacağına inanmaktadır. Bu nedenle içini rahatlıkla açabildiği bu güzel kıza evlenme teklif eder. Carlota düşünmek için zaman ister. 
O günlerde Lavinia adlı mankenlik ve rehberlik yapan bir kadınla tanışır ve onu öldürmek niyetiyle kendi evine çağırır. "Jean D'Arc"a benzettiği bu güzel kadının Jean D'Arc gibi yanarak ölmesini fikri onu çok cezbettiği için Lavinia'yı öldürüp yakmak için evinde hazırlıklar yapar. Lavina geldiğinde amacına çok yaklaşan Archibaldo, Lavinia'nın rehberlik yaptığı grubun aniden oraya gelmesi ile yine hayal kırıklığına uğrar. Lavinia bir daha görüşemeyeceklerini çünkü evlenmek üzere olduğunu söyleyip gider. Archibaldo da Lavinia yerine onun manken taklidini yakmak zorunda kalır.

Archibaldo, evlenme teklifini kabul eden Carlota' nın göründüğü kadar masum olmadığını, evli ve çocuklu bir mimarla ilişkisinin olduğunu fark eder. Ondan öç almak için onunla evlenmeyi, evlendikleri gece de Carlota'yı vurarak öldürmeyi planlar. Kendisine zevk veren bu plana göre Carlota' ya beyaz gelinliği içinde zorla dua ettirecek ve o sırada onu karnından vurup öldürecektir. Ancak Carlota eski sevgilisi tarafından düğün günü karnından vurularak öldürülür.

Bütün bunları dinleyen polis şefi, Archibaldo' ya cinayete yatkın bir kişiliği olduğunu; ancak birini öldürmediği sürece onu tutuklayamayacağını anlatır; hemşirenin ölümünün de bir kaza olduğunu söyleyip onu yollar. Kendisini bir katil olarak gören ancak pratikte suçsuz olduğunu fark eden Archibaldo rahatlar. Evdeki müzik kutusunu parktaki havuza atar ve suçlarından arınır. Bu sırada Lavinia'ya rastlar. Lavinia evlenmemiştir. Parkta birlikte yürümeye başlarlar ve film sonlanır.