ve kuruluşlarında katkıları sağlanarak düzenlemektedir. 2013 yılında bu festivalin otuzuncusu gerçekleştirilmiştir. Öte yandan 2010 yılından bu yana, Avrupa Festivaller Birliği içinde oluşan uluslararası MusMA Projesinin (Music Masters on Air) Türkiye ayağını yürütmektedir. Bu çerçevede her yıl genç bir Türk bestecisine bir eser siparişi verilmekte, sonrasında bu eserin, diğer ülkelerden MusMA’ya katılan kurumlarca ısmarlanan başka eserlerle birlikte Avrupa müzik festivallerinde çalınması sağlanmaktadır.
Vakıf tarafından 1989 yılında ülkenin müzik sanatına olağanüstü katkılarda bulunmuş kişi ve kurumlara yönelik olarak "Sevda-Cenap And Müzik Vakfı Onur Ödülü Altın Madalyası" ihdas edilmiştir. Her yıl tek bir kişi ya da kuruma verilen bu ödül bugüne kadar Cevad Memduh Altar (1989), Ahmed Adnan Saygun (1990), Ulvi Cemal Erkin (1991), Necil Kazım Akses (1992), İlhan Usmanbaş (1993), Leyla Gencer (1994), Cemal Reşit Rey (1995), İdil Biret ve Suna Kan (1996 yılında bu ödül istisnai olarak, adları müzik tarihimizde çok sık birlikte anılan iki sanatçıya verilmiştir), Nevid Kodallı (1997), Hasan Ferid Alnar (1998), Ferhunde Erkin (1999), Ferid Tüzün (2000), Kâmuran Gündemir (2001), Hikmet Şimşek (2002), Faik Canselen (2003), Ayhan Baran (2004), Ayla Erduran (2006), Gülsin Onay (2007), İlhan Baran (2009), Muammer Sun (2010) ve Gürer Aykal (2011), Ertuğrul Oğuz Fırat (2013) gibi müzik ustalarının yanı sıra sanat destekçisi kişi ve kurumlara: İhsan Doğramacı (2005) Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası (2008), Ankara Devlet Konservatuvarı (2012) verilmiştir. Ödül alan kişi ve kurumlar hakkında bir de armağan kitabı yayınlanmaktadır. Vakıf sözü edilen bu armağan kitaplarından başkaca müzik alanında çok sayıda telif ve çeviri kitap, nota ve CD yayınlamıştır.

Bunların dışında Vakıf, Akyurt Çocuk Korosu, Ankara Kalesi, Gökay Çocuk Korosu, Ankara Çocuk Eğitim Evi, İlgi Otistik Çocukları Koruma Derneği, ODTÜ İlkyar Vakfı, Semahat-Dr. Nusret Arsel Eğitim Merkezi Çocuk Korosu, Sevda-Cenap And Müzik Vakfı Proje Çocuk Korosu, Sokak Çocukları Korosu, Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Korosu gibi oluşumları gerçekleştirmiştir.





IV. Carlos

IV. Carlos (11 Kasım 1748 - 20 Ocak 1819), İspanya Kralı. 14 Aralık 1788'den tahttan feragat ettirildiği 19 Mart 1808'e kadar bu unvanı taşıdı.

Carlos, III. Carlos ve karısı Saksonyalı Maria Amalia'nın ikinci oğullarıydı. Babası İki Sicilya'nın kralı iken Portici'de dünyaya geldi. Abisi, Don Felipe'nin beyinsel yavaşlığı ve epilepsisi vardı.

Carlos'a, annesinin ailesinden büyük bir vücud ve fiziksel güç miras geçmişti. Annesinin dedesi Polonyalı II. August, Güçlü August olarak biliniyordu. Carlos da gençliğinde ülkede bulabildiği en güçlü adamlarla dövüşüyordu. Diğer yandan zekasal olarak biraz yavaş ve saf kabul ediliyordu.

IV. Carlos kuzeni Parmalı Maria Luisa ile 1765 yılında evlendi. Maria Luisa, Parma Dükü Philip'in kızıydı. Çiftin on dört çocuğu oldu ve bu çocukların altı tanesi yetişkinliğe kadar yaşayabildiler. Çocukları:


Maria Luisa, kaba ve görgüsüz bir kadın olarak tanındı. Kralın üstünde büyük bir gücü vardı. III. Carlos'un saltanatı sırasında kocasını sık sık saraya gönderip o zamanın başbakanı Floridablanca Kontu ile atışmasını istiyordu.

1788'de, III. Carlos vefat etti ve IV. Carlos kral olarak tahta geçti. Her ne kadar makamının kutsallığına dair derin bir inancı olsa ve güçlü, bütün bir monarşi görüntüsü vermekte çaba harcasa da, kral kendi devletini yönetmekte çok pasif rol aldı. Bunun yerine avcılıkla ilgilenmeyi tercih ediyordu. Devletin yönetimini ise eşi ve başbakanına bırakmıştı. 1792'de Maria Luisa Floridablanca Kontu'nu yerinden etmeyi ve bu pozisyona Aranda Kontu'nu getirmeyi başardı. Fakat, Fransa'yla savaş çıkınca liberal eğilimli kont yerini Manuel de Godoy'a bıraktı. Godoy, kraliçenin favori adamlarından biriydi. Çiftin sevgili oldukları da söyleniyordu.
Godoy, bir süre boyunca Aranda kontunun Fransa'ya karşı olan tarafsızlık politikasını devam ettirdi. Fakat, 1792 yılında Fransa kralı XVI. Louis'nin infazını protesto etmelerinin ardından, Fransa İspanya'ya savaş ilan ettı. 1795'te zor durumda kalan Godoy, Fransa ile Büyük Britanya'ya saldırmak konusunda anlaştı.

1803'te, kızı Maria Luisa'nın çiçek hastalığı geçirmesi üzerine, kral, doktorları, Francisco Javier de Balmis'e bu konu üzerinde çalışması için emir verdi. Balmis, Balmis Deneyleri olarak anılan çalışmaları yaptı.

İspanya, İngiltere'nin Trafalgar Zaferi'ni kazanmasına kadar Fransa'nın müttefiği olarak kaldı. 1807 yılında, Napoleon, Prusya Savaşı'nı kazanınca, Godoy'un İspanya'sı yeniden Fransa saflarına geçti. İspanya'nın sürekli taraf değiştirmesi Carlos'un pozisyonunu zor duruma sokuyor ve onu güvenilmez bir kral haline getiriyordu. Ayrıca, Godoy'un popülaritesi de bir hayli düşmüştü.

Carlos'a oğlu Ferdinand'ın Godoy'a karşı Napoleon'la güçlerini birleştirdiği söylendiğinde Carlos Godoy'un tarafını tuttu. Ferdinand taraftları çıkartılan Aranjuez Ayaklanması'nın ardından 19 Mart 1808'ten oğlunun lehine tahttan çekildi. Böylece, hapsedilen başbakanını da kurtarmış olacaktı. Ferdinand, VII. Ferdinand olarak tahta çıktı. Fakat, o anda 100.000 askeri ile İspanya'ya girmiş olan Napoleon onu da kandırmıştı.

Carlos, Fransa'da kendine sığınacak bir yer buldu ve Napoleon'un tutsağı oldu. Kısa bir süre sonra 5 Mayıs'ta oğlu Ferdinand'da ülkenin kontrolünü Napoleon'a bırakarak tahttan çekilmek zorunda kaldı ve tıpkı babası gibi Fransa'da tutsak hayatı yaşamaya başladı. 
Carlos, daha sonra Talleyrand'ın Valençay'daki Valençay Şatosu'nda gözetim altına alındı. Fransa imparatorundan gelecek maaşı kabul etti ve eşi ve Godoy ile birlikte Compiègne ve Marsilya arasında yaşamaya başladı.

1812'de Roma'daki Barberini Sarayı'na yerleşti.

 




Batman: Öldüren Şaka

Batman: Öldüren Şaka, "V For Vendetta", "Watchmen", "The League of Extraordinary Gentlemen", "Swamp Thing", "Miracleman" gibi kültleşmiş çizgi romanların yazarı Alan Moore tarafından yazılmış ve kapak çizimleri ile tanınan Brian Bolland tarafından çizilen çizgi roman. 1988 yılında çizgi roman şirketi DC Comics tarafından yayınlanmıştır. Gelmiş geçmiş en ünlü Batman hikâyelerinden biri olarak gösterilen çizgi roman sadece Batman kronolojisinde değil, aynı zamanda çizgi roman tarihçesinde de önemli eserlerden biri olarak görülmektedir..

Batman: The Killing Joke çizgi romanı genel olarak delilik ve akıllılık arasındaki ince çizgiyi ele alan bir yapıdadır.

2008 yılında Briana Bolland tarafından, çizgi romanın renkleri yenilenerek yeniden satışa sunulmuştur. Bolland kitap için daha kasvetli ve realist renkler kullanmıştır.

Batman ve ezeli düşmanı Joker arasındaki psikolojik mücadeleyi ve Joker’in gizemli kökenlerini konu almakta olan eser mantık ile delilik arasındaki ince çizgiye değinmektedir.

Joker, Arkham Akıl Hastanesi'nden kaçar. Joker'in buradaki yerine giden James Gordon olayı araştırmaya başlamıştır. Joker şehri dolaşırken geçmiş hayatından kesitler verilmektedir.

Akıl hastanesinden kaçan Joker'in hayatı, çizgi romanın flashback kısımlarında karısı hamile kalmış başarısız bir komedyen olarak gösterilmektedir. Maddi olarak zor duruma düşen Joker bir mafya babasına gider. Mafya babası ondan Red Hood kimliğine dönüşerek Gotham sokaklarında korku salmasını ister. Karısını trajik bir elektrik kazasında kaybeden Joker bir köprüde Batman'i görüp bir fabrikanın kimyasal atıklarına düşer. Karısını da trajik bir elektrik kazasında kaybeden Joker delirmeye başlar ve Komiser Gordon ile Batman'e savaş açar. Komiserin evine giren Joker, Gordon'un kızı Barbara'yı vurup kötürüm bırakır ve işkenceye başlar.

Hikâyenin sonuna doğru Joker, emniyet müdürünü kaçırır. Gordon'u esir alan Joker, komisere psikolojik ve fiziksel olarak işkence eder. Joker'in yardımcıları Gordon'u soyar ve bir kafese kapatırlar. Joker onu zorla zincirler. Kızı Barbara'nın yaralı halde çekilmiş çıplak fotoğraflarını gösterir ve onunla dalga geçer. Batman, Gordon'u kurtarmak için gelir. Joker tutsağı ile birlikte lunaparkın içine saklanır. Batman birkaç çeşit tuzakta geçer. Sonunda Batman ile Joker karşı karşıya gelir. Joker tam düşecekken Batman ona yardım elini uzatır. Joker hayatını kurtaran Batman'a bir fıkra anlatır. Polisler yaklaşırken bile gülmeye devam ederler. Çizgi roman, gülmekte olan Batman'in kolunu Joker'e doğru uzattığı karede biter.

Burada önemli olan yarasa adamın elini Joker'in omuzuna koyup da gülmeye devam mı edeceği yoksa onu öldüreceği midir? Bu belirsiz bırakılır. Roman "Batman, Joker'i yakaladı ve..." cümlesi ile roman sona erer.

Tımarhaneye kapatılmış iki deli, bir gece kaçmaya karar verir. Çatıya çıkarlar ve bir tanesi karşıdaki evin damına atlayıverir. Ancak diğeri atlamaktan korkmaktadır. İlk atlayan deli korkmakta olan arkadaşına; ‘Yanımda fenerim var, onu sana doğru tutarım. Sen de ışığa basarak karşıya geçiverirsin’ der. Atlayamayan deli kafasını sallar ve ‘Sen beni deli mi sandın? Ya yarı yoldayken feneri söndürürsen ne olacak?’ der.

Batman/Bruce Wayne
"Batman, kendisini gören Joker'in telaşlanarak köprüden düşüp, yüzünün deformasyon geçirmesine sebep olur. Başına gelen olaylar ile deliren Joker de, Müfettiş Gordon'a işkence yapan, kızı Barbara'yı kötürüm bırakan Joker'i durdurmaya çalışır. Fakat bu yolda kendisinin de deli olduğundan şüphelenmeye başlar. Gordon'u serbest bırakan Joker, Batman'i bir sirke çağırır. Barbara'ya intikam sözü veren Batman, kendisine oyun oynayan Joker'e ölmek üzereyken elini uzatır ve hayatını kurtarır. Joker'in anlattığı fıkraya gülen Batman elini onun omzuna koyar. Sonra ne olduğuysa belirsizdir."

Joker
"Başarısız bir komedyen olan Joker, parasız kalınca bir mafya babasına gider. Mafya babası da Joker'den Red Hood kılığına girmesini ister. Bir gün polis tarafından bir köprüde yakalanan Joker, Kendisine doğru gelen Batman'i görünce korkup aşağıya düşer. Buradan çıktığında, nehirdeki kimyasallar yüzünden suratının değiştiğini görür. Hamile karısının başına gelen bir elektrik kazasıyla gelen trajik ölümü ile iyice deli