ini düzenlemektir.

Söz konusu destek, iki ya da daha fazla milletin aynı sistemi kullanmaları ve NAMSA destek birimlerinden yararlanma kararı vermeleri ile söz konusu olmaktadır.





Filiz Taçbaş

Filiz Taçbaş (d. 1964, İstanbul), Türk sinema ve dizi oyuncusu, eski millî tenisçi.

İlk kez 10 yaşındayken, Bilge Olgaç'la kamera karşısına geçti. Uzun bir süre ara verdikten sonra sinema ve dizi çalışmalarına devam etti. Geniş izleyici kitlelerince tanınması, 1992 yılında "Mahallenin Muhtarları" dizisiyle oldu. Taçbaş, sanat hayatının yanı sıra, profesyonel bir tenis oyuncusudur.

2007 yılında yüksek puan elde ederek, millî takım elemelerine girmiş, millî forma giymiş olup, aynı zamanda gazetelerde tenisle ilgili yazılar yazmaktadır.

Eve Dönüş - 2015





Müstalîlik

Mustâlîlik (Arapça: مستعلية Must'aliyya, Farsça: مستعلوی Most'alī), Şiîliğin İsmâilîyye mezhebinin Mustâ‘lî fıkhını tâkip eden kolu. 
Fatımiler'in Sekizinci halifesi hâlife Ebû Tamîm Ma’add el-Mûstensir bil-Lâh'ın ölümünden sonra büyük oğlu Ebû Mansûr Nizâr el-Mustafâ li-Dîn’il-Lâh'ın yerine küçük oğlu olan ʿAhmed el-Mustâ‘lî, Ebû Tamîm Ma’add el-Mûstensir bil-Lâh'ın veziri olan El-Melik el-Efdâl ibn Bedr el-Cemâli Şehenşâh tarafından dokuzuncu hâlife olarak ilân edilince 1094'de İsmâilîlik, Nizârîlik ve Mustâlîlik olmak üzere ikiye ayrılmıştır.

Yemen'de yayılmış olan Tâyyibî kolunda, İmamın Gayba halinde olduğu sırada Dâ’îler imâmın temsilcisi olarak görevini sürdürmüştür. Hindistan'da Buhra olarak hitap edilmiştir.
0. Ali "(Mustâlî İmâm olarak sıralandırır fakat numaralandırmaz; Nizarîlik'te ise Birinci'dir.)"
1. Hasan el-Mûctebâ 
2. Hüseyin ibn Ali
3. Ali Zeyn el-Âb’ı-Dîn
4. Muhammed el-Bakır
5. Cafer-i Sâdık
6. İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek
7. Muhammed bin İsmâ‘îl eş-Şâkir
8. Vâfî ʿAhmed "(ʿAbd Allâh bin Muhammed)" 
9. Takî Muhammed "(ʿAhmed bin ʿAbd Allâh)" 
10. Razî ʿAbd Allâh "(Hüseyin bin ʿAhmed)" 
11. Birinci Fâtımî Hâlife/İmâmı Ebû Muhammed ‘Ubayd Allâh ibn el-Huseyn el-Medhî
12. İkinci Fâtımî Hâlife/İmâmı Kaim "(Muhammed el-Kaim bi-Emrillah)"
13. Üçüncü Fâtımî Hâlife/İmâmı Mansur "(İsmail Mansur bi-Nasrillah)"
14. Dördüncü Fâtımî Hâlife/İmâmı Mu‘izz "(Ebu Tamim el-Mu‘izz Li-Dinillah)"
15. Beşinci Fâtımî Hâlife/İmâmı Ebu Mansur Nizar el-Aziz Billah
16. Altıncı Fâtımî Hâlife/İmâmı EbûʿAlî el-Mansûr el-Hâkim bi-EmrʿAllâh "(Dürzîler'in ortaya çıkışı)"
17. Yedinci Fâtımî Hâlife/İmâmı ʿAlī az-Zāhir li-Iʿzāz Dīnillāh
18. Sekizinci Fâtımî Hâlife/İmâmı Ebû Tamîm Ma’add el-Mûstensir bil-Lâh
19. Dokuzuncu Fâtımî Hâlife/İmâmı ʿAhmed el-Mustâ‘lî
20. Onuncu Fâtımî Hâlife/İmâmı El-Âmir bi'Ahkâmi’l-Lâh "(Kendisinden sonra kuzeni El-Hâfız'ın halife olmasıyla "Hâfızîlik" dalı teşekkül etmiştir.)"
21. Et-Tâyyîb Ebû’l-Kâsım "(Davudî İsmailîlik, Alavî Buhra ve Süleymânîlik'te "Gayba halinde Gizlenen Son İmâm" olarak bilinir. İsnâaşerîyye'deki Muhammed Mehdi'nin rôlünü üstlenen İmâmdır.)" 




Henri Langlois

Henri Langlois (d. 13 Kasım 1914, İzmir - ö. 13 Ocak 1977, Paris), filmlerin korunması ve onarımı konusunda çalışmış bir öncüdür. Fransız Sinematek'inin (Cinémathèque Française) kuran ve geliştiren kişidir.

İzmir, Türkiye'de doğdu. Özel fonlarla arşivini oluşturmaya başladı. Önceleri az sayıda filme sahipken, sonraki on yıllarda koleksiyonu birkaç bin parçayı aştı ve koleksiyonu Fransız devleti finanse etmeye başladı.

Henri Langlois, Georges Franju ve Jean Mitry 1936'da "Cinémathèque Française"'yi kurdu. Başlangıçta on olan film sayısı 1970'lerin başında altmış bine ulaştı. Langlois bir arşivciden öte, bozulma tehlikesi altında olan birçok filmi yenilemekle de ilgilendi ve bunları gösterime sundu. Filmlerin yanında, kamera, projeksiyon makinesi, kostüm ve seçkin gösterim programlarının muhafazasına da yardımcı oldu. Bu unsurlar Langlois'nin iki millik bir alana yayılan film sergisi ile Palais de Chaillot'daki değerli hatıra eşyalarından oluşan müze koleksiyonunu da yavaş yavaş geliştirecekti. 1997'deki bir yangından gördüğü hasar nedeniyle bu koleksiyonun yeri değiştirildi.

Langlois ve arkadaşları, aralarında Chaplin'in Büyük Diktatör filmine ait makaraların da bulunduğu pek çok filmi, II. Dünya Savaşı döneminde Fransa'nın Nazi işgali altında olması dolayısıyla karşı karşıya kaldığı yok edilme tehlikesine karşı korudu.

Langlois 1960'lar Fransız sinemasını, özellikle aralarında François Truffaut, Jean-Luc Godard, Jacques Rivette, Claude Chabrol ve Alain Resnais'in de bulunduğu Fransız Yeni Dalgası yönetmenleri ile onların takipçilerini önemli ölçüde etkiledi. Bu sinemacıların bazıları, çoğunlukla kalabalık gösterimlerde sıranın en önünde yer aldıklarından, "les enfants de la cinémathèque" ("sinematek çocukları") olarak anıldı.

1968'de Fransa kültür bakanı Andre Malraux, Langlois'i "küstahlığı ve çok sıkı kuralları" nedeniyle kendisine ayrılan fonu keserek kovmak istedi. Bunun üzerine epeyce tepki gösterildi; hatta prestijli Cannes Film Festivali protestolar nedeniyle durduruldu. Paris'teki protestocular arasında Yeni Dalga sinemacıları ile aktivist Daniel Cohn-Bendit de bulunuyordu. Hitchcock'tan Kurosawa'ya ve Fellini'ye kadar tanınmış yönetmenlerden destek telgrafları geldi. Sonunda Malraux bu şiddetli tartışmalar üzerine geri adım atarak, Langlois'yi görevine iade etti; ancak, müze fonunu da azalttı.

1970'te, yaşamı boyunca yaptığı çalışmalar üzerine Ingrid Bergman, Lillian Gish, François Truffaut, Catherine Deneuve, Jeanne Moreau gibi sanatçılarla yapılmış söyleşileri de içeren ve "Henri Langlois" adını taşıyan İngilizce bir belgesel çekildi. Langlois 1974'te, yaşamı boyunca Cinémathèque'te yürüttüğü çalışmaları nedeniyle Akademi Onur Ödülü aldı. Ayrıca, Paris'teki 13. bölgeye adı verildi.

2004-2005'te Jacques Richard Langlois'nin kariyeri üzerine "The Phantom of the Cinémathèque" adında bir belgesel çekti. Film, Simone Signoret, Godard, Chabrol ve Truffaut gibi isimlerin de aralarında olduğu birçok arkadaşı, meslektaşı ve akademisyenle söyleşiler içerir.

Langlois'nin mezarı Paris'te, Montparnasse Mezarlığı'ndadır.






Otokatalitik küme

Bir otokatalitik küme / kendi kendini tezgenleyen küme her biri küme içindeki diğer üyeler tarafından katalizleme / "tezgenleme" ile üretilebilen varlıklar topluluğudur; bir bütün olarak küme kendi üretimini katalize edebilir / "tezgenleyebilir". Bu yolla kümeye "bir bütün olarak" [[otokatalitik]] / "kendi kendini tezgenleyen" denebilir. Otokatalitik / kendi kendini tezgenleyen kümeler ilk olarak ve en kesin bir biçimde moleküler varlıklar düzeyinde tanımlanmıştır ancak yakın zamanlarda sosyoloji ve ekonomi alanlarında sistemlerin çalışmasını açıklamada meczaen kullanılmaya başlanmıştır.

Otokatalitik / kendi kendini tezgenleyen kümeler aynı zamanda eğer fiziksel olarak iki ayrı uzaya ayrılırsa kendilerini kopyalama konusunda gizemli bir yetenek göstermektedir. Bilgisayar modelleri, yayılan otokatalitik / kendi kendini tezgenleyen kümelerin ayrılan her kısımda, aynen hücresel mitoz gibi ilk kümenin tüm reaksiyonlarını / "tepkimelerini" üreteceğini göstermektedir. Uygulamada, otokatalizin / "kendi kendini tezgenlemenin" ilkelerini uygulayarak küçük bir metabolizmanın kendini biraz daha yüksek seviyedeki bir organizasyonu kopyalayabilir. Bu özellik otokatalizin / "kendi kendini tezgenlemenin" karmaşık evrim için neden kurucu mekanizma olarak düşünüldüğünü açıklamaktadır.




Karamanlar, Domaniç

Karamanlar, Kütahya ilinin Domaniç ilçesine bağlı bir köydür.

Karamanlar Köyü Domaniç'e 28 km, Tavşanlı'ya 35 km, Kütahya'ya 92 km uzaklıktadır.

 Köyde yaşayan nüfusun geçim kaynakları ise tarım ve hayvancılıktır.




Trabzon'daki kütüphaneler listesi

Trabzon'daki kütüphanelerin kuruluş yılı ve kitap sayıları aşağıdadır:



1943-1974 yılları arasında vefatına kadar Trabzon Lisesi'nde görev yapan çok değerli Hocamız İsmail Hakkı Berkmen Beyefendi adına tesis edilen ve her derecedeki halk tarafından yoğun kullanılan "Tarih Kütüphanesi" 2009 yılında alınan bir kararla "Tarih Merkezi" haline dönüştürülmüş ve işlevselliği kaybettirilmiştir. Bu Kütüphanedeki kitapların nerelere dağıtıldığı veya depolandığı öğrenilememiştir.

Yaklaşık 16000 kitabı olan güzel bir Okul Kütüphanesi örneği. Ancak bilgisayar sistemi olmadığından kataloglar el yordamıyla taranabiliyor.Osmanlı dönemine ait az bir miktar yazma ve nadir basma eser de mevcuttur.




Adil Nuri Erkoç

Adil Nuri Erkoç (eserlerinde kullandığı imzası Eflatun Nuri, bazı kaynaklarda Eflatun Nuri Erkoç şeklinde de anılır, d. 1927 - ö. 3 Mayıs 2008) Türk karikatürist.

1927 yılında doğdu. Bir süre Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde sanat eğitimi gördükten sonra 1942 yılında Akbaba dergisinde ilk eserini yayınladı. Elli yılı aşkın sanat hayatı boyunca, ilk dönemlerde Medet, Marko Paşa, Melun Paşa gibi dergilerde, son dönemlerde Leman, Öküz, Yeni Harman ve Kaçak Yayın dergilerinde çalıştı. Karikatürleri yurtdışında da yayımlanan ve ödüller alan Erkoç, anılarını 2005 yılında "Benim adım Eflatun" başlığı altında kitaplaştırdı.

3 Mayıs 2008 günü vefat etti.




Karmatîlik

Karmatîlik, (Arapça: قرماطة Qarāmita) Şiîliğin İsmâilîyye mezhebinin Fâtımîler'in imâmlığını kabul etmeyen ve ""Yediciler"" olarak da bilinen koluna ait olan köktendinci "(ghulat)" bir mezhep.

Karmatilik, İsmailliyye mezhebi içerisinde ortaya çıkmış ve her ne kadar Fatımilerin ortaya çıkısından sonra onlara bağlanmayı reddetmişse de, eski İsmaili öğretiye sadık kalmaya devam etmiş bir harekettir. Adını Kufe’li Hamdan Karmat'tan alan, Bahreyn'nin başkenti Hajr ile Doğu Arabistan'ın Lahsa kentlerinin 899 yılında fethini gerçekleştiren ve aslen İran Buşehr Eyaleti Ganaveh şehristanından olan "Ebû-Saʿid Hasan bin Behrâm Cennâbî" tarafından İsmailî öğretileriyle birlikte Zerdüştlük ve İran milliyetçiliğinini harmanlayarak önceleri Ubeydullah Mehdi Billah’ın Fatımiler Devleti’ne karşı bir tepki olarak kurulan, daha sonra ise 930'da Cennâbî'nin oğlu "Ebû Tâhir Süleyman el-Cennâbî"’in devlet başkanlığı döneminde Mekke'yi yağmaladıktan sonra Hacerü'l-Esved’i çalan ve ardından da bir yıl geçtikten sonra 931'de Ebû’l-F