nlı Ressamlar Cemiyeti üyelerinin yurt dışında eğitime gönderildiği dönemlerde kendisi de yurt dışında eğitim gördü. Çallı Kuşağı ressamları gibi empresyonist türde eserler verdi. Zengin bir renk paleti ile suluboya, yağlı boya ve guaj boya çalışmaları ile tanınan sanatçı, I. Dünya Savaşı yıllarında Bandırma Belediye Başkanlığı da yaptı. Yurda dönüşten sonra resim alanında çok fazla varlık gösteremediği dönem bu dönemdir.

Abdülkadirzade Hüseyin Haşim Paşanın yönetiminde kuruluşun adını taşıyan ve 1914 yılına kadar 18 sayı yayınlanan Osmanlı Ressamlar Cemiyeti Gazetesi’nin sorumlu yöneticiliğini de yapan Osman Asaf 1938 yılında öldü.




Radyo Oyunu Taslağı II

Radyo Oyunu Taslağı II, Samuel Beckett'ın yazdığı bir radyo oyunudur. Oyun 1961'de Pochade radiophonique başlığı ile Fransızca yazıldı ve Les Éditions de Minuit tarafından Kasım 1975'te yayınlandı. Beckett oyunu, BBC Radyo 3'te 13 Nisan 1976'daki yayınlanışından kısa bir süre önce İngilizceye çevirdi. Martin Esslin'in yönettiği BBC yapımında Harold Pinter, Billie Whitelaw ve Patrick Magee rol aldı. Oyunun İngilizce versiyonu ilk kez "Ends and Odds"'da (Grove, 1976, Faber, 1977) Radio II adıyla yayınlandı.

Esslin'e göre Beckett "eserin henüz tamamlanmamış, kaba bir taslaktan öte olmadığını düşünüyordu ve yapımdan haberi olduğunda yayınlanmamasının daha iyi iyi olacağını söyledi." Beckett'a göre "asıl sorun metindeydi ancak 'yapımda Animatör ve ekibinin oyuna canlı bir şekilde başlayıp git gide yorgun ve yılgın hale gelmesi de yanlıştı, karakterlerin oyunu çok daha yorgun ve umutsuz başlamaları gerekirdi.'"




Radyo Oyunu Taslağı I

Radyo Oyunu Taslağı I, Samuel Beckett'ın yazdığı bir radyo oyunudur. 1961'de Fransızca yazılan oyun Les Éditions de Minuit tarafından Esquisse radiophinique başlığı ile Eylül 1973'te yayınlandı. İngilizcede ilk yayınlanışı Sketch for Radio Play başlığı ile "Stereo Headphones" 7'de (İlkbahar 1976) oldu. Oyun daha sonra "Ends and Odds"'da (Grove 1976, Faber 1977) Rough for Radio I adıyla yayınlandı.

"Oyunun Fransıca versiyonun yayınlanmasının hemen ardında, Humphrey Searle'ın müzikleri hazrılayacağı bir BBC yapımının hazırlanmasına ilişkin planlar yapıldı ancak yapım gerçekleştirilemedi. 1970'lerin sonunda BBC'nin oyunu müziksiz olarak yayınlama önerisi Beckett tarafından reddedildi. Beckett Mirası'na göre Fransızca versiyonu ORTF (Office de Radiodiffusion Télévision Française) tarafından 1962'de yayınlanmıştı ancak Beckett bu yapımın varlığını daha sonra unutmuştur."

2006'da yazarın doğumunun yüzüncü yılı anısına RTÉ Radyo 1'de Beckett'ın tüm radyo oyunları yayınlandı. "Radyo Oyunu Taslağı I"'in yayın tarihi 12 Nisan'dı.

Oyun ayrıca İngiliz piyanist John Tilbury tarafından compact disc olarak yayınlandı. Bu yapımda piyanist aynı zamanda 'O' karakterinin rolünü seslendirdi. "Cascando" ile birlikte kaydedilen bu yapımda Tilbury'nin bestelediği ve Sebastian Lexer'ın elektronik düzenlemesini yaptığı müzik kullanıldı.




Vsevolod Pudovkin

Vsevolod Illarionovich Pudovkin (Rusça: Всеволод Илларионович Пудовкин) (16 Şubat 1893–20 Haziran 1953), film montajı hakkında etkili teoriler geliştiren Rus film yönetmeni. Pudovkin'in önemli eserleri çağdaşı olan Sergei Eisenstein ile zıtlık gösterir. Eisenstein, montajı halk kitlelerini yüceltmek için kullanırken, Pudovkin bireylerin cesaret ve zorlukları yenme gücüne konsantre olmayı tercih etti.

Yönetmen, Moskova Üniversitesi'nde mühendislik öğrencisi iken çıkan I. Dünya Savaşı'nda aktif görev aldı. Bu sırada Almanlar tarafından esir alındı. Savaştan sonra, sinema dünyasına ilk olarak senaryo yazarı, aktör ve sanat yönetmeni olarak girdi. Daha sonra ise Lev Vladimirovich Kuleshov'a yardımcı yönetmenlik yaptı.

Birkaç tane reklam filmi çektikten sonra sessiz sinemanın başyapıtlarından biri sayılan, geliştirdiği montaj teorileri ile ünlü olmasını sağlayan "Mother" isimli filmi çekti (1926). Bu filmi 1927'de "The End of St. Petersburg" ve "The Heir of Genghis Khan" olarak da bilinen "Storm over Asia" izledi.

Sağlık sebepleri ile ara verdiği sinemaya 1938'de geri dönen Pudovkin, eski çalışmaları kadar başarıya erişemeyen "Mother and Sons" (1938), "Minin and Pozharsky" (1939) ve "General Suvorov" (1941) izledi.

II. Dünya Savaşı'nın ardından, partinin eleştirileri sebebiyle, ilk dönem konularına geri döndü. Son çalışması "The Return of Vasili Bortnikov" oldu (1952).








Mehmed Burhaneddin Efendi (Abdülmecid'in oğlu)

Mehmet Burhaneddin Efendi ( d. 22 Mayıs 1849, İstanbul- ö. 4 Kasım 1876, İstanbul). Sultan Abdülmecid'in Nükhetseza Hanımefendi'den olan oğludur. II. Abdülhamid'in en sevdiği kardeşiydi. Bu kardeşinin ismini oğullarından birine vermiştir (Mehmed Burhanettin Efendi). Genç yaşta veremden öldü. Mezarı Sultan Abdülmecid Türbesi'ndedir. Batı müziği öğrenmiş bestekâr bir şehzadeydi. Flüt çalardı. Mestiniyaz Hanımefendi'den (1851-1909) dünyaya gelen tek çocuğu Şehzade İbrahim Tevfik Efendi'dir.




Bragi

Bragi, Odin ve Frigg'in oğludur. Bilgelik ve şiir tanrısıdır. Ayrıca İdunn'un kocasıdır.




Son Akşam Yemeği (anlam ayrımı)

Son Akşam Yemeği şu anlamlara gelebilir:




Religious Society of Friends

Quakers (Dostların Dînî Derneği), mevcut Hıristiyan mezheplerinden ve tarîkatlarından memnun olmayanlar tarafından 17. yüzyıl ortalarında İngiltere'nin kuzeybatısında ortaya çıkmış bir mezheptir. Üyeleri Arkadaşlar ya da Religious Society of Friends olarak adlandırılır. Tarihçiler mezhebin kurucusu ve en önemli erken dönem lideri olarak George Fox (1624 - 1691)'u gösterir. Quaker, Mennonite Kilisesi ve Brethren Kilisesi'yle birlikte Hristiyan pasifizmini savunan üç "tarihi barış kilisesi"'nden biri olarak değerlendirilir.

İngiltere'deki kuruluşunun ardından Quakerizm, temelde Avustralya, Bolivya, Kosta Rika, İrlanda, Kenya, İskoçya, ABD ve Galler gibi ülkelere yayıldı. Günümüzde, başta Büyük Britanya, Kuzey Amerika ve Afrika olmak üzere birçok bölgede mensubu bulunmaktadır. Quakerların toplam sayısı nispeten düşük olsa da (tüm dünyada yaklaşık 350.000) Philadelphia, Pensilvanya; Newberg, Oregon; Greenleaf, Idaho; Whittier, Kaliforniya; Richmond, Indiana; Friendswood, Teksas; Birmingham, İngiltere ve Greensboro, Kuzey Karolina gibi yerlerde Quaker etkisi yoğun şeklide görülmektedir.

Quakerlik tarihi kabaca dört aşamaya ayrılmaktadır. Günümüzde, Quakerlik başlangıcı, sıfır aşama noktası bağlamında bağımsız din toplulukları olarak grupların oluşum başlangıcı değil de daha sonraki kurucuların (ya da Quaker olarak adlandırılan ilk dostların) ilk resmi çıkışlarına dayandırılmaktadır. Sıfır aşama ya da yapısal oluşum aşaması chiliastisch (İsa’nın yeryüzüne geri dönüp binlerce yıllık bir hükümranlık süreceği beklentisine dayanan öğreti) fikirlerle şekillenmiştir.

1650’den yaklaşık 1690’a kadar olan "ilk aşama" yoğun takiplerle ve yoğun misyon çalışmalarıyla geçmiştir. Bu ilk aşamada Quakerlik İngiltere’de ve daha sonra ABD’de yayılmıştır.

1690’lardan 18. yy’ın ikinci yarısına kadar olan "ikinci aşama"nın şekillenmesinde, kendi kabuğuna çekilme, ayrışma, durağanlaşma ve tepkisiz kalma görülmüş, aynı zamanda, ekonomik ve toplumsal gelişmeler etkili olmuştur.

18. yy’ın ikinci yarısından 19. yy ortalarına kadar olan "üçüncü aşama"; kadınlar, köleler ve esirlerin hakları için birçok Quaker’in barışçıl ama radikal savaşları, barışa katkı, açlık ve sömürünün hafifletilmesi ile süregelmiştir.

19. yy’ın ortalarından günümüze kadar gelen "dördüncü aşama" ise bölünmeler ve yeniden birleşmelerden oluşur.

Quaker tarihi İngiltere’de 17. yy’da başlamıştır. Başlangıçta, Quakerler, kendilerini din topluluğu olarak görmüyorlardı, daha çok, dağınık bir gruplaşma vardı. Quakerler, Tanrısal ışığın büyüklüğü ve parlaklığından tamamen büyülenmiş bir şekilde heyecanlı ve titreyerek konuştuklarından, karşıtları onlara alay mahiyetinde, İngilizce: “to quake = titreme” anlamına gelen bu ismi takmışlardır.

George Fox’un bir İngiliz mahkemesinde söylemiş olduğu “Tanrı’nın sözleri önünde titre!” sözüyle, yayılan Quaker adı başka bir kökene sahip oldu. İlk olarak Quakerler, Anglikan mezhebine bağlı olanlar için kurulan kiliselere ve kendilerince ikiyüzlü olarak değerlendirilen Püritenlere karşı çıkan muhalefetleriyle birleştiler.

Bu muhalif hareketlerin ilk düşünsel önderlerinden birisi, 1649 yılında Nottingham’daki bir kilisede ilk genel konuşmasını yaparken tutuklanan George Fox’dur. Tanrı’ya küfretme gerekçesiyle sekiz defa hapis cezası almıştır.

İlk Quaker Topluluğu’nun diğer bir ismi ise bir süre George Fox’a rakip olarak ortaya çıkan James Nayler’dir. James Nayler’in kendisi olduğu kadar taraftarları açısından hareketin doruk ve dönüm noktası 1656 yılında Bristol’da Tanrı’ya küfretme gerekçesiyle tutuklanması olmuştur.

İlk misyon çalışmalarının diğer bir kilit ismi ise, arka planda organizatör olarak çalışan Margaret Fell’dir (1614 – 1702). 1669’da George Fox ile evlenen Margeret, belgeyi imzalamamasına rağmen, ünlü Barış Belgesi’nin asıl yazarı olarak kabul edilmektedir.

17. yy’da Quakerlere karşı olan toplumsal ve politik tutum çelişkilidir. 1651 yılında Oliver Cromwell, George Fox’a yüzbaşı rütbesini teklif etti, ancak Gerorge Fox bu teklifi kabul etmedi. 1660’lı yılların başında İngiltere’de, Quaker takibi doruk noktasına ulaşmıştı. Yüzlerce Quaker linç edildi, tutuklandı ve kötü muamele gördü. 1667- 1669 yılları arasında George Fox, aylık, üç aylık ve yıllık toplantılar düzenlemiş ve bu toplantılar günümüze kadar gelen Quaker sistemini oluşturmuştur.
Quakerler’ın, soruşturmalardan sonra bile (1689, İngiliz Parlamentosu, Dinsel Hoşgörü Yasası) kamu dairelerinde, siyasi görevlerde ve üniversitelerde çalışmalarına izin verilmemiştir. Bunun nedeni ise resmi göreve başlama yeminini kabul etmemeleridir. Bu yüzden birçok Quaker üyesi, ilk olarak Kuzey Amerika’ya, Batı Hindistan’a ya da Hollanda’ya veya Frizon Ülkesi’ne göç etmiştir.

Quakerliğin şekillenmesinde rol oynayan üçüncü ünlü kişi ise İngiliz William Penn’dir. Penn 1681 yılında Pensilvanya valisi seçilmiş ve İngiliz-Amerikan (Quaker) tarihinin