a (Pali: ; Sanskrit: संघ ) Pali dilinde ve Sanskritçe'de ortak amaç veya vizyona sahip topluluk, dernek, ya da cemiyet anlamında kullanılan bir kelimedir. Budist Keşişler Topluluğu da denir. Değişik anlamlarda Budist veya Jainist grupları tanımlamak amacıyla da kullanılmaktadır. Geleneksel olarak Sangha Budistlerde iki anlamda kullanılmaktadır: en yaygın olarak "rahipler Sanghası", yani rahip ve rahibelerden oluşan topluluk anlamına gelir. Daha dar anlamda ise, Sangha, "arya-sangha", "soylu Sangha" da denilen belli bir yüksek farkındalığa ulaşmış varlıkların oluşturduğu topluluk, veya gerçeğin ne olduğunu arayanların oluşturduğu topluluk (örneğin "Satsang") anlamında da kullanılmaktadır. Bu madde de öncelikle anlatılan rahipler Sanghasıdır. Budistler geleneksel olarak, aydınlanmaya giden yolda en uygun ortamı rahip yaşantısının sağladığını kabul eder. Ayrıca Sangha Buda'nın öğretilerinin korunması, çevrilmesi, ileriye taşınması ve yayılmasından sorumludur.
Budist geleneğini ve öğretilerini uygulayan bir topluluktur. Rahip (bhikku) ve rahibelerden (bhikkhuni) oluşmaktadır.

Soylu Sangha, Sanskritçede “Arya-Sangha” olarak geçmektedir. Budist öğretisine göre, aydınlanma yolunda ilk adımı başarıyla geçenlerdir. Dolayısıyla bu, şu anlama da gelmektedir: Onlar, egolarından kurtulabilmişlerdir; ancak bu tamamen aydınlanma demek değildir. Çünkü Budizm anlayışına göre, onların algılaması kısmen ince bir perdeyle karartılmıştır; örneğin çok incelmiş duygu ve hisler biçiminde hala sersem haldedir. Ancak bu duygular daha ziyade geçip giden “gökteki bulutlar” olarak algılanır. O duygular kişi ile özleşmemekte, sağlıklı bir mesafeden algılanabilmektedir. Bu nedenle „uyanış“ genellikle „kurtuluş“ olarak ifade edilmektedir. Soylu Sangha, Budistlerin sığınak olarak nitelendirdikleri üç sığınaktan biridir. (Diğer iki sığınak, Buda ve Dharma öğretisidir.)

Bizzat Buda tarafından yaşamın içine çekilen keşiş ve rahibelerin oluşturduğu topluluk Sangha’nın Budist keşişliği (Dhamma), öğretilerin korunması ve yayılması konusunda önemli bir etkisi vardır. Henüz amatör olanlarla ortak 4 ayrı grup oluşturulmuştur ve Sangha adını verdiğimiz bu gruplar Buda’nın öğretilerinin takipçisidirler.

Hıristiyan toplulukların aksine keşiş topluluğu başlangıçtan itibaren vardı. Bu topluluk ilk olarak keşişler için, daha sonraları ise rahibeler içinde oluşturulmuştur. Adaylar ilk yıllarda sadece Buda tarafından seçilmekteydi. Hızla büyüyen topluluk ile daha sonraları Buda, keşiş tayin etme hakkını müritlerine devretmiştir. Budist keşiş ve rahibelerin yaşamları genellikle Hıristiyan topluluklarınkinden daha sofudur (maneviyatlıdır).

İlk başlarda geçimini sadaka ve hayırlarla sağlayan evsiz gezici rahipler vardı. Daha sonraları ise Buda’nın yaşamını devam ettirebilmesi için varlıklı üyeler tarafından geçici ve daimi kalacak yerler tesis edilmiştir. O zamana kadar sadece yağış dönemleri için barınaklar yapılmıştır. Ama bu barınaklar sonunda tekrar yıkılmaktaydı. Yaşam tarzlarında kısmen farklılıklar gözlemlense de Budizm’de sadece bir tane topluluk vardır. Farklı okul isimleri şeklinde ifade edilmesinin sebebi de topluluğun bölünmesinin büyük suç olarak görülmesi olabilir. Buda’nın zamanında da topluluğun bölünmesi için girişimler ve eğilimler vardı ve şüphesiz bunların çoğu siyasi amaçla yapılıyordu.

Budist keşişlere gösterilen büyük bir saygı vardır ve bu saygının çoğu keşiş ve rahibeleri temsil eden Dhamma’ya (Budist öğreti) gösterilmeden önce kişilere gösterilirdi.

Günümüzde Asya’da daha az insan, keşiş hayatını tercih etmektedir. Bundan 40 yıl önce sayıları yaklaşık bir milyon kadardı. Tibetli keşiş ve rahibelerin 110.000’i aşkın sayıları bugün 2,7 milyona ulaşmıştır.

Budist topluluk kurallarında, -bu kurallar (Pali) Patimokkha ya da (Sanskritçe) Pratimoksha adıyla da bilinir- hem keşiş ve rahibeliğin kuralları belirlenir hem de topluluk yaşamındaki törenler düzenlenir. Bu kurallar topluluk yaşantısının bütün alanlarını kapsar ve düzenler. Tam anlamıyla bir rahibe olmanın kuralları tam anlamıyla bir keşiş olmanın kurallarından daha fazladır. Bu topluluğa girmenin ve yola başlamanın bir yolu da tamlığa ulaşmış bir yaşam tarzının yanı sıra mürit olmaktır. Topluluktaki kurallar demokratiktir ve büyük çoğunlukları Buda öğretileri ile uyuma yönlendirir. Bir keşiş ya da bir rahibe 4 ana suçtan birini işlerse rahip atamasını kaybeder. Kişi yanlış bir adımında amatör durumuna geri döner ve artık hayatında hiçbir zaman topluluğa üye olarak kabul edilemez. Ancak Buda keşiş ya da rahibe olarak çalışmasına izin verebilir. Hiçbir hata ortaya çıkmazsa bu iş planlandığı gibi tamamlanır.





Şuymogu Bucağı

Şuymogu Bucağı (Uygurca: شۇيموگۇ رايونى, "Şuymogu Rayoni", "Xuymogu Rayoni", Çince: 水磨沟区/水磨溝區; Pinyin: "Shǔimógōu Qū"), Çin Sincan Uygur Özerk Bölgesinde, başkent Urumçi şehrine bağlı bir bucaktır.

Şuymogu Bucağı, altı mahalle komitesi (社区居民委员会 "jūmínwěiyuánhùi") gibi yerleşim birimlerinden oluşur.

Diğer verilen isimler: Shui-mo-kou. 1949 yılında Çin halk Cumhuriyeti kızılordusu tarafından ilhak edilmiştir. Doğu Türkistan'ın adı Sincan Uygur Özerk Bölgesi olmuştur.




Odunpazarı

Odunpazarı, Eskişehir'in bir ilçesi.

Şehrin ilk yerleşim yeridir. Eskişehir kent merkezinde yer alır ve diğer ilçelere göre yükseltisi daha fazladır. Bir rivayete göre Eskişehir'e yerleşmeyi düşünen ilk halk Odunpazarı ve şimdiki Porsuk Çayı'nın olduğu bölgeye birer koyun ciğeri asarlar. Hangisi çok dayanırsa orayı yerleşim bölgesi seçeceklerdir. Odunpazarı'na asılan ciğer daha geç bozulur ve ilk yerleşim burada oluşur.

Odunpazarı'nın tarihî kent merkezi, UNESCO tarafından 2012'de Dünya Mirası Geçici Listesi'ne dahil edildi. 2018 yılında ise Japon mimar Kengo Kuma'nın tasarladığı Eskişehir Modern Sanat Merkezi'nin açılması planlanmaktadır.

Odunpazarı Belediyesinin 2012 yılı bütçesi 140.000.000 TL'dir. Belediyede 2013 yılı itibarıyla 207 memur ve 152 daimi işçi mevcuttur.

İlçe sınırları içerisinde tarihî bina ve külliyeler mevcuttur. Bu binalardan bazıları Atatürk Lisesi, Kurşunlu Külliyesi, Yeşilefendi Osmanlı Evi Müzesi ve Atatürk Müzesi'dir.






Tudun Haba Bucağı

Tudun Haba Bucağı, (Uygurca: تۇدۇڭخابا رايونى, "Tudungxaba Rayoni" , "Tudunghaba Rayoni"; Çince: 头屯河区/頭屯河區; Pinyin: "Tóutúnhé Qū"), Çin Sincan Uygur Özerk Bölgesiinde, başkent Urumçi şehrine bağlı bir bucaktır.

Tudunghaba Bucağı, iki özel kırsal belde ve dört mahalle komitesi (社区居民委员会 "jūmínwěiyuánhùi") gibi yerleşim birimlerinden oluşur.
1949 yılında Çin halk Cumhuriyeti kızılordusu tarafından ilhak edilmiştir. Doğu Türkistan'ın adı Sincan Uygur Özerk Bölgesi olmuştur.




Tepebaşı

Tepebaşı, Eskişehir'in bir ilçesi.
Eskişehir Büyükşehir Belediyesi altında hizmet veren Tepebaşı Belediyesi 9 Eylül 1993 Tarih 21693 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 504 sayılı‘’ Yedi İlde Büyükşehir Kurulması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname ‘’ uyarınca ilk kademe Belediyesi olarak kurulmuştur.

06.03.2008 Tarih ve 5747 Sayılı ‘’Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’’ gereği ilçe statüsüne dönüşmüş ve Çukurhisar, Muttalip Belde Belediyelerinin tüzel kişilikleri kaldırılarak ilçeye bağlanmıştır.

Tepebaşı, Eskişehir’i doğu-batı istikametinde ikiye bölen Porsuk Çayı’nın kuzeyinde kalmaktadır. Buraya 19. yüzyılda inşa edilmiş Surp Yerrortutyun Ermeni Kilisesi bugün "Zübeyde Hanım Kültür Merkezi" olarak kullanılıyor.

Kentteki 2 üniversiteden birisi olan Anadolu Üniversitesi Tepebaşı sınırları içerisinde kalmaktadır. Ayrıca 1894 yılında kurulan ve Türkiye Lokomotif ve Motor Sanayi A.Ş. (TÜLOMSAŞ), Türkiye Cumhuriyetinin ilk fabrikalarından Eskişehir Şeker Fabrikası, hava platformlarının tasarımı, geliştirilmesi, imalatı, entegrasyonu ve modernizasyonu alanlarında teknoloji üreten TUSAŞ Havacılık ve Uzay Sanayi A.Ş. (TAI) ile geleneksel sanayi sektörlerinden olan çeşitli tuğla-kiremit fabrikaları ve un fabrikaları ve ilin 5 büyük Alış Veriş Merkezleri de Tepebaşı sınırları içerisinde bulunmaktadır.

Tepebaşı nüfusunun %37 gibi bir oranı lise dengi ve üniversite mezunudur.

Okuma yazma bilmeyen oranı %3'tür.





Ak kıçlı menekşekulak

Ak kıçlı menekşekulak ("Colibri serrirostris"), Trochilidae familyasından bir sinek kuşu türü. 
Arjantin, Bolivya, Brezilya ve Paraguay'da görülürler.
Doğal habitatları subtropikal veya tropikal yağmursuz ormanlar, yağmursuz savanalardır.





Tapançeng Bucağı

Tapançeng Bucağı, (Uygurca: ضاَباَنثٱن رايونى, "Dabancheng Rayoni", "Dabançeng Rayoni"; Çince: 达坂城区/達阪城區; Pinyin: "Dábǎnchéng Qū"), Çin Sincan Uygur Özerk Bölgesinde, başkent Urumçi şehrine bağlı bir bucaktır.

Diğer verilen isimler: Davan-ch'eng, Davanchin, Ta-fan-ch'eng, Tianshan, Dawan-ch'eng ve Ta-pan-ch'eng.

9 Mart 2003 tarihinde, Nanquan beldesi ile Tanrı Dağı Bucağından ve Urumçi İlçesinden bir bölüm birleştirilmiş böylece Tapançeng Bucağı oluşmuştur.

1949 yılında Çin halk Cumhuriyeti kızılordusu tarafından ilhak edilmiştir. Doğu Türkistan'ın adı Sincan Uygur Özerk Bölgesi olmuştur.




1962 İspanya Bisiklet Turu

1962 İspanya Bisiklet Turu İspanya Bisiklet Turu'nun 17ncisi olup, 1962 yılı 27 Nisan-13 Mayıs tarihlerinde yapıldı. Toplam 2.806 km mesafe üzerinden 17 etap içeren ve hız ortalaması 35,684 km saat bir olan turdu.

Jacques Anquetil yarışa onu kazanmak ve üç büyük turu da kazanan ilk bisikletçi olamak niyetiyle başlıyordu. Maalesef yarası onu yarışı bırakmaya zorluyordu. Onun bisiklet takımı olan St.Raphael-Helyett ikinci etap sonrası liderlik mayosunu alarak yarışa egemen oluyordu. Rudi Altig ve Seamus Elliot her ikisi de mayoyu giydiler fakat Rudi Altig 15nci etaptaki final bireysel zaman yarışını kazanarak, mayoyu Seamus Elliot'un omuzlarından alıyordu. Altig, müsabakayı kazanan ilk Alman bisikletçi oldu.




Beşiktaş, Beşiktaş

Beşiktaş, İstanbul’un en eski ve tarihi semtlerinden biridir. Beşiktaş ilçesine adını vermiştir. Semt Barbaros Bulvarı, Beşiktaş Caddesi ve Çırağan Caddesi'nin kesiştiği noktada yer alır ve Sinanpaşa mahallesi sınırları içi