e) rejim karşıtı olabilecekleri düşünülen bir sanatçı çifti gizlice dinleyip takip ederken yavaş yavaş yaptığı işten pişmanlık duyması anlatılmaktadır. Konusu ve mesajı açısından film 1974 tarihli Francis Ford Coppola filmi Konuşma'yı (The Conversation) andırır. Tıpkı o film gibi, "Başkalarının Hayatı" da bir politik rejim eleştirisinden daha çok, kişilerin ruh hallerini derinlemesine inceleyen, karakter tahlilleri yapan bir filmdir.

Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülü'nü ve aynı dalda BAFTA, Bodil ve César Ödülleri'ni kazandı. Bunlardan başka çeşitli yarışma ve festivallerde filme 58 ödül daha verildi. "Başkalarının Hayatı" IMDb'nin en iyi 250 Film listesinde bulunmakta ve sıralamada üst sıralarda yer almaktadır.

BBC  tarafından 23 Ağustos 2016'da yayınlanan ve dünya genelinde 36 ülkeden 177 sinema eleştirmeninin görüşü değerlendirilerek oluşturulan "21. Yüzyılın En İyi Filmleri" listesinde 32. sırada yer aldı.

Filmde olaylar şimdi artık mevcut olmayan bir ülke olan Doğu Almanya (DDR)'da 1984 yılında başlar ve Berlin Duvarı'nın yıkılmasından ve iki Almanya'nın birleşmesinden iki yıl sonra sonra, yani 1991 yılında biter. Totaliter rejimin korunabilmesi için devlet ülkede Stasi adında çok güçlü ve yaygın bir güvenlik ve istihbarat ağı kurmuştur ve bünyesinde yüzbinlerce istihbarat elemanı çalıştırmaktadır. Bunlardan biri de aynı zamanda bu örgütün akademisinde dersler de veren üst düzey kıdemli eleman Yüzbaşı Gerd Wiesler'dir (Ulrich Mühe). Wiesler'e akademiden sınıf arkadaşı ve şimdiki amiri Yarbay Grubitz'le (Ulrich Tukur) birlikte davet edildikleri oyunun galasında, Kültür Bakanı Bruno Hempf (Thomas Thieme) tarafından rejim muhalifi olabileceğinden kuşkulanılan oyun yazarı Georg Dreyman'ı (Sebastian Koch) takibe almaları görevi verilir. Aslında Dreyman sanatçılar arasında rejime en sadık olanıdır.

Ancak bakanın alttan alta bir gizli emeli daha vardır, Dreyman'ın birlikte yaşadığı sevgilisi, tiyatro oyuncusu Christa-Maria Sieland'da (Martina Gedeck) gözü vardır. Kariyerinde ilerlemesine yardımcı olacağını hesaplayarak Grubitz ülkede henüz takip altına alınmamış ender sanatçılardan olan Dreyman'ı da takibe almaya karar verir ve en iyi elemanı olan Yüzbaşı Gerd Wiesler'ı bu işle görevlendirir. Weisler ekibiyle birlikte yazarın evine dinleme cihazları yerleştirerek binanın çatı katına da tam teşekküllü bir dinleme istasyonu kurarlar. Evin çatısında kamp kurmuş olan Weisler artık 24 saat Dreyman'ın hayatının içindedir. Yazarın her konuşmasını kaydeder, her alışkanlığını not eder. Başlarda rejime bütün kalbiyle bağlı olan Dreyman uyuşturucu ilaç alışkanlığı olan kız arkadaşına şantaj yapılarak Bakan Hempf'le cinsel ilişkiye zorlanması ve yedi yıldır iş verilmeyen muhalif sahne yönetmeni arkadaşının intihara sürüklenmesi üzerine Batı Almanya'da çıkan Der Spiegel dergisine isimsiz bir yazı yazar. Bu yazı üzerine çileden çıkan yetkililerin Dreyman hakkındaki kuşkuları artar. Ancak çiftin hayatına çok fazla girmiş olan Yüzbaşı Wiesler, artık empati kurmaya başlamıştır, yazar evde yokken eve girer onun okuduğu kitapları alır okur vb. İhbar etmek şöyle dursun artık elinin altındaki teknik imkânları da kullanarak çifte yardım bile etmeye başlar. Artık Wiesler bir anlamda yazarın koruyucu meleği olmuştur. Mesela Dreyman'a yazılarını yazması için Batı Almanya'dan gizlice gönderilmiş minyatür daktiloyu (Doğu almanya'daki bütün daktilolar kayıt altındadır ve hangi yazının kimin daktilosundan çıktığı hemen anlaşılabilmektedir) sakladığı yeri kız arkadaşına zorla söyleten Stasi eve baskın yapar ama yazı makinesini yerinde bulamazlar, çünkü evi 24 saat dinleyen yeni koruyucu melek onu alıp saklamıştır.

Nihayet Wiesler'in ihanetini sezen ama elinde kesin kanıt olmayan Yarbay Grubitz onu görevden alır ve ceza olarak angarya bir iş olan mektupların gizlice açılıp kontrol edildiği bir bölüme verir. Aradan 4 yıl geçmiştir, Berlin Duvarı yıkılır, iki Almanya birleşir. Stasi'nin bütün arşivleri halka açılır. Bu arşive başvuran yazar Dreyman hakkında tutulan belgeleri okudukça kendine yardım eden insanın Wiesler olduğunu öğrenir, onu arar bulur ama onunla konuşamaz. "İyi Bir İnsan İçin Sonat" adını verdiği yeni kitabını kod adıyla ona ithaf eder. Kitabı bir kitapçıda görüp bir kopyasını satın alan Wiesler bu ithaf satırını görür görmez yıllar önce yapmış olduğu iyiliğin farkına varılmış olduğunu anlar.


Filmde Stasi Ajanı Yüzbaşı Gerd Wiesler'in değişim göstermesinin başlangıcını temsil eden ve Dreyman tarafından çalınan piyano sonatı "İyi Bir İnsan İçin Sonat" Gabriel Yared tarafından bu film için bestelenmişti. Filmde intihar eden sahne yönetmeni arkadaşı tarafından bu sonatın nota kitabı Dreyman'a hediye ediliyordu ve onun ölüm haberini aldığı zaman Dreyman bu parçayı piyanoda çalmaya başlıyor, evi dinleyen Wiesler de göz yaşlarını tutamıyordu. Filmin sonunda Dreyman yeni yazdığı ve Wiesler'e ithaf ettiği kitabının adını da "İyi Bir İnsan İçin Sonat" koymuştu.

 




Drava

Drava, Güney Avrupa'da nehirdir. Tuna Nehri'nin bir koludur. Yaklaşık 749 km uzunluğunda olan Drava, İtalya sınırlarında bulunan dağlardan doğarak sıra ile Avusturya, Kuzey Slovenya ve Hırvatistan topraklarında akar ve 95 km boyunca Hırvatistan -Macaristan sınırını çizer. Daha sonra Osijek yakınlarında Tuna Nehri ile birleşir.

Nehre, içinden geçtiği ülkelerin dillerinde verilen adlar şu biçimdedir;


Drava Nehri'nin Macaristan sınırları içerisinde muhtemelen 16. yüzyıldan kalma, Osmanlı dönemine ait gemi kalıntıları bulunmuştur.

(Dragoevo) Drava ayrıca İştip'in (Makedonya-Üsküp) Güney Batısında yer alan bir köyün adıdır. 
1691 (1102) Tarihli Evlad-ı Fatihan Defteri'nde bu bölgede yaşayanlara ilişkin bazı askeri kayıtlar mevcuttur. Bölgedeki Türkler Ofçabolu Yürükleri olarak bilinmektedir. Uzun Yıllar Türk'lerin yaşadığı bir köy olmakla birlikte bu bölgedeki pek çok Türk gibi bu köydeki Türkler de 1952-54 yıllarındaki mübadelede Selanik-İstanbul üzerinden Türkiye'ye göç etmişlerdir. 
Günümüzde pek çok bölge köylüsü (Radoviş, Strumica, Negotin, Titov veles, Selce, Plakovice, Lakavice, Sasavarlija, Kavadarlı vb) İstanbul (Mecidiyeköy), Akhisar (Reşatbey-Atatürk Mahalleleri) ve İzmir'de (Gültepe-Yeşilova) yaşamaktadırlar.




Konuşma

Konuşma, insanların belirli bir dili kullanarak sesli şekilde iletişim kurması. Birçok hayvan duygularını dile getirecek çeşitli seslere sahiptir ancak insanlar bu sesleri gırtlak ve ağızda değiştirerek anlaşılabilir ve kompleks bir konuşma diline çevirmeyi öğrenmişlerdir.

Konuşma özünde insanın doğal vücut fonksiyonlarının bir yan ürünüdür. Solunum amacıyla ciğerlere doldurulan hava, karbondioksit yüklü şekilde boşaltılır. Normalde nefes alıp verme sessiz şekilde gerçekleşir; ancak insan, vücudunu çeşitli şekillere sokarak, ses yolundaki organ ve yapılara müdahale ederek, vücuttan çıkan (egresif) havaya şekil verir ve çeşitli sesler çıkarır. Bu sesler, belirli bir düzende, konuşma birimlerinin oluşturulmasında kullanılırlar.




Kostaki Musurus Paşa

Kostaki Musurus Paşa ya da Kostaki Musuros (Κωστάκης Μουσούρος) Paşa (d. 18 Şubat 1807 - ö. 2 Şubat 1891), Rum asıllı Osmanlı paşası.

 Ailesi Girit Resmo kökenli olan Kostaki Musurus (Musuros), 1807'de Fener'de doğdu. Aylık 6.000 kuruş maaşla 1840 yılı Mayıs ayı içerisinde Atina’ya büyükelçi olarak atandı. 5 Ekim 1848 tarihinde Viyana Elçiliği’ne memur kılındı. 3 Mart 1851 tarihinde Kıbrıslı Mehmet Emin Paşa yerine Londra Elçiliğine atandı. 1878'de, II. Abdülhamit döneminde Meclis-i Ayan üyeliğine getirildi. Emekli olduğu 16 Aralık 1885 tarihine kadar 35 yıl Londra'da kesintisiz olarak elçilik yaptı. Dante'nin "İlahi Komedya" adlı eserini Türkçe ve Yunanca’ya çevirmiştir. Londra'dan döndüğünde Osmanlı Devleti’nin en tecrübeli diplomatı konumundaydı. Bu yüzden kendisine elçilerin şeyhi anlamında "Şeyh’üs Süfera" denildi. 3 Ağustos 1888 tarihinde Harikzadegan Komisyonu Reisliğine seçildi. 1891 yılı Şubat ayı içerisinde vefat etti.





Stigmata (albüm)

Stigmata, Arch Enemy'nin ikinci albümüdür. Bu albüm Arch Enemy'nin dünya çapında yayımlanan ilk albümüdür. Century Media Records tarafından Avrupa'da ve Kuzey Amerika'da yayımlanan albüm, Japonya'da da Toy's Factory şirketi tarafından yayımlandı.







Mustafa Nuri Paşa

Sırkatibi Mustafa Nuri Paşa (d. 1798- ö. 1879) Seraskerliğe kadar yükselmiş Osmanlı devlet adamı.

Babası Göksu Bostancıbaşısı Hasan Ağa'dır. 10 Haziran 1813 tarihinde II. Mahmut tarafından Enderun'a alınmıştır. Ekim 1820’de tırnakçı, 1821 yılında hazine katibi, 1823’de Sırkatibi olmuştur. Sırkatibi, Babıali (sadrazam, sadaret) ile padişah arasındaki yazışmaları kontrol eden bir görevdir.

1832’de vezir rütbesi alarak, Tırhala'ya mutasarrıf olarak atanmıştır. 1834’de Çirmen’e mutasarrıf olmuştur. 1836 yılında Müşir unvanı almıştır. 1837'de Tırhala, Yanya, Delvine, Avlonya sancakları ile Selanik sancağı Elviye-i Hamse (Beş Sancak) Müşirliği altında toplanmış ve Mustafa Nuri Paşa’da bu göreve atanmıştır.

1840 yılında Serasker olmuştur. 1843 de Rumeli Eyaleti Valiliği, 1844’de Vidin Valiliği, 1845’de Hüdavendigar (Bursa) Valiliği, 1852’de Trablusgarp Valiliği, 1855’de Selanik Valiliği, 1859’da Hicaz ve Irak Orduları Müşirliği ile Bağdat Valiliği görevlerinde bulunmuştur. 1877’de de ilk Meclis de Ayan Üyeliğine atanmıştır.

Sırkatibizadeler olarak bilinen Osmanlı Ailesi'nin kurucusudur. Mustafa Nuri Paşa, II. Mahmut döneminin önde gelen çeşitli kişileri ile çocuklarının yaptığı evlilikler ile akrabalık bağları kurmuştur. Bu aileler: Musahip Said Efendi ailesi, Sadrazam Mustafa (Koca) Reşit Paşa (Reşidpaşazadeler), Rodosizade Damat Ahmet Fethi Paşa (Rodosizadeler), Zeynülabidin Mehmet Efendi (Zeynizadeler), Ali Rıza Efendi ailesi ve torunları üzerinden de Menemencizadeler’dir. Ailesinin soyu günümüzde de devam etmektedir.

Göksu'da büyüyen Mustafa Nuri Paşa’ nın yalısı Vaniköy vapur iskelesinin yanında idi. Yalı Kandilli'den Vaniköy'e geçtikten sonraki ilk binaydı.

Zaman zaman Netâyicü'l - Vukû'ât adlı kitabın yazarı Mansurizade Mustafa Nuri Paşa (1824-1890) ile