utanlarından biri olan İngiliz General George Milne, İstanbul hükümetlerinin çalışmalarını yönlendirmeye yönelik çabalarıyla tanıyordu. Milne, Anadolu’nun batısında Türkler ile Yunanlar arasında çatışmaları önlemek için bir sınır belirledi ve 3 Kasım 1919’da Harbiye Nezareti’ne bildirdi. Bu hat, Ayvalık’ın kuzeyindeki Aymazdağı’ndan güneye doğru Tatarköy, Keşelli, Sart, Bademlik, Umurlu ve Selçuk’tan geçiyordu. Bu sınır büyük tepki gördü ve çeşitli yerlerde gösteri ve mitinglerle protesto edildi. Öte yandan Yunanlar da Milne Hattı’nı aşmak amacıyla 18 Ocak 1920’de Soma ve Salihli cephelerinden saldırıya geçtiler, ama geri çekilmek zorunda kaldılar. 22 Haziran 1920’de başlayan Yunan saldırısı, Milne Hattı’ndan başladı ve bu yapay sınır bu saldırıyla birlikte ortadan kalktı.




Yelena Pavlova

Yelena Pavlova (d. 12 Aralık 1978-Taşkent/Özbekistan) Kazak voleybolcu. 1980 Moskova Olimpiyat Oyunları’nda Sovyetler Birliği bayan voleybol takımıyla altın madalya kazanan Larisa Pavlova‘nın kızıdır. Voleybola 13 yaşında Özbekistan’da başladı. İlk kulübü Özbekistan’ın “Skif” takımı, ilk antrenörü T. Abramova’ydı. 1997 yılında Kazakistan’a yerleştiler. Kazakistan ulusal takımının kaptanı ve en önemli oyuncusudur. Kazakistan Devlet Enstitüsü mezunudur. Avrupa’nın çeşitli liglerinde oynadı. Şu an Japon ligindeki Hisamitsu Springs kulübünde volebol kariyerini sürdürüyor.






Ömer Lütfü Çetin

Ömer Lütfü Çetin (d. 1934, Lice, Diyarbakır), Türk ressam.

Ortaokul ve liseyi şimdiki Diyarbakır Ziya Gökalp Lisesi olan Diyabakır Lisesi'nde okudu. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nden iktisatçı olarak mezun oldu.

Lise öğrenimi sırasında şans eseri dönemin resim öğretmeni Turan Erol'un teşviki ile resim çalışmalarına başladı. Üç yıl boyunca öğretmeninin rehberliğinde resim çalıştı. Yüksek öğrenimi için geldiği İstanbul'da öğrenimi süresince ara verdiği ya da yeterince zaman ayıramadığı resim çalışmalarına mezuniyeti ile birlikte Ankara'da Lütfü Günay Atölyesi'nde yeniden başladı.

1968 yılından bu yana katıldığı resim sergileri ile sanat çevresinde tanınır duruma gelen sanatçı, 34. Devlet Resim Heykel yarışmasına katıldığı 1973 yılında bir tablosu derece aldı. Devlet Resim Yarışması'nda iki eseri juri kararı ile satın alındı.

Yurt içi ve yurt dışı özel koleksiyonlarda eserleri bulunan Ömer Lütfü Çetin, Atlılar Grubu ve Birleşmiş Ressamlar ve Heykeltıraşlar Derneğinin üyesidir.

İzlenimci uslupla teknik olarak seçtiği "Yağlıboya" ve "Yağlı Pastel"le "Peyzaj'larını 1970 yılından beri Ankara'da kendi atölyesinde üretmeye devam etmektedir.






Abdülaziz Efendi (Hekimbaşı)

Hekimbaşı Abdülaziz Efendi, Osmanlı tıp bilgini, bestekâr ve şairdir. Osmanlı Devleti'nde Subhizadeler diye bilinen ve çok sayıda devlet adamı, hekim, şair ve bestekâr yetiştiren bir aileye mensuptur.

İstanbul’da 1735 yılında doğdu. Tıp eğitimi görerek hekim oldu. Bir süre Viyana’da da tıp eğitimi gördü, pek çok doğu ve batı dilini öğrendi. Osmanlı saray hekimleri arasına girdi. Yüksek müderris (Ordinaryus Profesöre denk akademik derece) oldu. Meşhur Hollandalı hekim Herman Boerhaave tarafından yazılmış olan Aphorismi de cognoscendis et curandis morbis adlı kitabı Latince’den Türkçe’ye tercüme etti. Bu eser Türk tıp tarihinde tercüme edilen ilk batı tıp eseridir. 41 yaşında hekimbaşı oldu. Görevi dışındaki devlet işlerine müdahale ettiği gerekçesiyle bu görevinden alındı ve daha sonra İstanköy adasına sürgün edildi. 14 Zilhicce 1191 (13 Ocak 1778) tarihinde İstanköy adasında yaşamını yitirdi ve oraya defnedildi. Mezar taşı günümüze kadar gelmiştir.

Hekimbaşı Abdülaziz Efendi “Aziz” mahlasıyla Türkçe ve Farsça şiirler yazmıştır. Küçük bir divan oluşturacak sayıdaki şiirlerinin elyazması tek nüshası İstanbul Üniversitesi Kütüphanesinde bulunmaktadır. Klasik divan şiiri kaidelerine uygun olarak yazılmış olan şiirleri, edebi açıdan orta seviyededir. Çeşitli şiirleri kendisi ve başka bestekârlar tarafından bestelenmiştir. Özellikle “Arâm edemem yâre nigâh eylemedikçe” sözleriyle başlayan gazeli çok sevilmiştir. Bu şiir üzerine kendisi ve başka bestekârlar tarafından çok sayıda beste yapılmıştır.

Hekimbaşı Abdülaziz Efendi Klasik Türk Musikisi alanında önemli bir bestekardır. Musiki konusunda eserler de kaleme almıştır. Klasik büyük formlarda bestelediği 6 eser günümüze kadar gelmiştir. TRT repertuvarında da yer alan bu eserler şunlardır:

Bayati Beste: Ey gamze söyle zahm-ı dilimden zebânım ol (Güfte: Nedîm)

Bayati Nakış Ağır Semai: Ârâm edemem yâre nigâh eylemedikce (Güfte kendisinin)

Bayati Nakış Yürük Semai: Söyle güzel rûh-i musavver misin? (Güfte kendisinin)

Hüzzam Beste: Âşıka tân etmek olmaz mübtelâdır neylesin (Güfte: Nef’î)

Şehnaz Buselik Ağır Semai: Be-şeset tîğ-ı tegafül

Şehnaz Buselik Yürük Semaî: Bir dilberi sevdim ki güzeller güzelidir





Argo (anlam ayrımı)

Argo şu anlamlara gelebilir:




Olivier Besancenot

Olivier Besancenot (d. 18 Nisan 1974), sol görüşe sahip Fransız siyasetçi, 2007 Fransa Genel Seçimleri'nde başkan adayıydı.

2002'den beri LCR sözcülüğünü yapmakta, aykırı söylemleri toplumun her kesiminden farklı bir etki yaratmaktadır. Kendisi son süreçte Fransa'nın Che Guevara'sı olarak nitelenmektedir. Troçkist olan LCR son süreçte referans olarak kendisine Troçki, Che ve Rosa Luxemburg ile farklı bir açılıma gitmiş, Güney Amerika örneklerinin izlenebilir olduğunu söylemektedir.






Jus sanguinis

Jus sanguinis, ülkelerin vatandaşlık kanunlarına göre, arzuları üzerine bireylerin kendi ailelerinin veya atalarının sahip oldukları vatandaşlığa geçebilmelerini sağlayan ve kan bağına bağlı olarak atfedilecek hukuk ilkesidir. (Latince "jus" (hak) ve "sanguinis" (kan) sözcüklerinin birleşmesiyle oluşmuştur.

Herhangi bir vatandaşlığın ülke toprakları içerisinde dünyaya gelinmesiyle kazanılmasını sağlayan hukuk ilkesi ise jus soli'dir. 

Jus sanguinis 11 Şubat 1964'te kabul edilen Türk vatandaşlığı kanununun ilk maddesinde şu biçimde belirtilmiştir:





Argo (gemi)

Argo, Yunan mitolojisinde İason ile Argonotların Altın Post’u ele geçirmek üzere İolkus kentinden yola çıktıkları geminin adıdır. Argo gemisi, Argus adında bir tersane işçisi tarafından yapıldı. Geminin koruyucusu tanrıçası Hera idi. Bu efsanenin asıl kaynağı Rodoslu Apollonios’un Argonautika adlı yapıtıdır. Bu geminin Altın Post’un peşine düşen denizcilerin adı Argonot da bu gemiden gelir.




Trakun balığı

Trakun balığı ("Caranx crysos"), istavritgiller (Carangidae) familyasından, kemikli balık türü.

Kızıldeniz'den Akdeniz'e göç etmeleri sonucu 1990lı yılların ortalarından itibaren Akdeniz kıyı bolgelerinde ve Güney Ege'de görülmeye başlayan tür, bütün Akdeniz'de ve Cebelitarık Boğazı'ndan çıkarak Kuzeybatı Afrika kıyılarına kadar uzanan yaşama alanına sahiptir. Genelde 20-25'li sürüler halinde dolaşır. Süratli bir balıktır. Akya balığıyla karıştırılır. Maksimum 5 kg'a kadar büyür.




Lady Snowblood

, Ana karakteri Yuki Kashima olup Meiko Kaji tarafından canlandırılmıştır, yönetmeni: Toshiya Fujita'dır.

Japonya karışık bir dönemdedir. Yuki'nin babası öğretmen olarak bir köy veya kasabaya gelir o kasaba veya köyün yerel çetesi tarafında babası katledilir, annesi ise tecavüze uğrar annesi bu yerel çetenin bir elemanını öldürür ve böylece hapishaneye düşer orada intikamını almak için önüne gelen erkekle yatar intikamını bu doğan çocuğun almasını sağlamaktır amacı intikam gözünü kör etmiştir. Aynı zamanda bir kız çocuğu doğurur. Bu kız çocuğunu doğurduktan bir süre sonra ölür. Kız hapisten çıkar ve budist bir rahip tarafından yetiştirilir. Her türlü dövüş tekniğini öğrenerek ailesinin katillerinin peşine düşer. Salt intikam duygularını dayanan bir film; intikam için doğan Yuki'nin hikâyesidir.

Quentin Tarantino'nun "Kill Bill" filmindeki O-Ren Ishii karakterini bu filmden esinlenerek yarattığı söylenir. Soundtrack'inde Meiko Kaji'nin söylediği "The Flower of Carnage" parçası bulunur. Filmde, The Bride'ın O-Ren Ishii'yi öldürdükten sonra çalar bu şarkıdır. Soundtrack'inde de Meiko Kaji'nin söylediği "Urami Bushi" parçası bulunur. Bu şarkı da film bittiğinde çalmaktadır.





Eduard Mörike

Eduard Mörike (d. 8 Eylül 1804 Ludwigsburg - ö. 4 Haziran 1875 Stuttgart) Romantik dönem Alman yazar, şair. "Stuttgart Cücesi" ve "Mozart Prag Yolunda" kitapları ile bilinir.

Babası bölge sağlık danışmanı olan Mörike, uzun bir dönem Ludwingsburg'da dini eğitim gördü. Ardından, 1818 yılında Urach'ta Kilise'ye bağlı yatılı okulda okudu. Eğitimine devam ettiği yıllarda şair Waiblinger'le dostluk kurdu. Bir süre sonra din görevlisi olarak Tübingen Manastırı'nda çalıştı. Çeşitli yerlerde papaz yardımcısı olarak bulunduysa da bu görevi hiç sevmedi. 1827 yılında edebi çalışmalara başladı. Geçici olarak bir gazetede redaktörlük yaptı. Ancak yedi yıl sonra din adamlığına geri dönerek Cleversulzbach'a papaz olarak gitti. Papaz olmaktan hoşlanmadığı halde bu işe devam eden ancak bir yandan da farklı meslekler deneyen Eduard Mörike, 1843'te öğretmenlik yapmaya karar verdi. Yaşamının son yıllarına kadar bu işi sürdüren yazar, emekli olduktan sonra önce Nürtingen'de daha sonra da Stuttgart'ta, o dönemin toplumsal sorunlarından uzak sakin bir yaşam sürdü. 

Alman edebiyatında romantik dönem ile gerçekçi akım arasında yer alan ve çağının gerçeklerinden uzak, yılgın Biedermeier döneminin önde gelen temsilcileri arasına katılan Mörike, şiirlerinde klasik dönemin ölçü ve biçim özellikleri ile romantik dönemi, kendine özgü bir anlayışla birleştirdi.
Dünyadan kopuk, sessiz bir yaşamın ürünleri olan yalın dizelerinde halk şarkıları ile romantik dönemin doğanın derinliklerinde kendini bulma eğilimi, Goethe'nin biçim ve ölçü alanındaki ustalığını bir araya getirmiş, tüm benliğiyle algıladığı doğayı dizelerinde şiirleştirmiştir. "Bir Lamba İçin" adlı eserinde olduğu gibi küçük ayrıntıları anlattığı şiirlerinin yanı sıra korku ile zevk, sevinçle üzüntü, istek ile isteksizlik arasında bir denge kurmaya çalışarak kendi iç dünyasındaki duyguları dile getirdi. "Mummel Gölü Kıyısındaki Hayaletler" adlı masal v