ık 1.000 kişiye 0,3 olarak tahmin edilmiştir. Atipik OSB türleri olan Rett sendromu ve çocukluğun dezintegratif bozukluğu ise çok daha ender görülür.

Bazı davranışlar otizm spektrumunu tanımlar. Otistik özelliklerin türü, şiddeti ya da sayısı bireyin otizminin şiddetini belirler. Bu otistik özellikler, bilim, matematik, mühendislik ve bilgisayar programcılığı gibi bazı disiplinler için yararlı olabilir. Bazı otistik bireylerin ezber alışkanlığı bu dallarda temel konuları öğrenmelerine yardımcı olabilir ancak yüksek işlevli otistiklerin tekrar eden modelleri kolaylıkla tanımlayıp bunları bildiklerinin dışında yeni durumlara kolaylıkla uygulayabilmeleri sayesinde söz konusu dallarda istisnai derecede yetenekli oldukları görülebilir. Bu bilgin becerilerinin otistik bozuklukların çoğunda olduğu yanılgısı yaygındır ancak bunlar otistik bireylerin çok küçük bir kısmında ortaya çıkmaktadır, tahminler %0,5 ile %10 arasında olduğudur.

2007 yılında yapılan bir araştırmada, popüler görüşün aksine, otizm spektrumunda olanların yüz ifadelerini okuyabildiği, sosyal durumlar hakkında fikir yürütebildikleri ve stereotipleri anladıkları ortaya çıkarılmıştır. On ile on dört yaşlarında on sekiz çocuk, dinamik ve statik yüz ifadelerinin çeşitli ruhsal durumlara karşılık geldiğini belirtebilmiştir ama nörotipik akranları kadar başarılı olamamışlardır. Otistik çocuklar yüz ifadelerini tanımlamada ağız ve gözler bir bilgi verdiğinde, bunlar hareketsiz olduğundan daha başarılıdır. İkinci bir deneyde ise on bir ile on beş yaşında çocuklar, yalnızca göz ifadesi ya da yüz ifadesini tanımlamada nörotipik akranları kadar başarılı olmuşlardır.

Otistik çocuklar genellikle akranlarıyla sosyal ilişkiler kurmaya isteklidir ve sosyal beceriler eğitimiyle bunda başarılı olabilmektedirler. Otistiklere toplumun nasıl davrandığı sanal gerçeklik simülasyonları yardımıyla toplumun karmaşık kuralları gösterilerek öğretilebilir.
Otizm spektrumunda olanlar yine de toplumda bulunan sosyal rolleri ve stereotipleri anlayabilir, birçoğu neden kötü bir mahallede evin kapısının kilitlenmesi gerektiğini ya da bir dükkânda kasiyerin ne yaptığını anlayabilir.

1990’ların sonunda otizm spektrum bozukluklarının prevalansının artmasıyla bu konuda yapılan araştırmalar da hızla artış gösterdi, başlangıçta tıp çevreleri bu artışı tanı taramalarının gelişmesine ve otizm tanımının değişmesine bağlamıştır. Otizm ve otistik spektrum bozukları için güncellenmiş tanı ölçütlerini içeren Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal Sınıflandırması’nın dördüncü gözden geçirilmiş basımı (DSM-IV), 1994’te yayımlandı. Aralarında Amerikan Pediyatristler Birliğinin de bulunduğu profesyonel tıp birlikleri, otizmin görünen prevalansının artmasında bu gözden geçirmenin önemli bir faktör olduğunu belirtmektedir ve Mayo Clinic araştırmacılarının 2005 yılında yaptığı bir araştırmada otistik spektrum bozukluğu tanılarının DSM ölçütlerinin değişmesinden ve özel eğitim programlarının fonlarının artmasından sonra artış gösterdiği bulunmuştur.

Ebeveynler ve pediyatristlerin otizm spektrum bozukluğu üzerine bilinçliliklerinin artması sonucunda, daha önce başka bozukluk tanısı konmuş çocuklarda otizm tanısının konmasında artış olduğu da bulunmuştur. Yanlış tanı konmasının nedenleri otistik çocukların bakımı için hükümet fonlarının artışı ama benzer düzeyde eksikliği ve ihtiyacı olan çocuklara aynı fonların sağlanmaması olabilir. Eğer bu şekilde bir artış varsa, geçmişte öğrenme eksikliği ya da psikiyatrik bozukluk tanısı konabilecek olan, ya da hiçbir tanı belirlenemeyecek olan çocuklara otistik spektrum bozukluğu tanısı konmuş olabilir.

Yale Üniversitesinden Dr. Fred Volkmar, otizm için daha iyi hizmet verilmesinin "tanı değişikliği"ne yol açmış olabileceğini söylemektedir.

Otizmin ana semptomlarını tedavi etmek için birçok terapi ortaya çıkmıştır. Simpson, otizm spektrum bozukluğu olanlar için bilimsel destekli dört tedavi şeklini tanımlamıştır. Bunlar uygulamalı davranış analizi, ayrık deneme eğitimi, eksenel tepki terapisi ve Strain & Hoyson'un "Öğrenme Deneyimleri: Okulöncesi çocuklar ve ebeveynleri için alternatif bir program"dır.




Ermeni takvimi

Ermeni takvimi , Ermenilerin geleneksel takvimidir. Antik Mısır takviminde olduğu gibi "güneş takvimi" esasına dayalıdır.

Takvimde bir yıl, her biri 30 günden oluşan 12 aydan oluşur. Geriye kalan 5 veya 6 gün ise "artık günler" olarak kabul edilir ve bir ay olarak kabul edilmez. Takvimdeki ay isimlerinde Zerdüşti takviminin etkisi görülmektedir ve bu ay isimleri 18. yüzyıla kadar kullanılmıştır.


Bu takvim, efsaneye göre Ermenilerin atası olan Hayk'ın Bel'i yendiği tarih olarak kabul edilen MÖ 2492 yılından itibaren başlar. Ama MS 552 yılından itibaren takvimde yeni bir hesaplama sistemi uygulanmaya başlandı ve bu takvim 574 yılında, Ermeni Kilisesi'nin ruhani lideri Katolikos Movses tarafından resmen kullanıma geçirildiği için "Movses takvimi" olarak adlandırılmaktadır. Movses takvimi MS 551 yılından itibaren başlar.

Ayrıca bir ayda her bir gün için bir gün ismi vardır.

1. Areg (güneş), 2. Hrand, 3. Aram, 4. Margar (peygamber), 5. Ahrank (yarı yanık), 6. Mazdegh, 7. Astghik (Venüs), 8. Mihr (Mithra), 9.Copaber, 10. Murts (zafer), 11. Yerezkan(vahşi), 12. Ani, 13. Parkhar, 14. Vanatur, 15. Aramazd (Ahura Mazda), 16. Mani (başlangıç), 17. Asak, 18. Masis (Ağrı Dağı), 19. Anahit (Anahita), 20. Aragats, 21. Grgur, 22. Korduyk, 23. Tsmag (doğu rüzgarı), 24. Lusnak (yarı ayışığı), 25. Tsron (dağılım), 26. Npat (Apam Napat), 27. Vahagn, 28. Sim (dağ), 29. Varag, 30. Gişeravar




Seçilme yaşı

Seçilme yaşı, bir bireyin kanunen meclise ya da diğer bir resmi makama seçilmesi için doldurmuş olması gereken en küçük yaştır.

Seçilme hakkına gelince 1876'da Kanûn-ı Esâsî 30 yaşını bitirenlere seçilme hakkı tanımış, bu hak 13 Ekim 2006 tarihine kadar bu şekilde devam etmiş. Bu tarihte yapılan değişiklik ile seçilme yaşı 25’e indirilmiştir.

Yerel yönetimlerde ise (belediye başkanlığı, belediye meclis üyeliği, il genel meclisi üyeliği, muhtarlık ve ihtiyar heyeti üyeliği) seçilme yaşı 1993 yılında 25 olarak tespit edilmiştir.

Cumhurbaşkanı seçilmek için ise seçilme yaşı 40'tır.





Remisyon

Remisyon, kronik hastalığı olduğu bilinen kişilerde hastalık aktivitesinin bulunmadığı durumlar için kullanılan tıbbi bir terimdir. Çoğunlukla aktif kanser ya da inflamatuvar barsak hastalığı belirtilerinin görülmediği zaman aralıkları için kullanılır. Zihin rahatsızlıklarında, hastalığın kontrol altına alınmış olduğu durumlarda yanlışlıkla kullanılabilir. Oysaki hastalık vardır ama yalnızca kontrol altına alınmıştır.





Sermet Çağan

Sermet Çağan (10 Nisan 1929, Amasya - 5 Ağustos 1970, İstanbul), Türk tiyatro yönetmeni, oyun yazarı, gazeteci, oyuncu.

Tiyatro tutkusu nedeniyle Robert Kolej'i son sınıfta bırakmıştır.

Sermet Çağan, bazı tiyatro topluluklarında oyuncu ve dekor sorumlusu olarak görev yaptı. Tiyatro tutkusu nedeniyle mühendislik eğitimini son sınıfta bıraktı. Ankara Devlet Tiyatrosu'nda ve "Sahne Z" topluluğunda, Arena Tiyatrosu'nda, ve Gülriz Sururi-Engin Cezzar Tiyatrosu'nda sahne tasarımı ve oyunculuk yaptı. 1966 yılında Fakir Baykurt'la birlikte Türkiye’de ilk kez bir sendika tiyatrosu (TÖS) kurdu. İstanbul Üniversitesi Gençlik Tiyatrosu, Gen-Ar Tiyatrosu, Ankara Yenişehir Tiyatrosu gibi topluluklarda yönetmenlik yaptı. Türkiye Öğretmenler Sendikası Tiyatrosu'yla bütün Türkiye illerini kapsayan turne yaptı. Tiyatro dergisi ile bazı dergi ve gazetelerde tiyatro üzerine yazıları yayımlandı. Bazı oyunları Fransızca ve İngilizce'ye çevrilen Sermet Çağan, Alman edebiyatı üzerine araştırmalarından ötürü 1957'de AFC hükümetince Schiller Ödülü kazandı. İstanbul Sanat Tiyatrosu'nda yazdığı ödüllü oyun olan "Ayak Bacak Fabrikası"nın provaları sırasında geçirdiği bir kalp krizi sonucunda yaşamını yitirdi.







Seçme yaşı

Seçme yaşı, bir bireyin kanunen seçimlerde oy verebilmesi için doldurmuş olması gereken en küçük yaştır.

Dünya ülkelerinin çok büyük çoğunluğu bir seçme yaşı belirlemiştir. Çoğu devlete göre, seçilen eşiğin altındaki bireyler, bağımsız olarak oy verme yeterliliğine sahip değildirler. Seçme yaşı anayasal hükümlerle düzenlenecek kadar önemli kabul edilir.

Şu anda seçme yaşı dünya genelinde çoğunlukla 18'dir. Demokrasilerde oy verme hakkı ilk verildiğinde seçme yaşı genelde 21, bazı durumlarda daha da yüksekti. 1970'lerdeki genel reform hareketiyle çok sayıda ülkede bu yaş 18'e düşürülmüştür.

1876'da Kanûn-ı Esâsî ile Meclis-i Ayan ve Meclis-i Mebusan olmak üzere iki meclisli bir parlamento oluşmuş ve 25 yaşını bitiren Osmanlı vatandaşları ilk kez seçme hakkına kavuşmuştur. Bu hak 1923 yılına kadar böyle devam etmiştir.

1924 anayasası 18 yaşını bitiren her erkek Türk’e seçme hakkı tanıyarak seçme yaşını 18’e çekmiştir. 1934 yılında yapılan bir değişiklik ile 22 yaşını dolduran kadın-erkek her Türk’e seçme hakkı verilmiştir. 1961 anayasası ile 21 yaşını bitirenlere seçme hakkı tanınmıştır.

1982 anayasası da 21 yaşını bitirenlere seçme hakkı tanımıştır. 1987 yılında seçme yaşı 20’ye çekilmiş, 1995 yılındaki anayasa değişikliğiyle de seçme yaşı 18’e indirilmiştir. Dolayısıyla gençler karar mekanizmalarına katılımda çağdaş dünyadaki akranlarıyla aynı haklara kavuşmuşlardır.





Relaps

Relaps bir kişinin geçmişte yakalandığı bir rahatsızlıktan tekrar etkilenmesi durumunda kullanılan tıbbi bir terimdir. Bu rahatsızlık fiziksel ya da psikolojik bir durum olabilir, örneğin depresyon, bipolar bozukluk, multipl skleroz, kanser ya da ilaç bağımlılığı. 
Aynı zamanda remisyon süresinin bitmesinde de kullanılır.





Selami Şahin

Selami Şahin (d. 15 Ağustos 1948; Yayladağı, Hatay), Türk müzisyen, besteci, söz yazarı ve yapımcı.

Altı kardeşten dördüncüsü olan, Selami Şahin 15 Ağustos 1948 yılında Hatay'ın Yayladağı ilçesinde, dünyaya geldi. Selami Şahin’in müziğe olan yeteneğini ilkokula gittiği sırada öğretmenleri keşfetti.

Bu yeteneğinin doğrultusunda ilerlemek isteyen Şahin, 15 yaşında radikal bir karar alarak Hatay’dan ayrıldı. Çevre