içeriğinin hizmet sağlayıcının ağı üzerinden verimli dağıtımını arttırmak için zekice olan ve iyileştirilmiş içerik dağıtım teknolojilerini gerektirir.

Çoğu durumda, Internet erişim ağıyla bağlantı sağlayan yerleşik gateway (ağ giriş kapısı) IPTV set-top kutularına yakın yerleştirilemez. Bu sahne hizmet sağlayıcınınabone başına birden çok set-top kutusuyla birlikte hizmet paketleri sunduğu yerden başlamasından dolayı çok yaygın hale gelmiştir.

Var olan ağ kablosunun (güç kablosu gibi), telefon hattının veya koaksiyel kabloların ya da kablosuz donanımın avantajını kullanan ağ teknolojileri bu problemlerin çözümü için yaygın hale geldi, kablolu ev ağı piyasasındaki bölünmelere rağmen bu piyasada büyümek bir dereceye kadar sınırlıır.

2008 yılının Aralık ayında, ITU-T G.9960 olarak da bilinen G.hn tavsiye kararını benimsemiştir. G.hn gereksinimleri güç kabloları, telefon hattı ve koaksiyel kablo üzerinden 1 Gbit/s ağ tanımlar. 2012 yılına kadar IEC Gigabit hızlarda POF ağı için bir ön standart benimseyecektir. Bu ön standart 100 Mbit/s ve 1 Gbit/s arasında hat gücüne bağlı uyarlanabilir bitte çalışan bir PHY belirleyecektir. Coax Alliance, HOmePlug Powerline Alliance, Home Phoneline Networking Alliance ve Quasar Alliance üzerindeki çoklu ortam (multimedya) benzeri gruplar her biri kendi teknolojilerini savunurlar.

Taşınabilir ağlarda IPTV hizmetlerini destekelemek için bir mimari olarak 3GPP IP çoklu ortam alt sisteminin (IMS) kullanımına sağlanan çaba büyümektedir. Hem ITU-T hem de ETSI "IMS -tabanlı IPTV" diye adlandırılan standartlar üzerinde çalışmaktadır. Taşıyıcılar hem ses hem de IPTV hizmetlerini aynı çekirdek altyapılar üzerinden sunma yeteneğine sahip olacaklar ve hizmetlerin gerçekleştirimi geleneksel TV hizmetlerini telefon özellikleriyle birleştirerek doğrudan sağlayabilecekler.






Laleh Park

Laleh Park (Pârk-e Laleh) İran'ın başkenti Tahran'da bulunan büyük bir dinlenme alanıdır. Güzel bahçelerin bulunduğu park İran Tarım Bakanlığı ve Tahran Üniversitesi ile çevrelenmiştir. Laleh Parkı, New York'daki Central Park ile aynı fonksiyonu görmekle beraber, şehrin aynı yerleşim merkezinde bulunmaktadır. Laleh Parkında yürüyüş yolları, dinlenmek ve piknik yapmak için gölgelik alanlar bulunmaktadır. Park, gençler için gözde bir buluşma merkezi, aileler için ise bir piknik alanıdır. Parkın yakınında kafeteryalar, fast-food lokantaları, giyim mağazaları bulunmaktadır.




İsviçre Ulusal Parkı

İsviçre Milli Parkı (Almanca: Schweizerischer Nationalpark; Fransızca: Parc National Suisse; İtalyanca: Parco Nazionale Svizzero) İsviçre'nin doğusunda Zernez, S-chanf, Scuol arasında Engadin Vadisinde yer alır. 2004 itibarıyla İsviçre'deki tek milli parktır. Ancak yeni milli parklar üretilmeye çalışılmaktadır. 174 km² alanıyla İsviçre'de korunan en büyük alandır. Park İsviçre'nin milli tatili 1 Ağustos 1914'te kurulmuştur. Gece kalınması için kulübeler mevcuttur. Parkta ateş yakmak yasaktır. Parktaki hayvanlara ve bitkilere zarar vermek veya rahatsız etmek yasaktır. Parka köpek sokmak yasaktır. Parktan herhangi bir şey alıp dışarı götürmek yasaktır.




Ful Yaprakları

Ful Yaprakları, yazar ve oyuncu Civan Canova tarafından yazılmış seyirlik bir oyundur.

2005 yılında kaleme alınan eser; İstanbul Devlet Tiyatrosu tarafından sahneleniyor. Ful Yaprakları 2005 yılında oynandığında, bir ilke imza atarak; Türkiye'de internet üzerinde izlenebilen ilk oyun olma özelliğini taşımıştı. Müziğiyle bütünleşen ve sürprizler içeren oyun sahnelemesinde sunum da kullanılarak görsel zenginlik katılmıştır.

Teknolojinin günümüzdeki insan yaşamında aldığı yere paralel olarak, yaşanan sanal hayatları sorgulayan oyunda, yalnız ve yabancılaşmanın kıyısında bir adamın doğuştan engelli bir kadınla "chat" ortamında tanışması, kadının ve kendisinden gizlice fahişelik yaparak geçimlerini sağlayan ablasının yalanlar üzerine kurulu yaşamlarının adamın belirsizlikler ve çelişkiler içeren yaşantısıyla kesişmesini ele alınıyor.






Yatay gen transferi

Yatay gen transferi, bir organizmanın, ikinci bir organizmadan türemeden, o ikinci organizmaya ait genetik malzeme edinmesini sağlayan herhangi bir süreçtir. Buna karşın, "dikey transfer" bir organizmanın kendi atalarından (yani ebeveynlerinden) genetik malzeme edinmesidir. Genetik bilmi bu iki transfer biçiminden daha yaygını olan dikey transfere odaklanmış olmakla beraber, yakın zamanda yatay transferin de anlamlı bir olgu olduğu bilincine varılmıştır. Yatay gen transferinin yapay biçimi bir genetik mühendislik şeklidir.

Yatay gen transferi ilk defa 1959'da, farklı bakteri türleri arasında antibiyotik direncinin aktarılabildiğinin gösterilmesi ile keşfedilmiştir. Japon araştırmacılar tarafından yapılan bu buluşun ne anlama geldiği Batılı bilim adamları tarafından anlaşılması için bir 10 yıl geçti. Michael Syvanen bu konuda çalışmış ilk batılı araştırmacılardandır. Syvanen, 1984'ten itibaren yatay gen transferi üzerine bir dizi makale yayınlamış, yatay gen transferinin olduğunu öngörmüş, yeryüzünde yaşamın başlangıcından itibaren evrim tarihini etkilemiş olan bir süreç olduğunu belirtmiştir.

Gen ve genom çalışmaları prokaryotlar arasında önemli miktarda yatay gen transferi olduğunu göstermekteler. Bu olgunun tek hücreli ökaryotlar için de anlamlı olduğu görülmektedir. Bulgular, Protistaların evriminde de yatay gen transferinin önemli bir rol oynadığını göstermektedir.

Bitki ve hayvanların da bu olgudan etkilendiğine dair belirtiler vardır, ama bunun ne derece önemli olduğu açık değildir.

Mimivirüs adı verilen virüs, "sputnik" adlı uydu virüs tarafından enfekte edilebilir. Sputnik virüsünün genlerinde 13'ü herhangi başka hiçbir gene benzemekle beraber, 3 tanesi mimivirüs ve mamavirüs genleriyle yakın ilişkilidir. Bu genlerin mimivirüsün kendini paketlemesi sırasında edinilmiş olduğu tahmin edilmektedir. Bu bulgular, bazı uydu virüslerin, virüsler arasında yatay gen transferi yapabileceğini göstermektedir. Bakteriyofajların bakteriler arasında gen taşıması da buna benzetilebilir.

Yatay gen transferi birbirine uzak akraba olan bakteriler arasında dahi yaygındır. Bu süreç, antibiyotik direncinin başlıca nedeni olarak sayılmaktadır; bir bakteri direnç edinince, direnç genini kısa sürede başka türlere de aktarabilmektedir. Enterik bakteriler, içinde bulundukları bağırsaktaki diğer bakterilerle genetik alışverişte bulunurlar. Yatay gen transferi için başlıca üç mekanizma vardır:
DNA dizilerinin analizi ökaryotların içinde, mitokondri ve kloroplast genomlarından çekirdek genomuna, yatay gen transferinin olmuş olduğuna işaret etmektedir. Endosimbiyoz teorisinde belirtildiği gibi, kloroplast ve mitokondrilerin kaynağı, ökaryotik hücrelerin atası bir hücrenin içindeki bakteriyel endosimbiyontlardı.

DNA dizi karşılaştırmaları farklı türler arasında pek çok genin yatay transferini göstermiştir, bu transferlerin bazıları farklı üst-alemler arasında dahi gerçekleşmiştir. Bakterilerden bazı mantarlara, özellikle "Saccharomyces cerevisiae" mayasına yatay gen transferi iyi belgelenmiştir.

Aduki fasulya kınkanatlısının kendi endosimbiyontu "Wolbachia" 'dan genetik malzeme edindiğine dair de kanıtlar vardır. Wolbachia bakterilerini artropod ve filaria nematodlarında önemli bir genetik malzeme kaynağı olduğu gösterilmiştir

Rafflesiaceae bitki ailesinin parazitlerinin, konak bitkiden bazı mitokondri genlerini yatay transfer
yapmış olduğu da gösterilmiştir. Ayrıca, henüz kimliği bilinmeyen bir bitkinin kloroplastından "Phaseolus" fasulyasının mitokondrisine transfer olduğu gösterilmiştir.

Bir türün filogenetik tarihçesini anlamak için tek bir gene dayalı evrimsel ağaçlar oluşturmak yeterli değildir. Evrim tarihi tek bir genin DNA dizisine bakarak filogenetik ağaç oluşturmakta potansiyel bir karıştırıcı faktör (İng "confoundıng factor") olabilmektedir. Örneğin, aralarında gen alışverişi olan iki bakteri durumunda, bu gene dayanarak oluşturulmuş bir filogenetik ağaç, bu iki bakterinin birbirleriyle yakından ilişkili olduğunu gösterecektir, diğer genleri çok farklı olsa da. Bu yüzden, güvenilir bir filojeniler oluşturmak için başka bilgileri de kullanmak idealdir, örneğin belli genlerin varlığı veya yokluğuna bakmak veya mümkün olduğunca çok sayıda gen için filogenetik analiz yapmak gibi.

Filogenetik ilişkileri belirlemek için en sık kullanılan gen, prokaryotlarda 16S rRNA genidir, çünkü bu genin dizisi birbirine yakın akraba sayılan türlerde korunumludur. Ancak, 16S rRNA geninin de yatay transfer olabileceği öne sürülmüştür. Bu ender bir olay olsa da, 16S rRNA'ya dayandılılarak oluşturulmuş filogenetik ağaçların doğruluğu tekrar gözden geçirilmelidir.

Gogarten bu konuda, "ağaç benzetmesi genom araştırmalarının bulguları ile uyumsuzdur" deyip, dolayısıyla "biyologlar, farklı gen tarihçelerinin bir genomda birleşmesini tarif etmekte bir mozaik benzetmesi, mikroplar arasındaki zengin gen alış veriş ilişkilerini görüntülemek için bir ağ benzetmesi kullanmalılar" demiştir.

Yatay gen transferi olunca genleri tekil filogenetik belirteç ("marker") olarak kullanarak organizmaların filogenisini belirlemek zordur. Ortak bir atadan yeni kladların oluşması modeli ile ender yatay gen transferi olayları birleşince, günümüzde mevcut 3 üst alem arasında paylaşılan genlerin hepsine sahip olan bir ortak ata olamayacağı sonucu çıkmaktadır. Çağdaş moleküllerin her birinin kendine ait bir geçmişi vardır ve her bir molekül atasal bir molekülden kaynaklanmaktadır. Ancak bu moleküler atalar muhtemelen farklı zamanlarda farklı organizmlarda bulunmaktaydılar.





Metro Ethernet

Metro Ethernet (Ethernet MAN veya metro Ethernet ağı), Ethernet standardını temel alan bir Şehir Ağı'dır (Metropolitan Area Network). Aboneleri daha büyük servislere ya da Internet'e bağlamak için kullanılır. Şirketler metro Ethernet'i, kendi ofislerini birbirine bağlamak için de kullanabilirler.

Ethernet, SDH bağlantısıyla mümkün olamayan bir hassasiyetle daha yüksek bant genişliklerini destekler. Ethernet temelli erişimin bir başka avantajı da, müşteri