çin iki defa girişimde bulunmuştu.

472 yılında Olybrius, I. Leo tarafından İmparator Anthemius'un damadı Ricimer'e karşı mücadelesinde yardımcı olması için İtalya'ya gönderildi ancak Ricimer'le görüşerek kendini imparator ilan etti ve Anthemius'un öldürülmesinin ardından rakipsiz bir biçimde tahta çıktı. Olybrius, Placidia ile olan evliliği nedeniyle Theodosius Hanedanı'nın son üyesi olarak kabul edilir. Bunun haricinde saltanatı kısa olduğundan dikkat çekici bir olay yoktur. 472 yılında doğal nedenlerle ölmüştür.

Olybrius adı, eşi ve kızları Anicia Juliana sayesinde nesiller boyunca yaşamıştır. Orta çağın ünlü "Altın Efsanesinde" kendisiyle evlenmeyi reddeden Aziz Bakire Margaret'i cezalandıran kişi olarak geçer.

Olybrius, oldukça tanınmış bir aile olan ve etkili bağlantılara sahip Anicii ailesinden gelir. Olybrius'un atalarından biri olan Sextus Petronius Probus, I. Valentinianus'un saltanatı sırasında önemli bir yönetimsel figürdü. Bu arada Olybrius'un kendisi de III. Valentinianus'un kızı Genç Galla Placidia ile evlenmişti. Fakat sahip olduğu ilişkilerin en önemlisi Vandal sarayı ile olanıydı. Olybrius, Placidia'nın kızı Eudocia'nın Vandal kralı Genseric'in oğlu Huneric'le evli olmasının getirdiği avantajlardan yararlanmıştır.

465 yılında Libius Severus ölünce, Genseric Batı Roma üzerinde etkisini arttırabilmek umuduyla yeni imparator adayı olarak Olybrius'u teklif etti. Sanılanın aksine Doğu Roma imparatoru I. Leo onun yerine 467 yılında Anthemius'u Batı Roma imparatoru olarak atadı.

İmparator Anthemius'un Batının güçlü magister militum'u Ricimer ile arası açılınca, Leo Olybrius'u İtalya'ya göndererek tarafları barıştırmayı denedi. Ancak Olybrius 472 yılı başlarında İtalya'ya vardığında Ricimer Anthemius'u ortadan kaldırmak için çoktan Roma'yı kuşatmıştı. Artık barıştırılmaları imkânsızdı. Ama yine de Olybrius'un İtalya'ya gelmesi Ricimer tarafından Anthemius'un yerine geçebilecek uygun bir aday olarak telakki edildiğinden memnuniyetle karşılandı.

Leo, Vandalların dostu olan birisinin Batı Roma tahtına geçme olasılığının tehlikesini anlayınca Anthemius'a bir mektup yazarak Olybrius'un hemen öldürülmesi gerektiği konusunda uyardı. Ne var ki mektup Ricimer'in eline geçti.

Zaten Anthemius'un durumu da harekete geçmesine izin vermiyordu. Kısa bir süre sonra Roma düştü ve Anthemius başı vurularak idam edildi.

Bu durum, her ne kadar Doğu Roma İmparatoru Leo doğal olarak buna karşı çıktıysa da, onun Mart ya da Nisan 472'de tahta giden yolunu açmış oldu.

Roma'nın fethedilmesinden sadece kırk gün sonra, Ricimer kan kusarak korkunç bir şekilde öldü. Yeni magister militum olarak yerine yeğeni Gundobad geçti.

Ancak Olybrius'da tahtta çok vakit geçiremedi. Ricimer'in ölümünden beş ya da altı ay sonra büyük ihtimalle hidropisie (İstiska) yüzünden öldü.





Joachim Murat

Joachim-Napoléon Murat ("Myura" diye okunur), (İtalyanca: Gioacchino Napoleone Murat) (d. 25 Mart 1767 - ö. 13 Ekim 1815) Fransız mareşal, Berg Büyük Dükü ve Napoli Kralı (1808-1815).

Murat, Napolyon dönemini yansıtan sosyal değişimin büyük bir örneğidir. Bir hancının oğlu iken Napoli Kralı olmuştur.

Bir süre baba işini yaptı. Sonra, sıradan bir asker olarak orduya yazıldı (Şubat 1787). Monarşinin düşüşüyle devrim ordusuna girdi ve hızla yükseldi. 1795'te Paris'te Napolyon'u destekledi. İtalya ve Mısır seferlerinde onu takip etti.

Napolyon'un kız kardeşi Carolina Bonaparte ile evlendi (iki kız iki erkek çocuğu oldu). 1800 yılında vekil olarak seçildi. Fransa meclisi onu, Birinci Tümen Kumandanı ve Paris Valisi olarak atadı. 1804'te İmparatorluk Mareşali ve iki yıl sonra Grandük oldu. 1808'de Napoli Kralı ilan edildi.

Asker ve süvari kumandanı olarak, bütün savaşlarda Napolyon ile beraber oldu.

1808'de Napolyon, tarafından Napoli Kralı olarak atandı.

Yeni görevi, Murat'a, kumandanlığa devam etmesine engel olmadı. Rusya seferine ve Leipzig Savaşı katıldı. Bu bozgun sonrası, Avusturya ile ayrı bir barış yaparak tahtını korumaya çalıştı. Yüz Gün olarak bilinen süreçte yeniden iktidara geçen Napolyon'un yanında yeraldı. 1815'te Avusturya İmparatorluğu ile yapılan Tolentino savaşında yenildi. 20 Mayıs 1815'te yapılan antlaşma düşüşünün onaylanması oldu. Napolyon'un ikinci düşüşü sonrası, Murat, nüfuzunu yükseltmek için Korsika'dan Napoli'ye kaçtı. Yakalandı, yargılandı ve bizzat istediği kanuna göre ölümle cezalandırıldı. 13 Ekim 1815 tarihinde Castello di Pizzo, Calabria'da kurşuna dizilip idam edildi.





Feret

Feret ("Mustela putorius furo"), Sansargiller ailesinden, gelinciklerle ve kokarcalarla akraba, küçük bir etçil memeli.

Daha çok tavşan avlamakta kullanılan evcil feretler çoğunlukla kahverengi, siyah, beyaz ya da bu renklerin karışımından oluşmuş renkli kürke sahiptirler. Yaklaşık 50 cm. boyunda (yaklaşık 13 cm.lik kuyruk dahil), 1 kg. civarı hayvanlardır. 7 ila 10 yıl yaşarlar.

Mustelidae (Sansargiller) ailesine dahil bazı diğer küçük ve uzun hayvanların isimlerinde de feret sözcüğüne rastlanılabilir.




Glycerius

Glycerius (420 civarı - 480 sonrası) 473-474 yılları arasında Batı Roma İmparatorluğu tahtına çıkmış ve sonradan erken dönem Katolik Kilisesinde bir Piskopos olarak hizmet vermiş olan Roma İmparatoru.

Glycerius, Ravenna'daki imparatorluk sarayında görev yaptığı sırada, Batı Roma İmparatorluğunun yeni magister militum'u olarak seçilen Burgundian Gundobad tarafından 3 Mart 473 tarihinde İmparatorluk makamına yükseltilmiştir. Gundobad'ın bir kuklası olarak, meşru bir şekilde bu göreve seçilen ve sonradan öldürülen Anthemius'un yerine tahta çıkmış ve bu sebeple Doğu Roma İmparatoru I. Leo tarafından İmparator olarak tanınmamıştır.

Glycerius, Batı Roma İmparatorluğunun sonunu birkaç yıl geciktirmiştir. Kısa saltanatı sırasında Apenin yarımadası, Güney Galya ve Hispanya'da yaşayan Vizigotlar ve Dalmaçya'da yaşayan Ostrogotlar tarafından sık sık tehdit edilmiştir. Ostrogotlar 473 yılında Galya'ya doğru harekete geçince, Glycerius Roma birliklerini bölgeye göndermiş ve Gotlar'ın her iki kolunun da Roma karşıtı güçlerin safına geçmesini engellemeye çalışmıştır.

Her halûkarda I. Leo, Glycerius karşı hoş görülü olma konusunda isteksizdi ve bu sebeple Batı Roma tahtına akrabası Julius Nepos'u atadı. Nepos, Leo tarafından verilen güçlü bir orduyla 474 yılında Dalmaçya'dan Roma'nın liman kenti Ostia'ya yelken açtı. Sebebi her ne olursa olsun, Glycerius Ravenna'nın başkentinde olmak yerine oradaydı ve umudu kalmadığından hemen teslim oldu.

Belki de gösterdiği iş birliğinin bir ödülü olarak, Nepos tarafından onun Dalmaçya'daki doğum yeri olan Salona'ya Piskopos olarak atandı. İronik bir şekilde, bu ikilinin yolu Nepos kendi magister militum'u tarafından görevden alınınca kaçmak zorunda kaldığı ve 480 yılına kadar sürgünde saltanat sürdüğü Dalmaçya'da yeniden kesişecekti.

O dönemin tarihçilerinden Malchus, Nepos'un Nisan ya da Mayıs 480'deki ölümüne Glycerius'un İtalya'nın barbar kralı Odoacer ile iş birliği yaparak oluşturduğu bir tertibin neden olduğunu aktarır. Bir başka rivayete göre ise Nepos'un ölümünden sonra Glycerius'un Odoacer tarafından Mediolanum (şimdi Milano) Piskoposu olarak atanmıştır. Günümüze kadar ulaşan tarihi deliller bu hikâyeleri doğrulamak konusunda yetersizdir ve aynı şekilde Glycerius'un ölümü de belirsizdir.

Olybrius'un ölümünün ardından dört aylık bir süre boyunca Batı Roma imparatorsuz kalmış ve bu süre zarfında Doğu Roma İmparatoru I. Leo tek başına her iki imparatorluğu da yönetmiştir.
Leo, uygun bir aday bulmak için çabalıyordu ve bu sebeple 473 yılında İtalya magister militum'u Gundobad kendini imparator ilan etti. Gundobad, doğal olarak kendi adamlarından biri ve aynı zamanda imparatorluk muhafızlarının komutanı olan Glycerius'u imparator adayı olarak seçti ve bir süre sonra 473 yılı Mart ayında Ravenna'da imparator ilan edildi.

Bu arada Ostrogotlar Tuna bölgesine doğru hareket ediyorları ve niyetleri İtalya'ya ulaşmaktı. 
Glycerius, onları güç kullanmak yerine diplomasi ile İtalya yerine Galya'ya yönlendirebileceğine inanıyordu. Ancak Glycerius'u Batı Roma tahtında bir gaspçı olarak gören ve istemeyen Leo, onu devirmesi için Julius Nepos'u güçlü bir ordu ile İtalya'ya gönderdi. Nepos, Portus Augusti'de karaya çıktı ve (Ostia limanı) Leo ile anlaşmalı olarak kendisini imparator ilan etti. Glycerius tam Gundobad'ın desteğine ihtiyaç duyduğu anda o çoktan İtalya'yı terk etmişti. Gundobad, Godegisel, II. Chilperic ve Gundomar adındaki üç kardeşini öldürerek babasının Burgundy Krallığı'nda yegane mirasçısı haline geldi. .

Gundobad'ın gidişiyle birlikte başka bir desteği kalmayan Glycerius, savaşmadan Julius Nepos'a teslim oldu. Glycerius görevlerinden istifa etti ve ardından Nepos tarafından Dalmaçya'daki Salonae (Solin) Piskoposluğuna atandı.

Daha sonraki hayatı hakkındaki bilgiler karmaşıktır ve bazılarına göre Piskopos olarak yeni görevine başlayamadan ölmüştür.

İlgi çekici bir hikâyeye göre ise (tarihçi Malchus'a ait), Glycerius'un gerçekten Salonae Piskoposu olmuş ve Julius Nepos'un 480 yılında öldürülmesinde baş planlayıcılardan biri olması karşılığında ödül olarak Mediolanum Başpiskoposluğuna (Milano) atanmıştır.





Julius Nepos

Julius Nepos (d. 430 civarı – ö. 480) Batı Roma İmparatorluğu'nun son dönemleri olan 474-475 yılları arasında tahta çıkmış olan Batı Roma İmparatoru. Aynı zamanda bazen tahta çıkan son De jure (yasal) Batı Roma imparatoru olarak telakki edilir. Başlangıçta İtalya ve halâ Roma İmparatorluğu'nun elindeki topraklarda hüküm sürmüştür. 475 yılından itibaren, görevden alınıp Romulus Augustus'la (Augustulus) yer değiştirildiği için (aslında yasal olarak değil) sadece Dalmaçya'da hüküm sürmüş ve Galya üzerinde yasal hakları devam etmiş olsa da Batı Roma İmparatorluğundan geriye kalan diğer topraklar üzerinde otoritesini kaybetmiştir. Doğu Roma İmparatorluğu, görevden alınmasına rağmen onu yasal olarak Batı imparatoru olarak kabul etmeye devam etmiştir. 476 yılında Odoacer tarafından görevden alınacak olan Romulus hiçbir zaman bu şekilde bir kabul görmemiştir.

Juli