çoğul, "scuta") Latince ""kalkan"" . Zaman içerisinde Antik Roma lejyonerleri tarafından savunma ve saldırı amaçlı kullanılan dikdörtgen, dışa doğru bombeli bir forma sahip vücut kalkanını tanımlamak için kullanılmaya başlanmıştır. Kalkanın kavisli şekli, taşıyan lejyonere mükemmel bir koruma sağlamaktaydı.

Roma'nın antik çağlarında askerler genellikle Yunanlar tarafından "aspidai" (άσπιδαι) olarak adlandırılan Yunan hoplitleri tarzında kalkanlar taşırlardı.

"Scutum"un tam olarak ne zaman kullanılmaya başladığı konusu belirsizdir. Roma Cumhuriyetinde kullanılan oval ve yarı silindirik "scutum"un Kelt kalkanlarından ya da Yunanların "Thureos"undan esinlenilmiş olması muhtemeldir. Oval "scutum", Domitius Ahenobarbus'un Roma'daki sunağında, Aemilius Paullus'un Delfideki anıtında resmedilmiş, bir diğer örneğe ise Mısırdaki Kasr el-Harit'de rastlanmıştır. Oval "scutum" zaman içerisinde yavaş yavaş evrim geçirmiş ve Roma İmparatorluğunda kullanılan dikdörtgen formuna kavuşmuştur.

""Scutum"" sözcüğü Roma İmparatorluğu boyunca varlığını korumuş ve Bizans İmparatorluğunun askeri diline de girmiştir. Bizanslılar 11. yüzyılda bile ağır piyadelerini "skutatoi" (Yun. σκυτατοι) olarak çağırmaktaydılar.

Yunan tarihçi Polybius, bir erken dönem "scutum"unu "Tarihler" adlı eserinde şöyle tanımlar: ""Roma zırhı öncelikle iki buçuk feet (76.2 cm) eninde, dört feet (1.2192 cm) yüksekliğinde dış bükey bir yüzeye sahip ve kenar kalınlığı bir palmiye genişliğinde olan "scutum" adlı bir kalkandan oluşurdu. Birbirine yapıştırılmış iki adet tahtadan oluşan kalkanın dış yüzeyi öncelikle bir bezle, onun üzeri ise bir parşömenle kaplıydı. Alt ve üst kenarlar, üstten gelebilecek darbelere ve dinlenirken yerden kaynaklanabilecek hasara karşı demir kenarlıklarla güçlendirilmişti. Yine ilave olarak fırlatılan taşlardan, kargılardan ve diğer ağır silahlardan korunmak için ortasında metal bir çıkıntı (umbo) bulunurdu.""

Jül Sezar, "Galya savaşı" eserinde lejyonerlerin zaman darlığından dolayı tahtadan yapılmış "scuta" yerine üzerine deri geçirilmiş kabuklardan ya da örme hasırdan kalkanlar yaptıklarından bahseder.

Ancak görünüşe göre "scutum", Part okçularının kompozit yaylarından fırlatılan okları durdurmak konusunda yeterince iyi değildi. Plutarch, Carrhae savaşında bu durumdan bahseder: ""ve Publius "[lejyonerlere]" düşmanın Katafraktlarına saldırmalarını emrettiğinde, onlar hem saldırı hem de kendilerini savunma açısından ne kadar çaresiz olduklarını göstermek için, ona oklar tarafından kalkanlarına mıhlanmış ellerini ve toprağa mıhlanmış ayaklarını gösterdiler.""

Oval "scutum" zaman içerisinde evrim geçirerek dikdörtgen "scutum" ile yer değiştirdi. Eğik, dikdörtgen "scuta" çoğunlukla üst üste bindirilmiş bükme ağaç şeritlerinden imal edildiğinden kalkan artık daha dayanıklı ve uzak mesafelere taşıyabilmek için de yeterince hafifti. Günümüze kadar ulaşabilmiş en iyi örnek olan Suriye, Dura-Europostaki kalkan 1.06 m yüksekliğine, 0.66 m kanat genişliğine ve uçtan uca 0.86 m genişliğe sahip olup kalınlığı 5 mm ile 6 mm arasında değişmektedir.

Kalkanın içbükey yapısı, düşman tarafından fırlatılan mızrakların, okların ve kargıların kalkanın arkasında saklanan lejyonere tam güçle etki etmesini önlüyordu. Kalkanın merkezinde bulunan ve "umbo" olarak adlandırılan bakır alaşımından (Pirinç ya da bronzla) ya da demirden tümsek, kalkanın düşmanı şaşırtarak lejyonerlere "gladius" ile saldırma şansı vererek kadar ağırlaşmasına yardımcı oluyordu. Kalkanın kenarları pirinç ya da deri ile kaplanarak çevrenin yıpratıcı etkisine karşı güçlendiriliyor ve bu kaplamalardan bazı durumlarda saldırı amaçlı olarak da yararlanılıyordu.

"Scuta" İmparatorluğun erken dönemlerinde kırmızı renkli olarak tasvir edilmiş olsa da tüm kalkanların bu renge boyandığına dair çok az kanıt vardır. Yine de oldukça iyi korunmuş bir dikdörtgen "scutum" kırmızıya boyanmış ve geometrik desenler, kanatlı figürlerle ve hayvan motifleriyle süslenmiş olarak Dura-Europos'da yapılan kazılarda ele geçmiştir.

"Scuta"nın üzerinde yer alan figürlerin neler olduğuna dair bir diğer delil ise Trajan sütununda yer alan ve üzerinde kartal kanadı ve şimşek motifleri bulunan kalkan kabartmalarıdır.





1930-31 Nemzeti Bajnokság I

1930/1931 sezonu Nemzeti Bajnokság I lig durumu.





1931-32 Nemzeti Bajnokság I

1931/1932 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.

Yarış 12 takım arasında geçti ve sezon sonunda Ferencvárosi şampiyonluğa ulaştı.





1932-33 Nemzeti Bajnokság I

1932/1933 sezonu Nemzeti Bajnokság I lig durumu.





1933-34 Nemzeti Bajnokság I

1933/1934 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.

Yarış 12 takım arasında geçti ve sezon sonunda Ferencvárosi şampiyonluğa ulaştı.





1934-35 Nemzeti Bajnokság I

1934/1935 sezonu Nemzeti Bajnokság I lig durumu.





1935-36 Nemzeti Bajnokság I

1935/1936 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.

Yarış 14 takım arasında geçti ve sezon sonunda MTK Budapest şampiyonluğa ulaştı.





1936-37 Nemzeti Bajnokság I

1936/1937 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.

Yarış 14 takım arasında geçti ve sezon sonunda MTK Budapest şampiyonluğa ulaştı.





1937-38 Nemzeti Bajnokság I

1937/1938 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.

Yarış 14 takım arasında geçti ve sezon sonunda Ferencvárosi şampiyonluğa ulaştı.





1938-39 Nemzeti Bajnokság I

1938/1939 sezonu Nemzeti Bajnokság I lig durumu.





1939-40 Nemzeti Bajnokság I

1939/1940 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.

Yarış 14 takım arasında geçti ve sezon sonunda Ferencvárosi şampiyonluğa ulaştı.





1940-41 Nemzeti Bajnokság I

1940/1941 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.

Yarış 14 takım arasında geçti ve sezon sonunda Ferencvárosi TC şampiyonluğa ulaştı.





1941-42 Nemzeti Bajnokság I

1941/1942 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.

Yarış 16 takım arasında geçti ve sezon sonunda Csepel SC şampiyonluğa ulaştı.





1942-43 Nemzeti Bajnokság I

1942/1943 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.

Yarış 16 takım arasında geçti ve sezon sonunda Csepel SC şampiyonluğa ulaştı.





1943-44 Nemzeti Bajnokság I

1943/1944 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.

Yarış 16 takım arasında geçti ve sezon sonunda Nagyváradi AC şampiyonluğa ulaştı.





1944 Nemzeti Bajnokság I

1944 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.

Yarış 12 takım arasında geçti ama sezon bitirilemedi , herhangi bir birinci açıklanmadı.





1945 Nemzeti Bajnokság I

1945 sezonu Nemzeti Bajnokság I lig durumu.





Tripoliçe (Yunanistan)

Tripoliçe (Yunanca: Τρίπολη / "Tripoli", 1974'e kadar: Τρίπολις / "Tripolis"; Osmanlı Türkçesi: "Tripoliçe"), Yunanistan'ın Mora coğrafi bölgesine bağlı Arkadya ilinde bulunan, Mora ve Arkadya'nın merkezi olan şehir.





Hermann Hagedorn (Şair)

Hermann Hagedorn (*1884, Essen (Almanya); † 1951, Fretter (Almanya)) öğretmendi. Hagedorn Köln Üniversitesinde "Dr. phil" olarale tanılıyordu. O Borbecksch'e yaziyordu.






Dişi Köpek (film, 1931)

Dişi Köpek 1931 Fransa yapımı, şiirsel gerçekçi psikolojik dramatik filmdir. Özgün adı La Chienne olan filmin uluslararası İngilizce adları Bitch ve Isn't Life a Bitch?'tir. Hayli tartışma yaratmış olan bu psikolojik dram içeriği nedeniyle uzun yıllar ABD'de gösterim şansı bulamadı. Film çevrildikten ancak 44 yıl sonra 27 Eylül 1975'te New York Film Festivali'nde gösterilebildi. Bu nedenle son yıllara kadar bu İngilizce isimler 
kullanılamadı.

Senaryosunu Georges de La Fouchardière'in 1930 tarihinde yayımladığı aynı adlı romanından André Girard'in uyarlayıp yazdığı filmi Jean Renoir yönetmiştir. Renoir aynı zamanda senaryonun yazılmasına da katkıda bulunmuştur. Başlıca rollerinde Michel Simon, Janie Marèse, Georges Flamant ve Roger Gaillard'ın oynadıkları "Dişi Köpek" Jean Renoir'ın filmografisindeki ikinci sesli filmidir (Bir önceki filmi 1931 tarihli On Purge Bébé sadece 46 dakika uzunluğunda olduğu için bu film onun ilk uzun metrajlı sesli filmidir). Filmin siyah beyaz görüntülerini Theodor Sparkuhl çekmiştir.

Şiirsel Gerçekçilik sinema akımının babası olarak anılan ve aynı zamanda da ünlü empresyonist ressam Auguste Renoir'ın oğlu olan Jean Renoir, bu filminde aşağı tabakadan insanlar arasında geçen bir aşk ve kıskançlık öyküsünü anlatır. Öykünün geçtiği sosyal çevreyi betimlerken ayrıntıları gerektiği gibi vurgulayabilmek için "saha derinliği"ni de alabildiğince yüksek tutmuştur, yani kameraya en yakın ve en uzak nesnelerin aynı netlikte filme aktarmıştır. Sinemada daha önce denenmemiş bu yöntem sonradan Orson Welles ve William Wyler gibi Amerikalı yönetmenler tarafından da benimsenecektir.

Şiirsel Gerçekçilik sinema akımının ilk örneklerinden biri olan "Dişi Köpek", ünlü sinemacı Charlie Chaplin'in de en beğendiği filmlerin başında gelmekteydi. Chaplin filmi yere göğe sığdıramamıştı.

Yumuşak başlı ve kendi halinde bir banka veznedarı olan Maurice (Michel Simon)'in, Adele (Magdelaine Bérubet) adlı cadaloz bir kadınla mutsuz bir evliliği vardır. 40'lı yaşlarındaki Maurice'in hayattaki tek zevki yağlıboya resim yapmaktır, ama huysuz karısının muhalefeti nedeniyle bu çok sevdiği hobisiyle ancak gecenin geç saatlerinde veya hafta sonlarında uğraşma fırsatı bulabilir.

Maurice bir gece evine dönerken sokakta sarhoş bir adamın bir kadını dövdüğünü görür, yanlarına giderek kadını yerde sızıp kalan adamın elinden kurtarır. Lulu (Janie Marèse) adındaki bu kadına hemen aşık olan Maurice ona bir ev tutar ve masraflarını karşılamaya başlar. Lulu'nun bir sokak fahişesi, onu döven adamın da muhabbet tellalı olan erkek arkadaşı Dede (Georges Flamant) olduğunu henüz bilmemektedir. Lulu her şeye rağmen halâ Dede'ye aşıktır ve sürekli borç içinde olan bu kadın satıcısına para yetiştirmek için Maurice'i seviyormuş gibi görünür ve ondan para sızdırmayı sürdürür.

Maurice, yaptığı bazı tabloları karısı evde istemediği için metresi Lulu'ya verir. Lulu'nun evinde tabloları gören Dede ise borçlarını kapatmak için bunları "Clara Wood" sahte imzasıyla bir resim galerisine satar. "Clara Wood"'un Amerikalı ünlü bir ressam olduğuna inanan galerici bunları yüksek fiyatlarla vitrinine koyar. Vitri