lmayı denedi ancak başarılı olamadı. Kent, Aix-la-Chapelle Antlaşması'yla yeniden Fransızlara bırakıldı ancak bu, İngiliz ve Fransızların Kuzey Amerika'daki rekabetine son noktayı koyamadı.

Bugünkü Pennsylvania eyaletinin Pittsburgh kentindeki Allegheny ve Monongahela ırmakları arasındaki bölgede yer alan Duquesne Hisarı Yedi Yıl Savaşı boyunca önemli bir savunma işlevi görmüştür. Bu yapının inşa edilmesindeki temel amaç Ohio Irmağı vadisini Fransız denetiminde tutmaktı. Virginia'dan yola çıkan küçük bir birlik burada bir hisar yapmaya başladı ancak Sieur de Contrecoeur komutasındaki Fransız birlikleri tarafından Nisan 1754'te geri püskürtüldüler. 
Ohio'nun denetimini sağlamaya yönelik bu sürtüşme Fransız - Hint Savaşı'na yol açmıştır. Bu, Yedi Yıl Savaşı'nın Kuzey Amerika ayağını oluşturmaktadır. Savaş, George Washington komutasındaki düzensiz birliklerin Fransız taburları tarafından yenilgiye uğratılmalarıyla sona ermiştir. İngilizler bu yenilgi sonrası Yeni Fransa'nın başkenti Quebec City'ye saldırma planları yapmaya başlamışlardır.

Bu sırada Fransızlar batı yönündeki keşiflerini sürdürmüşler ve bu yeni bölgelerdeki yerlilerle ittifaklar kurmuşlardır. Bugünkü Kanada eyaletlerinden Saskatchewan'ın hemen doğusunda Fort de la Corne adında bir hisar yaptırılmıştır. Bu, Fransız İmparatorluğu'nun Kuzey Amerika'da batı yönünde kazandığı son toprak parçasıdır.

Yeni Fransa'nın nüfusu 70000'i bulmuştu ancak Britanyalı sömürgecilerin sayısı bunun çok üzerindeydi. Bu nedenle Britanyalıların Fransızlara saldırması daha olası görünüyordu. 1755 yılında Fransızlara ait Duquesne Hisarı'na karşı harekete geçen Edward Braddock komutasındaki birlikler sayıca üstün olmalarına karşın geri püskürtüldüler. Braddock çatışma sırasında öldürüldü.

İngiliz birlikler 1758'de Louisbourg'u ele geçirerek Fransızların St. Lawrence Irmağı bağlantısını kestiler. Bir yıl sonra ise Québec'i denizden kuşattılar ve General Louis-Joseph de Montcalm komutasındaki İngiliz 
güçlerini Abraham Ovası Savaşı'nda yenilgiye uğrattılar. Quebec 18 Eylül'de düştü. Fransızlar böylece Yeni Fransa'nın hemen tümünü Britanyalılara bıraktı. Son Fransız generali Pierre François de Rigaud Britanyalı orgeneral Jeffrey Amherst'e 8 Eylül 1760 tarihinde yenildi. Kanada 10 Şubat 1763'te imzalanan Paris Antlaşması ile İngilizlere bırakıldı.

Fransız kültürü ve dininin Yeni Fransa'daki etkisi İngiliz yerleşimcilerin Ontario ve New Brunswick'e gelmelerine dek sürmüştür. Yedi Yıl Savaşı'ndan bu yana İspanya'nın denetimi altındaki Louisiana ise on üç Amerikan sömürgesine bırakılmıştır.

İngilizlerin Fransızları yenilgiye uğratmalarından on iki yıl sonra Britanya egemenliğindeki on üç sömürgede Amerikan Devrimi patlak vermiştir. İngilizlerin 1781'deki Yorktown Savaşı'nda yenilgiye uğratılmalarının hemen ardından imzalanan Versay Antlaşması Yeni Fransa'nın güney bölümünün yeni doğmakta olan Birleşik Devletler'e verilmesini öngörüyordu. Fransız-İspanyol ittifakı Louisiana'nın 1801'de Fransa'ya geri verilmesini sağlamış ve Napoleon Bonaparte bu bölgeyi 1803 yılında Birleşik Devletler'e satmıştır. Bu toprak satışı Fransa'nın Kuzey Amerika'daki sömğrge gücüne son vermiştir.

Yeni Fransa'nın İngiliz egemenliği altındaki bölümü 1791-1841 arasında Kuzey Kanada ve Güney Kanada, 1841-1867 arasında ise Kanada Eyaleti olarak yönetilmiştir. 1867 yılında kabul edilen Anayasa uyarınca Quebec, Kanada Konfederasyonu'nun resmi bir eyaleti olma özelliğini kazanmıştır.

Eski Yeni Fransa yönetiminden Fransa'ya kalan tek toprak parçası Saint Pierre ve Miquelon adalar topluluğudur. Bu bölge Newfoundland kıyısından 25 kilometre (13 deniz mili) açıkta bulunan bir dizi adadan oluşmaktadır.






Güney Osetya Selamet Birliği

Güney Osetya Selamet Birliği (Güney Osetya Kurtuluş Birliği veya Barış için Güney Osetya Halkları diye de bilinir), (Osetçe: Хуссар Ирыстон) Güney Osetya'da bulunan muhalefet partisi ve siyasal hareket.

"de facto" olarak kurulan Güney Osetya Cumhuriyeti'nin Cumhurbaşkanı Eduard Kokoiti'nin ayrılıkçı yönetiminin eski üyeleri ve eski etnik ayrılma yandaşı Osetyalılardan oluşmaktadır.





Gürcü askerî yolu

Gürcü askeri yolu (Rusça: Военно-Грузинская дорога / Voyenno-Gruzinskaya doroga, Gürcüce: საქართველოს სამხედრო გზა / sakartvelos samhedro gza), Güney Kafkasya ile Kuzey Kafkasya Rusya'yı bağlayan tarihi askeri yoludur.

Vladikavkaz ile Tiflis arasında Terek Irmağı boyunca 208 kilometre kadar uzanır. Daryal boğazında Roki sırtı, Kazbek Dağının eteği, Gergeti Teslis Kilisesinin önünden geçer. Baidarka Irmağının kanyonu 2.379 meterlik Cvari geçidine kadar sürer. Tetri Aragvi Irmağı, Ananuri ve Zemo Avçala gibi orta çağ kaleleri, baraj ile devam eder ve Kura Irmağının sağ sahlindeki bir antik kenti Mtsheta'dan Tiflis'e varır.




Şingon Budizmi

Shingon Budizmi (眞言, 真言 "gerçek söz") Japonya'da önemli Budist okullardan biridir; "Japon ezoterik Budizmi" olarak da adlandırılır. Günümüzde Tibet Budizmi ile birlikte Vajrayana Budizminin önemli kollarından birini oluşturur. Shingon kelimesi oluşturan kanjiler, Çince'de "zhen yan" şeklinde okunur ve mantra anlamında kullanılmaktadır.

Shingon okulunun kurucusu Kukai adında Çin'de öğrenim görmüş bir Japon rahiptir; 9. yüzyılda Tang Hanedanı döneminde Çin'in başkenti Xi'an'da tantrik teknikleri öürenmiştir. O dönemde yaygın olan Vajrayana metinlerini, tekniklerini ve mandalaları Japonya'ya getirmiştir. Bu soyağacı Tang Hanedanlığının sonuna doğru Çin'de yokolmaya yüztutmuş; ancak Japonya'da korunmuş ve geliştirilmiştir. 

Shingon Budizmi ile Tibet Budizmi arasında büyük benzerlikler bulunur. Ancak Shingon Budizminin soyağacı Tibet Vajrayanasından tamamen farklıdır; Hindistan'dan Çin üzerinden Japonya'ya aktarılmıştır; Tibet'tinkilerden daha erken dönemlere ait Hint metinlerine dayandırılmaktadır. Sonuç olarak Shingon Tibet Budizmi ile ezoterik sutralar, mandala gibi pek çok kaynağı paylaşsa da uygulama farklıdır. Shingon Budizminin başlıca metinleri Mahavairocana Sutra ve Vajrasekhara sutra'dır. Shingon dünyada Sanskritçe'nin siddham yazısını kullanmaya devam eden çok az sayıdaki okuldan biridir.





1999 İspanya Bisiklet Turu

1999 İspanya Bisiklet Turu 54ncü İspanya Bisiklet Turu olup; 1999 yılı 4 Eylül tarihinde Murcia'dan başlayıp, 26 Eylül tarihinde Madrid'de son bulmuştur. Toplam 3.576 km mesafe üzerinden 21 etap içeren turda bisikletçilerin hız ortalaması 39,449 km/saatti. Yarışın favorileri Laurent Jalabert, Alex Zülle, Jan Ullrich ve şampiyonluğunu korumaya çalışan Abraham Olano idiler. Sonunda, Ullrich yarışı kazandı.




1998 İspanya Bisiklet Turu

53ncü İspanya Bisiklet Turu 1998 yılı 5 Eylül tarihinde İspanya'nın Kordoba şehrinde başlayıp, 27 Eylül'de Madrid'de bitti. Toplam 3.774 km mesafe üzerinden 22 etap içeren yarışda bisikletçilerin hız ortalaması 40,262 km/saatti. İspanyol Abraham Olano ilk bireysel zaman yarışından sonra liderlik mayosunu Fransız bisikletçi Laurent Jalabert'ın önünde 41 saniye farkla aldı. Olano'nın dağlardaki liderliği her bir etap sonrası azalıyordu. Takım arkadaşı José María Jiménez, Olano'nun rakiplerini dikkate alıyor ve birkaç etap kazanarak final dağ etabı Alto de Navacerrada'da Olano'yu 38 saniye geride üçüncülükte bırakarak mayoyu alıyordu. Sonraki günlerdeki bireysel zaman yarışlarında Olano, kariyerindeki tek bir büyük turu kazanarak liderliği alıyordu. Yarış ayrıca kanser hastalığından iyileşen Amerikalı bisikletçi Lance Armstrong'un tura katılışana sahne oldu ve Armstrong genel klasmanda yarışı dördüncü olarak bitirdi.




Pazarköy, Yenice

Pazarköy Beldesi, Çanakkale'nin Yenice ilçesine bağlı beldedir.İsmini cuma günleri kurulan ve yörenin en büyük pazarından almakttadır

Osmanlı döneminde Bursa Eyaletinin Balıkesir sancağına bağlı Orhanlar Nahiyesinde bir köy idi. Cumhuriyet dönemindeki değişiklikle de Yenice'ye bağlandı ve 1955 yılında 16 köyü ile tam teşekküllü bir nahiye oldu. Yenice'ye 1936 yılında bağlanmıştı. 
Balıkesir yöresinde 1235'lerden sonra başlayıp 1400'lere kadar savunmaya uygun kısık, vadi, tepe ve yamaçlarda oluşturulmaya çalışılan iskanlarla birlikte I. Beyazıd dönemine müteakip Timur belesından sonra Yenice çevresindeki aşiretlerin iskanı ve Avrupada fethedilen beldelere gönderilecek aşiretlerin sevkiyatıyla ilgilenmek için merkezler kurulması düşünülmüş olabilir. Zira İstanbul, Bursa ve Balıkesir'in uzak oluşu böyle bir karargâh merkezinin kurulmasını zaruri kılıyordu. Eldeki kitabeli mezartaşları ve eski yapılar incelendiğinde Pazaarköy dikkat çekiyor. Mesela cami hazinesinde İbriş Hasan Paşanın kitabesindeki ölüm tarihi hicri 1110'dur. Halen mevcud olan konak en azında 350 sene önce inşa edilmiştir. Rivayetlere göre Pazarköy 1420'lerde kurulmuştur. Köyün nüvesini oluşturan aşiretler İnallı ve Hacılı boylarına mensuptur. Koruköy, Çınarköy ve Haydaroba'dan göçenlerde olmuştur. Köyü oluşturan ağalardan isimleri unutulmamış olanlar: Hacı Mehmet Ağa, İsmail Ağa, Hacı Yakup Ağa, Hacı Halil Ağa, Ahmet Ağa, Ragıp Bey dir. Köydeki ağalar sülalesinden gelen aileler: Şenollar, Aydenizler ve Dalkılıçlar'dır.

Pazarköy'ü kuran beylerden birinin inşa ettirdiği bir konak halen ayaktadır. İki katlı, boydan boya uzanan bir salon, ön tarafı parmaklıklarla örtülü ve salona açılan kapılardan girilen iki büyük odası vardır. Bu odaların bacalık şömine kenarları ,raflar, yüklük ve dolapları ince ağaç işlemeleri ile süslü olup tavan renkli desenlerle dekore edilmiştir. Duvarlar ise iki metre kadar yükseklikteki raflardan sonra çepeçvre alçı üzerine yapılmış renkli çiçek desenler ile motife edilmiştir. Odalardan doğu kısmındakinin batı duvarına İstanbul Boğazı işlenmiştir. Konaktaki dekor Bayramiç Hadımoğlu Konağına benzer. Bir benzerinin de Çorum da olduğu söyleniyor.

Pazarköy'ün kuruluşu 500-550 sene civarıdır. Etrafa önceden yerleşen aşiretler toplanarak oluşturuluyor. Yörede maden çok olmasından haftada bir gün burada maden pazarı kuruluyormuş. Bunun için ismi Pazarköy kalmıştır. Etrafta 4 eski mezarlık vardır. Çarşı cami hazinesinde mezarlık dağıtılmıştır. Ancak Hasan Paşa ile Ulama