nız Dağ'dan ayrılır. Balin ve kolonisi burada çoğalırlar ve Balin buranın kralı olur.

Beş yıl sonra goblinler, Moria şehrinin önünde Balin'e pusu kurup öldürürler. Oin ise Moria Kapısı'nın önünde Puslu Dağlar'ın orklarına karşı direnirken, bir çeşit dev ahtapot biçiminde olan Göl Bekçisi tarafından yutulur. Krallığın komutasını üstüne alan Ori ise batı kapısından gelen saldırılara karşı fazla dayanamaz ve halkı ile birlikte Mazarbul Odasına sıkışır kalır. Ori sadece kısa bir süre için kuzeyli orklara direnebilir. Mazarbul Odası hepsine mezar olmadan önce, Balin'e burada harika bir mezar yaparlar. Mezarın üstüne daima ay ışığı vuruyordur. Balin öldürüldüğünde üçüncü çağın 2994. yılıdır...

Yıllar sonra yüzük kardeşliği buraya Balin'e sığınmaya geldiğinde Balin'in mezarını ve Ori'nin güzel el yazısıyla olanları yazdığı günlüğünü görürler. Her yerde Ori'nin de içinde bulunduğu birçok cüce iskeleti vardır ve Moria' goblinler tarafından ele geçirilmiştir. Üzerine ayışığı vuran Balin'in mezarında, cüce dilinde şunlar yazmaktadır:

"FUNDİN'İN OĞLU BALİN BURADA YATIYOR..."




Thopia

Andreas Thopia oğlu Karl (Kolë) Thopia, 14. yüzyılda Arnavut prensleri. Dıraç ve Kroya bölgesinde hüküm sürdüler.

Karl Thopia doğumu 1335, ölümü 1388. Kroya Kalesi'nde büyüdü. 1359-1388 arasında Kuzey Arnavutluk'ta hüküm sürdü ve Princeps Albaniae adıyla anıldı. I.Ballsha'nın kızı Voisava ile evlendi, Gjergj, Elena ve Voisava adında üç çocuğu oldu.

Rakibi olan diğer Arnavut prensliği Ballsha ile mücadele sürdürdü. Türkler'in yardımıyla 1385'te II. Ballsha'yı yendi savaşta Ballsha öldü. Venedik ve Roma ile iyi ilişkiler içindeydi. 
1386'da ise Türkler'e karşı yardım istemiyle Venedik himayesine girdi. 1381'de Elbasan yakınında St.Johannes manastırını kurdurdu. 
1388'de Türk kuşatması sırasında öldü. Yerine oğlu Gjergj geldi.




Nedret Denizhan

Nedret Denizhan (d. 1946, İstanbul), tiyatro oyuncusu ve yönetmeni, dramaturg. 1954 yılında Şehir Tiyatroları Çocuk Bölümü'nde oyunculuğa başladı. Burada çeşitli oyunlarda oynadı, reji asistanlığı yaptı. 1964'te Şehir Operası'na geçti. Operetlerde rol aldı, kondüvitlik ve yönetmen yardımcılığı yaptı. Şehir Operası'nın kapanmasıyla Şehir Tiyatrosu'na geri döndü, oyunculuk, yardımcı yönetmenlik ve sahne amirliği yaptı. 1974'te Muhsin Ertuğrul tarafından eğitim için Almanya'ya gönderildi. 1977'de yönetmenliğe başladı. Yönetmenliğin yanı sıra dramaturgluk ile radyo tiyatrosu ve seslendirme yönetmenlikleri de yaptı.






Zaza Dil Enstitüsü

2004 yılının Ekim ayında, Almanya’nın Frankfurt şehrinde dilbilimciler, aydın, yazar, araştırmacı ve sanatçılar bir araya gelerek bir Zaza Dil Enstitüsü kurdu. Enstitünün kurucu üyelerinin arasında Dr. Jost Gippert, Dr. Agnes Korn, C.M. Jacobson, M. Sandonato, X. Çelker, Hawar Tornêcengi, Hesen Usên Bor, Cemal Taş, Memed Ali (ZeleMele), H. Cansa, Asmêno Bêwayir vd. gibi Zazaca üzerine araştırma yapmış olan bilim insanı, dergi ve kitap yazarı, sanatçı, şair ve araştırmacılar yer almaktadır.

Zaza Dil Enstitüsü’nün amaçları arasında ortak sözlük projesini ilerletme; diyalektler üstü bir standart dil oluşturma (özellikle kolektif dil için); çocuk ve okul eğitim kitapları ile kültürel yayınlar yayınlama sayılabilir.





Halilbeyli, Kemalpaşa

Halilbeyli, İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı 48 mahalleden biridir. Kemalpaşa ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. 5216 Sayılı Büyükşehir Belediye Yasası kapsamına girmeden önce Bağyurdu beldesine bağlı olan bölge, belde belediyesinin kapatılmasıyla mahalle olarak İzmir Büyükşehir Belediyesi sınırları içine dahil edilmiş ve Kemalpaşa ilçesinin bir mahallesi olmuştur.




İğdir, Zile

İğdir, Tokat ilinin Zile ilçesine bağlı bir köydür.

Daha önceleri dağınık halde yerleşim gösteren halk, köyde su bulunması nedeniyle köye yerleşmişlerdir. Köye ilk yerleşenlerin Karasoy ailelerinin ileri gelenlerinden Emin Kâhya ve ailesi olduğu söylenmektedir.

Köyün adı Oğuzların Üçoklar kolunun Denizhanoğulları İğdir boyundan gelmektedir.

Önceleri nahiye olan İğdir’de Mahkeme, nüfus idaresi ve nahiye müdürlüğü bulunurken, daha sonra idari yönden değişikliğe uğramış, nahiyelerin kaldırılması ile muhtarlığa dönüşmüştür.
Köy civarında yapılmış olan kazılarda, bu yörenin daha önce başka medeniyetlerce yerleşim yeri olarak kullanıldığına dair çeşitli tarihi kalıntılar bulunmuştur. Köyde bulunan kaya mezarları köyün geçmişte önemli bir yerleşim merkezi olduğunu göstermektedir. Köyün kuzey yakasında çokça mağara bulunmaktadır. Köyün kuzeyindeki kaynak suyunun çıktığı yere GÖZE denilmektedir. Çam ağaçlarının bulunduğu yerden çıkan su ılıktır. Efsaneye göre köyden biri bu suyun çıktığı yerde bir kıza rastlıyor ve kızı yakalayarak evine getiriyor. Kızın bırakılması için yalvarması üzerine köylü bu kızı bulduğu yere geri götürüyor. Kız Göze denen suyun içine atlayıp kaybolur. Birkaç dakika sonra suyun içi kan olur. Efsaneye göre cin veya peri kabilesi bu kızı artık kabul etmiyor ve sen insanoğlu ile beraber oldun diye kızı öldürüyorlar. Bu olaydan sonra Göze denen bu yer halk tarafından ziyaret edilmektedir.

Köyde akrabalar arası evlilik ve birden fazla evlilik yapılmaz. Ahşap binaların çoğunlukta olduğu köyde, son zamanlar da betonarme bina yapımında bir artış olmuştur. Evler birbirine yakındır ve dağınık yerleşim söz konusu değildir. Evin temeli atılırken kurban kesme âdeti devam eden köyde, nazardan korunması için de evlere nal takılır. Köyde çoban ve bekçinin inandığı tabiatüstü inanışlar yoktur. Köy de el sanatları gelişmemiştir. 
Köyde düğünler Perşembe günü öğleden sonra gençlerin Bayrak dikme merasimi ile başlar ve bu yolla düğünün başladığı köylüye duyurulmuş olur. Düğün süresince damat sağdıcının evine yerleşir ve Düğün evinde pek bulunmaz. Köylü özellikle gençler (Bütün bekâr gençler sağdıçtır.) olmak üzere düğün süresince düğün evinde bulunur. Perşembe ve Cuma günleri köylülerce Yuka denilen düğün evini ziyaret ve hediye götürme merasimi olur. Genellikle bu ziyaretlerde börek, süt, yoğurt gibi yiyecek maddeleri götürülür. Dışarıdan gelen misafirlere ve sağdıçlara düğün süresince yemek verilir. Ayrıca Cumartesi günü öğle namazından önce damat tıraşı yapılır ve güvey çıkarma diye adlandırılan bir merasimle damat damatlık giydirilmek üzere belirli iki yerden birine götürülür. Bu arada gün içerisinde tek tek düğüne çağrılan köylüler ve daha önce davet edilen misafirlerde verilecek yemek için düğün evine gelir. Cami cemaatinin namazdan çıkma saati gözetilerek, damat giydirilir ve cami cemaatin ardından sağdıçları ile birlikte düğün evine gider. Cami hocasınca dua yapılır ve yemek yenir. Takı merasimi bu esnada olur. Pazar günü öğle saatlerinde gelin getirilmesi ile eğlence sona erer. 
Ayrıca eğer gelin köy içerisindense Cumartesi gecesi gelin için kına gecesi düzenlenir ve köyün hanımları ve erkek tarafından sözü geçen bayanlar kına gecesinde bulunur. Kına gecesi eskilerde köy okulunda yapılmakta iken yaklaşık son 10 yıldır Muhtarlık binasında yapılmaktadır. 
Gelin 1 haftalık olduğunda gelinin baba evi ve iki tarafın aile büyükler ziyaret edilir. Bu belli aralıklarla devam eder. Düğünde yemek olarak yayla çorbası, yahni, nohutlu pilav, helva ve ayran ikram edilir. Ancak son yıllarda bu gelenek değişmeye başlamış ve eski usul yemeklerin yerini daha ucuz ve daha kolay olan pilav-döner-ayran almıştır. Düğünler davul-zurna eşliğinde yapılır. Kına geceleri için orkestra getirtilir.

İlçenin batısında bulunan İğdir Köyü, Karşıpınar, Emirdolu, Koçaş, Büyüközlü, Kazıklı, Eskiderbent ve Ağılcık köyleri ile komşudur. Köyün kuzey tarafı ormanlık. güney tarafı ise ovadır. Rakımı 900 metredir. Bölge iklimi karasal özellik göstermektedir. Daha önceleri dağınık halde yerleşim gösteren halk, köyde su bulunması nedeniyle köye yerleşmişlerdir. 
Tokat İline 93, Zile'ye 27 km uzaklıkta bulunan köy yolunun tamamı asfalt olup, ulaşım sorunu bulunmamaktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün geliri tarım ve havyacılığa dayanır.

Büyük bir bölümü kaynak ve dere sularından sulanan arazisinde buğday, arpa, şeker pancarı, 
nohut, mercimek, fiğ, soğan ve ayçiçeği üretilmektedir. Hayvancılık çok yoğun olmamakla 
birlikte, köy de temel ihtiyacı karşılayabilecek şeklide yapılmaktadır. Köyde 700 büyükbaş,
460 küçükbaş hayvan mevcuttur, az miktarda kümes hayvancılığı ve arıcılık yapılmaktadır. Son 
yıllarda fenni usullerle arıcılık yapanlara da rastlanmaktadır. Köyde 75 traktör vardır. Tarım 
da modern tarım aletleri kullanılmaktadır. Köydeki nüfus azalmasının nedenleri arasında 
köyden kente göçün yanı sıra nüfus planlamasının etkili olduğu görülmektedir.

İğdir de Eğitim Öğretim 1912 den beri sürdürülmektedir. Cumhuriyet Döneminde yeni okul açılmış, daha sonra 1957 yılında yeni bir bina daha yapılmıştır. Evvelinde yatılı bölge okulu olarak inşa edilen okul binası kullanılamaz durumda olduğundan yıkılmıştır. 8 Yıllık kesintisiz eğitime geçilince bina yetersiz kalmış ve 2003 yılında yeni bir bina daha yapılmıştır. Öğrenci sayısının fazla olmasından dolayı eski taş bina da köy ileri gelenlerinin yardımlarıyla bakım ve onarımı yapılarak 2006 yılında 4 derslikle eğitime sunulmuştur. 338 öğrencisi bulunan okul da 1 Müdür, 1 Müdür Yardımcısı, 14 Öğretmen görev yapmaktadır. Okuma yazma oranı %96’dir. Yüksek öğrenim gören kişi sayısı diğer köylere göre daha yüksektir. Günlük gazete okuyanlara rastlanmaktadır.

1977 yılında yapılan Sağlık Ocağında 3 doktor, 2 ebe, 1 hemşire ve 1 sağlık memuru görev yapmakta olup, çevre köylere de hizmet vermektedir. Nüfus planlaması yapılan köyde hastalık halinde tıbbi yöntemlere başvurulmaktadır.

2001 yılı itibarıyla köy, Jandarma birimine ve karakola sahip olmuştur. Okulu, Camii, Cemevi, Sağlık Ocağı, Jandarma Karakolu, Tarım Kredi Kooperatifi,Banka, Ptt, Bakkal, Petrol Ofisi olan köyde içme suyu şebekelerden sağlanmaktadır. Ayrıca köyde kanalizasyon sistemi mevcuttur.





The New Anatolian

The New Anatolian, 1 Şubat 2005 tarihinde İlhan Çevik tarafından kurulan eski günlük gazete.




Dökme demir

Dökme demirler, %2