de suyu bir mahalle ya da kent halkı tarafından kullanılmak üzere, çok daha büyük boyutlarda sarnıçlar yapılırdı.

Arkeolojik kazılarda Antik Çağ'da Anadolu'da, dağ kalelerinde, su gereksiniminin sarnıçlarla karşılandığını gösteren buluntulara rastlanmıştır. Bizans döneminde sarnıç yapımına büyük önem verilmiş; sarnıçların en ünlülerinin yer aldığı İstanbul'daki üzeri tümüyle kapalı sarnıçlar bulunduğu gibi, büyük bir havuz görünümünde açık sarnıçlar yapılmıştır. Bu sarnıçlara su kent dışındaki kaynak ve göllerden su kemerleriyle getirilirdi. İstanbul'da günümüze değin kalmış sarnıçların en büyük ve ünlüleri her ikisi de Sultanahmet semtinde bulunan Binbirdirek (Philoksenos) Sarnıcı ve Yerebatan Sarayı sarnıçlarıdır.

Ayrıca Fındıkzade, Çarşamba ve Karagümrük semtlerinde de açık sarnıçlar vardır. Osmanlı döneminde bu açık sarnıçlar bostan olarak kullanıldığı için “çukurbostan” adıyla anılmıştır. Karagümrük'teki açık sarnıç ise bugün futbol sahası olarak kullanılmaktadır.

Modern sarnıç, çoğu kez silindirsel bir tonozla örtülü dik bir koşutyüzlü ya da yatay bir silindir biçimindedir. Sarnıçlarda bir su giriş deliği, bir pompalama deliği, bakım çalışmalarını kolaylaştıran bir “insan giriş deliği” ve bir savak bulunur. Kimi sarnıçlar daha küçük ikinci bir sarnıçla ya da bir filtreyle korunur.





Salih Tozan

Salih Tozan, (d. 1914, Balıkesir - ö. 16 Şubat 1963, İstanbul), Türk tiyatro ve sinema oyuncusu.

Türk sinema tarihinin ilk oyuncularından olan Salih Tozan, sanat yaşamına 1933 yılında "Raşit Rıza Tiyatro Topluluğu"nda başladı. Avni Dilligil Tiyatrosu, Muammer Karaca Tiyatrosu, İstanbul Şehir Tiyatroları gibi topluluklarda çeşitli rollerde yer aldı. 1950 yılında kamera karşısına geçerek sinemaya adım atan sanatçı, siyah beyaz dönemin sevilen karakterleri arasında olup, siroz hastalığı nedeniyle yaşamını yitirdi. Doğduğu şehir Balıkesir'de adına açılmış bir kültür merkezi bulunmaktadır.







Giancarlo Giannini

Giancarlo Giannini (d. 1 Ağustos 1942 - ), dünya çapında tanınmış ödüllü İtalyan sinema oyuncusu, seslendirme sanatçısı, yönetmen ve senarist. Sinemada 1970'lerden beri aktif olarak çalışan aktör bugüne kadar 100'ün üzerinde filmde rol almış, 2 filmin senaryosunu yazıp bir filmi de yönetmiştir. Aynı zamanda usta bir seslendirme sanatçısı olan Giannini birçok filme de sesiyle katkıda bulunmuştu.

1973 yılında Lina Wertmüller'in yönettiği Love and Anarchy filmiyle Cannes Film Festivali'nde en iyi aktör ödülünü kazandı. 1975'te yine bir Wertmüller filmi olan Pasqualino Settebellezze (Seven Beauties) filmindeki "Pasqualino Frafuso" rolüyle Oscar'a aday gösterildi. İtalya'nın prestijli ödülü David di Donatello'yu tam 6 kez kazandı.

Giancarlo Giannini 1 Ağustos 1942'de İtalya'nın kuzey batısında Liguria bölgesinin liman şehri La Spezia'da dünyaya geldi. Napoli'de on yıl kadar elektronikle ilgili eğitim aldıktan sonra 18 yaşındayken Roma'da "Accademia Nazionale d'Arte Drammatica" (Dramatik Sanatlar Ulusal Akademisi)'ne kaydoldu. İlk kez burada sahneye çıkan Giannini çağdaş İtalyan oyunlarının yanı sıra Romeo ve Juliet, Bir Yaz Gecesi Rüyası gibi klasik Shakespeare oyunlarında rol aldı. 1965'te ilk kez İtalyan Ulusal Televizyonu RAI'de bir mini dizide David Copperfield'i oynadı. 1965'te Freudyan bir psikolojik gerilim olan "Libido" adlı filmle ilk önemli çıkışını yaptı.

1966 yılından itibaren de efsanevi kadın yönetmen Lina Wertmüller'le çalışmaya başladı. İkisi birlikte "Liberty Films" adıyla kendi yapım şirketlerini de kurdular. Birlikte birkaç ödüllü filme imza attılar. 1973'te Mussolini'ye suikast hazırlığı içinde olan köylü Tonino'yu canlandırdığı Wertmüller filmi Love and Anarchy ile Cannes Film Festivali'nde "en iyi aktör" ödülünü kazandı. 1974'te yine Wertmüller'in yönettiği alaycı komedi Swept Away'de denizci Gennario rolüyle David di Donatello ödülünü kazandı. 1975'te yine birlikte çektikleri Seven Beauties'deki hayatta kalmak için her şeyi yapmaya hazır bir toplama kampı mahkûmu olan Pasqualino rolüyle de "en iyi erkek oyuncu" dalında Oscar'a aday gösterildi, ayrıca film "en iyi yönetmen", "en iyi film" ve "en iyi senaryo" dallarında da Oscar'a aday gösterilmişti.

1981'de Rainer Werner Fassbinder'in başyapıtı Lili Marleen'de Hanna Schygulla ve Mel Ferrer'le başrolleri paylaştı.

Aynı zamanda bir seslendirme sanatçısı olan Giannini birçok dili ve lehçeyi güzel konuşabiliyordu. Filmlere anlatıcı ve dublör olarak da katkıda bulunuyordu. Aralarında Jack Nicholson, Al Pacino, Michael Douglas, Dustin Hoffman ve Gérard Depardieu 'nün de olduğu birçok uluslararası aktörün filmlerinin İtalyanca dublajlarını Giancarlo Giannini yapmaktadır. İngilizceyi akıcı bir şekilde konuşması onun Hollywood'da birçok önemli filmde yardımcı rolleri almasını da sağlamıştı, bu filmlerden bazıları A Walk in the Clouds (1995), Hannibal (2001), Darkness (2002), Man on Fire (2004), Casino Royale (2006), ve Quantum of Solace'tır (2008).





Dağ Yahudileri

Dağ Yahudileri, Cuvuro ya da Cuhuro, genelde Azerbaycan ve Dağıstan'da yaşayan Doğu Kafkasyalı Yahudilere denir. Bazen Kafkasya Yahudileri de denen bu gruba çoğunluğu Kafkasya'nın doğusunda yaşadığı için Doğu Kafkasya Yahudileri denildiği de görülmüştür.
Aslında "Dağ Yahudisi" ya da "Kafkas Yahudisi" isimleri yanıltıcı olabilir çünkü her ne kadar Gürcistan Kafkasya bölgesinde bir ülkeyse de "Kafkas Yahudileri" Gürcistan Yahudilerini kapsamaz.
Tatlar ile Dağ Yahudilerinin ilk çağlardan bu yana Kafkasya'da yaşadığına inanılır. İnanışa göre Asurlular tarafından M.Ö. 722'de sürgüne gönderilen Kayıp On Kabile bir süre sonra güneybatı İran'dan Azerbaycan'a göç etmiştir.

Ruşen Mustafayev'in araştırmasına göre, Ermenilerin Dağ Yahudilerine yönelik katliam yaşanmış, Azerbaycan'daki Dağ Yahudileri, 1918 yılında çok az bilinen pogrom sırasında Ermenilerce öldürülen 3 bin Azerbaycan Yahudisi için bir anıt inşa etmek amacıyla yardım istemişlerdir.





Havuz Başı

Havuz Başı, Türk yazar Sait Faik Abasıyanık'ın 1952 yılında yayınlanan hikâye kitabı. Bu kitapta yazarın eski ve yeni yirmi üç öyküsü yer alır. Sait Faik "Havuz Başı"'nda okuyucuya kendisini anlatır, içini döker gibidir. Son kitaplarında yer almayan Adapazarı'nda geçirdiği çocukluk günlerine ait anılar bu kitapta kendine yer bulur.

Ayrıca, kitaptaki bazı hikâyeler yarım, bazıları ise gözlem düzeyinde kalmış gibidir.

Kitaba ismini veren "Havuz Başı", temiz ve saf insanları konu edinmiş, anlatana yaşama sevinci ve neşe veren bir öyküdür. Sait Faik, "Kumarbaz Hayri Efendi" isimli hikâyesinde ise farklı bir anlatım tekniği denedi. bu hikâyede anlatıcı birinci tekil ile üçüncü tekil arasında sürekli değişmektedir.

"Sur Dışında Hayat" topluma yönelik bir öyküdür. "Su Basması"'nda ise anlatıcı bir köylüdür ve Sait Faik ilk kez bir şive taklidi yazmıştır. Yazar, onu ölüme götüren hastalığından (siroz) ilk kez "Cezayir Mahallesi" isimli öyküsünde bahseder. ("Körolası! Benim de karaciğerim hasta.") "Cezayir Mahallesi" ayrıca "Bir Nedim yaşamış, (...) güzel çocuklar sevmiş bilirdik." cümlesi ile ilgi çeker. Bu cümle Sait Faik'in ileriki günlerde yazacağı eşcinsel öykülerin habercisi gibidir.

Kitapta bulunan yirmi üç öyküden yedi tanesi deneme tarzında gibidir. "Sur Dışındaki Hayat" ise röportaj tarzında bir öyküdür. Geriye kalan on beş öykünün on biri kentte, biri adada, biri köyde, biri kasabada, biri ise yolda geçer. Abasıyanık, hikâyelerin on ikisini şimdiki zamanla, ikisini geçmiş zamanla, bir tanesini ise geçmiş ve şimdiki zaman iç içe yazdı. On hikâyede anlatıcı birinci tekil şahısken, üç hikâyede üçüncü tekil şahıs, iki hikâyede ise hem birinci tekil hem de üçüncü tekil şahıstır.

Sait Faik'in hiçbir hikâyesinde gelecek günlerden bahsetmemesi dikkat çeker.




Virna Lisi

Virna Lisi (8 Eylül 1937 - 18 Aralık 2014), ödüllü İtalyan aktris.

1953 yılında Henüz 16 yaşındayken başladığı sinemada 2000'li yılların sonuna kadar 100'ün üzerinde filmde rol aldı. 1960'lardan başlayarak birçok uluslararası filmde de rol aldı. "İtalyan Tanrıça" olarak da anılan bu sarışın güzel aktris, sinemaya önce fiziği nedeniyle kabul edilen, ancak uzun kariyerleri boyunca zamanla yeteneklerini de ispatlamış kalabalık bir grup kadın oyuncudan sadece birisidir.

8 Eylül 1937'de İtalya'nın Adriyatik kıyısındaki liman şehri Ancona'da Virna Pieralisi adıyla dünyaya geldi. Neredeyse çocuk denecek bir yaşta sinemaya başladı. 1953 yılında daha 16 yaşındayken ilk filmi La corda d'acciaio'da rol aldı. Başlarda müzikallerde oynuyordu. E Napoli canta (Napoli Şarkı Söylüyor) (1943) ve ünlü komedyen Totò'yla birlikte oynadıkları Questa è la vita (1954) bunlardan en dikkat çekici olanlarıdır.

1950'lerin sonunda ve 1960'ların başında tiyatroda da sahneye çıktı. Sonra sinemada ve televizyonda komedi ve dramlarda da oynadı. Bu yıllarda bir diş macunu markası için çevirdiği reklam filminde onun görüntüsüyle birlikte kullanılan bir slogan tüm İtalya'da insanların diline dolanmıştı; "Öyle bir ağzı varsa istediğini söyleyebilir!"

1960'ların ortalarında Hollywood, Marilyn Monroe'da boşalan yeri dolduracak yeni bir mavi gözlü sarışın aktris modeli arıyordu. Bu boşluğu bir bakıma Virna Lisi ile doldurdular. Lisi bu yıllarda Hollywood'un ünlü yönetmen ve aktörleriyle bir dizi film yaptı. How to Murder Your Wife'da (Karınızı Nasıl Öldürürsünüz) (1965) Jack Lemmon'la, Not with My Wife, You Don't!'da (1966) Tony Curtis'le, Assault on a Queen'de (1966) Frank Sinatra'yla, La Ragazza e il Generale'de Rod Steiger'la, The Secret of Santa Vittoria'da ve Stanley Kramer'ın yönettiği savaş draması The 25th Hour'da da Anthony Quinn'le başrolleri paylaştı.

Birbirinin aynı olan seksi ve baştan çıkarıcı sarışın rollerinden bıkmıştı, İngilizcesinin yeterince akıcı olmaması da buna eklenince Avrupa'ya dönerek Casanova 70, Le bambole (1965), Arabella (1967), ve Le dolci signore (1968) gibi Avrupa filmlerinde nispeten farklı rollerde oynadı.

1994'te Isabelle Adjani ve Daniel Auteuil'le birlikte oynadıkları La Reine Margot filmi ile Cannes Film Festivali'nde "en iyi kadın oyuncu ödülünü" a