kbabası Necmeddin Günersel'in "Mukadderat ve İrade" adlı eserini yazış sürecinden etkilendi.

Kadıköy Maarif Koleji'nde okurken kazandığı AFS Uluslararası Bursu ile liseyi ABD'de bitirdi; İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden mezun oldu. Şiirleri ilk defa Murat Belge tarafından Birikim dergisinde yayınlandı. 1978'de çevirmen Füsun Günersel ile evlendi. 1980'de dünyaya gelen kızları Adalet Barış Günersel yazar ve eğitim psikoloğudur. Sanatçı, 12 Eylül döneminde dört yıl Suudî Arabistan'da İngilizce öğretmenliği yaptı (1982-86).

İlk librettosunu, 15 yaşında iken tanıştığı Selman Ada'nın bestelemesi için 1989'da yazdı. "Alibaba ve Kırk Haramiler" adlı bu eser, iki perdelik bir operadır. 1993'te "Mavi Nokta Poetik Operası" ve 2002'de "Aşk-ı Memnu Operası" ile 2013'te "Başka Dünya (Another Planet)" operasının librettolarını da yazdı.

1991-2014 yıllarında İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda dramaturg ve oyuncu olarak çalıştı. 2005 yılından itibaren Birgün gazetesinde köşe yazıları yazmakta, ayrıca edebiyat ve tiyatro çalışmalarını sürdürmektedir.

Günersel, 1992'de İstanbul'da bir şiir atölyesi kurdu. Atölye, 1996'da Günersel'in öncülüğünde Şiir Uzayı Laboratuvarı (Poetic Space Lab)'na dönüştürüldü. Önerdiği Dünya Şiir Günü fikri, 1997'de Gülseli İnal ve Günersel'in teklifi ile PEN Türkiye Merkezi Genel Kurulu'nda görüşülüp kabul gördü. Bu öneri daha sonra Edinburgh'da düzenlenen 67. Uluslararası Pen Kongresi'nde görüşülüp kabul edilmiş ve 1999 yılında Dünya Şiir günü UNESCO tarafından 21 Mart olarak takvime alınmış; dünya çapında kutlanmaya başlanmıştır.

2007-2009 döneminde ve 2011-2014 yıllarında PEN'in Türkiye Merkez Başkanı olarak görev yapan Günersel, 2010-12 dönemi için Tokyo'daki PEN Kongresi'nde Uluslararası Yönetim Kurulu'na seçildi.

2005'te başlattığı "Tiyatro Su TH20" oluşumu 2011'de davet ettiği sanatçılarla amatör bir kumpanya olarak gelişmeye başladı. T H2O bünyesinde Günersel'in yazıp yönettiği "Bok Sosyolojisi" adlı oyun sahnelendi. 2014'te Onur Somay ile "Milyaryıl" oyununun prömiyerini Ethos Uluslararası Ankara Tiyatro Festivali bünyesinde yaptı.

ZNN Yazar Ajansı tarafından temsil edilen yazar, 2005 yılında Kadıköy Maarif Koleji ve Anadolu Lisesi Mezunlar Derneği tarafından Kristal Martı ödülüne layık bulunmuştur. 2011'de 36. İsmet Kuntay Tiyatro Ödülleri'nde En İyi Dramaturg ödülünü kazandı. ABD'de yayınlanan World Literature Today (Günümüz Dünya Edebiyatı) dergisinin Ocak-Şubat 2011 sayısında yazarla kapsamlı bir röportaj yer almışıtr.

Piyeslerinin edebî versiyonlarını destan veya öykü olarak da işleyen Günersel 1974'te "ömür boyu gelişecek çok türde bir mozaik" projesini oluşturdu. 'Bir çeşit melez destan' saydığı eserin 'kapsama alanı' evrenin ortaya çıkışından insanlık sonrasına uzanıyor.

"Süzülüm" adını verdiği 'fikirler seçerek yeniden yazmalar' ise Kutadgu Bilig ile Mesnevi gibi eserlerin izdüşümleridir. Özellikle görsel şiir ile nano-öykü türlerindeki verimleri ile tartışmalara yol açmıştır.

2013 yılında Sampsonia Way internet dergisinde "Dünya Uygarlığı Projesi" yayınlandı. Bunu gezegenin farklı yerlerinden aydınların imzaladığı "Declaration of Earth Civilization" izledi.

2009'da tarihin 'doğaüstü bir güç varsayımı ile bağlantılı dönemlendirilmelerine' ve geleneksel takvimlere karşı çıktı. Yazının icadını dönüm noktası saymayı ve 'pratik bir yaklaşımla miladi yıla 4000 eklemeyi' önerdi. Öneri 3 Mart "6010"günü otuz imzacının desteğiyle basına sunuldu. Bu görüşünü daha sonra Evren'in yaşı (13.8 milyar yıl), ön-insanın 6 milyon yıl önce ayrışması, Homo Sapiens ve Göbeklitepe bilgileri ile birleştirdi ve örneğin 2015 yılını 13,806,212,015 olarak yazmaya başladı -kısaca: 12015.






Uluslararası Kongre 









Beşyol, Sarıkamış

Beşyol, Kars ili Sarıkamış İlçesine bağlı yaklaşık yüz hanelik bir köydür. Eski adı Gülentepe'dir.

Köyde sulu tarım yaygın değildir. Genelde büyükbaş hayvancılık yapılmaktadır. Coğrafi olarak oba şeklinde düz bir alanda kurulmuştur. Yaşam şartlarının degişmesi ile hayvancılığın ve tarımın rahat yapılmamasından dolayı büyük kentlere göç vermektedir. Köyde bir ilkokul vardır.




Altın kurbağa

Altın kurbağa ("Bufo periglenes"), küçük ve parlak sarı-turuncu renkli, tropikal ormanlarda bulunan ve günümüzde soyu tükendiği sanılan bir kurbağa türüdür.

1989'dan beri dünyanın hiçbir yerinde görülmemiş ve rapor edilmemiştir ve IUCN tarafından soyu tükenmiş olarak sınıflandırmıştır. Soyunun tükenmesinin küresel ısınmanın getirdiği iklim değişimine ve ikiyaşayışlı nüfusunun azalmasının kanıtıdır.

Altın renkte olmasının sebebi zehir taşımasıdır.




Polyuşko Pole

Polyuşko Pole (Rusça: Полюшко Поле), bir Sovyet şarkısıdır. Şarkının aslının Rus İç Savaşı sırasında yazıldığı ve Kızıl Ordu tarafından söylendiği rivayet edilse de çeşitli tartışmalar mevcuttur.

Şarkı Lev Knipper tarafından bestelenmiş, sözlerini Viktor Gusev yazmış 4. Senfoni "Komsomol Askerine bir Şiir" (Поэма о бойце-комсомольце)"nin 1. bölümü "Andante maestoso - Allegro"nun ikinci temasıdır. Knipper'ın bestesi ilk defa 1934'te Moskova'da Aleksandr Vasilieviç Gauk yönetiminde seslendirildi. II. Dünya Savaşı'nda Sovyetler Birliği'nin yürüttüğü Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında bilinen parçalardan biri haline gelmiştir. Bu şarkı birçok defa yeniden yorumlanmıştır ve Sovyet grubu "Poyuşçiye Gitarı (Rusça: Поющие гитáры)" tarafından da rock parçası haline getirilmiştir.

Ağır başlayan ve gittikçe güçlenen melodisi ile en güzel Sovyet parçalarından biri olarak kabul edilir.




Deniz samuru

Deniz samuru ("Enhydra lutris"), Kuzey Pasifik Okyanusu'nun kuzey ve batı sahillerinde yaşayan bir deniz memelisidir. Deniz kürk ticaretinde ana malzeme olan kürkleri soylarını da tükenme duruma getirmiştir.

Yetişkin deniz samurları genellikle 14 ila 45 kg arasında gelir, bu kiloyla sansargillerin en ağır üyeleriyken, deniz memelilerinin de en küçük üyeleri konumundadırlar. Diğer deniz memelilerinden farklı olarak deniz samurlarını, hayvanlar alemindeki en yoğun, kalın kürkleriyle bilinirler. Deniz samurları karada yürüyebilmelerine karşın okyanuslarda yaşamaya uyum sağlamışlardır.





Kabarcık odası

Kabarcık odası, oda boyunca hareket eden elektriksel olarak yüklü parçacıkların tespiti için kullanılan bir parçacık algılayıcıdır. Kabarcık odaları süper ısıtılmış saydam bir sıvıyla (çoğunlukla sıvı hidrojen) doludur. Mucidine 1960'ta Nobel Fizik Ödülü kazandıran kabarcık odası 1952'de Donald A. Glaser tarafından icat edildi ve sonraki yirmi yıl boyunca parçacık fiziğinde ve özellikle de acayip parçacık araştırmalarında baskın bir rol üstlendi.

Anektod olarak, Glaser'ın bir bardak bira içindeki kabarcıklardan esinlendiği iddia edilidi. Ancak Glaser 2006'daki bir konuşmasında kabarcık odası için esin kaynağının bira olmamasına rağmen, ilk prototipleri birayla doldurarak deneyler yaptığını söyleyerek bu hikâyeyi yalanladı.

Günümüzde kabarcık odalarının yerini çok daha büyük enerjilerin ölçülebildiği dedektörler aldı ancak kabarcık odalarındaki izler parçacıklar arasında meydana gelen etkileşimlerin türünü belirlemede faydalıdır.

Kabarcık odası uygulama ve temel ilkede sis odası ile benzerdir. Ancak kabarcık odasındaki ortamın yoğunluğu gaz kullanılan sis odasındaki ortam yoğunluğundan daha yüksek olduğu için kabarcık odasının duyarlılığı daha büyüktür. Normal olarak bir silindirin kaynama noktasının hemen altına kadar ısıtılan sıvı ile doldurulmasıyla yapılır. Parçacıkların odaya girmesiyle bir piston onun basıncını aniden düşürür ve sıvı süper ısıtılmış, yarı kararlı hale geçer. Yüklenen parçacıklar buharlaşan sıvı etrafında mikroskobik kabarcık formunda bir iyonizasyon izi yaratır. İz etrafındaki kabarcıkların yoğunluğu parçacıkların kaybettiği enerji ile doğru orantılıdır. Parçacık izlerinin kavisli olması için kabarcık odasının hacmi çok güçlü bir manyetik alan ile doldurulur. Kavis incelendiğinde parçacığın momentumu ve izin iyonizasyon yoğunluğu incelendiğinde de parçacığın enerjisi bulunabilir.

Kabarcıklar odanın genişlediği kadar, görülebileceği veya fotoğraflanabileceği boyuta gelinceye kadar büyür. Birçok kamera oda çevresine monte edilmiştir, bu şekilde herhangi bir olayın üç boyutlu görüntüsü yakalanabilir. Fotoğraf alma işi kaynama bütün odaya yayılmadan önce yapılmalıdır.

Bütün oda sabit bir manyetik alana bağlıdır. Bu manyetik alan yüklü parçacıkların, q/m oranının belirlediği yarıçapla, sarmal bir yörüngede hareket etmesini sağlar.

Kabarcık odalarının çok başarılı bir geçmişi olmasına rağmen, günümüzde çeşitli sebeplerden dolayı sınırlı sayıda yüksek-enerji deneylerinde kullanılır.





Gargamelle

Gargamelle, CERN'de bulunan ve daha çok nötrino dedekte etmek için tasarlanmış olan dev parçacık algılayıcıdır. 2 metrelik yarıçapı ve 4 metrelik uzunluğu ile Gargamelle 12 metreküp freon (CFBr) ile dolu bir kabarcık odasıydı. Gargemelle Paris'teki Ecole Polytechnique'te inşa edildi ve 1970'te CERN'e taşındı. 1970'ten 1978'e kadar CERN'de Proton Senkrotronu'nda ve Süper Proton Senkrotronu'nda çalıştırıldı. Zayıf yüksüz akımlar 1973'de öngörüldü ve bundan kısa bir süre sonra 1974'de Gargamelle'de doğrulandı.

Gargemelle'nin adı Rabelais'in hikâyesinde kullandığı dişi devden türetilmiştir; hikâyede Gargemelle, Gargantua'nın annesiydi.





Apatit

Apatit kristalde bulunan OH, F, veya Cl iyonlarının görece oranlarına göre adlandırılan hidroksiapatit, florapatit, ve klorapatit gibi fosfat mineral grubudur. En sık rastlanan üç en saf son ürün ek formülleri şöyledir: Ca(PO)(OH, F, Cl), minerallerin tek formülleri ise şu şekildedir:Ca(PO)(OH), Ca(PO)F and Ca(PO)Cl




Potasyum hidrojen ftalat

Potasyum hidrojen ftalat, genellikle basitçe KHP, beyaz veya renksiz, fatlik asidin monopotasyum tuzu olan iyonik bir katı maddedir. Hidrojen hafifçe asidiktir ve katı ve havaya dirençli olduğu için; en doğru şekilde tartılmayı sağladığından, asit-baz eşdeğerleyimlerinde temel ölçün/standart olarak sıklıkla kullanılmaktadır. Ancak hafifçe higroskopiktir ve kullanımdan önce genellikl