ve sabit telefon vardır.





Karayılan (dizi)

Karayılan, Gaziantep'in Fransız işgalinden kurtuluşunu konu alan bir Türk televizyon dizisi. Türkiye'nin en yüksek bütçeli ikinci dizisi olma özelliğini taşıyan "Karayılan"ın çekimleri; İstanbul, Gaziantep, Kahramanmaraş ve Şanlıurfa'da yapılmıştır. Dizinin 18. bölümü olan final bölümü 22 Nisan 2008 tarihinde yayınlanmıştır.

Memed dağlarda dolaşmak, silah tutmak yerine, okumak isteyen bir çocuktur. Ama babası Mamo Ağa, onu zorla alıp dağlara götürerek, gece dağ başında sürünün yanında yalnız bırakarak, korktuğu şeylerle inadına yüzleştirerek bir savaşçı gibi yetiştirmeye çalışır. Mamo Ağa bir sabah Memed'i dağda, sürüsünün başında, gece vurduğu kurdun yanında bulur. Memed kara bir yılana da karşı galip gelir. Mamo, oğlunun artık bir yiğit olduğuna inanmıştır. Hemen orada gururla ona yeni adını verir: “Senin adın artık Karayılan!”

Karayılan babasından öğrendiği yiğitliği, gençliğinde yanında bulunduğu Dergahbaşı İsmail Efendi'den edindiği ilimle ve felsefeyle tamamlar. Birinci Dünya Savaşı öncesinde askere giden Karayılan; yedi yıl süren askerliğinden yorgun ve mağlup bir şekilde Antep'teki köyüne döner. Antep, o yıllarda Fransızların işgali altındadır. Durumdan faydalanan çeteler ortalıkta kol gezmektedir. Mamo, oğlunun hemen aşiretin başına geçmesini ve gençleri silahlandırıp savaşmasını ister. Karayılan ise babasını şaşkınlığa düşürerek; artık savaşamayacağını söyler: O artık “Kahraman Karayılan” değil, “Çoban Memed” olmak istemektedir. Çobanlığa niyet eden Karayılan, bu kararı uygulamanın hiç de kolay olmadığını görür ve askerlik ve çobanlık arasında sürekli seçim yapmak zorunda kalır. Aşkta ve savaşta zaman zaman yanılgılara düşse de ilerlemeye devam eder.

Dizide esas olarak, eline silah almamaya, savaşmamaya, sadece çobanlık yapmaya karar vermiş Memed'in, haksızlığa ve zulme dayanamayarak yeniden eline silahını almasının, çevresinde kuvayi milliye hareketi oluşturarak Karayılan adını kahramanlaştırmasının hikâyesi anlatılmaktadır.






Çakırözü, Şuhut

Çakırözü, Afyonkarahisar ilinin Şuhut ilçesine bağlı bir köydür.

Afyonkarahisar ilinin merkezine 34 km uzaklıktadır. Şuhut ilçesine 5 km uzaklıktadır. Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir. Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur ama sağlık evi vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Çobankaya, Şuhut

Çobankaya, Afyonkarahisar ilinin Şuhut ilçesine bağlı bir köydür. 
Köyün tarihi hakkında bilgi yoktur.


Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

aliğn--,right628 2011

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.Tarımın büyük bir bölümününde patates ve fasulye üretilmektedir.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur ama sağlık evi vardır, o da kullanılmamaktadır.. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik internet ve sabit telefon vardır.





Epifit

Epifit (Antik Yunanca: ἐπί "epi"=üzerinde, φυτόν "phyton"=bitki), bazı bitkiler diğer bazı bitkileri sadece konak olarak kullanırlar ve onlara zarar vermeden konum ve destek sağlamak için üzerlerinde büyür ve gelişirler. Toprakta kök yapmazlar. Böyle hayatını devam ettiren bitkilere "epifit" adı verilir. Çok gelişmiş köklere sahip değildirler, kökler sadece bulundukları ortamda tutunmalarını sağlar. Bu bitkiler köklerinde klorofil taşıyan hava kökleri vardır ve bu hava kökleri asimilasyona yardım eder.

Epifitik bitkiler, enerji için fotosentezi kullanır ve havadan veya konaklarının yüzeyinde nemi elde ederler.

Bazı liken türleri, salepgiller (Orchidaceae) familyasının bazı üyeleri bu tip bitkilere örnek olarak verilebilir.




Dadak, Şuhut

Dadak, Afyonkarahisar ilinin Şuhut ilçesine bağlı bir köydür. 
Köyün tarihi hakkında bilgi yoktur.


Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ama kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ve PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Demirbel, Şuhut

Demirbel, Afyonkarahisar ilinin Şuhut ilçesine bağlı bir köydür.

1800' lü yıllarda yerleşim sağlanmıştır. Yerleşim eski dönemde "Çoru Kırı" adıyla da bilinmekte olup, Yörüklerin konaklama yeri olarak kullanıldığı söylenmektedir. Demirbel köyü "Aydınlı Yörüğü" yerleşmesidir.

Afyonkarahisar il merkezine 53 km, Şuhut ilçesine 24 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir. Köy İklim olarak Akdeniz İkliminin Göller Yöresinde görülen tipi ile İç Anadolu Bölgesinde görülen Karasal iklim arasında bir yapı gösterir. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır. En fazla yağışı Mart, Nisan aylarında alır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Patates yetiştiriciliği tarımsal üretimde önemli yer tutmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ama faal değildir. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı vardır fakat personeli yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Güneytepe, Şuhut

Güneytepe, Afyonkarahisar ilinin Şuhut ilçesine bağlı bir köydür. 
Köyün tarihi hakkında bilgi yoktur.


Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu vardır kanalizasyon şebekesi var ama faal değildir. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Hallaç, Şuhut

Hallaç, Afyon ilinin Şuhut ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün tarihi hakkında bilgi yoktur.

Şuhut Ovasının ortayerinde kurulmuş, etrafı çayırlık ve verimli topraklarla çevrili, kuzey batısında ve kuzey doğusunda Gali Çayı ve Koca Çay ile çevrilidir.Ayrıca Kuzey Doğusunda 3500 dönümlük sarı yakup çayırı, güneyinde Ermin Dağları. Güney Batısında Sıtma Dağı ve batısında Kumalar Dağına bakan Hallaç Çayırı ile çevrilidir.

Köyün iklimi, karasal iklimin etkisi içerisindedir.Dağların denize paralel uzanması sebebiyle kışları soğuk ve yağışlı, yazları sıcak ve kurak geçmektedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. İnsanlarımız verimli arazilere sahip olup çalışkan ve azimli olduğu için gurbetçilik çok yaygın değildir. Genelde patates,pancar buğday arpa mısır fasulye mercimek bezelye soğan sebze ve meyve yetiştiriciliği yapmaktadırlar. Ayrıca atadan babadan ne kaldı ise kıymetini bilip bir karış dahi olsa satmamaktadırlar.Bölgede kurulu olan entegre et tesisilerinde de çalışan çok sayıda kasap vardır. Yetiştirilen mahsuller genelde bol olduğundan civardaki aç gözlü dışarıdan gelen zenginlerin iştahlarını kabartmaktadır.

Köyde, 3 derslikli ilköğretim okulu vardır. 6, 7 ve 8. sınıftaki öğrenciler ilçe merkezindeki Atatürk Yatılı Bölge İlköğretim okuluna gitmektedir. Köyün içme suyu şebekesi vardır. kanalizasyon şebekesi vardır atık suyu arıtma tesisikurulmuş olup şuhut ve ova etrafındaki civar köylerin atık suları arıtılarak sarı yakup çayırına verilen arıtılmış su çayırın sulanmasında kullanılmaktadır PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağıvardır ama doktor ve hemsıre verılmedıgınden faaal degıldır. Sağlık Ocağı kaderine terkedilerek zamanın onu bitirmesini beklemektedir. Aile hekimliği çerçevesinde köye haftada bir gün doktor ve ebe gelmektedir. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup genişletilmeyi beklemektedir.köyde sulama kooparatif'i bulunup çağdaş sulama teknikleri uygulanarak ekonomiye katkıda bulunmaktadır. Köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Köye ulaşım için genelde merkeze yakın olmasından dolayı motosiklet ve traktörlerle yolculuk yapılmaktadır. Minibüs işletmeciliği de bulunup halen faaldir.genelde her evde bir araba veya araç vardır.
gençler ve köy halkı birbirine ve geleneklerine son derce bağlı olup değişen dünyanın inançları ve yaşantıları yıpratıcı etkisinden korunmaktadır.köydeki okuma yazma oranı %96 tıdır. Köyde pat-pat denilen pancar motorlu taşıma araçları yaygındır.
köy halkı milliyetçi atatürkçü kanunlara saygılı bireylerden oluşmaktadır.





Sibel Arslan Yeşilay

Sibel Arslan Yeşilay (d. 1963, İstanbul), dramaturg, çevirmen ve tiyatro eleştirmeni

1970-71 yıllarında Almanya'da yaşadı. 1985'te Marmara Üniversitesi Alman Dili Eğitimi Bölümü'nü bitirdi. 1988'de İstanbul Üniversitesi'nde Alman Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde yüksek lisans eğitimini tamamladı. İstanbul Şehir Tiyatroları Tiyatro Araştırma Laboratuvarı'nda (TAL) Beklan Algan'ın asistanlığını yaptı. İstanbul Üniversitesi Dramaturji ve Tiyatro Eleştirmenliği Bölümü'nde, Mimar Sinan Üniversitesi Konservatuvar Tiyatro Bölümü'nde ve Akademi İstanbul'da ders verdi.

Çağdaş Alman yazarlarından yaptığı oyun çevirilerinden bazıları İstanbul Şehir Tiyatrosu, İstanbul Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü ve DOT'ta okuma tiyatrosu olarak sunuldu. Eugene Labiche'ten çevirdiği "Lourcine Sokağı Cinayeti" oyunu 1992'de Yılmaz Onay yönetiminde Bakırköy Belediye Tiyatroları; Roland Schimmelpfennig'den çevirdiği "Geçmişten Gelen Kadın" oyunu 2007-2008 sezonunda Nedim Saban yönetiminde İstanbul Şehir Tiyatroları tarafından sahnelendi.

Yeşilay, 1993-2000 yılları arasında "İsmet Küntay Tiyatro Ödülü" jürisinde yer aldı. 2003'te Milletlerarası Tiyatro Enstitüsü ve Goethe Enstitüsü tarafından verilen bursla Almanya'ya gitti ve "Berlin Deutsches Theater"’da sahnelenen oyunlarda görev aldı. 2005-2006 Düsseldorf Forum Freies Theater’ın düzenlediği "Türk-Alman Oyun Yazarları Atölyesi" adlı uluslararası projenin danışmanlığını Feridun Zaimoğlu