nın sonuna kadar ayrılmayacağı Milliyet gazetesine geçti ve "Pazarın Ertesi" isimli köşesinde yazdı. Üstün zekası, özgün Türkçesi ve benzetmeleriyle spor yazarlığını saygın bir meslek haline getiren Çupi, bir ekol oluşturdu. Kendisini sevenler ona, bir spor yazarı olduğu kadar bir edebiyatçı gözüyle de bakıyordu. Gazetecilik yaşamı boyunca, başta Türkiye Gazeteciler Cemiyeti ve Türkiye Spor Yazarları Derneği'nden olmak üzere değişik alanlarda 26 ödül kazandı. Bir dönem Türkiye Spor Yazarları Derneği asbaşkanlığı görevini üstlendi. Evli ve bir çocuk babası olan Çupi, Fransızca biliyordu.

Yazılarını daima kurşun kalemle yazan ve 44 yıllık gazeteci olan İslam Çupi tedavi gördüğü İstanbul Tıp Fakültesi'nde anî kalp durması sonucu 6 Şubat 2001'de hayatını kaybetti. Cenazesi Topkapı Maltepe Mezarlığına defnedildi.

1995 yılında yayımlanan "Hey Gidi İstanbul" isimli bir kitap yazan Çupi'nin yazıları vefatından sonra "Futbolun Ölümü", "Olaylar, Sağ Bekin Lahana Dolmasını Yemesiyle Başladı" ve "Mağlubu Anlatmak" isimli kitaplarda bir araya getirildi.

20 Ocak 2006 tarihinde Fenerbahçe Spor Kulübü yönetimi Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadyumu basın tribününe "İslam Çupi" adını verdi.

Çevresi tarafından "Spor yazarlarının Balzac'ı", "Arnavut prensi", "Mavi gözlü dev", "Baba" diye anılırdı.

Vefatından sonra hakkında Milliyet Gazetesi'nde çıkan bir yazıdan: "İslam Çupi gibi olmak!" Spor yazarlığına her başlayanın hedefi buydu. Hâlâ da bu! Aralarından büyük gazeteciler, ünlü muhabirler, yazarlar, müdürler çıktı. Ama hiç kimse "İslam Çupi" olamadı.





Carandiru (film)

Carandiru 2003 Brezilya Arjantin ortak yapımı dramatik filmdir.

Brezilya'nın São Paulo kentinde bulunan Latin Amerika'nın en büyük hapishanesi "Carandiru"'da yaşanmış birtakım olayları anlatan film özellikle de 111 mahkûmun hayatını kaybettiği ve "Carandiru katliamı" diye de anılan 1992 isyanına odaklanmıştır. Bu 111 kişinin 102'si polisin açtığı ateş sonucu ölmüştü. Bu kötü ünlü cezaevi 2002 yılında kapatılmış, bir bölümü muhafaza edilerek büyük bir kısmı yıktırılmıştır.

Film AIDS konusunda uzmanlaşmış bir onkolog hekim olan Dr. Dráuzio Varella'nın söz konusu cezaevinde yaptığı gönüllü araştırmalar sırasında yazdığı ""Estação Carandiru"" (Türkçesi: Carandiru İstasyonu) adlı kitabından uyarlanmıştır. Filmin senaryo yazarı, yönetmeni ve yapımcısı Hector Babenco'dur.

Arjantin doğumlu Brezilya'lı yönetmen Babenco yeni gerçekçi tarzdaki bu filmini konunun geçtiği gerçek mekanda, yani Carandiru ceza evinde, aralarında cezaevinin eski mahkûmlarının da bulunduğu kalabalık bir amatör oyuncu grubu ile gerçekleştirmişti.

19 Mayıs 2003'te gösterildiği Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülüne aday gösterilen film çeşitli yarışma ve festivallerde 13 ödül kazandı, 16 kez de ödüle aday gösterildi.







Ulviye Sultan

Ulviye Sultan, (d.1868) - (ö.1875), II. Abdülhamid'in ve Nâzikedâ Kadınefendi'nin ilk çocuğu.

II. Abdülhamid'in çok düşkün olduğu Ulviye Sultan, bir kaza neticesinde yanarak ölmüştür. II. Abdülhamid bu çocuğunu hiçbir zaman unutamamıştır. Ayşe Sultan'ın anılarında anlattığına göre, babası II. Abddülhamid, Ulviye Sultan'dan bahsederken ""Allah hiçbirinizin acısını göstermesin, fakat Ulviye'mi hiçbir zaman unutmayacağım, acısı kalbimi yakıyor"" dediğini nakletmektedir. Mezarı Yeni Camii Cedit Havatin Türbesi'nde annesinin mezarının yanındadır.




Futbolun Ölümü: Seçme Yazılar 1

İletişim Yayınları tarafından İslam Çupi'nin yazılarından derlenerek oluşturulan kitap. Milliyet Gazetesi'nde Pazar'ın Ertesi köşesinde yazdığı yazılardan oluşur, yazarın yazım hayatının son 10 yılı. Kıvanç Koçak ve Barış Karacasu tarafından derlenip 2002 yayımlanmıştır. Birinci baskısı Ağustos 2002'de Sena Ofset basımevinde yapıldı.

"Futbolun Ölümü: Seçme Yazılar 1" üç kitaplık bir serinin ilk kitabı olarak düşünülmüştür. İleride 2. ve 3. derlemelerin yayımı gündemdedir.

ISBN 975-05-0052-0





Lady Oscar (film)

Lady Oscar, 1979 yılında Jacques Demy'nin yönetmenliğinde ve Mataiçiro Yamamoto'nun yapımcılında çekilen bir filmdir. Fransız İhtilali'nin yaklaştığı sıralarda Versay Sarayı'nda birbirinden farklı dört karakterin başından geçenleri anlatır. Konusu Japon mangaka Riyoko İkeda'nın Versay'ın Gülü adlı eserinden esinlenilmiştir.

1755 yılında bir Fransız asilzadesi olan General de Jarjeyes'nin 6. kızı doğar. Oysa General'in tek istediği ölümünden sonra görevini devredebileceği bir erkek evlat sahibi olmaktır. Sabrı tükenen General kızına Oscar adını koyar ve onu oğlan gibi yetiştirmeye karar verir. Yıllar geçer ve Oscar dadısının torunu André'yle mutlu bir çocukluk geçirir.

Veliaht prenses Marie Antoinette'in Avusturya'dan Fransa'ya gelmesiyle Oscar geleceğin kraliçesini koruma görevini üstlenir. Entrikalarla kaynayan Versay sarayında geçirdiği zamanda İsveç'ten gelen Kont Fersen'le tanışır. Fersen yakışıklılığı ve cezbedici tavırları karşısında Oscar kadın ruhuna yenik düşüp ona aşık oluverir. Fakat henüz bilmediği bir şey vardır: Fersen, Kraliçe Marie Antoinette'in sevgilisidir.

Oscar'ı deliler gibi seven André ise kıskançlık içinde sevdiği kadının bir başkasına aşık olmasını izler. Aralarındaki sınıf farkı nedeniyle Oscar'a asla sahip olamayacağı düşüncesi kalbini ökfeyle doldurmaktadır. Daha da kötüsü Oscar bu düşüncelere derinden bağlıdır. Fransa'da zenginle fakir arasında süregelen adaletsizliği fark etmez. Fakat zamanla André'nin özgürlükçü düşünceleri ufkunun açılmasına yardımcı olur. Fransız İhtilali kapıya dayandığında ise artık Oscar ilkeleriyle duyguları arasında bir seçim yapmak zorundadır.


Film fazla ilgi görmemekle birlikte bir Versay'ın Gülü'nün popülerliği üzerinde kara bir leke olarak nitelendirilmiş ve Versay'ın Gülü hayranlarının yoğun eleştirilerine maruz kalmıştır. Filmin en çok eleştirilen tarafları eserin duygusal havasından yoksunluğu, karakterin özgün kişiliklerinden sapması ve sonunun eserdekiyle uyuşmamasıdır. Oscar'ı oynayan Catrina MacColl'un da canlandırdığı karakterinin hem fiziksel özelliklerini taşımadığı hem de karakterin doğasına göre fazla kadınsı durması da tepki çekmiştir.

Filmin beğeni toplayan tarafları ise kostüm tasarımlarıyla filmin Versay sarayında çekilmiş olması olarak sıralanabilir.





Versay'ın Gülü

Versay'ın Gülü (ベルサイユのばら "Berusaiyu no Bara", Rose of Versailles, Lady Oscar), Riyoko İkeda tarafından yazılmış bir "shōjo" manga serisidir. Hayranları arasında "BeruBara" (ベルばら) olarak da bilinir. Türünün ilk örneği olarak kabul edilen ve günümüzde manga klasikleri arasında yerini alan eser Fransız İhtilali öncesi, Versay Sarayında dönen entrikalar içinde dört kişinin yaşadıklarını ve ilişkilerini konu almaktadır. Hikâyenin protagonistleri; savurganlığıyla ünlü Fransa kraliçesi Marie Antoinette, kraliçenin yasak aşkı yakışıklı İsveçli Kont Fersen, bir türlü erkek varise sahip olamayan babası tarafından erkek gibi yetiştirilen bir kadın, Oscar, ve onun çocukluğundan beri arkadaşı olan uşağı André'dir.

Versay'ın Gülü, 41 bölümlük bir anime serisine, tamamı kadın üyelerden oluşan müzikal topluluğu olan Takarazuka tarafından bir müzikale ve Japon-Fransız ortak yapımı bir filme uyarlanmıştır. TOEI Animasyon tarafından çekilen yeni anime filmi hâlen gösterime girmeyi beklemektedir.

1755 yılında soylu Jarjeyes ailesinin altıncı kızı dünyaya gelir. Kraliyet Muhafızları Başkomutanı General de Jarjayes (Françiois-Augustin Régnier de Jarjayes'den esinlenmiş)'nin görevini devredeceği bir erkek varise sahip olma umutları da bir kez daha yıkılır. Bunun üzerine General de Jarjeyes son doğan kızını bir erkek gibi yetiştirmeye karar verir ve ona Oscar François ismini koyar. Oscar'a örnek olması için dadısının öksüz kalmış torunu André'yi getirtir. İki çocuk dertsiz tasasız birlikte büyürler.

Bundan 14 yıl sonra, Avusturya Prensesi Marie Antoinette o zaman Fransa kralı olan XV. Louis'nin torunu veliaht prens Louis Auguste'la evlendirilmek üzere Fransa'ya gelir. Henüz çocuk yaşta olan bu iki gencin evliliği Fransa ve Avusturya arasında yüzyıllardır süren savaşı bitirmek için tasarlanmıştır. Güzelliği ve zarafetiyle herkesi büyüleyen ve bunun da son derece farkında olan Marie Antoinette, tıknaz ve çekingen Louis Auguste'tan hiç de etkilenmemiştir.

Babasının adımlarını izleyen Oscar'a Marie Antoinette'i koruma görevi verilir. Böylece Oscar, Versay sarayının fırtınalı yaşamına adımını atmış olur. Sağ kolu André de onu gölge gibi takip etmektedir.

VX. Louis'nin ölümünün ardından Louis Auguste'un XVI. Louis olarak tahta çıkmasıyla kraliçe olan Marie Antoinette o zamanlar hâlâ küçük, yaramaz bir kızdır. Üstlendiği ağır sorumluluğun farkında değildir. Aklı fikri eğlencelerde ve pahalı elbiselerdedir. Bir gün katıldığı bir maskeli baloda İsveçli Kont Fersen'le tanışır. İki genç birbirlerine aşık olurlar. Fersen'in Versay sarayına yaptığı ziyaretler sıklaştıkça kraliçenin Fersen'le ilişkisi olduğuna dair dedikodular da çoğalır. Marie Antoinette'in yakın dostu ve sırdaşı olan Oscar kraliçeyi korumak için elinden geleni yapar. Fakat bu arada kendisi kadın kalbine yenik düşerek Fersen'e umutsuzca aşık olur. Oscar'a derin bir aşkla bağlı olan André ise bu durum karşısında çaresizdir. Acısını kendine saklar; çünkü Oscar onun duygularından habersizdir.

Bu sırada Fersen, Marie Antoinette'le yasak ilişkisini bitirmek için Amerika'ya kaçar. 7 yıl sonra döndüğünde bıraktığından çok farklı bir Fransa bulacaktır. Halkın durumu ekonomik bakımdan gittikçe kötüleşmektedir. Halktan alınan vergilerle savurgan bir hayat süren soylu kesime karşı tepkiler artmaktadır. Halkın öfkesinin odak noktası da kraliçedir. Özellikle de gerdanlık olayıyla kraliçenin itibarı iyice sarsılmıştır. Devrim adım adım yaklaşıyor fakat kraliyet ailesi ve soylu kesim bu gerçeğin farkında değillerdir.

Fersen'den uzaklaşmak için Kraliyet Muhafız Komutanlığı (La Garde Royale)'ndaki görevinden istifa eden Oscar, Fransız Güvenlik Muhafızları Komutanlığı (Les Gardes Françaises) na atanır. Buradaki askerler alt sınıftan gelme, yoksul ve disiplinsizdirler. Oscar bir yandan onları