kuruldu, adına kitap yayımı, mini dizi ve filmler yapıldı.





Paul Verhoeven

Paul Verhoeven (Felemenkçe: [ˈpʌul vərˈɦuvə(n)]; doğ. 18 Haziran 1938) uluslararası düzeyde tanınan Hollanda asıllı film yönetmeni, senaryo yazarı ve prodüktör.

Verhoeven'ın en çok bilinen filmleri arasında RoboCop (1987), Total Recall (1990), Basic Instinct (1992), Starship Troopers (1997) ve Hollow Man (2000) bulunmaktadır.




Messier 66

Messier 66 (ayrıca "NGC 3627" olarak da bilinir) Aslan takımyıldızı yönünde yaklaşık 36 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir ara sarmal gökadadır. Charles Messier tarafından 1780 yılında keşfedilmiştir. 
M66, M65 ve NGC 3628 ile birlikte ünlü küçük gökada kümesi Aslan üçlüsü'nün bir parçasıdır.
Geçmişte komşusu NGC 3628 ile olan karşılaşmasının çekim etkisi sonuçları:






Elisha Gray

Elisha Gray, (d. 2 Ağustos 1835, Barnesville, Ohio - ö. 21 Ocak 1901, Nevtonville, Massachusetts), ABD'li elektrik mühendisi.

Kimi kaynaklarca, 1876 yılında yaptığı telefon prototipi ile telefonun gerçek mucidi olarak kabul edilen Gray, patent alımında uzun süren bir dava sonucu, Graham Bell'e yenik düşmesine karşın, yaptığı buluşlarıyla 70'ten fazla patent sahibidir.

Çocukluğunu bir çiftlikte geçiren Gray, "Oberlin Koleji"'nde eğitim görürken elektriğe olan ilgisi nedeniyle çeşitli araştırmalar yaptı, okulun laboratuvar donanımını geliştirdi.1862 yılında Delia Minerva Shepard ile evlendi. 1865 yılında telgraf hattının yalıtım değişkenliğini otomatik olarak ayarlayan bir buluş yaptı. 1867 ve ilerleyen yıllarda otomatik telgraf rölesi, telgraf santralı, telgraf iletme rölesi gibi buluşlarına patent aldı.

1869 yılında Chicago'da E.M. Barton'la birlikte Gray ve Barton şirketini kurdular. 1870'te Anson Stager'in de ortak olduğu kuruluş, diş doktoru Dr. Samuel S. White of Philadelphia tarafından finanse edildi. Gray'in elyazılarını telle ileten teleotografı buluşu oldukça ses getirdi.

Aynı yıl oteller için bir anons sistemi, daktilo klavyesi ve telgraf yazıcısı geliştirdi. Birçok buluşa imza atan, 1893'te ilk Uluslararası Elektrik Kongresi'ni düzenleyen Elisha Gray, 1899 yılında Boston'a taşındı. Gemiler için haberleşmede kullanılacak bir sualtı sinyal cihazının 31 Aralık 1900 tarihinde denemeleinin yapılmasından kısa bir süre sonra kalp krizi sonucu yaşamını yitirdi.

Gray çok sayıda kitap yazmıştır.





Küre Dağları Millî Parkı

Küre Dağları Millî Parkı, Karadeniz Bölgesi'nin batısında Küre Dağları üzerinde yer alan millî parktır. Park Kastamonu ve Bartın il sınırları içerisinde kalmaktadır. İdarî olarak millî park çevresindeki ilçe merkezleri ise Azdavay, Pınarbaşı, Ulus, Kurucaşile, Amasra ve Cide'dir. Küre Dağları Millî Parkı, yakın çevresini oluşturan tampon bölgelerle birlikte 103575 hektar'lık bir alanı kaplamaktadır. Millî parkın kendisi ise 34018 hektar büyüklüğünde ve Batı Karadeniz Karst Kuşağı içinde yer almaktadır.

Çeşitli faktörlerle giderek tahrip olan Küre Dağları ve üzerindeki ormanların batı bölümü bitkisel çeşitlilik yönünden çok zengindir. Milletlerarası kuruluşların Karadeniz Bölgesi içinde, korunması öngörülen bu dağların en hassas bölümü, 1999 yılında bir millî park haline getirildi. Akdeniz iklim bölgesinin tehlikedeki bölgelerinden sayılan bu geniş alanın bir bölümünün böylece korunmaya alınması , çevredeki daha büyük alanların korunmasına yönelik bir ilk adım oldu.1990'lı yıllarda Avrupa'da acil şekilde korunması gereken, yani yok olmaya doğru giden tabiî alanlar, 20 sıcak nokta başlığı altında bir listeye alındı.Türkiye'deki 8 ayrı hassas noktadan, bu listeye girebilen ancak Küre Dağları oldu. Bölgenin korunmasındaki en büyük hedef, bölgenin, bölgede yaşayanların geçimlerini baltalamayacak şekilde, çevre örtüsüne hayli zarar veren bakır madencilği ve taşocakları ile tarla açmak için yapılan tarım faaliyetlerinden uzak tutulmasıdır.

Genel olarak Küre Dağları, Kuzey Anadolu Dağları'nın Bartın ile Sinop arasında kalan epeyce uzun olan ve sahile bakan batı bölümüne denilir. Küre Dağları'nın özellikle batı kesimi, Batı Karadeniz'in en geniş ve nemli ormanlarına sahiptir. Bölgenin karstik (kireçtaşı) arazi yapısı yoğun yağış ve su aşındırması sebebiyle oluşan dev kanyonlar (mahallî adıyla kısıklar) ve mağaralar bu gür ormanlarla birleşince ortaya özel ekosistemler çıkmıştır. Bunlar orman ekosistemi, akarsu ekosistemi ve kanyon ekosistemi biçimde özetlenir. Türkiye'nin en önemli ormanları olarak kabul edilen Karadeniz ormanları yükseltiye bağlı olarak 5 ayrı kuşak (zon) meydana getirir. Küre ormanları, kıyıdaki Alçak ile 600–1000 m arasındaki Ilıman-Soğuk orman kuşaklarında bulunduğu kabul edilir. Buralarda öncelikle kıyıda cepler halinde, zeytin, mersin, kestane, kocayemiş ve kızılçam. İç veya yukarı kesimlerde göknar, kayın, akçaağaç egemenliğindeki karışık ormanlar bulunur. Geçilmesi olanaksız olan orman altı dokusu da hesaba katılıdığında hiç geçit vermeyen bu vahşi coğrafyada boz ayı, karaca, yabandomuzu, susamuru gibi birçok hayvan türü yaşıyor. 1999 yılında Bolu'dan getirilen bir grup kızıl geyik ise tabiata tekrar salındı. Kızıl geyikler, 1950'li yıllarda Anadolu'da tabiatta tamamen tükenmişti. Uzun süredir bölgede rastlanmayan kurtların izlerine ise kısa süre önce tekrar rastlandı.

Özellikle millî park sınırları içinde bulunan Horma, Valla, Çatak ve Aydos kanyonları kendi aralarında ilginç ve özel bir ekosistem de oluştururlar. Valla kanyonu, 1000 metre'nin üzerindeki duvarları ve fırtına şeklinde esen sert rüzgarlarıyla ulaşımı hayli zor bir noktadır.

Millî park sınırları içinde kalan bir diğer tabii oluşum da Ilgarini Mağarası'dır. Bu mağaranın son iki saatlik yürüyüş kısmı nemli, balta girmemiş ve epeyce dik bir yokuşa sahip ormanda yapılmaktadır. Ancak, rehber almak şartıyla ulaşılabilecek olan mağaranın girişi devasa boyuttadır ve ağzından itibaren toplam uzunluğu 850 m, derinliği 250 m'dir.Ilgarini, Türkiye'nin en derin mağaraları arasında yer almaktadır. Mağaranın girişinde Bizans dönemine ait olduğu sanılan, yaklaşık on hanelik bir köy yıkıntısı ve su sarnıçları defineciler yüzünden tanınmaz hale gelmiştir.

Bütün bu özellikleriyle, Türkiye'deki tabiat yürüyüşü mekânları arasında önemli bir yere sahip olan park, 8 Ekim 2012'de Pan Parks sertifikası alarak, mühim bir başarıya imza atmıştır.





Medarı Maişet Motoru

Medarı Maişet Motoru ya da Birtakım İnsanlar, Türk yazar Sait Faik Abasıyanık'ın 1944 yılında yayınlanan ilk romanı. Roman ilk olarak "Yeni Mecmua" dergisinde 4 Ekim 1940 ile 21 Şubat 1941 tarihleri arasında, 75 ile 95. sayılarda 19 bölüm olarak yayınlandı.

Abasıyanık, eseri kitap olarak basmak istediğinde hiçbir yayıncı bu eseri basmak istemedi. Bunun üzerine yazar annesinden aldığı para ve Yokuş Kitabevi sahipleri Agop Arad ve Burhan Arpad'ın desteği ile 2000 adet bastırdı. Kitap, basımından çok kısa bir süre sonra Bakanlar Kurulu kararı ile toplatıldı. Polis kitapları götürürken Burhan Arpad, ellilik bir paketi sakladı. Fakat daha sonra Sait Faik kitapları Arpad'dan alamadı. Tutuklamalar ve aramalar sıklaşınca Arpad kitapları yakmak zorunda kaldı. Sait Faik, "Medar-ı Maişet" ismini ise ilk kez Vakit gazetesinde yayınlanan "Bir Balık Avı Hikâyesi"'nde kullandı. Hakkı Süha Gezgin'in söylediğine göre yazar bu sözcüğü çok seviyordu. Kitap, 1952 yılında, Varlık Yayınları tarafından yeniden basılırken, Abasıyanık, kitabın ismini "Birtakım İnsanlar", romanda geçen "Medar-ı Maişet" motorunun ismini ise "Ceylan-ı Bahri" olarak değiştirdi. "Medar-ı Maişet Motoru"'nu ilk baskısından sadece 99 adet satılabildi.

Kitabın ismi Varlık Yayınları tarafından basılan ikinci ve üçüncü baskılarda "Birtakım İnsanlar" olarak kaldı. Dördüncü baskıyla beraber tekrar "Medarı Maişet Motoru" ismi kullanılmaya başlandı.

"Medarı Maişet Motoru" pek çok eleştirmene göre Sait Faik'in roman denemesidir. Esere, hem örgü olarak hem de dağınık anlatımıyla roman demek çok zordur. Olayların birbirleriyle olan bağlantıları çok zayıftır. Kitapta, Adapazarı, Burgaz Adası, İstanbul arasında geçen hayatlar anlatılır. Sait Faik, bu eserinde de şiirli bir anlatım kullandı.

Yazar, 11 Kasım 1948'de romanla ilgili Akşam Gazetesi'ne şöyle bir açıklama yaptı: "Medarı Maişet isimli bir hikâye kitabı çıkarmıştım. Hayatı toz pembe görmüyorum diye mahkeme masrafı ödedim. Üzüntüsü de caba. Kahramanlarım rahat etmek için hapse giriyor. Bütün sebep bu!" Buradan yazarın kendisinin de kitaba roman demediği çıkartılıyor. Fakat, Abasıyanık'ın bu açıklamasında bilinçli bir şekilde mi eseri roman olarak anmadığı bilinmemektedir.

Romanın ilk bölümünde, Berber Kir Dimitri, Aylak Ali Rıza, kızı Melek ve diğer çocukların hayatı ve Melek'in bir kadın berberi olarak yetişmesi anlatılır. İkinci bölümde ise üniversite öğrencisi olan Fahri'nin Adapazarı'ndaki günlerinden vardır. Fahri, Sait Faik'e çok benzemektedir. Son bölümde Melek'in dükkânının açılışı ve çocukların yetişkinliğe geçerek sorumluluk sahibi insanlar haline gelmeleri anlatılır.

Sait Faik, bu çalışmasında da klasik Sait Faik karakterlerini (daha önce görmediğimiz bir dalgıç ve bir köy öğretmeni de ekleyerek) kendine özgü masalsı hava içinde yazdı.

Arapça kökenli ""maişet"" sözcüğü "geçim, geçinme", yine Arapçadan eski Türkçeye geçmiş ""medar"" ise "dayanak, yardımcı" anlamlarına gelmektedir. ""Medarı Maişet"" ise "geçimi sağlayacak koşul, iş" demektir. Eserin adı "Medarı Maişet Motoru", "Geçim Sağlayacak Motor" anlamını taşır. Romanda, Burgaz Adası'nda oturan Emekli memur Ali Rıza Efendi’nin emeklilik yıllarında ailesiyle birlikte çektiği geçim sıkıntısı, ailenin hayata tutunma çabaları anlatılır. Ali Rıza Efendi’nin evlat edindiği Hikmet'in çalıştığı balıkçı motorunun adı da "Medarı Maişet"tir. Hiçbir siyasi hedef göstermeyen roman, yine de kahramanlarından birine eski bir asker kaputu giydirdiği için 1944’te yayımlandığında sıkıyönetim mahkemelerince toplatılmıştı.Türkiye’de önceki yıllarda yasaklanmış oldukları gerekçesiyle halen cezaevlerine sokulması yasak toplam 23 bin kitabın arasında "Medarı Maişet Motoru" da bulunmaktadır ve bu yasakların da y