irmiş olduğu ve yeni kabileler oluşturma ve vatandaşları zenginlikliklerine göre bölerek devletin işleyişini sıkıntıya sokan antik ailelerin gücünü kırma amaçlı reformlarla aynı çizgide reformlar yapmıştır.

Sosyal sınıfları tanımlayan Classis sözcüğü Servius zamanında ortaya çıkar ve belki de onun tarafından bulunmuştur. Centuria ya da century sözcükleri de bu zamanda ortaya çıkmıştır.

İlk nüfus sayımının tamamlanmasının ardından, Servius elde edilen verileri yeni, artan nüfusu servetlerine, yaşlarına ve mesleklerine göre ayırmak için kullandı. Önceleri sadece bir sınıf vardı ve bu sınıf 100'er kişiden oluşan centuria (centum=100) olarak bilinen alt bölümlere ayrılmışlardı.

Her halükârda, Servius'un da dahil olduğu patriciler, seçim bölgelerinin nasıl manipüle edilebileceğinin ilkelerini keşfettiler. Eğer oy verme işlemi bölgelere göreyse ve her bölgenin bir oyu varsa seçim bölgelerini yeniden sınırlandırılır, böylece hepsini tek bir bölgeye koyarak çok sayıda seçmenin oyu geçersiz hale getirebilirdi.

"Comitia centuriata", senato tarafından toplantıya çağırıldığında bir araya gelir ve her century için bir oy olacak şekilde yasaların oylanması için görüşmeler yapardı. Herhangi bir sınıfın century'leri önceden buluşurdu. Eğer karar için yeter sayısına ulaşmada başarısız olmuşlarsa diğer sınıflar toplantıya çağırılırdı. Genellikle en fazla century'ye sahip sınıflar daha sık toplanırlar ve daha çok güce sahip olurlardı. Sınıflar aşağıdaki gibiydi;

Daha aşağıdaki sınıflar "infra classem" (alt sınıflar) olarak adlandırılırlardı. Nüfusun yoğunluğu ne olursa olsun centuria'ların sayısı hakkında değişmez parametreler vardı. Eğer bir century 100 kişiyi sahipse kolayca anlaşılacağı gibi bu kazara oldurdu. Lâkin, hiç kimse centuria'nın centum'dan (Latince 100) türetildiğini sorgulamamıştı. 80 centuria'ya sahip Classici'lerin ağırlıkta olduğu böyle bir sistem de, Classici'ler diğer sınıfların lehine bir oylamaya ön yargılı davranabiliyorlardı.

Hepsi de sınıflara dahil oldukları halde Roma toplumunun tepesiyle ilgili bazı sorunlar vardır. Bir Sestercius iki buçuk as değerindedir. Senatoryal sınıfa dahil olmak için gereken 2 milyon as, classici sınıfına dahil olmak için gereken miktardan çok fazlaydı ve equestrian sınıfı için gerekli olan 1 milyon as onları 2. sınıftan daha aşağı düşürmüyordu. Lâkin, ordunun hali vakti yerinde genç subayları ordunun tüm sınıflardan askerlerine komuta ediyorlardı. Romalılar, classici birçok gens'i içerdiğinden tüm kanunları herkes için uygulamayı tercih ettiler ancak sorular cevapsız kaldı.

Servius Tullius öncesinde Roma toplumu üç tribus ya da kabileye bölünmüştü: Ramneler, Titieler Lucereler. Başlangıçta populus Romanus'un tamamını ifade ediyorlardı. Geleneksel olarak Ramneler Palatine'de yaşayan Latinler, Titieler Quirinal ve Viminal tepelerinde yaşayan Sabinler ve Lucereler ise Caelian tepesinde yaşayan Etrüskler olarak kabul edilirler. Bu kabileler 200 gens'ten (aileden) oluşur ve her bir aile senatoda bir Senatör tarafından temsil edilirdi. Bu Senatörler krala danışmanlık yapar ve kanunları hazırlarlardı. Kanunlar üç kabile arasında bölünmüş olan 30 curiae'nin onayına ihtiyaç duyardı. Bu kişiler zaman zaman bir curia'da buluşarak belki de evet ya da hayır diyerek oy kullanırlardı. Bu eylemin adı "comitia curiata" yani "curia'ların bir araya gelmesi." olarak adlandırılırdı.

Senatörlerin her biri aslında kendi klanlarının paterfamilias'ıdır (ailenin babası). Zamanında Roma, gens mensuplarından ziyade etrafındaki yerleşimlerden akan insanlarla dolmuştu. Bunların yönetimde söz hakları yoktu. Dikkat çekici bir nokta olarak bu yığınlar Etrüsk kökenli bir sözcük olan "populace" yerine Hint-Avrupa kökenli, çoklu ifade eden "doldurmak, dolmak" fiilinin kökü olan *ple- kökünden türeyen "pleb" sözcüğü ile tanımlanmıştır. Bunlar İtaliktiler. Bir tezat olarak klanları patrici olarak adlandırmışlardır.

Servius zamanında patriciler şehrin en iyi parçasını kendi kendini yönetmekten mahrum bırakarak azınlık durumuna düşmüşlerdi. Servius, şehrin kutsal sınırları olan bilinen pomerium'u tepeler bölgesine kadar genişleterek adaletsizliği düzeltmiş ve böylece "Septimontium" tamamlanmıştır. Eklelen bu alanları Suburana, Esquilina, Collina ve Palatina adında dört şehir kabilesine bölmüştür.

Yeni kabilesel bölünme toplumsal yapıya yeni aileler katılmasına olanak sağladı. Bunların kendi curiae'lerine sahip olup olmadıkları konusu net değildir ancak Servius yeni bir sınıf sistemi oluşturduğundan büyük ihtimalle sahip değillerdi. Sınıflar aynı alanlarda buluşarak curiae'nin birçok görevini üstleniyordu ve curia'lar genişlemeye devam ediyordu.

Servius Tullius, toplumu askeri tarzda düzenlemesi nedeniyle sık sık militarist olmakla itham edilmiştir. Bu eleştirisel görüşe göre, ordunun sahip olduğu yüzlük yapılanma modeli istenmeyen kalabalıkların düzenlenmesi içinde örnek olarak alınmıştır.

Anlaşıldığı kadarıyla Centurialar başlangıçta sivil halkla ortaya çıkmış ve ardından orduya uyarlanmıştır. Her halûkarda askeri bir centuria tarihi boyunca hiçbir zaman tam olarak yüz kişiden oluşmamıştır.

Eldeki mevcut insan kaynaklarının bu şekilde biraya getirilmesiyle Servius askeri kapasitesinin bir envanterini çıkardı. Askeri alma işlemi, sivil centurialardan alınan adamların askeri centurialara kaydırılması şeklinde yürüyordu. Askerlikteki görevleri yaşalarına ve mali güçlerinin yettiği teçhizata göre farklılıklar gösteriyordu. Böylece phalanks düzeninde bir savaş hattı bunlardan oluşuyordu. Uzmanlar 5. sınıftan seçilirdi. Subaylar sınıf seçimi işleminin bir parçası değillerdi ancak sicil centurialar tarafından önceden seçilirlerdi.

Söylendiğine göre Servius Tullius eski duvarların şehrin genişlemesine engel olmaya başlaması üzerine Roma'nın etrafına yeni ve daha büyük surlar inşa ettirmiştir. Günümüz Roma'sında bulunan antik surların bir kısmının Servius Surlarına ait olduğu söylenir. Görülebilen duvarlar Roma'nın M.Ö. 390 yılında Galyalılar tarafından yakılmasının ardından yeniden yapılmış olanlardır. Surları genişletiği iddiaları hakkında şüpheler vardır.

Ölümünden sonra tahta Lucius Tarquinius Superbus çıkmıştır.






Lucius Tarquinius Superbus

Lucius Tarquinius Superbus (Gururlu Tarquin ya da II. Tarquin olarak da bilinir) Roma Krallığının yedinci ve son Roma Kralı. Beşinci kral Lucius Tarquinius Priscus'un oğlu ve altıncı kral Servius Tullius'un damadı olup Etrüsk kökenlidir ve MÖ 535 - MÖ 510 yılları arasında tahta çıkmıştır. MÖ 510 yılında tahttan indirilmesinin ardından Roma Cumhuriyeti kurulmuştur.

Anlatılan bazı erken dönem hikâyelerine göre Tarquin tahta Latium'da, Servius Tullius'un kanlı bir şekilde öldürülmesinin ardından çıkmıştır. Söylenenlere göre Tarquin tahtın babasından kendisine değil de bir kölenin oğlu olan Servius Tullius'a kalmasına bozulmuştu. Diğer bazı hikâyelere göre ise Tarquin'in karısı, kendi öz babası olan kralın devrilmesiyle ilgili planların merkezinde yer almıştı. Her iki hikâyede de anlaşılacağı gibi amaç Tullius'u tahttan indirmektir.

Servius Tullius'un devrilmesinin ardından, Tarquin karısının da yardımı ile Senato'yu topladı ve kendisini Roma kralı ilan etti. Yeni kral (ya da karısı), Tullius'un öldürülmesiyle birlikte planladıkları darbeyi tamamladılar. Bu olaydan sonra Tarquin'in karısının babasının cesedinin üzerinden arabasıyla sürekli geçtiği anlatılır. Tarquin, gücünü sağlamlaştırabilmek için Tullius'u desteklemiş olan anahtar konumundaki senatörleri öldürttü ve anayasayı yürürlükten kaldırarak yerine katıksız bir despotizm kurdu. Volsklar, Latinler ve Etrüskler'e savaş açıldı ancak kral askerleri kendi yandaşı toprak sahiplerinden ve yabancı müttefiklerinden sağladığından alt sınıflar silahlardan mahrum edilerek kraliyetin ihtişamını yansıtacak anıtların (ve Cloaca Maxima gibi kamu yapılarının) inşaasında istihdam edildiler.

Kral Tarquin Cumaean Sibyl rahibelerine başvurduğu zaman, ona fahiş fiyattan dokuz adet kehanet kitabı önerdiler. Tarquin öneriyi hemen reddetti ve bunu üzerine Sibyl rahibesi dokuz kitaptan üçünü yaktı. Rahibe ona geri kalan altı kitabı yine aynı fiyattan vermeyi teklif etti. Tarquin tereddüt etti ancak tekrar reddetti. Sibyl rahibesi geri kalan altı kitaptan üçünü daha yaktı ve ona son üç Sibylline Kitapları'nı orijinal fiyatından satmayı teklif etti. Tarquin sonunda altı kitap kaybederek teklifi kabul etti.

Kitaplar ona 6000 talent'e mâlolmuştu; ayrıca ona kendisini kalabalıklardan gizlemesini çünkü bir gün iyi bir yurttaş tarafından mızrakla kalbinden vurularak öldürüleceğini söylediler. Bu sebeple, Tarquin saltanatının geri kalanını sarayından yürüttü ve hiçbir zaman kalbinden vurulmadı ancak bir gün banyo yaptığı sırada çıldıran Yunan kölesi tarafından boğularak öldürüldü.

Tarquin'in şehir üzerindeki hakimiyeti üç eylemle onaylanmıştır: 

Bu üç kehanet kitabı, her ne kadar uygun bir anlaşma sağlamak için yeniden yazılmış ve değiştirilmiş olsalar bile Roma tarihi boyunca birçok uğursuz zamanda başvuru kaynağı olmuştur. Örneğin, Roma Lejyonları Hannibal tarafından Cannae savaşı'nda yok edildiği zaman kitaplara danışılmış ve Romanın uğursuzluktan kurtulabilmesi için iki Galyalı ve iki Yunanın pazar yerinde canlı canlı yakılarak öldürülmesi gerektiği sonucu çıkartılmıştır. Yöneticiler, uluslarının mutluluğu için geleneksel vatana bağlılığı göstermek amacıyla bu gaddarlığı üstlenerek öğüdü yerine getirmişlerdir.

Tarquin'in saltanatını kan ve şiddetle şekillenmiştir; oğlu Sextus Tarquinius'un Lucretia adlı bir kadına tecavüz etmesi Lucretia'nın akrabası Lucius Junius Brutus (kendisi de Tarquin hanedanı mensubudur) ve Lucretia'nın dul kocası tarafından başlatılan bir ayaklanmaya neden olmuştur. Ayaklanma, Tarquin'in yirmibeş yıllık saltanatından sonra birçok soylu ailenin Roma'dan kovulmasıyla sonuçlanmış ve Brutus Roma Cumhuriyeti'nin ilk Konsüllerinden birisi olmuştur.

Sürgüne gönderilmesinin ardından, Tarquin Cumhuriyetçi akımların Romanın sınırları dışına taşacağı iddiasıyla diğer Etrüsk ve Latin krallarının desteğini almaya ça