den oldu. Ancak bu girişim, bir süre sonra tarım kesiminde üretimin azalmasına neden oldu. 1974'te bu denemeden vazgeçildi.

Uygulanan sıkı fiyat politikası yüzünden piyasaların işlemez hale geldiği bu dönemde pek çok alanda kıtlık baş gösterdi. Büyük ölçüde devlet kontrolünde olan tarım sektöründe verimliliğin düşmesi, kuraklık, alınan dış yardımların yanlış yatırımlarda kullanılması ve İdi Amin'in lideriğindeki Uganda'ya karşı yürütülen savaşın mali yükü Nyerere iktidarının sonunu getirdi. Afrika kıtasında eşine ender rastlanan biçimde, başarısızlığını kabul eden Nyerere, 1985 yılında yapılan devlet başkanlığı seçimlerinde adaylığını koymayarak görevinden ayrıldı.


Julius Nyerere, Shakespeare'in Venedik Taciri ve Julius Caesar adlı oyunlarını da Svahili diline çevirmiştir.






Valar Ağaçları

Valar tarafından yaratılan, Valar'ın yaptığı en büyük işlerden biri olan; Valinor'u ve tüm Aman'ı aydınlatan Ak Telperion ve Altın Laurelin adlı ağaçlardır.

Büyük Lambalar ve Almaren Krallığı yok edildikten sonra Valar, batıdaki Aman kıtasına giderek Valar Krallığı'nı kurar. Valinor kurulurken bir Vala olan Yavanna'nın Şarkısı ile Valinor Ağaçları oluştu. Yavanna'nın yarattıkları arasından en çok onlar ünlendi ve kaderleri Eski Günler'in tüm hikâyelerine yazıldı.

Telperion iki ağacın yaşlı olanıdır ve ilk çiçeklenen o olur; ve Valar daha önce geçen vakitleri önemsemeden buna Açılış Vakti'der. Böylece Valar Valinor'daki hakimiyet çağlarını hesaplamaya başlar. Ağaçların Çağları'nın 10.000 yıl sürdüğü söylenir ve bu çağa "Valinor'un Mutluluk Günleri" de denir.

Fakat Melkor'un kudreti ve nefreti Arda'nın geri kalanının aydınlanmasını engelledi. Melkor Orta Dünya'ya birçok Maia getirdi, bunlar Melkor ile birlikte Orta Dünya'yı zehirlediler. Bunun üzerine Güçler Savaşı yaşandı ve Melkor'un Zincirlenişi gerçekleşti. Melkor üç çağ sonra affedildi ve serbest bırakıldı.

Sonraki çağlarda Elfler Aman'a gelirler ve Noldor'un en yeteneklisi olan Fëanor Ağaçlar'ın ışığından faydalanarak Silmarilleri yaratır. Fakat serbest bırakılan Melkor yine hain planlar yapmaktadır; örümcek Ungoliant ile birlikte bir bayram zamanı Valinor'un Ağaçları'na saldırırlar. Melkor Ağaçları mızrağıyla oyup içlerindeki suları çıkartmış ve o anda Ungoliant bu suları emmiş, ağaçları zehirlemiş ve Valinor karanlığa bürünmüştür.




Balaklava





Tracy Strauss

Tracy Strauss. Heroes dizisinde yer alan kurgusal karakter.

Tracy Strauss Heroes dizisinin 3. sezon karakteridir. İlk 2 sezonda Niki Sanders olarak karşımıza çıkan Ali larter, Niki Sanders karakteri 2. sezon finalinde ölmesiyle diziye Tracy Strauss karakteri olarak devam etmektedir. Tracy, Niki ve Barbara üçüz kardeştir. Öz anne ve babaları öldükten sonra "şirket" üzerlerinde geliştirdikleri formül dener. 2. sezondan bildiğimiz gibi Niki karakterinin "süper güç" özelliği vardır. Tracy karakterine ise "buz" gücü verilmiştir. Barbara karakteri henüz dizide yer almamıştır ve almayacağı pilanlanmaktadır. 3. sezonun 2. bölümünde Tracy karakterinin gücü gösterilmiş, 4. ve 5. bölümlerde ise geçmişi ve ailesi hakkında bilgi verilmiştir. İlerleyen bölümlerde Nathan Petrelli karakterine yakınlığıyla dikkat çekmiş, şu an ise Primatech ve Pinehearts olarak ikiye ayrılan taraflarda Pinehearts'ı seçmiştir. Volume 4'te ise devlet tarafından yakalanmış ama Asi'nin yardımıyla kurtulmuştur. Asinin Micah olduğunu öğrendikten sonra ajanlar onları bastıklarında bir buz cehennemi yaratmıştır. Micah kurtulmuş ama Tracy buza dönüşmüş ve Danko tarafından vurularak milyonlarca parçaya ayrılmıştır.

Ancak 4. sezonda tekrar görünmektedir. Parçalandığı zaman erimiştir ve eridikten sonra bütün parçaları birleşmiştir. Bu sayede hem buz hem de su gücüne sahip olmuştur. 4. sezonda su gücünün tamamen içgüdüsel olduğunu öğrenmiştir,ve artık hiçbir şekilde zarar görmemektedir ve bir röportajda Ali Larter Tracy'nin belki buharlaşabileceğini söylemiştir.




Julie Hickson

Julie Hickson film senaristi ve yapımcısıdır. Duygusal bir ilişkisi olduğu Tim Burton'nun yönettiği 1989 yılı yapımı "Batman" filminin senaryosunun 30 sayfasını yazmıştır.






Devlet terörü olarak atom bombası

Japonya’ya atılan atom bombalarının devlet terörü kapsamında değerlendirilmesi. Tarihçi ve akademisyenler için Hiroşima ve Nagazaki’nin atom bombalarıyla bombalanması öncelikli olarak ahlaki açıdan tartışılmaktadır. Nükleer silahların kullanılmasının haklı ve geçerli sebepleri olup olmadığı konusu önem taşır. Bu bombalamaların devlet terörü kapsamında değerlendirilmesini öneren tarihçiler bulunmaktadır. Bu şekilde yorumlayanlar terörün tanımı olan bir siyasi amacın gerçekleştirilmesi için sivillerin hedef seçilmesinin devlet tarafından uygulanmasını delil gösterirler. Yine tarihçilere göre atom bombalarının sivil hedeflere atılmasıyla beraber sivil hedeflere saldırmama tabusu ortadan kalkmış ve özellikle ABD tarafından standart bir uygulama olmuştur. Nagazaki ve Hiroşima’ya atılan atom bombaları nükleer silahların savaşta ilk ve tek kullanışı olmuştur.

Tarihçilerce genel olarak kabul gören bakış açısı, kullanılan atom bombalarının Japonya’yı yenmeyi amaçlayan ABD’nin topyekün askeri planın bir parçası olduğu ve bu sayede savaşı en kısa sürede bitirerek Japonya anakarasının silahlı kuvvetlerle işgali sırasında ortaya çıkacak asker, malzeme ve teçhizat kaybını en aza indirmek olduğudur. Nükleer silahların kullanılmasına dair süren fikir ayrılığı askeri hedefin gerçekleştirilmesi içn bu silahların kullanımının ahlaki olup olmadığı ve gerekli olup olmadığı konusundadır. Özellikle son dönemde dillendirilen bir diğer bakış açısı da Japonya’nın zaten ABD ve müttefik ülkelerle barış antlaşması imzalamak üzere olduğu ve ABD’nin bölgede ve Avrupa’da artan Sovyetler Birliğinin nüfuz alanını daraltmak ve bu ülkeye uyarıcı bir mesaj iletmek için atom bombalarını kullandığı yönündedir.

Terörizm kelimesinin bu olayda kullanılması aslında manevi olarak bir vurgu yapıp, ABD’nin maruz kaldığı terör saldırılarıyla ilişki kurmak çabasının ürünüdür. Uzmanlar tarafından atom bombası saldırılarının devlet terörü olarak tanımlanması durumu, siyasi bir hedefin gerçekleştirilmesi için sivil halkın hedef alındığı içindir. Los Alamos nükleer tesislerinde 10 ve 11 Mayıs 1945 tarihlerinde yapılan toplantılarda silahın psikolojik etkisinin yüksek olması ve uluslararası alanda silahın öneminin kavranması için geniş nüfusun bulunduğu Kyoto veya Hiroşima gibi kentler saldırı için hedef olarak gösterilmiştir. Frances Harbour’a göre amaç Japonya için ve tüm dünya siyaseti için sivil insanları terör içinde bırakmaktı. Tarihçi Howard Zinn’e göre eğer terörün anlamı belirli bir siyasi amaç için şiddetin ölçüsüz ve insanlar arasında ayrım yapmadan kullanılmasıysa, Hiroşima ve Nagazaki’de de durum aynen böyledir. Sosyolog Kai Erikson’a göre Hiroşima ve Nagazaki’ye düzenlenen saldırıların savaşla bir ilgisi bulunmamaktadır. Saldırıların amacı askeri hedeflerin yok edilmesi değildir, tersine bu hedeflerin seçilme nedeni yüksek sivil halk yoğunluğunun bu şehirlerde bulunmasıdır. Erikson daha sonra şöyle bir soru sormaktadır: “"Çeyrek milyon insanı bir konudaki haklılığını göstermek için yok edebilecek bir halk nasıl bir ahlaki durum içindedir?"” Michael Walzer ise saldırıların savaş terörü örneği olduğunu söyleyerek hükümetin teslim olmaya zorlanması için çok sayıda masum sivillerin öldürülmesinin terör olduğunu ve Hiroşima’nın bunun klasik örneği olduğunu belirtir. Profesör Tony Coady de Hiroşima ve Nagazaki saldırılarını terör saldırıları olarak yorumlar. Princeton Üniversitesinde Profesör Richard Falk saldırıların devlet terörü olduğunu savunur. Kaddafi’yi terörist olarak damgalayan ABD hükümetlerinin Hiroşima ve Nagazaki’de terörizmin en iyi örneklerini verdiklerini söyler. Saldırıların gerekçeleri olan ABD askerlerinin Japonya’nın işgali sırasında çok kayıp verecekleri ana gerekçesi bile bölgedeki jeopolitik gelişmeler gözönüne alındığında geçersizleşmektedir. Manhattan projesine aktarılan muazzam kaynakların israf edilmediğinin gösterilme ihtiyacı öne çıkmış, zafere çok az kalmış bir durumda diplomasi yoluyla ulaşılabilecek bir ateşkes çabası reddedilmiştir. Bu yüzden saldırılar çok ölçüsüz bir şiddette gerçekleşmiş ve devlet terörü kapsamında değerlendirilmiştir.

Burleigh Taylor Wilkins konuyla ilgili yazdığı eserde Hiroşima ve Nagazaki kentlerinin atom bombalarıyla bombalanmasının terörizm kapsamında değerlendirilmesinin bu tanımı çok zorlamak olacağını yazar. Savaşın gidişatını değiştirmek için yapılan bu saldırı terörizmden çok savaşla ilgili bir eylem olarak değerlendirilmektedir. Aynı bakış açısına göre Japonya topyekün savaş içerisinde olduğu için asker veya sivil hedeflerin farkı yoktur. Seçilen hedefler tamamen sivil hedefler olmayıp askeri önemi olan yerler olarak değerlendirilmektedir. Hiroşima 2.Ordu komutanlık merkezini barındırmakta ve şehrin savunması için 40.000 asker bulunmaktadır. Ayrıca şehir askeri fabrikalar için bir komuta ve yedek malzeme depolama merkezi yapısına sahiptir. Nagazaki şehrinin ise önemi çok yönlü savaş sanayi tesisinin bulunmasından ileri gelmektedir. 1963 yılında atom bombalarıyla saldırıya karşı Ryuichi Shimoda tarafından Japonya Devletine açılan davada Tokyo Mahkemesi nükleer silahların kullanılmasının yasallığına dair karar veremezken, saldırıların çok muazzam sonuçlara yol açtığından savaş esaslarıyla çeliştiğini belirtecektir. Kızıl Haç dergisinde Francisco Gomez imzalı yazıda ise şehirlere karşı yapılan “blitz” yani yakma (Örneğin Dresden Bombardımanı) stratejisinin insanlığa karşı işlenmiş suçlar kapsamında değerlendirilmesi hususunda savaş sırasında üzerinde uzlaşılan bir antlaşma veya esas bulunmadığının altı çizilmiştir. Atom bombalarıyla yapılan saldırıların insan hakları ihlali olduğu ve Roma Uluslararası Suç Mahkemesince bakılması talebi ise ABD’nin bu mahkemeyi tanımadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.Konu ile ilgili açıklamayı Birleşmiş Milletler ABD elçisi John Bolton yapmıştır.

Önemli sayıda tarihçi ise atom bombalarının askeri ihtiyaç