attığım ilk adım, ismimi Prince’ten Love Symbol’e değiştirmek oldu. Prince, annemin bana doğduğumda verdiği isim. Warner Bros. ismimi aldı, ticari marka olarak tescil ettirdi, ve benim yazdığım eserlerin pazarlanmasının ana enstrümanı olarak kullandı. Şirket, Prince adına ve Prince adı altında pazarlanan bütün eserlere sahip. Ben ise sadece Warner Bros. için daha fazla para üreten bir borçlu oldum...
Prince adıyla doğdum ve başka geleneksel bir isim edinmek istemiyordum. Adımın ve kimliğimin yerine geçebilecek tek kabul edilebilir çözüm, konuşarak ifade edilemeyen, beni ve müziğimin anlattıklarını temsil eden Love Symbol’du. Bu sembol yıllardır eserlerimde var; kızgınlığımdan evrimleşen bir konsept; olduğum şeydir. Bu benim adım.

Eleştirmenler, Prince’in isim değişikliğini, sanatçının kendini yeniden keşfetme girişimi, tarzını yeniden geliştirmek için bir fırsat sağlamak olarak yorumladılar. Bir yorumcu şöyle demişti :

Prince kariyerine, piyasadaki başarısı sınırlı, büyük bir R&B yıldızı olarak başladı. Tam bu sırada, yolun ortasını bırakıp şarampol’e yöneldi. 1980’de, radyoda çalınmamayı garantileyecek şehvetli sözleri olan yeni dalga müzik (klasik "Dirty Mind") kaydetmek riskliydi, fakat başarılı oldu. Eleştirmenlerin dikkatini çekti ve bir underground yıldızı oldu. Bu kendisine 1999 ve Purple Rain ile kazandığı büyük başarının önünü açtı. Dünya çapındaki gelirler ve evrensel övgüler dikkate alındığında, bu kesinlikle kariyerinin zirvesiydi. Fakat ismini değiştirerek, tarzıyla deneyler yaparak, piyasa değerini azaltıp plak kontratından kaçarak, tekrar şarampole yönelmesi, Prince’i tekrar bir underground yıldızı haline getirdi. 1996 sonunda, Warner Bros. ile bağlarını kopardıktan sonraki ilk Prince müziği koleksiyonu plak dükkânlarında yerini aldı; harika dans groove’larını, ağır ve yakıcı baladlarla birleştiren 3 saatlik bir şaheser. Eleştirel tepkiler çok olumlu, satışlar da 3’lü bir CD setinin yüksek fiyatına rağmen epey hareketli oldu. Albümünün adını "Emancipation" koyması tesadüf değildi.

1994’te Prince’in kendi eserlerine karşı tavrı, belirgin bir değişikliğe uğradı. Kısa aralıklarla albüm yayınlamayı, Warner Bros.’a karşı yasal yükümlülüklerini bir an evvel yerine getirip kurtulmanın bir yolu olarak gördü. Firmanın, kendisinden uzun aralıklarla albüm çıkarmasını isteyerek sanatsal özgürlüğünü kısıtladığına inanıyordu. Aynı zamanda Love Symbol albümünün yeteri kadar iyi pazarlanmadığını savunarak, Warner Bros’u ticari başarısızlıkla suçluyordu. Bu gelişmelerden bağımsız olarak, orijinal kayıttan ve öngörülen yayın tarihinden tam 7 yıl sonra "The Black Album" resmen piyasaya sürüldü. Zaten kaçak olarak piyasalarda dolaşan yeni sürüm, nispeten kötü sattı.

Hayal kırıcı bu girişimden sonra, Warner Bros., Prince’in, Come adlı yeni malzemeli bir Albüm çıkarma isteklerine boyun eğdi. Come nihayet piyasaya sürüldüğünde, Warner’ın bütün endişelerini teyid etmiş oldu. 500,000 adetlik satış rakamlarına bile zor ulaşarak, Prince’in o zamana kadar en kötü satan albümü oldu. Bundan daha sinir bozucu olan Prince’in, albümün kredilerinde kendisini ısrarla “Prince 1958-1993” olarak yazdırması oldu.

Prince, bir sonraki albümü The Gold Experience’in Love Symbol dönemi kayıtları ile eş zamanlı piyasaya sürülmesi konusunda ısrar etti. Warner Bros. Şubat 1994’te "The Most Beautiful Girl in the World" single’ının Bellmark Records adında küçük ve bağımsız bir dağıtımcı tarafından piyasaya sürülmesine izin verdi. Parça Amerika Billboard Hot 100’de 3., birçok başka ülkede de 1. sıraya çıkarak başarılı olmasına rağmen, bu peşinden gelen parçalar için bir örnek olmadı. Warner Bros. kötü satış rakamlarından çekinerek ve pazarın doymuş olduğunu bahane ederek hala The Gold Experience’in piyasaya sürülmesine karşı çıkıyordu. Nihayet Eylül 1995’de piyasaya çıktığında The Gold Experience bir anda Billboard 200’de ilk on’a girmesine, ve birçok kişinin bunun Prince’in Sign o’the Times’dan bu yana en iyi performansı olarak görmesine rağmen iyi satmadı. Albüm şu an artık basılmamaktadır.

1996’da piyasaya çıkan Chaos and Disorder, Prince’in Warner Bros. için yeni şarkılarla piyasaya sürdüğü son albüm olduğu gibi, aynı zamanda ticari olarak da en az başarılı olan albümlerinden biridir. Warner Bros.’a karşı bu albümle beraber herhangi bir yükümlülüğü kalmayan Prince, aynı yıl içinde başarılı bir geri dönüş girişiminde bulunarak Emancipation’u piyasaya çıkardı. Albüm kendisine ait NPG Records altında yayınlanıp, EMI tarafından dağıtıldı. Emancipation’daki şarkılarını yayınlamak için 1981’den bu yana bütün kayıtları için kullandığı Controversy Music’i değil, Emancipated Music’i kullandı.

RIAA tarafından platin ile ödüllendirilmesine karşın, bazı eleştirmenler oldukça genişe yayılan 36 şarkılık 3’lü CD setinin (her disk tam olarak 60 dakika uzunluğundaydı) odaklanmayı güçleştirdiğini ve tek veya ikili CD seti olarak daha başarılı olacağını ifade ettiler. Emancipation, Prince’i başka sanatçılara ait şarkıları söylerken ( cover ) sunan ilk albümdür : Joan Osborne’nün 1995 hit’i “One of Us”, "Betcha By Golly Wow!" (Thomas Randolf Bell ve Linda Creed); "I Can't Make You Love Me" (James Allen Shamblin II ve Michael Barry Reid); ve "La-La Means I Love You" (Thomas Randolf Bell ve William Hart).

Prince, 1998’de, daha önce yayınlanmamış parçaların bulunduğu 4’lü CD koleksiyonu Crystal Ball’u piyasaya sürdü. Bu albümün dağıtımı oldukça karmaşık oldu, zira albümü Prince’in web sitesinden sipariş eden bazı hayranları, albümü sipariş tarihlerinden nihayet 1 yıl sonra, ancak albüm perakende satışına çıktıktan aylar sonra alabildiler. 3 ay sonra yayımlanan Newpower Soul albümü listelerde çok fazla etki bırakamadı. Chaka Khan ile işbirliği yaptığı ve NPG Records ile piyasaya çıkan Come 2 My House’da aynı kaderi paylaştı.

1999 yılında Prince, Rave Un2 the Joy Fantastic adlı yeni albümünü piyasaya sürmek için yeniden büyük bir firma, Arista Records ile anlaştı. Yeni albümünün başarısını sağlamak için Prince, kariyerinin herhangi bir döneminde verdiğinden daha fazla röportaj verdi. Buna rağmen Rave Un2 the Joy Fantastic ticari olarak başarılı olamadı. Birkaç ay önce Warner Bros., Prince tarafından kariyeri boyunca kaydedilmiş, ancak hiç yayınlanmamış şarkıların yer aldığı ve Warner Bros. ile kontratının son albüm mükellefiyeti olan The Vault: Old Friends 4 Sale’i piyasaya sürmüştü. Bu yıl içinde kazandığı en büyük başarı, tam zamanında yayınlanarak, Prince’e, Warner Bros.’un orijinal 1999 albümü ve single’ları ile yıllardır gördüğü paranın ufak bir bölümünü toplama şansı veren 1999: The New Master adlı EP ile oldu. Hem eleştirmenler, hem de hayranları The New Master’ı gereksiz ilan ederek çok sert eleştirdiler.

"Rave Un2 the Year 2000" adlı izle ve öde konseri, 31 Aralık 1999’da yayınlandı ve 1999 konserinin 17 ve 18 Aralık tarhili gösterilerinin görüntülerinden oluşumaktaydı. Konsere Lenny Kravitz, George Clinton, ve The Time gibi birçok konuk sanatçı katılmaktaydı. Bir yıl sonra ev videosu olarak da yayınlandı. Rave In2 The Joy Fantastic ("Un2"’ya karşılık olarak) adındaki remix albümü, Prince’in NPG Music Club’u tarafından Nisan 2000’de piyasaya çıkarıldı.

16 Mayıs 2000'de Prince, Aşk Sembolü'nü kullanmayı bırakarak "Prince" adına geri döndü. Warner-Chappell ile olan kontratının süresi bittiğince, Prince, bir basın toplantısında, adıyla yaşadığı sıkıntıların sona ermesinin altını çizmiştir. Ancak Prince halen bu sembolü kullanmakta ve bu sembolle benzer şekli taşıyan gitarıyla müzik yapmaktadır. "Rave Un2 The Joy Fantastic"'in yayınlanmasını izleyen birkaç yılda Prince, sadece NPGOnlineLtd.com (sonrasında NPGMusicClub.com) aracılığıyla yeni müziklerini yayınladı. Caz etkileşimleriyle göze çarpan albüm, "The Rainbow Children", 2001'de piyasaya sürüldü. Yine 2003'te "N.E.W.S" satışa çıktı ve "En İyi Pop Enstrümental Albüm" dalında Grammy adayı gösterildi. Sonraki albüm "Xpectation" ise çok daha fazla caz müzik içermekteydi. Bu albüm de 2003'te NPGMusicClub aracılığıyla satışa çıktı.

2002'de Prince beşinci canlı albümü "One Nite Alone... Live!"'ı yayınladı. Bu albüm "One Nite Alone" adlı turdan da performanslar barındırmaktaydı. 3-CD'lik kutu seti "It Ain't Over!" adlı derleme listelere giremedi. Bu süre zarfında Prince NPG Music Club'ta daha çok yer aldı. Hayranları turlara, röportajlara, tartışmalara ve münazaralara davet ediliyordu. Bu münazaralardan bir bölümü Kevin Smith tarafından videoya alınarak yayınlanmamış olan bir belgesele eklendi. Bu dökümanlarda Prince'in yeteneği ve Alicia Keys, The Time, Erykah Badu, Nikka Costa, George Clinton ve Norah Jones gibi sanatçılarla yaptığı düetler yer aldı. 8 Şubat 2004'te Prince, Grammy Ödül Töreni'nde Beyoncé ile beraber göründü. Açılışta sanatçı, Beyoncé ile beraber "Purple Rain", "Let's Go Crazy", "Baby I'm a Star" ve Beyoncé'nin "Crazy in Love" şarkılarını seslendirdi.(video). Sonraki ay Prince, "Rock and Roll Hall of Fame" unvanını aldı. Unvan, Alicia Keys, Big Boi ve OutKast grubunun André 3000 adlı üyesi tarafından sanatçıya verildi.

Nisan 2004'te Prince, Columbia Records ile yaptığı tek albümlük anlaşmayla "Musicology" adlı albümünü yayınladı. Albüm, ABD, İngiltere, Avustralya ve Almanya'da ilk 5'e girdi. 87.4 milyon dolarlık geliriyle, Prince'in Musicology Turu 2004'ün en büyük gelir elde eden konser organizasyonu oldu. Sanatçı bu tur kapsamında 96 konsere girdi. $61 olan ortalama konserler içinde, Prince Texas'ın başkenti Dallas ayağında bir kadın hayranının taşkınlığıyla anıldı. Albüm başarısının ardından 2 Grammy ödülüne layık görüldü. Bunlardan ilki "Call My Name" adlı şarkısı için aldığı "En İyi Erkek R&B Vokali" oldu, diğeri ise "En İyi Geleneksel R&B Vokal Performansı" ile "Musicology" adlı şarkı oldu.

Prince, Tüm Zamanların En Büyük 7. Sanatçısı olarak Acclaimed Music'in listesinde yer aldı. Yine 2004'te Rolling Stone dergisinin düzenlediği listede 28 numarada yer aldı. Aralık 2004'te Prince RockontheNet.com tarafından son 25 yılın en iyi 5. sanatçısı seçildi. Nisan 2005'te Prince En V