seçilmesinin ardından Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliği görevine atandı. Turgut Özal'ın 17 Nisan 1993 tarihinde ölümü üzerine, aynı gün görevinden istifa etti.

26 Temmuz 2009 tarihinde vefat etti.





Hudeybiye Antlaşması

Hudeybiye Antlaşması ya da Hudeybiye Barışı, 628 martında Medineli Müslümanlarla Mekkeli paganlar arasında yapılan barış antlaşmasıdır. Hudeybiye ismini imzayı attıkları yakın köyün isminden almıştır. Bu antlaşma ile Mekkeliler İslam Devleti'ni hukuken tanımıştır.

Hicret'in altıncı yılında (Mart 628) İslam peygamberi Muhammed bin Abdullah, gördüğü bir rüya üzerine 1400-1500 Müslümanla birlikte umre yapmak için Medine’den Mekke’ye doğru harekete geçti. Hudeybiye’ye vardıklarında Muhammed’in Kasvâ adlı devesinin yere çökmesiyle Müslümanlar burada kaldılar. Mekkeliler, Müslümanların umre amacıyla Mekke'ye geldiklerini bilmelerine rağmen onları Mekke’ye sokmamaya karar verdiler. Bu amaçla Halid bin Velid kumandasında 200 kişilik bir süvari birliğini Gamîm mevkiine gönderdiler. Muhammed, önce Hırâş bin Ümeyye’yi elçi olarak Mekke'ye yolladı. Ancak elçinin Mekkeliler tarafından iyi karşılanmaması üzerine Kureyşliler arasında birçok akrabası bulunan Osman bin Affan elçi olarak gönderildi.

Mekkeliler tarafından iyi karşılanan Osman bin Affan, amaçlarının umre ziyareti olduğunu belirtmesine rağmen Mekkeliler, Müslümanların gelmesine izin vermedikleri gibi elçiye de sert tepki gösterdiler, hatta hapsettiler. Müslümanlar arasında onun öldürüldüğü haberleri yayıldı. Bunun üzerine Muhammed savaş kararı aldı ve çevresindekiler de ona sonraları "Rıdvan Ağacı", denilecek yerde biat ettiler. Kureyşliler arasında olay "Rıdvan Biatı" olarak duyuldu ve Müslümanlardan korkmaya başladılar. Kureyşliler müslümanları denemek ve tepkisini ölçmek için küçük bir askeri birlik gönderdi ancak bu birlik Müslümanlarca esir alındı. Bunun üzerine Kureyşliler anlaşmaya razı oldu ve Süheyl bin Amr’ı da elçi olarak gönderdiler. Yapılan tartışmalardan sonra Ali bin Ebu Talib tarafından kaleme alınan anlaşma metni Muhammed ve Mekkelileri temsilen Süheyl bin Amr tarafından imzalandı.






Hidrosiklon

Hidrosiklon katı partikülleri yoğunluk farklarından yararlanarak sınıflandırmak veya bir sıvıdan ayırmak amacıyla kullanılan bir aygıttır. Bununla birlikte, farklı yoğunluktaki sıvıları birbirlerinden ayırmak için de kullanılır.

Hidrosiklonlar hiçbir şekilde mekanik parça içermemektedir. Silindrokonik şekilde üretilmekte olup çapı birkaç santimetreden 2.5 metreye kadar değişebilmektedir. Uzunlukları ise çaplarına bağlıdır.

Hidrosiklonların bir giriş, iki adet de çıkışları vardır. Üst kısımdaki çıkışa "ince Malzeme Çıkış Borusu" (Vortex Finder-Overflow Reject) alt kısımdaki çıkışa ise "iri Malzeme Çıkış Borusu" (Apex Orifice-underflow reject) denilmektedir.

Hidrosiklon içinde hiçbir hareketli parça yoktur. Bu sebeple taneciklerin sınıflandırılmasındaki en büyük etkenlerden birisi, teğetsel olarak siklona giren suyun hızıdır. Hız ne kadar fazlaysa, ayrım veya sınıflandırma da o kadar verimli olmaktadır.

Çapı en küçük olan parçadır. Aşınmaya dayanıklı,sabit veya değiştirilebilir bir parçadır.
Diğer adı alt akımdır. Ilk kez Seydişehir Eti alüminyum fabrikasında Ruslar tarafından kullanılmıştır. 

Görevi; sınıflandırılmış olan ince malzemenin hidrosiklondan çıkışını sağlamaktır. En verimli uygulamalar, mümkün olduğunca pürüzsüz, aşınmaya dayanıklı ve silindir şeklinde olan borularla sağlanmıştır.

Hidrosiklona giren malzemeye temel olarak çekme ve merkezkaç kuvveti etki etmektedir. Merkezkaç kuvveti, yoğunlukları fazla olan taneleri, hızın daha az olduğu koni iç yüzeyine doğru fırlatmaktadır. Çekme kuvveti sayesinde ise bazı tanecikler düşük basıncın olduğu bölüme doğru hareket ederler.

Bu harekeketin devamı sonucunda, yüksek yoğunlukta malzeme aşağıya doğru hareket ederken, düşük yoğunluktaki malzeme hidrosiklonun orta kısmından yukarı hareket ederek hidrosiklonu terkeder.

Siklona beslenecek malzemenin sürekli aynı koşullarda olması şarttır. Beslenen malzemenin debisi ve siklondaki basınç farkı, ayrımı etkileyen önemli değişkenlerdir. Belirli limitler arasında arttırılan debi, ayırma verimini de arttırabilir. Bunun dışında, besleme malının yoğunluğunun arttırılmasıyla da verim arttırılabilir.




Uşak Ulu Camii

Uşak Ulu Camii. Uşak il merkezinde bulunur. Germiyanoğulları döneminde yapıldığı kapısı üzerinde bulunan kitabeden anlaşılmaktadır. Kitabede Germiyanoğulları Beyliği hükümdarı Süleyman Şah oğlu Yakup Bey zamanında 1419'da Mehmet bin Hasan bin Kavşit tarafından yapıldığı ve suyunun getirildiği yazmaktadır. Bu kitabe aslında camiye ait değildir. Caminin kuzey avlusundaki bir çeşmeye ait olan bu kitabe daha sonra camiye konmuştur.
Evliya Çelebi cami için "“Cümle çarşu içinde cemaatı firavanlı (cemaatı çok) Ulu Cami, kargir kubbe ve kargir minarelidir. Amma kubbesi tahtalar ile mesturdur (örtülüdür)”" demektedir




Burma Camii

Uşak il merkezinde bulunmaktadır.Yapım tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte kapısında bulunan kitabede 1769 yılında tadilat gördüğü anlaşılmaktadır.

Bu kitabede:

"“Çün harabe müşerref oldu bu cami ey hüncaz"
"Hoş delalet kıldı tamirine Abdullah izam"
"Hayre sai olduğu içün ol azizi muhterem"

"Yeğinle buldu hayatı kubbe şadırvan can"

"Çün minare giyecek başına bir zerrin külah"

"Dedi tarihi bir müferriş camii oldu bu tamam hicri sene 1185 (m.1769).”"

yazmaktadır.

Camii iki kubbelidir.1867 ve 1922 yıllarında yangın geçirmiş, 1922 ve 1988 yıllarında onarım görmüştür.

Caminin minaresi kırmızı tuğladen yapılmıştır,tek şerefelidir.Minare yivli ve helezonik bir biçimde yükseldiğinden Burma Camii adını almıştır.

1867 ve 1922 yıllarında yangın geçirmiş, 1922 ,1988 ve 2008 yıllarında onarım görmüştür.




Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası

Divriği Ulu Cami ve Darüşşifası, Sivas'ın Divriği ilçesindeki tarihi cami ve hastane. Cami 1228–29 yıllarında Mengücekli beyi Ahmed Şah tarafından; Dârüşşifa ise aynı tarihte, Ahmed Şah'ın eşi ve Erzincan beyi Fahreddin Behramşah’ın kızı olan Turan Melek tarafından Ahlatlı Muğis oğlu Hürrem Şah adlı bir mimara yaptırılmıştır. Darüşşifa caminin güney duvarına dayanmıştır. Orta bölümü bir ışıklık kubbesi ile örtülmüştür, giriş ile birlikte dört eyvandan oluşur. Darüşşifanın kuzeydoğu köşesinde türbe yer alır. Divriği Ulu Cami ve Darüşşifası 1985 yılında UNESCO Dünya Miras Listesine alınmıştır.

Harim mihraba dik beş sahından oluşur. Orta sahın diğerlerinden geniştir. Burada yer alan dilimli mihrap önü kubbesi dıştan kümbete benzeyen piramit bir örtü ile örtülmüş ve dışarıdan da camiye hakim bir hale getirilmiştir. Orta sahında bir ışıklık yer alır. Işıklık kubbesine geçişte yelpaze biçimli Türk üçgenleri kullanılmıştır. Camide sahınların hepsi birbirinden farklı yıldız tonozlarla örtülmüştür. Bu camide hem Selçukluların avlulu plan tipi, hem de Emevi plan tipini bir arada görmek mümkündür.

Plan tipi ve süsleme olarak benzeri olmayan bir eserdir. Aralarında üslup birliği olmayan üç portalin süslemeleri birbirinden farklıdır. İki başlı kartal motifini de içeren süslemeler son derece taşkın ve barok karakterlidir. Batı portalinde Alaaddin Keykubad’ın arması olan çift başlı kartal ile Ahmet Şahın arması doğan motifi bulunur.

Bugün kirişleme izleri kalmış olan ahşap hünkar mahfili Anadolu’daki en erken örneklerden biridir. Abanoz ağacından minber, kabartma sülus yazı kuşakları ve yıldız motifleri büyük bir özenle yapılmıştır. Yapının taşkın barok karakterli ve iri palmetlerle bezeli mihrabı da önemli bölümlerindendir. Caminin doğu cephesindeki pencerenin (özgününde bey mahfili kapısının) üzerinde Ahlatlı nakkaş Ahmed, minberde Tiflisli İbrahim oğlu Ahmed ve hattat Mehmed, caminin güney duvarındaki âyet şeridi üzerinde Mehmed oğlu Ahmed’in adları yazılıdır. Divriği Ulu Cami ve Dârüşşifası, Selçuklu dönemi içinde küçük sayılabilecek yapı topluluklarından biri olmasına karşın, altı sanatçısı ile dikkat çekicidir. Bu bağlamda yapı topluluğu, Selçukluların yanı sıra Mengücekli çevresinde de ekip çalışmasının ve toplam kalite anlayışının varlığını gösteren önemli bir örnektir.

Caminin giriş kapısına ikindi güneşi düştüğü zaman gölgelerden oluşmuş, ayakta duran, yandan bir erkek silüeti belirir. Bu silüetin önünde dikdörtgene benzer bir gölge daha vardır. Bu gölgelerin Kur'an okuyan ve namaz kılan bir adam olduğuna inanılır.

Evliya Çelebi bu eser için şöyle demiştir: ""Üstad, mermer bu camiye öyle emek sarf edip, kapı ve duvarları öyle nakış bukalemun eylemiş ki, methinde diller kısır, kalem kırıktır.""

Darüşşifa'nın merkezindeki havuzdan taşan fazla su, havuzun etrafındaki kare planlı kanaldan havuzun etrafını dolaşıp, daire çizerek yapıdan tahliye edilir.





Ahmediye Camii

Ahmediye Camii aşağıdaki anlamlara gelebilir:




Kompozit Zırhlar

Kompozit Zırhlar günümüzde metaller gibi klasik malzemelerin birçok özellikleri gelişen teknolojinin ihtiyaçları için yeterli olamayınca, daha üstün özelliklere sahip olan kompozit malzemeler üretilmeye başlanarak bu konuda hızlı bir gelişme sürecine girilmiştir. Klasik malzemelere göre kompozit malzemelerin en belirgin özellikleri hafiflik ve sağlamlıklarıdır. Yapılan araştırma ve geliştirmeler neticesinde, bu malzemelerin çekme, darbe dayanımlarının artırılması; yorulma, kimyasal direnç ve elektrik özelliklerinin iyileştirilmesi mümkün olmuş ve kompozit malzemeler yaygın şekilde havacılık, deniz taşıtları, otomotiv, makine, inşaat, askeri ve uzay teknolojisi alanlarında kullanılmaya başlanmıştır.

Kompozit malzemeler genelde bir veya birkaç çeşit elyaf, çeşitlı rijit parçacıkların reçinelerle veya metal/seramik matrislerle değişik şekilde süreçlere sokulması sonucu elde edilirler. Bu amaçla kullanılan elyafler ise cam karbon , seramik, aramid ve karışık elyaf olabilmektedir. Bazen de elyaf yerine elyaftan üretilmiş keçe veya dokuma kullanılmaktadır. Böylece dayanım daha sa arttığı üretimde de pratiklik sağlanır.

Kompozit malzemelerin başlıça avantajları; fiziksel özelliklerinin ayarlanabilmesi, hafiflikleri, ağırlıkların o