inden ve Batum'dan göç etmişlerdir.

1883 yılında bu bölgeyi dolaşan bir Rus bilgininin Posof' la ilgili notlarından, bölge halkının tamamının Türkçe konuştuğunu, Gürcüce konuşan kimsenin bulunmadığını ve hatta kimsede Gürcüce öğrenme arzu ve isteğinin bulunmadığını öğreniyoruz. Yine bu notlarda, 1877-78 Osmanlı-Rus Savaşı' ndan sonra, Posof' tan 331 hane (aile)nin Anadolu' ya göç ettiği, bunlardan 103 ailenin geri döndüğü belirtilmektedir. Muhacirliğin oldukça karmaşık bir tarihi vardır. Muhacirlik ilk olarak, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından başlamıştır.
Köyümüzün Kurulduğu tarih kesin bilinmemekle birlikte 1873 ile 1876 ve En son 1921 yılında gelenler olduğu bilinmektedir.




Alexander Scriabin

Alexander Nikolayevich Scriabin (Rusça: Александр Николаевич Скрябин, Aleksandr Nikolayeviç Skriabin) (d. 6 Ocak 1872 [eski Rus takvimine göre 25 Aralık 1871] – ö. 27 Nisan 1915, Moskova), bir Rus besteci ve piyanist.

Scriabin erken modern besteciler arasında en çok yenilikçi ve çok özel dürümlü bir piyanist ve besteci olarak tanımlanmıştır. Kariyerinin başlangıcindea Scriabin, Fredric Chopin'den ilham alarak çok lirik karakterli ama kendine özel tonlu müzik bestelemiştir. Ama, Arnold Schönberg'in yeniliklerinden habersiz ve bağımsız olarak, kabul mistisizm akımına dayanarak, gittikçe müziğini atonal olarak bestelemiş ve bu nedenle 12-tonlu kompozizyon ve şerial müzik akımlarının öncülüğünü yapmıştır. Rus Sembolist akımı bestecileri arasında önde giden bir besteci olarak da görülebilmektedir..

İyi bir piyanist olan annesi çok erken yaşta öldüğü ve babası diplomat olarak yurt dışında bulunduğu için Scriabin teyzesinin yanında büyüdü. Teyzesi onu bakımının yanında müzikal yetilerinin geliştirmesine de önem verdi. 1888’de Moskova Konservatuatına alınan Scriabin, orada Sergej Tanejew ve W. Safonow ile çalıştı. 1892’de en iyi derece ile mezun olduktan sonra piyanist ve besteci olarak ismini duyurmaya başladı.

Kariyerindeki ile çıkışı ona uluslararası turneler organize eden ve müziği ile bir menajer gibi koruyup ilgilenen M.Belajew sayesinde elde etti. 1898’de Scriabin öğrenim gördüğü yerde piyano öğretmeni olarak çalışmaya başlasa da 5 yıl sonra kendisini hiçbir şey tarafından kısıtlanmadan bestelerine, enstrumanına ve konserlerine adayabilmek için ayrıldı. Uğruna eşinden ve çocuklarından ayrılıp 1905’te evlendiği Tatjana Schljozer ile uzun süre batıda yaşadıktan sonra İsviçre’ye yerleşti.

1908’de Brüksel’e taşındı. Artmakta olan ününden haberdar idi. 1906-1907’de genişletilmiş bir turne sayesinde bu ününü Amerika kıtasına da taşıma imkânı buldu. Bu esnada Scriabin gittikçe daha çok ruhani ve sufi fikir ve taslaklarla uğraşmaya başlamıştı. 1910’de tekrar geldiği Moskova’da özenle büyük bir Teozofik eser üzerinde çalışmaya başladı. Bir kan zehirlenmesinin sebep olduğu ani ölümü eserini bitirebilmesine engel oldu.

Moskova’daki son yıllarında sembolistlere yakın oldu. Birçok piyano eseri ve senfoni yazdı. İlk dönem eserleri Chopin geleneğinde olsa da daha sonraki yıllarda Scriabin, Messiaen gibi 12 Ton müziğine kadar giden yeni modal düzenlemeler keşfetti. Artık Scriabin’e Nietsche, Bergson ve teosofiden etkilenen felsefi fikirlerini ifade edebilmek için müzik yetmemeye başlamıştı. 1908-10 arasında yazdığı senfonik şiir Prometheus’da ilk kez renkli-piyano’yu (Farbenklavier) kullanmış, eserin 1915’de New York’daki galası dünyadaki ilk ışık şovu olmuştur.

Hayatının son döneminde gittikçe daha çok vakit ayırıp tasarladığı eser, multimedyal bir ‘Muamma’ üzerinde çalıştı. Hareketli mimari, dans, koku, renk, ton ve kelimelerden oluşan ve tüm düzeylere hitap edebilecek olan bir senfoni olacak olan bu eser Hindistan’da yarım küre şeklindeki bir tapınakta 7 günlük bir ayin ile gerçekleştirilecekti. Scriabin’in yalnız‚ Planlı Bir Duruşma’nın sözleri ile bazı müzikal fikirlerin taslağını hazırlayabildiği bu ütopik projenin katılanları yüce bir farkındalığa, kozmik bir bilince ulaştırması gerekiyordu. Scriabin, döneminin bir çocuğu olarak kendisini gittikçe bir çeşit sanat mesihi olarak hissetmiş ve başlarını yaşadığı I. Dünya Savaşı'yla sonuçlanan dünyadaki genel karışıklığı sezmişti.

Scriabin'in Welte-Mignon için kendi yaptığı ses kayıtları yeni ses kayıt sistemlerine transfer edilmiştir






Anında Görüntü Show

Anında Görüntü Show, FOX'da yayınlanmış eğlence programı. Osmantan Erkır'ın yapımcılığını üstlendiği ve sunduğu, Mahşer-i Cümbüş tiyatro grubunun özel dekor veya kostüm kullanmadan oynadıkları ve oyunu seyirci yönlendirmesine göre değiştirerek gerçekleştirdikleri program. Kendi dalında Türkiye'de bir ilk olma özelliği taşımaktadır. Her hafta programda ünlü bir konuk yer almakta ve zaman zaman oynanan oyunlara katılmaktadır.

Programda oyunlar Tiyatro Sporu'nda olduğu gibi sırayla iki takım arasında oynanmaktadır.


Oyun turları formatta yer almasına rağmen program süresine göre farklılık göstermektedir. Bir hafta oynanan tur diğer hafta oynanmayabiliyor. Mahşer-i Cümbüş grubu bu turları daha çok Tiyatro Sporu adlı doğaçlama tiyatro gösterilerinde sahnelemektedirler.






Maison Carrée

Maison Carrée (Türkçe; "kare ev") Fransa'nın güneyinde, Nîmes şehrinde yer alan ve eski Roma İmparatorluğu sınırları içinde yer alan bölgeler içinde, günümüze kadar en iyi korunmuş halde ulaşan antik tapınak.

Tapınak, MÖ 19–16 yılları civarında aynı zamanda Roma'da bulunan Panteon'un da hamisi olan ve Augustus tarafından varis olarak evlatlık edinilen ancak genç yaşta ölen Gaius Julius Caesar ve Lucius Caesar adlı iki oğlunu anısına Marcus Vipsanius Agrippa tarafından yaptırılmıştır. Tapınağın Gaius ve Lucius'a ithaf edildiğini belirten orijinal yazıt orta çağ'da silinmiştir. Ancak Jean-François Séguier adında yerel bir bilim insanı, 1758 yılında bronz yazıtın takılı olduğu deliklere ve düzene bakarak orijinal ithaf yazısını çözmüş ve yeniden yazılmasını sağlamıştır. İthaf metni şöyledir: " Augustus'un oğlu Konsül Gaius Caesar'a; Augustus'un oğlu Konsül gösterilen Lucius Caesar'a; gençliği prenslerine."

Tapınak tahrip edilmeden günümüze ulaşmasını büyük ölçüde Hristiyanlığın Roma'nın resmi devlet dini olarak kabul edildiği 4. yüzyıl'da bir Hıristiyan kilisesi olarak kullanılmasına borçludur. Ardından şehir konsüllerinin toplanma yeri olarak kullanılan yapı, Fransız İhtilali'nde sağlam kalmış ve son olarak şehir arşivlerinin muhafazasına hizmet etmiştir. 1823 yılında müzeye dönüştürlen yapının adı arkaik bir terim olan ve tam olarak "uzun kare" ya da binanın formuna atfen dikdörtgen anlamına gelen "carré long" teriminden Fransızca'ya geçmiştir.
Maison Carrée, Vitruvius'un Mimarlık üzerine 10 kitap adlı eserinde bahsettiği klasik mimarinin mükemmel bir örneğidir. Tapınak, şehrin forumunda, 2.85 m yüksekliğinde bir podyum üzerinde yükselir ve sahip olduğu dikdötgen planda, 26.42 m ve 13.54 m'lik ölçüleriyle uzun kenar kısa kenarın neredeyse iki katı uzunluktadır. Façade, tapınağın neredeyse 1/3'ünü oluşturan derin bir portico ya da pronaos'a sahiptir. Tapınak, sahip olduğu 11.x.6 Korint düzeninde sütunu ile bir hexastyle pseudoperipteral tapınaktır ve cella duvarı üzerine iliştirilmiş 20 adet gömme sütuna sahiptir. Sütunların üzerinde yer alan arşitrav damlalık friziyle 1:2:3 oranlarına sahip üç bölüme ayrılmıştır. Yumurta-ok silmesi arşitravı frizlerden ayırmaktadır. Çok güzel bir dentil sırasının altında yer alan Friz üzerinde dekoratif amaçlı stilize edilmiş gül bezekleri ve Acanthus yaprakları bulunmaktadır.

Büyük bir kapıdan (6.87 m yüksekliğinde, 3.27 m genişliğinde) girilen ve asıl kutsal alan olan iç mekan sürpriz bir şekilde küçük ve penceresizidr. Bu alan günümüzde geçici sanat sergilerine ev sahipliği yapmaktadır. Cella içerisinde yer alan antik süslemeler günümüze ulaşmamıştır.

Yapı, yüzyıllar içinde kapsamlı restorasyonlardan geçmiştir. 19. yüzyıla kadar bitişiğindeki yapıların bir parçası olarak biçimlendirilmiştir. Tapınak müzeye dönüştürülünce bu yapılar yıkılmış ve yapıya Roma dönemindeki ihtişamı geri verilmiştir. Pronaos yüzyılın başında Roma stilinde bir tavan olmak şartıyla restore edilmiştir. Günümüzdeki kapı 1824 yılında yapılmıştır.

1988-1992 yılları arasında yapılan restorasyonda çatısı yenilenmiş ve çevresi forumun sınırlarını açığa çıkaracak biçimde temizlenmiştir.

Maison Carrée, Paris'teki Neoklasik Église de la Madeleine ve Birleşik Devletlerdeki Virginia Eyalet Binasına ilham kaynağı olmuştur.






Martin Bryant

Martin Bryant (d. 7 Mayıs 1967), 28 Nisan 1996'da Avustralya'nın Tasmanya adasının Port Arthur şehrinde bir kafeyi basarak 1 saat içine 35 kişinin ölümüne, 37 kişinin de yaralanmasına sebep olan Avustralyalı katil. Olay dünyada o tarihlerde büyük yankı uyandırmış ve tek bir kişinin yaptığı en büyük katliamlardan biri olarak tarihte yerini almıştır. Avustralya hükümetinin serbest silahlanmayı yasaklama tedbirleri almasına neden olmuştur. Yapılan testlerde IQ'sunun 66 olduğu tespit edilmiştir. Şu an Tasmanya'nın başkenti Hobart'taki HM Prison Risdon cezaevinde ömür boyu hapis cezasını çekmektedir.




1936 Yaz Olimpiyatları'nda Türkiye

Türkiye, Berlin'de yapılan 1936 Yaz Olimpiyatları'na katıldı. Ülke iki eskrimciyle (Halet Çambel ve Suat Fetgeri Aşeni) kadınlarda ilk kez olimpiyatlara katıldı. Güreşçiler Yaşar Erkan ve Ahmet Kireççi Türkiye'ye olimpiyat tarihindeki ilk madalyalarını kazandırdı.





Eurovision Dans Yarışması

Eurovision Dans Yarışması 2007 yılından itibaren yapılan dans yarışması. Yarışma 2008 yılından sonra bitmiştir.




Engin Arık

Engin Arık (14 Ekim 1948, İstanbul - 30 Kasım 2007, Isparta), Türk fizikçi.

Tanınmış bir Türk parçacık fizikçisisi ve Boğaziçi Üniversitesi Fizik Bölümü'nün eski profesörüdür. Toryum madeninin enerji sorununa temiz ve ekonomik bir çözüm olabileceği yolundaki görüşleri ile tanınmıştır.

14 Ekim 1948'de İstanbul'da doğdu. Atatürk Kız Lisesi'ni 1965 yılında bitirdi. Arık 1969'da İstanbul Üniversitesi'nden matematik ve fizik diploması aldıktan sonra, aynı üniversitenin Kuramsal Fizik Kürsüsü'nde öğrenci asistanı olarak çalışmaya başladı.