gittikçe aleyhtardılar.

Nisan 1353'te VI. İoannis, o zamana kadar kullanmadığı, bir sıra tedbirleri uygulamaya koymuştur. Önce o zaman 20 yaşlarında olan, ta 9 yaşından beridir imparatorluk unvanı taşıyan V. İoannis'in imparatorluktan azledildiğini ilan etmiş ve kendi damadı olan V. İoannis'u Bozcaada'ya sürgüne göndermiştir. O zamana kendisine yardımcı olan ve Batı'da Bizans sınırlarını koruyan "apandaj"larda valilik yapan oğlu olan Matheos Kantakuzinos'u ortak imparator ilan etmiştir. Ancak varisi olarak, yine de V. İoannis'in oğlu ve kendi torunu olan Andronikos Paleologos'u değiştirmemiştir.

VI. İoannis'in idaresinden hoşnutsuz olan Konstantinopolis Ortodoks Patriği Kallistos'un bunun üzerine görevinden feragat edip ayrılmış ve bu görev VI. İoannis taraftarı olduğu iyi bilinen Ereğli (Heraclia) Piskoposu Philotheus'a verilmiştir. Fakat eski patrik Konstantinopolis'te bir manastırda kalmayıp, hemen sabık imparator V. İoannis'in sürgün bulunduğu Bozcaada'ya gitmiştir.

Kasım 1354'te "V. İoannis" sürgünde bulunduğu Bozcaada'dan gizlice ayrılıp Konstantinopolis'e varmayı başarmış, 22 Kasım 1354'te Konstantinopolis'a giren "V. İoannis"u halk yollarda alkışlayarak karşılamıştır. Bir grup halk ise Kantakouzenos aile sarayını talana edip yakmışlar; onun yakını olarak bilinenlerin evlerine de hücum etmişler ve askerî depolara girip silahlanmışlardır. Sonunda iki imparator, yeni bir iç savaş çıkmadan, 1 Aralık 1354'de bir anlaşmaya varmışlardır. Buna göre V. İoannis tekrar tahta çıkartılıp, imparatorluğun ayni yetkileri haiz olarak ortaklaşa paylaşılması önerilmiştir. O zaman babasınca kısa zaman önce yeni ortak imparatorluğa atanmış olan Matheos|Matheos Kantakuzinos ise Edirne'ye gönderilip orada hayatının sonuna kadar yarı özerk olarak yerel idarenin başında kalması kabul edilmiştir.

Ancak halk arasındaki popülaritesinin çok az oluşu, çok yakın bir zaman önce büyük bir kriz olarak ortaya çıkan Osmanlıların Gelibolu'ya yerleşmeleri ve en son olarak V. İoannis'in tekrar gelip idareye ortak olması nedenleri ile "VI. İoannis Kantakuzenos" büyük bir depresyon geçirmiştir. 4 Aralık 1354'de İmparator olarak kaldığı Tekfur Sarayı'nda (Blakernai) bir tören düzenlemiş; imparatorluk tacını başından çıkartıp bir kenara koymuş; diğer imparatorluk simge giysilerini çıkartıp bir Ortodoks kesiş siyah cübbesi giymiş ve böylelikle gönüllü olarak imparatorluk tahtından feragat etmiştir.

Böylece sadece 7 yıl süren fakat çok önemli olayların, gelişmelerin ve tarihsel süreçlerin ortaya çıktığı dönemde yaptığı imparatorluk hayatı sona ermiştir. Karısı, İrene de "Eugenie" adı ile Kyre Martha manastırına bir rahibe olarak çekilmiştir.

Bundan sonra keşiş olarak "Joasaph Christodoulos" adını almış ve ilk önce Konstantinopolis'teki 
Aya Yorgi-Manganes manastırına girmiştir. Sonra Mora'da Nea Peribleptos manastırına gitmiştir. Bu 1354'de tahttan feragat etme ile 1383'de ölümü arasında 29 yıl keşiş olarak yaşamıştır. Bu sıralara akademik çalışmalar yapmış ve elimize geçen yazma eserlerini bu dönemde hazırlamıştır. Son yıllara kadar manastırda geçen hayatı ile siyasetten tamamen ayrıldığı zannedilmekteydi. Ancak yeni araştırmalar bir keşiş olmasına rağmen imparatorluk idarecileri tarafından devamlı danışılan bir yaşlı eksper olarak keşiş hayatına devam ettiğini açıkça ortaya koymuştur. Örneğin 1367'de manastır ismi ile Joasaph (eski imparator VI. İoannis) Doğu Ortodoks Kilisesi ve Batı Katolik Kilisesinin birleştirilmesi için yapılan girişimlerde Doğu Ortodoks Kilisesinin temsilcisi olarak Katolik Kilisesinin temsilcisi Konstantinopolis Latin Patriği olan İzmirli Paul ile görüşmeler yapmıştır. Bu görüşmeler sonunda bir büyük ekonomik konsey toplamasını Papa dahil her iki kilisenin bütün patriklerinin, piskoposlarının ve kardinallerinin bir araya getirilmesini öngören bir rapor hazırlanmıştır. Ancak Papa V. Urbanus bu raporu reddetmiş ve hiçbir sonuç ortaya çıkmamıştır.

Oğlu Manuil Kantakuzinos'un ölümünden sonra Mora Mistra'daki manastırda 15 Haziran 1383'te ölmüştür ve oraya gömülmüştür.

1320-1356 yıllarını kapsayan dört kitaptan oluşan bir Tarih kitabı yazmıştır. Bu kitapta olaylar homojen bir şekilde açıklanmış ve konular iyi organize edilmiştir. Kitabın yazarının oynadığı role göre konular ve olaylar güzel gruplanmıştır. Ancak bilgilerin kapsamı eksiktir; çünkü özellikle yazarın yakından ilgilenmediği konular ve yakınında geçmeyen olaylar ya hiç ele alınmamış yahut da çok üstünkörü geçiştirilmiştir. Bu nedenle bu eseri yazarın hayatının, hareketlerinin ve kararlarının aklanıp açıklanması için bir savunma tezi olarak görenler vardır. Bu biraz aşırı tenkitli değerlendirme olmakla beraber yazılanların yine de uyarı ile okunması gerekmektedir. Bu eserin incelediği aynı dönemi daha tarafsız ve daha ayrıntılı inceleyen bir diğer tarih eseri, Nikiforos Grigoras tarihi, bulunmaktadır.

Kantakuzinos'un ayrıca İsihazm adı verilen içe dönük bir meditasyon içeren bir Yunan mistik doktrinini savunmak için yazdığı bir diğer kitabı da bulunmaktadır.

Karısı İrini Asanina'in babası Bulgar Çarı olan III. Ivan Asen'in oğlu olan Andronikos Asen; annesi ise Bizans İmparatoru VIII. Mihail'in kızı Eirene Palaiologina idi. "VI İoannis Kantakuzenos" ile İrini Asanina'nın isimleri bilinen şu çocukları olmuştur:





Azize Tanrıkulu

Azize Tanrıkulu (d. 9 Şubat 1986, Bismil, Diyarbakır, Türkiye), Olimpiyat ikincisi ve Avrupa şampiyonu Türk millî tekvandocudur. Aynı zamanda, Türk millî tekvandocu Bahri Tanrıkulu'nun kız kardeşidir.

Azize Tanrıkulu, 2008 Pekin Olimpiyatları kadınlar 57 kg tekvando finalinde, Güney Koreli rakibi Sujeong Lim'e yenilerek Olimpiyat ikincisi olmuş ve gümüş madalya kazanmıştır. Antalya Çağlayan Lisesi'nde beden eğitimi öğretmeni olarak görev yapmaktadır.




2001 Fransa Bisiklet Turu

2001 Fransa Bisiklet Turu nispeten kısa, fakat oldukça zor, çok sayıda ağır dağ etapları ile, takım zaman yarışlarını ve bir tırmanma zaman yarışını içerir. Fransa saat dönüş yönünde yapıldı ve bundan dolayı Alpler, Pireneler'den önce ziyaret eildi. Tur Fransa'da start aldı fakat ilk hafta Belçika ziyaret edildi. Etap bitişi, geleneksel olarak Champs-Élysées, Paris'di.

Yarışın büyük favorisi 1999 ve 2000 galibi Amerikalı bisikletçi Lance Armstrong'du. Onun büyük rakibi geçen yıldaki gibi muhtemelen Alman bisikletçi Jan Ullrich olacaktı. Diğer büyük mücadeleciler ise İspanya'dan Joseba Beloki, Fransa'dan Christophe Moreau İtalya'dan Francesco Casagrande olacak gibi gözüküyordu. Takımının seçilmemesi nedeniyle İsviçreli Alex Zülle, İtalyan tırmanıcı Marco Pantani ve İtalyan sprinter Mario Cipollini start almıyordu.

Erik Zabel kendisinin arka arkaya altıncı Yeşil mayo'sunu puan sınıflandırmasında en iyi sprinter olarak kazandı.






Güneşte Bir Leke

Güneşte Bir Leke 1961 ABD yapımı dramatik filmdir. Özgün adı A Raisin in the Sun dır.

Senaryosunu Lorraine Hansberry'in aynı adlı kendi oyunundan uyarlayıp yazdığı filmi Daniel Petrie yönetmiştir. Filmin başrollerinde Sidney Poitier ve Claudia McNeil oynamışlardır. Sinemada henüz ilk filminde oynayan şimdinin ünlü yıldızı Louis Gossett Jr.'da yan rollerden birinde gözükmektedir.

Filmin uyarlandığı ve filmle aynı adı taşıyan tiyatro eseri, Lorraine Hansberry'nin (d. 1930 - ö. 1965) ilk eseriydi ve henüz bir çocukken kendi ailesinin Chicago'da ırkçı iskan yasalarına karşı verdiği yasal mücadeleden esinlenerek bu oyunu yazmıştı, yani "A Raisin in the Sun" bir bakıma biyografik bir eserdir. Oyun 1959 yılında Broadway'de sahneye kondu ve büyük ilgi gördü. Broadway'de siyah ırktan bir kadının yazdığı bir oyun ilk kez sahnelenmiş oluyordu. Oyunun yönetmeni Lloyd Richards da siyahtı bu da oyunun ikinci Broadway rekorunu teşkil ediyordu. Filmin tüm oyuncu kadrosu aynı zamanda orijinal Broadway temsilinde de oynamışlardı.

1950'lerin sonunda ABD'de geçen film hayatlarının dönüm noktasındaki siyahi bir ailenin yaşadıkları küçük apartman dairesinde karşılaştıkları sorunları irdelerken ırk sorunu, kuşak çatışması, ekonomik sorunlar gibi konulara değinir. Filmin çekimleri ABD'de "Vatandaşlık Hakları Hareketi" nin bütün hızıyla başladığı bir döneme denk gelmişti. 1961 yılında gösterime girdiğinde çığır açıcı bir film olarak nitelendirilmişti ve kendisinden sonra gelecek birçok benzer sosyal içerikli film, oyun ve TV dizisine ilham kaynağı olmuştu.

Kültürel, tarihi ve estetik olarak kayda değer kategorisine sokulan film 2005 yılında Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Arşivi'nde (National Film Registry) koruma altına alındı
Altın Palmiye'ye aday gösterilen filmin yönetmeni Daniel Petrie'ye Cannes Film Festivali'nde Gary Cooper Özel Ödülü verilmişti. Filmin başrol oyuncuları Sidney Poitier ve Claudia McNeil hem Altın Küre hem de BAFTA ödüllerine aday gösterildiler.

Filmin 1989 ve 2008 yıllarında televizyon için 2 yeniden çevrimi daha yapıldı.

Filmde Chicago'nun güney yakasında küçük bir apartman dairesinde yaşam mücadelesi veren kalabalık bir siyahi Amerikalı ailenin dramı anlatılmaktadır. Ailenin reisi yaşlı anne Lena Younger'dır (Claudia McNeil). Bu azametli güçlü kuvvetli kadın, bir şirkette şoförlük yapan oğlu Walter Lee (Sidney Poitier), çamaşırcılık yaparak evin bütçesine katkıda bulunan gelini Ruth (Ruby Dee), doktor olmayı kafasına koymuş kolej öğrencisi zeki ve hırslı kızı Beneatha (Diana Sands) ve torunu küçük Travis 'le (Stephen Perry) birlikte uzun yıllardır kiracı olarak oturdukları küçük apartman dairesini paylaşırlar. Lena'nın kocası yeni ölmüştür ve kendisine eşinin sigortasından 10.000 dolar kalmıştır. Aniden gelen bu büyük miktardaki paranın nasıl değerlendirileceği aile içinde tartışmalara neden olur. Lena paranın satın alacakları yeni bir evin peşinatına yatırılmasını isterken Beneatha tıp fakültesinde göreceği eğitimin giderleri için harcanacağını ummaktadır. Walter Lee ise iki arkadaşı ile birlikte ortak açacakları içki dükkânının ortaklık payı olarak bu parayı istemektedir. Bu arada Lena'nın peşinatını vererek satın aldığı ev beyazların oturduğu bir mahallededir ve burada siyahların oturm