üten Amiral Nikolay Gerasimoviç Kuznetsov'dan almıştır. "Proje 1143.5", "Brezhnev" ve "Kremlin" olarak da adlandırılan sınıfının iki üyesinden ilki olan "Kuznetsov" Rus Donanması'nın aktif hizmetteki en gelişmiş gemisi ve tek uçak gemisidir. Sınıfın diğer üyesi "Varyag", Sovyetler Birliği'nin dağılmasını takiben inşa halindeyken Ukrayna tarafından alıkonulmuş ve 1998 yılında Çin'e satılmıştır.

Batılı kaynaklar tarafından bir uçak gemisi olarak sınıflandırılmasına karşın "Kuznetsov", Amerikan ve İngiliz uçak gemilerinden çok farklı bir görev tanımına ve donanımına sahiptir. İnşa halindeyken "tyazholiy avianesushchiy kreyser" (ağır, uçak taşıyan kruvazör) olarak tanımlanan gemi, balistik füze taşıyan denizaltılar ile muhtelif suüstü ve hava güçlerine keşif, atış ve savunma desteği sağlamaktadır. Bu tanım, aynı zamanda geminin Montrö Sözleşmesi hükümleri uyarınca İstanbul ve Çanakkale boğazlarından geçiş yapmasına olanak tanımaktadır.

"Kuznetsov"'un ana vurucu gücünü çok amaçlı SU-27K ve SU-33 "Flanker" uçakları oluşturmaktadır. Ana olarak hava üstünlüğü ve savunma görevlerini yürüten bu uçaklar, keşif ve mayın arama görevlerinde de kullanılabilmektedir. İki kişilik SU-33UB ve SU-25UT eğitim uçakları ve anti-denizaltı görevlerini de yürüten KA-27 "Helix" helikopterleri geminin diğer hava unsurlarını oluşturmaktadır.

Sabit kanatlı uçakların kalkışı için Amerikan uçak gemilerinde kullanılan buharlı mancınıkların yerine "Kuznetsov"'un pruvasında yukarı doğru eğimli bir rampa yer almaktadır. Uçuş güvertesinin orta kısmından artyakıcı gücüyle hareket eden uçaklar böylelikle daha yüksek bir irtifa ve açıyla havalanabilmektedir. Bu sistem, pilot yükünü ve uçağın yıpranmasını azaltmasına karşın azami 120–140 km/h gibi çok düşük bir kalkış hızı sağlayabilmekte, bu yüzden de bu hızlarda stall olmayan (havada kalabilen) uçaklar tasarlanmasını gerektirmektedir.

"Kuznetsov"'un vurucu gücü, taşıdığı 12 adet SS-N-19 "Shipwreck" karadan-karaya balistik füze ile tamamlanmaktadır. Gemiye kruvazör özelliğini kazandıran bu füzeler, 500-625 km menzile sahip olup nükleer savaş başlığı da taşıyabilmektedir.

"Kuznetsov"'un inşasına ilk olarak 1982 yılında "Riga" ismiyle karar verilmiş ve inşaat, ertesi yıl Güney Nikolayev Tersanesi'nde başlamıştır. 1982 yılı sonlarında ismi önce "Tblisi" (Tiflis) daha sonra da "Leonid Brezhnev" olarak değiştirilen gemi, nihayet 4 Ekim 1990 tarihinde bugünkü ismine kavuşmuştur. Hizmete ilk olarak 1991 yılında giren "Kuznetsov", donanım eksiklikleri ve Sovyetler Birliği'nin dağılması sonucu ortaya çıkan durgunluk nedeniyle 1993 yılına kadar uçuş operasyonları gerçekleştirememiş ve ancak 1995 yılında aktif olarak göreve çıkabilmiştir.

1996 yılı başlarında ilk kez Akdeniz turuna çıkan "Kuznetsov", ertesi yıl bir dizi bakım ve onarım çalışmaları için Kuzey Filosu'na ait bir tersaneye dönmüştür. Çalışmalar maddi sıkıntılar sebebiyle ancak 1998 yılının Temmuz ayında tamamlanabilmiş ve gemi 3 Kasım 1998 tarihinde tekrar hizmete girmiştir. 2000 yılı sonunda Barents Denizi'nde batan Rus denizaltısı Kursk için gerçekleştirilen kurtarma operasyonlarına katılan gemi, 2003 yılı sonunda tekrar sefere çıkmış, 2004 yılı Ekim ve 2005 yılı Eylül aylarında Rusya'nın Atlas Okyanusu'nda gerçekleştirdiği askeri tatbikatlara iştirak etmiştir. 2005 yılı tatbikatında gemiye bağlı bir SU-33 savaş uçağı iniş sırasında geminin güvertesinden kayarak okyanusa gömülmüştür.

Teknik ve maddi kaynak sıkıntıları geminin düzenli olarak görev yapmasını engellemekle birlikte "Kuznetsov"'un 2030 yılına kadar aktif hizmette kalması planlanmaktadır.

27 Eylül 2006 tarihinden itibaren gemi ve gemiye bağlı SU-33 savaş uçakları, yıl sonuna dek süren küçük çapta bir modernizasyon çalışmasına tabi tutulmuştur.

11 Aralık 2007 tarihinde Norveç açıklarında uluslararası sularda seyreden "Kuznetsov"'dan kalkan uçak ve helikopterler, Barents Denizi'ndeki petrol platformlarının yakınında keşif uçuşları gerçekleştirmiştir. Uçuşlar sırasında Norveç'e bağlı sivil uçak ve helikopterler çarpışma riskine karşı bölgeye gerçekleştirdikleri seferlere ara vermek zorunda kalmış, ancak "Kuznetsov" uluslararası sularda seyrettiği için diplomatik bir krize yol açılmamıştır.

Bu olaydan sonra Akdeniz'e yönelen gemi, halen burada Rus Donanması'na bağlı 11 gemi ve 47 uçakla birlikte ortak eğitim ve keşif görevleri yürütmektedir.





Levh-i Mahfûz

Levh-i Mahfûz, Arapçada "korunmuş levha" anlamına gelir. İnsanların başlarına gelecek şeyleri de ihtiva ettiği için "Kader Kitabı" da denir.

İslam dininde kader olarak isimlendirilen, geçmiş ve gelecek tüm olaylar ve varlıklar Allah katında bulunan Levh-i Mahfuz'da yazılı bulunmaktadır. İbn-i Kemal'e göre, Levh-i mahfuz, korunmuş levha demektir. Olmuş ve olacak her şeyin yazılı olduğu kitap anlamındadır. Melekler, Levh-i Mahfûz'u görürler.

""Gökte ve yerde gizli olan hiçbir şey yoktur ki, apaçık olan bir kitapta olmasın."" (Neml Suresi, 75) Ayette geçen apaçık kitap "Levh-i Mahfuz" olarak yorumlanır.

Olmuş ve olacak şeyler Allah'ın bilgisine bağlı olduğundan Levh-i Mahfuz doğrudan Allah'ın ilim sıfatı ile ilişkilendirilir. Korunmuş olarak nitelenmesinin nedeni, burada yazılı olan şeylerin herhangi bir müdahale ile değiştirilmekten, bozulmaktan uzak ve korunmuş olmasındandır.

Kur'an'da geçen Ümmü'l-Kitap (Kitapların Anası, Ana Kitap), Kitabun Mübin (Apaçık Kitap), Kitabun Hafîz (Koruyan Kitap), Kitabın Meknun (Saklanmış Kitap), İmamun Mubin (Apaçık İnen Kitap) ve sadece kitap ifadeleri Levhi mahfuz ile ilişkili bulunan ifadelerdir.

Buruc suresi 22. ayetinde "Kur'an'ın Levh-i Mahfûz'da bulunduğu" ifade edilir.(Buruc: 22), ancak hiçbir tanım getirilmez. Bazı ayetlere göre "Levh-i mahfûz içinde hiçbir şeyin eksik bırakılmadığı" (En'âm: 59), "olacak şeylere ait bilgileri saklayan" (Kaf: 4), y"eryüzü ve insanlarla ilgili tüm olay ve oluşların yazılı bulunduğu" (Hâdid: 22) "her şeyin sayılıp tespit edildiği" (Yasin: 12), "gökte ve yerdeki tüm gizliliklerin açıkça belirtildiği" (Neml: 75)," temiz yaratılan meleklerden başka kimsenin dokunamayacağı apaçık, korunmuş, koruyan, saklanmış" ve "ana kitap'tır". İsrâ Sûresi 58. ayetde de "Bu, Kitap'ta (levh-i mahfuz'da) yazılıdır." şeklinde yer almaktadır.

Korunan Levhalar ifadesi dolaylı olarak Tevrat'ta da geçer ve bu levhalardan, arkalı-önlü olarak üzerine 10 emrin yazıldığı iki taş levha olarak sözedilir. Musa'ya verilen bu taş levhaların "Antlaşma Sandığı" (veya "Ahit Sandığı") olarak adlandırılan bir sandık içerisinde korunduğu yazılıdır. Tevrat'taki şekliyle Antlaşma Sandığı'nda korunan bu levhalar, geçmiş ya da gelecekteki bilgileri kapsamaz. Bu haliyle bu levhaların Levh-i Mahfuz'dan farklı olarak kaderle hiçbir ilgisi de yoktur. Bu iki taş levha üzerinde yalnızca 10 emirle ilgili bilgilerin bulunduğu yazılıdır.





Sergey Dovlatov

Sergey Donatoviç Dovlatov, (Rusça: "Сергей Донатович Довлатов") (d. 3 Eylül 1941, Ufa, Başkurdistan, SSCB – ö. 24 Ağustos 1990, New York, ABD). Rus kısa öykü yazarı, romancı, gazeteci.

Dovlatov 3 Eylül 1941 tarihinde ailesinin II. Dünya Savaşı sırasında Leningrad'dan tahliye edilerek yerleştirildiği Ufa'da doğdu. Annesi Nora Sergeevny Dovlatova (1908-1999) Ermeni asıllı bir düzeltmendi; babası Donata Isaakovich Metchik (1909-1995) Yahudi asıllı bir tiyatro yönetmeniydi.

Dovlatov, savaştan sonra annesiyle birlikte Leningrad'a (şimdiki Sankt-Peterburg) taşındı. Üniversiteye başlamadan önce bir süre metal işçisi olarak çalıştı. 1959 yılında Leningrad Devlet Üniversitesi filoloji fakültesinde Fince Bölümü'nde okumaya başladı ve iki buçuk yıl sonra başarısız olduğu gerekçesiyle üniversiteden atıldı. Leningrad’ta Yevgeni Rein, Anatoly Naiman, Joseph Brodsky gibi şairlerle ve yazar Sergei Wolf ve ressam olan Alexander Nezhdanoff ile arkadaşlık ediyordu. Bölümden atıldıktan sonraki üç yıl orduda, gözaltı kamplarında gardiyan olarak görev yaptığı Komi Cumhuriyeti'nde geçirdi. Brodski, anılarında Dovlatov’un askerden döndükten sonraki ruhsal durumunu "çok sayıda hikayeleri ve delice bakan gözleriyle, Kırım'dan dönen Tolstoy'a benziyordu" ifadeleriyle anlatmıştır.

Askerliğini tamamladıktan sonra Leningrad Devlet Üniversitesi'nde gazetecilik okudu. Vladimir R. Maramzin, Igor M. Jefimov, Boris B. Bakhtin ve Vladimir A. Gubin tarafından kurulan edebiyat grubu "Gorožaně" (kasaba halkı), davet edildi. Bir süre tanınmış Rus yazar Vera Panova'nın yardımcısı olarak çalıştı.

1972-1975 yıllarında Estonya'ya gitti. Bir geminin kazan dairesinde ateşçi olarak iki ay boyunca çalıştıktan sonra "Morjak Estonii", "Vecherniy Tallin" ve "Sovetskaja Estonija" gazetelerinde çalıştı. Bir süre Pskov'da Aleksandr Puşkin'e adanmış br açık hava müzesinde tur rehberliği yaptıktan sonra tekrar Leningrad'a döndü. 1975 yılında bir gençlik dergisi olan "Koster"'de çalıştı, kısa öyküler yazmaya devam etti, ancak yayıncılar ve dergiler öykülerini basmayı reddettiler. Yalnızca bir kısa öyküsü ""Intervju"" (Görüşme), "Junost" (Gençlik) dergisinde 1974 yılında yayımlandı. Gazetecilik pratiğinden yola çıkarak yazdığı hikayelerini derlediği kitabı ""Kompromiss"" (Uzlaşma) KGB tarafından yasaklandı ve yok edildi. Hikâyelerinden bazıları batıdaki Rusça dergilerde yayımlandı. Bu yüzden önce Sovyet Gazeteciler Birliği'nden kovuldu, bir süre sonra da sınır dışı edildi.

1979'da annesi, eşi ve kızıyla birlikte önce Viyana'ya kısa bir süre sonra da ABD'ye göç etti. Kendisi gibi sürgün yazarların da yer aldığı Rus göçmenlere hitap eden "Novyi Amerikanec" (Yeni Amerikalı) dergisinde baş editör oldu. Önceleri göçmenler arasında tanınırken birbiri ardına kitapları çıkmaya başladı ve 1980'lerin ortalarında bir yazar olarak geniş bir çevrede tanındı. "Partizan Rewiev" ve "The New Yorker"'da yazmaya başladı. Özgür Avrupa Radyosu'nda yazarlık yaptı.

Sergey Davlatov 24 Ağustos 1990'da New York'ta kalp krizinden öldü. Uzun yıllar yaşadığı Oueens'deki Mount Hebron Mezarlığı'na gömüldü. Ölümünden sonra, 2003 yılında Yallin'de yaşadığı eve ve 2007 yılında St Petersbug'da Rubinštejnově Sokağı'na anısına pl