ce tutmuştur. Bu tepeler, Oder Nehri'nden ve otobandan daha yüksek araziydi ve istihkamcılar tarafından tahkim edilecekti. Seelow Tepeleri Oder Nehri'nin 17 km. kadar batısında ve Berlin'in 90 km. doğusundadır. Alman istihkamcılar, bahar ayları dolayısıyla zaten doymuş olan Oder'in sulak alanlarındaki birikimi serbest bırakarak arazinin yarı bataklık halini almasını sağladılar. Bunun ardından savunma kuvvetlerinin yerleşeceği üç savunma kuşağı inşa edildi. Bu mevziler geriye doğru Berlin'in dış semtlerine kadar uzatıldı. (Berlin'e daha yakın kesimleri Wotan Mevzi olarak bilinir) Savunma mevzileri, anti-tank engelleri, tanksavar topları yerleştirildi ve geniş bir siperler ağının yanı sıra koruganlarla desteklendi. Sonuç olarak Bu savunma, Berlin'e giden tüm yolları kesiyordu ve son savunma hattıydı. İleri savunma hattının 15 – 20 km. gerisinde düzenlenmişti.

20 Nisan'da 1. Beyaz Rusya Cephesi topçusu, Berlin'in merkezini ateş altına almaya başladığında Wehrmacht, Hitler'in emriyle "Clausewitz Operasyonu"na başladı. Buna göre tüm Wehrmacht ve SS büroları temizlenecekti, tüm evraklar imha edilecekti. Bu uygulamayla Berlin, artık "ateş hattı" sayılmaktadır.

Güneyde ise Mareşal İvan Konev, emrindeki 1. Ukrayna Cephesi kuvvetlerinin büyük kısmını Yukarı Silezya'nın dışına, kuzeybatı yönünde Neisse Nehri'ne kaydırdı. Mareşal Jukov'un kuvvetleri, Seelow Teperleri'nde Alman kuvvetleriyle çarpışırken Mareşal Konev'in 1. Ukrayna Cephesi kuvvetleri de Alman 9. Ordusu'ndan arta kalanları, Halbe kenti yakınlarındaki Spree Ormanı'nda tuzağa düşürerek kuşattı. Alman 9. Ordusu'nun kuşatmayı yarıp çıkma yönünde ilk girişimin yaklaşık olarak 5 bin tutsak vermesiyle sonuçlandı ve ayrıca 200 parça top ile 40 tank da Kızıl Ordu'nun eline geçti. Bu sonuca karşın, 1. Ukrayna Cephesi kuvvetlerinin hatları zayıf tutuyor olması, ikinci kez çıkış denemeyine yol açmıştır. Bu kezki girişim, 9. Ordu'dan kalan birliklerin büyük bir kısmının kuşatmadan kurtulmasıyla sonuçlandı. Mareşal Konev'in karargahının hatasını fark ederek sevk ettiği birlikler, 9. Ordu'nun artçı unsurlarını açıkta yakaladı. Alman birliklerinin üçüncü girişimi ise büyük kayıplarla sonuçlanmakla birlikte 25 bin askerin, cephenin 12. Ordu kesimine ulaşabilelerini sağlamıştır. Alman birlikleri buradan batı yönünde Elbe Nehri kıyılarına çekildiler. Niyetleri Kızıl Ordu'dan kaçıp Birleşik Devletler Ordusu'na teslim olmaktı.

Berlin yaklaşımlarına yönelen Kızıl Ordu genel taarruzunun tümünde, en sert çatışmalar Seelow Tepeleri kesiminde yaşanmıştır. Ayrıca bu kesim, Berlin dışındaki son önemli savunma hattıydı. Dört günden biraz fazla süren (16 - 19 Nisan) Seelow Tepeleri Muharebesi, II. Dünya Savaşı'nın son meydan muharebesidir. STAVKA'nın Berlin Harekâtı açısından Seelow Tepeleri Muharebesi, "Berlin'in kapısı" sayılıyordu. Kızıl Ordu, 1 milyon civarında asker, 20 bin tank ve topu, bu kapıyı kırmak için muharebeye sürmüştür. Bu Kızıl Ordu gücünün karşısında 100 bin Alman askeri ve 1.200 tank ve top, mevzileri savunmuştur. Mareşal Jukov komutasındaki taarruz, sonuç olarak Alman kuvvetlerini mevzilerinden atmayı başardı. Muharebenin sonu itibarıyla Kızıl Ordu kayıpları 30 bin, Alman kayıpları ise 12 bin olarak gerçekleşmiştir.

Muharebenin dördüncü günü olan 19 Nisan'da 1. Beyaz Rusya Cephesi kuvveleri Seelow Tepeleri'ndeki son savunma hattını da yardı. Bu andan itibaren Kızıl Ordu birlikleriyle Berlin arasında sadece dağılmış Alman birlikleri kalmıştır. Bir sonraki gün Forst'u ele geçiren 1. Ukrayna Cephesi geniş bir araziye yayıldı. Sovyet kuvvetleri iki kol halinde ilerlediler. Bir kol, General Gordov komutasındaki 3. Muhafız Ordusu, General Pavel Rybalko komutasındaki 3. Muhafız Tank Ordusu ve General Lelyuşenko komutasındaki 4. Muhafız Tank Ordusu olarak, Berlin'in kuzeydoğusu yönünde ilerledi. Esasen Berlin'e yönelen ana taarruz kolu buydu. İkinci kol ise batıya, Elbe Nehri yönünde Berlin'in güneybatısına, Amerikan birlikleriyle temas için ilerledi. Bu iki kol halinde taarruz için Sovyet kuvvetleri, kuzeydeki Alman Vistül Ordular Grubu ile güneydeki Merkez Ordular Grubu arasındaki artık açılmış olan sınır kesiminden ilerlediler. Günün sonunda Alman Doğu Cephesi hattı, Frankfurt'un kuzeyinde Seelow kesiminde ve güneyde Fors civarında yarılmıştı. Cephe hattındaki bu yarılmalar, Kızıl Ordu birliklerinin Alman 9. Ordusu'nu Frankfurt'un batısında geniş bir bölgede kuşatmasına olanak verdi. Alman 9. Ordusu'nun kuşatmayı yarıp batı yönünde çekilme girişimi, Halbe Muharebesi olarak bilinir. Bu harekâtlar sırasında Sovyet kuvvetlerinin tank kayıpları yüksektir. Seelow Tepeleri Muharebesi'nin en azından 727 kaybıyla birlikte, 1 - 19 Nisan tarihleri arasındaki tank kayıpları 2.807'dir.

Hitler'in doğum günü olan 20 Nisan'da 1. Beyaz Rusya Cephesi topçusu, Berlin'in merkezini ateş altına almaya başladı ve kent Kızıl Ordu birliklerinin eline geçene kadar da bu ateşi sürdürdü. Savaştan sonra Sovyetler Birliği, bu savaş boyuca kullanılan topçu mühimmatı tonaj olarak Batılı Müttefiklerce kente bırakılan bombalardan fazla olduğunu açıklamıştır. 1. Beyaz Rusya Cephesi kuvvetleri ise Berlin'e doğu ve kuzeydoğu yaklaşımlarından ilerlerken, Berlin'in güneyinde 1. Ukrayna Cephesi kuvvetleri, Juterbog'un kuzeyinde General Ferdinand Schörner komutasındaki Alman Merkez Ordular Grubu'nun en kuzey kanattaki son dağınık birlikleri geri atmış, bir kısım kuvvetleriyle Elbe kıyılarındaki Magdeburg yakınlarındaki Amerikan - İngiliz cephe hattına yürümüştür. Bu Cottbus'un güneyinden başlayan ve kuzeybatı yönünde sürdürülen ileri hareket, Berlin'in güneyine gelindiğinde bir kısım kuvvetleriyle kuzeye yönelerek Berlin üzerine ilerlemiştir. "Cephe"ye bağlı 4. Muhafız Tank Ordusu ise Berlin'in güneybatısına kadar ilerlemiş ve buradan kuzeye çark etmiştir. Kuzey yönünde ilerleyen bu Kızıl Ordu birlikleri, Berlin'in batısındaki Postdam'a ulaşarak Mareşal Jukov'un ileri unsurlarıyla temas sağlayarak kentin kuşatılmasını tamamladılar. (Kroki için:)

Her iki Sovyet "cephe"si, 23 Nisan'da kent etrafındaki kuşatmayı daraltmaya ve 9. Ordu ile kent arasındaki bağlantıyı zorlamaya devam ettiler. Güneyde 1. Ukrayna Cephesi unsurları batı yönünde harekete devam ettiler. Bu kesimde Berlin yönünde ilerlemekte olan Alman 12. Ordusu ile muharebeler başladı. Aynı gün Hitler, General Helmuth Weidling'i, General Reymann yerine Berlin Savunma Sahası Komutanı olarak atadı. Ertesi gün, 24 Nisan 1945'te 1. Beyaz Rusya Cephesi ve 1. Ukrayna Cephesi kuvvetlerine bağlı ileri unsurların Berlin'in batısında temas kurmasıyla Berlin'in kuşatılmasını, muharebenin ilk dokuz gününde tamamladılar. Öte yandan 1. Ukrayna Cephesi'ne bağlı 5. Muhafız Ordusu'nun 58. Muhafız Tümeni, Birleşik Devletler 1. Ordusu'nun 69. Piyade Tümeni ile Elbe Nehri kıyısındaki Torgau yakınlarında temas kurmuştur. Bu manevralar, Berlin'in güneyindeki Alman kuvvetlerini üçe bölmüştür. Alman 9. Ordusu Halbe Muharebesi'nde kuşatılmıştı. General Wenck'in 12. Ordusu, Hitler'in 22 Nisan tarihli emrine uyarak güneybatıdan Berlin yönünde taarruz ediyordu. Fakat Potsdam civarında Sovyet 1. Ukrayna Cephesi'ne bağlı unsurların sert direnciyle karşılaştı. General Schörner'in Merkez Ordular Grubu, Berlin Muharebesi'ni bırakarak Çekoslovakya'ya uzanan ulaşım hatları üzerinden geri çekilmek zorunda kaldı.

Alman 9. Ordusu, 24 Nisan - 1 Mayıs tarihleri arasında gözü kara bir mücadele içine girerek 12. Ordu'yla bir temas kurabilmek için kuşatmadan çıkma girişimlerinde bulundu. Hitler, 9. Ordu'nun kuşatmadan başarıyla çıkabilmesi durumunda 12. Ordu'yla birleşerek Berlin'e yürüyebileceğini, kenti kurtarabileceğini düşündü. Ancak General Heinrici, General Busse ve General Wenck'in bu yönde düşündüklerini gösteren herhangi bir kanıt yoktur. Hitler'in 9. Ordu'nun Sovyet hatlarını yarmak için taarruz etmesine izin vermesiyle, çok sayıda Alman birliği batıya çekilebildi ve Birleşik Devletler Ordusu'na teslim olabildi.

Sovyet kuvvetlerince Berlin'in kuşatılması, S-Bahn raylı ulaşım çemberindeki Alman savunma hatlarına 25 Nisan'da sızılmasıyla pekiştirildi. Ertesi gün itibarıyla, Sovyet kuvvetleri taarruzlarına devam ettikleri sürece, Berlin savunmasındaki Alman kuvvetlerinin artık yapabileceği hiçbir şey yoktu. Savaşın belirleyici aşamaları zaten geçilmişti ve Almanlar tarafından kentin dışında kaybedilmişti.

Berlin'in kuzeyinde 2. Beyaz Rusya Cephesi kuvvetleri, Stettin ile Schwedt arasıda Vistül Ordular Grubu'nun kuzey kanadına saldırdı. Bu kesim, General Hasso von Manteuffel'in 3. Panzer Ordusu tarafından tutulmaktaydı. Oder Nehri'nin doğu kıyılarında 2. Beyaz Rusya Cephesi kuvvetleri ile 3. Panzer Ordusu arasında şiddetli çatışmalar yaşandı. Kızıl Ordu kuvvetleri 22 Nisan'da burada 15 km. derinlikte bir köprübaşı elde ettiler. Sovyet birlikleri 25 Nisan'a kadar süren çatışmaların sonucunda 3. Panzer Ordusu'nun cephe hattını Stettin'in güneyindeki köprübaşı civarında yardılar ve Randowbruch Bataklığı'nı aştılar. Bu durumda 2. Beyaz Rusya Cephesi kuvvetlerinin önünde hem batı hem de kuzey istikametleri açılmış oldu. Batı yönünde, General Bernard Montgomery'nin İngiliz 21. Ordular Grubu ve kuzeye yönünde Baltık Deniz kıyısındaki Stralsund Limanı. Alman 21. Ordu ve 3. Panzer Ordusu, Mareşal Rokossovski'nin 2. Beyaz Rusya Cephesi kuvvetlerinin amansız baskısı altında batı yönünde geri çekilmek zorunda kaldılar ve sonuçta, Elbe kıyılarından sahile uzanan 32 km. genişlikteki bir cepte kuşatıldılar. Bu Alman ordularının batısında, 1 Mayıs'ta Elbe köprübaşından Wismar ve Lübeck'i almak için taarruza geçecek olan İngiliz 21. Ordular Grubu, doğusunda Sovyet 2. Beyaz Rusya Cephesi kuvvetleri, dahası güneyinde ise Amerikan 9. Ordusu vardır. Amerikan 9. Ordusu, Ludwigslust ve Schwerin'e kadar uzanan bir girme sağlamış bulunuyordu. Aynı gün General Bogdanov'un 2. Muhafız Tank Ordusu Berlin'in kuzeyine 50 km. kadar yaklaştı ve Werneuchen'in güneybatısından taarruz etti. STAVKA planı, öncelikle kenti ve ardından Alman 9. Ordusu'nu kuşatmaktı.

Güney kesimde Forst'un kuzeyinde, 9. Ordu ve 4. Panzer