chmidt" ), (d. 1800, Viyana - ö. 30 Ağustos 1874, İstanbul) Avusturyalı ve Osmanlı bilim insanı, doktor.

Osmanlı İmparatorluğu'nda jeoloji, paleontoloji ve zoolojiye önemli katkılar yapmış bir bilim insanıdır. Türk Kızılayı'nın kuruluşunda da önemli rol almıştır.

Türk bilim tarihinde bilinen adı ile “Macarlı Miralay Abdullah Bey”, 1800 yılında Avusturya'nın Viyana şehrinde dünyaya geldi. Doğduğunda kendisine "Karl Edward" adı verildi. Babası, Transilvanya (Macaristan) doğumlu bir maliye memuru olan Anton Hammerschmidt'tir.
Viyana Akademisi’nde felsefe öğrenimi gördükten sonra doğa bilimleri ile ilgilendi. Mineroloji, Jeoloji ve Fosil Bilim Dalında uzmanlaştı; Viyana’da bir de ziraat dergisi çıkardı. Doğa bilimlerinden, entomoloji (böcek bilim) alanında ün kazandı ve dönemin önemli bilimsel dergilerinden ""Gazette Agronomique""te yazarlık yaptı. Entomolojideki uzmanlık alanı, böceklerin metamorfozu (başkalaşım) üzerinedir. 1830-1832 yıllarında Breslav ve Viyana'da dünyadaki her sınıftan 1000'den fazla böceğin metamorfozunu sergilemiş ve bu girişimiyle Breslav Leopaldina-Carolina İmparatorluk Akademisi tarafından ödüllendirilmiştir.

1837 yılında tıp doktoru oldu. Viyana üniversitesinde hem zooloji okutmanı, hem de cerrah olarak çalıştı. 1847-1848 arasında Dişhekimi Dr. J. Weigner ile ""Eter Anestezisi"" üzerinde yaptığı deneyler dünyada bilimsel anesteziolojinin öncü çalışmaları kabul edilir.

6 Ekim 1848 tarihinde Macarlar tarafından başlatılan ""Viyana Ayaklanması""na katıldı. Ayaklanma, 31 Ekim 1848’de bastırılınca, Polonyalı Józef Bem ve bazı arkadaşları ile birlikte Macar ordusuna katılıp Transilvanya savunmasında savaştı. Macarların yenilgiye uğraması üzerine, hayatını kurtarabilmek için arkadaşları ile birlikte Osmanlı İmparatorluğu'na sığındı.

İstanbul'da önce Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane'ye atandı fakat Avusturya sefaretinden gelen yoğun baskılar üzerine Şam'daki bir askeri hastaneye Miralay rütbesiyle tayin edildi. Bu dönemde Müslümanlığı kabul etti ve "Abdullah" adını aldı.
1855'te Kırım Savaşı'nın bitmesine doğru İstanbul'a çağrıldı; önce Gülhane, ardından da Haydarpaşa hastanelerinde çalıştı.

1862'de Tıbbiye'de İlmülarz vel maadin (Jeoloji ve Mineraloji) derslerine girdi ve Türkiye’de jeoloji öğretiminin öncüsü oldu.
Bu dönemde İstanbul civarından topladığı 1200 kadar fosil ve taştan oluşan koleksiyonunu Paris Doğa Tarihi müzesine hediye etti. Bu fosiller arasında bulunan yeni türlerden birine ""Cryphaeus abdullahi"" adı verilmiştir.

1867'de Osmanlı hükümeti tarafından Paris sergisine delege olarak gönderildi. Paris'te toplanan Milletlerarası Sıhhî Yardım Komitesi’ne katıldı ve Türkiye'nin daimî temsilciliğine seçildi. Milletlerarası Yardım Komitesi Başkanlığı tarafından kendisine Osmanlı imparatorluğu içinde yaralılara yardım derneği kurulması için vekâlet verildi. Paris'ten döndükten sonra bu konuda girişimlerde bulundu ancak engellerle karşılaştı. Serdar-ı Ekrem Ömer Paşa'nın desteğini alarak bugünkü Türk Kızılayı'nın kuruluş çalışmalarını başlattı.

1870 senesinde Mekteb-i Tıbbiye-i Askeriye-i Şahane için ""Doğa Tarihi Müzesi"" kurmaya memur edildi Aynı kurum bünyesinde 1839'da kurulmuş olan ilk müze 1848’deki Büyük Beyoğlu Yangını'nda tahrip olmuştu. Dr. Abdulah Bey, 1870 yılında yeni bir doğa tarihi koleksiyonu oluşturmaya girişti. Avrupa'daki doğabilimciler ile temasa geçerek İstanbul’a çok sayıda örnek gönderilmesini sağladı. 1871 yılında Türkiye'nin öğrencilere ve halka açık ilk Doğa Tarihi Müzesi (Le Musée d'histoire naturelle d'école Imperiale de Medicine a Constantinople) açıldı. Bu nedenle 1290 (1873) salnamelerinde adı Abdulah Bey'in adı ""Numunehane Müdürü"" olarak geçer. Mekteb-i Tıbbiye’ye bağlı olan müze daha sonra Fen Fakülesi Jeoloji Bölümü’ne devredilmiş ve Büyük Vefa Yangını sırasında tamamen yokolmuştur.

Dr. Abdullah Bey, 1874 yılının Ağustos ayında Üsküdar-İzmit arasında yapılacak tren hattı için jeolojik arazi çalışması yaptıktan sonra fenalaştı; 30 Ağustos 1874'te İstanbul'da hayatını kaybetti. Cenazesi Eyüp'te Defterdar Camii'nin kabristanına defnedildi. Mezarı 1994 yılında yeniden yaptırıldıktan sonra kaybolmuş; 2012’de Kızılay tarafından yeni bir anıt mezar yaptırılmıştır




Livia Medullina

Livia Medullina Camilla Roma İmparatoru Claudius'un ikinci nişanlısıydı. Claudius imparator olmadan önce nişanlanmışlardı. MS 8 yılında konsül olan ve İmparator Tiberius'un yakın arkadaşı olan Furius Camillus'un kızıydı. Erkek kardeşi Arruntis Camillus Scribonianus 32 yılında konsül olmuştu.

Claudius'un ilk nişanlısı Aemilia Lepida ile nişanını MS 8 yılında Augustus Aemilia'nın ailesinin gözden düşmesi üzerine bozmuştu. Claudius ile Livia'nın nişanlanmaları için bastıran muhtemelen arkadaşı Furius Camillus'u imparatorluk ailesine katarak ödüllendirmek isteyen Tiberius'du.

Suetonius'un aktardığına göre Livia düğün günü aniden hastanmış ve ölmüştü (muhtemelen 9 ya da 10 yılında).

Scribonianus Dalmaçya valisi iken Claudius'a yönelik ilk darbe girişiminin başıydı.





Drusus Claudius Nero

Drusus Claudius Nero, Tanınmış bir Roma vatandaşı.





Plautia Urgulanilla

Plautia Urgulanilla Roma İmparatoru Claudius'un ilk karısıydı. MS 9 yılı civarında Claudius 18 yaşındayken evlenmişlerdi. Suetonius'a göre 24 yılında Plautia'nın zina yapması ve görümcesini öldürülmesine karıştığı şüphesiyle boşanmışlardı.

Babası MÖ 2 yılında konsüllük yapmış bir general olan Marcus Plautius Silvanus'tu. Urgulanilla adını Livia'nın yakın arkadaşı Urgulania'dan almıştı.

Bu evlilikten bir oğlu (genç yaşta ölen Claudius Drusus) ve bir kızı (boşanmalarından beş ay sonra doğan Claudia) olmuştu. Claudia'nın, azledilmiş bir köle olan Boter'in kızı olduğuna inanıldığından Claudius kızı reddetmişti.




Askerî lise

Askerî lise, askerî eğitim ve pozitif bilim dersleri vererek harp okuluna, subay adayı öğrenci yetiştirmek üzere kurulan askeri eğitim vermiş kurum.

İlk kez 1789 yılında, Osmanlı İmparatorluğu Padişahı II. Mahmud zamanında Harbiye-i Umumiye adıyla temelleri atılmış 1839'da Kuleli Askeri Lisesi (o zamanki adıyla Kuleli Harp Okulu) ile de güçlenmiştir. 2016 yılında askeri liselerin kapatılma kararı alınmış olup, bu tarihe kadar faaliyet gösteren liseler şu şekildedir:





Norveç tarihi

Norveç tarihi, bugünkü Norveç Krallığı topraklarının tarih öncesi dönemlerden günümüze kadar uzanan tarihini kapsar.

İnsanlar Norveç topraklarına son buzul çağının sona ermesinden sonra MÖ 12.000 yılı civarında yerleşmişlerdir. İskandinavya'da Taş Devri ve Tunç Çağı'ndan kalma kayalara oyulmuş resimler bulunmuştur. Roma İmparatorluğu döneminden MS 800 civarına kadar olan süre İskandinavya'nın Demir Çağıdır. Bu dönemden kalma günümüze kadar ulaşmış Runik Taşlar mevcuttur.

9. yüzyıla girerken Norveç çok sayıda küçük krallıklardan oluşmaktaydı. 872 yılında kral Sarışın Harald bu küçük krallıkları tek bayrak altında toplayarak Birleşik bir Norveç devleti kurmayı başardı.

8.-11. yüzyıl arasında Norveç'te Vikingler olarak bilinen kavim hüküm sürmüştür. Savaşçı bir ulus olarak tanınan Vikingler batıda Britanya, İzlanda, Grönland ve hatta Kuzey Amerika'ya kadar ulaşarak sömürgeler kurdular. Doğuda ise Karadeniz ve Hazar Denizi kıyılarına kadar uzanan yerleşim birimleri kurmuşlardır. İngiltere'nin büyük bir bölümü bu dönemde Viking egemenliği altında kaldı. Günümüzde İrlanda'nın en büyük kentleri olan Dublin ve Cork bu dönemde Vikingler tarafından kurulmuştur.

1000 yılı civarında Hristiyan misyonerler Norveç'te Hristiyanlığı yaymaya başladılar. I. Harald'ın oğlu I. Haakon Hristiyanlığı kabul etmiş ilk Norveç kralıdır. Kral II. Olaf Haraldsson'un 1030 yılındaki ölümünden sonra Danimarkalılar Norveç'i ellerine geçirdiler. Norveç Danimarka kralı Knud'un kurduğu Kuzey Denizi İmparatorluğu'nun bir parçası haline geldi.

1363 yılında Norveç kralı VI. Håkon Danimarka kralı IV. Valdemar'ın kızı I. Margrete'le evlenerek iki ülkeyi bir bayrak altında birleştirdi. Ayrıca Håkon İsveç kraliyet ailesiyle de akrabaydı. Çiftin evliliğinden doğan II. Olaf'ın İsveç, Norveç ve Danimarka'nın kralı olması bekleniyordu. Ancak Olaf'ın 1387 yılında erken yaşta ölmesi üzerine I. Margrete tahta kendisi çıktı (1387-1412). Margrete'in yönetimi altında 1397 yılında İsveç, Norveç, Danimarka ve sömürgeleri (Faroe Adaları, İzlanda, Grönland ve Finlandiya) birleşerek Kalmar Birliği adı altında büyük bir İskandinav İmparatorluğu haline geldiler.

Kalmar Birliği kuruluşundan yıkılışına kadar sorunlu kalmış bir birlikti. İsveçli soylular hiçbir zaman Danimarkalılar tarafından yönetilmekten hoşnut kalmadılar. Birlik büyük oranda kâğıt üstünde kaldı. Kral II. Christian İsveç'i birliğe zorlamak için 7-10 Kasım 1520 tarihleri arasında 100 kadar ayrılıkçı İsveçliyi yakalatarak öldürttü. Stockholm katliamı olarak tarihe geçen bu olay İsveçlileri birlikten daha da uzaklaştırdı.

Nihayet 1521 yılında İsveç Kalmar Birliği'nden resmen ayrıldı. Bu arada İskandinav ülkeleri Martin Luther tarafından Almanya'da başlatılan Protestan Reformu ile sarsıldı. Danimarka ve Norveç 1821 yılına kadar Danimarka-Norveç adı altında birlikte hareket etmeye devam ettiler. Kralları tekti ama yasaları, devlet kurumları ve orduları ayrı ayrı gelişmeye devam etti.

19. yüzyılın başlarında Danimarka Napolyon Savaşları'yla temelinden sarsıldı. Danimarka Britanya'ya karşı kendini korumak amacıyla Fransa'yla ittifaka girdi. Ancak Fransa savaşı kaybedince Danimarka 1814 yılında imzaladığı Kiel Antlaşması uyarınca savaşı kazanan tarafın üyesi olan İsveç'e Norveç'i bırakmak zorunda kaldı. 17 Mayıs 1814 tarihinde Norveç tarihindeki ilk anayasa'yı kabul etti. 17 Mayıs günümüzde Norveç'te ulusal bayram olarak kutlanmaktadır. Norveçliler İsveç yönetiminden memnun kalmadılar. Ayaklanmalar baş gösterdi. Nihayet 1905 tarihinde İsveç Norveç'in bağımsızlığını tanıdı. Danimarka prensi VII. Haakon Norveç kralı ilan edildi.

Norveç I. Dünya Savaşı'nda tarafsız kaldı. II. Dünya Savaşı'nda da tarafsız kalma niyetinde olmasına rağmen 9 Nisan 1940 tarihinde Nazi Almanyası'nın saldırısına uğradı. Alman kuvvet