sevap ve haseneler bulunmaktadır. Önemli sayılan diğer nafile namazları şunlardır:

Abdest veya gusül alındıktan sonra vakit müsaitse, yaşlık kuruyacak kadar bir zaman geçmeden iki rekat namaz kılınması menduptur. Bu, abdest veya gusül nimetine kavuşmanın bir şükür ifadesidir. Çünkü abdest almak Allah'a yaklaştırıcı bir ibadettir, hedefi ise namazdır. Muhammed şöyle demiştir:

"Her kim şu benim aldığım gibi abdest alır ve aklından bir şey geçirmeyerek iki rekat namaz kılarsa geçmiş günahları af olunur." (Buhari, Vudû, 14)

Tahiyyetü'l-mescid, mescidin selâmlanması, saygı gösterilmesi demek ise de esasında mescidlerin sahibi olan Allah'a saygı ve tâzim anlamını içermektedir. Bu bakımdan Muhammed "Biriniz mescide girdiğinde, oturmadan önce iki rek‘at namaz kılsın" demiştir (Müslim, “Salâtü'lmüsâfirîn”, 11). Şâfiî mezhebine göre mescide ne zaman girilirse girilsin bu namazın kılınması müstehaptır. Hanefîler'e ve Mâlikîler'e göre ise kerâhet vakitlerinde mescide giren kimsenin bu namazı kılması mekruhtur. Kişi bunun yerine tesbih ve tehlîlde bulunarak ve salavat getirerek mescidi selâmlamış olur. Normal vakitlerde mescide girdiği halde tahiyyetü'l-mescid kılamayan kimsenin, bunun yerine dört defa "Sübhânellahi ve'l-hamdü lillâhi velâ ilâhe illallâhü vallâhü ekber" demesi menduptur. Cuma vakti hatip hutbedeyken mescide giren kimse Hanefî ve Mâlikîler'e göre tahiyyetü'l-mescid kılamaz. Şâfiîler'e ve Hanbelîler’e göre ise uzatmamak ve iki rek‘atı geçmemek şartıyla bu durumda tahiyyetü'l-mescid kılınır. Mescide günde birden fazla girilmesi halinde bir kere tahiyyetü'l-mescid kılmak yeterlidir. Mescide girildikten sonra tahiyyetü'l-mescid kılmadan oturulursa, Hanefî ve Mâlikîler'e göre bu namaz, yine de kılınabilir; ancak oturmadan önce kılmak daha faziletlidir. Şâfiîler'e göre ise eğer kişi kasten
oturmuşsa bu namaz sâkıt olur. Bir mescide, herhangi bir namazı kılmak için veya farz kılmak ve imama uymak niyetiyle girmek ve oturmadan o namaza başlamak da tahiyyetü'lmescid yerine geçer.

Evvâbîn namazı, akşam namazını müteâkiben kılınan iki ilâ altı rek'atlık bir nafile namazdır. İnanışa göre bu namazda yüz hasene,yani ilâhi ihsan vardır. Allah, bunun yetmiş beşini ahirette, kalanını bu dünyada verir. Bu namazı kılanlar mahşer sıkıntısı çekmezler.

Duhâ namazı, kuşluk zamanında güneş doğduktan 45 dakika sonra ve öğleye kala kılınan altı rekatlık bir nafile namazdır. İnanışa göre bu namazda da yüz hasene vardır. Allah bu 100 hasenenin 25'ini ahirette, 75'ini ise dünyada verir.

Teheccüd namazı, altı rek'atlık bir nafile namazdır. Bu namaz teheccüd vaktinde kılınır. Teheccüd vakti, gece yarısından imsak vaktine kadar devam eder. İnanışa göre bu namazın sevabı sınırsızdır. İslam dininin peygamberi Muhammed bu namazı hep kılmıştır.

Tesbih Namazı, dört rek'atlık bir nafile namazdır. Özellikle Kadir Gecesi'nde kılınmaktadır. Namaz dört rek'at olmasına rağmen uzun süre kılınır.





Konkistador

Konkistador (İspanyolca: "conquistadores", "fatih"), 15. ve 19. yüzyıllar arasında Amerika'nın büyük bölümlerini istila edip İspanyol sömürgesinin egemenliği altına alan İspanyol askerlere, kâşiflere ve maceracılara verilen isimdir. Fatih anlamına gelir.

Bu terim yaygın olarak Brezilya'yı keşf ve istila eden Portekizliler için de kullanılmaktadır; fakat Portekizli "Konkistadorlar" "İstilacılar/Müstevliler" için kullanılan doğru terim Bandeirantes'tir.

Konkistadorlar daha sonralarda, özellikle İspanyol olmayan tarihçelerde yerli medeniyetlere uyguladıkları menfi muamelerinden ötürü geniş çapta kötülenmişlerdir. Ancak, Yeni Dünya'yı istila eden ve Afrika ile Asya gibi diğer bölgeleri sömürgeleştiren diğer Avrupa ülkelerinin tarihleriyle kıyaslanınca, İspanyol kâşiflerin revizyonist tarih tarafından haksızca kötülendiğine dair suçlamalar ileri sürülmüştür.





Hugo de Vries

Hollandalı bitkibilimci ve biyoloji uzmanıdır (Haarlem, 1848 - Lunteren, 1935). Yaşamının hemen hemen tümünü doğduğu ülkede geçiren Hugo De Vries, Leyden'de, Heidelberg'de ve Würzburg'da öğrenim yaptı. 1877'de Amsterdam'da öğretim görevlisi, kısa süre sonra da profesör oldu ve bu görevi 1918'e kadar sürdü. Mutasyonu 1901'de ilk ifade eden kişidir. Akşamsefası bitkisiyle yaptığı çaprazlamalarda gözlemlediği varyasyonu tanımlamak için kullanılmıştır. Varyasyonların çoğu çoklu translokasyonlar nedeniyle oluşmuştur. Daha sonra iki vakanın, DNA'nın kimyasal kompozisyonunda gerçek değişiklikler olan gen mutasyonları sonucunda olduğu gösterilmiştir. Kazandığı ün sayesinde yabancı ülkelerde konferanslar verdi.




Karaağaçlar Altında (film)

Karaağaçlar Altında, 1958 ABD yapımı dramatik bir filmdir. Özgün adı Desire Under the Elms dir. 1970'li yıllarda film TRT Televizyonu'nda Kara Ağaçlar Altında Arzu adıyla gösterilmişti.(Tanıtım bülteninde ve gazetelerde Kara ve Ağaç ayrı yazılmıştır). Filmin Türkiye'de Korkunç Arzu adıyla gösterildiğine dair de kayıtlar vardır.

Artık bir Amerikan klasiği olarak kabul edilen Eugene O'Neill'in 1924 tarihli aynı adlı tiyatro oyunundan senaryosunu Irwin Shaw'un uyarlayıp yazdığı filmi Delbert Mann yönetmiştir. Filmin özgün müziği Elmer Bernstein'a aittir.

O'Neill bu eserinde klasik bir Yunan Trajedyası olan Oedipus'u 19. yüzyıl New England kırsalına taşımıştı. 1840 yılında New England'da tırnaklarıyla kazarak elde ettiği çiftliğine büyük bir tutkuyla bağlı 74 yaşında ama dinç bir çiftçi olan Ephriam Cabot (Burl Ives) genç yaşta bir kadın olan Anna ile (Sophia Loren) evlenir. Daha önceki iki evliliğinden üç yetişkin erkek çocuğu daha vardır. Trajedi kaçınılmaz olacaktır.

Film Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'ye, siyah beyaz görüntü yönetimi dalında da Oscar'a ve Altın Defne (Laurel Awards) ödülüne aday gösterilmişti.

O'Neill'ın oyunu daha ABD'de sinemaya uyarlanmadan önce, 1957 yılında Türkiye'de Dormen Tiyatrosu'nda sahneye konmuştu. Yılmaz Gruda'nın babayı, Erol Keskin'in Eben'i, Yıldız Alpar'ın Abbie'yi (Filmde Anna) oynadığı oyunda Fikret Hakan ve Necdet Ayberk üvey kardeşleri canlandırıyordu. Tiyatroya henüz başlamış olan İzzet Günay ise Şerif rolünü üstlenmişti. Bu oyun Haldun Dormen'in Cep Tiyatrosu'ndan sonra kurduğu Dormen Tiyatrosu'nda sahnelenen ilk oyundu. Haldun Dormen'e göre "Tam anlamıyla bir fiyasko" olmuştu ve birkaç defa sahnelendikten sonra kaldırılmıştı.

Olaylar 1840 yılında ABD'nin New England kırsalında geçer. Ephraim Cabot 74 yaşında ama çok dinç ve yaşama dört elle sarılmış bir çiftçidir. 50 yıl kadar önce yerleştiği bu toprakları dişiyle tırnağıyla işlemiş ve çoklarının gıpta ettiği geniş toprakları olan büyük bir çiftliğin sahibi olmuştur. Bu çiftliğe alışılmışın dışında bir hırs ve açgözlülükle bağlıdır. Daha önceki iki evliliğinden olan üç oğlu da kendisinden nefret ederler, ama açgözlülük ve hırs söz konusu olduğunda ondan aşağı kalmazlar. Karılarını genç yaşta toprağa vermiş olan Ephraim Cabot üç oğlunu da karın tokluğuna ağır işlerde çalıştırmaktadır. İkinci karısından olan oğlu Eben bir bakıma ona çok benzemektedir, o da toprağa bağlanmak ister üstelik annesi ölmeden önce ona çiftliğin asıl sahibinin kendisi olduğunu ve öldükten sonra hakkını almasını tembih etmiştir.

Eben çiftliğin ağır işlerinden bıkmış olan iki üvey kardeşine para vererek çiftlikteki haklarından vazgeçtiklerine dair bir senet imzalatır. Kardeşler tam evi terkededip Kaliforniya'ya altın aramak üzere yola çıkarlarken, baba Cabot birkaç haftadır uğramadığı eve yeni evlenmiş olduğu Anna adında genç bir kadınla döner. Onun da amacının yakın zamanda öleceğini umduğu kocasından sonra çiftliğe sahip olmak olduğu anlaşılır. Bu nedenle başlarda Eben'le aralarında başlayan sürtüşme kısa süre sonra bir aşka dönüşür ve aralarında başlayan bu yasak ilişki gizliden gizliye sürerken Abbie gebe kalır. Çocuğun kendisinden olduğunu sanan Ephraim Cabot artık çiftliği devredebileceği daha güvenilir bir erkek çocuk sahibi olmanın verdiği rahatlıkla komşularına bir davet verir, ancak onlar durumun farkındadırlar ve arkasından kıs kıs gülerler. Eben'e delicesine aşık olan Abbie bebeğin aralarında bir engel olarak kalacağını düşünerek bebeği öldürür. Bu arada Ephraim de çocuğun kendinden olmadığını artık öğrenmiştir. Eben önce Abbie'yi kanuna teslim eder, sonra bu cinayetten kendinin de sorumlulu olduğunu görerek kendisi de teslim olur. 



"Karaağaçlar Altında" geniş ekran sinema tekniğinin bir türü olan VistaVision tekniği ile çekilmişti. Bu sistem Paramount Pictures stüdyolarının patentli bir buluşuydu ve 35mm film şeridi merceklerin önünden dikey olarak değil de yatay olarak geçiyordu. Sinemaskop tekniğinin aksine bunda anamorfik mercek kullanılmıyor, yani görüntü sıkıştırılmıyordu ve mümkün olan en fazla film yüzeyi kullanılabildiği için de görüntüler son derece net ve grensiz oluyordu. Çerçeve oranı 1.85 : 1 'dir. O dönem için üstün sayılabilecek bu tekniğe rağmen film siyah beyaz çekilmişti.




Şeref Han

Şeref Han ya da Şerefhan Bitlisi (Kürtçe: Şerefxanê Bedlîsî, (d. 1543, Kum - ö. 04.1603? Bitlis), Kürt devlet adamı ve tarihçi. Şerefname'nin yazarı.

1543'te Kum'da Rojkan Aşiretinden Emir Şemsettin'in oğlu olarak doğdu. Ölüm tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Şemsettin, Şeref Han doğmadan 8 yıl önce emirlikten azlederek Safevilere sığınmıştır. Şeref 8 yaşındayken babası tarafından Tebriz'e gönderilerek I. Tahmasp'ın oğulları ile birlikte Has Harem'de okumuştur.

12 yaşındayken Şirvan eyaletinde bulunan Mahmudabad ve Salyan hükümdarı (hakim) olarak atandı, daha sonra Şirvan eyaleti diğer bölgelerinde hükümdarlık yaptı, II. İsmail tarafından İran'dakı Kürtlerin hükmüdarı (emir-al-umara) olarak atandı, fakat bu görevinden alındı ve Nahçıvan hükümdarı oldu. 1578 yılında başlayan Osmanlı-İran Savaşı'ndan sonra Osmanlılara sığındı.

1597'de 53 yaşına geldiğinde hanlık ve hükümdarlığını oğlu Ebul Meali Şemsettin'e bırakıp tarihiyle ilgilenmeye başlamış ve Şerefname eserini yazmıştır.




Yukiko Fujisawa

Yukiko Fujisawa (d. 14 Nisan, 1995; Chiba) Japon buz patenci. 2010 Japonya Gençler üçüncüsü ve 2009 Junior Grand Prix Finali ikincisidir.

20