in çıkarılan ilk edebiyat dergisi Kırmızıfare'nin ve ilk çocuk edebiyatı araştırmaları dergisi BinbirKitap'ın editörlüğünü yaptı. 1992 yılından 2002 yılına kadar İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Kütüphanecilik Bölümü'nde çocuk edebiyatı üzerine ders verdi ve aynı bölümde yüksek lisans ve doktora yaptı. Çocuklara yönelik kitaplar yazdı, resimledi, çevirdi ve editörlüğünü yaptı. Cumhuriyet ve Radikal gazetelerinde çocuk edebiyatı ve çocuk kitaplarına ilişkin yazılar yazdı. Yurtiçinde ve yurtdışında aynı konularda konferanslar verdi.

Acar (1987) ve Ozan (1994) adlarında iki oğlu vardır. İleri düzeyde İngilizce, orta düzeyde Almanca bilmektedir.











Çiğil

Çiğil veya Çiyil (Çince: 炽俟 veya 熾俟, "Chìqí"), 7.yüzyıldan beri Issık gölü etrafında oturan, Çinli tarihçilerin yazdıklarına göre ""altı Chu"(Çu) "boyu""'na ait olan iki boy'dan veya "Chumuhun", "Chuyue" ve "Chumi" boyları olabilirler, Çiğiller dine aşırı düşgünlükleri ile tanınırlar. İlk gelen bilgilere göre Çiğiller Mani dini, sonraki kaynaklara göre Nestorian Hıristanlığın tesiri altında kalmışlardır.

7. yüzyıl ortalarında Çiğiller (Çince: "Chuyue"), Chumuls (Çince: "Chumi") ve Karlukların (Çince: "Gelolu") batı Türk Yagbusu olan Aru (Çince: "Helu") Tang Hanedanlığına karşı yaptığı isyanla tanınır. Bu Yagbunun adı, Aru, Türk maniheizmce "arïg" sözü ile ("arïg dïntar" "saf rahip" gibi) özdeştir..
Çiğil ve Yağma, ve diğer Türgiş, Toxsı ("Tukhs") boyları Orhon Türklerinden geriye kalanlar tarafından, birleşerek Karluk (Çince: 葛羅祿, "Géluólù") birliğini kurdular, bu birliğin tahminen tarihçesi, 9. yüzyıldan beridir.

İlk defa Çiğil'den ""History of the Sui dynasty"" (581-680) Chji-i < tšįək-iət < chigil bahsedilmiştir..

Orta Çağ'a özgü kaynaklarda kaydedilen birçok yerleşim yerleri adları ırksal kökenlidir. Şehirlerin adlarından örnekler, Çiğilkand, Çiğil-balık gibi ve Doğu Türkistan'daki Uygurlar ve Yedisu bölgesinde Argu, Yağma, Çiğil, Barshan (Barsgan), Yemek Türk ırksal kökenden kaynaklanır. Çiğil ülkesinde, keza "kul" sözcüklü, "Sikul" adında şehir kaydedilir. Eskiden, Doğu Pamir, Türk boyları tarafından yerleşim bölgesi haline getirilmişti, o nedenle yerel göllerin adlarının çoğunluğu Kara-kul, Rang-kul, Zor-kul, Shor-kul, Yashil-kul, Gas-kul, v.b. gibileri Türkçe kökenlidir.

Ebu Dülef ("Abū Dulaf al-Qāsim ibn ‘Īsā ibn Ma‘qil ibn Idrīs al-‘Ijlī")'in seyahatnamesinde Samanoğullarından II. Ahmet oğlu II. Nasr’ın zamanında (H. 300 - 331, M. 914 - 944) Buhara’dan Çin’e kadar bir seyahat etmiş ve bu fırsatla birçok Türk boylarının bulundukları yerlerden geçmiştir.

""Sonra “Çiğil” denilen kabileye geldik: Bunlar, yalnız arpa, burçak ve koyun eti yerler. Deve kesmezler, sığır eti yemezler ve bu cins hayvan ülkelerinde bulunmaz. Bunların giyimleri sof ile kürktür. Bu ikisinden başka bir şey giymezler."" Divân-ı Lügati't-Türk’de de Çiğillerin giydikleri şapkanın tiftik keçisinin yününden yapılmış beyaz renkli bir başlık olduğu ve buna ""kiymaç bürk"" denildiği tasvir edilmektedir. ""Bunların içinde pek az Hıristiyan vardır.""

""Çiğiller umumiyetle parlak yüzlü insanlardır. Bunların nikah hususunda nikah mezhepleri, kendileri Mecusi olmamakla beraber Mecusiler gibi geniştir. Kızları, kızkardeşleri ve sair mahremlari ile izdivacı kabul ederler. "Süheyl", "Zühal", "Cevza", "Benatı naiş", "Cedi" yıldızlarına taparlar. "Şarayi yemaniye" yıldızına "rabbül erbab" (Ulu tanrı) derler."

""Bunlar geniş yürekli insanlardır. Kendilerinde fenalık fikri yoktur. Civarında bulunan bütün Türk oroglarını gözleri ve temaları bunlardadır."" Ebu Dülef Çiğillerin yemekleri, burada çıkan eşya ve evleri hakkında bilgi verdikten sonra ""Bunların hükümdarları yoktur. Fakat emniyet, huzuru kalp ve asayiş mevcuttur. Bunların bulundukları ülkeyi kırk günde kattettik"" gibi Çiğilleri tanımlamıştır.

Divân-ı Lügati't-Türk'te isim kökeni;

Ananeye göre Zülkarneyn, “Argu” beldelerine vardığı zaman yağmursuz bulutlar çözülmüş ve yol fena halde çamur olmuştu. Zülkarneyn bundan o kadar güçlüğe uğradı ki Farsça ""In chi gil ast?"" = bu çamur nedir ki bundan kurtulamayız” dedi ve orada bina yapılmasını emir etti. Bunun üzerine “Çiğil” denilen kale yapıldı. İlk önce bu isim, kaleye verildi ve sonra Türklerden bu kalede oturanlara “Çiğiller” denildi ve bu isim bundan sonra intişar etti.

Divân-ı Lügati't-Türk'te Çiğiller; 

Ortaçağ yazarlarına göre, Çiğil Tarāz'dan insan sesi uzaklıktadır.. Toxsı ve Çiğil ülkelerinde "Saplığ Kayas", "Ürünğ Kayas" ve "Kara Kayas" üç şehir, bu adla anılır.

""Rûm ülkesine en yakın olan boy Beçenek'dir; sonra Kıpçak, Oğuz, Yemek, Başgırt, Basmıl, Kay(Kayı), Yabaku, Tatar, Kırkız(Kırgız) gelir. Kırgızlar Çin ülkesine yakındırlar."". Ayrıca ""Çomul boyunun kendilerinden bulunduğu çöl halkı ayrı bir dile sahiptir, Türkçeyi iyi bilirler. Kay, Yabaku, Tatar, Basmıl boyları da böyledir. Her boyun ayrı bir ağzı vardır; bununla beraber Türkçeyi de iyi konuşurlar. Kırgız, Kıpçak, Oğuz, Toxsı (Tukhs), Yağma, Çiğil, Uğrak, Çaruk boylarının öztürkçe olarak yalnız bir dilleri vardır. Yemeklerle Başgırtların dilleri bunlara yakındır. ... Dillerin en yeğnisi Oğuzların, en doğrusu da Toxsı ile Yağmaların dilidir."" şeklinde tanımlanmıştır.

""... Bunun gibi Çiğiller ve başka Türklerce ﺫ‎ (Dhāl) olarak söylenen bu harfi "Rus" ve "Rum" ülkelerine kadar uzanan Bulgar, Suvar, Yemek, Kıfçak boyları, hep birden (ز z ) olarak söylerler. Öbür Türkler "ayak"a "اَذَق adhak ", bunlar "اَزَق azak " derler.""

Büyük Selçuklu Sultanı I. Melikşah zamanında Maveraünnehir’e yapılan seferde Karahanlı kuvvetlerini tarihçiler Çiğil adlandırmışlardır.

Prof. Dr. Yusuf Ziya Yörükân bir araştırma yazısında;

Onuncu asırda Oğuzlar arasında başlayan Türkmen ve Çiğil telakkisi bugün Anadolu’nun muhtalif yerlerinde halen aynı süretle kullanılmaktadır. Anadolu’da bazı yerlerde Çiğil, diğer bazı yerlerde Giğil ve daha çok Gegel tarzında telaffuz edilen bu tabir, Anadolu Türkmenleri arasında tıpkı Kâşgarlı Mahmud’un verdiği izahatta gördüğümüz şekilde üç manada kullanılmaktadır.

Genel tabirinin müstakil bir boy manasına kullanıldığı bir Gegili aşıkın şu yakmasında da görülmektedir:

"Sarısuya Gigil kurmuş otağı,"

"Harmandalı güzellerin yatağı."

"Bala yugrulmuş ballar peteği,"

"Telli turnam Harmandalı döndü mü?"

Yulduz ("Yıldız") yaylasında ve Tekes havzasında yaşayan Yağma ve Çiğil boylarıdır.

Şimdiki Türkiye'de dört tane Çiğil isminde köyler vardır, bu demektir ki Moğol istilâsında bazı Çiğiller küçükasya'ya göç etmişlerdir..

Türkler, Çiğil kelimesini Kumçölü içinde kullanırlardı.

Yirmi dört Oğuz boyunun neredeyse tamamı Kastamonu çevresinde yurt tuttuğu gibi, Alpı, Alpağut, Dânişmendli, Kıpçak, Karluk, Çiğil, Yağma gibi Türk boyları da Kastamonu’ya yerleşmişlerdir. 1260’lı yıllarda Arap coğrafyacı İbn Said (" 'Ali ibn Musa ibn Sa'id al-Maghribi") bu kente ""Türkmenlerin Başkenti"" adını vermiştir. Yine onun kaydına göre, bu tarihlerde Kastamonu bölgesinde 100 bin çadır halkı yığılmıştır. Kastamonu’da hâlen birçoğu yaşatılan Kayı, Bayat, Çavuldur, Kınık, Îğdir, Afşar, Kıyık, Büğdüz, Bayındır, Çepni, Karaevli gibi yer adları Oğuz iskânının mahiyetini çok iyi ifade etmektedir.

Günümüzde birçok ilimizde örneğin Ankara, Afyon, Diyarbakır, Silvan, Maraş, Konya, Kastamonu ve Kayseri’de Çiğil köyleri vardır, bunlardan bazıları;





Monlar

Monlar (Tayca: มอญ), Güneydoğu Asya'da yaşayan bir halktır. Burma ve Tayland'da yaşamaktadırlar.




Ayvar

Ayvar, Balkan ülkelerinde çok popüler olan ve genelde evde yapılan, közlenmiş patlıcanlı, hafif acı biberli, içinde domates salçası da olan bir tür kırmızı biber ezmesidir.

Özellikle kahvaltılarda, unlu yiyeceklerin yanında yaygınlıkla kullanılır. Et ve pilav yemeklerinin yanında da kullanılan ayvar, ekmek üzerine sürülerek ya da cips sosu olarak da kullanılır.




1997 İtalya Bisiklet Turu

1997 İtalya Bisiklet Turu 22 etap içeren bu tur, 1997 yılı 17 Mayıs-8 Haziran tarihlerinde yapıldı. Tur İtalyan bisikletçi Ivan Gotti tarafından kazanıldı.

80ncisi olan bu tur, toplam 3.912 km mesafeli olup hız ortalaması 38,017 km/saatti.





Hmonglar

Hmong ve Mong Güneydoğu Asya'da yaşayan bir halktır. Çin, Burma, Tayland, Vietnam ve Laos'da yaşamaktadırlar.





Betül Demir

Betül Demir (d. 25 Eylül 1980, İstanbul), Türk şarkıcı, söz yazarı ve besteci.

25 Eylül 1980'de İstanbul'da doğan Betül Demir, Sütçü İmam Üniversitesi Opera Şan bölümünde okudu. Ayrıca İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur.

Betül Demir, 5 kardeştir. Aynı zamanda albümlerinin prodüktörlüğünün yapan söz yazarı ve besteci Sude Bilge Demir’in ablasıdır. Betül Demir, lise yıllarından itibaren müzik öğretmeninin tavsiyesi ile şan ve solfej dersleri almaya başladı. Yine aynı sene şan ve solfej derslerini vokal ve jingle'lar izledi. Aynı zamanda Müjdat Gezen Sanat Merkezi’nde eğitim gördü ve halen şan derslerini sürdürmektedir.

İlk albümü "Ayrılığın El Kitabı", 26 Mayıs 2006’da piyasaya çıktı. Bu albümde yer alan "Yaz Geliyor", "Yapamadım", "Günahımı Alma" ve "Taş Duvarlar" şarkılarına video klip çekildi. Albümde prodüktörlük, söz yazarlığı ve besteci kimliğiyle Betül Demir’in kardeşi Sude Bilgi Demir yer aldı. Aynı zamanda Aysel Gürel, Güven Baran söz ve besteleri ile albüme katkıda bulundu. Betül Demir, 2 Ağustos 2007’de “Betül Demiremix” adlı remiks albümünü çıkarttı. Bu albümünde “Ayrılığın El Kitabı” albümündeki bazı şarkıların remiksleri ile 3 yeni şarkı yer aldı. Albümün tek video klibi ise öne çıkan “Başka Bir Şey” şarkısına çekildi. Başarılı sanatçı “Sahil Sahil” ile Latin pop rüzgarı estirip, “Bahane Bulma” ile elektronik müziğin derinliklerine daldı.

Betül Demir, 2008 yılında 3 Hürel’in "Sonsuza Kadar" albümünde “Gönül Sabreyle” isimli rock şarkısını yorumlarken aynı yıl 2 Temmuz tarihinde Seyhan Müzik’ten "Süper" isimli albümünü çıkardı ve ilk video klip albümün çıkış parçası Mustafa Uslu tarafından “Süper” şarkısına çekildi. Aranjörlüğünü Mustafa Ceceli'nin yaptığı albümde sanatçı, Sezen Aksu, Güven Baran, Sinan Akçıl, Fettah Can gibi isimlerin şarkılarını yorumladı.