ara

"Ziynet Kara" Atv ekralarında yayınlanan Parmaklıklar Ardında adlı dizide Zeynep Eronat'nin canlandırdığı karakterdir.
Ziynet ilk defa ikinci sezonun ilk bölümünde görülmüştür.Torununu öldürmüştür ve Gardiyan Ekrem tarafından B2 koğuşunu dize getirmesi amacıyle B2'ye koyulur.İki günde herkesi(eski B2'ler hariç) etkilemiştir.Hayriye ile tartışma yaşar ve onun boğazını sıkar.Ziynet bir bölümde Elmas'ın ona sorduğu "sen ne iş yaparsın abla" sorusuna "kerhane patronuyum" diyerek cevap vermiştir.Torununu balta ile öldürdüğünden Nur'dan da cani bir kişilik olduğu kesindir.Sevgilisi Osman'ın görüşe geldiği bir zamanda gardiyan Zerrin ile el ele tutuştuğunu görmüş ve Zerrin'i jiletlemiştir.Osman daha sonra cezaevine girdiğinde onunla görüşme ayarlayamadığı için Ekrem'e kızmış ve çamaşırhaneyi yakmıştır.Osman'ın çıktıktan sonra Yasemin ile olduğunu duymuş ve peşine adam taktırmıştır.Kutsiye koğuşa geldiğinden beri onunla ters düşer.Yasemin koğuşa geldiğinde onu Yasemin'i dövmüştür.Ziynet'i kutsiye birkeresinde koguşun ortasında bıçaklıyarak yaralamıştır.Ziynet Hastanede osmanı silahla öldürür.ve koğuşa geldiğinde bunu herkes içinde açıklar ve yasemini sinir krizine sokar ardından cezaevindeki salgın hastalığını duyunca iyice kafası bozulur ve yasemin üstüne saldırınca onu tekme tokat döver 




Turgut Atakol

Turgut Atakol, (1915, İstanbul - 9 Nisan 1988, İstanbul, Türkiye), Türk basketbolcu, hakem ve spor yöneticisi.

Spora Alman Lisesi'nde başladı.Galatasaray'da basketbol ve kürek dallarında forma giydi.Galatasaray'ın "geçilmez" olarak bilinen dört tek kürek takımında yer aldı.Basketbol hakemliği yaptı.Uluslararası alanda, aralarında Çekoslovakya ile Macaristan takımları arasında oynanan 1955 Avrupa Basketbol Şampiyonası finali de dahil, toplam 79 maç yönetti.1946-1958 yılları arasında Spor Oyunları Federasyonu Basketbol Sorumlusu üyeliği, 1958-1964 yılları arasında da Türkiye Basketbol Federasyonu'nun ilk başkanlığı yaptı.FIBA Teknik Komite üyeliği yaptı, Komite üyeliği sırasında "Basketbol Hakem Tekniği" isimli kitabı FIBA tarafından, dünya hakemleri için kılavuz kitap kabul edildi.İzmir'de düzenlenen 1971 Akdeniz Oyunları direktörlüğü ve Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi (TMOK) başkanlığı yaptı (1982-1988). Türk Spor Vakfı'nı kurdu.Uluslararası Olimpiyat Komitesi başkanı Juan Antonio Samaranch tarafından aday gösterilerek bu kuruluşun genel kurul üyeliğine seçildi (1984).





Alevi Devleti

Alevi Devleti ya da Alevi Özerk Bölgesi; (Arapça: العلويين) Fransızlar tarafından Alaouites "(Aleviler)" diye de bilinen Nusayrîler tarafından I. Dünya Savaşı'ndan sonra Fransız Suriye Mandası içinde kurulmuş devlet. Nusayri yerine Alevi ismi Fransız Mandası tarafından erken dönemden itibaren tercih edilmiştir.

31 Ağustos ve 1 Eylül 1920 tarihlerinde yine Beyrut yüksek komiserliğinden çıkan kararlarla İskenderun Sancağı'nın güneyinde ve Büyük Lübnan'ın kuzeyinde bulunan, Nusayra Dağları diye de anılan Lazkiye civarındaki bölge ""Alevi Özerk Bölgesi"" diye anılmaya başlamıştır. 16 Ekim 1922 tarihinde ise "Kadi'l-kudat" (Kadılar kadısı) adı verilen kendi kadılarının atanması ile kendi mezheplerine (Arap Aleviliği'ne) uygun mahkemelere sahip oldular.

29 Eylül 1923 tarihinde bölge Nusayrileri bağımsızlığını ilan etmiştir. Bölgenin "Alavi Devleti" adını alması ise 1925 yılını bulur. Bölge halkı Fransızların teşvik ettiği Birleşik Suriye fikrine sıcak bakmamıştır. Bölge 1930 yılında Lazkiye Sancağı adını almış, 1936'da bağımsızlığını ilan eden Suriye'ye katılmasıyla özerkliği devam etse de devlet olarak varlığı resmen sona ermiştir.

1939 yılında tekrar Suriye'den ayrılmış, ""Özerk Alavi Bölgesi"" haline gelmiştir. Bölgenin Suriye sınırlarına tekrar dahil olması, Suriye sınırlarının ilan edileceği 1944 yılının haziran ayında gerçekleşti.







Volen Siderov

Volen Nikolov Siderov (Bulgarca: Волен Николов Сидеров) (doğum yılı 19 Nisan 1956) tartışmalı bir Bulgar politikacı ve aşırı sağcı ATAKA partisinin başkanıdır. Bulgaristan'daki azınlıklara bilhassa Türkler ve Romanlara karşı sert tavırlarıyla ün yapmıştır.

Siderov 2003 yılında Sofya belediye başkanlığı için aday oldu. 1,728 oy aldı(toplam oyların %0.45'i) (). Siderov'un bu girişimi kamuoyu tarafından fazla önemsenmemiştir.
2005 meclis seçimleri için ATAKA partisini kurdu. Zaten o zamana kadar SKAT adlı milliyetçi televizyon kanalında "ATAKA" adında bir talk show'u vardı ve halkın dikkatini çekmişti. Seçimde tüm oyların %8.14'ini (296,848 oy) alarak meclisteki 4. parti oldu. (Kaynak: Central Elections Committee.)






Kürt edebiyatı

Kürt edebiyatı, (), Kürtçe ile yaratılmış sözlü ve yazılı edebi eserleri kapsayan edebiyat. İslam öncesi Kürt edebiyatına dair hiçbir bilimsel bulgu ve bilgi yoktur. Kürt anlatılarının büyük bir kısmı sözlü şekilde yayılmış ve bu sözlü edebiyat bugün de sürmektedir. 20. yüzyılın başına kadar olan yazılı edebiyat ise şiir şeklindedir. Nesirin gelişmesi ise daha çok politik ve sosyal gelişmeler sayesinde olmuştur. Kürt edebiyatı 20. yüzyıl'da onyıllar süren sınırlamalar ve yasaklamalarla karşılaşmıştır. Avrupa ülkelerine göçün artmasıyla birlikte yüzü kendi topraklarındaki gelişmelere dönük olan yeni bir tür sürgün edebiyatının da geliştiği görülmektedir.

20. yüzyıla kadar Kürtçe edebiyatı şiire dayanmaktaydı ve diğer Müslüman halklara benzer şekilde Arap vezin ve ifade biçimlerine bağlı kalmıştır. Edebi ürünler daha çok dini kesimler ve sufi tarikatlarıyla sınırlı kalmıştır. Ancak 1920 sonrasında bu klasik şiir biçimine ek olarak değişik edebi türler ortaya çıkmaya başlamıştır. 1920'lerin başında, şiirde klasik biçimi koruyan, fakat politik ve sosyla temaları işleyen klasisizm akımı doğdu. 1930'dan sonra ise Arapça vezin, pençe (beşli) denilen ve o ana kadar sözlü edebiyatta kullanılan vezinle değiştirildi. Aynı dönemde serbest vezin de ortaya çıktı.

Hikâye Kürt edebiyatında 1920'lerin ortalarında ortaya çıktı ve önemli bir adım oldu. Kürt edebiyatında hikâyenin ortaya çıkmasının ilişkin iki hipotez ileri sürülmüştür. Birinci hipoteze hikâye, göre halk masallarının yeni bir türe evrilmesidir. İkinci hipotez ise 19. yüzyılda Avrupa'da ortaya çıkan yazın türlerinin etkisi olduğu şeklindedir. Sözlü geleneğe referansta bulunmayan ilk hikâyeler, daha çok sosyal ve politik durumun eleştirisi niteliğindedir. Irak'ta yayınlanan ilk hikâye Cemil Saib'in Le Xewma (Rüyamda) adlı hikâyesidir. Bu hikâye Şeyh Mahmud'un iktidarı sırasındaki (1922) sosyal hayatı anlatır. Hikâye 26.6.1925 tarihli Jiyaname dergisinde yayınlandı. İkinci hikâye ise 1926'da A. Muhtar Caff'la yazılan ve 1970'te yayınlanan, şehir kurumlarının yozlaşmasının bir eleştirisi olan Meseleyi Wijdan (Vicdan Meselesi)'dir.

Buna karşılık 1930'lu yıllarda yazılan hikâyeler, kaynaklarını genellikle folklorik temalarda aramaktaydı. Hem folklorik temaların çekiciliği hem de Arap vezninin bırakılıp gelenksel Kürt veznine geçilmesi bu dönemde gelişen Kürt milliyetçi düşüncesinin bir yansıması olarak değerlendirilmiştir.

Bilinen ilk Kürt şairleri Abdussamed Babek, Ali Hariri, Melayê Batê, Molla Ahmed-i Cezirî, Faki Tayran ve Ahmed-i Hani'dir. A. Babek 10. A. Hariri 11. yüzyil, diğerleri ise 15. ve 17. yüzyıl arasında yaşamış ve Kürtçe'nin Kurmanci lehçesiyle yazmışlardır. Bu dönemde Kürtlerin edebi merkezi Botan emirliği ve başkenti Cizre idi. Cizre'nin yanında Süleymaniye ve Senendec şehirleri diğer önemli edebi merkezlerdi. Baban emirliğinin başkenti olan Süleymaniye'de ise Irak Kırmançisi pek gelişmezken, bugün Irak'ta resmi dil olan Sorani lehçesi gelişti. Diğer önemli bir edebiyat dili de Gorani'dir. Gorani'nin hamiliğini Ardalan emirliği ve Senendec yapmıştı. Goran edebiyatı zamanla etkisini yitirdi. Bu edebiyat İran'a çok yakın olması sayesinde Kırmançi etkisinden çok Pers edebi tarzına yakındı.

En iyi bilinen ve yaygın destanlar Meme Alan'ın türküleri ve epik şiirleri ile Siyabend ile Xecê destanıdır. Bu destan ve öyküler dengbejler ve çirokbejler (öykü anlatıcıları) tarafından destanlar, kılamlar, stranlar gibi sözlü ürünlerle bugüne kadar aktarıla gelmiştir.

Osmanlı İmparatorluğunun yıkılması ile Kürtlerin yaşadığı bölgeler birden çok devlet (Türkiye, Irak, İran ve Suriye) arasında paylaşıldı. Kürt edebiyatının gelişmesi Kürdistan'ın her parçasında farklı oldu. Farklı lehçeler konuşulduğu ve farklı alfabeler kullanıldığı için ortak bir dil ve edebiyat gelişmedi. Kürt edebiyatı buna rağmen Avrupa'daki göçmenlerin sınırlı mali desteği ile düzenli şekilde gelişti.

Irak'ta dil ve kültürün gelişebilmesi için daha uygun koşullar bulunduğu için, Kürt edebiyatı bu bölgede daha çok gelişme olanağı buldu. Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından ve yeni Türk politikasından sonra birçok Kürt aydını Irak'a kaçtı. Bu aydınlara Refik Hilmî, Tevfik Wehbî, Pîremêrd ve Mehmed Emin Zeki gibi örnekler verilebilir. Burada 1939 yılında Gelawêj adında bir gazete ortaya çıktı ve modern Kürt nesirinin temelleri atıldı. Gelawêj'in önemli isimleri Aladdin Seccadi, İbrahim Ahmed ve Şakir Fattah'dir. Bugün Güney Kürdistan'daki üniversitelerde Kürt dili ve edebiyatı eğitimi yapılmaktadır.

Sovyetler Birliği'nde yaşayan Kürt yazarlar ise 1930 yılında Erivan'da SSCB hükümetinin desteği ile latin alfabesinde yayınlanan Riya Teze adında bir gazete çıkardılar. Bu listeye Emînê Evdal, Erebê Şemo ve Hecîyê Cindî'nin kitaplarını da dahil etmek gerekir. Kürt edebiyatı 1960'larda Fêrîkê Ûsiv, Emerîkê Serdar, Wezîrê Eşo, Sîma Semend, Tosnê Reşîd, Ahmedê Hepo ve Ezîzê Îsko gibi yazarlarla en yüksek noktasına ulaşmıştır.

Kürtlerin büyük çoğunluğunun yaşadığı Türkiye'de, onyıllar boyunca süren sınırlamalar ve yasaklar Kürt edebiyatına damga vurdu. Bu yüzden Kürt yazarlar ancak yurtdışında Kürtçe yazabildiler. Fakat Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne yakınlaşmasıyla birlikte bu durum belirgin şekilde değişti ve rahatladı. Buna rağmen Türkiye'deki Kürt edebiyatı hala Irak'taki kadar gelişmiş değildir.

Bunların dışında Kürt kökenli olup nesir tarzı ürünleriyle ünlü olan ve Kürtçe değil Arapça, Türkçe ve Farsça yazan yazarlar da vard