n süre Kite kazasına bağlı bir köydü. 1530 tarihli tahrirat defterlerine göre Çelebi Mehmet’in vakıf köyü olduğu anlaşılan Kayapa’nın adı, XV. yüzyıldan itibaren resmi kaynaklarda geçmektedir. XVIII. yüzyıldan kalma bir caminin yer aldığı Kayapa’da, 1761 yılına ait bir belgede Celvetiye Şeyhi Hüseyin Efendi’nin bir tekkesinin bulunduğu belirtilmektedir. 1907 (Hicri 1325) tarihli Hüdavendigar Vilayeti Salnamesi’ne göre yörede 241 hane kayıtlıdır.
Bursa’nın işgali sırasında Yunan güçlerince abluka altına alınan köyde can ve mal kaybı yaşanmıştır. Savaş sonrası yakıp yıkarak geri çekilen işgal güçleri, köylülerin direneceğini anlayınca Kayapa’ya girmeden kaçmaya devam etmiştir.
1946 yılında büyük bir sel felaketi yaşayan Kayapa, Cumhuriyet sonrasında Bursa’nın gelişimine paralel olarak büyürken, 1970 yılında elektrikle, 1977’de de şebeke suyu ile tanışmıştır.
Bursa’nın batısında, kente 16 kilometre uzaklıktaki Kayapa’da belediye örgütü 1972’de kurulmuştur. Kayapa, beldelerin kapatıldığı 2009 yılından itibaren Çamlık, İstiklal ve Zafer mahalleleriyle Nilüfer Belediyesi’ne bağlanmıştır.

Bursa şehir merkezine uzaklığı 25 km'dir.
Nilüfer ilçesine 16 km uzaklıktadır.Kayapa çevresinde eski bir uygarlığın izleri bulunmaktadır. Tahtalı Köyü ile Kayapa’ya sınır teşkil eden Değirmendere’nin doğu ve batı tarafında Roma, Bizans ve Osmanlı dönemlerine ait yerleşim alanları ile Tahtalı Köyü sınırları içindeki Erintaşı Tepesi’nin (Filetepe), Değirmendere’ye uzanan kısmında kale ve gözetleme kulesi niteliğinde yapı kalıntıları bulunmaktadır.
Kayapa Göleti’nin bulunduğu yerdeki kale kalıntısı, varlığını günümüze değin sürdürmüştür. Bölgede Kayapa’dan Kite Kalesi’ne ulaşan su kanalları olduğu söylenmektedir.
Kayapa’da, 1984 yılında yeniden inşa edilen caminin kuzey cephesindeki giriş kapısının üzerinde iki yazıt bulunmaktadır. Bunlardan birinde Hicri 1173 (1759-1760) tarihi ve Hacı Mehmet Ağa adı, ötekinde Hicri 1221 (1806-1807) tarihi ve Hacı Mustafa Ağa adı yazılmıştır. İlk yazıttaki Hacı Mehmet Ağa tarafından yaptırılmış olabileceği belirtilen caminin, sadece minaresi özgün kalarak günümüze ulaşmıştır. Minare kaidesinin üç cephesinde de değişik boyutlu üç yazıt vardır. Bunlardan biri Hicri 1171 (1757-1758), öteki Hicri 1173 (1759-1760) ve sonuncusu Hicri 1175 (1761-1762) tarihlidir.
Kayapa Camisi’nin kuzeybatısında bulunan eski çeşmenin yazıtından 1654-1655 ( Hicri 1065) yıllarında İstanbullu Hacı Osman Efendi tarafından yaptırıldığı anlaşılmaktadır.

2013 yılı nüfus sayımına göre mahalle nüfusu 1271'dir.

Geçmiş yıllarda tarımla uğraşan halk sanayi bölgesinin açılması ile sanayi ve tarım faaliyetlerini birlikte yürütür haldedir.

Kayapa Sanayi Bölgesi zamanın belde belediyesi tarafından 25.06.1997 tarihinde, 107 adet sanayi parseli ile imara açılmış olup daha sonra yine belde belediyesinin 28.12.2004 tarihli ,Büyükşehir Belediyesinin 10.01.2005 tarihli kararları ile 152 adet ilave parsel sanayi alanına dahil edilmiştir.Toplamda 159,17 hektar arazi sanayi bölgesi olarak açılmıştır.Bölgedeki faaliyetler belediyeler ve 2002 yılında kurulan KSİAD KAYAPA SANAYİCİ VE İŞADAMLARI DERNEĞİ tarafından yürütülerek bugünlere ulaşılmıştır.04.08.2011 tarih ve 28015 sayılı resmi gazete ile yürürlüğe giren ISLAH OSB kavramı ile ilgili olarak gerekli rapor KSİAD tarafından 03.04.2012 tarihinde Sanayi Bakanlığına sunulmuştur.Belirli hazırlık süreci sonrasında 20.08.2014 tarihinde 302 sicil nosu ile Sanayi Bakanlığı nca tüzel kişilik onaylanmış olup KAYAPA ISLAH ORGANİZE SANAYİ BÖLGESİ olarak faaliyetlerine başlamıştır.KAYAPA Islah OSB toplam 134,2 hektar alandır. 12,5 hektar alan ortak kullanım alanı olmak üzere şu an 90 ha alandan 40 ha dolu olup, 50 ha alan boştur. Faaliyet gösteren firma sayımız 75 ‘e ulaşmıştır.Toplam 246 adet parselden 236 adedi Sanayi parselidir. Devam eden Islah sürecimizde mevcut yapılanmış firmalarımızın Organize Sanayi bölgeleri uygulama yönetmeliğine uygun hale gelebilmeleri adına eksikliklerini tamamlamalarını ve diğer alanlar için gerekli alt yapı yatırımlarının da tamamlanması gerekmektedir.Bölge de yaklaşık işçi istihdamı 4.000 kişi olup, sektörel bazda Otomotiv başta olmak üzere, Makine ve Metal, Tekstil, Kimya, Geri dönüşüm ve Mobilya olarak faaliyet göstermektedir.




Panevėžys

Panevėžys, Litvanya'nın beşinci büyük şehridir. Aukštaitija Etnografik Bölgesi'nin başkentidir. Baltık devletlerinin ise yedinci büyük ve en yeşil kentidir. Vilnius'a 130 km, Riga'ya 150 km uzaklıktadır. 50 km² alana yayılan şehrin nüfusu 113.653'tür.

Ülkenin en büyük altıncı nehri olan Nevėžis'in iki kıyısına kurulu olan şehir, adını bu nehirden almaktadır. Senvage (eski nehir yatağı) şehrin sembolüdür. Çeşitli konser, etkinlik ve festivaller bu alanda yapılmaktadır.

Panevezys uluslararası seramik sempozyumları ile ünlü olup, seramik sanatçıları ve seramik sanatına ilgi duyanlar tarafından iyi bilinir. Her yıl geleneksel olarak şehrin yaş günü kutlaması yapılmaktadır. 2008 yılı itibarıyla şehir 504 yaşına basmıştır.





Lefkoşa kazası

Lefkoşa kazası (Yunanca: Επαρχία Λευκωσίας / Eparxia Levkosias), Kıbrıs Cumhuriyeti'ndeki altı kazadan biridir. Kıbrıs Cumhuriyeti'nin başkenti ve en yüksek nüfuslu yerleşim yeri olan Lefkoşa buradadır. Kazanın kuzey kısmı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin kontrolü altında kalmaktadır.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin kontrolü altında kalan Larnaka kazasının bir kısmı Türk makamlarınca Lefkoşa ilçesine dahil edilmiştir. Bunun yanında kuzeydeki Türk makamlarınca Güzelyurt İlçesi kurulmuştur.





Mağusa kazası

Mağusa kazası (Rumca: Επαρχία Αμμόχωστου / Eparxia Ammochostos), Kıbrıs Cumhuriyeti'ndeki altı kazadan biridir. Kıbrıs'ın liman şehri olan ve kazanın en büyük yerleşim yeri olan Gazimağusa buradadır. Bölgenin büyük bir kısmı ve merkezi Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin kontrolü altında kalmaktadır.






Girne kazası

Girne kazası (Rumca: Επαρχία Κερύνειας / Eparxia Keryneias), Kıbrıs Cumhuriyeti'ndeki altı kazadan biridir. Kazanın merkezi Girne'dir.

Kazanın tamamı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin kontrolü altında olup Girne İlçesi'ne tekabül eder.





Bedirhan Bey

Bedirhan Bey / Bedirhan Paşa (Kürtçe: Bedirxan Beg; 1803, Cezire-i İbn-i Ömer - 1868, Şam), Botan (ya da Bohtan) Emiri.

Osmanlı İmparatorluğu'na karşı ayaklanan Nesturileri bastırmak için yollanmış ve 1843 ile 1846 yılları arasında Nasturi Katliamı denilen olayının baş kahramanı olmuştur. 1847 yılında daha sonra Bedirhan Bey İsyanı olarak adlandırılacak isyanı çıkaran Kürt beyi.







Bourbon Hanedanı

Bourbon Hanedanı, Avrupa'nın önemli kraliyet ailelerinden biri ve Capetain'lerin bir uzantısıdır. Bourbon kralları ilk olarak Navarra krallığına ve Fransa'ya onaltıncı yüzyılda hükmettiler. Onsekizinci yüzyılla beraber Bourbon hanedanı üyeleri İspanya, Napoli, Sicilya ve Parma'da da saltanatı ele geçirdiler. İspanya ve Lüksemburg hala bu ailenin üyelerinin oluşturduğu monarşiyle yönetilmektedir.

Bourbon monarşisi Navarra'da 1555'te ve Fransa'da 1589'da başladı. İki krallıktaki hakimiyetleri 1792'de Fransa Devrimi arkasından sekteye uğradı. 1814'te yerlerine geri döndüler ve 1815'te ilk Fransa İmparatoru'nun düşmesinin ardından saltanatı tekrar ele geçirdiler. Nihayet, 1830'da Temmuz Devrimi ile tahttan uzaklaştırıldılar. Ailenin bir dalı olan Orléans Hanedanı 1830 - 1848 arasında yönetimi ele aldı. Daha sonra onlar da tahttan indirildiler.

İspanya'nın ilk Bourbon kralı 1700'de tahta geçen V. Philip oldu. İspanyol Bourbonları birçok kere tahttan indirildiler ve geri döndüler. 1700 - 1808 arası ülkeyi yönettikten sonra 1813'te bir daha dönüp 1868'e kadar yönetmenye devam ettiler. Bundan sonra krallığın bir başka Bourbon kralı görme yılı 1875 oldu. 1875 - 1931 arasındaki monarşiden sonra ise 1975'ten bugüne kadar süren bir saltanatları oldu. İspanya'daki aileden aynı zamanda İki Sicilya'nın kraliyet ailesi de çıkıyordu (1734 - 1806, 1815 - 1860, ve sadece Sicilya'da 1806 - 1816). Bu ailelere Bourbon-Sicilya ailesi ismi verildi.

Lüksemburg Düşesi Charlotte da ailenin Bourbon-Parma ayağından bir asil ile evlendiği için Lüksemburg'u yöneten çocukları da bu aileden sayılmaktadır. Charlotte'un tahtı bıraktığı 1964 yılından beri Lüksemburg'un yönetimi de Bourbon'lardadır.

Eğer Brezilya İmparatorluğu 1889 yılında son bulmasa idi, açıklanmış veliaht Orleans ailesinden bir prensle evlenmiş olduğu için bu imparatorluğu da aile yönetiyor olacaktı.

Bourbon Hanedanı, kökenleri onüçüncü yüzyıla kadar uzanan asil bir ailedir. Ailenin ilk kökenleri Fransa Kralı'na bağlı olan ve Bourbon bölgesinin sahibi olan bir lorda dayanır.

1268 yılında, Fransa Kralı IX. Lui'nin altıncı oğlu olan Klermontlu Kont Robert, Bourbon Lordluğu'nun varisi Bourbonlu Beatrix ile evlendi. Oğulları Louis, 1327 yılında, Bourbon'un birinci dükü oldu. Bu soyun en sonuncu elemanı Bourbon Dükü III. Charles oldu. Charles, 1527 yılında öldüğünde aile bir anlamda sona erdi. III. Charles, Kutsal Roma İmparatoru için savaşmayı tercih ettiğinden hayatını sürgünde geçirmişti ve bu yüzden de unvanı devam etmedi.

Fakat, ailenin bir başka küçük kolu olan La Marche-Vendôme kaldı ve Vendôme Düklüğü'ne hükmetmeye devam etti. Bourbon-Vendôme kolu önce Navarra Krallığı'nın başına geldiler (1555) ve daha sonra Navarra'nın III. Henry'si, Fransa'nın IV. Henry'si olarak Fransa'nın başına geçti (1589).





Yé-yé

Yé-yé, 1960'lı yıllarda Fransa, İspanya ve Kanada'nın Québec bölgesinden kaynaklanmış bir pop müziği tarzıdır. Kelimenin kökeni ile ilgili iki varsayım ileri sürülmüştür, bunlardan ilki kelimenin "çok güzel ve modaya uygun" anlamlarına gelen (popüler anlamı ile genç, masum ve şirin anlamında kullanılanİspanyolca bir sözcük olan "yeyé" den geldiği varsayımıdır. İkincisi ise Amerikan tarzı rock ve twist müziklerinde sıklıkla duyulan bir sözcük olan "yes" (evet) kelimesinin farklılaşmış hali olan "yeah" dan geldiği şeklindedir.

Yé-yé müzik hareketi 1959 yılı sonunda Fransa'da yayımlanmaya başlayan bir radyo programı olan ""Salut les copains"" (Türkçe anlamı: "Selam Dostlar") ile