(Translation Lookaside Buffer (TLB))" sanal bellek kullanan işlemcilerde adres dönüştürme işleminin hızlandırılmasını sağlayan bir tekniktir.

Programın belleğe ulaşması önce fiziksel adrese ve daha sonra veriye ulaşmasıyla mümkündür. Bu yüzden başarımın arttırılmasında "alanda yerellik" özelliğinden yararlanılır. Sanal bir sayfanın adresi dönüştürüldüğünde sayfadaki öbeklere ulaşımın tekrarı ve dolayısıyla o dönüşümün yakın bir zamanda tekrar kullanılma ihtimali yüksektir. Günümüz makineleri yakın zamanda kullanılan sayfa tablosu satırlarını tutan ve adres dönüşümlerinin izini süren bir ön belleğe sahiptir. Bu özel yapıya Etkin sayfalar ön belleği (ESÖ) adı verilir.

Etkin sayfalar ön belleği sadece sayfa tablosu eşleştirmelerini tutan bir ön bellektir. Sayfa bulma olayı gerçekleştiğinde gerçek adres numarası adresin yapılandırılması için kullanılır ve karşılık gelen bit mantıksal bire işaret eder. Eğer ESÖ’de bir sayfa bulamama olayı gerçekleşirse bunun nedeninin bir sayfa hatası mı yoksa sadece ESÖ’den kaynaklanan bir sayfa bulamama (miss) mı olduğuna karar verilmelidir. Eğer sayfa bellekte mevcut ise sorunun ESÖ’de bir dönüştürme hatasından ve eksikliğinden kaynaklandığı anlaşılır. Bu durumda işlemci sayfa tablosundaki adres dönüşümlerini Etkin sayfalar ön belleğine baştan yükleyerek, "başvuruyu (reference)" tekrar eder. ESÖ sayfa bulamama durumu donanımla veya yazılım kullanılarak halledilebilir. Eğer sayfa bellekte mevcut değil ise gerçek bir sayfa hatası söz konusudur. Bu durumda işlemci, işletim sistemini kural dışı durum ile uyarır.

Etkin sayfalar ön belleği, diğer sıradan ön bellekler gibi" tam ilişkili, kümeli ilişkili" ya da "doğrudan eşlemeli" olarak tasarlanabilir.
Etkin sayfalar ön bellekleri çoğunlukla küçüktür, satır sayısı çok hızlı bilgisayarlarda bile 128-256’yı geçmediğinden bu ön belleklerde karmaşık olan "tam ilişkili arama"nın masrafı fazla değildir. Çoğu orta düzey işlemcide küçük n yollu kümeli ilişkili düzen kullanılır. ESÖ kullanan bilgisayarlar ön bellek erişimi için gereken çevrim sayısını azaltmak için ön bellek erişimini ESÖ erişimi ile koşut olarak (aynı anda, eşzamanlı) yapar. Bu yöntem ile sanal adreslerin sayfa numaraları ESÖ’de arama işlemi için kullanılırken sayfa eklemesi kısmı ön bellek erişiminde dizin olarak görev yapar.

Eş zamanlı erişim ancak ön belleğe dizin olarak gönderilen bitler sanal adres dönüştürmesi sırasında değişmezse işe yarar. Bu durum küçük ön bellekler, büyük sayfa boyutları ya da yüksek n yollu kümeli ilişkili ön bellekler kullanma gereksinimini doğurur.

En iyi koşullarda bir sanal adres ESÖ tarafından dönüştürülerek ön belleğe yollanır ve ilgili veri bulunur, getirilir ve daha sonra işlemciye geri gönderilir. En kötü durumda ise "başvuru (reference)" sıradüzendeki bu üç yapıda da; yani ESÖ, sayfa tablosu ve ön bellekte bulunamaz.

DECStation 3100’de kullanılan MIPS R2000 her ne kadar basit bir uygulamaya sahip olsa da özyapısı günümüz Etkin sayfalar belleklerininkine çok benzerdir. Bellek sistemi
4-KB sayfalar ve 32-bitlik adres uzayına sahiptir. Dolayısıyla, sanal sayfa numaraları 20 bit uzunluktadır. Sanal adres ile gerçek adres aynı boyutlara sahiptir. Etkin sayfalar ön belleği (ESÖ) 64 kayıt tutabilir ve tam eşlemelidir. ESÖ buyruk ve veri başvuruları tarafından paylaşılır. Her kayıt 64 bit genişliğindedir ve 20 bitlik etikete sahiptir ki bu etiket kaydın ESÖ’de tutulan sanal sayfa numarasıdır. Sanal sayfa numarasına karşılık gelen gerçek sayfa numarası da 20 bit uzunluğundadır ve geçerli bit, kirli bit gibi sayman bitlerine yer verir.

Bir ESÖ sayma bulamama durumu meydana geldiğinde, MIPS donanımı başvurunun sayfa numarasını özel bir yazmaca kaydeder ve kural dışı durum üretir. Kural dışı durum işletim sistemini uyararak sorunun yazılım katmanında halledilmesini sağlar. Bulunamayan sayfanın gerçek adresini bulmak için ESÖ sayfa tablosunu sanal adres numarası ve yürürlükte olan sayfa tablosunun başlangıç adresini tutan yazmaç yardımıyla dizinler. Bir takım buyruk kümesi ile etkin sayfalar ön belleği güncellenir. İşletim sistemi sayfa tablosundaki eşlenen gerçek adresleri etkin sayfalar ön belleğine yerleştirir. Eğer geçersiz bir gerçek adresle karşılaşılmışsa hata oluşur. Bir ESÖ’de sayfa bulamama durumu en az 10, ortalama olarak da 16 çevrimlik bir gecikmeye neden olur. Donanım değiştirilmek sayfa için bir önerme dizini tutar ve bu dizinden rastgele bir kayıt seçilir.

ESÖ’de "koruma (protection)" sağlanması için yazma erişiminin denetimini sağlayan bir bit mevcuttur. Bu özellik, salt okunur sayfaların üzerine yazmayı engeller böyle bir istekle karşılaşıldığında da bir hata üretir.






Julien Gracq

Julien Gracq,   (d. 27 Temmuz 1910 - ö. 23 Aralık 2007), Fransız yazar.

Gerçeküstücü akımın en önemli temsilcilerinden ve Fransız edebiyatının önde gelen yazarlarından olan Julien Gracq, romanlarında, yeryüzündeki konumun, insan üzerindeki etkilerini işlemiştir. Yazar, roman dışında, deneme, düz yazı, şiir ve tiyatro oyunları da yazarak, dünya edebiyatına önemli ölçüde katkıda bulunmuştur. Yapıtlarında Alman romantizminin etkisi görülen Gracq, "sürrealist" (gerçeküstücü) akıma II. Dünya savaşı sonrasında katılmış, yazdığı birçok roman filme alınmıştır. 1951'de Sirte Kıyısı (Le Rivage des Syrtes) adlı romanına verilen "Goncourt" ödülünü reddederek dikkatleri üzerine çeken Gracq'ın Türkçeye de çevrilen diğer önemli eserleri "Argol Şatosu'nda" ve "Ormana Bakan Balkon"dur.




Elektroerozyon

Elektroerozyon (İngilizce "electrical discharge machining" ("EDM")), iş parçasına istenilen şekli vermek için elektrik boşalmasından faydalanılan üretim yöntemi. Elektrik iletkeni malzemelere uygulananır. Metal aşındırma işlemi takım görevini yapan bir elektrot ile iş parçası arasında meydana gelen kıvılcımların yardımıyla gerçekleştirilir. Kıvılcımlar, ergime ve buharlaşma yoluyla çok küçük malzeme parçacıkları kaldırarak parça yüzeyini erozyona tabi tutar ve parça üzerinde ufak çukurlar oluşturur. EDM sırasında elektrot ile iş parçası arasındaki mesafe 0,0125 mm ile 0,05 mm arasındadır. Bu mesafe takım ve iş parçası arasında elektrik arkı oluşması için yeterlidir. Yer yer sıcaklığın 8000C - 12000C aralığına çıktığı proseste soğutma ve ark aralığını tıkayan aşındırılmış parçaların uzaklaştırılmasında dielektrik sıvı kullanılır. Sirkülasyon hızına bağlı olan dielektrik sıvının performansı, sirkülasyon pompası kullanımı veya benzeri metotlarla arttırılabilir.

Çoğunlukla, bakır elektrot olan takım katot (-), çelik iş parçası ise anottur (+). Fakat çelik elektrotlar, alüminyum elektrotlar, çelik işlemede kullanılan tungsten - bakır elektrotlar ile kaba işlem için kullanılan grafit elektrotlar bu genellemenin dışındadır. Bu elektrotlar (+) yüklü, "ters kutup"lu takımlar olarak kullanılabilir.

Takım olarak iş parçasının şeklinden bağımsız olarak pirinç, gümüş, hardmetal ya da bakır tel elektrot kullanılır. Bir bobine sarılan tel, işlem boyunca aşındıkça ileri sürülür. İmalatta takım olarak tel kullanılınımı takım değiştirmeden farklı iş parçalarının işlenmesine olanak sağlar. Molibden, tungsten karbür gibi sert malzemeleri kesmekte, kalıp üretimi ve tadilatında, kaynak kesitlerinin incelenmesi veya mekanik testler için numune hazırlanmasında kullanılmaktadır.

Takım dielektrik sıvı içerisinde bekleyen iş parçasından malzeme aşındırmak üzere sıvıya daldırılır. Aşındıkça numerik kontrolü takımı ileri sürer. Tel erozyona göre farkı, parçanın yüzeyinden bir ark süresince olabildiğince çok malzemenin aşındırılmasının hedeflenmesidir.




Ieoh Ming Pei

Ieoh Ming Pei (Çince: 貝聿銘, Pinyin: "Bèi Yùmíng"), veya ismin baş harfleri ile daha çok bilinen I. M. Pei Pritzker Mimarlık Ödülü kazanan Çinli-Amerikalı mimardır, ve yüksek modernist mimarlığın en son uzmanı olarak biliniyor. Kayaç, beton, cam ve çelik kullanarak soyut formu ile çalışıyor. Pei, dünyanın her dört köşesinde ortaya koyduğu çalışmaları ile, muhtemelen 20. yüzyılın en başarılı mimarlarından biridir.

26 Nisan 1917 yılında Pei Çin'in Guangdong eyaletindeki Kanton kentinde doğmuştur.

Ailesi 15. yüzyılından itibaren Jiangsu eyaletinin Suju kentinde yaşamıştır. Babası sonra da Çin Bankası'nın yönetmeni ve Central Bank of China'nın başkanı olmuş bir bankacıydı. Ailesi Hong Kong'a taşındıktan sonra Pei orta okulu bitirdiği zamana kadar orada yaşamıştır. Daha sonra babasının Çin Bankası'ndaki görevi kabul etmesi nedeniyle Şanghay'a taşındılar.

Pei ailesinin atalarına ait konutu Suju'da meşhur bir bahçededir. Dünya Miras Listesi'nde "Classical Gardens of Suzhou" (Suju'nun Geleneksel Bahçeleri) olarak listelenmiştir. Evin adı Aslan Ormanı Bahçesi olup, birçok su ile doğal olarak yapılan kayaç heykele sahiptir. Pei binaların doğa ile nasıl birleştiklerini çok sevdi, özellikle ışık ve gölge karışıklarını çok sevmiş ve eserlerinde kullanmıştır.

18 yaşındayken Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Pennsylvania Üniversitesi'nde mimarlık okumadan önce, ilk eğitimi Hong Kong'un St Paul Koleji'nde almıştır. Daha sonra eğitimine Şanghay'daki St John Üniversitesi'nde devam etti. 1940 yılında Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nden B.A. mimarlık diploması kazandı. Ayrıca Harvard Tasarım Okulu'nda okuduktan az sonra Princeton, New Jersey'deki Milli Korunma Araştırma Komitesi'ne üye oldu.

1944 yılında Harvard Üniversitesi'ne geri döndü ve Bauhaus ile ilgili olan Walter Gropius altında okudu. 1946 yılında mimarlıkta master derecesini kazandı. Harvard fakültesinde yardımcı profesör oldu. 1951 yılında "Wheelwright Travelling Fellowship"'i kazandı ve 1954'te Amerika Birleşik Devletleri vatandaşı oldu.

1948 yılında William Zeckendorf "Webb and Knapp" adlı bir emlak geliştirme şirketinde yeni bir iş memuriyeti, Mimarlık Yönetmeni, Pei'e verdi. Webb and Knapp'te çalıştığı zaman, Pei Amerika Birleşik Devletleri'nin her dört köşesinde birçok büyük mimari ve planlama projelerle çalıştı ve çoğunlukla Ludwig Mies van der Rohe'nın stili gibi binalarını tasarladı.

1955'te Pei kendi mimari şirketini kurdu, adı öncelik "I. M. Pei and Associat