ina ve Timandra adlı iki yosmaya şehre gidip cinsel hastalık yaymaları için verir. Timon ve iki yosma arasında cinsel hastalık konusunda çok iğneleyici bir konuşma geçer. Son kalan kısmını ise Şair ve Ressama sanat yapmaları için verir. Senatörler de Timon'u ziyaret edip para istedikleri zaman hazine altından Timon'un elinde hiçbir şey kalmamıştır. Timon'un yanına tekrar gelen Apemantus, onunla çok sert bir münakaşaya girişir. Oyun seyircileri cimrilik aleyhinde karşılıklı ağır hakaret ve sövgü dolu bir ikili gösteriye şahit olurlar.

Flavius en sonunda mağaraya varır. O da Timon'dan para istemek niyetindedir. Ancak o Timon'un şehre dönmesini de istemektedir. Timon, Flavius'un bu melez ve hastalıklı dünya yaratıkları arasında tek gerçek dostu olduğunu ve böylece parlayan bir örnek olduğunu bildirir.

Atina'dan iki elçi de gelmiştir. Alkibiades'in Atina'ya karşı yapabileceği kötülükleri önlemek için Timon'un arabuluculuk yapmasını isterler. Timon elçilere gidip kendilerini asmalarını söyler.

Timan hemen bu vahşi kırsal alanda hayatını kaybeder. Bir asker onun mezarını bulur ve Alkibiades'e haberi götürür. Atina üzerine ordusuyla yürüyen Alkibiades Atina duvarları önünde bu haberi alır; eldivenlerini yere atarak Timon'un kendi yazdığı ve kısmen Callimachus tarafından yazılmış şu son mersiyeyi okur:

Oyun böylece Atina şehrinin Alkibiades'in ordusuna teslim oluşu ile sona erer.

Bu oyunda bazı önemli motifler köpekler, nefes, (IV. Perde'den itibaren) altın ve kullanmadır. Kullanma hem bir kişiyi kullanma gibi açık seçik olarak, hem de tefecilik anlamına gelebilecek kapalı mecazi şekildedir.






Film türleri listesi

Filmler, konularına göre bir ya da birden fazla tür altında sınıflandırılır.






Filbahri

Filbahri (Philadelphus) Alttan itibaren dallanan fındık renginde ince dallara sahip, yaprak döken bir çalıdır. Çiçekleri, diğer türlere göre daha büyüktür. Kokusuz olmasına rağmen, bahçe bitkisi olarak yetiştirilen limon çiçeği türüdür. Çiçek rengi beyazdır. Kesme çiçekçilikte kullanılabilir.

Boyu 1,5 ile 2 metre arasında değişmektedir. Anavatanı Güneydoğu Amerika'dır.

Kısmi gölgeli Güneş ışığı ve ılıman iklimde yetişmeye elverişlidir. Dona dayanıklıdır. Biraz killi, zengin ve rutubetli her tip toprakta yetiştirilebilir. Düzenli suya ihtiyaç duyar. Soğuğa dayanıklıdır.





Karmaşık düzlem

Matematikte karmaşık düzlem, gerçel eksen ve ona dik olan sanal eksen tarafından oluşturulmuş, karmaşık sayıların geometrik bir gösterimidir. Karmaşık sayının gerçel kısmının x-ekseni boyuncaki yer değiştirmeyle, sanal kısmının ise y-eksenindeki yer değiştirmeyle temsil edildiği değiştirilmiş bir Kartezyen düzlem olarak düşünülebilir.

Karmaşık düzleme bazen de Argand düzlemi denmektedir çünkü Argand diagramlarında kullanılmaktadır. Bu terimler ilk defa Norveçli-Danimarkalı kadastrocu ve matematikçi Caspar Wessel (1745-1818) tarafından kullanılmış olmasına rağmen, Jean-Robert Argand'ın (1768-1822) adıyla anılmaktadır. Argand diagramları karmaşık düzlemdeki bir matematiksel fonksiyonun kutuplarını ve sıfırlarını çizmek için sık sık kullanılır.

Karmaşık düzlem kavramı karmaşık sayıların geometrik bir yorumuna da izin verir. Toplama altında, vektörler gibi davranırlar. İki karmaşık sayının çarpımı en kolay şekilde kutupsal koordinatlarda açıklanabilir – çarpımın büyüklüğü (veya modülüsü) iki mutlak değerin çarpımlarına eşittir ve çarpımın açısı (veya argumenti) iki açının veya iki argumentin toplamına eşittir. Özelde, modülüsü 1 olan bir karmaşık sayıyla çarpım rotasyon gibi davranır.

Karmaşık analizde karmaşık sayılar geleneksel olarak "z" ile gösterilirler. "z" 'nin kullanıldığı durumlarda ise "w" veya "ω" kullanılır. "z" sayısı, "x" ve "y" 'nin gerçel sayılar olduğu gerçel(x) ve sanal(y) kısımlarına

gibi ayrılabilir. Burada "i" sayısı sanal birimdir. Bu geleneksel gösterimde "z" karmaşık sayısı, kartezyen düzlemindeki ("x", "y") sayısına karşılık gelmektedir. Kartezyen düzleminde ("x", "y") ayrıca kutupsal koordinatlar kulllanılarak

olarak ifade edilebilir.

Kartezyen düzlemde arctanjant fonksiyonunun -"π" ile "π" (radyan cinsinden) arasında değer aldığı varsayılabilir ve "x" ≤ 0 olduğunda ("x", "y") noktaları için "gerçel" arctanjant fonksiyonunu tanımlamada dikkat edilmelidir. Karmaşık düzlemde bu kutupsal koordinatlar şu formu alırlar:

Bu denklemde,

eşitlikleri alınmıştır.

Kontür integrali alma kuramı karmaşık analizin büyük bir kısmını oluşturur. Bu bağlamda kapalı eğri boyunca gidişin yönü önemlidir – integralin alındığı yönü tersi yöne çevirmek integrali -1 ile çarpmak demektir. Uzlaşma ise "pozitif" yönün saat yönünün tersi olduğudur. Mesela, birim çember üzerinde "z" = 1 noktasından başlayıp pozitif yönde gitmek şöyle olur: Başlangıçtaki "z" = 1 noktasından yukarıya ve sola "z" = "i" noktasına gidilir, sonra aşağıya ve sola -1 noktasına gidilir. Sonra aşağıya ve sağa gidilerek -"i" noktasından geçilerek en sonunda yukarıya ve sağa doğru yol takip edilir ve başlangıç noktası olan "z" = 1 noktasına ulaşılır.

Karmaşık analizin hemen hemen hepsi karmaşık fonksiyonlarla ilgilidir – yani karmaşık düzlemin bir altkümesini yine başka bir altkümesine (üst üste gelebilir veya aynı küme olabilir) gönderen fonksiyonlar. Burada "f"("z") fonksiyonunun tanım kümesinden bahsederken bir diğer uzlaşım ise tanım kümesinin olduğu düzlemi "z"-düzlemi olarak, görüntü kümesinin olduğu düzlemi ise "w"-düzlemi olarak anmaktır. Sembollere dökülürse,

olarak yazılır ve "f", "z"-düzleminin (("x", "y") koordinatlarıyla) "w"-düzlemine (("u", "v") koordinatlarıyla) dönüşümü olarak düşünülür.

Bazen karmaşık düzlemi birim kürenin yüzeyini işgal ediyormuş gibi düşünmek de faydalıdır. Birim yarıçaplı küreyi ele alalım ve karmaşık düzlemi bu kürenin tam ortasına koyalım. Böylece, kürenin merkezi ile orijin yani "z"=0 noktası aynı olsun. Küre ile karmaşık düzlemin bu haldeki kesişimi düzlemdeki birim çember olacaktır.

Küre üzerindeki noktalarla karmaşık düzlemin noktaları arasında birebir örten bir ilişki kurulabilir. Düzlemde verilen bir nokta için, noktayı kürenin kuzey kutbuna bağlayan bir doğru çizelim. Bu doğru küreyi kesinlikle başka bir noktada daha kesecektir. "z" =0 noktası ise güney kutbuna izdüşürülsün. Birim çemberin içi kürenin içinde yer aldığı için (|"z"|  1) ise kuzey yarımküreye gönderilecektir. Bu prosedür tersine de çevrilebilir – küre yüzeyinde bir nokta verilmiş olsun ve bu nokta kuzey kutbundan hariç bir nokta olsun. O zaman, bu noktayı kuzey kutbuna bağlayan bir doğru çizebiliriz ve bu doğru da düzlemi kesinlikle bir kez keser.

Bu stereografik izdüşüm esnasında bir nokta – kuzey kutup noktası – karmaşık düzlemin bir noktasıyla eşlenmemiştir. Birebir örten ilişkiyi mükemmelleştirmek için küre yüzeyindeki kutup noktasına karşılık karmaşık düzleme "sonsuzdaki nokta" eklenir ve bu kutup noktası ile sonsuzdaki nokta birbirlerine eşlenir. Bu topolojik uzay, yani karmaşık düzlem artı sonsuzdaki nokta, genişletilmiş karmaşık düzlem olarak da bilinir. Bu da matematikçilerin karmaşık düzlem hakkında konuşurken neden tek bir "sonsuzdaki nokta" aldıklarını açıklar. Gerçel sayı doğrusunda negatif ve pozitif olmak üzere iki adet sonsuz varken, genişletilmiş karmaşık düzlemde sadece bir tane sonsuz vardır.

Küredeki enlem ve boylam çizgilerinin küreden düzleme izdüşürüldüğünde neler olabileceğini düşünelim. Enlem doğrularının hepsi ekvatora paraleldir. Böylece hepsi "z" = 0 merkezli mükemmel birer çember olurlar. Boylam doğruları ise orijinden geçen (aynı zamanda sonsuzdan da geçen doğrular; çünkü güney ve kuzey kutuplarının her ikisinden geçerler) doğrular olacaktır.

Bu, bir kürenin bir düzlem üzerine olan tek stereografik izdüşümü değildir. Mesela, kürenin güney kutbu orijinin üstüne gelecek ve düzlem küreye teğet olacak şekilde koyulabilir. Detaylar çok da önemli değildir. Kürenin düzleme olan herhangi bir izdüşümü bir "sonsuzdaki nokta" yaratacaktır ve bu izdüşüm enlem ve boylam doğrularını düzlemde sırasıyla çemberlere ve doğrulara gönderecektir.

Karmaşık değişkenli fonksiyonları tartışırken karmaşık düzlemin bir kesiğini düşünmek de genelde uygundur. Bu fikir doğal bir şekilde farklı bağlamlarda ortaya çıkmaktadır.

İki değerli basit

ilişkisini göz önüne alalım. Bu ilişkiyi tek değerli bir fonksiyon olarak incelemeden önce, sonuç değerinin görüntüsü bir şekilde sınırlandırılmış olmalıdır. Gerçel sayıların karekökleriyle uğraşırken bu yapılan çok kolaydır. Mesela, "y" = "x" olacak şekilde

ifadesinde negatif olmayan bir "y" sayısı tanımlanabilir. Ancak, bu fikir iki boyutlu karmaşık düzlemde iyi bir fikir değildir. Neden olduğunu görmek için, "z" değeri birim çember üzerinde hareket ettikçe "f"("z")'nin değerinin nasıl değiştiğine bakalım.

ifadesini yazabiliriz.

Açık bir şekilde, "z" çemberin tümünü turladıkça, "w" sadece çemberin yarısını turlar. Böylelikle, karmaşık düzlemdeki sürekli bir hareket "e" = 1 pozitif karekökünü "e" = -1 negatif kareköküne dönüştürmüştür.

Bu problemin çıkış nedeni "z" ≠ 0 olan her karmaşık sayının iki karekökü varken "z" = 0 'ın sadece bir karekökünün olmasıdır. Gerçel sayı doğrusu üzerinde bu problemden "x" = 0 noktasında bir "bariyer" dikerek kaçınabiliriz. Herhangi kapalı bir kontürü dallanma noktası "z" = 0'ı çevrelemekten korumak için, karmaşık düzlemde daha büyük bir bariyere ihtiyaç duyulur. Bu bariyer bir dallanma kesimi veya başka bir deyişle dallanma kesiği ile yapılır ve bu durumda "kesik" "z" = 0 noktasından pozitif gerçel eksen boyunca sonsuz noktasına kadar uzanır. Böylece, "z" 'nin kesik düzlemdeki argumenti 0 ≤ arg("z") < 2"π" aralığına sınırlandırılmış olur.

Şimdi "w" = "z" 'nin tam bir tanımını verebiliriz. Bunu yapmak içinse, her ikisi de gerçel eksen boyunca kesilmiş "z"-düzleminin iki kopyasına ihtiyaç duyulur. Bir kopya üzerinde, 1'in karekökünü e = 1 olarak tanımlarız ve diğerinde ise 1'in karekökünü "e" = -1 olarak tanımlarız. Bu iki tam düzlem kesiğine ise "yaprak" denmektedir. Süreklilik tartışmasıyla, bu (şimdi tek değerli olan) "w" = "z" fonksiyonunun ilk yap