Çelebi'nin Rumeli ordusu üzerine yürüdü. İki ordu Ekim 1412'de Çatalca yakınlarında İnceğiz'de çarpışmaya başladılar. İnceğiz Muharebesi Çelebi Mehmet ordusu için başarılı olmadı ve Musa Çelebi ordusu üstün duruma geçti. Mehmet Çelebi bu savaşta yaralandı; önce İstanbul'a ve oradan da Bursa'ya geri çekildi.

Fakat bu yenilgi Çelebi Mehmet'i yıldırmadı. Anadolu'ya dönüp yeni asker topladı. Sırp Despotundan da asker takviyesi sağladı. Bu sefer yeni Anadolu Osmanlı ordusu yine Rumeli yakasına geçirildikten sonra II. Manuil'in sağladığı Bizans güçleri ve Sırp Despotu Stefan Lazaroviç'in gönderdiği küçük bir Sırp ordusu ile takviyeli olarak, birlikte Konstantinopolis yakınlarında olan Musa Çelebi ordusuyla ikinci bir muharebeye başladı. Bu muharebe de Musa Çelebi'nin ordusunun üstün gelmesi ile sonuçlandı.

Fakat Mehmet Çelebi hâlâ tek padişah olmaya azimliydi ve Musa Çelebi'ye hücumdan caymadı. Mehmet Çelebi en büyük ve en son kozunu devreye soktu. Mehmet Çelebi Dulkadiroğlu Devleti Sultanı Nasıreddin Mehmed Han'ın kızı Emine Sultan ile evliydi. Dulkadiroğlu Devleti o dönemin önemli ve güçlü İslam Türk Devletlerinden biriydi. Mehmet Çelebi mektup yazarak kayınpederi Sultan Nasıreddin Mehmed Han'dan "Pederim, taht mücadelemde sizden yardım dilerim, dileriz ki bize bu ilahi görevde yardım edesiniz" diyerek yardım talebinde bulunur. Dulkadiroğlu Devleti Sultanı Nasıreddin Mehmed Han da kendisine; "Taht mücadeleniz hayırlı olsun, yüce Allah zafer nasip etsin. Biz isteğinize olumlu bakarız, ama ben ama oğlum Şehzade Süleyman Bey size Dulkadir Ordusu ile yardıma gelecektir. Allah sizinle olsun" şeklinde yanıt vermiştir. Mehmet Çelebi'nin bu yardım talebinden sonra Dulkadiroğlu Devleti'nin başkenti Elbistan'dan başlarında Dulkadiroğlu Şehzadesi Süleyman Bey olduğu halde 20.000 kişilik büyük bir ordu yola çıktı. Ankara Çubuk ovasında Çelebi Mehmed büyük bir karşılama yaptı. Başta Dulkadiroğlu Şehzadesi Süleyman Bey olmakla diğer Dulkadiroğlu Şehzadeleri ve umerasına Mehmet Çelebi tarafından birbirinden kıymetli hediyeler sunuldu. Büyük bir ziyafetle karşılanan Dulkadiroğlu Şehzadeleri de yanlarında getirdikleri çok değerli hediyeleri enişteleri olan Mehmet Çelebi'ye verdiler. Karşılıklı hediyeleşmelerin ardından Mehmet Çelebi'nin kardeşlerine üstün gelip tahta çıkabilmesi için yapılması gerekenlerle ilgili istişarelerde bulundular uzun saatler bu konuyla ilgili planlar yaptılar. Çok daha büyük bir orduya ve güce kavuşan Mehmet Çelebi 11 Haziran 1413'te bir yeni Anadolu Osmanlı ordusu Bizans gemileri ile Boğaz'dan Rumeli yakasına geçirildi ve bir üçüncü muharebeye hazırlık başladı. Bu sırada Musa Çelebi ordusunda bir kriz yaşanmakta idi. Musa Çelebi haşinliği ve merhametsiz tutumları ile askerini gücendirmiş idi. Şeyh Bedreddin'e verdiği destek daha muhafazakar olan Sunnileri ve ulemayı kendine düşman etmişti. Musa Çelebi gazi sınır beylerinin talanlar ve tımarları dolayısıyla kazandıkları servet ve siyasal gücü kısmaya çalışmış ve Kapıkulu ümerasına önem vermeye başlamıştı. Örneğin akıncı beyi Mihaloğlu, Musa Çelebi ile ilişkisini kesmiş; Makedonya'da sınır boyunca akınları kendisi tertip etmiş ve bu akınlarda kazanılan talan malları ve tımar topraklarını da kendine göre paylaştırmaya başlamıştı. Candarlı vezirleri Çelebi Mehmet ve II. Manuel ile Musa Çelebi'yi tahtan indirmek gizli haberleşmeye başlamışlardı. Musa Çelebi'nin ordusunda çıkan dağılma nedeni ile geri çekilmesi ile iki ordu ancak Vize'de çarpışmaya girdiler ve Vize Muharebesi'nde Çelebi Mehmet ordusu galip geldi. Musa Çelebi kaçmaya başladı.

Fakat Musa Çelebi hâlâ yakalanmadığı için Çelebi Mehmet güçleri Edirne kapılarına geldiğinde Edirneliler Musa Çelebi'nin güçlenip geri geleceği ihtimalini düşünüp Çelebi Mehmet ve ordusunu şehre sokmadılar. Bütün ümeranın katılması ile Çelebi Mehmet, Musa Çelebi'yi ve çok küçük kalmış ordusunu kovalamaya başladı. Musa Çelebi ordusuyla Samako yakınlarında Çamurlu Derbent'de sıkıştırıldı. 5 Temmuz 1413'te yapılan küçük çaplı Çamurlu Derbent Savaşı çok şiddetli oldu. Musa Çelebi yaralandı ve kaçmaya başladı. Bazı kaynaklara göre Musa Çelebi kaçarken bir çeltik arığına düştü ve yakalayanlar tarafından boğulup öldürüldü. Diğer kaynaklara göre ağır yaralı çadırında yatarken yakalanıp Çelebi Mehmet'in emri ile öldürüldü.

Mehmet Çelebi, bunun sonunda Osmanlı tahtının tek padişahı olarak tahta çıktı. Verdikleri büyük askeri destekle tahta çıkmasında önemli rol oynayan Dulkadiroğlu Şehzadesi Süleyman Bey ve ordusu tam üç ay boyunca Bursa'da kaldı. Bunun sebebi Mehmet Çelebi'nin padişahlığına başka müdahalelerin olması ve herhangi bir sıkıntıya maruz kalınmaması idi. Dulkadirliler, tam anlamıyla padişahı koruyup tahtı güvene aldılar. Çelebi Mehmet'e böylesine hayati bir destekte bulunan Dulkadiroğlu Hanedanı Şehzadeleri ve ordusu üç ayın sonunda Çelebi Mehmet'in büyük hürmetleri ile yolcu edildi. Dulkadiroğlu Şehzadesi Süleyman Bey, diğer şehzadeler ve Dulkadirli ordusu ülkelerinin başkenti Elbistan ve Maraş'a döndüler.

İsa Çelebi ve Emir Süleyman gibi, en sonunda Musa Çelebi'nin cenazesi de Bursa'ya gönderilerek babası Yıldırım'ın türbesine gömüldü.

5 Temmuz 1413'te Fetret Devri veya "fasıla-ı saltanat" devri kapandı ve Çelebi Mehmet Osmanoğullarının tek padişahı oldu. On bir yıl süren Fetret Devrinde birbirinden cesur ve hükümdarlık etmeye yetenekli dört kardeşin birbirleriyle ölüm kalım savaşları yapmaları sonunda, en metanetli ve becerikli kardeşin tahtı ele geçirmesi ve Ankara Savaşı ile parça parça olmuş ve moralini yitirmiş Osmanlı devletinin kendini tekrar toparlaması ile sonuç bulmuştur. Bu sonucun şüphesiz Çelebi Mehmet'in tekrar tekrar hükümdarlığı kendi elinde toplamak için birçok kendi aleyhine fena sonuçlar doğmasına rağmen devamlı mücadele etmesi ve diğer kardeşlerinden şanslı olması nedeniyle ortaya çıktığı iddia edilebilir. Diğer taraftan, Çelebi Mehmet'in kardeşleri Süleyman, İsa ve Musa'nin gösterdikleri kusurlarından daha uzak olması ve yaşça küçük olmasına rağmen onlardan daha fazla dengelilik ve olgunluk göstermesi de bu sonucu açıklamaya yardım eder. Bu sonucun son bir açıklaması ise Çelebi Mehmet'in diğer kardeşlerinden en büyük farkının Anadolu medeniyetinin ve Anadolu kültürünün önemli merkezi olan Amasya'da çok yönlü bir kişi olarak yetişmesi ve olgunlaşması olabilir.






Cornish

Cornish, veya ana vatanı İngiltere'de bilinen adıyla Indian Game, bir tür verimli tavuk soyudur. Adını İngiltere'nin Cornwall kentinden alan Cornish tavukları, beyaz et üretiminde en yaygın olarak kullanılan tavuk soylarından biridir. Bu kuşlar, iri ve kaslı kuşlardır ve sürekli beslenmesi gerekmektedir. Buna karşılık bu tavuklar az yumurta vermektedir. Cornish soyu tavuklar bodurdur ve genelde üretimi arttırmak adına başka soylarla da çaprazlanır.




Windsor

Windsor şu anlamlara gelebilir:

















Metin Arifağaoğlu

Metin Arifağaoğlu, (d. 1 Ocak 1946, Borçka, Artvin), Türk siyasetçi.

İstanbul Yıldız Teknik Üniversitesi Mühendislik Fakültesi İnşaat Bölümü mezunudur. Karadeniz Bakır İşletmeleri AŞ Murgul İşletme Müdürlüğü İnşaat Başmühendisliği, Borçka Belediye Meclisi Başkanlığı, Serbest İnşat Mühendisi Müteahhitlik, Artvin Kalkınma ve Eğitim Vakfı Yönetim Kurulu Üyeliği, TBMM XX. ve XXIII. Dönem Artvin Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.

XVIII. Dönem Artvin Milletvekili Ayhan Arifağaoğlu'nun kardeşidir.




Matthew McGrory

Matthew McGrory (17 Mayıs 1973 - 9 Ağustos 2005) uzun boyuyla tanınan ABD'li film aktörüdür.

McGrory, West Chester, Pennsylvania'da doğdu. Widener University'de eğitim gören McGrory buranın ilk katındaki Howell Hall'da kaldı. Boyu 2,29 metre ayakkabı numarası 29,5'du. Hiçbir zaman fiziksel test yapılamadı. "Bubble Boy", "Big Fish", "House Of 1000 Corpses" ve "The Devil's Rejects" sinema filmlerinde ve "Malcolm in the Middle", "Charmed" ve "Carnivàle" adlı televizyon dizilerinde rol aldı. Kız arkadaşı Melissa ile Sherman Oaks, California'da yaşayan McGrory, 9 Ağustos 2005 günü öldü.





Lidköping

Lidköping, İsveç'in güneyinde bulunan bir kenttir. Kent, Göller Yöresi'nde Vänern Gölü'nün güney kıyılarında ormanlık bir arazi üzerinde kuruludur.

Eski bir kent olan Lidköping, 21 Temmuz 1446 tarihinde şehir konumuna alındı. Şehrin arması da yine o kadar eskidir. Kent bir piskopos kentiydi. 1650 yılında kent, Jacob De la Gardie'nin birliğine dahil oldu. Ancak daha sonra tekrar bir kent konumuna kavuştu. Kent 1849'da büyük bir yangına sahne oldu. Ancak kent toparlanıp hızla gelişmesini sürdürdü. "Lidan" adlı akarsuyla ikiye ayrılan kentin doğu tarafı eski, batı tarafı yenidir.




Kale burcu

Kale burcu, savunma amaçlı kalelerde savunma etkisini arttırmak ve rahat karşı savunmaya geçebilmek adına inşa edilen kale bölümüdür. Bu yapılar, düz kale surlarının ön cephesine bir çıkıntı oluşturacak şekilde inşa edilir. Buraya konuşlandırılan askerler, herhangi bir saldırı sırasında rahat bir şekilde savunmaya geçer. Tarihte bu yapılar, düşman askerlerinin üzerine kızgın yağ dökmek, taş atmak ve barut ateşlemek için kullanılmıştır. 

Kale burçları çok farklı şekillerde tasarlanabilmektedir. Bir kubbe olarak veya bir kare prizma olarak karşılaşılabilen burçlar mevcuttur. Özellikle Ortaçağ ve Yeniçağ'da kullanılan bu ekleme yapılar, sonrasında topların savaşlarda kullanılmasıyla etkisini kaybetti. Özellikle Avrupa ve çevresindeki bölgelerde inşa edilen kalelerde, bir burcun ön cephesine başka bir burç eklenerek karmaşık savunma yapıları elde edilebilmekteydi. 





Lejyon XVI Gallica

Lejyon XVI "Gallica" ("Galyalı"), 41/MÖ 40 yıllarında geleceğin İmparatoru Octavian tarafından toplanan Roma lejyonu. 70 yılındaki Batavi isyanı sırasında onursuz bir şekilde teslim olması üzerine dağıtılmıştır; İmparator Vespasian bu lejyonun yerine XVI "Flavia Firma" adında yeni bir lejyon oluşturmuştur. Lejyonun arması bir ihtimale göre aslandır.






Lejyon I Macriana liberatrix

Lejyon I "Macriana liberatrix" ("Macer'in özgürleştiricileri"), 68 yılında Vali Lucius Clodius Macer tarafından Afrika'da