r. Her iki ebeveyn sonra yavruları beslerler. Yavrular ilk uçuştan sonra tünemek için yuvaya dönerler. Bu tür, yalnız bir üreyicidir ve toplu halde yaşamazlar ama küçük gruplar bir arada uygun habitatta yakın görülebilir.





Bozkır örümcek kuşu

Bozkır örümcekkuşu ("Lanius meridionalis"), örümcek kuşugiller familyasına ait bir kuş türü.

Form "L.m. meridionalis", güney Avrupa ve kuzey Afrika'da yerleşiktir. Büyük örümcek kuşundan ufakça daha küçük ve daha koyudur ve kuru açık ülkeyi tercih ederler.

Form "L.m. pallidirostis", merkezi Asya'da ürer ve tropikal bölgede kışlar. Lanius meridionalis veya büyük örümcek kuşundan çok daha solukturlar ve bazen ayrı bir tür "L. pallidirostis" olarak ayrılırlar. O da, seyrek bitki yaşamıyla daha verimsiz habitatları tercih eder.

Orta-boyutlardaki bu kuşlar, büyük böcekler, küçük kuşlar, kemirgenler ve kertenkeleleri yerler.

Kuş tüyü farklılıklar dışında genellikle büyük örümcek kuşuna benzerler. Göçmen doğu form genellikle sonbaharda, batı Avrupa'da büyük Britanya dahil, seyrek bir serseridir. Göçmen bir tür olduğu için Türkiye, Asya ve Avrupa'da yaşabilmektedir.





Kuşaklı kiraz kuşu

Kuşaklı kiraz kuşu ("Emberiza aureola"), kiraz kuşugiller (Emberizidae) familyasına ait bir ötücü kuş türü. Günümüzde bazı araştırmacılar tarafından ispinozgiller familyasında sınıflandırılmıştır. Ayrıca söğüt çintesi olarak da adlandırılır.

Bu kuş, bataklık kiraz kuşuna boyut olarak benzerdir, ama gagası daha uzundur. Üreme dönemi erkeğinin, parlak sarı alt parçalarla, siyah böğür çizgileri, kahverengi üst parçaları, siyah yüz ve boğaz çizgisi ve pembe bir alt çenesi vardır. Dişinin, fazlaca çizgili gri kahverengi bir arkası ve daha az şiddetli sarı alt parçaları vardır. Göz ve yanak çizgileri, koyu bir tac ile beyazımsı yüzü vardır. Yavru benzerdir, alt parçalar ve yüzün zemin rengi kahverengimsi sarıdır.

Yerde bir yuvaya 4-6 yumurta koyarlar. Doğal yiyeceği, yavruyu besleyeceği zaman böceklere dayanır ve aksi takdirde tohumlardır.

Ötüş ayıt edici bir zick ve şarkı açık bir tru-tru, tri-tri dir.

Kuzeydoğu Avrupa'da ve kuzey Asya'nın karşısında görülürler. Göçmendirler, güneydoğu Asya, Hindistan'da ve güney Çin'de kışı geçirirler. Batı Avrupa'da düzenli gayesizce dolaşan bir nadirdir. Açık çalılıklı alanlarda çoğunlukla suya yakın görülürler ve Sibirya'da çok yaygındırlar.




Pannonia

Pannonia ya da Panunya, Kuzey ve Doğusundan Tuna, Batısından Noricum ve daha yukarıda İtalya, Güneyinden Dalmaçya ve daha aşağıda Moesia eyaletleriyle çevrili olan Roma İmparatorluğu eyaleti.

Antik Pannonia eyaleti toprakları, günümüzde çoğunluğu Macaristan'da olmak üzere, Avusturya, Hırvatistan, Sırbistan, Slovenya ve Bosna-Hersek sınırları içerisindedir.

Pannonia terimi günümüzde genellikle Macaristandaki Transtuna bölgesi (Dunántúl) ya da tüm Macaristan için kullanılmaktadır.

Julius Pokorny, "Pannonia" adını Ön Hint-Avrupa dili İlliryaca "*pen-", "bataklık, su, ıslak" kökünden türetmiştir.

Bölgenin yerlileri "Pannonii" (Pannonialılar) olarak bilinen ve İllirya halklarıyla akraba bir kabiledir. MÖ 4. yüzyıl'dan itibaren bazı Kelt kabileleri tarafından işgal edilmiştir. Dalmaçya'lıların müttefiki olan yerlilerine MÖ 35 yılında Augustus tarafından yapılan ve Siscia'nın (Sisak) fethedilmesiyle sonuçlanan saldırıya kadar bölge hakkında çok az bilgi vardır. Bölge, MÖ 9 yılına kadar tam anlamıyla kontrol altına alınamamış ve bu tarihten sonra İllirya eyaletine bağlanmıştır.

MS 6 yılında Pannonialıların Dalmaçyalılar ve diğer İlliryalı kabilelerle birlikte kalkıştıkları isyan, yaklaşık üç yıl süren zorlu savaşların ardından Tiberius ve Germanicus tarafından bastırılmıştır. MS 9 yılında sona eren isyanın ardından İllirya eyaleti topraklarının Kuzeyi Pannonia eyaleti, Güneyi Dalmaçya eyaleti olacak şekilde ikiye bölünmüştür. Bölünme tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte MS 20 yılından sonra ancak MS 50 yılından öncedir. Eyaletin, Quadi ve Marcomanni gibi tehlikeli barbar kabilelere olan yakınlığı nedeniyle bölgede çok sayıda birlik (İlerleyen zamanlarda 7 Lejyon) konuşlandırılması ihtiyacı ortaya çıkmış ve Tuna cephesi boyunca çok sayıda kale inşa edilmiştir.

MS 102 ve 107 yılları arasındaki birinci ve ikinci Daçya savaşları arasındaki bir tarihte, eyaletin toprakları İmparator Trajan tarafından Pannonia Superior (Batısı) ve Pannonia Inferior (Doğusu) olmak üzere iki eyalete bölündü. Tarihçi Ptolemy'ye göre, bu bölünme Kuzeydeki Arrabona'dan (Győr) Güneydeki Servitium'a (Gradiška) kadar uzanan bir hatla sağlanmıştı. Sonradan bu hat biraz daha Doğuya kaydırılmıştır. Ülkenin tamamı zaman zaman Pannonias (Pannoniae) olarak adlandırılmıştır.

Pannonia Superior, konsüler bir Sefir tarafından yönetiliyordu ve emri altında üç Lejyon bulunuyordu. Pannonia Inferior ise önceleri Praetorian bir Sefir tarafından idare edilirken, Marcus Aurelius zamanında Konsüler bir Sefir idaresine verildi ancak halâ tek bir Lejyona sahipti. Tuna cephesi, İmparator Hadrian tarafından kurulmuş iki koloni olan Aelia Mursia (Osijek) ve Aelia Aquincum (Óbuda) tarafından koruma altına alınmıştı.

Diokletian zamanında eyalet dört parça olarak yeniden düzenlendi:

Diokletian ayrıca bu gün Slovenya olarak bilinen toprakları Pannonia eyaletinden ayırarak Noricum eyaletine dahil etmiştir.

Pannonia, 5. yüzyıl ortalarında II. Theodosius tarafından Hunlar'a terk edildi ve Attila'nın ölümünün ardından da sırasıyla, Ostrogotlar (456-471), Lombardlar (530-568), Avarlar (560'lar - 800 civarı), Slavlar (480'lerden beri orada yaşayan ve 800 - 900 arası özgür olan), Macarlar (900/901'den beri); Habsburglar ve Osmanlılar (1526 - 1878 arası) tarafından yönetildi. I. Dünya Savaşının ardından bölge Avusturya, Macaristan ve Sırp, Hırvat ve Sloven Krallıkları (1929 yılında Yugoslavya olarak yeniden adlandırıldı) arasında paylaştırıldı.

Ülke, özellikle mevcut büyük ormanların Probus ve Galerius tarafından ortandan kaldırılmasından sonra oldukça verimli bir yer haline gelmiştir. Bu süreçten önce en önemli ihraç kalemi keresteydi. Başlıca tarımsal ürünleri yulaf ve yerlileri tarafından sabaea adında bir çeşit bira üretilen arpa'dır. Şaraplık Üzüm asmaları ve Zeytin ağaçları kısmen bakımlıdır. Pannonia ayrıca av köpeği yetiştiriciliği ile meşhurdur. Antik dönemde herhangi bir madenden bahsedilmediği halde demir ve gümüş bulunma olasılığı yüksektir. Başlıca nehirleri Dravus, Savus ve Arrabo, Danuvius nehriyle birleşir.






Rhaetia

Raetia (bazen Rhaetia olarak da çevirilir), Batıda Helvetya, Doğuda Noricum, Kuzeyde Vindelicia ve Güneyde Cisalpine Gaul eyaletleriyle çevrili Roma İmparatorluğu eyaleti. Günümüzde bu bölge, kabaca Doğu ve orta İsviçre (Yukarı Ren ve Konstanz Gölü'de dahil), Güney Bavyera ve Yukarı Swabya, Vorarlberg, Tirol'ün büyük bir bölümü ve Lombardiya'nın bir bölümünü kapsar. Raetia'nın Kuzey sınırı Limes Germanicus'un bir parçasıydı ve Tuna'ya kadar 166 km boyunca uzanırdı. Raetia'nın İtalya ile bağlantısı, Alp dağlarındaki Resia geçidi üzerinden Via Claudia Augusta (Claudia Augusta yolu) ile sağlanırdı.

Kayıtlarda, Alpin kabileleri arasında en güçlü ve savaşçı kabile olarak geçen Raetia'lıların kökenleri hakkında çok az şey bilinir. Livy bunların ("Ab Urbe Condita" v. 33) Etrüsk kökenli olduklarına inanır (Niebuhr ve Mommsen'de bu fikre katılırlar). Justin (xx. 5) ve Yaşlı Pliny ("Naturalis Historia", iii. 24, 133) tarafından aktarılan bir efsane, bu halkların Po nehri etrafındaki düzlüklerde yaşarken Galya'lıların işgali sırasında dağlara sürüldüklerini ve isimlerini liderleri Raetus'tan aldıklarını aktarır; daha mantıklı bir türetme önerisi ise "rait" kelimesinin Keltçe "dağlık alan" anlamına geldiği ve ismin buradan türediği şeklindedir. Bölge Romalılar tarafından tanınmaya başladığında Etrüsk kökenli oldukları kabul edilse bile, Kelt kabileleri bu bölgenin sahibiydiler ve yerli halkla o kadar kaynaşmışlardı ki Raetia'lılar ileriki zamanlarda Kelt olmayan kabileler (Lepontii, Euganei) aralarında yerleşmiş oldukları halde Kelt olarak kabul edilmişlerdi.

Batı Avusturya'nın modern yerlileri arasında (bir Raetia bölgesi), Etrüsk uygarlığının etkisi altındaki bölgelerde yüksek görülüş sıklığı olan Y-kromozom Haplogroup G görülme oranı görece yüksektir.

Raetialılardan ilk bahseden (sadece tesadüf olarak) Polybius'tur (Histories xxxiv. 10, iS) ve haklarında Cumhuriyet dönemi sonuna kadar pek bir bilgi yoktur. Biraz şüpheli olsa da özgürlüklerini, bölge M.S. 15 yılında Tiberius ve Drusus tarafından zaptedilene kadar korumuşlardır (karşılaştırma Horace, "Odes", iv. 4 and 14).

Raetia başlangıçta bağımsız bir eyalet olarak düzenlendi ancak M.S. 1. yüzyıl sonlarına doğru Vindelicia da bu eyaletin sınırları içine dahil edildi; bu yüzden Tacitus ("Germania", 41) "Augusta Vindelicorum" adlı bölgeden (Augsburg) "Raetia eyaletinin bir Kolonisi" diye bahseder. Tüm eyaletin yönetimi (Vindelicia dahil) ilk olarak bir askeri prefect'e emanetken sonradan bir procurator tarafından yürütülmüştür; eyaletin sınırları içerisinde konuşlu bir Lejyon olmamıştır ve koruması, M.S. 2. yüzyıla kadar yerel birlikler ve militia tarafından sağlanmıştır.

Marcus Aurelius'un saltanatı sırasında, Raetia M.S. 179 yılıyla birlikte Castra Regina'da (Regensburg) konuşlu Lejyon III "Italica"'nın komutanı tarafından yönetilmiştir. 
İmparator Diokletian zamanında Raetia, "vicarius Italiae" piskoposluk bölgesinin bir parçası haline geldi ve "Raetia prima" ve "Raetia secunda" (her biri bir "praeses" altında) adında iki alt parçaya bölündü. Eski Raetia olarak kastedilen bölge Vindelicia'dır. Bu bölgeler arasındaki sınır net olarak tanımlanamamıştır ancak genellikle "lacus Brigantinus" adlı gölden (Konstanz Gölü) "Oenus" nehrine (Inn nehri) yönünde Doğuya doğru çizilen bir hat olarak kabul edilir.

Batı Roma İmparatorluğu'nun son yıllarında, bölge metruk bir haldedir ve Büyük Theodoric zamanında Ostrogotlar tarafından işgal edilmiştir.

Bölge oldukça dağlık bir arazi yapısına sahipti ve yerli halk yağma seferleriyle meşgul olmadığı zamanlarda hayvan yetiştiriciliği, kerest