aygın olan öğretim kurumlarıdır; "Hauptschule", öğrencileri mesleki eğitime hazırlar ve "Gesamtschule" veya kapsamlı okul her üç uygulamayı da bünyesinde bulundurur. Ayrıca "Förderschulen" (fiziksel veya zihinsel engelliler için) adında okullar da bulunmaktadır. Her 21 öğrenciden biri Förderschule okuluna devam etmektedir.

Üniversiteye girmek için, lise öğrencilerinin "Abitur" sınavını başarıyla geçmeleri gerekmektedir; fakat bunun yanında mesleki okul diplomasına sahip öğrenciler de giriş için başvuruda bulunabilmektedirler."Duale Ausbildung" adı verilen özel bir staj sistemi, mesleki eğitim öğrencilerine okullarına devam ederken bir şirket bünyesinde çalışmalarına imkân tanımaktadır. Almanya güçlü bir eğitim sistemi geçmişine sahip olmasına rağmen, son PISA öğrenci değerlendirmelerinde güncel konularda zayıf bir performans sergilemişlerdir. 2000 yılında yapılan 43 ülkenin katıldığı testte, Almanya okumada 21. sırada yer alırken matematik ve doğal bilimlerin her ikisinde de 20. sırada bulunmuştur, ve bu gelişmeler üzerine reform çağrısında bulunulmuştur.

"Grundschule" (ilkokul), gidilmesi mecburi olmayan "anaokulu" veya "Vorschulklassen"den (ilkokula hazırlık sınıfları) sonra gelir ve bulunduğu eyalete bağlı olarak dört veya altı yıl sürer. Bazı eyaletlerde 13 yaşın gelindiğinde sona erer.

Çocukları için uygun bir okul arayan ebeveynlerin önünde günümüz Almanyasında ilkokul adına önemli seçenekler bulunmaktadır:

"Grundschule"dan sonra (Berlin ve Brandenburg'da 12, diğer eyaletlerde 10 yaş civarı), orta okul için dört seçenek bulunmaktadır:

5 ve 6. sınıfta bulunan öğrencilere ebeveyn ve öğretmenleri tarafından yukarıda bahsedilen eğitim basamaklarından hangisini seçmeleri konusunda bir oryantasyon aşaması ("Orientierunsstufe") verilmektedir. Berlin ve Brandenburg dışında tüm eyaletlerde, bu oryantasyon aşaması orta okulların programına koyulmuştur. Berlin ve Brandenburg'da, oryantasyon ilkokul düzeyinde yapılmaktadır. Öğretmenler ana derslerden (Matematik, Almanca, bilim, yabancı dil) alınan notlara bağlı olarak detayları ve eyalete göre değişe yasal gereklilikleriyle "eğitim önerisi" vermektedir.

Almanya'da 16 eyaletin eğitim alanında özel sorumlulukları vardır. Federal parlamento ve federal hükümet eğitim sistemini yalnızca mali yardım konusunda etkileyebilmektedir (eyalete göre). Bu nedenle birçok farklı okul sistemi bulunmaktadır; fakat, her eyalette başlangıç noktası olan "Grundschule" (ilk okul) dört yıllık bir eğitim sunmaktadır (Berlin ve Brandenburg'da altı).

Bütün Alman eyaletlerinde yetenekli öğrenciler için "Gymnasium" bulunmaktadır ve tüm eyaletlerde - Baden-Württemberg, Bavyera, Saxony hariç - farklı şekillerde de olsa "Gesamtschule" vardır. Doğu eyaletleri Saxony, Saxony-Anhalt ve Thuringia, Hauptschule ve Realschule'u bir araya getirerek "Sekundarschule", "Mittelschule" ve "Regelschule" okullarını oluşturmuşlarıdr. Diğer tüm eyaletler bu okul türlerini ayırmaktadır.

İngilizce eyalet ortaokullarında zorunludur. Bazı eyaletlerde, yabancı dil eğitimi "Grundschule" düzeyinde başlar. Örneğin Kuzey Ren-Vestfalya'da, İngilizce eğitimi okulun üçüncü yılında başlar; Brandenburg hem İngilizce'ye hem de Polonya diline ve Baden-Württemberg de İngilizce'ye ilk yılda başlar. Zorunlu yabancı dillerin yanında mevcut ikinci yabancı dil listesi, eyaletten eyalete farklılık gösterir. Fransızca, İspanyolca ve Latince en sık ikinci yabancı dil olarak alınan dillerdir. Pek çok okul da diğer dillerin öğrenimi adına gönüllü çalışma grupları sunmaktadır.

Ailelerin çocuklarının okulları gerekçesiyle bir eyaletten diğerine taşınmaları sorun olabilmektedir çünkü neredeyse tüm derslerin müfredatları oldukça farklılık göstermektedir.

Eğitimini tamamlama konusunda sorun yaşamış yetişkinler, ileriki zamanlarda "Abendgymnasium" veya "Abendrealschule"e (gece okulu) kayıt olma olanağına sahiptirler.

II. Dünya Savaşının bitiminden beri, üniversiteye giren gençlerin sayısı üç kat artmasına rağmen üniversiteye devam hala pek çok Avrupa ülkesinin arkasında kalmaktadır. Bunun nedeni kısmen yüksek önem arzeden staj uygulamalı ikili eğitim sistemidir (Ayrıca bkz. Alman modeli).

Almanya'da üniversiteler özgür eyalet eğitim sisteminin bir parçasıdır ve çok az özel üniversite ve kolej bulunmaktadır. Organizasyonel yapı 19. yüzyılın başlarında Wilhelm von Humboldt tarafından yapılan üniversite reformuna dönüşü savunsa da, bu uygulama da bazıları tarafından (Alman doğumlu, Stanford Üniversitesi başkanı Gerhard Casper) eğitime önem verip araştırmayı önemsemeyen dengesiz bakış açısı ve eyalete bağımlılık dolayısıyla eleştirilmektedir. Günümüzde Alman devlet üniversitelerinin çoğu orijinal Humboldt vizyonundan çok tipik Amerikan kurumlarına benzemektedir.

Alman üniversite öğrencileri çoğunlukla okuyacakları programları kendileri seçmekte ve profesörler de araştırma ve öğretme konularına kendileri karar vermeketedir. Bu seçmeli sistem çoğunlukla öğrencilerin mezun olmadan önce birçok yılını üniversitede harcamasına nede olmakta ve şu anda inceleme altında bulunmaktadır. Beraber okuyup beraber mezun olan öğrencilerin sabit bulunduğu br sınıf bulunmamaktadır. Öğrenciler kendi isteklerine ve üniversitelerin güçlerine göre okudukları okulları değiştirebilmektedir. Bazen öğrenciler çalışmaları sırasında farklı üniversitelerden iki, üç veya daha fazla derse katılırlar. Alman üniversitelerindeki bu hareketliliğin manası, ABD, İngilte veya Fransa'da olmayan bir özgürlük ve bireyselciliğin olduğudur.

Okuldan ayrıldıktan sonra öğrenciler üniversiteye devam etmeyi tercih edebilirler; fakat öncesinde erkek öğrenciler dokuz aylık askerlik veya alternatif hizmette ("Zivildienst") bulunmak zorundadırlar.

"Gymnasium" mezuniyeti ("Abitur") tüm üniversitelrin kapısını açmaktadır; ayrıca giriş sınavına gerek yoktur. (Üniversiteye giriş hakkını elde etmenin diğer yolu; Berufsoberschule bağlantılı "Abiturdurchschnittsnote" (ABD'deki GPA benzeri veya İngiltere'deki A-Level) sınavı üniversiteye seçilmek için gereklidir; bir kurum belli bir ders için giriş şartı açıklayabilmektedir. Bu uygulama "numerus clausus" ("sınırlı sayı") adını almaktadır fakat sadece talebi yüksek dersler için geçerlidir; örneğin bir tıp dersi için "Abitur" sınavından 1.0 ve 1.5 arasında bir not almak gereklidir.

"Gymnasium"dayken bir öğrenci üniversitedeki kredi sistemi gibi ders alamaz. Bunun nedeni Almanya'da, eğitimde birlik ve EU'da olduğu şekliyle notlandırmayı sağlamak adına Bologna sürecinin uygulamaya konmasına rağmen henüz kredi sisteminin bilinmiyor olması muhtemeldir. Bir dersin sonunda, profesörler tarafından verilen gerekli derslerin (veya sınavların) başarıyla tamamlandığına dair sertifikalar bütünü ("Scheine") geçerliliğe sahiptir. Birkaç istisna haricinde öğrenciler hernekdar deavmlılıkları sayılıyor gibi olsalar da üniversiteye resmi olarak kayıtlı olmadan derslere dair sertifika alamazlar, (örneğin "Gymnasium"dayken). Genellikle birkaç özel gerekli ders vardır, öğrencilerin ilgi alanlarına göre derslerin fazla veya az yaygın olması değişirken, bu değişiklik derlerin seçiminden kaynaklanmaktadır. Bir öğrenci gerekli sayıda sertifika elde etmiş ve ("Usta" bir öğrenci ise) seçmeli derlerde olan devam zorunluluğunun alt sınırını da sağlamış ise, final sınavı için kayıt yaptırmaya karar verebilmektedir. Çoğu durumda bu sertifikaların notu tamamen atılır ve final diploma notu yalnızca final sınavlarının ve master tezlerinin notlarından oluşur. Çoğu öğrenci BAFöG veya burslar için gereklilikleri sağlayabilmek adına yüksek notlar alma çabası içinde olsalar da, bu uygulama potansiyel olarak öğrencinin motivasyonunu ve çalışmaları sırasında mükemmelliğe ulaşmasına zarar verebilir.

"Gymnasium"da öğrenciler öğretmenleri tarafından sıkı gözlem altında tutulurlar ve tüm derslere ait devamlılıklar da düzenli olarak kontrol edilir. Fakat Alman üniversitelerinde derse devam yalnızca öğrenciye sertifika verilecek derslerde dikkate alınır ve bir derse mazeretsiz (mesela hastalık raporu) olarak devamsızlık öğrencinin dersten sertifika alma şansını kaybetmesiyle sonuçlanabilmesine rağmen, devam kontrolleri genellikle oldukça serbest (genellikle denetime tabi tutulmadan bir imza devam kanıtı olarak kabul edilmektedir) ve seyrek olarak yapılmaktadır. Alman üniversitelerinde yaşam ilk başlarda oldukça bireysel ve anonim olabilmekte fakat çoğu öğrenci ilk senelerinde ortak ilgi ve çıkara sahip arkadaşlar edinerek grup oluşturabilmektelerdir ve bundan sonra da dersleri beraber alıp final sınavlarına da grup olarak çalışılmaktadır.

Bilim derslerinde ilk iki veya üç yılda alınacak dersler müfredatla belirlenmişken, serbest sanat derslerinde her öğrenci kendi tercih ettiği ders ve semineri alabilmekte (genellikle "Zwischenprüfung"e giriş, birçok farklı seminerlerden bir tanesinden alınacak üç setifika gerektirmektedir) ve çalışma döneminin sonunda da sınavına girebilmektedir. Her öğrenci kendini hazır hissettiği zaman final sınavına girebilmektedir. Bazıları en az 4 yıl sürerken en fazlası ise 5-6 yıl alabilmektedir fakat üniversite de 10 yılını harcayan da bulunabilmektedir (böyle biri birkaç kez bölüm değiştirmiş olabilir). 13 yıl okul hayatına ek olarak 1 yıl da askerlikten sonra mezuniyet bazen 30'lu yaşlarda olabilmekte ve birçokları birkaç yarı zamanlı iş veya sömestrelerde çalışılan geçici işlerden sonra bu yaştan sonra ilk ciddi iş tecrübelerini yaşamaktadırlar.

Eğer üniversitede iki yıl başarılı bir şekilde okunursa ("Zwischenprüfung"/"Vordiplom"dan sonra), öğrenciler diğer ülkelere lisans öğrencisi olarak gönderilebilmektedir. 4-6 yılda "Diplom" (bilimde) veya "Magister" (sanatta) adı verilen ve M.Sc., M.A. veya "Magister Artium"e eşdeğer olan derecelerle öğrenciler öğrenimlerini tamamlamış olurlar. .
Derecelendirmenin özel bir çeşidi de "Staatsexamen"dir. Hükümet tarafından yapılan bu sınavı doktorlar, öğretmenler, avukatlar, hakimler, savcılar ve eczacıların görevlerine başlayabilmeleri için geçmeleri gerekmektedir. Öğrenciler ilk defa Staatsexamen'e girmeden önce genel o