i tarafından kurulmuşlardı. Yaşlı Pliny'nin,"Doğal Tarih" adlı kitabında(iii 46) bahsettiğine göre Augustus MÖ 7 yılında İtalyayı toplam on bir "regiones'e" bölmüştür:


İtalya "eyaleti", Augustus ve vârisleri tarafından gerek imar gerekse ulaşım ağının mükemmelliği açısında her zaman el üstünde tutulmuştu. 
İtalya eyaletinin ekonomisi, tarım, el sanatları ve endüstri ile gelişmiş ve diğer eyaletlere ihracat yapacak hale gelmişti. Eyaletin nüfusu, Augustus tarafından yaptırılan ve sadece erken yurttaşların sayıldığı üç nüfus sayımına göre sırasıyla, MÖ 28'de 4,063,000, MÖ 8'de 4,233,000 ve 14 yılında 4,937,000 kişidir. Kadınlar ve çocuklarda dahil edildiğinde İtalya eyaletinin 1. yüzyıldaki toplam nüfusu yaklaşık 10 milyon civarında olmalıydı.

İmparatorluğun tamamına Roma yurttaşı olma hakkı verilince, İtalya eyaleti diğer zengin eyaletler karşısında gerilemeye başladı. Dahası, İtalya birde 3. yüzyılda barbar kabilelerin saldırılarıyla uğraşmak zorunda kalacaktı.

Diokletian, imparatorluğu dört parçaya (dört "diocese") böldü. "Diocesis Italiae", Batı Augustus'unun hükümranlığında ve her biri bir "corrector" tarafından yönetilen iki bölgeye ayrılmıştı:
Eski İtalyan bölgeleri olan Alpes Poeninae ve Alpes Maritimae, "Diocesis Galliarum" bölgesine bağlandı.

Barbar saldırıları Roma'nın en önemli sorunu haline gelince imparatorlar Roma dışına, diğer eyaletlere gitmek zorunda kaldılar ve bu durum eyaletin daha da gerilemesine yol açtı. Nihayet 330 yılında imparator I. Konstantin başkenti, imparatorluk sarayı, ekonomi yönetimi ve askeri yapılanma da dahil olmak üzere Konstantinapolis'e taşıdı.

İmparator Theodosius'un ölümü üzerine (395), İtalya Batı Roma İmparatorluğu'nun bir parçası oldu. Ardından gelen barbar istilası sırasında başkent Mediolanum'dan Ravenna'ya (402) taşındı. Roma 403 yılında, son kez talan edilmesinin üzerinden yedi yüzyıl geçtikten sonra Vizigotlar'ın kralı Alaric tarafından yeniden yağmaladı. Kuzey İtalya Attila liderliğindeki Hunlar'ın saldırısına uğradı ve Roma 410 yılında bir kez daha Alaric I komutasındaki Vizigotlar tarafından yağmalandı.

Barbar generalleri tarafından kontrol edilen zayıf İmparatorların idaresindeki İtalya kıyıları sürekli saldırı altındaydı. 476 yılında Romulus Augustus'un ölmesi ve imparatorluk alâmetlerinin Konstantinapolis'e geri dönmesiyle Batı Roma İmparatorluğu sona erdi. Takip eden birkaç on yıl boyunca İtalya, önce Odoacer, sonra Ostrogotlar ve son olarak Bizans İmparatorluğu tarafından idare edildi. Ancak Lombard işgalinin ardından birkaç krallığa bölünen İtalya, on üç yüzyıl boyunca bir daha yeniden birlik olamayacaktı.






Afrika (Roma eyaleti)

Afrika ("Africa"), Roma İmparatorluğuna bağlı bir eyalet. Kabaca günümüz Tunus topraklarının kuzeyini ve batı Libya'nın Gabes Körfezi boyunca uzanan Akdeniz kıyılarını içerirdi. Kıta Afrika adını bu Roma eyaletinden sonra almıştır. Aynı bölge, daha sonra Araplar tarafından da orijinal lisanına sadık kalınarak Ifriqiya olarak adlandırılmıştır.

Eyalet sınırlarına, o çağların büyük şehirlerinden Byzacena'nın başkenti Hadrumetum (modern Sousse, Tunus) ve Hippo Regius (modern Annaba, Cezayir) kentleri kadar antik Kartaca şehri de dahildi. Eyalet, Üçüncü Pön savaşı'nın ardından, daha önceki zaferlerde müsadere edilmemiş olan topraklarında dahil edilmesiyle MÖ 146 yılında kuruldu. Roma tarafından ilk olarak bir prokonsül tarafından yönetilen ve eski Kartaca topraklarının en verimli kısımlarından oluşan Afrika kolonisi olarak "Africa Proconsularis" ya da "Africa Vetus" (Eski Afrika) adıyla, Utica başkent olacak şekilde kuruldu. Geri kalan topraklar Numidya'nın müvekkil kralı Massinissa'nın idaresine bırakıldı. Bu dönemde Roma'nın Afrika politikası basitçe Sicilya'nın uzağında büyük bir gücün oluşmasını engellemekten ibaretti. MÖ 118'de Numidya prensi Jugurtha ("Iugurtha"), küçük krallıkları kendi idaresi altında birleştirmeye teşebbüs etti. Ancak Jugurtha'nın ölümü üzerine topraklarına Moritanya'lı müvekkil kral Bocchus yerleştirildi ve böylece Afrikanın Romalılaştırılması kesinkes sağlanmış oldu. Jül Sezar ve Pompey arasındaki iç savaş, gözlerin kısa bir süre içinde olsa yeniden Kuzey Afrika'ya çevrilmesine neden oldu.
Augustus tarafından gerçekleştirilen birkaç politik ve eyaletsel reformu Caligula'nın reformları takip etti ancak nihai eyaletsel bölünme Claudius tarafından sonlandırıldı. Afrika bir senatoryal eyaletti. Diokletian'ın yönetimsel reformlarından sonra kuzey bölgesi, "Africa Zeugitana" ( "Africa Proconsularis" adının ve prokonsül tarafından yönetilme geleneğinin kaldığı) ve güney bölgesi "Afrika Byzacena" olmak üzere ikiye bölündü. Bölge, 5. yüzyıldaki Germen istilasına kadar Roma İmparatorluğunun bir parçası olarak kaldı. Vandallar 429 yılında İspanya üzerinden Kuzey Afrika'ya geçtiler ve bölgeyi istila ederek Sicilya, Korsika, Sardunya ve Balear adaları'da dahil olmak üzere kendi krallıklarını kurdular. Vandallar bölgeyi savaşçı-elit olarak, sıkı bir bölme ve baskı politikası güderek ve Katolik inanç sahiplerini cezalandırarak kontrol altında tutmaya çalıştılar. 5. yüzyıl sonlarına doğru gittikçe zayıflayan Vandal devleti, topraklarının çoğunu Mauriler ve diğer çöl kabilelerine terk etmek zorunda kaldı.

533 yılında, Vandal hanedanı arasındaki anlaşmazlıkları bahane eden imparator I. Justinianus, büyük general Belisarius komutasındaki bir orduyu bölgeyi yeniden ele geçirmesi için Afrika'ya gönderdi. Kısa bir seferin ardından Belisarius Vandalları yendi ve zafer alayı ile Kartaca'ya girerek bölgede Roma hakimiyetinin yeniden sağlandığını ilan etmiş oldu. Yeniden düzenlenen Roma eyalet yönetimi çöl kabilelerinden gelen saldırıları durdurmada başarılı oldu ve tahkim edilmiş ulaşım ağı ile eyaletin iç kısımlarında da Roma hakimiyetini sağladı. Kuzey Afrika eyaletleri, İspanya'daki Roma mülkleriyle birlikte İmparator Mauricius tarafından tarafından Afrika Ortodoks Piskoposluğu olarak yeniden düzenlendi. Düzenleme başarılı oldu ve tiranik imparator Phocas 610 yılında Herakleios tarafından devrildi. 7. yüzyıl başlarında sahip olduğu İstikrar ve gücün önemi, Herakleios'un başkenti kısa bir süre içinde olsa Konstantinopolis'den Kartaca'ya taşımasından anlaşılabilir. 640 yılıyla birlikte başlayan Müslüman saldırılarıyla karşı karşıya kalan bölge, ufak tefek aksiliklere rağmen saldırılara karşı koymayı başardı. Ancak 698 yılında Mısır'dan gelen Müslüman ordusu Kartaca'yı ele geçirerek bölgeyi fethedince, Kuzey Afrika'daki Roma ve Hristiyan saltanatı sona ermiş oldu.

Birçok kentin refahının kaynağı tarımdı. Kuzey Afrika, "İmparatorluğun tahıl ambarı" olarak adlandırılırdı. Tahminlere göre her yıl bir milyon ton hububat üretilir ve bunun da 1/4'i ihraç edilirdi. Başlıca tarım ürünleri fasulye, incir, üzüm ve diğer meyvelerdi. 2. yüzyılla birlikte zeytin yağı hububata rakip olmuş ve önemli bir ihraç kalemi haline gelmişti. İlave olarak köle yetiştiriciliği ve egzotik hayvanların yakalanması ve taşımacılığı işi yapılırdı. Ana üretim ve ihraç malları olarak tekstil, mermer, şarap, kereste, çömlekçilik ve yün öne çıkardı.










Leylekler Uçarken

Leylekler Uçarken 1957 Sovyetler Birliği yapımı melodramatik savaş filmidir. Özgün adı Letyat Zhuravli (Летят журавли) olan film İngilizce konuşulan ülkelerde The Cranes Are Flying adı ile gösterime sunulmuştur.

Senaryosunu Viktor Rozov 'un kendi oyunundan uyarlayıp yazdığı filmi Mihail Kalatozov yönetmiş, başrollerinde ise Tatyana Samojlova, Aleksey Batalov ve Vasili Merkuryev oynamışlardır. Filmin yapımcılığını da Mihail Kalatozov üstlenmiştir. Film 1958 yılında Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ile ödüllendirilmişti. II. Dünya Savaşı sırasında geçen lirik bir aşk öyküsünü anlatır.

Moskova'da yaşayan ve birbirlerine deli gibi aşık iki genç, Veronika (Tatyana Samojlova) ve Boris (Aleksey Batalov) II. Dünya Savaşı'nın başlaması ile birbirlerinden ayrılmak zorunda kalırlar. Askere gönüllü yazılan Boris, Veronika'nın doğum gününden bir gün önce cepheye gönderilir. Birbirlerine veda etme fırsatı bile bulamazlar. Boris'ten uzun süre haber alamayan Veronika, Boris'in kuzeni Fyodor (Vasili Merkuryev)'un tecavüzüne uğrar ve sevmediği halde onunla evlenmek zorunda kalır. Bütün bu olanlar Veronika'ya Boris'i unutturmaya yetmez.







Sonsuzluk ve Bir Gün

Sonsuzluk ve Bir Gün (Yunanca: Μια αιωνιότητα και μια μέρα, Mia aioniotita kai mia mera, İngilizce: Eternity and a Day), 1998 Yunanistan yapımı Theo Angelopoulos filmi. Ölümcül bir hastalığa yakalanmış olan bir yazarın (Bruno Ganz) hastaneye yatmadan önceki son gününü anlatır. 1998'de Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye kazandı.





FIFA (seri)

FIFA ya da diğer ülkelerde bilinen isimiyle FIFA futbol, Electronic Arts'ın bir kolu olan EA Sports tarafından 1993'ten bu yana yıllık çıkarılan futbol oyunudur. 1980'lere damgasını vuran "Sensible Soccer", "Kick Off", Matchday Soccer'ın geliştirilmiş oyunu olarak EA tarafından çıkarılan seri, daha sonra dalında bir numara olmuş ve Madden NFL'den sonra en çok satan spor oyunu olmuştur

1993 yılından bu yana birçok lig, kupa, millî takım, futbol kulübü ve futbolcuyu lisansı altına alan FIFA, FIFA Dünya Kupası, Avrupa Futbol Şampiyonası ve UEFA Şampiyonlar Ligi gibi önemli turnuvaları da yelpazesi altına almıştır.

FIFA'dan lisans alan EA serinin ilk oyununu 1993 sonunda "FIFA International Soccer 1994" adıyla çıkardı. Piyasaya sürüldüğü zaman büyük bir hayran kitlesine ulaşan oyunda sadece kuş bakışı ve kenar bakış açılarıyla oynanabiliyordu.

"FIFA 95" kulüp takımlarıyla oynanabilirlik sağlandı. "FIFA 96"'da ilk defa FIFPro lisansıyla gerçek oyuncu isimleri kullanıldı ve PlayStation, PC, 32X, Sega Saturn konsollarında "Virtual Stadium" motoruyla, 3D oyuncular ve 2D stadyum, satışa sunuldu. "FIFA 97" ve "FIFA 98: Road to World Cup" da aynı maç motoru üzerinde düzenlenerek satışa sunuldu ve bu oyunlarda mouse mod'u da dahildi. Bu da FIFA serisinin ayrı bir avantajı oldu. Daha gelişmiş grafikleri ve Dünya Kupası elemelerini (Tüm millî takımlar dahil) içeriyordu. Aylar sonra "World