çeye Ey Kanada olarak çevrilebilir.

1880’de Calixa Lavallée, ulusal marşı yurtsever bir şarkı olarak bu yıllarda kutlanan Aziz Jean-Baptiste Günü törenleri için besteledi. Marşın ilk sözleri ilk olarak Adolphe Basile Routhier tarafından 1880’de Fransızca yine aynı törenler için yazıldı. Kraliçe Victoria’nın (Viktorya) Quebec (Kebek) temsilcisi, Théodore Robitaille (Quebec vali vekili) Routhier’i marşı yazmakla ve Lavallée’yi de bestelemekle görevlendirdi. 1906’ya kadar İngilizce çeviri yapılmadı ve Robert Stanley Weir’in Fransızcadan doğrudan çeviri olmayan İngilizce metni kaleme alması için iki yıl daha beklemek gerekti. Fransızca metin değişmediği halde, İngilizce metin 1914’te gözden geçirildi ve 1980’de son halini aldı. "Ah Kanada" 1 Temmuz 1980’de Kanada Günü’nde yasalaşana kadar Kanada’nın resmî ulusal marşı değildi. 23. Kanada Başbakanı Justin Trudeau döneminde ulusal marşta geçen "oğullarının komutasında" ifadesi "hepimizin komutasında" şeklinde değiştirildi.

"Le Salut Vice Royale" / "Vice Regal Salute", "O Canada" / "Ô Canada"nın müzikal karışımıdır ve Kanada’nın kraliyet marşı “Tanrı Kraliçeyi Korusun”dır (God Save the Queen) / (Que Dieu protège la Reine).




Kantocu (oyun)

Kantocu, Haldun Dormen'in yazıp yönettiği bir tiyatro oyunu. 
Birçok şehir tiyatrosunda sergilenmiştir. Oyunun müziğinin bestesi Serpil Günseli'ye şarkı sözleri ise, Zeynep Talu'ya aittir.

Oyun cumhuriyetin ilanı dönemlerinde geçmekte ve o dönemde sahne sanatlarında müslüman kadınların rol almasının yasak olması nedeniyle, kendini Verjin isimli bir Ermeni olarak tanıtan Bihter'in etrafında dönmektedir. Oyunun temel konusu Atatürk'ün cumhuriyet ilanından sonra Türk kadınına getirdiği özgürlüğe ve ülkedeki değişimlere vurgu yapmaktadır.

Diğer bir vurgulama ise Ermenilerin dönemin kültür ve sanat hayatına getirdiği katkı ve toplumun bir parçası olduğunu, onlara gösterilen hoşgörü, -Bihter'in kendini bir Ermeni göstermesi ile- sergilenmektedir ki, Dormen de eser ile ilgili olarak yaptığı açıklamada bunu anlatmaya çalıştığını belirtmiştir.





İşçi sınıfı

İşçi sınıfı, sosyolojide ve gündelik konuşma dilinde kullanılan terim. Marksist terminolojide proletarya kavramıyla karşılık bulur.

İşçi sınıfı, Marksizm`den farklı olarak, sınıfın sadece üretim araçlarıyla olan ilişkisini kastetmez, terimi sarf eden kişiye yahut metnin bağlamına göre farklı anlamlarda kullanılır ve eğitim düzeyine, mesleki duruma, kültür ve gelire yapılan göndermeleri de içerir. Gündelik konuşmada ise genellikle fiziksel emek harcayan ve bunun için belirli bir ücret alan kişiler kastedilir.

Terimin kullanımı coğrafyaya ve o dildeki popüler kullanım biçimine göre de değişir. Üniversite mezunu, görece yüksek ücret alan ve lüks tüketimde bulunan kişilerin içinde bulunduğu sınıf, orta sınıf olarak tanımlanabilir. İşçi sınıfı gelir düzeyi, eğitimi ve kültürel ilgi alanıyla üst sınıf ve orta sınıfın karakteriyle uyuşmaz. Bu tip kullanımlar aşağılayıcı bir anlam ifade etmekle birlikte, ulusal tarihe ve politik düşünceye göre de bir gurur kaynağı da olabilir.

Marksist tanımda, Karl Marx "işçi sınıfı" veya proletaryayı belirli bir ücret karşılığı emek gücünü satan ve üretim araçlarına sahip olmayan sayıca fazla birey yığınları olarak tanımlar.

Proletaryanın bir alt bölümü de lümpen proletarya olarak tanımlanır. Aşırı derecede fakir ve işsiz ve evsizler ya da fahişelik yapanlar bu kategoriye dahildir. (bakınız: Proletarya, Marksizm)

Diğer tanımlarda, işçi sınıfına üyeliğinin tanımı yaptığı işin niteliğine göre ele alınır (beyaz yakalı/mavi yakalı), gelir ve eğitimin önemi göz önünde bulundurulur. Fakat akademik sosyal sınıf çalışmalarında bu bireyler kategorilendirilirken işçi sınıfı üyesi olarak ele alınır; yüksek nitelikli işçi, vasıfsız işçi gibi.

Kapitalizmin, bürokrasi ve teknolojinin artan etkisiyle birlikte bir kişiyi işçi sınıfına hangi kriterlerin üye yaptığı günümüzde de tartışılmaktadır.





Aynanın İçindekiler

Aynanın İçindekiler Attilâ İlhan'ın Türkiye tarihinin 1909-1960 arası dönemini anlattığı roman serisidir. Yazar romanda keskin bir toplumcu gerçekçi çizgi izlemiştir. Romanlar 1973-2006 arası yayınlanmış olsa da, yazar kendisi serinin belirli bir kronolojik zorunluluğu olmadığını belirtmiştir. Nitekim hem romanlar arasındaki hem de romanların kendi içlerindeki tarihsel geçişler ve karakterler dolayısıyla kurulan bağlar, hangi kitaptan başlanırsa başlansın seriyi anlamlı kılmaktadır.

Serinin yapısal nitelikleri romanları birbirlerine bağlar. Her eser aynı epigrafla açılır. Her bölüm yıl ve ay olarak belirli bir zaman göstergesiyle başlar ve bölümleri başlarındaki ve sonlarındaki tarihsel belgeler destekler. Bütün karakterler gerek toplumsal gerekse ailevi bağlarla birbirlerine bir şekilde bağlıdırlar ve nesillerin portrelenişi Émile Zola'nın Rougon-Macquart serisini anımsatır.





Mihail Frunze

Mihail Vasilyeviç Frunze (; ; d. 2 Şubat 1885 – ö. 31 Ekim 1925), Ekim Devrimi'nde Bolşevik önderi.

Çarlık döneminde on sene kadar sürgünde yaşadıktan sonra kaçmayı başardı ve Minsk'teki Bolşevik yeraltı örgütünün başına geçti.

13 Aralık 1921 tarihinde Sovyet Rus delegasyonunun başı olarak Ankara'ya geldi ve Mustafa Kemal Paşa ile görüştü. Bu ziyaret esnasında, Türkiye ile Sovyetler Birliği arasında bir iş birliği antlaşması imzalandı. İstanbul'da Taksim Meydanı'nda bulunan Özgürlük Anıtı'nda Kliment Voroşilov ile birlikte heykeli vardır.

Sovyetler Birliği döneminde de, Kırgızistan'ın başkenti Bişkek'e onun şerefine "Frunze" adı verilmişti.

Türkiye'ye yaptığı geziyle ilgili anılarını kalem almıştır. Anıları Ahmet Ekeş'in Rusçadan çevirisiyle 1978 yılında yayınlanmıştır.




IV. Friedrich Wilhelm

Prusya Kralı IV. Friedrich Wilhelm (15 Ekim 1795 - 2 Ocak 1861) 1840'dan 1861'e kadar Prusya Kralıydı. Prusya kralı III. Friedrich Wilhelm'in en büyük oğludur.
Alman Milli Birliği'nin gerçekleşmesi için uğraşmış, liberal hükümetler kurmuş ve Prusya Krallığı Anayasasını yayımlamıştır.




Panu (şanyu)

Panu (Çince: 蒲奴單于 pinyin: púnú dānyú, taht: MS 46 - ?), Kuzey Hiung-nu'nun tanhu (Kuzey Tanfu 北單于 běi dānyú), Hiung-nu’nun 14. tanhu Ho-han-ye Tanhu (呼韓邪單于 hūhánxié dānyú)’nun oğlu. Daha sonra taht üzerinde rakibi olacak Pi (比 bǐ: tam adı: 醢落屍逐單于: hǎiluòshīzhúdī dānyú)’ın babası olan 18. tanhu Vuçulu Joti Tanhu (烏珠留若單于 pinyin: wūzhūliúruòdī dānyú)'nun küçük kardeşi.

MS 46 yılında Panu, tanhu oldu. Aynı yıl Hiung-nu kıtlık ve bulaşıcı hastalıklarından dolayı nüfusunun üçte ikisini kaybetmişti. Panu, Han Hanedanı’nın bu faciadan istifade ederek Hiung-nu’ya saldıracağını öngörerek Han’a bir temsilci yollayarak barış istemişti.

Panu’nun tanhuluğuna hoşnutsuz Pi, Panu’ya meydan okumuştu. Ve MS 47 yılında Pi de gizlice bir Çinli’yi Han’a yollamış ve Hiung-nu’nun haritasını vererek desteğini istemişti.

Panu, Pi'ye karşı askerleri yollamış fakat Pi’nin askerlerinin güçlü olduğunu görünce bastırmaktan vazgeçerek geri çekilmişti.

Daha sonra Çin’in desteğini alan Pi’nin Güney Hiung-nu tarafından kuzeye itilmişti. Kuzeydeki çölünde kalan ülkesine Kuzey Hiung-nu ve Panu’ya da Kuzey Tanhu derlerdi.

Ayrıca Panu bir dönemler diplomat görevi yapmış ve Roxolani adası çevresini inceleyip oralarda diplomatik ilişkiler kurmuş.Bu sayede Roxolani adasını ele geçirmişler.


"İkinci Han Kitabı", C.89, "Güney Hiung-nu" 79 後漢書 卷八十九 南匈奴列傳第七十九





İstanbul'daki hastaneler listesi











Hastaneler listesi

Bu listede hastane listeleri kıtalarına göre ayrılmıştır.





Asya'daki hastaneler listesi

Bu Asya'daki her bir ülkede bulunan hastaneler listesidir.





Step

Step aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Türkiye'deki hastaneler listesi

Bu liste Türkiye'de bulunan hastanelerin listesidir. Türkiye'de dağılımı aşağıdaki tabloda verilen 1514 hastane vardır.



Aksaray Üniversitesi Aksaray Eğitim ve Araştırma Hastanesi,
Ortaköy Devlet Hastanesi,
Eskil Devlet Hastanesi,
Gülağaç İlçe Devlet Hastanesi,
Güzelyurt Devlet Hastanesi,
Ağaçören Devlet Hastanesi,
Sarıyahşi Devlet Hastanesi,
Aksaray Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi.









Düzce atatürk devlet hastanesi

Keşan Devlet Hastanesi
Özel Keşan Devlet Hastanesi
UZUNKÖPRÜ Devlet Hastanesi
İpsala Devlet Hastanesi
Havsa İlçe Hastanesi
Enez İlçe Hastanesi







Özel Hastaneler









Özel Aşıkpaşa Hastanesi





Nevşehir Devlet Hastanesi










BİLİNMİYOR




Ankara'daki hastaneler listesi

Askeri hastaneler kapatıldı hepsi devlet hastanesine dönüştürüldü 




Deniz Kızı Eftalya

"Denizkızı" Eftalya Işılay (d. 1891 - Büyükdere, İstanbul - ö. 15 Mart 1939 - İstanbul), Türk ses sanatçısı ve kantocu.

Bir subay olan babasının, konuklarına saz çaldığı zamanlarda şarkılar söyleyerek müzik yaşamına başlayan Eftalya, Galata semtinin çalgılı kahvelerinde sahneye çıktı. İlk dönemlerde, adının kantocular arasında geçmemesinin nedeni, o zamanlarda şarkı ve türkü yorumlamasından kaynaklanmaktadır. Udi Yorgo Bacanos'un ağabeyi müzisyen Aleko Bacanos, Eftalya'nın sesinden etkilenerek ""Gel ey denizin nazlı kızı nuş-i şarab et"" adlı dönemin ünlü şarkılarından birini bestelemiştir.

Eftalya Hanım'ın Galata kahvelerinde başlayan müzik yaşamı, Türk müziğinin önemli bestecilerinden kemancı Sadi Işılay ile evliliğinden sonra değişti. İlk plaklarını 1923 - 1926 yılları arasında, eşiyle birlikte Fransa'da doldurdu. Aynı dönem Avrupa ve Orta Doğu'da konserler verdi. Dâr-ül Elhan (İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı) adına plak dolduran ilk gayrimüslim sanatçı olmasından dolayı tepki çekmemek amacıyla, doldurduğu 30 kadar plakta kendi adı yerine takma Türk isimleri kullandı. 1927 sonrası doldurduğu plak sayısı 50'ye yaklaştı. Müzik hayatında Sadi Işılay ile evlenmesinin etkili bir rolü olmuştur.

Atatürk'ün huzuruna çıkıp söylediği şarkılar beğenildikten sonra sanatçı, 1930 yılından sonra doldurduğu plaklarda adını gizlememiş, adı plâk kapaklarında ""Deniz Kızı Eftalya Hanım"" biçimiyle yer almıştır. Deniz Kızı Eftalya isminin nereden geldiğini kendisi şöyle açıklamıştır:

Eftalya Hanım'ın 25 yıla yakın bir dönem boyunca sürdürdüğü sanat hayatı