yonu olarak bilinir.

Genital alanda pudra kullanımı, kısırlık tedavisi ve ağır diyetler de muhtemel risk faktörleri arasında gösterilir.

Over kanseri yaklaşık yılda 23000 yeni vaka tanısı ile Amerika Birleşik Devletlerinde en sık görülen 5. kanserdir. Aynı zamanda kadınlarda kansere bağlı ölümün de en sık 5. sebebidir.

Köken aldıkları hücrelere göre over tümörleri şu şekilde sınıflanabilir:

-Yüzey epitel hücresi kökenliler: Seröz tümör, müsinöz tümör, endometrioid tümör, berrak hücreli tümör, brenner tümör

-Germ hücre kökenliler: Teratom, disgerminom, endodermal sinüs tümörü, koryokarsinom

-Seks kord-stromal kökenliler: Fibrom, granüloza-teka hücreli tümör, sertoli-leydig hücreli tümör

-Metastatik

Kumar V., Robbins Temel Patoloji, 7. baskı, İstanbul, Nobel, 2003, ISPN: 975-420-044-0





Fırtına Harekâtı

Fırtına Harekâtı ("Operacija Oluja") Hırvatistan ordusunun, Atif Dudakoviç komutasındaki 5. kolordusu ve NATO’yla iş birliği içinde, Hırvatistan’ın Krayina bölgesi Sırplarına karşı 4 Ağustos 1995’te giriştiği askeri harekat. Çok kısa bir süre devam eden harekat sonucu 250.000 kadar Krayinalı Sırp yerinden edilmiş. Hırvatlar bu olayı her yıl 5 Ağustos tarihinde kurtuluş savaşının zaferi olarak kutluyor. Sırbistan ise Krayina Sırp Cumhuriyeti’nin ortadan kaldırılmasını 1941-1945'teki Sırp zulmüne benzetmeye kadar gidebiliyor.

Harekatın önemli bir özelliği, planlamasından uygulanışına ve verilen koşulsuz diplomatik desteğe kadar Amerika Birleşik Devletleri damgası taşımasıydı. Katılan Hırvat birlikleri MPRI adlı bir Amerikan şirketi tarafından eğitilmişlerdi. Daha önemlisi, Hırvat birlikleri kara harekatına başlar başlamaz, NATO uçakları Sırp hava savunma bataryalarını, radar sistemlerini ve iç haberleşme mekanizmalarını hedef alarak etkisiz hale getirdiler. O noktadan sonra Krayina Sırp ordusu kısa sürede dağıldı ve harekat Sırp sivillere karşı bir etnik temizliğe dönüştü.

5 Ağustos günü Atif Dudakoviç'in 5. kolordusu da savaşa dahil oldu ve Krayina Sırp ordusuna arkadan saldırarak, Hırvat birlikleriyle birleşti. Sırp nüfusunun neredeyse tamamı o gün içinde Bosna’ya doğru harekete geçmek zorunda kaldı. 6 Ağustos’ta Hırvat-Boşnak birleşik güçleri Sırp kontrolündeki kasaba ve köyleri teker teker, ciddi bir direnişle karşılaşmadan ele geçirdiler. 7 Ağustos’ta son Sırp direnişi de kırıldı ve Hırvat-Boşnak birleşik güçleri bu kez de Fikret Abdiç’in Müslüman özerklikçi güçlerine saldırarak Batı Bosna Cumhuriyetini işgal ettiler. Hırvatistan başkanı Franjo Tuđman Knin’e muzaffer bir komutan gibi girerek harekatı noktaladı.

Fırtına Harekâtı 4-8 Ağustos 1995 tarihleri arasında gerçekleşmiş, Sırpların 400 yıldır oturdukları Knin Krayinası topraklarının en büyük kısmı, harekâtın ilk dört gününde kurtarıldı. Kurtarılan topraklardan uzaklaşmak zorunda kalan Sırpların bir kısmı Sırbistan, Kosova ve Metohiya'ya, diğer bir kısmı ise Banya Luka’ya yerleşti.




Venetler

Venetler, Romalılar döneminde Aremorica olarak bilinen, günümüz Fransa'sının Bretonya yarımadasında yaşamış olan Kelt kökenli, denizci kabile. Modern Vannes şehri ismini bu kabileden alır.

Tarihi olarak Armorika yarımadasında yerleşik olduğu düşünülen Kelt kökenli antik kabileler arasında Redoneler, Curiosolitaeler, Osismiler, Esubiler ve Namneteler de vardır.

Venetler, Armorica yarımadasının güneyinde Morbihan körfezi boyunca yerleşiktiler. Kalelerini genellikle gel-git sırasında ada, gel-git ardidan yarımada olan yüksek yerlerde kurmuşlardır. En dikkat çekici ve belki de başkentleri olan yerleşim yeri Ptolemy'nin "Coğrafya" adli eserinde bahsedilen Darioritüm (modern Vannes) kentidir.

Denizci bir halk olan Venetler, parmak kalınlığından demir çivilerle desteklenmiş çapraz kırışlı, meseden gemiler yapmışlar ve deriden yelkenlerle denizlere açılmışlardır. Bu onların gemilerinin yapısal açıdan güçlü ve atlantik rüzgar ve dalgalarına karşı sağlam olmasını sağlamıştır.

Sezar'ın "Commentarii de Bello Gallico (Gallia Savaşı Üstüne Yorumlar)" adli eserinde kendilerinden sıklıkla bahsedilmiştir. MÖ 57 yılında Atlantik kıyılarında yaşayan ve aralarında Venetilerin de bulunduğu Galyalı kabileler, Vali Sezar'a teslim olmaya zorlandılar. Barış anlaşmaları imzalamak zorunda kalan kabileler iyi niyet göstergesi olarak Sezar'a rehinelar gönderdiler. Ancak MÖ 56 yılında Sezar'ın bu bölgede dolaşan subayları, kabilelerin göndermek zorunda oldukları rehineler karşılığında pazarlık yapabilmek amacıyla Venetler tarafından tutuklanarak hapse atıldılar. Anlaşmanın ihlal edildiğine hükmeden Sezar savaş hazırlıklarına başladı.

Karadan yapılacak saldırıların gel-git nedeniyle sonuçsuz kalması, denizden yapılan saldırıların ise yine gel-git sonucu gemilerin oldukları yere saplanıp kalmaları sonucu başarısız olmaları nedeniyle Venetler kaleleri oldukça güçlü bir savunmaya sahipti. Tüm bunlara rağmen Sezar kaleleri kuşattı. Bir keresinden Venetler bir kalede sıkıştırılmış ancak onlar donanmalarını kullanarak başka bir kaleye kaçmışlar ve Romalıları tüm kuşatma hazırlıklarını yeniden yapmak zorunda bırakmışlardı.

Bu sorunu ortandan kaldırmanın tek yolunun düşman donanmasının ortadan kaldırılması olduğunu gören Sezar, adamlarına gemiler inşa etmeleri emrini verdi. Ancak Roma gemileri oldukça büyük olan Veneler gemileriyle karşılaştırıldığında bazı dezavantajlara sahipti. Venetler gemileri bindirmeye karşı koyabiliyor ve daha yüksek yapıları sayesinde kavrama ve rampalama avantajı sağlıyordu.Ancak yine de bu zorlukların üstesinden gelmek, Romalıların sahip oldukları sebat ve yaratıcılık sayesinde imkânsiz değildi. Sezar'ın legatesi Decimuş Junius Brütüs Albinüs'a donanmanın komutası verildi ve nihai bir deniz savaşının ardından Venetler donanması yok edildi. Donanmaları olmaksızın Venetilerin yenilmesi artık sadece zaman meselesiydi. Sezar Venetilere karşı oldukça acımasız davarandı. Kabile liderlerini idam ettirdi ve kabilenin geri kalanını köle olarak satıldı.






Menapiler

Menapiler, Roma öncesi dönemde ve Romalılar döneminde Kuzey Galyada yaşamış bir Belgic kabilesi. Strabon ve Ptolemy'ye göre yaşadıkları yer Ren nehrinin ağzından Scheldenin güneyine kadar uzanan topraklardı.

Komşuları şunlardır: 

Menapiler, Sezar'ın Galyayı fethine MÖ 54 yılına kadar şiddetle muhalet etmiş bir kabileydi. Öyle ki Sezar tarafından yenilgiye uğratılan Belgic konfederasyonuna 9,000 kişilik bir güçle katılmışlardı. Ertesi yıl Venetiler tarafından Sezar'a karşı yürüttükleri mücadelede desteklendiler. Sezar tekrar galip geldi ancak Menapiler ve Moriniler barış yapmayı reddederek savaşmaya devam ettiler. Ormanın içlerine ve bataklık bölgelere çekilerek vur-kaç taktiği kullananmaya başladılar. Sezar'ın cevabı ağaçları kesmek, hayvanlarını ele geçirmek ve yerleşim yerlerini yakmak oldu ancak bu girişim kışın gelmesiyle başlayan ağır yağmurlar sonucu başarısız oldu ve Menapiler ve Moriniler ormanın daha da derinlerine çekildiler. Menapiler MÖ 55 yılında Ren nehrini geçmeye çalışan bir Germen kabilesine karşı koymaya çalıştılar ancak yenilgiye uğratıldılar.< Aynı yılın sonlarında İlk Britanya seferine çıkan Sezar, onları kontrol altında tutabilmek için iki Legatesini ordusunun büyük bölümüyle birlikte Menapi ve Morini topraklarına gönderdi. Her iki kabilede bir kez daha ormanın içlerine çekilmek zorunda kaldı ve mahsülleri ve yerleşim yerleri Romalılar tarafından yakıldı Menapiler MÖ 54 yılında Ambiorix liderliğindeki isyana katıldılar. Sezar, tüm Galyalı kabileler arasından sadece bu kabilenin elçiler göndererek barış teklifinde bulunmadığını ve Ambiorix'e memnuniyetle bağlandıklarını anlatır. Bu sebeple üzerlerine beş Roma Lejyonu gönderilmiştir. Bu son ve yıkıcı sefer sonunda teslim olmak zorunda kalmışlar ve bu kabilenin kontrolü Romalıların müttefik kabilelerinden Atrebatelerin kralı Commiusun inisiyatifine bırakılmıştır

Menapi adının muhtemel açıklaması şöyledir: *Meen + *ape. "Meen" = ana ev, bir köyde insanların toplandıkları, adli konuların konuşulduğu, kararların alındığı ve oylandığı büyük ev. "ape" = takipçi, alt sınıftan çiftçi, taklitçi, sonradan "imitator" nedeniyle -> Hayvan.






Vladimir Bartol

Vladimir Bartol (24 Şubat 1903 – 12 Eylül 1967) Sloven yazar. En meşhur eseri olan "Alamut" romanı ile tanınmıştır. Alamut romanı 1938 senesinde yayınlanmış sonradan birçok dile çevrilmiştir ve dünya çapında Slovenya edebiyatının en popüler edebi eserleri arasında sayılmaktadır.

Bartol, 24 Şubat 1903 tarihinde şu anda Trieste’nin dış mahallesi olan Sveti Ivan köyünde doğdu. O zamanlar Trieste, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'na bağlı olmakla birlikte şu anda İtalya sınırları içindedir. Posta memuru Gregor Bartol’un ve feminist yazar, editör ve öğretmen Marica Bartol Nadlišek’in üçüncü çocuğu olarak dünyaya geldi. Ebeveynleri çocuklarına son derece kapsamlı bir eğitim verdi. Annesi tarafından resim ve babası tarafından biyoloji eğitimi aldı. Otobiyografi şeklinde kaleme alınmış kısa hikâyelerinde Bartol, hikâyelerinde kendisini aşırı duyarlı zengin kurgusal hayal gücü olan ve biraz da tuhaf çocuk olarak tanımladı. Otobiyografi kısa hikâyelerinde Bartol birçok farklı konu ile ilgilendi: biyoloji, ruhbilim, sanat, tiyatro ve edebiyat. Bir bilim adamı olarak kelebekleri topladı ve onları araştırdı.

Vladimir Bartol, ilkokula ve ortaokula Trieste’de başladı ve sonra biyoloji ve felsefe tahsili göreceği Ljubljana Üniversitesi'nin de bulunduğu Ljubljana’da tamamladı. Ljubljana’da kendisine genç Friedrich Nietzsche’nin çalışmalarını veren Sloven felsefe profesörü Klement Jug ile tanıştı. Bartol ayrıca Sigmund Freud’un çalışmalarını dikkatle okudu. 1925 yılında mezun oldu ve çalışmalarına bilim adamı ehliyeti aldığı Paris’te Sorbonne Üniversitesi’nde (1926–1927) devam etti. 1928 senesinde şimdiki Sırbistan’da bulunan Petrovaradin’de askerlik görevini yaptı. 1933 ve 1934 yıllarında Belgrad’da yaşadı ve “Sloven Belgrad Haftalık” dergisini çıkardı. Sonra Ljubljana’ya döndü ve 1941 senesine kadar serbest yazarlık yaptı. II. Dünya Savaşı'nda faşist hükümete karşı Yugoslavya Partizanları dir