alarla, sesin kabarması ve birbirinden bağımsız iki heceli seslerin daha düşük perdelere gitmesi ile sonlanan şekildedir". Ötüşü ise "tek, kısa, metalik cıvıltı" olarak tanımlanmıştır.

Küçük orman ötleğeni, Mart ile Haziran ayları arasında ürer. Ebeveynlerin ikisi de yuvanın yapılmasında ve yavruların beslenmesinde görev alır. Yuvalar ağaç gövdelerine yakın, havadar kuru yaprakların, çoğunlukla "Cecropia" yapraklarının olduğu "Bulbophyllum wadsworthii" ağaçlarının bulunduğu bölgelerde bulunur. Yuvalar iyi gizlenmiştir ve zeminden 1,3 metre ila 7,6 metre yüksekliklere yapılır. Yuvalar fincan şeklindedir ve küçük köklerden, ince dallardan, "Chusquea abietifolia" ve "B. wadsworthii" ağaçlarının kuru dallarından ve kuru "Panicum maximum" yapraklarından yapılır. İç kısmı "C. abietifolia" bitkisinin liflerinden, kuru yapraklardan ve diğer bitkilerden yapılmaktadır. Dişiler, üzerinde kırmızı-kahverengi benekleri olan 2 ila 3 tane beyaz yumurta yumurtlar. Yavrular böceklerle beslenmektedir, ebeveynlerinin yavrularını kelebekler, düz kanatlıların yetişkinleri ve kelebek larvaları ile beslediği gözlemlenmiştir.

Küçük orman ötleğeninin iki büyük düşmanı vardır; yırtıcı hayvanlar ve yaşam alanının yok edilmesi ve değiştirilmesidir. Tespit edilen yerli yırtıcı hayvanlar, "Margarops fuscatus", keskin incik kemikli atmaca ("Accipiter striatus") ve bölgede soyu tükenmiş olan beyaz boyunlu kargadır ("Corvus leucognaphalus"). Bunun yanında doğrulanmamış iki endemik yılan türü ve çeşitli etoburlar da (fosil kayıtlarından) bulunmaktadır. Bölgeye sonradan getirilmiş olan, kediler ("Felis domesticus"), köpekler ("Canis lupus familiaris"), sıçanlar ("Rattus rattus") ve küçük kuyruksürengiller yuvalara zarar verme ihtimali olan canlılardandır. Bu canlılar, Maricao Eyalet Ormanı ve Karayip Ulusal Ormanı'nda insanların bulunduğu bölgelerde, çoğunlukla ulaşım amaçları sebebiyle hızlı bir şekilde çoğalmaktadır. Küçük orman ötleğeninin yaşam alanının yok olmasına temelde insanlar ve doğa olmak üzere iki faktör yol açar. İnsanlar iletişim kuleleri kurmakta, ağaçları yok etmekte, yollar ve tren yolları yapmaktadır. Doğa ise orman yangınları ve kasırgalarla zarar vermektedir.

Küçük orman ötleğeni Birleşik Devletler tarafından 1982'de hazırlanan Tehlikede Olan Türler Yasası'ndaki listeye aday gösterilmiştir. 2005'te bir grup bilim adamı, bilgin, sanatçı ve çevreci, George W. Bush yönetimine, içinde Küçük orman ötleğeninin de olduğu 225 türün Tehlikede Olan Türler Yasası'ndaki listeye eklenmesi için istekte bulunmuştur. Bu 225 türün üçte birinden fazlası 20 yıldan beri, yarısından fazlası ise 10 yıldan daha uzun süredir aday listesinde yer almaktadır. Yeni araştırmalara göre Tehlikede Olan Türler Yasası'nın 1973'de hazırlanmasından beri, Birleşik Devletler'de bulunan 114 türün soyu, federal hükümet tarafından yaşam alanlarının yeteri kadar korunmaması sebebiyle tükenmiştir.

Dünya Korunma Birliği küçük orman ötleğeninin durumunu 1988 yılında değerlendirmiş ve "düşük risk/az endişe verici" olarak sınıflandırmıştır. 1994'te, "durumu düşük risk/neredeyse tehlike altında" olan koruma durumu, 2000'de hassasa çevrilmiş ve bu şekilde kalmıştır. Durumunun hassas olması; "Doğrudan veya acil bir tehdit yok, ama nüfusunda küçük bir oynama, uzun vadede yaşamını devam ettirmesini tehlikeye sokar ve bu nedenle hassas olarak değerlendirilmiştir".




Sulpicius Severus

Sulpicius Severus (363 civarı – 420 ya da 425), Tour'lu Aziz Martin'in en erken biyografi'sini yazmış olan tarihçi. Eserin yazımına, 397 yılında ölen Aziz Martin hayattayken başlanmış ve bu çok sevilen azizin günümüze ulaşan en ünlü biyografisi olmuştur.

Aquitaine'li bir aristokrat olan Sulpicius Severus, idari alanda kariyer yapma niyetindeydi ve bu sebeple klasik bir eğitim almıştı ancak karısının erken ölümü üzerine bu niyetinden vazgeçerek bir manastırda inzivaya çekildi.

Sulpicius'un, arkadaşı Nola'lı Paulinus'a yaptığı yazışmalar bize Sulpicius'un kendi hayatı ve fikirleriyle birlikte, bir manastır kurması ve bu manastıra ait binaları dekore etmesi hakkında da bilgi verir. Her ikisi de zamanla dinsel kariyeri seçen geç dönem Roma senatoryal aristokrasisi mensubudurlar.

Sulpicius, dünyanın yaratılışından MS 400 yılına kadar uzanan ve Yeni ahit yazmalarında bahsedilen tarihi olayları atlayarak anlatan bir dünya kroniği (Vakayiname) ("Chronicorum Libri duo" ya da "Historia sacra") yazmıştır.





Luise Rainer

Luise Rainer (d. 12 Ocak 1910 Düsseldorf - ö. 30 Aralık 2014 Londra), iki kere Oscar kazanmış Alman oyuncu.

1936 yılında The Great Ziegfeld ve 1937 yılında The Good Earth filmleri ile En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'nü kazanmış ve üst üste iki yıl Oscar almış ilk kişi olmuştur. 2010 itibarı ile Oscar kazanan ilk ve tek Alman oyuncudur.
1937 - 1940 yılları arasında Clifford Odets ile evli kalmış daha sonra 1945'de Robert Knittel ile evlenmiş, 1989'da ölene kadar evli kalmışlardır. Çiftin bir çocuğu vardır.

30 Aralık 2014 tarihinde Londra'daki evinde zatürreden hayatını kaybetmiştir.




Kutsi

Ahmet Kutsi Karadoğan veya tanınan adıyla Kutsi (d. 16 Mart 1973, Malatya), Türk şarkıcı, besteci, söz yazarı ve dizi oyuncusu. İsmini Türk şair Ahmet Kutsi Tecer'den almıştır.

Kutsi 16 Mart 1973 yılında Malatya'da dünyaya geldi. Anne adı Hatice, baba adı Şinasi'dir. Lise yıllarında yakın çevresinin "sesin güzel" uyarılarını önemseyen ve şan dersi alan Kutsi, 2000 yılında Erol Köse Production tarafından ilk albümü "Aşk Payını Aldı"yı çıkararak büyük bir unvan kazandı. Uzun bir ara veren ve bu arada çok iyi şarkılar yapan Kutsi, 2005 yılında Erol Köse Production tarafından "Sana Ne" albümünü çıkarttı.

Bir kız kardeşi olan Kutsi, Ayrancı Anadolu Lisesi'ni bitirmiştir. Mimarlığı yarıda bırakmıştır.

Kutsi oyunculuğuyla da kendini kanıtladıktan sonra 8 yıldır birlikte olduğu Sinem Bayraktutar'la 30.08.2008 tarihinde evlendi. Kutsi'nin 24.09.2009 tarihinde kızı “Ceylin Ada” dünyaya geldi.

Cengiz Kurtoğlu'nun da büyük desteğini alan Kutsi, Aynı Şehirde Nefes Almak Bile Bana Yetiyor albümünde "Duvardaki Resmin" şarkısı ile sesini daha da duyurmaya başlamış ve kolay kolay unutulmayacağını göstermiştir.

Meslek olarak sadece müzisyenlik değil aynı zamanda oyunculuğu da seçen Kutsi 2006 yılında Doktorlar dizisi ile oyunculuğa ilk adımını atmış ve çok büyük bir başarı yakalamıştır. Doktorlar dizisi bittikten bir süre sonra Kahramanlar dizisi ile yeniden ekranlarda olan Kutsi, 2010 yazında Doktorlar'ın tekrarları çok izlenip ve seyirciler tarafından yeniden başlamasının istenmesi üzerine "3 Aralık 2010" tarihinde Doktorlar dizisi yeniden ekranlara geri dönmüştür ve yine çok büyük bir seyirci kitlesi yakalamıştır.

Profesyonel müzisyenlik kariyeri olan Kutsi 5 albüm çıkarmış ve hep hit parçalarıyla çok konuşulmuştur. "Sana Ne, Bomboşum Buralarda, Ağlama Kalbim, Aşkın Gururu, Geçer, Aynı Şehirde Nefes Almak Bile Bana Yetiyor, Olay Olacak Aşkımız, Hediyem Olsun, İlan-ı Aşk, Doğum Günü, Konuşmayacağım, Aşk Celladı, Helal Etmiyorum, Aynadaki Yüzünün Karşılığı Benim, Zor Olsa da, Melek ve Kapımı Çal, Son Mektup, Bambaşka, Haram Olsun, Soran Yok" albümlerinin istatistiği bunu kanıtlamaktadır.
Huzur Sokağı isimli dizide "Bilal" karakterini canlandırmaktadır. 
Sanatçının yeni albümü "Bilmem Anlatabildim Mi" 18 Mart 2013 tarihinde çıkmıştır.
2015 yılında Show TV'de başlayan "Beyaz Yalan" adlı dizide Demir Güner karakterini canlandırmıştır.Yeni dizisinde Kutsi'ye Deniz Baysal eşlik ediyordu. Dizi düşük reytingler yüzünden yayından kaldırıldı.Şu anda ise oyunculuk kariyerini 22 Ekim 2016 tarihinde Fox TV'de yayına başlayan "Kalbimdeki Deniz" dizisi ile devam ettirmektedir.






Kudüs Tapınağı

Kudüs Tapınağı ya da Kutsal Tapınak, (İbranice: בית המקדש, "Bet HaMikdash"; anlam: "Kutsal ev"), Kudüs'ün Eski Şehirindeki Tapınak Tepesinde (Har HaBayit) bulunan ve Yahudilerce kutsal sayılan tapınak. Klasik Musevi inancına göre, Tapınak fiziksel dünyada Tanrı'nın tecellisinin (İbranice ""shechina"") simgesel ayak taburesidir.

Birinci Tapınak, Kral Süleyman tarafından MÖ 957 yılında yaklaşık 7 yıllık bir sürede inşa edilmişti. Antik Museviliğin merkeziydi Tapınak, Musevi inancının merkezinde bulunan Shiloh, Nov, ve Givon'da bulunanlarla beraber Musa'nın buluşma çadırı (taşınabilir musevi tapınağı) ile yer değiştirmiştir. İlk tapınak MÖ 586 yılında Babillilerce tahrip edilmiştir. Yeni tapınağın yapımına MÖ 535'de başlanmış olup bir süre ara verildikten sonra inşaat MÖ 521'de yeniden başlamış, MÖ 516 yılında tamamlanmasının ardından MÖ 515 yılında ibadete açılmıştır. Ezra Kitabı'nda bahsedildiğine göre, Tapınağın yeniden inşasına Büyük Cyrus izin vermiş ve Büyük Darius da onaylamıştır. Yaklaşık 500 yıl sonra İkinci Tapınak, MÖ 20 yılında Kral Herod tarafından yeniden tamir ettirilmiş ve daha sonra Romalılar tarafından M.S. 70 yılında tahrip edilmiştir. Her ne kadar Tapınak uzun süre önce tahrip edilmiş olsa da, Batı duvarı hala ayaktadır ve uzun yıllardan beri tapınak yapısının ayakta kalan tek duvarı olduğuna inanılır.
Bir İslam mabedi olan Kubbetüs Sahra tapınak alanına 7. yüzyıl sonlarında inşa edilmiştir ve yine tapınak avlusunda yaklaşık aynı dönemde yapılmış olan Mescid-i Aksa bulunur.

Musevi Eskatologya'sı Mesih'in gelmesinden önce buraya Üçüncü Tapınak'ı inşa edilmesini planlamaktadır ve bu yüzden Ortodoks ve Muhafazakâr Musevilik taraftarları bir gün Üçüncü Tapınağın inşa edileceğini ummaktadırlar.

30 Ağustos 2007 tarihinde, boru hattı döşenmesi sırasında İkinci Tapınağın kalıntıları ortaya çıkmıştır.. Ardından kısa bir süre sonra Ekim 2007'de arkeologlar tarafından Birinci Tapınağın kalıntılarına da ulaşıldığı açıklanmıştır.

İbranice yazılarda yapıya verilen isimler "Beit HaMikdash" ya da "Kutsal Ev" dir ve Kudüs'te bu isimle anılan tek tapınaktır. Tapınak aynı zamanda Tanah'da, "Beit Adonai" (Tanrı'nın Evi) ya da kısaca "Beiti" (Evim) ya da "Beitechah" (Eviniz) olarak da adlandırılmıştır.

Süleyman Mabedi, Tanrı tarafından Kral Davud'a verilen özel bir plan temel alınarak yapılmıştı. Davud bu tapınağı