ödüller aldı. Ayrıca metin yazarlığı yapmaktadır.

Hikmet Süreyya Kanıpak adıyla 1943'te İstanbul'da doğan Süreyya Berfe, 1960'ta Çanakkale Lisesi'nden mezun oldu. Bundan sonra, 2 yıl İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde, 4 yıl ise İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'nde okudu. Yedek subay öğretmen olarak yaptığı askerliğinin ardından, Arkın Yayınevi'nde çalışmaya başladı. 1972'de Ali Özgentürk ile birlikte Asyalı dergisini çıkardı. (2 sayı) 1976'da Can Yayınevinin çocuk kitapları bölümünde görev aldı. Sonraları reklam şirketlerinde metin yazarı olarak çalıştı.

İlk şiiri 1961'de Zeren dergisinde yayımlandı. 1965'e kadar "Süreyya Kanıpak" imzasıyla "Düzlem, Zeren, Yelken, Türk Dili, Soyut" gibi dergilerde şiirlerini, daha sonraları "Papirüs", "Yeni Dergi", "Yazı", "Forum", "Oluşum", "Soyut", "Ant", "Yeni Edebiyat", "Yeni a", "Birikim", "Milliyet Sanat", "Defter", "kitap-lık", "Gösteri" dergileriyle "Yeni Gazete" ve "Ulus" gazetelerde şiir ve yazılarını yayımlattı. 1966'da "Kasaba" adlı şiiriyle Türkiye Milli Talebe Federasyonu Kültür Yarışması birincilik ödülünü alması sayesinde tanındı.

İlk şiirlerinde İkinci Yeni akımının etkisinde kalarak, soyutlamalara başvurdu. 1966'dan sonra ise, halk şiirinin yolundan giden yeni bir şiir dili kurma arayışına yöneldi. İlk şiir kitabı olan "Gün Ola", bu arayışın ürünüdür. Berfe, bu kitapta Anadolu'nun bir köyünde kısa bir süre tanıklık ettiği bir dili ve dille iç içe gelişmiş olay, durum ve koşulları anlatmayı amaçladı. Şairin bu ses getiren kitabında, Türkmen ve Avşar ağıtlarının, halk ozanlarının, türkülerin ve Nâzım Hikmet'in etkileri görülür. Daha sonraki şiirlerinde de halk şiirinin olanaklarından yararlanmayı sürdürdü.

Ayrıca, "Hepsi O Kadar" adlı şiiri, Ece Ülker tarafından bestelendi.









Kırgızistan arması

Kırgızistan Arması, Kırgızistan Cumhuriyeti'nin Sovyetler Birliği'nden ayrıldıktan sonra 2 Haziran 1992'den itibaren kullanmaya başladığı armadır.





Kırgızistan demografisi

5.213.898 (Temmuz 2006 tahmini)

22,8 doğum/1.000 nüfus (2004 tahmini)

7.08 ölüm/1,000 nüfus (2000 tahmini)

-2.5 göçmen/1,000 nüfus (2000 tahmini)


34.49 ölüm/1,000 canlı doğum (2000 tahmini)

2.69 çocuk/kadın (2000 tahmini)

Kırgız 64.9%, Özbek 13.8%,Rus 12.5%, Dungan 1.1% Ukrain 1%, Uygur 1%, diğer5.7%

Müslüman 85%, Ortodoks 10%, diğer 5%

Kırgızca - resmi dil, Rusça - resmi dil





Kara kızılbacak

Kara kızılbacak ("Tringa erythropus"), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.

Büyüklükleri 29–33 cm kadardır. Kuş tüyü üreme döneminde siyahtır ve kışın çok soluk renklidir. Bacaklar ve gaga kırmızı renklidir. Yavruların, gri-kahverengi, iyi benekli beyaz yukarsı ve soluk güzelce çizgili alt parçaları vardır. Küçük omurgasız hayvanlarla beslenirler. 
Göçmen bir türdür. Akdeniz, güney İngiliz adaları, Fransa, tropikal Afrika'nın etrafında ve tropikal Asya'da genellikle tatlı veya acı suda kışı geçirirler. Avustralya ve Kuzey Amerika'da ara sıra görülürler.




Kızılbacak

Kızılbacak ("Tringa totanus"), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.

En yakın orman düdükçünü ile olup hem de bataklık düdükçünü ile yakınca ilgilidir (Pereira & Baker, 2005). Bunlar kırmızı veya kırmızımsı bacaklara sahip olan bir grup olup, üreme dönemi tüyleri genellikle yukarısı açık kahverengi üzerine biraz daha koyu benekler ile göğüs ve boyunda biraz yayılmış küçük kahverengimsi noktaların oluşturduğu desene sahiptirler. Göçmen bir türdür, Akdeniz'in etrafında kıyılarda, güney Asya'da, ve güneye doğru Büyük Britanya'dan Atlantik Avrupa kıyısında kışı geçirirler.




Bataklık düdükçünü

Bataklık düdükçünü ("Tringa stagnatilis"), Scolopacidae familyasından bir çulluk türü.

Uzun iyi bir gaga ve çok uzun sarımsı bacaklarla küçük zarif bir Yeşilbacak'a benzerler. Yeşilbacak gibi üreme dönemi kuş tüyü grimsi kahverengidir. Orman düdükçünü ve kızılbacak ile yakınca ilgilidir (Pereira & Baker, 2005). Bunlar kırmızı veya kırmızımsı bacaklara sahip olan bir grup olup, üreme dönemi tüyleri genellikle yukarısı açık kahverengi üzerine biraz daha koyu benekler ile göğüs ve boyunda biraz yayılmış küçük kahverengimsi noktaların oluşturduğu desene sahiptirler. Bu kuşlar, sığ suda veya ıslak çamurda araştırarak besin ararlar. Çoğunlukla, böcekler ve benzeri küçük avları yerler.




Kırmızı Başlıklı Kız

Kırmızı Başlıklı Kız, küçük bir kız ile kurt arasındaki olaylara dayanan bir Avrupa halk masalı.

Sözlü edebiyata dayalı masalın bilinen ilk yayımlanmış versiyonu, Fransız masalcı Charles Perrault’nun 1697 yılında basılmış "Kaz Ana’nın Masalları" kitabında yer alır. Bu ilk versiyonda öykü, kurdun kızı yemesi ile sona erer. Masal tarih içinde birçok değişik versiyonu ortaya çıkmıştır. Hikâyenin, bilinen hâli 19. yüzyılda Grimm kardeşler’in Alman köylerinde topladıkları masallardan derlenip yazıya geçirilmiştir; bir avcının kurdun karnını yarıp büyükanneyi ve kırmızı başlıklı kızı kurtarmasıyla son bulur.

Masalda işlenen tema, yasaklanmış bir şeyi yapmanın cezasıdır. Ormanda oyalanması yasaklanan kız, bu yasağa uymadığı için cezaya uğrar. Çocukların tanımadıkları kişilerle konuşmaması gerektiği şeklinde bir ders verilir. Masalın cinsellikle dolu folklorik bir eserken çocukların aile sözü dinlemesini salık veren didaktik bir esere evrildiği düşünülür ve masaldaki semboller, bir kız çocuğun ilk cinsel deneyimleri olarak yorumlanır. Kırmızı Başlıklı Kızın yoldan çıkması, namusunu korumaktan sorumlu bir genç kızın toplumun istemediği, onaylamadığı bir cinsel eylem içerisine girmesi; kurt, genç kızı yoldan çıkaran bir erkek; avcı ise kızın sağduyusu olarak yorumlanmıştır. Üç kuşak kadın ile erkek arasındaki çatışmanın sergilendiği, kadının galibiyetiyle biten bir masal olarak da yorumlanmıştır.

Kimi yorumlara göre masalda Hint mitolojisinin izleri vardır; Kırmızı başlıklı kız şafağı, onu yutan kurt ise batan güneşi veya kışı simgeler. Masalın Çin versiyonunda kurdun yerini kaplan, İran versiyonunda küçük kızın yerini küçük bir erkek alır. 
Kırmızı başlıklı (ya da pelerin ve kukuleta) bir giysi giyen küçük kızı annesi, yiyecek vermesi için hasta büyükannesinin ormandaki kulübesine gönderir. Küçük kıza, yolda durmamasını tembihler. Kızı ormanda yürürken gören bir kurt, onu yemek için bir plan yapar. Kurt, kibarca kıza nereye gittiğini sorar. Kız, kurdu arkadaş canlısı gördüğü için kurda cevap verir. Kurt, kıza büyükannesi için biraz çiçek toplamasını söyleyip farklı bir yola yönlendirir. O çiçek toplarken kurt büyük annenin evine varıp onu yutar; büyük annenin geceliğini giyip yatağına girer.

Kulübeye varan kız, ninesinin kocaman kulakları, gözleri, elleri ve ağzı olduğunu fark eder. Kurt kızı yutar ve uykuya dalar. Bir oduncu (veya avcı) büyük anneyi ziyarete gelir; yatakta uyuyan kurdu görünce olanları anlar, kurdun karnını makasla yarıp kırmızı başlıklı kız ile ninesini kurtarır. Kız, uyuyan kurdun karnını taşlarla doldurur. Kurt, uyanınca devrilir ve ölür. Kırmızı başlıklı kız, “"yaşadığım sürece bir daha asla kendi kendime yoldan çıkıp, ormana girmeyeceğim"” der. Neşe içinde evine döner ve bir daha kıza hiç kimse zarar veremez.




Yeşilbacak

Yeşilbacak ("Tringa nebularia"), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.

Üreme dönemi tüyleri kahverengi, kışın ise gri-kahverengidir. Uzun yeşilimsi bacakları ve dibi gri olan yeşilimsi gagaları vardır. Kızılbacak'tan biraz daha büyüktürler. Bataklık alanların yakınında kuru yerde bulunurlar, bir yeri kazıyarak yaptıkları yuvalarına dört yumurta bırakırlar. Küçük omurgasız hayvanlarla beslenirler ama küçük balıkları da yiyebilirler. Göçmen bir türdür, Afrika, güney Asya ve Avustralya'da genellikle tatlı suda kışı geçirirler.




Yeşil düdükçün

Yeşil düdükçün ("Tringa ochropus"), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.

Göçmendirler, kışı güney Avrupa ve Asya ile tropikal Afrika'da geçirirler. Bazen küçük sayıların, uygun besleme alanlarında toplamasına rağmen toplu halde yaşayan bir tür değildir. Bodur bir tür olup, arkaları koyu yeşil, başı ve grimsidir. Bacaklar ve gaganın her ikisi de koyu yeşildir. Tarla ardıç kuşu gibi başka bir türün yaşlı bir ağaç yuvasına 2-4 yumurta koyar. Yumurtalar, üç hafta civarında kırılır.




Orman düdükçünü

Orman düdükçünü ("Tringa glareola"), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.

Tarla ardıç kuşu gibi başka bir türün yaşlı bir ağaç yuvasını tekrar kullanırlar veya yerde yuva yaparlar. Daha uzun-bacaklı, zarif bir yeşil düdükçüne veya kısa iyi bir gaga kahverengi arka, ve daha uzun sarımsı bacaklarıyla "Tringa solitaria" türüne benzerler. Göçmendirler, Afrika, güney Asya ve özellikle Hindistan'a göçerler. Bu kuş genellikle, göç ve kışı geçirme esnasında tatlı suda bulunur. Bu kuşlar, sığ suda veya ıslak çamurda yiyeceklerini araştırarak arar. Onlar çoğunlukla, böcekler ve benzeri küçük avları yerler.




Benekli düdükçün

Benekli düdükçün ("Actitis macularia"), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.

Bu kuşlar yerden, sulardan yiyeceğini alırlar. Hem de, uçuşta böcekleri yakalayabilirler. Onlar, böcekler, kabuklular ve diğer omurgasız hayvanları yerler. Yerde yuva yapar. Dişiler, birden çok erkekle çiftleşebilir, kuluçka dönemini onlara bırakır. Güney Birleşik Devletler ve Güney Amerika'ya göç ederler ve batı Avrupa'da çok nadir görülürler. Toplu halde yaşayan kuşlar değildirler ve nadiren sürülerde görülürler. Erişkinlerin, kısa sarımsı bacakları ve portakal rengi koyu uçlu bir gagası vardır.




Bayağı taşçeviren

Bayağı taşçeviren ("Arenaria interpres"), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.

Şimdi çullukgiller familyasında (Scolopacidae) sınıflandırılır ama önceden bazen yağmur kuşları familyasına (Charadriidae) yerleştirilirdi. Göçmen bir kuştur. Oldukça küçük ve bodur bir kuş olup 22–24 cm büyüklüğünde, 50–57 cm kanat açıklığına ve 85-150 gram ağırlığa sahiptirler. Koyu, çivi şekilli gaga, uzun ve ufakça yukarıya dönük olup 2-2.5 cmdir. Bacaklar, 3.5 cm olup oldukça kısadır