ı gibi ürünler vardı. Grubun fan klübü "the Kiss Army"'nin yüzbinden fazla üyesi vardı. 1977 ve 1979 arasında grubun dünya çapındaki ürün satışları 100 milyon dolar civarındaydı.

Popülaritelerinin zirvesinde olan Kiss, bu durumun bir adım ötesine geçmek için 1978 yılı için iki strateji geliştirdi. Bu planın ilk ayağı olarak Kiss üyelerinin her birinin aynı anda birer solo albüm çıkarması planlandı. Kiss, bu planın grup içindeki gerginlikleri azaltmak için alındığını belirtse de grubun 1976 tarihli kontratında solo albümlerle ilgili bir plan yer alıyordu.. Her albüm diğerinden bağımsız olarak kaydedildi ancak hepsi aynı gün, benzer dizaynlarla yayınlandı ve Kiss albümleri olarak piyasaya tanıtıldı. Bütün grup üyelerinin aynı gün solo albüm yayınlaması da müzik tarihinde bir ilkti.

Grup üyeleri bu albümlerde Kiss dışındaki müzikal etkileşimlerini albümlerinde gösterme fırsatı buldu ve bazı albümlerde dönemin sanatçılarıyla düetler yapıldı. Stanley ve Frehley'nin albümleri Kiss'in hard rock tarzına en yakın albümler olurken, Criss'in albümü R&B'ye daha yakın duruyordu. Simmons'ın albümü ise hard rock, ballad, the Beatles etkileşimli pop ve Disney filmi "Pinokyo"'dan "When You Wish upon a Star" cover'ı bulundurarak en farklı tarzları bir araya getirmişti. Bu albümde ayrıca Aerosmith'ten Joe Perry, Cheap Trick'ten Rick Nielsen, the Doobie Brothers'tan Jeff "Skunk" Baxter, Donna Summer, Janis Ian, Helen Reddy, Bob Seger, Katey Sagal ve o dönemki kız arkadaşı Cher de yer alıyordu.

Solo albümler 18 Eylül 1978'de yayınlandı. Casablanca albümlerin tanıtımı için 2.5 milyon dolar harcadı ve albümlerden beş milyon tane bastığını açıkladı. Dört solo albüm de Billboard albüm listesinde ilk 50'de yer aldı ve her albüm "Love Gun" kadar satış yakaladı. Bu dört albüm içinde en başarılı olan Frehley'nin albümü oldu ve Russ Ballard bestesi "New York Groove"un yeni yorumu ile hit oldu.

Kiss'in ikinci planı grubun imajını daha da sağlamlaştıracak bir film çekilmesiydi. 1978 ilkbaharında çekilen film "A Hard Day's Night" ve "Star Wars"'un bir karışımı olarak planlanmıştı ancak son ürün bu filmlerin kalitesine erişemedi. Filmin senaryosu sıklıkla değişime uğrarken, başta Criss ve Frehley olmak üzere grup elemanları film çekimi süresince zorluklar yaşadı. "Kiss Meets the Phantom of the Park", 28 Ekim 1978'de NBC'de ilk kez gösterildi. Bu yayından sonra bazı değişikliklere uğrayan film "Attack of the Phantoms" adıyla ABD'de dışında sinemalarda gösterime girdi. Ancak grup elemanları filmden hiç memnun kalmadı ve bu fikirden pişmanlık duyduklarını açıkladı. Filmin başarısızlığı grup ve menejerleri Aucoin'in arasını açtı. Filmin bir versiyonu "" adlı toplama DVD'de yer aldı.

Kiss, iki yıllık aradan sonra yeni şarkılardan oluşan albümü "Dynasty"'yi 22 Mayıs 1979'da yayınlandı ve bu albümle yine platin plak kazandı. Disko etkileşimli "I Was Made for Lovin' You" listelerde 11 numaraya kadar çıkarak grubun en başarılı single'larından biri oldu. Albümün davullarının neredeyse hepsi bir araba kazasından sonra tedavi sürecinde olan Criss yerine Anton Fig tarafından kaydedildi. Criss'in yer aldığı tek şarkı vokallerini de yaptığı "Dirty Livin'" oldu. "Kiss'in dönüşü" olarak adlandırılan Dynasty turnesinin bir önceki turnelerden daha başarılı olması beklenirken, bilet satışlarında düşüşler yaşandı. Turneye katılan seyircinin yaş ortalamasında da bir düşüş gözlemleniyordu. Kiss de genç takipçilerine uygun olarak daha renkli kıyafetler giymeye başladı ve çizgi karakterlerden daha fazla etkilendi. Bu dönem Kiss temalı "Kiss World" adlı bir eğlence merkezi açılma planları yapıldı ancak masrafın fazla olması nedeniyle bu fikirden vazgeçildi.

Öte yandan grup içindeki gerilim tırmanıyordu. 31 Ekim 1979'da Tom Snyder'in talk show'u "The Tomorrow Show"'a katılan grup içindeki gerginlikler televizyona yansıdı. Şova sarhoş çıkan Frehley'nin kahkahaları ve esprileri Snyder ve grubun diğer elemanları arasındaki sohbetin önüne geçiyor ve Simmons ve Stanley'nin de tepkisini çekiyordu. Aralık 1979'da Dynasty turnesinin sona ermesiyle Criss ve diğer grup elemanları arasındaki gerginlik de zirve yaptı. Criss'in davul çalmasında yavaşlamalar görülüyordu ve davulcu bazı konserlerde durmak zorunda kalıyordu. Turnenin 16 Aralık 1979'daki son konseri 17 yıl boyunca Criss'in Kiss davulcusu olarak çıktığı son konser oldu..

Bir sonraki albüm "Unmasked"'in kapağında Criss gözükse de albümün davullarını albümün içinde belirtilmese de Fig çalmıştı. Pop müziğe daha da yaklaşan 20 Mayıs 1980 tarihli albüm, "Dressed to Kill"'den sonra platin plağa erişemeyen ilk Kiss albümü oldu. Albümün yayınlanmasından kısa süre sonra ise Criss'in gruptan ayrıldığı açıklandı. Criss'in ayrılığından sonra Kiss davulcu olarak Fig ile anlaşsa da sadece bir gün sonra Stanley ve Simmons, Fig'in gruba uymayacağına kanaat getirdi ve davulcu gruptan ayrıldı.

Haziran 1980'de Kiss, Criss'in yerini doldurmak için provalara başladı. Bu provalara katılanlardan biri daha sonra Bon Jovi'ye katılacak Tico Torres'ti. Grup, dinledikleri onlarca davulcu arasından Brooklyn'den katılan ve gerçek ismi Paul Charles Caravello olan multi-enstrümantalist Eric Carr'da karar kıldı. Carr'ın makyaj tarzı için önce bir şahini belirleseler de, Stanley makyajın şahinden daha çok tavuğa benzediğini söyleyerek bu fikri reddetti. En sonunda Carr'ın tilki makyajı yapmasına karar verildi. Yeni makyajıyla Carr, ABC programı "Kids Are People Too!"da ilk kez grupla gözüktü ve 25 Temmuz 1980'deki Palladium konserinde ilk kez grupla çalışdı. Bu şov "Unmasked" albümünün ABD'de verilmiş tek konseri oldu. Grubun Avustralya ve Yeni Zelanda'daki turnesi ise tarihlerinin en büyük turnelerinden biri oldu ve yüksek bilet satış rakamlarına ulaştılar..

Bir sonraki albümlerinde "Destroyer" ile büyük başarı yakaladıkları prodüktör Ezrin ile çalıştılar. 1981'de yayınlanan "Music from "The Elder"" ortaçağ enstrümanlarının, yaylıların, arpların ve synthesizerların kullanıldığı bir konsept albümüydü. Albüm, hiç yapılmamış bir filmin müziği olarak tanıtıldı ancak bu albümdeki öykünün takip edilebilirliğini azalttı. Plak şirketinin yaptığı ilk dinletimlerden sonra alınan negatif geri bildirimler nedeniyle grup, birçok ülkede single olarak düşündükleri "The Oath" ve "A World Without Heroes" şarkılarını albümde daha üst sıralara koydular. Ancak bu da albümün öyküsünü daha da karmaşıklaştıran hareketlerden biri oldu. Yayınlandıktan sonra albüm dinleyiciler tarafından da ilgi görmedi. Altın plak alamayan albüm, Billboard listesinde ise 75. sıraya çıkabildi. Grup, albümün tanıtımı için sadece iki kez sahne aldı. Bunlar ABC'nın gece programı "Fridays" ve uydu yayınıyla katılıp playback yaptıkları İtalya'daki Sanremo Müzik Festivali oldu. Ayrıca "I" ve "A World Without Heroes" şarkılarını "Solid Gold" programında seslendirdiler.

Bu dönemde Frehley, Kiss'in yeni müzik anlayışından memnun değildi ve son albümün yapım aşamasına fazla katkıda bulunmayan gitarist sadece "Dark Light" şarkısına vokal yaptı. Albümün gitarlarını Wilton'daki ev stüdyosunda kaydeden Frehley, bunları postayla Ezrin'e göndermişti. New York'taki Studio 54'te verilen özel bir konsere katılmayan Frehley, Kiss'i üç kişi çalmak zorunda bıraktı. Frehley'nin bir diğer problemi de Criss'in gruptan ayrılmasıyla. Eric Carr'a grup kararlarında söz hakkı verilmemesiyle, Frehley grup içi oylamalarda 2'ye 1 kalıp, fikirlerini gerçekleştiremiyordu. Haziran 1982'de Frehley ve grup ayrılık konusunda bir anlaşma yolu bulmaya çalıştı ancak Frehley, Aralık sonuna kadar resmi olarak grup elemanı kaldı ve 1985'e kadar Simmons ve Stanley ile iş ortaklığına devam etti.

Frehley'nin gruptan ayrılmasının kesinleşmesi ile gitarist arayan Kiss'e Eddie Van Halen dahil olmak istedi. O dönem Eddie, kısa sonra gruptan ayrılacak David Lee Roth ile yaşadığı kavgalar nedeniyle Van Halen'ı dağıtmak istiyordu. Ancak Simmons ve Eddie'nin kardeşi Alex Van Halen, Eddie'yi Van Halen ile devam etmesi konusunda ikna ettiler. Bu dönem grup Angel'dan Punky Meadows, Whitesnake ve Dio'dan Doug Aldrich, Bon Jovi'den Richie Sambora ve Yngwie Malmsteen gibi kişilerle provalar yaptı.

Kısa bir süre sonra Kiss, iş anlaşmalarında büyük değişikliklere gitti ve en önemlisi dokuz yıllık menajerleri Aucoin ile bağlarını kopardı. Frehley ise gruptan ayrılmaya karar vermesine rağmen 1982 tarihli toplama albüm "Killers" ve aynı yıl çıkan stüdyo albümü "Creatures of the Night"'ın kapaklarında yer aldı. Ancak iki albüme de katkıda bulunmadı. 13 Ekim 1982'de çıkan "Creatures of the Night," Kiss tarihinin o döneme kadar olan en sert albümüydü. Bir önce albüme göre daha başarılı olsa da listelerde 45. sıraya kadar çıkan albüm, 1994 yılında altın plak kazandı. Frehley'nin yokluğunda Kiss albümde birçok gitarist ile çalıştı. Bunlardan biri de Vinnie Vincent'tı. Frehley'in uzun bir süre grupla son göründüğü videonun çekildiği "I Love It Loud" single'ının yazarlarından biri Vincent'tı. Vincent, 1982 Aralık'ında resmen Frehley'nin yerine geçti. Vincent, gruba katıdığında Vincent John Cusano olan gerçek adını kullanmak istemişti ancak bu fikir Simmons tarafından reddedildi. Vincent'ın önerdiği "Mick Fury" ismi de reddedildikten sonra Simmons, gitariste "Vinnie Vincent" adını verdi. Vincent'ın makyajını Stanley dizaynladı ve bir eski Mısır sembolü olan ankh'ın yer aldığı bu makyaja "sihirbaz" ya da "Mısır savaşçısı" adı verildi. 1982-1983 arasındaki bu kadro, Kiss'in orijinal makyajlı döneminin son kadrosu oldu

Vincent'ın kişilik Stanley ve Simmons ile uyuşmayınca, albümün turnesinden sonra Vincent gruptan kovuldu. Ancak yeni albüme başlamadan kısa süre kala Simmons ve Stanley yeni bir gitarist bulamayacaklarını anlayınca "Lick It Up" kayıtları başlamadan Vincent gruba tekrardan alındı. Albüm kapağında ilk kez yer alan gitaristin adı da albümün içinde belirtildi. Vincent ayrıca albümdeki on şarkının sekizinin yazımına katkıda bulundu. Ancak anlaşmazlıklar yeniden su yüzüne çıkınca turne devam ederken Quebec'te verilen bir konser sırasında sololarını