Kürt aşiretleri Selçuklu dönemi, Akkoyunlular ve Karakoyunlular dönemi, Safevî dönemi daha sonra da Osmanlı İmparatorluğu dönemini beraber geçirmişlerdir. Örneğin; Akkoyunluların başkenti Diyarbakır'dır ve Kürtler hükümdar Uzun Hasan'ın sarayında görev almışlar; bürokrasi ile askeri teşkilatta birlikte hareket etmişlerdir.

İran halklarından olan Kürtlerin tarihi ile ilgili yapılan araştırmalarda, Ortadoğu'da kurulan Sadakiyan, 
Aisaniler, 
Şeddadiler, 
Büveyhoğulları,
Kakuyiler
Revvadiler,
Hasanveyhiler,
Annaziler,
Mervaniler,
Hezarhespiler,
Eyyubiler, 
Zend Hanedanı
devletlerinin kurucularının Kürtler olduğu düşünülmektedir.

1514 yılında, Yavuz Sultan Selim ile 23 Kürt beyliği arasında imzalanan anlaşma, bir bakıma Kürtlere tanınan bir "muhtariyet"in belgesidir:

Devlet İstatistik Enstitüsü (2005'ten sonra 'Türkiye İstatistik Kurumu') tarafından 1965'te yapılan Genel Nüfus Sayımına göre 'te 31.391.421 olan Türkiye nüfusunun 2.370.233'ünün anadilinin Kürtçe olduğunu, ikinci dili dahil Kürtçe bilen toplam kişi sayısının ise 2.820.231 olduğu belirlenmiştir. Buna göre nüfus kaydında Kürtçenin anadil ve ikinci dili olarak geçtiği kişi sayısı toplam nüfusun yüzde 8,98'ine tekabül etmektedir. Bununla birlikte 1965 sonrası nüfus sayımlarında ana dil mevzu bahis edilmediği için daha güncel verilere nüfus sayımları doğrultusunda ulaşmak mümkün değildir.

Hint-Avrupa dillerinin İran dilleri öbeğine mensup bir dil konuşan Kürtlerin kültürünün temeli, Mezopotamya menşelidir. Diğer Anadolu uygarlıkları ve İslam uygarlıklarından gelen kültürün de birleşmesiyle Kürt kültürü ortaya çıkmıştır. Selçuklu ve Osmanlı dönemiyle beraber daha melez bir kültür ortaya çıkmıştır. 1923 yılından itibaren yapılan reformlarla daha çok şehirlerde yaşayan Kürtler, devlet memurluğu gibi sebeplerle batılı hayat tarzını benimsemişlerdir. Toplum hayatında ve gündelik hayatta din ile toplum ilişkileri birbirinden ayrılmıştır. Taşrada yaşayan Kürtler ise, daha çok geleneksel Kürt kültüründe kalmışlardır. Yerel yaşamda, aşiretlerin, törelerin ve dinin etkisi büyük olmaktadır.

Türkiye Kürtleri'nin çok köklü halk kültürleri vardır. Özellikle sözlü edebiyatın ve sözlü kültürün daha çok gelişmesi, geniş bir halk literatürü ortaya koymuştur. Kürt halkının kültürü, üzerinde yaşadıkları coğrafyanın bir yansımasıdır. Kürt masalları ("çîrok") ve halk hikâyeleri sözel olarak gelişen edebiyatta oldukça önemlidir: Mem û Zîn, Seyre, Metran Îsa, Nuho ile Kalo gibi aşk, kahramanlık, dayanışma, ihanet gibi temaları işleyen masallar oldukça bilinir. Sözlü anlatıma dayanan bu masallarda Kürt halkının özlemleri, acıları, umutları ortaya konur. Kürtlerin yazılı kültür araçlarından büyük ölçüde yoksun kaldığı düşünüldüğünde en yaygın sözlü anlatım aracı olarak masalların bu toplumda başka toplumlara kıyasla çok daha büyük bir rol üstlendiği anlaşılabilir. Güneydoğu'da en çok bilinen ve halk arasında anlatılan Şahmeran efsanesi ise oldukça etkileyici bir efsanedir.

El sanatları içerisinde kilimcilik, kuyumculuk, takı zanaatçılığı, ipekçilik, bakırcılık önde gelmektedir.

Davul, zurna eşliğinde oynanan Kürt oyunları yörenin aşk, ıstırap, doğa olayları ve bazen de aşiretlerinin sosyal durumlarını konu alır. Kürt oyunları halk oyunları içerisinde halay sınıfına girmektedir. Fırat Nehrinin doğusundan Van gölü'ne kadar olan bölgede ismen ve oynayış bakımından farklılıklar olsa da genel itibarıyla benzer tipte oyunlar görülür. Örneğin; Delilo, Halay, Esmer, Çaçan, Tek ayak, Çift ayak ve Çepik temel oyunlardır.

Yöresel giyim hala bölgede canlılığını korumakta ve özellikle taşralı kadınlar yöresel kıyafet giyimlerini sürdürmektedirler.

Kürtlerde türkü söyleme geleneği çok eskilere gider. Konusuna göre ölüm, ayrılık, savaş, çocuk, doğa konularında olabilir. Türküleri genellikle hece vezninin 7, 8 ve 11’li kalıplarıyla kıtalar halinde söylenir. 6/8, 2/4, 10/8 usullerde söylenir. Türküleri çoğunlukla uzun hava özelliği taşımaktadır. Özellikle gazeller, hoyratlar, bozlaklar yaygındır. Kaval (bilur), mey (düdük), zurna (zirne), tembur (bisk), dembilk, davul (dahol), kemençe (rebab), klarnet (girnata) ve cümbüş genel enstrümanlardır. Bir Türk çalgısı olan bağlama; geleneksel Kürt müziğinde –semahlar dışında- pek yeri olmayan bir enstrümandır ve daha yakın dönem icracıların geleneksel şarkıları yorumlamasında kullanılmaya başlanmıştır.

Kürt mutfağı binlerce yıllık etkileşimle günümüze gelmiş gayet zengin ve farklı bir mutfaktır. Mutfağın temel malzemeleri kuzu eti, yöresel baharatlar (sumak, kişniş, karabiber vs.), pirinç, sakatat çeşitleri, tereyağı, bulgurdur. Bu nedenle Kürt mutfağı ağır yemeklerden oluşur. Mutfağın temel bileşenleri Kebaplar, lahmacunlar, Etli yemekler ve hamurlu tatlılar olup Türkiye'nin ve dünyanın her yerinde tanınmakta ve tercih edilmektedir. Fast-Food kültürünün arttığı bu devirlerde, fast-food la yarışabilir hızlı hazırlanabilen bir mutfaktır.
Türkiye Kürtleri'nin önemli bir özelliği de aşiret yapılanmalarıdır. Ortaçağdan günümüze gelen bu özelliğe halen sahip olan Kürtler, aşiret yaşamından bireysel yaşama geçememişlerdir. Bir Kürt aşireti nüfus olarak çoğunluğa bakılmaksızın dört ana unsura sahiptir:


Bu şartların yanında bir aşiret en az iki kabilenin bir araya gelmesiyle oluşturulabilirdi. Bir Kabile 2 Bav‘dan, bir Bav 2 Malbat‘dan, bir Malbat ise 2 Mal‘dan oluşmaktaydı.

Türkiye Kürtleri, Kürtçenin Kurmanci lehçesini ve Türkçeyi konuşurlar.

Türkiye Kürtlerinin büyük çoğunluğu, din bakımından İslam'ın Sünni mezhebinden olup, Sünnilerin büyük bir kısmı Şafii mezhebine diğer bölümü ise Hanefi mezhebine bağlıdır. Bunun yanı sıra bir bölümü Alevi, Maliki ve Hanbeli mezheplerine bağlıdır. Başlı başına bir inanç olarak kabul edilen Yezidilik ve Bahailik çok az sayıda Kürt'ün dinidir. Ayrıca çok az sayıda Hıristiyan Kürt aileleri de mevcuttur.

Aşiret konfederasyonları;

"Reşwan, Reşî, Rışvan, Reşo" olarak da anılan Rişvan Aşireti, aslen Maraş-Antep dolaylarında meskûn olan ve tarihi süreç içerisinde iskân ve sürgün politikalarından dolayı geniş bir coğrafyaya dağılmış olan aşiret konfederasyonudur ve Urfa, Rakka, Halep, Kilis, Diyarbakir, Antep, Erzurum, Mardin, Malatya, Ankara, Maras, Adiyaman, Nizip, Birecik, Siverek, Sivas, Elazig, Kırşehir ve Konya'da yaşarlar. "Ertuşiler" Van Gölü’nün güneyi ile Zaho ve Duhok arasında; "Barzaniler" Zap nehrinin yukarı yakaları ile Hakkarî arasında yaşar. Zırkiler (Zırıkan) Aşireti mensupları ise Erzurum'un kuzeyinde, Diyarbakır-Mardin ve çevresinde yaşarlar.Van gölünün güneyindeki diğer gruplar "Botaniler" ve "Herkilerdir". Kars ve çevresinde "Celaliler", Bingöl-Erzurum arasında "Cibraniler", Van'ın doğusunda "Milaniler ve Şakakiler", yine Hakkari'nin kuzeyinde "Piniyaniler", Van gölünün kuzeyinde "Sipkaniler", Antep-Maraş çevresinde "Beraziler", Uludere çevresinde "Berwariler", Semsur ve çevresinde "Çavreşiler" (Alevidir), Erzincan-Tunceli arasında "Dersimiler" (Alevidir), Mardin ve çevresinde "Haverkailer", Fırat'ın batısında "Koçgiriler" (Alevidir), Bingöl ve Muş ta "Xormekliler" (Alevidir), Erzincan'ın doğusunda "Kureşiler" (Alevidir), Fırat ile Mardin arasında yayılan "Milaniler", Bingöl-Diyarbakır arasında "Motkiler" yaşar. Bunun yanında Cizre ve çevresinde "Silvaniler"; Musul-Antakya hattında "Yezidiler" ayrı birer konfederasyondur. Bunun yanında Güneydoğu Anadolu'da konfedere olmayan aşiretler de oldukça fazladır. Konfederasyonların çoğu çözülmüştür.

2010 yılında KONDA'nın yaptığı araştırmaya göre Türkiye'de Kürtlerin %23'ü açlık, %53'ü yoksulluk sınırının altında yaşamaktadır.






Denial

"Denial", İngiliz grup Sugababes tarafından beşinci stüdyo albümleri "Change" için kaydedilen bir şarkıdır. Yazarlığını grup üyeleri Keisha Buchanan, Amelle Berrabah ve Heidi Range ile Vanessa Brown, Elliot Malloy ve Flex Turner; yapımcılığını yine Flex Turner ve Elliot Malloy üstlenmiştir. 2008 yılının ilk çeyreğinde, albümün dördüncü ve son teklisi olarak yayımlanmıştır.

Şarkı, İngiltere listelerinde 15, İrlanda listelerinde 18 numaraya yükselmiştir. Çek Cumhuriyeti ve Estonya listelerinde bir numaraya ulaşmakla birlikte, Avrupa'nın birçok ülkesinde ilk ona girmeyi başaramamıştır. Almanya'da 11, Avusturya'da 4, Hollanda'da 61, İsviçre'de 14 numaraya yükselmiştir.

Şarkının video klibi Harvey B-Brown tarafından çekilmiştir. 7 Ocak 2008 tarihinde grubun resmî sitesinde yayınlanmıştır. 9 Şubat 2008 tarihinde Channel 4'daki "Freshly Squeezed" programında tanıtılmıştır.




The Local

The Local İngilizce olarak İsveç ve Almanya'da yayınlanan online bir gazetedir. Almanca ve İsveççe sitelerini görünümü benzese de, siteleri yayına hazırlayan ekipler her iki dil için farklıdır. Her ekip kendi okuyucu kitlesiyle ilgili haberlere odaklanmıştır..

Haber durumu, her ülke için iç sorunları içermektedir. Site son haberler, politika, ekonomi, spor ve kültür haberleri yayımladığı gibi analiz ve görüş de içermektedir. Site ayrıca İngilizce konuşan insanlara; İsveç ve Alman toplumu hakkında rehber olmaktadır.

Orijinal İsveççe yayımı 2004'te Almanca yayımı 2008'de başlamıştır.





Türk Harb-İş Sendikası

Türkiye Harb Sanayi ve Yardımcı İşkolları İşçileri Sendikası kısaca Türk Harb-İş Sendikası savunma sanayi ve TSK'nın bazı sınıflarında görev yapan işçileri temsil eden bir işçi sendikasıdır. Genel Merkezi Ankara'da olan sendikanın Genel Başkanı Bayram Bozal'dır. Yaklaşık 26.000 üyesi bulunmaktadır. Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu (Türk-İş), Uluslararası Kamu Çalışanları Federasyonu (PSI) ve Avrupa Kamu Çalışanları Federasyonu (EPSU) üyesidir.

1956'de İstanbul Milli Müdafaa Vekaleti İşçileri Sendikası, Kayseri Askeri İşyerleri Sendikası, Afyon İstihkam Ana Tamir Fabrikası İş Makinaları İşçileri Sendikası ve Eskişehir Hava Sanayi İşçileri Sendikası bir araya gelerek Türkiye Harb Sanayi ve Yardımcı İşkolları İşçi Sendikaları Federasyonu’nu kurmuşlardır. 20 Temmuz 1970'de "Türkiye Harb Sanayi ve Yardımcı İşkolları İşçi Sendikaları Federasyonu" feshedilerek "Türkiye Harb Sanayii ve Yardımcı İşkolları Sendikası" 'na dönüştürülm