mama emareleri gösteren ülkeler ve tepkileri. Yerel saat farkı nedeni ile ilk olarak Kosta Rika tarafından resmen tanınan Kosova'yı ilk olarak Afganistan resmen tanımıştır. ABD başkanı George W. Bush yaptığı açıklamada Kosova'nın artık bağımsız olduğunu belirtmiş ve ardından resmî açıklama gelmiştir. Türkiye tanıma belgesini Kosova makamlarına ileten ilk ülke olmuştur. Sırbistan ve Rusya kararı yasa dışı olarak nitelemişlerdir.

Avrupa Birliği 18 Şubat tarihinde resmî olarak Kosova'nın bağımsızlık bildirgesini not ettiğini açıkladı ve üye ülkeleri tanıyıp tanımama konusunda serbest bıraktı. İngiltere, Almanya, Fransa ve İtalya gibi birliğin büyük ülkeleri ve birçok üye tanıma eğilimi gösterdi ve tanıma kararını açıkladılar veya yakın zamanda açıklama yapacaklar. Buna karşın İspanya, Kıbrıs Cumhuriyeti, Yunanistan, Romanya ve Slovakya bu kararı tanımayacaklarını açıkladılar. İspanya kendi içerisindeki özerk Bask ve Katalonya bölgelerine örnek alabileceği ihtimali üzerinde dururken, Kıbrıs Cumhuriyeti ve en büyük destekçisi Yunanistan bu bağımsızlığın uluslararası toplum tarafından Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin de gelecekte tanınmasına yol açabileceği kanaati ile Sırbistan tanısa bile kendilerinin Kosova'yı kesinlikle tanımayacaklarını deklare ettiler. Romanya ve Slovakya da yine kendi içlerindeki azınlıklara emsal teşkil edebileceği düşüncesi ile karşı çıkmaktadır.

Amerika Birleşik Devletleri baştan beri Kosova'ya verdiği desteğin bir devamı olarak Kosova'yı ilk tanıyan ülkelerden olmuştur. Buna karşın Rusya kendine yakın bir devlet olan Sırbistan'ın tarafını tutmuş, tıpkı Kıbrıs Cumhuriyeti ve Yunanistan gibi bu kararın benzeri bölgelere emsal teşkil edebileceğini açıklamıştır. Hatta Rusya devlet başkanı Vladimir Putin, KKTC'nin neredeyse 40 yıldır bağımsız olduğunu ve tanınmadığını belirterek, batılı devletlerin Kosova'yı hemen bağımsız hale getirmelerini sağladıkları için batılı devletleri "ikiyüzlü" olarak nitelendirmiştir ve "Bundan utanmalısınız..." demiştir.

Kosova'yı çok yakın zamanda tanımayı deklare eden ülkeler arasında El Salvador, Ürdün ve Mısır vardır. İddialara göre İran, Kosova'nın bağımsızlığını Kosova'da Amerika Birleşik Devletleri askeri üssü olduğu için şimdiye kadar tanımamıştır.








Kibar Soyguncu (film)

Kibar Soyguncu 1968 ABD yapımı dramatik gerilim filmidir. Özgün adı The Thomas Crown Affair dir.

Senaryosunu Alan Trustman 'ın yazdığı filmi Norman Jewison yönetmiş, önemli rollerinde Steve McQueen , Faye Dunaway , Paul Burke ve Yaphet Kotto oynamışlardır. Filmin müzikleri Michel Legrand 'a aittir. Filmin yapımcılığını Norman Jewison ve Hal Ashby üstlenirken Hal Ashby aynı zamanda filmin kurgusunu da yapmıştır. Filmin tema müziği olan "The Windmills Of Your Mind" Michel Legrand'a Oscar ödülü getirmiştir. Film bir anlamda kibar hırsız Arsène Lupin öyküsüdür. Maddi olarak ihtiyacı olmadığı halde bir banka soygunu düzenleyen milyoner bir iş adamı ile onun peşine düşen sigorta müfettişinin öyküsünü anlatır.

Genç, yakışıklı, başarılı ve zengin bir iş adamı olan Thomas Crown (Steve McQueen) kimliğini saklı tutarak topladığı çete elemanları ile bir banka soygunu planlar. Pürüzsüz olarak sonuçlanan soygundan sonra kendisini hiç görmemiş olan elemanların paylarını ödeyip savan Crown parayı da bir İsviçre bankasına yatırır ve sigorta şirketinin ödeme yapmasını beklemeye başlar. Olayı soruşturan sigorta müfettişi Vicky Anderson (Faye Dunaway) 'a kurt dedektif Eddy Malone (Paul Burke) de yardımcı olmaktadır.



Ödülleri:

Adaylıkları:






Julia Caesaris

Julia, Prokonsül Gaius Julius Caesar ve Aurelia Cotta'nın iki kızının da ortak adı. Adı geçenler Diktatör Gaius Julius Caesar'ın ailesidir. Kız kardeşler Roma'da doğmuş ve büyümüşlerdir.

Kız kardeşlerden büyük olanı tarihçiler tarafından bazen "Julia Major" ("Major" Latince "büyük"), küçük olanı ise "Julia Minor", ("Minor" Latince "küçük") olarak da adlandırılır.

Diktatör Jül Sezar'ın büyük kız kardeşi olan Julia, hangi sınıftan olduğu belirsiz ancak eski bir patrici Roma ailesinden gelen Lucius Pinarius ve sonra da Quintus Pedius ile evlenmiştir. Her iki evliliğinden de en azından bir oğlu olduğu kesindir MÖ 61 yılında dinsizlikle suçlanan Publius Clodius Pulcher'e karşı tanıklık yapanın, büyük Julia mı yoksa küçük Julia mı olduğu belli değildir. Büyük kız kardeşin hayatı ya da yukarıda adı geçen adamlarla gerçekten evlenip evlenmediği hakkında çok fazla bilgi yoktur.
Julia (MÖ 101-MÖ 51) Jül Sezar'ın diğer kız kardeşidir. Bu Julia, Pleb statüsüne sahip senatoryal bir aileden gelen praetor ve komisyoner Marcus Atius Balbus ile evlenmiştir. Julia'nın Balbus'dan üç kızı olmuştur;

Julia ve annesi, Sezar'ın karısı Pompeia ve politikacı Publius Clodius Pulcher arasındaki ilişki yüzünden mahkemeye verilmişlerdi. Sezar bu skandal üzerine Pompeia'dan boşandı. Balbus MÖ 52 yılında, Julia ise bir yıl sonra ölmüştür. Julia’nın torunu Octavian (geleceğin imparatoru Augustus), 12 yaşındayken anneannesinin onuruna cenaze töreninde bir konuşma yapmıştır. 




Benford'un savı

Benford'un savı, birinci-tam sayı savı olarak da anılır. Buna göre birçok pratik gerçek hayat verileri kaynakları bir seri sayı listesi olarak verilirse en kullanılan ilk rakam (1/3 olasılıkla) 1'dir ve diğer ilk rakamlara gelince kullanılan tam sayıların değerlerinin olasılığı gittikçe azalma gösterir. Örneğin ilk sayının 9 olması olasılığı 1/20'den daha küçüktür. Bu ifadenin dayanağı, pratik gerçek dünya ölçümlerinin genellikle logaritma olarak dağıldığı ve bunun bir sonucu olarak genel olarak pratik gerçek dünyada ölçme suretiyle ele geçen değerlerin logaritmalarının dağılımının genel olarak tekdüze dağılım olduğudur.

Bu beklenmedik ve ilk bakışta pek mantıkî görünmeyen sonuç çok geniş alanda sayısal verilere uygulanabilmektedir. Örneğin elektrik kullanım faturaları, sokak adres numaraları, hisse senedi fiyatları listeleri, ölüm hadleri, nehir uzunlukları, fiziksel sabitler ve matematik sabit değerler ve (doğada çok olarak gözlemlenebilen) güç savları tarafından açıklanabilen süreçler Benford'un savına uyma göstermektedir. Daha şaşırtıcı ve daha mantıksal olmaktan ayrılan taraf, bu sonucun verilerin sayı bazının değiştirilmesi halinde bile, oranlar değişmesine rağmen geçerli olmasıdır.

Bu savın adı, bu savı 1938'de ortaya koyan fizikçi Frank Benford anılarak konulmuştur. Gerçekte, bu savın açıkladığı olaylar ilk defa 1881'de Simon Newcomb tarafından açıklanmıştır. 1946'da L.V.Furlan aynı savı Almanca açıklamıştır. Bu savın en ayrıntılı matematiksel açıklaması ve matematiksel ispatı 1988'de Theodore P. Hill yapılmıştır.

Daha kesin olarak, Benford'un savı, başlangıç tam-sayısı olan '(eğer "b"≥ 2 ise) "b" bazında "d" sayısının (yani "d" ∈ {1, …, "b" − 1} ) ortaya çıkmasının

log("d" + 1) − log"d" = log(("d" + 1)/"d")

değerine orantılı bir olasılıkla olduğunu ileri sürmektedir.

Eğer "d" ilk tam-sayı ve "p" ise olasılık ise, 10 bazı ile verilen veri ilk rakamların dağılımı, Benford'un savına göre şöyle olacaktır:

Buna dayanılarak ilk iki tam sayı hakkında şöyle bir kural ortaya atılabilir: Her veri için ilk iki rakam ihtiva eden blokun meydan çıkma olasılığı 'n" ye eşittir ve "n" = 10, …, 99

olur. İlk sıfır içermeyen üç rakamdan oluşan blokların ve daha uzun olan blokların olasılıkları da benzer şekilde ortaya çıkartılabilir. (Gerçekten, "b" bazında "p" tane ilk rakam Benford'un savı sonucu "b" bazında olan birinci ilk rakamlar Benford'savının sonucunu hemen takip ederler.)

Bu savın neyi açıkladığı şöyle de anlatılabilir: Herhangi bir rakam 10'un bir üssü ve bir m (eğer 1≤m<10) değerde bir mantis (mantissa) ile çarpımı olarak yazılabilir. Benford'un savı doğru ise verinin mantislerinin dağılımı bir 1/x dağılımı gösterecektir. Birçok kişi bu prensipin sonucu olarak eldeki (normalize edilmeyen) veri rakamların dağılımın da aynı dağılımı göstermesi gerektiğine yanlış olarak inanmaktadırlar. Benford'un savı yalnızca mantis dağılımının (1'den 10'a sınırlanmış olarak) Benford savına göre dağılmasına ilişkilidir.

Bu dağılımın ortaya çıkmasının sürpriz yaratmaması gereği verilerin logaritmalarının geçerlilik alanlarına bakışla açıklanabilir. Orijinal veri dağılımının bir mantis dağılımına indirgenmesi verimizin logaritma değerinin kesirsel tarafının dağılımının incelenmesine dönüştürülmüştür. Bu dağılımın genişliği 0 ile 1 arasıdır. Herhangi bir dağılımı bu türlü değiştirmenin sonucunda verinin kesirsel tarafının yaklaşık olarak bir tekdüze dağılım ortaya çıkaracağı kolayca görülebilir. (Çünkü dağılımın kuyruğunun eğimleri 0-1 arasında eğim değerlerine dönüştürülmekte ve alttaki ve üstteki kuyruktaki eğimler birbirini elimine etmektedirler.) Logaritma değerinin kesirsel tarafının yaklaşık tekdüze dağılımı göstermesi doğrudan doğruya orijinal verilerin yaklaşık 1/x dağılımı göstermesinin karşılığıdır. Bu doğal olarak, verilerin 1 ile 10 arasında bulunması olabilirliğinin 1000 ile 10000 arasında olmasından daha büyük olmasına bakmadan uygulanabilir.

Bu savın açıklaması, eğer ilk tam sayıların belirli bir dağılımı gerçekte bulunursa bu dağılımın ölçme birimlerinden bağımsız olması gerekliliğine dayandırılır. Örneğin, eğer uzunluk ölçülerimizi santimetreden milimetreye çevirirsek (yani bir sabit 1/10 ile çarpım işlemi uygulanırsa), dağılımın değişmemesi gerekir - yani dağılım ölçekle değişmez. Bu gerçeğe uyan tek istatistik dağılım logaritması tekdüze olan dağılımdır.

Örneğin, herhangi iki nesne arasındaki uzaklığın sıfır olmayan ilk tam sayısı için dağılım, bunun santimetre, milimetre, hatta inç veya yarda biriminde/ölçeğinde olmasına bakmadan, aynı şeklini koruyacaktır. Yani eğer ilk tam sayılar için belirlenen bir dağılım varsa, o dağılım verinin ne ölçekte olduğuna hiç dayanmadan uygulanabilecektir.

Daha matematiksel deyimle, "X" bir rassal değişken ise ve bu değişken olasılığı herhangi bir pozitif tam sayı olan "x"'e eşit olması (eğer "s">1 ise) "s" değerine oranlıdır; yani

Bu oran için sabit 1/ζ("s") olur ve burada ζ Riemann zeta fonksiyonu olur (bakın zeta dağılımı). "