i taşımaktadır.

Müze binası Gerrit Rietveld tarafından yapılmış ve 1973 yılında açılmıştır. 7 Aralık 2002 tarihinde bazı resimler müzeden çalınmış, ancak çalınan tablolar yerine bir daha konulamamıştır.





Olasılıklar oranı

Olasılık teorisinde ve istatistikte bir olayın lehine olan olasılıklar oranı (İngilizce "odds"), "p / (1 − p)" 'dir, burada "p" bu olayın olasılığıdır. Bu olayın aleyhine olan olasılıklar oranı da "(1 − p) / p" 'dir.

Örneğin, haftanın rastgele bir gününü seçerken, pazar gününü seçmenin olasılıklar oranı 1/6'dır, 1/7 değil. Pazar gününü seçmenizin aleyhine olan olasılıklar oranı 6/1'dir.

Başka bir deyişle leyhte olan olasılıklar oranın, aleyhte olan olasılıklar ihtimaline oranıdır. yani pazar gününü seçme ihtimali (7 de 1) / pazar günü dışında bir gün seçme ihtimali (7 de 6) ya oranıdır.




Göreceli olasılıklar oranı

Göreceli olasılıklar oranı veya tahmini rölatif risk veya, yaygınca kullanılan İngilizce karşılığıyla "odds ratio", etki büyüklüğünün bir ölçüsüdür, Bayes istatistiğinde ve lojistik regresyonda özellikle önemlidir.

Bir olayın bir grup için olasılıklar oranının başka bir grup için olasılıklar oranına olan oranıdır; veya bunun bir örnekleme dayalı bir tahminidir. Bu iki grup örneğin, erkek ve kadın grupları, deneysel ve kontrol grupları veya herhangi başka iki bölümlü bir sınıflama olabilir. Bu gruplar için bir olayın olasılığı "p" (birinci grup) ve "q" (ikinci grup) ise, göreceli olasılıklar oranı:

Göreceli olasılıklara oranının 1 olması, söz konusu olayın veya durumun her iki grup için de aynı derecede olası olduğu anlamına gelir. Bu oran 1'den büyükse olay veya durum birinci grup için daha olası demektir. Göreceli olasılık oranı sıfırdan küçük olamaz. Birinci grubun olasılık oranı sıfıra yaklaştıkça göreceli olasılık oranı sıfıra yaklaşır; ikinci rubun olasılıklar oranı sıfıra yaklaştıkça, göreceli olasılık oranı artı sonsuza ıraksar.

Örneğin, 100 erkekten oluşan bir örnekte, 90 tanesi geçen hafta sigara içmiş, 100 kadından oluşan bir örnekte ise aynı süre zarfında 20'si sigara içmiş olsun. Bir erkeğin sigara içmesinin olasılık oranı 90'a 10, yani 9:1'dir, kadınlar için ise olasılık oranı 20'ye 80, veya 1:4 = 0,25:1'dir. Göreceli olasılık oranı dolayısıyla 9/0,25, yani 36'dır. Bu rakam erkeklerin kadınlardan çok daha sigara içme olasılığına sahip olduğunu ifade eder. Yukarıda verilen formülü kullanarak da aynı sonuç elde edilir:

Yukarıdaki örnek, göreceli olasılıklar oranının belli konumlara olan duyarlılığını gösterir: bu örnekte erkekler kadınlara göre 90/20=4,5 kat daha fazla sigara içmektedirler ama sigara içme olasılıklar oranı 36 katıdır. Göreceli olasılık oranının logaritması, yani olasılıkların logit değerlerinin farkı, bu etkiyi yumuşatır ve grupların sıralamasına göre simetrik olmasını sağlar. Örneğin doğal logaritma kullanınca 36 değerinde bir göreceli olasılıklar oranı 3.584'e kaşılık gelir, 1/36'lık bir oran ise -3.584'e.

Tibbî ve sosyal bilimlerde lojistik regresyonun gittikçe yaygınlaşan kullanımı yüzünden göreceli olasılık oranı klinik denemeler, anket çalışmaları, ve epidemiyolojide (vaka-kontrol çalışmaları gibi) sonuçların sunulmasında sıkça kullanılır olmuştur. Raporlarda çoğu zaman "OR" ("odds ratio") olarak kısaltılır.






İhsan Nuri

İhsan Nuri, (Kürtçe: إحسان نوري پاشا "Îhsan Nûrî", 1893 Bitlis - 25 Mart 1976 Tahran), Hoybûn Cemiyetinin liderlerinden olup Ağrı Dağı İsyanlarını yönetmiş Kürt isyancı ve siyaset adamı. Halk arasında "Ararat Kartalı" olarak da bilinir.

1893'te Bitlis vilayetinde doğmuştur. İlk öğrenimini Bitlis'te tamamlandıktan sonra Erzincan Askeri Rüştiye Mektebi'ne kaydolmuştur. Rüştiyeden mezun olduktan sonra İstanbul'daki Harbiye Mektebi'ne girmiş ve 1910'da Harbiye'yi bitirerek teğmen rütbesiyle Osmanlı ordusuna katılmıştır.

Arnavutluk'ta kurtuluş hareketi patlak verince bastırma harekatına katılmış ve daha sonra Yemen'e yollanarak orada 33 ay kalmıştır. Yemen'den döndükten sonra Beyzon'daki 93. Alay'a yaveri olarak verilmiştir. I. Dünya Savaşı başladığında Kafkasya Cephesinde Rus İmparatorluğu ordusuyla savaşmıştır. Ancak Nerman'da yaralanmış ve tedavi için Erzincan'a getirilmiştir. Tedavi bitince 9. Ordu'nun mıntıkasında görevlendirilmiş ve Gürcistan'ın Ojorketi kentini işgal ettikten sonra kentte seyyar jandarmaların başına geçmiştir.

I. Dünya Savaşı bittikten sonra Kürdistan Teali Cemiyeti'yle temasa geçmiştir. 30 Mart 1919'da "Jîn" dergisinde Wilson Prensipleri üzerine bir yazısı yayımlanmıştır.

Kurtuluş Savaşı başlayınca İstanbul'dan Trabzon'a geçmiş ve Rüştü Paşa'nın emriyle Müsavat Partisi iktidarındaki Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin başkenti Bakü'ye yollanmış bir heyette yer almıştır. Heyet Bolşeviklerin iktidara geçmesinden sonra Anadolu'ya dönmek istemiştir. Ancak izin verilmeyince bazı Azeriler ile birlikte İran Azerbaycanı'na kaçmıştır. Erzurum Hasankale (Pasinler)'ye giderek Kâzım Karabekir'in emrine girmiş ve Eylül 1920'de patlak veren Ermenistan Seferi'ne katılmıştır. Bu harekette ikinci kez yaralanarak tedavi için Sarıkamış'a nakledilmiştir.

Bu dönemde Kürdistan'ın kurtuluş için bir örgütü kurmaya karar vererek Kürt kökenli subaylar ve askerler ile temasa geçmiştir. Bunun dolayı hakkında tahkikat açılmış ve Divan-ı Harb'e verilmiştir. Fakat herhangi bir delil çıkmadığı için tekrar görevlendirilmiştir.

"Deli Halit" lakabıyla anılan Halit (Halit Karsıalan) İhsan Nuri'yi kendi mahiyetine istemiştir. Ancak Kâzım Karabekir bu teklifini reddetmiştir. Çıldır'ı Gürcistan'a karşı savunmuş ve Çıldır'daki birlikleri dağıtıldıktan sonra sırasıyla Doğubeyazıt, Beşiri'ye atanmıştır. Daha sonra Silvan'a atanmış ve Seyyar Mitralyöz Teftiş görevlisi olarak Siirt'te bulunmuştur. Bu arada Cibranlı Halit'in önderliğindeki Azadî örgütüne katıldığı düşünülmektedir.

Nesturi İsyanı'nı bastırmak için Şırnak'tan Beytüşşebap'a nakledilen 18. Piyade Alayı'na bağlı Mülazım Ali Rıza, ağabeyi Yusuf Ziya'dan bir telegraf aldıktan sonra 3 Eylül 1924'den 4 Eylül'e bağlayan gece isyanı başlatmıştır. Aynı alayda görevli Azadî örgüt üyelerinden İhsan Nuri, Vanlı Rasim, Hertoşili Hurşit, Mardinli Tevfik Cemil de katılmışlardır.

Ali Rıza yakalanmış, Hurşit Zaho'ya kaçmış ve İhsan Nuri ve arkadaşları ise Fransız Suriye Mandasına sığınmışlardır. Ordan Şengal bölgesine geçtiğinde İngilizler Kadiri Sıddık Paşa'yı devreye sokarak İhsan Nuri'ye Irak'ta askeri görev vermek istemiştir. Fakat İhsan Nuri
"Ben Kürdistan'ın bağımsızlığı için mücadele vermek istiyorum. Irak Ordusu'nda yer alarak İngilizlerin kucağına girmek için değil." 

diyerek İngilizlerin teklifini reddetmiş ve arkadaşları Rasim ve Tevfik Cemil ile birlikte İran'a geçmiştir.

Şeyh Said İsyanı'nın patlak verdiğini duyunca Saray yakınında Türkiye - İran sınırını geçerek Milan (Milli) Aşireti reisi Osman Bey'in oğlunun evine misafir olmuştur. Şeyh Said'in tutuklandığını öğrenince Irak'a geçerek Revanduzlu Seyid Taha'nın evine misafir olmuştur. Tevfik Cemil Suriye'ye geçmiş ve İhsan Nuri ise Seyid Taha'nın kardeşi Seyid Muslih ile birlikte Nehri'ye gitmiştir. Nehri de Türkiye Ordusu tarafından saldırıldığı için Rasim ile birlikte İran'a İsmail Ağa Simko'nun yanına gitmiştir. İran'da tutuklanarak Zencan'a yollanmıştır. Zencan'dan gizlice ayrılarak Hoy'a gitmiş ve Hasan Sıddıkı Heydari'nin evine sığınmıştır.
1927'de Hoybûn Cemiyetinin kararıyla 20 kişiyle birlikte Erzurum bölgesine gitmiştir. Türkiye Ordusu peşlerine düşerek birkaç kez çarpışmışlardır. "Agrî" gazetesini yayımlamıştır.

9 Mayıs 1928'de Türkiye Cumhuriyeti direnişini kırmak için af yasasını çıkarmıştır. Direnişçilerin af yasasına uymayınca Doğubayazıt Jandarma komutanlığı aracılığıyla görüşme önerisinde bulunmuş ve Şeyhli köprüsünde görüşme gerçekleştirilmiştir. Ankara İhsan Nuri'ye istediği ülkeye gitme hakkını tanımış ve bol miktarda para vaadinde bulunmuştur. Birkaç görüşme yapıldıysa da anlaşamamışlardır. Türkiye ve İran'ın işbirliğinin sonucu III. Ağrı Dağı İsyanı bastırılınca tekrar İran'a sığınmak zorunda kalmıştır.

18 Mart 1976'da Tahran'da bir caddeden karşıdan karşıya geçerken kendisine bir motosiklet çarpmıştır. Ağır yaralanarak hastaneye kaldırmıştır. Yedi gün komadan sonra 25 Mart'te vefat etmiştir.





II. Otto (Kutsal Roma İmparatoru)

Otto II (955 – 7 Aralık 983, Roma), Kırmızı the Red diye adlandırılır, Saksonya'nın veya Ottonyan hanedanlığı'nın üçüncü hükümdarı olup; I. Otto) ve Adelaide (İtalya)'nın oğulları.

Amcası Kolonya Başpiskoposu Bruno ve üvey kardeşi Mainz Başpikoposu William'ın bakımları altında iyi bir eğitim aldı. Başlangıçta sedece babasıyla yönetimin ortağıydı. 961 yılında Worms'da Alman Kralı olarak seçildi. 25 Aralık 967 tarihinde Roma'da Papa XIII. Ioannes tarafından imparatorluk taçı giydirildi.

4 Nisan 972 tarihinde Doğu Roma İmparatoru I. İoannis'in yeğeni Theofano ile evlendi. Babasının İtalya seferine katıldıktan sonra, Almanya'ya döndü ve babasının Mayıs 973 tarihinde ölümüyle toplantısız ve muhalefetsiz bir şekilde biricik imparator oldu.

Otto, hükmdarlık zamanını babasının Almanya'da imparatorluk yönetiminin güçlendirmesi ve İtalya'nın içlerine doğru genişleme politikasını sürdürerek geçirdi.

Lorraine isyanının bastırılmasından sonra (güçlükler Almanya'nın güneyinde yükseldi), muhtemelen Otto'nun Swabia dükalığını II. Henry'ye bağış olarak vermeyi kabul etmemesinden dolayı. 974 yılında Henry'nin annesi Judith, imparatora karşı bir komplo düzenledi. Bu komplonun içinde Henry, piskopos Abraham (Freising), Bohemya Dükalığı dükleri, Polonya ve önceki imparatorun politikalarından memnun olmayan pek çok rahipler sınıfı üyeleri ve asizadeler sınıfından kişler vardı. Plan keşfedildi ve kolayca bastırıldı. Aynı zamanda Otto'nun kuvvetleri I. Harald (Danimarkalı) tarafından Alman boyunduruğunu çıkartmak için yapılan hücüm denemesine karşı koyuyordu. 975 yılında Bohemya'ya karşı yapılan seferler Bavyera'daki isyan ayaklanmalarından dolayı kısmen başarısızdı. Takip eden sonraki yıllarda Lorraine'de emirlerini ikinci defa yineledi ve II. Henry'yi Regensburg'dan Bohemya'ya k