hükümdarları İrlanda halkını Protestan yapmak için büyük bir çaba gösterdiler. Adaya İngiliz ve İskoç Protestanlar yerleştirek koloniler kurdular. Bu Protestanlar İrlanda'nın aristokrasisini oluşturdular. Adadaki Katolik çoğunluk arasında bu Protestanlara karşı günümüze kadar süren bir hoşnutsuzluk ortamı oluştu.

1641 yılında İrlandalı Katolikler ayaklandılar. Binlerce Protestan göçmeni öldürdürerek yönetimi ele geçirdiler. Ancak 1649-1653 yılları arasında İngiliz komutan Oliver Cromwell acımasız yöntemler kullanarak tekrar İngiltere'nin İrlanda üzerindeki egemenliğini kurdu. Ayaklanmanın bastırılması sırasında İrlanda nüfusunun üçte biri öldü veya sürgüne gönderildi. Katoliklerin elindeki bütün mallar ve topraklara el konarak Protestanlara verildi.

1688 yılında İrlanda bu sefer İngiltere'deki Katolik-Protestan kavgalarına sahne oldu. İrlandalı Katolikler İngiltere'nin Katolik kralı II. James'i destekliyorlardı. İngiltere'deki Protestanlar II. James'i tahttan indirerek yerine Protestan yeğeni II. William'i geçirdiler. Bu durum İrlanda'daki Katolikler ve Protestanlar arasında bir savaşa neden oldu. 1 Temmuz 1690 tarihinde yapılan Boyne Savaşı'nı kaybeden Katolikler tekrar büyük eziyetlere mâruz kaldılar. 1707 yılında İngiltere ve İskoçya birleşerek Büyük Britanya Krallığı'nı kurdular. İrlanda bu krallığın sömürgesi haline geldi.

18. yüzyılda Büyük Britanya Krallığı gücünü arttırarak imparatorluk hâline gelirken İrlanda daha ziyade bir tarım ülkesi olarak kaldı. 1740-1741 yılları arasında İrlanda'da büyük bir açlık ve kıtlık dönemi yaşandı. 400.000 civarında İrlandalı açlıktan yaşamını yitirdi. 1798 yılında Fransız Devriminden esinlenen İrlandalılar tekrar ayaklandılar. Bu ayaklanmanın kanlı bir şekilde bastırılmasından sonra İngiltere İrlandalıları hoşnut etmek için Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı adı altında yeni bir düzen getirdi. Günümüze kadar gelen Birleşik Krallık adı bu kökene dayanmaktadır.

Birleşik Krallık'ın kurulmasındaki bir amaç İrlandalı Katoliklerin dinî özgürlüklerinin tanınmasıydı. Ancak Britanya kralı III. George buna izin vermedi. 1823 yılında Daniel O'Connell adında bir Katolik avukat Britanya ile kurulan birliğin yürürlükten kaldırılması için uğraştı ama başarılı olamadı.

1845-1849 yılları arasında İrlanda tarihinin en kötü açlık dönemlerinden biri olan İrlanda Patates Kıtlığı'nı yaşadı. Açlık yüzünden milyonlarca İrlandalı yerlerini yurtlarını bırakarak ABD ve diğer ülkelere göç ettiler. İrlanda'nın nüfusu 8 milyondan 4,5 milyona indi. Bu dönemde İrlanda Gaelcesi'nin kullanımı azaldı ve çoğunluk İngilizce konuşmaya başladı. 1886 ve 1893 yılları arasında Britanya başbakanı William Ewart Gladstone İrlanda'nın kendi kendisini yönetmesini sağlayacak yasal değişiklikleri yapmaya çalıştı ama başarılı olamadı. Ülke Britanya'ya bağlı kalmayı savunan Birlikçiler (Unionists) ve bağımsızlığı savunan Ulusalcılar (Nationalists) olarak iki gruba ayrıldı.

1916 Nisan'ındaki Paskalya Ayaklanması'nın ardından gelen baskı döneminde, İrlandalı gönüllüler IRA ("Irish Republician Army", İrlanda Cumhuriyet Ordusu) çatısı altında örgütlenerek Britanyalılar'a karşı bir gerilla savaşına giriştiler. İngiliz başbakanı David Lloyd George biri Kuzey İrlanda, diğeri Güney İrlanda için olmak üzere iki parlamento kurarak kontrolü elinde tutmaya çalıştı. Protestan Kuzey İrlanda'da (Ulster) parlamento toplandı. Ancak Katolik Güney İrlanda, İngilizlere ödün vermeyi reddetti. Bunun üzerine İngiliz başbakanı Lloyd George İrlandalı yurtseverlerle görüşme masasında barış yaptı. Anlaşma sonucunda Güney İrlanda uygulamada "İrlanda Bağımsız Devleti" adıyla bağımsızlığını kazandı (6 Aralık 1921, İngiltere-İrlanda Anlaşması). Kuzey İrlanda ise Birleşik Krallık'a bağlı kaldı.

Fakat IRA'nın aşırı kanadı, Eamon de Valera'nın öncülüğünde, İrlanda'nın bir bölümünü bağımsız, bir bölümünü de yeniden İngiltere'ye bağlı kılan anlaşmayı kabul etmedi. Bunu, bu anlaşmayı destekleyenlerin ve anlaşmaya karşı olanların savaştıkları bir iç savaş izledi.
Sonunda IRA, İrlanda'nın bölünmesine razı oldu. 1925'te gerçekleşen Bağımsız İrlanda ile Kuzey İrlanda arasındaki sınır belirleme görüşmelerinden sonuç çıkmadı. De Valera'nın "Fianna Fáil" partisi, 1927'de başbakan William Cosgrave'in hükümetine katıldı. 1932'de De Valera başbakan oldu ve Birleşik Krallık karşıtı bir takım ekonomik önlemler aldı.

II. Dünya Savaşı'nda İrlanda tarafsız kaldı. 1948'de De Valera seçimleri kaybetti ve 1949'da İrlanda Cumhuriyeti ilan edildi. 1951'de De Valera yeniden başbakan,1959'da ise cumhurbaşkanı oldu. 1972'de bir referandum ile Roma Katolik Kilisesi'nin devlet üzerindeki etkisi ortadan kaldırıldı. 1973'te protestan Erskine Childers cumhurbaşkanı oldu. Onu Cearbhall Ó Dálaigh (1974-1976), Patrick Hillary (1976-1990), Mary Robinson (1990-1997) izledi.





Glutensiz ve kazeinsiz diyet

Glutensiz ve kazeinsiz diyet emilim bozukluğu olan çölyak hastalarında ve bu bozukluktan kaynaklı otistlerde açığa çıkan algılama bozukluklarının tedavisinde kullanılır. Aynı zamanda şizofreni hastalarına önerilir. Gluten; buğday, arpa, yulaf ve çavdar gibi tahıllarda bulunan bir proteindir. Otizmde bu proteinlerin sindirimi için gerekli enzimlerin eksikliği söz konusu iken, çölyak hastalığında emilimi engelleyen iltihaplar oluşur. Otistlerde gluten sindirimi sonrasında gliadorfin ve kasomorfin isimli peptidler ince bağırsaklardan kana karışarak beyne ulaşır. Süt ve süt ürünlerindeki kazein de aynı etkiye sahiptir. Bu sayede bir opioid ilaç olan morfin in etkisine benzer algılamada bozukluklar oluşur.

Buğday, arpa, yulaf, çavdar, irmik, malt ve bunların nişastaları, hidrolize sebze, bitki proteinleri ve bunlardan yapılmış sirkeler, soya soyu, değişik aroma ve kıvam arttırıcılar ve bütün bunlardan yapılmış ürünler.
Mısır, pirinç, patates, darı, amaranth, nohut, ayçiçeği, keten, susam, haşhaş ve kara buğday

Süt ve süt ürünleri (Yoğurt, tereyağı)
Pirinç sütü, Hindistan cevizi sütü, patates sütü, zeytinyağı, balık yağı ve Hindistan cevizi yağı.




Lewis satranç figürleri

Lewis satranç figürleri (İngilizce : "Lewis Chessmen") toplam 78 satranç figüründen oluşan bir karışımdır. Hebrides ada gruplarından sonra en büyüğü olan İskoç Hebridler'deki Lewis adasında(•) keşfedilmiştir. Norveç'te üretildiği tahmin ediliyor ve ortaçağın oyun taşları olarak geçerliliğini koruyor. Ayrıca Roma süsleme sanatının muhteşem bir kanıtıdır.

Bu satranç figürleri tahminen Norveç'te benzer figürlerin bulunduğu 12. yüzyılın ikinci yarısına dayanıyor.. Bu zaman diliminde Satranç Arap Bölgeleri'nden Sicilya ve İspanya üzerinden de Avrupa'ya yayıldı. Akdeniz'de Araplar ile hareketli bir ticaret yapan Vikingler satrancı önceleri İskandinavya'ya getirdiler. Böyle de İskandinav kökenli ancak daha çok arap figürlerine benzeyen 10. yüzyıldan dağınık satranç figürleri ortaya çıktı.. Lewis Satranç Figürleri'nde ise önceleri koşucu olarak bilinen Fil Piskopos olarak tasvir edildi.(Esaslı durumu file binen bir süvariydi) Bu sayede bu figürler Batı-Avrupa tipi fügürler olarak kabul edilmektedir..

Lewis satranç figürleri, Romalı tarzda deniz ayısının diş kemiklerinden imal edilmiştir. Bugüne kadar ikisi tamamlanmış olan dört takıma ait toplam 78 figürden oluşmaktadır. Toplam olarak 8 şah (erkek tarzı), 8 şah(kadın tarzı), 16 piskopos(Fil/Koşucu), 15 at, 12 kale ve 19 piyon bulundu. Mezar taşına benzeyen piyonların haricinde tüm figürler insani özelliklere sahiptir. Şah (kadın ve erkek) tahta oturmuş, süvari atın üzerindedir. Elbiseler ve silahlar detaylı bir şekilde işlenmiştir. Örneğin piskoposlar bir piskopos değneği ve İncil ile donatılmıştır. Kalelerden bir kaçı kalkanı arkasında vahşi bakış ile dişlerini biribirine bastıran vahşi bir savaşçı olarak tasarlanmıştır. Fakat birçok figür daha çok kederli veya şaşkın yüz ifadelerine sahiptir. En büyük oyun taşı 10,2 cm'ye kadar olan yüksekliğiyle piskoposlardır(filler). Bundan dolayı bir satranç tahtasının çapı 82 cm ye sahip olmalıdır. Figürlerin bazıları aslı itibarı ile kırmızıya boyandığından, satranç tahtasının beyaz ve kırmızı alanlara paylaştırılmış olması gerekir. Beyaz ve siyaha boyananlarda şahsi ve karşı tarafın figürleri pek ayırt edilememektedir.

Keşif tarihi açıklık kazanmamıştır. Çeşitli efsaneler ve rivayetler vardır. Figürlerin Isle of Lewis adasına gelişi ile ilgili hakikatlerde meçhuldur. Tahmin edilen, 12. ve 13. yüzyıllarda Isle of Lewis adasında Norveçli bir satıcı tarafından saklanıldığıdır. Lewis Satranç Figürleri, ilk defa 11 Nisan 1831'de Society of Antiquaries of Scotland (İskoçya Antikatoplayıcıları Vakfı) tarafından bir toplantıda sergilenmiştir.

Günümüzde keşfine dair tam bir tarih yoktur. Fakat figürler Uig (Lewis adasında bir yerleşim merkezi) deki körfezin kumsalında gömülü olan bir kamaranın içinde bulunmuş olduğu tahmin edilmektedir. Satranç figürleri ile 14 yazısız levha ve tokalar bulunmuştur.

Satranç figürlerinin koleksiyonu ilk gösterimden sonra dağılmıştır. 10 figür boyacı Charles Kirkpatrick Sharpe tarafından satın alındı. 67 figür ise bugün halen daha sergilendiği Britanya Müzesi tarafından 84 britanya lirası karşılığında satın alınmıştır. Sharpe daha sonraları bir figür daha bulmuş ve elindeki 11 satranç figürünü koleksiyoncu Lord Londesborough'a satmıştır. 1888'de Society of Antiquaries of Scotland tarafından satın alınmış ve onlar Edinburgh'taki Kraliyet Müzesi'ne devredilmiştir.

Arkeolojik açıdan bakıldığında, Lewis Satranç Figürleri İskoçya'nın kuzey yerleşim merkezlerinin kanıtı olarak bakılabilir. Her şeyden önce Britanya Müzesi'nin bu koleksiyonu figürlerin popülaritesine önderlik ediyor. Orta Çağ'ın en meşhur oyun figürleri olarak geçerliliğini korumakla beraber satranç oyuncuları için çeşitli taklitleri elde edilebilir. Harry Potter ve Felsefe Taşı adlı filmde figürlerden kırmızı şah (kadın tarzı olan) Lewis koleksiyonundan uyarlanmıştır. 2002 yılındaki televizyon filmi Geliebte Diebin'de ise bir adet Lewis Figürü, satranç oyununda önemli bir role sahiptir.

0-7141-0857-2. (ing.)





Olasılık yoğ