ubbeye asılı kristal avize Birleşik Krallık Kraliçesi I. Victoria tarafından gönderilmiştir. Kapının iki yanındaki altın yaldızlı duvar saatleri de Fransa İmparatoru III. Napolyon’un hediyesidir.

Türbenin yanındaki avlu 1861 yılında hazireye (türbeye bağlı mezarlık) dönüştürülmüş ve büyük çoğunluğu 1840–1920 tarihleri arasında görev yapmış devlet adamları ve yazarlar, şairler bu avluya defnedilmişlerdir. Burada Osmanlı taş işleme sanatının en güzel örneklerini yansıtan mezar taşları ve lahitler bulunmaktadır.

Türbede 11 sanduka bulunmaktadır:







Javier Solana

Javier Solana Madariaga (d. 14 Temmuz 1942, Madrid) İspanyol fizikçi ve siyasetçi.AB'nin dış ilişkilerdeki en etkili ismidir.

İspanya'da Felipe González hükümetinde bakanlık yaptı. 1995 ila 1999 yıllarında NATO genel sekreterliğini yürüttü. 1999'dan itibaren Avrupa Birliği yüksek temsilcisi olarak görev yaptı. 2004'te Avrupa Birliği Anayasası'nın yürürlüğe gireceği 2009 tarihinden itibaren AB Dışişleri Bakanı olarak atandı. (Anayasa onaylanamadığı için bu göreve gelemeyecektir.)
18 Ekim 1999 ila 1 Aralık 2009 tarihleri arasında Avrupa Birliği Bakanlar Konseyi genel sekreterliği yapmıştır.




Horatio Herbert Kitchener

Horatio Herbert Kitchener, 1. Kont Kitchener, (24 Haziran 1850, Ballylongford - 5 Haziran 1916), Britanyalı komutan, diplomat ve devlet adamı.

Sudan'da Muhammed Ahmed el-Mehdi'nin başlattığı ayaklanmayı bastırmış, Güney Afrika Savaşı'nda başkomutan, I. Dünya Savaşı'nın başında da savaş bakanı olarak görev yapmıştır.

Woolwich'teki Kraliyet Askeri Akademisi'ni bitirdi. 1874'ten sonra istihkam subayı olarak Orta Doğu'da görev yaptı. 1886'da Suakin'de (bugün Sevakin, Sudan) İngiliz Kızıldeniz topraklarının valiliğine getirildi. Daha sonra Mısır'da görevlendirilerek Kahire askeri komutanının yardımcılığına atandı. Çalışkanlığı ve askeri yetenekleri sayesinde hızla yükselerek 1892'de Mısır ordularının başkomutanı oldu. 2 Eylül 1898'de, İngiliz yönetimine karşı başlatılan ayaklanmaya önderlik eden el-Mehdi'ye bağlı güçleri Omdurman Çarpışması'nda kesin bir yenilgiye uğrattı. Daha sonra Hartum'u ele geçirerek burasını Sudan'daki İngiliz-Mısır yönetiminin merkezi haline getirdi. Sudan'ın belirli bölgelerinde Fransız egemenliğini sağlamaya çalışan Jean-Baptiste Marchand'ın komutasındaki birliklerle Faşoda'da (bugün Kodok) karşı karşıya geldi. Ortaya çıkan son derece gergin durumu çözmede gösterdiği kararlılık, ustalık ve başarı sayesinde İngiltere'deki ünü daha da arttı. 1898'de baron unvanıyla ödüllendirildi.

Bir yıl sonra Sudan genel valisi olarak görev yaptıktan sonra Aralık 1899'da Mareşal Frederick Sleigh Roberts'ın kurmay başkanı olarak Güney Afrika Savaşı'na katıldı. Kasım 1900'de Roberts'ın yerine başkomutan oldu. Savaşın son 18 ayında gerilla savaşına başlayan Boerlere karşı çok sert önlemlere başvurarak yakıp yıkma taktiği ile tarlalarını yaktı, kadınlarıyla çocuklarını toplama kamplarına sürdü.

Savaşı İngiltere'nin kazanmasının ardından İngiltere'ye dönerek Temmuz 1902'de İngiltere'ye dönerek Vikont unvanını aldı. Daha sonra Başkomutan olarak Hindistan'a gönderildi. Bu görevi sırasında orduyu dış saldırılara karşı koyacak biçimde yeniden düzenleyen Kitchener, Hindistan genel valisi George Curzon ile ordunun denetimi konusunda anlaşmazlığa düştü. İngiliz hükümetinin Kitchener'ı desteklemesi üzerine Curzon 1905'te istifa etti. Kitchener 1909'a değin Hindistan'da kaldı, ama genel valiliğe atanmayınca büyük bir düş kırıklığına uğradı. Eylül 1911'de Mısır valiliğine getirildi. Ağustos 1914'e değin süren valiliği sırasında borçlu köylülerin topraklarına el konmasını önlemeye ve pamuk üretimini geliştirmeye çalıştı. Muhalefeti sürekli baskı altında tuttu. İngiliz yönetimine karşı düşmanca bir tutum içinde olan Mısır hıdivi Abbas Hilmi Paşa'yı (II. Abbas) görevinden uzaklaştırmak üzereyken, I. Dünya Savaşı patlak verdi.

İngiltere'ye izinli olarak döndüğünde kont yapılan (Temmuz 1914) Kitchener, mareşalliğe yükseltildi ve savaş bakanlığına getirildi. Bakanlığı sırasında birçok meslektaşının savaşın kısa süreceği yolundaki görüşlerine karşı çıkarak İngiltere'nin son anda savaşa sürmek üzere 1 milyon askeri hazır tutması gerektiğini öne sürdü. Bu amaçla çok sayıda gönüllüyü silah altına alarak askerlik eğitiminden geçirdi ve yeni birlikler kurdu. Zorunlu askerliğin gerekliliğine inanmasına karşın, Başbakan Herbert H. Asquith'in siyasi nedenlerle bunun henüz gerçekleştirilemeyeceğini belirtmesi üzerine bu konudaki görüşlerini kamuoyuna açıklamaktan kaçındı.

Askerlerin silah altına alınması, askeri stratejinin planlanması ve sanayinin askeri amaçlarla kullanılması gibi etkinliklerinde bürokratik engellerle karşılaştı. Ayrıca grup çalışmasından ve yetki paylaşımından hoşlanmaması da girişimlerini olumsuz yönde etkiledi. Kamuoyundaki desteğinin sürmesine karşın önce sanayi ile ilgili, daha sonra da strateji konularındaki yetkileri elinden alındı. Ama hükümetten istifa etmeyi reddetti. Resmî bir görev için Rus İmparatorluğu ile görüşmek için HMS "Hampshire" zırhlı kruvazörüne binerek Orkney Adaları'nda bulunan Scapa Flow Deniz Üssü'nden Arkhangelsk'e doğru hareket etti. Ancak Orkney Adaları'nın batısında zırhlı kruvazörün bir Alman mayınına çarparak batmasıyla öldü. Cesedi bulunamadı.




Piyano rock

Piyano rock ana enstürmanın piyano olduğu alternatif rock tarzıdır. Piyanoyu bazen vokalistler çalar. Britanya ile özdeşleşmiş bir tarzdır.

Piyano rock tarzı Coldplay, Evanescence, Thirteen Senses, The Fray, Queen, Augustana, Jack's Mannequin, Ben Folds Five, Something Corporate, October Fall, A Fine Frenzy, Blue October, OneRepublic, Five for Fighting ve The Corrs tarafından kullanılmaktadır. Solo olarak da Elton John, Billy Joel, Gavin De Graw, Leon Russell, Daniel Powter, Lucie Silvas ve Sara Bareilles bu müzik tarzını icra eden kişiler arasındadır.




Burhan Apaydın

Burhan Apaydın (d. 1924, İstanbul) - (ö. 22 Nisan 2013 İstanbul), Türk hukukçu.

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Teşkilatı Esasiye Hukuku Kürsüsü Asistanlığı, Serbest Avukatlık, Yazarlık, TBMM 1.(XII) Dönem Ankara Milletvekilliği ve Anayasa Komisyonu Başkanlığı yapmıştır.

1948 yılında avukatlığa başladı. Ahmet Emin Yalman, Hüseyin Emir Erkilet gibi isimleri savundu. Adnan Menderes'in teklifine rağmen milletvekilliğini kabul etmedi. 27 Mayıs Darbesi'nden sonra, İstanbul Barosu yönetim kurulu yasaklamasına rağmen Adnan Menderes'in avukatı oldu. Yassıada duruşmalarında kardeşi Orhan Apaydın ile birlikte savunma avukatlığı yaptı. Silahların gölgesinde yapılan yargılamada Adnan Menderes için "Yere düşmekle sakıt olmaz cevher kadrü kıymetten" dediği için tutuklandı. Kısa bir süre sonra serbest kaldı. Ancak yine Menderes'in savunmasını yaparken Cemal Gürsel'in Menderes'in Bayar'ın yerine Cumhurbaşkanı olmasını öneren ancak değiştirilen mektubunun aslının okunmasında ısrar ettiği için tekrar tutuklandı. 1961’de Adalet partisinden XII. dönem Ankara milletvekili seçildi. 1962 yılında Adalet Partisi'nden ihrac edildi ve Yeni Türkiye Partisi'ne katıldı. 1963 seçimlerinde Yeni Türkiye Partisi'nin İstanbul Belediye Başkan adayı oldu. 1965 yılında politikayı bırakarak avukatlığa geri döndü. Gazetecilerden tiyatroculara kadar hemen her ifade özgürlüğü davasında, yasaklanan ya da soruşturulan fikirlerde savunma tarafında yer aldı. Önemli ceza davalarında yaptığı sıradışı savunmalarla kamuoyunda tanındı. Uğur Mumcu'dan Dündar Kılıç'a, Aysel Toprak'tan, Abdullah Baştürk'e kadar pek çok kişinin avukatlığını üstlendi. Usul hukukunun ayrıntılarına hakim oluşu, savunma hakkı konusunda ısrarcı ve taviz vermez tutum, gerektiğinde çekinmeden ve defalarca reddi hakim hakkını kullanmasıyla dikkat çekti. Hemen her davasında savunma hakkının kutsallığını, ifade özgürlüğünü öne çıkardı. Kendisi Atatürkçü Düşünce Derneği (ADD) Başkanlığı yapmamıştır ancak ADD Genel Başkanlığı ile TRT kurucu yöneticiği de yapmış olan aynı isimli Av. Burhan Apaydın (Doğum:Kayseri, 1926 | Ölüm:21.12.2012) ile akrabadır. 22 Nisan 2013'te Kadıköy'deki evinde uykusunda 89 yaşında vefat etmiş, cenazesi avukat kardeşi Orhan Apaydın'ın yanında Zincirlikuyu Mezarlığı'nda aile kabristanına defnedilmiştir.




Şeker Portakalı

Şeker Portakalı (Portekizce orijinal ismi: "Meu Pé de Laranja Lima"), Brezilyalı yazar José Mauro De Vasconcelos'un 1968 tarihli romanı.

Brezilya'nın Minas Gerais bölgesinde yaşayan fakir bir ailenin beş yaşındaki oğlu olan hayal gücü çok gelişmiş Zeze adlı çocuğun başından geçenleri konu edinir. Orijinali Portekizce olan eser 16 dile çevrilmiştir.

Yazar, kendi çocukluğundan izler taşıyan kitabı 12 günde yazdığını ifade eder. Roman, "Güneşi Uyandıralım" ve "Delifişek" kitapları ile takip ederek bir seri oluşturur.

2012 yılında Brezilyalı yönetmen Marcos Bernstein yönetmenliğinde sinemaya uyarlanmışr.

Yoksul bir ailenin oğlu olan Zeze, yaramazlıkları ile tüm mahalleye yaka silktiren bir çocuktur ve herkes onu “şeytanın vaftiz oğlu” olduğunu söyler. Zeze, yaramaz olmasının yanında hayal gücü geniş, okumayı tek başına sökecek kadar akıllı ve öğretmenini mutlu etmek için her gün ona bir çiçek götürecek kadar duygulu bir çocuktur. Çok küçük yaşta okula başlayan Zeze, okulda uslu ve çalışkan bir öğrenci olur; sokakta ise yaramazlıklarını sürdürür. Yalnızca ablası ve öğretmeni onun yaramazlıklarına anlayışla yaklaşır.

Ailesi yeni bir mahalleye taşınmak zorunda kalınca mutsuz olan Zeze, yeni evlerinin bahçesindeki bir şeker portakalı fidanını arkadaş edinir. "Minguinho" adını verdiği (keyifli olduğu günler "Xururuca" dediği) şeker portakalı fidanı ile konuşmaktadır. Zeze, fidana gün boyu yaptıklarını ve hayallerini anlatır.

Yılbaşı yaklaştığında Zeze, hediye beklentisi içinde pabuçlarını kapının önüne koyar ama işsiz ve çok yoksul bir adam olan babasının ona hediye alacak gücü yoktur. Bu yaptığının babasını nasıl üzdüğünü fark ettiğinde çok pişman olur. Babasına bir hediye alıp yaptığını telafi etmek için ayakkabı boyamak üzere yollara düşer ve filtreli sigar