güncel siyasi olaylara göndermelerle dolu altmetni de dikkatlerden kaçmamıştır: “"Tehlikeyle Flört, soygun komedisi ile sahte müzik grubu belgeseli karışımı gibi. Hollywood algısıyla donatılan hikaye kurgusuyla dikkat çekiyor. Anlamlı akıcılıktan destek alırken, Halkbank’ın meşhur ‘ayakkabı kutusunda saklanan para’ meselesine göndermelerle ilerliyor. İşin ‘bir tezgâh var’a kadar uzanması ise yerinde bir siyasi düzen eleştirisi getiriyor. Tiplemeler de buna eşlik ediyor. Bankanın günümüz Türkiye’sinde Arap şeyhlerine kıyak geçtiğinin ima edilmesi ise elbette ‘hınzır bir yaklaşım’ olarak adlandırılabilir."”

Tehlikeyle Flört filmi, kurucu üye Ata Akdağ’ın gruba dönüş sürecinde önemli kilometre taşlarından biri olmuştur. Akdağ hem filmde rol almış, hem de post-prodüksiyon sürecinde grup üyeleriyle stüdyoda uzun bir üretim mesaisini paylaşmıştır. Bir yandan, grubun eski şarkılarının ağırlıklı olduğu Ekim 2014 çıkışlı "Hücum Kayıtlar" albümünün son düzeltmelerine katkıda bulunan Akdağ, grubun 2016’da yayınlanması düşünülen yeni albümünün kayıtlarında da vokali ve klavyesiyle grubun müziğine dahil olmaya başlamıştır. Nihayet, 12 Eylül 2015 İstanbul Bronx konserinde Flört kurucu dörtlüsüne kavuşmuş ve Ata Akdağ uzun bir aradan sonra ‘resmi üye’ sıfatıyla sahnedeki yerini almıştır.

Ata Akdağ’ın gruba dönüşünü kutlamak ve yeni albüm öncesi dinleyicilerine hoş bir sürpriz yapmak isteyen Flört, ilk albümde yer alan bir Kotra & Akdağ bestesi olan “Onun Adı Hasan”ı yeniden düzenlemiş ve Kasım 2015’de şarkıyı kliplendirmiştir. Şarkı, 12 Aralık 2015’de single olarak da tüm dijital platformlarda dinleyiciye sunulmuştur.
2014 yılında Pasaj Müzik etiketiyle yayınlanan ve birkaç yeni kayıt dışında, grubun eski şarkılarının internet versiyonları ve yeniden çalımlarını barındıran Hücum Kayıtlar albümü ise başarılı bir satış grafiği yakalamış, ancak Tehlikeyle Flört filmine harcanan uzun mesai yüzünden promosyonuna gerekli önem verilememiştir.

Münir Tireli, Flört müziğine kaynaklık eden ana unsurları şöyle sıralamıştır: “"Bu ekibin müzikal yolculuğunda önemli fundamentallerin bulunduğunu görüyoruz: Bunlardan ilki The Beatles idi. İkincisi anadolu pop harici Türk rock müziğinin yani kentli rock'ın öncüleri olan Mazhar Fuat Özkan'dı. MFÖ'nün vokal müziğinin kökeni ise hiç kuşkusuz Beatles'tı ve polifonik vokal bu grup için de vazgeçilmezdi. Üçüncüsü ise Türkiye'deki yerlileşme akımının en önemli aktörü olmasa da en tanınmışı olan Erkin Koray idi."”

Müzik yazarı Mehmet Tez, "Demli" albümünden bahsettiği yazısında, grubun tınısı hakkında “"Anadolu funk desem değil ama durumu belki biraz anlatıyor. Ya da şöyle söyleyeyim, Anadolu ezgileri söyleyen bir Cake düşünün."” ifadelerini kullanmıştır.

Bir başka müzik yazarı Sadi Tirak ise "Anadolu Beat" albümüyle ilgili şu satırları yazmıştır: “"Albümdeki tüm şarkılarda Anadolu rock, Anadolu pop, funk ve rock’n roll arasında tatlı bir trafik yaşanıyor. Flört iyi bir retro grubu."”

Müzik eleştirmeni Murat Beşer de "Anadolu Beat" albümünde çizilen imaj hakkında şu betimlemelere başvurmuştur: “"Müzikal ve görsel: Amerika’ya da benziyorlar, Steely Dan’e de ama en çok bu topraklar üzerinde doğup büyüyen insanlara… Derdiyoklar’ı andıran bir görüntünün MFÖ’den Hardal’a uzanan bir ruh taşıyorlar. Açık söylemeli; Flört bu ülkenin müzikal geçmişini, Anadolu popunu rock’ını en iyi süzen gruplardan biri."”

Grup üyelerinden Ozan Kotra’nın Flört’ün tarzına dair getirdiği açıklama ise şu şekildedir: “"Beat, çalış tarzımızı anlatan en iyi kelime. Çünkü yaptığımız müzik rock’n roll."”

Analog kayıt teknolojisinin kullanılması da Flört müziğini sektörde ayrıcalıklı bir yere oturtan unsurlar arasındadır. Gazeteci ve müzik yazarı Alper Bahçekapılı 2000ler Türkiye’sinde pek alışık olunmayan bu tercih hakkında şu görüşleri bildirmiştir: “"Anadolu Beat’in tüm kayıtları analog olarak yapılmış. Bu neden önemli? Çünkü dijital şişirmeler yüzünden, araya hiçbir şey sokmayan analog kayıtların değerini unutmuşuz. Anadolu Beat 70’lerden kopup geliyor."”

Güven Erkin Erkal da "Anadolu Beat" albüm kartoneti için yazdığı yazısında benzer bir noktaya işaret etmiştir: “"Kısa bir sürede bir üst modelle yenilememiz üzere tasarlanmış arabalarımız, telefonlarımız, bilgisayarlarımız var. Tüketirken tükeniyoruz… Nasıl yaşıyorsak müziği de öyle dinliyor ve kaydediyoruz. Durmadan indiriyoruz. Flört bu gidişe yaptığı işi ve üslubuyla “Hop!” demiş bulunuyor."”

Flört, kayıt teknolojisindeki tercihler ve dış görünüşe gösterilen özen yanında, ürettiği şarkıların samimiyeti ve gerçek hayatla olan güçlü bağları açısından da takdir edilmektedir. Gazeteci Ali Pektaş grubun bu yönlerine dair şu tespitleri yapmıştır: “"Grup üyeleri sadece toplumsal sorunlarla değil, dünyanın sorunlarıyla da ilgilenen ve söyleyecek sözü olan müzisyenler… Özellikle son albümleri Anadolu Beat’deki neredeyse tüm şarkılar, günümüz insanını yaşadığı dünyayı ve kendi hayatını sorgulamaya davet ediyor".”

Flört severler 2014 çıkışlı "Hücum Kayıtlar" ve 2015’de vizyona giren Tehlikeyle Flört filmi ile tanışırken, tamamı yeni şarkılardan oluşan bir albüm projesi de bu sürece paralel olarak yürümektedir. Kayıtlarına 2013 sonbaharında başlanan yeni albümdeki ilk sürpriz, grubun kurucu üyelerinden Ata Akdağ’ın 12 yıl aradan sonra ilk kez Flört kayıtlarında aktif olarak yer alması ve gruba büyük emekleri geçen usta isim Fuat Güner’in ilk kez resmi prodüktör sıfatıyla Flört müziğine dahil olmasıdır. Ata Akdağ’ın gerek yeni albüm kayıtları ve gerekse film projesinde yer almasıyla Flört yeniden kurucu dörtlüsüne kavuşmuş, bunun yanı sıra Fuat Güner’in de prodüktör kimliğiyle sürece dahil olması grupta büyük heyecan yaratmıştır. 1994’den beri, vakit bulabildikçe grup üyelerine deneyimlerini aktaran Fuat Güner, bu kez ilk kez başından sonuna dek bir Flört albümünde grupla birlikte çalışmıştır. Kurucu dörtlünün ve Fuat Güner’in aynı projede bir araya gelmesi neticesinde kaydedilen yeni Flört albümünün 2016 yılı içinde Pasaj Müzik etiketiyle yayınlanması beklenmektedir.

Aktif Üyeler

Ozan Kotra (2000- günümüz)– Bas, akustik gitar ve vokal

Ata Akdağ (2000-2001, 2015- günümüz)– Tuşlu çalgılar ve vokal

Çağatay Kehribar (2000- günümüz)– Elektrik gitar ve vokal

Hakan Çağlar (Timsah) (2000-2001, 2006- günümüz)– Davul ve vokal

Turne ve Stüdyo Müzisyenleri

Mert Topel (Tuşlu çalgılar)

Okay Barış (Tuşlu çalgılar)

Güneş Ünal (Tuşlu çalgılar)

Uğur İşgüder (Bas)

Bülent Ay (Davul)

Orkun Bagatur (Davul)

Barış Bölükbaşı (Akustik gitar & geri vokal)

Ümit Onartan (Soprano & Tenor sax)

Mehmet Çelik (Trompet)

Ersin Özer (Trombon)

Özer Arkun (Çello)

Şükrü Büyükçınar (Keman)

Özcan Büyük (Keman)

İbrahim Şentürker (Viyola)

Özgür Atasoy (Yan flüt)

Türker Çolak (Perküsyon)

Erkin Adlin (Divan)

Volkan Kemiksiz (Bağlama)










Kurumsal Devrimci Parti

Kurumsal Devrimci Parti (İspanyolca: "Partido Revolucionario Institucional" - PRI), 1929'daki kuruluşundan 2000 yılına kadar Meksika'nın siyasi yaşamına egemen olmuş ve iktidarı elinde tutmuş parti. Başlangıçta Ulusal Devrimci Parti ("Partido Nacional Revolucionario" PNR) adını taşırken 1938'de Meksika Devrimci Partisi olmuş, 1946'da bugünkü adını almıştır.

20. yüzyıl boyunca Meksika devletiyle olan ayrılmaz bağlantısı ve ülkenin rekabete kapalı olan siyasi yapısı nedeniyle devlet partisi olarak adlandırıldı. Partiden aday gösterilmek seçilmekle eşanlamlı olduğundan, ulusal ve yerel siyaset alanındaki bütün önemli kişileri çatısı altında toplardı.

Ülkede kilise ve çatışmaların, ordu içindeki ayaklanmaların ve ABD ile anlaşmazlıkların baş gösterdiği bir dönemde, eski devlet başkanı Plutarco Elías Calles ve yandaşlarınca kuruldu. Çok yönlü ve karışık bir reform döneminden sonra parti, çoğunlukla "devrimci" kisve altında olsa da daha tutucu bir gelişme ve istikrar çizgisi izledi. Yeni parti-devlet sisteminde, partinin denetimi, Ulusal Yürütme Komitesi'be verildi. Başkanı Meksika devlet başkanınca seçilen komite, başkanlık dışında seçimle gelinen bütün önemli görevler için gösterilecek adayları belirleme görevini üstlenmiştir.Görevdeki devlet başkanı, bu göreve kendinden sonra gelecek kişiyi seçer. Ulusal Yürütme Komitesi, eyalet ve federal düzeydeki görevlilerle parti içindeki değişik gruplar arasında görüş birliğini sağlamakla yükümlü kılınmıştır.

Partinin Calles önderliğindeki bir kadro tarafından kurulmuş olması, iktidarın üst düzeydeki siyasi ve askeri yöneticilerden, devlet partisi birimleriyle, asker, köylü ve işçi sektörlerine kaymasına yol açtı. Başkan Lázaro Cárdenas (1934-40), köylü sektörünün gücünü artırdı. Var olan gruplar da bir halk sektörü ile dengelendi. Halk sektörü, küçük tüccarlar, küçük çiftçiler, zanaatçılar, gençler ve kadınlar gibi farklı grupların temsil gücünü artırma işlevini yüklendiyse de, bundan en karlı çıkanlar devlet memurları oldu.

1940'ların başında, askeri sektör dağıtıldı ve üyeleri halk sektörüne katılmaya özendirildi. 1943'ten bu yana halk sektörü, Temsilciler Meclisi'ndeki üyeliklerin çoğunluğunu kazanmaktaydı. İşçi ve köylü sektörlerinin her biri de 1952'den sonra alt mecliste yaklaşık yüzde 20'lik bir temsil gücü elde etmişti. Federal düzeyde her sektörün kendi örgütü vardı. Örgütler partiye mali destek sağlar, parti örgütü için temsilcilerini seçerler. Parti örgütü, bir iletişim kanalı, siyasi karar merkezleriyle kamuoyu arasında bir aracılık kurumu olarak işlev görürdü.

1970'lerde muhalefet partilerinin Temsilciler Meclisi'nde birkaç sandalye kazanmasıyla, PRI'nın siyasi tekeli ciddi bir rekabetle karşılaştı.PRI çoğunluğu elinde tutmakla birlikte sonraki seçimlerde de sürekli sandalye yitirdi; 500 üyeli Temsilciler Meclisi'ndeki üye sayısı 1988'de 261'e kadar indi.Ama 1991 seçimlerinde bu sayıyı 320'ye çıkardı.1994 ve 1997'deki seçimlerde de inişli çıkışlı oy grafiğine rağmen Temsilciler Meclisi'ndeki üstünlüğünü devam ettirdi.

Temmuz 2000'de yapılan başkanlık seçimlerinde PRI'nin adayı Francisco Labastida, Ulusal Hareket Partisi'nin (PAN) adayı Vicente Fox karşısında yenildi, böylece PR