. Baytop, 1948 yılında mezun olduğu okulun Farmakognozi Enstitüsü'nde asistan olarak göreve başladı. Hazırladığı bir tez ile 1949 yılında Dr. pharm. unvanı kazanan Turhan Baytop, 1951 yılında gittiği Paris Eczacılık Fakültesi Farmakognozi Kürsüsü'nde çeşitli çalışmalarda bulundu. 1952'de Türkiye'ye dönerek, ertesi yıl doçent olan Baytop, on yıl sonra 1963'te profesör unvanını aldı. İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'nin ilk dekanıdır. Değişik dönemlerde beş kez dekanlık yaptı, 1969 - 1987 yılları arasında Farmakognozi anabilim dalı başkanlığı görevinde bulundu. 1987 yılında emekli olan Prof. Turhan Baytop, Türkiye'nin tıbbi bitkileri, Türkiye'nin florası ve Türk eczacılık tarihi konularında araştırma ve çalışmalar yaptı. 300'ün üzerinde kitap ve araştırması yayımlandı. İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi içinde "Eczacılık Tarihi Müzesi"'ni kuran Prof. Baytop, birçok tarihi eşyayı bu müzeye kazandırıp 1990 yılında Türk Eczacılık Tarihi Toplantılarını düzenlemeye başlayıp, 1984 -1996 yılları arasında "Eczacılık Tarihi ve Deontolojisi" dersini vererek, bir ders kitabı yazmıştır. Botanik bilimiyle de ilgilenen Turhan Baytop, lale ve gülün geçmişini araştırdı, bu konuda İngilizce ve Japonca'ya da çevrilen bir kitap yazdı. Kendisi Türkiye'nin önemli botanikçilerinden Asuman Baytop'un eşi, Feza Günergun'da babasıdır.






Anton Dostler

Anton Dostler (10 Mayıs 1891, Münih, Bavyera - 1 Aralık 1945, Aversa, Caserta, İtalya), II. Dünya Savaşı sırasında Piyade Generali.

1910 yılında Alman Ordusu'na katıldı ve I. Dünya Savaşı sırasında bir subay olarak görev yaptı. 28 Ekim 1912'de teğmenliğe terfi etti. Ocak 1916'da üsteğmenliğe terfi etti.

Ekim 1924'de Berlin Savunma Bakanlığı'nda askeri istihbarat bölümünde bulundu. Aynı zamanda orada üniversitede okumaya başladı.

İkinci Dünya Savaşının başlangıcında, 1940 yılında 7. Ordu Kurmay Başkanı olarak görev yaptı. Akabinde 57. Piyade Tümeni (1941-1942), 163. Piyade Tümeni (1942) ve 42. Kolordu'ya (1943-1944) komuta etti. Ocak 1944'de 75. Kolordunun komutasına atandı. Eylül 1941'de Tümgeneralliğe terfi etti. Bunu 1 Ocak 1943'de Korgeneralliğe terfisi izledi. 5 Ocak 1944'de İtalya'daki LXXV. Kolordunun komutanı oldu.

22 Mart 1944'de, ABD ordusunun 267. Özel Keşif Taburundan on beş asker (İki subay dahil), Alman hatlarının çok gerisinde, La Spezia ile Cenova arasındaki Framura'daki demiryolu tünelini havaya uçurmak için bir deniz motorundan İtalya kıyılarına çıkmışlardı. Hepsi de üniformalıydı. İki gün sonra İtalyan faşist askerleri ve Alman Heer ordusunun mensupları tarafından yakalandılar. Tutuklanan ABD askerleri sorguya çekildi ve bir görevlerinin ne olduğunu açıkladılar. Daha sonra, bir komuta baskını olduğu bilgisi dahil olmak üzere, 75. Ordu Komutanlığı'ndan Dostler'e bilgi gönderildi. Ertesi gün (25 Mart) Dostler, üst düzey yetkilisi, İtalya'daki tüm Alman kuvvetlerinin komutanı olan Felmareşal Albert Kesselring'e Amerikalı askerler hakkında bilgi vererek ne yapmaları gerektiğini sordu. Dostler'in yardımcısının ifadesine göre, Kesselring idam kararı cevabını verdi. O günün ilerleyen saatlerinde Dostler, 135. Fortress Tugayı'na, yakalanan askerlerin idam edilmesini emreden bir telgraf gönderdi. Bu emir, Hitler'in 1942 tarihinde gizli Komando Düzeni'nin uygulanmasıydı ve sabotajcıların yargılanmadan derhal infaz ettirilmelerini gerektiriyordu.

135. Kale Tugayı'ndaki Alman subayları, infazlarının ertelenmesine yönelik bir girişimde bulunmak için Dostler ile temasa geçti. Dostler, Almers'i idam etmesini emreden başka bir telgraf gönderdi. Üniformalı mahkumların infaz edilmesinin 1929 Cenevre Savaşı Mahkemesi Sözleşmesinin doğrudan ihlal edildiğini bildikleri için, telefonla bazıları da içeren idamın durdurulması için 135. subaylar tarafından iki son girişim yapıldı. Bu çabalar başarısız oldu ve 15 Amerikalı 26 Mart 1944 günü, La Spezia'nın güneyinde, Punta Bianca'da, Ameglia belediyesinde kurşuna dizilerek idam edildiler. Cesetleri kamufle edilmiş bir toplu mezara gömüldü. Gizli Komando Düzeni'nden habersiz olan ve yürütme emrini imzalamayı reddeden Dostler'in üyelerinden Alexander zu Dohna-Schlobitten, itaatsizlik nedeniyle Wehrmacht'tan atıldı.

Almanların 1945'te yenilgisinden sonra Dostler, 8 Mayıs 1945 tarihinde Amerikalıların esiri olmuş ve 8 Ekim 1945 tarihinde, Müttefik Yüksek Komutanlığı kendisini, Caserta Kraliyet Sarayı'nın koltuğunda bir askeri mahkemesine konulmuştur. İlk Müttefik savaş suçları davasında, yasa dışı emri uygulamakla suçlandı. İlk Müttefik Savaş suçları davasında, yasadışı bir emir vermekle suçlandı. Savunmasında, emri kendisinin çıkarmadığını, ancak Albay Almers'e üstün komutanlık emri çıkardığını ve askerlerin infazının yasal bir misilleme olduğunu belirtti. Amerikan askeri mahkemesinde yargılanan General Dostler, yalnızca Adolf Hitler'in generallerine emrettiği, "yakalanan Müttefik Komando askerlerinin infaz edilmesi" emrini yerine getirdiğini söyleyerek bu hareketini haklı göstermeye çalıştı. Çünkü bu emre itaat etmeseydi Hitler'in kendisini kurşuna dizdireceğini söyledi. Askeri Komisyon, bu savunmasını reddetti. Çünkü ABD askerlerinin Dostler'in emriyle idam edilmesi, Savaş Esirlerinin 1929 Cenevre Sözleşmesi'nin 2. maddesinin ihlal ettiğini ve savaş esirlerine karşı misilleme eylemlerinin yasak olduğunu ilan etti.

1899 ve 1907 Lahey Sözleşmeleri uyarınca, sivil kıyafetler veya düşman üniformalarıyla gizlenmiş casusları ve sabotajcıları idam etmek yasaldı ancak uygun üniforma içinde yakalananlar bundan hariç tutuldular. 15 ABD askeri, düşman çizgilerinin arkasında, Amerikan üniformalarını düzgün bir şekilde giyinmişti ve sivil kıyafetl veya düşman üniformaları içinde değil, casusluk olarak değil, Dostler'in ihlal ettiği savaş esirleri olarak görülmüşlerdi.

Dostler mahkeme tarafından yasa dışı bir emri uygulamaktan dolayı 5 gün süren bir mahkemeden sonra suçlu bulunarak ölüme mahkûm edildi ve 1 Aralık 1945'te Aversa'da, sabah saat 08.00'de, 12 kişilik bir İdam mangası tarafından kurşuna dizilerek idam edildi. İnfazının fotoğrafları ve görüntüleri film kameraları tarafından çekilip kaydedildi. İdamından hemen sonra Dostler'in cesedi beyaz pamuklu döşek örtüsü içinde kefenle bir sedye üzerine kaldırılarak bir ordu kamyonuyla götürüldükten sonra Pomezia'daki Alman Savaş Mezarlığı'nda Bölüm H Mezar 93/95'e gömüldü. Böylelikle Anton Dostler mahkemede yargılanıp savaştan sonra idam edilen ilk General olmuştur.





Monica Vitti

Monica Vitti (doğumu 3 Kasım 1931). Michelangelo Antonioni filmlerindeki rolleriyle ve soğuk ifadesiyle tanınan İtalyan kadın oyuncu.

Maria Luisa Ceciarelli adıyla Roma'da doğdu. Onlu yaşlarında amatör yapımlarda rol aldı. Daha sonra, Roma'daki Ulusal Drama Sanatı Akademisi'nde oyunculuk eğitimi alıp, 1953 yılında mezun olduktan sonra eğitimine devam ettiği "Pittman's College"da Dario Niccodermi'in "La nemica" isimli oyununda bir kız çocuğu rolüyle yer aldı. Bir İtalyan oyun kumpanyasının Almanya turuna katıldı, Niccolò Machiavelli'nin La Mandragola prodüksiyonunda Roma'da ilk kez sahneye çıktı.

Vitti, Ettore Scola'nın ""Ridere Ridere Ridere"" (1954) filminde ilk sinema deneyimini kazandı. İlk önemli rolü ise Mario Amendola'nın '"Le dritte"' (1958) filmindeydi. 1957'de Michelangelo Antonioni'nin yönetiminde "Teatro Nuovo di Milano" topluluğuna katıldı. Daha sonra Antonioni'nin uluslararası ün ve ödüller kazanan, alışılmışın dışında, radikal "L'avventura" (1960) filminde 
önemli bir rolü üstendi. Beyazperdedeki görüntüsü "büyüleyici" olarak tanımlanan Vitti, Antonioni'ye filmin bütçesini oluşturmasında yardımcı olmasıyla ve zorlu çekim mekanlarında hiç yanından ayrılmamasıyla da hatırlanır. Antonioni'nin, "L'avventura"ya benzeyen tarz ve konularıyla dört filmden oluşan bir seri oluşturan "La notte" (1961), "L'eclisse" (1962), ve "Il deserto rosso" (1964) filmlerindeki rolleriyle de çok olumlu eleştiriler aldı.

1960'ların sonlarından beri Monica Vitti Antonioni'nin anlaşılması zor tarzını bırakıp yeniden eğlenceli komediler yapmaya başladı. Alberto Sordi'nin yönettiği Polvere di stelle (1973) filminde ve Marcello Mastroianni'yle birlikte rol aldığı Ettore Scola'nın Dramma della gelosia filminde bu yolla başarılı oldu. Hollywood'daki deneyimi ise Terence Stamp ile birlikte oynadığı Modesty Blaise filmindeki başrolüdür. Bond filmlerinin bir parodisi olarak nitelendirilen bu film, sert eleştiriler alarak, orta düzeyde bir film olarak değerlendirilmiştir.

1970'lerin ikinci yarısından sonra, Monica Vitti daha az rol teklifi almıştır. Vitti'in son dönemde rol aldığı filmler çoğunlukla uluslararası dağıtıma çıkmayan İtalyan yapımlarıdır. Bunların arasında Luis Buñuel'in "Le Fantôme de la liberté" (1974) filmi dikkat çeker. 1975'te Barbara Bouchet ile birlikte rol aldığı "L'Anantra all'arancia" isimli fars seks komedisinin ardından 15 yıl sonra, 1980'de Antonioni ile yeniden bir araya gelerek Il mistero di Oberwald filminde oynar. 1989'da yazıp, yönetip, oynadığı Scandalo Segreto filmi sinemadaki kariyerini noktalar.

1986'da tiyatroya geri dönerek oyuncu ve öğretmen olarak çalışmaya başlar. 1990'larda televizyon için yazarlık ve yönetmenlik yapar. "L'avventura" filmini anma pulları üzerinde yer alır. 1993'te Créteil (Fransa) Uluslararası Kadın Filmleri Festivali'nde "Festival Onur Ödülü"nü alır. 1995'te 1968'den beri birlikte yaşadığı Roberto Russo'yla evlenir.


Orijinal adlarıyla:







Uygur Latin Yazısı

Uygur Latin Yazısı, (ULY) (Yeni Uygur Türkçesi: "Uygur Latin Yëziqi") Uygur dilinin latin harfleri yardımıyla yazımıdır.

ULY tasarımı Şincan Üniversitesi (XJU) (Çince: basit: 新疆大学; geleneksel: 新疆大學) tarafından Urumçi'de 2000 yılının Kasım ayında başlatılmış, bu amaçla beş toplantı en sonuncusu 2001 yılının Temmuz ayında yapılmış, böylece Uygur Latin Alfabesi oluşturulmuştur.

A a, B b, Ch ch, D d, E e, Ë ë, F f, G g, Gh gh, H h, I i, J j, K k, L l, M m, N n, Ng ng, O o, Ö ö, P p, Q q, R r, S s, Sh sh, T t, U u, Ü ü, W w, X x, Y y, Z z, (Zh zh)






Richard Sorge

Richard Sorge (Rusça: Рихард Зорге; 4 Ek