er bölümünde iki çeşit tulumba, nehirlerden veya gölcüklerden su çıkarmaya yarayan 5 aygıt ve 2 karışık fıskiye anlatılır.

Filyon lambanın daha uzun süre yanabilmesi için, sıvı yüksekliğini aynı seviyede tutmayı amaçlamış ve bu düzeneği tasarlamıştır.

Bu gaz lambasında eksilen sıvının tamamlanabilmesi için lambanın üzerine her iki yanında ince borular ("b-e" ve "c-d") olan bir sıvı haznesi ("a-b-c") yerleştirilmiştir. Ancak bu düzeneğin en önemli yeri haznenin içindeki hava borusudur ("k-m-n"). Bu boru hazneye, hava girmeyecek şekilde, "m" noktasından bağlanır. Borunun "k" ucu ise "g-h-z" kabındaki sıvının içine daldırılır. Kaptaki sıvı yüksekliği borunun "k" ucunun ortaya çıkmasına neden olacak kadar azalırsa, hava borusundan hazneye giren hava ince borulardan kaba sıvı akmasını sağlar. Dolayısıyla kaptaki sıvı seviyesi tekrar "k" seviyesine kadar yükselir ve hava borusunun ağzı kapanır. Hava girişinin kesilmesiyle birlikte sıvı akışı da durur. Hazneye giren hava miktarı "g-h-z" kabındaki sıvı seviyesi tarafından kontrol edilir. Böylece haznedeki sıvı bitene kadar sıvı yüksekliği -birkaç milimetre dışında- "k" seviyesinin altına inemez ya da üzerine çıkamaz.

Bu düzeneğin verimliliği boruların boyutlarına ve şekline bağlıdır. Hava borusu, sıvı yüksekliği "k" seviyesinin altına indiği anda hava girişine engel olmayacak şekilde geniş; "b-e" ve "c-d" boruları ise herhangi bir anda hava girişine izin vermeyecek kadar ince olmalıdır.

Filyon’un gaz lambası "aç-kapa kontrol" düzeneklerinin ilk örneklerindendir. Bu düzenek daha sonra Heron, Benû Musâ kardeşler ve Leonardo da Vinci tarafından da kullanılmıştır. Günümüzde ise tarımda ve hayvanların su kaplarında uygulamaları görülmektedir.

Tükenmeyen ("boşalmaz, boşalmayan") kap olarak da adlandırılan bu kaplar genellikle eğlence amaçlı kullanılmaktadır. Bu düzenekler de temelde lambadaki ilkeyi kullanır. Şekilde görülen düzenekte hava borusu çanağın içine gizlenmiştir. Suyun eksilmesiyle borudan depoya hava geçer ve üst taraftaki borudan çanağa su akmaya başlar. Çanaktaki su seviyesi hava borusunun ağzını kapattığında hava geçişi ve ardından sıvı akışı durur. Kendi kendine açılan ve tam zamanında kapanan bir musluk şaşırtıcı olabilmektedir.

Tükenmeyen kaplar çok farklı şekillerde tasarlanabilir. Sıvı haznesinin bir duvarın arkasına ve boruların da sıvı çanağının içine gizlenmiş modelleri çok ilgi çekicidir.





Chacabuco Muharebesi

Chacabuco Muharebesi, 12-14 Şubat 1817'de Şili'nin Colina şehri yakınlarında meydana gelen muharebedir. Burada Arjantinli ve Şilili bağımsızlık savaşçıları İspanyol kraliyetçileri yenilgiye uğratmışlardır.

1814'te Rancagua Muharebesi'nden beri Şili yeniden İspanyolların kontrolü altındaydı. 1814-1818 arasındaki süreye Reconquista zamanı denir.

Bağımsızlık hareketinin liderleri Bernardo O'Higgins ve José Miguel Carrera kaçmak zorunda kalırlar. Arjantin Mendoza'daki sürgünlükte, José de San Martín ve Bernardo O'Higgins İspanyollara karşı yeni bir taarruz planlarlar.

Ocak 1817'de José de San Martín'in 4000 civarı adamı İspanyollara sürpriz bir baskın yapmak için Andları geçerler. Aşırı yüksek And geçitlerinin bedeli ağırdır; atların ve de askerlerin yarıya yakını ölür. Ordu kısmen Arjantinli ve kısmen de Şilililerden oluşmaktadır.

Bernardo O'Higgins, kendisine ait bir tümene sahiptir. Riskli bir manevra ile Chacabuco'da İspanyol birliklerine saldırır. Bunlara Rafael Maroto komuta etmektedir. İspanyollar 1500 civarı askerden oluşmaktadır. İlk saldırıları İspanyollar başarılı şekilde püskürtebilirler. Nihayetinde O'Higgins ve General Soler süvari ve süngülü piyadelerle saldırırlar.

İspanyollar teslim olmak zorunda kalır. Santiago'ya giden yol artık serbesttir ve José de San Martín[14 Şubat 1817'de şehri ele geçirir.

İspanyollar buna rağmen tamamen yenilmemişlerdir. Eski ispanyol vali Mariano Osorio yeni bir birlik kurar ve 1818'de Bernardo O'Higgins'i Cancha Rayada Muharebesi'nde yenmeyi başarır. O'Higgins bu esnada kolundan yaralanır. 5 Nisan 1818'deki Maipú Muharebesi Şili bağımsızlık savaşçılarına nihai zaferi getirir.




Colina

Colina, Şili'nin Santiago Metropolitan Bölgesi’nde bir şehirdir. Şehir 65.028 (2005) kişilik nüfusa sahip olup, Chacabuco Eyaleti'nin başkentidir.

Colina, başkent Santiago'nun yaklaşık 40 km kuzeyinde yer alır ve deniz seviyesinden 900 m civarında yüksekliktedir. Şehir, en başta termal hamamları ve Chacabuco Muharebesi ile ünlüdür.
Akdeniz iklimine sahiptir.

İnkalar 1400 civarlarında bu çevrede yerleşmişlerdir. Pedro de Vizcarra 1599 Chacabuco'da "Compañía de Jesús" tarafından kullanılan, İspanyolcada "Hacienda" denen büyük bir çiftlik kurar. 1622'de, bugün milli bir anıt olan bir kilise yapılır. 24 Kasım 1723 Colina çevresindeki arazi "R. Padre Maestro F. Joseph de Carvajal" tarafından alınır ve sonrasında birçok küçük parsele bölünür.

12 Şubat - 14 Şubat 1817 tarihlerinde şehrin yakınlarında Chacabuco Muharebesi yaşanır. Bu muharebe, Şili bağımsızlığı için bir temel oluşturur.

22 Kasım 1891 Colina kömünü oluşur ve 25 Mayıs 1896'da bu kömün şehir haklarını elde eder.

1958'de NASA şehrin yakınlarında uydu-takip istasyonu kurar. 
Bugün, Şili müdahale birliklerinin ("Special Forces") ana merkezi Colina'da bulunur.

"Termas de Colina", büyük termal kaynaklardır ve 25 °C sıcak suyu ile birçok turisti bölgeye çeker. Bunun yanında eski İnka yerleşimleri ve Chacabuco Muharebesi Anıtı sıklıkla ziyaret edilen mekanlardır.

"Iglesia Inmaculada Concepción de Colina" adlı kilise, 1971'den beri milli anıttır.





Rancagua Muharebesi

Rancagua Muharebesi, 1 Ekim ile 2 Ekim 1814'de Şili bağımsızlığı için İspanyollara karşı yapılmış ilk büyük muharebedir.

General Mariano Osorio komutasında İspanyollar 1814'de en başta Peru ve Chiloe Adası'ndan 5000 civarında askeri bir araya getirirler. İspanyol birlikler Valdivia'da karaya çıkarlar ve Şilililere karşı meydana çıkarlar.

Bernardo O'Higgins ve José Miguel Carrera aslında İspanyolları Paine şehrinde beklemektedir. José Miguel Carrera orada savunma pozisyonu almıştır. Bernardo O'Higgins önceden Rancagua'da yerini almak istemiştir. Böylece Şili birlikleri 2 bölüme ayrılmıştır. Bu kendisini yanlış bir karar olarak gösterir ve Bernardo O'Higgins, Rancagua'da İspanyollar tarafından çembere alınır.

Bernardo O'Higgins'in birlikleri yok edilircesine yenilirler. José Miguel Carrera artık müdahale edemez. O'Higgins kuşatmadan kaçmayı başarır. O'Higgins ve Carrera İspanyol birliklerinden kurtularak Arjantin'e kaçmayı başarırlar. Şili'nin Reconquista adı verilen yeniden İspanyollarca fethi, Chacabuco Muharebesi'ne (1817) kadar sürer.

Muharebede Şili'nin sonradan başkanı olan bazı kişiler tutuklanır ve Pasifik'de Juan Fernández Adaları'na sürülürler. Bunlar arasında Juan Egaña Risco ve Manuel Blanco Encalada vardır.




José Miguel Carrera

José Miguel Carrera Verdugo (15 Ekim 1785 Santiago - 4 Eylül 1821, Mendoza, Arjantin'de idam edildi), Güney Amerikalı milli kahraman ve Şilili politikacı.

Carrera-Ailsi'ne mensub olan José Miguel, Ignacio de la Carrera'un oğlu ve Juan José Carrera, Luis Carrera ve Javiera Carrera'nın kardeşidir.

José Miguel Santiago doğar. Tahsilimi ülkenin en iyi okulu Colegio Carolino'da tamamlar. Bu zaman dilimde sınıf arkadaşı ve komşusu Manuel Rodríguez ile dostluk kurar.

Okuldan mezun olduktan sonra ebeveynleri onu İspanya'ya gönderir. Orada 1808 yılında İspanyol ordusuna katılır.Napolyon'un birlikleri ile çarpışır. Üst rütbeli başçavuş olur ve Húsares de Galicia-Birliklerine komuta eder.

İspanyollara karşı Şili bağımsızlık savaşını yönetir ve Şili'nin ilk başkanı olur(1812).

1814 Şili bağımsızlık savaşçıları José Miguel Carrera ve Bernardo O'Higgins, Rancagua Muharebesi'ni kaybederler ve sürgüne kaçmak zorunda kalırlar.

Carrera Buenos Aires'e gider ve oradan ABD'ye geçer. Şili'nin kurtuluşu için bir filo planlarken Buenos Aires'de tutuklanır. Tahliyesinden sonra Montevideo'ya seyahat eder ve Arjantin hükümetine karşı bir gazete kurar. José de San Martín bu süre zarfında iki kardeşini idam eder.

Carrera 1821'de kendi birliklerini Şili'ye göderir. Mendoza'da yürüyüşü durdurulur ve tutuklanır. Bir mahkeme prosesinden sonra 4 Eylül 1821 tarihinde idam edilir.




Rancagua

Rancagua, Şili'de bir şehirdir. 212.696 nüfusa sahip (2005) olan şehir Región del Libertador General Bernardo O'Higgins'in başkentidir.

Rancagua, Río Cachapoal kıyısında bulunan bereketli ovada bulunur. Rakımı 517 m olup, başkent Santiago'nın 87 km kadar güneyindedir. 
İnkalar Rancagua yakınlarında "Copequén" adında bir yerde yerleşmişlerdir. Bu yerleşim Cuzco'daki İnkaların boyunduruğunda bulunuyordu. Daha ilk zamanlarda Konquistador Alonso de Córdova, Rancagua'da glysi ve diğer el işlerinin üretimine başlar. 1580'de Rancagua doktirni ile bir şehir oluşturulmasına karar verilir. İlk başta bir kilise kurulur ve daha sonra aynı yerde bir kathedral yapılır. 1625'e kadar İspanyol yerleşimcilerin sayısı hızla artar. 
1687 yılında Alonso de Córdova'nın bir varisi ölür ve burasının 152 eski sakini arazi hakkını alır. 1711 yılında İspanyollar şehirde küçük bir askeri üs kurar. 
1743'de "Juan Francisco de Arrechea" "Santa Cruz" şehrini örnek alarak sistemli bir planlama ve şehir bölgesinin düzenlenmesine başlar. Vali José Antonio Manso de Velasco, 5 Ekim 1743'de şehri kurar. Resmi olarak şehir hakları ise 29 Temmuz 1749'da verilir.

Rancagua Muharebesi'nde İspanyollar 1 Ekim - 2 Ekim 1814 ratihlerinde, Bernardo O'Higgins ve José Miguel Carrera'yı burada mağlup ederler.

1861'de şehir Santiago ile bir demiryolu bağlantısına kavuşur. 
1875 yılında şehrin nüfusu 4051 kişi olmuştur.

Yüksek oaranda magnezyum ve potasyum içeren sıcak termal kaynaklat "Termas de Cauquenes" görülecek yerlerdendir.

Lago Rapel şehrin yaklaşık 90 km batısında bulunur ve devasa baraj gölü 80 km² civarındadır. Burası önemli bir sayfiye yeridir.

Rancagua bölgesi, tarımsal olarak etkin bölgedir. Başlıca olarak Şarap üzümü, elma, ayçiçeği, tütün, domates ve mısır dikilir.

Şehrin yakınlarında bakır-, gümüş,- ve