anlara karşı halkı korumak amacıyla bölgeye gelen yeniçerilerce yağmalanmıştır. Yörenin ekonomik ve ticari önemini yitirmesi ve devletin yeterince sahip çıkmaması sonucu, eşkıyalar ve ayanların baskısı halkı göçe zorlamıştır.

Kilimli’nin 2000 yılı nüfus sayımına göre merkez nüfusu 24.626, köy ve belde toplamları ise 45.758 dir. Kilimli yüzölçümü olarak 10 km alan içersine kurulmuş Zonguldak’a bağlı bir merkez ilçe konumundadır.

Kilimli’yi Kuzeydoğuda Çatalağzı Beldesi, doğusunda Gelik Beldesi, Batı da ve Güneyde Zonguldak Merkez ilçe, Kuzeyde ise Karadeniz sınırlamaktadır.

Kilimli ekonomisi kömüre dayanan bir kıyı kentidir. Yerleşim açısından Karadeniz Kentlerinin genel özelliklerini taşır. Oldukça eğimli alanlar ve yamaçlarda gelişen bir kent dokusu mevcuttur. Kent merkezi yine çevre yerleşimleri ile aynı özellikte olup, kıyıdan yer alan tek düzlük alanda konumlanmıştır.

1926 yılında nahiye olan Kilimli’nin Belediyenin kuruluş tarihi de 01.04.1952 dir. Okuma yazma oranının % 95 oranlarına ulaştığı Kilimli’ye bağlı 9 mahalle muhtarlığı idari yönden görev almaktadır.

Kilimli’de Karadenize özgü bir ilçe olması nedeniyle Balıkçılıktan yaklaşık 500 kişi geçimini sağlamakta olup, bir sezonda 100 ton balık tutulmakta ve tutulan bu balıklar yine Kilimli’de tüketilmektedir.





Washington Konsensüsü

Washington Konsensüsü, ABD ve diğer G-8 ülkeleri tarafından kabul edilen; IMF, Dünya Bankası ve WTO tarafından dayatılan neo-liberal ekonomi politikalarıdır. IMF ve Dünya Bankası'nın standart paketi haline gelmiştir. Latin ülkeleri için oluşturulmuş ama zamanla genele şamil olmuştur.


Bu politikalar dünyanın büyük kısmında neo-liberal olarak tanımlanmasına rağmen ABD'de "muhafazakar" olarak tanımlanan politikalardır.




Grundrisse

Grundrisse der Kritik der Politischen Ökonomie (Türkçe: "Ekonomi Politiğin Eleştirisinin Taslağı") Alman filozof Karl Marx`ın 1858`de uzun el yazmalarını topladığı çalışma, kısaca Grundrisse olarak bilinir. Bu eser 1939 yılına kadar basılmadan kalmıştır. Farklı farklı konuları işleyen çalışma altı başlıktan oluşur, bunlardan sadece bir tanesi son biçimi verilmiş haliyle Kapital`in tüm ilk cildini oluşturur.

Grundrisse Marx`ın merkezinde yer alan çalışmalardan biridir, hem ilerde Kapital`de işleyeceği iktisadi konuları ele almış hem de önceki çalışmalarındaki konulara gönderme yapmıştır. Yer alan başlıca konular üretim, ticaret, yabancılaşma, emek, teknolojinin gelişmesi ve komünist devrimin ön koşulları olarak sıralanabilir.




Avusturya Okulu

Avusturya Okulu, aynı zamanda Viyana Okulu veya Psikolojik Okul olarak da bilinir, katı metodolojik bireyciliğe bağlılığı savunan ekonomik düşünce okuludur. Avusturya Okulu insan eylemlerinin temel ilkelerinden yola çıkarak bir ekonomik teori kurmaya çalışır. Bu okul praksiyolojiden yola çıkarak bütün insan eylemleri için mümkün bir iktisadi yasa kurma çabasıyla birlikte tarihi yorumlayıcı bir şekilde ele alır.

Tartışmalı olmakla birlikte Avusturya Okulu, piyasa ekonomisini 20. yüzyıldaki planlı ekonomi düşüncesine karşı savunmuşlardır. Sadece piyasa kapitalizminin kompleks ve modern bir ekonomi yaratacağını söylemişlerdir. Ludwig von Mises ve Friedrich Hayek ünlü temsilcileri olmakla birlikte laissez-faire kapitalizminin ideal ekonomik sistem olduğunu söyleyen Liberteryen ideoloji üstünde büyük bir etki bırakmışlardır.




Fransa'da İç Savaş

Fransa'da İç Savaş Karl Marx tarafından Enternasyonal'in genel kuruluna gönderilme amacıyla Nisan-Mayıs 1871'de yazılan kitap. Bu eserin amacı bütün dünya işçilerinin Paris Komünü "kahramanca direnişinden" ders çıkarmak ve komünün karakterini anlamaktır. Haziran 1871'de basılmış, 1872 yılında yaygın bir basımla birçok dile çevrilmiştir ve Avrupa ve ABD`de yayımlanmıştır.

Bu eser 1891'de Paris Komünü`nün 20. yıldönümü için Engels tarafından yazılan uzun bir giriş yazısı ile birlikte yayımlanmaya başlamıştır.

Paris Komünü'nün etkisi Marx`ı bazı değerlendirmelerini yeniden gözden geçirmeye itmiştir. Marx ve Engels Komünist Manifesto`nun 1872 Almanca önsözüne bu sefer şöyle yazar: "ilk kez Şubat Devriminde ve, daha önemlisi, proletaryanın ilk kez iktidarı iki ay boyunca elinde tuttuğu Paris Komününde edinilen pratik deney karşısında, bu program, bazı ayrıntıları bakımından, bugün eskimiş bulunuyor." Bu bölüm Marx ve Engels`in Paris Komünü`ne verdiği değeri gösterme açısından da önemlidir.





Maya yazısı

Bulgular MÖ 3. ve 4. yüzyıllarda bile Mayalar’ın yazı sistemini kullandıklarını göstermektedir. Maya yazısından önce de Orta-Amerika’da çeşitli yazı sistemlerinin kullanıldıkları (Zapotek yazısı, Olmek yazısı vs.) bilinmektedir. Bunlardan biri Olmec ile Maya yazısı arasında bir "geçiş yazısı" denilebilecek Epi-Olmec yazısıdır. Bununla birlikte 5 Ocak 2006’da National Geographic tarafından yayımlanan Maya yazısı inceleme sonuçları Maya yazı sisteminin hemen hemen en eski Orta Amerika yazı sistemleri kadar eski olduğunu göstermektedir. Kısa kısa da olsa, çoğu anıtlar, tabletler, steller (dikiltaşlar ve tahta levhalar) ve çömlekçilik ürünleri üzerine yazılmış olmak üzere günümüzde yaklaşık 10.000 Maya yazıtının ya da metninin varlığı bilinmektedir. Bunlardan başka Mayalar’ın, özellikle çeşitli incir ağacı türlerinin ağaç kabuklarından elde ettikleri kâğıtlara kaydettikleri boyalı metinler mevcuttur. Maya yazı sisteminin çözülmesi uzun ve zahmetli bir inceleme sürecinden sonra mümkün olmuştur. İlk kısmi çözümler 19. yüzyılın sonunda başlamışsa da, yazının çözülmesi konusunda esas önemli gelişmeler 1960’lı ve 1970’li yıllarda olmuştur ve günümüzde Maya metinleri tümüyle olmasa da, yeterince okunabilmektedir. Maya dilinin çözülmesi konusunda emek harcamış isimlerden bazıları Constantin Rafines, Yuri Knorozov, Ramón Arzápalo Marin’dir.

Ne yazık ki İspanyol papazlar işgalden kısa süre sonra ele geçirdikleri tüm Maya kitaplarını yakıp yok etmişlerdir. Arkeolojik sit alanlarındaki taş yazıtların, tabletlerin yanı sıra, günümüze ancak üç Maya elyazması ve birkaç sayfadan ibaret bir metin kalmıştır.

Maya kazılarında sık sık, alçıdan yapılma dikdörtgen tabletler keşfedilmektedir, fakat üzerlerinde organik izler kalmadığından yaşlarının saptanması konusunda ancak varsayımlarda bulunulmaktadır. Son incelemeler, Mayalar’ın yazı sisteminde, aynı sözcüğün yazımında hem alfabetik sistemin hem de ideografik sistemin bir arada kullanıldığını göstermiştir. Maya dillerinin yazımında karmaşık, alfabetik olmayan bir yazı sistemi kullanılmıştır. Bu, kısmen logografik, kısmen de hecesel seslere dayalı bir karışımdan oluşan yazı sistemidir; bir başka deyişle, Antik Mısır yazısında ve Çince'nin Çin yazısı ve Japonca’nın kanji yazısında da olduğu gibi kelime ve fikirleri belirten ideogramların yanı sıra, ayrıca sesleri belirten fonetik sembollerin de kullanıldığı bir karışımdan oluşmuştur.

Alfabeleri olmayan Mayalar’ın kullandıkları fonetik sistem rébus (karışık olarak verilmiş harfleri veya işaretleri belli bir sıralamayla bir araya getirerek bir sözcük veya cümle oluşturma) türünde bir bulmaca çözme oyununa benzetilebilir. Her glif birbirini tamamlayan iki ayrı biçim içerir. Biri temsili biçimdir, ötekisi ideogram olan sembolik biçimdir ki, bu ikincisi genellikle stilize halde olur. Gliflerin çoğu birkaç öğenin birleşimi olarak karşımıza çıkar ki, temel öğe sıfat, zarf, edat gibi takılar, ekler alır.

Dolayısıyla Maya yazısının çözülmesi son derece zordur. Çözülen gliflerin ifade ettikleri cümleler de kimi zaman yoruma muhtaçtır. Bununla birlikte yaklaşık 800 glifin (bir işaretin grafik temsili, karakter, hiyeroglifik yazıyı oluşturan parçalar) ya da işaretin kullanıldığı Maya yazısının günümüzde yaklaşık % 80'i çözülebilmiştir. Glifler hece birleşimlerini (sözcük) ifade ederler. 
Maya hiyeroglifleri ya anıtlar ve mimari eserlerde genellikle taş veya tahta üzerine işlenmiş ya da kâğıt, alçı duvarlar ve seramik objeler üzerine resmedilmişlerdir. Bitkilerden elde edilmiş kâğıt genellikle 20 cm eninde, birkaç metre uzunluğunda olurdu ve yazıldıktan sonra akordeon gibi katlanırdı. Maya ülkesinin Aztek dilindeki adında ("al ve karanın ülkesi") bulunan renkler gibi kırmızı ve kara renkli mürekkepler kullanmışlardır. Bu yazı göründüğü kadarıyla çoğu zaman dini amaçlarla uygulanıyordu. Yazıcılar toplum içinde önemli bir konuma sahipti.

Maya dillerindeki sözcükler, Latin alfabesiyle yazıldıklarında, kimi zaman, yazıldığı gibi okunmamaktadır. Örneğin, Chichimec adı Çiçimek olarak, Kukul-cán ya da Kukulkán adı Kukuul kaan olarak, Chilam Balam adı Çilam Balam olarak, Yucatan ise Yukatan olarak okunur. Maya sözcüklerinde; İngilizce, İspanyolca veya diğer Latin alfabeli dillerden biriyle yazıldığında, kaleme alındığı alfabeye bağlı olarak, çoğu zaman, “ch” harfleri Türkçedeki “ç” sesiyle, “c” harfi Türkçedeki “k” sesiyle, “J” harfi genellikle Türkçedeki “h” ve nadiren “ks” sesiyle, “tz” harfleri Türkçedeki “ts” sesleriyle, “nh” harfleri Türkçedeki “n” sesiyle, “x” harfi genellikle Türkçedeki “ş” sesiyle, sözcüğün ortasında yer aldığında bazen Türkçedeki “h” gibi okunmaktadır. Özellikle İspanyol işgali sırasında Maya sözcüklerinin İspanyolca'ya uyarlanarak yazılmış olduğu görülmektedir; İspanyolca'da birkaç istisna dışında "h" harfi okunmaz, yani hiçbir sese karşılık gelmez.




Sadukiler

Sadukiler, eski bir Yahudi mezhebi. Bu mezhepten olan Yahudiler, Tanrı'nın Dünya'yı yaratıp sonra, Dünya'yı kendi haline bıraktığına inanırlardı. Halen bu düşüncede Yahudi olup olmadığı kesin değildir. Farisiliğe karşıdır. Yahudi aristokrasisini temsil eder, ruhun ölümsüzlügüne, ölülerin dirileceğine ve meleklere inanmazlar. Yazılı metinlere inanırlar, nakli yani sözlü inançlara karşı çıkarlar.




Tepecik, Tavşanlı

Tepecik, Kütahya ili Tavşanlı ilçesine bağlı bir beldedir.

Karakeçili Yörük Türkmenleri kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Kuruluşundan beri aynı isimle anılan Tepecik Beldesi üç mahalleden oluşmaktadır. Bunlar Aşağı Mah., Orta Mah. ve Yukarı Mah. diye adlandırılmıştır. 31 Aralık 1987’ de Belde Belediyesi haline gelmiştir. Tavşanlı