eşitliği durumunda yaşça büyük olan aday ödülü kazanmış sayılır. Yaş eşitliğinde ise meslek kıdemi dikkate alınır. Ödül her yıl en çok yedi gazeteciye ve Kasım ayında verilir.

Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Yönetim Kurulu 1997 yılında Burhan Felek Basın Hizmet Ödüllerinin Türk Basınına 50 yılı aşkın süre ile seçkin hizmetler vermiş ve yaşı 70’i aşmış üyelerin tümüne verilmesini kararlaştırmıştır. Bu değişikliğin ardından ödüle hak kazanan 39 gazetecinin adları şöyledir:




Yana Çurikova

Yana Churikova(d:1978) Rus Gazeteci, televizyon yöneticisi. MTV Rusya ve Kanal 1'de 6 Sezondur Star Factory'i yayınlamaktadır.

2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nın sunuculuğundan çekilmiştir. Ayrıca önceki senelerde Rusya'nın oylarını okumuştur.





Judy Genshaft

Judy Lynn Genshaft şu anki Tampa-Güney Florida Üniversitesi rektörüdür(2008). Kendisi aslen Ohio'lu olsa da uzun yıllar Florida'da yaşamıştır ve 2000 yılından beri üniversitede rektörlük yapmaktadır. Albany Üniversitesi'nde ve Ohio Eyalet Üniverstesi'nde de yöneticilik görevlerinde bulunmuştur.





Ann Coulter

Ann Coulter, Amerikalı köşeyazarı, yazar, politika eleştirmeni.

18 Aralık 1961 doğumludur. Cornell Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra Michigan Üniversitesi'nde hukuk yüksek lisansı yapmıştır. Amerika Birleşik Devletleri'nde çok satanlar listesinde yer alan kitapları ile de bilinir.





Bruce Bruce

Bruce Bruce gerçek adı Bruce Church olan Amerikalı aktör ve komedyendir. 1965 Atlanta-Georgia doğumludur. Comedy Central adlı ABD'de yayınlanan programda birçok kez boy göstermiştir. Popeye&Biscuits adlı fast food firmasının reklamlarında oynamıştır. İlk kitabı olan Baby James Brown'u 2008'de Penguin adlı yayınevinden çıkarmıştır.




City University

City University, veya University City:






Mo'Nique

Mo'Nique Imes (11 Aralık 1967) doğumlu Amerikalı aktris ve komedyen.




Betty Castor

Betty Castor (11 Mayıs 1941) Glassboro-New Jersey doğumlu Amerikalı eğitimci. Bir süreliğine Florida Eğitim Meclsi üyeliği ve Güney Florida Üniversitesi rektörlüğü de yapmıştır. 2004 yılında senato üyeliği için aday olmuş fakat az bir farkla kaybetmiştir. 2006 yılındaki eyalet valisi seçimleri için adaylığını koyacağı şeklinde dedikodular çıkmış fakat açıklamaları ile aday olmayacağını açıklamış ve aday olmamıştır.




Lucca

Lucca, İtalyanın Kuzeyindeki Toskana yönetim bölgesinde, Serchio nehrinin içinden geçtiği, Ligurya Denizi kıyılarındaki verimli bir düzlükte kurulmuş olan İtalyan kentidir. Lucca ilinin başkentidir. Rönesans döneminden kalma oldukça iyi korunmuş şehir, surları ile ünlüdür.







"Şehir dışında"'

Lucca şu kentlerle kardeş şehir bağlantısı kurmuştur:








Yıldız Karayel

Yıldız Karayel, Rıfat Ilgaz'ın 1981 yılında yazdığı toplumcu romandır. Yazarın çok iyi tanıdığı Cide kasbasında toplumsal yapıyı, insanlararası ilişkileri, sorunları konu edinir. 2002 yılında televizyon dizisi olarak filme alındı.





Trinovanteler

Trinovanteler, Jül Sezar'ın MÖ 54 yılında Britanyaya çıkışı sırasında Thames Nehri'nin ağzında bulunan halicin kuzeyinde yaşayan Kelt kökenli kabile. İlk başkentleri Camulodunum (Colchester) iken ayaklanmanın ardından "Colonia Victricensis" şehri Caesaromagus (Chelmsford) adıyla yeni başkentleri olarak anılmaya başlanmıştır.

Sezar'ın Britanya'ya ikinci çıkışından kısa bir süre önce Trinovantelerin kralı Catuvellauni kabilesinden Cassivelaunus tarafından devrilmiş ancak adaya çıkan Sezar onu devirerek tahtı Mandubracius'a vermiştir.




Eburonlar

Eburonlar (Yunanca: , Strabon), Galyanın Kuzeyinde, çoğunlukla Ren ve Maas nehirleri arasında ve Menapilerin Doğusunda yaşamış olan German ya da Kelt kökenli antik kabile.

Bu kabileyi ilk olarak Jül Sezar "Commentarii de Bello Gallico (Gallia Savaşı Üstüne Yorumlar)" adli eserinde bahsetmistir 

Bu alan daha sonra Germania Inferior eyaletinin bir parçası haline gelmiştir. .Jül Sezar, Condruslar, Eburonlar, Caeraesler, ve Paemanlarin hep birlikte Germanlar adıyla çağırıldıklarını söyler. German kabileri olan Tencterler ve Usipetler MÖ 55 yılında Germania'dan ayrılarak Ren Nehrini geçince ilk olarak Menapi topraklarına girmişler ardından da Eburonlar ve Condruslar toprakları içlerine doğru ilerlemişlerdir.

Eburonlarn yurtlarının tam olarak neresi olduğuyla ilgili ilk başvurulacak kaynak Sezar'ın "Commentarii de Bello Gallico" adlı eseridir. Ren Nehri üzerinde Eburonların komşuları kuzeylerinde yaşayan Menapiler olup topraklarının büyük bir kısmı Mosa (Maas) ve Ren nehirleri arasındaydı. Eburonlarin güneyinde, onlarla Trevirler arasında, Segniler ve Condrusiler yaşıyordu .






Can Şenliği

Can Şenliği, Nail Abbas Sayar'ı 1974 yılında yayımlanan romanıdır. Yazarın üçüncü romanı olan eser, 1975 yılında Madaralı Roman Ödülü'nü aldı, 1989 yılında TRT tarafından televizyon dizisi olarak filme alındı.

Romanın kahramanı, yaşlı bir köylü olan Hüseyin Ağa'dır. Hüseyin Ağa'nın sıkıntıları, yalnızlığı, bağında bekçilik ettiği Nail Bey'e anlattığı geçmişi romanın konusunu oluşturur. Romana adını veren Can Şenliği, Hüseyin Ağa'nın yalnızlığını paylaştığı eşeğidir.





Saray Gezisi

Saray Gezisi, Mısırlı yazar Necip Mahfuz'un temel eseri sayılan Kahire Üçlemesi adlı roman dizisinin ilk kitabıdır. Dizinin kitapları orta sınıf bir Kahire ailesinin, I. Dünya Savaşı'ndan 1952'deki Nasır Darbesi'ne kadar üç kuşağını anlatır. Saray Gezisi, 1910'lu yıllarda İngiliz işgali altındaki Kahire'de yaşayan bir aileyi konu almaktadır. Tüccar Ahmet Abdülcevat'ın evindeki gündelik yaşam anlatılırken ülkede yaşanan gelenekle yeni arasındaki çekişme, dönemin gerilimli siyasi havası yansıtılmaktadır.




Goyescas

Goyescas, İspanyol besteci Enrique Granados'un 1915 yılında bestelediği tek perdelik operasıdır. Granados'un yine kendisine ait aynı isimli ve 1911 tarihli piyano suitinden çeşitli melodileri kullandığı bu operanın özgün İspanyolca librettosu Fernando Periquet y Zuaznabar tarafından yazıldı. Eser ilk olarak 1916 yılında New York'taki Metropolitan Operası'nda sahnelendi.

I. Dünya Savaşı sebebiyle Paris Operası'nda sahnelenemeyen "Goyescas" ilk kez 28 Ocak 1916'da New York'ta Metropolitan Operası'nda izleyici karşısına çıktı. Eser, ABD'de İspanyolca olarak sahnelenecek ilk operaydı. Kadrosunda Giovanni Martinelli ve Giuseppe De Luca gibi dönemin önde gelen sanatçıları vardı. Jules Speck tarafından yönetildi. Dekorları Milanolu Antonio Rovescalli, kostümleri ise G. B. Santoni yaptı. Santoni kostümleri yapmadan önce Goya'nın resimlerini inceledi.

Opera iyi eleştiriler aldı. Richard Aldrich, "New York Times" için yazdığı yazısında müziği derinden hissedilebilen, duygusal ve ulusal renklere sahip olarak yorumladı. Bu başarıya rağmen eserin sürekli oynayabileceği bir salon bulunamadı. Metropolitan'da beş kez sahnelendikten sonra devam edilmedi. Operanın son sahnelenişi 2003 yılında Colorado'da oldu.

Operanın "intermezzo" bölümü ise, eserden bağımsız olarak, popüler bir konser parçası oldu. 1950'lerde, soprano Consuelo Rubio'nun performansı Decca Records tarafından kaydedildi. İkinci ses kayıtı ise 1997 yılında tenor Ramon Vargas ile Madrid Senfoni Orkestrası'na aittir.

1942 yılında aynı isimde sinema filmi Goyescas'tan uyarlandı. Filmin yönetmenliğini Benito Perojo yaptı ve başrolde Imperio Argentina yer aldı.

Eser, İspanyol ressam Francisco Goya'nın tablolarından esinlenerek yaratıldı. Granados ilk olarak Goya'dan etkilenerek piyano suitleri yazdı. Bu çalışmalara olan ilgi çok büyük olunca, suitin ABD prömiyerini gerçekleştiren piyanist Ernest Schelling'in de cesaretlendirmesiyle, operayı bestelemeye başladı.

Goyescas için, bestecisi "Goya'nın psikolojisine, paletine, kendisine, Alba Düşesi'ne olan tutkusuna, modelleri ile olan çekişmesine, aşklarına ve pohpohçularına odaklandım. Siyah kadife ile kontrast oluşturan beyaza yakın pembe yanaklar; yeraltı yaratıkları; sedeften eller ve süslerin üzerindeki yaseminler beni etkiledi." dedi.

Opera, yeni bir iş olarak yazılmadı. Ünlü piyano suitinin teması temel alınarak şekillendirildi. Operanın çok az sergilenmesine rağmen, piyano suiti romantik piyano repartuarının önemli parçalarındandır.

Metropolitan Operası'ndaki ilk sahnelenişinin başarısı sebebiyle o dönemki Amerika Birleşik Devletleri başkanı Woodrow Wilson, Granados'u Beyaz Saray'a piyano resitali vermeye davet etti. Bu teklifi kabul eden besteci, böylece İspanya'ya dönüşünü de ertelemiş oldu. Granados ve eşi 24 Mart 1916 tarihinde bir Alman savaş gemisinin yolculuk etmekte oldukları Fransız gemisi "Sussex"'i bombalaması sonucunda boğularak öldüler.

Goyescas'ın hikâyesi Francisco Goya'nın erken dönem çalışmalarından altı tabloya dayanmaktadır. Konusu manolo hareketinin içinde yer alan genç erkek ve kadınlardır. Manola'ların kadınlarına "maya", erkeklerine ise "majo" denmekteydi ve bohem tavırları, süslü giyimleri ile dikkat çekerlerdi. Açılış sahnesi, Goya'nın 1791'de yaptığı "El Pelele" tablosundan esinlenildi. Goya, bu tabloyu İspanya kralı IV. Carlos için çizmişti.

Majolar ve mayalar San Antonio de la Florida Kilisesi'nin dışında öğleden sonranın tadını çıkarmaktadır. Manzanares Irmağı'nın uzaktan göründüğü bu yerde dansederek, yemek yiyerek, geleneksel yerel bir oyun olan "pelele" oynayarak vakit geçirmektedirler. Bu oyunda samandan yapılmış insan görünüşlü bir kukla bir grup tarafından havaya atılır ve kukla gerilmiş bir çarşafa düşer. Herkes eğlenirken, Paquiro sahneye girer ve kadınlar onun çevresini sarar. Paquiro, bütün kadınlara bir çiçek ismiyle seslenir. Kadınların hepsi adama bayılmaktadır ama aynı zamanda onun kime ait olduğunu da bilmektedirler. Bu sırada Pepa sahneye köpeği ile birlikte girer ve erkekler de onun çevresini heyecanla sarar.

Dikkat bu iki karakterin üzerindeyken birden zengin giyimli iki uşağın taşıdığı bir tahtıveranla sahneye üst seviyeden bir kadın olan Rosario girer. Rosario sevgilisini beklemektedir. Paquiro hiç zaman kaybetmeden bu gizemli kadına yaklaşır. Rosario'ya fener ışığında yapılan balolarından birinde göründüğü akşamı hatırlatır ve o geceki baloya davet eder. R