uta"), sırtlangiller (Hyaenidae) familyasından olan bir sırtlan türüdür. Bilimsel ismi Antik Yunanca'daki ""krokoutas"" sözcüğünden gelmektedir. Bu isim ilk defa Gaius Plinius Secundus tarafından kullanılmıştır. "Crocuta crocuta" ismiyle Alman doğabilimci Johann Christian Polycarp Erxleben tarafından tanımlanmıştır.

Serengeti ve Zambiya'da yaşayan benekli sırtlanların ağırlığı 40,5–81,7 kg (erkek), 44,5–90 kg (dişi) arasında değişir. Boyu 95–150 cm civarındadır. Hızı koşarken saatte 60 km'ye çıkabilir.

Benekli sırtlanın, diğer sırtlan türlerinden (başta çizgili sırtlan olmak üzere) Pliyosen Çağ'da, yani 1.8006-5.332 milyon yıl önce ayrıldığı düşünülmektedir. Sanılanın aksine köpekle değil, kediyle daha yakın akrabadırlar. Firavun faresiyle aynı kökene sahiptirler. Dişilerin hakim olduğu "Klan" denilen sosyal gruplar halinde yaşarlar.

Afrika'nın orta, doğu ve güney kesimlerinde yaygındır. Büyük Sahra Çölü'nün güney kesiminde, Kongo Deltası ve çevresinde oldukça yoğundurlar. Güneybatısı hariç Afrika kıtasının tüm güney bölgesinde bulunurlar.

Benekli sırtlanlar grup halinde avlanırlar. Avlanma teknikleri diğer yırtıcılara göre değişiktir. Büyük bir avı yakalarken, örneğin bir zebra ya da gnu, bir sırtlan hayvanın sırtına atlayarak ısırır. Diğeri de karnını ısırarak deşer ve iç organlarını canlı canlı çıkarır. Fakat bunu yapma sebepleri hayvanı fazla kovalayabilmek için kurtlar kadar dayanıklı olmamalarıdır. Bu yüzden avın işini oldukça hızlı bitirmelidirler. Zebra, gnu avlarlar ve diğer yırtıcı hayvanlardan çaldıklarıyla beslenirler. Çoğunlukla leşçil beslenseler de büyük hayvanları yakaladıkları da olur.






KSC Lokeren Oost-Vlaanderen

K.C Lokeren, Belçika 'da bulunan bir futbol kulübüdür.

Kulüp 1923 yılında Lokeren şehrinde kurulmuştur. Maçlarını 9.271 kişilik Daknamstadion stadında oynamaktadır.






Galce Vikipedi

Galce Vikipedi (Galce: "Wicipedia Cymraeg") Vikipedi'nin Galce sürümüdür. Bu sürüm Temmuz 2003'te başlatıldı. 23 Haziran 2007'de Galce Vikipedi'nin madde sayısı 10.000 maddeyi geçti. 5 Mayıs 2008'den itibaren 15.572 maddeye sahip olmaktadır ve böylece Vikipedi'nin 63. en büyük sürümüdür.





Gaius Julius Caesar (prokonsül)

Gaius Julius Caesar (MÖ 140– MÖ 85), Gaius Marius'ın destekçilerinden ve Roma Cumhuriyeti diktatörü Jül Sezar'ın babası olan Romalı senatör.

Sezar, Aurelii ve Rutilii ailelerinden gelen bir kadın olan Aurelia Cotta ile evlenmiş ve bu evlilikten her ikisinin de adı aynı olan Julia adlı kızlar ve MÖ 100 yılında doğan Jül Sezar dünyaya gelmiştir. MÖ 91 yılında konsüllük yapmış olan Sextus Julius Caesar'ın kardeşidir ve bu yüzden de Gaius Julius Caesar'ın oğludur.

Sezar, "cursus honorum" uyarınca askeri tribün, quaestor, praetor, ve en önemli görevi olarak Asya prokonsüllüğü yapmıştır.

Sezar MÖ 85 yılında bir sabah ayakkabılarını giyerken görünürde bir sebep olmaksızın aniden ölmüştür. Bir başka Sezar, belki de Babası benzer bir şekilde Pisa'da ölmüştür. Oğlu Jül Sezar hayatta kalmıştır.




Merapi Yanardağı

Merapi yanardağı (Endonezce: "Gunung Merapi"), konik şekilli ve Java adasının merkezi ile Yogyakarta arasında bulunan yanardağ. Endonezya'nın en aktif yanardağıdır ve 1548'den beri düzenli olarak lav püskürtmektedir. İsim ateş dağı anlamına gelir. Yogyakarta şehrine çok yakındır ve binlerce insan yanardağ eteklerinde, denizden 1700 metre yükseklikte olan köylerde yaşamaktadır.

Yılın 300 günü dağdan dumanların yükseldiği gözlemlenmesine rağmen, birkaç kez faliyete geçip ölümlere sebep oldu. 1994 yılında yaşanan patlama sonrası, yanardağın batısında çoğunukla Muntilan şehrinde, zehirli gazdan 43 kişi hayatını kaybetti. Yogyakarta depreminden kısa süre önce 2006'da 
diğer büyük patlama yaşandı.

Merapi, güney Java'nın en genç yanardağlarından biridir. Hint-Avustralya Levhası'nın Avrasya Levhası'nun altına doğru kaydığı bir dalım bölgesinde bulunur. Endonezya'nın en az 129 yanardağından bir tanesidir, Pasifik Deprem Kuşağı'ndan ayrılan fay hattının bir bölümü Batı yarım küreden Japonya ve güney doğru Asya boyunca kesişir.

Stratigrafik aalizlere göre Merapi alanındaki püskürmelerin, 400.000 yıl öncesinden başladığı ve 10.000 yıl öncesine dek sürdüğü, lavların tipik bir katılığa sahip olduğu ve yayılan lavların bazalt özelliği taşıdığı bilinmektedir. O zamandan beri indifalar patlama şeklinde, genelde lav domlarını yapışkan andezit lavlar oluşturmaktadır. Lav domlarının çöküşü genellikle , püskürme sütunlarıyla sonuçlanan piroklastik akıntıları ve daha büyük patlamaları oluşturur.

Tipik olarak, küçük indifalar iki üç yılda bir büyük olanlar ise her 10-15 yılda bir meydana gelirler. Dikkate değer patlamaların birçoğu ölümlere sebep vermiştir. Yeni yaşanmış ve tarihinde en şiddetli patlamalar 1006, 1786, 1882 ve 1887 yıllarında meydana geldi. 1930 yılında yaşaan patlamada 
13 köy yıkıldı ve 1400 insan pirolastik akıntıdan öldü.

1006'da yaşanan büyük bir püskürme sonrası, Java merkezinin küllerle kaplandığı söylenir. Volkanik 
yıkımın Hindu Mataram Krallığını çöküşe götürdüğü düşünülse de, o çağdan kalma belgelerin yetersizliği nedeniyle kanıtlanamamıştır.

Yanardağ 1924 yılından beri sismik olarak izlenmektedir.





Aurelia Cotta

Aurelia Cotta ya da Aurelia (d. MÖ 120- ö. MÖ 54 ) Diktatör Gaius Julius Caesar'ın annesi. Rutilia ve Lucius Aurelius Cotta'nın kızlarıdır. Babası MÖ 119 yılında, aynı adı taşıyan dedesi ise MÖ 144 yılında konsüllük yapmıştır. Aurelia Cottae ailesi Roma'nın Cumhuriyet döneminde oldukça etkili olmuş bir ailedir. Annesi Rutilia, konsüler sınıftan gelen Rutilius ailesine mensuptur.

Annesi Rutilia'nın amcası Gaius Aurelius Cotta ile yapmış olduğu ikinci evliliğinden olan üvey erkek kardeşleri de konsüllük yapmıştır: Gaius Aurelius Cotta MÖ 75'de, Lucius Cotta MÖ 74'de ve Marcus Cotta MÖ 65'de.

Aurelia, praetor Gaius Julius Caesar ile evlenmiştir. Kocası MÖ 85 yılında ölmüştür. Bu evlilikten doğan çocukları şunlardır:




Denizler, Çal

Denizler Beldesi, Denizli İli, Çal İlçesine bağlı, Ege Bölgesi'nin iç kesiminde Denizli'nin kuzey doğusunda yer almaktadır.

Doğusunda Çataloba mahallesi, Boğaziçi kasabası ve Baklan ilçesi, batısında İsabey ve Belevi Kasabaları, güneyden Yokuşbaşı, Kuyucak köyleri, kuzey'den Konak ve İcikli köyleri bulunur. Çökelez Dağı ve Beşparmak Dağları arasında kalan Baklan Ovası'nın üzerinde bulunan Denizler kasabası, genellikle düz bir araziye sahiptir. Denizden yüksekliği 825 metredir. 
Denizler; Denizli - Uşak Devlet Karayolu üzerinde olup, Denizli'ye 50, Çivril'e 50, Çal'a 20 km. uzaklıktadır. Hava yolu ulaşımı olan Çardak'a da 25 km. mesafededir.

Beldede karasal iklim yaşanmaktadır. Yazları kurak ve sıcak, kışları ise soğuk ve yağışlıdır. Rüzgarlar mevsimlere göre değişir. Genellikle kış aylarında kuzeyden, ilkbahar ve yaz aylarında güneyden esmektedir. Fırtınalar seyrek görülür. Yağışlar kışın kar, diğer mevsimlerde yağmur şeklindedir.

Kasabada tarım arazisi geniş olduğundan, orman varlığı pek zengin değildir. Sadece beldenin Kıran mevkisi diye belirtilen yerde özel ormanlığı bulunmaktadır. Güneyinde ise Erendere Devlet Ormanı bulunmaktadır.

Faik Akçakoca tarafından yapılan 1945 yılında basılan "Denizli Tarihi" adlı kitaptaki bilgiye göre 1744 yılında Denizli'de meydana gelen büyük deprem sonrasında Denizli tümüyle yıkıldığından burada yaşayan halk çeşitli yerlere göç etmiş ve bu göç sonucu Denizli Musa (Musaağa) Mahallesi' nden bir grup insan buraya gelerek yerleşmişlerdir. 
Denizler ilk olarak Denizlililer olarak ismini Denizli'den almış olup, daha sonra bugünkü kullanılan ismini almıştır.





Mayın sorunu

Mayın Sorunu, askeri amaçla kullanılan mayınların, sivil insanlara olumsuz etkisiyle gündeme gelmiş bir sorundur.

Çin'de 13. yüzyıl ortalarından beri kullanıldığı bilinen, Moğolistan'da 1277 yılı kayıtlarında rastlanan ve Avrupa'da Leonardo da Vinci'nin 1500 yılında tasarladığı mayın, ülke sınırlarının komşu ya da düşman ülkelere karşı korunması, kaçakçılığın önlenmesi, yasadışı sınır geçilmesini önlemek gibi gerekçelerle üretilerek, yaygın anlamıyla dünyada ilk kez 1862 yılında Amerika'da Kuzey - Güney İç savaşı'nda kullanıldı. Daha sonra giderek geliştirilen mayın, I. Dünya Savaşı sürecinde aşırı yaygınlaşarak savaşların içinde yer aldı. Anti-personel kara mayınları, bu savaşta, anti-tank mayınlarının sökülmesini engellemek amacıyla uygulamaya kondu. II. Dünya Savaşı'nda ise denizlerde savaş gemilerine, karada tanklara karşı mayınlar geliştirildi.

İmzalanan barış anlaşmaları gereği savaşların bitmesiyle yerleştirildikleri yerde kalan mayınlar, bugün birçok ülkede can almaya, insanları sakat bırakmaya devam etmektedir.

Dünyada 64 ülkede 110 milyon civarında patlamamış mayın olduğu tahmin ediliyor. Gelişen teknoloji nedeniyle üretim maliyetlerinin düşmesinden dolayı, üretiminde büyük artış olan mayınların 1960'lara kadar kontrollü biçimde yürütülen kara mayınlarının yerleştirilmesi işlemi daha sonra, haritaları çıkarılmadan ve kayıtları tutulmadan yapılmaya başlandı. Özellikle de kayıt dışı üretim, yasal olmayan örgütlerin mayın elde ederek, terörist ve gerilla tipi etkinliklerde kullanmasıyla denetim altında bulunmasını olanaksızlaştırdı.

1996 yılında Birleşmiş Milletler kararlarıyla başlatılan ve 1997 yılında Oslo’da hazırlanıp Ottawa’da imzaya açılması nedeniyle 1997 Ottawa Antlaşması olarak anılan girişimle mayınlara karşı ciddi bir hareket başlatıldı. Böylece, 21 ülke depolarını tamamen ortadan kaldırdı, 37 milyon mayın etkisizleştirildi. Bu antlaşmaya ABD, Çin, İsrail gibi bazı ülkeler katılmadı. Katılmayan bu ülkelerin depolarında toplam 250 milyon mayın olduğu tahmin ediliyor.

Uluslararası Mayın Yasaklatma Girişimi'nin bir sonucu olarak LM - Landmine Monitor (Uluslararası Mayın İzleme Komitesi) oluşturuldu. Türkiye'de de, Türk Tabipleri Birliği (TTB), Türkiye Sakatlar Derneği (TSD), İnsan Hakları Derneği (İHD), İnsan Hakları ve Mazlumlar İçin Dayanışma Derneği (Mazlum-Der), Sosyal Demokrasi Vakfı (SODEV) ve Göç Edenler Sosyal Yardımlaşma ve Kültür Derneği (Göç-Der) tarafından "Mayınsız Bir Tür