ndan da yorumlanmış olan şarkılardan, türkülerden oluşmaktadır. Edip Akbayram bu albümünde, sözlerinde ve/ veya müziklerinde, Adnan Ergil'den Hasan Hüseyin Demirel'e, Ahmed Arif'ten Mustafa Uysal'a, Ahmet Çuhacı'dan Şehabettin Genç'e, Ataol Behramoğlu'ndan Ümit Yaşar Oğuzcan'a, Münir Nurettin Selçuk'a değin pek çok farklı şarkı sözü yazarı, müzisyen ve şairin imzasının bulunduğu şarkılara yer vermiştir.





Unutamadıklarım

Unutamadıklarım, Edip Akbayram'ın 1992 tarihli 11. stüdyo albümü. Albüm, Edip Akbayram'ın sevilen şarkılarını bir araya getirdiği derleme albümlerinden biridir. Edip Akbayram bu albümünde, sözlerinde ve müziklerinde, Aşık Mahsuni Şerif'den Zülfü Livaneli'ye pek çok farklı şarkı sözü yazarı, müzisyen ve şairin imzasının bulunduğu şarkılarına yer vermiştir.





Hava Nasıl Oralarda?

Hava Nasıl Oralarda?, Edip Akbayram'ın 1991 tarihli 10. stüdyo albümünün adı. Albüm, Edip Akbayram'ın '88 tarihli Özgürlük ve '90 tarihli Şahdamar adlı albümlerinde yeralan şarkılardan, türkülerden oluşmaktadır. Edip Akbayram bu albümünde, sözlerinde ve/ veya müziklerinde, Ahmet Arif'ten Nâzım Hikmet'e, Gülten Akın'a değin pek çok farklı şarkı sözü yazarı, müzisyen ve şairin imzasının bulunduğu şarkılara yer vermiştir.





Senden Haber Yok

Senden Haber Yok, Edip Akbayram'ın 1991 tarihli 9. stüdyo albümünün adı. Albüm, Edip Akbayram'ın ilk kez seslendirmiş olduğu, kimisi ilk kez kendisi tarafından yorumlanan kimisi daha evvel başka başka sanatçılar tarafından da yorumlanmış olan şarkılardan, türkülerden oluşmaktadır.





Nazmi Ziya Güran

Nazmi Ziya Güran (1881; Aksaray, İstanbul - 11 Eylül 1937), Türk ressam ve sanat eğitimcisi.

İlköğrenimini İstanbul Vefa Özel Şemsülmaarif adlı bir okulda tamamladı. Vefa İdadisi (Vefa Lisesi) ardından da Mülkiye Mektebi’nde öğrenim gördü. Çocukluğundan beri sanata düşkünlüğü olan Nazmi Ziya, Sanayi-i Nefise Mektebi Ali’si (Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi)’nde öğrenimi sürdürmek istedi. Ancak ailesi onun bu isteğine karşı çıktı. Resim öğretmeni amcası Binbaşı Hasip’ten ders aldığı öğrenilince engellendi. 1901 yılında Mülkiye Mektebi’nden mezun oldu. Aynı yıl babasının ölümü üzerine kendi kararını verebilecek duruma gelince 1902 yılında Sanayi-i Nefise’mektebi’ne kaydoldu. Ancak, okulda Osman Hamdi Bey yönetiminde Salvatore Valeri, Varniya ve Osgan Efendi gibi hocaların verdikleri eğitime uyum sağlamada ciddi sıkıntılar yaşadı. Ders aldığı ve manzara (Peyzaj) resimleriyle tanınan Hoca Ali Rıza’nın "Her türlü etkiden kaçınması ve sadece doğaya yönelmesi" konusundaki telkinleri akademideki uyumsuzluğun nedenleri arasında sayılabilir.

Akademide öğrenciyken, İstanbula gelen ve kendisi ile tanışma fırsatı bulduğu Fransız Neo-Empresyonist ressam Paul Signac’ın etkilerini değerlendirecek yeterli veri bulunmamaktadır. Etkiler hangi kaynaktan gelirse gelsin; sanatçının daha akademide öğrenci iken eğitimi verilen sanat anlayışıyla ciddi bir çatışma yaşadığı anlaşılmaktadır. Nitekim: Eğitim kurallarına uymadığı gerekçesiyle hocası Valery tarafında şikayet edildi. 1907 öğretim yılı diploma sınavında resimleri Osman Hamdi Bey tarafından beğenilmeyerek mezuniyeti bir yıl gecikti.

1908 yılında mezun olan sanatçı aynı yıl kendi olanaklarıyla Paris’e gitti. Burada kısa bir süre Academie Julian’da Marcel Bachet ve Royer’in atölyesinde çalıştıktan sonra Ecole National Supérieur’da eğitimini sürdürdü. Cormonn’un atölyesindeki çalışmalarından artta kalan serbest zamalarında açık havada resim yaparak zamanını değerlendirdi. Bu arada Hoca Ali Rıza'nın kimseden etkilenmemesi yönündeki, hayatı boyunca sadık kaldığı öğüdünü aklının bir köşesinde tutarak müzeleri gezmekten geri kalmadı.

Louvre Müzesi'nde iki ay çalışarak Antoine Coypel'in Democrite Başı kopyasını yaptı.

1911 yılında atölye arkadaşı olan Fransız asıllı Marcel Chevalier ile evlenen sanatçı, yurt dışında bulunduğu süre içerisinde aynı zamanda Almanya ve Avusturya'yı ziyaret etti. 1914 yılında yurda döndü. Hemen ardından İzmir Muallim Mektebi Müdürlüğü ve İstanbul İl Tedrisat Müfettişliği gibi görevlerde bulundu. Bu sırada savaşın nefesi tüm Avrupa'da hissedilmektedir. Mütareke yıllarında ailesinin geçimini sağlayabilmek için arkadaşlarıyla Çamlıca'da tavuk çiftliği kurmak ve kunduracılık yapmak gibi girişimlerde bulundu.

1918 yılında Sanayi-i Nefise Mektebi’ne Müdür oldu. 1921’e kadar süren müdürlüğünün ardından 1925 yılında iki yıl daha müdürlük görevinde bulundu. 1909 yılında kurulan, ilk adıyla Osmanlı Ressamlar Cemiyeti, sonraki adıyla Güzel Sanatlar Birliği içerisinde yer alıp onların 1916 yılından itibaren her yıl düzenli olarak gerçekleştirdikleri sergilere katıldı. Nazmi Ziya, Akademi'deki hocalığı ve devletten aldığı resmi siparişleri yerine getirmekten arta kalan zamanlarında doğayla başbaşa kalarak açık havada manzara resimleri üretmeye devam etti.

Kişisel sergilerin son derece sınırlı olduğu bu dönemde sanatçı, ancak 1937 yılında Akademi'de düzenlenen kapsamlı sergi sayesinde bu imkânı bulabildi.

Resim, heykel, tezyini sanatlar, afiş ve tarihte Karagöz konulu beş ayrı bölümden oluşan serginin resim bölümü sadece sanatçıya ayrıldı. Büyük bir heyecanla çalışmaya koyuldu, resimlerini o sıcak yaz günlerinde kendi elleriyle taşıdı, 300'e yakın resmini yerleştirmek ve asmakla titiz bir şekilde uğraştı. Bu heyecan ve yorgunluk, 17 Ağustos 1937 günü açılan ve 35 yıllık sanat hayatını ortaya koyan büyük bir sergiyle sonuçlandı. Ancak, aynı zamanda sanatçının bitkin düşmesine yol açtı. Sergi henüz kapanmadan 11 Eylül 1937 tarihinde gelen bir kalp krizi ölümüne neden oldu.






Biyoenerji (parapsikoloji)

Biyoenerji, enerji sağaltımı(terapisi), ruhsal şifa ya da enerji tıbbı olarak da bilinen bir tür alternatif tıp dalıdır. Doğaötesi olması nedeniyle sözdebilim sayılmasına karşın uygulayıcıları iyileştirici etkisinin olduğuna inanmaktadır. Savunucuları bedenin ayrı bölgelerine eller ile temas etme, okşama, ovalama, uzaktan el devinimleri ile olumlu etkiler yarattıklarını düşünmektedirler. Reiki, çigong, terapötik dokunma, uzaktan şifa, ruhsal şifa gibi ayrı adlarla da anılan pek çok biyoenerji yöntemi bulunmaktadır.

Biyoenerjiyle ilgili olan evrensel yaşam gücü kavramı zamanında Doğu Avrupa ülkelerinde, özellikle Çekoslovakya ve Sovyetler Birliği’nde parapsikolojik araştırmalarında bulunduğu düşünülerek ortaya atılmıştır. Terim bu kişilerce günümüzde yaygın olarak kullanıldığı biçimiyle “"biyolojik kaynaklardan türetilmiş materyallerden edinilen yenilenebilir enerji"” anlamında kullanmamıştır. Biyoenerjinin, canlıların bedenlerinden, özellikle insan bedeninden çıkan, her şeye bağlanan, denetlenebilen ve yönlendirilebilen bir enerji türü olduğunu kabul etmektedirler. Destekçileri psikokinezide ve benzeri psişik fenomenlerde de ana rolü bu enerjinin oynadığını düşünmektedir. Terim ilk kez Avusturyalı hekim ve psikanalist Wilhelm Reich (1897-1957) tarafından kullanılmıştır ama Reich terimi sadece “vücuttaki yaşam enerjisi” anlamında ortaya atmıştır.

Resmi kurumlardan bağımsız olarak biyoenerji incelemelerinin yapıldığı Doğu Avrupa ülkelerinde biyoenerjiye dayalı birçok uygulama ve sağaltım yöntemleri geliştirilmiştir. Dr. Zdenek Rejdak, biyoenerjiye dayalı sağaltım yöntemlerinin temellerini, enerji dengesi bozulmuş hastaya, kendi yaşam (vital) enerjisini aktarabilen bir kişiden bu enerjinin aktarımı sağlanarak dengenin yeniden kurulması biçiminde açıklar. Aktarımın biyoenerji akımlarıyla sağlandığı ve uzak mesafeden de gerçekleştirilebileceğine inanılır.

Bilim çevrelerince, deneysel sınamalarının yapılmaması ayrıca süreçle ilgili net, anlaşılır bir açıklamanın da olmayışı nedeniyle reddedilmektedir. Sözde bilim sayılmasına ve günümüzde bazı kurumlarca kullanılmasına karşın sayımsal (istatistiksel) veriler ve fizyolojik incelemeler bu yöntemin etkisinin olmadığını göstermektedir.






Biyoplazma

Biyoplazma canlıların fiziksel bedenlerinin bir tür kopyası denebilecek varsayımsal enerji-bedenlerine verilen addır. Biyoplazmik bedenin iyonize-uyarılmış elektron, proton ve diğer parçacıklardan oluşan bir plazma halinde olduğu varsayılır. Terim Rus bilim adamı V.S. Grischenko tarafından 1960’ların sonlarında ortaya atılmıştır. Söz konusu varsayıma göre, tüm canlıların fiziksel bedenleri bu biyoplazmik bedenleri üzerine kuruludur. Biyoplazma, her doku ve her biyomolekül için ayrı bir özellik göstermek suretiyle, organizmanın biçimini belirler. Fiziksel bedenle sıkı bir ilişkisi vardır.







Reichenbach fenomeni

Reichenbach fenomeni, metapsişik alanda Alman kimyager, metalürji ve meteor uzmanı baron Karl von Reichenbach (1788-1869) tarafından ortaya atılan varsayımlarla ilgili fenomenleri belirtmek amacıyla kullanılan bir terimdir. Reichenbach’a göre, kozmik cisimler ve kristaller de dahil olmak üzere evrendeki canlı veya cansız tüm cisimlerden yayılan süptil (ince) bir cevher vardır. Reichenbach’ın “od” adını verdiği bu cevher kavramının çeşitli sistemlerde prana, qi, ch’i, biyoaktinik, yaşamsal akışkan gibi adlarla ifade edilen “evrensel yaşam gücü” kavramına hemen hemen eş olduğu görülmektedir. 1882’de İngiliz Psişik Araştırmalar Derneği "Reichenbach fenomenleri”ni (onun tarafından ileri sürülen iddiaları ) inceleyip onaylamıştır.





Charles Robert Richet

Charles Robert Richet (1850-1935), Fransız fizyoloji bilgini, bakteriyolog, psikolog, patolog, tıp istatistikçisi, metapsişikçi, filozof, sosyolog, şair, roman ve oyun yazarı.

Anaflaksi adı verilen alerjik reaksiyonu keşfinden dolayı 1913 Nobel Fizyoloji-Tıp yazarı, 1913 Nobel Fizyoloji-Tıp ödülü almış olan Charles Richet, 1870’lerde fizyoloji dalındaki başarılı çalışmalarından sonra Pasifist Dernekleri’nin başkanı oldu. 1898’de Tıp Akademisi’nin üyesi, 1914’de Bilimler Akademisi’nin üyesi oldu. 1920-1926 yıllarında başkanlığını yaptığı Fransız Öjenik Derneği’ni kurdu. Fransa’daki Uluslararası Metapsişik Enstitüsü’nün başkanlarından biri oldu.

Prof. Charles Richet psişik deneylere istatistiksel yöntemi ilk kez uygulayan kişi olmuştur. İnsandaki normal psişik halleri