0 sezonunda Galatasaray ile UEFA Kupası şampiyonluğu yaşadı.

Daha sonra Göztepe, Kayseri Erciyesspor, Sivasspor gibi takımlarda oynadı ve en son Bursaspor'dan Sakaryaspor'a transfer oldu. 2008-2009 devre arası transfer döneminde 21 Ocak 2009'da Kardemir Karabükspor'a transfer oldu. Takımıyla 2009-10 sezonunda 1. Lig şampiyonluğu yaşayarak Süper Lig'e yükselmeyi başardı. Buna rağmen sezon bitimi takımdan ayrıldı.

Uzun zaman geçmeden 1. Lig'den Boluspor'la anlasarak buraya transfer oldu. Boluspor büyük yatırımlara rağmen sezon sonu Süper Lig'e yükselmeyi başaramadığı için yeni yapılanmaya gidilmeye karar verildi. Bu yüzden Burak Akdiş dahil birçok futbolcuyla yollar ayırımına gidildi.

Bunun üzerine 2011-12 sezonu için 1. Lig'in yeni ekiplerinden Elazığspor'la bir anlasarak buraya transfer oldu. 2011-12 sezonun devre arasında Burak Akdiş Elazığspor'la olan anlaşmasını karşılıklı olarak fesh etti.

2011 -2012 sezonunun ara transfer döneminde altyapısında yetiştiği Kartalspor ile anlaşmıştır.

2014-2015 sezonu yaz transfer döneminde Yeni Amasyaspor ile anlaşmaya varmıştır.

9 kez Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımına çağrılan Burak Akdiş, 7 kez Türkiye U-21 takımı formasını giymiştir ve bu müsabakalarda 2 gol kaydetmiştir.





Wallerstein

Wallerstein şu anlamlara gelebilir:






Kafkasya halkları

Kafkasya halkları, Kafkasya'da yaşayan halklar. Bu halklar, coğrafi olarak Kuzey Kafkasya halkları ve Güney Kafkasya halkları biçiminde adlandırılırlar. Etnik açıdan, özellikle dil açısından da Kafkasya yerlileri, Hint-Avrupa kökenliler ve Türk asıllı halklar biçiminde üç öbeğe ayrılırlar.

Kuzey Kafkasya'da Karadeniz kıyısından doğuya, Hazar Denizi'ne doğru, Rusya (RF) resmi tanımlamasına göre, şu halklar sıralanmıştır: Çerkes, Abaza, Nogay, Karaçay, Kabartay, Balkar, Oset, Çeçen-İnguş ve Dağıstan halkları. Dağıstan'da Ruslarla birlikte dili tanınmış 14 halk bulunur. Ayrıca Abhazlar, dil ve etnik yönden Kuzey Kafkasya halklarından sayılırlar. 2002'de Kuzey Kafkasya halklarının toplam nüfusu 6 milyona yakındı. Bu halklar arasında dil ayrılığına karşın tarihten gelen bir kültür birliği de vardır.

Krasnodar Kray, Stavropol Kray ve Adigey Cumhuriyeti'nde yoğunlaşan ve bu üç bölgede büyük çoğunluğu oluşturan Ruslar, Kuzey Kafkasya genel nüfusunun da çoğunluğunu oluştururlar.

Bugün Kuzey Kafkasya'daki cumhuriyetlerde, genel resmi dil Rusçadır; Rusça yanında, ayrıca 20'den çok yerel resmi dil (ya da edebiyat dili) vardır.

Güney Kafkasya'da ise, Karadeniz kıyısında Gürcistan, Hazar Denizi kıyısında Azerbaycan, bu iki ülkenin güneyinde de Ermenistan bulunur. Gürcistan'a bağlı Abhazya ve Güney Osetya ile Azerbaycan'a bağlı Karabağ, tek yanlı bağımsızlık ilan etmiş durumdadırlar. Ayrıca Ermenistan, Azerbaycan topraklarının bir bölümünü işgal altında tutmaktadır.

Bunun yanı sıra etnik anlamda beş tane Güney Kafkas halkı vardır. Gürcüler, Megreller, Lazlar, Acaralar, ve Svanlar. Lazların tamamına yakını Müslümandır. Bunun yanı sıra Acaraların yarıya yakını tıpkı diğer kardeş halk Lazlar gibi Müslümandır. Geri kalan Güney Kafkasyalılar ise Ortodokstur.

Etnik yönden, Kuzey Kafkasya halklarından sayılan Abhaz, Abaza, Şapsığ, Adige, Çerkes (Kabartay ve Besleney kökenliler), Kabartay, İnguş, Çeçen ve Dağıstanlıların çoğu (Avar, Dargin, Lak, Lezgi, Tabasaran, Rutul, Agul ve Tsahur) ile Güney Kafkasya halklarından Gürcüler, Svanlar, Megreller ve Lazlar yerli Kafkasya halklarını oluştururlar. Ayrıca Svanların Abhaz ve Adigeler ile, Nartlar destanı örneğinde olduğu gibi, tarihsel ve kültürel bağlantıları vardır.

Kuzey Kafkasya halklarından Karaçay, Nogay, Balkar ve Kumuklar ile Güney Kafkasya halklarından Azeriler ve Ahıska Türkleri Türk kökenli halkları; Kuzey Kafkasya halklarından sayılan Osetler, Güney Kafkasya'da yaşayan Ermeniler, sonradan Kafkasya'ya yerleşmiş olan Ruslar da Hint-Avrupa kökenli halklardır.

Azeriler : 10.000.000
Ermeniler : 3.000.000
Gürcüler : 6.500.000 Lazlar : 2.000.000 Acaralar : 100.000 Abazalar : 70,000

Megreller : 500.000 Svanlar : 70.000 Çerkesler : 6.000.000 Kabardeyler : 1.200.000

Abhazlar : 200.000 Şapsığlar : 50.000 İnguşlar : 1.000.000 Çeçenler : 2.500.000
Lezgiler : 1.100.000
Avarlar : 1.500.000




Jacques Le Goff

Jacques Le Goff (d. 1 Ocak 1924, Toulon - ö. 1 Nisan 2014, Paris) özellikle 12. ve 13. yüzyıl Orta Çağ tarihinde uzmanlaşmış, Fransız tarihçi. Pierre Nora ile birlikte 1970'li yıllarda "Yeni Tarih" (Nouvelle histoire) akımının önemli isimleri arasında gösterilir.

Uluslararası entelektüel çevrede Orta Çağ tarihinin önemli isimlerinden Le Goff, hocası Marc Bloch tarafından kurulan Annales Okulu üyelerindendir. 1972 yılında Fernand Braudel'in ardından, "École des hautes études en sciences sociales"’in başına geçti. Bu görevi 1977 yılında François Furet'in devralması ile birlikte Le Goff kendini, ortaçağ döneminde "Batı Avrupa tarihsel antropoloji çalışmaları"na adadı. Orta Çağ döneminde gerçekleştirilen başarılara ve değişime dikkatleri çekerek "Orta Çağ" ismine ve kronolojisine karşı itirazlarda bulunmuştur. Bunu yaparken özellikle 12. yüzyıl Rönesans hareketini örnek göstermiştir.

Le Goff, tarih biliminde ortaçağ dönemi konusunda oluşan kamplaşmada bu dönemin önemini küçümseyen veya abartan taraflara karşı eşit mesafede oldu. Orta Çağın kendine has bir medeniyet olduğunu ve onun Greko-Roman antikitesi ile modern dünyadan ayrı değerlendirilmesi gerektiğini savundu.

Son çalışmaları arasında içinde bulunduğu ekolün üzerinde fazla durmadığı biyografi alanında yankı getiren iki eseri bulunur: Bu iki eserinde, Aziz kabul edilen tek Fransa kralı, IX. Louis'in hayatı ve bir İtalyan keşiş olan Saint François d'Assise'nin hayatı anlatılır.

2004 yılında, Hollanda Güzel Sanatlar ve Bilimler Krallık Akademisi (Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen) tarafından verilen Dr A. H. Heineken ödülüne tarih alanında layık görüldü.





Frederik Willem de Klerk

Frederik Willem de Klerk (d. 18 Mart 1936, Johannesburg) 1989 Eylül'ünden 1994 Mayıs'ına kadar görev yapmış olan Aparthayd dönemi Güney Afrika Cumhuriyeti'nin son devlet başkanıdır. De Klerk 1989 Şubat'ından 1997 Eylül'üne kadar Ulusal Parti'nin (sonradan Yeni Ulusal Parti adını aldı) başkanıydı. De Klerk Güney Afrika'daki ırkçı ayrım politikası aparthaydın sonunu hazırlaması ve Güney Afrika'nın çok ırklı bir demokrasiye dönüşümünü desteklemesi ile tanınır. Aparthaydın sona erdirilmesindeki rolünden ötürü 1993'te Nelson Mandela ile birlikte Nobel Barış ödülünü almıştır.

Nelson Mandela'nın başkanlığı döneminde 1996'ya kadar Güney Afrika'nın başkan yardımcılarından biriydi. Bu pozisyonda yer almış en son beyaz kendisi olmuştur. 1997'de politikayı bırakmıştır.




Serkan Oral

Serkan Oral (d. 15 Ağustos 1972, İzmit) gazetecilik, yazarlık, televizyon muhabirliği, anchormanlik ve genel yayın yönetmenliği yapmış televizyoncudur.

15 Ağustos 1972'de İzmit'te doğan Oral, 1994'te Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü'nden mezun olup, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Gazetecilik Anabilim Dalı'nda yüksek lisans yapmıştır. 1992 yılında Kültür Bakanlığı ve Ankara Üniversitesi ortak projesiyle gazetecilik eğitimi için Hollanda'ya gönderilmiştir.

Sabah Gazetesi Ankara Bürosu ve TRT Haber Merkezi'nde stajyer muhabir olarak çalışmıştır.1995'te Star Haber ve Kanal 6 Ankara Haber Merkezi'nde Başbakanlık muhabirliği görevinden sonra Cumhurbaşkanlığı ve Parlamento muhabirliği yapmıştır. Kıbrıs, Yunanistan, Savaş öncesi Pakistan -Afganistan sınırı, Suudi Arabistan, Küba, Hindistan, Orta Asya Oral'ın muhabirlik yaptığı ülkelerdendir. 24 televizyonunda kuruluşundan beri haber moderatörlüğü yapmış olan Oral, daha sonra uluslararası haber kanalı olarak yayın yapan Haber 6 Tv'de genel yayın yönetmenliği yapmıştır.

Dünyanın farklı bölgelerinden haber aktaran Oral'ın kazandığı mesleki ödüller şunlardır:

Oral'ın yayınlanmış kitapları şunlardır:




Annales Okulu

Annales Okulu, akademik Fransız dergisi "Annales d’histoire économique et sociale*" de dile getirilen tarih yazıcılığı ekolüdür

Annales Okulu ismini tarih bilimine toplum bilimleri yöntemlerini uygulaması ile duyurmuştur. Marc Bloch ve Lucien Febvre tarafından sosyoloji, ekonomi, sosyal psikoloji ve antropoloji gibi çeşitli toplum bilimleri ile işbirliğini sağlayacak bir tarih bilimi yaklaşımı geliştirmek üzere 1929 yılında Strasbourg Üniversitesi’nde ders verdikleri bir dönemde kuruldu. Önceliklerinden biri, 19. yüzyıl tarihçilerinin birçoğu üzerinde etkili olan, siyaset, diplomasi ve savaşlar tarihi üzerine yoğunlaşan anlayışın aksine, olayların gerisinde uzun erimli tarihsel yapıların da ( longue durée) araştırılmasıydı. Coğrafya, maddi kültür ve sonraları Annales çevresinin "mentalités" veya "dönemin ruhu" olarak adlandıracakları konular, çalışmalarının merkezinde yer aldı. Ekolün önde gelen üyelerinden Georges Duby, "Le dimanche de Bouvines" adlı kitabının önsözünde, sahip olduğu tarih anlayışının, duygusal olanı bir kenara ittiğini ve olayların basit bir muhasebesinin çıkarılmasının yerine problemi ortaya koyup çözmeye, yüzeysel olanı görmezden gelip ekonomi, toplum ve medeniyetin uzun ve orta vadeli gelişimini gözlemlemeye çalıştığını yazmıştır.

_*Bu derginin ismi ilkin "Annales, Economies, Sociétés, Civilisations" ve 1994 yılında "Annales, Histoire, Sciences Sociales" olmak üzere iki kez değiştirilmiştir.

Braudel’in çalışmaları Annales’ın ikinci dönemi olarak ifade edilir ve 1960 ve 1970'ler boyunca ekol üzerinde oldukça etkili olmuştur, özellikle 1949 yılında yayınlanan II. Philip döneminde Akdeniz adlı çalışması bu etkide önemli yer tutmaktadır.

1970'lerin başlarında Braudel çeşitli iç anlaşmazlıklar nedeniyle emekli oldu. Onun ayrılması ile birlikte Annales geleneğinde üçüncü dönem başladı. Bu dönemin özelliği heterojenliğidir; ne metodolojik, politik ne de entelektüel açıdan fikir birliği görülür. Fakat sosyal ve akademik varlığın artışı ile kültür çalışmaları üzerine ilgi dikkat çeker. Esin kaynakları, Lucien Febvre, Jules Michelet ve Michel