aşı'nın yenilgiyle sonuçlanması üzerine Vakfın çalışmalarına son verilmiştir. Daha sonra 11 Mayıs 1965 tarihinde "Türk Donanma Cemiyeti" kurulmuştur. Bu Cemiyet 6 Şubat 1972 tarihinde kapatılarak yerine, 11 Mart 1972 tarihinde, "Türk Deniz Kuvvetlerini güçlendirme konusunda, Türk ulusunun maddi ve manevi desteğini sağlamak" amacıyla "Türk Donanma Vakfı" kurulmuş ve 16 Ekim 1981 tarihinde Vakfın adı, "Türk Deniz Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı" olarak değiştirilmiştir.

16 Temmuz 1970 tarihinde, "Millî havacılık sanayimizin geliştirilmesi, hava harp silah ve vasıtalarının satın alınması, hayati önemi haiz hedeflerin havaya karşı korunma imkânlarının geliştirilmesi suretiyle Türk Hava Kuvvetlerine güç katkısında bulunmak" amacıyla, "Türk Hava Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı" kurulmuştur.

1974 Kıbrıs Barış Harekatı nedeniyle Türkiye'ye ambargo uygulanması üzerine, "kendi tankını, kendi silahını kendin yap" sloganı ve halkın yaptığı bağışlar ile 27 Ağustos 1974 tarihinde Türk Kara Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı kurulmuştur.

Daha sonra, Silahlı Kuvvetlerinin güçlendirilmesi, ihtiyaç duyulan silah, araç ve gereçleri yurt içinde üretecek seviyede bir Savunma Sanayi kurularak dışa bağımlılığın asgariye indirilmesi maksadıyla, 3388 sayılı yasa ile, 26 Eylül 1987 tarihinde Kara, Deniz, Hava Kuvvetlerini Güçlendirme Vakıflarının birleşmesiyle Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı kurulmuştur.

Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı yeni vakıflar içinde özel kanunla kurulmuş tek vakıftır.








Henry King

Henry King (d. 24 Ocak 1886 , ö. 29 Haziran 1982) Amerikalı film yönetmeni.

1943 yılında The Song of Bernadette ve 1944 yılında Wilson filmleri ile En İyi Yönetmen Akademi Ödülü'ne aday olmuştur. The Song of Bernadette ile Altın Küre kazanmıştır. Kariyeri boyunca 100'den fazla film yönetmiştir.

Akademi Ödülleri'ni dağıtan Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi'nin 36 kurucusundan biridir. Aktris Gypsy Abbott ile evlenmiştir. Abbott 1952'de öldükten sonra 1959'da tekrar evlenmiştir.





Aczmendi

Aczmendi, Elâzığ Akşam Sanat Okulu mezunu Müslüm Gündüz'ün liderliğini yaptığı tarikat 
Kendine özgü giyim tarzı olan, 1985 yılında Elazığ'da kendi çevresinde bu kıyafetlerle din üzerine sohbet toplantıları yapan tarikat.Gündüz'e çevresinde itibar edip uyanlar çıkmıştır.

Siyah sarık ve cübbe giyerler. Saçlarını ve sakallarını uzatırlar. Saçlarını ördükleri de görülür. Grubun tamamının elinde uzun bir asa bulunur. Cehri (sesli) zikirlerini ilahi eşliğinde def çalarak, adaba uygun serbest hareketli zikrederler.

1990'lı yıllarda Aczmendiler sivri fikirleri ile kamuoyunda çok ortaya çıkmışlar, liderleri televizyon kanalları ve gazetelerde açıklamalar yapmıştı. Cami çıkışlarında tef çalarak protesto eylemleri yaptılar. Devleti açıkça tehdit etmeleri, mevcut rejimi islami olmamakla suçlamaları ve bu uğurda mecbur kalmaları halinde şiddete başvuracaklarını açıklamaları ile diğer gruplardan ayrılırlar. Atatürk karşıtlıklarıyla bilinirler.

Müslüm Gündüz, 12 Haziran 1996 akşamı HBB televizyonunda laik demokratik rejime karşıtlığını açıklamıştı. Gündüz bu programda, ""Kemalizm bir dindir. Allah'ı Mustafa Kemal, peygamberi İsmet İnönü'dür. Demokrasi dinsizliktir. Laiklik de öyledir. Geleceğiz Türkiye'yi alacağız. Hiç Merak etmeyin." demiştir. 5 Ekim 1996 tarihinde Milliyet'e verdiği mülakatta da "Laik ve demokratik rejimin sonunda yıkılacağını ve şeriatın getirileceğini, ordunun günü geldiğinde bunu durdurmaya gücünün yetmeyeceğini, çok kan aksa da bir aşamadan sonra İran'da olduğu gibi istenilen sonucun elde edileceğini" açıkladı.

Gündüz'e göre şeriatın gelmesi için üç aşama vardı: "Kalple isteme, dille söyleme ve elle düzeltme." Milliyet'e 1996'da yaptığı açıklamada şeriata geçişte elle düzeltme aşamasına gelindiğini söylemişti.

Gündüz, 29 Aralık 1996 tarihinde televiyon kanalları ve basın muhabirleri eşliğinde, iki yıl hüküm giydiği davada tutuklanması amacıyla Kadıköy'de bir evde polis tarafından basıldı. Akit ve Vakit gazeteleri yazarı Hüseyin Üzmez'e ait evde tutuklanması için basıldığında Fadime Şahin isimli bir kadın ile gayrı meşru bir ilişki içinde olduğu ortaya çıktı. Tutuklama esnasındaki uygunsuz kıyafetleriyle görüntüleri televizyon kanallarında yayınlandı. Basında ve televizyonlarda tutuklanması Fadime Şahin isimli kadınla basılması şeklinde duyuruldu. Bu konu basın yayında yayınlandı.

Müslüm Gündüz, Türkiye aleyhinde haksız yargılandığına dair Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nde açtığı davayı kazandı. Mahkeme Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin "askeri üyeleri bulunması" nedeniyle başvuruyu haklı buldu. Müslüm Gündüz, ayrıca daha önce ifade özgürlüğü ihlali ile açtığı davayı da kazanmıştı.

Ali Kalkancı, 2009 yılında emniyet güçlerinin Haramidere bulunan fabrikasına yaptığı operasyonda 2 milyon adet captagon hap ele geçirilmesi ve tutuklanmasının ardından uyuşturucu operasyonu nedeniyle gözaltındayken Ergenekon soruşturması kapsamında da sorgulandı. Ergenekon Davası Savcısı Fikret Seçen'e verdiği ifadesinde Kalkancı, Fatih'teki İsmailağa Cemaati'ne gidip geldiğini, 28 Şubat sürecinde borç batağında olduğunu bu dönemde tuğgeneral Veli Küçük'ün kendisine para yardımı yaptığını söyledi. Kalkancı ifadesinde, Küçük'ten gelen para nedeniyle istediklerini yapmak zorunda kaldığını ve bu nedenle Fadime Şahin'i nikahına aldığını iddia etti.

Ergenekon davası kapsamında ifade veren bir gizli tanığa göre, Fadime Şahin'in 1995 yılına kadar Aksaray'daki bir pavyonda konsomatris olarak çalıştığı ve o dönem Strateji dergisi genel yayın yönetmenliği yapan Ergenekon sanığı Ümit Oğuztan ve Sisi lakaplı Seyhan Soylu tarafından erkeklere pazarlandığı ancak daha sonra tesettüre büründürülüp kısa bir dini eğitimden geçirildikten sonra kamuoyunda irtica korkusu oluşturarak askeri müdahaleye zemin hazırlamak amacıyla kullanılmıştır. Aynı haberlerde Ali Kalkancı'nın da alkolik olduğu iddia edildi.





Robert Rossen

Robert Rossen, (d. 16 Mart 1908 - ö. 18 Şubat 1966), ABD'li senarist, yapımcı ve film yönetmeni.

Hollywood kara listesi'ndeki isimlerden biridir. All the King's Men ve The Hustler filmleri ile En İyi Yönetmen Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiştir.





Neyzen Tevfik

Tevfik Kolaylı (24 Mart 1879 (Hicrî 1296; 1879); Bodrum, Muğla - 28 Ocak 1953; İstanbul), ya da yaygın bilinen adıyla Neyzen Tevfik, taşlamalarıyla tanınan Türk neyzen ve şairdir. Taşlama kitaplarının yanı sıra, çeşitli taksimler ve saz semailerinin bestecisi olarak da bilinir.

Osmanlı döneminde istibdata karşı, Cumhuriyet yıllarında ise devrimlere karşı gelenlere karşı hicvini kullanmış; haksızlığa, yolsuzluğa ve yozlaşmışlığa karşı şiirler yazmıştır. Birçok defa tutuklanmış, ama kısa süre sonra serbest bırakılmıştır.

Bektaşi tekkesine mensup olmuş, hayatının büyük bölümünü İstanbul'da çeşitli hanlarda geçirmiştir. Son dönemlerinde Bakırköy Akıl Hastanesi'nde kendine ayrılan 21. koğuşta kalmıştır. 1930'larda kısa süreyle kendine bağlanan aylık haricinde düzenli bir geliri olmamıştır ve hayatı boyunca epilepsi nöbetleri ile uğraşmıştır. Aynı zamanda rakı başta olmak üzere fazla içki içtiği bilinmektedir ("Ancak bir alkolik onun gönlünü çalabilmişti: Neyzen Tevfik!").

1879 yılının 24 Mart Pazartesi günü, kendi bir beyitinde belirtiğine göre Hicrî 1296 yılında, Muğla'nın Bodrum ilçesinde, Emine Hanım ve Hasan Fehmi Bey'in ilk oğlu olarak doğdu. Ahmet Şefik adında bir de kardeşi vardır. 'Kolaylı' soyadı, Soyadı Kanunu'nun çıkmasından sonra, babası Hasan Fehmi Bey'in Samsun'un Bafra ilçesine bağlı Kolay beldesinden olduğu için aileye aldığı soyadıdır.

Bodrum'daki çocukluk yıllarında babası ile birlikte genellikle, Tepecik Camii'nin yakınındaki kahvede vakit geçirirken kahveye gelen dervişlerin üflediği, sonradan ustası olacağı ney dikkatini çekti ve kendi de üflemek istedi. Babası eğitim hayatını olumsuz etkileyeceğini düşünerek o erken yaşlarda buna izin vermedi. Çocukluk arkadaşlarından Avram Galanti, Tevfik'in düdükler yapıp çalarak civardaki çocukları etrafında topladığını ve ilham kaynağının deniz olduğunu anlatır. Bir yandan şiire olan ilgisi de çevresinden duyduğu halk hikâyeleri vasıtasıyla bu erken yaşlarda başlamıştı.

1892'de, on üç yaşındayken babasının tayini ile birlikte Urla'ya taşındı ve bir süre burada okudu. Bu esnada, taşındıktan yaklaşık bir yıl sonra, 1893'te tanıştığı neyzen berber Kâzım'dan ney dersleri almaya başladı ve aynı yıl ilk sara nöbetini de geçirdi. Yedi yaşındayken, kent çarşısında Muğlalı Kel Mülâzım Ağa müfrezesinin yakaladığı eşkiyaların halka gösterdiği sırıkların ucundaki kesik başlarını gören Tevfik'in yaşadığı rahatsızlık ilk önce olağan dışı bir durgunluk, birkaç yıl sonra da, ilk defa 1893'te olmak üzere, sara nöbetleri halinde kendini gösterdi. Okulu bırakmasına sebep olan ve ilk önce neyin sesi yüzünden olduğu sanılan hastalığın tedavisi için annesi birçok doktora ve hocaya danıştı fakat sonuç alamadı. En sonunda hastalığı kontrol altına almayı başaran, annesinin götürdüğü İstanbul'da Pepo adlı bir doktor oldu. Doktor "fazla üzerine gidilmemesi gerektiğini" ve "en çok hoşlandığı şeyleri yapmasına izin verilmesi" gerektiğini söylemiştir. Bu sayede hem hastalık bir nebze kontrol altında kalır, hem de bu ona 'Neyzen' lakabını kazandıracak olan neye devam etmesini sağlar.

Bir süre sadece neyiyle ilgilenip gezdikten sonra hastalığının kontrol altına alınmasının ardından en azından eğitimini bitirmesi için babası tarafından yatılı olarak İzmir İdadisi'ne gönderildi fakat tekrar başlayan sara nöbetleri yüzünden eğitimi yeniden yarıda kaldı. İzmir Mevlevihanesi'ne giderek kendini neyine verdi. İzmir'in bu yıllarda istibdat yönetimi tarafından sürgün yeri olarak kullanılmasının neticesinde, kovulan aydınların uğrak yeri olan bu mevlevihanede Tokadizade Şekip, Tevfik Nevzat, Şair Eşref ve Ruhi Baba gibi ünlü kişilerle tanıştı. Türkçe, Arapça ve Farsça dersleri aldığı bu kişilerden Şair Eşref aynı zamanda ona hicvi öğretti. Bu sayede 13 Mart 1898'te Muktebes dergisinde ilk şiirini yayımlattı.

On dokuz yaşında babası onu eğ