yerine devam etmektedir.

22 Mayıs 2017 tarihinde, Yunanistan'ın Rodop ilindeki, 17. Yassıköy Belediyesi Kiraz Festivali'ne katılmıştır.





İbrani tanrıçaları

İbrani Tanrıçaları ya da orijinal adıyla The Hebrew Goddess (ISBN 0-8143-2271-9), 1967 yılında Yahudi tarihçi ve antropolog Raphael Patai tarafından yazılmış bir kitaptır. Kitapta Yahudiliğin başta Ana Tanrıça Kültü olmak üzere çeşitli çoktanrılı öğeler içerdiği savunulur. Çeşitli arkeolojik verilerin ve metinlerin incelenip yorumlanmasına dayanarak bazı dişil varlıkların Yahudilikte büyük saygı gördüğüne değinilir.

Kitaba göre İbrani tanrıçaları şunlardır: Asherah, Anath, Astarte, Ashima, Süleyman'ın Tapınağındaki cherubim, Matronit (Shekhina), ve kişileştirilmiş Shabbat Gelini.

Kitabın daha sonraki baskıları, çeşitli güncel arkeolojik keşifleri ve Tanrı ile Shekinah'ı birleştirme ritüellerini (Yichudim) de içerecek şekilde genişletilmiştir.

Daha genişletilmiş bir üçüncü baskısı ise 1990 yılında Wayne State University Yayınevi tarafından basılmıştır.

Raphael Patai bu konuya 1947 tarihli "Antik Yahudi Mitinde İnsan ve Tapınak" (Man and Temple in Ancient Jewish Myth and) Ritual (New York: Nelson) adlı eserinde daha önceden de değinmiş, fakat bu kitaptaki metinsel kanıtları daha sonraki kitaplarında tekrar etmemiştir.




Büyük Kanal (Venedik)

Büyük Kanal (İtalyanca: "Canal Grande", Venedikçe: "Canal Grando"), Venedik, İtalya'da bir kanaldır. Şehirde büyük su trafiği koridorunu şekillendir. Genel taşıma deniz otobüsleri ve deniz taksileri tarafından sağlanır. Fakat pek çok turist burayı gondollar ile gezip görür. Kanalın bir ucu Santa Lucia demiryolu istasyonu yakınındaki Venedik denizkulağında, diğeri Saint Mark Basin içindedir. Kanal iki ucu ortasında geniş bir S şeklini alır. Kanal 3.800 metre uzunluğunda ve ortalama dip derinliği ise 5 metredir.

Büyük Kanal kıyısında 170'ten fazla güzel yapı sıralanır. Bunların çoğu 13'üncü/18'inci yüzyıla tarihlenir ve Venedik Cumhuriyeti tarafından yaratılan refahı ve sanatı gösterir. Venedik asilzade aileleri zenginliklerini göstermek için uygun saraylarında büyük masraflara yönelirler. Bu yarışma vatandaşların gururunu açığa çıkarır ve denizkulağı ile derin bağlantısını. Bunların içindeki çoğu Barbaro Sarayları, Ca' Rezzonico, Ca' d'Oro, Palazzo Dario, Ca' Foscari, Barbarigo Sarayı ve Venier dei Leoni Sarayı'dır. Kanal boyunca kiliseler uzanır ve bunlar içinde Santa Maria della Salute basilikası da vardır. Yüzyılların eski geleneği olan tarihsel kürek veya yelken yarışı her yıl Kanalda ölümsüzleştirilir.

Şehir trafiğinin kanal boyunca ilerlemesi nedeniyle 19'uncu yüzyıla kadar sadece bir köprü o da Rialto Köprüsü Kanalı karşıdan karşıya geçiyordu. Günümüzde buna ilave iki köprü ile kanal üzerindeki köprü sayısı üçe ulaşmıştır. Bu iki köprü Yalınayak Köprüsü, Accademia Köprüsü olup Santiago Calatrava tarafından dizayn edilen dördüncü köprü yapım aşaması altında olup tren istasyonunu araçlara açık alan olan Roma Meydanı alanına bağlayacaktır. 

Kasım'ın 21nci günü Venedikliler Meryem Ana'ya 1630-38 veba salgınından koruduğu için Santa Maria della Salute'ye hacılık ziyareti ile teşekkür ederler. Hacılar Campo Santa Maria Zobenigo'dan Büyük Kanalı geçici pontoon köprüsü üzerinden geçerler ve sergiler ve geleneksel yemeğe katılırlar.






NGC 6578

NGC 6578, Yay takımyıldızı yönüde yaklaşık olarak 7830 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir gezegenimsi bulutsu. 18 Ağustos 1882 yılında Edward Charles Pickering tarafından keşfedilmiştir.






NGC 6751

NGC 6751, Kartal takımyıldızında bulunan Lambda Aquilae ve çevresindeki bir gezegenimsi bulutsu. Bulutunun merkezindeki yıldızın (HD 177656) yüzey sıcaklığı yaklaşık olarak 140,000 °K'dır. Dünya'dan 6,500 ışık yılı uzakta olduğu hesaplanmaktadır. 20 Temmuz 1862 yılından Alman gökbilimci Albert Marth tarafından keşfedilmiştir.






NGC 6790

NGC 6790, Kartal takımyıldızında bulunan gezegenimsi bulutsu. 16 Temmuz 1882 yılında Edward Charles Pickering tarafından keşfedilmiştir.






3sat

3Sat, Almanca yayın yapan uydu televizyon kanalı.

3Sat 1 Aralık 1984 tarihinde Almanya'dan ZDF, Avusturya'dan ORF ve İsviçre'den SRG kanallarının ortak projesi olarak yayın hayatına başladı. 1 Aralık 1993'te Alman ARD televizyonunun da katılımıyla, Almanca konuşulan dünyadaki bütün kamu televizyonları 3Sat projesine katılmış oldular. Kanalın hukuki ve teknik sorumluluğu ZDF televizyonundadır. Kanal katılımcılarının program payı şöyledir: ZDF 32,5%, ORF 25%, SRG 10%, ARD 32,5%.

Astra 1F ve 1H uydusundan ve kablo üzerinden yayın yapan kanal Avrupa'nın büyük bir kesimi tarafından izlenebilen 3Sat kanalı özellikle kültür programları, Avrupa ve dünya sinemasından örnekler, belgeseller, konserler, opera ve tiyatro temsilleri yayınlar ve her üç ülkenin de haber saatini ortak yayınlar.





Narayama Türküsü (film, 1983)

Narayama Türküsü 1983 Japonya yapımı dramatik filmdir. Özgün adı Narayama Bushiko (楢山節考) olan film uluslararası festivallerde ve İngilizce konuşulan ülkelerde The Ballad of Narayama adıyla gösterilmiştir.

Japon yönetmen Shohei Imamura'nın yönettiği filmin senaryosunu da yine Imamura, Shichirô Fukazawa'nın 1956 yılında yazdığı aynı adlı çok satan ödüllü romanından uyarlayıp yazmıştır. "Narayama Bushiko" Fukazawa'nın ilk romanıydı.

"Narayama Türküsü", Japon kadın yönetmen Keisuke Kinoshita'nın yönettiği, 1958 tarihli aynı adlı filmin yeniden çevrimidir. İlkine kıyasla daha sert sahneler içeren bu yeni çevrim, Mayıs 1983'te Cannes Film Festivali'nde festivalin büyük ödülü olan Altın Palmiye'yi kazanmıştı. Ancak birçok sinema eleştirmeni gibi, sinema yazarı Rekin Teksoy da Imamura'nın 1983 tarihli Altın Palmiye'li yeniden yapımının, Kinoshita'nın 1958 yapımı ilk filminin düzeyini tutturamadığını belirtmiştir.

Konusu 19. yüzyılda Japonya'nın uzak bir dağ köyünde geçen film "Obasute geleneği" veya "Ubasuteyama" olarak adlandırılan eski bir Japon geleneğine dayanmaktadır. Bu geleneğe göre, bölgede hüküm süren kıtlığın ve yoksulluğun yarattığı şartlar sonucunda 70 yaşına gelmiş aile bireyleri, aileye daha fazla yük olmamaları için gönüllü olarak uzak bir dağın tepesine götürülerek orada açlık ve soğuktan ölüme terkedilmekteydiler.

Film 19. yüzyılda Japonya'nın kuzey bölgesindeki uzak bir dağ köyünde geçer. Sert doğa ve iklim koşulları bu bölgenin insanlarının yaşam tarzlarını derinden etkilemiştir. Yeterince tarım ürünü elde edemeyen köy ahalisi hayatta kalmak ve soylarını sürdürebilmek için başta insanlık dışı gibi görünen birçok acımasız örf ve adet geliştirmişler ve yüzyıllardır bu geleneklerine katı bir sadakatle uymuşlardır. İnsanlık duygusundan uzak bu geleneklerden en çarpıcısı da bu filmin de ana temasını oluşturan "Obasute" (veya "Ubasuteyama") geleneğidir.

Bu geleneğe göre, köyde 70 yaşına gelmiş ve artık üretime katkıları olmadığı düşünülen tüm bireyler, aileye daha fazla yük olmamaları ve arkadan gelen gençlerin yaşama şanslarını arttırmak için kendi rızalarıyla ailenin gençleri tarafından civardaki Nara dağının (Narayama) zirvelerinden birine götürülüp bırakılmakta, burada soğuk ve açlıktan ölüme terkedilmektedirler.

Büyükanne Orin (Sumiko Sakamoto) de 69 yaşına gelmiştir ve bir süredir kanıksadığı bu son yolculuğuna kutsal bir hac ziyaretine hazırlanır gibi hazırlanmaktadır. Köyde bu geleneği uysallıkla kabullenmemiş olan yaşlılar da vardır, ancak onların direnmeleri de boşuna olacaktır. Zamanı gelince Orin'i dağa taşıma görevi büyük oğlu Tatsuhei (Ken Ogata)'ye düşecektir. Tatsuhei'nin karısı ölmüştür, iki oğlu ve annesi Orin'le aynı evi paylaşırlar.

Nüfusu sabit tutmak için başvurulan bir başka insanlık dışı uygulama da özellikle erkek bebeklerin öldürülmeleridir.(kızlar parayla satılabildiği için daha değerlidir!) Risuke, pirinç tarlasında bir bebek cesedi bulup babasına gittiğinde, "..daha iyi ya, bana minnettar olmalısın, tarlan gübrelenmiş olacak." cevabını alır. Risuke Orin'in diğer oğludur, hiç yıkanmaz ve bu yüzden kötü kokar. zaten ahırda yatıp kalkar. Girdiği kavgaları rakibine kokmuş nefesini üfleyerek kazanır. Haliyle köyde kendisiyle seks yapacak kadın bulamadığı için hayvanlarla cinsel ilişkiye 
girer.

Tatsuhei'nin büyük oğlu Kesakichi (Seiji Kurasaki)'nin de cinsel iştahı fazladır. Önüne gelenle zorla da olsa cinsel ilişkiye giren Kesakichi, kız arkadaşlarından en gözde olanı Matsuyan (Junko Takada)'ı eve getirir. Gebe olan Matsuyan'ın tembel ve hırsız olma gibi iki kusuru vardır. Çaldıklarını kendi ailesine verir. Oysa bu toplumda yiyecek hırsızlığının cezası ölümdür. Matsuyan, hırsızlıkla geçinen Amaya (Akio Yokoyama)'nın kızıdır. Amaya'nın evinde çalıntı yiyecek bulan köy ahalisi, Amaya ve ailesini çoluk çocuk ayırt etmeden bir çukura gömerek öldürürler, o sırada Orin tarafından (belki de bilerek) ailesinin yanına gönderilmiş olan Matsuyan da onlarla birlikte ölür.

Orin son yılını ailesinin yeni düzenini kurmakla geçirir. Dul oğlu Tatsuhei için civar köylerden yeni dul kalmış bir kadın olan Tamayan (Aki Takejo)'ı bulur. Matsuyan'ın aksine bu gelin çok çalışkan ve ahlaklıdır. Köyün en usta balık avcısı olan Orin yeni gelin Tamayan'a balık tutmanın sırlarını öğretir. Kokan oğlu Risuke'ye de burnu koku almayan yaşlı bir kadın bulur ve onu hayvanlarla ilişkiden kurtarır. Son olarak da kendi ön dişlerini taşa vurarak kırar, amacı kendisinin halâ üretken bir kadın olduğunu hatırlatan sağlam dişlerini yok ederek, vakit gelip dağa götürülürken oğlu Tatsuhei'nin daha az üzülmesini sağlamaktır.

Filmin hayli dokunaklı olan son bölümünde ise Orin, büyük oğlu Tatsuhei'nin sırtında Narayama'ya doğru eziyetli ve uzun kutsal yolculuğuna başlar. Bir gece önce köyün ihtiyar heyetiyle yapılan törensel bir toplantıda zirveye giden gizli patikaların güzergâhı öğrenilmiştir. Bir de kural olarak ana oğul yol boyunca tek kelime konuşmayacaktır. Zirveye yaklaştıkça sağda solda daha önce bırakılmış kurbanların vücut artıkları ve bunlardan arta kalanları didikleyen yırtıcı kuşlara rastlamaya başlarlar, nihayet zirveye ulaştıklarında sayısız insan iskeleti görürler.