manlı
Mirova
Turgutlu
Rahmanlı
Davutlu
Virlan
Gırbaşı Aziz
Gırbaş
Akıncalı
Çağlı Mürselli
Lahne
Sivri
Bağcılar (Mustafaca, Anbarköy, Sakanlı)
Sersemli
Çernal Sündüklü
Koçoğulları
Robova
Tarlabaşı
Karalı
Merzen
Ostuyak
Lelova
Sincalı
Armutçu
Hasan Obası
Dervişli
Dereli
Dimonçe
Surlova
Yardımlı
Karapınar
Karapazarlı
Popova
Durasanlı
Divanca
Köşklü
Durbalı
Savcılı
Kölemenli
Ahlatiye
Hamzalı
Balioğulları
Güllülü
Pikova
Tokuşlu
Çernal Davutlu
Razla
Arbor
Planitçe
Hoca Köy
Gırbaşı Bala
Gıbaşı Zir
Alçak
Seyyidli
Torsun
Sevindikli
Ağanlı
Kuşova
Sapancalı
Hacılubese
Odva
Çiftlicek
Surlova
Kayalı
Saraçlı
Görçalık
Kepçeli
Mahmutlu
Karaahmatlı
Saraylı
Sarıdoğanlı
Gömenç
Yusufhanlı
Rahotça
Bekirli
Yahyalı
Sarıgöl
Yurdubala
Durmuşlu
Çepelli
Yakuplu
Potareş
Karasüle
İncikli
Astalı
Hacıbaba
Öksüzlü
İsmailli
Osemli
Seyraklı
Ahatlı
Kıbleler
Oruçobası
Otmanlı
Aşıklı
Doğanca
Bahşili (Karadağ Nahiyesine bağlı)
Rahoviçe
Avrevinçe (Rahyan Nahiyesine bağlı)
Çermeli
Anbarköy
Kavaklı
Çalıklar
Belanice
Boycice
Karamur
Hacıali
Kasımlar
Başbahşili

Çiftlik :

Vardarofça Çiftliği
Akçakilise Çiftliği
Perest Çiftliği
Salmanlı Çiftliği
Yeniköy Çiftliği





Resmo (il)

Resmo İli (Yunanca: Νομός Ρεθύμνης / Nomos Rethimnos), Yunanistan'ın Girit coğrafi bölgesine bağlı bir il. Merkezi Resmo (Retimnon) şehridir.

Girit adasındaki Venedik yönetimi öncesinde, zengin tarihli bir alanda içinde bulunmakla birlikte, önemli bir merkeze sahip olmayan bölge, Venediklilerin 1574-1582 arasında Resmo kalesini inşa etmelerinden sonra önem kazanmış, 1646'da Osmanlı İmparatorluğu hakimiyetine girmesi ile de Resmo şehri yoğun yerleşime konu olmuş ve sancak merkezi haline gelmiştir. Girit adasının en büyük iki şehri olan Kandiye (Iraklion) ve Hanya (Hania) yolu üzerindeki merkezi konumunu günümüze kadar sürdürmüştür.




Ali Rıza

Ali Rıza adı birden fazla kişi için kullanılabilir:






Resmo

Resmo (Yunanca: Ρέθυμνο / Rethymno, 1974'e kadar: Ρέθυμνον / Rethimnon; Osmanlı İmparatorluğu döneminde: Resmo), Girit'in üçüncü büyük şehri (2001 nüfusu 69.290) ve aynı adı taşıyan ve Girit'in dört idarî bölümünden biri olan ilin (nomos) merkezidir.

Girit adasındaki Venedik yönetimi öncesinde, zengin tarihli bir bölge içinde bulunmakla birlikte, küçük bir balıkçı kasabası olarak kalan yerleşim, Venediklilerin 1574-1582 arasında kaleyi inşa etmelerinden sonra büyümüş, 1646'da Osmanlı İmparatorluğu hakimiyetine girmesi ile de yoğun yerleşime konu olmuş ve sancak merkezi haline gelmiştir. Girit adasının en büyük iki şehri olan Kandiye (Iraklion) ve Hanya (Hania) yolu üzerindeki merkezi konumunu günümüze kadar sürdürmüştür.

1924 Nüfus Mübadelesi öncesinde adada Türk nüfusun yoğun olarak yerleşik olduğu şehirlerden biriydi.

Sadrazam Kara Musa Paşa'nın adını taşıyan bir cami Resmo'da bulunmaktadır.

18. yüzyıl Osmanlı devlet adamı, diplomat ve yazarlarından Ahmed Resmî Efendi, isminden de anlaşılacağı üzere, Resmo'ludur.

Tarihin gelmiş geçmiş en büyük kumarbazı kabul edilen Nikolas Dandolos (Nick the Greek) Retimnon'ludur.





Ali Ulvi Hünkar

Ali Ulvi Hünkar (d. 1961, İzmir), Türk oyuncu, senarist.

Mimar Sinan Üniversitesi, Devlet Konservatuvarı, Tiyatro Bölümünü bitiren Ali Ulvi Hünkar, 1988 yılında Diyarbakır Devlet Tiyatrosu'nda profesyonel yaşamına başladı. Daha sonra İzmir Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'ne geçen sanatçı, oyunculuğun yanı sıra, yönetmen yardımcısı ve yönetmen olarak çalıştı. Yazdığı senaryolar, özel televizyon kanallarında dizi olarak yayımlandı. 1998 yılında Bornova Anadolu Lisesi'nde tiyatro dersleri veren Hünkar, rol aldığı "Kırık Kanatlar" filminde yakası açık şekilde Atatürk'ü canlandırdığı için eleştirilere hedef olmuş ve o karakter ile ünlü oyun yazarı Turgut Özakman tarafından, tarihe karşı büyük bir saygısızlık olarak işaret edilerek en kötü Atatürk karakteri olarak gösterilmişti.











Karim Ziani

Karim Ziani (Arapça كريم زياني d. 17 Ağustos 1982, Sevr), Cezayirli millî futbolcudur. Orta saha mevkiinde oynamaktadır.






Şeddadiler

Şeddadiler (Arapça: شداديون Shaddādīyūn, Kürtçe: Şedadiyan), 951-1174 yılları arasında Ermenistan ve Arran'da hüküm sürmüş Kürt hanedanı. Kura ile Aras nehirleri arasında bulunmuştur.

Önce Divin'de kurulmuş ve bazen Ermenistan'ın Bagratuni hanedanı ile evlilik gerçekleştirilmiştir. Divin dışında Berde, Gence gibi kentleri de hakimiyeti altına almıştır. Şeddadiler ordusu 1020'den itibaren Pakraduni Hanedanlığına ve Hazarlara karşı seferler düzenlemiş. Başlangıçta başarılar elde edebilmiş fakat 1030 yılında başarılı bir seferden geri dönerken Gürcü ve Ermeni kuvvetleriyle karşılaşmış ve ağır bir bozguna uğramış. 1047 ile 1057 yılları arasında Bizans ordusuna karşı savaşmıştır. Bundan sonraki senelerde Şeddadilerin bölgedeki etkisi giderek küçülmüş. 1067'ten itibaren Şeddadiler hanedanı Selçukluların işgaline uğramış ve 1174'e kadar Selçukluya bağımlı bir hanedan olarak devam etmiş. Selçuklulara yaptığı hizmetinden dolayı Ani ve Tiflis kentleri hediye edilmiştir.
Şeddadiler imar ve kültür birçok eser bırakmışlardır. İslam medeniyetine şahitlik eden bu eserler hala varlıklarını muhafaza ediyorlar. Özellikle 18 yıl devletin başında kalan Ebu'l Eşver Şavur döneminde birçok önemli yapılar inşa edilmiştir. Şavur döneminde günümüze kalan en önemli eserler hala Gürcistan müzelerinde segilenen Gence kapılarıdır. Ayrıca Aras nehri üzerinde bulunan Xudafer Köprüsü yine Şeddadi'lerin inşa ettiği yapılar arasındadır.








Brief Encounter

Brief Encounter, 1945 Birleşik Krallık yapımı David Lean filmidir. İkisi de evli olan bir ev kadınıyla bir doktorun kısa süren aşk ilişkisini konu alır. Başrollerinde Celia Johnson ve Trevor Howard vardır. Senaryoyu, Noel Coward kendi 1936 tarihli tek perdelik oyunu "Still Life"'tan uyarlamıştır. Film müziği temel olarak Sergey Rahmaninov'un "Piano Concerto No. 2" eserinin Eileen Joyce yorumundan oluşur.

Film 1946 yılında Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'yi paylaşan filmlerden biri oldu. 1947'de Celia Johnson En İyi Kadın Oyuncu, David Lean ise En İyi Yönetmen dalında Oscar'a aday gösterildi. "Brief Encounter" 1999'da British Film Institute'e ait BFI Top 100 British films (En İyi 100 Britanya filmi) listesinde ikinci sırada yer aldı. 2004'te "Total Film" dergisince tüm zamanların en iyi 44. Britanya filmi seçildi.gerçekçi bir kur





Tarançiler

Tarançiler Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde İli Kazak Özerk İli'nde yaşarlar. Adları "tarımcı" anlamındaki "tarancı"'dan gelmektedir. Tarançi boyunu Radloff da araştırmıştır. Araştırma sonuçlarını meşhur "Пробен" ("Proben") adlı eserinde toplamıştır.Tarnçileri İli yöresine Çinliler yerleştirmiştir.

Tarançi, müslüman olan bugünkü Sincan veya, doğu Türkistan'da, Tarım Havzasında civarındaki vahalarda yaşayan anadili Türkçe olan, Karluk dalı (bakınız Türk dilleri), ve İran ve Tocharian kökenli daha sonra Karluk, Uygur, Yağma ve Moğol kabileleri ile karışmış ortaçağa özgü göçebelere verilen bir isimdir. Aynı isim - basit Çağatayca'da "bir çiftçi" demektir - Fergana Vadisinde ve tüm Ana asya'daki Türkistan'da tarımla uğraşan halka verilen isimdir.

Aynı isimde günümüz Afganistan, Kırgızistan, Özbekistan, Kazakistan ve Çin'de Sincan eyaletinde konuşulan Uygur lehçesidir.

Tarım Havzası'na rağmen (Kaşgar, Kumul, Hotan ve Turfan gibi vahalar) Tarım-Tarançi'lerin "geleneksel Yurdu"'dur, onlar Ming ve Qing Hanedanlığı zamanında Çin'de, her yerde şimdiki Urumçi ve İli gibi bölgelere yerleştiler.




Fransız Suriye ve Lübnan Mandası

Fransa Suriye Mandası ("Fransızca: Mandat français en Syrie") ya da daha geniş adıyla Fransız Suriye ve Lübnan Mandası, bugünkü Suriye ve Lübnan topraklarında 1920-1946 yıllarında Fransa egemenliğinde kalmış manda yönetimi.

I. Dünya Savaşında Osmanlı ordularının yenilmesi neticesinde, Osmanlı İmparatorluğu ile imzalanan Mondros Mütarekesi ile bölge Fransız güçlerinin egemenliği altına girdi ve 1920 tarihinde Suriye ve Lübnan'da Fransız manda yönetimi kuruldu. Suriye Mandası, Fransa'nın idaresine girmesiyle çeşitli etnik ve dini gruplara yönelik devletlere bölündü. Şam Devleti, Halep Devleti, Nusayri merkezli Alavi Devleti, Dürzi merkezli Cebel-i Duruz Emirliği, sonradan Türkiye'ye katılan Hatay Cumhuriyeti ve Lübnan Devleti olmak üzere 6 yapılı bir yönetim oluştu.

II. Dünya Savaşı senelerinde, 1941 tarihinde, Fransa, nüfuzu altında kalmak şartıyla Suriye manda yönetimine kısmi bağımsızlık verdi. 1943 seçimlerinde manda yönetimine karşı olan Şükrü el Kuvvetli, Suriye'nin ilk cumhurbaşkanı oldu. Fransa, II. Dünya Savaşı sonrasında Suriye'den geri çekildi. Suriye, 1946'da Birleşmiş Milletler'e cumhuriyet idaresiyle katılarak Suriye Cumhuriyeti adını aldı.




Angut





İsabeyli, Nazilli

İsabeyli, Aydın'ın Nazilli ilçesine bağlı bir mahalle. 2012 yılı itibarı ile ilçenin nüfusu 4.943'tür.




Ayandon





Hamamlı





Parmalı Maria Luisa

Parmalı Maria Luisa (9 Aralık 1751, Parma, İtalya - 2 Ocak 1819, Barberini Sarayı, Roma, İtalya), Kral 4. Charles'ın karısı ve 1788'den 1808'e kadar İspanya kraliçesi. Parma Dükü Philip'in en küçük kızıydı. Annesi, Prenses Louise-Élisabeth ise Fransa kralı XV. Louis'nin en büyük kızıydı. Luisa Maria Teresa olarak vaftiz edilmesine rağmen María Luisa olarak tanındı.

Ünlü İspanyol ressam Goya, kraliçenin birkaç portresini de yaptı. O dönemde yaşayanlar tarafından gençliğin sempatikliğini üzerinde taşımasına rağmen çirkin, saldırgan, görgüsüz ve kralı yöneten bir kadın olarak tanımlandı. Kocasının başbakanı Manuel de Godoy, kraliçenin de uzun süre sevgilisi oldu.

Napoleon'un baskısı ile kocası, 1808 yılında tahttan çekildi. Maria Luisa ve Godoy ile birlikte hayatının geri kalan kısmını İspanya'nın dışında geçirdiler. Hem Maria Luisa hem de eşi İtalya'da 1819'un başında vefat ettiler.

Kraliçenin, iki çocuğunun kraldan değil, kuzeninden olduğu söylenir. Britanyalı bir leydi olan ve İspanyol maiyetini ziyaret eden Lady Holland ise Maria Luisa'nın en küçük çocuğu Francisco de Paula'nın, Godoy'a çok benzediğini belirtti.





Boğumlama

Boğumlama ya da boğumlanma, konuşma o