ı'nda fosili bulunan yaratık. Bilim adamlarının "tank gibi" dediği memelinin bugüne dek yeryüzünde rastlanmış olan hemen hemen tüm canlılardan çok farklı olduğu kabul ediliyor.

18 milyon yıl önce yaşadığı düşünülen canlı, 76 santim boyunda, 90 kg ağırlığında ve üzerinde zırh oluşturan bir kabuğa ve sivri bir kuyruğa sahip.




Alan (fizik)

Alan, fizik kuramlarında kullanılan, matematikteki cebirsel alanın tüm özelliklerini taşıyan terim. Genellikle bu etki 100 nanometre ve daha küçük skalalarda etkili olur. Bu etki nanoteknolojiyle aynı skalaya denk gelir.
Bir alan mekan ve zaman içinde her bir nokta için bir değeri olan bir fiziksel miktar'dır ..Örneğin, hava durumu ,rüzgâr hızı uzayda her nokta için bir vektör atayarak tarif edilmektedir.Her bir vektör bu noktada hava hareketinin hızını ve yönünü temsil eder.

Bir alan her noktadaki alanın değeri sırasıyla skaler,vektör,bir spinor veya bir tensör olup olmadığını, uygun skaler, bir vektör, bir spinör veya bir tensör,olarak sınıflandırılabilir .
Örneğin,Newtonyen yerçekimi alanı bir vektör alanıdır: uzay zamanı içinde bir noktada onun değerini belirterek bu noktada üç sayı ,yerçekimi alan vektörünün bileşenleri gerektirir .Ayrıca, her kategoride ( skaler,vektör,tensör) içinde,bir alan sırasıyla numaraları veya kuantum operatorleri ile karakterize olup olmadığına bağlı olarak bir "klasik alan" veya bir "kuantum alanı" da olabilir.Bir alan bütün uzay boyunca uzanan olarak da düşünülebilir.Uygulamada, bilinen her alanın gücü tespit edilemez olma noktasına olan mesafe ile azaltmak için bulunmuştur.Örneğin, çekimin Newton teorisi, yerçekimi gücü çekilen nesneye olan uzaklığın karesi ile ters orantılıdır.Bu nedenle dünya'nın yerçekimi alanı hızla kosmik ölçeklerde saptanamaz olur ."Uzaydaki numaralar" olarak tanımlanan alanın fiziksel gerçek olduğu fikrine olumsuz etkisi olmamalıdır."Bu alanı kaplar.Bu enerji içerir onun gerçek varlığını bir vakum ortadan kaldırır.öyle ki biz bunu bir parçacık koyduğumuz zaman,parçacık bir kuvvet "hissediyor ".” Alan "Uzayda bir durum yaratır" Bir elektrik yükü hızlanır,başka bir yükün etkileri anında görünmüyor .İlk şarj momentum toplayıp,bir tepki kuvvet hisseder,fakat ikinci şarj etkisine kadar hiçbir şey hissetmiyor seyahat ışık hız onu ulaşır ve ona momentum verir.ikinci yükten önceki momentum nerede ?Momentumun korunumu yasası ile bir yerde olmalı.Fizikçiler derki " gücün analizi için büyük yarar" bunu bulduk " alan içindeki varlık olarak düşünüyorlar
Bu programı modern fiziğin tüm yapısının bir destek paradigma alan kavramı yapmanın altyapısında, elektromanyetik alanların aslında var olduğuna inanan fizikçiler yeralır.John Wheeler ve Richard Feynman derki(onlar, genel görelilik ve kuantum elektrodinamiği araştırması için sürmekte olan alan kavramının yararını bir kenara koymasına rağmen)
bir uzaklıktan hareket'in Newton'un öncesi alan kavramı ciddiye alınmalı
"Aslında Elektromanyetik alanın sahip olduğu momentum ve enerji ile onu çok gerçek kılan...bir parçacık bir alan yapar ,ve bir alan başka bir parçacığa hareket verir ve alan;enerji içeriği ve momentum gibi tanıdık özelliklere sahip,sadece parçacıklar olabildiğince var".

Isaac Newton evrensel kütle çekimi kanununu sadece büyük nesneler herhangi bir çifti arasında hareket yerçekimi kuvvetini dile getirdi.Tüm cisimlerin her çifti arasındaki kuvvet ile uğraşan , bu tür Güneş Sistemi'ndeki gezegenler gibi , birbirleri ile etkileşen birçok cisimlerin hareket baktığınızda ayrı hızla hesaplama sakıncalı olur.On sekizinci yüzyılda, yeni bir varlık tüm bu yerçekimi kuvvetlerinin defter tutma kolaylaştırmak için icat edildi.Bu varlık,çekim alanı uzayda her noktada bu noktada birim kütleye sahip bir nesne tarafından hissedilir olacaktır.toplam yerçekimi kuvveti verir. Eğer tek bir nesne üzerindeki tümyerçekimi kuvvetleri hesaplanır ve daha sonra onları bir araya eklenir ise ya da ilk önce bir yerçekimi alanı olarak birlikte tüm katkıları toplanır ve nesneye bir uygulanırsa,önemli değil.bu herhangi bir şekilde fizikte değişmedi.

Bir alan kavramının bağımsız gelişimi gerçekten elektromanyetizma teorisinin gelişimi ile on dokuzuncu yüzyılda başladı.Erken evrelerde André-Marie Ampère ve Charles-Augustin de Coulomb elektrik yükleri ya da elektrik akımı çiftleri arasındaki kuvvetleri ifade Newton tarzı yasalarla yönetilmiş olabilir.Ancak, çok daha doğal alan yaklaşım ve elektrik ve manyetik alan açısından bu yasaları ifade etmek oldu; 1849 yılında Michael Faraday dönemi "alan" için ilk değer oldu .

Alanın bağımsız doğası bu alan içindeki dalgalar sonlu bir hızla yayılır ki James Clerk Maxwell keşfi ile daha belirgin hale geldi.Sonuç olarak yükler ve akımları üzerinde kuvvetler artık sadece aynı zamanda diğer yük ve akımların pozisyonları ve hızlarına bağlıydı,ama aynı zamanda geçmişteki konumlarına ve hızlarına .

Maxwell ilk başta,bağımsız olarak var olabilecek alan gibi modern bir bir temel varlık kavramını kabul etmedi . Bunun yerine , elektromanyetik alan'ın deformasyonunun bazı temel ortam yani -ışık-saçan eter- ifade etmesi gerekiyordu,bir lastik zarında gerginliğe çok benzer. Eğer bu durumda olsaydı, elektromanyetik dalgaların gözlenen hızı etere göre gözlemcinin hızına bağlı olması gerekir.Çok çabaya rağmen,hiçbir deneysel kanıt böyle bir etkiyi şimdiye kadar bulamadı,durum 1905 yılında Albert Einstein tarafından özel görelilik teorisinin tanıtımı ile çözüldü.Bu teori hareketli gözlemcilerin bakış açılarının Maxwell'in teorisinde elektromanyetik dalgaların hızı tüm gözlemciler için aynı olacak şekilde birbirleriyle ilişkili olmalıdır şeklinde değişti . Arka plan ortamı için ihtiyaç ortadan yaparak , bu gelişme gerçekten bağımsız kuruluşlar gibi konularda düşünmeye başlamak için fizikçiler içinbir yol açtı.

1920'li yılların sonlarında,kuantum mekaniği'nin yeni kurallar ilk elektromanyetik alanlara uygulanmıştır.1927 yılında,Paul Dirac başarılı bir atomun çürümesi olan alt kuantum durumu elektromanyetik alanın kuantumu bir foton'un spontan emisyonunu nasıl olduğunu açıklamak için kuantum alanları kullanılır.Elektron ve proton da dahil olmak üzere tüm partikülleri, doğada en temel nesnelerin durumuna yükselten alanlar, bir kuantum alanının miktarı olarak anlaşılabilir ki(Pascual Jordan,Eugene Wigner,Werner Heisenberg,ve Wolfgang Pauli) çalışmasının ardından ) bu kadar çabuk gerçekleşmesi izledi.

Buradaki Klasik alanlar'ın birkaç örneğidir.Kuantum özellikleri meydana gelmeyen yerde klasik bir alan teorileri yararlı kalır,ve araştırmaların aktif alanları olabilir. eşyaların elastisitesi, akışkan dinamiği ve Maxwell denklemi nokta içindeki durumlardır

Bazı basit fiziksel alanlardan vektör kuvvet alanları vardır.Tarihsel olarak, Faraday'ın kuvvet çizgisi elektrik alanı tanımı ise alanların ciddiye alındığını ilk zaman oldu,çekim alanı ise benzer tanımlandı.

Bir klasik alan teorisi açıklayan yerçekimi Newtonyen çekimdir,bu iki kütle(ler) arasındaki bir karşılıklı etkileşim çekim gücü olarak tanımlanır.

Herhangi büyük gövde "M" bir çekim alanı g var bu olarak diğer büyük gövdeyi etkisiyle onu tanımlar. "M" in çekim alanı olarak uzay içindeki bir r noktası F kuvveti tarafından belirlenerek bulunur. Bu "M" uygulama olarak bir küçük test kütlesi rde "m" yer alır, ve "m" tarafından bölünürse:
öngörülen "m" çok küçük "M"e göre şunu sağlar ki "m" 'in varlığına "M" in davranışı ihmal edilebilir etkisi var.

Newtonun Kütleçekim kanunu'na göre, F(r) ile verilir.
burada formula_3 bir birim vektör "M" ve "m"dir ve "m" noktasından "Me birleştiren hat boyunca uzanır.Bu nedenle, M"' in çekim alanı dır.

Deneysel araştırmalar bu eylemsiz kütle ve çekim kuvveti doğruluğun görülmemiş düzeyleri ne eştir çekim alanının özdeş gücü olarak to the deneysel hızlandırılan bir parçacık tarafından. Bu eşdeğer prensipler'in başlangıç noktasıdır.Bu genel görelilik için bir yoldur

Çünkü çekim kuvveti F koruyucudur,çekim alanı g gradyani bir skaler fonksiyonun terimleri içinde yazılabilir ,çekim potansiyeli Φ(r):

Michael Faraday Önce fiziksel bir nesne gibi, bir alanın önemi içine yaptığı araştırmalar sırasında manyetizma'yı fark etti.O şunu fark etti;elektrik ve manyetik alanlar parçacıkların hareketini belirleyen kuvvetin yalnızca alanları değildir,ama Onlar aynı zamanda enerjiyi taşırlar çünkü bağımsız bir fiziksel gerçekliğe sahipler.
Bu fikirler sonunda elektromanyetik alan için denklemlerin tanıtımı ile,James Clerk Maxwell tarafından fizikte ilk birleşik alan teorisinin kurulmasına yol açtı. Bu denklemlerin modern versiyonuna Maxwell denklemleri denir

Bir yüklü parçacık testi yüküne dayalı olarak yük "q" ile deneysel bir kuvvet F tir. Benzer tanım elektrik alanı E böyledir . Kullanılan bu ve Coulomb kanunu elektrik alanı nedeniyle bir tek yüklü parçacık olarak bize şunu söyler:

Elektrik alanı tutucudur ve Bu nedenle bir skaler potansiyel ile tanımlanabilir, "V"(r):

Bir yol "ℓ" boyunca akan "I" sabit akım , yukarıda tarif edilen elektrik alan kuvveti kantitatif farklıdır yakındaki yüklü parçacıklar üzerine bir kuvvet uygulayacaktır.v hızı ile yakındaki bir "q" yükü üzerine "I" tarafından uygulanan kuvvet

burada B(r) manyetik alandır,bu Biot-Savart kanunu tarafından "I" dan belirlenir:

Manyetik alan, genel olarak tutucu değildir, ve bu nedenle genellikle skaler potansiyeli açısından yazılı olamaz. Ancak açısından yazılmış olabilir bir vektör potansiyeli,A (r):

Genel olarak, bir şarj yoğunluğu ρ(r, "t") ve akım yoğunluğuJ(r, "t") her iki mevcudiyetinde, bir elektrik ve manyetik alan her ikisi olacak ve her ikisi de zaman içinde değişecektir. Bunlar doğrudan ρ ve J ye ilgiliE ve B Maxwell denklemleri, diferansiyel denklem kümesi tarafından belirlenir.
Alternatif olarak, bir ile skalar ve vektör potansiyel "V" ve A cinsinden sistem tanımlayabiliriz."gecikmeli potansiyel" olarak bilinen ayrılmaz bir dizi denklem hesaplamasını sağlar "V" ve A dan ρ ve J,ye ve oradan elektrik ve manyetik alanlar ile ilişkileri belirlenir

19.yüzyılın sonlarında,elektromanyetik alan uzay içindeki iki vektör alanının bir