erinde yürür; ama onlardan farklı olarak ön ayakları arka ayaklarından daha uzundur. Bu sıradışı ön ayaklar ve uzun boynu, ona zürafa benzeri bir duruş verir ve yerden yüksekliği 12-16 metreye kadar çıkabilir. "Brachiosaurus" 25 m uzunluğa ve tahminen 30 ton ağırlığa ulaşabilir.

Diğer brachiosauridler gibi keski benzeri dişleri vardır ve burun delikleri başının tepesindedir. Alt ve üst çenesinde öne doğru eğimli 26'şar dişi bulunmaktadır. "Brachiosaurus" bir otoburdur ve muhtemelen yüksek ağaçların yapraklarıyla beslenir. 
Sürüler halinde yaşarlar ve yemek için göç edebilirlerdi. 100 yıl kadar yaşayabildikleri düşünülmektedir.

Brachiosaurus orta ve geç Jura devirlerinde yaşamıştır(156-145 milyon yıl önce). Erken Kretase devrine kadar ulaşabildiği sanılmaktadır. Çağdaşı olan diğer büyük sauropodlar Camarasaurus, Supersaurus, Ultrasaurus ve Haplacanthosaurus'tur.

Bilindiği kadarıyla yetişkin bir Brachiosaurus'u tehdit edebilecek etoburlar yoktu. Devrinde yaşadığı bilinen en büyük etoburlar Allosaurus, Ceratosaurus ve Torvosaurust'u. Bunlar ona göre çok küçük kalan hayvanlardı ve muhtemelen daha küçük dinozorları avlıyorlardı. Brachiosaurus'un en iyi savunması iri cüssesi ve kalın derisiydi. Ayrıca kuyruğunu ve pençeli ön ayaklarını kullanırdı.





Celile Toyon

Celile Toyon (3 Ekim 1944, İstanbul), Türk oyuncu.

Harbiye Özel Sanat Okulu ve İstanbul Konservatuvarı Tiyatro bölümü mezunu. Tiyatroya 1962'de amatör olarak başladı. AST, Gülriz Sururi-Engin Cezzar Tiyatrosu, Arena Tiyatrosu, Dormen Tiyatrosu, Dostlar Tiyatrosu'nda oynadı. 12 Eylül 1980 Askeri Darbesi'nde 1402'lik olarak İstanbul Şehir Tiyatrosu'ndan atıldı, sonra Danıştay kararıyla geri döndü. Halen İstanbul Şehir Tiyatrosu kadrosundadır. "68'liler Birliği Vakfı - Deniz Gezmiş Enstitüsü" yapımı olan ve yönetmenliğini Aydın Sayman'ın yaptığı "68 Kuşağı Belgeseli" 'ni seslendirdi.









Karacaören, Sinanpaşa

Karacaören, Afyonkarahisar ilinin Sinanpaşa ilçesine bağlı bir köydür. 

Köyün bilinen yakın tarihi hakkında herhangi bir bilgi bulunmamaktadır.

Köyün gelenek, görenek ve yemek kültürü hakkında herhangi bir bilgi bulunmamaktadır.


Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır.ama çalışmamaktadır. PTT şubesi yoktur ama PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı yoktur ama sağlık evi vardır, o da faal değildir. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Otoyol

Otoyol (Almanca : Autobahn, İngilizce : Freeway, Motorway veya Highway), hızlı trafik akımı sağlamak için yapılan, çok şeritli ve çift yönlü geniş yoldur. Otoyolların en önemli özelliği, erişme kontrollü olmalarıdır; giriş ve çıkış belirli noktalardan olur, yayalar ve hayvanlar giremez. Bazı ülkelerde otoyol geçişleri ücretli ("örn. Fransa, Türkiye") olurken bazılarında sadece kamyon ve TIR'lardan geçiş ücreti tahsil edilir ("örn. Almanya"). Belçika, Birleşik Arap Emirlikleri, Lüksemburg ve Türkiye'de gece aydınlatmadan yararlanılmaktadır.

Otoyolların yapıldığı yerlerde genelde trafik akımı baz alınır. Trafiğin yoğun olduğu bölgelerdeki trafik karmaşasını en aza indirmek en önemli hedeftir. Dünyadaki ilk otoyol 1921 yılında Almanya'da açılan, Berlin'in güneyindeki "AVUS" isimli 9 kilometrelik yoldur. Ancak bu yol trafiğe kapalı olup sadece yarış amaçlı kullanılıyordu. Trafiğe açık ilk otoyol ise İtalya'nın Milano ve Como şehirlerini birbirine bağlayan yoldur. Burası 1924 yılında araç trafiğine açıldı. 1925´ten sonra Almanya´da kamu ve özel kurum-kuruluşlar hızla bütün ülkede otoyol inşaatlarına başladılar. Türkiye´deki ilk otoyol ise 1973 yılında hizmete giren ve içinde boğaz köprüsünü de barındıran 23 km'lik 1. çevre yoludur. Günümüzde Metrobüs hattının inşa edilmesinden sonra 18 km kısmı otoyol vasfını yitirmiştir. Şu an bağlantı yolu statüsünde kullanılmaktadır. Kalan 5 km bölüm O-1 ismiyle hizmet veren otoyol vasfındadır ve Boğaziçi köprüsü, yaklaşım viyadüklerinden oluşur.

Otoyola sahip Avrupa ülkelerinin birçoğunda hız limiti saatte 110 km ile 130 km arasında değişmektedir. Yolların durumuna göre bu limit bazen sınırsız da olabilir.

Türkiye´deki otoyolların yakın bir geçmişe sahip oluşu yolların modern olmasında büyük bir etkendir. Buradaki otoyollar en az üç şeritli (İzmit Doğu-Gebze hariç)(tek yön) olup 1892 kilometrelik bir uzunluğa sahiptir. 1586 kilometre de inşaat halindedir. Türkiye´deki otoyolları OGS ve HGS sistemlerine sahiptir. Hızlı Geçiş Sistemi (HGS), 17.09.2012 tarihinde İzmir-Aydın Otoyolu, İzmir-Çeşme Otoyolu, Boğaz Köprüleri, Avrupa Otoyolu, Anadolu Otoyolu ve Niğde-Mersin-Şanlıurfa otoyollarındaki ücret toplama istasyonlarında (Batı Hereke, Doğu Hereke, Dörtdivan, Çamlıdere ve Kızılcahamam ücret toplama istasyonlarındaki çıkış gişeleri hariç) PTT Genel Müdürlüğü tarafından devreye alınmıştır.
Hız limiti saatte 120 kilometredir. Türkiye´nin dağlık bir yapıya sahip olmasından ötürü otoyol yapmak hem masraflı hem de zahmetli bir iştir. Bu tip yerlerde tek yönde çift şeritli yol yapımına ağırlık verilmektedir.

Otoyolu olan her ülke otoban için farklı levhalar kullanmamaktadır. Kullanan ülkeler ise ya mavi ya da yeşil rengi kullanmaktadır.

Mavi levha kullanan ülkeler.

Yeşil levha kullanan ülkeler.








Michel Côté

Michel Côté (d. 25 Haziran 1950, Alma, Quebec) Kanadalı sinema ve televizyon oyuncusudur.





Tanju Tuncel

Tanju Tuncel (1940, Adana), Türk tiyatro, sinema ve televizyon oyuncusu.

Tanju Tuncel'in asıl adı Tanju Tunçel'dir, söyleyiş zorluğu sebebiyle "Tunçel"i "Tuncel"e çevirmiştir. Akhisar Ortaokulu, Erenköy Kız Lisesi ve İstanbul Konservatuvarı Tiyatro bölümü mezunu. Necdet Yakın'la evlenip boşandı. Tiyatroya Gençlik Tiyatrosu'nda başladı. 60 yaş kanunuyla İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda emekli edildi.





Salamat Sadıkova

Salamat Sadıkova Kırgız müzisyen. Kırgızistan'da doğan sanatçı dünya çapında bir üne sahiptir.




Ali Paşa (Osmanlı Valisi)

Ali Paşa, (d. 1829, İstanbul Türkiye) - (ö. 1880 Beyrut Lübnan), Osmanlı siyasetçi.

Mirliva Ürfi Paşa'nın oğludur. Mekteb-i Maarif-i Adliye'de okumuş ve Paris'e giderek iktisat tahsil etmiştir. Memuriyete Hassa Ordu-yu Hümayun'u Tahrirat Kalemi'nde başlamış, Divan Katipliği, Paris Sefareti Başkatipliği, Sırbistan Komiserliği, Bosna Vilayeti Politika Memuriyeti ve Altıncı Belediye Dairesi Reis Vekilliği gibi görevler yaptıktan sonra Nafıa ve Zabtiye Nezareti Müsteşarlığı yapmıştır.

29 Ağustos 1872 - 9 Temmuz 1873 tarihleri arasında İstanbul Şehremaneti (Belediye Başkanı) olmuştur. Daha sonra Paris Sefirliğine, Hersek ve Edirne valiliğine atanmıştır. 1877'de Hudavendigâr Vilayeti Valiliği görevine atanmıştır. Tekrar Edirne Valiliği'nde bulunduktan sonra Aydın ve Beyrut'ta da valilik yapmıştır. 1889'da Beyrut'ta vefat etmiş, cenazesi İstanbul'a getirilerek Erenköy kabristanına defnedilmiştir.




Azıktı

Azıktı, Türk ve Altay halk inancında bir kayıp cini. "Azıtkı" olarak da söylenir. İsmi "azdıran" anlamına gelen Kırgızların ve Özbeklerin İslamiyet öncesi inançlarında yer alan şeytani bir varlıktır. Her türlü kılığa girebilir. İnsanlara kendilerine en yakın olan kişi şeklinde görülebilir. Bu şekilde kılığa giren Azıktı insanı azdırıp, uçuruma, dağa veya bir akarsuya götürerek öldürebilir.

Sözcük, "azıtmak" fiilinden türemiştir. Anadolu’da "azıtmak", ıssız bir yerde bırakıp kaçmak demektir. Örneğin köpeği azıtmak gibi. Eski Moğolca Ad/Ada, Eski Türkçe Ada/Aza sözcükleri tehlike ifade eder. Ayrıca "azdırmak" fiili de kandırmak, şaşırtmak, baştan çıkarmak gibi manaları da içerir.






Fevzi Bey

Fevzi Bey, (d. 1832, İstanbul Türkiye) - (ö. 29 Haziran 1886), Osmanlı siyasetçive ayrıca 1905 yıllında Isparta'da valilik yapmıştır .

Tomruk Ağası İsmail Fuad Bey’in oğludur. Tahsilini tamamladıktan sonra Babıali Tercüme Odası’na girmiş, ardından Telgrafhane’ye nakledilmiştir. Burada telgrafla Türkçe haberleşme tekniğini geliştirmiştir ve Telgraf Müdürlüğü görevine getirilmiş. 30 Ekim 1873 - 17 Şubat 1874 tarihleri arasında İstanbul Şehremaneti (Belediye Başkanı) Olmuştur. Bu görevden azledildikten sonra Tırnova, Amasya, İzmit mutasarrıflıklarında bulunmuş ve 1880 senesinde emekli edilmiştir. Karacaahmet Kabristanı’na gömülmüştür.




Aslı Öngören

Aslı Öngören (1968, İstanbul), tiyatro, sinema oyuncusu; yönetmen, oyun yazarı.

Tiyatro sanatçıları Vasıf Öngören ve Nuran Oktar'ın kızıdır. M.S.Ü. Devlet Konservatuarı Tiyatro bölümü mezunu. Başar Sabuncu, Yücel Erten, Macit Koper ve Mehmet Atak'ın yardımcılıklarını yaptıktan sora, 2004'te babasının oyunu "Oyun Nasıl Oynanmalı?" ile yönetmenliğe başladı. Babasınını "Masalın Aslı" adlı kitabının rejisi yapılmış seri okumalarını yaptı. İsviçre Hastanesi Oyun Yarışması 1.si olan "Yel Mi? Değirmen Mi?" adlı oyunu Mitos Boyut yayınları tarafından basılmıştır.








Ali Rıza Bey

Ali Rıza Bey (1830; Vaniköy, Üsküdar, İstanbul - 1886 Ilgın, Konya), Osmanlı siyasetçisi.

Darphane Nazırı Ali Rıza Efendi’nin oğludur. İlk tahsilinden sonra 17-18 yaşlarında eniştesi Dürrizade Eşref Bey’in beraberliğinde Mekke, Medine, Mısır ve Yemen taraflarına seyahat etmiştir. İstanbul’a dönüşünde Mektubi-i Hariciye Kalemi’ne devam ederek orada kendini göstermiş ve Teşrifat-ı Hariciye Muavini olmuştur.

Kırım Harbi esnasında İstanbul’a gelen İngiliz subaylarıyla tanışmasından ve yabancı dillere aşinalığından dolayı halk arasında İngiliz Ali Bey namıyla şöhret bulmuştur.

1855 yılında Viyana Sefareti başkatipliğine, daha sonra Berlin Sefareti Müsteşarlığı’na tayin edilmiştir. Berlin dönüşünde 6. Belediye Dairesi Müdürlüğü görevini almıştır. 1871’de Nafıa Müsteşarlığı’na atanmıştır. 21 Eylül 1871 - 18 Mayıs 1872 tarihleri arasında İstanbul Şehremaneti (Belediye Başkanı) Olmuştur. Şehremaneti’nden sonra Nafıa ve Zabtiye Müsteşarlığı da yapmış, bir süre de Hariciye’de çalıştıktan sonra Şura-yı Devlet Azalığı’na getirilmiş, Meclis-i Mebusan’ın açılışında ayan üyesi olmuştur. Meclisin dağıtılması üzerine Konya'ya sür