, Prof.Dr. (d. 1904) Karaman - (ö. 18 Ocak 1972, Ankara), Türk akademisyen, üniversite idarecisi, botanik bilgini, ve yazar.

Hikmet Ahmet Birand 1904'de Karaman'da doğdu. Kentin tanınmış Hacı Bayramoğulları ailesindendir. O kente ilk öğretiminden sonra Karaman İdadisi (lısesi)'ni bitirmiştir. Sonra parasız yatılı öğrenci olarak İstanbul Halkalı Yüksek Ziraat Okulu'na girmiş ve bu okuldan ziraat mühendisi olarak mezun olmuştur. 1927–1928’de Ankara'da "Etlik Merkez Laboratuvarı Mütehassısı" olarak çalışmıştır. 1928'de devlet bursu ile Almanya'ya botanik bilimleri üzerinde üniversite eğitimi için gönderilmiştir. Bonn Üniversitesi'nde botanik bilimi uzerinde diploma derecesi almıştır. Sonra aynı üniversitede diploma üstü derece çalışmaları için o üniversitede bulunan Prof.Dr. Johannes Fitting’in danışmanlığında “Üntersuchungen uber Tracheomykösen” başlıklı habiltasyon tezi ile doktorasını tamamlamıştır. 
1933'de Türkiye'ye kesin dönüş yapmıştır. !928'de İstanbul'da bulunan Halkalı Ziraat Okulu'nun kapanması ile ortaya çıkan ziraat eğitimi boşluğunu doldurmak üzere Alman ziraat fakültelerinden alınan yeni bir müfredat programı ile 1930'da Ankara Yüksek Ziraat Okulu açılmıştı ve bu eğitim kurumuna Alman asıllı eğiticiler tayin edilmişti. Bu okul Atatürk’ün direktifleriyle 2524 sayılı kanunla Cumhuriyet’in 10. Yılında "Ankara Yüksek Ziraat Enstitüsü"'ne dönüştürüldü Hikmet Birand 1933'de Türkiye'ye döndüğünde bu okulda görev yapan Alman asıllı Profesör Kürt Krause'nin yanına asistan olarak atandı ve sonra başaşıtan olarak akademik görevine devam etti. 1938'de aynı yüksek eğitim ve araştırma kurumunda doçent oldu. 1939'da Profesör Krause Almanya'ya geri döndü. Onun başı olduğu Botanik kürsüsü başkanlığına Hikmet Birand atandı. Bu görevde iken bitki sosyolojisi bilim dalının Türkiye'deki kurucusu oldu. 1946 yılında bu kurumda Botanık kürsüsü profesörü olarak atandı. Bir ara "Millî Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Dairesi" üyeliği yaptı.

1946 yılında çıkarılan 4936 sayılı kanun ile Türkiye üniversitelerine yeni bir yapı kazandırılıldı ve özerklik verilerek İstanbul Üniversitesi, İstanbul Teknik Üniversitesi ve Ankara Üniversitesi kuruldu. İki sene sonra eski Ankara Yüksek Ziraat Entitüsü 30 Haziran 1948 5234 sayılı kanun ile Ankara Üniversitesi'ne bağlandı. Enstitü bünyesindeki Botanik bölümünün bulunduğu "Tabii İlimler Fakültesi" yeni kurulan Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi'ne dahil edildi ve enstitünün "Ziraat Sanatları Fakültesi" ise "Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi" olarak kurumlaştırıldı. Hikmet Birand üniversite profesörü oldu. Yeni kurulan Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi’nin Botanik Kürsüsü de onun başkanlığında bir grup akademisyen tarafından kuruldu ve Hikmet Birand yeni kürsü profesörü olarak atandı.

1949 yılında Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi'nde kısa bir süre için Fakülte senatosu tarafından "dekan" olarak seçildi ve bu görevi kısa bir dönem ifa etti. Ama çok geçmeden 1949'da Ankara Üniversitesi Rektörü olarak seçildi. 1949-1951 döneminde rektörlük görevinde bulundu.

Hikmet Birand Türkiye'de bitki sosyolojisi ile ilgili ilk çalışmaları yapmıştır. 1960 yılında kurulan ODTÜ-Atatürk Ormanının oluşturulmasında çabaları olmuştur.

Hikmmet Birand "Botanik Enstitüsü Müdürlüğü" görevini ölümüne kadar sürdürmüştür. 18 Ocak 1972’de Ankara’da vefat etmiş ve malvarlığını Maarif Vakfı'na bırakmıştır.

1933'den itibaren Profesör Kurt Kraus ile birikte çalışarak Türkiye’de modern anlamda ilk herbaryum olan "ANK Herbaryumu (Herbarium Turcicum-Türkiye Herbaryumu)" Yüksek Ziraat Enstitüsü'nu Botanık Enstitüsüne bağlı olarak kurmuştur. Bu herbariyum Hikmet Birand'in araştırmaları için şahsen topladığı büyük sayıda Anadolu bitki örneklerini de ihtiva etmektedir. Günümüzde 7500 sayıda tür bitki örneği bulunan bu herbaryum Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi'ne bağlıdır.

Almanya'da Almanca basılmış beş kitabı ve çok sayıda Türkçe eseri bulunmaktadır. Ülkü Dergisi ve Ulus Gazetesi'de yayımlanan bir sıra makaleler hazırlamıştır.







Doğu Trakya

Doğu Trakya, Türkiye Trakyası ya da Türkiye'de yaygın olarak sadece Trakya, Trakya bölgesinin Türkiye sınırları içinde kalan kısmıdır. Türkiye'nin Avrupa'daki topraklarının tamamını oluşturur. Batısında Meriç Nehri ve Yunanistan'a bağlı Batı Trakya, kuzeyinde Bulgaristan'da kalan Kuzey Trakya ve Karadeniz, doğu ve güneyde ise sırasıyla İstanbul Boğazı, Marmara Denizi, Çanakkale Boğazı ve Saros Körfezi ile çevrilidir. İstanbul kentinin tarihsel merkezi ve Edirne gibi önemli eski kentler bu bölgededir. Aynı zamanda Türkiye'nin Avrupa ile olan karayolu ve demiryolu bağlantıları Doğu Trakya'dadır.

Trakya kelimesi Eski Yunanca "trachea" kelimesinden türemiştir ve "gırtlak, soluk borusu" anlamına gelmektedir. Bir başka deyişle Trakya, "Boğazlar Ülkesi"dir. Ayrıca bölgede uzun yıllar etkinliğini koruyan Trak kavmi, bu ismin günümüze kadar gelebilmesinde etkilidir.

Balkan Yarımadasının güneydoğu ucunda yer alan bölgenin başlıca yer şekilleri Karadeniz'e paralel uzanan Yıldız Dağları ve güneyindeki daha alçak olan Koru Dağları ve Işıklar Dağı (Ganos Dağı)'dır. Çatalca-Kocaeli Platosu'nun Çatalca kısmı bu bölgededir. Bölgenin geri kalan kısımları alçak tepelerden oluşmaktadır. Çatalca Yarımadası ve Gelibolu Yarımadaları, yine Doğu Trakyadadır.

Bölgenin başlıca akarsuyu, bölgenin doğusundan doğup batısına doğru akarak Meriç Nehri ile birleşen Ergene Nehridir. Doğu Trakya'nın doğal göller iki kısma ayrılabilir. Bunlar bölgenin doğusunda İstanbul yakınlarında toplananlar: Büyük Çekmece Gölü, Küçük Çekmece Gölü ve Terkos Gölü ve Meriç Nehri'nin civarında oluşanlardır, en önemlileri Gala Gölü'dür.

Önemli bazı barajlar ise şunlardır;

Marmara Bölgesi'ne dahil olan Doğu Trakya'nın bölgesel alt bölümleri şöyledir;
Tamamı Doğu Trakya'da yer alan bölümler

Sadece bir kısmı Doğu Trakya'da yer alan bölümler
Doğu Trakya'daki millî parklar şunlardır:

İlkbaharda Bulgaristan'da bulunan Kuzey Trakya'da eriyen karlar ve yoğun yağışlar, kimi yıllar bölgedeki barajların kapasitelerini zorlar. Bu durumda açılan baraj kapakları, Batı Trakya ve Doğu Trakya'nın Meriç Havzası'nda su baskınlarına neden olur.

Doğu Trakya'nın insanın Avrupa kıtasına ilk geçiş güzergahlarından biri olduğu düşünülmektedir. Bölge insanlık tarihi boyunca batıdan, doğuya ya da doğudan, batıya göç eden birçok kavmin rotası içinde yer almıştır. Erken dönemde Misyalılar, Bitinyalılar, Frigyalılar ve daha geç dönemde Galatlar, Anadolu'ya Doğu Trakya üzerinden geçen bazı önemli uluslardır. 
Küçük Çekmece Gölü yakınlarındaki Yarımburgaz Mağarası, hem Doğu Trakyanın, hem de Türkiye'nin önemli Paleolitik yerleşim yerlerindendir. Edirne, Kırklareli illerinde yer alan Dolmenler ise diğer eski buluntulardır.
Bölgenin tamamına egemen olan ilk uygarlık Trak uygarlığıdır. Troya Savaşında Troyalıların yanında yer alan, Yunanların savaşçılık ve Ares kültü ile ilişkilendirdikleri bu kavim günümüz Kuzey Trakyası merkez olmak üzere tüm Trakya'yı hatta Bulgaristan ve Makedonyanın büyük bölümünü egemenlikleri altına alan Odris Krallığı olarak bilinen bir krallığı kurmuştur. Ama aynı zamanda özellikle Gelibolu Yarımadasında ve Marmara kıyılarında Yunan kolonicilerin kurduğu ya da yeniden imar ettiği şehirlerinin bulunduğu bölgelerdir.

Doğu Trakya'daki önemli antik kentler:

Kıyılarda, Ege'den Karadeniz'e doğru

İç kısımlarda

Bölgenin etnik yapısıyla ilgili birbiriyle çelişen birçok harita vardır. Bu çelişkiler bölgenin bu dönemdeki savaşlar ve işgaller açısından hareketliliğine bağlanabilineceği gibi, milliyetçi yaklaşımlarla bölgede bir etnik unsuru olduğunda daha fazla gösterme yaklaşımının benimsenmesi sonucuda olabilir. Aşağı zaman sırasına göre haritalar ve Doğu Trakya için belli etnik farklar;


Doğu Trakya'da bulunan idari birimler:


Kimi yaklaşımlara göre anakarada yer almasa da Gökçeada da Doğu Trakya'ya dahildir.

İstanbul ayrı tutulursa, Doğu Trakya'nın nüfus yapısında başlıca etnik grupları özellikle Rumeli göçmenlerinin oluşturduğu Türkler ve kimi bölgelerde yoğunlaşan Romanların oluşturduğu söylenebilir. Bölgenin tarihsel merkezi Edirne olsa da bölgenin yeni merkezi Tekirdağ'dır. Batı ve Kuzey Trakya'nın Osmanlı Devleti'nin elinden çıkması sonucu, Edirne Türkiye Cumhuriyeti'nde bir sınır kenti durumuna düşmüştür, bu da yatırımcıların Edirne yerine İstanbul'a daha yakın olan Tekirdağ'ı seçmesine neden olmaktadır. Benzer şekilde Kırklareli de dağlık yapısı nedeniyle yeterli yatırım çekememektedir.

İl bazlı nüfus durumuna bakmakarsak 2011 genel seçimlerinde Tekirdağ önceden 5 olan milletvekili sayısını 6'ya çırarırken, Edirne'nin 4 olan milletvekili sayısı 3'e düşmüştür, Kırklareli'nin ise milletvekili sayısı 3'tür. Bu iller dikkate alınarak nüfusu 25bin'den büyük olan yerleşim yerleri aşağıdaki tablodadır.

Ergene havzası tarımın en yoğun yapıldığı bölümlerdendir. Başlıça ürünler ayçiçeği ve buğdaydır, sulama imkanlarının daha bol olduğu Meriç tarafında ise pirinç ekimi yaygındır. Bununların dışındaki tarım ürünleri Şarköy civarında bağcılık ve Edirne'nin Ege kıyıları ile Gelibolu Yarımadasında zeytinciliktir. Tekirdağ ve Yıldız'da kısımlarında hayvancılık önemli uğraşlardandır.

Enerji kaynakları ve madenler açısından Doğu Trakya incelendiğinde şu kaynaklar öne çıkar:

Başlıça sanaya dalları cam, içki, bitkisel yağ, süt ve süt ürünleridir. Özellikle Çorlu sanayileşmenin bölgedeki adresidir. Kıyıköy, Edirne kenti gibi turistik gezi noktalarının dışında bölgedeki turizm deniz turizmidir. Özellikle Silivri-Marmara Ereğlisi ve Saroz Körfezi kıyıları, yazlık tipi ikincil konutların bölgeleriki başlıca yerleridir.
Kültürel olarak Türkiye'de, Türkiye Trakyası kavramı ile coğrafi olarak Doğu Trakya kavramları birbirinden farklıdır. Asıl Türkiye Trakyası diye tanımlayabiliceğimiz bölge, Kırklareli, Edirne ve Tekirdağ illeridir. Örneğin Trakya Kalkınma Ajansının çalışma alanı bu illerdir.

Trakya ile ilgili kültürel konular







Étaples İsyanı

Etaples İsyanı, İngiltere İmparatorluğu birliklerinin I. Dünya Savaşı sırasında Fransa’da gerçek