doğdu ve Old Narragansett kilisesinde vaftiz edildi. Enfiye yapım endüstrisinde çalışan İskoç göçmeni Gilbert Stewart ve Middletown, Rhode Island'ta arazi sahibi bir aileden gelen Elizabeth Anthony Stewart'ın üçüncü oğluydu.

Stuart yedi yaşındayken babasının ticaret alanında iş takibi yaptığı Newport, Rhode Island'a gitti. Stuart, Newport'ta ilk kez gelecek vadeden bir ressam olduğunu göstermeye başladı. İskoç ressam Cosmo Alexander'dan özel ders aldı. Stuart, Alexander'ın rehberliği altında on iki yaşındayken bugün Hunter House'da asılı olan meşhur "Dr. Hunter's Spaniels" portresini yaptı.

Gilbert Stuart 1771'de eğitimini tamamlamak için Alexander ile birlikte İskoçya'ya taşındı. Takip eden yılda yol rehberi Alexander Edinburgh'da öldü. Stuart kısa bir denemeden ve yaşamını ressam olarak kazanabilme konusunda başarılı olamadıktan sonra 1773'te Newport'a geri döndü.

Gilbert Stuart'ın portre ressamı olarak geleceği Amerikan Devrimi'nin başlaması ve devrimin sosyal yıkıcılığı yüzünden riske girdi. John Singleton Copley çalışmalarından sonra 1775'te İngiltere'ye gitmek üzere ülkeden ayrıldı. Önceleri başarısız olduktan sonra, sonraki altı yıl boyunca eğitim alacağı Benjamin West'in himayesine girdi. Bu yararlı ilişki sonrasında Stuart 1777'de Royal Academy'de sergisini açtı.

Stuart 1782'de yaptığı, beğeni ile karşılanan, William Grant portresi "The Skater" ile başarıyı yakaladı. Stuart'ın yaptığı resimlerinin bedeli sadece tanınmış İngiliz sanatçıları Joshua Reynolds ve Thomas Gainsborough tarafından geçildi. Yaptığı birçok çalışmaya rağmen Stuart finansal açıdan ihmalkardı ve borçları yüzünden hapse girmek tehlikesiyle karşı karşıya kaldı. Stuart, 1787'de resim yaptığı ve eşit derecede borç biriktirdiği Dublin, İrlanda'ya kaçtı.

Stuart 1793'te Birlişik Devletler'e geri döndü ve kısa bir süre New York'ta kaldı. 1795'te bir stüdyo açacağı, Philadelphia yakınlarındaki, Germantown, Pennsylvania'ya taşındı. Stuart burada sadece sanat dünyasında sağlam bir yer edinmekle kalmadı ayrıca yaptığı ünlü Amerikalıların resimleriyle de kalıcı bir ün kazandı.




Université Lille Nord de France

Lille Üniversitesi "(Fransızca: Université Lille Nord de France)", Fransa'nın Lille şehrinde bulunan ve 6 enstitüyü içinde barındıran bir üniversitedir.

Üç ana merkezi bulunur: 

Pierre Bourdieu, René Cassin, Pierre Macherey, Louis Pasteur





Mediterra

Mediterra Proje 
(Akdeniz) Üniversitesi - Akdeniz İçin Birlik





Tuğba Palazoğlu

Emine Tuğba Palazoğlu (d. 4 Aralık 1980, Bolu - 1.71 cm - Guard) Türk kadın basketbolcudur.





Bahar Çağlar

Bahar Çağlar (d. 28 Eylül 1988, İzmir) Yakın Doğu Üniversitesi BDÜ oyuncusu.

Bahar Çaglar 28 Eylül 1988'de İzmir'de dogdu. ilk ve orta egitimini "Konak Esentepe Ögretmenler ve Şeker Mevhibe İlkögretim Okulu"nda tamamlayan Bahar basketbola da burada başladi. Daha sonra İnönü Lisesi'yle birlikte Türkiye 2.'si oldu. Ayni sene katildigi 1. Oguz Kaan Koleji ile Dünya 2.si oldular. Lise yillarinda ilk kez yildiz millî formayi sirtina geçiren Bahar, Genç ve Ümit Millî de olduktan sonra A Millî Takima çagirildi. 2006-2007 sezonunda All-Star'a seçilmiştir.






Yasemen Saylar

Yasemen Saylar (d. 7 Eylül 1990, İstanbul), Türk basketbolcu. Kadınlar Basketbol Süper Ligi takımlarından Basketbolu Geliştirenler Derneği'nde oynamaktadır. Guard pozisyonunda görev almaktadır.

Basketbola Galatasaray'da başladı. Kariyerini Basketbolu Geliştirenler Derneği'nde sürdürmektedir.

Eurobasket Women 2009'a katılan Türkiye kadın millî basketbol takımı'nın kadrosunda yer aldı. Turnuva boyunca üç karşılaşmada oyuna dâhil oldu. Şampiyonayı 1,3 sayı 0,7 ribaunt ve 0,3 asist ortalaması ile tamamladı.

Yasemen Saylar 17 Mayıs 2016 tarihinde Galatasaray'da forma giyen Semih Kaya ile evlendi.





Beril Binoğul

Beril Binoğul (d. 28 Ocak 1988, İstanbul), Türk basketbolcu. Galatasaray (kadın basketbol takımı)'nın eski oyuncularındandır.





Cher

Cherilyn Sarkisian (d. 20 Mayıs 1946, El Centro), Amerikalı şarkıcı, oyuncu, film yapımcısı.

Kamyon şoförü bir babanın kızı olan ve müzik yaşamına 16 yaşındayken sevgilisi Sonny Bono aracılığıyla tanıştığı yapımcı Phil Spector ile başlayan Cher, Hollywood'da çeşitli kayıtlarda vokalistlik yaptı. 1960'ların başında ilk 'single'ını “Ringo, I Love You” adıyla yayınladıktan sonra, 1964'te Sonny Bono'nun yapımcılığında art arda "single"lar çıkardı.

1965 yılında Bono ile yaptıkları "Look at Us" albümüyle Amerikan listelerinde ikinci sıraya yükselmeyi başaran sanatçı, televizyon programlarında da yer alarak tanınırlığını artırdı. Aynı yıl, adını "Cher" olarak değiştirdi. 1970'de CBS televizyonuna birlikte yaptıkları "Sonny and Cher Live" adlı programa ünlü isimleri konuk ederek zirveye çıktı.

Bu süreçte her yıl çıkardığı yeni albümler ve şarkılarla liste başı olmayı sürdürdü. 1979 yılında ürettiği "Take My Home" adlı albümüyle 4,5 milyon satış rakamına ulaştı; bu albümle disco türüne geçmişti. Üç yıl sonra da pop - rock tarzında yoğunlaşan sanatçı 1982'de kamera karşısında ilk sinema filminde rol aldı. 1985'te sinemada ödül almasının ardından 1998 yılında evlenip ayrıldığı eski eşi ve partneri Sonny Bono'yu yitirerek onun anısına da bir albüm yaptı: "Sonny and Me: Cher Remembers" Dans müziği ile diğer türler arasında gel - gitler yaşayan Cher, sinema ve müzik kariyeri boyunca birçok ödül kazandı.


 




Peloponez Savaşı

Peloponez Savaşı (MÖ 431-404), Antik Yunanistan coğrafyasında yapılan, büyük şehir devletlerinden Atina ve onun imparatorluğunun, Sparta ve Peloponez Birliği karşısında yer aldığı savaştır. Korint ve kolonilerinden biri olan Korkyra arasındaki savaş Atina ve Sparta'nın karşı saflara geçmesiyle büyüdü ve MÖ 431'de Sparta ordusu Attika'ya yürüdü. Atina kuşatıldı. MÖ 460 yılında Atina şehrinin çevresine Pire'deki limanlarını kuşatan geniş bir sur inşa edilmiştir. Amaç donanma bağlantısının düşman tarafından kesilmesinin durdurulmasıdır. Kuşatmaya bu geniş surlarla direnmeye çalışmış ancak MÖ 430 yılındaki veba salgını, surların arkasına çekilmiş olan Atina nüfusunun dörtte birini yok etmiştir. MÖ 405 Aegospotami Savaşı'nın kaybedilmesi ile yiyecek ikmali duran Atina açlıkla boğuşmaya başladı ve MÖ 404 yılında teslim olmak zorunda kaldı.

Savaş, zenginleşen ve güçlenen Atina’nın başta Sparta olmak üzere başka şehir devletleri tarafından bir tehdit olarak görülmesiyle artan gerilim sonucunda çıkmıştır. Demokrasiyle yönetilen Atina, ile daha oligarşik bir yönetime sahip olan Sparta arasındaki bu savaşta Mora Yarımadası ve Makedonya’daki devletler Sparta’yı, Tesalya ve tüm Batı Anadolu'daki devletler de Atinayı destekledi. Ayrıca Persler de, Sparta’ya destek oldu. Sparta donanması için parasal destek vermişler karşılığında Ionia üzerinde hak iddia etmişlerdir.

Savaşı Sparta kazanmasına rağmen, bu iktidar mücadelesinden zamanla Atina galip çıkmıştır. MÖ 480-479 Kserkes’in yenilgisinden Peloponez Savaşı’nın başlangıcına kadar olan süre başta Atina, tüm Yunan dünyası için bir altın çağ olarak görülebilir. Barış ve birlik getirmeyen bu savaşlar Antik Yunanistan’ın altın çağının da sonu olmuştur. Atina savaş sonucunda Sparta yanlısı aristokratik ve otuz tiranlar olarak adlandırılan bir despot yönetimin eline geçti. MÖ 404 Atina’ya oligarşinin geldiği tarih olmakla beraber, Sparta tarafından denetlenen bu oligarşik düzen Thrasybulos’un çalışmalarıyla sonlanmıştır. Kısa bir süre sonra Atina’da demokrasi tekrar yapılandırılmıştır. Ancak tüm Akdeniz coğrafyasında nihai galip Pers İmparatorluğu olarak gösterilebilir.
Yunanistan ve Dünya Tarihinde önemli bir yeri olan bu savaşa mitolojik ve siyasi pek çok anlam da yüklendi. Savaşçı bir toplum olan Spartalılar ve Sparta Ares ile, Atina ise Athena ile özdeştirildi. Mitolojide de Athena her seferinde, kaba güç kullanan Ares'i yener.

Realist okulun ilk mensubu ve bir Atina generali olarak görev yapmış, Tukididis Peloponez savaşının yirmi bir yılını güç mücadelesi çerçevesinde anlattığı bir çalışmaya sahiptir. Ona göre, Sparta ve müttefiklerinin güçlenen ve güç dengesini bozan Atina’dan duydukları kuşku savaşın asıl sebebidir ve Atina’nın daha da ilerlemesini önlemek adına başlatılan savaş bu açıdan meşrudur. Yani Thucydides Sparta’nın savaşa zorlandığını belirtir.

Yunanistan anakarasına yönelen Pers istila girişimleri, Grek kent devletlerinden bir kısmı arasında kurulan ve Atina ile Sparta'nın ana gücünü oluşturduğu ittifak tarafından MÖ 479 yılına geldiğinde artık başarısızlığa uğratılmıştı. Hemen ardından Ege Denizi kıyılarındaki ve Adalar'daki Grek kent devletleri, Atina önderliğinde Pers İmparatorluğu'na karşı günümüzde Attik Delos Birliği olarak tanımlanan ittifakı kurmuşlardı. Bu ittifak Ege Denizi'nde olduğu kadar kısmen ama büyük ölçüde Doğu Akdeniz'deki Pers hakimiyetini kırmıştı. Ancak Attik Delos Birliği'nin askeri liderliği gibi, katılan devletlerin katkı payları olan vergilerden oluşan mali kaynaklarının yönetimi de Atina'nın elindeydi. Atina, bu kaynakları ve askeri gücü kullanarak Attik Delos Birliği'ni bir süre sonra kendi imparatorluğu haline dönüştürdü ve tüm Ege ile kısmen Doğu Akdeniz deniz ticaretini kendi kontrolüne aldı.

Ancak bu durum, deniz ticaretinde önemli bir payı olan Megara, Aegina ve Korint açısından kabul edilmesi güç bir durumdu. Kısa süre sonra Atina, bu kent devletleriyle sıcak çatışma içine girmiştir. Günümüz araştırmacıları tarafından bazen I. Peloponez Savaşı olarak adlandırılan bir dizi çatışma Sparta'nın da fiilen katılmasıyla MÖ 460 yılında başladı ve MÖ 446 yılında Sparta ile kararlaştırılan "Otuz Yıl Barışı" ile sona erdi. Ancak bu barış, deniz ticareti konusunda Atina ile Korint ve Megara arasındaki temel çelişkiye bir sonuç getirmiş değildi. Tersine Atina, deniz ticaret etkinliğini genişletme stratejisini rahatlıkla sürdürme olanaklarına sahipti.

Bu I. Peloponez Savaşı yıllarında Atina, Aegina'yla girdiği çatışmanın sonucunda bu kent devletini istila etmişti. Megara ise Atina'nın ittifakı altına girdi. Gerçekte fiilen istila edildi. Sonuç olarak Yunanistan anakarasında Atina ile deniz