rkos'da kamp kurup konakladıklarını yazar. Buna göre "Uskumru" isminin en az 400 yıllık olduğunu anlıyoruz. Köyün tepesindeki kulenin ise "Ovidius Kulesi" olarak adlandırıldığını ve bu kuleyi Cenevizlilerin, Karadeniz'i gözetlemek için yaptıklarını biliniyor.

İdârî bakımdan İstanbul vilâyetinin Sarı Yer kazâsına bağlıydı. Cumhuriyet'in ilk yıllarında ise o zamanki idârî yapılanmaya göre Zekeriyaköy Nâhiyesi'ne bağlı kalmıştır. Günümüzde Zekeriyaköy Nahiyesi kaldırılmıştır. Muhtarla beraber seçilen 6 tane aza ve 442 sayılı Köy Kanunu'na göre ihtiyar heyetinin doğal üyesi olan köy öğetmeni ve köy imamı, köy ihtiar heyetini oluştururlar. Ancak pratikte köy ihtiyar heyetinin karar alma mekanizmasında rol aldıkları pek görülmez. Temizlik, ilaçlama vb. belediye hizmetleri Sarıyer Belediyesi'nden karşılanmaktadır. Batıda Gümüşdere ve Belgrad Ormanları, kuzeyde Kilyos ve Karadeniz, doğuda Demirciköy ve güneyde Zekeriyaköy ve Bahçeköy ile sınırdır.

5000’e yakın bir nüfusa sahiptir. Son yıllarda köye olan göçlerle ve yeni yapılarda başlayan ikametlerle nüfus olanca artmıştır. Yerli köy halkı, muhâcirlerden ve Arnavutlardan oluşur. Pomak, Gacal ve Boşnaklara rastlanmaz. Ancak Gümüşdere köyünün ahalisinden daha önce göçtükleri için Balkan kültürü günümüze kadar ulaşamamıştır. Gümüşdere ihtiyarları Rumcayı konuştukları halde, Uskumruda böyle bir şey yoktur. Bahçecilik temelli Gümüşdere'nin aksine Uskumru hayvancılık ve odunculuk ağırlıklı bir köydür. 90'lı yılara kadar Rumeli köyü niteliğinde ve görüntüsündeki Uskumru artık bir tarafı köy merkezi, bir tarafı orman-mera, diğer tarafları site-villa vs. şekilde dağınık bir görünümdedir. Köy içinden akan köy deresi Kilyos'tan geçerek Karadeniz'e dökülür. 15-20 sene öncesine kadar suyu içilebilecek düzeyde olan bu dere son yıllarda lağım ve çamur akmakta, yazın koku yapmaktadır.

Doğal Hayatı Koruma Vakfı'nın yayımladığı "Türkiye'nin 122 Önemli Bitki Alanı" adlı eserde, Uskumruköy kumullarının (şimdiki Arıköy, Sarıtepe ve Tatlısu mevkiini kapsayan alan) önemli bitki alanlarından biri olduğu belirtiliyor. Ancak hızlı yapılaşmayla birlikte bu alanın bitki örtüsünün tamamen yokolmaya başladığı ve acil önlemlerle burasının doğal SİT ilan edilmesi gerektiği belirtiliyor.

Köy halkı tarımcılıktan yavaş yavaş ayrılıp hizmetler sektörüne ve emek sektörüne doğru kaymıştır. 
1990'lı yıllardan sonra Sarıyer ve çevre köylerinde başlayan hızlı yapılaşmada önde giden Zekeriyaköy'ün peşi sıra, Uskumruköy'de bu yapılaşmadaki payını yüksek oranda almış ve almaya devam etmektedir. Yukarıda belirtilen nüfus köyün gerçek nüfusunu değil fakat civardaki yeni site ve villalarda yaşayanlarla beraber yansıtmıştır. Köy merkezinde 3 bakkal, 3 kahvehane, 3 nalbur, 3 manav, 1 berber, 1 lastikçi, 1 televizyoncu, 1 demirci bulunmaktadır. Kilyos yolu boyunca uzanan kır gazinoları ve restaurantlar genellikle İstanbul'dan gelenlere rekreasyon alanı olarak hizmet vermektedir. İsmail Hakkı Mete Sağlık Ocağı köy meydanında olup, sadece Uskumruköy'e değil diğer çevre köylerede hizmet vermektedir. Sağlık ocağı dolayısıyla bir de eczane açılmıştır. Bunların yanı sıra artık üretimi durdurmuş olan eski Bazik tuğla fabrikası ve köy dışında bulunan taş ocakları mevcuttur. Ayrıca pazar günleri, yaklaşık 10 tezgahlık küçük bir pazar kurulmaktadır.

Klasik Türk-İslam kültürü etkilidir. İnanç olarak Sünni-Müslüman yapıdadır. Ramazan ayları usullerine göre yaşanır, iftardan sonra teravih namazı kılınır, kahveler sahura kadar açıktır. Sahurdaysa davul çalınır. Bayram namazlarından sonra cemaat cami bahçesinde bayramlaşır, mezarlıklar ziyaret edilir. Bayramlarda büyükler ziyaret edilir, elleri öpülür, şekerler ve tatlılar ikram edilir. Kurban bayramında imkanı olan kurban keser ve komşulara dağıtır. Cenazeler genelde köy camiinden kaldırılır ve omuzlar üzerinde köy mezarlığına kadar götürülür. Ölü evlerine taziyeye gidilir ve 7, 40, 52 duaları okunur. Yeni doğanlara hediye alınır, sünnet çağına gelenlere sünnet düğünleri yapılır. Köy içinden kız alıp verme diğer köylere göre daha azdır. Gelinler ekseriyet çevre köy ve kasabalardan gelir. Eskiden köy çayırında veya köy kahvesinde yapılan düğünler artık düğün salonlarında yapılmaktadır. Kına geceleri ise ekseriyet babaevinde yapılır. Köye gelin gelenlere istisnasız "yenge", köye yerleşen damatlara da "enişte" denir. Köy kökenli kişiler "yerli", daha sonra yerleşenler ise "gelme" olarak nitelendirilir.

Asker uğurlamaları eğlence ile gerçekleşmektedir. 23 Nisan, 19 Mayıs ve 29 Ekim Bayramları okul bahçesinde, köy erkanının ve ahalisinin katılımı ile ve coşkuyla kutlanır. 30 Ağustos ise okul tatiline denk geldiği için kutlanamamaktadır. Her sene mayıs ayında Hıdırellez ateşi yakılır ve dilekler tutulur. Bu gelenek son yıllarda artık uygulanmaz olmuştur.

Daha güzeldi. Köy ahalisi topyekün birbirini tanır ve yardımlaşırdı. Gençler, yaşlıyı sayar, yaşlılarsa gençleri severdi. Halen bu saygı ve sevgi devam etmektedir. Askerlik bitmeden kahvelere girilmez, köy, hayvancılık, bahçecilik ve ormancılıkla geçinirdi. Şimdiki gibi sat araziyi, yat aşağı mantığı yoktu. Artık eski köy yok. Bahçecilik tamamen, hayvancılık ve odunculuk kısmen bitmiş durumdadır. Araziler hattâ meralar bile satılmış durumdadır.

Köy ağızından bazı söyleyişler ve deyimler şöyledir: 
"Keraneci, deyyus, imanı kandilli, severim muhabbetini, veh ulan be, hoba, höbe, pampur, geçmişi boklu."

Yukarı Köy, Dere Mahallesi, Aşağı Mahalle, Samsun Mahallesi, Köy meydanı, Köy çayırı, Ayvacık, Kız Taşı, İncirli Bahçe, Tatlı Su, Kanlı Bostan, Sarı Tepe, Terlemez, Manda Baş, Sümer Bank, Askeriye, Işıldak, Tabya Altı, Sivri Koz, Kireçli, Lağımlar, Ihlamur Dere, Sofa Dere, Koru Boyu, Yanıklı, Kilise Mevkii, Kule Mevkii, Gürgen Suyu, Üvez Tarla, Gavur çeşme, Baba Ağaçlar, Leylek Yuvası, Kestane Bayırı, Yel Bayırı, Taşlık Bayırı, Dört Yol, Kara Kütük, Uzun çayır (Uzun Tarla), Çamlık, Top Ağaçlar, Kaya Alanı, Açmalar, Ağlamış, Kokmuş, Kavak Dere, Sivri Tepe, Diş Budak Dere, Kayış Koparan, Baş Koparan, Tokmaklı, Yorgancı Çiftliği, Kuyu Başı, Dere Boyu, Orta Geçit ve Odun Bar. Ancak hızlı yapılaşmayla birlikte adı geçen köy mıntıka ve mevkilerinin bazıları topografik olarak özelliklerini kaybetmiş ve yapılaşmaya kurban gitmiştir. Ecdadımız bu mevkilerde yıllarca tarla ekmiş, bağ-bahçe yapmış, hayvan sürümüş, odun kesmiş, torluk yakmıştır.




Esenkent, Kars

Esenkent, Kars ilinin Merkezine bağlı bir köydür.

Kars il merkezine 40 km uzaklıktadır.

Köyün ekonomisi tarım, hayvancılığa ve turizme dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır ve taşımalı eğitim sistemi mevcut değildir. Köyün içme suyu şebekesi var ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ama PTT acentesi vardır. Esenkent'in sağlık evi vardır. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol 4 şeritli asfalt olup köyde elektrik , sabit telefon ve İnternet Ağı Mevcuttur.





Mezra, Kars

Mezra, Kars ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür. Kars-Susuz karayolunun kenarında kurulmuştur.

Köy halkı, Karapapak/Terekeme Türklerindendir.

KARAPAPAK/TEREKEME TÜRKLERİ Aşireti kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır. Karapapak Aşireti nüfusu bulunmaktadır. 
Geleneklerine sahiptirler.Akrabalık bağları oldukça güçlüdür.

Kars il merkezine 15 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır ve taşımalı eğitim sistemi mevcuttur. Köyün içme suyu şebekesi var ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ama PTT acentesi vardır. Mezra´nın sağlık ocağı faal bir şekilde hizmet vermektedir. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol stabilize olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Verimli, Kars

Verimli, Kars ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün yazılı bir tarihi geçmişi yoktur. Bu zamana kadar kimse merak edip tarihi geçmişini kaleme almamış. Ağızdan ağza gelen söylentilerle köydeki yaşlı insanların anlattıklarına göre kökeni Şanlıurfa'dan gelmektedirler. Verimli Köyü Kars merkeze 31 km. Uzaklıktadır. Merkezi bir köy olup 4 Köyün Öğrenimi burada yapılmaktadır. Köyde bir dere buluyor. Bu dere Sani Köy gelip, köyün ortasından geçip Ali köye akmaktadır. Ama sadece yazın yağmur yağdığı zaman akar şimdilerde ne hikmettir bilinmez eski günlere bakarak yeterince yağmur ve kar yağmıyor. Haliyle kurumuş bir dere olduğundan ismi Kurudere olarak adlandırılır. Köyde susuzluk iki yıl öncesine kadar vardı, Türkmaşin köyü ile yapılan anlaşmaya göre Hacı Mıho yaylasına karşılık su verilmiştir. Kışın kar yağdığı zaman ara sıra su donsa da yine de su sorunu yok şimdilik.
Köyün asıl adı Hacı Mıho dur. Daha sonra Verimli Olarak değiştirilmiştir, Resmi olarak verimli olsa da halk arasında Hacı Mıho olarak biliniyor.

Beydilli (Badıllı) Türkmenleri kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Kars il merkezine 31 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır ve taşımalı eğitim sistemi mevcuttur. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ama PTT acentesi vardır. Verimli´nin sağlık evi olmasına rağmen faal değildir. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol stabilize olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Columbia Uzay Mekiği

Columbia Uzay Mekiği, uzaya çıkan ilk uzay mekiğidir. İlk görevinde uzay mekiğinde sadece 2 tane astronot vardı. Bu 2 astronotun adları John W. Young ve Robert L. Ciripen'di. İlk uçuş (STS-1) görevinde 2 astronot uzay mekiğinde uzay yürüyüşü yapmıştır. İlk kez uçuş tarihi 12 Nisan 1981'dir. Bir arıza nedeniyle dönüş yolculuğunda (1 Şubat 2003) infilak etti.




Işıklı Gölü Barajı

Işıklı Gölü Barajı, Denizli'de, 1950-1953 yılları arasında Işıklı Gölü çevresinin setlenerek bir su rezarvuarı haline getirilmesiyle oluşturulmuş bir barajdır.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın akarsu yatağından yüksekliği 7,50 m., normal su kotunda göl hacmi 237,80 hm, normal su kotunda göl alanı 64,00 km'dir. Baraj 50.486 hektarlık bir alana sulama h