lar, tüketim üzerinden bu büyüklükte bir verginin toplanmasının güç olacağını ve yaygın olarak vergi kaçırmaya yol açacağını savunmaktadırlar. Ayrıca önerilen vergi oranının hali hazırdaki vergi sistemine göre daha az gelir getireceğini dolayısıyla bütçe açığının artmasına yol açacağını öne sürmektedirler.





Postmodern müzik

Postmodern müzik. 1950'li yıllarda müzik, Olivier Messiaen’in ‘Total Serialism’ tekniğiyle tam bir kuralcılık içindeydi. Eserin önceden belirlenmiş değişkenleri, müzik sanatının bilgisayar programcılığına benzetilebilecek derecede kurgulanmasına olanak tanıyordu. Kyle Gann bu görüşün doruğa ulaşmasından ve durduralamayan karmaşaya yol açmasından sonra minimalizmin sadeleştirmeye beklenen dönüşü gösterdiğini öne sürdü. Aynı zamanda Gann, müzikteki dizisellik kaynaklı gelişmelerin, analitik elemanlara ve yapısal yeniliklere odaklı olduğunu ve nota yazımında duyuluşundan çok görsel olarak tanımlanabilecek tek taraflı gelişmeler olduğunu ortaya koydu. Teknolojinin müzik sanatına eşlik etmesiyle birlikte ise önce deneysel çalışmalar ve ardından bu yeni oluşumun getirdiği sayısız müzik türü ortaya çıktı. ‘loop’ adı verilen pasajlarla müzik, minimal bir döngü içine zaten girmişti. Ancak minimalist müzik bu loop’ların en yalın anlatımın sunulduğu ve tüm eser boyunca tekrarlandığı eserler için kullanılan bir terim oldu. 20. yüzyıl klasik müzik edebiyatında Philip Glass, Steve Reich, John Tavener, Michael Nyman, Arvo Part ve Henryk Gorecki önemli besteciler arasında yer almaktadır.




Minimalist müzik

Minimal müzik, sınırlı veya minimal düzeyde müzik malzemeleri kullanılan bir sanat müziği türüdür.

1950'li yıllarda müzik, Olivier Messiaen'in "Total Serialism" tekniğiyle tam bir kuralcılık içindeydi. Eserin önceden belirlenmiş değişkenleri, müzik sanatının bilgisayar programcılığına benzetilebilecek derecede kurgulanmasına olanak tanıyordu. Kyle Gann bu görüşün doruğa ulaşmasından ve durduralamayan karmaşaya yol açmasından sonra minimalizmin sadeleştirmeye beklenen dönüşü gösterdiğini öne sürdü. Aynı zamanda Gann, müzikteki dizisellik kaynaklı gelişmelerin, analitik elemanlara ve yapısal yeniliklere odaklı olduğunu ve nota yazımında duyuluşundan çok görsel olarak tanımlanabilecek tek taraflı gelişmeler olduğunu ortaya koydu.

Teknolojinin müzik sanatına eşlik etmesiyle birlikte, önce deneysel çalışmalar ve ardından bu yeni oluşumun getirdiği birçok müzik türü ortaya çıktı. "loop" adı verilen pasajlarla müzik, minimal bir döngü içine zaten girmişti, ancak minimalist müzik bu loop'ların en yalın anlatımın sunulduğu ve tüm eser boyunca tekrarlandığı eserler için kullanılan bir terim oldu. 20. yüzyıl klasik müzik edebiyatında Philip Glass, Steve Reich, John Tavener, Yann Tiersen, Michael Nyman, Arvo Part ve Henryk Gorecki önemli besteciler arasında yer almaktadır.




Chaim Soutine

Chaïm Soutine (d. 13 Ocak 1893 – ö. 9 Ağustos 1943), Beyaz Rusya'da doğmuş, Yahudi, dışavurumcu ressam. Soyut dışavurumculuğun selefi olarak kabul edilir. Ayrıca, Rembrandt ve Chardin'in örnek olduğu Avrupa'nın geleneksel resimlerinin de yandaşı ve destekçisi olarak tanınır.

Soutine, Minsk yakınlarındaki Smilavichy köyünde dünyaya geldi. On bir çocuklu bir terzisinin onuncu evladıydı.

1910'dan 1913'e kadar Vilnius'ta Vilna Güzel Sanatlar Akademisi'nde okudu. 1913'te arkadaşları Pinchus Kremegne ve Michel Kikoine ile birlikte Fransa'ya göç etti. Paris'te Fernand Cormon'un eğitmenliğinde Güzel Sanatlar Okulu'na (École des Beaux-Arts) devam etti. Eğitimi sırasında kişisel bir bakış açısı ve resim tekniği geliştirdi.

Bir süreliğine, arkadaşları ile genelde çok çalışan ressamların yaşadığı Montparnasse bölgesindeki La Ruche'de kaldı. Burada Amedeo Modigliani ile arkadaş oldu. Modigliani, ressamın çok sayıda portresini yaptı. Bu portreler arasında en meşhuru 1917'de sanat tüccarları Léopold Zborowski'nin dairesinin kapısına yaptığıdır. Zoborowski, Soutine'i I. Dünya Savaşı sırasınca desteklemeye devam etti. Almanların Paris'i bombalaması sırasında Soutine'i de alarak Nice'e kaçtı.

1923 yılında, Amerikalı koleksiyoncu Albert C. Barnes, ressamı stüdyosunda ziyaret etti ve altmış adet resmini o gün satın aldı.

Soutine, bir keresinde stüdyosuna bir hayvan cesedinin gövdesini getirerek bütün komşularını korkuttu. Daha sonra bu gövdenin resmini yapacaktı ("Sığırın Gövdesi"). Komşular pis koku sebebiyle polise gittiler. Bu yüzden Soutine'e hijyenin önemine dair bir ders bile verildi. Şubat 2006'da, Soutine'in "Sığırın Gövdesi" isimli tablosu Londra'dan ismi açıklanmayan bir alıcıya 7.8 milyon sterline satıldı.

Soutine, 1920'dan 1929'a kadar en önemli olarak kabul edilen eserlerini üretti. Resimlerini çok nadir olarak sergiledi. Fakat 1937'de Paris'te düzenlenen Bağımsız Sanat Sergisi'nde yer aldı. Bu serginin sonunda büyük bir ressam olarak çağrılmaya başlandı. Bu olaydan kısa bir süre sonra Fransa, Almanlar tarafından işgal edildi. Bir Yahudi olarak, Soutine, Fransa'nın başkentinden Gestapo'ya yakalanmamak için kaçtı. Oradan oraya savrularak, kimi zaman dışarıda, ormanda yatarak günlerini geçirdi. Ülser rahatsızlığı vardı ve kanamaları çok artmıştı. Bu yüzden bulduğu emniyetli yeri terk edip tekrar Paris'e kendisine acil müdahale yapılabilecek olan yere döndü. 9 Ağustos 1943'te, Chaim Soutine ülserden öldü. Paris'teki Montparnasse Mezarlığı'na gömüldü.

Bazı Çalışmaları:






Musoma

Musoma, Tanzanya'da bir şehirdir. Kent, Tanzanya'nın kuzey kesiminde, Victoria Gölü'nün doğu kıyısında kurulmuştur.

Kent, 2002 sayımlarında göre 103.497 kişilik bir nüfusa sahiptir. Kentin kuruluşu, 19. yüzyıla kadar uzanmaktadır. Alman sömürge birlikleri tarafından kurulan kent, günümüzde Afrikalı ve Avrupalı iş adamlarının merkezi balıkçılık merkezlerinden biridir. Kentte turizm diğer faaliyetlere göre sönüktür. Ancak bölgede Kenya-Tanzanya hattından geçen yolcular için oteller mevcuttur. Kentte 12 etnik grubun yaşadığı bilinmektedir.




Nail Çakırhan

Nail Çakırhan (d. 1910, Ula - ö. 10 Ekim 2008, Muğla) Türk gazeteci, şair, uluslararası ödüllü mimar ve restoratör.

Nail Vahdeti Çakırhan, ikinci ismi Vahdeti'den esinlenerek şiirlerinde kendini Nail V. imzası ile tanıttı . Geleneksel mimariyi günümüze taşıyarak inşa ettiği yapılarla güneybatı Anadolu geneline ve özellikle de Akyaka mimarisine damgasını vurmuş ve 1983 yılında dünyanın en saygın mimarlık ödüllerinden Ağa Han Uluslararası Mimarlık Ödülü'nün sahibi olmuştur. Mimarlık eğitimi görmediği halde bu ödülü alan ilk kişidir. Türkiye'nin ilk kadın arkeologlarından Halet Çambel'in eşidir.

1910 yılında Ula'da doğdu. Muğla idadisi'ndeki ilk ve orta öğreniminin ardından Konya Lisesi'ne yatılı olarak girdi. Ahmet Hamdi Tanpınar, Saadettin Nüzhet Ergun gibi öğretmenlerin öğrencisi oldu.

Lisedeyken şiirler yazmaya başladı ve 17 yaşında Konya'da "Kervan" dergisini çıkardı. Lisenin son sınıfında yazdığı bir şiir yüzünden gözaltına alınması sonrasında Atatürk'ün telefon talimatıyla serbest bırakıldı. Ancak aynı şiir yüzünde İstanbul'da hakkında dava açıldı. Şiiri çok beğenen Nâzım Hikmet, onu İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrencilerinin yayımlamakta olduğu Hareket dergisinde tarafından yayımlanmıştı. Bu dava vesilesiyle ünlü şairle tanıştı. Temyiz sonucu bu davadan da beraat etti.

Liseyi başarıyla tamamlayıp parasız yatılı olarak yüksek öğrenim yapma hakkı kazanan Çakırhan İstanbul Tıp Fakültesi'nde başladığı öğrenimi yarıda bırakıp Hukuk Fakültesi'nde eğitimine devam etti ancak bu mesleğe de ısınamayınca Edebiyat Fakültesi'ne girdi ve Nâzım Hikmet'in önerisi ile, onun yayınladığı "Resimli Ay" dergisinde çalışmaya başladı. Bir yandan da Cumhuriyet gazetesinde düzeltmenlik yaptı, şiirler yazmaya devam etti. 1930'da Nazım Hikmet ile birlikte 1+1=Bir adlı ortak şiir kitabını çıkardılar. Bir süre Nazım'ın babasının evinde birlikte yaşadılar, komünist teşkilat kurmak suçundan birlikte gözaltına alındılar.

Çakırhan, 1932-1933'de cezaevinde kaldı. 1934 yılında kimseye haber vermeden Sovyetler Birliği'ne gitti ve Moskova Doğu Halkları Üniversitesi'nde iki buçuk yıl sosyalist ekonomi derslerine devam etti. Bir Rus kızı ile ilk evliliğini yaptı. 1937 yılında yaklaşmakta olan dünya savaşı tehlikesinden ötürü SSCB yönetiminin öğrencilerin ülkelerine dönmesi talimatı üzerine, 8 aylık eşinden boşanıp yurda dönmek zorunda kaldı. Oğlunu ancak 42 yıl sonra görebilmiştir .

Çakırhan, yurda dönüşünün ilk ayında askere alındı. Aynı yılın sonlarında çürüğe çıkarak askerden ayrıldı ve 1938'de Tan Gazetesi'nde çalışmaya başladı, bu arada başka çeşitli işler de yaptı. Aynı yıl, arkeolog profesör Halet Çambel ile tanıştı ve ailelerinin karşı çıkmasına rağmen evlendiler.

1946'da Sabiha Sertel ve Zekeriya Sertel tarafından çıkarılan Görüşler dergisinin sekreterliğini yaptı. İlk sayısından sonra kapatılan bu dergi süreci sonrasında 1946- 1950 dönemini hapiste geçirdi. 1950- 1951'de Halet Çambel ile birlikte İtalya, Fransa, İsviçre, Avusturya'da kaldılar.

Mimarlık kariyerine ilk adımını, yine Halet Çambel'in Profesör Bossert ile birlikte kazılarını yürütmekte olduğu Karatepe'de attı. Karatepe çıplak beton açık hava müzesini, kazı evini ve diğer binaları inşa etti.

1963'te Ankara'da, projesi Turgut Cansever'e ait Türk Tarih Kurumu binasının inşaatını gerçekleştirdi. Almanya Büyükelçiliği'ne bağlı Alman Lisesi'nin yapımını üstlendi. Halet Çambel'in Chicago Üniversitesi ile işbirliği içinde kazılara başladığı Ergani'de bir kazı evi yaptı.

Halet Çambel - Nail Çakırhan çifti, Nail Çakırhan'ın bozulan sağlığı nedeniyle doktorların tavsiyesi üzerine 1970'de Akyaka'ya yerleşti. Nail Çakırhan burada geleneksel mimari özelliklerini günümüz şartlarıyla buluşturan ve çevre ve doğayla bütünleştiren bir ev inşaatı gerçekleştirdi. Ardından arkadaşlarından, özel kişilerden ve turizm işletmelerinden benzer evler yapması için teklifler aldı ve alanında bugün Akyaka Evleri diye bilinen ekolü oluşturdu.

Beton yerine ahşap evler inşa ederek çevreye saygılı mimariye öncülük etmesi kendisine 1983'te, dünyanın en saygın mimarlık ö