rbije-OSS) tarafından yönetilen ve Sırbistan’ı uluslararası kadın voleybol müsabakalarında temsil eden takımdır. 1949’dan 2002 yılına kadar Yugoslavya adıyla, 2003’ten 2006 yılına kadar Sırbistan-Karadağ adıyla uluslararası yarışmalara katılmıştır. Antrenörü Zoran Terziç’tir. 30 Kasım 2009 tarihi itibarıyla FIVB dünya sıralamasında 8. sırada bulunmaktadır.




Sırbistan'nın 2008 Pekin Olimpiyat Oyunları'nda yer alan kadrosu.





Tamamlama

Tamamlama, bir şeyin eksiğini tamamlayarak onu bir bütün haline getirmektir. Ayrıca, aşağıdaki anlamlarda da kullanılır.






Maku

Maku (Farsça: ماکو, Azerice: Daşmakı), İran'ın Batı Azerbaycan Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin aynı isimli Maku şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmî nüfusu 41.865 kişi ve 10.428 hanedir.

Türkiye sınırına (Gürbulak gümrük kapısına 15 km) yakın bir il merkezidir. Nüfusunun çoğunluğu Azerbaycan Türkleridir ve şehirde Türkçe konuşulmaktadır. Batı Azerbaycan’ın kuzeyinde Türkiye ve Azerbaycan'la ortak sınırları bulunmaktadır.

Türkiye-İran sınırında yer alan Azerbaycan Türkleri'nin yaşadığı bir şehirdir. Kentten Hazar Denizi'ne dökülen Akçay Nehri geçer. İran'ın küçük Bağdat'ı olarak bilinir.

Ağrı'ya 5 km uzaklıktadır. Kentin batısında Gürbulak sınır kapısı bulunur.




Polonya kadın millî voleybol takımı

Polonya Kadın Millî Voleybol Takımı, Polonya Voleybol Federasyonu (Polski Związek Piłki Siatkowej-PZPS) tarafından yönetilen ve Polonya’yı uluslararası kadın voleybol müsabakalarında temsil eden takımdır. Antrenörü Jerzy Matlak’tır. 30 Kasım 2009 tarihi itibarıyla FIVB dünya sıralamasında 10. sırada bulunmaktadır.








Hollanda kadın millî voleybol takımı

Hollanda Bayan Millî Voleybol Takımı, Hollanda Voleybol Federasyonu (Nederlandse Volleyball Bond-NeVoBo) tarafından yönetilen ve Hollanda’yı uluslararası bayan voleybol karşılaşmalarında temsil eden takımdır. Antrenörü Giovanni Guidetti. 30 Kasım 2009 tarihi itibarıyla FIVB dünya sıralamasında 9. sırada bulunmaktadır.








Franny ve Zooey

Franny ve Zooey, Jerome David Salinger'ın ilk kez 1961 yılında yayımlanan kitabı. Kitap, "Franny" isimli öyküden ve "Zooey" isimli novelladan oluşmaktadır. Yirmili yaşlarda iki kardeş olan Franny ve Zooey Salinger'ın eserlerinde sıklıkla yer bulan Glass ailesinin en genç üyeleridir. Kitapta 1955 Kasım'ındaki uzun bir haftasonu anlatılır.

İlk bölüm "Franny" ikinci bölüme göre oldukça kısadır. Yale maçının olduğu haftasonunda adı verilmeyen bir üniversite şehrinde geçer ve çevresinde gördüğü bencillikten ve yapaylıktan bıkan bir ünversiteli kızın hikâyesini anlatır.

İkinci bölüm "Zooey"'e adını veren karakter, Franny'nin beş yaş büyük ağabeyidir. Zooey hisleri törpülenmiş bir dâhidir ve yazarın deyişiyle 12 yaşında Mary Baker Eddy'ninkiyle boy ölçüşecek kelime haznesine sahiptir. Franny ailesinin Manhattan'daki evinde ruhani ve varoluşsal bir sinir krizi geçirmekte ve annesi Bessie'yi fena halde endişelendirmekdir ancak ağabeyi Zooey sevgisi, anlayışlı ve bilgili sözleri ile kardeşinin yardımına koşar.

"Franny"'de Franny Glass'ın üniversiteli sevgilisi Lane Coutell'le hafta sonundaki randevusunu anlatır. "Franny"'nin nerede geçtiği belirsizdir. John Updike 1961'de yaptığı eleştiride "Birinci hikâyede Franny, Smith benzeri bir üniversiteden Yale maçının yapılacağı herhalde Princeton olan okula gelir." diye yazdı. Franny'nin yanında taşıdığı kitap, devamlı dua ve ruhani aydınlanmayı anlatan "Bir Rus Gezgincinin Anıları"'dır.

Çift birlikte öğle yemeğine gider. Lane hırslı ve kendini beğenmiştir. Franny'i şık bir yere götürür ve onu Flaubert üzerine yazdığı makaleyi basmak istediklerini söyleyerek etkilemeye çalışır. Franny sıkkın görünmekte, üniversite eğitiminin önemini sorgulamakta ve Lane'in arkadaşlarının değerini tartmaktadır. Hiçbir şey yemez, pasatura sigara içer. Kendini kötü hissettiği için tuvalete gider ve orada ağladıktan sonra kendisine gelir. Lane, Franny masaya döndükten sonra yanındaki kitap hakkında sorular sorar. Franny umursamaz bir şekilde kitabın adının "Bir Rus Gezgincinin Anıları" olduğunu ve bir gezginin "sürekli dua etmenin gücünü" nasıl keşfettiğini söyler. İsa Duası olarak da bilinen bu ibadet şeklinde aynı Zen koan'da olduğu gibi dua öyle içselleştirilir ki aynı kalp atışı gibi bilinçdışı yapılan bir faaliyet halini alır ve nihayetinde aydınlanmayı sağlar. Lane bu hikâyeden çok partiye ve maça yetişmeyi düşünmektedir. Ama Franny bayılınca başından ayrılmaz ve haftasonu etkinliklerini erteler. Kız arkadaşı kendine geldikten taksiye biner ve Franny'i yalnız bırakır; Franny'se devamlı dua etmeyi denemektedir.

"Zooey", Franny'nin sinir krizi geçirmesi hikâyesinin devamıdır. Franny'nin New Haven yolculuğundan iki gün sonra, Pazartesi günü geçer. Bu öykü aynı zamanda Glass ailesi geçmişi hakkında da önemli bilgiler verir. Glass ailesinin çocuklarının sıradışı yetişme şekli, radyoda çocuk dâhiler olarak yer almaları ve yemek masasında yapılan felsefe sohbetleri aralarında tuhaf bir bağ kurmuş ve birbirlerini başka herkesin anlayabileceğinden daha iyi anlar hale gelmişlerdir.

Novellanın başında Zooey küvetin içinde yıkanıp sigara içmekte, bir yandan da ağabeyi Buddy Glass'tan gelen dört senelik bir mektubu okumaktadır. Annesi Bessie banyoya girer ve oğluyla uzun bir konuşma yapar. Bessie kızı Franny'nin varoluşsal bunalımının duygusal bir çöküntü haline geldiğini düşünerek endişelenmektedir. Sohbetleri sırasında Zooey sürekli olarak annesine takılır ve onunla ağız dalaşı yapar ve tekrar tekrar banyodan çıkmasını ister. Bessie'yse Zooey'nin bu davranışlarına anlayışla yaklaşır ve Zooey'nin giderek ağabeyi Buddy'e benzemeye başladığını söyler.

Bessie gittikten sonra Zooey giyinir ve oturma odasına gider. Franny'i koltukta kedileri Bloomberg ile oynarken bulur ve onunla konuşmaya başlar. İsa Duası'nı ezberlemesinin nedenlerini sorgulayarak Franny'i üzdükten sonra ağabeyleri Seymour ve Buddy'nin yatak odasına gider ve kapının arkasındaki felsefe sözlerini okumaya başlar. Biraz düşündükten sonra Zooey Franny'i telefonla arar ve kendisinin ağabeyi Buddy olduğunu söyler. Franny işletildiğini sonradan fark etse de Zooey'le konuşmaya devam eder. Franny'nin yıllar önce intihar eden ağabeyleri Seymour'a (Salinger'ın diğer bir öyküsü olan "Muz Balığı İçin Mükemmel Bir Gün"'de bu hikâye anlatılmaktadır) saygı gösterdiğini bildiğinden, Zooey onun kendisine söylediği bazı bilge sözleri Franny'le paylaşır. Telefon konuşmaları bittikten sonra Seymour'un öğütünün esas "gizemi" ortaya çıktığı için Franny bir anlığına Zooey'nin söyledikleriyle sanki anlık bir ruhani aydınlanma geçirmiş gibi olur.

Salinger'ın Zen Budizm'i ve Hinduizm gibi uzakdoğu dini felsefelerine olan ilgisi kitap boyunca ve özellikle ikinci bölümde dini yapıtlardan alınan sözler kısmında kendini gösterir. İkinci bölümün başında kitabın yazarı Buddy Glass kitabın mistik bir hikâye mi yoksa bir aşk hikâyesi mi olduğunu sorgular ve aşk hikâyesi olduğunda karar kılar. Gerald Rosen 1977 tarihli "J. D. Salinger Eserleri'nde Zen" isimli kitabında "Franny ve Zooey"'nin modern bir Zen öyküsü olarak ele alınabileceğini, ana karakter Franny'nin roman boyunca cehalet halinden aydınlanmanın bilgeliğine ulaştığını yazar.

"Franny ve Zooey", "New Yorker" dergisinde iki hikâye olarak yer aldı. "Franny" dergide Ocak 1955'te, "Zooey" ise Mayıs 1957'de yayınlandı. Kitap olarak ise Eylül 1961'de basıldı. Türkçeye Ömer Madra tarafından yapılan çevirisi Yapı Kredi Yayınları'ndan ilk olarak 1993'te basıldı.




Yükseltin Tavan Kirişini, Ustalar ve Seymour: Bir Giriş

Yükseltin Tavan Kirişini, Ustalar ve Seymour: Bir Giriş, 1963 tarihli Jerome David Salinger kitabı. Amerika'da 1963 yılında en çok satan 3. kitap olmuştur.

"Yükseltin Tavan Kirişini, Ustalar", "New Yorker" tarafından basılmış bir öyküdür.

Diğer tüm Glass ailesi öyküleri gibi "Tavan Kirişi" de en büyük ikinci ağabey olan Buddy Glass hikâyenin "yazar"ıdır. Öyküde Buddy, II. Dünya Savaşı sırasında 1942'de ordudan izin alıp ağabeyi Seymour'un nikahına gelmesini ve nikahın yapılmamasından sonra olan bitenleri anlatır. Bu öyküde meydana gelenler Seymour'un 1948'deki intiharına zemin hazırlayacaktır. Seymour okurların bildiği şekilde Buddy'nin ve nikaha gelen ziyaretçilerin gözlerinden anlatılır. Bu kimselerin içinde Nikahın olduğu yerden ayrılırlarken Buddy'le aynı limuzine binen iri yarı bir kadın olan baş nedime bulunmaktadır. Yolcuların geri kalanı (nedimenin kocası Robert, Muriel'in babasının sağır dilsiz amcası ve Helen Silsburn adında orta yaşlı bir kadın) Buddy'nin Seymour'un kardeşi olduğunu bile bilmez. Hikâye boyunca nedime nikaha gelmediği için Seymour'u yerden yere vurur ve Muriel'in annesinin ne kadar akıllı olduğunu ve Seymour'un davranışları hakkında söylediklerinin nasıl bir bir çıktığını söyler. Sohbet ve Buddy'nin itirazı Salinger'ın yargılayıcı ve duyarsız insanlara olan sinirini yansıtmaktadır. Zen usulü bir kabulün olduğu yerde garez yer alamaz. Hikâyenin bir noktasında Buddy, Seymour'un günlüğünü bulur. Kimse görmeden alıp banyoya götürür ve Seymour'un ağzından duyacağımız tek diyaloğu burada okuruz. Daha sonra yayınladığı "Hapworth 16, 1924"te Buddy mektubun kelimesi kelimesine aktarıldığını ve aktarılanların kendisinin değil Seymour'un düşünceleri olduğunu söyler. Bu noktada artık iki kardeşi ayıran zar tamamen saydam hale gelmiştir ve peşi sıra gelen hikâye de bunu kanıtlar.

En büyük Glass çocuğu Seymour diğer öykülerden bazılarının (Muz Balığı İçin Mükemmel Bir Gün, Seymour: Bir Giriş, Hapworth 16, 1924) aksine burada baş kahramanı değildir. Seymour genellikle yazar olan kardeşi Buddy'nin gözlerinden anlatılır, Buddy de dâhi ağabeyinin gölgesi altında yaşamaktan memnun gibidir.

Hikâyenin adı, Boo Boo Glass'ın ailenin evindeki banyonun aynasında Seymour'a bıraktığı bir notun ilk dizesidir. Notun kendisi de Lesboslu Yunan şair Sappho'nun bir şiirinden alınan bir dizedir:

"Seymour: Bir Giriş" de aynı şekilde "New Yorker"'da basılmıştır.

Başlığın da belirttiği gibi Buddy'nin ağzından anlatılan öyk