olması için kum renkli tuğlalarla yapılmıştır. Yapının sonununda ve batısında Namaz salonu bulunur. Tavanı açık mavi sütünler taşır ve bütün sütünlerin tamamı dörtgen biçimindedir. Yapı kendisini özgü mozaiklerle ve renkli arabesk tarzında süslenmiştir ve "Çin'deki İslami Mimarlık örneği" unvanı verilir.






Limasol kazası

Limasol kazası, Kıbrıs Cumhuriyetinin altı kazasından biridir. Kıbrıs Cumhuriyeti'ın liman şehirlerinden biri olan Limasol buradadır. Birleşik Krallık'ın Agrotur ve Dikelya adlı askeri üstü bu bölgede yer alır.




Larnaka kazası

Larnaka kazası, Kıbrıs Cumhuriyeti'ndeki altı kazadan biridir. Merkez şehri Larnaka'dır.

Türk Silahlı Kuvvetleri'nin 1974 yılında yaptığı harekâttan itibaren Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti tarafından Larnaka kazası'nın küçük bir bölümü Lefkoşa İlçesi'ne dahil edilmiştir.





Lexus IS

Lexus IS, Lexus'un 1998 yılında piyasaya çıkardığı otomobildir. Toyota Avensis'in temelini paylaşmaktadır. 2005'te ise 2.nesil IS satışa sunulmuştur.En hızlı versiyon IS-F'dir.

Benzinli

Dizel

Bilgi kutusu kaynağı İngilizce Vikipedi'dir.




Baf kazası

Baf kazası (Rumca: Επαρχία Πάφου / Eparxia Pafou), Kıbrıs Cumhuriyeti'ndeki altı kazadan biridir. Merkez şehri Baf'tır. Bu kazanın kontrolü uluslararası alanda tanınmış Kıbrıs Cumhuriyeti'nin elindedir. Baf kazasının içinde dört belediye bulunur: Baf, Yeroşibu, Peyia, ve Poli.




Gewehr 98

Gewehr 98 (kısaca G98 ya da Gew 98), 1898'ten 1935'e kadar Alman piyadelerinin standart piyade tüfeğidir. 1935'te hizmete giren Mauser Kar 98k, bu tüfeğin karabina modelidir. Birçok savaşta kulanılmıştır. Günümüzde bile sağlam olanları ve sonradan üretilenleri av için kullanılmaktadır. Osmanlı İmparatorluğu ordusunun ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından en çok kullanmış olduğu tüfeklerden biridir. 1950 yılında Türkiye'nin Kore Savaşı'na girmesiyle M1 Garand TSK'nın envanterine girdi ve Gewehr 98 kullanımdan çıkarıldı.

G98, 740 mm'lik uzun bir namluya sahiptir. Karabina modelinden çok daha hızlı bir namlu çıkış hızına sahiptir. Standart olarak zamanında askerlere süngü ile gelirdi. Kundak içi mermi yuvası 5 mermi alır. Sürgülü olduğu için her atıştan sonra mermi sürgü çekilerek el yardımıyla dışarı atılır. Sürgü geri itildiğinde tüfek tekrar atışa hazır hale gelir. 5 mermi aynı anda bir kılavuz metal parçasıyla üstten bastırılarak silah doldurulur. Standart 7.92x57mm Mauser mühimmat kullanır.

Bu tüfekler, Osmanlı İmparatorluğu'nun envanterine II. Abdülhamit zamanında girmiştir.Osmanlı İmparatorluğu, ABD'nin silah satmayı durdurması üzerine II. Abdülhamit'in girişimleri ile Alman İmparatorluğu'ndan bu silahları almayı başarmıştır.Alman İmparatorluğu müttefik arayışında olduğundan Osmanlı-Alman işbirliği gerçekleşmiştir.II. Wilhelm bu yakınlaşmanın üzerine bugün Alman Çeşmesi olarak bilinen çeşmeyi hediye etmiştir.Çok iyi tüfekler olması ve o zamana kadar daha iyileri geliştirilememesi nedeniyle uzun yıllar Türkiye Cumhuriyeti'nde de hizmet vermişlerdir. Üretilen tüfeklerde seri numarası üzerinde kullanan ülkenin amblemi vardır. Türk tüfeklerinin çoğu Amerikan M1 Garand'ın kullanılmaya başlaması ile hurda olarak yurtdışına satılmıştır. Bugün ABD ve Avrupa'da sivil koleksiyonerler arasında sürgü sisteminin üstündeki seri numarasının yanında ay-yıldız olan Türk Mauser'leride bulunmaktadır. Bu tüfekler ABD'de kuvvetli ve ucuz oldukları için sivil avcılar ve atışçılar tarafından kullanılmaktadır. Bir tabancanın ortalama 600 dolar olduğu ABD'de bu tüfekler 100 dolara satılmaktadır. Türkiye içinde de siviller arasında az sayıda olsa da bu tüfeklerden halen bulunmaktadır. Bu tüfekler uzun yıllar model adı olan 98 yerine marka adı olan Mauser adıyla tanınmıştır. Bu nedenle Türkçeye Mavzer tüfek deyimi yerleşmiştir. Cumhuriyet döneminde Kırıkkale'de modifiye edilmiş Türk Mauser modelleri üretilmiştir. Bunlar "Kırıkkale 38" adıyla bilinir.

1915'te 15,000 Gewehr 98 tüfeği dürbün ile keskin nişancı tüfeğine dönüştürüldü. 2.5x ve 3x yakınlaştırmalı dürbünler hem asker hem de sivil alanda kullanıldı.
Süvari ve hızlı mekanize birlikler için daha kısa namlulu bir karabina Gewehr 98 varyantıdır.

Bir başka karabina Karabiner 98b varyantıdır.

Alman İmparatorluğu ve müttefikleri, I. Dünya Savaşı'nda bu tüfekle donatılmıştır. Türk Kurtuluş Savaşı'nda da kullanılmıştır. Çağının gelmiş geçmiş en iyi 2 silahından biriydi. I. Dünya Savaşı'ndan önce İspanya-Amerika Savaşı'nda kullanılıp, daha sonraları Çin'de meydana gelmiş olan Boxer Ayaklanması'nı bastırmak için kullanılmıştır. Aynı zamanda Herero ve Namaka Soykırımı ve Çin Devrimi'nde de kullanılmıştır. I. Dünya Savaşı'ndan sonra İspanyol İç Savaşı'nda Francisco Franco'ya bağlı İspanyol falanjları tarafından kullanılmıştır. II. Dünya Savaşı'na az bir zaman kala Çin-Japon Savaşı'nda kullanıldı. II. Dünya Savaşı'nda ise Gewehr 98'ler Nazi Almanyası tarafından geliştirildi ve Mauser Kar 98k tüfeği ortaya çıktı. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Çin İç Savaşı'nda kullanıldıktan sonra modası geçtiği için kullanımdan çıkmıştı. Günümüzde sadece silah koleksiyoncularında bulunup av tüfeği olarak satılmaktadır.






Siegfried Jacobsohn

Siegfried Jacobsohn (d. 28 Ocak 1881, Berlin - ö. 3 Aralık 1926, Berlin), Yahudi kökenli Alman gazeteci ve tiyatro eleştirmeni.

Siegfried Jacobsen daha 15 yaşında iken tiyatro eleştirmeni olmaya karar vermişti. Ekim 1897 tarihinde okuldan ayrıldı ve Berlin’de bulunan Humboldt Üniversitesi bünyesindeki Friedrich-Wilhelm Üniversitesi’nde yüksek öğrenime başladı. (O zamanlar lise diploması olmadan da üniversiteye gidiliyordu.) Diğerlerinin yanı sıra edebiyat bilimci Erich Schmidt, Ulrich von Wilamowitz-Moellendorf ve tiyatro bilimcisi Max Herrmann’dan dersler aldı. Fakat bu hocalarından daha çok, kendisine örnek aldığı eleştirmenler olan Maximilian Harden, Fritz Mauthner ve Paul Schlenther’in bilgilerinden faydalandı. Ayrıca, Albert Bassermann, Jakob Tiedtke ve Richard Leopold gibi oyunculara da sık sık danışıyor ve onlardan bilgiler alıyordu.
Jacobson daha öğrencilik yıllarında, Hellmut von Gerlach’ın Berlin’de çıkan haftalık gazetesi "Die Welt am Montag" 'da (Pazartesi Dünyası) tiyatro eleştirmeni olarak çalışmaya başladı. "Bu genç çocuk" diye hatırlıyordu daha sonraları Gerlach "kelimenin tam anlamıyla her akşamını tiyatroda geçiriyordu. Tüm oyuncuları rolleri ile birlikte tanıyor ve sahne edebiyatı ile ilgili tüm literatürü biliyordu. Tespitlerindeki doğruluk bu yaştaki bir delikanlıdan beklenmeyecek kadar yüksekti. Bu bir fenomendi." ("Frankfurter Zeitung", 8 Kasım 1926, 1. Morgenblatt).

"Welt am Montag" gazetesinin mart 1901 sayısında Jacobson’un ilk yazısı yayınlandı. Haziran 1902 tarihinde redaktör olarak çalışmak üzere 3 yıllık bir anlaşma yaptı. 1902 eylülünde de Viyana’da yayınlanan günlük gazete "Die Zeit" ‚in (Zaman) tiyatro muhabirliğini ek iş olarak üstlendi.

Kısa zamanda sahnelerdeki acemiliğin ve amatörce davranışların acımasız eleştirilerini yapan birisi haline geldi ve Hermann Sudermann’ın tartışmalı kitabı "Die Verrohung in der Theaterkritik" üzerine yapılan tartışmalarda da hiç korkmadan Berliner Tageblatt gazetesine "sanat yolsuzluğunun odağı" olduklarını iddia ederek savaş açtı.

Kasım 1904 tarihinde Mosse yayınevi tarafından çıkarılan günlük gazetenin kültür redaksiyonu, Jacobsohn’un iki konuda intihal (aşırma) yaptığını ileri sürerek karşı saldırıya geçti. Jacobsohn, "Das Theater der Reichshauptstadt" adlı kitabında yer alan kelimeler, resimler, cümleler ve cümle devamlarının, tiyatro eleştirmeni Alfred Gold’un da yazdığı gibi, başka yazarlardan çok az bir çağrışım yaptığını açıkladı. Maximilian Harden ve Arthur Schnitzler’in, dünyadaki uygulamalara ve normlara göre bunların bir intihal, alıntı olduğuna inanmadıklarını söylemelerine rağmen "Welt am Montag", eleştirmenini işten çıkardı.

Viyana, Roma ve Paris’i kapsayan ve birkaç ay süren Avrupa seyahatinden sonra, 1905 yılı mayıs ayının sonlarına doğru bir Tiyatro Dergisi çıkarmayı planlamış olarak Berlin’e döndü. Şimdilik sadece tiyatro sorunlarıyla ilgilenen haftalık derginin ilk sayısı Friedrich Schiller ‚in "Sahneyi manevi bir kurum olarak görmek gerekir" sözünden yola çıkılarak "Die Schaubühne" (Sahne) adıyla 7 Eylül 1905 tarihinde çıktı. Julius Bab, Willi Handl, Alfred Polgar, Lion Feuchtwanger(1908 yılında başladı), Herbert Ihering(1909 yılında başladı), Robert Breuer(1911 yılında başladı) ve Kurt Tucholsky (1913 yılında başladı) derginin önemli yazarlarındandılar.

Jacobsohn, "Yaprakçık" olarak nitelendirdiği dergiyi 1913 yılından itibaren politik sorunların da ele alındığı bir dergi haline getirdi. 1918 nisan ayında derginin adını "Die Weltbühne" (Dünya Sahnesi) olarak değiştirdi ve dergiyi Almanya ’nın dışında da tanınan sol politikaların pasifist forumuna dönüştürdü. Bu yeni oluşumla birlikte çalışanların profili de değişti. Polgar ve Tucholsky yazar olarak dergi çevresindeki en yakın isimlerdi. Bunlara ek olarak diğerlerinin yanı sıra politika yazarı-gazeteci Kurt Hiller(1915 yılından itibaren), ulusal ekonomist Alfons Goldschmidt (1917 yılından itibaren), taşlama ustası yazar Hans Reimann (1917 yılından itibaren), Almanya Barış Derneği Otto Lehmann-Rußbüldt (1918 yılından itibaren), Sosyal Demokrat politikacı Heinrich Ströbel (1919/20), sanat eleştirmeni Adolf Behne (1920 yılından itibaren), yazar Walter Mehring (1920 yılından itibaren), ekonomi muhabiri Richard Lewinsohn (1921 yılından itibaren), gazeteci yazar Friedrich Sieburg (1921 yılından itibaren) ve politik redaktör Carl von Ossietzky ’de (1926 yılından itibaren) yazarlar arasına katıldılar.

Jacobsohn’un tiyatro eleştirmenliği Alfred Kerr’in tam zıddıydı. Kerr’den farklı olarak, tiyatroda naturalizmi çok kararlı ve azimli bir şekilde eleştiriyordu ve onun düşüncelerine karşı olarak da tiyatro sahibi ve yönetmeni Max Rheinhardt’ın performansını Otto Brahm’dan daha iyi ve daha yüksek olarak değerlendiriyordu. Fakat Rheinhardt’ın 1919 yılında açılan Berlin’deki Schumann Sirki’nden bozma Büyük Sahne ile birlikte bir çeşit