çılığı üzerine yapılan tartışmalara katıldı.

1564 yılında Ferdinand'ın ölümü üzerine imparatorluk işlerindeki tüm yönetimi üzerine aldı. Ulusal Meclis'ten Avusturya'yı Türklere karşı korumak için sermaye elde etti. Fakat onun avantajını kullanamadı. 1568 yılı anlaşmasına göre Osmanlı sultanı II. Selim'e Macaristan toprakları üzerindeki hissesi için vergi vermeye devam edeceğini kabul etti.

Maximilian, Bohemya ve Avusturya'daki topraklar üzerinde dini bir hoşgörüyü garantiledi. Onun politikası tarafsızlık üzerineydi. Maximilian, Polonya'yı istila etmeye hazırlanırken Hıristiyanlık kutsal ayinini reddederek öldürüldü. Yerine oğlu II. Rudolf geçti.

13 Eylül 1548, Maximilian ilk kuzeni Maria (İspanya) (V. Karl (Kutsal Roma İmparatoru)) ve onun eşi İsabella (Portekiz)'in kızları) ile evlendi. On altı çocuğu oldu:





Péguy Luyindula

Peguy Luyindula, (d. 25 Mayıs 1979, Kinşasa) Fransız futbolcudur.
Santrafor mevkiinde oynamaktadır.





Necati Şentürk

Necati Şentürk, (d. 1953, Erzincan), Türk bürokrat.

1976 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdi. 1977 yılında Erzurum Valiliği’nde kaymakam adayı olarak staja başladı. Aşkale ve Tekman kaymakam vekilliklerinde bulundu. 1979 yılında asil kaymakam olarak Taşova ilçesine atandı. 12 Eylül 1980’den sonra aynı ilçede kaymakamlık ile birlikte İlçe Belediye Başkanlığı görevini de yürüttü.

Ömerli, Haymana, Elmadağ, Eyüp, Kağıthane kaymakamlıkları, Edirne Valiliği Kapıkule Mülki İdare Amirliği, İstanbul vali yardımcılığı ve Siirt valiliği yapmıştır. 13 Mayıs 2010 tarihinden itibaren Yozgat valiliği görevine atanmış ve 3 Ağustos 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan valiler kararnamesi ile merkeze atanmıştır. 15 Eylül 2014 tarih ve 6780 nolu müşterek kararname ile Kırşehir valiliğine atanmıştır. 2018 yılında ise emekli olmuştur.





Leandro Fernández de Moratín

Leandro Fernández de Moratín (10 Mart 1760, Madrid—21 Haziran, 1828, Paris), 18. yy İspanyol Tiyatrosunun öne çıkan tiyatro yazarı ve şairlerinden biridir.

Asturya Bölgesinden asil bir ailenin çocuğu olarak 1760’ta Madrid’te dünyaya geldi. Babası, şair, tiyatro yazarı ve (aynı zamanda) bir avukat olan Nicolas Fernandez de Moratin ; annesi ise İsidora Cabo Conde’dir. Babası hayatını kelimelere adamış bir insan olduğundan, sürekli edebi tartışmaların yaşandığı bir ortamda büyüdü. Dört yaşındayken karakterini etkileyerek içine kapanmasına neden olan çiçek hastalığına yakalandı. Babası karşı olduğundan üniversite eğitimi görmedi ve bir mücevhercinin yanında çırak olarak çalışmaya başladı.

1779’da daha on dokuz yaşındayken Akademi tarafından düzenlenen şiir yarışmasında teselli ödülü kazanmıştı. 1782 yılında ise "Şiirsel Ders" adlı yapıtıyla ikincilik ödülüne layık görülecekti. 1787’de, Gaspar Melchor de Jovellanos ile dostluğu sayesinde, o zamanlar Paris göreviyle sorumlu olan Cabarus Kontu’nun yardımcısı olarak Paris’e bir yolculuğa katıldı. Bu deneyim, genç bir yazar için oldukça yararlıydı. Madrid’e döndüğünde, "La derrota de los pedantes" (Bilgiçlerin Yenilgisi) adlı satirik eseriyle ilk büyük çıkışını gerçekleştirdi. Godoy’a yaklaşmasının hemen ardından onun koruyuculuğunu kazandı, ki bu da ona oyun açılışlarında, ek kilise görevleriyle kazançlarını arttırmada yardım etti.

Beş yıl boyunca Avrupa’da dolaştı. 1797’de, “Çeviri Bürosu” bölümündeki memurluk görevini almak için Madrid’e döndü ve bu iş onun ekonomik problemler olmadan yaşamasını sağladı.

1808’de Godoy’un düşüşünden sonra Fransızlar’ın tarafını tuttu ve kral Joseph Bonaparte tarafından Kraliyet Kütüphanesi’nin baş kütüphanecisi olarak atandı.

O zamandan itibaren Joseph Bonaparte’la olan ilişkileri sebebiyle Fransız yandaşı olarak görüldü. Joseph Bonaparte ülkeyi terk etmek zorunda kaldığında ve VII. Fernando yeni politikasıyla başa geçtiğinde, Moratín Fransızlara vermiş olduğu destek nedeniyle (Fransacılar), Valensiya, Peñíscola ve Barselona’ya sığınmak zorunda kaldı.

Leandro Fernandez de Moratín, kelimenin tam anlamıyla bir tiyatro adamıydı. Tiyatro yazarlığı konumu, az bilinen bakış açılarını denemesini, (tiyatroyla ilgili teorik çalışmalar yapmasını) zorunlu kılıyordu. Her ne kadar yaptığı bu çalışmaları da kendi tiyatro eserleri kadar önemli bulsa da, onlar için daha fazla zaman, çaba ve fedakarlık göstermesi gerekiyordu.

Moratín, İspanyol Tiyatro Tarihi’nin kurucularından biriydi. Onun, Kraliyet Akademisi Tarih Bölümü tarafından (1830-1831) basılana kadar bilinmeyen “İspanyol Tiyatrosunun Kökleri” adlı eseri, Lope de Vega öncesi İspanyol Tiyatrosu hakkındaki ilk ciddi çalışma ve belgelerden biridir. Eserlerinin 1825’teki Paris baskılarına yazdığı, 18. yy İspanyol Tiyatro Tarihi’ni klasik bakış açısıyla özetlediği “Önsöz” de oldukça ilgi çekicidir. Moratín aynı zamanda kendi döneminin tiyatro reformunun aktif destekçisiydi.

Reformu destekleyen yüksek konumdaki kişilerle olan ilişkisi ve babasının fikirlerinin takipçisi olmasıyla bağlantılı olarak, döneminin İspanyasında süregelen tiyatral yapıdaki tüm yeniliklere olan desteğini kesmedi. "La Comedia Nueva" (Yeni Komedi), yüz yılın ortalarından beri Ignacio de Luzán, Agustin de Montiano ve Luyando, Blas Nasarre ve Luis José Velázquez gibi aydınlar tarafından başlatılan, hükümetin desteğini de yanlarına alarak giriştikleri bu reform hareketinin dönüm noktalarından biridir.

Moratin, 1928 haziranında Paris’te öldü.

İspanyol Neoklasizm Akımının en önemli yazarıdır. İlkesi şudur: “Tiyatro adeta bir güzel alışkanlıklar okuludur ve bir aksiyon, gerçeği gerçekçi bir biçimde yansıtır.” Böylelikle eserlerinde üç birlik kuralına bağlılık ortaya çıkar: tek olay, tek mekân ve tek zaman...

Paris’te basılan eserlerinin son baskıları için düzenlediği “Önsöz” de yazmış olduğu “komedya” hakkındaki fikirleri oldukça geniş ve ayrıntılıdır. Kendisinden üçüncü bir kişi gibi bahsederek, tiyatro yazarı için, tiyatroyla ilgili pek çok doktrin arasından kendisine uygun olanı seçer demektedir. Komedya ile ilgili tanımı da şöyledir: “Belirli bir yerde, belirli kişiler arasında meydana gelen ve kısa bir süreyi kapsayan; toplumdaki genel hataların ve kusurların gülünç bir biçimde sonuçlandığı; doğruya ve erdeme yöneltecek tavsiyelerin bulunduğu bir olayın, diyalog biçiminde (düzyazı ya da dizeler halinde) uyarlamasıdır.”

Don Leandro tarafından yazılan ilk komedinin 22 Mayıs 1790’da gösterimi yapıldı; fakat sanatının doğuşu ve yükselişi birkaç yıl öncesine, yaklaşık 1783’e dayanmaktadır. 





International New York Times

International New York Times (INYT), yurt dışında yaşayan ABD vatandaşları için İngilizce yayımlanan günlük gazete. Gazetenin merkezi Paris'tedir. Dünya üzerinde 35 noktada basılır ve 180 ülkede satılır.The New York Times'ın muhabirlerini ve haberlerini kullanır.

James Gordon Bennett Jr., New York Herald gazetesi adına 1887'de Paris Herald'ı kurdu. Bennett'ın 1918'de ölmesi üzerine Frank A. Munsey, New York'taki ana kuruluşla birlikte gazetenin Paris baskısını satın aldı.Herald ile birleştirmek üzere New York Tribune'u da satın alma girişimi sonuç vermeyince Herald'ı Tribune'a sattı.New York Herald-Tribune'nun Paris baskısı olarak Paris Herald-Tribune büyük okur kitlesi kazandı.

Parislilerce "Le New-York" biçiminde adlandırılan gazeteyi birçok abonesi geçmiş özlemiyle Paris Herald adıyla anıyordu. Haberlerini New York Herald-Tribune'le paylaşan gazete ana gazetenin bütün yazılarını kullanabiliyordu.II. Dünya Savaşı'nda Paris Almanlarca işgal edilince dört yıl süreyle (1940-1944) kapatıldıysa da sonradan eski ağırlığını yeniden kazandı.1960'larda New York'taki ana kuruluş maliyetlerin yükselmesi, gelirlerin düşmesi ve grevlerin yaygınlaşmas sonucunda bir dizi birleşmeye giderek sonunda yok olurken Paris'teki gazete de kapanmanın eşiğine geldi. Ama The New York Times ile The Washington Post'un ortak girişimleri sonucunda Paris baskısı kurtarıldı ve International Herald Tribune adını aldı.

Gazete, aralarında Hong Kong, Singapur, Londra, Lahey ve ABD'nin Florida eyaletindeki Miami kentinin de bulunduğu, dünyanın dört bir yanındaki kentlerde aynı anda basılır.2007'de, The Washington Post'a ait hisseleri de satın alınca The New York Times gazetenin tek sahibi oldu.

15 Ekim 2013'ten gazetenin adı "International New York Times" (kısaca "INYT") olarak değişti.





Binnaz

Binnaz, şu anlamlara gelebilir,







Dünya Büyükler Satranç Şampiyonası

Dünya Büyükler Satranç Şampiyonası 1991 yılından bu yana FIDE tarafından düzenlenen yıllık bir satranç turnuvasıdır. Turnuva katılımcıları o yılın 1 Ocak'ı itibarıyla 60 yaşına basmış olmalıdırlar.

Dünya Büyük Kadınlar Satranç Şampiyonası ise katılımcılarının 50 yaş ve üzerindeki kadınlardan oluştuğu ayrı bir turnuvadır.

Şampiyona on bir tur İsviçre sistemine göre oynanmaktadır.

Turnuvaya katılım sınırsızdır, her ülke dilediği sayıda oyuncuyu turnuvaya gönderebilir.

Yeterli katılıma (Dört farklı FIDE bölgesinden en az 10 oyuncu) ulaşılması durumunda kadın oyuncular için ayrı bir turnuva düzenlenir. Erkekler turnuvasını kazanan oyuncu büyükusta unvanını kazanır. Kadınlar ulamında birinci olan oyuncuya ise kadın büyükusta unvanı verilir.

9. Dünya Büyükler Satranç Şampiyonası 9-23 Kasım 1998 tarihleri arasında Avusturya'nın Grieskirchen kentinde düzenlenmiştir.

200 oyuncunun katıldığı erkekler turnuvasını eşitlik bozma karşılaşmaları sonucunda Vladimir Bagirov (Letonya) kazanmıştır.

Bu oyuncuyu yarım puan farkla izleyen on oyuncu arasında eski Dünya Şampiyonası Adaylarından Mark Taimanov ve Borislav Ivkov da bulunmaktaydı.

Kadınlar turnuvasını 9.5 puanla birinci bitiren oyuncu ise Gürcü WGM Tamar Khmiadashvili'dir.

13. Dünya Büyükler Satranç Şampiyonası 16-29 Kasım 2003 tarihleri arasında Almanya'nın Bad Zwischenahn kentinde düzenlenmiştir.

272 oyuncunun katıldığı erkekler turnuvasını 9.0/11 puan toplayan ve eşitlik bozma karşılaşmalarında GM Jānis Klovāns (Letonya) ve IM Vladimir Bukal (Hırvatistan)'a üstünlük sağlayan IM Yuri Shabanov (Rusya) kazanmıştır.

22 oyuncunun katıldığı kadınlar turnuvasını ise yine eşitlik bozma kar