Yençi büyük beldesinin 7 km kuzeyinde, eskiden İpek Yolu'nun korunmasında, kuzeyden gelen yağmacı göcebelere karşı önemli bir rol oynamış bir geçittir. Şimdiki Yençi'den Korla'ya giden karayolu (G218), dağlar üzerinden tamamen geçitin doğusundan geçer.




M-öğrenme

M-öğrenme, öğrenmenin mobil araçlarla gerçekleştirildiği bir uzaktan eğitim modeli. Bununla beraber M-öğrenme, bir yere bağlı olmadan içeriğe erişebilmeyi, diğer öğrenenlerle iletişim kurmayı sağlayan bir öğrenme biçimidir. Mobil öğrenme ortamları, mobil cihazlarla (mobil telefonlar, PDA, DAP-IPOD vb.) sabit bir yerde bulunmadan eğitimin mümkün olabileceğini göstermiştir.

M-öğrenme (mobil öğrenme), zamandan ve mekandan bağımsız olması, eğitimde fırsat eşitliği sağlaması ve öğrenci merkezli olması gibi açılardan e-öğrenme ile benzerlik göstermektedir.

M-öğrenmenin tanımı yapılırken daha çok kişiselleştirme, taşınabilirlik ve her an her yerde öğrenme gibi kavramlar öne çıkmıştır.

Mobil öğrenmeyi e-öğrenmeye nazaran avantajlı kılan yönü, mobil cihazların kullanımının yaygın olmasıdır. Bu konuda yapılan araştırmalar da bunu göstermektedir. Türkiye İstatistik kurumunun 2006 yılında yaptığı çalışmaya göre cep telefonu abone sayısı yaklaşık 52 milyondur. Buna rağmen İnternet abone sayısı ise 3 milyon civarındadır (Tuik, 2008). Ülkemizde internete göre cep telefonunun bu kadar yaygın kullanımda olması, mobil öğrenme açısından önemli bir avantaj olarak düşünülmektedir.

Mobil cihazların eğitimde iki tür kullanım şekli bulunmaktadır. Bunlar;



Mobil araçlar ile öğrenciler bilgiye kolay bir biçimde ulaşabilirler. Mobil öğrenme ile öğrenen ile öğretmen iletişimi kolaydır. Bu da fikirlerini rahat bir biçimde söz ile ifade edemeyen öğrenciler için büyük bir avantajdır. Ayrıca bireylerin kendi öğrenimlerini yönetmesi söz konusudur. Öğrenci kendi çalışma saatlerini kendisi belirleyebilir.Bir diğer avantaj ise öğrenme materyaline her yerden ulaşılabilinmesi olarak söylenebilir.

M-öğrenme kökeni uzaktan eğitim çalışmalarına dayanan, e-öğrenme'yi takiben ortaya çıkan, belirli bir alanda veya noktada durmayan, hareketli öğrencilerin ya da taşınabilir, mobil teknolojilerden (notebook, mobil telefonlar, PDA, DAP-IPod, WAP, GPRS, bluetooth) faydalanan öğrencilerin öğrenmeyi alış biçimi olarak tanımlanır. E-öğrenme, sınıftaki öğrenmeye alternatif bir öğrenme biçimidir. M-öğrenme taşınabilir araçlarla ve kablosuz teknoloji ile doğmuştur. M-öğrenme doğrultusunda yapılan eğitim sistemi ise 'Hareketli Çokluortam Egitim Sistemleri' yani geleceğin içinde bir çalışma alanı mGBL (mobile-game based learning, oyun tabanlı hareketli öğrenme) ise M-öğrenme'nin hayat bulduğu canlı kanlı bir proje. 1 Ocak 2005 yılı itibarıyla başlayan ve Avrupa Birliği 6. Çerçeve Programı dahilin de desteklenen bir proje ve amacı m-öğrenme ve m-rehberlik (m-guidance) çalışmalarını destekleyen etkili oyunların dizayn edilip geliştirildiği bir platform geliştirmekdir. Öğrenmenin sadece sınıf ortamında olmadığını, yasam boyu süren kesintisiz bir süreç olduğunu düşünürsek eğer, m-öğrenme'nin bu sürece olan büyük katkısını daha iyi anlayabiliriz.

Teknolojinin hızlı gelişimi eğitime olumlu yansımış ve eğitim ortamlarında değişmeler sağlamıştır.1980’li yıllardan sonra bilgisayar destekli eğitim ortamı ortaya çıkmıştır. 1994’lü bilgisayarlar arası kurulan internet ağının gelişmesi ile eğitim internet ortamına taşınmıştır. Internet destekli eğitimde hızla gelişmiş ve 2000’li yıllardan itibaren hayatımızın her yönünde karşımıza çıkan teknoloji E-öğrenme olarak isim değiştirmiştir.E- Öğrenmeyi kısaca elektronik ortam aracılığı ile yapılan öğretim denilebilir. Dikkat edilmesi gereken önemli bir husus e-eğitim değil e-öğrenme olmasıdır. Bundan önceki öğretim sistemlerinde bilgisayarlar, öğretmenlere eğitimin daha iyi, verimli olması için yarar sağlayan yardımcı eğitim aracı olarak kullanılıyordu. Internet teknolojisinin kullanımı ile destek/yardımcı olmanın yanı sıra öğrenen açısından daha da bireysel çalışmaya yönlendirmekteydi. Ama bilgisayarlar arasındaki kurulan müthiş ağda, veri iletiminin çok hızlı hale gelmesi ile kendi kendine öğrenme kavramı ve yaşam boyu öğrenme kavramları ortaya çıktı. M-öğrenme kökeni uzaktan eğitim çalışmalarına dayanan, e-öğrenme'yi takiben ortaya çıkan, belirli bir alanda veya noktada durmayan, hareketli öğrencilerin ya da taşınabilir, mobil teknolojilerden (notebook, mobil telefonlar, PDA, DAP-IPod, WAP, GPRS, bluetooth) faydalanan öğrencilerin öğrenmeyi alış biçimi olarak tanımlanır. E-öğrenme, sınıftaki öğrenmeye alternatif bir öğrenme biçimidir. M-öğrenme taşınabilir araçlarla ve kablosuz teknoloji ile doğmuştur. M-öğrenme doğrultusunda yapılan eğitim sistemi ise 'Hareketli Çokluortam Egitim Sistemleri' yani geleceğin içinde bir çalışma alanı mGBL (mobile-game based learning, oyun tabanlı hareketli öğrenme) ise M-öğrenme'nin hayat bulduğu canlı kanlı bir proje. Öğrenmenin sadece sınıf ortamında olmadığını, yasam boyu süren kesintisiz bir süreç olduğunu düşünürsek eğer, m-öğrenme'nin bu sürece olan büyük katkısını daha iyi anlayabiliriz.

Kaynaklar 
http://bote.yyu.edu.tr/UES/proje2/doc/e_ogrenme.doc

http://209.85.135.104/search?q=cache:DsHIRk5OEz8J:bote.yyu.edu.tr/UES/proje2/doc/e_ogrenme.doc+m-%C3%B6%C4%9Frenme&hl=tr&ct=clnk&cd=6&gl=tr&lr=lang_tr

Mobil öğrenme, çoğu öğrenme ve eğitim zorluklarına güçlü ve pratik çözümler üretir. Bunlar:


Kaynaklarhttp://www.m-learning.org/how/how-can-i-use-m-learning-.htm

M-öğrenme üzerine yapılan çalışmaların önemi giderek artmaktadır. Özellikle SMS, MMS tabanlı mesajlaşmalar üzerinden bilgi sınama uygulamaları ön plana çıkmıştır. J2ME teknolojisinin gelişimiyle iki boyutlu bilgisayar grafikleri ile desteklenmiş mobil uygulamalar, öğrenim sürecini görsel yönden zenginleştirerek, anlatım gücünü pekiştirmiştir. El bilgisayarları üzerinde ise daha çok iki boyutlu resim destekli uygulamalar ile verinin toplanması ve XML biçemi ile sonuçların merkezi sunucuya aktarılarak, aynı şekilde kullanıcıya geri bildirimin yapılması mantığı kullanılmıştır.

M-öğrenme 29. July 2007, 4:19 Uhr Tolga Özdemir 
İnceoğlu, Mustafa. "Mobil Öğretime Hazır mıyız?" Anadolu Üniversitesi, Açık ve Uzaktan Eğitim Sempozyumu Bildirileri
2002

http://www.ide.konya.edu.tr/egtfakdergi/Sayilar/sayi31/07.pdf

http://www.jret.org/FileUpload/ks281142/File/20.celik.pdf

http://tolgaozdemir.net/?p=29

http://www.learningsprings.com/about.asp

http://www.intel.com/education/handhelds/SRI.pdf

http://www.paperlessclassroom.org

http://www.baltas-baltas.com/kaynakdergiyazi.asp?PRI=322&SAYI=20

http://www.eogrenme.net

http://www.bilgi.anadolu.edu.tr/yayinlar/2006/acikogretimde_mobil_ogrenme.pdf

http://en.wikipedia.org/wiki/Short_message_service

http://ab.org.tr/ab07/bildiri/66.pdf

http://209.85.135.104/search?q=cache:DsHIRk5OEz8J:bote.yyu.edu.tr/UES/proje2/doc/e_ogrenme.doc+m-%C3%B6%C4%9Frenme&hl=tr&ct=clnk&cd=6&gl=tr&lr=lang_tr

http://bote.yyu.edu.tr/UES/proje2/doc/e_ogrenme.doc

http://www.learningsprings.com/about.asp

http://www.mobilogrenme.net




John Browning

John Moses Browning (d. 23 Ocak 1855 - ö. 26 Kasım 1926), Utah doğumlu silah tasarımcısı ve iş adamı.

1879 yılında Browning ilk tek atış tüfeği patentini almıştır. Daha sonra piyasaya Winchester için tüfek ve av tüfeği icat etti. 1888 yılında ise daha çok avcıları ilgilendirecek bir pompalı tüfek tasarlamıştır. Browning daha sonra dikkatini makinalı tüfeklere çevirmiştir. Browning 1915 civarı Amerikan ordusu için Browning makinalı tüfeğini tasarlamıştır. Bu makinalı tüfek I. ve II. Dünya Savaşı sırasında kullanılmıştır. Browning makinalı tüfeğinin birçok değişik modelini yaptı, bazı modelleri uçak ve gemilerde kullanıldı.

128'in üzerinde silah tasarlamıştır. Tabanca, tüfek, pompalı ve makinalı tüfek tasarlamıştır.

Colt adına birçok silah tasarlamıştır.





Genetik determinizm

Genetik determinizm (veya Genetik gerekircilik) genlerin fiziksel ve davranışsal fenotipleri belirlediği inancıdır.




Türkiye'de yargı teşkilatı

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 9. maddesi uyarınca “"Yargı yetkisi, Türk Milleti adına bağımsız mahkemelerce kullanılır."” Ancak, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev Ve Yetkileri Hakkındaki Kanun içinde yer alan bazı belirleyici hükümler haricinde tüm yargı teşkilatının görev ve yetkisini belirleyen kapsayıcı ve genel bir yasal düzenleme yapılmamıştır. Dolayısıyla, hangi durumda hangi mahkemenin yetkili olacağı çeşitli kanunlarda dağınık ve sistematikten uzak bir biçimde yer aldığından mevcut mevzuat konuya genel bir bakış sağlamaktan uzak bir görüntü sunmaktadır.

Bugün Türkiye Cumhuriyeti’nde mevcut olan yargı teşkilatı,

A) Adli Yargı Mahkemeleri

B) İdari Yargı Mahkemeleri

C) Askeri Yargı Mahkemeleri

D) Yüksek Mahkemeler

E) Sayıştay

olmak üzere düzenlenmiştir.

Adli yargı mahkemeleri kendi içlerinde

I. Hukuk Mahkemeleri

II. Ceza Mahkemeleri
biçiminde iki öbeğe bölünmektedir. Adli yargı mahkemelerinin yüksek yargı organı Yargıtay'dır.

Alacak, mülkiyet, sözleşme ihlali, icra, iflas, boşanma, miras, gibi özel kişilerin kendi aralarında çekişmeli olduğu davalara ve bir kısım çekişmesiz yargı işlerine bakar. Hukuk mahkemeleri şu bölümlere ayrılır:

Her ilçede bulunan sulh mahkemelerinde tek hâkim görev yapar. Görevi kanunlarla belirlenmiş olup, istisnaidir. 01/10/2011 tarihinde yürülüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 4. maddesinin ilk fıkrası uyarınca, sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın;

a) Kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin 
hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu 
davalara karşı açılan davaları,
b) Taşınır ve taşınmaz mal veya hakkın paylaştırılmasına ve ortaklığın giderilmesine ilişkin davaları,
c) Taşınır ve taşınmaz mallarda, sadece zilyetliğin korunmasına yönelik olan davaları,
ç)