ve Maxim Marinin 1996 yılında birlikte kaymaya başladılar. Daha önce ikisi de teklerde kayıyorlardı. Marinin bir yarışmadan ondan 5 yaş küçük Evgeni Plushenko'nun onu geçmesi sonucunda disiplin değiştirmeye karar verdi. 1998 yılında Rusya üçüncüsü oldular ve ülkelerini Avrupa ve Dünya şampiyonasında temsil ettiler. İlk Avrupa şampiyonalarını 5. ilk dünya şampiyonalarını 7. sırada tamamladırlar. İlk önemli uluslararası başarılarından biri 2002 Avrupa Şampiyonasını kazanmalarıydı. O yıl 2002 Kış Olimpiyatları'nda 4. sırada yer almışlardı.

Kasım 2004'te Skate America'da kısa program sonunda ilk sırada bulunmaktaydı. Fakat serbest programlarında bir kaldırış sırasında Marinin dengesini kaybetti ve Totmianina kafasının üstüne düştü. Bundan 4 ay sonra Moskova'da Dünya Şampiyonasında çift kısa programı yeni puanlama sisteminde alınmış en yüksek puanla 1. olarak geçti. Çift serbest program sonunda 200 puanı yaklaşmış ve 2. kez Dünya Şampiyonu olmuştu.

2006 sezonunda çift 5. kez Avrupa Şampiyonu oldu ve Kış Olimpiyatlarında altın madalya kazandı. Totmianina ve Marinin bundan sonra aktif sporu bıraktı.

Çift serbest programlarında iki üçlü atlayış, üçlü toe loop ve üçlü salchow atmaktaydı.




Mayınsız Bir Türkiye Girişimi

Mayınsız Bir Türkiye Girişimi, 2002 yılında etkinlik göstermeye başlayan bir sivil toplum platformudur.

Kara mayınları ve bunların yol açtığı sorunlarla ilgili olarak derinlemesine bir araştırma başlatılması, araştırma sonuçlarının, "Bilgi Edinme Yasası" çerçevesinde, kamuoyuna aktarılarak, toplumsal bilinç ve duyarlılığın geliştirilmesi, mayınlı bölgelerde çocuklar başta olmak üzere, sivil halkın mayın tehlikesine karşı Mayın Sorunu konusunda eğitilmesi amaçlanmaktadır.

Mayınsız Bir Türkiye Girişimi'ni oluşturan kurum ve kuruluşlar aşağıda sıralandığı gibidir.









Yaylıca, Samandağ

Yaylıca Mahallesi, Hatay'ın Samandağ ilçesine bağlı bir mahalledir. 1997 yılında belde olmuştur. 12 Kasım 2012 büyük şehir yasa tasarısıyla Hatay'ın büyük şehir olmasıyla birlikte belde statüsünden mahalle statüsüne girmiştir. Nüfusu yaklaşık olarak beş bin civarındadır.

Mahalle bir yükseltinin yamacında kurulmuştur. Mahallenin merkez ilçeye uzaklığı 17 km’dir. Mahallenin topraklarından Büyük Karaçay, Küçük Karaçay çayları geçmektedir. Küçük Karaçay çayı üzerinde Karamanlı Barajı bulunmaktadır.

Mahallenin eski bir Hristiyan köyü olduğu düşünülmektedir.

Mahallede ilkokul 1954 yılında kurulmuştur. Mahallede 14 Temmuzda bir yöresel bayram kutlanmaktadır. Bunun dışında birkaç yıl öncesine kadar panayır niteliğinde etkinlikler düzenlenmekte idi. Bu panayır etkinliklerine komşu köyler katılmakta idi. Bu panayırda köy meydanında çeşitli yöresel yiyecek, içecek ve tatlılar sergilenmekte öte yandan yöreye özgü ilginç şans oyunları düzenlenmekte idi. Fakat bu güzel gelenek bugün terk edilmiştir. Düğünlerde birkaç yıl öncesine kadar yardımlaşma ve dayanışma amaçlı “Çaboş Toplama” adlı bir yardım toplama geleneği vardı. Bu gelenek de terk edilmiş durumdadır. Düğünler belde halkının tek toplu eğlence etkinlikleridir. Mahallede hakim dil Arapça’dır. Günlük olaylar ve konuşmalar hep bu dille yapılmaktadır. Bu nedenle okuma yazma oranı düşüktür.




Vezikül

Hücre biyolojisi'nde vezikül, maddeleri (ing:substance) depolayan veya taşıyan kapalı zardan oluşan, görece küçük hücre içi bir kesedir. Vezikülü sitozolden ayıran en az bir çift katlı lipit katmanı ile ayrılır. Eğer tek bir adet "çift katlı lipit katmanı" varsa "unilamel vezikül" bir taneden fazla ise "multilamel vezikül" olarak adlandırılmaktadır. Veziküller depolar, taşır veya hücre ürünlerini sindirir ve boşaltır.





Konrad Wolf

Konrad Wolf (d. 20 Ekim 1925, Hechingen - ö. 7 Mart 1982, Berlin), Alman film yönetmeni.

Friedrich Wolf'un oğlu, Markus Wolf'un kardeşidir.

1933'te Nazilerin iktidarı ele geçirmesinin ardından ailesiyle birlikte Almanya'yı terk ederek Moskova'ya gitti. Burada Sovyet sinemasıyla tanıştı. 10 yaşındayken, Moskova'daki Alman komünist göçmenler arasında çekilen "Kämpfer" filminde küçük bir rol aldı. 17 yaşında Kızıl Ordu'ya katıldı, 1945'te Berlin'e ilk ulaşan bölükte yer aldı. Bu dönemde yaşadıkları, 1968 yapımı filmi "Ich war neunzehn"'e ("On dokuz yaşındaydım") konu oldu.

Savaştan kısa süre sonra Moskova'ya döndü ve VGIK'te eğitim aldı. Ardından, DEFA'da film yönetmeni olarak çalıştı. 1965'ten 1982'deki ölümüne dek GDR Sanat Akademisi'nin müdürlüğü yaptı.






Z Vitamini

Z Vitamini, Hüseyin Nihal Atsız tarafından 1959'da yazılan bir romandır. Büyük Doğu dergisinde tefrika edilmiştir.

Hikâye, Beşeristan'da 31 Aralık 1999 tarihinde başlar. 1961'de hileli seçim ile Demokrat Parti'nin rejimini yıkan İsmet İnönü, 39 yıldır diktatörlüğünü sürdürmüş ve 1 Ocak 2000'de Beşeristan'ın "Beşerî Şef"liğini kabul etmiştir. İsmet İnönü'nün rejiminde gayrimüslimler önemli mevkileri işgal etmektedir. Ancak Türkçülerin silahlı isyanının sonucu İnönü'nün rejimi sona erecektir.

Cumhurbaşkanı (1 Ocak 2000 tarihinden itibaren Beşerî Şef): İsmet İnönü

Başbakan: Hasan Âli Yücel

Başbakan Yardımcısı: Ahmet Emin Yalman

Millî Eğitim Bakanı: Falih Rıfkı Atay

Millî Savunma Bakanı: Kâzım Özalp

Maliye Bakanı: Kasım Gülek

İşletmeler Bakanı: Ömer İnönü

Dışişleri Bakan: Aliye Itır

İçişleri Bakanı: Karabet Öztürk

İktisat Bakanı: Salamon Türker

Sağlık Bakanı: Pavlâki Özöğuzer

Yargıtay Başkanı: Necdet Kut-Kut

Başeristan Başsavcısı: Nâzım Balöç (Kâzım Alöç)

Ankara Valisi: Apostol Çakaloğlu

Pilotu: Niko Pavlâidis

Özel doktoru: Mişon Benyaş

Daire müdürü: Hamparsum Baronyan

Beşerî şef başyaveri: Orgeneral Karabet Şapşalyan

Muhafız Tümeni komutanı: Tümgeneral Salamon Toledo

Birinci Alay komutanı: Albay Haralambos Çağanoz

İkinci Alay komutanı: Bro Haso Tello

Üçüncü Alay komutanı: Yarbay Hüsnü Üzmez (Hüseyin Üzmez)

6 zırhlı tugayı lağvedilerek 24 zırhlı korordu teşkil edildi.

Birinci Zırhlı Korordu komutanı: Korgeneral Mişon Küpdoldurur

75 orgeneral, 144 korgeneral, 266 tümgeneral, 562 tuğgeneral, 1041 albay, 1327 yarbay, 1069 binbaşı, 873 yüzbaşı ve 599 üsteğmen ve teğmenden mürekkep. Toplam 1.000.000.

Turan, Deniz, Kaya, Yıldırım, Yavuz, Atilâ, Cengiz, Mete gibi mürteci ve faşist isimler taşıyan subayları emekliye sevkedilmiştir.

Behçet Kemal Çağlar: Edebiyat, folklor, şiir, tekerleme, kömür mühendisliği

Hâmit Ongunsu: Tarih, bilhassa Girit tarihi ve Türk-Bizans işbirliği

Nihat Erim: Devletler hukuku, aile hukuku, vatandaş hukuku, hürriyet hukuku ve şal hukuku

Nadir Nadi: İdare bilimi

Metropolit Yakovos: İslâm dini, fıkıh, kelâm, tefsir ve hadis

Hamdullah Suphi Tanrıöver: Estetik, hitabet, Bursa çinileri, Rum ve Ermeni hukuku, Yahudi hukuku

Moiz Tekinalp: Ekonomik milliyetçilik

Halide Edib Adıvar: Amerikan edebiyatı ve kadın seksolojisi

Kel Ali (Ali Çetinkaya)

Necip Ali (Necip Ali Küçüka)

Sabahattin Ali

Ali (Ali bin Ebu Talib)

Nevzat Tandoğan

Nabit Koyan (Sabit Noyan)

Stalin

Hitler

Venizelos

Fevzi Çakmak




FNSS ACV 300

ACV-300 Türk savunma sanayi firması olan "FNSS" tarafından geliştirilmiş hem zırhlı savaş aracı hem de zırhlı personel taşıyıcı olarak kullanılan bir paletli zırhlı savaş aracı ailesidir. ACV adını İngilizce Armored Combat Vehicle'ın Türkçesi Zırhlı Muharebe Aracı-ZMA) kelimelerinin kısaltılmasından almaktadır. ACV-300 yapımında Amerikan yapımı Geliştirilmiş Piyade Savaş Aracı temel alınmıştır. Araç şu an Türkiye, Malezya ve Birleşik Arap Emirlikleri ordularında hizmet vermektedir.

FNSS firması Kara Kuvvetleri Komutanlığı'nın operasyonel ihtiyaçlarını sağlamak üzerine AIFV aracını temel alarak ACV-300 modelini geliştirmiştir. İlk deneme aracı 1992 yılında geliştirilmiştir. Temel alınan ana AIFV aracının üzerinde 25 mm'lik top ve 7.62 mm'lik eşeksenli makinalı tüfekle donatılmış tek kişilik taret bulunmaktadır.

FNSS Savunma Sanayi tarafından yenil nesil üretilen ACV lere karayolunda ilerlemesini sağlayacak lastik tekerlekler takılmıştır. Bu sayede aracın menzili uzatılmış ve çok daha üstün yükleme ve çekme kapasitesine ulaşmıştır. Bu araç tümüyle amfibik olabilmektedir. Aracın standart ekipmanı arasında gece görüş sistemi, NBC (nükleer, biyolojik ve kimyasal) korunma sistemi ve sis bombası atıcısı bulunmaktadır.

Türk Ordusu envanterinde 2249 adet ve Birleşik Arap Emirliklerinde ise 136 adet araç bulunmaktadır. Malezya Ordusu 2000 yılında farklı modellerde 211 adet ACV-300 sipariş etmiş ve hepsi teslim edilmiştir.

Malezya için üretilen AIFV araçlarında FNSS ve yerel bir firma olan DRB-Hicom Defence Technologies (Deftech) firmaları işbirliğine gitmiştir. Malezya'ya ait ACV-300 araçlarına Adnan takma adı verilmiştir. Bu ad II. Dünya Savaşı sırasında Singapur Cephesi'nde savaşan Malezyalı yüzbaşı Adnan bin Saidi'den almıştır.

ACV-300 araçlarında müşterinin istekleri doğrultusunda çok farklı taret sistemleri monte edilebilir. Ayrıca aracın içerisinde bulunan piyadelerin dışarıdaki hedeflere ateş edebilmesi için aracın yanlarında küçük mazgallar da açılabilir.

Adnan araçlarında RVH TacNav model GPS, LWD Avimo lazer uyarı sistemi, Wegmann 76 mm bomba atar, NBC korunma sistemi ve SNVVS-2 model gece görüş sistemleri bulunmaktadır.

Türkiye'nin elinde 2249 (1,698+551) ACV-300 aracı bulunmaktadır.
Birleşik Arap Emirlikleri'nin elinde 136 ACV-300 bulunmaktadır.
Filipinler Ordusu'nun envanterinde 6 adet ACV-300 bulunmaktadır.
Malezya'nın elindeki 211 ACV-300 araç aşağıdaki şekilde donatılmıştır:


Bunlara ek olarak, Malezya 48 adet ACV-300 ve 8 ACV-S modelinden sipariş vermiştir. Bu 8 aracın üzerinde 120 mm'lik hava topu bulunmaktadır.





Christian de Duve

Christian René de Duve (2 Ekim 1917 - 4 Mayıs 2013), sitolog ve biyokimyacıdır. De Duve Thames-Ditton, İrlanda'da, Belçikalı göçmen bir ailenin oğlu olarak dünyaya geldi. 1920'de Belçika'ya döndüler. De Duve, kendisinin daha sonra 1947'de profesör olacağı Leuven Katolik Üniversitesi'nde okumaya başlamadan önce Anvers'te Onze-Lieve-Vrouwecollege okulunda Cizvitler tarafından eğitildi. Hücre biyokimyasında ve hücre biyolojisinde uzmanlaştı ve hücre organelleri olan perok