n gizli bir polis merkezi durumuna geldi. Yonglo aynı zamanda çevresinde Hanlin Akademisi'nden yetişmiş genç bilgin memurlardan oluşan bir danışmanlar kurulu topladı; Neige adlı bu kurula bürokrasiyle ilişkileri sağlayan güçlü bir konum kazandırdı.

Bazen çok acımasız davranmakla birlikte etkili bir yönetim mekanizması yarattı ve böylece ülkeye siyasal ve ekonomik istikrar getirdi. Genelde din ve kültür konularına pek ilgi duymamakla birlikte, danışman olarak sarayına aldığı Tibetli bir lamanın ve Daoyan adlı Taocu bir rahibin düşüncelerine değer verdi. Konfüçyüsçü ve Yeni-Konfüçyüsçü Klasikler'in derlenerek basılmasını sağladı. Başka nüshası bulunmayan 11 bini aşkın kitabın el yazmalarını "Yonglo dadian" (Yonglo Çağının Büyük Yasası) adı altında bir araya getirtti.

Yonglo dış politika alanında öncelikle imparatorluğun nüfuz alanını güneye doğru genişletmeye ağırlık verdi. Bu amaçla 1403'te görevlendirdiği üç filo Cava ve Güney Hindistan'a kadar giderek Güneydoğu Asya ülkelerinin Çin'e bağlılık bildirmelerini sağladı. Malaka ve Brunei gibi birçok ülke Çin'e heyetler göndermek zorunda kaldı. Denizaşırı seferlere girişen Çin amirallerinin en ünlüsü olan, Müslüman hadım Zheng He 1405-1433 arasında yedi büyük yolculuk yaparak Basra Körfezi, Kızıldeniz ve Zengibar'a kadar ulaştı. Aynı dönemde Tibet, Nepal, Afganistan ve Rus Türkistanı'na da Çinli elçiler gönderildi.

Aşikaga şogunlarının yönetimi altındaki Japonya, Yonglo'yu egemen olarak tanıdı ve vergi ödemeyi kabul etti. Bu bağlılık, Kore ve Çin kıyılarını yağmalayan Japon korsanlarını cezalandırmak üzere Çin'e teslim edilmesine kadar vardı. Ama bir süre sonra yeni bir şogunun başa geçmesiyle Japonların uysal tutumu değişmeye başladı. 1411'den sonra Çin'e vergi ödemeleri kesildi ve Japon korsanları Çin kıyılarını yeniden yağmalamaya girişti. Bunun üzerine Yonglo Japonya'ya savaş açma tehdidinde bulunduysa da başka sorunlarla uğraştığından bunu gerçekleştiremedi.

Yonglo'nun yayılmacı eğilimleri Çin'i komşu Vietnam'a yönelik başarısız bir askeri serüvene sürüklendi. Vietnam'da tahttan uzaklaştırılan Tran hanedanının müdahale çağrısı üzerine 1406'da bu ülkeye bir heyet gönderildi. Heyetteki elçilerin öldürülmesine misilleme olarak Çin kuvvetlerinin Vietnam'ı işgal etmesinden sonra 1407'de oluşturulan bağımlı yönetim, yaygın halk ayaklanmaları karşısında giderek çıkmaza girdi. Özellikle 1418'den sonra sarsılan Ming egemenliği Yonglo'nun ardılının Çin kuvvetlerini geri çekmesiyle 1428'de sona erdi.
Yonglo imparatorluğunun ilk yıllarında, tahta çıkışında kendisine destek vermiş olan Moğollarla iyi ilişkiler kurmaya özen gösterdi. Timurluların Orta Asya'da yeni bir güç odağı olarak yükselmesinden sonra da temkinli bir politika izleyerek Orta Asya ticaret yollarını açık tutmaya çalıştı. Moğol önderi Aruktay'ın bölünmüş kabileleri birleştirme girişimi üzerine, 1410'dan başlayarak kuzeyde bir dizi sefere girişti. Bu seferlerde belirgin bir üstünlük sağlayamamakla birlikte, geniş çaplı bir Moğol konfederasyonunun kurulmasını önledi. Ayrıca kuzeydoğudaki Ruzhenleri belirli ölçüde denetim altında tuttu.

Çin'in dış politikasında kuzey sınırındaki gelişmelerin öne çıkmasıyla birlikte, başkentin Nanjing'den Pekin'e taşınması gündeme geldi. Öteden beri Yonglo'nun başlıca güç dayanağı olan Pekin, ülkenin ekonomik ve kültürel merkezlerinden çok uzaktı. Ama stratejik konumundan dolayı kuzey savunmasını denetlemeye son derece elverişliydi. Başkenti değiştirme emrini 1407'de veren ve 1409'dan sonra zamanının çoğunu kuzeyde geçiren Yonglo, 1417'de Pekin'in yeniden inşası için geniş kapsamlı çalışmalar başlattı ve bir daha Nanjing'e geri dönmedi. İmparatorluk sarayı olarak tasarlanan Yasak Kent'i inşası 1420'de tamamlandı ve "1421"'de Pekin resmen ülkenin başkenti oldu.

İmparatorluk merkezinin Pekin'e kaydırılması için, öncellikle Yangtze Vadisinden Kuzey Çin'e tahılın güvenle taşınabilmesi gerekiyordu. Yangtze'yi Huang Irmağına bağlayan Büyük Kanal büyük halde kullanılmaz halde olduğundan, Shandong Yarımadası çevresinde kıyı taşımacılığı yeniden düzenlendi ve Chen Xuan'ın yönetiminde bu sistem başarıyla kullanıldı. Bu arada kuzeydeki eski suyolları da onarılarak genişletildi. 1411'de deniz taşıtları Shandong'un güneyinden Huang Irmağına girebiliyor, böylece kıyı yolunun en tehlikeli bölümünden geçilmiyordu. 1415'te Büyük Kanal'ın güney kesimlerinin de onarılmasıyla deniz ulaşımı tümüyle bırakıldı. Güneyde Hangzhou'dan Pekin'in dışına kadar uzanan ve ordu denetiminde bulunan suyolu şebekesi, zamanla kuzeyin tahıl gereksinmesini karşılayabilecek bir duruma geldi. Pekin'in başkent olduğu 1421'de bu yolla taşınan yük miktarı yılda 200 bin tonu buluyordu.

Moğolistan seferinden dönerken hastalanarak Pekin yolunda ölen Yonglo'nun yerine en büyük oğlu Ren Zong geçti.

Denizaşırı seferler, başarısız Vietnam işgali, kuzey seferleri, Pekin'in yeniden inşa edilmesi ve Büyük Kanal'ın onarılması çok büyük insan gücü ve maddi kaynak gerektiriyordu. Yonglo'nun önderlik yeteneğiyle yürütülebilen bu dev projeler, sonuçta ülkenin kaynaklarını tükenme noktasına getirdi. Bu durum daha sonraki imparatorların mali reformlara girişmesini zorunlu kıldı.




Abdulah Gegić

Abdulah Gegić (19 Mart 1924, Yeni Pazar - 21 Haziran 2008, Novi Sad), Yugoslav asıllı Türk futbolcu ve teknik direktör. Köln Spor Akademisi'ni bitirdikten sonra "Futbol Profesörü" unvanını almıştı.

1940'lı yıllarda Beograd oynadı.

Teknik direktörlük hayatına 1961'de FK Bor takımı çalıştırarak başladı. İlk sezonunda takımı üçüncü lige çıkarıp, 62-63 sezonunda da ikinci lige çıkarmıştır.

FK Bor takımındaki başarılarıyla dikkat çekip önce Yugoslavya U-21 millî takımda görev almış, 1965'te kısa bir süre Yugoslavya millî futbol takımını çalıştırmıştır.

1966-67 sezonunda çalıştırdığı Partizan takımını 1966 yılında Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası finaline yükseltmiştir ancak ligde başarısız olmuştur. Avrupa takımlarının böylece dikkatini geçti.

Partizan takımında gösterdiği başarı ile Türkiye'de görev almıştır. 66-67 yılları arası Fenerbahçe'yi çalıştırmış, iki Yugoslav öğrencisini getirmiş ve lig ikincisi yapmıştır.

1967'den 1971'e 4 sezon Eskişehirspor’un teknik direktörlüğünü yapmıştır. Eskişehirspor'u çalıştırdığı dönemde futbolda Anadolu ihtilalini başlatan hoca olmuştur. 1969-70 ve 1970-71 sezonlarında iki kere lig ikincisi olmuş, aynı sezonlar Türkiye Kupası finaline çıkmış, 1970'de alamasa da 1971'de kupayı almıştır. Aynı yıl Cumhurbaşkanlığı Kupası'nı da kazanmıştır. Eskişehir'in Fuar Şehirleri Kupası'nda dönemin en güçlü takımlarından Sevilla FC'yi elediği maçta da takımın başındadır.

1969'da kısa bir süre Türkiye millî futbol takımını da çalıştırmış. Oynattığı 6 maçta 3 galibiyet 3 mağlubiyet almıştır.

Eskişehirspor'daki başarıları sayesinde üç büyüklerden Beşiktaş’a geçer. 1972-73 sezonunda ligi altıncı bitirir ama TSYD Kupası'nı kazanır. Sonraki sezon da lig ikincisi olup Başbakanlık Kupası'nı kazanır.

Daha sonra 1 sezon (1974-75) Bursaspor’u, 1 sezon (1975-76) Fenerbahçe'yi ve kısa dönemler de Samsunspor ve Adana Demirspor’u çalıştırmıştır.

Abdulah Gegić, Türkiye'de en uzun süre görev alan yabancı teknik direktördür. Daha sonra 1979'da Türk vatandaşlığına da geçmiştir ve Abdullah Gegiç adını almıştır. Fatih Terim, Mustafa Denizli ve Şenol Güneş'e birçok dönemlerde rehberlik etmiştir. Köln Spor Akademisini bitirmiş, sonraki yıllarında bazı takımlar için danışmanlık yapmıştır. Eskişehir Atatürk stadının V.I.P girişine ismi verilmiştir. 21 Haziran 2008'de vefat etmiş, memleketi Yeni Pazar'da gömülmüştür.





Maroon 5

Maroon 5, Grammy ödüllü Amerikalı rock müzik grubu. Grup üyeleri: Adam Levine, James Valentine, Jesse Carmichael, PJ Morton, Mickey Madden ve Matt Flynn.

Maroon 5, "Songs About Jane" adlı ilk stüdyo albümüyle birçok ödül kazanmıştır. Albüm, Haziran 2002'de yayımlanmış; dünyadaki farklı ülkelerinden altın, platin ve 3 kat platin plak kazanmıştır. Grup, 2005 yılında "Live - Friday the 13th" adında bir konser albümü piyasaya çıkartmıştır. Grubun kurucu üyelerinden Ryan Dusick, Eylül 2006'da gruptan ayrılmıştır ve yerine Matt Flynn getirilmiştir.

Maroon 5, beş yıllık bir aradan sonra "It Won't Be Soon Before Long" adındaki ikinci stüdyo albümünü Mayıs 2007'de yayımlamıştır. Piyasaya çıktığı ilk hafta, yarım milyona yakın kopya satarak "Billboard" 200 listesine zirveden giriş yapmıştır. Amerika Birleşik Devletleri'nde 1.8 milyon adetlik satış rakamıyla platin plak kazanmıştır. Albüm, dünya çapında 3,5 milyonluk satış adedine ulaşmıştır.







2007 

2008 





NBA Yılın Çaylağı Ödülü

NBA Yılın Çaylağı Ödülü, (İng: "NBA Rookie of the Year Award") 1952-1953 sezonundan itibaren her yıl çaylaklar içinde en iyi performans gösteren basketbolcuya verilen ödüldür. Kazanan oyuncu Amerikalı ve Kanadalı spor yazarları tarafından seçilmektedir. Her spor yazarı birinci ikinci ve üçüncüyü en beğendiği üç oyucuya oy verme hakkına sahiptir. Her spor yazarı birinci için 5, ikinci için 3 ve üçüncü için 1 puan verir. Alınan puanlar toplamında en çok puan alan basketbolcu NBA Yılın Çaylağı seçilir.

Ödülü son olarak Minnesota Timberwolves'dan Andrew Wiggins kazanmıştır. NBA Yılın Çaylağı ödülünü kazanan sporcular arasından 12'si daha sonra NBA'in En Değerli Oyuncusu Ödülü'nü kazanmıştır. Wilt Chamberlain ve Wes Unseld MVP Ödülü ile Yılın Çaylağı Ödülü'nü aynı sene kazanma başarısını gösteren iki oyuncudur.

Üç sezon bu ödül iki kişi arasında paylaşılmıştır: Dave Cowens ve Geoff Petrie 1970-71 sezonunda, Grant Hill ve Jason Kidd 1994-95 sezonunda ve Elton Brand ile Steve Francis 1999-2000 sezonunda ödülü paylaşmışlardır. Ödülü kazanan basketbolcular arasından sadece üçü ABD doğumlu değildir. Bu oyuncular ABD Virgin Adaları'ndan Tim Duncan, Jamaica'dan Patrick Ewing ve İspanya'dan Pau Gasol'dur. Duncan Amerikan vatandaşıdır ama uluslararası arenada ABD'yi temsil edememektedir. Jamaika'dan Patrick Ewing daha sonra Amerikan vatandaşlığına geçmiş ve 1984 Yaz Olimpiyatları'nda ABD'yi temsil etmiştir.







2005 Altın Örümcek Web Ödü