i nakaratın Türkçe karşılığı film adı olarak seçilmiştir, yani "Kim korkar Hain Kurttan". Bir diğer olasılık da Kenter Tiyatrosunda 1963-1964 sezonunda sahnelendiği adın değiştirilmeden sinema filminde de kullanılmış olmasıdır.

Orta yaşlı bir karı kocanın ızdırap verici aşk-nefret oyunlarının içerisine yeni tanıştıkları genç bir çifti de çekmeleri ve alkolün de körüklediği sabaha dek süren fırtınalı zaman zaman da gülünç bir didişme, acı çektirme oyunu sonunda içlerindeki her şeyi ortaya dökmeleri anlatılmaktadır. Cinsel imalarla dolu küfürlü dili filmin çevrildiği yıllarda sinemada alışılmadık bir şeydi ve o yıl değişen film derecelendirme sistemi sayesinde birçok salonda gösterilebildi. Bugün birçok filmde çok daha ağırlarının sıklıkla işitildiği ve artık kanıksanan küfürlü diyaloglar ABD'de ilk kez bu filmde geniş biçimde yer almıştı. Film 5 Oscar ödülünden başka aralarında 3 BAFTA ödülünün de bulunduğu 13 ödül daha kazanmıştır. Nichols bu filmde kaçırdığı En İyi Yönetmen Akademi Ödülü'ne bir sonraki filmi olan 1967 tarihli Aşk Mevsimi (The Graduate) ile kavuşacaktır. Tüm ana karakterlerinin ve sanatsal kadrosunun topluca Oscar'a aday gösterildiği tek film olma gibi bir rekora da sahiptir.

Filmin uyarlandığı Edward Albee'nin oyunu, Broadway'den sadece 1 yıl sonra Türkiye'de Kenter Tiyatrosunda 1963-1964 sezonunda "Kim Korkar Hain Kurttan" adı ile sahnelenmişti.


Kazandığı Ödüller
Adaylıkları

Edward Albee'nin yazdığı Tony Ödüllü tiyatro oyunu "Who's Afraid of Virginia Woolf?", 1962 tarihinde Broadway'deki gösteriminden sadece 1 yıl sonra Türkiye'de Kenter Tiyatrosu'nda 1963-1964 sezonunda "Kim Korkar Hain Kurttan" adı ile sahnelenmişti."Ses Sineması" salonunda sahnelenen oyunda Yıldız Kenter, Müşfik Kenter, Bülent Koray ve Gülsün Kamu başrolleri paylaşmışlardı.. 1987 yılına gelindiğinde bu kez Ankara Devlet Tiyatrosu'su İstanbul turnesinde oyunu yeniden sahneye koydu. Bu kez başrolleri Ayten Gökçer ve Çetin Tekindor'un paylaştıkları oyunu Cüneyt Gökçer sahneye koymuştu.




Kim Korkar Hain Kurttan?

Kim Korkar Hain Kurttan ? (Orijinal adı: Who's Afraid of Virginia Woolf?) ABD'li yazar Edward Albee tarafından yazılan ve 13 Ekim 1962'de Broadway'de Billy Rose tiyatrosunda sahneye konan oyun. Alan Schneider'in yönettiği oyunda Martha rolünde Uta Hagen, George rolünde Arthur Hill, Honey rolünde Melinda Dillon ve Nick rolünde George Grizzard oynamışlardı. Oyun 1963 yılında Tony Ödülü kazanmıştı.
Broadway'deki gösteriminden sadece 1 yıl sonra Türkiye'de Kenter Tiyatrosunda 1963-1964 sezonunda "Kim Korkar Hain Kurttan" adı ile sahnelenmişti."Ses Sineması" salonunda sahnelenen oyunda Yıldız Kenter, Müşfik Kenter, Bülent Koray ve Gülsüm Kamu başrolleri paylaşmışlardı.

2013 yılında, Oyun Atölyesi tarafından sahnelenen oyunu Hira Tekindor yönetti. Oyunda Zerrin Tekindor, Tardu Flordun, Şükrü Özyıldız ve Nilperi Șahinkaya rol aldı. Oyun, 18. Afife Tiyatro Ödülleri'nde "Yılın En Başarılı Erkek Oyuncusu" (Tardu Flordun) ve "Yılın En Başarılı Kadın Oyuncusu" (Zerrin Tekindor) ödüllerini kazandı.

2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri'nde "Yılın Oyunu" ve "Yılın Yönetmeni" (Hira Tekindor) ödüllerini kazandı.

Tiyatro Eleştirmenleri Birliği (TEB) Ödülleri'nde ve 19. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri'nde ise Zerrin Tekindor, bu oyundaki performansı ile, 2013-2014 yılının "En Iyi Kadın Oyuncusu" seçildi.




Natalie Wood

Natalie Wood, (Natalia Nikolaevna Zakharenko), 20 Temmuz 1938 - 29 Kasım 1981 tarihleri arasında yaşayan ve üç Akademi ödülü adaylığı bulunan ABD'li sinema oyuncusu.

Rus göçmeni bir ailenin üç kızından ortancası olan Natalie Wood, alkol bağımlısı bir babaya ve kendisini "aristokrat" hisseden bir anneye sahipti. Geleceğinde yaşamına yön veren oyunculuk kariyerinin çizilmesinde annesinin büyük rolü olmuştur. Henüz dört yaşındayken kamera karşısına geçerek bir filmde rol almakla annesinin zoruyla sanat hayatına adım atan Natalie, altı yaşındayken bilinen sahne adını aldı. Hollywood'da sekizinci filmini çevirdiği yıl (1953), kendisinden 23 yaş büyük olan Frank Sinatra ile ilişkisi gündemdeydi. Daha sonra kimliği bilinmeyen bir oyuncunun tecavüzüne uğrayan Wood'un, bir yıl sonra yönetmen Nicholas Ray ile adı duyuldu. Kendisine büyük ün getiren Asi Gençlik filmi aktörlerinden Raymond Burr ile de bir ilişki yaşadığı bilinmektedir.

Natalie Wood, John Ford'un yönetmenliğindeki western türü filmlerden, Batı Yakasının Hikayesi gibi Dünya klasikleri arasına giren filmlere geçiş yaptı. Uzun süre annesinin yönlendirme ve etkilerinden kurtulamayan Wood'un, 1947'de çevirdiği "Driftwood" filminin çekimlerindeki bir kazada kırılan sol el bileğindeki sakatlık, hayatı boyunca iyileşmedi.

Giderek Hollywood içinde sivrilen sanatçı, Oscar adayı olduysa da kazanamadı. Birçok filmde, değişik rollerde yer aldı; seçkin ve önemli oyuncularla çalıştı. "Asi Gençlik" filminde başrolü paylaştığı James Dean'le yaşadığı aşk, onu derinden etkiledi. Annesi Maria Gurdin'in, kızını şöhrete ulaştırmak için evlenmesine engel olması, yaşadığı gönül maceralarının içinde en önemlilerinden biriydi. Warren Beatty, Denis Hopper ve Steve McQueen genç yıldızın yaşamında yer eden aşklardandı. Son olarak, boşandığı eski eşi Robert Wagner’e gerçekten aşık olduğunu anlayınca, onunla ikinci kez evlenndi; fakat onunla evliliği sırasında genç denebilecek bir yaşta ölümle karşılaştı.

Robert Wagner'la evliyken, eşinin yatından denize düşerek boğulan Natalie Wood'un sır dolu ölümü aydınlatılamamış, şüpheli olan kocası ve Christopher Walken, delil yetersizliğinden serbest bırakılmışlardır. Yaşamı boyunca karanlık sulardan ve boğulmaktan korkan sanatçının sonu korktuğu şekilde olmuştu.

Natalie Wood'un kızkardeşi Lana Wood ve Richard Gregson ile ilişkisinden olan ve sonradan nüfusuna aldığı kızı Natasha Gregson Wagner da kendisi gibi oyunculuk mesleğini seçmişlerdir.






Ma Ying-jeou

Ma Ying-jeou (Çince: Basit 马英九, Geleneksel 馬英九; Pinyin: Mǎ Yīngjiǔ, Wade-Giles: Ma Ying-chiu) (d. 13 Temmuz 1950, Hong Kong, Britanya İmparatorluğu), Çin Cumhuriyeti devlet başkanı. Çin Cumhuriyeti'nde (Tayvan) Adalet Bakanlığı, Taipei belediye başkanlığı ve Kuomintang genel başkanlığı görevlerinde bulunmuştur. 20 Mayıs 2008 tarihinde yemin ederek Çin Cumhuriyeti devlet başkanlığı görevine başlamıştır.

Ma Ying-jeou, devlet başkanlığı yemin töreninde, 1990'dan beri görüşme yapmadıkları Çin ile görüşmeye hazır olduklarını belirterek, ekonomik ve kültürel ilişkilerin normalleştirilmesini istedi.





İzlanda alfabesi

İzlandacayı yazmakta kullanılan İzlanda alfabesi aşağıdaki 32 harfi içermektedir:

Temeli Latin alfabesidir, ama bazı diyakritik işaretler eklenmiş harfler de kullanılır. Ayrıca "thorn" (Þ-þ) ve "eth" (Ð-ð) adlı Runik harflerine sahip olmaktadır.

Yazılırken, semboller çoğunlukla basitleştirilirler, örneğin "ð", yatay bir çizgi ile bir d harfi olarak yazılabilir, ve "æ" da sadece "ae" olarak da yazılabilir.

Çağdaş İzlanda alfabesi, 19. yüzyılda kullanılan bir standarttan, Rasmus Rask adlı Danimarkalı dilbilimci tarafından geliştirilmiştir. Temeli esasen, 12. yüzyılda yazarı bilinmeyen, "İlk Dilbilgisel İnceleme" adlı bir dosya tarafından oluşturulan ortografik bir standarttı. Bu standardın amacı, İskandinavya'nın ortak dili (Eski Nors dili) için kullanılması idi. Fakat o zamanlarda fazla etkisi yoktu.

Alfabenin en çok tanımlayan özellikleri bu incelemede tespit edildi:


Sonraki Rasmus Rask standardı esasen eski incelemenin tekrarlamasıdı, ama koşutzamanlı Cermenik gelenekleri ile uyulması için bazı değişiklikler uygulanıldı, örneğin c harfın yerine sadece k harfın kullanışı. Bazı eski özellikler, örneğin ð harfı, sonraki yüzyıllarında pek çok kullanılmadı, ve bu yüzden Rask'ın standardı geleneklerde çok önemli bir değişikliği teşkil etti.

20. yüzyılında uygulanan değişikliklerin en önemlisi é harfın uygulanılmasıdır; bu eskiden "je" olarak yazıldı. Diğer çok önemli bir değişiklik, 1974'da Z harfın kullanışının durdurulmasıdır.

"Aa", "Áá", "Ee", "Éé", "Ii", "Íí", "Oo", "Óó", "Uu", "Úú, "Yy", "Ýý", "Ææ" ve "Öö" harfleri, ünlü harfler olarak tanımlanmaktadır, ve diğer harfler ünsüzdür.

C ("sé"), Q ("kú") ve W ("tvœfalt vaff") harfleri, İzlandaca'da sadece yabancı kökenli sözler ve özel isimlerde kullanılmaktadır.

Z harfi ("seta") 1974 yılına kadar kullanılıyordu; bu yılda Z harfinin kullanılması durduruldu çünkü sadece etomolojik bir detay olarak kullanılıyordu. Hâlbuki «Morgunblaðið», İzlanda'nın en önemli gazetelerinden biri, bazen kullanıyor (fakat kullanışı çok nadiren), ve «Verzlunarskóli Íslands» adlı bir ortaokulun adında Z harfi kullanılmaktadır.

Sözlerinin başlangıçlarında ve ünlü harflerin arasında, F harfinin kullanışı Türkçe eşdeğerine aynıdır. Ancak L veya N'den önce B'ye değişiyor.

İzlandaca G harfi, sözlerinin başlangıçlarında sert Türkçe G harfine benzemektedir. Sözlerinin sonunda, boğazın arkasında yumuşak g gibi söyleniyor (yumuşak Azerice "x" harfine benzemektedir). Diyakritiksiz ünlü harflerin arasında da böyle söyleniyor, ama diyakritikli ünlü harflerin arasında sessizdir (Türkçe Ğ harfi gibi). Bir ünlü harften sonra ve bir J harfinden önce İzlandaca J harfi ("Yy") gibi söyleniyor. Bir ünlü harften sonra ve bir T veya S harfinden önce sert Azerice "x" harfi gibi söyleniyor.

İzlandaca'da en sıkça kullanılan harfler "n" ve "a" harfleridir.





Yuşâ Tepesi

Yuşâ Tepesi İstanbul'un Anadolu Kavağında Beykoz ilçesinde bulununan tepedir. Kuzeyinde Yoros kalesi bulunur. Zirvesi denizden 201 m yüksekliktedir. Bu zirve, Yuşâ Türbesi ve Camii'nin bulunduğu mekândır.

Türbede gömülü olan zatın Yuşâ (m. ö. 1082-972) olduğunu inanılmaktadır. Yuşâ Peygamber bir rivayate göre Musa Peygamber ile birlikte Mecmeul-Bayreyn’e (Boğaziçi) gelmiş ve vefat ederek bu tepeye gömülmüştür. Çeşitli tefsirlerde Yuşâ'nın Musa'nın vefatından sonra peygamber olarak görevlendirildiği, Hıristiyanların ve Yahudilerin ona Yeşu dedikleri nakledilir.

Burası tarihin ilk dönemlerinden itibaren kutsal bir yer olarak kabul edilmiş ve çeşitli uygarlıklar b