nsı) madalyalar verilecektir.

2008 yılında 27-30 Kasım tarihleri arasında Tokyo'da düzenlenecektir.

zorunlu dans olarak Paso Doble seçilmiştir.

Kanada adına 2008 Buz dansı Dünya ikincisi Tessa Virtue & Scott Moir ve çiftlerde yarışan Anabelle Langlois & Cody Hay sakatlık sebebiyle yarışmadan çekilmiştir. Erkeklerde bu yarışmaya katılması planlanan 2008 Dünya dördüncüsü Daisuke Takahashi ise sakatlık sebebiyle tüm sezon yarışmayacağını açıklamıştır.






Ayhan Aydan

Ayhan Aydan (d. 1924 - ö. 19 Şubat 2009, Çeşme, İzmir) Türk opera sanatçısı.

1943 - 1944 yılları arasında Ankara Devlet Konservatuvarı Opera bölümünden mezun oldu. Bazı ufak tefek operalarda görev aldı. Bu sırada Carl Ebert'in kendisini farketmesiyle Figaro'nun Düğünü isimli operada Susanna rolüyle profesyonelliğe adım attı. 19 yaşında Türk Beşleri diye anılan efsanevi müzisyen ve bestecilerden orkestra şefi Hasan Ferit Alnar'la evlendi ve bu evlilikten Aydan isminde bir oğlu oldu. Carl Ebert, Glyndebourne Opera Festivali'nde Mozart'ın operalarını sahneye koyduğu bir zamanda Ayhan Aydan'ı bu festivale katılması için İngiltere'ye götürmek istedi; fakat Aydan bazı sebeplerle gidemedi.

1951 yılında amcası Mithat Dülge'nin Çubuklu Barajı yakınlarında verdiği bir davette Adnan Menderes ile tanıştı. Tanıştığı sırada eşinden ayrılmak üzereydi. 27 Mayıs Darbesi sonrasında Yassıada Davaları'na çağrıldı; "Bebek Davası"'nda Menderes ile münasebette bulunmak ve bu münasebetten olan bebeği öldürmekle suçlandı. "Ben bu adamı sevdim" diyerek aşkını itiraf etti ve bebeğinin doğum sırasında öldüğünü anlattı. Bebek Davası,13 dava içerisinde beraat ile sonuçlanan tek davadır. Örtülü ödenek davasında ise Adnan Menderes'in Ayhan Aydan'ın eski eşine belli aralıklarla ödeme yaptığı anlaşıldı. Menderes'in vefatından sonra hayatının sonuna dek, kendisine gazete ve dergiler tarafından yapılan çok büyük maddi tekliflere rağmen, Adnan Menderes'le olan ilişkisi hakkında açıklama yapmaktan veya röportaj vermekten kaçınmaya gayret etti.

Uzun süre damar sertliği, solunum yetmezliği gibi problemler yaşayan Ayhan Aydan, 19 Şubat 2009 günü öğle saatlerinde İzmir'in Çeşme ilçesinde vefat etti.




Duğur Yaylası

Duğur Yaylası, Ardahan ilinin, Posof ilçesine bağlı bir yayladır.

Posof ilçe merkezi halkının çıktığı yayla olan Duğur Yaylası, ilçe merkezine bir saat uzaklıktaki Sesödile Tepesi'nde kurulmuştur. Posof göç vermeden önce 100-150 arasında hanenin çıktığı bir yayla olan Duğur Yaylası, şimdileri 10 hanenin çıktığı bir yayla haline gelmiştir.

Duğur Yaylası'nı İlçe Merkezi'ne bağlıyan yol toprak yol olup, Posof'a 9 km'dir. Yayla'da elektrik mevcuttur. Yayla evleri modern yapıda betonarma yapılı ve çatıları sac ile örtülüdür.




Tjalling Koopmans

Tjalling Charles Koopmans (d. 28 Ağustos 1910, 's-Graveland-Hollanda – ö. 26 Şubat 1985, New Haven, Connecticut, ABD). 1975'de Nobel İktisat Ödülü'nü Leonid Kantoroviç ile ortaklaşa kazandı.

Koopmans Holanda'da 's-Graveland şehrinde doğdu. 1927'de daha 17 yaşında iken matematik okumak üzere Utrecht Üniversitesine girdi, ama 1930'da teorik fizik bölümüne geçti. 1933'de aynı şekilde matematik ve fizik okuduktan sonra iktisatçı olan Jan Tinberge ile tanışti ve onun hocalığı altında matematik iktisat okumak için Amsterdam'a gitti. Koopmans matematik iktisat çalışmalari yanında istatistik ve ekonometri alanlarında da çalısmalar yaptı. Özellikle 1935 sonbaharında Norveç'e gidip Ragnar Frisch yanında çalışmalardan çok etkilendi. Tez hocası Leiden'e tayin olduğu için Koopmans üniversite master yüksek lisans diplomasını 1936'da Leiden Üniversitesi'nden aldı.

1936-1938'de hocası olan Tinbergen Genevre'ye Milletler Cemiyeti Maliye Bolumu'nde çalışmaya gidince, Koopmans Rotterdam'da Erasmus Üniversitesi'nde Tinbergen'in derslerini vermeye başladı. 1938'de Koopmans'da Genevre'ye gidip Milletler Cemiyeti'nde Maliye Bölümü'ne girdi ve burada Tinbergen'in ABD için hazırladığı ekonometrik konjontür tahmin modelinin benzerini İngiltere ekonomisine tatbik etmek için çalışmalara başladı. Burada çalışan tanınmış (sonradan Nobel İktisat Ödülü alacak olan) James Meade ile yakın araştırma ilişkileri kurdu. II. Dünya Savaşı başlayınca karısı ve küçük bebek olan kızı ile birlikte Koopmans 1940'da ABD çalışmaya gitti. Koopmans Washingtonda İngiliz Ticaret Gemicilik Misyonu'nda çalıştı ve İngiltere'nin Amerikan aldığı savaş malzemelerinin Atlantik Denizi üzerinde taşıma sorunlarıyla ilgilendi. Burada çalışmasını taşımacılık iktisatı üzerine, özellikle optimal ileti yolları, sorunu üzerine odaklandı. 1944de İngiliz hükümetinin yaptığı bir reorganizasyon dolayısıyla işini kaybeden Koopmans Chicagoya geçerek Şikago Üniversitesi'ne bağlı bir arastirma kurumu olan Cowles Ekonomik Araştırma Komisyonu'nda çalışmaya başladı. Koopmans 1946'da ABD vatandaşlığına geçti. 1948'de Koopmans çalıştığı araştırma kurumunun direktörlüğüne getirildi. Bu kurumun malî finansmanini sağlayan Cowles desteğini 1955'de Yale Üniversitesi vermeye başladı ve bu üniversitede yeni bir Cowles Ekonomik Araştırma Komisyonu kuruldu ve Koopmans da Yale Üniversitesi'ne geçti. Orada çalışmalarını optimal büyüme iktisadı ve eylem araştırması içinde bulunan eylem analizi üzerine çekti.

Koopmans'ın yaptığı ilk araştırma fen bilimi uzerinde Hartree-Fock teorisi üzerine oldu ve sonuç olarak kuantum kimyası alanında yaygın olarak bilinen Koopmans'in teoremi ile sonuçlandı. Matematik iktisat alanında araştırmaları eylem analizi, üretim, maliyet ve fiyatlama için girdi ve çıktılar arasındaki bağlantılar ve bunların ekonomik etkinlik ve fiyatlar ile ilişkileri üzerinde oldu. 1975'te Kantoroviç ile ortaklaşa kazandığı Nobel İktisat Ödülü kaynak dağılımı ve özellikle kaynakların optimal kullanılması teorisine yaptığı büyük katkılar nedeni ile verildi.






Figaro'nun Düğünü

Figaro'nun Düğünü asıl İtalyanca ismiyle "Le nozze di Figaro, ossia la folle giornata" (çeviri: Figaro'nun Düğünü veya Delilik Günü) K. 492 katalog sayılı bir "opera buffa" (komik opera)'dir. 1786'da Wolfgang Amadeus Mozart tarafından bestelenmiş; liberettosu Lorenzo Da Ponte tarafından hazırlanmıştır ve bir sahne piyesi olan 1784'te Pierre Beaumarchais tarafından Fransızca olarak yazılmış olan "La folle journee ou le Mariage de Figaro (Bir Delilik Günü veya Figaro'nun Düğünü)" eserden adapte edilmiştir.

Mozart'in bu opera eseri Viyana'da ilk oynanışında çok başarı kazanmaktayken, Viyana'da bu operaya kaynak olan Beaumarchais'nin yazdığı tiyatro eseri Fransız Devrimi'nden 10 yıl önce aristokratlarla alay ettiği için zararlı yayın olarak görülmüş ve sahnede oynanması yasaklanmıştı. Mozart'ın bu opearasının uvertürü özellikle ünlüdür ve çok kere tek başına orkestra eseri olarak konserlerde icra edilmektedir. Buna bir neden uvertürde bulunan müziksel parçaların (Kont'un aryasının ufak bir kısmı hariç) opera içinde bulunmamasındandır.

Bu opera besteci Mozart ile liberetto yazarı Da Ponte arasında yapılan çok ünlü işbirliği ile ortaya çıkartılan üç operadan birincisidir. Daha sonraki işbirliği sonucu Don Giovanni ve Cosi fan tutte operaları yaratılmıştır. Beaumarchais'nin tiyatro eserini operaya çevirmek fikri Mozart tarafından ortaya atılmış ve Mozart bu tiyatro eserinden liberetto yapması için Da Ponte'ye sipariş vermiştir. Da Ponte 6 hafta içinde tiyatro eserini şiirsel bir dille İtalyanca olarak ve eseri aslında bulunan politik referanslardan arındırarak, liberettoya çevirmiştir. Mozart bu hazırlanan liberettoya göre hiç müzik bestelemeye başlamadan, Avusturya İmparatoru II. Josef liberetto metinini gözden geçirip kabul etmiştir.

İmparatorluk İtalyan Opera kumpanyası Mozart'ta bu eseri için sadece fiks olarak 450 florin ödeme yapmıştır. Bu Mozart'in daha önce Salzburg'da hükümdar piskoposluk sarayı müzisyeni olarak hazırladığı bestelerden aldığı ücretlerden birkaç misli daha fazla idi. Da Ponte'ye ise 200 florin ödeme yapılmıştır. 
Bu ünlü, görkemli opera eserinin sonra gelecek nesiller için korunmasında Avusturya İmparatoru II. Josef çok önemli bir rol oynamıştır. II. Josef İmparatorluk Sarayı'nda temsil edilebilecek bir opera eseri hazırlanmasına emir vermiş ve Viyana'da bulunan zamanın tanınmış bestecileri kendi eserlerini bir imparatorluk komisyonuna sunmuşlardı. Bunlar arasında daha Viyana'da ismi opera bestecisi olarak duyulmamış Mozart da "Figaro'nun Düğünü" eseriyle bulunmaktaydı. Mozart eğer eseri kabul edilmezse tüm besteyi ateşe atıp yakmaya kararlı olduğu bildirilmektedir. Ancak II. Josef, Mozart'ın eserini seçmiş ve böylelikle eserin yanıp kaybolmasını önlemiştir.

Figaro'nun Düğünü'nün prömiyeri Viyana'da 1 Mayıs 1786da Burgtheater'da yapılmıştır. İlk iki oynanışında orkestra şefliğini, o zamanın modasına uygun olarak klaveli enstrümanda, Mozart şahsen yapmıştır. Bundan sonra opera aynı sezonda 6 defa daha oynanmış bunlarda orkestra Franz Weigl tarafından yönetilmiştir. Bu operanın bu tiyatroda arka arkaya dokuz defa oynanışı (daha sonra Sihirli Flüt'ün gün aşırı olarak aylarca oynamasına karşılık pek ufak bir sayıda olduğu görülmekle beraber) zamanına göre bu çok büyük bir başarı sayılmaktaydı. Promiyer gala gecesi seyirciler beş aryayı devamlı alkışla tekrar (ankor) ettirmişler ve 8 Mayıs'daki oynanışta yedi arya seyirci isteği üzerine tekrar (ankor) edilmiştir. Burgheater'inda genel idarecisi olan İmparator II. Josef bir emir vererek üçüncü oynanıştan itibaren tekrarlamaların birden fazla olmamasını istemiş ve bunun için özel yaftalar hazırlanıp opera ilanı üstüne yapıştırılmıştır. Zamanın Viyana gazeteleri de bu eseri çok övmüşlerdir.

İmparator Haziran 1786'da bu eserin İmparatorluk Laksenberg Saray tiyatrosunda özel olarak oynanmasını seyretmiştir. Viyana'da 1787 ve 1788de bu eser oynanmamış ama 1789'da eser tekrar sezona alınmıştır. Bu sefer Mozart yeni soprano sesine daha uygun olması nedeniyle Susanna için iki yeni soprano aryasını esere eklemiştir.

Bu opera Aralık 1786'da Pasquale Bondini kumpanyası tarafından Prag'daki galası yapılmış ve bu çok büyük bir sansayon yaratmıştır. Mozart Prag'a gitmiş 17 Oc