zamanlarının çoğunu yeni keşfedilen sonsuzküçük kalkülüsü üzerinde çalışarak geçirdiler. Bu iki kardeş yalnızca bu konu üzerinde çalışan değil aynı zamanda bunu çeşitli problemlere uygulayabilen ilk matematikçiler arasındaydı.

Basel Üniversitesinden mezun olduktan sonra diferansiyel denklemler üzerine ders vermek için oradan ayrıldı. Daha sonra 1694’te Dorothea Falkner ile evlendi ve ardından matematik profesörü olarak Groningen Üniversitesine kabul edildi. Kayınpederinin ricası üzerine Johann Bernoulli 1705’te doğup büyüdüğü yere geri dönme kararı aldı. Yola çıktıktan kısa bir süre sonra kardeşinin tüberküloz nedeniyle öldüğü haberini aldı. Johann, dönüşüyle Basel Üniversitesinde Yunanca profesörü olmayı planlamıştı ancak abisinin ölümüyle boşalan matematik profesörlüğü pozisyonuna geçebildi. Leibniz kalkülüsü ile yetişen bir öğrenci olarak 1713’teki Newton-Leibniz tartışmasında Lebniz’in yanında yer aldı. Johann Bernoulli Lebniz’i Newton’un çözmekte başarısız olduğu problemleri Leibniz yöntemi ile çözerek savundu. Bernoulli ayrıca Descartes’in girdap kuramını Newton’un yerçekimi kuramına karşı destekledi ve bu durum Newton’un kuramının Avrupa’da kabulünü erteledi.

1724’te Fransız Académie Royale des Sciences tarafından desteklenen bir yarışmaya katıldı. Yarışmada,

“Havasız veya hava bulunan bir ortamda kendisi ile aynı doğaya sahip sabit konumdaki ya da hareket halindeki bir cismi hareket ettiren hareket halindeki kusursuz sert cisim için gerekli kanunlar nelerdir?”

sorusu sorulmuştur.

Leibniz tarafından benimsenen görüşü savunmak adına cismi elastik yapmak için cismi sert yapan sonsuz iç kuvveti aşacak bir sonsuz dış kuvvet gerektiğini varsaymıştır. Bu nedenle yarışmadan diskalifiye olmuş ve ödül Maclaurin tarafından kazanılmıştır. Ancak Bernoulli’nin bu çalışması sonradan 1726 yılında Académie çalışmaları elastik cisimlere ilişkin olarak ele aldığında, bu konuda ödülü Pierre Maziére kazanmıştır, kabul görmüştür. Bernoulli her iki yarışmada da mansiyon ödülü aldı.

Johan kardeşi Jakob ile Basel Üniversitesinden mezun olana dek beraber çalışmasına rağmen kısa bir süre sonra ikilinin kıskaçlık ve rekabete dayanan bir ilişkisi oldu. Johann Jakob’un pozisyonunu kıskanıyordu ve ikisi sıkça birbirine üstün gelmeye çalışıyordu. Jakob’un ölümünden sonra bu kıskançlık kendi yetenekli oğlu Daniel için devam etti. 1738’de baba ve oğul ikilisi hidrodinamik üzerine neredeyse eşzamanlı olarak yayınlar ürettiler. Johann Bernoulli kendi çalışmasının tarihini oğlununkinden iki yıl önce olarak göstererek önceliği elde etmeye çalıştı.

Johann, Basel şehir meclisi üyesinin kızı Dorothea Falkner ile evlendi. Nicolaus II Bernoulli, Daniel Bernoulli ve Johann II Bernoulli adlarında üç adet çocukları oldu. Johann aynı zamanda Nicolaus I Bernoulli’nin de amcasıdır.

Bernoulli kardeşler sıkça aynı problemler üzerinde çalışmışlardır. Bu çalışmalar genellikle büyük anlaşmazlıklar içerisinde yapılmıştır. İki kardeşin en şiddetli anlaşmazlığı eğer sadece yalnızca yerçekimi etkisi altında ise bir parçacığın en kısa sürede aldığı yol için bir eşitlik bulmaya çalışırlarken yaşanmıştır. Bu problem ilk olarak 1697’de Galileo tarafından incelenmiştir. 1697’de Jakob bu problemin çözümüne ödül teklif etmiştir. Bu meydan okumayı kabul ettikten sonra Johann bir dönel yuvarlanma eğrisi, hareket eden bir teker üzerindeki bir noktanın yolu, önermiştir. Uzun süren bu şiddetli anlaşmazlık Jakob’un bu çözüme meydan okuyup kendi çözümünü ortaya atması ile meydana geldi. Bu anlaşmazlık değişkenler kalkülüsü adında yeni bir disiplinin temelini attı.

Bernoulli özel matematik eğitimi için Guillaume de L’Hôpital tarafından işe alınmıştı. Bernoulli ve L’Hôpital aralarında bir sözleşme imzaladılar. Bu sözleşmeye göre L’Hôpital Bernoulli’nin keşiflerini istediği gibi kullanma hakkına sahipti. L’Hôpital, ilk kitabı (Analyse des Infiniment Petits pour l'Intelligence des Lignes Courbes) 1696 yılında sonsuzküçük kalkülüsü üzerine yazdı. Bu kitap çoğunlukla, günümüzde L’Hôpital kuralı olarak bilinen kuralı da içeren Bernoulli’nin çalışmalarından oluşuyordu.

Daha sonradan Liebniz, Varignon ve diğerlerine yazdığı mektuplarda Bernoulli, L’Hôpital’in kitabın önsözünde borcunu kabul etmesine rağmen yaptığı katkılar için yeterince itibar göremediğinden şikâyet etmekteydi.

"Je reconnais devoir beaucoup aux lumières de MM. Bernoulli, surtout à celles du jeune (Jean) présentement professeur à Groningue. Je me suis servi sans façon de leurs découvertes et de celles de M. Leibniz. C'est pourquoi je consens qu'ils en revendiquent tout ce qu'il leur plaira, me contentant de ce qu'ils voudront bien me laisser."

"Birçok kişiye borçlu olduğumun farkındayım. Bernoulli’nin kavrayışı, özellikle Groningue’de profesör olan geç John’a. Bay Leibniz’in keşiflerinin yanı sıra onların keşiflerini de gayri resmi bir şekilde kullandım. Bu sebepten ötürü kendimi onların istedikleri kadar hak iddia etmelerine razı ettim ve bana bırakmaya karar verecekleri şeyler için kendimi memnun edeceğim."




Minivan

Minivan, çok amaçlı araç veya MPV, şahsi kullanım için tasarlanmış bir van türü. Minivanlar genellikle tek veya çift kutu olarak tasarlanır ve maksimum iç hacim sağlarlar. Sedan, hatchback ve station wagon araçlardan genellikle daha yüksektirler.




Azerbaycan tarihi

Azerbaycan tarihi, günümüzde bağımsız bir devlet olarak varlığını sürdüren Azerbaycan'ın tarihini konu almaktadır.
Taş Devri Azerbaycan'da 2 milyon 700 bin yıl önce başlayarak M.Ö. 4. binyıla kadar devam etmiştir. Taş devri üç aşamadan - Paleolitik dönemi (eski), mezolitik dönemi (orta) ve Neolitik döneminden (yeni taş devri) oluşan olmuştur. Yaklaşık 700 bin yıl önce insanlar ateş elde etmeyi öğrenerek, kendilerini soğuktan korumaya, yemek pişirmek, emek aletlerini düzeltmeye başladılar. 400-300 bin yıl önce Azerbaycan'da yerleşmiş ilkel insanların evriminde yeni bir aşama başlar. Azıh mağarasında Tespit edilmiş ilkel insan-Neandertalin çene kemiği (yaklaşık 350 bin yıl önce) buna görsel kanıtıdır. 100-30 bin yıl önce ülkede orta Paleolitik dönemi yaşanmış ve bu sırada eski insanların ilkel yapısı oluşmuştur. Bu dönem Tağlar mağarasındaki arkeolojik bulgular temelinde incelenmiştir. Bu zaman insanların temel meşguliyeti avcılık ve toplayıcılık vardı. Aynı zamanda Azerbaycan'da yaşayan insanlar artık o dönemde komşu arazilerin sakinleri ile takas karakterli ilişkiler kurabilir gördüler.

30-10 bin yıl önce Azerbaycan'da son Paleolitik dönemi vardı. İnsanlar artık sadece mağara ve zağalarda değil, ayrıca çeşitli çay vadilerinde inşa ettikleri yerleşim yerlerinde yerleşmeye başlarlar. İşte bu döneme kabilelerin oluşumu, ilk sanat ve inançlarındaki (tapınma, ibadet) oluşması tesadüf ediyor. Çalışma aletleri bu zaman sadece taştan değil, ayrıca çeşitli hayvan kemiğinden de üretim yapılıyordu.

Mezolitik Azerbaycan'da M.Ö. 11-8. yüzyıllarını kapsar. Artık bu dönemde tarım ve hayvancılığın ilk biçimleri oluşur. Bu dönem başlıca olarak Kobustandaki kaya üstü resimler ve arkeolojik bulgular temelinde tetkik edildi. Yeryüzünde ilkel insanın en zengin "müzelerinden" biri sayılan bu arazide altı kaya resim ve ona yakın eski insan kampı bulundu. Bu çizimlerde o tarihteki insanların kişilerin mesleği, çalışma, av ve balıkçılık sahneleri, ayin ve inançları yansır. Arkeolojik materyaller ve resimler ispat ediyor ki, artık bu dönemde insanlar ok ve yay kullanmayı biliyorlardı.

Neolitik Azerbaycan'da M.Ö. 7. binyıla tesadüf ederek Kobustan'ın ve Hasanlutepe (Azerbaycan (İran)]]) arkeolojik malzemeleri örneğinde incelenmiştir. Bu dönemden ilkel insanlarda üretim karakterli çiftlik oluşur, arkaik (ilkel) saksı ürününün hazırlanması başlar.

M.Ö. 6-4. binlerde Azerbaycan topraklarında eneolit ​​mevcuttu. Bu zaman yerleşik tarım oluşur, insanlar avlu çiftlik tikililərinə sahip evlerde yaşamaya başlıyorlardı. İnsanlar arpa, buğday ve diğer bitkileri yetiştirmeyi başarır, sanatkarlıkla (taş ve kemikten emek aletlerinin üretimi, hayvan derilerinin işlenmesi, seramik ürünlerinin hazırlanması vb.) meşgul idiler. Bu devre arkaik tipi sanat örneklerinin (kilden yapılmış çeşitli tip kadın heykelleri, süs eşyaları vb.) düzeltilmesine rastlanır.

Tunç devri Azerbaycan'da M.Ö. 4-1. yızyıllarını kapsar. Aşiret ve kabile birliklerinin oluşması işte bu sırada başlar. İnsan yerlerinin ve toplam nüfusun sayısı durmadan artıyor. Küçük Asya ve Orta Asya, Mezopotamya ve Kuzey Kafkasya ticaret ve diğer ilişkiler yükselen hatla gelişir. Azerbaycan'da tunç dönemi Kür-araz kültürü arkeolojik kültürüne ait bulgular temelinde derinden öğrenilmiştir. Bu kültür sadece Azerbaycan'ı değil, ayrıca Güney ve Kuzey-Doğu Kafkasya ve Küçük Asya'nın doğu arazilerini de kapsıyordu. Bu dönemde insanlar yumuşak bakırı özel fırınlarda eritip onu kalay karıştırarak tunç elde etmeyi öğrenirler. Tunç bakırdan daha katı olduğuna göre yakında emek aletleri, silah ve süs eşyaları işte bu materyalden hazırlanmaya başlanır. Bu devirde ayrıca yapay sulama sisteminin oluşumu, bahçe sektörünün evrimi, heyvadarlıqda hem büyük, hem de küçük boynuzlu hayvanların korunması, binicilik keskin hızla gelişmesi tesadüf ediyor. İşçilik metal işleme, kuyumculuk, çeşitli kumaş üretimi ve tekstil gibi yeni alanlar formalaşarak yayılmaya başlar. Orta Tunç döneminde (M.Ö 3-2 binyılın 1. yarısı) sağlam savunma surlu büyük yerleşim birimleri oluşur. Bu konutlar, bir kural olarak dikdörtgen biçiminde olup birkaç odadan ibaretti. İşte bu döneme çeşitli aşiret ittifakının oluşması ve aralarında savaş ve askeri çatışmaları geniş kapsamı alması tesadüf ediyor.

Bu dönem ülkede Hocalı, Gedebey, Talış, Muğan, Nahçıvan ve Kayakent, Kuruçay arkeolojik kültürlerinin malzemeleri ile temsil edilmiştir. Azerbaycan'da ilk şehir devletleri ortaya çıkar ve neredeyse tüm alanları hızla gelişiyordu. M.Ö. 13-12 yüzyıllarda ülke topraklarında demir dönemi başlar. Bu sırada sınıfı toplumun oluşmasını temeli konur. O zaman Urmiye gölü etrafında Zamya, Karalla, Gilzan, yemini, Zikertu gibi küçük siyasi birlikler ortaya çıkar.

M