n canlanma çok kısıtlı koşullar altında gelişti.

Eski kusak sinemacılardan V. Gardin ilk Sovyet uzun filmi Ser i Molot'u () 1921 yılında çekerken genç kuşak sanatçılar proletkült hareketinin çeversinde toplandı. Teorik ve uygulamalı çalışmalarını filmde kurgu üstüne yoğunlaştıran Lev Kuleşov (1899-1944) ve sinemanın, yaşamı olduğu gibi, yakalaması gereği üstüne temellendirilen kinoglaz (sinema-göz) anlayışını geliştiren Dziga Vertov (1896-1954) Sovyet sineması’nın öncüleri oldular. Kulesov'la başlayan deneysel çalımalar Serege M. Eisenstein'la (1898-1948) en yetkin ürünlerini verdi. Ayrıva Vsevoldo Pudovkin (1893-1953) ve Alexandre Doçvenko (1894-1956) sessiz sinemanın en iyi örneklerini verdiler. Aynı yönetmenler 1930’ların başında sesli sinemada da başarılarını sürdürdü.


1941'de Sovyetler Birliği toprakları Alman işgali altına girerken sinema sanayisi de Alma Ata'da toplandı. Savaş üstüne ve moral yükseltici öne çıktı. 13 Haziran 1942'de savaş cephesi boyunca yerleştirilen 240 alıcının çektği filmlerin kurgusuyla oluşturulan Den Vojny () bu filmlerin en ilgincidir. ABD Sineması’nın gösteriye yönelik yapısına karşın, aynı Sovyet Sineması daha çok eğitici ve propaganda amacına yönelik bir çizgi içinde yeraldı. Bu eğilim, devletin içte ve dışta karşılaştığı güçlükler karşısında giderek artan sınırlamalarıyla sinemada durgunluk yarattı. Sinemanın ele aldığı konular, insanlar ve anlatım biçimleri kalıplaşırken, uzun metreli, konulu film sayında büyük düşüş görüldü. Örneğin, 1946'da 18, 1951'de 8 film yapıldı. Ancak 1953'de film sayıs 28'e çıkarken, eskilerin yanında genç sinemacılar Sovyet Sineması'na güçlü birsoluk getirdi. G.Çukray, M.Kalatozov, S.Yutkeviç, Y.Segel'in filmleri başta olmak üzere özgün eserler ortaya koydu. 1960'ların başında yılda çekilen fim sayısı 200, sinema sandalye sayısı 23 milyon (bunun 16 milyonu kırsal alnda) dolayındaydı. Moskova, Kiev dışında Bakü, Riga, Taşkent, Minsk, Odesa gibi çeşitli yerlerde 30'un üstünde film stüdyosu kuruldu. Yaygın sinema sağlanan olanaklar, 1970'lere doğru Sovyetler Birliği’ni oluşturan Cumhuriyetlerde yetkin filmlerin yapılmasını sağladı. Kırgızistan'da S.Urusevski, B.Şemsiyev, Türkmenistan'da Altay Karlıyev, Ermenistan'da Frunze Dolvatyan, Gürcistan'da G.Çengelaya, T.Abuladze, Estonya'da Y.Muvr, Letonya'da B.Leymanis, Moldovya'da E.Lotianu geniş piramidin üstünde yeralan adlar arasındadır. Her cumhuriyetin bir film üretme merkezi bulunur. Konulu uzun metreli filmlerin yansıra çok sayıda belgesel ve çizgi filmler çekilirdi. S.Bondorçuk, A.Tarkovski, N.Mihalkov, G.Panfilov 1979’da 46 yaşında ölen Larissa Şepitto yalnız Sovyet Sineması'nın değil, dünya sinmasının da önde gelen ustalarıdır.

SSCB'de Avantgarde Sineması, özellikle iki dünya savaşı arasındaki dönemde, etkili olan bir dizi akıma verilen toplu isimdir.

Ekim Devrimi'nin hemen sonrasında Sovyetler Birliği'nde genç sanatçılar sosyalist bir sanat ortaya koymaya çalıştılar. Diğer sanat dallarında da olduğu gibi sinemada da fütürizm ve konstrüktivizm hakim sanat akımıydı. David W. Griffith'in montaj tekniği bu sanatçılar arasında önemli bir etki yaratmıştı.

Genç sanatçılar öncelikle biçimsel ilerlemenin politik imaları üzerinde duruyorlardı. Hollywood filmlerinin özel biçiminin ideolojik bir mesaj taşıdığını saptıyorlar ve "görünmeyen kesme" gibi kurgu teknikleri ve Amerikan rüyasını işleyen gerilim dramaturjisiyle seyircileri kışkırtmak yerine yönlendirdiğini söylüyorlardı. Oysa sosyalist estetiğe göre izleyicilerin birlikte düşünmeleri teşvik edilmeli ve toplumsal ilişkiler yansıtılmalıydı.

Griffith'in dramaturjik gerilimi arttırmak için kullandığı kurgu teknikleri Rus avantgardelarını çok etkiledi. Moskova Film Yüksek Okulu'nda okulun yöneticisi Lev Kuleshov'un çevresinde toplanan genç filmciler teorik ve deneysel yollar bulmaya çalıştılar. Bu çevrenin temel tezi, filmde kurgunun resimden hiyerarşik olarak üstte bulunduğu ve anlamın montajla aktarıldığı yolundaydı.

Bu çevrenin en önemli isimleri belgesel yapımcısı Dziga Vertov, Sergey Eisenstein ve Vsevolod Pudovkin'di. Eisenstein filmlerinde duygusal olarak yoğun resimlerin hızlı bir peşpeşeliğini, şok edici bir şekilde birbirleriyle bir araya getirilmelerini ve böylece izleyicinin yeni bilgilere ulaşmasını sağlamak gerektiğini düşünüyordu. Ünlü filmleri "Grev" ve "Potemkin Zırhlısı"nda bu montaj anlayışını başarıyla pratiğe geçirdi. Özellikle "Potemkin Zırhlısı"nda geliştirdiği ritmik montaj tekniğiyle güçlü metaforlar kullandı.

Vsevolog Pudovkin de filmlerinde benzer montaj teknikleri kullanıyordu. Bununla birlikte Pudovkin Eisenstein'dan daha fazla Hollywood'un anlatısal sinemasına yakın duruyordu. "Potemkin Zırhlısı"nda kitleleri başrolde kullanan Eisenstein'ın aksine Pudovkin ülkenin önde gelen yıldızlarını kullanıyordu. İzleyiciyi düşünsel olarak kışkırtmak yerine, duygusal olarak etkilemeye çalışıyordu.

Sovyet avantgarde sineması, özellikle Stalin döneminde formalizm ve sosyalist gerçekçilik tartışmaları sonucu büyük oranda etkisini kaybetti.

Televizyonun gelişmesinin SSCB'de halkın sinemaya olan ilgisini soğutmadığı belirtilmektedir. Çünkü Sovyetler Birliği'nde sinema biletlerinin fiyatları, Batı'da olduğundan çok daha düşüktür. Bir sinema bileti hiçbir zaman 70 Kopek'ten (93 Cent) fazla tutmaz. Yapılan bir araştırmaya göre bir Sovyet yurttaşının yılda ortalama 18 kez sinemaya gittiği belirlenmiştir. Bu sayı bir Amerikalı'dan üç kez, bir İngiliz ve bir Fransız'dan da altı kez ve bir Federal Almanyalı'dan dokuz kez daha fazladır. Ayrıca Ural bölgesinde yapılan bir araştırmaya göre her yüz işçiden 95'inin sinemaya gittiği belirlenmiştir.







Anatoliy Timoşçuk

Anatoliy Oleksandroviç Timoşçuk (Ukraynaca: Анатолій Олександрович Тимощук) (d. 30 Mart 1979, Lutsk), Kairat FK'da oynamaktadır. Ukrayna millî futbol takımının en çok millî olan oyuncularındandır.

Kariyerine, doğup büyüdüğü şehir olan Lutsk'un futbol takımı olan "Volin Lutsk"ta başlayan Timoşçuk, bu kulüpte iki yıl oynar ve sergilediği başarılı futbol ile büyük kulüplerin dikkatini çekmeyi başarır.

1997 yılında henüz 18 yaşındayken, Ukrayna'nın önemli futbol kulüplerinden biri olan FK Şahtar Donetsk'e transfer olur. Shakhtar Donetsk'ta geçirdiği zaman içerisinde takımı için kilit oyuncu haline gelir ve kazanılan Ukrayna Premier Ligi, Ukrayna Kupası ve Ukrayna Süper Kupası gibi çeşitli şampiyonluklarla bu başarısını takıma da yansıtmayı başarır.

2006 yılında bu kulüpte kısa bir dönem de olsa kaptanlık yapan Timoşçuk, 2006 yazında Avrupa'nın Juventus, Feyenoord, Celtic ve Roma gibi önemli kulüplerinden transfer teklifi aldığı haberlere konu olmuştur.

27 Şubat 2007 tarihinde Timoşçuk, yaklaşık olarak 10 milyon pound karşılığında Shakhtar Donetsk'ten, Rusya'nın güçlü kulüplerinden FK Zenit'a transfer olur. Ve kısa bir zaman içerisinde, yeni takımında kaptanlık görevini de üstlenir.

Kulübündeki ilk sezonunun sonunda Zenit takımı, 1984 Sovyet Top Ligi'nden sonraki ve yine Rusya Premier Ligi'ndeki ilk şampiyonluğunu ilan eder. Sezonun sonunda, Rus Premier Ligi'nin En İyi 33 Oyuncusu listesine Timoşçuk da dahil olmayı başarır ve aynı zamanda Sport-Express dergisinin hazırladığı bir oylamada "Ligin En İyi Oyuncusu" unvanını da elde eder.

2007-2008 Avrupa sezonu içerisinde, Zenit'i 2008 UEFA Kupası'nda kaptanlık göreviyle temsil eder ve Zenit UEFA Kupası'nda finale kadar yükselir ve finalde de İskoçya'nın ünlü kulüplerinden Rangers'ı 2-0 mağlup ederek kulüp tarihinde ilk defa UEFA Kupası'nı St.Petersburg'a taşınmasında önemli bir rol üstlenir.

29 Ağustos 2008 tarihinde ise, Monako'da düzenlenen Süper Kupa Finali'nde, Şampiyonlar Ligi'ni kazanan İngilizlerin güçlü temsilcisi Manchester United'ı 2-1 mağlup eden Zenit, Süper Kupa'yı da alır ve Süper Kupa, tarihinde ilk defa Sankt-Peterburg'a gelir. Bu final maçında Timoşçuk 90 dakika forma giydiği gibi, takımının da kaptanı olarak sahada yerini alır ve bu büyük başarının elde edilmesinde önemli bir rol üstlenir.

2000 yılında ilk defa ülkesinin millî takımının formasını giyen Timoşçuk, zaman içerisinde ülkesinin millî takımının vazgeçilmez isimlerinden biri olmayı başarır. Dünya kamuoyunda da, sesini 2006 FIFA Dünya Kupası'nda Ukrayna'nın Tunus'u 1-0 mağlup ederek, çeyrek finallere kadar yükselmesinde gösterdiği yüksek performansla hatırlanır. Bu maçta Timoşçuk, aynı zaman maçın adamı da seçilmeyi başarır.

Zenit St.Petersburg'daki kaptanlık görevinin aksine, Ukrayna millî takımında genelde Ukrayna'nın günümüzdeki en başarılı oyuncusu olarak kabul edilen Andriy Şevçenko'nun yokluğunda kaptanlık unvanını elde eder.

Anatoliy Timoşçuk, özel hayatında Nadiya Timoşçuk ile evlidir. Çift, Timoşçuk'un doğup büyüdüğü yer olan Lutsk'ta tanışmışlardır.

Verdiği röportajlarda, Lothar Matthäus'un en beğendiği futbolcu olduğu ve her zaman onu örnek aldığını söylemiş ve aynı zamanda Ukraynalı müzik grubu Okean Elzy ve Rus ressam Mihail Vrubel'i de beğendiğini ve ilgiyle takip ettiğini belirterek, sosyal açıdan da gelişmiş bir futbolcu olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca şarap, tişört ve arma kolleksiyonculuğu yaptığını da yine bir röportajında belirtmiştir.








Sovyetler Birliği'nde edebiyat

Sovyet Edebiyatı veya Sovyetler Birliği'nde edebiyat, Sovyetler Birliği'nde üretilen ve ayrıca Ekim Devrimi ile sonrasındaki edebi çalışmaları kapsayan bir dönemdir. Bu dönemde ülke içinde konuşulan 88 dilden de eserler verilmiş olması ile birlikte Rusça'nın bir hakimiyeti söz konusudur.

1917’de Ekim Devrimi gerçekleştiğinde Rus edebiyatı gerek 19. yüzyılın büyük birikimi, gerekse 20. yüzyıl başlarındaki öncü akımların etkisiyle canlı bir yapıdaydı. Devrimle birlikte fütürizm, akmeizm, imgeciler gibi Devrim öncesinde doğan akımlar yeni boyutlar kazanırken yansıra kültürü yalnızca sınıfsal bir olgu olarak gören proletkult hareketi de gelişti. Dönemin Aydınlanmadan sorumlu halk komiseri Anatoli Lunaçarski, devletin yayın olanaklarını tüm akımlara açarak bu gelişimi hızlandırdı. Şiirde fütürizmin etkisindeki V. Mayakovski, akmeizmi izleyen Anna Ahmatova v