po Merkezinde işkence yapıldıktan bir yıl sonra, 1941'in ilk ayları ve 1945 başları arasında Sachsenhausen toplama kampında özel olarak gözaltında tutuldu. Sachsenhausen'de, Elser'i diğer mahkumlardan ayıran T-şekilli bir binada izole edildi. Her biri 9.35 m²'lik bir alanda bir araya gelen üç hücrelere yerleştirilen iki tam zamanlı muhafızları ve birkaç zithers de dahil olmak üzere mobilya ve diğer şeyler yapmak için bir çalışma alanı için yeri de vardı. Elser'in belirgin tercihli tedavisi, ekstra rasyonalardan oluşuyordu. Kamp berberine günlük ziyaretler, İngiliz SIS görevlisi Payne Best'in de aralarında bulunduğu diğer tutsaklar arasında ilgi uyandırdı. Daha sonra Elser'in kamp konağına düzenli ziyaretlere izin verildiğini yazdı. Martin Niemöller ayrıca Sachsenhausen'in bunker'inde özel bir mahkumdu ve Elser'in bir SS adamı ve Hitler ve Himmler'in ajanı olduğu söylentilerine inandı. Elsa Härlen Aralık 1939'da başka biriyle evlenmiş olmasına rağmen, Elser kendi hücresinde onun fotoğrafını muhafaza etti. 1945 başında, Dachau toplama kampına transfer edildi.

Nisan 1945'te, Almanların yenilgisi yaklaştığında, Nazilerin Bürgerbräukeller bombalamayla ilgili gösteri duruşması yapma niyeti boşa çıktı. Hitler, Dachau'daki Elser için kullanılan "Eller" adlı özel tutuklusunun yanı sıra, Wilhelm Canaris, Dietrich Bonhoeffer ve ona karşı komplo kuran diğer kişilerin infaz edilmesini emretti. 5 Nisan 1945'te Berlin'deki Gestapo Karargâhından alınan emir, Dachau toplama kampının komutanı SS-Obersturmbannführer Eduard Weiter'e gönderildi. Emir, Mayıs 1945'te Yüzbaşı S. Payne'in eline geçti ve Best'in The Venlo Incident adlı kitabında bu anlatılmıştır. Verilen emirin en sonunda, emirleri yerine getirdikten sonra, bu mektubu imha ediniz şeklinde belirtilmiştir. Emirdeki imza, Best'e göre okunaklı değildi.

9 Nisan 1945 tarihinde Avrupa'da savaşın sona ermesine dört hafta kala, Georg Elser vurularak öldürüldü ve üstündeki giysili bedeni hemen Dachau Toplama Kampı krematoryumunda yakılmıştır. Elser 42 yaşındaydı.

1954'te, Dachau'daki krematoryumdan sorumlu olan SS-Oberscharführer Theodor Bongartz'ın, SS-Unterscharführer Edgar Stiller'in Elser cinayetinden yargılandığı bir Alman mahkemesi sırasında, Georg Elser'in gerçek katili olduğu belirlendi. 1943-1945 yılları arasında Dachau'daki özel mahkumlardan sorumlu SS üyesi olarak, Stiller, Elser'den, Bongartz tarafından vurulduğu iddia edilen krematoryuma eşlik etmekle suçlandı. Theodor Bongartz'ın, 1945'te bir hastalıktan öldüğü hesaplanamadı.

Königsbronn'daki Elser'in anısına adanmış bir plak'ta şöyle yazmaktadır: "İşlerim yoluyla daha fazla kan dökülmesini önlemek istedim."

Elser, Bürgerbräukeller bombalamasından bu yana söylentiler ve çeşitli komplo teorilerine konu olmuştur. Savaştan sonra, Protestan papaz ve teolog Martin Niemöller, Sachsenhausen'deki "sığınak" da gözaltında tutuldu ve Elser'in SS'ye üye olduğu ve bu suikast girişiminin Naziler tarafından resmedilmesi için sahnelendiği söylentisine güveniyordu. Hitler, Providence tarafından korunuyordu. 1948'de, Merkezi İstihbaratın gelecekteki Direktörü Allen Welsh Dulles (ABD Merkezi İstihbarat Teşkilatının fiilen başı), komplo teorilerini şöyle özetledi: 8 Kasım'da, 1923'teki Birahane darbesinin yıldönümünde ve binayı terk etmesinden sonraki yıldönümünde yaptığı konuşmada Hitler'in yıllık konuşmasına kısa bir süre sonra Münih'teki Bürgerbräukeller'de bir bomba patladı. Bu olay hala çözülmemiş haldedir. Bazı kanıtlar, Alman cemaati anlayışını pekiştirecek ya da Reichstag yangınında olduğu gibi yeni bir terör dalgası yaratmak için bombanın Hitler ve Himmler'in bilgisi ile patladığına işaret ediyor.

1969'da Anton Hoch'un 19-23 Kasım 1939 tarihli The Gestapo Protokoll (sorgulama raporu) üzerine yaptığı tarihsel araştırmalar, Elser'in tek başına hareket ettiğini ve suikast girişiminde Nazi rejimini ya da herhangi bir dış grubu içermeye yönelik bir kanıt bulunmadığını keşfetti.

Elser, 20 Temmuz 1944'teki Hitler hakkındaki suikast girişimi komplocularının aksine, 1990'lı yıllara kadar Almanya Federal Cumhuriyeti'nin resmi hatıra kültüründe kabul görmedi. Elser'e olumlu bakmanın bir yolu için ilk atılım, 1999'da Hellmut G. Haasis'in bir biyografisini yayınlamasıyla geldi. Ocak 2003'te Elser'in 100. Doğum Günü vesilesiyle Deutsche Post özel bir damga yayınladı.

Almanya'da Elser adına 60 sokakta yer ve birkaç anıt var. Claus Christian Materialsahn, 2005 yılında şunları yazdı: 'Hem Doğu hem de Batı Almanya tarihçilerince görmezden geldiği için, Almanya'nın kendi tarihine karşı dürüstçe karşı karşıya kalması için ne kadar rahat kaldığını göstermeye devam ediyor. Yine de, Johann Georg Elser ideolojik kategorilere meydan okumuştu ve bu nedenle gerçek bir Alman kahramanıdır. "

2008'de Münih'te Georg Elser Hallen adlı bir müzik mekanı yıkıldı. Bununla birlikte, 2014 yılı itibarıyla Münih'te Georg Elser Hallen ismini taşıyan beş mekân vardı.

2011'de Georg Elser'in 17 metrelik (56 ft) çelik heykeli, Alman yazar Rolf Hochhuth tarafından Berlin'de açıldı. Belediye makamları projeyi çok pahalıya bulduktan sonra, 200.000 avroya mal olan anıt, Hochhuth'un girişimi üzerine kuruldu. Sonunda, Berlin devlet senatosu Elser heykelini finanse etti. Eylül 1979'da Bürgerbräükeller yıkıldı. Bulunduğu bölgede artık GEMA Binası, Gasteig Kültür Merkezi ve Münih City Hilton Oteli yer alıyor. GEMA Binası girişindeki kaldırımdaki bir plaka'da, Elser'in bombasını gizlediği direğin bulunduğu yere işaret ediyor.

Elser'in öyküsü 1989 yapımı Klaus Maria Brandauer yönettiği "Yedi Dakika" adlı filminde ve Oliver Hirschbiegel'in yönettiği 2014 yılı yapımı "13 Dakika" (Almanca: Elser) adlı filmde anıldı.




İran Halı Müzesi

İran Halı Müzesi ülkenin başkenti Tahran'da Laleh Park'ın arkasında yer almaktadır. Müze 1976 yılında kurulmuş olup 18. yüzyıldan günümüze tüm İran'ı kapsayan çeşitlilikte İran halılarını sergilenmektedir. Müze 3.400 metrekare sergi salonu ve yaklaşık 7.000 kitaplık bir kütüphane içermektedir. Müze son İran Kraliçesi Farah Pehlevi tarafından tasarlanmıştır.





İmam Hüseyin Üniversitesi

İmam Hüseyin Üniversitesi İran'ın başkenti Tahran'ın kuzeydoğusunda 1986 yılında kurulmuş olan yükseköğretim kurumudur. Üniversite dahilinde bulunan akademik fakülteler; askeri bilimler fakültesi, sosyal bilimler fakültesi, fen bilimleri fakültesi ve mühendislik fakültesidir. Üniversitede 6.000 öğrenci öğrenim görmektedir.

1986 yılında İran Bilim, Araştırma ve Teknoloji Bakanlığı tarafından İmam Hüseyin Yüksekokulu olarak kuruldu. 1987 yılında üniversite olarak tanındı. 1987 yılında açılan Tıp Fakültesi 1994 yılında üniversite bünyesinden ayrıldı.





Toronto Star

Toronto Star Kanada'nım en yüksek tirajlı gazetesidir. Günlük olarak basılan gazete 1892 yılında kurulmuştur. Liberal bir siyasi görüşe sahip gazetenin günlük 436.000, cumartesileri 634.000 adet satılmaktadır. Gazetenin merkezi Toronto'dur.






Sevinç Kıranlı

Sevinç Gürsen Akyıldız (d. 23 Ocak 1979, İstanbul), Türk aktris.

23 Ocak 1979’da İstanbul’da, dünyaya geldi. İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuarı Tiyatro bölümü mezunudur.





Gregor Schlierenzauer

Gregor Schlierenzauer (d. 7 Ocak 1990 Rum, İnnsbruck Avusturya) Avusturyalı kayakla atlamacıdır. Daha 18 yaşındayken 2008 Planica Dünya Kayakla Uçma Şampiyonası'nı kazanmıştır. En iyi atlayışı 233.5 m'dir. Trondheim 'da yapılan ikinci yarışta atladığı kulenin rekorunu kırarak dünya sıralamasında ilk basamağa oturmuştur.

1990'da Avusturya'da doğan genç kayakla atlamacı 16 yaşında Slovenya'nın Kranj kentindeki Dünya Gençler Şampiyonası'nı kazandı.

Aynı yıl mart ayında büyükler kategorisinde yarılmaya başladı.3 Aralık 2006'da Lillehammer'da Norveç'li Anders Jacobsen'i geçerek 1. sıraya oturdu ve büyükler kategorisinde ilk birinciliğini aldı. 2006-2007 4 Tepe Turnuvası'nında 2. sırayı aldı.

2007-2008 sezonu oldukça başarılı geçti.Takım arkadaşları Martin Koch Andreas Kofler ve Wolfgang Loitzl ile takım olarak kayakla uçma şampiyonasını kazandılar. 2008 yılında Kuzey Turnuvası'nı da kazandı. Planica kayakla uçma şampiyonasında 14 Mart günü 232.5 m ile kişisel rekorunu kırdı. 1 gün sonra 233.5 m ile bu rekoru geliştirdi.

10 Ocak 2009'da Kulm'de Sven Hannawald'ın tepe rekorunu geliştirerek 215.5 m ye gitti. Bu sezonda 27 Dünya Kupası yarışının 13 tanesi kazanarak Adam Malysz'in 12 yarışlık rekorunu kırdı.Bu sezonda 2083 puanla dünyanın en yüksek toplam puanına ulaşarak dünyanın en başarılı kayakla atlamacısı ünvanını aldı ve Dünya Kupası'nı kaldırdı. Mart ayının sonlarına doğru, yeni malzemelerini denerken yaptığı kazada diz çapraz bağları yırtıldı. ve yaz grand prixlerine katılamadı

Schlierenzauer, 2009-2010 sezonu çok iyi geçmedi. Sakatlıktan çıkan sporcu bu dönemde kendine olan güvenini pek çok zaman kaybettiğini söylemiştir. 2010 Vancouver Kış Olimpiyatları'nda 2'si bireysel (bronz) 1'i de takım olarak (altın) 3 madalya kazandı. Sezonun sonlarına doğru formunu bulsa da aradaki puan farkını kapatamadı ve Dünya Kupası'nda Simon Ammann'ın ardında, 2.sırada kaldı.

Annesinin adı Angelika ve babasının adı Paul olan Schlieri, Fulpmes'te kocaman, bahçeli bir evde yaşıyor. Gloria adında bir ablası ve Lukas adında bir küçük kardeşi var. Amatör olarak fotoğraf çekmekten, yemek yapmaktan, poker ve bilardo oynamaktan hoşlanıyor. Koşmayı, voleybol oynamayı ve müzik dinlemeyi seviyor. İngilizce(?) ve Almanca konuşabiliyor. Sevgilisi Sandra Stiegler kayaklı koşu antrenörüdür.

Gregor oldukça sporcu bir aileden geliyor. Dedesi kayakla atlamacı olan genç kayakla atlamacının annesi eski bir tenisçi. Babası iniş slalomunda Avusturya Gençler şampiyonu. Dayısı ve aynı zamanda menajeri Markus Prock pek çok kez olimpiyat şampiyonu olmuş bir lujcu. Kardeşi Lukas da dayısınının adımlarını takip ederek iyi bir lujcu olma yolunda ilerliyor.





I. Mihail

I. Mihail Rangabe (Yunanca: Μιχαήλ Α΄ Ραγγαβέ, "Mikhaēl I Rangabe"; d. yaklaşık olarak 770 - ö. 11 Ocak 844), 811–813 arasında Bizans imparatoru.

Mihail, soylu Rangabe sülalesinin bir üyesi olan Theoph