adar süren Macar üstünlüğü sona ermiştir.

Rum Ortodoks Patrikhanesi'ne bağlı olan Eflak Metropolitliği, I. Basarab'ın oğlu Nicolae Alexandru (1352–1364) döneminde kurulmuştur. Eflak'ta ilk gümüş ve bronz para ise 1365'te darbedilmiştir. 1391'de ülke, Osmanlı Devleti'ne ilk kez haraç vermeyi kabul etmiştir.

Tuna'nın sol yakasındaki Ulah devletlerinin varlığının en eski kanıtlarından biri, Ermenilere ait bir coğrafya kitabındaki bir bölümüdür. Kitabın söz konusu bölümü, ikinci bin yılın ilk yüzyıllarından kaldığı düşünülen bir eklentiye yer vermektedir ve bu eklenti "Sarmatların ülkesi" ile "Zagura" (Bulgaristan) civarında bulunan "Balak" isimli meçhul bir ülkeden bahsetmektedir. Ulah devletleri hakkındaki bir başka kaynak da Türklere ait olan "Oğuzname" adlı eserdir. Bu eserin 17. yüzyıldan kalma bir metinde bulunan kopyasında Kumanların Ulahlara ve başka halklara karşı giriştiği savaşlar anlatılmaktadır.

Bir Türk boyu olan Kumanlar, 1064–1065 yıllarının hemen sonrasında Tuna Deltası'na yaklaşmışlar, 1068'den itibaren Aral Gölü ile Aşağı Tuna arasındaki bölgenin tamamını hâkimiyetleri altında tutmuşlardır. Lakin bu geniş topraklar üzerinde herhangi bir merkezî iktidar tarafından siyasi birlik kurulamamıştır. Değişik Kuman boyları bağımsız hükümdarlar veya hanlar tarafından yönetilmiştir. Bu hükümdarlar; Rus prenslikleri ve Bizans İmparatorluğu gibi komşu devletlerin siyasi hayatına karışmıştır. Balkan Dağları (bugün Bulgaristan sınırları içinde)'nda yaşayan Ulahlar, Bizans'a karşı saldırı hâlinde olan Kumanlar'a imparatorluk kuvvetlerinin bulunmadığı dağ yollarını göstermek suretiyle yardımcı olmuşlardır. Bu dönemde bahsi geçen "Ulah" teriminin içeriğine dair tartışmalar vardır. Bazı kaynaklara göre "Ulah" veya "Moesi" terimi, hem Rumenleşen Balkan halklarını hem de Bulgarlar ile Kumanları tanımlıyor olabilir. Bazı tarihçiler "Ulah" teriminin çobanlıkla geçinen toplumları tanımladığını ileri sürmüştür.

1185 yılında Bulgarlar ile birlikte Balkan Ulahları Bizans'a karşı bir ayaklanma çıkarmışlardır Ardından Kumanların ve Tuna'nın sol yakasında yaşayan Ulahların yardımıyla Balkan Dağları ile Eflak'ın güneyinde kalan Tuna Nehri arasında veya Eflak bölgesini içine alacak şekilde Balkan Dağları ile Karpatlar arasında İkinci Bulgar Devleti'ni kurmuşlardır. Batılı kaynaklar bu yeni devleti "Ulahya" veya "Ulahya ve Bulgarya" şeklinde adlandırmaktadır. Örneğin 1204'te papa, Bulgar kilisesinin başını "tüm Bulgarya ve Ulahya'nın priması" "(totius Bulgariae et Blaciae Primas)" ilan ederek bu bölgenin en yetkili piskoposu mertebesine yükseltmiştir. Bu devletin kuzeyini tanımlayan "Ulahya" teriminin bu şekildeki kullanımına 13. yüzyılın ortalarından sonra kaynaklarda rastlanmamaktadır.

In 1211, King Andrew II of Hungary (1205–1235) settled the Töton Şövalyeleri in the region of Braşov in order to put an end to the frequent incursions of the Cumans into Transylvania. The knights were given all the territory they could conquer beyond the Carpathian Mountains as a fief to be held from the king of Hungary. According to a royal charter of 1222, the knights’ military power stretched across the Carpathians all the way to the Danube. That the Teutonic Knights won several victories “beyond the snowy mountains” "(ultra montes nivium)", that is to the south and to the east of the Carpathians, is also confirmed by papal letters. However, the Teutonic Knights were forced out of the territory in 1225 by King Andrew II, who claimed that they had ignored his authority.

Osmanlı Devleti ile Eflak arasındaki ilk temas I. Vladislav'ın Osmanlı'dan yardım istemesiyle olmuştur. Fakat iki devlet arasındaki önemli olaylar Yaşlı Mircea döneminde başlamıştır.

Ploşnik Muharebesi

Nicolae Iorga'ya göre 1371'deki Çirmen Muharebesi'ne katılan Rumenler (Ulahlar) Teselya'da Yunanların egemenliği altında yaşayanlardır.

15. ve 16. yüzyıl Osmanlı vakayinamelerine göre 15 Haziran 1389 tarihinde gerçekleşen I. Kosova Muharebesi'nde Eflak kuvvetleri de Osmanlı Devleti'ne karşı savaşmıştır; fakat Rumen tarihçiler buna karşı çıkmaktadır.

I. Kosova Savaşı'nda Eflak prensi Mirça Sırplara yardım etmiştir. Bunun üzerine Yıldırım Bayezid Eflak üzerine Türk kuvvetlerini göndermiştir. Mirça Yıldırım Bayezid'in şehzadeleri arasındaki savaşlara karışmış önce Musa Çelebi'ye daha sonra da Düzmece Mustafa'ya yardım etmiştir. 1417 yılında Çelebi Mehmet Eflak üzerine bir sefer düzenlemiş ve bu seferde Mirça'nın ordularını yenilgiye uğratmıştır. Bunun üzerine Eflak Prensliği Osmanlı Devleti'ne vergi ödemek zorunda kalmış böylelikle Osmanlı Devleti hakimiyetine girmiştir.Fatih Sultan Mehmet zamanındaki Eflak prensi III. Vlad Macarlar ile anlaşarak Osmanlı Devleti'ne vergilerini ödememiştir. Hamza Paşa komutasındaki iki bin kişilik bir orduyu pusuya düşürerek öldürmüştür. Niğbolu, Vidin ve Tuna kıyılarındaki şehirlere saldırıp bu şehirleri harap etmiştir. 1462 yılında Fatih Sultan Mehmet Eflak üzerine bir sefer düzenlemiştir. Kazıklı Voyvoda lakaplı III. Vlad Macaristan Krallığı'na sığınmıştır. Fatih Sultan Mehmet buraya güvenilir bir yönetici atamıştır. Fatih Sultan Mehmet'ten sonraki dönemlerde de buraya padişahın uygun gördüğü bir prens (voyvoda) atanmıştır.

1856 yılında Paris Antlaşması ile Eflak Prensliği ve Boğdan Prensliği ayrıcalıklı birer beylik haline gelmiştir. 1861 yılında Eflak Prensliği Boğdan Prensliği ile birleşmiştir.

Severin (Țara Severinului, Banatul Severinului), Amlaş, Făgăraş (Țara Făgărașului)




Logon Nehri

Logon ya da Logone Nehri, Çad'da bulunan Chari Nehri'nin en büyük koludur. Logon Nehri'nin beslendiği kaynaklar Kuzey Kamerun, ve Güney Çad'dadır. Nehrin kıyıları boyunca pek çok bataklık bulunur.

Akarsuyun çevresindeki başlıca yerleşim merkezleri, Çad'ın ikinci büyük kenti Moundou ve Kamerun'un en kuzeyde yer alan kenti Kousseri'dir. Çad'ın başkenti N'Djamena'da bu nehrin Chari ile birleştiği noktada kurulmuştur.




Jane Seymour

Jane Seymour (d. 1507/1508, ö. 24 Ekim 1537) Sir John Seymour ve Margaret Wentwort'ın kızıdır. VIII. Henry'nin Anne Boleyn'in idam edilmesinden sonra evlendiği 3. karısıdır. Oğlu VI. Edward'ın doğumundan sonraki iki hafta içerisinde doğumun yarattığı etkilerden dolayı hayatını kaybetmiştir.

Seymour'un doğum tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte 1508 olduğu üzerine genel bir kanaat vardır. Jane Seymour kendisinden önce gelen kraliçeler kadar iyi seviyede eğitim alamamıştır. Okumayı ve az seviyede yazmayı becerebilmesinin yanında asıl gerçek bir kadının olması gerektiği düşünülen özelliklere sahipti. Ev düzeni, el işleri gibi konularda yetenekliydi. Hatta yaptığı el işlerinden bazılarının bir yüzyıldan daha uzun süre bozulmadan muhafaza edildiği söylenmektedir.

30 Mayıs 1536 tarihinde kral VIII. Henry ile evlenmiş ve gelecekteki kraliçe olarak duyurulmuştur. Ancak taç giyme töreni yapılamamıştır. Kraliçe döneminde yerleşmekte olan Anglikan mezhebine dahil olmak yerine Katolik mezhebinin kurallarına sadık kalmıştır. İyi bir Hristiyan olarak yaşamı son bulmuştur.

1537 yılının ilk günlerinde hamile kalan kraliçe 12 Ekim 1537 tarihinde Hampton Kraliyet Sarayı'nda VI. Edward'i dünyaya getirmiştir. Doğumu sıkıntılı geçen kraliçe oğlunun vaftiz törenine katılamamıştır. Doğumdan sonra Lohusa Hummasına yakalanan Kraliçe 24 Ekim 1537 tarihinde Hampton Sarayında hayatını kaybetmiştir.

Jane Seymour kayıtlarda Kral Henry'nin en sevdiği eşi olarak yer almaktadır. Kral öldükten sonra Jane'in yanına gömülmüştür.




Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Başkanlığı

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Başkanlığı, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda her yıl gerçekleştirilen oylama sonucu belirlenen bir mevkidir. Kurulun her yıl eylülde başlayan oturumu ya da yıl içerisindeki özel, olağanüstü toplantılar dahil, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Başkanı tarafından yönetilir.

Başkanlık makamı her yıl beş coğrafî bölge arasında değişir: Afrika, Asya, Doğu Avrupa, Latin Amerika ve Karayipler ve de Batı Avrupa-Diğer Devletler.

Dünyadaki büyük güçleri nedeniyle, Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık, Fransa, Rusya, Japonya ve Çin gibi büyük güçlü ülkeler hiçbir zaman başkanlık makamını kazanamazlar.





Mazhar Osman Usman

Ord. Prof. Dr. Mazhar Osman (d. 5 Mayıs 1884, Sofulu - ö. 31 Ağustos 1951, İstanbul), ruh ve sinir hastalıkları uzmanı, Türkiye'de ilk modern ruh sağlığı hastanesini kuran Türk hekimi.

1904 yılında "Askeri Tıbbiye" okulunu, yüzbaşı rütbesiyle bitirerek doktor olan Mazhar Osman, ""Gülhane Askeri Hastanesi Akliye Servisi""nde öğretmen yardımcılığına başladı. 1908 yılında Berlin ve Münih'e giderek nöroloji ve psikoloji dallarında uzmanlık eğitimi aldı. Tekrar Gülhane'ye dönen Usman, 1914'te Haseki'deki ""Akıl Hastalıkları Müşahedehanesi""nin başhekimi ve müdürü oldu.

Daha sonra "Haydarpaşa Askeri Hastanesi" akliye ve asabiye mütehassıslığına getirildi. Mazhar Osman, Bakırköy'de bulunan ve terk edilmiş bir kışla olan "Reşadiye Kışlası"nın bulunduğu araziyi devletten talep etti. Dönemin cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk, başbakanı İsmet İnönü ve içişleri bakanı Refik Saydam'ın onayı ile 1924 yılında başlayan süreç, 15 Haziran 1927 tarihinde Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin kurulmasıyla tamamlandı. Mazhar Osman, hastanede uzun süre başhekimlik görevinde bulundu. 1933'te İstanbul Üniversitesi Psikiyatri Kliniği'ne Ordinaryüs Profesör olarak atandı. 1941'de başhekimlik görevini bıraktı ve emekliye ayrıldığı 1951'e kadar öğretim üyesi olarak çalışmalarını sürdürdü.

"Türk Nöro-psikiyatri Cemiyeti"’nin yanı sıra; "İçki İle Mücadele Cemiyeti" gibi sağlık derneklerinin kurucusu olan Usman "Sinir Hastalıkları" (1935-1936, 2 cilt), "Keyif Veren Zehirler" (1934) gibi çeşitli mesleki eserler yazdı. Hamburg Akıl Hastalıkları Derneği, Fransız Nöroloji Derneği, New York Nöroloji Akademisi gibi yabancı sağlık kuruluşlarının onur üyeliklerine seçildi. Türkiye'de ilk kez seroloji, nöro-patoloji, deneysel psikoloji laboratuvarları oluşturulmasında önemli rol oynadı. 1951 yılında vefat etti. Mezarı Zincirlikuyu Mezar