bir Yahudi ailenin oğlu olarak Passaic, New Jersey'de doğdu. İkinci Dünya Savaşı'nda Amerika Birleşik Devletleri'ne hizmet ettikten sonra müzik sektöründe çalışmaya başladı.

3 Ocak 2014'te vefat etti.





Angela'nın Külleri

Angela'nın Külleri, İrlanda asıllı ABD'li öğretmen ve yazar Frank McCourt'un 1996 yılında yazdığı Pulitzer Ödüllü otobiyografik kitabının adıdır. Özgün adı Angela’s Ashes'dir.

Pek çok dilde defalarca basılan bu anı kitabına birçok ödül verildi. Bunlar arasında Pulitzer Ödülü, Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Ödülü ve Los Angeles Times Kitap Ödülü sayılabilir.

Kitap Türkiye'de Neşe Olcaytu'nun Türkçe çevirisiyle 2000 yılında Epsilon Yayınları'ndan çıktı (ISBN 975-331-174-5)

Frank McCourt'un bu çok satan anı kitabı, yayımlandıktan üç yıl sonra 1999 yılında İngiliz yönetmen Alan Parker tarafından aynı adla sinemaya da aktarıldı. Film bir ABD - İrlanda ortak yapımıydı.

İrlanda kökenli Amerikalı öğretmen ve yazar Frank McCourt'un bu anı kitabının ilk cümlesi şöyledir: "Geriye bakıp çocukluğumu anımsadığımda, nasıl hayatta kalabildiğime hâlâ şaşarım. Kötü bir çocukluktu; mutlu bir çocukluğun pek kayda değer yanı yoktur zaten. Sadece mutsuz bir çocukluk geçirmiş olmak da, mutsuz bir İrlandalı çocuk olmak kadar kötü değildir. Bundan da kötüsü mutsuz bir İrlandalı Katolik çocuk olmaktır."

Frank, dünyada hüküm süren Büyük Ekonomik Buhran sırasında İrlanda'dan Yeni Dünya'ya gelmiş olan bir göçmen ailesinin çocuğu olarak New York'un Brooklyn bölgesinde dünyaya gelir. Ancak aile bu ülkede geçimini sağlayamayınca daha iyi bir yaşam umuduyla kendi ana vatanları olan İrlanda'ya geri dönerler. İrlanda'nın Limerick kentindeki yoksul mahallelerde büyüyen Frank'in alkolik babası burada da iş bulamaz ve ailesini geçindiremez. IRA destekçisi Kuzey İrlandalı bir baba ile Güney İrlandalı bir anneden dünyaya gelen Frank'in babası girdiği hiçbir işte dikiş tutturamayan alkolik, küfürbaz biridir. Annesi Angela ise ev hanımıdır. Frank'in çocukluğu İngiliz-İrlandalı, Katolik-Prostestan çekişmesi, IRA, yoksulluk ve kardeşlerini kaybetmenin acısıyla geçer. Fakat yazar, anı türünde yazdığı romanında tüm bunları okuyucuya esprili ve alaycı bir üslupla aktarmaktadır.




Robert Ley

Dr. Robert Ley (d. 15 Şubat 1890, Niederbreidenbach - ö. 25 Ekim 1945, Nürnberg), Nazi Almanyası'nda politikacı ve 1933-1945 yılları arası Deutsche Arbeitsfront (DAF, ""Alman Emek Cephesi"") başkanıydı.

Robert Ley Doğabilimleri okudu. Jena, Bonn ve Münster Üniversitelerinde kimyagerlik alanında eğitim aldı. 1914 yılında I. Dünya Savaşı'nın patlak vermesi üzerine Ordu için gönüllü topçu olarak iki yıl geçirdi. Temmuz 1917 yılında havacı birliğe tayin edildi ve yaptığı ilk uçuşta Fransa üzerindeyken uçağı düşürüldü, ağır yaralandı ve esir alındı. Bu uçak kazasında beyin yaralanması öne sürülmüştür; Hayatının geri kalanı için de kekeme olarak konuştu. 1920'ye kadar Fransızların savaş esiri oldu.

Savaştan sonra 1920 yılında doktora kazanarak üniversiteye döndü. "Dr. Phil" unvanı aldı. 1921 yılında Ruhr Leverkusen merkezli dev IG Farben şirketinde gıda kimyageri olarak görev yaptı. 1924 yılında Ruhr'un Fransız işgaline çok kızdı ve bir aşırı milliyetçi oldu. Aynı yıl Nasyonal Sosyalist Özgürlük Partisi'ne üye oldu. Bu partinin Rheinland Gau yöneticisi oldu.

Münih'teki Birahane Darbesi'nin ardından yaptığı duruşmada Adolf Hitler'in konuşmasını okuduktan sonra Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'ne katıldı ve Hitler'e sadık oldu. 1925'te 18441 numarası ile Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'ne üye oldu. Partinin Rheinland-Güney Gau yöneticisi oldu. 1927'de Bayer firmasından kovuldu. 1928'den 1931'e kadar "Westdeutscher Beobacter" gazetesinin genel yayın yönetmeni oldu. Sonra ise Nazi Partisi Köln-Aachen bölgesi Gau Örgütlenme Yöneticisi oldu.

Robert Ley, Yahudi karşıtı kışkırtmaları yüzünden defalarca para ve hapis cezasına çarptırıldı. 1930'da Prusya Eyalet Meclisi'nde milletvekili ve aynı yıl Reichstag milletvekili olarak Parti içinde üst düzey görevler aldı. 1932'de Reich Örgütlenme müfettişi, 1932-1934 yılları arası partinin örgütlenme şefinin vekili, 1933'te Alman Emek Cephesi (DAF) sendikasının lideri ve Reich yöneticisi olarak çeşitli resmi görevlerde bulundu. 1937'de SA-Obergruppenführer rütbesi aldı.

Hitler'in Gregor Strasser'i görevden alması sonrasında parti örgütü (Reichsorganisationsleiter) başkanı olarak Nazi Partisi'nin Münih merkezine getirildi. Ley'in kötü ve karanlık geçmişi ve tecrübesi, başkan olarak büyük ölçüde Hitler karşıtı Nazi Partisi'nin sosyalist kanadına sempatik geliyordu ama her zaman iç taraflar arasındaki anlaşmazlıklarda Hitler'in yanında yer aldı. Hitler Ocak 1933'te Başbakan olunca, ona Berlin'de eşlik etti.

Nazi rejiminin standartlarına göre bile dikkat çekici bir şekilde bunu istismar etmeye başladı. Reichsorganisationsleiter ve Reichstag yardımcısı olarak görev yaptığı sürece çok iyi maaş almasının yanında, serbestçe kendi kullanımları için Alman Emek Cephesi'nin (DAF) fonlarını zimmetine geçirdi. 1938'de Köln ve diğer kentlerde bir dizi villa, otomobil filosu ve geniş bir sanat koleksiyonu ve de lüks bir gayrimenkul sahibi oldu.

Tüm başarısızlıklarına rağmen Hitler tarafından korundu. Martin Bormann ve Joseph Goebbels ile birlikte Hitler'in yakın çevresinden biri oldu. 1942'de Reich Konut Komiseri olarak atandı.

Bir konuşma için kürsüye çok sarhoş çıkması üzerine Şubat 1942'den itibaren kamu önünde konuşma yasağı aldı.

28 Mart 1945 tarihinde Adolf Hitler Gönüllüler Birliği'nin komutanlığına getirildi. 20 Nisan 1945 tarihinde Berlin'den kaçtı.

Nazi Almanyası'nın 7/8 Mayıs tarihinde teslim olmasından sonra, 16 Mayıs 1945 tarihinde Berchtesgaden'in batısındaki Schleching köyünde bir ayakkabıcının evinde 101. Hava İndirme Tümeni'nine bağlı Amerikalı paraşütçüler tarafından ele geçirildi. Kendisinin "Dr. Ernst Distelmeyer" olduğunu söylediyse de Franz Xaver Schwarz tarafından kimliği tespit edildi. 
II. Dünya Savaşı'ndan sonra Nürnberg Uluslararası Askerî Ceza Mahkemesi'nde Ana Savaş Suçluları Davası'nda yargılandı. Mahkeme devam ederken kendini hücresindeki tuvaletin demirine asarak intihar etti.




Derindere, Ardahan

Derindere, Türkiye'nin Ardahan ilinin merkez ilçesine bağlı bir köy.

Ahıska'nın Kılde (Klde) köyünde yaşamakta olan Derindere köyünün ataları, tahminen 1750'li yıllarda Posof'un Badele (günümüzdeki adı Türkgözü) köyüne yerleştiler. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı başlamadan önce Hasan Dede, Eşi Dudu ve ailesiyle beraber Ardahan'ın Hanak ilçesine bağlı Karakale köyüne yerleşmişlerdir. Savaş sırasında Hasan Ağa'nın oğlu Salah Ağa'ya savaşta gösterdiği yararlılıklardan ötürü, Osmanlı paşası tarafından Ardahan'da istediği yere ailesiyle birlikte yerleşmesi için izin verildi. Salah Ağa ve ailesinin, babası Hasan Ağa ile beraber yerleştiği yer, günümüzde köyün bulunduğu yer oldu.

Köyün eski, ismi Kıpçakçada dere anlamına gelen Heve idi. 1936 yılında köyün adı, vadide kurulmuş olmasından ötürü Derindere olarak değiştirildi.

Köyün kültürü Ahıska, Ardahan ve Posof bölge kültürlerinin harmanıdır.

Ardahan batısında, sırtını Yalnızçam Dağları'na yaslamış, vadi arasındadır. Ardahan merkeze 17 km uzaklığında olup, rakım 2000-2100 metre arasıdır. Güneydoğusunda Çetinsu, kuzeydoğusunda Sarıyamaç, doğusunda ise Kazlıköy yer almaktadır.

Köyün iklimi, karasal iklimin etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır, fakat nüfüz azlığından dolayı kullanılmamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Bellik, Suruç

Bellik, Şanlıurfa'nın Suruç ilçesine bağlı bir mahalledir. İlçeye mesafesi 18 kilometredir. Şanlıurfa-Gaziantep karayolu ile ulaşım yapılmaktadır, Mahalleye giden yolun 2 km'lik kısmı stabilize, gerisi asfalttır.

Mahallede 8 derslikli, 4 lojmanlı bir ilköğretim okulu vardır. Sağlık ocağı yoktur. Kanalizasyon sistemi yoktur. Köy halkı geçimini çiftçilikle ve özellikle Antep fıstığı üreterek sağlamaktadır.




Zilan Katliamı

Zilan Katliamı veya Zilan Deresi Katliamı veya Zilan Deresi Kırımı (Kürtçe: "Komkujiya Zîlan" veya "Komkujiya Geliyê Zîlan"), 1930 yılının Temmuz ayında Ağrı Dağı İsyanları sırasında Ferik Salih Omurtak komutasındaki 9. Kolordu tarafından Üçüncü Ağrı Harekâtı'nın başlatılmadan önce Van ilinin Erciş ilçesinde yer alan Zilan Deresi'ne (günümüzde "Hatun Çukurovası" olarak da bilinir) sığınan Kürtlere yönelik gerçekleştirdiği katliam. 
Temmuz 16, 1930 tarihli "Cumhuriyet" gazetesine göre, 15,000 kişi, bizzat Ağrı isyanında da yeralan Kürt yazar Hesen Hîşyar Serdî (1907-Eylül 14, 1985)'ye göre, Ademan, Sipkan, Zilan ve Hesenan aşiretlerden oluşan 18 köyden 47.000 köylüsü Ermeni araştırmacısı Garo Sasuni'e göre, 5.000 kadın, çocuk, ve yaşlı öldürülmüştür, Ekim 3, 1930 tarihli "Berliner Tageblatt" gazetesi ise, "Türkler, Zilan bölgesinde 220 köyü imha etti ve 4.500 kadın ve yaşlı katletti" şeklinde aktardı. Sovyetler Birliği Bilimler Akademisi ise, "Zilan Bölgesi vadilerinden birinde 1.550 kişi kesildi, Erciş bölgesinde 200 köy yakıldı, Patnos sahasında yakılıp yıkılmayan tek köy kalmadı, Türk askerleri, Kürtlerin hayvanlarını da alıp aşırdılar." şeklinde aktarmaktadır.

Şeyh Said İsyanı sonrasında hazırlanan 24 Eylül 1925 tarihli Şark Islahat Planı gereğince Kürt aristokratlar ve dinî önderleri sürgün edildiler. 1927 yılında ise 17 Temmuz 1927 tarihli "Bazı Eşhasın Şark Menatıkından Garp Vilâyetlerine Nakillerine Dair Kanun" 'a dayanılarak sürgün kapsamı genişledi. 5 Ekim 1927 tarihinde Bedirhaniler ve Cemilpaşazadeler gibi Kürdistan Teali Cemiyeti'nin eski üyeleri, Ermeni Taşnak komitesinin üyeleri Hoybun örgütü kurdular. Celadet Ali Bedirhan, Kâmuran Ali Bedirhan, Ekrem Cemilpaşa, Memduh Selim gibi aydınlar tarafından yönetilen Hoybun örgütü Ağrı'da isyanlar meydana geldiğinde İhsan Nuri'yi general rütbesine terfi ettirerek 20 yandaşıyla birlikte bölgey