i II. İsaakios onu kurtarmak için Akka'ya (Acre) 80 kadırgadan oluşan bir Bizans donanma filosu göndermiş; Aleksios kurtarılmıştır ama filo Norman Sicilyalar tarafından imha edilmiştir.

1190da Konstantinopolis'e gelen Aleksios, kardeşinin verdiği yüksek paye olan "sebastokratōr" unvanı ile Bizans saray bürokrasisi içinde önemli bir görevi yüklenmiştir.

1195de II. İsaakios Bulgaristan üzerine açtığı bir sefer sırasında Trakya'da bir sürek avına katılmışken Aleksios karısı "Euphrosyne Doukaina Kamatera"'nın yardımıyla ordu askerleri tarafından "III. Aleksios Angelos" adıyla imparator ilan edilmiştir. II. İsaakios kaçmakta iken Makedonya'da Stagira şehrinde yakalanmıştır. III. Aleksios'un küçük kardeşi olan II. İsaakios'un gözlerini kör ettirmiş ve onu kapalı hapse attırmıştır.

III. Aleksios bu cürümünü unutturmak ve imparatorluk pozisyonunu güçlendirmek nedeniyle büyük paralar sarfedip İmparatorluk devlet hazinesini boşaltmıştır ve ülkenin malî bakımdan yıkımına neden olmuştur. Aynı nedenlerle ordusunda bulunan subayların disiplinsiz hareketlerine göz yummuş ve bundan dolayı disiplinsiz ordusu ile ülkesini savunmasız bırakmıştır. 1195'de Kutsal Roma Cermen İmparatoru VI. Heinrich, III. Aleksios'u 500 kilo altın haraç vermeye zorlamıştır. İmparatoriçe ve imparatoriçenin yandaşı olan general Vatatzes bu ödemeye engel olmaya çalışmışlar fakat general Vatetzes, III. Aleksios'un emri ile bir suikaste kurban gitmiştir ve ödeme yapılmıştır.

Bizans İmpartorluğu bu sefer doğudan Anadolu Selçuk Devleti tarafından hucuma uğramıştır. Bu sorunla uğraşılırken batıda Bulgarlar ve Ulahlar Makedonya ve Trakya ovalarını hiçbir şekilde direnç görmeden talan etmeye başlamışlardır. Bulgar Kıralı Kaloyan bazı önemli Bizans şehirlerini kendi ülkesine katmıştır. III. Aleksios bu tehlikelere askerî olmayan yeni yerleşke ve diplomatik politikaları ile karşı koymaya çalışmıştır. Bizans'in batı sınırlarında toprak ve diğer imtiyazlar vererek yeni muhacirler yerleştirip ve sınırları bunlar vasıtası ile koruma siyaseti uygulanmıştır. Fakat bu aksi tesirler ortaya çıkarmış, buralarda büyük topraklar elde edenler başlarına buyruk olup merkezî devlet kanun ve vergilerinden kaçınma yolunu tercih etmişlerdir. Bizans devletinin böylece sınırları korunmuş olmakla beraber, devletin yaptırım gücü çok daha zayıflamıştır.

Çok geçemeden Aleksios yeni ve çok daha zorlu bir güçlükle karşılaştı. 1202'de birçok Batı Avrupalı prens yeni bir Haçlı seferine çıkmak hedefiyle Venedik'te toplandılar ve bu Haçlı Seferi sonradan Dördüncü Haçlı Seferi olarak anıldı. Tahttan indirilmiş olan II. İsaakios'un oğlu olan IV. Aleksios Konstantinopolis'ten yeni olarak kaçmış ve Venedik'e gelmişti. Orada Haçlı Seferine katılmak üzere bulunan Batılı Prenslerine kendinin Bizans Imparatorluğu tahtına geçmesine destek saglamalarini istedi. Buna karsilik olarak hem birbirinden ayrılmış olan Doğu Ortodoks Hristiyan ve katolik Hristiyan mezheplerinin birleşmesini kabul etmeyi ve Venedikliler tarafından ücretli taşıma ile Konstantinopolis'e getirilecek olan Haçlı ordularının o zamana kadar geri kalan borçlarını ödemeyi üstlenmeyi; Konstantinopolis'den Filistin kıyılarına kadar denizden gitmek için taşıma masraflarını ödemeyi ve ek olarak askeri yardım sağlamayi kabul edecegini bildirdi.

Bu Haçlı Seferi planlanırken hedef önce Mısır'a çıkmak ve orayı ele geçirdikten sonra Kudüs'e yönelmekti. Fakat Haçli prensleri Aleksios'un tekliflerini çok çekici bulup önceden Konstantinopolis'e kadar götürülüp orada Aleksios'un tahta çıkmasına destek sağlamayı kabul ettiler. Böylece Haçlı Seferi için birlikler Venedik gemileri ile Haziran 1203de Konstantinopolis önüne geldiler.

Tahta bulunan III. Alekios'un bu büyük filoya ve Haçlı birliklere karşı savunma imkanları pek azdı. Haçlılar bir ültimatom verip tahtı gaspetmiş olan III. Aleksios'un tahttan indirilip daha önce imparator olan ve hukuksuz bir şekilden tahttan indirilmiş olan II. İsaakios'un ve yanlarında getirdikleri oğlu Aleksios'in imparatorluğa getirilmesini istediler. III. Aleksios'un mali yardım ve hatta rüşvet olarak vermeyi teklif ettiği meblağı yeterli görmediler ve Aleksios daha yüksek meblağı toplamasının imkanı olmadığıni bilmekte idi. Bizans donanması eski ve tahtaları çürümüş 20 gemiden oluşmaktaydı ve bu donanmanın Haçlılara refakat eden Venedik gemilerine karşı koymak imkanları yoktu. Kayınbiraderi Theodoros Laskaris komutası altında bir ordu Üsküdar'da Haçlı birlikleri tarafından yenilgiye uğratıldı. Haçlı ordusu karaya çıkıp Konstantinopolis'i kuşatmaya aldılar. Temmuz ortasında kör ve ihtiyar Venedik Doçesi Enrico Dandolo komutasındaki Venedik birlikleri Haliç'deki duvarları gemileri üzerinde kurdukları platformlari kullanarak aştılar ve şehre girip onemli mahalleleri zaptetmeyi başardılar. Bu sırada bir yangın çıktı ve bu yangın ile işgalci orduları dolaysıyla şehrinin halkının büyük bir kısmı büyük zararlara uğradı. III. Aleksios bunu karşılamak için Haçlı birliklerinden çok büyük bir Bizans gücüyle St Romanos kapısından bir huruç hareketine girişti; ama son anda cesaretini yitirip şehre geri kaçtı. 17/18 Haziran gecesi, Aleksios Bizans saraylarına yeni bir hücuma girişmeye söz verdi. Ama yine o gece gizliden bir tek kızı İrini ile birlikte ve 500 kg. altını devlet hazinesinden alarak bir küçük kayıkla şehirden kaçtı. Karısını ve diğere kızlarını arkada şehirde bıraktı.

Böylece hükümdarsız kalan ve kuşatma altında bulunan şehirde Ayasofya'da bir devlet konseyi toplandı. Burada alınan kararla Haçlıların meşru imparator saydıkları olan ve hapisde bulanan II. İsaakios ikinci defa olarak İmparatorluk tahtına geçirildi. İsaakios'un tahta geri gelmesini önlemek için gözlerine mil çekilip kör edilmış olmasına rağmen eski yasalar bir kenara itilip bu karışıklık içinde meşru bir imparator olarak kabul edildi.

Dördüncü Haçlı Seferi Haçlılarının 17 Temmuz 1203'teki Konstantinopolis'e ilk hücumundan sonra başşehri bırakıp kaçan III. Aleksios Haçlı kuvvetlerine karşı önce Edirne (Hadrianapolis)'den sonra (Mosynopolis)'den Bizanslıların direnişini organize etmeye çalışmıştır. 1204'te Haçlıların Konstantinopolis'e ikinci hücumu ile şehri zaptetmeleri ve Latin İmparatorluğu kurmalarından sonra (imparatorluk tacını IV. Aleksios'dan gaspedip bu ikinci hücuma karşı şehrin savunmasını yapmış olan) "Murzuphlus" lakaplı V. Aleksios'da Mosynopolis'de bu direnişe katılmıştır.

Önce iki sabık Bizans İmparatorları arasındaki ilişkiler iyi olmuş III. Aleksios'un kızı Eudossia Angelina, V. Aleksios Dukas ile evlenmiştir. Fakat Latin Haçlılar Trakya'daki Bizans direncine de hücum edip III. Aleksios'u Teselya'ya kaçmaya zorlamışlardır. III. Aleksios bu kaçıştan hemen önce çok kıskanç bir kararla Bizans tahtına tekrar geçmesini önlemek için damadı V. Aleksios Dukas'ın gözlerini kör ettirmiştir. Teselya'ya kendini kovalayan Haçlılara direnişe geçemeyen III. Aleksios karısı Eufosin ile birlikte kendisine Selanik Dükalığı verilmis olan Montferratlı Boniface'ye teslim olmuşlar ve Selanik'te hapis edilmişlerdir. 1205'te hapisten kaçmayı başaran III. Aleksios bu sefer Epir Despotluğu'nu kurmakta olan I. Mihail Komnenos Dukas'a sığınmaya çalışmıştır, fakat Boniface tarafından yakalanıp maiyeti ile birlikte Montferrat'a hapise gönderilmiştir. 1209'da tekrar Selanik'e getirilip o yıl Epir Despotu I. Mihail Komnenos Dukas'ın Bonifice'ye mühim bir fidye meblağı ödemesinden sonra serbest kalıp Epir'e gitmiş fakat Epir Despotu I. Mihail onu Anadolu'ya İznik İmparatorluğu'nu kurmakta olan diğer damadı I. Theodoros'a göndermiştir.

I. Theodoros kendi kurduğu devlette sabık Bizans İmparatoru olan III. Aleksios'un otoritesini kabul etmemiştir. Bunun üzerine III. Aleksios damadı aleyhine çalışmaya başlamıştır. 1211'de sabık III. Aleksios Anadolu Selçuklu Devleti hükümdarı II. Gıyaseddin Keyhüsrev'den askerî yardımı istemiş ve II. Gıyaseddin Keyhüsrev ile birlikte bir ordu ile İznik üzerine ilerlemeye başlamıştır. Selçuklu ve İznik ordusu sonuçları belirli olamayan birkaç savaş yapmışlar ama en sonunda Yalvaç (eski Psidya Antioch) yakınlarında yapilan bir savaşta Selçuklu ordusu yenik düşmüş ve II. Gıyaseddin Keyhüsrev bu savaşta ölmüştür. III. Aleksios ise esir olarak I. Theodoros'un eline geçmiş; Aleksios İznik'te Santa Maria di Lucedio adlı manastıra gönderilmiş ve orada 1211'de ölene kadar yaşamıştır.

III. Aleksios, Efrosini Dukena Kamatera ile evlenmiş ve isimleri şunlar olan üç kızları olmuştur:





II. Müstekfî

II. Müstekfi Tam Adı: Ebû’r-Rabî` Sûleymân "el-Mûstekfî bi’l-Lâh es-Sânî" (ö. 1451) 68. İslam Halifesi.

Abbasi hanedanına mensuptur. 1441-1451 yılları arasında Kahire'de Memlük Devleti'nin koruması altında halifelik yapmıştır.





II. Mutazıd

II. Mû'tezîd Tam Adı: Ebû’l-Feth Dâvud "el-Mû`tadid bi’l-Lâh es-Sânî" (ö. 1441) 67. İslam Halifesi.

Abbasi hanedanına mensuptur. 1414-1441 yılları arasında Kahire'de Memlük Devleti'nin koruması altında halifelik yapmıştır.





Müstaîn (Abbâsî-Memlûk halifesi)

Mustain veya "Mûstain Billâh" (tam adıyla: Ebû’l-Fadıl el-Abbâs Mûstain Billâh") (Arapça: الفضل العباس المستعين بالله )(d. ? - ö. 1430) 67. İslam Halifesi ve Memlûk Sultanı. Abbasi hanedanına mensuptur. 1406-1414 yılları arasında Kahire'de Memlûk Devleti'nin koruması altında halifelik yapmıştır. Ayrıca 1412'de yedi ay boyunca (veya 1414 veya 1415)) Memlûk Sultanı olarak da hükümdarlık yapmıştır.

Mustain 1406'da Kahire'de Abbasi Halifesi olan babası I. Mütevekkil ikinci halifelik dönemi sonunda ölünce, Burji Hanedanı'ndan Memlûk Sultanı olan Farac'ın hükümdarlık döneminde, Abbasi Halifesi oldu.

1412'de Memlûklu Sultanı Farac Abbasi Halifesi olan Mustain ile birlikte, Suriye'ye, orada isyan etmiş olan emirler üzerine, özellikle Halep valisi olan emir El-Muavyed Ebu an-Nasir Seyh el-Mahmudi üzerine bir sefere başladı. Sultan Farac Gazze'ye geldiğinde orada birkaç gün istirahat etmek niyetindeydi. Fakat ordusundan bir grubun duşmanları tarafına geçmesi üzerine hemen Şam üzerine yürüyerek şehre girdi ve şehir kapılarını kapattırdı. İsyancı emirler