ine sokulan bu dil, Orta Amerika'da, özellikle Meksika'nın Yucatan, Campeche ve Quintana Roo bölgelerinde halen Mayalar'ın torunları sayılan 6,5 milyon kişi tarafından konuşulmaktadır. Maya dili aslında 21-44 dilden oluşan bir dil ailesi olduğundan, "lenguas mayenses" (Maya dilleri) olarak da ifade edilir. Bu dillerin ortak kökü en az 5.000 yıl önce proto-Mayalar’ın kullandığı asli Maya dilidir. Maya dilleri gramatikal yapı ve tipolojik özellikleriyle diğer Orta-Amerika dillerinden farklılık gösterir. Bu farklılık, örneğin fiillerin,özne ve nesnelerin gramatikal çekiminde ve çekilemez fiiller kategorisinde kendini gösterir. Maya dillerinden bazıları Kolomb-öncesi dönemlerde Maya hiyeroglifik yazısıyla yazıya geçirilmiştir. Bu yazıların hatırı sayılır bir kısmı M.Ö. 900-250 dönemine aittir. Günümüzde yaklaşık 10.000 Maya yazıtı ve korteza kağıdı üzerine yazılmış birkaç kodeks (elyazması) bilinmektedir. İspanyol işgali sonrasında bu dil kayıtlara Latin alfabesiyle geçirilmiştir.

Maya dillerinin kökeni olan, Proto-Maya (Ön-Maya) dili de denilen asli Maya dili, Kişe-maya ya da Kişey-Maya (maya quiché) dilinde "eski Maya dili" anlamındaki "Nab'ee Maya' Tzij" terimiyle ifade edilir.

Bu dildeki ilk bölünme Meksika Körfezi kıyılarına yapılan göçle ortaya çıkmıştır. Maya dillerinin gramer yapısı diğer Orta Amerika dillerine kıyasla daha kolaydır. Türkçe gibi eklemlemeli bir dildir. (Diğer eklemlemeli dillerden bazıları Quechua dili, Etrüskçe, Moğolca, Fince, Macarca, birçok Kafkas (Abhazca vs.) ve Ural dilleri, Hatti dili, Pelasg dili, Lidya dili, Kızılderili dilleri, Sümerce, Bask dili, Eskimo dili'dir.) Meksika'da 2003'te yürürlüğe giren bir yasayla Yukatek Mayacası asli Kızılderili dilleri gibi, ulusal dil ilan edilmiştir.

Günümüzde Maya dillerinin konuşulduğu ülkeler, başta Meksika ve Guatemala olmak üzere, Honduras, Belize (Britanya Honduras'ı) ve El Salvador'dur.

Türkçe ile Maya dili arasında birçok alanda benzerlikler göze çarpmaktadır. İlk kez Mustafa Kemal Atatürk tarafından başlatılan bu benzerlikleri saptama çalışmasına son zamanlarda dilbilimciler de katılmaya başlamıştır..Maya dili ile Türkçedeki benzerlikler konusunda araştırma yapan Stig Wikander “"Mayaca ve Altayca, Maya dilleri ailesinin Altay dilleri ailesiyle akrabalığı var mıdır?"” adlı makalesinde saptadığı bazı benzerlikleri sunmuştur. Nitekim son bilimsel araştırmalar Maya dilinin de dahil olduğu Amerindiyen dil ailesinin yaklaşık 16.000 yıl öncesine dek Sibirya’da yaşayanların diliyle ortak bir kökene sahip olduğu yönündedir.
Bulgular M.Ö. 3. ve 4.yy.’larda bile Mayalar’ın yazı sistemini kullandıklarını göstermektedir. Maya yazısından önce de Orta-Amerika’da çeşitli yazı sistemlerinin kullanıldıkları (Zapotek yazısı, Olmek yazısı vs.) bilinmektedir. Bunlardan biri Olmec ile Maya yazısı arasında bir "geçiş yazısı" denilebilecek Epi-Olmec yazısıdır. Bununla birlikte 5 Ocak 2006’da National Geographic tarafından yayımlanan Maya yazısı inceleme sonuçları Maya yazı sisteminin hemen hemen en eski Orta Amerika yazı sistemleri kadar eski olduğunu göstermektedir. Kısa kısa da olsa, çoğu anıtlar, tabletler, steller (dikiltaşlar ve tahta levhalar) ve çömlekçilik ürünleri üzerine yazılmış olmak üzere günümüzde yaklaşık 10.000 Maya yazıtının ya da metninin varlığı bilinmektedir. Bunlardan başka Mayalar’ın, özellikle çeşitli incir ağacı türlerinin ağaç kabuklarından elde ettikleri kâğıtlara kaydettikleri boyalı metinler mevcuttur..

İspanyol işgalinin olduğu 16.yy.'dan itibaren Maya dillerinin fonetik yazımı için bir sürü sistem geliştirilmiştir. Fakat bu sistemlerdeki sorun tekbimli olmayışlarıydı. Son yıllarda Mayalar'ın torunlarının kendileri de Latin alfabesi kullanarak bir fonetik sistem geliştirdiler. Maya uzmanlarınca gitgide kullanılmaya başlanan bu sistem sonunda,1989'da Guatemala Kültür ve Spor bakanı tarafından da kabul edilmiş ve bakan bu sistemi esas alan Margarita López Raquec'in "Guatemala'nın Maya dillerini yazmak için alfabeler" adlı kitabını yayımlayarak bunu resmi bir referans belgesi olarak kabul ettiğini göstermiştir.
Bu sistemdeki özelliklerden bazıları şunlardır:





Lara Cardella

Lara Cardella (d. 13 Kasım 1969), Sicilyalı İtalyan yazarı. 1989’da, henüz 19 yaşındayken yayımladığı özyaşamöyküsel romanı "Volevo i pantaloni" (Pantolon İstiyordum) büyük bir başarı elde etti. 1980’li yılların sonundaki Sicilya’yı anlatan roman birçok dile çevrildi.

Elde ettiği başarı üzerine, kitap aynı yıl aynı başlıkla filme çekildi; filmin yönetmeni, Maurizio Ponzi’dir.





Joseph Smith, Jr.

Joseph Smith, Jr. (d. 23 Aralık 1805, Sharon, Vermont - ö. 27 Temmuz 1844, Carthage, Illinois), Mormonluk adıyla bilinen İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi'nin kurucusu olup ilk başkanı ve peygamberidir.

İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi üyeleri tarafından Tanrı ve İsa'yı görüp onlarla konuştuğu kabul edilmektedir. Tanrı'nın ona yeni bir kilise kurması gerektiğini söylediğini vaaz etmiştir.

Kendi tanıklığına göre, 21 Eylül 1823 gecesi Tanrı'ya dua ederken melek Moroni tarafından ziyaret edilerek Mormon inanışına göre Sevindirici Haber'in tamamını içeren Altın Levhalar ve bu levhaların tercüme edilmesi için Urim ve Tumim'in nerede bulunduğu kendisine bildirilmiştir. Mormonlara göre Apostasi dönemini bitirmiş bir peygamberdir.






Gianrico Carofiglio

Gianrico Carofiglio (d. 1961), İtalyan romancısı ve yargıcı. Mafya’ya karşı verilen yasal mücadelede görev üstlenen yargıçlardan. İlk romanı "Testimone inconsapevole" (İstemeden Tanıklık) 2002’de yayımlanmıştır.

2002 - Testimone inconsapevole (Palermo: Sellerio).
2003 - Ad occhi chiusi (Palermo: Sellerio).
2004 - Il passato è una terra straniera (Milano: Rizzoli).
2006 - Ragionevoli dubbi (Palermo: Sellerio, 2006).
2010 - Le perfezioni provvisorie (Palermo: Sellerio, 2010).




Seküler hümanizm

Seküler hümanizm (alternatif olarak, hümanizmin diğer formlarından ayırt etmek için özellikle büyük H ile yazılan, bazı savuncuların bildiği şekliyle Hümanizm) felsefesi veya hayat duruşu, ahlakın temeli ve karar verme açısında özellikle dinî dogma, doğaüstücülük, sözdebilim ve batıl inancı reddederken insanî neden, etik ve felsefî natüralizmi kucaklar.

Seküler hümanizm, insanoğlunun din veya bir tanrı olmaksızın etik ve ahlaklı olabileceğini ortaya koyar. Ancak ne insanların doğasında kötülük olduğunu veya doğuştan iyi olduğunu söyler, ne de insanları doğaya üstün olarak gösterir. Bunların yerine, hümanist hayat duruşu insanlığın karşı karşıya olduğu benzersiz sorumluluğun ve insanî kararların etik sonuçlarının önemini belirtir. Seküler hümanizm kavramının temelinde, ideolojinin -dinî veya siyasî olsun- her birey tarafından iyice incelenmesi ve sadece inanç üzerinde kabul veya reddedilmemesi gerektiği yönündeki güçlü görüş vardır. Bununla beraber, seküler hümanizmin önemli bir kısmı öncelikli olarak bilim ve felsefe aracılığıyla gerçeği arayışa sürekli bir uyum göstermektir. Birçok Hümanist ahlakî kodlarını evrimci etik, etik natüralizm veya yararcılık felsefesinden türetir ve Sam Harris gibi bazıları ise bir ahlak bilimini savunur.

Uluslararası Hümanist ve Etik Birliği (IHEU) 40'tan fazla ülkede bulunan yüzden fazla Hümanist, rasyonalist, dinsiz, ateist, Bright, seküler, Etik Kültür ve özgür düşünceli kuruluşun dünya çapındaki birliğidir. "Happy Human" ("Mutlu İnsan"), IHEU'nun resmî simgesi olmasının yanı sıra kendisini Hümanist olarak adlandıranlar için tüm dünyada bilenen bir simge olarak da kabul edilir. Seküler hümanist kuruluşlar dünyanın her yerinde bulunmaktadır. Dünya çapında, kendisini hümanist olarak adlandıran kişi sayısının dört ile beş milyon arasında olduğu tahmin edilmektedir.

Dünyada son otuz yıl içerisinde tanımlanmış bir kavram olan Seküler Hümanizm anlayışı; her bireyin kendi içerisinde dinin etkisi olmadan gelenekleri, dogmaları ve ideolojileri basit bir şekilde kabul etmeyerek sorgulaması gerektiğini, sorunlarının çözümü aşamasında kesin kararlarını verirken inanç etkisinde kalmadan hareket etmesi gerektiğini savunur. Öncelikli olarak insanoğlunun hem genelde hem de kendi içerisinde yaratıcılık ve büyüme potansiyelini kullanması konusuyla ilgilenmektedir. Hayata bakış açımızdaki eksiklikleri sürekli olarak yeni bilgi ve tecrübelerle kapatmamız gerektiğini, her insanın sosyal ve politik prensiplerini kendi içerisinde muhakeme ederek sorumluluklarını artırarak fikirlerini nedenleriyle birlikte tıpkı bir pazar yeri gibi ortaya açması gerektiğini böylece daha hoşgörülü ve ilerlemiş bir dünyanın ortaya çıkacağını ileri sürmektedir.




Sergio Castellitto

Sergio Castellitto (d. 18 Ağustos 1953), İtalyan oyuncu ve yönetmen. Tiyatro yönetmenliğine 1996'da "Manola" oyunununu sahneye koyarak başlamıştır. Oyunun yazarı Margaret Mazzantini'yle bu çalışma sırasında tanışıp evlenmiştir. Eşinin yazdığı "Zorro" oyununu 2002'de sahneye koyan Castellitto, gene onun kaleminden çıkma "Non ti muovere" romanının senaryosunu yazarak 2004'te filme çekmiştir.






Fido

Fido, Victoria, Avustralya kaynaklı bir Punk rock grubudur. 1999 yılında kurulmuştur.

Grubun bazı klipleri Channel V, Rage, Video Hits ve National Radio Airplay'de yayınlanmıştır. Fido grubu şu anda Pete Seamons, Jesse Chatellier, Alex DesForges ve Daniel Kelaart'tan oluşmaktadır. Daniel Kelaart 2006'daki Australian Idol yarışmasının ilk 100'üne girmişti.




Grinzane Cavour Ödülü

Grinzane Cavour Ödülü (Premio Grinzane Cavour), Giuliano Soria’nın 1982 yılında kurduğu bir edebiyat ödülüdür. Ödülü kazananlar, Grinzane Cavour Şatosu’nda (Langhe, Piemonte) düzenen bir törenle ödüllerini alırlar.

Ödülün ana amacı, gençleri okumaya teşvik etmektir. Oylama sistemi iki aşamalıdır: Bir edebiyat eleştirmenleri jürisi ödüle aday kitapları belirler; daha sonra, öğrencilerden ve yabancılardan oluşan ikinci bir jüri, aday kitaplar arasından birini birinci seçer.







Fido Solutions

Fido Solutions,(Okunuşu: Faydo) bir Kanada mobil iletişim şirketidir. Kanada'daki ilk GSM hizmetini Fido başlatmıştır. Kuzey Amerika'daki ilk GPRS hizmetini başlata