kanın Ulusal Güvenlik İlişkileri danışmanlığını yaptı.

1989 başlarında Kara Kuvvetleri Komutanlığı'nın başına getirildi. Nisan 1989'da orgeneralliğe yükselen Powell, ağustos 1989'da başkan George H. W. Bush tarafından genelkurmay başkanlığına denk düşen Birleşik Kurmay Başkanları Kurulu'nun başkanlığına (Chairman of the Joint Chiefs of Staff) atandı. 1 Ekim 1989’dan 30 Eylül 1993’e kadar Savunma Bakanlığı’nın en yüksek askeri pozisyonu olan Genelkurmay Başkanlığı’nı yapan Powell, bu süre zarfında 28 tane krizi yönetti.

Bu görevi sırasında General Manuel Noriega'nın devrildiği Panama'ya yönelik ABD işgalinin (1989) ve Körfez Savaşı'yla ilgili Çöl Kalkanı ve Çöl Fırtınası harekatlarının (1991) planlanmasında önemli rol oynadı. Bütün bu askeri harekatlara rağmen uluslararası krizlerde askeri müdahaleyi nadiren ilk seçenek olarak savunması nedeniyle "the reluctant warrior" (Gönülsüz Savaşçı) lakabını aldı.

35 senelik profesyonel asker olan Powell, bu süre zarfında, sayısız kumanda ve kurmay pozisyonunda bulundu ve 4-yıldız general oldu. Bu süre zarfında 28 tane krizi yönetti.

Emekliliğini müteakiben, 1995 senesinde “My American Journey” adlı çok satan otobiyografisini çıkardı. Ek olarak, Birleşik Devletlerde ve diğer ülkelerde konuşmacı olarak kariyer yaptı. Emekliliği döneminde şirketler, üniversiteler ve diğer çeşitli kuruluşlarda yaptığı konuşmalardan toplam 27 milyon dolar kazandı.

1995'te Cumhuriyetçi Parti'ye yakın olduğunu açıklayan Colin Powell, 2000 ABD başkanlık seçimleri öncesinde Cumhuriyetçi Parti önseçimlerinde John McCain'i destekledi. Ancak önce önseçimleri kazanan ardında da başkan seçilen George W. Bush tarafından 16 Aralık 2000’de Dışişleri Bakanlığı’na aday olarak gösterildi ve ABD Senatosu tarafından oybirliğiyle onaylanmasının ardından, 20 Ocak 2001’de 65. Dışişleri Bakanı olarak yemin etti.

Powell'ın 4 yıllık görevinin en kapsamlı bölümü 11 Eylül saldırıları'ndan sonra olan kısmı oldu. Amerika Birleşik Devletleri'nin 11 Eylül Olaylarından sonra başlattığı Terörizmle Savaş ortamında, oluşturulan koalisyonun istikrarının korunması için diğer ülkelerle ilişkilerin yürütülmesi gibi ağır bir görevi üstlendi. Önceleri Irak lideri Saddam Hüseyin rejiminin askeri yöntemlerle yıkılmasına karşı çıkan Powell, daha sonra Bush yönetiminin kararlığına uymak zorunda kaldı. Irak Savaşı öncesinde ABD'nin öncülük ettiği çok-uluslu koalisyona uluslararası destek toplanması konusunda başrolü oynadı. 5 Şubat 2003 tarihinde BM Güvenlik Konseyi'nde Irak'ın kitle imha silahlarını ıspatlamak amacıyla bir sunum yaptı. Ancak 11 Eylül Saldırıları'ndan sonraki süreçte, başta Donald Rumsfeld ve Paul Wolfowitz olmak üzere pek çok konuda Bush yönetimiyle ters düştü.

15 Kasım 2004'te dışişleri bakanlığı görevinden istifa etti, ancak yerine atanan Condoleezza Rice'ın ABD Senatosu’ndan onay aldığı 26 Ocak 2005'e kadar görevine devam etti. Eylül 2005'te bir televizyon röportajında, 2003’ün şubat ayında Güvenlik Konseyi’nde, Irak’ı kitle imha silahları üretmekle suçladığı konuşmasının, yaşamında bir leke olarak kalacağını belirtti.




Davit Kezeraşvili

Davit Kezeraşvili (Gürcü: დავით კეზერაშვილი, 22 Eylül 1978, Tiflis), 10 Kasım 2006 tarihinden itibaren Gürcistan Savunma Bakanlığını yapmaktadır.

Gürcistan'ın Tiflis kentinde doğdu. Rusya ve İsrail'de çalıştı ve Tiflis Üniversitesi'ni bitirdi. Gittiği İsrail'de akıcı bir şekilde İbraniceyi öğrendi. Sonraki kariyerinde Mikhail Saakashvili'nin yardımcısı olarak görev aldı ve Tiflis yönetiminin kabinesine girdi.

Kezerashvili, 2004 yılından Kasım 2006 yılına kadar Maliye Bakanlığı görevinde bulundu. 11 Kasım 2006 yılında İrakli Okruaşvili'nin yerine Savunma Bakanlığına getirildi.




Edo dönemi

Edo dönemi ( "Edo-jidai") veya , Japonya tarihinde 1603-1868 yıllarını kapsayan dönemdir. Bu dönem 24 Mart 1603 tarihinde Edo'da Tokugawa Ieyasu tarafından Tokugawa Şogunluğu'nun kurulmasıyla başlar ve 3 Mayıs 1868'de Meiji Restorasyonu'nun başlamasıyla sona ermektedir. Bu dönemde Japonya Tokugawa Şogunluğu ile 300 yerel daimyōnun yönetimindeydi. Edo dönemi Japonya'nın ilk modern dönemi olarak tanımlanmaktadır ve bu yıllar arasında Japonya dış dünyaya kapalı kalmış olup ekonomik büyüme, sıkı toplumsal düzen, istikrarlı bir nüfus ile sanatın ve kültür alanında gelişmeler yaşanmıştır.

1100'lü yıllardaki Kamakura dönemi'nden beri bir değişim süreci içinde olan Japonya Edo dönemiyle beraber değişimde farklı boyutlarla karşılaşmıştır. Tarihçi Edwin O. Reischauer bu dönemdeki yasal düzenin "merkezi feodalite" olduğunu söylemiştir.

Edo ayrıca Japonya'nın günümüzdeki başkenti olan Tokyo'nun eski adıdır.





Alexandre Lomaia

Alexander "Kakha" Lomaia ("Gürcüce:" კახა ლომაია) Gürcü politikacı ve Gürcistan Cumhuriyeti Ulusal Güvenlik Konseyi Genel Sekreteri.

Lomaia'nin Gürcistan Eğitim ve Bilim Bakanı görevine getirileceği söylenmiş, Gürcistan Başbakanı Lado Gurgenidze onun yerine Maia Miminoshvili'yi Gürcistan Eğitim ve Bilim Bakanı olarak atamış, onu Gürcistan Ulusal Vergi teftiş merkezine atamıştır. Ayrıca Gürcistan toplum kuruluşu idari yöneticisidir.




Satyricon (anlam ayrımı)





Rodrigo Díaz de Vivar

Rodrigo Díaz de Vivar (1040, Vivar, Burgos yakınları – 10 Temmuz 1099, Valensiya) El Cid Campeador olarak bilinen Kastilyalı asil, askerî komutan, başarılı diplomat. Sürgün edildikten sonra Valensiya şehrini fethetmiş ve yönetmiştir. Kastilya sarayında eğitilmiş ve VI. Alfonso'nun en önemli komutanı olmuş ve Müslüman Araplara (Endülüs) karşı savaşmıştır. Lakabı olan “El Cid” İspanyolcadaki tarif edatı “El” ve Arapçadaki seyid (سيد) kelimelerinden gelir. “El Cid” bu şekilde hükümdâr olarak çevrilebilir. “Campeador” ise Latince bir kelimedir ve savaş sanatının ustası, silâhşör anlamına gelir.

El Cid'in tam doğum tarihi bilinmemektedir. Ancak birçok tarihçi El Cid’in 1040 yılında doğduğunda uzlaşır. Doğduğu yer olan Vivar, Kastilya başkenti Burgos’un kuzeyinde küçük bir köydür. El Cid’in babası Diego Lainez Kastilya asillerindendir. Lainez sarayda önemli bir devletadamı, şövalyedir ve birçok savaşta yer almıştır. El Cid’in annesi de aristokrat olmasına rağmen köylüler hep El Cid’i kendilerinden birisi olarak görmüştür. El Cid’in ailesi sarayda bulunan fakat yüksek seviyede yer almayan aristokratlardandı.

El Cid, Kastilya sarayında bulunmuş, zamanının prensi ve geleceğin kralı olan II. Sancho’ya hizmet etmiştir. II. Sancho, Kral I. Ferdinand'ın oğludur. Ferdinand 1065 yılında ölünce Sancho topraklarını genişletebilmiş, Zamora ve Badajoz gibi içlerinde çok Hristiyan yaşayan Endülüs kentlerini ele geçirmiştir.

El Cid çok başarılı bir askerdi. 1067 yılında Endülüslülerin iyi korunan kenti olan Zaragoza’ya karşı verilen savaşta yer aldı ve şehrin yöneticisi Emir Al-Muktadir’ın Sancho’nun tebaası olmasını sağladı. 1063 baharında "Graus Muharebesi"nda yer aldı. Zaragoza topraklarında yer alan Endülüs Graus kasabasını Ferdinand’ın kardeşi Aragonlu I. Ramiro kuşatmaktaydı. El Cid ve Kastilyalı birlikleriyle birlikte kusatilan sehre yardima gelen Al-Muktadir, Aragonlulara karşı saldırdı. El Cid yine zafer kazandi, I. Ramiro öldürüldu ve Aragon askerleri kaçtılar. Bu savaşta gösterdiği başarı sebebiyle El Cid’e "Campeador" unvanı verildi.

Sancho’nun ölümüyle ilgili bilinmeyen çok şey vardır. Bazılarına göre Sancho’nun öldürülmesini kardeşi Alfonso ve kız kardeşi Urraca planlamıştır. Sancho evlenmediği için bir varis bırakmamış ve bütün varlığı en çok çatıştığı kişiye yani kardeşi Alfonso’ya kalmıştır. Alfonso Toledo’da sürgünden çağrılarak Kastilya ve Leon tahtına oturur. Sancho’nun öldürülmesine karıştığı iddialarına karşı El Cid ve Kastilya soyluları Alfonso’ya hizmet etmek için bir şart koşarlar. Alfonso Burgos’daki Santa Gadea kilisesinde tüm halkın önünde bu cinayetle bir alâkası olmadığına dair kutsal emanetler üzerine yemin edecektir. Bu olaya dair yaygın bir inanış olsa da yazılı bir kanıt bulunmamaktadır. Bu olay El Cid’in gücünü gösterdiği için yaygın efsanelerle uyumludur. Yeminden sonra El Cid’in bayraktarlık sıfatı ondan alınarak düşmanı Kont Garcia Ordóñez’ e verilir.

Seferleri sırasında El Cid, klâsik Romalı veya Yunan yazarlarının savaş üzerine yazdıkları eserlerin kendisine ve ordularına yüksek sesle okunmasını ister ve dersler çıkartılmasını isterdi. El Cid’in ordusunun stratejik planlamaya dair özgün ve alışılmamış bir taktiği vardı. Savaştan önce fikir tartışmaları yapılırdı. Sıklıkla beklenmedik taktikler kullanılır, modern komutanlarca psikolojik savaş olarak adlandırılabilecek şekilde saldırılır, düşman korkutulup felç edilir, âniden saldırılır veya çok az bir birlikle saldırılıp tuzağa düşürülürdü. El Cid’in alçak gönüllü bir yapısı olduğu için askerlerinden gelen öneri veya istekleri değerlendirirdi. Bazı hatalar yapmış olabileceğinden hareketle bu önerilere daima açıktı. Ona en yakın danışmanlardan birisi de yeğeni Alvar Fáñez de Minaya idi.Bütün bu özellikler birlikte değerlendirildiğinde El Cid eğitimli ve zeki bir komutan olarak karşımıza çıkmaktadır. Astlarını etkileyebilmekte ve bağlılıklarını kazanabilmekteydi. Savaş alanında da çok başarılı bir komutan olduğunu anlıyoruz.

El Cid 1075 yılında Alfonso’nun akrabalarından Oviedo’dan Ximena ile evlenir. Çiftin Alfonso’nun isteği üzerine evlendiği belirtilse de kanıt yoktur. Çiftin üç çocuğu olur. Kızları Cristina ve Maria aristokrat ailelerin çocuklarıyla evlenecektir. Özellikle Maria El Cid’in düşmanı olduğu aileden Barselona’dan Ramon Berenguer III ile evlenecektir. Oğulları Diego Rodriguez ise 1097 yılında Consuegra Savaşında Emeviler tarafından öldürülür.El Cid’in ve kızlarının evlilikleri El Cid’in aristokrasi içindeki yerini sağlamlaştırır. Bugün bile Fransa ve İngiltere dahil olmak üzere birçok Avrupa hanedanı El Cid’in torunu Navarre kralı Garcia Ramirez üzerinden El Cid soyundan gelmektedir.

Alfonso’ya hizmet sırasında yargıç olarak da görev yapmış kültürlü birisidir. Yollamış olduğu mektupların bir örneğini arşivlerdi.

Cabra Savaşında (1079) El Cid, Granada Emiri Abd Allah ve müttefiki García Ordóñe