etine geri dönmüştür.

! Yıl
! B. Başkanı




1985 NBA All-Star Maçı

1985 NBA All-Star Maçı, 10 Şubat 1985 tarihinde İndianapolis'da bulunan Hoosier Dome'da oynanan otuzbeşinci All-Star maçıdır. 29 dakika oyunda kalarak 24 sayı ve 10 rebound yapan Houston Rockets takımının pivot oyuncusu Ralph Sampson maçın MVP ödülünün sahibi oldu. Doğu takımının koçluğunu Boston Celtics takımından K. C. Jones yaparken, Batı'nın koçluğunu ise Los Angeles Lakers takımından Pat Riley yaptı. Maçı 43.146 biletli seyirci izledi. Bu o zamana kadar bir NBA All-Star Maçı'nı izleyen en kalabalık seyirci kitlesiydi.





Çakıllı, Vize

Çakıllı, Kırklareli ilinin Vize ilçesine bağlı bir beldedir.

Kırklareli il merkezine uzaklığı 69 km Vize ilçesine uzaklığı ise 11 km'dir.




Mort Shuman

Mort Shuman (12 Kasım 1936 - 2 Kasım 1991) ABD'li şarkıcı, piyanist ve söz yazarı, 1960'lı yıllarda tutulan rock and roll parçalarıyla ünlenmiştir, bu şarkılara ""Viva Las Vegas"" adlı şarkı da dahildir. Shuman ayrıca, birçok Fransızca şarkı yazarak bu şarkıları seslendirmiştir, "Le Lac Majeur", "Allo Papa Tango Charlie", "Sha Mi Sha", "Un Eté de Porcelaine", "Brooklyn by the Sea" gibi Fransa'da çok tutulan şarkılar; bahsi geçen Fransızca şarkılara örnektir.

Shuman Polonyalı Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Brooklyn, New York'ta dünyaya geldi. "Abraham Lincoln Lisesi"ni bitiren Shuman, bunun ardından New York Konservatuvarı'nda müzik eğitimi aldı. Bu yıllarda R&B grubunun bir hayranı oldu ve Doc Pomus ile bu yıllarda tanıştı. Bu tanışmanın ardından, "Aldon Muzik"'in New York'taki iş yerinde çalışmalara başlayıp, Pomus'la birlikte şarkı sözleri yazdı, melodiler oluşturdu. Onların çalışmaları Dion, Andy Williams, Bobby Darin, Fabian, The Drifters ve Elvis Presley gibi müzisyenler tarafından seslendirildi. ""A Teenager in Love"", "Turn Me Loose", "This Magic Moment", "Save The Last Dance For Me", "Little Sister", "an't Get Used to Losing You", "(Marie's the Name) His Latest Flame", "Viva Las Vegas" ve "Sweets for my Sweets" ikilinin oluşturduğu en önemli şarkılarından oldu.

İngiliz müziğinin değer kazanmaya başlamasıyla birlikte, Pomus'la birlikte önemli söz yazarlarının yetiştiği Londra'ya giden Shuman, 1965'te Pamus'la olan iş arkadaşlığından ayrılma kararı aldı. Hemen ardından Paris'e gitti, burada ünlü Fransız rockçı Johnny Hallyday için şarkı sözleri yazdı ve ardından kendi stüdyo kariyerini kurmaya karar verdi. Yaptığı çekimlerin ardından "(Il neige sur) Le Lac Majeur" adlı şarkısı Fransa'da tutulan bir şarkı haline geldi. O ayrıca İngiltere'de hit olacak şarkılar yapmak için de zaman buldu (sözlerini Kenny Lynch'in yazmış olduğu "The Small Faces" ve "Sha-La-La-La-Lee" şarkıları dahil olmak üzere), ayrıca sözlerini Don Black'in yazdığı "Budgie" adlı müzikalde yer aldı.

1968'de; Shuman, Eric Blau ile yeni bir işbirliği kurdu. Fransızca şarkı sözlerini Belçikalı Jacques Brel'in yorumlamasıyla oluşturulan "Jacques Brel is Alive and Well and Living in Paris" adlı müzikal büyük ilgi uyandırdı. Bu müzikalde kendisi de yer aldı ve bu müzikal 1975'te filme uyarlandı. Daha sonra Fransız şarkıcı Mike Brant ile birçok çalışma yaptı.

Shuman ayrıca bazen aktörlerle çalıştı, Jodie Foster "The Little Girl Who Lives Down the Lane" adlı yapımında yer aldı, 1992'de ise Songwriters Hall of Fame ödülünü aldı.

Shuman geçirdiği bir karaciğer ameliyatının komplikasyonu nedeniyle 2 Kasım 1991'de 54 yaşındayken Londra'da öldü, öldüğünde karısından ayrıydı, Maria-Cella, Barbara, Maria-Pia ve Eva-Maria adlarında dört kızı vardı.

Mort Shuman 2010'da Ahmet Ertegün onuruna verilen, Rock and Roll Hall of Fame ödülüne layık görüldü.





Pat Riley

Patrick James Riley (d. 20 Mart 1945) emekli Amerikalı profesyonel basketbol oyuncusu, basketbol koçudur. Halen Miami Heat takımın takım başkanıdır. Pek çok otorite tarafından NBA tarihinin en başarılı birkaç antrenörü olarak kabul edilen Riley, koç olarak beş şampiyonluk kazanmış, yardımcı antrenör olarak da bir şampiyonluk yaşamıştır. Son olarak 2006 NBA Şampiyonluğu'nu Miami Heat ile kazanmıştır. Miami'den önce Los Angeles Lakers ve New York Knicks takımlarında da başarılı koçluk deneyimi yaşamıştır. Oyunculuk döneminde Los Angeles Lakers ile 1972 yılında kazandığı şampiyonluk ile birlikte toplamda altı NBA Şampiyonluğu yaşamıştır.

Roma, New York'da doğdu ve Schenectady'de büyüdü. Babası Leon Riley, yerel beyzbol liginde 22 sezon oynadı. 1944 yılında Major League Baseball'de Philadelphia Phillies ile 4 maça çıktı.

Riley, Schenectady, New York'da Linton High School'da Walt Przybylo, Bill Rapavy ve Ed Catino gibi koçların yönetiminde basketbol oynadı. Linton High School'un 29 Aralık 1961 tarihinde New York City'nin Power Memorial'i 74-68'lik skorla yendiği büyük zaferde iki yıldız oyuncu öne çıkmıştır; Bunlar Power Memorial'in Lew Alcindor (daha sonra adını Kareem Abdul-Jabbar olarak değiştiren oyuncu) ve Los Angeles Lakers'in gelecekteki koçu Riley'di. 1991 yılında, Riley bu maç için "Schenectady basketbolunun en büyük maçlarının biriydi." şeklinde açıklamıştı.

Kolej yıllarında çok yönlü bir sporcu olan Riley, aynı anda hem basketbol hem de Amerikan futbolu takımlarında forma giymekteydi. 1966 yılında University of Kentucky basketbol takımına girdi. Bu takım efsanevi koç Adolph Rupp yönetiminde 1966 yılı NCAA Basketbol Turnuvası Final Four şampiyonluk maçını oynadı ve Texas Western'e finalde kaybetti. Bu maç daha sonra Glory Road adlı sinema filmine konu oldu.

1967 NBA Draftı'nda San Diego Rockets tarafından 1. turda seçildi. Aynı zamanda Amerikan futbolu oynaması sebebiyle aynı yıl NFL Draftı'nda Dallas Cowboys tarafından 11. turda seçildi. Rockets'e katıldı ve sonradanPortland Trail Blazers tarafından 1970 NBA genişleme seçmesi ile seçildi. Ancak kısa süre sonra Los Angeles Lakers'a takas edildi ve takımın efsanevi oyun kurucusu Jerry West'e yedek kulübesinden verdiği destek ile bu takımın 1972 NBA Finalleri'ne çıkmasında rol oynadı. Buna rağmen, genelde, oyunculuk kariyeri silik geçti ve maçları uzun süreli olarak yedek kulübesinde geçirdi. 1975-76 NBA sezonu sonunda Batı Konferansı şampiyonu Phoenix Suns kadrosunda bir oyuncu iken basketbolculuk yaşamını sonlandırdı.

Pat Riley, NBA oyunculuk kariyerini maç başına ortalama 7.4 sayı ve %41.4 saha içi şut oranı ile tamamladı.

Riley, 1976-1977 sezonunda NBA'e Lakers'ın yayıncısı olarak döndü. 1979-80 sezonu boyunca, takımın baş koçu Jack McKinney'ın bisikletle geçirdiği kaza ile çok ciddi bir biçimde sakatlanması üzerine, asistan koç Paul Westhead takımın başına geçti ve Riley onun yerine takımda asistan koçluk yapmaya başladı.

1981-82 sezonu başladıktan altı maç sonra, takımın yıldız oyuncusu Magic Johnson takımdan ayrılmak istediğini çünkü Westhead'ın yönetiminde mutlu olmadığını açıkladı. Bu açıklamadan kısa süre sonra, Lakers'ın sahibi Jerry Buss Westhead'i takımın başından aldı. Bunun üzerine düzenlenen bir basın toplantısında, Buss bir yanında Jerry West olduğu halde takımın baş koçunun artık West olduğunu açıkladı. Ancak West, başarılı bir performans gösteremeyince Buss hemen West'i "hucüm kaptanı" olarak atadı ve West ile birlikte Riley'in beraber takımın koçu olduğunu açıkladı. West daha sonra yaptığı basın toplantısı ile Pat Riley'e sadece asistanlık yapacağını ve takımın baş koçununun artık Riley olduğunu açıkladı. Bundan sonra, Riley takımda kendini kanıtlayıp kalıcı olarak kabul edilene kadar geçici koç olarak takımın başında kaldı.

Pat Riley takımın başına tam yetki ile geçmesiyle Lakers'i dört kez üst üste NBA Finalleri'ne taşıdı. İlk şampiyonluğu 1982 NBA Finalleri'nde Philadelphia 76ers takımı karşısında kazandı. Her iki takım bir sonraki sezon olan 1983 NBA Finalleri'nde tekrar karşı karşıya geldi, ancak Riley'in Lakers'ı 76ers tarafından süpürüldü. Lakers bir sonraki sezon bu kez finallerde Boston Celtics ile karşılaştı ve oldukça zorlu geçen seri sonrası yedi maç sonunda şampiyonluğu kaçırdı. Bir sonraki sezon, Lakers Riley yönetiminde ikinci şampiyonluğunu 1985'de kazandı. Celtics ile tekrar karşılaşan takım altı maç süren seri ile rövanşı da almış oldu. Lakers'in dört yıl süren Batı Konferansı şampiyonluğu serisi 1985-86 sezonunda Houston Rockets tarafından kesildi.

1986-87 sezonunda, Riley tarafından yönetilen Lakers takımı pek çok otorite tarafından tüm zamanların en iyi takımlarından biri olarak kabul edilir. Daha sonradan Hall of Famer olacak olan oyuncular Magic Johnson, James Worthy ve Kareem Abdul-Jabbar'in yanı sıra yeri geldiğinde önemli roller alabilen basketbolcular Michael Cooper, Byron Scott, AC Green, Mychal Thompson ve Kurt Rambis ile Lakers normal sezonu, takım tarihinin en iyi üçüncü derecesi olan, 65-17'lik galibiyet oranı ile bitirdi. Aynı başarıyı playofflarda da sürdüren takım, 1987 NBA Finalleri'nde Celtics'i altı maç sonucunda geçti ve Riley üçüncü NBA şampiyonluğunu kazanmış oldu.

Riley'in en çok bilinen anlardından biri Los Angeles'ın şehir merkezindeki şampiyonluk kutlama töreninde kalabalığa Lakers'ın bu başarısını tekrarlayacağını iddialı bir şekilde açıklaması olmuştur. (Bu sözü daha önceden zafer sonrası soyunma odasında yapmıştı. 1987-88 sezonu boyunca, normal sezonda, Lakers bir önceki sezon kadar galibiyet alamasa, yine de bir kez daha şampiyonluk kazandı ve Riley verdiği sözü tutmuş oldu. Bu başarıyı Lakers'dan sonra 20 yıl boyunca başka bir takım yakalayamadı. 1988 NBA Finalleri'nde Lakers Detroit Pistons'ı zor bir seri sonundan yedi maçla geçerek şampiyonluğu yakalamış oldu. Pat Riley, kazandığı şampiyonluklar ile, bir takımla oyuncu olarak şampiyonluk kazanıp, sonradan antrenör olarak aynı takımla bu başarıya ulaşan beşinci isim oldu. Daha önceden bu başarıya ulaşan isimler; Bill Russell, Tom Heinsohn, K. C. Jones ve Billy Cunningham'dır.

Riley bir sonraki sezon için yine bir garanti vermese de, Lakers 1988-89 sezonunda üçüncü kez üsüste şampiyonluk kazanma şansına sahipti. Bir önceki sezon başarılı bir şekilde verdiği sözü tutan Riley, üç kere üst üste şampiyon olmak üzere olan bu yeni hedef için "three-pe