edilmiştir.Firma elindeki doküman ve parçalara dayanarak makineyi yapmış ve güvenlik kordonuyla bağladıkları bir cansız mankenle deneme uçuşu yapılması denenmiş ve makinenin hiç kullanışlı bir yönünün olmadığı görülmüştür.Bundan sonra şirket bu konudaki çalışmalarını bırakmıştır.

Bell Havacılık şirketinin mühendisi Wendell Moore kişisel çabalarla projeyi bırakmamış ve ABD Savunma Bakanlığından destek alarak yoluna devam etmiştir. O dönemde jet motorları sırtta taşımak için büyük, yapımı zor ve pahalı aynı zamanda pilot için güvenli olmadığından Moore jet motorunu bırakarak roket motoru kullanmaya başlanmıştır. Yakıt olarak da Hidrojen peroksit (HO) kullanmıştır. Geliştirilen sistem ikisi hidrojen peroksit biri de azot olan üç tüpten oluşmaktadır (şekildeki 1 ve 2 nolu tüpler). Sistem çalışırken azot gazı, hidrojen peroksiti gümüş plakaların olduğu şekildeki 4 numaralı bölmeye itmekte idi. Katalizör olan gümüş ızgaraların arasından geçen hidrojen peroksit egzotermik tepkime ile oksijen ve suya dönüşerek çok yüksek sıcaklılar ortaya çıkarmaktadır. Yüksek sıcaklık suyu 750 C su buharına dönüştürüp hacmen 5000 kat genişletmektedir. Hacmi ani genişleyen su buharı bulunduğu bölmeye sığmayarak sesüstü hız ile roketin arkasından püskürerek rokete ters yönde bir itki sağlamaktadır. Makinenin yönlendirilmesi için düzeneklerin de geliştirilmesi ile makine kullanışlı bir şekle gelmişti ama yakıtın pahalı oluşu, uçuşun kısalığı (en uzun uçuş 21 saniye sürmekte idi), yanmamak için giyilen özel kıyafetler yüzünden ekonomik bir tarafı yoktu

Roket sistemi 1969 yılında değiştirilerek roket motoru yerine Jet motoru kullanılmaya başlandı. Williams Araştırma şirketine sırtta taşınabilecek jet motoru yaptırıldı. WR19 isimli model 31 kg ağırlığındaydı. Aracın ilk kordonsuz denemesi 1969 yılında Niagara Şelalesinin yakınlarındaki bir şelalede gerçekleştirilmiştir. Deneme pilotu 100 metre çapı olan bir alanda 7 metre yükseklikte 45 km'lik bir hızla 5 dakika kadar uçmuştur. Uçuş süresi problemi bir nebze olsun çözülmüştü geriye güvenlik sorunu kalmıştı ama 1969 yılında Wendell Moore'nun ölümü ile sırt jeti projesi yürütülememiş proje Williams Araştırma Şirketine satılmıştır

1995 yılında üç kişilik bir ekip Moore'nin orijinal sırt roketi tasarımını geliştirerek aracı hafifletmiş ve alabileceği yakıt kapasitesini artırarak havada kalma süresini 30 saniyenin üzerine çıkartmışlardır. Gösteri ve açılışlarda kullanılan RB2000 tasarımcılarına para kazandırmıştır. Ekip içinde çıkan bir tartışma sonucu bir kişi ölmüş, bir kişi hapse girmiş ve tasarım da ortadan kaybolmuştur.

Dünyanın ilk ticari roket sırt çantası 250 bin dolar (yaklaşık 350 bin TL ) fiyat etiketiyle satışa çıkarılmıştır. İspanyol mucit Juan Manuel Lozano tarafından geliştirilen özel yapım sırt çantası, hidrojen peroksid yakıtıyla çalışan 800 beygir gücündeki motoruyla, pilotu yaklaşık 96 kilometre hızla uçurmaktadır.

JetPack International firmasının geliştirdiği sistem hidrojen peroksit ile çalışmaktadır. havada kalma süresi 19 dakikadır.

Wendell Moore'un 1961'de icat ettiği roket sırt çantası, James Bond rolünü canlandıran aktör Sean Connery tarafından Thunderball filminde kullanılmıştır, ayrıca Los Angeles'taki 1984 Olimpiyat Oyunları'nın açılışında da uçulmuştur. Ayrıca popun kralı olarak da nitelendirilen Michael Jackson, Dangerous World Tour adlı dünya turnesinin kapanış sahnesinde sırt roketini kullanarak havalanmış ve sahneye bu şekilde veda ermiştir.




Bizsiz Dünya

Bizsiz Dünya ("The World Without Us"), ABD'li gazeteci Alan Weisman'ın, insanlar aniden yok olduğunda doğal ve yapay çevreye neler olabileceğini konu alan kitabıdır. St. Martin's Thomas Dunne Books tarafından yayımlanan kitap Weisman'ın "Discovery" dergisinde yazdığı "Earth Without People" adlı makalenin genişletilmiş halidir. Büyük ölçüde düşünce deneyi şeklide yazılan kitap, şehirlerin ve evlerin nasıl bozulacağı, insan yapıtlarının ne kadar uzun süre dayanabileceği, kalan yaşam formlarının nasıl evrimleşeceği gibi konulara odaklanır. Weisman insanların yaşadığı çevrelerin 500 yıl içinde ormanlaşabeceği, radyoaktif atıkların, plastiklerin, bronz heykellerin ve Mount Rushmore'un Yeryüzü'nde insan varlığının en uzun ömürlü kanıtları olabileceği sonucuna varır.

Daha önceki dört kitabın ve pek çok makalenin yazarı Weisman, akademisyenler, bilim insanları ve otoritelerle görüşmek için dünya turuna çıktı. Doğal çevre etklerini açıklamak ve öngörüleri doğrulayabilmek amacıyla bu görüşmelerden alıntılar yaptı. Kitap çeşitli dillere çevrildi ve Fransa, Almanya, Japonya, Portekiz, İspanya, İtalya, Finlandiya ve Türkiye'de yayımlandı. Birleşik Devletler'de başarılı olan kitap Eylül 2007'de "New York Times" Best Seller listesinde 6. ve "San Francisco Chronicle"'ın listesinde 1. sırada yer aldı. "Bizsiz Dünya" ayrıca "Time" ve "Entertainment Weekly" dergilerinin 2007 yılının kurgusal olmayan yazında en iyi on kitap listesinde 1. sırada yer aldı.

"Bizsiz Dünya"'dan önce yazar Alan Weisman 1998'de yazdığı Kolombiya'daki bir ekoköy hakkındaki "Gaviotas: A Village to Reinvent the World" ve 1999'da yazdığı ailesinin Ukrayna'dan ABD'ye göçünü konu alan "An Echo In My Blood" da dahil toplam dört kitap yazdı. Weisman birçok Amerikan gazetesi ve dergisinde uluslararası gazeteci olarak çalıştı ve yazarlığında Arizona Üniversitesi'nde Gazetecilik ve Latin Amerika İncelemeleri doçentiydi. Üniversitedeki pozisyonu ona sadece bahar döneminde bir sınıfa ders vermesini zorunlu kılıyordu ve yılın geri kalanında gezi yapmak ve araştırma yapmak için serbestti.

"Bizsiz Dünya" Weisman'a 2004'te bir "Discover" editörü olan Josie Glausiusz tarafından önerildi. Glausiusz, Weisman'ın "Harper's Magazine"'de yayımladığı Chernobyl'in terk edilişten sonraki sekiz yılını konu alan "Journey through a Doomed Land" adlı makalesini okuduktan sonra birkaç yıl düşündü ve ondan bu makale temalı bir çalışma yapmasını istedi. Weisman'ın "Discover" makalesi "Earth Without People" derginin Şubat 2005 sayısında yayınlandı ardından "The Best American Science Writing 2006" antolojisinde tekrar basıldı. Makale terkedilmiş Kore Silahsız Bölgesi'nde doğanın nasıl zenginleştiğini ve doğanın New York City çevresini nasıl alt edebileceğini tasvir ediyordu. Paleoekolojistlerle yapılan görüşmelerin kullanıldığı makale megafaunanın geri döneceği ve Białowieża Ormanı gibi orman örtüsünün Avrupa'yı ve Amerika Birleşik Devletleri'nin doğusunu istila edeceği tahmininde bulunur.

Makalenin kitaba genişletilmesi için Weisman'ın ajansı St. Martin's Press'te bir yayımcı ve bir editör buldu. 23 sayfalık bibliyograya içinde "Discover"'ın "Earth Without People" makalseine ek olarak Weisman'ın Los Angeles Times Magazine için yazdığı iki makale (kalıcı organik kirleticiler konulu "Naked Planet" ve Maya uygarlığı konulu "The Real Indiana Jones") ve "Condé Nast Traveler" dergisinde yayımlanan bir makale (elmas madenciliği üzerine "Diamond in the Wild") yer alır. Weisman ek araştırmalar için İngiltere, Kıbrıs, Türkiye, Panama ve Kenya'ya yolculuk yaptı. Kitapta, Kore Silahsız Bölgesi konusunda biyolog E. O. Wilson, çöplerdeki plastik konusunda arkeolog William Rathje, Britanya'daki bitki örtüsü konusunda orman botanikçisi Oliver Rackham, Maya uygarlığının çöküşü konusunda antropolog Arthur Demarest, evrim konusunda paleobiyolog Douglas Erwin, transhümanizm konusunda filozof Nick Bostrom gibi, akademisyenlerle yapılan görüşmelerden alıntılar kullanıldı.

Kitap giriş, final, bibliografya ve indeksle birlikte 19 bölümden oluşur. Her bir bölümde plastiklerin, petrol altyapısının, nükleer tesislerin ve sanat eserlerinin potansiyel kaderi gibi yeni bir konuya değinilir. Kitap tahminleri destekleyen açıklamalar ve ispatlarla bir bilim yazarının bakış açısıyla yazılmıştır. Kitapta birleştirici bir hikâye, tek bölümlük kohezif bir bakış açısı ya da tez yoktur.

Weisman'ın düşünce deneyi iki temayı takip eder: insanların ortadan kaybolması ile doğanın nasıl bir tepki vereceği, insanların geride nasıl bir miras bırakacağı. İnsanların yokluğunda diğer yaşamların nasıl devam edebileceğini tahmin etmek için Weisman Białowieża Ormanı, Kingman Resifi ve Palmyra Atoll gibi doğal çevrede insan müdehalesinin az olduğu yerlerden raporlar aldı. Yazar biyolog E. O. Wilson ile görüşme yaptı ve Kore Çevre Hareketi Federasyonu'nun üyeleri ile 1953'ten beri çok az insanın girebildiği Kore Silahsız Bölgesi'ne ziyarette bulundu. Prehistorik bitkilerin ve hayvanların evrimlerini tarif ederek yaşamın nasıl gelişebileceğini kavramaya çalışır, ancak Douglas Erwin'in bu konudaki "şimdiki canlılara bakarak dünyanın beş milyon yıl sonraki halini öngöremeyiz" uyarısına da dikkat çeker.
Birkaç bölüm Weisman'ın hızlıca çoğalacağını öngördüğü megafaunaya ithaf edilmiştir.
Weisman, önceki makaledeki malzemelerle Maya uygarlığının kaderini kullanarak köklü bir toplumun ortadan kaybolması ihtimalini ve doğal çevrenin kanıtları çabucak nasıl gizlediğini tasvir eder. Bitki örtüsünün insan yapımı altyapı ile nasıl uzlaşabildiğini göstermek için Weisman ormanın uzak tutulabimesi ve barajlarda alüvyon birikmesini önlenmesi için düzenli bakımın gerektiği Panama Kanalı'nın çalışanları ve subilimciler ile görüşme yaptı. Weisman, terkedilmiş şehirlerin doğaya nasıl yenik düştüklerini göstermek için Çernobil, Ukrayna (1986'da terkedildi) ve Maraş, Kıbrıs (1974'de terkedildi) şehirlerinden raporlar yazdı. Weisman, havanın geri dünüşü olmayan tahribatı ve diğer yaşam formlarının yeni habitatlar yaratması sebebiyle bu şehirlerdeki yapıların ufalandığını gördü. Türkiye'de Weisman, tipik bir az gelişmiş ülke şehri olarak hızla büyüyen İstanbul'daki yapı tekniği ile Kapadokya'daki yeraltı şehirlerini karşılaştırır. İstanbul'daki büyük konut ihtiyacı sebebiyle yapılaşmanın büyük bölümü hızlıca gelişti ve malzemelerin uygunluğu ve depremde ya da diğer büyük doğal afetlerde yıkılabilirliği önemsenmedi. Buna karşın binlerce yıl önce volkanik tüfün dışında inşa edilen Kapadokya'daki yeraltı şehirleri, gelecek yüzyıllar boyunca da ayakt