ülkede 4.096 Gagavuz ve 168,678 Rus vardır. Bu insanların çoğu Genç Gerilla ve İşçi Kuvvetlerinde asker olarak görev yaparlar. Bu ülkede her üç kişiden biri askerdir.

Siyasi simgeleri Lenin ve Karl Marx'tır. Ülkenin hemen sınırında bulunan Amerikan karargâhına daha önce askerî hareket düzenlemişlerdir; ancak bu harekât hüsranla sonuçlanmıştır. Ülkede 3 maaş sistemi vardır; yüksek kademeli devlet memurları, orta dereceli devlet memurları, düşük dereceli devlet memurları. Halk askerleri düşük dereceli devlet memurudur. Yönetimlerde çalışan ve kuvvetlerde çalışan asker orta dereceli devlet memurudur. Devlet yönetimi ise yüksek dereceli devlet memurudur. Bu 3 maaş sistemi arasında ise çok az maaş farkı vardır; yani hemen hemen herkes aynı paraya çalışır.

Tüm araziler devlete aittir. Tüm binaları devlet yaptırır, devlet dışında kimse bina yaptıramaz. 17 ila 35 yaşındaki tüm insanlar Genç Gerilla Kuvvetlerinin askeri sayılır. Sendikalara bağlı herkes ise İşçi Kuvvetleri askeri sayılır. Ülkede sadece bir tane üniversite bulunur ve bu üniversitede askerler ve yüksek dereceli memurlar yetiştirilir. Belediye başkanlarını cumhurbaşkanı atar. Sosyalizm aleyhinde eylemde bulunanlar sınır dışı edilir ve vatandaşlıktan çıkarılır.

Ülkeye her geçen gün göçler artmaktadır. Dünyanın dört bir yanından sosyalistler bu ülkeye gelmektedir ve burada işçi olarak çalışıp İşçi Kuvvetleri askeri olarak görev yapmaktadır. Ülkede işsizlik oranı %0.3 tür. Fırınlar, ayakkabıcılar, marketler vb. küçük iş yerleri bile devlete bağlıdır. Ülkede hiçbir şekilde yabancı firma bulunmaz.

Ülkede iki partili sistem vardır; ancak seçimsiz bir şekilde parlamentoda partilerin sayısı bellidir. Sosyalist Parti'nin sandalye sayısı 40 iken, Sosyal Demokrat Parti'nin sandalye sayısı 5'tir. Ayrıca 1 kişi sendika temsilcisi, 2 kişi askeri temsilci ve 3 kişi de kamu şirketleri yöneticisidir. Ancak temsilciler oy kullanamaz. Ülke kendisini özerk devlet olarak tanımlamamaktadır. Bu yüzden dış işlerinde de bağımsız hareket ederler.






Heybeliada Sanatoryumu

Heybeliada'nın güney tarafındaki Çam Limanı'nına bakan bir tepede İsviçre'deki bir sanatoryum model alınarak inşa edilen bu hastane, başlangıçta 16 yatak kapasitesiyle hizmet veriyordu. 1940'lı yılların ortalarında bir bina daha ilave edilmiş, daha sonraları idare binaları ve hemşire lojmanlarının da ilavesiyle imkânları daha da genişletilmişti. Şehir merkezinden uzak, çam ormanları içinde temiz bir hava ve kuvvetli bir gıda bakımı, dönemin en iyi tedavi şekliydi. Hastalar için balkonunda da birer yatak vardı. Gıda olarak hastalara günde 4 öğün yemek yanında et, süt ve bal veriliyordu.

Sağlık hizmetinin yanı sıra tıp eğitimi de veren bu sanatoryum, Prof. Dr. Siyami Ersek ve daha birçok yerli ve yabancı uzman doktoru da yetiştirmiştir. Bu nedenle, WHO "(Dünya Sağlık Örgütü)" tarafından tüberkülozda eğitim ve araştırma hastanesi olarak kabul edilen bu sanatoryum, İsmet İnönü, Rıfat Ilgaz, Ece Ayhan gibi isimlere de hizmet vermişti.

Sanatoryumda rehabilitasyon merkezi de bulunuyordu. Ustalar vasıtasıyla hastalara ayakkabıcılık, çorapçılık, fotoğrafçılık, heykeltıraşlık, saatçilik, daktilo gibi kurslar veriliyor, hastalar zenaat öğrenip meslek sahibi olabiliyorlardı. Sanatoryumun kuruluşunun 50. yılında yapılan bir araştırmaya göre, kurslara katılan yaklaşık bin kişinin yarısı meslek ve iş sahibi olmuştu.

Sağlık sorunlarında moral desteğin önemli bir yardımcı etken olması nedeniyle sanatoryumda haftada bir moral günleri düzenleniyor, ya sinema gösterisi yapılıyor ya da konser veriliyordu.

1980 yılına kadar devletin sağlık politikasına göre verem, devletin çözmesi gereken bir sorundu ve bu konudaki masraflar Sağlık Bakanlığı bütçesinden yapılırdı. Sanatoryumun gıda, yakıt, elektrik ve su masrafları da gene bakanlıkça karşılanırdı. 1980 sonrasında ise devlet desteği kesildi ve kendi giderlerini kendisinin karşılaması gerekti. Bu ağır yükü karşılamakta hayli zorlanan sanatoryum yavaş yavaş çökmeye başladı. Ödenek ayrılmadı, bakım yapılamadı. Göğüs Cerrahisi konusunda adını duyurmasına karşın hastanede MR ve tomografi cihazı yoktu. Çalışan doktor ve personel ücretleri yeterli seviyenin çok altında kalmaya başladı. Uzman ve asistan eğitimi için yenileştirmeler yapılamadı. Durum hastalar yönünden de mutsuzluk vericiydi. Hasta bakımı artık eskisi gibi yapılamıyor, hizmetler büyük ölçüde aksıyordu.

1999 yılına kadar eldeki imkânlarla yapılan bakımlarla hastane binaları ayakta tutulmaya çalışılıyordu. 17 Ağustos 1999 depremiyle büyük hasarlar meydana geldi. Çatılar hasar gördü, sıvalar bloklar halinde döküldü, bacalar yıkıldı ve duvarlarda çatlaklar meydana geldi. Fakat bunca hasara rağmen hiçbir can kaybı olmadı. Hastalar bahçelere taşındı ve geçici bir süre hasta bakımları bahçede yapıldı.

Bayındırlık Müdürlüğü'nün gönderdiği heyetin incelemeleri sonunda binanın hasar görmesine rağmen tehlike arz etmediğini bildirmesi üzerine hastalar gene hastanelere taşındı. Ne var ki iki bina diğerlerinden daha çok hasar görmüştü ve mutlak bakım yapılması gereği doğmuştu. Bu iki blok boşaltılarak 2001 yılında, İlaç Endüstrisi İşverenler Sendikası tarafından masrafların karşılanması sayesinde restore edilebildi.

Sarf edilen bu gayretler yeterli olamamış; uzun yıllar büyük hizmetler vermiş, büyük hekimler yetiştirmiş bu eğitim ve araştırma hastanesi ancak 4 yıl daha ayakta durabilmişti.

2005 yılında, İstanbul Sağlık Müdür Vekili Uzman Dr. Mehmet Bakar tarafından AA muhabirine yapılan bir açıklamayla bu hastanenin kapatılarak şehir içine nakledileceği bildirildi. Hastanenin kapatılma sebebi olarak deniz yoluyla ulaşımın zorluğu ve yeterli hasta bulunmaması sebep gösteriliyordu.

1 Ağustos 2005 tarihinde Sağlık Bakanlığı'nın verdiği onayla Heybeliada Sanatoryumu Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin Süreyyapaşa Göğüs Kalp ve Damar Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne kadro ve tıbbi donanımı ile nakledilmesi kararı verildi.

Personel ve hastalarının bir kısmı Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları Hastanesi'ne sevk edildi, hastaların diğer bir kısmı da taburcu edildi.

100`ü doktor ve hemşire olmak üzere 250 personeli ve 660 yatak kapasitesi olan bu emektar hastane 30 Eylül 2005 tarihi itibarıyla bir daha açılmamak üzere kapılarını kapattı.





Yozgat Bozok Üniversitesi

Yozgat Bozok Üniversitesi, 1 Mart 2006 tarih ve 5467 sayılı yasayla, Yozgat'ta kurulmuş devlet üniversitesidir. Üniversite, Erciyes Üniversitesi'nin Yozgat çevresindeki yerleşkesinin ayrılarak, yeni bir üniversite kurulmasıyla meydana gelmiştir.

Bozok Üniversitesi’nin merkez kampusü Atatürk Yolu 7. Km’de bulunan Erdoğan Akdağ kampusüdür. Merkez Kampus içerisinde yedi fakülte binası, bir enstitüler binası, bir laboratuvar binası, bir misafirhane, iki spor salonu, Kredi ve Yurtlar Kurumuna bağlı bir erkek yurdu ve 1000 kişilik bir karma yurt bulunmaktadır.

Erdoğan Akdağ kampusü dışında şehir merkezinde faaliyet gösteren birimleri; Rektörlük, personel, öğrenci işleri, sağlık kültür gibi birimlerin bulunduğu Rektörlük İdari Birimler Binası, Rektörlük Protokol Binası, Esentepe Mevkiinde bulunan kampus alanında Meslek Yüksekokulu ve Kredi ve Yurtlar Kurumuna bağlı bir kız yurdu, Hastane Caddesinde bulunan Sağlık Yüksekokulu hizmet vermektedirler.





Kafkasya Üniversiteler Birliği'nin üyesidir.





BOV

BOV eski Yugoslavya tarafından tasarlanmış 4x4 çekişli bir zırhlı personel taşıyıcıdır. İç güvenlik ve silahlı kuvvetler tarafından gözetleme amaçlı kullanılan sekiz kişilik tekerlekli araç üzerinde Deutz marka altı silindirli dizel motoru bulunmaktadır. Yugoslavya Federal Hükümet bünyesindeki İç İşleri bünyesindeki federal milis ve askeri birlikler bünyesinde çok sayıda araç kullanılmaktaydı. Bu araçlar makineli tüfek, su topu, sis ve göz yaşartıcı gaz silahları ile donaltılarak kalabalıkların denetlenmesi ve ayaklanmarın bastırılmasında kullanılmıştır.








YBÜ

YBÜ şu anlamlara gelebilir:





Galatyalı Amyntas

Amyntas, Trocmi Tetrark'ı, MÖ 36 ve MÖ 25 yılları arasında Galatya ve sınırdaşı birkaç ülkenin Kralı olan ve Strabo'nun isminden bahsettiği çağdaşı Kelt soylusu.

Galatya Kralı Brogitarix'in yine bir Galatya Prensesi olan karısından doğan oğludur. Görünüşe göre ilk önce 300 başlık bir sürüye sahip olduğu Lykaonia'da hüküm sürmüştür. Sonradan Cicero'nun yakın dostu Derbe Antipateri olan prensi öldürerek Romalıların desteği ile Derbe, Isaura ve Kapadokya'nın kontrolünü eline geçirmiştir.DEİOTARİX tarafından Brutus ve Cassius'un yanında Triumvirlere karşı savaşmak için gönderdiği sekreteri AMYNTAS, Filippi savaşından hemen önce (MÖ 42) Marcus Antonius'un tarafına geçmiştir.

Deiotarus'un ölümünden sonra Marcus Antonius tarafından kendine bağlı bir vassal kral olarak GALATYA kralı yapılmıştır (MÖ 37). Plutarch onun adını Aktium Savaşı sırasında Marcus Antonius'un taraftarları arasında sayar ve savaş başlamadan kısa bir süre önce Octavian'ın tarafından geçtiğini ima eder.

Ufak entrikalarınının peşinden koşarken ve çevresindeki dağlıları yola getirmeye uğraşırken Amyntas kendini Homonada, ya da Hoinona'nın efendisi yaptı ve bölgenin prensini öldürttü ancak prensin intikamı geride kalan dul eşi tarafından alındı. Amyntas MÖ 25 yılında pusuya düşürelerek öldürüldü. Amyntas'ın ölümü üzerine GALATYA bir Roma eyaleti yapıldı.

Amyntas'ın oğlu Trocmi'li Artemidoros, Tectosagi prensesi ve Tectosagi Tetrark'ı Amyntas'ın kızı ile evlenmiştir. Bu evlilikten doğan Caius Julius Severus, 98 yılında Bithynia Prokonsüllüğü yapacak olan Caius Julius Bassus'un babasıdır.





Segestes

Segestes, Roma İmparatoru Augustus'un saltanatında girişilen Kuzey Germania'nın fethi sırasında meydana gelen olayların baş aktörlerinden Çeruskerler kabilesine mensup Cermen soylusu.

Bir Çerusker soylusu ve onların askeri lideri olan Arminius, Segestes'in itirazına rağmen onun kızı Thusnelda ile evlenmişti. Roma himayesini tercih eden Segestes, hayatı boyunca Arminius'a karşı kin beslemiş ve nihayet intikamını almak için doğru yolu bulmuştu. MS 9 yıl