ı ve babasını öldürmek için yeterince motivasyonunun olduğunu belirtirler. Suçsuz kararını savunanlar çocuğun hafıza eksikliği yaşadığı panik ile açıklanabileceğeni ayrıca tanıklardan yaşlı adamın ilgi çekmeye çalışmış olabileceğini ve diğerinin cinayete gözünde gözlükleri yokken tanık olmuş olabileceği söylerler. Müzakere devam ederken jüri üyeleri de 9., 5., 11., 2., 6., 7., 12., 1., 4., 10., ve son olarak da 3. jüri sırasıyla suçsuz kararına doğru yönelmeye başlarlar.

Reginald Rose'un senaryosu başlangıçta televizyon için yapıldı ve 1954'te CBS programı "Studio One"'da yayınlandı. Bu çalışmanın 2003'te tekrar bulunana kadar kaybolduğu sanılıyordu.

Televizyon programının başarasının sonucu bir sinema uyarlaması oldu. Daha önce çeşitli oyunlar ve televizyon programları yöneten Sidney Lumet, Henry Fonda ve Rose tarafında yönetmen olarak projeye dahil edildi. "12 Öfkeli Adam" Lumet'in yönettiği ilk sinema film aynı zamanda Rose ve Fonda'nın ilk ve tek yapımcılık denemeleridir. Fonda daha sonra bir daha asla yapımcı olmayacağını belirtmiştir.

"12 Öfkeli Adam" 1997'de televizyon için yeniden yapıldı. William Friedkin'in yönettiği bu yeniden yapımda George C. Scott, James Gandolfini, Tony Danza, William Petersen, Ossie Davis, Hume Cronyn, Courtney B. Vance, Armin Mueller-Stahl ve Jack Lemmon yer aldı. Bu yapımda yargıç bir kadındı ve jüri üyelerinin dördü afro amerikalılardan oluşuyordu (röportajlarda yapımcılar filmin adını değiştirmek istemedikleri içinjüriye kadın koymadıklarını belirttiler). Filmdeki sahneler ve diyalogların büyük çoğunluğu orijinali ile aynıdır. Ancak filmde jüri odasında sigara içilememesi, ara sıra olan küfür gibi yenilemeler yapıldı.

2007'de Rus film yönetmeni Nikita Mikhalkov kendi yeniden yapımını tamamladı. 64. Venedik Film Festivali jürisi bu yeniden yapıma özel ödül verdi.

"Hancock's Half Hour, Happy Days, The Simpsons, Veronica Mars" ve "King of the Hill" gibi dizilerde filmin parodilerine yer verilmiştir.




Medusa'nın Salı

Medusa'nın Salı (Fransızca Le Radeau de la Méduse), Fransız ressam Théodore Géricault tarafından 1818-1819 yıllarında çizilen ve Fransız romantizminin ikonlarından biri sayılan yağlıboya tablodur. Boyu 491 cm, genişliği 716 cm olan tabloyu, Géricault yirmi yedi yaşındayken tamamladı. Tabloda, 1816 yılında Moritanya açıklarındaki Arguin Kayalıkları'na çarpan Fransız fırkateyni "Méduse"'ün çaresiz yolcuları, bir salın üzerinde betimlenmektedir.

Resim, bir kazazedenin hatırlayıp anlattığı bir anı gösteriyor: Kurtulmalarından önce, ufukta bir gemi görmüşler (resmin sağ üst tarafında) ve ona işaret göndermeye çalışmışlardı. Ancak gemi gözden kaybolmuştu ve kazazedenin sözleriyle saldakiler "çılgınca bir mutluluktan derin bir ümitsizlik ve kedere düşmüşlerdi". "Argus" isimli bu gemi iki saat sonra geri dönmüş ve hayatta kalanları kurtarmıştı.

Oldukça büyük boyutlardaki (491 × 717 cm) bu tablo 1819'da Paris Salonu'nda ilk sergilendiğinde tartışmalı yorumlara sebep oldu. Tabloyu tutkuyla övenler kadar kınayanlar da mevcuttu. politik bir mesajı - geminin batmasına sebep olan kaptan deneyimsizdi ancak politik açıdan kuvvetli bir Bonapart karşıtıydı - da bulunan resim, romantik resmin canlanmasını ve neoklasizm stilinden kopuşun başlamasını sağlamasıyla da sanatsal açıdan başarılıydı. Tarihi resim türünün epik ölçülerinde yapılan resim aynı zamanda Fransa'da güncel bir haberi konu alan ilk tabloydu. Uzakta olduğu varsayılan kurtarma gemisine bayrak sallayan merkezi figürün kas yapısındaki kusursuzluk neoklasizm ekolünü hatırlatır, ancak tablonun genelinde romantizm hakimdir. Işığın ve gölgenin doğallığı, bitkin vücutların gerçekçiliği ve kompozisyonun duygusal karakteri tabloyu neoklasizmin sadeliğinden uzaklaştırır. "Medusa'nın Salı"'nı önceki tablolardan ayıran bir başka özellik de güncel bir olayın, dini ve klasik temalar kullanılmadan, kahramanlıktan uzak ve sıradan insanlarla anlatılmasıdır.

Büyük ilgiyle karşılanan gemi kazasından ve enkazdan etkilenen 25 yaşındaki ressam Théodore Géricault, bu olayı anlatan bir tablo çizmeye karar verdi ve 1818'de, kaza hakkında yayınlanmış haberleri yazanlarla iletişime geçti. Géricault, resmi yeterince gerçekçi çizebilmek için Beaujon Hastanesi'nin morgundaki cesetlerin eskizlerini çizdi. Hatta cesetlerdeki bozulmayı inceleyebilmek için, kesilmiş kol ve bacakları stüdyosuna götürdü.

Géricault tabloyu çizerken arkadaşlarını model olarak kullandı. Örneğin, ön planda yüzükoyun ve kolları açık duran figür için ressam Eugène Delacroix modellik yaptı. Ayrıca Géricault'un oldukça uzun konuşmalar yaptığı iki kazazede olan Henri Savigny ve Alexandre Corréard, salın direğinin dibindeki gölgeli bölümde resmedildi.

Tabloya sahip olmak için çok çaba harcayan Louvre Müzesi'nin küratörü Forbin Kontu Louis Nicolas Philippe Auguste sayesinde, ressamın 1824'teki ölümünün ardından tablo mirasçılarından satın alınarak müzeye getirildi. Ayrıca tablonun bronz bir rölyefi de Géricault'un Paris'teki Père Lachaise Mezarlığı'nda bulunan mezarının üzerine yerleştirildi.








Call of Duty: Finest Hour

Call of Duty: Finest Hour, Spark Unlimited tarafından Xbox, PlayStation 2 ve GameCube platformları için geliştirilmiş ve dağıtımını Activision'ın üstlendiği birinci şahıs nişancı tarzı video oyunu. "Call of Duty"nin PC versiyonu üzerine; ancak farklı bir içerikle piyasaya sürülmüştür.

"Call of Duty: Finest Hour", Amerikan, İngiliz ve Rus askerlerinin perspektifinden 6 farklı hikâye olarak II. Dünya Savaşı'nı oyunculara yaşatmaktadır. 16 Kasım 2004 piyasaya çıkarılan oyunun 2005'te devamı olarak "" piyasaya sürülmüştür.

Oyunun müziğini, daha önce "Call of Duty" ve "" oyunlarının yapımında görev alan Michael Giacchino bestelemiştir.




Call of Duty 2: Big Red One

Call of Duty 2: Big Red One, PS2, Xbox ve Gamecube için çıkarılmış, II. Dünya Savaşı konulu bir video oyunudur. "" yapımcısı Gray Matter Interactive, Pi Studios ve Treyarch'nin ortaklaşa geliştirdiği oyun Activision tarafından piyasaya sürülmüştür.

"Big Red One", serideki diğer oyunların aksine sadece bir ülke ve askerleri açısından savaşı değerlendirmiştir. Oyundaki görevler, Kuzey Afrika, Sicilya, Normandiya Çıkarması şeklindedir. Oyun Band of Brothers adlı II. Dünya Savaşı konulu TV dizisinde rol almış Michael Cudlitz, James Madio, Frank John Hughes, Richard Speight, Jr., Ross McCall, Rick Gomez ve Rene Morono gibi isimlerin seslendirmedeki katkısı ile dikkat çekmiştir.




Amerika'daki camiler listesi

Bu, Kuzey Amerika ve Güney Amerika'daki camilerin listesi dir.

Not: Lütfen tüm camileri buraya eklemeyin. Sadece kriterlerini karşılayan camileri ekleyebilirsiniz.





Call of Duty: Roads to Victory

Call of Duty: Roads to Victory, PlayStation Portable platformu için Amaze Entertainment tarafından geliştirilmiş ve Activision tarafından piyasaya sürülmüş II. Dünya Savaşı konulu oyundur.

N-Gage ve Pocket PC versiyonları da mevcut olan oyunun tek kişilik modunda oyuncular, senaryo kısmını üç ülke ve askerlerinin bakış açısı ile 14 görevde tamamlamaktadır.




Alexandru Cuza

Alexandru Ion Cuza, (d. 20 Mart 1820, Huşi, Boğdan - ö. 15 Mayıs 1873, Heidelberg, Almanya), birleşik Romanya'nın (birleşik Eflak-Boğdan prenslikleri) ilk prensi. Geniş kapsamlı bir tarım reformu uygulayarak köylülerin özgürlüklerine kavuşmasını sağlamıştır.

Eski bir boyar ailesinden gelen Cuza, Paris, Pavia ve Bologna'da öğrenim gördü. 1848'de doğum yeri olan Boğdan'da (Moldova) Osmanlı-Rus egemenliğine karşı girişilen devrimci harekete katıldı.Bir süre sonra albaylığa yükseltildi ve 1857'de Boğdan Meclisi'ne girdi. Büyük devletlerin, Rumen prensliklerini birbirinden ayrı özerk yönetimler biçiminde tutma kararına karşın, Cuza Ocak 1859'da Moldova, Şubat 1859'da da Eflak (Valahya) prensliğine seçildi. Böylece Cuza'nın kişiliğinde Romanya birleşmiş oldu; resmi birleşme ise ancak 1861'de gerçekleşti.

Cuza prens unvanı aldıktan sonra, Fransız imparatoru III. Napoléon'un uygulamalarını benimseyerek halkoylamasına dayalı bir yönetim kurdu, özellikle "devletin etkin gücü" olarak nitelediği köylülerin desteğini kazanmaya çalıştı. 1863'te Eflak ve Boğdan'da manastırların elinde bulunan geniş toprakları kamulaştırdı. Meclisi dağıttıktan (Mayıs 1864) ve yürütme erkini güçlendirip oy hakkını genişleten yasa hükümlerini halkın onayına sundu. Ağustos 1864'te geniş çaplı bir toprak reformunu uygulamaya koydu. Bu reformla köylüler, yalnızca kendi topraklarına sahip olamkla kalmadılar, vergi ve angarya gibi feodal yükümlülüklerden de kurtuldular. Ama uygulama bütünüyle başarılı olmadı.

Cuza, toprak reformunun yanı sıra, temel öğrenimi zorunlu ve parasız hale getirmeye çalıştı; her kademede okullar açtı ve yoksul öğrencilere burs olanakları sağladı; Bükreş Üniversitesi'ni kurdu. Otoritesini güçlendirmek için seçim yasalarında ve yargı sisteminde reformlar yaparak devlet yönetimini yeniden düzenledi. Ama izlediği politikaya büyük toprak sahipleri ile kimi orta sınıf üyeleri karşı çıktı. Ocak 1866'da bir grup subayın hazırladığı komplo üzerine görevinden ayrılmak zorunda kalan Cuza sürgünde öldü.




Gırnata Emirliği

Gırnata Emirliği veya Ben-i Ahmer Devleti (Kızıloğulları Devleti), başkenti Gırnata olan Orta Çağ devleti. Muvahhidlerin Las Navas de Tolosa Savaşı'nda Hıristiyanlara yenilmesinin ardından 1232 yılında kurulmuştur. İber Yarımadası'nda kurulan en uzun ömürlü ve son bağımsız İslam devletidir.

Gırnata Emirliği'nin kurucusu Muhammed bin Ahmer'dir. Ülkenin merkezi Gırnata'dır. El Hamra Sarayı da Gırnata Emirliği zamanında yapılmıştır.İspanya'daki son müslüman devlettir.250 yıldan uzun bir süre siyasi varlığını devam ettirmiştir . Aragon Kralı II. Ferdinand, Ekim 1469 tarihinde Kastilya Kraliçesi I. Isabel ile evlenerek bu iki krallığın güçlerini birleştirmiştir. II. Ferdinand, 1482 tarihinde Gırnata Emirliği'ne karşı bir mücadele başlatmıştır. Gırnata Emiri Ebu Abdullah Muhammed'den 1490 yılında Gırnata'nın teslimini istemiş fakat bu isteği geri çevirilmiştir. 1491 yılında karısı ile birlikte Gırnata yakınlarındaki S