1'de Cannes Film Festivali kapsamında yapıldı. Film, yarışma bölümünde Jacques Rivette'in "La Belle Noiseuse", Spike Lee'nin "Orman Ateşi" ve David Mamet'in "Homicide" filmlerini geride bırakarak En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Yönetmen ödüllerinin yanı sıra Altın Palmiye'yi kazandı. Ana kategorilerde bu kadar çok ödülün bir filme verilmesi nadir görülen bir durumdu ve bazı eleştirmenler jürinin filme çok bonkör davrandığını söyledi. Bir filme çok sayıda ödül verilmesi sebebiyle diğer değerli filmlerin gerekli takdiri almaması ihtimaline karşı, 1991 festivali sonrasında bir filme verilebilecek ödül sayısı iki ile sınırlandırıldı. "Barton Fink" üç Akademi Ödülü'ne de aday gösterildi: En iyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Lerner), En İyi Sanat Yönetmeni (Dennis Gassner, Nancy Haigh) ve En İyi Kostüm (Richard Hornung). Lerner ödülü "City Slickers" filmindeki rolüyle Jack Palance'a karşı kaybederken, diğer iki kategoride kazanan "Bugsy" oldu.

"Barton Fink" önemli bir eleştirel başarı yakaladı. Film yorumu sitesi Rotten Tomatoes'ta yer alan 46 yorumun %91'i olumludur ve sitenin biri dışında tüm "en üst eleştirmenleri" olumlu yorum yapmıştır. Bir başka yorum sitesi Metacritic'te ise 19 yorumun %69'u olumludur. "The Washington Post" eleştirmeni Rita Kempley filmi "kesinlikle o yılın en iyi ve en merak uyandırıcı filmlerinden biri" olarak tanımlamıştır. Eleştirmen Jim Emerson'a göre "Barton Fink" "Coenler'in şimdiye kadarki en provokatif biçimde tanımlanamaz filmi"ydi.

Bazı eleştirmenler filmin karmaşık konusunu ve gizemli sonunu sevmedi. "Chicago Reader" eleştirmeni Jonathan Rosenbaum Coenler'in "ergen yapmacıklığındaki ciddiyeti ve çizgi roman şüpheciliği" konusunda izleyicileri uyardı ve filmi "pazar öğleden sonrası sanat galerisi kıyafetleri giymiş bir geceyarısı filmi" olarak niteledi. 1994 tarihli bir röportajda Joel filmin açık olmayan unsurları hakkındaki tüm eleştirileri görmezden geldi: "İnsanlar filmlerimizin dosdoğru olmadığı gerçeği ile başa çıkmakta zorlanıyor. Onlara göre "Barton Fink"in ikinci yarısı, bir yazarın yazma tıkanıklığı sorunu ve bunun gerçek dünyada nasıl çözüleceği hakkında olmalıydı..." Talk-show sunucusu Larry King ise belirsiz sonuna rağmen film hakkında olumlu yorum yaptı. "USA Today"deki yazısında "Filmin sonu hakkında ve başarıp başaramadıkları konusunda hâlâ emin değilim, ama galiba işe yaramış" dedi.

Film ABD'de 23 Ağustos 1991'de on bir sinemada gösterime girdi ve ilk haftasonu 268.561 $ hasılat elde etti. Film tüm gösterimi boyunca ABD'de toplam 6.153.939 $ hasılata ulaştı. Filmin yapım maliyetini karşılayamamış olması, Coenler'in daha sonra "The Hudsucker Proxy"de birlikte çalışacakları film yapımcısı Joel Silver tarafından "5 milyon dolar kazanamadığını düşünüyorum, ama 9 milyon dolara mal oldu. [Coenler] garip, çarpık ve ulaşılamaz olmak konusunda bir üne sahipler" sözleriyle eleştirildi.

Film VHS ev videosu formatında 18 Ağustos 1993'te yayımlandı ve DVD sürümü 20 Mayıs 2003'te çıktı. DVD'de filmden kareler, posterler ve filmin dışında bırakılmış sekiz sahne de yer alıyordu. Film Birleşik Krallık'ta Coenler'in 5 filminden oluşan bir setin parçası olarak Blu-ray Disc formatında da yayımlandı.

Coen kardeşler, "Barton Fink"in devamı olarak "Old Fink" başlıklı bir film çekmeyi düşündüklerini söyledi. Bu film 1960'larda, Coenler'in başka bir filmi olan "Ciddi Bir Adam" ile aynı dönemde geçecekti. Joel Coen film fikri hakkında şöyle dedi: "Aşk Yazı sırasında Fink Berkeley'de ders vermektedir. Birçok arkadaşını Amerikan Karşıtı Faaliyetleri İzleme Komitesi'ne ispiyonlamıştır." Coen kardeşler John Turturro ile Fink rolünü yeniden canlandırması için konuştuklarını ama "rolü oynayacak kadar yaşlanmasını beklediklerini" söyledi. Haziran 2011'de "The A.V. Club"a konuşan Turturro ise filmin 1970'ler geçeceğini, Fink'in uzun kıvırcık saçlı bir hippi olacağını söyledi ve "bunun için en azından bir 10 sene daha bekleyeceksiniz" dedi.





In the Nightside Eclipse

In the Nightside Eclipse, Norveçli black metal grubu Emperor'un 1994 yılında çıkan ilk stüdyo albümü. En önemli black metal albümlerinden biridir. Albüm kapağındaki resim Kristian Wåhlin (Nekrolord) tarafından çizilmiştir.

Albüm 1999 yılında tekrar piyasaya sürüldü. Bu sürümde Bathory ve Mercyful Fate'ten birer şarkının yeniden yorumları da vardır.







Suspiria

Suspiria, Dario Argento'nun yönettiği, senaryosunu ise o dönemde birlikte olduğu oyuncu Daria Nicolodi ile birlikte yazdığı, 1977 yapımı İtalyan korku filmidir. Film Argento'nun "Le Tre madri (Üç Anne)" ismini verdiği, kötücül güçlerin dünyaya saldırarak acımasızca zarar vermeye çalışmalarının anlatıldığı üçlemenin ilk filmidir. Üçlemenin ikinci filmi 1980 yapımı "Inferno", son filmi ise 2007 tarihli "La Terza madre"'dir. Suspiria Argento'nun en iyi filmi ve korku sinemasının klasiklerinden biri olarak gösterilir. Film ayrıca Technicolor işleme tesisinin kapatılmasından hemen önce, bu teknikle hazırlanmış son filmdir.

Nicolodi, filmdeki öykünün ilham kaynağının, büyükannesinin başından geçen bir olay olduğunu söylemiştir. Filmin ilk başta, daha küçük yaştaki çocukların okuduğu bir okulda geçmesi planlanmış, ancak daha sonra bundan vazgeçilerek, gençlerin devam ettiği bir dans okulu filmin geçtiği yer olarak seçilmiştir.

Film Amerikalı bale öğrencisi Suzy Banyon'un, ünlü bir dans okulunda öğrenim görmek üzere Almanya'ya gidişiyle başlar. Yoğun sağanak altında okula giden Suzy, önce bir öğrencinin garip şeyler sayıklayarak okuldan kaçışına şahit olur. Ardından okulun kapısı kapanır ve Suzy kendini tanıtmasına rağmen, kapının ardındaki kişi tarafından içeri alınmaz. Suzy geceyi yakındaki kasabada geçirirken, okuldan kaçan öğrenci ve yanına sığındığı arkadaşı o gece vahşice öldürülür.

Ertesi gün okula katılmayı başaran Suzy eğitimine başlar ancak, okulda çalışan kadınlardan birinin elindeki kristalden etkilenerek ders sırasında bayılır. Okul doktorunun tavsiyesi üzerine sıkı bir diyete başlar ve yemeklerini tek başına odasında yer. Bu arada okulda garip olaylar olmaya başlarken, sürekli halsiz ve uykulu olan Suzy bu olayları güçlükle izler. Okulun kör piyanistinin rehber köpeği tarafından öldürülmesinin ardından, Suzy ve yan odada kalan arkadaşı Sara okuldaki gizemi çözmeye çalışırlar. Ancak Suzy'nin yine çok halsiz olduğu bir akşam, Sara okuldaki öğretmenlerin peşinden giderek gizlerini anlamaya çalışırken ölür. Ertesi gün Sara'nın okulu o sabah aniden ve hiçbir sebep göstermeden terk ettiği söylenir.

Sara'yı bulmaya çalışan Suzy, arkadaşının psikiyatristine ulaşır ve ondan Sara'nın cadılık ile ilgili takıntıları olduğunu öğrenir. Ayrıca okumakta oldukları okulda, yıllar önce cadı olduğu için öldürülen bir kadın yaşamıştır. Suzy bunların yanı sıra, ilk akşam rastladığı okuldan kaçan öğrencinin sayıkladıklarından hatırladığı kelimeleri de kullanarak, okulda gizli bir bölüm bulur ve öğretmenlerin burada geceleri cadılık ayinleri yaptığını fark eder. Yanlışlıkla girdiği bir odada karşılaştığı baş cadı ""Mater Suspiriorum"'u öldüren Suzy, yıkılmakta olan okuldan kaçarak kurtulur.

"Suspiria" başlığının ve "Le Tre madri" üçlemesinin genel ilham kaynağı, Thomas De Quincey'nin ünlü eseri "Confessions of an English Opium Eater"'ın devamı olarak yazdığı "Suspiria De Profundis" isimli kitabıdır. Kitaptaki "Levana and Our Ladies of Sorrow (Levana ve Kederimizin Leydileri)" başlıklı bölümde üç çeşit keder olduğundan bahsedilir:

Bunun dışında, filmin senaryo yazarlarından Nicolodi, filmdeki öykünün ilham kaynağının, büyükannesinin başından geçen bir olay olduğunu söylemiştir.

Filmin ilk başta, daha küçük yaştaki çocukların okuduğu bir okulda geçmesi planlanmış, ancak yasaklanması korkusuyla bundan vazgeçilerek, gençlerin devam ettiği bir dans okulu filmin geçtiği yer olarak seçilmiştir.

"Suspiria" daha sonra Argento'nun belirgin özellikleri arasında yer alacak bazı yenilikçi üslup özelliklerine sahiptir. Film anaformik lens ile çekilmiştir. Yapım ve sinematografide, başta kırmızı olmak üzere çok canlı temel renkler kullanılarak gerçek dışı, kâbus benzeri bir etki yaratılmaya çalışılmıştır. Bu etki, Technicolor baskıların üzerine "imbibition" tekniği uygulanarak daha da güçlendirilmiştir. "Oz Büyücüsü" ve "Rüzgâr Gibi Geçti" filmlerinde de kullanılan bu teknik sayesinde, renklerin daha da canlandırılmasıyla, filmdeki kâbus benzeri etki desteklenmiştir.

Filmin müziklerini, daha sonra Argento'nun başka filmlerinin de müzklerini yapan İtalyan rocjk grubu "Goblin" yaptı. Film müziklerinin hazırlanmasında grupla birlikte çalışan Argento, filmin çekimleri sırasında oyuncuları filmin ürkütücü havasına sokabilmek için bu müziği sıkça kullandı.


"Suspiria"'nın en etkileyici özelliği, göz alıcı biçimde çekilen ölüm sahneleriydi. Argento, "Deep Red" gibi önceki filmlerinde yer alan ölümcül şiddet sahneleri ile zaten ünlenmişti. Kariyerinin ilerleyen dönemlerinde ise bu sahneler sebebiyle, eleştirilecek, hatta kadınlardan nefret etmekle bile suçlanacaktı. Film Argento'yu tüm dünyadaki önde gelen korku filmi yönetmenlerinden biri haline getirdi. Daha sonra çektiği pek çok film hayranları tarafından büyük ilgiyle karşılansa da, "Suspiria" genelde yönetmenin başyapıtı olarak değerlendirildi.

Filmin özellikle müzik dünyasında büyük etkisi oldu. Norveçli trash metal grubu "Susperia" ile 1990'ların ortasında kurulan İngiliz gotik rock grubu "Suspiria" isimlerini filmden almıştı. Darkwell ve Miranda Sex Garden birer albümlerine "Suspiria" adını verirken, Die Form Thomas De Quincey'in eserinden de alınmış olabilecek "Suspiria de Profundis" adında bir albüm çıkarttı.

The Smashing Pumpkins 2007'deki dünya turunda giriş parçası olarak filmin tema müziğini kullandı. Two Star Symphony Orchestra 2004 yılında çıkarttığı bir albümde, yine bu parçanın yaylı çalgılara uyarlanmış bir versiyonuna yer verdi ve bu parçanın adını İtalyan gruba ithafen "Goblin Attack" olarak belirledi.




Psikolojik roman

Psikolojik roman, ruh çözümlemelerine alışılagelmiş realist romanlardan çok daha fazla yer verildiği, karakte