şına Anna'yı ve onun eşi olan Nikeforos Bryennios'u getirmek istediğini bilmekteydi. Bryennius'a "Sezar" unvanı verilmiş; sırf kendine has yeni bir şeref unvanı olan "panhypersebastos" ("herkesten daha fazla şereflendirilmiş kişi") unvanı ile de onurlandırılmıştı. Aleksios ve İoannis'e sadık olduğu görülmekteydi. Buna rağmen İrini ve Anna'nın entrikaları Aleksios'u ölüm saatlerinde bile tedirgin etmişti.

Aleksios Bizans İmparatorluğu'nun mevcut durumunu istikrarlı bir hale getirmiş ve tehlikeli bir krizin atlatılmasını sağlamış, yaklaşık bir yüzyıl sürecek emperyal bir zenginlik ve başarı çağı açmıştır. Ayrıca Bizans'ın idârî çehresini de önemli ölçüde değiştirmiştir. Güçlü soylu ailelerle ittifak arayışlarına giren Aleksios emperyal ayrımcılık geleneğine son vermiş, birçok soyluyu ailesine, yani esasında yönetime, kabul etmiştir. İç karışıklıkları önlemek niyetiyle girişilen bu uygulama, Nikeforos Bryennios'a verilen "panhypersebastos" ve kardeşi İsaakios Komnenos'a verilen "sebastokrator" gibi unvanlarla da pekiştirilmiştir. Bu uygulama başlangıçta başarıyla uygulansa da, aile ilişkilerini liyakatin önüne koyarak emperyal bürokrasinin gücünü azaltmıştır. Aleksios'un soyluları yönetime ortak etme politikasının meyvesi de kendinden sonra başa geçen tüm imparatorların öyle veya böyle kendisine akraba olmasıdır.

I. Aleksios Komnenos, İrini Dukena ile evlenmiş ve dokuz çocukları olmuştur:





İngiltere hükümdarları listesi

"757 yılından itibaren Mercia Kralı olan Offa, 774 yılında "İngiltere Kralı" unvanını üstlenen ilk hükümdar oldu. Offa, İngiltere'nin resmi olarak birleşmesinden önce gelen kralların en güçlüsü oldu fakat bu güç ölümünden sonra devam etmedi."
"Liste geleneksel olarak 802 yılı itibarıyla Wessex Kralı olan ve İngiltere'nin çoğunluğunu tahakküm eden (overlordship) ilk Wessex Kralı Egbert ile başlar. Egbert, Mercialıları mağlup etti ve 829 yılında Bretwalda oldu. Kalıcı birleşme ancak 927 yılında, Athelstan'ın hükümdarlığında elde edilebildi."
"Tedariksiz Ethelred, saltanatından sonra İngiltere Danimarkalı hükümdarların hakimiyeti altına girmiştir. İngiltere'ye hakim olan Danimarkalı hükümdarların bazıları (hepsi değil) aynı zamanda Danimarka hükümdarlığı da yapmışlardır."

"Eski Batı Sakson hanedanı tekrar saltanat başına getirilmiştir. Ancak (sonradan azizliğe yükseltilen) Günah Çıkartıcı Edward kendini, bir İngiliz olmaktan çok, bir Norman olarak görmekteydi."

"1066'da Norman Fethi'nden sonra İngiliz hükümdarları, Fransız hükümdarlarının isimlendirilmesi kaidelerine uyarak, isim sayısı almaya başlamışlardır. Fakat, daha önceki kullanışlara göre hükümdarların özel lakaplar verilerek anılmaları geleneği hemen terk edilmemiştir."

"İngiltere'de uzun süre saltanat süren bu hanedan mensupları üç ana kısma ayrılmaktadır: Angevinler Hanedanı, Lancaster Hanedanı ve York Hanedanı. Bu hanedan İngiltere'de saltanatlarının başlarında Fransa'da da birçok bölgede zaten hüküm sürmekteydiler. Bu nedenle kendileri için önceleri (ozellikle II.Henri ve I.Rişar için) İngiltere pek önemli sayılmıyordu. Ancak Angevin Hanedanından Kral John Fransa'da bulunan birçok bölgenin hakimiyetini kaybetmişti. Ondan sonra Plantagenet hanedan hükümdarları kendilerini İngiliz saymaya başlamışlardır."

"Tudor hanedanı mensupları atalarının bir kısmının Galli olduğunu kabul etmekteydiler. 1284'ten beri İngiliz kontrolü altında bulunan Galler, 1536'de tümüyle İngiltere Krallığı'na katılmıştır. VIII. Henry'nin İngiltere'yi Katolik Kilisesi'nden ayırması ile hükümdar İngiltere Kilisesi'nin Yüce Başı unvanını almıştır. Kraliçe I. Elizabeth'in unvanı ise İngiltere Kilisesi'nin Yüce Yöneticisi olmuştur."

"1603'de I. Elizabeth'in çocuksuz olarak ölmesinden sonra İskoçya kralı olan IV. James İngiltere tahtına geçirilmiş, I. James ismi ile kral olmuştur. Buna Taçların Birliği adı verilmiş ve 1604'de İngiltere ve İskoçya resmen iki ayrı krallık kalmalarına rağmen "Büyük Britanya Kralı" unvanını almıştır. "

"I. Charles'in 1649'da idam edilmesi ile 1660'da II. Charles'ın tahta restore edilmesi arasında hüküm süren bir Ingiltere kralı bulunmamaktadır. Buna rağmen, 1653'den itibaren aşağıda adları verilen kişiler "Lord Protector (Koruyucu Lord)" unvanı ile bu dönemde İngiltere'de ülke üzerinde hüküm sürmüşlerdir. "

"İngiltere'de monarşi 1660'da restore edilmekle beraber İngiltere'de siyasi kararlılık durumu kurabilme imkânsız olmuştur. 1688'de, yıllardır İngiliz yazar ve tarihçilerinin asıl yüzünü Şanlı Devrim adını vererek sakladıkları İngiltere Krallığı'nın istilası gerçekleşmiştir. Hollanda Cumhuriyeti'nin seçilmiş kralı William Oranj'in komutanlığındaki Hollanda ordusu İngiltere'nin güneyinde karaya çıkmış ve Londra üzerine yürüyerek İngiltere'yi istila etmiştir. Meşru kral II.James tahttan indirilmiş; Hollanda Kralı, III. William adı ile, eski kralın kızı olan karısı II.Mari ile birlikte hükümdarlık yapmaya başlamışlardır. Fakat önce II.Mari sonra II.William tahta geçirebilecek çocukları olmadan ölünce 1702'de II. James'in bir diğer kızı, Kraliçe Anne ismi ile tahta geçirilmiştir. Kraliçe Anne döneminde 1707de İngiltere ve İskoçya birliği "Büyük Britanya Krallığı"' adı ile gerçekleştirilip İngiltere Krallığı resmen ortadan kalkmıştır."

"1707 Birlik Kanunları"na göre İngiltere ve İskoçya 1 Mayıs 1707'den itibaren tek bir yasama ve devlet yürütme birliği içinde birleşmişlerdir. Fakat kendilerine has değişik hukuk sistemleri ve değişik diğer hükümranlık niteliklerinin bazılarını korumaya devam etmişlerdir. Bu listenin devamı Britanya hükümdarları listesinde bulunmaktadır.





Salem cadı mahkemeleri

Salem cadı mahkemeleri, Massachusetts'e bağlı kontluklarda Şubat 1692 ile Mayıs 1693 arasında gerçekleştirilen ve sonrasında cadılık ile suçlanan bir grup insan için sulh yargıçları tarafından yönetilen yerel mahkeme duruşmaları ile devam eden dinletilere denir.

Duruşmalar sırasında birçok kişi yetkililer tarafından aranmamasına rağmen suçlanmış, 150'den fazla insan tutuklanmış ve hapse atılmıştır. Duruşmalara bakan iki mahkeme, 29 kişiyi suçlu bulmuş ve cadılıktan ölüme mahkûm etmiştir. Suçlananlardan on dördü kadın, beşi erkek on dokuz kişi asılarak idam edilmiştir. Suçlananlardan bir adam yalvarmayı reddettiğinden dolayı ağır kayalar altında sıkıştırılarak idam edilmiştir. Suçlananlardan en az beş kişi hapishanede ölmüştür.

Salem Cadı Mahkemeleri olarak anılsalar da, 1692'deki ön dinletiler bölgedeki birçok yerde, Salem Köyü, Ipswich, Andover ve ayrıca Salem Kenti, Massachusetts'te gerçekleştirilmiştir. En bilindik duruşmalar 1692'de Salem kentinde Oyer ve Terminer Mahkemesinde yapılmıştır. Bu mahkemeden önceki duruşmalarda dinlenen yirmi altı kişi bu mahkemede suçlu kabul edilmiştir. 1693 yılında Salem kentinde, ayrıca Ipswich'de, Boston'da ve Charlestown'da ele alınan Yüksek Mahkemenin ilk dört celsesi otuz bir cadılık duruşmasından sadece üç sanığı suçlu bulmuştur.

Cadılık suçlamalarının sayısındaki sıradışı artış nedeniyle, bu olayın tarihsel içeriğinin çeşitli birçok yönünün özel olarak katkıda bulunduğu ele alınır.

Massachusets'a 1629'da tanınan ayrıcalıklar Kral II. James Sir Edmund Andros'u Yeni İngiltere Yönetimi'nin başına getirmesi ile 1684 de iptal edilmişti. Kral James II The Glorious Revolution da tahtından mahrum bırakıldığında 1689'da Andros da yerinden edilmiş ve Mary ile William İngiltere'de tahta çıkmıştır.

Simon Bradstreet ve Thomas Danforth vali ve vali yardımcısı seçilmiştir. Aynı zamanda "doğuya doğru" (günümüzün Maine kıyıları) yerleşmeye başlayan İngiliz koloniciler ile Fransızlar tarafından desteklenen Wabanaki Yerlilerinin arasında gerginlik çıkmış, bu gerginlik sonradan Kral William'ın savaşı olarak anılan savaşa neden olmuştur.

1689'da, sonunda Salem Köyü, Salem Kasabasındaki kilise tarafından kendi sözleşmeli kilise topluluğunu oluşturma ve kendi papazını atama iznini yapılan birçok talepten sonra aldı. Samuel Parris in ilk atanan papaz olmasından ve bu görevin karşılığında kendisine papaz evinin tapusunun verilmesinin ardından, Salem Köyü ve civar köyler görüş ayrılığına düşmüş, bölünmüşlerdir.

Andover'da ise kilise, kasabanın kuzeyinde uzun zamandır kasabanın papazı olan Francis Daniel ve kasabanın güneyinde kasabanın kilisesinin öğretmeni olan Thomas Barnard'ın önderliklerinde olmak üzere iki ayrı cemaate sahip olacak şekilde ayrılmıştır.

Özellikle ekonominin tarıma dayalı olduğu uç bölgelerde olmak üzere, aile bireylerindeki sayı artışı aile içi ve komşular arası toprak anlaşmazlıklarını körüklemişti. Hava durumundaki bir değişim veya küf, mantar gibi hastalıklar kolayca bir yıllık ekini yok edebiliyordu. Orta boyuttaki bir aileyi doyurabilecek olan bir tarla, bir kuşak sonraki aileyi doyurmakta yetersiz kalmakta ve çiftçileri daha çok Amerikan yerlilerinin yaşadığı el değmemiş topraklara doğru gitmeye zorlamıştı. Püritanlar bu yeni topraklarda bir teokrasi oluşturmaya yemin ettiklerinden dolayı, dini çoşkunluk ortadaki durumu gerginleştirmekte idi. Ekin, hayvan ve çocuk kayıpları, deprem ve kötü hava gibi felaketlerin nedeni Tanrı'nın gazabına dayandırılmaktaydı.

Puritanlar yeryüzüne inmiş bir melek olarak gördükleri şeytan da dahil olmak üzere, tanrının ve meleklerin bulunduğu görünmez bir dünyanın varlığına inanıyorlardı. Puritanlara göre bu görünmez dünya içinde bulundukları görünür dünya kadar gerçekti.

"Büyücülük ve Malvarlığı Konularına Dair Pratik Tedbirler"
(1689) adlı kitabın yazarı Cotton Mather, Boston masonlarından olan John Goodwin'in dört çocuğunun sergilediği garip davranışları anlatmış ve bu davranışların nedenini ise Mary Glover adında bir İrlandalı çamaşırcı kadının onların üzerinde büyü yapmasına dayandırmıştır. 
Boston'un Kuzey kilisesinde papaz olan Mather, cadılığa katı bir şekilde inanıyor ve bastırdığı broşürler ile bu fikrin yayılmasını sağlıyordu.

Püriten topluluklarının sahip olduğu ataerkil inançlar da durumu gerginleştirmekteydi. Kadının erkeğe itaat etmesi gerekliliğine güçlü bir şekilde inanıyorlardı. Bir kadının, bir erkeğe nispeten yaradılışından kaynaklanan