droglar içerisinde meyan kökü de geçmekte olup, doğu ve batı ülkelerine sattıkları en mühim droglar arasında olduğu bilinmektedir. Sümerlere ve Hititlere ait tabletlerde, meyan kökünün değişik amaçlar için kullanıldığı kayıtlıdır. Meyan kökü, askeri amaçlarla ilk kez Büyük İskender'in yaptığı seferlerde, askerin susuzluğunu gidermek için kullanılmıştır. Sultan III. Mehmet için hazırlanan “Terkib-i Şahi”nin terkibinde bulunan 6 drogdan biridir. 1873 yılındaki bir kayda dayanarak hekimbaşının ilaç yapımında kullandığı droglar arasında, meyan kökünün de bulunduğu bilinmektedir. Osmanlı Döneminde hem Avrupa’ya hem de Amerika’ya meyan kökü özütü satışı yapılmaktaydı.

Meyankökü () ile tadlandirilmis sekerlemeler ve tuzlu yiyecekler bircok ulkede üretilmektedir. Kuzey Amerika'da, meyan ekstresi ile tatlandırılmış şekerleme çeşitlerini digerlerinden ayırt etmek için siyah meyan (black licorice) olarak adlandırılır. Meyankökü jellybeans olarak bilinen sekerlemelere tadlandirici olarak da eklenmektedir. Bunlara ek olarak, Birleşik Krallık'ta çeşitli meyankökü bazlı şekerlemeler (orn. ) satılmaktadır. Hollandalı ve İskandinav ulkelerinde meyankökü urunleri ozgun olarak amonyum klorür yerine sodyum klorür içeren tuzlu meyankökü () olarak tuketilirler. Finlandiyali Fazer firmasi "Turk biberi" () olarak bilinan acili sekerleme uretmektedir.

Şanlıurfa yöresinde meyan bitkisi; biyan, bıyan, meyan, miyan, sus, vb. olarak adlandırılmaktadır. İçecek olarak tüketilen halkın “Biyanbalı” dediği şerbet, meyan kökünden yapılmaktadır.
Meyan bitkisi, dünya’nın pek çok yerinde kendiliğinden yetişen çok yıllık otsu bir bitkidir. Meyan bitkisinin kökünün (rizomun) ana maddesini glycrrhizin adlı bir glikozit teşkil etmektedir. Yaşam alanı ekilmiş tarlalar, alüvyonlu nehir vadileri ve kumullar olup, Türkiye’de Trakya, Marmara Bölgesi ve Karadeniz sahilleri hariç tüm Anadolu’da özellikle akarsu kenarlarında ve Muş, Bingöl, Kars, Siirt, Diyarbakır, Şanlıurfa, Antakya illeri ile Ege Bölgesinde ve Çukurova’da yetişir. Şanlıurfa’da ise Birecik ve Fırat Nehri kenarlarında yoğun miktarda ve üstün kalitede yetişmekte olup, Fırat Nehrinin kıyı şeridinde, nehrin taşıyıp depoladığı alanlardaki toprakların yüzeyi nemli ve organik madde ile yukarı arazilerden yıkanan kireç bakımından zengin olması, bu yörede yetişen meyan bitkisinin tadını diğer yörelerde yetişen ürünlerden farklılaştırmaktadır. Fırat Nehri kıyı şeridinde, Fırat Nehrinin taşıyıp depoladığı alanlardaki alüviyal topraklar her türlü kültür bitkisinin yetiştirilmesine elverişli topraklardır.

Meyan bitkisi Şanlıurfa’da yöre halkı tarafından toplanmakta olup, yoğun olarak toplandığı yerleşim birimleri; Merkeze bağlı Çamlıdere köyü, Komat, Edene, Dodaş, Mağarcık, Nalçıkan, İncirli ve Sergavur köyleri, Bozova; Fırat nehri kenarı, Kızlar köyü, Tülmen, Kalecik ve Yaylak köyleri, Birecik; Merkez ve Geçittepe, Keskince, Dolucak, Çiftlik, Böğürtlen, Mezra (Sarraönü, Zehri ve Savi’ye bağlı köyler), Çiçekalan, Magaralı, Akarçay, Arat, Taslıhöyük, Kural, Cerdo, Kocaali Köyleri, Birecik-Ayrancı kasabası; Baglarbası, İnaplı, Ogurcuk, Karabas köyleri, Harran; Merkez ilçe ve Mamuca, Horoz, Kubacık, Yardımcı ve Atatürk köyleri ile Suruç’ tur.

Urfa Meyan Şerbeti’nin (Biyanbalı) yapımında ipliksi(elyaf) hale getirilmiş meyan kökü kullanılır. Meyan köklerini elyaf haline getirmek için; topraktan söküldükten sonra üstündeki toprak, çamur gibi kirler yıkanır, temizlendikten sonra ortalama 20 cm. uzunluğunda kesilerek güneşte veya sıcak bir yerde kurutulur. Bu köklerin tatlı ve güzel bir kokusu vardır. Daha sonra bu çubuklar, dövülmek/ makinede yahut değirmende çekilmek suretiyle elyaf haline getirilir. Genişçe bir leğene veya kaba konur, üzerine bir miktar su serpilir, elyaf bu az miktardaki su ile birlikte elle karıştırılır. 1 kg elyafın içine 10 gr karbonat, 0,2 gr tarçın eklenir ve hamur gibi yoğrulur. Daha sonra kurutularak Urfa Meyan Şerbeti (Biyanbalı) yapmak üzere satışa hazır hale getirilir. Söz konusu elyaf, yapıma hazır halde satılır.

2,5 litrelik Urfa Meyan Şerbeti (Biyanbalı) yapımında şerbet yapmaya hazır hale getirilmiş, elyaf (ipliksi) şeklinde 100 gr meyan kökü 2,5 litre buz kullanılır. Meyan kökü yıkanır, bir süzgeç içine koyulur, üzerine ufak parçalara ayrılan buz koyulduktan sonra, süzgeç derin bir kap içerisinde bekletilir. Şerbet, 3 saat sonra kokusunu ve esmer rengini suya vermiş olarak süzgecin altındaki kapta toplanır. Bu oldukça yoğundur. Demlenen şerbet başka bir sürahiye tülbentten geçirilerek süzülür. Ancak dikkat edilmesi gereken nokta şerbetin dibine tortular birikeceği için birazını bırakmaktır, aksi takdirde şerbet bulanık olur. (Şerbetin dibinde kalan bu tortulu su ile ıslanmış meyan kökü atılır.) Daha sonra köpüklü görünüm vermek için bir sürahiden diğerine birkaç kez boşaltılır, buz ilave edilerek soğuk servis yapılır.

FDA (The United States Food and Drug Administration) meyan usaresi iceren iceceklerin asiri kullanilmadigi surece sagliga bir zararinin olmadigini belirtmistir. Benzer kurumlar gunde 100 mg ila 200 mg dan fazla meyan (glycyrrhizin) tuketiminini onermemektedir. Asiri kullanim durumunda ise bazi kisilerde vücutta potasyum seviyesinin azalacagi, kalp ritminde duzensizlik olabilecegi, yuksek tansiyona neden olabilecegi, odem olusturabilecegi, kalp yetmezligine neden olabilecegi konularinda uyari yapilmisitir




MÖ 15. yüzyıl




Gilda

Gilda ile ilgili maddeler:





Gilda (şarkıcı)

Miriam Alejandra Bianchi veya tanınan adıyla Gilda (11 Ekim 1961, Buenos Aires - 7 Eylül 1996, Entre Ríos), birçok altın ve platin plak ödülü kazanmış Arjantinli pop şarkıcısı ve söz yazarı. "Fuiste" albümü ile Avrupa dahil birçok yerde tanınmaya başlandı. Daha çok kumbiya tarzı müzik yaptı. 1996 yılında trafik kazası sonucu öldü.




Michael Dante DiMartino

Michael Dante DiMartino Amerikalı bir animasyon yöneticisi, Nickelodeon'daki başarılı TV serisi olan 'nün ve The Legend Of: Korra'nın yardımcı yaratıcısı, yönetimsel yapımcısı ve hikâye düzenleyicisi olarak da bilinir.

Kendisi Rhode Island Tasarım Okulu'nda Bryan Konietzko ile birlikte okumuştur. Michael Avatar öncesinde, on iki yıl boyunca Film Roman'da "King of the Hill", "Family Guy" ve "Mission Hill" dizilerinin yapımında çalıştı. Ayrıca kendi animasyon projesi "Atomic Love"'ı yönetti.





Hedda Gabler

Hedda Gabler, Norveçli oyun yazarı Henrik Ibsen tarafından ilk kez 1890 yılında yayımlanan bir oyundur. 1891 yılında Almanya'da gösterildi ve Hedda'nın dönemin ahlâk yapısına uymadığı gerekçesiyle olumsuz eleştiriler almasına rağmen 19. yüzyıl tiyatrosunda ve dünya dramasında bir klâsik oldu. Hedda karakteri, tiyatrodaki en önemli dramatik rollerden biridir (Hamlet'in kadın versiyonu) ve bazı betimlemeler büyük tartışmalara neden olmaktadır. Hedda'nın oyundaki ismi Hedda Tesman'dır. Gabler, onun kızlık soyadıdır.






Venedik Bienali

Venedik Bienali (), İtalya'nın Venedik kentinde iki yılda bir gerçekleştirilen, önde gelen güncel sanat sergisidir. Venedik Film Festivali'ni ve Venedik Mimarlık Bienali'ni de bünyesinde barındırır. Sanat bienali iki yıl arayla tek sayıyla biten yıllarda yapılırken mimarlık bienali çift yıllarda yapılır. 1999'da "Uluslararası Güncel Dans Festivali" de kurulmuştur.

1895 yılında yapılan ilk bienalde dekoratif sanatlar önemli rol oynamıştır. Yirminci yüzyılın ilk on yılında etkinlik daha da uluslararası niteliğe erişmiştir. 1907'den sonra birçok ülke kendi ulusal pavyonlarını kurmaya başlamıştır. I. Dünya Savaşı'ndan sonra Biennale modern sanattaki yenilikçi akımlara ilgi göstermye başlamıştır. İki dünya savaşı arasındaki yıllarda birçok önemli modern sanatçı bu etkinlikte işlerini sergilemiştir.

1930'da, Biennale'in kontrolü Venedik şehir meclisinden ulusal Faşist hükümete geçmiştir. 1930'larda birçok yeni etkinlik bölümü eklenmiştir: 1930'da Müzik Festivali, 1932'de Uluslararası Film Festivali, 1934'te Tiyatro Festivali. 1938'den itibaren Sanat Sergisi bölümünde "Büyük Ödül"ler verilmeye başlanmıştır.

II. Dünya Savaşı sırasında altı yıl ara verildikten sonra, 1948'de yeniden yapılmaya başlanan Biennale, ilgisini önce Avrupa'daki avangard sanat, daha sonra tüm dünyadaki güncel akımlar üzerinde yoğunlaştırmıştır. Soyut Dışavurumculuk 1950'lerde, Pop Sanatı 1960'larda etkinlikte yer almıştır. İtalyan mimar Carlo Scarpa 1948'den 1972'ye kadar Biennale'nin sergi mekanlarına önemli katkılarda bulunmuştur.

1968 protestoları Biennale'de krize neden olmuş, Büyük Ödüller iptal edilmiş, monografik olanlar yerine daha çok tematik sergiler yeğlenmiştir. 1974'te yapılan etkinlik Agusto Pinochet'nin diktatörlüğünü kültür yoluyla protesto etmek amacıyla tümüyle Şili'ye adanmıştır. Yeni ödüller -Venedik Film Festivali'nin Altın Aslanları- verilmeye başlanmıştır. Postmodern sanat, gittikçe artan çeşitlilik ve popülerlikte sergiyle sahneye girmiştir.

1980'de Achille Bonito Oliva ve Harald Szeemann ortaya çıkan yeni sanatı araştırmayı amaçlayan "Aperto" isimli bölümü açmışlardır. İtalyan sanat tarihçisi Giovanni Carandente 1988 ve 1990 yıllarının yöneticiliğini yapmıştır. Ardından üç yıl ara verilerek, 1995 yılında yapılacak etkinliğin Biennale'nin 100. yıldönümüne denk gelmesi sağlanmıştır. 1993 yılının etkinliği Achille Bonito Oliva, 1995 Jean Clair, 1997 de Germano Celant tarafından yönetilmiştir.

1999 ve 2001 yıllarında peşpeşe iki yıl Harald Szeemann'ın yönetimindeki Biennale'ye Asya ve Doğu Avrupa'dan, her zamankindan daha genç sanatçılar çağrılırken Arsenale'de yeni restorasyonu biten bölümlere sergi mekanları eklenmiştir.

50. Biennale Francesco Bonami tarafından yönetilirken, yedi yardımcı küratörle (Hans Ulrich Obrist, Catherine David, Igor Zabel, Hou Hanru ve Massimiliano Gioni) ile çalışması bir rekor olarak görülmüştür.

51. Biennale Haziran 2005'te açılmıştır. Maria de Corral ve Rosa Martinez'in küratörlükleriyle etkinlik ilk defa iki kadının yönetiminde yapılmıştır. De Corral "The Experience of Art" (Sanatın Deneyimi) isimli bölümü organize ederek eski ustalardan gençlere kadar 41 sanatç