esile nakledilen bir inanç sistemidir. Destanlar ve şarkılı şiirli atışmalar kültürlerinde önemli bir yer tutar.

İskandinav Arktiğindeki Laponların şamanizmiyle Eskimo şamanizmi arasında benzer yönler bulunur.

Şamanın yardımcı ruhu (İng. "shaman's helping spirit"; Sibirya Yupikçesi "tughneghaq", Alaska Yupikçesi "tuunraq", İnyupikçe "tuunġaq", Doğu Kanada İnuitçesi "tuurngaq", Batı Grönland İnuitçesi "toornaq"): Şamanlara yardımcı olan ruhlardır. Günümüz Eskimo dillerinde bu anlamdaki kelimeler artık Hristiyanlığın etkisinde "devil" olarak kullanılmaktadır.

Eskimo maskeleri, hem Yupik hem de İnuit kolundan Eskimoların dans ya da şamanistik törenlerde kullandıkları maskelerdir. Malzeme olarak kuru odun, deri, kemik, boynuz, tüy, saç gibi şeyler kullanılır ve genelde parlak boyayla boyanır. Erken Paleo-Eskimo ve erken Dorset kültüründen kalan morsun fildişinden yapılma minyatür maskeler bulunmuştur. Günümüzde Eskimo maskeleri arasında özellikle Yupik maskeleri öne çıkar.

Alaska Yupikleri : Ortodoks hegemonyası 1885 yılında Kuskokwim Irmağı kıyısındaki Bethel'de "Moravian" misyonunun kurulması ile başlar.

Sibirya Yupikleri (Alaska): St. Lawrence Adasındaki ilk Hıristiyan misyonerler 1887 yılında Anglikan "Reformed Episcopal Church" adına faaliyet gösterdiler. Bunların ilk misyonerlik binası da 1890 larda iki direkli gemiyle getirilen malzemeyle yapılmıştır.

İnyupikler (Alaska) : Rus Alaskası döneminde Rusların bile yerleşemediği Arktik bölgede Kuzey Alaska İnyupikleri, Batılıların kültürüyle, diliyle ve diniyle en geç tanışan Eskimolardır. 1890 yılında Kuzey Alaska'ya Batılılar geldiğinde İnyupikler arasında tek bir Hıristiyan yoktu. Yirmi yıl gibi kısa bir süre içerisinde dramatik gelişme yaşandı ve misyonerlik faaliyetleriyle eski dinleri şamanizm büyük ölçüde yıkıldı. 1910 yılına gelindiğinde ise Hıristiyanlık İnyupikler için de evrensel olmuştu. Wales'de Protestan olan "Congregational" misyonu ve okulu 1890 yılında açıldı. Point Hope'de Anglikan olan "Episcopal" misyonu 1890 yılında açıldı. Barrow'da Protestan olan "Presbyterian" misyonu 1890 yılında açıldı. Kotzebue'de Anglikan olan "Friends" misyonu 1897 - 1902 yıllarında faaliyet gösterdi.

Nunivak Çupikleri (Alaska) : Hıristiyanlıkla tanışmaları 1936 yılında Mekoryuk ("Mikuryarmiut") kasabasında "Evangelical Covenant Church" Kilisesinin kurulmasıyla olmuştur. Mekoryuk'un ilk "ordained minister" i olan Jacob Kenizk'in adaya gelmesiyle Eskimo usulü dans etme ve şarkı söyleme ve maske yapımı ile birlikte bütün şamanistik törenler yasaklanmıştır.

Kolsuz bacaksız insan biçimli üzeri dövme desenli fildişi oyma bebeklerin Arktik'teki tarihi 3.500 yıl öncesine uzanıyor. Bering Boğazı ve Grönland'da dövmeli mumyalara rastlanmıştır. 3.500 yıl öncesi Dorset kültürüne ait yüz maskesinde dövme izleri görülmektedir.

Dövme bütün Eskimo halklarında yaygın bir gelenek olup daha çok kadınlarda görülür. Eskimolardaki ilk dövme kaydını 1576 yılında Kanada'da Sir Martin Frobisher (1535 ya da 1539 - 1594) daha sonra kendi adıyla anılacak olan koyda Eskimolardan yapmıştır.

Inuit Circumpolar Council tarafından sıklıkla dile getirilen küresel ısınma ve buna bağlı iklim değişiklikleri bütün Eskimo halkları gibi İnyupiklerin de geleneksel yaşam tarzlarını tehdit eden en önemli etkendir. Eskimolar iklim değişikliğinden etkilenen halkların başında gelir ve Arktika için iklim değişikliği artık teori değil gerçektir. Buzlanmanın gecikmesi ve olanların da ince olması deniz buzu üzerindeki fok avcılığını olanaksız kılacak kadar zorlaştırabilmektedir.

Asya Eskimoları, Rusya'ya bağlı Çukotka Özerk Okrugunda bulunan Çukçi Yarımadasında yaşayan Eskimo halklarının hepsi de Yupik kolundandır: Sibirya Yupikleri (Çaplino Yupikleri), Naukan Yupikleri ve Sirenik Yupikleri.

Yarımadanın kuzeydoğusunda Naukan adlı tek bir köyde yaşayan Naukan Yupikleri Soğuk Savaş döneminde köylerinin olası bir ABD saldırısına karşı 1958 yılında tahliyesi yapılmış ve diğer Eskimo köylerine yerleştirilmişlerdi. Bu tehcir, Naukan Yupiklerinin kültürlerinin yok olması sürecini hızlandırmıştır. Naukan Yupikçesinin konuşanların sayısı 2005 yılında 50 kişi idi.

Yarımadanın güney ve güneybatı kıyılarında birkaç noktada yaşayan Sirenik Yupikleri, Yupik dilleri içinde en farklı dile sahip olduğu için kimileri Eskimoların Yupik ve İnuit dışında üçüncü kolu olarak sınıflandırır. Anadilini konuşan son kişi 1997 yılında ölmüştür. Bugün çoğu Sibirya Yupikçesi ("Ungazik şivesi") konuşur ya da Rusça ile birlikte ikidillidir.

Yarımadanın doğu kıyılarında yoğunlaşan ve nüfuslarıyla Asya Eskimolarının baskın unsuru olan Sibirya Yupikleri, diğer iki gruba göre anadillerini konuşan kişi sayısı fazladır.

Yıllarca Çukçilerin kültürel asimilasyonu altında kalarak çoğu Çukçileşmişlerdir. Kıyı Çukçilerinin de Çukçileşmiş Yupik oldukları tahmin ediliyor. UNESCO tarafından 1990 yılında yayımlanan "Arctic Languages, An Awakening" adlı çok yazarlı toplama çalışmada Asya Eskimolarının toplam sayısı 1.500 olarak verilirken, bunların ancak 917 si anadillerini konuştuğu kaydedilmiştir. En yoğun Eskimo nüfusunun görüldüğü yerleşimler Novoye Çaplino, Sireniki ve Uelkal köyleridir. Günümüzde yaşlı kuşak yalnızca anadillerini konuşurken, orta yaşlılar ikinci bir dil de konuşmaktadır. Geçmişte Eskimoca ve Çukçice ikidillilik yaygınken, bugün bu ikidillilikte Çukçicenin yerini daha çok Rusça almış bulunmaktadır. Gençlerde ise Rusçaya eğilim fazladır. Kültürel yozlaşma ile birlikte işsizlik, alkol ve buna bağlı yüksek suç oranları Asya Eskimolarının bugünkü toplumsal sorunlarıdır.

Alaska yerlileri beş ana kültür grubuna ayrılır ve bunların ilk üçü Eskimo-Aleut halklarıdır: 1. Aleutlar (Unangan) ve Supikler (Alutiiq); 2. Alaska Yupikleri; 3. Sibirya Yupikleri ve İnyupikler. Alaska'da hem İnuit (İnyupikler) hem de Yupik (Yupikler, Nunivak Çupikleri, Sibirya Yupikleri, Supikler) kolundan Eskimolar bulunur. Bunların ekonomik durumları 1971 yılından sonra yükselişe geçtiği gibi anadillerinde eğitim olanağını da elde etmişlerdir. Rus Amerikası döneminde ABD'nin Ruslarla birlikte idare ettiği Alaska'yı 1867 yılında Rus İmparatorluğundan satın almasından bu yana 100 yıldır çözülemeyen yerlilerinin (Eskimo ve Kızılderililerin) toprak taleplerini çözmek üzere ABD Kongresinde 18 Aralık 1971 tarihinde başkan Richard Nixon tarafından imzalanarak yürülüğe giren ve ABD tarihinin en büyük toprak talebini karşılayan yasa olan Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA , "Alaska Native Claims Settlement Act") gereğince kurulan 13 yerli bölge şirketinden 8 tanesi İnyupiklere aittir ve bu bölge şirketleri de yerli köy şirketlerine ayrılır. Köy şirketleri topraklarının yüzey hakkına sahiptir, fakat bölge şirketleri hem köy şirketlerinin hakkına hem de toprakların yeraltı hakkına sahiptir. Alaska Eskimolarını tehdit eden sorunlar arasında alkolizm ve işsizlik başta gelir.

Mackenzie Deltası, Banks Adası, Merkezi Kanada İnuitleri ve Labrador İnuitleri gibi kültür gruplarına ayrılan Kanada Eskimoları (ya da Kanada'da yaygın adlarıyla İnuitler) Kuzeybatı Topraklarında Batı Kanada İnuitleri ile Nunavut, Nunavik ve Nunatsiavut'ta Doğu Kanada İnuitleri olmak üzere dil temelinde iki ana gruba ayrılırlar. Kanada'da Yupik kolundan Eskimo bulunmaz, hepsi İnuit kolundandır.

Danimarka'ya bağlı özerk Grönland'da Yupik kolundan Eskimo bulunmaz, hepsi İnuit kolundandır.






Güney Karelya

Güney Karelya (; ), Finlandiya'nın bölgelerinden biridir. Bölge, Finlandiya'nın güneydoğusunda yer almakta olup Güney Savonya, Kuzey Karelya ve Kymenlaakso bölgeleri ile Rusya ile komşudur. Yüzölçümü 6,872.10 km² olan bölgenin nüfusu 30 Eylül 2017 tarihi itibari ile 129,945'tir. Bölgenin merkezi Lappeenranta'dır.

Güney Karelya, ikisi şehir olmak üzere dokuz belediyeye ayrılmaktadır.

Imatra alt bölgesi:
Lappeenranta alt bölgesi:




Kuzey Karelya

Kuzey Karelya (; ), Finlandiya'nın bölgelerinden biridir. Bölge, Finlandiya'nın doğusunda yer almakta olup Kainuu, Kuzey Savonya, Güney Savonya ve Güney Karelya bölgeleri ile Rusya ile komşudur. Yüzölçümü 21,583.67 km² olan bölgenin nüfusu 30 Eylül 2017 tarihi itibari ile 162,937'dir. Bölgenin merkezi Joensuu'dur.

Kuzey Karelya, beşi şehir olmak üzere 13 belediyeye ayrılmaktadır.

Joensuu alt bölgesi:
Orta Karelya alt bölgesi:
Pielinen Karelya alt bölgesi:




Karelce

Karelce ("karjala", "karjal", "kariela"), başta Rusya'nın Karelya Cumhuriyeti'nde konuşulan bir Baltık-Fin dilidir. Dilsel olarak Fince'ye çok yakındır. Hatta Estonca'dan bile daha çok yakındır. Öyle ki, iki dilden birini bilen diğerini anlayabilir. Fin Karelyası'nda konuşulan ağızlar Fince'nin lehçeleri olarak kabul edilir. Karelce'nin standart bir yazı dili olmayıp her yazar kendi dialekti ile yazmaktadır. Karelce'nin, Genel Karelce, Olonets Karelcesi ve Ludikçe olmak üzere üç ana dialekti bulunmaktadır.

Karelce 29 harften oluşan Latin alfabesi ile yazılmaktadır.




Livia

Livia Drusilla, 14 yılından sonra Livia Augusta olarak bilinir (MÖ 58-29), Roma İmparatorluğunun ilk imparatoru Augustus'un karısı ve birkaç kez imparator naipliği yapmış, imparatorun sadık danışmanı, 1. yüzyıl Romasının en güçlü kadını ve Roma İmparatoriçesi olan Julio-Claudian Hanedanı mensubu Roma'lı kadın.

Livia aynı zamanda İmparator Tiberius ve Drusus'un annesi, Germanicus ve Claudius'un büyükanneleri, Caligula ve Genç Agrippina'nın annelerinin büyük annesi ve İmparator Nero'nun büyükannesinin büyükannesidir. Claudius tarafından "Augusta" ilan edilmiştir.

Livia, 30 Ocak MÖ 58'de Marcus Livius Drusus Claudianus ve Romalı magister Aufidius Lurco'nun kızı Aufidia'nın evliliğinden doğmuştur. Küçültme ismi olan Drusilla'dan anlaşıldığına göre ailesinin ikinci kızıdır..

MÖ 42 yılında, babası trafından Julius Caesar'ın suikastçıları tarafında Octavian'a karşı kendisiyle birlikte savaşan patrici sınıfından kuzeni Tiberius Claudius Nero ile evlendirildi. Babası Philippi savaşı'nda Gaius Cassius Longinus ve Marcus Junius Brutus ile birlikte intihar ettiyse de kocası, Marcus Antonius ve kardeşi'nin adına O