iyerek protein sentezini engellemesini içerir.

Bu mekanizmalar da ikiye ayrılır:


DNA düzeyindeki modifikasyonları üçe ayırabiliriz:

Kromatin düzeyindeki modifikasyonları da kovalent ve nonkovalent olmak üzere ikiye ayırabiliriz:

Çok çeşitli ve birbirleriyle alakasız görünen onlarca biyolojik olgu (hadise), aslında epigenetik mekanizmalarca meydana gelmektedir. Epigenetik temelli bu olguları ortaya çıkarmak aslında hiç kolay değildir, çünkü hem birçok biyolojik olgunun moleküler temeli bilinmemektedir, hem de halen keşfedilmemiş muhtelif epigenetik mekanizma mevcuttur.

Bu olguların başlıcaları şunlardır:

Hücreye kimliğini kazandıran, yani fenotipini ortaya çıkartan epigenetik mekanizmaların, mitoz sırasında bir sonraki hücre soyuna nasıl aktarıldığı, maalesef halen bir merak konusudur. Aynı şekilde, bu bilginin, organizmalarda, sonraki nesillere nasıl aktarıldığı da pek anlaşılamamıştır.

Ancak, bu epigenetik işaretlerin ya da bu epigenetik regülasyonun dölden döle aktarıldığına dair sayısız kanıt mevcuttur:

Bitkilerle yapılan bir çalışma aşağıdaki sonuçları ortaya koymuştur:

Döllenmeden hemen sonra, erken embriyonun genomu büyük çapta ve muazzam bir demetilasyon sürecine girer. Bu ‘silinme’den kurtulan spesifik bölgeler dışında, implantasyon öncesi embriyonun genomu tamamen hipometiledir (az metillenmiş). Bu da embriyonun pluripotensisiyle mantıken bağdaşır. İmplantasyon sonrası, DNA yeniden metillenmeye başlar.

Mitoz sırasında da benzeri bir durum yaşanır ve genom demetile olur.

Genomun demetilasyona uğramasının ardından, nasıl tekrar aynı bölgelerin metilasyona uğradıkları, yani epigenetik bilginin nasıl korunup aktarıldığını açıklamaya çalışan muhtelif modeller mevcuttur.

Epigenetik mekanizmaların bilgisinin, genellikle, mitoz veya mayoz sırasında, ‘silinmeyen’ kromatin modifikasyonları ve de bazı siRNA’larla aktarıldığı düşünülmektedir.

Bilinen bütün epigenetik mekanizmalar, kendi aralarında mükemmel bir şekilde etkileşim içindedirler.

Hemen hemen bütün mekanizmalar birbirlerini iki-yönlü olarak etkilemektedirler ve de kontrol etmektedir.

Ana mekanizmalar kromatin seviyesinde gerçekleşen mekanizmalardır. (Çok kısa süre öncesine kadar ana mekanizmanın DNA metilasyonu olduğu düşünülüyordu.)

Epigenetik bilimi bugün; ontoloji, embriyoloji, sağlık bilimi, metabolizma, kompleks hastalıklar, biyopsikoloji, antropoloji, osteoarkeoloji vb. ile ilgilenen bilim insanları tarafından, bu konularla iç içe çalışılmaktadır.

En büyük çalışmalar;

Löseminin bir türü olarak bilinen ve ölümcül bir ilik kanseri olan MDS (MiyeloDisplastik Sendrom) hastalarıyla 2006 ve 2007’de yapılan deneysel epigenetik tedavi çalışmalarında hastaların %50’si tamamen iyileşmiş, hiçbir yan etki görülmemiştir. 2008 yılının başlarında FDA tarafından kabul edilen desitabin adlı epigenetik etkili kimyasal, Amerika'da ve Avrupa'da "dacogen" ticari ismiyle piyasaya sürülmüştür. Türkiye'de ise halen Sağlık Bakanlığı'nın iznini beklemektedir.






Abadi (anlam ayrımı)

Abadi aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Abadî

İpekten yapılan, yarı mat, sarımtırak renkte değerli bir cins Hint kâğıdı. Hindistan'da Devletâbad kentinde yapıldığından bu adla anılır. Mürekkebi emdiği ve yazıyı net gösterdiği için hattatlarca yeğlenmiş, özellikle Kuran gibi önemli yazmalarda kullanılmıştır.




Siyasal iletişim

Siyasal iletişim, temelde bir ikna sürecidir. Siyaset bilimindeki birçok terim için olduğu gibi, siyasal iletişimi tanımlamak da zor olmuştur. Cevaplarla ortaya konan tanımların fazlalığı, gerçekte kavramın karmaşık olmasından ya da belirsizliğinden değil, "siyasal iletişim" kavramının geniş kapsamlı olmasından kaynaklanmaktadır. sözcük olarak tek başına "siyasal" kavramını tanımlamak ne kadar güç ise, bir de buna " iletişim" gibi çok geniş kapsamlı ve tek bir tanımı yapılamayan ikinci bir kavramın eklenmesiyle ortaya çıkan "siyasal iletişim" kavramını tek bir tanıma sığdırılması da o denli güçtür.

Robert E. Denton ve Gary C. Woodward'a göre "iletişimi "siyasal"laştıran etken mesajın kaynağı değil içeriği ve hedefidir." Brian McNair da siyasal iletişim "siyaset ile ilgili hedefe dönük bir iletişim"dir derken benzer bir tanım sunmaktadır. McNair için bu sadece sözlü ve yazılı ifadeleri değil aynı zamanda görsel sunumları da; elbise, makyaj, saç veya logo tasarımı gibi, kapsayan bir tanımdır. Bir "siyasi kimliği" veya "imajı" oluşturacak her etkeni de içermelidir. Aysel Aziz ise "siyasal iletişim"i şu şekilde tanımlamaktadır: ""Siyasal iletişim, siyasal aktörlerin belli ideolojik amaçlarını, belli gruplara, kitlelere, ülkelere ya da bloklara kabul ettirmek ve gerektiğinde eyleme dönüştürmek, uygulamaya koymak üzere çeşitli iletişim tür ve tekniklerinin kullanılarak yapılmasıdır."" Siyasal iletişim için kullanılan tanımlardan birisi de Zeynep Karahan Uslu'ya aittir: ""Bir siyasal görüş ya da organın, etkinlikte bulunduğu siyasal sistemin içinde kamuoyu güvenini ve desteğini sağlamak, dolayısıyla iktidar olabilmek için zaman ve konjonktürün gereklerine göre reklam, propaganda ve halkla ilişkiler tekniklerinden yararlanarak sürekli bir biçimde gerçekleştirdiği tek veya çift yönlü iletişim çabasıdır."" Ferhat Kentel'in siyasal iletişim tanımı ise şöyledir: ""Siyasal iletişim siyasal arenada birbirini anlama ve anlatma biçimidir."" APSA'nın tanımı ise şudur: ""Siyasal İletişim, hükümetler, diğer kurumlar, gruplar veya bireyler açısından, hem iç hem de dış siyasal sistem içinde bilginin yaratılmasını, şekillendirilmesini, yayılmasını, işlenmesini ve etkilerini kapsamaktadır."" Necdet Ekinci de siyasal iletişimi şöyle tanımlamaktadır: ""Siyasal iletişim: Yöneten ve Yönetilen kesimlerin aktörlerince, bulundukları konumları gereği, varolan iktidarları, iç ve dış güç odaklarına karşı güçlendirmek ya da etkisini azaltmak veya ele geçirmek üzere yeni siyasal olgular yaratmak, var olanları değiştirmek amacıyla, siyasal alanda ortaya koydukları, sonuçta kimlikleri ve siyasal kültürü ortaya çıkaracak, siyasal yapıyı biçimlendirecek olan, tanıtıma dönük her türlü eylem, strateji, teknik ve uygulamalar bütünüdür.""






Özer Umdu

Özer Umdu (d. 1 Ocak 1952, Balıkesir), Türk eski futbolcu. 1978-79 Türkiye 1. Futbol Ligi sezonunda 15 golle Süper Lig gol kralı olmasıyla tanınır. 70'lı yılların ikinci yarısında Süper Lig'in önde gelen golcüleri arasında görülmektedır. 1974-75 Türkiye 2. Futbol Ligi sezonunda Balıkesirspor'da iken takımının 1. Lig şampiyonluğu yaşayarak Süper Lig'e çıkmasını sağladığı için Altın Kafa lakabını aldı.

Futbola Balıkesirspor altyapısında başladı ve 1971-72 sezonunun başında as takım kadrosuna dahil edildi. As takım uyum sorunu yaşamadan ilk 11'de oynamaya başladı. Burada 2. Lig'de mücadele eden takımının ligin zirvesinde oynamasında büyük etken oldu. 1974-75 Türkiye 2. Futbol Ligi sezonunda takımının 1. Lig şampiyonluğu yaşayarak Süper Lig'e yükselmesinde büyük emeği oldu. Sezon bitimi Süper Lig ekiplerinden Zonguldakspor'a transfer oldu. Daha sonraki sezonlar Adanaspor, Beşiktaş ve tekrar Adanaspor'da futbol oynadı. 1978-79 Türkiye 1. Futbol Ligi sezonunda 15 golle Süper Lig gol kralı oldu.

Özer Umdu eşine az rastlanır bir olayla gündemde oldu.Memleketi Balıkesir'de yerel bir gazete isim benzerliği nedeniyle "Eski Futbolcu Özer Umdu Kalp Krizi Nedeniyle Vefat Etmiştir." şeklinde haber geçti.Bu haberden dolayı o haftasonundaki Balıkesirspor maçında adına saygı duruşu bile yapıldı.Hatta Balıkesirspor o maça siyah bantla çıktı.Ama Umdu ölmemişti ve daha sonra yaptığı açıklamada bu olaya çok üzüldüğünü belirtti.





Yonglo

Yonglo, Wade-Giles yazımında Yung-Lo, soy sıfatı (Ming) Cheng-Zu ya da (Ming) Ch'eng Tsu ya da (Ming) T'ai Tsung, ös sıfatı ("shi") Wen Di, Wade-Giles yazımında Wen Ti, asıl adı Zhu Di, Wade-Giles yazımında Chu Ti (d. 2 Mayıs 1360, Nanjing - ö. 12 Ağustos 1424, Pekin yakınları, Çin), Ming Hanedanının üçüncü imparatoru (1402-1424). Hanedanın gücünü doruk noktasına çıkarmış, başkenti Nanjing'den Pekin'e taşımıştır.

Moğol egemenliğine son vererek Ming hanedanını kuran Hongwu'nun 26 oğlundan dördüncüsüydü. On yaşındayken Pekin'i çevreleyen Yan bölgesinin prensi ilan edildi ve 20 yaşına geldiğinde Pekin'e yerleşti. Dönemin büyük komutanlarının koruyuculuğu altında kuzey sınırlarındaki çarpışmalara katılarak askeri deneyim kazandı. 1390'da üvey ağabeyi Jin prensiyle birlikte Çin Seddi'nin ötesinde bir seferin komutanlığına, 1393'te de kuzey sınırının orta kesimini savunmakla görevli kuvvetlerin başına getirildi. İzleyen dönemde Moğol kuvvetlerinin toparlanmasını önlemek amacıyla hemen her yıl sefere çıktı.

Üç ağabeyinin (1392, 1395 ve 1398) ve babasının (1398) ölümünden sonra tahta genç yaştaki yeğeni Zhu Yunwen geçtiyse de imparatorluk ailesinin en büyüğü olarak güçlü konumunu korudu. Zhu Yunwen'ın Konfüçyüsçü bilgin-memurların etkisiyle yönetimi merkezileştirmeye çalışması üzerine Ağustos 1399'da ayaklanarak Shandong bölgesinin batısını ve Huai Havzasının kuzeyini ele geçirdi. Kendisine bağlı birliklerin 1402'de kuzeydeki imparatorluk ordularını yararak Büyük Kanal boyunca hemen hiçbir direnişle karşılaşmadan güneye doğru ilerlemesinden ve Nanjing'i teslim almasından sonra yönetimi eline aldı ve 1403'te resmen imparatorluk tahtına geçti.

Yonglo ilk iş olarak Zhu Yunwen'ın danışmanlarını ve yakınlarını hedef alan kanlı bir sindirme hareketine girişti. Ardından kurumsal ve siyasal değişikliklere son vererek önceki dönemin izlerini ortadan kaldırmaya yöneldi. Ama prenslerin güçlerini kırma politikasını sürdürerek onları stratejik noktalardan uzaklaştırdı ve ellerindeki bütün yönetsel yetkileri aldı. Önemli devlet görevlerine kendisine bağlı genç kişileri atadı, ayrıca hadımlara geleneksel saray görevleri dışında elçi olarak başka ülkelere gitme, bayındırlık işlerini yürütme ve askeri garnizonları denetleme gibi birçok görev verdi. 1420'de devlete yönelik gizli tertipleri açığa çıkarmakla görevli özel bir hadım örgütü kurdu. Dongchang adlı bu örgüt daha sonraları imparatorluk muhafızlarıyla işbirliği yapan ve dehşet sala