n vasiyetine uyarak beyliği kardeşine devretti. Böylelikle Kayı Boyunun liderliği Osman Gazi'nin soyuna geçmiş oldu. Gündüz Alp'in soyundan gelenlere halk arasında "Amucalar" denmeye başladı. Amucalar, komutan ve idareci olarak devlet hizmetine uzun yıllar devam ettiler. Örneğin Gündüz Alp'in oğullarından Aydoğdu Bey, Bizans'la yapılan Koyunhisar Savaşı'nda Osmanlı birliklerine komuta ederken şehit düşmüştür.

Osmanlı Devleti Kuruluş Döneminde, Türkmenlere büyük önem vermiş, önemli mevkilere onları atamışlardır. Yükselme Döneminde ise bu uygulama kalkmış ve devşirmeler değer kazanmıştır. Osmanlılar, Türkmenlerin iktidarı ele geçirip kendilerini ortadan kaldırmasından çekindikleri için onları yönetimden uzaklaştırmışlardır. Amucalar da bu yeni politikadan zarar gördüler. Amucalar, zaman içinde çoğalıp kabile haline gelmişler ve güçlenmişlerdi. Ertuğrul Gazi soyundan geldikleri için Devlet üzerinde hak iddia edebilirlerdi. bu yüzden Balkanlara sürülüp yerleştirildiler. Kabilenin bir kısmının da önce Sivas’a daha sonra Kars dolaylarına yerleştiği sanılıyor.

Kabilenin Trakya’ya geliş tarihi kesin olarak bulunamamıştır. Amuca köylerinden Malkoçlar’ın 1491 yılı kaydı olması, bu konuda dikkat çekmektedir. Amucalar Trakya'da ilk olarak Yıldız Dağları'nın eteklerinde Keşirlik bölgesinde on tane köy kurdular. Bu köyler; Ahmetler, Karaabalar, Ahlatlı, Topçular, Malkoçlar, Kocatarla, Börklüce, Dikence, Gaybılar ve Gündüzler'dir. (93 Harbi'nden sonra Keşirlik Bölgesinin bir kısmı Bulgaristan'da kalmıştır. Türkiye'de kalan kısmının adı daha sonra Kofçaz olarak değiştirilmiştir.)

İlk kurulan on köyden sonra Amucalar, nüfusları çoğaldıkça Burgaz ve Eski Zağra bölgeleri başta olmak üzere Bulgaristan'ın doğu kesiminde yayıldılar ve 93 Harbi’ne kadar (22.6.1877–31.1.1878) 33 köy kurdular ve bunlara yakın şehirlere yerleştiler. Osmanlı-Rus savaşı sonrasında, sınırlar belli olmaya başladığında Amucaların bir kısmı Bulgaristan’da kalmıştır. Sınır sadece Bulgaristan ile Osmanlı devletini değil, Amucaları da ayıran sınır olmuştur. Böylece, akrabalıklar kaybolmuş, aileler parçalanmıştır. Ekonomik sıkıntılar baş göstermiş, mal ve can kayıpları olmuş, pek çok değerler yok olmuştur.

Bulgaristan'da kalan Amucalar'ın büyük bir kısmı ise Bulgar egemenliği altında yaşamaya razı olmayıp 1878'den itibaren yeni çizilen Osmanlı sınırlarının içine göç etmeye başladılar. Gelenlerin çoğu Kırklareli'de yeni köyler kurdular. Tekirdağ, Balıkesir ve Eskişehir'de de az sayıda köyler kurdular. Bir kısmı da İstanbul'a yerleşti.

Bugün Bulgaristan’daki Amuca köylerinin kesin sayıları bilinmemektedir. Tespit edilenler şunlardır: Alagönen (Pıstrava), Belören, Börklüce (Bokluca) (Radoynova), Çağlar, Çataltepe (Elhova), Dikence (Graniçar), Eski Konak (Konak)(Byalavoda), Eşekli (Eşeksinikli/Nikolaeva), Gaibler (Kaybılar/Kaybilere, Starnca) Göktepe (Zvezdets), Gündüzler (Cernovoda)(Eski Cuma'daki), Gündüzler (Dennitsa) (Yanbolu'daki), Harmanlı, Köseler (Bruevtsi), Karacaören (Sırnevets), Şekerpınar (Tatlıpınar) (Sladık-kladenets), Tekkeköy (Malevo), Yenişarköy (Gorno novoselo), Yumrukkaya (siniokamene), Hacı köy (Slivarka), Cepelce (Planinitsa),Duvankaya(Doğankaya,Sokolets).Bayaçköy.Köyler haricinde büyük yerleşim yerlerinde de Amucaların bulunduğu bilinmektedir(Varna,Burgaz,Stara Zagora).

Amuca Kabilesi'nin kurduğu ve halen yaşadığı köyler şunlardır:

Kırklareli'nin;
Merkez İlçesine bağlı Kızılcıkdere, Deveçatağı, Karıncak, Düzorman, Yürükbayırı, Koruköy, Kapaklı;

Kofçaz İlçesine bağlı Ahmetler, Karaabalar (Karaballar), Malkoçlar, Kocatarla, Ahlatlı, Topçular, Devletliağaç, Tatlıpınar, Beyci, Aşağı Kanara, Yukarı Kanara,

Lüleburgaz İlçesine bağlı Turgutbey, Yenitaşlı, Yenibedir, Umurca, Çeşmekolu;

Babaeski İlçesi'ne bağlı Osmaniye;

Tekirdağ'ın Merkez İlçesine bağlı Kılavuzlu ve Muratlı İlçesine bağlı Arzulu;

Balıkesir'deki Ertuğrul ve Köseler;

Eskişehir'deki Şükranlı ve Akçakaya köyleri.

Bursa - Mudanya Kızılköy (ipek Yayla), Çepni ve Mirzaoba köyleri

Buralar dışında Kırklareli’nin merkezinde, Çorlu'da, İstanbul Taşlıtarla, Beykoz, Beşyüzevler ve Sultangazi'de yaşamaktadırlar.







Raqchi

Raqchi (ya da okunuşuyla Rakçi) Peru’nun Cusco bölgesindeki bir İnka arkeolojik sit alanıdır. Rakchi kalıntıları Vilcanota Nehri’nin kıyısında, denizden yaklaşık 3500 m. yükseklikte yer almaktadır. Rakchi kalıntılarının içindeki en ünlü ve en önemli yapı Virakoça Tapınağı olduğundan, Raqchi kalıntılarından kimi zaman Virakoça Tapınağı olarak söz edilir.

Raqchi kalıntıları her birinin özel bir işlevi olan farklı alan ve yapılardan oluşur. Bu yapılardan en önemlisi, vaktiyle üstü örtülü olan, iki katlı, büyük Virakoça Tapınağı’dır. Virakoça Tapınağı Peru’nun Cusco bölgesindeki, İnkalar’a ait Raqchi arkeolojik sit alanında bulunan en önemli yapıdır. Raqchi arkeolojik sit alanında bulunan bu tapınak İnka mimarisinin en ilginç ve kendine özgü örneklerinden biridir. Silindir biçimli sütunları ve dört adet büyük avlusu bulunmaktadır ve tüm Andlar’da buna benzer başka bir bina yoktur. Vaktiyle üstü örtülü olan, iki katlı ya da tek katlı olduğu sanılan Virakoça Tapınağı 92 m boyunda, 25 m eninde ve 12 m yüksekliğinde olan devasa bir yapıdır. Bu devasa yapıdan, günümüze yaklaşık 12 m yükseklikte bulunan merkezî bir duvar kalmıştır. Vaktiyle bu duvarın her iki yanında silindir biçimli toplam 22 sütundan oluşan iki sütun dizisi bulunuyordu. Günümüze bu 22 sütundan sadece biri tam olarak ulaşabilmiştir. Yüksekliği 6 m olan bu sütunun alttan 3,3 metresi parlatılmış taştan yapılmış, geri kalan üst kısmı ise kerpiçten yapılmıştır. Raqchi sütunları olan tek İnka kentidir. 

Tapınağın ana binasının duvarlarının alt kısmı birbirlerine çok iyi bir şekilde tutturulmuş taşlardan oluşur; üst kısım ise kerpiç kullanılarak torchis tekniğiyle yapılmıştır. Duvar ve sütunların oturduğu 4m. yükseklikteki kaideler Yukarı İnka taşçılığının (duvarcılık) klasik anlayışının tipik bir örneği olarak göze çarpar. Sütunların alt kısımları birbirlerine mükemmel şekilde tutturulmuş taşlardan yapılmıştır. Tapınağın İspanyollarca tahrip edilmesinden önce, merkezi duvardaki 22 sütun tarafından taşınan çatısının İnka İmparatorluğu’ndaki en büyük yekpare çatı olduğu sanılmaktadır. Kimileri, binanın giriş seviyesindeki kapı aralıklarının daha üst seviyesinde 2 ayrı seviyeden pencere boşlukları bulunmasından ötürü, binanın 3 katlı olduğunu düşünmüşse de, kimileri üst seviyedeki açıklıkların oldukça ağır olduğu tahmin edilen çatıyı taşımak amacıyla bırakılmış mukavemet unsurları olduğunu, dolayısıyla binanın aslında tek katlı olduğunu ileri sürmüştür.Víctor Angles tapınağın 10 kapısı ya da girişi bulunduğunu açıklamıştır. Tapınağın kuzey kenarında din adamlarına ve yöneticilere ait lojmanlar bulunmaktadır. Doğu kenarında her biri 8 m. çapında 150-200 ambar bulunmaktadır. Tapınağın batısında ise suyun kullanıldığı törenler sırasında da yararlanılan bir alan yer almaktadır.

Rakchi’nin iklimi yiyeceklerin uzun süre bozulmadan saklanabilmesine imkân sağlıyordu. Kent, lav taşından yapılma bir surla çevriliydi. Bu surda kentin iki girişi ya da kapısı bulunmaktaydı ki, bu kapılardan Machu Picchu’ya varan İnka Yolu’na çıkılırdı. Kentte bir de dibi taşlarla kaplı yapay göl keşfedilmiştir ki, kullanım amacı henüz tam olarak bilinmemektedir. Kentte ayrıca « İnka hamamı » denilen bir çeşmeler sistemi bulunmaktadır. Bu çeşmelerin beslenme sistemi çok iyi bir şekilde düzenlemiştir. Fakat bu çeşmelere gelen suların İnka dönemi boyunca kurumamış kaynağının nerede olduğunu şimdiye dek kimse keşfedememiştir. Sit alanı çevresindeki yerleşimlerde İnka döneminden itibaren bir seramik imalat merkezi bulunduğu anlaşılmıştır.

Bölgeyi çok az sayıda tarihçi incelemiş olmasına rağmen tarihçilerin bir araya geldikleri hususlardan biri de, şehrin İmparator İnka Tupak Yupankui ve karısı Çimpu Okllo yönetimdeyken büyük bir yangın ile hasar görmüş olmasıdır ki, bu olayı tarihçi Pedro Cieza de León taşların küle dönüşmesi” olarak betimler.




1987-88 Türkiye 1. Futbol Ligi

Türkiye 1. Futbol Ligi 1987-1988 Sezonu, Türkiye 1. Futbol Ligi'nin 30. sezonudur.15 Ağustos 1987'de oynanan ilk hafta maçlarıyla başlayan lig, 29 Mayıs 1988'de oynanan 30. hafta maçlarıyla tamamlandı. Sezon sonunda 90 puan toplayan Galatasaray şampiyon olurken, Denizlispor, Kocaelispor, Gençlerbirliği ve Zonguldakspor küme düştüler.

1. Lig başladıktan 1 hafta sonra, Ankara Nöbetçi İdari Mahkemesi'nin kararı doğrultusunda Kocaelispor ve Bursaspor'un 1. Lig'e alınmaları nedeniyle 1. ve 2. Lig fikstürleri yeniden düzenlenerek uygulandı.



(*) Metin Oktay'ın 38 gollük rekorunu kıran Tanju Çolak, Süper Lig'in bir sezonda en çok gol atan futbolcusu olmuştur.




Ünal Özgödek

Ünal Özgödek, (d. 1935, Erzurum, Türkiye) - (ö. 23 Mayıs 1989), Türk bürokrat.

1959 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İdari Şubesinden mezun olmuştur. 1961 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Fark Sınavlarını vererek bu Fakülteden de mezun olmuştur. 1968-1969 yıllarında Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü'ne devam etmiştir. 23 Temmuz 1959 tarihinde Erzurum Maliye Memurluğuna atanmış ve aynı İlin Şenkaya, Pasinler, Karayazı ve İspir Kaymakam Vekilliklerinde bulunmuştur. Sırasıyla Darende, Aralık, Yumru, Siverek, Foça, Elmalı Kaymakamlıkları, Ankara Vali Yardımcılığı yapmıştır. 15 Şubat 1978 ile 7 Aralık 1979 tarihleri arasında Hatay, 18 Aralık 1979 ile 23 Ekim 1980 tarihleri arasında Merkez Valiliği, 27 Ekim 1980 ile 10 Eylül 1982 tarihleri arasında Kars, 20 Eylül 1982 ile 12 Şubat 1988 tarihleri arasında Niğde valilikleri yapmıştır. Niğde valiliği sırasında Belediye başkanlığı görevinide yürütmüştür. 12 Şubat 1988 gün ve 12615 Sayılı Bakanlık Kurulu Kararıyla Aydın Valiliğine atanmıştır. Bu görevde iken ölmüştür. Evli ve 2 çocuk babasıdır.




Mahle GmbH

Mahle GmbH; Stuttgart, Almanya merkezli, dünya çapında Otomotiv sektöründe faaliyet gösteren en büyük 30 tedarikçiden 
birisidir. İçten yanmalı motorlar için gerekli sistem ve yedek parçaların lider üreticisi