bakterinin taksonomisi henüz deneme aşamasındadır. 1970 yılında yapılan bir çalışmada ağız boşluğundaki toplam streptokokların % 39'unu oluşturan s.mutans'ın çoğunlukla dişteki çürük alanlarında ve çatlaklarda olduğu bulgulandı. Daha az sayıda S.mutans'ın ise yanak yüzeyinde (% 2-9)olduğu gösterildi.

Diş yüzeyinin ilk yerleşimcileri en yüksek oranda "Neisseria" spp. ve "S. mutans"'ı da içeren Streptokoklardır. Bu öncü türlerin sayısının artması ve metabolizmaları, diş bakteri plağını oluşturacak daha etkili organizmaların onlardan sonra buraya yerleşmesine neden olacak şekilde ortamın şartlarını (Ör:pH, birlikte kümelenme,substrat varlığı vb.) değiştirmektedir. "S. mutans", "S. sobrinus" ile sukroz'u "Glukansükraz" enzimi ile laktik aside dönüştürerek diş çürüğünde büyük bir rol oynar. Bu süreç ile ağız içinde oluşan bu asidik ortam, çürük için elverişli olan yüksek düzeyde mineralize olmuş diş minesinin meydana gelmesinin nedenidir.




Alboka

Alboka, çifte borulu Bask kökenli bir müzik aletidir.

Alboka adı Arapça "al-bûq" (البوق) "(Boru-Trompet anlamında)" kelimesinin Baskça değiştirilmesinden gelmektedir. Bazı araştırmacılar enstrümanın kökeninin Asya olduğunu, Arap fetihleri sonucu İber yarımadasına ulaştığını düşünmektedir.

Alboka, Bask müzisyen Ibon Koteron ve Alan Griffin tarafından kullanılmıştır.








NGC 3918

NGC 3918 Erboğa takımyıldızı yönünde bulunan parlak bir gezegenimsi bulutsu, ayrıca "Mavi Gezegenimsi" "(Blue Planetary)" veya "Güneyli" "(The Southerner)" olarak da bilinir. Küçük teleskoplarla da kolayca gözlemlenebilen bulutsu, John Herschel tarafından Mart 1834 yılında keşfedilmiştir.




NGC 5882

NGC 5882 Kurt takımyıldızında bulunan gezegenimsi bulutsu. John Herschel tarafından 27 Eylül 1834 tarihinde keşfedilmiştir.





Oruç Reis (anlam ayrımı)






Basra (anlam ayrımı)





Saitama ili

Saitama prefektörlüğü ( "Saitama-ken"), Japonya'nın prefektörlüklerinden biridir. Prefektörlük Kantō bölgesinde yer almaktadır. Prefektörlüğün yüzölçümü 3,798.08 km² olan prefektörlüğün nüfusu 1 Ekim 2014 tarihi itibarı ile 7,237,734'tür. Prefektörlüğün merkezi Saitama şehridir.

Saitama prefektörlüğü Büyük Tokyo Metropolü'nün bir parçasıdır ve şehirlerinin çoğu Tokyo'nun banliyöleri olarak tanımlanmaktadır.

Saitama prefektörlüğü, 40 şehir ile sekiz ilçeye (22 kasaba ile bir köy) ayrılmaktadır.
















David MacKenzie

David MacKenzie ya da David Mackenzie isimleri için ansiklopedik kullanımlar:





Maarif Teşkilatı Hakkında Kanun

Maarif Teşkilatı Hakkında Kanun, 22 Mart 1926 tarihinde Türkiye'de, ilkokul lise ve yüksek öğretimin belli esaslara göre düzenlenmesi için Maarif Teşkilatı Kanunu kabul edildi. Devletin izni olmadan okul açılamayacağı belirtilerek okullarda hangi derslerin ne şekilde okutulacağı belirlendi.

Eğitim sistemi düzenlendi. Bugünkü eğitim sistemi ana çizgileri ile kuruldu. Okul açma yetkisi Milli Eğitim Bakanlığına verildi. Yabancı okullarda Türkçe, Tarih, Coğrafya ve Felsefe derslerinin Türk öğretmenler tarafından okutulması karara bağlandı. Tefsir ve Tefsir Tarihi, Hadis ve Hadis Tarihi, Fıkıh Tarihi, Kelâm Tarihi gibi dersler, müfredattan kaldırılmıştır.İlköğretimin ücretsiz ve zorunlu olduğu belirtildi. Karma eğitim ilkesi kabul edildi.




David Neil MacKenzie

David Neil MacKenzie (d. 8 Nisan 1926 - ö. 13 Ekim 2001) İran dillerinde uzman dilbilimci.

1926 yılında Londra'da doğdu. 17 yaşındayken İngiliz ordusuna kaydoldu. Peştucayı öğrendiği Britanya Hindistanı'nda 1945 ve 1946 yılları arasında asker olarak görev aldı. Böylece İran dillerini öğrenmiş oldu. [Londra Üniversitesi]'nde Orta Farsça, Eski Farsça'da master ve Yeni Farsça alanında lisans yaptı. Doktora tezini ise "Kürtçe Diyalekt Çalışmaları" (1961-1962) konusunda verdi.




Romulus, My Father

Romulus, My Father ("Babam, Romulus") Avustralyalı filozof Raimond Gaita'nın 1998 yılında yayımlamış olduğu biyografik anı kitabıdır.

1998 yılında Avustralya'da "Victoria Başbakanlık Edebiyat Ödülü"'nü kazanan kitap, yazarın 1922 - 1996 yılları arasında yaşamış olan babası Romulus Gaita'nın yaşamından ve kendi çocukluk anılarından kesitler aktarmaktadır.

Kitabın yazarı Raimond Gaita, 1946 yılında Almanya'da doğmuştur. Babası Romanya'lı (Romulus Gaita) annesi ise Alman'dı. Gaita ailesi, 1950 yılında Raimond daha 4 yaşındayken Avustralya'ya göçtü. Gaita Avustralya Katolik Üniversitesinde felsefe dersleri vermektedir.

Kitap 1960'lı yılların başlarında Romanya'dan Avustralya'ya göç etmiş bir ailenin dramını anlatır. Dürüst ve çalışkan bir insan olan baba Romulus bir yandan güç çalışma şartları içerisinde oğlu Raimond'u yetiştirmeye çalışırken diğer yandan aileyi sık sık terkeden ihmalkâr ve bunalmış karısı ile alışılageldik ahlak kurallarına pek de uymayan bir şekilde ilişkisini sürdürmeye devam eder. Küçük Raimond ailenin birliğini sağlamak için çırpınırken felaketlerin ardı arkası kesilmez.

Kitap 2007 yılında Avustralya'lı tiyatro yönetmeni Richard Roxburgh tarafından sinemaya da aktarıldı. Başrolünde Eric Bana'nın oynadığı film çeşitli uluslararası yarışmalarda tam 25 ödül aldı. Film 28 Mart 2008 tarihinde Türkiye'de Babam, Romulus adıyla gösterime sunuldu. Bu tarihte henüz roman Türkçeye çevrilmemişti. Raimond Gaita anılarının çarpıtılıp basitleştirileceğinden çekinerek önceleri film haklarını satmak istememiş, ancak senaryo taslağını okuyunca ikna olmuştur.




Beluçça

Beluçça (بلوچی), İsa öncesinde Hazar ve komşu bölgelerinde hüküm süren Pers ve Med uygarlıkları ile bağı olan bir dildir. Hint-Avrupa dil ailesine bağlı bir kuzeybatı İran dili olan Beluçça aynı guruptan olan Farsçayla yakından ilişkilidir. Günümüzde Pakistan, Belucistan, doğu İran ve Afganistan'da konuşulmaktadır. Afganistan'da halkın bazı bölgelerde çoğunluğunun konuştuğu bölgesel dillerden biridir. Yoğun olarak konuşulduğu bölgeler için üçüncü resmi dil olarak kabul edilmektedir.

Beluçça İran, Pakistan, Afganistan, Hindistan, İran Körfezi, Türkiye, Arap Yarımadası, Türkmenistan ve Doğu Afrika'da konuşulur. Hint-Avrupa dil ailesinin İran grubunun bir üyesi olarak sınıflandırılır. Bu yüzden Farsça, Peştuca, Kürtçe, Dari, Tacik, Osetya dilleriyle benzeşir.

Doğu ve batı olmak üzere iki ana lehçesi vardır. Beluçça konuşanların toplam sayısı tahmin etmek zordur. Beluçça'nın bir lehçesi olan Batı Beluçça'yı konuşan kişi sayısı daha yaygındır. Dili altı milyon kadar insanın konuştuğu düşünülmektedir. Batı lehçesi içinde ise iki ayrı lehçe, Rakhşani ve Makrani vardır. Doğu Beluçça lehçeleri (Belucistan, Pencap ve Sindh'in kuzey-doğu bölgelerinde) konuşulduğu bölgelerde, yazılı olarak çok az kullanılması sonucu gelişememiştir.




Franz Lehár

Franz Lehar (d. 30 Nisan 1870 – 24 Ekim 1948) (Macarca Lehár Ferenc olarak bilinir), Macar asıllı Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'da doğup genellikle Viyana'da yaşayıp bestecilik yapan bir müzisyendir. Genellikle operetleri ile ün yapmıştır.

Lehar o zamanki Avusturya-Macaristan ülkesinin kuzeyinde "Komaron" (şimdi Slovakya'da bulunan Komarano) şehrinde doğmuştur. Babası Macar asıllı "Avusturya-Macar" ordusunun "50. Piyade Alayı" bando şefi idi. Franz "Prag Konservaturı"'nda keman ve kompozisyon dersleri aldı ve hocaları kemancı "Antonín Bennewitz" ve besteci Antonín Dvořák olmuştur. Bu okuldan diploma aldıktan sonra 1899da Franz Viyana'da babasının idare ettiği bir askeri bandoya yardımcı şef olarak girdi. 1902'de Franz Lehar Viyana'da ünlü Theater an der Wien'e orkestra şefi olarak atandı ve aynı yıl Kasım'da ilk bestelemiş olduğu opera eseri "Wiener Frauen" orada sahnelendi.

Franz Lehar operet besteleri ile çok ünlüdür ve tüm opera ve operet eserlerinin sayısı 41 olarak gösterilmiştir. Bunlar arasında en ünlüsü "Şen Dul" (Die lustige Witwe) olarak kabul edilebilir. Bu operet eserlerinde bulunan tek şarkılar da çok popüler olmuşlardır. Bunlar arasında "Şen Dul" operetinde bulunan "Vilja Şarkısı" ve Tebessümler Diyarı operetindeki "Dein ist mein ganzes Herz" sayilabilir. Lehar operetleri Lehar'in arkadaşı olan opera tenörü Richard Tauber tarafından yorumlanmaları ile genellikle bilinmektedir. 1922'de "Frasquita" opereti ile başlayarak 1925-1936 döneminde Lehar'in yazdığı 6 operet Tauber'in sesinin özelliklerine göre kurulmuştur.

Operetleri kadar ünlü olmamakla beraber Franz Lehar "sonatlar", "senfonik şiirler", "marşlar" ve "valsler" de bestelemiştir. Bunlardan bazıları kendi ünlü operetlerden uyarılmıştır.

1935de eserlerinin yapım haklarını kendi elinde kontrol edebilmek için "Glocken Verlag" adlı bir yayınevi kurmuştur. Müziksel eserleri Adolf Hitler ve Nazilerin çok beğendiği Richard Wagner'in eserlerinde çok değişik olmakla beraber, Franz Lehar'in operetleri Adolf Hitler tarafından çok beğenilmekte idi. 1940'da Lehar'a Nazi Almanyası'inda Sanat Madalyası verilmiştir. 
Hâlbuki Lehar'in karısı Yahudi asıllı idi ve arkadaşı ve en iyi libretto yazarı olan "Fritz Löhner" Auschwitz Nazi toplama kampında öldürülmüştü.

1948'de Avusturya'da Bad Ischl kür şehrinde ölmüştür ve mezarı orada bulunmaktadır.

Lehar'in opera ve operet eserlerinin tüm ayrıntılı listesi Lehar opera ve operet eserleri listesi maddesinde bulunabilir.

Lehar'in eserleri daha nispeten yeni oldukları için telif ve sahneleme hakları yasa ve kuralları altındadır. Bu eserlerin ses kayıtları eski siyah 78'lik plaklardan başlayarak bulunmaktadır ve Audio CD ses kayıtlarının listesi Lehar besteleri diskografisi maddesinde bulunabilir.






Mirisch Company

Mirisch Company bir film yapım şirketidir. Walter Mirisch ve kardeşleri, Marvin ve Harold Mirisch tarafından 1947 yılında kurulmuştur.




Kömür Çuvalı Bulutsusu

Kömür Çuvalı Bulutsusu (veya sade olarak Kömür Çuvalı), gökyüzündeki en ünlü karanlık bulutsudur. Çıplak gözle kolayca Samanyolu'nun güneyinde karanlık bir yama olarak gözlenebilir. Güney yarımkürede tarih öncesi dönemlerde de bilinen bulutsu, 1499 yılında Vincente Yanez Pinzon tarafından gözlenmiştir. Kömür çuvalı, Dünya'dan yaklaşık olarak 600 ışık yılı uzaklıkta ve Güneyhaçı takımyıldızında bulunur.





Türkiye'deki ve