aşan duyular-dışı yetenekleri ifade etmek üzere, metapsişik terimini de yine ilk kez Charles Richet kullanmıştır. Bilimsel dergilerdeki makalelerinin yanı sıra birçok kitap yazmıştır.





Louis Pierre de Chastenet de Puységur

Louis Pierre de Chastenet de Puységur (d. 1751- ö. 1825), topçu albay. Canlısal manyetizma üzerine deneyleriyle tanınır. 1782’den itibaren la Société de l'Harmonie Derneği’nde Franz Anton Mesmer’in öğrencisi oldu. Fransız devrimi sırasında iki yıl tutukevinde kaldı. Daha sonra, 1800-1805 yılları arasında Soissons belediye başkanlığı görevinde bulundu.

De Puységur 1784 yılından itibaren şatosunda canlısal manyetizma deneylerine girişti. Manyetik hipnozla trans haline geçirdiği hasta deneklerinde sağlığa kavuşma belirtileri gören de Puységur bazı noktalarda hocası Mesmer’den farklı görüşleri olduğunu dile getirmiştir. Hipnozun aşamalarından somnambülizmle ilk kez Victor Race adlı bir köylü üzerindeki deneyinde karşılaşan Puységur, hipnozun bu derin uyku aşamasında şuurluluğun kaybolmadığını gözlemledi. Çalışmalarında durugörü yeteneği hakkında da incelemeler yaptı ve canlısal manyetizma üzerine ilk eserini 1784’de yayımladı. Bu, aynı zamanda XVI. Louis tarafından finanse edilen, canlısal manyetizma üzerine iki resmi raporun yayımlandığı yıldı.

1785’de Victor Race’ı Paris’e götürüp Mesmer’in önünde, keşiflerine ilişkin bir gösteri yaptı. Aynı yıl, Strasbourg’da, yaklaşık 200 manyetizörü (manyetizmacı) bir araya getirdiği "la Société harmonique des amis réunis " derneğini kurdu ki, sonraki yıllarda birçok şifa merkezini bu derneğe bağlı olarak örgütleyecekti. Bu dernek 1789’a kadar varlığını sürdürdü ve çeşitli manyetik şifacılık (manyetizma yoluyla şifa) vakaları üzerine makaleler yayımladı.

Puységur "psychofluidiste" denilen canlısal manyetizma ekolü zincirinin başı olmuştur. Bu ekolün ünlü isimlerinden biri de Joseph Philippe François Deleuze’dür.






Jean Meyer

Jean Meyer (d.1855-ö.1931) sanayici, zengin tüccar, spiritist, Uluslararası Spiritizm Federasyonu’nun ("Fédération Spirite Internationale") merkezi olan "la Maison des Spirites"’in kurucusu ve Uluslararası Metapsişik Enstitüsü’nün kurucularından.

Spiritizm’in ya da deneysel spiritüalizmin kurucusu Allan Kardec’in kitaplarından etkilenen Meyer kendini bu alandaki çalışmalara adamış ünlü metapsişikçilerden biridir. Bir psişik araştırma laboratuvarı kurulması amacıyla servetini metapsişik araştırmalar yolunda kullanmıştır. Özellikle metapsişik terimlerin ortaya atılmasında ve yerleşmesinde başarılı çalışmalarda bulunmuştur. 1916’da karşılaştığı Prof. Rocco Santoliquido ve Dr. Gustave Geley ile birlikte, 1919’da metapsişik fenomenlerin eleştirel incelenmesi amacıyla Uluslararası Metapsişik Enstitüsü’nü kurmuştur.





Gustave Geley

Gustave Geley (d.1868 – ö. 1924) Fransız hekim, metapsişikçi, 1919 à 1924 yılları arasında Uluslararası Metapsişik Enstitüsü başkanı. Lyon Tıp Fakültesi’nden mezun olduktan sonra 1918’e kadar Annecy’de mesleğini icra etti. Bu ylllarda lüsidite, premonisyon ve somnambülizm fenomenleri ilgisini çekti. Birinci Dünya Savaşı sırasında Prof. Rocco Santoliquido ile karşılaştı ve kendisiyle görüş alışverişinde bulundu. 1916-1918 yılları arasında Fransız materyalizasyon medyumu Eva Carrière (Eva C. unvanıyla tanınır) ile bir dizi deney yaptı. 1919’da mesleğini icra etmeyi bırakıp, 1924’de ölümüne dek kendisini, Uluslararası Metapsişik Enstitüsü bünyesinde metapsişik araştırmaya adadı. 1922-1923 yıllarında Polonyalı medyum Stephan Ossoviecki ile deneyler yaptı.






Uluslararası Metapsişik Enstitüsü

Uluslararası Metapsişik Enstitüsü günümüzde paranormal fenomenler olarak adlandırılan metapsişik olguları bilimsel yöntemlerle incelemek amacıyla, 1919’da Fransa’da kurulmuş bir kurumdur. Kurumun kurucuları Nobel Fizyoloji-Tıp ödüllü Fransız fizyoloji bilgini Prof. Charles Richet (d.1850-ö.1935), Jean Meyer ve Prof. Rocco Santoliquido’dur.

Uluslararası Metapsişik Enstitüsü'nün üyelerinden bazıları şunlardır:







Britanya Psişik Araştırma Derneği

Britanyalı Psişik Araştırma Derneği, paranormal fenomenleri incelemek üzere 1882'de Birleşik Krallık'ta kurulmuş bir kurumdur.

19. yüzyılın sonlarına doğru bazı aydınlar, bilimin getirmiş olduğu katı maddeci anlayışın doğurduğu kısır dünya felsefesine karşı açık tepkilerini ortaya koymuşlardır. Bu tepkiyi ortaya koyanlar yine o dönemin önde gelen ünlü bilim insanları olmuştur. 18. ve 19. yy. bilim anlayışına göre insan tesadüflerle oluşmuş gayet mekanik ve otomatik yapıya sahip bir varlıktı. Bu açıklamalarla yetinmeyen ve insan varlığının daha üstün, daha aşkın bir öze sahip olduğunu anlayan bu aydınlardan bir kısmı 1882 yılında Londra’da Psişik Araştırmalar Derneği’ni kurdular (İngilizce kısaltılmışı SPR: Society for Psychical Research). Derneğin ilk kurucuları arasında bulunan bilim insanlarının ve aydınların ortak düşüncesi, aynı zamanda, evrene şu soruyu sormaktı: ""İnsanın öz varlığı bedenin ölümünden sonra varlığını sürdürür mü?""

Dernek bazı bilim çevrelerince o kadar ilgi görüyordu ki gerek başkanları, gerekse üyeleri tanınmış bilim insanlarıydılar. Başkanlar arasında Nobel Ödülü almış üç bilim insanı, bir başbakan ile çoğu fizikçi ve filozoflardan oluşan çok sayıda profesör bulunmaktaydı. Yani, ruhsal araştırmalar alanında kurulmuş bu ilk dernek aslında önemsiz, küçük, kendi alanında araştırmalar yapan bir dernek değildi. Aksine gerek kurucuları, gerek başkanları, gerekse üyeleri o dönemin bilim ve düşünce tarihine isimlerini yazdırmış kimselerdi. Bu aydın bilim insanları o dönemde tek bir noktada uzlaşıyorlardı: 19. yüzyıl biliminin kendilerini içine sürüklediği mekanik kör düğümden çıkacak bir yol bulmak.

Britanyalı Psişik Araştırmalar Derneği üyeleri bu amaçla insan varlığının duyular-dışı yönlerini ve özellikle psişik yeteneklerini inceleme yoluna gittiler. Konuyla ilgili yüzlerce vaka topladılar ve bunları hiçbir ayrıntıyı kaçırmadan objektif bir biçimde incelediler. Bunun yanı sıra bu araştırmaları destekleyici birçok psikolojik araştırmalar da yaptılar. Aralarında Freud, Pierre Janet ve C.G. Jung'un da bulunduğu ilk psikoterapistlerin çoğu bu derneğin üyesiydi. Britanyalı Psişik Araştırma Derneği’ne başkanlık yapmış olanların çoğu, aşağıda görüldüğü gibi, bilim insanı, filozof ve edebiyatçıdır.




Şahdamar (Edip Akbayram albümü)

Edip Akbayram'ın, 1990 tarihli, 8. stüdyo albümünün adı. Albüm, Edip Akbayram'ın ilk kez seslendirmiş olduğu, kimisi ilk kez kendisi tarafından yorumlanan kimisi daha evvel başka başka sanatçılar tarafından da yorumlanmış olan şarkılardan, türkülerden oluşmaktadır. Edip Akbayram bu albümünde, sözlerinde ve/ veya müziklerinde,Özdemir Asaf'tan, Nevzat Çelik'ten Ülkü Tamer'e, Ahmed Arif'den Mustafa Uysal'a, Ataol Behramoğlu'na değin pek çok farklı şarkı sözü yazarı, müzisyen ve şairin imzasının bulunduğu şarkılara yervermiştir.





Özgürlük (Edip Akbayram albümü)

Edip Akbayram'ın, 1988 tarihli, 7. stüdyo albümünün adı. Albüm, Edip Akbayram'ın ilk kez seslendirmiş olduğu, kimisi ilk kez kendisi tarafından yorumlanan kimisi daha evvel başka başka sanatçılar tarafından da yorumlanmış olan şarkılardan, türkülerden oluşmaktadır. Edip Akbayram bu albümünde, sözlerinde ve/ veya müziklerinde, Gülten Akın'dan Kemal Gürel'e, Serdari'den Mustafa Uysal'a, Ümit Yaşar Oğuzcan'dan Alp Murat Alper'e değin pek çok farklı şarkı sözü yazarı, müzisyen ve şairin imzasının bulunduğu şarkılara yervermiştir.





Türkiye biteyi, Pinaceae




Abies - Göknar

Cedrus - Sedir

Picea - Ladin

Pinus - Çam




Isparta gülü

Isparta gülü ("Rosa" × "damascena"), "Rosa gallica" ile "Rosa moschata" türlerinden elde edilmiş melez bir gül türüdür.

Gül yağı (ve onun yan ürünü olan gül suyu) elde etmek için Isparta ve Burdur yörelerinde yetiştirilir. Ayrıca İnegöl köylerinde de "fındık gülü" adı altında yetiştirilmektedir.




Kategorik verilerin analizi

Kategorik verilerin analizi için uygulanabilen istatistiksel yöntemlarîn listesi şöyle verilebilir:


Kategorik değişkenler




Theodosius Forumu

Teodosus Forumu, bugünkü Beyazıt Meydanı'nın olduğu alanın Roma dönemindeki adıdır. 4. yüzyıla kadar "Forum Tauri" (Boğa Meydanı) olarak adlandırılan alan daha sonraları bu isim ile anılmıştır. Bu dönemde etrafı geniş sütunlu kilise ve hamamların da yer aldığı mermer yapılı sivil ve kamu binalarıyla çevrili olan alanın kuzey doğusunda Jüpiter Tapınağı bulunmaktaydı.

Forumun ortasında İmparator I. Theodosius onuruna dikilmiş bir sütun bulunurdu. Tepesinde I. Theodosius’un heykeli bulunan sütunun etrafı imparatorun barbarlara karşı kazandığı savaşların kabartma tasvirleri ile süslüydü. İçinde bulunan bir spiral merdiven sayesinde ziyaretçiler sütunun tepesine çıkabiliyordu. Hayatlarını bu tarz sütunların tepesinde dua ve ibadete vakfetmiş "stylite" olarak adlandırılan ruhbanların Orta Bizans dönemine kadar sütunun tepesinde varlıklarını sürdükleri bilinmektedir. Sütun 15. yüzyılın sonuna kadar ayakta kalmıştır ve bir takım parçaları Patrona Halil hamamında kullanılmak üzere ayrılmıştır.

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinin temel açma kazıları sırasında üç ayrı bazilika kalıntılarına rastlanmıştır. Haklarında pek bilgi bulunmayan ve isimleri bilinmeyen bu bazilikalar "A", "B" ve "C" bazilikaları olarak adlandırılmıştır.

Bu bazilikalar içinden Bazilika A, I. Justinianus dönemine ait olan ve planı bilinen tek bazilikadır. Plan belirgin birkaç özellik sunmaktadır. Hemen hemen kare olan merkez alanının iki tarafında avlular bulunmaktadır. Batı yönündeki dış dehliz avlulara bağlanmaktadır. Kilise merkezini ayıran sütunlar arasında kalan boşluklar birbirleri arasında korkuluk katmanı oluştururlar ve bu özellikleriyle Ayasofya’ya benzerler. Bazilika A’da bulunan büyük minber erken Bizans dönemine ait tek numunedir ve Ayasofya’nın bahçesinde bulunmaktadır.

Marmara adalarından getirilen mermer ile yapılmış, üç adet geçiş koridoru bulunan kavisli yapıya sahip bir zafer takı forumun batısında bulunurdu. Roma’da bulunan bir zafer takına benzer biçimde inşa edilen b