dan kurulmuştur. Yaver ve basın sekreteri Ali Abdullah Saleh'tir. Editörlerin baş editörü Zaid Al-Alaya'a'dır, baş sayfa editörü Abdul-Aziz Oudha'dır, sağlık sayfası editörü Thuria Ghaleb'dir, kültür sayfası editörü Huda Al-Kibsi'dir ve redaksiyon sekreteri Fares Anam'dır.

4 Şubat 2006'da, "Yemen Observer" gazetesine Danimarka Karikatür Krizi ile ilgili iki yazı müslümanların tepkisini çekti.Bunun sonucunda 20-30,000 Yemenli kadın tarafından gösteri fotoğraflara karşı gösteri yapılmış ve ürünler boş raflara kaldırılmışlardır.

11 Şubat 2006'da, İslamiyet'e aykırı davranmak suçuyla eski baş editör Mohammed Al-Asadi tutuklanmıştır. Duruşma 23 Şubat'ta başlamıştır ve sonuç idam cezasıdır ve bütün servetine el koyulmuştur. Al-Asadi bütün suçları inkar etti ve İslam dünyası thumbnail resimleri kınamışlardı. Şu an hayattadır. İdam edilmemiştir. Şu an "Yemen Today" 'da baş editördür.






Franz Mehring

Franz Mehring (27 Şubat 1846 Schlawe, Batı Pomeranya Voyvodalığı; † 29 Ocak 1919 Berlin) Wilhelm dönemi Almanyası’nın önde gelen Marksist politikacısı, tarihçisi ve edebiyat eleştirmeniydi. Eserleriyle, tarihsel maddeciliği sosyal demokrat edebiyat ve tarih eleştirisinin yöntemi haline getirdi. Karl Liebknecht ile Rosa Luxemburg’un yakın çalışma arkadaşı olan Mehring’in siyasi çalışmalarına, neredeyse tümüyle, II. Enternasyonal’de ve Alman Sosyal Demokrat Partisi’nde ortaya çıkan oportünizme karşı mücadelede Marksizmin savunusu damgasını vurdu.

Mehring, 27 Şubat 1846 tarihinde, tutucu bir hükümet memurunun oğlu olarak Pommern’in Schlawe kasabasında doğdu. Klasik felsefe ve tarih eğitimini tamamladıktan sonra gazeteciliğe merak saldı ve Alman prensliklerinin birleşmesinin hemen öncesinde, 1867’de Berlin’e yerleşerek, radikal burjuvazinin burada yayınlanan günlük gazetesi Die Zukunft’ta (Gelecek) çalışmaya başladı. 1860’lardan başlayarak işçi hareketiyle ilgilenen; 1867’de August Bebel ve Wilhelm Liebknecht’le 1869’da ise Ferdinand Lassalles’la tanışmış olan Mehring, uzunca süre, sosyalizm karşıtı radikal burjuva bir aydın olarak kalacaktı.

Alman İmparatorluğu’nun kurulmasından sonra, 1871 - 1874 yılları arasında, Alman Parlamentosu ile Prusya Meclisi’nde raportör olarak çalışan Mehring, ayrıca, yine burjuva demokratlarının yayınları olan Frankfurter Zeitung’da ve Die Waage’de yazılar yazdı. 1884 yılında liberal burjuvazinin Berlin’deki gazetesi "Volks-Zeitung"’un (Halk Gazetesi) yazı işleri müdürü olan Mehring, burada Bismarck’ın Sosyalizm Karşıtı Yasa’ sına karşı mücadeleye başladı. Alman burjuvazisinin Prusya militarizmi karşısındaki teslimiyetiyle birlikte siyasi pozisyonlarını gözden geçirmeye başlayan Mehring, 1880 - 1884 yılları arasında Marx’ın ve Engels’in yapıtlarını inceledi. 1886’da sosyal demokrat basınla birlikte çalışmaya başlayan Mehring’in, Alman Sosyal Demokrat Partisi’nin teorik yayını Die Neue Zeit’daki ilk yazısı 1888’deyayınlandı.

1891 Yılında Alman Sosyal Demokrat Partisi’ne (SPD) katılan Mehring, kendisiyle birlikte, Marksist harekete büyük katkı sağlayacak olan zengin bir kültürel birikim de getirmişti. Bu yıllarda işçi sınıfı içinde işçi bürokrasisi ve aristokrasisi gelişiyor, bunun siyasi yansıması olarak, İkinci Enternasyonal ve SPD içinde revizyonizm ve oportünizm giderek güçleniyordu. Mehring, Marksizmin bu akıma karşı savunusuna soyundu. 1902 - 1907 yılları arasında sosyal demokrat gazete "Leipziger Volkszeitung"’un (Leipzig Halk Gazetesi) yazı işleri müdürlüğünü yapan Mehring, "Die Neue Zeit"’ta başyazılar yazarken, aynı zamanda 1906 - 1911 yılları arasında SPD’nin parti okulunda dersler veriyordu. Mehring’in gerek yazılarında gerekse derslerinde Marksist pozisyonları savunması, SPD önderliğinin ona karşı açık tavır almasına yol açtı. Mehring’e yönelik bu saldırı, onun Die Neue Zeit’taki önder konumundan uzaklaştırılmasıyla sonuçlandı.
Mehring, SPD önderliğinin I. Dünya Savaşı öncesinde sergilediği açık ihanete karşı Karl Liebknecht, Rosa Luxemburg ve Jogiches ile birlikte, Marksist enternasyonalist kanatta yer aldı. 1917 Yılındaki Prusya Meclisi seçimlerinde milletvekili seçilen Mehring, yetmişi aşan yaşına karşın, Alman işçi sınıfının Marksist devrimci önderliği olarak Spartacus Birliği’nin kuruluşunu destekledi ve 1919’da Alman Komünist Partisi’nin kurucu üyeleri arasında yerini aldı. Mehring, partisi’nin kuruluş kongresinden dört, yoldaşları Karl Liebcknecht ile Rosa Luxemburg’un katledilmesinden iki hafta sonra, 29 Ocak günü, Berlin’de, akciğer iltihaplanmasından tedavi gördüğü hastanede öldü.

Lenin ve Troçki'nin de yazılarında sık sık atıfta bulundukları önde gelen Marksistlerden birisi olan Mehring'in Türkçedeki ilk kitabı "Tarihsel Maddecilik Üzerine", Prinkipo Yayıncılık'tan çıktı.





Beste

Beste, müzik notasyonu kullanılarak yazılmış veya icra sırasında kaydedilmiş müzik yapıtı.

Beste, kişiden kişiye değişen, kültürler arasında farklılık gösteren müzikal elementler içerir. İcra öncesinde yapılmış besteler müziğin, daha sonra yazılı notasyon kullanılarak veya hafızadan tekrar çalınabilmesine olanak tanır. Doğaçlama, performansı sırasında müzik yapıtının oluşturulması, anında ortaya çıkan müzikal elementlerin bir araya getirilmesidir.




Yemen Times

Yemen Times Yemen'in ilk birleştirilmiş ve daha fazla geniş okuyuculu bağımsız İngilizce gazetesidir. Gazete haftada iki defa (Pazartesi ve Perşembe) yayımlanmaktadır.

1991'de Profesör Abdulaziz Al-Saqqaf tarafından yapılmıştır, ekonomiye ve insan haklarına yol göstermiştir, 1999'da geçirdiği trafik kazası sonucu hayatını kaybetmiştir. Gazetedeki belirtici ifadesi:"Yemen Times'ı kullanarak dünyada iyi bir Yemen vatandaşı olalım".

"Yemen Times"'ın ofisleri ve muhabirleri dünyanın her tarafındadır. Gazete bağımsız basını, insan haklarına saygıyı, siyası çoğulculuğu ve demokrasiyi destekler. Gazete ve editörler, 1995'te Milli Basım Kulübü'nden Uluslararası Bağımsız Bağımsız Basım Ödülü ile ödüllendirilmiştir.

Mart 2005'ten beri "Yemen Tımes" ın baş editörü Nadia Abdulaziz Al-Saqqaf'tır ve Yemen'de ilk defa bir bayan gazetede baş editörlük yapmaktadır. Nadia Abdulazi Al-Saqqaf 12 Kasım 2006'da ilk ödülünü aldı.





Proto Thema

To Proto Thema (""Ana Hikâye" anlamında") Yunanistan'da yayınlanan haftalık gazete.

2005 yılında yayınlanmaya başlayan gazeteyi Makis Triantafyllopoulos, Themos Anastasiadis ve Tassos Karamitsos adlı üç gazeteci kurdu. Karamitsos dışında diğer iki gazeteci aynı zamanda televizyonda oldukça popüler birer talk-şovun da hazırlayıcısı ve sunucusu idiler. Sadece pazar günleri yayımlanan gazete, 2006 yılında pazar günü tirajını arttırarak "To Vima" ve "Eleftherotypia" gazetelerini geride bıraktı.





Galatasaray Sergileri

Galatasaray Sergileri, 1916-1951 yılları arasında her yıl ağustos ayında İstanbul'da önceleri Galatasaraylılar Yurdu'nda (Società Operaia), daha sonra Galatasaray Lisesi'nde açılan ve Türkiye'de resim sanatının gelişiminde önemli etkisi olan geleneksel karma sergidir.

Türkiye'nin ilk uzun süreli sanat etkinliği olan Galatasaray sergilerinde 35 yıllık süreçte 350 sanatçının 6 bin kadar eseri sergilenmiştir.

Osmanlı Ressamlar Cemiyeti (1921’de Türk Ressamlar Cemiyeti, 1926'da Türk Sanayii Nefise Birliği ve 1929'da ise Güzel Sanatlar Birliği adlarını aldı) tarafından düzenlenen sergide, orta büyük salonda “Usta” tablolar; yandaki sınıflarda amatör gençlerin, kimi zaman da Sanayii-Nefise Mektebi öğrencilerinin, çalışmaları sergilenirdi. Giriş olarak “duhuliye” denilen bir ücret alınırdı. O dönemde her sergi, aydınlar ve halk için yılın önemli bir kültür olayı idi.

1910'larda resim öğrenimi için Avrupa'ya giden İbrahim Çallı, Hikmet Onat, Nazmi Ziya Güran, Feyhaman Duran, Hüseyin Avni Lifij ve Namık İsmail gibi sanatçılar, I. Dünya Savaşı başlayınca Türkiye'ye döndüler. Çallı Kuşağı ya da "1914 Kuşağı" olarak anılan bu sanatçılar eğitim gördükleri Fransa ve Almanya'da izlenimciliği tanıyıp; Türkiye'de de bu akım doğrultusunda çalıştılar. Resimlerini önce Galatasaraylılar Yurdu'nda, ardından da Galatasaray Lisesi'nde sergilemeye başladılar. Böylece ""Galatasaray Sergileri"" doğdu.

Galatasaray sergilerinin ilki, Osmanlı Ressamlar Cemiyeti tarafından 1916 ilkbaharında Veliaht Abdülmecit'in himayesinde Galatasaraylılar Yurdu'nda açıldı. Sergiye 49 sanatçı, 190 eserle katıldı. Daha önce bu kadar çok sayıda sanatçının eserini içeren ve kalite bakımından birbirine yakın tabloların yer aldığı bir sergi açılmamış olduğu için çok büyük ilgi uyandırdı. Sanatçıların ve yapıtların isimlerinin yer aldığı 12 sayfalık bir katalog hazırlanmıştı

İkinci sergi, 1917'de Galatasaraylılar Yurdu'nda açıldı. Bu sergide Maarif Vekaleti Namık İsmail'in ""Tefekkür"" adlı tablosunu ödüllendirerek “"Elvah-ı Nakşiye Koleksiyonu"”na dahil etmiştir.
1921 sergisi Galatasaray Lisesi'nin resim dershanesiyle yanındaki iki sınıfta düzenlendi. O sene ""Osmanlı Ressamlar Cemiyeti"", ""Türk Ressamlar Cemiyeti"" adını almıştı. Yeni cemiyetin tüzüğü ve sergilere ilişkin aldığı yeni kararlar serginin kataloğunda yer aldı. Ağustos ayı süresince açık kalacak sergilere katılabilmek için bir heyet oluşturulması ve sergilenecek eserler bu heyetin denetiminden geçmesi kararlaştırılmıştı.

Halife Abdülmecit himayesinde düzenlendi. İlk defa bir nü eser sergide yer aldı. Bu, Namık İsmail Bey'in ""Üryan"" isimli tablosudur.

Kurtuluş Savaşı'nın zaferle sonuçlanmasından sonra gerçekleşen ilk sergi olan 1923 sergisinin açılışında Halife Abdülmecid Efendi adına yaveri Ekrem Bey, Gazi Mustafa Kemal Paşa ve eşi adına mebus Hamdullah Suphi Bey, Besim Ömer Paşa, Ruşen Eşref, Yakup Kadri, Yusuf Akçura beyler, Türk Ocağı Yönetim Kurulu, ressamlar, gazeteciler bulundu..

1924 sergisinin açılışı Reisicumhur adına vali Raşit Bey tarafından yapıldı. 1923 sergisinde Mustafa Kemal'i temsilen bulunan Hamdullah Suphi Bey konuşmasında sanatçıların ulusal konuları ele almasını açıkça istemişti. Bu isteği dikkate alan sanatçılar, 1924 sergisi için daha çok Kurtuluş Savaşı resimleri hazırladılar ve yapıtlarının çoğu resmi kurumlar tarafından alındı

İcra Vek