mde nasıl konuşup davrandığını inceleyerek araştırmak. Kitapta yapmaya çalıştığım budur."" diyerek cevaplamıştır.

Önsözden; ""Elinizdeki kitap bir Atatürk biyografisi, onun hayatı üzerine yapılmış bir araştırma değildir. Bu şekilde yapılmış araştırmalar çoktur zaten."

"Elinizdeki kitap onun görüşleri üzerine yapılmış bir araştırma da değildir. Onun değişik dönemlerde uyguladığı politikalar ve bu politikaları izah etmek için geliştirdiği görüşler üzerine yapılmış bir araştırmadır.""

Sonsözden; "Bir bütün olarak ele aldığımızda, bir bütün olarak incelediğimizde tarihin hangi devrelerini nasıl geçtiğimizi görürüz. Atatürk'ün muazzam siyasi esnekliğini görürüz. Bugün tarihin hangi evresinden geçmekte olduğumuzu, daha ne gibi evrelerden geçebileceğimizi düşünürüz. Politikada ideolojik şablonların değil, belli ilkeler çerçevesinde, pragmatizmin geçerli olduğunu anlarız."

"Bu kitap bu amaçla yazıldı zaten."





Paul Hausser

Paul Hausser (d. 7 Ekim 1880; Brandenburg an der Havel, Brandenburg - ö. 21 Aralık 1972; Ludwigsburg, Stuttgart, Baden-Württemberg), Almanya'nın generali, Nazi döneminde SA'nın komutanı ve Uzun Bıçaklar Gecesinden sonra Waffen SS'nin komutanı. Özellikle II. Dünya Savaşında SS Panzer Kolordusunun komutanı olarak tanınır.

Hausser, Prusyalı bir subay ailesinin oğlu olarak Brandenburg an der Havel'de doğdu. Babası Kurt Hausser, Alman İmparatorluk ordusunda binbaşı idi. Paul Hausser 1892 yılında orduya girdi ve sonra 1896'ya kadar Köslin'de harp okulunda okudu. ve 1896'da mezun olarak başarıyla 1899 yılında Harbiyeli akademi Berlin-Lichterfelde'ye katıldı. 20 Mart 1899 günü bir teğmen olarak görevlendirildi ve Posen'de Ostrowo konuşlu Piyade-Alayı 155'e atandı; 1 Ekim 1903 tarihinde Alay 2'nin tabur emir subayı oldu ve beş yıl boyunca, 1 Ekim 1908'e kadar hizmet etti. Berlin'deki Prusya Askeri Akademisi katıldı. 1912'den başlayarak Birinci Dünya Savaşı dahil itibaren, Hausser 1927'de bir albay oldu. Savaş sonrası Alman ordusu (Reichswehr) dahil olmak üzere, Genelkurmay atamalarında bir dizi görev yaptı.

Paul Hausser 1 Şubat 1931 tarihinde Tümgeneralliğe terfi etti. Korgeneral rütbesiyle 31 Ocak 1932 tarihinde Reichswehr'de emekli oldu. Bir emekli olarak, 1933 yılında I. Dünya Savaşı gazileri örgütü olan Stahlhelm'e katıldı. Yakın zamanda, Stahlhelm SA'ya dahil oldu ve SA'nın tutulması ile SS'e girdi. Kasım 1934 yılında SS-Verfügungstruppe'ye transfer edildi ve SS-Führerschule Braunschweig'e atandı. 1935 yılında SS-Junkerschule Bad Tölz okulunun Müfettişi oldu ve 1936 yılında SS-Brigadeführer rütbesine terfi etti.

28 Ocak 1945 - 3 Nisan 1945 tarihleri arası G Ordu Grubuna komuta etti. II. Dünya Savaşı sona erdikten sonra Nürnberg Mahkemelerinde Waffen-SS'in askerinin rolünü savunarak, işlerdikleri savaş suçlarınını ve zulümlerini yalanladı. 1949 yılında cezaevinden serbest bırakıldı. Die Hilfsgemeinschaft auf Gegenseitigkeit der ehemaligen Angehörigen der Waffen-SS e.V. (HIAG) adlı Waffen SS gaziler yardımlaşma örgütü için faaliyette bulundu.





Josef Dietrich

Josef Dietrich (28 Mayıs 1892, Hawangen, Allgäu, Schwaben - 24 Nisan 1966, Ludwigsburg, Stuttgart, Baden-Württemberg), Alman Waffen-SS generali, Oberstgruppenführer. 1929 yılı öncesinde Adolf Hitler'in şoförü ve korumasıydı. Nazi döneminde SS'in komutanı olarak Uzun Bıçaklar Gecesinde SA'nın temizlemesinde etkin rol oynadı. II. Dünya Savaşı'nda 1. SS Panzer Tümeni "Leibstandarte SS Adolf Hitler"in komutanı olarak tanındı. Askerler tarafından ona "Papa Sepp" (okunuşu: "Papa Zep" / anlamı: Sepp Baba) diye hitap edildi.

Josef Dietrich, Pelagius Dietrich ve eşi Kreszentia'in oğlu olarak, 28 Mayıs 1892 tarihinde Bavyera'daki, Memmingen yakınlarındaki Hawangen'de doğdu. Gençliğinde bir kasap ve otel görevlisi olarak çalıştı. 1911 yılında kısa bir süre için Bavyera Ordusu'na katıldı. Birinci Dünya Savaşı başında gönüllü olarak bir mutemet astsubay rütbesinde, topçu ve daha sonra ilk Alman tank birliklerinde görev aldı.

Savaştan sonra Mayıs 1919'da Dietrich Freikorps'a hizmet etti. Bundan sonra, garson, polis, ustabaşı, çiftlik işçisi, benzin istasyonu görevlisi ve gümrük memuru olmak üzere çeşitli işlerde çalıştı. 1928 yılında Nazi Partisi'ne (NSDAP) katıldı ve Hitler'in koruma timi olan Schutzstaffel'in (SS) komutanı oldu. Almanya etrafında yapılan turlarda Hitler'e eşlik etti.

1943 yılında, Benito Mussolini'nin metresi Clara Petacci'yi kurtarmak için İtalya'ya gönderildi. Birçok Alman askeri madalya aldı ama aynı zamanda savaş esirlerine kötü muamele yaptığı için ünlü oldu.

Dietrich, Normandiya Çıkarması'nda I.SS-Panzerkorps'a komuta etti. Başarısı nedeniyle, Hitler onu 6.SS-Panzer-Armee komutanlığına terfi ettirdi. Dietrich 1944 yılında Bulge Muharebesi'nde 6.SS-Panzer-Armee'ye komuta etti.

1943 yılındaki Harkov'da komutanı olduğu 1. SS Panzer Tümeni Leibstandarte'nin işlediği savaş suçları ile bağlantılı olarak bir Sovyet mahkemesi tarafından gıyaben idama mahkûm edildi.

Josef Dietrich Eşi ile beraber ABD'nin 36. Piyade Tümeninin bulunduğu Avusturya'nın St. Pölten'in kuzeyinde Krems an der Donau'da 9 Mayıs 1945 tarihinde teslim oldu.

16 Temmuz 1946 tarihinde Malmedy'deki ABD mahkûmlarının infazı için emir verdiği gerekçesiyle Malmédy katliamı davasında müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Diğer Alman subaylar tarafından savunularak ifade vermeleri nedeniyle cezası 25 yıl olarak kısaltılmıştır. ABD Savaş Suçluları Hapishanesinde Bavyera'daki "Landsberg am Lech" de 1 No'lu bölüme hapsedildi. Dietrich, sadece on yıl hapis yattı ve 22 Ekim 1955 tarihinde şartlı olarak tahliye edildi. Ancak, Ağustos 1956'da Ludwigsburg'da tekrar tutuklandı. 1934 yılında SA liderlerinin öldürülmesi olayındaki rolü için 6 Mayıs - 14 Mayıs 1957 tarihleri arası yargılandı. 14 Mayıs 1957 tarihinde 19 ay hapis cezası aldı ve Landsberg Hapishanesi'ne konuldu. 2 Şubat 1958 tarihinde kalp rahatsızlığı ve bacaklarda dolaşım sorunları nedeniyle serbest bırakıldı. Josef Dietrich HIAG adlı Waffen SS gazileri yardımlaşma örgütü için faaliyetlerde bulundu ve Ludwigsburg'a yerleşti.

Savaş sonrası Batı Alman hükümeti Dietrich'in askeriyeden emekli olacağı söylentilerini yalanladı. Eski askerler onun maddi sıkıntıda olduğunu öğrenince hatırı sayılır miktarda maddi katkıda bulundular.

Dietrich 1966 yılında 73 yaşında Ludwigsburg'da bir kalp krizi sonucu öldü. Cenazesine emrinde savaşmış olan veteran askerler ve meslektaşlarıyla beraber 6.000 kişi katılmıştır. Dietrich iki kez evlendi. 1937 yılında ilk eşi boşandığı eşinden üç çocuğu vardı. 1942 yılında yeniden evlendi.





Emin Minaresi

Emin Minaresi (basit Çince: 苏公塔 veya 额敏塔; Pinyin: "Sūgōng tǎ", "É'mǐn tǎ" veya "Süleyman Minaresi") Sincan Uygur Özerk Bölgesi içinde Turfan şehrinde bir Uygur Camisinin minaresidir. O 44 metre (144 fit) yükseklikte olup Çin'deki en yüksek minaredir.

Minare Qing Hanedanlığı hükümdarı Qianlong (Çince: 乾隆帝, pinyin: "Qiánlóngdì", Wade-Giles: "Ch'ien-Lung-Ti", Moğolca: "Tengeriin" "Tetgesen Khaan") saltanatı zamanında (1735 – 1796), yapımına 1777 yılında Turfan yöneticisi Emin Hoca tarafından başlanmış tahminen Mançu hükümdarı Qianlong'na karşı bir isyanda öldürülünce, bir yıl sonra oğlu Süleyman tarafından tamamlanmıştır, bu yüzden de "Su Gong Ta" (Prens Su pagodası) da denilmiştir. Turfan yerel yöneticisi Emin Hoca tarafından yapımına başlandığından, onun onuruna Emin adı verilmiştir.

Qing hanedanı Qianlong 1747 – 1749 ve tekrar 1771 – 1776 yılları arasında; kuzeybatı Doğu Türkistan'da Oyratlara karşı iki savaş, 1755 – 1757 yılları arasında; Doğu Türkistan'nın güneyindeki ayaklanan Türkmenlere karşı zaferinden sonra, Çin Türkistanı (Doğu Türkistan) Çin'e katılmış ve yeni "Xinjiang" adı vermiş, o sırada batı İli'yi de ele geçirmiş ve burada bir askeri birlik kurmuştur.

Emin Camisi eski İpek Yolu üzerinde (Uygurların eski başkenti olan Gaochang yakınında) ve ayrıca yakınında Bezeklik bin budamağaraları bulunur. Minarenin ayağı 10 metre çapında olup ve 44 metre yüksekliktedir. Emin Minaresi yerel sanatkarlar tarafından yerel materyallar kullanılarak yapılmıştır. Yapı ağaç ve tuğla'dan, zarif, dairesel, gittikçe incelen bir İslami kubbelli, temeli 14 metreden fazla bir çapında, temelden yukarıya doğru incelen ve tepesi 2.8 metre çapındadır. Minarenin içinde, içsel yükselen, tepeye kadar 72 tane merdiven bulunur. Minare Uygur mimarı İbrahim tarafından bir ön-Safevi İran desenli, bazılarına göre de Afgan desenli yapılmıştır.

Dış duvarları güneşte kurutulmuş sarı tuğlala örülü, daralıp biçimlenerek minare yükselir. Çok miktarda üzeri işlemeli tuğlalarla örülmüş, karışık, tekrarlayan, geometrik ve çiçekli desenli mozaik kalıplarla süslenmiştir. Emin Minaresi, diğer Uygur camileri ve minareleri gibi, İslami geleneksel özelliklerle ve yerel Uygur mimar geleneklerini birleştiğini yansıtan bir yapıdır. Cami, soğuk aylar için kapalı iç bölümü ile sıcak aylar için daha geniş olan dış iki bölümden oluşur. Dış bölümü zarif, uzun, seyrek, ince ağaç direklerle ve kirişler yardımı ile tavanı taşır.





Erhard Milch

Erhard Milch (d. 30 Mart 1892; Wilhelmshaven, Hanover - ö. 25 Ocak 1972; Wuppertal, Düsseldorf), I. Dünya Savaşı'nda savaş pilotu ve II. Dünya Savaşı'nda Luftwaffe'nin Generalfeldmarschalli.

Milch, 1910 yılında Alman Ordusuna katıldı. Topçu Teğmen rütbesine yükseldi. Daha sonra Luftstreitkräfte'ye aktarıldı ve bir hava gözlemci olarak eğitildi. I. Dünya savaşının son dönemlerinde bir Yüzbaşı olarak Jagdgruppe 6 komutasına atandı.

Milch sivil havacılık alanında kariyer için 1920 yılında ordudan istifa etti ve filo arkadaşı Gotthard Sachsenberg ile, Lloyd Luftdienst, bölgesel Alman havayollarının Norddeutscher Lloyd sendikası bayrağı altında Danzig'de küçük bir havayolu kurdu. Baltık Devletleri - Danzig bağlantılı havayolu, sadece Lloyd Ostflug denilebilirdi.

1933 yılında, Milch yeni kurulan Reichsluftfahrtministerium (RLM "Reich Havacılık Bakanlığı") Devlet Bakanı olarak göreve başladı. Bu sıfatla, Luftwaffe'nin kurulmasında etkili oldu. Ernst Udet ise yakında askeri uçakların sözleşmele