varabilirsiniz ama sadece 1500€ değerinde yük taşırsınız. Peterbilt ile daha geç varırsınız ama 15.000€ değerinde yük taşıyabilirsiniz.

Aşağıda listesi bulunan şehirlerin tümünden diğer bir şehre taşımak için yük alabilirsiniz.(Not: Bu şehirler ABD'deki bazı şehirlerin taklitleridir.)





Üçüncü görüş

Üçüncü görüş, milliyetçi bir politik pozisyondur. Bir millet veya ırk içerisinde yer alan insanlar arasındaki sosyal adalet gibi konulara önem vermektedir. Üçüncü görüşçüler kendilerini sağ ve sol politik pozisyonun dışında üçüncü görüşçü olarak tanımlamıştır. Üçüncü görüşün aşırı milliyetçiliğe ve ırkçılığa varan örnekleri de görülmüştür.

Üçüncü görüşte; kapitalizm, Marksizm ve komünizm gibi ideolojilere karşı çıkılmıştır. Bu ideolojilerin hem sosyal adaletsizlik yarattığına hem de milli kimliğe veya ırksal kimliğe zarar verdiği söylenmiştir.

Üçüncü görüşün yaratıcıları İtalyan neofaşist akımına mensup Roberto Fiore, Gabriele Adinolfi ve Peppe Di Mitri'dir. Militarist bir karakteri olan üçüncü görüş, ulusların özgürlük hareketlerini savunur.

Hareketin kurucusu olan Fiore, siyasi görüşünü yaymak için 1979'da Terza Posizione örgütünü kurdu.

1980'de Fiore'nin Birleşik Krallık'a sürgün edilmesi ardından aralarında Patric Harrigton, Derek Holland ve Nick Griffin'nin bulunduğu neo-faşist bir grup Fiore ile birlikte Resmi Ulusal Cephe akımını kurdu.

Üçüncü Görüş ideolojisi Fransa'da 1985'te Jean-Gilles Malliarakis tarafından Troisième voie adıyla kuruldu. ABD'yi, komünizm ve Siyonizm'i üç temel düşman olarak gören Troisième voie akımından daha sonraları ortaya çıkan bölünmelerden sonra, üçüncü görüşü savunan Hristiyan Buket ve Nouvelle Résistance 1991 yılında kuruldu.

Almanya'da Weimar Cumhuriyeti döneminde nasyonal sosyalistlerin sol gruplarla birlikte koydukları hedef "Çapraz Görüş" olarak adlandırıldı. Sosyal demokratlara karşı komünist "sosyal faşizm" stratejisini savunan sol gruplar, benzer görüşleri savunan faşist ve aşırı milliyetçi güçlerle birlikte çalıştı.

Diğer yandan Ernst Niekisch komünist ve nasyonal sosyalist güçlerin Weimar Cumhuriyeti yönetimine karşı birleşerek birlikte savaşmasını savundu. Görüşünü Nasyonal Bolşevizm olarak adlandırdı. Benzer aşırı görüşler Doğu Avrupa'ya da yayıldı. Rusya'daki Rodina, Nasyonal Bolşevik Parti ve Rusya Liberal Demokrat Partisi bu örgütlerin başlıca olanlarıdır.




Bilâl-i Habeşî

Bilâl-i Habeşî veya Bilal bin Rebah (d. 581, ö. 641), Habeşistanlı köle bir ailenin çocuğu olarak Mekke'de dünyaya geldi. Annesinin adı Hamâme, babasının adı Rebah'tır.

İslamiyet'i ilk kabul edenlerden ve bunu açıktan ilan eden ilk yedi kişiden biridir.
Ümeyye bin Halef'in, kölesi Bilal'in İslam'ı seçtiğini duyduğunda onu vazgeçirmek için ağır işkencelere başvurduğu rivayet edilir. Bilal'in işkenceler karşısındaki direncinin Mekkeli müşrikleri çok etkilediği söylenir.

Ümeyye b. Halef'in Bilâl'e yaptığı işkencelere çok üzülen Ebu Bekir, ona bu işkenceden vazgeçmesini söyledi. O da: "Onun ahlakını bozan sensin, onu bizden uzaklaştıran senden başkası değildir" dedi. Bunun üzerine Ebu Bekir ona şu cevabı verdi: "Benim yanımda senin şu kölenden daha güçlü ve kuvvetlisi var. Hem de senin dinindendir. İstersen onu al ve bunu bana ver". Ümeyye b. Halef bu teklifi kabul edip öteki köleyi aldi ve Bilâl'i Ebu Bekir'e verdi. Böylece Ebu Bekir Bilal'i işkenceden kurtarmış oldu.

Bilâl-i Habeşî, 622 yılındaki hicrete katılarak Mekke'den Medine'ye geldi. Medine'de Müslümanlar, namaz vakitlerinin bir şekilde bildirilmesi gerektiğine karar verdiler. Ancak bunun ne şekilde olacağı konusunda fikir birliğine varılamadı. Bu sıralarda Abdullah bin Zeyd, gördüğü bir rüyayı Muhammed'e anlattı. Rüyasında ezanın bugünkü şeklini duymuştu. Bunun üzerine Muhammed, duyduğu ezanı Bilal'e öğretmesini ve bundan sonra namaz vakitlerinin ezanla duyrulacağını bildirdi. Böylece ilk ezan okuyan (müezzin) Bilal olmuştur. Bir süre sonra Bilâl-i Habeşî sabah ezanına "essalâtü hayrun minnen nevm" (namaz uykudan hayırlıdır) şeklinde bir ekleme yaptı ve Muhammed, "Bilâl, bu ne güzel söz!" diye onu tasvip etti.

Bilâl-i Habeşî Bedir, Uhud, Hendek dahil Muhammed'le beraber tüm savaşlara katıldı. Muhammed'in ölümünden sonra Bilal, Şam'a yerleşti.

Rivayet edildiğine göre bir gün gördüğü bir rüya üzerine Şam'dan Medine'ye geldi ve sabah ezanını okudu. Bilal'in sesini duyan halk, Muhammed'in yaşadığı günleri hatırlayarak sokaklara döküldü.

Tekrar Şam'a dönen Bilâl-i Habeşî, 641 yılında vefat etti. Ehl-i Beyt mezarı olarak bilinen Şam'daki Bab'üs Sağîr mezarlığına defnedilmiştir.




DJ Khaled

Khaled bin Abdul Khaled (d. 26 Kasım 1975, New Orleans, Louisiana), sahne adıyla DJ Khaled, Filistin asıllı Amerikalı DJ, radyo programcısı ve prodüktör. 2000'li yıllarda Miami'den yayın yapan WEDR radyosunda kendi programını sunmaktaydı. 2006'da ilk albümü "Listennn... the Album"u piyasaya çıkardı. Onu "We the Best" (2007), "We Global" (2008), "Victory" (2010), "We the Best Forever" (2011), "Kiss the Ring" (2012) ve "Suffering from Success" (2013) albümleri izledi.






Molla Hüsrev Camii

Molla Hüsrev (Sofular) Camii, İstanbul Fatih ilçesi Sofular Caddesi'ndedir. Fatih Sultan Mehmed'in "zamanımızın İmamı Azam'ı" dediği şeyhülislam ve hocası Molla Hüsrev tarafından yaptırılmıştır. Molla Hüsrev'in İstanbul'da kendi adını taşıyan iki camisi daha (Eminönü Vefa Yokuşu'ndaki ve Küçükmustafapaşa'daki) bulunmaktadır.

Caminin giriş kapısı cadde üzerindedir ve caddenin yukarısında hamam (Turkish Bath) ve onun karşısında Sofular Kız Kuran Kursu yer alır. Dar caddenin sağındaki girişi sağdaki bir tuvalete açılan bir iç bölüm ve buradan basamaklı bir tek saflı son cemaat yerine çıkılır. Ahşap caminin ilk yapılış tarihi 1460'tır.




Tepebaşı Tiyatrosu

Tepebaşı Tiyatrosu (Tepebaşı Kışlık Tiyatrosu, Tepebaşı Dram Tiyatrosu), İstanbul'daki en eski tiyatro yapılarından biri.

19. yüzyıl sonunda inşa edilen ve Türk tiyatro tarihinde önemli yeri olan bir yapıdır. Cumhuriyet döneminde en parlak devrini yaşayan bina, uzun yıllar İstanbul Şehir Tiyatroları’nın yönetim merkezi olarak da hizmet verdi. 1970’lerdeki yangınlarda yok olan barok binanın yerinde TRT Tepebaşı stüdyoları bulunmaktadır.
6. Daire (Beyoğlu Belediyesi) Başkanı Edouard Blaque’in çabaları ile halka açık bir seyir terası ve bahçe olarak yapılan Tepebaşı Bahçesi 2 4 Temmuz 1880’de açılmıştı. Bahçe’nin yapımı başladığı sırada, bahçe içindeki arazide bir tiyatro binası yapılması ve bir İtalyan Tiyatrosu kurması için, saray orkestrası şefi Guatelli Paşa'ya bir ferman verilmişti. İstanbul Şehrameneti ile arasında çıkan anlaşmazlık nedeniyle Guatelli ailesi, tiyatro için kendilerine verilen arsayı 6. Daire’ye hibe etti. Ödenek yetersizliğinden dolayı bina yapımı sürekli sekteye uğradı. Tiyatro binasının hangi tarihte yapıldığı tam olarak bilinmemektedir. Genel kanı, İstanbul şehremini Rıdvan Paşa tarafından 1890 yılında tamamlandığı şeklindedir; Ermeni asıllı mimar Hovsep Aznavur'un eseri olduğu düşünülür. Kimi kaynaklarda 1880'li yıllarda burada gösteriler olduğu belirtilmekteyse de bu gösterilerin Tepebaşı Bahçesi’ne kurulmuş bir sahne üzerinde oynanabileceği düşüncesi hâkimdir.

Tipik bir barok tiyatro örneği olan yapının 256 koltuklu bir parteri, zemin kat ve üst katta toplam 182 koltuklu locaları vardı. 1891’de girişe bir ek yapı yapıldı. 1889’da Tepebaşı Bahçesi’nde Claudius adlı bir opera emprezaryosu tarafından üzeri açık yazlık tiyatro inşa edilmiş olduğundan üstü kapalı yapıya “Tepebaşı Kışlık Tiyatrosu” da denilirdi.

Tepebaşı Tiyatrosu, II. Meşrutiyet’in ilanına kadar sadece İstanbul’a gelen yabancı grupların oyunlarını sergiledikleri bir mekandı. Sarah Bernhardt, Rejane, Charlotte Lyses, Jane Hading, Jeanne Boulier gibi opera ve ses sanatçıları Tepebaşı Tiyatrosu’nda sahneye çıktılar. Tiyatroyu 1920’lerin sonuna kadar Lehman isimli Rum iş adamı yönetti.

Darülbedayi'nin ilk profesyonel oyunu olan "Çürük Temel" 20 Ocak 1916 yılında Tepebaşı Tiyatrosu'nda sergilendi. Bu oyunu ‘"Hisse-i Şayia"’ ve ‘"Hoş Bir Macera"’ adlı oyunları ile Halit Fahri Ozansoy’un ‘"Baykuş"’ adlı piyesi izledi.

Darülbedayi oyuncularından ayrılarak Fikret Şadi ile kendi topluluğunu kuran Raşit Rıza, 1924-19127 arasında tiyatroya yerleşti. 1927’de anlaşması
bitince tiyatroyu boşaltarak turneye çıktı. 
Raşit Rıza’nın anlaşması bitip tiyatroyu boşaltmasından sonra Dar-ül Bedayi bir daha ayrılmamak üzere Tepebaşı Dram Tiyatrosu’na döndü. 1928’de Almanya’dan getirtilen teknik donanımlarla oldukça modern bir hale getirilen Dram Tiyatrosu, 40 yıl daha hizmet verdi. Tepebaşı’ndaki üstü açık yazlık tiyatro ise kapalı bir salon haline getirilmişti ve sinema olarak kullanılıyordu. 1942’de Şehir Tiyatroları’nın Komedi bölümü oraya taşınınca Kışlık Tiyatro, “Şehir Tiyatroları Dram Kısmı” olarak anılmaya başladı.

İstanbul Belediyesi’nin kurduğu Şehir Operası, ilk temsilini 19 Mart 1960 akşamı Tepebaşı Dram Tiyatrosu’nda Puccini'nin Tosca operası'yla yaptı. Ertesi sene itfaiye teşkilatı Tepebaşı Dram Tiyatrosu 'nda yaptığı inceleme sonunda tiyatronun elektrik tesisatının çok eski olması ve bir yangına sebebiyet verebileceği tespit edilerek tiyatronun işleyişi durduruldu. Tadilattan sonra sadece prova ve tatbikat sahnesi olmasına izin verilmiş olsa da 18 Ocak 1962'de Şehir Operası'nın sergilediği La Traviata ile tekrar açıldı. Şehir Tiyatrosu ise "Sinekler" oyununu buraya taşıdı.

Bina teknik olarak hizmetlere yanıt veremez olunca Şehir Tiyatroları eski Sümerbank pavyonundan tiyatro salonuna dönüştürülen Harbiye Tiyatrosu'na (bugünkü adıyıla Muhsin Erturul Sahnesi) 7 Ocak 1970'te taşındı.

Tepebaşı Tiyatrosu'nda oynanan son oyun Mayıs 1969'da Darphne du Maurier'den "Sonbahar Fırtınası" oldu. İstanbul Şehir Tiyatroları burada kaldığı süre boyunca 368 adet oyunu 13.273 kez sahnelemiştir. 
Tepebaşı Dram Tiyatrosu boşaldıktan sonra yıkılmak istense de tepkiler üzerine onarılıp bir müzeye dönüştürülmesine karar verildi; ancak bu imkanı bulamadı. 17 Nisan1970 günü nasıl çıktığı belli olmayan bir yangın sonucu yapısı ahşaptan o