(Varoluş), Kanada ve İngiltere'de çevrilmiş bir bilim kurgu filmidir. Yönetmenliğini David Cronenberg'in yaptığı filmin önemli oyuncuları Jennifer Jason Leigh, Jude Law ve Ian Holm'dür. Film varoluşu sorgulayan önemli bir yapıttır. Oyun içerisinde oyun şeklinde olan kurgusuyla gerçek dünyada mı bir oyunda mı olduğumuzu sorusu çerçevesinde dönen bir filmdir.

Popüler oyun yapımcısı Antenna Research şirketi, büyük bir ses getireceğini inandığı yeni oyununu onun yaratıcısı ve birkaç üyesi ile denemek için bir araya getirir. Bu grup arasında oyunun esas yaratıcısı, Allegra Geller (Jennifer Jason Leigh)'dır, bir yandan oyundaki yenilikleri keşfedip diğer oyunculara da keşfettirirken, bir yandan da en çılgın fantezileri ve gerçek arasındaki çizgiyi yok edecek bir macera yaşanır kılar. eXistenZ oyununu gerçeğe bu kadar yakın kılan şey, oyuna bağlantının oyuncuların sinir sistemine direkt olarak kurulması ile sağlanmıştır. İnsanın omuriliğinden açılan bir delik ile bağlanılan oyunun, oyuncuların hatıralarına, duygularına ve korkularına giriş hakkı vardır.


Berlin Film Festivali

Amsterdam Fantastik Film Festivali

Genie Ödülleri




José Ferrer

José Vicente Ferrer de Otero y Cintrón (8 Ocak 1909 – 26 Ocak 1992) Akademi ödülü sahibi Porto Rikolu oyuncu ve yönetmen.

Akademi ödülünü alan ilk Hispanik aktör José Ferrer olmuştur.




Ehmed haradadır?

Ahmet Nerede? ("Azerice: Əhməd Haradadır?") 1963 Azerbaycan yapımı bir müzikal-güldürü filmidir.

Ahmet Bakü'de üniversite öğrencisidir. Ailesi Bakü'den uzakta bir köyde yaşamaktadır. Ahmet ancak yaz aylarını köyde geçirebilmektedir. Bu kez köye gelirken annesiyle babası onu evlendirme niyetinde olacaktır. Ahmet ile komşu kızı Leyla'nın küçükken babaların arasında yapılmış bir anlaşmaya göre ileride evlenmeleri uygun görülmekteydi. Ne Ahmet gibi Bakü'de üniversite eğitimi alan Leyla'nın, ne de Ahmet'in evlenme isteği vardır. Ahmet'in babası, Leyla'nın babasına evlilik yüzüğünü vermiştir; bu duruma sinirlenen Ahmet, bir not bırakarak Bakü'ye kaçmıştır. Kaçıştan sonra babalar durum değerlendirmesi yapmış; Leyla'nın babası yüzüğü Ahmet'in babasına iade etmiştir. Bunun üzerine Bakü'yü bilmeyen Ahmet'in annesi ile Ahmet'in kız kardeşi Ceyran kendilerini Bakü'ye giden bir kamyonda bulacaktırlar. O dönem özellikle yaygın olan Ahmet ismi başlarına işler açacaktır. Kamyon şoförü Ahmet, Ceyran'dan hoşlanacaktır. Kamyon şoförü Ahmet, kadınların aradığı Ahmet'i tanıdığını iddia edip onları bir şantiyeye götürecektir. Bu sırada Leyla'nın valizi istasyonda bir başkasınınkiyle karışacak ve asıl Ahmet'i ararken anne-kız da birbirlerinden kopacaktır. Ceyran'ın güzel bir sesi olduğu fark edilecek ve müzikallerde şarkı söylemeye başlayacaktır. Şans eseri karşılaşan çocukluk arkadaşları Ahmet ve Leyla ise birbirlerini tanıma fırsatı bulacak; çocukluktaki kavgalar unutulacaktır. Şoför Ahmet'in şantiyedeki evlilik teklifine Ceyran olumlu yanıt verecektir. Filmin sonundaysa Ahmet ile Leyla evleneceklerdir.





Nekromansi

Nekromansi (Yunanca: "νεκρομαντία, nekromantía", İngilizce: "necromancy"), ölmüş kişilerin ruhlarını, birçok nedenden dolayı, doğaüstü kötü güçlere karşı ruhsal koruma olarak çağırma olayına verilen addır.

Rönesansla birlikte Avrupa'da nekromansi, kara büyü ve ruh çağırma ile bir tutulmaya başlandı. Böylece, farklı inanışların çıkmasıyla kelimenin kökeni ve anlamı unutuldu. Latince "nigromancy" (kara sanatlar) inanışı en popüler inanışlardandı. Johannes Hartlieb, oluşturduğu demonoloji terimleri listesinde nekromansiden "nigromancy" biçiminde bahsetti. Homeros'un "Odysseia"sında Endor cadısı nekromansiyi kullanır.

Nekromansi bilgi almak veya ölüleri çağırmak için kullanılan bir yöntemdi. Antik Mısır ve Babil'de ortaya çıkmıştır. İsrail, Çin ve Greko-Roman halklarında da bolca tatbik edildi. Hristiyan kilisesi için nekromansi , şeytani ruhlarla alışveriş , mücrim merakla gerçekleştirilen ayinler ve yasak olan ruh çağırma eylemiyle eş anlamlıydı.




Yasemin Şamdereli

Yasemin Şamdereli (d. 1973, Dortmund, Almanya) Alman, Yönetmen ve Senarist.

1959 yılında Tunceli (il)'den Almanya'ya çalışmak için giden ilk işçi ailelerinden birinin çocuğudur. Temel eğitimini Almanya'nın Münih kentide tamamladıktan sonra 1990 yılında "Münih Televizyon ve Film Yüksek Okulu"na (Hochschule für Fernsehen und Film München) kaydoldu. 1993'de okulu bitirdikten sonra 1989 yılından beri serbest olarak çalıştığı Bavaria Film şirketinde yardımcı yönetmen olarak çalışmaya başladı. Kameraman "Michael Ballhaus" ile birlikte çektiği ilk deneme filmi olan "Das filmende Klassenzimmer" başarılı olunca ikinci film denemesini 1997 yılında Jackie Chan'in filmi (Who am I?)'da yardımcı yönetmen olarak yaptı. Daha sonra 1994-2006 yılları arasında 7 adet film çekti. Alman televizyon kanalı "ProSieben" için çektiği ve "Türkiz Talay"ın başrolünü oynadığı Alles getürkt! (Her şey Türkleştirildi!) filminde ismi Almanya çapında duyuldu.







Bolşoy Tiyatrosu

Bolşoy Tiyatrosu (Rusça: "Большой театр", "Bol'şoy Teatr", Büyük tiyatro) Moskova'da bulunan tarihi bir tiyatrodur. Opera ve bale gösterileri için, ünlü mimar Joseph Bové tarafından tasarımı yapıldı.

Ruslar bu ikonik yapılarını 100 rublelik banknotlarının üzerine de taşımışlardır. Banknotların ön yüzünde Bolşoy Tiyatrosu'nun sütunlu girişi ("portico") üzerinde yer alan "quadriga" heykeli, arka yüzünde ise tiyatronun ön cepheden görüntüsü yer almıştır.

Topluluk 1776'da Prens Pyotr Urusov ve Michael Maddox tarafından kuruldu. Çalışmalarını önce özel bir evde yapıyorlardı ama 1780'de Petrovka Tiyatrosu'na geçtiler, oyunlar ve operaları üretmeye başladılar. Günümüzdeki Bolşoy binası, 1805'de yanan Petrovka Tiyatrosu meydanına 1824'de inşa edildi.




Hikmet Onat

Hikmet Onat, (d. 1882, İstanbul - ö. 13 Mart 1977, İstanbul), Türk ressam.

Empresyonist akımın Türkiye'deki devamcılarından olan Hikmet Onat, Türk resim tarihinin büyük ustalarındandır. Bir asra yaklaşan yaşamında ancak bir kere sergi açabildi.

İlk öğreniminden sonra, Heybeliada Deniz Harp Okulu'nu 1903 yılında bitirdi. Bir süre güverte subayı olarak görev yaptı. Ruhi Arel ile birlikte Sanayi-i Nefise Mekteb-i Alisi’nde resim derslerine devam etti. Bahriye fotoğrafçısı Ali Sami Bey'in yanında çalıştı. Bahriye'den ayrılarak 1905 yılında İstanbul Sanayi-i Nefise Mektebi'ne girdi (Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi). 1908’de Osmanlı Ressamlar Cemiyeti ve Güzel Sanatlar Birliği’nin kurucuları arasında yer alarak sergilerine katıldı. Mezuniyetinden sonra, 1910 yılında açılan Avrupa sınavlarını kazandı, burslu olarak Paris’e gitti. Paris Güzel Sanatlar Akademisi'nde Fernand Cormon Atölyesi'nde dört yıl çalıştı. I. Dünya Savaşı'nın çıkması üzerine yurda döndü ve Mekteb-i Sultani’de (Galatasaray Lisesi) resim öğretmenliği görevine başladı. Müdür Halil Ethem’in isteği üzerine Sanayi-i Nefise Mektebi’ne geçti. Varnia Zarzecki’nin yerine hazırlık sınıfı hocalığına, ardından da atölye şefliğine atandı.

1914-1918 yılları arasında, Harbiye Nazırı Enver Paşa’nın desteklediği Şişli Atölyesi’nde diğer 1914 kuşağı sanatçıları gibi savaş ve asker konularında resimler yaptı.

1922 yılında Güzel Sanatlar Cemiyeti'ne kurucu üye olarak katıldı. 
1939 yılında Halkevleri aracılığıyla düzenlenen “Yurt Gezileri””nde Bursa’ya gitti.

Yapıtları Devlet Resim ve Heykel Sergileri'nde yer aldı. 1973 ve 1974 yıllarında üst üste çalışmaları ödüle değer görüldü. İlk ve son sergisini ölümünden birkaç ay önce açan sanatçı, 13 Mart 1977’de İstanbulda öldü.




Fredric March

Fredric March (31 Ağustos 1897 – 14 Nisan 1975) iki kez Oscar, iki kez Tony ödülü sahibi ABD'li sinema ve tiyatro oyuncusu. 1951 yılında Death of a Salesman Venedik Film Festivali'nde En İyi Erkek Oyuncuya verilen Volpi Kupasını (Volp, Cup) kazanmıştır. Bu filmiyle Altın Küre'de almıştır.





Çizim

Çizim ya da desen, pek çok farklı araçla çeşitli yüzeylerin üstüne yapılan iki boyutlu biçimlemeleri içeren görsel sanattır. Bu tabir, görsel bir etki yaratmak amacıyla yapılmış çizgi resimlerin tümünü kapsar.

Çizimle uğraşan sanatçılar çizer, çizimci ya da teknik ressam olarak adlandırılır. Çizimcilerin kullandıkları araçlar arasında kurşun kalem, dolma kalem, tükenmez kalem, mürekkep, pastel boya vb. çizim araçları bulunabilir.





Liliya Brik

Liliya Yurevna Brik (Lili ya da Lily'de denilir, Rusça: "Лиля Юрьевна Брик"; 1891 - 4 Ağustos 1978) daha çok Vladimir Mayakovski'nin esin kaynağı olarak bilinir. Elsa Triolet'in ablası ve Osip Brik'in eşidir. Pablo Neruda onun için "Rus avantgardın esin perisi" olarak söz eder. İsminin baş harfleri Rusça "любовь" ("sevgi") kelimesinin ilk üç harfini oluşturur.

Müzik öğretmeni ve hukukçu bir Yahudi ailenin çocuğu olarak 1891'de Moskova'da Liliya Kagan (Лиля Каган) adıyla doğdu. İki kardeş çok iyi derecede Almanca ve Fransızca biliyorlardı ve piyano çalıyorlardı. Liliya, Moskova Mimarlık Akademisini bitirdi.

Kız kardeşler,güzellikleriyle ünlüydü. Onların portreleri Alexander Rodchenko, Alexander Tyshler, David Shterenberg, David Burlyuk, Fernand Léger, Nadezhda Léger Hodasevich, Gary Blumenfeld tarafından ve daha sonra da Henri Matisse ve Marc Chagall tarafından yapıldı. 1912'de Liliya'da, fütürist şair ve şiir eleştirmeni Osip Brik'le evlendi.

1915 yılında arkadaş olmak amacıyla fütürist şair ve grafik sanatçısı Vladimir Mayakovski'yi evlerine davet etti fakat O Liliya'ya aşık oldu. Rus İç Savaşı, I. Dünya Savaşı ve 1920'li yıllarda onların aşk macerası sürdü ve herkesin dikkatini üzerine çekti. Çünkü henüz Liliya eşinden ayrılmamıştı.

Haziran 1915'ten sonra Mayakovski yazdığı lirik şiirleri Liliya Brik'e (1920'lerde Tatyana Yakovleva istisnası dışında) adadı. Bunların içerisinde Pantolonlu Bulut, Omurga'nın Flütü, Bunun Hakkında, Lilişka! gibi şiirler vardır.
1918'de Mayakovski "Закованная фильмой" filminin senaryosunu yazdı ve Liliya ile birlikte oynadılar. Film özel bir film şirketi olan Neptün tarafından yapıldı, birkaç deneme çekimi dışında kayboldu. 1980 yılında Gianni Totti bir filminde bu parçaları kullandı.

1926 y