a Bondarenko

Alyona Volodymyrivna Bondarenko (Ukraynaca: "Альона Володимирівна Бондаренко", d. 13 Ağustos 1984), Ukraynalı tenisçi. Tenisçi Kateryna Bondarenko'nun ablasıdır. 25 Mayıs 2009 itibarıyla klasmanda 28. sıradadır.






M151 MUTT

M151 MUTT Kore Savaşı sırasında çok başarılı olan M38 and M38A1 jeeplerinin 1959 ile 1982 yılları arasında üretilen modelidir. 1999 yılına kadar bazı M151A2 modeli araçlar ABD Ordusunda hizmetlerine devam etmiştir. M151 serisi araçlar II. Dünya Savaşı sırasında üretilen MB/GPW, M38 ve M38A1 serisi araçlara nazaran orduda çok daha uzun yıllar hizmet vermiştir.

1951 yılında Ford Motor Company ABD Ordusunun açtığı 1/4 ton 4x4 İngilizce Military Utility Tactical Truck (kısaca MUTT) (Türkçesi Çok Amaçlı Askeri Taktik Aracı) ihalesini kazanmıştır. Bu araçlar ordu tarafından Kore Savaşında kullanılan M38 ve M38A1 modellerinin yerini alacaktı.
M151 'MUTT' tasarımı Birleşik Devletler Ordonat Kamyonet ve Otomobil Komutanlığı gözetiminde sürdürüldü. Çalışmalara 1951 yılında başlandı ve 1950li yıllarda içerisinde birçok deneme aracı üretildi.

Bununla beraber kendisinde önceki modellere benzeyen basit hatları ve aynı ölçülere sahip olsa da M151 gerçekte tamamiyle farklı bir tasarıma sahipti.Bu farklılıklar sırasıyla şunlardı:
İlk olarak kendinden önceki jeepler gibi araç içerisinde dört kişilik mürettebat (buna şoförde dahil) ve bunlara ait teçhizat için yer bulunmaktaydı. Ancak kendinden önceki jeeplerin aksine şasesi farklı çelik çerçevelerin civatalanması yerine tek bir parçadan oluşan monokok bir yapıya sahipti. Bu sayede M151 hem yerden daha yüksekte duruyor aynı zamanda ağırlık merkezi yere daha yakın bulunuyordu. Kendinden önceki jeepler ile aynı ağırlığa sahip olmasına az da olsa uzun, geniş ve içi daha ferahtı.

İkinci olarak araçta kullanılan yeni teknoloji ise süspansiyon sistemindeydi. Üzerinde sarmal yaylı ve her biri birbirinden bağımsız olarak çalışan süspansiyonlar bulunuyordu. Bu süspansiyon araca daha fazla sürat yapma, yol haricinde daha rahat manevra yapma şansı ve mürettebata çok daha fazla konfor sağlıyordu.

Üçüncü olarak savaş zamanı dışında üretildiğinden tasarımcıların aracı geliştirmeye yetecek zamanı bulunuyordu. Bu sayede aracı çok daha basit tasarlayan mühendisler sayesinde herhangi bir hasar durumunda araç düz veya yıldız tornavida, ½ inçlik anahtar ve biraz kablo yardımı ile kolayca tamir edilebiliyordu.

M151in tasarımı ve geliştirilmesi her ne kadar Ford firması tarafından yapılmış olsa da daha sonra üretilen M151A2 modeline ait anlaşmaları Kaiser Jeep ve AM General Corp firmaları kazanmıştır.

Üzerinde herhangi bir aksesuar olmadan teslim edilen araçlara daha sonra iletişim cihazları takılıyordu. Özel olarak geliştirilen anten bir tampondan diğerine doğru yay şaklinde takılıyor ve VHF bandı radyo sinyallerini kullanıyordu.

İlk olarak Vietnam Savaşı sırasında görev alan MUTT lar 1980'li yıllar sonuna kadar Amerikan Otrdusunun her türlü harekatında aktif görev aldı. Daha sonra yerini Humvee araçlarına bıraktı. Bununla birlikte kendisinden çok daha büyük ve ağır olan Humvee araçlarına nazaran MUTT un bazı avantajlarıda bulunuyordu. Örneğin C-130 kargo uçağının içine sığacak veya CH-53 ağır nakliye helikoteri ile taşınabilecek kadar hafifti. Bu sebepten Birleşik Devletler Deniz Kolordusu 1999 yılına kadar M151 FAV (Fast Attack Vehicle Türkçesi→ Hızlı Saldırı Aracı) modelini ( örneğin Kosovada, 3/8 BLT, 26 MEU) kullanmıştır. Günümüzde halan kolordu bünyesinde bu araçlardan bulunmaktadır.

M-151 serisine ait birçok araç 15 farklı NATO ülkesine satılmıştır. Bunlar haricinde Lübnan, İsrail, Filipinlerde bulunmaktadır.Sonuç olarak dünya çapında 100 ülkede bu araç kullanılmaktadır.

Araç sivil amaçlı olarak satılmadı. Bunun en önemli sebep aracın federal karayolu kanunlarına uymamasıydı. Çünkü araç bazı kazalarda yoldan çıkarak devrilmişti. Buna sebep olarak birbirinden bağımsız olarak çalışan süspansiyon sistemi suçlanmıştır. Her ne kadar bun kazaların çoğu sürücü hatasından kaynaklansa da asıl sorun performansı arttırılan aracın tamamiyle buna hazırlanmamasıydı. Ama sonuçta yine suçlanan süspansiyonlar oldu. Yüksek hızlarda arkası boş olarak ilerleyen aracın arka süspansiyonları aracı gereğinden fazla zıplatmakta ve bu yüzden direksiyon kontrolü kaybolmaktaydı. Çözüm olarak sürücü arabanın arka koltukların altına mühimmat sandıkları yerleştirmekteydi.

Bu sorun yeniden tasarlanan arka süspansiyonlar takılan M151A2 modelinde tamamiyle ortadan kaldırılmıştır. Buna rağmen sosyal sorumluluk ve politik baskılardan ötürü ABD Sasunma Bakanlığı M151 serisi arabaların otoyolda kullanılamayacağını belirtmiştir.







Alcatraz Adası

Alcatraz Adası (İngilizce: Alcatraz Island), 1861-1963 yılları arasında cezaevi olarak kullanılmış bir adadır.

San Francisco Körfezi'nde sahile 2,4 km uzaklıkta 9 hektar alana yayılmış olan Alcatraz Adası, ABD'nin en ünlü hapishanelerinden biri olma özelliğini taşıdı.

Önceleri İspanyol'ların yönetiminde olan ada, "La Isla de los Alcatraces" (Pelikanlar Adası) adını taşımaktaydı. 1848 yılında ABD yönetimine geçen ada, bir süre San Francisco'nun savunması için askeri amaçlarla kullanıldı. 1868 yılında yapılan, yerli isyancıların önderlerinin tutulduğu hapishane, Alcatraz adasının gelecekteki rolünü de belirleyecekti. Ek binalarla giderek büyüyen cezaevi,1 Ocak 1934 tarihinde federal hapishaneye dönüştürüldü. Disiplinin sıkı tutulması amacıyla yeni hükümlü alınmayıp, diğer cezaevlerinden tehlikeli hükümlüler buraya nakledildi. 1934 Haziran'ında çeşitli yerlerden 196 tutuklu ve hükümlü bu kaçılması çok zor olan adaya taşındı.

Alcatraz Adası, birçok ünlü suçluyu "ağırlamıştır". Bunlardan bazıları; Al Capone, Doc Barker, "makineli tüfek" George Kelly, "kuş adam" ya da Alkatraz Kuşçusu olarak bilinen Robert Franklin Stroud, Bonnie ve Clyde ikilisinin şoförü Floyd Hamilton ve Alvin Karpis gibi isimlerdi.

Hükümlülerin sayılarla isimlendirildiği Alcatraz'da çok basit temel gereksinimler dışında hiçbir ayrıcalık yoktu. Cezaevi kitaplığından yararlanmak için bile en az beş yıl sorun çıkarmayan bir mahkûm olma şartı aranıyor, aşırı akıntıyla çevrili adadan kaçışın çok zor olduğu hapishane koşulları, esir kamplarına benziyordu. Sığınma yeri, yemek, kıyafet ve sağlık yardımının dışında hiçbir şey verilmiyordu. Çoğu mahkûm, günün 23 saatini hücresinde geçiriyordu. Ancak fırsat gelirse, dışarıya -temizlikçi olarak- bir saat kadar çıkabiliyorlardı. Ana binada kapılar ve pencereler, demir parmaklıklarla kapalıydı. Burada ve gözetleme kulesinde silahlı görevliler vardı. Adanın etrafı ise soğuk körfez suları ve bolca köpekbalığı ile çevriliydi. Şu sıralar turistik mekan durumunda olan Alcatraz’dan 14 adet kaçma girişimi olmuştur.

14 Kaçma girişiminden birkaçı;

İlk Kaçma Olayı 27 Nisan 1936′da, Joe Bowers, görevi gereği çöp yakarken, adanın sınırındaki çite tırmanmaya başladı. İnmesi için yapılan ikazları reddedince, gözetleme kulesinden bir görevli tarafından vuruldu ve 20-30 metre yüksekten aşağıya düştü. Ağır yaralandı ve öldü.

16 Aralık 1937′da, Theodore Cole ve Ralph Roe, endüstri binasında hasır bölümünde çalışıyordu. Bir ara, penceredeki demir parmaklıkları törpüleyip kestiler. Oradan kaçıp, San Francisco Körfezi’nde kayboldular. Bu teşebbüs, şiddetli bir fırtına sırasında yapılmıştı ve körfezin dalgaları hızlı ve sertti. Çoğu kişi onların öldüğüne inanıyor.

14 Nisan 1943′te, James Boarman, Harold Brest, Floyd Hamilton ve Fred Hunter, endüstri binasında, iki görevliyi rehin aldılar. Pencereden kaçtılar. Görevlilerden biri, diğer görevlileri uyarabildi. Adadan uzaklara doğru yüzmekte olan Boarman, Brest ve Hamilton’a ateş açıldı. Hunter ve Brest tutuklandı. Boarman vurulmuştu ve görevliler ona ulaşamadan denizin derinliklerinde kayboldu. Cesedi bulunamadı. Başlarda, Hamilton’un denizde kaybolduğu sanılıyordu. Her nasılsa, iki gün boyunca sahil seridinde bir kayanın arkasında saklanmış. Hamilton endüstri binasına geri dönünce, görevliler tarafından yakalandı.

21 Mayıs 1941′de, Joe Cretzer, Sam Shockley, Arnold Kyle ve Lloyd Barkdoll isimli 4 mahkûm, endüstri binasında çalışırken, görevlileri etkisiz hâle getirip rehin aldılar. Sonra demir parmaklıkları kesmeye çalışsalar da başaramadılar. Görevlilerden Paul Madigan(sonradan Alcatraz’ın 3. müdürü olan kişi), onları kaçamayacaklarına ikna etti. Onlar da teslim oldular.

31 Temmuz 1945′te, en dahice planlardan birini, John Giles, -askeri kıyafetlerin taşındığı- limanda çalışma avantajını kullanarak yaptı. Sonunda askeri üniformalardan bir tanesini yürüttü. Üniformayı giyerek, sakin bir şekilde, denize gemi indiren askerlerin yanına gitti. Gemiye usulca bindi. Kaybolduğu hemen anlaşıldı. Fakat gemi hareket etmişti. Ama ne yazık ki; gemi, Giles’in umduğu San Francisco’ya değil, bir başka adaya gidiyordu. Giles, karaya ayak basar basmaz, polisler tarafından yakalanarak Alcatraz’a geri gönderildi.

11 Haziran 1962′de, Clint Eastwood’un ‘Alcatraz'dan Kaçış’ filmiyle şöhreti yakalayan bir kaçış olayı gerçekleşti. Bu çok ilginçti. Frank Morris, John ve Clarence Anglin kardeşler, sessizce ve kimseye fark ettirmeden hapishaneden kaçtılar. Şöyle ki; ‘Prison Break’ isimli popüler dizideki gibi burada da hücre duvarında bir delik açıyorlar ve bu delik, bitişinde demir parmaklıklar olan bir koridora çıkıyor. Yol hazır, Fark edilmemek için de, kendi maketlerini yapıyorlar. Hem de gerçek saçlarını da kullanarak. Yatağa yatırıyorlar maketleri, üstlerini de örtüyorlar. Koridordan havalandırmaya tırmanıyorlar. Buradaki demir çubukları büküp, çatıya çıkıyorlar. Su borularına tutunarak aşağıya iniyor ve kayıplara karışıyorlar.

Bugün bile Frank,John ve Clarence`a ne olduğu belirsizdir.

Adanın cezaevi olarak kullanıldığı süre içinde 29 yılda 34 mahkûm 14 ayrı kaçma girişiminde bulundu. 23'ü yakalandı, ikisi boğularak, sekiz hükümlü öldü, yakalanamayan sadece beş kişi kaldı.

1946 yılında yaşanan isyan girişimi kanlı bastırıldı: iki gün süren çatışmalarda üç hükümlü, iki güvenlik görevlisi öldü, 18 görevli yaralandı