Trebonius komutasındaki süvarilerin hızlı cevabı durumu kurtarmalarını sağlamıştı. İç duvar da saldırıya uğramıştı ancak Vercingetorix'in adamlarının doldurmak zorunda kaldıkları hendekler sürpriz bir saldırı olmasını engellemişti. Bu kez Roma ordusu için şartlar gittikçe kötüleşmeye başlamıştı. Kendileri de kuşatılmış olduğundan yiyecek karneye bağlanmıştı ve askerler fiziksel olarak tükenmenin eşiğine gelmişti.

Ertesi gün 2 Ekimde, Vercingetorix'in kuzeni Vercassivellaunus, 60,000 kişiyle Sezar'ın gizlemeye çalıştığı, ancak Galyalılar tarafından keşfedilen, tahkimatın zayıf bir noktasına (planda daire içine alınan bölüm) odaklanan büyük bir saldırı başlattı. Bu bölge sahip olduğu doğal engeller nedeniyle tahkimat kurulmasına izin vermemişti. Saldırı Vercingetorix'in birliklerinin iç tahkimata her açıdan yaptığı saldırı ile eş zamanlıydı. Adamlarının cesaretine ve disipline güvenen Sezar hatların tutulmasını emretti. Kenedisi de Lejyonlar boyunca dolaşarak askerlerini yüreklendirmeye çalıştı. Labienus'un süvarileri tahkimatların yıkıldığı yerlerin savunmalarına destek olmaya gönderildi. Artan baskı karşısında Sezar iç tahkimattan bir karşı-saldırı yapmak zorunda kaldı ve Vercingetorix'in güçlerini geri püskürtmeyi başardı. Bu kez Labienus'un savunduğu bölüm düşmenin sınırına gelmişti. Sezar umutsuz bir yöntem düşündü ve 13 süvari kohortu (yaklaşık 6,000 adam) ile 60,000 kişiden oluşan Galyalı destek ordusuna arkadan saldırdı. Bu saldırı hem saldıranları hem de savunanları şaşırtmıştı. Liderlerin risk altında olduğunu gören Labienus'un adamları eforlarını ikiye katladılar ve kısa süre sonra Galyalıların panikleyerek geri çekilmeye çalıştıkları görüldü. Antik savaşların diğer örneklerinde olduğu gibi düzensiz olarak geri çekilmeye çalışan bir ordu disiplinli Romalılar için kolay bir ava dönüşüyordu. Geri çekilen Galyalılar kılıçtan geçirildi ve Sezar'ın "Commentarii de Bello Gallico" adlı eserinde de işaret ettiği gibi Galyalıları mutlak bir yok edilmeden romalı askerlerin bitkinliği kurtardı.

Alesia'da ise Vercingetorix yardım birliklerin yenigiye uğratılmasına şahit olmuştu. Hem açlık hem de moral çöküntüsü nedeniyle son bir savaşla teslim olmak zorunda kaldı. Ertesi gün Galyalı lider silahlarını Sezar'a teslim etti ve böylece Alesia kuşatmasına son verildi.

Vercingetorix tutsak alındı ve beş yıl boyunca hapiste bir gün Sezar'ın zafer alayında halka gösterilmeyi bekledi. Esir alınan ve bir törende halka gösterilen diğer düşman liderlerinde olduğu gibi bir süre boğularak öldürüleceği Tullianum'a (Mamertine hapishanesi) konuldu.







Şişman Karl

Şişman Karl (Latince: "Carolus Pinguis"; Fransızca: "Charles le Gros"; İngilizce: "Charles the Fat") (d. 13 Haziran 839, Doğu Francia - ö. 13 Ocak, 888 Donaueschingen) 881-888 döneminde III. Karl adı ile Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu imparatoru olmuştur. Ludwig Alman ve karısı "Hemma"'nin en genç oğlu idi ve böylece ilk Kutsal Roma İmparatoru olan Şarlman'in büyük-torunu idi. Tek bir birleșik Karolenj İmparatorluğu üzerinde hüküm süren son imparatordur.

Hayatı boyunca Şişman Karl büyük dedesi Şarlman'in kurduğu imparatorluk içinde bulunan çeşitli alt krallıklar için kral veya kral naibi olarak hüküm sürmüştür. 876'dan itibaren önce 882'ye kadar Dazlak Karl ile ortak olarak; 882'den sonra tek kral olarak 887'de tahttan indirilmesine kadar Doğu Francia Kralı veya Alemannia Kralı olarak hüküm sürmüştür. 12 Şubat 881'de Roma'da Papa VIII. İoannes tarafından Kutsal Roma İmparatoru olarak imparatorluk tacı giydirildi ve 17 Kasım 887'e kadar imparatorluk yaptı. 20 Ocak 882'den itibaren büyük kardeşi (Dazlak Karl'in ikinci oğlu olan) III. Ludwig'in hüküm sürdüğü Saksonya ve Bavyera krallıkları üzerine kral olup bunları daha önce kendine ait olan Doğu Francia Krallığı'na katıp, birleşik "Doğu Francia Krallığı" Kralı olarak hüküm sürmeye başladı. Haziran 885'de ağabeyi olan II. Carloman'a inme inip onun idare gücünü kaybetmesinden sonra, onun İtalya Krallığı üzerinde kral naibi olarak da 887'ye kadar görev yaptı. Böylece Şarlman'ın kuruduğu Karolenj İmparatorluğu'nun tümünü yönetmeye başladı.

Fakat bu birleşik Karolenj İmparatorluğu üzerinde hükümdarlığı uzun sürmedi. Kasım 887'de kuzeni (II. Carloman'in oğlu) olan Arnulf Karintiyalı devletin asillerinin komplosunun başında olarak başarılı devlet darbesi yaptı. Tribur'da toplanan Diet meclisinde Șisman Karl, Doğu Francia Krallığı; muhtamelen İtalya Krallığı ve Batı Francia (Lotharingia) Krallığı'dan feragat etmek zorunda kaldı.

Şişman Karl yeğeni Arnulf Karintiyalı'yı telin etmekle beraber, barışçıl bir şekilde emekliliğe çekilmeye zorlandı. Yeğeni Arnufl ona inzivaya çekilebileceği Swabia'da kraliyet villası ve birkaç malikane bağışladı. Bundan yaklaşık iki ay sonra da 13 Ocak 888'de Şişman Karl Donaueschingen'deki kraliyet villasında ölduü. Cesedi törenle Konstanz Gölü üzerindeki Reichenau Adası'na defnedildi.

Şişman III. Karl modern tarihçiler tarafından uyuşuk ve yeteneksiz bir hükümdar olarak kabul edilmektedir. Hükümdarlığı boyunca arka arkaya hastalık geçirmiş ve bu dönemlerde gayet pasif kalmıştır. Epilepsi hastalığından da müztarıp olduğu ve zaman zaman sara nöbetleri geçirdiği bilinmektedir. Yönetim döneminde Batı Francia arazilerine sık sık Viking akınları yapılmış ve kıyı arazilerine Vikingler yerleşmişlerdir. Şişman III. Kral bu çapulcu Vikinglere iki defa yüksek parasal tazminat vererek onların ganimet için yaptıkları akınları durdurmalaranı sağlamıştır. Bunlardan birinde 886'da Vikinglerin Paris kuştamasını kaldırmalarını sağlamıştır. Modern tarihçilerin bu gayet tenkitçi görüşlerine karşılık yaşadığı dönemde hazırlanmış kronik-tarihler; halk ve kamu oyu onun devlet idaresini hiç negatif olarak görmemiştir.

Şişman III. Karl tek bir birleșik Karolenj İmparatorluğu üzerinde hüküm süren son imparator olmuşdu. Ölümünden sonra imparatorluk bundan sonra hiçbir dönemde birleştirilemeyen beş takip edici bağımsız krallığa bölünmüştür.

Karl, ilk Doğu Francia Kralı olan II. Ludwig (Alman)'ın üç oğlundan en genciydi, annesi Welf hanedanından Emma'dır. Bebekliğinde doğaüstü bir olaya tesadüf edildi. Vaftiz için kilisenin sunağına götürülmeden önce ağzında bir köpürmenin olduğu söylenir. Bu bir şeytan çarpoması işareti olarak tefsir edildi. Bu babasında ve kendisinde büyük bir etki yarattı. Bu nedenle Karl gayet dindar olarak büyütüldü ve bir kronik-tarihinde

"Çok Hıristiyan bir prens, Tanrıdan korkan, Tanrının bütün emirlerini kalbinde tutan, kilisenin emirlerine çok dindarca itaat eden, sadaka vermede cömert, duayı ve ayini sürekli uygulayan, tanrının övgüsünü kutlamada daima şevkli " 

olarak tanımlanmaktadır.

859 yılında, Karl Breisgau Kontu yapıldı. Önce 863 yılında gayet isyankar olan büyük kardeşi II. Carloman) babalarına karşı isyan etti. Sonraki yıl ortanca kardeşi olan Ludwig de isyan ederek Carlomann'ın isyanına katılıp onu takip etmeye başladı. Çok geçmeden en küçük kardeş olan Karl da kardesleri ile birleşti. II. Carloman'a Bavyera'da yardımcı krallık yetkisi verildi. 865 yılında İmparator II. Ludwig topraklarını kendi varislerı olan üç oğlu arasında bölmeye zorlandı. Bavyera Carloman'a gitti, Saksonya, Franconia ile ve Thuringia) Ludwig'e gitti, Alemannia (Swabia ile Rhaetia) Karl'a verildi. Lotharinya ise daha genç iki kardeş arasında bölündü.

875 yılında İmparator II. Ludwig Alman (ayrıca İtalya Kralı'ydı) öldüğünde Batı Francia Kralı Dazlak Karl İtalya yarımadasıni istila etti ve kendi kendisine taç giydirerek kendini Karolenj İmparatoru ilan etti. İlk olarak Ludwig (Alman) ve daha sonra Carloman kendisi Berengar (İtalya) komutası altında İtalyan kuvvetlerini içeren orduları İtalya Krallığına sahip olmak için gönderdiler. Bunlar, Dazlak Karl'ın 877 yılında ölümüne kadar başarılı değildiler.

876 yılında İmparator II. Ludwig öldü. II. Ludwig'in mirası Ries'de yapılan konferansdan sonra planlandığı gibi bölüşüldü. Şişman Karl Lothariniya'dan planlandığından daha az pay aldı. Şişman Karl'ın Almanya'daki hükümdarlığının 876 yılında bu bölşülen mirası eline geçirdigi tarihte başladığı kabul edilir.

Dindar Ludwig''in oğlu olan Karolenj İmparatoru olan babası II. Ludwig'ın ölümünden sonra Şişman Karl dahil üç oğlu birbirleriyle anlaşarak babalarından kendilerine miras olarak kalan arazileri bölüştüler. Bu bölüşme üzerinde gayet barışçıl olarak davrandılar ve bibirleriyle savaşa ve hatta ciddi mücadeleye bile girişmediler. Bu kardeş kavgasız ülke bölüştürülmesi erken Orta Çağlar Avrupa tarihinde ender görülür bir olay olmuştur.

877'de "II. Ludwig Alman"'in ikinci oğlu olan Carloman amcası Dazlak Şarl'in ölmesi ile Batı Francia Krallığı kralı oldu. "II. Ludwig Alman" kralı olduğu Lotharingia krallığını üçe böldü ve arazilerinin üçte birini Şişman Karl'a; diğer üçte birini II. Carloman'a verdi ve üçüncü üçte bir hisseyi kendi elinde tuttu. 878'de II. Carloman kendine verilen üçtebir hisseyi tekrar babası "II. Ludwig Alman"'a geri verdi. "II. Ludwig Alman" da eline geçcen bu araziyi eşit olarak kendisi ve oğlu Şişman Karl arasında paylaştırdı. 879'da II. Carloman'a bir inme inip gücünü kaybetti ve yönettiği arazileri diğer iki kardeşi arasında adilce bölüştürdü ve III. Ludwig'e Baverya'yı ve Şişman Karl'a İtalya'yi verdi. Şişman Karl bu tarihten sonra "İtalya"' Kralı olarak hüküm sürmeye başladı. 886'ya kadar hükmu altından bulunan tüm arazileri yaşadığı İtalya Krallığı arazilerinden yönetmeye başladı.

Provance arazileri 863'den beri hukuken İtalya Krallığı sınırları içinde bulunmaktaydı. Ayaklanan "Boso Provanslı meșru olmadan bu arazileri eline geçirmişti. 880'da ŞişmanKarl ordusu ile birlikte III. Ludwig ve II. Karloman orduları birbirine katıldı ve müşterek ordular ile Ağustos-Eylül döneminde ayaklanmacı "Boso Provanslı"'nin komuta ettiği Vienne kalesini kuşatmaya başladılar. Bu birleşik kuşatma başarılı olmadı. Ağustos 882'de İtalya Kralı olarak Şişman Karl, Auton Kontu ve Burgundi Dükü olan "Richard Burgundili"'ye ordusu ile Vienne şehrini ele geçirme izni verdi. Bu şehir Eylül 882'de bu kuşatm