laştığı bir şey olması durumunda, her zaman 50 ile 100 arasında öyle bir k sayısı olacaktır ki % k, % (100 - k) katılımcı tarafından paylaşılmış olsun. Fakat k, eşit dağılım olan 50'den, küçük sayıda katılımcının kaynakların neredeyse tamamına sahip olduğu 100'e kadar değişebilir. 80 sayısı ile ilgili özel bir durum yoktur, fakat çoğu sistemde dağılımda dengesizliğin orta noktası olan bu civarda bir k değeri görülür.

Pareto ilkesi, aynı ekonomist, Vilfredo Pareto, tarafından ortaya konulan Pareto verimliliği ile sadece yüzeysel olarak ilgilidir. Pareto her iki kavramı da nüfustaki gelir ve zenginlik dağılımı bağlamında geliştirmiştir.

Başlangıçta gözlenenler gelir ve zenginlik ile bağlantılıydı. Pareto, İtalya'nın % 80 zenginliğinin nüfusun % 20'ne ait olduğunu fark etti. Daha sonra diğer ülkelerdeki araştırmaları inceledi ve benzer bir dağılımın olduğunu şaşkınlıkla gözlemledi.

Güç yasası ilişkisinin büyüklükle değişmeyen doğası nedeniyle, bu ilişki gelir sınıflarının diğer altkümelerinde de geçerlidir. Dünyanın en zengin on insanını bile düşünsek, görüyoruz ki en yüksek üçü (Warren Buffett, Carlos Slim Helú ve Bill Gates) diğer yedisinin toplamı kadar mal varlığına sahiptir.

'Şampanya bardağı' etkisi adı verilen, eşitsizliği gözle görülebilir ve anlaşılabilir şekilde ortaya koyan eğri, dünyanın gelirinin % 82.7'sini kontrol edenlerin nüfusun % 20'sini oluşturduğunu ortaya koyan ve küresel gelirin dağılımının büyük dengesizliğini gösteren 1992 Birleşmiş Milletler Gelişme Programı Raporu'nda yer almaktaydı.

Pareto İlkesi aynı zamanda ABD'deki artan ekonomik eşitsizliğin 'beceri-önyargılı teknik değişim' ile ilişkisini vurgulamak için kullanılmaktadır - yani gelir artışı yeni teknolojilerden ve küreselleşmeden yararlanmak için gereken eğitim ve becerilere sahip olanların payına düşmektedir. Fakat, Paul Krugman "New York Times"'ta bu "80-20 yanılgısı"na, son 30 yıldaki ekonomik büyümenin yararlarının en büyük % 20'den çok en büyük % 1'de yoğunlaştığından yola çıkarak "doğru olduğu için değil, ama rahatlatıcı" diyerek izin vermiştir..

Pareto İlkesi ayrıca diğer önemsiz konular için de geçerlidir: biri düşünebilir ki en sevdiğimiz giysilerimizin % 20'sini zamanın % 80'inde giymekteyiz, hatta zamanımızın % 80'ini tanıdıklarımızın % 20'siyle geçirmekteyiz, v.s.

Pareto ilkesinin kalite kontrolde birçok uygulaması mevcuttur. bütüncül kalite kontrol ve altı sigma için anahtar araçlardan biri olan Pareto grafiği için temel oluşturur. Pareto ilkesi, taşımacılık ve mal saklama ve yenileme maliyetleri ile birlikte mal depolarının eniyileştirilmesi amacıyla yapılan tedarik işlemlerinde yaygın olarak kullanılan ABC-çözümlemesi ve XYZ-çözümlemesi için temel teşkil eder (Rushton "et al". 2000, pp. 107–108).

Bilgisayar biliminde ve elektromekanik enerji çeviricileri gibi mühendislik kontrol kuramında Pareto ilkesi eniyileme uygulamalarında kullanılır. (M. Gen & R. Cheng, Generic Algorithms and Engineering Optimisation. New York, Wiley, 2002)

Microsoft belirtmiştir ki en fazla raporlanan hataların ilk % 20'sini çözerek, hataların ve çökmelerin % 80'inin engellenmesi mümkündür.

Bilgisayar grafikleri konusunda Pareto ilkesi ışın-izleme amacıyla kullanılır: ışınların % 80'i geometrinin % 20'siyle çarpışır.

Pareto ilkesi 2007'nin en çok satanlarından Tim Ferriss tarafından yazılan "The 4-Hour Workweek"'in göze çarpan noktalarından biriydi. Ferriss, bir kişinin gelirinin % 80'inin oluşturan işlerinin % 20'sine odaklanmasını önerdi. Ayrıca en fazla soruna yol açan ve birilerinin en çok zamanını alan müşterilerin % 20'sinin def edilmesini önermekteydi.

Bu fikrin birçok alanda uygulaması vardır, ama genellikle yanlış uygulanır. Örneğin bir soruna bulunan çözüm için sadece durumların % 80'ine uyduğu için "80-20 kuralına uyar" diye düşünülürse hata yapılmış olur, aynı zamanda çözüm, kaynakların sadece % 20'sini gerektirmelidir.

Matematiksel olarak, yeterince büyük sayıda katılımcının paylaştığı bir şey için, her zaman % "k"'nın katılımcıların % (100 - "k") kadarı tarafından paylaşıldığı, 50 ile 100 arasında bir "k" sayısı olacaktır, fakat "k" değeri eşit dağılımdaki 50'den (örn. insanların % 50'sinin kaynakların % 50'sine sahip olduğu) çok küçük sayıda katılımcının neredeyse kaynakların tamamına sahip olduğu yaklaşık 100'e kadar değişebilir. 80 sayısıyla ilgili özel bir durum yoktur, ama çoğu sistem dağılımdaki dengesizlikte ortalamayı temsil eden bu aralıkta bir "k" değerine sahiptir.

Bu, Pareto dağılımının özel bir durumudur. Eğer Pareto dağılımındaki parametreler uygun seçilirse, sadece etkilerin % 80'i nedenlerin % 20'sinden kaynaklanmaz aynı zamanda bu % 80 etkinin en yüksek % 80'i de % 20 nedenin en yüksek % 20'sinden kaynaklanır ve bu böyle devam eder (% 80'in % 80'i % 64'tür, % 20'nin % 20'si % 4'tür, böylece bir "64-4 yasası" ortaya çıkar).

İş hayatında 80-20 sadece genel bir ilke için kısayoldur. Ayrı ayrı durumlarda, dağılım aynı şekilde 80-10 ya da 80-30 gibi de olabilir. (İki sayının toplamının % 100 olması gerekmez, çünkü bunlar farklı şeylerin ölçüleri olabilirler, örn. 'müşteri sayısı'na karşılık 'harcanan miktar'). Klasik 80-20 dağılımı eşit ölçekli eksenlere sahip log-log üzerine çizildiğinde eğrinin eğiminin -1 olduğu durumda ortaya çıkar. Pareto kuralları birbirini dışlayan değildir. Aslında 0-0 ve 100-100 kuralları her zaman doğrudur.

100'e toplamak hoş bir simetriye yol açar. Örneğin, eğer etkilerin % 80'i kaynakların en yüksek % 20'sinden geliyorsa, o zaman kalan % 20 etki daha düşük % 80 kaynaktan gelmektedir. Buna "birleşik oran" denir ve dengesizliğin derecesini ölçmek için kullanılabilir: 96:4 birleşik oranı çok dengesizken, 80:20 büyük ölçüde dengesiz (Gini indeksi: % 60), 70:30 ise orta düzeyde dengesiz (Gini indeksi: % 40) ve 55:45 sadece biraz dengesizdir.

Pareto İlkesi aynı zamanda ufak orman yangınlarında ve depremlerde de görülen "Güç yasası"nın bir gösterimidir. Geniş bir büyüklük menzilinde kendine benzerlik gösterdiği için Gauss Dağılımı fenomeninden çok farklı çıktılar gösterir. Bu gerçek, -örneğin- borsa hareket büyüklüklerinin Gauss ilişkisine uygun olduğu varsayılımıyla modellenen karmaşık finansal araçların sık çöküşünü açıklar.

“formula_1” gösterimi kullanılarak (örneğin : formula_2) ve formula_3ile birlikte, Gini endeksi "ve" Hoover endeksi gibi eşitsizlik ölçekleri hesaplanabilir. Bu durumda her ikisi de aynıdır. 

Theil endeksi adaletsizliklere değer biçmek için kullanılan bir entropi ölçeğidir. 50:50 dağılımlarda 0 değerini alır ve 82:18 Pareto dağılımında 1 değerine ulaşır. Daha yüksek adaletsizlikler 1'den yüksek Theil endeksine yol açar.







Kaf (harf)

Kaf veya Gaf ( ق ), Arap alfabesinin yirmi birinci harfi. İbranice muadili Kuf harfidir.

Ebced hesabındaki değeri 100'dür. Kamerî harflerdendir.
Kaf harfi sağdan ve soldan bitişebilen bir harftir.

Kaf (ق) sesi, dil kökünden çıkarılan çok kalın, son derece tok bir "ka" sesidir. Kalkaleli (yankılı) harfler grubundandır. Kuvvetli ve kalın bir sestir. Kalkale özelliği yüzünden Türkler (Osmanlı) tarafından genellikle "g" olarak yanlış telaffuz edilmektedir. Türki alfabeler içerisinde Tatarca’da ve Azerice’de bulunur. Bu sesin Türkçede karşılığı yoktur. Azerice, Tatarca gibi kimi dillerde Q harfi bu sesi göstermek için kullanılır. Anadolu Türkçesindeki gırtlağa yakın olarak çıkarılan ve gırtlaksı G'ye doğru kayan kalın K harfini gösterir. Örneğin: "Qomşu (Komşu)"... Bazı Türki dillerde ise yine kalın K sesine yakın olarak gırtlaktan çıkarılan kalın bir G sesini karşılar. İç Anadolu ve Doğu Anadolu ağızlarında yaygın olarak kullanılır. Azeri Türkçesinin resmi harflerinden birisidir. Örneğin: "Qadın (Kadın)" sözcüğünün okunuşu "Gadın" şeklindedir. Baştaki G sesi gırtlaktan ve kalın bir tonla söylenir. Kimi lehçelerde ise ve bu sese oldukça yakın olan kalın gırtlaksı bir K sesi olarak okunur ve söylenir.






Kef (harf)

Kef ( ك‎ ), Arap alfabesinin yirmi ikinci harfi. İbranice muadili Kaf harfidir.

Ebced hesabındaki değeri 20'dir. Kamerî harflerdendir.
Kef harfi sağdan ve soldan bitişebilen bir harftir.

Kef sesi, dil ortası ile yumuşak damaktan çıkarılır. Türkçedeki "ke" sesi gibidir fakat biraz daha keskindir. Kuvvetli ve ince bir sestir.




Erich Bey

Erich Bey (d. 23 Mart 1898, Hamburg, Almanya - ö. 26 Aralık 1943, Atlas Okyanusu), II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'nın muhrip filosu komutanı.

I. Dünya Savaşı sırasında donanmaya katılmış, torpido-bot komutanlığı yaptıktan sonra 1940'lı yılların başında kruvazör grubuna dahil olmuş, en son olarak da kruvazör kaptanı olmuştur. Donanma'da güvenilen bir subay olan ve manevraları ile Alman hafif ve cep zırhlılarının taktiklerinin belirlenmesinde önemli rolü olan, Oskar Kummetz'den sonra Tirpitz savaş grubuna komuta etmesi beklenen amiraldi.

Kuzey Burnu Deniz Muharebesinde "Scharnhorst" muharebe kruvazörünün komutanıydı. 26 Aralık 1943'te Kraliyet Donanması tarafından gemi batırılmış ve hayatını kaybetmiştir.




Lam (harf)

Lam ( ل‎‎ ), Arap alfabesinin yirmi üçüncü harfi. İbranice muadili Lamed harfidir.

Ebced hesabındaki değeri 30'dur. Şemsî harflerdendir.
Lam harfi sağdan ve soldan bitişebilen bir harftir.
Lam sesi dil ucunun iki yanının, üst-ön dişetlerine dokundurulması suretiyle çıkarılır. İnce bir sestir. Türkçedeki "Le" sesi gibidir.

Üzerinde işaret bulunan ڵ veya noktalı ڶ harfi Arapça Boşnak alfabesinde ve Sorani-Kürt alfabesinde ince L sesini göstermek için kullanılır. Bu harf Kiril alfabelerindeki Љ sesini karşılamak için üretilmiştir. Türkçede bu ayrımın gerçekleştiği çok az kelime bulunduğu için ince L sesi ayrıca için bir harf yoktur. Bunlar daha çok düzeltme işareti ile gösterilen sözcüklerde yer alırlar. Bu harfin yer aldığı kelimelerin tamamındaki L harfleri dilin ucunun damağa doğru çekilmesiyle çıkarılan ve normal L sesine göre biraz daha ince olan bir sesi gösterir: "Ḽâℓ̗ , Ḽâℓe, Rôℓ̗ , Gôℓ̗ "...





Mim (harf)

Mim ( م‎ ), Arap alfabesinin yirmi dördüncü harfi. İbranice muadili Mem harfidir.

Ebced hesabındaki değeri 40'tır. Kamerî harfler