inden biridir.

These Days, ABD'de her ne kadar Billboard 200'de ilk ona girip 1 milyonun üzerinde bir satış gerçekleştirerek RIAA tarafından platin plak ile ödüllendirilse de dünyanın geri kalanı özellikle Avrupa ve Asya'da yaptığı etkiyi ABD'de gerçekleştiremedi. Albümden yayınlanan single'lar başta İngiltere olmak üzere birçok Avrupa ülkesi ve Avustralya'da ilk ona girerken albümden ABD'de yalnızca bir hit çıktı. ""This Ain't A Love Song"" Billboard Hot 100'de ilk yirmiye girdi.

These Days, yayımlandığı dönemde grubun kariyerinin o güne kadarki en olumlu eleştirilerini almıştır. Özelikle yılın en çok beklenen albümü olarak nitelendirildiği İngiltere medyasının albüme gösterdiği reaksyon oldukça büyük olmuştur. İngiliz, "Q" dergisi, Cross Road ve Always'in Bon Jovi'nin Grunge grupları karşısında hayatta kaldığını onayladığını, These Days'in ise Michael Jackson'ı bir numaradan indirerek bu durumu pekiştirdiğini yazarak albüm için "Bon Jovi'nin müzikal kariyerinin en iyi 1 saati" yorumunu yapmıştır. Hey God, Lie To Me ve Something To Believe In şarkılarının albümün zirve noktaları olduğunu belirtmiştir.

"Allmusic" editörlerinden Stephen Thomas Erlewine ise, yıllar geçtikçe Bon Jovi'nin müzikal açıdan güçlendiğini, sadece şarkılar açısından değil grubun enstrumanlarında da geliştiğini ve bu yüzden de Bon Jovi'nin 90'ların ortasında hâlâ kariyerini sürdürebilmesinin sürpriz olmadığını yazmıştır.

These Days, İngiliz 'Q' dergisinin hazırladığı 1995 yılının en iyi albümleri sıralamasında Blur grubunun "The Great Escape" albümünün ardından ikinci sırada yer almıştır. Grup, İngiliz Hard Rock/Heavy Metal dergisi "Kerrang!"ın 1995 yılının sonunda gerçekleştirdiği ankette okuyucular tarafından en iyi albüm ve en kötü albüm de dahil olmak üzere aday olduğu bütün kategorilerde toplam 7 ödüle layık görüldü. These Days, 2006 yılında Classic Rock ve Metal Hammer dergilerinin hazırladığı 90ların En İyi 200 Albümü listesinde yer almıştır.

Bon Jovi'nin Keep The Faith albümü ile başlayan olgunlaşma süreci "These Days" ile devam etmekteydi. Nefesliler ,yaylılar, yardımcı klavyeli çalgılarla yoğunlastirdıkları müzikleri ve daha önceki Bon Jovi albümlerinde olmadığı kadar blues etkilerinin görülmesi ile These Days alışılmış Bon Jovi çigisinin dışına çıkmalarınıda sağlamıştı. These Days albümü şarkı sözlerinin etkisi ile en karanlık Bon Jovi albümü olarak grup tarihindeki yerini almıştır. Jon Bon Jovi, albümün şarkı sözlerinin karanlık ve karamsar olmasına rağmen albümü yaptıkları dönemde grup olarak kötü bir ruh hali içerisinde bulunmadıklarını belirtirken, Tico Torres ise ilerleyen yıllarda verdiği bir demeçte şu yorumu yapmıştı;

İki cd'den oluşan "These Days Special Edition" ise 1996 yılının Haziran ayında grubun Avrupa turunu desteklemek adına sadece Avrupa'da yayımlanmıştır. İlk cd 14 şarkıdan oluşan albümün orijinal sürümüdür. İkinci cd ise daha önce yayımlanmamış 8 şarkıyı içermektedir. Bunlardan Fields Of Fire grubun Keep The Faith albümü için yaptığı, Lets Make It Baby ise New Jersey albümü için yaptığı fakat albüme koymadıkları şarkılardandır. Willie Nelson şarkısı Crazy Tico Torres, Rolling Stones şarkısı Tumblin Dice David Bryan, Ron Miller şarkısı Heaven Help Us All ise Richie Sambora tarafından seslendirilmiş canlı kayıtlardır. I Don't Like Mondays grubun 25 Haziran 1995 tarihinde Londra'da Wembley Stadyumu'nda Bob Geldolf ile birlikte seslendirdiği Bomtown Rats şarkısının canlı versiyonudur. Diğer şarkılardan I Thank You Sam & Dave, Mr. Robinson ise Simon & Garfunkel şarkılarının canlı kayıtlarıdır.




Hasta (anlam ayrımı)


"Latincede":


"Sanskritçe":
"İspanyolcada":




Destination Anywhere

Destination Anywhere, Jon Bon Jovi'nin 17 Haziran 1997'de Mercury Records tarafından yayımlanan ikinci solo albümüdür. Albümün yapımcılığını "Eurythmics" grubundan "Dave Stewart" ile birlikte, Stephen Lironi ve Jon Bon Jovi'nin üstlenmiştir. Albümle aynı anda hazırlanan Jon Bon Jovi, Demi Moore, Whoopi Goldberg ve Kevin Bacon'ın başrolü paylaştığı Destination Anywhere adındaki kısa metrajlı film albümden şarkılar içermektedir. Film 1997 yılının Haziran ayında ilk olarak MTV'de ve VH1'da yayınlanmıştır. Albüm "Classic Rock" ve "Metal Hammer" dergilerinin 2006 yılında ortaklaşa hazırladığı 90'ların en iyi 200 albümü sıralamasında yer almıştır.

"Destination Anywhere" Jon Bon Jovi'nin rol aldığı "Leading Man" filminin setinde ve grubun 1996 yazında gerçekleşen Avrupa turu esnasında Şubat 1996 - Ağustos 1996 arasında yazdığı şarkılardan oluşmaktadır. Albümdeki on üç şarkıdan onu Jon Bon Jovi tarafından yazılmıştır. "Queen Of New Orleans" ve "Midnight In Chealsea", Jon Bon Jovi ve Dave Steawrd tarafından yazılırken Ugly ise Jon Bon Jovi ve Eric Bazilian tarafından yazılmıştır. Jon Bon Jovi, "August 7, 4:15" şarkısını ise menajeri Paul Korzilius'un cinayete kurban giden kızı Katherine için yazmştır. Şarkıdaki tarih, cinayetin gerçekleştiği günü ve saati sembolize etmektedir.

Albümün kaydı için, New Jersey, New York, Florida, Philadelphia ve Kaliforniya'da beş farklı stüdyoda çalışılmıştır. Albümün prodüksyonu Bon Jovi albümleri ile kıyaslandığında oldukça farklıdır. Elektronik davullar, değişik gitar tonları, bayan vokaller ve Jon Bon Jovi'nin çoğu şarkıda kendisinin geçmiş yıllardaki vokalleri ile kıyaslandığında daha farklı tarzda söylemesi albüme Bon Jovi albümlerinden daha farklı bir hava katmıştır. "Eurythmics" grubunun gitaristi "Dave Steaward" albümde gitar çalmış ve Queen Of New Orleans, Midnight In Chealsea ve August 7, 4:15 şarkılarında prodüktörlük görevini üstlenmiştir. Albümdeki diğer şarkıların prodüktörlüğünü Stephen Lironi ve Jon Bon Jovi üstlenmiştir. Sadece Ugly şarkısının prodüktörlüğünü Desmond Child üstlenmiştir.

"Staring At Your Window With A Suitcase In My Hand" şarkısında Bon Jovi grubundan David Bryan piyano ve akordiyon çalmıştır. Albümdeki bas gitarları ise yine Bon Jovi albümlerinde çalan Hugh McDonald çalmıştır. Keny Aranoff'un davulda yer aldığı albümde elektro ve austik gitarlar, Jon Bon Jovi, Bobie Bandiera, Stephen Lironi ve Dave Steaward tarafından çalınmıştır. Sadece Ugly şarkısında elektro gitarda Eric Bazilian yer almıştır.

Jon Bon Jovi, ilk solo albümü olan Blaze Of Glory'de filmi ve filmin karakteri Billy The Kid'i yaşatmak zorundaydım fakat Destination Anywhere albümünde gerçekten hislerimi yansıttım diyerek bu albümü ilk solo albümü olarak gördüğünü belirtmiştir.

Albüm Jon Bon Jovi, Demi Moore ve Whoopi Goldberg rol aldığı yine "Destination Aywhere" adındaki kısa metrajlı bir film ile desteklenmiştir. Film 11 Nisan 2005'te albümden yayınlanmış 4 video klibide içerecek şekilde DVD olarak yayınlanmıştır.





Şans Kapıyı Çalınca

Şans Kapıyı Çalınca, (orijinal adı: Happy Family Plan), Japonya kökenli bir yarışma programı. Show TV'de yayınlanan, yapımcılığını Med Yapım'ın, yönetmenliğini Uğur Aksay'ın üstlendiği program, Seray Sever ve Kayra Şenocak'ın sunumuyla gerçekleşmiştir.

Her hafta aile reislerine verilen oyunun bir hafta boyunca çalışılması sonucu stüdyoda gerçekleşen ve "kader anı" olarak adlandırılan final bölümü ile yarışmacı ailelerin büyük ödüller kazandığı bir yarışma programıdır. Yarışmacıların tüm aile bireyleri ile birlikte aile reisini yarışmaya hazırlamaları ve bu hazırlıkların amatör kamerayla her anının görüntülenmesi ve final öncesi ekrana getirilmesi formatın öne çıkan özellikleri arasında yer almıştır.

Formatın yeni versiyonu Şans Kapıdan Bakınca, Kanal 7 televizyonunda Süheyl Uygur'un sunumuyla yayınlanmaktadır.




Heinrich Brüning

Heinrich Brüning (26 Kasım 1885, Münster, Almanya - 30 Mart 1970, Norwich, Vermont, ABD), Adolf Hitler'in iktidara gelişinden kısa süre önce, Mart 1930 - Mayıs 1932 arasında Şansölye ve Dışişleri Bakanı olan Alman politikacı. Ülkenin ekonomik sorunlarını çözmeyi başaramamış, Reichstag'ı (Parlamento) görmezlikten gelerek ve ülkeyi başkanlık kararnameleri ile yöneterek nasyonal sosyalist yönetime doğru gidişi hızlandırmıştır.

Katolik olan Brüning, muvazzaf subay olarak katıldığı I. Dünya Savaşı'ndan sonra Hıristiyan sendikalarında yöneticilik yaptı.1924'ten sonra Katolik Merkez Partisi'nin Reichstag'daki grubunda yer aldı, Reichstag'da ekonomi ve maliye uzmanı olarak tanındı. 1929'da partinin önderi konumuna geldi.

Sosyal Demokrat Hermann Müller'in koalisyon hükümeti düşünce, Brüning 28 Mart 1930'da Reichstag'da çoğunluğa dayanmayan, daha tutucu bir kabine oluşturdu. Ağır bir ekonomik çöküntünün gerekli kıldığı doğrultuda, vergilerin artırılması, kamu harcamalarının azaltılması, yabancı tarım ürünlerine yüksek güümrük duvarları uygulanması, ücretler ve işsizlik sigortası ödentilerinde kesinti yapılması ve Versailles Antlaşması (1919) ile Almanya'ya yüklenen savaş borçlarının ödenmesi yönünde bir politika izledi.

16 Temmuz 1930'da tasarılarının büyük bölümü Reichstag'dan geri dönünce Brüning, anayasanın 48. maddesine dayanarak ülkeyi olağanüstü başkanlık kararnameleri ile yönetmeye başladı. Bu davranışı ile, Weimar Cumhuriyeti'nin kuruluşundan beri yürütmenin sorumluluğu ilkesi ilk kez çiğnenmiş oluyordu. Brüning, Eylül 1930'da yenilenen seçimlerden sonra komünist ve daha önemlisi Nazi ağırlığının önemli ölçüde arttığı Reichstag'ı da feshetti. Bu sağa kayışı pekiştirmek için daha milliyetçi bir dış politika izlemeye başladı.

Ekim 1931'de şansölyeliğin yanı sıra dışişleri bakanlığını da üzerine aldı. 1932 ilkbaharında Cumhurbaşkanı Paul von Hindenburg'un yeniden seçilmesini sağladı. Bu sırada, başkanın ölümünden sonra bir meşruti monarşi kurulmasını tasarlamış olmalıydı. Ama bu tasarılarından hiçbir sonuç çıkmadı. 30 Mayıs 1932'de Hindenburg'un çevresindekilerin entrikaları sonucunda istifa etmek zorunda kaldı. Tasfiye edilmesinin öncelikli nedeni, Elbe Nehrinin doğusunda iflas eden bazı büyük toprak mülklerini dağıtma tasarısıydı. Kendisi de doğulu bir toprak sahibi olan Hindenburg bu planı bir tür Bolşeviklik sayarak Brüning'i istifaya zorladı. Brüning bundan sonra bir daha siyasete dönmedi.

Heinrich Brüning'in tutuklanmak üze