emesi ("Bundessozialgericht"), sosyal güvenlikle ilgilenen en yüksek dereceli Alman federal mahkemedir. Genel olarak halk sağlık sigortaları, uzun dönemli sosyal sigortalar ve iş sırasında meydana gelen kazalarla ilgili sigortalarla ilgilenir.

"Federal Sosyal Güvenlik Mahkemesi" Kassel kentinde yer almaktadır.





Federal Vergi Mahkemesi

Federal Vergi Mahkemesi (Bundesfinanzhof) Almanya'daki en yüksek mercili beş mahkemeden biridir. Mahkeme, vergi ve gümrüklerle ilgili konularla ilgilenir.

Federal Vergi Mahkemesi, 1918 yılında, Münih'te kurulmuştur.





Federal İdare Mahkemesi

Federal İdare Mahkemesi (), Almanya'daki en yüksek dereceli beş yüksek yargı mahkemesinden biridir. Mahkeme, ülkedeki en yüksek dereceli idare hukuku mahkemesidir. Genel olarak vatandaş ile devlet arasındaki sorunları çözmeye çalışır.

"Bundesverwaltungsgericht", eski Alman İmparatorluğu'nun adalet mahkemesinin olduğu binaya, Leipzig'e konumlandırılmıştır





Strafgesetzbuch

Strafgesetzbuch; Almanya, İsviçre, Lihtenştayn ve Avusturya'da Ceza Hukukuna verilen isimdir. StGB olarak kısaltılır. Kuzey Almanya Konfederasyonu tarafından yapılan yasalar, hemen hemen Alman İmparatorluğu tarafından da kabul edilerek 1871 yılında resmiyete dökülür. Yasalar daha sonraları, bilgisayar sabotajlama, dolandırıcılık gibi yeni suçların gelişimi ile genişletildi. 2002 yılından beri insanlık suçları, soykırım ve savaş suçlarının gibi suçların düzenlenmesi Völkerstrafgesetzbuch ile yapılır.





Protest müzik

Protest müzik. Siyasi ve toplumsal içerikli lirik yapısı ile muhalif bir görüşü dile getiren müzik türüdür. Yerelden evrensele kadar uzanabilecek bir bakış açısına sahip olabilir. Marş türevi katı ritim yapısının aksine ağıt tınıları içeren sanatsal kompozisyon özelliği de taşıyabilir. Genel olarak sert karakterli ve serzenişe atıf yapan bir mizacı yansıtmaktadır.




Erivan metrosu

Erivan metrosu (), Ermenistan'ın başkenti Erivan'a hizmet eden metro ağıdır. Henüz on tane istasyon içeren tek ağı, şehrin kuzeyinden güneyine kadar 12,1 kilometre uzunluktadır. Bu metro 1981 yılında kuruldu ve eski Sovyet metroların çoğu gibi çok derindir ve millî motiflerle süslenmiştir. Şehrin kuzeyinde iki tane daha istasyon inşaat edilmektedir.

Erivan metrosu, 12,1 kilometre uzunlukta olan bir tane ağ içermektedir. 10 tane aktif istasyonu var, ve 2 tane daha istasyon şu anda inşaat edilmektedir. Ayrıca bir tane daha ağın inşaat edilmesi planlanmaktadır. Aşağıdaki istasyonlar, kuzeyden güneye listelenmektedir.




Yurungkaş Nehri

Yurungkaş Nehri veya "Yorungkax" (Çince: 白玉河; pinyin: Báiyù Hé), güney Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde bir nehirdir.

Yurungkaş Nehri, Kunlun Dağlarından denizden 5316 metre yükseklikte konumlanan Togatax ("T'u-ko-t'a-shih") yakınlarında doğar. Nehir 200 kilometreden daha az doğuya doğru, sonra kuzeye ve daha sonra tekrar 200 kilometre Hotan şehrinden önce, Hotanın kuzeyinden Taklamakan Çölüne akar ve burada sularını kaybeder, onun mevsimlik yatağı Koxlax ("K'uo-shih-la-shih") yakınında Karakaş Nehri ile birleşir.

Nehir yatağında sık sık bulunan beyaz yeşim (Çince: 玉; "Yù") taşından dolayı, nehire "beyaz yeşim" adı da verilir. Beyaz Yeşim ("Yurungkaş") ve Kara Yeşim ("Karakaş") nehirleri birleşerek Hotan Nehrini oluştururlar.

Kaşgarlı Mahmud, Türk Dili'nin en eski ve değerli sözlüklerinden Divân-ı Lügati't-Türk'te;

""... Birine ارنك قاش اكوز Ürünğ kaş öküz" denir. temiz beyaz taş burada bulunur; dere, adını bu taştan almıştır."" şeklinde tanımlamıştır.





Karakaş Nehri

Karakaş Nehri veya "Karakax" (Çince: 黑玉河; pinyin: Hēiyù hé), Karakurum Dağlarından doğan, güney Sincan Uygur Özerk Bölgesinde bir nehirdir.
Nehir Aksay Çin bölgesinde yani tarihi Keşmir bölgesindeki kuzey Karakurum dağılımı yokuşlarındaki Sumde yakınında doğar, buradan önce kuzeye Kizilyeza ("Qizil Jilga, K'o-shih-erh-ts'un, Kizil Jilga") üzerinden, sonra doğuya doğru kıvrılıp Dahongliutan ("Ta-hung-liu-t'an")'dan sonra batıya doğru Kangxiwar ("Su-mu-t'u-erh, K'ang-hsi-wa, Kengshewar, Keng Hsi Wa") üzerinden sonra denizden 3,646 metre yükseklikte konumlanan bir küçük yerleşim ve çadır konak yeri olan Xaidulla("Şahidullah Mazar", Uygurca: شەيدۇللا; Çince: 赛图拉)'ya kadar ulaşır. Buradan tekrar kıvrılıp doğuya doğru akar, sonra Karakax ("Mo-yü-chen, Qara Qash, Qarakash") üzerinden ve daha sonra Koxlax ("K'uo-shih-la-shih") yakınında Yurungkaş Nehri ile birleşir.

Nehir yatağında sık sık bulunan siyah yeşim (Çince: 玉; "Yù") taşından dolayı, nehire "kara yeşim" adı da verilir. Kara Yeşim ("Karakaş") ve Beyaz Yeşim ("Yurungkaş") nehirleri birleşerek Hotan Nehrini oluştururlar.

Kaşgarlı Mahmud, Türk Dili'nin en eski ve değerli sözlüklerinden Divân-ı Lügati't-Türk'te;

""... Birisine "قراقاش اكوز Karakaş öküz" derler, temiz siyah taş burada bulunur. Bu taş, bütün dünyada ancak burada bulunmaktadır."" şeklinde tanımlamıştır.





Callaiciler

Callaeci, Gallaeci ya da Callaiciler , Roma öncesi dönemde İber Yarımadasının kuzeybatısında yaşamış olan Kelt kökenli bir kabile. Son araştırmalar bu kabilenin gerçek etnik adının Bracariler ve ana tanrıçalarının adının "Nabia" olduğunu göstermiştir.




Lusitaniler

Lusitaniler, İber Yarımadasının batısında, Romalılar tarafından sonradan Lusitania adıyla eyalet olarak düzenlenen topraklarda yaşayan Hint-Avrupa kökenli antik halk. Lusitanyaca konuşan bu halk, günümüzde bu bölgede yaşayan Portekizliler tarafından ataları olarak kabul edilirler. En tanınmış Lusitani Viriathus olarak bilinir.

Lusitanilerin Alplerden gelerek MÖ 6. yüzyılda bölgeye yerleşmiş olmaları olasıdır. Ancak tarihçi ve arkeologlar Lusitanilerin etnik kökeni hakkında bir uzlaşmaya varamamışlardır. Bazı modern bilim adamları bu halkın bölgenin yerlisi olduğunu ve özgürlüklerine kavuşmadan önce bir süre Kelt hakimiyeti altında yaşadıklarını iddia etmişlerdir. Arkeolog Scarlat Lambrino'ya göre ise bu halk İber Yarımadasının doğusunda yaşayan Lusonelerle ilişkisi bulunan Kelt kökenli bir halktır. Her iki halkında İsviçre dağlarından gelmiş olmasıda mümkündür. Pek çok kişiye göre ise Lusitaniler, İberya yerlisi halklar ile Hint-Avrupa kavimlerinin bir karışımıdır.

Lusitanilerin yerleştikleri ilk alan Douro vadisi ve Beira Alta bölgesidir; Beira'da Keltleri ve diğer kavimleri yenerek topraklarını genişlettikleri döneme kadar oturmuşlardır.

Asıl Roma eyaleti Lusitania, Asturias ve Gallaeciayı da kapsar ancak bu topraklar sonradan "Provincia Tarraconensis" yetki alanına terk edilmiş ve geri kalan topraklar "Provincia Lusitania et Vettones" olarak kalmıştır. Kuzey sınırı Douro nehri boyunca uzanırken, doğu sınırı "Salmantica" ve "Caesarobriga'dan" "Anas" (Guadiana) nehrine kadar uzanırdı.

Lusitani kültürü Kelt kültüründen etkilenmiştir.

Lusitaniler tek katlı ve dört köşeli küçük taş evlerde (kuzeyde yuvarlak) yaşarlardı. Elbiseleri keçi yünü ya da derisinden yapılırdı. Altından yapılma kolye, bilezik ve diğer süs eşyaları takarlardı. Mücevherlerini ya telkari tekniği ile ya da çekiçle döverek yaparlardı. Şarap genellikle kutlamarda tercih edilir, normal zamanlarda su, keçi sütü ve bira içerlerdi. Tek eşli bir hayat süren Lusitaniler, deriden yapılma ayakkabılar imal ederlerdi.

Çok tanrılı bir dine sahip olan Lusitaniler tanrılara hayvan kurban etmişlerdir. Tanrı ve kahramanlarını basit heykellerini yapmışlardır. En önemli tanrıları arasında Endovelicus, tanrıça Ataegina ve Runesocesius sayılabilir. Ölü kültüne sahip olan Lusitaniler, ölülerini yakmışlardır.

Lusitani dili, Hint-Avrupa dil ailesine ait paleohispanik diller grubuna dahildir.

Lusitaniler MÖ 193 yılından beri Romalılarla savaş halindeydiler. MÖ 150 yılında Praetor Servius Galba tarafından akıllıca bir tuzak sonucu bozguna uğratıldılar. Savaş sırasında 9.000 Lusitani öldürüldü ve 20.000 kişi Galya'da köle olarak satıldı. Bu olaydan üç yıl sonra Viriathus önderliğindeki Lusitaniler bölgedeki Roma egemenliğine son verdi. MÖ 139 yılında kendisine eşlik eden ve Roma'da elçi olarak bulundukları sırada Marcus Pompilius Lenas'dan rüşvet alan Audax, Ditalcus ve Minurusun ihanetine uğrayan Viriathus, uykusunda öldürüldü. Ancak Audax, Ditalcus ve Minurus ödüllerini almak için Roma'ya geldikleri zaman Konsül Servilius Cipianus tarafından "Roma hainlere ödeme yapmaz" denilerek ölüme mahkûm edildi.

Viriathus'un ölümünün ardından Lusitaniler büyük ölçüde Roma kültürünün ve dilinin etkisi altına girdiler. Lusitaniler, İber Yarımdasının geri kalan halkları gibi "Roma Yurttaşlığı" ile ödüllendirildiler. Portekizce, Roma dili Latincenin yerel bir evrimidir.

Lusitaniler, Portekizli yazarlar tarafından Portekizlileri kasteden bir metafor olarak kullanılır.

Lusitanik, günümüzde ortak bir kültürü paylaşan ve Portekizce konuşan Portekiz, Brezilya, Makao, Doğu Timor, Angola, Mozambik, Yeşil Burun Adaları, São Tomé ve Príncipe, Gine Bissau gibi ülkeleri tanımlamak için kullanılan bir terimdir.





İran-Türkmenistan ilişkileri

İran ve Türkmenistan, Türkmenistan'ın 1991 yılında Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığını kazanmasıyla başlamıştır. İran, Türkmenistan'ın bağımsızlığını tanıyan ilk devlet olmuştur. Bu tarihten itibaren iki ülke arasında iyi ilişkiler kurulmuştur. İki ülke arasındaki ilişkiler enerji, altyapı ve ekonomi alanlarında yoğunlaşmıştır. İki ülke arasındaki ticaret 1 milyar doları aşmıştır. Türkmenistan'ın en çok ihracat yaptığı ikinci ülke İran'dır. Türkmenistan'dan İran'a doğalgaz boru hattı bulunmaktadır.

Hazar Denizi sınırı iki ülke arasında gerilime yol açmıştır. İran'ın teokratik yönetim ile yönetilmesi, Türkmenistan'ın laik dikdatörlüğü iki ülkenin yakınlaşmasını engellemektedir.




Hırvatistan-İran ilişkileri

Hırvatistan ve İran'ın, 18 Nisan 1992 yılından bu yana ikili ilişkileri bulunmaktadır. İran yeni bağımsızlığını kazanan Hırvatistan'ı tanıyan yedinci ülke olmuştur. Hırvatistan'ın Tahran'da bir büyükelçiliği bulunmaktadır. İran'ın ise Zagreb'te büyüklçiliği ve kültür merkezi bulunmaktadır.

Hırvatistan'ın milli petrol şirketi INA, İran'ın Erdebil Eyaleti'nde aktif olarak çalışmaktadır. İran Baş