tekrar topçu ve hava saldırıda bulundu. 31 Ağustos'a karar 23. Tümen'in hırpalanmış kalıntısı Sovyet tarafından çekildiğinde Jukov yapmaya çalıştığı seyi "ne fazla ne de az", yerine getirmiş oldu.

Buna rağmen 23. Tümen Komutanı Michitarō Komatsubara savaşın sonucunu redetti ve bir karşı saldırı hazırladı. Moskova'da mütareke imzalandığında bu karşı saldırı girişimi iptal edildi. Jukov ise Sovyet toprağından istilâcı'yı kovmasını tamamladı ve binlerce kilometre batısında büyük olaylar patlak vermek üzereydi. Jukov'un Nomonhan'daki başarısı Sovyetler Birliğinin Ribbentrop'a mavi ışık vermesini mümkün kıldı. 23 Ağustos'ta Ribbentrop Moskova'daydı. 24 Ağustos'a kadar Sovyetler Birliği ile Nazi Almanyası saldırmazlık pakta imzalamış oldular. Jukov'un Nomonhan'daki zaferinin hemen ertesinde, Doğu Avrupa ile ilgili Sovyetlerin konumu Almanlarca tamamen güvence altına dlındı, 1 Eylül 1939'da Adolf Hitler'in Polonya Seferi'ni başlatmasıyla Avrupa'da II. Dünya Savaşı patlak verdi. Molotov-Ribbentrop Paktı, Sovyetleri Polonya'yı işgal etmeye ve Finlandiya, Letonya ve Estonya'da etki alanı kurmamaya çağrıdı. 15 Eylül'de Sovyetler ve Japonya mütarekeyi imzaladılar ve mütareke ertesi gün yürürlüğe girdi. Stalin artık doğu sınırında ikinci cephenin açılmasından endişelenmekten serbest bırakıldı. Sovyetlerin Polonya'ya istila etmesine engel kalmadı ve 17 Eylül'de Kızıl Ordu Polonya'ya girdi.

Bu durum Sovyetler Birliği'ni iki cepheli savaşa zorladığından 1939 yazında Stalin'i Hitler ile ittifak yapmaya zorlamıştır. Ancak Ağustos 1939'da Mançukuo-Moğolistan sınırında Nomonhan kurganının doğusunda Halha Nehri civarında Korgeneral Michitarō Komatsubara komutasındaki Tekviyeli 23. Tümen'in Georgi Jukov komutasındaki Kızıl Ordu zırhlı tugayları tarafından yenilmesi Japon Kara Kuvvetlerinin modernleşmeye muhtaç olduğu ortaya çıkmıştı.

Halkha Nehri Olayı'ndan sonra Kara Kuvvetlerinin savunduğu "Kuzeye İlerleme Tezi (, "Hoku-Shin Ron")" zayıfladı ve Deniz Kuvvetlerinin savunduğu "Güneye İlerleme Tezi (, "Nan-Shin Ron")" güçlendi. Böylece Pasifik Okyanusu ve Güneydoğu Asya'ya yöneldiler. Bu durum Japon İmparatorluğu'nun ABD ile çatışmasını kaçınılmaz kıldı ve Pearl Harbor Saldırısı'na yol açıldı.











Bıyıklı Mehmed Paşa

Bıyıklı Mehmed Paşa (d. 24 Aralık 1521, Diyarbakır) Yavuz Sultan Selim devri Osmanlı devlet adamı ve Diyarbekir beylerbeyi.

Doğu Anadolu’nun Osmanlılar tarafından fethinde büyük rol oynamış ve Osmanlı Devleti’nin ilk Diyarbekir Beylerbeyi olmuştur.
Kökeni ve hayatının ilk devreleri hakkında bilgi yoktur. Akkoyunlular’a mensup olduğu ileri sürülür. Muhtemelen Enderun’da yetişti. Yavuz Sultan Selim' in tahta çıkışı sırasında mîrâhu (Saraya ve özellikle hükümdara ait hayvanlarla ilgilenen teşkilâtın başı) olarak görev yapıyordu ve “"Bıyıklı"” lakabı ile tanınmıştı.

Kardeşleri ile yaptığı taht kavgaları sırasında Yavuz Sulan Selim’in yanında yer aldı. Selim’in 1513’te Yenişehir ovasında Şehzade Ahmed’le yaptığı savaşta büyük yararlılıklar gösterdi.

Padişahın Çaldıran Seferi sırasında Bayburt ve Kiğı’nın fethi ile görevlendirildi ve bu görevleri başarı ile yerine getirdi. Bayburt, Erzincan, Şarkîkarahisar, Trabzon ve Canik sancaklarını yönetimi kendisine verildi. Bu görevde iken Kemah’ın fethi ile de görevlendirildi ve kaleyi kuşattı. Aynı gün Yavuz Sultan Selim’in de kuvvetleriyle gelerek muhasaraya iştiraki üzerine kale kumandanı şehri 15 Mayıs 1515'te teslim etti. Kemah’ın fethi üzerine Şah İsmail’in gönderdiği Nur Ali kumandasındaki kuvvetli bir orduyu Erzincan yakınlarında karşılayıp yenilgiye uğrattı.

Şah İsmail’in 23 Ağustos 1514'teki Çaldıran Savaşı’nda Yavuz Sultan Selim’e yenilmesinden sonra tarihçi İdris-i Bitlisî’nin etkisi ile Diyarbakır halkı Safevi Kuvvetlerine karşı ayaklanmış ve Şah İsmail bölgeye Karahan idaresinde bir ordu göndermiştir. Bıyıklı Mehmed Paşa, bir yıl kadar Safevi ordusunun kuşatması altında kalıp eziyet çeken şehrin yardımına gitti. Kuşatmayı kaldırmak zorunda kalan Karahan, Mardin’e kaçtı. Bıyıklı Mehmed Paşa onu takibe koyuldu ancak Kara Han’ın Sincar ovasına kaçması üzerine takipten vazgeçildi, Mardin şehri barış yoluyla teslim alındı Ancak şehrin Safevi muhafızlarının sığındığı iç kale ele geçirilemedi. Diyarbakır’a dönen Bıyıklı Mehmed Paşa, 4 Kasım 1515'te Diyarbakır Beylerbeyi olarak atandı. Onun Beylerbeyliğe tayini ile Diyarbakır, Osmanlı idarî teşkilatı içerisinde beşinci eyalet olarak yapılandırıldı.

Osmanlı kuvvetlerinin şehri boşaltması üzerine Karahan Sincar’dan dönerek Mardin’i geri almıştı. Bıyıklı Mehmed Paşa idaresindeki Osmanlı ordusu Koçhisar (bugünkü Kızıltepe) yakınlarında Karahan’ı yendi (Mayıs 1516). Hemen ardından Mardin kuşatıldı ve toplarla dövüldü. Mercidâbık Savaşı’nın kazanılmasından sonra Bıyıklı Mehmed Paşa, kuvvetleriyle şehir önlerine gelip kuşatmayı şiddetlendirdi ve 1516 sonlarında (veya Mayıs 1517) burayı zapt etti..

Diyarbekir halkının “"Fatih Paşa"” sanını verdikleri Bıyıklı Mehmed Paşa 24 Aralık 1521’de vefat etti. Mezarı Diyarbakır'da kendi yaptırdığı camiin bahçesindedir.




Daniel Day-Lewis

Daniel Michael Blake Day-Lewis (d. 29 Nisan 1957, Londra), Oscar ve BAFTA ödüllü İngiliz oyuncudur.
"There Will Be Blood" ve "My Left Foot" filmlerindeki performansı ile En İyi Erkek Oyuncu dalında Oscar almıştır. 2013 yılında "Lincoln" adlı filmdeki rolüyle üçüncü kez "En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü" dalında oscar alarak bu kategoride bir ilki başardı.

29 Nisan 1957’de İngiltere’de doğdu. Gerçek adı Daniel Michael Blake Day-Lewis’dir. Sanatçı bir aileden geliyordu. Babası Cecil Day-Lewis, İngiltere hükümetince devlet törenleri için şiir yazması için atanan bir şairdi. İkinci evliliğini yaptığı aktris Jill Balcon’dan dünyaya gelen Daniel Day-Lewis’in dedesi Sir Michael Balcon da İngiliz sinemasının en önemli isimlerinden biriydi ve ünlü yapım şirketi Ealing Studios’un başındaydı. Büyük ablası Tamasin Day-Lewis ise belgesel filmi yapımcısıydı.

Daniel 2 yaşındayken, Day-Lewis ailesi Londra’dan, Greenwich’teki Croom's Hill’e taşındı. Çocukluk yılları bu kentte geçen Daniel, 15 yaşındayken babasını kaybetti. O doğduğunda 53 yaşında olan babası, Daniel’le sağlık sorunları yüzünden pek ilgilenememişti. Daha sonraları Daniel, babasıyla daha yakın bir ilişki kuramadığı için pişman olacaktı.

Greenwich’teki çocukluk yıllarında arkadaşlarına gösterişli biri olduğunu düşündüğü için kabadayılık yapan Day-Lewis’in, bölgenin farklı aksanını ve özelliklerini benimsemesi uzun sürmedi. Daniel Day-Lewis daha sonraları bu dönemle ilgili olarak, kural, kanun tanımayan bir çocuk olduğunu, marketlerden eşya çaldığını söyleyecekti.

1968’te Day-Lewis ailesi, zapt etmekte güçlük çektikleri oğullarını, Kent şehrindeki Sevenoaks Boarding School’a gönderdiler. Okulundan nefret eden Daniel, o dönemde daha sonraları tutkusu haline gelicek 2 konuyla ilgilenmeye başladı: Ağaç işçiliği ve oyunculuk. “Cry, The Beloved Country” adlı oyunda canlandırdığı ufak rol için yüzünü siyaha boyaması gerekmişti. Dolayısıyla onun beyaz perdede göründüğü ilk rolü Cry, The Beloved Country değil, John Schlesinger’ın yönetmenliğini yaptığı Sunday Bloody Sunday(1971) oldu. Böylelikle, Daniel henüz 14 yaşındayken, ilk sinema deneyimini yaşadı. Oyunculuk yapmanın cennette olmak gibi bir his olduğunu söylüyordu.

2 yıl sonra hep okumak istediği Petersfield’daki Bedales School’a yazıldı. 1975’te mezun olduktan sonra ele avuca sığmaz karakteri değişen ve daha ciddi davranmaya başlayan Day-Lewis, profesyonel olarak National Youth Theatre’da çalışmaya başladı. Sahnede oldukça başarılı olmasına rağmen, perde arkasını rahatsız edici bulduğu için, doğramacı olmaya karar verdi. Ancak 5 yıllık çıraklık dönemi için yaptığı müracaat kabul edilmeyince Bristol Old Vic Theatre School’a kaydoldu. Eğitimine devam ettiği 3 yıl süresince de okulun tiyatrosunda oynuyordu. Day-Lewis, daha sonraları In The Name Of The Father’ da başrolü paylaşacağı Pete Postlethwaite’ın da yedek oyuncusuydu.

On bir yıl aradan sonra ilk defa kamera karşısına geçtiği film 1982 yapımı Gandhi oldu. Ancak filmografisinde ufak tefek rollerden sıyrıldığı ilk film "The Bounty" ydi. "My Beautiful Laundrette" ve "A Room with a View"(1985) filmlerinde gösterdiği performanslarla, New Yorklu film eleştirmenleri, "En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu" oskarını Daniel Day Lewis’in hak ettiği yorumunda bulundular.

1987’de yönetmen Peter Kaufman tarafından Milan Kundera’nın aynı adlı romanından beyazperdeye uyarlanan The Unbearable Lightness of Being’de Juliette Binoche ve Lena Olin’le başrolleri paylaştı.

1989’da yönetmenliğini Jim Sheridan’ın yaptığı ve sadece sol ayağını kullanarak yaşamını devam ettiren bir yazarı canlandırdığı My Left Foot, Daniel Day Lewis’e en iyi erkek oyuncu oskarını kazandırdı. Bu zor rolün üstesinden başarıyla gelen aktör, artık Hollywood’un da yeni favorisiydi.

1993’te çok sevdiği İrlanda’ya taşındı. İrlanda vatandaşlığına geçtiğini açıkladı..

The Last of the Mohicans, The Age of Innocence, In the Name of the Father filmlerindeki birbirinden başarılı oyunculuğuyla dünyanın en iyi aktörlerinden biri haline geldi. Ona sık sık İngiltere’nin Robert De Niro’su deniyordu, ancak konuyla ilgili olarak bir röportajında, De Niro’nun onun şampiyonu olduğunu belirtti.

Özel hayatıyla ilgili konuşmayı sevmeyen aktör, büyük aşkı ve çocuğu Gabriel-Kane Day-Lewis’in annesi Fransız aktris Isabelle Adjani ile uzun yıllar beraberdi. Ayrılma kararını Adjani hamileyken, ona faksla bildiren Daniel Day Lewis, bu ilişki için “Dünyanın en inişli çıkışlı ilişkisi” yorumunu yaptı.

1996’da The Crucible filmi için beraber çalıştığı yazar Arthur Miller’ın kızı Rebecca Miller’la tanıştı. Kısa bir süre sonra evlenen çiftin Ronan Day-Lewis ve Cashel Day-Lewis isimlerinde iki erkek çocuğu oldu.

Day-Lewis, 1997’de The Boxer filminin çekimleri bittikten sonra eski tutkusu olan ağaç işlemeciliği yapmak için İtalya’nın Floransa kentine taşındı. Artık oyunculuk yapmayı pek istemediğini açıklayan aktör, ayakkabı tamirciliğiyle ilgileniyordu.

2002’de, çekim