n açılmasından beş gün önce, Manet'nin Place de l'Alma'da açtığı "Exposition Particulière" isimli kişisel sergisinde yer buldu. Bu tarihten sonra tablo ressamın atölyesinden ancak o öldükten sonra çıkabildi. 1884 yılında ressamın anısına düzenlenen sergide gösterildi. Bir yıl sonra atölyedeki eserlerin satışında değer biçilen fiyata alıcı çıkmayınca Manet'nin eşine kaldı. 1889 senesindeki Dünya Fuarı'nda sanatçının 14 çalışmasıyla birlikte sergilendi. Tablo bu tarihten sonra 1932, 1952, 1983, 1994'te Paris'te muhtelif sergilerde yer aldı.

1889'daki sergiden sonra eseri bir Amerikalı'nın alacağı dedikoduları yayıldı. Bunun üzerine 1890 yılında, Claude Monet tabloyu Suzanne Manet'den satın alıp Louvre Müzesi'ne bağışlamak için bir kampanya başlattı. Bağışta bulunan katılımcılar arasında ressamlar, sanatçılar, koleksiyoncular, yazarlar ve hatta ressama büyük eleştirilerde bulunmuş eleştirmenler dahi vardı. Manet'nin büyük destekçisi ve yakın arkadaşı Émile Zola ise bu girişimi desteklemeyi reddetti ve sebebini şu şekilde açıkladı: "Manet'yi kalemimle destekledim ama zaferi için pazarlık yapamam. Manet, Louvre'a girecek ama bu kendi kendine, yeteneği ve ünü ülkede yayıldıkça olmalı. Bir armağanmış gibi verilmemeli." Sanatçının yakın arkadaşlarından Stéphane Mallarmé ise kampanyaya katılmayı tercih etti. Diğer katılımcılar arasında Edgar Degas, Henri Fantin-Latour, Alexandre Millerand, Antonin Proust, Camille Pissarro, Pierre-Auguste Renoir gibi isimler vardı. Monet, 19.415 frank topladı ve tabloyu satın aldı. Daha sonra ise o dönemin çağdaş sanat eserlerinin sergilendiği Lüksemburg Müzesi'ne bağışladı, çünkü Louvre'a bir ressamın çalışmaları vefatından en az on sene sonra kabul ediliyordu.

1890 yılından 1907 yılına kadar Lüksemburg Müzesi'nde sergilenen tablo bu tarihte Louvre Müzesi'ne nakledildi ve Ingres'in "Büyük Odalık"ının yanına asıldı. 1986 yılına kadar Louvre'un farklı galerilerinde sergilendi. 1986 yılında Orsay Müzesi'nin kurulmasıyla birlikte döneminin diğer önde gelen çalışmalarıyla birlikte bu müzedeki yerini alan "Olympia", 19 numaralı odanın sağ tarafında asılıdır.

Manet'den etkilenerek kendi ""ni (1869-1870) çizen Paul Cézanne, 1873 yılında ise "Olympia"dan ilham alarak barok tarzda "Modern Bir Olympia" isimli tabloyu yaptı. Cézanne'nın tablosunda "Olympia"ya dışarıdan baktığı kabul edilen erkek de tuvalin içindedir ve ressam bu erkek olarak kendisini çizmiştir. Tablodaki erkeğin pozu ise "Kırda Öğle Yemeği"ndeki erkek modellerin pozunu andırır.

Manet'nin aynı zamanda yakın arkadaşı olan ressam Henri Fantin-Latour, 1883 yılında büyük ihtimalle sanatçının vefatından sonra yazılan bir anma yazısı için "Olympia" kopyası çizdi. Bu çalışmasında şekillerin sert hatlarını yumuşatan, kuvvetli ton tezatlarını ortadan kaldıran, kadın, zenci hizmetçi ve kediyi bulanıklaştırarak eserin dramatik etkisini yok eden Fantin-Latour, Olympia'yı bir Ingres odalığı gibi idealize ederek resmin vahşi ve hayvansı havasına son verdi.
1896 yılında Paul Gauguin, "Siyahi Olympia" ismini verdiği bir tablo yaptı. Manet'ye büyük hayranlık duyan Gauguin, "Olympia"'nın kopyasını da yapmıştı ve Markiz Adaları'ndaki kulübesinde bir "Olympia" oyması da vardı. 1901’de ise Pablo Picasso bir "Olympia" parodisi çizdi. Bu çalışmasında Picasso, uzanan ince beyaz modeli, şişman bir siyahi modelle değiştirdi ve yan tarafına meyve sepeti taşıyan bir adam oturttu. Diğer yöne ise kadına bakan bir başka bir adam yerleştirdi. Ressam, böylece tablodaki kişilerin sosyal statüleri ve ırksal rollerini değiştirmiş oldu.

1950 yılında Jean Dubuffet, "Corps de Dame" serisinin bir parçası olarak "Olympia"nın ilginç bir yorumlanışını çizdi. Bu tablodaki kadının geniş ve hoş olmayan vücudu, Manet’nin çıplağının tezadı gibiydi. İlk sergilendiğinde tıpkı "Olympia" gibi itici ve çirkin bulunan bu eser, İkinci Dünya Savaşı sonrası yaşanan toplumsal karışıklığı yansıtıyordu.

ABD’li minimalist sanatçı Robert Morris, 1965 yılında gerçekleştirdiği "Site" isimli performans gösterisinin bir kısmında maske takıp, beyaz çarşaflar üzerinde oturarak Olympia pozu verdi. Soyut dışavurumculuğun önde gelen isimlerinden Larry Rivers ise 1970 tarihli "I like Olympia in Blackface" ("Olympia'yı Siyah Yüzlü Seviyorum") isimli çalışmasında hayat kadını ile hizmetçinin yerlerini değiştirdi ve siyahi çıplak hayat kadını, beyaz bir hizmetçi ve beyaz bir kadın betimledi. Çalışmanın üst tarafında ise eserin aslının bir kopyası duruyordu.

Jean-Michel Basquiat ise batı sanatında görsel farklılıkları algılamayı sağlamak adına nasıl ırkçılık yapıldığını göstermek için Manet'nin "Olympia"sını seçti. 1982 yılında yaptığı "Three Quarters of Olympia without the Servant" isimli çalışmasında Basquiat, Olympia’yı siyahi hizmetçi olmadan çizdi. Böylece hem "Olympia"ya saygı gösteren modern geleneğin yanında yer aldı, hem de ırkçılığa tepkisini dile getirdi. Manet, modelinin bir hayat kadını olduğunu gösteren dağınık yatak, gerdanlık, terlikler gibi pek çok ipucu kullanmıştı. Fakat bu ipuçlarının en önemlisi siyahi bir hizmetçiydi. Feminist sanat tarihinde tablo, on dokuzuncu yüzyıl Fransa’sında kadının yeri ve modernizmde kadının temsili açısından çok önemsenmişti. Sander Gilman’a göre o dönemin sanat eserlerinde siyahi kadınlar seks objesi olarak betimlenmez, aksine bozulmuş ya da hastalanmış kadınları anlatmak için kullanılırlardı. Manet’nin Olympia’sındaki siyahi hizmetçi de rahatsızlığın amblemi olmuştu. Hizmetçi figürü ırkçılık ve bozulmuşluğun öne çıkan belirtisiydi. Basquait de bu bakış açısıyla yaklaşarak, Manet'nin ırkçı denklemini reddetmişti.







Gürol Irzık

Gürol Irzık, (d. 3 Haziran 1955, Denizli), felsefeci.

1973 yılında Robert Lisesi’nden, 1977 yılında Boğaziçi Üniversitesi, Elektrik Bölümünden mezun oldu. 1979 yılında yine aynı üniversitede Matematik bölümünde yüksek lisansını tamamladıktan sonra, ABD’ndeki Indiana Üniversitesi’nden Bilim Tarihi ve Felsefesi Bölümünden 1986 yılında doktorasını aldı. Bir süre Amerika’da ders verdikten sonra 1988 yılında Boğaziçi Üniversitesi Felsefe Bölümüne öğretim üyesi olarak atandı. 2002 yılında Sabancı Üniversitesinde, Sanat ve Sosyal Bilimler Fakültesi'nde felsefe dersleri vermeye başladı. Halen Sabancı Üniversitesi'nde, Felsefe ve Sosyal Bilimler, Bilim ve Felsefe vb. dersleri vermektedir.

Duke Üniversitesi, Pittsburgh Üniversitesi, Auckland Üniversitesi, Sabancı Üniversitesi ve İTÜ’de konuk öğretim üyesi ve araştırmacı olarak bulundu. 2004 yılında Türkiye Bilimler Akademisine, 2007 yılında da Avrupa Kültür Parlamentosuna seçildi. Bilim felsefesi, nedensellik kuramları, bilim - toplum - siyaset ilişkileri ve bilim eğitimi üzerine makaleleri bulunmaktadır. Irzık, European Society For Analytic Philosophy, History of Philosophy of Science Association, Philosophy of Science Association, Türkiye Felsefe Kurumu, International Federation of Philosophical Societies gibi kurum ve kuruluşlara üyedir.






Maemo

Maemo, Nokia'nın akıllı telefonlar ve tablet bilgisayarlar için geliştirdiği, açık kaynaklı ve Debian tabanlı bir mobil işletim sistemidir. Maemo, tabanında Linux ailesinden olan Debian üzerine ve GUI yani görsel kullanıcı arayüzü ise yine açık kaynaklı GNOME kütüphaneleri üzerine kurulmuştur. Maemo altında pencere yöneticisi olarak Matchbox ve görsel kullanıcı arayüzü için de GTK tabanlı Hildon kullanılır. Nokia 770, Nokia N800, Nokia N810 ve Nokia N900 modellerinde bulundu.

Ayrıca, Mobil Dünya Kongresi 2010'da Maemo'nun MeeGo sistemini geliştirmek amacıyla Nokia tarafından Moblin ile birleştirilmesi kararı alınmıştır.

Maemo Linux 2.6 çekirdeğini kullanır. Linux GNU GPL lisansı altında binlerce gönüllü tarafından geliştirilen açık kaynaklı ve özgür bir işletim sistemidir. Linux çekirdeği tek parçalı bir mimariye sahiptir. Bütün çekirdek işlemleri yönetici yetkisiyle yürütülür.




Bartın Fen Lisesi

Bartın Fen Lisesi ya da Bartın Hasan Sabri Çavuşoğlu Fen Lisesi, Ağdacı köyü'ndeki eski Köy Hizmetleri idari binasında kurulmuştur. 17 Eylül 2007'de eğitim ve öğretim hayatına başlamıştır. Şu anda 16 şubede toplam 342 öğrenci ile eğitim vermektedir. Okul, şehir merkezine 7 km uzaklıktadır. Okulun yeni binası, Zonguldak yolu üzerindeki Şiremirçavuş mahallesinde inşa edilmiş olup 2011-2012 eğitim öğretim yılında hizmete geçmiştir.


Yurt, okulun kurulduğu alan içerisinde bulunmaktadır. Yeni yurt binası, 2011-2012 eğitim öğretim yılında hizmete geçmiştir. 96 kişiliktir. 2 kişilik odalar mevcuttur.




Zemfira Meftahatdinova

Zemfira Meftahatdinova (; d. 28 Mayıs 1963; Bakü, Azerbaycan SSC), Azeri atıcıdır.

28 Mayıs 1963'de Azerbaycan SSC'nin başkenti Bakü'de doğdu.

Azerbaycan Devlet Beden Eğitimi ve Spor Akademisi'nden mezun olmuştur.

Aynı zamanda polis memuru ve beden eğitimi öğretmeni olan Meftahatdinova, Kasım 2002'den beri Olimpiyat Birliği programının bursunu elinde bulundurmaktadır.

Azerice'nin yanı sıra Rus ve İngiliz dillerini biliyor.

Zemfira Meftahatdinova 1991 yılına kadar Sovyetler Birliği adına yarışlara katılmış; o seneden sonra ise Azerbaycan adına yarışlara katılıyor.

1986, 1987 ve 1988 yıllarında takım hesabında Avrupa şampiyonu, özel hesapta 1986 ve 1988 yıllarında 2., 1987 ve 1990 yıllarında 3., 1986 yıl takım hesabında Dünya Kupası gümüş Ödülü, 1986 SSCB Kupası bronz Ödülünü kazanmıştır.

Meftahatdinova, 3 kez Yaz Olimpiyatları'nda yarışmıştır:

Zemfira Meftahatdinova, hayatı boyu bir sürü ödüller almıştır. Bu ödüller sırasında en önemlileri Azerbaycan'nın "Şöhret" nişanı () ve 2 kez aldığı "Kalkınma" madalyası () olmuştur.

2000 Yaz Olimpiyatları'ndakı başarısı ile ilgili olarak 26 Ocak 2001′de Azermarka tarafından posta pulu basılmıştır. 1000 manat değerinde olan o posta pulunun dizayn işlerini H.Mirzeyev yapmıştır. Azerbaycan tarihinde burakılmış 585. posta pulu olan bu posta pulundan toplamda 25.000 adet burakılmıştır.




Google Kitaplar

Google Kitaplar (İngilizce: Google Books) (daha önceki adlarıyla Google Book Search ("Türkçe": Google Kitap Arama) veya Google Print), Google bünyesinde bulunan ve kul