EDİLMEKTEDİR.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ama faal değildir. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ama PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

http://www.cerkesyenice.com




Yiğitpınarı, İhsaniye

Yiğitpınarı, Afyon ilinin İhsaniye ilçesine bağlı bir köydür.

1877 yılıda bulgaristan göç edilerek eski çeşme mevkilerinde ilk köy kurulmuş daha sonralarda 1 km kadar güney batıya doğru kayılarak şimdi bulunduğu yere koğuşlanmıştır.

Yiğitpınarı köyü Afyon İli İhsaniye ilçesine bağlı bir köydür. Afyonkarahisar iline yaklaşık 44 kilometre, İhsaniye ilçesine yaklaşık 9 Kilometre mesafededir. Kuzeyinde Oğulbeyli (Kabalar) Köyü, Kuzey batısında Kadımürsel Köyü. Kuzey Doğusunda, Döğer Köyü ile Üçler Kayası (İlyen) Köyü, Güney Doğusunda Muratlar Köyü, Güneyinde Karacaahmet Köyü Batısında ise Hacıbeyli köyü ile Orhanlı (Mazılık) köyleri bulunmaktadır. Yiğitpınarı Köyünün etraf köylerdeki bilinen adı Karapınar Köyüdür. Köyün ilk resmi adı İCADİYE'DİR. Köyün adı 1950'li yılların sonuna doğru değiştirilerek Bugünkü adı olan YİĞİTPINARI Köyü ismini almıştır.

Köy halkı Balkan Türklerinden olup, 1877 Osmanlı-Rus savaşından sonra Bulgaristan'ın Tırnova ilinin Selviova ilçesinin Malkoçova (Bugünkü adı Bourya) olan köyden göç ederek Türkiyeye gelmiştir. Göç yaklaşık yedi sene sürmüş, çeşitli yerlerde geçici ikamet edilmiş, daha sonra bugünkü yerde ikamet edilmesine karar verilmiştir. Köy halkı bugünkü ikamet yerine 30 hane olarak göç etmiş,daha sonra 70 haneye kadar çıkmıştır. Yiğitpınarı köyünün bulunduğu arazi sulanabilir olmadığından geçim şartları nedeniyle Köy halkı tekrar 1950'li yıların ortalarından başlamak üzere ağırlıklı olarak Kütahya, Afyon, Eskişehir ve Manisa ili Salihli ilçesine göç etmeye başlamıştır. Bugün Kütahyada yaklaşık 250 hane bulunmaktadır. Köy Halkı eğitime çok önem vermiştir. Halen köyde yaklaşık yaklaşık 30 hane bulunmaktadır. Köyde ikamet edenlerin tamamı Sosyal Güvenlik Kurumlarından emekli aylığı almaktadır. Köyde ikamet edenlerin yaş ortalaması 50 yaşın üzerindedir. Köyün İlkokulu 1975 yılından itibaren öğrenci bulunmadığından kapalıdır.

Yiğitpınarı köyünde Elektrik, İçme suyu, telefon ve kanalizasyon bulunmaktadır. Köy, İhsaniye ilçesi ile Kütahya ve Afyon illerine asfalt yol ile bağlıdır. Kütahya iline tahminen 67 Kilometre mesafededir. 
Yiğitpınarı Köyünün Bulgaristan dan geldiği yer bilinmekte olup, Osmanlı döneminde Bulgaristan’a Türkiye’nin neresinden hangi beyliğinden ve kaç yılında gittiği bilinmemektedir. Yaptığım araştırmalar sonucunda Bulgaristan'a, Oğuz Karaman beyliğinden ( Karamanoğulları ) gittiği kanısı ağırlık kazanmaktadır.

BALKAN OĞUZ TÜRKLERİ kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Afyonkarahisar ilinin merkezine 45 km, İhsaniye ilçesine 10 km uzaklıktadır. Komşu köyleri: Muratlar, Kadımürsel, Karacaahmet, Hacıbeyli, Mazırlık, Döğer.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ama faal değildir. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ama PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

Gölet mevcuttur. Çocuk parkı yapılmıştır.





Yukarıtandır, İhsaniye

Yukarıtandır, Afyonkarahisar ilinin İhsaniye ilçesine bağlı bir köydür. 

Köyün ikliminde, karasal iklim hakimdir. Yazları sıcak ve kurak, kışların nasıl geçeceği önceden bilinememekte olup kasım ayının son haftası belli olmaktadır...

 Köy Muhtarlık vazifesini ahmet özçelik yürütmektedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
Tarım sulama kooperatif başkanlığı tarafından yürütülmekte olup, girişimci kimliğiyle ve yeni geliştirdiği projelerle Başkan Necmi Demiralay köyün kalkınmasindaki calismalariyla on plandadır

Köyde, ilköğretim okulu ve faal olmayan Sağlık ocağı mevcuttur. İçme suyu ve sulama doğal kaynaklardan sağlanmaktadır. Köye ulaşımı sağlayan yol kısmi asfalt olup, köyde elektrik ve yer yer sabit telefon mevcuttur.evt





İda





Bahçecik, İscehisar

Bahçecik, Afyonkarahisar ilinin İscehisar ilçesine bağlı bir köydür.

Köyde yaşayan insanlar Ahıska Türkü olup Rusya'dan Türkiye'ye göç etmişlerdir.


Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
Köyde, ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ama PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Cevizli, İscehisar

Cevizli, Afyonkarahisar ilinin İscehisar ilçesine bağlı bir köydür.

YÖRÜK VE TÜRKMEN KÖYÜDÜR


Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
Köyde, ilköğretim okulu vardır ama faaldir. Köyün içme suyu şebekesive kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Uçbirleştirme (genetik)

Genetikte uçbirleştirme (İngilizce "splicing") transkripsiyon sonrasında RNA'daki bazı bölümlerin (intron'ların) çıkartılıp kalan kısımlarının (eksonların) birleştirilmesidir. Ökaryotlarda uçbirleştirme sonucunda prekürsör mesajcı RNA (pre-mRNA) ergin mesajcı RNA'ya dönüşür, bu da protein sentezinde kullanılır. Uçbirleştirme bir dizi biyokimyasal tepkimeden oluşur, bunlar splisozom adı verilen bir snRNP (İngilizce "small nuclear ribonucleo-proteins", küçük çekirdeksel ribonükleoproteinler) kompleksi tarafından katalizlenir.

RNA'dan parçaların çıkarılıp kalan kısımların uçlarının birleştirilmesi süreci 1977'de Philip Sharp ve Richard J. Roberts tarafından bağımsız olarak keşfedildi. Sharp ve Roberts bu kesiflerinden dolayı 1993'de Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülünü kazandılar.

RNA'dan parçaların çıkarılıp kalan kısımların birleştirilmesi sürecini tarif etmek için kullanılan İngilizce sözcük, "splicing" ("splaysing" okunur; Almanca "splissen" 'den türeme), orijinal anlamıyla bir denizcilik terimi olup, kopmuş bir halatı tamir etmek amacıyla iki ucunu birleştirme işlemi (halat dikişi) için kullanılır. Bu denizcilik terimi, zaman içinde kalas, demiryolu rayı gibi başka cisimlerin uçlarının birleştirilmesi için, ve 20 y.y.'da sinemacılıkta kopan filmin tamiri ve elektrik kablo birleştirmesi için kullanılmıştır (bkz. uç birleştirme (anlam ayrımı)). RNA'da ekson ve intronların keşfi üzerine bu terime ekson uçlarının birleştirilmesi kavramı da yüklenmiştir. Bu biyolojik olguya Fransızca ve Almanca'da bulunmuş karşılıklar, "épissage" ve "spleißen" de aynı sekilde, genel kapsamlı "uç birleştirme" anlamını taşımaktadır. "Splicing" için Türkçede karşılık henüz yerleşmediği için, buradaki metinde, aynı anlam yükleme süreci uygulanarak "uçbirleştirme" terimi kullanılmıştır.

Doğada RNA uç birleştirmesi birkaç yolla gerçekleşir. Uç birleştirmenin tipi çıkartılacak intronun yapısı ve bu tepkime için gereken katalizöre bağlıdır. Hangi yol kullanılırsa kullanılsın, çıkartılan intron kullanılmadan yıkıma uğrar.

Splisozomal intronlar genelde ökaryotların protein kodlayıcı genlerinde bulunurlar. Uç birleşme için intronun içinde bir 3' birleştirme ucu, bir 5' birleştirme ucu, bir de bir dal noktası gereklidir. Uç birleştirme splisozom tarafından katalizlenir, bu, beş ribonükleoproteinden (snRNP'den; "snörp" diye okunur) oluşan bir RNA-protein kompleksidir. snRNP'lerdeki RNA'lar belli intron dizileri ile etkileşirler ve uçbirleşmenini katalizinde rol oynayabilirler. İki farklı tip splisozom bilinmektedir, esas (majör) ve ikincil (minör) splisozomlar farklı snRNP'lar içerir.

Öz-uçbirleştirme (İngilizce "self-splicing"), veya "otokatalitik uçbirleştirme", ribozim oluşturabilen ender intronlarda meydana gelir, bunlarda splisozomun katalizörlük işlevi yalnızca RNA tarafından sağlanır. İki cins öz-uçbirleştiren intron vardır, bunlar Grup I ve Grup II katalitik intron diye adlandırılır. Grup I ve II intronların kullandığı mekanizma bir protein varlığını gerektirmese de uçbirleştirmenin yanlışsız olabilmesi için ATP gereklidir. Bu ATP'nin üretilmesi için çeşitli metabolizma enzimleri gereklidir.
Grup I intronlu uçbirleştirmede iki transesterifikasyon tepkimesi vardır:
1) GDP, GTP veya GMP gibi bir kofaktörde yer alan bir guanin nükleozitin 3' OH grubu, 5' uçbirleşme konumundaki fosfata bağlanır.
2) İntronun 5' ucundaki 3' OH grubu bir nükleofil olur, ikinci bir transesterifikasyon ile iki ekson birleşir. İntron, lineer bir parça olarak salınır.
Grup II intronlu uçbirleştirmenin mekanizması ise şöyledir:
1) İntrondaki belli bir adenozinin '2 OH grubu, 5' uçbirleştirme konumuna saldırır, böylece "kement" ("lariat") oluşturur.
2) Eksonun 5' ucundaki nukleotidin 3' OH grubu, 3' uçbirletirme konumumu ile ikinci bir transesterifikasyonu tetikler, böylece iki ekson birleşir, intron ise kement biçimli bir parça olarak salınır.

tRNA uçbirleştirmesi, veya tRNA-benzeri uçbirleştirme, genelde tRNA'da meydana gelen ender bir uçbirleştirme biçimidir.

Uçbirleştirme tepkimesinin mekanizması splisozomal ve öz-uçbirleştirme yollarından farklıdır. RNA, ribonükleaz tarafından kesilir, eksonlar ligazlar tarafından birleştirilir. Bu tip uçbirleştirmenin katalizlenmesi için herhangi bir RNA unsur gerekli değildir.

Uçbirleştirme canlılardaki tüm alem veya üst alemlerde görülür, ancak bu gruplar içinde uçbirleştirmenin yaygınlığı ve tipi çok fark gösterebilir. Ökaryotlar pek çok protein kodlayıcı mesajcı RNA ve bazı kodlamayıcı RNA'yı uçbirleştirir. Buna karşın prokaryotlar, ender olarak, ve başlıca kodlamayıcı RNA'yı uçbirleştirir. Bu iki grup organizma arasındaki önemli bir diğer fark, prokaryotlarda splisozom yolunun bulunmamasıdır.

Grup II intronların yapısı spisozomun içinde bulunan snRNP'lerin yapısına çok benzediği için splisozomların Grup II intronlardan evrimleşmiş olabileceğini düşünülmektedir.

Splisozomal uçbirleşti