devleti oluşturan tüm vatandaşların ortak bir dil, ortak bir kültür ve ortak değerleri paylaşması esastır. Ayrıca ulus devlet kavramı her milletin kendi kaderini tayin ve otonomi hakkına sahip olduğu fikrini içerir. Bu özelliğiyle dünyadaki birçok milliyetçi harekete ilham kaynağı olmuştur.

Genellikle ulus devletin Fransız Devrimi sırasında tarih sahnesine çıkmış olduğu kabul edilir. Bu aynı zamanda feodalizmden kapitalizme geçiş sürecini belirleyen dönemdir.

Feodal devlette egemen olan meşrutiyet anlayışına göre devletin sahibi ve meşruiyetinin kaynağı monarşi idi. Feodal sistemin zayıflamaya başlamasıyla birlikte güçlenen burjuvazi sınıfı, politik etkinliğini pekiştirmek için kitlelerin desteğini arkasına almak zorunda idi. Buradan hareketle egemenliğin kraldan alınarak halka verilmesi süreci içinde milliyetçi akımların güç kazanması, milli egemenlik fikrinin kitlelerde geniş yankı bulmasını sağlamıştır.

Ancak ulusun mu yoksa ulus devletin mi önce ortaya çıktığı tartışmalı bir konudur. Milliyetçi görüşler genellikle ulusun önceden var olduğunu iddia ederler, ulus devlet bu ulusun egemenlik taleplerini karşılayacak bir model olarak ortaya çıkmıştır. Ancak "modernleşme odaklı teorilere" göre ulusal kimlik daha önceden var olan devletin politikalarının bir ürünü olarak görülmektedir.

19. yüzyıl Avrupa'sında Sanayi devrimi, yazılı basının gelişimi ve öğretimin kurumlaşması gibi etkenlere bağlı olarak ortak dil, kültür ve değerlerin yaygınlaşmasının önü açılmıştır. Bunlar da ulus devletin oluşumunu hızlandıran etmenlerdir.






MMN-1

MMN-1 ufak yapıda Gürcistan yapımı olan ve M18 Claymore tipi yönsel anti-personel parçalı mayınıdır. Genellikle savunma amaçlı kullanılan mayın patladığı zaman 60 derecelik bir yelpaze içerisinde ve 15 metreye kadar etkili olmaktadır.







MMN-2

MMN-2 Gürcistan yapımı olan ve Claymore tipi yönsel anti-personel parçalı mayınıdır. Genellikle savunma amaçlı kullanılan mayın patladığı zaman 45 derecelik bir yelpaze içerisinde ve 40 metreye kadar etkili olmaktadır.







Polis Akademisi ve Koleji SK (buz hokeyi takımı)

Polis Akademisi ve Koleji Spor Kulübü Erkek Buz Hokeyi Takımı, 1996 yılının Kasım ayında Ankara'da kurulmuş olan Türk buz hokeyi takımıdır. Türkiye Buz Hokeyi Süper Ligi'nde mücadele etmektedir.




Václav Svěrkoš

Václav Svěrkoš (d. 1 Kasım 1983, Třinec), Ligue 1 takımlarından FC Sochaux'da forma giyen Çek futbolcudur. 7 Haziran 2008 günü ikinci kez Çek Cumhuriyeti millî futbol takımı forması giydiği, 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası'nın açılış maçında turnuvanın ilk golünü atmıştır.





Sarılar, Avanos

Sarılar, Nevşehir ilinin Avanos ilçesine baglıdır.




Miklós Fehér

Miklós "Miki" Fehér (d. 20 Temmuz 1979 Tatabánya – 25 Ocak 2004 Guimarães), Macar eski millî futbolcudur.

Futbol kariyerine Győri ETO FC takımında başladı. Daha sonra FC Porto, SC Salgueiros ve SC Braga'da forma giydi. Son olarak, SL Benfica'da forma giydi. Macaristan millî futbol takımı ile ilk maçına Ekim 1998'de Azerbaycan karşısına çıktı. Toplam 25 millî maçta 7 gol attı.

Miklós Fehér, 25 Ocak 2004 günü SL Benfica forması ile Vitória Guimarães'e karşı oynanan maçın 90+2. dakikasında kalp krizi geçirdi. Maç tatil edildi ve görevliler Feher'i sahadan hastaneye götürdüler. Feher, TSİ saat 19:46'da hayatını kaybetti. Bu olaydan sonra Macar futbolcunun 29 numaralı forması Benfica tarafından müzeye kaldırıldı.





Yeraltından Notlar (oyun)

Yeraltından Notlar (), Dostoyevski'nin yazdığı, eserden uyarlanan 2 saat 15 dakika süren seyirlik bir oyundur.

"Yeraltından Notlar", Özgür Yalım tarafından uyarlanıp sahneye konmuş, başta İstanbul Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü olmak üzere değişik topluluklarca sahnelenmiştir. Dostoyevski'nin edebiyat dilinde varoluş üzerine ifade ve imgelemini net olarak ortaya koyduğu eseri olarak değerlendirilen Yeraltından Notlar, "özgürlüğe mahkûm edilen" insanın evrensel değer yargılarını işleyen bir yapıt niteliğindedir.

Sürekli insanlardan kaçarak, evinden hiç çıkmamaya çalışan "Bay X" modern yaşamın getirdiği vurdumduymazlık olgusuna ile kırılgan erdemlilik kavramı arasında gel - gitler yaşayan Bay X, eski bir arkadaşının düzenlediği yemek davetine gider. Bu yemekte geçen konuşmalar sonucu, yıpratıcı bir kişilik sorgulaması, bir tür itiraflar zinciri ortaya çıkacaktır.






Avrupa kayını

Avrupa kayını ("Fagus sylvatica"), kayıngiller (Fagaceae) familyası üyelerinden belirli mevsimlerde yaprak döken bir kayın türü.

Doğal dağılım alanı güney İsveç'ten (bazı sınırlı şekildeki türler Norveç'in güneylerinde bulunur) orta İtalya, Fransa'nın batısı, kuzey Portekiz ve İspanya'nın ortaları ve daha doğuda Avrupa kayınının yerini alan doğu kayınıyla ("F. orientalis") birleştiği kuzeybatı Türkiye'nin doğusuna kadardır. Balkanlarda, doğu kayınıyla oluşan bazı melez türler görülür, bu melezler "Fagus x taurica" şeklinde isimlendirilir. Akdeniz civarındaki dağılım alanının güney kısımlarında sadece 600-1.800 m yüksekliklerdeki dağlık ormanlarda yetişir.

İngiltere'nin güneylerinde doğal olarak sıkça dikkati çekmesine rağmen, son kanıtlar M.Ö. 4000 yıl önceye kadar ya da buz devri sırasında şekillenen İngiliz Kanalı'ndan 2.000 yıl sonrasına kadar İngiltere'de bulunmadığını öne sürmektedir, türün meyvelerini besin olarak kullanılan Taş Devri insanıyla bölgeye erken bir giriş yapmış olabilir.

Asıl yayılış alanı Bulgaristan Istrancaları olan ve orada 40 m boylanabilen "Fagus sylvatica", sınır bölgesinden doğuya doğru uzaklaştıkça hem sıklığından kaybeder hem de ağaç formundan çalı formuna dönüşür. Türkiye'de Trakya’da Kırklareli ve Tekirdağ'da Yıldız (Istranca) dağlarında Fagus sylvatica’nın ulaştığı son sınırın, bilinenin aksine, Demirköy hattı değil, daha doğuda İstanbul'da Çatalca'da Binkılıç-Çilingoz hattı olduğu 2010 yılındaki bir araştırmayla ortaya konmuştur.

Genellikle 25–35 m uzunluğunda ve 1.5 metre çapında olsa da, 48 metre yüksekliğe ve 3 metre çapa da ulaşabilen büyük bir orman ağacıdır. Ömrü 150 ila 200 yıl arasında olabildiği gibi, 300 yıldan daha fazla da yaşayabilir. Görünümü, bulunduğu yaşam ortamına bağlı olarak değişir, ormanda yetiştiğinde dikine dallı ve dar tepeli; ince, açık gri uzun bir gövdeye sahip olurken diğer yandan ağaç tek başına yetiştiğinde veya ormanda bol ışık alan tarafta, iri ve çok uzun dallar gelişir tepe iyice yayılır (azmanlaşma) ve gövde kısalır.

Yaprakları almaşık, basit, tam ya da küçük kısmı dilimli dişli kenarlı, 5–10 cm uzunluğunda ve 3–7 cm genişliğinde, yaprağın her iki tarafı 6-7 damarlı ("Fagus orientalis" de 7-10 damar) dır. Dilimli dişli olduğunda, her damarın ucunda bir sivri uç vardır, damarlar arasında hiçbir zaman sivri uç bulunmaz. Tomurcuklar uzun ve incedir, 15–30 mm uzunluğunda ve 2–3 mm kalınlığında, fakat çiçek tomurcuklarıyla birlikte 4–5 mm'ye kadar kalınlaşabilir.

Avrupa kayını 30-80 yaşları arasında çiçeklenmeye başlar. Çiçekler, baharda yapraklardan kısa bir süre sonra görünen küçük kedicikler şeklindedir. Tohumlar, küçük, üç köşeli, 15–20 mm uzunluğunda ve tabanda 7–10 mm genişliğinde olan nustur, her kupulada iki nus yer alır, olgunlaşma tozlaşmadan 5-6 ay sonra sonbaharda olur.

Çiçek ve tohum üretimi özellikle sıcak, güneşli ve kurak yazları izleyen yıllarda bol, nadiren sıradaki iki yıl için dayanıklıdır.

Tohumlar, kuşların, kemiricilerin, her ne kadar artık insanlarca yenmese de geçmişte insanların yiyeceği olması açısından önemlidir. İnsanlara çok miktarda yenildiğinde hafif derecede zehirlidir, bununla beraber yemişler, 19. yüzyılda İngiltere'de pişirmede ve lambalarda kullanılan bir yağda kullanılmılştır. Yemişler ayrıca "ıslatmadan" sonra tanenleri ayrıldıktan sonra yenebilen un yapımında öğütülerek kullanılmıştır.

Çeşitli iklim ve sıcaklıklarda yetişebilmesine rağmen neme gereksinim duyar, önemsizde olsa geçirgenliği iyi olan toprakta gereklidir. Toprak tipi tercih edilmese de, Avrupa kayını bazı önemli ihtiyaçlara gereksinim duyar: nemli bir atmosfer (yıl içinde iyi dağılmış nem ve sıkça görülen sisler) ve suyu iyi çeken toprak (fazla durgun suyu iyi gelişemez).

Ilımlı olarak verimli yerleri tercih eder, kalsiyumlu ya da hafif asidik; bu yüzden tepelerin bazı taraflarında dipteki killi kısımlarından daha çok olarak bulunur. Sert kışlara dayanıklıdır, fakat bahar donlarına duyarlıdır.

Kayın ormanları güneşin yere güçbela ulaşabildiği yerlerde hayatta kalan birkaç bitki türüyle oldukça karanlık yerlerdir. Genç kayınlar yarı gölge olan yerleri tercih eder ve bol güneşli yerlerde zayıf olarak gelişirler.

Avrupa kayını çoğunluğu kesilmiş bir ormanda önce filizlenir daha sonra ise fazla kuruluk nedeniyle ölür. Meşelerin altında büyüyen kayınlar hızlıca yükselir, yoğun yapraklanarak meşenin seyrek yapraklarını baskılar ve güneş ışığını az almasından dolayı ışık isteği fazla olan meşenin ölümüne neden olur. Ormancılar meşenin yaşamını, genç dallarını yerden 10 cm'e kadar kesip bir çeşit görkemli bonsailer üreterek garantilerler. 

Kök sistemi sığdır, bütün yönlere yayılan geniş kökler yüzeyde bile olabilir. Avrupa kayının gelişmesinde mikorizaların rolü önemlidir. Mikoriza olmadan çoğunlukla iyi gelişemez. Mikorizalar köklere bakteriler karşısında kimyasal koruma sağlar ve topraktan alınan besleyici mineralleri zenginleştirir. Avrupa kayınıyla mikoriza yapan mantar cinsleri şunlardır: "Porcini", "Lactarius", "Amanita", "Cantharellus" ve "Hebeloma".

İngiltere'nin güneyindeki doğal ormanlarda kayın, meşelere ve karaağaçlara baskın olarak yetişir ve Cardigan'dan Suffolk'ın kuzeyine bir hat oluşturur. Bunun ötesinde meşeler baskın orman ağaçlarıdır ve bu diğer ağaçlara Yorkshire'ın kuzeyinde yol açar. İrlanda'da da kayınlar yerli değildir. Avrupa kayının en güzel ormanlarından biri Belçika'da Brussels'in güneydoğusunda bulunan Sonian Ormanı ("Forêt de Soignes/Zoniënwoud")'dır. Kayınlar, Fransa'da bulunan baskın orman ağacı türleridir ve Fransa ormanlarının %10'undan fazlasını oluşturur.

Avrupa kayının ilkbahar yaprak tomurcukları gün uzunluğu ve sıcaklığa bağlı olarak açar. Tomurcuklar her yıl N