gulanmaktadır. Ünlü İngiliz cerrah Sir Berkeley Moynihan “kanser cerrahisi”nin organlar cerrahisi olmadığını, lenfatik sistem cerrahisi olduğunu vurgulamıştır.

Bu yöntemde, alınan lenf düğümleri kanser hücrelerinin kendilerine yayılmış olup olmadığının anlaşılması için mikroskop altında incelenir.

"Rejyonal (lokal) lenf nodu diseksiyonu"nda tümör bölgesindeki lenf düğümlerinin bir kısmı alınır. "Radikal lenf nodu diseksiyonu"nda ise tümör bölgesindeki lenf düğümlerinin çoğu ya da hepsi alınır. Lenf nodu diseksiyonu yerine yaygın olarak kullanılan bir diğer terim lenfadenektomidir (İng. lymphadenectomy).





Dryomys

Dryomys, Gliridea familyasından üç türü kapsayan bir cinstir. Bunlar;





Ölçüler ve Standartlar Genel Müdürlüğü

Ölçüler ve Standartlar Genel Müdürlüğü, T.C. Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı‎'na bağlı, Yasal Metrolojiden sorumlu kuruluştur

Bakanlığın Teşkilat ve Görevleri Hakkında, 8 Ocak 1985 tarihli ve 3143 sayılı Kanununda değişiklik yapan 3 Kasım 1989 tarih ve 20331 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 384 sayılı KHK ve 9.9.1993 tarih ve 21693 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 494 sayılı KHK ile Genel Müdürlüğünün görevleri şu şekilde belirlenmiştir:






Don Meineke

Don "Monk" Meineke (d. 30 Ekim 1930 – ö. 3 Eylül 2013), Amerikalı eski profesyonel basketbol oyuncusudur.

Meineke, Fort Wayne Pistons'da oynadığı ve NBA ligindeki çaylak sezonu olan 1952-53 NBA sezonunda gösterdiği performans ile verilen ilk NBA Yılın Çaylağı Ödülü'nün sahibi oldu. Meineke, aynı sezonda ligde en çok kişisel foul yapan ve diskalifiye olan oyuncusudur. İlk sezonunda 26 kez diskalifiye olan oyuncu, halen bu alanda NBA tarihinin rekorunu elinde bulundurmaktadır.

1955-56 sezonunda Rochester Royals'da oynadıktan sonra, 1956-57 NBA sezonunda hiçbir kulüpte oynamadı. Bir sezon sonra, 1957-58'de tekrar Cincinnati Royals'e katıldı.





Skar

Skar (Nedbe olarak da bilinir) doğal bir yaralanmanın ya da bir ameliyat sırasındaki cerrahi insizyonun (keserek açma) ardından, derinin dermis tabakasındaki yaralanmanın doğal bir sonucu olup, iyileşme sırasında fonksiyonel deri dokusunun bağ dokusu ile yer değiştirmesi sayesinde ortaya çıkan bir belirtidir, bir izdir.

Yaranın iyileşmesi sürecinde belirir. Küçük zedelenmeler dışında bir kaza, bir ameliyatla açılmış her yara bir skarın oluşmasına yol açar. Skarlar derideki hasarın nedeni (yanık, ameliyat, travmatik) ve büyüklüğüne bağlı olarak boyut, renk ve pigmentasyon gibi çeşitli fiziksel özelliklerle karakterize olurlarsa da, bu özellikler çeşitli faktörlere bağlı olarak az çok farklılık gösterirler.

Kimi skarlar bireyin psikolojik durumu üzerinde etki yaratabilir ve bireyde stres veya psikososyal sorunlara yol açabilirler.

İyleşme sırasında yapısal veya işlevsel bir bozulmaya maruz kalmayan dokular (örneğin kemikte) da vardır.




Manolo

Manololar (İspanyolca, kısaltılmış olarak majo, kadınlar için maja), on dokuzuncu yüzyılın başlarından itibaren Madrid sanat dünyası içerisinde yer alan, katıksız ve kibar Kastilya aksanıyla İspanyolca konuşan, özenli kıyafetleri ile dikkat çeken insanlara verilen isimdir. "Manolo"ların kadınlarına "maya" ("maja"), erkeklerine ise "majo" denmektedir. Manolo kelimesi İspanyolca bir isim olan "Manuel"'in değiştirilmesi sonucunda oluşturulmuştur. Genellikle toplumun alt tabakalarından gelmelerine rağmen tarz sahibi, enerji dolu, her zaman iyi göründüklerine emin olan insanlardı. Kendilerini aristokrat gibi göstermek için büyük çaba harcayan "manolo"ları bir süre sonra gerçek aristokratlar da taklit etmeye başladılar. Fransa'nın İspanya büyükelçisi J.-F. de Bourgoing gezi notlarına 1788 yılında "maya"larla ilgili şunları yazdı:
Romantizm akımının Avrupa'ya yayılmasının ardından popüler olacak olan oryantalizmin cinsiyetçi ve ırkçı bakış açısına karşılık "maya"ların sanatta kullanılması sadece erotik bulunuyordu.

İspanyol aristokrat kadınları da "maya" kılığına girmekten hoşlanıyorlardı. On dokuzuncu yüzyıla ait bu alt kültürün, kıyafet ve yaşam stilinin zengin İspanyol kadınlarınca taklit edilmesine "mayayizm" dendi. Bu kadınların eşleri de "majo" kılığında resmedildiler. Fakat erkekler eşlerine göre daha özgür olduklarından konuya daha az ilgi gösteriyorlardı. "Mayalar", İspanyol kadınlarının on sekizinci yüzyıldaki özgürlük mücadelelerinde kullandıkları araçlardan biri oldu. Bu savaşlarında kadınlar kendilerini engellemeden daha özgürce konuşmaya, ilgilendikleri konular hakkında tartışmaya, eski adetleri ve düşünce tarzlarını yıkmaya başladılar. Örneğin, eteğin ayakkabıları örtmesi ve kadın ayakkabılarının görünmemesi kuralı bu dönemde yıkıldı. İspanyol ressam Francisco Goya da yaptığı portrelerde kadınları daha kısa etek boyuyla çizdi. "Mayayizm", aristokrasi ile yerleşmiş olan sabit fikirlerin ve ahlakçı tabuların yıkılmasında büyük rol oynadı.





Teorema (film)

Teorema "(Türkçe: Teorem)" 1968 İtalya yapımı dramatik filmdir. Film, birçok ülkede olduğu gibi Türkiye'de de çoğunlukla özgün adıyla anılmaktadır.

Pier Paolo Pasolini'nin yönettiği filmin senaryosunu da yine Pasolini aynı adlı kendi romanından uyarlayıp yazmıştır. Pasolini'nin Teorema adlı romanı da aynı yıl piyasaya çıkmıştı. Başlıca rollerinde Terence Stamp, Silvana Mangano, Laura Betti ve Massimo Girotti'nin oynadıkları filmin müziğini Ennio Morricone yapmıştır.

Pasolini'nin ilk kez ağırlıklı olarak profesyonel oyuncularla çalışmaya başladığı bir film olan "Teorema" aynı zamanda yönetmenin şoke edici ve kışkırtıcı sinemasının da başlangıç filmi olarak kabul edilebilir. Edebiyat kökenli şair yönetmenler kuşağının bir temsilcisi olan bu tartışmalı ve nevi şahsına münhasır sinemacının bu tarihe kadar olan filmleri biraz daha İtalyan Yeni Gerçekçiliği'ne yakın duruyordu. Bu filmden sonra ise klasik eserlerin erotik sinema uyarlamaları ile, Marksizm, ateizm, faşizm ve eşcinsellik üzerine kendi tartışmalı fikirlerini ifade ettiği kişisel filmleri ile gündeme geldi.

Film, ilk gösteriminin yapıldığı Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan ödülüne aday gösterilmişti, aynı festivalde Laura Betti'ye "En İyi Kadın Oyuncu" dalında Volpi Kupası verildi.

2001 yılında filmin Japonya'da "Bijitâ Q" (Visitor Q) adıyla bir yeniden çevrimi yapıldı.

Alegorik bir film olan "Teorema'da, Milano'lu varlıklı bir burjuva ailesinin malikhanesine gelen gizemli ziyaretçinin (Terence Stamp) çekiciliğiyle aileyi etkisi altına alması ve ailenin tüm fertlerini sırayla baştan çıkarması anlatılmaktadır. Ailenin tüm bireyleri ona bir anlamda aşık olurlar. Yabancı, bedenini karşılık beklemeden tüm ev ahalisine sunar ve birkaç gün sonra tıpkı geldiği gibi aniden ve gizemli bir şekilde ortadan kaybolur. Ziyaretçi evi terkettikten sonra evin hizmetçisi memleketine döner, orada bir ermiş gibi karşılanır. Sadece ısırgan otuyla beslenir, hasta çocukları iyileştirir, kendini diri diri gömdürür, gözyaşlarından gerçek bir pınar oluşur vs. Baba, fabrikasını işçilere hediye edip yola koyulur. Milano istasyonunda soyunmaya başlar. Daha sonra onu çırılçıplak bir çölde görürüz. Anne kurtuluşu cinsellikte arar, bir çeşit nemfoman olur. Evin kızı art arda geçirdiği isteri krizleri sonucu bir hastaneye kapatılır, oğlu ise filmin yapıldığı yıllarda moda olan aksiyon sanatçısı olma yolunu seçer.

Arkasında derin izler bırakan bu yabancı İsa mıdır, yoksa bir şeytan mı?

Pasolini, bir konuşmasında yapıtındaki ziyaretçinin Eski Ahiti çağrıştırdığını, ziyaretçinin rolünün insanları din yoluyla uyarması olduğunu ifade eder: "Aslında bu ziyaretçinin bir bereket tanrısı olmasını düşünmüştüm. Sanayi öncesi dininin tipik tanrısı, güneş tanrısı, İncil'deki tanrı, Tanrı Baba. Doğal olarak gerçeklerle yüz yüze gelince başlangıçtaki fikrimden vazgeçtim ve Terence Stamp'a bu dünyanın dışından gelen metafizik bir görünüm verdim: O, şeytan olabilirdi ya da Tanrı'yla Şeytan'ın bir karışımı. Önemli olan özgün ve durdurulamaz bir şey olmasıydı." Ama evdeki bireylerden sadece hizmetçi bu çağrıya yanıt verebilir. Burjuvazinin temsilcileri olan evin ahalisi anlamsız edimlerle çürümüşlüklerinden kurtulmaya çalışırlar.

Pasolini gibi homoseksüel bir ateistin kendisi, muhafazakar kesimler için zaten yeterince rahatsız ediciyken, 1968'de Venedik Film Festivalinde Katolik Sinema Ofisi ödülünü kazanması Vatikan'ı iyice çileden çıkardı. Filmin yapımcısı ve yönetmeni hakkında müstehcenlik suçlamasıyla üst üste davalar açıldı ve filmin gösterimi durduruldu. Açılan davalar filmin sanatsal değerinin yüksekliği nedeniyle düştü ve 1970'de yeniden gösterimine izin verildi. Film, o dönem yönetmenin en çok tartışma yaratan filmi oldu. Ancak daha büyük tartışmalar 1975'de çekeceği Salo ya da Sodom'un 120 Günü ile gündeme geldi.

Teorema İtalyanca'da teorem anlamına gelir. Sözcüğün Yunanca kökeni theorima (θεώρημα) ise aynı zamanda "görülecek şey/oyun", "içe doğma" ve "teorem" anlamlarına gelir. Maurizio Viano, "A Certain Realism: Making Use of Pasolini’s Film Theory and Practice" adlı kitabında filmin isminin izleme, seyretme anlamında düşünülmüş olabileceğini, zira bütün aile üyelerinin gözlerini misafire ve onun beline diktiklerini belirtir.

Terim, sık sık bir matematik terimi ya da formülü olarak kullanılır. Film, bu anlamda da programatik bir kurgu içermektedir. Dökümanter bir film benzeri görüntülerle başlar ve ardından karanlık volkanik çöllere, sonra bir ev partisine, gri tonda çekilmiş fabrika sahnelerine, yine gri ve sessiz şekilde aile bireylerinin tek tek tanıştırılmasına ve daha sonra da renkli çekimlerle arka avluda oturan ziyaretçiye geçer. Aradaki bölüm üçe ayrılmıştır:"baştan çıkma", "itiraf etme" ve "dönüşüm".

Sadece filmin kurgusu değil, her bir karakterin psikolojik gelişimi de bu şekilde formüle edilmiş gibidir. Tüm karakterler "baştan çıkma", "itiraf etme" ve "dönüşüm" aşamalarını yaşarlar. Tüm karakterlerin yaşadıkları değişim aynı biçimde olur. Önce hepsi ziyaretçiye karşı cinsel istek duyarlar. Hepsi onunla sevişirler. Hizmetçi kadın dışında hepsi, ziyaretçi gittikten sonra, kendilerini nasıl hissettiklerini itiraf ederler. Ve film