e gerek kayıt gerekse not öğrenimleri konusunda internet ayrıcalığını sunmaktadır.

Fakülte mezunları, Millî Eğitim Bakanlığı bünyesinde "Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi" ve İmam Hatip Liseleri meslek dersleri öğretmeni olarak çalışabilmekte, ayrıca Diyanet İşleri Başkanlığı’na bağlı çeşitli birimlerde görev alabilmektedirler.

İmam Hatip Liselerine öğretmen olacak olan İlahiyat Lisans Programı mezunları, 3 yarıyıllık bir Tezsiz Yüksek Lisans programına tâbi tutularak bu programda alacakları pedagojik formasyon ve mesleki bir ek eğitim ile daha ehliyetli ve nitelikli öğretmen yetiştirilmiş olacaktır.

İmam Hatipler dışındaki Lise ve dengi okullara öğretmen olmak isteyenler ise sadece pedagojik formasyon derslerini alarak Tezsiz Yüksek Lisans programına tâbi tutulacak, bu alanda da daha nitelikli öğretmen yetiştirilmesi sağlanacaktır. Üç yarıyıllık bu Tezsiz Yüksek Lisans programları, yaz okulu imkânından da istifade edilerek 1 yılda tamamlanabilecektir.

Fakülte 26-12-2011 tarihinde Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün onayı ile Konya Üniversitesine bağlanmıştır. 11 Nisan 2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan "İlköğretim ve Eğitim Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" ile "Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanunu'nda yapılan değişiklikle", "Konya Üniversitesi"nin adı, Necmettin Erbakan Üniversitesi olarak değiştirilmiştir. İlahiyat Fakültesi bu kanunla Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi adını almıştır.

Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi bünyesinde ve Selçuk Üniversitesi Merkez Kütüphanesi'ne alt birim olarak 1966 yılında kurulmuş bir kütüphane bulunmaktadır. Konya Meram'da Meram Yeni Yol üzerinde bulunmaktadır.
Kütüphane katolog taraması Selçuk Üniversitesi sayfasından yapılabildiği gibi, daha ayrıntılı ve verimli bir tarama sistemi ile Fakültenin kendi sayfasından da yapılabilmektedir.

Kütüphanede 15219 Türkçe, 624 İngilizce, 3867 Osmanlıca, 126 Almanca, 74 Fransızca, 4 Malayca, 11836 Arapça, 1 İtalyanca ve 3643 adet Farsça kitap yer almaktadır.


• Prof. Dr. Ramazan Altıntaş (2014 - ...)

• Prof. Dr. Ahmet Saim Arıtan (2011 - 2014)

• Prof. Dr. Ahmet Önkal (2004 - 2011)

• Prof. Dr. Mehmet Aydın (1997 - 2004)

• Prof. Dr. Mustafa Uzunpostalcı]] (1994 - 1997)

• Prof. Dr. Orhan Karmış (1988 - 1994)

• Prof. Dr. Hüseyin Ayan(1985 - 1988)

• Prof. Dr. Kemal Eraslan (1982 - 1985)





Dinant

Dinant, Belçika'nın Valonya Bölgesi'nin şehirlerinden biridir. Dinant Belediyesi aynı zamanda birçok daha küçük beldenin yönetim merkezidir.

Şehrin nüfusu 1 Ocak 2006 itibarıyla yaklaşık olarak 13.000'dir. Genel olarak Fransızca konuşulan şehirde kişi başına düşen ortalama gelir 10.500 Euro civarındadır. 2008 yılı Mayıs ayı itibarıyla belediye başkanı Richard Fornaux'dur.

Şehrin en ünlü binası Notre-Dame Kilisesi'dir. Şu andaki kilise 1227 yılında Gotik mimari usulde inşa edilmiştir. Bu kilise daha önce Romalılar tarafından yapılmış ancak daha sonra yıkılmış olan eski bir kilisenin kalıntıları üzerine kurulmuştur. Kilisenin arkasındaki kaya blokta yukselen Citadel de şehrin görülmesi gereken yerleri arasinda sayılmaktadır.

Saksafon'u icat eden Adolphe Sax ile Nobel Barış Ödülü sahibi papaz Georges Pire Dinant'ta doğmuş ve hayatlarının bir kısmını burada geçirmiş ünlü kişilerden ikisidir.




Adolphe Sax

Antoine-Joseph "Adolphe" Sax (6 Kasım 1814 – 7 Şubat 1894) günümüzde kullanılan haliyle saksofonu icat eden ve ilk kullanan mucit.

Belçika'nın Dinant şehrinde doğmuştur. Babası Charles-Joseph Sax da bir müzik aletleri yapımcısıydı. Adolphe genç yaşlarında enstrüman üretmeye başlamıştır. İki flütü ve bir klarnetiyle on beş yaşında bir yarışmaya katılmıştır. Sonradan bu iki enstrümanı öğrenmek için Brüksel'deki Royal School of Singing'e gitmiştir.

Okulu bıraktıktan sonra, babası ürettiği enstrümanlarla eve para getirirken, Adolphe'da enstrüman tasarımlarıyla gündeme gelmiştir. Adolpe'un ilk önemli icadı basklarnette tasarım değişikliğidir. 20 yaşında ürettiği enstrümanın patenti Adolf'a aittir.

Dinant şehrinin halen saksofon üretiminde önemli merkezlerden biri olması, Adolphe Sax'ın yerleştirdiği üretim biçiminden kaynaklanmaktadır.





Asya (Roma eyaleti)

Roma Eyaleti Asya ("Asia"), Cumhuriyetin sonlarına doğru oluşturulmuş bir Roma İdari birimi olup bir prokonsül tarafından yönetilen Senatoryal eyalet statüsündeydi. Bu düzenleme Roma İmparatorluğunun idari olarak yeniden düzenleneceği 211 yılına kadar değişmemiştir.

Asya Eyaleti başlangıçta Misya, Troas, Aiolis, Lidya, İyonya, Karya, ve Pisidya'dan Pamfilya'ya kadar uzanan bir bölgeden oluşuyordu. Frigya'nın bir bölümü MÖ 116 yılında eyalet topraklarına dahil edilmeden önce V. Mithridates Euergetes'e verilmişti. Lycaonia MÖ 100 civarında, Kibyra ise MÖ 82 yılı civarında eyalet topraklarına dahil edildi. Asya'nın güneydoğu bölgesi daha sonra Kilikya adıyla yeni bir eyalet olarak düzenlendi. İmparatorluk döneminde eyaletin sınırları kuzeyde Bithynia, güneyde Likya ve doğuda Galatya ile çizilmişti.

III. Antiochus ordusu MÖ 190 yılında yapılan Magnesia savaşında Romalılarca yenilince Asya'yı Romalılara terk etmek durumunda kaldı. MÖ 188 tarihli Apamea antlaşması ile Asya topraklarının tümünde kontrolü ele geçiren Romalılar bölgenin idaresini Pergamum'da bulunan bir vekil kralın yönetimine bıraktılar.

Adı konmuş bir varisi olmayan ve Roma'nın yakın müttefiklerinden bir olan Bergama kralı III. Attalos krallığını Roma'ya bıraktığını vasiyet etti. Attalos’un MÖ 133 yılında çekilmesiyle bölge Manius Aquillius tarafından yeni bir Roma eyaleti olarak organize edildi. Attalid Krallığı'nın Roma'ya miras olarak bırakılması bu krallığa komşu topraklarda ciddi karşıklıklara neden oldu. Pontus krallığının VI. Mithridates'in yönetiminde bir güç olarak ortaya çıkması bu döneme rastlar. Mithridates, Roma'nın Asya eyaleti ve ötesindeki başarılarının önündeki en ciddi engel olarak ortaya çıkmıştır.

Roma her zaman doğuda neler olup bittiğiyle ilgilenmek konusunda biraz ilgisiz davranmıştır. Genellikle müttefikleri arasındaki anlaşmazlıklarda hakem rolüne soyunmuş, Otoritesini göstermesi gerektiği bazı durumlarda da heyetler göndermeyi tercih etmiştir. Bu durum bölge Attalos tarafından Roma'ya hediye olarak bırakılana kadar böyle sürmüştür. Aslında Bergama krallağı çoğunlukla farklı halklardan oluşmuştu. Örneğin Büyük Frigya Pontus karalı V. Mithridates'e verilmişti.

Senato'nun kendisi Asya ile ilgelenmek konusunda tereddüt ettiğinden diğerleri de bu konuda ilgisizdi. Nihayet MÖ 123 tarihinde Gaius Gracchus tarafından geçirilen bir kanunla Equestrian sınıfına mensup kişilere vergi toplama hakkı verildi. Bu vergi toplama imtiyazı Cumhuriyet elitleri tarafından bir sömürü aracı olarak kullanıldı. Herhangi bir şehir vergiyi ödeyemeyecek durumda ise Romalı tefecilerden fahiş fiyatlarla borç almak durumunda kalıyordu.

MÖ 88 yılında Pontus kralı VI. Mithridates neredeyse bütün Küçük Asya'yı fethetti. Romalıların yozlaşmış uygulamalarından nefret eden yerel halkı kışkırtarak büyük bir isyanın başlamasını sağladı ve eyalette bulunan tüm Roma ve İtalyan kökenlilerin kılıçtan geçirilmesini emretti. Öldürülen insan sayısının 80,000 ile 150,000 arasında olduğu tahmin edilir. Üç yıl sonra Lucius Cornelius Sulla Mithridates'i Birinci Roma-Pontus savaşında yendi ve MÖ 85 yılında eyaleti her biri daha küçük şehirlerin yönetim merkezi olacak şekilde on bir bölgeye ayırdı. Bu bölge merkezleri arasında Efes, Bergama, Smyrna, Adramyttium, Kyzikos, Synnada, Apameia Kibotos, Milet ve Halikarnassos da bulunur. Adı geçen şehirlerden ilk üçü olan Efes, Bergama ve Smyrna arasında eyaletin başat şehri olamak için yoğun bir rekabet vardı. Bu üç şehir arasındaki rekabet eyalette birliğin sağlanmasının önündeki en büyük engeldi.

İsyanları bastırmak için kullanılanlar hariç Sulla tarafından VI. Mithridates'e karşı mücadele etmek için toplanan askerlere kadar Asya'da askeri bir varlıktan söz etmek pek mümkün değildir. Aslında Asya eyaleti herhangi bir askeri birliğin yerleştirilmediği birkaç Roma eyaletinden biridir. Her ne kadar eyalet içerisinde konuşlu bir lejyon yoksa da bu eyelatte hiç asker olmadığı anlamına gelmez. Frig şehirleri Apameia Kibotos ve Amorium'da Lejyon müfrezelerinin varlığı bilinir. Yine bir Frig şehri Eumeneia'da konuşlu destek birliklerine bağlı askerler bu dağlık bölgede devriye görevi yapmışlardır. MÖ 3. yüzyılda kırsal bölgelerde görülmeye başlayan askeri hareketlilik eyalette huzursuzluğa neden olmuştur.

Augustus tahta çıkmasının ardından Asya eyaletine bağladığı Misya, Lidya, Karya ve Frigya bölgeleri için bir prokonsüllük teşkil etti. Prokonsül bir yıllık resmi görev süresinin çoğunu eyaletin önemli merkezleri arasında yargısal işlemler için seyahat etmekle geçiriyordu. Roma'nın Cumhuriyetten İmparatorluğa dönüştüğü bu zaman diliminde eyaletlerdeki şehirlerin sahip olduğu rol de değişime uğradı ve otonom şehirler yavaş yavaş yönetim merkezleri haline gelmeye başladı. Augustus'un bir güç olarak ortaya çıktığı bu dönem aynı zamanda Misya, Lidya ve Frigya'da yeni şehirlerin ortaya çıkışının ilk işaretlerini veriyordu. Eyaletteki şehirler sahip oldukları yetkin kendi kendini yönetme becerileri ile kendi toprakları üzerinde vergi toplama ve kanunlar yapma sorumluluklarına sahip oldular. Yine Augustus'un Principatus'u oluşturduğu bu dönem Asyanın şehirleşmeye başlamasının ve şehirlerde kamu binalarının şehrin belirgin karakteristiği haline gelmeye başladığı bir dönem olarak dikkat çeker

3. yüzyılla birlikte ortaya çıkan ve eyaletin bir bölümünü etkileyen salgın hastalıklara ilave olarak yerel askerlerin disiplinsiz davranışları da eyaletin giderek zayıflamasının nedenleri arasındadır. 250 ve 260'lı yıllardaki Got işgalleri eyaletteki güvenliği zaafa uğrattı. Tüm bunlara ilave olarak eyaletin sahip olduğu politik ve stratejik önemin zaman içerisinde azalması sonucu Asya gözden düşmeye başladı.

Eyalet toprakları 4. yüzyılda imparator Diokletian tarafından daha küçük yedi eyalet arasında paylaştırıldı. Bunun bir sonucu olarak taşradaki pek çok kent ön