belirtilerindendir. Gece saatlerinde alınan kan örneklerinde mikrofilaryaların görülmesi, hastalığın kesin tanısıdır.

Değişik solucanlar vücutta değişik yerleri etkilerler. Örneğin "Wuchereria bancrofti" bacaklar, kollar, vulva ve göğüsleri etkilediği halde Brugia timori cinsel organlara dokunmaz.

"Onchocerca volvulus" gözlere yerleşir ve körlüğe yol acar. Körlüğün dünyadaki en yaygın 2. sebebidir. 
2. grup solucanlar deri dökuntülerine, artroza, deride renk değişikliklerine yol acar. 
3. grup solucanlar, karın boşluğuna yerleşir ve burada ağrılara yol açar.

Tedavide hijyen büyük önem taşır. Fazla derinin cerrahi yolla alınmasının yanı sıra, ilaç tedavisi (dietilkarbamezepin - DEC) uygulanır. Fizyoterapi, cerrahi müdahaleyle birlikte yürütülür. Bacaktaki şişliğin inmesi için, bacak yükseğe kaldırılarak, lenf sıvısının tıkanıklığı aşması için de varis çorapları uygulanır.

Hastalardaki yetişkin solucanları öldürmek için albendazole ve ivermectin kullanılır. Dietilkarbamazin (DEC) ve albendazole de etkilidir.

2003 yılında, yaygin bir antibiyotik olan doxycyclinein da Fil hastalığı tedavisinde kullanılabileceği bildirilmiştir. Solucanlar taşıdıkları "Wolbachia" adlı bir bakteri ile simbiyotik bir hayat sürerler. Taşıdıkları bakteri öldüğünde solucanlar da ölürler.

Fil hastalığı, Uganda, Tanzanya, Kenya, Ruanda, Burundi, Sudan ve Etyopiya'da, Türkiye'de ise; Alanya, Elâzığ, Çubuk ve Samsun'da rastlanmakta olup, asıl tropikal bölgelerde rastlanmakta, bu bölgelerde bulunulduğunda, sivrisineklere karşı cibinlik altında uyumalı ve böcek ilacı kullanmalıdır.




Gangtok

Gangtok (Nepal dili and Hintçe: गंगटोक) Hindistan'a bağlı Sikkim Eyaleti'nin yönetim merkezi ve en büyük kentidir. Doğu Himalayalarda bulunan Sivalik Dağları'nda kurulmuştur. 30.000 nüfusu ile Hindistan'ın en küçük eyalet başkentlerinden biri olan Gangtok, bölgenin turizm merkezlerindendir.





Ömer Halaç

Ömer Halaç (d.1970,Emirdağ, Afyon, ö. 12 Mayıs 2008, İstanbul) Endüstri mühendisi, İşadamı

İlkokulu Emirdağ Mithatpaşa İlkokulu'nda, orta okulu Emirdağ Lisesi'nde, Liseyi İstanbul Kabataş Erkek Lisesi'nde tamamlamıştır. 1987 yılında Anadolu Üniversitesi Endüstri Mühendisliği bölümüne girerek 1991’de mezun olmuştur. 1993 yılında İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadi Enstitüsü'nde Uluslararası İşletmecilik konusunda yüksek lisans yapmıştır.

1995 yılında yedek subay olarak askerlik görevimi yaptıktan sonra Belçika’nın Anvers kentinde HRD Enstitüsü'nde kıymetli taş eğitimi almıştır___

1996 yılında aile şirketi olarak Halaç Kuyumculuk’u kurarak İstanbul Kapalıçarşı’da altın rafine işine girmiştir.

Ömer Halaç, 1996 yılında devlet tarafından kurulan İstanbul Altın Rafinerisi A.Ş.’nin çoğunluk hisselerini 2002’de satın almıştır. İstanbul Altın Borsası, Vakıfbank'ın da ortağı olduğu İstanbul Altın Rafinerisi'nin yüzde 99 hissesi Halaç Ailesi'ne ait bulunmaktadır.

2006 yılında Orta Afrika Cumhuriyeti’nin başkenti Bangui’de yerel bir ortakla şirket kuran Halaç, bu ülkelerde altın çıkarmak ve gelecek ham altını rafine etmek üzere çalışmalar yapıyordu. Afrika kıtasının, dünyanın en çok altın üreten coğrafyası ve Türkiye’nin de en çok altın tüketen ülkelerinden biri olduğunu düşünen Ömer Halaç, Afrika’daki faaliyetlerini artırmayı hedefliyordu.

Halaç, Afrika kıtasında lojistik merkezler kurarak bu altınların rafine edilmemiş ham hali ile Türkiye’ye getirilmesini ve rafinericilik katma değerinin burada kalmasını da sağlamayı amaçlıyordu.

Orta Afrika Cumhuriyeti’nin başkenti Bangui’de yaklaşık 9 ay önce Yahudi bir ortakla kurduğu altın madeninin ilk üretimini yerinde görmek amacıyla 16 Nisan’da 2 çalışanıyla bu ülkeye giden İstanbul Altın Rafinerisi’nin (İAR) Yönetim Kurulu Başkanı Ömer Halaç, dört günlük iş gezisi sırasında Anofel adı verilen ve sıtma paraziti taşıyan sineğin kendisini soktuğunu farketmedi.

Orta Afrika Cumhuriyeti’nden 19 Nisan’da dönen ve bu ay başında Kırgızistan’a giden Halaç, soğuk algınlığı şikayetiyle Acıbadem Hastanesi'ne kaldırıldı. Sıtma teşhisi geç konan Halaç, 15 günü bulan kuluçka süresi geçtiği ve hastalık ilerlediği için tedaviye cevap veremedi. Teşhis sonrası Türkiye'de bulunmayan ilaç Afrika'dan getirtildi ancak geç kalınmıştı. Yaklaşık bir hafta yoğun bakımda kalan Ömer Halaç 12 Mayıs 2008 tarihinde saat 03:00 sularında vefat etmiştir.

Halaç evli ve üç çocuk babasıydı.





Anofel

Anofel ("Anopheles"), yaklaşık 400 türü bulunan bir sivrisinek cinsi.

30-40 türü sıtmaya neden olan parazit taşımaktadır. En bilineni ise en tehlikelisi olan "Plasmodium falciparum" 'dur. Diğer sivri sinek cinslerinden ("Aedes", "Culex") de virüs taşıyıcısıdır.

Diğer sivrisinekler gibi anofeller de 4 evreye sahiptirler:

İlk üç evre çevre sıcaklığına bağlı olarak suda geçer. Yetişkin evresinde dişi anofeller sıtma taşıyıcısı olurlar.

Yetişkin dişiler yumurtlama döneminde 50-200 arasında yumurta bırakırlar. Yumurtalar doğrudan suya ya da suda yüzen bir cisme ayrı ayrı bırakılırlar ve kuru havaya dayanıklı değillerdir. 2-3 gün içerisinde yumurtadan çıkarlar. Yumurtadan çıkma soğuk havalarda 2-3 hafta sürebilmektedir.

Sivrisinek larvaları beslenme için kullandığı fırçalı ağzıyla çok gelişmiş bir baş, geniş bir göğüs ve bölümlü bir karına sahiptir. Bacakları yoktur. Diğer sivrisineklerden fark olarak "Anofel" larvalarının soluk boruları yoktur ve bu yüzden kendilerini su yüzeyine paralel olacak şekilde konumlandırırlar.

Larvalar 8. karınsal bölümlerinde bulunan solunum deliği ile nefes alırlar, bundan dolayı da sıklıkla yüzeye çıkmak zorundadırlar. Larvalar zamanlarının çoğunu algler, bakteriler ve yüzeydeki mikroorganizmalarla beslenerek geçirirler. Yalnızca rahatsız edildiklerinde yüzeyin altına dalarlar. Larvalar hem vücutlarıyla yaptıkları sarsıntılı hareketlerle, hem de ağızlarıyla oluşturdukları itici güçle yüzerler.

Larva, pupaya başkalaştıktan sonra 4 bölümde veya safhada gelişir. Her safhanın sonunda, Larva daha hızlı gelişimini sağlamak için dış kabuk veya derisini atarak deri değiştirir.

Larvalar çok geniş bir yaşam alanına sahip olmasına rağmen, çoğu türler temiz ve kirletilmemiş suları tercih ederler. "Anofel" sivrisineklerinin larvaları tatlı veya tuzlu su bataklıklarında, mangrov bataklıklarında, pirinç tarlalarında, çimenli hendeklerde, akarsu ve nehir kenarlarında ve ufak, geçici yağmursuyu birikintilerinde yaşarlar. Çoğu türler bitkisel alanları tercih ederler. Bazı türler açık, güneş ışığına maruz kalan sularda bulunurken, bir kısmı da ormanların gölgeli kısımlarında yaşarlar. Birkaç tür ise ağaç oyuklarında veya bazı bitki yapraklarında yaşarlar.

Pupa, yandan görünüş olarak virgül şeklindedir. Baş ve göğüs karnın altından dönerek cephalothorax olarak birleşirler. Larva'da olduğu gibi, pupa da nefes almak için sıklıkla yüzeye çıkmak zorundadır, bu işlevi de başgöğüs kısmında bulunan bir çift soluk borusuyla sağlarlar. Pupa olarak birkaç gün geçtikten sonra, başgöğüs kısmının sırt yüzeyi parçalanır ve ergin sivrisinek ortaya çıkar.

Ergin dişi sinek 3-4 hafta yaşarken erkeklerin ömrü birkaç günle sınırlıdır.

Yumurtadan ergin hale gelmeye kadarki süreç türlere göre değişiklik göstermektedir ve çevre sıcaklığından fazlaca etkilenmektedirler. Sivrisinekler yumurtadan erişginliğe en az 5 günde ulaşırlar fakat tropikal ortamlarda bu süre 10-14 gün almaktadır.

Diğer sivrisineklerdeki gibi, ergin "Anofel" 3 bölümlü ince bir vücuda sahiptir: baş, göğüs, sırt.

Baş, duyusal bilgiler edinme ve beslenmeyi sağlayacak şekilde özlelleşmiştir. Baş, gözleri ve bir çift uzun, çok bölümlü duyargayı barındırır. Duyargalar dişilerin yumurtaları bıraktıkları beslenme alanlarının kokularını kolayca alabilmeleri açısından önemlidir. Ayrıca başta bir adet beslenmeye yardım eden ileri doğru uzanan hortum ve iki duyusal dokungaç bulunur.

Karın, hareketi sağlamak üzere özelleşmiştir. Üç çift ayak ve bir çift kanat göğüste bulunmaktadır.

Sırt kısmı yemeklerin sindirimi ve yumurtaların gelişimini sağlayacak şekilde yapılanmıştır. Bu bölmeli vücut kısmı dişi kanlı besin getirdiği zaman uzayarak genişlemektedir. Kan, yumurta üretimi için protein kaynağı sağlayacak şekilde zamanla sindirilir ve sırt kısmını doldurur.

"Anofel" sivrisinekleri dokungaçları, uzayabilen hortumları, kanatları üzerindeki yarı saydam siyah ve beyaz bölümlerin varlığıyla diğer sivrisineklerden ayırt edilebilirler. Ergin "Anofel" kendilerine has dinlenme konumlarıyla da fark edilebilirler: diğer sivrisinekler dinlenirken yüzeye paralel bir konum alırlarken, erkek ve dişi Anofeller karınlarıyla havaya dikilirler.

Ergin sivrisinekler genellikle pupa evresini geçtikten birkaç gün sonra çiftleşebilirler. Çoğu türlerde erkekler genellikle akşam karanlığında bir küme oluştururlar ve dişiler de çiftleşmek için bu kümenin etrafında uçuşurlar.

Erkekler, balözü ve diğer şeker kaynaklarıyla beslenerek yaklaşık bir hafta yaşarlar. Dişiler de enerji ihtiyaçlarını şeker kaynaklarından karşılarlar fakat onlar yumurtaların gelişimi için ayrıca kanlı yiyecekler de tüketmeleri gerekir. Gerekli kan ihtiyacını karşıladıktan sonra dişiler kanın sindirilmesi ve yumurtaların gelişimi için birkaç gün dinlenmeye çekilirler. Bu aşama sıcaklığa bağlıdır fakat tropikal bölgelerde genellikle 2-3 gün sürmektedir. Yumurtalar tamamen geliştiklerinde dişiler onları bırakırlar ve ev sahibi aramaya devam ederler.

Bu döngü, dişi ölene kadar devam eder. Dişiler kapalı ortamda bir aydan uzun bir süre yaşayabilmelerine rağmen, doğa da bu süre 1-2 hafta civarındadır. Ömürleri sıcaklığa, neme, ve ayrıca dopal savunucalrla mücadele ederek kendilerine kan kaynakları sağlayabilme yeteneklerine bağlıdır.

Sıtma, tropical bölgelerde sınırlandırılmış olsa da Alt Sahra Afrikasının dışındaki çoğu bölgelerde hatta soğuk enlemlerde "Anofel" türleri yaşamaktadır. (Bkz. Harita). Gerçekten de, geçmiş zamanlarda bu soğuk bölgelerde sıtma salgınları yaşanmıştır, örneğin 1820'lerde Kanada'da Rideau Kanalının inşasında bu olaylar görülmüştür. O zamandan sonra "Plasmodium" paraziti ("Anofel" sivrisineği değil) birinci dünya