anlaşma sonucu çevrildi. Film günümüzde kamu malı sayılmaktadır, İnternetten ücretsiz olarak indirilebilir.

"Duck and Cover", 2004 yılında Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik açıdan önemli" filmler arasına seçilerek ABD Ulusal Film Arşivi'nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir.

Yaklaşık 10 dakika uzunluktaki film, bir çizgi animasyonla başlar. İnsana benzer bir kaplumbağa olan Bert yolda yürümektedir. Bir yandan koronun söylediği Duck and Cover şarkısı duyulur:

Orijinal sözleriyle
There was a turtle by the name of Bert
and Bert the turtle was very alert;
when danger threatened him he never got hurt
he knew just what to do...
He'd duck! ("nefesini tutar")
And cover!
Duck! ("nefesini tutar")
And cover! ("erkek sesi") He did what we all must learn to do
("erkek") You ("kadın sesi") And you ("erkek") And you ("daha kalın erkek sesi") And you!'
("patlama, nefesini tutar") Duck, and cover!'

Türkçe çevirisi
Bert adında bir kaplumbağa vardı
Ve kaplumbağa Bert hep tetikteydi;
Bir tehlike olduğu zaman ona hiçbir şey olmazdı
O sadece ne yapması gerektiğini biliyordu...
Eğilir! ("nefesini tutar")
Ve siper alırdı!
Eğil! ("nefesini tutar")
Ve siper al! ("erkek sesi") O, hepimizin bilmesi gereken şeyleri yaptı
("erkek") Sen ("kadın sesi") Ve sen ("erkek") Ve sen ("daha kalın erkek sesi") Ve sen!'
("patlama, nefesini tutar") Eğil ve siper al!'

Elindeki sicimde dinamit lokumu asılı olan bir maymun Bert'e saldırır. Bert son anda kabuğunun içine girer, dinamit patlayarak maymunu ve üzerinde durduğu ağacı havaya uçurur. Ancak Bert kurtulur, çünkü eğilmiş ve siper almıştır.

Bundan sonra film gerçek çekimlere döner, bir spiker çocuklara atom bombası patlaması gördüklerinde ne yapmaları gerektiğini anlatır. Filmin devamında nükleer patlamalarda yatar durumda olmanın daha güvenli olduğu anlatılır, nükleer bir savaşta hayatta kalmak için çeşitli taktikler verilir.

Filmin aslında çocukları Sovyetler Birliği'nden korkutmak için çevrildiği iddia edildi. Filmde gösterilen taktiklerin nükleer silahlara karşı gerçekten koruma sağlamadığı öne sürüldü. Buna karşılık, nükleer bir patlamanın merkezinde bu taktikler işe yaramasa da uzağında ısıl radyasyona ve havada uçan cam parçalarına karşı koruma sağlayacağı söylendi.

Filmde nükleer patlama sırasında piknik yapmakta olan bir ailenin üstlerini gazete kâğıtlarıyla örtmesi komik olacak ölçüde faydasız bulunduğu için eleştirilmiştir. Buna karşın, gazete kağıdının alfa radyasyonuna karşı işe yarayacağı söylenmektedir.




Tutuklular Çemberi

Tutuklular Çemberi, Hollandalı ressam Vincent van Gogh tarafından, 1890 yılında tuval üzerine yağlı boya ile çizilen tablo. 80 x 64 cm ebadındaki tablo Moskova'daki Puşkin Müzesi'nde sergilenmektedir. Tablo, Fransız ressam Gustave Doré'nin bir gravüründen esinle çizilmiştir.

Tabloda, duvarlarla çevrili ufak bir hapishane avlusunda bir çember hâlinde volta atan mahpuslar çizilmiştir. Tabloda mavi-yeşil tonlar hakimdir. Tablo hayatı, ressamın gördüğü şekilde, yani kapalı bir çember olarak betimler. Merkezdeki figür, diğerlerine göre daha kendi halinde gözükmektedir. Ressamın bu figürde kendini çizdiği öne sürülmektedir. Tablonun üst bölümünde, yukarı doğru yükselmekte olan iki beyaz kelebek vardır. Bunlar, özgürlüğün olduğu kadar, kaybedilmiş saflığın da sembolüdür. Ayrıca tabloda, ressamın intihar edeceği yaşa eşit biçimde, 37 insan figürü yer almıştır.

Van Gogh 1888'de, ruhsal hastalığının ilk nöbetlerini geçirmeye başladı ve kendi rızasıyla, Arles yakınlarındaki Saint-Rémy'de bir manastırda yer alan St. Paul Akıl Hastanesi'ne yatırıldı. Mayıs 1889 ile Mayıs 1890 arasında ressam bu hastenede kaldı. "Tutuklular Çemberi", ressamın kendini vurarak intihar ettiği yıl olan 1890'nın Şubat ayında, ressam bu akıl hastanesinde kalırken çizildi. Hastane müdürü ile ressamın kardeşi Theo van Gogh, ressamın rahatlıkla çalışması için gerekli olan ortamı sağlamışlardı. Ancak açık havada resim çizmesine izin verilmeyen van Gogh, bu dönemde Gustave Doré, Honoré Daumier ve Jean-François Millet'nin birçok eserinin kopyalarını üretti. Bu tablo da, Doré'nin 1872 tarihli bir gravürünün tablo versiyonuydu. Gravürde, Londra'daki New Gate Hapishanesi'nin bir avlusunda volta atan mahkûmlar betimlenmişti.

Van Gogh, Doré'nin gravürünü bazı değişiklikler yaparak yeniden çizdi:


Puşkin Müzesi resmî sayfası




Seviyorum Sevmiyorum

Seviyorum Sevmiyorum, Nil Karaibrahimgil'in 2009 yılında çıkan Nil Kıyısında albümünün ilk klip şarkısıdır. Sözü Nil Karaibrahimgil'e, müziği ise Karaibrahimgil ve Alper Erinç'e ait olan şarkı, Billboard Türkçe müzik listelerinde 1 numaraya kadar yükselmiştir. Şarkı 2009 yılının Ocak ayında albüm çıkmadan radyolara gönderilmiş, video klip ise Şubat ayında Umur Turagay tarafından çekilmiştir. Şarkı yalnızca Türkiye'de değil, aynı zamanda Balkan ülkelerinde de popüler oldu ve Balkanika TV'de gösterime girmeyi başardı.





Elazığ Devlet Tiyatrosu

Elazığ Devlet Tiyatrosu, Aralık 2008'de sürekli turne sahnesi olarak açılmıştır. Devlet Tiyatroları'nın 60. yılına yaklaşırken 60. sahne hedefiyle açtığı Malatya, Samsun ve Çorum Devlet Tiyatrolarıyla birlikte en yeni bölge tiyatrolarından biridir.

Bölgede 24 Aralık 2008'de sahnelenen Ankara Devlet Tiyatrosu oyunu Kanlı Nigar'la birlikte 2008-2009 oyun sezonu açılmıştır.

12 yerleşik bölge tiyatrosundan turne programı içerisinde her ay en az dört oyun şehirdeki Devlet Korosu Konser Salonunda ikişer kez sahnelenmektedir.




Salma bulutsusu

Salma Bulutsusu, değişik şekillerde ışık saçan İyonize gaz bulutudur (örneğin plazma). İyonlaşma için en genel kaynak, içlerindeki sıcak yıldızdan yayılan yüksek enerjili fotonlardır. H II bölgeleri içinde salma bulutsuların değişik türleri bulunur. Yıldız oluşum bölgeleri ve genç büyük kütleli yıldızlar, yüksek enerjili fotonların kaynağıdır.




Kel kartal

Kel kartal ("Haliaeetus leucocephalus"; "hali" = tuz, "aeetus" = kartal, "leuco" = beyaz," cephalis" = baş) Kuzey Amerika'da bulunan yırtıcı bir kuştur. Bir deniz kartalının bilinen iki alt türü vardır ve Bayağı deniz kartalı (Haliaeetus albicilla) ile türler çifti oluşturur. .Dağılımı Kanada ve Alaska'nın çoğu tüm kıta ABD'si ve Kuzey Meksika'yı içerir Bol gıda bulunan açık su kütlelerinde ve yuvalama için yaşlı ağaçlarda bulunur.

Yetişkin bir Kel kartalın tüyü beyaz baş ve kuyruk ile eşit dağılmış koyu kahverengidir. Kuyruk orta uzunlukta ve biraz kama şeklindedir.

Kuzey Amerika'da bulunur. Dağılımı Kanada ve Alaska'nın çoğu tüm kıta ABD'si ve Kuzey Meksika'yı içerir.

Kel kartal büyük bir kuştur; gövde uzunluğu 28-42 inç, yani 71–106 cm arasında değişiklik gösterebilir, kanat açıklığı 1.83-2.34 m arasında değişebilir. Ağırlığı ise 3–7 kg civarındadır. Dişiler ise erkeklerden yaklaşık % 25 daha büyüktür. Bir kel kartal, kahverengi ile siyah arasında değişebilen bir vücuda sahiptir. Başları ve kuyrukları beyazdır. İrisleri sarı renktedir. Güçlü ve delici pençeleri avı sıkıca tutar.




Kazimir Maleviç

Kazimir Severinoviç Maleviç (Rusça:Казимир Северинович Малевич, Lehçe:Kazimierz Malewicz, Ukraynaca:Казимир Северинович Малевич,Almanca: Kasimir Malewitsch, İngilizce: Kazimir Malevich), ( – 15 Mayıs, 1935), geometrik soyut sanatın öncülerinden ve avangart süprematist hareketinin yaratıcısı olan ressam ve sanat teorisyeni.

Kazimir Maleviç, Kiev'in yakınlarındaki Kiev Valiliği'nde dünyaya geldi. Ebeveynleri Severyn ve Ludvika Maleviç Polonya kökenliydiler ve ressam Roma Katolik Kilisesi'nde vaftiz edildi. Babası bir şeker fabrikasında yöneticiydi. Kazimir, ailenin on dört çocuğunun birincisiydi. Bu on dört çocuktan dokuz tanesine yetişkinliklerini görebildiler. Çocukluğu boyunca Ukrayna'nın şeker pancarı yetişen pek çok farklı köyünde yaşadılar. Maleviç bu yüzden kültür merkezlerinden uzaktı. Sanat tutkusu onu çocukluğunda sarmış olmasına rağmen on iki yaşına kadar profesyonel ressamlar hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Köylülerin yaptığı el işlerinden, süslü duvar ve fırınlardan çok hoşlanan ressam kendisi de köylerde gördüğü stilde resimler çiziyordu. 1895-1896 yılları arasında ise Kiev'de çizim eğitimi aldı. 
p. 243. and "White on White" (1918).
1904'te babasının ölümünün ardından Moskova'ya taşındı. Orada Moskova Resim, Heykel ve Mimarlık Okulu'na 1904'ten 1910 yılına kadar devam etti ve Fedor Rerberg'in atölyesinde çalıştı. 1911 yılında "Soyuz Molodyozhi"'nin (Gençler Topluluğu) ikinci sergisine Vladimir Tatlin'le birlikte katıldı. 1912'de ise aynı grubun üçüncü sergisinde yer aldı. Aynı sene içerisinde "Eşeğin Kuyruğu" koleksiyonunun Moskova'daki bir sergisinde yer aldı. O günlerdeki çalışmaları Rus halk sanatlarıyla ilgilenen avangart ressamlar Natalia Gonçarova ve Mikhail Larionov'un eserlerinin etkilerini taşıyordu. 1913 Mart'ında Moskova'da Aristarkh Lentulov'un sergisi açıldı. Bu sergi Paul Cezanne'nın 1907 yılında Paris'te oluşturduğu etkinin bir benzerini Maleviç'in de dahil olduğu Rus avangart sanatçılarında gösterdi. Maleviç de diğer ressamlar gibi kübist kurallarını öğrenerek onları çalışmalarında kullanmaya başladı. Aynı yıl, ressamın sahne tasarımını yaptığı kübofüturist opera "Güneşe Karşı Zafer" büyük bir başarı kazandı. 1914 yılında Maleviç'in eserleri Paris'teki Bağımsızlar Salonu'nda 
Alexander Archipenko, Sonia Delaunay, Aleksandra EksterVadim Meller ve pek çok diğer ressamın eserleriyle birlikte sergilendi.

Kariyerinde çok rahat bir şekilde ilerlerken ve sanattaki bütün modaları takip ederken 1915 yılına gelindiğinde Maleviç'in aklına Süprematizm fikrinin nasıl geldiği yirminci yüzyıl sanatının büyük gizemlerinden biri olarak kaldı. Sanatçı tüm hayatı boyunca çalışmalarını imzalarken eseri yarattığı tarihten daha erken bir tarih yazması onun sanat yaşamı kronolojisini daha da karıştırmaktadır. Eserlerinden bu dönüşümün tam zamanı belirlenemese de 1915 yılında "Kübizmden Süprematizme" manifestosunu yayınladığı kesindir. 1915-1916 yıllarında diğer süprematist ressamlarla birlikte Skoptsi ve Verbovka'nın köylerinde çalıştılar. 1916-1917 yıllarında ise "Karo Valesi" isi