, kuzeydoğusunda Katna modern adıyla Maşrafa, kuzeyinde El-Ganto, Telbise ve er-Restan ve kuzeybatısında da Hula ("Hule")'dır.

"Eski Humus" ya da "Eski Şehir" olarak adlandırılan bölge, Humus'un en yoğun bölgesidir ve başta Bâb Tadmur ("Tedmur"), Bâb el-Dreib ve Bâb Hud ("Hûd") mahalleleriyle beraber, Humus Kalesi ve etrafını da içerisine alarak, 1.2 kilometrekarelik (0.46 mi²) bir alanı kapsar. Eski Humus'tan geriye kalan az sayıdaki yapılar olan, Eski Şehir'in duvarları ve kapıları da, Osmanlı kontrolü sırasında yıkılmıştır. Ancak, bir bölüm, takviye edilmiş duvarların ve bunların izlediği dairesel köşeleri olan bir kule hala ayaktadır. Buradan yaklaşık yarım kilometre güneyde ise, üzerinde bazı kalıntı ve harabeler bulunan, yüksek, tümsek şeklindeki toprak yığını, bir zamanlar şehrin kalesinin, durduğu alanı gösterir. Kalenin kuzeyine doğru ise, şehrin ""Hıristiyan Mahallesi"" olarak da bilinen, 2011-2012 Suriye Ayaklanması'nda da büyük rol oynayarak, şiddetli çatışmalara ev sahipliği yapmış, tarihi, ""Hamidiye (Hamidiya, al-Hamidiyah)"" mahallesi yer alır. Bu tarihi mahalle, Humus'un, eski ve tarihi görünüşünü kaybetmeyen sayılı bölgelerindendir ve mahallenin çoğu, Memlük kontrolü zamanlarından kalma, siyah-beyaz taş kalıntılar ve binalarla kaplıdır. Bu binalar hala, dükkân ve konut olarak kullanılmaktadır ve son zamanlarda, şehir yönetimi tarafından, bazı bakım, onarım ve yenileme çalışmaları yanında tamirat ve tadilat çalışmaları da olmuştur ("renovasyon").

Abbasiler'in yönetimi altında Humus Şehri'nin 7 büyük kapıya sahip olduğu bilinmekteydi. Bu kapılar; Bab al-Souq (Market/Pazar Kapısı), Bab Tadmor (ya da Bab Tadmour) (Palmira Kapısı), Bab al-Dreib (ya da Bab al-Deir) (Manastır Kapısı), Bab al-Sebaa (Aslanların Kapısı), Bab al-Turkman (Türkmen Kapısı), Bab al-Masdoud (Kapalı Kapı) ve Bab Hud (Peygamber Hûd Kapısı) adlarındaydı. Günümüzde, sadece Bab Tadmor ve Bab al-Dreib kapıları ayakta kalmıştır. Humus'un en eski cami, kilise ve yapıları bu kapıların çevrelediği "Eski Humus" 'ta ("Eski Şehir"'de) bulunmaktadır.

Humus, bunlar haricinde, Eski Şehir ("Eski Humus") dışında da birçok altbölümden oluşmaktadır. Büyük Kaldiye semti ("Khaldiyah") şehrin kuzey sınırı boyunca uzanır. Daha modern El-Sâbil (al-Sabeel), El-Zahra (al-Zahra) ve Jub El-Candâli (Jub al-Jandali) semtleriyse, Eski Şehir'in doğusuna doğru yer alır. Eski Şehir'in güneyindeyse Bab al-Sebaa (Bab El-Sebâ, Aslanların Kapısı), El-Mireyce (al-Mreijeh), El-Nezhâ (al-Nezha) ve Akrama semtleri bulunur. Bu semtlerin yine güneye doğru daha ilerisindeyse Karm El-Zaytun (Karm al-Zaytoun) ve Karm El-Luz (Karm al-Loz) semtleri yer alır. Modern ticari merkez ve onu çevreleyen ticaret bölgesi ise şehrin batısına doğru lüks Cüret El-Şâayya (Jouret al-Shayyah) semti içerisinde bulunur ve bu semtin daha batısında ise, yine lüks olarak nitelendirilen Kusor (Qusoor), El-Mahatta (al-Mahatta) ve El-Gûta (al-Ghouta) semtleri yer almaktadır. Şehrin banliyösü, zaman zaman varoş olarak da nitelendirilen El-Waer (al-Waer) semtiyse diğer bu semtlerin daha da batısında bulunur ve şehirden, El-Basâtin (al-Basateen) adı verilen tarım arazileri bölgesiyle ve Asi Nehri'nin oluşturduğu ve üzerine herhangi bir inşa yapmanın yasak olduğu, imar yasağı olan "yeşil kemer" ile ayrılmıştır. El Baas Üniversitesi kampüsü, fakülteleri ve yurtları ise Humus'un, batı ve güney sınırlarında, Akrama semtinin hemen yakınlarında geniş bir arazide bulunur.

Humus, konumu sebebiyle, iklim bakımından, Akdeniz'den gelen yumuşatıcı etkilere ve meltemlere mâruz kalır. Bunun sonucu olaraksa şehir, ortalama 360 mm (14 inç) yağış miktarı yerine, 460 mm (18 inç) yağış miktarıyla, hemen yakınındaki Hama'dan, daha hafif, yağışlı ve ılıman bir iklime sahiptir. Ancak şehir, ayrıca, zaman zaman daha kuvvetli rüzgarlarla da karşılaşır.

Humus, 7,000 üzerindeki nüfusuyla, 12. yüzyıl, İslam kontrolü altındaki Suriye döneminde, ülkedeki en büyük şehirlerden biri olmuştur. 1785 yılında ise, şehrin nüfusu 2,000 üzerine kadar azalmıştır, bu sayı ise neredeyse tamamen Müslüman ve Yunan Ortodoks inançları arasında ayrılmıştır. 1860'lı yıllarda nüfusta bir sıçrama görüldü ve toplam nüfus 15,000 ila 20,000 kişiyi bulmuştur. 1907 yılında, Humus'un nüfusu, üçte ikisini Müslümanların ve geriye kalan Hıristiyanların oluşturduğu, kabaca 65,000 kişi civarında seyretmiştir. 1981 yılının nüfus sayımında şehir nüfusu 346,871 de kalmış, 1994 yılında 540,133'e yükselmiştir. Suriye Merkez İstatistik Bürosu'nun, 2004 yılı sayımına göre Humus, %51.5'ini erkeklerin, %48.5'ini isi kadınların oluşturduğu, toplam 652,609 kişilik bir nüfusa sahip bulunmuştur. Bağımsız bir 2005 yılı sayımında şehir 750,000, 2008 Suriye sayımına göre ise Humus'un nüfusu 823,000 olarak sayılmıştır. Özel 2012 yılı sayımlarına göre ise Humus'un nüfusu, 900,492 olarak belirlenmiştir. 2013 yılı ve sonrasındaysa resmi veya özel bir sayım yapılmasa da, son zamanlarda şiddeti iyice artan Suriye İç Savaşı sebebiyle, birçok Suriyelinin, çeşitli ülkelere mülteci olarak gitmesi sebebiyle, ülke genelinin ve dolayısıyla Humus'un da nüfusunda büyük bir düşüş beklenmektedir.

Günümüzde, Humus nüfusu, Suriye'nin genel din çeşitliliğini yansıtır (Savaş harici geniş zaman). Ve çoğunlukla Sünni Müslümanlardan oluşurken, Alevi Müslüman, Yunan Ortodoks ve Süryani Ortodoks azınlıklarda bulunur. 1880lerde, "Batı Filistin Araştırması", Humus bölgesi ve yakın çevresinde yaşayan 5,500 civarı Yunan Ortodoks Hıristiyan ve 1,500 civarı Süryani Ortodoks Hırıstiyan olduğunu gözler önüne sermiştir. Tarihte uzun yıllar boyunca Antakya (Hatay)'da yer alan ve Süryani Ortodoksluğunun merkezi olan, Süryani Ortodoks Patrikhanesi, 13. yüzyıl'da Mardin'e taşındıktan sonra, 1933'te olumsuz bir politik durum sebebiyle Humus'a taşınmış ve Humus manastırı ve şehri, 1933'ten, 1959'a kadar, 26 yıl boyunca Süryani Ortodoks Kilisesi ve mezhep mensuplarının dini merkezi olmuştur. Sonrasında daha uygun görülmesi sebebiyle merkez Şam'a taşınmıştır.

1948 Filistinli Göçü'nden sonra, Orta Doğu'da çeşitli ülkelerde kurulan Filistin Mülteci Kampları'ndan birisi de Humus'ta, Humus Kampı adı altında yer almaktadır ve 14,000 üzerinde Filistinli mülteci yaşamaktadır. Kampın çoğu sakini, eskiden Kuzey Filistin olarak geçen ve şu anda, diğer Filistin bölgeleri (Batı Şeria, Gazze Şeridi) aksine, tamamiyle İsrail kontrolünde olan bölgeden, Akka ve Hayfa şehirlerinden gelmektedir.

20. yüzyıl başlarında, günümüzde hala tartışma konusu olan, Ermeni Kırımı sırasında, Osmanlı Devleti'nin, Zorunlu Göç Yasası ile çeşitli yerlere taşıdığı Ermenilerden, 20,000 kadarı, Osmanlı kontrolü altında, o zamanlar Osmanlı Devleti sınırları içerisinde ve Orta Doğu topraklarının ortalarında yer alan Humus'a ve çevre köylere göç etmiş/ettirilmiştir.

Şehirde, küçük bir Yunan azınlık toplulukta yaşamaktadır ve şehrin çeşitli bölgelerinde toplanmışlardır.





İnce Kırmızı Hat

İnce Kırmızı Hat (The Thin Red Line) 1998 yapımlı James Jones'in eserinden yola çıkarak çekilmiş, Terrence Malick'in yönetmenliğini ve senaristliğini üstlendiği, kadrosunda Ben Chaplin, John Travolta, George Clooney, Woody Harrelson, Sean Penn, Nick Nolte, John Cusack gibi ünlü isimleri kadrosunda barındıran ve müziklerini Hans Zimmer'in hazırladığı II. Dünya Savaşı sırasında bir grup askerin stres dolu dakikalarını ve savaş sırası ve sonrasında yaşadıklarını anlatan dramatik bir savaş sinema filmidir. Film çıktığında iyi yorumlar almıştır. Film 170 dakika sürmektedir. 7 Akademi Ödülüne aday gösterilen film aynı zamanda En iyi Film Akademi Ödülüne de aday gösterilmiştir.




Üşütükler (film)

Üşütükler, 2002 yapımlı 3 farklı banka çalışanının farklı sebeplerden (birisi zengin olmak için, diğeri erkek arkadaşından intikam almak bir diğer ise kazının annesini öldüren zengin avcının parasını çalmak) bir bankayı kimse duymadan aynı anda soymaya başlamasını konu alıyor. Filmde Alicia Silverstone ve Rachael Leigh Cook gibi oyuncuların yanı sıra Woody Harrelson ve John Cleese gibi isimlerde filmde rol almaktadırlar.




Benden Nefret Ediyor

Benden Nefret Ediyor ("She Hate Me") 18 yaş ve üzeri yaş grubuna uygun olan Spike Lee'nin yönettiği ve kadrosunda Monica Belluci, Kerry Washington, John Turturro, Woody Harrelson ve Ellen Barkini barındıran duygusallık içeren romantik komedi filmidir. Filmin başrolünde Anthony Mackie vardır.




Mother Goose Rock 'n' Rhyme

Mother Goose Rock 'n' Rhyme 1990 yılında yapılmış ve henüz DVD formatında piyasaya sürülmemiş olan Disney Channel TV filmidir. Film ünlü karakter Mother Goosenin filmlerinden biridir başrolünde Shelley Duvall ve Dan Gilroyun oynadığı film ünlü Mother Goose karakterinin bir filmidir. Mother Goose serisinde rastlanan birçok karakter filmde yer almakta olmasının yanı sıra filmde birçok popular isimde rol almaktadır.

Little Bo Peep (Küçük Bo Peep) (Shelley Duvall) kayb olmuş bir koyununu arıyordur ve bir türlü bulamamaktadır. Çareyi Mother Goose (Anne Goose)nin yanına gitmekte bulan Bo Peep oraya vardığında kayb olanın sadece koyunu olmadığını anlar. İşte o zaman Rhymelandde ilginç olaylar başlar. Little Bo Peep Mother Goosenin (Jean Staptelon) oğlu olan Gordonu yanına alarak ikisi birlikte arabalarıyla Mother Gooseyi aramaya başlar ancak sanki onlara yolu gösterenleri birileri buna izin vermemekte gibi gözükmektedir. Ve Mother Gooseye ne olduğu ise ikisi için bir sır olmaya başlar ve işte o zaman macera başlar. Ve hatta ikisi Goosenin Gerçek Dünyaya gittiğini düşünürler.

Bu TV filmi her yaştan izleyici kitlesine hitap etmektedir.




Entrika (film)

Entrika (özgün ad: "The Walker") Paul Schraderin yazıp yönettiği başrolünü ise Woody Harrelson'a verdiği 2007 yapımlı ABD yapımı dramatik bir filmdir. Film "Gece Çalışanları" serisinden biridir, diğerleri Taxi Driver, American Gigolo ve Light Sleeperdir. American Gigolonun devam filmi olarak nitelendirilir ancak tam olarak Light Sleeper (1992) devam filmidir. Film, Berlin, Sydney ve Cambridge film festivallerinde pozitif yorumlar almıştır.

III Carter Page (Woody Ha