line gelmiştir.

1964-74 yılları arası Vitória'nın altın on yılı olarak düşünülebilir. 1964-65 ve 1966-67 sezonlarında Taça de Portugal'nı alan takım bu başarısını ancak 2004-05 sezonunda tekrarlayabilmiştir. Bu başarılar takımın tarihindeki en büyük başarılardır.

Vitória, ligde birkaç kez 3. bir kez de (1971-72 sezonunda) 2. olmayı başarmıştır. Vitória ayrıca Portekiz'in Jacinto João, José Torres ve Vítor Baptista gibi gelmiş geçmiş en iyi oyuncularından birkaçını da kadrosunda bulundurmuştur.

Vitória'nın en etkileyici sezonu, o sene şampiyon olan ve kadrosunda Portekiz tarihinde bir sezon en çok gol atma rekorunun sahibi Yazalde'yi bulunduran Sporting'un 4, 2. olan ve kadrosunda Portekiz'in gelmiş geçmiş en büyük futbolcusu olan Eusébio'yu bulunduran Benfica'nın da 2 puan arkasından 3. olduğu 1973-74 sezonudur. Vitória taraftarları hala efsanevi teknik adamları Pedroto'nun sezon ortasında takımı bırakmamış olması durumunda şampiyon olacaklarını söylemektedir.

Takım, bugünlerde 1964-74 yılları arasındaki performansına kavuşmanın mücadelesini vermektedir. Kazanılan Taça de Portugal ve hemen ardından gelen İberya Kupası takımın heyecanını artırmaktadır. son 10 yılda 4 kez katıldıkları UEFA Kupası'da var olan umudun göstergesidir.

Takımın taraftarları "Vitorianos" ya da "Sadinos" olarak anılırlar. Benfica'ya karşı oynadıkları Taça de Portugal finalinde Lizbon'a akın eden ve 5-1'lik yenilgiye rağmen centilmence kutlamalara katılan binlerce taraftar sayesinde "8ºExército" (8. ordu) olarak da anılırlar. Bu benzetme II. Dünya Savaşı'nda Afrika seferine çıkan muazzam İngiliz ordusundan gelmektedir.

1990'ların sonunda resmi taraftar grubu kurulmuş ve adı "VIII Exército" olarak belirlenmiştir. Takımlarına son derece bağlı olan bu grup, Portekiz'in en organize taraftar gruplarından biridir. "Furacões Sadinos" adlı bir diğer taraftar grubu kendini 2007'de feshetmiş ve "VIII Exército" ile birleşme kararı almıştır.

Sadece bir tane "Vitória" olduğu iddiasıyla yıllardır sürmekte olan Vitória de Guimarães - Vitória de Setúbal çekişmesi vardır. Bu iki takım arasındaki maçlar gergin geçmekte, ancak sertlik yaşanmamaktadır.













Eğitmen

Eğitmen ("ing." educator), Türkiye'de eğitim işiyle uğraşan kişiler ya da kurs görmek kaydıyla köyde/köylerde öğretmenlik yapan kişiler için kullanılan tanımdır. Nüfusu az olan köylerin öğretmen gereksinmelerini karşılamak maksadıyla açılan kısa süreli özel kurslarda yetiştirilen köy öğretmenleri için de aynı tabir kullanılır. Özellikle küçük çocukların eğitimi ve öğretimiyle uğraşanlara verilen adlandırmadır.

Kimi çocuklar yaşadıkları ortama uymakta güçlük çekerler. Özel eğitmenlerin görevi, işte bu çocukları dengeli bir hayata hazırlayıp toplum içine girebilmelerini sağlamaktır.

Kör, sakat, felçli, dilsiz, sağır ve akıl dengesi bozuk çocuklar da aynen normal çocuklar gibi eğitim görerek yetiştirilmelidirler. Özel ya da resmi kurumlarda çalışan hekimler ve eğitimcilerin görevi bu çocuklarla yakından ilgilenmektir. Ders saatlerinin dışında ise özel eğitmenler, belli sürelerle, sakat çocuklarla uğraşmalı, onların gelişmesine ve de normale doğru gitmelerine katkıda bulunacak birtakım meşgaleler bulmaya çalışmalıdırlar. Öte yandan aynı yöntem, suçlu çocukların doğru yola dönmelerinde de uygulanmaktadır. Bilindiği gibi suçlu çocukların hayata kazandırılması sorunu hemen her ülkede dikkatle incelenmektedir. Bu nedenle,bu alanda da özel eğitmenlere düşen görev oldukça büyüktür.




Kült film

Kült film ("İngilizce: Cult film") sadık, tutkulu ama görece az sayıda bir hayran kitlesine sahip filmler için kullanılan bir terimdir. Kült kelimesi ("İngilizce: Cult, Fransızca: Culte, Almanca: Kult") batı dillerine "tapınma" anlamındaki Latince "cultus" kelimesinden girmiştir ve Türkçede de batı dillerindeki gibi tutku, ilahlaştırma derecesinde aşırı saygı anlamlarını taşır.

Kült filmler ilk gösterime verildiklerinde önemli bir ticari başarı gösterememiş, aynı zamanda eleştirmenlerden de övgüler alamamış genelde düşük bütçeli bağımsız filmlerdir. Bu filmler başlarda çoğunluğu oluşturan ortalama sinema seyircisinin dikkatini çekmemiş de olsa zaman içinde kendilerine has, az sayıda ama tutkulu, hatta saplantılı bir seyirci kitlesi oluşturmuşlardır. Bu filmlerin fanatik hayranları (veya müritleri) kült film olarak kabul ettikleri bir filmi defalarca seyrederler, repliklerini ezberlerler, filmle ilgili en ince ayrıntıları öğrenirler, filmin değişik versiyonlarını biriktirirler, hatta filmle ilgili efemera malzemelerinin koleksiyonlarını yaparlar.

Kült filmlerin her zaman küçük bir hayran kitlesi olması gerekmez. Bunun istisnaları da çoktur. Örneğin Taksi Şoförü (Taxi Driver) (1976), Ucuz Roman (Pulp Fiction) (1994) veya Dövüş Kulübü (Fight Club) (1999) gibi filmler çok geniş seyirci kitlesine ulaşmış popüler kült filmlere örnek olarak verilebilir.

Kült kavramı subjektiftir. Birisi için kült olan film bir başkası için olmayabilir. Ayrıca kült bir filmin iyi bir film olması da gerekmez. Hiçbir sinemasal değeri olmayan bir filmin kendine özel bir hayran kitlesi oluşmuş olabilir. Buna örnek olarak Dünyayı Kurtaran Adam adlı Türk bilim kurgu filmi verilebilir. Klasik filmler arasında birçok kült film olabildiği gibi (Örnek: M - Bir Şehir Katilini Arıyor), her klasik film de bir kült film değildir.

Korku ve bilim kurgu gibi bazı film türlerinin içinden kült film çıkma eğilimi daha fazla olduğu gibi kült filmler kendinden sonra gelen filmlere ilham kaynağı olurlar ve birçok filmde kült olarak kabul görmüş bu filme göndermeler yapılır. Korku ve bilim kurgu türlerinden daha çok kült film olmakla birlikte, The Sound of Music gibi müzikallerden Johnny Guitar gibi westernlere, Shaft gibi şiddet-istismar filmlerinden "Çılgınlar Okulu" ("Animal House") gibi gençlik filmlerine hatta Gates of Heaven gibi belgesellerden Deep Throat gibi porno klasiklerine kadar sinemanın hemen hemen her türünden kült filme rastlamak mümkündür.

Bazı filmlerin kült olmasında müziği etkiliyken (örnek: The Blues Brothers), bazı filmlerde de bir fetiş obje (Kirli Adam'ın ünlü tabancası veya Ölüm Noktası (Vanishing Point) filmindeki dayanıklı araba gibi) veya kişi (Big Lebowski filminin Jeffrey "the Dude" Lebowski karakteri) o filmi kült mertebesine çıkaran etkenler arasındadır.

Bazı yönetmenlerin kült statüsünde sayılan filmleri daha fazla olduğu için o yönetmenlere kült yönetmenler gözüyle bakıldığı da olur. David Lynch, Quentin Tarantino, Stanley Kubrick, Tim Burton ve Coen Kardeşler gibi.

"Türk Sineması" adlı sinema sitesinin yaptığı bir ankete göre Türk sinemasındaki kült filmler şöyle sıralanmıştır:







Makyajcı

Makyajcı,ışıklamaya uygun farlar,kremler ve postişler kullanarak,tiyatro ve sinema oyuncularına,rollerinin gerektirdiği
yüz biçimini ve ifadesini verir.

Gerek sinemada,gerek tiyatroda,usta oyuncular,kendi makyajlarını kendileri yapar ve bu iş için çok vakit harcarlar.Onların her biri aynı zamanda bir makyaj ustasıdır denilebilir.Ama,mesleklerinin başlangıcında,bu oyunculara,oynadıkları role uygun bir yüz biçimi ve ifadesi kazandırmak için,mutlaka bir profesyonel makyajcı yardım etmiştir.Sinemada makyaj ekibi harikalar yaratır.Makyaj tekniğide modern makyaj malzemesiyle(görünmeyen fondötenler,sentetik saçtan postişler ve perukalar,plastik sahte
burunlar ve yüz biçimini bozmadan değiştiren hafif masklar v.d.)birlikte gelişmektedir.Makyaj,televizyon stüdyolarında da uygulanan bir işlemdir.Televizyon makyajısı,spikerlerinden özel bir konuğa kadar,ekranda görüneek herkese,daha etkili bir yüz
ifadesi kazandırmak için yardımcı olur.




Yeni Demokrasi (Yunanistan)

Yeni Demokrasi ND (Yunanca: Νέα Δημοκρατία, "Néa Dimokratía"), Merkez sağ Yunan siyasi partisi. 1974'te kurulduktan sonra Yunan siyasetinde etkili olan parti halen ana muhalefet partisi konumundadır.

1974'te sona eren Albaylar Cuntası'ndan sonra Kasım 1974'te yapılan seçimleri Konstantin Karamanlis'in kurduğu Yeni Demokrasi Partisi büyük çoğunlukla kazandı.Yeni Demokrasi, 1970'lerin ikinci yarısında gittikçe güç kaybederken, Andreas Papandreu'nun kurduğu Panhelenik Sosyalist Hareket (PASOK) geniş bir destek bulmaya başladı, 1977'deki genel seçimlerde parti oy kaybetmesine rağmen iktidarını sürdürdü. Mayıs 1980'de başkanlık görevini bırakarak cumhurbaşkanlığına seçilen Karamanlis'ten sonra Yeni Demokrasi hükümetinin başına Georgios Rallis geçti. 1981'de yapılan genel seçimleri PASOK kazandı, böylece Yeni Demokrasi için uzun yıllar sürecek muhalefet dönemi de başlamış oldu. 1984'te Evangelos Averoff'tan boşalan genel başkanlık koltuğuna Konstantin Mitsotakis seçildi.

1989 yılı içinde yapılan ikinci erken genel seçimlerde %46.2 oranında oy alan Yeni Demokrasi, Sol ve İlerici İttifak'la bir koalisyon hükümeti kurdu. Nisan 1990'da yapılan erken genel seçimlerde, Yeni Demokrasi'nin bu sefer parlamentodaki sandalyelerin yarısını ele geçirmesiyle, ND çoğunluk hükümetini kurdu ve Konstantin Mitsotakis başbakan oldu. Ertesi ay da Karamanlis ikinci kez cumhurbaşkanlığına seçildi.

Yunan parlamentosunun Temmuz 1992'de onayladığı Maastricht Antlaşması'nın öngördüğü ölçütlere yaklaşarak Yunanistan'ı öteki Avrupa Topluluğu ülkelerinin ekonomik düzeyine çıkarmak için yürürlüğe konan istikrar paketi yaygın protesto gösterilerine yol açtı. Eylül 1993'te ise Mitsotakis hükümeti parlamentodaki çoğunluğunu kaybetti. Ekimde yapılan seçimler sonucunda PASOK yeniden iktidara döndü.

1996 ve 2000'de yapılan seçimleri küçük farklarla kaybeden Yeni Demokrasi 2003 yılından itibaren Kostas Simitis liderliğindeki PASOK iktidarının yıpranmaya başlamasıyla yükselişe geçti. Yeni bir yüz olarak, Kostas Simitis'in yerine Yorgo Papandreu'nun liderliğine geçtiği PASOK, 2004 genel seçimlerinde yenildi. Böylece, Kostas Karamanlis'in başkanlığındaki Yeni Demokrasi 11 yıl aradan sonra iktidar oldu. 16 Eylül 2007'de yapılan genel seçimlerde Yeni Demokrasi azalan oylarına rağmen iktidarını korumayı başardı.

4 Ekim 2009'da yapılan erken genel seçimlerde, büyük şehirlerde meydana gelen sokak göster