l Zazoui ve Romain Haguenauerle çalışmayı bırakarak Moskova'da Alexander Zhulin ile çalışmaya başladı. 2008-09 Grand Prix yarışmaları 2008 Skate Canada ve 2008 NHK Trophye katıldılar. Skate Canada'da kazandıkları bronz madalya ardından çift programlarında bazı değişiklikler yaptı ve NHK Trophy'de orijinal, ardından serbest dansı kazanarak Federica Faiella / Massimo Scali'nin arkasında gümüş madalya aldı. Altın madalyayı 1.25 puan farkla kaçırdı. Aralık 2008'de Péchalat ve Bourzat ilk Fransa şampiyonluklarına ulaştı. 2009 Avrupa şampiyonasına serbest programı kaldırışlarından biri seviye 2 üzerinden değerlendirilmesine rağmen ikinci sırada bitirdi ve genel toplamda 4. oldu. 2009 Dünya şampiyonasında Avrupa şampiyonasında geçildiği 3 çifti birden geçerek 5. sırada bitirdi. Çift yarışmanın bütün bölümlerinde kendi en iyi puanlarını aldı.






Fabian Bourzat

Fabian Bourzat (d. 19 Aralık 1980, Nantes), Fransız buz patencisidir. Partneri Nathalie Péchalat ile birlikte buz dansında yarışmaktadır.

Fabian Bourzat ve partneri Nathalie Péchalat önceki koçları Muriel Zazoui tarafından bir araya getirildi. Péchalat ve Bourzat 2003 ve 2005 Kış Üniversite Oyunları'nda bronz madalya aldı. İlk Grand Prix madalyalarını 2006 Skate America ile elde ettiler. Çift 2007 Avrupa şampiyonasına Péchalat'nın elindeki sakatlık sebebiyle girmedi.

2007-08 sezonunda Péchalat ve Bourzat, 2007 Skate America ve 2007 Cup of Russia'da gümüş madalya aldı ve kariyerlerinde ilk kez Grand Prix Finaline katılma hakkı kazandı. İkili 2008 Fransa şampiyonasından Bourzat'ın dizinde yer alan sakatlık sebebiyle çekildi.

2008 sezonundan sonra Péchalat ve Bourzat koçları Muriel Zazoui ve Romain Haguenauerle çalışmayı bırakarak Moskova'da Alexander Zhulin ile çalışmaya başladı. 2008-09 Grand Prix yarışmaları 2008 Skate Canada ve 2008 NHK Trophye katıldılar. Skate Canada'da kazandıkları bronz madalya ardından çift programlarında bazı değişiklikler yaptı ve NHK Trophy'de orijinal, ardından serbest dansı kazanarak Federica Faiella / Massimo Scali'nin arkasında gümüş madalya aldı. Altın madalyayı 1.25 puan farkla kaçırdı. Aralık 2008'de Péchalat ve Bourzat ilk Fransa şampiyonluklarına ulaştı. 2009 Avrupa şampiyonasına serbest programı kaldırışlarından biri seviye 2 üzerinden değerlendirilmesine rağmen ikinci sırada bitirdi ve genel toplamda 4. oldu. 2009 Dünya şampiyonasında Avrupa şampiyonasında geçildiği 3 çifti birden geçerek 5. sırada bitirdi. Çift yarışmanın bütün bölümlerinde kendi en iyi puanlarını aldı.





Luciano Berio

Luciano Berio (d. 24 Ekim 1925, Ligurya, İtalya - ö. 27 Mayıs 2003, Roma, İtalya), İtalyan avangart besteci, orkestra şefi, kuramcı ve öğretmen.

İkisi de orgcu olan babası ve büyükbabasından piyano çalmayı öğrendi. İkinci Dünya Savaşı'nda orduya yazıldı fakat ilk gün silah kullanmayı bilmediği için elini yaraladı. Savaş süresince geri hizmette hastahanede çalıştı. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Milan Konservatuvarı'nda Giulio Cesare Paribeni ve Giorgio Federico Ghedini ile çalıştı. Daha önce yaralanmış olan eli yüzünden piyano çalışmayı sürdürmedi. Besteciliğe odaklandı. 1947'de halk önünde ilk kez bestesi seslendirildi 'piyano için bir süit'. Bu yıllarda şarkıcılara piyanoda eşlik ederek kendini geçindiren Berio daha sonradan evlenip boşandığı Amerikalı Mezzo soprano Cathy Berberian ile tanıştı. Berio Berberian'ın ayrıcalıklı sesi için birçok besteler yaptı.

1951'de kendisinde serializme karşı bir ilgi uyandıran Luigi Dallapiccola ile çalışmak üzere Amerika Birleşik Devletleri'nde Tanglewod'a gitti. Daha sonra Darmstadt'da Internationale Ferienkurse für Neue Musik'e devam etti ve orada Pierre Boulez, Karlheinz Stockhausen, György Ligeti ve Mauricio Kagel gibi yüzyılın önde gelen isimleri ile tanıştı ve elektronik müzik ile de ilgilenmeye başladı. 1960'da Tanglewood'a döndü ve şehrin yerleşik bestecisi olarak çalışmaya başladı. 1965'de Julliard Music School'da öğretmenlik yapmaya başladı. 1974 1980 yılları arasında Paris'deki IRCAM'da yönetici olarak çalıştı. 1994'de Harvard Üniverstesi'nin yerleşik bestecisi oldu ve bunu 2000 yılına kadar sürdürdü. 2003'te Roma'da öldü.

Özellikle elektronik müzikteki öncü çalışmalarıyla dikkat çekmiştir. İlk müzik eğitimini babası ve dedesinden almıştır. New York'ta Columbia Üniversitesi'nde elektronik müzik üzerine ders vermiştir. En son Roma'daki Santa Cecilia Ulusal Akademisi'nde yöneticilik yapmıştır. Eserlerinde 20. yüzyıla ait unsurları kullanmıştır.






Şakir Bilgin

Şakir Bilgin (d 1951, Bolu), Türk yazar, öğretmen.
Esas mesleği öğretmen olan yazar, edebiyat dünyasına 12 Eylül sonrası yaşadığı siyasi tutsaklık dönemini anlattığı ilk kitabı “Güneş Her Gün Doğar” ile girmiştir. İlk yapıtları Türkiye konulu olan yazar, son yapıtlarında yaşamını sürdürdüğü Almanya'daki sorunları konu olarak seçmiştir.Bilgin, cezaevi dönemi sonrası iş dünyasında da bulunmuştur. Opet öncesi süreçte Öztürkler Petrol'e katılmış, yönetimde yer almıştır. Ardından öğretmenliğe, Almanya'ya döner, daha sonra yeniden iş dünyasına. İkbal Gıda A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı ve genel müdürü olarak döner.
Yapıtlarının çoğu Almancaya çevrilmiştir.


Kimliğini sorgulayan genç kızın haykırışı
Bir Daha Susma Yüreğim
Güzellikler Yeter Bana




Anahtar-kilit ilişkisi

Anahtar-kilit ilişkisi ortamca birbirine uyan iki veya daha fazla karmaşık yapının belli bir biyolojik işlevi yerine getirmeleri üzerine düşünülmüş bir ilkedir. 1894 yılında Emil Fischer tarafından enzim ve substratların kendilerine özgü bağlarına örnek olması amacıyla, bir kuram olarak tanımlanmıştır. Bu kuramın daha açık bir söyleyişi de, 1958 yılında Daniel E. Koshland tarafından ortaya atılan "Induced-Fit" düşüncesidir (diğer adıyla "eldiven içindeki el ilkesi"). Bu düşünce eski kuramın içine proteinlerin konformasyonunu (proteinlerin yapısında bulunan atomların uzaysal düzenlenimi) de eklemektedir.

Bu kuram enzim ve substratlar arasındaki uyumun yanı sıra, örneğin nörotransmitterler ve onların alıcı moleküllerinin arasındaki bağlar için de geçerlidir. Birbirine bağlı olan molekül çiftlerinin tamlığı, yapı, biçim ve elektrik yüklerinin dağılımını geri alabilir. Etkileşimlerin özelliklerini de koşullandırabilirler.






Ankara Opera Sahnesi

Ankara Opera Sahnesi, Büyük Tiyatro (1933 ile 1948 arası Sergi Sarayı veya Sergi Evi), Ankara'da 1933'te sergi sarayı olarak inşa edilen binanın 1948'de opera binası haline dönüştürülmesi ile ortaya çıkan ve içinde bulunduğu semte adını veren yapıdır.

Tarih Kültür Bakanlığı binasının karşısındaki yapı, günümüzde Ankara'daki tek opera salonudur ve Ankara Devlet Opera ve Balesi'nin temsillerine ev sahipliği yapar. Ayrıca “"Büyük Tiyatro"” adıyla Ankara Devlet Tiyatrosu için bir tiyatro sahnesi olarak hizmet verir. Devlet Tiyatroları temsillerinde sahne önünde bulunan orkestra çukuru kapatılarak ön sahne olarak kullanılır..

1933-1934 arasında inşa edilen binanın özgün halinin mimari Şevki Balmumcu'dur; yapı 1948'te Alman mimar Paul Bonatz'ın tasarım ile İkinci Ulusal Mimarlık Akımına uygun hale getirilmiş ve bir opera binasına dönüştürülmüştür. Bu dönüşümden sonra projenin orijinal mimari özelliklerini kaybetmesi ve bu düzenlemenin mimar Şevki Balmumcu'nun ruh sağlığını derinden etkilemesi projenin eleştirilmesine neden olmuştur

Bina, caddeye paralel olarak uzanır ve birbirini dik kesen iki kütleden oluşur. Betonarme yapının ön cephesinde Ankara taşı renginde suni taş, diğer cephelerde fildişi renkli sıva kullanılmıştır.

Binanın bahçesinde Leyla Gencer, Muhsin Ertuğrul ve Cüneyt Gökçer’in heykelleri bulunmaktadır.

Ankara için aynı orijinallikte ve kabul edilebilir bir genişlikteki yeni bir opera binası için 1995 yılında bir yarışma açılmıştır ancak kazanan proje henüz inşa edilmemiştir.

Yapının tasarımına, "Milli İktisat ve Tasarruf Cemiyeti"'nin, 1933 yılında açtığı yarışma sonucu karar verildi. Yarışmanın duyurusunda, tasarımın modern üslupta olması gerektiği belirtilmişti. Yurt içi ve yurt dışından toplam altmış iki adayın katıldığı yarışmada, finale kalan iki mimardan biri olan Paolo Vietti Violi'nin projesi çok pahalı bulunduğundan, diğer finalist Şevki Balmumcu'nun projesi seçildi.

1933 ile 1934 yılları arasında inşa edilen yapı özgün hâliyle kimi yorumlara göre Sovyet Yapısalcılığı stiline yakın bir tasarım idi; başka yorumlara göre ise bu tasarım aslında De Stijl yani Neo-plastisizm stilinde bir yapı idi.

Hizmete girdiği 1934 yılında binada beş yıllık sanayi planını kutlayan büyük bir sergi açıldı; onbinlerce kişi tarafından ziyaret edildi. Sergi evi sonraki yıllarda da çoğunlukla cumhuriyetin kalkınma hamlelerini yansıtan sergilere ev sahipliği yaptı. Devlet Resim ve Heykel sergileri geleneğinin temeli de bu binada 1939 yılının Ekim ayında açılan ilk sergi ile atıldı

Bina, 1934'ten itibaren Kemalist düşüncenin ideallerini simgeleştiren bir eser olarak fotoğraflarda, kartpostallarda ve cumhuriyet posterlerinde, en başta da ""La Turquie Kemaliste""’in sayfalarında sık sık kullanıldı..

Sergievi olarak hizmete girişinden on iki yıl kadar sonra Milli Eğitim Bakanlığı'nın isteği üzerine yapı, Paul Bonatz tarafından opera salonu olarak yeniden tasarlandı ve 2 Nisan 1948'te kullanıma açıldı.

Opera salonuna dönüşümü sırasında binanın ilk modernist çizgileri tamamen klasikleştirilmiş, revaklar, takılar ve süsler ile İkinci Ulusal Mimarlık Akımı üslubuna uygun hâle getirilmiştir. Yapının özgün halinden uzaklaşması Şevki Balmumcu'yu son derece üzmüş ve kendisini mimarlık mesleğinden uzaklaştırmıştır.

Opera sahnesinin 2 Nisan 1948'de gerçekleşen açılış töreninde Cemal Reşit Rey’in bestelediği “"Birinci Senfoni"”nin, Ulvi Cemal Erkin’in “"Keman Konçertosu"”'nun ve Necil Kazım Akses'in eseri “"Ballad"”ın ilk seslendirilişleri yapılmış ardından Ahmed Adnan Saygun’un üç perdelik “"Kerem"” Operasının birinci perdesinin birinci sahnesinin dünya prömiyeri yapılmıştı. O gün, Kerem Operası "büyük opera" (grand opera) türünde yazılan ilk ulusal opera olarak dünya müzik tarihindeki yerini aldı. Aynı yıl 1948'de Georges Bize