en sonra, ilk çalışmalarını bir albümde toplamaya karar verdi. Albümün adı ve konsepti ile ilgili olarak Gaga şunları söyledi: ""The Fame", birinin kendini nasıl ünlü gibi hissetmesi gerektiği ile ilgili. [...] Popüler kültür bir sanattır. Pop kültüründen nefret etmek kimseyi havalı yapmaz. Ben bunu benimsedim ve işte karşınızda "The Fame". Ancak bu ünü paylaşabiliriz. Hepinizi partiye davet etmek istiyorum. Herkesin bu yaşam tarzının bir parçası olmasını bekliyorum." Gaga, MTV UK ile yaptığı bir röportajda albüm üzerinde iki buçuk yıldır çalıştığını ve albümün yarısını Ocak 2008'in ilk haftasında bitirdiğini belirtti. Söz yazımının dışında, Gaga ayrıca yapımcısı RedOne ile beraber albümün ezgileri ve synth işleri üzerinde de çalıştı. Gaga'ya göre ilk parça olan "Just Dance" neşeli ve kalp temalı olup zor günlerinde insanların yanında olmak üzere yazılmış bir şarkıdır. İkinci şarkı olan "LoveGame" ise, Gaga'nın bir gece kulübünde karşılaştığı bir yabancıya duyduğu cinsel istekten ve ardından söylediği "I wanna take a ride on your disco stick" (Türkçe: "Disko çubuğuna binmek istiyorum") sözlerinden etkilendi. Şarkı dört dakika içinde disko çubuğu hookuna dayanarak yazıldı. "Paparazzi" ise farklı şekillerde yorumlanabilen bir şarkıdır. Ancak Gaga About.com'daki bir demecinde şarkının kendi mücadelelerinden, şöhret ve aşka olan açlığından esinlendiğini belirtti. Aslen bir aşk şarkısı olan "Paparazzi", medyayı ayartarak bir insanın hem üne hem aşka sahip olup olamayacağını sorgulayan bir eserdir.

"Poker Face" ise Gaga'nın kumar oynamayı seven erkek arkadaşlarından ilham alan bir şarkıdır. Ancak Gaga'nın biseksüelliğine ve bir erkekle yatarken arzuladığı kadınlara işaret eden ve dolayısıyla 'poker face' (Türkçe: "ifadesiz surat") imgesinden yararlanan sözler barındırır. "Boys, Boys, Boys", Mötley Crüe'nun benzer bir isme sahip olan "Girls, Girls, Girls" adlı şarkısından esinlenilerek yazılmış bir eserdir. Gaga, bir demecinde bu şarkının rock dinleyicileri tarafından da sevilebilecek bir dişi sürümünü yapmayı amaçladığını belirtti. "Beautiful, Dirty, Rich" ise Gaga'nın Lower East Side'da uyuşturucu ve partilere kapıldığı ve kendini keşfettiği dönemi ele alan bir eserdir. "Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)", bir erkek arkadaştan ayrılıp diğeriyle ilişkiye başlamak üzerinedir. Queen grubundan esinlenilerek yazılan "Brown Eyes" ise Gaga'ya göre albümün en hassas şarkısıdır.

Gaga bunun dışında da albümün ardındaki fikirleri ve kendi esin kaynaklarını açıkladı. Çağdaş pop müzikte eksik olan şeyi sanatçının görselliğiyle müziğin harmanlanamayışı olarak açıklayan Gaga, albümün şarkılarını canlı olarak seslendirdiği hemen hemen her gösteride tiyatral görsellikten yana olduğunu belirtti. Böylece insanların, albümle ve müziğiyle geri getirmeyi planladığı performans sanatının farkına varacaklarını umdu.

"Bu albümün farklı olduğunu hissediyorum. [...] "The Fame" kim olduğunla ilgili değil—herkesin seni nasıl bilmek istediğiyle ilgili! Albümü alıp evden çıkmadan önce ya da arabada dinleyin. [...] Sanatçıların yaratıcılığının marine olmasına gerçekten izin vermelisiniz. Uzun sürdü ama kendi derinliklerime daldım ve onu buldum. Daha fazla gurur duyamazdım. Bu sadece bir kayıt değil[,] tam anlamıyla bir popüler sanat hareketi[.] Bu iş sadece bir şarkıdan ibaret değil."

Müzikal açıdan albüm 1970'lerin glam rock müzisyenleri David Bowie ve Queen'den esintiler taşımaktadır. Gaga bu glam-rock esintilerini, akılda kalıcı pop ezgileriyle bir araya getirerek bunu daha sonraları "tiyatral pop" olarak tanımladı. "Poker Face", "Just Dance" ve "LoveGame" gibi şarkılar yüksek tempolu dans şarkılarıdır. "Poker Face" karanlık sesler içeren ve nakaratında temiz vokaller barındıran bir şarkıdır. "Just Dance" synth temellidir, "LoveGame" dans merkezli bir ritim, "Money Honey" ise orta tempolu tekno ritim barındırmaktadır. "Paparazzi" tutkulu bir ritim barındırırken "Summerboy" adlı şarkı Blondie grubunun şarkılarına benzer bir eserdir. "Eh, Eh" ise albümün diğer dans merkezli şarkılarıyla karşılaştırıldığında balad olarak nitelendirilebilmektedir. Yoğun olarak 1980'lerin synth pop şarkılarından esintiler taşıyan şarkı, "Eh, Eh" sözlerini Rihanna'nın 2007 yılındaki şarkısı "Umbrella"dan almaktadır.

Sözlere bakıldığında, albümdeki şarkılar genel olarak şöhrete kavuşmayı ve popülarite elde etmeyi ima eden bir konsept barındırmaktadır. "Poker Face"in sözlerinde cinsel ima ve sataşmalar görülmektedir. Gaga, "Daily Star" ile yaptığı bir röportajda, sözlerin, aşk ve cinsellik hakkındaki şaşkınlığı çağrıştırdığını belirtti. BBC dergisine göre, şarkıdaki "Mum-mum-mum-mah" şeklindeki dile takılan söz, Boney M'in 1977 şarkısı "Ma Baker"dan kopyalanmıştır. "Just Dance", "What's going on on the floor? / I love this record, baby but I can't see straight anymore" gibi sözlerle bir partide sarhoş olmaktan bahsetmektedir. "LoveGame", albümün genel hatlarına benzer bir şekilde aşk, şöhret ve cinselliğe yönelik mesajlar barındırır. "Paparazzi", sapkın bir hayranın bir ünlüyü izlemesini konu alır. Şarkıdaki sözler ayrıca kameraların ilgisini çekmek ve ün kazanmak gibi konulara da değinir. Gaga bu durumu şu şekilde açıkladı:

"Temel olarak eğer hiçbir şeyiniz yoksa -ne paranız, ne ününüz- halen kendinizi güzel ve zengin hissedebilirsiniz. Tüm olay seçim yapmakta ve hayatınızda inandığınız bir referansa sahip olmakta. Hepsi kendini keşif ve yaratıcılık üzerine. Albüm biraz bu konuya odaklanmış olsa da, dermeci bir özelliği de var.[...] Müzik, insanları kendileri hakkında belli bir yolda hissettirmek eğilimindedir. Albümün gamsız ve tasasız havası biraz da bunu yansıtıyor. İlginç fikirleri, popun objektifiyle dünyaya aktarmaktan hoşlanıyorum."

Albüm genel olarak olumlu eleştiriler topladı. Metacritic albüme yüz üzerinden yetmiş bir puan verdi. Allmusic'ten Matthew Chisling, albümü "yüksek kalitedeki pop karşıtlığına iyi bir örnek" olarak niteledi ve "Albüm dinleyicileri eğlendirecek melodilerle karşımıza çıkamıyor." dedi. "URB"den Nicole Powers albümün "Gwen Stefani'nin tarzına benzeyen ironi dolu sözlerini" övdü. "Entertainment Weekly"den Mikael Wood, albüme B− verdi ve şu yorumu yaptı: ""The Fame"deki güzel, edepsiz ve zengin olmanın yerine hiçbir şeyin geçemeyeceği dünya vizyonu oldukça saf. Bu ekonomik duruma rağmen, Gaga'nın gerçeklerden kaçmasının ayrı bir cazibesi var." "The Guardian"dan Alexis Petridis, albüm için "Son derece bağımlılık yapan bir melodiye veya vazgeçilmez bir hook'a sahip. Neredeyse tüm şarkılar birer hit gibi." yorumunu yaptı. "The Phoenix" yazarı Daniel Brockman, "Gaga akılda kalıcı şarkılar yazarak kaliteyi yükseltiyor" dedi. musicOMH'ten Ben Hogwood, Gaga'nın "küstah tutumu, metalik ritimleri ve dokunaklı şarkı yazımını birleştirmesini" övdü.

"Eh Eh", "Paper Gangsta" ve "Brown Eyes"ı eleştirmesine rağmen PopMatters'tan Evan Sawdey, "The Fame"i "mükemmel bir dans albümü" olarak tanımladı ve "Albümün başarısının çoğu yapımcı RedOne'a atfedilebilir." dedi. "Houston Chronicle"dan Joey Guerra, albümdeki şarkıların yenilikçi olmadıklarını, fakat yine de Gaga'nın gerçek dans müziği alanına getirdikleriyle övgüyü hakettiğini belirtti. "The A.V. Club"dan Genevieve Koski ve Slant Magazine'den Sal Cinquemani, Gaga'nın vokallerini, Gwen Stefani'ninkiyle karşılaştırdı. Koski albüm için "Parlak işlemeli, dans etmek için dolduruşa getiren enerjisiyle uzun bir dans kaydından beklenenleri yerine getiriyor. Bu da zaten ana amaçtır." yorumunu yaparken Cinquemani de şöyle bir yorumda bulundu: "Gaga'nın söz yazımı ucuz ile [...] saçmasapan arasında gidip gelmekte, [...] ama vokal yetenekleri çok iyi. [...] Öne çıkan "Poker Face", "Starstruck", "Paper Gangsta" ve "Summerboy" şarkıları hareketli oluşlarına ve hook'larına güveniyor." "The Washington Post"dan Freedom du Lac ise, albümü özgün olmadığı için eleştirdi. MSN Music'ten Robert Christgau albüme "mansiyon ödülü" verdi. "The Fame" 2 Aralık 2009'da düzenlenen 52. Grammy Ödülleri'nde beş dalda adaylık elde etti. Yılın Albümü için aday gösterilen albüm, En İyi Elektronik/Dans Albümü seçildi.

Amerika Birleşik Devletleri'nde "The Fame", "Billboard" 200 listesine 24.000 satış rakamıyla on yedinci sıradan giriş yaptı. Listede dalgalı bir grafik çizdikten sonra 7 Mart 2009'da on numaraya çıktı. Sonraki hafta, uzun bir süre daha geçemeyeceği tepe noktası olan dört numaraya çıktı. Albüm bunun yanında Amerika Dans/Elektronik albümler listesinin zirvesine yükselerek ardışık olmayan 106 hafta boyunca zirvede kaldı. Mart 2010'da ABD'de üç milyonu geçen satışlar üzerine Recording Industry Association of America (RIAA) tarafından üçlü platin plak ile ödüllendirildi. Bugüne kadar bu ülkede, 4.4 milyondan fazla kopya sattığı gibi, 1.01 milyon kez dijital olarak indirilerek ABD'de en çok satan dördüncü dijital albüm oldu. "The Fame Monster" albümünün yayımlanmasıyla beraber, "The Fame" albümünü içeren deluxe sürümün 151.000'lik satışı da göz önüne alındığında, albüm ABD'de otuz dördüncü sıradan, altıncı sıraya kadar yükseldi. Listeye ilk girişinin üzerinden altmış iki hafta geçmesinden sonra albüm, 16 Ocak 2010'da iki numaraya kadar çıkmayı başardı ve buradan daha yukarısına çıkamadı. 2009 yılı sonu itibarı ile "The Fame", yılın en çok satan beşinci albümü oldu.

Kanada'da albüm, bir numaraya yükseldiği gibi, 560.000'i geçen siparişleri üzerine Canadian Recording Industry Association (CRIA) tarafından yedi kez platin plak ile ödüllendirildi ve bu ülkede bugüne kadar 476.000'in üzerinde sattı. Yeni Zelanda listesine altıncı sıradan giriş yapan albüm, iki numaraya yükseldi ve bir süre sonra iki kez platin plak elde etti. Avustralya'da on ikinci sıradan giriş yapan albüm, üçüncü sıraya kadar yükseldi. Bu ülkede 210.000'in üzerine çıkan satışları nedeniyle üç kez platin plak elde etti.

Birleşik Krallık listesine üç numaradan giren albüm, ilk onda on hafta kaldıktan sonra, Ronan Keating'in "Songs for My Mother" albümünü geçerek zirveye yükseldi ve burada dört ardışık hafta kaldı. Bu ülkede 1.2 milyonu geçen satışlar üzerine B