stelediği "Non Ho L'Età" parçasıyla Sanremo Müzik Festivali'nde ödül kazandı. Bu başarısı, onun 1964 Eurovision Şarkı Yarışması'na İtalya adına aynı parçayla katılmasına olanak tanıdı ve İtalya'ya Eurovision'da ilk kez birincilik getirdi. Bu uluslararası bir başarıya dönüştü ve hatta İngiltere listesine giriş yaptı. 1966 yılında, "Dio, come ti amo" adında dünya çapında hit olan bir başka esere daha imza attı.

Sanatçı, 1974 Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülkesini bir kez daha temsil etti. Mario Panzeri, Daniele Pace, Lorenzo Pilat ve Carrado Conti tarafından yazılan "Si" isimli parçayla o yıl İsveç adına yarışan ABBA'nın "Waterloo" parçasından sonra ikinci oldu.

Sanatçının şarkılarından biri olan "Alle Porte del Sole", (1973 çıkışlı) Al Martino tarafından İngilizce ve İtalyanca olarak tekrar kaydedildi ve ilk çıkışından iki yıl sonra tekrar yayımlandı ve ABD "Billboard" Hot 100 listesinde 17 numaraya ulaştı. Cinquetti'nin seslendirdiği İngilizce versiyonu, B yüzünde 1973 İtalyanca versiyonuyla birlikte, Ağustos 1974'te CBS Records tarafından tekli olarak piyasaya sürüldü.

Cinquetti, 1991 Eurovision Şarkı Yarışması'nı Toto Cutugno ile birlikte sundu.

1990 yılında profesyonel bir gazeteci ve televizyon sunucusu oldu ve hâlen RAI International kanalında "Italia Rai" programını sunmaktadır.





Sandra Kim

Sandra Kim (doğum adıyla Sandra Caldarone; 15 Ekim 1972; Montegnée, Belçika), İtalyan asıllı Belçikalı şarkıcı.

3 Mayıs 1986'da Norveç-Bergen'de düzenlenen Eurovision Şarkı Yarışması'nda "J'aime la vie" adlı şarkısıyla birinci olmuştur.

Liège yakınlarındaki Montegnée'de doğdu ve yedi yaşında şarkı söylemeye başladı. 
Yazar ve tarihçi John Kennedy O'Connor'ın 2007 basımı kitabı "The Eurovision Song Contest - The Official History"'ye göre, Eurovision'u kazandığında, "J'aime la vie" şarkısının sözlerinde iddia ettiği gibi 15 değil, yalnızca 13 yaşındaydı. Belçika'yı 1986'da Yamaha Music Festival'da da temsil etti.

1994-1995 yılları arasında Olivier Gerard ile evli kaldı. 2001'de Jurgen Delanghe ile evlendi.






Stuttgart Üniversitesi

Stuttgart Üniversitesi (), Stuttgart Almanya'da yer alan 1829'da kurulmuş üniversitedir. Fen ve Mühendislik bilimleri agirlikli 10 fakültesi vardır. Idari ve Sosyalbilimler ile Mimarlik fakültelerinin bulundugu Sehir Merkezi ve teknik fakültelerin oldugu Stuttgart-Vaihingen olmak üzere iki kampusa yerlesmistir. Almanya'nin en önde gelen dokuz Teknik Üniversitesinin olusturdugu TU9 German Institutes of Technology e.V. kurulusunda yer almaktadir. Yaklaşık 25.000 öğrencisi vardır ve rektörü Wolfram Ressel'dir. Şubat 2013 itibarıyla 59 Bachelor, 59 Master ve 19 Ögretmenlik olmak üzere toplam 137 Ögrenim Bölümü bulunmaktadir.

Üniversite icerisinde 1995 senesinde kurulan "Höchstleistungsrechenzentrum Stuttgart" dünyanin sayili yüksek performans bilgiislem merkezlerinden (High Performance Computing in Science) biridir ve 2012 senesinden bu yana Avrupa'nin en hizli sivil amacli bilgisayar sistemi "Cray XE6-System" burada bulunmaktadir.

Fraunhofer ve Max-Planck-Instituten gibi dünyaca ünlü bilim kuruluslari ile ortak ArGe calismalari vardir.





Torino Politeknik Üniversitesi

Politecnico di Torino, Kuzey İtalya'da yer alan mühendislik üniversitesidir. 1856'da kurulmuştur. İtalya'nın en eski teknik üniversitesdir. 26.000 öğrencisi vardır. ESDP ve TIME ağına üyedir.





Özgürlük Meydanı (Tiflis)

Özgürlük Meydanı (Gürcüce: თავისუფლების მოედანი", Tavisuplebis moedani) eski ismiyle Rus İmparatorluğu döneminde Erivan Meydanı(Gürcüce: "ერევანსკი მოედანი", Erevansk'i moedani, Rusça: Эриванская площадь, Erivanskaya ploşçad') ve Sovyet döneminde Lenin meydanı adını taşımaktaydı. Meydan Tiflis'in merkezinde Rustaveli Bulvarı'nın doğu ucunda bulunmaktadır. Tiflis Belediye Binası meydanda yer almaktadır. Ayrıca meydanda Gürcistan Bankası ve Marriott International binaları bulunmaktadır. Özgürlük meydanında ayrıca değişik toplu gösteriler düzenlenmiştir. Gürcistan'ın bağımsızlığını kazanması burada kutlanmıştır. 2005 yılında Özgürlük Meydanında George W. Bush ile Miheil Saakaşvili meydandaki 100.000 kişilik Dünya Savaşının bitişinin 60. yıl dönümünü kutlamışlardır.Meydanda ayrıca İngiliz Konsolosluğu bulunmaktadır.




Viyana Teknik Üniversitesi

Viyana Teknik Üniversitesi (Technische Universität Wien, TU Wien, TUW), 1815 yılında kurulmus Viyana'da yer alan Teknik Üniversitedir. Viyana Teknik Üniversitesi, Avrupa’nın en iyi 10 teknik üniversitesi arasında gösterilmektedir. 20.000′den fazla öğrenci ve 2.000′in üzerindeki akademik kadrosu ile Avusturya’nın en büyük bilimsel-teknik araştırma ve eğitim kurumudur.

Bilimsel araştırma ve eğitim alanında köklü bir geçmişe sahip olan üniversitenin misyonu geçmişte ve şimdi daima en iyi olmaktır.Viyana Teknik Üniversitesinde verilen eğitim, uluslararası platformda daima kabul görmüştür.

Üniversite, rektör ve dört rektör yardımcısı tarafından yönetilir. Üniversite senatosu ise 24 üyeden oluşmaktadır.

Viyana Teknik Üniversitesinde, Bologna Anlaşması uyarınca, 01.10.2006 tarihinden itibaren tüm bölümlerde (öğretmenlik bölümleri dışında) lisans ve yüksek lisans programları ayrı verilmektedir.







Rustaveli Bulvarı

Rustaveli Bulvarı (eski ismiyle Golovin Caddesi) Gürcistan'ın başkenti Tiflis'te bir bulvardır. Bulvara Ortaçağ'da yaşamış Gürcü şair Şota Rustaveli'nin ismi verilmiştir. Rustaveli Bulvarı Özgürlük Meydanı'ndan başlar ve 1.5 kilometre uzunluğundadır. Bulvarın üzerinde çok sayıda hükümet binaları, kültürel kuruluşların binaları ve iş merkezleri bulunmaktadır. Gürcistan Parlomentosu, Kaşveti Kilisesi, the Simon Canaşia Müzesi(Gürcistan Milli Müzesinin bir parçasıdır.), Tiflis Opera ve Bale Tiyatrosu, Rustaveli Devlet Akademik Tiyatrosu, Rustaveli Müzesi ve Gürcistan Bilim Akademisi bulvarın üzerinde bulunmaktadır.

2007 yılında bulvarda hükümet karşıtı gösteriler düzenlenmiştir.




2003-04 2. Futbol Ligi B Kategorisi

TFF 2. Futbol Ligi B Kategorisi 2003-2004 Sezonu, Türkiye 2. Futbol Ligi B Kategorisi'nin 3. sezonudur. Sezon sonunda A Grubu birincisi Fatih Karagümrük, B Grubu birincisi Sarıyer ve C Grubu birincisi Mardinspor 2. Lig A Kategorisi'ne yükseldi.





İsnâaşeriyye

İmamîye-i İsnâ‘aşer’îyye ya da Onikiciler ("İmamî Şiîlik", , ""Athnā‘ashariyyah" / "Ithnā‘ashariyyah""), On İki İmam'a inanan Onikicilik mensuplarını tanımlamak için kullanılan tabir. On İki İmama inanmalarından dolayı "(Onikicilik/On İki İmamcılık)" olarak adlandırıldıkları da olur.
Aleviler, Caferiler, Kızılbaşlar, Kalenderiler, Nimetullahiler ve Bektaşiler gibi tarikat gruplarının hepsi İsnaaşeriyye mensubudur. Ayrıca İsmaililer ve Zeydiler İmamet'i kabul etmelerine rağmen İmamların 12 tane olmadığını ve sıralarının değişik olduğunu iddia ederler.

İsnâaşeriyye mezhebinden olanlar, imamlara inanç gibi Şiilik inancının birçok öğretilerini ilişkin mezheplerle paylaşsalar da İsmaililer ve Zeydiler ile imam sayısında uyuşmazlar. Ayrıca imamların teselsülü konusunda da birleşemezler. Genel olarak imamın tanımı ve rolü konusunda da farklı görüşleri bulunmaktadır.

Sünnilik ve Şiilik arasındaki farklılık, Şiiliğin Muhammed'den sonra ilk yöneticinin hem peygamberin vasiyetiyle, hem de ilahî seçimle Ali bin Ebu Talib olması gerektiğine inanılmasıdır. İsnaaşeriyye'de son imam olan Muhammed Mehdi'nin çocukken kaybolup bugün gayba halinde bulunduğu ve ilerde tekrar Mehdi olarak Dünya'ya geleceğini kabul ederler. Takriben Şiilerin %85’i Onikici olup Şii Müslüman denirken genelde İsnaaşeriyye'den olanlar kastedilir.

İsnaaşeriyye inancına göre;

"İmamîye-i İsnâ‘aşer’îyye" inancı Azerbaycan, Bahreyn, Lübnan, Irak ve İran’da çoğunlukça benimsenir. Arnavutluk, Suriye ve Türkiye’deki Alevîler, kendilerini Onikici saysa da ana görüşten önemli ölçüde ayrılan inançları vardır. Onikicilik inancı Afganistan, Birleşik Arap Emirlikleri, Nijerya, Hindistan, Katar, Kuveyt, Pakistan ve Tanzanya’da da büyük azınlıklarca kabul edilir. Daha küçük azınlıklar, Avrupa ve Amerika’nın yanı sıra Endonezya, Gana, Kenya, Malezya, Mısır, Senegal, Sudan, Suûdi Arabistan, Umman, Yemen gibi Dünya’nın birçok başka ülkesinde mevcuttur.




Bin Dokuz Yüz Seksen Dört (film)

1984 yılında vizyona giren bir İngiliz filmidir. George Orwell tarafından kaleme alınmış alegorik bir politik roman olan Bin Dokuz Yüz Seksen Dört adlı kitabından uyarlanmıştır.





Vercellae Savaşı

Vercellae savaşı ya da Raudine Ovası savaşı, MÖ 101'de, Konsül Gaius Marius tarafından Cermen kökenli Cimbrilere karşı Cisalpina Galya'da bulunan Vercellae kenti yakınlarında kazanılan Roma zaferi.

Zaferin ardından, Romalıların iddiasına göre, Cimbrilerden 140,000 kişi öldürülmüş ve aralarında kadın ve çocukların da bulunduğu 60,000 kişi esir alınmıştır. Cimbri savaşçılarının gerçek sayısının birkaç bin olduğu iddia edilir. Bu zaferin asıl sahibi olarak Prokonsül Quintus Lutatius Catulus'un legatesi ve Roma ve diğer müttefik İtalyanların süvarilerinin lideri olan Lucius Cornelius Sulla gösterilir.

Tarhçiler geleneksel olarak savaşın geçtiği yer olarak İtalya'da, Vercelli kenti yakınlarındaki Vercellae yerleşimi olarak kabul ederler. Bazı tarihçilere göre ise "vercellae" bir yer isminden ziyade iki nehrin kesiştiği yerde bulunan bir madencilik bölgesidir.

Bu tarihçilere göre Cimbriler Brenner Geçidinin ardından herhangi bir sebep olmaksızın Vercelli'nin bulunduğu batıya dönmek yerine Adige nehrini takip etmişler ve bu durumda savaşın yeri modern Rovigo yakınlarındaki Polesine civarı olmalıdır.

Vercellae zaferi, önceki yıl Marius'un Aquae Sextiae savaşında Tötonlara karşı elde ettiği zaferle birlikte, Cermenlerin Roma'yı işgal etme planlarını sona erdirdi.
Politik olarak bu savaşın Roma'ya etkileri büyük oldu. Savaş, Marius ve Sulla arasındaki rekabeti gün yüzüne çıkardı ve bu rekabet daha sonra Roma'nın büyük iç savaşıyla sonuçlandı. Marius, üstün hizmetlerinden dolayı Senatodan izin alma gereği duymadan tüm İtalyan müttefiklerine Roma yurttaşlığı hakkı verdi. Bu aşamadan sonra tüm İtalyan lejyonları Roma lejyonu haline geldi. Bu durum bir