a'nın en önemli rekoru en fazla kazanan ülke unvanını elinde bulundurmasıdır: yedi kez kazanmış ayrıca üç yıl üst üste kazanmıitır. Ülke ayrıca dört kez ikinci bir kez üçüncü olmuştur.

İrlanda ardışık yıllarda kazanan birkaç ülkeden birisi (İsrail, İspanya ve Lüksemburg ile birlikte) ve ardışık üç yıl boyunca kazanan tek ülke olup, 1996 yılında yine kazanmış, böylece 5 yılda dört kez zafer elde etmiştir.

İrlanda Eurovision Şarkı Yarışması'na kazandığı için ev sahipliği teklifini çevirmeyip yedi kez ev sahipliği yapan tek ülkedir.

49 katılımdan 44'ü final olmasına rağmen, İrlanda 31 kez top 10'a girmiş ve 18 kez de top 5'e girebilmiştir. 2015'e göre, İrlanda 1997 yılından bu yana top 5'e girememiştir.

İrlanda jüri oylama sisteminde bir ülkenin jürisinden en fazla puanı alarak rekor elde etmiş, olasılıkla Belçika'dan elde etmiştir.

İrlanda yarışma başına ortalama 74 puan elde etmiş, Ortalama olarak Birleşik Krallık'tan 2 puan önündedir.

İrlanda'yı 2 kez temsil eden Jedward grubu yarışmada iki kez rekor kırmış, biri 18.9 cm ile en uzun saç yapma unvanını diğeri ise iki omuzlarına yastık koyarak en geniş omuz yaparak şarkı söyleme unvanını elde etmiştir.

Renklerin anlamları

2015 yılı itibarıyla İrlanda'nın oylama geçmişi aşağıdaki gibidir:
İrlanda'nın en çok puan "verdiği" ülkeler: (yalnızca finaller)
İrlanda'nın en çok puan "aldığı" ülkeler: (yalnızca finaller)

Şarkıcı ödülü





4. Ordu (Sovyetler Birliği)

4. Ordu (Rusça: 4-я армия), SSCB'nin Kızıl Ordu'suna bağlı ordu.

II. Dünya Savaşı sırasında Doğu Cephesi'nde ve Soğuk Savaş sırasında Kafkasya'da hizmet etmiştir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra lağvedilmiş ve komuta altındaki tümenler Rusya'ya çekilip feshedilmişlerdir.

4. Ordu Ağustos 1939'da Beyaz Rusya Özel Askerî Bölgesi'nde Bobruisk Ordular Grubu'ndan bağımsız ordu olarak kurulmuştur. Eylül 1939'da 4. Ordu, ileriki yıllarda Stalingrad'ın savuncusu olarak Sovyetler Birliği Mareşalliğine kadar yükselecek olan Vasiliy Çuykov komutasında Polonya Seferine katılmıştır.

22 Haziran 1941'de başlatılan Nazi Almanyası'nın Sovyetler Birliği'ne karşı saldırısında, komuta altındaki 28. Piyade Kolordusu (6. Piyade Tümeni ve 42. Piyade Tümeni), 14. Mekanize Kolordu, 49. ve 75. piyade tümenleri ve 62. Müstahkem Tümeni ile Batı Cephesi'ne katılmıştır. 1941 yılın ilk aylarında Batı Cephesi komutanı Orgeneral (Polkovnik) Dmitriy Grigoreviç Pavlov 4. Ordu'nun bazı birliklerini konuşlandırmaya karar vermiştir. Bu yüzden 12. Piyade Tümeni Brest'e ve 14. Mekanize Kolordu karargâhı Kobrin'e kaydırılmışlardır. Erickson'un değişine göre, '4. Ordu aynı anda rezerve ve ikinci basamaktan yoksun bırakılmıştır' 4. Ordu Bug Nehri karşısında Alman 4. Ordu (on iki piyade tümeni ve bir süvari tümeni) ve 2. Panzer Grubu konuşlandırılmışlardır. 10 Haziran'da ordu komutanı Tümgeneral A. A. Horobkov bazı birimleri zorluklarla karşı karşıya olduğunu öğrenmiştir. Örneğin 14. Mekanize Kolordu komutanı Tümgeneral S. İ. Oborin, kendi askerlerinin yarısından fazlasının eğitim görmeden askere alındığı, topçu birliklerinin mermisiz topları aldığı ve kolordunun dörtte birinin hareketini sağlayabilecek kamyonu bile olmayıp geri kalanların yaya yürümek zorunda kaldığını vurgulamıştır. 

1941 yılının Ekim - Aralık aylarında Tihvin'deki savunma ve saldırıya katışmıştır. 17 Aralık 1941'de Volhov Cephesi'ne ayrılmıştır. Ocak 1942 ile Kasım 1943 arasında Volhov ve Leningrad cephelerinde cephe arkası hizmetleriyle de meşgul olmuştur. Doğu Cephesi'nin diğer kesimleriyle farklı olarak kuzey kesiminde Kızıl Ordu 1943'e kadar kayda değer toprakları geri alamamıştır.

4. Ordu Kasım 1943'te lağvedilmiş ve Ocak 1944'te Transkafkasya Askerî Bölgesi'nin bir kolu olarak tekrar kurulmuştur. Yeni kurulan 4. Ordu'nun kurmayları, 34. Ordu'nun kurmaylarından ibaretti. Ordu 1921 İran-Sovyet Antlaşması gereğince Ağustos 1945'e kadar İran'da görevlendirilmiştir.

Şubat 1944'te, 4. Ordu şu birimlerden teşkil edilmektetydi:


II. Dünya Savaşı sonrasından Sovyetler Birliği'nin dağılması'na kadar 4. Ordu Transkafkasya Askerî Bölgesi içinde Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne yerleştirilmiştir. Karargâhı Bakü'de olup 1946'da ordu İran'dan geldikten sonra Bakü Askerî Bölgesi kaldırılmıştır. 1940'lı yılların sonlarına doğru Bakü bölgesinde bulunan aşağıdaki listede gösterilen tümenlerin çoğu 4. Ordu'ya katılmıştır. Savaş dönemindeki bu tümenler arasında, 1980'li yılların sonlarına doğru sadece Sovyetler Birlliği Mareşali F. İ. Tolbuhin adı verilen 60. Motorize Piyade Tümeni (296., sonraki 6. Piyade Tümeni) kalmıştır.

1980'li yılların son döneminde 4. Birleşik Ordu şu birliklerden teşkil edilmekteydi:





Canon EF 70-300mm lens

EF 70-300mm lens Canon tarafından yapılan bir telefoto zoom lens’dir. EOS serisi fotoğraf makineleriyle çalışabilmek üzere EF bağlantıya sahiptir.

70-300mm lensin iki çeşidi vardır. Bunlar EF 70-300mm 4.5-5.6 DO IS USM ve EF 70-300mm 4-5.6 IS USM’dir. Her iki versiyon da IS ve USM donanımına sahiptir ve 4/4.5-5.6 ile tüm odak uzaklıkları boyunca neredeyse aynı maksimum diyafram açıklıklarına sahiptirler.

Bu lens alışılagelmiş refraktif lens mercekleri yerine Canon’un difraktif merceklerini kullanır. Bu sayede her ne kadar daha ağır ve alışılagelmiş lenslere göre daha pahalı olsa da daha kompakt bir tasarıma sahip olması sağlanmıştır. Lensde IS ve tek çekim modunda makine kullanılırken manuel fokusun sürekli kullanılabilmesini sağlayan bir halka USM mevcuttur. Bu lens iyi bir optik kalite sunar fakat difraktif merceğin güçlü ışık kaynaklarıyla alışılagelmiş lensler kadar iyi performans göstermeyeceğinin de bilinmesi gerekir. 

Bu lens 2005 sonlarında piyasaya çıkmıştır ve Canon EF lens serisindeki selefi 75-300mm lensinin performansından daha fazlasını sunmaktadır. Bu lens de 70-300mm f/4.5-5.6 DO gibi IS’e sahiptir fakat odaklama için düşük kalite micro--USM kullanmaktadır, bundan dolayı manuel odaklama için fokus motorunun bağlantısız bırakılması gerekmektedir. Lensin optik performansı 70-200mm gibi Canon’un L serisi telefoto zoom lensleriyle yarışır durumdadır. Çünkü bu tüketici lenslerinde görmeye pek alışık olmadığımız ultra-düşük dispersion merceğin özelliğinden dolayıdır. Ayrıca 300 mm odak uzaklığında performansta çok az bir düşme olur ki bu tüketici sınıfındaki bir lens için olağan dışı bir durumdur. 





Howling Bells

Howling Bells, 2004 yılında Sidney'de kurulmuş Avustralyalı indie-rock grubudur. Geniş çaplı popülerliğini 2006 yılında kendi ismi ile çıkardığı albüm ile kazandı. Grubun üyeleri Glenn Moule (bateri), Brendan Picchio (basgitar), Joel Stein (guitar) ve Joel'in kızkardeşi Juanita Stein'den (vokal, gitar) oluşur.

Avustralya'da "Waikiki" olarak tanınan grup, İngiltere'ye taşındıktan sonra bu ismi aldı. 2006'da İngiltere'ye taşınmalarının ardından ilk albümleri "Howling Bells"'i çıkardılar. NME ve Pitchfork gibi dünyaca ünlü müzik otoriteleri tarafından oldukça yüksek puan alan albüm, grup tarafından 2 yıl boyunca dünya turnesiyle tanıtıldı. 2007'de NME Ödülleri'nde sahne alan grup, aynı yaz Reading festivalinde de sahne aldı. ABD'de The Killers ve Placebo, Avustralya'da ise Snow Patrol ile çaldı.

Grup, 2009 yılında 2. albümleri "Radio Wars"'ı müzik piyasasına çıkardı. 2011 yılında ise 3. albümleri "Loudest Engine"'i piyasaya sürdü.






Cameron Cartio

Kamran Sabahi (Farsça:کامران سبهی ) ya da sahne adıyla Cameron Cartio (d. 9 Nisan 1978, Tahran), İsveçli şarkıcı. 13 yaşında İspanya'ya yerleşti. 1999'da İsveç'in Rosengard şehrine geldi. 2005'te Melodifestivalen'e katıldı ve seslendiediği "Roma" adlı şarkıyla üne kavuştu.







Jørgen Haugen Sørensen

Jørgen Haugen Sørensen (d. 1934), dünyaca ünlü Danimarkalı sürrealist heykeltıraş. 1953 yılında ilk sergisini açmıştır. 2007'de Danimarka'da yılın heykeltıraşı seçilmiştir.

Kendi kendini yetiştiren Sørensen, akademik heykel sanatına karşı oldukça mesafeli ve muhafazakar bir tavır sergilemiştir. Sanatı, Danimarka Kraliyet Güzel Sanatlar Akademisi mezunu olan ve genellikle sanatın ajandasını belirleyen çağdaşı heykeltıraşlarla genellikle bir tezat içerisinde olmuştur. Belirli bir stile bağımlı kalmayan Sørensen'in eserlerinde, "evrende insanın halleri", "yaşam ve ölüm", "sevgi ve acı" gibi temalar önemli yer tutar. Eserlerinde kil, alçı, taş, kiremit, kumaş ve bronz gibi çok çeşitli materyaller kullanmıştır. Son dönemde verdiği soyuttan ziyade figür temelli eserlerde Bruegel, Goya, ve Tegner gibi sanatçılarla benzerlikler göze çarpar.

Sayısız serginin yanı sıra, Danimarka'nın ünlü sanat galerinde sürekli sergilenen eserleri vardır. Büyük çaplı önemli dekoratif çalışmaları arasında Kopenhag'daki Sankt Hans Torv ve Assistens Mezarlığı, Danmarks Journalisthøjskole (Danimarka Gazetecilik Okulu) ve Ankara'daki Sakarya Caddesi sayılabilir.




İtalya Yahudileri

İtalya Yahudileri (veya İtalki, İtalkim) genel anlamda İtalya'da yaşayan Yahudilere daha özele inildiğinde ise Roma İmparatorluğu'ndan bu yana bölgede varlığını sürdüren Sefarad ve Aşkenaz olmayan Yahudilere denir.

İtalya Yahudileri tarihsel açıdan 4 kola ayrılırlar.

Bu cemaatler birbirlerinden bağımsız olarak yaşamış ve cemaatin türüne göre kendi "İtalyan Sinagog'u", "İspanyol Sinagog'u" veya "Alman Sinagog'unu" kurmuştur. Bugün ise bu sinagoglar her tür Yahudi'ye açıktır.

Yukarıda bahsedilen tarihsel bölünmenin yanı sıra modern çağda yeni cemaatler katılmıştır.

MÖ 2. yüzyıldan kalma mezar taşlarında ve yazıtlarda Yahudiler'in varlığıyla ilgili bilgiler bulunur. Güney İtalya'da yaşayan bu Yahudiler Yunanca konuşurlardı. "Adolescenti" gibi bazı İtalyan ailelerin 70 yılında Titus tarafından Yahudiye'den kovulup bugünün İtalya'sına sürüldüğü düşünülür. Orta Çağ'ın başlarında Bari ve Otranto'da büyük Yahudi cemaatleri bulunmaktaydı. Önemli bir halaha çalışması olan "Shibbole ha-Leket" yine bu dönemde ortaya çıkmıştır. Yahudilerin Napoli Krallığı'ndan 1533 yılında kovulmasıyla bölgedeki Yahudi nüfusu ağırlıklı olarak Roma'ya ve kuzeye kaydı.

En ünlü İtalyan Yahudilerinden bir tanesi 1707 ile 1746 yıllar