mı M51 MACI mayınına benzemektedir. Mayın NR 26 model sürtünme baskılı fünyesi bulunur. Mayının alt ve yanında bulunan diğer fünyeler ise tuzaklama amaçlı olup mayının yerinden oynatılması durumunda infilak etmesine neden olur. Mayının yan tarafından taşıma amaçlı ipten sap bulunur.

Mayın günümüzde Hollanda Kraliyet Ordusunda kullanılmaktadır.







Hovahannes Dadyan

Barutçubaşı Hovannes Bey Dadyan (Ermenice: Օհաննես Տատեան; 1799 - 1869), Osmanlı döneminde yaşamış Ermeni asıllı mühendis ve müteşebbis.

Osmanlı padişahı tarafından Baruthane-i Hümayun'u yönetmekle görevlendirilmiş, böylece Barutçubaşı unvanını kazanmıştı.

Hovannes Bey Dadyan Padişah III. Selim döneminde Azatlı'daki Baruthaneye Barutçubaşı görevinde getirilen Arakel Dadyan Efendi'nin üçüncü oğludur. 1799’da dünyaya gelen Hovannes Dadyan iyi bir eğitim almış ve genç yaşta barut yapımı, dokuma ve kâğıt yapımı ile ilgili Fransızca kitaplardan çeviriler yaparak babasına yardımcı olmaya başlamıştır. Sultan Selim tarafından ’Amira’ sıfatı ile ödüllendirilmiş olan Arakel Bey'in ölümünden sonra devrin Sultanı II. Mahmut Arakel Bey'in oğullarını önemli görevlere getirmiştir.

Birkaç kez Fransa'ya gidip araştırmalarda bulunan Hovannes Bey 1820’de Beykoz Kağıt Fabrikasını, 1826’da Eyüp'teki Dokuma Fabrikasını kurmuş, Baruthanedeki makineleri modernleştirmiş ve Sultan Mahmut tarafından ödüllendirilmiştir. Son derece verimli çalışmalardan dolayı 1835’te Saray Barutçubaşılığı görevine getirilmiştir. 1836’da Hereke'de bir ipek dokuma fabrikası, İzmit'te bir çuha fabrikası ve Beykoz'da bir Dabakhane kurmuştur. Sultan Mecit, Hovannes Bey'in mühendislik konusundaki kabiliyetine hayran kalarak onu 1842’de Paris ve Londra'ya yollayıp Çuha fabrikası için gerekli makineleri getirmesini ister. Dönüşte Çuha fabrikasını ziyaret eden Sultan Mecit buradaki düzenli çalışmadan etkilenerek Hovannes Bey'e `Dile benden ne dilersen` der. Hovannes Bey'in dilekleri kişisel olmaz. Padişahtan Surp Pırgiç Ermeni Hastanesi'nin ekmek ve et iaşesini karşılamak için yardım ister. Bu yardım uzun süreler devam eder.

Hovannes Bey 1844'te Padişah Fermanı ile Bakırköy'deki Dzınunt Surp Asdvadzadzni Kilisesi ve onun yanında bugün Dadyan Ermeni Okulu'nu inşa eder. Bakırköy'deki Rum Kilisesinin toprağını veren de kendisidir. Ayrıca Kilisenin yapımında da büyük katkısı olmuştur. Sultan Abdülmecid 1845'te Zeytinburnu'daki demir fabrikasını inşa ettirerek buranın başına değerli mühendisi Hovannes Bey Dadyan'ı getirir. Burada çok verimli bir çalışma gösteren Hovannes Bey Dadyan çok az kişiye verilen iftihar madalyası ile taltif edilir. Dadyan ailesinin devlet hizmetlerindeki başarısı babadan oğla geçerek sürmüştür. Dikkat çekici bir husus da şudur. 1856 Kırım Savaşı sonunda Paris Antlaşması öncesi İstanbul'da bulunan Birleşik Krallık ve Fransa komutanları Sultan Abdülmecit'e kullandıkları barutun Avrupa'dakinden daha kaliteli olduğunu söyleyerek övgüler yağdırır ve Hovannes Dadyan'ı kendi ülkelerine iyi maddi koşullarda çalışmaya davet ederler. Hovannes Bey bu teklifi şu sözlerle reddeder.``Ben Türk sevgili yurdumda doğmuş, onun iyilikleri ile beslenmiş bir kulum. Hizmetlerim velev pek cüzi olsun ona masruftur`.




Amerika Konfedere Devletleri

Amerika Konfedere Devletleri (ya da yalnızca Konfederasyon) Amerika Birleşik Devletleri'nde 11 güney eyaletinin 1861'den 1865'e kadar oluşturduğu devlettir. Amerikan İç Savaşı Amerika Konfedere Devletleri ve Amerika Birleşik Devletleri arasında olmuştur.

Amerika Konfedere Devletleri, 1865'te Robert E. Lee ve Joseph Johnston ordularıyla birlikte teslim olunca çökmüştür. Başkan Jefferson Davis Birlik kuvvetleri tarafından 10 Mayıs 1865'te Irwinsville, Georgia'da yakalandı.




Take a Bow

Take a Bow aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Semeru Yanardağı

Semeru ya da Mahameru (Büyük Dağ), bir stratovolkan olup aynı zamanda 3676 metre yükseklikle Endonezya’nın Java Adası’nın en yüksek dağıdır. Krater çapı 500 metre civarındadır.

Volkan, adanın doğu kesiminde, Surabaya'nın güneydoğusunda, Bromo Tengger Semeru Milli Parkı içinde bulunur. Dünyanın en güzel ama aynı zamanda en faal ve en tehlikeli yanardağlarından biri olarak geçer. Dağın 1800’den beri 10 tanesi büyük olmak üzere 50'den fazla patlaması olmuştur.




Mitroviça

Mitroviça (Arnavutça: "Mitrovica" veya "Mitrovicë"; Sırpça: "Kosovska Mitrovica / Косовска Митровица / Kosova Mitroviçası"), Kosova’nın kuzeyinde bir şehir ve belediye merkezi. Şehir, 1998-1999 Kosova Savaşı’ndan sonra bölünmüştür ve iki farklı belediye idaresinin kontrolündedir. Belediyenin kuzey kısmı, (İbre Nehri’nin kuzey yakası) 1998-1999 Kosova Savaşı’ndan sonraki süreçte Sırpların; güney kısmı Arnavut, Türk ve Boşnakların beraber yaşadığı Müslüman kontrolündedir.

De facto olarak Kosova’nın Mitroviça ilinde; de jure olarak Sırbistan’a bağlı Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi’nin Kosovskomitrovački ilinde yer alır. Ayrıca de jure olarak Birleşmiş Milletler Kosova Geçici Yönetim Misyonu’nun Mitroviça Bölgesi’nde ("District of Mitrovica") bulunur.

Ortaçağ esnasında yazılı dokümanlarda ilk olarak Mitroviça, Selanikli Aziz Demetrius vesilesiyle geçer. Şehrin adının 14. yüzyılda bu hâli aldığına dair kaynaklardan ve bazı efsanelerden söz edilir.

Osmanlı İmparatorluğu egemenliğinde şehrin adı Mitroviça/Mitroviçe olarak geçer. Şehir Osmanlı devrinde tipik bir doğulu şehirdi. 19. yüzyılda hızlı bir gelişme yaşayan şehirde, maden cevheri tarihten günümüze, her devirde ön planda olmuştur. Madenin keşfinden ve bölgede maden çıkarıldıktan sonra, Mitroviça, Kosova'nın en büyük sanayi bölgelerinden birisi olmaya başlamıştır.

Mitroviça şehri ve havalisi, 1999 yılındaki son Kosova savaşından kötü bir şekilde etkilenmiştir. Savaş zamanında bölge, düzenli ve düzensiz orduların bulunduğu, çatıştığı bir durumda idi. NATO müdahalesiyle durdurulan savaştan sonra Mitroviça ve civarı, NATO'nun kontrolünde Fransız görev kuvvet komutanlığı emri altında kaldı. 7,000 Fransız askeri Mitroviça'da konuşlandı. Bunların dışında, Birleşik Arap Emirlikleri’nden 1,200 askerin birliğiyle de güçlendirildi ve buna Danimarka askerlerinin küçük bir sayısı eklendi.

42,53° Kuzey ve 25,52° Doğu koordinatlarına sahip şehir, Kosova’nın kuzeyinde, Kosova Ovası’nın kuzey düzlüklerinde yer alır. Mitroviça ve civarı, Sırbistan’a olan yakınlığı ve politik sebeplerden ötürü, Kosova Sırplarının ve Sırp etkililiğinin gözle görülür hâlde olduğu bir yerdir.

Şehrin içinden İbre ve Sitniça nehirleri geçer. Ibre Nehri aynı zamanda Müslümanlarla Ortodoksları ayıran bir sınır özelliği de taşır. Nehrin üstündeki köprü de sınır kapısı, geçiş noktası işlevindedir.

Kosova’nın sanayi damarlarından biri olan Trepçe kurşun ve çinko maden ocağı Mitroviça yakınlarındadır. Bu ocak, kaliteli ve bol kurşun ve çinko rezervleri sebebiyle tarihte, bölgeye yönelik işgal ve ekonomik politikalarında belirleyici olabilmiştir.

Şehir, 1999’daki bu son savaşın olumsuz ve yıkıcı etkileri bakımından simge durumuna geldi. Şehrin kötü bir şekilde zarar verilen güney yarısı, tahminen 50,000 kadar Arnavut nüfusu tarafından tekrar dolduruldu. Bu rakam, çevre köylerden, taşradan merkeze mülteci ve çeşitli şekillerde göç etmelerle oluştu. Şehirde yaşadığı düşünülen yaklaşık olarak 6,000 kadar Roman'ın çoğunun, Sırbistan'a kaçtığı söylenmektedir.

2011 yılında Kosova genelinde yapılan nüfus sayımında Mitroviça’nın güney kesiminin nüfusu 71.601 çıkmıştır. 2011 Kosova Genel Nüfus Sayımı’nda (REKOS2011) Mitroviça’nın sadece güney kesimi sayılmıştır. Kuzey kesiminde sayım boykot edilmiştir.

Mitroviça’nın kuzeyinde 3700 kadar Müslüman oturduğu tahmin edilmektedir. Güneyde ise Arnavut, Boşnak ve Türkler yaşamaktadır. Şehirde Arnavutça, Sırpça ve Türkçe resmî dil statüsündedir.

Mitroviça’nın kuzeyinde, 8-10.000 civârında Sırp yaşamaktadır. İbre Nehrinin kuzey bölümünde, çevrilmiş bir bölgede ayrıca, 2.000 kadar Kosovalı Arnavut ve 1,700 kadar Müslüman (Türk, Boşnak) Mitroviça’nın Sırpların kesiminde kalmıştır. Şehrin güney kısmında tüm Sırp nüfus kuzeye iltica etmiştir. Bu, güvenlik ve hayat idâmesi bakımlarından bir zorunluluk derecesindeydi. 2003'te şehrin toplam nüfusunun 75.600 olarak tahmin edildiği ve belediyenin nüfusunun da 105.000 dolayında olduğu tahmin edilmekteydi.

Priştine Üniversitesi’nin Sırbistan'a ait fakülteleri, 1999'da Priştine’den alınıp Mitroviça’nın kuzey kısmına yerleştirilmiştir.

Mitroviça, Kosova içinde Arnavut-Sırp çatışmasında odak noktasını oluşturageldi. Şehrin bugün İbre Nehri ile ikiye bölünmüş, iki yönetimli yapısı da bu gerçeği göstermektedir. Şehrin kuzeyinde, Kuzey Mitroviça’da tıpkı Sırbistan’daki gibi bir idare tarzı, hayat tarzı yaşanırken, Güney Mitroviça’da, Müslümanların toplandığı bir şehir kısmı hâlinde, hâlihazırdaki Kosova Cumhuriyeti kurallarına bağlı olarak yaşanmaktadır. Uluslararası Kosova Gücü (KFOR) ve Birleşmiş Milletler Kosova Misyonu (UNMIK) teşkilatları şehrin güvenliğinin, düzeninin sağlanmasında görev almaktadırlar. Bütün önlemlere rağmen, şehrin kuzey ve güneyinde saldırgan, kışkırtıcı ve çatışmacı hareketler bazen engellenememektedir.

Kosova için önemli bir kırılma noktasını oluşturup, bütün Kosova çapında eylemlere sebep olan olay Mitroviça’da yaşanmıştır. Kuzey Mitroviça kısmında 3 Şubat 2000 günü saat 20'de Sırplar tarafından başlatılan ve 4 Şubat 2000 günü gece saat 2'ye kadar süren ayaklanma sonucu o gece 13 Arnavut öldürülmüştür. Bu olayda çok sayıda kişi de yaralanmıştır. Ölenlerden biri de çocuk idi. Bu olay, bugüne kadar kimse tarafından aydınlatılmamıştır.

17 Mart 2004’te, İbre Nehrinde bir Arnavut çocuğun boğulmasının Sırp saldırganları sebebiyle gerçekleştirildiği yönünde bir söylentinin yayılmasıyla şehirde büyük etnik şiddet başladı. Sırbistanlı bir genç öldürüldü. Şehrin kızgın Arnavutlarının binlercesi karşı saldırıya yöneldi. Bu olaylardan yüzlerce kişi yaralandı, maddî ve manevî anlamda büyük tahribat yaşandı. 1999 savaşından sonra, bu olay, Kosova’daki en büyük tahrikti ve olaylar Mitroviça ile sınırlı kalmadı. Kosova’nın birçok şehir, kasa