nın delilidir. Wolsey Krala Krlice Katerin'den boşanması için destek sağlarken Papa'ya bu planlanan boşanma aleyhinde olduğunu bildiren mektuplar yazmıştır. Kral bundan hiç hosşanmadığını Wolsey'e hemen söyler. Wolsey böylece ilk defa Kralın gözünden düştüğünü anlamıştır. Soylular Wolsey ile alaya başlarlar. Wolsey kendinin yakın takipcisi olan Thomas Cromwell'i bu sorunlara bulaştırmamak için Londra'dan uzaklaştırır. Böylece Wolsey görevinden düşünce Cromwell aynı göreve gelmeye baş aday olmaya devam edecektir.

İki gentilmen tekrar sahneye dönüp Anne Bullen'in yeni kraliçe olarak tac giydirilmesini ve bunun için çok şaşaalı Katedrale gidiş ve oönüş alayları hakkında konuşup yorumlar yaparlar ve tam bu sırada bu alay sahneden geçer. Sonra üçüncü bir gentilmen gelip yeni saray dedikodularını onlara anlatır. Thomas Cromwell Kralın yeni gözdesi olarak baş idareci olmuştur ve İngiltere Canterbury Başpiskoposu Cranmer aleyhinde bir komplo hazırlamaktadır. Katerin hastalanmıştır ve dans eden ruhlar rüyası görür. Kardinal Campeius onu ziyaret geelir ve eski kraliçe Katerin boşanmalarına rağmen hala Krala sadık kaldığını ifade eder ve yeni kraliçeye iyi dileklerini gönderir.

Kral çok korkan Cranmer'i huzuruna çağırır ve onu desteklediğini söyler. Fakat sonra Krallık Konseyinde Cramer'e saygısızlık gösterilir. Kral bu konsey üyelerini çagırıp onları azarlayıp Baspiskopos'un hala gözünden düşmemiş olduğunu ifade eder. Anne Bullen bir kız çocuğu doğurmuştur ve bu gelecekte Kraliçe I. Elizabet olacaktır. Oyunun son sahnelerinde Saray'ın Kapıcıbaşısı ve adamları bebek Elizabeth'in vaftiz edilme törenine katılmak için toplanan büyük ve çok hevesli kalabalığı nasıl kontrol edebileceklerinden sikayet ederler. Bu tören için bir daha şasaalı alay sahneden geçer ve yeni doğan prensesin gelecekteki şanlı saltanatı için bir öncel oluşturduğu söylenerek oyun Epilog ile bitirilir.






Amerikan Biyografi Enstitüsü

Amerikan Biyografi Enstitüsü (İngilizce: American Biographical Institute), 1967 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde kurulan biyografi yayınevidir. Birçok alanda önemli olduğuna karar verilen kişilere ödüller veya unvanlar vermektedir.

Verilen unvan ve ödüllerden örnekler:





BMP

BMP, herhangi bir sıkıştırma yapmadan resmin özelliklerini tutan, Microsoft firmasına ait bir resim dosyası biçimidir. Sıkıştırma yapmadığı için PNG, JPEG gibi dosya biçimlerine göre çok daha fazla yer kaplar.





Kütüklü, Silistre

Kütüklü (, Çar Samuil), Bulgaristan'ın Silistre ilinin Tutrakan ilçesine bağlı bir köy.

Silistre iline 80 km, Tutrakan ilçesine 25 km uzaklıktadır. Yüzölçümü 41.961 km²'dir.

Köy, Türkiye'de Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köy nüfusunun büyük çoğunluğu Türk'tür. 1877-1992 yılları arasında yapılan göç anlaşmaları gereğince Türkiye'ye göç vermiştir. Türkiye'ye gidenlerin büyük çoğunluğu, Kahramanmaraş (Eloğlu bugünkü adı ile Türkoğlu) ilçesi Kılılı köyü, Pazarçık ilçesi Köprüağzı köyü, Adana Sarıçam (Haruniye bugünkü adı ile Düziçi ilçesi), Ceyhan ilçesi Soysalı köyü, Bursa (il merkezi ve ilçeleri), Tekirdağ ili ve ilçeleri, İstanbul (Silivri) ilçesi ve köyleri, İzmir (ili ve ilçeleri), Çanakkale Kumkale köyü, Mersin Elvanlı, Sivas (Şarkışla) Kömürkaya köyü ve diğer birkaçı ise diğer bölgelere yerleşmiştir.

Köy içerisinde yaşayan halkın büyük bir bölümü tarım ve hayvancılık ile geçimlerini sağlar.

Seçildikleri yıllara göre belediye başkanları:




Mineiro

Carlos Luciano da Silva ya da kısaca Mineiro (d. 2 Ağustos 1975, Porto Alegre), Brezilyalı futbolcudur. TuS Koblenz formasını giymektedir.

Mineiro, 2006 FIFA Dünya Kupası ve 2007 Copa América Brezilya'nın kadrosunda yer aldı.




Balkondaki Mayalar

Balkondaki Mayalar ya da Balkondaki Majalar (İspanyolca: Las Majas en el balcón), İspanyol ressam Francisco Goya'nın 1808 - 1812 yılları arasında çizdiği yağlıboya tablosu. Eser, şu anda özel bir koleksiyondadır.

"Balkondaki Mayalar"'da Goya, iki majonun gözetimi altında balkondan gelip geçenleri izleyen iki mayayı resmetti. "Mayalardan" sağ tarafta olan hafifçe gülümsemektedir. Bu çok alışılmadık bir durumdur çünkü Goya'nın kadın figürleri çoğunlukla gülümsemez.

Eser ilk olarak İspanyol Galerisi'nde sergilendi. 1860'larda ise Montpensier Dükü'nün koleksiyonundaydı. 1867 yılında Paris'te Salamanca Koleksiyonu'nda satışa sunuldu. Satış koleksiyonunun broşüründe "Kadınların Portreleri" olarak tanıtıldı. 1872 yılında ise bir yazar tabloyu "İki kararsız güzellik... Aşk için avlanıyorlardı" diyerek tanımladı. İspanyollar ise Goya'nın tablosundaki iki kadının da hayat kadını olduğuna inandılar.

Goya uzmanı Nigel Glendinning, "Balkondaki Mayalar"'ın Goya tabloları arasında en fazla taklit edilen eser olduğunu iddia etti. Édouard Manet'nin 1868-1869 yıllarında yaptığı "Balkon" tablosunda "Balkondaki Mayalar"'ın etkisi görülür. Manet'nin bu tabloyu Paris'te satışa çıktığı sırada gördüğüne inanılır. Mary Cassatt da 1873 yılında bu iki eserden etkilenerek "Balkonda" isimli tablosunu yarattı. René Magritte'in yaptığı "Balkon" isimli tablo ise hem Manet'nin hem de Goya'nın "Balkon" tablolarına göndermeler içermektedir.

New York'taki Metropolitan Sanat Müzesi'nde eserin Goya'ya ait olduğu düşünülen bir kopyası sergilenmektedir. 





Can't Take Me Home

Can't Take Me Home, ABD'li şarkıcı Pink'in ilk stüdyo albümüdür. Albüm 2 Nisan 2000 tarihinde LaFace Records tarafından yayınlandı.

She'kspere ve Babyface gibi ünlü yapımcıların üzerinde çalıştığı albüm, 2000 yılında satışa sunuldu. Üç teklinin yayınlandığı albüm, Amerikan müzik listelerinde 26 numaraya kadar çıktı. Ancak albüm, sonraki yıllarda da satmayı sürdürdü ve Temmuz 2006'da sadece ABD'de Nielsen SoundScan'a göre 2.4 milyon kopya sattı. Albüm, Pink'in günümüze dek R&B olarak sınıflandırılan tek albümü olma özelliği taşır. Sanatçı bundan sonraki albümlerinde rock temasını kullanmasıyla tanınmıştır.






Kibyra

Kibyra; Burdur ili’ne 110 km uzaklıktaki Gölhisar ilçesinin batısındaki Akdağ kütlesinin eteklerinde, Gölhisar ovasına hakim tepeler üzerinde bulunan Likya antik kentidir.

Deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1100–1300 m arasında değişen kentin, Gölhisar Gölü ve ovayı baştan başa geçen Dalaman (İndus) Çayı’nın yanı sıra Böğrüdelik ve Deliyaraz Yaylaları’ndan gelen su kaynaklarına sahiptir. Tarım ve hayvancılığın gelişmiş olduğu bölge, aynı zamanda ovayı çevreleyen dağlar üzerinde geniş orman örtüsüne sahiptir.

Kibyra; Kabalis ve daha sonraki adlandırılmasıyla Kibyratis bölgesinin merkezidir. Kuzeyde Frigya, batıda Karya ve Likya, doğuda Pisidya ile çevrelenen bu bölge, antik dönemden günümüze güneydeki limanları iç bölgelere bağlayan bir kavşak konumundadır.

Kibyra ismi her şeyden önce Helence değildir. Anadolunun en eski halklarından olan Luvi diline ait bir isimdir. Amasyalı gezgin Strabon'un kayıtlarında, Kibyralıların Lidya'lı olduklarını söyler.
Kibyra kent merkezi, birbirinden küçük yarlarla ayrılan, üç egemen tepelik üzerindedir. Tepelikler, küçük çakıl taşlarının zamanla birleşerek kaynaştığı konglomera özlüdür ve dolayısıyla kısmen aşınmışlardır. Kamu, sivil ve dini yapıların bu alan üzerinde belli bir bütünlük oluşturacak biçimde düzenlendiği görülür. Yaklaşık 405 hektar alana yayılmış kalıntılara sahip olan kentin siyasi ve ekonomik gücü, Hellenistik Dönem’den başlayarak Roma İmparatorluk Dönemi’yle doruk noktasına ulaşmıştır. Bugün büyük bölümü ayakta duran, Stadion, Tiyatro ve Meclis Binası, Agora önemli kamu yapılarıdır.

Kabalia Bölgesi, antik kaynaklara göre; Pers egemenliği sırasında Kral Dareios’a, Lidya, Lasonia ve Hytenneia ile birlikte beş yüz talant gümüş vergi vermekle yükümlü olan Sardes Satraplığı’na bağlıdır. Kserkses’in Hellenistan Seferi sırasında ise, Maionia’da oturan ve Lasonia’lı diye çağrılan Kaba’lerin, Kilikia’lılar gibi donatıldıklarını ve Lydia’lıların eskiden Maionia’lılar adını taşıdıkları ve daha sonra eski adlarını unuttuklarını öğreniyoruz . Strabon ise; Kibyra’lıların Lydia’lıların soyundan olduklarını ve bunların Kabalis bölgesine gelerek Pisidia’lıları ele geçirip oraya yerleştikten sonra kenti, çevresi yaklaşık yüz stadion olan başka bir yere taşıdığını söyler.

Antik kaynaklar; MÖ 189’da Roma’nın Magnesia Zaferi sonrası Roma’lı general Manlius Vulso’nun Antiokhos’a yardım eden Galatlar’a karşı çıktığı ceza seferinin, bir tür haraç seferine dönüp, C. Helvius komutasında 4000 piyade ve 300 süvariden oluşan bir birliği Kibyra tyranının boyun eğip eğmeyeceğini anlamak için bölgeye yollamasından bahseder. Roma’nın Kibyra tyranından 500 talent istemesine karşın, Moagetes kontrolündeki Alimme ve Sylleum kentlerinin kötü durumu nedeniyle 25 talent verebileceğini söyler. Ancak C. Helvius tehtidkar davranması ve yapılan pazarlıklar sonucu 100 talent ve 10.000 medimni buğday vermeye mecbur kalır. Alimme ve Sylleum şehirlerinin isimlerinden ve varlıklarından şüphe edilmektedir. Tetrapolis’in o zamanlar ortada olmadığı açıktır. İkinci yüzyılın sonlarına doğru belirgin olmayan bir tarihte kurulduğu düşünülmektedir. Bubon, Balbura ve Oineanda şehirlerinden oluşan Tetrapolis’te, Kibyra’nın iki oy, diğerlerinin ise bir oy hakkı vardı. Çünkü Kibyra 30.000 piyade 2000 at çıkarabiliyordu. Burası daima tyranlar tarafından idare edildi. Ancak MÖ 84’de Sulla’nın teğmeni olan Murena, Kibyra tyranı Moagetes II’nin hükümdarlığına son verdi. Bubon ve Balbura’yı Likya'ya bağlamasıyla, Kibyra Asia Eyaleti’ne dahil edildi. Olayı anlatan Strabon, Oineanda'ya değinmese de bu şehir de diğerleri gibi Lykia’ya bağlanmış olmalıdır, zira imparatorluğun Lykia Eyaleti’nde yer almıştır.

Augustus’tan itibaren Province Asia’daki eyaletlerin daha iyi yönetimi için dokuz Conventus’a (yargı bölgesi ya da dini merkezler) bölündü . Başşehri Laodikeia olan ve yirmibeş şehrin yargı merkezi konumundaki Kibyra Conventus’unun, kaza yetkisi Asia’dakilerin en genişi sayılmaktadır. Kibyra Conventus’una dahil olan bazı önemli kentler; Laodikeia, Hydrelitae, Themisones, Hierapolitae, Keretapa, Takina, Erizeni, Phylakaion, Kolossai, Mossyna, Att