efsane alan savunmasının en kilit oyuncularından olan Tamer Oyguç, Efes'in öldürücü savunma sisteminde "death zone" pota altını en iyi kapatan oyuncu olmuştur. Oynadığı dönemde "savunmanın bel kemiği" olarak adlandırılmıştır. Oyguç basketbol yaşantısı boyunca 215 kez millî formayı giymiştir.

1999'da askerlik görevine başlayınca Ankara'da Karagücü takımında oynamaya başladı. Bu takımda 2. lig şampiyonluğu yaşadı. Askerlik sonrası Fenerbahçe, Beşiktaş ve son olarak Galatasaray'da forma giydi. Aktif basketbol yaşantısını tamamladıktan sonra Galatasaray'da menejerlik görevine başladı.







Stochos

Stochos (Yunanca: Στόχος, "Hedef" anlamında) Yunanistan'da haftalık yayınlanan ulusal gazete.

İlk basımı 1985 yılında yapılan gazete Georgios Kapsalis (ö. 1999) tarafından kuruldu. Kurucusunun ölümüne kadar milliyetçi-muhafazakar bir çizgi izleyen gazete, daha sonra ulusun geleceğinin askeri yönetimle şekillenmesi gerektiği yönünde bir yaklaşım sergiledi.





Dar-ül Hikmet-ül İslamiye

Dâr-ül Hikmet-il İslamiye, 12 Ağustos 1918 tarihinde VI. Mehmed Vahîdüddin ve Şeyhülislam Musa Kazım Efendi zamanında "Bab-ı Meşihat" (şeyhülislamlık) dairesine bağlı olarak açılmış, "Yüksek İslam Şurası" benzeri dini teşkilattır.

9 aza ve 1 reis olmak üzere 10 kişiden oluşmakta, bir de kâtip bulunmaktaydı. 1918'den 1922'ye kadar 4 yıl faaliyetlerini sürdürmüş, toplam 28 kişi azalık yapmıştır.

Her biri üç azadan meydana gelen üç komisyon (kelam, fıkıh ve ahlak) bulunmaktaydı. Buraya tayin olunan azalar, bu üç komisyondan birine girebilecek kariyere sahip kişilerin arasından seçilirdi. Komisyonlar kendilerine gelen meseleleri müzakere eder ve karara bağlarlardı.

Teşkilatın görevi, devlet içinde ve İslam aleminde ortaya çıkan dini meselelere çözümler bulmak, yabancıların veya müslüman vatandaşların sorularına gerekli cevapları vermek ve halkı dini konularda aydınlatmaktı. Bunun dışında İslam aleyhindeki her türlü gelişme için kurumlar yazılı olarak uyarılıyor ve resmi müracaatlar yapılıyordu. Basında İslam aleyhinde yazı yazan yazarlara gerekli cevaplar veriliyor hatta cezalandırılmaları için Dahiliye nezaretine müracaat ediliyordu. Ayrıca "Ceride-i İlmiye" adında bir mecmua yayınlanıp dağıtılıyordu.

Reis ve azalar başlangıç itibarıyla aşağıdaki gibidir, daha sonra değişikliklere uğramıştır.

REİS: 
Fetva emini Ali Rıza efendi

AZALAR:

1-Said Nursi (Risale-i Nur Külliyatı'nın müellifi)

2-Arapgirli Hüseyin Avni (medrese-i Süleymaniye ilm-i kelam ders-i âmmı),

3-Bergamalı Cevdet Bey (tefsir-i şerif müderrisi),

4-Ders-i Amm Şevket Bey (ilm-i nefis ve ahlâk müderrisi),

5-Elmalılı Ahmet Hamdi (mantık ders-i âmmı),

6-Şeyh Beşir (fuzela-yı mütehayyizeden Halep mebusu),

7-Şeyh Bedreddin (Şam ulemasından),

8-Haydarîzâde İbrahim (senedât-ı hakaniye şer'i memuru),

9-Mustafa Tevfik (Amasya müftüsü),

Baş Katip:

Mehmet Akif (dar-ül hilafet-i âliyye müderrisi, edebiyat-ı Türkî müderrisi ve Sebil-ür Reşad baş muharriri)

Kurucu üyeler ve sonraki azalar arasında Çaykaralı Hacı Ferşad Efendi (1863-1930), İsmail Hakkı İzmirli (1869-1946), Mustafa Sabri Efendi, Nasuhizade Mustafa Asım Yörük Efendi(vefatı:1943)ve Fetva Emini Muğlalı Ali Rıza Efendi (1861-1943) de bulunmaktadır.




Manş Tüneli

Manş Tüneli, İngiltere ile Fransa'yı denizden birbirine bağlayan Fransa ve İngiltere ortak yapımı bir demir yolu tünelidir. Manş Denizi'nin tebeşir kayalarından meydana gelen tabanında kolayca tünel açılabileceğini düşünen bir Fransız mühendis, 1802'de Dover Boğazı'nda iki kıyıyı birleştiren bir tünelin yapılmasını teklif etti. Napolyon tarafından beğenilen teklif savaş yüzünden askıya alındı. Bu tür teklifler 19. yüzyılda defalarca gündeme geldi. 1880'li yılların başlarında bazı özel kuruluşlar iki kıyı arasında bir demiryolu tüneli yapmak için kazılara başladılar. Tünel 1800 m'ye ulaştığında basının, İngiltere'nin güvenliği açısından projenin tehlikeli olduğu hakkındaki kampanyaları yüzünden yapım durduruldu.

Fransa ve İngiltere hükümetleri 1960'lı yılların ortalarında tünelin yapılması için tekrar anlaştılarsa da daha sonra yüksek maliyetleri gerekçe gösteren İngiltere, 1970'li yıllarda yapımı durdurdu. Bu süre içinde tünelin her iki taraftan 2,4 km'lik kısmı kazılmıştı. Manş Tüneli 1986'da tekrar gündeme geldi. Projenin maliyeti Fransız ve İngiliz firmalarından meydana gelen bir şirketler birliği tarafından çok sayıda bankadan borç alınarak ve hisse senedi çıkarılarak karşılandı. Dover ile Calais'yi birbirine bağlayan tünel 50.5 kilometre (31.4 mil) uzunlukta olup, 6 Mayıs 1994'te tünel açılışı yapıldı.

14.000 işçinin görev aldığı bu projede, milyonlarca metrik tonluk taş, toprak ve çamurun atılması için kazı makineleri kullanılmıştır. Bunlardan iki kazıcı ile kanalın iki ucundan kazmaya başlamıştır. Her biri bir lazer ışını yardımıyla yönlendirilmiştir.

Tünelin su altındaki bölümünün uzunluğu 38 kilometredir.




John Hughlings Jackson

John Hughlings Jackson (4 Nisan 1835 - 7 Ekim 1911), İngiliz nörolog. Beyin ya da omurilik yaralanmalarına bağlı sinir sistemi bozuklukları, konuşma kusurları ve sara konusundaki en yararlı ve en iyi belgelendirilmiş çalışmaları yapmıştır.

Londra'daki Felçliler ve Saralılar için Devlet Hastanesi'nde (1862-1906) ve Londra Hastanesi'nde (1859-1894) hekim olarak çalıştı. Sağ elini kullananlarda afazinin (sözyitimi) sıklıkla sol beyin yarımküresindeki bir hastalıkla ilişkili olduğunu bularak, Fransız cerrah Paul Broca'nın, sağ elini kullananlarda konuşma merkezinin beynin sol yarımküresinde, solaklarda ise sağ yarımkürede olduğu yolundaki buluşunu doğruladı (1864). Zihinsel bozuklukların beyin dokusundaki örselenmeye bağlı olabileceğini ilk düşünenlerden biriydi. Vücutta bir bölgede başlayıp giderek yayılan çırpınmalarla (konvülsiyon) ortaya çıkan ve kendi adıyla anılan sara (epilepsi) türünü tanımladı; ayrıca bu çırpınmaların beyin kabuğundaki (korteks) hareket bölgesinin örselenmesi ile ilgili olduğunu ortaya koydu. Sara ile ilgili çalışmaları, belirli işlevleri üstlenen beyin bölgelerinin araştırılmasında ve beyindeki zedelenmelerin yerlerinin belirlenmesinde modern yönetmlerin geliştirlmesini sağladı. Sarayı, beyin hücrelerindeki ani, aşırı ve hızlı bir boşalma olarak tanımlaması, beyinden kaynaklanan elektrik akımını saptayan elektroensefalografi yönteminin kullanılmasıyla doğrulandı.




1633-1634 Osmanlı-Lehistan Savaşı

1633 - 1634 Osmanlı-Lehistan Savaşı, 17. yüzyılda Osmanlı Devleti ile Lehistan-Litvanya Birliği arasında yapılmış savaşlardan biridir.

Lehistan'ın himayesindeki Kazaklar savaşçı ve göçebe bir toplumdu. Zaman zaman Kazaklar Osmanlı Devleti topraklarına giriyor, akınlar yaptıktan sonra ganimetleriyle geri dönüyorlardı. Kazakların 17. yüzyılın ilk yarısında cesaretleri o kadar artmıştı ki Tuna boylarında ve Karadeniz kıyılarındaki Osmanlı kentlerini yağmalamakla yetinmiyor, İstanbul boğazından içeri girerek Sarıyer ve Yeniköy gibi semtleri bile yağmalamaktan çekinmiyorlardı. Lehistan'ın bu sırada Rus Çarlığı'yla savaş halinde olmasını fırsat bilen Osmanlı padişahı IV. Murat Bosna Beylerbeyi Abaza Mehmed Paşa'yı Lehistan üzerine gönderdi.

Savaş 29 Haziran 1633 civarında 1000 civarında Nogay Tatarlarının Kamaniçe Kalesine saldırmalarıyla başladı. Saldırıdan sonra Tatarlar ganimet ve esirlerle birlikte Osmanlı topraklarına geri döndüler. Bunu duyan Lehistanlı kumandan Stanisław Koniecpolski 2000 askerle Tatarları takibe aldı. Lehistan'la Boğdan arasındaki sınır olan Dinyester nehrini geçerek Osmanlı topraklarına girdi. Nogayları yakalayarak yenilgiye uğrattı, esir ve ganimetleri geri aldı. Geriye dönerek Kamaniçe kalesinde savaş hazırlıklarına başladı. Abaza Mehmed Paşa 1633 yılının Eylül ayında ordusuyla Lehistan'a yöneldi. Yanına Nogay hanı Kantemir ve ordularını da aldı. 20 Ekim civarında Dinyester nehrini geçti ve Lehistan ordusuyla karşılaştı. Ancak bu saldırı başarısızlıkla sonuçlandı.

8 Nisan 1634 tarihinde Osmanlı padişahı IV. Murat bizzat ordularının başına geçerek Lehistan'a saldırmak üzere İstanbul'dan Edirne'ye hareket etti. 27 Nisan'da Edirne'ye vardı. 14 Haziran 1634 tarihinde Lehistan'la Rus Çarlığı arasındaki savaş Lehlerin zaferiyle bitti ve Polanowie Antlaşması imzalandı. Bunun üzerine yeni Lehistan kralı IV. Władysław Waza gözlerini Osmanlı Devleti'ne çevirdi. Ordular birbirlerine doğru ilerlerken yoğun bir diplomasi yaşandı. Lehler 27 Temmuz'da Varşova'ya gönderilen Çavuş Şahin Ağa'yla anlaşmaya vardılar ve savaş sona erdi. Böylece IV. Murat savaşa gerek olmadan ordularıyla tekrar Edirne'den İstanbul'a geri döndü.

Abaza Mehmed Paşa, Lehistan'a karşı başarı göstermekle birlikte daha önce Celali isyanları'na liderlik yapmış olduğu için IV. Murat'ın tam güvenini kazanamamıştı. Lehistan'la barış yapıldıktan sonra IV. Murat'ın emriyle idam edildi. Kuyucu Murat Paşa türbesine gömüldü. Eylül ayında Lehistan'la barış antlaşması imzalandı.





Çılgın Pierrot

Çılgın Pierrot , 1965 Fransa İtalya ortak yapımı romantik dramatik filmdir. Özgün adı Pierrot le Fou olan film Amerikalı cinayet-macera romanları yazarı Lionel White'ın Obsession adlı romanının serbest bir uyarlamasıdır.

Filmin senaryo yazarı ve yönetmeni Jean-Luc Godard'dır. Başrollerinde Jean-Paul Belmondo ve o tarihte Godard'la evli olan Anna Karina oynamışlardır. Filmin çarpıcı sinemaskop görüntüleri usta görüntü yönetmeni Raoul Coutard'a aittir. Filmin müziklerini ise Antoine Duhamel yapmıştır. "Çılgın Pierrot" 1965 yılında Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan ödülüne, Jean-Paul Belmondo ise BAFTA ödülüne aday gösterildi. Godard'ın onuncu filmi olan "Çılgın Pierrot" aynı zamanda onun en şiirsel filmidir. Godard'ın 1960'ta çektiği ilk uzun metrajlı filmi Serseri Aşıklar (A bout de souffle)'la benzerlikler taşır. O filmde de başrolde Jean-Paul Belmondo oynamıştı. Paris'ten Fransa'nın güneyine, Akdeniz kıyılarına doğru kaçan romantik sevgililerin trajik öyküsünü anlatan polisiye bir filmdir.

Ferdinand Griffon (Jean-Paul Belmondo)'un zengin bir kadınla mutsuz bir evliliği vardır. Televizyondaki işinden de yeni kovulmuşt