liderleri kral adına tutukladı.
Önemli derecede üzücü olan tek olay ise hükümdarlığında oğlu Veliaht Prens Sado'nun zorunlu intiharıydı. Sado muhtemelen akıl hastalığından acı çekiyordu. Saraydaki insanları rastgele öldürüyordu ve anormal bir sapkınlığı vardı. Yeongjo oğlunu kendi elleriyle öldürmeyi reddetti ve Sado babası tarafından hayatının alınmasıyla ilgili emirlere karşı geldi. 1767 yılının sıcak bir ağustos gününde Sado, ahşap bir pirinç sandığının içine girmeyi emretti. Sekiz gün sonra Sado havasızlıktan öldü.

Dokuz yıl sonra Yeongjo öldü ve Sado'nun oğlu Jeongjo kral oldu. Yeongjo Donggureung'daki hanedanlık mezarlığına defnedildi.

Yeongjo ülkedeki Katolik faaliyetlere karşıydı. 18. yüzyıla kadar Katoliklik, Gangwon ve Hwanghae illerini ele geçirmeye başlamıştı. 1758'de Yeongjo, Katoliklik'i yok etmek için yasa dışı olduğunu ilan etti.







Ekrem Buğra Ekinci

Ekrem Buğra Ekinci (d. 4 Mayıs 1966; Ankara), hukuk tarihi alanında çalışan Türk akademisyen ve TV programı yorumcusu.

1966 yılında Ankara'da doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini bu şehirde tamamladı. 1987 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. 1988'de avukatlık stajını, 1991 yılında yüksek lisansını tamamladıktan sonra doktorasını İstanbul Üniversitesi'nde yaparak 1996 yılında "Tanzimat Sonrası Osmanlı Hukunda Kanun Yolları" adlı teziyle hukuk doktoru, 1999 yılında da "Osmanlı Mahkemeleri" çalışmasıyla hukuk tarihi doçenti oldu. 2005 yılında da profesörlüğe tayin edildi. 1992-1993 arasında bir yıl Amman'daki Ürdün Üniversitesi'nde ilmî araştırmalarda bulundu. Ankara ve Erzincan Hukuk Fakültelerinde çalıştı. Halen Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde öğretim üyesidir. Türk Hukuk Tarihi ve İslâm Hukuku dersleri vermektedir. İlmî ve kültürel maksatlarla Avrupa, Ortadoğu ve Asya'da çok sayıda ülke gezdi.  İngilizce, Arapça ve Farsça bilir. Yıllardır radyo ve televizyonlarda popüler tarih ve kültür tarihi üzerine programlar yapar. Gazete ve dergilerde de bu mevzularda yazıları yayınlanmaktadır.








Ölümsüz Kahramanlar

Ölümsüz Kahramanlar, Samanyolu TV'de sunuculuğunu Uğur Işılak'ın yaptığı televizyon dizisi.

"Program vatan savunması yaparken canlarını feda edenlerin, şahadet mertebesine ulaştıkları ve aslında hiç ölmedikleri fikrinden yola çıkarak hazırlanmıştır. Geleceği barışa taşımak, belki de vatanın tek bir karış toprağını feda etmemek için şehit düşenleri anlamak ve anlatmakla mümkündür. Programda şehit olan askerlerin öyküleri, ailelerinin, yakınlarının ve silah arkadaşlarının anlatımlarıyla öğreniliyor ve ulvi bir gayeye canları pahasına hizmet ettikleri anlatılmaktadır. Ölümsüz Kahramanlar’da her bölümde iki Türk şehit askerin ve ailelerinin hikâyelerine yer verilmektedir."






Konstantinos Laskaris

Konstantinos Laskaris (, "Kōnstantínos Laskaris") 12 Nisan 1204'te Konstantinopolis'in Dördüncü Haçlı Seferi sırasında Latin ve Venedik Haçlı orduları tarafından kuşatma altında bulunduğu zaman V. Aleksios'ın Trakya'da Bizans direnişini organize etmek için şehirden kaçması üzerine, şehri savunan ordu mensupları tarafından imparator seçilmiş ve ertesi gün 13 Nisan 1204'te şehrin Haçlılar'ın eline geçmesi nedeni ile gerçekte tek bir gün Bizans İmparatorluğu İmparatoru olmuştur. Bazı tarihçiler 1205'de ölünceye kadar imparator olduğunu kabul etmektedirler. Fakat taç giyme töreni yapılmamıştır ve tarihçilerin çoğu tarafından imparator olduğu kabul edilmemektedir. Bu nedenle kendi ismi bir sayı ile bilinmemekte ve "XI. Konstantinos" olarak anılmamaktadır.

Konstantinos Laskaris adı bilinen ama o zamana kadar başkentte büyük nüfuzu olmayan ve politika işlerine karışmayan âsil Laskaris ailesinin bir ferdidir. Babası Manuel Laskaris (d. y 1140); annesi Joanna Karatzaina (d. y. 1148) olup üç ağabeyi (Manuel Laskaris (ö. y. 1256), Mikhail Laskaris (ö. 1261/1271) ve Georgios Laskaris ile Theodoros Laskaris (d. y. 1174/1175 – ö. 1221/Ağustos, 1222), Aleksios Laskaris ve İsaakios Laskaris isimli üç küçük kardeşi vardı. Bir küçük kardeşi Theodoros Laskaris, Latinlerin Konstantinopolis'i işgal ettikten sonra Bitinya'ya geçerek kendini İznik (Nicaea) hakimi ilan etmiş; burayı Bizanslılar için önemli bir direniş noktası yapmış ve daha sonra kendini İznik'te Bizans İmparatoru olarak ilan ettirmiştir. En küçük kardeşi olan Aleksios Laskaris ise, Latin İmparatorluğu'nun bir generali olarak Frank askerlerle birlikte sonradan İznik İmparatorluğu imparatoru olan III. İoannis Dukas'a yardım eden Bulgarlara karşı savaşmış ve esir olup ve gözleri kör edilmiştir.

Dördüncü Haçlı Seferi sırasında Konstantinopolis'e Venedik donanması tarafından getiren Latin ve Venedikli Haçlı orduları kendilerine IV. Aleksios tarafından verilen vaadlerin tutulmaması ve bu imparatorun V. Aleksios Murzphulus tarafından tahttan indirilip öldürülmesi nedeniyle Konstantinopolis'e 9 Nisan,1204de ikinci hücuma başlamışlar ve iki gün sonraki hücumda Haliç surlarında iki kuleyi zapt edip ve bir sur kapısını açıp şehre girip sokak savaşlarına başlamışlardır. Şehir savunmasına komuta eden V. Aleksios Dukas durumun vahametini ve şehrin savunmasının imkânsız olduğunu anlayıp Trakya'ya Bizans rezistansını organize etmek için 12 Nisan akşamı başkentten kaçmıştır. Fakat şehrin savunucu orduları ve özellikle bu ordudaki Bizans asiller başlarına bir komutan olmasını istedikleri için, zaten savunma sırasında liderlik göstermiş olan Konstantinos Laskaris'i Bizans İmparatoru olarak ilan etmişlerdir. Aynı gün Konstantinopolis Patriği X. Giovanni bunu tasdik ettiğini Aya Sofya'da ilan etmiştir. Fakat Haçlılar girdikleri sokaklarda yangın çıkartmışlar ve bu yangın şehrin kuzey batısına yayılmış ve çok büyük sayıda binayı kül etmiştir. Bu yangından sonra Bizans direnişi sona ermiş ve Latinler şehrin tümünü ele geçirip üç gün talan etmişlerdir.
Konstantinos Laskaris küçük kardeşi Theodoros Laskaris ile Latinlerin Konstantinopolis'i işgal ettikten sonra Bitinya'ya geçerek İznik (Nicaea) gelmiştir. Burada Latinlere direnişe hazırlanırken Konstantinos Laskaris 19 Mart 1205de ani bir hastalıktan ölmüştür. Kardeşi, III. Aleksios'un damadı olan, I. Theodoros kendini bu şehir hakimi ilan etmiş; burasını Bizanslılar için önemli bir direniş noktası yapmış ve daha sonra kendini İznik'te Bizans İmparatoru olarak ilan ettirmiştir.





Atmacacılık

Atmacacılık, atmaca ("Accipiter nisus") gibi ufak yırtıcı kuşları eğiterek onlarla yapılan doğancılık çeşididir.

Doğancılık (İng. "falconry") denilen eğitilmiş yırtıcı kuşlar (Falconiformes ile Strigiformes takımlarından kimi türler) ile yapılan avcılıkta atmacacılık dışında, "Falco" cinsinden doğanlarla yapılan şahincilik ve kaya kartalı ("Aquila chrysaetos") ile yapılan kartalcılık da vardır. Atmacacılık küçük avlar için genelde "Accipiter nisus" ile yapılırken bazı bölgelerde "Accipiter brevipes" ile "Accipiter badius" türlerinden de yararlanılır. Tavşan gibi büyük avlar için bayağı çakır kuşu ("Accipiter gentilis") kullanılır.

Kuşlarla avcılık türü olarak özellikle Türkiye'de Karadeniz Bölgesi'nin doğusunda, Gürcistan'da ve Kafkasya'nın kuzeyinde, Orta Asya'da, Kazakistan, Kırgızistan ve Türkmenistan'da yaygın olarak gerçekleştirilir. Atmaca adı verilen kuş türü kullanılarak yapılan bu avda değişik kuşların üzerine sürülerek avlanması sağlanır. Bölgede bu sporun her yaştan meraklıları vardır. Bu uğraşı içinde olanlar birlikteliklerini dernekleşerek geliştirirler ve yaygınlaştırırlar.

Atmacacılık Danaburnu avı ile başlar. Danaburnuyla Kızıl sırtlı örümcek kuşu avlanarak devam eder. Kızıl sırtlı örümcek kuşunu çekme tuzak gibi kullanarak Atmaca yakalama ile ilk amaca ulaşılır. Atmacanın eğitiminden sonra onunla Bıldırcın avı ile amaç sonlanır. Bütün bu aşamaların hepsine "atmacacılık" denir.

Atmacacılıkta atmacanın (Lazca "sift'eri", Arhavi şivesinde "şǩip'iri" ya da "mimiya") yalnızca dişisi kullanılır. Dişisinin yaklaşık üçte biri olan ve cura denilen erkeği (Lazca Fındıklı şivesinde "mamuliǯa", Pazar şivesinde "mumuliǯa") kullanılmaz.

İçinde Danaburnu (Lazca:"ğvap'a") olduğu düşünülen deliklere biraz sabunlu su dökülür. Delikte bir danaburnu varsa sabunlu suyun deliğe girmesiyle deliğinden dışarı çıkar. Danaburnu daha sonra 30x15 santimetrelik kafes telinden yapılmış, yaklaşık 20 cm yüksekliğinde el yapımı bir kapana (ragi) koyulur. Yaklaşık 50 cm uzunluğunda ince metal bir çubuk kapan kapağının kendiliğinden kapanmasını sağlar.

Danaburnu kapana konur ve üzeri, yakalanacak kuşun zarar vermesini engellemek için bir parça kafes telle örtülür. Böcek bir parça ip ile kapana bağlanarak kafes telleri arasından dışarı kaçması önlenir. Daha sonra tuzak uygun bir sahada yere yerleştirilir ve kuş kapana girdiğinde kapağı kapayacak olan metal çubuk kıvrılarak tuzak kurulur. Avcı, kapanı yerleştirdikten sonra yakınlarda bir yerde bekler. Avcının kuşun kapanda kendini incitmemesi için kapanın yakınında kalarak örümcek kuşu yakalanır yakalanmaz kuşu kapandan kurtarır.
Kızıl sırtlı örümcek kuşlarının en yoğun yakalandığı dönem Ağustos ayı ve Eylül'ün ilk haftasıdır. Kızıl sırtlı örümcek kuşlarının çoğunluğunun üreme bölgelerini 20 Temmuz ve 10 Ağustos arasında terk ettiklerini üremede başarısız olanların başarılı olanlardan en az 10 gün önce göçe başladıklarını ve o yılın yavrularının da üreme bölgelerinden en son ayrıldıklarını saptamışlardır. Bu sonuçların Rusya’da üreyip Kuzeydoğu Türkiye’den göç eden kuşlar için de geçerli olması kuvvetli ihtimaldir. Her iki bölge arasındaki benzerlikler göz önüne alındığında, Kuzeydoğu Türkiye’deki en yoğun kızıl sırtlı örümcek kuşu göçünün Ağustos’un son üç ve Eylül’ün ilk haftasında olması beklenebilir.

Birçok sebepten ötürü atmaca avcıları birden çok canlı "mühre" (avlanacak canlıyı çekmek için kullanılan başka bir canlı) bulundurmaktadır. Mühreler, esarette geçen haftalar hatta aylar boyunca, ya da atmaca avı sırasında olabilmektedirler. Ayrıca atmaca avı sırasında devamlı kullanılan mühre bitap düşmekte ve dinç bir mühre ile değiştirilerek dinlendirilmesi gerekebilmektedir. Sonuçta; avcı başına ortalama 2,