dönem kısa da olsa, Albatros D tipi uçakların ilki olması sebebiyle Almanya ve Avusturya askeri havacılık tarihinde önemli yeri olan bir uçaktır.





Üçbulak, Varto

Üçbulak, Muş ilinin Varto ilçesine bağlı bir köydür.

Muş il merkezine 82 km, Varto ilçesine 22 km uzaklıktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır fakat faal değildir. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Yurttutan, Varto

Yurttutan, Muş ilinin Varto ilçesine bağlı bir köydür.

Muş iline 91 km, Varto ilçesine 43 km uzaklıktadır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde su sıkıntısı mevcuttur. Köyde okul, sağlık ocağı, PTT yoktur.





Kolan, Varto

Kolan, Muş ilinin Varto ilçesine bağlı bir köydür.

Köy halkı Alevi Zaza ve Sünni Kurmançlardan oluşmaktadır.

Alevi Zazalar ve Sünni Kurmançlar birlikte barış içinde yaşarlar.

Alevi Zaza ve Sünni Kürt kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Muş iline 82 km, Varto ilçesine 26 km uzaklıktadır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol stabilize olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





İlbey, Varto

İlbey, Muş ilinin Varto ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün asıl ismi Dodan'dır.

Muş iline 73 km, Varto ilçesine 13 km uzaklıktadır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Boylu, Varto

Boylu, ( Kürtçe: Kêrs veya eski adıyla Kêrs köyü ) Muş ilinin Varto ilçesine bağlı bir köydür.

Cumhuriyet döneminde isim olarak boylu köyü ,osmanlı döneminde kêrs olarak isimlendirilmiş,ermeniler döneminde vartan,olarak isimllendirilmiş ve hata şehir olarak yerleşim alanı olarak yaşanmış ve persler kara koyunlular zamanın da ise "mes kale"si olarak olarak ismini almıştır ve. Halen o isim sıkça kulanilmaktadir ve kalenin daban bedenleri halen koyun hemen yaşam alanı içindeki takriben 200m yükseklik teki kayanın üzerinde yapı duvarları ve oyuklar bulunmaktadır dönem dönem küçük çapta yapılan kazılarda bizans ve perslere ait paralar kap kaçaklar çıktığı görülmüş tür Kaya'nin dört metre yukseligine kadarki bazı oyuk evler oda şeklinde on metre kare kadar halen olduğu gibi durmaktalar zamanla bezirgan yol geçirirmiş halen deriz reya bazirgana dediğimiz patika yolu mezre dediğimiz mevkiden geçer ben çok iyi hatırlarım mesela pişta kele dedimiz yer kalenin arkasındaki tepeye derdik ve hata ayriyeten kevire meskale dedigimz Kaya'da kaleden üç yüz metre soldan kaleye göre aşağıdadır bu isimler suregele bize kadar gelmiştir belki de ileriki zamanlarda bir üniversteye baş vurulur resmi olarak kalenin kazısında yapılır köyde Avrupa'ya göçten dolayı yüzde otuzbeş nüfus ancak kalmıştır.

köy halkı, kürtçe'nin kurmanci lehçesini konuşan kürtlerden oluşmaktadır.

Muş iline 65 km, Varto ilçesine 11 km uzaklıktadır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur, sağlık evi vardır fakat faal değildir. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt değildir; köylülerin kendi imkânlarıyla, ezilmiş toprak taştan yapılmıştır. Köyde elektrik ve sabit telefon vardır.


 geçim kaynağı tamamen avrupada calısan gurbetçilerdir.tarım ve hayvancılığın tamamen bittiği biliniyor.köyde pek yerleşim yoktur.avrupadan gelen sermaye ile vartoda arazi alınıp oraya yerleşmişlerdir.çoğuda su anda vartoda esnaf olarak çalışmaktadır.



Ninjutsu

Ninjutsu (Japonca: 忍術),gizemli sanat demektir
Bir dövüş sporu değil bir hayat öğretisi olduğundan müsabakaları yoktur. Ayrıca, ninjutsu çalışan kadınlaraKunoichi denir.Sporcuların Kuşak Sıralaması şöyledir:


Ninjutsu sanatı tarihte 2 ekole bağlı idi, bunlar Koga ve İga ekolleridir. Koga ve İga birbirine benzemek ile beraber farklı bölgelerin isimleri idi. Zamanımızda Koga stili son usta Fujita Seiko'nun ölümü ile yok olmuştur. İga Ryu ise Soke Masaaki Hatsumi'nin önderliğinde devam etmektedir, bu okulun ismi Bujinkan'dır. Bujinkan okulu 3 Ninjutsu okulunu içinde barındıran daha geniş bir yelpazedir ve ömür boyu süren bir eğitimdir. Türkiye'de Bujinkan'ın temsilcisi Bujinkan Türkiye Haburamu Dojo ve eğitmeni Şidoşi Ercan Şarbat'tır.

Ninjutsu Feodal Japonya zamanında Ninjalar (Şinobiler) tarafından uygulanmış öğretilmiş ve geliştirilmiştir.Ninjutsu ruhsal arınma ve mutlu bir kişilik amaçlar. Bunun yanında Ninja'nın amacı kendisi, çevresi ve tüm insanlar için barış getirmektir. Bu sanatı tek bir dövüş sanatı olarak nitelendirmekten ziyade birçok sanatı bir arada kullanıldığı bir sistem olarak düşünülmelidir. Bu sistemin içindeki alt sanatları eksiksiz bir şekilde sıralamak ve sınıflandırmak mümkün olmasa da Yakın dövüş ve Kılıç kullanma en önemlilerindendir. Her şeyi silah olarak kullanma kısa sürede hareket etme alt sanatlarda mevcuttur

Bu alt sanatlar ise şunlardır;


Ninjaların kullandığı pek çok alet vardır.Bunlardan bazıları ise;






İsviçre tarihi

İsviçre tarihi bugünkü İsviçre Konfederasyonu topraklarının tarih öncesi dönemlerden günümüze kadar uzanan tarihini kapsar.

1291 yılında Uri, Schwyz ve Unterwalden kantonlarının oluşturduğu üç orman kantonu temsilcileri bir Federal Beyanname altına imza attı. Beyannameye imza atan taraflar, o zamanlar Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu’nda Avusturya Düklüğünü elinde tutan Habsburg hanedanının hükmüne karşı çıkabilmek için birleşmeyi taahhüt ediyorlardı. 15 Kasım 1315 günü Morgarten Çarpışması’nda Habsburg ordusunu yenen İsviçreliler, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu içinde İsviçre Konfederasyonunun varlığını güven altına almıştır.

1353 yılına gelindiğinde ilk birleşen üç kantona ek olarak Glarus ve Zug kantonlarıyla Lüzern, Zürih ve Bern şehir devletleri de birliğe katılarak 15. yüzyıla kadar varlığını sürdüren (Zürih bir toprak anlaşmazlığı nedeniyle 1440 yılında konfederasyondan atılmıştır) ve sekiz eyaletten oluşan "Eski Federasyonu" kurdular. 1470’lerde Bourgogne dükü I. Charles’a karşı kazandıkları zaferler ve İsviçre paralı askerlerinin başarılarıyla federasyonun hem gücü hem de zenginliği arttı. İsviçre kantonları sıralaması yapılırken geleneksel olarak, şehir devletlerini takiben kurucu kantonlar ilk sekiz "Eski Kanton" olarak önde anılır, 1481 yılından sonra federasyona katılan diğer kantonlar tarih sırasına göre dizilir. Kutsal Roma Cermen İmparatoru I. Maximilian’a karşı İsviçrelilerin 1499 yılında kazandığı zafer sonucunda, İsviçre, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu’ndan ayrılıp "de facto" bağımsızlığını kazanmıştır.
1506 yılında II. Julius, günümüzde hâlâ Vatikan’ı koruyan İsviçreli Muhafızları işe aldı. Federasyonun genişlemesi ve ilk savaşlarda elde edilen yenilmezlik ünü 1515 yılında Marignano Çarpışması’ndaki İsviçre yenilgisi ile ilk kez durakladı. Bazı kantonlarda Huldrych Zwingli’nin Reformunun başarılı olması 1529 ve 1531 yıllarında kantonlararası savaşların ("Kappeler Kriege") çıkmasına neden oldu. Katolik ve Protestan kantonlar arasında anlaşmazlığın devam etmesi üzerine 1656 ve 1712 yıllarında Villmergen Çarpışmaları ile karşılıklı şiddet devam etmiştir. 1648 yılında Westfalya Barış Antlaşması ile Avrupalı ülkeler İsviçre’nin Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu’ndan ayrılmasını ve tarafsızlığını tanıdı.

1798 yılında Fransız Devrimi orduları İsviçre’yi işgal ederek zorla yeni bir anayasayı uygulattırdı. Bu anayasa ile ülkenin hükümeti merkezîleştiriliyor ve kantonlar ortadan kaldırılıyordu. Helvet Cumhuriyeti olarak bilinen yeni devletin halk arasında hiç desteği yoktu. Yabancı işgal kuvvetleri tarafından zorla kabul ettirilen bu hükümet dinsel inanç özgürlüğü de dahil olmak üzere yüzyıllarca süren gelenekleri yıkmıştı. Bu devlet, İsviçre’yi Fransa’nın bir uydusundan başka bir şey yapmamıştı. Sık sık ortaya çıkan ayaklanmalar, Fransız birliklerinin varlığı nedeniyle başarıya ulaşamamıştı. Eylül ayında Nidwalden isyanının Fransızlar tarafından kanlı bir şekilde bastırılması çok iyi karşılanmamıştı.
Fransa ile diğer ülkeler arasında savaş çıktıktan sonra İsviçre, Avusturya ve Rusya gibi başka kuvvetler tarafından da işgal edilmişti. İsviçreliler, merkezî hükümeti destekleyen "Cumhuriyetçiler" ve kantonların özerkliğinin tekrar verilmesini isteyen "Federalistler" arasında ikiye bölünmüştü. Napolyon Bonapart, her iki tarafın önde gelen politikacılarını 1803 yılında Paris’te bir araya getirdi. Bu toplantının sonucunda İsviçre’nin özerkliğini büyük oranda geri veren ve 19 kantondan oluşan bir Konfederasyonu kuran Aracılık Yasası çıkmıştır. Bu tarihten sonra İsviçre politikasının en önemli konusu kantonların kendi kendini yönetme geleneği ile merkezî bir hükümet gerekliliği arasında geçecektir. 1815 yılında Viyana Kongresi ile İsviçre’nin bağımsızlığı ve tarafsızlığı tüm Avrupa güçleri tarafından tanınmıştır. Bu tarihte, Valais, Neuchâtel ve Cenevre kantonlarının federasyona katılmasıyla birlikte İsviçre tarihteki en son genişlemeyi gerçekleştirmiştir.

1845 yılında katolik ve protestan kantonlar arasında bir iç savaş ("Sonderbundskrieg") patlak verdi. O zamanlar hükümette olan Radikal Partinin yaymaya çalıştığı daha üniter bir İsviçre fikrinden hoşlanmayan katolikler "Sonderbund" adını verdikleri özel bir antlaşma ortaya çıkardılar. Radikallerin de bu antlaşmaya karşı çıkması üzerine ortaya çıkan savaş bir aydan az sürdü ve yaklaşık yüz kayıp verildi. Küçük başkaldırılar dışında bu çarpışma, İsviçre topraklarında yaşanan son silahlı çatışmaydı.

İç savaştan sonra İsviçre referandum uygulamasına geçti ve 1848 yılında federal anayasa