arşist PLM’nin de Zapata’nın güçlerine katılmasıyla ülkede üç tane ayaklanmacı güç oluşmuştu. Huearta üç cephede savaşmak zorundayken düşmanları sadece kendi önlerine odaklanmaktadır. Üstelik devrim başından beri savaşta olan Zapata ve Pancho Villa'nın askerleri çok da deneyimlidir, bahar aylarında kuzeyde 400 kadar federal sınırın Amerika tarafına geçer ve silahlarını bırakıp ordudan ayrılır. Zapata'nın devrimcileri ise genelde federallere sinsice yaklaşıp yüksek tahrip gücüne sahip patlayıcılar kullanır ki daha mayısın ilk günü bu şekilde havaya uçurulan bir trende 100 küsur federal can vermiştir. Fakat Huearta'nın da kendince çözüm planları vardı. Huearta ve generalleri devrimin kaynağının köylerde yaşayan halk olduğunu onların isyanın insan gücünü oluşturduğunu ve federallerin kuyusunu kazarken isyancılara yardım ettiklerini düşünüyor ki bu görüşte genelde doğrudur. Huerta bu noktada isyanı korku yolu ile bastırmayı deneyecektir. Federaller temmuz ayı boyunca köyleri yakıp yıkacak kadınları esir alınacak erkekleri ise değişik yöntemler kullanarak öldürecektir. Huerta birkaç köyün başına geleni duyunca öbür köylerinde de kabuklarına çekileceğini düşünüyordu. Aynı ay bir kez daha Zapata'nın kayınvalidesi 2 baldızı ve kız kardeşi kaçırılır. Bu sırada devrime önderlik eden kişilere yakın birkaç kişide yakalanıp kurşuna dizilmiştir. Cephede savaş devam ederken Huearta'nın güç yarışı da başkentte sürmektedir. Tam 110 kongre üyesi toplantı halindeyken federallerce tutuklanıp hapse atılır ve Huerta diktatörlüğünü ilan eder. Kuzeyde Pancho Villa önce Torreon'u alır ardından daha kuzeydeki Ciduad Juarez'e yönelir ve şehri zapt eder, Chihuahua ise daha iyi korunuyor olduğundan başarı sağlayamaz. Ardından kendisine karşı gönderilen federalleri yener. Yıl sonunda güneyde Zapata çetin bir mücadeleye devam ederken kuzeyde Pancho bazı bölgelerdeki kısmı federal zaferlerine rağmen şehirleri ve köyleri tek tek almaktadır.

Yılın hemen başında Villa Ojinaga'yı dört günlük bir muharebe sonucu zapt eder. Fakat burası en kuzeydedir yani sınırda. Güneyde Zapata bazı yerel devrimcileri de anlaşma yolu ile bünyesine katarak büyüme devam eder. Federaller ise kuzey cephesine ağırlık vermiş durumdadır. Kuzey yönünde ilerlemeye geçen federaller köy ve kasabaları bir bir geri almaktadır. En son Torreon federaller tarafından geri alınır ve burada dururlar. Mart ayında üç tarafta daha farkında olmasalar bile başkente doğru ilerlemeye başlar. Pancho Villa önce daha Torreon'un daha kuzeyine ilerlemeye cür'et eden federaller ile çarpışır ve onları geri püskürtüp ordusunu Torreon'a doğru sürer. Ayın sonuna gelindiğinde çok sert ve kanlı muharebeler sonucu Torreon şehri bir kez daha devrimcilerin eline geçer. Bu sırada Amerikalılar Veracruz'u işgal eder fakat orayla ilgilenecek kimse yoktur. Zapata bir süre ilerledikten sonra cephane ve silah temini sıkıntıları baş gösterir fakat bunları aşar aşmaz, yeniden kuzeye doğru ilerleyişe geçer. Aslında özellikle kuzeyde olmak üzere iki cephede de federaller iyi silahlanmış durumdadır, üstelik savunma konumundadırlar. Fakat gerek sayısal üstünlükleri gerek ileri süvari taktikleri ile devrimciler kontrolü ele geçirmiştir. Nisan sonunda Morelos eyaletinde sadece iki yer federallerin kontrolündedir ki bunlardan biri olan Jojuta aynı ayın sonunda düşer. Her bir federal bire üç dövüşmek durumunda kalmıştır. Yaşadığı silah ve cephane sorunları yüzünden diğer federal tutunağı olan Cuernavaca'ya ancak 2 Haziran günü varabilmiş ve kenti kuşatmıştır. 9 haziran günü Albay Jimenez komutasındaki 2000 federal ile kentin kuşatmasını yarmaya çalışmış hemen ertesi gün Zapata adamlarına geri çekilme emri vermiştir. Çok az adamını kuşatmaya devam etmek için orada bırakır ve kalanları ile başkente doğru yürümeye devam eder. Ay sonunda hükümetin sonu da gözükür Pancho Zacetas'ı alır ve 12000 savunmacıdan sadece 200 tanesi kaçmayı başarır ve Zapata artık Federallerin yoğunluğunun hissedilmeye başlandığı bölgelere adım atar. Carranza ile Pacho aralarındaki soruları çözmek için Torreon'da bir araya gelir bu sırada Huerta kaçışına hazırlanmaktadır. Ve 17 Temmuz'da Alman gemisi Dresden'e atlayıp İspanya'ya kaçar fakat bu devrimciler için dur anlamına gelmez. Zapata saldırılarını sürdürürken Carranza'nın Anayasalcılar'ı kuzeyden iyice yaklaşmış ve federalleri bir kez daha yenmiştir. Sadece üç gün sora Zapta Milpa Alta'yı alır ve başkente yaklaşır Carranza ise başkente sadece 20 kilometre mesafededir ve burada düşman ile anlaşır başkent kan dökülmeden kendi anayasalcı kuvvetlerine terk edilecektir fakat o kente hakim olana kadar federaller Zapata'yı tutacak sonra Pueba yönünde çekilecektir. 13 Ağustos'ta Zapata'nın Morelos'taki askerleri zoru başarır ve Cuernavaca'ya girer böylece federaller Morelos'tan atılmış olur. 15 Ağustos'ta Anayasalcılar Obregon önderliğinde başkente direniş olmaksızın hakim olur. Buradan sonrası karmakarışıktır. Her yer düşebilirdi fakat hükümetin başkenti Meksiko düşemezdi. Ne Diaz yenildiğinde ne de Madero devrildiğinde kent isyancıların eline geçmemişti. Zapata, Carranza ve Villa başkanlık sarayına ulaşır ve başkent sokaklarında devrimciler hakimdir. Bu hükümet yanlıları için tam bir cehennem manzarasıdır çünkü onlar bu durumu kaos olarak adlandır. Bu sıra ilk anlaşmazlıklarda ortaya çıkar. Carranza ile yapılan görüşmelerde Ayala Planı'nı yine kabul ettiremeyen Zapata, etkisi altındaki bölgelerde planını uygulamaya devam etti. 24 Kasım’da Zapata’nın birlikleri yeniden başkente girdi. “Anayasalcılar”ın üzerine yürümeme hatası Zapata’nın yanılgılarından biriydi. Bölgeci yaklaşıyordu ve merkezi ordu düşüncesine karşıydı. Anayasalcılar Pancho Villa'ya kasımda resmen savaş ilan etti. Ve böylece deneyimli fakat yorgun devrimciler Pancho ve Zapata yine karşı oldukları bir güce karşı mücadeleye girişmek zorunda kaldılar. Ocak 1915’te Anayasalcıların “Harekat Ordusu” yeniden başkente girdi. Böylece Carranza gücü eline geçirmiş oldu. Aslında Zapata ve Villa ne kadar iyi adamlar olursa olsunlar hiçbir zaman bu kadar büyük düşünememişlerdi. Onların fikirleri toprak reformları ile sınırlı idi. Bu da Carranza tarafından çok iyi kullanıldı ve kontrolü yeni yılın başında tamamen sağlamış oldu fakat hala uğraşması gereken iki devrimci güç vardı.

Yeni yılın dördüncü günü Carranza'nın ordusu kalan son Zapatistler'i Pueba'dan çıkardı ve başkente yeniden girip kontrolü aldı. Zapata'nın hep başını ağrıtan bir cephane problemi vardı ki yeniden başlamıştı. Zapata, Villa'dan cephane talebinde bulundu ama o da pek iyi durumda değildi ve Zapata'ya cephane gönderemeyeceğini onun yerine düşmandan ele geçirmesini önerdi. İşte böyle bir durumda artık yeni Meksika hükümeti olan Carranza'nın Obregon önderliğindeki ordusu başkentten ayrıldı. Zapata bölgesel yaklaşıyordu ve Morelos eyaletinden ayrılmaya da sıcak bakmıyordu bu durumda Obregon ağırlığı kuzeye vermeyi tercih etti. 10 Nisan'da Panco Villa ile başkente pek de uzak olmayan Celaya'da karşılaştı ve Torreon'da kazandığı zaferinden çok daha büyük bir mağlubiyet aldı. Panco bir kez daha saldırmayı denedi ve 2. Celeya Muharebesi olarak bilinen savaşta yine kaybetti ve mağlubiyeti tamamlanmış oldu. Geçen yıl Juarez'de, Torreon'da, Zacetas'ta federalleri olağanüstü süvari yetenekleri ile defalarca alt eden Villa bir yıl sonra aynı federallere kaybetti. Bu kez tek fark başlarında artık General Obregon'un olması idi ki o da dersin çalışmış görünüyordu. Obregon Avrupa'da devam eden savaşı takip ediyordu ve Celaya'da oradaki siper sistemini kullandı. Savunması derinlemesine siperlerden oluşuyordu. Villa'nın süvari taarruzları elbette bu siperlere ulaşıyordu ama ya üzerinde atlayıp geçeceklerdi ki bitmek bilmeyen bu siperleri aşma savaşı kazandırmazdı ya da inip dövüşmeleri gerekiyordu. Obregon'un emrinde artık sadece isyancı Anayasalcılar değil Meksika Ordusu vardı ve Villa'nın yarattığı zayıflıkları kapatabiliyordu. Sonuçta Birinci Dünya Savaşı'nda Alman, İngiliz, Fransız ve Türk askerlerinin yaşadığı o müthiş saldırı gücünün hedefe çok az bir zarar vererek eriyip gitmesi şokunu Pancho da yaşamıştı ve ordusunda ilk defa parçalanmalar görülmeye başlandı. Bu muharebede General Obregon'da sağ kolunu kaybetmişti. Villa'nın ise 120 subayı yakalanıp kurşuna dizildi ya da idam edildi. Hemen ardından Leon Muharebesi başladı ve hazirana kadar devam etti ve sonuçta artık Villatanistlik yok olmuştu fakat Villa hala Obregon'u yenebileceğini düşünüyordu. Bu sırada güneyde hareketlenme başladı. Orada federalleri General Pablo Gonzales Garza yönetiyordu. Zapata'nın devrimcileri başkentten 15 kilometre mesafede bu orduyu yavaşlatmayı başardı. Aslında artık devrim çok taraflı bir iç savaşa ve güç mücadelesine dönmüştü. Çünkü devrimciler geçen yıl başkenti almıştılar. Zapata'nın başkanlık iddiası yoktu o sadece Plan De Ayala ile ilgileniyordu ve amacı onu kabul ettirmekti. Villa ise başkente girmişti ama geri çekilmişti yani uzun görüşmelerde de bir toprak reformu hakkında onun da tek istediği buydu. Sonuç alamadı ve bu ikisi Carranza için devrimci değil isyancı idi. Carranza bunu sonuna kadar kullandı. Ona göre onlar kendilerinden başka kimse ile geçinemezdi ve savaş bu yüzden hala sürüyordu. Aslında üçlü kutuplaşma çok önceden başlamıştı fakat General Huerta'nın başta olması ile silahlar ona dönmüştü şimdi Huerta düşmüştü ve bloklaşma artık gün ışığına çıkmıştı. Güneyde Zapata karşı saldırıya geçti ama yenildi. Garza'nın ordusu ilerlemeye devam etti ve 11 Temmuz'da başkent Meksiko'ya girdi. Bir hafta sonra ayrıldı fakat ağustos başında çıkmamak üzer geri geldi kasımın ilk günü Pancı bir kez daha yenildi artık sona yaklaşıyordu ama o bunları duymazdan gelmeyi seçiyordu. Aynı zamanda ABD Meksika'da Carranza hariç tüm gruplara silah sağlanmasını yasaklamıştı. Zaten cephane konusunda 1914 baharından beri sıkıntıda olan Zapata için bu kabustu Villa ise zaten yıl boyunca Obregon'a boyun eğmek zorunda kalmıştı artık diğer kararlar ve olaylar onu pek ilgilendirmiyordu çünkü artık akıbeti belirlenmişti. Tüm