da kadar anayasal milletlerdir. Sonrasında bu etnik yapılar “Yugoslav” adı altında birleştirilmişlerdir.

1921 nüfus sayımı sonuçlarına dayanarak ilk dil bilgileri şu şekildedir:





Krallık, tarihî süreç içinde üç farklı idari yapı sistemine sahip olmuştur. 1918-1922 arasındaki idari yapı, I. Dünya Savaşı öncesindeki yapının devamı niteliğindedir. 1922 yılında ise krallık, idari olarak 33 bölgeye (oblast) bölünmüştür. 1929’da krallığın idari yapısı 9 banlık üzerine düzenlenmiştir.

Yugoslavya Krallığı’nın resmî dili Sırpça, Hırvatça ve Slovencenin ortaklaştırıldığı bir dildir. Krallık yönetimi, bu resmî dili önce Sırp-Hırvat-Slovence (1918-29), sonrasında Yugoslavca olarak belirtmiştir. Söz konusu resmî dil adlandırması, dil bilimi standartlarının dışında siyasi adlandırmalardır.

Krallığın resmî dili dışında ülkede birçok dil daha konuşulmuştur. Ülkede Macarca, Arnavutça, Türkçe, Rumence, bölgenin yerleşik dilleri olarak ülke çapında çeşitli bölgelerde konuşulmuştur. Bunların yanında, bölgenin asli olmayan dilleri sayılabilecek Almanca, Çekçe, Slovakça, Rusince, Rusça, Lehçe de konuşulmuştur.

Yugoslavya Krallığı üç üniversiteye sahip olmuştur. Bunlar Zagreb Üniversitesi, Belgrad Üniversitesi ve Ljubljana Üniversitesi’dir.

Yeni devletin kuruluşuyla birlikte ele alınan ilk konulardan biri toprak reformu oldu. Serfliğin kaldırılmasını ve büyük malikanelerin kamulaştırılmasını sağlayan reform, yeni yatırımlar ya da modern teknik ve araçlarla desteklenmekle birlikte toprak sahibi geniş bir köylü sınıfı yarattı. I. Dünya Savaşı sonrasında tarım ürünlerine talebin yükselmesi, kırsal kesime önemli bir refah getirdi. Devletin tarımsal kalkınmaya pek önem vermemesi nedeniyle, köylüler özellikle Slovenya ve Hırvatistan'da kooperatifler aracılığıyla örgütlenme yoluna gitti. Ama ekonomik bunalımın derinleştiği 1930'larda kredi, borç erteleme ve destekleme alımı gibi araçlarla köylülere belirli bir devlet desteği verildi.

Yüklü savaş tazminatlarının yanı sıra Fransa ve ABD gibi ülkelerden sağlanan borçlar, yeni devletin koruyucu gümrük duvarları arkasında tutarlı bir sanayileşme programı yürütmesine olanak verdi. Bu alanda özellikle madencilik, ormancılık, enerji üretimi, metalürji ve dokumacılık gibi dallar büyük bir gelişme gösterdi. Yeni demiryolu hatlarıyla ulaşım ağı genişletildi. Deniz ticareti ve turizm önemli bir gelir kaynağı durumuna geldi.

Büyük Bunalım'ın Yugoslavya'daki etkileri ancak savaş tazminatı ödemelerinin durduğu ve dış kredilerin kesildiği 1931'den sonra duyulmaya başladı. Milletler Cemiyeti'nin Etiyopya'nın ilhakı nedeniyle İtalya'ya karşı uyguladığı ekonomik yaptırımlar da Yugoslavya'nın bu ülkeyle geniş çaplı ticaretine ağır bir darbe indirdi. İzleyen dönemde bu açığı kapatmak için Nazi Almanyası ile sıkı ekonomik ilişkiler kurdu.





Erich Linemayr

Erich Linemayr ( d. 24 Ocak 1933, Linz) Avusturyalı emekli futbol hakemidir. 1974 ve 1978 yıllarında olmak üzere iki kez Dünya Kupası'nda görev yapmıştır. 1980 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda da iki maç yönetmiştir. 1979 Şampiyon Kulüpler Kupası finalini de yönetmiştir.




At (folklor)

Türk halkları kültüründe at, çok önemlidir nitekim, birçok halkbilimciye göre Bozkır Medeniyeti at üzerine kurulmuştur.

At, Türk Edebiyatı'nda olduğu kadar, ticarette de sektör haline gelmiştir. Bir Özbek sözü bunun önemi için şöyle der: "Gününden bir gün olsa at al, gününden iki gün olsa avrat". Türkmenistan'da değeri kıymetli olan atların dişi kırıldığında "altındiş" takıldığı anlatılır.

Anadolu Türkleri, Toros Yörük ve Türkmen çocukların, gençlerin at yarışını bir spor haline getirdiği bilinmektedir. Özellikle düğünlerde ödüllü at yarışmaları yapılmaktadır.

Kırgız Türkleri'nde ilk ata biniş törenlerinde, çocuk ata bindiğinde toplanan köy halkı ve misafirleri selamlar. Çünkü bu uygulama çocuğun iyi bir lider ve yönetici olacağını gösterir. Böyle inanılır.

Özbekler'deyse at oyunları ve yarışmaları erkekliğe geçişin simgesidir. At oyunlarının yapılış amacı topluca hareket etme ve usta-çırak ilişkilerinin pekiştirilmesidir. Oyunun sonunda yaşlı biniciler kendi atlarını gençlere verirler.

Kırgız Türkleri'nde sünnet düğünlerinde yemek olarak at ve davar kesilir. Misafirler de hediye olarak at ve inek getirirler.

Erzurum'da kısmeti kapalı bir genç kız, açılması için oklavayı temsili için bir ata biner ve minareye çıkar. Gök Tanrı inancında Kam'ın tahta atla semaya çıktığı bilinir.

Orta Asya ve Sibirya'da giyimde sembolik olarak at da kullanılır.

Makedonya Türklerinde Güney kesim övülürken, "At gibi maşallah" denir.

Toroslarda yeni yetmelere "tay" yakıştırması yapılır.

Karaçay-Malkar Türklerinde kız tarafına söz kesilmeye gidildiğinde, kızın babasına ve süt annesine birer at hediye edilir. Yalnız hediye edilen atlara binilmez ve at kızın dayısına hediye edilir.

Uzun zaman öncelerde yapılan Türk "yuğ" törenlerinde baba tarafından ölen birisi olduğunda, ruhu için kurban olarak at kesilirdi.

Karaçay Türklerinde ölen kişinin atının da öldüğü sanılırdı. Bu söylenti birçok hikâyeye yansımıştır.

Çok eski Türk kültüründeyse ölen kişinin özel eşyalarıyla beraber atının da onunla beraber gömüldüğü bilinmektedir. Batı Hun İmparatorluğu imparatoru Atilla'nın mezarında kıymetli taşlardan oluşan at takımları vardır.

Azerbaycan'da ve Doğu Anadolu'da mezar taşlarında at heykelleri bulunmaktadır.

Doğum yaparken zorluk çeken, sorun yaşayan anne adaylarının bulunduğu evin dışında erkek at kişnetilir. İnanca göre atın kişnemesi doğumu zorlaştıran gücü uzaklaştırır.

Karaçay Türkleri, doğum esnasında eve misafir geldiğinde, atın dizginine eşarp veya havlu bağlanır. Atı görenler o evde bir çocuğun dünyaya geldiği anlaşılırdı. Yine kültürün bir parçasınca; "Atlı mı yaya mı" diye sorulur. "Atlı" erkek bebek, "yaya" kız bebek manasına gelir. Bunun devamında da eğer cevap "atlı" olursa hediye olarak tay, "yaya" ise dana hediye edilir.

Kırgız Türkleri'nde doğan çocuğun kırkı çıktığında kesilen ilk saça "karın" veya "ilk" saç denir. Çocuğun saçını kesen kişiye ise genellikle at hediye edilir. Böylece kesen kişi onurlandırılmış olur.

Elâzığ'da yeni bir ev temelinde kurban kanı, eski ayakkabı, tuz, mavi boncuk ve at nalı atılır. Toroslarda at nalı nazarlık olarak kabul edilir. Ağrı'da ise kırkı çıkan çocukların tedavisi maksadıyla anne yol ağzına çıkar. Yoldan geçen ilk atlının önüne çıkar ve ondan öneri ve öğütler alır.

Kırgız Türkleri'nde at sürüleri nazar ve tehlike işareti olarak kabul edilir. Korunmak için özel atlar beslenir. Bu ata "Üyür" denir ve bu atlar at sürülerini korumaktadır. (inanca göre)

Haymana'da yağmur için at kafasına yağmur duası okunur.

Türkiye Türklerinde at kılı nazar boncuğu gibi etkili olduğuna inanılır. Anadolu'da, özellikle Antalya civarında kapı başlarına takılan atın kafa kemiği, nazara karşı koruması için kapı başlarına takılır.

Toroslarda Türkmenlerin "Gelinin başına, atın dişine bak" denir. Gelinin baş bağlayış şekli; düzen, mutlu, bakımlı olduğu gibi meziyetlerini gösterir.

Türk Halk inançlarında yer alan "Boz Atlı Yol Tengrisi\Yol İyesi" yolda kalan, sıkıntıya düşen, darda kalanların yardımına koşan bir varlıktır.

Dr. Yaşar KALAFAT - Türk Halk İnançlarında At





Moğol dilleri

Moğol dilleri, Orta Asya'da konuşulan on üç dilin oluşturduğu dil öbeği. Moğolca (Halha Moğolcası), Buryatça gibi diller bu gruba girer.

Geleneksel tasnife göre Moğol dilleri, Tunguz dilleri ve Türk dilleriyle birlikte Altay dilleri ailesini oluşturur.




Nezih Uzel

Nezih Uzel (d. 1938; Mudanya, Bursa - 1 Mayıs 2012; İstanbul), Türk gazeteci, yazar, tasavvuf müzisyeni.

1957'de Galatasaray Lisesi'ni bitirdi. Mevlevi kültürü ile ilgilendi, gazetecilik ve çevirmenlik yaptı. İstanbul Radyosu’nda kudümzen olarak çalıştı. Çeşitli konularda 25 kitabı ve tasavvuf müziğini içeren 28 plak, CD ve kaseti yayınlandı. 1981 yılında İstanbul Sema Grubu'nu kurdu. Kendisinin müzik öğretmenleri arasında bir Bektaşi şeyhi olan Yusuf Fahir Baba'da vardı. 1972 yılında İstanbul'u ziyaret eden John Godolphin Bennett ile yaptığı röportajın kitaplaşmış hali olan "Atatürk'e Nasıl Vize Verdim" (son baskısı :2008) Nezih Uzel'in vefatı üzerine çıkan haberler dolayısıyla tekrar çok satan kitaplar arasına girmiştir.




Uç birleştirme (anlam ayrımı)

Uç birleştirme (İngilizce "splicing") aşağıdaki anlamları taşıyabilir:




Hanifi Demirkol

Hanifi Demirkol, (d. 1939 Kahramanmaraş Türkiye), Türk siyasetçi.

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Kangal, Gemerek ve Nusaybin Kaymakamlıkları, Mülkiye Müfettişliği, Eskişehir, Hatay, Ordu, Merkez Valiliği ile XX. Dönem Eskişehir Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve 2 Çocuk babasıdır.




Gözcüler, Arsuz

Gözcüler, Hatay'ın Arsuz ilçesine bağlı bir mahalledir.

2014 yılı nüfus sayımına göre mahallenin nüfusu 8.201'dir.

Hatay iline 97 km uzaklıktadır. Arsuz ilçe merkezinde bulunmaktadır.

20.yüzyılın ilk çeyreğinde Fransızların işgali altındaki köyün ismi " Elvehep" ya da "Elhüp" olarak adlandırılmaktaydı. Bu isim o dönemlerde köyün Abdulvehap Paşa adlı bir yetkiliye ait olmasından kaynaklanmaktadır.
Hatay'ın Anavatana katılmasından sonra köyün ismi "Alakop" olarak değiştirilmiştir. 27 Mayıs 1961 ihtilalinden sonraki yönetim Türkiye'deki yerleşim yerlerinin isimlerinin Türkçeleştirilmesi politikasını uygulamaya başlamış ve bunun neticesinde köyün ismi "Gözcüler" olarak değiştirilmiştir. Gözcüler beldesi, 2014 yılında Arsuz ilçesine bağlı merkez mahallelerden biri olmuştur.

En yakın havaalanı 60 km uzakta olup Antakya'da bulunmaktadır. En yakın liman 45 km uzaktaki İskenderun'da bulunmaktadır. Arsuz'dan Gözcüler'e ulaşım dolmuşlar vasıtasıyla sağlanmaktadır.
Arsuz'a 5 km mesafede olan Gözcüler, civar köylerin ticaret merkezi olma özelliğinde bulunan yerleşimde, yaz aylarında da plajları sayesinde turizm faaliyetleri görülmektedir. Halk Plajına, Gözcüler mahallesinden olduğu kadar civar mahalle ve köylerden de gelinmektedir.

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi, tarım ve esnaflığa dayalıdır.

Mah