tal Signatures ES, Adobe - LiveCycle Rights Management ES gibi yazılımlar sunar. LiveCycle ES, iş süreçlerinin daha fazla dijital ortamda yürümesini amaçlar. Bu kapsamda kağıtlı iş süreçlerine sıkı entegrasyon özellikleri mevcuttur. LiveCycle ES yazılımları çoğu zaman PDF ve Flash üzerinde yürür. Bu teknolojiler, dünyada %98 oranında yaygınlığa ulaşmıştır. Bu iki format (Adobe - LiveCycle Forms ES) arasında geçişler yapılarak platform ihtiyaçlarına göre her türlü uygulama oluşturulabilir.





Lavr Kornilov

Lavr Georgiyeviç Kornilov (Rusça: Лавр Гео́ргиевич Корни́лов) (18 Ağustos 1870–13 Nisan 1918) I. Dünya Savaşı ve devamında başlayan Rus İç Savaşında Rus ordu komutanı general. Tarihte en çok "Kornilov Olayı" olarak bilinen ve Ağustos-Eylül 1917 tarihinde yaptığı başarısız darbe girişimiyle hatırlanır. Girişim Aleksandr Kerenski’nin Geçici Hükümetini güçlendirmek amacıyla yapılsa da, sonunda Bolşevikler sayesinde başarısız olmuş ve Kornilov, Kerenski tarafından tutuklanmıştır. Bu olay Ekim Devrimi’ne giden yolda Bolşeviklerin elini güçlendiren bir öneme sahiptir.

Kamenogorsk Kazakistan doğumlu bir Kazak’tır. Ailesi Kazak süvari geçmişi olan bir ailedir. Eşi Kalmuk'tur. Kornilov Rus Çarlık Ordusunda istihbarat subayıydı. 1890-1904 yılları arasında Doğu Türkistan, Afganistan ve İran’a birçok seferlerde bulundu. Bu seferler sırasında birçok farklı dil öğrenerek gözlemlerini yazdı. 1904-1905 Rus-Japon Savaşı sırasında gösterdiği cesaretten dolayı Aziz George Haçı ile ödüllendirilip albay rütbesine terfi ettirildi.

1907-1911 yılları arasında Çin’de askeri ataşe olarak görev yaptı. I. Dünya Savaşı sırasında general olarak bir piyade tümenine komuta ediyordu. Savaş sırasında, Nisan 1915’te, askerlerinden ayrı düşünce, Avusturyalılar tarafından esir alındı. Ele geçirilince Avusturya-Macaristan İmparatorluğu Ordu komutanı Feldmareşal Conrad kendisiyle görüşmek istemiştir. Çok değer verilen bir savaş esiriydi. Haziran 1916 tarihinde hapisten kaçarak Rusya’ya geri dönmeyi başardı. Kornilov Rus Monarşisini eleştirmekteydi ve Çar II. Nikolay’ın devrilmesinden sonra 1917 yılının Mart ayında Sankt-Peterburg Askeri Bölgesinin komutasını aldı. Aynı yılın Temmuz ayında başarısız Rus Saldırısının tek başarılı cephe saldırısını gerçekleştirip Geçici Hükümete bağlı Ordunun Başkomutanı oldu.

Çar’a karşı eleştirileri olsa da General Kornilov, Rusya’nın askeri müttefiklerine karşı sorumluluklarından dolayı I. Dünya Savaşının sürdürülmesi taraftarıydı. Şubat Devriminden sonra ülkenin bir kaosa sürüklendiğini ve bunun da askeri bir hezimete evrileceğini düşünüyordu. Ona göre; Lenin ve onun “Alman ajanları” asılmalı, Sovyet oluşumları kapatılmalı, askeri disiplin tesis edilmeli ve geçici hükümet yeniden yapılandırılmalıydı. Sankt-Peterburg’dan gelen Kerenski’nin belirsiz emrini kendi istediği gibi yorumlayarak, şehirde ve daha sonrasında da tüm ülkede düzeni sağlayacaktı. Bunun için emrindeki 3.Orduya Petrograd’da sıkıyönetim ilan etmesi yönünde emir verdi. Petrograd’daki siyasi atmosfer tarafından işçilerin saflarına çekilen askerler Bolşeviklerin yoğun propagandasıyla taraf değiştirince Kornilov Kazak süvarileriyle şehre yürümek istedi. Özellikle Kazaklardan oluşan Bolşevikler yine bu süvarilerin ilerleyişine de mani oldular. Bu durumu izleyen ve önce Kornilov’u yardıma çağıran Kerenski, komutanının kendisini alaşağı etme ihtimalini ve Bolşevikleriden yana dönen askerleri görünce 9 Eylül 1917’de komutanı görevden aldı. Askeri diktatörlük kurma suçuyla suçlanan Kornilov, Kerenski’yi aşarak Geçici Hükümete karşı ayaklanma çağrısı yaptı.

Darbe planları başarısız olunca Kornilov ve ordusundan geri kalanlarla birlikte kurmayları Lukomsky, Denikin ve Markov hapse atılırlar. Bolşeviklerin iktidarı ele geçirmesinden birkaç hafta sonra 19 Kasımda hapisten kaçarlar. Taraftarlarının olduğu Don Kazaklarının yanına gider. Burada General Alekseev ile birleşip anti-Bolşevik Gönüllü Ordusunun komutanı olur. 24 Şubat 1918 tarihinde Don Kazaklarının başkenti olan Novocherkassk Bolşeviklerin eline geçince Kuban steplerine doğru zorlu koşullarda yürüyüşe geçer. Sayısal olarak ezici bir azınlıkta olmasına rağmen takip eden bolşevikler tarafından tamamen yokedilmekten kurtulur. 13 Nisan tarihinde Ekaterinodar şehrini ele geçirmeye çalışan Bolşevik saldırısını sırasındaki bombardımanda ölür. Rus İç Savaşı sırasında Beyaz Ordu’da onun anısına "Kornilov Bölüğü" oluşturulmuştur.





Arslanbeyli, Solhan

Arslanbeyli, Bingöl ilinin Solhan ilçesine bağlı bir köydür. Eski Adı Qameran'dır.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Bingöl iline 96 km, Solhan ilçesine 48 km uzaklıktadır.

1. Ballı Mezrası
2. Ceban Mezrası
3. Kapaklı Mezrası
4. Konakbaşı Mezrası
5. Liç Mezrası
6. Rüyalar Mezrası
7. Tanel Mezrası

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım,ticaret ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu, içme suyu şebekesi, kanalizasyon şebekesi, PTT şubesi, Sağlık ocağı ve sağlık evi, ulaşımı hakkında bilgi mevcut değildir.

Kaynak: www.solhan.net





Viktor Çijikov

Viktor Andreyeviç Çijikov (Виктор Андреевич Чижиков), 26 Eylül 1935 doğumlu Rus bir çocuk kitabı çizeriydi. Ama daha çok 1980 Moskova Kış Olimpiyatının maskotu olan Misha'nın dizaynıyla tanıldı.

Chizhikov'ın 100e yakın çizimini yaptığı çocuk kitabı vardır. Daha çok rus yazarlar Eduard Uspensky ve Andrei Usachev'le çalışmıştır..






Çocukların askerî kullanımı

Çocukların askeri kullanımı, birbirinden bağımsız üç şekilde görülebilir: Çocuklar doğrudan saldırılarda yer alabilir (çocuk askerler); hademe, casus, haberci, gözcü ya da seks kölesi olabilir ya da politik çıkar için canlı kalkan olarak veya propaganda için kullanılabilir.

Tarih boyunca ve birçok kültürde çocuklar, kültürel ve ahlâki değerlere aykırı sayılmasına rağmen yaygın olarak askeri kampanyalarda kullanıldı. 1970'lerden bu yana çocukların askeri anlaşmazlıklarda kullanılmalarının sınırlandırılmasını amaçlayan kimi uluslararası anlaşmalar yürürlüğe girdi. Bununla birlikte Çocuk Asker Kullanmayı Durdurun Koalisyonu () çocukların askeri güçler içerisinde kullanılmasının ve askeri anlaşmazlıklarda aktif olarak yer almalarının yaygın olduğunu rapor etmiştir.

1989'da kabul edilen Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi m. 38'e göre, "Taraf devletler on beş yaşından küçüklerin çatışmalara doğrudan katılmaması için mümkün olan tüm önlemleri alacaktır."

İnsan Hakları İzleme Örgütü'nün web sitesine göre, Temmuz 2007'den itibaren:
Cenevre Sözleşmeleri'nin birinci protokolüne göre, on beş yaşını geçen çocuklar gözcü, haberci veya gözlemci olarak gönüllü hizmette bulunabilirler.









Antoine-Jean Gros

Baron Antoine-Jean Gros (16 Mart 1771, Paris - 25 Haziran 1835, Sevr), Fransız ressamdı.

Gros, mükemmeliyetçi bir öğretici olan minyatür ressamı babası tarafından altı yaşındayken çizim konusunda eğitilmeye başladı. 1785'in sonuna doğru Gros, kendi isteğiyle Jacques-Louis David'in atölyesine katıldı. Bu atölyeye düzenli şekilde devam ederken bir yandan da Collège Mazarin'de verilen dersleri takip etti.

Fransız Devrimi'nin zor şartları sebebiyle 1791'de babasını kaybeden Gros, kendi kaynakları ile geçinmek zorunda kaldı. Kendini tamamıyla mesleğine verdi ve 1792'de "grand prix"yi kazanmak için başarısızlıkla sonuçlanan bir denemeye girişti. Yaklaşık olarak bu dönemde, École des Beaux Arts'ın önerisiyle, Ulusal Meclis üyelerinin portrelerinin çizilmesiyle görevlendirildi. Ancak 1793'te, devrimin kötü yönde gelişmekte oluşu sebebiyle, Fransa'yı terk ederek İtalya'ya gitti.

Ressam Cenova'da oldukça fazla sayıda minyatür üreterek hayatını kazanmaya başladı. Bir süreliğine Floransa'ya gitti. Cenova'ya döndükten sonra Joséphine de Beauharnais ile tanıştı ve arkadaş oldu. Onunla birlikte Milano'ya gitti ve burada, Joséphine'in eşi Napolyon Bonapart tarafından da iyi karşılandı.

15 Kasım 1796 günü Gros, Arcola Muharebesi'ne orduyla birlikte katıldı ve Bonapart'ın Fransa bayrağını buradaki köprüye dikişine şahit oldu. Bu olaydan çok etkilendi ve mesleğinin asıl amacının bu tür sahenleri resimlemek olduğuna karar verdi. Bonapart'ın verdiği "inspecteur aux revues" görevi sayesinde orduyla birlikte muharebelerde yer aldı. Ayrıca Bonapart Gros'u 1797'de, Louvre'u zenginleştirecek savaş ganimetlerinin seçilmesi için kurulan komisyona önerdi.

Gros 1799'da, kuşatılmış olan Cenova'dan kaçtı ve Paris'e gitti. 1801'de Capucinlere katıldı. 1802'de, 'na ilişkin bir eskizi (şimdi Musée de Nantes'tadır) Fransız konsüllerinin verdiği ödüle layık görüldü. Ancak tablo, söylentiye göre Napolyon'un Jean-Andoche Junot'yu kıskanması sebebiyle, hiçbir zaman tamamlanmadı. Napolyon bu durumu Gros'a, kendisinin Yafa'daki veba hastanelerini ziyaret edişini anlatan bir tablo sipariş ederek telafi etti. Louvre'da bulunan "Bonapart Yafa'da Veba Kurbanlarını Ziyaret Ederken" isimli bu tabloyu (1806 - Versay) ve (1808 - Louvre) tabloları izledi. Bu üç resmin konuları - sevilen liderin vebalıları çekinmeden ziyaret edişi, muhteşem zafer anını hiçe sayışı ve zor kazanılmış bir muharebenin acı sonuçları sebebiyle üzüntü duyuşu - Gros'a asıl şöhretini kazandırdı.

Bu tür askeri konular Fransız toplumunun günlük hayatında yer bulduğu sürece Gros da bunlardan yeni ve enerjik tablolar yaratmak üzere ilham aldı ve bu durum, ressamın betimlediği olayların içinde yer almasını sağladı. Ancak ordu ve general toplumdan ayrı düşmeye başlayınca Gros, sadece kişisel hırsları konu eden tablolar çizmek zorunda kaldı. Zamanla dehasını gösterememeye başlayan ressamın sanatsal kusurları ortaya çıkmaya başladı. Klasist bir çevrede eğitim almış olan ressam, bu ekolün kuralları tarafından engelleniyordu. Doğal görünümlü figürleri, kullandığı renklerdeki pitoresk etki ve ton bile klasizmin kurallarını zorluyordu.

Gros, Bonapart Yafa'da Veba Kurbanlarını Ziyaret Ederken isimli tablosunu ilk kez 1804'teki Paris Salonu'nda sergiledi. Bu resimle birlikte Gros başarılı