meyin. Megafonla iletişim kurmaya çalışın . Varlığınızı haberdar edin . 27 Ocak 2003'te Corrie ve hemşehrisi William Hewitt Erez kontrol noktasına gittiler ve Gazze Şeridi'ne geçtiler.

Corrie, Refah'tayken İsrail Savunma Kuvvetlerince kullanılan zırhlı buldozerlerin ev yıkımlarını engellemek için canlı kalkan oldu.. Refah'taki ev yıkımları İsrail kuvetlerine göre askeri amaçlar için uygulanan genel bir stratejiydi . İnsan hakları örgütlerine göre ise bir ' toplu cezalandırma ' metodundan başka bir şey değildi. İsrailli bir insan hakları örgütü olan B'Tselem 'in verdiği bilgiye göre Refah'ta 2000-2004 yılları arasında yaklaşık olarak 1700 ev yıkıldı ve 17.000 kişi evsiz kaldı. Corrie , Filistin dışından gelen ve bu yıkımları canlı kalkan oluşturarak önlemetye çalışan 8 kişilik grubun bir üyesiydi .

Corrie ve iki ISM üyesi ilk gecelerini, İsrail kontrol kuleleri tarafından sıklıkla ateş altına alınan ve Pembe Hat boyunca sık nüfuslanmış bir yer olan Block J denilen yere çadır kurarak geçirdiler. Kendilerini, Filistin sakinlerini ve İsrail askerlerini görebilecek şekilde konuşlandırdılar ve İsrailli keskin nişancıların hedefi olmaktan sakınmak için kendilerinin uluslararası kişiler olduklarını gösteren bir flama astılar. İsrailli askerler, çadırlarının birkaç adım ötesine yere ateş açmaları üzerine Corrie ve arkadaşları, varlıklarının, İsrailli askerleri caydırmaktan çok provoke ettiğini düşünerek çadırlarını toplayıp alanı terk ettiler.

Kişta isimli Filistinli bir tercüman olayla ilgili şunları belirtmiştir : " Ocak sonları ve Şubat ayları çok karışık zamanlardı . Sınır boyunca her yerde ev yıkımları vardı ve aktivistlerin yapacakları başka hiçbir şey yoktu . " . Kişta aynı zamanda ISM aktivistleriyle ilgili şu yorumu yaptı : " Onlar sadece cesur değildi ayrıca çılgınlardı da . " Yapılan eylemler aktivisitler için pek güvenli değildi : Bir İngiliz, İsrail keskin nişancısının mermisiyle öldürülen bir Filistinli gencin naaşını çıkarmak için zeytinliğe girdiği esnada bir şarapnelin isabet etmesi sonucu yaralanmıştı, Jenny isminde İrlandalı bir barış aktivisti de bir buldozer tarafından neredeyse eziliyordu.

Filistin militanları, Filistin sakinleri ile İsrail kontrol kuleleri arasındaki çadırlarda kalan uluslararası kişilerin çapraz ateş altında kalmalarından endişe ettiklerini ifade ediyorlardı. Birtakım sakinler de genç aktivistlerin ajan olabileceklerinden şüpheliydiler. Corrie bu şüphelerin üstesinden gelebilmek için birkaç kelime Arapça öğrenip Bush yönetiminin suçlarını alaycı bir şekilde eleştirmeye çalışıyordu. Zamanla ISM üyeleri Filistinli ailelerce misafir edilerek barınmaları ve yemekleri Filistinli aileler tarafından tedarik edilmeye başlandı. Buna rağmen Corrie öldürülmeden önceki günlerde, içinde ISM üyeleri hakkındaki yalan yanlış bilgilerin bulunduğu bir belge Refah'ta dolaşmaya başladı. Belgedeki "Onlar kim? Niye buradalar? Onların buraya gelmesini kim istedi?" gibi sorular ISM aktivislerini hayal kırıklığına uğrattı ve endişelendirdi. Corrie'nin öldürüldüğü sabah aktivistler bu belgenin etkilerini ortadan kaldırmanın yollarını aramaya başladılar. Aktivistlerden biri: " Hepimiz buradaki rolümüzün çok pasif olduğunu düşünüyoruz. Yaptığımız şey sadece İsrail ordusunu geciktirmek. " 
14 Mart 2003'te Middle East Broadcasting Center'a ( Ortadoğu Yayın Merkezi ) vediği bir reportajda Corrie şunları söylemiştir:
"İnsanların yaşama kabiliyetlerinin sistematik bir şekilde yıkılmasına şahitlik ediyormuşum gibi hissediyorum. İnsanlarla akşam yemeğine oturuyorum ve bazen şunun farkına varıyorum: Kocaman bir askeri makine bizi kuşatmış ve bu makine, birlikte yemek yediğim insanları öldürmeye çalışıyor." 

Gordon Murray’in Ocak 2003’teki bir makalesine göre, Corrie hayatının son bir ayında Canada Well isimli şirkette, İsrailli buldozerlerin tahrip ettiği su kuyularını tamir etmeye çalışan Refahlı belediye çalışanlarını koruyabilmek için çokça vakit harcamıştı. Canada Well, 1999’da, bir CIDA (Canadian International Development Agency - Kanada Uluslararası Kalkınma Ajansı) kuruluşu olarak kurulmuştur. Tahribattan önce , El Iskan su kuyularıyla Refah’ın su ihtiyacının %50’sinden fazlasını karşılamıştır. Şehirde sıkı karne uygulaması vardı (yalnızca birkaç saat su verilen şehir günlerce bu suyla idare etmek zorundaydı). Murray ayrıca şunları da belirtiyordu yazısında: ”İsrail keskin nişancıları ve tankları kuyuları tamir etmeye çalışan belediye çalışanlarını öldürmeye başlayıncaya kadar ISM aktivistleri, sakinliklerini korumuşlardı. Corrie, röportajlarından birinde şunu söylemişti : ” Grubumuzun İsrail Bölge Komuta Merkezi’nden aldığı izne ve ayrıca megafon ve flamalara rağmen yine de İsrail askerleri , yaklaşık bir saatlik zaman aralıklarıyla aktivistlerin ve işçilerin üzerine birkaç kez ateş açıyorlardı. Hatta mermilerin birisi, üç uluslararası kişi ile bir çalışanın arasına gelerek yerdeki molozları onların suratına sektirecek kadar yakın gelmşti . Yine Murray’in yazdıklarına göre Kanada Hükümeti İsrail Ordusu’nun yaptıklarını resmi şekilde protesto etmeyip kınamamasına karşın , kuyuların tamiri için yaklaşık 450.000 dolar ödenek ayırmayı kararlaştırmıştı .

Corrie Gazze’deyken, Irak işgaline karşı 15 Şubat 2003’te düzenlenen savaş karşıtı protestoların bir uzantısı niteliğindeki bir protestoya katılmıştır. Corrie, el yapımı bir Amerikan bayrağını yakarken görüntülendi. Robert Spencer , Corrie’yi çocukların gözü önünde bayrak yakarak Amerika’ya karşı oluşan nefreti körüklediğini belirterek eleştirmiştir .

Corrie’nin ölümünün ardından ISM, Corrie’nin ailesinin, geniş yankı bulan bayrak yakma hadisesiyle ilgili yaptıkları şu açıklamayı yayınladı :

"Bu eyleme tasvip etmesek dahi bu olayı belirli bir çerçeve içerisinde değerlendirmek gerektiğini düşünüyoruz. Rachel, Gazze’de Irak savaşı karşıtı bir gösteriye katılmıştır. Rachel, biri Amerikan biri de İsrail bayrağı olmak üzere çocukların yakmak için çizdikleri bayraklar için çocuklara yardımcı oluyordu. Rachel, üzerinde Davut’un yıldızının bulunduğu İsrail bayrağını yakmayı düşünmüyordu. Ancak protesto esnasında, savaş yüzünden ve kendi devletinin uyguladığı dış politika yüzünden Gazze’de meydana gelen, kendisinin de şahitlik ettiği onca yıkımı düşününce kendi bayrağını yakmasında bir sakınca görmedi. Gazze’de Rachel adına düzenlenen anma töreninde çekilen bir fotoğrafta şunu gördük : Filistinli çocuklar ve yetişkinler Amerikan bayrağına sarılı sembolik bir tabut taşıyarak Rachel’ı onurlandırıyorlardı . Şunu söyleyebiliriz ki son yıllarda Gazze’de, Amerikan bayrağına hiç bu kadar saygılı davranılmamıştı . Biz şuna inanıyoruz ki Rachel Filistin halkına Amerikan’ın farklı bir yüzünü göstermiştir . O da merhamet yüzüdür . Umarız ki Rachel , en çok , Amerikan bayrağıyla olan bu fotoğrafıyla hatırlansın" .

Rachel’ın Gazze’den annesine yolladığı e-maillerden dördü, daha sonraları The Guardian gazetesinde yayınlanmıştır . Ocak 2008’de Norton içerisinde Rachel’ın e-maillerinin ve diğer yazılarının bulunduğu ‘Let Me Stand Alone’ başlıklı kitabı yayımladı . Yale Profesör David Bromwich’a göre Rachel , Mahatma Gandhi ve Martin Luther King’in titizlikle uyguladığı büyük duyarlılığın mektuplarını bırakmıştır . Corrie annesine bir mektubunda şöyle yazmıştır : “Şunu söyleyebilirim ki Filistinlilerin kahir ekseriyeti Gandhi’nin şiddet dışı direnişini uygulamaktadır . " My Name Is Rachel Corrie "( Ben adım Rachel Corrie ) isimli tiyatro ve " The Skies Are Weeping "( Gökyüzü Ağlıyor ) isimli kantat bu mektuplar baz alınarak uyarlanmıştır .

Rachel Corrie'nin, Filistin'de iken annesine yazdığı bir mektupta oradaki yıkımı ve zulmü şu ifadelerle ifade etmiştir;

" " Dünyada böyle bir zulmün kıyamet koparmadan gerçekleştirilebileceğine inanamıyorum . Dünyanın böyle korkunç bir hâle gelmesine göz yumuşumuza tanıklık etmek, canımı yakıyor , geçmişte de yaktığı gibi. " " 





Akdoğan Özkan

1961 yılında doğdu. 1982 yılında İTÜ Metalurji Mühendisliği bölümünü bitirdi. Ardından 1985 ila 1989 seneleri arasında İngiltere, Sheffield Üniversitesi'nde yüksek lisans ve doktora çalışmaları yaptı. 1991- 2003 seneleri arasında yayıncılık ve bilişim sektörlerinde çalıştı. Takip eden yıllarda ise gezi ve referans kitapları yazmaya koyuldu.

Eserleri:





Püren Özgören

Püren Özgören, ( d. 1957 Adana ) Türk yazar ve çevirmen.

Avusturya Lisesi'nde eğitimini tamamladıktan sonra University of Miami'ye dil eğitimi görmek üzere gitti. 1984 senesinden beri de, tanınmış pek çok yazar başta olmak üzere birçok yazarın eserlerini çevirmiştir:






Çanakkale Deniz Müzesi

Çanakkale'de, Çimenlik Kalesi etrafında ve kale içinde yer alan eserlerin ve tarihi eşyanın sergilenmesinden ve korunmasından sorumlu olan komutanlıktır.

Çanakkale Deniz Müzesi Komutanlığı muhtelif kısımlardan oluşmaktadır:


Müze, Müzeler Haftası'nda (18-24 Mayıs) tüm ziyaretçilere, Öğretmenler Haftası'nda (18-24 Kasım) öğretmenlere, 23 Nisan Çocuk Şenlikleri haftasında (16-26 Nisan) tüm çocuklara, Turizm haftasında (15-22 Nisan) tüm öğretmen ve öğrencilere, 30 Ağustos, 29 Ekim, 10 Kasım, 18 Mart, 4 Nisan, 1 Temmuz ve 27 Eylül tarihlerinde de bütün ziyaretçilere ücretsizdir.

Yanı sıra, UNESCO,ICOM,ICOMS,Avrupa Konseyi ve sarı basın kartı sahipleri de müzeye girişlerde ücretsiz faydalanabilmektedirler.

Çanakkale Deniz Müzesi Pazartesi ve Perşembe günleri hariç her gün saat 09.00-12.00/17.00 saatleri arasında açık olmaktadır.

1982 senesinde İstanbul'da Taşkızak Tersanesi Komutanlığı'nda inşa edilen Nusret Mayın Gemisi'nin 1/1 ölçülerinde aynı yapımı, Çimenlik Parkı içinde özel olarak inşa edilmiş bir platformda sergilenmektedir.

Gemi girişinde plan ve fotoğraflarla Nusret Mayın Gemisi'nin öyküsü anlatılmaktadır. Alt güvertede Çanakkale Deniz Savaşı'nın seyri panolarla ve dijital sunumlarla anlatılmakta, döneme ait orijinal eşya, Nazmi Bey'e ait beratlar, Çanakkale Savaşı ile ilgili Osmanlıca ve Latince yayınlanan gazeteler sergilenmektedir.

Yanı sıra, gemi güvertesinde aslına uygun olarak inşa edilmiş mayın rayları ve mayınlar görü