lu, gazeteci yazar Ekrem Murat Çelikkan’ın dedesidir.

1888 yılında İstanbul’da, İstinye’deki yalısında dünyaya geldi. Babası, Tanzimat Dönemi şairlerinden Recaizade Mahmut Ekrem Efendi, annesi Güzide Hanım’dır. Namık Kemal’e duyduğu sevgi ve saygıdan ötürü babası ona “"Ahmet Kemal"” adını koydu; annesi ise “"Ercüment" adını ekledi. Ailenin en küçük oğlu idi .

Babası onu lisan öğrenmesi için özel bir gayret göstererek yetiştirdi. Farsça, Fransızca, İtalyanca, Latince, Yunanca, İngilizce, Almanca, İspanyolca, Lehçe dillerini öğrendi. İstinye İptidai Mektebi’nden sonra Galatasaray Lisesi'ni ve Mekteb-i Hukuk'u bitirdi; bir süre Paris Siyasî İlimler Okulu'na devam etti Henüz çocuk yaşta iken, İbülhakkı Tahir Bey’in çıkardığı “"Çocuklara Mahsus Gazete"”'de ilk yazıları yayımlandı. Bu yazılarda daha çok kaybettiği ağabeyi Mehmet Nijat’tan bahsetti.

1906'da Düyun-u Umumiye'ye mütercim olarak girdi; 1908'de Ayan Meclisi mütercimi, daha sonra da Babıâli teşrifat memuru oldu.

1908’de saraydan Abidin Paşa’nın kızı Feriha Hanım ile evlendi. 1909’da oğlu Mehmet Muvakkar dünyaya geldi.

II. Meşrutiyet’in getirdiği özgürlük ortamında Ahmet Rasim in teşviki ile gazeteciliğe başladı. Önce İkdam’da tercümanlık ve düzeltmenlik, ardından Tercüman-ı Hakikat’de yazarlık yaptı. Genellikle alaycı bir üslûpla kaleme aldığı mizahî fıkraları, sohbet ve hikâyeleri yayınlandı. Yazılarında “"Karga"”, “"Çekirge"”, “"Kertenkele"”, “"Ebul Muvakkar"”, “"Evliyayı Cedit"” gibi müstear isimler kullandı. 1913’te atandığı Divan-ı Humayun Teşrifat memurluğundan 1916’da istifa ederek ayrıldı; gazetecilikle meşgul oldu.

Memuriyet hayatına 1919 yılında, Hamdullah Suphi Bey’in önerisi ile Damat Ferit Paşa hükümetinin Hariciye Nezareti Matbuat Umum Müdürlüğü'ne atanarak geri döndü. İşgal altındaki İstanbul’da bu görevi yerine getirmeye çalışırken işgal kuvvetlerini kızdırdığı için bir süre tutuklu kaldı. Aynı göreve aralıklı olarak üç defa getirildi (1919-1924, 1927-31).

1920‘de Aka Gündüz ile birlikte çıkarttığı Alay Gazetesi’ndeki yazıları ile Kurtuluş Savaşı’nı destekledi. Damat Ferit hükümetini hicveden yazılarından dolayı kovuşturmaya uğradı; dergi sadece 12 sayı çıkarılabildi. Alay’ın kapanmasından sonra yazılarını Sedat Simavi’nin “"Diken"" dergisinde sürdürdü.

İlk kitabı “"Evliya-ı Cedid"”, 1920 yılında yayımlandı. Bu kitapta işgal günlerinin İstanbul’unu anlattı. Kitap büyük ilgi gördü. Diken Dergisi’nde tefrika edilen “"Viraneler"” adlı romanını ise 1922 yılında “"Kopuk"” adıyla romanlaştırdı.

1922 yılında Türkiye’ye gelen Fransız yazar Claude Farrère’nin mihmandarlığını yaptı; Mustafa Kemal'le görüşmek üzere Kocaeli'ne yaptığı seyahatte kendisine refakat etti. Mütarake döneminde ayrıca “"Lâne"” adlı bir çocuk dergisi çıkardı.

1924 yılında Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk Riyâset-i Cumhur Başkâtibi (Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri) oldu; bu görevden 1925 yılında affedildi. Kısa bir süre İstanbul şehremeniliği yaptı.

Eşi Feriha Hanım’ı 1929 yılında veremden kaybetti. Aynı yıl Şehremini Rıdvan Paşa’nın kızı Hatice Hanım ile evlendi. 
1927 yılında yeniden getirildiği Matbuat Müdürlüğü görevini sürdürmekte olan Ercüment Ekrem, 1931 yılında da Varşova Elçilik müsteşarlığına atandı. Varşova’ya taşındıktan sonra kızı Esin dünyaya geldi. 1934’de yurda dönüp gazeteciliğe devam etti. Soyadı Kanunu çıktığında “"Talû"” soyadını aldı.

Çeşitli dönemlerde Mekteb-i Mülkiye, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi, Gazi Terbiye Enstitüsü Fransızca Öğretmenliği, Galatasaray ve Notre Dam de Sion liselerinde Fransızca ve edebiyat öğretmenliği görevlerinde bulundu.

1943 yılında eşi Hatice hanım’dan boşandı. Hayatını kızı Esin ile birlikte Tokatlıyan Oteli’nde sürdürdü. Öğretmenlik ve gazeteciliğe devam eden Talu, 1948’de gazetecilikte 50. yılını kutlayarak jübilesini yaptı. 1950’de Galatasaray Lisesi’nden emekli oldu 1952’de Türk-Fransız kültür ilişkilerine katkılarından dolayı “"Légion d’honneur"” nişanı verildi. Son zamanlarına kadar Şehir Tiyatroları Edebi Heyeti ve Sular İdaresi İdare Meclisi üyeliğinde bulundu. 16 Aralık 1956'da hayatını kaybetti. Cenazesi Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedildi.

Roman, hikaye ve tiyatro eserleri kaleme almış olan Ercüment Ekrem, eserlerinde toplumsal meseleleri mizahi bir açıdan konu etmiş; Ahmet Rasim ve Hüseyin Rahmi tarzı bir anlatımı benimsemiştir. “"Meşhedi"” adlı bir İranlının abartmalı serüvenlerini anlattığı mizahî hikâye ve romanlarıyla tanındı.







Kayaköy, Ödemiş

Kayaköy, İzmir'in Ödemiş ilçesine bağlı bir mahalledir.

Yazları sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlıdır, yani tipik bir Akdeniz iklimi görülür.

= Coğrafya =
Kayaköy Ödemiş'e 18 km uzaklıktadır.




Brian Boitano

Brian Anthony Boitano (d. 22 Ekim 1963 Mountain View, Kaliforniya) ABD'li buz patenci ve olimpiyat şampiyonu. 1988 yılından itibaren profesyonelliğe geçti.





Nemrut

Nemrut şu anlamlara gelebilir;




Macrinus

Marcus Opellius Macrinus (d.165 civarı - ö. Haziran 218), 217 ve 218 yılları arasında 14 aylık Roma İmparatoru. Macrinus, Afrika daki Roma eyaleti Moritanya'dan gelen ilk Roma imparatorudur.

Roma eyaleti Moritanya Caesaria'da (günümüzde Cherchell, Cezayir) doğan ve orta sınıf equestrian bir aileden gelen Macrinus, Roma politik yaşamının basamaklarında yükselebilmesine izin veren bir eğitim aldı. Zaman içinde becerikli bir hukukçu olarak ün kazandı. İmparator Lucius Septimius Severus'un yönetimi sırasında önemli bir bürokrat oldu. Severus'un halefi Caracalla bir equestrian sınıf mensubunun ulaşabileceği en yüksek mevkii olan Praetorian Muhafızları'nın prefect'i olarak atadı. "Prefect", imparatordan sonra komutada en yetkili ikinci kişiydi ve İmparatorun korumaları sayılan ve aynı zamanda Roma şehrinde bulunmasına izin verilen tek gerçek askeri güç olan Praetorian birliklerinden sorumluydu. Macrinus, Caracalla'nın kendisine olan güveninin keyfini çıkarırken, geleneklere göre, bu belki de imparatorun görevden alınacağı ve yerine onun geçeceği yönünde bir kehanetle değişecekti. Macrinus hakkında tahtı kendisi için arzuladığını iddia eden söylentiler çıktı. Caracalla'nın politik muhaliflerini öldürme eğiliminin belirginleşmesiyle, Macrinus belki de imparatorun bu kehanettin farkına varacağı korkusuna kapıldı. Tarihçi Dio'ya göre, Caracalla zaten Macrinus'a bağlı görevlilerin tekrar atanması yolunda adım atmıştı.

217 Baharında, Caracalla Pers İmparatorluğu karşı yapacağı seferin hazırlıkları için Doğu eyaletlerindeydi. Praetorian muhafızların diğer üyeleri gibi Macrinus'da onun maiyeti arasındaydı. Nisan da, İmparator Carrhae savaşı'nın yapıldığı yerin yakınlarındaki Luna tapınağını ziyaret etmeye gitti. Kendisine sadece kişisel muhafızı ve tabii ki Macrinus eşlik ediyordu. Deliller çok net olmamakla birlikte Caracalla'nın yolculuğun bir noktasında (belki de 8 Nisan'da) öldürüldüğü kesindir. Caracalla'nın cesedi, adamı olan muhafızının cesediyle birlikte tapınakatan geri muhafızlarca getirildi. Macrinus tarafından anlatılan hikâyeye göre, ölü muhafız Caracalla'yı öldürmüştü. 11 Nisan'dan itibaren, Macrinus kendini imparator ilan etti. O, senatoryal sınıfa üye olmadığı halde imparator olan ilk insan ve aynı zamanda Moorish(Mağribi) kökenli ilk imparatordur.. Macrinus aynı zamanda oğlu Diadumenianus'a "Sezar" ünvanıyla halefi yaptı ve "Antoninus" ismini verdi, böylece onu 2. yüzyıldaki Antonine İmparatorlarının görece istikrarlı yönetimi ile ilişkilendirdi.

Equestrian geçmişine rağmen Macrinus, Senato tarafından imparator olarak onaylandı. S.N. Miller'a göre bu, belki de geçmişinde başarılı bir hukukçu olması ve senatoryal sınıfa karşı olan hürmetkâr davranışları nedeniyledir. Ardından bir ihtiyaç olduğunu düşünerek birkaç eyaletin yöneticileri kendi seçtiği adamlarla değiştirdi. Julia Domna başlangıçta rahat bırakılmıştı ancak onun orduyla beraber komplolara başlaması üzerine Antakya'yı terk etmesini emretti. O zaman ilerlemiş derecede göğüs kanseri olarak açlıktan ölmek yerine ölmeyi tercih etti.

Dış politikanın acil öncelikleri nedeniyle, Macrinus uzlaşma eğilimi ve askeri çatışmadan kaçınma isteksizliği gösterdi. Dacia eyaletindeki karışıklığı, Caracalla tarafından alınmış olan esirleri geri göndererek çözdü ve Ermenistan eyeletindeki karışıklığı ise yine Caracalla zamanında babası esir alınmış olan Tiridates'e ülkenin yönetimini bağışlayarak çözdü. Caracalla'nın ölümünün hareketlendirdiği Perslerin Mezopotamya'yı işgal etmeleri daha zor çözülen bir sorun oldu. 217 yazında, Perslerle karşı karşıya geldiği Nisibis şehri yakınlarındaki savaşta bozguna uğrayan Macrinus, bunun bir sonucu olarak barış koşullarına dönmek için Pers imparatoru Artabanus V'la 200 milyon Sestertius gibi muazzam miktarda savaş tazminatı ödenmesi konusunu müzakere etmek zorunda kaldı.

Macrinus'un çatışmaya girmekten kaçınması ve özellikle geleneksel düşmanları Perslere karşı zafer konusundaki başarısızlığı askerler arasında hatırı sayılır bir kızgınlığa neden oldu. Kısa bir süre sonra Lejyonlar rakip bir imparator aramaya başladılar.

Aynı zamanda popülaritesi de Roma'da düşmeye başlamıştı. Sadece İmparator olduktan sonra şehri ziyaret etmemiş olması nedeniyle değil, bunun yanında yaz sonunda meydana gelen bir fırtına sonrası geniş bir alana yayılan bir yangın ve su baskını ve Macrinus'un şehir prefect'i olarak atadığı kişinin hasarın giderilmesi ve yeniden yerleştirilme konusunda halkı yeterince tatmin edememesi de bu düşüşün önemli nedenlerindendir.

Bu memnuniyetsizlik, Severan Hanedanı'nın Julia Maesa'nın (Caracalla'nın teyzesi) ve kızları Julia Soaemias ve Julia Mamaea başını çektiği yaşayan üyeleri tarafından kışkırtıldı. Macrinus tarafından saraydan uzaklaştırılıp evlerine dönmeye zorlanan Severan kadınları, onun yerine 
imparatorluk tahtına bir Severus geçirmek için Suriye'de Emesa kenti yakınlarındaki evlerinde bir plan hazırladılar. Miras yoluyla ellerinde bulundurdukları "güneş-tanrı" Elagabalus kültü üzerindeki etkilerini Soaemias'ın oğlu Elagabalus'un Caracalla'nın gerçek halefi olduğunu ispat etmek için kullandılar. Severan kadınlarının da