Devleti adlı iki Boer (Afrikaner) cumhuriyeti arasındaki savaş (11 Ekim 1899-31 Mayıs 1902).

Güney Afrika'ya yaklaşık yarım milyon kişilik askeri yığınak yapan Britanya İmparatorluğu, Boerler'i yenilgiye uğratmıştır. II. Boer Savaşı, İngiltere'nin Napolyon Savaşları ile I. Dünya Savaşı arasında girdiği en büyük ve en pahalı savaştır.

Savaş, Britanyalılar'ın Güney Afrika'daki garnizonlarını takviye etmeleri üzerine Boerler'in bir ültimatom vermesiyle başladı. Bunalıma, Güney Afrika Cumhurbaşkanı Paul Kruger'in Witwatersrand maden bölgelerinde yaşayan "uitlander"'lere (çoğunluğunu İngilizler'in oluşturduğu, Felemenk asıllı olmayan yabancılar) siyasi haklarını vermeyi reddetmesi ve İngiliz Yüksek Komiseri Alfred Milner'la İngiltere Sömürgeler Bakanı Joseph Chamberlain'in bu uygulama karşısında saldırgan bir tutum benimsemeleri yol açtı. Savaşın bir başka temel nedeni, başta İngiliz para sistemi olmak üzere dünya para sisteminin gitgide altına daha bağımlı duruma geldiği bir sırada, Transvaal'daki dünyanın en büyük altın madeni işletmesinin İngilizler'in doğrudan denetimi dışında kalmasıydı.

Savaşın ilk aşamasında, Güney Afrika'daki Britanyalılar hazırlıksız ve askeri bakımdan zayıftı. Boer orduları bir yandan Transvaal'dan Natal üzerine, bir yandan da Özgür Orange Devleti'nden Kap'ın kuzeyine doğru, iki cepheden saldırıya geçtiler. Bu arada Kap Kolonisi'nin kuzey kesimi İngilizler'e karşı ayaklandı ve Boer kuvvetlerine katıldı. Boerler "Kara Hafta" sırasında (10-15 Aralık 1899) bir dizi önemli çarpışmada İngilizler'i yenilgiye uğratıp Ladysmith, Mafeking ve Kimberley gibi önemli kentleri kuşattılar. Ama çok sayıda İngiliz takviye birliğinin Güney Afrika'ya ayak basmasının ardından savaşın gidişi Boerler'in aleyhine dönmeye başladı. Bununla birlikte Boerler, Ladysmith kuşatmasının kırılmasından önce Spion Kop Çarpışması'nda İngilizler'i bir kez daha yenilgiye uğrattılar (Ocak 1900).

Savaşın ikinci aşamasında, Lord Kitchener ve Roberts 1 Kontu Frederick Sleigh Roberts komutasındaki İngiliz birlikleri kuşatma altındaki kentleri kurtardılar, Boer ordularını yenilgiye uğratarak hızla demiryolu hatlarına doğru ilerlediler. İngilizler'in Şubat 1900'de Blomfontein'i, mayıs ve haziranda da Johannesburg'la Pretoria'yı işgal etmesi üzerine Cumhurbaşkanı Kruger Transvaal'dan ayrılarak Avrupa'ya gitti. Ama Kruger'in Güney Afrika'dan ayrılışıyla savaş sona ermedi ve 1900'ün sonlarında en şiddetli evresine girdi. Christiaan Rudolf de Wet ve Jacobus Hercules De la Rey gibi yetenekli komutanların önderliğindeki Boer komandoları 15 ay boyunca İngiliz askeri üslerine ve ulaşım hatlarına karşı saldırılar düzenlediler. İngilizler Transvaal'ın ve Orange Irmağı Kolonisi adıyla ilhak ettikleri Özgür Orange Devleti'nin kırsal kesimlerinin denetimleri altına alamadılar.

Boer saldırılarını durdurabilmek için demiryollarının çevresine dikenli teller ördürerek hat boyunca gözetleme kuleleri inşa ettiren Kitchener bu önlemlerden sonuç alamayınca Boer yerleşimlerini yakıp yıkarak misillemeye geçti. Boerler'in ve Afrikalılar'ın çiftlikleri ayrım gözetmeksizin yakılıp yıkıldı, kırsal kesimde yaşayan Boerler yakalanarak toplama kamplarına kapatıldı. Kamplarda tutulan Boer kadın ve çocuklarının yaşam koşulları uluslararası düzeyde büyük tepki uyandırdı. Kötü yönetilen ve sağlık koşullarına özen gösterilmeyen kamplarda yirmi bini aşkın insan öldü. Ama bu sırada saldırılarını sürdüren Boer komandolarının çoğu Kap Kolonisi'nin içlerine kadar girmeyi başardı, General Jan Smuts komutasındaki birlikler Cape Town sınırları içinde 80 km kadar ilerledi. Bununla birlikte Kitchener'ın sert ve amansız yöntemleri karşısında kesin bir zafer kazanamadı. Boerler Mart 1901'de İngilizler'den barış talebinde bulundularsa da bu öneri sonuç vermedi. Sonunda, Mayıs 1902'deki Vereeniging Barışı'yla Boerler bağımsızlıklarını yitirdiler.




Muammer Muşmal

Muammer Muşmal (d. 1956, Beyşehir, Konya, Türkiye), Türk bürokrat.

1982 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu. Atabey ve Eğirdir Kaymakam Vekilliği, Çardak, Halfeti, Pazaryeri, Silvan Kaymakamlıkları, Diyarbakır OHAL ve Ankara Vali Yardımcılığı 31 Aralık 2005'te Elazığ Valisi olmuş 2008 yılında merkeze alınmıştır. 14 Temmuz 2009'da yargı kararıyla tekrar görevine iade edilmiş; fakat 1 hafta sonra tekrar görevden alınmıştır. Mart 2011'de İçişleri Bakanlığına istifasını vermiş ve MHP'den Elazığ milletvekili aday adayı olmuştur daha sonra merkez valisi olarak görev yapmış ve 2015 seçimlerinde tekrar istifa ederek MHP'den Konya milletvekili aday adayı olmuştur. Evli ve 3 çocuk babasıdır.




San Blas

San Blas, Aziz Vlas'ın ispanyolca karşılığı, aşağıdaki isimlerin kaynağıdır:





Abdülkerim Zilan

Abdülkerim Zilan (1943, Kozluk, Batman, Türkiye), Türk siyasetçi.

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Serbest Avukatlık, 4.(XV) ve 5.(XVI) Dönem Siirt, 19. (XIX) Dönem Batman Milletvekiliği ile Bayındırlık Bakanlığı yaptı. Evli ve 3 çocuk babasıdır.




Fikret Gündoğan

Fikret Gündoğan (1920, Silivri, İstanbul, Türkiye), Türk siyasetçi.

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Vezirköprü Cumhuriyet Savcı Yardımcılığı, Serbest Avukatlık, Cumhuriyet Senatosu İstanbul Üyeliği (7 Haziran 1964 - 14 Ekim 1979) ile Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı yaptı. Evli ve 2 Çocuk babasıdır.




Iğdır Ovası

Iğdır Ovası Iğdır ilinde bulunan ova. "Sürmeli Çukuru" olarak da bilinen ovanın Aras Nehri ile ikiye ayrılan ve kuzeyde, Ermenistan'da kalan kısmına "Sahat Çukuru" denmektedir. Sürmeli Çukuru, Arpaçay'ın Aras'la birleştiği yerden başlayıp Aras Nehri'nin Türkiye sınırlarını terk ettiği Türkiye-İran-Nahçıvan sınırlarının birleşme noktasına kadar devam eder. Yükseltisi batıdan doğuya ve güneyden kuzeye doğru azalan ovanın merkezinde Iğdır şehri kurulmuştur. Aras Nehri boyunca uzanan ova, 3 farklı coğrafik bölgeye ayrılmıştır. Bunlar, Batı Iğdır Ovası, Doğu Iğdır Ovası ve Dil Ovası'dır.

3539 km² ölçüme sahip olan Iğdır ilinde toprakların % 26'sı kadarı (922 km²) ova arazisinden oluştuğu görülmektedir. Bu ovalık alanın yaklaşık olarak 73.768 ha'lık ekilen ve dikilen tarım alanlarından oluşur. 1953 yılında Iğdır ovasında başlatılan sulama projeleriyle ova ekonomik önem kazanmıştır. Ovanın doğu kısmında devam eden sulama ve arazi ıslah çalışmaları ile tarım faaliyetleri batı kısmına göre daha geride kalmıştır. Iğdır ovasında yetiştirilen ürünlerde endüstri bitkileri ezici üstünlüğe sahiptir. Bunların içinde en önemli olanları şeker pancarı, pamuk, ayçiçeği'dır. Şeker Pancarı 1956 yılında Erzurum Şeker Fabrikasının açılmasıyla 1958 yılından itibaren Iğdır ovasında ekilmeye başlanmıştır. Endüstri bitkileri içerisinde tarımı en fazla yapılan bitki olmakla birlikte Iğdır'da şeker fabrikasının bulunmaması yüzünden komşu iller olan Kars, Ağrı ve Erzurum'daki şeker fabrikalarına gönderilmektedir. Bu gönderilme beraberinde rekolte kaybınıda ortaya çıkarmaktadır. Bu yüzden Toprak Mahsulleri Ofisi çiftçiyi son zamanlarda şeker pancarı yerine ayçiçeği ekmeye yönlendirmektedir.

Ovada, tarımı en eski olan ve Ortaçağ'a kadar giden diğer bir sanayi bitkisi de pamuktur. Şeker pancarı ve ayçiçeği tarımının geliştirilmesi ile ekim alanı az olan pamuğu eken çiftçi sayısı bir elin parmağını geçmez. Iğdır Ovası ve çevresinde önem taşıyan tahıl, tarım arazilerinin yaklaşık % 55'inden fazla bir alanda yapılmaktadır. Buğdaydan sonra en fazla ekilen tahıl arpadır. Hayvan yemi olarak kullanılan arpa daha çok dağlık alanlarda ekilmektedir. Arpadan başka mısır ve çeltik gibi ürünlerde ekiliyor ise de ekonomik değeri pek fazla olmadığı için bunlar yerlerini özellikle domatesçiliğe ve ayçiçekçiliğe bırakmıştır.

Meyveciliğin geniş alanlarda yapıldığı Iğdır'da özellikle ova kesiminde bağcılık ve diğer meyve ağaçları geniş alanlar kapsamaktadır. Kayısı, şeftali, elma, armut kiraz gibi birçok meyve yetiştirilmektedir. Ovada sebze tarımı da diğer tarım ürünleri kadar geniş alanda yapılmaktadır. Iğdır'ın sahip olduğu yeryüzü şekil ve iklimi çok çeşitli tarım ürünlerinin yetişmesine imkân sağlamaktadır. Sahip olduğu bu çeşitlilik Iğdır'da tarım hayatını geliştirmiş ve çevresindeki il ve ilçelere tarım ürünü sağlayan ve onların ihtiyacını karşılayan bir tarım merkezi durumuna gelmiştir. Özellikle yaz ayları ürettiği meyve ve sebzeler Erzurum ve Ağrı başta olmak üzere birçok doğu şehrine ithal edilmektedir.





Ahmet Bahir Ersoy

Ahmet Bahir Ersoy (1920, Osmaniye - 22 Mayıs 1989), Türk siyasetçi.

Lise mezunudur. İstanbul Tekstil ve Örme Sanayii İşcileri Sendikası Başkanlığı, Kurucu Meclis İşçi Sendikaları Temsilciliği (6 Ocak 1961 - 25 Ekim 1961), 3.(XIV) 4.(XV) ve 5.(XVI) Dönem İstanbul Milletvekilliği ile Çalışma Bakanlığı yaptı. Evli ve 2 çocuk babasıydı.




Hayrettin Uysal

Hayrettin Uysal (1928, Kocaeli, Türkiye), Türk siyasetçi.

İstanbul Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü'nü ve TODAİE'yi bitirdi, Kamu yönetimi uzmanı oldu. Millî Eğitim Müdürlüğü ile Lise ve Orta Okullarda Sanat Tarihi ve Türkçe Öğretmenliği görevlerinde bulundu MEB Talim Terbiye Dairesi Raportörlüğü,Test ve Araştırma Bölümü uzmanlığı Türkiye Öğretmen Dernekleri Millî Federasyonu Genel Başkanlığı yaptı. Siyasi hayata atıldıktan sonra CHP'den 2.(XIII), 3.(XIV), 4.(XV) ve 5.(XVI) Dönem Sakarya Milletvekilliği ile Sosyal Güvenlik Bakanlığı yaptı.CHP Genel Başkan ve Genel Sekreter Yardımcısı ve CHP Millet Meclisi Grup Başkanvekili oldu. Uzun süre CHP Parti Meclisi ve Merkez Yönetim Kurulu üyelikleri görevini üstlendı. Türkiye Öğretmenler sendikası (TÖS) kurucu üyesi olarak ilk yönetiminde yer aldı. Türkiye'nin çeşitli gazetelerinde ve dergilerinde makaleleri, öykü ve şiirleri yayınlandı. 1997-1999 yılları arasında TBMM Başkanı Siyasi Danışmanı ve Başkanlık müşavirliği görevlerinde bulundu. Sapanca, Yollar Çamur, Mustafa Kemal Sabahları adlı kitapları bulunmaktadır.Şu anda anıları ve siyasi hayatı ile ilgili çalışma ve konuşmalarını içeren ve çeşitli sanat dergilerinde, yayınlanmış yazı, öykü ve gezi notlarını kapsayan yeni kitapları üzerinde çalı