kaçmaya başladı. Bu kaçma sırasında bu mağlubiyet felaketinden hayatlarını kurtarıp kaçmakta olan diğer Ostrogotlar askerleri ve Ostrogotlar ileri gelenleri olan Scipuar, Gündulf (İndulf), Gibal ve Rağnarış onun ordusuna katıldılar. Teya, askerler tarafından geleneksel olarak bir kalkan üzerinde havaya kaldırılarak Ostrogotlar Krallığı kralı olarak seçildi.

Kral Teya önce Po Nehri kuzeyinde bulunan Franklar Kralı ile müttefiklik kurmayı denedi. Franklar Kralı Theudibald'a güzel hediyelerle birlikte bir elçi gönderdi. Fakat Franklar Kralı buna yanaşmadı ve tarafsız kalacağını Kral Teya'nın elçisine bildirdi.

Kral Teya bir süre Orta İtalya'da tutundu. Sonra güneye Napoli civarına çekilmek ve bu bölgede elinde bulunan askerlerle Ostrogotlar için bir son direniş yapmaya karar verdi.

Bizanslılar ordusu komutanı Narses ise Güney İtalya'ya doğru ilerlemeye başladı ve güzergahı üzerinde bulunan ve hatta uzakta olan İtalyan şehirleri Bizanslılar idaresine geçmek icin temsilciler göndermeye başladılar. Bizanslılar önce Ostrogotlar elinde bulunan Roma'yı kuşatma altına aldılar ve fazla direniş görmeden şehri tekrar ellerine geçirdiler. Bu sırada eski Ostrogotlar kralı olan ve ölmüş olan Totila'nın toplamis oldugu büyük bir Ostrogotlar hazinesini Napoli Körfezi'nln kuzeyinde bulunan Cumea'da Ostrogot korumalar altında bıraktığı Bizanslılarca öğrenildi. Bu hazineyi eline geçirmek için Bizans ordusus komutani Narses ordusu ile Napoli Körfezi'ne yöneldi.

Ostrogotlar ordusu da Cumea'da eski kral Totila'nın bırakmış olduğu Ostrogot hazinesini Bizanslılar ellerine geçmesini engellemek için Napoli Körfezi'ne doğru yürüyüşe geçti. Napoli'nin güneyinde Vezüv Dağı eteklerinde bulunan eski Pompeii'ye çok yakın (modern Campania'da bulunan) Nuceria Alfaterna adlı bir mevki civarında bulunan "Mons Lactarius" ("Süt Dağı" anlamına gelen ve günümüzde "Monti Lattri" adını taşıyan mevkiide) Narses, Ostrogotların yolunu keserek bu mevkide bir sahra muharebesi yapılmasına neden oldu.

552 yılının sonbaharında (belki de 553 başlangıcında) iki ordu "Mons Lactarıus"'da karşı karşıya geldiler. Ostrogotlar kendilerini dar bir boğazda konumlandırdıkları için Bizanslı askerlerinin sayıca üstünlüğünü kullanmalarına engel olundu. Şiddetli muharebe iki gün sürdü. Muharebinin ilk gününde Ostrogotlar Kralı ve komutanı Teya bir mızrak darbesi ile yaralandı. Teya, kalkanını değiştireceği anda, bir Bizansli asker tarafından ölümcül darbelere maruz kalıp hayatını kaybetti. Bizanslı askerler Teya'nın başını kesip bunu bir mızrağa takılı olarak savaşçı Ostrogotlar gösterek onların savaşma morallerini kırmak istediler. Fakat Teya'nın kardeşi olan Aligerm ile halka hayatlarını kaybetmeden, yaşamakta kalan diğer Ostrogot savasçılar Bizanslılarla bir gün daha mücadele ettiler.

İkinci günün sonunda yapılan müzakereler sonunda Ostrogotlar ve Bizanslılar aralarında bir anlaşmaya vardılar. Ostrogot savaşçıları serbest çıkış karşılığında kendilerini ve silahlarını teslim edeceklerdi. Fakat bu teslim olmaktan sonra serbest bırakılıp İtalya'yı terk etmek zorunda kalacaklardı.

Bu muharebe 535'den beri sürmekte olan Gotlar Savaşı'nın son muharebesi oldu. Bu muharebeden sonra hayatta kalan ve anlaşmaya göre teslim olduktan sonra salıverilen Ostrogot savaşçılar yapılan anlaşma sartlarına uyarak İtalya'yı terk etmek zorunda kaldılar. İtalya'da tek meşru hükümet olarak Bizans Imparatorluğu kaldı. İlk Ostrogotlar Krallığı Kralı olan Büyük Teoderik'in kurduğu devlet hukuken sona erdi. Tektük Ostrogotlar garnizonlarının 562 senesine kadar Bizanslılara mukavemet gösterdiklerine rağmen bu muharebe Bizans Imparatoru I. Justinianus'un ideali olan İtalya'nın tekrar (Doğu) Roma yönetimine geçmesini sağladı.






Hummel (araç)

Hummel ("Türkçesi"→ Bombus) Nazi Almanyası'nın ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan kundağı motorlu obüs türüdür. Geschützwagen III/IV şasesi üzerine yerleştirilen 150 mm obüsten oluşmuştur. 1942 yılından itibaren savaşın sonuna kadar kullanılmıştır. 
Tam adı "Panzerfeldhaubitze 18M auf Geschützwagen III/IV (Sf) Hummel, Sd.Kfz. 165" dir. 27 Şubat 1944 tarihinde Hitler in emri ile adı kısaca Hummel oldu.

Hummel 1942 yılında tank birliklerine hareketli topçu desteği vermek üzere tasarlandı. İlk olarak Sovyet Rusya ya karşı Barbarossa Harekatı sırasında kullanıldı. Wehrmacht elinde başka kundağı motorlu obüsler vardı ancak hepsi kullanımdaydı. Bu yüzden bu harekattan önce çalışmalara başlandı.

İlk prototip Panzer III tank şaseşi üzerine konan 105 mm leFH 17 obüsten oluşuyordu. Ancak Panzer IV şasesi bu top için daha kullanışlı olduğundan değişikliğe gidildi.

Ancak Panzer IV şaseli prototipte beğenilmedi. Bunu nedeni kullanılan topun daha güçlü olmasının istenmesiydi. Sonuçta Panzer III e ait yürüyen aksam ve direksiyon sistemi ile Panzer IV tankına ait süspansiyon ve motorun kullanıldığı bir alt yapıda karar kılındı. Bu alt yapıya Geschützwagen III/IV adı verildi. Bu yapının üstüne çok daha güçlü 150 mm sFH 18 L/30 obüs yerleştirildi. Aynı şase daha sonra Nashorn adındaki tank imha edicide kullanıldı.

Hummel ın mürettebatı ve topu barındıran üzeri açık hafif zırhlı bir üstyapısı vardı. Aracın motorun orta kısımda bulunmaktaydı.

En son model Hummel araçlarında sürücü ve radyo operatörü için ayrı bir bölüm yapıldı.

Hummel az sayıda mühimmatı ve mürettebatı taşıyabilecek kapasitesi bulunmaktaydı. Bu yüzden Munitionsträger Hummel (Hummel mühimmat taşıyıcı) adında görevi sadece mühimmat taşımak olan araç üretildi. Bu modelin topu yoktu ve 10 mm zırh ile kaplı idi. Bu zırhın içerisinde mühimmatı taşımak için parmaklıklı rafları bulunuyordu. Önemli bir durumda araca normal bir Hummel gibi obüs takılabiliyordu
Savaşın sonuna kadar 714 Hummel ve 150 adette mühimmata taşıyıcı araç üretildi. 
Hummel modelinin en yoğun kullanıldığı yer Kursk Savaşıydı. Burada 100 araç kullanıldı.Bu araçlar 6 obüs ve 1 mühimmat aracından oluşan bataryalar halinde ve Panzer tümeni içersinde "Panzerartillerie Abteilungen" olarak anılıyordu.






Isabelle Faust

Isabelle Faust (d. 1972, Esslingen am Neckar), Alman kemancıdır.

1987'de Augsburg'da Leopold Mozart Yarışması'nı kazanarak çok erken bir yaşta uluslararası alanda takdir kazanmıştır. 1993'de Cenevre'deki Premio Paganini Yarışması'nda birincilik ödülüne ve 1997'de de Gramophone Yılın Genç Sanatçısı Ödülü'ne sahip oldu.
Tüm stil ve dönemleri aynı ustalıkla yorumlayan sanatçı, bir yandan Beethoven'ın keman konçertosunu seslendirirken, diğer yandan da aralarında Feldman, Ligeti ve Beyer'in eserlerinin de bulunduğu günümüz müziğinden oluşan repertuarını da başarıyla sunmaktadır. Faust, 1704 tarihli "Uyuyan Güzel" lakaplı bir Stradivari'yi kullanmaktadır




Kaşkaval (denizcilik)

Kaşkaval, ana direkler üzerine sürülen gabya ve babafingo çubuklarının topuklarını sabit tutmak ve yerinden oynamalarını önlemek için, bu çubukların topuk taraflarına açılan delikten geçirilen ve maunalar üzerine oturacak uzunlukta olan demir veya ağaç siğillerdir.

Kaşkaval aynı zamanda halat dikişleri için kullanılan bir alete verilen isimdir. Bu alete Kavela da denir.




Junkers Ju 88

Junkers Ju 88, II. Dünya Savaşı'nda Luftwaffe tarafından kullanılan, çift motorlu, çok amaçlı hava aracı. Savaşın en çok yönlü uçaklarından biridir. Dalış bombardımanı, taktik bombardıman, yakın hava desteği, gece avcısı, torpido bombardımanı, keşif uçağı ve hatta Mistel projesinde dev bir uçan bomba olarak hizmet gördü. Sorunlu geliştirilme sürecine rağmen, Luftwaffe'nin en önemli değerlerinden biriydi. II. Dünya Savaşı boyunca 15.000 adet üretildi.




Misk geyiğigiller

Misk geyiğigiller (Moschidae), geyikgiller ile yakın akraba olan bir çift toynaklı familya.

Eski sınıflandırılmalarda geyikgillere ait oldukları kabul edilirdi, ama artık ayrı bir familyaya ayrılmaktadırlar.

Misk geyikleri birbirlerine çok benzer. Hatta bu yüzden bazı bilimciler onların tek bir tür olduğunu savunurlar. Boyları 60 cm, uzunlukları 90 cm ve ağırlıkları 10 kg civarındadır. Renkleri çoğunlukla koyu kahverengi olsa da türden türe ufak renk farklılıkları olabilir. Ancak en çok dikkati çeken özellikleri ağızlarından aşağıya doğru sarkan iki uzun dişe sahip olmalarıdır. Bu dişler erkeklerde 7 cm uzunluğa kadar ulaşabilir. İsimlerini veren ve ağır bir koku üreten misk bezeleri cinsel organlarının önünde yer alır. Ayrıca kuyruklarında da çürük kokusuna benzer bir koku üreten diğer bir beze daha bulunur.

Misk geyikleri dağ hayvanlarıdır. Türlerden birisi Himalaya dağlarında, diğerleri Kore'nin, Çin'in, Sibirya'nın, Kazakistan'ın ve Moğolistan'ın dağlık bölgelerinde (örneğin Altay dağları) yaşarlar. 2.500 ila 3.500 metre yükseklik civarında yaşamayı tercih ederler.

Çiftleşme zamanının haricinde misk geyikleri kesinlikle yalnız yaşar. İki erkek tesadüfen karşılaşırlarsa, uzun dişlerini silah olarak kullanarak dövüşmeye başlayabilir. Bu dişleri ile birbirleri üzerinde derin yaralar bırakabilirler.

Misk geyikleri gece aktif olurlar. Ot ve yosun ile beslenirler. Kış aylarında ince dallar ve diğer daha sert bitkiler de yiyebilirler.

Bir ya da iki yavru getirirler dünyaya. Bu yavrular doğduklarında benekli olurlar.


Bunların yanında "Moschus sifanicus" ve "Moschus leucogaster" isimlerine rastlanabilinir; bu türler artık Himalaya misk geyiğinin alt türleri olarak görülürler.

Bir de sucul misk geyiği vardır, ama bu hayvan cüce geyikgiller familyasına aitdir.




Müze

Müze, sanat ve bilim eserlerinin veya sanat ve bilime yarayan nesnelerin saklandığı, halka gösterilmek için sergilendiği yer veya yapılardır. 
Toplumun ve gelişimin hizmetinde olan, halka açık, insana ve yaşadığı çevresine tanıklık etmiş malzemelerin üzerinde araştırmalar yapan, toplayan, koruyan, bilgiyi paylaşan ve sonunda inceleme, eğitim ve zevk alma doğrultusunda sergileyen, kâr düşüncesinden bağımsız, sürekliliği olan bir kurumudur.

Müzeler tarihte yer almış ve şu an yaşamakta olan toplumların bilim ve sanat ürünleri ile yeraltı ve yer üstü zenginliklerini sergilemek, sunmak amacıyla oluşturulan k