kesilerek öldürülmüş dul kalan eşi ve tek çocuğu olan kızı eşlerini de baba ve oğul seçmişler. Anne Mustafa efendi ile evlenmiş kızı da Mustafa oğlu Enver efendi ile evlenmiştir. Enver daha sonra üç kez evlenmiş dört eşinden de çocuk sahibi olmuştur ilk eşinden olan kamışzadenin iki torunundan tek erkek evladı. Hasip Ağa (1877 d.) tarlaların annesinden kaldığını babasının hakkı olmadığını bu nedenle baba bir anne ayrı kardeşlerininde hakkı olmadığını iddia ederek. Miras haklarını vermemiş köye gelmelerini engellemiş cumhuriyet zamanında devletten yardım almak için köy tüzel kişiliği kazandırmış olup belki Türkiyede nüfuzu en az köy dür.Tek ailenin barındığı çevrede bakkalı camisi okulu kahvehanesi olmayan tek köydür. Osmanlı zamanında başlayan tarla kavgasının tarafları değişmiş bir dönem komşu köylüler bir dönem çalıştırmak için getirdikleri köye yerleşmiş köylüler veya varisler olmuş ancak ihtilaf sürmüş davalar devam etmiş nüfus şartlara göre bazen artmış veya azalmıştır.

Günümüzde Sazlıyaka köy sınırlarındaki yerlerin tamamı Kamışzade nin damadı Enver efendinin varisleri ve varislerinden tarla satın alan hissedarlar tarafından kullanılmakta anlaşmazlıkları ve davaları sürmektedir.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Karaman merkezine 13 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

Ali Gülcan'ın Karaman Köyleri ve Tarihleri kitabı. 
Enver efendi varislerinin dava ve tapu kayıtları





Çukurbağ, Karaman

Çukurbağ, Karaman ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adı şuradan gelmektedir.Eskiden sorguç denilen yerde kurulu köy sorgucun soğuk olmasından bugünkü olduğu yere taşınmıştır.Çukur ve bağlık olan yer köylüler tarafından daha kuytu ve sıcak olur diyerek benimsenmiş ve adı da Çukur ve bağ kelimelerinin birleşmesinden oluşmuştur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Karaman'ın Sarıveliler ilçesine 20 km uzaklıktadır. Coğrafi açıdan Karaman'ın Mersin ve Antalya sınırlarının kesişimine en yakın köyüdür. Göksu Nehri'nin Ermenek kolunun Girenes Çayı'na çok yakındır. Karaman'ın merkezi İç Anadolu Bölgesi'ne girmesine rağmen köy Akdeniz Bölgesi sınırları içerisindedir.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Köyde 1 cami, 2 kahvehane, 3 market vardır.





Seyithasan, Karaman

Seyithasan, Karaman ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Karaman merkezine 18 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılıkla karşılanmaktadır

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır.Köy taşımacılık sistemi ile öğrenciler okumaktadır.Köyün kanalizasyon ve su şebekesi vardır.





Çukurköy, Karaman

Çukurköy, Karaman ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Karaman merkezine 50 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Süleymanhacı, Karaman

Süleymanhacı, Karaman ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Karaman merkezine 40 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve 1986 yılında sabit telefon geldi.





Dağkonak, Karaman

Dağkonak, Karaman ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adı dağda bir konak olduğu için bu köye bu ismi koymuşlardır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.
Karaman merkezine 40 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.


Köy Hakkında Ek bilgi

Domuz gribi nedeniyle tahliye edilen köy şu aralar eski günlerini aratan bi görünüm içinde
Recep Tayyip Erdogan Kireç takviyesi yaparak köyün kurtulması yönünde devletin bütün gelirlerinin aktarılacagı sözünü verdi
DHA 17.05.2009



Damlapınar, Karaman

Damlapınar, Karaman ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Damlapınar (Manyan) Karamana bağlı, Merkezden 49 km uzaklıkta 371 nüfuslu bir köydür (bu rakamlar 2000 yılına ait, kaynak: Karaman YerelNet. Şu anda köyde 80 hane yaşamaktadır. Buna karşılık Belçika da 40, Almanya'da 55, Fransa da 10, Hollanda da 65 olmak üzere toplam 170 hane Avrupa da İkamet etmektedir. Karamanda 175, Konya' da 15, İzmir de 15 olmak üzere toplam 205 hanede köy dışında, memleketimizin çeşitli yerlerine dağılmıştır. 
Damlapınar (Manyan) köyü güneyinde Göcer, kuzeyinde Kızılyaka ve Bozkondak, doğusunda Başkışla, batısındada Göksuya kadar uzanan bölgesinin en geniş topraklarına sahiptir. köy aynı zamanda bölgenin en eski yerleşim yerlerinden biridir. Şimdiki bulunduğu yerden önce bilinen birkaç yerleşim birimine sahiptir. Birincisi Ören yeri tabir edilen ve tarihi Milattan öncesi Lidyalılar dönemine rastlayan yerdir. İkincisi eski köy eski mezarlık olarak tanımlanan yerdir ki; Mezarların yönü kıbleye olması itibarıyla Selçuklu veya. Osmanlı döneminden olması kuvvetle muhtemeldir. Asar Tepesi mevkiinde bulunan birbaşka kalıntılarda burada da bir yerleşim yerinin olduğunun kanıtıdır. Bir önemli yerleşim yeride Ekmekçininmezarı diye bilinen yerdir. Her ne kadar burada sadece mezarlıklar olsa da yakın civarında bir yerleşim yerinin olması olasılığı mevcuttur. Ören yeri ve çevresinde bulunan Mezarlıklar ve anıtlardan ,çömlek ve diğer kalıntılardan burada yaşayanların Kültür ve Sanat bakımından oldukça ileri bir seviyede oldukları anlaşılmaktadır. köy çok verimli topraklara sahiptir. Özellikle Dere ve zeyilde sıcak olması münasebetiyle erken mahsul kaldırmak mümkündür.

köyün ana geçim kaynağı bağcılıktır, yani üzümcülüktür. Bunun yanı sıra çeşitli tarım ürünleri de köyde yetiştirilmektedir, mesela: arpa, buğday, nohut, beyaz fasulye, mercimek, kavun, karpuz, mısır, soğan vs. köyün pekmezi ve soğanı çok meşhurdur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Karaman merkezine 49 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Değirmenbaşı, Karaman

Değirmenbaşı (eski adı Ebrişim), Karaman ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Değirmenbaşı köyü tarihte tek isim olarak değirmenbaşı köyü geçmiştir.Ancak halk arasında ve çevre köylerede erbişim olarak bilinmektedir.Erbişim aslında İbrişim anlamına gelen ipek ten gelmektedir.Bu erbiişim in anlamıda köyün olduğu yerin sahibi olan ihtiyar bir nene'nin ipek kozası ürettiği aynı zamanda ipek ürettiğinden bu kadının ismini alarak erbişim denilmiştir.Hiçbir zaman tarihe ve kayıtlara erbişim geçmemiştir.Değirmenbaşı olarak isim konmasının nedeni de güney doğusunda bulunan medreselik köyünün batısından gelen volağad deresinden gelip Değirmenbaşı Köyünün doğusundan geçen Kocadere eski yıllarda çok su aktığı ve çay kenarında fazla tarım arazisi olmadığından su kaybının az olduğu için bu çay üzerine yaklaşık 10 kadar un değirmenin yapılıp yıkıldığı ve bu değirmenlerin köy hudutlarında kaldığı için değirmenbaşı olarak ismini almıştır.Kocadere köyün kuzeyinde,köyün batısından geçen Kurt deresi ile birleserek kış aylarında Karaman ovasına akan Deliçayı oluşturmaktadır.1944 yılına kadar Mersin ili mut ilçesine bağlı köy olarak kalmış ve 1944 yılın da Konya ili Karaman ilçesine bağlanmıştır.1989 yılında Karaman'ın il olması ile Merkeze bağlı Köy olmuştur.
Yakup Kenan METİN

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Karaman merkezine 30 km uzaklıktadır.Köyün güneyinde toroslara bağlı olan 1650m.rakımlı Karga dağı bulunmaktadır.Köyde arpa,buğday,nohut ve mercimek gibi tahıl ürünlerinin yanı sıra Elma ve üzüm yetişmektedir.köy orman köyü olup karaçamı ençok olan köydür.Karaçamın yanın da ardıç ve Orman İşletmesince ekilen kızıl çamda mevcuttur.Köyün doğusundan akan volagat deresinin devamı olan koacadere Haziran ayının sununa kadar su aktığı,Haziran ayından sonra derede suyun kısım kısım kuruduğu, ancak köy hudutlarında kocadernin yatagının kenarından kaynayan SOĞUKPINAR'ın suyu yaz ve kış eksilmeden akan suyu komşu köy olan Kozlubucak köyünün arazilerini sulamaktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vard