merkeze uzak olması 2007 yılı ile sorun olmaktan çıktı yenilenen yollarımızın asfaltlama ve betonlama işleri köylüce el birliği ile tamamlanmıştır.
Burası yalan çünkü her şey devlet imkânıyla yapıldı.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, altyapı olarak foseptik çukurları ve binaların temellerinden başka altyapı olmamakla birlikte üst yapı olarak ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur.

Köyde banka yoktur, üni,versite yoktur, hastane yoktur, liman yoktur, havaalanı yoktur, terminal yoktur, semt pazarı yoktur, hal binası yoktur, vilayet binası yoktur, adliyesi yoktur, kalesi yoktur, fabrika yoktur, petrol rafineri yoktur, maden ocağı yoktur, ineternet kafe yoktur, gazino yoktur, ruhban okulu yoktur, Meclis binası yoktur, kayak tesisleri yoktur bu yüzden çocuklar mışamba üzerinde kayıyor. Velhasıl modern şehirlerde olanların çoğu yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Her evde cep telefonu vardır. Umumiyette kontürlü kertler kullanılmaktadır.

Aksu deresinden kano ve sal aracılığı ile dış bağlantısı yoktur.




Ergence, Giresun

Ergence, Giresun ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün Adının Yaşlıların Anlatımına Göre Savaşlar nedeni ile genç nüfusun kalmadığı köyde çocukları asker almaya gelindiğinde "Bunlar ER-Genc" denilmiş ve köyün adı ergenc olarak kalmış ve daha sonra ergence olarak teleffuz edilmiştir.

Oğuz Çepni aşireti kültürü görülmektedir.

Giresun merkezine 17 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köyde elektrik ve sabit telefon vardır.


giresun yenicehisar köyü



Tekke, Giresun

Tekke, Giresun ilinin Merkez ilçesine bağlı Duroğlu beldesine bağlı Bir mahalledir.

Giresun merkezine 20 km uzaklıktadır. Giresun Dereli karayolu üzerindedir.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı mevcuttur- köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Seyitköy, Giresun

Seyitköy, Giresun ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün tarihi;
Milattan önce 28.000 yılında şimdiki camii yanı denen yerde bulunan taşlara kazınmıştır. Bu taşlar daha sonra beyaz piramitler ve orhun abidelerinde kullanılmak üzere çine gönderilmiştir. Taşlar çinlilerin zedemelerine maruz kaldığı için köyün daha önceki tarihlerle ilgili bilgisine ulaşılamamıştır.
Söz konusu taşların batlamayla ilgili bir türküde geçtiği düşünülmektedir. 
Ninna kelimesi hâla ustaca şifrelendiği düşünülen çözülemeyen bir kelimedir.
Seyit köyünün tarihi dünya ile aynıdır. İsa ekmeğe pepe derken köy vadinin en geniş sınırlarına sahiptir. Bir başka deyimle dünya kuruldu kurulalı seyit köyü vardır.
Giresun merkezine 13 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Yazın ılık kışın soğuk Karadeniz iklimine sahiptir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün [[içme suyu şebekesi vardır[[kanalizasyon]] şebekesi yoktur. [[PTT]] şubesi ve PTT acentesi yoktur. [[Sağlık ocağı]] ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol [[asfalt]] olup köyde [[Türkiye'de elektrik dağıtımı|elektrik]] ve sabit [[telefon]] vardır.





Güney, Giresun

Güney, Giresun ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur. Güney Köy 1956 yılına kadar Akyoma Köyüne bağlıydı. 1956 yılında Abdullah Uğurlu köy muhtarı olarak seçildi. 12 yıl muhtarlık yaptı. Bu süre zarfında köye ilk yol kazma ve küreklerle 1959 yılında getirildi. Yine aynı yıl köyün ilköğretim okulu hizmete açıldı. Karaali köyünün öğrecileri ile birlikte 205 öğrenci ve iki büyük derslikle öğretime başladı. Köyün içme suyu şebekesi 1957 yılında yapıldı. Köy camisi yenilendi. 1968 yılına kadar köyde hızlı bir gelişme yaşandı. Halil İbrahim Dursun 6 ay kadar köy muhtarlığı yaptı. Yusuf Keskin 10 yıl Muhtarlık yaptı. Ahmet Yüksel 10 yıl muhtarlık yaptı. Köyün elektiriği ve Akçalı köyüne bağlantı yolu çalışmaları tamamlandı. Köyde Halk eğitim kursları düzenlendi. Şakir Uğurlu 10 yıl köy muhtarlığı yaptı. Köye sabit telefon getirildi. Köyü Akçalı'ya bağlayan tahta köprü, betonarme yapıldı. Cami minaresi yapıldı. Köyün üst bağlantı yolu Elmatepesine, Diyelcük ve Kuzçukuru mahalleleri üzerinden yapıldı. Bu yol tarihi ipek yolunu köye bağlamaktadır. Güney Köy ve Karaali Okul mahallesi arasına bağlantı yolu yapıldı. Yolu olmayan mahallelerin yola kavuşması sağlandı. İçme suyu şebekesi yeniden elden geçirildi. Hüseyin Kalafat 9 yıldır köy muhtarlığı görevini yürütmektedir. Akçalı sapağı camii yanı arasının asfaltı yapılmıştır. Camii yanı okul mahellesi arasının betonu yapılmıştır. Dere içi değirmen yanı yolu yapılmıştır. köyün eski yolu onarılmıştır.Diyelcik Elmatepe yolu çakıllanmaya çalışılmıştır. Kuşçulu mahellesine 30 tonluk su deposu ile köprü yapılmıştır. Okul mahallesine 40 tonluk su deposu yapımıştır. Camburtluk deresine 1 adet menfez yapılmıştır. İmam evi yapılmıştır. köyün elektrik şebekeleri değiştirilmiştir, 2 adet olan elektrik trafosu sayısı bu çalışma ile 5 adete yükseltilerek, elektrik sorunu tamamen giderilmiştir.

Köyün köyde düğün yapılacağı zaman; cuma akşamı bohça götürme töreni yapılır. Köylü evinde götürebileceği ne varsa gücünün yettiğince düğün evine (bir bakraç süt veya yoğurt, taze fasulye, kara lahana, patates, makarna, çay, şeker)bu gibi malzemelerden birini götürür. Gündüzden sarılan dolmalar, tatlılar, yemekler gelen misafirlere ikram edilir. Kız evinde küçük bir eglence düzenlenir. Ertesi gün öğle saatinde kız evine gidilerek, gelin giydirilip hazırlanır, yemekler yenir ve eglence düzenlenir. Kız tarafının takısı bu eğlencede toplanır. Erkek tarafı ogleden sonra geri doner, aksam tekrar gelmek üzere. Büyük eğlence akşam yapılır, büyük takı töreni, gelinin kınasının yakılaması, ayrıca tekrar gelen misafirlerin yedirilmesi yapılan etkinlikler içindedir. Hatta misafirlerden birileri gelenek gereği kız evinin duvarında bulunan bir çiviyi söker, yeni evinin duvarına vurmak üzere. Bir kaşık ve bir bardak çalınıp, gelin evinden yeni evine götürülür. Gelinin yeni evini sahiplenmesi amacı ile yapılan geleneklerden. Saat geç olduğunda düğün dağılır. Ertesi günü gelin alma töreni yapılır. Kalabalık gelen erkek tarafı, (eskiden silahlar atılır, şamatalı bir şekilde yapılırmış)kız evi önüne geldiklerinde, kız gösterilmez. Onune birileri durur ve bahşiş ister. Bahşişi verilir, gelin oynamaz, bahşiş verilir. Kızın çeyizi alınacağı zamanda sandığın üstüne varsa kızın erkek kardeşi, yoksa yakını oturur sandığı vermez. Güzel bir bahşiş karşılığı sandık teslim edilir. Gelin alınıp, erkek evine dönerlerken ağaç kütüklerle veya kalın iplerle yollar kesilir, erkek evine gelindiğinde evin kapısında kayınpeder ve kayınvalide gelir geline ne verecekse sözünü verir. Örneğin bir dana ya da buzağı gibi. Kapıdan girilirken yere süpürge konur gelin üzerinden atlayacakmı, kaldıracakmı diye, tekrar kapı bahşişi verilir geline, tatlı yedirilir tatlı olsun diye. Kucağına küçük bir çocuk oturtulur çocukları olsun diye. tekrar bir eğlence olur erkek evinde calgılar, oyunlar. Düğün böylece biter. Bir hafta sonra kız tarafından arkadaşları, komşuları toplanır, gelinin evine gider eğlence yaparlar. Bu törene kavum derler. Birkaç gün sonra da erkek tarafı kızın baba evine yumurta yemeye giderler. Sofraya ilk termuş kapaklı bakır sahanlara konmuş yumurtalar gelir. Kapak açılır, sofrada oturanlar tarafından bahşişler atılır. Toplanan bahşişler aşçılara verilir. Dini bayramlarda sabah camide namaz kılındıktan sonra taze pişen keşkek ve yoğurt namaza gelenlere ikram edilir. Arta kalanı da camiye gelemeyen yaşlı ve çocuklara gönderilir., görenek ve pancar çorbası, dible, kiraz tuzlusu kavurması, taflan tuzlusu kavurması, fasulye turşusu, Turşu aşı, mıhlama, fasulye tuzlusu kavurması - kızartması, ısırgan, fındık, geyik, kestane, tavuk, acı, kerime, şavdarlı (yabani mantar)mantar kavurmaları, mantar aşları, mendek çorbası, merevcan kavurması, kaldirik turşusu - kavurması, hamsi böreği, fırınlanmış meyveden yapılan reçel (koyu kıvamlı içine erik kurusu - ceviz fındık ilave edilen) komposto, mısır ekmeği, fırın darısı aşı, buğday unu aşı hakkında bilgi yoktur.

Giresun merkezine 25 km uzaklıktadır

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. En büyük geçim kaynağı ise fındıktır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik, sabit telefon ve ADSL hizmeti vardır.




Darıkoy, Giresun

Darıkoy, Giresun ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Giresun merkezine 8 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi fındık ve hayvancılığa dayalıdır. Ayrıca yıllardır arıcılık yapılmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı vardır a