n ofisinde yaşananları konu almaktadır.






Valandova

Valandova veya Valandovo (Makedonca: Валандово trl: Valandovo), Makedonya'nın güneydoğusunda Yunanistan sınırına yakın bir konumda bulunan bir kasaba ve belediye merkezidir. Valandova yakınlarında, güneydoğu yönünde Doyran Gölü yer alır.

Valandova, Makedonya’nın güneydoğu kesiminde, Güneydoğu Bölgesi sınırları içinde yer alır. Bu bölge içinde, Valandova belediyesi sınırları dâhilinde 29 yerleşim yeri vardır. Belediyenin toplam nüfusu 11.890; Valandova’nın merkez nüfusu ise 6.000’dir. Valandova’da 2 ilköğretim okulu, 10 bölgesel okul, 1 ortaöğretim okulu bulunur.

Valandova Akdeniz iklimi alanındadır. Bölgede 5 ila 35 °C arasında seyreden, toprak kültürü açısından elverişli, oldukça sıcak yazlar ve hafif kışlar görülür. Bölgede nar, incir, Japon elması, zeytin, kivi, asma, domates, biber, hıyar, turp, havuç, pancar yetiştirilir.

Çok büyük kısmı bahar ve kış aylarında görülen yağış ortalaması 400/600 m²’dir. 5 ila 35 °C arasında değişen yıllık sıcaklık içinde güneşli gün sayısı 270/300 civarındadır. Valandova’da ortalama sıcaklık 14.5 °C’dir.

Romalılar, Bizanslılar, Bulgarlar ve Yunanlar tarafından istila edilen bölge 14. yüzyıldan 20. yüzyıla değin Osmanlı İmparatorluğu hâkimiyetinde kalmıştır. Hâlen şehrin ikinci popülasyonu Türklerdir.

Şehirde tarım, önemli ticaret ve geçim kaynağıdır. İncir ve nar üretimi ileri seviyededir. Kasabanın bir sanayi bölgesi de vardır.

Şehirde Yunan askerlerin mezarları olması sebebiyle Yunanlar tarafından şehir sürekli ziyaret edilmektedir. Şehirde 1985'ten bu yana Müzik Festivali düzenlenmektedir.

Valandova’da 1 televizyon ve 1 radyo istasyonu vardır.

2002 sayımlarına göre Valandova Belediyesi’nin toplam nüfusu 11.890 kişidir. Şehirdeki nüfusun etnik dağılımı şu şekildedir: Makedonlar 9.830; Türkler 1.333; Sırplar 639 ve diğerleri.





Kent Bilgi Sistemi

Kent Bilgi Sistemi (KBS), kent ve kentliye ait bilgilerin belirli yöntemlerle toplanması uygun yazılım ve donanımlar kullanıp bir veritabanına aktarılması, veriler arasındaki ilişkilerin kurulması, yönetilmesi ve doğru sorgulamalar oluşturup analizlerin yapılarak kentin her türlü ekonomik, sosyal, kültürel, idari ve diğer hizmetlerinin en iyi şekilde gerçekleştirilmesini sağlamak amacı ile gerçekleştirilen bir Coğrafi Bilgi Sistemi uygulamasıdır.

Bu sistemde ürünler harita bazlı olabileceği gibi 3 boyutlu görüntüleme sistemleri de kullanılabilir. Şehir istatistiği açısından çok yararlıdırlar.




Otto Nicolai

Carl Otto Ehrenfried Nicolai (d. 9 Haziran 1810 Königsberg– ö. 11 Mayıs 1849 Berlin). Alman opera bestecisi ve orkestra idarecisi ve şefi. Viyana Filarmoni Orkestrası'nın kurucusu.

Bir müzik öğretmeni ve orkestra yöneticisinin oğludur. Öğrenimine Königsberg Lisesi'nde başlamış, babası tarafından müzik yapması engellenmiş, daha sonra Berlin'e kaçmıştır. Kilise Müziği Enstitüsüne girerek öğrenimini burada tamamlamıştır. 1834 - 1836 yılları arasında Roma'daki Prusya elçiliğinde orgculuk yapmış, 1837'de Viyana Saray Operası'na orkestra yöneticisi olmuştur. İki yılın ardından İtalya'ya dönen Nicolai, bazı operalarda görev yapmış, 1841'de Viyana'ya giderek Filarmoni Konserlerini kurmuştur. 1845'de ünlü eseri Die Lustigen Weiber von Windsor (Windsor’un Şen Kadınları)'ni bestelemeye başlamış, 1849'de sahneye koymuştur. Viyana Filarmoni Orkestrası'nı 1842 yılında kurmuştur.








Askerî Devrim

Askerî Devrim, Avrupa ordularında Erken Modern Dönem'de gözlemlenen köklü değişiklikleri ifade eder. Kavram, Michael Roberts tarafından 1955 yılının ocak ayında Belfast Queen's University'deki bir konferansın açılış konuşmasında ortaya sürdüğü teze dayanmaktadır. Gerçekte Askeri Devrim kavramını ilk ortaya atan Roberts değildi. İngiliz Ortaçağ savaş tarihçisi Charles Orman, 1924 yılındaki bir çalışmasında "16. yüzyıl askeri devrimi"nden sözetmiştir. Ancak, Askeri Devrim'in isim babası Roberts olarak kabul edilir.

Erken Modern Dönemde Avrupa savaşlarında gözlemlenen dönüşümleri Roberts ve izleyen tarihçiler, belirli kategorilede ele almaktadırlar. Bu dönüşümler, istihkam mimarisindeki gelişmeler, orduların bünyesinde gerçekleştirilen değişimler ve uygulanan taktik ve stratejilerdeki gelişmeler olarak ele alınmaktadır. Orduların yapısındaki dönüşümler, bir yönüyle de ateşli silahların kullanımının yaygınlaşmasıyla, diğer bir yönüyle de orduların mevcutlarındaki artışlarla ilintilidir.

Ancak, Roberts ve onu izleyen Batılı siyasi ve askeri tarihçilerin kullanageldiği "Askeri Devrim", Avrupa askeri devrimi olarak anlaşılmalıdır. Gerçekte çok önceki tarihlerde başka toplumlarda benzer gelişmeler yaşanmıştı. Örneğin Çin'de, orduların mevcutlarındaki görülmemiş artış, askeri taktik ve stratejilerdeki çeşitlenme ve giderek ateşli silahların hem kara unsurlarında hem de deniz unsurlarında kullanılması, M.Ö. 6 yüzyılda başlayan gelişmelerdi. Bu bağlamda Batılı tarihçilerin Askeri Devrimi, yaklaşık ikibin yıl öncesinde Uzakdoğu'da yaşanagelmekteydi.

Avrupa'da da topların bir kuşatma silahı olarak kullanımının 15. Yüzyılda yaygınlaşması, istihkam mimarisinde kökten değişimleri tetiklemiştir. O döneme kadarki kare ya da dikdörtgen tarzı istihkâmlar (kaleler), dairesel istihkam mimarisi (hisarlar), yeni kuşatma topları karşısında yetersiz kalmaktadır. Silindirik kulelerle desteklenen dikey, yüksek ve kalın surlar, büyük çaplı toplarla ele geçirilmeye başlandı. Fatih Sultan Mehmet'in 1453 tarihinde gerçekleştirdiği Konstantinopolis kuşatmasında kullandığı devasa kuşatma topları son derece etkiliydi ve Konstantinepolis, İstanbul olmuştu. Her ne kadar piyade taarruzları bu kuşatmada sonucu belirleyen savaş tarzı olmuşsa da, büyük kuşatma toplarının etkinliği de denenmiş ve kanıtlanmış oldu. Fatih'in deneyimi ve Avrupa'da o tarihe kadar kullanılan bu kuşatma teknikleri, geleneksel istihkam mimarisinin yeni kuşatma silahları karşısında erimeye mahkûm olduğunu göstermiştir.

Büyük çaplı ağır toplar bu tahkimatlara karşı etkili oluyordu, ancak nakledilmeleri fazlasıyla zordu. Çoğu kez ancak su yolları üzerinden nakledilmeleri olanaklıydı. Sonuçta görece küçük çaplı, fakat hareketli çok sayıda top kullanma yoluna gidildi. Örneğin Fransa Krallığı 15. Yüzyılda Kıta Avrupası'ndaki İngiliz kalelerine karşı başarılı kuşatmalar yaptılar.

Osmanlı deneyimi, gerek Osmanlı ilerlemesine, gerekse de Avrupalı güçler arasındaki çatışmalarda, geleneksel istihkamın hiçbir güvence sağlayamadığını ortaya çıkardı. Yeni kuşatma silahlarına karşı dayanıklı istihkâm mimarisi arayışı, en başta Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Avusturya Habsburg hanedanı tarafında acilen araştırılmaya başlandı.

Ancak yeni tarz istihkam mimarisi arayışı sadece Osmanlı ilerlemesine karşı bir önlem alma arayışı olarak görülemez. Avrupa içinde de savaşlar olmakta ve artarak süregelmektedir. Örneğin Avrupa'da 16. yüzyılda en uzun barış dönemi on yıl, 17. yüzyılda dört yıl ve 18. yüzyılda ise on altı yıldır. Avrupalı askeri karar üniteleri, gerek Osmanlı ilerlemesi gerekse de kendi aralarındaki çatışmalar dolayısıyla askeri düzenlemelerinde etkili gelişmeler sağlamak zorunda kalmışlardır. Her iki cepheden gelen tehditler, ölümcül olmaktadır.

Gerek kare ya da dikdörtgen, gerekse de dairesel planlı tahkimatlar, piyade taarruzlarına ve ateşli olmayan kuşatma silahlarına direnecek tarzda planlanmıştı. Dolayısıyla elden geldiğince yüksek duvarlarla inşa ediliyordu. Oysa kuştma topları, yüksek duvarlara karşı daha etkili olmaktaydı. Sonuç olarak topların kullanıldığı kuşatmalara karşı, daha alçak ve daha geniş duvarlı istihkamlar denenmeye başlandı ve başarılı oldu. Böylece kale ve hisarların yerini "tabya"lar almaya başladı.
Ancak bir istihkamı, ateşli silahlara karşı savunabilmek, kuşatma toplarının ateşi altında ezilmeyle başarılamazdı, yine aynı silahla karşılık vermek gerekiyordu. Dairesel ya da kare-dikdörtken planlı istihkamlarda da toplar kullanıldı.
Ama dairesel planlı istihkamlarda, etkili bir ateş için yeterli sayıda topu belirli bir doğrultuya yönlendirmek olanaklı olmuyordu. Kare ya da dikdörtken planlı istihkamlarda ise savunmadaki topların ateş açamadıkları ya da etkili ateş açamadıkları bir alan kalıyordu. Tabyalarda da aynı sorun yaşanıyordu. Birçok deneme ve yanılma ardından köşeli, yıldız tarzı tabya inşaası esas alınmıştır. Bu tür tabyalarda savunma topları, kuşatma toplarının yerleştirilebileceği olası her bölgeye etkili ateş açabiliyordu. Öte yandan köşeli, yıldız tarzı istihkalar, düşman toplarının dik açıyla değil daha dar açıyla gelmesini sağlıyordu. Böylece düşman topçu ateşi, istihkam duvarları üzerinde daha az etkili oluyordu.

Yıldız tarzı tabyaların görece alçak olması, piyade taarruzları karşısında yeterince etkili bir savunmaya olanak vermeyeceği düşünüldü ve bu tarz tabyaların duvarları önüne, genellikle su dolu kanallar inşa edildi.

Bu tarz tabyalar, ateşli silahlara karşı etkili bir savunma olanağı sağlamıştır ve Avrupa'da 16. yüzyılın ortalarından itibaren çok sayıda kale ve hisar, savunucuları tarafından yıkılmış ya da boşaltılarak kullanım dışı bırakılmıştır. Bunların yerini yıldız tarzı tabyalar almıştır.

Orta Çağ boyunca dünya ticareti esas olarak Uzak Doğu ile Avrupa arasındaki ticaretti. Bu ticaret, Uzak Doğu'dan başlayan kara ticaret yolundan Doğu Akdeniz limanlarına geliyordu. Bu limanlardan da, Güney Avrupa limanlarına deniz yolu ile ulaşıyordu. Haçlı Seferleri ile Doğu Akdeniz limanlarının kontrol altına alınmasıyla Avrupalı tüccarlar açısından ticari bilançolar hızla artmıştır. Avrupalı feodal beylerin bu ticaret üzerinden elde ettikleri gelirler de artmıştır. Öte yandan ittifaklar, bağlaşıklıklar ve izlenen politikalar sonucu Avrupa'da kralların da ekonomik gücü artmıştır. Bu ekonomik güç artışı, daha büyük askeri birlikler oluşturmaya olanak sağlamıştır. Sonuç olarak Avrupa Askeri Devrimi başlangıcı olarak kabul edilen tarihlerden itibaren, Avrupalı orduların mevcutlarında, daha önceki çağlarda görülmedik ölçüde büyüme gözlenmektedir.

Avrupa Askeri Devrimi, mevcut ordularda ateşli silah