yenilgiye uğratmıştır. Selçuklular tarafından daha önce birkaç kez ele geçirilen ancak daha sonra geri verilen Kars, Erzurum ve Oltu Bölgelerini 1080’de fethetmiş ve Büyük Selçuklu devletine katmıştır. Büyük ordunun karşısında tutunamayan Georgia Acaraya (Kafkasya) kadar geri çekilmiş orada da tutunamayarak Abhazya kaçmış ve kendini kurtarmıştır. Emir Ahmed Kutayiside’yi fethederek, himayesindeki beylikleri de kendi kontrolüne alıp Gence ve Karabağ’a dönerken Elve ulusları ile karşılaşmıştır.

Osmanlılar zamanında, Yeniçeri Ocağı paralı askerlerden oluşan bir askeri birlik olduğu için emekli olduklarında, isteyenlere arazi verilmiş, Yeniçeri oldukları içinde Yeniçerioğlu ismini alırlarmış. Saraçoğlu ismini alanlar ise askeriyede saraç işleri ile uğraştıkları için Saraçoğlu ismini alırlarmış.
Saraçoğlu ve Yeniçerioğlu Dedeağa mahallesine yerleştirildiklerinde o mahallede, Dedeağa Süleyman adında biri otururmuş.
Saraçoğlu ve Yeniçerioğlu, ikisi de evli ve çocuk sahibiymişler. Bir talihsizlik sonucu bir hastalık yüzünden ikisi de, çocuklarıda ölmüşler. Her ikisininde eşleri dul kalmış. Bu kadınları Dedeağa Süleyman kendi eşini ikna ederek himayesi altına almıştır. Çünkü mahallede başkalarının arazi sahibi olmasını istemiyordur. Yani şu anda Dedeağa mahallesinde yaşayanlar, Dedeağa Süleyman’ın ve 3 kadından olan soylarıdır.

Bu kadınlardan olan çocukları şöyledir;
A- İlk Karısından Olan Çocukları:
Arif Oğulları; Behlül, Aslan, Rüstem ve Kayabek
B- Saraçoğlunun Eşinden Olanlar;
1- Hasan, Çocukları; Hüsen, Asker, Haşim, Rahime ve Seyhat
2- Tufan, Çocukları; Sefer, İsmel, Güllü, Seyhat
C- Yeniçeri Oğlunun Eşinden olanlar;
1- Cumi, Çocukları; İrfani, Ali, Mustafa, Süleyman
2- Şerif, Çocukları; Süleyman, Keskin, Behri, Elmas, Sırma ve Güllü
Yukarıda isimleri geçen aileler bu mahalleyi temsilen bir arada yaşamaktadırlar.

Tarihi kaynakların verdiği bilgiye göre, bugüne kadar bölgemizde; Sakalar, İskitler, Huriler, Kartlar, Sabırlar, Oğuzlar, Hazarlar, Kumanlar, Kıpçaklar, Avarlar, Gürcüler, İranlılar, Bizanslılar, Selçuklular, Osmanlılar, Ruslar, Savanlar bu bölgede yer değiştirmişlerdir. 
Şavşat ilçesi adını Savanlardan almıştır. Savanlar Gürcü kökenli bir milletir. Kireçli köyünün tarihini Artvin’in, özellikle de Şavşat’ın tarihinden ayrı düşünmek bilimsel olmaz. Artvin, Ardanuç, Şavşat ve Yusufeli’ndeki tarihi kalıntılar, değişik zamanda yapılan kazı ve araştırmalarda ortaya çıkan eserler, yöremizin M.S. 5000’li yıllardan itibaren yerleşim bölgesi olduğunu göstermektedir. Bölgemiz göç yolları üzerinde bulunduğu için yüzyıllarca birçok kavim gelip geçmiş, konup göçmüştür. Bu nedenle bölgemizde çok farklı kavimlere ve kültürlere ait tarihi kalıntılar bulunmaktadır. Köyümüzdeki kule ve Dedeağa mahallesindeki kapalı yeraltı tünelleri de bunu göstermektedir.

Kireçli (Kötetris) bölgenin güneyinde yörenin en büyük köylerindendir. Hudutları 1877-1878 Osmanlı-Rus savaşından önce köyü temsilen Murat oğlu Arslan Tekin, Arifoğlu Behlül Dedeağa, Molla Muhammet Timur heyet olarak görevlendirilmiştir. Bu bölge o tarihte Batuma bağlı olduğu için, Batuma giderek hudut tespiti yaptırmışlardır.
Bu tespitlere göre köyün hudutları;
Doğusu; Topyolu, başgöl lostronunovasının üzerindeki sırt, Kadı taşı (Diktaş), Kuzu göllerinde toplu taşlara kadar.
Kuzeyi; Kuru dere, Öküz yatağı, Kılıçlı kaya, Sabadur yatağı, Bunbuloğlu sırtını takiben Nahsit sırtı (Hacı Taşı) kuzeyi takiben ziyaret kayası, sırtları takiben horoç sırtı.
Batısı: Kara kaya (Ballı kaya) takiben ucamurtadaki kaya, Kumlu dere
Güneyi: Boz Topraklık takiben Han suyu, Hisli Mağara, Paçanın Başı, Lostronun Sırtı.

Bu vadiler üzerinde köyün konargöçer 3 yaylası vardır.

1- Lelishan
2- Aşağki Yayla
3- Düz Yayla

Bu vadilerin etekleri ormanlarla kaplıdır. Bu ormanlar;

1- Han Ormanları
2- Kaldırma Ormanları
3- Varsla Ormanları
4- Lelishan Ormanları
5- Pikalt Ormanları
Olarak kısım kısım bölümlere ayrılmıştır. Aradaki boşlukların çoğu köy çayırları, vadileri, yükseldikçe otlaklar, meralar, Turnagöl yani Düz yaylaya doğru uzanır. Turnagöl yaylası ile Ardahan arasındaki sınırı Topyolu belirler. Aynı zamanda Topyolu Şavşat ve Ardahan Arasındaki sınırı da belirler.
Topyolu adını; Yavuz Sultan Selim’in Çaldıran savaşı seferi sırasında askerlerin topunu, mühimmatını, deniz yolu ile Batuma gelen savaş malzemelerini kağnı arabaları ve hayvan gücü ile Arsiyan yaylasını takiben sahara yaylasından geçerek, Turnagöl yaylası, Kürdevan yaylasını takiben Erzurum’a ulaştırmıştır. Bu yolla hayvan gücüyle top ve tüfeklerde taşınmıştır. Bunun için bu yolun ismi Topyolu adını almıştır.
Ayrıca Turnagöl yaylasının kuzey hududunda sınır teşkil eden Kadı Taşı (Diktaş) 1877-1878 Osmanlı Rus savaşlarından önce bu hudutları tespit etmeye gelen o zamanın kadısı 3.5 metre olan bu taşı hudut olarak göstermiş, adını da Kadı Taşı olarak kayıtlara geçirtmiştir. Turnagöl yaylasına uzun yıllar boyunca her yıl Turnalar Temmuz ayında gelir konaklar, civciv çıkarır Ağustos ayı sonlarında da göçerlerdi. Ne yazık ki bilinmeyen bir sebepten dolayı çok zamandan beri gelmez oldular. Turnagöl yaylasına adın veren de bu turnalardır.

Kireçli köyünde bol miktarda sığır, koyun, keçi, manda sürüleri yetiştirilirdi. Halk geçimini hayvancılık ve tarım yaparak sağlardı. Bu yörenin kışları çok soğuk, yazları ise ılık ve yağışlı geçerdi. Dolayısıyla halk hayvan sürülerini yukarıda belirtilen 3 yaylaya kademeli olarak konup göçmek suretiyle otlatır, et ve sütlerini değerlendirirlerdi. Kireçli köyünde yaylaya 120 hane çıkardı. En az 1500 inek, 800 Koşu hayvanı (Öküz), 80 kadar manda, 3000 kadar koyun sürüleri vardı. Her hanenin mutlaka ulaşımı ve haberleşmede kullanacakları 1 veya 2 atı olurdu. Bu sürülere tay ve danaları da eklersek sayı oldukça artmakta ve buda o dönemde hayvancılığın önemini gözler önüne sermektedir. Her yıl yaylalara çıkıldığında Temmuz ayının 15’inde Pancarcı adında festival yapılırdı. Köyün kızları, gelinleri, gençleri, yaşlıları yaylalarda buluşup 10 gün yer, içer eğlenirdi. Bu festival hala kutlanmakta ancak o zamanki kadar hayvancılık yapılmamaktadır.

Turnagöl yaylasının deniz seviyesinden yüksekliği 1657 metre olduğundan yaylaların yakınında bulunan yükseltiden köyleri görmek mümkündür. Yaylada yaşayan şaşort adı verilen hanımlar işlerini bitirdikten sonra komşuları ile birlikte bu tepeden köylerini izlemeye gelirler. Az çok köyde neler olduğunu anlamaya çalışırlardır. Bu seyir faaliyetlerinin yapıldığı kayalardan oluşan bu yükseltinin adına ise Bakacaktaş denmektedir. Havası temiz, suları berrak, yemyeşil bu yaylaların tadına doyulmaz.
Kireçli Köyü Şavşat’ın en eski ve en büyük köylerinden biri ve en çok su kaynağına sahip olan köydür. Turnagöl yaylasından başlayarak vadiler boyunca uzayıp giden 3 tane deresi vardır. Bunlar;
1- Han Deresi
2- Heva Deresi
3- Pikalt Deresi

Çağlayan bu sular köyümüzün Koşlet mahallesinin yanıbaşından geçen kürdevan suyuna katılarak Ortuval isimini alırlar. Ortuval suyu Çoruh nehrinin bir koludur. Bu dereleri beslyen kaynak sularından köyün içme suyu ihtiyacı, akan derelerden ise sulama suyu ihtiyacı karşılanır.
Kireçli köyünün 6 tane mahallesi, 4 tane camisi vardır. Köyümüz engebeli bir arazi üzerinde kuruludur. Mahalleler birbirine çok uzak olduğu için 4 tane cami ihtiyacı doğmuştur. Bazı mahallelerin arası yürüyerek 30 dakikalık mesafedir. Her mahallenin kendisine ait baltalık ormanı bulunmaktadır. Tüm binalar, samanlıklar, ahırlar taş temel üzerine ahşaptan inşa edilmiştir. Tüm kış hazırlıkları, hayvan yiyecekleri, otlar, samanlar, mısır koçanları, yemler samanlığa stok edilir. En büyük gelir kaynakları, Mısır; Buğday, arpa, fasulye, patates, soğan, meyveler ise elma, armut, ceviz, erik, erik benzeri tamaz, can eriği, hayvan ve hayvansal gıdalardır. O dönemlerde bütün ağırlık hayvansal gıdalara bağlıydı. Bunların yanında 10 adet su ile çalışan Buğday, arpa, mısır unu yapımında kullanılan mahalle ve şahıs değirmenleri vardır. Bunlar;

A- Mahallelere ait Değirmenler

1- Keçanilerin Değirmen
2- Sageoğulların Değirmen
3- Mazmanların Değirmen

B- Şahıslara ait Değirmenler

1- Hebo Dursuna ait Değirmen
2- Sıddık (Maral) Toruna ait Değirmen
3- Teyfık Yazıcıya ait Değirmen
4- Rufet Yılmaza ait Değirmen
5- Dursun Yıldıza ait Değirmen
6- Zekeriya İlhana ait Değirmen
7- Cimşit Toruna ait Değirmen

Bu Değirmenlerden Dursun Yıldız ve Cimşit Toruna ait olan değirmenler günümüzde hala kullanılmaktadır.
Orta yaylanın kuzey istikametine düşen vadinin orta kısmından başlayarak yükselen iki adet 100 m yüksekliğinde kaya vardır. Bu kayaların araları boşluk ve çimenliktir. Bunlara halk arasında Tavkolanın kayaları denmektedir. Bu kayaların kuzey kısmına düşen boşluğun adı; Bol kaynak suları çıktığı için gözeler ismini taşır. Gözelereden başlayarak yine kuzey istikametine doğru uzanan 500 m uzunluğunda en az 100 m yüksekliğinde bitişik kaya uzanmaktadır. Bu kayanın ön kısmı ve üst kısmı hayvan otlağı olarak kullanılmaktadır. Bu kayanın güneyi gözeler, kuzeye kalan kısmı ise sabadur adını alır. Bu kayaların orta kısmında 500 tane koyun alabilecek bir mağara mevcuttur. Bu kayanın kuzeye bakan giriş kısmında kartal yuvaları vardır. O dönemlerde kartallar ilkbaharda gelir, sonbaharda giderlerdi. Bundan dolayı halk kartalların geldiği bu kayalara Kartal Kayası adını vermiştir. Şimdilerde ise bilinmeyen nedenlerden dolayı kartallar uzun zamandır bu bölgeye uğramaz oldu. Tahminlere göre Orta Doğuda çıkan savaşlardan, İran, Irak savaşları. Teknolojiden dolayı yayılan Radyasyonun bölgeyi etkilemesi, İnsan sayısının artması, Kartalların soyunun tükenmesine yol açmışıtr.
Yine orta yaylanın güneyine düşen düz yaylaya giden yol üzerinde Kapanlar denilen yer üzerinde, büyük bir kayanın dibinden çıkan, iki oluktan akan kaynak suyu vardır. Bu suya ve bölgesine çift pınarlar adı verilmiştir.
Kireçli Köyü hem büyük hem de merkez köy olduğu için bir sağlık ocağı vardır. Doktoru, Hemşiresi, Hizmetlisi sürekli bulunur. Çevre köylerden ilk yardım için hastalar gelir. Köyde bir ilkokul, bir ortaokul ve birde mandıra bulu