m etti. 1915'te Amerika'da başarılı bir turnenin ardından, Fransa'ya geri döndü ve kendi prodüksiyonlarında ölene kadar oynadı.

Başarıları Daniel (1920), La Gloire (1921) ve Regine Armand'yi (1922) de içerdi. Fiziksel durumu yüzünden sahne üzerine hareket edemiyordu ancak yaşlılığına rağmen değişmeyen sesi ile izleyicileri etkileyebiliyordu. 26 Mart 1923'de hayal ettiği gibi sahnede öldü ve Fransa'daki Pere Lachaise Mezarlığı'na gömüldü.








Gölköy, İskilip

Gölköy, Çorum ilinin İskilip ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adı rivayete göre etrafında yer alan küçük göllerden gelmektedir. Bu göllerin sayısı birkaç tanedir. Bazılarının ismi Büyük Göl, Dipsiz Göl... Geçmişi hakkında bilgi azdır. Köydeki bir ailenin soyadına da dayanılarak köyün Abhaz diye bilinen Kafkasya topluluğundan göç ettiği tahmin edilmektedir. Bu köyün sakinlerinin yüz hatları da Kafkas kökenlilere benzer biçimdedir. Köy ilk olarak şimdiki İskilip-Tosya karayolu üzerinde Ahmetçe köyünün yol ayrımına yakın bir yere yerleşmiş, daha sonraları yaylacılık geleneğinin de etkisiyle şimdiki yerine göç etmiştir. Köyün adına Osmanlı'nın 1576'da yaptığı nüfus sayımında rastlanmayışı da bu göç olayının daha sonraları olduğunu göstermektedir. Tahminlere göre de bu göç olayının geçmişi 200 yıl öncesine dayanmaktadır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri İskilip kültürü ile aynıdır.

Çorum iline 73 km, İskilip ilçesine 16 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır,kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Güneyaluç, İskilip

Güneyaluç, Çorum ilinin İskilip ilçesine bağlı bir köydür.

Çorum iline 103 km, İskilip ilçesine 35 km Kastamonu ilene 180 km Kastamonu Tosya ilçesine 45 km uzaklıktadır. Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Köyün ekonomisi tarım, ormancılık ve hayvancılığa dayalıdır. Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır kanalizasyon şebekesi ise yeni yapılmıştır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Hacıhalil, İskilip

Hacıhalil, Çorum ilinin İskilip ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri İskilip kültürü ile aynıdır.

Çorum iline 86 km, İskilip ilçesine 34 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Ganimedes (mitoloji)

Ganimedes ya da Ganymedes (Latince: "Catamitus") Olağanüstü güzelliği nedeniyle Zeus tarafından bir kartalla bugün Kaz Dağı olarak bilinen İda dağından Olimpos'a burada şarap sunucusu olarak hizmet etmek üzere kaçırılan, Homeros'un aktardığına göre ölümlülerin en güzeli olarak nam salmış mitolojik bir karakter. 

Bir diğer efsaneye göre Minos yahut bizzat kartala dönüşen Zeus tarafından kaçırılan Ganimedes'e sonraları Zeus tarafından ebedi bir gençlik bahşedilmiştir. Bunun dışında Zeus, Ganimedes'in babasının (Ganimedes Yunan mitolojisinde, Troya kralı Tros'un oğludur.) acısını gidermek için ona ölümsüz atlar da armağan etmiştir. Ganimedes tanrılara içki sunma görevini kendinden önceki Hebe'den devralmıştır.

Milattan önce 5. yüzyıldan itibaren tasvir edilmeye başlanan Ganimedes'in öyküsü sonraki dönemlerde de sanat eserlerinde konu edinmiştir. Romalı yazar Titus Petronius da ona yazdığı Satyricon'unda karakter yer vermiştir.

Modern dönemde sanatçılar arasında popülerlik kazanan homoerotizm dalgası, kendisini eserlerde Ganimedes konusunun işlenmesi şeklinde göstermeye başladı. Bu eserler arasında Michelangelo'nun bir çizimi, Rubens ve Rembrandt'ın birer resmi, Thorvaldsen'in bir heykel çalışması, Ferdinand Schlöth'in bir rölyefinin yanı sıra, Goethe ve Hölderlin'in şiirleri bulunmaktadır. Goethe'nin şiiri sonraları Franz Schubert tarafından bestelenmiştir..




Anadolu Yaylası

Anadolu Yaylası ya da Anadolu Platosu, az ovalı, çok dağlı ve geniş alanları bunların arasındaki yüksek düzlükler olan yerdir. Türkiye, ortalama yüksekliği 1000 m ile yüksek bir yayladır. Orta ve güneydoğusu steplerle, Doğu Anadolu engebeli araziyle, kuzeyi güneyi ve batısı orman arazisiyle kaplıdır. Kuzey ve güneyde sıradağlar doğuda birleşirken, batı ve Trakya bölgesi çukurdur.

Yayla, aynı zamanda tektonik bir levhadır.




Çağlayan, Giresun

Çağlayan, Giresun ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Giresun Merkez ilçeye bağlı köy. Çağlayan Köyü, eski Yağmurca Köyü'nün Ezedin Mahallesidir. 1989 yılında yapılan bir oylamayla Yağmurca Köyü’nden ayrılarak Çağlayan Köyü adını almıştır. 2010 yılında yapılan referandum ile duroğlu beldesi'nin beşinci mahallesi haline gelmiştir.

1989 a kadar Yağmurca Köyü'nün Ezedin mahallesi olarak bilinmektedir. 1994 teki yerel seçimlerde Çağlayan Köyü Muhtarlığı olarak ayrılmıştır. Köyün adının nereden geldiği konusunda kesin bir bilgi yoktur. Köye isim verme konusu gündeme geldiğinde Ezedin adı alınmak istenmiş ancak, Ezedin isminin Rumca olduğu gerekçesiyle bu isim alınamamıştır. Sonunda köyün güney tarafında bulunan ve Yağmurca Köyü - Damdüzü Mahallesinden doğup, Aksu Deresine dökülen Akçağlayan obuzundan esinlenilerek, köye Çağlayan adı verilmiştir. Köyde yer yer cenevizlilere ait olduğu sanılan kaya mezarlarına ve kiliselere rastlanmaktadır. yine bunların yanında kilden yapılmış çanak-çömlek gibi eşyalara da bol miktarda rastlanmakradır. eski kalıntılara bakıldığında ortaçağ dönemlerinde köyde yoğun şekilde üzüm tarımı yapıldığı anlaşılmaktadır. Köyün, 16. yüzyıldan itibaren birkaç yüzyıl boş ve atıl kalmış olduğu sanılmaktadır. 18. yüzyılın ikinci yarılarından (1750'ler) itibaren Türk yerleşimine açılmıştır.

Köyün gelenek ve görenekleri Giresun ile aynıdır. Köy nüfusunun büyük bir bölümü İstanbul'da yaşamaktadır. Dini bayramlarda ve yazları nüfus oldukça yoğunlaşmaktadır. mayıs-ağustos aylarında yoğun yaylacılık faaliyetlerine rastlanır. köyün yaylası ise yağmurca köyü ile ortak kullanılan ve kümbet köyü'ne 2 km mesafedeki yağmurca obası yaylasıdır. En çok sevilen yemekleri lahana çorbası, turşu ve dibledir. Sırgan yemeği, galdirik, malez, hoşmak, hashoşuran kavurması, mendek çorbası, taflan ve kiraz kavurması diğer geleneksel yemekleridir.
Köy de okuma oranı (y.o.-üniversite) oldukça yüksektir.

Aksu çayı'nın hemen kenarında bulunur. Giresun merkezine 19 km uzaklıktadır. Yolun tamamı asfalt, son bölümü stabilize ve betondur. Kuzeyinden ve batısından Yağmurca, güneyinden Tepeköknarlı (Dereli), doğusundan Iklıkçı (güzelköy) (Dereli), köyleri ile çevrelenmiştir. Rakım 150 ila 650 metre civarındadır. köy arazisi makinalı tarıma elverişli değildir. ortalama eğim 30-40 derece civarındadır.

Yaklaşık %40 ı ormanlarla kaplı olan köydeki ağaç türleri (çokluğuna göre):
kestane, meşe, gürgen, kızılağaç, doğu ladini, yalancıakasya, çınar sayılabilir.
orman oluşturmayan seyrek ağaçlardan bazıları ise: akçaağaç, karaağaç, ıhlamur, dişbudak.

bolca bulunan orman altı bitkileri ise: püren (yılgın), ayı üzümü (ligarba), yabani kızılcık, mor orman gülü, sarı orman gülü, şimşir olarak sayılabilir.

Köyün iklimi, doğu karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Yıllık yağışın 1200+ mm dolayı olduğu tahmin edilmektedir.

2014 yerel seçiminde seçmen sayısı 221 dir.

çağlayan köyünde bulunan sülaleler ve soyadları şu şekildedir.

mollaoğulları: gülbeyaz...
çalcalıoğulları: çalcalı, çalcalıoğlu...
hazdedarlılar: kızıltaş...
davutoğulları: yılmaz...
alabaşoğulları: karataş, karakaş...
sofular ve çoşarlılar: coşar...
çakırlılar: çakır...
diğerleri ise: , omaroğulları(aydın), akın(hekimler), sarıtaş(sarımusaoğulları), özdemir(çortoğlugil), demiral(mustafaağagil), sancak(ustalar), kırdemir(göbüdoğulları).

Köyün ekonomisi önceleri tarım ve hayvancılığa dayanmasına rağmen, son yıllarda nüfusun yaşlanması ile hayvancılıkla uğraşan sayısı iyice azalmıştır. Fındık üretimi köyün başlıca geçim kaynağı sayılabilir. Köyde birkaç aile amatör ya da profesyonel olarak arıcılıkla uğraşmakta ve yöreye özgü kestane balı üretimi yapmaktadırlar.
ayrıca az miktarda kivi üretimi de yapılmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün kendi imkânlarıyla gerçekleştirdiği içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol beton ve asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon ve adsl hizmeti vardır.
son yıllarda yol yapımlarına önem verilmekte ve köyün diğer köylerle bağlantı yolları tamamlanmaya çalışılmaktadır.





Hallı, İskilip

Hallı, Çorum ilinin İskilip ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri genel İskilip kültürü ile aynıdır. Köyün gelenek ve görenekleri olarak,halen Türk örf ve adetlerine uygun olarak yaşanmaktadır. Köyde birçok yerde unutulan geleneklerimizden düğünlerde güreş müsabakaları,koşu ve atış müsabakaları,horoz güreşleri,sinsin oyunu buna benzer birçok geleneğimiz devam ettirilmektedir.
Başlıca Yemekleri;
Çorbalar;
omaç aşı,bulamaç çorbası,erişte çorbası,bulgur çorbası,yarma çorbası,tarhana çorbası
Yemekler;
Keşkek,mantı,bulgur pilavı,saç üstü,gözleme,

Çorum iline 78 km, İskilip ilçesine 26 km uzaklıktadır.

Köyün