rhangi bir bilgi bulunmamaktadır.

Tunceli merkezine 20 km uzaklıktadır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Cılğa, Tunceli

Cılğa, Tunceli ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Tunceli merkezine 27 km uzaklıktadır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Devletten hala bir okul yapmalarını istiyoruz. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Çalkıran, Tunceli

Çalkıran, Tunceli ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün Zazacada adı "Çola Heru" olarak geçmektedir. Köy halkının kökeni Nazımiye'den gelmektedir. 1938 Dersim Olayları sonrasında Nazımiye'deki Kureyşan Ocağı'na bağlı insanların bazıları buraya yerleştirilmiştir. Köy 1991 yılında boşalmıştır. Köyde şu anda kimse yaşamamaktadır.

Tunceli merkezine 16 km uzaklıktadır.

Köyde ilköğretim okulu, içme suyu şebekesi , kanalizasyon şebekesi, PTT şubesi, PTT acentesi, sağlık ocağı, sağlık evi, asfalt yol, elektrik ve sabit telefon bulunmamaktadır.





Çemçeli, Tunceli

Çemçeli, Tunceli ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur

Tunceli merkezine 26 km uzaklıktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olmayıp köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Çukurköy, Tunceli

Çukurköy, Tunceli ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihi kaynaklar köy halkının Zaza olduğunu yazmaktadırlar. Köyün isimi ayni zamanda Zazaca Karsini veya Karsniye olarak bilinir.

Köyde, Alevi kültür ve gelenekleri yaşanmaktadır.

Tunceli merkezine 33 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Çıralı, Tunceli

Çıralı (Kürtce: Giniye), Tunceli ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Tunceli merkezine 24 km uzaklıktadır.

Köyde ilköğretim okulu vardi. Köyün içme suyu şebekesi vardi. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol toprak olup köyde elektrik yoktur.





Dedeağaç, Tunceli

Dedeağaç, eski adı Pilvank, Tunceli ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köy, 1995 yılında boşaltılmış köylülerin bir kısmı göç etmiştir.. Köye geri dönüşler 2004 yılında tekrar başlamıştır.

Tunceli merkezine 13,5 km uzaklıktadır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Demirkapı, Tunceli

Demirkapı, Tunceli ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Tunceli merkezine 28 km uzaklıktadır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Dikenli, Tunceli

Dikenli, Tunceli ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Eski ismi 1928 yılına kadar Xaçeli (Haçeli) olan köyün ismi, 1928 tarihi itibarıyla Dikenli olarak değiştirilmiştir. 

Xaçeli Ermenice dilinde, sevimli, şirin yer anlamına gelir. 1874 tarihli Dersim haritasında Xaçeli Köyü'nün Mezraları şöyle sıralanmıştır:

Zenikan

Memedo (Mehmet Mezrası)

Taner, Mık Kömü, Mıxeşik ve Dalik. 

Komşu Köyler: Qendo (Yeni Sögüt), Tilek (yoğunçam), Müşkürek, Rengül, Dere Sıle Merx (Eğriyamaç), Sin, Seypertek, Sowge, Mamles, Xerbo (Garip Uşağı), Nenko (Aşlıca)... 

Merkezi yerleşim olan Xaçeli köyü, Zenikan - Sıncık Dağı'dan gelen dere ile Mık, kosmo deresi arasında yer alırdı. (Meneş Bilmez'in evinin bulunduğu yer olsa gerek) İki derenin birleştiği yerde köyün çarşısı bulunurdu. 

1871 Erzurum Rus konsolosluğu raporunda, köyün bir adet değirmeni, palan dikicisi, peynirhanesi, marangozhane, dibekhane (bulgur döveği) ve dikimcisi olduğu yazar. 

İki dere boyunca uzanan ekili arazi, söğüt ağaçları, armutluk ve bin civarında ceviz ağaçlarıyla süslüdür.

Sonradan Ali Ekber Karaca'nın evinin kurulduğu yerde, bir adet kilisenin mevcut olduğu ve köyün diğer ekili arazisi Kort tepesine doğru yayılan yerdeydi. 1874 yılında Kürt Beyi Bedirxan Mithat Bey'e bağlı Hamidiye Alayı (Gur taburu) Xaçeli köyüne girer ve köyü yakmakla birlikte, Keşiş Keyrok'u kilisenin kapısına asar. 

Bu tarih sonrası Ermenilerin Xaçeli köyünü bırakarak göç ettiği sanılır. 

Köye ilk Ferhatan Aşireti reisi Kahraman Ferhat Bey yerleşir, köyde kalan yoksul Ermeni Fezlıkanlılar bu dönemde Devriş Cemal Ocağı Dedesi, Pir Kasım tarafından sünnet ettirilir. 

Zenikan Mezrasında, Kahraman Ağanın oğlu Zeyn, Döwa Memed Mezrasında, Kahraman Ağanın oğlu Mehmed ve geri kalanda ise Kahraman Ağanın oğlu Gul yerleşir. 

Kahraman Ağa'nın çocuklarının yerleştiği köyün mezraları; Zeyn'den Zenikan, Memed'ten Memetler Mezrası olarak isimlendirilmiştir. (1938'den sonra Garip Güngör'ün babası Memed e Munzur, Memedler mezrasını Abasanlardan satın aldığı için onun adıyla da anılır.) 

Kahraman Ferhat Bey, Seyit Rıza'nın babası İbrahim ile kardeşi Sed Ağa arasındaki geçimsizliği gidermek için, köyün bir kısmını Sed Ağa'ya verir ve kendisi Hozat'a Kaymakam olur ve Hozat'a göç eder.  

Xaçeli İç Dersim'in en stratejik noktasındadır. Geniş ormanlık alanları ile birlikte, batısında 2200 metre yüksekliğinde Sıncık Dağı, Kuzey'inde 2500 Metre yüksekliğinde Gola Ostora (Orta Dağ) yer alır. Kemah üzerinden gelen Kağnı yolu bu köyü takiben Hozat'a giderdi, bu sebeple uzun yıllar köyü elinde bulunduranlar yol vergisi de almışlardır. Orta Dağ, (Gola Ostoro) dağı Ermeniler zamanında en büyük arpa ekim alanlarından biriydi. 

1994 yılında köyler boşaltılmadan önce, köyde Kahraman Ağa'nın soyundan gelen Ferhatan Aşireti (Memişler / Karataş'lar), Abasan Aşireti ve Fezlıkan Aşireti yaşamaktaydı. 

 Ferhatan Aşireti reisi Kahraman Ferhat Bey ile Ermenilerin lideri Hov arasında geçen olay köyün tarihi olarak geçmişten günümüze kadar anlatıla gelmiştir.

Yeni kapı köyünde demir kapı vardır. Bu köylerde ermeniler yaşardı.Ermeniler orada milleti hapise atarlarmış. Ermenilerin başı Hov (Hoxv) o zaman orada otururmuş. 

Haçeli ermenilerin o dönemde. Dersimin mührü de Hov'unmuş o tarihte. 

Hov Hoşirik'te yayladadır,

Mazmano'dan gidince (Malzmano'nun arka yüzü) Hesen'e Xıl yaylası vardır.

Karaman ağa çadırını buraya kurar. Karaman ağanın çobanı davarları hoşirikte suya götürür ama ermeni Hov, davarların suya gitmesine izin vermez.

Hov Hatunundan (Karaman Ağanın Eşi) bana haber al der çobana.

Hov üç gün hayvanları suya bırakmaz.

Hov, çobana Hatunundan haber al ondan sora hayvanları suya getir der her defasında.

Ama çoban gelip söylemez. Karaman ağanın hayvanları çoktur.

Hatun, çobana sen neden davarı suya getirmedin? Çoban cevap vermez.

Çoban Hatun'a (Xatun) ısrar üzerine daha sonra durumu anlatır.

Bunun üzerine Karaman Ağa, Hov a mektup yazar. 

Hov'a der, sabah kalktın kalktın kalkmadın akşam kalk yoksa seni yok ederim diye yazar.

Hov, gece göçünü ve hayvanlarını alıp göç edip Peyik'e (Peygı) gider.

Hov kendi insanlarının içine taşınmış olur. Peyik ermenilerindir o dönem.

O dönem peyik te tekbir ermeni ocağı (evi) olduğu söylenir.

Bir sonraki yıl Karaman Ağa eşini adamlarıyla Hov gitmesini ve müsaade istemesini ister. Xatun yanındaki kadınlar ve adamlarıyla Hov'a ricada bulunmaya gider. O dönem dersim'de kadın bir kadın kavgayı ayırmak için ortaya başındaki örtüyü atarsa kavga anında durur, yine bir kadın bir kapıya gidip bir istekte bulunursa istek yerine getirilmek zorundadır.

Xatun, Kahrman Ağa'nın ricasını Hov'a iletir: 

Mayıs'a kadar beni idare et. Bu yıl çetin geçti kıtlık geldi otum bitti, bize bir yer ver, biz idare edelim.

Ne zaman yaz geldi ben çıkarım tekrar demesini ister. 

Hov, Karaman ağaya söyleyin gitsin Hopa Haj'da kendisine çadır kursun ama yaz gelir gelmez

kaldırsın çadırını, çıksın oradan.

Karaman Ağa tamam der o zaman çıkarım. Karaman ağa hayvanlarını alır Hopa haj a gider.

Gece gündüz demez ev yapar. Hov bakar ki Karaman ağa etrafını genişletmiş. Yerleşiyor.

Karaman ağaya elçi gönderir hani sen çıkacağını gideceğini söylemiştin ama sen etrafını genişletiyor yerleşiyorsun. Karaman ağa çıkacam ama hayvanlar dışarıda.

Üstelik yağmur var hava iyi değil der. Hov kalkar Peyik in tepesine kela (Kale) larına gelir.

Karaman ağanın oğlu ismail ağayı burada hapis eder. Bunun üzerine Karaman ağa Peyik'in hepsini alır.

Ermenileri kovar. İsmail ağa 10 yıl hapis yatar.

İsmail ağa'nın annesi Karaman ağanın eşi Hatun çok zeki bir kadındır. 

Hatun, atı eğerletir ve bir adamını Hov'a gönderir.

Adamına der gittiğinde Hov'a söyle bu milletin hepsi senden davacıdır.

Sen nasıl ismail ağayı hapse atmışsan öylede bırak.Sen bunu Hov'a söylediğinde o kızacaktır.

O kızgınlık ile Hov niye ben milletin lafıylamı ismail ağa yı hapse attım da onların lafıyla bırakacam diyecektir.

Gidin hapishanenin kapısını açın ismail ağa gitsin diyecektir.

İsmail ağanın annesi Hatun, admına ama ismail ağaya söyle sakın Hov ile görüşmesin.

Eğer görüşürse o zaman Hov'un öfkesi ve acısı aklına