mli günlerde yapılır. Önemli bir misafirin olması halinde veya örneğin Hızır örücünün son gününde Hali vakti iyi olanlar tarafından yapılır. Yemeği yiyecek olan insan sayışma göre kepekli buğday unu önce elenir. Tuzu ayarlanmış su ile yoğrularak hamur yapılır. Üst taratma kızarması için yumurta ve salça karıştırılarak sürülür. Kabarmasın diye de bir yemek kaşığının ucu ile nakışlanır. Kömbenin hazırlanmasından sonra tandır tezekte yakılır. Yanan tezek köz haline gelinceye kadar tandırda iyice ısınmış olur. Daha sonra köz haline gelen tezek tandırdan bir kürekle dışarı çıkartılır. Kömbe beklemeye alındıktan sonra ayran ısıtılır içerisine sarımsak dövülerek konur. Beze sarılan kömbe bezden çıkarılır Bir tepsinin içerisine el ile doğranır. Üst üste bir piramit gibi yığılır. Sarımsaklı ayran tepesinden aşağı alta gelinceye kadar dökülür.Tereyağı bir tavaya konur. Kahverengine dönüşünceye kadar kızgın ateşte tutulur. Kızgın tereyağı bir yemek kaşığıyla kömbenin tepesinden dökülür. Taki kömbe konulan büyük tabağın kenarları göllenene kadar. Sonra da yenmeye başlanır.

HELVA:

Un daha önce eritilmiş tereyağına dökülür ve ateşte kızartılır. Sonra bazı yerlerde soğuk suya bazı yerlerde de kaynar suya çeker konarak şerbet yapılır. Bu şerbet kızartılmış una dökülür. Macun halim alana kadar ağaç bir kaşıkla karıştırılır. Ve ateşten indirilir. Servise hazır olan helva bazen sıcak bazen de soğuduktan sonra yenir.

HAŞIL:

Gırık tıpkı kılora sir gibi bol tereyağı ile yenen bir yemektir. Hazırlanışı şöyledir. Tencereye bir miktar su konur. Ve kaynatılır. Suya yemeği yiyecek kişi sayışma göre bulgur konur. Tuzu ayarlanır. Ve kaynatılır. Bir defa kaynatıldıktan sonra üzerine un ilave edilir. Tencerenin dibi tutmaması yani yapışmaması için tahta bir kasık ya da oklava ile karıştırılır. Kısık ateşte yaklaşık yarım saat karıştırılarak pişmeye bırakılır. Piştikten sonra büyük ve geniş bir tabağın içine konulduktan sonra içi oyulur ve kızartılan tere yağ ile doldurulur.

KAVUT:

Yıkanmış buğday ateşte kızdırılmış saç üzerinde kavrulur. Buna Bijerik (Kavurga) denir. Kavrulmuş buğday el değirmeni (Distar) ile öğütülür. Daha sonra tereyağı ile kavrulur. Tereyağı başka bir kapta eritilir. Bir miktar tuz ve su katılır. Buna öğütülmüş kavut ilave edilerek karıştırılır. Bir macun halini alan kavut ekmek ile ya da ekmeksiz olarak yenecek şekilde servise hazır olur. Kavutun birde armuttan (hermi ) yapılanı vardır.

AŞURE ÇORBASI(GERMİYA YEMİŞ)germiya çiran olarak da bilinir :

12 İmamlar adına düzenlenen bu çorba on iki çeşit yemek maddesi içerir. Bunun için önce su kaynatılır ve tuzu ayarlanır. Akşamları suya konmuş ve yumuşamış yarma (dan) bunun içerisine konur. Bir müddet kaynamaya bırakılır. Daha sonra nohut, kuru fasulye, üzüm, ceviz, fındık, fıstık, çir, incir, dut ve şeker karıştırılarak pişirilir. Bu yemek genellikle muharrem ayında cenaze kurban ve düğün yemeği olarak yenebilir. 
MADIMAK, köydeki ismi pıncardır:

Tıpkı ıspanak gibi hazırlanır. Mardimelax önce toplanır. Yı­kanır ve yabancı otlardan temiz­lenir. Başka bir kapta yağ eriti­lir, Pastırma ya da kıyma olarak kısa müddet kavrulur. İçerisine merdimelax konur. Kısık ateşte bir müddet kavrulduktan sonra suyu ve tuzu ilave edilerek kay­namaya bırakılır. Ateşten indiri­lir ve servis yapılır.

AYRAN ÇORBASI(GERMİYA DEÖV):

Su kaynatılır. Tuz ve bulgur ilave edilir. Bir müddet kaynatıldıktan sonra ocaktan indirilir. Ve soğumaya bırakılır. Üzerine dövülmüş sarımsak katılmış ayran dökülür ve servis yapılır.

PANCAR:

Kök pancarının toprak üstündeki yeşil yaprakları kesilir yıkanır , doğranır ve kaynatılır. Daha sonra suyu sıkılır. Üzerine yumurta kırılarak yağ da kızartılır. Yufka ekmek ile yenir.

HEDİK(DANI) KAYNATMA:

Gelenekler:

KAĞNI (ÖKÜZ ARABASI)
TEŞİ
HEYBE(HEKİP)
KEJİ

Sivas iline 109 km, İmranlı ilçesine7 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır.ögrenci olmadıgından misafirhane olarak kullanılmaktadır Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol toprak olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Celaldamı, İmranlı

Celaldamı, Sivas ilinin İmranlı ilçesine bağlı bir köydür. Yerleşim yeri tamamen terk edilmiş durumdadır.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Sivas il merkezine 139 km, İmranlı ilçesine 27 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi vardır, ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur, ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Cerit, İmranlı

Cerit, Sivas ilinin İmranlı ilçesine bağlı bir köydür.

Oğuzların ( Türkmenlerin )Cerit kolundandırlar.

Tunceli Pülümür'ün KırmızıKöprü Yöresinden gelmişlerdir. Koçgiri Aşiretindendirler. 1650 yılında “Keleş Reşo” tarafından kurulduğu söylenir. Nüfusu 136 kişi; ilçeye uzaklığı 30 Km.’dir. Koçgiri aşiretinin Sarolar-Hemikiler kabilesine bağlıdır. Cerit’te Keleşler, Cemanlar ve Gencanlar Resuller, Lacinan ve Bozan (Korktıki) aşiretlerileri de vardır. Köye, devlet arşivlerine göre 1856 yılında Muhtarlık verildiği anlaşılmakta olup, ilçe olarak 1948 yılından önce Zara’ya, 1948 den sonra ise, İmranlı’nın ilçe yapılması ile birlikte İmranlı ya bağlanmıştır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Sivas il merkezine 140 km, İmranlı ilçesine 28 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.


Cerit Köyü Resmi Web Sitesi




Çandır, İmranlı

Çandır, Sivas ilinin İmranlı ilçesine bağlı bir köydür.

Köy 1700 yılında Çınar Ağa tarafından kurulduğu söylenir.
K

Köyde eskiden Ermenilerin yasadigi söylenir. Alevi inancli olan köy halkının neredeyse tamamı İstanbul ve Gebze başta olmak üzere büyük şehirlere göç etmiştir.

Sivas iline 125 km, İmranlı ilçesine 20 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir. Yaz aylari kısa vadeli, sıcak ve kurak geçer, kış ayları ise çok uzun ve sert geçer.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Çalıyurt, İmranlı

Çalıyurt, Sivas ilinin İmranlı ilçesine bağlı bir köydür.

Hormek, Pulan, Balan, Hemoçık gibi kabilelerin baglı olduğu Hıran Aşiretinin Zerıki kolundan gelirler. Köyün ismi Koyun Uşağıdır. Eski ismi ise Zerikandır. Zerikan adı buradan gelir. Zerikan köyünün olduğu bölgeye Aşağı Hıran derler. Hıranlıdırlar. Orta Köyde türbesi bulunan Seyit Pervanenin dedesi olan Ali Dost'un türbesi ise Zerikan Köyündedir. Mezarı köylüler tarafından onarılmış, Türbe haline getirilmiştir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Arıclık da yapılmaktadır

Sivas'a 131 km uzaklıktadır. Şehir merkezine ulaşım yaklaşık olarak 1 saat 20 dk. sürmektedir.

Köyde İlköğretim okulu vardır lakin öğrenci ve öğretmen yoktur. Köyün içme suyu şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol toprak olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Çukuryurt, İmranlı

Çukuryurt, Sivas ilinin İmranlı ilçesine bağlı bir köydür.

Sünni TÜRKMEN köyüdür. Köyü Tataroğlu İbrahim kurmuştur.
Çukuryurt köyü, Çit Yaylası veya Çit Sahrası denilen bölge içindedir. Merkezi Çallıyurt köyü olmak üzere bugünkü İmranlı’nın da içinde bulunduğu alana Çit Yaylası denilirdi. Çit Sahrası; Amasya ile Suşehri’ni, Kemah ve Malatya’ya bağlayan yol güzergâhı üzerinde bulunuyordu. Bu sebepten dolayı tarihi kaynaklarda Çit Sahrasının ismine ilk def‘a Eratnalılar zamanında rastlanır. Sivas’taki Eratna Devleti beyi Kadı Burhaneddin, Kemah valisinin dersini vermek için 1396 yılı yazında Şebinkarahisar tarafındaki Akşehir’den hareket ederek Çit Sahrasında konaklamıştı. Kadı Burhaneddin, Kayseri’de çıkan isyan üzerine Kemah üzerine kendisi gitmemiş, komutanlarını göndermişti.

Yıllar sonra Yavuz Sultan Selim Han da Kemah kalesini almak için Çit bölgesine gelmişti. 1514 yılı Çaldıran seferi sırasında Kemah kalesi alınmamıştı. Çaldıran zaferinden sonra hala Safevilerin elinde bulunan kale etrafa zarar veriyordu. Bunun üzerine zaferden sonra Amasya’da konaklayan Yavuz Selim, önce Bıyıklı Mehmed Paşa’yı Kemah üzerine gönderdikten sonra kendisi de 19 Nisan 1515 günü Amasya’dan hareket etti. Hafik üzerinden Zara’daki Şeyh Merzuban konağına 13 Mayıs 1515’de gelen Yavuz Selim, bir gün sonra 14 Mayıs 1515’de Kemah’a tabii Çit Hanı konağına geldi. Buradan Yoğunpelid, Avşarözü, Elmalı yolunu takip eden Yavuz Sultan Selim Han, Kemah kalesi önüne geldiği 19 Mayıs 1515 günü kale teslim oldu. Ertesi gün Kemah’ı gezen Yavuz Selim, aynı yol güzergahını takip ederek Sivas’a geri döndü.

Çit mevzii, 1520 tarihli tahrir yani arazi ve nüfus sayımında Sivas kazası içinde geçer. Deftere göre Alakilise, Selman ve Yengikülek viraneleri Çit mevziindedir. Bu defterde, o tarihte kimsenin yaşamadığı Sivas kazasına bağlı Çukuryurt Viranı adında bir mezra ismi geçer. Bu mezranın şimdiki Çukuryurt köyü olması oldukça zor bir ihtimaldir. Çünkü Çukuryurt Viranı’nın yanındaki diğer köyler Sivas civarında gözükmektedir. Bu yüzden Çukuryurt Viranı mezrasının, Sivas yakınlarında bugünkü yerini tespit edemediğimiz bir mezra olduğu anlaşılmaktadır.