Daha sonra Ayasofya Camiinde vaazlar veren Üstüvanî Mehmet Efendi de bir Risale yazarak, dinen yasak hareketler çerçevesini daha da genişletmiştir. Bunların açtıkları çığırda medrese programları giderek kısırlaşmıştır.

Geleneksel medrese eğitiminden "ilk kopuş" Osmanlı donanmasının Ege kıyısında Çeşme'de Rus donanması'nca yok edilmesinin ardından Sultan III. Mustafa'nın 1773'te İstanbul'da ""Mühendishane-i Berri-i Hümayun""'un kurulmasıyla gerçekleşti. Bu yükseköğretim kurumlarında çok önemli bir değişimin başlangıcıdır. Ayrıca III. Selim'in 1795'teki fermanı, öğretim elemanlarının atanmaları için tam zamanlı çalışma, akademik ilerlemelerde yayın ve sınav gereklerini de içine alan usul ve esasları ayrıntılı olarak belirtiyordu. Medresenin yanında yeni eğitim kurumları kurulması sonucunda eğitimde ikilik olmuş; bu durum Cumhuriyet dönemine kadar devam etmiştir.

Yeniliklerin gerisinde kalan medreselerin reformuna ise ilk olarak 1826 yılında başlanmıştır. Bu yıl "Eski Ağa Kapısı", Şeyhülislam dairesine "(Bab-i Fetva)" çevrilmiştir. Böylece, daha önce kendi konaklarında görev yapan Şeyhülislam, Kazasker ve İstanbul Kadısı, bu yıldan itibaren resmi ofiste çalışmaya başlamıştır. Resmi ofislerin kuruluşundan sonra buralarda hizmet eden kâtipler, resmi memur sıfatını almıştır. 1855 yılında "Tevcihat-i Menasib-i Kaza Nizamnamesi" ve "Nuvvab hakkında Nizamname" ilan edilmiştir. Böylece kadılık unvanının verilmesinde bir düzen kurulmuştur. Ancak yine aynı düzenlemeler ile kadılık mevkisinin eski yetkisi kalmamıştır. Naiblik ise kadılığın yerine fiili şer'i hakimliğe çevrilmiştir. 1854 yılında "Mu'allimhane-i Nuvvab (Mekteb-i Nuvvab)" ve sonra "Meclis-i Intihab-i Hukkamu's-şer' (Şer'i Hakimler Seçim Meclisi)" kurulup naiblerin seçim usulu düzenlenmiştir. Şer'i mahkemenin yargı usulu de çeşitli talimatnameler ile düzenlenmiştir. Naiblik teşkilatının yanında yeni yargı sistemi "(Mahakim-i nizamiye teşkilatı)" kurulduğundan naibin yetkisi azalmıştır. 1888 tarihli "İrade-i Seniye"'de; şer'i ve nizami mahkemelerin görevlerinin ayrılması belirlenmiştir. Bu yasa ile, şer'i mahkemelere sadece evlenme, miras ve vakıfla ilgili idare ve yargılama yetkileri bırakılmıştır.

Osmanlı'da üniversitenin karşılığı sayılabilecek kurum olan darülfünundur. Darülfünun açılmasına 1845 yılında açılmasına karar verildiyse de buna artık bozulan medrese tarafından karşı çıkılmıştır. Bu nedenle açılış 18 yıl gecikmiştir. 1863, 1870 ve 1874'te açılan darülfünunlar kısa süre sonra kapanmışlardır. Kapanmanın arkasında hep medrese baskısı olmuştur. Kesintisiz darülfünun ancak 1900 yılında kurulabilmiştir.

Cumhuriyetin kuruluşundan sonra İsviçre'den Prof. Albert Malche Türkiye'ye davet edilerek mevcut Darülfünun ile ilgili incelemeler yapması istenmiştir. Prof. Malche, Darülfünunda incelemeler yapmış ve sonunda 95 sayfalık ""İstanbul Darülfünunu Hakkında Rapor""unu hazırlamıştır. Darülfünunun genel eleştirisini yaparken temelde şunu söylemiştir: ""Esas sorun şudur; bilim nakil yolu ile değil, yaratıcı düşünceyi ortaya çıkarıcı şekilde olmalıdır. Darülfünun bilimsel zihniyeti yaratmaktan sorumludur ve bunun dışında kurtuluş yoktur."" Malche'nin raporunda Darülfünuna ait temel sorunların bazıları şunlardır; ""Öğretim üyeleri ders kitabı yazmıyor. Konusunda yenilikleri izlemiyor ve ders içerikleri değişmiyor. Zamanlarının çoğunu akçalı işleri nedeni ile darülfünun dışında geçiriyorlar. Bilimsel araştırma yapılmıyor. Sonraki kuşaklar için bilimsel kadro oluşturacak ortam yaratılmıyor. Toplumdan soyutlanmış ve ülkenin doğal ve toplumsal sorunlarına karşı ilgisiz."". En sonunda bu eksiklikleri giderebilmek amacıyla "1933 Darülfünun devrimi" yapılmıştır. Bu yasayla darülfünun lağvedilmiş ve yerine aynı gün üniversite kurulmuştur.

Medreseler çağın ihtiyaçlarını karşılamaktan uzak kaldığından, 3 Mart 1924 tarih ve 430 sayılı "Tevhid-i Tedrisat Kanunu"'nun birinci maddesi olan ""Türkiye dahilindeki bütün müessesât-ı ilmiye ve tedrisiye Maarif Vekâleti'ne merbuttur"" ifadesi ile Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'na bağlanmış ve zamanın Millî Eğitim Bakanı Vasıf Bey de 13 Mart 1924 tarihli genelgesiyle medreseler üzerindeki tasarruf hakkını kullanarak medreseleri kapatmıştır.




Yalancı Yarim

Yalancı Yarim şu anlamlara gelebilir:




Esin Pervane

Esin Pervane (d. 21 Haziran 1981, İzmir), Türk oyuncu. Bir cinayet soruşturmasını konu alan ve Ümit Ünal'ın yönettiği 9 filminde, öldürülen sokak kızı Kirpi'yi canlandırdı.

2003'te ise, TRT'de yayınlanan ve Kemal Tahir'in Esir Şehrin Mahpusu ve Esir Şehrin İnsanları romanlarından uyarlanmış olan 6 bölümlük Esir Şehrin İnsanları dizisinde, Rum hizmetçi Eleni rolünü üstlendi.

Ancak oyunculukta devam etmek yerine tarih okumayı seçerek 2005 yılında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Tarih Bölümüne girdi ve 2009'da bu bölümden mezun oldu.

Sanat, tarih ve siyaset üzerine kaleme aldığı yazıları Fayrap ve Mesele dergilerinde yayınlandı.






Kaya Kuzucu

Fatih Kaya Kuzucu (1 Ocak 1961, Malatya) Türk müzisyendir.

Kuzucu, ilkokulu, ortaokulu ve liseyi okuduktan sonra Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Kelam ve İslam Felsefesi bölümünü bitirmiştir. Sonraki öğretmenlik döneminin ardından, 1993'de "Motif Müzik şirketini ve Müzik topluluğunu" kurmuştur.







Deniz altı volkanları

Denizaltı volkanları, yeryüzünün denizlerle örtülü olduğu bölgelerinde bulunan yarıklardır. Yeraltından gelen lavlar bu yarıklar sayesinde yüzeye çıkarlar. Dünya üzerine bir yılda yeraltından gelen lavların %75 kadarını bu tür yarıklardan gelenler oluşturur. Çıkan malzemelerin büyük çoğunluğu tektonik hareketlerin yoğun olarak görüldüğü Orta Atlantik Yükselimi olarak da adlandırılan kıta levhalarının bulunduğu bölgelerde gerçekleşir. Pek çoğu okyanusların derin bölgelerinde olmasına karşın, bir bölümü de sığ sularda görülür. Bu tür durumlarda birikerek yükselen malzeme, küçük adacıklar oluşturabilir.

Denizaltı volkanları su altında magmaya yakın yerlerde ve deniz altı çatlakların bulunduğu yerde yaygındır. Denizaltı volkanları yıllık üretiminin %75 olduğu tahmin edilmiştir. Denizaltı volkanları büyük çoğunlukla okyanus sırtları olarak bilinen tektonik hareketlerin yoğun olduğu alanlarda yer almaktadır. Denizlerin ve okyanusların en derininde bulunmasına rağmen bu volkanlar bir patlama sırasında sığ sularda havaya malzemeyi yayarlar. Hidrotermal ağızlar, yaygın denizaltı volkanları yakınında bulunurlar ve bu volkanlar bol biyolojik aktivite sahalarıdır.
Suyun özelliği büyük ölçüde volkanik püskürme ve bu patlamalar sonucu değişebilir. Örneğin, magmanın ısısının artmasıyla
volkanik patlama sonucu suyun hızlı soğumasıyla volkanik cam haline gelir, katılaşmasına neden olur. 218 basınçlı ortamlarda 2220 metre okyanus derinliklerinde su kritik basıncını aştığı için su süper kritik akışkan haline gelir. Derin deniz volkanlarını hidrofonlar kullanılmadan büyük mesafelerde sesleri tespit etmek zordur.

Denizaltı volkanları oluşturduğu karasal lav oldukça farklıdır. Lavın suyla teması sağlam bir kabuk etrafında ilerleyen
yastık lav olarak bilinen bu kabuk içine akar.

Bilim adamları hala su altı volkanları konusu ve faaliyetleri hakkında öğreneceğimiz çok şey olduğunu söylemektedir. 1650 yılında Ege Denizi’nde Santorini Adası yakınlarında Kolumbo Sualtı Yanardağı’nın patlamasıyla 70 kişi hayatını kaybetmiştir. Okyanusta keşif NOAA Ofisi ve Pasifik Okyanusundaki Mariana Arc Ateş Çemberi Denizaltı Volkanları keşfine dikkat çekmiş ve finanse etmiştir. Bilim adamları uzaktan kumandalı araçlar kullanılarak, sualtı patlamaları, ergimiş kükürtlü havuzları, sıcak ortama adapte siyah bacaları keşfedip deniz yaşamı hakkında bilgi edinmemizi sağlamışlardır.    

4000 metre derinliğindeki denizaltı volkanları ve denizaltı dağları, 1000 metre deniz tabanından aniden yükselmesiyle volkanlar oluşur. Denizaltı bilimcileri deniz tabanından en az 1000 metre yükselen deniz dağlarını tanımlar. Tepe değeri genellikle binlerce metre altında bulunmuş ve bu nedenle derin deniz içinde olduğu kabul edilmektedir. Dünya çapında sadece birkaç kez çalışmalar yapılmış 30000 deniz dağı olduğu tahmin edilmiştir. Deniz dağları ve zirveler normal deniz seviyesinin altında yüzlerce metre altındayken bazı deniz dağları sıra dışıdır. Örneğin, Kanada’nın pasifik sularında Bowie Seamount deniz yüzeyinin 24 metre mesafede yaklaşık 3000 metre derinlikte yükselir.




Ağaçlı, Söke

Ağaçlı, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Akçakaya, Söke

Akçakaya, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Akçakonak, Söke

Akçakonak, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Argavlı, Söke

Argavlı, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Arslanyaylası, Söke

Arslanyaylası, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Avcılar, Söke

Avcılar, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Avşar, Söke

Avşar, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Bayırdamı, Söke

Bayırdamı, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Burunköy, Söke

Burunköy, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Çalıköy, Söke

Çalıköy, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Çalışlı, Söke

Çalışlı, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Çavdar, Söke

Çavdar, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Demirçay, Söke

Demirçay, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Doğanbey, Söke

Doğanbey, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Gölbent, Söke

Gölbent, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir köy.




Güneyyaka, Söke

Güneyyaka, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Güzeltepe, Söke

Güzeltepe, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Karaatlı, Söke

Karaatlı, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Karacahayıt, Söke

Karacahayıt, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Kaygılı, Söke

Kaygılı, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Kisir, Söke

Kisir, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Karakaya, Söke

Karakaya, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.




Köprüalan, Söke

Köprüalan, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle.