.07.2004 tarih ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2’nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.

Türk kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Ankara iline 67 km, Ayaş ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köy halkının ekserisi süt ve süt ürünleri satarak geçinilirken, biryandan da tarım ile uğraşır. En popüler zirai ürünler buğday, arpa, nohut, ayçekirdeği, bostan (kavun,karpuz ve kapak) ve mısırdır.

Ayrıca yöreye özgün meşhur "Dilburan-Kaşık kavunu" da bu köy yerleşkesindeki bostanlarda üretilmektedir. 1994 yılından sonra emekli nüfusünda artış olmuştur. Genelde akrabaları Ankara da yaşayan köy ahalisinde yaz aylarında okulların kapanmasıyla birlikte nüfusta oldukça artış gözlemlenir.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ama öğretmen yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. Sağlık ocağı vardır Köye ulaşımı sağlayan yol asfaltdır.




Başbereket, Ayaş

Başbereket, Ankara ilinin Ayaş ilçesine bağlı bir mahalledir.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

23.07.2004 tarih ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2’nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.

Ankara iline 47 km, Ayaş ilçesine 13 km uzaklıktadır.:/

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. Ulaşımı sağlayan yol asfaltdır.

İlçe merkezine toplu ulaşımı, 560 hat nolu EGO otobüsleri ve aynı hat nolu Özel Toplu Ulaşım Araçları sağlar. EGO hattı ile Sincan ilçesine kadar gidilebilir. Özel Toplu Ulaşım Araçları, Ulus'a kadar gitmektedir. Ankara'dan Beypazarı ve Nallıhan ilçelerine gidip gelen çeşitli firma araçları ile adı geçen ilçelere de ulaşılabilir.




Feruz, Ayaş

Feruz, Ankara ilinin Ayaş ilçesine bağlı bir mahalledir. Çanıllı semtinin dış parçasıdır.

2004'te Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından Orman Köyü statüsü ile Büyükşehir mücavir sınırlarına girmiş ve 2009 yılına kadar Çanıllı beldesine bağlı kalmıştır., 2009 yılında Çanıllı Belediyesi kapatılınca Ayaş Belediyesi mücavir alanına girmiştir. 2014 yerel seçimleri ile birlikte tam mahalle olmuştur.

Ankara iline 67 km, Ayaş ilçesine 33 km uzaklıktadır. Çevresinde Evci, Örencik ve Pınaryaka Mahalleleri vardır.

İklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Halk geçimini tarım, büyükbaş hayvancılık ve sütçülük ile sağlamaktadır. Doğal ortamda kendiliğinden yetişen ankara armutu da yetiştirilir. Sebze ve meyve tarımı yapılır. Başlıcaları Kavun, Karpuz, Domates, Salatalık ve Biberdir. Buğday da yetiştirilen önemli tarım ürünlerindendir. Mahallede küçük bir un değirmeni var.

taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır.İçme suyu şebekesi vardır, kanalizasyon şebekesi yoktur, sağlık evi vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfaltdır ve ADSL vardır.

Ayaş-Merkez'e toplu ulaşımı, sadece cuma günleri 2 servis çalışan 574 hat nolu Pınaryaka-Ayaş EGO otobüsleri sağlar. Ankara-Merkez'e direk ulaşım yoktur.




Gökçebağ, Ayaş

Gökçebağ, Ankara ilinin Ayaş ilçesine bağlı bir mahalledir.

Köyün eski adı Tiske'dir.

2004'te Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından Orman Köyü statüsü ile Büyükşehir mücavir sınırlarına girmiş ve 2009 yılına kadar Çanıllı beldesine bağlı kalmıştır. 2009 yılında Çanıllı Belediyesi kapatılınca Ayaş Belediyesi mücavir alanına girmiştir. 2014 yılında mahalle olmuştur.

Yemekleri, 

Ankara iline 73 km, Ayaş ilçesine 13 km uzaklıktadır. Köyün üst kısımlarında küçük bir gölet vardır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir. Küçük bir göleti vardır. Köyde, az da olsa fındık, üzüm, elma, armut, arpa, buğday, kavun-karpuz, muşmula yetiştirilir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. Ulaşımı sağlayan yol asfaltdır.




Ilıca, Ayaş

Ilıca, Ankara ilinin Ayaş ilçesine bağlı bir mahalledir.

Ilıca köyü halkı;Sultan Alpaslan'ın 1071 yılında Malazgirt Savaşında Doğu Roma İmparatorluğu'nu yenmesinden sonra 1073 yılında Alpaslan'ın baş komutanı Süleyman Şah komutasında Ayaş ve çevresine yerleştirilen Oğuzlar'ın Bozoklar,Günhan oğulları,Bayat'a bağlı Ayaş Türkmenlerinin Aslanoğulları, Sucular, Cingöz, Karakız, Kınıklı, Kayacık, Yiğit, Orman vb aşiretlerden oluşmaktadır. Burada yazılan ailelerin büyük bir kısmı civar köy ve kazalardan Ilıca köyüne gelmişlerdir.

Türkmen kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Ilıca köyünde yerleşik Türkmen adetleri,kültürü ve yaşantısı hala etkisini sürdürmektedir. Düğünlerde Eski bindallı giyimleri,gümüş kemerler,önü altın sıralı başlıklar,yemeni adı verilen ayakkabılar giyilmekte,Bağlama ve Ritim ile düğün yapılmakta,sinsin oynanmakta,oyun olarak ise Ayaş Yolları,Ankara zeybeği, Karaşar zeybeği,Çaykuşu, Fidayda, Misket gibi Ankara oyunları oynanmaktadır. Halk arasında bir nevi tiyatro oyunları sergilenmektedir. Bayramlar özel öneme sahiptir ve bayram namazından sonra Çimenlik Mevkii'nde toplanan halk en yaşlıdan başlanarak ve yaş sırasına göre bayramlaşır,bayramlaşmadan sonra her evden sofralar gelir ve topluca yemek yenir,ondann sonra evlerdeki bayramlaşma yapılır. Askere gönderme,hacca gitme,kına gecesi,sünnet merasimleri özel öneme sahiptir. Köyde futbol vevoleybol sporlarına önem verilir. Okuma yazma çok önemsenir. Köyden Profesörler, doktorlar, mühendisler ve yüksek yöneticiler yetişmiştir.

Ankara iline 73 km, Ayaş ilçesine 13 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Ayaş domatesinin en çok yetiştirildiği köydür. Buğday, arpa gibi tahıllar yanında, salatalık, fasulye, nohut, kavun ve karpuz ekimi de yapılmaktadır. Meyve olarak meşhur Ayaş dutu, kiraz, vişne, mürdüm eriği, ceviz ve üzüm ile meyve fidanı yetiştirilmektedir.

Hayvancılık olarak tiftik keçiciliği, koyunculuk, süt inekçiliği ve besicilik yapılmaktadır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfaltdır. İnternet Kafe vardır. Futbol sahası ve köy odası da mevcuttur.

Günde karşılıklı birer sefer geçen, Güdül Belediyesi'ne bağlı özel halk otobüsleri ile Ankara-Merkez'e, Ayaş'a ve Güdül'e ulaşılır.





Pınaryaka, Ayaş

Pınaryaka, Ankara ili, Ayaş ilçesine bağlı bir mahalledir. Çanıllı semtinin dış parçasıdır.

Köyün ne zaman kurulduğuna dair kesin bir bilgi olmamakla birlikte,çok eski bir tarihe dayanmaktadır. Bunu da köyün eski yerleşim yeri olarak tahmin edilen ve  Kuzeydoğusunda bulunan Köyyeri ve Asartepe mevkilerinde Frig ve Roma dönemlerine ait eserlerin bulunmasından anlıyoruz. Ankara'nın 1073 yılında Türklerin eline geçmesinden sonra, Oğuz boylarının zamanla uygun yerleşim alanlarına yerleşmeleri esnasında, yerleşim yerlerine Horasan Erenleri olarak bilinen Derviş Gaziler'in kendi isimlerini verdikleri köylerden biri olarak; köyün kurucusu Şehylek isimli Derviş Gazi tarafından kurulduğu tahmin edilmektedir.

Köyün kurucusuna ait olduğu sanılan ve zamanla yıkılan bir türbenin var olduğu bilinmektedir.Şimdi bu türbenin yerinde köy camii bulunmaktadır.Köye ait üç adet büyük mezarlık oluşu kuruluş yıllarının çok eski olduğuna dair bir kanıt olsa gerek. Şehylek zamanla Şeylek adını almış ve 1960'lı yıllara kadar bu isimle anılmıştır. Bu yıllarda eski isimlerin değiştirilmesi esnasında da su kaynaklarının çok oluşu nedeniyle simdiki isimini almıştır. 
Kuruluşundan Cumhuriyetin ilk yıllarına kadar Kızılcahamam İlçesine bağlı olarak kalmıştır.1930'lu yılların ilk yarısından sonra Ayaş ilçesi mülki sınırları içindedir.

Köyün kuzeyinden geçen ve ismi Katırcı yolu olarak anılan bir kervan yolu mevcuttur.Bu kervan yolu üzerinde birçok su kaynağı mevcut olup,bunlardan en ünlüsü köye  mesafedeki Karpuz çatlatan adı ile anılan Çakmakpınarı'nın bu özelliği, yolun cazibesini de artırmıştır. Motorlu vasıtaların ve karayolu bağlantılarının yaygın olmadığı 1950 yıllarına kadar Güdül ve Kızılcahamam ilçelerini ve çevre köylerini Ankara'ya bağlıyan kestirme bir yol olarak kalmıştır.

23.07.2004 tarih ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2’nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.

Türk kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Türk toplumunun ve yöresel gelenek ve göreneklerini korumakta olup,dini ve millî günlerde,cenaze törenlerinde daha da kaynaşmaktadırlar.Bayram ziyaretleri,nişan,düğün törenleri ve eğlenceleri geleneklere bağlı olarak devam etmektedir.

Dini ve millî geleneklerine sadık kültür seviyeleri yüksek,kayıtlı nüfus içindeki gençler arasında yüksek öğrenim görenlerin sayısı gittikçe artmaktadır.

Ankara ilinin Kuzey-Batısında, Ayaş ilçesinin Kuzey-Doğusunda Ankara iline 63 km,Ayaş ilçesine 26 km uzaklıktadır.
Doğusunda Kazan ilçesi, güneyinde Sincan ilçe, güney-batısında Başbereket(15 km) ve Ortabereket(12 km), batısında Çanıllı(13 km),Bayat(15 km), kuzeyinde Feruz(10 km), kuzey-doğusunda Evci(13 km) ile çevrilidir. Orman Genel Müdürlüğünce Yeşil Kuşak Projesi kapsamın da,ağaçlandırma çalışmaları devam etmektedir.

Köyün doğusunda Boğaz mevkiin de debisi oldukça yüksek su kaynağı mevcut olup,köy içme suyunun bir bölümü bu kaynaktan karşılanmaktadır. Bu kaynağın suladığı oldukça uzun vadi boyunca söğüt ağaçları ve bahçelerden o