başarısı üzerine aldığı önerileri değerlendirerek 1923'te Hollywood'a gitti. "The Spanish Dancer" (1923), "Forbidden Paradise" (1924), "Flower of Night" (1925), "Hotel Imperial" (1927) gibi filmlerle ün kazanarak Hollywood'un ilk Avrupa kökenli yıldızı oldu. Sesli sinemaya uyum gösteremeyince bir süre için Avrupa'ya gitti. 1932'de Hollywood'da yaptığı "A Woman Commands" adlı film başarılı olamadı. 1934'te Almanya'ya döndü. II. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte ABD'ye dönerek birkaç filmde karakter rollerinde gözüktü.

1970'te "Memoirs of a Star" adlı otobiyorafisini yayımladı.





Suha Çalkıvik

Ahmet Suha Çalkıvik ( d.7 Şubat 1964, Sakarya) Seslendirme (dublaj) sanatçısı ve Öğretim Görevlisi. Macaristan'ın Debrecen kentindeki Kossuth Lajos Üniversitesi'nde Macarca ve sinema eğitimi; Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo- Televizyon Bölümü'nde öğrenim gördü. 1992-93 Öğretim yılından beri İ.T.Ü.'de Öğretim Görevlisi (sinema; radyo-televizyonda yapım; diksiyon), Seslendirme sanatçısı. İTÜ Radyosu Yayın Sorumlusudur. Ayrıca, yeniden yapılanan İTÜ Televizyonu'nun yayın sorumluluğuna İTÜ Rektörlüğü tarafından Haziran 2009'da atanmıştır. Misafir Öğretim Görevlisi olarak 2005-2008 yılları arasında Işık Üniversitesi'nde Çağdaş Sinema başlıklı dersi vermiştir.
1990-1996 yılları arasında TRT 2 İstanbul Televizyonu'nda seslendirme bölümünde dizi film, belgesel, çizgi film ve sinema filmlerinde dublaj sanatçısı olarak çalıştı. NTV Televizyonu'nun ve NTV Radyo'nun tanıtımlarını seslendirmektedir. Ntvspor kanalının (kuruluşundan 2016 yılına kadar) ve NTVSpor Radyo'nun ve Radyo Eksen'in program ve kuşak tanıtımlarını seslendirmiştir. 2002-2015 yılları arasında CNBC-e Dergide düzenli olarak her ay film yazıları yazdı. Televizyon ve radyolarda yayınlanan reklam, tanıtım filmleri ve belgesellerin seslendirmelerini telifli seslendirme sanatçısı olarak yapmaktadır. 'Çağdaş Macar Sineması ve Türk Sineması'na Öneriler adlı araştırmasının yanı sıra, Prof. Dr. Yasemin Giritli İnceoğlu ile ortak tercüme çalışması olan 'Sovyet Sineması' (yazan: Andrei Plakhov) 1989'da yayımlanmıştır. Çeşitli gazetelerin kültür-sanat sayfalarında zaman zaman haber ve yazıları yayımlanmıştır. "Yeni İnsan Yeni Sinema" dergisinin Sonbahar-Kış 2010 tarihli 25. sayısında geniş kapsamlı 'Macar Sineması' dosyası yayımlanmıştır. 
Sevin Okyay'in NTV Radyo'da 1999'dan beri yayınlanan "Cinayet Masası" programında roman bölümlerini okumaktadır. 2012'de her Cumartesi 10.30'da TRT Gap Diyarbakır Radyosu'nda yayınlanan "Günle Gelen" programı içinde yer alan Sinema Sinema köşesinde telefon bağlantısı ile haftanın yeni vizyona giren filmlerini değerlendirmiştir. 2013'te başlayan TRT Türk'te yayınlanan "Türkçem" , Yoldaki İşaretler ve Mim programlarını seslendirmektedir. Türk Tarih Kurumu'na "Çanakkale Günlükleri" belgeselini seslendirmiştir. 2013 yapımı ödüllü belgesel "Boğaziçi Balıkları"nı seslendirdi. Türkiye'de freelance (Herhangi bir cast ajansına bağlı olmaksızın) olarak tanıtım ve reklâm filmlerinde seslendirme yapmaktadır. Yurtdışında ise Hollanda'da Voicebooking ve Rusya'da Inter-Voices ses cast ajanslarıyla çalışmaktadır.








CSD Colo-Colo

Club Social y Deportivo Colo-Colo, Şili'nin başkenti Santiago şehrinin bir futbol kulübüdür.

Kulüp 19 Nisan 1925 yılında kurulur. Renkleri siyah-beyaz olan Colo-Colo'nun son zamanlarda bir diğer rengi de kırmızıdır. Kulübün adı Mapuche reisi Colo Colo'dan gelir.

Colo-Colo Şili futbol federasyonu "Asociacion Nacional de Futbol Chile" (ANFP) üyesidir. Kulüp uzun bir geleneksel geçmişe sahip olup, 1933 yılında kurulan Şili'nin en üst ligi birinci ligde, aralıksız oynamaktadır. 16 şampiyonluk unvanıyla Şili'nin en fazla şampiyon olan takımıdır ve 1991 yılında aldığı Copa Libertadores ile Şili'nin bu kupayı kazanan tek takımıdır.

Kulüp iç saha maçlarını Santiago'nun banliyösü olan Macul'daki "Estadio Monumental" adlı stadyumda oynar. Kulüp, gelenek ve başarılarıyla zaman içinde çok sayıda taraftara sahip hale gelmiştir. Bunlar arasında yer alan kuzey tribündeki "Ultras" ve "Garra Blanca" olarak tanımlanan „beyaz pençe“ başlıca olan taraftar gruplarıdır. Bunlar takımın maçlarında özel bir atmosfer yaratırlar. Ancak bazı üyelerin de münferit olarak şiddete karıştığı, gazete manşetlerine ve mahkemelere geldiği olur.

Birçok Şilili profesyonel futbolcu yurt dışına çıkmadan önce Colo-Colo forması altında oynamıştır. Bunlar arasında Real Madrid ve FC Internazionale Milano formalarını da giymiş olan Iván Zamorano gibi futbolcular da vardır.

Şili'deki futbol hayranları için Colo-Colo'nun Universidad de Chile ile karşılaşması özel bir olaydır. "Garra Blanca" ve "Ultras" ile Universidad de Chile'nin "La U", "Los de Abajo" taraftar grupları sadece barışçıl, tezahürat formunda rekabet etmezler, bazen polisin müdahale ettiği şiddetli kavga ve dövüşlere de bulaşırlar.






Colo Colo (anlam ayrımı)





Messerschmitt Me 163

Me 163 "Komet", Alexander Martin Lippisch tarafından tasarlanmış, tarihin tek roket itkili savaş uçağıdır. II. Dünya Savaşı sırasında Alman Hava Kuvvetleri tarafından kullanılmıştır. Devrimsel tasarımı ve rakipsiz performansına rağmen, kullanımının tehlikeli oluşu sebebiyle sadece birkaç Müttefik savaş uçağı düşürebilmiştir.

Tasarım çalışmaları, "Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug" (DFS) — Alman Planör Uçuşu Enstitüsü'nün istekleri üzerine başladı. İlk tasarımları daha önceden geliştirilmiş Lippisch Delta IV, diğer adıyla DFS 39 modelinden çevrilerek yapılmıştı ve uçak iskeletinin denenmesi amacıyla tam bir planör olarak kullanıldı.

Daha büyük bir yeni versiyon, küçük bir pervaneli motora sahipti ve DFS 194 adıyla tasarlandı. Bu versiyon kanat ucuna takılı dümenler kullanıyordu. Lippisch bu tasarımın yüksek hızda sorun yaratacağını düşünerek sonraki modellerde konvansiyonel arka dikey stabilizöre yer verdi. Tasarım, planör atalarından önemli izler taşıyordu, bu izler arasında uçuş sırasında içeri çekilebilen, iniş için kullanılan kızaklar da vardı. Kalkış için, özel olarak tasarlanmış çapraz aksların ucuna kolaylıkla bağlanan bir çift tekerlek kullanılıyordu. Bu sistem uçağın iniş kızaklarına bağlanıyor, kalkıştan hemen sonra araçtan ayrılarak yere bırakılıyor, bu sayede uçakta ağırlık, yer ve yakıt tasarrufu sağlanıyordu. Planlarda 400 kg (882 lbf) Walter R-1-203 roket motoruna uygun zamanda geçmek vardı.

Heinkel de aynı zamanda Walter'in roket motorları üzerinde çalışıyordu. Heinkel bu motorları önce test için bir He 112'ye monte etmiş, daha sonraları ise özel olarak roket gücüyle çalışmak üzere tasarlanmış ilk araç olan He 176'da kullanmıştı. Heinkel ayrıca DFS 194 üretimi başladığında füzelaj sağlaması için seçilmişti, ancak yüksek hassasiyette yakıtın tahta füzelaj içinde yer almasının çok riskli olacağını belirtmişti. Çalışmalar Project X kod adı altında devam etti.

Ancak DFS ile Heinkel arasındaki iş bölümü problemlere yol açtı. DFS prototip füzelajın üretimini sağlayamadı. Lippisch daha sonraları DFS'den ayrılıp Messerschmitt'e katılmak için talepte bulundu. 2 Ocak 1939'da takımı ve kısmen tamamlanmış DFS 194 ile DFS'den ayrılıp Augsburg'daki Messerschmitt fabrikasına geçti.

Bu yer değiştirme sebebiyle oluşan gecikmeler, motor geliştirme programının arayı kapatmasına yardımcı oldu. Bu sayede Messerschmitt pervaneli versiyondan vazgeçerek doğrudan roket motorlu versiyonu gündeme aldı. Uçağın gövdesi Augsburg'da tamamlanarak Peenemünde West'e 1940 başlarında gönderilerek motoru için beklemeye alındı. Motor ileri derecede güvenilmez olmasına rağmen uçak muhteşem bir performansa sahipti. Örneğin bu motorla uçak, bir testte dönemi için çok yüksek sayılabilecek 565 km/sa (342 mil/sa) hıza ulaştı.

Me 163 olarak adlandırılan prototip modellerin üretimine 1941 başında başlandı. Gizlilik projede çok önemliydi; örneğin 163 numarası, yeni projenin Müttefik haber alma servisleri tarafından daha önce düzenlenmiş iki kişilik hafif uçak üretme projesinde Fieseler Fi 156'ya karşı kaybeden Messerschmitt Bf 163'ün devamı zannedilmesi için seçilmiş, bu sayede Müttefiklerin aldıkları duyumlarda hatalı olduklarını düşünmeleri amaçlanmıştır. Me 163 A V1 üretildikten sonra Peenemünde'ye gönderilerek geliştirilmiş yeni motoru takılmış, 2 Ekim 1941'de ise daha sonra üretilen "Me 163 A V3", diğer adıyla "Stammkennzeichen", "CD+IM", yeni dünya hava hız rekorunu Heini Dittmar kumandasında 1.004,5 km/sa hızla uçarak kırmıştır. Bu hız ABD ve Britanya'nın yeni nesil jet savaş uçaklarının savaş sornası dönemde ortaya çıkmasına kadar resmi olarak geçilmemiş, rekor 20 Ağustos 1947'de turbojet motorlu Douglas Skystreak tarafından geliştirilmiştir.

Orijinal DFS 194 ve ardından gelen üretim öncesi örnekleri olan sekiz Me 163 A-0'a ek olarak beş prototip Me 163 "Anton" A serisi deneysel uçak üretilmiştir.

Testler sırasında yere bırakılır şekilde tasarlanmış ana iniş takımlarının tehlikeli oldukları gözlendi. Birçok uçuş sırasında kalkışta yere bırakılan iniş takımının yerden sekerek uçağa çarpması sonucu araçlar hasar aldı. Benzer bir sorunda kızaklardaydı. İniş kızaklarındaki hidrolik sönümleyicilerin arızalanması pilotların iniş sırasında sırt yaralanmaları yaşamalarına sebep olabilirdi. Ayrıca bu tasarım uçağın iniş sırasında frenleme veya dönüşünün pilotun kontrolü dışında olmasına yol açıyordu, bu sebeple uçağın iniş sırasında yerdeki objelerden kaçması mümkün değildi. yere indikten sonra Me 163, tekerlekleri ve motor gücü olmadığı için özel tasarlanmış traktör benzeri üç tekerlekli "Scheuschlepper" adındaki araçla taşınıyordu.

Uçuş testleri sırasında açılı kanatlara sahip olan Me 163 Komet'in üstün bir süzülme yeteneğine sahip olmasının güvenli inişler için önemi görüldü. En küçük bir yükselme bile motor gücünden yoksun Komet için büyük bir problem yaratmaktaydı, çünkü pilotun yeterli mesafede duramayacağını anlaması durumunda inişi pas geçip tekrar deneme şansı yoktu. Üretim modellerine inişte pilota bir miktar daha kontrol verebilmek için iniş flapları eklendi, ancak inişteki kontrol sorunu program boyunca