a Manhattan'da yaşayan altı arkadaşın hikayesi"ni NBC kanalına sunmaya karar verdiler. HBO'da yayınlanan dizileri "Dream On"nun yönetici yapımcısı olan ortakları Kevin Bright'a kafalarındaki fikri anlattılar. Crane ve Kauffman diziyi oluşturan fikrin kendilerini üniversiteden mezun olup tek başlarına New York'a taşınmalarını üzerine düşünmeye başladıklarında ortaya çıktığını söylemektedir. Kauffman o zamanlar geleceğin soru işaretleriyle dolu olduğuna inandığını söylüyor. "Herkesin bildiği bu hissi" işlemenin ilgi çekici olacağını düşündüler çünkü kendileri de zamanında aynı şeyleri yaşamışlardı. Ekip "Insomnia Cafe" adını verdikleri bu yedi sayfalık taslağı Aralık 1993'te NBC'ye sundular.

Aynı dönemde Warren Littlefield, daha sonra NBC Entertainment'ın yöneticisi, birlikte yaşayan gençlerin hayatını üzerine kurulu bir komedi programı arıyordu. Littlefield bu grubun birbirini hayatında unutulmaz anılar yaratmasını ve birbirlerinin ailesi haline gelmesini istiyordu. Ancak aradığı konseptleri bir arada bulmak çok zordu ve NBC'de geliştirilen projeleri beğenmiyordu. Kauffman, Crane ve Bright "Insomnia Cafe"yi sunduklarında Littlefield yaratılan karakterlerden etkilendi. NBC tasarımı put pilot olarak satın aldı. Yani kanal eğer bölüm çekilmezse stüdyoya yüklü bir miktar ceza ödeyecekti. Kauffman ve Crane projenin adını "Friends Like Us" olarak değiştirdi ve pilot bölümü üç gün içinde yazdı. Littlefield dizinin hedef kitlesinin X nesli olmasını ve onların yeni bir arkadaşlık bağı keşfetmesini istiyordu fakat üçlü onunla aynı fikirde değildi. Crane ise dizinin yalnızca bir jenerasyon için olmadığını savundu ve herkesin izlerken eğlenmesini hedefleyen bir dizinin yapımcısı olmak istediğini belirtti. NBC pilot bölümün senaryosunu beğendi ama dizinin isminin, o dönem ABC'de yayınlanan sitcom "These Friends of Mine"a benzediği için, "Six of Us" olarak değiştirilmesini istedi.

Anlaşmaların ardından dizi hemen NBC'nin yeni favorisi oldu, Littlefield şehirdeki her ajansın dizinin bir parçası olmak için telefon ettiğini bildirdi. Başroller için seçmeler New York ve Los Angeles'ta yapıldı. Cast direktörü 1000 aktörden her rol için 75 kişiyi seçti. Seçilenler Crane, Kauffman ve Bright'ın izleyeceği seçmeler için tekrar çağrıldı. Martın sonunda, her rol için oyuncu sayısı 3-4'e indirildi ve bunlar, ileride Warner Bros. Television.'ın yöneticisi olacak olan, Leslie Moonves'ın izlemesi için tekrar seçmeye çağrıldı.

Dizinin senaristleri Ross karakterini daha önceden birlikte çalıştıkları David Schwimmer'ı düşünerek yazdılar ve Schwimmer kadroya alınan ilk aktör oldu. Cox seçmeler sırasında Monica'yı oynamak istiyordu fakat yapımcılar onun "neşeli ve yüksek enerjili" mizacı sebebiyle Rachel'ı oynamasını uygun gördü. Fakat Cox'ın seçmelerdeki performansından sonra Kauffman da onunla aynı fikirde oldu ve Cox, Monica rolü için seçildi. Matt LeBlanc Joey için seçmelerdeyken karaktere "farklı bir yorum" kattı. Senaristler aslında Joey'yi salak bir karakter olarak tasarlamamıştı. Ayrıca ona duygusal bir yön de verilmemişti fakat LeBlanc seçmelerde karaktere bunu da ekledi. Her ne kadar Crane ve Kauffman LeBlanc'i için istemese de kanal rolü ona verdi. Jennifer Aniston, Matthew Perry ve Lisa Kudrow da seçmelerde beğenilerek kadroya eklendi.

Yazarlar yaratılan karakterlerin oyunculara uyması gerektiğini düşündüğü için kadro seçiminden ilk sezon boyuncaya kadar karakterlerin özelliklerinde değişiklikler yapıldı. Kauffman, Joey karakterinin düşündüklerinden tamamen farklı bir şeye dönüştüğünü ve "ilk Şükran Günü bölümüne kadar Monica'nın nevrozlarının ne kadar eğlenceli olabileceğini fark edemediklerini" itiraf etmiştir.

NBC "Friends"i aldıktan sonra Crane, Kauffman ve Bright, başta "Seinfeld" bölümleri olmak üzere, hazırladıkları gönderilmemiş senaryoları birkaç hafta gözden geçirdiler. Kauffman ve Crane "40 yaşına geldiğinizde artık daha fazla yapamıyorsunuz. Kanallar ve stüdyolar üniversiteden yeni mezun olmuş gençleri bulmaya çalışıyor." diyerek yedi genç yazardan oluşan bir takım işe aldı. Yaratıcılar bir ya da iki ana karakter yerine eşit derecede önemli altı karakterin "sayısız öykü ve diziye hız vereceğini" düşünüyorlardı. Hikâyedeki ana fikirlerin neredeyse tamamı yazarlardan çıksa da oyuncular da zaman zaman fikir sundu. Senaristler ilk başta dizideki en seksüel karakterler olarak planladıkları Joey ve Monica arasında büyük bir aşk hikâyesi olmasını düşünüyordu. Ross ve Rachel arasındaki ilişki ise Kauffman ve Crane ilk bölümün senaryosunu yazarken ortaya çıktı.

İlk bölümün prodüksiyon aşamasında NBC dizide tek bir ana baskın hikâye ve ufak yan hikâyeler istedi ancak senaristler bunu reddetti ve üç farklı hikâyeye eşit derecede ağırlık vermeye devam etmek istedi. Ayrıca NBC kadrodaki oyuncuların çok genç olduğunu ve gençlere tavsiye vermesi için daha yaşlı karakterler eklenmesi gerektiğini düşünüyordu.

ABD'de her yaz yapımcılar sonraki sezonun hikâyelerini ana hatlarıyla belirler. Bir bölümün prodüksiyonu başlamadan önce Kauffman ve Crane senaryo onların dışında biri tarafından yazılmışsa hikâyeyi bozacak ya da karaktere uygun olmayan bir bölüm olup olmadığına bakmak için kontrol ederlerdi. Diğer hikâyelerin aksine Joey ve Rachel aşkı fikrine sekizinci sezonun ortalarında karar verildi. Dizinin yaratıcıları Ross ve Rachel'ı hemen tekrar bir araya gelmesini istemiyordu bu yüzden onları birbirinden uzaklaştıracak başka romantik ilişkiler ararlarken yazarlardan biri Joey'i Rachel'a aşık etme fikrini önerdi. Hikâye sezona eklendi ancak oyuncular bu öykünün oynadıkları karakterlerin hoşlanılmamasına sebep olacağından korktuğu için öykünün üzerinde fazla durulmayıp konu sezonun finaline kadar kapatıldı. Finalde ise tekrar ön plana çıktı. Dokuzuncu sezonda yazarlar Rachel'ın bebeğine dizide ne kadar yer verilmesi gerektiğinden emin değildi, dizinin ne bir bebek etrafında dönmesini ne de onun tamamen yok sayılmasını istiyorlardı. Crane dizinin onuncu sezonda da devam edip etmemesi gerektiğinden ilk başta pek emin değildi ancak biraz düşündükten sonra sezon için yeterli hikâyeye sahip olduklarına karar verdi ve onuncu sezon teklifini de kabul etti. Kauffman ve Crane tüm oyuncuların devam etmeyi istemediği takdirde on birinci sezon için imza atmayacaklarını belirtmiştir.

Bölümlerin başlık formatına, "The One...", yapımcıların bölüm jeneriğinde bölümün adının gösterilmediğini fark edip bunun çoğu izleyici için sorun olabileceğini düşünmeleri üzerine karar verildi. Böylece "The One with the Monkey" (Maymunlu bölüm), "The One Where Eddie Moves In" (Eddie'nin taşındığı bölüm) gibi bölümün ana konusu başlık şeklinde verilmiştir. Dizinin pilot bölümü ve son bölümü "The Last One" hariç tüm bölümlerin adları "The One..." ile başlar.

Dizinin birinci sezonu Burbank, Kaliforniya'daki Warner Bros. Stüdyoları 5. etapta çekildi. NBC yöneticileri oluşturulan cafenin trende fazla uygun, çok modern olduğundan endişeliydi bu yüzden cafe yerine bir lokanta yapılmasını istedi ama en sonunda cafe konseptine razı oldular. Dizinin açılış jeneriği 4.00'te soğuk bir Burbank sabahında Warner Bros. binasının çeşmesinde çekildi. İkinci sezonun başında prodüksiyon daha büyük bir yer olan 24. etaba geçti ve dizi bittikten sonra buraya "The Friends Stage" adı verildi. Dizinin çekimleri 1994 yazında kendilerine altı ana karakteri tanıtan bir özetin verildiği izleyiciler önünde çekilmeye başladı. Ayrıca bu izleyicileri aralarda eğlendirmek için de bir komedyen tutuldu. 22 dakikalık her bir bölümün çekilmesi 6 saat sürüyordu. Bu süre pek çok sitcom'un iki katı kadardır. Çekim süresinin uzun olmasının temel nedeni ise pek çok kez yeniden çekim ve senaryo üzerinde değişiklikler yapılmasıydı.

Yapımcıların her zaman hikâyelerin doğruluğu için karakterlerin yaşadığı şehirde ve gerçek mekanlarda çekim yapmak istemelerine rağmen "Friends" hiçbir zaman New York'ta çekilmemiştir. Bright stüdyo dışındaki yerlerde çekim yapmanın bölümleri daha az komik yaptığını ve stüdyo seyircilerinin dizinin tamamlayıcı unsuru olduğunu düşünüyordu. Dizi sahte bir New York gösterdiği ve karakterlerin finansal durumunun daha büyük daireler yetebileceği için eleştirilince Bright setin kameralar, ışıklar ve izleyicilerin neler olduğunu görebileceği kadar büyük olduğunu; dairenin oyuncuların eğlenceli diyaloglar kurmasının sağladığını belirtmiştir. Yapımcıların dizinin Birleşik Krallık'taki popülerliğini farkında oldukları için dördüncü sezonun finalinin Londra'da bir yerde çektiler. Sahneler stüdyoda her biri 500 kişiden oluşan üç izleyici grubuyla çekildi. Bu, dizinin yayını dönemi boyunca en kalabalık izleyici grubudur. Beşinci sezonun finali Warner Bros.'un Las Vegas'taki stüdyolarında çekildi ancak Bright bölümün gerçek bir mekanda çekildiğini sanan insanlarla tanıştığını söylemiştir.

Dizinin yaratıcıları finalin bir saat uzunluğundaki ilk taslaklarını yayımlanmasından dört ay önce Ocak 2004'te hazırladılar. Crane, Kauffman ve Bright bölümü hazırlarken diğer sitcomların finallerini izleyip neyin istendiğini, ilgi çekip çekmediğini inceledi. İncelemelerinde en beğendikleri arasında "The Mary Tyler Moore Show"un dizinin özüne uygun olan finali vardı. Crane, Kauffman ve Bright finali yazmakta çok zorlandılar, onu kelimelere dökmeden önce günlerce son sahneyi kafalarında canlandırdılar. "Üst düzey bir konsept ya da diziyi kendisi gibi olmaktan çıkaracak bir şey" istemiyorlardı. Finalin en kritik yanı ise çok az bir çekim ekibi ve izleyicisiz çekilmesiydi. Ana kadro finali beğendi ve dizinin fanlarının da benzer bir tepki vereceklerinden emindi:

NBC dizinin finalinin promosyon çalışmalarına haftalar öncesinden başladı. NBC'in yerel şirketleri ABD'nin çeşitli bölgelerinde, bunların arasında Universal CityWalk'un dışında Astrovision ekranda yapılan özel yayın dahil, finalin izlendiği partiler düzenlendi. Haftalık televizyon haber dergisi olan Dateline NBC diziyi konu alan, toplamda iki saat süren iki bölüm hazırlandı. Final yayınlanmadan önce bir saat boyunca dizinin eski bölümlerinden sahnel