a bu yüzden, ihanetinin bedeli olarak merdivenlerin başından aşağıya doğru yuvarlanmış ardından da bıçak gibi keskin Tarpeia kayalıkları'ndan aşağı atılmıştır. Galyalı Senoneler'in, Allia Nehri savaşının ardından MÖ 390'larda orta-Doğu İtalya'ya akın ederek yerleşmeye başlamaları sırasından barbarların elinden kurtulan Capitol Tepesi, Roma'lılar tarafından savunma amacıyla kuvvetlendirilmişti.

Julius Caesar, Triumph sırasında geçirdiği kazayı, İç Savaş sırasında yaptıklarından dolayı tanrı Jüpiter'in gazabı olarak yorumlamış ve tepeye ve tapınağa kötü talihinden kurtulmak için dizlerinin üzerinde çıkmıştır (yine de, altı ay sonra öldürülmüş ve sonra Brutus ve diğer suikasçiler kendilerini tapınağın içine kilitlemişlerdir.) . Vepasian'ın kardeşi ve yeğeni'de Dört İmparator Yılı'nda (69) tapınakta kuşatılmışlardır.

Piazza ve tepenin zirvesinin altında yer alan "Tabularium" (arşiv binası), 1. yüzyıl'da yapılmış aynı adı taşıyan ve Roma devlet kayıtlarının tutulduğu bir binadır. Tabularium, geriden Roma Forumu üzerine doğru bakar. Tabularium'un kendi yapısının yanında ilgi çekici bir diğer yanı da Veiovis tapınağı'dır.

Santa Maria in Aracoeli Kilisesi meydana bitişik, bir zamanlar tepenin zirvesinde duran antik "arx" ya da hisar yakınlarında konumlanmıştır. Bu gün halâ kalıntıları görülebilen 4 adet dükkânın bulunduğu Roma "insula" sının temelidir.

Ota çağ'da tepenin kutsal işlevi, Roma'nın halk hükümetinin merkezi olma rolü yüzünden zayıflamış ve 11. yüzyıl'dan itibaren yerleşim yeri olarak eski önemine yeniden kavuşmuştur. Şehrin yönetimi sıkı bir şekilde Papalık kontrolü altındaydı ancak Capitol, Cola di Rienzo'nun yeniden hayat bulan Cumhuriyeti gibi dramatik kentsel direniş hareketinin sahnesiydi. Bir sonuç olarak piazza halihazırda 16. yüzyıl'da yapılan binalar tarafından kuşatılmıştı.

Piazza del Campidoglio ve günümüze kadar ulaşmış olan sarayların mevcut planları, Rönesans'ın ünlü ismi, sanatçı ve mimar Michelangelo Buonarroti tarafından 1536 - 1546 yılları arasında yapılmıştır. Şöhretinin büyüklüğü nedeniyle, 1538 yılında şehri ziyaret edecek olan Kutsal Roma İmparatoru Charles V'i yeni Roma'nın sembolü olacak bir yapıyla etkilemek isteyen Farnese Papa Paul III tarafından bizzat yetkilendirilmiştir.

Michelangelo'un meydan ve saraylar için ilk yeniden kurma denemesinin tarihi 1536 yılındandır. Fiilen Capitol'ün klasik yönlendirmesini, sembolik bir jest olarak Roma'nın, Roma Forumu'na bakan şehir merkezininin yönünü ters çevirerek, bunun yerine Papalık Romasına ve Hristiyan Kilisesi St. Peter Bazilikası'na doğru aktarmıştır.

"Cordonata", piazza ve merkez saray, şehirsel "kült ekseni" nin başlangıcıdır ve yıllarca İtalyan bahçecilik planlarına örnek olacak ve sonunda Fransa'da (Giedion 1962) gerçekleşecektir.

Planın ilerlemesi oldukça yavaştı: aslında çok azı Michelangelo'nun sağlığında bitirilmişti ( "Cordonata" henüz yerinde yoktu ve işlerin nasıl gittiğini görmek isteyen imparator ve maiyeti tepeye forum tarafından tırmanmıştı) ancak çalışmalar onun planınan sadık kalınarak sürdü ve Campidoglio, üç yüz yıl sonra bitirelecek olan yol döşemeleri hariç 17. yüzyıl'da tamamlandı.

Étienne Dupérac'ın gravürünün kuş bakışı görünüşü, "Piazza del Campidoglio" daki boşluk problemlerinin Michelangelo tarafından nasıl çözüldüğünü gösterir. Yeni ön yüzleriyle saraylar bu trapezoid alanını merkez alıyorlardı ve cepheleri birbirlerini kare olarak karşılamıyordu. daha da kötüsü tüm yapılar topluluğu eğimliydi (gravürde sola doğrudur). Michelangelo'nun çözümü radikaldi. Yeniden modellenen üç saray bu ikizkenar yamuk meydan etrafından uyumlu bir şekilde bir birlerine "Cordonata" denilen merdivenler yardımıyla bağlanıyordu. Kusursuz yapı formları kullanılamayacağından, yollar görünüşte oval ama aslında yumurta sırtıydı ve bir köşeden diğerine doğru daralıyordu. Traverten plan döşeme sistemine mükemmel uyuyordu: düşük basamaklar başlıyor ve eğimin zorlamasıyla döşeme sistemi içinde kayboluyordu. Merkezde yavaşça eğimleniyor böylece devasa bir yumurta dilimi üzerine duruluyormuş izlenimi uyandırıyordu ancak bu yumurta Michelangelo'un tarihçisi Charles de Tolnay'ın da işaret ettiği gibi (Charles De Tolnay, 1930) dünyanın merkezindeki şehrin merkezinde gömülüydü. Birbirine geçmiş on iki köşeli bir yıldız, bir takım yıldızına ince bir göndermeydi ve "Caput mundi", yani "dünyanın tepesi." olarak adlandırılıyordu. Bu döşeme şekli, belki de Hristiyanlıktan daha az önemsiz olarak algılandığından papalar tarafından hiçbir zaman uygulanmamıştı. Benito Mussolini, 1940 yılında Michelangelo'nun planına uygun olarak döşemenin tamamlanmasını emretti.

Tam ortada ve Michelangelo’nun hiç hoşlanmayacağı şekilde, Filozof imparator Marcus Aurelius'un antik dönemden günümüze kadar ulaşmış bronz bir atlı heykeli vardır. Michelangelo onun için alçak gönüllü bir kaide hazırlamıştı. Bu heykelin Hristiyan kilisesinin himayesinde orta çağda ayakta kalabilmesinin tek nedeni, Roma'da Hristiyanlığa yasal olarak izin veren ve 337 yılında hasta yatağında bir Hristiyan olarak vaftiz edilen İmparator I. Konstantin'a ait bir heykel olduğunun düşünülmesidir. Şu anda görülebilen modern bir kopyasıdır ancak orijinali hemen yakınlardaki Palazzo dei Conservatori'dedir (Konzervator Sarayı).

Michelangelo, İki resmi Roma kent hükümeti binası, Palazzo dei Conservatori, Senatorio, ve son olarak da Nuovo saraylarının ön cephelerini planlamıştır. Her üç saray'da şu anda Capitoline Müzesi'ne ev sahipliği yapmaktadır.

"Palazzo dei Conservatori", orijinal adıyla Palazzo Caffarelli, orta çağ'da yerel bir yönetici için MÖ 6. yüzyıl'da yapılmış olan ve Jupiter "Maximus Capitolinus" a adanmış olan bir tağınağın üzerine yapılmıştır. İki kata yayılmış, Korinth pilasterleri sırası ve yardımcı İyon sütunları'nın loggia açıklığı ve ikinci kat pencereleri yanlarında bulunduğu devsütun düzeni'nin ilk kullanımıdır. Bir diğer devsütun düzeni kullanımı da daha sonraki yıllarda St Peter Bazilikası'nın dış cephesinde görülecektir. Ön cephesi, hem 1530'da Michelango tarafından hem de daha sonraları defalarca yenilenmiştir.

Bu gösterişli yapı, 13. ve 14. yüzyıllarda daha önceleri Roma Devlet Arşivi olarak kullanılan Tabularium'un üzerine inşa edilmiştir. Tabularium'a ait Peprino mermer bloklar, hem sarayın sol tarafında hem de çan kulesinin köşesinde yeniden kullanılmıştır. Şu anda Roma Belediye binası olarak hizmet vermektedir. Michelango tarafından planlanmış iki rampalı merdivenlerle ulaşılır. Merdivenin önündeki çeşme, hem Tiber ve Nil nehir tanrılarını hem de "Dea Roma" yı (Minerva) tasvir eder. Çan kulesi 1578 ve 1582 yılları arasında Yaşlı Martin Longhi tarafından inşa edilmiştir. Günümüzdeki fasade'si Giacomo della Porta ve Girolamo Rainaldi tarafından çizilmiştir.

Piazza ve Aracoeli kulesinin köşesindeki Palazzo Nuovo ya da "yeni saray" ın yapımına 1603 yılında başlanmış, 1654 yılında tamamlanmış ve 1734 yılında halka açılmıştır. Fasade'si Palazzo dei Conservatori'nin kopyasıdır. Başka bir deyişle, Michelango'un Palazzo dei Conservatori'yi yeniden planlarken yaptığı mavikopya'sından yapılan özdeşidir.
Balustrade, Michelangelo'nun tasarımlarından en etkili olanlarından birisi olup, devasa pilasterlerin tepeleri bir heykel olarak sona erer. Korkulukları dekore eden Castor ve Pollux'a ait iki devasa antik heykel, Michelangelo tarafından konumlandıkları yerde olmayıp Palazzo del Quirinale'nin önündedirler.
En eski ve en çok basamağı olan ve Aracoeli'ye uzanan merdivenler, Michelangelo tarafından anıtsal, rampalı, geniş bir merdiven ("cordonata") olarak yavaşça ve aşamalı olarak yukarıya, tepedeki piazza'ya ulaşmak için yeniden tasarlanmıştır. Atlıların, atlarından inmeden tepeye kadar çıkmalarını sağlamak için geniş yapılmışlardır. Merdiven trabzanlarının başlangıcında, siyah bazalt'tan iki Mısır aslan'ı bulunur ve kaideleri üzerinde Castor ve Pollux'un mermer sunumları bulunur.





Bilimsel materyalizm

Bilimsel materyalizm, tarihte ilk kez Friedrich Engels tarafından kaleme alınan, Ludwig feuerbach ve klasik alman felsefesinin sonu kitabının yayınlanması ile tarih sahnesine giren bilim alt dalıdır. Evrenin düzeninin doğal element, ilke ve ilişkilere dayandığı görüşünü savunmaktadır.




Yenilmez (film, 2002)

Yenilmez (özgün ad:"Undisputed") Walter Hillin yönettiği,yapımcılığını Wesley Snipes ile yaptığı ve senaryosunu da David Giler ile yazdığı dram/dövüş sanatları filmidir. Filmin başrollerinde Ving Rhames ve Wesley Snipes vardır. Film Miramax tarafından çıkmıştır. Film bazı gerçek hayattan bağlantılar veren ve iyi başarısının ardından 2006 yılında ilk filmdeki oyuncuların olmadığı bir devam filmi çekilmiştir.

İki yenilmez boks dövüşçüsü.Biri George Chambers (Ving Rhames) ya da lakabıyla yenilmez Iceman (Buz adam) kendinden oldukça emin ve önüne geleni döveceğine inanan, kendisinden başka bir insanın bile iyi olmadığını düşünen bir adamdır. Kendisi birçok kez ringde dövüşmüştür fakat bir defada yenilmemiştir. Monroe Hutchens (Snipes) ise daha ciddi, fazla konuşmayı sevmeyen ve dolayısıyla pek arkadaşlıkta kurmayan kendi haline bir boksördür. Kendisi 1991'e kadar ilginç kişiliğiyle dövüşmüştür ve hiç yenilmemiştir. Fakat hayatı boyunca bir defa kendisini kaybederek, sevgilisinin kendisini aldattığı erkeği öldürerek 1991 yılında hüküm giyer ve hapishaneye düşer ancak yine de forumda kalır. Çünkü bu hapishanede gardiyanların da izniyle her 2 ayda bir boks maçı yapılır. Boksun saygın adamlarından olan Mendy Ripstein (Peter Falk) ise aynı hapishanededir, kendisi çok yaşlıdır ve kendisine bakması için bir mahkûm tutmuşlardır. Her 2 ayda bir olan boks maçları bir anda Monroe'nin gelmesiyle kimsenin kazanmasına imkân kalmaz. Monroe Hutchens oldukça sakin ve teknikli dövüşen bir boksördür ve bu andan Mendy'nin gözüne girer. Bir süre sonra yıllar geçer ve Monroe gittikçe hapishane gururu olmaya başlar. Monroe Huthcens hapiste her şey sıradan giderken bir anda ilginç bir olay olur ve George Chambers hapishaneye düşer.Bir gün haberlere çıkan bir kadın Chambers'i kendisine tecavüz