her şey birbirine çok yabancı ve devasa uçurumlar açılıyor gittikçe. Oysaki bereket var insanın içine harcanan her şeyde. Birilerinin kalbine uzanan o ince yolda yürürken, ve içlerine çiçekler doldururken zaman o kadar o kadar çok büyüyebiliyor ki fazlasıyla yetebiliyor her şeylere. Zamanı dikkatli kullanmayı pek tabi öğretmiyor bu kitap. Gri adamlar onlar. Zamanı dikkatli kullanmaları gerektiğini söyleyip, insanın içi için kıymetli tüm zamanlarını çalışma zamanlarına aktarmayı ve böylece zaman kazanmayı öğreten, ömür uzatıcı gri adamlar.

Momo, yaklaşık otuz dile çevrilen, dünyanın pek çok yerinde okunan bir kitap. Yazar kitabın başında, "Momo ya da zaman hırsızlarının ve çalınmış zamanı insanlara geri getiren çocuğun tuhaf öyküsü" diye nitelemiş kitabı. Momo, bakıldığında yaşının sekiz mi, yoksa on iki mi olduğuna kimsenin karar veremediği, kıvırcık saçlı, siyah, iri gözlü küçük bir kız çocuğu. Kitap onun öyküsünü anlatılıyor. Öykü yeri belli olmayan bir hayal ülkesinde ve belirsiz bir zamanda geçiyor. Ama bu öyküde ne prensler, ne büyücüler, ne de periler var. Öyküdeki hiçbir şey günümüz dünyasındakilerden farklı değil. Bizim gibi yaşayan insanlar, bizimkiler gibi kentler anlatılıyor. Öyküyü okurken insan ilişkilerinin nasıl donuklaştığını görünmektedir. Yani insanların sevgi, dostluk ve arkadaşlık gibi değerlerden nasıl yoksun kaldığını. Aslında bunlar hem bizi hem de gelecek zamanların insanlarını bekleyen sorunlar. Üstelik öyle ders verircesine değil, bir masal akıcılığı içinde, etkileyici ve sürükleyici bir üslupla anlatılıyorlar. Momo, altıncı sınıf ve sonrasında okuyan arkadaşlarımızın oldukça keyif alabilecekleri bir kitap ama dünyada olup biten ve doğalmış gibi görünen olaylara hayret etmeyi unutmamış her yaştan okuru da aynı derecede etkileyecek bir kitap.





M3 Kundağı Motorlu Obüs

M3 75 mm KMO ABD tarafından üretilen ve II. Dünya Savaşı sırasında hem tank imha edici hem de Kundağı Motorlu Obüs olarak kullanılan bir savaş aracıydı.

Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht ın Fransa Seferi sırasında kullandığı zırhlı savaş araçları ABD Ordusunun ilgisini çekmişti. Tanklara karşı savunma yapmak için tank imha edicilerin gerekliliğinin farkına varan ordu bu işe önem vermeye karar verdi. Haziran 1941 tarihinde M3 Yarı paletli araç üzerine Fransız lisanslı Amerikan yapımı M1897A4 75 mmlik top takıldı. Üretimi sırasında öncelikle çok hızlı olması istenilen bu deneme modeline T12 adı verildi. Ekim 1941 tarihinde yapımı tamamlanan M3 75 mm KMO den Nisan 1943 tarihine kadar 2.200 adet üretildi. Piyade birliklerinden geri çekilerek üretilen 841 adet araçta cephede kullanıldı. M3A1 KMO ise bu aracın üzerinde farklı bir top bulunan modeliydi. 1944 yılında M3 75 mm KMO tamamiyle modası geçmiş bir hal aldı ve ordu servisinden çıkartıldı.

Japonya ile savaşa girşen AND Ordusu ilk olarak 50 adet M3 75 mm KMO ve T12 yi Uzakdoğu Savaş Alanı sırasında kullanmak üzere Filipinlere gönderdi. Bu araçlar Japonların Filipileri işgali sırasında Japon ordusuna karşı kullanıldı. Bazı araçlara daha sonra Japonlar tarafından ganimet alınarak 1944 yılında Amerikan ordusuna karşı kullanıldı. Amerikan tank imha birlikleri içerisinde M3 lerin en çok kullanıldığı yer 1942 ve 1943 yıllarındaki Tunus Harekatıydı. Buradaki Sidi Bou Zid, Kasserine Geçidi Operasyonu, ve El Guettar Çatışmasına katıldılar. Ancak buralardaki çatışmalarda Amerikanın kaybı çok oldu. Ayrıca Temmuz 1943 tarihinde Sicilya İşgali sırasında bu araçlarda kullanıldı. Daha sonra bu araçlar yerlerini M10 Wolverine tank imha edicilere bıraktı. Alman tank teknolojisinin gelişmesinden ötürü bu araçlar Avrupa cephesi yerine, çok daha hafif zırhlı Japon tanklarına karşı kullanılmak üzere Pasifik Cephesinde kullanılmaya devam edildi. En çok Amerikan Deniz Kuvvetleri Kolordusu tarafından Saipan Çatışması, Peleliu Çatışması, ve Okinawa Çatışması sıralarında kullanıldı. Çünkü Japonlar tankları çok fazla kullanmıyor bunu sonucunda onlara karşı kundağı motorlu toplar ile dolaylı veya doğrudan ateş desteği için bu araçlar kullanılıyordu. 1945 yılında ABD Deniz K.K. tarafından kullanılan M3 modeli yerini M7 Priest modeline bıraktı.

Aşağı yukarı 170 adet M3 1943 yılında İngiliz Ordusu tarafından kullanıldı. İngilizler bu araçlara "75 mm KM Araba " adını vermişti. İngiliz Ordusu tarafından Tunus ve İtalya harekatları sırasında kullanıldı. M3 75 mm KMO ayrıca Fransız Ordusu tarafından sınırlı olarak 1944-1945 yıllarında Avrupa cephesinde kullanıldı.

Bu kundağı motorlu obüs M3 Yarı paletli araç ile onun arka kısmına takılan Fransız lisanslı Amerikan yapımı M1897A4 75 mmlik toptan oluşuyordu. Topun dolaylı atış menzili 8,400 metre idi., Mühimmat olarak kullanılan AP M72 (Armor Piercing Türkçe Zırh Delici) mermi 450 metreden 8.12 mmlik zırhı geçebiliyordu. Diğer bir mermisi APC M61 (Armor Piercing Capped) 450 metreden 7.10 mmlik zırhı geçiyordu. Yüksek patlayıcı mermisi HE M48 ise zırhlı olmayan ve piyade birliklerine karşı kullanıldı. Araç 59 adet mermilik cephaneyi taşıyabiliyordu.

Mürettebat savunma için şahsi silahlarını kullanmaktaydı.





Luzern

Luzern, (Almanca: "Luzern"; Luzern Almancası: "Lozärn"; Fransızca: "Lucerne"; İtalyanca: "Lucerna"; Romanşça: "Lucerna") Almanca konuşulan kısımda kuzey-merkezi İsviçre'de bir şehir. Luzern şehri Luzern Kantonu başkentidir ve Luzern ilçe (Wahlkreis) merkezidir. Dört Kanton Gölünün o noktada Reuss Nehri'ne dökülen batı ucunda yer alır.

63.000 nüfuslu şehirdir. Şehirde, Orta Çağ'dan kalma birçok tarihi yapı vardır. Ahşap ve üzeri örtülü Chapelle Köprüsü, 14. ve 17. yüzyıl'dan kalma rahip meclisi binası, vb. B. Thorwaldsen'in taslağına dayanılarak yapılan Luzern Aslanı Anıtı, Fransız ordusundaki İsviçrelilerin 1792'de kılıçtan geçirilmesinin anmak için dikilmiştir. Güzel Sanatlar Müzesi, demiryolu ulaşımındaki gelişmeyi gösteren Ulaştırma Müzesi, Glaciers Bahçesi şehirdeki ilgi çekici mekânlardır. Şehir, Sankt-Gothard yolunun ağzındaki durumundan, Zürih kadar yararlanamadı. Bununla birlikte, daha 16. yüzyıl'da dokuma sanayi kuruldu ve kumaş ticareti gelişti. 19. yüzyıl'da ipek ve sunî ipek işlenmesi gelişti. Bir nükleer santrale sahip olan Luzern, ayrıca göl kıyısında büyük bir turistik merkez ve Alp Dağları'na giden birçok yolun çıkış noktasıdır.

Belediye sınırları içindeki Luzern şehir nüfusu (31 Aralık 2012 tahminleri itibarıyla) 79,478 kişidir. Belediye sınırları içinde Luzern şehrinin nüfus sayımı verilerine göre tarihsel nüfus gelişmesi şu grafik ve tabloda özetlenmiştir: 

Belediye sınırları içindeki Luzern şehri nüfusunun değişik konuşma dilleri; bağlı oldukları din ile mezhep ve İsviçreli olup olmadıkları itibarıyla sınıflandırılmasının tarihsel gelişmesi şu "Tarihî Nüfus Verileri" tablosunda incelenebilir:

Luzern şehrinin şu şehirlerle ortaklik veya kardeş şehir resmi bağlantıları vardır:






Nikfer, Tavas

Nikfer, Denizli ilinin Tavas ilçesine bağlı bir beldedir. Geçmişte Konak ve Büyükkonak olarak da adlandırılmıştı.

Koordinatlar : 

Rivayetlere göre Nikfer'e gelen ilk Türklerin kökeni Türkmenistan'daki yörüklere dayanmaktadır. Oradan Bağdat yakınlarına yerleşmişlerdir. Daha sonra da oradaki mezhep çatışmalarının getirdiği huzursuz ortamdan bunalarak şimdiki Milas ve Barza Ovası arasındaki bölgeye gelmişlerdir. Kışın ılık olduğu için Milas'ta, yazın serin olduğu için Barza Ovası, yani şimdiki Nikfer'in kurulu olduğu ovada konaklarlardı. Daha sonra gelen Timur Devleti'nin Milas'ı geçici bir süre ele geçirmesi, bu yörüklerin artık tamamen Barza Ovası'nda kalmasına sebep olmuştur. O zamanlar Barza Ovası'nda Niki adında bir Rum, oradaki büyük bir çiftliğin sahibidir. Şüphesiz ki etraflarında başka seyrek olarak başka Rumlar da yaşamaktaydı. Türkmen yörükleri, Niki'nin çiftliği etrafında toplanmış ve bir köy oluşturmuştur. Nikfer'in ismi de bu Niki adlı Rum'dan gelmektedir. ('Niki'feros) Zamanla bu köy gelişmiş, kasaba, hatta günümüzde bir ilçeye yakın hâle gelmiştir. Nüfusu 5000 civarındadır.

Bir diğer rivayete göre de ismini; kabile başkanı Şeyhoğlu bir kelimesi Farsça, bir kelimesi Arapça olan iki sözcüğü birleştirerek 'Nikfer' adını vermiştir. Bu ad onun armağanıdır. NİK: İyi, FER: Işık, Nik Farsçadan, Fer Arapçadan gelmektedir.

Nikêphoros `muzaffer` Rumca yaygın bir kişi adıdır. Bu adı taşıyan iki Bizans imparatoru ve bir Ortodoks azizi mevcuttur.

Kasabasının adı 1961 yılında Konak olarak değiştirilmiştir.

Belde halkı Nikfer isminden başka hiçbir ismi benimseyememiş, onu tekrar almıştır.

Halkı girişimci bir yapıya sahiptir. Avrupa'ya, Özellikle de Almanya, Avusturya, İsviçre ve Kanada'ya çok miktarda göç vermiştir.

Tüccarlık ve dokuma konusunda gelişmişlerdir. Hatta büyük çapta ün kazanmış 'Nikfer Bezi' de burada üretilmektedir. Osmanlı'nın kudretli padişahı Kanuni Sultan Süleyman, Rodos seferine giderken buradan geçerek kaftanı için Nikfer bezi aldığı ünlü bir hikâyedir.

1919 yılında karakol açılmıştır
1929 yılında ilkokul açılmıştır
1954 yılında belediyelik olmuştur
1961 yılında Konak Belediyesi ismini almıştır
1965 yılında Büyük Konak Belediyesi ismini almıştır
1967 yılında ortaokul açılmıştır
1970 yılında tayzikli su ve elektrik gelmiştir
1975 yılında asfalt yol yapılmıştır
1986 yılında ilkokul (şimdiki ilkögretim 1. kademe) açılmıştır
1992 yılında Köse Ahmetler Lisesi açılmıştır
1999 yılında ilköğretim Okulu yeni binası (şimdiki 2. kademe) açılmıştır
2005 yılında Büyük Konak'tan Nikfer'e ismi değiştirilmiştir
2007 yılında Özel Nikfer Yaşlıbakımevi ve Huzurevi açılmıştır.
2010 yılında Bozdağ Kayak Merkezi çalışmaları Valilik tarafından başlatıldı.





Sünen-i İbn Mace

Sünen-i İbn Mace (Arapça: سُنن ابن ماجة). Ehl-i sünnet hadis literatüründe en güvenilir kabul edilen altı kitaptan (Kütüb-i sitte) biridir.

Müellifi kısaca İbn Mace olarak anılan el-Hafız Ebu Abdullah Muhammed bin Yezid'dir.
Müellifinin adına nisbetle Sünen-i İbn Mace olarak anılır.

Sünen-i İbn Mace'nin altı kitaptan biri olarak kabul edilmesi sonradan olmuştur. Türkçe tercümesi 10 cilt halinde Haydar Hatipoğlu hoca tarafından yapılmıştır.