tur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Yılgın, Tirebolu

Yılgın, Giresun ilinin Tirebolu ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün kültürel yönden,karadeniz kültüründen farklı bir yapısı yoktur. Sıcak kanlı insanların hoş sohbetlerinin yanında,yöresel yemekleri tatmak mümkündür. Kara lahana dediğimiz pancarıyla,dible,dolma,döşeme vb.birçok çeşit yemek yapmak mümkündür. Ayrıca bahar aylarının gelmesiyle çeşitli bitkilerden,örneğin,diken ucu,galdirik,sakarca,sırgan,baldıran gibi birçok çeşitten yemekler yapılır. Su böreği,patates böreği,fındıklı börek ve katlama gibi hamur işleride meşhurdur.kültür gelişimi ve insanlarla diyalog bakımından,her yıl geleneksel olarak yapılan hıdırellez şenlikleri ve orada yapılan pikniklerde azımsanmayacak derecede önemlidir.

Giresun iline 45 km, Tirebolu ilçesine 6 km uzaklıktadır.Giresun ilinin en güzel sahil köylerinden biri olarak bilinen Yılgın yaklaşık 1–2 km yakın sahil şeridiyle ildeki tek doğal kıyı sahiline sahip olma özelliğinide göstermektedir. Köy maviyle yeşilin birleştiği,doğanın tüm nimetlerini bize kusursuz bir şekilde sunan muhteşem bir köydür.sahilde karadenizin berrak sularıyla başlayıp,şu anda kent ormanı projesi üzerinde çalışılan,hıdırellez tepesiyle buluşmaktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün geçinme kaynakları genelde fındık ve balıkçılık olup iç kesimlerine girdikçe hayvancılıkta yapıldığı görülmektedir.

Köyde ilköğretim okulu vardır.Fakat okul öğrenci azlığı nedeniyle taşımalı sistemle ilçeye aktarılmıştır.Şu anda izci kampı adı altında mevcut siyasi iktidara yandaş memurlara piknik alanı yapılmıştır. Ayrica okulun 100 metre ilerisinde bir eglence merkezi bulunmaktadir. Köyün içme suyu şebekesi vardır fakat kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yolun belli bölümleri beton olup belli bölümleri toprak yoldur.Köyde elektrik ve sabit telefon vardır.Ayrıca köyde belediye ruhsatlı yılgın otel, disko, gazino ve doğa harikası tertemiz bir plaj da bulunmaktadır.




Yukarıboğalı, Tirebolu

Yukarıboğalı, Giresun ilinin Tirebolu ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün kuruluşu ve tarihiyle ilgili yazılı ve sözlü yeterince bilgi bulunmamakla birlikte 1515 yılına ait Osmanlı salnamelerinde adına rastlanmaktadır.

Tirebolu Kültür Ve Yardımlaşma Derneği’nce 1992 yılında Prof. Dr. Faruk Sümer’e hazırlatılarak yayımlanan Tirebolu Tarihi adlı kaynak kitapta Trabzon Sancağı’na bağlı Vilayet-i Çepni Nahiyelerinden Üreğir’e (Yüreğir) sınırları içerisinde yer almaktadır.

Üreğir Nahiyesi ; Karaburun ile İsmail Beyli’nin güneyindeki Boğalı Köyünden güney batıdaki Boynu Yoğun’a kadar giden dar ve uzun bir nahiye olup 13 köyden teşekkületmiştir.

Yine aynı kaynak eserde; Bedrama Kalesi Dizdarı Şir Merd Oğlu Hamza’nın Tımarı bölümünde 1515 tarihi itibarıyla durumu açıklanan Boğalı ile ilgili şu bilgilere ulaşılmaktadır. Hane 7, Caba 1 ve Hasıl akça 292.

Prof. Dr. Faruk Sümer’in Tirebolu Tarihi kaynak gösterilmek suretiyle yazılan bazı kitaplarda yukarıdaki bilgilerin tekrarına yer verilmektedir. Bu kitaplardan Giresun Tarihi adlı örnek olarak gösterebiliriz.

Aynı kaynak eserin 1876 yılını gösteren 1 numaralı cetvelde Boğalı’nın hayvan varlığı şöyle yer almaktadır: Koyun 434, keçi 123, at 10, kısrak 10, inek 50 ve öküz 10.

Köye dair halk hikâyesi özetle şöyledir: Yerleşmek ve köy kurmak için aramadık ve dolaşmadık yer bırakmayan yaşlı birisi köyün kurulduğu yere geldiğinde yorgun ve bitkin düşer. Başka yere gidecek gücü kalmadığından “Coscobul oldum,” diyerek çok terlediğini ve yorgunluğunu ifade edip oraya yerleşmeye karar verir. Cobul isimli yaşlı adamın birisi köse, diğeri altı parmağı olan iki oğlu vardır. Bunları da köyün iki tarafına yerleştirerek oraları da yaşanabilecek hale getirir. Altı parmaklı oğlunun yaşadığı mahalleye Altıparmak, köse olan oğlunun yaşadığı mahalleye ise Köseli denmektedir.

Gerçekten de köyün bugün Altıparmak adıyla bir mahallesi ve şimdi komşu köyün sınırları içinde kalan bir Köseli mahallesi vardır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Giresun iline 65 km, Tirebolu ilçesine 20 km uzaklıktadır. Görele ilçesine 9 km uzaklıktadır ama Tirebolu'ya bağlı bir ilçedir.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol stabilize olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

Köyün Resmi İnternet Sitesi

http://www.yukaribogali.gen.tr/v1/</big





Yukarıboynuyoğun, Güce

Yukarıboynuyoğun, Giresun ilinin Güce ilçesine bağlı bir köydür.

Giresun iline 85 km, Tirebolu ilçesine 40 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol toprak olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Yukarıortacami, Tirebolu

Yukarıortacami, Giresun ilinin Tirebolu ilçesine bağlı bir köydür.

Eski adı Karakaya'dır.

KARAKAYA NERESİDİR. NEREDEN GELMEKTEDİR.

Köyler topluluğuna adını veren Karakaya`nın çevrede bulunan bir "kaya"dan isim aldığı anlaşılmaktadır. Köyün kuruluş tarihi, Oğuz/Türkmen guruplarından Çepniler`in yurt tuttuğu yıllara dayanır. Köy adının Türkçe oluşu da buna bir işarettir.

Karakaya, 1486 ve 1515, 1530 yıllarında Kürtün kazasına bağlı Üregir nahiyesinin bir köyü idi. 1530 yılında Karakaya köyünde 3 cemaat vardı: Çiftçiler, Muaflar ve Hizmetliler. 33 hane olan köy yaklaşık 100-150 nüfuslu idi.

Karakaya Bölgesinin daha sonra nüfus olarak arttığı, yeni mahalleler ortaya çıktığı anlaşılıyor. Çünkü, 1845`te Karakaya`da Ortacamilik köyünün merkez bir köy haline geldiği, ibadet için yapılan caminin köye ad olduğu, bugün birer muhtarlık olan yerleşim yerlerinin de Ortacamilik köyünün mahalleleri olarak ortaya çıktığı anlaşılıyor. Merkez Ortacamilik köyü bu yıllarda 24 hane; Ortacamilik`in mahallesi Balçık Beleni 19 hane; Kayadibi mahallesi 20 hane; Celli mahallesi 17 hane; Köse Güveği mahallesi 37 hane; Avculu mahallesi 59 hane; Belenik mahallesi 21 hanedir. Bu sonuçlara göre Karakaya-Ortacamilik köyü 197 hanede yaklaşık 1000 kadar kadın-erkek nüfusu ihtiva eden büyük bir yerleşim yeridir.

Bu mahalleler topluluğu daha sonra birer köy statüsü almıştır. 1876`da Ortacamilik köyü 153 hane; Avculu köyü 67 hanedir. Ortacamilik köyünün Osmanlı döneminde başlıca gelir kaynağı hayvancılık çiftçiliktir. Kayıtlara göre önemli sayıda koyun, keçi beslenmektedir.

Ortcamilik köyünün çevre köylerden farklı bir yönü de eğitime verdiği önemdir. İlk eğitime 1904 yılında başlanmıştır. 1926-1927 yılında Ortacami mektebinde 32 talebe eğitim görmekteydi. Eğitime verilen bu önemin bir sonucu olarak Ortacami`ye 1936-1937 yılında Yatılı Bölge Okulu yapılmış, bu okul 1950`ye kadar pansiyon olarak hizmet vermiştir. 1950- 1958 yılları arasında da yetiştirme yurdu açılmış, daha sonra bu yurt, Giresun, Çıtlakkaleye taşınmıştır. Bu Okulun yapılmasında, faaliyetlerinde başarılı olmasında, hatta Halkovaladan yukarıya araba yolu açılmasında büyük katkıları olan Başöğretmen Arif Ünalı anmadan geçmemelidir. (Jandarma ile beraber köylüleri zorlayarak okul ve yol yapılmasını sağladığı için, bazılar tarafından sevilmezdi)Dolayısıyla, köyde doğup Tirebolu`nun ve ülkemizin ilmine ve sporuna katkıda bulunan birçok kişi de Karakaya yöresinden çıkmıştır. Bunlar arasında Vücut Geliştirme Şampiyonu Güzel Akgül, Milli Judocu Yard. Doç. Dr. Ali Demir, Prof. Dr. Orhan Duman, Din adamı Hekimoğlu Emin Efendi, Hıdıroğlu Molla Osman Hoca, eski milletvekili Zafer Hıdıroğlu, müftü Es-Seyyid Mehmed Efendi, '1816`da Tirebolu`yu kuşatarak voyvoda Kel Alioğlu`nun elinden almaya çalışan Molla Hasan,' şair-söz yazarı-bestekâr Aydın Osmanoğlu, Prof. Dr. Meltem Önder, Ziraat Yüksek Mühendisi Mehmet Ali Karadeniz, milli futbol(eski)hakemi(Lisans No, Bölge: 2682, Milli: 791) ve Sayıştay (Emekli/16.03.2007) savcısı Ahmet Özdemir (Zendinoğlu), Ziraat Yük Müh. M. Ali Albayrak, Zir. Müh. H. İbrahim Yılmaz, DBDK Daire Başk. Ali Hıdıroğlu, Hv. Alb. Osman Karakaya, Hv. Alb. Mehmet Hıdıroğlu, Fabrik Müd ve Başmüdür Haydar Hıdıroğlu nu sayabiliriz.

Köye yerleşen sülaleler arasında da Hıdıroğulları, Abanozoğulları, Melikoğulları, For Osmanoğulları,Çakaloğuları,Mehtiğil sülalesi, Yahyaoğulları, Mahmudoğulları, İmamoğulları, Zendinoğulları, Ali Şeyhoğulları, Mehmedoğulları, Köse Ömeroğulları, Kara Mehmedoğulları, Reisoğulları, Candırlıoğulları, Hanoğulları, Hamzaoğulları, Hacıoğluları, Müdüroğluları, Hekimoğluları,Velioğulları, Uzunoğulları, Cellioğluları`nın ahfadları günümüze kadar gelmişlerdir.

köy milli konulara da duyarsız kalmamış, gerek 1897 Türk-Yunan Savaşında Redif Taburunda görevli olarak, gerekse Kurtuluş Savaşında Milli Kuvvetlerde yer almışlardır. köyden çıkan kurtuluş savaşı gazilerinden bazıları Mehdioğlu Bekir Ünal, İmamoğlu Ahmet Ali Demir, Mahmutoğlu Ali Bayrak, Cellioğlu Emin Karakaya, Keloğlu Mehmet Kuş, Emir Hasanoğlu Dursun Kaya, Sünnetçioğlu Yusuf Can, Hıdıroğlu Ali Semiz, Kara Mehmetoğlu Ali Büyüktürk, Kel Hasanoğlu Ahmet Kılıç, Purtuloğlu Mevlüt Purtul, Halepli Ali çavuş, Kurtuluş Savaşı gazisidirler. Yine, Kırım Harbi sırasında toplanan yardıma Karakayalı Ömer Yazıcı 500 kuruşla katılmıştır.

Bölgemizin yetiştirmiş olduğu, kousunda bir marka olan, çok kıymetli Araştırmacı Yazar Ayhan YÜKSEL beyefendiye teşekkürler. HASAN KARAKAYA

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi: Doğu Karadeniz özellikleri taşır. 1960’lı yılara kadar, Doğudaki ağalık ve töre sistemleri gibi gelenekleri varken, bu yıllardan sonra yoğun bir şekilde Avrupa ve Batı şehirlerine göç al