versitesi Hukuk Fakültesinde asistan
olarak vazife yapmıştır. Askerlik hizmetinin ardından 1956’da Doçent olmuştur.

1957 yılında C.H.P Adana
Milletvekili seçilen Eroğlu, 27 Mayıs 1960 devrimine kadar T.B.M.M’de yasama
görevini üstlemiştir.

Eroğlu, 27 Mayıs 1960 Devriminden
sonra kurulan Temsilciler Meclisinde (Kurucu Meclis), C.H.P’nin kontenjanından
üye seçilmiştir. Bir yıl gibi kısa süre ömürlü olan, Temsilciler Meclisinin en
önemli görevi, çağın gereklerine cevap veren yeni bir anayasa hazırlamak
olmuştur. Eroğlu’nun C.H.P’de son görevi Yüksek Haysiyet Divanı üyeliği
olmuştur.

Temsilciler Meclisi’nin görevinin
sona ermesi ile Eroğlu, aktif politikadan uzak kalarak, akademik kariyerine
kariyerine, Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisinde öğretim üyesi olarak
devam etmiştir. 1966 yılında Profesör olan Eroğlu, 1971 – 1973 yıllarında
Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Başkanlığı görevini üstlenmiştir.

12 Eylül 1980 Harekatından sonra
kurulan Danışma Meclisine de Ankara’dan üye seçilmiştir.

Atatürk’ün doğumunun 100. yılında
kurulan Atatürk’ün Doğumunun 100. yılı Kutlama Milli Komisyonunda da üye olarak
görev yapmıştır. Eroğlu, Danışma Meclisi’nin görevinin sonuçlanması ile tekrar
akademik çalışmalarına devam etmiştir.

Eroğlu’nun son görevi, Atatürk
Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu’nun üst kuruluşu olan Yüksek Kurulda üye
olarak vazife almak olmuştur.

Şu anda emekli olan H. Eroğlu
çalışmalarına özellikle evinde kurduğu kütüphanesinde devam etmektedir.

Asya ve Kuzey Afrika çalışmaları
milletlerarası kongresinin (Icanas 38 Ankara 2007) toplantısı vesilesiyle,
Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Prof. Dr. Hamza Eroğlu’nun da yer
aldığı, on iki bilim adamına, “ Bilgi Semamızın 12 Burcu “, unvanı ile her bir
adaya bilimsel nitelikli ödül vermiştir. 

1-      La Representation Internationale En
Vue Proteger Les Interets des Belligerants, Doktora tezi, Neuchatel, 1949, 160
s.

2-      Gerçek Yönüyle Atatürkçülük (Türk
Devriminin Temel Prensipleri ve Cumhuriyet Rejimi ), Kardeş Matbaası, 1965,
Ankara, 221 s.

3-      Türk Devrim Tarihi, Kardeş Matbaası,
Ankara 1967, 304 s., Eserinin 5. Baskısı 455 s. Olarak 1977’de basılmıştır. Her
baskı yeniden gözden geçirilmiş ve genişletilmiştir.

4-      Atatürkçülük El Kitabı, Ankara, Olgaç
Matbaası, 1981, 299 s. ( Atatürk’ün Doğumunun 100. yılı onuruna çıkarılmıştır.)

5-      Atatürk ve Devletçilik, Ankara, 1981,
Olgaç Matbaası, 215 s.  ( Atatürk’ün
Doğumunun 100. yılı onuruna çıkarılmıştır.)

6-      Türk İnkılap Tarihi, İstanbul, 1982,
Milli Eğitim Basımevi, Birinci basılan 559 s., Kitabın ikinci basılışı eser
yeniden gözden geçirilmiş ve genişletilmiştir., Ankara, 1990, Savaş yayınevi,
587 s.

7-      Atatürk ve Milli Egemenlik, Atatürk
Araştırma Merkezi, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara, 1987, 85 s., Eserin
ikinci baskısı, Ankara, 1998, 85 s., Aynı eser Almaca’ya çevrilmiştir. (
Çeviren : Kürşat M. Özhan)

8-      Atatürk ve Cumhuriyet, Atatürk
Araştırma Merkezi, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara, 1989, 110 s., Eserin
ikinci baskısı, Ankara, 1998, 165 s.

9-      Atatürk ve Milliyetçilik, Atatürk
Araştırma Merkezi, Ankara, 1992, 103 s.

10-  İdare Hukuku, Genel Esaslar, İdari
Teşkilat ve İdarenin Denetlenmesi, Beşinci Baskı, Ankara, 1985, 516 s.

11-  Devletler Umumi Hukuku, Ankara, 1979,
Kalite Matbaası, 313 s, İkinci Baskı Ankara, 1984, Olgaç Matbaası, 303 s.,
üçüncü baskı Adem Yayıncılık, Ankara, 1981, 308 s.

12-  Kıbrıs Uyuşmazlığı ve Kıbrıs Barış
Harekatı, Ankara, 1975, Emel Matbaacılık, 320 s.

13-  Kıbrıs Türk Federe Devleti, Kuruluşu,
Anayasası ve Bağımsızlığı, Tisa Matbaacılık Sanayi, Ankara, 1976, 261 s.

14-  Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ni
Yaratan Tarihi Süreç ve Son Gelişmeler, Ankara Ticaret Odası, Ankara, 2003, 79
s.

15-  Atatürk Hayatı ve Üstün Kişiliği, Ankara,
2008, savaş yayınevi, 384 s.Atatürkçülük El Kitabı,
Türk Devrim Tarihi,
Atatürk ve Cumhuriyet
İşte 12 değerli bilim insanı




Kemal Aygün

Kemal Aygün (d. 1914, Divriği, Sivas, Türkiye - ö. 5 Mayıs 1979), Türk bürokrat.

1933’te Konya Lisesi'ni bitirdi. 1936’da Mülkiye mezuniyetini müteakip, Eylül 1936’da P.T.T. Umum Müdürlüğü Müfettiş Muavinliğine tayin edilerek devlet hizmetine girdi. 29 Kasım 1940’da Bozkır Kaymakamlığı, 1950-1952 yılları arasında İstanbul emniyet müdürlüğü, 31 Ocak 1952 - 1 Haziran 1954 ile 12 Eylül 1955 - 9 Ekim 1957 tarihleri arasında iki kere Emniyet Genel Müdürlüğü, 9 Ekim 1957 - 12 Temmuz 1958 tarihleri arasında Ankara valiliği yaptı.

17 Temmuz 1958’de İstanbul Belediye Reisliğine ve Demokrat Parti İstanbul İl Başkanlığına getirildi. Her iki görevi de 27 Mayıs 1960’da sona erdi. Demokrat Parti mensupları ile beraber Yassıada'da yargılandı ve Kayseri'de bir süre hapis yattı.

Ekim 1962’den sonra bir süre İstanbul’da bir sigorta şirketinde Yönetim Kurulu Üyeliği yaptı.

Nisan 1972'de Türk Hava Yolları Yönetim Kurulu Başkanlığı'na seçildi. İki yıl boyunca bu görevde bulunduktan sonra 1974 yılı Nisan ayında Yönetim Kurulu Başkanlığı görevini Ağası Şen'e devretti.

Demokrat Parti kurucularından olan Refik Koraltan'ın dayısının kızı Sevinç Hanım ile evlendi. Bu evlilikten 2 kızı oldu. Kızlarından biri, pek çok bestseller eseri Türkçeye kazandırmış Baysan Aygün Bayar'dır. Baysan Hanım, DP Beşiktaş İlçe Başkanı, Adalet Partisi milletvekili, iki dönem Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı yapan Dr. Nuri Bayar ile evlendi. Bu evlilikten eski Washington Büyükelçiliği müsteşarı Mehmet Ali Bayar ile eski Özelleştirme İdaresi Başkanı Uğur Bayar doğmuştur.





Atlara Fısıldayan Adam

Atlara Fısıldayan Adam 1998 yapımı, yönetmeni Robert Redford olan film. 1995 yılında yayımlanmış olan Nicholas Evans kitabından uyarlamadır.





Abdullah Asım İğneciler

Abdullah Asım İğneciler (d. 25 Temmuz 1919, Konya), Türk bürokrat.

İlk, orta ve lise öğrenimini Konya'da tamamlamıştır. 1941 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi sınavlarını kazanmış, 1945 yılında bu fakülteden mezun olmuştur.

1945 yılında staj görevini Konya Merkez Dairesi'nde tamamladıktan sonra aynı yıl Konya İli Maiyet Memurluğu'na atanmıştır. 1947 yılında Balıkesir Maiyet Müdürlüğü'ne atanmıştır. 1948 yılında Cihanbeyli Kaymakamlığı, 1950'de Bozova kaymakamlığı görevlerinde bulunmuş, 1952 yılında askerlik görevini yapmak üzere askeri birliğine teslim olmuştur. Askerlik hizmetini tamamladıktan sonra 1954 yılında Gediz Kaymakamlığı görevinde bulunmuştur.

1960 yılında Elâzığ Valiliği görevine terfi olmuştur. Elazığ valiliği sırasında, belediye başkanlığı da yapmıştır. Bundan sonra sırasıyla 1964 yılında Bitlis, 1967 yılında Manisa, 1968 yılında Kayseri Valilikleri görevinden sonra 1971 yılında Merkez Valiliği görevine atanmıştır. 1980 yılında Denizli Valiliği'ne atanmış ve bu görevini 1981 yılına kadar sürdürüp tekrar Merkez Valiliği'ne atanmıştır. 23 Ekim 1981 yılında Kurucu Meclis Üyeliği'ne seçilmiştir. 7 Şubat 1982 tarihinde kendi isteği ile emekli olmuştur. 1987-1991 yılları arasında Cumhurbaşkanlığı kontenjanından YÖK üyeliği görevinde bulunmuştur. Evli ve 3 çocuk babasıdır. İzmir'de yaşamaktadır.




Raisa Gorbaçov

Raisa Maksimovna Gorbaçiyova (Rusça: Раи́са Макси́мовна Горбачёва), (d. 5 Ocak 1932, Rubtsovsk - Sibirya – ö. 20 Eylül 1999, Münster - Almanya). Mikhail Gorbaçov'un eşi.

Ukraynalı demiryolu mühendisi olan babası Maxim Andreyeviç Titarenko'nun üç çocuğundan en büyük olanıdır. Çocukluğu Ural dağları bölgesinde geçti ve eşi Mikhail Gorbaçov ile, Moskova Devlet Üniversitesi'nde sosyoloji okuduğu sırada tanıştı. 1953 yılının Eylül ayında evlenen çift, Mikhail'in Stavropol'daki evlerine taşındı. Raisa, burada Marksist-Leninist teori üzerine dersler verdi. Tek kız çocukları, İrina Mihailovna Virganskaya (Ири́на Миха́йловна Вирга́нская) 1957'de doğdu.

Kocası, Komünist Parti üyesi olarak Moskova'ya dönünce, Raisa Gorbaçiyova da Moskova Devlet Üniversitesi'nde dersler vermeye başladı. Gorbaçov 1985'te Sovyetler Birliği lideri olduğunda o da öğretim üyeliği görevini bıraktı.

Raisa Gorbaçiyova lösemi'ye yakalandı ve Almanya'daki Münster Üniversitesi hastanesinde 20 Eylül 1999'da (67 yaşında) öldü. 
Cenazesi Moskova'daki Novodeviçi mezarlığına gömüldü.





Ognyana Duşeva

Ognyana Georgieva Petrova-Duşeva (, d. 20 Aralık 1964), Bulgar eski kanocu. 1988 Seul Olimpiyatları'nda bronz madalya kazananmıştı. 2007-2011 döneminde Türkiye Milli Takımı antrenörlüğü yaptı.

Filibe şehrinde spor kariyeri (K1-500 m.) başladı. 1981 yılında ulusal Bulgaristan takımında bulundu. 




Kagemuşa

, Akira Kurosawa'nın 1980 yılına ait bir filmidir. Başlık, taklit eden kimse için kullanılan bir terimdir. Japon tarihinin savaş yılları döneminde geçmektedir ve düşman kumandanları, savunmasız klana saldırmaktan vazgeçirmek için ölü bir kumandanın kılığına girmesi öğretilen düşük-sınıftan bir suçlunun hikâyesini anlatır. 1575 Nagaşino Savaşı'nın doruğa ulaştığı yıllar ve "Kagemuşa" 'nın kılığına girdiği kumandan, daimyo Takeda Şingen (Jap: 武田信玄) temel alınarak çekilmiştir.

Bir adam hırsızlık suçundan dolayı idam edilecektir. Ancak Şingen'in küçük kardeşi Takeda Nobukado, Şingen'e ikiz gibi benzeyen bu adamın hayatını kurtarır ve Şingen'in "kagemuşa"sı yapar. Önce kaçmaya çalışan bu adam, Şingen ile görüşünce onun büyüklüğünden etkilenerek "kagemuşa" olarak yaşamayı kabul eder.

Takeda Şingen'in ordusu, 'nun kalelerinden Noda kalesini düşürmekteyken aniden barış istemiştir. Sebebi de Şingen'in ölümüdür. Takeda klanı bu ölümü gizlemek istemektedir çünkü Şingen vasiyetinde, "Eğer ben ölürsem üç yıl gizleyerek memleketimizin savunmasını güçlendirip asla hücume geçmeyin" demiştir.

Düşmanlarını kandırmak için önce yandaşlarını kandırması gerekmekteydi. O yüzden "kagemuşa" hakkındaki gerçeği sınırlı sayıda yakınlar bilmekteydi. "Kagemuşa" zamanla, gerçek Şingen gibi yönetmeye başladı. Şingen'in oğlu Katsuyori hücuma geçmek istediğinde de "kagemuşa" "Harekete geçme. Dağ hareket etmez." diyerek engeller.

Fakat "kagemuşa"nın gerçek Şingen olmadığını bilen Katsuyori tek başına yola çıkar. Katsuyori'nin tek başın