den kopan yardımı ortaya konan çantaya atması istendi. Sıranın en başına ağaç dikme onuru için açık artırma ile Sırabaşı seçildi. Fakir olduğu için Almanya’ya gitmiş, sonra köye kesin dönüş yapmış birisi tüm isteklileri geride bırakarak Sırabaşı oldu. Sırabaşına bir sertifika ve bir seneliğine bakır bir sini verildi. Sırabaşı açık artırmasında ve yardım çantasında toplanan para ile o gün ikram olarak yenilen yemeğin masrafı ve köy bütçesinin bir yıllık gideri karşılanmış oldu.

Davet mektubunda hem toprakların ağaçlandırılması, hem ata mezarlarının ziyaret edilmesi düşünülerek Toprağa Saygı Günü dendi. Gün içinde "Üçüncü Bayram", "Ağaç Dikme Şenliği" olarak yeni tanımlamalarla anıldı. Şenliğimiz olağanüstü benimsendi ve yayıldı. Her yıl daha da kalabalık olmaya başldı. Her Bedilli için şenlikte bulunmak Hacca gitmek gibi algılanmaya başlandı. Komşu köylere örnek oldu. Sınırları Çankırı'yı aştı, Ankara, Sivas köylerinde tekrarlandığı duyumlarını aldık. Bununla da kalmadı ulusal basında yer buldu. 2001 yılından sonraki gelişmeleri Tek Rumeli Televizyonu, Gülay Tuncel'in söyleşisinden bir bölümle kayda geçirelim. (Aynı Söyleşi "Çerkeş Haber Sitesi"nde, Mustafa Karaoğlanoğlu imzası ile yayınlanmıştır.)

"Anayolların köy sapaklarında genelde köyün adını yazan tek bir levha vardır. Yoncalı Köyü, Bayındır Köyü gibi. E80 (İstanbul – Samsun yolu 365. km) üzerinde Bedil Köyü sapağında birden çok levha vardır. Zagor Ormanı, Kemal Sunal Ormanı, Müze … gibi. Bu levhaların gösterdiği yöne baktığınızda çıplak tepelerle çevrilmiş kıraç arazinin ortasında gelin tacı gibi bir orman görülür.

Bu ormanın öyküsü sarar sizi. Nasıl olmuş da bu kıraç tepelerde bu ormanlar oluşmuştur?

Aslında yoldan gördüğünüz sadece ormanın çok küçük bir parçasıdır. Asıl orman tepenin arkasında gözlerden uzaktadır. Yine gözlerden uzakta, yol kenarında levhası bulunmayan, ormanlaşan bir fidanlık ve ormanın kenarında mermer taşa kazınmış anıtsallaşan bir yazıt vardır: “ Yaşar Kaynar Ormanı ”.

Bu ormanların öyküsünü en iyi bilen Yaşar Kaynar'a soruyoruz.

Söz Yaşar Kaynar’da:

İdealimi Köy enstitülerinden aldım. Herkesin kendi kapısının önünü süpürdüğünde tüm şehrin tertemiz olacağı misali, her öğretmen bir köyü kalkındırdığında tüm ülkenin kalkınacağı idealimdi. Benim sevdam, idealim, doğum yerim Bedil Köyü idi.

Bedil Köyünün çevresinde bulunan ve gelinlerin başındaki taç gibi köyü süsleyen ormanın kuruluş ve gelişim öyküsünü anlatmamı istiyorsunuz; anlatayım:

... (Bu bölümde 1967 - 2000 yılları anlatılmıştır.)

Kemal Sunal Ormanı (2003):

"Kemal Sunal’ın eşi Gül Sunal ile ailece tanışıyoruz. Bir buluşmamızda konu oldu Bedil Köyündeki Müze ve Toprağa Saygı Günleri etkinliklerini anlattık. Çekilmiş videoları ve fotoğrafları gösterdik. Çok ilgilendi, yaptığımız verimli, duyarlı çalışmalardan dolayı bizi kutladı. Merhum eşi "Kemal" adına bir koru kurmak arzu ettiğini, yer verip veremeyeceğimizi sordu. Köylülerimin böyle bir istekten şeref duyacağını, memnun olacağımızı söyledik. Ertesi yıl beş dönümlük bir alana “ Kemal Sunal Ormanı ”nı kurduk. Gül Sunal ve oğlu Ali Sunal bizzat Köyde ilk fidanları dikerek açılışı yaptılar. Köye Türkiye çapında bir folklor ekibi getirdiler. Ekip hala zihinlerden silinmeyen muhteşem bir gösteri sundu."

Zagor Ormanı (2007):

"Yapılan her etkinlik akis yapıyor, sesi yayılıyor. (Hiçbir faaliyet yapmayanın sesi de duyulmuyor.) Daha önceleri hiç bilmediğimiz, haberimizin bile olmadığı EMOK adında bir Motosikletliler derneği varmış. Türkiye’nin her yerinden binlerce motosiklet tutkunu bu derneğe üye imiş. Bu derneğin Zagor lakabıyla anılan Ahmet Feyzioğlu adında çok sevilen bir üyesi trafik kazasında kaybedilmiş. Arkadaşları Zagor adına bir orman kumaya karar vermişler. Orman için yer ararken Babaannesi Bedilli olan bir üyeleri (Mustafa Çelenk) Bedil Köyündeki çalışmaları hatırlamış, öneri götürmüş. Beni arayıp yer verip veremeyeceğimizi sordular. Halen ağaçlandırılacak yerimiz vardı ve “memnuniyetle ” dedik. O yıl da EMOK’lular motosikletleri ile köye geldiler. Biz onlara köyün bir çeşmesinin yanındaki harmanlıkta kamp yeri verdik. Ertesi gün hep beraber Zagor Ormanı'nı kurduk EMOK’lular ağaç dikerek Bedilli oldular, biz onları sevdik, onlar da bizi sevmiş olmalılar ki artık her yıl geliyorlar, köyde kamp yapıyorlar, ağaç dikiyorlar. Bizlerle sinsin oynuyorlar. Temsili kına gecemize katılıyorlar. Senenin birinde bir üyeleri temsili gelin oldu. Kadınlarımızın tanımadığı bir delikanlı kınadan gelini kaçırdı. Misafirlerimize saygıda kusur ettiğimizi düşünerek dertlendik. Allah’tan ki gelini kaçıran nikâhlı eşiymiş de rahat bir nefes aldık. Kısacası EMOK’lular bizlerden oldular. 

1967 yılında dikilen fidanlar büyüdüler yetişkin ağaç oldular. Son yıllarda alt dallarını budanıp sinsin ateşi yakılıyor, köy gençleri dernek odasının sobasında yakıp ısınıyor, köy odasının, caminin yakacak ihtiyacını karşılıyorlar. Gölgesinde piknik yapılıyor. Köye gelen misafirleri zevk alarak gezdiriyorlar. Yaban hayvanları ziyaret eder oldu, avlanmaya çıkanlar oluyormuş. 

Bedil Köyünde çalışmalara başladığım ilk yıllarda kimi köylülerce muhalefet edilmişti. Zamanla çalışmaların değeri muhaliflrce de anlaşıldı. Çocukları, torunları etkinliklerde ön saflarda görev aldılar. Orman genişledikce köyde saygınlığım arttı. Köylülerim ilk dikilen, şimdilerde tam bir orman olan alana adımı verdiler. Adımı taşıyan, çalışmalarımı özetleyen mermer bir anıt dikildi.

G. Tuncel: Bir ormanın yaratılış hikâyesine ev sahipliği yapmak, öncesinde inanmak, sonrasında emek ve sabır isteyen bir süreç… emeğin karşılığını almaya başladığımız zamanda bir o kadar gurur ve mutluluk verici... Herkese nasip olmayan muhteşem bir olay olduğunu, dinlendik sizden, örnek bir isimsiniz… Türkiye’ye ve halkımıza büyük katkınızdan ötürü kutluyorum sizi ve emeği geçen herkesi. Son olarak eklemek istediğiniz;

Y. Kaynar: Biz Bedilliler her yıl 23 Nisan’ı takip eden hafta sonu konuklarımızla birlikte köyde toplanıyoruz. Toprağımıza ağaç diken herkesi Bedilli sayıyoruz. Artık etkinlikler için davetiye düzenlemiyoruz. Bilenler çat kapı, motorlu biniti olanlar düt düt geliyorlar. Yine de ben herkesi sadece bu yıl için değil, gelecek yıllar için de Bedil köyüne ağaç dikmeye davet ediyorum. Müzeyi ziyaret etmelerini, mevcut anı defterine duygu ve düşüncelerini yazmalarını bekliyorum.

Bedil Ormanı Genişliyor

İlk ağaç dikenlerin büyük çoğunluğu yaşamıyor. Onlar dualarla mezarlıkta, fotoğrafları ile köyün müzesinde yaşıyorlar. Ağaç dikimi ilk yılın canlılığı ile devam ediyor. 23 Nisan Çocuk Bayramını takip eden hafta sonları köyde toplanılıyor. Şenliklerin düzenlenmesinde Köyün derneğinde görevli olsun olmasın herkes (İsmail Tarhan, Şükrü Tarhan, Cafer Özbek, Sefer Tarhan, Ahmet Çelik...) seve seve görev alıyorlar. Yer darlığından ya da gözden kaçtığı için burada isimleri yazılmayanların hiç birisinin emeği inkar edilemez, bağışlasınlar.

İskender Pala Ormanı (2013):

Son yıllarda üçüncü nesil görevi severek devraldı ve ilk neslin heyacanını taşıyor demek abartı olmaz. İskender Pala Ormanının kuruluşu üçüncü neslin görevi gönüllü devralmasının bir örneğidir. İ. Pala Ormanı'nın kuruluşunu ilk fidanı dikenlerin arasından Mustafa Doğdu, Oğlu Kadir Doğdu, Oğlu Mustafa Doğdu sağlamıştır. 

Kalem Mustafa Doğdu'da:

Sayın Prof. Dr. İskender Pala kırk yıllık eniştemizdir. Yakın bir akrabamızın damadıdır. 

2013 yılında köyün emekli imamı Ömer Genç’in oğlu Akif Genç’in nişan töreninde bir sohbet esnasında köy derneği eski başkanı Celal Tarhan ve Yönetim kurulu yeni üyesi Kadir Doğdu köyde yapılan etkinliklerden bahsetmiş ve muhatapları İskender Pala ilgiyle karşılamıştır. Akabinde tarafımca köy etkinlikleri ile alakalı bir sunum hazırlanmış ve sayın Pala’ya takdim edilmiştir. Anadolu’da böyle bir organizasyonun yapılmasını taktirle karşılayarak 2013 yılı sponsorumuz olmuştur.

Sayın İskender Pala’nın İstanbul’dan 2013 yılı Ağaç Bayramımıza başta değerli eşi Hülya hanım ve kayınvalidesi Yadigar hanım olmak üzere büyük bir katılımla köyü onurlandırmışlardır. 

İki bin çam fidanını İskender Pala Ormanı ile topraklarımızda buluşturulmuştur.

Toprağa Saygı Günleri'nde yapılan açık artırmada köye en büyük bağışı yapan kişi SIRABAŞI olma hakkını kazanır. Sırabaşı köyün onurudur, sıranın en başına ağaç diker. Sırabaşına sırabaşı olduğunu belgeleyen bir teşekkür belgesi (sertifika) ve Sırabaşı Sinisi verilir. Kuruluş yıllarında verilen büyük boy bakır sini köyün tarihini yansıtan bir anı olarak bir yıllığına verilir, üç yıl üst üste sırabaşı olan sininin ebediyen sahibi olur.

Toprağa Saygı Günlerinde toplanan bağışlar ve Sırabaşı bağışları ile

şenlik giderleri karşılanır, köy bütçesine katkıda bulunulur, miktar yeterli olduğunda güçsüzlere yardım edilir.

Sırabaşı bağışı ve Toprağa Saygı Günleri'nde halktan toplanan bağışlarla yapılan önemli çalışmalar:

Köy çevresine geniş bir orman oluşturulmuştur.

Köy Müzesi kurulmuştur. Köye kanalizasyon yapılmıştır. 

Köyün sokaklarına kaldırım taşı döşenmiştir.

Uzun mesafeli iki kaynaktan su getirilmiştir. Köy odası, cami, düğün/yemek salonu, okul binası, çeşmeler tamir edilmiştir.


Bedil Köyü Kültür ve Dayanışma Derneği Bedil Köyünün tanıtımı ve güzelleşmesi için çalışır. 

Her yıl Toprağa Saygı Günü'nde ağaç diker, Bedillileri bir araya getirerek kaynaşmalarını sağlar, köyün ortak mallarının bakımını yapar.


Çankırı iline 117 km, Çerkeş ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Beymelik, Çerkeş

Beymelik, Çankırı ilinin Çerkeş ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri