rivayeti olmalıdır.

Cevşen'den Ahmed Ziyauddin Gümüşhânevî Efendi, tarikata dair birçok evrâd ve ezkârı derlediği Mecmû'atu'l-ahzâb adlı eserinde bahseder. Bundan sonra özellikle Risale-i Nur cemaati tarafından tek başına kitapçık olarak defalarca basılmıştır. Dua'nın Türkçe tercümelerini de yapan cemaat, sadece metni dikkate almış, kaynağına ve faziletlerine dair rivayetlere temas etmemiştir. Mesela, Ümit Şimşek tarafından yapılan çeviride Said Nursi’nin bizzat tercüme ettiği 57. fasıl örnek alınmıştır.

Ahmed Ziyauddin Gümüşhânevî Mecmû'atu'l-Ahzâb adlı eserinde şunları söyler: "«Cevşenü'l-Kebir ismindeki duâ Peygamber Efendimize, Uhud Harbi esnasında Cebrail (a.s) tarafından getirilmiştir. Cebrail Hz. Muhammed'e (s.a.v.): "Üzerindeki zırhı çıkar ve bu duâyı oku. Bu duâyı üzerinde taşır ve okursan zırhtan daha büyük tesiri vardır." demiştir. Peygamber Efendimiz duânın tesirinin sadece kendine mi mahsus, yoksa ümmete de şamil mi olduğunu sorunca, Cebrail (a.s.) şöyle buyurmuştur: "Ya Resulullah, bu duâ Cenab-ı Allah'ın sana ve ümmetine bir hediyesidir. Bunun sevabını Allah'tan başka kimse takdir edemez."»" 

Cevşen-i Kebir duâsı 100 bölümden (bâb) oluşur. Her bâbda Allah'ın Esma-ül Hüsna ve sıfatlarıyla tavsif edildiği 10 parça bulunur. Her bâbın sonunda Allah'ın aczden ve şerikten münezzeh olduğunu ifade eden ve cehennem ateşinden Allah'a sığınılan duâ yer alır;”Sen bütün kusurlardan, aczden ve şerikten mukaddessin. Senden başka ilah yok ki, bize meded etsin. Aman diliyoruz. Bizi azap ateşinden ve cehennemden halas et!”. Duânın geneline bakıldığında Allah'ın isim ve sıfatlarının sıkça tekrarlandığı ve Rabb'e onun isimleriyle yönelindiği görülür. İstiaze, yani ateşten ve azaptan Allah'a sığınma da Cevşen'de önemli yer tutar.

Duanın tamamı Allah’a ait 250 isim ile 750 sıfat ve münâcâtı kapsar. Bütün bu münâcâtların ana gayesi duanın muhtevasından ve her faslın sonunda tekrarlanan “hallisnâ/ecirna mine’n-nar” ifadesinden de anlaşılacağı gibi, dünya âfetlerinden ve ahiret azabından kurtuluş için yalvarmaktır.

Bazılarına göre, Cevşen Şii kaynaklar tarafından yazılıp Muhammed’e atfedilen bir dua görünümündedir ve Muhammed'den nakli çok olası görülmemektedir. Duanın Sünni hadis mecmualarında yer almaması, ayrıca şii hadis külliyatının ana kaynağı durumundaki ‘Kütüb-i erbea’da da bulunmaması, sadece dua mecmuaları gibi ikinci derece kitaplarda mevcut olması da bu görüşü desteklemektedir.

Cevşen’in faziletleri hakkında uydurma olduğu tahmin edilen birçok hadis bulunmaktadır."





Alaseher, Gürgentepe

Alaseher, Ordu'nun Gürgentepe ilçesine bağlı bir köydür.

Köy 1989 yılında Bahtiyarlar köyünden ayrılmıştır.

Köyün ekonomisi tarım, hayvancılık, arıcılık ve fırıncılığa bağlıdır. Fındığın başı çektiği arım ürünleri arasında mısır, patates ve fasulye de sayılabilir. Köy halkı ihtiyaçlarını karşılamak için perşembe ve pazar günleri Gürgentepe ilçesine diğer günlerde ise Ordu iline gitmektedirler.

Köy her mevsim bol yağış almaktadır.

= Gelenek ve Görenekleri =
Köy halkı gelenek ve göreneklerine son derece bağlıdır. Ramazan Bayramında Buğday, mısır ve tavuk eti ile yapılan yöresel yemek olan keşkek köy meydanında köyün ileri gelenleri tarafından hazırlanarak tüm köylülere ve misafirlere ikram edilir, yemek faaliyetinin bitmesine müteakip çeşitli yarışmalar ve güreş müsabakaları düzenlenir.




Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi

Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi, Marmara Üniversitesi rektörlüğüne bağlı olarak lisans düzeyinde eğitim-öğretim yapılan yükseköğretim kurumudur.

Teknik Eğitim Fakültesi Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı teknik ve meslek liselerinde, mesleki eğitim merkezlerine çalışmak üzere “Teknik Öğretmen” yetiştirmektir. Ayrıca fakülte mezunları sanayide "Teknik Personel" veya endüstri eğitim merkezlerinde “Teknik Eğitmen” unvanıyla  görev yapabilmekte ve 22.05.2003 tarihli 4857 sayılı İş Kanunu’nun 82. maddesine göre İş Güvenliği Uzmanı olarak çalışabilmektedirler.

Fakültenin nüvesini İstanbul Yüksek Teknik Öğretmen Okulu oluşturur. İstanbul Yüksek Teknik Öğretmen Okulu, 27 Ağustos 1976 tarihinde Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı olarak Haydarpaşa Teknik ve Endüstriyel Okullar Kampüsündeki tesislerde faaliyete başlamıştır. Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı olarak kurulan, İstanbul Yüksek Teknik Öğretmen Okulu 20 Temmuz 1982 tarihinde 41 sayılı kararname ile Teknik Eğitim Fakültesi adı altında Marmara Üniversitesi’ne bağlanmıştır.



Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesinin bölümlerinde eğitim ve öğretim süresi 4 yıl (8 yarıyıl)’dır. Dört yıllık eğitim programını başarı ile tamamlayan öğrencilere lisans diploması ve 3795 sayılı kanuna göre ""Teknik Öğretmen"" unvanı verilir. Fakültede öğretim dili Türkçedir.






Barbaros Hayreddin (zırhlı)

Barbaros Hayreddin veya SMS Kurfürst Friedrich Wilhelm, okyanus ötesi sefer yapabilen bir Alman zırhlısıdır. Alman İmparatorluk Donanması ve sonrasında Osmanlı Donanması'nda görev yapmıştır. Geminin orijinal adı Prusya dükü ve Brandenburg seçici prensi olan I. Frederick William'dan gelmektedir. Brandenburg sınıfının dördüncü pre-dreadnought gemisi idi (Diğer üçü "Brandenburg", "Weißenburg" ("Turgut Reis") ve "Wörth"). 1890 yılında Kaiserliche Werft Wilhelmshaven'da inşa çalışmaları başladı, 1891'de denize indirildi ve 1893'te tamamlandı. Geminin yapımı 11,23 milyon marka mal oldu. "Brandenburg" sınıfı savaş gemileri üç zırhlı tarette taşıdıkları altı ana top ile, diğer donanmaların iki tarette dört top taşıyan gemilerine kıyasla daha modern bir tasarımdı.

"Kurfürst Friedrich Wilhelm" Alman İmparatorluk Donanması'ndaki görev süresi boyunca az sayıda aktif görevde bulundu. Üç kardeş gemisiyle beraber 1900-1901 yıllarında Çin'deki Boxer Ayaklanması'nda görev yaptı. Gemi 1904-1905 yıllarında büyük çaplı yenilemeden geçti. 1910 yılında "Kurfürst Friedrich Wilhelm" Osmanlı İmparatorluğu'na satılarak Barbaros Hayreddin adını aldı. Osmanlı hizmetinde Balkan Savaşları'nda görev aldı, Aralık 1912 ve Ocak 1913'te Yunan donanmasına karşı iki muharebeye katıldı, savaş boyunca Trakya'da Osmanlı kara kuvvetlerine destek sağladı. 8 Ağustos 1915'te Çanakkale'de İngiliz denizaltısı HMS E11 tarafından torpidolanarak batırıldı.

"Kurfürst Friedrich Wilhelm", sınıfının dördüncü ve son savaş gemisi idi. Savaş gemisi "D" adı altında ısmarlandı, Kaiserliche Werft Wilhelmshaven'da 1890 yılında kızağa kondu. 30 Haziran 1891'de denize indirildi. 29 Nisan 1894 tarihinde Alman İmparatorluk Donanması'nda göreve başladı, aynı gün kardeş gemisi olan SMS "Brandenburg"'ta göreve başladı. "Kurfürst Friedrich Wilhelm", Alman donanmasına 11,23 milyon marka mal oldu.

"Kurfürst Friedrich Wilhelm", 115.7 m uzunluğa, 19.5 m genişliğe sahipti, daha sonra torpido şebekesinin de eklenmesi ile 19.74 m oldu. Geminin su çekimi, burunda 7.6 m, kıç kısmında ise 7.9 m idi. Geminin tasarım ağırlığı 10,013 ton, maksimum deplasmanı 10,670 tondu. Gemi iki adet üç silindirli üçlü genleşmeli motora sahipti, toplamda 10,228 beygir gücünde idi ve 16.9 knot (31.3 km/s; 19.4 mph) hız yapabiliyordu.

Dönemi için sıra dışı olan "Kurfürst Friedrich Wilhelm", bordasındaki üç zırhlı tarette toplam altı adet top mevcuttu. Zamanın gemileri iki tarette toplam dört top taşımaktaydı, "Kurfürst Friedrich Wilhelm" ana silahları açısından oldukça moderndi. Geminin burun ve kıç kısımlarındaki taretlerde 28 cm'lik K L/40 toplar, ortada ise daha küçük olan L/35 topları bulunuyordu. İkincil silahları olan sekiz adet 10.5 cm'lik SK L/35 hızlı topları ve sekiz adet 8.8 cm'lik SK L/30 topları ise kazamata takılı idi. "Kurfürst Friedrich Wilhelm"in silah donanımı su çekiminin yukarısına monteli hareketli kundaklarda yer alan 6 adet 45 cm'lik torpido tüpü ile tamamlanmıştı.

Görevlendirilmesinin ardından üç kardeş gemisiyle beraber birinci filoya katıldı. Birinci filo, ikinci filodaki dört eski zırhlı fırkateyn ""Sachsen""ler tarafından destekleniyordu. 1901 yılında bu gemiler, ""Kaiser Friedrich III"" sınıfı savaş gemileriyle değiştirildi. ""Kaiser Friedrich Wilhelm"" ise, 1897 yılı baharından sonbaharına, 1898 yılı Ekim ayından, 1899 yılı Eylül ayına kadar üzerinde seyrüsefer subayı olarak görev yapan Amiral Reinhard Scheer ve Franz von Hipper'in de aralarında bulunduğu, Açık Deniz Filosu'nun sonraki komutanları için bir yetişme sahasıydı.

""Kurfürst Friedrich Wilhelm"", ilk büyük operasyonunu 1900 yılında, "Boxer" ayaklanması sırasında birinci filonun Çin'e konuşlandırılmasıyla yaşadı. Çinli milliyetçiler, Pekin'deki yabancı temsilcilikleri kuşattı ve Alman bakanı öldürdüler. Bu süreçte Çin'de olan askerler "Boxer"leri yenemedi. Alman Doğu Asya Filosu; "SMS Kaiserin Augusta", "SMS Hansa", "SMS Hertha" korumalı kruvazörleri, "SMS Irene" ve "SMS Gefion" kruvazörleri ile "SMS Jaguar" ve "SMS Iltis" gambotlardan oluşuyordu.

Sefer kuvvetleri, Mareşal Alfred von Waldersee'nin yönetimindeki dört ""Brandenburg"", altı kruvazör, on yük gemisi, üç torpido botu ve altı deniz alayından oluşmaktaydı. Amiral Alfred von Tirpitz, gereksiz ve maliyetli gördüğü plana karşı çıktı. Kuvvetler, 1900 Eylül'ünde Çin'e ulaştığında Pekin'in kuşatılması çoktan sona ermişti. Bunun bir sonucu olarak, kuvvetler Jiaozhou Körfezi civarlarında çıkan isyanları bastırdılar. Operasyon, Alman devletine 100 milyon marktan daha pahalıya mal oldu.

1904 yılında "Barbaros Hayreddin", Kaiserliche Werft tersanesinde ciddi bir yeniden inşa çalışmasına alındı. 1905 yılında tekrar denize açıldı ve Alman donanmasında görevine kaldığı yerden devam etti. Fakat 1906 yılında Büyük Britanya'da Dreadnought savaş gemilerinin ortaya çıkması ile denizcilikte önemli bir ilerleme kaydedildi, "Barbaros Hayreddin" ve diğer kardeş gemileri hızlıca "eskimiş" sayıldı ve sonuç olarak görevleri sona erdi. 12 Eylül 1910 tarihinde sınıfının en gelişmiş gemilerinden olan "Kurfürst Friedrich Wilhelm" ("Barbaros Hayreddin") ve "Weißenburg" ("Turgut Reis"), Osmanlı İmparatorluğu'na satıldı (Gemilerin yeni adları, 16. yüzyıldaki ünlü iki Osmanlı amiraline aittir). Birçok eğitimli er,