a Müslüman askerlerin kahramanca direnişi sayesinde kaldırılır. Döndüklerinde kuşatmanın kaldırıldığını gören Zekiye ile İslam Bey bu mutluluk içinde yapılan düğünle evlenir.

1872-1873 mevsiminde oynanmak üzere yazılan eser, kitap halinde dizilmiş ve Ebüzziya Tevfik’in çıkardığı "Sirac" gazetesinin bir eki olarak basılmıştır. Namık Kemal 31 Mart 1873 pazartesi günü İbret gazetesinde çıkan ""Tiyatro"" başlıklı yazısında, “"Vatan yahut Silistre'yi bitirdiğini ve önümüzdeki Salı akşamı sahneye konacağını"" haber vermişti.

1 Nisan 1873 tarihinde sahnelenen eser, izleyenleri çok etkilemiş; halk coşkun tezahüratlarda bulunmuştur. Temsilden sonra Namık Kemal’i görmek ve tebrik edebilmek için tiyatrodan harekete geçen bir kafile Galatasaray’da gazetenin idarehanesine dayanıp; Namık Kemal’e şükran ve tebriklerini sundukları bir mesaj bıraktılar. Bir gün sonraki İbret temsilde yaşananları anlatan yazılarla çıktı. Genel istek üzerine oyun, 3 Nisan gecesi tekrar sahnelendi ve aynı durum, ikinci temsilde de yaşandı “"Yaşasın vatan!"", ""Yaşasın millet!""', ""Yaşasın Namık Kemal!"" ""Allah bizlerin muradını versin, biz muradımızı isteriz"" şeklinde bağrışlar oldu. Oyunun içinde de yer yer geçen “murad” kelimesi padişah Abdülaziz’in yerine veliaht Murad Efendi’nin tahta geçirilmesi dileği olarak algılanmıştır.

Piyes sahnelendikten sonra yayımladığı hükumet ve sarayı kızdıracak nitelikte yazılar nedeniyle İbret gazetesi 5 Nisan günü sürekli olarak kapatıldı. İbret’in yanı sıra Sirac da kapatıldı. Namık Kemal ve arkadaşları ertesi gün bu piyes ve yapılan nümayişler bahane edilerek tutuklandı. 9 Nisan’da Sultan Abdülaziz’in onları muzır neşriyat ve harekette bulunmakla suçlayan fermanı sonucu mahkemeye çıkmadan sürgün yerlerine gönderildiler. Namık Kemal ile birlikte tutuklanan ve sürgün cezasına çarptırılan diğer kişiler Menâpirzâde Nuri Bey, Ebuzziya Tevfik, Bereketzâde İsmail Hakkı ve Ahmet Midhat Efendi’dir.

Güllü Agop’un Tiyatro-yi Osmânî kumpanyası ise hiçbir ceza almadı; piyes, Namık Kemal sürgün edildikten sonra da sahnelenmeye devam etti; hatta sarayda Abdülaziz’in huzurunda iki kere temsil edildi. Eserin çeşitli baskılarının yapılmasına müdahale edilmedi.





76-mm tümen topu M1936 (F-22)

76-mm tümen topu model 1936 (F-22) SSCB tarafından geliştirilen II. Dünya Savaşı sırasında Kızıl Ordu tarafından 1936 yılından itibaren kullanılan bir top türüydü. Bu top SSCB ile Japonya arasındaki Uzak Doğu cephesinde, Kış Savaşında ve Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında kullanılmıştır. Birçok F-22 topu Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından savaşın ilk yıllarında ganimet olarak alınmış geliştirilerek Sovyet kuvvetlerine karşı kullanılmıştır.

F-22 yarı-yivli tümen ve tanksavar topudur. Topun süspansiyonlu ve çatal ayaklı taşıma sehpasının lastikle kaplı çelik tekerlekleri bulunuyordu. Topun yarı otomatik doldurmalı kundağı , hidrolik geri tepme sistemi ve hidropnömatik geri getirme sistemi bulunuyordu. Dürbün ve yükselme açı sistemi namlunun farklı taraflarında bulunuyordu. Mermi kundağı standart model 1900 olarak sabitlenen top bu sayede eski model 76.2-mmlik tümen ve alay toplarına ait mermileri kullanabiliyordu.

1931 yılında Kızıl Ordu (RKKA) yönetimi ABD ve Birleşik Krallık basınıdan çıkan haberlerden bu iki ülkenin hem sahra hem de uçaksavar amaçlı bir top üzerinde çalışmalar yapmakta olduğu sonucunu çıkarttı. Bunda Sovyetlerin İngiliz yapımı Ordnance QF 2 pounder ve Ordnance QF 25 pounder toplarının yapılış amaçlarını yanlış anlaması yatıyordu. Uçaksavar kapasitelerinin aksine bu iki top sahip oldukları 360° yanal atış açıları ile standart tanksavar silahıydı. Sonuçta ordonat fabrikasının şef tasarımcısı Mikhail Tukhachevsky yarı-çok amaçlı bir top üzerinde çalışma emri verdi. Onların dışında Krasniy Putilovets (L-1 ve L-2 çok amaçlı top), No. 8 (yarı-çok amaçlı 25K, 31K ve 32K) ve GKB-38 (çok amaçlı A-52 ve yarı-çok maçlı A-51) fabrikaları bünyesindeki tasarım ekipleride çalışmaya başladı. GKB-38 1933 yılında kapanınca V. G. Grabin ve ekibi Gorky bulunan yeni kurulan Novoe Sormov (no. 92) farikasında A-51 projesi üzerinde çalışmaya başladı. 1934 yılında A-51 (resmi adı F-20) tasarımı bitirildi. Ancak sonuçtan memnun olmayan Grabin yeni bir top üzerinde çalışmaya devam etti ve ortaya F-22 çıktı.

Nisan 1935 tarihinde üç adet F-22 prototipi hazırlandı. Bunlardan ikisinin çatal ayaklı taşıma sehpası bulunuyordu. Bütün prototiplerin namlu ağzında gaz susturucusu vardı. Uzatılmış yeni deneysel mermiler kullanıyordu (7.1 kg, namlu ağzı ilk çıkış hızı 710 m/sn, azami menzili 14,060 m). Fabrika denemelere 8 Mayıs tarihinde başladı ve 9 Haziranda bütün prototipler Moskova yakınlarındaki Sofrinsky bulunan atış alanına getirildi. 14 Haziran tarihinde diğer top sistemleri ile birlikte Josef Stalinin de içerisinde bulunduğu ülke liderlerinin gösterimine sunuldu. F-22 bıraktığı ile izlenimden ötürü atış teslerine gönderildi ve 16 Aralık ta atış tesleri sonuçlandı. Haziran 1935 tarihinde fabrikaya 10 adet top üretmesi emri verildi. Mart 1936 tarihinde 4 adedi Kızıl Orduya deneme amaçlı teslim edildi. 11 Mayıs 1936 tarihinde topa resmi olarak 76.2-mm tümen topu model 1936 (F-22) (Rusça 76-мм дивизионная пушка образца 1936 года (Ф-22)) adı verildi Ordu tarafından gaz susturucusu çıkartılması istendi.Bunun sebebi susturucunun yerden çok fazla toz kaldırması ve topun yerinin kolayca tespit edilmesiydi.

F-22 no. 92 ve ""Kirovskiy Plant"" fabrikalarında üretildi. Bunların dışında ""UZTM"" (Ural Heavy Machinery Building Plant Türkçe: Ural Ağır Makina Üretim Fabrikası) işletmesindede üretilmiş olabilir. Üretimi çok yavaş seyretmesinde topun yapısının çok karmaşık olması ve tasarım hatalarının düzeltilmeye çalışılmasıydı. 1936 yılında sadece 10 adet üretilebilen toptan yıllara göre 1937 - 417, 1938 - 1,002, ve 1939 - 1,503 adet üretildi. Topun üretimi yeni geliştirilen 76.2-mm tümen topu model 1939 (USV) model topun geliştirilmesi ile sona erdi.

1939 yılında her topçu tümeni iki topçu alayı ve bir obüs alayından oluşuyordu Toplamda her tümende 20 adet 76 mm lik top bulunuyordu. Haziran 1940 tarihinde 76 mm lik toplar çıkartıldığında taburda geriye 8 adet top kaldı. Mart 1942 tarihinde üçüncü karışık tabura (76 ve 122 mmlik bataryalar) eklendi ve toplam 76 mm top sayısı 12 ye yükseldi.

Motorize alaylar iki karışık taburdan ( bir adet 76 mmlik ve iki adet 122 mmlik obüs bataryasından) toplamda 8 76 mm adet top bulunuyordu. Ağustos 1941 tarihine kadar süvari tümenleri 8 adet 76 mmlik toptan oluşuyordu. Daha sonra tümen topları çıkartıldı.

F-22 ler tanksavar olarak her biri 24 adet toptan oluşan topçu tugaylarında kullanıldı. 1942 yılında bu birlikler 16 şar toptan oluşuyordu. Hafif topçu alayları ise 60 ila 72 adet toptan oluşuyordu.

F-22 ler ilk olarak 1938 yılında Khasan Gölü Savaşı sırasında kullanıldı. Top ayrıca Kış Savaşı sırasında kullanıldı. 1 Temmuz 1941 tarihinde Kızıl Ordu (RKKA) elinde 2,844 adet F-22 bulunuyordu. Ancak savaş sırasında birçoğu kaybedildi ve az sayıdaki top savaş sonuna kadar ordu servisinde kaldı. Örneğin bir tanesinde 40 adet toptan oluşan iki topçu alayı Kursk Savaşında görev aldı. Çoğu kez arazi topu olarak kullanılan silah az da olsa tanksavar topu olarak hizmet verdi. Ama hiçbir zaman uçaksavar topu olarak kullanılmadı.

1941-42 yıllarında Wehrmacht 1.300 adete yakın F-22 model topu ganimet olarak ele geçirdi. Daha sonra bu toplara FK 296(r) adını vererek ordu servisine soktular. 1941 sonlarına doğru bu top tanksavar amaçlı yeniden tasarlanarak 7.62 cm PaK 36(r) adıyla kullanılmaya başlandı. Geliştirilmesi sırasında top kundağı büyütüldü, geri tepme sistemi geliştirildi, yükselme açısı ayarları namlunun sol tarafına alındı ve birçok silaha gaz susturucusu takıldı. Top için yeni mühimmat üretildi. PaK 36(r)1942 yılının baharında cepheye ulaştı. Toplamda 560 adet top dönüştürüldü. Bazıları Marder II ve Marder III model tank imha edicilerde kullanıldı. Dokuz adet F-22 SdKfz 6 yarı paletli araca takılarak SdKfz 6 mit 7.62 cm FK 36(r) model araç elde edildi.

Romanya tarafından ele geçirilen F-22ler T-60 hafif tank üzerine monte edilerek TACAM model KMO geliştirildi ve bu araçtan 30 adet üretildi.

Finlandiya Ordusu ele geçirdiği 29 topun yanında Nazi Almanyasından da 47 adet F-22 satın alındı. Bu silahlar 76 K 36 adıyla Fin Ordusuna hizmet etti. Bu toplar 1960lara kadar ordu servisinde ve 1990 lı yıllara kadar da depolarda saklandı.

76 mm tümen topunu uçaksavar topu olarak kullanma fikri aşağıdaki sebeplerden ötürü başarısıylığa uğradı : 

F-22 model top hava savunmasında zayıf ve arazide ise vasat bir görüntü sergilemiştir. 360° lik yanal dönüş açısına sahip olmaması ve eski model 76 mm uçaksavar topu model 1915/1928 ile aynı namlu çıkış hızına sahip yapısı vardı. (730 m/s). Otomatik mermi doldurma sistemi 60° üzerindeki yükselme açısında çalışmıyordu. RKKA tarafından yapılan araştırma sonucunda bu silahın uçaksavar silahı kullanılması fikrinden vazgeçildi. Silahın uçaklara karşı kullanıldığına dair herhangi bir kayıt yoktur. Sahra topu olarak kullanımında ise F-22lerin bazı kusurları ortaya çıktı. Top gerçekten büyük ve ağırdı ve sınırlı hareket kabiliyeti vardı. Topun yanal dönüş sistemi ve menzil dürbününü namlunun farklı taraflarında olmasından ötürü hareket halindeki tanklara karşı kullanımı çok zordu. Üretimi çok zor ve güvenilmezdi. Top 76-mm tümen topu M1902/30 göre daha iyi menzil ve zırh delme özlliği olmasına rağmen çok da büyük bir farkı yoktu.

1937 yılında gelen istekler sonucunda F-22USV model top geliştirildi.

Almanlar tarafından geliştirilen 7.62 cm PaK 36(r) tanksavar silahı olarak cephede çok başarılı olmuştur.





Martin B-26 Marauder

B-26 Marauder, II. Dünya Savaşında bombardıman amaçlı kullanılan çift motorlu ve "Glenn L. Martin Company" tarafından imal edilmiş uçakdır.

Pasifikte, Avrupa ve Kuzey Afrika cephelerinde yaygın olarak kullanılmıştır. 1946 yılına değin Batı Cephesinin "şef bombardıman uçağı" olarak görev almıştır. B-26'nın diğer bir özelliği de II. Dünya Savaşı'nda