olan Arkoç, bunların 4'ünde Fenerbahçe, 4'ünde Beşiktaş, birinde ise Austria Wien forması giyiyordu. Oynadığı 9 maçın 5'inde gol yemedi, 4'ünde ise 1 gol yedi. Beşiktaş forması ile çıktığı bir maçta takımın kaptanlığını da yaptı.

1956'dan beri çeşitli seviyelerde millî formayı giyen Arkoç, 5 kez Türkiye Amatör, 13 kez Türkiye U-21, bir kez de B genç millî olmuştu.

1976'da Kuno Klötzer'in yardımcısı olarak Hamburg'a geri döndü. 1977 Kupa Galipleri Kupası'nı kazandılar. Arkoç, 1977-78 sezonunda Kupa Galipleri Kupası'nden elendikleri için gönderilen teknik adam Rudi Gutendorf'un yerine Hamburger SV'nin teknik direktörlüğüne geçti. Felix Magath, Kevin Keegan'lı takım, ligde dokuzuncu sırada bulunmaktaydı. Arkoç, ilk maçına 29 Ekim 1977'de Schalke 04 karşısına çıkıp, 2-2 berabere kaldı. Sonraki hafta ise ilk galibiyetini VfL Bochum karşısında aldı. 22 Kasım 1977'de o dönem iki maç üzerinden oynanan UEFA Süper Kupası finalinde Liverpool FC karşısına çıktılar. İlk maç 1-1'lik beraberlikle sonuçlandı. Bu maçla beraber Arkoç, bir UEFA finalinde teknik direktörlük yapan ilk Türk teknik adam oldu. Ancak deplasmandaki rövanş maçında aldıkları 6-0'lık mağlubiyet nedeniyle kupayı kazanamadılar. Aynı sezon DFB-Pokal'da çeyrek finalde Schalke 04'e 4-2 yenilerek elendiler.

Sezon içinde altıncılığa kadar çıkardığı takım ile sezonu 10. sırada bitirdiler. Arkoç, oyuncular üstünde sert bir baskı kuramadığı için sezon sonunda menajer Günter Netzer tarafından görevinden alındı ve 30 Haziran 1978'de takımdan ayrıldı. Arkoç, Bundesliga'da takım çalıştıran ilk Türk teknik adamdır.

1978-79 sezonunun ikinci yarısı 2. lig lideri Wormatia Worms takımını çalıştırdı. Nisan ayına kadar bu takımın başına kaldı ancak takım lig üçüncülüğüne düşünce takımdan ayrılmak zorunda kaldı. 1979'da yine 2. Lig'deki Holstein Kiel takımının başına geçti. Ancak burada da başarı sağlayamayıp 13. haftanın sonunda takımdan ayrıldı.

Uzun yıllar Almanya'da yaşayan Arkoç, 1983-84 sezonunda Kocaelispor'un başına getirildi. Ligin orta sıralarında yer alan Kocaelispor ile yollarını Nisan 84'te sezon bitmeden ayırdı. Daha sonra zaman zaman adı Türk takımlarıyla anılsa da bunlar gerçekleşmedi.

"Sadece lig maçları"





Erçek Gölü

Erçek Gölü, Doğu Anadolu Bölgesi'nde, Van Gölü'nün doğusunda lavların yığılmasıyla oluşmuş bir volkanik set gölü olarak kabul edilir. Fakat yeni yapılan araştırmalarda göl çevresinde volkan setine rastlanmadığı iddia edilmiştir. Gölün havzasının D-B yönlü faylarla, göl çanağının K-G yönlü fayların etkisiyle oluştuğu savunulmaktadır. Bu durumda gölün Üst Pleistosende oluşan genç bir tektonik göl olduğu kabul edilmektedir.

Erçek Gölü Van Gölü'nün 30 km doğusunda 38° 39’ K 43° 33’ D koordinatları içinde yer alan ve suları alkali özelliklerde olup pH değeri 10.75 ile 9.40 arası değişen bir göldür. Yüzey alanı 114 km², yüzey kotu (rakım) ise 1808.32 m'dir. Van Gölü havzasında, 114 km² yüzey alanıyla, Van Gölü’nden sonraki en büyük göldür. En derin yeri 40 m olup ortalama derinlik 18,45 m'dir (Sarı ve İpek, 1998). Gölü besleyen tek akarsu gölün doğusundan dökülen Memedik Deresi’dir.

Erçek gölü, Van Gölü’nün doğusunda, tuzlu ve sodalı suyu olan bir göldür. Gölde doğal olarak hiçbir balık türü yaşamamaktadır. Ancak 1985 yılında Van Tarım İl Müdürlüğü tarafından göle, Van Gölü’nden alınan inci kefalı yavruları yurtlandırılmıştır. Bu işlem 1992 yılına kadar her yıl tekrarlanarak devam ettirilmiştir. Gölde daha önce 3 adet kooperatif kurulmuş olup balıkçılık teşvik edilmişse de kooperatiflerin üreme dönemi balıkçılığında ısrar etmesi bu çabaları boşa çıkarmıştır. Bu yüzden de halihazırda profesyonel balıkçılık yapılmamaktadır (Sarı ve İpek 1998). Ancak üreme döneminde inci kefalı toplu şekilde tatlı sulara göç ederken, kaçak yollardan üreme dönemi balıkçılığı yapılmaktadır. Bu balıkçılığın şiddeti ve popülasyon üzerindeki etkisi literatür yetersizliğinden dolayı bilinmemektedir. Yine göldeki inci kefalı popülasyonunun biyolojik özellikleri üzerine hiçbir çalışma yapılmamış olup sadece Sarı ve İpek (1988) tarafından dağılımları incelenmiştir.

Erçek Gölü Van Gölü havzasında önemli bir yere sahip olmasına karşın hakkında pek az çalışma yapılmıştır. Bu çalışmaların çoğu gölün fiziksel özellikleri ve etki alanı içerisindeki diğer canlıları kapsamaktadır. Erçek Gölü inci kefalı popülasyonu hakkında yukarıda anılan çalışma dışında başka bir çalışmaya rastlanmamıştır.

Behçet ve Atlan (1994), Van-Erçek, Turna-Bostaniçi göllerinin sucul florasını inceledikleri çalışmada Erçek Gölü ile ilgili olarak Memedik Deresi’nin döküldüğü göl kıyılarında Phragmites australis ile tuzcul bir tür olan Puccinella qiantea’nın dominant olduğu bitki topluluklarının görüldüğünü, gölün doğu kıyılarında yer alan alüvyonlarda da İris spuria subsp. musulmunica topluluklarının olduğunu bildirmişlerdir.

Yıldız (1997), Erçek Gölü zooplankton türleri ile bu zooplanktonların aylık ve mevsimsel dağılımlarını incelemiştir. Çalışma süresince sıcaklığın 1-23 °C arasında değiştiğini, en yüksek pH 10,75, en düşük pH değeri ise 9,40 olarak bildirmiştir. Çözünmüş oksijen oranı en yüksek 6,7 mg/l, en düşük değer olarak 2,9 mg/l ölçülmüştür. Bu çalışma ile Erçek Gölü zooplanktonunu Cladocera, Copepoda, Rotatoria, Ostracoda ve Diptera’nın oluşturduğu tespit edilmiştir. Tüm zooplankton türleri içinde, %51 Copepoda, %37 Rotifera, %12 Cladocera bulunduğunu bildirmiştir.

Sarı ve İpek (1998) Erçek Gölü’nün batımetrik özelliklerinin belirlenmesi adlı çalışmalarında çeşitli uydu verilerinden faydalanarak gölün su seviyesi haritasını belirlemişlerdir. Yine aynı çalışmada GPS ve ecosounder kullanılarak gölün en derin noktasının 40 m ve ortalama derinliğinin 18.45 m olduğunu tespit etmişlerdir. Kullanılan bu ecosounder yardımıyla göldeki inci kefalı popülasyonunun dağılım alanları belirlenmiştir. Yapılan çalışmada Ağustos ayında 6–20 m derinliklerde ancak genel olarak 10 metre derinliklerde olduğunu tespit etmişlerdir. Yine bu çalışmada Erçek Gölü’nün son su seviyesi kotu 1810.52 olarak bildirilmiştir.

Behçet, L., Atlan, Y., 1984. Van-Erçek Turna-Bostaniçi Göllerinin Sucul Florası. Turkish Journal Of Botany, 18 (2).

Sarı, M., İpek, İ., Ş., 1998. Erçek Gölünün Batımetrik Özelliklerinin Belirlenmesi. Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu, Yer Deniz Atmosfer Bilimleri ve Çevre Araştırma Grubu.

Yıldız Ş., 1997. Erçek Gölü Zooplankton Türlerinin Aylık ve Mevsimsel Dağılımları (doktora tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Van.

Gündoğdu S., 2010. Erçek Gölü İnci Kefali Popülasyonu üzerine bir araştırma(yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitei, Fen Bilimleri Enstitüsü, Van.




Balık Gölü

Balık Gölü, Doğu Anadolu Bölgesi'nde, Aras Dağları üzerinde Türkiye'nin en yüksek göllerinden biridir. Ağrı ili sınırları içerisinde yer alan ve oluşum bakımından lav set gölü olan bu göl, 30 km² alana sahiptir. Denizden yüksekliği 2.241 metre, en derin yeri 37 m'dir.

Çevre köyler için içme ve kullanma suyu kaynağıdır. Dağlardan gelen dereler, kıyıdaki pınarlar ve yeraltı sularıyla beslenir. Çevresi sazlıklarla kaplıdır. Türkiye'deki 135 uluslararası önemli sulak alandan biridir. Göl içinde yer alan küçük adada kadife ördekler kuluçkaya yatar. Ayrıca benekli alabalığın gölde yaşaması önemidir. Çevrede; kartal, tavşan, şahin, keklik, tilki, martı, kurt, yaban ördeği, bıldırcın ve çulluk gibi hayvanlar yaşar. Ağrı ve Doğubayazıt ilçelerine 60 km, Taşlıçay'a 26 km uzaklıktadır.

Çevrede sert karasal iklim hakimdir. Kışlar uzun, ilk ve son bahar kısa sürer. Ağrı dağından gelen lavların bir çukurluğun önüne kapanmasıyla oluşmuştur. Gölden çıkan dere Doğubayazıt sazlıklarını sular. Göl çevresinde doğal bitki örtüsünü alpin çayırlar oluşturur. Yüzeyi donan gölde balıkçılık 5 ay boyunca buzlar kırılarak yapılır. Benekli alabalık tedavi amaçlı da tüketilir.




Onega

Onega şu anlamlara gelebilir:






Fermi problemi

Fermi problemi, Fermi sorusu veya Fermi hesaplaması, fizikte, özel olarak fizik eğitiminde, boyut analizini, tahmini ve varsayımların önemini açık şekilde tanımlamayı öğretmek için tasarlanmış bir hesaplama problemidir. 20. yüzyıl fizikçisi Enrico Fermi'nin adıyla anılmaktadır. Böyle problemler tipik olarak, verilen sınırlı bilgi ile hesaplaması imkânsız olan büyüklüklerle ilgili tahminleri kanıtlamayı içerirler.

Fermi çok az bilgi varken veya hiç bilgi yokken iyi yaklaşık hesaplamalar yapma kabiliyetiyle bilindiğinden, problemler onun ismini almıştır. İyi belgelendirilmiş bir örnek Trinity testinde patlatılan atom bombasının gücü ile ilgili tahminidir; tahmini patlama sırasında elinden düşürdüğü kâğıt parçalarının gittiği mesafeye dayanmaktadır. 

Klasik Fermi problemi, genel olarak Fermi'ye dayandırılır, "Chicago'da kaç tane piyano ayarlayıcısı var?" sorusudur.Bu sorunun tipik bir çözümü, birçok tahminin birlikte çarpılmasını içerir ve eğer tahminlerimiz doğru ise doğru cevaba ulaşırız. Örneğin aşağıdaki varsayımları yapabiliriz:


Bu varsayımlardan bir yılda Şikago'daki piyano ayarlamalarının sayısını şöyle hesaplayabiliriz:

Benzer şekilde çalışan piyano ayarlayıcılarının sayısını şöyle hesaplayabiliriz:

Verilenleri bölersek:

Fermi problemi benzeri bir hesabın ünlü bir örneği de Drake denklemidir, bu denklem galaksideki zeki uygarlıkların sayısını hesap etmeye uğraşır. Temel soru neden sorusudur, eğer önemli sayıda böyle uygarlıklar bulunuyorsa, bizim uygarlığımızın onlarla karşılaşmaması durumu Fermi Paradoksu olarak adlandırılır.

Bilim adamları sıklıkla bir problemi daha karmaşık bir metotla çözmeden önce onun Fermi hesaplamasını aramaktadırlar. Bu ise sonuçları kontrol etmede kullanışlılık sağlar: kesin hesaplamanın karmaşıklığı büyük bir hatayı gizleyebilir, Fermi hesaplamalarının basitliği ise onları bu tarz hatalara daha az hassas yapar. (Önce Fermi hesaplamasını kullanmak tercih edilebilirdir, çünkü orta düzeyli hesaplamalar ise hesaplanmış yanıtların bilgisinden dolayı ön yargılı olabilir.)

Fermi hesaplamaları ayrıca hesaplama yönteminin eniyi yönteminin seçiminin be