açıklama yapılmamıştı. Nisan 1945’te Nazilerin geri çekilmesiyle Lenin’in naaşı tekrar Moskova'ya getirildi.
Mozoleye Mart 1953'te Yosif Stalin'in naaşı da konuldu. Ancak 1961 yılında SBKP Genel Sekreteri Nikita Hruşçov'un talimatıyla Stalin'in naaşı mozoleden çıkarılarak, diğer Sovyet yöneticileri gibi Kremlin duvarları önüne gömüldü. Mozolede son kez Aralık 2012’den Nisan 2013’e kadar tadilat işlemleri yapıldı.

Sovyetler Birliği'nin 1991 yılında dağılmasından sonra mozolenin akıbeti ile ilgili pek çok tartışma yaşandı. Rusya Komünist Partisi halkın desteğine güvenerek bu konuda referandum yapılmasını savunurken mozolenin kaldırılmasını isteyen partiler referandum düzenlenmeden Lenin'in gömülmesini savundular. Rusya devlet başkanı Vladimir Putin ise Lenin'in Rusya tarihindeki önemini belirterek gömülmesine karşı olduğunu belirtti. Rusya'daki kamuoyu araştırma şirketlerinin de hemen hepsi mozolenin Kızıl Meydan'da bulunmasının doğruluğu ve kaldırılıp kaldırılmaması konusunda bir dizi anket yaptı. En son 2016 yılında VTSIOM araştırma şirketinin yaptığı anket sonuçlarına göre halkın % 52'si mozolenin Kızıl Meydan'da olmasının doğru olduğunu savunurken, % 40'ı bunun doğru olmadığını belirtti. % 8 ise bu konuda kararsız olduğunu ifade etti. Mozolenin Kızıl Meydan'da olmasını savunanların büyük kısmı birçok ülkede liderlerin mozolelerinin olduğunu, turistlerin ziyaret ettiğini, bu nedenle bunun doğal bir durum olduğunu savunurken bir kısmı da Lenin'in Rusya'nın lideri olarak bunu kesinlikle hak ettiğini belirtti. Aksini savunanların bir kısmı ise Lenin'in saygın biri olduğunu ama hristiyan adetlerine uygun bir biçimde gömülmesinin etik olacağını ifade etti. Yine aynı anketin sonuçlarına göre halkın % 56'sı Lenin'in naaşı mozolede kalmalıdır derken % 36'sı ise derhal gömülmelidir demiştir. Mozole özellikle yabancı turistlerden çok ilgi görmesi, halkın büyük çoğunluğunun Lenin'e sempati duyması, Komünist Parti'nin referandum kozunu ortaya atması ve Putin'in söylemleri nedeniyle iktidardaki Birleşik Rusya Partisi tarafından da kaldırılamamaktadır.

Mozole UNESCO'nun korunması gereken eserler listesi ile Dünya Mirası listesinde yer almaktadır.

Mozole FSB (Rusya Federal Güvenlik Servisi)’nin koruması altındadır. Mozole önünde 1993 yılına kadar askerler nöbet tutarken bu tarihte görev Rus polisine devredilmiştir.

Mozole Salı, Çarşamba, Perşembe, Cumartesi ve Pazar günleri saat 10.00-13.00 arasında ziyarete açıktır. Mozoleye giriş ücretsizdir, fakat ziyaretçilerin kamera, fotoğraf makinası ve fotoğraf çekim özelliği olan telefonla mozoleye girmesi yasaktır. Ziyaretçiler bu tür eşyalarını Kızıl Meydan’ın hemen girişindeki Aleksandr Müzesi’ne emanet olarak bırakabilmektedir. Mozole ziyaretinde sessiz olmak şarttır. Ziyaretçiler elleri ceplerinde ya da saygısız bir pozisyonda ise görevliler tarafından uyarılırlar.

Lenin Mozolesi Laboratuvarı'nın personeli dünyada pek çok başka liderin bedenlerini de mumyalamıştır. Georgi Dimitrov (1949, Bulgaristan), Mareşal Khorloogiin Choibalsan (1952, Moğolistan), Joseph Stalin (1953, SSCB), Klement Gottwald (1953, Çekoslovakya), Ho Chi Minh (1969, Vietnam), Agostinho Neto (1979, Angola), Forbes Bernema Lyndon (1985, Georgetown, Guyana), Kim İl Sung (1995, Kuzey Kore) gibi önemli liderler mozole personelince mumyalanmıştır. Son olarak Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chavez’in naaşı da Ruslar tarafından tahnit edilmiştir.

Mozole Sovyetler Birliği dönemindeki kutlamalarda merkez konumunda olmuştur. Mozolenin üzerinde özel gün ve kutlamalarda Sovyet liderlerinin yer alacağı bir tribün yapılmıştır. Ekim Devrimi ( 7 Kasım), 1 Mayıs ve Zafer Günü( 9 Mayıs) kutlamalarında Sovyet liderleri, Politbüro üyeleri ve üst rütbeli subaylar bu tribünden kutlamayı izler ve halkı selamlarlardı.





Aki Hakala

Aki-Markus Juhani Hakala (d. 28 Ekim 1979 Espoo) The Rasmus bateristi. Gruba katılmadan önce grubun t-shirtlerini satıyordu. Eski baterist gruptan ayrılınca grubun gitarcısı Pauli'nin yardımlarıyla gruba 1999 yılında katıldı. Kalın çerçeveli gözlükleri, kendisine özgü davullarıyla profesyonel bir bateristtir. İstanbul Agop tarafından üretilen Alchemy zillerini kullanmaktadır.




Saad el-Abdullah el-Salim el-Sabah

Saad el-Abdullah el-Salim el-Sabah ( "Saʿd al-ʿAbd Allāh as-Sālim as-Sabāh") (1930 - 13 Mayıs 2008), Kısa bir süre için 15 Ocak 2006 – 24 Ocak 2006 tarihleri arası Kuveyt emiriydi. Ölen Şeyh Cabir'in yerine geçen Saad Kuveyt'in ondördüncü Emiri oldu ve Al-Sabah ailesinin Salim dalındandır. Saad Kuveyt'in on birinci Emiri olan ve 1950 – 1965 yılları arası hizmet veren Abdullah Al-Salim Al-Sabah'ın en büyük çocuğuydu.

Şeyha Latife Fahad Al-Sabah'la evlenen Saad'in altı evladı vardır. Büyükten küçüğe: kızları Meryem, Hissa, Şeyha, Cemeyil, Fadya ve oğlu Fahad. Saad maalesef kızları Meryem ve Şeyha'yı kaybetti. Meryem Bayan Sarayında olan bir kaza sırasında hayatını kayıp etti ve Şeyha senelerdir tedavi gördüğü kansere yenik düştü. 
Manal El-Wazzan'la evlenen oğlu Şeyh Fahad'in altı evladı vardır; oğulları Abdullah, Halit, Cabir, Saad, Muhammet ve kızı Hatice. Kızı Şeyha Fadya ise Terörle Mücadele Polisi'nin kumandanı Şeyh Salman Al-Sabah'la evlenerek dört çocuk sahibi oldu; kızları Fatma, Nebile, Meryem ve oğlu Sabah. Ahmet Al-Yusuf'la evlenen Hissa ise tek çocuk sahibi oldu.

1961 ve 1962 arası Polis ve Kamu Hizmetleri Başkanı olan Saad 1962 – 1978 yılları arası İçişleri Bakanıydı. 1964 – 1978 arası Saad İçişleri Bakanlığı görevine ek olarak Savunma Bakanlığı da yaptı. 31 Ocak 1978 tarihinde Şeyh Saad Şeyh Cabir tarafından Veliaht Prensi ilan edilmişti ve Şubat 1978 – Temmuz 2003 yılları arası Kuveyt'in Başbakanlığını yaptı. 2003'un Temmuz ayında Başbakanlık görevi şu anda Kuveyt'in Emiri olan Şeyh Sabah'a verilmişti.

Kuveyt'in Irak tarafından işgali sırası, Kuveyt'i kurtarma amacıyla Şeyh Saad önemli bir rol almıştı. Saddam Hüseyin'in vekilleri ve Filistin Kurtuluş Örgütü'nün başkanı olan Yaser Arafat'tan taviz almayı reddeden Saad, Kuveyt'in özgürlüğü kavuşmasından başka hiçbir şey tartışmayacağını belirtmişti.

Savaş esnasında Şeyh Cabir'i kurtarma amacıyla Suudi Arabistan'a kaçırmayı başaran Saad, birde meşhur bir genel konuşma yapmıştı. Bu konuşma sırasında vatan haini Ala Hüseyin Ali'ye yanlışlıkla "Alaatdin" olarak hitap etmişti ve bu olay sonradan büyük bir alay konusuna dönüşmüştü. Kuveyt'in özgürlüyü sonrası kayıp olan Ala Hüseyin Ali ile ilgili olan bir metin gazetelerin ilk sayfasında "Alaatdin Nerede?" başlığı almıştı.

Şeyh Saad'in kalın bağırsak problemi vardır ve buna ilaveten kanser savası vermektedir. Bu nedenlerden dolayı Saad'in Emir olmayı kabul etmeyeceği tahmin ediliyordu. Kasım 2005 tarihinde yapılan bir açıklama bunun aksini ispatlata ve Şeyh Cabir'in öldüğü gün Saad Emir oldu. Ama Saad Cabir'in cenaze törenine tekerlekli sandalyeyle katılınca, devam eden sağlık problemleri insanlar arasında tedirginlik yaratmıştı. Kuveyt Parlamentosunun bazı üyeleri bu tedirginliklerini dile getirerek Saad'in 24 Ocak 2006 tarihinde iki satırdan oluşan yemini söyleyemeyeceğine inanmıştı.

23 Ocak 2006 günü, aile içinde yapılan tartışmalar sonrası, Saad Emir olmaktan vazgeçtiğini açıkladı. Saad'in Emirliği sadece on gün sürmüştü ve yeni bir Emir adayı açıklanmadığı halde Saad'in ikinci kuzeni ve ölen Emir Cabir'in üvey kardeşi olan Şeyh Sabah'ın olacağı belliydi.

24 Ocak 2006 tarihinde Kuveyt Meclisi Saad'in Emir olamayacağını karar vermişti. Bu karar Şeyh Saad'in çekilme dilekçesini almadan önce verilmişti. Aynı zamanda Kuveyt Kabinesi Başbakan olan Şeyh Sabah'ı Emir adayı olarak göstermişti.




Şehir devleti

Şehir devleti bir bölgenin yalnızca bir şehrin hâkimiyeti altında olmasıdır. Şehir devletleri genellikle daha büyük bir kültürel bölgenin parçasıydılar. Buna örnek olarak Antik Yunanistan'daki şehir devletleri (Atina, Sparta ve Gördes (Krintos)), Kenandaki Fenike şehirleri (Sur ve Sayda), Mayalar (Chichen Itza ve El Mirador), Orta Asya'da İpek Yolu üzerindeki şehirler (Semerkand ve Buhara) ve İtalyan şehir devletleri (Floransa ve Venedik) gösterilebilir.

Şehir devletleri medeniyetin gelişimine çok büyük katkılarda bulunmuşlardır. İnsanlık tarihinin en yaratıcı dönemlerinden bazıları insanların küçük bağımsız merkezlerde örgütlendiği dönemlerdi. Modern Avrupa medeniyeti kökenleri bakımından iki döneme çok şey borçludur. Bunlar Yunan şehir devletleri ve Rönesans İtalya'sının şehir devletleridir. Ancak bu küçük yaratıcı gruplar kısa sürelerle ayakta kalabilmişlerdir zira daha büyük devletlerin saldırılarına karşı kendilerini koruyacak büyüklük ve güçten yoksundular. İtalya ya da Yunanistan'da olduğu üzere gevşek bir coğrafi ve kültürel birliğin birbirinden ayrı bölgesel birimleri olarak başarıları daha kalıcı bir güce sahip daha büyük birimlerin ortaya çıkmasını sağlamış ve imparatorluk ve Krallıklar gibi daha büyük toplum örgütlenmelerine yolaçmıştır.

Günümüz içinde Singapur, Vatikan ve Monako bu türden devletlere birer örnektir.





Azimut

Azimut (Arapça: "el Sumut"'dan, yani "yön"), bir gök cisminin gözlemciye göre istikâmetinin ufuktaki kuzey veya güney noktasından açısal uzaklık olarak ifadesi. Gök cismini kesen dikey dairenin ufka değdiği noktanın referans noktasına (genellikle kuzey) açısal mesafesidir. Azimut kavramı gündelik kullanımda daha çok ufkî pusula yönü anlamında kullanılır.

Azimut bir yön tarifinin yatay bileşenidir. Ufuk açısı olarak da bilinir. Ufuk çevresinde saat yönüne doğru ölçülür. Astronomide ve jeodezide kuzeyden doğuya doğru, yerölçümde güneyden batıya doğru ölçülür. Genellikle açı derecesi cinsinden belirtilir. Astronomide yıldızın bulunduğu göksel meridyenin ufuk düzleminde kestiği noktanın Kuzey kutup noktası ile yaptığı açıdır.




Bazuka

Bazuka ("bazooka"), II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan ABD yapımı piyadece taşınabilen anti-tank silahı. Kullanıldığı dönemde ABD piyadelerinin ana tanksavar silahı olmuştur. Yüksek patlayıcı tanksavar ("High Explosive Anti-tank/HEAT") savaş başlığına sahip ilk tanksavar silahlarından biridir.

Al