z olarak ve farklı zamanlarda gelmişlerdir. Şıhlılar Soğuk Pınara, Bal oğulları Harmancığa, Gavrazlılar Mahmudun Gözesine, Ayvazgiler Paltu Çukura ve Gahirgiller Yemlikaraya yerleşmişler. Ayni mezhepten olmanın avantajı ve korunma içgüdüsü ile birbirlerine yaklaşmışlar. Pirdelliler ve Sofugiller ise dağlara rağbet etmeyerek doğrudan bugünkü yerlerine yerleşmişler. Zamanla rumlar bölgeden çekilince dağlarda bağımsız yaşayan guruplar merkezileşme ihtiyacı da duyarak aşağıya inmişler ve Kırıntı Köyünü kurmuşlardır. Bu süreç içerisinde bazı aileler ikiye bölünmüş, bir kısmı Yeniköy'e yerleşmiştir. Yani Yeniköy direkt Kırıntı'dan ayrılma değildir. Aynı dönemlerde kurulmuş, insanlarının çoğu akraba olan iki farklı köydürler.

Bazı guruplar köye sonra dan katılmıştır. Bunlar; Şefelliler, Abdallılar, Mercanlar ve Kelkitlilerdir.

Kırıntı'nın kuruluş ve gelişim süreci tüm 18. ve 19. yüzyıl boyunca devam etmiştir. Şimdiki yaşlı kuşakların çocukluk dönemlerinde, oldukça yaşlı bir kadın olan, Kelkitliler'den Gara Melek Kırıntı'nın 7 hane olduğunu hatırladığını söylermiş. Bu, yaklaşık 160 yıl kadar önceye denk düşüyor.

20. yüzyıla kadar olan dönemlere ait fazla bilgimiz yok. Yazılı kültürün olmayışı olayların dökümante edilmesine engel olmuş. Ancak yakın tarihe ait olanlar hakkında bilgilerimiz var. Örneğin 1912 yılında Recebin İsmaili'nin öldürülmesi ve muhacirlik yıllarının anıları hala anlatılır.

Yukarıda değindiğimiz gibi Kırıntı Köyü 12 ayrı sülale ile bunların alt guruplarından oluşur. Bugün bunların çoğunun nereden ve niçin geldiğini, hatta soyağaçlarını biliyoruz. Şimdi kısaca her grubu inceleyelim.

Şıhlılar Sarı Saltuk boyuna bağlı, Sarı Bal ocağındandır. Seyyid kökenli olup Horasandan gelmişlerdir. Ataları önce Soğuk Pınar'ın hemen yanındaki tepeye yerleşmiştir. Evlerinin yeri hala belirlidir ve duvar kalıntıları duruyor. Bu kadar yaşanılması zor, adeta kartal yuvasını andıran bir mekanı seçmelerine bakılırsa çok önemli bir şeyden kaçıyorlardı ve yaşam onlar için zordu.

Şıhlılar önce Yukarı Çiçekli Çayıra, sonra da Harmancık'ta Eski köye taşınmışlar. Kırıntı'ya geldiklerinde ise bugünkü yerlerine, yani Gucugeyn Derenin iki yanına yerleşmişler. İçlerinden bir hane Yeni Köye gitmiş.

Şıhlılar, Kırıntı'da aleviliğin dini önderleri olmuşlardır. Ataları Hasan Derviş'den başlayarak dedelik postu hep onlarda olmuştur.

Şıhlılar'ın diğer bir kolu Kars'tan gelmedir. Deli İbrahim, ve onun kardeşinin oğlu olan üsük (Hüseyin AKDAĞ) dedenin soyu üsükler de şıhlıların diğer önemli bir kolunu oluşturmaktadır.

Gavrazlılar, Kürtün'ün Çerçür (Ekinciler) köyünden gelmedir. Tarihçi Faruk Sümer'e göre bu köy çok eski bir ÇEPNİ TÜRKMENLERİ köyüdür. Çerçür'ün içinde buluduğu Gavraz bölgesinde bir ayaklanma olur. Osmanlı yönetimi 1745 yılında yaklananları bölgeden sürer. Bayraktar ve Mahmut adlı iki kardeş kaçarak, önce Haşhaşın altına, sonra Kırıntı'ya gelirler. Mahmut, bugün kendi adı ile anılan Mahmudun Gözesi'ne yerleşir. Daha sonra köye inerek, aşağı mahallede, şimdi Kelkitlilerin oturduğu yere mekan kurarlar. Burada, Baloğulları ile geçinemezler. Kara Hasan isminde birini vururlar ve yukarı mahalleye, daha önce Bayraktar'ın yerleştiği bugünkü mekanlarına yerleşirler. İçlerinden Gara Memet, bugün Azizgillerin yaşadığı bölgeye yerleşmiş olup, onların atasıdır.

Gavrazlılar, geçmişte ağaç eşya yapmakta usta olduklarından, külekçiler diye de anılırlar.

Baloğgillerin nereden geldiğine dair net bir bilgi yok. Bunu kendileri de bilmediklerine göre, ilk kuşaklar geliş yerleri hakkında bilinçli olarak alt kuşaklara bilgi aktarmamış olabilir. Belki de, çok önemli bir olaydan kaçıyorlardı ve geliş yerlerini ve kökenlerini deşifre etmek istemediler.

Elimizde, Tunceli-Elazığ bölgesinden olabileceklerine dair ipuçları var. Bu bölgede Bal Aşiretleri yaşıyor.

Kırıntı'da ilk yerleşim yerleri Harmancık olup ev ve harman yerleri hala harabe halinde duruyor. Daha sonra köye inerek bugün oturdukları mekana yerleşmişler.

Cicimali ve Aziz Balın 1982 yılında düzenledikleri soy ağacına göre, baloğullarının Kırıntıya gelen ilk ataları Balı’dır.

Bal Oğullarından Ali Ağa'nın köyün kurulup gelişmesinde büyük katkıları olmuş. Esef Bal'ın uzun muhtarlık yıllarında köy sınırları belirlenmiş, cumhuriyetin ilk köy okullarından biri Kırıntı'ya açılmıştır.

Abdallılar, Giresun'un Piraziz (Abdalan) ilçesinden gelmedir. Köken olarak abdal türkmenidirler. Önce Alucra'ya yerleşmişler. Abdal Hüseyin isminde bir oğulları Kırıntı'ya gelerek Gavrazlı'dan Bayraktar'ın yanına çoban olmuş. Bayraktar ona kızını vermiş, bir kulübe yapıp içine yerleştirmiş. Yani daha baştan Abdallılar ve Gavrazlılar akraba olmuş ve her zaman birbirlerine yakın olmuşlardır. Bugünkü Abdallıların hepsi Abdal Hüseyin’in 5 oğlundan türemedir.

Abdallı soy ağacına ait bir çalışmayı Habib Aydoğan yapmıştır.
İpek Aydoğanın oğlu güzel sesli ve zeki kaslı Aytaç Aydoğan Abdallıların Başına Gelir...

Köken olarak "Kara Peçe" TÜRKMEN idirler. Bu yüzden kara soyadını almışlardır. Kırıntı'nın ilk yerleşiklerindendirler. Önce Yemli karaya yerleşmiş, daha sonra köye gelerek Harmantaşları'nın altına, bugünkü mekanlarına yeleşmişler.

Ataları Kara Bektaş ve Kara Güssün, Şıhlılar'dan Hasan Derviş'le bozuşmuşlar. Onun kargışına uğrayarak asla çoğalmayacaklarına inanmışlar. Gerçekten de son dönemlere kadar asla nüfusları artmamış. Çok eski Kırıntılı olmalarına rağmen hep tek hane kalmışlar. Aslında bu yarı mitolojik ve uzun bir hikâyedir.

Gahirgiller geleneksel olarak çalgıcıdırlar. Hemen hepsi zurnacı veya davulcudurlar.

Kelkitliler iki farklı aileden türemiştir. Biri, Kelkit'in elbizim (Tütenli) Köyünden; diğeri Bayburt Pulur'dan gelmedir. Aslında birbirine pek de uzak olmayan iki yörede yaşayan bu iki aile muhtemelen tanış, belki de akraba idi. Yani Kırıntıya beraber gelmeleri tesadüf olmayabilir. Kırıntı'ya satıcı (esnaf : zanaatkar) olarak gelip, Ali Ağa' nın kavağının dibine çadır atarlar. Ali Ağa onlara Gavrazlı'lardan boşalan orta mahalleye yerleşmeyi teklif eder. Amaç köyü şenlendirmek, belki de Gavrazlılar'ın muhtemel bir geri dönüşüne set çekmektir.

Pulur'dan gelenler Akkoyunlu boyundandır. Bu boy Akkoyunlu devletini kuran TÜRKMEN boyudur. Ünlü hükümdar Uzun Hasan bu boydan olup, kökeni Pulurludur. köyün en güzel ailesidir kelkit. Hasan gündoğan da kelkitlerin başıdır...

Mercanlar, Tunceli'nin Ovacık İlçesine bağlı Mercan köyündendir. Bu köy Mercan (Munzur) Dağları eteklerindedir. Zeynel Abidin ağa, Osmanlı yönetimi tarafından Mercan'dan Çoruma sürülür. Hayvancılık yapan ağa, çiftçilerle geçinemez ve Çorumdan doğuya doğru kaçarak, Könger'in altına gelip yerleşir. Bir müddet burada yaşadıktan sonra Kırıntı' ya göçerler. Bir kardeşleri de Çalgan 'a yerleşir.

Kırıntı'da,aşağı mahallede Harman Taşları'nın altında Gahirgiller ve Kelkitlilerle komşu olarak yaşarlar. Genellikle sakin yaratılışlı, mazbut insanlardır.

Şefelli mahallesi aslında 4 ayrı soyun bir araya gelmesiyle oluşmuştur. Bunlar ; Şefelliler, Çırakgiller (Şahveli oğulları), Ustagiller ve Çakırgillerdir.

Şefelliler, Tunceli'nin Kaçgar köyünden olup; Derviş Cemal ocağına bağlıdırlar. Kırıntı'ya gelmek için oldukça uzun bir yol seçmişler. Önce Bayburt'un Harortu (Kıratlı) köyüne, sonra da Torul'un Galis köyüne göçmüşler. Bilahare Kırıntı' ya gelen ataları Kahraman Ağa, son durak olarak burayı seçmiş. Daha sonra bir kol Yeni Köye yerleşmiş.

Şahveli oğulları, Şah İsmail’in müritlerinden Şah Veli soyundandır.

Ustagiller ordu kökenli olup, Kırıntı’ya demirci ustası olarak gelmişlerdir.

Pirdelliler, Erzincan'ın Çayırlı ilçesine bağlı Şebge (Yeşilyaka) köyünden gelmiş olup, Baba Mansur ocağına bağlıdırlar. Kan davası sonucu köylerini terk etmiş, Kırıntı'ya yerleşmişler. Bugünkü Kırıntı köyünün kuran Pirdellilerdir. Bu nedenle olsa gerek, köyün ortasında ve en elverişli mekanda onlar otururlar.

İsmail Aydının (Çil İsmailin) oluşturduğu soyacına göre ataları Pirdal ve karısı Sanem’dir.

Ayvazgiller Kırıntı'daki Tunceli kökenli soylardan bir başkasıdır. Önce Paltu Çukura yerleşmişler. Sonra, şıhlıların teşviki ile Harmancığa taşınmış ve onlara komşu olmuşlar. Aşağı köye inildiğinde de beraberlikleri devam etmiş ve birbirlerine hep yakın olmuşlardır.

Sofu oğulları, İran Horasan 'dan gelme, Türkmen Seyit kökenli bir guruptur. Onlar da direkt olarak bugün oturdukları mekana yerleşmiş olup, ilk yerleşiklerdendirler. Ünlü derviş Pamukbaş bu ocaktandır.

Kırıntı Köyünden Sefa ÖZTÜRK'ün araştırması.

Kültür; bilgileri, inançları, sanatı, ahlakı, yasaları, gelenekleri ve bir toplumun üyesi olarak, insanın edindiği bütün öteki eğilim ve alışkanlıkları içeren, karmaşık bir bütündür. Bu kültür tarifine göre, kendi içinde bütünlüğü olan bağımsız bir Kırıntı kültüründen bahsedebiliriz.

Kırıntı kültürü, farklı kültürlerin Kırıntı coğrafyasında harmanlanıp, ortak bir senteze ulaşılmasıyla ortaya çıkmıştır. Türk kültürünün, İslam'ı mantık süzgecinden geçirerek Anadolu'da oluşturduğu, Alevi - Bektaşi kültürü, Kırıntı kültürünün ana unsurudur.

Kırıntı'ya gelen her yeni göç, geldiği yerin kültür öğelerini beraberinde taşımıştır. Taşınan her kültür, eski kültüre katkıda bulunmuş; ortak bir dil, din, folklor birlikteliği ortaya çıkmıştır. Uzun süre aynı coğrafyada birlikte yaşayan, ortak güzellikleri, sevinçleri, tasaları paylaşan, ortak espriler üreten Kırıntı insanı, Kırıntı kültürünü hep birlikte şekillendirdi.

Kırıntı Köyü halkı 1916 Osmanlı Rus Savaşı Göç ve Seferberlik döneminde yudun çeşitli yörelerine dağılmışlardır. Niksar, Suşehri, Canik (Fatsa, Ordu, Samsun) Çorum, Ezbider’ e gidilmiştir.

Geri dönüş 17 Ekim 1917’de yapılmıştır. Etkileşim neticesinde az da olsa bu yörelerin kültürel etkilerinide görmek olasıdır.

Düğünler, konak, sayı sayma, hicri yılbaşı, Hıdırellez Şenlikleri, cirit oynama, silah atma, atla gelin alma, erfana (Erbaada ferfene denen kış eğlencesi), tahu sayma, pıspıs, fincan oyunu, bulgur çekme, avare oyunları, gılik atma, himan oyunu, ara kesmece, imam-muhtar oyunu, çelik-çomak, yılbaşında kapı açtırma (uğurlu kişi), avuz yedi