da Ötüken ve çevresini Uygurlar ele geçirerek; Türklerin ve Orta Asya'nın yeni temsilcisi oldular. Türgişler de Batı Türkistan'ı yönettiler.

Bilge Kağan Orta Asya Türk boylarına şöyle sesleniyor:

“Ey Türk budunu. Üstte gök yıkılmaz, altta yer delinmezse devletini, töreni kim bozabilir?” 





Karaağaç, Bozüyük

Karaağaç, Bilecik ilinin Bozüyük ilçesine bağlı bir köydür. Bozüyük'e 9 km.uzaklıkta dır. Tarihte 1'ci ve 2'çi İnönü Savaşları'nın geçtiği köydür. Köyün girişinde bir şehitlik (İntikam Tepe Şehitliği) vardır.

Köy 1870 yıllarında Kuzey Kafkasya'nın Tuapse bölgesinden göç eden Şapsığlar tarafından kurulmuştur.Daha sonraları köye Kafkasyanın Krasnadar bölgesinden göç eden Bjeduğ sülaleleri de yerleşmişlerdir. Kuruluşta 50 hane kadar olan köy bugün 130 hanedir. İnönü savaşlarının civarında geçtiği köyün sırtlarında o günleri hatırlatan bir şehitlik vardır.Daha sonra köye Muhacir aileler ile Erzurum'dan Dadaşlar da gelip yerleşmişlerdir.

Bozüyük-Tavşanlı yolunun 9. kilometresinde yer almaktadır. Bilecik iline 44 km, Bozüyük ilçesine 9 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi ticaret ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Mîna Urgan

Mîna Urgan (d. 1 Mayıs 1915, İstanbul - ö. 15 Haziran 2000, İstanbul), Türk İngiliz edebiyatı profesörü, yazar, filolog ve çevirmen.

İngiliz edebiyatının en önemli eserlerini Türk edebiyatına kazandırdı. Thomas Malory, Henry Fielding, Balzac, Aldous Huxley, Graham Greene, William Golding, John Galsworthy ve Shakespeare’in eserlerini çevirmenin yanı sıra yazdığı Bir Dinozorun Anıları ve Bir Dinozorun Gezileri isimlerindeki iki kitabıyla da okuyucudan büyük ilgi gördü. Urgan, “Elizabeth Devri Tiyatrosunda Soytarılar” adlı çalışmasıyla doçent ve 1960'ta profesör oldu. Aynı yıl, Türkiye İşçi Partisi'ne girdi ve İngiliz edebiyatı profesörü olarak sürdürdüğü öğretim üyeliğinden 1977 yılında emekli oldu. Özgürlük ve Dayanışma Partisi'nin kurucu üyeliğini yaptı. 15 Haziran 2000 günü, 85 yaşında vefat etti. Çalıştığı İstanbul Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümü onun anısına her yıl bır öykü yarışması düzenlemektedir.

Mîna Urgan'ın tiyatrocu Cahit Irgat'la olan evliliğinden Mustafa Irgat ve Zeynep Irgat adında iki çocuğu oldu. Ancak Urgan daha sonra boşandı.

1 Mayıs 1915 tarihinde İstanbul'da dünyaya geldi. Şimdiki adı Robert Kolej olan Arnavutköy Amerikan Kız Koleji’ndeki öğreniminden sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Fransız Filolojisi bölümünü bitirdi. Aynı fakültenin İngiliz filolojisi bölümünde doktarasını da yapan Urgan, "Elizabeth Devri Tiyatrosunda Soytarılar" isimli çalışmasıyla 1949'da doçent unvanını aldı. 1960 yılında ise profesör olarak öğretim üyeliği görevine devam eden yazar, 1977'de İstanbul Üniversitesi'nden emekli oldu.

Urgan, çevirmen ve yazar olarak vasıfları, geniş bakış açısı, Türkçe ve İngilizceye hakimiyeti, edebiyata kazandırdıkları ile duayen olarak görüldü. İlk cildi 1986'da 5. ve son cildi 1993'te kitap raflarındaki yerini alan İngiliz Edebiyatı Tarihi adlı çalışması başta olmak üzere, Thomas More, Shakespeare, Virginia Woolf üstüne yaptığı incelemelerle düşünce dünyasında çıtayı yükseltti. Türk edebiyatını birçok önemli başvuru kitabıyla tanıştıran yazar, özellikle "Edebiyatta Ütopya Kavramı ve Thomas More" adlı çalışmasıyla hayatı özgürlük ve barış teması çerçevesinde yorumladı ve bu çalışma büyük ses getirdi.

Yazarın 1995'te Virginia Woolf, 1997'de D. H. Lawrence İncelemesi isimli kitapları yayınlandı. Ancak Urgan'ın, eserlerinin ve Türkiye için öneminin geniş bir okuyucu kitlesi tarafından keşfedilmesi ancak 1998 yılında anılarını yazdığı zaman gerçekleşti.

Urgan'ın seksen üç yıllık bir ömrün anı ve tanıklıklarını bir araya getirdiği ve yakın tarihi anlattığı Bir Dinozorun Anıları 74 baskı yaparak çok satan romanlar arasına girdi. Ardından Urgan yeni kitabı Bir Dinozorun Gezileri'ni kaleme aldı ve bu kitap da büyük ilgi gördü. Bir Dinozorun Anıları, anıların eksenine Mîna Urgan'ı oturmakla birlikte Atatürk'ten Halide Edip'e, Necip Fazıl, Abidin Dino, Neyzen Tevfik, Sait Faik ve Yahya Kemal'den Ahmet Haşim'e sayısız tanıklık ve bu tanıklık aracılığıyla çizdiği panoramayla da çok önemli bir belge niteliği kazanmıştır. Bir Dinozorun Gezileri'nde ise, başta Mavi Yolculuk ve Bodrum olmak üzere, Anadolu, Paris, İngiltere, İtalya, Sovyet Rusya ve Amerika'ya "dinozorca" (az parayla) yaptığı yolculukları, eksilmeyen yaşama sevinci ve gülümseten izlenimlerle aktardı. İki kitabı da büyük satış rakamlarına ulaşmış olan yazar, bu durumu ironik biçimde şu şekilde açıklamıştı:
""Kitaplarımın nasıl bu kadar sattığını anlamadım, hala da anlamıyorum. Nasıl satar benim kitabım. O kadar aykırıyım ki bu topluma. Çok satıyorum, acaba çok mu bayağı yazıyorum. Acaba yanlış bir şey mi yaptım?""








Yasemin Dalkılıç

Yasemin Dalkılıç (d. 2 Mayıs 1979, Ankara), dünya sualtı dalış rekortmeni Türk dalgıç.

2 Mayıs 1979'da Ankara'da doğdu. Dalış sporuna çok küçük yaşta başladı. 14 yaşında milli paletli (monopalet) yüzme takımına girdi. Yaş grubunda Türkiye'yi iki dünya ve bir Avrupa şampiyonasında temsil etti ve yine yaş grubu içinde çeşitli Türkiye rekorlarını birkaç yıl elinde bulundurdu.

1996 yılında ODTÜ Matematik bölümüne başlamasının ardından ODTÜ-SAT Serbest Dalış Grubuyla çalıştı. Bu ekip ile 1998 yılında katıldığı Uluslararası Serbest Dalış Şampiyonası'nda Türk milli takımını temsil etti ve Kadınlar arasındaki en iyi dereceyi yakaladı.

1999 yılında antrenörü Rudi Castaneyra ile tanıştı. Aynı yıl içinde serbest dalışın en zor disiplininde 68 metre derinliğe dalarak yeni bir dünya rekoru kırdı. Rekorlarına 2000 yılında iki yenisi eklendi. Serbest dalışın en itibarlı disiplinleri olan Limitli ve Limitsiz Değişken Ağırlık kategorilerinde 100 ve 120 metre derinliğe indi. Daha sonra, Mısır'da Limitli Değişken Ağırlık kategorisinde 105 metre ve Yunanistan'da Desteksiz Sabit Ağırlık kategorisinde 40 metrelik dünya rekorları ile bu sporda dünyanın en elit grubuna yükselmeyi başardı.





İzmir Kız Lisesi

İzmir Kız Lisesi, Cumhuriyet devrinin ilk eğitim kurumlarından biridir. Okul binası 1917 yılında İzmir Valisi Rahmi Bey tarafından "İttihat ve Terakki Mektebi" olarak yaptırılmış, daha sonra erkek muallim mektebi olarak kullanılmıştır. Bina, Kurtuluş Savaşı sonrasında İzmir Yunanistan'da kalsaydı, İzmir İyon Üniversitesi olarak hizmet verecekti.

Yerleşim alanı 4428 metrekare olan ve iki kattan oluşan yapı taş duvardan oluşmuştur. Tepeden bakıldığında H harfinde bir görünümü bulunan İzmir’in ilk kız okulu olan İzmir Kız Lisesi 1915 yılında Özel İdare'nin denetiminde "İnas İdadisi" adı altında eğitime başlamış, ancak dönemin Maarif Bakanlığı bu okulun masrafını kabul etmediğinden dolayı 'Sultani' adını alamamıştır. Önceleri Kültür Park' a giden yol üzerinde İtalyan Kız Mektebi binasında hizmet veren bu İnas İdadisi, yeterli sayıda öğrencisinin olmaması ve harp yılları nedeniyle, eğitimine devam edememiş ve kapanmıştır. Yunan işgalinden sonra, 1922' de, şimdiki Karataş Lisesinin bulunduğu yerde mevcut eski bir köşkte eğitime başlamıştır. İzmir Kız Sultanisi adını taşıyan eğitim kurumu böylelikle İzmir Kız Lisesi'nin de temellerini oluşturmuştur. 1923 yılında da bakanlıkça İzmir Kız Lisesi adı altında teşkilatlanmıştır.

İlk ders yılında bir müdür, bir başmuallim, beş muallim görev yapmıştır. Okulun ilk müdürü Şehime Yunustur. Dokuz sınıfı olan sultaninin iptidai kısmında; birinci sınıfta 5, ikinci sınıfta 16, üçüncü sınıfta 14, dördüncü sınıfta 12, besinci sınıfta 18, altıncı sınıfta 14 öğrencisi vardı. Orta kısmında ise; yedinci sınıfta 11, sekizinci sınıfta 2, dokuzuncu sınıfta 2 öğrenci bulunmaktaydı. Yıl sonunda hiç mezun vermeyen Kız Sultanisi'nde 51 öğrenci bir üst sınıfa geçmiştir.

1923 -1924 öğretim yılı Mayıs ayında okulun yatılı kısmının açılması kararlaştırıldı. Yeni ders yılında okulun yatılı bölümüne öğrenci kaydedildi. 1924 -1925 öğretim yılında kız ve erkek okulları programları birleştirildi. Böylece, kadına laik olduğu kıymeti kazandıracak, eğitimli, aydın, çağdaş, cumhuriyetçi, yeni Türkiye' ye örnek olacak genç bayanları yetiştirecek modern bir eğitim yuvasının temelleri atılmış oluyordu. Okulun adı 'İzmir Kız Lisesi' olarak değiştirildi ve eğitimci kadrosu geliştirildi. Lisenin iptidai kısmının birinci, ikinci ve üçüncü sınıfları bu ders yılında kaldırılmıştır. Kız Lisesi'nin son sınıfı 1925 -1926 ders yılında açıldı. Sene sonunda birinci devreden 15, ikinci devreden ise 3 öğrenci mezun olmuştur.

Yatılı ve gündüzlü öğrenci mevcudunun gittikçe artması, Kız Lisesi'nin yeni bir binaya taşınmasını gerektirdi. Okul, 1926 -1927 ders yılı başında yangın sahasında bulunan Alsancak Gündoğdu' daki boş bir binaya (şimdiki 'Namık Kemal Lisesi}) taşındı. Bu bina önceden Rum Cemaat Mektebi olarak yapılmış, fakat kullanılmadan Yunan işgalinin ardından Türklerin eline geçmiştir. Kız Lisesi yeni binasına taşındığında öğretmenler ve öğrenciler, ilk zamanlarda yolsuzluk ve tenhalıktan çok sıkıntı çekmişler, fakat buna rağmen öğrenci mevcudu günden güne artmıştır. Bu ders yılında, lisenin iptidai kısmı kaldırılmıştır. Öğrenci sayısını 216' ya çıkaran okul, yıl sonunda 3 mezun vermiştir. 1927 -1928 öğretim yılında öğrenci mevcudu 238' e, mezun mevcudu ise 25' e yükselmiştir. Müdür Şehime Yunus, 1930 -1931 ders yılında bazı sebeplerden dolayı görevinden istifa etmiş, yerine 'Haydar Candanlar' atanmıştır.

İzmir Kız Lisesi'nde öğrenci mevcudu artık gittikçe artmıştır. 1931-1932 ders yılında öğrenci sayısı 372' ye ulaşır. Aynı yıl, birinci devreden 16, ikinci devreden 17 öğrenci mezun edilmiştir. 1932-1933 öğretim yılında açılan fen şubesi ile okulun mevcudu 455' e yükselmiştir. İzmir Kız Lisesi' nde yetişen kişileri bir çatı a