çanak çömlek türü kapların üzerinde görüyoruz. Dünyanın çeşitli yerlerinde yapılan kazılarda aynı döneme rastlayan bezemelerin birbirine benzediği görülmüştür. Bunlar, genellikle düz ve eğri çizgileri yan yana dizilmesi ya da kesişmesinden meydana gelen ilkel bezemelerdir. Daha sonra yapılan bezemelere yuvarlak ve yay biçimindeki örgelerin de eklendiği görülmüştür.

Cilalı taş devrinde yapılan bezemelerde doğadan alınan hayvan modellerine rastlanmıştır. Bu devirde hayvanlara ve dinsel düşüncelere verilen önem, bezeme çalışmalarına da yansımıştır.

Cilalı taş devrinden sonra insanlar yerleşme alanları belirlemiş ve toplumlar oluşmaya başlamıştır. Buna bağlı olarak kullanılan eşyaların üzerinde o toplumun özelliklerini yansıtan bezemeler yapılmıştır. Böylece uluslaşan toplumlar, kendilerine özgün bezemeler üretmişlerdir. Bu çalışmalar zamanla ve göçler nedeniyle diğer ulusların yaptığı bezemelerden de etkilenmiştir. Ancak bu etkilenmeler, ulusun özünde olan yapısal farkı değiştirmemiştir.

Ulusların özelliklerini taşıyan bezemeler genellikle o milletin kimliğini belgeler. Bezeme konusunda araştırma yapan bir kişi, gördüğü bezemenin hangi ulusa ait olduğunu bilir.





Araptavşanı

Kırtavşanı, adatavşanı, yerköpeği veya daha çok bilinen adıyla araptavşanı ("Allactaga williamsi") Orta Anadolu Bölgesi ve Batı Anadolu Bölgesi ovalarıyla Doğu Anadolu'nun yayla ve steplerinde görülür. Türkiye'de yaşayan diğer türlerinden A. elater genellikle Iğdır-Kars dolaylarında, A. euphratica Şanlıurfa civarında yayılım göstermektedir. Çok fazla bilinen ve rastlanılan bir tür değildir.

Bitki örtüsü bozulmamış, seyrek otlu, zemini sert, 350 ila 2 bin 600 metre yüksekliğe kadarki doğal alanlarda yaşar.

Gececil bir kemirgen türüdür. Kanguru gibi zıplayarak yol alır. Yaşadığı yerlerde kalabalık koloniler kurar. Herhangi bir tehlike ile karşılaştığında hızlı manevralarla yuvasına girip yuva ağzını hemen kapatır. Jerboa olarak da bilinir. Arap ülkelerinde özellikle Suriye’de avlanılıp yenilir. Türkiye'de tarım nedeniyle hızla sayıları azalmış, özellikle Fırat arap tavşanının nesli tükenmek üzeredir. "A. williamsi" ve "A. euphratica" IUCN tarafından kırmızı listeye alınmıştır.

Adı "tavşan" olsa da huşfaresinin de girdiği dipodidæ (araptavşanıgiller/araptavşanları) takımına girer. Tavşan ise kemirgen bile değildir, kemirgenlerle çok yakın akraba olan Lagomorpha (tavşangiller/tavşanlar) takımına girer.




Ergün Uçucu

Ergün Uçucu (d. 22 Mayıs 1940), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, seslendirme sanatçısıdır.

Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuarı Tiyatro Bölümü mezunu olan Uçucu, Ankara Devlet Tiyatrosu Sanatçısıdır. Yıllarca TRT'de "Tatlı Cadı" gibi dizilerde, filmlerde seslendirme yapan sanatçı, sinema filmi ve dizilerde rol almaktadır.









İslam'da resim

İslam dini, müminlere helal ve haram işleri bildirmiştir. Resim ve heykel meselesindeki İslam dini hükümleri Kur'an ve hadislere dayandırılır.




Mavi bebek ameliyatı

Mavi bebek sendromu (veya basitçe mavi bebek) siyanotik (kandaki oksijenin az olması durumu) durumdaki bir yenidoğan için halk arasında kullanılan terimdir. Siyanotik durumlar aşağıdaki gibi olabilir;

29 Kasım 1944'da Johns Hopkins Hastanesi’nde bu sendrom tedavi edecek ilk operasyon başarılı şekilde yapıldı. Hopkins’in hasta çocuklar evinde Fallot tetralojili 100’lerce çocuğu tedavi eden pediyatrik kardiyolog Helen Taussig, 1943’de cerrah Alfred Blalock ve laboratuvar asistanı Vivien Thomas’ın dikkatini bu hastalığa çekti. Bu iki doktor daha önce başka bir amaç için geliştirdikleri cerrahi bir prosedürü bu hastalığa adapte ettiler, ki bu prosedür, subklavyen arterinin akciğer atardamarına anastomasisini (ağızlaştırma) veya bağlanmasını içerir; bu da kanın oksijen alması için başka bir şans elde etmesini sağlar. Vivien Thomas’ın hem deneysel hem de klinik açıdan büyük katkılarına rağmen bu prosedür Blalock-Taussig shunt’ı olarak bilinmektedir.





Battalname

Battalname, 8. yüzyılda Emevi-Bizans savaşlarında ün kazanan Arap komutan Battal Gazi'nin efsanevi yaşamı ve kahramanlıkları çevresinde oluşan halk öyküsüdür.

Battal Gazi ile ilgili menkıbeler, henüz yaşadığı sırada halk arasında yayılmaya başlamıştır. Daha sonra bilinmeyen bir yazar bunları toplamış, Haçlı Seferleri sırasında oluşan başka Zâtül-Himme adıyla anılan bir Arap halk öyküsü oluşmuştur. (Bu kitapta Battal Gazi ancak ikinci bölümde ortaya çıkar. Birinci bölümde ise onunla ilgili menkıbeler Başkomutan Mesleme bin Abdülmelik'in arkadaşı Sahsah'ın başından geçmiş gibi anlatılır. Ayrıca Hristiyanlarla Müslümanlar arasındaki savaşları konu edinen Bizans halk öyküsü "Digenis Akritas"'ın da "Battalname" ve "Zatü'l-Himme" ile benzer yönleri vardır.)

Battalname'nin 11. yüzyıl sonları ile 12. yüzyıl başlarında yazıldığı sanılmaktadır. Zâtü'l-Himme ile Battalname arasında konu benzerliği vardır. Ama Battalname'nin bu yapıtın doğrudan çevirisi ya da uyarlaması olmadığı iki metnin karşılaştırılmasından anlaşılmıştır.

Battalname'nin Türk halk öykülerinin geleneksel yapısı ve anlatım özelliklerine uymaması, onun Zâtü'l-Himme'den ayrı (bugün kayıp) başka bir metnin çevirisi ya da uyarlaması olabileceği düşüncesini de güçlendirmektedir.

Battalname'deki olaylar da Zatü'l-Himme'de olduğu gibi Malatya ve çevresinde geçer. 8. yüzyıldaki Arap - Bizans savaşlarını, 9. yüzyılda Malatya'da kurulan Arap emirliğinin Bizans ordularıyla yaptığı savaşları, 10. yüzyıl ve 11. yüzyıldaki bazı tarihsel olayları da içine alan ve bunları Battal Gazi'ye mal eden Battalname, İslam dininin Anadolu'da yayılışı ile ilgili ilginç izler taşımaktadır.

Öyküde anlatıldığı biçimiyle Battal Gazi üstün nitelikleri olan, güçlü, zeki, bilgili ve usta bir savaşçıdır. Muhammed tükrüğünü, ona ulaştırılmak üzere bayraktarı Abdülvehhâb Gâzî'ye emanet etmiş, o da bunu uzun yıllar saklayarak Battal Gazi'ye ulaştırmıştır. Bu yolla her dili konuşan, üstün yetenekler kazanan Battal Gazi, keşiş kılığına girerek Hıristiyanlar arasında rahat rahat dolaşır.

İslam dinini yaymak için savaşan Battal Gazi'ye ayrıca Dahhak, Rüstem ve Hamza gibi eski ve ünlü savaşçıların silahları da ulaştırılmıştır.

Battalname'de ve bugün Anadolu halkı arasında dolaşan menkıbelerde Battal Gazi, 12. yüzyılda Malatya yöresinde de egemen olan Danişmentlilerin sınır boylarındaki savaşlarda yiğitlikler gösteren bir kahraman olarak betimlenmiştir.

Battalname'nin düzyazı ve manzum olmak üzere birçok yazması bulunmaktadır. Bunlardan en eskisi 1436 - 1437 tarihli düzyazı metindir. Bilinen tek manzum Battalname ise 18. yüzyıl divan
şairlerinden Darendeli Kâtipzade Bakayî (ö. 1785) tarafından kaleme alınmıştır. 1769 - 1770'te yazılmış bu yapıt 7 bin beyitten oluşmaktadır. Battalname, Menakıb-ı Gazavat-ı Sultan Seyyid (1870, 6 cilt; yb Seyyid Battal Gazi, 1966 - 1970, 6 kitap, yay. haz. Mehmet Faruk Gürtunca) adıyla basılmıştır. Hasan Köksal'ın konula ilgili Battalnamelerde Tip ve Motif Yapısı (1984) adlı bir incelemesi vardır.




Biafra Cumhuriyeti

Biafra Cumhuriyeti, günümüzdeki Nijerya'nın güneydoğu bölgesinde 1967 ile 1970 yılları arasında bağımsız olan devlettir.

30 Mayıs 1967 günü tek yanlı olarak Nijerya'dan bağımsızlığını ilan eden ülke, sonrasında çıkan ve üç yıl boyunca süren Biafra Savaşı sonucunda ortadan kaldırılarak yeniden Nijerya'nın egemenliği altına girmiştir.

Ekonomik ve siyasi istikrarsızlık, darbeler, ayaklanmalar ve etnik sürtüşmeler 1960'ların ortalarında Nijerya'da toplumsal yaşamın belirleyici özelliklerini oluşturmuştu. Hausaların çoğunlukta bulunduğu kuzeyde, daha varlıklı ve eğitim görmüş İbo azınlığına karşı duyulan hoşnutsuzluk şiddete dönüşmüş, Eylül 1966 tarihinde aynı bölgede İbolara uygulanan şiddet ile 10-30 bin İbo hayatını kaybetmiş, yaklaşık 2 milyon İbo da soydaşlarının bulunduğu ülkenin doğu bölgesine göç etmeye zorlanmıştır.

Bütün bölgelerin temsilcilerinin bir anlaşmaya varması yönündeki çabaların başarısızlık ile sonuçlanması, doğu bölgesinin başkanı Yarbay Odumegwu Ojukwu'nun danışma meclisinin verdiği yetkiyle 30 Mayıs 1967'de bölgenin Biafra adıyla egemen ve bağımsız bir devleti ilan etmesine neden olmuştur. 
Federal hükümetin başkanı General Yakubu Gowon Biafra'yı tanımayı reddederek birliklerinin Biafra'ya saldırmasını sağladı.
Biafra, savaş sırasında başlangıçtaki topraklarının yüzde 90'ını yitirerek, deniz ile olan bağlantısını kaybetmiş, savaşın neticesinde baş gösteren açlık ve hastalıklar ülkenin daha sıkıntılı bir süreç yaşamasına neden olmuştur.

Afrika Birliği Örgütü (OAU), papalık ve başka ülkeler, savaşan taraflar arasında uzlaşma sağlamaya yönelik adımlar atmıştır. Birçok ülke, Nijerya'nın toprak bütünlüğünü savunarak, Gowon rejimini tüm Nijerya'nın hükümeti olarak tanımayı sürdürdü. İngiltere ve Sovyetler Birliği de Nijerya'yı silahla destekledi. Bu arada açlıktan ölen Biafralı çocukların uluslararası düzeyde doğurduğu dayanışma sonucunda başta Portekiz olmak üzere birçok ülke São Tomé ve Príncipe üzerinden Biafra'ya havayoluyla gıda maddesi ve ilaç gönderdi. 
Fildişi Sahili, Gabon, Tanzanya, Zambiya ve Afrika dışından tek ülke olan Haiti, Biafra'yı bağımsız bir üke olarak tanımıştır. Bunun dışında, Biafra'yı ülke olarak tanımasalar da, İsrail, Fransa,İspanya, Portekiz, Vatikan ve dönemin Apartheid ile yönetilen ülkeleri Rodezya ile Güney Afrika Cumhuriyeti de Biafra'ya gizli yollardan askeri yardım göndermiştir. Ayrılıkçı Biafra Cumhuriyeyi ayrıca 'Joint Chuırch Aid','Holy Ghost Fathers', 'Caritas International', 'US Catholic Relief' gibi Hıristiyan kuruluşlarından da destek görmüştür.

Biafra güçleri özellikle Aralık 1969 sonu ile Ocak 1970 başında artan çatışmalardan yenik çıkmış, sonucunda da Nijerya'nın parçası olarak kalmıştır. Devlet başkanı Ojukwu, yenilgi sonrası Fildişi Sahili'ne kaçarak, sağ kalan Biafra subayları da 15 Ocak 1970'te federal hükümete teslim olarak yenilgiyi kabullenerek ülkenin mevcudiyetine resmen son vermişlerdir.

Günümüzde Biafra, Nijerya'da birçok eyalet içerisinde yer almakta olup, "Movement for the Actualization of th