likleriyle birlikte kendi birliklerini de adadan çekmeyi ilke olarak kabul etmek zorunda kaldı.

1968 eylülünde yapılan referandum sonucu kabul edilen yeni Anayasa, yetkileri esas olarak yürütme gücünün elinde topladı, ordunun devlet içinde öncelikli bir yere sahip olduğunu vurguladı. Cunta, güdümlü bir halk oylaması sonunda yürürlüğe koyduğu göstermelik anayasayı bile uygulamadı. Cunta, özellikle Avrupa'da yaygın bir diplomatik baskıyla karşı karşıya geldi.

1968 yaz ve sonbaharında güçlü bir muhalefet ortaya çıktı; merkezci bir militan olan Aleksandros Panagulis albay Papadhopulos'a bir suikast düzenledi; 3 Kasım'da Atina'da Yorgo Papandreu'nun cenazesi dolayısıyla bir gösteri yapıldı. Ama muhalefet örgütlenmekte zorluk çekiyordu. Öte yandan yurt dışındaki siyasi sürgünlerin örgütlediği güçlü bir muhalefet ortaya çıktı. Parti liderlerinin çoğu, eski bakan Konstantin Karamanlis ve Yorgo Papandreu'nun oğlu Andreas Papandreu gibileri sürgündeydi. Andreas Papandreu 1968'de Panhelenik Kurtuluş Hareketi'nin (PAK) önderliğine getirildi. PAK, Yurtsever Cephe (aşırı sol) ve "Demokratik Savunma" hareketi (merkez sol) arasında yapılan bir anlaşma sonucu, 2 Nisan 1969'da Stockholm'de ortak direniş yapıları oluşturuldu. Ama gerçekte muhalefet bölünmüştü.

1970'ten sonra gerçek iktidar yalnız albay Papadopulos'un elinde bulunuyordu. Seçime gitmeyi reddeden albay, 1970 başlarında, üyeleri ya hükümet tarafından atanan ya da toplumsal meslek kuruluşlarınca seçilen bir danışma organı kurdu.

Mart 1972'de Naip Zoitakis'i uzaklaştırarak yerine geçen Papadopulos, devlet aygıtına el koydu. 1971'de belli bir yumuşama gerçekeştirmeye çalıştı: askeri mahkemeler yerlerini sivil mahkemelere bıraktı, tutuklu kampları kapatıldı. Ama 25 Mart 1971'de (Osmanlılar'a karşı 1821 ayaklanmasının yıldönümünde) sol ve kralcı sağ kanattan 133 kişi demokrasiye geri dönülmesini istedi. Hükümet buna siyasal davalar açarak karşılık verdi.

Albay Papadopulos, muhalefetin kralın lehine dönmesinden korkup, 1 Haziran 1973'te monarşiye son vererek cumhuriyet ilan etti. Papadopulos da cumhurbaşkanlığı görevini üstlendi ve sivil yönetime dönüş hazırlıklarını başlattı.

14 Kasım 1973'te Atina ve diğer üniversitelerden gelen öğrenciler Atina Teknik Üniversitesi'ni işgal ederek ayaklanma çağrısında bulundular. Halkın bir bölümünden de destek gören öğrenciler, 17 Kasım günü sabaha karşı silahlı kuvvetler tarafından, kanlı bir baskın sonucu üniversiteden dışarı çıkarıldılar; olaylarda öğrencilerden 34'ü hayatını kaybetti, yüzlercesi yaralandı ve bin kadarı göz altına alındı. Aynı gün sıkıyönetim ilan edildi, askeri mahkemeler oluşturuldu.

Bu ayaklanma Papadopulos'un liberalleşme çabalarını sona erdirecek bir dizi gelişmeyi tetikledi. Korku duyulan askeri polis lideri olarak Papadopulos'a en yakın isimlerden biri ve cuntanın tutucularından Tuğgeneral Dimitrios Yuannides, ayaklanmayı kamu düzenini yeniden inşa etmek için bir bahane olarak kullanarak 25 Kasım'da Papadopulos'a karşı bir karşı darbe gerçekleştirerek onu devirdi.

Yeni cunta yönetimi Fedon Gizikis'i cumhurbaşkanı, iktisatçı Adamantios Andruçopulos'u başbakan olarak atadı, Yuannides ise perde arkasındaki gerçek iktidar sahibi olarak kaldı. Anayasa askıya alındı, sıkıyönetim uzatıldı. Muhalefete karşı baskılar genişlerken, Yunanistan, Avrupa'nın en yüksek enflasyon düzeyine ulaştı.

1974 temmuzunda Kıbrıs ile süren anlaşmazlık, Kıbrıs Cumhurbaşkanı Makarios'un Kıbrıs Ulusal Muhafız Örgütü'nde bulunan Yunan subayları, EOKA'lı aşırılara desteklemekle suçlayarak, bunların hemen ülkeyi terk etmelerini istemesiyle su yüzüne çıktı. 
Halk arasında desteği zayıflamış olan rejime prestij kazandırmak isteyen cuntanın girişimleriyle, Makarios'a karşı, Kıbrıs'ta enosis'e yönelik bir darbe düzenlendi.

Ama darbenin ardından Türk birliklerinin 20 Temmuz'da Kıbrıs'a çıkmasıyla doğan bunalım cuntanın hızla çökmesine yol açtı. Kendi yarattıkları duruma karşı koyamayan askerler, ordunun da çeşitli kümelere bölünmesi sonucu, 23 Temmuz'da iktidarı sivillere bıraktılar.

Sürgünden çağrılan Konstantin Karamanlis özgürlükleri getirecek önlemler aldı. 29 Temmuz'da da aşırı sağdan ilerici sola kadar birçok siyasal eğilimi temsil eden geçici bir hükümet kurdu. İki Komünist parti hükümetin dışında bırakıldıysa da, üyeleri arasında yakınları bulunan "iç komünist parti" hükümeti destekledi. 1 Ağustos'ta bir anayasal karar alınarak, 1952 Anayasası yeniden yürürlüğe kondu, ancak Anayasa'nın krala ilişkin tüm maddeleri, ilk seçimlere dek askıya alındı; sendikal özgürlükler geri verildi. Bir yandan da bir ekonomik atılım programı uygulamaya çalışan Karamanlis, 1974 kasımına dek Devlet başkanlığı unvanını elinde tutan Gizikis'in onayına sunduğu kararnamelerle ülkeyi yönetti. Bu anayasal karara göre, bundan böyle silahlı kuvvetler komutanları Savunma Bakanlığı'nca atanacaktı. Az sonra ordu, polis ve güvenlik örgütünde bir temizlik yapıldı.

17 Kasım 1974'te yapılan seçimleri Karamanlis'in Yeni Demokrasi'si kazandı, 300 sandalyeden 221'ini elde etti; 8 Aralık'ta yapılan halk oylaması sonucunda da oyların %69,2'siyle monarşinin kaldırılarak cumhuriyetin kurulmasına karar verildi.

Seçimlerden sonra, 1975 yılında 19 cuntacı yargılandı. Darbe önderleri Papadopulos, Pattakos, Makarezos ve Dimitrios Yuannides idama mahkûm edildiler, ancak Karamanlis hükümeti tarafından cezaları ömür boyu hapse çevrildi. Cuntacıların on beşi 1990'ların başında Yunan halkından özür dileyince sağlık nedenleriyle serbest bırakıldılar. Papadopoulos 1999'da tedavi gördüğü hastanede ölürken, 7 kez ömür boyu hapis cezasına çarptırılan Dimitrios Yuannides, 16 Ağustos 2010'da hapishanedeki koğuşundan solunum yetmezliği nedeni ile kaldırıldığı hastanede öldü.




Çanlar Kimin İçin Çalıyor

Çanlar Kimin İçin Çalıyor ("For Whom the Bell Tolls"), 1940 yılında Amerikalı yazar Ernest Hemingway tarafından yazılmış savaş romanı.

Hemingway kitabında, İspanyol İç Savaşı sırasında dağlarda faşistlere karşı savaşan gerilla güçleri arasında bulunan Amerikalı bir İspanyolca profesörü olan Robert Jordan'ın gözünden savaşın anlamsızlığını sorgular. Robert Jordan patlayıcı konusundaki uzmanlığı dolayısıyla Segovia şehrine yapılacak bir saldırıyı desteklemek için bir köprüyü havaya uçurmakla görevlidir. Romandaki tüm karakterler bu görevin ölümlerine sebep olacağını düşünmekte ve ölüm sebeplerini sorgulamaktadırlar.

Kitabın adı, şair John Donne'ın bir katedralde başrahip olduğu dönemdeki vaazlarından birinden alıntıdır. Vaazların metinleri sonradan yayınlanmıştır.

"Ada değildir insan, bütün hiç değildir bir başına; anakaranın bir parçasıdır, bir damladır okyanusta; bir toprak tanesini alıp götürse deniz, küçülür Avrupa, sanki yiten bir burunmuş, dostlarının ya da senin bir yurtluğunmuş gibi, ölünce bir insan eksilirim ben, çünkü insanoğlunun bir parçasıyım; işte bundandır ki sorup durma çanların kimin için çaldığını; senin için çalıyor." John Donne

Popüler kültür için önemli bir eserdir. 1943 yılı yapımı, yönetmenliğini ve yapımcılığını Sam Wood'un üstlendiği, Gary Cooper ve Ingrid Bergman'ın başrolde olduğu bir filmi uyarlanmıştır. Ayrıca Amerikalı metal grubu Metallica'nın en önemli parçalarından For Whom The Bell Tolls, kitapla aynı isimdedir ve kitabın bir bölümü üzerine yazılmıştır. Donnie Darko filminin müzikleri de bu kitaba atıflar içermektedir.




For Whom the Bell Tolls





Bilimsel Reklamcılık

Bilimsel Reklamcılık; "(İngilizce: Scientific Advertising)" Reklam dünyasının duayenlerinden Claude C. Hopkins'in 1923 yılında kaleme aldığı eseri.

Albert Lasker'in kurduğu Lord & Thomas'da çalıştığı dönemde; şirkete yeni katılan genç reklamcıları eğitmek için sadece kurum içinde yayınlanmak üzere bir kitap hazırlar. Kitap beklenenden fazla ilgi görür. Bunun üzerine meslek hayatı boyunca edindiği tecrübeleri de kitap haline getiren Hopkins, iki eseri birleştirerek Reklamcılık Yaşantım ve Bilimsel Reklamcılık adıyla yayınlar. Modern reklamcılığa kazandırdığı yöntemleri ve bu yöntemlerin nasıl eleştirdiğini tüm detaylarıyla anlatan Hopkins'in eseri, Türkiye'de Yapı Kredi Yayınları tarafından yayınlanmaktadır.




Decius

Gaius Messius Quintus Traianus Decius (d. 201 civarı - ö. Haziran 251), (249 - 251) yılları arası Roma İmparatoru. Saltanatının son yılında, her ikisinin de öldürüldüğü Abrittus Savaşı'na kadar oğlu Herennius Etruscus ile müşterek imparatorluk yapmıştır.

Budalia'da (Sirmium yakınları, Aşağı Pannonia) doğan Decius, Illyria eyaletinden birbiri ardınca gelen seçkin adamlardan ilkidir. 232 yılında Konsül, önce Moesia ve Germania Inferior eyaletleri valisi ve hemen ardından 235-238 yılları arasın da Hispania Tarraconensis valiliği ve ardından da İmparator Arap Philip'in (Marcus Iulius Phillipus) saltanatının başlarında Roma kenti urban prefect'i (şehir valisi) olarak görev yaptı. .

245 yılı dolaylarında, İmparator Philip Tuna sınırının önemli komutasını Decius'a emanet etti. 248 ya da 249 yıllarının sonuna doğru Decius, Pacatianus'un Moesia ve Pannonia eyaletlerindeki isyanını bastırmaya gönderildi.; Askerler Philip ve Sasaniler arasında imzalanan barış antlaşması nedeniyle öfkeliydi. Birlikler Decius'u Emperyal saygınlığı üstlenmeye zorladılar. Hala Philip'e karşı olan sadâkatı nedeniyle protesto edilen Decius, sonunda ona karşı harekete geçti ve Philip Verona (İtalya) yakınlarında katledildi. Senato tarafından İmparator olarak tanınan Decius'a iyi imparatorlardan Trajan'a istinaden Emperor, "Traianus" sıfatı verildi.

Decius, iyi bir asker, yumuşak mizaçlı bir adam ve yetenekli bir yönetici, Antik Roma'nın ideal örnekleri derecesinde kabul edilen yetenekli bir yöneticiydi.

Decius'un hem dış tehditlerin askeri olarak engellenmesini hem de devlet dininde yapacağı yenilenme ile halkın dindarlığının tamirini içeren politik programı devletin gücünün yeniden tesis edilmesine odaklandı.

Senato'ya verilen bir taviz ya da belki de kamu moralini yükseltmek için bir fikir olarak, Decius sensor otoritesi ve ofis (saray) ayrılığını canlandırmaya çabaladı. Seçim oy birliği ile