ael Mauer geçmiştir.




Porsche 964

Porsche 964, 1989-1993 yılları arasında satılan Porsche 911'lerin fabrika içi kodudur. Önceki 911'lere kıyasla entegre tamponlar gibi belirgin değişikliklere sahiptir, ancak hala 911 olduğu çok belirgindir. Porsche'nin tiptronik transmisyonunun ve dört tekerden çekişli modellerin satışa sunulduğu ilk Carrera serisidir.




Osseointegrasyon

Osseointegrasyon, canlı kemik dokusu ile fonksiyondaki titanyum implant malzemesi arasında, 100 büyütmede ışık mikroskobunda gözlenen direk temastır. Bu fenomen Göteburg Üniversitesinden Prof.Dr.Per-Ingvar Branemark ve çalışma arkadaşları tarafından geliştirilerek tarif edilmiştir.

Branemark 1955 yılında mikrosirkülasyon üzerine yaptığı bir deney sırasında, tesadüfen titanyum ile kemik arasındaki direk bağlantıyı saptamıştır. Bu durumdan faydalanarak dişsiz çenelerde protezlere destek olacak implantları tasarlamıştır. 1965 yılına kadar on yıl süre ile çeşitli hayvan deneyleri, dizayn çalışmaları ve biyomekanik deneyler yapmış, 1965'te ilk kez insan üzerinde uygulamaya geçmiştir. 1969 yılında bu ön çalışmaların raporu Scandinavian Journal of Dentistry'de yayınlanmış; 1977 yılında 15 yıllık takip sonuçları yine Scandinavian Journal of Dentistry'de yayınlanmış, devam eden çalışma sonuçları 1981 yılında International Journal of Oral Surgery dergisinde yayınlanarak tıp dünyasına duyurulmuştur. Bu yayın sonrasında o güne kadar şarlatanlıkla ve bilimsel altyapıdan yoksun olmakla suçlanan diş implantı uygulamaları, ABD ve Avrupa'daki saygın üniversitelerce kabul görerek hızla yaygınlaşmış ve dişhekimliği uygulamaları arasındaki yerini almıştır.




Monte Carlo Rallisi

Monte Carlo Rallisi (Rallye Automobile Monte Carlo), Formula Bir Monako yarışı ve Monako Kart Kupası'nı da düzenleyen Automobile Club de Monaco tarafından her yıl düzenlenen ralli. Yarış Monako Prensliği'ndeki Fransız Rivierası ile güneydoğu Fransa arasında yapılır.




Hindistan'daki şehirler listesi

Bu Hindistan'daki şehirler listesidir.

Alttaki tablodaki şehirler nüfusu 500.000'in üzerinde olanlardır. Sayımlar 1 Mart 1991 ve 1 Mart 2001, hesaplama ise 1 Ocak 2006 tarihlidir. Nüfus rakamları sadece şehrin nüfusuna dairdir, etrafındaki yerleşim alanlarının nüfusunu kapsamaz. 





Diş implantı

Diş implantı (diğer adı "kemik içi implant") kron, köprü, hareketli diş protezi, yüz protezi gibi diş protezlerini desteklemek veya ortodontik tedavilerde sabit destek olarak kullanmak için çene kemiği ya da kafatası kemiklerinin içine cerrahi uygulama ile yerleştirilen tıbbi bir üründür.

İmplant oyulmuş diş kemiği içerisinde titanyumdan yapılma vidaların diş kemiğine yerleştirilmesiyle yeni bir diş kökü elde etme amacıyla yapılan bir tedavidir.
İmplant uygulaması yapılabilmesi için eksik diş olması gerekir. Yaklaşık 20 dk süren operasyona başlamadan önce diş kemiğinin implanta uyumluluğunu ölçmek amacıyla röntgenle bazı testlerden geçirilir.İmplantın vücuda ve kemiğe uyumu onaylandıktan sonra anesteziyle birlikte operasyona başlanır. Operasyonun sonunda yeni bir diş kökü elde edilir.
İmplant; çok maliyetli olmamakla birlikte muadil işlemlerden daha kolay, daha mantıklıdır ve orijinal diş görevi görür.

Modern diş implantlarının temelinde, titanyum gibi materyallerin kemik ile sıkı biçimde bütünleşmesini ifade eden osseointegrasyon adı verilen biyolojik bir süreç yer almaktadır. İlk olarak kemik içine bir implant yerleştirilmekte, daha sonra implant kemik ile bütünleşmekte bundan sonra da üzerine bir diş protez uygulanmaktadır. İmplanta veya diş protezine dayanak olmak üzere hazırlanan implant üst yapısının üzerine yerleştirilen bir diş protezi(kron, köprü ya da hareketli diş protezi) uygulanmadan önce önemli bir iyileşme süresine ihtiyaç duymaktadır.

Diş implantlarının başarı veya başarısızlığı, yerleştirildikleri insanın genel sağlığı, kemik bütünleşmesine etki eden ilaç kullanıyor olması ve ağızdaki dokuların sağlıklılığı ile doğrudan bağlantılıdır. Kemik ile bütünleşme başarısı açısından implant ve implant üstü protez üzerine gelecek stres de değerlendirilmelidir. İmplantların yerleştirilecekleri kemikteki yerlerinin ve sayılarının belirlenmesinde çiğneme sırasında oluşan biyomekanik kuvvetlerin etkili olmasından dolayı bu tespit protezin uzun dönem sağlıklı kalabilmesinin anahtarıdır. İmplantların yerleri ve açıları komşu dişlerin yerleri ve açıları, laboratuvar modellemeleri veya CAD/CAM modellemeleri ve cerrahi implant uygulama rehberleri ile uygulanan bilgisayarlı tomografi çalışmaları ile belirlenmektedir. Diş implantlarının uzun dönem başarısının ön şartları sağlıklı kemik ve dişetidir. Diş çekiminden sonra her ikisinde de atrofi meydana gelebileceği için ideal kemik ve dişetini elde etmek amacıyla bazen sinüs yükseltme veya dişeti grefti gibi protez öncesi uygulamalara ihtiyaç duyulmaktadır.

İmplant tanımına uyan ve eksik dişlerin telafisi amacı ile yapılan ilk uygulamalar arkeolojik bulgulara göre Maya uygarlığına aittir (MÖ 6. yüzyıl).

İlk patenti alınan diş implantı 1908'de ABD'de Greenfield'in dizayn ettiği irridio-platin implanttır.

1939'da Strock krom-kobalt diş implantını tanıtmıştır. Lubit ve Rappaport 1949'da vitalyumdan yapılan vida veya kafes şeklindeki implantlarını geliştirmişlerdir. Cherchève çift spiral yivli implant dizaynını ve frezleme sonrası yiv açma tekniğini (screw-tapping), implantın çift safhalı cerrahi teknik ile fonksiyona sokulması gibi uygulamaları geliştirmiştir. Geçen yüzyılın orta larına kadar Formiggini, Peron, Tramonte, Benoit, Jeanneret, Muratori, Linkow gibi dişhekimleri günümüzde kullanılan implantlara benzer uygulamalar yapmışlardır. Ancak bu yaklaşım ve çabaların hepsi ampirik uygulamalar olarak ve vaka raporlarının ötesine gidememiş çalışmalar olarak kalmışlardır.

1940'lı yıllarda subperiostal implantlar ortaya atılmıştır.

1960'lı yıllara gelindiğinde Linkow tarafından geliştirilen blade (levha, plaka) dizayn implantlar ortaya çıkmıştır.

Oral implantolojideki bilimsel gelişmelerin başlangıcını Branemark ve ark. ile Schroeder ve ark.’nın saf titanyum implantlar ile yaptıkları temel çalışmalar oluşturur. Branemark 1955 yılında tavşan tibialarında revaskülarizasyonu vital mikroskopi ile inceleyen bir deney sırasında tesadüfen kemik ile titanyum arasındaki sıkı adaptasyonu fark ederek konuyu daha detaylı araştırmış ve bu fenomene osseointegrasyon adını vermiştir.




Soyuz 18-1

Soyuz 18-1 (Soyuz 18a, 5 Nisan anomalisi), Sovyetler Birliği tarafından fırlatılan insanlı uzay aracı. Arıza nedeniyle yörüngeye ulaşamadan içindeki iki kozmonotla birlikte düştü. Acil iniş sisteminin çalışması nedeniyle kozmonotlar Vasili Lazarev ve Oleg Makarov yara almadan kurtuldular.

Soyuz 18-1, başarılı olsaydı, Salyut 4 uzay istasyonuna insan götüran ikinci uzay aracı olacaktı. Bu her iki kozmonotun da ikinci uçuşuydu. Uzaya ilk kez Eylül 1973'te Soyuz 12 görevinde yine birlikte uçmuşlardı.

Fırlatma, 288,6. saniyeye kadar planlandığı gibi gitti. Yerden 192 km yükseklikte Soyuz roketinin ikinci ve üçüncü kademeleri birbirinden ayrılırken kademeleri birlikte tutan altı kilitten sadece üçü açıldı. Üçüncü kademenin motorları, ikinci kademe altında bağlıyken ateşlendi. Bunun sonucu olarak kalan kilitler kırıldı ve ikinci kademe koparak düştü, ama üçüncü kademe, üzerindeki beklenmeyen yük nedeniyle doğrultusundan saptı. Kozmonotlar acil durum prosedürünün uygulanmasını istediler, ancak yer kontrol telemetre verilerinde bir sorun göremiyordu. Fırlatmadan 295 saniye sonra yer kontrol ekibi tarafından kurtarma sistemi tetiklendi. Soyuz uzayaracının üzerindeki kurtarma roketleri çalışarak kapsülü önce üçüncü kademeden, sonra Yörünge Modülü'nden ayırdı.

Kurtarma sisteminin devreye girdiği anda uzayaracının doğrultusu o kadar sapmıştı ki artık gökyüzüne değil yere dönük seyrediyordu. Kurtarma roketlerinin gücü yerçekimine eklendi ve kapsüldeki kozmonotlar üzerinde olağanüstü bir baskı oluştu. Bu tür acil durumlarda 15 g'lik (147 m/s²) bir basınç oluşması bekleniyordu, oysa Soyuz 18-1'de kozmonotlar 21,3 g'ye (209 m/s²) maruz kaldılar. Buna karşın paraşütler düzgün açıldı ve uzayaracını sadece 21 dakika süren bir uçuştan sonra yere indirdi.

Kapsülün indiği yer, bazı kaynaklara göre Kuzeybatı Çin'de kayalık bir arazide, Moğolistan sınırına sadece 1,6 km, Sovyet sınırına ise 80 km uzaklıktaydı. Diğer kaynaklar, kapsülün Altay dağları'na indiğini, kozmonotların Çin'e inmiş olmaktan korktuklarını, ancak kapsülde beklerlerken Rusça konuşan yerel halk tarafından bulunduklarını belirtir.

Paraşüt bir ağaca takılıncaya kadar kapsül bir yamaçtan aşağı kaydı. Kozmonotlar, inişten birkaç saat sonra bir Sovyet helikopteri tarafından kurtarıldılar. Sovyetler, bu olayı Çin'den gizli tutmuştu. Brejnev zamanında Sovyetler'in başarısızlıkları gizli tutulurdu, Soyuz 18-1 olayı da uzun süre kamuoyuna açıklanmadı.

Öte yandan, Sovyetler, ASTP'de birlikte çalışmakta oldukları ABD'ye ayrıntılı bilgi vermek zorunda kaldılar. ABD kongresinde bu konuda bir inceleme başlatıldı. Soyuz 18-1'de kullanılan roketin ASTP'de kullanılacak olandan daha eski bir model olduğu ortaya çıktı. Sovyetler, ABD'ye gönderdikleri raporda olaydan 5 Nisan anomalisi olarak bahsettiler. Bu uzun süre olayın resmi adı olarak kayıtlara geçti.

Soyuz 18-1, 2007 başı itibarıyla yüksek irtifada gerçekleşen tek insanlı roket arızasıydı. Görev Soyuz 18-1 veya 18a olarak anılır, zira Mayıs 1975'teki bir sonraki Soyuz uçuşu Soyuz 18 adını almıştır. Sovyetler, başarısızlıklarını gizlemek için sadece başarılı uçuşlara numara verdiler.


Kozmonotların maruz kaldığı yüksek G kuvveti ve kapsülün bayır aşağı yuvarlanırken geçirdiği sarsıntılar, Lazarev'in iç organlarında hasara yol açtı ve bu kozmonot bir daha uçamadı. 3.000 ruble tutarındaki uzaya çıkış ikramiyesi iki kozmonota da ödenmedi. Bunun üzerine kozmonotlar ikramiyelerini alabilmek için Brejnev'e dilekçe sunmak zorunda kaldı(2).




Berilyum izotopları

Berilyum (Be)

Standart atom ağırlığı: 9.012182(3)

Berilyumun doğada bulunan tek kararlı izotopu berilyum-9'dur