ce Albatros Flugzeugwerke'de çalışan Peter Eberwein oldu. 
Acil uçak üretimi gereksinimi yüzünden, geliştirme iine zaman yoktu bu yüzden BFW, Albatros Flugzeugwerke lisansı altında uçak üretimine başladı. Bu, hazırlıkların bir ay içinde tamamlanmasından sonra Prussia ve Bavyera Savaş Bakanlıklarına uçak tedarik etmeye başlayabilecekleri anlamına geliyordu. Ancak başlangıçta büyük kalite problemleri ile karşılaşıldı. Alman havacılık mürettebatları, BFW'nin ilk makinelerinde beliren ciddi noksanlardan sık sık şikayetçiydiler. Aynı şey Gustav Otto tarafından iletyilen önceki şirkette de yaşanmıştı. Bu eksikliklerin nedeni üretimdeki hassasiyetsizlikti. İşgücünün büyük çoğunluğu BFW tarafından Otto Flugzeugwerke'den alınmıştı. 1916'nın sonlarında sadece organisazyondaki değişiklikler ve montaj hattında yapılan yoğun denetim bu sorunların çözülmesini sağladı. Bu yapılanlarla BFW ilerleyen aylarda 3000 kişilik bir işgücü ile ayda 200 uçak üreten, Bavaria'da en büyük uçak üreticisi oldu.

Savaşın bitmesi ve uçaklara karşı askeri talepin bitmesi BFW'yi şiddetli sarstı. Böylece şirket yönetimi pazardaki yerini korumak için yeni ürünler aramaya zorlandı. I. Dünya Savaşı sırasında uçakalar ağırlığı hafif tutmak için ağaçtan yapılmaktaydı ve BFW oldukça eski marangoz teçhizatlarına sahipti. Ve şirket hala 200 uçak çıkartacak materyale ve 4.7 milyon reichmarka sahipti. Bu nedenle gerek hammadeyi gerekse teçhizatı mobilye ve mutfak montajı için kullanmak iyi bir fikir olarak göründü. Ek olarak 1921 yılının başlarından itibaren, şirket kendi tasarımı olan Flink ve Hellios adlı motorsikletleri üretmeye başladı.

1921 sonbaharımda Avusturyalı finansçı Camillo Castiglion BFW'yi satın almakla isteğini ilk kez duyurdu. Birçok hissedar Castiglioni'nin teklifini kabul ederken, MAN AG başlangıçta hissedarlığını korudu. Fakat Castiglioni tüm hisseleri satın almak istedi ve MAN'ın genel müdürüne yazdığı bir mektupta BFW'yi "ölmüş, söz bile edilemeyecek tesislere sahip, endüstriyel faaliyetler için favori olmayan bir şehire hiç de uygun olmayan ahşap saclardan yerleşmiş geniş bir döküntü ve coşku için çok az umut ve olayla devam eden bir statüye sahip bir şirket" olarak tanımlayan BMW'nin genel kurul başkanı Franz Josef Popp tarafından destekleniyordu. Görünüşe göre Popp Castiglioni ile hala yakın temastaydı ve belki de sonraki planların başında BMW'nin BFW ile birleşmesi geliyordu. Büyük olasılıkla 1922 yılının ilkbaharında Castiglioni ve Popp, MAN'ı BFW üzerindeki hisseleri konusunda ikna etti, böylece şirket sadece Castiglioninin sahibi olduğu bir hal aldı. Aynı yılın mayıs ayında, İtalya doğumlu yatırımcı BMW'nin motor işlerini Knorr-Bremse AG'den kazandı ve uçak firması BFW ile motor üreticisi BMW'nin birleşmesi arasında bir şey kalmadı.

Bayerische Flugzeugwerke (Bavarian Aircraft Works-Bavyera Uçak İşleri), kısaca BFW, 1926 yılında Augsburg, Bavyera'da, Udet-Flugzeugbau GmbH limited şirkete dönüşünce reforma uğradı. İlk başlarda BMW AG şirketteki hisselerine bağlı olarak şirketi tuttu ve denetim kurulunda bulunan Josef Popp tarafından temsil edildi.

Willy Messerschmitt, 1927 yılında şirkete şef tasarımcı ve mühendis olarak katıldı ve bir tasarım birimi oluşturdu. Kendi deyimiyle "hafif ağırlıklı konstrüksiyon" adını verdiği genellikle farklı yatakların tek bir güçlendirilmiş kalkan şeklinde birleştiği bir konsept sözü verdi. Konseptin ilk gerçek testi daha sonra birçok defa rekorlar kaydedecek Bf 108 "Tayfun" spor uçağıydı. Bu performansa dayanarak şirket Luftwaffe için bir tasarımda bulunması isteğiyle 1935 avcı yarışmasında davet edildi ve aynı tasarım metoduna sahip Bf 109 ile yarışmayı kazandı.

Bu noktadan sonra Messerschmitt, tasarımları kadar politik yapısı ve Güney Almanyadaki fabrikasının, Kuzey sahillerindeki kümelenmiş havacılık tarlalarından uzak olduğu kadar güçlü bir şekilde Nazi partisinin favorilerinden biri oldu. BFW, 11 Temmuz 1938 tarihinde Messerschmitt AG olarak ve Willy Messerschmitt'in yönetiminde olacak şekilde yeniden yapılandırıldı. RLM Uçak Tanımlama Sistemindeki "Bf" öneki , "Me" şeklinde değiştirildi. Bf 109 ve Bf 110 gibi var olan modeller resmi dökümanlarda eski isimleri ile kalmasına karşın yeni modellerde yeni kodlama kullanıldı. Pratikte 108'den 163'e (Me-163 ile aynı uçak değil) bütün BFW/Messerschmitt "Bf" önekini kullandılar, sonraki bütün yeni modeller ise "Me" ön ekini kullandı.

Savaş sırasında Messerschmitt başlıca tasarım tedarikçisi oldu, Bf 109 ve Bf 110 savaşın ilk yarısı boyunca avcı gücünün muazzam çoğunluğunu oluşturdu. Devasa irilikteki Me 321 "Gigant" nakliye planörü ve altı motorlu Me 323 gibi birkaç farklı tasarım siparişi verildi. Bununla birlikte savbaşın ikinci yarısında Messerschmitt tamamen jet motorlu tasarımlara yöneldi ve Dünyanın ilk operasyonel jet avcı uçağı Me 262 "Schwalbe" 'yi (“Swallow” "Kırlangıç") üretti. Ayrıca DFS ( Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug- Alman Planör Uçuşu Araştırma Enstitüsü) tasarımı olan ve ilk roket güçlü tasarımı Me 163 "Komet" 'i üreterek hizmete soktu. 
Messerschmitt, 110'un bir sonraki modeli olan Me 210, gibi şirketi neredeyse dağılmaya götürecek kadar felaket etkisi yaratan kötü tasarımlara da sahipti. Tasarım problemleri en sonunda Me 410 "Hornisse" 'da görüldü fakat sadece birkaç tane yapılmıştı ve bütün hepsi 262'ye çevirildi. Savaşın sonlarında Messerschmitt ayrı ağır bir "Amerikabomber" tasarımı üzerinde çalıştı, Me 264, prototip formunda uçtu ama savaşı görmek için çok geç kalmıştı.





Şişli belediye başkanları listesi

Bu maddede İstanbul'un Şişli ilçesinin belediye başkanlarının bir listesi yer almaktadır. 1954 yılına kadar Beyoğlu'na bağlı bir bucak olarak yönetilen Şişli, bu yıl içinde ilçe yapıldı. Bu dönemde Kâğıthane de ilçe sınırları kapsamındaydı. 1984'e kadar Şişli, İstanbul Belediyesine bağlı şube olarak şube müdürlerince yönetildi. 1984 yılında büyükşehir ve ilçe belediyeleri için çıkartılan Yerel Yönetimler Kanunu çerçevesinde Şişli Belediyesi kuruldu. 1980'lerde ilçe sınırları içindeki tüm yerleşim yerleri kentsel alana katıldı. Böylece Ayazağa ve Kâğıthane köy statüsünden çıktı. Göç nedeniyle nüfusu hızla artan Kâğıthane, 1987'de yapılan idari bir düzenlemeyle ilçe oldu. Günümüzde Şişli Belediyesinin yetki alanı tüm ilçeyi kapsamaktadır.

Günümüze kadarki süreçte ilçede beş farklı belediye başkanı görev yaptı. İlk belediye başkanı Anavatan Partisi'nden Mehmet Emin Sungur'du. 1999 seçimleriyle birlikte göreve başlayan Demokratik Sol Parti üyesi Mustafa Sarıgül, sonrasındaki iki seçimde de çeşitli partiler altında görevinde kaldı ve 2014'e kadar sürdürdüğü belediye başkanlığıyla birlikte en uzun süre görev yapan Şişli belediye başkanı oldu. Son olarak 30 Mart 2014 günü yapılan yerel seçimlerden birinci sırada ayrılarak Şişli belediye başkanı olan Cumhuriyet Halk Partisi'nden Hayri İnönü, günümüzde de bu görevi sürdürmektedir.

Şişli Belediye Başkanını belirlemek için yapılan ilk seçimler 1984 yılında gerçekleştirildi. Seçimler sonunda oyların yarısından fazlasını alan Anavatan Partisi'nden Mehmet Emin Sungur, ilçe tarihinin ilk belediye başkanı oldu. 1989 seçimlerinin ardından Sosyaldemokrat Halkçı Parti üyesi Fatma Girik belediye başkanlığına seçildi. 1994 seçimleriyle birlikte yine Anavatan Partisi'nden Gülay Aslıtürk belediye başkanı oldu. Ancak adı birtakım yolsuzluk iddialarına karıştığından Aslıtürk, görevinden istifa ederek yurt dışına kaçtı. Bunun üzerine 21 Kasım 1997 tarihinde İlçe Belediye Meclisinde yapılan olağanüstü toplantıda yeni belediye başkanı için oylama yapıldı. 37 meclis üyesinin katıldığı ve üç adayın bulunduğu oylama sonucunda 25 oy alan Cüneyt Akgün belediye başkanlığına getirildi.

1994 yılında da Demokratik Sol Parti'den aday olan fakat seçilemeyen Mustafa Sarıgül, 1999 seçimleri sonunda başkanlığa seçildi. 2002'nin Temmuz ayına kadar bu parti altında görevini sürdürse de bu ay içerisinde İsmail Cem tarafından kurulan Yeni Türkiye Partisi'ne katıldı. Aralık 2002'de de Yeni Türkiye Partisi'nden ayrılarak Cumhuriyet Halk Partisi'ne geçti. 2004 seçimlerine Cumhuriyet Halk Partisi altında girdi ve oyların %65,7'sini toplamayı başardı. 29 Ocak 2005 günü yapılan 13. Olağanüstü CHP Kurultayında partinin genel başkanı Deniz Baykal'a rakip olsa da kongre sürecinde yaptığı açıklamalar nedeniyle Yüksek Disiplin Kurulu tarafından partiden ihraç edildi. Üç yıl kadar süren hukuki işlemlerin ardından Şubat 2008'de ihraç kararı kesin olarak sonuçlandı. Kasım 2008'de Demokratik Sol Parti'ye dönen Sarıgül, 2009 seçimlerinde üçüncü kez belediye başkanı seçildi. 9 Temmuz 2009'da ise Demokratik Sol Parti'den istifa etti ve bir süre görevini bağımsız olarak sürdürdü. Kasım 2013'te tekrar Cumhuriyet Halk Partisi'ne katılan Sarıgül, bu tarihten itibaren bu parti çatısı altında görevini sürdürdü. 30 Mart 2014 günü yapılacak olan yerel seçimler öncesinde Cumhuriyet Halk Partisi adına İstanbul Belediye Başkanı adayı olan Sarıgül görevini, seçimler sonucunda %61,57 oranında oy alan Cumhuriyet Halk Partisi'nden Hayri İnönü'ye devretti.





Yassıhüyük





Firefly

Firefly, genel merkezi Şikago'da bulunan, bilgi teknolojileri uzmanı Don Deubler tarafından 2005 yılında kurulmuş özel bir şirkettir. Şirketin kurucusu olan Don Deubler'in yakın çevresindeki yetişkinlerin çocuklarıyla olan iletişimlerindeki zayıflığı gözlemlemesi, şirketin kuruluşunu da beraberinde getirmiştir. Firefly şirketi, çocukların ebeveynlerine kolaylıkla ulaşabilmeleri için tasarlanmış cep telefonları üzerine odaklanmıştır.

İlk olarak 2005 yılında Amerika’da piyasaya sürülen Firefly çocuk cep telefonu, hem çocukların hem de anne babaların ihtiyaçları göz önünde bulundurularak özel olarak üretilmiş bir cep telefonudur.

Kullanımı son derece kolay olan Firefly çocuk cep telefonunun 9 tuşu bulunmaktadır:


Firefly çocuk cep telefonu; anne babaların kendi şifrelerini kullanarak isim ve numara kaydedebilecekleri özel telefon rehberi, çocukların telefonda kayıtlı olmayan numaralarla iletişim kurmasını engelleyen arama kısıtlaması seçeneği ve di