rıca Kolera isimli rap sanatçısı 2008 yılında çıkardığı "İnziva" albümünde "Bu Yakanın Delisi" şarkısında Bişr-i Hâfi'ye şöyle bir atıf yapmaktadır.
"Çakıl taşlı yollar yordu beni
Keşke yürüse yanımda Bişr-i Hafi
Kanar ayaklarım yürürüm ileri"







Görücülük

Geleneksel Türk başgöz töresinde kız bakma, kız soruşturma adeti vardır. Erkek çocuk evlenme yaşına geldiğinde ailesi, akrabalardan başlayarak kız arar, çevreden bilgi toplarlar. Bu adete görücülük, görücüye çıkma denir. Evlenecek kişinin bildiği varsa öncelikle o eve gidilir.

Genellikle kız evine giden erkek tarafı kızı inceler, fiziğine ve iş yapmasına bakar. Kızdan su isterler ve içerken kızı incelerler. Kız ailesi de erkek tarafı hakkında malumat toplar. Eğer iki tarafın da rızası sağlanırsa erkek tarafı dünürcülüğe gider, kız istemeye varır.

Kızı isterken "Allah'ın emri, peygamberin kavli ile" denir. Kız evi "Allah yazdıysa olur, biz ne diyelim" der. "Allah hayırlı etsin" denir ve erkek herkesin elini öper. Misafirlere kahve ikram edilirken kız genellikle ortaya çıkmaz.

Bundan sonra aileler topluluğu arasında söz kesilir. Sözden sonra nişan aşamasını kız evi düzenler.





Dümenler, Banaz

Dümenler, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün tarihi ve adının nereden geldiğiyle ilgili bilgi yoktur. Köy sınırlarında MÖ 3000-2000 yılları arası ilk Tunç Çağı dönemine tarihlenen höyük bulunmaktadır.

19. yüzyıl ortalarından itibaren Osmanlı kayıtlarında köyden bahsedilmektedir. Yerleşimden 1834, 1836, 1838 ve 1839 yılı Tevzi Defterlerinde, Banaz nahiyesine bağlı orta büyüklükte bir köy olarak bahsedilmektedir. 1898-1899 yıllarında köyde 67 hane bulunmaktayken, 1907-1908 yıllarında köyde 37 hane bulunmaktaydı.

Uşak iline 51 km, Banaz ilçesine 20 km uzaklıktadır. İzmir-Ankara devlet karayolunun 7 km içerisinde olup, demiryoluna da 6 km mesafededir.
Arazi yapısını büyük kısmı dağ ve küçük platolardır. Baltalık ormanlar ile karaçam, kızılçam, gürgen gibi ağaçların oluşturduğu ormanları vardır. Dümenler (Çağlak) deresine kurulu sulama göleti sayesinde bir kısım arazilerde sulu tarım yapılır hale gelmiş ayrıca gölet köy ve çevresinin iklimini yumuşatmıştır.

Akdeniz iklimi ile karasal iklimin geçiş bölgesinde olup daha çok karasal iklim özelliği gösterir. Yağışlar daha çok ilkbaharda olur. Köye yapılan gölet son yıllarda iklimi oldukça yumuşatmıştır.

Köy nüfusu göç nedeniyle oldukça azalmıştır. Yakın illerde çalışmak için köyden gidenler çoğunluktadır. Ayrıca köyde geçmiş yıllarda yurt dışına çalışmaya giden ailelerde bulunmaktadır.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Ayrıca yurt dışında çalışmaya giden köylülerde köyün ekonomisine katkı sağlamaktadır. Tarımsal faaliyet olarak; buğday, arpa, nohut ve haşhaş yetiştiriciliği ön plandadır. Hayvancılık olarak büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık yapılmaktadır.

Köyde ilköğretim okulu ve içme suyu şebekesi vardır. Sağlık evi vardır, ancak faal değildir. İç yolları asfalttır. Geçmiş yıllarda yapılan sulama göleti bulunmaktadır.





Padrão dos Descobrimentos

Padrão dos Descobrimentos ("Keşifler anıtı") Portekiz'in başkenti Lizbon'un Belém semtinde, Coğrafi Keşifler anısına yapılmış bir anıttır. Anıt gemilerin 15 ve 16. yüzyıllarda bilinmeyen yönlere sefere çıktığı Tejo Nehri kıyısına yapılmıştır.

Anıt zeminden yukarı doğru, 52 metre yüksekliğinde yelkenleri açık bir karavele benzeyen beton blok şeklindedir. Nehir tarafında anıtın bütün yükünü taşıyan oyuk Bu karavelin üzerinde dönemin tarihe geçmiş kaşifleri, sanatçıları ve bilim insanları vardır. Keşifler anıtı, Portekizli sanatçılar Cottinelli Telmo ve Leopoldo de Almeida tarafından 1940 yılında yapılan Portekiz Dünya Fuarı için tasarlanmıştır. İlk olarak dayanıksız bir şekilde yapılan anıt, 1960 yılında Portekiz'in Coğrafi keşiflerdeki en önemli isimlerinden Prens Henry'nin (Denizci Henry, Infante Dom Henrique) ölümünün 500. yılı anısına betona tekrar yapılmıştır.

Prens Henry, keşifler anıtının üzerindeki 30 kişi içinde en önde nehre bakan kişidir. Arkasında anıtın iki tarafında 30 tane önemli kişi arasında şu isimlerin heykelleri vardır:





Düzkışla, Banaz

Düzkışla, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün tarihi ve adının nereden geldiğiyle ilgili bilgi bulunmamaktadır.

Uşak iline 51 km, Banaz ilçesine 25 km uzaklıktadır.

Köyde karasal iklim hüküm sürmektedir. Yazları sıcak, kışları soğuk ve bol kar yağışlı geçmektedir.

Köyün ekonomisi genellikle tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarımsal faaliyet olarak; buğday, yulaf, arpa,fiğ, haşhaş, nohut vb ürünler yetiştirilmektedir. Köyde büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık yapılmaktadır.

Köyde ilköğretim okulu mevcut olup, ancak kullanılmamasının yanı sıra taşımalı eğitimden faydalanılmaktadır. Köyde içme suyu şebekesi vardır. Köyün yakınlarında gölet vardır, elektrik ve su sıkıntısı yoktur. Köyde kanalizasyon şebekesi, sağlık kuruluşu ve PTT acentesi bulunmamaktadır.





Düzlüce, Banaz

Düzlüce, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.

Köy adı eski kaynaklarda "Ulu Düzlüce" ya da "Duzluca" olarak geçmektedir. 16. yüzyıl tahrir defterlerinde Banaz nahiyesine bağlı bir köy olarak yerleşimden bahsedilmektedir. Kayıtlara göre köyde II. Bayezid döneminde 11 hane, 1520' de 11 hane ve 1570 yılında da 10 hane bulunmaktaydı. Yerleşimden 1834, 1836, 1838 ve 1839 yılı Tevzi Defterlerinde, Banaz nahiyesine bağlı orta büyüklükte bir köy olarak bahsedilmektedir.

Uşak iline 43 km, Banaz ilçesine 12 km uzaklıktadır.

Köyde karasal iklim hüküm sürmektedir. Kışın kar yağışı yoğun olarak görülmektedir.

Düzlüce köyü sürekli göç veren yapıya sahiptir. Başta Uşak olmak üzere çevre illere iş bulmak için göç yaşanmaktadır.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarımsal faaliyet olarak; buğday, arpa, yulaf ve nohut üretimi ön plana çıkmaktadır. Hayvancılık faaliyeti olarak sınırlı sayıda büyükbaş hayvancılık yapılmaktadır.

Köyde ilköğretim okulu vardır ancak faal değildir. Köyde içme suyu şebekesi mevcut olup, kanalizasyon şebekesi ise bulunmamaktadır. Köyde sağlık kuruluşu ve PTT acentesi bulunmamaktadır.





I. Hürmüz

I. Hürmüz, 272 - 273 yılları arasında İran'daki Sasani Devleti'nin kralıydı.

I. Şapur'un (241-272) oğluydu. Babasına bağlı olarak Horasan valiliği yapmış ve Roma'ya karşı girişilen savaşlarda bulunmuştur.

Pehlevi dilinde yazılmış olan I. Ardeşir'in (226-241) tarihindeki İran geleneğine göre, I. Hürmüz bir Fars prensi olan Mithrak'ın oğludur. Ardeşir, müneccimlerin Mithrak'ın kanından Pers İmparatorluğu'nu eski haline getirecek birinin geleceğini söylemeleri üzerine, Mithrak'ın ailesini ortadan kaldırmıştı.

Sadece, bir köylü tarafından saklanan bir kızı kalmıştır. I. Şapur bunu görür ve onunla evlenir. Bunun üzerine Ardeşir, I. Hürmüz'ü kabul eder. Taberi'de de kısmen korunan bu efsaneye göre, I. Şapur'un büyük fetihleri I. Hürmüz'e geçmiştir. Gerçekte hükümdarlığı sadece bir sene ve on gün kadar sürmüştü.





Gedikler, Banaz

Gedikler, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün kuruluş tarihi hakkında bilgi bulunmamaktadır. 16. ve 17. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında bahsedilmeyen köyden 1834, 1836, 1838 ve 1839 yılı Tevzi Defterlerinde, Banaz nahiyesine bağlı orta büyüklükte bir köy olarak bahsedilmektedir. 1898-1899 ile 1907-1908 yılı kayıtlarında köyde 35 hane bulunmaktaydı.

Uşak iline 25 km, Banaz ilçesine 7 km uzaklıktadır. Köyün doğusunda Güllüçam, batısında Derbent, güneyinde Öksüz köyü, kuzeyinde Kızılcaören köyleri bulunmaktadır.

Köyde karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır. Yağışlar kışın ve ilkbaharda görülür.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Tarımsal faaliyet olarak; buğday, arpa, haşhaş, nohut ve pancar yetiştirilmektedir. Hayvancılık olarak küçükbaş ve büyükbaş hayvancılık yapılmaktadır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyde içme suyu şebekesi vardır. Köyde kanalizasyon şebekesi, sağlık ocağı ile PTT acentesi bulunmamaktadır. Köyün ilçeyle ulaşımı asfalt yolla sağlanmaktadır.





Gedikler





Munzur

Munzur, şu anlamı gelebilir:




Güllüçam, Banaz

Güllüçam, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.

Köy eskiden "Erciş" ya da "Erceş" adlarıyla bilinmekteydi. 16. yüzyıl tahrir defterlerinde yerleşimden bahsedilmektedir. Kayıtlara göre köyde II. Bayezid döneminde 14 hane, 1520' de 16 hane ve 1570 yılında da 24 hane mevcuttur. Bu tahrirlere göre köyde Derviş Hacı Ahmed tarafından kendi adına yaptırdığı zaviye bulunmaktaydı. Yerleşimden 1834, 1836 ve 1838 yılı Tevzi Defterlerinde, Banaz nahiyesine bağlı küçük bir köy olarak bahsedilmektedir.

Uşak iline 34 km, Banaz ilçesine 3 km uzaklıktadır.

Köyde karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır.

Köyün ekonomisini tarım ve hayvancılık oluşturmaktadır. Köyde tarımsal ürün olarak buğday, haşhaş, nohut, pancar, ve fasulye üretilmektedir. hayvancılık olarak büyükbaş hayvancılık ön plandadır.

Köyde ilköğretim okulu vardır ve faal olarak eğitim yapılmaktadır. Ayrıca köyde içme suyu ve kanalizasyon şebekesi mevcuttur.





I. Behram

I. Behram ("h.:" 273–276), Sasani Devleti'nin dördüncü hükümdarıydı. Sadece bir sene tahtta kalan kardeşi I. Hürmüz'den (272–273) sonra kral oldu. Onun yönetiminde Zerdüştçülük dışında kalan Hristiyanlık, Yahudilik, Budizm ve Maniheizm gibi dinler Kartir'in dini politikası nedeniyle zulme uğradılar. Maniheizm'in kurucusu Mani onun döneminde hapse atıldı ve öldürüldü.




Gürlek, Banaz

Gürlek, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün tarihi ve adının nereden geldiğiyle ilgili bilgi yoktur.

Uşak iline 47 km, Banaz ilçesine 16 km uzaklıktadır. Köyün doğusunda Küçükoturak, batısında Ovacık ve Burhaniye, kuzeyinde Kütahya il sınırı, güneyinde Yeşil yurt köyleri bulunmaktadır.

Köyde karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır. Yağışlar kışın ve ilkbaharda görülür.

Köyde tarım ve hayvancılık yapılmaktadır. Tarımsal faaliyet olarak; arpa, buğday, susam ve fiğ üretimi öne çıkmaktadır. Ayrıca köyde sazan ve alaba