tanbul'u da resimlerinde bulundurmuştur. Boğaz, Adalar gibi İstanbul’un doğal güzelliklerini figüratif anlayışta resimlerinde işlemiştir. Dolmabahçe, Beylerbeyi Sarayları gibi İstanbul'un anıtsal yapıları da Dereli'nin peyzaj resimlerinde yer almis konulardir. Fakat sonraki eserlerinde Türk minyatürlerinden de faydalanarak değişik bir üslûp kazandığı görülür. Bu eserlerde (Turgut Zaim ve Nurullah Berk gibi ressamlardan esinlenerek) Türk resim sanatının geleneksel çizgilerine dayanan bir resim anlayışı ve stili oluşturmaya gayret etmiştir. Cevat Dereli sanatı hakkında yapılan bir raportajda şahsi hayat bakışı hakkındaki bir soruya şu cevabı vermiştir: 

Ben konuşmam, resim yaparım. Yapacağım tek açıklama budur.
Cevat Dereli 23 Temmuz 1989'da İstanbul'da ölmüştür.





Osmanlı Bankası

Osmanlı Bankası, 1856'da kurulan İngiliz sermayeli Bank-ı Osmani ("Ottoman Bank") ile 1862 istikrazını üstlenen bir Fransız mali grubunun (Mayer Amschel Rothschild) eşit ortaklığıyla, 1863'te İstanbul'da Bank-ı Osmani-i Şahane adıyla kurulan banka. 2001 yılında Garanti Bankası'na katılmasıyla varlığı sona ermiştir.

Bank-ı Osmanî-i Şahane, uzun yıllar Osmanlı İmparatorluğu'nun resmî bankası ve hazinedarı olarak görev yaptı. İmparatorluk genelinde birçok altyapı yatırımını destekleyen Banka, yaygın şube ağı sayesinde piyasa ile ilişkilerini artırarak ticarî bankacılıkta kendisine önemli bir yer edindi.

Para sisteminin sağlıklı hale getirilmesi ve Bank-ı Osmanî Şahane'nin kurulması, Tanzimat Fermanı'nın maliye alanındaki icraatlarının başında yer alıyordu. Banka, Osmanlı İmparatorluğu'na borç kaynağı yaratacak, borçlanmalarda aracı rolü üstlenecek ve devlet bankalarının en önemli imtiyazlarından biri olan para basma hakkını kullanacaktı. 17 Şubat 1875'te imzalanan yeni bir sözleşme ile banka, imparatorluğun hazinedarı konumuna getirildi. Böylece, artan malî desteğine karşılık, bütçenin hazırlanmasında ve uygulamasında söz sahibi olarak, hazine işlemlerinde de tekel durumuna geldi.

Osmanlı İmparatorluğu'nun malî krize girmesi sonucunda, banka bu duruma çare olarak görülen Düyun-ı Umumiye İdaresi'nin 1881'deki kuruluşunda etkin rol aldı. Devletin borçlanma yükünün önemli bir kısmını Düyun-ı Umumiye'nin devralmasıyla yeniden yapılanma sürecine giren Bank-ı Osmanî-i Şahane, ticaret ve yatırım bankacılığına yöneldi. O yıllarda, Müşterek-ül Menfa Tütün Rejisi (1884), Rumeli Demiryolları bağlantıları (1885), Beyrut Limanı Şirketi (1888), Selanik-İstanbul Demiryolu bağlantısı, İzmir-Kasaba Demiryolu'nun uzatılması (1894), Ereğli Kömür Madenleri (1896), Beyrut-Şam-Havran Demiryolu ve uzantısı 1892-1900 yılları arası ile 1903 de Bağdat Demiryolu yatırımlarına iştirak etti. Altyapı girişimlerinin yanı sıra giderek genişleyen müşteri portföyüne de kavuşarak, bir ticarî banka kimliğine bürünmeye başladı. Bu doğrultuda 1890 yılından başlayarak şube sayısını artırmaya önem veren banka, 1910'dan sonra iyice çoğalan şubeleri sayesinde piyasa üzerindeki etkisini daha da güçlendirdi. I. Dünya Savaşı, bankanın faaliyetlerini oldukça etkiledi. Osmanlıların savaşa girmesiyle, Fransa ve İngiltere'nin gözünde Osmanlı hukukuna bağlı bir şirket olarak "düşman kuruluş" niteliği kazanan banka, Osmanlı İmparatorluğu tarafından da İngiliz ve Fransız sermayesi sebebiyle aynı derecede güvenilmez kabul ediliyordu. Bu dönemde, Fransız ve İngiliz müdürlerin görevlerini bırakması ve para basma imtiyazından vazgeçilmesi şartıyla, bankanın faaliyetlerine devam etmesine izin verildi.

Bank-ı Osmanî-i Şahane, savaştan sonra 10 Mart 1924 tarihinde imzalanan bir sözleşmeyle para basma imtiyazını Türkiye Cumhuriyeti'ne devrettiyse de, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın kuruluşuna kadar hazine işlemlerini sürdürmeye ve "Devlet Bankası" statüsünü korumaya devam etti. Bu dönemde, yeni siyasal rejime uygun olarak "Osmanlı Bankası" adını aldı. 1933 yılının Haziran ayında imzalanan sözleşmeyle özel bir ticaret bankası olarak yapılanan Osmanlı Bankası, 1952'de imzalanan bir başka sözleşmeyle, 1990'lara dek süren yeni statüsüne kavuştu.

1914 yılında, 37'si Anadolu'da, 11'i Suriye ve Filistin'de, 5'i Mısır'da, 3'ü İstanbul'da, 5'i Trakya'da, 6'sı Makedonya'da ve diğerleri Kıbrıs, Mezopotamya, Arabistan ve Arnavutluk'ta olmak üzere 80'i aşkın şubesi bulunan Osmanlı Bankası; gerek savaş boyunca, gerekse hemen sonrasında şubelerinin çoğunu kapatmak zorunda kaldı.

1920-1930 yılları arasında İngiliz sermayedarların isteği doğrultusunda, Orta Doğu'da hızlı bir şubeleşmeye gidildi. 1956 yılında Mısır şubelerinin millileştirilmesi ve el konulması sonucunda Ortadoğu'daki faaliyetlerinde önemli bir kayba uğradı. Aynı dönemde Kenya, Uganda, Tanzanya, Rodezya, Abudabi, Sudan ve Katar'da, İngiliz sermayedarlara bağlı olarak çalışmalarına devam etti. 1969 yılında ana sermayedar Grup Paribas'in isteği doğrultusunda; Avrupa, Ortadoğu ve Afrika'daki şubelerini Grindlays Bank'a devreden Osmanlı Bankası, bu tarihten itibaren yalnızca Türkiye sınırları içerisinde hizmet vermeye başladı. 1993'e gelindiğinde anonim şirket statüsüyle yeniden yapılanan Bankanın hisseleri, Haziran 1996'da Garanti Bankası'na ait Clover Investments tarafından satın alındı ve Banka, Doğuş Grubu'na katıldı. 31 Ağustos 2001 tarihi itibarıyla Doğuş Grubu bünyesindeki Körfezbank ile birleşen Osmanlı Bankası, 21 Aralık 2001'de ana hissadarı Garanti Bankası'nın bünyesine dahil oldu.

Bankanın Karaköy de bulunan binası bugün müze olarak kullanılmaktadır.



İstanbul, Karaköy, Bankalar Caddesindeki (Voyvoda Caddesi) bina tanınmış Fransız mimar Alexandre Vallaury tarafından 1890 yılında yapıldı. 27 Mayıs 1892'den 1999 yılına kadar Osmanlı Bankası'nın genel merkezi olarak kullanıldı. Bugün Osmanlı Bankası Müzesi ve Garanti Bankası'nın şubesine ev sahipliği yapmaktadır. İdare Kurulu giriş katında,Osmanlı Bankası arşivleri ve araştırma merkezi üst kattadır.




Adam Walsh cinayeti

Adam John Walsh (14 Kasım 1974- 27 Temmuz 1981) 27 Temmuz 1981'de Hollywood, Florida, ABD'deki Sears alışveriş merkezinden kaçırılmış bir ABD'li erkek çocuğu. Sonradan ölü bulunmuştur. Ölümünden dolayı kimse hapse girmemiştir.

Adam'ın ölümü babası John Walsh'ı çok etkiledi ve onun öldürülen çocukları anlatan America's Most Wanted adlı bir program yapmasına sebep oldu.

Adam'ın annesi Revé, kendisi alışveriş yaparken, Adam'ı alışveriş merkezindeki video salonuna bıraktı. Revé lamba almaya gitmişti. Çocuklar video oynarken sesler çıkarıyorlardı. 17 yaşındaki bir güvenlik görevlisi de onları sessiz olmaları konusunda uyarıyordu.

Revé işini bitirip, oğlu Adam'ı almaya geldiğinde şok oldu. Çünkü Adam ortalarda yoktu. Alışveriş merkezinin müdürüne ve görevlilere oğlunun kaybolduğunu söyledi ve çocuğun adını anons ettirdi. Ondan sonra oğlunu resepsiyonda beklemeye başladı. Bir süre sonra oğlunun resepsiyona gelmeyeceğini anladı. Adam ile annesi bir daha birbirlerini göremediler. Dedektifler, Adam'ın yanlışlıkla başlarına bir sürü bela açan bir grup büyük çocukların peşine takıldığını düşündüler. Ve çocuklar gittikten sonra Adam'ın kaçırıldığını düşündüler.

Adam'ın kafası 10 Ağustos 1981 günü Vero Beach, Florida'daki bir kanalda bulundu fakat, vücudunun geri kalanı halen bulunamadı.

Adam'ın ölümü, babası John'u National Center for Missing and Exploited Children (NCMEC) adlı bir dernek kurmaya ve America's Most Wanted adlı bir program sunmasına sebep oldu.

Adam'ın anısına kurulan Code Adam adlı bir şirket de, alışveriş merkezlerinde kaybolan çocukları aramaktadır.




Mahmutşevketpaşa, Beykoz

Mahmutşevketpaşa, Beykoz'a bağlı mahalle Mahallenin 2000 yılı nüfusu 1,315, ilçeye uzaklık 13, ile uzaklık 45 km. İETT hizmeti vardır. Yolları asfaltlıdır.
Mahallede sulama amaçlı küçük bir göl ve kanal vardır, kanaldan geçensu dereye dökülmektedir. Mahallenin içinden dere geçmektedir. Mahallede aşırı yağışlarda sel oluşması riski vardır.





Dikkat Şahan Çıkabilir

Dikkat Şahan Çıkabilir, Şahan Gökbakar'ın hazırladığı ve sunduğu komedi programıdır.

Skeçlerden oluşan bu program günlük olaylardan bahsetmektedir. Daha önce tv8'de yayınlanırdı. En ünlü karakterleri Engin Jurnal, Bülent Binbaş, Hayri Gülle, Süha Amca ile Masal Saati, Metin Tok, Recep İvedik ve Küçük Oskar'dır. 17 Eylül 2005'te atv'ye geçti. 6 Mayıs 2006 atv'de son bölümü yayınlandı.


Küçük Oskar, Şahan Gökbakar'ın canlandırdığı hayali karakterdir. Bazı bölümler hariç Metin Tok'un keşfettiği küçük çocuklardır.

Her skeçte benzer diyaloglar yaşanır. Sunucu, muhabir Metin Tok'a bağlanırken ses uydudan geç gelir. Bu esnada Metin Tok, kameramana el hareketleri yapar ve küfür eder. Her bölümde değişen anne, baba, dede ve ninesiyle bir göz odada yaşar. Küçük Oskar röportajdan önce etrafa tükürür, röportajın sonuna doğru 3 tane şarkı söyler.

Şahan Gökbakar, Küçük Oskar karakterini, skeçlerde Metin Tok'un temsil ettiği Tayfun Talipoğlu'nun yaptığı bir röportajdan esinlenerek yaratmıştır.






Derviş Osman

Derviş Osman (17. yüzyıl, İlbasan), Mevlevî şairi.

Hayatının büyük bir kısmını Galata Mevlevîhanesi'nde hizmetle geçirdi. Mevlevî büyüklerinden Ağazade ve Ankaravî'nin sohbetlerinde bulundu. "Gülşen-i İrfan" (İrfan Bahçesi) adlı ahlâki nasihatler kitabını kardeşi Kara Mustafa Paşa'ya ithaf etti. Esrar Dede tezkiresine, Derviş Osman'ın derviş mahâslı bir şiirini almıştır.




Joseph Wallace

Joseph R. Wallace (29 Temmuz, 1990-18 Nisan, 1993) üç yaşındayken annesi tarafından 18 Nisan 1993 Pazartesi günü Chicago, Illnois'taki evinde öldürülmüş bir Amerikalı çocuk. Joseph'in ölümü yaşadağı yerdeki insanları ve ailesini çok etkiledi. Joseph'in annesi Amanda, 1997'de çocuğunu öldürdüğünden dolayı teslim oldu. Amanda epilepsi (sara) hastasıydı ve kendisini ve oğlunu kontrol edemiyordu. Joseph, Chicago'daki Elgin Mental Health Center'da doğdu. 1989 ve 1992 arası Joseph üç kere kendi annesinden başka evlerde yaşadı. Bazen annesinin yanına döndü, çünkü Joseph kendi ailesiyle yaşamayı seviyordu. Joseph, evine dönmüştü çünkü misafir olduğu evdeki insanlar onu fiziksel ve duygusal yönden zedeliyordu. Ayrıca Joseph'in sa