şak kısımları da fosil olarak korunma olanağı bulabilir.
Buharlaşan petrol geride yapışkan ve ağır ağır sertleşen parlak bir tortu bırakır. Bu tabakaya giren hayvanlar orada kolaylıkla fosilleşebilirler.
Fazla miktarda sıcak volkanik küllerin çevreyi kaplaması ile ufak canlılardan büyük ağaçlara kadar her tip canlı hayatını kaybeder ve külle örtülünce kolaylıkla fosil haline geçer.
Sıcak akıcı lavlar canlıları kolayca öldürür ve onlara ait her şeyi örterek fosilleşmelerini sağlar.
Bu tip ortamlar hem canlı yaşamına hem de fosilleşme için uygun olmasa da az da olsa fosil içerirler.
Mağaralarda yaşayan ender canlılar, öldükten sonra kalan kısımları kil ve kireçli maddelerle örtülerek fosil haline geçebilir.
Bazı ağaçların yapışkan öz suları olan reçinelere yapışan ve üzeri kaplanan böcekler çok iyi korunarak fosilleşir. Fosil olarak kalıntılarını gördüğümüz eski devirlerde yaşamış olan canlılar da bugünkülere benzer karasal ve denizel ortamlarda yaşamışlardır. Karasal ortamlar buzul, göl, akarsu, çöl ve bataklıklardan oluşur. Ancak denizlerde yaşamış olan canlılara ait fosiller, bugün bilinenlerin büyük çoğunluğunu oluşturmaktadır.

Türkiye'nin fosil stoğu açısından zengin olduğu tahmin edilmektedir. 2006 yılının Temmuz ayında Kırıkkale'de jeolojik kazı yapan Türk bilim insanları, tarihin en büyük memeli hayvanlarından olan gergedana ait 25 milyon yıllık fosiller bulmuşlardır. Kırıkkale'nin Delice ilçesi yakınında çalışan Maden Tetkik Arama (MTA), Paris Ulusal Doğa Tarihi Müzesi ve Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Jeoloji Bölümü uzmanlarından oluşan bir ekip, anne, baba ve altı aylık bir yavruya ait gergedan fosillerine ulaşmıştır.






Ulrich Salchow

Karl Emil Julius Ulrich Salchow (7 Ağustos 1877 - 19 Nisan 1949), İsveçli buz patenci. Buz pateninin dahil olduğu ilk olimpiyatlar olan 1908 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya kazandı. Buz pateni o tarihlerde Yaz Olimpiyatları içinde düzenleniyordu.

Dünya şampiyonalarını 10 kere (1901 ve 1905 arası ile 1907-1911 arası), Avrupa şampiyonasını ise 9 kere (1898, 1899, 1900, 1994, 1996, 1997, 1909, 1910 ve 1913 yıllarında) kazanma başarısını göstermiştir.

1909 yılında havaya sıçrayarak yaptığı atlayışı kendi adıyla anılmaktadır ().

71 yaşında iken Stokolm'de ölmüştür.




Yeniköprü, Ahlat

Yeniköprü, Bitlis ilinin Bitlis ilçesine bağlı bir köydür.

Bitlis iline 60 km, Ahlat ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları:





Yoğurtyemez, Ahlat

Yoğurtyemez, Bitlis ilinin Bitlis ilçesine bağlı bir köydür.

Köy halkı, Degufların(Adiğe-Şapsığ kabilesi) göçmesi ile birlikte Kürtlerden oluşmaktadır.

Deguflar, Osmanlıya geldiklerinde(1863-1864) ilk olarak bugünkü K.Maraş'ın Göksun ilçesine yerleştirilirler. Ama zamanla Göksun'u beğenmeyen Deguflar Osmanlı'dan yeni bir yer talebinde bulunurlar. Devlet mevcut şartlar sonucunda Adıyaman ve Bitlis'te araziler gösterir. Bir Deguf keşif grubu gidip Adıyaman'a ve Bitlis'e bakar. Adıyaman'ı beğenmeyen Deguflar, Bitlis Yoğurtyemez'in arazisini Kafkasya'ya benzetirler. Ve orayı beğenirler. Neticesinde 1865 yılında Deguflar Göksun'dan Yoğurtyemez'e yerleşirler.

Anlatılanlara göre köyü Deguf Beyi Bırcej ya da onun oğlu Kırej kurmuştur. Köyün beyinin konağının üstünde eski rakamlarla 1878 yazmaktadır. Köydeki eski Çerkes evlerinin hepsi Ahlat taşından yapılmıştır. Köyde Çerkes beyinin soyu ağa olup zenginleşmiştir. Ağa ailenin soyadı Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla "Alkoçak" olmuştur. Köyün kurucusu ve ağalarının köyde yaşamış 5 erkek soyu sırayla şöyledir: Deguf Bırcej > Deguf Kırej > Hacı Hasan > Süleyman Ağa > Şahabettin Ağa.

Köyün adı anlatılan rivayetlere göre şöyle olmuştur.
Köyü kurucusu Deguf beyi Bırcej ya da onun oğlu Kırej'dir. Köye isim verme husunda biraz komik bir hadise köyün kurucu ailesi tarafından anlatıla gelir. Köy kurulur. İsim verilecektir. Degufların Çerkesya'daki meslekleri yoğurt satıcılığı, yoğurt ticareti idi. Ayrıca da çok savaşcı bir Şapsığ sülalesi idi. Yetkililer, yeterli düzey Çerkesce(Adiğabze) bilmediklerinden olsa gerek köyün ileri gelenlerini pek iyi anlayamamışlardır. Köyün ismi konusunda Savaşcılıkla ilgili bir isim verilmesi Osmanlı devleti için tehditkar bir tutum olacağı yetkililerce köyün ileri gelenlerine anlatılır. Sonra "Deguflar ne sever, Kafkasya'daki meslekleri nedir bunların?" diye yetkililerce sorulur. Ordaki Deguflar Mesleklerinin Kafkasya'da yoğurtçuluk olduğunu ve kendilerininde yoğurdu çok sevdiklerini söylerler. Lakin bir tercüme hatasından durum yetkililerce şöyle anlaşılır: "Bunların Kafkasya'daki meslekleri yoğurtçulukmuş sanırım. O yüzdende yoğurdu pek sevmezlermiş." Neticede böyle bir yanlış anlaşılma üzerine köyün ismi de "Bunlar yoğurdu sevmiyorlarsa, yoğurtta yemezler." mantığıyla Yoğurtyemez olarak geçmiş. Ayrıca köyde halen bir Deguf şehitliği bulunmaktadır. Köyün son ağasıda Çerkes Şahabettin namıyla anılan Şahabettin Alkoçak'tır. Mezarı İskenderun/Hatay'dadır.

Köy, eskiden Çerkes kültür gelenek ve görenekleri ile varlığını devam ettirirken artık Kürt geleneği vardır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi. 1960 yıllarından itibaren köye Kürtler yerleşmeye başlamıştır ve 1984 yılına kadar Çerkesler ile birlikte yaşamışlardır. 1984 yılına kadar kısmen göç eden olsa da Çerkesler o köyde yaşamışlar. En son 1984 yılında tamamen göç etmişler ve şu anda orada yaşayan hiçbir Çerkes yoktur, fakat köyde bir hanımı Çerkes olan ve köyün muhtarlığını yapmış Kürt bir aile, köyün kurucu Çerkes ailesinin konağında ikamet etmektedirler. Köyde eskiden orada ikamet eden Çerkeslerin Ahlat taşlarından yağtırdığı bazı evlerin yıkıntıları içerisinde yaşayan Kürt ailelerde vardır. Köyde Çerkeslere ait birkaç eski ev ve Deguf Şehitliğinden başka hiçbir etki kalmamıştır. Köydeki Deguflar, sülale kavgası sonucunda bölünmüş ve köyde zamanla dağılmıştır.

Bitlis iline 91 km, Ahlat ilçesine 18 km uzaklıktadır. Köyü ilçeye bağlayan 3 yol vardır. Stabilize yol 18  km asfalt yol 40 ve 30 km olarak değişmektedir. Kış aylarında 40 km lik Ovakışla yolu tercih edilmektedir.

Köyün iklimi, Karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyün Camisi vardır ve Ahlat köylerinde yapılan en eski camilerden biridir, Köyde, ilköğretim okulu vardır ve eğitim öğretime devam etmektedir . İlköğretimin 1. kademesi mevcut olup 2. kademe için öğrenciler İlçedeki Yatılı Bölge Okullarını (YİBO) tercih etmektedirler. Köyün içme suyu şebekesi vardır ve ayrıca köy içerisinde belli noktalarda köy çeşmeleri bulunmaktadır. Kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köyün ve çevre köylerin iletişim altyapısını sağlayan telekom santrali bu köyde yer almaktadır. Yoğurtyemez çayı kenarına kurulan ve çevresine göre nispeten vadide kalan köyde cep telefonu belli noktalarda çekmektedir.

ahlat'bağlantı üç varklı yoldan gerçekleşıyor. dogusuda bulunan develik köyü ile batıdan otluyazı köyü, ovakıla beldesiyle, güneyden kırkdönüm köyü,kulaksız ile ahlat ilçesine ulaşım sağlanıyor



Yuvadamı, Ahlat

Yuvadamı, Bitlis ilinin Bitlis ilçesine bağlı bir köydür.

Bu köy selçuklu döneminden bu yana yani 10 yıl öncesine kadar türklerin elinde olan bir köydü.zamanla dışarıdan gelen bir çobanın sayesinde köye dış yerleşimler çoğalınca yani kürtler çoğalınca .buranın asıl yerlileri olan türkler köyden ayrıldılar.köy ahlat ilçesine bağlı dır.ermeniler den kalma köy değildir.bu tarihi bir gerçektir.ermeniler emellerine ulaşmak için bu gerçeği değiştiremezler.

Köyün yemekleri-keledoş,
dolma ,avsir ,savar,keşke,helise.hoşap,borani,avsira kardola , dolmı kundıra,
pırınc ,gırar; işte öyle idare ediyoruz =Coğrafya===
Bitlis iline 78 km, Ahlat ilçesine 13 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karasal iklim etki alanı içerisindedir.
nemrut ve süphan arasında kalan bir köydür

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ve faaliyettedir.Köy okulunda iki sınıf öğretmeni ve bir de anasınıfı öğretmeni olmak üzere üç öğretmen bulunmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır.şebekesı aktaştan gelmedır ve sağlıklıdır.Ancak köyün suları belirli saatlerde gelmektedir(10:oo 13:oo arası gibi). fakat kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı var ama faaliyette değil.
Ayrıca köyün üç tarafıda şehitlik var.ahlatın köylerinden en büyük özeliği ise en çok ağaçlık olan köydür.


Köyün su şebekesı Yusuf Kahraman zamanında köy halkı yardımıyla aktaş tan hg köyün su ambarına ulaştırılmış ve büyük katkısı olmuştur.



Nakş-ı Cihan Meydanı

Nakş-ı Cihan Meydanı (Farsça: ميدان نقش جهان Meydān-e naḳş-e cahān; “"Dünya'nın resminin meydanı"” ya da ميدان شاه Meydān-e Şāh; “"Şah'ın meydanı"”), İran'da İmam Meydanı olarak da anılır. İsfahan'ın merkezinde bulunan, İran'ın ve Güneybatı Asya'nın en geniş meydanı. UNESCO'nun Dünya Mirası Listesi'ndeki meydanın etrafı İran sahası Türk hanedanlarından Safavilerden kalma Âli Kapı, Şeyh Lütfullah Camii, Şah Camii gibi tarihi yapılar ile çevrilidir.




Alahabalı, Eşme

Alahabalı, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün tarihi ve adının nereden geldiğiyle ilgili bilgi yoktur.

Uşak iline 84 km, Eşme ilçesine 20 km uzaklıktadır.

Köyde karasal iklim görülmektedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Tarımsal faaliyet olarak buğday, arpa ve çavdar üretimi ön plandadır.





Araplar, Eşme

Araplar, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.

1976 yılında Karaahmetli köyünden ayrılarak köy olmuştur.

Uşak iline 80 km, Eşme ilçesine 19 km uzaklıktadır.

Köyde karasal iklim görülmektedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Tarımsal faaliyet olarak tütün, buğday ve arpa üretimi ön plandadır. Hayvancılık olarak büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık yapılmaktadır