landa çok fazla ilgi çekmedi. Bu nedenle sanatçı temalarını daha çok tutulan Antik Mısır uygarlığı yönünde değiştirdi. Bu tablolardaki Frank ve Antik Mısır sahneleri için Tadema büyük bir enerji harcayarak yoğun araştırma çalışmaları yaptı. 1862' de Tadema, Leys' in stüdyonsundan ayrıldı ve kendisini göze çarpan klasik konulu Avrupalı bir sanatçı vasfı ile yetiştirerek kendi başına meslek yaşamına başladı.

1863 Alma-Tadema' nın kişisel ve profesyonel yaşamını değiştiren bir yıl oldu. 3 Ocak' ta yatalak annesi öldü ve 24 Eylül' de Anvers Kent Salonunda Brüksel yakınlarında yaşayan bir Fransiz gazeteci olan Eugene Gressin Dumoulin' in kızı Marie-Pauline Gressin Dumolin ile evlendi. Tanışmaları ve Pauline' in kendisi hakkında 1869' daki ölümünün ardından Tadema hiç konuşmamış olmasından ötürü çok fazla bilgi bulunmamaktadır. Pauline' in resimleri Tadema O' nu sadece üç defa resmetmiş olduğundan ancak birkaç yağlı boya tabloda görünmektedir. Bunlardan en çok dikkat çekeni 1867' de yaptığı "Stüdyom" adlı çalışmasıdır. Çiftin üç çocuğu oldu. En büyükleri ve tek erkek olanı sadece birkaç ay içinde çiçek hastalığından öldü. İki kızları olan Laurence Alma-Tadema (1864-1940) ve Anna (1867-1943)' nın her ikisinin de, birincisinin edebiyat alanında ikincisinin ise güzel sanatlar alanında olmak üzere sanatsal yetenekleri bulunmakta idi. İkisi de evlenmediler.

Alma-Tadema ve eşi balayını Floransa, Roma, Napoli ve Pompei' de geçirdiler. Bu O' nun İtalya' yı ilk ziyaretiydi. Alma-Tadema bu gezilerinde Antik Yunan ve Antik Roma' yı resmetme çalışmaları için kendisini geliştirdi. Özellikle de Pompei kalıntıları arasında kendisini büyüleyen yeni bir esin yakaladığından takip eden onyıllar içinde çalışmalarında bu esinden faydalandı.

1864 yazı boyunca, Tadema dönemin en etkin baskı yayımcısı ve sanat komisyoncusu olan "Ernest Gambart" ile görüşmeyi sürdürdü. Gambart, daha sonradan 1865' te "Mısırlı Satranç Oyuncuları" ' nı tamamlayacak olan Tadema' nın çalışmalarından son derece etkilenmişti. O' na yirmidört tablo siparişi verdi ve bunlardan üç tanesinin Londra' da sergilenmesini ayarladı. 1865' te Tadema, "Leopold Nişanı" ile bir şövalye olarak onurlandırılacağı Brüksel' e tekrar yerleşti.

28 Mayıs 1869' da, yıllar süren hastalığının adından Pauline, Belçika Schaerbeek' te çiçek hastalığından otuziki yaşında iken öldü. Ölümü Tadema' yı depresyona sevk etti. Yaklaşık dört ay boyunca çalışmalarını bıraktı. Kız kardeşi Artje, yanlarına taşınarak dört ve iki yaşlarındaki iki çocuğu ile ilgilendi. Artje bir ev bakıcısı da olarak Tadema' nın evlendiği 1873 yılına kadar aile ile birlikte yaşadı.
Yaz boyunca Tadema Brüksel' deki doktorların sinir bozucu bir biçimde teşhis koyamadığı sağlık sorunlarından sıkıntı çekti. Gambart, sonunda O' na İngiltere' ye taşınarak diğer tıbbi görüşleri almasını tavsiye etti. Londra' ya varmasından kısa bir süre önce 1869' da, Alma-Tadema ressam "Ford Madox Brown" ' un evine davet edildi. Orada henüz on yedi yaşında olan "Laura Theresa Epps" ile tanıştı ve ilk görüşte aşık oldu.

Temmuz 1870' de Fransa-Prusya Savaşı' nın patlak vermesi üzerine Alma-Tadema kıtadan ayrılarak Londra' ya taşınmak zorunda kaldı. Laura Epps' e olan aşkı ve Gambart' ın taşınmasının sanatsal yaşamında daha etkili olabileceği yönünde görüş belirtmesi tekrar Londra' ya taşınmasında etkili oldu. Tadema taşınmasının altında yatan nedenleri anlatırken şöyle diyordu;

Küçük kızları ve kızkardeşi Artje ile birlikte 1870 yılının Eylül ayı başlarında Londra' ya taşındılar. Ressam, Laura ile konuşma çabasına girmedi ve resim dersleri verilmesi ayarlandı. Bu derslerden birisi esnasında Laura' ya evlenme teklifi yaptı. Kendisi oturdört, Laura ise sadece 18 yaşındaydı. Kızın babası başlangıçta bu evliliğe karşı çıktı. Dr Epps sonunda rıza göstererek birbirlerini tanımaları için bir müddet daha geçmesinin daha iyi olacağını söyledi. Temmuz 1871' de evlendiler. Laura taşıdığı soyadı nedeniyle bir sanatçı olarak daha fazla şöhret buldu ve evliliklerinin ardından Tadema' nın yaptığı "Amphissa Kadınları" (1887)' nda olduğu gibi bazı resimlerinde göründü. İkinci evliliği çocukları olmasa da uzun ve mutluydu ve Laura; Anna ve Laurence' in üvey anneleri oldu. Anna bir ressam, Laurence ise bir yazar oldu.

Geri kalan yaşamını geçirdiği İngiltere’ ye varışından sonra Alma-Tadema’ nın meslek yaşamı süreklilik taşıyan bir başarı ile geçti. Döneminin en tanınmış ve en yüksek ödenen sanatçılarından birisi oldu, kabul gördü ve ödüllendirildi. 1871’ den itibaren büyük ‘’Rafael Öncesi’’ ressamları ile tanıştı ve arkadaş oldu. Kısmen de olsa onların etkilerinden dolayı paleti parıldadı ve renkleri çeşitlendi ve fırça çalışmaları aydınladı. 
Alma-Tadema 1872’ de çalışmalarını birer opus numarası ile imzası altında sınıflandırdı ve önceki çalışmalarını da bu şekilde numaralandırdı. 1851’ de boyadığı "Kızkardeşim Artje" 'yi Opus 1 ile ölümünden iki ay önce tamamladığı "Kolezyum’ da Hazırlıklar" ı opus CCCCVIII ile numaralandırdı. Bu sistem sayesinde sahtelerin orijinal görünümü alması zorlaşacaktı.

1873’ de Alma-Tadema kısıtlı haklarla eksik vatandaş olan son kişi oldu. Önceki yıl eşi ile birlikte kıta Avrupa’ sına beş buçuk ay kaldıkları, Brüksel, Almanya ve İtalya gezilerini kapsayan bir yolculuk yaptılar. İtalya’ da antik kalıntıları tekrar görme fırsatı elde ettiler. Bu seferki yolculuğunda çoğunluğu kalıntıları resimleyen zengin içerikli arşiv malzemesi olarak gelecekteki çalışmalarında faydalanacağı bazı fotoğraflar satın aldı. Ocak 1876’ da Roma’ da bir stüdyo kiraladı. Aile, Nisan’ da dönüş yolunda Parisian Salon’ u da ziyaret ederek Londra’ ya döndü. 
"An Audience at Agrippa’ s" (1876) bu dönemde tamamladığı en önemli çalışmaları arasındadır. Hayran olanlarından bir kişi tabonun aynı konu ile hazırlanmış bir benzeri için yüksek bir rakam ödemeyi önerince Alma-Tadema imparatoru etrafında basitçe döndürerek onun ayrılışını gösteren "After the audience" tablosunu hazırladı.

19 Haziran 1879’ da Alma-Tadema kişilesel en önemli ödülü ile tam bir akademisyen oldu. Üç yıl sonra geriye dönük bir bakışla 185 resminin tümünü içeren bir sergi Londra’ daki "Grosvenor Galerisi" 'nde düzenlendi.
1883’ te son ziyaretinden sonra daha ileri kazı çalışmalarının yapıldığı Roma ve özellikle Pompei’ ye döndü. Günlük gezileri ile sitede önemli miktarda zaman geçirdi. Bu geziler O’ na gündelik Antik Roma yaşamı hakkında bol miktarda kaynak ve konu malzemesi hakkında daha ileri bir bilgi sağladı. Zamanla çalışmalarına uyarladığı çok miktarda nesnelerin bazıları tarafından müze kataloglarına benzediği söylendi. Sefih Roma imparatoru Elagabalus (Heliogabalus)’ un yaşamından bir kesiti konu alan "Heliogabalus’ un Gülleri" ‘ nde (1888) psikopat imparator misafirlerini sıralanmış gonca güller altında boğarken betimlemektedir. Çiçekler sanatçının Londra’ da bulunan stüdyosuna 1887-1888 kışı boyunca haftalık olarak dört ay boyunca gönderildi. 
Alma-Tadema’ nın bu dönemdeki çalışmaları arasıda "Dünyevi Bir Cennet" (1891), "Bilinçsiz Rakipler" (1893), "Bahar" (1894), "Kolezyum" (1896) ve "Caracalla Hamamları" (1899) bulunmaktadır. Alma-Tadema’ nın şöhreti antik tabloları ile devam etmiş olsa da bunların dışında portreleri, manzaraları ve suluboya çalışmaları ile çoğunluğu başkaları tarafından Tadema’ nın çalışmaları üzerinden yapılan gravürleri de bulunmaktadır.

Alma-Tadema kişisel yaşamında oldukça dışa dönük ve kaydedeğer biçimde ılımlı bir kişiliğe sahiptir. Çoklukla bir çocuk karakterinde, takdire değer profesyonel özellikte davranışlara sahiptir. Bir mükemmeliyetçi, her açıdan geyretli bir kişiydi. Bir miktar obsesif ve bilgiçlik taslayan bir özellikteydi. Mükemmel bir iş adamı ve 19. yy' ın zengin bir sanatçısı idi. Çalışmalarının kalitesinde olduğu gibi para konularında da katı kuralları vardı. Gürbüz bir adam, eğlenceli bir kişilik ve oldukça iri yarı bir beyefendiydi. Narin veya hassas düşünceli bir sanatçı olduğu hususunda bir ima bulunmamakta olup şarap, kadınlar ve eğlenceli partileri severdi.

Alma-Tadema' nın ürünleri kısmen rahatsızlığı kısmen de 1883' te taşındığı evinin dekorasyonunda gösterdiği obsesif tutumu nedeniyle zamanla azaldı. Yine de 1880' ler ve sonraki on yıl boyunca sergilerini yolculukları esnasında aralarında Paris Evrensel Sergisinin (1899) verdiği Onur Madalyası da olmak üzere bol miktarda övgüler alarak sürdürdü. Bir zaman boyunca Alma-Tadema tiyatro sahne tasarımı ve üretimi konusunda çok sayıda kostüm hazırlayarak etkin bulundu. Bununla birlikte çoklukla Geç Pompei ve Geç Mısır Hanedanı motifleri ile bezediği mobilya tasarımları, gösterimler, tekstil ürünleri ve çerçevi yapımı gibi konularda da çalışmaları ile sanatsal sınırlarını genişletti. İlgi alanlarının çeşitliliği kendisinin sahip olduğu yeteneklerin bir göstergesidir. Bu üstün başarıların her biri kadın karakterlerinin giyimleri ile kompozisyonla bütünlük taşıyan mobilya tasarımlarında olduğu gibi bütün tablolarında ortaya çıkar. Alma-Tadema yaratıcılığının sonuna kadar "Gümüş Gözdeler" (1903) tablosunda olduğu gibi denize yukarıdan bakan mermer taraslardaki kadınlar konulu başarılı formülünü uygulamayı sürdürdü. 1906 ve bundan altı yıl sonraki ölümüne kadar geçen dönemde Alma-Tadema pek az çizim yapmış olsa da hâlâ iddialı resimler üretmeyi sürdürdü. "Musa' nın Bulunuşu" 'nu 1904' te bitirdi.

15 Ağustos 1909' da Alma-Tadema' nın eşi Laura, elliyedi yaşında öldü. Kederli kocası ise O' nun ardından üç yıldan daha kısa bir süre sonra hayata gözlerini yumdu. 1912' de tamamladığı "Kolezyum' da Hazırlık" son büyük çalışması oldu. 1912 yazında kızı Anna' nın refakatinde ülser tedavisi göreceği Almanya, Wiesbaden' de bulunan "Kaiserhof Kaplıcası" 'na gittiler. Orada, 28 Haziran 1912' de yetmişaltı yaşında iken Alma-Tadema hayata gözlerini kapadı. Londra' daki Aziz Paul Katedrali' nin mahzenine defnedildi.

Alma-Tadema' nın çalışmaları çiçekleri, yazılımları ve çok yansımalı metaller, çaydanlık ve mermer betimlemeleri ile dikkatleri çeker. Bunlar arasında bulunan mermer boyamaları nedeniyle