yalıdır.





Salarıalaca, Ortaköy

Salarıalaca, Aksaray ilinin Ortaköy ilçesine bağlı bir köydür.

Yörük Türkmen Aşireti gelenekleri yaşanmaktadır.

Aksaray iline 67 km, Ortaköy ilçesine 12 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi YAPILMAKTADIR. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Salarıgödeler, Ortaköy

Salarıgödeler, Aksaray ilinin Ortaköy ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Aksaray iline 50 km, Ortaköy ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi yoktur ancak kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Satansarı, Ortaköy

Satansarı, Aksaray ilinin Ortaköy ilçesine bağlı bir köydür.
Aksaray iline 79 km, Ortaköy ilçesine 24 km uzaklıktadır.
Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır kanalizasyon 01/08/2007 tarihinden itibaren kullanılmaktadır Ptt şubesi yoktur . Köyde eski köy ilkokulundan dönüştürülme bir Sağlık ocağı vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Köyden ilçeye ulaşım sıkıntılı olup haftada sadece 2 gün köy dolmuşu çalışmaktadır.





Seksenuşağı, Ortaköy

Seksenuşağı, Aksaray ilinin Ortaköy ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün halk arasında bilinen adı Hacılar'dır. Nüfus ve idari kayıtlar yapılırken çevredeki diğer köylerle birlikte koyun ilk kurucusu olan Hacı Seksen'e atıf yapılarak seksenuşağı olarak kaydedilmiştir. Bununla birlikte halen resmi olan "Seksenuşağı" adının, köyün kurucusu olduğu tespit edilen Hacı Seksen'in adından kaynaklandığı bilinmektedir.
Koyun kökeni ile ilgili rivayetlerden birisine göre Kerbeladan kalkan kervan ile Anadoluya Mardin'den girdikleri, bir kısım akrabaların bu civarda konakladıkları, hatta "torunlar" lakabıyla anıldıkları söylenmektedir (hidayet emmi). Daha sonra devam edenler Toroslarda Gülek boğazında bir müddet kaldıktan sonra devam etmişler, Acıpınar'ın doğusundaki Abdurrahman deresindeki su kuyusu civarına yerleşmişler, o bölgedeki nadir tatlı su kuyusu olmasından dolayı çevreden su almaya gelenler olmaktadır. Bir süre sonra çevredeki kabilelerle yaşanan talihsiz bir olay sonrasında göçe devam ederek bugünkü köyün karşısındaki yaylak mevkiine yerleşmişlerdir. Halen ev kalıntıları bulunmaktadır. Daha sonra köyün içindeki pınarın çevresine yerleşerek hayatlarını sürdürmüşlerdir.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi vardır.

Köyün kendine özgü kullandığı kelimeleri ve hatta bir alt lehçe denilebilecek kadar zengin bir kelime dağarcığı bulunmaktadır. Bazı kelimelerin günümüz alfabesiyle yazılması neredeyse mümkün değildir.
Gocebe kültürünün etkilerini barindirmakla birlikte yerlesik hayatin özellikleri gunumuzde agir basmaktadır.
Geleneksel olarak kadınlarda fes giyme, at üzerinde gelin olma gibi göçebe kültürünün etkileri devam etmemekle birlikte yazmaların süslenmesi halen devam etmektedir. 
Yemekler, kurtuluş savaşı döneminde fakirlikle birlikte biraz karın doyurmaya dönse bile kömbe, güveç, sac üzeri börek (gözleme), kesme mantı, erişte, kireçte kabak tatlısı, ekirli bulgur pilavı ilk akla gelenlerdir.

Aksaray iline 55 km, Ortaköy ilçesine 5 km uzaklıktadır. Köyün etrafı kuzeyden başlayarak batı yönüne doğru sıralanmış Beşparmak Tepeleri ile güneydoğuda Armutlu ve güneyde Mermerlik dağları ile çevrilidir. Köy, civar köylere göre nispeten yüksek bir rakıma sahip (1400m navigasyona göre) olup, 2100 metre rakımlı Ekecik dağının kuzey yamacını gören güzel bir manzaraya da sahiptir. Köyün bir kısmından geçerek Ortaköy'e doğru uzanmakta olan dere daha çok mevsimlik olup, yaz aylarında kuruduğu görülmektedir.
Köyün daha önceki yerleşim yeri, köyün karşı tarafında yaylak adı verilen düz alandır. Köyün içerisinde iyi su debisine sahip kaynak suyu (pınar)vardır. Çeşitli müdahaleler yapılmasına rağmen suyu hâla akmaktadır. Köye yaklaşık 5 km uzaklıkta sürçek yaylası bulunmaktadır. Sulak araziler ve otlaklardan dolayı eskilerde yaz aylarında köy sakinleri yaylada kalırlarken, son dönemlerde hem hayvancılığın azalması hem de ekomonik nedenlerden dolayı köyde nüfusun azalmasından dolayı yaylada ikamet eden yoktur.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Gerek yurtdışına ve gerekse de yurtiçinde değişik illere vermiş olduğu genç nüfus göçüyle köyün nüfusu azalma eğilimindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır. Muhtarlık seçimleri her seferinde köyde yaşayan belli başlı aileler arasında geçmektedir.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ama PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Kurt Russell

Kurt Vogel Russell (d. 17 Mart 1951; Springfield, Massachusetts), Amerikalı sinema oyuncusudur.

1983 senesinden bu yana ünlü aktris Goldie Hawn ile beraber olan aktörün rol aldığı ünlü filmler arasında, Tango ve Cash, Yıldız Geçidi, Asker, Küçük Çin'de Büyük Bela, Poseidon'dan Kaçış ve Vanilla Sky sayılabilir.




Cumalı

Kişi adları:

Köy adları:




Gökkaya





Hacıibrahimuşağı





Hıdırlı

Hıdırlı aşağıdaki anlamlara gelebilir:





René Magritte

René François Ghislain Magritte (21 Kasım 1898 - 15 Ağustos 1967), Belçikalı gerçeküstücü ressam.

Gerçeküstücülük akımının en önemli temsilcilerinden sayılır. Düş ürünü temaları işlediği resimleri, komedi, korku, tuhaflık ya da ilginçlik kavramlarının bir karışımıdır. Sanatsal resimlerinin yanında yaşamının bir döneminde reklam çizimleri de yapmıştır.

Magritte, Hainaut bölgesindeki Lessines şehrinde, 1898'de, terzi Lèopold Magritte ve kadın şapkacısı Adeline Magritte'in en küçük çocukları olarak dünyaya geldi. 1910 yılında çizim dersleri almaya başladı. 1912 yılında annesi Sambre Nehri'ne atlayarak intihar etti. Magritte, annesinin sudan çıkartılışına şahit oldu. Annesinin cesedinin suyun üzerinde yüzüşünün, elbisesinin kafasını örtmesinin, ressamın 1927-1928 yıllarında çizdiği "Les Amants" serisine ilham kaynağı olduğu söylendi. Fakat Magritte bu açıklamadan hiç hoşlanmadı. 1918'e kadar iki sene boyunca Brüksel'deki Académie Royale des Beaux-Arts'a devam etti. 1922 yılında, 1913'te tanıştığı Georgette Berger ile evlendi.

Magritte, Brüksel'deki Galerie la Centaure ile tam zamanlı olarak çizim yapmasına olanak sağlayan bir anlaşma imzaladığı 1926 yılına kadar, önce bir duvar kağıdı fabrikasında çalıştı. Daha sonra da afiş ve reklam tasarımcılığı yaptı. 1926'da ilk gerçeküstücü resmi olan "Kayıp Jokey (Le Jockey Perdu)"i çizdi. 1927'de ise ilk sergisini Brüksel'de açtı. Bu sergisi hakkında aldığı eleştirileri kaldıramayan Magritte, başarısızlığın getirdiği depresyon sebebiyle Paris'e taşındı. Paris'te André Breton ile arkadaş oldu ve gerçeküstücülerin arasına girdi.
Kariyerinin ilk zamanlarında, sürrealistlerin hamisi olan Edward James, ressamı evinde kira ödemeden kalması ve resim yapması için destekledi. James, sanatçının iki resminde görülebilir: "The Pleasure Principle" ve "La Reproduction Interdite".

II. Dünya Savaşı'nda Almanya Belçika'yı istila ettiği sırada Brüksel'de kalan Magritte ile Breton arasında bir kopukluk yaşandı. İlk dönem resimlerinde görülebilen vahşet ve karamsarlığı bu dönemde terk eden ressam, daha sonraları bu temalara geri dönecekti.

Amerika Birleşik Devletleri'nde resimleri ilk olarak New York'ta 1936 yılında sergilendi. Aynı şehirde daha sonraki yıllarda, 1965'te Modern Sanat Müzesi'nde, 1992'de ise Metropolitan Museum of Art'ta iki sergisi oldu.

Magritte, 15 Ağustos 1967'de pankreas kanserinden vefat etti ve Brüksel'deki Schaarbeek Mezarlığı'na gömüldü.

Magritte'in çalışmalarına olan ilgi 1960'larda arttı ve resimleri pop, minimalist ve kavramsal sanata ilham kaynağı oldu. Ressam, 2005'te oluşturulan En Büyük Belçikalılar (De Grootste Belg) listesinin Valonya versiyonuna dokuzuncu, Flaman Bölgesi versiyonunda ise on sekizinci sıradan girdi.

Magritte resim konusunda kusursuz bir uzmandı. Çalışmalarını çoğunlukla bilinen şeylere yeni manalar kazandırmaya ve sıradan nesneleri alışılmadık bir içerikle göstermeye dayandırdı. İmgelerin İhaneti (La trahison des Images) isimli çalışması, objelerin göründüklerinin dışındaki anlatımsal kullanımına örnek oluşturdu. Bu resimde tütün dükkânı reklamının modeli gibi görünen bir pipo çizen Magritte, söz konusu piponun hemen altına "Bu bir pipo değildir" (Ceci n'est pas une pipe) yazdı. Bu cümle ilk başta bir çelişki gibi görünse de esasında doğrudur; resim bir pipo değil, piponun bir görüntüsüdür. (Fransız filozof ve eleştirmen Michel Foucault, kitabı Bu bir pipo değildir'de bu resmi ve onun yarattığı paradoksu anlatır.)

Sanatçı aynı yaklaşımı bir elma resminde de kullandı. Meyveyi son derece gerçekçi çizdikten sonra onun bir elma olduğunu reddetti. "Bu bir ... değildir" çalışmalarında Magritte'in göstermeye çalıştığı gerçekçi sanata ne kadar yaklaşılırsa yaklaşılsın, öğenin kendisine yaklaşılamayacağıdır - Biz, bir pipo resmiyle tütün içemeyiz.

Magritte'in sanatı, Joan Miró gibi çalışmalarında daha otomatik bir tarz belirlemiş sanatçılarla karşılaştırıldı