ıran görüşlerinide benimsedi. Pablo'ya göre stalinist komünist partiler, gerçek bir işçi hareketine dayanmaları halinde Stalinizm'in etkisinden kurtulabilirdi. Pablo'ya göre; Yugoslavya'nın kendi yolunu seçmesi, bunun olabilirliğini kanıtlıyordu. 1951 kongresinde Troçkistlerin komünist partiler içinde faaliyet göstermesi yönünde karar alındı. Fakat bu karar, daha sonra birçok troçkist militanın tasfiye olmasına neden olacaktı.

1951 kongresinin karşı karşıya geldiği bir başka sorun, Doğu Avrupa'daki yeni rejimler oldu. Troçkist görüşe göre SSCB, kendi varlığı için tehdit olmadığı sürece kapitalizmle uyum içinde yaşayacak, devrimi yaymaya çalışmayacaktı. Doğu Avrupa ülkelerindeki durum bu tezle çelişiyor gibiydi. Tartışmalar sonucunda Kongre; SSCB yönetiminin hâlâ karşı-devrimci olduğunu, Doğu Avrupa'daki yeni rejimlerin II. Dünya Savaşı'nın askeri ve siyasi bir sonucu olduğunu, SSCB'nin rejimini bu ülkelere yaymasının devrimcilikten değil, varlığını koruma güdüsünden kaynaklandığını açıkladı.

1953 yılında ABD-SİP'in liderlerinden Dördüncü Enternasyonale yazdığı mektubunda entrizmi ve pabloculuğu eleştirdi. Kendisini destekleyen partilerle birlikte Dördüncü Enternasyonal'den ayrılıp Dördüncü Enternasyonal'in Uluslararası Komitesi'(DEUK)ni kurdu. İlerleyen dönemlerde SİP, DEUK'dan ayrılarak Dördüncü Enternasyonal'e geri döndü ve Birleşik Sekreterlik(BirSek) kuruldu.

Aşağıda bu sektlerden bazıları hakkında bilgiler bulacaksınız.

= Uluslararası Sektler =

İşçilerin Uluslararası Birliği - Dördüncü Enternasyonal(UİT-Cİ): Türkiye seksiyonu İşçi Demokrasisi Partisi

Birleşik Sekreterlik(BirSek): Türkiye seksiyonu Sosyalist Demokrasi için Yeni Yol

Dördüncü Enternasyonal'in Uluslararası Komitesi(DEUK): Türkiye seksiyonu Toplumsal Eşitlik

Uluslararası İşçi Birliği - Dördüncü Enternasyonal (LIT-CI / UİB-DE): Türkiye sempatizan seksiyonu RED Hareketi

Dördüncü Enternasyonal'in Yeniden Kuruluşu Koordinasyonu(CRFI): Türkiye seksiyonu Devrimci İşçi Partisi

Uluslararası Marksist Akım(IMT):

Uluslararası Sosyalist Akım(ISTENDENCY): Türkiye seksiyonu Devrimci Sosyalist İşçi Partisi




Gąbin

Gąbin, Polonya'nın Płock bölgesinde, Masov Voyvodalığına bağlı bir kasabadır. Nüfusu 4.230 (2006) olan kasabanın Konstantynów köyüne, 1974 yılında dikilen Varşova Radyo Direği dünyanın en uzun yapısıydı, fakat 1991'de yıkıldı.




Peşte

Peşte, Macaristan'ın başkenti Budapeşte'nin doğu yakasında şehrin üçte ikisini oluşturan kısmının adıdır. Şehrin diğer bölümü Budin'den Tuna Nehri ile ayrılır.




Konstantynów, Płock

Konstantynów Polonya Płock bölgesinde, Masov Voyvodalığına bağlı bir köydür.

1974 ve 1991 yılları arasında dünyanın en uzun yapısı buradaydı. Varşova Radyo Direği 1991'de yıkılana dek bu niteliğini korudu. Düzenlemeler esnasında gerçekleşen kazada yaralanan olmadı.




Blanchard, Kuzey Dakota

Blanchard ABD, Kuzey Dakota'nın bir kasabasıdır. Nüfusu 2000 yılında 92'ydi. Yüzölçümü 85 km² olan kasaba 47.331202 ve -97.250777 koordinatlarında bulunmaktadır.




Mazı, Ürgüp

Mazi, Nevşehir'in Ürgüp ilçesine bağlı bir köydür. Nevşehir'e 30 km, Ürgüp'e 25 km uzaklıktadır.

Köyde Roma döneminden kalma Derinkuyu ve Kaymaklı yeraltı şehirleri bulunmaktadır. Yine bu döneme ait seramik fırınlar ve kaya mezarları köyün tarihi zenginlikleri arasındadır. 2015 yılında köydeki yeraltı şehrinin tehlikeli yerleri onarılarak tekrar turizme açılmıştır. Her yerden farklı bir yeraltı yukarı doğru çıkmaktadır.

Köyün geçim kaynağı çiftçiliktir. Üretilen patates oranıyla İç Anadolu'nun önde gelen merkezlerindendir.

2008 yılı TÜİK rakamlarına göre köyün nüfusu 1415'tir.




Sorgun, Güdül

Sorgun, Ankara ilinin Güdül ilçesine bağlı bir mahalledir.

Sorgun Beldesinin yerleşimi ile ilgili ilk kayıt 1463'ten sonra kaldırılan Mudrıp(Muzrıp) nahiyesinden Yabanabad'a bağlanan köyler arasında, Karye-i Sarpun Divanı, tabi-i Mudrıp olarak biliniyor. Bu dönemde bazı köy grupları (beraberindeki mezra ve çiftliklerle birlikte) aralarında divanlar oluşturmaktadır.

1463 tarihli ilk Osmanlı kayıtlarından Ankara Sancağı, Bacı, Çubuk, Kasaba, Karacabey, Mürtedova, Binari ili, Yaban ovası (Yabanabad), Şorva (Şorba) (Bugünkü Pazar Beldesinin olduğu yer), Mudrıb (Muzrıb), Uruş (Bu bilginin alındığı kayıt defterindeki eksiklikten kaydı görünmeyen) Ayaş ile beraber 11 idari birlikten oluşmaktadır.

12. Asrın başlarında Ankara ve çevresinde kesin Türk hakimiyetinin kurulması ile birlikte bölge tamamen Türkler tarafından iskan edilmiştir. (Bölge ile ilgili yazılı kayıtlardan Türklerin yerleşiminden sonra bölgede hiçbir Hristiyan yerleşimi ya da nüfus bulunmadığı anlaşılmaktadır). Osmanlı Devletinin kuruluşundan önce bölgede Türk yerleşimi kesindir.

Bölgedeki köy isimlerinin bazıları halen Oğuz TÜRKMEN boylarının ismi ile kurucularının kimliğini açıklamaktadır. Peçenek, Çepni, Afşar, Kınık, v.b. Oğuz-Türkmen boylarının isimlerinin yanında Alpagud, Çırpan, Çorman, gibi Yörük topluluklarının isimleri de bulunmaktadır. Buradan bölgedeki yerleşimin köklerinin Orta Asya'dan geldiği anlaşılıyor. Daha sonraki yıllarda yine Orta Asya ve Kafkaslardan bölgeye göç ile yerleşimler olduğu bilinmektedir.

2014 Yerel Seçimleri'ne kadar belde belediyesi iken, Güdül Belediyesi'ne tek mahalle olarak katılmıştır.

Oğuz-Türkmen kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Beldemizin 1460'lı yıllara uzanan bir geçmişe sahip olduğundan, o yıllardan günümüze kadar birçok gelenek, örf ve adetlerini getirmiş ve halen devam ettirmektedir.

Yöre, kendine has yemekleriyle, düğünleriyle ve diğer kültürel gelenekleriyle farklılık yaratmıştır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Yörenin temel geçim kaynakları, tarım, hayvancılık, ve bahçecilikten oluşmaktadır. Yöre halkının %70 emeklilerden oluşmaktadır. Ayrıca, mahallede canlı alabalık ve sazan üretim tesisi de bulunmaktadır. İsteyenler alabalık ve sazanları buradan temin edebilirler.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır. Ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır kanalizasyon şebekesi vardır. Ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik vardır.




Org

Org, ismini Latince "Organum"dan alır, Türkçedeki gerçek ismi ise Rumcadaki "Orğanôn" kelimesinden gelen "Erganun"dur. Orgda Ses, körükle verilen havanın tahta veya metal borulardan geçerken üflemeli çalgılarda olduğu gibi içerideki hava sütunlarını titreştirmesiyle elde edilir. Klavyeli ve pedallı bir enstrümandır. Değişik ses tonları ve notalar piyanoda olduğu gibi tuşlarla denetlenir. En çok bilinen türü kilise orgudur.

Enstrüman, klavyedeki tuşlar basılı kaldığı sürece ses verir. Parmaklarla uygulanan kuvvetin sesin dinamik aralığını değiştirmediği enstrüman buna rağmen tını ve ses yüksekliği açısından geniş bir aralığa sahiptir. Beş katlı bina yüksekliğinde orglar bulunmaktadır. Batı klasik müzik tarihinin en eski enstrümanlarından biri olan org, önceleri daha çok Hristiyanlık ile bağlantılıydı.

İlk yapımı çok eski yüzyıllara uzanıp (MÖ 150-200 yıllarında) Mısır da Ktesibios adında birinin Pan Flavtası'nın çok büyüğünü su gücüyle çalıştırarak sesler elde ettiği ve böylelikle ilk su orgunu yaptığı söylenir. MS III. Yüzyıla doğru Hydraulis adını alan su orglarında kullanılan su basıncı; yerini hava basıncına bıraktı ve ardından “register” olarak adlandırılan ve ses özelliklerinin değişimini sağlayan düzen bulundu. 18. yüzyıla kadar üç tip org varlığını sürdürdü; Portatif Org, Pozitif Org, Büyük Org. Klasik org Avrupalı yapıcılar elinde gelişerek 13-14. yüzyıl sonlarında bugünkü biçimine ulaşmıştır. İlk olarak tiyatrolarda ve sirklerde kullanılan ve din dışı müzik çalgısı olan org; Roma İmparatorluğu döneminde bütün batı dünyasına yayıldı. 10. yüzyıldan başlayarak, çok sesli yapıtların çoğalmasıyla da birlikte din dışı müzik alanından kilise müziği alanına kaydı. Uzun süre kilise müziğinde kullanılan bu çalgı, sonraları din dışı müziğin de en yetkin çalgıları içinde yer almıştır. Kilise orgcusu olarak çalışan büyük besteciler sayesinde, org için çok güzel yapıtlar oluşturulmuş, sayıları binleri aşan bir org dağarı doğmuştur. Laurens Hammond'un elektrikli orgu yapmasıyla, en kullanışlı biçimine ulaşmıştır. İlk kez 1934'te ABD'de yapılan elektronik orgda borular ve hava mekanizması bulunmaz; sesler elektronik olarak üretilir.

Org; yapıldığı zaman, para, konulduğu yer, akustik niteliği, görev çeşidi ve yapımcısının yeteneği gibi nedenlerle çeşitli sorunları olan bir çalgıdır. Bu nedenleri saymaktan amaç, org çalıcısının iyi bir sonuç elde edebilmek için çalacağı orgu tanıması gereğidir. İyi bir org öğrenimi için; a) Sağlam bir kulak duyuşu olmak, b) Fiziki kusurları bulunmamak, c) Orgun sandalyesine oturulduğunda, ayağa kalkmadan elleri uzak tuşlara götürebilecek yeterli yaşta bulunmak (ellerin büyük, kolların uzun olması kolaylık sağlar), d) Fedaileri iyi kullanabilmek, e) İyi bir piyano çalıcısı olmak, gibi koşullar aranılır. Öğrenim dönemi mutlaka iyi bir öğretmenin denetiminde yapılmalıdır. Armoni ve kontrpuvan bilmek gereklidir. Fiziki koşullar uygun ise, orga başlama yaşı on beş ya da, on altı olabilir. Günlük çalışma, dört saati geçmemeli ve bu çalışma aralar verilerek yapılmalıdır. Bir oturuşta dört saat çalışmak yararsız ve yorucudur.

Org, küçük ve büyük ses borularından oluşur. Pedallar borulara hava gönderirken, dokunaklar da, ait oldukları borulardan istenilen seslerin elde edilmesini sağlar.

Orgu meydana getiren öğelerin büyük bölümü dışarıdan görülmez. Büyük orgun ve Pozitif orgun son derece süslü olan 2 büfesi; çağdaş orglarda ise büyük borular aşağı yukarı bütün mekanizmayı ve çok sayıda boruyu gizler. Org mekanizması konsol, klavyeler, register düğmeleri ve klavye ve boru takımlarının uyuşumunu sağlayan sistemlerden oluşur. Bir orgda 1 – 5 arasında değişen el klavyesi ve buna ek olarak tuşlardan yapılmış olan ve ayaklarla kullanılan pedal klavyesi bulunur. Klavyeler büyük org, pozitif, recitativo, yankı ve bombarda klavyeleri olarak isimlendirilir.

Org boruları metal ya da tah