gibi eserleri vardır.




Ayvacık, Banaz

Ayvacık, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.

Köyden eski kayıtlarda "İmras","İmrez" ve "İmraz" adlarıyla bahsedilmektedir. Yerleşimden 1834, 1836,1838 ve 1839 yılı Tevzi Defterlerinde "İmras" adıyla Banaz nahiyesine bağlı orta büyüklükte bir köy olarak bahsedilmektedir. 1898-1899 yıllarında köyde 68 hane bulunmaktaydı.

Köye ilk gelenlerin Emir Aziz adında bir evliya ve onun sülalesinden olduğudur. Emir Aziz’in ve çocuklarının yerleşmesiyle oluşan Ayvacık Köyü, Emir Aziz adını yıllar sonra yumuşayarak İmrez adını aldığı güçlü bir rivayettir. 1520 tahrir defterinde Hayrebat nahiyesine, 1570 yılı tahrir defterinde ise Banaz nahiyesine bağlanmış olarak gösterilen "Emir Azizlü" köyü bulunmaktadır. Daha sonra köylerin isimlerinin değiştirilmesinde yerleşimin batısında bulunan Ayvacık deresinden dolayı "Ayvacık" ismini almıştır.

Uşak iline 47 km, Banaz ilçesine 16 km uzaklıktadır.

Köyde karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır.

Köyün nüfusu devamlı olarak azalan bir yapıya sahiptir.Banaz, Uşak, İzmir ve İstanbul' a giden aileler bulunmaktadır.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarımsal faaliyet olarak; buğday, arpa, nohut, pancar ve fasulye yetiştirilmektedir. Hayvancılık olarak büyükbaş hayvancılık yapılmaktadır.





Güney Yemen

Güney Yemen Halk Cumhuriyeti (1967-1970), sonra Yemen Demokratik Halk Cumhuriyeti (1970-1990), 1967-1990 arasında bugünkü Yemen'in güneyinde var olmuş sosyalist devlet. 22 Mayıs 1990'da Kuzey Yemen'le birleşerek Yemen Cumhuriyeti adını almıştır.

1839'da Osmanlı hakimiyetinden çıkarak Aden merkezli bir İngiliz protektorasına dönüşen Güney Yemen'in devamıdır. 1937'den itibaren üzerindeki İngiliz denetimi daha da arttı. İmam Ahmed yönetimindeki Kuzey Yemen'in etkisinin güçlenmeye başladığı 1950'lerde, bağımsızlık yolunu da açmak üzere Güney Yemen'in küçük ve zayıf devletçiklerini bir araya getirme planı gündeme geldi. Daha gelişmiş bir yapıya dayanan Aden'in muhalefetine karşın, 1963'te bu plan doğrultusunda "Güney Arabistan Federasyonu" oluşturuldu. İngilizlerin en geç üç yıl içinde bölgeden çekilme kararını açıkladığı 1965'ten sonra Mısır'dan destek alan Güney Yemen Kurtuluş Cephesi ile daha çok yerel güçlerle ayakta duran Ulusal Kurtuluş Cephesi arasında bir iktidar mücadelesi başladı. Federasyon ordusunun da Ulusal Kurtuluş Cephesi saflarına katılması karşısında, İngilizler Kasım 1967'de yönetimi bu örgüte bırakarak, Güney Yemen'den çekildiler.

30 Kasım 1967'de Güney Yemen'in bağımsızlığını ilan eden yeni yönetim, Batı'dan gerekli desteği göremeyince SSCB ve Çin gibi sosyalist ülkelerle yakınlaşma içine girdi. SSCB'den alınan silah yardımı karşılığında SSCB Güney Yemen'de önemli deniz üsleri kazandı. Ulusal Kurtuluş Cephesi de adını Yemen Sosyalist Partisi olarak değiştirerek tek politik güç haline geldi. 1978'de iç çekişmeler sonunda iktidara gelen sertlik yanlısı Abdülfettah İsmail, 1980'de devrilerek Sovyetler Birliği'ne sürgüne gönderildi. Ardılı olan Ali Nasır Muhammed, bölgesel sorunlarda daha ılımlı politika izleyerek Batı'yla ilişkileri geliştirmeye çalıştı.Ama parti ve devlet kademelerinde süren ayrılıklar, Abdülfettah İsmail 1985'ten sürgünden dönüşüyle yeniden su üstüne çıktı. Taraflar arasındaki açık çatışmayla Ocak 1986'da patlak veren kısa süreli iç savaşta binlerce kişi yaşamını yitirdi. Abdülfettah İsmail'in ölümünden ve Ali Nasır Muhammed'in Kuzey Yemen'e sığınmasından sonra uzlaştırıcı olarak görülen Haydar Ebubekir Attas başa geçti.

Birleşme; Başlangıçta farklı yönetim sistemleri ve dış politika ittifaklarıyla karşıt konumda bulunan iki Yemen arasındaki yakınlaşma girişimleri 1970'lerin karışık ortamında sonuçsuz kaldı. Bu arada Güney Yemen yönetiminin desteklediği Ulusal Demokratik Cephe'nin Kuzey Yemen'deki eylemleri de ilişkileri bozan önemli bir etken oldu. İki tarafın önemli politika değişikliklerine yöneldiği 1980'lerin ortalarında birleşme konusu ciddi biçimde gündeme geldi. Özellikle Irak ve Ürdün'ün girişimleriyle 1989'da hızlanan yumuşama süreci, birleşmeyi öngören bir anayasa tasarısıyla sonuçlandı. İki ülkenin yasama meclislerinin tasarıyı onaylamasının ardından, 22 Mayıs 1990'da birleşik Yemen Devleti'nin kurulduğu ilan edildi.

Güney Yemen 332.970 km² yüzölçümüne sahip 6 idari bölüme ayrılmış bir ülkeydi. Başkenti Aden olan Güney Yemen'in nüfusu 2.585.484'tü. (1990)




İyonlaşma

İyonlaşma (ayrıca iyonlaşma veya iyonizasyon), bir atom veya molekülü iyona dönüştürme sürecidir. Bu süreç, elektron alarak ya da vererek gerçekleşir. Üretilen iyonun elektriksel yükünün artı veya eksi olmasına göre, süreç farklı işler. Artı yüklü bir iyon için, atomdaki elektronun onu kısıtlayan elektriksel gerilimden kurtulmasına yetecek miktarda enerjiyi (erkeyi) dış kaynaktan soğurması gerekir. Bu enerji miktarına iyonlaşma gerilimi veya iyonlaşma enerjisi denir. Eksi yüklü bir iyon için ise, bir elektronun atom ile çarpışıp, elektriksel gerilimine kapılması gerekir.




Fenerbahçe (futbol takımı) 1964-65 sezonu

Fenerbahçe (futbol takımı) 1964-65 sezonu, Fenerbahçe'nin kuruluşundan itibaren 58. ve ulusal ligdeki 7. sezonudur.

Hazım Cantez, Ali Filibeli, Atilla Altaş, Özcan Köksoy, Şükrü Birand, İsmail Kurt, İsmail Alemdar, Şeref Has, Osman Göktan, Ziya Şengül, Ercan Aktuna, Hüseyin Yazıcı, Ali İhsan Okçuoğlu, Bülent Buda, Ogün Altıparmak, Yaşar Mumcuoğlu, Şenol Birol, Birol Peker, Nedim Doğan, Selim Soydan, Aydın Yelken, Haldun Yağızer, Şerafettin Turgay, Burhan İpek, Özer Kanra, Yüksel Gündüz, Ergun Öztuna, Yıldırım İper




Quintus Sertorius

Quintus Sertorius (ö. MÖ 72) Antik Roma'da yaşamış bir devlet adamı ve general.

Roma'da hukuk ve hitabet konusunda belli bir üne kavuştuktan sonra, askerlik kariyerine başladı. Burada kısa sürede Quintus Servilius Caepio'nın altında katıldığı savaşlarda cesareti ile kendini kanıtladı.




Ali İhsan Aksamaz

Ali İhsan Aksamaz (d. 1959, İstanbul), Ardeşen Laz kökenli Türkiye cumhuriyeti vatandaşı yazar ve araştırmacıdır. Laz dili, edebiyatı ve tarihi ile ilgili çalışmalarıyla tanınır.

İlk ve orta öğretimini İstanbul’da tamamladı. Konya Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi İngilizce Öğretmenliği bölümü mezunudur. Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı çeşitli öğretim kurumlarında İngilizce öğretmenliği, yöneticiliği ve müdürlüğü yaptı. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Özürlüler Merkezi'nde eğitmen olarak görev aldı.

“Ogni” ve “Mjora” adlı dergileri çıkartan kadro içinde bulunan Aksamaz, bu dergilerin yazı ve yayın kurullarında da yeraldı. “Kafkasya Yazıları” adlı derginin isim babası olan Aksamaz, aynı derginin danışma kurulunda da görev aldı. “Sima” ve “Yeni Kafkasya” adlı yayınların genel yayın yönetmenliğini yaptı. Kafkasya dil, kültür ve tarihleriyle ilgili telif ve tercüme çalışmaları, 1993’ten beri “Özgür Gündem”, “Ogni”, “Birikim”, “Tarih ve Toplum”, “Alaşara”, “Yeni Kafkasya”, “Özgür Kafkasya”, “Berfin Bahar”, “Atlas”, “Kafkasya Yazıları”, “Mjora”, “Sima”, “Çveneburi”, “Karadeniz Güneşi”, “Sorun Polemik”, “Aksiyon” gibi gazete ve dergilerde ve “lazuri.com”, “lazebura.net”, “etnik.gen.tr”, “hopam.com” gibi sitelerde yayınlandı. “Laz Kültürel Kimliğini Yaşatma Çabaları” başlıklı makalesiyle İletişim Yayınlarının yayınladığı “Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce-Milliyetçilik” adlı serinin yazarları arasında yer aldı.

Laz dili ve kültürü üzerine yayınlanan birçok yapıta katkıda bulundu. Merhum yazar M.Recai Özgün’ün “Lazlar” ve “Laz Muhammed” adlı çalışmalarını yayına hazırladı. Anadili Lazca’nın öğrenim, radyo, televizyon, gazete ve dergi dili olarak yaşatılması için büyük çaba gösterdi. Kafkasya kökenli Türk aydınların birbirlerini tanıyıp dayanışmaları için çalışmalarda bulunmuştur. Kafkasya-Çeçen Dayanışma Komitesinin yayınladığı “Çeçenya‘95” adlı kitapçığın İngilizce çevirisini yaptı. Bir süre aynı komitenin İngilizce yazışmalarını yaptı. Merhum Çeçen araştırmacı-yazar Tarık Cemal Kutlu’nun bazı kitaplarının yayınlanmasına katkıda bulundu.

Alboni (1994), Kafkasya’dan Karadeniz’e Lazların Tarihi Yolculuğu (1997), Doğu Karadeniz’de Efsane, Tarih ve Kültür (1999), Dil-Tarih-Kültür ve Gelenekleriyle Lazlar (2000), Doğu Karadeniz’de Resmi İdeolojiler Kuşatması (2003) ve Anadilde Eğitim ve Azınlık Hakları (2005) adlı telif, tercüme veya tıpkıbasım çalışmalara imza atan Ali İhsan Aksamaz, araştırmacı kimliğinin yanı sıra aynı zamanda bir dilbilimci ve eğitmendir.

Aksamaz’ın, Türkiye Lazlarının Soğuk Savaş sonrası kültürel çalışmalarını irdeleyen Lazca makaleleri “hopam.com” da yayınlanmaktadır. Türkiye’nin yerel dilleri olan Lazca ve Gürcüce üzerine çalışan Aksamaz, evli ve bir çocuk babasıdır. Aksamaz, İngilizcenin yanı sıra İtalyanca bilmektedir.




Lucius Cornelius Sulla

Lucius Cornelius Sulla Felix (Latince: ) (MÖ 138–MÖ 78), genel olarak bilinen ismiyle Sulla. Romalı general ve devlet adamı. Diğer Romalı yöneticilerden farklı olarak iki defa konsüllük makamında iken diktatörlük görevini üstlenmiştir.

MÖ 87'de Sulla Roma'yı terk ettikten sonraki yıl konsulluğa seçilmiş olan Cinna, Sulla'nın koyduğu yeni düzeni yıkmış ve senatus aleyhine bir siyaset takibine başlamıştı. Marius ölünce yerine L. Flaccus Valerius seçilmiş ve Valerius Sulla'dan başkumandanlığı almak üzere Yunanistan'a giderken, Cinna, Sulla'nın dönüşü ile başlayacak olan iç savaş için hazırlığa başlamıştır. Bu süreçte Cinna’nın idaresinden memnun olmayan aristokratlar Sulla’nın tarafında yerlerini almışlardır. Cinna Adriyatik üzerinden geçerek Sulla’yı Illyria'da karşılamak üzere hazırlanırken 84’te Ancona’da askerleri tarafından öldürülmüştür. Diğer tarafta da Roma’da 82 yılı Consulluklarına Marius’un bu sırada 27 yaşındaki oğlu genç Marius ile Gn. Papirius Carbo seçilmişlerdir. Bu grubun tarafında da önemli kuvvetler olmasına ve Roma'ya yeni katılan vatandaşların da Marius taraftarlarını tutmasına rağmen Sulla Latium’a kadar ilerleyerek Marius’u yenerek Roma’ya girmiştir.

Sulla, Roma’da tek hakimi olmayı başarınca yaptığı ilk iş k