inin fevkalade olumsuz tepkisiyle karşılaşmış ve kabul görmemişti. Ancak Cizvitler, kısa süre içerisinde Protestanlara ve Anglikan mezhebine karşı sert tutumları ve bunlar aleyhine yaptıkları çalışmalar nedeniyle kilisenin bu menfi yaklaşımını tersine çevirerek Papalığın beğenisini kazandılar. Bu beğeni, Kilise'nin tarikatı açıktan desteklemeye başlaması ile ilk meyvelerini verdi, alınan destek sayesinde tarikat kısa sürede hem ekonomik hem de politik olarak büyük güç kazandı. Bu dönemde Cizvitler, Kilise'ye hoş görünmek için özellikle aforoz edilenlere karşı çok acımasız oldular.

Tarikata kabul edilen herkes mutlaka uzun ve ayrıntılı eğitimlerden geçirilir, ancak başarılı görülenler tarikatın fikir ve ideallerini öğrenebilirlerdi. Cizvitler, özellikle fakir ve yetenekli gençlere, kurdukları ya da destekledikleri özel okullar aracılığı ile çok iyi bir eğitim verdirirlerdi. Fransa, Clermont'ta bulunan Cizvit koleji döneminin en iyi okuluydu. Cizvitler fikirlerine karşı çıktıkları bir kurum ya da topluluk ile karşılaştıklarında asla açıkça kavgaya girmezler, sinsi ve gizlice her türlü etkinlikte bulunarak o kuruluşu yıpratırlardı. Özellikle sahip oldukları iyi eğitimli genç üyeleri sayesinde karşıt oldukları kurum ya da topluluğun içine sızarak kendi ilke ve fikirlerini içerden aşılarlardı. Bu şekil içerden yapılan baskı ile o kurum kısa süre içerisinde yıpratılır veya tamamen yozlaştırılırdı.

Ayrıca Cizvitler 1583 yılında İstanbul'da bulunan St. Benoit adlı bir Fransız kurumu yönetimini de üstlenmişlerdi. 18 Kasım 1583 tarihinde Fransa Kralı III. Henri'nin isteği doğrultusunda Papa XIII. Gregorius, manastırı Benedikten tarikatından alıp Cizvit (Jésuites) rahiplerine vermiş ve Jules Mancinelli'nin yönetiminde ikisi Fransız ve ikisi İtalyan toplam dört Cizvit rahip, kurumu devralmıştır

Saint-Benoît'da ilk eğitim kurumu, manastıra bağlı olarak yine Cizvit rahiplerin girişimiyle 1583'te kurulmuştur. 1586 yılındaki veba salgını sırasında görevli Cizvit'lerin tamamının ölmesi üzerinde okulu Kapusen (Capusins) rahipleri devralmıştır. Ancak bu rahiplerden Aziz Joseph de Leonessa'nın Topkapı Sarayı'na giderek Sultan III. Murad'a Hristiyan olma çağrısında bulunması üzerine, Kapusen rahipler tutuklanıp sınırdışı edilmişlerdir. Bu nedenle okul kapanma tehlikesi yaşamış, ancak Cizvitler kısa süre sonra okula geri dönerek kurumu yaşatmayı başarmışlardır. Saint-Benoît bu dönemde, Osmanlı topraklarındaki Cizvit faaliyetlerinin merkezi (maison-mère) olmuştur.

18. yüzyıla gelindiğinde Cizvit tarikatı öyle bir hal almıştı ki hem Avrupa'da ve hem de özellikle Güney Amerika'da her önemli noktada Cizvitleri görmek mümkündü. Cizvitler, Uzak Doğu'da dahi etkin faaliyette bulunabiliyorlardı. Ancak bu dönemde politik açıdan Roma'da güçler dengesi kilise aleyhine dönmeye başlamıştı ve bu durum kilise yetkililerinin hiç hoşuna gitmiyordu. Kilise azalan etkinliğini tekrar kazanmak ve yeniden güç odağı olabilmek için Cizvitlerden kurtulmak ve onları ortadan kaldırmak istiyordu.

Papa XIV. Clement, Roma'dan yapılan 21 Temmuz 1773 tarihli resmi bildiride Cizvit tarikatının feshedildiğini ve dünyanın her yerinde Roma Kilisesi tarafından Cizvitlere tanınmış olan tüm hak ve ayrıcalıkların kaldırıldığını ilan etti. Yapılan duyuru şu şekildeydi:

Tarikat feshedildiğinde 22,589 Cizvit, 49 eyalet, 669 kolej ve 3000'in üstünde misyonerleri ile faaliyet göstermekteydi. 
Fesih süreci bütün ülkelerde yaşandı. Prusya ve Rusya, II. Katerina'nın Papalık Bildirileri'nin uygulanmasını yasakladığı için Tarikat, milyonlarca Hristiyanın (ve birçok Cizvit'in) yaşadığı bu bölgelerde faaliyetini sürdürmeye devam etti. Bunun sonucu olarak VI. Pius, tarikatın Rusya ve Polonya içinde faaliyetini sürdürmesi yönünde karar almak durumunda kaldı. Bu karar sonucunda Polonyalı Stanislaus Czerniewicz topluluğun önderi olarak seçildi. VII. Pius, Fransa'daki esareti süresince Cizvitlerin yeniden yapılanması üstüne yaptığı değerlendirmeler sonucunda 7 Ağustos 1814 tarihli bildirisiyle tarikatın feshini geri aldı. Bu kararı takiben yine bir Polonyalı olan Thaddeus Brzozowski, 1805'te Rusya'da seçilen topluluk lideri, uluslararası tanınırlık kazandı.

Cizvitlerin 1814'te yeniden yapılandırılması ile topluluk büyük bir büyümeye uğradı. 19. Yüzyılda, özellikle Amerika'da hayli sayıda üniversite kuruldu ya da Cizvitler tarafından yönetilmeye başlandı.
İsviçre'de 1848 Sonderbund yenilgisinden sonra Anayasa düzenlendi ve Cizvitler sürgün edildi. Bu sürgün ve yasak 20 Mayıs 1973'teki anayasa değişikliği referandumu ile %54.9 oy alarak kaldırıldı.

21 Şubat 2001 tarihinde Papa II. Jean Paul, Cizvit bir rahip, yazar, akademisyen, teolog olan Avery Dulles, SJ'ı Katolik Kilisesi'ne Kardinal olarak atadı. 22 kitap ve 700 teoloji makalesinin yazarı Kardinal Dulles, 12 Aralık 2008 tarihinde vefat etti. O tarihte Katolik Kilisesinde yer alan on Cizvit kardinalden biriydi.

Cizvit topluluğu halen faaliyetlerine devam etmektedir.




Bragançalı Catherine

Bragançalı Catherine (Portekizce: "Catarina Henriqueta de Bragança") (d. 25 Kasım 1638, Vila Viçosa – 31 Aralık 1705, Lizbon), Portekiz prensesi ve İngiliz kralı II. Charles'ın eşi.

23 Nisan 1662'de bir törenle İngiliz kralı ile evlenmiştir.




Akkaya, Çukurca

Akkaya, Hakkâri ilinin Çukurca ilçesine bağlı bir köydür.

Dağın başındaki karın bahara kadar kalmasından dolayı köye böyle bir isim verilmiştir.

Köyün gelenek ve görenekleri kendine özgü bir özelliğe sahiptir.

Hakkari iline 52 km, Çukurca ilçesine 27 km uzaklıktadır.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa, geçici köy koruyuculuğuna dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol stabilize asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon şebekesi vardır.





Üzümlü, Çukurca

Üzümlü, Hakkâri ilinin Çukurca ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Hakkari iline 70 km, Çukurca ilçesine 13 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi 2009 ocak ayında faaliyete girmiştir. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Çağlayan, Çukurca

Çağlayan, Hakkâri ilinin Çukurca ilçesine bağlı bir köydür.

Çağlayan köyü 1905 yılından beri uzundere köyünde yaşayan 3-5 aile tarafından Ermenilerden alınmıştır. Köyün Ermenilerden kaldığı köydeki kilise ve mezarlardan anlaşılmaktadır. Köy arazileri Çağlayan köyü sakinlerince arazi yüzölçümünce devlete verdikleri vergilerle gerçek sahiplerinin Çağlayan köy sakinleri olduğu anlaşılmaktadır. Çukurca ilçesindeki vergi dairesinde arazilerin vergilerini çağlayan köylülerince verilmektedir. İsmini, Kıletiye'deki çağlayandan almaktadır. Çağlayan'a 10–20 km uzaklıktaki. Köy tamamen ormanlık olup, arazisi de geniş fakat dağlıktır. Yılın 3 ayını köylüler yaylalada geçirirler. Başlıca yaylaları: Sersül, Bıreman, Kunabaskı, Belün ve Vargeh olan Şivaxelı'dır. 1995 yılında köyün hane sayısı 100'ü bulmuştu.
Hakkâri iline 170 km, Çukurca ilçesine 80 Km. uzaklıktadır. Deniz seviyesinden yaklaşık 2000 m yüksekliktedir. Dağlık bir yapıya sahiptir.

Köyün iklimi,karasal iklim etki alanı içerisindedir.

1994-1995 yılları arası yaşanan çatışmalar nedeniyle toplu göç yaşanmış ve bir kısmı Hakkari merkeze, geriye kalanlar da Van da ikamet etmektedirler.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu tek dersliktir. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Çayırlı, Çukurca

Çayırlı, Hakkâri ilinin Çukurca ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün daha önceki ismi 'erıj'dır.Çayırlı adının nereden geldiği bilinmemektedir.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Hakkari iline 90 km, Çukurca ilçesine 28 km uzaklıktadır. Yazın sıcak,kışın çok soğuk ve sonbahar ilk bahar arası karbeyazıdır.
Suyu ve cevizleri mükemmeldir.köyün ırak'la arasında Eriş dere yatağı bulunmaktadır. Bu dere yatağından yer yer şelale görünümü veren hoş bir su akmaktadır. Sırtını Geyik tepeye yaslamış, karşısında Kokozer tepe bulunmaktadır.ve ayrıca yazın ceylan kısın ayı ve kurt bulunmktadır

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu bulunmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. [[Sağlık ocağı vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol toprak olup köyde [[Türkiye'de elektrik dağıtımı|elektrik]] ve sabit [[telefon]] yoktur


[[Kategori:Çukurca belde ve köyleri]]



Çınarlı, Çukurca

Çınarlı, Hakkâri ilinin Çukurca ilçesine bağlı bir köydür.

Köy adını Çınar ağacından almıştır. Kürtçedeki ismi "Şivareza"dır. 1995 yılında boşaltılmıştır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Hakkari iline 110 km, Çukurca ilçesine 30 km uzaklıktadır. 

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Kavaklı, Çukurca

Kavaklı, Hakkari il merkezıne bağlı bir köydür.

Köyün KÜRTÇE adı MARİNÜS'tür. Kavaklı adının nereden geldiği konusunda tarihi bilgiler yoktur.Köy 1915 yıllarında Türkiyewnin kurtuluş savaşı dönemlerinde Ermenilerden alınmıştır. Marinüs köyünün alınmasından sonra düşmanı buralara kadar kvalayan Marinüs köylü dedeler bu köyünde kurtuluşunu sağlamıştır. b