ında Joe Satriani ve Steve Vai ile birlikte G3 turnesine çıktı.

Windows Vista’nın ses ve ambiyansları üstünde çalıştı.

2005 te gitarist Peter Buck, basist Fred Chalenor, davulcu Matt Chamberlain ve elektroniklerde Hector Zazou ile beraber Bill Rieflin’in Slow Music Project’ine katıldı.

Yine 2005 yılında son solo albümü "Love Cannot Bear" piyasaya çıktı.

Gitara 11 yaşında başlayan Robert Fripp; kendi deyimiyle müzik kulağından ve ritim duygusundan yoksundu. Müzik hayatı annesinin marketten aldığı bir gitarla başladı.

Gitar ortalama standartların çok altındaydı. Bu da Fripp’in tekniğinin yanlış gelişmesine yol açtı. - Fripp bir röportajında bu yanlışları ancak 11 yılda düzeltebildiğini söylüyor-. Bir müzik öğretmeni olan teyzesiyle günde bazen 9 saate varan teori derslerinin ve disiplinli çalışmasının sonucunda erken yaşlarda oldukça üst seviyede bir teori bilgisine ve teknik yeterliliğe ulaştı. –The Cheerful insanity of Giles Giles and Fripp albümündeki bestesi Fripp’in teknik yeterliliği hakkında yeterli ipucunu bize vermektedir-

20'li yaşlarda Fripp’in müziğe yaklaşımı büyük bir devrime uğradı. Daha öncesinde sadece gitar çaldığını ancak müzik dinlemediğini belirten Fripp; hayatını tam anlamıyla müziğe açmaya karar verdi.

Robert Fripp'in uyguladığı çalışma metodalarının bazılarında gitarın yeri yoktur. Örneğin, Fripp'in temel egzersizlerinden biri; hiçbir şey yapmadan 30 dakika oturmaktır. Bu “zor” ve “sıkıcı” bir eylemdir. Ancak kişi bu süre içinde kendini; kendi hareketlerini, duruşunu inceleme fırsatı bulup; gereksiz olanları atma fırsatını elde etmektedir. "Düzgün oturma" da bu egzersizin ulaştırmaya çalıştığı hedeflerden biridir. İnsan oturarak gitar çaldığı için düzgün oturmayı da öğrenmelidir.

Robert Fripp geliştirdiği gitar tekniğini Guitar Craft aracılığıyla bu teknikleri öğrenmek isteyenlere anlatmaktadır. Guitar Craft'a katılmak için herhangi bir gitar tecrübesine gerek yoktur.

İsteyen herkes bu kurslara katılabilir.

Standart gitar akordu olan "EADGBE"'yi 1985 yılında terk eden Fripp; kendi keşfettiği "CGDAEG" akorduna geçmiştir. Guitar Craft, öğrencilere bu akord sistemini baz alarak eğitim vermektedir.






Gary Oldman

Gary Leonard Oldman (d. 21 Mart, 1958, New Cross, Londra, İngiltere), Emmy adaylığı olan ve BAFTA ödülü sahibi İngiliz aktör ve yönetmen. Kardeşi Laila Morseda bir oyuncudur. Lesley Manville (1988 - 1990), Uma Thurman (1990 -1992),Donya Fiorentino (1997-2001), Alexandra Edenborough (2008-2015) ile evlenmiştir.




Soyuz 26

Soyuz 26 (Rusça: Союз 26) 10 Aralık 1977'de başlayan Sovyet uzay uçuşu. Uzay istasyonu Salyut 6 ile kenetlenme sağlayan ilk uçuş. Sovyetler'in uzayda neredeyse kalıcı bir varlık gösterdikleri dönemin başını oluşturur. Uçuş sırasında çeşitli rekorlar kırılmıştır. Ayrıca, Salyut 6'nın çift kapısı olması sayesinde, tarihte ilk kez üç uzay aracının birbiriyle kenetlenmesi sağlanmıştır.

Uçuşun çağrı kodu Taymir, Rusya'da bir yarımadanın ismidir.

Soyuz 27 uçuşunun başlıca iki hedefinden ilki, Salyut 6 uzay istasyonunun arka kapısını Progress yük uzayracı için boşaltmaktı. Soyuz 25'in ön kapıyla kenetlenememesi üzerine Soyuz 26 arka kapıyı kullanmıştı. Kozmonotlar bir uzay yürüyüşü yaparak ön kapıyı incelediler ve bir sorun olmadığı sonucuna vardılar. Bu durumda sorun Soyuz 25'te olmalıydı. Buna rağmen görev kontrol merkezi, Soyuz 27'nin istasyondan ayrılıp çevresinde dolanarak ön kapıdan tekrar kenetlenmesine izin verecek kadar ellerindeki teknolojiye güvenmiyordu. Bunun yerine Soyuz 27'nin ön kapıyla kenetlenmesine ve içindeki kozmonotların Soyuz 26 ile Dünya'ya dönerek arka kapıyı boşaltmalarına (böylece Progress'e yer açılmasına) karar verildi.

İkinci hedef tarihte ilk kez üç uzay aracının kenetlenmesini sağlamaktı — ki bu daha çok propaganda amacı taşıyordu. Bu, Apollo-Soyuz'dan beri iki mürettebatın ilk kez bir arada uçması ve tarihte ilk kez aynı uzayaracında bulunması anlamına da geliyordu.

Fırlatma ve kenetlenme tamamen istendiği gibiydi. Soyuz 26'nın komutanı Dzhanibekov, kenetlenme işini otomatik pilota bıraktı. Rotada küçük bir sapma olduğunu fark etse de sistemin çalışmasına izin verdi ve istasyona 7 m kala bu küçük hatayı elle düzeltti.

Kenetlenme gerçekleşince uzayaracının ağır kapısı aniden açıldı ve Makarov ile Dzhanibekov'u duvara yapıştırdı. Salyut 6'da bir aydır yalnız çalışan mürettebat ziyaretçilerini heyecanla karşılıyordu. Kozmonotlar birbirlerine sarıldı ve kontrol merkezi ile konuştu. Bu arada Sovyet lideri Leonid Brejnev gelişmeleri canlı olarak televizyondan izlyordu. Soyuz 26, istasyona mektuplar ve gazeteler de getirmişti.

Rus geleneklerine uygun olarak kozmonotlar arkadaşlık ve iyi şans adına ekmek ve tuz yediler (bunu istasyondaki bisküvileri ve tuz tabletlerini yiyerek yaptılar). Mürettebat ayrıca torbalardan votka ve vişne suyu içerek buluşmayı kutladı.

Üç araçtan oluşan istifin yapısal sağlamlığını ölçmek için dört kozmonot koşu bantlarının üzerinde sıçramaya başladılar, böylece bir titreşim oluşup oluşmayacağını görmeye çalışıyorlardı. Görüldü ki belli hızlarda koştuklarında rezonans titreşimleri oluşuyordu. Ayrıca istasyonun iki uzayaracıyla kenetlenmiş halde son derece güvenli olduğu sonucuna vardılar.

Ziyaret eden ekibin istasyondaki mürettebata hemen vermediği bir bilgi, Greçko'nun babasının on gün kadar önce ölmüş olduğuydu. Psikologlar böyle bir haberin uzayda birkaç ay geçirmekte olan bir kozmonotun iyiliğine olmayacağı görüşündeydi. Ancak Makarov ve Dzhanibekov komutan Romanenko'ya haber verdi, o da Greçko'ya dönüşte durumu anlatma sorumluluğunu üstlendi. Yıllar sonra Greçko, kendisinin de bu kararın doğru olduğunu düşündüğünü söyleyecekti.

Soyuz 26 ve 27 mürettebatları tarafından yapılan tek önemli bilimsel deney, mikroçekim altında protozoanın nasıl büyüdüğünü incelemek oldu. Bu deney sonucunda, Dünya'daki kontrol grubuyla uzaydaki arasında büyüme açısından pek bir fark olmadığı ortaya çıktı. Sadece hücrelerin metabolizmasında küçük bir fark tespit edildi.

Uzayda geçirilen beş günün sonunda kapılar kapatıldı ve Soyuz 26 istasyondan ayrıldı. Kapsül Kazakistan'da Tselinograd'ın 265 km batısına indi.

Çıkarken:

İnerken:





Senato (Roma)

Roma Senatosu (Latince: "Senatus") MÖ 509'da kurulan Roma Cumhuriyeti ve onun devamı Roma İmparatorluğu'nun başlıca yönetim meclisiydi. Batı Roma İmparatorluğu 5. yüzyılda sona erdiyse de Roma Senatosu 6. yüzyılın sonlarına kadar toplanmaya devam etmiştir. "Senatus" kelimesi Latincede yaşlı anlamına gelen "senex"den gelir. Etimolojik olarak Senato "Yaşlılar Meclisi" demektir.

İnanışa göre Senato, efsaneye göre Roma'nın kurucusu olan Romulus tarafından "Patres" (Babanın çoğulu) denilen 100 aile reisinden oluşan bir danışma kurulu olarak kurulmuştu. Daha sonra cumhuriyetin kuruluşu sırasında (efsaneye göre) Lucius Junius Brutus senatörlerin sayısını üç yüze çıkardı. Bunlara aynı zamanda "Conscripti" (Askere alınmış) deniyordu zira Brutus tarafından askere alınmışlardı. Bu noktadan sonra senato üyelerine "Patres et Conscripti", zamanla da "Patres Conscripti" (Asker Babalar) denmeye başlandı.
Roma halkı iki sınıfa ayrılıyordu. Senato ve halk (Senatus Populusque Romanus'un kısaltması olan SPQR'da da görüldüğü gibi). Halk senato üyesi olmayan Roma vatandaşlarından oluşuyordu. Yerel güç "comitia centuriata" , "comitia tributa" ve "concilium plebis" (pleb konseyi) aracılığıyla Roma halkının elinde toplanmıştı. İki komis, konsey gibi yasa çıkarırdı ancak konsey ayrıca "magistralar"ı (memurlar) da seçerdi. Senatonun yasama gücü yoktu. Yalnızca Pleb Konseyi'ne önerilerde bulunurdu.

Yine de senatonun Roma siyasetinde hatırı sayılır bir siyasi gücü ("auctoritas") vardı. Elçileri gönderen ve kabul eden resmî yapı senatoydu ve eyalet valileri de dahil olmak üzer kamu arazilerinin idaresi için memurları tayin ederdi. Savaşları senato yönetirdi ve devlet tahvillerini de tahsis ederdi. Şehrin baş "magistraları"nı, konsüllerini ve acil durumlarda diktatörü senato tayin ederdi. Cumhuriyetin son dönemlerinde senato sıkıyönetim ilan eden ve konsülleri "cumhuriyete hiçbir zarar gelmeyecek şekilde sorunlarla ilgilenmek" üzere güçlendiren "senatus consultum ultimum" adı verilen kavramı geri getirerek diktatörlük kurmaktan vazgeçmiştir.

"Concilium Plebis"'in aksine Senato, "Comitia Centuriata" ve "Comitia Tributa" gibi belirli dinî kısıtlamalar altında faaliyet gösteriyordu. Yalnızca kutsal tapınaklarda toplanabiliyordu. Çoğu zaman bu mekân Curia Hostilia olurdu. Ancak yeni yıl törenleri Jupiter Optimus Maximus tapınağında ve savaş toplantıları Bellona tapınağında yapılırdı. Oturumlar toplu dua, kurbanlı sunumu ve kuş falına bakıldıktan sonra başlardı. Senato yalnızca gündoğumuyle günbatımı arasında toplanabilirdi ve diğer meclisler oturum halindeyken toplanamazdı.
Cumhuriyetin orta ve geç dönemlerinde Senato'nun yaklaşık 300 üyesi vardı. Geleneksel olarak çoğunluğun oyunu alan tüm "magistralar" - "questorlar", "aedileler" ("curuliler" ve "plebler"), "praetorlar" ve "konsüller" - yaşam boyu Senato üyesi oluyorlardı. Ancak sulh hâkimlerinin senatoya dahil olması tarih içinde çeşitlilik göstermiştir. "Magistra" olarak seçilmemiş olan senatörlere "senatores pedarii" denirdi ve konuşmalarına izin verilmezdi. Sayıları Sulla döneminde çarpıcı biçimde artmıştır ve MÖ 78-49 yılları arasında "pedarii"nin neredeyse yarısı (yüzde 49,5) "novi homines" (yeni adamlar) idi. Bunlar daha evvel ailesinden üst düzey "magistralık" yapmamış kimselerdi. "Pedarii"nin dışında "novi homines"in sayıları daha düşüktü. Sulh hâkimlerinin ("tribunus") yaklaşık yüzde 33, "aedile"lerin yaklaşık yüzde 29, "praetor"ların yüzde 22 ve konsüllerin yalnızca yüzde 1'i gerçek "novi homines"den oluşuyordu.




Hama

Hama (Arapça: حماه, hisar anlamına gelir) Suriye'nin orta-batı kesiminde, Asi nehri üzerinde yer alan ve Hama ilinin merkezi olan şehir. 2004 itibarıyla 312,994 nüfusu vardır.
Şehrin geçmişi Tarihöncesi'ne değin iner. Aramiler İÖ 11. yüzyılda burada Hamat Krallığı'nı kurdular. İÖ 9. yüzyılda Asur yönetimine giren şehir