a Merkezi"nde profesör ve Toronto York Üniversitesi'nde Siyasi Bilimler'de ziyaretçi profesördür. Hint dergisi "Frontline" için danışman editörlüğünü yapmakta ve Hint internet sitesi Newsclick'te kıdemli haber analistliği görevini sürdürmektedir.

"In Theory: Classes, Nations, Literatures" isimli kitabı 1992 tarihinde Verso tarafından yayımlandı. Bu kitabında teorinin ve teorisyenlerin sömürgecilik ve emperyalizme karşı hareketteki rolünü konu etmektedir. Fredric Jameson'ın "Çokuluslu Kapitalizm Çağında Üçüncü Dünya Edebiyatı" makalesine yazmış olduğu cevap da bu kitaptadır. Bu kitap "Teoride Sınıf, Ulus," "Edebiyat: Jameson, Salman Rüşdi, Edward Said Eleştirisi" adıyla 1995'te Türkçede yayımlandı.

Ahmad'ın diğer kitaplarının arasında "On Communalism and Globalization-Offensives of the Far Right" (2002); "Irak, Afganistan ve Çağımızın Emperyalizmi" (2004, Türkçeye 2012'de çevrilmiştir) ve "In Our Time: Empire, Politics, Culture" (Devrimizde: İmparatorluk, Siyaset, Kültür, 2007) bulunmaktadır. Aynı zamanda editörlüğünü yaptığı "A Singular Voice: Collected Writings of Michael Sprinker" adında bir derleme de bulunmaktadır.




York Üniversitesi





Arslantepe Höyüğü

Arslantepe Höyüğü, Malatya'nın 7 km. kuzeydoğusunda yer alan bir arkeolojik yerleşimdir. Türkiye’deki en büyük höyüklerden biridir. Höyük, Fırat üzerindeki Karakaya Baraj Gölü’nün batısındadır. Otuz metre yükseklikteki höyük MÖ 5 bin yıllarından MS 11. Yüzyıla kadar iskan edilmiştir. Bölge MS 5. ve 6. Yüzyıllarda bir Roma köyü olarak, daha sonra da Bizans nekropolü olarak kullanılmıştır. Yerleşim alanı 200 x 120 metre boyutlarındadır.

Bölgedeki kazılar Louis Delaporte başkanlığında bir Fransız ekip tarafından 1932 yılında başlanmış, 1933 özellikle Geç Hitit devri tabakalarında yapılmıştır. Bölgede kazı yapılmasındaki amaç, Hitit İmparatorluğu'nun çöküşü ardından bölgede kurulan krallıklardan birinin başkentine ulaşmaktı. Kazılarda bulunan iki aslan ve bir kral heykeli Ankara Anadolu Medeniyetleri Müzesi’nde sergilenmektedir. Daha sonra birkaç derin sondaj açılmışsa da esas düzenli kazılara 1961 yılında Roma La Sapienza Üniversitesi’nden bir grup tarafından başlanmıştır. 1970'li yıllara kadar kazılar Alba Palmieri başkanlığında yürütülmüştür. Kazılar halen Marcella Frangipane tarafından koordine edilmektedir.

Kazılarda MÖ 3.600-3.500 yıllarından bir tapınak, MÖ 3.300-3.000 yıllarından bir saray, çok sayıda mühür ve ustalıkla yapılmış madeni eşyalar bulunmuştur. Tüm bu buluntular o tarihlerde yerleşimin, aristokratik siyasi, dini ve kültürel bir merkez olduğunu göstermektedir. Ankara Anadolu Medeniyetleri Müzesi’nde sergilenen eserler dışındaki buluntular Arslantepe Açık Hava Müzesi’nde sergilenmektedir. Mühürler, yerleşimin bir ticari merkez olduğunu göstermesi açısından dikkat çekicidir.

Yerleşim, iskan edildiği süre boyunca su kaynakları bol fakat Fırat taşkın sahasının dışında kalmaktaydı. Bu sayede tarım için çok uygun topraklara sahip olan yerleşim, yerel bir hakim sınıf tarafından yönetilmekteydi. Bu hakim sınıf hem politik, hem ekonomik hem de dini erki elinde tutuyordu. Bu haliyle Anadolu’daki ilk şehir devleti olma özelliği taşımaktadır.

MÖ 4. bin yılın sonlarında kerpiç anıtsal yapıların yer aldığı geniş bir kentsel alan höyüğün güney batı yamacına yayılmıştır. Bu anıtsal yapılarda çok sayıda mühür bulunması bu yapı kompleksinin yönetsel bir merkez olduğunu göstermektedir. Mühürler muhtemelen çeşitli malların depolanması ve nakliyesi sırasında kullanılmaktaydı ve yapı kompleksi bu haliyle bir saray ekonomisi merkezi olarak görülmektedir.

Saray kompleksinde ayrıca arsenikli bakır alaşımlı, gümüş kakmalı kesici-delici silahlar bulunmuştur. Sarayın yakınında bulunan ve MÖ 2.900 olarak tarihlenen mezarın bir kral mezarı olduğu düşünülmektedir. Mezarda değerli ölü hediyeleri bulunmuş olup ayrıca mezarı kapatan taş kapak üzerinde kurban edilmiş dört genç insan cesedi bulunmuştur.

Geç Uruk Dönemi (MÖ 3.400-3.200 ardından yerleşimde geniş çapta yangınlar olduğu anlaşılmaktadır. Bunun ardından, farklı kültürden halkların yerleştiği kentte Doğu Anadolu-Transkafkasya kültürel etkileri hakim olmuştur. Arkeolojik çalışmalarda elde edilen çanak-çömlekler ve yerleşim düzeni bunu göstermektedir. Yeni yerleşimcilerin büyük olasılıkla yarı göçebe küçük topluluklar olduğu düşünülmektedir.

MÖ 2.700.-2.500 yıllarında kent, Suriye-Mezopotamya kültüründen koparak özgün bir kültürel yapı geliştirmiştir. MÖ 2 binden itibaren kent, genişleyen Hitit İmparatorluğu’nun etki alanına girmiştir. Hitit Kralı I. Şuppiluliuma'nın Mittani başkenti Washukanni'ye düzenlediği seferde üs olarak kullanılmıştır. Hitit İmparatorluğu'nun çöküşünün ardından kurulan Geç Hitit krallıklarından biri olan Kammanu başkenti olmuştur.

Asur İmparatorluğu hükümdarı I. Tiglat-Pileser'in saldırısı sonunda bu devlete haraç ödemek zorunda kalan bölge, II. Sargon tarafından ele geçirilip yağmalandığı MÖ 712 yılında dek varlığını ve zenginliğin korumayı başarmıştır. Bu tarihten MS 5. Yüzyıla kadar ise iskan edilmemiştir.






Melen Çayı

Melen Çayı, Düzce ilinin bir akarsuyudur. Havzasının %80'i Düzce ili sınırlarında kalır. Havza genişliği 2317 km²'dir. Aşağı kesimlerinde Düzce-Sakarya sınırını oluşturur. İsmini bulunduğu köyden alır.

Özellikle 2001 yılında şehrin Kocaali ilçesi Ortaköy beldesinde Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından başlatılan Büyük Melen Projesi ile büyük önem kazanmıştır. Bu projeyle Melen çayın'ın İstanbul'a su sağlaması hedeflenmektedir. Bu amaçla yapılacak, 50 yıl ömür biçin Melen Barajı Kocaali ilçesinin 5 yerleşmesi (Ortaköy, Cuma Mahallesi, Beyler, Karalar, Köyyeri) sular altında bırakacaktır. Baraj ve tüm işletmeler Sakarya ili Kocaali ilçesinde olması, Düzce'den sular altında hiçbir köy kalmamasına rağmen İSKİ ısrarla projenin Düzce'de bulunduğunu işlemektedir.

Melen çayı Yığılca ilçe sınırları içinden Küçük Melen adıyla doğar Efteni Gölüne dökülür. Güneyden gelen Uğur suyu, Sığırlık, Samandere ve Torkul, doğudan Asar Deresi, batıdan da Adapazarı-Akyazı yönünden gelen Aksu Deresi de Efteni Gölü'ne dökülür. Efteni Gölü'nde birleşen bu sular göden çıkarak Melen Çayı adı ile kuzeye yönelir. Çay, Kocaali Ortaköy yakınlarında Lâhna (Çamdağı) Deresi'ni de aldıktan sonra Karadeniz'e ulaşır. Baraj alanında yıllık ortalama akım 1 599,42 hm³/yıldır. Bu suyun %67'si proje kapsamında İstanbul'a kanalize edilecek, 2040 yılına kadar kentin su ihtiyacını karşılayacaktır. Melen suyunun Avrupa yakasına ulaştırmak için İstanbul Boğazının altında Boğaziçi Su Tüneli yapılmıştır.

Akçakoca'nın Melenağzı köyünden denize dökülür. Bu akarsu üzerinde Düzce-Yığılca arasına Hasanlar Barajı kurulmuştur. Bu baraj sulama amaçlı yapılmış olup sonradan hidroelektrik üretimine geçilmiştir.

Ayrıca çay üzerinde rafting etkinlikleri de yapılmaktadır.






Ava Gardner

Ava Lavinia Gardner (d. 24 Aralık 1922 - ö. 25 Ocak 1990), Akademi ödülüne aday olmuş Amerikan oyuncu.

Oldukça yoksul bir çiftçi ailesinin çocuklarından biridir. Yaptığı evlilikler arasında Frank Sinatra da bulunmaktadır. Gizemli, kışkırtıcı ve cinsel cazibe içeren rollerde oldukça başarılı oldu.

Amerikan Film Enstitüsü'nün hazırladığı listesine girmeyi başarmıştır. Londra'da zatürreden 67 yaşında öldü.






Irsî monarşi

Irsî monarşi, kalıtsal monarşi ya da hanedanlık sistemi, monarşi yönetim sisteminin en yaygın olan ve günümüzde süregelen monarşilerin çoğunun kullandığı yöntemidir.
Irsî monarşi yönetimi altında tüm hükümdarlar aynı aileden gelir ve hükümdarlık ailenin bir üyesinden diğer üyesine veraset yoluyla geçer. Hanedanlık sisteminin avantajları istikrar, süreklilik ve önceden kestirilebilirlik ile birlikte aile içi şefkatin dengeleyici unsuru ve sadakattir.
Örneğin bir ırsî monarşinin başındaki kral ya da kraliçe ölür ya da tahttan feragat ederse taç genellikle bir sonraki nesle, yani kral ya da kraliçenin belirli bir sıra gözetilerek çocuğuna geçer. O çocuk da ölürse taç bu sefer onun çocuğuna, eğer çocuğu yoksa da kardeş, yeğen, kuzen ya da diğer bir akrabasına geçer. Irsî monarşilerde çoğunlukla tahta çıkma sırası konmuş belirli kurallara göre belirlenir ve böylece çok önceden tahta kimin çıkacağı bilinir. Günümüzde tahta geçme sırası tipik olarak en büyük çocuktadır ancak babayanlı soydan gelene, seçilmiş olan başka bir veliahta ya da dönerek seçilen bir veliahta geçme gibi geçmişte daha çok kullanılan başka yöntemler de bulunur.

Tarihsel olarak tahta geçme sistemlerinde özellikle bu hakkın yalnız erkek çocuklarda mı olduğu ya da kız çocukların da bu hakka sahip olup olmadığı sorunu üzerinde yoğunlaşan farklılıklar olmuştur. Babayanlı tahta geçiş sisteminde kadınların ne tahta çıkmasına ne de soyundan gelen erkeklere tahta geçiş hakkını bırakmasına izin verilir. Babayanlı bir akraba babasoyundan doğrudan ortak bir atası olan kişidir. Diğer bir tahta çıkma sisteminde ise hem erkek hem de kadınlar varis olabiliyor ve cinsiyete bakmadan yaşça büyüklüğe göre tahta çıkılmasına olanak sağlıyor.
Seçimli monarşi de eğer seçime girme hakkı yalnızca bir aileye verilirse ırsî monarşi gibi olabilir. Tarihte buna rastlanmıştır. Burada kullanılan yöntemlerden birisi, hükümdar hâlâ hayatta iken nüfuzunu kullanarak bir akrabasını seçtirmesiydi.
Avrupa’da Orta Çağın son dönemlerinde ülkelerin çoğu resmî olarak seçimli monarşiydi ancak hükümdarlık yüzyıllar boyu aynı ailede kaldığından ötürü bu karışık durum yavaş yavaş ırsî monarşiye doğru dönüşmekteydi. Günümüzde bu monarşilerin çoğu resmî olarak da ırsî monarşi hâline gelmiştir.




Ertem Göreç

Ertem Göreç   (d. 1931 - Bursa)   Sinema yönetmeni, senarist.

Ortaöğrenimini yarıda bırakarak sinema dünyasına ilgi duyan ve küçük yaşta montaj işlerine yardım eden Ertem Göreç, 10 yıl süreyle sinemada küçük işlerde çalıştı. O yılların bazı önemli filmlerinde yönetmen yardımcılığı yaptı.

İlk filmi "Kanlı Sevda"yı 1959 yılında yönetti. "Otobüs Yolcuları" ve "Karanlıkta Uyananlar" filmleriyle dikkati çekti.

Bir filmde oyunculuk da yapan, ayrıca beş filmin kurgusunu oluşturarak