h sistemi su kesimi üstündeki hareketli kundaklara monte edilmiş altı adet 45 cm'lik torpido tüpü ile tamamlanmıştı. Ana bataryası döneminin diğer zırhlılarına kıyasla daha güçlü olmasına rağmen, ikincil silahları daha zayıftı.

Hizmete girişinin ardından "Weissenburg", üç kardeş gemisiyle birlikte I. Savaş Filosu'nun I. bölüğüne atandı. "Brendenburg" sınıfı gemiler I. Bölük'te yer alırken, daha eski dört Sachsen sınıfı zırhlı firkateyn II. Bölük'te görevliydi. "Brandenburg" sınıfı gemiler Çin'deki görevlerinden döndüklerinde II. Bölük'teki "Sachsen" sınıfı gemiler daha yeni olan "Kaiser Friedrich III" sınıfı zırhlılarla değiştirilmişti.

"Weissenburg"un katıldığı ilk büyük operasyon, 1900 yılında I. Bölük'ün Çin'deki Boxer Ayaklanması'nı bastırmakla görevlendirilmesi oldu. Alman denizaşırı gücü Mareşal Alfred von Waldersee komutasında dört "Brandenburg" sınıfı zırhlı, altı kruvazör, on ikmal gemisi, üç torpido bot ve altı deniz piyade alayından oluşuyordu. Amiral Alfred von Tirpitz, gereksiz ve maliyetli olduğu gerekçesiyle bu gücün konuşlandırılmasına karşı çıkmıştı. Filo Pekin kuşatmasının bitmesinden sonra Çin'e varmasına rağmen Kiaochow çevresindeki ayaklanmaların bastırılmasında görev aldı. Operasyon, Alman hükümetine 100 milyon marktan daha pahalıya mal oldu.

1902 yılında Çin'den dönen "Weissenburg", Wilhelmshaven'deki Kaiserliche Werft tersanesinde kapsamlı olarak yeniden inşa edildi. Yeniden donatımının ardından 1904 yılında aktif donanma görevine geri döndü. Yenilenmesine rağmen "Brendenburg" sınıfı zırhlılar modern İngiliz gemisi "HMS Dreadnought"'un 1906 yılında göreve başlamasıyla demode hale geldiler. Sonuç olarak ALman donanmasındaki hizmet kariyerleri kısa sürdü. 12 Eylül 1910'da sınıfının en gelişmiş gemileri olan "Weissenburg" ve "Kurfürst Friedrich Wilhelm" Osmanlı İmparatorluğu'na satılarak 16. yüzyıl Osmanlı amiralleri Turgut Reis ve Barbaros Hayreddin anısına sırasıyla "Turgut Reis" ve "Barbaros Hayreddin" olarak adlandırıldılar. Bir yıl sonra, Eylül 1911'de İtalya, Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan etti. "Turgut Reis", "Barbaros Hayreddin" ve eski bir zırhlı olan "Mesudiye" Temmuz ayından beri yaz eğitimleri için açık denizde oldukları için savaşa hazırdılar, ancak gemiler savaş boyunca limanları terk etmediler.

İlk Balkan Savaşı, Balkan Ligi ülkelerinin Osmanlı Devleti'ne Ekim 1912'de saldırmasıyla başladı. Osmanlı Donanması'ndaki çoğu gemi gibi "Turgut Reis" de bakımsızlık sebebiyle kötü durumdaydı. Savaş boyunca "Turgut Reis" filonun diğer gemileriyle beraber ağır silah eğitimleri, asker taşıyan konvoyların korunması ve kıyı tesislerini bombalama gibi görevlerde kullanıldı. 17 Kasım 1912'de "Barbaros Hayreddin" ve "Mesudiye", Birinci Ordu'yu destekleme görevinde bulundular. Bu görevde kıyıdaki topçu gözlemcilerinin yardımıyla Bulgar pozisyonlarına ateş açıldı. Atışlar etkisiz olmasına rağmen Çatalca'da savunma hattında bulunan Osmanlı askerleri için moral desteği sağladı. Saat 17.00 itibarıyla Bulgar piyadeleri bombardımanın psikolojik etkisiyle hücumdan vazgeçip başladıkları noktaya geri döndüler.

1912 yılının sonlarına doğru Osmanlı filosu, Çanakkale Boğazı'nı ablukaya alan Yunan filosuna karşı saldırı denemesinde bulundu. Bu dönemde filonun bayrak gemisi "Barbaros Hayreddin"di. İki filo, 16 Aralık 1912'de İmroz Deniz Muharebesi ve 18 Ocak 1913'te Mondros Deniz Muharebesi olmak üzere iki muharebeye girdi. İlk muharebe Osmanlı'nın kıyı bataryalarının menzili dahilinde gerçekleşti, iki tarafın gemilerinin de hafif hasar aldığı bu muharebede Osmanlı filosu ablukayı yarmayı başaramayarak Çanakkale Boğazı'na geri çekildi. Osmanlı filosu Çanakkale'den sabah 09.30'da açıldı, küçük gemiler boğazın girişinde kalırken zırhlılar kıyıyı takip ederek kuzeye doğru ilerlediler. Limni adasından yola çıkan, zırhlı kruvazör "Georgios Averof" ve üç "Hydra" sınıfı ironclad zırhlıyı da içeren Yunan filosu, rotalarını kuzeydoğuya çevirerek Osmanlı filosunun ilerlemesini engellemeye çalıştı. Saat 09.50'de Osmanlı gemileri Yunan filosuna yaklaşık 14,000 metre mesafeden ateş açtı. Yunan gemileri on dakika sonra ateşe karşılık verdi, bu sırada iki filo arasındaki mesafe 7,800 metreye inmişti. Saat 10.04'te Osmanlı filosu on altı noktalı bir dönüş yaparak rotasını Çanakkale Boğazı'na çevirdi. Bir saat içinde Osmanlı filosu boğazın güvenli kısmına ulaşmıştı. Bu muharebe, Osmanlı filosunun ablukayı delememesi sebebiyle Yunan zaferi olarak belirtilmektedir.

"Barbaros Hayreddin"in katıldığı ikinci muharebe olan Mondros Deniz Muharebesi ise, Osmanlı filosunun hızlı "Georgios Averof" gemisini Çanakkale'den uzağa çekme planı sonucunda gerçekleşti. Bu amaçla korumalı kruvazör "Hamidiye" Yunan ablukasından kaçarak Ege Denizi'ne açıldı. Osmanlı kruvazörünün yarattığı tehdide rağmen Yunan filosunun komutanı "Georgios Averoff"u ana filodan ayırarak "Hamidiye"nin peşinden göndermedi. Osmanlı filosu, planlarının işe yaradığını düşünerek 18 Ocak sabahı Çanakkale'den ayrıldı. "Barbaros Hayreddin", "Turgut Reis" ve diğer gemilerden oluşan filo, Limni adasına doğru yola çıktı. Yunan zırhlı kruvazörü "Georgios Averof", Osmanlı filosunu Limni adasının 12 mil açığında karşıladı. Planlarının işe yaramadığını gören Osmanlı filosu geri çekilmeye başladı. Çekilme sırasında, saat 11.25 itibarıyla Osmanlı gemileri ile "Georgios Averof" arasında uzun menzilli bir topçu düellosu başladı. Çatışmanın sonlarına doğru hızlı "Georgios Averof" Osmanlı gemilerine 4,600 metreye kadar yaklaşarak birçok isabet kaydetti. Muharebe sırasında hem "Turgut Reis", hem de kardeş gemisi "Barbaros Hayreddin"in birer barbeti devre dışı kaldı ve iki gemide de yangın çıktı. "Barbaros Hayreddin" ve "Turgut Reis", çoğu 28 cm'lik ana bataryalarından olmak üzere 800'den fazla mermi attılar, ancak bu atışlar etkili olmadı. Mondros Deniz Muharebesi, Osmanlı donanmasının I. Balkan Savaşı boyunca Ege Denizi'ne açılmaya çalıştığı son muharebe oldu.

8 Şubat 1913'te Osmanlı donanması, ordunun Şarköy'e yaptığı çıkartmaya destek sağladı. "Turgut Reis" ve "Barbaros Hayreddin", iki küçük kruvazör ile kıyının bir kilometre açığından topçu desteği sağladı. Kıyıya çıkan Osmanlı ordusunun sağ kanadını donanma korudu. "Turgut Reis", kardeş gemisi "Barbaros Hayreddin"in arkasında ikinci sıradan ateş açtı. Bulgar ordusunun sert direnişi, Osmanlı ordusunun geri çekilmesine sebep oldu. Geri çekilme operasyonu "Turgut Reis" ve diğer gemilerin ateş desteği sayesinde başarılı oldu. Savaş sırasında "Turgut Reis" 10.5 cm'lik toplarından 225, 8,8 cm'lik toplarından ise 202 mermi attı.

Mart 1913'te gemi Karadeniz'e dönerek Çatalca'da Bulgar saldırılarına direnen Osmanlı ordusuna destek verdi. 26 Mart'ta "Turgut Reis" ve "Barbaros Hayreddin", 28 cm ve 10,5 cm'lik toplarından attıkları mermilerle Bulgar 1. Piyade Tümeni'ne bağlı 2. Tugay'ın saldırısını geri püskürttüler. 30 Mart'ta Osmanlı cephesinin sol kanadı geri çekilen Bulgar ordusunu takibe başladı. Ordunun takibi hem sahra topçusu, hem de "Turgut Reis"in ağır topları ile desteklendi. Osmanlı ordusunun hücumu, geceye kadar 1,500 metreye yakın bir ilerlemeyle sonuçlandı. Bu ilerleme üzerine Bulgar ordusu 1. Tugay'ı cepheye çekerek Osmanlı ordusunun ele geçirdiği bölgeyi aldı, böylece Osmanlı ordusunu başladığı noktaya geri sürdü.

Birinci Dünya Savaşı, 1914 yazında Avrupa'da patlak vermiş, ancak Osmanlı Devleti, sonradan kendi donanmasına kattığı "SMS Goeben" gemisinin Sivastopol'ü bombalamasıyla Rusya, Fransa ve Büyük Britanya'ya karşı savaş ilan ettiği Kasım ayı başlarına kadar tarafsız kalmıştır. 1914 ve 1915 yılları arasında geminin bazı silahları sökülerek, Çanakkale'de kıyı savunmasında kullanılmıştır. 19 Ocak 1918'de "Yavuz Sultan Selim" ve hafif kruvazör "Midilli", Çanakkale Boğazı'ndan çıkarak İngiliz monitör tipi gemilerine saldırdılar. Osmanlı gemileri hızlı saldırılarıyla HMS Raglan ve HMS M28'i batırdıktan sonra Çanakkale'ye dönüşe geçtiler. Dönüş yolunda "Midilli" beş mayına çarpıp battı, "Yavuz Sultan Selim" ise üç mayına çarparak hasar aldı ve iskeleye doğru yatmaya başladı. Gemi kaptanının hatalı emirleri sonucu "Yavuz Sultan Selim" karaya oturdu. Gemi, 25 Ocak'ta "Turgut Reis" bölgeye ulaşıp kurtarma çalışmasına başlayana dek karaya oturmuş durumda neredeyse bir hafta geçirdi. "Turgut Reis", aynı günün öğleden sonrasında "Yavuz Sultan Selim"i yedeğe alarak kurtardı.

"Turgut Reis" I. Dünya Savaşı'nın sonunda aktif hizmetten çıkartıldı. 1924 yılında eğitim gemisi olarak belirlendi. Bu dönemde geminin altı adet 28 cm'lik topundan sadece ikisi yerinde duruyordu. Geminin ekipmanları 1938 yılında söküldü. 1956-57 yıllarında hurdaya ayrılarak söküldü.






Karapazar





Kuşburnu (anlam ayrımı)





Yves Tanguy

Raymond Georges Yves Tanguy (okunuşu: "Remon Jorj İv Tangü") (d. 5 Ocak 1900 – ö. 15 Ocak 1955), gerçeküstücü Fransız-Amerikan ressam.
Paris'te emekli bir donanma kaptanının oğlu olarak dünyaya geldi. Ailesi Brötanya kökenlidir. 1908 yılında Babasının ölümünden sonra, annesinin memleketi olan Locronan, Finistère'ye dönmesiye, ilk gençlik yıllarının büyük bir kısmını çeşitli akrabalarının himayesinde geçirdi.

Tesadüfen gördüğü Giorgio de Chirico'nun bir resminden çok etkilenerek daha önce bu konuda eğitim almamış olmasına rağmen resim yapmaya karar verdi. 1925'te gerçeküstücülere katıldı. Tablolarında yarattığı madeni peyzajlar, düz ufuklar, kıkırdaksı uzuvlar, fantastik objeler, bilinçaltına hitap eden hülyalı atmosfer, dönemin şairleri tarafından takdir edildi.

1938'de Amerikalı sanatçı Kay Sage'in tablolarını görerek çok etkilendi ve Connecticut, ABD'ye göç etti. 1940 yılında bu ülkede Kay Sage ile evlendi. 1955 yılında geçirdiği felç sonucu vefat etti.

1961'de Tanguy'nün tablolarının tam bir katalogunu çıkarma işini tamamlayan eşi Kay Sage, zehir alarak intihar etti.

Tanguy'nün son isteği, küllerinin Brötanya'da, ailesinin geldiği köy yakınlarında kumsala serpilmesiydi. Arkadaşı Pierre Matisse, bu isteği yerine getirdi.


"Fransızca Vikipedi", Yves Tanguy maddesi, 18 Haziran 2007, 17:25 sürümü 




Bü