lık arazilerden ve İstanbul ile tersanenin ihtiyaçlarının taşındığı odun iskelelerinden biri oldu. 19. yüzyıl kayıtlarında bazen Bolu sancağı bazen de Viranşehir sancağına bağlı bir kaza olarak görülen yerleşim, 1882-1883 yılında Bolu sancağına bağlı bir nahiye konumundaydı. 1924 yılında teşkil edilen Zonguldak iline bağlandı. Yerleşim, Cumhuriyet döneminde hızlı gelişim gösterdi. 1925'ten itibaren inşasına başlayan Zonguldak - Karabük - Ankara demiryolunun yerleşim içerisinden geçmesi, 1937'de temeli atılan Karabük Demir Çelik Fabrikası' nın da deniz bağlantısı olması bu gelişmede önemli rol oynadı. 1945 yılında temeli atılan Sümerbank Filyos Ateş Tuğla Fabrikasının 1950 yılında da üretime geçmesi de bu gelişimini devam ettirmiştir.

Zonguldak il merkezine 25 km, Çaycuma ilçesine 23 km uzaklıktadır. Zonguldak'ın doğusunda, Karadeniz kıyısında kurulu bir yerleşimdir. Filyos Çayı yerleşimin doğusundan Karadeniz'e dökülmektedir. Yerleşim altı mahalleden oluşur: Abacık mahallesi, Geriş mahallesi, Hisarönü mahallesi, Kocaeli mahallesi, Sefercik mahallesi, Öteyüz mahallesi. 
Yerleşim merkezinde küçük bir liman bulunmaktadır. Ayrıca "Filyos Vadisi Projesi" kapsamında Sazköy'ün kuzeyinde yeni bir liman yapılması planlanmıştır.





Karapınar, Çaycuma

Karapınar, Zonguldak ilinin Çaycuma ilçesine bağlı bir beldedir.

Zonguldak il merkezine 60 km, Çaycuma ilçesine 20 km uzaklıktadır. Merkez Karapınar mahallesi, Aşağı Çukur mahallesi,Yukarı Çukur mahallesi, Durmuşlar mahallesi ve Torlaklar mahallesi olmak üzere beş mahalleden oluşur.





Nebioğlu, Çaycuma

Nebioğlu, Zonguldak ilinin, Çaycuma ilçesine bağlı bir beldedir. 1997'de belde belediyesi kurulmuştur. Dört mahalleden oluşur: Karaevligeriş mahallesi, Yeşilyurt mahallesi, Terziler mahallesi, Yenipazar mahallesi




Perşembe, Çaycuma

Perşembe, Zonguldak ilinin, Çaycuma ilçesine bağlı bir beldedir.

Perşembe Çaycuma'ya 7, Zonguldak il merkezine 59 km uzaklıktadır.

Yıllara göre merkez nüfusu:





Saltukova, Çaycuma

Saltukova, Zonguldak ilinin, Çaycuma ilçesine bağlı bir beldedir.

Saltukova, Batı Karadeniz bölümündeki birinci sıra ve ikinci sıra dağlar arasındaki düzlükte kurulmuştur. Demiryolunun çalışmaya başlamasından sonra, 1939 yılından itibaren gelişmeye başlayan Saltukova adı 500 yıl öncesine ait bir vakfiyede geçmektedir. “Arz-ı Saltuk” olarak adı geçen düzlüğün Saltukoğulları’na ait olduğu biliniyor. Bugünkü Saltukova merkezinin bulunduğu düzlüğe eskiden “Saltukeli” denildiği için Saltukova adını almıştır.

Osmanlılar döneminde Bolu sancağı, Kastamonu Vilayetine bağlı Burunköy ve Karaboğaz mahallelerinden oluşan Düz Kariyesi içinde yer alan Saltukova, Cumhuriyetin ilk yıllarında Devrek ilçesi, Çaycuma Bucağına bağlı iki mahallelik bir köydü.

1927-1933 yılları arasında inşa edilen Ankara–Zonguldak demiryolu hattı köy toprakları içinden geçtiğinden başta Bartın olmak üzere çevrenin ulaşım merkezi haline gelmiştir. Bugünkü istasyonun 300 m kuzeyinde ilk tren durağı yapılmıştır. Çevreden gelen yolcuların barınması için kahvehane tipi iki adet küçük han yapılmış; daha sonra durak olarak bugünkü istasyon yapılarak 300 m güneye çekilmiştir. Bartın şosesi yapılarak burası ulaşım yeri merkezi olmuştur. Çevre köylerden gelip ticaretle uğraşanlar iş yerlerini istasyon civarına kurmuşlardır. Saltukova yerleşim yeri olarak önem kazanmış ve gelişen ticarete bağlı olarak hızlı bir şekilde gelişmeye devam etmiştir. 1939 – 1945 yıllarında İkinci Dünya Savaşı sırasında Rus tehditine karşı savunma amaçlı bir askeri havaalanı yapılmış, buna müteakip atlı birliklerinde yer aldığı 1 tabur asker bu bölgeye yerleştirilmiştir. Nüfusu 2000'in üzerine çıkması sebebiyle 1988 yılında belde belediye teşkilatı kurulmuştur.

Döneminde Rus tehditine karşı yapılan Zonguldak Havaalanı iyileştirme çalışmaları sonrası 2009 yılında uluslararası hava trafiğine açılarak Saltukova “Hudut Kapısı” ilan edilmiş ve Almanya-Saltukova uçuşları deneme maksatlı olarak başlatılarak yaklaşık 6000 yolcu taşıması gerçekleştirilmiştir.

BELDEDE BULUNAN BAŞLICA KURUM VE KURULUŞLAR;

İlköğretim okullarındaki öğrenci yoğunluğu sebebiyle 16 derslikli yeni bir ilköğretim okulu 2010-2011 eğitim öğretim döneminde hizmete açılarak ilköğretim okulu sayısı 3’e çıkarılmıştır. Saltukova, bölünmüş karayolu, demiryolu ve havayolu ulaşımı imkanlarına sahip olması ve Kara Deniz’e yapılacak en büyük liman projesinin sınırları içinde bulunması sebebiyle sanayi açısından ilgi çeken önemli bir yerleşim yeridir.

Zonguldak il merkezine 40 km, Çaycuma ilçesine 14 km uzaklıktadır. Saltukova kuzeyi Karadeniz, kuzey doğusu ve doğusu Bartın il sınırı, güneyi Çaycuma ilçesi, batısı ise Filyos Çayı ile çevrilidir. Belediye sınırı ile beldeye bağlı köy sınırları adeta içi içe geçmiş vaziyettedir. Yerleşim dağınık değildir. Orman alanları dışında tarım ve sanayiye elverişli arazinin azlığı iç içe yerleşim yerlerinin doğmasına sebep olmuştur. Belde dört mahalleden oluşur: Bunlar; Düz mahallesi, Karaboğaz mahallesi, Kokaksu mahallesi, Sarıkum mahallesidir. Yerleşim sınırlarında Zonguldak Havaalanı bulunmaktadır.





Çatak, Alaplı

Çatak, Zonguldak ilinin Alaplı ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur. Köyde suanda coskun , türkoglu , duman, şen, yılmaz , çetin ve durmuş sülaleri bulunmaktadır.

KÖYÜN KÜLTÜRÜ ESKİDEN DÜGÜNLERDE GELİN AT ÜZERİNDE ALINMAYA GİDERDİ VE GELİN DUVAGI KIRMIZI OLURDU.
KIZ KÖYLÜLERİ DAMATLARA İSTEDİKLERİNİ YAPTIRIRLAR YAPMADIKLARINDA KIZ VERİLMEZ.
AMA ŞİMDİKİ GELENEKLER YAPILMAMAKTADIR SADECE ORKESTRA İLE ALAPLI HAVALARI KAPTAŞ OYUN HAVASI İLE DÜGÜNLERİ VARDIR.

Zonguldak iline 70 km, Alaplı ilçesine 12 km ve mollabey kasabasına 5 km uzaklıktadır bölgenin aşağıdağ köyünden sonra en büyük köyüdür mahalleleri : merkez mah. mesli mah. muratlı mah. asagıköy mah. yukarı köy mah. olarak 5 mahallesi bulunmaktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köy halkı geçimini tarım [fındık ve mısır] , hayvancılık , Erdemir , kömür madenleri ve gemi tersanelerinden saglamaktadırlar.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı vardır.Ana okuluda bulunmaktadır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köy içi yolu parke taşıdır. Yangın söndürme hatları bulunmaktadır. elektrik ve sabit telefon vardır.Türkcell avea ve Vadofone hatlari çekmektedir.





Çamlıbel, Alaplı

Çamlıbel, eski ismi Kefken, Zonguldak ili'nin Alaplı İlçesi'ne bağlı bir şirin köydür.

Köyün adı önceden "Kefken" olarak geçmekteydi. Sonradan "Çamlıbel" olarak değiştirilmiştir. Kesin olmamakla bbirlikte rivayetlere göre "Kefken" adı mezarlık anlamına gelmekteydi. Halk, "Çamlıbel" adını aralarında konuşurlarken pek kullanmamaktadır. Ayrıca köy ve civarında yapılan kaçak define ve tarihi eser kazıları köyün ve civarının mâzide önemli bir yerleşim mıntıkası olduğunu göstermektedir. Bu kıymetli tarihi eserlerin, ilçe ve civarında geçmiş zamanlarda yaşayan Henetler, Bitinyalılar, Frigyalılar, Helenler, Persler ve Romalılardan kaldigi tahmin edilmektedir.

Köy gibi, ilçe ve ilçeye bağlı diğer köylerde kale, sur, tarihi eser kalıntıları bulunmaktadır. Ancak bu eserler daha herhangi bir yüksek makam veyahut bir kuruluş tarafından keşfedilip, güvence altına alınmadığından kendi kaderlerine terkedilmiştir.


Bu bayram günleri paylaşımında Çamlıbel Köyü'nün payı şöyledir: Ramazan Bayramı'nın 2. günü ve Kurban Bayramı'nın 3. günü


Düğünlere kız tarafı da erkek tarafı da maddi olarak katılmaktadır. Yani; düğün sadece erkek tarafına mâl edilmez.

Düğün telaşı, düğünden aylar önce söz ve nişan adetleri ile başlar ve düğün arefesi cuma günü gelinin çeyizi, kız arkadaşları ile beraber damat evine götürülür. Bu esnada gelin ve damat evlerinde köyün ileri gelen hanımlarca düğün yemekleri pişirilir. Cuma günü damat evine çeyiz asıldıktan sonra cumartesi akşamı kına gecesi beklenir. Yörede düğünlere davetli davetsiz olma kavramı yoktur. Çünkü; bu köylerde insanları bir arada tutan ve toplu olarak katılımın olduğu düğünler, halkın birbirilerini görebildikleri, yeni dostluklar kurabildikleri şenliklerdir.

Mantar, karamancar (karalahana), zılbıt gibi sebzeler ise yörede değişik biçimlerde (çorba, sarma, zeytinyağlı) yemeği yapılan yiyeceklerdir. Ev makarnası, erişte, tarhana, salça, kurutulmuş meyve ve sebze, geleneksel beslenmenin temel öğeleridir. Mevsiminde ise Osmanlı Çileği yetişir.

Kahvaltı genellikle kuşluk vakti yaplır. Sulu yayım (tarhana çorbası), sebze yemeği, pekmez, ceviz gibi kalori besinlerden oluşan kahvaltıdan sonra öğle yemeği yenmez.

Akşam yemekleri ise çorba, sebze ve etlilerden oluşur. Karadeniz mutfağına özgü kara mancar (karalahana) ve mısır çok tüketilir.

Halkın çok tükettiği ıhlamur çayı, halk arasında "Moskof Çayı" diye adlandırılır.

Ayrıca köyün ormanlık alanda olması, yörede yoğun bir biçimde kestane yetişmesini sağlamaktadır.

Köy, Zonguldak iline 64, Alaplı ilçesine ise 3,5-4 Km. uzaklıktadır. Köy ve civarı genellikle dağlık ve engebeli bir arazi yapısına sahiptir. Denizden uzaklaştıkça engebe ve yükseklik artar. 1970'lerden bu yana fındık tarımının artması, ormanlık alanların tahribine sebebiyet vermiştir ancak fındık ekili alanlara kıyasla ormanlık alan daha boldur.

Köye, Kuzey'inden en yakın köy Aşağıdoğancılar Köyü, Doğu'sundan en yakın köy Durhanlı köyleridir.

Köyden, Karadeniz ve Alaplı ilçesi net olarak görülebilmektedir.

Köyün iklimi, Karadeniz İklimi etki alanı içerisindedir. Her mevsim yağışlı geçen yörenin yükseklikleri iğne yapraklı (köknar, çam, ladin), daha aşağıları yayvan yapraklı (kayın, meşe, kestane, karaağaç, ıhlamur, kavak), akarsu kenarları da kavak, söğüt ağaçlarıyla kaplıdır.

Bu ana yeşil dokuyu orman gülü, pırnal meşesi, çoban püskülü, defne, kocayemiş, kızılcık, kiraz, funda, ayı üzümü, kuşburnu, böğürtlen, dağ çileği, eğrelti otu orman altı bitli örtüsü tamamlamaktadır.

Köy halkı geçimini başlıca fındık, sebze ve meyveden yani tarımdan sağlamaktadır. Bunl