yüzyılda yeni bir liman ve Roma'yı Fiumicino'ya bağlayan yeni bir yol "via Portuensis," inşa edildi. Her iki limanda zamanla çamurla dolarak kullanılamaz hale geldi.

Birkaç papa 17. ve 18. yüzyıl'larda Tiber 'i seyahat için ıslah etmeye teşebbüs ettiler, geniş taramalar 19. yüzyıl'a kadar devam etti. Ticaret bir süre için arttı ama 20. yüzyıl'la birlikte çamurla dolma sona erdi ve sadece Roma'nın kendi içinde seyahat edilebilir hale geldi.

Tiber bir zamanlar taşmaları ile ünlüydü — Campus Martius bir Taşma Düzlüğü'ydü ve nehir düzenli olarak birkaç metre derinliğinde taşardı. Nehir şu anda 1876'da başlanmış olan yüksek taş setlerle ıslah edilmiştir.

Nehrin Roma ile özdeşleşmesi nedeniyle , Tiber'de yüzmek ("swimming the Tiber") Protestan'lar tarafından Roma Katolikliği'ne geçenler için kullanılan bir terim olarak ortaya çıkmıştır. Tersi durumlar için ise Thames'de yüzmek ("swimming the Thames") terimi kullanılmıştır.




Karunç

Karunç, Rize ilinin, Çamlıhemşin ilçesine bağlı küçük bir yayladır.

Yaylanın rakımı yaklaşık 2.100 metredir. Yaylada bulunan ev sayısı 13'tür.

Çamlıhemşin'den 60 km uzakta yer alır. Elevit yaylası ile Trovit yaylası arasındaki Nafkar düzlüğünün karşısındadır. Daha çok yaylaya (şahmerli)liler gitmektedir. Elevit üzeri araba ve yaya olarak ulaşım sağlanabilmektedir. Elevit'ten yarım saat bile sürmeyen yol (yaya), Çamlıhemşin'den araba ile 2,5 saat, yaya 1,5 gün sürmektedir.
Yörede bu yaylanın adına "Gârunc," da denilmektedir.

Kaynak:kuzeymavi.com




Başyayla, Rize

Başyayla, Rize ilinin, Çamlıhemşin ilçesine bağlı bir yayladır.


Çamlıhemşin'den uzaklığı 55–60 km'dir. Araba ve yaya olarak ulaşım sağlanmaktadır. Başyayla'nın diğer adı Hemşin'dir. Hemşin, Kale ile Verçenik arasında eski bir köydür. Yayla değildir. Fakat Kale yaylasında olduğu gibi günümüzde buralar yayla diye anılmaktadır.




Verçenik, Çamlıhemşin

Verçenik, Rize ilinin, Çamlıhemşin ilçesine bağlı bir yayladır.


Çamlıhemşin'den olan uzaklığı 60 km'dir.Araba ve yaya olarak ulaşım sağlanan bu yaylada, kamp alanları fazlasıyla mevcut olup, çadır kültürüne tanıklık eden yaylalar arasındandır.Yaylanın ise çevresinde 10 un üzerinde göl bulunmaktadır.
Kaçkar'lara Hemşin vadisinde bulunan, Verçenik yaylasından da tırmanmak mümkündür.
Yörede bu yaylanın adına "Verçenek,Verçembek" de denilmektedir.ayrıca yaşam ünitesi mevcut olup 1 adet pansiyon bulunmaktadır.




Š

(Š: Büyük harf, š: Küçük harf) Latin Alfabesi'ndeki S harfinin caron (ters şapka) ile birleşmesiyle oluşan bir harftir. Genellikle Türkçe'deki Ş gibi okunur. Š harfi içeren diller şunlardır:


Arapçanın romanizasyonunda ise Peltek S (ﺙ: "Se") harfini gösterir. Örneğin: "Ševab, Kešir, Šaniye..."




Ambarlı Yaylası

Ambarlı Yaylası, Rize ilinin Çamlıhemşin ilçesindeki dağlık arazi'de bulunan bir yayla. Çamlıhemşin'e 46, Hemşin'e 42 ve Çayeli'ne 57 km uzaklıktadır.

Karap yaylası üzerinden geçilerek gidilir. Bu yaylaya genelde; Goboca, Zuğa, Senoz köylüleri gitmektedir. Yaylada ibadet yeri olarak bir cami bulunmaktadır. Kito, Karap, Ambarlı yaylası birbirine yakın olması nedeniyle, Kito yaylasında yaylacılık yapanlar buraya kısa süreliğine göç ederlermiş. Yaylacılık yapanlar bu şekilde hayvanlardan daha çok süt elde ettiklerini söylüyor.

Yörede bu yaylanın adına Karadeniz şivesiyle "Anbarli" da denilmekte.




Karl Renner

Karl Renner (; d. 14 Aralık 1870, Untertannowitz (şimdiki adıyla Dolni Dunajovice - ö. 31 Aralık 1950, Viyana) Avusturya Sosyaldemokrat Partisi (SPÖ) kurucularından ve Avusturya'nın İkinci Cumhuriyet'inin ilk devlet başkanıdır.

Renner önceleri Viyana'da parlamento kütüphanecisi olarak çalışıyordu. Sosyaldemokratlara katıldıktan sonra Rudolf Hilferding ve Otto Bauer'le birlikte çok uluslu bir devlete uyarlanmış evrimci bir sosyalizm anlayışı olan Avusturya Marksizmi'nin önemli bir temsilcisi haline geldi. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun federalist bir şekilde yeniden yapılandırılmasını savundu. 1907'de parlamenter olan Renner, monarşinin 1918'de yıkılmasından sonra 1918-1920 arası hükümet liderliği ve 1919-1920 yıllarında da dışişleri bakanlığı yaptı. I. Dünya Savaşı'ndan sonra yapılan Saint-Germain-en-Laye Barış Anlaşması'na katılan delegasyonun bir üyesi oldu. Renner hükümeti geçici bir anayasa, Habsburg yasaları ve genişletilmiş bir sosyal yasa aracılığıyla Birinci Avusturya Cumhuriyeti'nin anayasal temellerini attı. Renner 1920'den 1934'e kadar Avusturya parlamentosu Ulusal Konsey'in bir üyesi ve 1931-1933 yılları arasındaysa parlamentonun başkanıydı.

Başbakan Engelbert Dollfuß'un 1934 yılında parlamentoyu kapatmasından sonra Renner tutuklandı. 1938 yılında Avusturya'nın Nazi Almanyası tarafından ilhak edilmesini destekledi.

Avusturya'nın Nazizm'den kurtarılmasından sonra Nisan 1945'te Renner Avusturya Cumhuriyeti'ni yeniden kuracak olan bir geçiş hükümeti oluşturdu. Aynı yılın Aralık ayında da İkinci Cumhuriyet'in ilk devlet başkanı seçildi.

Renner 31 Aralık 1950'de Viyana'da öldü.




Ñ

Ñ (küçük harf ñ) modern Latin alfabesinin, diyakritik tilde işaretiyle birleşmiş N harfinden oluşan harfidir. En sık olarak İspanyolcada kullanılır.(IPA: [ɲ]) karakterinin nazal biçimi olarak da kullanıldığı gibi, İspanyolcada ise ny harf bileşiğidir. Örneğin Español ("İspanyolca") sözcüğü ""Espanyol"" diye okunur.

Ñ harfi, Latin harfleri kullanan Türk lehçeleri arasında Tatarca’da kullanılır. (Türkmencede Ň harfi ile, Uniform Türk Alfabesi’nde ise Ņ ile gösterilir.) Genizden çıkarılan N ve G karışımı bir sestir. Bazen de NG/NĞ olarak öngörülür. Pek çok ağızda N veya Ğ sesine dönüşmüştür. Orkun Yazıtları'nda rastlanan çift sesli damgalardan biri; bu sesi karşılar. Osmanlıca’daki üç noktalı Kaf-ı Nûnî (ڭ) harfinin karşılığıdır. Örneğin: İç Anadolu’da özellikle Sivas, Yozgat, Kayseri ile Akdeniz Bölgesi'nin Göller Yöresi'nde "(Isparta, Burdur)" ve Antalya'da ""Saňa, Baňa, Deňiz"" sözcükleri. Pek çok kaynakta Tengri veya Tengiz olarak yazılan sözcükler aslında "Teñri" ve "Teñiz" şeklinde okunur. Kiril alfabesini kullanan lehçelerde ise "ñ" yerine "ң" harfi kullanılır. Özbekçe, Azerice ve Türkçede ses olarak yaşayan genizcil n sesi, bu lehçelerin yazı dilinde yoktur. Sadece Özbekçede "ng" şeklinde gösterilmektedir.





Yahudi Özerk Oblastı

Yahudi Özerk Oblastı (Rusça: Евре́йская автоно́мная о́бласть, Yevreyskaya avtonomnaya oblast; Yidiş: ייִדישער אױטאָנאָמע געגנט, Yidişer Oytonome Gegnt), Rusya'ya bağlı özerk oblast. Mayıs 1928'de kuruldu. 1934'te özerk devlete dönüştürülen oblast, Sovyetler Birliği dağıdıktan sonra tekrar oblast statüsüne getirildi. Bölge, Moskova'nın 8.000 km. doğusunda, Çin ve Yakutistan arasında yer alır.

Tarih öncesi dönemde Amur Oblastında Tunguz ve Daur boyları yaşıyordu. Nüfus vadilerde, özellikle Amur kıyılarında yoğunlaşıyordu. Zamanla Moğol ve sonra Çin hakimiyetine girdi. Ruslar 17.yy'dan itibaren oblasta sızmaya başladılar ve Aigun (1858) ve Pekin (1860) anlaşmalarıyla hakimiyetlerini kabul ettirdiler. Ancak oblasttaki Çin etkisi, 1900 yılında Heylongciyang Nehri'nin Doğusundaki Altmışdört Köy'ün Rus güçlerince yok edilmesine kadar sürdü.

1858'de Rus hükümeti, Güneydoğu Sibirya sınırını korumak için Amur Kazakları birliklerinin kurulmasını kararlaştırdı. Askeri birliklerle birlikte sivil yerleşimciler de oblasta geldiler.

1889'da Trans Sibirya Demiryolu'nun Çita-Vladivostok hattının yapımı her iki yönden birden döşenen raylarla başladı. Demiryolu inşası için oblasta çok sayıda işçi ve yerleşimci geldi, iktisat canlandı. Demiryolu 1918'de tamamlandı.

Yahudi Özerk Oblastı, 1928'de Stalin'in her etnik gruba bir özerk oblast verme projesi kapsamında kuruldu. Projenin amacı, etnik grupların kendi kültürel kimliklerini geliştirmelerini sağlamaktı. Sovyetler, Yahudi proleter kültürünün oluşmasını sağlamaya çalışıyordu. Ayrıca, rejim için tehlike olarak görülen Yahudiler Sibirya'nın bu uzak köşesine sürülerek önlem alınıyordu. Yahudilerin millî kültürlerini ifade etmek için din yerine yeni bir kültür ve sanat kurmaları hedefleniyordu.

Stalinizme göre bir etnik grubun millet statüsüne kavuşması için toprakları olması gerekiyordu. Yahudiler, kendi etnik gruplarına bir toprak verilmesini talep ettiler. Siyasi olarak, bu Siyonizm'e de bir alternatif oluşturuyordu.

Bazı yorumcular, Stalin'in bu uzak yöreyi seçerken antisemitizm etkisiyle hareket ettiğini savunurlar. Amur yöresinde iklim koşulları çok sertti, nüfus çok seyrekti ve daha önce hiçbir Yahudi yerleşimci bulunmuyordu.

Zorluklara karşın Yahudi yerleşimciler yavaş yavaş oblasta gelmeye başladı. 1930'larda Yahudi İdaresi özerk oblast statüsü kazandı. Daha fazla Yahudinin oblasta yerleşmesi için yoğun propaganda yapılıyordu. "Mutluluğun Peşinde" adlı Sovyet filminde, ABD'deki Büyük Ekonomik Buhran'dan kaçan bir Yahudi ailesi, Yahudi Özerk Oblastı'nda yeni bir hayat kuruyordu.

Yahudi nüfusu arttıkça Yahudi kültürünün oblasttaki etkisi de kuvvetlendi. "ביראָבידזשאַנער שטערן" (Birobidcan Yıldızı) adlı bir gazete, bir tiyatro topluğu kuruldu. Caddelere tanınmış Yahudilerin isimleri veriliyordu. II. Dünya Savaşı sırasında Yahudi sığınmacıların da yerleştirilmesiyle oblasttaki Yahudi nüfusu doruk noktasına ulaştı (toplam nüfusun 1/3'ü).

Ancak proje Stalin'in tasfiye hareketi sırasında Yahudi önderliğini hapsetmesi, bazılarını idam etmesiyle sona erdi. Yahudi kültürünün sembolleri silindi, yerel kütüphanedeki Yahudilikle ilgili kaynaklar yakıldı. Takip eden yıllarda Sovyetler'de Yahudilere ait bir özerk oblast fikri unutuldu. Louis Rapoport, Jonathan Brent ve Vladimir Naumov gibi tarihçiler; Kırım Tatarları'nı 1944'te Sibirya'ya sürgüne gönderen Stalin'in -ölümünden önce- bütün Yahudî nüfusu da Sibirya'nın bu ücra köşesine sürmeye karar verdiğini savunurlar.

Sovyetler Birliği'nin çökmesiyle birlikte oblasttaki Yahudilerin çoğu İsrail ve Almanya'ya göç etti. 1991'de oblast Habarovsk Krayı'ndan çıkartılarak doğrudan Rusya Federasyonu'na bağlandı. Bölgeye tekrar özel statü kazandıran bu adıma karşın artık Yahudilerin oranı yerel nüfusun %2'sine düşmüştü. Yine de Yidiş ok