edenle yenildığıye ugradığını bir konuşma ile tekrar vurgular ve iki ulke arasında yapılan anlasmanin bundan sonra barışi sağlamasını diler. Bu barış Antlasması'ni imzalamakla Henry İngiltere Krallık hanedanina Fransa'nin katkısını sağlamasını garanti ettiğini aciklar. Fransa Kralı VI. Sarl bu antlasma şartlaraini incelemek için çalışma odasına çekilmiştir.

Bu sırada Henry kuzeni Katerin ile birlikte biraz vakit geçirmektedir. Henry Katerin'e onu sevdiği ifade etmek istemektedir. Fakat ikisi de değişik dil bildikleri ve birbirinin dilini çok az anlayabildikleri için yine cesitli komik sonuçlar doğmaktadır. Sonunda Katerin, eger Papa evlenmeyi tasdik ederse, Henry ile evlilige razi olacağını bilidirir.

Bu tasdik sağlanmıştır. Henry ile Katerin'in evlendiklerinin ilan edilmesi ve Fransız kraliçesinin "İngilizler sanki Fransızlar gibi; Fransızlar sanki İngilizler gibi birbirini kabul etsinler, Buna Amin deyin ve Allah kabul etsin" demesi ile oyundaki genel konu islanmesi son bulur.

Ama perde inmeden hemen önce bir Prolog olarak Koro bir daha görünür ve bu oyuna konu olan olaylardan yıllar sonra neler olduğunu anlatir. Henry'nin varisini devlet idaresini eline almasından sonra, birçok kişinin devlet idaresine karıştığını ve böylece bu kişilerin İngiltere'nin Fransa'yı elinden kaçırmasına neden olup İngiltere'nin kanını akıttıklarını bildirirler. Bu sözler seyirciyi İngiliz Kralı VI Henry'nin çok çekişmeli geçen saltanatını anımsatmak ve Shakespeare'nin yazdığı diğer oyunlar oynandikları zaman seyirci cekmekiçindir. Shakespeare bu sonraki devrin olaylarını VI Henry Bölüm 1, VI. Henry Bölüm 2 ve VI. Henry Bölüm 3 adini verdiği üçlemeli oyun daha önce olarak hazırlamıştı ve daha önce sahneye getirmişti.







Lee Chang-ho

Lee Chang-ho (d. 29 Temmuz 1975, Jeonju, Güney Kore) Güney Koreli 9-dan profesyonel go oyuncusu. Dünyanın en iyi oyuncularından biri olarak gösterilmektedir. Bütün uluslararası turnuvaları en az bir kere kazanmıştır. Kendisinden önce dünyanın bir numaralı oyuncusu olarak gösterilen yine Güney Koreli Cho HunHyeon'un öğrencisidir.

11 yaşında profesyonel go oyuncusu olmuş ve 15 yaşından itibaren de bütün ünvanları ele geçirmeye başlamıştır.

oyun süresince yüz ifadesinde neredeyse hiçbir değişiklik olmamasından dolayı kendisine "taştan buda" lakabı takılmıştır.

Oyun tarzı oldukça sadedir. Karmaşık savaşlar, sonu belli olmayan mücadelelerdense; zorluk çıkarmayan hamleleri tercih eder. Lee Chang-ho'nun bu oyun tarzı, onun bir süre diğer oyuncular tarafından farkedilmemesine bile neden olmuştur.

Lee Sedol, Choi Cheol-han gibi yeni nesil go oyuncuları tarafından son zamanlarda tahtı sarsılmaya başlamasıyla Lee Chang-ho'da oyun tarzını değiştirmeye başlamıştır. Hocası Cho Hunhyun'un tespitine göre; Lee Chang-ho tahtını terk etmemiştir ama nihayet kendine uygun rakiplerle karşılaşma fırsatını yakalamıştır ve önümüzdeki 5 sene içerisinde kimin gerçekten en iyi olacağı ortaya çıkacaktır.




Wu Çincesi

Wu (Mandarin: 吳方言; Wú fāngyán; Wu: "wu gnu"/"wu niu"), Çincenin başlıca lehçelerinden birisidir.




Karamay

Karamay, (Uygurca: قاراماي شەھرى, "Karamay Shehiri"; Çince: 克拉玛依市/克拉瑪依市; pinyin: Kèlāmǎyī Shī), Çin'in Şincan Uygur Özerk Bölgesi'nde bulunan bir şehir.
"Karamay" Uygurca kökenli, "kara yağ" anlamına gelir.

Karamay İli'indeki şehir ve beldeler:


Karamay'da 181.871 insan yaşıyor (2006), onlardan 75% Han, diğerleri Uygur, Kazak, Moğol ve Huiler etnik toplumdur.

Karamay, bozkır und yarı-çöl sayılan Cungarya havzası'nın kuzeybatı kenarında konumlanır. Karamay çok sıcaktır ve yazın dereceler 40 °C kadar varıyor.

Diğer verilen isimler: K'o-na-ma-i, Kramaj, K'o-la-ma-i-shih, Karamai, K'o-la-ma-i ve Hei-yu-shan.

Çin'in kuruluşundan sonra 1955 yılında, ülkede ilk defa Karamay'da Petrol birikintileri bulunmuştur. Uygur dilinde Karamay "siyah yağ" anlamına gelir.

Bu bölgede en önemli Moğol gazeli ("Procapra gutturosa"), tavşan, yabani domuz ("Sus scrofa"), tilki ve yabani Sülün gibi yabani hayvanlar yaşarlar.





Tevâfuk

Tevâfuk, birbirine denk gelme, latîfâne (hoş, zarif) bir şekilde uyum içinde olma anlamına gelen İslamî terimdir. Anlamlı ve hikmetli (bilgece) amaçlarla, latîf bir şekilde birbirine yakışan ve birbiriyle ilişkili olan, uygunluk arz ederek bir düzenin varlığını gösteren, kısaca birbirine tevâfuk eden her şey, evrende tesâdüfe yer olmadığını işaret ve ispat eder.

Aynı şekilde; bir başıboşluk, belirsiz sebeplerle veya kendi kendine oluşma ya da doğa kanunları adı verilen bir "tabiat hâkimiyeti" düşünülemez. Hiçbir şey Allah'ın bilgisi ve kudretinin dışında olmadığı gibi, idaresi dışında da değildir.

Tümel (bütünsel) ya da tikel (kısmî) her şeyde bir amaç ve bir irâdenin belirtisi vardır. Allah dilemedikçe hiçbir şey olmaz. Bütün bunlar gösterir ki: "Kâinatta tesâdüf, hakîkî olarak yoktur."

Esâsen bütün bilimler, evrendeki bu nizâmın düsturları, esaslarıdırlar. Bu yolda yapılan tüm bilimsel çalışmalar ve araştırmalar, asla tesâdüf ve mantıksızlığa yer olmadığı, her şeyde yüksek gâyeler ve yüce hikmetler bulunduğu ilkesini peşînen kabûl ile bunları keşfetme amacına yöneltilmiştir.

Bütün bu hakîkatler, tevâfuka; yani her şeyin birbirine denk gelip bir nizâm ve uygunluk içinde oluşunun anlamına işâret ederler. Buna göre tevafûk, akla "perde arkasında birinin olduğunu" gösterir. O, "Sultân-ı Kâinât"'tır. Her şeyin anahtarı O'nun yanında, her şeyin dizgini O'nun elindedir. Her şey O'nun emriyle halledilir. Hiçbir şey başıboş olmayıp, onun iradesi dışında değildir.

En küçük fertleriyle dahi, bir bütünlük ve birliği muhâfaza ederek uyum içinde olma durumu, yani "tevâfukat"; Kur'ân'da dahi bulunmaktadır.




Bişr-i Hâfî

Bişr-i Hafi (d. 767, Merv, Horasan - ö. 841, Bağdat), hicri 150 yılında Horasan'ın Merv şehrinde doğdu, hicri 227'de Bağdat'ta vefat etti. İsmi, Bişr bin Hâris Abdurrahmân, künyesi Ebû Nasr'dır.

Yalınayak gezdiği için "Hafî" lakabıyla tanınıp, "Bişr-i Hâfî" adıyla meşhur olmuştur. Kabri Bağdat'ta olup ziyaret yeridir.

Tanınmış bir aileden olup Merv şehri reislerinden birinin oğludur. Bu sebeple çocukluğu ve gençliğinin bir kısmı bolluk, zenginlik içinde geçti. Gençliğinde kendisini oyun ve eğlenceye verdi. Babası vefat edince kendisine çok büyük bir servet kalmıştı. Günlerini eğlence alemlerinde sarhoş olup meyhane köşelerinde sızarak geçiriyordu.

Gençliğinde alim ve velî bir kişinin nasihatlerinden etkilenip tövbe ettiyse de kötü arkadaşlarının tesiriyle tekrar eski hayatına döndü. Babasından kalan serveti için kendisinden ayrılmayan arkadaşları onu bir türlü bırakmadılar.

Bir gün yine sarhoş ve bitkin olarak evine dönerken yolda üstünde Besmele yazılı bir kâğıt buldu. İçi sızlayıp yerden aldı. Öpüp, çamurlarını silerek, temizledikten sonra, güzel kokular sürüp, evinin duvarına astı. O gece âlim ve velî bir zâta, rüyâda; "Git Bişr'e söyle! İsmimi temizlediğin gibi seni temizlerim. İsmimi büyük tuttuğun gibi, seni büyültürüm. İsmimi güzel kokulu yaptığın gibi, seni güzel ederim. İzzetime yemin ederim ki, senin ismini dünyâda ve âhirette temiz ve güzel eylerim." dendi. Bu rüyâ üç defâ tekrar etti. O zât sabah Bişr-i Hâfî'yi arayıp meyhânede buldu. Mühim haberim var diye içerden çağırdı. Bişr geldiğinde; "Kimden haber vereceksin?" dedi. "Sana Allahü teâlâdan haber vereceğim." deyince, ağlamaya başladı. "Bana kızıyor mu, şiddetli azap mı yapacak?" dedi. Rüyâyı dinleyince arkadaşlarına; "Ey arkadaşlarım! Beni çağırdılar, bundan sonra bir daha beni buralarda göremeyeceksiniz." dedi. O zâtın yanında hemen tövbe etti. Bu anda ayağında ayakkabı bulunmadığı için, hiç ayakkabı giymedi. Sebebini soranlara, "Allahü teâlâya tövbe ettiğim, günâh işlememeye söz verdiğim zaman yalın ayaktım. O zaman giymediğim ayakkabıyı şimdi giymeye hayâ ederim" dedi. Bu zamandan sonra ayakkabı giymediği için kendisine yalın ayak mânâsında "Hâfî" lakabı verildi.

Tövbe edip eski yaşayışını terk ettikten sonra bir süre Merv'de ilim öğrenip dayısı Ali bin Harşam'dan ders aldı. Tasavvuf yoluna girip seyahatlere çıktı. Mekke, Kufe, Basra, Şam ve Lübnan taraflarına gitti. Bu yüzden Seyyah Sufilerden sayıldı. En sonunda Bağdat'a gelerek yerleşti. Gezdiği yerlerde ve gerekse Bağdât'ta devrinin ileri gelen alimlerinden ilim tahsil etti ve hadis dinledi. İbrâhim Sa'd, Abdurrahmân bin Zeyd bin Eslem, Hammâd bin Zeyd, Şüreyk bin Abdullah, Muâfâ bin İmrân Mûsulî, Vekî bin Cerrâh, Ebû Bekr bin Iyâş, Hafs bin Gıyâs, Abdullah bin Mübârek, Îsâ bin Yûnus, Abdullah bin Dâvûd el-Hayrî, Ebû Muâviye ed-Darîr, Zeyd bin Ebi'z-Zerka onun ilim tahsîl ettiği ve hadis dinlediği âlimlerden bir kısmıdır.

Onun yaşadığı yıllarda önemli bir şehir olan Bağdat'ta, Ahmed bin Hanbel, Süfyân-ı Sevrî Fudayl bin Iyâd, Muâfa bin İmrân ve İmam-ı Mâlik gibi alimlerin meclislerinde ve sohbetlerinde bulunup onlardan feyz aldı. Buanlardan Hanbeli mezhebinin imamı Ahmed bin Hanbel, Bişr-i Hâfî'yi çok severdi.

Dini ilimlerde yüksek bir alim, tasavvufta yüksek bir velî olan Bişr-i Hâfî, zamanının tıp bilgilerinde de söz sahibiydi. pek çok kimseye ilim öğretip ders verdi. Nuaym bin Heydâm, Muhammed bin Heydâm, İbrâhim bin Hâşim, Nasr ibni Mansûr, El-Bezzâr, Muhammed bin el-Müsennâ, Sırrî-i Sekâtî, İbrâhim bin Harbî en-Nişâbûrî, Ömer bin Mûsâ el-Celâ gibi birçok alim kendisinden ders alıp, hadis okumuşlardır.

Bişr-i Hâfî bütün ömrünü ilim öğrenmekle ve öğretmekle geçirdi. Tasavvuf yolunda büyük makâmlara erişmişti. 841 (H.227) yılının Rebiülevvel ayında Bağdat'ta vefât etti. Allah ondan razı olsun.

Yazar Hüseyin Aydemir'in hayatını konu aldığı "Bişri Hafi" romanı gazetede yayınlandıktan sonra radyo tiyatrosu olarak piyasa sürüldü. Ardından "Bir Zamanlar Sarhoştu" adıyla 1992 yılında Yücel Çakmaklı tarafından sinemaya uyarlandı. Sinema Filminde Yılmaz Zafer, Engin İnal, Kadir Savun, Lütfü Seyfullah, Oktar Durukan, Nevin Aypar Haluk Kurtoğlu, Osman Seden gibi oyuncular rol almıştır. Sinema Filmi halen birçok televizyon kanalında yayınlanmaktadır. Yine Adanalı amatör bir tiyatro grubu bu romanı "Yalın Ayaklı Sultan" ismiyle sahneye aktardı.

Ay