evmemektedir. Herhangi bir özel gücü yoktur. Isaac Mendez in eroin kullanması sebebiyle ayrılmış, babasının hastabakıcısı Peter Petrelli ile yakınlaşmışlardır. Isaac Mendez tarafından kazayla öldürülmüştür. Dizinin gelişimine katkıları olmuştur.




Ayhan Karataş

Ayhan Karataş (1948, Adana - 12 Aralık 2004, İstanbul), Türk Milli yüzücü.

Ayhan Karataş, yüzme ve sutopunda 150 kez milli olarak en fazla milli olan sporcu unvanını bugüne kadar korudu. Serbest yüzmede Türkiye’de ilk kez 100 metreyi 1 dakikanın altında yüzen Ayhan Karataş, 100 metre serbestte 15 yıl üst üste Türkiye şampiyonu oldu.

18 yaşında milli takımla Hollanda’da yapılan Avrupa Şampiyonası’na katıldı. 1963 Napoli, 1967 Tunus ve 1971 İzmir’de yapılan Akdeniz Oyunları’nda yeni Türkiye rekorları kırdı. Sutopu’nda Avrupa Karması’na seçilen ilk Türk sporcusu oldu.

1971 yılında, 23 yaşında yakalandığı kas erimesi hastalığıyla tam 33 yıl mücadele eden milli yüzücü yokluk içerisinde İstanbul'da yaşamını yitirmiştir. Ayhan Karataş memleketi Adana 'da toprağa verildi.





Rönesans mimarisi

Rönesans mimarları Eski Yunan ve Roma sanatından esinlendiler. İtalya'da Milano kentinde, Rönesans ustalarından Donato Bramante'nin yaptığı Santa Maria delle Grazie Kilisesi dönemin sanat anlayışının örneklerindendir. Yapı büyük bir kubbeyle örtülüdür. Kubbeyi taşıyan zarif sütunlar, dış yüzeyi süsleyen yuvarlak pencereler, üçgen alınlıklar ve iç yüzey süslemeleri klasik öğelerin yoğun biçimde kullanıldığı Rönesans dönemi mimarlık anlayışını yansıtır.

Rönesans'ın önemli mimarları Michelangelo, Floransalı Filippo Brunelleschi (1377-1446), Donato Bramante (1444-1514) ve Andrea Palladio (1508-80)




88 Dakika

88 Minutes
2007 yılı yapımı baş rollerini Al Pacino ve Alicia Witt'in paylaştığı, yönetmenliğini Jon Avnet'in yaptığı "gerçek zamanlı" bir polisiye-gerilim filmi.

Pacino'nun F.B.I için çalışan bir adli psikiyatri dalında Jack Gramm adlı bir üniversite profesörünü canlandırdığı filmde olaylar onun yakalanma sonrası tutuklanmasını sağladığı Jon Forster adlı bir seri katil ekseninde gelişir. Mahkûmun idamına az bir süre kala derslerine de devam etmektedir. Asistanları ve öğrencileri ile dersler dışında da gece yaşantısı bulunması , kimilerini kıskandırmaktadır. Bu arada seri katilin cinayetlerine benzer bir cinayet daha işlenir. Bu cinayet araştırıldığı sırada Gramm'e 88 dakika içinde öleceğine dair gizemli bir telefon gelir. Önce şaşkınlık yaşayan Gramm, işlenen cinayetin bir gece önce gördüğü öğrencilerinden biri olduğunu öğrenince panik yaşamaya başlar. Çevresindeki öğrencileri tek tek düşünerek olayla ilişkilendirmeye çalışır. Bu esnada yanında olan asistanı ve arkadaşı Kim'den bile şüphelenmeye başlar. Zira onun eski erkek arkadaşı bir süre önce Jon Forster ile beraber cezaevinde yatmıştır. Ancak Kim ile evindeyken kapıya gelen erkek arkadaşı da bir başkasınca öldürülür. Bir süre yaşanan kaçış esnasında süre geçmekte ve Gramm'e çalıştığı yerden ve üniversitedeki kişilerden olayla ilgili olduklarını anlatan telefonlar gelmektedir.
Gramm'in kız kardeşi yıllar önce tutuklatamadığı bir başka seri katil tarafından işkence ile 88 dakika içersinde öldürülmüş ve bu olayda sorumluluğu olduğu düşünmektedir. Bunu Kim'e anlatır ancak bunu başka birinin bilmesine olanak olmadığını düşünür. Ofisine birinin girip gizli belgelerini ele geçiren biri olduğunu düşünür ve bu tehditi yapanın ofisten biri olduğuna kanaat getirir.
Ancak bir yandan da olayın Forster ile bağlantısını düşünmektedir. Nihayetinde öğrencilerinden birinin aynı zamanda Forster'ın avukatlarından biri olduğunu keşfeder. Bu arada katil rehinelerini ele geçirmiş ve Gramm'le hesaplaşmak üzere onu çağırmıştır.
88 dakikanın son saniyelerinde devreye giren F.B.I dedektifi ile mutlu sona ulaşılır.




Tohru Honda

, Fruits Basket anime ve manga serisinin baş kahramanıdır. Özverili doğası, iyi kalpliliği ve çoğu zaman neşeli oluşu hikâyede ona özel bir yer kazandırıyor. Arisa Uotani ve Saki Hanajima adında iki dostu vardır. Hikâye başlamadan önce Tohru’nun ebeveynleri vefat etmiştir ve onu öksüz olarak tek başına yaşama terketmişlerdir.

Hikâyenin başında Tohru tek başına çadırda yaşamaktadır çünkü annesi ve babası (Kyoko Honda and Katsuya Honda) ölmüştür ve büyükbabasının evi de inşaat halindedir. (Büyükbabası, ev tekrar yapılandırılırken arkadaşlarının birinde kalabilir mi diye sormuştu fakat Tohru kimseye yük olmak istememişti.) Rahat olmayan şartlara rağmen tipik iyimserliğiyle ve sevgiyle çadırını “benim kalem” diye nitelendiriyordu. Etrafı keşfe çıktığı bir gün Shigure Sohma ve Yuki Sohma tarafından keşfedildi. Bu hikâyedeki ilk büyük gelişmedir çünkü bu sayede Sohmaların evinde ev işleri karşılığı kalmaya başlar. Zaman geçtikçe Tohru’nun Sohmalarla olan ilişkisi daha da karmaşıklaşmaya başlar.

Bu arada Tohru’nun garip davranışlarının da (konuşması gibi) nedeninin aslında babasının karakterini –Kyoko ve büyükbabasından, Katsuya hakkında dinledikleri kadar- taklit etmesinden kaynaklandığı ortaya çıkar. Bu davranışına başlangıçta aynen Kyoko’ya benzemesi ve nerdeyse Katsuya’yı hiç andırmaması neden olmuştur. Bazı akrabaları Tohru’nun gerçekten Katsuya’nın kızı olup olmadığından endişeleniyorlardı ve bir gün yüksek sesle tartışırlarken Tohru onları işitti. O günden sonra babasının davranışlarını elinden geldiği kadar, Honda ailesinin bir ferdi olduğu ispatlamak için taklit etmeye karar verdi. 
Diğer garip davranışlarından birisi de hasta olan insanlara düşkünlüğü idi. Bu da babasının ölüm nedeninden ileri geliyordu. Ateş tanısı konmuştu fakat iyileşmemiş ve sonunda zatürreden ölmüştü.
Tohru’nun çocuk bahçesinde bir keresinde sembolik bir deneyimi olmuştur. Sınıf, Meyve Sepeti adında her kesin bir dairenin içinde oturduğu bir oyun oynamaktadır. Dairenin ortasında oturan oyun lideri, her bir oyuncuya bir meyve ismi verir. Oyuncunun meyvesinin ismi çağrıldığında, o kişi kalkar, kendisiyle aynı meyve adına sahip olanla hemen yerini değiştirmeye çalışır. Bu arada da ortadaki oyuncu kendine oturacak bir yer kapmaya çalışır. Ayakta kalan oyuncu dairenin ortasına geçer.

Tohru bu oyunu ilk kez oynadığında ona, “onigiri” ("pirinç topu", bir Japon yiyeceği) adı verilmişti. Buna sevinmişti çünkü onigirilerin çok lezzetli olduğunu düşünüyordu. Ancak sonradan anladı ki tek "onigiri" görevi verilen çocuk kendisi idi ve ondan başka herkesin adı çağrılmıştı ama o hep oturuyordu. Tohru, "onigiri"nin bir meyve olmadığının farkına vardı: onun adı asla çağrılmayacaktı. Kasten oyunun dışında tutulmuştu, bu da sınıf arkadaşlarının zalimce hilelerinden birisiydi. Kendi deyişiyle, farkına varmıştı ki: “Meyve Sepeti’nde, bir Onigiri için hiç oda yoktu”. Bununla beraber, dizinin gidişatı üzerine, Tohru, Sohma ailesine ait olabileceği bir yer bulur.

Tohru, mangada kahverengi gözlü; animede mavi gözlü çizilmiştir.




Karamannâme

Karamannâme, Kitâb-ı Karamaniyye ya da Kitâb-ı Tevârîh-i Karamaniyye: Kahramân-ı Zamân, Şikârî tarafından kaleme alınan ve Karamanoğulları Beyliği'nin resmî tarihçesi olarak kabul edilen el yazması eser. Arap alfabesi kullanılarak Türkçe kaleme alınan eser yazıldığı döneme hakim olan Osmanlı bakış açısının dışında yazılan "Düsturnâme-i Enverî", "Bezm ü Rezm" ve "Kitâb-ı Diyârbekriyye" ile birlikte az sayıdaki eserlerden biri olma özelliğiyle ayrı bir öneme sahiptir.

Eserin orijini Yârcânî'nin 14. yüzyıl dolaylarında yazmış olduğu Karamanoğullarının tarihini anlatan eser olup, "Karamannâme" Şikârî'nin bu eseri Türkçeye çevirmesi ve eklemeleri ile oluşmuştur. Yazılış zamanı tam olarak bilinmeyen ancak 16. yüzyılın ortalarında yazıldığı tahmin edilen eserin bilinen en eski nüshası 1614'te yazılan Konya nüshasıdır. Kitabın ilk Türkçe baskısı Konya nüshası üzerinden "Konya Mecmuası"nda tefrika edilmiş ve Mahmut Mesut Koman tarafından "Şikârî'nin Karamanoğulları Tarihi" adıyla 1946'da Konya'da yayımlanmıştır. Son olarak ise yine Konya nüshasından yararlanılarak 2005 yılında "Karamannâme" adıyla yayımlanan kitapta tıpkıbasımı ve Necdet Sakaoğlu tarafından yapılan çevriyazısı yayımlanmıştır.

Eser ilk olarak Mehmet Fuad Bey tarafından 1926 yılında bilim dünyasına tanıtılmış, 1927'de Halil Ethem Bey onu izlemiştir. Kitaptan modern bilimsel araştırmalar amacıyla ilk yararlananlardan biri Menteşe Beyliği araştırmaları sırasında Paul Wittek olmuştur. Bunun öncesinde ise Müneccimbaşı'nın "Cami'ü'd-Düvel" adlı eserinde kaynak olarak "Karamannâme"den yaralandığı bilinmektedir.

Her ne kadar farklı bir kaynaktan çeviri olsa da içerdiği alıntılar dışında herhangi bir kaynağa başvurulmadan yazılmış olan eser destansı bir anlatım biçimi ile kaleme alınmış, içerdiği abartılı anlatıma rağmen gerçek kişi ve olaylar aktarılmıştır. Genel olarak Karamanoğulları lehine, Osmanoğulları aleyhine bir bakış açısı içermektedir.

Şikârî eserin giriş kısmında Yunan, Roma ve Acem tarihlerine yer verdikten sonra Muhammed'in peygamberliğine değinmekte ardından da Bizans, Acem ve Araplar arasındaki savaşlarla Anadolu'nun harap hale geldiğini, bundan 325 yıl sonra Selçukluların Anadolu'yu tekrar imar ettiğini, Haçlı Seferlerini, Kılıç Arslan ve Sultan Mesud'un iktidar dönemlerini anlatmaktadır. Eser, Karamanoğullarının tarihini anlatmaya ise Kalhanoğullarından ve Şirvân Han soyundan Oğuz Beyi Saadeddin'in Şirvan'dan Kayseri'ye göçünü, oğlu Nureddin Bey'in Kayılar ve Türkmenlerle işbirliği içinde Ereğli (Herakl) Kalesi'ni alışını ve burada yerleşik hayata geçişini aktararak başlamaktadır. Eserin kalanında ise Karaman beylerinin kişisel hayatları, savaşlar, divanlar, yaşanan kayda değer olaylar anlatılmaktadır.

Eserde anlatılan olaylar dönemin Anadolu'daki diğer önemli gücü Osmanlı Devleti vakanüvislerinin eserleri ile uyuşmazlık içermektedir. Örneğin Osmanlı vakanüvislerinin tamamı Osman Bey'e bağımsızlık alametlerinin Alâeddin Keykubad tarafından verildiğini yazmalarına, "Düsturnâme-i Enverî"de ise Karamanoğullarının atasının Osman Bey'in hizmetinde olduğunun aktarılmasına karşın "Karamannâme"de Selçuklu sultanının sürülerinin "çobanbaşısı" Osm