şayan köylülerin yaptığı göçtür. Yunanistan topraklarında Tımar ve Zeâmet sistemini uygulayan Osmanlı, arazileri gerekli gördüğü kişiler üzerine zimmetlemiş, satmamak ya da miras göstermemek suretiyle kişilerin kullanımına bırakmıştır. Yunanistan, her biri İstanbul'daki Sultan'a bağlı bir sancakbey tarafından yönetilen 6 sancağa bölünmüştür.

Osmanlı sultanı Yunan Ortodoks kilisesinin patriğini imparatorluk içindeki tüm Yunanlar'ın lideri ilân etmişti. Patrik, sultana karşı Yunanlar'ın sorun çıkarmadan yaşamasından sorumluydu. Bu nedenle tüm patriklere düzeni sağlamalarına yardımcı olabilmesi için geniş yetkiler verilmiştir. Patrikhane'ye kiliselerin yanı sıra imparatorluk içindeki okul ve mahkemelerdeki Yunan vatandaşlarında işlerini de kontrol etme yetkisi verilmişti. Bu nedenle papazlar da Yunan köylerinin birinci dereceden etkili idarecisi durumuna geldi. Fakat birçok Yunan yerleşim yeri tamamen Osmanlı idaresi altındayken, Atina ve Rodos gibi bazı Yunan şehirleri kendi belediyelerini kendileri yönetmiş, Türk idareciler işin içine girmemiştir. Bazı şehirler ise aldıkları ayrıcalıklar nedeni ile fiilen bağımsız sayılmıştır. Fakat onlar da Katolik Venedikliler ile muhatap olmaktansa, Osmanlı'nın toleranslı yönetimine daha yakın durmuşlardır, bu nedenle Osmanlılar ile Venedikliler savaş dönemine girdiğinde Osmanlı'nın yanında yer almışlardır.

Birçok Yunan Osmanlı'nın gayrimüslimlere uyguladığı ayrımcılık ve farklı muameleden kurtulmak için Müslüman olmuşsa da Osmanlı Devleti hiçbir zaman dinlerini değiştirmeleri için Yunanlara bir baskı yapmamıştır . Müslüman olanların bir kısmı ise Kripto-Hıristiyanlık denen yolu seçmiş, yüksek vergi ve ayrımcı muameleden kaçmak için Müslüman gibi davranmış fakat Hıristiyan Ortodoks inancını korumuştur. Fakat bu tip kişiler için Osmanlı yasalarına göre ölüm ile cezalandırılırdı. Yunanlar kendi aralarında Müslüman olan ya da Kripto-Hıristiyan olmayan kişileri de Türk olarak adlandırıyordu.

Türkler ve Yunanlar yüzyıllar boyunca bir arada yaşamışlar gerek günlük hayatta, gerek ise dil konusunda birbirlerinden oldukça etkilenmişlerdir. Osmanlı Devleti içinde Anadolu'da en çok Rum -Yunanistan dışında yaşayan Yunan kökenli kişiler Rum diye adlandırılır- İzmir, İstanbul ve Trabzon'da yaşamakta idi. Bunun dışında Lübnan'da ve Suriye'de de önemli oranda Rum olduğu bilinmektedir. Türkler ile Yunanların münasebetleri Osmanlı Devleti'nden çok daha öncelere uzanmakta olsa da en çok etkileşim şüphesiz bu dönemde gerçekleşmiştir. Bugün Türkçedeki şehir isimlerin pek çoğu, denizcilik terimleri, meyve-sebze adları ve bazı hayvan isimleri doğrudan ya da dolaylı olarak Yunancadan Türkçeye geçmiştir. Yunancada 5.000 dolayında Türkçe sözcük olduğu sanılmaktadır.

Türkler ile Yunanlar arasındaki dil haricinde daha pek çok etkileşim vardır. Türk ve Yunan müziği birbirine oldukça yakın olup her iki dilde de söylenen birçok şarkı ve türkü bulunmaktadır. Şarkılarda kullanılan müzik enstrümanları oldukça yakındır. Bunun yanında Yunan mutfak kültürü ile Türk mutfak kültürü, özellikle de Ege, Akdeniz ve Trakya mutfakları Yunan mutfağına oldukça yakındır. Pek çok yemek ismi ortaktır.

Osmanlı Devleti'nde, Fransız İhtilâli ile ateşlenen milliyetçilik akımı Avrupa'da birçok kavmi ayaklandırdığı gibi, Osmanlılarda da azınlıkların bir kısmını cezbetmişti. Osmanlı Devleti'nde ilk ayaklanan millet Sırplar olmasına rağmen en sistemli şekilde örgütlenmeyi ve eylem yapmayı Yunanlar gerçekleştirmiştir. Sırplar'ın ayaklanmasını sadece Ruslar desteklerken Yunanların bağımsızlık hareketini tüm Avrupa desteklemiştir. Osmanlı yöneticilerine göre o dönemde İstanbul'da bulunan Fener Rum Patrik'i Grigoryos da isyancıları desteklemiştir. Patrik Grigoryos'u sorguladıktan sonra Yunan ayaklanması ile olan ilişkisine kanaat getiren sadrazam Benderli Ali Paşa 22 Nisan 1821'de idamına ferman buyurmuştur. Patrik'in asıldığı günden sonra, idama götürülürken dışarı çıkartıldığı odanın kapısı kilitlenmiştir. Bugün kilisenin inisiyatifine bağlı olarak kapı hâlâ kapalı tutulmaktadır. Bu kapı "Petro Kapısı" ya da "Orta kapı" olarak da bilinir.

İsyan tüm Yunanistan'da değil sadece Mora'da başlamıştır. Fakat Anadolu'da yaşayan Rumlar da Yunanlara bağımsızlıkları konusunda tam destek veriyordu. Rönesans ile Antik Yunanistan kültürünü tanımış olan Avrupa, Yunanlara bir hayranlık duymaktaydı. Bu nedenle Yunanistan'ın bağımsızlığı için tüm devletler Osmanlı'ya baskı uyguluyordu.

Avrupa'nın kendi çıkarları doğrultusunda kendilerine tam destek verdiğini gören Yunanlar isyan hazırlıklarına hız verdiler. 1814 yılında Etniki Eterya Derneği'ni (orijinal okunuşu Filiki Eterya'dır, ancak hatalı bir biçimde Türkçe tarih literatürüne Etniki Eterya olarak geçmiştir) kurdular ve amaçlarını Megali İdea olarak sloganlaştırdılar. Amaçları Bizans İmparatorluğu'nun zamanında sahip olduğu toprakları tekrar geri almak idi. Bu nedenle ilk isyanlarını Eflâk - Boğdan topraklarında başlattılar. Fakat bu isyan Osmanlı Devleti tarafından kısa sürede bastırılabildi.

İsyanlar gerek Osmanlı Devleti gerek ise eyâlet valilerinden yardım alınarak bastırılıyordu fakat Osmanlı'nın her müdahalesi Avrupa devletlerinin tepkisini çekiyordu. 1827'ye gelindiğinde Rusya, İngiltere ve Fransa bir araya gelerek Osmanlı Devleti'nin Balkan topraklarının parçalamak amacı ile -olaya bir de din boyutunu katarak- Yunanistan'ın otonom bir prenslik olmasını ve Yunan topraklarında yaşayan tüm Türklerin sürülmesini kararlaştırdılar. Bu karar Osmanlı Devleti'ne iletildiğinde sultan reddetti ve bu ülkeler filolarını Osmanlı'nın üzerine göndererek Osmanlı Filosunu yaktılar. Osmanlı zararın tazmini için bu devletlere çağrı göndermiştir fakat Rusya bu çağrıya savaş açarak yanıt vermiştir.

1828 yılında Ruslar ile yapılan savaşta Osmanlı Devleti yenildi. Birçok tarihçi bu mağlûbiyetin sebebini Yeniçeri Ocağı'nın henüz kaldırılmış olmasına ve yeni ordunun savaşa hazırlıklı ve alışkın olmamasına bağlar. Rusya, Osmanlı'nın bu boş ânından yararlanarak Erzurum ve Kars'ı işgâl edip Trabzon'a doğru ilerlemeye başlayınca Osmanlı Devleti eline kalan toprağını kaçırmamak için Prusya aracılığı ile Rusya'dan barış istedi. Rusya'nın kabul etmesi ile beraber Edirne Antlaşması imzalandı. Anlaşmanın hükümleri gereğince Yunanistan'a bağımsızlık verildi ve Yunan Krallığı'nın kurulması yolunda ilk adım atılmış oldu.






Ergun Köknar

Ergun Köknar, (d. 23 Nisan 1934 - ö. 11 Eylül 2000), Türk tiyatro, sinema, dizi oyuncusu ve gazeteci.

Ergun Köknar, gençlik yıllarında tiyatroya ilgi duyarak amatör topluluklardan Genç Oyuncular içinde yer aldı. Daha sonra Arena Tiyatrosu kurucularından olan sanatçı, Suna Pekuysal ile evlenerek bir çocuk sahibi oldu. İstanbul Şehir Tiyatroları'nda görev yaptı. 1964'te "Ordu Belediyesi Karadeniz Tiyatrosu"nun kurucusu olmuştur. 1973'te "Hürriyet"'te başladığı gazetecilik mesleğini, "Günaydın", "Yeni Günaydın", "Bizim Gazete", "Dünya gazetesi" gibi kuruluşlarda çalışarak deneyimli ve renkli bir "kalem" haline geldi. Üç filmin senaryosunu yazıp, bir filmde de yapım koordinatörü olan Ergun Köknar, ayrıca birçok sinema ve dizi filmde de rol aldı.

Özellikle, Şener Şen'in başrolünü oynadığı "Milyarder" filminde can verdiği "Dombili" karakteriyle tüm halk tarafından tanındı. 2000 yılında karaciğer kanserinden ölen Ergun Köknar, Merkezefendi mezarlığına gömüldü.

Ergun Köknar, kendisi gibi oyuncu olan Sait Köknar'ın oğludur.





Goobuntu

Goobuntu, Google firmasının kendi iç kullanımı için ubuntu linux dağıtımını uyarladığı halidir.





Yusuf Erbay

Doç. Dr. Yusuf Erbay (d. 30 Ağustos 1961, Trabzon), Türk bürokrat.

Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nden 1986 yılında mezun oldu. İngiltere'de, The Victoria University of Manchester'da Avrupa Topluluğu üzerine master yaptı. Çukurova Üniversitesi Yönetim ve Organizasyon Bölümünde Doktorasını tamamladı. 2000 yılında "Yönetim Bilimi Doçenti" unvanını aldı.

Urla ve Banaz'da Kaymakam vekilliği, Karaisalı ve Korgan kaymakamlıkları, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü'nde Şube Müdürlüğü, Daire Başkanlığı ve Genel Müdür Yardımcılığı, Nevşehir Valiliği, TOBB Genel Sekreterliği yaptı. 2003-2008 yılları arasında Yalova Valiliği, 2008-2009 yılları arasında Merkez Valiliği yapmıştır. 2009 yılında tekrar Yalova Valiliğine atanmıştır. Bakanlar Kurulu’nca 18/8/2010 tarihinde alınan karar uyarınca merkez valiliğne atanmıştır. Ocak 2011'de tekrar mahkeme kararıyla Yalova valiliğine dönmüş ve Mart 2011'de İçişleri Bakanlığı'ndaki tüm görevlerinden istifa edip CHP'den milletvekili aday adayı olmuştur ancak listede yer bulamayınca İçişleri Bakanlığı'na dönmüş ve merkez valisi olmuştur.

1995 Yılından itibaren Türkiye'yi Avrupa Konseyi nezdinde pek çok alt komite ve üst komite niteliğindeki yönlendirme komitesinde temsil etmiştir.

Avrupa Topluluğu Çevre Politikası, Türk Kamu Yönetimi, Çokuluslu Şirketlerin Yönetim ve Organizasyonu, Uluslararası Çevre Faaliyetleri ve Yerel Yönetimler konusunda çok sayıda makalesi ve kitapları yayınlanmıştır.




Hamza Eroğlu

Hamza Eroğlu (d. 1922 Adana Türkiye), Türk akademisyen ve siyasetçi.

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdikten sonra eğitimini savaş yılları sırasında İsviçre'de sürdürdü. 1957 yılında XI. dönem CHP Adana Milletvekili seçildi, 27 Mayıs Darbesi'nden sonra oluşturulan ve 1961 Anayasası'nı hazırlayan Temsilciler Meclisi'nde CHP kontenjanından üye seçildi. 12 Eylül Darbesi'nden sonra da oluşturulan ve 1982 Anayasası'nı hazırlayan Danışma Meclisine Ankara üyesi olarak seçilmiştir.

1922 yılında
Adana’da doğmuştur. Mütevazi bir ailenin en büyük çocuğudur.

Hamza Eroğlu, ilk, orta ve lise
eğitimini Adana’da yapmıştır. Tarihi bir eğitim kuruluşu olan Adana Erkek
Lisesinin, güçlü eğitim kadrosu Hamza Eroğlu’nun üzerinde çok etkili olmuştur.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur.

1949 yılında İsviçre’nin Neuchatel
Üniversitesinde, Milletlerarası Hukuk alanındaki doktora tezi ile yurda dönen
Eroğlu, 1950 yılından itibaren İstanbul Üni