ut, mercimek, şeker pancarı, soğan ekimi yapılmakta, ekim alanlarının sulanması köyün göletinden ve havuzunda yapılmaktadır. Köyün toplam 11.000 dönüm arazisinin 8.000 dönümü tarıma elverişli olup diğerleri mera olarak kullanılmaktadır. 8.000 dönüm arazinin 3.000 dönümü dışarıdan yabancılara satılmıştır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Harhar, Alaca

Harhar, Çorum ilinin Alaca ilçesine bağlı bir köydür.

Harhar Köyü Çorum iline 66 km, Alaca ilçesine 16 km uzaklıktadır. Mahmudiye, Kale hisar, Elicek, Küre, Kargın, Alamaslı (Çevreli) ve Kalın kaya köyleri ile komşudur. Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Geliri çiftçilik ve hayvancılığa dayanmaktadır. Erik, elma, armut, ceviz, dut, üzüm ve kiraz gibi meyveler yetişmektedir.

Köyde, İlköğretim Okulu vardır. Eskisi 1938 yılında açılmış ve 1981 yılında yenilenmiştir. Ancak, son yıllarda köyden kente göç nedeniyle öğrenci azlığından dolayı taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır. Kanalizasyon şebekesi vardır. Elektrik 1982, telefon da 1995 yılında gelmiştir. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Camisi 1989 yılında inşa edilmiştir. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalttır.





Haydarköy, Alaca

Haydarköy, Çorum ilinin Alaca ilçesine bağlı bir köydür.

İlçe merkezine 13 km’dir. Yolu asfalt olup, köyün içi stabilizedir. 2000 yılı Nüfus Sayımına göre nüfusu 59 olup hane sayısı 13’tür. İsmini, buraya ilk olarak gelip yerleşen “Haydar” isimli bir kişiden almıştır. Evleri betonarmedir. Geliri tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Ürünlerden, buğday, arpa, nohut ve mercimek, meyvelerden; elma, armut ve erik, kayısı yetiştirilmektedir. Elektrik 1986,içme suyu 1996, telefon 1996 yılında gelmiştir. Bir mezarlığı, iki çeşmesi vardır. İnşaat mühendisi ve öğretmen başta olmak üzere yaklaşık 100 memuru vardır. 1996 yılından beri Haydar Köyü Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği faaliyetlerini Ankara’da sürdürmektedir.

Köye has olan; Haşıl, Düğün Aşı, Mercimekli Herle yemekleri halen yapılmaktadır.
Her yıl köy derneği tarafından organize edilen şenlik yaz aylarında yapılmakta ve yoğun katılım olmaktadır.

Çorum iline 60 km, Alaca ilçesine 13 km uzaklıktadır.
Köyün üç tarafı ormanlarla çevrilidir. Mesire yeri olarak; Yeni Pınar, Kaklık gibi yerler kullanılmaktadır. 
Göz Tepesi orman içerisinde hakim bir noktadır. Hüseyin Ova diye tabir edilen Alaca ovası ve civardaki birçok köy Göz Tepesinden net bir şekilde görülmektedir.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.
Kışları yoğun kar yağışı olduğundan yollar kısa bir süre de olsa kapanabilmektedir.
Yağmurlar genellikle ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde düşmektedir. Sulanabilir arazi çok azdır. Bu yüzden kuru tarım yapılmaktadır.

Köyün şu anki nüfusunu yaşlı kesim oluşturmaktadır.
Eğitim, iş bulma gibi nedenlerle gençler köyden göç etmiş ve başta Almanya olmak üzere Hollanda, Fransa gibi ülkelere yerleşmişlerdir. Yurt içinde ise Ankara başta olmak üzere İstanbul, Çorum merkez gibi alanlara yoğun göç gerçekleşmiştir.
Nüfusun %98'lik okur yazarlık oranı vardır. Bunun yanında yüksek okul bitiren ve halen yüksek öğretime devam eden birçok yetişmiş insan gücüne sahiptir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
Almanya ve diğer Avrupa ülkelerine işçi statüsüyle gidip emekli olan çoğu kişi yaz aylarında köyde kalmaktadır.
Almanya'ya işçiolarak gidip, orada çeşitli işlerde başarı sağlayarak farklı alanlarda iş kolları yaratıp şirketler kuran Baklan Gıda (BAKTAT) köyün çeşitli ihtiyaçlarına maddi katkılar yapmaktadır.
Tarım ürünlerinin başlıcaları: Buğday,arpa, nohut, yeşil mercimek, ayçiçeği, yulaftır.
Köy şebeke suyundan faydalanılarak, her evin bahçesinde köylülerin günlük ihtiyaçlarını karşılayacak düzeyde sebze ve meyve yetiştirilmektedir.
Haydar Köyü aynı zamanda bir orman köyü olduğu için, köylülerin yakacak ihtiyacı meşe ormanından sağlanmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi vardır kanalizasyon şebekesi 2003 yılında döşenmiştir. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup, köyde elektrik ve sabit telefon vardır.


Diğer bilgiler için:
http://bursahaydar.blogspot.com/



İbrahimköy, Alaca

İbrahimköy, Çorum ilinin Alaca ilçesine bağlı bir köydür.

Çorum iline 45 km, Alaca ilçesine 5 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz İklimi ile Karasal İklim arasında geçiş özelliği göstermektedir. Kışları kuru soğuk geçmektedir.Köyün arka kısmı,kuzeyi kapalı olduğundan soğu keser.Güney güneş parlar,köylülerimiz caminin önüne güneşlenmek üzere gelirler. İlkbaharın soğuk olması durumunda yeni tomurcuklanan çoğu meyve ağaçları meyvesini döker.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyün arazisinin bir kısmı sulu,bir kısmı ise kıraçtır.Atatürk Göleti sayesinde sulanabilen arazide genellikle şeker pancarı ,buğday,arpa ekilmektedir.Ayrıca soğan ekimi de yapılmaktadır.Herkes kendi bahçe veya tarlasına kendine yetecek kadar fasulye,mısır ekmektedir.Şahıslara ait meyve bahçeleri bulunmaktadır.Buralarda erik, elma,kayısı ,armut,ceviz ağaçları bulunmaktadır.

Kuru tarımda ise buğday,arpa nohut,mercimek ekimi yapılmaktadır.Nadasa bırakılan yerlere genellikle nohut ekimi yapılmaktadır.
Hayvancılık da yapılmaktadır.Büyük baş hayvan olarak karasığır;inek ve çeşitleri az da olsa kömüş/manda veya camız beslenir.Küçük baş hayvan olarak da koyun az da olsa keçi beslenir.Bu hayvanların etinden,sütünden,yün ve derilerinden istifade edilir.





İsahacı, Alaca

İsahacı, Çorum ilinin Alaca ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün adının köye ilk yerleşen HACIİSA isimli bir kişinin isminin tersinden aldığının söylendiği bilgisi yaygındır.

Köyün gelenegi ic anadolunun izlerini tasir.anadolu kulturu hakimdir.yemekleri ise bulgur pilavi mercimek corbasi,sarma,ve etli yemekler den oluşur.

Çorum iline 58 km, Alaca ilçesine 8 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.
köyun iklimi ic anadolu iklimidir yazin sicak ve kurak kis8n soguk ve karlidir.yazin neredeyse hic yagmur yagmaz.koy halki tarimda su ihtiyacini derelerden giderir cigdem aydin <cetinkaya

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





İsmailli, Alaca

İsmailli, Çorum ilinin Alaca ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün kültürü hakkında kesin bir bilgi yoktur.

Çorum iline 70 km, Alaca ilçesine 20 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyonu vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt değildir. Köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Kalecikkaya, Alaca

Kalecikkaya, Çorum ilinin Alaca ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihi boyunca mücadeleden vazgeçmeyerek topraklarını ve bağımsızlığını koruyan Kırım Türkü 1777 yılına kadar dayanabilmiştir. 1777 yılından itibaren Ruslar Kefe ve diğer eldeki Kırım şehirlerini de zulüm, baskı, işkence, katliam ile birlikte işgal edince, Kırımda ardı arkası kesilmeyecek göç başlamış oldu
Bir taraftan Kırım Türkü topraklarından zorla çıkartılırken diğer taraftan Ruslar bu topraklara yerleşiyordu.Daha ilk göç esansında 75.000 Rus Kırıma yerleştirilmişti. İnsanlar göçe zorlanıyor, gitmemekte direnenler ise kılıçtan geçiriliyordu. İlk beş yıl içerisinde yani 1777-1783 yılları arasında göç edenler dışında tam 30.000 Kırımlı Rus Ordusu tarafından kılıçtan geçirildi.
Kırımdan Anadolu’ya ve Balkanlardaki Osmanlı hakimiyetindeki topraklara büyük göçler yaşandı. Gaspıralı İsmail Bey’in verdiği rakamlara göre, yirminci yüzyılın başına kadar Kırımdan bir milyon iki yüz bin Türk göç etmişti. 1854-1862 yılları arasında ise sahillerdeki bütün Türklerin Rusya’nın iç kesimlerine göçü emredildi. Böylece bütün Kırım toprakları Türklerden temizlenecekti. Bu göç ve sürgün 1876 yılına kadar bütün şiddeti ile sürdü.

Resmi rakamlara göre bu esnada da iki yüz otuz iki bin Türk göç etmiştir.

Sürgün ve göç hareketleri ile Kırım Türkü parça parça vatanlarından, topraklarından, baba ocaklarından hayatta kalmak ve kültürünü devam ettirmek umuduyla, ayrılmak zorunda bırakılır. Ancak hayatta kalmak ve tekrar Kırım’a dönmek umudu, daha ilk adımda yerini ölüme terk ettiğini belli eder. İnsanlar, topraklarını savunurken ölmek ile nereye gittiğini bilmedikleri vagonlarla bilinmeyen bir sona gitmek arasında tercih yapmak zorunda kalırlar.

Bilindiği kadarıyla köyün ilk kurucuları 8 ayrı aileden oluşur. Bu aileler Kırımda yaşadıkları köylerin –şehirlerin ve sülalelerin isimleri ile birbirlerini tanırlar. Rabışlılar, Seyitler, Kulleli Köyü, Adalı köyü gibidir.

Kesin olmamakla birlikte en yakın tarih 1875 li yıllardır. Bu gün köyün nüfusunu oluşturan insanlar’ ın dedelerinden bir kısmı Kırımdan hareketle, Romanya, İstanbul, Samsun gibi yerleri dolaştıktan sonra Çorum- Merzifon - Amasya, Yozgat –Sarıkaya-Zeytinli köyünde, bir kısmı bugünkü Çorum-Alaca – Yatankavak köyünde, bir kısmı Yozgat- Aygar-Bahçeli köyünde yaşamaktadırlar. Ahmet Taşdemir ve Şerif Çetinkaya'dan alınmıştır.

Değişik yörelerde yaşayan insanlar zaman içerisinde birbirlerini arayıp bulurlar ve devletten kendilerine yerleşecek bir yer verilmesini isterler. Kendilerine Sarimbey topraklarından yer gösterilir.