Köyün iklimi, Karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı yoktur. Sağlık evi vardır.





Yukarısüphan, Adilcevaz

Yukarısüphan, Bitlis ilinin Adilcevaz ilçesine bağlı bir köydür.

Köy yaklaşık olarak 200-250 sene önce kurulmuştur. Köy Süphan Dağı ile Van Gölünün arasında bulunmaktadır. Köy ilk olarak Ermeniler tarafından kurulmuştur. Ermenilerin buradan göç etmesi ile birlikte şimdi bu köyde yaşayan insanların dedeleri köye yerleşmiştir.

Köy adını Süphan Dağından almıştır. Yukarı Süphan denmesinin nedeni ise hemen hemen köye birleşmiş olan başka bir köy Aşağı Süphan'ın bulunmasıdır. Köyün diğer köye göre biraz yüksekte bulunmasından dolayı köye Yukarı Süphan diğer köye ise Aşağı Süphan köyü denilmiştir. Yukarı Süphan köyü Süphan Dağının eteklerinde kurulmuş ve geniş topraklara sahip bir köydür. Köy bu nedenle su bakımından gayet zengindir. Köy yüksekte bulunması nedeniyle kış aylarında çevre köylere göre biraz daha soğuk ve karlıdır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Bitlis iline 103 km, Adilcevaz ilçesine 13 km uzaklıktadır. Köyün iklimi, Karasal iklim etki alanı içerisindedir. Kışlar soğuk ve yağışlı yazlar serindir. Bahçelik ve ağaçlık alanlar mevcuttur.

2009 nüfusu (925)kişi
2008 nüfusu (762)kişi
2007 nüfusu (476)kişi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Meyve ihtiyacını kendi bahçelerinden karşılarlar. Ayrıca inşaat sektöründe çalışmak için batı illerinede mevsimlik işçi akışı vardır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır .Köyde su şebekesi vardır. Köyün kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur.





Başol Yağcı

Başol Yağcı, 1961 yılında Balıkesir'in Sındırgı ilçesi Alacaatlı köyünde doğdu. Yağlı güreş pehlivanı. Mehmet Ali Yağcı'nın oğlu.
Yağlı güreşde ender rastlanan üniversite eğitimi almışlardan birisidir.

Güreşçi bir aileden gelmesi sonucunda doğal olarak çocuk yaşta yağlı güreşe başladı. Kırkpınar Baş Pehlivanı olan babası Mehmet Ali Yağcı ile Kuzey Ege'de düzenlenen birçok yağlı güreşe katılarak önemli başarılar elde etti.
Güreş yapma tarzı seri ve dinamik oluşu göze hoş gelen bir stildi. Güreşe çok hızlı birşekilde başlayıp ilk dakikalarda dalma oyunu ve paça kazık oyunu ile rakiplerini yenmesi ününü artırdı.
Güreşçinin Kırkpınar'da elde ettiği önemli başarıları şunlardır:
Güreşçi, Adapazarı Akyazı Akbalık'ta, Çanakkale güreşlerinde, Kurtdere'de, Elmalı güreşlerinde birçok birincilikleri ve başarıları mevcuttur.

Başol Yağcı, babasını 1985 yılında kaybetmesi sonucu bir süre güreşe ara vermiş 1987 yılındada kırkpınar'da Başaltı 4.sü olmuştur.

Bir karşılaşma sonucu sakatlanmış ve aktif güreşi bırakmak zorunda kalmıştır.

Güreşçi bir süre minder güreşi de denemiş, Tofaş güreş takımında İtalya'da da güreşmiştir.

Aktif güreşi bıraktıktan sonra yağlı güreş hakemliği yapmaya başlamıştır. Kırkpınar'da meydan baş hakemliğinden sonra kule hakemliğine yükselmiştir.
Halen yapılan güreşlerde görev almaktadır. Güreş camiası içinde yağlı güreşin sevilmesi için çalışmalarını Balıkesir'de sürdürmektedir.

Başol Yağcı, 2007 yılında evlenmiştir. Balıkesir'de yaşamaktadır.




Bilal Kemikli

Bilal Kemikli, akademisyen, şair ve yazar. 1998'de doktor ve 2002'de doçent oldu. Ankara, Yüzüncü Yıl ve Süleyman Demirel Üniversitelerinde öğretim üyesi ve idareci olarak görev yaptı. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Türk İslam Edebiyatı Anabilim Dalı başkanıyken Dumlupınar Üniversitesinin yeni açılan İlahiyat fakültesine dekan olarak atandı. Halen dekanlık görevine devam etmektedir. Kemikli, 2008'de profesörlüğe yükseltildi.

Daha çok tasavvuf şiiri üzerine yapığı çalışmalarla tanınmaktadır. Eski Türk şiiri üzerinde de çalışmaları vardır. TRT Radyolarında programlar yaptı. Eserlerinden bazıları şunlardır:
Şiirlerinden bazılarını Sivas Şairleri Antlojisine alınmıştır. Halen, Kültür, Keşkül ve Dergah dergilerinde kültür ve edebiyata ilişkin yazılarına devam etmektedir.




Salankamen Muharebesi

Salankamen Muharebesi ("Szlankamen, Slankamen, Slankamin diye de geçer") Osmanlı ordusu ile Habsburg Ordusu arasında 9 Ağustos 1691 tarihinde meydana gelen ve Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları'nın parçası olan bir muharebedir.

Sadrazam ve Serdar-ı Ekrem olan Köprülü Fazıl Mustafa Paşa 1691'de yılı için Avusturya üzerine askeri sefere 15 Haziran 1691'de Edirne’den başladı. Ordu başında Sofya’ya yaklaştığında Sultan II. Süleyman’ın ölüm haberini ve padişahlık tahtına küçük kardeşi II. Ahmed’in culûs ettiği haberini aldı. Yeni padişah mühr-ü humayununu Sofya'ya gönderip Fazıl Mustafa Paşa'yı Sadrazam ve Serdar-ı ekrem olarak görevlerinde bırakmıştı.

Fazıl Mustafa Paşa Sofya'dan seferi sürdürdü. Belgrad’a yetişince bir savaş meclisi kurup ordu ve sefere katılan devlet ileri gelenleri ile istişarelerde bulundu. Bu savaş meclisine daha Belgrad'a erişemediği için orduya katılamamış olan Kırım Hanı veya temsilcisi ve birkaç eyalet kuvvetleri komutanı olan valiler bulunmamaktaydı. Meclise katılanların çoğunluğu ordunun Belgrad'ta kalıp Kırım Hanı ordusunu ve eyalet askerlerini beklenmesini istemekteydiler. Fakat Sadrazam bu kararı dinlemeyip Belgrad'ın yakınlarında olan Sava Nehri üzerinde kurulan köprüden orduyu Zemun yakasına geçirdi.

Yaklaşık 100.000 kişilik Avusturya ordusu Baden Margravı Ludwig Wilhelm komutasında Varadin civarında bulunuyordu. Fazıl Mustafa Paşa komutasındaki Osmanlı ordusunu Belgrad’ın 60 km kuzeybatısında ve Karlofça’nın güneydoğusunda yer alan Tisza ırmağının Tuna ile karıştığı mevkide bulunan Salankamen (Szalankamen) palankası ile Varadin arasında mevzilendirdi. Fakat Kırım kuvvetleri hala yolda olup daha Osmanlı ordusuna katılmamışlardı. Kırım kuvvetlerinin gelip orduya katılması için burada beklemek istiyordu.

Avusturya ordusu ateş gücü yüksek piyade ve sahra toplarına sahipken Osmanlı ordusu sayı bakımından üstündü. Bu arada Kırım Hanı'nın ordusu da Osmanlı ordusunun yanında savaşa katılmak için ilerliyordu.

Fazıl Mustafa Paşa üst düzey komutanlarının da sözünü dinleyerek Kırım Tatar ordusunu ve yardımcı kuvvetleri beklemeden mevzilerinden saldırıya geçmek istemekteydi. Osmanlı kuvvetleri Tuna'da ele geçirdikleri 800 kayık dolusu düşman erzağını yakmıştı. Prens Ludwig, askeri erzak sıkıntısı içinde olmasına rağmen Varadin yolunun da kapanmış olduğunu dikkate alarak hemen muharebeye girişmeyi kabul etti. Çarpışmalara 19 Ağustos 1691 günü ikindi vakti başlandı. Çok yoğun çarpışmalar sonucu Avusturya ordusunda ilk dağılmalar başladı. Avusturya ordusu son büyük taarruza geçmeye kalktı ve 30 bin askerle Osmanlı ana hattına saldırdı. Bu çatışma denge halinde devam ederken merkeze hücum eden Avusturya kuvvetlerine karşı askeri cesaretlendirmek için öne çıkan Mustafa Paşa alnına bir kurşun isabetiyle şehit düştü. Bu Osmanlı hatlarının çözülmesine yol açtı. Osmanlı ordusunun bocaladığını gören Habsburg kuvvetleri tam taarruza geçtiler. Serdarsız kalan Osmanlı ordusu dağıldı ve geri çekildi.

Osmanlı ordusunun ağırlıkları Avusturyalıların eline geçti. Kırım Hanı savaş yerine geldiğinde dağılmış Osmanlı ordusuyla karşılaştı. Bütün aramalara rağmen Fazıl Mustafa Paşa’nın naaşı bulunamadı.





İdrar Vergisi

İdrar Vergisi (Latince Vectigal Urinae) Roma İmparatoru Nero tarafından 1. yüzyılda idrarların toplanması için zorla alınan bir vergidir. Roma toplumunun alt sınıfları idrarlarını bir kabın içine yapar ve foseptiğe dökerdi. Sıvı olanı daha sonra halk tuvaletlerinden toplanır ve birçok kimyasal işlem için hammadde olarak kullanılırdı. Örneğin; tabaklama işlemi için ve aynı zamanda Roma çamaşırhaneleri tarafından amonyak kaynağı olarak, yünden toga'ların beyazlatılması için kullanılırdı.

Neticede bu vergiden vazgeçildi ama Nero'nun vergi-aç'ı halefi Vespasian tarafından tüm halk tuvaletlerinde tekrar uygulandı. Romalı tarihçiler Suetonius ve Dio Cassius anlattıklarına göre, Vespasian'ın oğlu Titus, verginin tiksindirici doğası hakkında şikayet ettiğinde, babası bir altın sikke alır ve ""Non olet!" ("kokmuyor!") der. Bu deyim günümüzde bile paranın kaynağını önemsemeden hepsinin eşit derecede kirli (ya da temiz) olduğunu anlatmak için kullanılır. Vespasian'nın adı hala Fransa'da ("vespasiennes") ve İtalya'da ("vespasiani") olarak halk tuvaletleriyle ilişkili olarak kullanılır.


Dio Cassius'un "Tarih" çevirisi (İngilizce)




Sibel Köklü

Sibel Köklü, Türk gazeteci ve yazar.

İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Bölümü'nden mezun oldu.

Gazeteciliğe 1993 yılında Milliyet gazetesinde başladı. 2003 yılında Milliyet'ten ayrıldı. Yeni Yüzyıl, Akşam ve Finansal Forum gazetelerinde çeşitli görevler üstlendi. Halen Ekstra PR halkla ilişkiler şirketinde basın danışmanlığı yapıyor. Ayrıca Capital dergisindeki yazılarına devam ediyor.

Polisiye türündeki ilk romanı "Yalan Dünya"yı 2007 başında yayımladı. İlk kitabında yarattığı "gazeteci Rüya Keskin" karakteri, 2010 yılının Haziran ayında, İthaki Yayıncılık’tan çıkan "Geçmişe Kapanan Kapılar" isimli ikinci romanının da merkezinde yer aldı.

Mart 2007'de İstiklal Kitabevi'nden yayınlandı.

Polisiye türündeki roman 2010 yılının haziran ayında yayımlandı.

Bir üçlemenin ikinci kitabı olan Geçmişe Kapanan Kapılar'da serinin ilk kitabında olduğu gibi başkişi Rüya Keskin adlı gazetecidir. Bir kahvehaneye düzenlenen kanlı baskını araştırmak üzere yola çıkan Rüya Keskin, kendini ülkenin en ünlü mafya babasının, önemli bir iş adamının ve irili ufaklı çetelerin rol oynadığı erkek egemen ilişkiler ağında ve kanlı hesaplaşmaların içinde bulur. Kitapta ayrıca, yarım kalan bir aşkın denklemine de yer verilir.

Kitapta dolaylı bir anlatım tercih ediliyor. Romanda söz konusu edilen mafya babası isimsiz, “Türkiye’nin en ünlü mafya babası” ifadesiyle anılıyor. Ya da şehrin en büyük meydanı deniyor. Ona isim koymak okuyucuya kalıyor.

Yazarın üçüncü romanı Haziran 201