gic"'de yeraldı. Ancak bir süre sonra gruptan ayrıldı ve üniversiteye döndü.

Kısa bir süre eski Iron Maiden elemanlarında Paul Di'Anno ve Clive Burr'ün yeraldığı Gogmagog grubuna katıldı. Ayrıca Marillion grubunun solisti Fish ile de çaldı. Ardından Iron Maiden'ın solisti Bruce Dickinson'ın solo albümü "Tattooed Millionaire"'de çalması için teklif aldı. 1990 yılında albümün kayıtları sırasında Adrian Smith'in yerine Iron Maiden'a katıldı.

Sahnede gitarıyla birlikte yaptığı akrobatik hareketlerle dikkat çeker. Gitar olarak tercihi ağırlıklı olarak Fender Stratocaster'dır.




Abbe Gölü

Abbe Gölü, Doğu Afrika'da Etiyopya ile Cibuti sınırı arasında bulunan bir tuz gölüdür. 45,000 ha yüzey alanı bulunan gölün, 34,000 ha alanı su ile 11,000 ha ise sadece tuz ile kaplıdır. Gölün ortalama derinliği 36 metredir. 1968 yılı yapımı Maymunlar Cehennemi filminin bazı sahneleri gölün kıyılarında çekilmiştir.




Tretyakov Devlet Galerisi

Tretyakov Devlet Galerisi (Tretyakovskaya da denir) (Rusça: "Государственная Третьяковская галерея") - 1856 yılında Moskova'da tüccar Pavel Tretyakov tarafından kurulan sanat müzesi. Dünyanın en önemli güzel sanatlar koleksiyonlarından bazılarına ev sahipliği yapmaktadır.

Pavel Tretyakov, 1850'lerin ortalarından itibaren kendi koleksiyonu için yapıtlar toplamaya başladı. Bu yapıtlar 1893'te "Pavel ve Sergey Tretyakov - Moskova Şehir Galerisi" adıyla halkın ziyaretine açıldı. Sergilenen koleksiyonda Rus sanatçılara ait 1276 tablo, 471 çizim ve 10 heykel bulunuyordu.

3 Haziran 1918'de Devrim hükümeti tarafından galerinin "Rusya Federatif Sovyet Cumhuriyeti'nin Mülkü" olduğu ilan edildi ve bugünkü adını aldı.

Sovyetler Birliği'nin II. Dünya Savaşı'na girmesiyle birlikte, diğer Sovyet müzeleri olduğu gibi Tretyakov Devlet Galerisi de olası bir boşaltma işlemi için hazırlandı. 1941 yazının ortasında 17 vagonluk bir tren katarı müzenin eserlerini Moskova'dan Novosibirsk'e nakletti. Müze, Sovyet Birliklerinin Berlin'e girişinin üzerinde bir hafta geçmeden 14 Mayıs 1945'te eski yerinde yeniden açıldı.

1985 yılında Devlet Resim Galerisi'yle birleştirilen müze, 1986 - 1995 yılları arasında tadilat nedeniyle ziyaretçi girişine kapatıldı.

Müzede yaklaşık 250 sanatçının yaklaşık 130.000 eseri sergilenmektedir. Bu sanatçıların en bilinenleri arasında Andrey Rublev, İvan Ayvazovski, Viktor Vasnetsov ve İlya Repin, Kazimir Maleviç sayılabilir.





Kapasite (elektrik)

Kapasite veya diğer adıyla sığa, bir cismin elektrik yükü depo etme yeteneğidir. Elektrikle yüklenebilen her cisim sığa barındırmaktadır. Enerji depolama aracının en yaygın formu paralel levhalı sığaçlardır. Paralel levhalı sığaçta, sığa iletken levhanın yüzey alanıyla doğru orantılıdır ve levhalar arasındaki uzaklığın ayrımıyla da ters orantılıdır. Eğer levhaların yükleri "+q" ve "–q" ise, ve "V" levhalar arasındaki voltajı veriyorsa, sığa "C" şu şekildedir;

Bu da voltaj/akım ilişkisini verir

Sığa, iletkenlerin ve yalıtkan maddelerin dielektrik geçirgenliklerinin yalnızca fiziksel boyutlarının (geometri) bir fonksiyonudur. İletkenler ve onların toplam yükleri arasındaki ilişkinin potansiyel farkından bağımsızdır.

Uluslararası Birimler Sistemi’nin kapasite birimi faraddır (simgesi: F), İngiliz fizikçi Michael Faraday’ın adıyla anılmaktadır. 1 farad sığaç, 1 coulomb elektrik yükü ile yüklendiğinde, levhaları arasındaki potansiyel bir fark 1 volt olur. Tarihsel olarak, bir farad elektriksel ve fiziksel olarak elverişsiz büyüklüğe sahip bir birim olarak kabul edilirdi. Onun alt bölümleri her zaman kullanılır, mikrofarad, nanofarad, ve pikofarad olarak adlandırılırdı. Yakın zamanlarda, teknoloji 1 faradlık sığaçlar üretti ve daha da gelişmiş modeli bir pilden bile daha küçük olacak şekilde oluşturdu. Bu tip sığaçlar genellikle daha geleneksel pillerin yerine, enerji depolamak için kullanılır.

Sığaçta birikmiş enerji (joule ile ölçülen), enerji yüklemek için yapılan işe eşittir. Sığası C olan, bir tarafında "+q" diğer tarafında "–q" olan bir sığaç düşünün. D"q" gibi bir yükün küçük bir elementini bir taraftan diğer tarafa yani potansiyeli farklı olan levhaya taşıdığımızda "V= q/C" denklemini kullanırız. Bu d"W"'yi yani burada yapılan işi verir:

"W" (joule) ile ölçülen iş, "q" (coulomb) yük ve "C" (farad) kapasitedir.

Sığaçta biriken enerji bu denklemin tümlevlenmesiyle bulunmuştur. Yüksüz sığa ile başlayan ("q"=0) hareketli yük bir taraftan diğer levhaya, levhalar +Q ve -Q yüküne sahip olana kadar bir "W" işi yapar:

Elektronik devrelerde kullanılan çoğu sığacın sığası genellikle faraddan düşük büyüklüğe sahiptir. Sığanın günümüzde kullanılan en yaygın alt birimleri mikrofarad (µF), nanofarad (nF) , pikofarad (pF) ve mikrodevrelerinden femtofaraddır (fF). Ancak, özellikle üretilen süpersığaçlar bunlardan daha büyük olabilir (yüzlerce farad kadar) ve parazit kapasitiv elementleri bir femtofaraddan bile küçük olabilir.

Eğer iletkenlerin geometrileri ve iletkenler arasındaki yalıtkanların dielektrik özellikleri biliniyorsa, sığa ölçülebilir. Örneğin, iki "paralel plakadan" oluşan, her birinin alanı "A", aralarındaki uzaklık "d" olan paralel levhalı sığaç yaklaşık olarak şuna eşittir:

"C" (Farad) sığa,
"A" metrekarede iki plakayı da örten alan
"εr" plakalar arasındaki materyalin (bir vakum için, εr = 1) bağıl yalıtkanlık sabiti ( bazen dielektrik sabiti olarak da geçer) 
"ε0" elektrik sabiti (ε0 ≈ 8.854×10−12 F m–1) ve
"d" (metre) plakalar arasındaki uzaklıktır.

Sığa, alan ile doğru, iletken levhaların arasındaki uzaklıkla da ters orantılıdır. Levhalar birbirine ne kadar yakın olursa, sığaları o kadar büyük olur. Eğer d levhaların diğer boyutları ile karşılaştırıldığında küçükse ve bu yüzden alanın büyük çoğunluğundaki sığacın alanı aynıysa ve dış alan çevresindeki kısım küçük bir katkı sağlarsa, bu denklem iyi bir tahmindir denebilir. C.G.S birim sisteminde bu denklem şu şekildedir:

C bu durumda uzunluk birimine sahiptir. Sığa için Uluslararası Birimler Sistemi denklemi, bir sığaçtaki enerji stoğu denklemini gösteren denklemle birleştirildiğinde, düz plaka sığacı için depolanan enerji:

"W" (joule) enerji, "C" (farad) kapasite, ve "V" (volt) voltajdır.

Oldukça kullanışlı birtakım yalıtkan maddenin dielektrik sabiti elektriksel alana göre değişebilir. Ferroelektrik materyaller bunlara örnektir. Bu materyaller için sığa daha karmaşıktır. Örneğin, bu tip bir şarj ile voltaj artışı farklı olan sığacı şarj ederken hesaplamalar için şu denklemi kullanırız:

Burada voltaj sığadan bağımsızdır, C "(V)", geniş bir paralel levha alanından çıkan kollar ε = V/d denklemiyle verilir. Bu alan yalıtkan maddeyi kutuplaştırır. Ferroelektrik durumunda kutuplaşma, alanın doğrusal olmayan S şekilli fonksiyonudur. Ki bu fonksiyon geniş alanlı paralel levhalı aletlerde, manyetik alana sebep olan voltajın doğrusal olmayan fonksiyonuna, yani sığaya dönüşür.

Voltaj kontrollü sığaçlarda, sığacı voltaj "V" ile yüklemek için şu integral denklemi bulunmuştur:

Q=CV yalnızca C voltajdan bağımsız olduğu zaman kabul edilir.

Aynı şekilde, sığaçlarda toplanan enerji:

Tümlevlenirse:

İğne mikroskobunun ferroelektrik düzey tarafından taranan, doğrusal olmayan sığası, ferroelektrik materyallerinin yapısında çalışmak için kullanılır.

Voltaj kontrollü sığaçların diğer bir örneği, yarı iletken diyotlar gibi yarı iletken maddelerde meydana gelir. Bu maddelerde voltaj kontrollü kısımlar yalnızca dielektrik sabitinin değişiminden değil, aynı zamanda sığacın iki tarafındaki yüklerin arasındaki boşluktan da meydana gelir. Bu etki varaktörler gibi diyota benzer araçların kasten sömürülmesidir.

Eğer sığaç yeterli hızda değişen bir voltaj tarafından çalıştırılırsa, dielektrik kutuplaşırken bir sinyal takip edemez. Bu mekanizma kökenli bir örnek olarak, dielektrik sabitinin hemen hareket etmemesini sağlayan içsel mikroskobik dipolarlardır, bu uygulanan alternatif voltajın sıklığı arttığında, dipolun yanıtı kısıtlanır ve dielektrik sabiti yok olur. Frekansla değişen dielektrik sabiti dielektrik dağılımı olarak adlandırılır ve Debye gevşemesi gibi bir dielektrik gevşemesi süreci tarafından yönetilir. Geçici şartlar altında, yer değiştirme alanı:

εr zamanına bağımlı gecikme, mikroskobik analizlerin prensipleri göz önünde bulundurularak hesaplanır. Örneğin, lineer tepki fonksiyonu. Bu integral geçmişten günümüze kadar olan bütün süreyi kapsar. Zamandaki Fourier dönüşümü şu şekilde sonuçlanır:

Buradaki εr(ω) ortadaki alandan emilen enerjiyle bağıntılı hayali kısımdır, yani kompleks bir fonksiyondur. Dielektrik sabiti ile orantılı olan sığa ise aynı zamanda frekans davranışını gösterir. Yer değiştirme alanını bulmak için Fourier Gauss yasasını dönüştürerek şu denklemi elde etmiştir:

Buradaki "j" sanal birim, "V(ω)" açısal hız "ω"’nin voltaj bileşeni, "G(ω)" akımın "iletkenlik" olarak adlandırılan gerçek kısmı ve "C(ω)" akımın sanal kısmına karar veren sığadır. Z(ω) karmaşık bir dirençtir.

Paralel levhalı bir sığaç dielektrik ile yüklendiğinde, ortamın dielektrik özelliklerinin ölçümü şu ilişkiye dayanır:

Birinci dereceden εr(ω) gerçek kısmı, ikinci dereceden εr(ω) sanal kısmı, Z(ω) dielektrikle beraber karmaşık bir direnci, Ccmplx(ω) dielektrikle beraber karmaşık bir sığayı, ve C0 dielektriksiz sığayı verir. (Dielektriksiz denen ölçüm, boş alandaki ölçüm demektir, aynı zamanda kuantum vakumu, çift renklilik gibi ideal olmayan davranış sergiliyormuş gibi varsayılması da erişelemez bir hedeftir. Pratik amaçlar için, ölçüm hataları dikkate alındığında, özellikle karasal vakumların ölçümü veya kısaca C0 ın ölçümü yeteri kadar doğrudur.)

Bu ölçüm metodu kullanıldığında, dielektrik sabit; destekçilerinin karakteristik sıklıklarına (uyarım enerjileri) karşı yanıt veren belirli sıklığa sahip rezonans özellikleri gösterebilir. Bu rezonanslar, kusurları tespit edebilmek için kullanılan temel deneysel tekniklerdir. İletkenlik metodu, soğurmayı bir frekans fonksiyonu olarak ölçer. Alternatif olarak, sığanın zaman yanıtı derin seviyeli geçici spektroskopide olduğu gibi, direkt olarak ku