man silahlı kuvvetlerinde de bu dizayn kopyalanmış, 88 mm çaplı "Raketenpanzerbüchse Panzerschreck" silahı üretilmiştir.




Sıkıştırma oranı

Sıkıştırma oranı, bir motorun (içten yanmalı veya Stirling motoru gibi) performansını öngörmek için kullanılan matematiksel oran. Pistonun en altta olduğu zaman ile en üstte olduğu zamandaki yanma odası hacimlerinin bir oranıdır. 

Formülü alttaki gibidir:




Julio-Claudian Hanedanı

Julio-Claudian hanedanı ilk beş Roma imparatoru Augustus, Tiberius, Caligula, Claudius ve Nero için kullanılan bir ifadedir. MÖ 27 yılından 68'e kadar Roma İmparatorluğu'nu yönetmişlerdir. Hanedanın sonu Nero'nun intihar etmesiyle gelmiştir. Bu beş yönetici "Julia" ve "Claudia" ailelerinin evlilikleri ve evlatlıkları yoluyla birbirleriyle ilişkili hale gelmişlerdi. Zaman zaman Jül Sezar hanedanın kurucusu olarak gösterilse de kendisi ne bir imparatordu ne de "Claudia" ailesiyle bir bağlantısı vardı. Ağırlıklı olarak Augustus hanedanın kurucusu olarak gösterilir.

İlk beş imparatorun yönetimleri birbirine benzerdi. Hepsi de iktidara dolaylı ya da sonaradan edinilen akrabalıklarla gelmişti. Hepsi de sin öldürülmesi ya da öldürüldüğü şeklindeki dedikodular üzerine başa gelmişti Augustus, Tiberius ve Claudius'un gerçekten öldürülüp öldürülmedikleri tartışmalı bir konudur). Hepsi de Roma İmparatorluğu'nun topraklarını genişlettiler ve muazzam inşaat projelerini gerçekleştirdiler. Halk tarafından sevilen ancak senatörler tarafından kıskanılan kimselerdi. Romalı siyasetçiler süşkalarını geçirmek veya Cumhuriyeti geri getirmek için onlara karşı suikast planları yapmaktaydılar. Buna karşılık imparatorlar da iktidarları sorgulayanları idam ettiriyor ya da sürgüne gönderiyordu. Senato sınıfından tarihçiler Julio-Claudian imparatorlarını kendi kendilerini yücelten, çılgın, sapık ve zorba olarak tanımlar.




Henry Morgenthau

Henry Morgenthau (26 Nisan 1856 - 25 Kasım 1946), Amerika Birleşik Devletleri'nin 27 Kasım 1913-Şubat 1916 tarihleri arasındaki Osmanlı İmparatorluğu büyükelçisi, iş adamı. Amerikan siyasetçi Henry Morgenthau Jr.'ın babası, halen New York bölge savcısı olarak görev yapan Robert M. Morgenthau'nın dedesi.

On dört çocuk sahibi Bavyeralı Yahudi bir aileden gelen Henry Morgenthau hukuk eğitimi aldı. Kendi adına Amerikalı gazeteci Burton J. Hendrick tarafından yazılan Ermeni Kırımı iddialarında sıkça atıfta bulunulan "Büyükelçi Morgenthau'nun Öyküsü" adlı bir kitabı mevcuttur.





Askerlik Sanatı

Askerlik Sanatı (Dell'arte della guerra) Niccolo Machiavelli'nin sağlığında yayımlanmış ilk ve tek siyasal içerikli kitabıdır. Kitap Machiavelli ve bazı dostlarının Rucellai Sarayı'nda yaptığı konuşmayı içerir. Konuşma 1517'de geçmişse de o 1519'da yazmaya başlamıştır. Kitabı yazma gerekçesi ise saray sahibi dostu Cosimo Rucellai'nin 1519'da erken yaşta ölmesidir. Cosimo, son günlerinde adını yaşatacak bir eser bırakamadığından hayıflanması üzerine yazılmıştır. Ancak kitap bir vefa borcundan çok dönemin İtalyan şehir devletlerinin ordu sistemlerini ve dezavantajlarını, ne yapılması gerektiğini anlatan bir kitaptır ve Machiavelli paralı kuvvetlerden çok milis kuvvetlerinin önemini ve yararını anlatır.




Büyük Yarış (film, 1971)

Büyük Yarış (Le Mans), 1971 ABD yapımı aksiyon filmi. Lee H. Katzin tarafından yönetilmiştir. Başrol oyuncusu Steve McQueen'dir. Filmde gerçek 1970 Le Mans 24 Saat yarışından çekimler kullanılmıştır.

Film, bugün hala az diyalog içeren, dönemini iyi yansıtan yapısı ve başarılı yarış sahneleriyle yarışseverler arasında popülerdir. Hatta filmin, McQueen'in yarış alanına gelişi ve hazırlanmasını içeren ilk 38 dakikasında hiç diyalog yoktur. Bu ve ABD'de Le Mans yarışlarına olan düşük ilgi sebebiyle film, Amerikan sinemalarında ortalama bir başarı tutturmuştur.

McQueen yarışa Jackie Stewart ile beraber kullanacağı 26 numaralı bir Porsche 917 ile girmek istemiş, ancak kabul edilmemiştir. Bunun yerine, filmde yarışa gerçekte Jo Siffert ve Brian Redman tarafından kullanılan 20 numaralı mavi Gulf-Porsche 917K ile başlamıştır. Yarış lideri 25 numaralı Porsche 917 "Uzun kuyruk" ise Vic Elford/Kurt Ahrens tarafından kullanılmıştır.




Fenilalanin

Fenilalanin (Phe, F) beslenme açısından zaruri bir alfa-aminoasittir. Fenilalanin doğada enantiomerik (moleküllerin aynada yansıması olan optik izomeri) iki formda bulunabilir, D- ve L-fenilalanin. Yan zinciri bir benzil grubundan oluşmaktadır. Bu aminoasitin fenilalanin olarak adlandırılmasının nedeni, kimyasal yapısının, alanındaki hidrojenlerden birisinin fenil grubuyla değiştirilmesiyle olusturulmasıdır. Fenil grubundan ötürü, fenil alanın aromatik bir bileşiktir. Oda sıcaklığında beyaz ve toz şeklinde bir fiziksel bir hali vardır.

Bu yazıda ya da bilimsel makalelerde Fenilalanin - ya da olarak hiçbir ön ek almayarak sadece Fenilalanin diye bahsedilmişse, burada bahsi geçen - Fenilalanin’dir.

Fenilalanin protein ve peptitlerin yapı taşlarından biridir ve insanlar için esansiyel (yaşamsal,zorunlu) olarak adlandırılan amino asitler grubuna girmektedirler. Bu yüzden insandaki protein biyosentezinde aksaklıkların çıkmasını engellemek için besinlerle beraber yeterli miktarda vücuda alınmalıdır.

Diyette en iyi fenilalanin kaynakları yumurta, tavuk eti, karaciğer, sığır eti, süt, ve soyadır. Diğer kaynaklar ise ıspanak, yapraklı sebzeler, tofu, amarant ve acı bakladır.




Troleybüs

Troleybüs, gücünü genellikle yol boyunca asılı olan bir elektrik hattındaki iki kablodan alan elektrikli otobüs. İki kablo kullanılmasının sebebi tramvayların aksine lastik tekerlekler kullanılması sebebiyle tek kabloyla devrenin tamamlanmasının olanaksız olmasıdır.

İlk troleybüs 29 Nisan 1882 tarihinde Berlin'in banliyösünde kurulmuş olan sistemdir. Kurulan bu sisteme Ernst Werner von Siemen "Elektromote" adını vermiştir.

1947 yılında, Türkiye'nin ilk Troleybüs Şebekesi Ankara'da kurularak hizmete açılmıştır. 1 Haziran 1947’de 10 adet Brill marka, 1948’de yine 10 adet FBW marka troleybüs; Ulus - Bakanlıklar hattında hizmete girmiştir. 1952’de alınan 13 MAN araçla birlikte, Ankara’da çalışan troleybüs adedi; 33’e ulaşmıştır. Bunun haricinde Ankara'da Alfa-Romeo marka troleybüsler de kullanılmış ve bu troleybüsler Dışkapı-Bahçelievler ile Dışkapı-Kavaklıdere hatlarında kullanılmışlardır. 1979-1981 döneminde trafiği aksattıkları ve yavaş gittikleri gerekçesiyle hizmetten kaldırıldılar.

İstanbullular’a her iki yakada uzun yıllar hizmet veren tramvayların 1960’larda kentin ihtiyacını karşılayamaz hale gelmesi üzerine; otobüslere oranla daha ekonomik olması da göz önüne alınarak Troleybüs sisteminin kurulmasına karar verilir. Güç beslenmesi çift havai elektrik hattından sağlanan Troleybüsler için ilk hat Topkapı-Eminönü arasında döşenir. İtalyan Ansaldo San Giorgia firmasına 1956-57 yıllarında sipariş edilen Troleybüsler 27 mayıs 1961’de hizmete girer. Toplam uzunluğu 45 km. olan şebeke, 6 kuvvet merkezi ve 100 troleybüslük işletmenin maliyeti o günün rakamıyla 70 milyon TL’yi bulur. Şişli ve Topkapı garajlarına bağlı olarak hizmet veren ve kapı numaraları birden yüze kadar sıralanan araçlara 1968 yılında tamamen İETT işçilerinin üretimi olan ‘Tosun’ da katılınca araç sayısı 101 olur. Tosun, 101 kapı numarasıyla İstanbullular’a on altı yıl süreyle hizmet verir.
Elektrik kesintileri yüzünden sık sık yollarda kalan ve seferleri aksayan Troleybüsler, trafiği engellediği gerekçesiyle 16 Temmuz 1984’te işletmeden kaldırılır. Araçlar İzmir Belediyesi’ne bağlı ESHOT (Elektrik, Su, Havagazı, Otobüs ve Troleybüs) Genel Müdürlüğü’ne satılır. Troleybüslerin 23 yıllık İstanbul macerası böylece son bulur.

Ankara'dan sonra Türkiye'de troleybüsü kullanan ikinci şehirdir. 28 temmuz 1954 açılır 1984 İstanbul'daki troleybüsler İzmir'e gönderildi. 76 tane olduğu biliniyor. Türkiye'de troleybüsün en son kaldırıldığı şehir olan İzmir'de troleybüs, 6 Mart 1992'de kaldırıldı.

Tüm Türkiye'de kaldırılmasına rağmen 11 Mart 2015 tarihinde birçok soruna rağmen Malatya'da trambüs adıyla tekrar hizmete başlamıştır. Seferlere başladıktan yalnızca 4 gün sonra 15 Mart 2015 tarihinde İnönü Üniversitesi Kampüsü'nde bir trambüs (troleybüs) durduğu yerde yanmış, can kaybı yaşanmamıştır.




Sankt Pölten

Sankt Pölten (), Avusturya'da şehirdir. 1986 yılından bu yana Aşağı Avusturya eyâletinin başkentidir. Yaklaşık 49,300 nüfusa sahip kent Alplerin ön bölgesinde Traisen akarsuyu boyunca uzanır. Kent aynı zamanda bir Katolik piskoposluğunun merkezidir. Kimya, kâğıt, mobilya, makine ve tekstil üretimiyle önemli bir sanayi bölgesidir. Şehir birçok meslek yüksek okuluyla bölgenin eğitim alanında önde gelen merkezidir. 8. yüzyılda kurulmuş olan kent 1159'da kent statüsü kazanmıştır. 13. yüzyılda genişleyen kente bir de kale yapılmıştır. 1785 yılından beri bir piskoposluk merkezidir. 20. yüzyılda çevre ilçelerin kendisine bağlanmasıyla genişleyen kentte yapımına 11. yüzyılda başlanan ve 18. yüzyılda barok tarzda tadil edilmiş olan katedral, yine barok tarzda inşa edilmiş olan belediye meclis binası, 18. yüzyılda yapılan Veba Sütunu, barok piskoposluk sarayı ve birçok kent evi görülmeye değerdir.






Veba sütunu

Veba Sütunları Orta Avrupa kentlerinde bulunan ve en büyüğü 14. yüzyılda yaşanmış olan veba salgını dönemlerinin anısına yapılmış anıtlardır. Sütunların tipik özelliği Hıristiyanlık'ta merkezi bir konumda olan kutsal üçleme inancını temsil etmesidir.

Birçok Orta Avrupa kentinde bulunan veba sütunlarının en önemlileri şunlardır:







Viyana Veba Sütunu

Viyana Veba Sütunu Viyana'nın merkez bölgesindeki Graben semtinde bulunan veba sütunudur. Bölgenin en tanınmış sanat eseridir.

1679 yılında kenti kasıp kavuran son büyük veba salgını sırasında kenti terk eden imparator I. Leopold, salgının sona ermesi halinde bir veba anıtı adamıştı. Aynı yıl içinde geçici bir ahşap sütun Johann Frühwirth tarafından inşa edildi. Sütun korint tarzında yapılmış bir sütunda bulunan kutsal üçlemeyi temsil eden bir inayet koltuğu ve dokuz melek korosunu temsil eden melek figürlerinden oluşuyordu. 1683 yı