n gelen bir hükümdar olarak Osmanlı Devleti'ne hep tepeden baktı ve hükümdarlığı döneminde Osmanlı Devleti ile resmî hiçbir ilişki kurmadı. O sırada cereyan eden Osmanlı-Safevî çatışmasında Safevilerden yana tavır aldı.

Ekber, Hint geleneğinin yüzlerce yıllık adaletsiz uygulamalarına son verdi ve adil mahkemeler kurdu. Vergi toplamada adaletli olmaya önem verdi. Hindu ve Müslümanların kendi geleneklerine göre yargılandıkları bir hukuk düzeni geliştirdi. Fethpur Sikri’ni, mimarların yanı sıra bilgin, şair, edebiyatçı ve ressamların bir araya geldiği bir sanat merkezine dönüştürdü.

Ekber, Türk-İslâm mimarisinin en güzel eserlerinin yapılmasını sağladı. Bunların başında Fethpur Sikri'deki beş katlı Türki Sultana Sarayı, 1602'de Handeş'in fethi anısına yapılan ve Dünya'nın en büyük kapılarından Bülend Dervaze ile Lahor'daki Aynalı Saray sayılabilir.






Boğdan Prensliği

Boğdan Prensliği veya Boğdan Beyliği, (Moldovaca: Цара Молдовей, Rumence:Principate Moldova) Avrupa'da Doğu Karpatlar ve Dinyester nehri arasında kurulmuş tarihi prenslik. Önce bağımsız sonra özerk bir ülke olmuştur. Eflak Prensliği ile birleştiği zaman da modern Romanya'nın temelleri atılmıştır. Boğdan Prensliği çeşitli zamanlarda Bukovina'nın hepsi ile Besarabya ve Bucak'ı kapsamıştır.




Celje

Celje (Almanca:"Cilli", Macarca:"Cille"), Slovenya'nın bir ili normal bir Orta Avrupa yerleşim birimi. Sultan II. Bayezid zamanında Osmanlı topraklarına katılan şehir bugün Slovenya sınırları dahilindedir.

Sloven köylü isyanı sırasında Türklere karşı 1515 yılında kendisini savunmuştur. Pek çok yerel soylu, Protestan Reformu sırasında Protestanlığı dönüştürüldü.  ancak bölge Counter-Reformasyon sırasında Roma Katolikliğine dönüştürüldü.

Celje, Napolyon Savaşları sırasında Habsburg'ların 'Avusturya İmparatorluğu'nun bir parçası haline geldi. 1867 yılında, Avusturya-Prusya Savaşı sırasında, Avusturya yenilgisinden sonra, şehir Avusturya-Macaristan'ın parçası haline geldi.

Viyana-Trieste demiryolu hattı üzerindeki ilk hizmeti 27 Nisan 1846 tarihinde Celje'de meydana geldi.

19. yüzyıl ve 20. yüzyılın başlarında sonunda Celje, Slovenler için yankı uyandırdı Alman milliyetçiliğinin merkezi oldu. 1910 nüfus sayımına nüfusun% 66.8 Alman olduğunu gösterdi. Nüfus artışı bu dönemde istikrarlı oldu. 1900 yılında, Celje 6743 nüfusu vardı ve 1924 yılında bu sayı 7.750 ye ulaşmıştı. Belediye Başkanları Binası ve Kent Konseyi 1896 yılında inşa edilmiştir. Telefon hattı 1902 yılında kuruldu ve şehre 1913 yılında elektrik verildi.

Sloven ve Alman etnik milliyetçiliği 19. ve 20. yüzyıllarda arttı. I. Dünya Savaşı sonucunda 1918 yılında Avusturya-Macaristan çöküşüyle birlikte, Celje (Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı'nın (daha sonra Yugoslavya olarak da bilinir) bir parçası haline geldi. Bu dönemde, kent hızlı bir sanayileşme ve nüfus önemli bir büyüme yaşadı.

Celje, Nisan 1941'de Nazi Almanyası tarafından işgal edildi. Gestapo 16 Nisan 1941 tarihinde Celje'ye geldi. Teftiş için SS lideri Heinrich Himmler üç gün sonra bu kente geldi. Savaş sırasında şehir önemli iletişim hatları ve askeri tesisleri hedefleyen müttefik bombardımanlarına maruz kaldı. Şehrin savaş öncesi 20 bin nüfusu vardı ve savaş sırasında 575 kişiyi hayatını kaybetti. Bunlar çoğunlukla 20 ve 30 yaşları arasındaydı. 1.500 'den fazla insan Sırbistan veya Üçüncü Reich Almanyası içine sürüldü. Yaklaşık 300 kişi gözaltına alındı ve yaklaşık 1000 kişi Celje hapishanelerinde tutuklu kaldı. Sayısı bilinmeyen vatandaşlar 'zorla' Alman ordusuna askere alındı. Yaklaşık 600 "çalıntı çocuk" Germanization için Nazi Almanyası'na götürüldü.

Savaşın sona ermesinden sonra, halkın geri kalanı hariç Almanca konuşulan kısmı kentten ihraç edildi.

Celje, 1991 yılındaki On Gün Savaşı'ndan sonra bağımsız Slovenya'nın parçası haline geldi. Kasabanın turistik yerleri, '1241 yılında kurulan manastır ve 16. yüzyıldan kalma bir saraydır.





Tank imha edici

Tank imha edici, kundağı motorlu tanksavar topu ya da tank imha eden bir tür zırhlı savaş aracıdır. Tank imha edicilerin yapılış amacı savaş alanında düşmana ait tankları yok etmektir. Yani bir tür tanksavar silahıdırlar ancak tank değildirler. Üzerlerinde yüksek namlu çıkış hızına sahip toplar bulunur. Ya tamamen taretsiz ya da üstü açık bir tarete sahiptirler. Tekerlek veya palet yardımıyla hareket ederler. Üzerlerinde Güdümlü tanksavar füzesi fırlatıcısı taşıyan araçlara kısaca ATGM ("İngilizce"→ Anti Tank Guided Missile) araçları denir.

Tank imha ediciler tank gibi birçok görevden sorumlu değildir. Tanka nazaran daha az esnek ve ağır piyade ateşi karşısında korumasızdırlar. Her ne kadar bazı tank imha edicilerin ön yüzlerindeki zırh kalın da olsa yine de zırh bakımından zayıf araçlardır. Bu araçların popüler olmasındaki en büyük etken tanklara nazaran daha kolay ve ucuza üretilmeleridir

Üzerinde top bulunan zırhlı tank imha ediciler II. Dünya Savaşı da üretilmeye başlanmıştır. Ancak günümüzde ince bir zırha sahip ama daha hızlı ve uzun menzilli tanksavar güdümlü füze taşıyan ATGM araçları üretilmektedir.




Septimius Severus

Septimius Severus (; 11 Nisan 145 – 4 Şubat 211), sadece Severus olarak da anılır, 193'ten 211'e kadar Roma imparatoruydu. Afrika eyaletinin Leptis Magna şehrinde doğdu. Afrika kökenli ilk Roma İmparatorudur. Marcus Aurelius ve Commodus'un hükümdarlıkları döneminde devlet kademelerinde yükseldi. Beş İmparator Yılı'nda İmparator Pertinax'ın ölümünü takiben Severus gücü ele geçirdi.

Pertinax'ın katilinden iktidarı satın alan Didius Julianus'u öldüren Severus, bunun ardından tahta göz diken rakipleri General Pescennius Niger ve General Clodius Albinus ile savaşa girdi. Niger'i İssus Savaşı'nda (194'te) Kilikya'da mağlup etti. Aynı sene ordusunu daha doğuya yürüterek Osroene Krallığını Roma'ya ilhak etti. Bundan üç sene sonra da Galya'da Lugdunum Muharebesi'nde Albinus'u yendi.

Batı eyaletlerinde iktidarını sağlamlaştırdıktan sonra Severus 197 yılında Part İmparatorluğu'na savaş açtı ve Roma ordusu Partların başkenti Ctesiphon'u yıktı, bunun sonucunda Roma sınırları Dicle'ye kadar genişlemiş oldu. Severus bundan başka, Arabia Petraea'da inşa edilmiş olan sınır güvenliği sistemi Limes Arabicus'u genişletti ve takviye etti. 202'de Mauretania'da Garamantlara sefer düzenledi, başkentleri Germa'yı ele geçirdi ve "Limes Tripolitanus" sınır sistemini devletin güney sınırları boyunca genişletti.

Hükümdarlığının sonraki yıllarında Britanya'ya yolculuk yaptı. Hadrian Duvarı'nı güçlendirdi ve Antoninus Duvarı'nı yeniden ele geçirdi. 208'de Kaledonya'ya (günümüzün İskoçyası) sefer düzenledi, 210'da onu öldürecek olan hastalığa yakalanmasıyla Kaledonya'yı ele geçirme planı başarısız oldu. 211'in başlarında Eboracum'da öldü. Yerine oğulları Caracalla ve Geta geçti. Oğullarının hükümdar olmasıyla Severuslar Hanedanı kurulmuş oldu. Bu, Üçüncü Yüzyıl Krizi'nden önce hüküm süren son Roma hanedanıdır.

Lucius Severus Kuzey Afrika'da bugünkü Libya, Tunus ve antik dönemde Kartaca olarak bilinen bölgenin güney doğusunda Leptis Magna'da doğdu ve yetişti. Severus, Equestrian sınıftan seçkin ve varlıklı bir ailesinden geliyordu. Severus Libya-Fenike ve Roma soyundan olup, Latinceyi Fenike aksanı ile konuşurdu. Babası Publius Septimius Geta, Libya-Fenike kökenli bir Berberi soylusu idi. Hakkındaki oldukça az bilgiye göre çok büyük politik görevler almamıştı ama iki tane kuzeni Konsül olarak İmparator Antoninus Pius'un hizmetinde bulunmuştu. Annesi Fulvia Pia soylu bir Romalıydı. Ailesi İtalya'dan Kuzey Afrika göçmüştü ve Fulvius soyu olarak, eski ve politik olarak etkili, patrici kökenli bir ailedendi. Lucius Severus'un Publius Septimius Geta ve Septimia Pia adlı iki küçük kardeşi vardı. Severus’un anne tarafından kuzeni Praetorian muhafız ve konsül Gaius Fulvius Plautianus'tu.

Severus 172'de İmparator Marcus Aurelius tarafından Roma Senatosu'na Senatör olarak atandı. Severus 190'da Konsül, takip eden yılda ise İmparator Commodus'dan Pannonia Lejyonlarının komutasını aldı. 
193'te Pertinax'ın kuvvetleriyle beraber öldürülmesi üzerine, Carnuntum'da imparator ilan edildi ve hızlı bir şekilde İtalya'ya döndü. Eski İmparator Didius Julianus Senato tarafından ölüme mahkûm edilip, öldürüldü ve Severus Roma'nın idaresini muhalefetle karşılaşmadan ele geçirdi. 
Bu sırada Suriye Lejyonları Pescennius Niger'i imparator ilan etmişti. Aynı anda Severus Britanya'nın belki de ona karşı Didius'u desteklemiş olan güçlü valisi Clodius Albinus'a, içerisinde Sezarlık payesinde bulunan ve zaman içerisinde yükselmeyi ima eden makul bir teklifte bulundu. Onun artçı desteği ile, doğuya hareket etti ve 194'te Issus Savaşında Niger'in kuvvetlerini bozguna uğrattı. Ertesi yılı Niger'e yardım eden Mezopotamya ve Pers derebeylerini yok etmeye ayırdı. Ardından, Severus oğlu Caracalla'yı halefi olarak ilan etti. Albinus, Kuvvetleri tarafından İmparator olarak selamlanıp Galya'ya doğru hareket edince, Severus Roma'da kısa bir konaklamadan sonra, onunla karşılaşmak için Kuzey'e yöneldi. 19 Şubat 197 tarihli Lugdunum Savaşında, çoğunlukla İllirya, Moesia ve Daçya (Roma eyaleti) lejyonlarından oluşmuş 100,000 kişilik bir ordu ile Clodius Albinus'u yenerek ortadan kaldırıdı. Böylece İmparatorlukta kontrolü tam olarak sağlamış oldu.

Severus bir askerdi ve askerliği boyunca şeref peşindeydi. 197'de Pescennius Niger'e destek verenlerden intikam almak için Pers İmparatorluğu'na karşı kısa ve başarılı bir savaş yaptı. Pers başkenti Ctesiphon lejyonlar tarafından yağmalandı ve Mezopotamya'nın kuzey yarısı Roma'ya iade edildi.

Severus'un Roma Senatosu ile ilişkileri hiçbir zaman iyi olmadı. Başından beri ordu yardımı ile elde ettiği gücü nedeniyle gözden düşmüştü. Severus kendisine karşı kötülük ve komplo planladıkları gerekçesiyle düzinelerce Senatörün idamını emretti ve onların yerlerine kendisine yakın adamlarını yerleştirdi. Aynı zamanda İmparatorun kişisel muhafızı olan Praetorian muhafızlar'ı kendi adamlarıyla yeniden düzenledi ve Roma yakınlarında Albanum'a 50,000 kişilik kendisine sadık bir birlik