ldı. Aynı dönemde R-27 motorları "Lyulka AL-21F" ile değiştirildi. S-58VD üzerinde yapılan STOL testleri kısa-pist performansı için gerekli olan kaldırma motorlarının normalde yakıt için kullanılacak alanın büyük kısmını kaplayarak önemli ölçüde uçuş menzili kaybına neden olduğunu gösterdi. Ayrıca uçağın STOL'den normal uçuşa geçerken kontrolünün zor olması gövde altına taşıyıcı donanım yerleştirilmesini engellemekteydi.

7 Ağustos 1968'de OKB resmi olarak T-6 için "değişken kanat geometrisi" 'ni araştırmakla görevlendirildi. Sonucunda ortaya çıkan T-6-2I 17 Ocak 1970'te ilk olarak Ilyushin tarafından uçuruldu. Hükümetin uçak üzerinde yaptığı denemeler uçak üzerinde oldukça kompleks sistemlerin bulunması nedeniyle 1974'e kadar devam etti. Her türlü hava koşulunda görev yapabilme kabiliyeti hedefine "Orion-A" saldırı radarı, "Relyef" arazi radarı ve "Orbita-10-58" görev bilgisayarıyla birlikte çalışabilen "Puma" seyrüsefer/atak sistemi sayesinde ulaşıldı. Personel için "Zvezda K-36D" fırlatma koltukları da yerleştirildi.

İlk üretim modeli 31 Aralık 1971'de V. T. Vylomov tarafından uçuruldu ve 4 Şubat 1975'te T-6 Su-24 adıyla resmi olarak hizmete alındı.

Su-24, 69° dönebilen küçük boyutlu "değişken geometrili kanat" yapısına sahiptir. Kanatların dört açı ayarı vardır: Kalkış ve iniş için 16°, farklı irtifalarda seyir için 35° ile 45° ve düşük-irtifa manevralar için 69° minimum en-boy oranı. Değişken geometrili kanat uçağa "Sukhoi Su-17" 'ye göre kalkış ağırlığı daha fazla olmasına rağmen 230 km/s(143 mi/s) gibi daha düşük iniş hızına izin veren kusursuz bir STOL performansı sağlar. Yüksek kanat yüklemesi kararlı bir düşük-irtifa uçuşu ve minimal rüzgar etkisi sağlar.

Su-24 her biri 109.8 kN(24,700 lbf) itme sağlayan iki adet Saturn/Lyulka AL-21F-3A artyakıcılı motora sahiptir.

Su-24 motor hava girişleri yanlardadır. İlk 'Fencer-A' uçaklarında bu girişler 17,500 m (57,400 ft) servis tavanında 2,320 km/s (1,440 mi/s), yani 2.18 Mach hıza olanak veren değişken rampalara sahipti. Su-24 neredeyse tamamen düşük-irtifa görevlerinde kullanıldığından ağırlığı azaltmak ve bakım kolaylığı için değişken giriş aktivatörleri iptal edildi. Bu değişiklik düşük irtifa performansını etkilememekle beraber maksimum hız ve irtifa 1.35 Mach ve 11,000 m (36,100 ft)'e düştü. İlk 'Fencer-A' 'nın kutuya benzer arka gövdesi sürüklenmeyi azaltmak için motor etrafında sıkıca şekillendirildi. Revize edilen uçağın burnuna yan yana üç adet anten karenajı eklendi, frenleme paraşütünün yeri değiştirildi ve kuyruk kısmına yeni bir hava girişi konuldu. Bu yeni modeli NATO 'Fencer-B' olarak adlandırmasına rağmen Sovyetler Birliği yeni bir adlandırma kullanmadı.

Su-24'ün sabit silahı gövde altına monte edilmiş, 500 mermi kapasiteli seri ateş eden bir adet "Gryazev-Shipunov GSh-6-23" topudur. 'Fencer' 'de bu silah kullanılmadığı zamanlarda bir kapağın arkasındadır. Kanat bağlantısında iki adet, dış kanat altında iki adet döner pilon, gövdeye monteli dört adet olmak üzere çeşitli nükleer silahlar da taşıyabilen toplam 8,000 kg (17,600 lb) kapasiteli sekiz adet silah taşıyıcı bulunur. Genellikle, savunma amaçlı iki ya da dört adet "Molniya R-60" kızılötesi füze taşınır.

İlk 'Fencer-A' ve 'Fencer-B' 'ler sadece eski Sirena radar ikaz alıcısından oluşan ve dahili karıştırma sistemi olmayan sınırlı bir elektronik karşı-tedbir sistemine sahipti. Daha sonraki üretimlere hava girişlerinin yanlarında ve arka kuyruk dikmesi üzerinde üçgen antenleri olan daha kapsamlı radar ikaz, füze ikaz ve elektronik karşı tedbir sistemleri yerleştirildi. Bu modeller NATO tarafından 'Fencer-C' olarak adlandırmasına rağmen Sovyetler Birliği yine ayrı bir adlandırma kullanmadı. Bazı 'Fencer-C' ve Su-24M 'Fencer-D' 'lerde kanat altında, diğerlerinde kuyrukta Chaff/Flare atma sistemleri mevcuttur.

Sovyetler 1984'te Su-24'leri Afganistan 'da ve 1990'larda Çeçen savaşında kullandılar.

Su-24 yaklaşık 1400 adet üretilmiştir. Azerbaycan, Beyaz Rusya, Kazakistan, Rusya, Özbekistan ve Ukrayna 'da halihazırda çok sayıda Su-24 kullanılmaktadır. 321 adet "Rusya Hava Kuvvetleri" 'nde 94 adet "Rusya Donanması" 'nda olmak üzere yaklaşık 415 adet Su-24 halen Rusya tarafından kullanılmaktadır.

Su-24'lerin Rusya tarafından 2008 Güney Osetya çatışmalarında Gürcistan hedeflerine karşı kullanıldıklarına dair raporlar bulunmaktadır. "Moscow Defense Brief" dergisi iki adet Su-24'ün Gürcistan yerden havaya savunma gücü tarafından düşürüldüğünü bildirmiştir. 19 Aralık 2008'de bir Su-24M bombardıman uçağı güneybatı Rusya'da Voronezh kenti yakınlarında düşmüştür. Rusya Savunma Bakanlığı ilk gelen bilgilere göre kazanın uçuş kontrollerindeki bir arızadan kaynaklandığını ve pilotların atlayarak uçağı tahliye ettiğini bildirmiştir.

Rusya ekonomisinin koşullarına göre Su-24'lerin Sukhoi Su-34 ya da daha üstün bir uçakla değiştirilmesi planlanmaktadır..

24 Kasım 2015 tarihinde Suriye'den kalkan Su-24 uçağı, Türk hava sahasını ihlal edince Türk F-16 uçakları tarafından düşürülmüştür.


Halen kullanılmakta olan Su-24M ve Su-24MK modelleri için içlerinde GLONASS, çok işlevli göstergeler ile güncelleştirilmiş kokpit, Head-Up Display (HUD), sayısal hareketli harita üreteci, kaska monteli görüş sistemi, R-73 (AA-11 'Archer') havadan havaya füzesi de dahil olmak üzere son teknoloji güdümlü silahlar için provizyonun da olduğu bir yenileştirme programı yürütülmektedir. Su-24M ve Su-24MK'nin yeni kokpit ve seyrüsefer sistemleri ile donatılıp donatılmayacağı bilinmemektedir. Yenilenmiş uçak Su-24M2 olarak adlandırılmıştır.










Mikoyan Proje 1.44

Mikoyan Gurevich Project 1.44/1.42 MiG tarafından Rus hava kuvvetleri için üretilen 5.jenerasyon hava üstünlük uçağı prototipidir. MiG-MFI olarak da bilinen uçağın NATO kodadı Flatpack'tir.

MiG 1.44 direkt olarak F-22'ye karşı üretilmiş bir uçaktır.Uçakta edinilen bilgiler Sukhoi Su-47'de elde edilenlerle beraber PAK FA projesinde kullanılmaktadır. PAK FA'da bu uçak için üretilen Lyulka AL-41F motoru kullanılacaktır.

Avrupanın müşterek uçağı Eurofighter Typhoon'un tasarımında bu uçağın tasarımı kullanıldığı öne sürülmektedir. Çin'in yeni nesil uçağı olacak olan Shenyang J-XX'in ortaya çıkan fotoğraflarında da Mig 1.44 ile olan benzerlikleri projenin Çin'e satılmış olabileceği şüphelerini doğurmaktadır.

MFI”(*) projesi olarak da bilinen MiG-1.42’nin ilk ve tek prototipi 1999’da ilk uçuşunu yapmıştır. MiG-1.42 radarda çok küçük görüntü veren “stealth” çok maksatlı hava muharebe uçağı olarak, Su-27/Su-35’lerin yerini almak dizayn edilmiştir. 2004-2006 yıllarında hizmete girmesi beklenmekteydi. Rusların F-22, Rafale, E-2000 ve Gripen karşıtıydı. Hareketli motor egzozları ile “vektöryel İtiş Kontrol” (Thrust Vector Control) içeren 5’inci jenerasyon Rus avcı uçaklarının iki temsilcisinden biri.(MFI=Mnogo Funksionalni İztrebitel=Multi Functional Fighter/Çok Görevli Avcı)







Helikopterler için NATO rapor isimleri listesi

Sovyet ve Çin helikopterleri için NATO rapor adı





Kargo uçakları için NATO rapor isimleri listesi

Sovyet ve Çin kargo uçakları için NATO rapor isimleri


Sovyet ve Çin kargo uçakları için orijinal isimlere göre sıralı NATO rapor isimleri listesi:





Diğer hava araçları için NATO rapor isimleri listesi

Diğer Sovyet hava araçları için NATO rapor isimleri


Diğer Sovyet hava araçları için orijinal isimlerine göre sıralı NATO rapor isimleri





Erik Axel Karlfeldt

Erik Axel Karlfeldt (d. 20 Temmuz 1864 Folkärna, ö. 8 Nisan 1931 Stockholm) İsveçli şair. Neo-romantizm akımına dahil kabul edilir; eserlerinde halk efsanelerinin yanı sıra Hristiyanlık unsurlarına da yer verir. 1918'de edebiyat dalında Nobel Ödülüne layık görüldü. Nobel Ödülü, şair tarafından reddedildiğinden, ancak 1931'de, ölümünden sonra "gıyabında" kendisine sunuldu.





Balistik füze denizaltıları için NATO rapor isimleri listesi

Sovyet balistik füze denizaltıları için NATO rapor isimleri





Lüksemburg, Belçika

Lüksemburg ili (Fransızca: Province de Luxembourg, Felemenkçe: Provincie Luxemburg), Belçika'nın Valon Bölgesinde bulunan bir ildir.

Merkez şehri Arlon'dur.





John Galsworthy

John Galsworthy (14 Ağustos 1867 – 31 Ocak 1933) İngiliz yazar. Tiyatro oyunlarında birey ile toplum arasındaki çatışmayı konu alır. İngiliz orta sınıfını betimlediği ve "A Man of Property", "In Chancery" ve "To Let" kitaplarından oluşan "The Forsythe Saga" üçlemesi, çağdaş İngiliz edebiyatının klasikleri arasında kabul edilmektedir. 1932'de edebiyat dalında Nobel Ödülüne layık görüldü.





CEMS

CEMS (tam ismi: Community of European Management Schools and International Companies), Avrupa İşletme Okulları ve Uluslararası Şirketler Birliği'ne ait kısaltmadır.

1988 yılında kurulmuştur. Birlik, Avrupa'daki en iyi 17 işletme okulu ile 50 çok uluslu şirketi bünyesinde barındırmakta ve bu okullardaki öğrencilere CEMS MIM (Masters in International Management) programı sunmaktadır. Bir yıllık program "Financial Times European Masters in Management" sıralamasında 2006 yılında ikincilik elde etmiştir.





İvan Bunin

İvan Alekseyeviç Bunin (Rusça ; 10 Ekim / 22 Ekim 1870, Voronej - 8 Kasım 1953, Paris), Rus yazar ve şair. Kırsal kesimde, taşrada yaşayan sıradan Rus insanının gündelik yaşamını yansıttığı şiirleriyle ün kazandı. 1933'te Nobel Edebiyat Ödülünü alan ilk Rus yazar oldu.




Geyve İkinci Beyazıt Köprüsü

ALİFUATPAŞA İkinci Beyazıt Köprüsü Sakarya'nın Geyve ilçesinde Alifuatpaşa kasabasında II. Bayezid tarafından inşa ettirilen köprü.

Sakarya Nehri üzerinde inşa edilen İkinci Bayezid Köprüsünün uzunluğu 196,5 metre genişliği ise 5.5 metredir. Köprünün yedi satırlık Arapça bir kitabesi vardır. 15 gözü olan köprünün bugün sadece 5 gözünden su geçmektedir. Çeşitli zamanlarda hasar gören köprü en son 1949'da tamir edilmiştir.




Petek

Petek, arıların çiçek polenlerinden elde ettikleri balı depolama ve yumurtalarını barındırma yeri. Şekli en az malzemeyle en çok yer kullanmak için en iyi şekil olan altıgendir. Bu altıgen yapıya Ebegümeci benzerliği nedeniyle gümeç adı verilir. Bütü