90'ların ortalarından bu yana com alan adı kaydettirme konusunda herhangi bir kısıtlama bulunmamaktadır. İnternet'in ticarileşmesi ve popülerleşmesi ile birlikte com alan adı kamuya açılmış ve websiteleri, e-postalar ve ağ konularında hızla en yaygın üst seviye alan adı haline gelmiştir. 1997 ile 2001 arasında (“nokta com balonu” olarak bilinen dönem) çıkan çoğu şirket, şirket adlarına com uzantısını dahil etmiş ve bu şirketler nokta com'lar ya da nokta com şirketleri olarak anılmaya başlamıştır. 2001 yılında sadece iş dünyasında kullanılmak üzere sunulan .biz, com'un popülerliğini hiç etkilemedi.

Her ne kadar dünyanın her yerindeki şirketler com alan adları kaydettirebiliyor olsalar da, çoğu ülkenin kendi ülke kodları olan üst seviye alan adları (ccTLD) kapsamında ikinci seviye alan adları bulunmaktadır. Bu ikinci seviye alan adları genelde com.xx ya da co.xx şeklinde olur. .com’dan sonra gelen .xx, ccTLD'yi ifade etmektedir. Avustralya (com.au), Sri Lanka (com.lk), Yunanistan (com.gr), Meksika (com.mx), Güney Kore (co.kr), Hindistan (co.in), Endonezya (co.id), Çin (com.cn), Japonya (co.jp) ve Birleşik Krallık (co.uk) buna örnektir.

Çoğu ticari olmayan site ve ağ, com alan adının tanınırlığından faydalanma amacıyla com uzantılı isimleri kullanır. Ancak kayıt istatistikleri zaman içinde değişiklik gösteren popülerlik akımları olduğunu göstermektedir.

Verisign Aralık 2011 itibarıyla yaklaşık 100 milyon .com alan adının kaydedilmiş olduğunu duyurmuştur.Verisign Mart 2009 itibarıyla alan adlarının 926 akredite kayıt şirketi tarafından sunulmakta olduğunu bildirmiştir.





.name

.name, İnternet'in Alan Adı Sistemi'nde bir genel jenerik üst seviye alan adıdır (generic Top Level Domain - gTLD). Kişilerin kişisel isimleri, takma adları, sahne adları, mahlasları ya da farklı türden kimlik etiketlerinin temsili için tasarlanmıştır.

.name üst seviye alan adı başlangıçta (2001) Global Registry'ye atanmış ve Ocak 2002'de tam olarak işler hale gelmişti. Verisign Şubat 2009'da .name’in operatörü olmuştur .

.name alan adları ikinci seviye (ahmet.name) ve üçüncü seviye (ahmet.yilmaz.name) olarak kaydettirilebilir. Ayrıca e-posta adresini ahmet@yilmaz.name olarak kaydettirmek de mümkündür. Bu gibi bir e-posta adresi bir ileti hesabı olabilir ve alıcı adresi olarak başka bir e-posta adresi gerekebilir, ya da kayıt şirketine bağlı olarak geleneksel bir e-posta adresi (ahmet@yilmaz.com) olarak kullanılabilir.

Üçüncü seviyede bir alan adı kaydedildiğinde (ahmet.yilmaz.name), ikinci seviye (bu durumda yilmaz.name) paylaşılır ve başka birisi tarafından kaydedilemez. ahmetyilmaz.name gibi diğer ikinci seviye alan adları bundan etkilenmez.

name TLD ilk çıktığında sadece üçüncü seviye kayıtlar (ve ileti hesabılen e-posta adresileri) yapılabiliyordu. Ocak 2004'te ikinci seviye kayıtlar da sunulabilir hale geldi. Alan adının başta hedeflenen yapısı ad.soyad.name şeklindeydi, böylece kişiler gerçek adlarına göre alan adı alabileceklerdi.
Kasım 2009'da uluslararası alan adları (IDN) ikinci ve üçüncü seviye alan adları olarak sunulmaya başladı. IDN'ler yerel dilin kendi karakter kümesinde kullanıcı uygulamalarıyla temsil edilebilir alan adlarıdır.

Ad whois hizmetine http://whois.nic.name URL'sinden ulaşılabilir. Alan adı kayıtları ICANN tarafından akreditasyon verilmiş kayıt şirketlerinde yaptırılabilir.
Eylül 2007'de güvenlik araştırmacıları Global Name Registry'ye Whois aramaları başına korsanlara para verdiği gerekçesiyle suçlamada bulunmuştur. Name alan adlarına ait ayrıntılı kayıt bilgilerinin 2 $'dan satılıyor olması, name dâhilinde bulunan istenmeyen yazılım yayan makinelerin, zombilerin ve botnet kontrol sunucularının bulunup temizlenmesine yönelik çabaları engellediği için eleştirilmiştir. Ancak kayıt, ücretsiz Kapsamlı Whois erişim programı vasıtasıyla meşru kullanıcılar için ücretsiz sınırsız arama sunmaktadır ..





Birinci Anafartalar Muharebesi

Birinci Anafartalar Muharebesi, Gelibolu'daki Müttefik Kuvvetleri'ne ulaşan takviye kuvvetleri ile gerçekleşen Suvla Koyu çıkarması ardından bu birliklerle Osmanlı kuvvetleri arasında 9 Ağustos 1915 tarihinde gerçekleşen muharabelerdir.

İtilaf Devletleri’nin Gelibolu Harekâtı, Osmanlı Devleti’nin başkenti İstanbul’a donanma ile ulaşarak Osmanlı Devletini savaş dışı bırakmaktı. Ancak 1915 yılının Mart ayında, bu görev için organize edilen Birleşik Donanma’nın, Osmanlı kıyı topçusu tarafından püskürtülmesi üzerine Gelibolu Yarımadası’nın bir kara harekâtıyla işgal edilmesi, bu yolla Osmanlı topçu bataryalarının etkisiz hale getirilerek donanmaya yol açılmasını amaçlayan bir işgal planı uygulamaya konulmuştur. 25 Nisan 1915 tarihinde Gelibolu Yarımada’sının güney ve güney batı sahillerine yapılan çıkarmalarla Müttefik kara harekâtı başlatılmıştı. 1915 yılının Mayıs ayı sonlarına kadar Müttefik kuvvetlerin giriştiği taarruzlar boyunca Osmanlı savunma hatları, birkaç yüz metre gerilemişse de direnmeyi başarmış, Müttefik ileri harekâtını ağır kayıplara uğratarak durdurmayı başarmıştı.

Gelibolu Yarımadasının işgaliyle görevli Müttefik kuvvetler komutanı General Sır Ian Hamilton, kilitlenen cepheleri açmak için takviye gönderilen birliklerin bir bölümüyle Suvla Koyu’nda bir çıkarma yapmak, bir kısmıyla takviye ettiği Anzak 2 Tümeni ile taarruz etmeyi planlamıştır. Her iki harekâtın da 6 Ağustos 1915 gecesi yapılması planlanmıştı.

Suvla Koyu’na çıkan İngiliz birlikleri ise 8 Ağustos akşamına kadar kayda değer bir ilerleme yapmamışlardır.

Anzak 2. Tümeni’ne verilen görev, Kocaçimen Tepesi – Besim Tepe – Conk Bayırı - Düztepe hattının işgal edilmesidir. Tümen, bu sırtlara iki kola ayrılarak taarruz edecektir. 6 Ağustos akşamı ilerleyen Anzak kolları, Osmanlı gözcü postaları tarafından yer yer ateş altına alınmıştı. Bu silah sesleri Osmanlı karargâhlarını harekete geçirmiştir. Hızla bölgeye akan takviye birlikleri gün doğarken, zaten gece boyu Osmanlı direnişi karşısında yıpranan Anzak ileri hareketini bütün bütün durdurmuştur. 8 Ağustos 1915 akşamına kadar özellikle Conk Bayırı sırtlarında sert ve kanlı çatışmalar olmuş, Osmanlı savunması bu sırtları elde tutmayı başarmıştır.

Bölgeye ulaşıp mevzilere giren 9. ve 4. Tümenlerle Kocaçimen Tepesi – Anafartalar hattında, müttefik saldırıları durdurulmuş, cephe tutulmuştu. Ancak daha kuzeyde Suvla Koyu’na çıkmış olan İngiliz 9. Kolordusu karşısında Yarbay Wilmer komutasında üç taburluk bir kuvvet vardır. 5. Ordu komutanı Mareşal Liman von Sanders, Saros Grup Komutanı Albay Fevzi Bey’e, emrindeki 7. ve 12. tümenlerle Anafartalar bölgesine hareket etme emri vermiştir. Emre göre Albay Fevzi Bey, derhal taarruz edecekti. Mareşal Sanders, Albay Fevzi Bey’i Anafartalar Grup Komutanı olarak atamış, Kocaçimen Tepesi – Conk Bayır hattındaki Osmanlı kuvvetleri komutanı Yarbay Cemil Bey’i ve Yarbay Wilmer’i onun komutası altına vermiştir.
Albay Fevzi Bey’in 7. ve 12. Tümenlerinin Anafartalar bölgesine ulaşması ve taarruz için yayılması 8 Ağustos akşam saatlerini bulmuştur. General Sanders, Albay Fevzi Bey’e derhal taarruz edilmesi emri vermiştir. Albay Fevzi Bey, 7. Tümen komutanı Albay Halil Bey ve 12. Tümen komutanı Yarbay Selahattin Bey’le görüştükten sonra bu emri uygulamamaya, birlikleri gün doğarken taarruza kaldırmaya karar vermiştir. Her üç Osmanlı komutanı da daha önceki çarpışmalarda uzun bir yürüyüşün hemen ardından, dinlenmeden, hele hele gece karanlığında girişilen taarruzların hem sonuç getirmediğini hem de askerin kırılmasına yol açtığını bilmektedirler. Mareşal Sanders, emrine uymadığını öğrenir öğrenmez 8 Ağustos akşamı Albay Fevzi Bey’i görevden almıştır. Aynı gece saat 21:45’de Kuzey Grup Komutanı Esat Paşa’ya telefonla, emrindeki 19. Tümen Komutanı Albay Mustafa Kemal Bey’in Anafartalar Grup Komutanlığı’na atandığı bildirilmiştir. Mustafa Kemal Bey, kendi tümeninin komutasını Yarbay Şefik Bey’e teslim ederek at sırtında iki buçuk saatlik bir yolculuğun ardından yeni karargâhına, Çamlıtekke’ye 01:30 dolaylarında ulaşmıştır. O saatlerde 7. ve 12. tümenler, bölgeye tam mevcuduyla ulaşmış ve taarruz hazırlıklarını tamamlamışlardır. Taarruz hazırlıklarının tamamlanmış olduğunu gören Mustafa Kemal Bey, Kocaçimen Tepesi ve Conk Bayırı’nda savunmada kalmak, her iki Anafartalar sırtlarından ise taarruz etmek kararındadır.

Albay Mustafa Kemal Bey, elindeki kuvvetlerin bir kısmını ihtiyata ayırmamış, tüm kuvvetleriyle taarruz etmiştir. Emrindeki, Yarbay Selahattin Adil Bey komutasındaki 12. Tümen Mestantepe, Albay Halil Bey komutasındaki 7. Tümen ise Damakçılık bayırı yönünde taarruz edip bu bölgeleri işgal edecektir. Böylece Anafartalar bölgesi güven altına alınmış ve sahile çıkan İngiliz 9. Kolordusu ile taarruzda olan 2. Anzak Tümeni’nin bağlantısı kesilecektir. Taarruza katılan kuvvet 16.000 kişilik bir kuvvettir. Yarbay Wilmer'in kuvvetleriyle birlikte Anafartalar bölgesindeki Osmanlı kuvvetleri 19.000'dir. 7. Tümen eksik kadroludur. Mareşal Sanders'in emriyle bir alayını Saros'ta bırakmıştır.

Kocaçimen Tepesi – Conk Bayırı sırtlarında kanlı çatışmaların sürdüğü 7-8 Ağustos günlerinde çıkarma bölgesi Suvla Koyu sakindir. Çıkarmanın ikinci günü İngiliz 9. Kolordusu’nun 10. ve 11. tümenleri sahile çıkmıştı. Askerler denize giriyor ve güneşleniyorlardı. Her iki tümen komutanı da topçu bataryalarının sahile çıkıp mevzi almasını beklemekte, genel bir taarruzu 9 Ağustos sabahı için planlamaktadırlar. Tam da Mareşal Sanders’in geciken taarruzuyla aynı saatlerde.

Müttefik kuvvetler komutanı General Sır Ian Hamilton, 8 Ağustos günü saat 16:30’da Suvla Koyu’na gelmiştir. Çıkarma tam olarak tamamlanmamış, Kolordu komutanı sahile inmeyip açıktaki bir gemide bulunmaktadır. Hamilton, taarruz için emir verememiştir, gün kavuşmak üzeredir. Çaresiz taarruzun bir gün sonra şafak vaktine ertelenmesine razı olmuştur.

General Hamilton ertesi sabah için yani 9 Ağustos 1915 sabahı için gerekli gördüğü emirleri vermiştir, 2 Anzak Tümeni, Kocaçimen Tepesi, Besim Tepe ve Conk Bayırı’na taarruz edecek, İngiliz 9. Kolordusu’nun 10. ve 11. Tümenleri ise Tek