lduğu dönemde, bölgeye yapılan yeni göçler neticesi Karye-i Çeltik ile beraber Karye-i Armutlu da göç alarak kurulurken, öte taraflarda da Kara-Şeyh’in adına izafeten Karye-i Kara-yaka ile birlikte Karye-i Sürütme, Karye-i Salur, Karye-i Fakihler (Fakılar), Karye-i Yağcı ve diğer adının (Çökiler) Tilkiler olduğu tahmin edilen Karye-i Çevkid de ikâmete açılır. (11) 
Kaza-i Yalvaç’ın nahiyesi Yalvaç Kara-ağaçı’na bağlı olan köyümüz Karye-i Çeltik’in ele alınabileceği ilk esaslı bilgi kaynaklarından birisi de Tapu Kadastro (TK) Genel Müdürlüğü’ndeki Kuyud-i Kadime (KKA) Arşivi’nde bulunan Mufassal, Yaya ve Müsellem Mensühat, İcmal, Derdest ve Evkaf Defterleri’dir. Araştırılması için hem yoğunluk, hem de ehliyet isteyen bu defterlerde 991 adet varak bulunuyor. Biz sadece bunlardan Nahiye Kara-ağaç’ın karyelerine girebildik. Burada yaptığımız çalışmalarda ortaya güzel neticeler çıktı. Orada gördük ki 1530 tarihi itibarıyla Karye-i Çeltik’te tam 54 kişi ikamet eder durumda. Bu kişiler ilk baştan itibaren şöyle sıralanıyorlar;

1. Sıra; Seydi Veledi Mehmet, Yusuf Biraderi o., ….., Hüseyin Veledi o., Memi Biraderi, Sinan Veledi Nasuh, Hızır (Sefer de olabilir) Veledi Veli.

2. Sıra; Hamid Biraderi o., İlyas Veledi Nebi, Halil (Celil de olabilir) Veledi Pir Ali, Abdurrahman Veledi o., Hacı Veledi ….,

3. Sıra: Abdülkerim Veledi o., Seydi Veledi o., Veli Veledi Hasan, …….., Kalender Veledi o., Nebi Biraderi.

4. Sıra; Hacı Veledi Hasan, Bekir Veledi Muhammet, Ramazan Biraderi, Hüdaverdi Biraderi o., Cafer Veledi İsmail.

5. Sıra; Abdülkadir Biraderi, ………, …………, …………., Resul Veledi Ali, Ahmet Veledi Mahmut.

6. Sıra; Halil Veledi İbrahim, Abdülkerim Veledi o., Piri Biraderi, Cafer Biraderi, Muhammet Biraderi Ali.

7. Sıra; Hüdaverdi Veledi, ……….., Sevindik Veledi Hamid, Halil Veledi o., Süleyman Biraderi.

8. Sıra; Hamid Veledi Güvendik, Mustafa Veledi, İbrahim Biraderi, Ali Veledi Yahya.

9. Sıra; Yusuf Veledi o., ………, ………., Hüseyin Veledi Hasan. (39 kişi.)

Köyde ayrıca Mescid-i Cafer isminde bir vakıf vardır. (12)

Isparta'nın merkezine 131 km uzaklıktadır.

Şarkikaraağaç'ın merkezine 12 km uzaklıktadır.

Celtek Köyü ve çevresi güneyinde Beyşehir Gölü doğusunda Kızıldağ ile bütünleşir. Batısında Toros Daglarının kuzey uzantısı olan Anamas Dagları ile çevrilidir. Komşu köyleri Fakılar, Armutlu, Salur ve Yeniköydür.

Köyün iklimi Akdeniz iklimi ile kara iklimi arasında ama kara iklimine daha yakın bir iklim yapısına sahiptir. Yaz mevsimi sıcak ve kurak, kış mevsimi ise soğuk ve yağışlıdır.

Köy nüfusun büyük bir kısmı yurt içinde başlıca Ankara,Isparta ve Antalya kentlerine yurtdışında ise Fransa ve Almanyaya çalışmak için göç etmiştir.

Devlet Su işleri tarafından Sarkikaraagaç Sulama Projesi Çeltek Köyü arazisinin büyük bir kısmı sulama kanalları ile cevrilmiştir. Böylece Beysehir Gölü'nden alınan su ile Tarim arazileri sulanabilmektedir. Son yillarda Tarımda büyük gelişmeler olmuştur.Ekonomik boyutta olmasa da aile ihtiyacı dışında elma, salatalık,domates ve biber üretimi yapılmaktadır.

Köyde koyun, kültür ırkı sığır,melez ırkı sığır ve yerli sığır yetiştirilmektedir.

Cüzi oranda balıkcılıkda yapılmaktadır.

Köyde bir Marangozhane ve Degirmen işler haldedir. Köylüye burada hizmet verilmektedir.

Köyde ilk eğitim atağı 1941'den itibaren ufak bir Köy odasında başlamıştır. Modern seviyede eğitim veren okul 1958 yılında hayata geçmiştir. Şu anda öğretime devam eden okul mevcut olup ayrıca taşımalı sisteme dahil öğrenciler de vardır.

Köyün içme suyu şebekesi vardır ama kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ama PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı yoktur ama sağlık evi vardır. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve her hanenin Telefon bağlantısı mevcuttur. 2008'in sonundan itibaren Köyde A-DSL hızlı internet erişimi devreye girmiştir. Köyde GSM operatörleri de hizmet vermektedir. Cep telefonuyla köyün her tarafından rahatca konuşmak mümkündür.





Extra

Ekstra: "fazladan, alışılan ve gerekenden başka, ek olarak" anlamına gelmektedir. Olası aniklopedik kullanımlar;








Amelia Earhart

Amelia Mary Earhart (d. 24 Temmuz 1897 - 2 Temmuz 1937'de kayboldu, 20 Haziran 1938'de öldüğü ilân edildi). Amerikalı havacı ve yazar.

Atlas Okyanusu'nu uçakla tek başına geçen ilk kadın pilot Amelia Earhart'tır. ABD'nin Kansas eyaletinde doğan Earhart, Birinci Dünya Savaşı sırasında askerî hastanelerde hemşirelik yaptı. Savaştan sonra havacılıkta kaydedilen teknolojik gelişmelerle yakından ilgilendi. 1928'de Atlas Okyanusu'nu yolcu olarak geçen ilk kadın olarak ün kazandı. 20-21 Mayıs 1932'de tek başına Newfoundland'dan İrlanda'ya uçarak Atlas Okyanusu'nu geçti. ABD'yi baştan başa geçtiği uçuşundan sonra, Ocak 1935'te, Newfoundland-İrlanda arasındaki mesafeden daha uzun olan Hawaii-California arasını yine tek başına uçan ilk kişi oldu. 1937'de ABD'li meslektaşı Fred Noonan ile Lockheed Electra modeli, çift motorlu bir uçakla dünya turuna çıktı. Yolculuğunun üçte ikisini tamamladığı sırada, uçak Pasifik Okyanusu'nun ortalarında kayboldu ve Earhart'ın izine bir daha rastlanamadı. Amerika Birleşik Devletleri, o zamana göre tarihin en büyük kurtarma operasyonunu gerçekleştirdi. Anne ve babası, Amy Otis Earheart ve Edwin Stenton Earhart'dı.

2 Temmuz 1937'de Howland Adası'na giderken kayboldu, 20 Haziran 1938'de öldüğü ilân edildi.




Firebird

Firebird veya fire bird şu anlamlara gelebilir;









Balçıkhisar, Şuhut

Balçıkhisar, Afyonkarahisar ilinin Şuhut ilçesine bağlı bir köy.

Coğrafyada eski adı Melissa daha sonra da Tinara köyüdür. Harım arası mevkinde yer alan bu köyün yanı sıra Hüseyinli ve Köyren (Köyviran) civarında da küçük köyler ve çiftlikler mevcuttur. Bizans döneminde Balçıkhisar ve civarı yerleşime uygun bir yerdir. Bu döneme ait sayısız eser bulunduğu gibi halen toprak altında da köyler bulunmaktadır. Pelit tepesinde bulunan yukarı caminin, Bizans dönemine ait bir kiliseden çevrildiği bilinmektedir. Yapıdaki mermer parçaları ve Bizans roma devresine ait yazılar bu kanaati kuvvetlendirmektedir.

Balçıkhisar muhtemelen 1100-1150 yılları arasında Türkler tarafından fethedilmiştir. Şuhut un fethi sonrası kurulan ilk köylerden birisi de Balçıkhisar'dır.

Osmanlı devleti zamanında köyün coğrafi yapısı yüzünden asker ve kanun kaçaklarının buraya rağbet gösterdikleri belirtilmiştir. Anadolu'nun değişik yerlerinden aşiretlerin iskan edildiği görülmektedir. Kasabadaki çoğu aile kendilerinin 300-400 yıl önce buraya geldiklerini anlatmaktadırlar.

Afyon müzesindeki mahkeme maarifi ve mesair sicillerinde ayrıca tapu kayıtlarında sık sık Balçıkhisar'ın adına rastlanmaktadır. Mesela şer ve iye sicillerinde 16. yüzyıla ait Balçıkhisar'a ait kayıtlar yer almaktadır. Başka bir vesikada 1601 yılında Balçıkhisar'lı bir kadının Afyon'da bir cerrah tarafından ameliyat edildiği yazılıdır. Kasabadaki yatırlarda yatan kişilerin Balçıkhisar'ı ele geçirilmesi sırasında vuku bulan çarpışmalarda ölen kadın ve erkeklerin olduğu bilinmektedir. Kavak Dede, Sarı Kız, Arap Dede adları ile anılan bu kişilerin Türkler'le yerli ahali Rumlar arasındaki savaşlarda şehit düşen Yörük ve Türkmenler olduğu sanılmaktadır. Türkler'in ilk önce Köyren denilen bölgeye yerleştikleri, ardından da Rum ahaliyi Isparta, Barla tarafına göçe zorladıkları ve böylece şimdiki asıl yerleşim merkezine geldikleri tahmin edilmektedir.
Balçıkhisar, Osmanlı devleti zamanında kısa bir süre Sandıklı kadılığına bağlı kalmış, sonra Şuhut'a bağlanmıştır. 18. yüzyılda Emirdağı, Suvermez köyünden bir sülale kan davası yüzünden Balçıkhisar'a göç etmiştir. Bu sülale Balçıkhisar'ın köklü sülalelerinden Emirevi sülalesidir. Bu dönemde özellikle Dinar tarafından da göç olayları yaşanmıştır. Aşağı cami (Koca Cami) 18. yüzyıl'da yaptırılmıştır. Osmanlılar döneminde maarif hizmetlerinin Şuhut'tan sonra en yoğun yaşandığı yer Balçıkhisar olmuştur

Balçıkhisar, cumhuriyetin ilanından sonra Şuhut Nahiyesi'ne bağlı bir köy olmuş, 1957 yılında ise belediye teşkilatı kurulmuştur. 2014 yılında kasaba nüfusunun 2000'in altına düşmesi sonucu tekrar köy olmuştur.

1930'lu yıllardan beri her yıl haziran ayının ilk pazar günü tüm köy halkı ve Suhut çevre köylerinden gelen misafirlerle birlikte Babadağı'na yağmur duasına çıkmaktadırlar. Kuran okunup, namaz kılıp, dua edilmektedir. Geleneksel atış talimi yapılıp, pilav dağıtılmaktadır.

Balçıkhisar, Afyon ilinin, Şuhut ilçesinin 13 km güneybatısında yer almaktadır. Kasaba bir vadi içinde, Çal dağı Sarıkız Ormanlığı, Kepez Tepesi ve Çoraktepeler ile çevrelenmiştir. Vadinin kuzey yönünde giriş yeri ve kasabanın ovaları vardır. Köyün içinden Kumalar dağından doğup, Selevir Barajına dökülen Koca Çayı ve Seylik Çayı vardır. Köyün güneybatısın da, köye 5 km uzaklıkta Kocadere mevkinde Karacamal Mağarası bulunmaktadır. Bu mağaranın biraz daha üst taraflarında bir başka mağara olan Kuzuini Mağarası vardır. Ayrıca Çalardı mevkinin üst taraflarında yaklaşık 30 inden oluşan Hüseyinli inleri bulunmaktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün geçim kaynağı tarım ve hayvancılığın yanında ormancılık da yapılmaktadır. Tarım ürünü olarak başta patates olmak üzere haşhaş, pancar, buğday, arpa, ayçiçeği ve nohut ekilmektedir. Meyve olarak ise halk arasında kızılcık diye bilinen ergen köyde çok yaygındır. Anadolu'da bu meyveyi yetiştiren sayılı kültürel bölgelerden biridir.

2000 Nüfus sayımına göre 5.700 kişidir. 2010 yılında 2000, 2011 yılında 1940 2012 yılında 1900 ve 2013'te 1850 ye kadar düşmüştür. Köyde nüfus artış oranı önceleri yüksek olmasına rağmen son zamanlarda belirgin düşüş görülmektedir, îş imkanlarının ve arazinin kısıtlı olması sebebiyle İstanbul başta olmak üzere; Kocaeli, İzmir, Ankara, Denizli, Antalya gibi birçok ile göç olmuştur. Köyde Yeni Mahalle, Güldede Mahallesi, Zafer ve İstiklal Mahallesi olmak üzere dört mahalle vardır. Balçıkhisar köyü müftülükten milletvekilliğine kadar büyük makam sahibi insanlar çıkarmıştır. Halil Arık (müftü), Hasan Akkuş (Milletvekili), Adil Orhan, hakim, savci, komis