rileri ile kendisini geliştirdi. Sellers daha sonra BBC radyo prodüktörü Roy Speer'a telefon etti. Speer ile telefonda konuşabilmek için sesini "Much Binding in the Marsh" radyo programının yıldızı Kenneth Horne gibi değiştirdi.

Bunun sonucunda, Sellers, "Ray's a Laugh" programında komedyen Ted Ray ile birlikte çalışmasını sağlayacak bir ses sınavına girdi. Sellers, 6 seride çalıştıktan sonra bu programdan ayrıldı. Ve kendisinin asıl radyo işi olacak "The Goon Show" programına Spike Milligan, Harry Secombe ve Michael Bentine ile birlikte başladılar. Sonra bunu Sellers'ın televizyon ve film işleri izledi.

1950'lerin sonlarında, Sellers, George Martin prodüktörlüğü ile iki komedi albüm kaydı yayınladı. Bu kayıtlar "The Best of Sellers" ve "Songs for Swinging Sellers" ismiyle yayınlandı. 1958'de 10" formatında bir LP olarak yayınlanan çıkış albümü "The Best of Sellers"ın albüm kapağı onu bir Rolls Royce arabasını cilalarken gösteriyordu. Bu albümdeki en popüler şarkılar "Balham, Gateway to the South" (bir seyahat parodisi) ve "Suddenly It's Folksong" şarkılarıydı. "Songs for Swinging Sellers" albümü 1959'da piyasaya sürüldü. Frank Muir ve Dennis Norden tarafından yazılan materyalleri ve Sellers'ın "Puttin on the Style" şarkısını seslendirmesini içeriyordu. "Shadows on the Grass" parçasında albüme Irene Handl konuk olarak katıldı. Müzikal direktörlük Ron Goodwin tarafından yapıldı.

1979'da, "Sellers' Market" ismiyle üçüncü albümünü piyasaya sürdü. Albüm kapağında Sellers, "Financial Times" ve "Wall Street Times" gibi iki tüccar gazetesi okuyan iki adamın arasında "Finchley Press" gazetesini okurken durmasını içeriyordu. Albüm ilk iki albümü kadar popüler olmamasına rağmen halen koleksiyoncular tarafından aranan bir albümdür. Bu üç albüm, Sellers'ın sesini birsürü komedi efekti için ne kadar esnek kullanabilme yeteneği olduğunu gösterdiği albümler olmuştur.

Sellers, filmlerdeki başarısına İngiliz komedileri ile ulaştı. Bu filmlerin içerisinde "The Ladykillers", "I'm All Right Jack" ve "The Mouse That Roared" bulunur. Sophia Loren'la birlikte oynadığı "The Millionairess" filmindeki Hindistanlı doktor tasviri ile dünyanın dikkatini üzerine çekmeye başladı. Film, George Martin'in prodüksiyonculuğunu üstlendiği hit tekli "Goodness Gracious Me" ve ardından gelen "Bangers and Mash" teklisine ilham verdi. Bu iki tekli içerisinde de Sellers ve Loren bulunur.

1962'de Stanley Kubrick Sellers'a "Lolita" filmindeki Clare Quilty rolünü James Mason ve Shelly Winters ile karşılıklı oynamasını teklif etti. Kubrick, Sellers'i ilk filmlerinden görmüş ve onun yetenek yelpazesi Kubrick'in ilgisini çekmişti. Aynı zamanda "The Goon Show" döneminde Sellers birçok ünlü insanın rolüne girerek etkileyerek kendini ispat etmişti. Bunların içerisinde Winston Churchill, the Queen, ve Lew Grade vardı.

Bununla birlikte, Sellers, bir gözalıcı Amerikan televizyonu oyun yazarının sahnesinin onun yetenekleri ötesinde olduğunu hissetti. Ve rolü almak konusunda gerginlik yaşadı. Kubrick nihayetinde Sellers'ı sahneleri oynaması için ikna etti. Bununla beraber Kubrick, Amerikan jaz müzisyeni Norman Granz'ı senaryoda Sellers'ın oynayacağı kısımlarını kayda alması ve Sellers'a bunları dinletmek için tuttu. Böylece Sellers sese çalışabilecek ve kendine güveni gelişecekti.

Erken kariyerindeki iyi prove edilmiş film rollerinin çoğunun aksine, Sellers, Kubrick tarafından karakterin tüm imkanlarını denemek için film çekimi boyunca doğaçlama yapmaya teşvik edildi. Dahası Sellers'ı yaratıcığının en yüksek noktalarında yakalayabilmek için, Kubrick genelde 3 kadar kamera kullandı. Sellers ve Kubrick, Sellers için birçok kılık değişikliği yarattı. Bunlar, motorlu araçlarla gezen devriye jandarma ve Alman psikolog gibi görünüşlerdi. Film çekimi esnasında, diğer aktörler ve kamera arkası ekibi Sellers'ın aktörlük yaparken gayet eğlendiğini fark ettiler. Ve Kubrick'e göre Sellers, sadece bir çizgi roman çoşkusunun durumu gibi, tasvir edilmiş olabilirdi. Filmin görüntü yönetmeni, Oswald Morris ilaveten şöyle yorumladı, "En ilginç sahneler Sellers ile olanlardı, bunlar tamamıyla doğaçlamaydı."

Bu deneyimden ötürü, Sellers, Kubrick ile olan ilişkinin kariyerini en önemli ödüllerinden biri olduğunu düşündü.

Kubrick bir sonraki filmi "Dr. Garipaşk" için Sellers'a başrol önerdi. Sellers filmde birbiriyle tamamen zıt 3 farklı karakteri oynadı. Bu karakterler; A.B.D Başkanı Merkin Muffley, aşırı derecede alman aksanı ile konuşan nükleer bilim adamı Dr. Garipaşk ve Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin hava kuvvetleri albayı Mandrake rollerini oynadı. Sellers başlangıçta projeyi almak konusunda tereddütlüydü. Ama Kubrick, bu üç parçayı oynayabilecek daha iyi bir aktör olmadığına Sellers'ı inandırdı.

Muffley ve Dr. Garipaşk karakterleri Kubrick'in özel efektleriyle aynı odada filme alındı. Sellers, orijinal oyuncu seçimlerine göre 4. bir rol oynayacaktı. Bu rol filmdeki Major T. J. "King" Kong karakterinin rolüydü. Ama gereken sert Teksas aksanına hakim olamadı. Ayrıca diğer üç rolü oynadıktan sonra bacağının kırılması üzerine bu rol Kubrick tarafından mecburen başka bir oyuncuya verildi. Oynadığı üç rolün performansı ile En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü adaylığı kazandı. Kubrick'in de serbestlik vermesiyle Sellers filmde diyaloglarının çoğunu doğaçlama tarzı oynadı.

1963 senesinde yönetmen Blake Edwards'ın çektiği Pembe Panter filminde başrolleri David Niven ve Robert Wagner canlandırdı. Lakin film piyasaya sürüldüğünde yan karakter olan Peter Sellers'ın oynadığı Müfettiş Clouseau karakteri ilk olarak çekim ekibinin daha sonra da seyircinin ilgisini ana karakterlerden daha çok çekti. Sellers, Clouseau karakteri için bir kibrit kutusu üzerinde resmini gördüğü Matthew Webb'den esinlendi. Manş Denizi'ni yüzerek geçen ilk adam olan Webb, resimde muazzam bıyığı ve gururlu duruşuyla Sellers'a ilham kaynağı olmuştu. Sellers'ın ve senaryonun şekil verdiği karakter alabildiğine sakar ama gururlu, beceriksiz ama içgüdülerine olan güveniyle tüm olayları çözen bir karakterdi. Filmin gişe başarı kazanması ile yeni bir devam filmi çekildi ve film serilerine başlanmış olundu. Lakin bu devam filmlerinde senaryo Clouseau karakterine odaklandı. Çünkü Sellers'ın oyunculuğu ve karakteri filmden daha fazla öne çıkmıştı. Ve yine filmden daha fazla öne çıkan bir isimde bestelediği müziklerle besteci Henry Mancini oldu. Filmlerde, Pembe Panter elmasını senaryo konusu olarak alan film ismilerinde Pembe Panter ismi kullanıldı. Diğerlerinde ise bu isim yer almadı.

İkinci Pembe Panter filmi, Karanlıkta Bir Çığlık ilk filmden yalnızca 3 ay sonra gösterime girdi. Bu filmde Edwards'ın DVD Box setteki röportajda söylediğine göre, Sellers film çekilirken ortadan bir haftalığına kaybolmuş. Bu durum Edwards'ı çok kızdırmış. Lakin Sellers döndüğünde, ona komik bir Fransız aksanı olan otel yöneticisinden bahsetmiş. Böylece Sellers'ın İngilizce canlandırdığı karaktere bu Fransız aksanı yerleştirildi.

Daha sonra çekilen Pembe Panter'in Dönüşü filminde Sellers, ilk kez abartılı bir Fransız aksanı kullandı. Yaptığı yanlış telaffuzlar bir güldürü öğesine dönüştü. Daha önceki performanslarında ise daha anlaşılır bir aksan çiziyordu. Bu filmde Clouseau karakterinin beceriksizliği de artan başka bir özellikti.

1970'lerde Pembe Panter ismi Müfettiş Clouseau ile anılır oldu. Daha sonra çekilen The Pink Panther Strikes Again filminde Dreyfus ve Clouseau karakterleri arasındaki dramatik anlaşmazlık seriler içerisinde en üst düzeye ulaştı. Film unutulmaz sahneleri ile sinema tarihine adını yazdırdı.

Bir sonraki film Pembe Panter'in İntikamı olmuştu. Bu filmden sonra Sellers hayata veda etti. Sellers öldükten sonra çekilen Trail of the Pink Panther filmi ise daha önce kullanılmamış Sellers'lı arşiv görüntüleri ve yeni çekilen görüntülerle kurgulanarak oluşturuldu. Blake Edward filmin başına şöyle yazmıştı; ""Peter'a... eşsiz ve tek Müfettiş Clouseau"". Sellers'ın dul kalan eşi, Lynne Frederick, filmin eski eşinin anısını aşağıladığını söyleyerek film prodüktörlerine başarılı bir dava açtı.

Sellers ölmeden önce Şef Müfettiş Clousse olarak başka bir Pembe Panter filminde rol almaya hazırlanıyordu. "Romance of the Pink Panther" isimli bu projeye başlayamadan hayata veda etti.

Sellers, kariyerinde komik adam olarak anılmak yerine ciddiye alınmak istiyordu. "Merhaba Dünya" filmini kendini komik adam sıfatından ayıracak bir fırsat olarak düşündü. 1979 yılında, Sellers, Chance rolünü oynadı. Televizyon bağımlısı basit bir bahçıvanın kara komedisi, "Merhaba Dünya", bazı eleştirmenler tarafından "Peter Sellers'ın dikkate değer kariyerinin taçlandırılan zaferi" olarak düşünüldü." Aynı zamanda romancı Jerzy Kosinski içinde büyük bir başarı oldu. 1971'deki BBC röportajında, Sellers Chance rolünü oynamayı her şeyden çok istediğini söyledi.

Kosinski, kitabın yazarı, romanın asla filme uyarlanamayacağını hissetti. Ama Sellers'ın başarılı olma şansı Kosinski'nin fikirlerini değiştirdi. Ve yazar Sellers ve yönetmen Hal Ashby'ye, senaryoyu kendisi yazması şartıyla, filmi yapmaları için izin verdi. Film eleştirmeni Danny Smith'e göre, her şeye gözlerinin içi gülerek karşılık veren bir karakter olan Chance'in zihni, Peter Sellers'ta doğal bir merak uyandırdı."

Sellers'ın performansı, bazı eleştirmenler tarafından başarı bulunarak övüldü; "anlamsızlığın nokta keskinliğinde hatasızlığı. Bu olağanüstü bir maharet", ve "...film'in fantastik öncül inandırıcılığı"..

Eleştirmen Frank Rich, bu rolün bir hayli aktörlük yeteneği gerektirdiğini şu sözleri ile belirtti; "Karakter bölünmesini, Peter gayet enerji isteyen vokali ve jest teknikleri ile ifade etti... Daha küçük bir aktör; ruhsal bozukluğa sahip, göz alıcı ve zora başvuran bir karakter çizerdi... [Onun] zekası her zaman derindi, onun ekrandaki güveni daha büyüktü, onun tekniği çok daha fazla inceden inceye bilenmişti."

"Merhaba Dünya", Sellers'a 1960'dan beri en iyi eleştirilerini, ikinci bir Oscar Ödülü adaylığını ve bir Altın Küre'yi kazandırdı. Film piyasaya çıktıktan birkaç ay son