rca daha ufak göller vardır. Köyün yüzölcümü 24 km² bir alana oturmuştur. 1/5' i fundalık, 1/5 otlak, ekime musait olmayan yerler 3/5'ide çayır, bahçe ve tarladır. Köy geniş bir tepe üzerine kurulmuş oldukça havadar bir yere oturtulmustur. Güneybatısında ve köye 3 km. mesafede Kodiyan adıyla tanınan çamlık, tahminen 1800m. yükseklikte bir dağ yer almaktadır

Köyde okuma-yazma oranı %100'dür. Köyden yetişmiş pek çok Eğitimci, Avukat, Gazeteci, Doktor, Mühendis ve Bürokrat'lar ülkenin çeşitli yerlerinde görev yapmaktadır.


Köyün iklimi, Türkiye'de Karadeniz iklimi 'nin etki alanı içersindedir.

Köy de 1950'lerde başlayan göç halen devam etmektedir. Göç eden nüfusun büyük çoğunluğu Hollanda'da ikamet etmektedir. 100 hane Hollanda'da, 1000 hane Türkiye'nin başta Bursa, Ankara, İstanbul, İzmir, Kocaeli, Samsun, Çorum ve Artvin illerinde, 70 hane Fransa'da, 60 hane Almanya'da, 50 hane Belçika'da ikamet etmektedirler. Ama bugün köyde sadece 35 hane vardır. Köye geri dönüş ise az sayıdadır. En son yapılan 2007 nüfus sayımında köyde ikamet eden kişi saysı 186'dır. Bu nüfusun 94'ü bayan, 92'si ise erkek nüfustan oluşmaktadır.

Köyün ekonomisi büyük ölçüde tarımsal üretime dayalıdır. tarımsal üretim, ağırlıklı olarak, geleneksel aile tipi işletme yapısı şeklinde görülür. Köyün ekonomisinde önemli yeri bulunan hayvancılık, giderek azalan bir trend izlemektedir. Hayvancılık açısından son derece elverişli imkânlara sahip köyde, hayvancılığın teşvik edilmesi amaçlı çalışmalar sürdürülmekte olup, bu kapsamda yönlendirme ve kamusal destekler sağlanmaktadır. Köy büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık yanında arıcılık açısından da son derece uygun koşullara sahiptir. Arıcılık alanında da üreticilere, kamusal imkânlar dahilinde teşvik ve yönlendirme desteği sağlanmaktadır. Son zamanlarda seracılık yapılmaya da başlanılmıştır. Köyde yetitirilen başlıca ürünler buğday, arpa, mısır, fasulye, elma, armut, erik, vişne, patates, kara lahana, kabak ve bunların yanında pek çok meyve ve sebze yetiştirilmektedir.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Çakırkoç, Posof

Çakırkoç, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.

Çevredeki tarihi kale, kilise ve mezarlara bakılırsa, köyün eski bir yerleşim yeri olduğu anlaşılmaktadır. Aslında bugünkü köy çok eski bir yerleşim yeri değildir. Kalıntılar kalenin askeri ihtiyaçları için düzenlenmiştir asıl yerleşim damala köyüdür. Buda damalada bulunan hamam attavlası eski ev harabelerinden anlaşılmaktadır. Yeni neslin buraya nasıl ve neden geldikleri hakkında bir bilgi yoktur. Bilinen şudur ki tahminen 1750'li yıllarda Gürcistan'ın Ahıska şehrinden gelenler tarafından kurulmuştur. Köy 1878'ten,1921'e kadar Rus ve Gürcü işgalinde kalmıştır. Bu tarihler arasında köyde bulunan pek çok sülale Osmanlı topraklarına, özellikle Kahramanmaraş'a göç etmiştir.


Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Ardahan iline 84 km, Posof ilçesine 8 km uzaklıktadır. Posof Çayı'nın güney yamaçlarında bir sırtta kuruludur. Doğusunda küçük bir dere akar. Köy ve arazisi, doğuya meyilli düzlüktedir. Ilgar Dağı'nın kuzey yamacında bir de yaylaları vardır. Posof Çayı'na bakan yamaçları, karışık ağaçlardan oluşan küçücük bir koru gibidir. Köye sınır komşuları ise İlçe Merkezi, Asmakonak ve Kırköy'dür.

Köyün iklimi, Türkiye'de Karadeniz iklimi 'nin etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Çambeli, Posof

Çambeli, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.

Çambeli köyünün kuruluş tarihi 1800'lü yıllarıdır. O dönemde şu anki köyün bulunduğu yer orman alanıdır. Avlanmaya çıkan üç avcı iyice yorulurlar ve şu an köyün eski çeşmesi olan kaynak suyuna gelirler oturur, dinlenirler, yemeklerini yerler, su içerler ve bu su hoşlarına gider. İçlerinden birisi derki burası çok güzel ben burada ev yapacağım. İkinci arkadaşı da buna uyar, üçüncü arkadaşları ise burası çok ormanlık yabani hayvan çok olur, ayrıca bu var iken burası uğrak yeri olur, haydut ve yankesicilerin uğrak yeri olur der ve vazgeçer. Kalan iki arkadaş ev yapar ailelerini getirirler ve köyün kuruluşu başlar. İlk önce köy iki sülaledir. Daha sonraları bir sülale Arabistan'dan, bir sülale şimdiki Aşıkzülali(Suskap)'tan, ve şu anki köy oluşur. Köy Kars'la beraber 43 yıl Rus işgalinde kalır ve birçok şehit verir. İşgalden sonra Halit Paşa komutasındaki Türk ordusu sayesinde kurtarılmış olur. Ana vatana katılır. İşgal sırasında Gürcü'lerin işgali altındadır.


Ardahan iline 89 km, Posof ilçesine 8 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Türkiye'de Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım,arıcılık ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır.Köyün içme suyu şebekesi vardır ve kanalizasyon şebekesi vardır. Ptt şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve saglık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol stabilize olup köyde elektrik ve sabit telefonun yanı sıra gsm operatörlerinin hepsi çekim alanına sahiptir.





Çamyazı, Posof

Çamyazı, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.

Köydeki tarihi yapıtlara bakılırsa, köy eski bir yerleşim yeridir. Köydeki tarihi tek yazılı kayıt kilisenin kitabeleriydi ve bunlar kırılıp cami inşaatında kullanılınca köyün yazılı tek kaydı da yok olmuştur. Köyde daha önceleri yaşayan aileler göç etmiş, sadece iki aile kalmıştır. Bunlar Bekirgil yani Çankaya ve Kutgil denen Yıldırım soyadlı ailelerdir. Diğerleri sonradan gelmiştir, eski tarihlerde küçük bir şehir olduğu rivayetleri vardır. Acara'dan gelen Yusufoğulları, Ahıska'nın Apiyet köyünden gelen Ömeroğulları yani köyde tanınan kabile ismi Ömergiller diye tanınır, ayrıca Ömer Ağa'nın babasının adı Işık Dede'dir. İki kardeşi vardır; biri Badele'de, diğeri ise Al köyünde idiler ancak daha sonra Kars'a taşındılar; yine Ahıska'nın Entel köyünden gelen Taşçılar olduğu söylenmektedir. Köyde Hocagiller, Pamaşlıgiller gibi kabileler vardır. 1878'den 1921'e kadar Rus ve Gürcü işgalinde kalan köy pek çok ölü ve gazi vermiştir. Ama özellikle 1878 tarihli 93 Harbi'nde Osmanlı topraklarına göç olmuştur. Bunlardan bilinen göçler ise:

Köyün eski adı Ohtel idi, Türkçede "dağlık yer" anlamındadır. Yeni adı ise, köyün güneyindeki düzlük yamacın çam ormanlarıyla kaplı oluşundan dolayı uygun görülmüştür.

Köyün gelenek, ve görenekleri çok anlamlıdır kısaca Büyüklerin yanında gerekmedikçe gelişigüzel konuşulmaz, yeni gelinler bir zaman kayın babasının yanında yüksek sesle konuşmaz, köyde özellikle düğünlerde at yarışları olur gençler arasında karakucak güreşler yapılır. Eskiden komşuluk ilişkileri çok güzeldi herkes imece usulu ile işlerini yaparlardı tabii şimdi çok farklı gemisini kurtaran kaptan olmuş.yemekleri hakkında hemen hemen her köyde olduğu gibi kete, bişi, kuymak, hasuta, içli kete, puşruk çorbası meşhurdur. Olmazsa olmazlardan khinkalsız Posoflu düşünülemez.

Ardahan iline 84 km, Posof ilçesine 12 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Bugüne kadar hızla devam eden göçün sonucunda köy nüfusu epeyce azalmıştır. Göç eden aileler başta Bursa, İstanbul, Kocaeli, İzmir, Niğde, Ankara, Konya, Muş, Aydın ve Ardahan illeri olmak üzere Türkiye'nin her noktasında Çamyazılılar bulunmaktadır. 1960'lardan sonra Avrupa'ya yönelerek Belçika, Almanya, Hollanda ve Fransa gibi sanayisi gelişmiş ülkelere göç etmişlerdir.

Köyün ekonomisi tarım,arıcılık ve hayvancılığa dayalıdır. köy gerçekten tabiat güzelliğine sahip köydür, ilçe merkezine, kuzeydeki ve kuzeybatıdaki köylere kuş bakışı bakar etrafı yeşil olmakla beraber çam ormanlarıyla çevrilidir. Yazın Haziran ayı itibarıyla Ilgar Dağının eteğinde bulunan köy yaylasına çıkılır, genellikle hayvancılıkta büyük baş hayvan beslenir. Süt, yağ, peynir ve özellikle çeçil peyniri çok meşhurdur. Karabayır'ın fındığını da unutmamak gerekir.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt değildir. Köye elektrik 1983'te, sabit telefon ise 1986'da geldi. İlk cami 1950'den sonra yapıldı ancak 1994-1995 yıllarında İmam Ali İhsan Cin ve köyden İznullah Bilican önderliğinde Avrupa'daki Çamyazılıların yardımlarıyla yıkılarak yeniden yapıldı, yanına da minaresi 1996 yılında yapıldı.





Çayırçimen, Posof

Çayırçimen, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün bilinen eski adı Lamiyan'dır. Ardahan iline 98 km, Posof ilçesine 17 km uzaklıktadır. Köyün iklimi, Türkiye'de Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Demirdöven, Posof

Demirdöven, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihi kalıntılardan, eski bir yerleşim yeri olduğu anlaşılmaktadır. Köye ilk gelen aile Karadeniz Bölgesi’nden gelen ilk olarak "Dükkantepe'"ye daha sonra da bu köyün yerine gelen Demirciler Sülalesidir. İkinci olarak da Türkistan'dan Gürcistan / Tiflis'e gelerek orada yaşayan kervancı kervan getirirken bu köyden geçer, köyde oturan Demircigil Sülalesi tarafından misafir edilir. Daha sonra da buraya 1736