n az dış müdahale ile çalışmasını sağlamaya yönelik çalışmalar yapar. Yazılım Geliştirme Grubu, üniversite içinde kullanılan uygulamalar arasındaki veri aktarımının sorunsuz ve standartlara bağlı olması için gerekli düzenlemeleri hazırlayıp uygulamaya geçirir. Uygulamaların geliştirme ya da alım sürecinde, hem kısa hem de uzun vadeli çözümleri ve alternatifleri göz önünde bulundurur.

Yazılım Geliştirme Grubu genel olarak Windows ortamında yazılım geliştirmektedir. Geliştirilen web uygulamalarında Active Server Pages (ASP) ya da ASP.NET kullanılmaktadır. Web uygulamalarının geliştirme ortamı olarak geliştirme web sunucusu kullanılırken, ürün haline gelmiş uygulamalar için farklı web sunucuları hizmet vermektedir. Windows uygulamalarında ise Visual Basic 6.0 (VB), VB.NET ya da C# kullanılmaktadır. Windows uygulamalarının çoğu kümeli çalışan bir terminal sunucusu üzerinden hizmet vermektedir. Böylece merkezi bir uygulama sunucusu kullanılmakta, programların sürüm güncellemelerini kullanıcı bilgisayarlarına yüklemek gerekmemektedir. Web ve Windows uygulamaları geliştirme aşamasında Microsoft Visual Source Safe kullanılarak, yazılımların takım halinde geliştirilmesi, kaynak dosyaların ve ürün sürümlerinin oluşması sağlanmaktadır. Geliştirilen tüm uygulamalar için veritabanı sunucusu olarak Microsoft SQL Server 2000 kullanılır. Ürün için kümeli(cluster) yapıda 2 adet ve geliştirme için 1 adet veritabanı sunucusu kullanılmaktadır. Web uygulamalarını geliştirme amaçlı 1 adet, uygulamaların çalışması için 1 adet web sunucusu bulunmaktadır. Ayrıca uygulamaların çalışması için kümeli(cluster) yapıda 3 adet web sunucusu kullanılmaktadır.





Tyrone Kontluğu

Tyrone Kontluğu (İrlandaca : "Contae Tír Eoghain"), Kuzey İrlanda'nın kontluğu. 3.155 km'lik yüzölçümü ile ülkenin en büyük kontluğudur. Nüfusu 167.000 olup, yönetim merkezi Omagh şehridir. Bölge, İrlandalı O'Neill klanının geleneksel olarak merkezlerindendir.




İskoçça (Cermen dili)

İskoçça ("Scots", "Lallans"), İskoçya, Kuzey İrlanda, İngiltere ve İrlanda Cumhuriyeti'nin Donegal bölgesinde konuşulan bir Cermen dilidir. İskoçya'da yaklaşık 1.500.000 kişi bu dili anadili olarak kullanmasına rağmen resmî dil değildir. Ancak bölgesel dil olarak kullanılır. Kuzey İrlanda'da ise 30.000 kişi tarafından kullanılmaktadır.





Mustafa İnan Kütüphanesi

Mustafa İnan Kütüphanesi, İTÜ Ayazağa yerleşkesinde yer alan kütüphanedir. Tüm İTÜ Kütüphaneleri ve Kütüphane Hizmetleri'nin yönetim ve koordinasyon merkezidir. 1797 yılında Mühendishane-i Bahri Hümayun'da açılan matbaada basılan kitaplar kütüphanenin temelini oluşturmuştur. Kütüphane adını eski İnşaat Fakültesi dekanı ve eski İTÜ rektörü olan Mustafa İnan'dan alır. Kütüphane, 500.000 civarında kitap ve tez içeriği ile Türkiye'nin teknik anlamda en geniş kütüphanelerindendir. 2013 yılı itibarıyla 161 veritabanıyla Türkiye'de en fazla veritabanına sahip akademik kütüphanedir.7 gün 24 saat açıktır Türkiye'nin ilk 7 gün 24 saat açık olan Akademik Kütüphanesidir.


Kütüphane önemli büyüklükte nadir eser koleksiyonuna sahiptir. Benzerlerinden farklı olarak koleksiyon genellikle teknik alanlarda yazılmış eserlerden oluşmaktadır ve hem doğu hem de batıdan örnekler içermektedir.http://dijitalkoleksiyonlar.kutuphane.itu.edu.tr/

Kütüphanecilik işlemleri için uluslararası alanda kabul görmüş Innovative firmasının Sierra otomasyon sistemi kullanılmaktadır. Geniş ölçekli bir otomasyon sistemi ile kütüphanecilik hizmetlerini veren ülkenin ilk kütüphanesidir. Çeşitli türlerde birçok elektronik kaynağa yerleşke içinden ve dışından erişim sağlamaktadır.Kitapların yanı sıra geniş bir görsel materyal ve harita koleksiyonu mevcuttur.Konu alanı Fen ve Mühendislik Bilimleri olmasına rağmen geniş bir sosyal bilimler koleksiyonu da mevcuttur.

Türkiye'de otomatik ödünç verme cihazını (self-check machine) ilk kez hizmete sunan kütüphanedir.

2007 yılında kullanıma açılan yeni kütüphane binasında ki yerleşim şu şekildedir :

Kütüphane içerisindeki salonlara, masalara ve sandalyelere bina yapımında bağışta bulunan kişi ve kurumların adları verilmiştir.





Petrol platformu

Petrol platformu büyük bir yapıdır, işçilere, sondaj, petrol ve doğalgazın okyanustan çıkarılması için makinelere ihtihaç vardır. Bazı durumlarda platformun okyanus tabanına bağlanmasına ihtiyaç duyulur, bu durumda platform yapay bir ada gibi görünür. Bazı durumlarda ise platform hareketli de olabilir.

Genellikle, petrol platformları kıta sahanlığı içinde inşa edilirler, teknolojinin ilerlemesiyle birlikte sondaj ve üretim derin sularda da yapılabilir ve kârlıdır. Tipik platformlarda otuz ana kaynak bulunur ve farklı derinliklerdeki rezervuarlara ulaşmak için dikey sondaja izin verilir ve platformdan 8 km uzaklıktan kontrol edilir.

Birçok platformda kuyular kablolar yardımıyla uzaktan kontrol edilebilir, bu tek bir kuyu için veya farklı merkez birçok kuyu için geçerlidir.

Büyük göl ve deniz tabanlı petrol platformları ve petrol kuleleri (donanımları) dünyadaki en büyük insan yapılarılarıdır. Birkaç farklı tip platform ve kule:






Birinci Berberi Savaşı

Birinci Berberi Savaşı, Berberi Kıyısı Savaşı veya Trablusgarp Savaşı olarak da bilinen Amerika Birleşik Devletleri ile Kuzey Afrika'daki Fas Sultanlığı, Cezayir Eyaleti, Tunus Eyaleti ve Trablusgarp Eyaleti gibi Berberi devletleri arasında yapılan savaşın ilki.

16. yüzyılın ortalarında bu yana Kuzey Afrika kıyısında üstlenmiş olan Türk korsanları Akdeniz'i ve Akdeniz'deki ticaret yollarının kontrolünü ellerinde tutuyorlardı. ABD, İngiltere'den bağımsızlığını kazandığı sırada Kuzey Afrika'daki Beylerbeyilikler (ya da onların tabiriyle Berberi Kıyısı Devletleri; Trablusgarp, Tunus, Cezayir ve Fas Sultanlığı) tam 300 yıldır bu bölgedeki Avrupa ülkelerinin ve diğer devletlerinin gemilerini avlıyorlardı. Bu bölgede faaliyet gösteren bu korsanlarını stratejisi oldukça basit ama etkiliydi. Akdeniz'de küçük ama hızlı gemilerle seyrediyorlar, üstün hızları ve manevra kabiliyetleri ile ticaret gemilerini yakalıyorlardı, kendileri için bir handikap olan silahlarının azlığını da bu sayede dengeliyorlardı. Yakalanan gemilere ve yüklerine el konuluyor, mürettebatları da esir alınıyordu. Mürettebat ülkeleri kurtulmaları için fidye ödemeyi kabul edene kadar esaret altında tutuluyordu. Eğer fidye ödenmezse, köle olarak satılıyorlardı. Zamanla Akdeniz'e komşu devletler bu durumun üstesinden gelmek için Cezayir Beylerbeyiliği ve diğerlerine yıllık haraç ödenmesini daha uygun buldular. Yıllık ödenen bu haraç sayesinde gemilerine serbest geçiş hakkı satın alıyorlardı. Eğer haraç ödenmezse ödeme yapmayan ülkeye savaş ilan ediliyordu. Savaş ilanı geleneksel hale gelmiş bir seremoni şeklinde olurdu.Bir manga asker hedef alınan ülkenin Elçiliğinin bayrak direğinin alemini keserek savaş ilan edildiği karşı tarafa tebliğ ederdi. Bundan sonra da Berberi donanması o ülkenin gemilerine saldırmaya başlardı.

Amerikan kolonileri de İngiliz İmparatorluğu'nun bir parçası olduğu sırada İngiliz donanması, İngiltere ve Berberi kıyısı devletleri arasında yapılan anlaşmalar sayesinde korunuyordu. Fakat bu durum Amerikan kolonileri bağımsız olunca değişti, bu koruma perdesi kalktı. Bu yüzden de genç Amerikan devleti Kuzey Afrika'daki Beylerbeyilikler'le acilen bir anlaşma yapmaya mecbur oldu.

1796'da bu Beylerbeyilikler ve Fas Sultanlığına ödenen haraç oldukça makul seviyedeydi. Örneğin ABD'nin Trablusgarp'a verdiği yıllık haraç 60.000 Amerikan Doları idi. Ama Trablusgarp Beylerbeyi olan Karamanlı Yusuf Paşa, zor durumda kalan ABD'nin ödediği haracın miktarını arttırdı. Bu isteği 1801 yılı Mart ayında Thomas Jefferson başkanlığı devraldıktan hemen sonra ABD'ye ulaştı. Fakat Jefferson Kuzey Afrika'daki Türk korsanlarına artık daha fazla haraç ödenmesine taraftar değildi ve bunu yapmaktansa ABD'nin bir donanma inşa etmenin bu korsanların hiç bitmeyen taleplerinden daha ucuza mal olacağını iddia etti. Durumu yerinde tetkik etmek ve daha sonra girişilecek eylemlerde izlenecek yolu tespit etmek için 3 gemiden oluşan bir keşif filosunu Akdeniz'e gönderdi. Komodor Richard Dale idaresindeki ABD keşif filosu 1 Temmuz 1801'de Cebelitarık'a ulaştı ve burada ikmal yaptı. Bu sırada Dale Trablusgarp Beylerbeyiliği'nin 10 Mayıs 1801'de ABD savaş ilan ettiğini öğrendi. Savaş ilanından sonra Trablusgarp'taki ABD Konsolosluğu yağmalanmış ve Konsolos James Cathcart ve ailesi Danimarka elçiliğine sığınmışlardı. (Burada önemli olan ve dikkat edilmesi gereken nokta Osmanlı İmparatorluğu'nun bu uzaktaki Beylerbeyiliği'nin, yani bir eyaletinin savaş ilan etmesidir. Zaten Osmanlı İmparatorluğun 1830'lara kadar ABD tarafından gelen isteklere rağmen bu devleti muhatap dahi almamıştır.) Bu gelişmeyle birlikte keşif ve inceleme gezisi bir anda sefere dönüşmüş oluyordu. Dale emrindeki gemilere rotalarını Trablusgarp'a çevirmeleri emrini verdi. Dale Trablusgarp'a ulaştıktan sonra yaptığı gözlemlerde limanın doğal olarak korunaklı olduğunu, şehir önlerindeki bir kayalık resifin limana yaklaşımı zorlaştırdığını gördü. Buna ek olarak şehir üzerinde limana bakan küçük burçlar ve kaleler olan bir surla çevriliydi.

Dale şehre doğrudan bir saldırı yöneltmesi konusunda tebliğ edilmiş bir emir yoktu, öncelikli görevi keşif ve gözlemdi, zaten kendisi de kuvveti az olduğu için böyle bir harekete girişmek istemiyordu. Bu yüzden saldırgan bir tutum izlemek yerine filosuyla Trablusgarp'a yakın seyreden ABD ticaret gemilerine koruma sağlama ve Trablusgarp limanına yönelik gevşek bir abluka uygulama yoluna gitti. Dale tüm inisiyatif ve sorumluluğu üzerine almak istemediği için, her ne kadar komuta kademesindeki subayları Türk korsanları ile çatışmaya girmek yönünde görüş belirtseler de Akdeniz'de pasif bir politika izlemeyi yeğledi. Fakat böyle de olsa Amerikan güç gösterisi üzerine Cezayir ve Tunus, Trablusgarp'la olan ittifaklarına son verdiler.

Bu sıralarda yaşanan bir karşılaşmada USS Enterprise Teğmen Andrew Sterrett komutasında küçük bir korsan gemisi ile çatışmaya girdi (1 Ağustos 1801) ve gemi