rülür, muhtemelen bayağı serçenin diğer türlerin yuvalarını kullanması nedeniyle olmaktadır ancak bu pire türü ABD'de bayağı serçe üzerinde bile görülmez. Görülen bitler arasında "Menacanthus eurystemus", "Brueelia nebulosa" ve "Stumidoecus sturni" sayılabilir. Diğer eklem bacaklı parazitler arasında "Analgopsis passerinus", "Boydaia stumi", "Dermanyssus gallinae", "Omithonyssus bursa", "O. sylviarum", "Proctophyllodes" türleri, "Pteronyssoides truncatus" ve "Trouessartia rosteri" gibi kene ve uyuzböceği türleri sayılabilir. Tavuk uyuzböceği "D. gallinae" yine bir parazit olan "Androlaelaps casalis" uyuzböceği tarafından avlanır. Parazit türlerinin sayıları üzerinde bu şekilde bir kontrol olması neden kuşların eski yuvaları kullanmaya hazır olduğunu göstermektedir.

Sığırcıklara musallat olan dış parazitlerden uçan böcekler arasında at sineğigillerden "Omithomya nigricornis" ve saprotrof sineklerden "Camus hemapterus" sayılabilir. "C. hemapterus" konağının tüylerini kırarak yeni çıkan tüylerin ürettiği yağlarla beslenir. "Hofmannophila pseudospretella" türü güvenin larvaları yuvalarda dışkı ya da ölü yavrular gibi çöplerle beslenir. "Haemoproteus" cinsi tek hücreli kan parazitleri sığırcıklarda görülür ancak daha çok bilinen parazit parlak kızıl yuvarlak solucanlardan "Syngamus trachea" türüdür. Bu solucan ciğerlerden soluk borusuna ilerler ve konağının boğulmasına neden olur. Britanya'da en çok parazit barındıran hayvanlar ekin kargası ve sığırcıktır. Kaydedilmiş diğer iç parazitler arasına diken başlı solucan "Prosthorhynchus transverses" türü de katılabilir.

Sığırcıkların küresel popülasyonunun 2004 yılında 8.870.00 km²'lik bir alana yayılmış olarak 310 milyon kuştan oluştuğu tahmin edilmiştir. Kuzey Yarımküre'de yaygın olarak bulunan sığırcık Avrasya kökenlidir ve Avrupa, Afrika'nın kuzeyi (Fas'tan Mısır'a kadar), Hindistan (asıl olarak kuzey bölgelerde ama düzenli olarak güneye doğru ilerlemektedir, Maldivler), Nepal, Suriye, İran ve Irak dahil olmak üzere Orta Doğu ve Çin'in kuzeybatısında yaşar.
Avrupa'nın güneyi ve batısı ile 40N enleminin güneyindeki sığırcıklar genel olarak göçmen değildir ancak diğer popülasyonlar kışın sert geçtiği, toprağın donduğu ve besin bulmanın zorlaştığı bölgelerden göç ederler. Avrupa'nın kuzeyi, Rusya ve Ukrayna'dan büyük sayıda sığırcık güneybatıya ve güneydoğuya doğru göç eder. Sonbaharda Avrupa'nın doğusundan göç eden sığırcıklar Britanya'ya vardığında Britanya'da yaşayan popülasyonun çoğu İber Yarımadası ve Afrika'nın kuzeyine doğru yola çıkar. İngiltere Merseyside'da yuvada iken halka takılan 15.000 sığırcık içinden bazı bireylere yılın farklı zamanlarında Norveç, İsveç, Finlandiya, Rusya, Ukrayna, Polonya, Almanya ve Hollanda gibi çok uzak yerlerde rastlanmıştır. Japonya ve Hong Kong'da da az sayıda sığırcık gözlemlenmiştir ancak bu kuşların nereden geldiği bilinmemektedir. Kuzey Amerika'da kuzeyde yaşayan popülasyonlar belirli bir göç modeli geliştirmiştir ve Kanada'da yaşayan popülasyonları kışları buradan göç ederler. Kanada'nın doğusundaki kuşlar güneye doğru göç ederken daha batısındaki kuşlar ABD'nin güneybatısına göç eder.

Sığırcıklar insan yapısı yapıların ve ağaçların yeterli miktarda yuva yapma ve tüneme imkanı sağladığı kentsel ve banliyö bölgelerini tercih ederler. Sazlıklar da tercih edilen bir tüneme yeridir ve kuşlar tarlalarda, otlaklarda, golf sahalarında ve havaalanlarında kısa çimlerin besin aramayı kolaylaştırdığı yerlerde beslenirler. Ara sıra açık ormanlık alanlarda ve Avustralya'da fundalıklarda da bulunurlar. Sığırcıklar nadiren yoğun ve nemli ormanlık alanlarda yaşar ancak deniz kıyılarında kayalıklarda yuva yaptıkları ve sahilde yosunlar arasında besin aradıkları görülür. Çok geniş ve farklı habitatlara uyum sağlayabilme yetileri sayesinde çok geniş bir alana yayılmış ve deniz kıyısından 1.900 m. rakıma kadar farklı alanlarda yaşayabilmektedirler.

Sığırcık Yeni Zelanda, Avustralya, Güney Afrika, Kuzey Amerika, Fiji ve çeşitli Karayipler adalarına sokulmuş ve buralarda başarıyla üremiştir. Sonuç olarak Tayland, Güneydoğu Asya ve Yeni Gine'ye de göç edebilmiştir.

İngiltere'den gemiyle getirilen beş sığırcık 1949 yılının Kasım ayında Venezuela'da Maracaibo Gölü yakınlarında salınmıştır ancak sonrasında ortadan kaybolmuşlardır. 1987 yılında Buenos Aires kentinin parklarında yuvalanmış küçük bir sığırcık popülasyonu gözlemlenmiştir. Bu tarihten sonra, başlarda popülasyonu yok etmek için bazı girişimler yapıldıysa da sığırcık yaşadığı alanı her yıl 7,5 km. olarak genişletmekte ve Atlantik kıyısının 30 km. kadar yakınında kalmaya devam etmektedir. Arjantin'de sığırcıklar özellikle ağaçkakanların açtıkları ovuklar gibi doğal ve insan yapısı oyuklarda yuva yapmaktadırlar.

Sığırcık Avustralya'ya tarım ürünlerine musallat olan zaralı böceklerle mücadele etmek amacıyla sokulmuştur. İlk göçmenler, sığırcığın önemli bir zirai ürün olan ketenin döllenmesine de yardımcı olacağına inanarak sığırcıkların gelmesini merakla beklemişlerdir. Yeni gelen kuşların kullanması için tarlaların yanına kuş yuvaları konmuştur. Sığırcıklar Melbourne'a 1857 yılında, Sidney'e de bundan yirmi yıl sonra getirilmiştir. 1880'lerin sonuna gelindiğinde ülkenin güneydoğusunda popülasyonlar, özellikle alıştırma komitelerinin çalışmalarıyla, yerleşebilmeyi başarmıştır. 1920'lere gelindiğinde sığırcıklar Victoria, Queensland ve Yeni Güney Galler'de yaygın olarak yaşamaktaydı ancak artık zararlı tür olarak görülmekteydi. Her ne kadar Batı Avustralya'da ilk sığırcık 1917 yılında görüldüyse de eyalete yayılmaları engellenebilmiştir. Geniş ve kurak Nullarbor Düzlüğü doğal bir bariyer teşkl etmektedir ve Batı Avustralya'da otuz yıl boyunca 55.000 sığırcığı itlaf eden kontrol yöntemleri uygulanmıştır. Sığırcıklar ayrıca Lord Howe Adası le Norfolk Adası'nda da koloniler oluşturmuştur.

Yeni Zelanda'ya gelen ilk göçmenler tarım yapmak için araziyi temizledikten sonra önceki besin kaynaklarından mahrum kalan tırtıl ve diğer böcek sürülerinin ekinleri yediklerini gördüler. Yörede yaşayan yerel kuşlar ise insana yakın yaşamaya alışık olmadığında dolayı zararlı böceklerle mücadele etmek için Arupa'dan sığırcıklar getirilmiştir. İlk olarak sığırcık 1862 yılında Nelson Alıştırma Derneği tarafından getirilmiş ve sonraları başka kuşların getirilmesine devam edilmiştir. Artık sığırcıklar en kuzeydeki Kermadec Adaları ile en güneydeki Macquarie Adası haricinde ülkenin tamamına yayılmışlardır.

Başarısız iki girişimden sonra William Shakespeare'in eserlerinde geçen her kuş türünü Amerika Birleşik Devletleri'ne getirmeye çalışan Amerika Alıştırma Topluluğu'nun başkanı Eugene Schieffelin tarafından New York'un Central Parkına 1890 yılında yaklaşık 60 kadar sığırcık salınmıştır. Hemen hemen aynı tarihlerde Portland Ötücü Kuşlar Klubü'de Oregon'un Portland şehrinde 35 çift sığırcığı doğaya saldı. Yöreye yerleşen bu kuşlar daha sonra 1902 yılında ortadan kayboldular. 1940'ların ortasında ABD'nin Pasifik Kuzeybatı bölgesinde tekrar ortaya çıkan sığırcıkların 1890 yılında Central Park'a salınan sığırcıkların soyundan geldikleri düşünülmektedir. İlk olarak salınan 60 sığırcık üreyerek günümüzde 150 milyona ulaşmış ve Alaska ile Kanada'nın güneyinden Orta Amerika'ya kadar olan alana yayılmışlardır.

Fiji'ye sığırcığın ilk defa 1925 yılında Ono-i-lau ve Vatoa adalarına geldiği görülmektedir. Muhtemelen Kermadec Adaları'nda bulunan Raoul adasındaki kuşlar bu adalara gelmiştir. Fiji'deki popülasyon sınırlı olarak yayılmıştır ve popülasynun devamı hakkında şüpheler bulunmaktadır. Tonga'da hemen hemen aynı zamanlarda sığırcıklar tarafından kolonize edilmiştir ve adalar grubunun kuzeyine doğru yayılmaktadırlar.

Güney Afrika'ya sığırcık Cecil Rhodes tarafından 1897 yılında sokulmuştur. Yavaş yavaş yayılan sığırcık popülasyonu 1954 yılında ülkenin batısında Clanwilliam, doğusunda da Port Elizabeth şehirlerine kadar ulaşmıştır. Günümüzde ülkenin güneyinde yaygın olarak bulunan sığırcıkların sayısı Johannesburg'a doğru azalmaktadır. Batı Kap, Doğu Kap ve Özgür Devlet eyaletleri ile Lesotho'nun alçak kesimlerinde yaşar, ayrıca KwaZulu-Natal, Gauteng ve Namibya'nın Oranjemund şehri yakınlarında da ara sıra sığırcıklar görülmektedir. Güney Afrika popülasyonunun göçmen olmadığı ve insanlara yakın olduğu görülmektedir ve yaşam alanları otlaklardır. Özellikle çok kurak olan ve böcek aranamayacak kadar sert topraklı bölgelerden uzak durarak sulanmış arazileri tercih ederler. Yöreye endemik kuşlar ile oyuklarda yuva yapma konusunda rekabet içindedirler ancak endemik kuşlar için doğal yaşam alanlarının yok olması daha büyük bir tehdittir. Üreme mevsimi eylül ile aralık ayları arasındadır ve üreme dönemi dışında özellikle sazlıklarda olmak üzere büyük sürüler hâlinde toplanırlar. Kentsel ve tarımsal alanlarda en yaygın kuş türüdür.

Sığırcık Jamaika'ya 1903 yılında sokulmuş ve Bahamalar ile Küba, Amerika Birleşik Devletleri'nden doğal yollarla gelen sığırcıklerla kolonize olmuştur. Sığırcık Jamaika, Grand Bahama ve Bimini'de oldukça yaygındır ancak bazı bölgelerde yoğunlaşmıştır ve Bahamaların geri kalan kısmında, Küba'nın doğusunda





Aşk Sarhoşu

Punch-Drunk Love (Aşk Sarhoşu) 2002 yapımı bir romantik komedi filmi. Filmde Adam Sandler, Emily Watson ve Philip Saymour Hoffman rol almakta. Konusuysa Barry Egan isimli (Adam Sandler) bir gün bir tanışma servisini aramasından sonra başına gelenleri konu alıyor. Adam Sandler'i Golden Globe adaylığı kazandıran filmin dvdsinin içinde (2003) Blossoms and Blood isimli müzikal bir kısa filmde yer almaktadır.




Kivigiller

Kivigiller (Actinidiaceae), 3 cins ve 360 tür içeren küçük bir bitki familyasıdır.

Ilıman ve astropikal bölgelerde yetişen odunsu asmalar, çalı ve ağaçlardan oluşur. Asya'da tüm cinsleri ("Actinidia" (kivi), "Clematoclethra", "Saurauia") görülürken Orta ve Güney Amerika'da sadece "Saurauia" cinsi görülmektedir. "Saurauia", 300 tür ile bu familyanın en geniş cinsidir.




Ala sığırcık

Ala sığırcık ("Sturnus roseus"), ötücü kuşlar takımından, sığırcıkgiller famil