sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Köyün taziye evi bulunmaktadır.





Çan, Karakoçan

Çan, Elâzığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür.
Çan Bucağı,Çan Köyü adıyla tahminen günümüzden 450-500 yıl önce bugünkü yerleşim merkezine birkaç km uzaklıktaki Koru mevkiinde Erzurum'dan gelen Sipahi oğulları adıyla tanınan üç kardeş tarafından kurulmuştur.sipahi ogullari soyadi kanunu ciktiktan sonra efe soyadini almislardir ve can nahiyesinin ileri gelenlerindendir. Çan Bucağı'nın bugün kurulu olduğu yerde orman ve suyun bolluğundan olacak ki koru mevkiinde kurulan köy zamanla bugünkü yerine taşınmıştır. Civar köylerden gelip yerleşenlerle köy zamanla büyümüştür.

Yapılan bir temel kazısında üzerinde “Kale-i Çan” yazılı bir mührün bulunduğu ve Çan adının buradan geldiği söylenmektedir. Çan Bucağı'nın yerleşim yeri küçük bir düzlüktür. Nahiyenin iki yanını iki dere yalayarak geçer. Mevcut ekili alanın tümü suludur. Çan Bucağı ilçemizin en eski yerleşim merkezlerindendir. Kiğı ilçesine bağlı olduğu dönemlerde bağlı olan köylerle nüfusunun 35.000 civarında olduğu ve bu dönemde Erzurum iline bağlı olduğu söylenmektedir. 1926 yılında Kiğı Erzincan'a bağlanınca bucak ta Erzincan'a bağlanmıştır. 1936 yılında Karakoçan'ın ilçe olmasıyla bucak Karakoçan'a bağlanmıştır.

Elazığ iline 136, Karakoçan ilçesine 37 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. beldenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır.PTT acentesi ve Sağlık ocağı vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon mevcuttur.





Çanakçı, Karakoçan

Çanakçı, Elâzığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür
Elazığ iline 100 km, Karakoçan ilçesine 26 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır. Ancak kanalizasyon şebekesi yoktur.PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olmayıp köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Çatalyol, Karakoçan

Çatalyol, Elâzığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün eski adı Musyan'dır.

Elazığ iline 112 km, Karakoçan ilçesine 7 km uzaklıktadır. Cobir, Himan, Horan, Ağşiş, Beydev ve Karkoçan komşularıdır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Çavuşyolu, Karakoçan

Çavuşyolu, Elâzığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün asıl ve halk arasında kullanılan adı Himan dir.Yazili ve görsel tarihi kanıtlar olmamakla beraber sözlü tarihten kalan bilgilerle eski Ermeni ismi olduğu ve İlk yerleşimcilerinin de yine Ermeniler olduğu rivayet edilmektedir.

Genelikle yapilan yemekler icli gome etli pilav ayran corbasi ve borani yapilir

Elazığ iline 117 km, Karakoçan ilçesine 13 km uzaklıktadır.Koy ilçe merkezinin kuzeydoğusunda olup sarp ve engebeli bir coğrafi örtüye sahiptir.Ozellikle koy merkezinin güneyinde bulunan derin vadi oldukça engebeli olup sahip olduğu bitki örtüsu ile beraber güzel bir görünüme sahiptir.
Koy su imkanları bakımından taninmis büyük bir akarsunun olmamasıyla beraber küçük akarsular ve çeşmeleri sayesinde su sıkıntısı yasamamaktadir.

Koyün iklimi Karasal iklimdir. 
Bitki örtüsü olarak da son yıllardaki gelişmelerden dolayı eski mese ormanlarına tekrar kavuşan koye tekrara yeşil bir görüntü hakim olmuştur.

Nüfus Bilgileri
Yıl Toplam Kadın Erkek

2000 125. 73. 52

1990. 261. 153. 108

1985. 328. 190. 138

Köyün ekonomisi hayvancılıktir. Tarımın neredeyse tamamen durma noktasında olduğu koyde sadece meyve ağaçları ve mevsimlik seralar bulunmaktadır.Ozellikle koy dışındaki calışma gücünün yapmış olduğu destek sayesinde koy ekonomisi ayakta durabilmektedir.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu sebekesi vardır.Kanalizasyon yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır fakat kullanılmamaktadır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Çayırdam, Karakoçan

Çayırdam, Elâzığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür.

tarihi bilinmemektedir eski ismi LEXAN olup cayırdam ismini sonradan almıstır

Elazığ iline 90 km, Karakoçan ilçesine 17 km uzaklıktadır.
ve cok guzel ve sıfalı sulara sahıptır

Köyün iklimı karasal iklim ve sulak topraklara sahip cevrenın en buyuk merasına sahıptır

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır . Son yıllarda nüfusu hızla artarak kozmopolit bir yapıya donsmustur. kanalizasyon şebekesi yoktur. yakın gelecekte ticaret kenti olacağı öngorülmektedir. sağlık sektöründe de bölgenin önde gelen kentlerindendir.. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt degildir elektrik ve sabit telefon vardır.





Çelebi, Karakoçan

Çelebi, Elâzığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür.

KÖY URFADAN GELEREK YERLEŞEN KARAKEÇİLİ TÜRKMEN AŞİRETİNDEN İNSANLARDAN OLUŞMAKTA SÜNNİ MÜSLÜMAN BİR KÖYDÜR.250 YILLIK GEÇMİŞİ VARDIR.Köy Osmanlı arşiv kayıtlarında ve nüfus tapu zabıtlarında da yapılan araştırmalarla köy büyüklerinden alınan bilgilere göre tamamı Urfadan göç ederek gelen Karakeçili aşiretinin Aminiler kolunun Çelebi Karaaslan soyundan gelen insanlarca kurulmuş bir köydür. Karakeçililer özellikle Elazığ çevresini Türkleştirme amaçlı yoğun bir şekilde iskan edilmiş bir aşirettir. Karakeçili Aşireti, Osmanlı arşiv vesikalarında "TÜRKMAN Yörükanı Taifesinden" gösterilmiştir. Günümüzde Çorum ile Manisa illerinde bulunanlar, Yörük olarak tanınmaktadır. Diyarbakır ile Urfa arasındakiler ise Kurmançtırlar (Kürt) bilinir. Bunlar, Millî Oymağı reisi İbrahim Paşa tarafından Millî oymağına dahil edilmişlerdir. Siverek'teki (Urfa) Karakeçililer, 1- Şıhan (Şıhlar), 2- Ceraban (Cerabîler), 3- Balakan (Balekîler), 4- Aminan (Aminîler) olmak üzere dört ana kola ayrılmışlardır.

KARAKEÇİLİ TÜRKMENLERİ kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Çelebi köyü halkinin büyük cogunlugu maalesef kentlesmenin etkisiyle, büyük sehirlere göc etmistir. Fakat, köyün yaslilarinin olusturdugu cogunluk hala köylerinde ikamete, bununla beraber örf, adet geleneklerini büyük ölcüde devam etmektedirler.

Elazığ iline 143 km, Karakoçan ilçesine 39 km uzaklıktadır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi yoktur ancak kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Ayrica kotan olarak adlandirilan karsi mahalleyi birbirine baglayan muhtesem de bir kopruleri vardir.





Çıtak, Karakoçan

Çıtak, Elâzığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür.

Kürtçe adı "Citax"' olan köye, anayasa değişikliği sonrası Citak adı verilmiştir.

Sıtranların söylendiği, halayların kurulduğu ve ağıtların yakıldığı tipik bir Doğu Anadolu Köyüdür. Köy halkı arasında yöresel kıyafetleri tercih edenler bulunsada, halkın geneli yeni ve popüler olanı benimsemiştir. Köy sakinleri birbirleriyle iletişim kurarken genellikle anadilleri olan Kürtçe dilini kullanmaktadırlar. Bununla birlikte resmi dil olan Türkçe de köylüler tarafından bilinmekte ve yer yer tercih edilmektedir. Buna ilave olarak, yaşamlarının bir kısmını Batı ülkelerinde geçirmiş olan birçok bireyin yaşadığı köyde, birkaç yabancı dili temel düzeyde bilenlerin sayısı oldukça fazladır. Köylülerin sahip olduğu bu dil yetkinlikleri, köyü ziyaret eden misafirlere, iletişim kurma konusunda büyük kolaylık sağlamaktadır.

Değişen dünya düzenine paralel olarak Köy halkının yaşam şekillerinde de farklılaşmaşlar gözlemlenmiştir. 1985 yilina kadar elektrik olmadigi icin televizyonun bulunmadığı Köyde, yöresel oyunlar sıkça oynanmakta ve festivaller düzenlenmekteydi. Yaşanan değişimin ve yok olmaya yüz tutan değerlerin farkına varan köy halkı, gurbete uğurladıkları diğer Çıtaklılar la el ele vererek 2007 yılı itibarıyla festivalleri geleneksek hale getirme girişimi içerisine girmişlerdir. Netice olarak, takip edilen yıllarda da bu etkinlikler düzenlenmiştir.

Köyde okur yazar oranı düşüktür. Bu sorunun sebep olacağı ileriki sıkıntıları hesaba katan Köy Halkı, köyde yaşayan çocukların iyi bir eğitim alabilmesi için geniş çaplı bir fon kurmak için çalışmalar başlatmıştır.

Elâzığ il merkezine 130 Km., Karakoçan ilçesine 30 Km. uzaklıktadır.

Köyün iklimi karasal iklim olup; yazları sıcak ve kurak, kışları ise soğuk ve uzun geçer. Kışları karlı, ilkbahar ve Sonbahar aylarında ise yağmurludur.

1987 nüfus sayimi 475
2012 nüfus sayimi 40

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalı gibi algılanmaktadır. Ancak, özellikle 1980 sonrası konjonktür köyün yoğun göç vermesine sebep olmuştur. Buna bağlı olarak ekili alan ve beslenen hayvan sayılarında azalma meydana gelmiştir. Tüm bu hususlar neticesinde, mevcut köy nüfusunun büyük çoğunluğu geçimlerini sağlamak maksadıyla gurbetteki akrabalarından maddi destek görmektedirler.

Köy hudutları içerisinde bir adet Ilkögretim Okulu yer almaktadır; ancak eğitim ve öğretim 1995 tarihinden itibaren verilmemektedir.
Köyün içme suyu şebekesi 2002 tarihinde faaliyete girmistir ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon hattı mevcuttur.





Demirdelen, Karakoçan

Demirdelen, Elâzığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür.

Köy 200 yıl önce Ermeni vatandaşların köyü terk edip amerikaya yerleşmesiyle boşalmış zamanın Osmanl