renek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Bilecik iline 50 km, İnhisar ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Keklikli, Eşme

Keklikli, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Uşak iline 69 km, Eşme ilçesine 24 km uzaklıktadır. Mistanlar ve Yarcılar olarak iki mahallesi vardır.

Köyde Akdeniz ikliminden karasal iklime geçiş özelliği gösteren bir iklim egemendir. Kar yağışının büyük bir kısmının kış aylarında gerçekleştiği köyde, yazları sıcak ve kurak geçer.

Köylünün geçim kaynağı tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Tarımsal faaliyet olarak; tütün, buğday, arpa ve nohut üretimi ön plandadır. Köyde büyükbaş hayvancılık ağırlıklı olarak yapılmaktadır. Ayrıca köyde arıcılıkla da uğraşılmaktadır.





Kıranköy, Eşme

Kıranköy, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün Yörük yerleşimciler tarafından kurulduğu bilinmektedir.

Köy; Uşak iline 72 km, Eşme ilçesine 8 km, Manisa ilinin Kula ilçesine 28 km uzaklıktadır. Köyün içerisinden Kula-Eşme karayolu geçmektedir. Köy içerisinden dere akmakta olup, bu dere köyün yaklaşık 1,5 km doğusunda bulunan Takmak göletini besleyen akarsulardan birini oluşturmaktadır.

Köyde karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır. Yağışlar kışın ve ilkbaharda görülür.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Ayrıca yurtdışına çalışmaya gidenlerin de köy ekonomisine olumlu yönde katkısı bulunmaktadır. Tarımsal faaliyet olarak büyük oranda hububat tarımı ile bağcılık yapılmaktadır. Hayvancılık faaliyeti olarak önemli oranda büyükbaş hayvancılık yapılmakta ve süt üretimi gerçekleştirilmektedir. Ayrıca az sayıda küçükbaş hayvan yetiştirilmekle birlikte son yıllarda tavuk yetiştiriciliği de yapılmaktadır.





Kıranköy

Kıranköy aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Kocabey, Eşme

Kocabey, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.

Tam bilinmemekle beraber Harmandalı yörüklerinden olunduğu, Suriye Hama'dan göçtükleri söylenmektedir.Köyün eski adı "Hameli" olup, günümüzde mahallelerinden bir tanesinin adı Hamaeli'dir. Köyün çok eski bir köy olmadığı; mesken sayısından ve mezarlıktan anlaşılabilmektedir. Yani yerleşik düzene geçilme tarihi oğul, baba, dede mantığı ile 5 nesilden ileri gitmemektedir.

Uşak iline 45 km, Eşme ilçesine 28 km uzaklıktadır. Köy; Arıklar, Tepeköy, Hamali ve Düdükçü olmak üzere dört mahalleden oluşmaktadır.

Köyde karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır. Yağışlar kışın ve ilkbaharda görülür.

Köyün ekonomisi tarım vehayvancılığa dayalıdır.





Kolankaya, Eşme

Kolankaya, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün tarihi ve adının nereden geldiğiyle ilgili bilgi bulunmamaktadır.

Uşak iline 54 km, Eşme ilçesine 8 km uzaklıktadır. Eşme' nin kuzeydoğusunda bulunan köy; Ahmetler, Takmak ve İsalar köylerine komşudur. Köyün 1,5 km kuzeybatısında Üçpınar göleti bulunmaktadır. Eşme-Ulubey yolu köyün yaklaşık 3 km güneyinden geçmektedir.

Köyde Akdeniz ikliminden karasal iklime geçiş özelliği gösteren bir iklim egemendir.

Köyün ekonomisi tarım vehayvancılığa dayalıdır. Köyde mandıra bulunmakta olup, büyükbaş hayvancılık önemli bir geçim kaynağıdır. tarımsal faaliyet olarak; buğday, arpa, nohut, mısır ve susam üretimi ön plandadır. Ayrıca köyde arıcılık da yapılmaktadır. Köyün güneyinde tavukçuluk tesisi bulunmaktadır.





Konak, Eşme

Konak, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.

Köy eski ismi olan Çiftlik ile anılmaktadır.

Uşak iline 62 km, Eşme ilçesine 16 km uzaklıktadır. Köyün yaklaşık 800 m kuzeyinden Kumsüren deresi akmakta olup, dere üzerinde Konak barajı yapılması planlanmaktadır.

Köyde, Akdeniz ikliminden karasal iklime geçiş özelliği gösteren bir iklim egemendir.

Köyün ekonomisi tarım vehayvancılığa dayalıdır. Hayvancılık önemli gelir kaynağı olup, büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık yapılmaktadır. Tarımsal faaliyet olarak kuru tarım yapılmaktadır.





Akçahisar, Gümüşhane

Akçahisar, Gümüşhane ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün Osmanlı’lardan önceki dönemi hakkında kesin bir bilgi yok. Osmanlı’lardan önce ve Osmanlıların ilk dönemlerinde gayrımüslimlerin yaşadıgı şu mevki adlarından anlaşılmaktadır. Maşatlıklar, Kilisenin üzeri, Gobunaklar gibi isimler hala kullanılmaktadır.

Köye Türklerin ne zaman geldikleri hakkında kesin bir delil yok. Ancak dedelerimizin yaşları göbek hesabı yapıldıgında 1700 yıllarında geldikleri anlaşılmaktadır.

Köyün ilk yeri bugün ismine Eski köy ve Gurnuların Üstü (Kurunların Üstü) dedigimiz arazi idi. Anlatılanlara göre buraya ilk gelenler Süleymangiller, Ecelgiller, İhtiyargiller (Yusufgillerin Karamusa’da veya Karamisi’da oturduklari anlatılıyor). 1750-1800 yılları arasında Ömergillerin Mamerek’ten (köyde bu sülale hala Mamerekliler diye bilinir) geldikleri bilinmekte. 
Erzurum-Trabzon arasındaki ipek yolu Akçahisar’ın içinden geçiyordu. Bu yol bugün hala kullanılmaktadır.

27 Eylül 1829 yılında Bayburt isgal edilince Gümüşhane ve çevre halkı eli silah tutan herkes Bayburt’a dogru yürümüşler. Bu gün Akçahisar köyünün sınırları içinde olan Sifon Dere’de Ruslarla karşılaşmışlar. Bu savaşa Akçahisarlılar da katılmış. Amansız bir mücadele sonucunda Ruslar geri püskürtülmüş (Sabri Özcan, Ruslar’ın Gümüşhaneyi İşgali).

Bu dönemlerden sonra meydana gelen idari boşluklardan yararlanan, İpek yolu kervan yolcuları her fırsatta köy sakinlerini rahatsız etmişler. Köy halkı bu baskınlardan yılmış 1830-1840 yılları arasında köyden 2 km yukarıda bol suyu olan orman içinde bir araziye yerleşmişler. Bu yerleşme dönemi ne kadar zaman içerisinde oldu kesin bilen yok. 1970 yılına kadar bu köyde kalındı. Şunu da belirtmeliyiz İpşiroğulları ve Polatgiller Cüregi’den; Paşagiller, Koçelgiller (Aykaç’lar) ve Mutioğulları (Akay’lar) ise Bayburt dolaylarından geldikleri anlatıldı. 1914 yılında başlayan 1. Dünya savaşında askere gidip şehit düşen Şükrü Yalçın, Mecit Şanlı, Derviş Çoban, Liman Çoban, İbrahim Çagil, Topal Ali Dilmen, Güvenci Hüseyin Örgüç; gazi olarak dönenler Halil Yalçın, İsmail Çagil, Bayram İpşir, Emrullah Çavuş, Osman Yalçın, Sündük Hacı Denli (köyün o zamanki tek hacısı) ve adlarını bilmediklerimiz. Sündük Hacı’nın oglu Etem ise Çanakkale’de şehit düşmüştür.

1916 yılında köyün Ruslar tarafında isgalinde Ermeniler köyün hayvanlarını toplayıp götürmüşler, halka zulüm ve işkence yapmışlar, köyün hayvanlarını geri almak isteyen Ahmet Gülez Ermeniler tarafından şehit edildi. Köy muhtarı Miktat Yalçın Ermeniler tarafından dövülmesine ragmen köyün kadınlarını ve kızlarını ormana saklayarak onların Rusların ve Ermenilerin eline düşmesini önlemiş. Kurtuluş savaşında Sandıklı cephesinde Atatürk ile omuz omuza savaşan İbrahim Çoban, Mehmet ve Şaban Yalçın (ikisi kardeş), Süleyman Denli, Hüseyin Onbaşı gazi olarak dönmüşler.

Akçahisar köyünün etrafındaki orman yok edilince yağmurlardan sonra seller altında kalan köy 1972 yılında Dikenin dibi dediğimiz araziye yeniden kurulmuş. Planlı ve alt yapısı ile modern bir köy. Gümüşhane merkeze baglı Akçahisar köyünün doğusunda Güvercinlik ve Çalık köyleri, batısında Geçit köyü, kuzeyinde Pehlivantaşı ve Duymadık köyleri, güneyinde Sargınkaya ve Nazlıçayır köyleri ile sınır komşulugu vardır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Gümüşhane merkezine 35 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi yoktur ancak kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

Kaynak kişiler: Remzi Demir, Neşet Örgüç, Binali Gülez, Emrah Dilmen





Dörtkonak, Gümüşhane

Dörtkonak, Gümüşhane ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Cumhuriyetten önce yerleşim yeri olan Dörtkonak (Edire) köyü il merkezine 17 km uzaklıkta Gümüşhane merkez ilçeye bağlıdır. Cumhuriyetin kuruluşuna kadar Rumlar, Ermeniler ve Rusların’da yaşadığı bilinmektedir.

Dörtkonak Köyünde Eski Takvim, diğer bir ise "Gocagarı ayları" diye de söylenir, şu şekilde sıralamaktadır:
Halkın kullandığı bu ayların günleri miladi aylara eşittir. Miladi ayın l4. günü bu takvime göre ayın 1. günüdür. Ocak ayının 14. günü Zemheri aynını başıdır. Ocak ayının 13. günü 14. güne bağlayan gece yılbaşıdır. Ve bu güne "Galandar" denir.
Yemek yapmasını çok iyi bilenlere "keyveni" denir. Düğünlerde, eğlencelerde yemeklerin yapımında bu kişiler çağrıdır. KeyveniIerin en ustasına "baş keyveni" denir. Yemek yer sofrasında genel olarak bakır fakat kalaylanmış "sini" de yenir. Aile üyeleriyle beraber yenilen yemek, kalabalık olma durumunda kadın ve erkek olmak üzere ayrı ayrı yenir. Yemeğe ilk oturan ve başlayan kişi ailenin reisidir. Aile fertleri aile reisi yemeğe başlamadan yemek yiyemezler .

Gümüşhane merkezine 18 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Kazantaş, Gümüşhane

Kazantaş, Gümüşhane ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgiler Köyün Resmi internet sayfasindadir. 

Gümüşhane merkezine 31 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi