raş'tan Cücükler gelerek köyün gelişmesini sağlamışlardır.

İlçeye 3 km uzaklıkta olan köy Osmaniye-Düziçi karayolu üzerindedir. Düziçi PTT'si aracılığıyla uluslararası otomatik telefon hattına bağlıdır. 1976 yılından beri elektriği olan köyde içme suyu şebekesi de kurulmuştur. Sulama suyu olmayan Çamiçi'nde tarımsal faaliyetler Devlet Su İşleri'nin açmış olduğu yeraltı suları ile yürütülmektedir. ekonomisi tarıma bağlı köyün tarım ürünleri buğday, mısır ve yer fıstığıdır.

Türk kültürü, gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.




Çatak, Düziçi

Çatak Köyü, Osmaniye ili'nin Düziçi ilçesinde bir köydür.

Adını nereden aldığı kesin olarak bilinmeyen Çatak Köyü, Oğuz Aşiretinden Farsağından bu ismi aldığı sanılmaktadır. Yaklaşık 200 yıldan beri yerleşim yeri olan köye Kahramanmaraş'ın Yeşildere köyünden Davutoğullarında gelip yerleşmişlerdir.

İlçenin 21 km. kuzeydoğusunda Düldül Dağı eteklerinde kuruludur. Deniz seviyesinde yüksekliği 400m. civarındadır. Köyde, 64 hanede 305 nüfus yaşamaktadır. Toprak bir yol ile ulaşım yapılan köyde telefon ve 1985 yılında bu yana elektrik kullanılmaktadır. İçme suyu pınarlardan sağlanır.

Türkmen kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.




Çerçioğlu, Düziçi

Çerçioğlu Köyü,

Osmaniye ilinin Düziçi ilçesinde bir köydür. 1850-1890 tarihleri arasında Hacı Mahmut adında bir kişi tarafından kurulmuştur.Köy ilk zamanlar "Çerçi Yurdu" adıyla anılmış ve zamanla Çerçioğlu adına ulaşmıştır.Köyde hala ÇERÇİ ve ÇERÇİOĞLU soyadları bulunmaktadır.XVII. Dönem ANAP Adana Milletvekili Ahmet Remzi ÇERÇİ bu köydendir.

Türk kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Düziçi'nin batısında ve ilçeye 18 km. olan köyün ilçeye bağlantısı asfalt yolla sağlanır. Kuzeybatısından Ceyhan Irmağı geçen köyün deniz seviyesinden yüksekligi 250 metredir.

Köye bağlı; Delihaliller Mahallesi, Tabaklar Mahallesi, Pınarözü Mahallesi, Karayusuflar Mahallesi, Yeşilçerçi Mahallesi ve Karakuyu Mahallesi bulunmaktadır.Köye yapılan Aslantaş barajı nedeniyle bazı mahaller sular altında kalmıştır.

Köyde tarım ve hayvancılık birinci plandadır. Buğday, pamuk, fıstık, mısır ve susam başta olmak üzere tarımcılık ağırlıktadır.




Çitli, Düziçi

Çitli Köyü, Osmaniye ili'nin Düziçi ilçesinde bir köydür.

Düziçi ilçesinin kuzeydoğusunda yer alır ve ilçeye 10 km. , Osmaniye iline ise 40 km. uzaklıkta bulunur. Köy Düldül Dağı'nın eteklerinde yer almıştır. Köye bağlı yayla konumunda Karesi adında mahallesi vardır.




Çotlu, Düziçi

Çotlu Köyü, Osmaniye ili'nin Düziçi ilçesinde bir köydür.

Düziçi ilçesinin kuzeyinde ve ilçeye 13 km. uzaklıkta olan köy Haruniye Kaplıcaları'na giden yol kenarındadır. Osmaniye iline ise 43 km. uzaklıktadır. Düldül Dağı eteklerinde kurulmuş olan köyde ekilebilen arazi oranı azdır. Arazisinin engebeli olması nedeniyle ekilebilen alan dar ormanlık alanlar ise geniş yer tutar. Köyde hayvancılık alanı bulunmaktadır.

Köye bağlı; Orta mahalle, Natırmusalar Mahallesi, Tıraşlar Mahallesi, Kılıçlar mahallesi, Arıklar Mahallesi, Kızılali Mahallesi, Zazalar Mahallesi, Alan Mahallesi ve Kırkgöz Mahallesi bulunmaktadır.




Elbeyli, Düziçi

Elbeyli, Osmaniye ili'nin Düziçi ilçesinde bir köydür.

köy Oğuzların, Alkırevli boyunun, Elbeyli Türkmen aşiretine mensup yörükler tarafından kurulmuştur. Bu Türkmen aşiretine mensup Türkiye'de ve Suriye'de değişik yerleşimler mevcuttur. Köydeki en büyük ağaç 400 yıllık koca çınardır. Elbeyoğlu çınarı olarak da bilinen bu çınar elbeyoğlunun atını bağlamak için çaktığı kazık yeşermiş ve bu çınar olmuş" diye bilinir.

Türkmen kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

İskeleden kalktı, ol Abbas Paşa,

Kızıllı, boranlı, dağ var önünde.

Elbeyli beylerin, at başı çekmez.

Çevirip konacak, yer var önünde.

Dadaloğlu der, oradan geçerse,

Elbeyli Türk'ünden yolun açarsa,

Akan şanlı Murat, köpük saçarsa,

Seyit Battal gibi, er var önünde.

İlçeye 13 km. uzaklıkta olan Elbeyli Düldül Dağı'nın batı eteğinde yer almaktadır. Yolu asfalttır. Köye bağlı;Orta Oba Mahallesi, Fakılar Mahallesi, Kara Aliler Mahallesi, Çatal Mahallesi, ibişler Mahallesi, Ellezli Mahallesi ve Keller Mahallesi bulunmaktadır.

köyün ekonomisi çiftçilik ve hayvancılık üzerine gelişmiştir tütün ekiminde 1.olmakla beraber günümüzde tütüncülük faaliyetleri azalmıştır.köyden kente göç yaygındır.

1963'te açılan ilkokulla birlikte düzenlenen kurslar sayesinde köyde okuma-yazma oranı %90 civarındadır. Halk Eğitim'in açtığı biçki-dikiş kurslarına merak vardır. Cami 1976 yılında yapılmıştır. Köyde en önemli eğlenceleri düğünlerde halkın bir araya gelmesiyle oluşan samimi ilişki, muhabbet ve güzelim halk oyunlarımız dır. Eski evlerde tuvalet ve banyo dışarıda iken yenilerde içerde yer almaktadır.Su kaynakları bakımından zengin bir köydür.




Farsak, Düziçi

Farsak Köyü, Osmaniye ili'nin Düziçi ilçesinde bir köydür.

İlk yerleşik hayata yaklaşık 60 yıl önce şimdi bulundukları yerde geçmeye başlayan Farsaklılar, Oğuz aşiretlerinin Avşar Boyuna bağlı Varsak (Tarsus Türkmenleri) soyundandırlar. Köyün isminin de kaynağı aynıdır. 1950'li yıllara kadar şu an köyün kuzeyinde bulunan Kışla denen yerde yaşayan Farsaklar ilk olarak 1952 yılında köyün şu an bulunduğu yere yerleşmişler ve zamanla Kışlayı terketmişlerdir. O zamanlara kadar etkin olan Konar-Göçerlik (Yörüklük) kademeli olarak terkedilmiş ve yerleşik hayata geçilmiştir. Ayrıca 17. yüzyılda (1606-1679) yaşamış olan ünlü Halk Ozanı Karacaoğlan da bu köylüdür.

İlçeye 14 km uzaklıkta ve ilçenin kuzeybatısında yer alır. Ulaşımı Boyalı üzerinden yapılır. Yolu asfalttır. Elektriği ve suyu olan köyde sulama suyu yetersizdir. Köyün güneyinden itibaren batı ve kuzeybatısından Düziçi'nin en büyük akarsuyu olan Sabun Çayı akmaktadır. Leziz balıkları bulunan Sabun Çayı, yazları piknik mekanı olarak çok fazla rağbet görmektedir.

Buğday, arpa, yer fıstığı, pamuk, mısır gibi ürünlerin yetiştiği Akdere'de 10'dan fazla traktör bulunmaktadır. Hala yaylaya çıkan ailelerin bulunduğu köyde hayvancılık etkin bir ekonomik faaliyet olmaya devam etmektedir. Köyün nüfusu 500 kadardır. Son yıllarda az da olsa kente göç görülmektedir. Okuma-Yazma oranı %100 civarındadır. Daha çok betonarme evlere rastlanılan köyde zaman zaman eski eserler bulunmaktadır. Köyün adı Akdere Farsak olarak anılır. Köye bağlı mahalle bulunmamaktadır.




Gökçayır, Düziçi

Gökçayır, Osmaniye ili'nin Düziçi ilçesinde bir köydür.

Merkeze 7 km. uzaklıkta olan Gökçayır Düldül Dağı, Sabun Çayı ve Ilıca Karayolu ile çevrilmiştir. Yüksekliği deniz seviyesinden 530 m.'dir.

Köyün Sağlık evi ve ilköğretim okulu vardır ve taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Telefonu ve 1979 yılından bu yana da elektriği bulunmaktadır. PTT şubesi yoktur fakat PTT acentesi vardır. Su şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır.




Gümüş, Düziçi

Gümüş Köyü, Osmaniye ili'nin Düziçi ilçesinde bir köydür.

1860'larda kurulduğu söylenen Gümüş Köyü'nün adını, köyün yakınlarında bulanan ve gümüşe benzetilen Gümüş Suyu'ndan aldığı sanılmaktadır.

Türk kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.
Geleneklerine sahiptirler.

Osmaniye iline 45, Düziçi ilçesine 15 km uzaklıkta olan Gümüş Köyü, ilçenin Batısında yer almaktadır. Köye bağlı Abacı ve Çirişlikaş Mahalleleri bulunmaktadır.

Köyün geneli geçimin pamuk,yer fıstığı,buğday ve hayvancılık tan sağlamaktadır. Köye ait 20 traktör bulunmaktadır.
günümüzde birçok aile reisi il dışı ve yurt dışında çeşitli inşaat firmalarında çalışmaktadır.

Köyde 190 hane mevcuttur.

boyalı abdallar şehrine baqlı kültürü yaşamaktadır

Köyün yolları asfalttır. Mahalle yolları halen stablizedir. Köyün içme suyu şebekesi mükemmel olup teknik arızaların haricinde su sıkıntısı yaşanmamaktadır.

Biri 1967 yılında, diğeri 1982 yılında hizmete girmiş iki ilkokula sahip Gümüş Köyü'nde okuma-yazma oranı %80 civarındadır. Günümüzde okullar depremden dolayı hasar görmüş, kullanılamaz raporu almıştır. Köyün öğrencileri, köye 3 km. uzaktaki Böcekli Beldesi Boyalı mahallesinde bulunan Boyalı Atatürk İlköğretim Okulu'na taşınmaktadır. 1978 yılında devlet tarafından yaptırılan bir camiye sahiptir. Köyde faal bir sağlık evi vardır. Evlerini taş ve betondan yapan köylü, hayvan barınağını da hemen evin bitişiğinde ya da alt katında yapmaktadır.





Güzelyurt, Düziçi

Güzelyurt köyü, Osmaniye ili'nin Düziçi ilçesinde bir köydür.

Güzelyurt Köyü; 1999 yılında Kırahallı (Karaman'lar), Şamlılar, Ahrazlar ve Çerkezler sülalelerinin Pirsultanlı köyünden ayrılarak ayrı bir köy olmuştur.

Güzelyurt ilçenin batısında yer almaktadır. Köyün ile olan uzaklığı yaklaşık 55, ile uzaklığı 25 km'dir. Köyün yüksekliği 300 m'dir. 1967 yılında meydana gelen depremde can kaybı olmamış fakat birkaç ev yıkılmıştır.

Köyün nüfusu son sayımda 65 hane ve 287 kişi olarak belirlenmiştir.

10 traktörün bulunduğu Güzelyurt'ta sebze ve tahıl üretimi yapılmaktadır. Kendi kendine yeterli bir ekonomiye sahip değildir.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Faal olmakla birlikte taşımalı eğitimden de yararlanılmaktadır. Sağlık evi ve sağlık ocağı yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Ulaşımı Pirsultanlı köyüne bağlı olarak yapılan köyde telefon bulunmaktadır. Elektriğin olduğu köyde içme suyu da bulunmaktadır fakat kanalizasyonu yoktur.





Karagedik, Düziçi

Karagedik, Osmaniye ilinin Düziçi ilçesinde bir köydür.

Adının nereden geldiği bilinmeyen köyün ne zaman kurulduğu da bilinmemektedir. Rivayetlere göre, köyün ortasında bulunan derenin (akarsuyun) büyük bir gedik görünümünde olması, toprağı ve taşlarının siyah, kara toprak, taşlardan oluşması, isminin Karagedik olmasına neden olduğu söylenmektedir.

Türk kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.
Geleneklerine sahiptirler.

İlçeye 18 km uzaklıkta olan Karagedik, deniz seviyesinden 270 metre yukarıdadır. Köyle Osmaniye arası; Şekerdere köyü üzerinden 13, Kumarlı köyü üzerinden 10 km'dir.


Köyde kız alıp vermeden dolayı bütün köyün birbirleri ile akrabalık bağları oluşmuştur.

Köyde 180 hane bulunmaktadır.

En önemli ekonomik etkinlikler tarım ve hayvancılıktır. Tarım girdilerinin yüksek olmadığı dönemlerde yet