bulmadıkları gibi, bu gıda takviyelerinin zararlı etkileri olduğunu buldular.

ABD Milli Kanser Derneği'nin (NCI) dergisinde 1996'da yayınlanan bir yayında, A vitamini (retinil palmitat olarak) ve beta-karotenin kanser koruyucu bir etkisi olup olmadığı hakkında bir denemenin sonuçları verilmiştir. Beta karoten gıda takviyesi kullanan katılımcılarda akciğer kanser riskinde bir artış bulunmuştur.

Bilimsel literatürdeki tüm randomize kontrollü çalışmaların bir değerlendirmesinde beta-karotenin ölüm oranını %5 artırdığı bulunmuştur.

Dünyadaki sentetik karoten üretiminin çoğu Freeport, Texas'da DSM tarafından üretilmektedir. İspanya'da Vitatene, "Blakeslea trispora"'dan doğal beta-karoten üretmektedir. Avustralya'da (Karratha, Batı Avustralya) Aquacarotene Limited, kurutulmuş deniz yosunundan ("Dunaliella salina") organik beta-karoten üretmektedir.

Beta karotenin toptan sentezi için kullanılan iki yaygın yöntem vardır. Birincisi Badische Anilin- & Soda-Fabrik (BASF) tarafından geliştirilmiş ve Wittig tepkimesine dayalıdır. İkincisi Hoffman-La Roche'un Inhoffen ve arkadaşlarının yönteminden geliştirdiği bir Grignard tepkimesidir. İkisi de simetriktir; BASF sentezi C20 + C20 şeklinde, Hoffman-La Roche synthesis is C19 + C2 + C19 şeklindedir.

β-Karoten'in iki ucu yapısal olarak aynıdır ve her biri β-halkası olarak adlandırılır. β-halkası, iki uçtaki dokuz karbondan oluşur. α-Karoten molekülünün bir ucunda bir beta halkası vardır, öbür ucu ε-halkası olarak adlandırılır. "α-halkası" diye bir şey yoktur.

Karotenoid moleküllerinuşları için bu ve benzeri adlar sistematik bir adlandırm sistemi oluştururlar, şöyle ki:





Üniforma fetişizmi

Cinsel nesnenin belirli bir üniforma giymesi şartı aranır. İç çamaşırı fetişizmi gibi striptiz temasıyla birlikte görülür.

Cinsel nesne asker üniforması giymiştir. Otorite temsili olarak kabul edilen bir nesne söz konusu olduğu için fanteziler genellikle sadizm öğeleri içerir.

Cinsel nesne hemşire kıyafeti giymiştir. Gündelik yaşantıda da erkekler arasında yapılan sohbetlerde hastanede yatmak zorunda kalanlara güzel hemşirelerin olup olmadığı sorusuyla espriler yapılır. Bu fantezi, bu tür gündelik yaklaşımların uçlaştırılmasından ötesi değildir.

Hemşire; bakım veren, gerekirse doyuran, koruyucu ve denetleyici bir özne olarak annenin ikamesi olmaya aday bir figürdür. Nesne ilişkileri teorisine göre annenin tümgüçlü figür olarak algılanması, çocuksu bağımlılıktan kaynaklanır. Hasta düşmüş ve bakıma gereksinimi olan kişi, yeniden annenin tümgüçlü olduğu bir bağımlılık durumuna gerilediğinde hemşire, tümgüçlü anne figürünün yerine geçer.

Bazı temalarda ise cinsel dürtüleri bastırılmış kişiyi, bu baskıyı kaldırarak tedavi eden hemşire, bir ideal figür olarak belirir. Hemşirenin genelde beyaz ya da açık renkli bir üniforması olması onun "kurtarıcı" ya da "melek" olduğu şeklinde bir çağrışıma da neden olmaktadır.

Cinsel objeye okul üniforması giydirilmesidir.Okul ve Çocuk öğelerini barındırdığından pedofilik bir fetişizmdir

Cinsel objeye polis üniforması giydirilmesidir.

İş yaşamının stresi ve tekdüzeliğine yönelik bir tepki olarak görülen bu fetişizmde eril kültürün yadırgatıcı yönlerini görmek de mümkündür. Yine anne ikamesi olan sekreter, her şeyini erkeğine veren bir kadın imgesini temsil eder. Sekreter, ev kadınının bir yansımasıdır. Erkeğin çamaşırlarını yıkayıp, yemeklerini pişiren eşi ile işlerini düzenleyen sekreteri arasındaki işlevsel ortaklık, diğerindeki cinsel işlevi öbürüne de yansıtarak ikisi arasındaki özdeşimi tamamlamaya ve "kadın" imgesini tektip kılmaya hizmet eder.

Okul üniforması fetişizminin yaygınlaşması ve popüler kültürün bir öğesi haline gelmesi, üniformanın cinsel kimliği yansıtmak ve gururla bu kimliği temsil etmek gibi işlevler edinmesine yol açar. Postmodern çağda genç kızın bilincinde erkeklerin ilgisini üniforması sayesinde çekebildiği gibi bir kanı yerleşmiştir. Kitle endüstrisi, üniforma aracılığıyla - tıpkı astrolojinin yaptığı gibi - gençlere bir kimlik verir. Sözgelimi, Britney Spears'ın "Baby One More Time" isimli video klibi, çeşitli Amerikan gençlik filmlerinde, Rebelde gibi dizi filmlerinde okul yaşantısının yarattığı kimlikler ön plana çıkar. MTV'nin TRL isimli programının bir bölümünde genç kızlar okul üniformasını bir gurur vesilesi olarak kabul ettiklerini açıkça itiraf ederler.

Otto Kernberg, fantezilerin olmadığı ilişkileri de sağlıksız kabul eder. Arada sırada değişiklik yapmak kuşkusuz herkesin hakkıdır. Ne var ki, bu tür fetişizmlerin belirli çerçevelerde ve özel olarak yaşanmaları gerekir. Kitle iletişimiyle birlikte, popüler kültür öğeleri haline gelen bazı fetişizmler, imgelerin yanlış kurulumlarına neden olur. Söz gelimi, sekreter olarak çalışan kadınlar, cinsel kültür öğelerinin yarattığı nedensel düşünce kalıpları nedeniyle, işlerinden pek de memnun değildirler.

Özellikle İngiltere'de Schooldisco olarak bilinen ve belirli bir üne sahip olan disko, üniforma fetişizmlerinin "nostalji" ile olan bağlarını tartışma konusu yapmıştır.

Daha çok hastane, okul ve askerlik ile ilgili nahoş anıları bastırmaya yaradıkları düşünülmektedir.

Transvestisizm olarak bilinen durumda ise, kişiler, söz konusu üniformaları giyerek ilgi çekmeyi bekler ve bu yolla "kadınsı" doğalarını teşhir edebilmenin bir yolunu bulmuş olurlar.

Akseuar fetişizmleriyle tema açısından zorunlu bağları vardır. Asker üniforması fetişizminde silah; hemşire fantezisinde şırınga; okul üniforması fetişizminde kalem, gözlük; sekreter fantezisinde yine gözlük ve kalem genel temaya eşlik ederler. Ayrıca striptiz fantezisi boyunca cinsel nesnenin terketmediği tek şey aksesuardır.




Süleyman Faik

Faik Paşa, Süleyman Faik veya Ahmed Faik, olarak da bilinir (1876, Köprülü (Veles) - 30 Ağustos 1916, Oğnut, Karlıova), Osmanlı generali, Maşrık-ı Azam-ı Osmanî adıyla kurulan büyük mason locasının büyük üstadı.

Kuleli Askeri Lisesi'nden mezun olduktan sonra Mühendishane-i Berrî-i Hümâyûn'a girdi. 17 Ocak 1900 tarihinde Kurmay Yüzbaşı rütbesiyle mezun oldu ve Sisam adasına atandı. 1904 yılında Selanik Mıntıka Komutanı Ferit Paşa'nın vekilliğine getirildi. 17 Mayıs 1908 tarihinde Kaymakam rütbesine terfi etti ve Debre mutasarrıflığı atandı. 5 Ocak 1909 tarihinde çıkan "Tasfiye-i Rüteb-i Askerî Kanunnâmesi" uyarınca rütbesi Binbaşılığa indirildi. 30 Temmuz 1909 tarihinde Üsküdar sancağı mutasarrıflığına atandı. 9 Şubat 1911 tarihinde Erkan-ı Harbiye-i Umumiye 4. Şubesi'ne tayin oldu. 16 Eylül 1912 tarihinde 7. Kolordu Kurmay Başkanlığı'na atandı.

Balkan Savaşları sırasında Batı Ordusu'nun emrindeki 7. Kolordu'nun Kurmay Başkanı olarak görev yaptı. 1912 yılında 7. Kolordu Komutanı Mirliva Fethi Paşa'nın Manastır yakınlarında Koçişte Tepesi'ne çekilen askerleri durdurmaya çalışırken hayatını kaybetmesi üzerine kolordunun komutanlığını üzerine aldı. Bu sırada Sırp kuvvetleri ile çarpışırken tekrar Kaymakam rütbesine terfi etti. Trajik savaş sırasında ordunun başarılı subaylarından biri oldu. Bu görevinden sonra 19. Piyade Tümen Komutanlığı'na atandı. Tümeni 1912 yılında Yanya'da Yunanlara karşı savaştı. Daha sonra Mürettep Süvari Tümeni komutanlığına atandı. 1913 yılında Miralay rütbesine terfi etti.

Çanakkale Savaşları başında, Liman Von Sanders'in komutası altındaki 5. Ordu'nun emrinde 2. Kolordu komutanı oldu. Ferik Weber Paşa komutasındaki Güney Grubu'nda "Sağ Kanat" komutanlığına atandı. Ordu komutanı Liman von Sanders ile arasında, taktik nedeniyle büyük bir anlaşmazlık vardı. Weber Paşa kararında ısrar etti. Sonunda istemeyerek de olsa Von Sanders, Sağ Kanat komutanlığına Faik Paşa'yı atandı.

Osmanlı ordusu açısından kanlı bir savaş olan Zığındere Muharebesi'nde (28 Haziran - 3 Temmuz 1915) savaştı. Emrindeki 70. Alay'ın 3. Taburu imha edildi. Sadece 2 Temmuz tarihinde 6'sı subay olmak üzere, 164 asker hayatını kaybetti. 4'ü subay olmak üzere, 289 asker de yaralandı.

1916 yılında Kafkas Cephesi'nde 2. Kolordu'ya komuta etti. 30 Ağustos 1916 tarihinde Çavreşi Dağları etrafında devam eden muharebe sırasında bir kurşun isabet etmesi sonucu hayatını kaybetti.





İstanbul'da toplu taşıma

İstanbul'da toplu taşıma, 5.461 kilometrekarelik bir alana yayılan ilin, 14 milyondan fazla nüfusuna toplu taşıma hizmeti veren sistemlerdir. İldeki toplu taşıma işlemleri özel şirketlere ve kamuya ait otobüs ve metrobüs ağları, raylı sistemler, teleferik ağları ve deniz araçlarıyla gerçekleştirilmektedir.

Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti olarak İstanbul'da, Avrupa yakasında büyük bir tramvay şebekesi vardı. İlk olarak atlı tramvay olarak başlayan hatlar zamanla yerini elektrikli tramvayla değiştirdi ve İstanbul Elektrik, Tramvay ve Tünel işletmesi (İETT) kuruldu.

İstanbul kent içi ulaşımı 1869 yılında Dersaadet Tramvay Şirketi'nin kurulması ve Tünel Tesisleri'nin inşasıyla başlar. 1871 yılında şirket atlı tramvay olarak dört hatta taşımacılığa başladı. Bu hatlar Azapkapı-Galata, Aksaray-Yedikule, Aksaray-Topkapı ve Eminönü-Aksaray idi ve ilk sene 4,5 milyon kişi taşındı. Daha sonraki yıllarda yeni hatlar eklenmiştir. Bu hatlarda 430 at, 45 tramvay arabası 1 metre hat genişliği olan demiryolunda çalışmaktaydı. 1912 yılında atlı tramvay bir yıl süreyle çalışmasına ara verdi çünkü Savunma Bakanlığı, Balkan Savaşı sırasında tüm atları cepheye gönderdi. Tramvay ağı 2 Şubat 1914 tarihinde Katenersiz tel ile elektrikli hale getirildi. 8 Haziran 1928 tarihinde Tramvay Üsküdar ve Kısıklı arasında çalışmaya başladı. 1950'lere gelindiğinde, tramvay hatlarının uzunluğu 130 km'ye ulaşmıştı. 1956 yılında 56 hatta 270 tren ve 108 milyon yolcu ile zirve yıllarını yaşadı. 27 Mayıs ihtilali, sonrası şehirdeki tramvay hizmeti kapanmaya başladı. Hatlar sökülerek yerine o günün şartlarında daha hızlı ve seri hareket edebilen motorlu taşıtların ilerleyebileceği yollar inşa edildi. Eski Tramvaylar 12 Ağustos 1961 yılına kadar kentin Avrupa yakasında ve 14 Kasım 1966 yılına kadar Asya tarafında hizmet vermeye devam etti. 

Tramvayla aynı zamanda, Tünel inşaatı da başladı, Pera ve Galata arasındaki füniküle