ok kere patlamalar gösterirler. Yinelenen novaların bazıları, klasik novaların bir alt sınıfına ve bazıları da büyük olasılıkla nova benzeri değişenlerin sınıfına dahil edilirler.

Yinelenen novalar genellikle hızlı novalardır, sık sık çok büyük yoldaşlara sahiptirler. Ayrıca kütle kazanan beyaz cüceler muhtemelen Chandrasekhar limitinin yakınındadır, ki bu limit yüksek basınç altında madde yığılımı sırasındaki patlamalara izin veren bir durum içerir. Bunlarda yığılma diskin topladığı kütle yaklaşık olarak klasik novalardaki kütleden 10 katı daha azdır.

M31 (Andromeda gökadası) ve Küçük Macellan Bulutsusunda 8 yinelenen nova keşfedildi. İlk keşfedilen yinelenen nova T Coronae Borealis (1866, 1944) olmuştur. En iyi gözlenen yinelenen nova RS Ophiuchi'dir , bunun patlama zamanları 1898, 1933, 1958, 1967 olmak üzere patlama sıklığı 23 yıldır. Bu çiftin yoldaşı gM6 olarak bulunmuştur.







Çöğürlü, Banaz

Çöğürlü, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur. Ancak köylüler tarafından yerleşimin Kavacık köyünden ayrılanların gelip bu bölgeye gelmesiyle kurulduğu söylenmektedir.

Uşak iline 54, Banaz ilçesine 23 km uzaklıktadır.

Köyde karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır.

Köyün ekonomisi önemli oranda hayvancılığa dayanmalıdır. Hayvancılık olarak büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık yapılmaktadır. Tarımsal faaliyet olarak; buğday, arpa, nohut, mercimek ve fasulye üretilmektedir.

Köyde ilköğretim okulu vardır ancak faal olmadığından taşımalı eğitim yapılmaktadır. Köyün sağlık evi ve sağlık ocağı yoktur. İçme suyu şebekesi vardır fakat kanalizasyon şebekesi yoktur.





Derbent, Banaz

Derbent, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.

16. yüzyıl kayıtlarında Banaz nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilen yerleşimde Şeyh Hızır tarafından kendi adına kurulmuş bir zaviye ve vakfı bulunmaktaydı. 15. yüzyılın ortalarında vakfın bulunduğu yer eşkıyaların uğrak durağı olan bir derbent olduğundan Sancakbeyi Ali Bey tarafından Şeyh Hızır oğullarına bu derbendin korunması ve bakımı şartıyla vakıf kurulmasına izin verildiği bilinmektedir..

Yerleşimden 1834, 1836, 1838 ve 1839 yılı Tevzi Defterlerinde, Banaz nahiyesine bağlı orta büyüklükte bir köy olarak bahsedilmektedir. 1898-1899 ve 1907-1908 yıllarında köyde 63 hane bulunmaktaydı.

Uşak il merkezine 22 km, Banaz ilçesine 12 km uzaklıktadır. Köy, İzmir-Ankara karayolunun yaklaşık 2 km kuzeyinde bulunmaktadır.

Köyde karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak kışları ise bölge ortalamasında yağışlı ve soğuk geçer.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Ayrıca köyde marangozluk ve demircilik yapan esnaf bulunmaktadır. Yurtdışında çalışan işçilerinde köy ekonomisine olumlu bir katkısı vardır. Köyde tarımsal faaliyet olarak; buğday, arpa, haşhaş, susam, mercimek ve fasulye üretimi önemli bir yer tutmaktadır. Hayvancılıkta koyun, keçi ve sığır yetiştiriciliği son yıllarda bir artış içerisine girmiştir.

Köyde ilköğretim okulu ve ortaokul bulunmaktadır. Köyün içmesuyu ve kanalizasyon şebekesi mevcuttur. Köyde sağlık ocağı bulunmakta olup, faal durumdadır.

Bu yazılar internet üzrinden, sayım ve köylüler sayesinde yazılmıştır..




IV. Artabanus

IV. Artabanus, 216 - 224 yılları arasında Part İmparatorluğu'nun hükümdarıydı. 208 senesinde ölen V. Vologases'in (191–208) daha genç olan oğluydu. IV. Artabanus, kardeşi VI. Vologases'e (208–228) karşı isyan etti ve kısa süre sonra idareyi ele geçirdi. VI. Vologases, 228 yılına kadar Babil'de kendini muhafaza etmek zorunda kaldı.

Roma İmparatoru Caracalla (211–217), Büyük İskender'i taklit etmek suretiyle, bu iç savaşı Doğu'nun fethi olarak kullanmak isteyerek, 216 yılında Partlar'a saldırdı. Dicle nehrini geçti. Şehirleri ve Arbella'nın mezarlarını yıktı. Fakat IV. Artabanus ordusunun başında ilerleyince, Carrhae'e çekildi. Orada Martialis tarafından 8 Nisan 217'de öldürüldü. Caracalla'dan sonra gelen Praetorian Muhafız Valisi Macrinus (217–218), Nisibis'te yenildi ve IV. Artabanus'la bir barış anlaşması imzaladı. Buna göre Romalıların ele geçirdiği bütün toprakları geri verdi. Ganimetleri iade etti ve Partlar'a ağır bir vergi ödedi.

Bu arada, Pers İmparatorluğu prensi I. Ardeşir (216–224) İran'da ve Carmani'da seferlerine başlamıştı. Onu boyunduruk altına almak isteyen IV. Artabanus'un ordusu yenildi. Birkaç yıl süren savaşın ardından, IV. Artabanus mağlup oldu ve 226 yılında öldürüldü. Kardeşi VI. Vologases'in krallığı I. Ardeşir'e birkaç yıl içinde teslim oldu. Böylece 400 sene süren Arşaklı Hanedanlığı sona erdi.




Tansık değişkeni

Tansık (Mira) değişeni, adını Tansık (Mira) yıldızından alıp, ileri derecede al renge, 100 günden uzun atma süresine ve 1'den yüksek görünür parlaklığa sahip, zonklayan değişen yıldızlar sınıfıdır.

Mira en parlak iken görünen kadiri 3 ile 5 arasında (Çıplak gözle görülebilir.), en sönük iken 8 ile 10 kadir arasındadır. M tipi kırmızı dev olan Mira 330 günlük bir dönemle zonklar, yarıçapı % 50, parlaklığı 7 kadir kadar değişir; bu ışınım gücünde 600 kat değişme demektir. Binlerce Mira (uzun dönemli değişen yıldız) bilinmektedir. Hepsi de M tipinde ya da daha kırmızı (R, N, S ile gösterilen tayf türünden) devlerdir. Dönemleri 100 gün ile birkaç yıl arasındadır.

Uzun Dönemli Değişenler – "LPV (Long-Period Variables)" olarak da bilinen Mira'lar, oldukça iyi çalışılmış ve homojen bir grub oluşturan zonklayan kırmızı değişenlerdir. Bu grubun üyeleri GCVS’de üç temel "ölçüt (kriter)" ile betimlenmiştir:

Mira'lar, tayf türlerinden de anlaşılacağı gibi, atmosferlerinde bol miktarda moleküler bant soğurmaları gerçekleştiren soğuk yıldızlardır. Atmosferleri oksijence zengin olanlar Me, karbonca zengin olanlar Ce ve her iki element bolluğu açısında arada yer alanlar ise Se olarak kodlanmıştır. Salma çizgili tayf yapısı bu gruba ait yıldızların ortak karakteristiğidir ve zonklama kökenli şok dalgalarının açık belirtecidir. Bu tür yıldızlar için ortaya konan 2.5 kadirlik genlik limiti aslında gelişigüzel ortaya konmuş bir ölçüttür. Tüm karakteristikleri Mira'lar ile aynı olmasına karşın, genliklerinin 2.5 kadirden düşük olması nedeniyle bazı yıldızların SRa türü yıldızlar olarak sınıflandırıldıklarını bir önceki bölümde görmüştük. Mira'lar, ışınımlarının büyük bir kısmını elektromanyetik tayfın kızılöte bölgesinde yapmaktadırlar. Değişim dönemlerinin oldukça uzun olması, Mira’ların oldukça büyük yarıçaplı yıldızlar olduğunun bir göstergesidir. GCVS’de dönemler için ortaya konan üst limit çok anlamlı değildir. Evrimsel açıdan Mira’larla aynı durumda bulunan ve dönemleri 1000- 2000 gün arasında olan yıldızlar bilinmektedir. Bu yıldızlar, "OH/IR kaynakları" olarak bilinen bir grubun alt sınıfını oluşturan, görsel bölgede karşılıkları bulunmayan, çevreleri kalın ve hızla genişleyen toz kabukla sarılı güçlü kızılötesi kaynaklarıdır.

Mira'lar göstermekte oldukları ilginç karakterleri nedeniyle, yıldız astrofiziğinin en ilgi çekici cisimleridir. Her şeyden önce, yıldız evriminde çok hızlı geçilen bir evrede bulunmaktadırlar. H-R diyagramında asimptotik dev kolunun uç noktalarında yer alırlar ve bir sonraki aşamalarına geçişte, H-R diyagramını boydan boya hızla katederek Gezegenimsi bulutsu aşamasına ulaşırlar. Mira'ların ışık değişim dönemleri için elde edilmiş çeşitli korelasyonlardan, hangi popülasyon türüne üye oldukları ortaya çıkarılabilmektedir. Dönemleri 200 gün civarındaki Mira'ların tamamı yaşlı popülasyon üyesi yıldızlar olup, göreli olarak metalce daha zengin küresel kümelerde yer almaktadırlar. Daha uzun dönemli Mira'ların kütlesi daha büyük ve metal bolluğu daha fazladır. Popüler beklentilerin aksine, Mira'ların yaşlandıkça sistematik olarak dönemlerinin uzaması söz konusu değildir. Mira'ların da kendilerine özgü bir dönem-parlaklık bağıntısı mevcuttur ve uzaklık göstergesi cisimleri olarak kullanılmaktadırlar. PL bağıntıları, bolometrik ışınım gücü veya yakın-kızılötesi parlaklıkları (K bandı parlaklıkları) cinsinden ifade edilmektedir.

Miraların hangi modda zonkladıkları (temel veya ilk harmonik) henüz kesinlik kazanmamıştır. Temel modda zonkladıklarına ilişkin güçlü teorik deliller bulunurken, gözlemsel belirteçler zonklamalarının ilk harmonikte gerçekleştiğine işaret etmektedir. Mira değişenleri 10 – 10 M/yıl mertebesinde hızlarla kütle kaybı gösteren yıldızlardır ve kütle kaybı nedenleri de net olarak henüz ortaya konmuş değildir. Ancak kütle kayıp hızları istatistik olarak, zonklama dönemi, bolometrik ışık değişim genliği ve ışık eğrisinin biçimi ile korelasyonlar göstermektedir. En yaşlı Mira'ların çevresi kaybettikleri kütle ile sarılmış durumdadır. Bu yapı görsel bölgede olması gerekenden daha sönük görünmelerine, ancak güçlü kızılöte kaynakları gibi davranmalarına neden olmaktadır. Dönemi en uzun olan Mira'lar, kütlece en büyük ata-yıldızlardan evrimleşmişlerdir; kütle kayıp hızları daha büyük ve buna bağlı olarak çevrelerini saran kabuk yapıları daha kalındır. Bu kabukların bazılarında SiO, HO ve/veya OH moleküllerince son derece dar bantlarda mikrodalga salmaları ("maser ışınımı") yapılmaktadır. Bu nedenle bu cisimlere "maserler" de denmektedir.

Mira ışık eğrileri genelde çevrimden çevrime değişimler göstermektedir. Özellikle birbirini takip eden çevrimlerde maksimum ışıkta bir kadiri geçen parlaklık farkları oluşabilmektedir. Minimum ışıkta da benzer değişimler çevrimden çevrime izlenmektedir. Bazı Mira'lar belirgin dönem değişimine sahiptir. Özellikle R Aql ve R Hya bu duruma en güzel örnek verilebilecek Mira'lardır. Dönem değişimlerine neden olarak, ani gerçekleşen "kabukta helyum yanmaları" ("helium shell flashes") gösterilmektedir.





Çöğürlü





İntrinsik faktör

İntrinsik faktör (yaklaşık kelime anlamı "özgün unsur"), gastrik paryetal hücrelerden salınan bir glikoproteindir. B12 vitamini emilimi için gereklidir. İntrinsik faktörün azlığı, B12 vitamininin gerektiği gibi alınamayacağı anlamına gelir.

B12 vitamini mideye girdikten sonra bir glikopro