a yakın Khytron adlı bölgede bir kent kurdukları anlaşılmaktadır. Adadaki Klazomenai ile anakaradaki Khytron arasındaki savaş hali uzun süre devam etmiş, Klazomenai bu dönemde İzmir Körfezi kuzeyindeki, Gediz Nehri'nin eski deltası yakınındaki arazilerde küçük bir kolonizasyon hareketine girişerek, günümüzde "Üçtepeler", eski kayıtlarda "Kilazmanı" olarak anılan bölgede Leukai kolonisini kurmuştur. Büyük İskender, Anadolu'da Pers egemenliğine son vermesi sonrasında Klazomenai'nin üzerinde yer aldığı adayı (Karantina Adası) bir yol ile karaya bağlamıştır. Roma İmparatorluğu döneminde MÖ 188 tarihli Apameia barışı sonrasında Klazomenai Romalılar tarafından özgür bırakılan kentler arasında yer almaktadır ve Drymoussa (Uzunada) adasının da kent topraklarına katılmasına izin verilmiştir. 5. yüzyılda adadaki kentin terk edildiği anlaşılmaktadır.





Süprematizm

Süprematizm, soyut geometriciliği benimseyen bir resim anlayışıdır. Bu terimi Kazimir Maleviç kendi geometrik soyutlaması için kullanmıştır.

Maleviç 1913'te sanatı objeye bağlı görüşten kurtarmaya çalışmıştır, bunu da kübizmin ışığında yapmıştır. Maleviç, soyut resimde bulunan bütün ekspresyonist ve hikâyeci öğelerin ortadan kaldırılmasını ve mutlak saf biçimlerin, basit uyumların kurulmasında kullanılmasını önermektedir.

Konstrüktivistler gibi sanatın faydacılığını savunmalarına rağmen onlardan ayrılan ferdiyetçi bir tavır benimsemişlerdi. Sanatçının bir mühendis ve bilim adamı olması fikrine karşı çıkarak hür bir sanatçı tipi oluşturmayı hedeflediler.

Süprematistler açı, çember, dikdörtgen ve haç biçimlerini kullanmışlardır.




Disko

Disko, dans müziğinin bir tarzıdır. Funk, soul, pop ve salsa ögeleri içerir.

Özellikle 1970'li yılların sonunda ABD'de ve dünya genelinde popüler olmuş bir pop müzik türüdür. Disko müzik 1970'lerde boy gösteriyor ve seviliyordu. Disko müzik çok farklı özelliklere sahipti, "dört kata" gibi ritmik terimler ve sıklıkla sekiz veya onaltılık vuruşta notalarla birlikte bateri benzeri hi-hat çalgılar çalınıyordu. Bunlardan ziyade telli çalgılar, klarkson, elektirkli piyanolar ve elektro gitarlar fon müziğinde kullanıldı. Ayrıca orkestra enstürmanları da solo melodiler için kullanıldı.

1970'lerin ortasında patlak veren disko, Donna Summer, Gloria Gaynor, Bee Gees ve ABBA grubunuda içine alarak büyüdü. Disko sanatçıları bir yandan şarkılarını oluşturuken bir yandan disko müzik zirveye ulaşıyordu. 1970'lerin sonlarında Fransız şarkıcı Patrick Hernandez daha çok pop müzikle uğraşırken "Born to be Alive" adlı parçasıyla disco müzik tarihinin en büyük katkılarından birini yapmıştı. Disko kendini tüm dünyaya gösterirken; John Travolta'nın oynadığı 1970'lerin tozlu ve kirli Brooklyn'inde haftasonları diskoteğe giden bir gencin serserilikten diskoya uzanışını anlatan "Cumartesi Gecesi Ateşi" filmi gençlerin 1970'lerde ilgi odağı haline gelen bir film olmuştu. Ayrıca bu filmin müzik albümünü de Bee Gees yapmıştı. Disko, 1980'lerin ortasından hafif hafif popülaritesini düşürmeye başladı. Ancak 1980 ve 1990'larda disko farklı tarzlarda geliştirilerek elektro dans, punk ve tekno müzik türleri oluştu. Ancak disko kültürü 1990'larda daha geniş kitle ve mekanlarla sektördeki yerini aldı. Bununla beraber disko kültürü daha da yaygın bir hale gelerek house ile kitleleri arkasına aldı. Batıda oldukça yaygın olan bu müzik türü neredeyse bir kitle kültürü haline gelmeye başladı. 2000'lere kadar popülerliğini kısmen de olsa devem ettiren disko milenyumda yerini adeta tamamen house, tekno ve trance'a bıraktı.





Aktif taşıma

Aktif taşıma, küçük moleküllerin(porlardan geçebilen moleküller), az yoğun ortamdan çok yoğun ortama ATP harcanarak geçişidir. Aktif taşımada, hücre zarı üzerindeki porlardan geçebilecek büyüklükteki moleküller, taşıyıcı protein ve taşıyıcı enzimler yardımıyla taşınır. Taşıma sırasında enerji kullanıldığı için sadece canlı hücrelerde gerçekleşebilir. Hücre içinden hücre dışına, hücre dışından hücre içine olmak üzere her iki yönde de gerçekleşebilir.

Canlılığını devam ettiren bir hücrenin aktif taşıma yapması zorunludur.
Aktif taşımanın gerçekleştiği ortamdaki sıcaklık artışı, taşımayı önce hızlandırır. Fakat sıcaklık artışı devam ettikçe taşıma hızı azalır. Bunun nedeni aktif taşımada kullanılan taşıyıcı protein ve enzimlerin yüksek sıcaklıkta denatüre olmasıdır





George Grosz

George Grosz (26 Temmuz 1893 – 6 Temmuz 1959), 1920'lerde Berlin'deki yaşamı karikatürize ettiği resimleriyle tanınan Alman asıllı Amerikalı ressam. Weimar Cumhuriyeti sırasında Berlin'deki Dada akımının önemli üyelerinden ve Yeni Nesnellik (Die Neue Sachlichkeit) akımının kurucularındandır. Sanatçı, 1933 yılında ABD'ye göç etmiştir.
George Grosz, Georg Ehrenfried Groß olarak Berlin'de dünyaya geldi. 1916 yılında Amerika'ya karşı duyduğu romantik hayranlığı sebebiyl ismini George Grosz olarak değiştirdi. Bu değişiklikte sanatçının önceki yıllarda okuduğu ve ölene kadar etkisi altında kaldığı James Fenimore Cooper, Bret Harte ve Karl May kitaplarının rolü büyüktür. Grosz'un sanatçı arkadaşı ve ortağı Helmut Herzfeld de aynı günlerde ismini John Heartfield olarak değiştirmişti.

Grosz, Doğu Pomeranya'da bir kasaba olan Stolp'ta büyüdü. Babasının 1901 yılındaki vefatından sonra annesi kasabanın süvari ofisi sofrasının işletmecisi olmuştu. 1914 yılında Grosz gönüllü olarak askere yazıldı. Birçok diğer sanatçı gibi Birinci Dünya Savaşı'nı "tüm savaşları sona erdirecek savaş" olarak görüyordu. Fakat kısa bir süre sonra gözleri açılan ressam 1915 yılında hastaneye yatırıldıktan sonra görevinden alındı. Ocak 1917'de tekrar göreve çağrıldı. Aynı senenin Mayıs ayında ise temelli olarak orduya uygun olmadığına karar verildi.

Ressam, Ocak 1919'da Spartaküs ayaklanması sırasında tutuklandı fakat sahte kimlik belgeleriyle kaçmayı başardı. Aynı yıl Alman Komünist Partisi'ne katıldı. 1921 yılında Reichswehr'e zarar vermekle suçlandı ve 300 Mark para cezasıyla cezalandırıldı. Ayrıca, Alman toplumu üzerine yazdığı "Gott mit uns" taşlama yazıları da yok edildi. Beş ay Rusya'da kaldıktan ve Lenin and Trotsky ile tanıştıktan sonra Komünist Parti'den 1922 yılında ayrıldı. Ayrılığına sebep olarak diktatör otoritelerin her türlüsüne karşı olmasını gösterdi.

Nazi karşıtı olan Grosz, Hitler iktidara gelmeden bir sene önce 1932 yılında ülkeyi terk etti. 1932 yazında Art Students League of New York'ta ders vermesi için davet edilmişti. Ressam, 1955 yılına kadar ders vermeye devam etti. 1938 yılında ise ABD vatandaşlığına geçti.

Grosz, Amerika'da yeni bir başlangıç yapmaya karar verdi ve tarzını tamamen değiştirdi. Her sene bir sergi açtı. 1946'da ise otobiyografisi "A Little Yes and a Big No" yayınlandı. 1950 yılında evinde özel bir sanat okulu açtı. Ayrıca, Des Moines Sanat Merkezi'nde çalıştı. 1954 yılında, American Academy of Arts and Letters'a seçildi. ABD vatandaşı olarak döndüğü Berlin'de 6 Temmuz 1959'da içkili bir akşamdan sonra merdivenden düşerek vefat etti.

1960'ta, Grosz'la ilgili bir kısa film olan "George Grosz' Interregnum" Oscar adayı oldu. 2002'de çekilen ve Hitler'in gençliğini anlatan "Max" isimli sinema filminde ise Grosz'u Kevin McKidd canlandırdı.

Grosz ilk yağlıboya çalışmalarını 1912'de hala bir öğrenciyken yapmış olsa da, bugün bilinen ilk çalışmaları 1916 tarihine aittir. 1914 yılındaki eserlerinde dışavurumculuk ve fütürizm'den etkilenen ressam, ayrıca popüler çizimlerin, graffitinin ve çocuk çizimlerinin etkisi altındaydı. "Şehir" (1916-1917) modern yaşamı betimlediği ilk tablosu oldu. Bunu, "Patlama" (1917), "Metropolis" ve "Cenaze" (1918) isimli eserleri takip etti.

Çoğunlukla mürekkep ve bazen de suluboya kullandığı çizimleri, Berlin'e ve 1920'lerin Weimar Cumhuriyeti'ne dairdi. Şişman işadamları, yaralı askerler, hayat kadınları, seks suçları ve grup seks gibi konularda sık sık çiziyordu. Eserleri arasında absürt olanlar da vardı ("Mutsuz Mucit August Dayı'yı Hatırla" gibi). Ayrıca, birkaç erotik sanat eseri de yaratmıştı.

ABD'ye göç ettikten sonra geçmiş çalışmalarını ve karikatürü reddetti. Şehir temasını da terk ederek nü ve suluboya manzara tabloları çizmeye başladı. Otobiyografisinde konuyla ilgili: "Almanya'da buz tutmuş olan yöntemlerim burada Amerika'da eridi ve resim yapmayı yeniden keşfettim." 1920'lerin sonlarına doğru stilinde yumuşama fark ediliyordu fakat Grosz'un Amerika'daki çalışmaları duygusal romantizme kaydı.






Akalar

Akalar (Akhalar) (Yunanca: , "Akhaioi") Homeros'un İlyada'da (598 kez) ve Odysseia'da eski Yunan halkları için kullandığı müşterek isimdir. Diğerleri İlyada'da 138 kez kullanılan 'Danaolar' (), İlyada'da 29 kez geçen 'Argoslular' () isimleridir.

Tarihte Akalar, Mora'nın kuzey merkezinde bulunan Akhea denilen bölgenin yerleşikleridir. MÖ 1600 yıllarında Mora'ya Aka istilası başladı. Bu bölgenin şehir devletleri, MÖ 13.-12. yüzyıllarda etkili olan Aka Birliği denilen bir konfederasyon kurdular. MÖ 1200 yıllarına gelindiğinde Girit, Çanakkale ve Rodos'u istila ettiler Ege Denizi'nde söz sahibi oldular. Homeros'a göre Danaolar ve Argoslularla birlikte Truva savaşında 1000 gemilik bir donanma ile kuşatmayı yapanlardır. Savaş Tanrıçası Athena'dan yardım istedikleri, onun yardımıyla savaşı kazandıkları İlyada efsanesinde anlatılmıştır. Ayrıca bu savaşta Aşil adıyla bilinen, yenilmez olduğuna inanılan bir savaşçıdan bahsedilmektedir. Aşil'in Truvalılar tarafından topuğundan ok ile vurularak durdurulabildiği anlatılır. Bu yükselme devresi sonunda Akalar, daha sonra Anadolu ve Suriye ile ticari ilişkilere girdiler. Sonraları daha modern, demirden yapılmış silahlar kullanan Dorlar Mora Yarımadası'na gelince Akalar direnemediler ve Mora'nın kuzeyine göç edip orada askeri iddiası olmayan, tarım yapan bir topluluk olarak varlıklarını sürdürdüler.

Arkeolojik bulgular Akaların yaşadığı bölgede MÖ 13. yüzyıla kadar Mikenlerin yaşadığını ortaya koymaktadır. Homeros'a göre, kuzeyden gelen Aka kabileleri, Miken kralları ile hanedan evlilikleri yoluyla ilişki kurmuş, daha sonra Mikenlerin yerini almış, daha sonra is