a halli bir mahalleye taşınmak zorunda kalır. Eski tarz sıcak ilişkilerini kaybetmemiş bir mahalledir. Emre Kınay'ın canlandırdığı işsiz Yusuf karakterinin yazmayı denediği "Mahallenin Romanı" ile paralel olarak mahalledeki zengin çeşitlilikteki karakterlerin başından geçen olaylar anlatılır.





Kerberos (anlam ayrımı)





Katipzade Ailesi

Katipzade ailesi 18. yüzyıl ikinci yarısında İzmir'de ayan sıfatı ile güçlenmiş ve bu gücünü 19. yüzyıl ilk çeyreğine kadar sürdürmüş bir ailedir.

İzmir Konak Meydanı'nın (sonradan semtinin ve günümüzde de Konak ilçesinin) ismi Katipzadelerin burada 1804'de yaptırdıkları üç katlı ahşap kışlık konaklarından gelmektedir. Bugünkü İzmir Hükümet Konağı'nın yer aldığı mevkideki konaklarından ayan sıfatı ile İzmir'i fiilen yönetmişler, konaklarının devlet mülkiyetine geçmesi sonrasında da bu mekan uzun süre isimleri ile anılmıştır ("Katipzade Konağı 1867'de yıkılarak 1872'de yerine Hükümet Konağı inşa edilmiş, orijinal Hükümet Konağı'nın 1970'de yanmasıyla yerine hala hizmet veren rekonstrüksiyon yapılmıştır").

Ailenin sonraki kuşakları da özellikle İzmir ticari hayatında önemli roller oynamışlardır. 1928'de Katipzade Sabri, Vehbi Koç'tan önce İstanbul'da Türkiye'nin ilk Ford oto bayiliğini açmıştır. Günümüzde de İzmir'de bir Katipzade İş Merkezi bulunmaktadır. Ayrıca, Katipzade İbrahim Edhem Bey Adnan Menderes'in babasıdır.

Siyasi güç konumuna erişmiş ilk Katipzade Ahmed Reşid Efendi 'dir. 1759'da ahali zorbalığından şikayetçi olunca payitaht yakalanmasını emretmiş, Reşid Efendi İzmir'den adalara kaçmaya çalışırken denizde boğulmuş, mallarına devlet el koymuştu. Yerini oğlu Katipzade Osman Bey almıştır.

Katipzade Hacı Mehmet Bey 'in 1803-1816 yılları arasında İzmir voyvodası sıfatıyla şehri resmen yönettiği dönem ailenin en parlak dönemi olmuştur. Bu dönemde İzmir’de Konak Meydanının tamamı, Karataş’tan Karantina’ya kadar tüm sahil şeridi, bugünkü Mithatpaşa’da bugünkü askeri tesislerin bulunduğu alan, İnciraltı’nın büyük kısmı, Karaburun Yarımadasında binlerce dönümlük arazi, Menemen Emiralem’den, Tire’ye kadar geniş topraklar Katipzadelerindi. Bu arazilerin bir kısmını sonradan vakıflaştırmışlardır.

Sultan II. Mahmud'un merkezi otoritenin gücünü taşraya yeniden benimsetme çabaları sürecinde, İzmir'de yabancılarla sıkı ilişkileri olan ve ihtişamlı bir hayat süren Katipzade Mehmed Bey olumsuz anlamda dikkati çekmiştir. İzmir ve çevresini dilediği gibi yöneten dik başlı bir mütesellim olması, çoğu kez keyfi kararlarla idam cezası verdiği insanların asılışlarını top attırmak suretiyle duyurmak gibi uygulamaları halkın gözünü yıldırmıştır.

1816'da o dönemde Kaptan-ı Derya ("sonradan sadrazam") Koca Mehmed Hüsrev Paşa birçok ayrı öyküde anlatılan çeşitli olayların sonucunda bir vesileyle gemisine bindirmeyi başardığı Mehmet Bey'i Midilli Adası'na vardıklarında boğdurtarak öldürtür ve cesedi orada gömdürtürken maktulün başını sultana gönderir.

Yerine oğlu Katipzade Ahmet Bey geçmiştir. Ayanlıkla mücadele eden II. Mahmut'un 1816'da ailenin mallarına el koyduğu ifade edilse de, ailenin İzmir'deki yöneticilik vasfının devam ettiğini, 1821'de Katipzade Ahmet Ağa'nın İzmir baş ayanlığına getirildiğini biliyoruz. 1826'da Tunus'tan Koca Mehmed Hüsrev Paşa tarafından getirilen fes giyme alışkanlığının Osmanlı Devleti'nde yayıldığı dönemde, ilk fes imalathanesinin başına Katipzade Mustafa Efendi getirilmiştir. İzmir'in sembollerinden biri haline gelmiş Konak Yalı Camii'nin 18. yüzyılda yılında Katipzade Mehmet Paşa'nın eşi Ayşe Hanım tarafından bir medrese ile birlikte yaptırıldığı, kesin bilgiler bulunmamakla birlikte, öne sürülür (bu camiye bu nedenle eski kaynaklarda "İngiliz Ayşe Camii" de denilir). İzmir, Kemeraltı'nda Kestelli Caddesinde bulunan bir diğer Katipzade Konağı da 2006 yılı içinde restore edilmiştir.

Koca Mehmed Hüsrev Paşa tarafından boğdurulan Katipzade Mehmet Bey'in kendisine gönderilen kesik başını gören Sultan Mahmud'un Mehmet Bey'in yüz güzelliğinden çok etkilendiği ve "Bunu nasıl yaptınız?" diyerek üzüntüsünü çevresindekilere yansıttığı rivayet edilir. Katipzadenin ölümü özellikle İzmir'de iyi geçindiği Rumları ve diğer azınlıkları üzüntüye boğmuştur. Kısa zaman sonra Katipoğlu türküsü ağızdan ağza yayılır.





Paula Rego

Paula Figueiroa Rego, Portekizli ressam ve desinatör.

1935 yılında Lizbon'da dünyaya geldi. Portekiz'de St Julian's School ve Carcavelos'da temel eğitimi aldıktan sonra Londra Üniversitesi'ne bağlı güzel sanatlar fakültesi Slade School of Art'ta sanat eğitimi gördü. Burada tanıştığı sanatçı Victor Willing ile hayatını birleştirdi. Portekiz ile İngiltere arasında gidip gelen çift, 1975'ten itibaren İngiltere'ye yerleşmeye karar verdi. 1989'da Turner Ödülü'ne aday gösterildi. 2005 Haziran'ında ise Oxford Üniversitesi'nden fahri doktora unvanı aldı.

Sanatçılığının ilk evresinde, 1960'li ve 1970'li yıllarda daha çok neo-dadaist bir üslubu benimsedi. Aralarında David Hockney ve R. B. Kitaj'ın da bulunduğu London Group adlı çevrenin bir üyesi oldu. Beatrix Potter'in yoğun etkisi altında kaldı. Çalışmalarında karikatürü etkileri de gözlenen sanatçı, son eserlerinde daha gerçekçi bir üsluba yöneldi. Londra Ulusal Portre Galerisi'nde sergilenen Germaine Greer portresini, ayrıca Jorge Sampaio'nun resmi başkanlık portresini hazırladı.




Mario Cesariny

Mario Cesariny de Vasconcelos (Portekizce: Mário Cesariny de Vasconcelos; d. 9 Ağustos 1923, Lizbon - ö. 26 Kasım 2006, Lizbon) Portekizli şair ve ressam.

Portekiz'in önde gelen sanat eğitimi kuruluşlarından Escola de Artes Decorativas António Arroio'da eğitim gördü. Besteci Fernando Lopes Graça'dan müzik dersleri aldı. 1947'de Paris'te Académie de la Grande Chaumière'e kaydoldu. Burada Fransız sürrealizminin önemli ismi Andre Breton ile tanıştı. Breton'un yoğun etkisi altında Alexandre O'Neill ve José-Augusto França gibi diğer sanatçılarla birlikte Portekiz Sürrealist Hareketinin kuruculuğunu yaptı. Ressam olarak da çok sayıda esere imza atmasına karşın özellikle 50'li yıllardaki şiirleriyle isim yaptı.





Neogotik mimari

Neogotik mimari, Gotik uyanış mimarisi, Gotik uyanışı mimarisi, 19. yüzyılda gelişen bir sanat ve mimarî tarzıdır. Mimarî alanda başlayan üslup, daha sonra edebiyat ve diğer alanlara da yansıdı. Orta Çağ'ın Gotik sanatını idealleştiren bu tarz, 1830-1900 yılları arasında altın çağını yaşadı. Mimarî dışında edebiyatta da etkisini gösterdi.




Desinatör

Desinatör kitap ya da dergi gibi yazılı eserleri çizim, resim ve uygulamalı sanatın diğer yöntemleriyle resimleyen sanatçıya verilen isimdir. Kavram, ("Illustrierte") 19. yüzyılın ortalarında gündeme geldi. Tahminlere göre, günümüzde desinatörlerin yüzde 80'inden fazlası yazılı eser resimleme işinin haricinde, tekstil, reklam, ambalaj ve süreli yayın branşlarında faaliyet göstermektedirler. Ayrıca desinatörler genelde geometrik şekillerden ortaya çıkan kıyafetler de tasarlarlar. Çoğu ünlü desinatör tekstil ve ambalaj alanında çalışmıştı.




John Cage

John Milton Cage Jr. (5 Eylül 1912 - 12 Ağustos 1992) ABD'li besteci, filozof, yazar ve baskıcı (printmaker).

Los Angeles'ta doğan Cage, liseyi sınıf birincisi olarak bitirdi. 1938 yılında Seattle'da vurmalı çalgılar orkestrası kurdu. Aynı yıl değişik bir piyanoyu konserlerinde kullanmaya başladı. Cage, bu ilginç piyanonun tellerini birbirine bağlayıp, aralarına lastik, tokmak, tahta gibi değişik cisimler yerleştirerek, geleneksel tınısından farklı sesler yakaladı.

İlk yapıtına "Landscape No: 5" adını verdi. 42 plaktan çıkan sesleri önce bir manyetik teyp bandı üzerine kaydetti, sonra bunu kesti, değiştirdi ve tekrar birleştirdi. 29 Ağustos 1952 tarihinde üç akımı bir tek nota çalmadan canlandıran "4'33"" (dört dakika otuz üç saniye) adlı bestesiyle sessizliğin, müziğin bir öğesi olduğu mesajını vermek istediğini söylemiştir. Cage, bu besteyi yapmasına neden olan en önemli etkenin, yakın arkadaşı ressam Robert Rauschenberg olduğunu söylemiştir. 1951'de Rauschenberg, "Beyaz Boyamalar" adını verdiği bir seri tabloyu yapar. Tümüyle beyaz boyalı 7 parçadan oluşan bu yapıt, besteciye esin kaynağı olmuştur.

2002 yılında Mike Batt, "Bir Dakika Sessizlik" (A Minute's Silence) adını verdiği bir beste yaptı. Bu da Cage'in bestesi gibiydi fakat, sessizlik süresi 1 dakikaydı.









Gastly

Gastly (ゴース, Gōsu, Japonca versiyonlarda) 643 hayalî Pokémon türünden biridir. Bir hayalet Pokémon olan Gastly, evrimin ilk aşamasındadır. Aynı zamanda ilk nesil Pokémonlardan biridir.Gastly kendini farklı şekillere büreyebilir ve herkesi korkutabilir.Buhar kadar kolay ortadan kaybolabilir.En hafif pokemondur

Hayalet Pokemonlar




Seel

Seel (パウワウ, Pauwau, Japonca versiyonlarda) 493 hayalî Pokémon türünden biridir. Bir su Pokémonu olan Seel, evrimin ilk aşamasındadır. Aynı zamanda ilk nesil Pokémonlarından biridir. Seel gelişince Dewgong olur.




Dewgong

Dewgong (ジュゴン, Jugon, Japonca versiyonlarda) 493 hayalî Pokémon türünden biridir. Bir su Pokémonu olan Dewgong, evrimin ikinci ve son aşamasındadır. Aynı zamanda ilk nesil Pokémonlarından biridir. Dewgong daha fazla gelişmez. Bir gelişmemiş hâli Seel'dır.




Rapidash

Rapidash (ギャロップ, Gyaroppu, Japonca versiyonlarda) 493 hayalî Pokémon türünden biridir. Bir ateş Pokémonu olan Rapidash, evrimin ikinci ve son aşamasındadır. Aynı zamanda ilk nesil Pokémonlarından biridir. Rapidash, daha fazla gelişmez. Bir gelişmemiş hâli Ponyta'dır.




Ekans

Ekans (アーボ, Ābo, Japonca versiyonlarda) 493 hayalî Pokémon türünden biridir. Bir zehir Pokémonu olan Ekans, evrimin ilk aşamasındadır. Aynı zamanda ilk nesil Pokémonlarından biridir. Ekans gelişince Arbok olur.




Arbok

Arbok (アーボック, Ābokku, Japonca versiyonlarda) 493 hayalî Pokémon türünden biridir. Bir zehir Pokémonu olan Arbok, evrimin ikinci ve son aşamasındadır. Aynı zamanda ilk nesil Pokémonlarından biridir. Arbok daha fazla gelişmez. Bir gelişmemiş hâli Ekans'tır. Arbok çizgifilmde kötü karakter olan roket takımının pokemonudur ve zehir tipi saldırıları vardır.




Koffing

Koffing (ドガース, Dogāsu,