1877 (93 Harbi) Osmanlı-Rus Harbi'nde Batum, Hopa ve Borçka'da yaşayan vatandaşlar devlet tarafından Batı'ya gönderilmiş ve bir kısmı Kabalak bölgesine (Kabalak, Dokuzlu, Şekerpınar, Yazlık, Ballar, Çaylık, Suncuk, Yeşilköy, Osmanca, Enbiya, Düzköy) yerleştirilmiştir. Diğer bir kımı ise Akçakoca Çuhalı Çarşısı'na (Eski Çarşı) bir kısmı da Bursa (İznik, Gemlik, Orhangazi) diğer bir kısmı da Yalova, Kocaeli (Gölcük, Karamürsel, Gebze), Sakarya'ya (Hendek ve Sapanca) yerleştirilmiştir.

93 Harbi öncesinde köyde yaşantı olduğuna ilişkin kanıtlar vardır. Köyün muhtelif yerlerinde tarihi kaldırım taşları vardır. Konuralp antik kentine yakınlığı köyde daha eski bir yaşantı olabileceğinin kanıtıdır. Ancak, bu köyde daha önce kimlerin yaşadığı konusunda kesin bir bilgi yoktur.

Köyün gelenek ve göreneklerinde tamamen Laz kültürü hakimdir. Denizden uzak olması nedeni ile balık ve balık ürünleri konusunda yemekler unutulmuş olmasına rağmen diğer orijinal laz yemeklerine rastlamak mümkündür.

Köyde çocuklar dahil herkes Lazca konuşur. Yaşlı kadınlar, kılık kıyafette Doğu Karadeniz geleneğini aynen yaşatırlar. Ancak gençlerden post-modert İslamist kıyafetler ön plandadır.

Lazca, enstrümansız orijinal Laz Müziği ve popüler karadeniz müziği hakimdir. Lazca unutulmamış olmasına rağmen geleneksel Lazca şarkılara nadir rastlanır.

Lazca masallar ve destanlar, halen unutulmadan anlatılmakta ve söylenmektedir. İmece geleneğinin kaybolması nedeni ile destanlar da kaybolmak tehlikesi ile karşı karşıyadır.

Kısaca köyde Laz Kültürü hakimdir ve yaşanmaktadır.

Çevre köylere kıyasla eğitim ve öğretim seviyesi yüksektir. Hemen hemen her ailede üniversite mezunu bulunmaktadır.

Akçakoca yolu üzeri Düzce merkezine 9 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

köyün geçim kaynağını tarım, ticaret, kamu ve özel sektör iş gücü ve yöneticiliği oluşturmaktadır.

Köyün verimli topraklara sahip olması ve deniz seviyesinden yüksek olmaması, iklimin özelliği olarak her yıl fındık üretimi dengeli bir gelir sağlamaktadır. Başlıca gelir kaynağı fındık olan köyde her türlü meyve ve sebze yetiştirilmektedir. Caminin altında bir Tekstil atölyesi bulunmaktadır.

Köy, Düzce Merkez'e yakın olması dolayısıyla halkının bir kısmı ticaret ile uğraşmaktadır. Bir kısmı da kamu ve özel sektörde yöneticilik ve ara eleman olarak çalışmaktadır.

Köyde küçükbaş ve büyükbaş hayvancılık yapan aile sayısı çok azdır. Birkaç aile de arıcılıkla uğraşmaktadır.

Arazinin verimli olmasından dolayı 70'li yıllarda başlayan yurt dışı işçi alımlarına pek rağbet etmemiş, işçi olarak çalışmak için çok az sayıda aile gitmiştir. Daha sonraki yıllarda ise bazı ailelerden yurt dışında çalışmak için gidenler olmuştur.

Köyde tuğla ocağı mevcut olup günümüzde işletilmektedir. Bu tuğlalar çok sağlam olduğundan bina inşaatlarında kullanılmaktadır. Ayrıca seracılık ve sebze yetiştiriciliğine çok önem verilmektedir. Fazla gelen sebze ve meyveler köylü pazarında kadınlar tarafından pazarlanmaktadır.

Köyde, 2012-2012 Eğitim ve Öğretim yılında ilk kademe yani ilkokul açılmış bulunmaktadır, ortaokul ve lise eğitimi merkezde alınmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Erdemli, Düzce

Erdemli, Düzce ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün arazisi içinde bulunan tepelerdeki harabelerin Osmanlı ve hatta Türk kültüründen daha eskilere dayandığı hâkim motiflerin ve istimal edilen alfabenin müşahede edilmesiyle kolayca anlaşılabilmesine rağmen Roma İmparatorluğu'nun hangi devresine tekabül ettiği veya daha eski başka bir medeniyete işaret edip etmediği arkeolojik bir katiyetle tespit edilmiş değildir. Köyün münhasıran bir ikametgâh olarak mı yoksa nazır olduğu ve mazisi M.Ö. 3. Asır'a dek uzanan Konuralp Kasabası'nın kadim sakinleri tarafından paganist bir mabet veya altar olarak mı kullanıldığı da malum değildir.
Tarihi kayıtların mahrumiyeti sebebiyle kat'i bir hüküm vermek zor olsa da mevcut sakinlerin ataları muhtemelen 93 Harbi'nden sonra vuku bulan tehcirin ertesinde Kafkasya' dan gelerek köye yerleşmiş yahut köy Osmanlı İdaresi tarafından muhacirler için ikamet sahası olarak tayin edilmiştir.

Köy halkı neredeyse tamamiyle Abhaz kökenlidir. Her ne kadar 80'li yıllarla beraber yeni nesil köy halkı Düzce şehri ve civarındaki kasabalara yerleşmiş, bir kısmı da başka şehirlere taşınmışsa da kalan nüfus hala Abhaz adetlerine teveccüh etmekte ve bilhassa yaşlı nüfusun aktif olarak Abhazca konuştuğu müşahade edilmektedir.

Düzce merkezine 11 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus sürekli aktiftir, çünkü köydeki insanların çoğunluğu fındıkçılık ile uğraşmaktadır. Fındık mevsimi de yaz olduğundan, en çok nüfus yaz ayında olmaktadır. Bunun sebebi herkes köydeki evlerine bir iki aylığına gelir ve orada kalır. Fındık işçileri de yaklaşık 70-80 kişi nüfusu artırmaktadır. Köyün asıl nüfusu 51'dir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Köyün neredeyse tamamı fındıkçılıkla uğraşmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Eskimengencik, Düzce

Eskimengencik, Düzce ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köy bugünkü adını geçmiş tarihlerde yetiştirilmekte olan şeker kamışlarını sıkmak için yapılan mengene tarzı aletlerden almıştır. Köy halkı tamamen Manavlardan oluşur ve yüzyıllardır bu köyde yaşamaktadırlar. Köyün Düzce' ye olan uzaklığı 9 km' dir.

Eski kültüre ait olarak köy meydanındaki dibek taşı bulunmaktadır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Tarım alanındaki getiinin birçoğu fındık tarafından karşılanmaktadır. Havyancılık olarak da büyük baş tercih edilmektedir.

Köyde ilköğretim ve ortaöğretim okulu vardır.
Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur.
PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur.
Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Beyköy sağlık ocağına bağlıdır. Aile hekimliği uygulaması olarak haftada bir kez doktor gelmektedir.
Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik hattı , sabit telefon ve fiber optik kablo altyapısı vardır.




Fındıklıaksu, Düzce

Fındıklıaksu, Düzce ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Karadeniz kökenli ve Gürcü çoğunluklu bir köydür. Kara lahana yemeğiyle, sırgan yemeği, mısır ekmeği ve yağlaş yemekleri meşhurdur.

Merkeze 16 km uzaklıktadır.Köyün alanı 3 km bir vadi içerisindedir. Tam ortasından Hasanlar Barajı'nın %40'ını besleyen bir dere akmaktadır. Köyün yerleşik alanı dışı tamamen ormanlıktır.

Köy, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. 2007 itibarıyla organik çilek üreticiliğine başlamıştır. Giresun tipi çoğunlukta olmak üzere fındık üretimi vardır.

Köyde ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamakta ve taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Gümüşpınar, Düzce

Gümüşpınar, Düzce ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Düzce merkezine 7 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Gündolaması, Düzce

Gündolaması, Düzce ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün Düzce'nin ilk 7 köyünden biri olduğu söylenmektedir. Köy, Türk köyüdür

Köyde, Türk kültür gelenek ve görenekleri hakimdir.

Düzce merkezine 6 km uzaklıktadır. 1999 düzce depremi sonrasında yapılan toplu konutların eteklerinde yer alması sebebiyle coğrafi önemi artmıştır. Köy toprakları genelde küçük parçalar halindedir. Bu sebeple tavukçuluk ve büyükbaş hayvancılığın yanında tarım yapılsada son yıllarda iyice azalmıştır. Köyün genç nüfusu Düzcedeki geniş sanayi ağı neticesinde fabrika vb. yerlerde çalışmaktadır. Yerli halkı Manav Türkü olup diğer komşu köylerin çoğu Muhacir Türkleridir. Köy nüfusunun çoğunluğu köyün ilk kurucuları ve yerleşenleri olan Velioğlu Sülalesine mensuptur.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Özellikle tavukçuluk ve büyükbaş hayvancılık yoğun olmakla birlikte verimli topraklara sahip olmasına rağmen ekili/dikili tarım alanları gün geçtikçe azalmaktadır. Köyün özellikle genç nüfusu Düzce Merkezde çeşitli fabrika veya işyerlerinde çalışmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Köyde bir ibadethane (camii) 2 market ve 3 adet köprü vardır. Köy boyunca süren dere ve kanallar köyün su bakımından da zengin olduğunun göstergesidir. Bilgilerin elde edilmesinde büyük emeği geçen Samet BİRİNCİ ye teşekkür ederiz...





Gökçe, Düzce

Gökçe, Düzce ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

köyün asıl adı ORTAKÖY olup modern ismiyle GÖKÇEKÖY olarak bilinmektedir.Bu köy çevredeki en güzel köydür.Yeşilliktir.İnsanları sıcak ve misafirperverdir.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Düzce merkezine 2 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeni