yün ismi, kaynak sularının kenarlarında yetişen tere otunun bol miktarda bulunması nedeniyle bu adı almıştır. 

Ezentere köyünün kuruluşu çok eskilere dayanır. Ezentere Köyünün doğu kesiminde yaklaşık iki kilometre uzaklıktaki kale kalıntısı tarih öncesi çağlara eşitlenebilmektedir. Burada bulunan çanak çömlek parçaları bu özellikleri yansıtmaktadır. Ezentere köyünde çok eski yıllarda burada yaşamış olan ve köy kabristanında medfun olan “Sarı Saltuk’un mezarı” ziyaret yeri olarak kabul edilmiştir. Köy halkı ve çevreden çeşitli hastalıkların şifası için ya da herhangi bir dilekte bulunmak için burayı ziyaret etmektedirler. Hastalıklar için bu mezarda alınan toprak suyla karıştırılarak ağrı olan yere sürülmekte ve kısa bir zamanda iyileştiğine inanılmaktadır. Köy halkının %90 okuma-yazma bilmektedir. Ezentere köyünde İstiklal harbinde çeşitli cephelere gidenler vardır. Bunlardan bazıları gazi olarak köyüne geri dönmüşler, bir kısmı da şehit olup cepheden köylerine geri dönememişlerdir.

Ezentere köyünün doğusunda kervansaray köyü, batısında Ovacık ve Çakıllıpınar, güneyinde Sertmahmut (Örenlice), kuzeyinde Gözeli (Fem) köyleri bulunmaktadır
Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

2017 yılında nüfus armakla birlikte diğer köylerden ziyaretçilerde çoğunlukla uğramaya başladı

Ezentere köyü halkının eskiden geçim kaynaklarından birisi kilim ve halı, çuval dokumacılığı idi. Günümüzde bu uğraşım alanı tamamen unutulmuş durumdadır.Şu anda köy İstanbuldan gelen ziyaretçiler tatil merkezi durumundadır ve Köy halkının geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Köydeki tarım ve hayvancılık yeterli teşvik ve destekle daha da ileri bir seviyeye ulaştırılabilir.

Ezentere köyüne elektrik 1976 yılında, telefon 1980 yılında getirilmiştir. İlçeye 25 km. uzaklıkta bulunmaktadır. Köyün ilkokulu 1967 yılında yapılmış olup, 2002 yılı itibarıyla kapalıdır. Köyde başka bir sosyal tesis yoktur. Bu köyde de göç olayı özellikle 1972 yılında başlamış, yıllara göre sayısı daha da artmıştır. 1960 yılında 42 hane iken 2002 yılı itibarıyla 5 hane kalmıştır. Köyden göçenler, yaz aylarında gelerek iki üç ay kaldıktan sonra kış aylarında tekrar göç etmektedirler. Ezentere köyü halkından göçenler Ulaş, Sivas, Manisa, İstanbul gibi şehirlere giderek yerleşmişlerdir. Köyü halkının bir kısmı Tuceli’nin Ovacık bölgesinden, bir kısmı Erzincan’ın Tödürge bölgesinden, bir kısmı da İmranlı ilçesinin Karacaören köyünden gelerek bu köye yerleşmişlerdir.





Güneşli, Ulaş

Güneşli, Sivas ilinin Ulaş ilçesine bağlı bir köydür.

Güneşli köyü, Ulaş ilçesinin doğusunda yer alır ve ilçe merkezine 41 km. uzaklıktadır. Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup, köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Gürpınar, Ulaş

Gürpınar, Sivas ilinin Ulaş ilçesine bağlı bir köydür. Eski adı İnkonak'tır.

Köyün geneli 93 Harbinde Kars'tan ve Ağrı dolaylarından gelen muhacirlerden oluşmaktadır. Bunun dışında köyde Kars ve Gürcistandan göç etmiş bulunan aileler vardır.

Köyün gelenek ve görenekleri; hoşgörü, saygı, sevgi ve muhabbet çerçevesindedir. Geline kapıdan girerken tabak kırdırırlar. Başına şeker dökerler. Tatlı yedirirler.

Sivas iline 55 km, Ulaş ilçesine 18 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.





Karacalar, Ulaş

Karacalar, Sivas ilinin Ulaş ilçesine bağlı bir köydür.

Sivas iline 49 km, Ulaş ilçesine 12 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Karagöl, Ulaş

Karagöl, Sivas ilinin Ulaş ilçesine bağlı bir köydür.
Köyün kurucusu CANBEYLİ Aşiretine mensup Bünyat oğlu Yusuf (Üse Bınet) tur.Kuruluş tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte 1830 lu yıllar olduğu sanılmaktadır.Köy 1865 yılında nahiye yapılmış, 1865-1901 yılları arasında Sivas Sancağına , 1901 yılında itibaren Kangal Kazasına bağlanmıştır. Daha sonraki yıllarda ise tekrar köy olarak Kangal’ın Kavak Bucağına bağlanmıştır. Ulaş’ın 1990 yılında ilçe olması ile birlikte Ulaş İlçesine bağlanmıştır.

Yüzölçümü itibarıyla bölgenin en büyük köylerinden biri olan Karagöl köyünün kuzeyinde; Yeşildiyar mezrası (İtkıran) , kuzey doğusunda; Güneşli köyü (Mustohasso) , güney doğusunda; Kürkçü ve Boğaz (Köroğlu) köyleri , güneyinde ; Soğukpınar köyü (Mamaş), güney batısında; Kertme Karacaören köyü (Eskiköy), batısında ise Şenyurt köyü (Kertme) yer almaktadır.

Alevi kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Sivas iline 70 km, Ulaş ilçesine 38 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu var ama öğrenci olmadığından kapalı olup köy konağı olarak kullanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır,kanalizasyon şebekesi 2012 yılında kurulmuştur.Yaz mevsimlerinde su sorunu vardir PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol toprak olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Karaşar, Ulaş

Karaşar, Sivas ilinin Ulaş ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihi

Karaşar köyünün adı karaşehir anlamına gelir. Şar şehir demektir. Karaşar köyünün kuruluşu XVIII. yüzyıl ikinci yarısına kadar dayandırılmaktadır. Köyün ilk göçerleri aslen Kırgızistan havarisinden Erzincan dolaylarına ve daha sonra da birkaç kol halinde Sivas, Kayseri ve hatta Karadeniz'e kadar ilerlemişlerdir. İlk kayıtlarda, köyde halen ikamet eden Kuruçay ailesinin büyük dedelerinden kabul edilen, Molla'nın köye yerleşik anlamda ilk temel atanlardan olduğu da görülmektedir. Karaşar köyü özellikle 1960 sonrası Türkiye'nin değişen sosyo-kültürel yapı ve ekonomik dinamiklari bağlamında doğudan batıya göçe engel olamamıştır. Yeni umutlara yelken açan bu neslin temsilcileri halen üç kuşaktır, başta metropol İstanbul olmak üzere, batının birçok kentinde yaşamlarını sürdürmektedir. 1990 sonrası hızla değişen Türkiye yapısına ayak uydurabilenler çoğunlukla kendi işlerini kurmuş durumdadır. Kalan kesim ise devlet ve hizmet sektörlerinde mütevazi hayatlarına devam etmektedirler.

kaynak:ARİF YILDIZ

Türk kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Sivas iline 40 km, Ulaş ilçesine 12 km uzaklıktadır. Komşu köyler; Hacımirza ve Tutmaç köyleridir. Ayrıca köye bağlı olarak Karabaşın Ağılı isminde birde mezra bulunur. Karabaşın ağılında sadece bir sülale oturur, köyden sadece bir ev olarak ayrılmıştır.

Köyün düğünleri üç gün sürer genelde cuma sabahı başlar pazar akşamı sona erer. Yemeklerinden ilk akla gelenler mumbar, etli ekmek, hıngel diğer adıyla cırık, turşu kavurması, gözlüklü herle, ekmek aşı, gaygana,madımak,turşu kavurması,üzümlü çorba (bayramlarda ve düğünlerde) patates mıhlaması ve Sivas köftesidir.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.Karaşar Köyü, Sivas şehir merkezinden 250 metre daha yüksekte olması sebebi ile Sivas'tan 2,5 °C daha soğuktur. kışları soğuk yazları ılıman bir havaya sahiptir

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
Özellikle 1990'lı yıllardan itibaren köyden büyük göç yaşanmıştır ama 2000'li yıllarda tekrar köye dönüş başlamıştır. Şu an köyde geniş çapta küçük baş hayvancık yapılmaktadır.

son üç yıl içerisinde botaş petrol boru hattı sayesinde seracılık da yapılmaya başlandı ve bir geçim kaynağı daha ortaya çıktı.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.






Karataş, Ulaş

Karataş, Sivas ilinin Ulaş ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adı, köyün yamacında bulunduğu karataş tepesinden gelmektedir. Karataş köyü aslında Yenikarahisardan ayrılıp kurulan bir köydür.

Sivas iline 45 km, Ulaş ilçesine 11 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Kayapınar, Ulaş

Kayapınar, Sivas ilinin Ulaş ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Köyde ayrica dağdan gelen kaynak su sayesinde bir puar vardır,yaz mevsinlerinde soğuk ve kış mesvsinlerinde sıcak su olmaktadadır.

Sivas iline 50 km, Ulaş ilçesine 13 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır,ayrıca köy halkı köyde bulunan Taş ocağı işletmesinde çalışmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Kazanpınar, Ulaş

Kazanpınar, Sivas ilinin Ulaş ilçesine bağlı bir mahalledir. Nüfusunun çoğunluğu; Kocaeli, İstanbul, Adapazarı, Kayseri'de yaşamaktadır.

TÜRKMEN kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Kazanpınar Mahalleninde 10-13.07.2008 Tarihleri arası 2. "Her Köy Bir Orman Şenliği" yapılmıştır. Şölende Kızılay ile birlikte Kan Bağışı kampanyası yapılmıştır.

Yemekleri; İçli