ileşme gerçekleşmiştir). Çizgiroman endüstrisi bu yıkımdan sonra hala tam anlamıyla bir toparlanma yaşayamamıştır.

Bu çöküş, aynı zamanda büyük hisselerin de düşüş yaşamasına işaret etti ve bu sektörün tepe markaları dahi satış eğilimine girdi. Büyük marka sahipleri hala büyük miktarda düzenli başlıklara sahipken bile, çöküşten sonra bunların tümü gözle görülür biçimde küçüldü. "X-Men" ve "X2" filmleri sayesinde X-Men gibi birçok marka bir kez daha önem kazanmıştır ve birçok DC kahramanı da kendi karakterlerini konu alan "Justice League", "Justice League Unlimited" ve "Teen Titans" gibi başarılı animasyon yapımlarına bir teşekkür borçludur.

1990'ların sonları ve 2000'li yılların başlarında çizgiroman satışlarının düşmesine rağmen, 2. kalite baskıların satışları yükselmiştir ve birçok baskıda sırttan tutturularak bir araya getirilen kitaplar çizgiroman mağazaları gibi kitapçılarda sıklıkla satılmıştır.

Bazı seriler 2. kalite kâğıtlarının satışlarından dolayı iptalden kurtulmuşlardır ve bugün dahi popüler olan hikâyelerin (DC’nin "JLA"i, çeşitli Batman serileri, Marvel’in "Ultimate Spider-Man" ve "New X-Men"i) üretimi durmasına rağmen 2. kalite basımlara yatırım yapılmaya devam edilmiştir.

2. kalite kitaplara, onları sıralamak adına cilt numaraları verilmiştir. Due to this, many writers now consider their plots with the trade paperback edition in mind, scripting stories that last four to twelve issues, which could easily be read as a “graphic novel.”

2. kalite baskıların popülaritesi, eski malzemelerin yeniden basılmasına yol açtı. Essential Marvel Comics, Spider-Man ve The Fantastic Four gibi kahramanları 2. kalite baskıda yeniden üretti ve böylece bu gümüş çağ hikâyelerinin yeni nesil çizgiroman okurları tarafından tanınması sağlandı. Bu baskılar ince olmaları bakımından tıpkı birer telefon defterine benzemekteydiler ve aynı zamanda siyah-beyazdılar (maliyeti düşürmek açısından).

DC Comics de, Showcase Presents adı verdiği uygulamayla bu çizgiye ayak uydurmuştur. İlk dördünde Superman, Green Lantern, Jonah Hex, Metamorpho ve The Elemental Man. bulunmaktadır. Diğer karakterler arasında da Green Arrow, The Superman Family, The Teen Titans ve The Elongated Man vardır.

Birçok çizer, sanatçı ve yazar modern çağda ünlü statüsüne ulaşırken (1960 yıllarında Marvel Comics yaratıcıları Jack Kirby ve Stan Lee belki de en bilinenleri olmuştur), 80'lerin sonları ve 90'larda bu olgu daha da yaygınlaşmıştır.

Sanatçılar Rob Liefeld, Todd McFarlane ve Jim Lee, yazarlar Neil Gaiman, Alan Moore ve Grant Morrison ve yazar/sanatçı Frank Miller oldukça ünlü olup, kendi çalışmalarını yakından takip eden birçok hayrana sahip olmuşlardır. Bu durum karikatür okuyuculuğunu bir ölçüde değiştirdi. Önceden hayranlar, özel karakterler ve markalara karşı yaratıcılarından daha fazla önem vermekteydiler. 1990'larda özellikle eskiler olmak üzere birçok okuyucu, daha gayretli biçimde kendi sevdikleri sanatçı gve yazarları takip etmeye çalışmışlardır.

Ünlü sanatçı ve yazarların doğması bağımsız çizgiroman patlamasını mümkün kıldı. Moore ve Miller, bağımsız olarak, Moore'un tarihsek kurgusu olan "From Hell" ve Miller'ın karanlık serisi "Sin City" gibi alışılmadık çizgiromanın basımını gerçekleştirdiler. Bu arada, Liefeld, McFarlane ve Jim Lee, diğer dört Marvel sanatçılarıyla 1992 yılında Dosya Comics'i oluşturmak üzere bir araya geldiler ve Marvel ve DC'nin en büyük rakibi olabilmek için kendileri sahip oldukları yıldızların güçlerini kullanmaya çalışmışlardır.

Birçok Hollywood yönetmen ve yapımcısı Marvel ve DC Comics ile birlikte çalışmışlardır. Film yapımcısı Kevin Smith, Daredevil'in yeniden yapılmasından sorumluydu ve DC. J. Michael Straczynski için Green Arrow'u yazdı, Örümcek Adam'ı bir lise öğretmenine dönüştürerek Amazing Spider-Man'i yarattı. Sonradan, Fantastic Four'un yazarı oldu. BET'in başkanı Reginald Hudlin, Black Panther'i yazdı ve 2006 yılında Black Panther ve Storm'un evliliklerini kaleme aldı. 1970'lerde büyük etkiler uyandıran Süpermen serilerini yöneten Richard Donner, 2006 yılında Action Comics'e yazar olmuştur.

1940'lardaki dizilerden beri çizgiroman'ların sinema uyarlamaları küçük bütçeli uyarlamalardı ve genellikle de hedef kitlesi olarak çocukları seçmişlerdi. Sanatsal açıdan ciddi görülmemişlerdir.

1978 'de, "Superman: The Movie" ise bu anlayışı yıktı, zamanı için büyük bütçesi, görsel efekt kullanımı ve hedef kitlesinin çocuklar kadar büyükler olması ile gerçek anlamda bir sinema filmiydi ve Superman rolünü oynayan Cristopher Reeve 'i bir efsane yaptı. 1989 tarihli Batman filmi ise Modern Çağ çizgiromanlarının karanlık havasını beyazperdeye taşıdı. Superman 'in 80'lerde ve Batman'in 90 'larda devamı çekilen filmleri belirli bir düzeyde ticari başarıya ulaşmakla kalmadı, çizgiroman okuyucularının yeni nesline filmlerde yer alan karakterleri de yeniden tanıttı. Ancak 1960'ların Batman televizyon serilerinin kötü şöhreti hala devam ediyordu ve bu serilerin sonraki filmleri de bu kötü uyarlamadan nasibini aldı. En bariz şekilde, Batman & Robin filmi yapımcı Warner bros. için ticari anlamda başarısızlık olarak adlandırıldı. 2000 'lere gelinceye kadar, çizgiroman uyarlamaları yapımcılar için çok rağbet görmeyen tema olarak kaldı.

2000 'de çekilen X-Men ile başlayan çizgiroman uyarlamalarının rönesansı, Spider-Man (2002), Daredevil, X2: X-Men United, Hulk (2003), Hellboy and Spider-Man 2 (2004), Fantastic Four, Elektra, Batman Begins (2005) ve X-Men 3, Superman Returns (2006) ile devam etti. Bu başarılı yapımlar da önceki versiyonları gibi süperkahramanların popülaritesini arttırdılar ve ticari başarı elde ettiler.

Ek olarak, süperkahraman içermeyen çizgiromanların film uyarlamaları da özellikle 2000 'li yılların başından itibaren görülmeye başlandı. Bunların içinde The Crow (1994), Ghost World (2001), Road to Perdition (2002), American Splendor (2003), Sin City (2005), A History of Violence (2005), Constantine (2005), V for Vendetta (2006) ve 300 (2007) sayılabilir.

"NOT:" Bu kesin bir lise değildir. Buradaki kişiler yüksek bir kalite düzeyine sahip ve bu çağda önemli projlere imza atmış kişilerdir.

Yazarlar

Sanatçılar

DC Comics ve Bağımsızlar

Marvel Comics

DC Comics

Image Comics

Marvel Comics

DC Comics

Marvel Comics










Fulya, Şişli

Fulya, İstanbul'un Şişli İlçesi'nde, Mecidiyeköy'den güneye doğru dik bir eğimle inen eski dere yatağı bugün bir yerleşim bölgesi olarak derenin adıyla, Fulya diye anılır. Teşvikiye, Meşrutiyet (Nişantaşı), 19 Mayıs, Şişli Merkez, Mecidiyeköy, Gülbahar ve Dikilitaş mahalleleri ile çevrilidir. Sıradan bir hayat hüküm sürer. Fakat Mecidiyeköy'e yakınlığı nedeniyle de Fulya, Şişli'nin en büyük yerleşim merkezlerinden biri hale gelmiştir. Fulya sınırları içinde bazı "residence"ler bulunur. (Örneğin; Şişli Plaza ve Polat Tower)






1967-1974 Yunanistan askerî cuntası

1967-1974 Yunanistan Askeri Cuntası, 1967 ile 1974 yılları arasında Yunanistan'da iktidarı ellerinde bulunduran bir dizi sağ-kanat askeri hükümete verilen isimdir. Aynı zamanda "Albaylar Rejimi" (το καθεστώς των Συνταγματαρχών), "Albaylar Cuntası" ya da sadece Cunta (η Χούντα) olarak da bilinir.

Askeri yönetim, 21 Nisan 1967 sabahı yapılan darbeyle başladı. Darbe Yunan Ordusu'ndan bir grup albay tarafından yapılmıştı. Askeri yönetim 1974 yılının temmuz ayında Kıbrıs'ta organize ettikleri darbenin ters teperek, Türk birliklerinin Kıbrıs'a çıkmasıyla doğan bunalım sonunda hızla çöktü.

Haziran 1963'te Kral Paulos'la çeşitli konularda anlaşmazlığa düşen Konstantinos Karamanlis'in istifa ederek ülkeden ayrılmasından sonra Yunanistan'da yeni bir siyasi dönem başladı. Kasım 1963'teki seçimlerin ardından kurduğu hükümetle güvenoyu alamayan Yorgo Papandreu, Şubat 1964'te yeterli bir çoğunluk elde ederek hükümetin başına geçti.

Yeni hükümetin giriştiği reformlar çok geçmeden tutucu çevrelerin tepkisine yol açtı. Paulos'un ölümüyle Mart 1964'te tahta çıkmış olan oğlu II. Konstantinos, orduya solcuların sızmasına göz yumduğu gerekçesiyle Temmuz 1965'te Yorgo Papandreu'yu görevden aldı. Kralın bu tutumu büyük ölçüde Merkez Birliği'nin sol kanadına dayanarak önemli görevlere yükselen Yorgo Papandreu'nun oğlu Andreas Papandreu'nun girişimlerinden kaynaklanıyordu. Birbirini izleyen kararsız hükümetler dönemi ülkedeki siyasal bunalımı daha da derinleştirdi. Sonunda seçime gitmek üzere oluşturulan geçici hükümet Nisan 1967'de bir askeri darbeyle devrildi.

20 Nisan'ı 21 Nisan'a bağlayan gece, seçim kampanyasının başlamasına iki gün kala, birkaç subay (General Stilyanos Pattakos, Albay Yorgo Papadopulos, Albay Makarezos) bir askeri darbe yaptılar.

Darbeden sonra kralın ısrarıyla Yüksek Mahkeme başsavcısı Konstantin Kolyas'ın başbakanı olduğu yeni hükümet (İçişleri bakanı general Pattakos, Başbakan yardımcısı ve Savunma bakanı general Spandidhakis'ti) Kral Konstantinos'un önünde ant içti. Her şeyden önce antikomünist ve "partilerüstü" olduğunu bildiren yeni hükümette kilit mevkiler darbeci komutanların eline geçti.

Hükümet, hemen, öncelikle aşırı sola yönelik sert önlemler aldı; geniş çaplı siyasal tutuklamalara gidilerek katı bir sansür kondu ve anayasal haklar askıya alındı. Rejimi yıkmaya çalışmaktan yargılanan Andreas Papandreou 9 yıl hapis cezasına çarptırıldı. 8 ay hapis yattıktan sonra ABD yönetiminin en üst düzeyde baskısı sonucu, siyasal tutuklular için çıkarılan afla serbest bırakıldı ve ülkesini terk etmesine izin verildi. Göz hapsine alınan babası ise Kasım 1968'de öldü. 1967 sonbaharında ordu, bürokrasi ve eğitim kurumlarında büyük çaplı bir tasfiye hareketi başladı. Aralık ayında silahlı kuvvetleri ve halkı cuntayı devirmeye çağırarak bir karşı-darbe girişiminde bulunan kral, girişiminin boşa çıkması üzerine Roma'ya kaçmak zorunda kaldı. Cuntanın buna gösterdiği tepki General Georgios Zoitakis'i naipliğe, Albay Yorgo Papadopulos'u da başbakanlığa getirmek oldu.

"Albaylar Rejimi" yurt dışında Kıbrıs dolayısıyla yeni bir bunalımla karşılaştı; Ankara'nın gittikçe artan baskısıyla, 1967 kasımında, Türk bir