rmaklarının arasındaki verimli bölge eskiden Yüreğir - Yüreğil diye anılırdı. İki nehir arası diye de anılan bu bölgeyeYüreğir-Yüreğil denilmesi,Yüreğir boyunun kışlağı olmasındandır.

Çukurova'da (Adana) Seyhan ve Ceyhan ırmakları yan yana akarlar. İkisinin arasındaki ovaya Yüreğir ovası denir. Yüreğir boyu, Seyhun ve Ceyhun ırmaklarının adlarını buraya getirmiştir. İki kırmağa Seyhan ve Ceyhan adlarını verip; arasında kalan ovaya Yüreğir ovası demişlerdir. Burası Yüreğir ve birlikte gelen Salur, Kınık ve Bayındır boylarının yurdudur. Bugün bu ova Yüreğir diye anılmaktadır. Yüreğir, Seyhan ve Ceyhan'ın adlarını Çukurova'ya taşıyanlar sonuçta Üçoklu Oğuz boylarıdır. Yüreğirler, Kınık, Bayındır ve Salur boylarıyla birlikte bölgeye on 2. yüzyıl öncesinde gelmişler.

Adana'da Yüreğir ovası, Kastamonu'da (6) köy, Hamideli'nde (4) köy, Antalya-Teke'de (4) köy, Sıvas (3), Bozok (3), Afyon (3), Canık (3), Amasya (2), Menteşe (2), Trabzon'da 1 köy gibi dağılım gösterir.

Anadoluya yapılan yoğun Oğuz [Yörük|Türkmen] göçleri sırasında gelmişlerdir 11. yüzyıl ilk olarak şu anki köyün doğusunda bulunan domuz alanı. Civarında yaşamışlar. Su ve otlak [mera] kıtlıgı yaşayan yüreğil boyu. Köyün batısnda bulunan şu anki köy merkezini.gömülülerden ele geçirmişlerdir. Gömü kasabası yüreğilden daha düz olan şu anki yerine taşınmiştır... Bu gelişmeden anlıyoruz ki. Cesaret bakımından. Üstün bir konumdadırlar. Türk boylarında yaygın olan keklik öter kekik kokarsa kal orda anlayışı Yüreğil Oğuz boyunda tam anlamıyla yaşanmştır...

YÜREĞİL Oğuz TÜRKMENLERİ kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Meshur yemekler: köyde Avrupa'ya göç öncesi 30 40 yıl öncesi Türk kültürünün bütün özellikleri yaşanmaktaydı... Önce avrupanın etkisi. Sonraki yıllarda iletişim araçlarının günlük hayata çok hızlı bir şekilde girmesiyle tüm türkiyede olduğu gibi degişimler meydana gelmiştir.

Köyde BAZLAMA SOMUN KATMER YUFKA [YUKA] yapılır. Arabaşı. Topalak [yuvalak] ve hamurlu yiyecekler meşhurdur

Ege bölgesinde afyon iline bağlı emirdağ ilçesinin bir köyüdür.iç egede olmasına ragmen iç anadolu iklimi belirgin olarak yaşanır. afyon-ankara karayolunun 1 km sağındadır.ile 55 km ilçeye 18 km mesafededir.ulaşımla ilgili sıkıntı bulunmamaktadır.köyün çevresi ardıç ve meşe ağaçlarıyla kaplıdır.ankara-izmir yht köyün kenarından geçmektedir...

Köyde karasal iklim görülmektedir.yaz mevsiminde bile geceler serin geçer.sabahın ilk saatlerinde bayat tarafından batı doğu yönlü CENDEREK adı verilen hafif rüzgar eser... Bu genellikle ilkbahar ve yaz mevsimlerinde görülür. Yıllık yagış 350/400 mm civarındadır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Erkekler inşaatlarda kadınlar çapa ve diğer bağ bahçe işlerinde ekonomiye katkı sağlar...

Kanalizasyon tamamlanmış. Üst yapı çalışmaları devam etmektedir


yüreğil köyü emirdağ ve diğer köylerinde olduğu yurt dışına yoğun göç vermiştir.halk arasında gurbetçi ve daha çok gavurcu adıyla anılan bu insanlar 7. ay-temmuzda yıllık izinlerini memleketlerinde geçirmektedirler.belçika.almanya.fransa başta olmak üzere her ülkede hemen hemen Türk işcisi bulunmaktadır.80 liyıllarda karayolunu kullanan gurbetciler 90lı yıllardan sonra hava yolunu yoğun olarak kullanmaya başlamıştır.ankara.eskişehir. antalya.istanbul ve yeni açılanzafer hava alanlarını kullanmaktadırlar..




Av tüfeği

Av tüfeği, avcılıkta kullanılan tüfeklere verilen genel ad. Ancak Türkiye'de yürürlükte olan yasalar gereği yivli av tüfeklerinin satın alınması bulundurulması ve taşınması oldukça zor koşullara dayandığından olsa gerek ki uzun zamandan beri av tüfeği kavramı "yivsiz av tüfekleri" için kullanılmaktadır ancak gerçekte yivli tüfekler de birer av tüfeği kavramına dahildir.

Ateşli silahların 13. yüzyılda kullanılmaya başlaması öncelikle askeri alanda oldu. Sıradan vatandaşlarca sahip olunması mümkün olmayan ateşli silahlar yaygınlaştıkça avcılık içinde kullanılmaya başlandı. Ancak 17. yüzyıla kadar ateşli silahlar ok ve yayın avcılıktaki yerine yaklaşamadı. 1840 ila 1850 yılları arasında namludan doldurulan tüfekler yerine arkadan doldurulan tüfekler yaygınlaşmaya başladı. Sanayi devriminin doğal bir sonucu olarak av tüfekleri de daha çok ve daha ucuz üretilmeye başlanınca, toplum tarafından daha kolay elde edilir hale geldi. Avcılığın bir spor olarak kabul görmeye başlaması da bu dönemle paraleldir.
1875'te İngiliz "Anson" ile "Deeley" tarafından şimdiki modellere en yakın yivsiz av tüfeği icat edildi. İngilizler tarafından sömürge topraklarında av partilerinin yayılması bundan sonra hız kazandı. 20. yüzyıla henüz girerken Browning, Remington, Winchester vs. firmalar yivsiz av tüfekleri üretmeye başlamıştı. I. Dünya Savaşı'ndan itibaren günümüzde kullanılan yivsiz tüfeklerden 6 ila 10 arasında fişek alabilen pompalı tüfekler askeriyenin envanterine girdi. Halen av tüfeği olarak üretilmiş ve pazarlanmış tüfekler, dünyada pek çok ordunun silah envanterinde bulunmaktadır.

Av tüfekleri; piyade tüfeklerinden farklı olarak birbirine bitişik iki namlu, nadiren de tek namluludur. Yivsiz av tüfeğinde, piyade tüfeğinde kullanılan mermi çekirdekleri yerine, "av fişeği" olarak tabir edilen ve çeşitli özelliklere sahip kovanlı mermiler kullanılır. "(Saçma, dokuzluk, dom dom kurşunu vs)" Basit modelleri olduğu kadar, son derece modern ve fişek kapasiteleri yüksek olan çeşitli tiplerde av tüfekleri üretilmektedir. Etkili menzil 20–90 m arasındadır. Kalibre ("gauge"), geleneksel olarak 1 libre kurşundan tüfek için kaç misket mermi yapılabileceği ile belirlenir. Örneğin, en popüler 12 kalibre tüfeklerin çapı, 37.8gr ağırlığında bir kurşun misketin çapı olan 18.2mm'dir. Benzer şekilde, 20 gauge bir tüfeğin çapı 22.7gr ağırlığında bir kurşun misketin çapı olan 16.8mm'dir. Kalibre sayısı nümerik olarak büyüdükçe tüfeğin çapı küçülür:

Yivli av tüfekleri daha yüksek tesirli olduğundan kullanılması da farklı prosedürler gerektirir. Yivli av tüfeklerinin, piyade tüfeklerinden kabaca farkı, av tüfeklerinin "otomatik" veya "makineli" olmamasıdır.

Av tüfekleri yivli ve yivsiz olmak üzere iki kategoriye ayrılırlar.





Çukurköy, Tavşanlı

Çukurköy Kütahya'nın Tavşanlı ilçesiyle alan ve yerleşim bakımından birleşmiş bir kasabadır. Yeni belediye kanununa göre 2009 yılında Tavşanlı ilçesine mahalle olarak bağlanmıştır.

1987 yılında belediye olmuştur. Belediyenin ilk ve efsane başkanı Nazmi SARI'dır.Çukurköy Tavşanlı Belediyesine bağlandıktan sonra yasal olarak olmasa da fiilen köy haline tekrar rücu etmiştir.

Kuzeyinde Yaylacık dağları,güneyinde Tavşanlı ovası ve kocasu,batısında Tavşanlı yerleşimi bulunmaktadır.Bulunduğu bölge ormanlık ve sulak bir bölgedir.

İklimi İç Anadolu'yla Ege arasında özellikler taşır. Yaklaşık 400 mm yağış almaktadır. Kışlar soğuk ve yağışlı, yazlar sıcak ve kuraktır. Esasen karasal bir iklim hakimdir.

Düğün,vefat,hastalık,hac,değişik sebeplerle okutulan mevlid v.b. önemli günlerde köylüler kendi aralarında sürekli ziyaretleşirler.Leblebi imalatı ile dolaylı ilişkisi bulunan yemek çeşitleri hasıl olmuştur.Yeşil mercimekli sini mantısı,nohutlu sini böreği,süzme yoğurtlu pırasalı sini böreği(leblebi bakır tavasında bakır sinilerle pişenleri makbuldür).Ayrıca süzme yoğurtlu bulgurlu yaprak sarmasının yemesine de doyum olmaz.

Geçim kaynağı birinci derecede leblebi imalatı, ikinci olarak tarımdır. Tarımsal ürün olarak genelde tahıl üretilir. Ayrıca Tunçbilek ve çevre kömür havzalarında da çalışanlar çoktur.Ayrıca 2011 yılından itibaren organize sanayi bölgesi devreye girmiştir.Tüm Tavşanlı gibi Çukurköy halkında da organize sanayi bölgesinde çalışanlar vardır.





2006 Le Mans 24 Saat Yarışı

2006 Le Mans 24 Saat yarışı, 74. Dayanıklılık Grand Prix'i olarak yapıldı ve 17 ve 18 Haziran 2006'da koşuldu.

Sınıf galipleri bold olarak yazılmıştır. Galibin yarış mesafesinin %75'ini Tamamlayamayan araçlar Sınıflandırma Dışı (SD) olarak yazılmıştır.





Tekne

Tekne, su üzerinde kalmak ve hareket etmek amacıyla inşa edilen araçlara verilen genel ad. Genelde polyester veya ahşap malzemeden imâl edilir.





Kızıl Ordu Korosu

Kızıl Ordu Korosu Sovyetler Birliği Ordusu Kızıl Ordu'nun resmi korosudur. Koro erkek koro elemanları, orkestra ve dans grubundan oluşur. Rusya'nın halk şarkılarından, kilise müziklerine, opera aryalarından popüler müziklere kadar uzanan geniş bir yelpazede eserler icra etmişlerdir. Bunların arasında "Katyuşa", "Kalinka", "Kernina" ve "Ave Maria" en bilinenlerindendir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasında sonra da Rusya'da ve diğer ülkelerde konserler vermeye devam etmişlerdir.Rusya'nın Karadeniz kıyısında bulunan Soçi kentinden Suriye'nin Lazkiye şehrine giden bir askeri uçak kalkıştan 20 dakika sonra radardan kayboldu. Karadeniz'e düştüğü açıklanan uçakta bulunan yolcuların 64'ü Kızıl Ordu Korosu üyelerindendi. Tümü hayatını kaybetti.

Kızıl Ordu Korosu'nun ölene kadar şefliğini yapmış olan Aleksandr Aleksandrov Sovyetler Birliği Marşı'nı bestelemiştir. Sovyetler Birliği Marşı sözleri değiştirilerek bugün Rusya Ulusal Marşı olarak kullanılmaktadır. Aleksandr Aleksandrov Kızıl Ordu Korosu'nda görevliyken halen Rusya'nın en ünlü Büyük Anayurt Savaşı marşları olan Svyaşennaya Voyna (Rusça:Священная война / Kutsal Savaş) ve Nesokruşimaya i Legendarnaya (Rusça:Несокрушимая и легендарная / Yenilmez ve Efsanevi) adlı marşları da bestelemiştir.

Kızıl Ordu Korosu 1928 yılında Moskova Merkez Ordu Kulübü'nde ilk şeklini almıştır. Kızıl Ordu Korosu adı altında on iki asker, bir vokal, bir akordiyon, 2 dansçı ve bir anlatıcı bulunmaktadır. İlk resmi gösterilerini 12 Ekim 1928'de Orkestranın 
1929 yılında koro Sovyetler Birliği'nin Uzak Doğu bölgesinde demiryolu inşa eden askerleri ziyaret ederek konserler verirler. Değişik birliklerden insanlardan oluşan koro, orkestra ve dansçılardan oluşan grup rütbe ayrımı yapmadan amatör sanatı geliştirmek, askerlere moral vermek ve onları kaliteli müziğe ilgilerini çekmek amacı ile 1933 yılına kadar 300'e yakın etkinlik düzenledi. Bu dönemde grup sovyet şarkılarla beraber Vasily Solovyov-Sedoy Paris'd