inşası tamamlanmıştır. Diğer birimlerin yapımına devam edilmektedir. Bu birimlerin yanı sıra yapı; CCB genel işletme hizmetleri, çeşitli mağazalar, bir restoran, iki bar ve iki park alanını da içermektedir. Konferans Merkezi her konudaki konferans ve toplantının yapılabileceği bir merkez olarak düşünülmüştür. Sahne Sanatları Merkezi CCB’nin kültürel ve sanatsal etkinliklerin üretim ve gösteriminde çekirdek bir birim oluşturmaktadır. Sinema, opera, bale, tiyatro ve her türlü müzik etkinliğinin yapılabileceği farklı boyutlardaki 3 birimi içermektedir. Ana Oditoryum 1429, Küçük Oditoryum 348 ve Prova Salonu 72 koltuk kapasitesine sahiptir. Sergi Merkezi 4 galeriden oluşmaktadır. Bu galeriler, modern sanat, mimari, tasarım ve fotoğraf sergilerini içerir. Alışveriş birimleri, bir kafe ve depolama alanları bu bölümde yer almaktadır. Haziran 2007'den bu yana Modern ve Çağdaş Sanat Vakfı Müze Koleksiyonu Berardo yapının Sergi Merkezinde yer almaktadır. Yapı bahçeler,göller, köprüler, yamaçlar ve Müze Meydanı ile küçük bir kent izlenimi yaratmaktadır.







Ceylanköy, Lüleburgaz

Ceylanköy, Kırklareli ilinin Lüleburgaz ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün eski adının Bizanslardan kalma bir ad olan "Mandirisa"dan geldiği bilinmektedir.

Kırklareli iline 45 km, Lüleburgaz ilçesine 17 km,Pınarhisar ilesine 11 km uzaklıktadır.Güneyinde Hamzabey,kuzeyin de Ataköy,batısında Osmancık, doğusunda Karaağaç ve kuzey doğusunda Ertuğrul köyleri bulunmaktadır.Toprakları üzerinde üç baraj göleti bulunmaktadır.Kaynarca deresi köyü ikiye bölmekte ve bu iki mahalle arasındaki ulaşım köprülerle sağlanmaktedır.Büyük otlakiyeleri ve meraları bulunmakta,meralarda bulunan ağaçlar da meşe ağaçlarından oluşmaktadır.

Köyün iklimi, Trakya Karasal iklimi etki alanı içerisindedir.Yazları sıcak ve kurak,kışları ise soğuk ve yağışlı geçer.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.Aynı zamanda çevredeki fabrikalarda çalışan birçok işçi bulunmaktadır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur.Sulama için bir bente sahiptir. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur. Ayrıca köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




I. Boris

I. Boris ya da Boris-Mihail (Bulgarca: Борис I.) (ö. 2 Mayıs 907), 852-889 yılları arasında hüküm süren Tuna Bulgar Devleti'nin ve Ön Bulgarların ilk Hıristiyan hanı. Hıristiyanlığa geçtiğinde "Mihail" adını aldı.

Tahminen 850 yılında Sırbistan'da çıkan taht kavgası ve otorite boşluğunu değerlendirmek isteyen I. Boris, Sırbistan'a saldırdı. Ancak, başarısız oldu ve hatta, oğlu Vladimir esir düştü. Bunun üzerine Sırplar ile barış antlaşması yapan I. Boris, 863 yılında ittifak içinde olduğu Fransa kralına Hıristiyanlık dinini kabul edeceğini bildirdi. Bulgar ordusu, müttefiği olan Fransa kralı Karlman'a yardıma gitmişken, Bizans imparatoru III. Mikhail'in donanması Karadeniz'e indirildiğindi. I. Boris bunun üzerine, III. Mikhail'e Hıristiyanlığı kabul edeceğini ve kendisine din adamları göndermesini istemiştir. Bir süre sonra I. Boris ve yakın çevresi Hıristiyan olmuştur. ve Bulgar kilisesi, İstanbul Patrikhanesi'ne bağlanmıştır. Bulgar hanı, bundan sonra "knez" unvanını kullanıp "Boris-Mihail" adını almıştır. Hıristiyanlığın kabulü ile, devletteki Protobulgar unsuru Slav unsuru içerisinde erimiş ve Tuna Bulgar Devleti, Hıristiyan-Slav görünümü kazanmıştır.

Knez Boris-Mihail, 889 yılının başlarında tahttan çekilmiş ve bir keşiş olarak manastıra kapanmıştır. Yerine oğlu Vladimir Rasatte geçmiştir.






Lizbon Okyanus Akvaryumu

Lizbon Oceanarium (Portekizce: "Oceanário de Lisboa") Portekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan bir akvaryum ve su altı müzesidir. Expo 98'a ait sergi merkezlerinden biri olan Parque das Nações (Milletler Parkı) içinde bulunur.





Teatro Nacional de São Carlos

Teatro Nacional de São Carlos, Portekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan bir opera salonudur. 30 Temmuz 1793 günü Portekiz Kraliçesi Maria I tarafından 1755 Lizbon Depremi'nde yıkılan "Tejo Opera Evi" yerine yaptırılarak açılmıştır. Opera salonu, Lizbon'un tarihi merkezlerinden "Chiado" bölgesindedir.

1792'de, bir grup Lizbon'lu iş adamı şehirde yeni bir opera salonu yaptırmak için finansman sağlamak üzere anlaştı. Bu kararın alınmasından sonra Portekizli mimar José da Costa e Silva neoklasik ve rokoko tarzında tiyatro salonu çizimi yaptı. Bu tarihten yalnızca 6 ay sonra opera binası tamamlandı.





Alıç, Uzunköprü

Alıç, Edirne ilinin Uzunköprü ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adı köyün merasında bol miktarda yetişen alıç meyvesinden gelir. Ancak bugün alıç ağaçlarının birçoğu zarar görmüştür ve çok az bulunmaktadır.köyde son zamanlarda iş alanı dar olması sebebiyle dışarı bir hayli göç olmuştur. Nüfus her geçen gün azalmaktadır. Köyde, çoğunlukta yaşlılar kalmıştır. Köy erkeklerinin vakit geçirebileceği 5 kahve bulunmaktadır. Sosyal yaşam ve dayanışma oldukça fazladır. Edirne'nin en yüksek tepelerinden birinde bulunur ve rüzgarı hiç bitmez. Aile planlamasında ve eğitim öğretimde ilimizin örnek yerleşimlerindendir.

Edirne iline 90 km; Uzunköprü ilçesine 24 km; Keşan ilçesine de 21 km, uzakıktadır.

Köyün iklimi, Trakya karasal iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu var ama kapanmıştır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyonu vardır (planlaması yoktur). PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık evi vardır ama faaliyette değildir. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.sağlık evi her çarşanba faaliyettedir... köyde adsl bağlantısı 22.10.2009 tarihinde yapılmıştır.





Aslıhan, Uzunköprü

Aslıhan, Edirne ilinin Uzunköprü ilçesine bağlı bir köydür.

Aslıhan Köyü adından da anlaşılacağı gibi adını köyün şu anki yerinden az bir farkla yakınında olan handan almakta, köy batıdan gelen ve ülkemizden geçen ana ticaret yolunun üzerinde bulunmaktadır. Bu nedenle burada yıllar önce yolu kullananlar için "han" kurulmuş ve Osmanlı tahrir defterleri ve arşivlerinde Edirne vilayeti, Cisr-i Ergene kazası, Aslıhan köyü (Reaya)adıyla geçmekte olup Cumhuriyet dönemine ve günümüze kadar aynı isim ile gelmiştir. Bu da göstermektedir ki köyde Rumlar değil Ortodoks Gagavuz Türkleri ikamet etmiştir. Günümüzde Yunanistan'a giden eski köy sakinleri köye ziyaretlerde bulunmaktadırlar. Köy Osmanlı döneminde reaya dır. Osmanlı arşivlerinden köyün adının geçtiği bir örnek verirsek Abdülkadir mühürlü defter: Paşa livası dahilinde Cisr-i Ergene'de Aslıhan köyü Sultan II. Murad zamanında Şarabdar Hamza Bey'e verilmiş ve mezkur köy hududunda bulunan Hızır ve Akberdi köyleri dahi ita edilmiş ve II. Bayezid devrinde bunların vakıf ve mülkiyeti hakkında hükm-i şerif ihsan olunmuş olduğu ve vakıf ile mülkiyete dahil karyeler hasılatının Muhammed peygamberin türbelerine ve Akberdi diğer adı Baykal köyü öşrü sahib-i arza ve cizyeleri Medine'ye ait olarak ispençleri, adet-i ağnam ve resm-i arusaneleri sipahiye verilmek üzere defter-i atikte mukayyet bulunduğu cihetle, defter-i cedide de o suretle kaydolunduğuna dair arşivdir. Burdanda anlaşılacağı gibi köyün adı II. Murat dönemindeki arşivlerde geçmektedir. II. Murat'ın saltanat dönemi 1421-1451 yıllarını kapsadığına göre Aslıhan köyü yaklaşık 600 yıllıktır ki daha da eski olabilirliliği vardır. Lozan Antlaşması ile beraber Daha sonra köye balkanlardan mübadele sonucu gelen mübadiller yerleştirilmiş ve köyde Müslüman Türkler yaşamaya başlamıştır. Köyde mübadeleye kadar olan dönemde büyük olasılıkla Hristiyan Gagavuz Türkleri yaşamaktaydı.O döneme ait bir de eski çeşme vardır. Suyu birçok nedenden dolayı tercih sebebidir.Hristiyanlardan kalan maşatlık yani mezarlık yeri bilinmektedir fakat mezarlık bozulmuş ve kaldırılmıştır.Mevcut caminin yerinde yer alan kilise mübadelenin ardından kısa süreli ortak yerleşimden sonra camiye çevrilmiş ve daha sonraları yıkılarak yerine Türk İslam mimarisine uygun cami yapılmıştır. Köy 1923-1924 mübadele dönemine kadar büyük çoğunlukla Ortodoks Türklerin yaşadığı bir köy olmuş ve bu tarihten sonra boşalan köye batı Trakya dan gelen Müslüman Türkler yerleştirilmiştir. Köye Selanik vilayetinin Drama livası Dale köyünden ve iskorşene mahallesinden, Selanik vilayeti Gevgili kazası Mayadağ köyünden, Selanik vilayeti Gevgili kazası Alçak köyünden, Selanik vilayeti Gevgili kazası Karasinan köyünden, Selanik vilayeti Gevgili kazası Boymice köyünden ve daha sonraki yıllarda Kosova Priştina'dan, Bulgaristan Kırcaali'den (Osmanlı döneminde Kırcaali Edirne vileyatine bağlıydı) ve Balkanların çeşidi yerlerinden göçmenler yerleştirilmiştir.Gelen göçmenler Oğuz Türklerinden olup Osmanlı döneminde balkanlarda yerleşik hayata geçmiş Yörüklerdir.

Köyün gelenek ve görenekleri hakkında bilgi yoktur.

Edirne iline 60 km, Uzunköprü ilçesine 25 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Trakya karasal iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
Bölgede başlıca yetiştirilen ürünler Buğday, Ayçiçeği, Çeltik, Kavun ve karpuzdur.
Ayrıca köyde en önemli geçim kaynaklarından biri de üzümcülüktür.Genelde üzüm Bağlarında Papazkara denilen siyah üzüm üretilmektedir (Şaraplık üzüm)

Köyde ilköğretim okulu vardır ama 2006 yılı itibarıyla ortaokul kısmı 2007 yılında ise ilkokul 4. ve 5.sınıflar kapatılmıştır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur ancak sağlık evi vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Altınyazı, Uzunköprü

Altınyazı, Edirne ilinin Uzunköprü ilçesine bağlı bir köydür.

Köy tarihsel Haralar Kalesi çevresindeki yamaçlara kurulmuştur. Eski adı Harala olup 1960 yılından sonra Altınyazı adını almıştır. Köyün yeri geniştir. yerli köyü olduğu rivayet edilir. yerlilerin 10 hane olduğu rivayet edilir. 1877-1878 Rus savaşı, yani 93 harbi sonrasında köye muhacırlar gelmiş ve köy büyümüştür. Toprakları verimlidir. Sulamalı tarım yapılmaktadır. Köy yanından d