tam anlamıyla çözülemedi.

Herşeye rağmen uçağın performansı göz kamaştırıcıydı. Tüm Almanya üzerine uçağın menzili olan 40'ar kilometrelik halkalara hakim oalcak şekilde Me 163 üsleri yerleştirme planlarına başlandı ve operasyonel Me 163 modellerinin üretilmesine en yüksek öncelik tanındı.

Bu sırada Walter yeni HWK 109-509 "sıcak motoru" çalışmalarına başlamıştı. Bu motor bir hipergolik yakıt sistemine sahipti. "C-Stoff" olarak adlandırılan, gerçek yakıt olan hidrazin hidrat ile metanol karışımı, okside edici hidrojen peroksit, su, fosforik asit ve sodyum fosfattan oluşan "T-Stoff" ile oluşturulan oksijen zengini ortamda yanmasıyla itki elde ediliyordu. Bu yeni motor ve yakıt sistemi, ileri derecede modifiye edilmiş yeni uçak olan Me 163 B'nin 1941 sonarında ortaya çıkmasına sebep oldu. RLM emirleri doğrultusunda motor itkisinin kumanda edilebilir olması gereksinimi, ilk inşa edilen basit motor sisteminin daha komplike ve güvenilmez hale gelmesine sebep oldu. Ayrıca yeni yakıt da talihsiz bir seçimdi, hidrazin hidrat aynı zamanda V-1 füzesinin de yakıtı olması sebebiyle 1943-45 yılları arasında bulunması zor bir maddeydi.

Yakıt sistemi kısmen sorunluydu, özellikle sert inişler sırasında kolaylıkla yangınlara ve patlamalara sebep olabilecek yakıt sızıntıları gözlenebiliyordu. Tahmin edilemeyen şekillerde sorun çıkartan metal yakıt hatları ve bağlantıları eldeki en iyi teknoloji olduğu için kullanılmıştı. Yakıt ve okside edici de toksik maddelerdi, uçağa yüklenirken ileri derecede dikkat etmek gerekliydi, buna rağmen bazı durumlarda Komet'lerin asfalt üzerinde patladıkları da görülmüştü. Yakıtın aşındırıcı doğası pilotların da özel koruyucu giysiler giymelerini gerektirmişti.

İki prototip uçağın ardından 30 üretim modeli, ikişer adet MG 151/20 topa sahip Me 163 B-0 ve dört yüz civarı ikişer MK 108 topa sahip, diğer bakımlardan B-0'lara özdeş Me 163 B-1 üretildi. Uçak üzerine literatürde B-1a ve Ba-1 alt tiplerine ilişkin referanslar da bulunmakla birlikte, bu tipler hakkındaki bilgiler net değildir. Savaşın ilk dönemlerinde a eklentisi ihraç ("ausland") modelleri (B-1a) veya yabancı üretim modeller (Ba-1) için kullanılmaktaydı, ancak ihraç veya yabancı üretim Me 163 modelleri olmamıştır. Savaşın ileri safhalarında "a" harfi farklı motor tipleri yerleştirilmiş uçaklar için kullanılmıştır (Jumo motorlu Me 262 A-1a, BMW motorlu A-1b gibi). Me 163'lerin alternatif olarak BMW P3330A roket motorlarıyla da üretilmesi düşünüldüğünden ilk yıllarda kullanılan "a" herfinin motor türünü işaret ettiği söylenebilir. Sadece bir Me 163, V10 modeli BMW motoruyla test edilmiştir, bu sebeple kısa sürede bu ekleme düşürülmüştür.
Me 163'ün performansı aynı dönemin piston motorlu uçaklarından çok daha ileridedir. İki tekerlekli iniş takımı üzerinden havalandıktan sonra uçak, pistin sonunda iniş takımını bırakıp saatte 320 km/sa (200mil/sa) hızla yol alırken 80 derecelik bir tırmanış açısıyla bombardıman uçaklarının uçuş yüksekliğine tırmanabilmekteydi. Gereken durumlarda uçak, 12.000 metre (40.000 feet) irtifaya günümüzde bile iyi bir zaman olan üç dakikada ulaşmaktaydı. Bu irtifaya ulaştıktan sonra uçak düz uçuşa geçerek hiçbir Müttefik uçağının ulaşamayacağı 880 km/sa (550 mil/sa) veya üzerinde hıza erişmekteydi. Ancak Me 163'ün başarılı bir planör olarak tasarlanması performans bakımından bazı sorunlar da getirmişti. Tam hızda, özellikle motor gücü açık halde yapılan dalışlarda kanatların kaldırma kuvveti uçağın üzerinde yüksek miktarda baskı oluşturmaktaydı. Bu sorun, piston motorlu uçaklarda hiç karşılaşılmayan bir sorun olduğundan pilotlar için kafa karıştırıcıydı.

Bu noktada Messerschmitt Bf 109 modellerinin üretimiyle uğraşmakta ve Me 210'u hizmete sokmaya çalışmaktaydı. Dağınık üretim ağı Klemm'e teslim edildi, ancak kalite kontrol sorunları işin daha sonraları Junkers'e devredilmesini gerektirdi. Döneminin çoğu Alman dizaynı gibi Me 163'ün de çoğu parçası tahtadandı, bu sayede mobilya üreticilerinin de müteahhitler olarak üretime katılmalarını sağladı.

Eğitim amacıyla Me 163 S adı verilen iki kişilik modelerin yapılması planlanmıştır. Bu modelde roket motoru ve yakıt tankları çıkartılarak pilotun ardına eğitmen için ikinci bir koltuk eklenmişti. 163 S, bir planör olarak Me 163'ün en sorunlu özelliği olan iniş eğitiminde kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Görünüşe göre 163 S'ler eski 163 A serisi prototiplerden dönüştürülerek üetilmiştir.

Servis sırasında MK 108 toplarının düşük namlu hızı cidi bir sorun oluşturmuştur. Komet'in çok hızlı hareket etmesi sebebiyle yavaş uçan bir bombardıman uçağını iki top ile vurmak neredeyse olanaksızdı, ama bir B-17'yi düşürmek için genellikle üç vuruş gerekiyordu. Daha az deneyimli pilotların düşman uçaklarını vurabilmeleri için yaratıcı çözümler geliştirilmeye başlandı. Bunlar arasında en dikkat çekeni, Sondergerät 500 Jägerfaust olarak adlandırılan özel geliştirilmiş silahtır. Bu silah, uçağın kanatlarına yerleştirilmiş bir seri 50 mm'lik kısa namlulu tek atışlık toptur. Her kanat kökünde beşer adet olan bu toplar, uçağın üst yüzeyind yer alan bir fotosel tarafından tetiklenmek üzere ayarlanmıştır. Komet bir bombardıman uçağının altından uçtuğu zaman, bombardıman uçağının fotosele gelen ışığı kesmesi ile toplar tetiklenmektedir. Bu sayede ateşlenen topların mermileri uçağın üstüne yol alırken mermi kovanları ise kanadın alt yüzeyinden yere bırakılmaktadır. Bu sayede geri tepmesiz olan bu düzeneğin savaşta kullanıldığına ilişkin sadece bir kanıt vardır. Bu silah ile düşürülen tek uçağın bir Halifax bombardıman uçağı olduğu düşünülmektedir, ancak bir Boeing B-17 olduğu iddiaları da vardır.

Tasarım hakkındaki bir diğer endişe, kısa uçuş süresiydi. Bu süre Walter'in baştaki tahminlerine hiçbir zaman ulaşamadı. Sadece sekiz dakikalık motor gücüyle uçuş sebebiyle, uçak tam anlamıyla bir nokta savunma önleyicisi ("point defence interceptor") olmuştur. Bu süreyi arttırmak için iki ayrı yanma odasından oluşan bir motor tasarımı denendi. Bu iki yanma odası üst üste durmakta, üstte olan yüksek güç gerektiren kalkış ve tırmanmada ateşlenmekte, daha düşük güçte (yaklaşık 400 kg/880 lb) itki sağlayan alt yanma odası ise seyrüsefer uçuş sırasında kullanılmaktaydı. Bu HWK 109-509.C motoru ile uçuş süresi %50'ye kadar artmaktaydı. İki 163B, V6 ve V18, deneysel olarak bu motorla donatıldı ve 1944'te denendi. 2 Temmuz 1944'te, V18 kodlu uçak Heini Dittmar kumandasında yeni bir dünya hız rekoru kırarak saatte 1,130 km (702 mil/sa) hıza ulaştı.






Insomnium

Insomnium, Fin melodik death metal grubu. Death metali Finlandiya folk ezgileri ve hüzünlü sözlerle birleştirmeleriyle tanınan grup, 1997'de kurulmuştur.








Convair XFY

Convair XFY Pogo, ABD ordusu için geliştirilmiş deneysel dikey kalkış ve inişli hava aracı. Pogo, delta kanatlara ve üç bıçaklı ters yönlere dönen pervanelere güç sağlayan 5.500 hp turboprop motora sahipti. Küçük savaş gemilerinden kalkış ve iniş yapabilecek yüksek performanslı bir avcı uçağı olarak tasarlanmış, ancak kuyruk üzerine inişin pilotlar için zorluğu sebebiyle kullanımının riskli olacağından proje iptal edilmiştir.




Alejandro González Iñárritu

Alejandro González Iñárritu, (d. 15 Ağustos 1963) Akademi ödülü sahibi Meksikalı film yönetmeni.

Hector González Gama ile Luz María Iñárritu'nun çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. 2007 yılında Babil filmi ile En İyi Yönetmen Akademi Ödülü'ne ve En İyi Film Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiştir. 2015 yılında Birdman ile En İyi Yönetmen, En İyi Film ve En İyi Özgün Senaryo ödüllerini kazanmıştır. 2016 yılında ise Diriliş ile En İyi Yönetmen ödülünü kazanmıştır.

2007 Venedik Film Festivali jüri üyelerinden biridir.







Halkın Kurtuluşu

THKO geleneğinden gelen insanların, 12 Mart ayrışması sonucu ilk sayısını 1976 yılında yayınladıkları aynı isimli dergi etrafında örgütledikleri grup. Arnavutluk Emek Partisi (AEP) ve Çin Komünist Partisi (ÇKP) taraftarı olan grup, güçlü bir örgütlülük yarattı.

12 Mart sonrası THKO geleneğinden gelen insanların geçici merkez komite (GMK) den sonra 1976 yılındaki çıkarttıkları dergi etrafında örgütlenen gurubun Çin Komünist Partisi ve Arnavutluk Emek Partisi arasında görüşlerinin gidip geldiğini söylemek mümkün. Kendiliğindenci bir yapısı olan Halkın Kurtuluşu'nun Sosyal Faşizanlıkla itham ettiği TKP ve diğer Sovyetler Birliği Komünist Partisi (SBKP) taraftarları ile yıldızı hiç barışmamıştır.

Kısa sürede güçlü bir örgütlenme performansı sergileyen HK'nın 12 Eylül 1980 askeri darbesinden sonra tamamen yeniden örgütlendi. Türkiye'de Silahlı Birlikler (Dersim, Kars, Nurhak) kuruldu. Yeniden Dergi ve gazete, Radyo/TV yayınlarına başlandı (Özgürlük Dünya, Gercek, Evrensel, Hayat TV vb.)
Mart 1980'de partileşme kararı alıp Türkiye Devrimci Komünist Partisi (TDKP) adını alan örgütün şimdiki legal olan kadroları EMEP etrafında toplanmıştır.





Paul Greengrass

Paul Greengrass (d. 13 Ağustos 1955) Akademi ödülü adaylığı bulunan, BAFTA ödülü sahibi İngiliz film yönetmeni ve senarist. Yönettiği United 93 filmi ile En İyi Yönetmen Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiş, BAFTA ödülleri çerçevesinde verilen David Lean Ödülü (David Lean Award for Direction) almıştır. Filmi aynı zamanda En İyi İngiliz Filmi dalında BAFTA'ya aday gösterilirken, kendisi de Özgün senaryo dalında ödüle aday olmuştur.

2004 yılında The Bourne Supremacy ve onun devam filmi olan 2007 yılı yapımı The Bourne Ultimatum filmlerininde yönetmenidir.




VTOL

VTOL, Dikey Kalkış ve İniş (İngilizce: "Vertical Take-Off and Landing") sözcüklernin kısaltmasıdır. Bu sınıflandırma az sayıda hava aracını kapsar; helikopterler, otojirler, balonlar ve hava gemileri (zeplinler) genellikle VTOL olarak sınıflandırılmazlar. Bazı hava araçları VTOL moduna ek olarak CTOL (Konvansiyonel Kalkış ve İniş/"Conventional Take-off and Landing") ve/veya STOVL (Kısa İniş ve Kalkış/"Short Take-Off and Landing") de yapabilirler. Bazı araçlar ise iniş takımları yatay hareketi desteklemediği için sadece dikey iniş-kalkış yapabilirler (Örneğin Convair XFY).

Günü