r.

Yemekleri;
et olması 
kebebı 
kadayıfı

Erzurum iline 52 km, Aşkale ilçesine 16 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Mezra, Aşkale

Mezra, Erzurum ilinin Aşkale ilçesine bağlı bir mahalledir.

Türkmen gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Erzurum iline 76 km, Aşkale ilçesine 23 km uzaklıktadır. Dağlarla çevrelendiğinden ulaşım zordur. Köy yerinin ulaşım açısından daha kolay yerlere taşınması düşünülmekte olup yıllardır hayata geçirilmeyen bir proje olarak kalmaktadır. Yer yer Pelit ormanları mevcut olup ekonomik getirisi yoktur. Okul ve caminin kışlık odununun ihtiyacı karşılanır. Köy halkının ormanlardan ağaç kesmesi yasaktır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. ekonomisi ağırlıklı olarak hayvancılığa dayalı olup çorak arazilerde çavdar ve fiğ, düz arazilerde ise buğday yetiştirilmektedir. Ayrıca Türkiye'de nadir bulunan kırmızı benekli alabaklık çeşitleri mevcuttur. Bahar aylarında doğal olarak yetişen eşkın, göbek (çaşır mantarı), çoban sakızı, elde edilerek ufak da olsa bunlardan gelir elde edilir. Ay yatağı dağı konar-göçerlere kiralayarak köy tüzel kişiliğine gelir elde edilir. Önceki yıllarda keçi dağında yaban keçisi bulunduğu görülmüştür.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır,Esra hoca bu okula atanmıştır ve en kısa zamanda göreve başlayacaktır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol stebize olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Jahorina Dağı

Jahorina, Bosna-Hersek'in Sırp Cumhuriyeti entitesinde Dinar Alpleri'ne bağlı bir dağdır. Yüksekliği 1913 m (6276 ft)dir. 1984 Kış Olimpiyatları'nın yapıldığı yerdir.





Musadanışman, Aşkale

Musadanışman, Erzurum ilinin Aşkale ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin geçmişi Turkmenlere dayalıdır.

Türkmen gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Erzurum iline 76 km, Aşkale ilçesine 23 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte mahallenin tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları:

ALT YAPI BİLGİLERİ

mahallede 195 hane bulunmaktadır yol toprak olup ptt şubesi vardır çeşmesi vardır.Düğünler geleneklere göre yapılır.NÜFUSU ÇOK FAZLA OLDUĞU İÇİN KASABAYA ÇEVRİLEBİLİR. 2 TANE İLK ÖĞRETİM VE ORTA OKUL VARDIR. SAĞLIK OCAĞI VE EVİ VARDIR .





Ocaklı, Aşkale

Ocaklı, Erzurum ilinin Aşkale ilçesine bağlı bir mahalledir.

Köyün 250 yıllık geçmişi vardır. Ermeni yerleşkesi iken Türkmen Alevi Beydilli aşireti yöreye yerleşmiştir.

Türkmen Alevi kültürü yaşayan bir köydür.

Erzurum iline 63 km, Aşkale ilçesine 10 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT kutusu vardır ancak PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.




Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları

Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları ya da kısaca TCDD, Türkiye'deki demiryolu taşımacılığını düzenleyen, işleten ve kontrol eden resmi kurumdur.

Osmanlı İmparatorluğu döneminde daha çok yap-işlet modeli ile sermaye sahiplerince işletilen demiryolları, 24 Mayıs 1924 tarihinde çıkarılan "506 sayılı Kanun" ile devletleştirilmeye başlanmış ve Anadolu-Bağdat Demiryolları Müdüriyet-i Umumiyesi adı ile yapılandırılmıştır. Daha sonra demiryollarının yapımı ve işletilmesinin bir arada yürütülmesi ve daha geniş çalışma imkânları verilmesini sağlamak amacıyla çıkarılan 31 Mayıs 1927 tarih ve "1042 Sayılı Kanun" ile Devlet Demiryolları ve Limanları İdare-i Umumiyesi adını almıştır.

1953 yılına kadar katma bütçeli bir devlet idaresi şeklinde yönetilen kuruluş, 29 Temmuz 1953 tarihli "6186 Sayılı Kanun" ile Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesi (TCDD) adı altında "İktisadî Devlet Teşekkülü" haline getirilmiştir. Son olarak uygulamaya konulan "233 sayılı KHK" ile "Kamu İktisadî Kuruluşu (KİK)" hüviyetini almıştır.

Dünyada ilk kez 1825 yılında İngiltere’de başlayan demiryolu ulaşımının, toprakları 3 kıtaya yayılan Osmanlı İmparatorluğu'na girişi diğer birçok büyük ülkeye göre çok erken olur.

Osmanlı topraklarında demiryolu macerası ilk olarak 211 km.lik Kahire-İskenderiye Demiryolu hattının imtiyazının verilmesi ile başlar. Henüz 1866 yılında Osmanlı toprakları üzerindeki demiryolu hattının uzunluğu 519 km.dir. Bu hattın 1/4'lük yani 130 km.lik bölümü Anadolu toprakları üzerinde, geri kalan 389 km.lik bölümü Köstence-Tuna ile Varna-Rusçuk arasında yer alır.

Anadolu'da demiryolunun tarihi 22 Eylül 1856'da ilk demiryolu hattı olan 130 km.lik İzmir (Alsancak)-Aydın Demiryolu için bir İngiliz firmasının olan Ottoman Railway Company (ORC)'nin ilk kazmayı vurmasıyla başlar. Anadolu topraklarındaki ilk demiryolu hattı olan 130 km.lik bu hat 10 yıl süren bir çalışmanın ardından 1866 yılında Sultan Abdülaziz zamanında tamamlanmıştır. Daha sonra imtiyaz verilen başka bir İngiliz şirketi The Smyrna Cassaba Railway (SCR&SCP) İzmir (Basmane)-Kasaba (Turgutlu) Demiryolu'nun (İzmir-Manisa-Turgutlu-Afyonkarahisar ve Manisa-Bandırma hatları) 98 km.'lik kısmını 1865 yılında tamamlamıştır. Zamanla, Osmanlı'da demiryolu imtiyazı verilen İngiliz, Fransız ve Almanlar'ın ayrı ayrı etki alanları oluşmuştur. Fransa, Kuzey Yunanistan, Ege Bölgesi, Akdeniz Bölgesi ve Suriye'de; İngiltere, Romanya, Ege Bölgesi, Irak ve Basra Körfezi'nde; Almanya, Trakya, İç Anadolu ve Mezopotamya'da etki alanları oluşturmuştur.

Osmanlı Hükümeti de, İstanbul'u Bağdat’a bağlamayı ve böylece de Hindistan’ı Avrupa ile birleştirecek olan hattın İstanbul’dan geçirilmesini düşünmekteydi. 1871 yılında çıkarılan bir fermanla İstanbul (Haydarpaşa Garı)-İzmit hattının devlet tarafından yapımına başlanmış ve 91 km.lik hat 1873 yılında bitirilmiştir. 8 Ekim 1888 tarihli başka bir fermanla da bu hattın İzmit-Ankara kısmının inşaat ve işletme imtiyazı Osmanlı Anadolu Demiryolu Şirketi'ne verilmiştir. 15 Şubat 1893 tarihinde alınan yeni bir imtiyazla aynı şirket Alman sermayesi ile Eskişehir-Konya, Alayunt-Kütahya kısımlarını inşa etme hakkına sahip olmuştur. 31 Ağustos 1893 yılında Eskişehir’den Konya’ya doğru başlayan inşaat, 29 Temmuz 1896 yılında Konya’ya varır.

1896 yılında yapım imtiyazı Baron Hirsch’e verilmiş olan 2000 km.lik Şark Demiryolları'nın millî sınırlar içerisinde kalan 336 km.lik İstanbul-Edirne ve Kırklareli-Alpullu kesiminin 1888’de bitirilerek işletmeye açılmasıyla da İstanbul "Avrupa Demiryolları"na bağlanmıştır.



Osmanlı döneminde yapılıp işletmeye açılan demiryollarının toplam uzunluğu 8.619 km.dir. Ancak bu hatların 4559 km.lik kısmı yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti topraklarında kalmıştır. Bu hatlardan 2.282 km.lik standart hat ve 70 km.lik dar hat yabancı sermayeli şirketlere, 2.207 km.lik normal genişlikte hat ise Devlet sermayeli şirketlere aitti.

Kurtuluş Savaşı'nda cepheye asker, silah ve erzak taşımada, cephelerden de geriye gazilerin taşınmasında, yani savaşın lojistiğinde sağladığı başarılarla, demiryolları Kurtuluş Savaşı'nın kazanılmasında önemli rol almıştır. Bu dönemde "Anadolu - Bağdat Demiryolları Müdüriyet-i Umumiyesi" Umum Müdürü Behiç Erkin demiryollarının kusursuz işlemesindeki başarısından dolayı hem TBMM Takdirnamesi, hem de İstiklal Madalyası ile onurlandırılmıştır.

Bu dönemde demiryolları devletleştirilmiş ve yeni hatlar oluşturulmuştur. 24 Mayıs 1924 tarihinde demiryollarının devletleşmesi için Anadolu-Bağdat Demiryolları Müdüriyeti Umumiyesi kuruldu. 31 Mayıs 1927 tarihinde Devlet Demiryolları Limanları İdare-i Umumiyesi kuruldu. Böylece demiryollarının yapımı ve işletmesi bir arada yürütülmeye başlandı. Anadolu topraklarında 1923 yılı itibarı ile 4559 km. olan demiryolu hattı 1940 yılına kadar gerçekleştirilen çalışmalarla 8637 km.ye ulaşmıştır.

1932 ve 1936 yıllarında hazırlanan 1. ve 2. Beş Yıllık Sanayileşme Planları'nda, demir-çelik, kömür ve makina gibi temel sanayilere öncelik verilmişti. Bu tür kitlesel yüklerin en ucuz ve güvenli biçimde taşınabilmesi açısından demiryolu yatırımları önemliydi. Bu planlarda demiryollarının şu hedefleri gerçekleştirmesi amaçlanmıştır:


Ergani'ye ulaşan demiryolu bakır, Ereğli kömür havzasına ulaşan demir, Adana ve Çetinkaya hatları pamuk ve demir hatları olarak adlandırılmaktadır.


Kalın-Samsun, Irmak-Zonguldak hatları ile demiryoluna ulaşan limanlar 6'dan 8'e yükseltilmiştir. Samsun ve Zonguldak hatları ile İç ve Doğu Anadolu'nun deniz bağlantısı pekiştirilmiştir.


1927'de Kayseri, 1930'da Sivas, 1931'de Malatya, 1933'de Niğde, 1934 Elâzığ, 1935 Diyarbakır, 1939'da Erzurum demiryolu ağına bağlanmıştır.

1940-1960 yılları demiryolları açısından "Durgunluk Dönemi"dir. Gerçekten de İsmet İnönü dönemindeki ekonomik kıtlığa, imkânsızlıklara rağmen, demiryolu yapımı II. Dünya Savaşı'na kadar sürdürülmüştür. Savaş nedeniyle 1940'dan sonra ise yavaşlamıştır. 1923-1960 yılları arasında yapılan 3.578 km.lik demiryolunun 3.208 km.si, 1940 yılına kadar tamamlanmış olanlardır. Bu dönemde kurum Ulaştırma Bakanlığı'na bağlanarak 22 Temmuz 1953'de ismi Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesi (TCDD) adını aldı. Kurumun statüsü ise İktisadî Devlet Teşekkülü haline getirildi. 1955 yılında ilk elektrikli hat olan Sirkeci-Halkalı banliyö hattı açılmıştır.

Kurtuluş Savaşı’n