n bir kilometre taşı mesabesindedir. Yaşadığı devrin en önemli gitaristi ve hocası, aynı zamanda da Yeni İspanyol Gitar Ekolü denen yeni bir ekolün kurucusudur.

Bu yeni akımın karakteristik özelliği güçlü sesi, Tárrega'nın bu aletten çıkarttığı yüksek tınıdır. Sesin uzun süreli ve dolu dolu tınladığı bu türden tınılar zamanın İspanyol gitaristliğinin temeli haline gelmiştir.

İlerleyen yaşlarda Tárrega'nın tırnakları zayıflamıştır. Bu yüzden 1902 yılı itibarıyla o zamana dek uyguladığı tırnakla çalma tekniğinden vazgeçip tellere sadece parmak ucuyla, yani tırnak değdirmeden vurmaya başlamıştır. En meşhur bestesi, tremololu parçası "Recuerdos de la Alhambra"yı da muhtemelen artık çalamaz hale gelmiştir.
Selefleri Fernando Sor (1778–1839) ve Mauro Giuliani'nin (1781–1829) klasik tekniğinden hareketle Tárrega bunların yorum sanatını daha da ileri götürmüş ve hassas tekniğiyle seleflerinin hünerini geliştirmiştir.

Tárrega titiz çalışması, besteleri ve öğretici eserleriyle bugün bile tüm dünyada geçerli olan prensipler yerleştirmiştir. Bunlar arasında bilhassa Apoyando vuruşu ve tellere vuran parmakların konumu öne çıkmaktadır. Aleti sol bacağa yerleştirmek de Tárrega'dan bu yana standart pozisyon halini almıştır.

Bu yeniliklerle Tárrega emsalsiz şekilde gitarin sanat ifadesi imkanlarını genişletmiştir. Başta Emilio Pujol (1886–1980), Miguel Llobet (1878–1938) ve Daniel Fortea (1878-1953) olmak üzere öğrencileri Tárrega'nın tarzını yorumlarında iyice geliştirmişler, böylece Tárrega'nın metodunun bugün dünyadaki en yaygın tarz olmasına katkıda bulunmuşlardır.

Tárrega gitar repertuarını bugüne dek konser programlarının en başarılı ve en çok çalınan kompozisyonları arasında yer alan çok sayıda transkripsiyonla genişletmiştir.

Besteleri arasında etütler ve danslar, J. S. Bach, Händel, Beethoven, Haydn, Mozart, Chopin, Schubert ve Schumann'ın eserlerinden bazılarının elden geçmiş halleri mevcuttur. Halihazırdaki günlük kültürün en yaygın melodilerinden "Nokia Ringtone" Tárrega'nın "Gran Vals (Grande Valse)" parçasından alınmıştır. Müzik çevrelerinde Tárrega "gitarın Schubert"i sayılır.

Benicàssim şehri bestecinin şerefine 1967'den beri her yıl "Certamen Internacional de Guitarra Francesc Tàrrega" yarışmasını düzenlemektedir.

Tárrega'nın en önemli ve en sık dinlenen eserleri şunlardır: 





Moorfields

Moorfields Orta Çağ Londrası'ndaki son açık alanlardı. ""Moorfields"" adı İngilizcede ""ağaçsız"" anlamına gelen ""moor"" ve ""tarla"" anlamına gelen ""field"" sözcüklerinin birleşmesi ile oluşmuştur. Bu tarlalar kendi içlerinde de bulundukları yerlere göre adlandırılmışlardır. 1666 yılında çıkan Büyük Londra Yangını'ndan sonra, yangın mağdurları tahliye edilerek bu tarlalara kurulan geçici çadır kentlere yerleştirilmiştir. Dönemin İngiltere Kralı II. Charles buraya yerleşenleri, kenti terk edip başka yerlere taşınmasını teşvik etmişse de, insanların birçoğu buraya yerleşmiştir. 18. yüzyılın başlarında Moorfields pazarların, eğlence gösterilerinin ve müzayede toplantılarının düzenlendiği bir açık hava merkezine dönüşmüştür.




Doyuran, Edremit

Balıkesir ilinin Altınoluk beldesi ile Narlı mahallesinin ortasında kalan bir mahalledir. Denizden yüksekliği 250 metre olup arka yamaçları çam ormanları ile kaplıdır. Geçim kaynakları diğer komşu köyler gibi zeytin ve zeytinyağıdır. Balıkesir il merkezine 120 km, Edremit ilçesine 25 km uzaklıktadır. Nüfusu 492 kişidir.

Adana Toroslar'dan gelen Avşar Türkmenleri'nin Doyran obasına bağlı bir göçebe Türkmen mahallesidir. Yerleşik yaşama geçmesi ile köy kurulmuştur.




Aziz Paul Katedrali

Aziz Paul Katedrali veya Sen Paul Katedrali (İngilizce: "St Paul's Cathedral"), İngiltere'nin başkenti Londra'da bulunan Anglikan katedrali ve Londra Piskoposluğunun merkezidir. Günümüzde hizmet veren katedral binasının inşa edilişi 17. yüzyıla kadar dayanmaktadır. Yıkılıp yeniden yapılanlar sayılmazsa, bu katedral Londra'da bulunan beşinci Aziz Paul Katedrali'dir. Bugün gerek yerli, gerek yabancı turistler tarafından kentin en çok ziyaret edilen yerlerinden biridir.

Dördüncü Sen Paul Katedrali, veya 19. yüzyıl adlandırmalarıyla "Eski Sen Paul" ya da "Büyük Yangın öncesi Sen Paul", 1087 yılında çıkmış olan bir yangından sonra Normanlar tarafından yapılmaya başlandı. 2 yüzyıl boyunca ayakta kalan katedral 1136'da bir başka yangında kül oldu. Üstü tahtadan yeni bir çatıyla kapatılarak tekrar hizmete girdi. 1256'da kökten bir genişleme ve yenileme çalışması başladı. Bu çalışma da 1314'de bitti. Bu hâliyle katedral Avrupa'nın en yüksek üçünü kilisesiydi. Yapılan araştırmalarda katedralin kuleleriyle birlikte toplam uzunluğunun 149 metre olduğu hesaplandı. Yüzyıllarca hizmet veren katedralin kulesinin baş kısmı bir yıldırım düşmesi sonucu tahrip oldu. Bu Katolik ve Protestanlar tarafından Tanrı'nın bu mezhepten hoşnutsuzluğunu dile getirmesi olarak yorumlandı. Katedral 1666 yılında çıkan Büyük Londra Yangını'nda bütünüyle yıkıldı.

Bütün şehri etkisi altına almış olan Büyük Londra Yangını, önüne her gelen yapıyı yok ediyordu. Herkes eski Sen Paul Katedrali'ni kalın taş duvarları ve doğal bir set görevi gören çevresini kuşatmış boş kent meydanı ile yangından zarar görmeyecek, kesin güvenli bir sığınak olarak görmekteydi. Bu nedenle yangın yayılmaya başladığından itibaren insanlar değerli mal ve eşyalarını buraya getirdi. Normal alanları eşyalar ile dolu olan katedralin bodrumu da Paternoster Meydanı'ndaki kitapçı ve basımevlerinin tıka basa istiflenmiş stokları ile doluydu. Katedral binası onarım görmekteydi ve 4 Eylül 1666 Salı gününün akşamı alevlere teslim olacak olan tahtadan yapı iskeleleriyle çevriliydi.

Alevler katedrale ulaşarak iskeleyi tutuşturdu ve iskeleden sıçrayan alevler ile ahşap çatı kirişlerini tutuştu. Daha sonra alevlerin ısısından dolayı katedralin kurşundan yapılmış çatısı erimeye başladı, ardından kitap ve kâğıt stoklarının bulunduğu deponunda alevlere teslim olması ile katedral bütünüyle alevler içinde kaldı. Katedral kısa süre içinde, içindeki tüm stok ve değerli eşya ile birlikte bir enkaza dönüştü.

1668 yılında, kentte başlatılan bayındırlık çalışmaları çerçevesinde yıkılmış katedralin onarım görevi diğer 50 mahalle kilisesi ile birlikte Christopher Wren'e verildi. Bir önceki katedralin plan ve çizimlerine göre, eski katedralin üzerine bir yenisini inşa etme önerisi 1669 yılında reddedildi. 1670 - 1673 arasında tasarladığı Yunan Haçı biçimindeki çizimlerde çok radikal olduğu gerekçesiyle geri çevrildi. Üçüncü ve kabul gören tasarımın yapımına 1675 yılının haziranında başlandı. Yeni katedralin eskisine göre daha küçük kubbeleri vardı. Wren, II. Charles'dan aldığı izin doğrultusunda süsleme amaçlı olarak tasarımda değişiklik yapma hakkını aldı. Pek çok değişiklik yaparak yapının bugünkü hâlini almasını sağladı. Sade İngiliz barok tarzında süslenen yapının kubbesi Roma'daki Sen Peter Katedrali'ninkinden esinlenerek yapılmıştır. Tepesindeki haç ile birlikte uzunluğu 108 metredir. Biri büyük, ikisi küçük toplam üç kulesi vardır. Katedralde ilk ayin 2 Aralık 1697 yılında yapılmış olsa da, katedral resmî olarak 20 Ekim 1708 tarihinde mimarı Christopher Wren'in 76. doğum gününde açıldı.

İngiltere Kraliyet Ailesi'nin önemli törenlerini, cenaze, vaftiz ve nikâh işlemlerini Westminster Abbey'de yürütmesine karşın bazı törenlerde Aziz Paul Katedrali'nde düzenlenmiştir. Örneğin Galler Prensi Charles Philip Arthur George ve Prenses Diana bu katedralde düzenlenen düğün töreni ile evlenmiştir. 2001 yılında, 11 Eylül Dünya Ticaret Merkezi saldırısında yaşamlarını yitirenlerin anılması için yine bu katedralde Kraliyet Ailesi ve Amerika Birleşik Devletleri Büyükelçisi'nin de katılımlarıyla bir anma töreni yapılmıştır.

Katedral bugün halka açık bir yerdir. İbadet amaçlı gelmeyen ziyaretçiler ücret ödeyerek katedrali ziyaret edebilirler. 2000 yılında katedral için geniş kapsamlı bir restorasyon çalışması başlatılmıştır. 2008 yılında, açılışının 300. yıldönümünde bitirilmesi beklenen yapının, çalışma sonunda 40 milyon £'a mâlolması bekleniyor.





Julia Soaemias

Julia Soaemias Bassiana (d. 180 - ö. 11 Mart 222) Roma İmparatoru Elagabalus'un annesi ve onun küçüklüğünde Roma İmparatorluğu saltanat vekili.

Julia, Suriye kökenli güçlü bir Roma'lı kadın olan Julia Maesa ve Suriye soylusu Julius Avitus'ın kızlarıdır. Julia,Emesa da (günümüzde Humus, Suriye) doğdu ve büyüdü. İmparatoriçe Julia Domna ve İmparator Septimius Severus'un yeğeni ve Julia Avita Mamaea'ın kız kardeşidir. Kocası Sextus Varius Marcellus, Suriye kökenli Romalı Equestrian bir ailedendir. Roma İmparatorluk ailesi üyesi olarak, çok sayıda çocuk sahibi oldukları Roma da yaşadılar.

217 yılında, kuzeni İmparator Caracalla öldürüldü ve Macrinus imparatorluk tacını ele geçirdi. Julia'nın ailesine tüm finansal varlıklarıyla birlikte Suriye'ye dönme izni verildi. Tacı zorla ele geçiren Macrinus'u rakipsiz bırakma niyetinde değillerdi. Julia, annesiyle birlikte oğlu Elagabalus'u Macrinus'la yer değiştirmek için bir plan yaptı. Bu planı meşru kılmak için, Julia ve annesi 13 yaşındaki çocuğun Caracalla'nın gayri meşru çocuğu olduğu söylentisini yaydılar. 218 de Macrinus öldürüldü ve Bassianus, Elagabalus adıyla imparator oldu.

Julia, genç imparatorun daha fazla din konusuyla ilgelenmeye başlamasından beri "de facto"(fiili olarak) olarak Roma'nın yöneticisi oldu. Yönetimleri popüler değildi ve hoşnutsuzluk ortaya çıkmaya başladı. Julia Soaemias ve Elagabalus 222 yılında Praetorian muhafızlar tarafından öldürüldüler. Daha sonra Julia, devlet düşmanı ilan edildi ve ismi tüm resmî kayıtlardan silindi.




Julia Maesa

Julia Maesa (7 Mayıs 165 - 3 Ağustos 224/6), Roma eyaleti Suriye'deki Emesa kentinin (günümüzde Humus) baş tanrısı ve güneş tanrısı Heliogabalus'un rahibi Julius Bassianus'un kızı ve Roma İmparatoru Elagabalus'un büyük annesi. Küçük kardeşi Julia Domna gibi, Roma imparatorluğun da tacın arkasındaki en güçlü kadınlardan birisidir.

Julia Maesa, Suriye soylusu Julius Avitus'la evliydi ve Julia Soaemias ve Julia Avita M