luşturdu. Bu tasfiyeyle iktidarın seçimler yoluyla yeniden sivil yönetime devredilmesine karşı olan grup gücünü büyük oranda yitirirken, askeri yönetimin geçici olmasını savunan grup yönetimi kesin biçimde ele geçirmiş oldu.

27 Mayıs Darbesinden sonra iktidarı ele geçiren ve Millî Birlik Komitesi'ni oluşturan subay kadrosu arasında siyasi bir amaç birliği yoktu. Komite içinde zamanla başlıca iki siyasi görüş biçimlendi. Birinci görüşe göre, 27 Mayıs müdahalesinin amacı demokratik sistemi yeniden kurmak, bunun için gereken hukuksal yapıyı oluşturmak, en kısa zamanda seçimleri yaparak iktidarı seçimle gelecek olan sivil yönetime devretmekle sınırlıydı. İkinci görüşe göreyse Türkiye'nin siyasi, sosyal ve ekonomik alanlarda yapısal sorunları vardı ve bunlar çözülmeden ülkede sağlıklı bir demokrasi kurulamazdı. Bu grup, iktidarın kısa sürede yapılacak seçimlerle yeniden sivillere bırakılmasını kabul etmiyor ve askeri yönetimin uzun süre daha devam etmesi gerektiğini öne sürüyordu.

Darbenin 14'ler ismiyle anılan bu grubun genel fikri eğilimleri ise: mevcut siyasi organizasyonlara, kendi ifadeleri ile "statükocu-muhafazakâr" olmaları nedeniyle ülkenin büyük sorunlarına köklü çözümler getiremeyeceği yönündedir. 14'lere göre, Türkiye'nin zaman kaybetmeye tahammülü yoktu ve bundan dolayı tarafsız ve güçlü bir Millî Birlik Komitesi iktidarı, sağlık hizmetlerinin sosyalizasyonundan başlayıp, toprak reformuna kadar uzanan bir dizi reform politikasını gerçekleştirene kadar yönetimde kalmalıydı. Bu reformu yürürlüğe geçirebilmek için ise "en az" dört yıllık iktidar dönemi öngörülüyordu.

Cumhuriyet Halk Partisi genel başkanı İsmet İnönü, askeri yönetimin bir an önce sona erdirilmesi ve en kısa zamanda seçimlerin yapılarak iktidarın sivil yönetime devredilmesi yönünde ağırlığını koydu. İnönü'nün bu tutumu, Millî Birlik Komitesi içinde birinci görüş yanlılarının güçlenmesini sağladı. Komite içindeki anlaşmazlıkların siyasi bir bunalıma dönüşmesi üzerine, 13 Kasım 1960'ta Millî Birlik Komitesi Başkanı Orgeneral Cemal Gürsel bir bildiri yayımlayarak Millî Birlik Komitesi'nin çalışmalarının ülkenin yüksek çıkarlarını tehlikeye düşürecek bir duruma geldiğini, bu nedenle Türk Silahlı Kuvvetleri ile Millî Birlik Komitesi üyelerinin talepleri üzerine komiteyi feshettiğini açıkladı. Yeni oluşturulan Millî Birlik Komitesi'nde ise Fazıl Akkoyunlu, Rıfat Baykal, Ahmet Er, Orhan Erkanlı, Numan Esin, Orhan Kabibay, Mustafa Kaplan, Muzaffer Karan, Münir Köseoğlu, Muzaffer Özdağ, İrfan Solmazer, Şefik Soyuyüce, Dündar Taşer ve Alparslan Türkeş'e yer verilmedi. Millî Birlik Komitesi üyesi Korgeneral Cemal Madanoğlu'nun liderliğinde yapılan bu tasfiyeler ile sbu kişiler Türk Silahlı Kuvvetleri'nden de emekli edilerek çeşitli görevlerle yurt dışına sürgüne gönderildiler.

14'ler, yurt dışında sürgünde bulundukları süre içerisinde mevcut fikirlerini geliştirmeye ve pratiğe geçirme yolları aramaya devam edecekti. Ancak bu arada ikiye ayrılacak ve Türkeş'in liderliğini kabul etmeyen Orhan Kabibay, Orhan Erkanlı, İrfan Solmazer Türkiye'ye döndükten sonra 1965'te Cumhuriyet Halk Partisi'nden seçimlere katıldı. Muzaffer Karan her iki grubun da dışında kalarak Türkiye İşçi Partisi'nden meclise girdi. Alparslan Türkeş, Rıfat Baykal, Numan Esin, Muzaffer Özdağ grubunun başını çektiği diğerleri ise Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi'ne katıldı

Ondörtler sürgün yıllarında ülke hakkındaki düşüncelerini pratiğe geçirmek için Türkiye'ye döndükten sonra siyasal partiler yoluyla iktidar mücadelesinin daha verimli olabileceği konusunda hemfikir olmuşlardır.




Nippur

Nippur (günümüzde Niffer ya da Nuffar), Irak'ın güneydoğu kesiminde antik kent.Bir devlet merkezi olmamakla birlikte, Mezopotamya'nın dinsel yaşamında belirleyici bir rol oynamıştır.

Sümer efsanelerine göre Tanrı Enlil (Akad dilinde Bel) bu kentte yaşamıştı.Nippur'da toplanan tanrılar meclisinin kararlarını insanlara bildiren Enlil, aynı zamanda gücün de temsilcisiydi. Bir başka inanca göre de Enlil insanı Nippur'da yaratmıştı. Ülkeyi ele geçiren her kral, Enlil'in kutsal yönetme gücüne sahip olabilmek için törenler yaparak kendini kutsamaya çalışırdı. Bu nedenle, Mezopotamya'yı hangi hanedan yönetirse yönetsin, Nippur ve kentteki Enlil Tapınağı kutsallığını korurdu.

ABD'li uzmanlar Mezopotamya'daki ilk arkeolojik kazılarını 1889-1900 arasında Nippur'da yürüttüler; 1948'de bu çalışmaya yeniden döndüler. Kentin doğusunda ortaya çıkarılan Sümer tabletleri nedeniyle bu yöreye kâtipler mahallesi adı verildi. Nippur kazıları, Sümer yazısıyla ilgili bilgilerin temel kaynağını oluşturdu. 1990'daki kazılarda Şifa Tanrıçası Bau'ya (Gula) adanmış büyük bir tapınağa rastlandı.

Kentin Tarihöncesine ilişkin çok az bilgi bulunmakla birlikte, MÖ 2500'de bugün yıkıntılarının kapladığı alana yayılmış olduğu ve surlarla çevrildiği sanılmaktadır. Daha sonra Ur'un 3. sülalesinin ilk kralı Ur-Nammu (MÖ 2112-2095) Enlil Tapınağı'nı bugünkü biçimine getirdi, duvarlarla çevrili bir avluda bir ziggurat ve tapınak yaptırdı.

Enlil Tapınağı'yla çevresindeki duvarların üstüne daha sonraları Part yapıları kuruldu. M.S. 3. yüzyılda gerileyen kent, 12. ya da 13. yüzyılda tümüyle terk edildi.




76-mm tümen topu M1939 (USV)

76-mm tümen topu model 1939 (F-22 USV or USV) (Rusça 76-мм дивизионная пушка образца 1939 года (Ф-22 УСВ ya da УСВ)) SSCB tarafından geliştirilen II. Dünya Savaşı sırasında Kızıl Ordu tarafından 1939 yılından hizmete alına ve Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında kullanılan bir top türüydü. Bu top yarı-çok amaçlı 76-mm tümen topu M1936 (F-22) ile gelişmiş ve meşhur ZiS-3 topları arasındaki bir geçiş silahıydı.

USV süspansiyonlu ve çatal ayaklı taşıma sehpasının lastikle kaplı çelik tekerlekleri bulunuyordu. Topun yarı otomatik doldurmalı kundağı , hidrolik geri tepme sistemi ve hidropnömatik geri getirme sistemi bulunuyordu. Dürbün ve yükselme açı sistemi namlunun farklı taraflarında bulunuyordu. Mermi kundağı standart model 1900 olarak sabitlenen top bu sayede eski model 76.2-mm lik tümen ve alay toplarına ait mermileri kullanabiliyordu.

1937 yılında modası geçmiş 76-mm tümen topu M1902/30 ve 76-mm tümen topu M1936 (F-22) silahlarından yeteri verimi alamayan Kızıl Ordu yeni bir silah üzerinde çalışılmasını emrini verdi. Mart ayında açıklanan istekte topun en fazla 1.500 kg luk ağırlık ve 45° lik yükselme açısına sahip olması isteniyordu. Silah ayrıca M1902/30 ile aynı balistiğe sahip olacaktı.Bu sayede aynı mühimmatı kullanabilecekti.

Üç tasarım bürosu bu istek üzerinde çalışmaya başladı. "Kirovskiy Plant" fabrikasından I. A. Makhanov , "No. 92 Plant" fabrikasından V. G. Grabin, ve AKB-43 (KB AU) fabrikasından M. N. Kondakov şefliklerindeki tasarım ekipleri çalışmaya başladı. Kirovskiy Fabrikasında üretilen "L-12" Nisan-Mayıs 1938 tarihinde ilk yer testlerine başladı. Tekrar düzeltmeler için fabrikaya gönderilen top Ağustos ayında testlere geri döndü ve Kızıl Ordu denemelerin için teslim edildi. Grabin tarafından üretilen top ise Mart-Nisan 1939 tarihinde yer denemelerine alındı. Yaptığı ve adı - "F-22 USV" ya da kısaca "USV" – aslında daha önce üretilen F-22 nin geliştirilmiş modeliydi ancak tamamiyle yeni bir tasarıma sahipti. Üçüncü proje olan OKB-43 e ait "NDP" ise Nisan 1939 tarihinde yapılan testlerde başarısız oldu. Kızıl Ordu 5 Haziran ile 3 Temmuz 1939 tarihleri arasında denemelere devam etti ve iki toptan da memnun kaldı. Ancak USV ufakda olsa daha başarılı bulundu ve üretimine başlanmasına karar verildi.

USV 1939 yılında üretime alındı. Yılsonuna kadar toplam "140" adet üretilen toptan 1940 yılında 1,010 adet daha üretildi. 1941 yılında yeterli kadar top olduğu düşünülerek üretimi durduruldu. Bundan başka Kızıl Ordu (RKKA) "107-mm top model 1940 (M-60)" gibi daha ağır olan modellere geçilmesi gerektiğini düşünülüyordu. Büyük Vatanseverlik Savaşının başlaması ile Stalingradda tekrar açılan No. 92 ve "Barrikady" fabrikalarında 1941 yılında "2,616" ve 1942 yılında "6,046" adet top üretildi. 1941 yaz sonunda USV yerini yine Grabin'in ekibi tarafından üretilen ZiS-3e bıraktı ve 1942 sonunda üretimi tamamen durduruldu.

1939 yılında her topçu tümeni iki topçu alayı ve bir obüs alayından oluşuyordu. Toplamda her tümende 20 adet 76 mm lik top bulunuyordu. Haziran 1940 tarihinde 76 mm lik toplar çıkartıldığında taburda geriye 8 adet top kaldı. Mart 1942 tarihinde üçüncü karışık tabura (76 ve 122 mmlik bataryalar) eklendi ve toplam 76 mm top sayısı 12 ye yükseldi.

Rusyanın Koruyucuları na bağlı topçu tümenleri bünyesinde Aralık 1942 tarihinde üç topçu taburu bulunuyordu. (İki batarya 76 mmlik ve bir batarya 122 mmlik obüs bulunuyordu), Toplamda 24 adet 76-mm toptan oluşuyordu. Aralık 1944 tarihinde yeniden organize edilen topçu tugay birlikleri üçer alaydan oluşuyordu. İçerisinde 20 adet 76 mmlik toptan oluşan hafif topçu alaylarıda bulunuyordu. Haziran 1945 tarihinde topçu tümenleri lavedildi.

Motorize alaylar iki karışık taburdan ( bir adet 76 mmlik ve iki adet 122 mmlik obüs bataryasından) toplamda 8 adet 76 mm top bulunuyordu. Ağustos 1941 tarihine kadar süvari tümenleri 8 adet 76 mmlik toptan oluşuyordu. Daha sonra tümen topları çıkartıldı.

1939 yılında topçu tugayları bünyesinde 8, motorize ve mekanize tugaylarda ise 12 şer adet 76-mmlik top bulunuyordu.

1942 yılının sonlarına doğru süvari kolordusu bünyesindeki tüm topçu taburlarında 12şer top bulunuyordu. 1944 yılı sonunda tankçı ve topçu kolorduları bünyesinde kurulan hafif taburların 24er adet 76-mm lik topu bulunuyordu.

USV ayrıca Genelkurmay Yedek birlikleri bünyesindede kullanıldı. Tanksavar tugaylarında 1942 yılında 24 er adet tank imha edici alaylarında ise 16 şar adetten oluşuyordu. Hafif topçu tugayları bünyesinde 60 ila 72 adet ve saldırı topçu tümnelerinde 72 adet 1944 te ise 48 adet top bulunuyordu.

1 Haziran 1941 tarihinde RKKA elinde 1,070 adet USV modeli top bulunuyordu. Birçoğu Büyük Vatanseverlik Savaşının ilk dönemlerinde kaybedildi ama geriye kalanlar savaşın sonuna kadar ordu hizmetinde kaldı. Kış Savaşından önc