de Amiens yakınlarına daha sonra Bapaume’e 3 Ocak 1871’de ve St. Quentin’e ise 13 Ocak’da ilerledi.

Loire Ordusu’nun yenilgisi ile Gambetta, General Faidherbe’ün Kuzey Ordusuna döndü. Kuzey Ordusu Ham, La Hallue ve Amiens’de birkaç küçük zafer elde etmişti; Kuzey Fransa’yı bir kemer gibi saran kaleler nedeniyle iyi bir koruması da vardı üstelik Faidherbe’nin adamlarına izole Alman birliklerine hızlı saldılar yapmasına ve bunun ardından kale kemerinin arkasına sığınmalarına da olanak sağlıyordu. Lille’in ordu donatım fabrikalarına ulaşım imkânına rağmen Kuzey Ordusu ağır tedarik sıkıntısı çekiyordu ve zaten yetersiz sayıda ve moralsiz olan askerlerini elinde tutmakta zorlanıyordu. Ocak 1871’de Gambetta, Faidherbe’ü ordusunu ilerleterek Prusyalılar ile açıkta bir meydan savaşı yapmaya zorladı. Ordu moral, tedarik sorunları ve berbat hava koşulları nedeniyle oldukça zayıftı ve asker kalitesi de düşüktü. Batı Afrika kampanyalarında yıllar süren savaşlar sonucu hayli bozuk olan sağlığı General Faidherbe’nin bizzat çatışmaya girmesine engeldi. St. Quentin Muharebesinde Kuzey Ordusu ağır bir yenilgiye uğradı ve dağıldı; Prusya askerleri tarafından bırakılan binlercesi ise Doğu’ya yerleşti.

Loire’daki Fransız ordusunun yok edilmesi sonrası Loire Ordusundan kalanlar Charles Bourbaki komutası altında Doğu Ordusu’nu oluşturmak için toplandı. Son bir girişim olarak Fransa kuzeydoğusundaki Alman ikmal hatlarını kesmek ve kuşatma altındaki Bellfortdaki Fransız direnişçilerini rahatlatmak amacıyla Bourbaki ordusunu kuzeye ilerletti.

Lisaine Muharebesi’nde, Bourbaki’nin adamları General August von Werder komutasındaki Alman hatlarını kırmada başarısız oldu. Alman Güney Ordusu gelmesiyle General von Manteuffel, Bourbaki’nin ordusunu İsviçre sınırı yakınlarındaki dağlara doğru sürdü. Olası imha karşı karşıya kalan bu bozulmamış son Fransız ordusu sınırı geçti ve tarafsız İsviçre’nin Pontarlier yakınında silahsızlandırılarak hapsedildi.

28 Ocak 1871 tarihinde, Paris merkezli Ulusal Savunma Hükûmeti Prusyalılar ile ateşkes yapmak istediğini açıkladı. Paris açlık içindeydi ve Gambetta’nın orduları bir felaketten ötekine koşuyordu; nihayet Fransız dışişleri bakanı Jules Favre Bismarck ile barış koşullarını görüşmek üzere 24 Ocak'ta Versay’a gitti. Bismarck, ablukanın kaldırılmasını kabul etti ve gıda konvoylarının(Alman ordusuna milyonlarca erzak taşıyan trenler dâhil) hemen Paris’e girmesine izin verdi. Ama bunun şartı Millî Savunma Hükûmeti’nin Prusyalılara Paris’i çevreleyen birçok önemli kaleyi teslim etmesiydi. Surlar olmadan, Fransız Ordusu’nun Paris savunması artık mümkün olamayacaktı. Paris kamuoyu, Prusyalılara teslim olmayı veya herhangi bir imtiyaz vermeye şiddetle karşı olmasına rağmen Hükûmet şehri daha uzun süre tutamayacağının ve Gambetta ordularının asla Paris’e yardım yolunu açamayacağının farkındaydı. 25 Ocak’ta Başkan Jules Trochu istifa etti ve yerini alan Jules Favre iki gün sonra Versay’da teslim antlaşmasını imzaladı ve ateşkes geceyarısından sonra yürürlüğe girdi. Birçok kaynakta belirtildiğine göre; Paris çevresinde silahlar gece yarısı sustuğunda arabasıyla Paris’e dönüş yolundaki Favre, göz yaşları dökmüş ve kızının kollarına yığılmıştı.

Tours’da Gambetta, 30 Ocak tarihinde Hükûmet’in teslim olduğunu haber aldı. Öfkelendi, teslim olmayı reddetti ve Orleansdaki Alman güçlerine hemen bir saldırı başlattı; tahmin edilebileceği gibi başarısız oldu. Parisli diplomatlardan oluşan bir heyet Gambetta ile görüşmek için 5 Şubat günü trenle Tours’a geldi. Ertesi gün Gambetta görevinden istifa ederek birliklerini Uusal Savunma Hükûmetine teslim etti ayrıca Fransa genelinde derhal silah bırakılması emredildi.

Savaşın başında, Fransız hükümeti Almanlara abluka yapılmasını emretti. Fransız donanmasının yanında küçük kalan Alman donanması, bunun karşısında fazla bir şey yapamazdı. Buna rağmen, ablukada kısmî başarı sağlanmıştı. Çünkü Fransızların ablukası kötü planlanmıştı. Herhangi bir savaş durumunda, askerlik yapanların Newfoundland veya İskoçya'da hazır bulunmaları gerekiyordu. Bu yüzden adam eksikliği vardı. Bu da 470 gemili Fransız donanmasının bir kısmının kullanılabilmesine imkan kıldı. 22 Temmuz 1870'de denize açılan donanma, çok geçmeden kömür sıkıntısı çekmeye başladı. Wilhelmshaven'ın başarısız ablukası, ve Baltık Denizi'ne ilerlenilmesi veya Fransa'ya geri dönülmesi konusunda gelen tezat emirler, donanmasının etkisini azalttı.

Alsas-Loren üzerinden gelecek Alman saldırısını hafifletmek için, 3. Napolyon Almanya'nın kuzeyine çıkarma yapılmasını emretti. Bu çıkarmadan Fransızların umduğu, sadece Alman askerlerinin cephe gerisine çekilmesini sağlamak değil, aynı zamanda Danimarka'nın da askeri ve donanması desteğini de kendi yanına almaktı. Ancak sonradan fark edildi ki, Almanlar limanlarına güçlü savunma mevzileri kurmuşlardı. Alman savunma mevzileri, Fransız donanmasını 3.700 metre öteden vurabilmekteydi. Fransızların bu savunmayı yarabilecek yeterli silahı olmadığından, ve Almanya'nın topoğrafyasının kötü oluşu, çıkarmayı imkansız hale getirdi.

Bundan sonra çıkarma için görevlendirilmiş donanma piyadeleri, Fransız Châlons Ordusu'nu desteklemek için görevlendirildi. Bu ordusu, Sedan'da Almanlara esir düştü. Sedan ve Metz'deki çarpışmalardan sonra, Fransız ordusu giderek azalan profesyonel subay sıkıntısı çekti. Bu sıkıntıyı azaltmak için, donanma subayları gemilerinden ayrılıp yedek kuvvetlere geçti.

Sonbahar gelince, Kuzey Denizi'nde çıkan fırtınalara Franszı donanmasını kötü etkiledi. Eylül 1870'de ise, ablukadan tamamiyle vazgeçildi.

Abluka dışında, tek tük deniz muharebesi oldu. Nagasaki açıklarında Havana açıklarında Kasım 1870'de çarpışma oldu.






Hear My Plea

Hear My Plea. Frederik Ndoci tarafından seslendirilen ve 2007 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Arnavutluk'u temsil eden şarkı. Şarkı yarı finalden finale geçme şansı bulamamıştır.




I Love You Mi Vida

"I Love You Mi Vida" (Türkçe: "Seni Seviyorum Sevgilim"), 2007 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İspanya'nın temsilcisi D'NASH tarafından seslendirilen şarkıdır. İspanya yarışmayı yirminci sırada tamamlamıştır.




Boeing B-17 Flying Fortress

Boeing B-17 Flying Fortress ("Uçan Kale"), US Army Air Corps (USAAC) için II. Dünya Savaşı öncesinde geliştirilmiş dört motorlu ağır bombardıman uçağı.

B-17'nin temel görevi Alman endüstriyel ve sivil hedeflerine karşı stratejik gündüz nokta bombardımanıydı. Normandiya Çıkarması öncesinde yapılan Operation Pointblank'de İngiltere'ye üslenmiş ABD 8. Hava Filosu ve İtalya üslü 15. Hava Filosu, RAF Bomber Command'ın gece alan bombardımanına tamamlayıcı unsur olarak görev yaptı. Ayrıca B-17'ler daha düşük seviyede de olsa Pasifik savaşlarında kullanıldı. B-17'ler her köşesinde ve üst ve alt taretlerinde bulunan 50 kalibrelik makinalı tüfekler nedeniyle Flying Fortress ("Uçan Kale") olarak adlandırılmışlardır.

USAAC, savaş öncesindeki tasarımına uygun olarak B-17'yi stratejik bir silah olarak kullandı: yüksekten uçan, uzun menzilli ve yüksek bombardıman kapasiteli, ancak kolay düşmeyen bir uçak. Ağır savaş hasarına rağmen üssüne geri dönebilmesi ve yaptığı gövde inişleri B-17'yi bir ikona çevirdi. B-24 Liberator'a göre daha düşük menzili ve bomba taşıma kapasitesine rağmen, anketler pilotların B-17'den daha memnun olduğunu göstermiştir. B-17, II. Dünya Savaşı sırasında diğer tüm ABD uçaklarından daha fazla bomba taşımıştır. Örneğin Almanya'ya atılan 1.5 milyon ton bombanın 500 bin tonu B-17'ler ile atılmıştır.

Boeing B-17, Amerika Birleşik Devletleri’nin savaşta yer almasıyla birlikte cephenin tamamında en fazla görev yapan müttefik gündüz bombardıman uçağıdır. B-17'nin başarısı, emsalsiz ağır savunma donanımı ve sahip olduğu yüksek irtifa performansında gizlidir.

Prototip 229, Boeing Aircraft Company tarafından 1934'te hazırlanan şartnameye göre tasarlandı ve 28 TEMMUZ 1935’de ilk uçuşunu yaptı. Ocak 1937’de 13 adet YB-17 (B-17 A) testlere başladı. İlk üretim modeli olan B-17 B, Haziran 1939’da üretime başladı ve 39 adet üretildi. B-17 C daha ağır silahlarla donatılmıştı. Hizmete giren geliştirilmiş B-17 D’lerin büyük bölümü, 7 Aralık 1941’de Japonların Pearl Harbor Baskını ve Filipin Havaalanları’na saldırısı sırasında yok oldu. Sağlam kalanlar, Amerika Birleşik Devletleri’nin 10 Aralık 1941’deki Japon gemilerine ilk saldırısı sırasında kullanıldı. Birleşik Devletler 8. Hava Kuvveti’nin temel silahı olan ve 512 adet üretilen B-17 E, 17 Ağustos 1942’de Avrupa’da gündüz bombardımanlarına başladı ve bu göreve 1945 tarihine kadar devam etti. "E" tipi kısa süre sonra 3.405 adet üretilen "F" tipi ile değiştirildi.

1942’nin sonlarında Boeing B-17 G Flying Fortress sahneye çıktı. İki adet 0.5 in (12.7 mm) makinalı tüfek monteli bir ön taret ile teçhiz edilen ve düşman saldırılarına karşı daha iyi koruma sağlamak için gövdenin orta kısmındaki silah pozisyonlarının yeniden düzenlendiği B-17 G, Fortress’in en son modelidir. Ayrıca son üretim "G" lerde kuyruk taretinin yerleşiminde de bir yenileştirme yapılmıştır.

C-108, B-17’nin kargo uçağı versiyonudur. Nisan 1945'te üretim kesildiğinde, 85 adedi Royal Air Force (RAF) tahsisli olmak üzere 8,680 adet B-17 G üretilmiştir. Vega Aircraft Corporation (Burbank) ve Douglas Aircraft Company (Tulsa) üretimleri de dahil her tipten toplam 12,731 adet uçak imal edilmiştir.




Necmettin Cevheri

Necmettin Cevheri (1930, Şanlıurfa, Türkiye), Türk siyasetçi.

Galatasaray Lisesi ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Serbest Avukatlık, Çiftçilik, 2.(XIII.), 3.(XIV.), 4.(XV.), 5.(XVI.), 19.(XIX.), 20.(XX.) ve 21.(XXI.) Dönem Şanlıurfa Milletvekilliği ile Turizm ve Tanıtma, Adalet, Tarım ve Köyişleri, Devlet Bakanlıkları, Başbakan Vekilliği görevlerinde bulundu. Evli ve 2 çocuk babasıdır.

Babası, Hacı Ömer Cevheri Kurtuluş Savaşında Urfa'nın düşman işgalinden kurtarılmasında çok önemli rol aldı. Bu sebeple Kırmızı Şeritli İstiklâl Madalyasına hak kazandı. 1950 seçiminde Demokrat Parti'den Urfa milletvekili seçildi. Annesi Fatma Cevheri'dir. Oğlu İbrahim Cevhe