isa Jebb, sanat ve zanaati kırsal kesimdeki gençlerin arasında yaymak için "Home Arts and Industries Association" kuruluşunu kurmuştur, kız kardeşi Louisa I. Dünya Savaşı'nda "Land Army"nin kurulmasına yardım etmişti ve yine kızkardeşi Dorothy Frances Jebb(İşçi Partisi başkanı Charles Roden Buxton ile evlidir), Alman halkının kötü ile özdeşleştirilmesine karşı kampanya yürütmüştür.

Oxford'da, Lady Margaret Hall'de tarih öğrenirken, Eglantyne ilkokul öğretmeni olmak için eğitim gördü, fakat Marlborough'daki bir okulda bir yıllık deneyimden sonra öğretmenliğin kendine uygun olmadığına ikna oldu.Hasta annesine bakmak için Cambridge'e taşındı.Orada, hayırseverlik işine çağdaş bilimsel bir yön getirmeyi hedefleyen "Charity Organisation Society"ye katıldı.Bu şehir şartlarında geniş bir araştırma projesi gerçekleştirmesine olanak sağladı ve 1906'da bu araştırmasına dayanan "Cambridge, a Study in Social Questions" isimli kitabını yayımladı.

Bu kitabın fazla bir getirisi olmadı ve yıllarca sessizce yaşadı; ta ki "Makedonya Yardım Fonu" adına Makedonya'ya bir seyahat yapması istenene kadar.I. Dünya Savaşı patlak vermeden hemen önce döndü ve kısa süre sonra Dorothy tarafından düzenlenen bir projeye daldı; Dorothy Avrupa gazetelerini ithal ediyordu -bunların içinde hükümetten özel izin gerektiren Almanya'dan ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'dan da gazeteler vardı - ve düşman ülkelerdeki günlük hayatın hükümet propagandasında anlatılandan çok daha kötü olduğunu açığa vuran İngilizce "Cambridge Magazine" dergisinde de ekler yayınlıyordu.

Savaş sona yaklaşırken, ve Alman ile Avusturya-Macaristan ekonomileri çökme seviyesine gelirken, Dorothy ve Eglantyne için bu ülkelerin çocuklarının dehşete düşürecek kadar savaştan ve İtilaf Devletleri'nin, bir ateşkes imzalandığında bile süren, ablukasından etkilendiklerinden emindiler. Bir baskı grubu, "the Fight the Famine Council"(Açlıkla Savaş Konseyi), İngiliz hükümetini ablukayı sonlandırması için ikna etmek üzere, 1919'da kuruldu.

Kısa süre sonra amaçları yardıma odaklandı.15 Nisan 1919'da, konsey Alman ve Avusturyalı çocuklar için para toplamak üzere bir fon kurdu - "the Save the Children Fund"(Çocukları Koruma Fonu).Londra'da 19 Mayıs 1919'da Royal Albert Hall'da kurulan bu organizasyon, sürpriz şekilde, İngiliz halkından hızlıca büyük miktarda para topladı ve yetkililer yardım işini organize etmek için gönderildiler.

Fonun başarısı Eglantyne ve Dorothy'nin çocuklar için uluslararası bir hareket kurmaya teşebbüs etmelerini sağladı.The International Save the Children Union ("Union International de Secours a l'Enfant", "Uluslararası Çocukları Koruma Birliği") Cenevre'de 1920'de ana üyeler İngiliz "Save the Children Fund" ve İsveçli "Rädda Barnen" ile kuruldu.

Londra'da şimdi Eglantyne yönetimdeydi ve fonun "Charity Organisation Society"de öğrendiği profesyonel amacı benimsemesini sağladı.Bir yönetici, Lewis Golden, organizasyonu işletmevari bir kuruluşa çevirmesi için işe alındı.Golden yenilikçi - ve tartışmalı - bir yol olan gazetelere tam sayfa ilanlar vermeyi benimsemişti; oldukça verimliydi ve Fon işi için önemli miktarda para topladı.

Merkez Avrupa'daki azaldığında, Fon'un dikkati yeni bir noktaya kaydı - Yunanistan'daki ve çevre bölgelerdeki, bölgede süren çatışmanın sonucu olan, bir mülteci krizi.Sonra 1921'de, bu durum kontrol altına alınırken, yeni ve daha büyük bir acil durum ortaya çıktı.Kısmen savaşın yıkımının, devrimin ve iç savaşın ve kısmen de Bolşevik hükümetinin uyguladığı feci ekonomik politikalar sebebiyle, Sovyet Rusya halkı, hasat yetersiz geldiğinden, kıtlıkla karşı karşıya kaldı.Yeni bir bağış çabası büyük miktarlar topladı ve bir the Save the Children ekibi, kıtlığın ana merkezlerinden biri olan, Saratov şehrine sevk edildi.

Fonun yaptığı o kadar işin içinde, Eglantyne'in düşüncesindeki ana element planlı ve araştırma temelli bir hedefin önemiydi.1923'de, Rusya destek çabaları sona yaklaşırken ve Fon'un geliri keskin şekilde azalırken, Eglantyne başka bir konuya el attı - bu da çocuk haklarıydı.Cenevre'ye, çocuklarla ilgili bir sözleşme ile birlikte, Uluslararası Birlik'in bir toplantısına gitti.Sonuç kısa ve net - Eglantyne tarafından tasarlanmış - bir belgeydi; çocuk haklarını ve çocukara bu hakları vermekte ön safta uluslararası topluluğun görevini anlatıyordu.Çocuk Hakları Bildirgesi veya Cenevre Bildirgesi olarak bilinen belge bir yıl sonra Milletler Cemiyeti tarafından kabul edildi.

Avrupa'ya barış geri döndüğünde ve yardım çabaları gerilemeye girdiğinde, the Save the Children hareketi bildirgeyi tanıtmaya odaklandı.1925'de, birinci Uluslararası Çocuk Refahı kongresi Cenevre'de gerçekleştirildi. Bildirge geniş şekilde tartışıldı ve organizasyonlar ve hükümetler tarafından desteklendi.1959'da genişletilmiş bir sürümü Birleşmiş Milletler tarafından öne sürülecek ve bu da 1989'daki Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin ana ilham kaynağı olacaktı.

Uzun yıllar boyunca, Eglantyne kötü sağlığıyla boğuştu ve 1928'de üç guatr ameliyatını takiben, Cenevre'de bir bakımevinde öldü ve burada St. George mezarlığına gömüldü.Bugün Eglantyne Jebb, 90 yıldır sadece pazarlama yöntemleriyle değil aynı zamanda uluslararası, açık fikirli ve profesyonel hedefleriyle de yenilikçi olan the Save the Children organizasyonunun ilham veren kurucusu olarak anılmaktadır.

Çocuk hakları

Prenses Anne





Naman Keïta

Naman Keïta (d. 9 Nisan 1978, Paris) Fransız atlet. Atina 2004 Yaz Olimpiyatları'nın erkekler 400 metre engelli koşusundan bir bronz madalyası vardır.

2006 Avrupa Atletizm Şampiyonası'nı 4. sırada bitirdi.

İlkokulda koşmaya başlamıştır. Dünya Şampiyonaları ve Olimpiyat Oyunları'na odaklanmadan önce altı ay postacı olarak çalıştı. 12 adım kalıbını esas alabilmektedir.

1999'un sonuna kadar Mali adına yarıştı. Babasının Mali, annesinin Cezayir kökenliliği vardır.

Osaka 2007 Dünya Atletizm Şampiyonası sırasında Keïta'nın doping maddesi (testosteron) aldığı tespit edildi. Yarı finallerde (4 Eylül 2007) diskalifiye edildi.






Ahmet Şükrü Yavuzyılmaz

Ahmet Şükrü Yavuzyılmaz (d. 1865 Sarayköy, Denizli) - (ö. 15 Ocak 1935), Türk siyasetçi.

Şehzade Medresesi mezunudur. Selanik-Karaferye Vaizliği, Sarayköy Müftülüğü, Sarayköy Belediye Reisliği, Liva İdare Heyeti Üyeliği, Alaşehir Kongresi Üyeliği, TBMM I. Dönem Aydın Milletvekilliği yapmıştır. Sarayköy Müftülüğünü tercih etmesi nedeniyle 22 Kasım 1920 tarihinde istifa etmiştir. Evli ve yedi çocuk babasıdır.

Millî mücadelenin yerel önderlerinden ve 'Sarayköy Kazası Heyet-i Milliyesi' kurucularındandır. Kurtuluş savaşında Mustafa Kemal Atatürk'ün saflarında yer almıştır.




100 Yıllık Sevda

100 Yıllık Sevda Galatasaray Spor Kulübü'nün yüzüncü yılı sebebiyle hazırlanan tarihi belgeseldir. Mehmet Ali Birand imzalı olarak DVD ve VCD formatında 2006 yılında çıkmıştır.

Belgeselin yönetmeni deneyimli televizyoncu Mehmet Polat'tır. Çekimde 225 kasetlik söyleşi yapılmıştır. Film de yaklaşık dört saat sürmektedir. Çekimleri sadece Türkiye'de değil, yurtdışında da yapılmıştır. İsviçre, Bosna-Hersek, Hırvatistan, Sırbistan ve Almanya'da yaşayan eski Galatasaraylılar'la söyleşiler içermektedir. Kişisel arşivlerde kalmış, tarihi önemdeki pek çok belge de bu filmle gün ışığına çıkarılmıştır. Belgeselin büyük bölümü doğal olarak futbol takımına ayrılmakla birlikte, diğer amatör branşların tarihine de değinilmektedir.






Unutulmaz Maçlar

Unutulmaz Maçlar, Galatasaray Spor Kulübü'nün bazı önemli maçlarını belgesel formatında ve hikâyeleriyle beraber anlatan bir filmdir. Mehmet Ali Birand imzalı olarak DVD ve VCD formatında çıkmıştır.

230 dakika uzunluğundaki Unutulmaz Maçlar belgeseli, Mehmet Ali Birand ve TV ekibi tarafından bir yıla yakın süren uzun çalışmanın ardından hazırlanmıştır. Galatasaray'ın 100 yıllık tarihini anlatan belgeselin mutfaktan çıkan ilk ürünü olan Unutulmaz Maçlar'da, 23 maç ayrı bölümler halinde işleniyor.

Belgeselde maçlar, sadece orijinal televizyon sunucusu ve görüntüleriyle değil aynı zamanda öncesi ve sonrası yaşananlarla birlikte veriliyor. Her maçın öne çıkan kahramanları, gol atanlar, dönemin yöneticilerinin o maç sırasında yaşadıkları anlatılıyor.

Galatasaray'ın resmi lisanslı ürünü olan Unutulmaz Maçlar belgeseli, yayınlandıktan kısa süre sonra 4. baskısını yapıp 120 binlik satış rekoruna ulaşmıştır.







Please Please Me

Please Please Me, İngiliz The Beatles grubunun 1963 yılında piyasaya sürdükleri rock türünde ilk resmi albümleri.

Albüm 9 saat 45 dakika içinde Abbey Road stüdyolarında canlı olarak kaydedilmiştir. George Martin albümün sound'unun Beatles'ın Cavern Club tarzına benzetmeyi hedeflemiştir. Albümün son şarkısı "Twist and Shout" cover'ı John Lennon'ın hasta ve yorulmuş sesine rağmen kaydedilmiş ve bir klasik haline gelmiştir. Bu albüm için kaydedilen "Hold Me Tight" bu albüme eklenmemiş ve daha sonraki albüm "With The Beatles" için tekrar kaydedilmiştir. Kayıt sadece 400 sterlin tutmuştur. Albüm 1987'de CD olarak da piyasaya sürülmüştür.Çok sayıda cover içermesinin temel nedeni; o dönem rock'n'roll'un tamamen amerikan kökenli kabul edilmesidir; zaten bu yüzden amerikan şarkıların albüme denge getirmesi hedeflenmiştir.Albüm kapağı için George Martin Londra Hayvanat bahçesinde çekim yapmak istese de Zoological Scociety Of London bunu kabul etmedi sonuçta albüm kapağı fotoğrafı Angus McBean tarafından EMI Londra idari binası içindeki merdiven boşluğunda çekildi.

İlk olarak Türkçeye çevirisi "Lütfen Lütfen Ben" değil "Lütfen beni mennun et" olan şarkı Please Please Me albümünün 7. şarkısıdır.Please Please Me single'ının A yüzüdür.Lennon/McCartney çalışmasıdır ve vokalini Lennon yapar. Şarkının başı Lennon'un çaldığı armonika ile açılır.Beatles elemanları bu şarkıyı Roy Orbison tarzında slow yapmışlar ama George Martin şarkının hızlanmasının daha iyi olacağını söylemiş,vokal düzenlemesini yapmış,kayıt bitince de "Gençler,ilk liste başınızı yaptınız,tebrikler." demiştir.Haklı da çıkmıştır.The Beatles'ın ilk Amerika turnesinde Paul McCartney şarkı hakkı