sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon santralı vardır.





Ayvatlar, Kula

Ayvatlar, Manisa ilinin Kula ilçesine bağlı bir mahalledir.

Ayvatlar mahallesi nüfuz olarak kalabalık olmayıp köy göç vermektedir. mahallenin geçim kaynağı arpa buğday, nohut ve tütündür. ayrıca mahallede hayvancılık yaygın olarak yapılmaktadır

Ayvatlar mahallesi güzel bir yerleşim kesimidir genellikle mahallede (tütün, bugday, arpa, nohut, susam gibi şeyler üretilmektedir)

Manisa il merkezine 124 km, Kula ilçesine 14 mil uzaklıktaıdr.

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak taşımalı gıden ogrencılerde vardır mahallenin yolu asfalttır sebeke suyu vardır.





Balıbey, Kula

Balıbey, Manisa ilinin Kula ilçesine bağlı bir mahalledir.

Derler ki; 1800'lü yıllarda düşman kaçan 7 aile bu bölgeye sığınmış. Çünkü burası ormanlıkmış. Bunlar İŞMANLAR, GAFFARLAR, ÇAKIRLAR, MUSAOĞULARI, YÖRÜKOĞULLARI, YETİMLER ve MOLLALAR sülalesi olarak bilinir. bu ailelerden biri arıcılık konusunda bayağı iyiymiş. Çevreden sadece bu mahallenin balından yemek için gelenler olurmuş. Ovası deresi mahallesi bucağı buraya gelirmiş. Ayrıca kaymağı da meşhurmuş. Daha sonra zamanla buraya BALLI KÖY demeye başlamışlar. Gel zaman git zaman mahallenin adı BALIBEY Olmuş...

Manisa il merkezine 364 km, Kula ilçesine 458 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak ilköğretim 3.sınıfa kadar eğitim verilmektedir. Mahallenin içme suyu şebekesi mevcut olup, kanalizasyon şebekesi bulunmamaktadır.





Başıbüyük, Kula

Başıbüyük, Manisa ilinin Kula ilçesine bağlı bir mahalledir.

Başıbüyük mahallesinin 350 yıllık geçmişi vardır. Yörükler, kışlak olarak kullandıkları Başıbüyük mahallesi arazisinde zamanla kalıcı yerleşim yerleri kurmuşlardır. Mahallenin 4-5 ailesi bir aşirete bağlıdır. Bazı aileler de değişik illerden gelerek buraya yerleşmişlerdir.

Manisa il merkezine 152 km, Kula ilçesine 12 km uzaklıktadır. Mahallenin bulunduğu arazi dağlık olmakla birlikte köy yerleşim yeri düzdür. Ayrıca tarım arazileri geniş ve fakat parçalıdır. Meşe ormanlarının bozulup tarla olarak açılması bu duruma neden olmuştur. Mahallenin en önemli tarım alanı Söğüt Çayı Ovası'dır. Söğüt Çayı, mahallenin etrafını dolaşarak akmaktadır ve Gediz Nehri'ne karışmaktadır. Mahallenin girişinde ve çıkışında köprü vardır. Çelengöz sulama göletinin faaliyete geçmesiyle birlikte sulanabilen arazi miktarında ciddi artış olmuştur. Bu durum arazi fiyatlarına da yansımıştır. Mahallenin yakınlarındaki en yüksek dağ Umurbaba Dağı'dır ve zirvesi 1554 metredir. Mahallenin rakımı ise 600 metredir. Mahallenin kuzeyi daha alçak rakımlı düzlükler, güneydoğusu ise dağlık alanla kaplıdır.

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Yıllık ortalama sıcaklığı 14 °C'tır. Yıllık ortalama yağış miktarı 641 mm'dir. En fazla yağış Aralık ayında, en az yağış Ağustos ayında düşmektedir. En sıcak ay Temmuz, en soğuk ay ise Ocak'tır.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Mahallede çilek, tütün, susam, arpa, buğday, nohut, mısır, turşuluk salatalık gibi tek yıllık ürünler yetiştirilmektedir. Az da olsa zeytin ağaçları ve üzüm bağları vardır. Son yıllarda mahallenin etrafında ceviz, kiraz, badem ağaçlarından oluşan meyvelikler kurulmuştur.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Mahalleye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Bayramşah, Kula

Bayramşah, Manisa ilinin Kula ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin adı, Horasan'dan Anadolu'ya İslam dinini yaymak için gelenlerden Şeyh Bayram'dan gelmektedir. Mahallenin yakınında bu kişinin türbesi vardır. Yılın belli zamanlarında bu türbede toplanılıp yemek pişirilir, yağmur duası yapılır ve yemekler dağıtılır.

Bayramşah köylüleri yörüktür. Yörüklere özgü tüm özellikler görülür. Konuştukları Türkçe arı, yalın, etkilenmemiş bir Türkçedir. Yabancı kelimeler sadece İslamiyetin etkisiyle dillerine yerleşmiş olanlardır. Cirit oyunu bildikleri oyunların başında gelir. Güreş olmazsa olmazlardandır. Düğün, bayram asker eğlencesi, kına gecesi gibi etkinliklerde tipik Ege kültürü göze çarpar. Kına yakılmadan erler askere yollanır.

Manisa il merkezine 144 km, Kula ilçesine 30 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Battalmustafa, Kula

Battalmustafa.

Battalmustafa; Manisa ilinin, Kula ilçesine bağlı, 60–70 haneli bir dağ ve orman mahallesidir. Battallar, İmamlar, Pehlivanlar, Balcılar, Gedikören ve Kavaklı Yayla olmak üzere onar, on beşer hanelik altı mahalleden oluşmaktadır.

Battalmustafalıların bilinen soy ağacının kökünde yer alan Battal ve Mustafa Beylerin Narıncalı Aşiretine mensup oldukları, nüfus kayıtlarıyla sabittir. Mahallenin ismi de, kardeş olduğu söylenen bu iki aşiret reisinin adından gelmektedir.

Narıncalı Aşireti, göçebe hayatın yaygın olduğu 19. yüzyılda (1800–1900), bugünkü Alaşehir ilçesine bağlı, Delemenler ve Üzümlü Köylerinin bulunduğu Katırlı Ovasını kışlak, Umurbaba Dağlarının eteklerini de yaylak olarak kullanmaktadır. Aşiretin daha önceleri Muğla tarafında yaşadığı, oradan Aydın ilinin Koçarlı ilçesine yerleştikleri, adı geçen Katırlı Ovasına oradan geldikleri rivayet edilmektedir.

Tarımın yaygın olmadığı, vahşi hayvan ve haşerenin cirit oynadığı, sazlık ve balçıktan ibaret Gediz Ovası, o zamanın şartlarında bu aşireti cezbetmemiştir. Mezar taşlarındaki kayıtlara göre, 1850’li yıllarda, Katırlı Ovasındaki yaklaşık 1000 dönümlük tapulu arazilerini terk ederek, iştigal ettikleri hayvancılık için daha elverişli olan Umurbaba Dağlarının eteklerine yerleşmişlerdir.

Yaklaşık 100–150 yıl sonra; yerleşik hayatın ve tarımın yaygınlaşması, nüfusun artması ve ıslah edilen Gediz Ovasının cazip hale gelmesiyle, Battal Bey’in torunları, geride bıraktıkları verimli Katırlı topraklarını geri almak için hukuki yolara başvurmuş, ancak; o yıllara ait tapuların geçersizliği. Zaman aşımı… gibi çeşitli gerekçelerle müspet bir sonuç alamamıştır.

Battal ve Mustafa Bey kardeşler, Mağaza mevkiindeki “Yıkık Dam” olarak anılan yere gelip yerleşirler. Taş duvarlı ve toprak damlı 18–20 odalı evler inşa eden aşiret reisleri, bir taraftan yerleşik hayata geçerken diğer taraftan da Battalmustafa Köyü’nün temellerini atmışlardır. Umurbaba Dağları’nın eteklerini kendine mesken tutan ve yerleşik hayata geçen tek Narıncalı aşiret reisi Battal Bey değildir. Narıncalı Aşiretine mensup pek çok bey, Umurbaba eteklerindeki tepe, vadi ve yamaçlara yerleşmiş, kendi adlarını taşıyan birçok mahallenin kurulmasına vesile olmuştur.

Battalmustafa kültürünün her alanında, yörük kültürünün izlerini görmek mümkündür.Giyim ve kuşamdan, düğün ve derneklere,yiyecek ve içecekten,âdap ve erkâna kadar, bütün yaşamın içinde,bu kültürün motiflerine rastlanır.Babaerkil ailelerden oluşan mahallenin,kendine has bir şivesi olmakla beraber, İstanbul Türkçesi'ne yakın bir dili vardır. Coğrafi yapıya bağlı olarak gelişen dağınık yerleşim; bayram seyran, düğün dernek gibi özel günler hariç, durgun bir sosyal hayatı da beraberinde getirmiştir. Bahar aylarında tenekelere doldurulan peynir, yaz ve güz aylarında hazırlanan tarhana ve bulgur, kış boyunca tüketilen, sofraların olmazsa olmazlarıdır...

Kula, Alaşehir, Eşme üçgeninde yer alan Battalmustafa; 1555 metre yüksekliğindeki Umurbaba Dağının güney yamaçlarında, Sarıgöl ve Alaşehir ovalarına hâkim bir noktada, oldukça engebeli bir coğrafya üzerinde kurulmuştur. Manisa il merkezine 149, Kula ilçesine 30, Alaşehir ilçesine 25 km uzaklıkta olan bir iç Ege mahallesidir. Denizden yüksekliği 800 metre civarındadır. Koca Yaylak, Kara Kaya, Aygır, Orman Düzü, Çatal Yaylak en önemli yükseltileridir. İrili ufaklı yüzlerce derecik, adı geçen tepelerden süzülen yağmur sularını, mahallenin en önemli iki akarsuyu olan Koca Dere ve Baş Pınar’a taşırlar. Ulaşımı bile engelleyecek kadar derin vadiler içinde akan bu dereler, yılın büyük bölümünde susuzdur. Tarım için de başlı başına engel teşkil eden coğrafya, bilinçsiz orman kesiminin de tetiklemesiyle erozyona açık hale gelmiştir.

Köy genel olarak Akdeniz ikliminin etki alanındadır. Coğrafi konumu itibarıyla tam geçiş bölgesinde olduğundan, karasal iklimin özelliklerini de kısmen yansıtmaktadır. Yazların çok sıcak, kışların da çok soğuk olduğu söylenemez. Küresel iklim değişikliklerine paralel olarak Battalmustafa’ya da yeterli ve istikrarlı yağış düşmemektedir
Mahallenin hâkim bitki örtüsü, Akdeniz ikliminin tipik bitki topluluğu makidir. Meşe ve palamut ağaçlarının ezici çoğunluğu olmakla beraber ahlat, melengiç, hayıt, payam, alıç, diş budak, çınar, kızıl meşe, pinar, zakkum, acı ağaç, kara ağaç...gibi ağaçlara da rastlanmaktadır. Armut ve zeytin, doğal ortamda yetişebilmektedir. Yeterli bilgi birikimi, gerekli teknik ve uygun ortam oluşturulduğunda, Akdeniz ikliminin sunduğu birçok meyve ve sebzenin yetişmesine uygun bir iklim ve çevrenin varlığından söz edilebilir.

…tarihinde yapılan son nüfus sayımına göre mahallenin nüfusu,……….’ı kadın ve ………….’ı erkek olmak üzere toplam …………..’dır. Nüfus yoğunluğunun düşük olduğu Battalmustafa, sürekli göç veren bir mahalledir. Yeraltı ve yerüstü kaynaklarının kıtlığı, coğrafî konumu, ulaşım zorluğu, kamu hizmetlerinden yararlanamama… gibi olumsuzluklar, göçün nedenleri arasında sayılabilir. Eğitim, sağlık, geçim