in teşviki ile, gümrük işlemi yapılmadan çekilen otobüsler, trafik tescili alınamadığından; özellikle İstanbul ve Ankara'da plakasız olarak trafiğe çıkarılmıştır. Bugün dahi, o dönemde alınan araçlardan kullanılanlar plakasız olarak çalıştırılmaktadır. Bu otobüslerin ihale sürecinde yolsuzluk iddiaları dile getirilmiş, Alman yapımı Mercedes Benz otobüsler ile aşağı yukarı aynı fiyata satın alındığı iddiaları günlerce kamuoyunu meşgul etmiştir.
Türkiye'de halen kullanılan 1991-1992-1993-1994 model Ikarus260 otobüsler, MAN dizel motorlu, RABA marka yürüyen aksama sahip, Macaristan menşeli ve SAE-ECE-R49 emisyon özelliklidir. Ankara'daki modeller hariç, tamamı düz-6 vites RABA marka şanzımanla techiz edilmiştir.

Motor özellikleri:
10350 cm³ ,sıralı 6 silindir MAN marka Dizel motor 
240 Ps / 2100 f/p 
697 Nm / 1300 f/p 
+ Egzoz freni


İstanbul Büyükşehir Belediyesi İETT (İstanbul Elektrik Tramvay ve Tünel İşletmeleri) Genel Müdürlüğü Marka Ve Tiplere Göre Otobüs Filosu

Ankara Büyükşehir Belediyesi EGO Genel Müdürlüğü Otobüs Hizmetleri, Marka ve Model Yıllarına Göre Araç sayısı Dökümü




Bozoğlu, Çerkeş

Bozoğlu, Çankırı ilinin Çerkeş ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Çankırı iline 115 km, Çerkeş ilçesine 4 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamakta, taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Elizabeth Mitchell

Elizabeth Mitchell (d. 27 Mart 1970, Los Angeles, Kaliforniya), Amerikalı aktris.

Onu üne kavuşturan rolü, Lost dizisindeki Dr. Juliet Burke isimli karakterdir.

Elizabeth Mitchell, 27 Mart 1970’te emlak ve vergi avukatlığı yapan ailesinin 3 kızından ilki olarak Los Angeles’da dünyaya geldi. Dallas, Texas’ta büyüyen Mitchell, küçük yaştan itibaren sahneye ait olduğunu düşündü. Kolejlerin gelip gençlerin performanslarını izlediği Booker T. Washington High School for The Performing and Visual Arts isimli sanat lisesine girdi. Bu sayede Stephens Koleji’ne (Stephens College) girmeye hak kazanan güzel sanatlar bölümünden derece alan Mitchell, 1991’de mezun olduktan sonra Londra’ya gitti.

İngiliz Amerikan Drama Akedemisi’nde (British American Drama Academy) de eğitim gören Mitchell, birçok sahne oyununda yer aldı. Uzun yıllar boyunca sadece tiyatroya ve sahne oyunculuğuna odaklanmıştı ama Amerika’ya döndüğünde hem televizyon hem de sinema yapımlarında yer almaya başladı. Dallas Tiyatro Merkezi’nde (Dallas Theater Center) 6 yıl çalışan Mitchell, Theater’s Encore Company’de bir yıl çalıştı.

1998’de Angelina Jolie’nin başrolünde olduğu televizyon filmi Gia’da canlandırdığı ‘Linda’ rolüyle tanınan Mitchell, aynı yıl 1998’de Significant Others adlı dizide 'Jane Chasen'ı canlandırdı. 2000’de Nurse Betty (Chloe Jensen) ve Frequency (Julia 'Jules' Sullivan), 2002’de The Santa Clause 2’de (Principal Carol Newman) oynadı.

Significant Others’ın ardından Mitchell, Time of Your Life (2000/ Ashley Holloway), The Linda McCartney Story (2000/ Linda McCartney), Erin Brockovich (2000-2001/ Dr. Kim Legaspi), The Beast (2001/ Alice Allenby), Spin City (2001/ Nancy Wheeler), Law & Order: Special Victims Unit (2003/ Andrea Brown), The Lyon's Den (2003/ Ariel Saxon), CSI: Crime Scene Investigation (2003/ Melissa Winters), Boston Legal (2004/ Christine Pauley), Everwood (2004/ Sara Beck) ve House, M.D. (2004/ Sister Mary Augustine) adlı dizilerde de oynadı.

2004'te yayınlanmaya başlayan Lost adlı dizinin 3. sezonunda (2006-2007) doktor olan ‘Juliet’ karakterini canlandırmaya başladı.

2006’da Paul Walker’ın başrolünde olduğu Running Scared’de ‘Edele’ karakterini canlandıran Mitchell, aynı yıl The Santa Clause 3'te (Mrs. Claus/Carol Calvin) ve Haskett's Chance’de (Ann Haskett) rol aldı.2014'te Once Upon A Time adlı dizide "Karlar Kraliçesi"'ni canlandırarak rol aldı.







Pita

Pita veya pitta ayrıca Arap ekmeği, Lübnan ekmeği veya Suriye ekmeği olarak da bilinir. Aynı zamanda "Hindu" yemek kültürünün vazgeçilmez besinlerinden biridir.

Türkiye'de bazı dönercilerde döner servisi için kullanılan bu ekmeğe gobit denir.
Boşnakça'da börek anlamına gelir.




Çizgi romanda modern çağ

Çizgi roman'da modern çağ, genellikle 1980'lerin sonlarından günümüze kadar sürmüş Amerikan çizgi romanları kültürüne verilen gayriresmi isimdir. Bu dönemde, çizgi roman karakterleri daha karanlık ve zihinsel olarak daha karmaşık, yaratıcıları daha tanınmış ve endüstriye yön verir durumda olmuşlar, çizgilerin gösterişinden bağımsızdırlar ve baskılar için daha büyük mekanlar seçilmesiyle sektör daha fazla ticarileştirilmiştir.

Bu periyodun isimlendirilmesinde kullanılan diğer bir isim Çizgi Romanda Karanlık Çağ idi; "" ve "Watchmen" gibi popüler ve artistik çizgiler bunda etkili olmuştur; diğer bir isim de diğer zamanlara göre birçok farklılık bulunmasıyla Scott McCloud'un önerdiği Çizgi Romanda Elmas Çağdır.

Modern çağın tam olarak tarih dilimi bulunmamasına rağmen, 1970'lerin başları ve 80'ler arasındaki dönem Bronz Çağ (çizgi roman) olarak anılmıştır.

Modern Çağ'ın tam olarak hangi tarihleri kapsadığı belirlenmediğinden dolayı, bazı durumlarda hem hayranlar hem profesyoneller yeni kapsamlı bir tarih açmak üzerine tartışırlar. Modern Çağ'ın başlamasıyla Bronz Çağın etkileri aşıldı. John Byrne (Alpha Flight, Fantastic Four), Chris Claremont (Iron Fist, Uncanny X-Men) ve Frank Miller (Daredevil) gibi sanatçıların çalışmaları Bronz Çağ'da gerçekleşmiştir fakat etkileri Modern Çağ'da da hissedilmiştir. X-Men, bu etkinin en açık örneğidir; Bronz Çağ karakterlerinden olan Wolverine ve Sabretooth, Marvel Evreni üzerinde 1980 ve sonrasında oldukça büyük bir etki bırakmıştır.

Crisis on Infinite Earths iki dönemi birleştiren bir köprü vazifesindeydi. The Flash (350 yayın), Superman (423 yayın), ve Wonder Woman (329 yayın) romanlarının basımı durdurulmuştur. Crisis sonrası dünya Yeni Flash olarak Wally West ile tanışmıştır, John Byrne bir marka olarak yeni Superman serilerini ve George Perez de yeni Wonder Woman serilerini yaratmışlardır. Batman'de ayrıca Year One hikâyesiyle bir geri dönüş yaşamıştır ve bu hikâye Batman hikâyelerinin en popüler olanlarından bir tanesidir.

Eğilimin başından itibaren kronolojik sıra yapıldığında, Modern Çağ'da yaşanan önemli gelişmeler şu şekildedir:

Korku ve bilim kurgu başlıkları 1950'lerdeki sınırlayıcı Comics Code kurumunun kurulmasından beri çizgiroman pazarında yer almamaktaydı. 1970'lerin ortalarında (Bronz Çağ boyunca), Marvel bu türleri Roy Thomas'ın "Conan the Barbarian" ve "Tomb of Dracula" gibi yeni fantezi ve korku çizgiromanlarıyla yeniden canlandırdı. Steve Gerber’ın Man-Thing ve Howard the Duck üzerine çalışması bu dönemde toplumun kendi felsefesini sorgulaması adına oldukça etkili olmuştur. Bu konular 1980'lerin ortalarında nelerin geleceğine dair temel oluşturmuştur. (Modern Çağ'ın başlangıcı).

1980'lerin başında DC Comics'in "Swamp Thing"i hakkında Alan Moore’un çığır açan çalışmalarıyla başlanarak, korku çizgiromanları bilim kurgu/fantastik türün temel öğeleri oluştu ve yeni bir sanatsal standart için uğraşıya girildi. Bu türün diğer örneği Neil Gaiman’ın "The Sandman"idir (followed a couple of years later by Garth Ennis ve Steve Dillon’un "Preacher"ından birkaç yıl sonra). Bu yeni çizgiler kolayca tanımlanabilir türler olmuşlardır.

Bu konulara bir takım etiket kondurma çabalarında, birçok insan "sofistik şüphe" kalıbını kullanmaya başladı. Karen Berger'in editölüğünde DC’nin Vertigo hattı, 1993 yılında bu türü özelleştirme amacıyla kuruldu.

Yeni doğan konular olan Animal Man, Doom Patrol, Hellblazer (John Constantine) ve Shade the Changing Man bu yeni hatta dahil oldu. Sonraki onyılda Books of Magic, The Dreaming, The Invisibles, Lucifer and Sandman Mystery Theatre gibi ünlü başlıklar da Vertigo’nun etkisini kullanmaya devam ettiler. Vertigo 21.yüzyılda dahi hala basımlarına devam etmesiyle, çizgiroman piyasasında oldukça etki sahibi olduğunu kanıtlamış olmuştu. 100 Bullets, American Virgin, Fables, , ve Harvey Pekar’ın American Splendor adlı yapıtlarının basımı süperkahraman türüne bir alternatif olarak görülmesiyle Vertigo’nun ününü sağlamlaştırdı.

1970'lerin ortalarında Marvel anti kahramanları olan X-Men’in Wolverine'i, Punisher ve yazar/artist Frank Miller’ın Daredevil'in karanlık versiyonu, neşeli ve insancıl olan önceki süperkahraman modellerine meydan okumuşlardır. Miller ayrıca aşksal ilgi ve kötü adam arasındaki geleneksel sınırı işleyerek Elektrayı yarattı.

DC Comics'in iki sanatsal etkili dizisi bu trende katkıda bulundu: her ikisi de etkili psikolojik derinliğe sahip sıkıntılı kahramanlar olan Frank Miller imzalı "" ve Alan Moore ve Dave Gibbons yapımlı "Watchmen".

1990'ların başlarında, anti-kahramanlar istisnaklıktan ziyade kural haline gelmişlerdi ve bunların da en fazla ün yapanları Marvel comics'in Cable ve Venom'u ve Dosya Comics'in Spawn'ıydı fakat birçok hayran bu yeni karakterlerin orijinallikten yoksun ve sevimsiz psikopatlar olduklarını belirtmişlerdir.

Bazı eleştirmenlere göre bu trend 1980'lerin kinikliğinden etkilenmiştir ve bir insanın kendi başına olağanüstü yeteneklerini kullanarak iyiliği savunmasının yerini, derin zihinsel etkilere sahip insanların suçluları yok etmeleri almıştır.

Daha fazla psikoljik derinliği olan karakter yaratma eğilimi, üstün yetenekli kötü adam karakterlerini de etkilemiştir. Örneğin Batman'in güçlü rakibi Joker, azılı bir katilden çok hareketlerini kontrol edemeyen akıl hastası bir psikopatı resmetmektedir, Marvel Comics'in galaktik gezegen yiyen Galactusü beslenme amaçlı, kişisel kötü amaçlar içermeyen doğa karşısında bir güç haline gelmiştir ve X-Men'in rakibi Magneto da mazlum insanlar için savaşan daha yararlı ve sempatik bir karakter olmakla birlikte kabul edile