.000'e düşürmeye yöneltti. Sınırdaki lejyonlar tam güçleriyle bulunuyorlardı (4.000-6.000 arası). Gerek hareketli gerek sınır kuvvetlerindeki birlikler genelde 1.000 adamdan oluşuyordu.

Ayrıca Diocletianus döneminde Praetorian prefect makamının gücü oldukça azaldı. Yerine her Augustu ve Sezar'ın iki baş askerî kumandanı bulunuyordu. Magister Militum (piyade komutanı) ve Magister Equitum (süvari komutanı). Bu yalnızca askerî sorumlulukları paylaştırarak siyasi tehlikeleri azaltmadı, aynı zaman da Roma ordusundan süvarilerin artan önemini de teslim etmiş oldu.

Diocletianus tarafından başlatılan askerî reformların çoğu halefleri tarafından da devam ettirilmiş ve büyük ölçüde Konstantin tarafından tamamlanmıştır. Konstantin Praetorian Guard'ı kaldırmış ve yerine daha küçük ve kontrol edilebilir 4.000 adamdan oluşan kişisel muhafızları (Scholae) getirmiştir.

303 yılında Roma İmparatorluğu'nun Hıristiyanlara yönelik son ve en büyük zulmü başladı.

Hıristiyan kaynaklarına göre Diocletianus'a hükümdarlığının ilk yıllarında Galerius zulmün kışkırtıcısıydı. Ancak Diocletianus da zulüm politikalarını aynı şevkle benimsedi. 299-300 yıllarında verilen bir kurbanın uygun kehaneti çıkarmamasının sorumlusu olarak Hıristiyanların varlığı gösterildi.
Diokletian tüm Hıristiyan devlet memurlarının ve askerlerinin kurbanlarda yer almalarını aksi takdirde konumları kaybedecklerini söyledi. Bir süre sonra Didim'deki Apollon'dan bir kehanet Hıristiyanların sindirilmesi şeklinde yorumlandı.

24 Şubat 303'de Diocletianus'un Hıristiyanlara karşı ilk fermanı yayımlandı. Buna göre imparatorluk içindeki Hıristiyan kitapları ve ibadet yerleri yokedilecekti. Ayrıca Hıristiyanların ibadet için bir araya gelmeleri de yasaklanıyordu. Diocletianus'un Nicomedia'daki sarayındaki yangınlar ve Anadolu'daki ayaklanmalardan sonra imparator Hıristiyanlara yönelik daha sert yaptırımlara başvurdu ve tüm piskopos ve rahiplerin tutuklanmasını emretti. Bunlar Hıristiyanlıktan vazgeçmenin bir işareti olarak görülen kurban vermeyi kabul ettikleri takdirde serbest bırakılıyorlardı. Bu zulüm dalgası en sert biçimde imparatorluğun doğu eyaletlerinde uygulanıyordu ve 313 yılına kadar sürdü. Bu tarihte Konstantin ve Licinius tarafından Milano Fermanı yayımlandı.

Bir tahmine göre bu dönemde 3.000-3.500 kadar Hıristiyan öldürülmüştü. Diğer birçokları da işkence görmüş ve hapse atılmışlardı. Zulmün Hıristiyanlar üzerindeki etkisi o kadar büyük olmuştur ki İskenderiye kilisesi Diocletianus'un hükümdarlığının başlangıcını Şehitler Dönemi'nin başlangıcı olarak kullanmışlardır. Zulmün bir başka sonucu da Dalmaçyalı Marinus adında birinin Titano dağına kaçması ve ileride San Marino cumhuriyeti olacak ülkeyi kurmasıdır.

Diocletianus 305 yılında bir hastalıktan ölmek üzereyken emekli oldu ve Dalmaçya'da Adriyatik denizi kıyısındaki Salona'daki sarayına çekildi. Vaktini lahana yetiştirmeye ayırdı. Sonradan gönüllü olarak bıraktığı görevine dönmesi istendiğinde "Salona'da ellerimle yetiştirdiğim sebzeleri görseniz böyle girişimde bulunmayı asla düşünmezsiniz," diye cevaplamıştır. Görevinden gönüllü olarak ayrılan ilk Roma imapartoruydu. Kendisinden öncekilerin hepsi ya doğal yollardan ölmüş, ya da zorla görevden uzaklaştırılmışlardı.

Diocletianus'un sarayı sonra da Hırvatistan'daki bugünkü Split'in temeli olmuştur.

Genelinde Diocletianus'un reformları, özellikle de ordu, kamu yönetimi ve bürokrasi ile ilgili olanları sağlamdı ve imparatorluğun ömrünü biraz daha uzatmaya yardımcı olmuşlardı. A.H.M. Jones'a göre "belki de Diocletianus'un en büyük başarısı yirmi bir yıl hüküm sürmesi, gönüllü olarak tahttan inmesi ve ömrünün kalan yıllarını huzur içinde geçirmesidir." Ne var ki, kurduğu tetrarşi sistemi ölümünden önce tanık olacağı gibi iç savaşa yolaçmıştı. Emekli olduktan sonra sistem çökmüş ve sonunda yeni, tek ve güçlü bir lider muzaffer olmuştu. İmparatorluğun doğu ve batı olarak ikiye ayrılması sonunda daimi bir bölünmeye yol açmıştı. Batı imparatorluğu yalnızca bir iki asır ayakta kaldıysa da Doğu Roma İmparatorluğu kısmen Diocletianus'un reformları sayesinde bin yıl daha yaşamıştır.

Hükümdarlığı ve başarıları büyük ölçüde Konstantin'in gölgesinde kalmışsa da Roma tarihinde dönüm noktası olmuşlardır. Diocletianus hâlen tarihin en gizemli ve çelişkili karakterlerinden biridir. Cumhuriyetin kalıntılarını ortadan kaldırmışsa da hayatının son dönemlerinde Cincinnatus gibi iktidarı bırakıp kendini çiftçiliğe vermiştir.





Morfoloji Yerleşkesi

Morfoloji Yerleşkesi 1967'de hizmete açılmıştır. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin idari büroları, 13 Anabilim ve 4 Bilim Dalı hizmet vermektedir. Morfoloji binasının tüm anabilim/bilim dallarında 100-150 öğrenci alacak geniş deneyevleri vardır. Ayrıca her birimde kendi uğraş alanı ile ilgili çağdaş araştırma deneyevleri yer almaktadır. Binanın orta bölümünde 850 kişi alabilecek ve her türlü bilimsel ve sosyal içerikli toplantıların yapılabildiği iki katlı konferans salonu ve merkez kitaplık bulunmaktadır. Geniş okuma odaları olan kitaplığı 50.000 ciltlik yazılı ve basılı esere sahiptir. Tüm öğretim üye ve öğrencilere açık olan kitaplıkta internet ağından da yararlanılmaktadır. Yeni kurulan 2 adet internet odası da öğrencilerin kullanımına ayrılmıştır.




Demirciköy, Köklüce

Demirciköy Strahilitsa (Страхилица) Bulgaristan'ın Şumnu ilinin Köklüce ilçesine bağlı olan Kırım göçmenlerinin kurduğu Türk köyüdür.




Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin amacı; Atatürk İlkelerine sahip, çağdaş, bilgili ve deontolojik kurallara bağlı Türk hekimleri yetiştirmek, Türk toplumunun sağlık sorunlarına eğilmek ve bilim dünyasına katkılarda bulunmak üzere araştırmalar yapmaktır.

1937 yılında Atatürk'ün emriyle Ankara'da bir Tıp Fakültesi kurulması kararlaştırılmış ve çalışmalara başlanmış ancak II. Dünya Savaşı bu girişimin gecikmesine neden olmuştur. Konu 1945 yılında tekrar gündeme alınmış ve Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi 1945-1946 ders yılında 308 öğrenci ile eğitime başlamıştır.

Cumhuriyet Türkiye'sinde artan nüfus ve çağdaşlaşma yolunda büyük atılımlar yapan ulusumuzun insan sağlığı ile uğraşan hekimleri sayıca yetersizdi. 1933'te Almanya'dan ülkemize gelen seçkin hocaların katkısı ile İstanbul Tıp Fakültesi yeniden yapılandırıldıktan sonra yılda 150-200 hekim mezun oluyordu. Cumhuriyet kurulduğunda 1923'te 554 hekim varken bu sayı 1935'te 1625'e ulaştı. İstanbul Tıp Fakültesi'ne girmek isteyen öğrencilerin sayısı artınca yeni bir Tıp Fakültesi'nin kurulması kaçınılmaz olmuştu. Bu konuda 1937'de çıkarılan bir yasa bu konunun çözümlenmesinde başlangıç oluşturdu. Ancak II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesi, bu konudaki girişimlerin savaşın sonuna kadar ertelenmesine neden oldu. Atatürk,1937 Meclis Açış Nutku'nda Ankara ve Van'da iki üniversite açılması gereğini belirtti. 1939'dan önceki dönemlerde fakülteler, hizmetin bağlı olduğu bakanlık tarafından açılırdı. Nitekim Ankara'da 1925'te Adalet Bakanlığı'na bağlı Hukuk Fakültesi, 1933'te Ziraat Bakanlığı'na bağlı Ziraat Enstitüsü kurulmuştu.

İkinci Tıp Fakültesi'nin açılması görüşüne inanan ve bunu Türk Tıp Encümeni'nde 1927'de savunan dönemin başbakanı İsmet İnönü, o tarihte fakülteler ilgili bakanlık işbirliğiyle eğitim yaptığından, konuyu Sağlık ve Sosyal Yardım bakanı olan, batı kültürü ile yetişen ve salgın hastalıklarla mücadelede büyük başarı gösteren Dr.Refik Saydam ile görüşerek Refik Saydam Hıfzısıhha Enstitüsü karşısındaki şimdiki morfoloji, İbni Sina ve Yüksek İhtisas Hastenelerinin bulunduğu yerde Tıp Fakültesi'nin kurulması için yasanın hazırlanmasını istedi. Böylece 9 Haziran 1937 tarih ve 3228 sayı ile Ankara'da 2. Tıp Fakültesi'nin açılmasına ait yasa çıkartıldı. Millî Eğitim Bakanı Hasan Âli Yücel ve Cumhurbaşkanı İsmet İnönü'nün yürekten isteklerine rağmen, II. Dünya Savaşı nedeniyle tasarı yaşama geçirilemedi. Dünya Savaşı sonlanınca, Cumhurbaşkanı İsmet İnönü, 29 Aralık 1944'te Millî Savunma Sağlık Daire Başkanı Tümgeneral Abdülkadir Noyan'ı köşke davet ederek Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin kurulma ön hazırlıklarını Millî Eğitim Bakanlığı ile inceleyerek kendisine rapor sunulmasını istedi. On beş gün sonraki kabulde İnönü, Abdülkadir Noyan ile görüşerek,yeni kurulacak Tıp Fakültesi'nin dekan adayı olduğu emrini verdi.Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin Kuruluş Yasası, 20 Haziran 1945 tarih ve 4761 sayıyla çıkarıldı. 7 Temmuz 1945'te Tümgeneral Abdülkadir Noyan Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı'na atandı. 19 Ekim 1945 Cuma günü saat 11.00'de Cebeci Hastenesi'nde Gülhane Büyük Dersanesi'nde törenle Türkiye'nin gururu Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi eğitimine başladı.








Turplu, Karesi

Turplu, Balıkesir ilinin Karesi ilçesine bağlı bir mahalledir. Köy il merkezine 27 km uzaklıktadır.

Mahallenin temel geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Karminik asit

Karminik asit, formülü CHO olan bileşiğin yaygın adı. Kırmızıböceğinin boyar maddesini oluşturan karminik asit, kırmızı böceklerinin kaktüslerinden fırçayla süpürülerek torbalara doldurulduktan sonra, ajitasyon yöntemiyle ya da sıcak su, buhar, güneş ışığıyla öldürülerek kurutulmasıyla elde edilir. Aztekler döneminden başlayarak yünü, ipeği kırmızıya boyamada kullanılan karminik asit çabuk solduğundan yerini 20. yüzyıldaki başka boyarmaddelere bırakmıştır.




Karagözler, Vırbitsa

Karagözler köyü (Çernookovo- Чернооково)

Bulgaristan Şumnu ilinin Vırbitsa ilçesine bağlı en gelişmiş köylerinden biri olarak gösterilir. Karagözler (Çernookovo) nun nüfusu tamamı Türk'tür. Köyde 100 yıllık bir cami bulunmaktadır. Ayrıca köyün üzerinde bulunan Sakar Balkan da gerçekten görülmeye değerdir. Bu balkanın içinde görülmeye değer mağaralar vardır.Oynalık tepesi denen yere çıkıldığında bütün Gerlovo Alçağı denen yer rahatl