arında Türk egemenliğine giren yerleşim, Anadolu Selçukluları’nın ve sonrasında Germiyanoğulları’nın hakimiyetinde kaldı. 1391 yılında Osmanlı egemenliğine geçen yerleşim Ankara Savaşı sonrasında Karamanoğlu ve Germiyanoğlu beylikleri egemenlerinde kaldıktan sonra 1429' da yeniden ve kesin olarak Osmanlı topraklarına katıldı.

1676 tarihli Avârız Defterine göre Selçikler askeri nüfusun en fazla olduğu köylerdendir. Kayıtlarda köyde 42 nefer, 1 imam, 1 hatib ve 9 asker bulunmaktadır.

1953 yılında Sivaslı kazasına bağlanan Selçikler köyü, 1992 yılında belde olmuştur.

Uşak iline 36 km, Sivaslı ilçesine 2 km uzaklıktadır. Doğusunda Sivaslı, batısında Azizler köyü, kuzey batısında Sazak köyü, güney batısında Yayalar köyü, güneyi Tatar beldesi, güney doğusu Pınarbaşı Kasabası, kuzey doğusu Yenierice köyü ile sınırlıdır. Arazisi düzlük ve verimlidir. Belde topraklarından yaz aylarında kuruyan Cingil Çayı geçmektedir.

Kasabanın ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Arazisi düzlük ve sulak olduğu için sulu tarım yapılmaktadır. Sebze ve meyve bahçelerinin geniş yer kapladığı beldede her çeşit sebze meyve yetişmekte ve ihracatı yapılmaktadır. Beldede büyükbaş ve küçükbaş hayvancılıkta gelişmiştir. Beldede soğuk demircilik yapılmaktadır. Ayrıca beldede 4 adet dokuma fabrikası bulunmaktadır.

Beldede; aile sağlığı merkezi, ilköğretim ve ortaokulu, düğün salonu, halı saha, yüzme havuzu, kapalı spor salonu, kütüphane, 1 eczane ve park gibi sosyal tesisler bulunmaktadır.





Akçiçek, Alucra

Akçiçek, Giresun ilinin Alucra ilçesine bağlı bir köydür.

Alucra'nın tarihi Hitit'lere kadar uzanmaktadır. Sırasıyla İskitler, Kimerler, Medler, Persler, Romalılar ve Bizanslılar bölgeyi hakimiyetleri altına almışlardır. MS 391 yılında Orta Asya'dan gelen Kıpçak ve Peçenek Türklerinin istilasına uğrayan Alucra 60 yıl kadar Türklerin yönetiminde kalmıştır. 8. yüzyılda ise Maveraünnehir'den gelen Oğuz boyları Çamoluk, Çakmak ve Koman bölgelerine yerleşmişler. 1071 Malazgirt zaferinden sonra Alucra ve çevresi Selçuklular tarafından fethedilmiş, Merkezi Trabzon'da bulunan Danışmend Beyliğinin idaresine verilmiştir. Bölge bu dönemlerde Bizans ve Mengüçler arasında birkaç kez el değiştirmiştir. Osmanoğulları Anadolu birliğini kurunca , Alucra da bu beyliğe katıldı. Akkoyunlu devleti Alucra'yı bir dönem topraklarına kattı. Ancak Fatih Sultan Mehmet Han bu bölgeye sefer düzenleyerek geri aldı. Otlukbeli Savaşından sonra Alucra tamamen Osmanlı idaresine kalmış oldu. İsmini ise Aluç ağacından aldığı sanılmaktadır. Anadolu'da çıkan celali isyanlarında, bölgedeki isyancıları Kuyucu Murat Paşa etkisiz hale getirmiştir. I. Dünya savaşında Alucra'da bir cephe oluşturulmuş. cephe komutanı Mareşal Fevzi ÇAKMAK karargahını bugünkü Çakmak Köyünde kurmuştur. Bu köyde halen bir şehitlik mevcuttur. İdari Olarak Alucra: 1876 yılına kadar Mindaval ve Kovanta adında iki nahiye olarak idare edilmiş.Bu tarihten sonra Şebinkarahisar Mutasarrıflığına bağlı bir ilçe olmuştur. İlçe merkezi, Karabörek, Kemallı, Koman köylerinde zaman zaman yer değiştirdikten sonra , şimdiki yerine yerleşmiştir. 1933 yılında Şebinkarahisar'ın ilçe olması nedeniyle Alucra Giresun iline bağlı bir ilçe olmuştur.

Akçiçek Köyü, kilimleri ile meşhurdur.

Giresun iline 160 km, Alucra ilçesine 10 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Aktepe, Alucra

Aktepe, Giresun ilinin Alucra ilçesine bağlı bir köydür.

Aktepe köyü eski adıyla Zil olarak 1514 yılında kurulmuştur.Trabzon sancaktarı tarafından topraklar çayırlar, otlaklar, meralar ve yaylalar verilerek kurulmuştur. 1514 yılına 4 hane olan köy daha sonra 1572 yılında 12 haneye daha sonra da gelişerek çoğalmıştır.

Giresun iline 145 km, Alucra ilçesine 7 km uzaklıktadır.Ormanlık alanlar hakimdir.Bölgenin en yüksek dağı Çal Dağı'dır.

Köyün iklimi, Karasal İklim etki alanı içerisindedir.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Yolları normal yollardır. İçme suyu her mahallenin kendi içindeki çeşmelerden karşılanmaktadır. Sağlık ocağı vardır yalnız pek kullanılmaz.





Arda, Alucra

Arda, Giresun ilinin Alucra ilçesine bağlı bir köydür.

Arda Köyü Osmanlı Devleti zamanında Alucra nahiyesi, Şebinkarahisar kazası vasıtasıyla Erzurum Eyaletine bağlı olduğundan, Erzurum Ahkam Defteri No:8, sayfa 119'da şöyle denmektedir. 

Karahisar–ı Şarki muzâfâtından Alucra nâhiyesine tabii arda nam karye ahalileri südde–i sa adetime arzuhal edip koyun vesair davalarını ray etdürüp otundan ve suyundan intifa ede geldiklerimera ve karyelerinin hududu Sınırderesi andan, Tektaş andan, İnönü andan, Karakuyu andan, Karagüneş sırtı andan, Yerlice andan, Taşyıkını andan, Yumurcak Duralıtaş andan, Kütükpınar andan, Sarıçam sırtı nam mevkilerle mahdudu olup aharın alakası olmayıp dahlolunmak icap etmez iken civarlarındaki vakı Alkilice karyesi zuhur birle hayvanların getürüp ray etdirüp Arda karyesi hayvanlarının zaruret ve muzakayalarına ba’isve badi olduklarından huzurı Şerde lede’t-terafu’ karyei mezbure ahalilerinin ol mera yerlerinde alakaları olmadığı inde’ş-Şer’ sabit vezahir olarak Alkilice Ahalilerinin vakı’ olan müdahalelerini men’ i çüncanimi Şerden tembih-i Şer-i olunmuşken merkumlar kani’olmayarak müdahalelerinde ısrar birle kanun üzere amel olunmak babında emr-i şerifim susurunu istida etmeleriyle Divan-ı Hümayunumdan kanunu su’al olunduksa münaza’un fi ha olan mera ve topraklar kadimü’l eyyamdan beri Arda karyesi ahalisinin mahsus ve müstakil mera ve toprakları bulunduğu 
huzur-ı Şerde müslimin şahadetleriyle sabit olduğundan Alkilice ahalisinin ol mera topraklara vakı olan müdahaleleri hilafı Şer’i Şerif 
olduğu numayan olup mezburların vakı müdahalelerini men’ vedef edesun hilafından begayet tevakki ve müba’adet olunmak babında (Fi,Evasit-ı L. Sene 1200)

Kaynak: Harun Taşbaşı ve Adem Taşbaşı

Bu tarihi vesika incelediğinde miladi tarih olarak 1784 yılını göstermekte, Şebinkarahisar’ın kaza, Alucra’nın ise nahiye olduğunu, Arda köyünün sınırlarını, komşu bir köyle arasında geçen mera ve otlakların kullanımında yapılan müdahalenin kanunu aykırı olduğu ve sonuç olarak da çok uzun zamandan beri bu toprakların Arda köyüne ait olduğu net bir şekilde ifade edilmektedir.

Arda köyü kilometre olarak Alucra ile Çamoluk’un tam ortasında bulunmaktadır. Alucra– Çamoluk arası 38 km Alucra–Arda arası ise 18 km‘dır. Alucra–Çamoluk yolu köyün tam ortasından geçmektedir.

Arda köyünün komşuları şunlardır: Köklüce, HacıHasan, gürbulak ve Çakılkaya’dır.

Köyün özelliği iki tarafın yekpare büyük bir taş silsilesi olan dağlarla çevrili olduğu, diğer bir tarafın çam ve meşe ormanı ile kaplı olduğu görülmektedir. Taşla çevrili olan sınırlarının birinde kaçir deliği denilen insanların bellerine ip bağlayarak indiği çok yüksekte olan çember şeklinde ilginç bir oyuk,diğer dağ silsilesinde ise Kızılkoyun deliği denen yine enteresan bir mağara bulunmaktadır.

Arda köyünün belirgin bir şekilde öne çıkaran birkaç önemli mevki vardır.
Bunlar; Arda Kalesi, Arda Yaylası ve Arda Boğazı’dır.

Berdiga Dağlarının diğer tabirle Sarıçicek dağlarının başlangıç noktasından başlamaktadır. Yaylanın şekli, iki elimizi birleştirdiğimizde oluşan bir avuca başka bir ifadeyle bir tepsiye benzer. Yaylanın sağ tarafı Gürbulak köyü yaylası ile komşu olup çam ve ardıç ağaçlarıyla, sol taraf çok değişik bir taş şekliyle kaplı olup bu taşın zirvesine “arım” denen mevkiye çıkıldığında Çamoluk’a ait bütün köyleri; Şiran köylerini Refahiye sınırı rahatlıkla gözlemlenebilir. Ortası ise bir vadi şeklindedir. Yaylanın en sonunda ise İnönü mevkiinde bir mağara bulunmaktadır. Yaylada 50 civarında değişik renk ve kokuda çiçek bulunduğu bilinmektedir. Şehirleşmenin getirdiği göç nedeniyle köyde kalan hane sayı azalmasına rağmen her yıl ortalama 30–35 hane yaylaya göç ederek bir ayı aşkın kalmaktalar ve Alucra ekin festivalinin bir gün sonrası ise arda yaylasında yayla şenlikleri yapılmak suretiyle bütün ardalıların bir araya gelerek buluşması ve hasret gidermesi mümkün olmaktadır. Ayrıca 2001 yılında yaylaya bir mesçit yapılmak suretiyle manevi iklimden de istifade edilmeye başlanılmıştır.

İngilizlerin beynelmilel bir Ansiklopedisi olan Ana Britannica’da Alucra anlatırken tarihi öneme haiz bir kale olarak bahsedilmektedir. Bu hususta Alucra’mızın yetiştirdiği önemli akademisyenlerden Prof Nusret Bulutçu bir dergideki makalesinde Alucra’nın tarihinden bahsederken şöyle der“... Alucra civarında irili ufaklı bir sürü eski kale kalıntıları vardır. Bu sayıda uzak köylerde olup da görmediklerim hariç tutarak sadece gördüklerimden bahsedeceğim. Bu kaleler; Karaağaç Köyü’nün arkasındaki dağın üstünde olan, Arda Köyü yakınlarındaki Arda Boğazı denilen çeşmenin sırtındaki, Kaledere’deki ve Hacıahmetoğlu Köyündekilerdir. Bu kalelerin birbiriyle ilişkisi inedir? Bunu anlayabilmek için bu kalelerin konumlarını incelemek gerekir. Arda Köyü Kalesi; Alucra – Çamoluk yolunun Arda Köyüne gelmeden önce geçtiği dar Boğazın (Arda Boğazı ) tepesinde kuruludur. Bu kale de Karaağaç Kalesi gibi ancak temel taşlarından belli olmaktadır ve küçük bir koruma kalesidir. Bu kalenin de üç tarafı uçurum olup tek bir giriş yönü vardır. Geçidi az kişi ile kontrol edecek bir pozisyona sahiptir...”” Yine Kiraz’a adını veren şehir Giresun adlı İnternet sitesinde Alucra’daki tarihi eserler ve kalıntılardan bahsederken Kamışlı Kilisesi’nden sonra Arda Kalesi’nden bahsedilmektedir.

Alucra – Çamoluk arasındaki en stratejik bir mevkidir. Arda kalesinin takriben 350 – 400 metre aşağısındadır. Bu boğazın en önemli özelliği; buradan çıkan buz gibi soğuk sular ile biraz yukarıda bulunan Kızılcapınar denen mevkiden çıkan sular Mindava