büyük bir bunalıma girmiştir. Ancak Polat Alemdar ölmemiştir.

Yeni aksaçlı olan Polat Alemdar Abdülhey'i naip olarak görevlendirir ve bir süre sonra Abdülhey'in karşısına çıkar. Abdülhey, yaşadığını saklayan Polat'a kızgındır ve tekliflerini kabul etmez. Sonradan barışıp ekibe geri dönmüştür. Abdülhey, İhtiyarlar ve KGT'deki tüm görevlerini bırakıp kendine yeni bir hayat kurmak istemektedir. Ama daha sonradan yaptığından pişman olmuştur ve tekrar Polat'ın yanına dönmüştür.

229.bölümde Mr. Key'in KGT Ofisi'ne koyduğu bombayı görünce bombayı eline alır ve uzaklaştırmaya çalışır. Ancak tam o sırada Mr. Key bombayı patlatır ve Abdülhey ölür.




Cebrail, Yunak

Cebrail, Konya'nın Yunak ilçesine bağlı bir mahalledir

Köy halkı, Yörük Türkmenlerinden oluşmaktadır.

Konya il merkezine 175 km, Yunak ilçesine 23 km uzaklıktadır

Mahallenin iklimi, karasal iklimdir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu yoktur. taşımalı eğitim Yapılıyor. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır. Kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur. PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur.




Çayırbaşı, Yunak

Çayırbaşı, Konya'nın Yunak ilçesine bağlı bir mahalledir.

Gawestıya Kürt aşireti yerlesimidir. Genel Göç Malatya ve Erzurum tarafından gelmiştir.

Köyün Kürtlerden oluşan bir nüfusu olmakla beraber köyde yörük türkleri ile iç içe yaşanmaktadır.

köyün genç nüfusu genellikle üniversite mezunudur. Konya ve Ankarada çalışmaktadırlar. ilk defa 1999 yılında ösym birincisi çayırbaşı köyünden çıkmıştır.

Konya iline 150 km, Yunak ilçesine 53 km uzaklıktadır. Köy düz bir alana yayılmıştır. dağlık alan bulunmamaktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklimdir.yazları kurak ve sıcak.kışları kar ve kuru soğuk hakimdir.Rakımı 991 dir

Yıllara göre mahalle nüfus verileri
Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Şehir merkezinde çalışan Köy sakinleri ulaştırma faaliyeti ile iştigal eder.

Sağlık Evi Var / Faal Değil. Sağlık Ocağı Yok. İlköğretim Okulu Var / Faal. PTT acentesi Var. Su Şebekesi Var. Kanalizasyon Yok. Su Kontrolü Yapılmıyor




Eğrikuyu, Yunak

Eğrikuyu, Konya'nın Yunak ilçesine bağlı bir mahalledir.

Konya iline 229 km, Yunak ilçesine 31 km uzaklıktadır.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır,ancak taşımalı eğitim yapılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur.





Hacıfakılı, Yunak

Hacıfakılı, Konya'nın Yunak ilçesine bağlı bir mahalledir.

Köy Kürt asireti Canbeglerce kuruldu. 19. asirda Muhacirler iskan edilmistir. Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Konya iline 178, Yunak ilçesine 20 km. uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etkisi altındadır.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır ancak taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır. Kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur, PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur.





Hacıömeroğlu, Yunak

Hacıömeroğlu, Konya ilinin Yunak ilçesine bağlı bir mahalledir.

Kuruluşu 1700'lü yıllardan öncesine dayanan Hacıömeroğlu mahallesi, on bir ailede tarafından kurulmuştur. Hacıömeroğlu mahallesi, tarihinde iki büyük sel felaketi yaşamıştır.

Mahallede Kürt kültürü hakimdir.

Rakımı 1200 metre civarındadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklimdir.

Mahallenin ekonomisi tarım, ticaret ve hayvancılığa dayanmaktadır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır. Kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur. PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. İlköğretim okulunun kapalı spor salonu vardır. Okul öğretmenleri için lojmanı vardır.




Hatırlı, Yunak

Hatırlı, Konya'nın Yunak ilçesine bağlı bir mahalledir.

Konya iline 194 km, Yunak ilçesine 64 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklimdir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. taşımalı eğitim Yapılıyor. Mahallenin içme suyu şebekesi vardir. Kanalizasyon şebekesi yoktur PTT şubesi yoktur. PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur.





Bayezid Medresesi

Bayezid Medresesi, Osmanlı Padişahı II. Bayezid tarafından İstanbul'da Bayezid külliyesinin bir parçası olarak 1506-1508’de inşa ettirilen medrese

Eskiden giriş kapısının sağında, büyük dikdörtgen havuz bulunduğundan, halk arasında ""Havuzlu Medrese"" olarak da bilinir.
Bayezid Medresesinin yapımına Bayezid Camii'nin inşasının bitiminden sonra başlandı. Camiinin kuzey batısında ve biraz uzağında olan klasik medrese planında bir yapı olan medresenin inşaatı 1507'de tamamlandı. Mimarı Yusuf Bin Papas’tır.

Medrese, 1509 zelzelesinde büyük hasar gördü fakat hemen sonra tamir edildi ve şehrin en önemli medreselerinden biri haline geldi. Vakfiyesinde, şeyhülislamların müderrislik yapması şart koşulmuştu. Ancak şeyhülislamların işlerinin yoğunluğu nedeni ile, eğitim için yerlerine vekil tayin ettikleri anlaşılmaktadır.

Cumhuriyet devrinde evrak tevzi yeri, fakirler için yerleşme yeri ve bir sürede yurt olarak kullanıldıktan sonra müze ve kütüphane oldu. Şişli'de bir ahşap binada (bugünkü Atatürk Müzesi) oluşturulmaya başlanan şehir kütüphanesi ve “"İnkılap Vesikaları Müzesi"” 1931 yılında medreseye taşındı. Kütüphane 10 Temmuz 1939’da resmi bir törenle hizmete açıldı. Müze kısmı 1945’te Saraçhanebaşı’ndaki Gazanfer Ağa Medresesi’ne taşındı; kütüphanenin adı ""İstanbul Belediye Kütüphanesi"" oldu. Kütüphane, 1981’de Taksim’deki yeni bir binaya taşındı ve Atatürk Kitaplığı adıyla hizmet vermeye başladı.

Kütüphanenin taşınmasından sonra Bayezid Medresesi Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından restore edildi. İlk kez 1968 yılında Yavuz Selim Medresesi'nde açılan Yazı Müzesi restorasyondan sonra Bayezid Medresesi’ne taşındı ve 28 Ekim 1984 tarihinde "Türk Vakıf Hat Sanatları Müzesi" olarak ziyarete açıldı.




Teya

Teya veya "Teja", "Theia", "Thila", "Thela", "Teias" (ö. 552, Mons Lactarius, modern Campania), Ostrogotlar Krallığı son kralıydı.

Teya Ostrogotlar Krallığı kralı olan Totila komutası altında bir askeri komutandı. Verona'daki Ostrogotlar askerlerinin kumandanı olarak 552 yılında Taginae Muharebesi (veya "Busta Gallorum Savaşı") katıldı. Bu savaş, Doğu Romalı general Narses'in Ostrogotlar Krallığı kralı Totila'yı mağlup etmesi ve Totila'nın kanlı muharebede öldürülmesiyle sona erdi.

Bu muharebede hayatta kalan Teya güney İtalya'ya kaçmaya başladı. Bu kaçış sırasında bu mağlubiyet felaketinden hayatlarını kurtatıp kaçmakta olan diğer Ostrogotlar askerleri ve Ostrogotlar ilerigelenleri olan Scipuar, Gundulf (Indulf), Gibal ve Ragnaris onun ordusuna katıldılar. Teya, askerler tarafından geleneksel olarak bir kalkan üzerinde havaya kaldırılarak Ostrogotlar Krallığı kralı seçildi. Franklarla ittifak kurmak inci Po Nehri kuzeyinde bulunan Franklar Kralina gayet güzel hediyelerle bir elçi gönderdi. Franklar Kralı Theudibald bu hediyeleri kabul etti ama müttefiklik etmeye yanaşmadı ve tarafsız kalacağını Kral Teya'nin Ostrogo elçisine bildirdi. Teya bir süre Orta İtalya'da tutundu. Sonra güneye Napoli civarına çekilmek ve bu bölgede elinde bulunan askerlerle Ostrogotlar için bir son direniş yapmaya karar verdi.

Bizans ordusu komutanı Narses ise Güney İtalya'ya doğru ilerlemeye başladı ve güzergahı üzerinde bulunan ve hatta uzakta olan İtalyan şehirleri Bizanslıların idaresine geçmeyi kabul ettiler. Narses, Ostrogotlar elinde bulunan Roma'yı kuştama altına alıp kısa bir kuşatmadan sonra bu şehri eline geçirdi. Narses, Totila'nın büyük bir Ostrogot hazinesini Napoli civarında bulunan körfezin kuzeyinde bulunan Cumeada korumalar altında bıraktığını öğrenmişti ve bu hazineyi eline geçirmek için ordusu ile Napoli Körfezi'ne yöneldi.

Teya emrinde bulunan Ostrogotlar ordusu ile Cumea'da eski kral Totila'nin bırakmış olduğu Ostrogot hazinesini Bizanslılara kaptırmaka nicin Napoli Körfezi'ne yürüyüşe geçti. Günümüzde Napoli'nin güneyinde Vezüv Yanardağı eteklerinde bulunan Nuceria Alfaterna, Campania'da civarında bulunan "Mons Lactarius" ("Süt Dağı" anlamına gelen ve günümüzde "Monti Lattri" adını taşıyan bir tepede 552 yılının sonbaharında (belki de 553 başlangıcında) iki ordu karşı karşıya geldiler.

Teya komutasındaki Ostrogotlar Kralliği ordusu ile Narses komutasındaki Bizans İmparatorluk ordusu ile Mons Lactarius Savaşı'na giriştiler. Muharebe büyük bir şiddetle iki gün sürdü. İlk gün Ostrogotlar Kralı ve komutani olan Teya atilan bir Bizanslı mizragi ile yaralandı. Teya, kalkanını değiştireceği anda bir Bizanslı asker tarafından öldürücü derecede yaralandı ve çok geçmeden öldü. Bizanslılar onun başını bir mızrağa takarak Ostrogotlar savaşçılarına göstererek savaşı bitireceklerini sanmaktaydılar. Fakat Ostrogotlar yine de muharebeye devam ettiler. Ancak muharebenin ikinci günü sonunda yapılan müzakerelerden sonra Ostrogotlar teslim olmak için antlaşmaya vardılar. Teya'nın kardeşi "Aligern" Bizanslılara diğer bazı Ostrogotlar birlikleriyle teslim oldu. Ostrogotlar ileri gelenlerden Scipuar ve Gibal bu savaşta öldüler. Ragnarıs ölümcül bir yara aldıktan sonra kaçtı ama çok geçmeden öldü. Gundulf ise hayatını kurtarıp kaçmayı başardı.

Hayatta kalan ve teslim olan Ostrogotlar ordusu mensupları yapılan antlaşmaya göre İtalya'dan ayrılmaya ve bir daha İtalya'ya dönmemeye söz vermişlerdi. Bunlar İtalya'dan ayrılmak üzere salıverildiler. Bir kısmı da Po Nehri kuzeyinde bulunan Franklara kaçıp onlara sığındılar. Bu muharebe ile İtalya'da kurulmuş olan Ostrogotlar Krallığı ve İkinci Gotlar Savaşı'nin asıl sonu anlamına geldi. Bununla, Ostrogotların İtalya tarihi sonuna ermiştir.

Bundan sonra çeşitli şehir komutanları birkaç yıl daha Narses'e karşı direndiler. 555 yılında son Ostrogot askerleri Salerno kentinin kuzeyinde teslim oldular. Kuzey İtalya'da Ostrogot asili Vidin 550'li yıllarda bir ayaklanma başlattı ama 562 senesine bu ayaklanma bastırıldı. Ostrogotlar Doğu Romalılara