en geçerek düşey olarak kutuplanır. Daha sonra Faraday döndürücüsü tarafından 45 derece döndürülür ve çıkış polarizöründen geçer.

Ters yönde ilerleyen ışık ise önce çıkış polarizöründe düşeyle 45 derece açı yapacak şekilde kutuplanır. Daha sonra Faraday döndürücüsü tarafından 45 derece döndürülür. Işığın kutuplanma ekseni yatay hale geldiği için ekseni düşey yönde olan polarizatörden geçemez ve ışık yalıtılmış olur.

Bir polarizasyon-bağımsız yalıtıcı üç parçadan oluşur: bir giriş kırıcı kaması (normal polarizasyon ekseni dikey ve anormal polarizasyon ekseni yatay doğrultuda), bir Faraday döndürücüsü, ve bir çıkış kırıcı kaması (normal polarizasyon ekseni 45 derece, anormal polarizasyon ekseni -45 derece açıda).

Kırıcı kamalar, LiNbO ve YVO gibi nonlineer (doğrusal olmayan) kristallerden yapılır. Bu kristallerin özelliği, birbirine dik olan ve normal ve anormal eksen olarak adlandırılan başlıca iki doğrultuya sahip olması, ve bu doğrultular için kırıcılık indislerinin farklı olmasıdır. Bu sayede böyle bir yüzeye bir açıyla gelen ışın normal ve anormal eksenler yönünde olmak üzere polarizasyon bileşenlerine ayrılır.

Yalıtıcı yönünde ilerleyen ışık önce giriş kamasından geçer ve burada normal eksen ve anormal eksen yönünde olmak üzere polarizasyon bileşenlerine ayrılır ve bunlar iki ayrı ışın olarak ilerler. Daha sonra ayrılmış ışınlar Faraday döndürücüsü tarafından 45 derece döndürülür ve çıkış kaması tarafından tekrar birleştirilir.

Ters yönde ilerleyen ışık ise önce çıkış kaması tarafından polarizasyon bileşenlerine ayrılır ve iki ışın halinde ilerler. Daha sonra Faraday döndürücüsü tarafından 45 derece döndürülür ve giriş kaması tarafından ışınlar birleştirilmez, daha da ayrılır. Böylece ışık yalıtılmış olur.





Karaağıl, Bulanık

Karaağıl, Muş ilinin Bulanık ilçesine bağlı bir beldedir.

Cumhuriyet'ten önce Osmanlı döneminde Ermeniler tarafından kurulmuştur. Eski ismi "Pertak"tır. Cumhuriyet'ten sonra ise "Karaağıl" ismini arkasındaki dağda bulunan yekpare kara kayalardan oluşmuş oyuktan almıştır.

Cumhuriyet'ten sonra beldeye Asetin kökenli (Güney Osetya'dan gelen) Çerkesler yerleşmiştir.

Kürt ve Çerkes kültür, gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Bulanık'la arasından Murat Nehri geçer. Sırtını dağa yaslamış, ortasından nehir geçen koca bir ovada kurulmuştur.

Ortaokulu, postanesi, sağlık ocağı, jandarma karakolu, belediyesi olan köy eski yerleşik insanlarının köyü terk etmesiyle çehre değiştirmiştir.

Halkı çiftçilik ve hayvancılık yaparak geçinir.




Newton'un evrensel kütle çekim yasası

Newton'un evrensel çekim kanunu (klâsik mekaniğin bir parçasıdır) aşağıdaki gibi ifade edilir;

Her bir noktasal kütle diğer noktasal kütleyi, ikisini birleştiren bir çizgi doğrultusundaki bir kuvvet ile çeker.Bu kuvvet bu iki kütlenin çarpımıyla doğru orantılı, aralarındaki mesafenin karesi ile ters orantılıdır:

Burada:


SI birimlerinde, "F" Newton (N), "m" ve "m" kilogram(kg), "r" Metre (m) dir, ve "G" sabiti yaklaşık olarak 6.67×10 N m kg’a eşittir.
"G" ilk kez İngiliz bilim adamı Henry Cavendish tarafından, "Philosophiae Naturalis Principia Mathematica"nın basımından 111 ve Newton’un ölümünden 71 yıl sonra ölçülmüştür; bu yüzden Newton’un hesaplamalarının hiçbirinde “G” sabiti kullanılmamış, bunun yerine bir kuvvete bağıl başka bir kuvvet hesaplamıştır.

Newton’un çekim kanunu Coulomb Kanunu’na benzer. Newton’un kanunu iki kütle arasındaki çekim kuvvetini hesaplamak için kullanılırken, benzer şekilde, Coulomb Kanunu yüklü iki iletkenin arasındaki elektriksel kuvvetin büyüklüğünü hesaplamak için kullanılır. Coulomb kanununun denkleminde Newton’un denklemindeki kütlelerin yerine yüklerin çarpımını içerir. Böylece Coulomb kanununa göre elektriksel kuvvet yüklerin çarpımının aralarındaki mesafeye bölümüyle doğru orantılıdır.

"a"’e birinci kütleye etkiyen yerçekimi ivmesi diyelim. Newton’un ikinci kanununa göre "F" = "m" "a", "a" = "F" / "m"’dır."F"i önceki denklemden yerine koyarsak:

Aynı şekilde "a"’de buna benzerdir.

SI birimlerinde, yerçekimi ivmesi (veya genel olarak ivme), metrenin saniyenin karesine oranıdır (m/s or m s). SI olmayan birimlerde ise birimi Galileo (Gal), g-kuvveti (İng. ""), ayak bölü saniyenin karesidir.

Bir kütleyi Dünya'ya çeken kuvvet, aynı zamanda Dünya'yı da kütleye doğru çeker. Bunların ivmeleri ise aşağıdaki gibi hesaplanır:

Eğer "m" "m"’ye göre göz ardı edilebilirse, küçük kütleler yaklaşık olarak aynı ivmeye sahip olur. Bununla beraber "m" epeyce büyükse birleşik ivme göz önüne alınmalıdır.

Eğer "r" bir objenin yörüngesi boyunca oransal olarak çok az değişirse – bir objenin Dünya'nın yüzeyine yakın bir yerde düşmesi gibi – yerçekimi ivmesi sabite oldukça yakın olur. Büyük bir kitle boyunca, “r”deki değişiklikler, ve yer çekimi kuvvetindeki ardı ardına değişiklikler gözle görülür bir gel-git kuvveti oluşturabilir. Örneğin, Dünya'nın yakın ve uzak yüzleri ile Ay arasındaki mesafe farkı 6.350 km dir. 385.000 km ortalama mesafeye göre küçük bir fark olsa da bu, Ay'ın Dünya'nın okyanusları üzerinde bir çekim kuvveti oluşturmasını ve böylece gelgit oluşumuna sebep olur.

Eğer ilgilenilen kütlelerin uzaysal boyutu varsa (teorik olarak noktasal olmaktan ziyade) o zaman aralarındaki çekim kuvveti, bu kütleleri oluşturan kavramsal noktaların katkılarının toplanmasıyla hesaplanır. Limitte bileşen nokta kütleler sonsuz derecede küçüldükçe, kuvvetin (aşağıda vektör formu görülüyor) iki fiziksel kütlenin boyutlarına oranlarının integrali gerekir.

Bu yolla kütlesi küresel olarak simetrik dağılmış kütle, haricî kütlelere tüm objelerin kütleleri merkezindeki bir nokta etrafında toplanmış gibi aynı çekim etkisini uygular.. (Bu, genellikle küresel simetrik olmayan kütleler için geçerli değildir.)

Küresel simetrik dağılımlı bir malzemenin içindeki kütlelerin çekimsel kuvvetini bulmak için Newton’un kabuk teoremi (İng. ")" kullanılabilir. Bu teorem, bize kütle dağılımının farklı parçalarının kütle dağılım merkezinden r kadar uzaktaki bir parçayı nasıl etkilediklerini açıklar:


Örneğin, bir sonuç olarak, eşit dağılan bir kalınlık ve yoğunluğa sahip olan bir kabuk boyunca net çekim kuvveti sıfırdır.

Newton’un evrensel çekim kanunu, hem çekim kuvvetinin büyüklüğünü hem de doğrultusunu gösteren bir vektör olarak yazılabilir. Bu formülde kalın yazılar vektörleri göstermektedir:

Burada

Eşitliğin vektörel formunun, F nin artık vektörel bir değer olması ve sağ tarafın uygun birim vektörle çarpılmış olması haricinde, daha önceden verilen skaler formla aynı olduğu görülebilir. Ayrıca buradan şu da görülebilir: F = - F.

Çekim alanı uzayda verilen herhangi bir noktadaki objeye, birim kütle başına uygulanan çekim kuvvetini tanımlayan vektör alanıdır.Aslında bu o noktadaki çekim ivmesine eşittir.

Eğer birden fazla obje varsa(dünya ve ay arasındaki bir roket gibi) kullanışlı hale gelen bir genelleştirmedir.İki obje için(örneğin obje 2 bşr roket ve obje 1 de dünya olsun) basitçe formula_11 yerine formula_12 ve formula_13 yerine formula_14 yazabiliriz ve çekim alanınıformula_15 aşağıdaki gibi tanımlayabiliriz:

Böylece:

Bu formül alana sebep olan objelerden bağımsızdır.Bu alan ivme birimlerine sahiptir ve bu da SI birimlerinde m/s’dir.

Çekim alanları aynı zamanda korunumlu alanlardır, yani, bir pozisyondan öbürüne çekim tarafından yapılan iş yoldan bağımsızdır.Bunun sonucunda potansiyel aşağıdaki gibi potansiyel "V"(r) alanı oluşur:

Eğer "m" noktasal bir kuvvetse veya homojen dağılmış bir kütle ise, kürenin dışındaki kuvvet alanı g(r) izotropiktir(yönden bağımsızdır), örneğin,sadece kürenin merkezinden olan "r" mesafesine bağlıdır.Bu durumda;

Newton'un tanımı birçok pratik amaç için yeterli şekilde doğrudur ve bu yüzden geniş şekilde kullanılır.Boyutsuz değerler φ/c ve "(v/c)"’nin ikisi de küçük olduğunda kullanılabilir, burada φ çekimsel potansiyel, "v" incelenen objelerin hızı ve "c" ışık hızıdır.Örnek olarak, Newtonien çekim Dünya/Güneş sisteminin doğru bir tanımını sağlar, çünkü;

burada "r" dünyanın güneş etrafındaki yörüngesinin yarıçapıdır.

Boyutsuz değişkenlerden biri büyük olduğu durumlarda, sistemi tanımlamak için genel görelilik kullanılmalıdır.Genel görelilik, küçük potansiyel ve düşük hız sınırlarında Newton'un çekime dönüşür bu yüzden, Newton’un çekim kanunu için sıklıkla genel göreliliğin düşük çekim limiti denir.



Çekimsel ve ataletsel kütlelerin tüm kütleler için aynı olmasıyla ilgili gözlenen gerçek, Newton’un sisteminde açıklanamamaktadır.Genel görelilik bunu bir varsayım olarak alır.

Newton kendi anıtsal çalışmasında çekim kanununu formüle edebiliyorken, kendi eşitliklerinin öne sürdüğü uzaktan etkileşim(action at a distance) kavramı yüzünden kendini derin şekilde rahatsız hissediyordu.Kendi sözleriyle “ bu gücün sebebini hiçbir zaman tespit edememişti”.Tüm diğer durumlarda, kütleler üzerine etkiyen çeşitli kuvvetlerin sebebini açıklamak için hareket olgusunu kullanmıştır, fakat, çekimle ilgili durumda, çekim kuvvetini üreten hareketi deneysel olarak tanımlayamamıştı. Dahası, yer üzerindeki bu kuvvetin sebebine gelince bir hipotez önermeyi dahi reddediyordu.

“Filozoflar şimdiye kadar çekim kuvvetinin kaynağı için boşuna doğa araştırmasına girişmişlerdir” diye pişman olmuştur, çünkü “birçok sebepten dolayı”, doğa olgusunun temeli olan, “şimdiye kadar bilinmeyen sebepler”in varlığına ikna olmuştur.Bu temel olgular hala araştırılmaktadır ve hipotezler çok olsa da tanımlayıcı yanıt henüz bulunamamıştır.Newton’un 1713 tarihli ve “Principia”nın ikinci baskısı olan “General Scholium”unda:




Şevket Kazan

Şevket Kazan, (d. 1933, Sakarya), Türk siyaset adamı ve avukat.

1971'de İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Aynı yıl Necmettin Erbakan'ın kurduğu Milli Nizam Partisi'ne katıldı. 1973'te Milli Selamet Partisi'nden Kocaeli milletvekili seçildi. Aynı yıl kurulan CHP-MSP hükümetinde Adalet bakanı, Kasım 1976'da da I. Milliyetçi Cephe hükümetinde Çalışma bakanı oldu. 1977'de Zonguldak'tan milletvekili adayı ve kısa süre sonraki yerel seçimlerde 1977'de de MSP'den İst