muştur. Nilgün, Faruk ve Metin’in babaannesidir. Recep, kocası Selâhattin’in evlilik dışı çocuğudur. “Doksan yaşında” (s. 18).

Piyangocu İsmail’in oğlu. On sekiz yaşındadır. Olayları anlatma şeklinden, okulla sorunları olduğu anlaşılır. Babasının okulla ilgili beklentisine karşılık veremez, ülkücü harekete katılarak, kimlik-kişilik sorununu çözmeye çalışır. Lise ikiden İngilizce ve Matematik derslerinden beklemeli (s. 66).

Tarihçi, üniversite hocası, doçent. Evlenmiş, ama çocuğu olmamıştır. Boşandığı eşi Selma bir başkasıyla evlenmiştir.

Cennethisar’a geldiğinde (1980 yazı), lise ikiyi bitirmiştir. En büyük emeli zengin olmaktır, sürekli Amerika hayaliyle yaşar (s. 41). Kız kardeşi Nilgün'le zıt kutuplardadırlar. Büyükanne’ye evi yıktırtıp, yerine apartman yaptırılmasını önerir. Zenginlerin çocuklarına özel ders verir (s. 46). Markaya düşkündür. Ceylan'dan hoşlanır.

Nilgün Darvınoğlu. Cennethisar’a geldiği yaz (1980) itibarıyla sosyoloji bölümünün birinci sınıfını bitirmiştir. Metin’in yorumu: “Tam bir komünist o” (s. 48). Annesi, o üç yaşındayken ölmüştür. Bir tür sevgi-nefret ilişkisiyle ona bağlanan çocukluk arkadaşı Hasan’ın dövmesi sonucunda, beyin kanaması geçirerek ölür. Beyaz Kale romanının kurgusal anlatıcısı Faruk, çalışmasını ona adayacaktır.

Selâhattin Darvınoğlu (1881-1942), Büyükhanım’ın kocasıdır. Siyasi yaşamın düş kırıklıklarını gidermek üzere kendini 48 ciltlik bir ansiklopedi hazırlamaya vermiştir. Daha sonra hiçbir zaman bitiremeyeceği ciltlerin sayısını 54'e çıkarır (s. 147). "Günde iki şişe” (s. 17) içki içer. Pozitivist bilim anlayışı olan birisidir.

Metin’in sevdiği kız.

Mustafa ve Serdar.

Doğan Darvınoğlu (1915-1967). Fatma’yla Selâhattin’in oğlu. Kemah’ta kaymakam olarak çalışmış; daha sonra bu görevinden istifa ederek, Cennethisar’a, annesinin (Babaanne Fatma Darvınoğlu) yanına yerleşmiştir. Faruk, Nilgün ve Metin’in babası. O da babası gibi bir yerden sonra kendini içkiye verir.

Gül Darvınoğlu (1922-1964). Doğan Darvınoğlu’nun eşi. Faruk, Nilgün ve Metin’in annesi. Gül’den zayıf, sessiz, varla yok arası birisi gibi söz edilir. “Kedi”ye benzetilir.

Millî Piyango satıcısı; Recep’in kardeşi; topal.



Gebze Kaymakamlık Arşivi'nde görevli.

Orhan (Pamuk) ve Şevket (Pamuk) da, kısa birkaç cümleyle romanda yer alırlar.

Orhan Pamuk'un "Sessiz Ev" üzerine gözlemleri, romanın daha iyi anlaşılması açısından son derece önemlidir. Aşağıdaki alıntıların hepsi, yazarın çeşitli yazılarını bir araya getirdiği Öteki Renkler'den olup, sayfa numaraları 1. baskıya (İstanbul: İletişim, 1999) gönderme yapar:


















Subaşı, Gölbaşı

Subaşı, Ankara ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur. Eski adı Kötek'tir.

23.07.2004 tarih ve 25531 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2’nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Ankara iline 55 km, Gölbaşı ilçesine 37 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Yerleşim yerinin mahalle tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için mahalle muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Seçildikleri yıllara göre mahalle muhtarları:

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır.Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfaltdır.





Taşpınar, Gölbaşı

Taşpınar, Ankara ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Ankara iline 18, Gölbaşı ilçesine 10 km uzaklıktadır. Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

İlk kurulduğu yıllarda çiftçilik va hayvancılıkla uğraşılmış daha sonraları fabrika ve kamu kurumlarında çalışmak suretiyle geçimini sağlamıştır. Şu anda tarlalar imarlı parsellere dönüştüğünden bunların alım satımı da ekonomisini oluşturur.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyonu vardır. PTT şubesi vardır ancak PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik, sabit telefon ve internet vardır. TED Ankara Koleji burada bulunmaktadır.




Tepeyurt, Gölbaşı

Tepeyurt, Ankara ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin ilk yerleşim aslen , Mürseloğlu Türkmen aşiretidir. 1800'lerde göç eden 4 kardeşin yerleşmesi sonucu meydana gelmiş bir Türkmen Mahallesidir. Ne kadar Türkmen olarak adlandırılsa da civar kürt koyleri ile akrabalık ilişkileri sonucu köyde kurmanci kürtçesi de kullanılan bir dil olmuştur. Mahallenin ilk ismi Reyhanlıdır daha sonra Germeyik olmuştur en son Tepeyurt olarak değişmiştir. 1967 yılına kadar Haymana ilçesinin İkizce kasabasına bağlı iken 13 Ağustos 1967 tarihte Gölbaşı ilçesine resmi gazetede yayınlanarak bağlanmıştır.

Ankara iline 44 km, Gölbaşı ilçesine 26 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi,karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyonu vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır. Mahallenin ulaşımı 2 saatte bir olmak üzere Ankara büyükşehir belediyesi tarafından sağlanmaktadır.





Topaklı, Gölbaşı

Topaklı, Ankara ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Bu mahallenin tarihini, Oğuz Türkmenleri oluşturmaktadır. Tarihi yaklaşık olarak 1700'lü yıllara dayanmaktadır.

Ankara iline 43 km, Gölbaşı ilçesine 23 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfaltdır.




Tulumtaş, Gölbaşı

Tulumtaş, Ankara ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Eski adı “Doluntaş”, “Toluntaş” olan yerleşme, Ankara ve Gölbaşı ovalarının arasındaki, 2500 metre yükseklikteki plato düzlüğünde, 1300 metre rakımlı Kartal Tepe yakınındadır.

Ankara Çevreyolu yakınında Ballıkpınar, İncek, Hallaçlı, Koparan, Hacılar ve Fevziye mahalleleri ile komşudur. Çevreyolu bağlantısı olan mahallenin ilçe ve şehir merkezine, alternetif ulaşım yolları bulunmakta olup, bu yollara göre de mesafe değişmektedir.

Eski Tunç, Demir Çağı, Roma ve Bizans dönemlerine ait “Ortaçayır Höyük” ve “Yukarı Kapaklı Yerleşmesi” bulunmaktadır.

Ankara ve civarı Türk iskânında bu bölgeye, “Yörükan taifesi”nden “Dolundaş” Cemaati yerleştirilir. 1530’lu yıllarda Dolundaş mezrasının yıllık geliri, Bursa’da İsa Bey’in yaptırdığı cami ve imarete aittir. Bu tarihlerde köy, 14 hane ve takriben 81 nüfuslu, camii ve kadrolu imamı bulunan, yıllık 596 akçe geliri olan fakir bir mezra durumundadır.

Osmanlı döneminde Haymana bölgesi ile ulaşımı sağlayan kervan yolu üzerinde bulunması dolayısıyla önem kazanır. Vakıflar Genel Müdürlüğü Arşivi’nde bulunan bir şahsiyet kaydı örneğinde, Haymana kazasına bağlı Tulumtaş Köyü Camii hatibi Seyyid Hasan Halife bin Seyyid Mustafa’nın vefatıyla yerine oğlu Mehmed Halife’nin hatip olarak, 1868 yılında atandığı kayıtlıdır.

1905 yılında, köy camiinin hatibi ve diğer giderler için köy ahalisinden Halil İbrahim bin Şeyh Mustafa tarafından bin kuruş vakfedilir.

1909 yılında Tulumtaş karyesi ahalisinden ve Terzioğulları’ndan Abdulvehab Efendi ibni Ahmed tarafından köye bir misafirhane yaptırılır. Bu misafirhanenin giderleri için, Abdulvehab Efendi oğlu Ahmed Efendi, toplamı 6000 dönüm olan iki parça tarlayı vakfeder. Bu vakıf içinde küçük oğlu İsmail’i mütevelli tayin eder. Günümüzde bu misafirhane tamamen yıkılmış, vakfın tarlaları özel şahısların mülkiyetine geçmiştir. Vakfiyenin tanzimi esnasında şahitlerin isimleri ise şöyledir: Tulumtaş Köyü’nden Ahmed Ağa bin Seyyid, Dodurga Köyü’nden Ahmed Ağa, Kızılcaşar Köyü’nden Hacı İbrahim Ağa, Tulumtaş Köyü’nden Ali Ağa, Şehitali Köyü’nden Ceyir Hüseyin ve Dülgeroğlu Hacı Abbas Ağa ve diğer hazır olanlar. Günümüzde köy camiinin kapısında bulunan kitabede, camiin İbrahim Ağa ve İbrahim Efendi’nin öncülüğünde ve köy ahalisininde yardımları ile 1900 yılında tamir edildiği yazılıdır. Cami taş, ahşap işçiliği ve kalem işleri ile korunması gereken bir kültür mirasıdır. Mabed günümüzde de oldukça bakımlıdır. Kültür ve doğal varlıkları ile zengin olan köyde 1810 tarihli bir çeşme bulunmaktadır.

Ankara Çevreyolu yakınında, bir yapı kooperatifi arazisinde “Tulumtaş Mağarası” bulunmaktadır. 1992 yılında bulunan mağara, aynı yıl yapılan incelemelerden sonra, Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu tarafından l. Derece Doğal Sit Alanı olarak ilan edilmiştir. Uzunluğu 5 km, genişliği 1,5 km, yüksekliği 30–40 metre olan büyük bir kireç taşı bloğunun içinde kimyasal çözünmeler sonucunda teşekkül eden mağarada, son derece dikkat çekici sütun, dikit ve sarkıtlar bulunmaktadır. Mağara günümüzde ziyarete kapalıdır. Yeraltı su kaynakları, sağlam zemini ve havası dolayısıyla köy hudutları içinde yeni yapılaşma oldukça hızla devam etmektedir. Tarım arazilerinin yapı kooperatifleri tarafından satın alınması üzerine köyde tarım ve hayvancılık azalmıştır. Civar köylerden gelen öğrencilerinde eğitim gördüğü ve hayırsever bir vatandaş tarafından yaptırılan Dr. Ahmet-Filiz Göğüş İlköğretim Okulu vardır.

Tulumtaş Mahallesinde bulunan cami dikdörtgen planlı, ahşap tavanlı, çatılı ve minareli bir yapıdır.

Giriş kapısı üzerinde bulunan kitabede:
“Rızai Allah Teâlâ bu camii şerifin inşasına sebep olan İbrahim Ağa ve İbrahim Efendi marifetleri ve ahali karyenin muavenetleri ile bina olunduğu min şehri Cemaziyelahir lisene semanine aşere ve salise miete ve e