ta fındık üretimi gelmektedir. Köyde küçük ölçekli demirci atölyeleri de vardır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Kanlıca, Yağlıdere

Kanlıca, Giresun ilinin Yağlıdere ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.Köy halkının çok eskiden Trabzon'dan geldiği söylenmektedir.

Köyündeki gelenek ve görenekler genel Karadeniz portresini yansıtmaktadır.Köyde düğünler kemençe eşliğinde horon tepilerek yapılır.Zaten köy nüfusu gün geçtikçe azaldığı için gelenek ve görenekleri yaşatacak fazla insanda yoktur.Köy genel olarak her türlü yeniliğe ve teknolojiye açıktır.
Giresun iline 59 km, Yağlıdere ilçesine 14 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.Bu tarım faaliyetlerin en fazlasın fındıktır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur, bakkal yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Kızılelma, Yağlıdere

Kızılelma, Giresun ilinin Yağlıdere ilçesine bağlı bir köydür.

Köye ilişkin en eski bilgiler 1486 tarihli tahrir defterlerinden elde edilmiştir. Bu tahrir belgesinde köyün "Kadimden Çepni beyleri oğlanlarından olan Zeyneddin Ağa"nın tımarı olduğu anlaşılmaktadır. Köy o tarihte 12 hane idi ve 160 akçe vergi ödemekteydi. 1515 yılında "Zeyneddin Ağa oğlu Mehmet Bey"'in tımarı olan köy sipahiye 1700 akçe vergi ödemekteydi. 1554 yılı mufassal kayıtlarında normal reâyâ olanlardan 9 hânesi topraklı, 3 hânesi topraksız, 1 nefer de hâriç reâyâ (zemin), 1 neferi de yetişkin bekar erkek olarak yazılmıştır.

1876 tarihindeki kayıtlarda Tirebolu kazasına bağlı görülen köyün nüfusu 247 kişi ve hane sayısı 47 hâne görülmektedir. Bu tarihte köy halkından 8.880 kuruş âşar bedeli ve 3.138 kuruş da yıllık vergi alınmaktadır.

Giresun iline 50 km. ilçe merkezinin mahallesi olup köydeki toplam yolun uzunlugu 6 km. civarındadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köy alt yapı bakımından geridir. Mevcut Oruçbey ve Keşap bağlantılı grup yolu sanat yapıları iyileştirilse de dar, son derece bozuk bir stabilize olup standatların dışındadır. Belediye ye bağlı bir mahalle olmasına rağmen yolda sadece kısmi bir genişletme yapılmıştır. Yağlıdere ilçesinin en kötü yol yapısına sahip köy/mahallelerinden biridir. İçme suları yeterli olmasına rağmen mevcut su kaynaklarının bulunduğu mevkiilerde zirai ilaçlama yapılması ve yağmur sularınında karışması sebebiyle gayrısıhhi olup içilebilecek durumda değildir.

Köyde 140 hane, 3 ilkokul ve 4 camii bulunmaktadır. Halkının çoğu yurtdışında çalışmaktadır.





Koçlu, Yağlıdere

Koçlu, Giresun ilinin Yağlıdere ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Giresun iline 60 km, Yağlıdere ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Kurucalı, Yağlıdere

Kurucalı, Giresun ilinin Yağlıdere ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Giresun iline 51 km, Yağlıdere ilçesine 6 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol toprak olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Ortaköy, Yağlıdere

Ortaköy, Giresun ilinin Yağlıdere ilçesine bağlı bir köydür.

köyün adı büyüklerimin anlattığına göre önceden Rumlarında çoğunlukta olduğu zamanlarda Akçakilise daha sonra ise halkın ağızında Ağacıkese(Acıkese) olarak anılmaktadır.köy daha sonra ise Ortaköy ismini alarak günümüze kadar gelmiştir.

Köyün yemekleri yöresel yemeklere dayalıdır.En çok sevilen yemeklerden biri olan pancar(kara lahana)çorbası ve sarmasıdır.Sarma yaprak sarmaya göre dolgun ve kalın sarılmaktadır.Ayrıca et kavurması,alabalık,mısır yemekleride köyde sevilen ve lezzetli yapılan yemeklerdendir.Ayrıca köy halkı yazın sıcakta serinlemek için ise katık(ayran) tüketmektedir.

Giresun iline 62 km, Yağlıdere ilçesine 17 km uzaklıktadır.Ayrıca dağlık ve bol yeşillikli bir araziye sahiptir.Komşu köyleri Yeşilyurt(Manasur),Koçlu(Kızıllar) ve Umutbükü(Ümütbükü) köyleridir.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

errhfhcffhfhfgg== Ekonomi ==
Köyün [[Türkiye ekonomisi|ekonomisi]] tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Oruçbey, Yağlıdere

Oruçbey, Giresun ilinin Yağlıdere ilçesine bağlı bir köydür.

Giresun iline 51 km, Yağlıdere ilçesine 6 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Fındık en önemli tarım ürünü olup son yıllarda kivi yetiştiriciliği yapılmaktadır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Sinanlı, Yağlıdere

Sinanlı, Giresun ilinin Yağlıdere ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün eski ismi Eski Köy olarak geçmektedir. Sonraki yıllarda Eski Köy 3 köye bölünmüştür. Bu köyler : Dereköy, Umutbükü ve Sinanlı Köyleridir. En fazla nüfus Sinanlı Köyü'ne aittir.

Köyün gelenek ve görenekleri hakkında bilgi yoktur.

Yemekleri :Karalahana yemeği lahana sarması fasulye yemeği baldıran yemeği fasulye turşusu fasulye dibleğesi karalahana dibleğesi su böreği burma börek kabak tatlısı

Giresun iline 60 km, Yağlıdere ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarıma dayalıdır. Köyün tek geçimi tarıma dayalıdır. Sadece fındık ve mısır tarımı yapılmaktadır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Sınırköy, Yağlıdere

Sınırköy, Giresun ilinin Yağlıdere ilçesine bağlı bir köydür.
350 haneli ve 1805 nüfuslu ve Yağlıdere’ye uzaklığı 32 km'dir.

350 haneli ve 1805 nüfuslu bir köydür. Yağlıdere’ye uzaklığı 32 km'dir. Yağlıdere de­resinin iki yakasında kurulmuş, kapladığı alan ve nü­fusu bakımından en büyük köydür. Yerleşim birimi olarak ilk defa 16. yüzyılda ku­rulmuştur. Bu tarihlerde Keşap'tan bir kısım in­sanın yayla için gelmeleri; Molla oğulları, Cın­dızoğulları ve Koltukoğullarının "Kırmançayır" mevkiine konuk olmaları ile köyde yerleşim baş­lamıştır. Buraya ilk yerleşenlerin Ali Bölükbaşı Ai­lesi olduğu söylenmektedir. Bu aileden sonra Sofu oğulları, Sarıhasanoğulları, Derviş oğulları, Pan­gal oğulları ve Yumpat oğulları yerleşmişlerdir. Kırman çayırı’nda sıtma salgınının başlaması ile her aile orman içlerindeki uygun yerlere yer­leşmiş; Sofu oğlu, Kamışlık, Ataş, Sarı Hasan, Fındıkcak, Çelebi ve Ambar yalağı mahallelerini oluşturmuşlardır. Köy adının Alucra, Şebinkarahisar, Espiye, Dereli ve Keşap ilçelerinin sınırlarının kesiştiği yer olması itibarıyla "Sınır" olarak verildiği söy­lenmektedir. Halkın geçim kaynağı hayvancılık, orman is­tihsali ve az da olsa tarımdır. Gelir seviyesinin en düşük olduğu köylerimizden biridir. Bu se­beple sürekli olarak göç vermektedir. Köyde tarihi bir kemer köprü vardır. Ayrıca bir ortaokul, iki ilkokul, iki cami ve bir sağlık evi vardır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında doğu karadeniz halklarına özgü motifler devam etmektedir. Yöre insanının geleneklerine bakıldığında 11. yy anadolusunda yaşayan türkiye selçuklularının çepni koluna mensup ananevi yaşantılar daha baskın durumdadır. Nisan ayıyla beraber geleneksel olarak yörede yaylalara göçler başlayıp eylül ortalarında iklime bağlı olarak da sona erer. Eski oğuz boylarına özgü kız alma, evlenme, yaylak ve kışlaklar, büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık gibi iklimsel ananeler de halen devam etmektedir.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Yazlar serin ve bol yağışlı iken kışları karasal iklim etkisinde soğuk ve karın yerde kalma süresi yaklaşık olarak 5 ay dolaylarındadır. Bu anlamda iklimin de etkisiyle yörede başta fındık olmak üzere mısır tarımı yaygındır. Yöre halkı geçimini gerek fındık gerekse iklime bağlı yazın yaylalarda hayvancılıkla geçirmektedir. Mevsimin bu düzeni halkın mayıs-eylül arası yaylalarda eylül-nisan aylarında da köylerde ya da yöreye has tabir edilen ceniklerde yaşamaktadırlar.

köyde ikamet edip mayıs-ekim arası gidilen yaylar; beloba,tekçam,sipsilik,boyalan,biloluk,sığırlık,eğellik,kırık obası,soğanin,güzdek deresi,taşbaşı,dışarı yayla... gibi hayvancılığa elverişli yerlere göçler yoğun olarak bu aylarda gerçekleşmektedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Tekkeköy, Yağlıdere

Tekkeköy, Giresu