ılar yaşamaktadır. Gürcülerin yaptığı Tavuklu ve cevizli gürcü lepsisi yöresel yemek olarak geçmektedir.lahana yemeği.

Samsun il merkezine 70 km, Terme ilçesine 17 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Özellikle 1990 yılı sonrası köy önemli göç sorunuyla karşı karşıya kalmıştır.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.Fındık en önemli geçim kaynağıdır. Atadan kalma tarım kültürü egemen olup tarımda verim ülke ortalamasının çok altındadır.

Mahallede ilköğretim okulu üç adet vardır, kapalıdır. Mahallede, içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur.Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır. Mahalleye ulaşım Bazlamaç Kasabası üzerinden olduğu gibi, Salıpazarı güzergahından da ulaşım vardır. Yeni açılan asfalt ile Oğuzlu-Kocamanbaşı köyleri arasında asfalt da yapılmıştır.





Kesikkaya, Terme

Kesikkaya, Samsun ilinin Terme ilçesine bağlı bir mahalledir.

Samsun ilinin güney doğusunda terme ilçesinin güneyinde kalmaktadır. İle uzaklığı 81 km ilçeye uzaklığı 21 km dir.

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu yoktur. Mahallede, içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi de yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Kazımkarabekirpaşa, Terme

Kazımkarabekirpaşa, Samsun ilinin Terme ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin eski adı zamanında Rumların yaşadığı Samardana' dır. 1.Dünya Savaşı zamanında Trabzon' un Araklı ve Çaykara ilçelerinden Rum ve Ermeni askerlerin zorlaması sonucu gelen Türk kökenli kişiler, mahalledeki Rumlar ile mahallesi elde etmek ve yeni bir yurt arayışına son vermek için mücadele etmiş ve mücadelede galip gelmişlerdir. Mahallenin adını Türk kökenli Trabzon' dan göç eden kişiler değiştirerek, kurtuluş savaşı başta olmak üzere çeşitli savaşlarda görev alan ve başarılı bir komutan olan Kazım Karabekir Paşa' nın adı verilmiştir.

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur. kazım karabekir paşa mahallesi meşellik, kirazlık,kayadibi ve canikyolu mahallelerinden meydana gelir.bu mahallede dağınık yerleşme yaygın olup kazım karabekir paşa mahallesinde lahanadan yapılan haşlama yemeği yemekler arasında en ünlü olanıdır.Tabi enfes bir yemek tatmak istiyorsanız haşlamanın yanında mısır ekmeği yemeyi unutmayınız.ayrıca yaş ve kuru tarhanalarıyla da meşhurdur.Su böreği keşkek kıvratma bunlarda genelde sıkça pişirilen yiyecekler arasındadır.karıştırma pancar iç yağlı pancarda mahallenin en çok yenen yemeklerindendir.

Samsun il merkezine 95 km, Terme ilçesine 18 km uzaklıktadır.
mahallede fındık tarımı yoğun olarak yapılmakta olup çeşitli sebze ve meyvelerde üretilmektedir.Köy tarım ürünü çeşitliliği bakımından zengindir.
Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallenin ana geçim kaynağı fındıktır.Bunu sırayla mısır takip eder. Son zamanlarda ticari olmasa da kivi yetiştiriciliği çoğalmaktadır Ekonomik şartlar yüzünden mahallede hızlı bir göç başlamıştır.Göç eden nüfusun çoğunluğu istanbul olmak üzere çeşitli büyük illere dağılmıştır.

Mahallede ilköğretim okulu var faaldeyil Mahallede, içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi var faal değildir. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol stabilize mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Ahmetler, Manavgat

Ahmetler, Antalya ilinin Manavgat ilçesine bağlı bir mahalledir.

Yüzlerce yıl önce Ahmet adlı üç çoban tarafından kurulduğu için “Ahmetler” adını alan köy, o bölgenin en eski Türkmen köylerinden biridir. Bu köy gerek coğrafi koşulları gerekse ekonomik ve sosyal hayatı nedeniyle dışarıya kapalı bir hayat sürmüştür. Bu nedenle buranın insanlarının zenci ya da melez olarak adlandırılması gülünçtür. Bu ülkeyi yurt sayan ve Afrika'dan da gelse Avrupa'dan da gelse kendini Türk sayan herkes Atatürk Türkiye’sinde Türk'tür ve Türk soyundan gelenlerden en küçük bir farkı yoktur. Ancak köken olarak öz be öz Türk olan insanlara da sonradan Türkleştiklerini söylemek saygılı bir yaklaşım olamaz. Afrika'dan gelen esirlerin halkımızın engin hoş görüşüyle Türkleşerek aramıza katıldıkları ve bu ülkenin has evlatları oldukları doğrudur. Ancak bu yolla gelen insanlar, Manavgat ovasındaki zengin topraklarda çalıştırılmak amacıyla gelmişlerdir. Hasan Varol'un da belirttiği gibi bu yurttaşlarımız bugün hala Kızılot ve Sarılar köylerinde yaşamaktadır. Ahmetler mahallesi ise Torosların eteğinde denizden 650-700 metre yükseklikte kurulmuş ve ova köyleriyle hiçbir benzerliği olmayan eski bir orman mahallesidir.

Büyük Türk göçleri sırasında bölgeye gelen diğer köyler gibi Ahmetlerliler de daha çok tarım ve ticaretten çok hayvancılıkla uğraşan göçebeler olarak bugünkü köye yerleşmişler. Çoğunluğu yıllar önce yerleşik kültüre geçmiş olmasına rağmen az sayıda aile hala yazlık göçebe hayatını sürdürmektedir. Son yıllarda Ahmetler mahallesinden ekonomik nedenlerle yoğun bir kente göç vardır. Köy nüfusu giderek azalmaktaysa da geçmişteki ilişkileri, kalabalık keçi sürüleri ve sosyal yaşamıyla da tipik bir yörük mahallesi olarak bilinir.

Göçlerle gelerek bu bölgeye yerleşen Ahmetler köylülerinin ataları önce bugünkü Manavgat Çavuş Köyü ve Uzunlar mahallesi civarına yerleşmişler; ancak sıcaktan, sivri sinekten ve sıtmadan zarar görmemek için oraları terk ederek yukarılara, Toroslara çekilmişlerdir. Akseki'den Manavgat'a giderken Toroslardan sahile inildiğinde karşımıza çıkan ilk düzlüklerin adı tapu kayıtlarında bile hala "Ahmetler Bükü" olarak geçmektedir.

Ahmetleri kuranlar bugünkü yerleşim yerinden önce Çavuş Köyü, Aşağı Köy ve Taş Harman yörelerinde geçici köyler kurmuşlar. Buralarda bir süre yaşadıktan sonra bugünkü Ahmetler’de karar kılmışlar ve buraya kalıcı olarak yerleşmişlerdir. Mahallenin adı eski Alanya kayıtlarında "Çöngere nahiyesinin Ahmetler Kariyesi" olarak yazılıdır.

Ahmetler'in tarihine ilgi duyan ve hala hayatta olan Manavgat eşrafından Mustafa İsmet Özdemir, o bölgedeki büyük bir veba salgını sonucu Hürremşah, Ezenkiriş, Taş Harman, Yalaklar gibi birçok mahallenin ortadan kalktığını anlatmaktadır. Mustafa Özdemir, Ahmetler'e komşu olan bu köylerin Alanya ilçesinin Çöngere nahiyesine bağlı olduklarını ama Ahmetler dışındakilerin ortadan kalktıklarını nakletmiştir.

Akseki ilçesi yakınlarında, Padişah fermanıyla köye tahsis edilmiş olan yaylanın adı askeri haritalarda "Ahmetler Yaylası" olarak geçmektedir. 1928 yılından beri devam etmekte olan bir davaya konu olan bu yaylayla ilgili mahkeme kayıtları bile mahallenin tarihinin oldukça eski olduğunu ve daima hayvancılık ve göçerlikle geçindiklerini doğrulamaktadır.

Ahmetler, coğrafi koşulları ve geleneklerine bağlı özellikleri nedeniyle dış etkilenmeye en son açılan köylerden biridir. Bugün bile yaşayan bazı geleneklerin Orta Asya Türklerindeki geleneklerle örtüştüğü görülmektedir.

“Yılbaşı” ve “Nevruz” kutlamaları bizim çocukluğumuza kadar sürüp geliyordu. O yıllarda gençler ve çocuklar, ellerinde meşaleler “Yılbaşı” ya da “Zilbaşı” adı verilen bir gece eğlencesinde her evi ziyaret ederek çeşitli yiyecekler toplarlardı. 21 Mart günlerinde yumurtalı salatalar hazırlanır; baharın müjdecisi olarak "Nevruz" kutlamaları yapılırdı. Nevruz eğlencelerinde ateşler yakılıp üstünden atlandığı ve havaya tüfek atışları yapıldığı anlatılmaktadır. Ancak bu gelenekler, ekonomik nedenlerle hızlanan mahalleden kente yoğun bir göç ve kentte yaşayanların etkisi ve sosyo kültürel değişimle unutulmaktadır. Yine de yaylaya göç geleneğini sürdüren ailelerin bugünkü göçebe kültürü, Asya Türklerinden farklı değildir.

Ahmetlere komşu olan ve birçok ailenin birbiriyle akrabalıkları bulunan Akseki’ye bağlı (Fersin) Güçlüköy'den fizik Profesörü Önal Ergenekon, bu bölgedeki göçer köylerin hepsinin Horasan'dan gelen aşiretler tarafından kurulduğunu; Anadolu'nun Türkleştirilmesi ve islamlaştırılması amacıyla büyük Türk düşünürü Hoca Ahmet Yesevi tarafından buralara gönderildiklerini anlatmıştır. Bu tespite göre bu bölgeye yerleşen insanlar, 13. yüzyılda Hacı Bektaş Veli ve Mevlana gibi mutasavvıfların peşinden gelen Türk boylarıdır. Bu aşiretlerin kurduğu bugünkü Güçlüköy, Çaltılı Çukur, Yarpuz, Doğrul, Erenyaka ve Ahmetler gibi köylerin Horasan kültürü taşıdıkları ve Anadolu'yu Türkleştirme ve Türk hümanizmasını yayma felsefesinin taşıyıcıları oldukları anlaşılmaktadır. Alanya, Manavgat ve Akseki'nin resmi belgelerinde Ahmetler mahallesiyle ilgili birçok bilgi bulunmaktadır. Özellikle nüfus, mahkeme ve tapu kayıtları, bu mahallenin tarihi geçmişiyle ilgili olarak aktardığımız yukarıdaki bilgilerle örtüşmektedir.

Ahmetler Köyü, Toros Dağlarının güney yamacınca deniz seviyesinden yaklaşık 700 m yükseklikte bulunur. Köy, Manavgat ilçesinin en yüksekte yer alan yerleşmelerinden biridir. Köy arazisi, jeolojik olarak karmaşık bir yapı sergiler.

Kuzeyinde Gûlen Dağının kristalen kalker ve şistleri bulunurken, güneyinde Antalya-Alanya naplarına ait aşınmaya karşı dirençli yaşlı kaya birimleri yüzeylenir. Torosların en tipik özelliklerinden olan naplar (bindirmeler) Ahmetler Mahallesinin güneyinde çok net olarak izlenebilir. Bu napların altında Kretase kalkerleri bulunur. Bunun en güzel delili ise, köy yerleşim alanının altına doğru gelişmiş olan İnaltı mağarasıdır. Burası bindirmelerin altındaki Kretase kalkerleri içerisinde gelişimini sürdüren aktif bir mağaradır.

Antalya iline 116 km, Manavgat ilçesine 39 km uzaklıktadır.

Mahallenin en önemli geçim kaynakları önem sırasına göre hayvancılık, ormancılık, tarım ve arıcılıktır. Hayvancılık için yılın büyük bölümünü mahalleden uzakta geçiren göçebe nüfus, mahallede bulunan evlerinde çok az kalabilmektedir. Ahmetler Mahalleninde