reterliği görevini yürüttü. 2004'te CHP'den ihraç edildi, 2007'de AKP'ye geçti. Aynı yıl yapılan genel seçimlerde bu partiden milletvekili seçildi. 60. ve 61. Türkiye Cumhuriyeti Hükümetleri'nde Kültür ve Turizm Bakanı olarak görev yaptı. TBMM'de 16. dönemde Ordu, 23. dönemde İstanbul milletvekili olarak yer aldı. 24. dönem İzmir milletvekili olarak mecliste görev yaptı. 2013 yılı sonlarında, 17 Aralık soruşturması sürecinde alınan bazı kararları gerekçe göstererek AKP'den istifa etti.

1948 yılında Ordu'da dünyaya geldi. 1965 yılında Ordu Lisesi'ni, , 1969 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'’ni bitirdi. Öğrencilik yıllarında Fikir Kulüpleri Federasyonu içerisinde çalıştı. Üniversiteden mezun olduktan sonra Ordu'da avukatlığa başladı. 1973'te CHP Genel Merkezi'nin 50. kuruluş yılı nedeniyle açtığı yarışmada “Devlet Partisi'nden Halk Partisi'ne” başlıklı yazısıyla birincilik ödülü aldı. 1974-1977 arasında CHP Ordu İl Başkanlığı yaptı. Bülent Ecevit'in CHP Genel Başkanı olmasından sonra Ecevit'e karşı gelişen muhalefetin içinden çıkan isimlerden biri de Ertuğrul Günay oldu. Deniz Baykal ve taraftarlarının Ecevit'e karşı çıktıkları 1976 yılındaki kurultayda, Baykalcıların kurultay başkan adayı Günay'dı.

1977 seçimlerinde en genç milletvekili olarak meclise girdi; 1977-1980 döneminde Ordu Milletvekilliği yaptı. CHP'nin en solundaki milletvekillerinden biri olarak kabul edilen Günay, 12 Eylül Darbesi'nden sonra, Dev-Yol ile ilişkisi olduğu iddiasıyla tutuklandı. 1 yıl kadar tutuklu kaldıktan sonra 3 ay hapis cezasına çarptırıldı. 1980'den sonra siyasete Sosyaldemokrat Halkçı Parti'de devam etti. SHP Ankara İl Başkanlığı (1986-1987) ve Genel Sekreter Yardımcılığı (1990-1991) görevlerinde bulundu.

1992'de CHP'nin siyasal yaşama yeniden dönüşü üzerine CHP'de yer aldı. 9 Eylül 1992'den 1994 sonuna kadar CHP'nin Genel Sekreterlik görevinde bulundu. 1994'teki yerel seçimlerde CHP'den İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına aday oldu. Karşısında Refah Partisi'nden Recep Tayyip Erdoğan, Doğru Yol Partisi'nden Bedrettin Dalan, Sosyaldemokrat Halkçı Parti'den Ömer Zülfü Livaneli ve Anavatan Partisi'nden İlhan Kesici vardı. Recep Tayyip Erdoğan'ın galip çıktığı seçimde Günay, %1,4 oy aldı. 1999 Türkiye genel seçimlerinde CHP'nin TBMM dışında kalması üzerine yeniden aktif siyasete döndü. Genel Başkanlığa aday oldu. 2004 seçimlerinde Ordu'da DSP'li adayı desteklediği gerekçesiyle CHP'den ihraç edildi.

CHP'den ihracından sonraki süreçte Saadet Partisi eski milletvekili ve insan hakları savunucusu Mehmet Bekaroğlu ile birlikte "Müslüman-Sol" perspektifli bir siyasi oluşum çalışması başlattı. Recep Tayyip Erdoğan'dan gelen davet üzerine 2007 Türkiye genel seçimleri öncesi Adalet ve Kalkınma Partisi'ne geçti. Seçimlerde İstanbul milletvekili seçildi. 60. Hükümet'in başbakanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından dönemin Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'e sunulan atama teklifi ile 31 Ağustos 2007'de Kültür ve Turizm Bakanı olarak atandı. 2011 Türkiye genel seçimlerinde İzmir 1. Bölge'den milletvekili seçildi. 2013 yılı Ocak ayında yapılan kabine revizyonu ile görevden ayrıldı, yerine Ömer Çelik getirildi. 17 Aralık soruşturması sonrası 27 Aralık 2013'te partinin tepesinde gelişen "mağrur ve mütehakkim anlayış" gerekçesiyle AK Parti'den istifa etti.

Bosna İçin İnsanlık Girişimi, Doğu Konferansı ve Yeni Siyaset Girişimi gibi sivil girişimlere de öncülük eden Günay'ın "Bosna'dan Büyük Yazıları" ve "Karşı Siyaset" adıyla iki kitabı ve çeşitli gazete ve dergilerde hukuk ve siyaset konularında yayınlanmış çok sayıda makale ve söyleşisi bulunmaktadır.

Günay evli ve iki çocuk babasıdır.

Günay, kültür ve sanat üzerine yaptığı çalışmalar nedeniyle Akdeniz, Hatay/Mustafa Kemal, Adıyaman, Pamukkale ve Rusya Saint Petersburg Devlet Üniversitelerinden "Onursal Bilim Doktoru" unvanını aldı. Uludağ Üniversitesi ve Moskova Kültür ve Sanat Üniversitesi ise Günay'ı "Onursal Profesör" unvanlarına layık gördü. Aynı şekilde Macaristan Cumhuriyeti, Avusturya Cumhuriyeti, Belçika Krallığı ve Hollanda Krallığı tarafından devlet nişanlarıyla ödüllendirildi.




Mahmudiye (kalyon)

Mahmudiye, Osmanlı Donanması'na ait kalyon tipi savaş gemisidir.

1829'da, II. Mahmud zamanında mühendis Mehmet Efendi ile mimar Mehmet Kalfa tarafından İstanbul tersanesinde inşa edilmiştir. Padişah II. Abdülhamid zamanında, kızağa çekilerek sökülmüştür. Üç ambarlı 128 toplu kalyon olarak yapıldığı dönemde dünyanın en büyük savaş gemisi olan Mahmudiye Kalyonu, çok büyük bir savaş gemisidir. Okyanuslara hükmeden İngiliz ve Fransız gemilerinden bile daha büyük olan bu gemi Kırım Savaşı'na katılmış ve çok büyük yararlılıklar göstermiştir.

Mahmudiye Kalyonu'nun 1:33 ölçekli modeli İstanbul Deniz Müzesi'nde sergilenmektedir.





Kosova (kalyon)

Kosova, Osmanlı Donanması'na ait kalyon tipi savaş gemisi.

1858 yapımı olup, 3538 ton ağırlığında ve 700 Beygir gücündeki kalyon, 79 adet topa sahipti.




Kosova (anlam ayrımı)

Kosova şu anlamlara gelebilir:







Kosova

Kosova (), resmî adıyla Kosova Cumhuriyeti (, Sırpça: Република Косово), Balkanlar'da yer alan ve denize kıyısı olmayan bir ülke. Kuzeyde ve doğuda Sırbistan, güneyde Makedonya ve Arnavutluk, batıda ise Karadağ ile komşudur. 1999 yılında Birleşmiş Milletler kontrolü altına alınan Kosova, 2008 yılında Sırbistan'dan tek taraflı olarak bağımsızlığını ilan etti. Bugüne kadar 112 ülke tarafından tanındı.

Kosova'da bağımsızlık ilanının ardından, denetim, Birleşmiş Milletler'den Avrupa Birliği'ne geçti. Kosova'daki Avrupa Birliği temsilciliği, bundan sonra Uluslararası Sivil Temsilcilik adı altında hizmet vereceğini açıkladı. Böylece Birleşmiş Milletler'in de 1999 yılından bu yana Kosova'da üstlendiği yönetim sona ermiş oldu. Kosova'da Avrupa Birliği ülkelerinden 1900 polis ve yargı mensubu görev yapacak. Kosova bu şekilde Avrupa'nın 50. ülkesi olmuştur.

Roma İmparatorluğu’nun zamanında Kosova bölgesi adlandırmalarından biri "Dardania" idi. “Dardania” adlı bu küçük yönetim bölgesinin, bugünkü Kosova topraklarıyla kesiştiği mevkileri vardır. Dardania, "Moesia Superior" adlı eyaletin içindeki küçük bir bölgenin adı idi. Günümüzde Kosova'da Dardanlara ait olduğu düşünülen bazı kalıntılara rastlanmıştır. Kosova'da yaşayan Arnavutların çoğu, kendilerinin Dardanlar ve İlirlerin vârisleri olduklarına inanır. Bu teorinin kanıtı olarak da; insan yapısı, aynı kültür ve dilin konuşulması fikirleri belirtilir. Dardanlar yapı olarak güçlü ve sert insanlar olarak izah ediliyor.

Roma İmparatorluğu devrinde ve bu imparatorluğunun ikiye ayrılması sonrasında Doğu Roma İmparatorluğu sınırları içinde kalan (3. ve 4. yüzyıl) Kosova muhitinde Hun, Avar, Bulgar, Peçenek, Uz gibi kavimlerin geçici ve kalıcı yerleşmeleri de söz konusu olmuştur. Slavların bölgeye gelişleri ise, 7. yüzyıldan sonra olmuştur. M. S. 5. yüzyılda Hunların bilhassa Attila önderliğinde birleşerek oluşturdukları devlet döneminde Balkanlar (Kosova’yı da içine alacak şekilde), Hunların geçici ve kalıcı iskânlarına sahne olmuştur.

6. yüzyılda Tuna'nın kuzeyine yerleşen Avarlar, buraya doğru ilerlemişlerdir. Bu devrin dil ve kültür kalıntılarına dair arkeolojik buluntular, Balkanlar’ın çeşitli bölgelerinde vardır. Doğu Roma İmparatorluğu zamanında Doğu Roma (Bizans) ordusunda ve Doğu Roma topraklarının uçlarına (ki Kosova bölgesi uçlara yakındır) Türk boyları özellikle yerleştirilmiştir. Bundaki amaç, sınır güvenliği, ordu ihtiyacı ve bu boyların merkezden uzak tutulmasıydı. Bugün Kosova’nın Gora bölgesinin dağlık arazisinde rastlanan kayalara kazınmış hâldeki damga şekillerinin, Osmanlı öncesi Türk izlerinden biridir. Bu şekillere dair yapılan dilsel incelemeler, bunların Göktürk Alfabesinin şekilleriyle olan yakınlığına işaret etmektedir. Kosova, Bizans'ın zayıfladığı dönemlerde Bulgarların ve Sırpların egemenliğine girmiştir.

Kosova, Bizans'ın zayıfladığı dönemlerde Bulgarların ve Sırpların egemenliğine girmiştir.

1444'te Arnavut ve Karadağ prenslikleri Balkanlar'daki Osmanlı yayılmasına karşı bir askeri savunma birliği oluşturdular. Birliğin kurucusu Arnavut Akçahisar (Kruya) Prensi Gjergj Kastrioti (İskender Bey) oldu. Katolik beyi Gjergj Kastrioti, bir zamanlar Osmanlı devşirmesi olduğu ve Osmanlı ordu bürokrasisinde yer aldığı için İskender Bey adıyla anılmaktadır. Katolik Kastrioti şahsiyeti adı ve kimliği altında günümüzde modern Arnavut kimliği ve milliyetçiliği oluşturulmaya çalışılmaktadır. Bu kimlik de Osmanlı devrinden yakın devirlere kadar gelen Arnavut kimliğiyle örtüşmemektedir. Birlik Venedik Cumhuriyeti tarafından da desteklendi.

Mart 1444'te İskender Bey o zaman Venedik hâkimiyetindeki liman şehri Leş (Alessio)'da bölgenin en önemli prenslikleri olan Thopia, Muzaka, Ballsha ve Crnojevic aileleriyle bu birliği kurdu. Daha ufak diğer kuzey Arnavut aşiretleri de bu birliğe katıldılar. Osmanlılara karşı mücadele için kendi aralarındaki anlaşmazlıkları bir tarafa bıraktılar. İskender Bey birliğin komutanlığına seçildi. Alınan siyasî kararlarda bütün birlik üyelerinin kabul etmesi şartı vardı.

1444'te İskender Bey, Osmanlı ordusunu Torviol Ovası'nda yenmeyi başardı. 1450'de Akçahisar’ı kuşatan Osmanlı birlikleri kuşatmayı kaldırmak zorunda kaldılar. 1451'de İskender Bey Napoli Krallığı ile bir ittifak kurdu. 1452'de Osmanlı ordusu Mokrica ve Meçadi'de yenildi. 1453'te İstanbul'un fethi üzerine Arnavutlar, Napoli, Venedik, Papalık ve Macaristan Krallarından maddî yardım almaya başladılar. 1462'ye kadar Arnavutlar her yıl Osmanlı ordusunu püskürtüyor, ama ertesi yıl Osmanlılar tekrar aynı güçle geliyorlardı. 1460 ve 1463'te yapılan ateşkesler dışında Arnavut-Osmanlı savaşı hiç durmadan sürdü. 1462'de İskender Bey önemli bir şehir olan Ohri'yi almayı başardı.

1466'da Akçahisar’ın ikinci kuşatması da Arnavut Birliği'nce engellendi. Fakat aynı yıl Osmanlılar Shkumbin Vadisi'nde Elbasan Kalesi'ni kurmayı başardılar. 1467'de Akçahisar’ın üçüncü kuşatması da birlikçe engellendi.

1468'de İskender Bey'in ölümüyle Leç Ligi zayıflamaya başladı. Venedik'in yardı