rahiplik için öğrenim görmek üzere gitti. Bununla beraber bilime karşı çok güçlü bir ilgi ve eğilimi vardı, bu eğilim yakın dostu Sir Walter Scott tarafından teşvik edildi. Okul eğitimini tamamladıktan sonra, 1799 yılında Henry Brougham, onu "Işığın Kırınımı" çalışmasında kendisine asistanlık yapması için ikna etti. Bu çalışmalarının sonuçları "Londra Kraliyet Felsefe Kulübü" dergisi ve çeşitli bilimsel dergilerde yayınlandı. Bir ışık çalışmasında görme yeteneğinin büyük kısmını kaybetmiştir.

En önemli çalışmaları arasında fotoelastisite etkisini keşfi gelir. Bu başarısından ötürü, William Whewell kendisini ""Modern-Denel ve Johannes Kepler Optiğinin Babası"" olarak adlandırmıştır."

Optik bir fenomen olarak kabul edilen "Optik-Polarizasyon Açısı" olarak da adlandırılan Brewster açısı'nın tespiti üzerine yaptığı çalışmaları ile tanınan "Brewster," kaleydoskopun da mucididir.





YTÜ Gemi İnşaat ve Gemi Makinaları Mühendisliği Bölümü

YTÜ Gemi İnşaat ve Gemi Makinaları Mühendisliği Bölümü 1968 yılında, Yüksek Teknik Okulun bünyesindeki Makina Bölümü içerisinde Gemi Makinaları Opsiyonu olarak eğitime başlamış ve 1970-71 eğitim ve öğretim yılından itibaren Yüksek Mühendislik Eğitimi için master kısmı açılmıştır.

1983 yılından itibaren ÖSYM kanalıyla Bölüme öğrenci alınmaya başlanmıştır. Daha sonra Bölümün adı Gemi İnşaatı ve Gemi Makinaları Mühendisliği Bölümü olarak değişmiştir. Bölüm; Gemi Makinaları, Gemi İnşaatı ve Gemi Hidromekaniği adı altında üç anabilim dalından oluşmaktadır.




XVIII. Louis

XVIII. Louis (d. 17 Kasım 1755 - ö. 16 Eylül 1824), 1795'ten sonra Fransa kralı unvanını taşıyan ve Napolyon'un yeniden imparatorluğunu ilan ettiği Yüz Gün (1815) dışında, 1814-1824 arasında tahtta kalan hükümdar.

XV. Louis'nin torunu ve Veliaht (Döfen) Louis'nin dördüncü oğluydu. İki ağabeyinin genç yaşta ölmesi, üçüncüsünün de 1774'te XVI. Louis adıyla tahta çıkması üzerine veliaht (Döfen) oldu. Ama XVI. Louis'nin iki oğlunun doğmasıyla tahta çıkma umudunu yitirdi.

1789 Fransız Devrimi'nin patlak vermesinin ardından, olayların akışını kendi lehine çevirebilme umuduyla Paris'te kaldıysa da Haziran 1791'de ülkeden kaçtı. Yurtdışında bulunduğu sırada, Paris'te tutsak olan XVI. Louis'yle Marie Antoinette'in can güvenliğini umursamadan, uzlaşmaz bir dille kaleme alınmış karşıdevrimci manifestolar yayımladı, sürgündeki soyluları bir araya getiren örgütler kurdu ve devrime karşı yürütülen mücadele başka devletlerin hükümdarlarının desteğini sağlamaya çalıştı. Kral ve kraliçenin 1793'te idam edilmesinin ardından, veliaht olan yeğeni XVII. Louis'nin Haziran 1795'te ölmesi üzerine de kendisini XVIII. Louis adıyla (sürgünde) Fransa kralı ilan etti.

1795-1814 arasında bütün Avrupa'yı dolaşan Louis, bir süre Prusya, İngiltere ve Rusya'da yaşadı. Bu arada, Napolyon'un 1804'te imparatorluğunu ilan etmesiyle iyice zayıflayan tahta çıkma umudunu gerçekleştirebilmek için yürüttüğü mücadeleyi yoğunlaştırdı. Mali açıdan zor durumda olmasına karşın, tahttan feragat etmesi karşılığında Bonapart'ın kendisini maaşa bağlama önerisini reddetti. Napolyon'un 1813'teki yenilgilerinin ardından bir manifesto yayımlayarak, Bourbon'ların yeniden iktidara gelmesi durumunda devrimin bazı sonuçlarını kabulleneceğini açıkladı. Parlak bir diplomat olan Charles Maurice de Talleyrand-Périgord'un, Müttefik orduların Mart 1814'te Paris'e girmesinden sonra başlattığı görüşmeler sonucunda Bourbon hanedanının yeniden tahta çıkması ve monarşi yönetimine dönülmesi kabul edildi.Louis 3 Mayıs 1814'te törenlerle karşılandığı Paris'te tahta çıktı.

2 Mayıs'ta meşruti monarşiye geçileceğine ilişkin resmi bir açıklama yapan XVIII. Louis, meşruti bir krallık kralı olarak hüküm sürüp iki meclisli bir parlamentonun toplanacağına, dinsel hoşgörünün sağlanacağına ve bütün yurttaşlara anayasal haklar tanınacağına söz verdi. Hazırlanan meşruti krallık anayasası 4 Haziran 1814'te halk oyu ile onaylandı. Ama Napolyon'un sürgüne gönderildiği Elba Adasından geri dönüşü, Louis'nin meşruti monarşi yönetimine geçme girişimlerinin kesintiye uğramasına yol açtı. Mareşal Ney'in 17 Mart 1815'te Napolyon'a yenilmesi üzerine Gent'e kaçan Louis, Paris'e ancak Waterloo Savaşı sonrasında dönebildi (8 Temmuz).

XVIII. Louis'nin hükümdarlığı sırasında Fransa'da devrimden sonraki ilk parlamenter yönetim deneyimi yaşandı. Yürütme yetkisi ve yasama inisiyatifi krala, yasaları ve bütçeyi onaylama yetkisi ise danışma meclisi niteliği ağır basan parlamentoya tanınmıştı. Ama yasama meclisinde sağcılar ve kralcılar çoğunluğu oluşturuyordu. 1819'da başbakan olan Elie Decazes'in etkisiyle, devrimin bütün izlerini yok etmeyi amaçlayan aşırı kralcı "Ultralara" karşı çıkan Louis Eylül 1816'da meclisi dağıttı. 1820'den sonra gitgide güçlenen "Ultralar" kralın devrimin açtığı yaraları sarmaya yönelik girişimlerinin çoğunu engellediler. 1823'de Fransa İspanya'da Kral VII. Ferdinand aleyhinde ortaya çıkan ciddi bir ayaklanmaya karşı askeri destek vermeye karar verdi ve Angloueme Dükü komutasindaki bir Fransiz destek ordusu bu ayaklanmayı bastırmayı başardı.

XVIII. Louis 1824'te Paris'te öldu. Cesedi Fransa Krallarının geleneksel olarak gömüldüğü Saint-Denis Bazilikasi, Paris'e defnedildi. Yerine Artois kontu olan kardeşi X. Charles geçti.






I. Valentinianus

Flavius Valentinianus (d. 321 - ö. 17 Kasım 375) 364 yılından ölümüne kadar Roma İmparatoruydu. Kendisinden genellikle son büyük "Batı İmparatoru" olarak bahsedilir. Başarılı bir general olan Yaşlı Gratianus'un oğlu olarak dünyaya gelmiştir.

Valentinianus, Julianus ve Jovian dönemlerinde subaydı ve imparatorluk kademelerinde yukarılara yükselmişti. Sağlam yapısı ve dikkat çeken görünümüyle büyük cesaret ve askerî yeteneğe sahipti. Jovian'ın ölümünden sonra 26 Şubat 364'te Bitinya'da Nicaea'da (bugünkü İznik) kırk dört yaşında ordudaki subaylar tarafından imparator seçildi. Valentinianus kısa bir süre sonra kardeşi Valens'i de imparator yaptı.

İki kardeş yukarı Moesia'da Niş şehrinde imparatorluğu paylaştılar. Batı Roma imparatoru olarak Valentinius İtalya, İllirya, Hispanya, Galya, Britanya ve Afrika'yı aldı. Valens ise Balkan yarımadasının doğusunu, Yunanistan, Mısır, Suriye ve Anadolu'yu aldı. Çok geçmeden Julianus'un soyundan Procopius'un ayaklanmasıyla karşı karşıya kaldılar. Valens 366'da Procopius'un ordusunu Lidya'da yenilgiye uğrattı ve Procopius hemen idam edildi.

Valentinianus'un kısa süreli hükümdarlığı sırasında Afrika, Almanya ve Britanya'da savaşlar vardı. Roma barbarlarla, özellikle de Burgundiler ve Saksonlar ile çatışma içindeydi.

Valentinianus'un başlıca çalışması sınırların korunmasıydı. Başlangıçta Milano kuzey İtalya'nın meselelerini çözmek için seçtiği karargâhtı. Ertesi yıl (365) Valentinianus Alamanlara karşı generallerinin seferlerini idare etmek için önce Paris sonra da Reims'teydi. Jovian'ın yenilgiye uğrattığı Alamanlar Ren'in öteki yakasına çekilmişlerdi. Ancak 367'nin sonlarından aniden Ren'i geçip Moguntiacum (Mainz)'a saldırdılar ve şehri yağmaladılar. Valentinianus, Solicinum'da büyük bir orduyla Alamanlara saldırdı ve büyük bir katliam yaparak yendi. Ancak kendisi de büyük kayıplar verdiği için başarısının arkasını getirmedi.

Daha sonra 374'te Valentinianus, Alamanlar'ın kralı Macrianus ile barış yaptı ve o noktadan sonra Macrianus gerçek anlamda Romalıların dostu oldu. Sonraki üç yılı Valentinianus Ren sınırının savunmasını düzenlemek için karargâh olarak seçtiği Trier'de geçirdi ve sayısız miktarda kalenin inşasını bizzat idare etti.

Döneminde Galya kıyıları Sakson korsanların saldırılarına uğruyordu. Piktler ve İskoçlarla iş birliği yapan korsanlar Antonin duvarından Kent kıyılarına kadar Britanya'yı yakıp yıkmışlardı. 368 yılında istilacıları püskürtmek için Kont Theodosius gönderildi ve başarı sağlandı. Ardından adada imparatorun onuruna Valentia adında yeni bir eyalet kuruldu.

Afrika'da Firmus askerî vali Comes Romanus'un zalimliği ve zorbalığından çaresiz düşmüş köylülerin desteğiyle isyan çıkardı. Yine Theodosius ufak çaplı bir gazi ordusuyla Afrika'ya gönderildi. Firmus esir düşmemek için intihar etti.

374'te bugünkü Moravya ve Slovakya'nın olduğu bölgedeki bir Germen kabilesi Quadi kendi toprakları kabul ettikleri Tuna'nın kuzeyindeki Roma kalelerinden rahatsız oldular ve kralları Gabinius'un haince öldürülmesiyle iyicene çileden çıktılar ve nehrini öteki yakasına geçerek Panonya eyaletini yakıp yıktılar. İmparator 375'in Nisan ayında güçlü bir ordu ile İlliryum'a girdi. Ancak Quadi elçileriyle yapılan bir resmî görüşmede öfkeli bir şekilde bağırırken kafatasındaki damarlarda bir çatlama oldu. Bu yara 17 Kasım 375'te ölümüne yolaçtı.

A.H.M. Jones'un yazdığına göre "Ammianus sert ve gaddar olmasının yanında kendisi görgüsüz olduğu gibi görgülü kişilere de düşman olduğunu anlatır. İyi giyimlilerden, eğitimlilerden, zenginlerden ve iyi şartlarda doğmuş olanlardan nefret ederdi. Ancak yetenekli bir asker ve vicdan sahibi bir yöneticiydi. Kendi babasının da geldiği alt sınıflarının refahına ilgi gösterirdi. Ne yazık ki, iyi niyetli girişimleri seçtiği yanlış bakanlar ve tüm kanıtlara rağmen onların erdemine olan inatçı inancı yüzünden çoğu zaman boşa giderdi."

Valentinianus Hıristiyandı ancak tüm tebaalarına dinî özgürlük tanırdı.





Türkiye millî futsal takımı

"Türkiye Futbol millî futsal takımı"', Türkiye'yi, salonlarda yapılan futbol maçları futsalda temsil etmektedir. 2005 yılında kurulmuştur. Türkiye'de yeterli sayıda bu sporu yapan oyuncu olmadığı için özellikle BENELUX ülkelerindeki gurbetçi futbolculardan yararlanılmıştır. Ömer Kaner yönetimindeki millî takım, tarihteki ilk millî maçını Romanya ile yapmıştır. A millî futsal takımı ilk maçında Romanya’ya 7-3 yenilir. Bu maçta Galatasaray’da oynayan Ümit Davala da ekipte yer almış hatta takımın ilk kaptanlığını yapmıştır. Türkiye’nin tarihteki ilk golünü Belçika’da oynayan Murat Düzgün atmıştır.

İdari görevli:

Teknik direktör

Sercan Görgülü

Yardımcı antrenör:

Kaleci antrenörü:

Türkiye Millî Futsal Takım'ı mevcut kadrosudur.

Öm