abit telefon vardır.





Tohumluk, Alucra

Tohumluk, Giresun ilinin Alucra ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Giresun iline 185 km, Alucra ilçesine 35 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Yeşilyurt, Alucra

Yeşilyurt, Giresun ilinin Alucra ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim ve anaokulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık evi vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Yükselen, Alucra

Yükselen, Giresun ilinin Alucra ilçesine bağlı bir köydür.

Yavuz Sultan Selim’in Trabzon Sancak Beyi olduğu (1494-1510) o ihtişamlı devirlerden sonra III. Murad (1574-1595) devrinde başlayan ekonomik bunalım, maddi durumları bozulan yeniçerilerin Giresun, Trabzon ve havalisinde olay çıkartmaları ve karışıklığa sebep olmalarına yol açmış, bu da o yörelerde yaşayan ve olaylara karışan-karışmayan ailelerin topraklarını terk ederek daha güvenli yerler aramasına sebep olmuştur.

Bu ailelerin hepsi ayrı ayrı zamanlarda ve ayrı ayrı bölgelerden köye yerleşmelerine rağmen aralarında kayda değer büyük anlaşmazlıklar meydana gelmemiştir. Daha sonra kız alıp vermek suretiyle aralarında akrabalık bağları kurulmuştur. O dönemde nüfus kütüğü kaydı olmaması ve Şebinkarahisar’da meydana gelen yangında diğer belgelerin yanması o döneme ait kesin bilgilere ulaşılmasını engellemiştir.

Köyün adı, Karahisârî Şark sancağına bağlı önceleri Kovata daha sonra Alucra nahiyesinin “Hapu Karyesi” iken dilimizin sadeleştirilmeye çalışıldığı dönemde Hapu olarak kalmakla birlikte karye yerine Türkçesi köy kelimesi konarak “Hapu Köyü” olmuştur.

Bu köye Hapu denmesinin esas sebebi, köyde o dönemde ikamet etmekte olan aile reisinin adının Hapu olmasından kaynaklanmaktadır.

Yöre adlarının Türkçeleştirilmesi sırasında köyün deniz seviyesinden 1800 metre yüksekte olması sebebiyle Hapu adı “Yükselen” olarak değiştirilmiştir.

Hapu Köyü iskan yönünden pek uygun bir yerde kurulmamıştır. Bu ise düz olan yerlerin tarla olarak kullanılmasından ve içme suyu sağlayan kaynakların köyün şimdiki yerinde bulunmasından kaynaklanmaktadır.

Köye yerleşen aileler tepelerin yamaçlarına ve eteklerine yerleşerek tarıma elverişli alanları çiftçilik yapmakta kullanmışlardır. Ağaçlardan yapılmış bentler vasıtasıyla derelerin, kayalıklara yakın yerlerden akması sağlanmış, dere kenarlarından elde edilen araziler çayır ve bostan olarak kullanılmıştır.

Yükselen (Hapu) Köyü’nün evleri 19. yüzyılın başlarına kadar genellikle küçük ve tek kat olarak yapılmıştır. Duvarlar çamur harçla taştan yapılmış olup, yüksekliği 2,5-3 metredir. Duvarların üzerine yatay olarak aralıklı döşenmiş çam ve köknar ağaçları kiriş olarak kullanılmış, onların üzerine ardıç ağaçları dallarıyla birlikte döşenmiş, onun üzerine de 40–50 cm. kalınlığında toprak örtülmüştür. Çatı düz olduğundan yağan karın ve yağmur sularının aşağıya geçmemesi için ağırlığı yüz-yüz elli kilo olan ve adına loğ taşı denilen taşla toprak çatı sıkılaştırılarak suyun aşağı evin içine akmaması sağlanırdı.

Evler; ocaklık ve ambarın bulunduğu bir oda ile küçük bir yatak odasından ibarettir. Giriş ve odanın bir kısmı kiler olarak kullanılmaktadır. Tuvalet, evden uzakta bahçede bulunurdu. Ahır ve samanlık, evlere uzak yerlere yapılır, hayvan gübreleri biriktirilmeyip tarlalara atılırdı. Yeni yapılan evlerde tuğla kullanılmaktadır. 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren çatılar önce dik yapılarak hartama denilen tahtayla kaplanmış daha sonra oluklu sac levhaların Türkiye'de üretim ve dağıtımına başlanmasıyla tahta çatılar yerini sacla kaplanmış çatılara bırakmıştır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Köy; önceleri Karahisârî Şarkî livâsı Kovata nahiyesine bağlı bir arazi iken, bugün Giresun ilinin Alucra ilçesine bağlı bir muhtarlıktır. Giresun iline 150 km. Alucra ilçesine ise 18 km uzaklıktadır.

Köyün doğusunda Kaledibi Köyü (2 km), batısında ve kuzeybatısında kendisiyle birlikte Yükselen Köyü’nü oluşturan Taşdemir ve Delli mahalleleri vardır. Güney yönünde sınır komşumuz olan Gökçebel (Mismilon) ve Boyluca (Zun) köyü bulunmaktadır.

Taşdemir ve Delli mahallelerine sınır olan Konaklı (Keşimbür), Aydınyayla (Görena), Beylerce (Alevre), Kavaklıdere (Çivrişon), Subaşı (Yanus), Demirözü (Eşküne) ve Armutlu köyleri ile çevrili bulunmaktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.


zaa




Fevzi Çakmak, Alucra

Fevzi çakmak, Giresun ilinin Alucra ilçesine bağlı bir köydür.

Eski adı Zihar olan köyün geçmişi Hicri 742, Miladi 1341 tarihli Süleymanşah Oğlu Nasıreddin vakfına ait Arapça Vakfiye ye ulaşmaktadır. Bu vakfiye ile Alucra kazasına tabi Ziharşeyh köyündeki Zaviye Vakfı'na ait Keygune'ye ilhak edilen köyler, halen türbesi Fevzi Çakmak (Zihar) köy mezarlığında bulunmakta olan mevlana Şeyh Çağırgan Baba'ya ve evladına şart kılınmıştır.

Eski adı Zıhar olan köyün ismi 1960'ta buna istinaden Çakmak, 2001 yılında ise Fevzi Çakmak olarak değiştirilmiştir.

Giresun iline 168 km, Alucra ilçesine 8 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur ve sağlık evi vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Köy içi yolları çok kötüdür.





Çamlıyayla, Alucra

Çamlıyayla, Giresun ilinin Alucra ilçesine bağlı bir köydür.

Eski adı Meğri'dir. Tekirlerin köyüdür.

Çamlıyayla köyünde yaşayan Tekir oğulları sülalesi ile, Giresun'un Merkez ilçesine bağlı Barçaçakırlı köyünde yaşayan Tekir oğulları sülalesi AKRABADIRLAR...

ÇAMLIYAYLA KÖYÜ 3 MAHALLE OLUP ENBÜYÜK MAHALLESİ Merkez MAHALLESİDİR

Köyde Kelkit vadisine ait olan sivas Erzincan karahisar Kelkit Suşehrine ait kuzey anadoluya yöresinde karma bir kültür Görülmektedir.Karadeniz kültürü ve İçanadolu bölgesini geleneklerini içinde bulunduran bu karma kültürde Gelenekler görenekler yemekler oyun havaları benzerlik göstermektedir.Unesco tarafından Türk Kültür Mirasına ait olduğu Tescil Edilen Keşkek Bu Bölgenin En tanınmış yemeğidir.Pancar Çorbası,Ayran Çorbası, Pancardan yapılan "Dible", Yaprak sarması dolma, Kabarcık Tatlısı Taze Fasulye Düğünlerde yapılan en ünlü yemeklerdir.
Davul Zurnayla Oynanan Horon "Alucra Diki" olarak adlandırılmış Erzindan ve sivas yöreleri halk oyunlarından alıntılar taşımaktadır.

Giresun iline 161 km, Alucra ilçesine 11 km uzaklıktadır.Köyün Coğrafyası Dağlıktır.Dağların yüksekliği 1300 ila 2250 Metre arasında değişmektedir.Dağlar Boyunca uzanan Yeşil alanlar zirvelere yakın yerlerde yerlerini bozkırlara bırakmaktadır.
Köy yeraltı suları bakımından zengindir.Kaynağından Çıkan bu yeraltı suları 2 farklı bölgeden çıkarak köyün mahalleri arasından geçen 2 ayrı dere oluşturmuştur.Bu dereden köydeki bostanlar sulanmakta ve insanlar dinlenme için bu dere kenarında piknik yapmaktadırlar.
Köyde En yüksek Dağ "Gel tepedir". 2250 Metre yüksekliğe sahip dağın ismi zirvesinin bozkırla kaplı olmasından gelmektedir.Sonra benzer yükseklikte Bulunan Evliya Tepesi 2200 Metre rakıma sahiptir.Sivrritepe diye Adlandırılan Tepede 1915 civarı yüksekliğe sahiptir.

Çamlıyayla köyü Karadeniz bölgesi sınırlarında olmasına rağmen Karadeniz ikliminin aksine Karasal iklim hakimdir.Kışın soğuk yazın sıcak ve kurak olan karasal iklim.Köyde kışın konaklamayı zorlaştırmak da tarımsal üretimi imkansız hale getirmektedir.Kışın Köy Nüfusu azalmakta.Köy nüfusu Mevsimsel olarak köyde yaşamaktadır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.





Ahurcuk, Şebinkarahisar

Ahurcuk, Giresun ilinin Şebinkarahisar ilçesine bağlı bir köydür.
Giresun iline 127 km, Şebinkarahisar ilçesine 9 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. köyün çogunlugu diğer köylerde oldugu gibi İstanbul gibi büyüksehirlere göç vermiştir. Köyde ikamet edenlerin birkısmı ise madende çalışmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak 5.sınıftan sonrasında [[Türkiye'de eğitim|taşımalı eğitim]]den yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi yoktur ancak Totah dağından borularla köye su getirilmiştir. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt değildir. Köyün eski muhtarı, 50 m asfaltı kabul etmeyip tüm köyün yollarının kumlanmasını sağlamıştır. Köy camiisini yaptırıp, okuluda eğitime kullanışlı hale getirmiştir.

Köyde elektrik ve sabit telefon vardır. İnternet ise yeni yeni gelmiştir.





Alişar, Şebinkarahisar

Alişar, Giresun ilinin Şebinkarahisar ilçesine bağlı bir köydür.

Alişar köyü, Şebinkarahisar'ın doğusunda şehir merkezine 30 km mesafede kurulmuştur. Şebinkarahisar'ın Güneygören,(Turpçu) Dönençay, Sipahi, Alucra'nın Doludere ve Dereçiftlik köyleri ile çevrilidir. Alişar köyü, Kapaklı, Kestane, Killik, Çaylaklı ve Özlüce mahallelerinden oluşur.

Giresun iline 140 km, Şebinkarahisar ilçesine 30 km uzaklıktadır. Alişar Deresi, İs