l bonus içinde yer almaktadır




Berova

Berova (Makedonca: Берово, Berovo), Makedonya'nın doğu sınırında bulunan bir belediye merkezidir. Maleşevo Dağları’nın eteklerinde yer almaktadır.

Makedonya’nın doğusunda, Bulgaristan sınırına yakın bir konumda bulunan Berova, ülkenin idari sınıflanmasında Doğu Bölgesi sınırları içindedir.

Berova'nın rakımı 900 metrenin üstündedir (986 m), şehre ulaşan tek yol asfalttır. Berova Gölü ve Maleşevo Dağları’nın ormanları turistlerin ilgisini çekmektedir. Şehirde ormancılık ve balıkçılık yapılmaktadır.

Berova’da tarihî Aziz Arhangel Mikail Manastırı (Sveti Arhangel Mihael) bulunmaktadır. Kasaba kurulduğundan bu yana Hristiyan etkinlikleri ile bilinmektedir.

Berova Gölü şehrin sınırları içerisindedir.

Berova 1815-1818 yılları arasında Hristiyan Yoahim Krcovski tarafından kurulmaya başlandı. 19. yüzyılın başlarında şehir 200 kadar ev ve bir küçük kiliseden oluşuyordu. Şehirde anlatılan rivayete göre; Friar Peco, kilisenin büyütülmesi ve daha iyi yapılması için Radoviş'teki Osmanlı valisine başvurunca vali izin verir, ancak inşaat yavaş ve verimsiz işleyince Peco en genç kızını Sultan'ın Harem'i için verir. Kilise inşaatı hızlanarak 40 gün içinde biter ve şehir taş bloklardan oluşan büyük ve güzel bir kiliseye kavuşur.

Berova bölgesi, 14. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu sınırlarına kayılmıştır. Bu dönemden 20. yüzyıl başlarına (1912-1913) kadar Osmanlı idaresinde kalmıştır.

Osmanlı İmparatorluğu dönemi sonrasında, küçüklü büyüklü birçok muharebe neticesinde bölge, Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı egemenliğine geçmiştir. Krallık, sonrasında Yugoslavya Krallığı olarak 1943 yılına dek egemen olmuştur.

1943 yılı ile beraber Yugoslavya Krallığı ortadan kalkmış, yerine Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti kurulmuştur. Bu dönemde de Berova, Yugoslavya idari yapısı içinde yer almıştır.

1991 yılında Makedonya’nın Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti’nden bağımsızlığını ilan etmesiyle Berova, bağımsız Makedonya Cumhuriyeti içinde yer almıştır.

2002 sayımlarına göre Berova’nın toplam nüfusu 13.941 kişidir. Bu nüfusun etnik dağılımı şu şekildedir: Makedonlar 13.335; Romanlar 459; Türkler 91…




Fermat sayıları

Fermat sayıları, "n" sıfırdan küçük olmayan bir tam sayı olmak üzere,

şeklinde yazılabilen sayılardır. İsimlerini, bu sayıları ilk kez incelemiş olan 17. yüzyıl matematikçisi Pierre de Fermat'dan alırlar. İlk dokuz Fermat sayısı şunlardır:

Bu sayılardan ilk beşi, yani "F"...,"F" asal sayılardır, ve bunlara Fermat asalı denir. Fermat 1650'de tüm Fermat sayılarının asal olduğunu ileri sürmüş, fakat Leonhard Euler 1732'de "F"'i iki çarpana ayırarak bu iddiayı çürütmüştür: 

Bugün, "F"...,"F"'in asal olmadığı bilinmektedir. "n" büyüdükçe "F" sayısı çok büyük değerler almaya başladığından, Fermat sayılarını çarpanlarına ayırmak da zorlaşmaktadır. Nitekim "n" > 11 için Fermat sayıları henüz asal çarpanlarına ayrılamamıştır. Dolayısıyla, "n" > 4 için asal bir Fermat sayısı olup olmadığı hala açık bir sorudur.




Negotin, Makedonya

Negotin (Makedonca: Неготино) Makedonya'nın orta kesiminde yer alan bir kasaba ve belediye merkezidir. Makedonya'nın en iyi şarap ve rakıları Negotin’de imal edilmektedir.

Negotin, Vardar Nehri ve Vardar Ovası yanındadır. Başkent Üsküp'ü Yunanistan'a bağlayan M-1 otoyolu ve demir yolu şehirden geçmektedir.

Negotin’in tarihi Makedonya kralı Antigonus II Gonatas'a kadar gitmektedir. Şehir daha sonra Romalıların eline geçti. Sonrasında Romalılar ve Bizanslılar arasında zaman zaman el değiştirdi. Bir ara Bulgar Krallığı'nın eline geçen şehir 14. yüzyıldaki Türk fetihlerinden 20. yüzyıldaki Balkan Savaşları dönemine kadar Türk idaresinde kaldı.

Negotin 14. yüzyılda, bölgedeki birçok yerle beraber, Osmanlı İmparatorluğu topraklarına katılmıştır.

Negotin, Osmanlı İmparatorluğu döneminde de aynı adını taşımıştır (نغوتين "Negotin") ve son dönem (19. yüzyıl sonu) idari dağılımda Kosova Vilayeti’nde Üsküp Sancağı’na bağlı bir merkez olmuştur. Sancak içinde, komşu Selanik Vilayeti sınırlarının hemen kuzeyinde bir konuma sahip olmuştur.

Osmanlı İmparatorluğu dönemi sonrasında, küçüklü büyüklü birçok muharebe sonrasında Negotin bölgesi, Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı egemenliğine girmiştir. 1918 sonrasında Yugoslavya Krallığı olarak 1943 yılına dek egemenlik sürmüştür.

1943 yılı ile beraber Yugoslavya Krallığı ortadan kalkmış, yerine Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti kurulmuştur. Negotin’in de dâhil olduğu bölge, bu kez de sosyalist Yugoslavya idaresine girmiştir.

1991 yılında Makedonya’nın Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti’nden bağımsızlığını ilan etmesiyle Negotin, bağımsız Makedonya Cumhuriyeti içinde bugününe gelmiştir.

2002 sayımlarına göre Negotin’in toplam nüfusu 19.212 kişidir. Bu nüfusun etnik dağılımı şu şekildedir: Makedonlar 17.768; Sırplar 627; Romanlar 453; Türkler 243.

Şehir küçük olmasına rağmen, buradaki dans kulüpleri ve eğlence mekânları turistlere hizmet vermektedir. Negotin elektrik santralinin özelleştirilmesi ve Makedonya hükümetinin inşaat ihaleleri Türk firmaların ilgisini çekmiştir.




Kızıldere Olayı

Kızıldere Olayı, 12 Mart 1971 muhtırasından sonra yakalanan Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'ın idamlarını engellemek için 27 Mart 1972'de Ünye'deki NATO üssündeki yabancı görevlilerini kaçıran Türkiye Halk Kurtuluş Partisi - Cephesi kurucularından Mahir Çayan, Dev-Genç Genel Başkanı Ertuğrul Kürkçü, Dev-Genç MYK üyesi Hüdai Arıkan, THKO'dan Cihan Alptekin, Fatsalı Nihat Yılmaz, öğretmen Ertan Saruhan ve Ünyeli Ahmet Atasoy, iki İngiliz (Gordon Banner ve Charles Turner) ve bir Kanadalı (John Law) radar teknisyenini NATO üssünden kaçırdılar. Kendilerini Kızıldere (şu an adı Ataköy)'de bekleyen Dev-Genç Genel Sekreteri Sinan Kazım Özüdoğru, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Öğrenci Derneği yöneticisi Sabahattin Kurt, THKO'dan Ömer Ayna ve Hava Kuvvetleri Proleter Devrimci Örgütü'nün kurucusu olarak aranan Üsteğmen Saffet Alp ile buluştular.

Grup köyün muhtarının evinde mevziilendi. Operasyon, Ankara Merkez Komutanlığı görevinde bulunan Tümgeneral Tevfik Türün tarafından yönetilmiştir. Helikopter destekli güvenlik güçleri, köydekilerin ihbarı üzerine evi buldu ve kuşattı. Ağır makineli tüfekler ve (köylülerin iddialarına göre) NATO askerleri kuşatmayı destekledi. İçeridekiler, rehineleri dışarı gösterdiler fakat bilinmeyen bir sebeple güvenlik güçleri rehinelere önem vermedi. Grup lideri Mahir Çayan, güvenlik güçleriyle iletişime geçmek için çatıya çıkıp konuşma yapmıştır: "Sıradan askerleri çekin üst düzeyler gelsin!" "Biz buraya dönmeye değil ölmeye geldik!"

Rehineleri bırakmaları halinde kendilerine zarar verilmeyeceği söylenmiştir. Ancak teslim olmayı kabul etmeyen Mahir Çayan ve ekibi yapılan operasyon sonucu öldürülmüştür. Çatıya askerlerle konuşma yapmak için çıkan Mahir Çayan, Ertuğrul Kürkçü, Saffet Alp ve Cihan Alptekin görüşme için çatıda beklerken, gruba makineli tüfeklerle ateş açıldı. Üç kişi deliklerden eve atlamayı başarırken, geride kalan Mahir Çayan başına isabet eden bir mermiyle orada yaşamını yitirdi. Açılan ateşin ardından alınan karar gereğince teknisyenler öldürüldü ve çatışma başladı. Jandarmanın açtığı ateşte Ömer Ayna gözünden, Cihan Alptekin karnından vuruldu. Eylemciler jandarmayla görüşmeyi reddederek kendilerini savunmak üzere sahanlıkta toplandı ve el bombaları hazırladı. Ancak roketatarlarla yapılan saldırıda sahanlık isabet aldı ve yıkılan bölümde hayatını yitiren bir veya birkaç kişinin elinden serbest kalan el bombası patlayarak bir dizi patlamaya neden oldu. Bu patlama sonucu veya atılan ateş sonucu Ertuğrul Kürkçü dışındakilerin hepsi hayatını kaybetmiştir. Kürkçü'nün Sosyalizm ve Toplumsal Mücadeleler Ansiklopedisi'ne göre evden gelen silah atışlarının kesilmesi üzerine tarama atışları yaparak eve girenler can çekişmekte olan Saffet Alp'i kurşuna dizdiler.T24 internet sitesi blog yazarı Murat Bjeduğ'a göre evin dışında yaralı haldeyken alnından vurulmuştur. Bombalamaların devamı üzerine eve bitişik olan samanlığa geçerek kurtulan Ertuğrul Kürkçü dışında 30 Mart 1972 günü evdekilerin tümü öldürüldü. Ertuğrul Kürkçü ertesi gün oğlunun cenazesini almak üzere Niksar hastanesi morguna gelen babasının cesetlerin hiçbirinin oğluna ait olmadığını söylemesi üzerine köydeki evde yapılan arama sırasında yakalandı.




Amerika Birleşik Devletleri-Türkiye ilişkileri

Amerika Birleşik Devletleri-Türkiye ilişkileri, Amerika Birleşik Devletleri ile Türkiye'nin Osmanlı İmparatorluğu döneminde başlayan ve 1947 yılından bu yana aktif sürdürdüğü uluslararası politikaları içerir.

1795 yılında Osmanlı Devleti'nin Kuzey Afrika Eyaletleri (Fas Sultanlığı, Cezayir, Tunus ve Trablusgarp) ABD'yi Trablusgarp ve Cezayir de yenmiş, eyalet gemileri Cezayir'de ABD bayrağını taşıyan gemiyi ele geçirmişlerdir. 1796 yılında Osmanlı Devleti Eyaletleri-ABD ile Trablus Antlaşması yapılmıştır. Birinci Berberi Savaşı 1801 yılında ABD ile Osmanlı Devleti'nin Kuzey Afrika eyaletleri arasında karşılıklı savaş ilan edilmiş savaş 4 yıl sürmüştür. ABD bu savaşta bazı haklar elde etmiştir.

Kurtuluş Savaşı sırasında, işgalci devletlerin yanında yer alan ABD, işgale donanmasıyla destek vermiştir. İşgal boyunca ağırlıklı olarak tarafsız bir rol oynadığını söylese de Samsun gibi deniz kıyısındaki kentler, bu donanmaya ait gemilerce bombalanmıştır. Ayrıca İttihat ve Terakki yönetimi tarafından Birinci Dünya Savaşı'nın başında tek taraflı olarak kaldırılan kapitülasyonların devam etmesi için 19 Ocak 1919 tarihinde İstanbul'da bulunan İngiliz, Fransız ve İtalyan Yüksek Komiserlerinin Türk yönetimine vermiş oldukları nota ABD tarafından desteklenmiştir. 1919-1927 döneminde Amerikan Yüksek Komiseri sıfatıyla Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyetinde görev yapan Amiral Bristol, ilişkinin ilk yıllarında da etkili olmuştur. Türkiye Cumhuriyeti kurulurken ABD ile sıkı ekonomik ilişkiler geliştirmek isteyen ve Lozan Antlaşması sırasında ABD'nin politik desteğini arayan TBMM ve hükumet, 1923 yılı başında Türkiye'de