ansasyonel haberlerden uzak durması ve dış haberlere de yer vermesiyle saygınlığını arttırdı. Bağımsızlıktan sonra iki kez el değiştiren gazete, günümüzde "The Times Group" olarak bilinen medya grubunun sahibi olan Bennett, Coleman & Co. Ltd tarafından yönetilmektedir.




Statilia Messalina

Statilia Messalina (d. 35 civarı - ö. 68 sonrası) Roma İmparatoru Nero'nun üçüncü karısı (66 - 68 arası) ve Roma İmparatoriçesi olan Roma'lı patrician kadın.

Antik kaynaklar ailesi hakkında çok az bilgi verir; her halukarda, Suetonius, onun iki defa konsüllük yapmış ve zafer kazanmış bir Romalı General olan Titus Statilius Taurus'un torununun torunu olduğu söyler. Belki de 44 yılında Konsüllük yapan ve daha sonra 53 yılında intihar etmek zorunda bırakılan Titus Statilius Taurus'un kızıdır. Bir ihtimale göre büyük annesi, MÖ 31 yılında Konsüllük yapmış olan Marcus Valerius Messala Corvinus'un kızı Valeria Messalina'dır (İmparator Claudius'un üçüncü karısı ile karıştırılmamalıdır). İlk kocası ona bir oğul (88 yılında ölen) doğurduğu Konsül Marcus Julius Vestinus Atticus'dur. 65 yılı civarında Nero'nun metres'i oldu . Nero'nun ikinci karısı Poppaea Sabina'nın ölümü üzerine Vestinus, Nero'nun Statilia ile evlene bilmesi için 66 yılında intihar etmek zorunda bırakıldı.

Esprili ve entrikacı olduğu halde, Poppaea Sabina'ya oranla daha az dikkat çekicidir ve toplum önünde daha düşük bir profil sergiler. O, aynı zamanda Nero'nun düşmesinden sonra onun sarayından hayatta kalabilmiş çok az sayıda insandan birisidir. Nero'nun ölümünün ardından, Otho 69 yılında öldürülmeden önce onunla evlenmeye söz vermiştir.







Mimar Acem Camii

Mimar Acem Camii, Fatih'te Melek Hatun mahallesi Şehremini semtinde, Küçüksaray Meydanı caddesi ile Mevlanakapı caddesinin kesiştiği noktadadır. 1523-24'te Acem Ali tarafından inşa ettirilmiştir. Şeyh Seyyid Tekkesi, Örümceksiz Camii de denir ve Halveti-Sünbüli tekkesiyle mektebi yok olmuştur. Kırma çatılıdır, minare sağda bitişiktir.

Cümle kapısı solunda bir çeşme vardır. Cami avlusuna üç yöndeki üç kapıdan girilir. Saraymeydanı kapısından girince sağda tuvalet, sağda şadırvan yer alır. Mihrap duvarıyla dış duvar arasında hazire bulunmaktadır.

Son cemaat yeri kapalı ve iki katlıdır. Hazirenin ortasında II. Mustafa'nın kızı Emine Sultan'ın açık türbesi vardır. Acem Ali lahti daha güneydedir. Baha Tanman, şadırvan sütunlarının alt ve üst bitimlerinde kum saatleri bulunduğunu söylemektedir.

Caminin kıble tarafında caddenin karşısında Örümceksiz Dede türbesi bulunmaktadır.





Semavi Eyice

Semavi Eyice (9 Aralık 1922, Kadıköy - 28 Mayıs 2018, İstanbul), Türk Bizantolog ve sanat tarihçisi.

Bizans ve Osmanlı sanatına ilişkin çalışmaları ile tanınmış bilim insanıdır. Bini aşkın kitapta makale, ansiklopedi maddesi ve araştırması yayımlanan Eyice, Türkiye’de Bizans sanatının tanınmasında ve Osmanlı sanatı ile karşılaştırılmasında önemli rol oynamıştır.

Bir “"İstanbul aşığı"” olarak tanınır. İstanbul’un kaybolan tarihî eserleri ile ilgili makaleleri bu konudaki çalışmaların en önemli kaynağıdır. Anıtlar Kurulu’nda görev yapması dolayısıyla birçok tarihî yapının yok olmaktan kurtarılmasını; kurtaramadıklarının kayıt altına alınmasını sağlamıştır.

İstanbul'un tarihi eserleri konusundaki çalışmaları dışında Toroslar’daki arkeolojik alanlar, Balkan ülkelerindeki Osmanlı eserleri hakkında araştırmaları vardır.

1922’de İstanbul’da dünyaya geldi. Amasra’nın köklü denizci ailelerinden Eyiceoğulları’na mensuptur. Babası deniz subayı Mehmet Kamil Bey, annesi Amasra eşrafından Hacı İbrahim Bey’in kızı Hatice Hanım’dır.

İstanbul’da Saint Louis İlkokulu’nda başlayan ilköğrenimini bir başka Fransız okulu olan Saint Joseph’te sürdürdü; ardından Galatasaray Lisesi’ne geçti; 1943'te mezun oldu. Eski eserlere ilgisi ilkokul yıllarında başladı.. Boş vakitlerini ve tatillerini İstanbul’u gezmeye ayırdı.

İlk yazısı Reşat Ekrem Koçu’nun çıkardığı İstanbul Ansiklopedisi’nde 1949’da yayımlandı. Fatih’in Çarşamba semtindeki Hırami Ahmet Paşa Mescidi hakkındaki bu ilk makaleden sonra pek çok madde yazarak ansiklopediye katkıda bulundu.

Alfons Maria Schneider ile tanıştıktan sonra onun daveti üzerine Bizans Sanatı ve arkeolojisi çalışmak niyetiyle Göttingen'e gitti. II. Dünya Savaşı sürerken Viyana ve Berlin Üniversitelerinde Bizans tarihi okudu. Berlin’in işgali gündeme gelince Türkiye’ye döndü. Prof. Ernst Diez ile "İstanbul Minareleri" konulu tez hazırlayarak 1948'de İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümünü bitirdi. Bu tez ile, “"etraflı tetkiklere mazhar olan Mısır, Mağrip ve İran minarelerinin yanı sıra Türk-Osmanlı minarelerinin de ehemmiyetli bir mevkie sahip olduklarını belirtmeyi"" amaçladı. Özellikle camileri yıkılmış olmasına rağmen o dönemlerde ayakta duran birçok minareyi bu çalışma ile tespit etmiş ve bugün kendilerinden herhangi bir iz bulunmayan birçok yapı kayıt altına almıştır.

1950-1953 arasında Arif Müfid Mansel tarafından yürütülen Side kazılarına katılan Eyice, 1952'de "Side’nin Bizans Döneminde ait Yapıları" tezi ile doktorasını tamamladı. 1954 yılında Kamran Yalgın ile evlenen Eyice, bu evliliğinden iki kız çocuğu sahibidir. 1955'te "İstanbul’da Son Devir Bizans Mimarisi" kitabı ile doçentliğini aldı. Aynı yıl Fransız hükümeti tarafından Legion d’Honneur Nişanı ile ödüllendirildi.

1958 yılında eşi ile birlikte Münih Üniversitesi’ne gitti. Humboldt bursunu kazanarak 13 ay boyunca derslere devam etti; boş vakitlerini kitap toplamaya ayırdı.

1959 yılında İstanbul Üniversitesi Sanat Tarihi bölümündeki görevine döndü ve Bizans tarihi üstüne dersler vermeye başladı. 1963 yılında Edebiyat Fakültesi’nde Bizans kürsüsü adıyla yeni bir kürsü kuruldu. 1964 yılında "İlk Osmanlı Devrinin Dinî-İçtimaî Bir Müessesesi: Zaviyeler" tezi ile profesör olan Eyice, Bizans kürsüsünde görev yaptı. 1982'de Bizans kürsüsünün başkalarıyla birleştirilip Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü’ne çevrilmesinden sonra bölümün başkanlığını üstlendi. İstanbul’daki tarihi eserler ile ilgili çalışmalarının yanı sıra Toroslar’daki ören yerlerinde arkeolojik araştırmalar yaptı; Balkan ülkelerindeki Türk eserlerini araştırıp derledi. Almanya’da, Fransa’da ve İsviçre’de çeşitli üniversitelerde dersler ; dünyanın birçok yerinde konferanslar veren Eyice, 1991 yılında emekliye ayrıldı.

Akademik çalışmalarının yanı sıra, Anıtlar Kurulu’nda 1958-1997 arasında 38 yıl süreyle görev yapmış; 1997’de “"Taksim’de camiye onay vermediği için"” Anıtlar Kurulu’ndan alınmıştır.

30.000 adet kitaptan oluşan kütüphanesinde İstanbul ve Bizans üzerine değerli kitapları vardır. Kitaplığı, İstanbul Araştırmaları Enstitüsü'nün Bizans Araştırmaları Bölümü ve Semavi Eyice Kitaplığı bölümünde görülebilir (Tepebaşı'ndaki Suna ve İnan Kıraç Vakfı İstanbul Araştırmaları Enstitüsü).

Alman Arkeoloji Enstitüleri asli üyesi ve Belçika Krallık Akademisi üyesidir. Tarihçiye 2011 yılında sanat tarihi dalında Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü verilmiştir, ayrıca Türkiye Bilimler Akademisi Bilim ödülü sahibidir.

Semavi Eyice, 28 Mayıs 2018'de tedavi gördüğü Maltepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde organ yetmezliği nedeniyle 95 yaşında hayatını kaybetti. Cenazesi 30 Mayıs 2018'de Fatih Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Fatih Camii Haziresi'ne defnedildi.







Claudia Augusta

Claudia Augusta, Roma İmparatoru Nero'un İkinci karısı ve Roma İmparatoriçesi Poppaea Sabina'dan olak tek kızı ve çocuğu. 21 Ocak 63 tarihinde Antium'da doğmuştur.

Nero, Claudia ve annesini Augusta unvanı ile onurlandırmıştır. Tapınaklara altın heykelleri yerleştirlmiş ve onuruna oyunlar düzenlenmiştir.

Doğumundan sadece dört ay sonra doğal nedenlerle ölmüştür. Nero ve Poppaea Sabina bu ölümün yasını tutmuş ve daha sonra Claudia tanrıça ilan edilmiştir. Kısa bir süre sonra, adına bir tapınak ve rahip ithaf edilmiştir.






2007 Dünya Halter Şampiyonası - Erkekler 56 kg

Bantamweight (56 kg) bölümünde erkekler yarışması 18 Eylül, 2007 tarihinde sahnelendi.





Pera Palas

Pera Palace Hotel, İstanbul, Beyoğlu, Tepebaşı'nda, Meşrutiyet Caddesi üzerinde yer alan müze otel.

Pera Palace Hotel’in hikâyesi, 19. yüzyılın sonlarında başladı. Dünyaca ünlü Orient Express, 1888 yılında Paris-İstanbul seferlerine başladığında, İstanbul’da Orient Express yolcularının alışkın oldukları yüksek standartları sunabilecek bir otel yoktu. Bu boşluğu, kısa süre sonra kuruluş çalışmalarına 1892 yılında başlanan, 1895’te ise açılış balosu yapılan Pera Palace Hotel doldurdu. Otel, Haliç’in muhteşem manzarasına hakim, kültürel faaliyetleri ve sosyal aktiviteleri nedeniyle ‘küçük Avrupa’ olarak bilinen Pera’nın Tepebaşı bölgesindeydi. 

Orient Express’in o dönemki sahibi olan La Compagnie Internationale des Wagons-Lits et des Grands Express Européens, 1896 yılında kendi işletme şirketini kurarak Levanten mimar Alexander Vaullary’nin tasarladığı Pera Palace Hotel’in yarı mülkiyetini aldı. Otel, Birinci Dünya Savaşı’na kadar son derece parlak bir dönem geçirdi.

Pera Palace Hotel, İstanbul’un en ihtişamlı yapılarından biri olarak açıldığında, birçok ilkleri barındırıyordu; İstanbul’da Osmanlı sarayları dışında elektriğin verildiği, ilk elektrikli asansörün ve ilk akar sıcak suyun bulunduğu binaydı. Türkiye’nin Avrupa standartlarındaki ilk oteli olan Pera Palace Hotel, kuruluşundan itibaren tarihi olaylara tanıklık ederek kent kültürünün çok önemli simgelerinden biri haline geldi.

Pera Palace, 1917 yılından itibaren pek çok kez Mustafa Kemal Atatürk’ü de ağırladı. Cephe dönüşlerinde adeta evi gibi kullandığı, ülke için önemli kararlar aldığı ve üst düzey misafirlerini ağırladığı 101 numaralı odası, doğumunun 100. yılı olan 1981’de Ata’nın şahsi eşyalarının da sergilendiği bir müze oda haline getirildi. Bu niteliği nedeniyle, Pera Palace Hotel, Jumeirah bir ‘müze-otel’ konumundadır.

Atatürk’ün en sevdiği renk olan, diğer tüm evlerinde ve adına açılmış müze-evlerde de kullanılan gündoğumu rengi, ‘şafak’ pembesiyle yenilenen 101 numaralı müze oda, Pera Palace H