imleri:




Ernesto Teodoro Moneta

Ernesto Teodoro Moneta (20 Eylül 1833 - 10 Şubat 1918), İtalyan gazeteci, milliyetçi, devrimci asker ve pasifist. 1907 yılında Louis Renault ile birlikte Nobel Barış Ödülü'nü kazandı.




Oymaağaç





Siniçiro Tomonaga

Kuantum elektrodinamiği konusundaki aydınlatıcı çalışmaları ve geliştirmeleri nedeniyle 1965 yılında Richard Feynman ve Julian Schwinger ile birlikte Nobel Fizik Ödülüne layık görülmüştür.

1906 yılında Tokyo'da doğmuştur. 1926 yılında Kyoto İmparatorluk Üniversitesine girmiştir. Japonya'da Tokyo üniversitesinde çalışmıştır. İkinci Dünya Savaşı yıllarında magnetron, mezon teorisi üzerinde çalışmıştır. Kendi teorisi olan "super-many-time" teorisini de geliştirmiştir.





Giuseppe Signori

Giuseppe Signori (d. 17 Şubat 1968, Alzano Lombardo), İtalyan millî futbolcudur.

Lazio'da uzun yıllar futbol oynayan Signori, Serie A'nın gol kralalrından biri olmuştur. Serie A gol krallığını 3 kez kazanan futbolcu, şike yaptığı gerekçesiyle 1 Haziran 2011 tarihinde göz altına alınmıştır.





Robert A. Millikan

Robert Andrews Millikan (d. 22 Mart 1868 – ö. 19 Aralık 1953), temel elektrik yükü ve fotoelektrik etki üzerine çalışmaları ile 1923 Nobel Fizik Ödülü'nü kazanan Amerikalı deneysel fizikçidir

Millikan Oberlin Üniversitesi’nden 1891 yılında mezun oldu ve 1895 yılında Columbia Üniversitesi’nde doktorasını yaptı.

1896 yılında Chigago Üniversitesi’nde asistan oldu. Bundan 14 yıl sonra aynı üniversitede profesör oldu. 1909 yılında Millikan tek elekron taşıyan elektrik yükleri üzerinde çalışmaya başladı. Yüklenmiş su damlacıkları elektrik alanda izlediği yolu gözlemlemeye başladı. Sonuç olarak damlacıklardaki yükün temel elektrik olduğunu iddia etti, fakat deney ikna olunucak derecede hassas değildi. Millikan 1910 yılında aynı deneyi suyun yerine yağ kullanarak yaptı ve daha tatmin edici sonuçlar elde etti. (su yağa göre çok daha hızlı buharlaşıyordu.)

1916 yılında Millikan Albert Einstein’ın 1905 yılında ortaya attığı fotoelektrik efektini açıklamak için aynı deneysel doğrulama becerisini kullandı.

Aynı araştımayı Planck sabitinin doğru değerini elde etmek içinde kullandı. 1921 yılında Chigago Üniversitesinden ayrıldı ve California Institute of Technology Üniversitesi’nin Norman Bridge fizik laboratuvarının yönetisi oldu. Orada Victor Hess’in keşfettiği uzay radyasyonu hakkında büyük çalışmalar yaptı. Radyasyonun uzaydan geldiğini kanıtladı ve “kozmik ışınlar” olarak adlandırdı. Caltech’in Yönetim Kurulu Başkanı olarak Millikan 1921 yılından emekli olduğu 1945 yılına kadar, okulunu Birleşmiş Milletlerin öncü araştıma kurumlarından biri olmasını sağladı. Ayrıca şu an “Society for Science & the Public” olarak bilinen Science Service de mütevelli heyetinde 1921’den 1953 yılına kadar hizmet verdi.

Robert Andrews Millikan 22 Mart 1868 yılında Illinois, Morrison’da doğdu. Iowa Maquoketa’da lise öğrenimi gördü. Oberlin Üniversitesi’nden mezun oldu ve Columbia Üniversitesi’nde fizik bölümünde doktarasını tamamladı. (Fizik bölümündeki ilk doktortünvanını ilk kişiydi)"Üniversitedeki ikinci yılımın sonuna doğru Yunanca hocam bana bir sonraki yıl yeni başlayanlar için fizik öğretip öğretemeyeceğimi sordu. Bende ona fizik hakkında hiçbir şey bilmediğimi söyledim. Onun cevabı ise “Yunanca bilen herkes fizik öğretebilir” oldu. Bunun üzerine “bunun sonuçlarına katlanacaksınız, fakat deniyeceğim ve ne yapabiliceğimi göreceğiz” dedim. Avery’nin "Elements of Physics" kitabını aldım ve 1889 yazının büyük bir çoğunu evde konu üzerinde çalışıp kendimi gelişmekle geçirdim.[...] Hayatım boyunca bir daha 1889 yılındaki fizik dersi gibi ders anlatamayacağıma dair şüphelerim vardı. Önümdeki dersler için yoğun bir biçimde bilgimi arttırmak istedim, belki o sınıf benim ilgimden ve çoşkumdan bir şeyler kapmış olabilir."Millikan’ın eğitim aşkı kariyeri boyunca devam etti ve Millikan zamanın ilerisinde olan popüler ve etkili kitaplara imza attı. Ozamanlardaki diğer kitaplarla kıyaslandığında diğerlerinden farklı olarak konuyu fizikçiler tarafından düşünülüdüğü şekilde yazıldığı görülürdü. Bu kitaplarda ayrıca sadece içine sayıların yazılacağı formüllerin aksine özel sorular barındıran ödevler vardı.

1902 yılında Greta Ervin Blanchard ile evlendi.

Clark Blanchard, Glenn Alan ve Max Franklin adında 3 oğulları oldu.

Millikan 1908 yılında Chigago Üniversitesi’nde profesörken bir elektronun yükünü ölçmeye yaran oil-drop deneyi üzerinde çalışıyordu.

Elektronların yük ağırlık oranları J.J. Tomson tarafından çoktan keşfedilmişti.

Fakat asıl yük ve ağırlıkları tam olarak  bilinmiyordu. Eğer bu değerlerden biri hesaplanırsa diğeri kolayca bulunabilicekti. Millikan ve mezun öğrencisi Harvey Fletcher oil-drop deneyini elektronun yükünü bulmak için kullandılar.

Profesör Millikan tüm övgüyü alırken karşılığında Harvey Fletcher tezinin ve ondan çıkan sonuçların tüm yazarlığını üstüne aldı. Bu çalışmanın bir parçası olarak Millikan 1923 senesinde Nobel Fizik Ödülünü alırken Fletcher anlaşmalarını ölene kadar sır olarak sakladı.

Sonuçlarının 1910’da ilk defa basılmasından sonra, bu durumla çelişen gözlemlerde bulunan Felix Ehrenhaft ile aralarında bir anlaşmazlık başladı.

Deney düzeneğimi geliştirdikten sonra Millikan ufuk açıcı çalışmasını 1913’te yayınladı. Fizikteki temel sabitlerden birinin temel yükünü ve kesin değerini bilmek büyük önem taşır. Deneyinde iki metal elektrot arasında yerçekimine karşı askıda kalan minik, yükü yağ damlacıklarının üzerlerindeki kuvvetleri ölçmüştür. Elektrik alanı bilindiğinden damlacıkların yükleri belirlenebilmektedir. Millikan deneyini birçok damla için tekrarlayarak göstermiştir ki sonuçlar yaygın olarak bilinen bir değerin (1,592 × 10 coulomb), bir elektronun yükünün, tam sayı katlarını vermektedir. Bu değer modern değer olan 1,602.176.53(14) x 10'dan daha düşüktür, ki bu büyük ihtimal ile Millika’nın doğru olmayan viskozite değeri kullanması nedeniyle olmuştur.

Zamanında Millikan’ın oil-drop deneyleri atomaltı parçacıkların varlığını kesinleştirmeye başlasa da bu konuda herkes hemfikir olmamıştır. 1897’de katot ışınları ile yapılan deneylerde, J.J. Thomson negatif yüklü “zerreler” bulmuş ve bunların yük kütle oranının hidrojen iyonundan 1840 kat daha fazla olduğunu söylemiştir. Benzer sonuçlar George FitzGerald ve Walter Kaufmann tarafından da bulunmuştur. O zamanlar bilinenler büyük çoğunluklar elektrik ve manyetizm ile ilgiliyken, aynı ışığın özelliklerinin onu foton huzmesi olmarak görmek yerine sürekli bir dalga olarak ele alınması ile açıklanması gibi, yükün sürekli bir değişken olduğu şeklinde açıklanması mümkündür.

Oil-drop deneyinin güzelliği temel bir birim olan yükün miktarını neredeyse kesin olarak belirlenmesini mümkün kılarken, Millikanın teçhizatının ayrıca yükün aslında kuantize edilişinin birinci elden gösterilmesini sağlar.

Daha önceden yükün sürekli bir değişken olduğunu düşünen General Electric Company’den Charles Steinmetz Millikanın teçhizatını kullandıktan sonra aksine ikna olmuştur.

Millikan’ın ikinci elektron yükü ölçme deneyinin sonuçlarında bazı uyuşmazlıklar vardı. Bu durumu yüksek enerji deneyselcisi ve Colorado Üniversitesi'nde felsefeci olan Allan Franklin ile görüştü. Franklin Millikan’ın toplağı bilgilerin istisnalarının yükün son değerinin sonucunu değiştirmiyeceğini iddia etti. Fakat Millikan’ın önemli “kozmetik cerrahi” (su yerine yağ kullanması) istatiksel hataları azaltmıştı. Bu durum Millikan’a yüzde 0.5 daha iyi elektron yükleri veriyordu, sonuç olarak Millikan bütün bilgileri çıkarsa hata yüzde 2 civarında bir hataya sahip oluyordu. Sonuçlar böyle olmasına rağmen elektron yüküne Millikan o zamana kadarki herkesten daha çok yaklaşmıştı. Daha büyük bir belirsizlik fizik topluluğuyla anlaşmazlıklara neden olabilirdi ki Millikan bu durumdan uzak duruyordu. Millikan’ın bütün damlacıklar altı gün boyunca gözlemlenip kaydedildi cümlesi bir sonraki “damlacıklar bütün bir seri gözlemle yapıldı” cümlesiyle karışıklığa neden oluyordu.Buda David Goodstein ile bir tartışmaya neden oldu. Goodstein bu durumu önlemek adına beş sayfalık tablolar ile bu iki cümleyi ayrıdı.

Einstein 1905 yılında ışık parçacık teorisini yayınladığında Millikan bunun yanlış olduğunu düşündü, çünkü binlerce kanıtla ışığın dalga olduğu kanıtlanmıştı. Einstein’ın teorisini test etmek için on yıl sürecek deneysel bir programa girişti. Bunun için çok düz temiz bir foto elektrot metal yüzey yapması gerekiyordu. 1914 yılında yayınladığı sonuçlarla Einstein’un öngörülerini onayladı,fakat Millikan Einstein’ın yorumuyla ikna olmadı. 1916 yılında foto elektrik hakkında şunları yazdı : “Einstein’ın fotoelektrik denklemi benim değerlendirmem dahilinde mevcut tatmin edici bir teori değildir” buna rağmen “ teori uygun bir şekilde tutum sergiliyor” demiştir.

Millikan modern fiziğin temelleri hakkında çalışmalar yapmasına rağmen, ironiktir ki kendi tutumunu yirminci yüzyıldaki değişiklere rağmen, tıpkı foto elektrik konusunda olduğu gibi korudu. Bir başka örneği ise kitabının 1927 basımında bulunur. Açık bir şekilde Einstein’ın görelilik teorisi hakkında çekimser bir şekilde Einstein’ın fotoğrafı altına şu cümleleri yazmıştır: “ 1905 Özel görelilik teorisinin ve 1914 yılındaki genek görelilik teorisinin yazarı, her ikisi de de büyük bir başarıdır ki açıklanamayan fenomenlere açıklamada ve yenilerini öngörmede  yardımcı olmuştur.”

1917 yılında güneş astronomu olan George Ellery Hale, Millikan’ı birkaç ayını Kaliforniya Pasadena'da bulunan Throop College of Technology adında küçük bir bilim kurumunda geçirmesi için ikna etti. Hale bu kurumun bilimsel araştırma ve eğitim için önemli bir merkez haline gelmesini temenni ediyordu. Birkaç yıl sonra “Throop Collage” California Institue of Technology (Caltech) oldu. Millikan Chigago Üniversitesi'ni bırakıp bu üniversitenin yönetim kurulu başkanı oldu. (Rektör kadar söz sahibi). Millikan 1921 ve 1945 yılları arası bu görevi yerine getirdi. Caltech bilimsel araştırmalarının büyük bir kısmı “kozmik ışınlar” üzerineydi. 1930’lu yıll