ami yapılmıştır.Köyün ahalisi genelde Kastomonu ve çevre yerlerden gelip yerleştiği bilinir. köy 1936 senesinde Akveren köyünden ayrılmış olup Sakaralan ve Yağcı mahallerinden oluşmaktadır. Köyün rakımı yüksek olmakla beraber tarıma elverişli arazi günden güne azalmaktadır. Günümüzde Köy orman arazisi olma tehditiyle karşıyadır. Kepez dağı köyün Yörükköy ve Akören köyü arasında sınırları belirlemiş olup yazın açık bir günde bu dağdan Safranbolu ve Karabük gözükmektedir.Sakaralan Kanyonu " Yacı Kanyonu " profesyonel gezi grupları için ideal alanlardandır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri Safranbolu ve çevre köylerden farklı değildir.

Karabük iline 25 km, Safranbolu ilçesine 17 km uzaklıktadır. Pelitören, Akören, 
Davutobası, Yörükköy, Safranbolu arasında yer almaktadır

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Lakin köyün rakımı yüksek olup kışın çok sert geçtiği de bilinir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.1998 Karabuk sel felaketin den sonra tarım alanları tahrip olmuş ve yerel halk tarımı bırakmıştır. Bu yüzden köy orman tehlikesiyle karşı karşıyadır. Köyün büyük bir kısmı İstanbul'da yaşamaktadır, emekli olanlar genellikle köylerine geri dönmekte, gençler, çalışanlar ise yazları ve tatillerde köylerini ziyaret etmektedir.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün su kaynakları çok zengin olup köyde, içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi de yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol kısmenasfalt kastamonudevlet yolu asfaltı diğer köye bağlanan yol stabilize yoldur. Ulaşım köyler arası ulaşımı sağlayan minibüs vasıtasıyla olmaktadır. Köyün elektrik ve sabit telefon vardır.





Sarıahmetli, Safranbolu

Sarıahmetli, Karabük ilinin Safranbolu ilçesine bağlı bir köydür.

köy adını ilk kuruculardan olan SARIAHMET isimli kisiden aldigi söylenmektedir. Sarıahmetli köyü 4
değişik yerde uzun yıllar yaşadıktan sonra su sıkıntısı çektiginden ve bahçelerin çay kısmında oldugundan zamanla yöre köylüsü evlerini bahçe içerisine yapmıştır. Bugün hali hazırda köyde yaşlılar yaşamakta olup yazın ise çevre illerden gelen kişilerle nüfus artmaktadır. Bahçelerinde Elma, Ayva,Kiren,Ahlat,Armut, Üzüm, Şeftali(Sarıyemiş), Dut, Kirez, Asma yaprağı, Misir, Fasulye(Pakla) yetişmektedir. Ayrıca köy içerisinden KARABÜK - KASTAMONU duble yolu geçmektedir. Köy halkı genelde emekli olup kış geceleri ise evlerde,köy camisi avlusunda toplanılıp hoş sohbetler yapılır.

Safranbolu ilçesine bağlı sarıahmetli köyünün Geneleksel yemekleri arasında yaprak sarma Toğuklu bulgur aşı kaz yagından yapılmış bandurma yufka ekmekten yapılan börek ıspanaklı çökelekli gözleme,gulak,malak.

KÖY KARABÜK KASTAMONU KARAYOLU ÜZERİNDEDİR KARABÜK İLİNE 27 KM SAFRANBOLU İLÇESİNE 23 KM KASTAMONUYA 90 KM DİR

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyde.PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi de yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Sarıköy, Safranbolu

Sarıköy, Karabük ilinin Safranbolu ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Karabük iline 39, Safranbolu ilçesine 31 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyde, içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi de yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Satköy, Safranbolu

Satköy, Karabük ilinin Safranbolu ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Dini bayramlarda KOLANGA yapılır.Bayramın ikinci günü başlar ve üç gün sürer. Öğle ve akşam yemekleri için öğünlerde sıra ile üç veya dört ev nöbetçi olur, her evin bireyleri nöbetçi evlere dağıtılır.Herkes herkesin evinde yemek yediğiiçin kavga ve küslük pek olmaz.Zengin fakir ayrımı olmadan bütün haneler Kolanga verir. Kolanga günümüze kadar sürdürülen en güzel adetlerimizdendir. Yemekte genelde düğün çorba, haşlama et, bamya, etli yaprak sarma, etli patlıcan dolması, pilav, börek ve baklava sunulmaktadır

Karabük iline 12 km, Safranbolu ilçesine 9 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarıncılığa dayanmaktadır

Köyde ilköğretim okulu vardır ama taşımalı sistemle taşınmaktatır. Köyde, içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi var. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi de yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Sırçalı, Safranbolu

Sırçalı, Karabük ilinin Safranbolu ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Karabük iline 19 km, Safranbolu ilçesine 11 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. taşımalı eğitim yapılmaktadır. Köyde, içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi de yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Tayyip, Safranbolu

Tayyip, Karabük ilinin Safranbolu ilçesine bağlı bir köydür.

Hicri 937 Miladi 1530 yılı Muhasebe-i Vilayet-i Anadolu Defterinde Taraklu-Borlu Kazası Köyleri ve Vakıfları. Ayrıca ,Hicri 1314 Miladi 1896 yılı Kastamonu Vilayet Salnamesi'nde bu bölgede Çiftlig i TAYYİP ve TAHİR ve YUSUF adlı kişilere ait çiftlik oldugu anlaşılmakta ve köyün adıda buradan gelmektedir.

Tayyip köyünde düğünlerin geleneksel özellikleri vardır. Fakat gerek teknolojinin gelişimi gerekse ekonomik gelişmeler bazı gelenekleri değiştirmiştir. Düğünler genelde davul-zurna eşliğinde yapılırdı. Cuma günü baklava bağlama dediğimiz tatlıları hazırlama işlemleri başlardı. Salı gün akşamı damat evinde köylü gecesi düzenlenirdi. Buradaki amaç ertesi gün çalışacak ve misafirlere hizmet edecek gençleri ağırlamaktır. Çarşamba günü sabahtan 11-14 arası kız tarafı ve yakın çevreleri erkek evine gelir ve ağırlanır. Saat 14'ten sonra ise danacı diye adlandırılan genç çevresi (gelinin erkek kardeşleri varsa öncülük eder.) düğün evine gelirler. Geç saatlere kadar, belki de sabahlara kadar eğlenilirdi. Çarşamba günü ikindi saatlerinde damada kına yakılır, aynı gün akşamı geline gelin evinde kına yakılır ve kadınlar kendi aralarında eğlenirler. Perşembe günü ise saat 11 civarında kız almaya gidilir. Gelin çıkması davul-zurnaeşliğinde saat 14-15 civarlarında olur. Cuma günü ise duvak dediğimiz kadınların düğünü vardır. Öğle saatlerinde başlar ve Cuma namazından sonra damadın içeriye gelerek gelini dışarıya çıkarmasıyla duvak sona erer. Aynı dügün gelenegi cumartesiden başlayıp pazartesi günü de biter. Kişiler isteklerine göre cumasına veya pazarına dügün yapabilirler. Pazar günü ise damat-gelin yakın çevresini yanına alarak baba evini ziyarete gider. 3 gecelik dediğimiz bu olayda sofra kurulup yemeğe başlayasıya kadar damat kimseyle konuşmaz.Sofraya oturduğunda yemeğe hemen başlanmaz. Sofrada yemeğin üzerine kaşıklar çatılır ve beklenir. Gelinin babası damada bir hediye vadeder (bu genellikle tarla veya hayvan olur). Bu hediyeden memnun kalınırsa yemeğe başlanır ve damadın dili çözülür. Daha eskilerden yani köylerde yol ve motorlu araç olmadığı zamanlarda kızın çeyizlerinden oluşan başlık arabası öküz arabası idi. Öküzlerin koşulduğu boyunduruğun ortasına büyük bir çan bağlanır ve araba süslenirdi.Dünürşü dediğimiz damat tarafının kadınları ve erkekleri kendi aralarında at yarışları düzenlerlerdi. Gelin at ile getirilirdi.Atın özellikleri ve güzelliği çok önemliydi. Yolların yapılması, arabaların çoğalması ile bu gelenek kalkmıştır.

Düğünlerde davul zurna ile yörede köçek oyunları (erkek) oynanır ve eğlenceli geçer. Köçek kültürü Batı Karadeniz bölgesine hasdır.

Ramazan ve Kurban Bayramından 1 gün önce Zıyrat dediğimiz mezarlık ziyaretleri yapılır. Topluca namaz kılınarak geçmişlerin anısına dualar okunur. Ev hanımlarının evlerde yaptığı helvalar yufka içerisine konularak mezarlığa gelen ziyaretçilere sunulur bir sofra oluşturulup herkes bu yufka ve helvadan tadar. Bayram günü ise namazdan sonra yaşlılar öne geçmek suretiyle sıra olunur ve bayramlaşma yapılır.

Mayıs günü türbede ateşler yakılır, yemekler pişer, adakları olanların getirdiği hayvanlar kesilir ve çevredekilere dağıtılır. Topluca namaz kılınır ve dualar okunur. eskidenTepe ziyrat denilen tepeye gidilir. Burada dualar edilir adak kesilirdi.fakat son 10 yıla yakın zamandır köy meydanında 6 mayıs hıdrellez günü gurbetteki ve çevre köylerdeki vatandaşların katılımı ile bir bayram havasında geçmektedir. 
Köylerimizde her türlü yemek yapılmaktadır. Geniş bir yemek kültürüne sahiptir. Özel günlerde yapılan ve davetlilere ikram edilen en ünlüleri perişke, lokum, mıklama, malak çorbası, zıyratlarda miyana helvası, ev makarnası, özel günlerde yapılan aşure yemeklerini, kabak tatlılarını, el işi kadayıfları sayabiliriz.

Doğusunda Yağmurlu Köyü, batısında Bartın İli Ulus ilçesine bağlı ulupınar, kuzey doğusunda Bartın İli Ulus ilçesine bağlı Karakışla köyü, kuzeyinde Bartın İli Ulus ilçesine bağlı Kayabaşı köyü, güneyinde Bartın İli Ulus ilçesine bağlı Bahçecik köyü, güney doğusunda Nebioğlu köyleri bulunmaktadır.Deniz seviyesinden 300 m yüksekliktedir. köyün ve mahallelerinin içme suyu sorunu yoktur,ama yolları stabilizedir. Köyün doğusundan başlayıp batısına kadar Ovacuma deresi geçmektedir

Tayyip Köyüne ulaşım Safranbolu İlçesin den Bartın istikametine doğru 45 km gidildikten sonra ana yoldan 3 km ayrılıp köye ulaşmış oluyoruz. köy Bartın İl sınırında bulunmaktadır

"Köyün iklimi": Tipik karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.Genel özellikleri şunlardır:

Her mevsim