na geldi. Yeni rejimin baskıcı önlemlerinden kaçan Kamboçyalı Vietnamlılar ile özerk bir cumhuriyet kurmaya çalışan Müslüman azınlıktan yaklaşık 2 bin kişi de onlara katıldı. O sırada Kuzey Vietnam'ın başkenti Hanoi'ye götürülerek komünistlerce eğitilen başka bir Kamboçyalı grup da ülkeye dönerek Kmer Viet-Minh adıyla ortaya çıktı.

General Lon Nol yönetimi ABD'den gördüğü askeri ve mali desteğe karşın Kızıl Kmerlere karşı başarılı olamadı. Yaklaşık beş yıl süren iç savaş boyunca Kiyö Sampan, Hou Yuon ve Hu Nim önderliğindeki Kızıl Kmerler hükümet birliklerine karşı yürüttüğü silahlı mücadeleyle Kamboçya'nın kırsal kesimlerinin tümünde iktidarlarını pekiştirdiler. Sonunda Nisan 1975'te başkent Phnom Penh'e başarılı bir saldırı düzenleyerek ele geçirdiler. Ardından Demokratik Kamboçya hükümetini kurdular.

Mart 1976'da Kiyö Sampan devlet başkanı, Pol Pot başbakan oldu. 1977'de ise Çin çizgisindeki Komünist Parti resmen devlet partisi olarak tanındı. 20. yüzyılın en kanlı rejimlerinden bir kabul edilen Kızıl Kmer iktidarı, bütün dünyada hiçbir Marksist yönetimin başvurmadığı kadar aşırı bir şiddet uygulamasına girişti. Ülkedeki meslek sahiplerinin ve teknik elemanların hemen hepsi yok edildi. Kentlerde yaşayan milyonlarca kişi zorla köylere yerleştirilerek, kolektif çiftliklerde çalışmaya zorlandı. Rejim düşmanı ilan edilenler aileleriyle beraber toplu olarak katledildi. Bu dönemde ekonomik sistemin felce uğraması nedeniyle baş gösteren açlık ve salgın hastalıklar sonucu ölenlerin sayısının, siyasi nedenlerle öldürülenlerle birlikte yaklaşık 2 milyon olduğu tahmin edilmektedir.
Kızıl Kmer iktidarı sırasında Kamboçya ve Vietnam arasında yoğunlaşan sınır sorunları Aralık 1977'de iki ülke arasındaki ilişkilerin tamamen kopmasına yol açtı. Pol Pot'un Çin Halk Cumhuriyeti'ne yakınlaşması Vietnam saldırılarını yoğunlaştırdı.

Ocak 1979'da ülkeyi işgal eden Vietnam birlikleri ve Vietnam yanlısı Kamboçyalı komünistler (KUFNS) Kızıl Kmer yönetimine son verdiler ve Vietnam'ın teknik ve mali desteğine dayanan bir hükümet kuruldu. Kızıl Kmer rejiminin çökmesinden sonra Çin'e kaçan Pol Pot ve Kiyö Sampan yönetiminde, Kamboçya'nın ücra köşelerine çekilen Kızıl Kmerler, bu kez Tayland sınırı yakınlarındaki üslerinden ve Çin'den destek alarak yeniden gerilla savaşı başlattılar. 1982'de Vietnam destekli merkezi hükümete karşı çıkan ve komünist olmayan iki başka Kmer grubuyla, Prens Sihanouk'un fahri önderliği altında gevşek bir koalisyon oluşturdular ve zamanla bu koalisyonun en güçlü tarafı durumuna geldiler. 1990'da Vietnam birliklerinin Kamboçya'dan çekilmesinden sonra, iç savaşı sonlandırmak üzere Kızıl Kmerler ile savaşın öteki tarafları arasında varılan antlaşma 1992'de Paris'te imzalandı. Ama Kızıl Kmerler antlaşmanın uygulanmasının konusunda güçlük çıkarmayı sürdürdüler.

1990'larda büyük kopuşlara rağmen özellikle Tayland sınırında gerilla savaşına devam ettiler. Kızıl Kmerler, 1998'de liderleri Pol Pot'un ölümünden sonra tamamen çözüldüler. Pol Pot'un ardılı Kiyö Sampan'ın teslim olmasından (Aralık 1998) sonra 1999'a kadar pek çok üyesi ya yakalandı ya da teslim oldu. 1999 yılında ""Kasap"" lakaplı Ta Mok yakalanmıştır.

1975-79 yılları arasında Kamboçya'yı yöneten Kızıl Kmerler, 2 milyona yakın insanın öldürülmesinden sorumlu tutulmaktadır. Ancak, Pol Pot'un yardımcısı olan Nuon Çea, Kamboçyalıların ölümünden komşu Vietnam'daki Maocu yönetimi sorumlu tutmaktadır.









Neriman Özsoy

Neriman Özsoy (d. 13 Temmuz 1988, Razgrad, Bulgaristan), Türk millî kadın voleybolcu. Smaçör pozisyonunda görev almaktadır.

Lise öğrenimini Özel Nişantaşı Işık Lisesi'nde tamamlayan Özsoy, ailesinin etkisiyle voleybol kariyerine Eczacıbaşı altyapısında başlamış, kısa sürede A takıma yükselmiştir. İki sezon Eczacıbaşı'nda forma giydikten sonra, kariyerini yurt dışında sürdürmek istediğinden, takımının izni olmadan Rusya'nın ünlü takımı Uraloçka'ya transfer olmuş, daha sonra tekrar Eczacıbaşı'na geri dönmüştür. Bir sezonu Karşıyaka'da geçirdikten sonra, tekrar Eczacıbaşı kadrosuna dahil olmuştur. Eczacıbaşı takımıyla iki kez Türkiye Bayanlar Voleybol Ligi, bir kez de Türkiye Kupası şampiyonlukları yaşamıştır.

Eczacıbaşı formasıyla üç sezon forma giydikten sonra, İtalyan temsilcisi Despar Perugia'ya transfer olmuş ve aynı sezon, Polonya temsilcisi Atom Trefl Sopot'a kiralanmıştır. Atom Trefl'de iki sezon mücadele etmiş, bu takımla 2011 yılında Polonya Bayanlar Voleybol Ligi'nde final oynamıştır.

2012 yılında Leh kulübü ile yaşadığı ekonomik sorunlar dolayısıyla, Ocak ayında Rus kulübü Dinamo Krasnodar'a kiralanmış ve Mayıs 2012'ye kadar bu takımda kalmıştır.

2012-13 sezonu başında tekrar Türkiye'ye dönmüş ve Galatasaray Daikin ile sözleşme imzalamıştır. Galatasaray forması ile 2012-13 sezonunda Avrupa Bayanlar Voleybol Şampiyonlar Ligi'nde dördüncü olmuşlardır.

2013-14 sezonunu İtalyan Imoco Conegliano takımında geçirmiştir. 2015 yılında altyapısında yetiştiği Eczacıbaşı VitrA ile sözleşme imzaladı.

Neriman, Türkiye kadın millî voleybol takımının 2009 Voleybol Bayanlar Avrupa Ligi'nde gümüş madalya, 2010 Voleybol Bayanlar Avrupa Ligi'nde bronz madalya, 2011 Voleybol Bayanlar Avrupa Ligi'nde gümüş madalya, 2011 Avrupa Kadınlar Voleybol Şampiyonası'nda bronz madalya ve 2012 FIVB Dünya Grand Prix'nde bronz madalya kazanan kadrolarında yer almıştır.

Türkiye'nin tarihinde ilk kez katıldığı ve 9. olarak noktaladığı 2012 Londra Olimpiyatları kadrosunda da görev almıştır.









Gökçen Denkel

Ayşe Gökçen Denkel, (d. 2 Ağustos 1985, İstanbul), millî voleybolcu.

Gökçen Denkel, 1985 yılında İstanbul'da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Bahçelievler'de gördü. Lise öğrenimini Bahçeşehir Koleji'nde tamamladı. 11 yaşında Eczacıbaşı SK altyapısına katıldı. Birçok millî maçta yeraldı. Şu anda Fenerbahçe'de "orta" pozisyonda oynamaktadır. İngilizce ve Almanca bilmektedir. 2007-2008 Türkiye bayanlar voleybol liginin en iyi orta oyuncusu seçilmiştir. Eczacıbaşı ve Galatasaray'da oynadıktan sonra 2012-2015 arasında yılından itibaren Fenerbahçe forması giymiş ve 2015'te Nilüfer Belediyespor'a transfer olmuştur.




Babalar ve Oğullar

Babalar ve Oğullar, Ivan Turgenyev’in 1862'de kaleme aldığı en meşhur eseridir. Romanın Rusça adı Отцы и дети (Ottsı i Deti) ‘dır. Birebir anlamı “Babalar ve Çocuklar” olan bu roman Türkçeye “Babalar ve Oğullar” olarak tercüme edilmiştir.

Romandaki baba ve oğul karakterleri iki Rus jenerasyonu arasındaki artan bölünmüşlüğü, Yevgeniy Bazarov ise nihilist görüşleri ve eski düzen karşıtlığı ile “ilk Bolşevik” leri temsil eder.

Turgenyev, Babalar ve Oğullar’ı 1830’ların liberalleri ile güçlenen nihilist hareket arasında artış gösteren kültürel hizipçiliğe tepki olarak yazdı. Her iki akım da Rusya’da batı kökenli sosyal değişimin arayışı içerisindeydi. Ayrıca, bu iki düşünce tarzı Rusya’nın istikbalinin kilise etkisindeki geleneksel yörüngede devam etmekte olduğuna inanan Rus-Ortodoks görüş ile çelişmekteydi.

"Babalar ve Oğullar", Rus Edebiyatı’nın tam anlamıyla yazılmış ilk modern roman örneği olarak kabul edilebilir (Bir diğeri Gogol'un" Ölü Canlar" isimli eseridir fakat bu eser zaman zaman şiirsel veya Dante’nin "İlahi Komedya"’sındaki gibi destansı nesir olarak kabul edilmiştir). Roman, Bazarov’un ve Arkadi’nin duygusalığa başkaldırılarındaki aşamalı çöküntülerinde ve özellikle Bazarov’un Anna Odintsova’ya ve Fenichka’ya olan aşkında görüleceği gibi çift karakter çalışması ortaya koymaktadır. Tolstoy ve Dostoyevski’nin romanlarında açıkça taklit edildiği gibi bu göze çarpan karakter ikilemi ve derin psikolojik tahliller birçok büyük Rus romancının yetişmesinde etki göstermiştir.

Roman, aynı zamanda batı dünyasında şöhret kazanan ilk Rus edebiyat çalışmasıdır, sonuçta Gustave Flaubert, Guy de Maupassant ve Henry James gibi otorite sayılabilecek romancılardan genel kabul görmesi Rus Edebiyatının, Turgenyev’e çok şey borçlu olduğunun göstergesidir.


Tipik bir nihilist olan Bazarov ile 1840’ların tipik bir liberali olan Pavel arasında nihilizmin doğası ve Rusya’ya olan faydası üzerine geçen ve “babalar (1840’ların liberalleri)” ile “oğullar (nihilistler)” olarak temsil edilen tartışmalardır. Bazarov’un deyimi ile: “Aristokrasi, liberalizm, terakki ve ilkeler” bir sürü yabancı ve kullanışsız kelimelerdir.

Bazarov, Pavel’e “...içinde bulunduğumuz hayatta aileye veya sosyal tabakaya dair mutlak ve acımasız bir inkarı haketmeyen bir tane merci” göstermesi durumununda nihilizmden vazgeçeceğini söylemiştir. Bazarov, geleneksel Rusya ile özdeşleşmiş her şeyi küçümsemesine ve hafife almasına rağmen, salt bilimin hâlâ bir amacı ve değeri olduğuna inanır.

İnsani duygular ile yüzleşmek, özellikle de Anna Odintsova'ya aşık olmak Bazarov'un nihilizmini paramparça eder. Bazarov'un nihilizmi, karşılıksız aşktan duyduğu ızdırap ile savaşmaya yetmez ve bu O'na, iddialarına sıkı sıkıya sarılacak güçte olmadığı umutsuzluğunu aşılar.

Odintsova tarafından reddedilen Bazarov ailesinin yanına döner. Bazarov, Arkadi' ye şu şekilde yakınmaktadır: " "...ailem, hayat ile o kadar meşgul ki, kendi anlamsızlıklarını bile önemsemez hale gelmişler, hiç ama hiç umurlarında değil... Ben ise... Sadece sıkıntı ve öfke hissediyorum." "Duyguları ile baş edemediği fikri O'nu derin bir üzüntüye ve hayata karşı ilgisizliğe mahkûm eder.

Ve daha sonra, genç, güzel ve mütevazi tavırları ile dikkat çeken esrarengiz Anna Odintsova ortaya çıkar. İyi bir evlilik geçirmiş olmanın ve bir süredir de genç bir dul olmanın olgunluğuna sahip olan Anna Odintsova aşırı derecede lüks ve görkemli bir konutta yaşamaktadır. Turgenyev, romanın basıldığı yıl kaleme aldığı bir mektubunda Anna'yı "Hayalimizdeki ve merakımızdaki soğuk ve genç bir epiküryan hanımın dişi asaletinde doldurduğu yerin tasviri" şeklinde tasarladığını bildirmiştir. Turgenyev'in oluşturduğu kurgular tıpkı Bazarov örneğinde olduğu gibi yazarın entelektüel tasarımıyla ortaya çıkan, karışık ve hayret verici, öte yandan da yazarın hayatından parçalara ait olan figürlerdir.

İlk bakışta, özgür ve bekar bir bayan