kkında bilgi yoktur.

Eskişehir iline 111, Sivrihisar ilçesine 11 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





İlyaspaşa, Sivrihisar

İlyaspaşa, Eskişehir ilinin Sivrihisar ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Eskişehir iline 142 km, Sivrihisar ilçesine 42 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi yoktur ancak kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





İlören, Sivrihisar

İlören, Eskişehir ilinin Sivrihisar ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin tarihi hakkında geniş anlamda bir bilgi bulunmamakla birlikte, mahallesin ilk adı bazı kaynaklara göre İlikviran’dır; fakat köy halkından edinilen bilgiler doğrultusunda mahallesin adının İlkviran olduğu da bilinmektedir. Mahallenin kuruluş yeri, şu an kurulu olduğu yerden farklıdır. Köy ilk olarak, köy halkı tarafından Başpınar olarak bilinen yerin yakınında bulunan Aşağı Bağ yeri civarında kurulmuştur. M.Ö. Kral Midas (M.Ö.738–696) zamanında (Frigyalılar zamanında), Ören isminde bir şehir olarak kurulmuştur.Ören isminde kurulan şehir, terk ediliş sebebinin ne olduğu bilinmemekle birlikte sonradan ilk kurulduğu yerden farklı bir yere taşınmıştır. Daha sonra ise İlkviran olarak bilinen ismiyle, Başpınar civarında bir köy olarak kurulmuştur. Sonradan mahallesin şu anki yeri seçilmiş ve buraya taşınmıştır. Köy İlören ismini ise Selçuklular döneminde almıştır. Selçuklular döneminde şehirlere il unvanı verildiği için mahallesin adı İlören olarak değiştirilmiştir.

Köy, Cumhuriyet döneminde, köy olarak çok göç almıştır. Köy halkından alınan bilgiler doğrultusunda, Türkiye’deki ilk kadın muhtarın (resmi kayıtlar dışında) burada olduğu söylenmektedir. 1800’lü yılların sonunda, Halep Ayaklanması(1895) sırasında yaşanan olaylar nedeniyle çok fazla kişi hayatını kaybetmiştir. O dönemde Suriyeli olan bir kadın hemşire, öldürülmemesi için askerden dönen bir köy sakini (Rıza Öztekin) tarafından kaçırılmış, köye yerleştirilmiş ve daha sonra köye muhtar olarak seçilmiştir

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Yemek olarak; tarhana çorbası, bamya çorbası, pirinç pilavı, kelem dolması, yaprak sarması önde gelir. ayrıca arapaşı

İlören Köyü, Eskişehir’e yaklaşık 142 km mesafededir.(Rakım: 715 m) Eskişehir ve Ankara arasında bulunan köy tam bir sınır konumunda olup, Ankara’ya uzaklığı ise yaklaşık olarak 112 km’dir. Mesafeler göz önünde bulundurulduğunda köy Ankara’ya daha yakındır; fakat Eskişehir il sınırları içerisine girmektedir. Mahallenin Eskişehir-Ankara karayoluna uzaklığı ise 12 km’dir. Sivrihisar ilçesine 42 km mesafede bulunan köy, Polatlı’ya ise yaklaşık 43 km mesafededir.Kuzeydoğusunda Sazlar, kuzeybatısında Biçer, güneyinde Ortaklar ve Demirci köyleri bulunmaktadır. Mahalleye en yakın dağlar ise Sivrihisar Dağları olup, mahallesin yaklaşık 40 km güneybatısında bulunmaktadır. Köy, yerel adlarla isimlendirilmiş bazı tepelerle çevrilmiştir. Başlıca tepelerin isimleri ise Keçi Tepesi, İsli Kaya, Çoban Tepesi’dir. Köy bir ovada kurulmuş olup, Porsuk Çayı’na 2 km(yaklaşık) uzaklıktadır.

Köy, yazları sıcak ve kurak, kışları ise soğuk ve yağışlı geçen karasal iklim özelliklerine sahiptir; fakat son yıllarda bu özelliği büyük ölçüde değişmiştir. Küresel ısınmayla birlikte değişen iklim koşulları ve bölgenin çevresine göre alçakta kalması, aynı zamanda bölgede bulunan az sayıdaki ağaçlık alanların neredeyse tamamen yok edilmesi gibi nedenlerle yağış miktarında düşüşler yaşanmıştır. Özellikle kış aylarında yaşanan kar yağışları büyük ölçüde etkisini kaybetmiştir. Önceki yıllarda 30–90 gün arası yerde kalan kar, günümüzde ise neredeyse yağmamaktadır. Kar yağışının yaşandığı zamanlarda ise, karın yerde kalma süresi çoğu zaman 30 günü geçmemektedir. Yine iklimin özelliğine bağlı olarak gece ve gündüz arasındaki sıcaklık farkları fazla olmaktadır. Bu özelliklere bakılarak, bölgede kış aylarında don olaylarının yaşandığı görülmektedir. Bölgeye en fazla yağış ise genellikle kış ve ilkbahar aylarında düşmektedir. Bölge, yaz aylarında ise neredeyse hiç yağış almamaktadır. İlören Köyü’ne en yakın meteoroloji gözlem evi Sivrihisar ilçesinde bulunmaktadır. Yağış değerleri Sivrihisar ilçesinin yağış değerlerine yakındır.

Bölgede, karasal iklimin doğal bitki örtüsü olan bozkırlar boy göstermektedir. İlkbahar yağışlarına bağlı olarak yeşeren ve büyüyen, yaz aylarında ise sıcaklıktan dolayı sararan bozkırlar bulunmaktadır. Mahallede karasal iklim özelliğine bağlı olarak doğada, kendiliğinden yetişen bazı bitki türleri bulunmaktadır. Bunlar başlıca; dede sakalı, tere otu, ısırgan otu madımak(kuzukulağı), kenger, pazı ve patatese benzeyen, kış aylarında yağışının fazla olduğu dönemlerin ardından, ilkbahar aylarında yine doğada kendiliğinden yetişen dolaman gibi yenilenebilir bitkiler ve sarmaşık, deve dikeni, sığırkuyruğu gibi yenilemeyen bitkilerdir. Mahallede, su kenarlarında yetişen söğüt ağacı, yöredeki ismiyle bilinen ve mahallesin kuruluş yerinde ve ilk kuruluş yerinin yakınında bulunan kral ağacı, az suya ihtiyaç duyan kavak ağacı, yine suya ihtiyacı olan; fakat kurumaya yüz tutmuş vişne, badem, elma, dut, armut, ceviz ve iğde ağaçları bulunmaktadır. Bölge de görülebilecek en farklı bitki çeşidi ise "İyecen"dir.

İlören Köyü’nün yıllara göre nüfus dağılımına bakıldığında, nüfusunda çok fazla değişmeler görülmemiştir. Bazı yıllarda nüfus artışı görülürken, günümüzde eskiye oranla düşüşlerin olduğu görülmektedir. Bunun en büyük sebebi ise, bilgi seviyesi artan mahallede, kente göçlerin (özellikle genç nüfusun) artmasıdır. Fakat Türkiye'de yaşanan ekonomik sorunlar nedeniyle, dışarıya çalışmak amacıyla giden çoğu kişi köye geri dönmek zorunda kalmıştır. 
1997 yılında mahallesin nüfusu 445 iken, 2000 yılında nüfus 478’e yükselmiştir. 2007 yılında yapılan nüfus sayımına göre nüfustaki azalma göze çarpmaktadır. 2007 yılında mahallesin nüfusu 410’a gerilemiştir. 2009 yılı itibarıyla, İlören Köyü nüfusu 427 olmuştur.

Mahallenin geçim kaynağını tarımsal faaliyetler oluşturur. Önceki yıllarda hayvancılık da tarımsal faaliyetlerin yanında geçim kaynağı olarak önem taşımaktaydı; fakat son yıllarda tarımcılık dışında faaliyet neredeyse yapılmamaktadır. Sakarya Nehri’nin bir kolu olan Porsuk Çayı ve Porsuk Çayı’nın kollarının köy arazisinin sınırları içerisinden geçmesi bunun en önemli nedenlerinden biridir. Porsuk Çayı’nda son yıllarda yaz döneminde yaşanan kesilmeler tarımsal alanları büyük oranda etkilemiş ve İlören Köyü de dâhil, çoğu mahallesin ürünleri yaz aylarında zarar görmeye başlamıştır.Bölgede Porsuk Çayı ve kollarının yanı sıra, tarım alanlarının sulanmasında yeraltı suyu az da olsa önem teşkil etmektedir. Öyle ki, Porsuk Çayı’nda yaşanan kesintilerin olduğu zamanlarda çok az da olsa, bazı alanların kullanılmasını sağlamaktadır; fakat Porsuk Çayı’nda yaşanan kesintiler, dolayısıyla yeraltı suyunun da azalmasına neden olmaktadır.

Mahallede bir ilköğretim okulu bulunmakta olup çevre köylerden öğrenciler okula gelmektedir. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır.kanalizasyon şebekesi yapılacağı söylenmektedir. . Sağlık ocağı bulunmaktadır fakat ayda 2 kez sağlık görevlisi gelmektedir. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon ve internet bulunmaktadır.

Mahallede içme suyu sorunu olmamakla birlikte; içme suyunun oldukça kireçli olması bir dezavantajdır. Mahallenin tarımı teknolojiyi yakından takip etmekte ve uygulamaktadır. mahallesimüze her cumartesi, pazar kurulmakta, haftada 2 gün sebzeci gelmektedir. seyyar bakkalı bulunmaktadır. Akaryakıt istasyonu da vardır. Hafta sonları berber bulunur. Mahalleye gelecek misafirlere karşı misafirperver bir halkı vardır. Ulaşım imkânları; pazartesi, çarşamba, cuma, ilçeye (45 km) otobüs kalkar. Ankara asfaltına 12 km. uzaklıkta olup, sürekli araç mevcuttur. Tren ulaşımı olarak Biçer istasyonuna 12 km. uzaklıktadır.





İğdecik, Sivrihisar

İğdecik, Eskişehir ilinin Sivrihisar ilçesine bağlı bir mahalledir.

İğdecik mahallesinde yaşayan halkın %90'ı Türkmen soylu Manavlardan gelmektedir. Soyu Türkic Türklerine kadar dayanmaktadır. İğdecik mahallesinün kuruluş tarihi 910 tarihi sanılmaktadır. Göçebe hayatı yaşayan Türkler Anadolu'ya gelerek yerleşik düzene geçmişlerdir. İğdeli aşireti tarafından kurulan köy daha sonra İğdecik ismini almıştır.

Birinci Dünya savaşı sonucunda Osmanlı'nın gittikçe toprak kaybetmesiyle, eski Osmanlı topraklarından Boşnak, Arnavut, Çerkez, Laz, Gürcü gibi anadili Türkçe olmayan göçmenler ile "Muhacir" diye adlandırılan ve Balkanlar'dan gelen Türk kökenli gruplar Anadolu'ya göçmüşlerdir. Bu dönemde yerli köyler kendilerini göçmenlerden ayırmak anlamında Manav olduklarını belirtmeye başlamışlardır.

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.
etli bamyası meşhurdur.

Eskişehir iline 130 km, Sivrihisar ilçesine 30 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.





İbikseydi, Sivrihisar

İbikseydi, Eskişehir ilinin Sivrihisar ilçesine bağlı bir mahalledir.

Bu köy Seydi Baba Yatırı'yla anılmaktadır. Rivayete göre mahallesin yerleşimi şimdiki yerleşiminin biraz daha kuzeyinde Gargeydi isminde bir köydü. Timurlenk'le I. Bayezid arasında yapılan A