satılır. Bu kuru toz, geleneğe göre su, limon suyu, çay veya başka sıvılarla karışıtırılır.

Kına ilk uygulandığında görünen rengi turuncudur ama üç gün içinde kararak kırmızı-kahverengi bir renge dönüşür. Avuiçi ve ayak tabanı en derinin en kalın tabakalarına sahip olduğu için bu bölgelerde kına en koyu rengini alır ve en uzun süreyle kalır. Birkaç günün ardından ölü deri hücrelerinin atılması yoluyla deriden çıkmaya başlar.

Erkeklerin sakallarına kına yaklması sünnet olduğu rivayet edilmektedir. Ayrıca kadınların erkeklerden ayrılacak şekilde tırnaklarına kına yakmalarını tavsiye eden hadisler olduğu rivayet edilmektedir

Ticari amaçla paketlenen ve kozmetik saç boyası olarak kullanılabilen kına pek çok ülkede satılmaktadır; Hindistan, Orta Doğu, Avrupa, Avustralya, Kanada ve ABD'de popülerdir.

Gelinler için düzenlenen kına gecesi geleneği Kuzey Afrika, Afrika Boynuzu, güneydoğu Asya, Arap yarımadası, Yakın Doğu ve güney Asya'da popülerdir.

Kına, Divan edebiyatında kırmızı rengi nedeniyle kanlı gözyaşına ve şaraba benzetilmiştir.




Habib Burgiba

Habib (bin Ali) Burgiba (, d. 3 Ağustos 1903 - ö. 6 Nisan 2000), Tunus Devleti'nin kurucusu ve ilk devlet başkanı (1957-1987). Arap dünyasında ılımlılık ve aşamalı ilerlemenin önde gelen savunucularından olmuştur.

Tunus Beyi'nin ordusunda görev yapmış bir teğmenin 8 çocuğundan en küçüğüydü. Tunus'ta Arapça ve İslam dini konusunda sağlam bir eğitim gördü, ardından Sorbonne'da hukuk ve siyaset bilimi okudu. Ülkesine döndükten sonra avukatlık yapmaya başladı. 1934'te bağımsızlık mücadelesine önderlik edebileceğini düşündüğü bazı genç arkadaşlarıyla Yeni Düstur Partisi'ni kurarak önce partinin genel sekreteri, ardından 1948'de de partinin başkanı oldu. Örgütleyici özelliğiyle sivrilerek, parti örgütlerini kırsal kesime yaydı ve o güne kadar kentlerde seçkin bir tabakanın tekelinde olan ulusal hareketin halk kitleleriyle bütünleşmesini sağladı. Öte yandan siyasi faaliyetleri yüzünden kısa sürede Fransız sömürge yönetiminin dikkatini çekti, 1934-1945 yılları arasında 11 yılını hapiste geçirdikten sonra deniz yoluyla Kuzey Afrika'ya kaçtı. 8 Eylül 1949 tarihinde de ülkesine döndü.

Milliyetçilerin 1952-1954 arasında giderek artan şiddet hareketlerine yönelmeleri üzerine, önce baskıcı önlemlere başvuran Fransız yönetimi, yöntemlerinin etkisiz hale gelmesi üzerine Burgiba ile görüşmelere başladı. 20 Mart 1956'da Fransa başbakanı Guy Mollet ile Tunus'a bağımsızlık verilmesini öngören bir antlaşma imzaladı. 1957'de krallığın kaldırılmasından sonra cumhurbaşkanlığına seçildi.

1959'da, İslam'ı devletin resmi dini olarak korumakla birlikte bir laikleştirme sürecine girildi. Çokeşliliği yasaklayan, evlilik ve boşanmada hukuki yöntemlerin izlenildiği, dini bağışların kontrol altına alındığı ve (1960) Ramazan ayında iş yaşamının aksamamasını sağlayan yeni bir anayasayı yürürlüğe koydu. Dış politikada tarafsızlık politikası izlenildi. Bununla birlikte Tunus'un kültürel ve eğitsel bakımlardan Fransa'ya yakınlığını sürdürdü. Öte yandan iktidarı boyunca Fransa'yla iki büyük kriz yaşadı. 1961'de diğer Arap ülkelerinden gelen baskıların da etkisiyle 1956 antlaşmasıyla Fransa'ya bırakılan Bizerte'nin Tunus'a iade edilmesi talebinin reddedilmesi üzerine başlattığı askeri saldırı ve Fransız direnişi binden fazla Tunuslunun hayatını kaybetmesine neden oldu, Fransızlar 1963'te Bizerte'den çekildiler. 1964'te Fransız göçmenlerinin topraklarını kamulaştırması, Fransa'yla olan ilişkilerin daha da gerginleşmesine yol açtı.

Arap Birliği'nin kararlarına karşı bağımsız bir tutum takındı. Kendisini "Tunus halkının eğiticisi" ilan eden Burgiba, 1975'te ömürboyu cumhurbaşkanı seçildi. Laisist uygulamaları ve Batıcı sosyal reformlarıyla öne çıktı. Nasırcı Arap sosyalizminden yana olan Burgiba'nın Düstur Sosyalist Partisi güçlü konumunu sürdürse de, 1980'lerde ülkedeki muhalefet giderek etkili olmaya başladı. 1986'da aldığı ani bir kararla, ardılı olarak seçmiş olduğu Muhammed Mzali'yi başbakanlıktan uzaklaştırarak yerine, Radikal İslamcıları sindiren içişleri bakanı Zeynel Abidin Bin Ali'yi atadı. Bin Ali, Burgiba'nın ilerleyen yaşının ülkeyi etkin biçimde yönetmesini engellediğini öne sürerek, Kasım 1987'de Burgiba'nın cumhurbaşkanlığını elinden aldı. Ölümüne kadar Monastir'deki evinde ev hapsinde tutuldu.

Kasım 1987'de devrilen Burgiba, 13 yıl boyunca Manastır'da hükümet gözetiminde yaşadıktan sonra Nisan 2000 tarihinde öldü.

Burgiba iki kez evlenmiş, bu evliliklerin birincisini bir Fransız albayın dul eşi olan Matilde Lorrain (Müslüman olduktan sonra Müfide Burgiba) ile yapmıştır; bu evliliğinden bir oğlu olan Burgiba 1961 yılında eşinden boşanarak Vasile bin Ammar ile evlenmiş ve Hacer adında bir kızı evlat edinmiştir.





Jaidyn Leskie

Jaidyn Raymond Leskie (d. 30 Nisan 1996 - ö. 15 Haziran 1997), Bilynda Williams'ın bir yaşındayken öldürülmüş erkek çocuğu.

15 Haziran 1997 günü henüz on dört aylıkken annesinin erkek arkadaşı olan Greg Domaszewicz'in Moe, Victoria, Avustralya'daki evinden kaçırıldı. Jaidyn'i arama işlemleri Avustralya'da 1967'den beri yapılan ikinci en büyük aramaydı.

Jaidyn'in bedeni 1 Ocak 1998 günü Blue Rock Dam'de bulundu. Polisler, öldürenin Greg Domaszewicz olabileceğini söylediler ve onu hapse attılar. Mahkeme beraat kararı verdi.




Çatalada

Çatalada ya da Çatal ada (eski adıyla Volo) Ege Denizi'nde Turgutreis kasabasından 3 deniz mili uzaklıkta bulunan bir adadır. 37°3′10″ K, 27°12′59″ D koordinatlarında bulunan ada Bodrum Yarımadası'nın güneybatısına düşer. Üzerinde 2 konik tepe bulunan adada yerleşim birimi ya da turistik tesis bulunmamaktadır. Bilinen bir tüplü dalış mekânıdır. Adanın çevresindeki en yakın adaları Topan Adası, Çoban Adası ve Yassıada'dır.




Jean-Claude Van Damme

Jean-Claude Camille Francois Van Varenberg (d. 18 Ekim 1960), Belçikalı sporcu ve aktör.

Jean-Claude Van Damme, on yaşındayken dövüş sanatlarına başladı. Babası kendisini Shotokan karate okuluna kaydettirdi​​. Dövüş stillerini Shotokan Karate ve Kickboks oluşmaktadır. Sonunda karate'de siyah kuşak kazandı. Fiziksel gelişimini sağlamak için ağırlık kaldırmaya başladı. Sonunda "Bay Belçika vücut geliştirme" unvanını aldı. 16 yaşındayken, beş yıl boyunca bale okuluna gitti. Van Damme'a göre, bale "bir sanattır, ama aynı zamanda en zor sporlardan biridir. Eğer bir bale egzersizi yapabilirseniz başka sporlarda da egzersiz yapabilirsiniz."

11 yaşındayken, Van Damme, Belçika'da Claude Goetz gözetiminde Centre National De Karate'ye (Karate Milli Merkezi) katıldı. Van Damme dört yıl için eğitilmiş ve Belçika Karate Takımına bir yer kazanmıştır; Daha sonra Dominique Valera ile temas kurarak karate ve kickboks da eğitim almıştır.

Van Damme, 15 yaşındayken, Belçika'da karateye başladı. 1976-1980 yılları arası katıldığı turnuvalarda 44 galibiyet ve 4 yenilgi almıştır.

26 Aralık 1979 tarihinde, Brüksel'de, La Coupe Francois Persoons Karate Turnuvası'nda Avrupa Karate Şampiyonasını kazanan Van Damme, Belçika Karate Takımı'nın bir üyesiydi.

Van Damme Coupe des Espoirs Karate Turnuvası'nda ikinci oldu. 3 günlük turnuvada, Van Damme takım arkadaşı Angelo Sapataro'ya finalde kaybetmeden önce 25 rakibini yenmişti.

1977 ile 1982 yılları arası Van Damme, 18 galibiyet (18 nakavt) ve 1 yenilgi almıştır.

Van Damme, 5 yıllık tam temas kariyeri boyunca, sadece Sherman Bergman ile bir maçta, bir kez yere yıkıldı. Van Damme ilk turda 56 saniye içinde Bergman'ı nakavt etti. 1980 yılında, Van Damme Profesyonel Karate Dergi yayıncısı ve editörü Mike Anderson, ve birden fazla Avrupa şampiyonu olan Geet Lemmens'in dikkatini çekti. 1982'de emekli oldu.

Jean-Claude Van Damme 18 ve 19 yaşında Avrupa orta siklet karate şampiyonu oldu. Kendini çelimsiz ve güçsüz bulduğu için Vücut Geliştirme idmanlarına başladı. Sonraki yıllarda Kickboks, Muay Thai ve Full Contact'a ağırlık verirken esneklik ve karate idmanlarını da aksatmadı. 99 kilodayken resmi olmayan bir Vücut Geliştirme organizasyonunda Mr. Belgium unvanını aldı. 
Aktör aynı zamanda 3 çocuk babasıdır; Kristopher(1987), Bianca (1990)ve Nicholas(1995).

Jean-Claude Van Damme ve çocukluk arkadaşı Michel Qissi, 1982 yılında, yıldız olma umuduyla Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı. Her ikisi de, Breakin adlı filmde figüran olarak yer aldılar. Bu filmde dans figürleri sergilediler. Formunu korumak ve idmanlarını aksatmamak adına anlaştığı bir spor salonunun ücretsiz temizliğini ve işletmesini yapıyordu. O sıralarda kısa süreli taksi şoförlüğü, gece kulüplerinde korumalık, pizzacılık gibi günlük işler yaptı. 1983 yılında Fransız yapımı ‘Rue Barbare’ adlı filmde figuran bir polis rolü aldı. 1984 yılında Breaking adlı break-dance filminde figüranlık yaptı. Aynı yıl Monaco Forever adlı 40 dakikalık bir kısa parodi filmde 5 dakikalık kısa rolüyle eşcinsel bir karateciyi canlandırdı. Bu filmden sonra film çevirmek için Hong Kong’a gitti, ancak istediği başarıyı elde edemeyince şansını Hollywood’da denemeye karar verdi. Ünlü aksiyon starlarından ufak roller almak için yardım istedi. Tek verilen şans The Predator filmindeki yaratık kostümünü giymek oldu. Deneme çekimleri sırasında Jean-Claude Van Damme ile yapımcı arasında problem çıkınca rolü iptal oldu. Bazı fitness ve Uzak Doğu sporları dergilerine pozlar verdi. O sıralarda (aktörün söylediğine göre) İngilizce öğrenmek için Taş Devri'ni izliyordu. 1986'da No Retreat No Surrender filminde oynadı. Rolü kısaydı ve kötü adam karakterindeydi ancak bu bazı çevrelerce onun fark edilmesini sağladı. 1988’de ufak bütçeli sıradan bir ajan filmi olan Black Eagle'da oynadı. Ancak yine de bu filmler aktörün beklediği çıkışı yapmasına yetmemişti.

Bir gün Cannon Films'in sahiplerinden Menahem Golan'ın ofisini arayıp randevu ister. Defalarca randevu alıp atlatılan aktör Menahem Golan'ı dışarda görmeye çalışır. Bir gün restoranta öğlen yemeğinden tam çıkarken Jean Claude onun önünü keser ve başının üstüne bir tekme atar. Menahem Golan bu ilginç ve etkileyici tanışma vesilesiyle Van Damme'ı uluslararası aksiyon starı yapıcak r