00 Ermeni ve 2500 Rum'dan oluşmaktaydı. Eski Germir'in Müslüman bölgesi dışında iki adet Rum bölgesi vardı. Bu bölgelerden birinin adı Agioi Theodoroi (Άγιοι Θεόδωροι), diğerinin adı ise, Meryem'nın unvanlarından biri olan ve "En Kutsal" anlamına gelen, Panagia (Παναγία)'dır.

İlk araştırmalar sonucunda Germir'in 18. yüzyılda kurulduğu düşünülmekteydi ancak daha sonra bu yerleşim yerinin 12.-13. yüzyılda kurulduğu ortaya çıkmıştır. Bu eski tarihlerden 20. yüzyılın ilk çeyreğine kadar, daha çok Hristiyanlardan oluşan, üç kültürün bir arada dostça yaşayışlarına tanıklık etmiş bir yerleşim yeridir. Bunlar Ortodoks Rumlar, Apostolik ve Ortodoks Ermeniler ve Müslüman Türkler'dir. Kurtuluş Savaşı'ndan sonra bu bölgede sadece Türkler kalmışlardır. Ayrıca Hristiyanlar'ın göçünden sonra bir dönem de muhacirlere ev sahipliği yapmıştır. Diğer kültürler, çeşitli sebeplerden dolayı buradan ayrılmak zorunda kalmıştır. Günümüzde Germir tarihi ve kültürel zenginliğini arayan yarı harabe bir yer hâlini almıştır. Eski refah ve zenginlik içindeki günlerinden çok sayıda eser kalmamıştır. Birçok tarihi mekân, özellikle Türk ve Ermeni defineciler yüzünden zarar görmüştür.

3 tarihi kilise (biri 1915 Ermeni Tehciri ile mahallesi terk etmek zorunda bırakılmış Ermenilere bir kısmı da 1923 Rum Mübadelesi sebebiyle resmî dilini bile konuşamadıkları sözde memleketlerine gönderilen Türkofon Rumlara ait olan), günümüzde ya renkli freskleriyle harabe bir şekilde bulunmakta ya da yerli halk tarafından ev şeklinde kullanılmaktadır. Harabe olan kiliseler, iç ve dış olarak fiziksel hasar görmüştür. Bu kiliselerden Ermenilere ait olanının adı "Surp Stephanos Ermeni Apostolik Kilisesi" (Ermenice'de Surp, "Hazreti" yani "Sayın" demektir. Yunanca'dan gelen Stephan(-os/-oğlu) özel adı ise "Onur, Taç, Çelenk" anlamlarına gelmektedir. Ermeni Apostolik Kilisesi; Ermeni Lusavoriçagan Kilisesi ve Ermeni Ortodoks Kilisesi olarak da adlandırılır.) idi. Kiliselerden Yunanlara ait olanlar ise, adını bulunduğu yere de vermiş olan, "Agioi Theodoroi" (tr: Aziz Teodor/Tanrı'nın Hediyesi) ve "Panagia" (tr: En Kutsal/Hristiyanlara göre Meryem Ana sıfatı) kiliseleridir. Germir'deki bu üç kilisenin tapusu 1940'larda şahıslara verilerek mabetler, özel mülke tevdi edilmiş. Tarihi eserler arasında altı adet cami de bulunmaktadır. Yine 1900'lü yıllarda bir köy olan Germir'de 4 okul, 4 eczane, 25 Hristiyan doktor, 35 dükkân bulunmaktaydı. 1892 yılına ait Rum kayıtlarına göre ise mahallede bulunan dört okulda, 5 öğretmen ve 242 öğrenci bulunuyordu. Ermeni kayıtlarına göre ise 1823'te 115 öğrencinin bulunduğu bir Ermeni okulu mevcuttu. 20. yüzyılın başında da önce Ermeniler sonra Rumlar tarafından terk edilen mahallenin içinde 2000 kitap barındıran büyük bir kütüphane mevcuttu. Ayrıca Germir, geçmişte Orta Anadolu'nun en önemli "beziryağı" üretim merkeziydi. Germir'de hâlâ sağlam duran fakat kullanılmayan 30'a yakın bezirhane vardır. Köy konaklarının, cami ve kiliselerinin duvarlarını, tavanlarını süsleyen resimlerin de canlı bir şekilde ayakta kalmasını sağlayan en büyük unsurlardan biri beziryağı olarak bilinen ve fiziksel olarak zeytinyağına benzeyen yağdır.

Ayrıca Germir'deki köklü Türk ailelerinden bazıları Hatipoğlu, İmamoğlu, Akel ve Narin aileleridir. Germir, üç kez Oscar kazanmasının ve beş kez de aynı ödüle aday gösterilmesinin yanı sıra çok sayıda prestijli ödül sahibi, dünyaca ünlü Yunan asıllı Amerikalı yönetmen, aktör, prodüktör, senarist ve yazar Elia Kazan (1909-2003)'ın memleketidir. Bir yaşına kadar İstanbul'da yaşadıktan sonra ebeveynlerinin doğup büyüdüğü yer olan Germir'e taşınan Kazan, o dönem köy olan Germir'de Aliye Kazancıoğlu adıyla anılmıştır ve dört yaşında zorunlu olarak New York'a göç etmesinin ardından ileri yıllarda, yaşamı boyunca hemen hemen her sene bölgeyi ziyaret etmiştir. Ek olarak Ermeni, İskoç, Hollandalı ve Türk asıllı ABD'li televizyon kişilikleri Kim Kardashian, Kourtney Kardashian ve Khloé Kardashian'ın babası ünlü avukat Robert Kardashian'ın babaannesi de, Sivaslı bir Ermeni ile evlenerek Los Angeles'a göç eden, Germirli bir Türk idi.

Türkofon yani Türkçe konuşan Germirli Rumlar hakkında mahallenin yerlisi yaşlı bir Türk Germirli, Hürriyet gazetesi muhabirlerine, "Onlar Rumca bilmezlerdi. Yunanistan'a göçünce çok büyük zorluk çekmişler. Bundan 20 yıl önce mahalleden Yunanistan'a göçmüş bir adam Germir'e geldi ve dedi ki, 'Bizi orada hep dışladılar. Türk tohumu dediler. Aralarına almadılar. Yunanca'yı sonradan öğrendik.' Bunu duyduğumda çok üzüldüm." diyerek Rumların mevcut durumunu bildirmiştir.

En yaygın olarak bilinen etimolojik kökenine göre Germir, adını binalarının yapımında kullanılan kırmızı tonlarındaki taşlardan almıştır çünkü "կարմիր" (Karmir), Ermenice'de "Kırmızı" anlamına gelmektedir. Aslında Germir kelimesinin etimolojik kökeni ve anlamı üzerine birden fazla yorum vardır. Bunlardan ikincisi de Eski Türkçede "Aydınlık ve Güneş Gören Yer" anlamına gelen kelimedir ki Erciyes Dağı'nın heybetine ve Kayseri genelinden daha çukur bir bölgede bulunmasına rağmen Germir, şehrin en güneş alan yerlerindendir ve Stefanos Yerasimos da, bu sözcüğün Anadolu dillerinden gelmiş olmasının daha kuvvetli olduğunu söylemektedir. Üçüncü olarak Yunanca'daki "Καρμιριά" kelimesinden geldiği de düşünülmektedir ancak bu kelimenin etimolojik kökeni Yunan dilbilimciler tarafından henüz çözülememiştir. Bir dönem de elekçilikle uğraşan poşaların mahallede otururmasından dolayı yöre "Poşa Deresi" olarak adlandırılmıştır. Yemyeşil bir vadinin içinde bulunan Germir, 1996 yılından itibaren SİT alanı ilân edilmiş durumdadır.

1940 yılında İçişleri Bakanlığı'nın kurduğu "Yabancı Adları Değiştirme Komisyonu"nun yerleşim birimlerinin adlarını Türkçeleştirme çalışmaları dahilinde 27 Mayıs 1960'tan sonra adı, mahallenin hemen hemen sadece heybetli, antik ve insaları hayrete düşürecek kadar başarılı bir mimari ve mühendislik harikası konaklardan oluşmasından ötürü, "Konaklar" olarak değiştirilmiş ancak köy yine de hem tabelalar da hem de tüm yerli halkın dilinde "Germir" olarak kalmıştır. Yıllar sonra, yine haksızlığa uğramış başka bir köy olan "Tavlusun"un 1998 yılında kendi adına yeniden kavuşmasından güç alarak cesaretlenen Germir köylüleri, 1999 yılında köy muhtarının halkın imzalarını almasıyla Valiliğe, İçişleri Bakanlığı'na, Kültür Bakanlığı'na, Kaymakamlığa dilekçelerle başvurdu. Sonunda Melikgazi Belediye Encümeni, başlattılan çalışmalar sonucunda 15 Şubat 2000 tarihli karar ile mahallenin eski adını geri vermiştir. Konaklar adı ise günümüzde her ne kadar Germir'i kapsıyormuş gibi düşünülse de aslında eski mahallenin yukarısında bulunan ve tarihi binalardan çok modern apartmanlar bulunduran komşu bir mahallenin adıdır.

Germir hakkında bilinen hikâyelerden bir diğeri de, Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi ile köylüsü ve sevgilisi Maria'dan ayrı düşünce Yunus Dede'nin söyleyerek kültüre kazandırdığı "Germir Bağları" türküsüdür. Germir, her yıl, belirli sezonlarda gezi veya atalarının yaşadığı yeri görme amaçlı gelen çok sayıda, özellikle yabancı, turist kafilelerine ve beraberinde getirdikleri tercümanlara, gazetecilere ev sahipliği yapmaktadır.




Aflatoksin

Aflatoksin, "Aspergillus flavus" ve "Aspergillus parasiticus" tarafından üretilen zehirli ve kanserojen maddelerdir. Karaciğer tarafından M1 tipine ve epoksite metabolize olur.

Normalde toprakta bulunur. Hasat öncesinde ve depolama sırasında tahıla bulaşıp çoğalabilir. En az yüzde 7 rutubet ve yüksek sıcaklıkta bitkiler için zararlıdır. Tahıl (pirinç, mısır, buğday, ince ve süpürge darı), yağlı tohumlar (pamuk, soya fasulyesi, yer fıstığı, ayçiçeği), baharat (kırmızı biber, kara biber, kişniş, zerdeçal, zencefil) ve kuru yemiş (badem, Antep fıstığı, ceviz, Hindistan cevizi, brezilya cevizi) sıklıkla etkilenenlerdir. Bunlarla beslenen hayvanların sütünde de aynı zehre rastlanabilir.

Yüksek doza maruz kalma nedeniyle HCC tipi Karaciğer kanseri yapabilir. Hiçbir canlı türünün bu zehre direnci yoktur; ama insanda ani zehirlenmeler nadirdir. Uzun vadede zehre maruz kalmak ani zehirlenmeye göre daha iyi tabloya sahiptir.

İki yöntem vardır:

2006 başlarında Diamond kuru köpek mamasında rastlandı. 23 köpek karaciğer yetmezliğinden öldü. Normalde zehir düzeyi 20 ppb nin altında olması gerekirken 90 ile 1851 ppb arasında düzeylere rastlandı.

Hepatit B virüsü ile B1 zehri parçalanması yavaşlar. Bu da B1 zehrinin azalmasına mani olur; ve aynı zamanda M1 zehri oluşumunun yavaşlaması nedeniyle M1'e de maruz kalma uzun sürecektir. Hepatit B aşısı zehrin etkinliğinin böyle artmasına karşı koruyuculuk oluşturacaktır. Aşılama özellikle batı Afrika ve Çin için lazımdır.

Bu zehrin üretimi iki yerde yapılmaktadır: Sigma-Aldrich, Fermentek. Fermentek'te M2 tipi de üretilmektedir.





İzzet Günay

İzzet Günay (21 Ağustos 1934; Salacak, Üsküdar, İstanbul), Türk oyuncu, antikacı, filatelist.

İstanbul'da Üsküdar,Salacak'ta doğdu. Babası, Salacak Şehir Hatları Vapurları İskelesi yöneticisi idi. Deniz Koleji'nde okudu. Haydarpaşa Lisesi'nden mezun oldu. İstanbul Belediyesi İmar Müdürlüğü'nde teknik ressam olarak çalıştı. Bir süre dans hocalığı yaptı. Lisede okurken amatör tiyatroya başladı. Yeşilay Gençlik Kolu'nda sürdürdü. Askerlik dönüşü sonrası bir süre linyit ticaretiyle uğraştı. 1957 yılında gazete ilanı ile Dormen Tiyatrosu'na girdi. Orada ilk olarak "Kara Ağaçlar Altında" adlı oyunda ufak bir rolde sahneye çıkarak profesyonel oyunculuğa başladı. Daha sonra: "Sokak Kızı İrma", "Pasifik Şarkısı", "Zafer Madalyası" ve daha birçok oyunda 1957-1963 yılları arası rol aldı. Sahne amirliği yaptı. 1958'de Kemal Film yapımı "Kırık Plak" adlı filmde, Zeki Müren'in şoförü rolüyle sinema oyunculuğuna başladı. Birkaç filmde ufak rollerden sonra "Varan Bir"(1964) adlı filmle baş rol oyunculuğuna geçti.Kısa sürede sinema oyunculuğunda başarı sağladı.1964 Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde baş rolünü oynadığı,yabancı tiyatro eserinden adapte "Ağaçlar Ayakta Ölür" filmiyle "En iyi erkek oyuncu" ödülünü aldı. Ek