larının ilk haftalarında veya aylarında annenin memesini ağzından bırakmaz ve anne ile bir bütün olur. Keselilerde emzirme süresi etenelilerde olduğundan daha uzundur.

Eski sınıflandırmalarda keseliler "Marsupialia" adında tek bir takım olarak kabul edilmiştir. Ancak modern bilimde keselilerin sınıflandırmasını daha ayrıntılı ele alınıp, 2 üst takıma bölünen 7 takım kabul edilmektedir.


Dünyanın diğer kıtalarında da diğer memelilerde olduğu gibi, Avustralya'da da keseliler et ve postları yüzünden Avustralya yerlileri Aborijinler tarafından avlanmıştır. Aborijinlerin hangi türleri aşırı avlamak dolayı tükettikleri kesin söylenememektedir. Eski çağlarda ortadan kaybolan keseli türleri doğal facialardan dolayıda tükenmiş olabilir.

Ancak 19. yüzyılda Avrupalıların Avustralya'ya gelmesi ile birçok keseli türü yaşam alanlarının tarlaya veya otluğa cevrilmesi, aşırı avcılık ve Avrupa'dan getirilen yabancı hayvan türleri yüzünden tükenmeye başlamıştır. Özellikle Avrupa'dan getirilen kızıl tilki ve ev kedisi Avustralya'da her yere yayılmış ve birçok keseli türlerini ortadan kaldırmıştır ve hala günümüze kadar birçok türleri tehdit etmektedir.





The Men

"The Men" 1950 yılında çekilmiş II. Dünya Savaşı sırasında ciddi şekilde yaralanmış ve topluma yeniden adapte olmaya çalışan gazisinin hikâyesini anlatan bir filmdir. Başrollerde Marlon Brando, Teresa Wright ve Everett Sloane oynamaktadır. Fred Zinnemann tarafından yönetilmiştir.

Drama açısından başarısı olmasa da sinema tarihine Marlon Brando filmi olarak geçmiştir.





Atreus

Atreus, Miken Kralı. Zeus'un oğlu Tantalos'un torunu. Pelops ile Hippodameia’nın oğludur. Thyestes ile Nikippe’nin kardeşidir. Kleola ile evliliğinden Pleisthenes doğdu. Aradan zaman geçtikten sonra, Atreus dul kalan gelini Aerope ile evlendi. Bu ikinci evliliğinden Agamemnon ile Menelaos adlı iki oğlu ve Anaksibia adında bir kızı oldu.

Bir söylentiye göre Atreus ile kardeşi Thyestes, babalarının daha çok sevdiği kardeşleri Khrysippos’u öldürüp baba bedduası aldılar ve daha sonra Argos Krallığını ele geçirdiler. Ancak Thyestes hükümdarlığın sembolü olan altın kuzuyu çalarak Atreus’un karısı Aerope’yi ayarttı. Suçu ortaya çıktıktan sonra kaçarken Atreus’un oğlu Pleisthenes’i de beraber götürdü ve kendi oğlu gibi büyüttü. Oğlan büyüyünce Thyestes onu Atreus’u öldürmeye yolladı. Ancak Atreus kendi öz oğlu olduğunu sonradan anladığı Pleisthenes’i öldürdü. Atreus Krallığı bölüşmek vaadi ile, sefalet içinde dolaşıp duran kardeşi Thyestes’i çocuklarıyla beraber yanına getirtti. Sonra bir yolunu buldu. Thyestes’in oğullarını gizlice kestirdi. Barışma ziyafetinde babalarının önüne yemek diye koydu. Hiçbir şeyin farkında olmayan Thyestes oğullarını yedikten sonra Atreus oğlunun pişirilmemiş uzuvlarını lanetler savurarak, küfürler ederek, masayı devirdi. Duyduğu dehşetten nefretten Güneş bile üzüldü, şaşırdı, gökteki yolunu tamamlamadan geri döndü.

Akhilleus'un babası Peleus gibi dönemin yiğitlerinden ve güçlü savaşcılarındandır, ancak Atreus biraz daha çok gaddarlığıyla tanınan bir şahsiyettir, Atreus'ların laneti birçok yazara ve şaire esin kaynağı olmuştur.




Yves Cochet

Yves Cochet, (d. 15 Şubat 1946), Fransız politikacı ve yazar.

Fransız Yeşil Parti ("Fr:Les Verts İn:The Greens") üyesi olan Cochet, 1997-2001 yılları arasında Meclis Başkanvekilliği Lionel Jospin hükümetinde 2001-2002 yıllarında Ekoloji Bakanlığı, 2010-2011 yılları arasında Demokrat ve Cumhuriyetçi Sol Grubun Başkanlığını yaptı. 2011-2014 yılları arasında ise Avrupa Parlamentosu milletvekilliği yaptı. ("Minister of the Environment and Sustainable Development ya da kısaca Minister of Ecology-Fr=Ministre de l'Environnement.
Pétrole Apocalypse adlı kitabı 2005 yılında yayınlandı.(ISBN 2-213-62204-3)

Yerel Yönetimler

Meclis

Hükümet

Avrupa Parlamentosu





Pelops

Pelops, "Frigyalı", hatta "Frigya Kralı" olarak anılan, Frigya ülkesinin en batı ucunda, İzmir-Manisa arasındaki Spil Dağı ve Yamanlar Dağı çevresinde, dağ ile aynı adı taşıyan, ancak günümüze pek az izi erişmiş Sipylus kenti merkezli olarak, muhtemelen MÖ 12. yüzyılda hüküm sürmüş yerel bey Tantalus'un ve eşi Dione'nin oğlu, Niobe'nin erkek kardeşidir. Hakkındaki anlatı şeklinde günümüze ulaşan bilgiler eski Yunan mitolojisi yolu ile olmuştur.

Çağı, tarihsel kişi ve olayların efsane ve anlatılara yansımalarını ve özellikle Batı Anadolu'da Hitit/Luvi/Frig/Lidya kültürlerini ayrıştırmanın zor olduğu bir dönem olmakla birlikte, anayurdu kendisinden birkaç yüzyıl sonra Lidya uygarlığının doğacağı bölge olduğundan, bazı kaynaklar, Pelops'u, ve dolayısıyla Tantalus ve Niobe'yi, Lidyalı kabul etmek için sağlam bir zemin bulunduğu sonucuna varmışlardır.

Efsaneye göre, Tantalus oğlu Pelops'u Tanrılara kurban etmiş ve etini onlara yedirmişti. Tanrılar bunu fark edince Pelops’u yeniden yaşama döndürdüler ve Tantalus'u cezalandırdılar. Pelops daha sonra Pisa kralı Oenomaus’un kızı Hippodameia ile evlendi.

Anadolu'lu Pelops Spil’den çok büyük bir servetle Yunanistan’a gitmiş ve orada onu Kral yapmışlardı. Mora Yarımadası'nın Batı dillerindeki ismi olan Peloponnese Pelops'un isminden gelir. Bazı kaynaklar, kurduğu hanedanda kendisinden sonra gelen oğlu Atreus'u, Hitit Kralı III. Hattuşili'nin saltanatı sırasında (M.Ö. 1275-1250) Batı Anadolu sahil şeridine akınlar düzenlediği, Hitit kayıtlarına geçmiş Ahhiyalı Attarsiya ile ilişkilendirirler.

Spil Dağı, Yarıkkaya mevkiinde "Pelops'un Tahtı" şeklinde adlandırılan ve varsayım bazında da olsa Pelops ile ilişkilendirilen, Frig kült sanatının izlerini taşıdığı ve evvelce bir heykelin yerleştirilmiş olması muhtemel bir "oturak" veya "sunak" bulunmaktadır.





XVI. Carl Gustaf

XVI. Carl Gustaf (30 Nisan 1946, Haga Sarayı, Solna), 1973 yılından beri İsveç Kralı.

Prens Gustaf ve Saxe-Coburg ve Gotha Prensesi Sibylla'nın oğullarıdır. Babası VI. Gustaf Adolf 15 Eylül 1973 tarihinde öldükten sonra 19 Eylül 1973 tarihinde kral olarak tahta çıktı.

1540'dan beri kullanılan bir kral unvanı olan "By the Grace of God King" unvanını kaldırdı.




Single-lens reflex

Single-lens reflex (SLR), Türkçe tek mercek yansıtma anlamına gelir.
Bir mercek kullanan filmli fotoğraf makinalarına verilen isimdir. Aynı zamanda en çok bilinen profesyonel fotoğraf makinası çeşididir. Günümüzde yerini sayısal modellere (DSLR) bırakmaktadır.

Fotoğraf makinelerini Reflex ve Compact olarak ikiye ayırabiliriz. Reflex'ten kasıt şudur: Lensten gelen görüntü(ışık huzmesi), ışığa duyarlı film veya sensör üzerine düşer. Film veya sayısal sensör resmi yazımlar, fotoğraf oluşur.

İşte biz vizörden birebir film veya sensör üzerine düşen resmi görebiliyorsak bu makinelere Reflex makineler deriz. Lensten gelen birebir gerçek, optik görüntü (ışık huzmesi), prizma ve ayna sistemi (film veya sensör önüne yerleştirilmiş) ile vizöre yansıtılıyorsa bu makinelere reflex makineler denir. Yani bizim vizörden gördüğümüz görüntü, film veya sensör üzerine düşen görüntünün ta kendisidir.

Compact makinelerde yöntem ise lensten gelen ışık huzmesi film veya sensör üzerine düşer, ancak biz vizörden bunu değil başkaca bir görüntüyü görürüz. Bu ise lensin film üzerine düşürdüğü görüntünün çok yakını bir çerçeveyi ve görüntüyü bize verir, birebir aynısını değil. Bu yöntemde kadraj hataları olur. Birebir film üzerine düşen görüntüyü görme imkanımız yoktur.

Dolayısyla SLR, DSLR makineler daha profesyonel makinelerdir. Compact makineler ise hareketli ayna ve prizma sistemi olmadığı için daha ucuz, daha hafif ve taşınabilir makinelerdir.




Reşat Enis Aygen

Reşat Enis Aygen (1 Haziran 1909, Fatih, İstanbul - 10 Ocak 1984, İstanbul), Türk yazar. Sosyalist gerçekçi romanlar yazmıştır.

Babasının subay olması sebebiyle çocukluğu Anadolu'nun değişik yörelerinde geçti. Ortaokulu Çanakkale'de (1924), liseyi İstanbul Erkek Lisesi'nde (1928) tamamlamıştır. Yüksek İktisat ve Ticaret Okulu'nda ve İstanbul Üniversitesi Türkoloji bölümünde okumuştur.

Daha sonra Milliyet gazetesinde muhabir olarak çalışmaya başlamış ve adliye röportajlarıyla tanınmıştır. Gazeteciliğe Vakit ve Haber gazetelerinde devam etmiştir.

Nâzım Hikmet tarafından "“Türk edebiyatının temel taşı“" olarak takdir edilen "Afrodit Buhurdanında Bir Kadın" (1939) adlı eseri, genel ahlaka aykırı olduğu iddiasıyla basıldıktan kısa bir süre sonra toplatılmıştır. Bu eserinde yazar, çalışan ve yoksul bir kadının yaşadığı çifte sömürüyü çarpıcı bir şekilde tasvir etmiştir.

1940-1945 yılları arasında Adana'da Bugün gazetesini yönetmiştir. En önemli eserlerinden biri sayılan ve yayınlanır yayınlanmaz toprak ağalarının yoğun baskısı nedeniyle toplatılan "Toprak Kokusu" (1944), bu dönemdeki gözlemlerinin bir sonucudur. Bu yapıt, daha sonra 1969'da, o da bazı bölümleri sansürlenerek "Kara Toprak" adıyla tekrar yayınlanabilecektir. Bu konuda 1996 yılında Mavi Dergisi'nde yayınlanan söyleşisinde yazarın oğlu Gökçe Enis şu bilgileri verir:

1945'de İstanbul'da dönen Reşat Enis Aygen "Son Dakika" (1945), Cumhuriyet (1952) ve Yeni İstanbul (1957) gazetelerinde köşe yazarı ve yazı işleri müdürü olarak görev yapmıştır. 1947'de yayınlanan "Ekmek Kavgamız" adlı eserinde balıkçıların hayatını yansıtmıştır. 1949'da "Ağlama Duvarı" ile yazar, 2. Dünya Savaşı İstanbul'unda birçok çevreyi, olayı ve kişiyi okuyucuya aktarır. 1951'de yayınlanan "Yolgeçen Hanı" ise okurun Anadolu'yu karış karış dolaşan gezici tiyatrolar vasıtasıyla, politikacılar ve ağalar tarafından sömürülen, aşağılanan köylülerle yüzleşmesini sağlar. 1957'de yayınlanan "Despot" adlı bir diğer eserinde ise Kurtuluş Savaşı döneminde kendi çıkarlarını korumak için düşmanla bile işbirliği yapan Davut Ağa'nın öyküsü anlatılır. Roman yayınlanmadan önce Cumhuriyet gazetesinde tefrika edilirken, roman aleyhine açılan dava beraatle sonuçlanmasına rağmen Cumhuriyet gazetesi yazarın işine son verir.

1968'de Anadolu Ajansı'nın İstanbul Bürosu yazı işleri sekreterliğinden emekli olmuştur. Aynı yıl yayınlanan "Sarı İt" ise Türk Edebiyatında işçi-sendika ilişkilerini ele alan ilk romandır. Sarı sendikacı