avzalarında bulunurlar. Aynaklar çöplükler gibi su havzası dışındaki bölgelerde de yaşar.

Güney Amerika'da bulunan Llanos bölgesi içinde yer alan yedi farklı aynak türü ile dikkat çekicidir.

Tüm aynaklar ve kaşıkçılar gündüzleri faaliyet gösteren kuşlardır. Gündüzleri aynaklar gagalarını yumuşak toprak ya da çamura sokarak, kaşıkçılar da sığ sularda gagalarını sağdan sola sallayarak çok çeşitli omurgasızları ve küçük omurgalıları avlayarak beslenirler. Geceleri suya yakın ağaçlara tüneyerek geçirirler. Genellikle belirli bir düzen hâlinde uçan, birlikte beslenen ve tüneyen oldukça sosyal kuşlardır.

Aynaklar genellikle koloni hâlinde yuva yaparken kaşıkçılar daha küçük gruplar hâlinde ya da tek başlarına yuva yaparlar. Yuvalar genellikle suya yakın ağaçlarda bazen de bataklıklarda ya da suda bulunan küçük adacıklardadır. Genellikle dişi kuş, erkek kuşun getirdiği sazlar ve çalılarla büyük bir yuva yapar. Dişiler genellikle iki ila beş arasında yumurta yumurtlar ama yumurtalar aynı anda yumurtlanmaz. Ebeveynlerin ikisi de nöbetleşe kuluçkaya yatar ve yavruları yarı sindirilmiş besinleri kusarak birlikte beslerler. Yumurtadan çıkan yavrular iki ila üç haftalık iken artık düzenli bakım gerektirmezler ve yuvadan ayrılabilirler ancak ebeveynler tarafından beslenmek için tekrar yuvaya dönerler.





Said Vakkas Gözlügöl

Dr.Said Vakkas Gözlügöl (d. 1965, Kahramanmaraş, Türkiye), Türk bürokrat

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Kamu Hukuku Anabilim Dalı Yüksek Lisans ve "Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve İç Hukukumuza Etkisi" konulu doktora derecesi aldı.

Altınözü, Küre, Hüyük, Samsat, Şarkikaraağaç kaymakamlıkları, Elazığ Vali Yardımcılığı, İçişleri Bakanlığı Strateji Merkezi Başkanlığı, Karabük Valiliği yaptı.

24 Mart 2006 tarihinden 27 Nisan 2008 tarihine kadar Ordu Valisi olarak görev yapmıştır. 27 Nisan 2008 tarihinde İçişleri Bakanlığı Merkez Valisi olarak atanmıştır. Yurtdışında yaşayarak akademik çalışmalar yürütecek düzeyde İngilizce ve İtalyanca bilmektedir. Dr. Said Vakkas Gözlügöl, evli ve iki çocuk babasıdır.




Karasinek

Karasinek ("Musca domestica"), İki kanatlılar (Diptera) takımının Muscidae familyasından böcek türü.

Uzunluğu 5-8 mm arasında değişen, rengi genel olarak koyu gri ve siyah olan ve uçabilen bir sinek türü.

Yerleşim bölgelerindeki bütün sineklerin % 90’ını meydana getirir. Kutuplar’dan Ekvator’a doğudan batıya yayılmış durumdadır. Karasinek insanların yaşadığı en soğuk iklimden en sıcak iklime kadar bütün meskûn yerlerde bulunabilir.

Karasinek, bütün uçucu böcekler içinde, arka kanatlarının değişimiyle oluşan halter denen denge organı sayesinde, en üstün uçma kabiliyetine sahip usta bir “hava akrobatı”dır.

Her türlü gıda ve çöp artıklarıyla beslenirler ve ortalama 3 km uçarak çevrede insanların yaşadığı her yeri istila ederler ve vucutlarında çok çeşitli hastalık mikropları taşıdığı için her dolaştığı şeye mikrobu bulaştırırlar. Zira her 5 dakikada bir gezdiği yerlere dışkı bırakırlar. Kolera, diyare, dizanteri, hepatit, çocuk felci, gıda zehirlenmeleri, salmonelloz, verem gibi hastalıkları bulaştırır.

Bütün böceklerde olduğu gibi, bir iç iskelet sistemine sahip olmayan karasineğe bunun yerine muazzam mekanik avantajlar sağlayan kitinden yapılmış bir dış iskeletleri bulunmaktaddır. Bu sert kabuk, sineğin, kanatları saniyede 200 defa çırpmasını sağlar. Kanatların yüzeyinde ve başının arka kısmında bulunan hassas duyu organları olan antenleriyle uçuşla ilgili mesajları anında beyne nakleder. Mesela, sinek, uçuş esnasında yeni, farklı bir hava akımına maruz kalırsa, bu duyu organları hemen beyne gerekli sinyalleri iletirler. Kaslar da beyinden gelen bu sinyallere göre kanatları, yeni duruma uygun harekete geçirir. Bu sistem, günümüzün modern uçaklarına ilham kaynağı olmakta şimşek gibi hızlı manevralarla, kendisini yakalamak isteyenleri çileden çıkaran sineği vurmak için kullandığımız sineklik ile çok defa ıskalamamızın sebebi, bu harikulade duyu organlarıdır. Sinek bunlarla, sinekliğin havada meydana getirdiği yeni hava akımını hemen algılar ve bu durumun bir tehlike oluşturduğunu anlayarak, ani bir hareketle uçup, kurtulur. Reflekslerinin, yani ani hareket kabiliyetinin, insandan 10 kat fazla olduğu kabul edilir.

Karasinekler yumurtalarını dışkılara, çöplüklere, özellikle sıcak ve nemli yerlere bırakırlar. Yumurtalar bir günden kısa bir sürede çatlar ve larvalar çıkar. Larvalar bir iki hafta içinde pupa evresine girerler. Pupa evresinde başkalaşmaya uğrayarak birkaç günde kanatlı erişkin biçimlerini alırlar.

Çöp ve gübre gibi nemli organik madde bulunan yerlere 100-150 tanesi yığın halinde yumurtalarını bırakır. Çıkan larvalar organik maddelerle beslenir ve sıcak havada ortalama 7-8 günde sinek olarak uçar. Çok çabuk ürerler.

Karasinek, kısa ama yoğun ve üretimli bir hayat sürer. Eğer yumurtaları 25 derece sıcaklıktaki nemli bir yere bırakılırsa yumurtalar, 10 saat gibi kısa bir zaman zarfında açılırlar. Kurtçuklar ancak sıvı maddelerle beslenirler. Bunlar katı yiyecekleri sıvı hale dönüştürebilmek için kendileriyle ortak yaşayan bakterilere muhtaçtır. Bunlarla beraber nimf (pupa) haline girmek üzere olan kurtçuk, orta bağırsağın son kısmından, sindirim borusu boyunca yol alan bakterilerin çoğunu yok edebilecek bir asit salgılar. Kalan bakterileri de tam nimf kundağından çıkarken orada bırakır ve sinek böylece tam asepsili (mikroptan arınmış) olarak dünyaya gelir. Metamorfoz (başkalaşım) geçirip, erişkin sinek haline gelebilmeleri için ise lüzumlu olan 40 °C sıcaklıktaki mekânlara yönlendirilirler. Bu ortamda 6 gün içinde iki metamorfoz geçirip, erişkin sinek olurlar. Bir defada yaklaşık olarak 100’ün üstünde, hayatı boyunca da 600-1000 yumurta bırakabilen dişi karasinek, larva döneminden sonraki üç gün içerisinde, çok rahatlıkla yeniden yumurta bırakabilir. Karasinekler bu ritimleriyle çok hızlı ürerler.

Nisan ayı ortalarında yumurtasını bırakan bir karasinekten gelen neslin, aynı yılın Eylül ayı ortalarında bıraktığı yumurta sayısı 5 trilyonu geçer. Başka bir ifadeyle, bir gramın % 1’i ağırlığındaki (yaklaşık olarak 70 sinek 1 gr ağırlığındadır) bir sineğin devamı olan nesillerden 80 bin ton ağırlığında bir sinek ordusu meydana gelir.

Karasinek uçuş esnasında epey enerji sarfettiğinden, vücut sıvısının şeker oranında büyük miktarda düşüş meydana gelir. Uyarıcı sistemler bu hayati öneme haiz durumu beyne iletirler. Havada tur atarken, koku alıcılarıyla besinlerin yerini tayin etmeye çalışır. Besin kokusu arttığında da “iniş programını” harekete geçirir. İndiği yerde, ayaklarındaki tat alma organı besinin tatlı, tuzlu veya ekşi olup olmadığını algılar ve beyne iletir. Bunlar karasineğin tercih ettiği besin cetveline uygun tatta ise, beyinden, hortumun çıkması ve emilme işleminin yapılması emri gelir. Çevresi kalın duvarlarla çevrili olan hortumla, sıvı besinler emilmeye başlanır. Besin ne kadar şekerli ise o kadar çok emilir. “Yiyecek maddelerine dadanan inatçı sinek” ününe sahip karasineğin ağzının içinde iki tüpçük bulunur. Bu tüpçüklerden biriyle sıvı yiyecekleri emer, diğeriyle de içinde enzimler bulunan tükürük salgılar. Yağları, karbonhidratları ve proteinleri kolaylıkla hazmeden karasinek, çok sevdiği sert yiyecekleri sıvı hale dönüştürmede bol miktarda tükürük salgılamak durumundadır. İşte bu sebeple de yiyeceklerin üzerine dışkısıyla beraber bol miktarda tükürük bırakır. Daha sonra bir başka karasinek, aynı dışkının üstüne konduğunda, önceki karasineğin tükürüğünü de emer ve böylece bakteriler ikinci karasineğe de bulaşır. Bunun aracılığıyla da daha geniş alanlara yayılır. Ağzının çevresinde ve ayaklarında 20 milyonu aşkın bakteri taşıyabilen karasinek, sadece bir günde 25-50 defa dışkı bırakır.

Karasinekler sıcaklığa bağlı olarak 2-3 hafta yaşarlar. Kara sinek yılda 8-10 kez yumurta verir. Bir senede 250 milyar karasinek oluşabilir.




Hitman: Blood Money

Hitman: Blood Money, Rasmus Højengaard'un yönetimi altında IO Interactive tarafından geliştirilerek, Eidos Interactive tarafından 13 Eylül 2005'te PlayStation 2 için, 21 Mayıs 2006'da Windows, Xbox ve Xbox 360 için dağıtılan Hitman serisinin dördüncü oyunu. Ayrıca mobile platformlar için aynı isim altında farklı bir sürümü çıkarılmıştır.

Oyun, uzman tetikçi Ajan 47'nin bağlı bulunduğu ajans (ICA)'a rakip olan ajansların durumu savaşa dönüştürmesi ve yalnızca en iyinin ayakta kalabileceği bu ortamda 47'nin verdiği savaşı konu alıyor.





Brent Smedley

Brent Smedley 14 Ocak 1971, Alexandria, Virjinya, ABD doğumlu bir heavy metal davulcusudur. Şu anda Jacksonville, Florida'da oturmakta ve Iced Earth grubunda davul çalmaktadır. Aynı zamanda Tempest Reign grubunda çalan Brent çok iyi bir davul öğretmeni ve Jacksonville semtini tanıtan biridir.

Brent daha önceleri Odyssey ve Oracle gruplarında James MacDonough (eski Iced Earth üyesi) ve kardeşi Kent Smedley ile çalışmıştır.

Brent Smedley Iced Earth üç parça zaman aralığında bulunmuştur. 1996 ve 1997 arası, 1998 ve 1999 arası ve Ekim 2006'dan günümüze. Brent Iced Earth'e son girişinde turuna 2007 yılında çıkmaya başlamıştır ve iki albüm kaydetmiştir. Bu albümler Jon Schaffer'ın yazdığı Something Wicked hikâyesinden oluşmaktadır.














Nabil

Nabil, Nabul ya da Nebil (Arapça: نابل "ˈnɛ:bil", Yunanca ""nea polis""'ten) Tunus'ta bir kenttir. Nüfusu 2004 sayımına göre 56,387 kişidir. Aynı zamanda Nabil vilayetinin merkezidir.

Eski bir Roma kolonisidir.




Dennis Hayes

Dennis Hayes, Iced Earth ve Beyond Fear'da çalan bir Amerikalı bass gitaristi.

Hayes, 2004 ve 2005 yılları arasında bir Amerikan heavy metal grubu olan Seven Witches'da çalıyordu fakat Iced Earth ve eski Judas Priest vokali Tim Owens'ın sayesinde Beyond Fear adlı gruba geldi. 2007'nin Mart ayında James "Bo" Wallace'ın Iced Earth'den ayrılması üzerine yaklaşan albümler ve turneleri göz önüne alan Iced Earth onu gruba çağırdı. Hayes, Tim ile daha önce 1993 yılında Winters Bane grubunun Heart Of a Killer albümü yapım aşamasındayken çalışmıştı.









Adezyon aşınması

Adhezyo