ekesi vardır. PTT şubesi vardır ancak PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Ormandibi, Yusufeli

Ormandibi, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir Kuman(Kıpçak)Türk köyüdür.

 1265 Yılından başlayarak Gürcü kralı Devit tarafından Kuzey Kafkasyadan Kıpçak Türkleri getirilerek yerleştirilmiştir.
Kıpçak Türk Kültürü Görülür.
Köyün tarihi ve kuruluşuna ilişkin kesin bir bilgi yoktur. Köyün kuruluşu bir söylenceye göre şöyle olmuştur : Yolculuk eden üç kişi geceyi köyün bulunduğu yerde bir suyun başında geçirirler. Sabah horoz sesiyle uyanırlar. Horoz sesi yakındaki Lök (Morkaya) köyünden geliyor olduğunu anlarlar. Bulundukları yerin yemyeşil bir yer olduğunu ve etrafının ormanlarla kaplı olduğunu görürler. Yakında bir köy olduğunu da görünce burası çok hoşlarına gider ve buraya yerleşmeye karar verirler. Gidip ailelerini de getirirler ve yerleşirler. Köy, işte bu üç hanenin yerleşmeleri ile kurulmuş , bugüne gelmiştir. Kirvas (veya Kivres/Kirves/Kirvans/ Kirvens) adının nereden geldiği ise bilinmiyor. Köy iki mahalleden ibarettir. Mezrası yoktur, yaylaları vardı fakat şu an yayla kültürü kalmamıştır. İlçeye 42 km. uzaklıkta olan Ormandibi köyüne stabilize yol ile varılır. Kışın yol ulaşıma kapanabiliyor. Yazları ise tam bir tatil köyü görüntüsünü vermektedir. Köy, ormanın hemen altında kurulmuştur ve arazisi nispeten düz olup yemyeşildir. Köy halkı eskiden tarım ve hayvancılıkla geçimini sağlarken günümüzde emekli maaşlarıyla temin etmektedirler. Ormandibi köyünde çok güzel çepik yapılmaktadır. Köy halkı gelenek ve göreneklerine oldukça bağlıdır.

Artvin iline 147 km, Yusufeli ilçesine 42 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içeris indedir.

Kıpçak Türk Nüfusundan oluşur.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Öğdem, Yusufeli

Öğdem (bucak merkezi), Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir Kuman(Kıpçak)Türk köyüdür.

Öğdem öğülecek yer manasına gelir.1036 yılında Tuğrul Bey'in(Büyük Selçuklu Devleti'nin kurucularından biri,[diğeri,Çağrı Bey])Anadolu'ya ilk seferiyle beraber gelen Türkmen'lerin zamanla bu bölgeleri Türk'leştirmesinden Öğdem de nasibini almıştır.Türk-islam kültürüyle öğünmüş ve gurur duymuştur.Öğdem ismi işte bu manayı ihtiva eder.Öğdemli tarihine sahip çıkar.Öğdem Müslüman Türk köyüdür ve asil'dir asla kibirli değildir.
Köyün adı hakkındaki diğer iddia ise,1118 yılında bölgeye gelen kıpçak türklerince kurulan bir kıpçak Türk köyü olduğudur.Bölgede başkenti AHISKA olan ,-Atabek Devleti-ni kuran bu kıpçaklar,1267-1578 yılları arasında bölgeye hakim olmuş,1578 osmanlı fethi ile ise osmanlılara bağlanıp, varlıklarını günümüze kadar devam ettirmişlerdir.1303 yılında ,kıpçakları hristiyanlaştırmak isteyen françisken rahiplerince balkanlarda da mevcut olan kıpçaklar arasında dolaşılarak hazırlanan ve yazıya geçirilen kıpçakça sözlük-codex kumanicus-ta ÖGDEM kelimesinin anlamı,-gururlu,kibirli,asil-olarak geçmektedir.Bu sözlük türkiyede de yayınlanmış olup,isteyenler inceleyebilir.

Cağ kebap,siron,ayran aşı,sütlü çorba,çaşur,kavur çorbası

Artvin iline 128 km, Yusufeli ilçesine 23 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Özgüven, Yusufeli

Özgüven, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir Kuman(Kıpçak)Türk köyüdür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Artvin iline 140 km, Yusufeli ilçesine 35 km uzaklıktadır.
Ciro adında 166m yükseklikten akan Türkiye'nin en yüksek çağlayanı bu köyümüzdedir.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi vardır. kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol stabilize olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Pamukçular, Yusufeli

Pamukçular, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir Kuman(Kıpçak)Türk köyüdür.

Köyün tarihçesi çok eskilere dayanmaktadır.köyün eski adı ohur olarak bilinmektedir.köyün tarihini eskilere dayandığını gösteren kiliseler kaleler gibi kalıntılar bulunmaktadır. pamukçular ismini almasının nedeni köyde daha önceleri pamuk üretimi yapıldığından bu ismi almıştır.Köyde yaşayanların soyu ise Ahıska Türklerinden geldiği sanılmaktadır.

Bayram ve bayramlaşma geleneği: Bayramdan önce hanımlar bolca baklava, börek ve tatlılar yapıp hazır ederler, evin içerisi ve dışarısını, bahçesi silinip süpürür, tertemiz ederler. Erkekler, traşlı ve tertemiz elbiseleri ile bayram namazına giderler. Namaz bittikten sonra, imam ve mahallenin/köyün ileri gelenleri, birbirlerine küskün olanları barıştırırlar.Geleneklerine sahiptirler. Camiden önce yaşlılar sonra orta yaşlılar ve en son gençler ve çocuklar çıkarlar. Camiden çıkınca hemen eve gidilmez. Camiden ilk çıkan kapının yanında durur ve kendisinden sonra çıkanlarlar bayramlaşırlar. Bayramlaşan kişiler de sıraya girerler. Camiden çıkan herkes kendilerinden önce çıkmış olanlarla bayramlaşır ve sıraya geçerler. Bayramlaşma bu şekilde devam eder ve böylece hekes herkesle bayramlaşmış olur. Bayramlaşma bittikten sonra evlere gidilir. Kahvaltıdan sonra da komşular, akraba, dost ve arkadaşlar evlerinde ziyaret edilir, ailece bayramlaşılır. Cağ Kebap vazgeçilmez kebabımızdır.

Ev Yapma:Köyde güzel bir ev yapma geleneği vardır. Ev yapacak kişi evin temelini atacağı günü köy halkına ve komşularına haber verir ve onları temel atmaya davet eder. Temel atma günü daveti alanlar sabah erkenden evin yapılacağı yerde toplanırlar. Ev yapacak kişi gelen konuklara börek, lokum, tatlı gibi çeşitli ikramlarda bulunur. Ayrıca Bir de kurban keser ve kurban iş bitimine kadar pişirilip, hazırlanır. Temel atma bittikten sonra da kurban eti yenir. Temel atmaya yardım için gelenler ev yapacak kişiye sadece işgücü yardımında bulunmazlar. Maddi yardım da yaparlar

Artvin iline 133 km, Yusufeli ilçesine 37 km uzaklıkta Erzurum'un Oltu ilçesi ile sınırdır.Coğrafi konum itibarıyla çok engebeli, dağlık-kayalık bir alana sahiptir.etrafı dağlarla çevrili olup köyün ortasından dere akmaktadır. İlk bahar aylarında yağan kırkikindi yağışları dolayısıyla sürekli sele maruz kalmaktadır. 2000-2006 yılları arası ağaçlandırmaya tüm köy halkının katılımıyla yapılmıştır.köyün altından ise oltu çayı akmaktadır.alçak kısımlarda kısa boylu çalılıklar olup yüksek kısımlarda ise çam meşe palamudu ardıç vb orman ürünleri bulunmaktadır.tarıma ve hayvancılığa elverişli yerdir. Her türlü meyve sebze yetiştirilebilir.Köyün tarımsal alanlarının dağılımı; seracılık 247 metrekare, tarla ürünleri 358 hektar, bağ-bahçe ürünleri 450 hektar, sebze ürünleri 65 metrekare,arpa-buğday ekim alanı 22 hektar,nadas 3 hektar şeklindedir.

Köyün iklimi,iklim olarak hem Karadeniz hem de karasal iklim özellikleri taşımaktadır.yazları sıcak ve kurak geçer kışları ise soğuk geçer.yağış oranı türkiye oranlarının üstündedir.Yapılan barajlar dolayısıyla bu yağışların daha da artacağı tahmin edilmektedir.köyün yıllık hakim rüzgâr yönü batı–doğu doğrultusundadır. Rüzgârlar yılın ilk yedi ayında batıdan; ağustos, eylül, ekim aylarında güneybatıdan; kasım ayında güneyden ve aralık ayında ise kuzeyden eser. Yaz aylarında ise meltem rüzgârları eser. Rüzgârlar, gündüzleri vadiden dağa doğru, geceleri ise dağdan vadiye doğru eser.

Pamukçular köyü oldukça geniş sayılabilecek yüzölçümüne ve diğer köylere nazaran daha değişik bir coğrafi yapı ve verimli düz topraklara sahiptir.Köyün nüfusunu Kıpçak Türkleri oluşturur.Çok yoğun bir nüfus yapısına sahip olmamakla beraber birçok mahallesi ve mezrası bulunmaktadır.Pamukçular köyü göç vermeden önce oldukça faal bir yapıya sahipti. Öyle ki köyde önceleri birçok bakkal, kahvehane ve demirci ustalarının dükkânlarını barındıran pamukçular köyü şimdilerde bu özelliklerini tamamen yitirmiş sayılabilir.köyde ağaçlandırma genel müdürlüğünün yürüttüğü çalışmalar sonucunda şehirlerde yaşayan köylülerin bir kısmı köyüne geri dönmüştür. yetişkin nüfus kış aylarında köyü terk edip rize, bursa istanbul gibi şehirlere gurbetçi olarak giderler.

Köyün ekonomisi nüfusun % 70’i gurbetçilikle, % 30’ u da genel olarak tarım ve hayvancılığa dayalıdır.İlçede sanayi tesisi
bulunmadığından istihdam sorunu yaşanmaktadır.Bu nedenle insanlar hayvancılığa yönelmiştir merada yaz boyu otlatılan küçük ve büyük baş hayvanlar kurban bayramı öncesi Türkiye'nin çeşitli yörelerine götürülür.Hayvancılıktan genel olarak et, süt, yumurta, peynir ve bal elde edilmektedir. Hayvan ırkları genelde yerli ırktır. Hayvancılık 3-5 büyükbaş hayvan şeklinde ve bazı ailelerin 10-20 adet küçükbaş 5-10 kanatlı hayvancılık şeklinde aile işletmeleri yapısı ile sürdürülmektedir.Köyde zengin sayılabilecek yaban hayatı vardır.Orman açısından oldukça zengin olan köyde ayı,domuz,kurt,tilki,sansar,yabani keçi,tavşan,kınalı keklik ve daha değişik kuş türleri göze çarpmaktadır.pamuk ekiminden çok seneler önce köylü vazgeçmiştir. arpa buğday üretimi ise her geçen gün azalmaktadır.sulama suyunun kısıtlı olası nedeniyle köyün büyük bölümü tarıma elverişli değildir.ekilen alanlardan elde edilen mahsul ise köylünün kendisi kullanmaktadır.Bunlar kısaca arpa,buğday,domates,salatalık,kavun,elma,armut,dut,kiraz,vişne,üzüm,ayva,ceviz,kayısı gibi mevve ve sebzeler toprak ve havanın elverişli olduğu zamanda bo