kayın-biraderi (Anne'in önceki kocası Edward)'ın hayaletleri tarafından işkenceye tabi tutulduğunu da hayal etmiştir.
Clarence uykuya daldıktan sonra, Londra Kulesi Komutanı Brakenbury hücreye girip uyayan prense bakar ve prenslerini yüksek ünvanları ile adı vatandaşların basit isimleri arasında farklılığın sadece "dışta bulunan şöhrete" dayandığını, yani zengin veya fakir olan her kişinin de "içlerindeki uğraşları" bulunduğunu gözümler. İki katil oraya geldikleri zaman bunların elinde bulunan, (yalan olarak kraldan geldiğini iddia ettikleri) soruşturma yetki belgesini okur ve Clarence'in kendini hiç yalnız bırakmamasini istediği halde onun bu isteğini dinlemeyen gardiyanla birlikte Clarence'in hücresinden ayrılır. Hücre kapısı anahtarını da bu iki kisiye bırakırlar. Clarence uyanır ve kendini öldürmek isteyenlere yalvararak hiçbir kişinin diğerlerini katletme için verdiği emirlere uyma hakkı olmadığı, çünkü bütün kişilerin Tanrının çok katı olarak "diğer insanları öldürmiyeceksiniz" şeklindeki emrine uyması gerektiğini bildirir. Fakat katillerden biri "sen kralın oğlu Edward'ı sevmen ve koruman gerekirken onun karnını deşmiştin" diye söz edip Clarence'in iki yüzlü olduğuna ima eder. Clarence yeni taktikle katilleri kendine inandırmak için onları önce kardeşi Gloucester'i görmeye tavsiye eder, çünkü kendini öldürmeyi hayatını basılarlarsa Gloucester'in kendilerine vereceği mükafaatin Edward'ın kendi öldürdüklerinde vereceğinden daha çok olacağını söyler. Bir katil kendileri bu kanlı eylemi gerecekelştirmek için Gloucester'in gönderdiğini itiraf ederse de Clarence buna inanmaz. York Dükü Richard'ın muzaffer koluyla üç oğlunu da hep birlikte takdis ettiğini hatırlar ve kardeşi Gloucester'in "bunun hakkında düşünmesini ve ağlamasını" istediğini açıklar.
Katillerden biri, Richard'ın daha önce kendilerine "aptalca gözyaşları" akıtacakları yerine değirmen taşından yaşlar akıtmalarını söylediğine atıfla, Cloucester'in şimdi değirmen taşından yaglar akıttığını alaylıca söyler. Sonra, katiller ona kardeşi Gloucester'in ondan nefret etiğini ve Kuleye onu öldürmek için kendilerini gönderdiğini açıklarlsr. Sonunda katillerden biri vicadının sesine uyarak Clarance'ı öldürmeye karar verir. Ama diğer katil Clarence Düküne kamasını saplar ve kafasını tatlı Yunan şarabı varili içine daldırıp orada tutarak boğulup ölmesini sağlar. Birinci perde bu katilin Clarence'in cesedini gömmek için bir mezar kuyusu aramak istemesiyle sona erer.
IV. Edward çok geçmeden olur ve kardeşi Richard'ı devleti ve ülkeyi koruyucu naip olarak bırakır. Richard tahta geçmek için son engelleri de ortadan kaldırmak için harekete geçer. Edward'ın dul karısının akrabaları ile eşliğinde Londra'ya taç giyme töreni için gitmek için yolda olan yeğeni genç V. Edward ile buluşur. Bu eşlikçileri Richard tutuklatır (ve sonunda hepsini idam ettirir). Richard, genç V. Edward'ı ve daha genç kardeşiyle birlikte güya daha korunaklı olacağına inandırarak Londra Kulesi'nde kalmalarını sağlar.

Kuzeni Buckingham tarafından desteklenen Richard tahtın gerçek varisi olarak kendini sunmak için bir kampanyaya başlar. Kendini mütevazi, büyük bir kişi olarak hiçbir böbürlenmesi olmayan dindar bir adam olarak göstermeye çalışır. Richard'ın tahta yükselişine karşı olan Lord Hastings bir uydurma suç ile suçlanıp tutuklanır ve idam edilir. Richard Buckhingham'la birlikte Edward'ın iki oğlunun gayrimeşru oldukları söylentilerinin yayılmasını sağlarlar. Böylece meşru kral olan iki prens kardeş Londra Kulesinde sağsağlam hapis tutulmakta iken, diğer soylu lordların Richard'ı meşru kral olarak kabul etmeye zorlamak isterler.

Richard Buckingham Kontuna iki prensin ölümünü sağlaması için emir verir. Buckhingham Dükü bunu yapmakta tereddüd eder. Richard bu sefer Richard Tyrrel'e aynı görevi verir. Tyrrel iki prensi öldürür. Richard Buckhingham'ın prensleri öldürmeyi redetmesinden dolayı Buckhingham'a garezini açığa vurur ve Buckhingham'a daha önceden vermeyi vadettiği arazileri ona vermekten vazgeçtiğini bildirir. Bunun üzerine Buckingham Kral Richard'ın aleyhine döner ve o zaman sürgünde bulunan Richmond Kontu Henry'nin taraftarı olur. Richard bu sefer eski hilelerine geri dönerek belagatine dayanarak prenses Elizabeth'in "baharlı yuvası"na girmeye çalışır. Ama Elizbeth'in annesi bu kişinin tatlı sözlerine hiç inanmaz.

Zaman geçtikçe gittikçe paranoyası artmaya başlayan Richard'ın idare şekli halkın desteğini kaybeder ve idaresine karşı bir sıra isyan çıkar. İlk isyanın başında Buckhingham Kontu bulunmaktadır. Bu isyan bastırırılır ve Buckhingham yakalanıp idam edilir. İkinci isyan İngiltere dışından ordusuyla adaya çıkartma yapıp adayı istilaya başlayan Richmond Dükü Henry'den gelir. Richard ve Richmond Dükü orduları Bosworth Meydanı'nda karşıkarşıya gelirler. Çarpışmanın başlamasından önce uykuya yatan Richard kendi öldürdükleri kişilerin hayaletleri tarafından karşılanır ve hepsi kendine "ummutsuzluğa gir ve ol" diye beddua ederler. Richard "Yüce İsa bana yardım et" diye bağırarak uyanır. Aklı başına yavaşça gelir. Hayatta tek ve yalnız kaldığını artık anlamıştır ve kendi kendine acıma hissini bile kaybetmiştir.

Bosworth Savaş Meydanı'nda (Richard'ın üvey babası olan) Lord Stanley ve yandaşları Richard'ın tarafından ayrılırlar. Bunun üzerine Richard, Lord Stanley'in oğlu olan George Stanley'in idam edilmesi için idam kararı çıkarır. Fakat bu infaz edilemez, çünkü çarpışmalar son derece şiddetle devam etmektedir. Richard'ın ordusu bu ayrılmalar dolayısıyla dezvantajlıdır. Çok geçmeden çarpışmaların zirvesinde Richard bindiği atın öldürülmesi dolayısıyla atsız kalır. Îngilizce edebiyatında çok iyi bilinen şu satırı söyler "Bir at, bir at, bir at için benim krallığım." Son bir karşı karşıya düelloda Richmond Dükü Kral Richard'ı öldürür. Sonra Richmond Dükü İngiltere Krallık tahtına VII. Henry adı ile çıkar ve York Hanedanı'ndan olan Elizabeth ile evlenir. Böylece "Güller Savaşı"'nın efektif olarak bitmesini sağlar.

Hem Sheakespeare'nin özgün eserinde hem de sonraki yıllarda yapılan tiyatro ve sinema uyarlamalarında sürekli olarak kambur, topal ve zorba olarak betimlenmiş olan Kral III. Richard'ın aslında fiziksel bir kusuru olmadığı, yeğenlerini de onun öldürtmüş olduğuna dair bir kanıt bulunmadığı tarihçiler tarafından belirtilmektedir. Hatta günümüzde İngiltere'de Kral Richard'ın itibarını iade ettirmeye çalışan dernekler bile vardır.

1455-1485 yılları arasında İngiltere'de gerçekleşen bir iç savaş olan Güller Savaşı (hanedan savaşları da denir) sonunda savaşı (ve hayatını) kaybeden III. Richard'la birlikte bir devir kapandı ve taht meşru hakları olmayan Tudor Hanedanı'na geçti..








Akşitler

Akşitler veya İhşidîler (Arapça: الإخشيديون (al-Ikhshīdīyūn)), 935 ve 969 yılları arasında Mısır'da kurulmuş Türk-İslam devletidir.

Tolunoğulları Devleti, 905 yılında yıkılmasından sonra Abbasiler, Mısır'a gönderdiği valilerin yetkilerini azaltarak Mısır'ı yeniden bölgelere ayırmış ve yetkilerini bölmüştür. Bu yolla bu bölgenin tekrar denetiminden çıkmasını önlemek istemişlerdir. Ancak sorumlulukların birden fazla kişiye dağıtılmasından dolayı bu durum yetki kargaşasına ve kişisel çekişmeler olmuştur. 935 yılında İhşidî Devleti'nin kurulmasına kadar geçen dönemde bölgeye kargaşa hakim olmuş ve halka hizmet verilememiştir. Halk, Tolunoğulları döneminde sahip olduğu refah ve huzuru arar olmuştur.

Fergana Türklerinden olan, Muhammed Bin Togaç, Mısır'da görev yapmış, dönüşünde Şam bölgesinde hacıların yollarını kesen Karmatiler'le savaşmış ve onları yenmiştir. Bu başarısına karşılık halife, Muhammed Bin Togaç'ı 928'de Remle, 930'da Suriye valiliğine atamıştır. Bu görevlerde de gösterdiği başarılardan sonra halife tarafından Mısır valiliğine yetkileri arttırılarak atanmıştır. Bu dönemde Abbasiler güçlerini kaybetmiş ancak ismen varlıklarını sürdürmektedirler. Abbasilerin güçsüzlüğünden faydalanarak görevini bırakmak istemeyen eski vali ile Muhammed bin Togaç savaşmış ve onu yendikten sonra 27 Ağustos 935'te Mısır valiliği görevine başlamıştır. Muhammed bin Togaç, Mısır valiliği sırasında sadece ismen Abbasilere bağlı kalmış, bunun dışında bağımsız bir devlet olarak hareket etmiştir. 
Muhammed Bin Togaç, göreve geldikten sonra, Türk, Kıpti, Rum, Sudanlı, Berberi ve Araplar'dan oluşan Mısır ordusunda isyan çıkmıştır. Askerlerin bir bölümü, Mısır'ın en batısında Fatımi Devleti'ne sınır olan Berka'ya kaçmışlardır. Fatımiler'le iş birliği yapan kaçaklar ve Fatımi güçleri, Muhammed Bin Togaç tarafından yenilgiye uğratılmış ve Mısır'da yeniden düzen sağlanmıştır. Muhammed Bin Togaç'a Abbasi halifesi tarafından, Mısır'da düzeni sağladığı veFatımilere karşı sağladığı başarılarından dolayı, ataları Fergana meliklerinden olduğu için "melikler meliki" anlamında el-İhşid unvanı verilmiştir.

Muhammed Bin Togaç ölümünden sonra oğlu ve torunları hükümdar olmakla birlikte fiilen azatlı köle Ebu'l Misk Kafur tarafından yönetilmiştir. Ordunun büyük bölümü Türk olduğu için devlet Türk karakterini muhafaza etmiştir. İhşidiler de Tolunoğulları gibi Mısır halkına huzur, düzen ve refah sağlamışlardır. 
İhşidîler, konumları gereği, Mısır'ın batısında bulunan Fatımiler'le sürekli mücadele halinde olmuşlardır. 30 Haziran 969'da, el-Cize’de Fatımi ordusu ile savaşan Ihşîdîler, büyük zayiat vererek geri çekildi. Cevher komutasındaki Fatımi, Temmuz ayında Fustat’a girince, İhşidîler son buldu. Mısır, Hicaz, Yemen ve Suriye’de Abbasîler adına okunan hutbe, artık Fatımiler adına okunmaya başladı.


Abbasilerdeki gibi devlet yönetiminde hükümdarın sarayla ve hükümetle irtibatını sağlayan baş kişi "hâcib" idi. Hâcib, emirin huzuruna gitmek isteyenleri belli kurallara göre düzenleyen kişiydi. Emirin mali işlerinden "hazinedâr", sağlık ve yiyeceklerinden sorumlu olansa "tabib" olarak adlandırılmaktaydı.





III. Richard (anlam ayrımı)





Kallisthenes

Olynthus'lu Kallisthenes, (Yunanca ; MÖ 360-328) ünlü Antik Yunanistan'lı tarihçidir.

Aristoteles'in hem yeğeni hem de öğrencisiydi. Aynı zamanda Makedonyalı İskender'in