ne dua okuyup tekrar karıştırıp çocuklara dağıtılır. Böylelikle şifa bulunduğu söyllenir

Düzce merkezine 15 Km. uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Sallar, Düzce

Sallar, Düzce ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Düzce merkezine 7 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır KANALİZASYON ŞEBEKESİDE YENİ YAPILMIŞTIRPTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı YENİ YAPILAN K.K VARDIR. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Sarayyeri, Düzce

Sarayyeri, Düzce ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Sarayyeri Köyü (Adigece:Kovk'ehable/Qoukvehable/Къоук1ьэхьаблэ),1864 Adıge sürgünü sırasında Çerkesya'nın Karadeniz kıyısından ya da şimdiki Soçi (Adigece:Ş'açe/Шъачэ) metropoliten alanı yöresinden sürülen Şapsığ (Шапсыгъ) ve Vıbıh (Убых) kökenli Çerkesler tarafından kurulmuştur.İlk kafile,anlatıldığına göre 9 aileden oluşuyordu.Bu kafile ilkin Akçaşehir (şimdiki Akçakoca) iskelesine indirilen Çerkesler arasındaydı.Yanlarında ayrıldıkları yerin toprak numunesi,bazı bitki ve meyve tohumları vardı.Şimdiki yerlerine geldiklerinde yaban erikleri (хьагъэц1ырк1ь) olgunlaşmıştı.

Sarayyeri adının,köyün 3 km kadar kuzeyinde bulunan Konuralp beldesi (Türkçeleştirme kampanyası öncesi adı:"Üskübü" ya da halk arasındaki adı:"Kasaba") saray mensupları için,şimdiki köy mezarlığı ile Melen Çayı arasında ve Melen'in sol üst yamacı üzerindeki bir yerde bir yazlık saray bulunduğu,Sarayyeri adının da oradan geldiği,havadar iklimi nedeniyle saray mensuplarının yazları burada kaldığı anlatılır.Nitekim bu yerde zaman zaman Grek sikkelerinin, yakın zamanlara değin,özellikle yağışlı günlerde yeryüzüne çıkmış halde bulunduğu anlatılırdı.Köyün Çerkesçe adı ise,ilk Çerkes kafilesi önderi Kovk'ı İslam'dan gelme olarak, "Kovk'ı Köyü" anlamında Kovk'ehable (Къоук1ьэхьаблэ) olarak yöredeki Çerkeslerce bilinir.

Çerkesler ilkin köyün hemen yanından geçen Melen Çayının sağ (kuzey) tarafındaki çayırlarla kaplı geniş tabanlı vadiye (Melen k'ey/"Мэлэн к1эй=Melen vadisi) yerleştiler.Ama çevredeki Türk köylülerin,bu yerin baharları sel suları altında kaldığını söylemeleri üzerine,daha yüksek bir düzlükte bulunan şimdiki köy yerine,Melen'in sol üst tarafına taşındılar.Buraları o zamanlar geniş orman ve çalılarla kaplıydı,yerleşimin ardından orman açma ve tarla oluşturma çalışmaları başlatıldı.Dikdörtgen biçiminde çayırlık bir köy meydanı seçildi ve meydanın çevresine ev ve bahçeler yerleştirildi.İlkin kulübeler (кылы) kurulduğu,komşu Beslanbey (Adıgece:Bırgıhable) köyü ile bazı sınır anlaşmazlıkları yaşandığı anlatılmaktadır.Bu arada köy sınırları da saptandı ve aileler arasında eşit biçimde paylaşıldı.Şimdiki Kadıoğlu Köyü yakınında Kakırtama (Къакъыртамэ) denilen tümsek alan ibadet yeri,dibinde pınarı bulunan asırlık bir meşe ağacı da Kutsal Ağaç (Чъыгэе Чъыг Лъап1о) olarak belirlendi.

Sarayyeri Köyünün Kovk'ı İslam (Къоук1ьы Ислам) başkanlığında kurulduğu,ilk kafilede üç Kovk'ı,iki Hapıy (Хьапый),bir Abreg (Aбрэгь),bir Nıbe (Ныбэ),bir ve bir Natho (Натхъо) ailesinin bulunduğu anlatılır.Daha sonra,1878'de Rumeli'den sürülen Çerkeslerden, başka köy ve yerlerden bazı aileler de köye yerleşmişlerdir.Köylüler bu kişilere toprak vermiştir.Köye sonradan yerleşen aileler Ğırbı (Гъырбы),Açumıj (Ацумыжъ),Çaçuh (К1ак1ыхъу),Veğul (Огъул1),Tlışe (Л1ыщэ),Hamtıv (Хьамтыу),Bate ÖZATA(Батэ),Tlıf (Л1ыф),Haydeç (Хьайдэч1),Bekımko (Бэкымкъо),Mamhığ (Мамхыгъ) ve Abaza (Азгъэ) aileleridir.Bunların birkaçı Abadzeh (Aбдзах) ailesidir (Tlışe,Ğırbı,Bekımko,).Köyde 1950'lerde ölen Л1ыщэ Hacilyas Varol ünlü bir Adıge halk ozanı,destancı ve öykü anlatıcısı idi.Hacilyas'ın yeğeni Bahri,oğlu Ahmed Ali,Hapıy Yusuf Mahmud,Ğırbı Fuat köyün tanınmış Adıge öykü anlatıcılarındandı.

Köyde eskiden düzenlenen şarkı şölenlerinden bir örnek görmek için bk."Geguak'o-Vısak'o Toplulukları ve Bir Şarkı Şöleni",internet.

Köyde 1971-1972 yılına değin Adigecenin Şapsığ lehçesi,baskın olarak konuşuluyordu.Adıgece şimdi,daha çok yaşlı ve orta yaşlı kesim arasında konuşulmakta,gençler ise,daha çok Türkçe konuşmaktadır.

Köyde yüksek öğrenim görmüş kişiler vardır.Gençlerin bir bölümü dışarıda,bir bölümü de köyden gidip gelerek Düzce'de çalışmaktadır.Köy,Düzce mücavir alanı içinde iken,Düzce belediyesi tarafından,tek yanlı bir kararla belediye sınırları içine alınmış,karar onay için İçişleri Bakanlığına gönderilmiştir.Köyün geniş kamu arazileri vardır.1999 Düzce depreminden pek bir zarar görmemiş olduğundan köye yoğun bir yerleşme olmuş ve köyde lüks villalar inşa edilmiştir.Bu arada köyün etnik kimlik ve geleneğini korumak için,köy merkezine Çerkes asıllı ya da Adıge bağlantılı olmayan nüfus alınmamıştır.

Buna karşın köy çevresine bu yakın yıllarda bazı Karadenizli (Ordulu,vb) ve Kürt aileler yerleşmişlerdir.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Düzce merkezine 4 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi melene bağlıdır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol kötü olup Belediye Otobüs hattı vardır.Ayrıca köyde elektrik sabit telefon ve adsl hattı bulunmaktadır.





Sinirci, Düzce

Sinirci, Düzce ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür. Asıl ismi 'Siğilci'dir ancak ismi zor telaffuz edildiği için ismi Sinirci olarak kayda geçmiştir.Siğilci ismini bir efsaneden alır.

Köy, Roman vatandaşlar tarafından kurulmuştur ancak günümüzde köy nüfusunda Roman vatandaş bulunmamaktadır.

Köyün dartısı meşhurdur ayrıca köyün kendine has dartılı gözlemesi ve dartılı böreği vardır.Köyün peyniri ve süzme yoğurdu beğenilmektedir.
Köyün bir de efsanesi de vardır. Köyün su değirmeninin arkasındaki pınardan abdest alıp iki rekat nafile namaz kılanın siğillerinden kurtulucağı, köyün bir efsanesidir.

Düzce merkezine 3 km uzaklıktadır.Batısında Aydınpınar köyü yolu, doğusunda Beyköy yolu arasında yer almaktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köy nüfusu, Manavlardan, Çerkeslerden ve Karadenizlilerden oluşmaktadır.Manav nüfus yoğunluktadır.

Nüfusun birçoğu 3 km ötedeki şehir merkezine göç etmiştir. Köy-merkez arası mesafe az olduğundan topraklarını satma ihtiyacını görmemiş, günümüzde de tarlalarını işlemeye devam etmişlerdir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
Ticaretle uğraşan ve çalışan sayısı son yıllarda hızla artmaktadır.

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol [ olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.Ayrıca köye ulaşım yürüme sağlanmaktadır.





Uğur, Düzce

Uğur, Düzce ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Düzce merkezine 15 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesiyoktur. kanalizasyon şebekesiyoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı vardır. Fakat Memur atanmamasından dolayı kullanılmamaktadır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalttır. Fakat bozuktur. Köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Yaka, Düzce

Yaka, Düzce ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köy tarih içerisinde Karadeniz Bölgesinin özellikle doğu bölümünden göç almıştır.

Artvin Hopadan göçerek yaka köyüne yerleşen karadenizli lazlar, dilleri, yemekleri, düğünleri ve diğer kültürleri ile beraber ayrılmaz bir bütündürler. Bütün kış boyunca hamsi sabah kahvaltısın da dahi yenmektedir. Kızarmış hamsiyi sofrada yalnız bırakmayan sıcak mısır ekmeğide bu bölgeye ait yiyecektir.

Karadeniz Bölgesinin sınırları içinde kaldığından genel özellikleri ile Karadeniz ikliminin etkileri görülür. Ancak Karadeniz ikliminin yanı sıra Akdeniz ve Karasal iklimleri arası geçiş özelliği gösterir.

Eski dönemlere nazaran tarımla geçinme azalarak, geçim sanayi ye bırakmıştır. Ankara İstanbul karayolunun tam ortasında yer alan yaka köyünün büyük şehirlere ulaşım probleminin olmaması nedeniyle ticaret ve sanayi gelişmiştir. Köyün içinde köyden çok az kişinin çalıştığı ambalaj fabrikasının köye çok fazla desteği olmamıştır . Düzce Üniversitesinin köye yakın olmasından dolayı köyde yıllardır çok az hatta hiç görülmemiş kiralık ev arayışları başlamıştır. Tarım ekonomisi olarak fındık üretimini düşünmek mümkündür. Ancak fındık üretimi ticari olmaktan yavaş yavaş çıkmış hane üyelerinin yıllık fındık tüketimini karşılamaya yönelik üretim olmamıştır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi yoktur ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Yayla, Düzce

Yayla, Düzce ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün Geçmişi hakkında bilgi

Köyde bayramlar mahallesi olarak adlandırılan yerin kurucusu gibi sayılan kara bayram olarak lakabıyla bulunan biridir.ordu dan göçerek düzceye yerleşmiştir.
baba adı ahmet poyrazdır.1840 doğumlu ve sekiz hanımı olmuştur.

köyü kurcusu olarak bilinir köyü sertoğullarından(laz'lardan) 36 altına almıştır(bazı duyumlar göre)

Bayram karısı havva poyrazın 105 sene yaşayarak köyün en fazla yaşayanlarından birisi olduğu bilinir.