unlar tamamen bağımsız elektrik kaynağı, zamanlayıcısı ve telsizi bulunan iki kanala ayrılmıştı. Fotoğraf makineleri birbirine benziyordu, ancak poz süreleri, odak uzunlukları, objektifleri tarama hızları birbirinden farklıydı. Ranger'ler Ay'a en yakın fotoğraflarını çarpışmadan 0,2 ila 0,4 saniye önce, yaklaşık 600 m irtifada çekiyorlardı. Bu fotoğraflar, Dünyada çekilenlerden yaklaşık 1.000 kat daha ayrıntılıydı.

Ranger programı Blok 1, 2 ve 3 olmak üzere üç safhaya ayrılmıştı. Her safhada bir öncekine göre daha gelişmiş bir uzayaracı modeli kullanıldı.

Blok 1 'deki iki araç da fırlatma roketindeki arıza nedeniyle uzaya gönderilemedi. Blok 1 tasarımı, daha sonra NASA tarafından Venüs'e gönderilen Mariner 1 ve Mariner 2 uzayaraçlarında kullanıldı.

Blok 2 'ye dahil üç araçta, çarpışmadan önce hız kesecek bir roket ve buna bağlı olarak sağlam kalacağı düşünülen bir kapsül bulunuyordu. Kapsülde bir TV kamerası, radyasyon ölçer ve sismograf bulunuyordu. Ne yazık ki kapsüllerin hiçbiri Ay'a ulaşamadı.

Blok 3 'teki araçlar Ay'a ulaşarak çok sayıda fotoğraf göndermeyi ve çarpışma anına kadar TV yayını yapmayı başardılar.

Ranger'ler Ay'la yüksek hızla çarpışmak üzere tasarlanmıştı, hiç biri yumuşak iniş yapmadı. Buna karşılık, Ay'ın çok yakından çekilen fotoğraflarını ve filmlerini dünyaya ulaştırdılar. Bilimadamları bu sayede Ay'ın düzgün gözüken bölgelerinin bile çok sayıda küçük kraterle kaplı olduğunu gördüler.




Mūša Nehri

Mūša Litvanya'nın kuzeyinde, Nemunėlis (Letonca: Mēmele) nehri ile birleşip akan bir nehirdir. Bauska şehrinin yanında akar. Mūša, Lielupė Nehri'nin bir koludur. Nehir, 164 kilometre uzunluğundadır. (146 km'si Litvanya'da, 18 km'si Letonya'da).




Bademli, Karamanlı

Bademli, Burdur ilinin Karamanlı ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün "Üç Tepeler" merkezinde yapılan kazılarda, 500'lü yıllardan kalma anıt mezarlar ve bu mezarlara ait "follos taşları" bulunmuştur.

Burdur iline 55, Karamanlı ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyde eski bayramlardan kalma "Amin töreni" yapılmakta, bu törenden sonra toplu olarak mezarlık ziyareti yapılmaktadır. İki yerel sanatçısı bulunmaktadır.

Köy, 150 haneden oluşmaktadır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Bunun yanı sıra Karataş Gölü'nde göl balıkçılığı da yapılmaktadır. Tarımda su sıkıntısı çekilmektedir.

Köyde, ilköğretim okulu vardır. Öğretmen eksikliğinden sadece 3. sınıfa kadar eğitim vermektedir. taşımalı eğitimden de yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır fakat ebesi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Heide Schmidt

Heide Schmidt (d. 27 Kasım 1948 Kempten im Allgäu'da), Avusturyalı bir politikacıdır.

1973'ten 1993'e kadar FPÖ'ye üyeydi. 1988 yılında FPÖ genel sekreteri oldu. 1990'dan 1993'e kadar Heide Schmidt Jörg Haider'in yardımcısıydı. 1987'den 1990'a kadar Eyâletler Meclisindeki milletvekiliydi. 1990'dan 1999'a kadar Millî Meclisteki milletvekiliydi. 1992 yılında, cumhurbaşkanı görevi için adaylığını koydu. Haider'in ırkçılığının sonucu, Heide Schmidt ve dört milletvekilleri FPÖ'den çıktılar ve Liberal Forum'u kurdular. 1990'dan 1994'e kadar Üçüncü Millî Meclis Başkanıydı.
Heide Schmidt 1993'ten 2000'e kadar LİF bakanıydı. Bundan sonra 'Institut für eine Offene Gesellschaft' (IOGE; "Hoşgörü bir Toplum için Enstitü") kurudu.

25 Temmuz 2008 tarihinde Heide Schmidt'in LIF'in başbakan adayı olduğuna ilân etti. 23 Eylül 2008 tarihinde, Alexander Zach'ın istifâ ettiğinden dolayı Bayan Dr. Heide Schmidt Liberal Forum'un yeni lideri oldu. 30 Eylül tarihinde kötü intihâp sonuçlarından dolayı Bayan Heide Schmidt istifâ etti.





Zambolar

Zambo İspanyol kökenli bir terim. İspanyol Amerika'nın bazı bölümlerinde (Brezilya, Meksika, Honduras, Belize ve Guatemala) Afrika kökenli bir erkekle Kızılderili kökenli bir kadından doğma çocuklara verilen isimdir. Fark edilir özellikleri kıvırcık gür saç şekilleridir.

Zambolar resmen, Güney Amerika ülkesi Kolombiya, Venezuela'da küçük azınlıklar ve Ekvator'un bulunduğu bir bölgeyi temsil ederler.




Heckler &amp; Koch G41

1980 yılında Alman ordusu için geliştirmeye başlanmıştır. HK 33E baz alınmıştır. Amerikan polis kuvvetleri ve Türk Jandarması tarafından da kullanılmaktadır.





Otto Lehmann

Otto Lehmann (d. 13 Ocak 1855, Konstanz - ö. 17 Haziran 1922, Karlsruhe), Alman fizikçi.

Strazburg'da felsefe okudu. Aachen Üniversitesi'ne, Dresden Yüksek Okulu'na, sonra Karlsruhe'ye fizik profesörü oldu. Çalışmalarını molekül fiziğine, özellikle mikroskobik araştırmaya ve mikrokimyasal analize ayırdı. 1899'da amonyum oleatı gibi sıvı billûrları buldu.




StG 44

StG 44 (Almanca açılımı: "Sturmgewehr 44", Türkçe: "Saldırı tüfeği 44"), II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası tarafından 1942 yılında tasarlanıp aynı yıl hizmete girmiştir. Son versiyonu olan MP 44'ün 1944 yılında tasarlanması nedeni ile "44" kısaltmasıyla anılan dünyanın ilk modern saldırı tüfeğidir. StG 44'ün MP 43 ve MP 44 gibi versiyonları vardır. Bu versiyonlar orijinal StG 44'ün aynısıdır, aralarındaki tek fark üzerlerinde yapılan küçük değişikliklerdir. Aslında 1943 yılında tam olarak kullanıma hazır olmuştur, fakat 1942 yılında ilk üretildiği zamanlardan itibaren kullanıma sunulmuştur.

Silah; Nazi Almanyası'nın II. Dünya Savaşı'nda MP 40 ve Kar 98k gibi silahların yerini alması için üretilmiş fakat malzeme kıtlığı ve Müttefik Devletler'in sürekli bombardımanı nedeniyle üretimi sınırlı kalmıştır.

Ünlü Sovyet silahı AK-47 (Aвтомат Калашникова образца 1947) bu silahtan esinlenerek üretilmiştir. 7.62 mm mermi kullanılarak kesintisiz dakikada 600 mermi atabilmektedir.

Uzunluğu 93 cm, ağırlığı 5 kg'dır. Tam otomatik ve yarı otomatik kullanılabilmektedir.

StG 44, tüfek-hafif ve ağır makineli silahların bir kombinasyonu olarak tasarlanmış ve öyle uygulanarak başarılı olunmuştur. Fişek yatağı için standart Mauser (Mavzer) tüfeğinin kartuşlarından daha kısa olan 7.92x33mm Kurz (Almanca "Kısa") kartuşu tercih edilmiştir. Alman araştırmacıların elde ettiği sonuçlar doğrultusunda mavzer kurşunları otomatik tüfeklerde tüfeği fazla geri teptirmektedir. Bu durum atış sırasında tüfeğin kontrolünü güçleştirmektedir. Aslında StG 44, zamanındaki piyade tüfeklerine göre biraz güçsüz kalmıştır. Aslında bu ayarlanmış bir sonuçtur. Alman araştırmacılar genelde çatışmaların 200-300 metre gibi bir aralıkta olduğunu hesaplayarak ona göre tasarlamışlardır. Bu aralık tüm güçte çalışan tüfeğe çok da ihtiyaç gerektirmeyen bir mesafe aralığıdır. Yani tam güçte çalışmadan bu aralıkta yeterli etkiyi verecek silah mükemmel olacaktır.

Öte yandan Alman güçlerinin Batı Cephesi'nde çarpıştıkları Amerikan ve İngiliz piyadeleri seri silah olarak umumiyetle Thompson makineli tabanca kullanmaktaydılar. Ancak Amerikan Thompson ve İngiliz Sten'i StG 44'e göre alt kademede kalmaktadır. StG 44'ün esas rakipleri M1918 Browning ve Bren. Almanların bu güçlü silahla dahi Müttefikler'i Batı Cephesi'nde durduramamaları ise tabiidir ki Alman Hava Kuvvetleri'nin çökertilmesinden kaynaklanmaktadır. Çünkü Müttefik birlikleri alman siperlerini bombardımana tutuyor, ardından çok fazla sayıda askerle Almanlara saldırıyorlardı. Neticede Alman mühendislerinin dahi icatlarından biri sayılan bu tüfek kullanıldığı orduya tek başına başarı getirememiş, belki savaşın uzamasına sebep olmuştur.

Sürgülü tüfek Kar 98k ve yarı-otomatik Gewehr 43 ile yakın saldırıda hafif otomatik MP 40 ve versiyonlarını kullanan Alman ordusu özellikle Sovyet güçleri karşısında biraz zayıf kalmışlardır. Genelde sürgülü tüfek Mosin Nagant'ın yanında yarı-otomatik tüfek Tokarev STV38 ve varyasyonlarıyla donanmış Kızıl Ordu aynı zamanda çok fazla tam otomatik PPŞ-41 adlı, şarjöründe 71 mermiyle dakikada 900 atış yapabilen silahları taşıyan çok fazla birliği de barındırıyordu. 1943'te çalışmaya başlayan Alman tasarımcılar bu otomatik silah üstünlüğünü Almanlar'ın lehine geçirmek için Mkb 42, ardından MP 43, MP 44 ve StG 44'ü tasarlamışlardır. Böylece saldırı tüfek sınıfının ilk örneği yaratılmıştır.

StG 44'ün ardından Alman tasarımcılar sürekli daha iyisini üretmeye çalışmışlardır. Mauser silah üretim şirketi silindir bekletmeli bir sistemle çalışan Sturmgewehr 45 tüfeğini geliştirmiştir. Silindir bekletme sistemi MG 42 adlı ağır otomatik tüfeğinin sistemi olan silindir geri çekmeli sistemden geliştirilmiştir. Bu sistem daha sonra geliştirilerek Heckler&Koch silah şirketi tarafından kullanılarak Türkiye'nin hala kullandığı G3 saldırı tüfeği ve şu an kullandığı MP5 hafif otomatik silahı üretilmiştir.

Savaşın sonlarına doğru çok ağır bir şekilde kaybederek küçülen Almanlar son çare olarak ucuz üretimi sağlanabilen bir silah olan "Volksgewehr" tüfeklerini üretmeye başlamışlardır. Bu tüfekler aynı mermi kalibresine sahiptiler. Bunlardan en bilineni "Volksturmgewehr 1-5 (VG 1-5)" adlı silahtır. Silahın çalışma sistemi aynen Heckler&Koch şirketinin PSP, P7 tabancalarında görülebilir.

Dünyanın ilk saldırı tüfeği olarak kabul edilen Sturmgewehr 44 bütün silah şirketlerini etkileyerek tasarıma itmiştir. Sovyetler Birliği hemen saldırı tüfeği konseptini benimseyerek üretime geçmiştir. Mihail Kalaşnikov'un dünyaca ünlü AK-47 tüfeği MP 44 üzerinden tasarlanmıştır. Tasarımı ve ölçüleri yakın olan AK-47, aslında mekanik olarak farklıdır.
Ardından ABD MP 44 üzerinden M16'yı geliştirmiştir. M16 ve ardından gelişmiş modeli M4 hafifliği ve kullanılabilirliği sayesinde ABD ordusunun elinden düşüremediği vazgeçilmez tüfeği haline gelmiştir. Türkiye de bu tüfekleri kullanmaktadır.





Latife Hanım (film)

Latife Hanım, Latife Hanım'ın (Latife Uşşaki) hayatını konu alan 2006 yapımı belgesel. Belgesel, İzmir'in Güzelbahçe ilçesindeki Latife Hanım'ın yaşadığı ve günümüzde müze olarak hizmet veren evde çekilmiştir.




Sualtı arkeolojisi

Sualtı arkeolojisi, su altındaki kalıntıları inceleyen arkeoloji dalı.

Topr