e ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Okçular, Dinar

Okçular, Afyonkarahisar ilinin Dinar ilçesine bağlı bir köydür.

Türkmenlerin Anadolu'ya yerleşmesi I. Kılıç Aslan'ın oğlu Mesut zamanında başladı. Mesut, Türkmen oymaklarını Anadolu'ya yerleştirirken büyük boyları birbirlerinden ayrı yerleştirmeye özen gösterdi. Bu Türkmen-Oğuz beylerinin bir ilkesiydi. Bu tür yerleşimle, o boyların dirençlerini artırma, savaş yeteneklerini geliştirme, benliklerini korumalarını sağlama amacı güdüyordu.

Afyonkarahisar bölgesinde Türkmen oymakları daha çok Emirdağ ve Bolvadin'e yerleşmiştir.Buralarda yerleşen oymaklar şunlardır:

Kayı
Bayat 
Düger
Dodurga
Yaprılı(Yıprak)
Afşar
Kırık
Karkın
Peçene
Çepni
Salır
Eymur
Alayuntlular
Yiva
Kınık
10 soya ayrılan Kayılar Oymağı'nın 4 soyu Afyonkarahisar'da şu yörelere yerleşmişlerdir.

Keçeli
Bozan 
Çoban
Kırka

Bayat Oymağı ise 2 soya ayrılmaktadır.

Doğanlar
Doğanlı

Salır Oymağı 3 soya ayrılmaktadır.

Karaman
Keçiağa
Yalvaç
TÜRKMEN Oğuz boylarının oymaklarından 2. oymak Güneyler (Sincanlı köyü), 6. oymak Oklular (Okçular köyü, Dinar), 13. oymak Komular (Kımıllı köyü, Dinar), 14. oymak Sorkunlar (Sorkun köyü, Sandıklı), 17. oymak Karacık (Karacık köyü, Bolvadin), 24. oymak Sayır (Sincanlı, Emirdağ) da yerleşmiştir.

Afyonkarahisar'da hangi oymağa bağlı oldukları bilinmeyen soylar ve bunların yerleştikleri köyler:

Türkmenlere yakınlığı olan Danişment Aşireti'ne bağlı Sülümenli-i Kebir, Sülümenli-i Sağır, Kaşıkçı Güleğir ( Yüreğil), Civanşir Avşarları, Sermayeli, Karalı, Harmandalı cemaatleri 1113'te Sandıklı ve Şuhut köylerine yerleştirildiler. Yerleştikleri bu köylere adlarını vermeyen Sülümenli-i Kebir cemaati Sandıklı'nın Ağıl köyünde, Güleğirler Sandıklı'nın Cadı, Yenice, Kazanpınar'ı köylerinde, Civanşirler de Afyonkarahisar'ın Merkez ilçesine yerleşmişlerdir.

Türk geleneklerini yaşatan Çineler de İshaklı'ya bağlı Dereçine'de bulunurlar.

Yurt Ansiklopedisi
Türkiye İl İl : Dünü bugünü, yarını
Toronto / Kanada Halk Kütüphanesi

TÜRKMEN kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

OĞUZ TÜRKMEN geleneklerinin bazıları hala yaşatılmaktadır.Dilleri Türkmencenin özgün kelimelerini içerir.Düğünleri dört gün devam eder.Özellikle aileye ve akraba ilişkilerine çok önem verirler.En ünlü yemeği "Hırttama" ve Arap Aşı'dır.

Afyonkarahisar iline 75 km, Dinar ilçesine 35 km uzaklıktadır.Ulaşımında hiçbir sorun yoktur.Çölovası diye bilinen ovanın tam ortasındadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım Patates üretimine dayalıdır. Şeker Pancarı"da bol miktarda üretilir ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ve kullanılır durumdadır.Yanı sıra Orta Öğretim için taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi Vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.Camii Köyde bir adet camii vardır.İmam evi bulunmaktadır.





Çayüstü, Dinar

Çayüstü, Afyonkarahisar ilinin Dinar ilçesine bağlı bir köydür. 2014 yılı verilerine göre 500 kişi yaşamaktadır.

Afyonkarahisar iline 85 km, Dinar ilçesine 25 km uzaklıktadır. Dinar ilçe sınırı ile Sandıklı ilçe sınırı kenarında bir köydür

Karasal iklim görülmektedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır.Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Çobansaray, Dinar

Çobansaray, Afyonkarahisar ilinin Dinar ilçesine bağlı bir köydür. Çobansaray'ın eski adı Porsama'dır.Köy bugünkü yerine 1694 ile 1700 yılları arasında yerleşmiştir.

Porsuma(Çobansaray) halkı seceresi:

Oğuzlar
ı 
ı

Üçok ---Bozok
ı
ı
Avşar boyu
ı
ı
Anadolu Selçukluları Danişmendli Türkmenleri
ı
ı
Selmanlı (süleymanlı)
ı
ı
Küçük Selmanlı
ı
Tir-i Keman

Salmanlı Avşarı : Salmanlıların adı Süleymanlı şeklinde de geçer. Bu ikisi aynı topluluktur. 16. yüzyılda Kadirli’de bulunan 5-6 boydan birisi de Salmanlılardı. Zamantı bölgesinde ise henüz erken devirlerde Salmanlılara rastlıyoruz. Onlar bu bölgede Kalelice Pirselik ve Kalecik (Alibeyli) köylerinde bulunuyordu.[889] Daha sonra Salmanlılardan önemli bölüklerin dağıldıklarını görüyoruz. 1613 yılında Çankırı bölgesindeki Türkmenler arasında Büyük ve Küçük Salmanlı olarak adı geçiyor. Bunların daha sonra Batı Anadolu’ya doğru yayıldıklarını görüyoruz. 1691 yılında Köse İbrahim, Balı ve Kubad Kethüdaların emrindeki Büyük Salmanlılar ile Ali ve Ketiş Oğlu Bekir Kethüdaların emrindeki Küçük Salmanlılar, Batı Anadolu’da çevre köylere zarar vermekteydiler. Bu tarihlerde Büyük Salmanlılar, Köse Musa (Diğer adı Köse Köselisi), Pekmezli, Karahaliloğulları, Fakihli, Güllüce, Keleşoğlu, Emmioğlu, Karahacı Ebubekir, Hacıemir Şamoğlu, Hacı Yusuf, Abdullahoğlu, Abdioğlu, Katipoğlu ve Ceridoğlu, Küçük Salmanlılar ise Ali Kethüda, Hacı Kasım-Oğlu, Kara Bayram ve Kara Bayrak adlı obalara ayrılmıştı.[890]

Bunlardan Köse Musa obası, Sandıklı’da iskan edildi.[891] Kara Halil Oğulları ise 1691’de Hama ve Humus’a iskan edilen oymaklar arasındadır (Hama’da Barin nahiyesinde Akrep ve Rubah köyleri ile Saguna mezrasına). Diğer kısımları da 1730’da Karaman’da bulunan Atlantı’ya iskan edildi.[892] Bazıları Maraş’ta Güvercinlik kazasının Gercayin ve Emre (Gökçetepe) köylerinde yerleşti.[893] Kara Halilli cemaatinin İfraz’a dahil edilen bölükleri ise 1725’te Adana’da Kurtkulağı’na yerleştrildi. Bunlar, Karaman, Kütahya, Bursa, İçel, Aydın ve Saruhan taraflarına kaçtıysa da tekrar Çukurova’ya nakledildiler.[894]

Danişmentli Türkmenleri arasında görülen Salmanlıların, 1691 yılında başlayan iskanları 1701’de Keçi Borlu, Geyikler (DİNAR), Sandıklı ve Çölabat kazalarına iskanı ile tamamlandı. Önce mera ve tarlalar yetersiz diye itiraz ettiler. Bunun üzerine tahrir yapıldı ve bölge yöneticilerine emir gönderilerek buna göre iskanları gerçekleşti (1702). Ancak ertesi yıl bir kısmı iskanı terk edip zulme başladı (1703). Uzun uğraşlardan sonra (1708) bunlar tekrar eski yerlerine yerleştiler.

Büyük Salmanlılar, Geyikler kazasının Yorgalar, Akça, Yüreğil, Gökçeli, Alacaatlı, Yarımca, Dombay, Eskiköy, Engürük, Yenice, Yeregiren, Seyidli, Budaklı, Karabedirli, Eldere ve Porsama, Sandıklı’nın Kötüağıl, Urla’nın Okçular köylerine, Kara Halilli obası ise Sandıklı’nın Karakuyu, Karahalilli ve Saidli köylerine; Küçük Salmanlılar, Geyikler kazasının Mayalı, Çapalı, Eldere, Kulu ve Torumlu köylerine, Küçük Salmanlıların Hacı Kasımoğlu obası ise Kuyuköy, Bahşayış, Haceröyük ve Tulu köylerine yerleşti. Ancak çevreye zararları önlenemediği için 1720’de Rakka’ya iskanları emredildiyse de bundan vazgeçilerek 1728’de aşiretin miri yöneticilerine gönderilen emirle itaatleri sağlandı. Böylece buralara kesin yerleşmiş oldular.[895] Günümüzde Afyon il merkezi ile Sülümenli, Çobanlar ve Işıklar kasabaları bu cemaattendir.[896]

Çankırı bölgesindeki Salmanlılardan bazı grupların Yozgat tarafına geçtiklerini anlıyoruz. Nitekim Boz-Ok’ta sakin Selmanlı ve Dede Sülü cemaatine tabi diğer Selmanlı cemaati, içlerinden çıkan eşkıya sebebiyle vergilerine zam yapılmak suretiyle cezalandırılmışlar ve Yeni-İl’e dahil edilerek iskanları emredilmiştir (1714).[897] Bunlardan bir bölük, Davudeli ve Elmahacılı köyüne yerleşti.[898] Onlar, Maraş’ta Gündeşli aşiretine tabi bulunmaktaydılar. Bu Salmanlılar, Kangal ile Hasançelebi arasında bulunan Alaca Han ve Ulaş mevkine diğer cemaatlerle 1723-29 da kendi rızaları ile iskan edilmişti. Ancak bir takım cemaatlerin taarruzları sonucu 1733’te devlete yaptıkları şikayet sonucu Sofular hariç diğerleri iskandan affedilmiştir.[899]

Salmanlılar Adana, Aksaray, Alanya, Amasya, Ankara, Antep, Aydın, Bigadiç, Bor, Boyabat, Boz-Ok (Kocalı kazası), Çankırı, Çorlu, Çorum, Çöl-Abat, Çukurova, Danişmentli, Dazkırı, Diyarbakır, Edirne, Eyüpeli, Geyikler, Göksün, Gördük ve Timurcu – Saruhan, Gülnar, Halep, Hamit, Isparta, İzmir, K. Sahip, Karahisar-ı Şarki, Kangal, Kars-ı Maraş, Kastamonu, Kaş, Kayseri, Keçiborlu, Keskin, Kırşehir, Kilis, Kirmastı, Konya, Kozan, Kütahya, Malatya, Maraş, Niğde, Rakka, Sandıklı, Sivas, Sungurlu, Tarsus, Teke, Tire, Yeni-İl, Yenişehir – Aydın, Zamantı ve Zeyne – İç-El’de ve Balkanlarda Kili ve Akkerman, Selanik, Kırcali, Çirmen’de yerleşmiştir.[900]

Derleyen : ÖZLEM GÜLBEYAZ
Arkadaşlar son yaptığım araştırmalarda SALMANLI AŞİRETİ ile ilgili yeni bilgiler edindim. Benim daha önceki araştırmalarımda bu aşiretin Oğuzların Bozok kolundan geldiği bunlara bir dönem Bozulus denildiğini okumuştum. Yeni yaptığım araştırmada biraz daha farklı bilgilere ulaştım. Ne kadar doğru bilmiyorum ama yine de paylaşmak istedim.

Tarihte Salmanlı Aşireti

Osmanlı yönetimi, gerek iç düzeni korumak, gerekse yeni alınan toprakları değerlendirmek amacıyla kendi içindeki konar-göçerleri, yani aşiretleri, oymakları yer değiştirmeye, yerleşmeye zorlamıştır.

Ondan öncesinde yerleşik düzen olmadığı için, yazılı kaynaklar da yok. Onun için Yörükler, aşiretler gibi o zamanki yaşayan halkın hakkındaki bilgilerimiz sözlü anlatılar, söylenceler ve geleneklerimizden ibaret.

Salmanlı Aşireti, boy olarak Gündeşli oymağına bağlıdır, Gündeşli oymağı da Maraş Türkmenlerine bağlı. Oğuz ananesine göre ise; Gündeşli Türkmenlerinden, 24 Oğuz boyundan Eymür ile ilişkili olduğu sanılıyor. Eymür oymağı; Maraş-Dulkadirli arasında büyük bir oymak.

1625 yıllarında 48 oba olarak biliniyor, büyük bir kısmı Hayvancılık ve çiftçilik yapıyorlar. Yine Gündeşli boyu 16. yüzyıl Halep Türkmenleri diye bir oymaktır, yazın Arapkir, Canik, Divriği, Bozok, (Bozok; Yozgat ve çevresidir) Çorum, Amasya ve Sivas sancaklarında yaylayıp, kışın Halep ve Şam tarafına gidip kışlarlar.

Gündeşli ve Dulkadirli oymağı Çukurova yöresindedir.

1691 yılında Orta Anadolu’da Bozulus diye bir kol Afyon, Kütahya Sancaklarında yaşayan