sine 11 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi Hayvancılık ve çevre fabrikalar (E.Ü.A.Ş - T.K.İ Kömür İşletmesi dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu ve öğretmen lojmanı vardır.Okul 3.sınıfa kadar hizmet vermektedir.Ayrıca taşımalı eğitimden de yararlanılmaktadır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Şükriye, Orhaneli

Şükriye, Bursa ilinin Orhaneli ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Orhaneli ilçesine bağlı olarak 5 km uzaklıktadır. Eski adı Makri ya da Mekri’dir. Bilge Umar, bu söcüğün Rum dilinde “uzun” anlamına geldiğini bildirmektedir. Bu anlamda bugünkü Fethiye ve Bakır mahallenin eski adlarının da “Mekri” olduğu ifade edilmiştir. Mahallenin bulunduğu uzunca vadi de, bu anlamla uyuşmaktadır. Bölgedeki eski kalıntılar zaten bu bölgenin Hıristiyan yerleşim bölgesi olduğunu göstermektedir. Muhtemelen köy eski Rum mahallesi idi. Bu ad köy adlarının Türkçeleştirilmesi çalışmaları çerçevesinde ve 1920 yılında Şükrüye olmuştur. Şu an mahallede ilkel anlamda bir kaplıca da bulunmaktadır. Köy, H 937/M 1530 tarihli Muhasebe defterinde “Mekri” olarak Atranos’a bağlıdır. Ayrıca 1908 Salnamesindeki Mülki taksimat listesi ile 1927 Salnamesindeki köyler haritasında Atranos’a bağlı olarak gösterilmiştir. 1925 tarihli Yunan Fecayii köyler listesinde adı bulunmamaktadır. İç İşleri Bakanlığının 1933 tarihli “Köylerimiz” adlı yayınında da “Şükrüye” olarak Orhaneli’ne kayıtlıdır. Köy, 1908 yılında 22 hane, 1927 nüfusu 132, 1990 nüfusu da 205 kişidir.

tarhana,üzüm bagı,pekmez,kiraz,

Bursa iline 63 km, Orhaneli ilçesine 5 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Ağaçhisar, Orhaneli

Ağaçhisar, Bursa ilinin Orhaneli ilçesine bağlı bir mahalledir.

Kaynak kişilere göre dağ mahallesi olduğu için köylüler evlerini çatma ağaçlardan yaparlardı. Köyü çevreleyen bir tahta çit nedeniyle bu adın verildiği, bir başka kaynağa göre de eskiden mahallede ağaç biçmeye yarayan hızar olduğu için "Ağaç Hızar" anlamında adlandırılmıştır.

Köy, H 937/ M 1530 tarihli Muhasebe defterinde Atranos kazasına bağlıdır. Ayrıca 1908 Salnamesindeki mülki taksimat ile 1925 yılı Yunan Fecayii köy listelerinde ve 1927 Salnamesi haritasında Atranos'a kayıtlıdır. İç İşleri Bakanlığının 1933 tarihli "Köylerimiz" adlı yayınında da Bursa ili Orhaneli ilçesine bağlı olarak gösterilmektir.

Ağaçhisar Baskını 12 Eylül 1337 (miladi 1921) tarihinde,Orhaneli ve Tavşanlı’nın Yunanlarca işgalinden iki ay sonra meydana gelmiştir.

Kabakçı çetesi önce İnegöl taraflarından Büyükorhan’ın Cuma camisi çevresinde kurulan pazara gelen soyguncu çeteleri yakalayıp ellerindeki para dolu heybeleri aldıktan sonra silahlarını teslim etmiş bölgelerine bir daha girmemelerini tenbih etmişlerdi.Bu olaydan sonra bu sefer İnegöl tarafından çoğunluğu Çerkes olan Kuvay-ı seyyare grubu Keles ve Orhaneli havalisine gelerek soygunlara başlamıştır.

İnegöl taraflarından Şaban Çavuş ve Fevzi adındaki çete reislerinin önderliğindeki Çerkes, Arnavut ve Abazalar’dan oluşan 100 kişilik kalabalık bir çete önce Keles’e gelmiştir.Buradan, önce Oydas’a sonra da Ağaçhisar mahallenine gelmişler,camiinin avlusunun dört köşesine kazan kurdurmuşlar,hayvanları kestirip yiyip içmişler,kadın oynatmışlar,halka işkence edip kadınların altın, bilezik ve kolyelerini zorla gasbetmişlerdir.Ağaçhisar mahallesinden Yemen Gazisi Ali Dayı mahalleden kaçarak Belenörenli Hacı Hüseyine baskını haber vermiştir.

Bu arada Kabakçı’nın adamlarından olan Belenörenli Hacı Hüseyin,Kabakçı’ya haber vermek için bir adamını Harmancık’a göndermiş, ve yöredeki tüm efeler bu olaydan haberdar edilmiştir.Efeler gruplar halinde Ağaçhisar yolunu tutmuşlar; Kabakçı bir grup olarak giderken,Topal Sadettin Efe,Canip Efe,Sadık Ağa(Şükrü Pehlivan’ın babası),Fadıllı Molla İsmail ve yanındakiler de başka bir grup olarak Ağaçhisar’a gitmişlerdir.

Kabakçı Ağaçhisar’da çetelerin yaptığı eza ve cefaları Harmancık’ın Gedikören mahallesi yakınlarındaki Asar Tepe'de iken haber almıştır.Bu hadiseyi duyar duymaz hiddetlenmiş ve atına atladığı gibi “Allah’ını seven benle gelsin" diyerek atını Ağaçhisar’a doğru topuklamıştır.Kabakçı’nın yanında Şapçılı Şükrü Efe ve yine Şapçı’dan Kara Osmanların Mustafa(Köse),Bekdemirler'den Süleyman Çavuş,Kepekdere'den Turpancı Deli Mehmed,Kıçmanlar'dan Hacı Mehmed,Alabarda’dan Hacı Ali,Kara Ahmet,Kara Mehmet,Seyis Kamil,Madanlarlı Mehmed Ali,Kozlucalı Deli Oğlan Mehmed,Balatdanişmentli Ali Çavuş,Gedikören Ortaköy’den Kara Mahmut,Eceköylü Çolak Hüsen,Köprücek mahallesinden Koca Hüseyin,Kınıklı Süleyman,Eğrigözlü Çeribaşı,Derbentli Bilmen’in Eyüp,Doğanlarlı Kemaneci İbrahim ,Çardı’dan İzzet Ahmet,Yayabaşından Soğuğun oğlu Ahmet,Avdanlı Kel Ali vb. efeler vardır.

Gece boyunca yürüyüp Ağaçhisar’a gruplar halinde gelen 83 efe,mahallenin başında birleşmişler ve yolu bağlayıp mahallenin etrafını çevirmişlerdir.

Sabaha karşı güneş doğduktan sonra efeler, mahallede bulunan çetecilere önce teslim olun ikazı yaptılarsa da bu pek itibar görmemiş ve çetecilerin saklandıkları yerler yaylım ateşine tutulmuştur.Çatışmada bir dama mevzilenen çeteciler,dalga geçerek efelere hitaben; “Hey efeler, kurşunu boka atman, ete atın!“ diyerek kızdırmaya çalışmışlardır.

Baskın sırasında Süleyman Çavuş, çetecileri aldatmak ve kalabalık olduklarını belli etmek için “Birinci bölük, birinci manga, süngü tak, nişan al!“ diye yüksek sesle bağırmıştır. Çatışmada Fevzi denilen çete reisi vurulmuş,bu arada Canip Efe de elinde bulunan iki el bombasını sürüne sürüne gidip çetecilerin sığındığı dama atmıştır.Kepekdereli Deli Mehmed ise 7 kişiyi turpanla öldürmüştür.Bundan dolayı adı Turpancı kalmıştır.

Sekiz saat süren çatışma sonrasında çeteciler bozguna uğramış,kimisi kadın kılığına girip kaçmaya çalışırken efeler tarafından yakalanmıştır.Ağaçhisar mahallesi muhtarı Hatipoğlu da bir damda 10 kişinin saklandığını haber verince onlar da yakalanıp elleri bağlanmıştır.Efeler, çete başılarından Şaban Çavuş’u kaçırmışlarsa da onu Belenören’den biri dolma tüfekle vurmuş, fakat yine de ölmeyip Keles’e ulaşmış daha sonra zehirli kahve içirilerek öldürülmüştür.

Bu arada yakalanan soyguncu çetecilerin iri yarı ve pos bıyıklı olan reislerinden biri, elleri arkadan bağlı olarak ağaca bağlanmış.Çete reisi de efelere hitaben;”Sizin efe başınız kim?”deyince orada bulunan efeler, Kabakçı’ya hitaben ”Efem,adam seni soruyor” demişler.Kabakçı,çete reisinin yanına gelmiş.Çete reisi, alçak boylu olan Kabakçı’yı görünce ; ”Bu mu sizin efeniz,ben bunun gibi ikisini bıyık niyetine bir sağıma bir soluma takarım” diyerek küçümsemiş ve dalga geçmiş.Bunun üzerine Kabakçı,hiddetlenerek belinden sıyırdığı gümüş saplı kamayı adamın böğrüne bir iki kez saplayarak öldürmüştür

Efeler,yakalanan çetecileri dörderli sıra halinde elleri arkadan ve birbirine tellerle bağlı olarak Harmancık’ın merkezi olan Çardı’ya getirmişler,burada Aliağa Pınarında (çeşmesinde) hayvan sular gibi sulamışlardır.Bu arada Çardı’da Ağa konaklarının yanında dururlarken yakalanan çetecilerden biri Kabakçı’ya” Efem,nedir bu bize yaptığınız eziyet,teller ellerimizi kesti” diye şikayette bulununca Kabakçı’da ; ” Hangi bilmem naptığımın herifi sizi böyle bağladı” diyerek hiddetlenmiş,bunu duyan ve esirlerin ellerini bağlayanlardan biri olan Çeribaşı’da “Efem,bizle beraber sende bağladın bunları” demiş ve bu tartışmadan sonra Kabakçı ile Çeribaşı’nın arasına soğukluk girmiş daha sonra da yolları ayrılmıştır

Ertesi günü de başlarında bir grup muhafız ile birlikte esir edilen 40 soyguncu Kuvay-ı seyyareci, Tavşanlı’ya Yunanlara gönderilmiştir.Bir müddet Tavşanlı’da kalan esirler 26 Eylül 1337(1921) tarihinde Kütahya’da bulunan İşgal Kumandanına teslim edilmiştir.

Harmancık’tan Miladi 1908 doğumlu Ahmet Kaya,Bursa’da tanıştığı birisinin kendisine ‘Ağaçhisar’da kendisinin de olduğunu’ belirterek “Biz hak ettik fakat bizi öldüreceklerdi de Yunanlara teslim etmeyeceklerdi! ” demiştir

Ağaçhisar’da efeler tarafından baskın yapılan bu çeteciler,Kuvay-ı Seyyare grubu üyeleridir.Milli Mücadele yıllarında General Ali Fuat Paşa Ankara’dan gelen Çerkes Ethem yanlısı Kuvay-ı Seyyareyi  Bursa cephesinde ve İnegöl civarında Uludağ’ın doğusundaki köylere yerleştirerek bunları meşgul etmek,Beyce (Orhaneli) mıntıkasından da Bursa üzerine akınlarda bulunmalarını istiyordu.Fakat onlar ciddi işlere girmek istemiyorlardı.Onlar, Simav-Tavşanlı-Demirci mıntıkalarını istiyorlardı.

Aslında bu olay, Kuvay-ı Seyyare grubunun Keles ve Orhaneli mıntıkasına gelmesi ve buralardan anafor toplamalarıyla alakalıdır.Bunlar,Yunan’a karşı mücadele ediyoruz diye ”iane” yoluyla halktan zorla maddi kaynak temin etmekteydiler.

Yurdun düşman işgalinden kurtulabilmesi için gerekli olan parasal yardım zenginler tarafından sağlanmaktaydı.Bu milis kuvvetlerini eşkıya olarak görenlerden ise bu altın ve paralar “salma” yoluyla alınmaktaydı.Bu durum, bazı zenginlerden ise zorla alma yoluna kadar gitmekteydi.İşte Çerkes Ethem yanlısı olan ve yörede altın ve para toplayacağız diye halka zulmeden bu Kuvay-ı Seyyare üyeleri Ağaçhisar mahalleninde de halka zulmetmişler ve sonrasında çatışma çıkmış,çatışma sonucunda yakalanan çetecilerin,Tavşanlı’daki Yunanlara teslim edilmesine kadar olaylar gelişmiştir.Bu çatışmada Yunanlara karşı mücadele eden müfreze beylerinden Kirmastılı Ahmed Nazif de ölmüş ve adamları da Kabakçı tarafından dağıtılmıştır.Böylece bu müfreze