ümden çıkan ilk single "Let It Flow" dahil olmak üzere albüm çok başarılı bulunmadı. Albüm çıktıktan kısa bir süre sonra gitarist Mark Refoy'da gruptan ayrılmaya karar verdi. Gruptan ayrılan 3 kişininde ayrılma sebebi Jason Pierce'in grup içinde diktatör gibi davranmasıydı. Spiritualized Electric Mainline adı altında yeni albümlerini tanıtmak için çıktıkları turneye The Flaming Lips, The Verve ve Mercury Rev grupları da katıldı; fakat Jason Pierce'ın kaprisleri yüzünden diğer gruplar turneyi yarıda bırakıp ayrıldılar. Bu esnada Jason Pierce'ın sevgilisi Kate Radley The Verve grubunun solisti Richard Ashcroft ile evlendi.

1995 yılı bittiğinde Jason Pierce yeni albüm için çalışmaya başladı ve elektrogitar için Mike Mooney'i kadroya dahil etti. Yeni çıkarmayı planladığı albümün kayıtları toplam 2 hafta sürdü ve bu süre sonunda Kate Radley gruptan ayrıldı. Kayıtların bitmesinden itibaren, tam 1,5 yıl boyunca Jason Pierce albümün miksajıyla çeşitli stüdyolarda tek başına çalışmaya devam etti. Yeni çıkacak albümde "London Community Gospel Choir", yaylılar ve çeşitli konuk sanatçılar yer aldı. 1997 yılında yeni albümünü "Ladies and Gentlemen we are floating in space", tekrar Spiritualized adı ile çıkarıldı. Albüm, çıktığı anda büyük ilgi gördü ve Spiritualized'in o ana dek yaptığı en iyi albüm olarak görüldü. Tüm şarkılarda derin bir hüzün vardı ve çoğu kişi bu durumu Kate Radley'nin Jason Pierce'ı terk etmesine bağladı. Fakat tüm röportajlarda Jason Pierce bunu yalanladı. Aynı esnada grup, albümden ilk single "Electricity"i çıkardı. 

1997 yılının Haziran ayında "Ladies and Gentlemen We Are Floating in Space" albümünün tanıtımı amaçlı çıktıkları turnede, Kate Radley şaşırtıcı bir şekilde gruba geri döndü ve ilk 3 konserde klaveyenin başına geçti. Sonraki tüm konserlerde Kate Radley'nin yerini Thighpaulsandra aldı. Aynı zamanda Jason Pierce, "Ladies and Gentlemen We Are Floating in Space" albümünde yer alan "Come Together" ve "Broken Heart"'ın değişik versiyonlarını içeren "Abbey Road EP" 'yi çıkardı. 1998 yılındaki Glastonbury performansından sonra Jason Pierce, gruptaki tüm üyeleri kovdu. Neden olarak da diğer üyelerin işleri aksattığını öne sürdü. Kovulan üyeler Sean Cook, Mike Mooney ve Damon Reece, Jason Pierce'tan nefret ettiklerini ve kandırıldıklarını her röportajda yinelediler.

Uzun bir aradan sonra, 2001 yılında Jason Pierce, yeni oluşturduğu kadroyla kayıtlara başladı. Çıkarmayı planladığı albümde 100 kişiden oluşan bir orkestral ekip yer aldı. Yeni albüm "Let It Come Down", 2001 yılının Eylül ayında piyasaya sürüldü. Albümden çıkan ilk single "Stop Your Crying", koro ağırlıklı bir şarkıydı. Jason Pierce bu şarkıyı, intihar eden yakın dostu Richie Lee'ye adadı. Sonraki single "Out of Sight" 'ın videosunu, beraber olduğu Julianne Larthe çekti. Ayrıca albümde bir Spacemen 3 şarkısı olan "Lord Can You Hear Me" coverı bulunuyordu.







Bugün

Bugün kelimesi aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Koza İpek Holding

Koza Davetiye 1948 yılında iş adamı ve matbaacı Ali İpek tarafından kurulan şirket. 11.000'i kapalı toplam 22.000 metrekare alanda üretim yapılmaktaydı. Grubun yönetim kurulu başkanlığını Akın İpek yapmaktaydı. Holding FETÖ/PDY soruşturması kapsamında önce kayyum atanmış ardından da TMSF'ye geçmiştir.

Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesince iddianamesi kabul edilen "Fethullahçı Terör Örgütü"'ne mali yardım sağlamak suçlamasıyla 1 Eylül 2015 sabahında Koza İpek grubuna yönelik operasyon başlatılmış, holding bünyesindeki birçok şirkette ve Akın İpek'in evinde aramalar yapılmıştır. Üst düzey yöneticilerden 7 kişi tutuklandı, ertesi gün tamamı serbest bırakıldı.

Holdingin sahibi Hamdi Akın İpek hakkında gözaltı kararı çıkarılmış ancak İngiltere'de olduğu için kendisine ulaşılamamıştır. Akın İpek bu olay üzerine kendisine ait Kanaltürk ve Bugün TV kanallarına bağlanarak "“Tek kuruş kara para bulsunlar şirketleri onlara hediye edeceğim. Benim grubuma dışarıdan hiçbir para girişi olmadı”" cevabını vermiştir.

Bu operasyonun ardından borsada açık olan şirket hisseleri %10 değer kaybederek taban seviyelerine düştü.

Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliği'nin kararı ile 26 Ekim'de Koza İpek Holding ve bünyesindeki şirketlere kayyum atanmasına karar verdi. Saat 08.00'da operasyona başlayan polisler, holding önünde toplanan gruba biber gazı sıkarak binaya girdi. Polis, holdinge destek amaçlı ziyarette bulunan MHP İl Başkanı Bülent Karataş'ın yardımcıları gözaltına almaya çalıştı, CHP milletvekili Mahmut Tanal darp edildi.

Çeşitli medya gruplarından gazeteciler ve siyasi partilerden siyasetçiler de destek ziyaretinde bulundu. HDP Eş Genel Başkanı Selahattin Demirtaş, CHP Milletvekilleri Barış Yarkadaş, Mahmut Tanal, Eren Erdem, Şafak Pavey, Bugün gazetesinden Nazlı Ilıcak, T24 yazarı Hasan Cemal, Cumhuriyet Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Can Dündar, destek ziyaretinde bulundu.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, bu operasyon hakkında "“Bu bir yargı süreci. Yargı, inanıyorum ki elinden geleni yapacak. Acaba niye kayyum tayin etti yargı? ...Çünkü 1 numarası kaçıyor. Arkadan da diyor ki, herhangi bir usulsüzlük söz konusu değildir, diyor. O zaman niye kaçıyorsun? Kaçma kal ülkende. Kaçıyorsa demek ki burada bir su kaçağı var.”" yorumunu yaptı. Ve sonra UPLINK yayını 16:34'ten tv ve radyo, 16:50'den web'den yayın kesilmiştir. Eski hali 2 Kasım'da Radyo Kanaltürk 10 Kasım'da Bugün TV, 12 Kasım'da Kanaltürk TV normale döndü. Ardından Akin İpek'e ait medya kuruluşları kapatıldı.


Soruşturmaların ardından, holdingin medya grubundaki gazete, televizyon ve radyo faaliyetlerine, sürekli zarar ettiği gerekçesiyle 29 Şubat akşamı itibarıyla son verildi.







N1 roketi

N1 (Rusça: Н-1, Носитель-1, "Nositeli", ""Taşıyıcı"") Sovyet kozmonotlarını Ay'a götürmek üzere 1960'larda geliştirilen dev uzay roketi. Dört fırlatma denemesinin de başarısız olması üzerine 1976 yılında proje resmen iptal edildi. Sovyetlerin insanlı Ay projeleri olduğunu inkâr etmeleri nedeniyle Perestroyka dönemine kadar varlığı gizli tutuldu.

Başmühendis Sergey Korolyov'un tasarım bürosu OKB-1, N1'i geliştirmeye 1959'da başladı. Orijinal tasarıma göre N roketleri uzay istasyonlarına yük taşıyacak ve insanlı Mars uçuşlarında kullanılacaktı. Birkaç N roketi önerildi. N1 bunlardan en büyük olanıydı. N2 biraz daha küçüktü ve başka bir Sovyet tasarım bürosu tarafından geliştirilen UR-200 roketiyle rekabet etmek için ortaya atılmıştı. N3, Sovyetlerin geleneksel kıtalararası R-7 roketinin yerini almak üzere tasarlanmıştı. Bu aşamada üretime başlanmamıştı, N roketleri henüz kâğıt üzerindeki bir projeydi.

1961'den itibaren Korolyov'un tasarım bürosuna N1 roketinin geliştirilmesi için ödenek verileye başlandı. Mayıs 1961'deki bir hükümet raporunda ilk test uçuşu için 1965 yılı öngörülüyordu.

Mayıs 1961'de ABD başkanı John F. Kennedy, 1960'lı yıllar bitmeden Ay'a insan gönderme hedefini ortaya koyarak Uzay Yarışını başlatmıştı. Korolyov, bunun üzerine Sovyetler'in Ay'a Soyuz adında yeni bir uzayaracıyla gitmesi fikrini ortaya attı. Soyuz'ları uzaya taşıyacak roket N1 olacaktı.

Korolyov, roket motorları tasarımcısı Valentin Gluşko ile N1'in kullanacağı yakıt konusunda uzlaşamadı. Gluşko, kıtalararası balistik füzelerde kullanılan ve basit motor düzeneklerine izin veren asimetrik dimetilhidrazin yakıtını öneriyordu. Oysa Korolyov'a göre bu yakıtın ağırlığı, itme gücüne oranla fazlaydı, ayrıca zehirli olduğu için güvenlik sorunu çıkarıyordu. Korolyov, kerosen ve sıvı oksijen karışımı bir yakıt kullanmak istiyordu. Jet motorları tasarımcısı Nikolay Kuznetsov ile bu yakıtı kullanan bir motor geliştirmesi için anlaştı. Kuznetsov, NK-15 adında küçük motorlar üretmeyi önerdi. N1'de bu küçük motorlardan çok sayıda kullanılarak büyük bir itme gücüne ulaşılacaktı. Ancak çok sayıda motor kullanılması, N1'in yapısını karmaşık bir hale getiriyordu.

Sovyet roket sistemlerinin başlıca destekçisi olan silahlı kuvvetler, N1 projesine sıcak bakmıyor, askeri kullanımı olmayan, siyasi nedenlerle ortaya atılmış bir proje olarak görüyordu.

Korolyov'un 1966'daki ölümü üzerine yerine yardımcısı Vasili Mişin geçti. Mişin, Korolyov'un siyasi kıvraklığına ve gücüne sahip değildi. Bu durum önce N1 projesinin, sonra da Sovyet Ay projesinin başarısızlıkla sona ermesine katkı eden nedenlerden biri oldu.

N1, 105 metrelik yüksekliği, büyük kaldırma gücü ve ağırlığıyla dev bir roketti. 21. yüzyılın ilk yıllarına kadar üretilen roketler arasında Saturn V'den sonra ikinci sıradaydı. Ay'a gidecek olan ek itme kademeleri, Soyuz uzayaracı ve LK ay modülü ile birlikte N1-L3 adını alıyordu. N1-L3, beş kademeden oluşmaktaydı ve 2.788 ton ağırlığındaydı. Kabaca bir koni şeklindeydi. En altta 1. kademenin dev sıvı oksijen tankı, bunun üzerinde kerosen tankı ve diğer kademelerin giderek küçülen tankları sıralanıyordu.

Birinci kademe olan Blok A, iki halka üzerinde sıralnan 30 NK-15 motorundan oluşuyordu. Dış halkada 24, bunun yarısı çaptaki iç halkada 6 motor vardı. Bunlar dünyanın ilk aşamalı patlamalı roket motorlarıydı. Motorların farklı güçlerle çalıştırılması mümkündü böylece roketin doğrultusu ve dönüşü ayarlanabiliyordu. Blok A, toplam 4.620 ton itiş gücü sağlıyordu, bu Saturn V roketinin 3.469 tonluk itiş gücünün çok üzerindeydi.

İkinci kademe, Blok B, tek bir halka üzerindeki sekiz adet 8 NK-15V motorundan güç alıyordu. NK-15 motoruyla -15V arasındaki fark, egozos çıkışlarıyla yüksek atmosfer performansı için yapılan ayarlamalardı.

Üst kademe Blok V, kare şeklinde yerleştirilen dört NK-21 motorundan oluşuyordu.

N1'in geliştirilmesi sürecinde ilk tasarımdaki motorlar oldukça değişikliğe uğradı. Sonuç olarak ortaya çıkan modele N1F adı verildi, ancak bu ileri tasarım projenin iptal edilmesi nedeniyle asla uçmadı.

N1, ABD'nin Apollo tasarısı'ndan toplamda daha büyüktü, biraz daha kısaydı ama taban çapı daha fazlaydı. Genel olarak sağladığı itme gücü de Saturn V'den daha fazlaydı. Ancak tüm kademelerinde kerosen yakıtı kullanması nedeniyle toplam performansı Saturn V'nin altında kalıyordu. N1 istifi, dünya yörüngesine