ek

Paşacık, Tunceli ilinin Çemişgezek ilçesine bağlı bir köydür.

Köy halkı Alevi Zazalardan oluşmaktadır. Eski adı Oskih veya Oskeğ (Yerel dilde "uskeğı" olarak telaffuz edilir) olan köy, daha önce Ermeni köyü olarak kurulmuştur. Oskih'in kelime anlamı Ermeni dilinde "Altın" olarak bilinmektedir. Köyde Ermenilerden kalıntı olarak kilise ve çeşme mevcuttur. Bu eserler tahrip edilmiş özellikle kilise harabelerinin taşları ev yapımında kullanılarak tahribatın önüne geçilememiştir.

Köyde Zaza kültür, gelenek ve görenekleri yaşatılmaktadır. Yörenin gelenek ve göreneklerini yaşatmakla beraber hızla değişime uğramaktadır. Yine de özellikle toplum için önemli olan düğün törenleri, cenaze törenleri, hızır orucu, muharrem ayı ile ilgili temel gelenek ve görenekler zamana direnmektedir. Bu törenlerin en önemli özelliği köylüler arasında oluşturulan dayanışmadır.
Düğün törenlerinde yapılan ziyafet sofralarında et kavurma, pilav ve hoşaf en çok tercih edilen yemeklerdir. Dinsel törenlerde
Kış aylarında sıklıkla yapılan ve özellikle sabahları tercih edilen geleneksel yemeği "kurdı"dır. Ayrıca "şir" ve "bıcka şirı" da en önemli geleneksel yemeklerindendir. Çorba olarak "ekmek çorbası" ve "çorba germı", tatlı olarak da "bıcka qatı"dır. Bunların yanında kurutulmuş ve taze meyve ve sebzelerden yöresel yemekler de mevcuttur.

Tunceli iline 139 km, Çemişgezek ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır, ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi 2007 sonu itibarıyla tamamlanacaktır, kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi vardır, ancak PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır, ancak sağlık personeli olmadığı için kapalıdır. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup, köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Kıraçlar, Çemişgezek

Kıraçlar, Tunceli ilinin Çemişgezek ilçesine bağlı bir köydür.

Alevi-Kürt köyüdür. Tarihsel belge ve dökümanlar köyün eski isminin Hıdıroz olduğunu kaydeder. Köyün adı Türkçe "Hıdır oymağı" anlamına gelir.

Köyün en önemli yemekleri eskiden gelen avsir, mığaşşar, ve sacda balıktır

Tunceli iline 155 km, Çemişgezek ilçesine 31 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir. yazın bazı bölüümlerinde cok sıcak geçerken bazı bölümleride rüzgar etkilidir. bu. sebepten dolayı son 3 4 senede köyde verim düşmüş ve balıkçılık sektelere uğramıştır.

Köyün ekonomisi tarım, hayvancılık ve balıkçılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup, köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Karasar, Çemişgezek

Karasar, Tunceli ilinin Çemişgezek ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün tamamı Türk'tür. Türk Alevi ve Sünniler kardeşlik içerisinde yaşamaktadır.

Tunceli iline 143 km, Çemişgezek ilçesine 20 km uzaklıktadır. Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir. Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır fakat kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Gülbahçe, Çemişgezek

Gülbahce, Tunceli ilinin Çemişgezek ilçesine bağlı bir köydür.

Eski adı Dimili olan köy yeni adını dağlarında ve özellikle Güllübahçe diye bilinen bölgede açan ve halk arasında dağ gülü veya ağlayan gelin olarak bilinen ters lalelerden almaktadır.

Köyde ayrıca meşhur dabbik meydanı vardır. Bu meydan Çemişgezek ve çevre köylerinde o kadar meşhurdur ki Gülbahçe köyünden olanlara DABBİKLİ denmektedir.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri geçmişten günümüze olduğu gibi aynen yaşatılmaktadır.

Elazığ iline 85 km uzaklıkta, Çemişgezek ilçesine 20 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köy halkı emekli olmuş ve köyüne dönmüş insanlardan oluşmaktadır. Arıcılıkla uğraşanlar olsa da ciddi bir ekonomik faaliyet yoktur.Genel olarak köy halkı İstanbulda yaşamaktadır.İstanbulda farklı iş alanlarında çalışan Gülbahçeliler köylerini çok sevdiklerinden,çoğunluğu yaz tatillerini köylerinde geçirmektedirler.
Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak öğrenci olmadığı için kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi,kanalizasyon ve yangın söndürme şebekesi vardır.Yüzme ve sulama amacıyla kullanılan havuzu vardır.Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.Köyün tam karşısında ve Tırlam diye bilinen mevkiide bulunan gsm istasyonu sayesinde bütün operatörlerin cep telefonları çekmektedir. Köy odasının dışında sıcak havalarda kullanılan müstakil bir sosyal tesisi mevcuttur.Ayrıca köyün güzel bir camii vardır.





Gedikler, Çemişgezek

Gedikler (bucak merkezi), eski adı Germilli, Tunceli ilinin Çemişgezek ilçesine bağlı bir köydür.

Köy halkı Sünni Türklerden oluşmaktadır. Köyün bilinen önceki adı Germili olarak geçmektedir. Germili isminin Germiyanoğullarından geldiği yolunda iddialar vardır. Bununla birlikte kısaca Germiyanoğullarından bahsedilerse; Germiyanlılar, Oğuzların Avşar boyu'na mensuptur. Her ne kadar Germiyanlıların kökenleri ile ilgili farklı görüşler ortaya atılmışsa da bölgede yapılan dil çalışmaları, Avşar dil özelliklerinin 2. sırada olduğunu (1. sırada Kınık) ve Avşar tezinin daha makul olduğunu göstermektedir.

Germiyanlılar, Anadolu'ya Celalettin Harzemşah maiyetinde Fars ve Kirman dolaylarından Malatya yöresine gelerek yerleşmişlerdir. Yerleştikleri Pütürge-Şiro bölgesinin o dönemlerde Germiyan olarak adlandırıldığı ve bu Türkmen topluluğunun adını buradan aldıkları tahmin edilmektedir. Şunu da belirtelim, Türkistan'da Germ şehri vardır ki, Germiyanlıların buradan geldikleri için bu adı aldıkları ve yerleştikleri bölgeye (Pütürge-Şiro) Germ şehrinden mülhem Germiyan adını verdikleri de düşünülebilir. Yine Afganistan'daki Özbek Türklerinin Belh civarındaki uruğu Möyten'in Germisili oymağının bulunması da ilginçtir. Çünkü Germiyanlıların Elazığ, Tunceli ve Çemişkezek taraflarında da yerleştiklerini yer adlarından anlıyoruz ki, Çemişezek'e bağlı Germili, Germikar ve Germisik adlı köyler vardır.

Köyde Türk kültür, gelenek ve görenekleri yaşatılmaktadır.

Tunceli iline 139 km, Çemişgezek ilçesine 16 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır kanalizasyon şebekesi vardır. ptt acentesi vardır. Sağlık ocağı vardır . Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt kaplamadır köyde elektrik ve sabit telefon vardır.Camii ve görevlisi mevcuttur.





Erkalkan, Çemişgezek

Erkalkan, Tunceli ilinin Çemişgezek ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün tarihçesi hakkında çeşitli rivayetler olmakla birlikte yaygın kanı, köy halkının aslen Kafkaslardan Azerbaycan'dan Çene yaylasından göç ettiğidir. Köyün en büyük sülalesi olan ÇENE ailesinin de soyadlarını buradan almıştır. Sığnek isminin de sığınakdan geldiği ve hikâyenin şöyle olduğu rivayet edilir. Azerbaycan Çene yaylasından yaşayan bu sülale zamanla oranın beyi ile kızının kaçması nedeni ile ihtilafa düşer, sülale savaşarak ta buralara kadar gelir. O zaman buralarda sözü geçen Müştek beyinden ricada bulunulur. "Burada SIĞINAK, kışı burada geçirek" denir. O tarihte sığınmak için konuşlanılan bu köyden artık ÇENE sülalesi çıkmayıp tüm topraklara sahiplenmiş ve köyün adı Sığnek olarak kalmış, daha sonraları çıkan kanunla köy isimleri değiştirilirken köy Erkalkan ismini almıştır.

Oğuz Türk kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri Elazığ kültürünü yansıtır. Bulgur ana yemektit.Gıldirik köfte,Ayran çorbası,soğan dolması,tarhana, kaygana yörenin güzel yemeklerindendir.

Tunceli iline 141 km, Çemişgezek ilçesine 18 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Doğanköy, Çemişgezek

Doğanköy,Tunceli ilinin Çemişgezek ilçesine bağlı Şavak(Şekaki) aşiretinden bir köydür.

Köyün eski adı Kürtçe Doxan(Doxuk diyede geçer)'dır.Türkçeye çevrilmiş ve Doğanköy yapılmıştır.Köylüler Kürtçenin Kurmanci lehçesini konuşurlar.

Kısaca söylemek gerekirse yemekler olsun gelenek görenek olsun Dersim geneliyle aynı izler görülür. Mezopotamya geleneklerinden kopuk değildir.

Tunceli iline 101 km, Çemişgezek ilçesine 22 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.Ancak Keban barajı Nedeniyle ılıman iklim etkisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve öncelikli olarak hayvancılığa dayalıdır. Daha çok hayvancılık yoğundur. Köyün arazisi tarım yapmaya pek müsait değildir. Yazın yaylalara çıkarlar.

Klasik-otantik Şavak yaşantısı vardır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde içme suyu şebekesi elektrik ve sabit telefon vardır.





Doğanalan, Çemişgezek

Doğanalan, Tunceli ilinin Çemişgezek ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün ilk adı Hemmeşe'dir. Doğanalan köyü daha önce nahiye olarak Başpınar, ilçe olarak Çemişgezek, il olarak ise Elazığ'a bağlı iken 1938 yılında Tunceli il olduktan sonra nahiye olarak Gedikler, ilçe olarak Çemişgezek, il olarak ise Tunceliye bağlanmıştır.

Tunceli il merkezine 150 km, Çemişgezek ilçesine 27 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, cok sert karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyde, ilköğretim