.Daha sonra buradaki keçi sürülerinden birisinin sahibi sürüsünde bulunan oğlaklarını komşu köye satmıştır. Otlak bulamayan oğlaklar (eski adıyla çepiş)(Çepiş=dişi keçi yavrusu) mahalleye sürekli kaçmaları sonucunda, Çepişleri alan şahıs sürekli kaçan Çepişlerin peşinden mahalleye gelir olmuş. Nereden geldiğini de soranlara "Benim Karaçepişlerin mahallesinden" dermiş, Bu da zaman içinde mahallenin isminin civarda Karaçepişlerin mahallesi diye anılmasına sebep olmuştur. Daha sonraları da şimdiki adı olan Karaçepiş mahallesi olarak anılmıştır.

Marmara Bölgesinin Güney Marmara Bölümünde bulunur.Balıkesir'in batısında ortalama yükseltisi 700 metre olan bir bölgede bulunur. Ayrıca bulunduğu bölgeden Gönen Çayı akar. Verimli arazisi sulak otlakları vardır. Karaçepiş göleti İvrindi'nin sayılı göletlerindendir. Balıkesir il merkezine 43 km, İvrindi ilçesine 6 km. uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir.Kışları soğuk ve kar yağışlı, yazları sıcak ve kuraktır.Yağış ise daha çok bahar aylarında alır.İklimin elverişli olması nedeniyle toprak verimlidir. Kısa zaman öncesine kadar etrafı çam ağaçları ile çevrili bir köy olmuştur.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Mahallede tarım çok gelişmiştir. Gelişimdeki etken ise buraya yapılan Karaçepiş Göletidir. Sulama amaçlı olarak yapılan göletten İvrindi ve diğer köylerde yararlanmaktadır.Yeni yapımına başlanan baraj oldukça büyük olup 5 yıla kadar bitmesi planlanıyor ve bu süreç içerisinde köylüye iş imkanıda sağlıyor.

Mahallede tarım denince eskiden ilk akla gelen tütüncülük ve bakliyattı. Fakat tütün işi çok zahmetli bir işçilik istediği için ve zamanla gelen kotalar ve gelişen teknoloji nedeni ile tütün üreticiliği bitmek üzeredir. Tabi bunda köye yapılan sulama göletinin payı da çoktur. Daha önceki yıllarda sulama işi Madra çayı önüne köy imecesi ile kurulan bent sayesinde yön değiştirilen suyun arklara alınması ile yapılmakta idi. Fakat gölet yapıldıktan sonra sulama alanının daha da genişlemesi ile tarımda büyük değişiklikler meydana geldi. Gelişen teknolojiyle de artan traktör ve ekipmanları ile kendini geliştiren köy halkı, alternatif ürünlere yöneldi. Böylece köy, ürün çeşitliliğini kazandı. Halen mahallede buğday, mısır, kuru fasulye, nohut, bakla, susam, ayçekirdeği gibi ürünlerin üretimi devam etmektedir. Sebze bakımından arazinin ovalık, verimli ve de sulak olmasından, ağırlıklı ürünler olarak salçalık, yemeklik domates ve biber üretilmektedir. Yine mahallede son yıllarda, turşuluk kornişon cinsi salatalık ve turşuluk sivri biber üretimi büyük artış göstermektedir. Mahalleye yapılan ağır tonajlı, bilgisayarlı kantar ve rampa sayesinde ürettiklerini pazarlamak için de büyük çaba sarf etmesine gerek kalmamaktadır. Mahalledeki üretimin bolluğu, ulaşım imkânlarının kolaylığı, kısacası tarımsal ürünler işleyen firmaların ihtiyaçlarına cevap verecek konumda olması sayesinde, firmalar tarafından cazibe merkezi olmaya başlamıştır.
Sürekli artan imkanlar sayesinde Ceviz, Çam fıstığı gibi fidanlar dikilerek yeni çeşitler ile yeni tarıma yönlenmeside çok olumlu bir gelişmedir yeni yapılmakda olan barajın bitmesiyle daha da gelişip büyümesi beklenmektedir.

köyde Hayvancılık denince akla ilk olarak koyun yetiştiriciliği gelirdi. Bunun sebebi de ekilen tahılgillerin bolluğu ve otlakların çok olmasından kaynaklanmakta idi. Mahallede yetiştirilen koyun ırkları ise Merinos'tur. Mahallede, yıllardır keçi yetiştirilmemektedir. Koyun yetiştiriciliği eskiden çok cazip ve köy halkının çoğunluğu tarafından yetiştirilmekte idiyse de artık bu durum tamamen değişerek büyükbaş yetiştiriciliğine kaymıştır. Arazilerinin sulanabilirlik oranının artması ile ve silajlık hayvan yem bitkilerinin ekiminin yaygınlaşması ile, büyükbaş hayvan yetiştiriciliğinin daha kolay ve masrafsız bir hal almıştır. Bu durum, koyun yetiştiriciliğini büyük oranda etkilemiştir. Hayvan yetiştiriciliğinin bu yön değiştirmesinde, sadece maddi olgular değil teknik gelişmeler de etkili olmuştur. Mahallede süt ırkı büyükbaş hayvan olarak; Hollanda cinsi sığırlar ve son zamanlarda devlet tarafından satılan süt ırkları bulunmaktadır. Ayrıca köylü tarafından süt mandırası da yapılmışsa da çevrede bulunan mandıraların çok olması nedeniyle faaliyete geçirilmemiştir. Yine son yıllarda mahallede, tavuk besi çiftlikleri kurulmuş ve tavuk besiciliği de yapılmaya başlanmıştır. Kümes sayısı her gecen gün artmaktadır. Yapılan kümeslerin modern ve büyük olması da köye ekonomik bakımdan katkı sağlamaktadır. Yine köy arazilerinde yetişen çiçek sayısının ve bitki örtüsünün bolluğu sayesinde arıcılık da yapılmaktadır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. 4 kahvehane,4 bakkal,1 berber salonu vardır. Mahalleye merkeze yakınlığından dolayı ebe verilmemektedir.Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur.(yeri ve yapımı düşünülüyor) Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Ayrıca son yıllarda gelişmeye hızla devam eden mahallede 2 internet kafe 1 playstation salonu bulunmaktadır internet kullanımı artarak ilerlemektedir.





Çamçeşme, Pendik

1965 yılında Yayalar Köyü arazisi üzerinde kurulmuştur. Şimdiki Çınardibi Camii ve Askerlik Şubesinin karşısında kalan ve köylülerin su kaynağı olarak kullandığı alana Y.S.E. tarafından bir çeşme yaptırılmıştır. Bu çeşme ve etrafındaki çamlardan dolayı bölge adı Çamçeşme olarak kalmıştır. 1988 yılında Pendik ilçe olana kadar Yayalar mahallesine bağlı bir mahalle olan Çamçeşme müstakil bir mahalle haline gelmiştir.

Mahalle 40 derece 52 dakika kuzey, 29 derece 16 dakika doğu koordinatlarında bulunup, yüzölçümü 1.167.219,649 m² dir. Komşu mahalleler, Kaynarca, Kavakpınar, Esenler, Fevzi Çakmak ve Güzelyalı'dır. Özellikle 80'lerden itibaren bütün İstanbul'da olduğu gibi Çamçeşme'de de yoğun nüfus artışı görülmüştür, ancak günümüzde bu artış yavaşlamıştır. 8924 konut bulunan Çamçeşme'nin nüfusu 38.083 (2008) olup, okur yazarlık oranı %97'dir.

Mahalle de 8 cadde ve 105 sokak bulunmaktadır. Çamçeşme'den Pendik'e minibüs ve Kartal'a İETT otobüsleri çalışmaktadır, ayrıca E-5 üzerinde bulunan durak vasıtasıyla 500ES, 500T, 130, 130A, 133T gibi hatlarla İstanbul'un pek çok noktasına ulaşım imkânı bulunmaktadır. Posta Kodu 34899, yıllık asker sayısı ise 150-200 arasıdır.





Sofular, Tavas

Sofular, Denizli'nin Tavas ilçesine bağlı bir mahalle.




Ortaklar, Germencik

Ortaklar, Aydın'ın Germencik ilçesine bağlı bir mahalle. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun öncesinde belde statüsündeydi.




Mariupol

Mariupol [] (Ukraynaca: Маріуполь, Rusça: Мариу́поль, Yunanca: Μαριούπολη, Sovyet döneminin bazı zamanlarında: Zhdanov / Jdanov (Ukraynaca ve Rusça: Жда́нов)), Ukrayna'da bir şehir.

Donetsk Oblastı'nın 500.000 nüfuslu şehridir (2007). Ukrayna'nın en büyük metalurji merkezlerinden biridir.




Yunanistan tarihi

Yunanistan'ın ilk sakinlerine sıklıkla Pelasgi, yani "deniz halkı" denirdi. Yarımadanın bu sakinleri kuzeyden göçen işgalcilerin etkisi ile güneye kaçtılar. Birbiri ardı sıra gelen işgallerle güney kıyılarına ve Ege Adaları'na yayıldılar. MÖ 3200 civarında bölgeye yeni gelenler birlikte zamanla Yunancaya dönüşen bir Hint-Avrupa dili getirdiler.

Antik Yunanistan (Yunanca: Yunan=Ίωνες) MÖ 2. yüzyılda da Roma İmparatorluğu'nun hakimiyetine girerek ortadan kalktı.

Roma İmparatorluğu'nun 4. yüzyılda bölünmesiyle de 1821'e kadar Doğu Roma ve Osmanlı İmparatorluklarının başkenti olan Konstantinopolis / İstanbul tarafından yönetildi. Antik kültürler ve politeist dinler bu dönemlerde yerini Orta Doğu kaynaklı dinler olan Ortodoks Hıristiyanlığa, 13.-14. yüzyıllardan sonra da Müslümanlığa bıraktı.

Günümüzdeki modern Yunanistan, 1821'de Osmanlı Devleti'nin İngiltere, Fransa ve Rusya karşısında aldığı yenilgiler sonucu, bu imparatorlukların koruma bölgesi olarak, İstanbul'un idaresinden koparılan Mora Yarımadası ve Atina'dan ibaret küçük bir bölgede 'Yunan Krallığı' adı altında kuruldu. İlk Yunan Kralı olarak da Bavyeralı aristokrat aileden gelen Otto isminde bir Alman atandı.

Daha sonraki yıllarda İngiliz ve Fransız yöneticiler, onlar açısından bu kabul edilemez durumu, Rumların doğuya olan benzerliğini, doğu düşmanlığına dönüştürmeyi başardılar.

Daha sonraki yıllarda İstanbul, savaş yenilgileri neticesinde, savaş galibi imparatorlukların baskılarıyla, Atina'ya şu bölgeleri vermeye mecbur kaldı:

1877-78 Rus harbi yenilgisi, verilen bölge: Tesalya, Orta Yunanistan

1912-13, Balkan Savaşları, verilen bölge: Selânik, Girit, Midilli, Sisam adaları

1918, 1. Dünya Savaşı yenilgisi, verilen bölge : Batı Trakya

1918'de galip devletler günümüzdeki Türkiye'nin batı yarısını Yunanistan, doğu yarısını da Ermenistan ilan etmek istiyorlardı. Başkent İstanbul olacak, ismi tekrar Konstantinopolis'e dönecekti. Ancak plânları gerçekleşmedi.

1946'da, İtalya'nın 1912'de Osmanlı Devleti'nden almış 12 adanın, İngiltere'nin olmasıyla, bu adalar da Atina yönetimine geçtiğinde, Atina yönetimi 1821-1946 arasındaki 125 senede, hep savaş galibi emperyal devletlerin yanında yer alarak, İstanbul aleyhine, topraklarının yüzölçümünü yaklaşık 10 misline çıkarmayı başarmıştı.

Atina'da 6 Aralık 2008 gecesi 15 yaşındaki Aleksis Grigoropulos'un bir polisin açtığı ateşte yaşamını yitirmesinin ardından başlayan ve devam eden protesto gösterileri iktidar partisini zor durumda bıraktı.http://www.haber7.com/haber/20081207/Yunanistanda-olaylar-suruyor.php

Yunanistan'ın kısa tarihi özetle şöyledir;







Bisküvi

Bisküvi (: iki kez pişirilmiş), tahıl unu veya unları içine kabarmayı sağlayıcı maddeler, şeker, tuz, yağ ve Gıda Katkı Maddeleri Yönetmeliğinde kullanılmasına izin verilen maddelerden (toz kakao, taze süt veya süt tozu, fruktoz ve glikoz şurubu, tuz, peyniraltı suyu tozu, vb.) biri veya birkaçı katıldıktan sonra su ile yoğurularak tekniğine uygun bir biçimde işlenmesi, şekil verilmesi ve pişirilmesi sonucunda elde olun