ını oluşturmuştur. Her bir aileye bir takım denilmiştir. Gabıl takımı, Tuzlacık takımı, Hameşgiller v.b.
Macaristanda Eski Türklerden kalmış "Zongur" sülalesi de vardır. 
Köyün adının son kurulan köy olduğundan Songur denmiş daha sonra değişime uğrayıp Sungur denilmiştir. Köyün bulunduğu yer önceden yerleşim yeri değildi. Önceleri yaylak yeri ve çobanların hayvanlarını otlattığı bir saha idi. Osmanlı döneminde birçok yerden göçler gerçekleşmiştir. Osmanlılar Kafkasya, Kırım ve Balkanlarda Ruslarla savaşlarda yenilince kuzey istikametinden bölgeye göçler gerçekleşti. Büyük Osmanlı ülkesinin güneyinde ise Yemen, Irak, Suriye, Arabistan taraflarında çok sayıda yaşayan Türk toplulukları, İngilizlerle savaşlar neticesi Türkiye'nin ortasına göç etmeyi tercih etmiştir. Osmanlı Devleti de göçler neticesi gelmiş Türk topluluklarını Türkiye'nin dört bir tarafına yerleştirmiştir. 
Sungur köyü çevresindeki köylerde önceleri Ermeniler de yaşamaktaydı. Ermeniler Türklerin köylerine saldırmaya başlayıp taşkınlıklarını artırınca soykırıma uğrayan bölgedeki Türkler de Ermenilere karşı kendilerini korumuşlardır. Buradaki Ermenilerde başta Suriye olmak üzere Rusya, Fransa, Amerika gibi yerlere göç edip gitmişlerdir. Taşkınlık yapmayan Ermeniler ise İstanbulda Samatya tarafına göç etmiştir.
Türkiye'nin dört bir tarafında Sungur adlı köyler vardır. Van/Çaldıran/Sungur Köyü, Muğla/Sungur köyü, Gümüşhane/Sungur-beyli köyü, Edirne/Malkara/Hacı Sungur köyü v.b. 
Ayrıca Sungur adı ile Konya/Ilgın'da Mahmuthisar köyünün 4 km kuzeyinde, Ilgın ovasına hâkim bir tepede Sungur Bey Türbesi bulunmaktadır. Niğde/Küçükköy'de Vakf-ı Cami-i Sungur Ağa vardır.
Türkiye dışında da Türk Dünyası içinde birçok ülkede Sungur adında köy ve yer adlarını görmekteyiz. Rusya Federasyonunun işgali altındaki Türk toprağı olan Başkortostan Cumhuriyetinin Pervomayskiy'e 18 km uzaklıkta olan Sungur adlı köy vardır. Yine Başkortostanda Sterliytamak ilçesinde Sungur köyü bulunur. Rusyada Ulyanovskaya bölgesinde yine Sungur (nüfusu 1341 kişi) adlı yerleşim vardır ki buradaki halkın çoğu Rus olup önceleri Türklerin yerleşim yeri idi. Rus işgali ile buradaki Türkler soykırıma uğramışlardır.
Selçuklular İran coğrafyasını fethettikten sonra 1147 tarihinde, merkezi Şiraz'da yerleşen Türkmen boylarından biri de Salurlulardır. Bu beylik Salur Han'ın neslinden olan Sungur Atabek tarafından kurulmuştur. 1284 yılında yıkılmış, yerine İlhanlılar egemen olmuştur. Buradaki Türkmen halkının bir bölümü İç Anadolu'da Bozok yaylası içinde yer alan Çomak dağı etrafına yerleşmiş olabilir ve köy ismi bu liderden gelmiş olabilir.

Sungur köyü içinde henüz bir arkeolojik sit veya buluntu görülmemiştir. Fakat Sungur köyüne konuk gelen ziyaretçiler için yöredeki bazı tarihi kalıntıların bilinmesi önemlidir. En yakın ve en eski tarihi buluntu Alişar köyünün kuzeyinde bulunan Alişar Höyüğü'dür. Kayseri Kültepe'deki gibi Asurlu tüccarların Alişar dolayıdna ticaret yaptıkları ve Alişar'ın büyük bir yerleşim yeri olduğu düşünülmektedir. Daha sonra Hititlerin Alişar civarındaki ticari şehir merkezini yıktığı sanılmaktadır. Hititlerin merkezi ise şimdiki adı Boğazköy olan Hattuşaş idi. Alişar'ın veya İç Anadolu'da önemli bir merkez olan yerin adı Ankuva olarak geçer.
Hitit Devleti'nden sonra Frig Devleti Milattan önce 676-600 (milattan öncesi tarihler geriye doğrudur) yılları arası bu bölgeye hakim olur. Sorgun'un köylerinden eski adı Gavurören olan Gözbaba köyü ile Şahmuratlı köyü arasındaki Kerkenes tarihi kalıntıları Friglere ait olduğu düşünülmektedir. Ardından Türk topluluğu olduğu düşünülen Kimmerler dönemi görülür. Lidyalılar, İskender Krallığı, Galatlar dönemi, Roma İmparatorluğu dönemi, Doğu Roma veya Bizans İmparatorluğu dönemi görülür. Sonra bölge tamamen Türklerin denetimine geçer. İlk Türk Beylikleri, Türkiye Selçuklu Sultanlığı, İkinci Beylikler Dönemi de görülür. Son olarak Osmanlı Devleti ve Türkiye Cumhuriyeti bölgeye hakim olmuştur. Bu dönemlerle ilgili kalıntıların araştırılması devam etmektedir.

Sungur halkı Çomak dağı eteğinden , eski halkın dilinde "say" adı verilen kayalık taşlı sulu yunaklık dereden bağların bulunduğu mekan arasında yerleşmiş bir Türk halkıdır. Sungur halkı geçmişte bütün Eski Türklerde olduğu gibi türlü boylara (gruplara) ayrılmıştır. Günümüze kadar adı kalmış sülaleler şunlardır. 

Günümüzde Sungur köyü toplumu din yapısı olarak Müslüman'dır. Eski Türk inancı Göktanrı dininden gelen bazı batıl inanışlarda görülmektedir. Dilek ağacına çaput (bez) bağlama ki buna çalama denir, bazı tür hayvanların önden geçip veya yolda görülmesinin uğursuzluk veya bahtlılık olarak yorumlaması Eski Türk dininden kalmış inançlardır. Günümüzde bu inançlar bütün Türk Dünyası'nda, Altay Dağları, Tanrı Dağları, Sayan Dağları gibi yüksek yerlerde yaşayan Türk topluluklarında da görülmektedir.

Köyün bulunduğu bölgede bazı toponomik adlar bulunur. Bu yer adları halk dilinde biraz değişime uğramıştır.
Aşşağpuñar (Aşağı Pınar), Sultanguyusu (Sultan Kuyusu), Goğgaya (Gök kaya), Gızıltoprah (Kızıl Toprak), Olukguyusu(Oluk Kuyusu), Aydoğmuş , Gündoğdu , Asiyalinbağ (Asiye-gillerin bağı), Gubürören (Gübür Ören), Cinni Mezer (Cinli Mezar), Gannıtalla (Kanlı Tarla), Goruhlu (Koruklu), Garaçalının ora (Kara Çalının orası), Gulahsız (Kulaksız).

Bu yer adları yön veya bir bölge bildirmektedir. Mesela; Gogaya denilen yer Çomak dağının Bahadın Kasabası yoluna bakan tarafıdır. Goruhlu ise Söylemez köyü tarafına denir.

Geleneklerine bağlı bir köy olup bayramlarda seyranlarda ve düğünlerde komşu (yöre dilinde koñşu) ziyareti yapılır. Koyun yemekleri bol türlü olmakla birlikte başlıca yemek kültürü arasında kışları yenilen arabaşı ve tavşan köftesi vardır. Çörek, bazlama, katmer, erişte, helle çorbası, düğürcük (köy dilinde duğurcük) çorbası, bulama çorbası (köyün dilinde bulama aşı) köyün yemek kültürüdür.


Sungur Türkçesi: Köydeki dil halis muhlis katıksız Türkçedir. Sungur Türkçesi genel özellikleri itibarıyla Oğuz (Türkmen) Türkçesinin yapı ve telaffuz özelliklerini içinde barındırır. Fakat bazı özellikleri ile de Kıpçak Türkçesi özellikleri taşır. Özellikle Orta Asya Türkçesi ve Azerbaycan Türkçesine yakındır. Bazı hususiyetleri de Sibiryadaki Türkçelere benzer.

T'nin D oluşu( Türkmenistan, Tuva, Azerbaycan Türkçeleri gibi) tadı < dadı , taş<daş, tırnak<dırnag, tane<daane, tepe< depe

Ç'nin Ş oluşu( Kazak Türkçesi gibi)Söz içlerindeki bazı ç sesleri Sungur köy halkının dilinde ş harfi olmuştur. göçtü< goştü, biçti<bişti, ağaçlar< ağaşlar, açmak< aşmak, uçtum< uştum, kaçtı< gaştım.

n'nin g,ğ oluşu( Kazak Türkçesi gibi)Söz içlerindeki bazı n sesleri Sungur köy halkının dilinde genizden gelen bir ğ harfi olmuştur. Bu söylenişte nazal n diye tabir edilen geniz n harfine yakındır fakat tam olarak onu yansıtmaz. ng arası bir ses ile ifade edilebilirşuna<şoğa, bana<bağa, sana<sağa, ona<oğa

Çokluk eki'nin değişimi( Kazak, Kırgız, Tatar ve Sibirya Türkçesi gibi)Bazı durumlarda çoğul eki -lar, ler değişime uğramaktadır. Eğer kök kelime veya çoğul öncesi kelime -n ile biterse çoğul eki de -nar, ner şeklini alır.bunlar<bunnar, onlar<onnar, şunlar<şonnar, yorganlar<yorgannar, yığınlar<yığınnar.

Kök-Türkçeden gelen eklerin kullanımının oluşu sebebiyle Sungur konuşması, Bozok bölgesinin bozulmaya uğramamış bir Türk ağzıdır denilebilir. Eski Türkçedeki kinye/kınya'nın fonetik değişime uğramış bir versiyonu olan -gine, -genne şekilleri söylenişlerde rastlanır. Özbekistan Türkçesinde de görülen bu ek dil bağlantısını göstermektedir. Özbekçe "-ginem" / Türkiye Türkçesi "cağızım" ekine karşılık gelmektedir. "Mecnuntalnıng başginemni egmegin, Közlerimden yaşginemni tökmegin" Salkımsöğüdün başcağızımı eğmeyesin, Gözlerimden yaşcağızımı dökmeyesin...). Sungur ağzında "güzelce yap" yerine "güzelgine yap" denilir. Ayrıca "Güzelcene" ve"güzelgene" yap söylenişleri de vardır.



Yozgat iline 63, Sorgun ilçesine 30 km. uzaklıktadır. Bölgenin en yüksek dağlarından Çomak Dağı eteğinde yerleşim olmuştur. Çomak Dağı üzerinde Radyolik istasyonu (PTT telefon aktarıcının) bulunmaktadır. Karabodu höyüğü ve art arda devam eden üç höyük ile çok dik duran Sivri Dağı önemli yükseltilerdir.
Kuzeyinde Bahadın Kasabası, Gümüşkavak köyü, Salur köyü; güney yönde Bağlıca köyü, Tuzlacık köyü, İnevi köyü, batı yönde Mansuroğlu köyü ile konumlanmıştır.
Çevresindeki öbür köyler ise Söylemez, Bebekköy, Karacalar, Küçükçalağıl, Alişar, Sivri, Çavuşköyü, Karaveli'dir.

Sungur Adı dünyanın birçok yerinde gerek ad gerekse yer olarak geçmektedir. Bunlar arasında İran'ın batı sınırlarına yakın Kirmanşah şehrinin, 70 km kuzey doğusunda Türklerin yaşadığı Sungur adlı bir şehir vardır. İran'daki bu Türk şehri olan Sungur şehrinin nüfusu yüzbine yakındır. Sungur Türklerinin dili olan Sungur Türkçesi ise Azerbaycan Türkçesine benzer. Sungur Türkleri soğuk yerine "soğuh, sovuk" , ileri yerine "irelu", demektedirler, ayrıca "geynemağ", ervad (arvad-kadın), çörey (ekmek), gulah (kulak), bulak (kaynak, pınar), aba (anne), gardaş (kardeş) v.b.
Rusya Federasyonu içinde Türklerin yoğun olarak yaşadığı Sterlitamak ilçesine 21 km mesafede Sungur köyü vardır. Köy halkı yerli Türklerden olup Rus işgalinde direnmişler Müslüman olmayı bırakmamışlardır. Ruslar Sungur Türkleri ve dolaydaki Türkleri diğer Türklerden ayırmak ve bölmek için halk arasında bir adlandırma olarak kullanılan Tatar adını millet gibi kabul ettirerek bölmeye çalışmıştır. Tatar, Kırgız, Oğuz gibi adlandırmalar bir ulus adı olmayıp Türklerin kendi aralarında kullandığı soyadlarıdır. Bu yerleşim yeri aynı zamanda Kazakistan'a da yakındır. İtil (veya İdil, Atıl, Edil, Rusçası Volga) akarsuyu boylarına yakın bazı yer adlarına bakınca Sungur köy adları göze çarpar. Ayrıca Tataristan Türk Cumhuriyeti ve Samara bölgesinde küçük bir akarsuyun adı da Sungur akarsuyudur. 
Eski yazma tarihler olan silsilenamelerde Osmanlı Devletinin kurucusu Osman Bey'in amcalarından birinin adı Sungur Tigin'dir. 
Niğde'de 1335 yılında Sungur Bey tarafından yaptırılmış olan Sungur Bey camii ve türbesi bulunmaktadı