e sahip olan mahallesin birinci mahallesi Yeni Mahalle Maçka'ya 13 km dereboyu ikinci mahallesi Yukarı Mulaka 28 km dir.1300 - 2050 rakımları arasındaolan mahallesin arazisi oldukça sarptır. Bu nedenle birçok yerde heyelana rastlanmaktadır. Mahallede Osmanlı zamanında da işletilen birçok madeni içinde barındırmakla beraber bakır madeni bulunmaktadır.
Mahallenin sınırları içerisinde oldukça zengin bir bitki örtüsü mevcuttur..yüzde seksenden fazlası ormanlarla kaplıdır..Başlıça ağaç çeşitleri arasında:Ladin,sarıçam,köknar ince yapraklı;kayın,kavak,meşe gibi geniş yapralı olmak üzere birçok ağaç çeşidi mevcuttur..ayrıca mahallesin içerisinde oldukca fazla tatlı su kaynağı bulunmaktadır..

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.İklimin etkisiyle gür ormanlara sahip olan mahallede Yeşilin her tonuna, çicek çeşitlerinin her çeşidine rastlanmaktadır.Her mevsim ayrı güzellikle süslenen dağı taşı görülmeye değerdir.

Mahalleye yol geldi 1960 lı yıllarda ve köy 1960 lı yıllardan beri sürekli göç vermektedir.Halkın eli işe yatkın olanları Avrupaya gitmeye başladı iç göçte ise köylü öncelikle İstanbul'a göç etmiştir.. Köy nüfusundan bugün İstanbul dışında Bolu, Düzce, Sakarya, Eskişehir, Tekirdağ, İzmir, Samsun, Ankara İllerinde yaşayan oldukça kalabalık bir nüfus vardır. Ayrıca mahalle nüfusundan Almanya başta olmak üzere yurt dışına işçi olak giden ler vardır. Bugün bu konuda bir çalışma yapılmamış olmakla birlikte mahalle nüfusundan olanların toplam sayısının 30.000 civarında olduğu tahmin edilmektedir.Kış aylarında üç yüz çivarında nüfusu barındıran köy yaz aylarında 2000'in üzerinde nüfus barındırmaktadır.
Mahalleden göç edenler bağlantılarını kopartmamış olup büyük çoğunluğu yaz aylarında ziyaret etmekte hatta bazıları bütün yazı yaylada geçirmektedirler.

== Ekonomi
Mahallenin ekonomisi genellikle tarım ve hayvancılıkla oluşur. Tarımda çoğunlukla patates, saman ve lahana hayvancılıkta ise büyük baş hayvanlar kullanılıyor. Bazı kişiler küçük baş hayvancılıkta yetiştiriyor

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. ve sağlık evi vardır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yolun ilk 2 km.si asfalt,15 km.si toprak yol olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Kırantaş, Maçka

Kırantaş, Trabzon ilinin Maçka ilçesine bağlı bir mahalledir.
Kırantaş mahallesinün osmanlı ve Trabzon imparatorluğu dönemlerindeki orijinal adı Kudula veya Kutala olup, Cumhuriyet döneminde adı değiştirilmiştir. Özhan Öztürk'e göre mahallesin adı Yunanca "Kaşıkçı" anlamına gelmekte olup, yazara göre mahallede şimşir kaşıkçılık yapıldığını bildirmesinin yanı sıra, bu kelimenin Rumca mecazen "yarıcı" anlamına da geldiğini köy halkının bir zamanlar bir manastırın arazisinde yarıcı olarak çalışmış olmasından bu adı almış olabilceğini iddia etmiştir..
Kırantaş mahallesi tarihini daha iyi anlayabilmek için Trabzon'un tarihini bilmek gerekir.

İyon kökenli Miletoslular Batı Anadolu'dan sonra MÖ 7. yüzyılda Karadeniz'e de gelerek kıyılarda koloni kentleri kurmuşlardır. Trabzon'da, merkezi Sinop olan bu kolonilerin arasında sayılmaktadır ve birçok araştırmacı, kentin ilk kuruluşu olarak bu dönemi göstermektedir. Oysa Kolkhlar, Driller, Makronlar gibi yerli kavimler Trabzon civarında çok daha önceden beri yaşamaktaydılar.

Aynı yüzyılda Karadeniz Bölgesi Kafkasya'dan gelen Kimmerler ve onların ardından İskitlerin akınlarına uğramıştır. Ancak bu akımların kolonilerin kuruluşundan önce mi yoksa sonra mı olduğu konusu tartışmalıdır. MÖ 6. yüzyılda ise Trabzon Perslerin egemenliğine girerek, Pont Kapadokyası adı verilen satraplık içinde kalmıştır.

Makedonya Kralı Büyük İskender MÖ 334 yılında tüm Anadolu'da Pers hakimiyetine son vermiştir.

İskender'in ani ölümünden sonra oluşan karışıklık sırasında Pont satrabı II. Ariantes'in oğlu Mithridates, yerli halkın desteğiyle Karadeniz'de Pontus Devletini kurmuştur. Trabzon, MÖ 280 yılında merkezi Amasya olan Pontus devletinin sınırları içinde kalmıştır.

MÖ 1. yüzyılda batıda güçlenen Romalılar Anadolu'yu da işgal etmeye başlamışlardır. Roma kralı Pompeius'un Pontus Kralı V. Mithridates'i Kelkit vadisinde bozguna uğratması üzerine Pontus Krallığı dağılmıştır. Böylece Trabzon, MÖ 66 yılında Roma yönetimine girmiştir. Roma'da Avgustus'la birlikte MÖ 27 yılındanitibaren imparatorluk dönemi başlamıştır. Avgustus'un idari düzenlemesi sonucu Trabzon, Pontus Polemoniacus adı verilen vasallık içinde yer almış, İmparator Tiberius zamanında (M.S. 14-37), diğer bir idare bölüm olan Kapadokya Eyaleti sınırları içinde kalmıştır. İmparator Nero döneminde ise (54-68) serbest kent olma ayrıcalığına kavuşturulmuştur. Trabzon bu dönemde "ünlü" ve "zengin" kent tanımlamasıyla tarihçilerin kitaplarında yer alır. Roma İmparatorluğunun doğu sınırının savunmasına önem veren Vespasian zamanında (69-79) Trabzon, Kapadokya - Galatya Eyaletine dahil edilmiştir.

Ünlü Roma İmparatoru Hadrian Döneminde (117-138) tüm imparatorlukta olduğu gibi Trabzon'da da önemli imar etkinliklerinde bulunulmuş, birçok dini ve askeri binalar ile yollar, su kemerleri ve yakın zamana kadar kalıntıları görülebilen yapay bir liman inşa edilmiştir Hadrian'dan sonra Trabzon'un parlak dönemi sona ermiş, 244 yılında para basma yetkisi elinden alınmıştır. Roma Döneminde basılan Trabzon sikkelerinin ön yüzlerinde Roma İmparatorlarının büstü olmakla birlikte, arka yüzlerinde Pontus Krallığı döneminden beri süregelen kendi mitolojik figürlerine yer verilmiş ve Grekçe yazı kullanılmıştır

Trabzon, 276 yılında tüm Doğu Karadeniz Bölgesine akınlar yapan Gotların saldırısına uğramış, bu saldırıda tüm kent yakılıp yıkılmıştır. Roma İmparatorluğunun son dönemlerinde 4. Yüzyılın başında Diocletian Maximian, Constantinius ve Galerius'tan oluşan dörtlü idare zamanında Trabzon'da yeniden bir takım imar etkinliklerinde bulunulduğunu Trabzon Müzesindeki Latince bir kitabeden anlıyoruz.

Roma İmparatorluğu 395 yılında ikiye ayrılınca Trabzon, merkezi İstanbul olan Doğu Roma / Bizans İmparatorluğunun sınırları içinde kalmıştır. Bizans İmparatoru I. Justinianus (527-564) Trabzon'da kent surlarını restore ettirerek yeni bir imar etkinliğini başlatmıştır. Heraclius zamanında (610-641) imparatorluk askeri bölgelere ayrılmaya başlanmış, Trabzon, Teophilos zamanında (829-842) kurulan Khaldia Temasının merkezi olmuştur.

Müslüman Araplar 8. yüzyılın başlarından itibaren Anadolu'ya düzenledikleri baskınlarda Doğu Karadeniz ve Trabzon'a gelmişlerdir.

Bizans İmparatorluğunun 1204 de Dördüncü Haçlı Seferi'yle gelen Latinlerin eline geçmesi üzerine, imparator I. Andronikos'un İstanbul'dan kaçan torunları Alexios ve David, Gürcü Kraliçesi Tamar'ın da yardımıyla Trabzon'da 1204 yılında Trabzon İmparatorluğu'nu kurmuşlardır. Anadolu Selçukluları ile evlilik bağı oluşturarak ve vergi ödeyerek siyasi varlıklarını sürdürebilen Trabzon İmparatorluğu, I. Manuil zamanında (1238-1265) en parlak dönemini yaşamıştır. Gümüşhane'deki gümüş madenlerinin etkisiyle de ekonomik olarak güçlenen I. Manuil'in sikkeleri üzerinde "en mutlu" unvanı yer almaktadır.

I. Bayezid'in 1398 de Samsun yöresini almasından sonra Trabzon İmparatorluğu Osmanlı Devletine yıllık vergi ödemek zorunda bırakılmıştır. David Komnenos, iktidarı döneminde (1458-1461) vergi ödemeyi durdurarak, önceden ödediklerini de Akkoyunlu Devleti Sultanı Uzun Hasan aracılığıyla geri istemiş, Osmanlılara karşı Avrupa'daki büyük devletlere ittifak önerisinde bulunmuştur. Bunun üzerine Fatih Sultan Mehmet'in öncülüğündeki Osmanlı Kuvvetleri Bölgeyi kuşatarak, 1461 yılında Trabzon'u ele geçirmiş ve Komnenosların egemenliğine son vermiştir.

Trabzon, Osmanlı Döneminde önce eyalet ve sancak olarak şehzade ve mutasarrıflar tarafından idare edilmiştir. İlk sancak beyi Hızır Bey'dir. 1470 yılında sancak beyliği küçük yaşta Şehzade Abdullah'a verilmiş; Abdullah, annesi Şirin Hatunla birlikte 1479 yılına kadar Trabzon'da yaşamıştır. Yavuz Sultan Selim de şehzadeliği sırasında (1491-1512) Trabzon'da Sancak Beyi olarak bulunmuş, sonradan Kanuni unvanı alacak olan oğlu Sultan Süleyman burada doğmuştur.

Trabzon 16. yüzyılda, merkezi Batum olan Lazistan Sancağı ile birleştirilerek eyalete dönüştürülmüş ve bu yeni idari birimin merkezi olmuştur. 1867 yılında Trabzon'da büyük bir yangın çıkmış, birçok kamu binası da bu sırada yanmış ve kent daha sonra yeniden düzenlenmiştir. 1868 yılında vilayet olmuş, merkez sancağı dışında Lazistan, Gümüşhane, Canik Sancakları da buraya bağlanmıştır.

I. Dünya Savaşı sırasında, Ruslar Trabzon'a saldırır (14 Nisan 1916). Trabzonlulardan oluşan vurucu güçler (Milis), bu saldırı sırasında gerilla savaşı verirler. Bu sıralarda, cepheye gönderilmek üzere Hamidiye Zırhlısının desteğinde Trabzon Limanına gelen cephane Trabzonlu gençlerce büyük bir heyecan içinde boşaltılıp Maçka'ya taşınır.

Çaykara'da Sultan Murat Yaylasında (10 Haziran 1916), Of'ta Baltacı, Arsin'de Yanbolu Derelerinde Ruslara karşı başarılı savaşlar verilmiş, ancak o yıllardaki koşullar altında düşmanın Trabzon'a girmesine engel olunamaz ve Ruslar 14 Nisan l916 yılında Trabzon'a girer. Rusların Trabzon'da kaldığı bir yıl, on ay, on günlük süre içinde özellikle Ermeniler, yerli halka büyük işkenceler yaparlar; sayısız insan öldürürler.

1917'de Rusya'da Bolşevik Devrimi olur, Çarlık Yönetimi yıkılır. Bundan sonra Ruslar Trabzondan çekilmeye başlar ve 24 Şubat 1918 de Türk ordusu Trabzona girer. Kırantaş mahallesine de bundan sonra Türk nüfusu yerleşimi başlar. Kırantaş mahallesine asıl yerleşim 1929'dan sonra olur. Bu zamna kadar burada daha çok islamiyeti kabul eden ve Türkleşen Rumlar yaşamakta iken 4 Temmuz 1929 yılında Çaykara bölgesinde meydana gelen büyük sel felaketinden sonra Çaykara başta olmak üzere, Of - Hayrat, ve Sürmene - Köprübaşı ilçlerindeki insanlar bölgedeki değişik yerlere göç etmiştir. Bunların bir kısmı da Kırantaş mahallesine yerleşmiştir. Nitekim bugün mahalle nüfusunun tamamına yakını bu göç edenlerin torunlarıdır.

Bu eski