kesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Hünerli, Beşikdüzü

Hünerli, Trabzon ilinin Beşikdüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Köy yakın tarihe kadar zanaatkar olarak sıcak demircilikle uğraşmakta ustalık ve maharetle el yapımı keser, balta, makas, kazma gibi tarım aletleri imal ettiğinden HÜNERLİ ismini almıştır.Ondan önceki ismi ise KEFLİ'dir. Sanayinin gelişmesinden dolayı nice Maharetli, kılı kırk yaran ustaların da yetiştiği el emeği sıcak demircilik yok olma boyutuna gelmiş yavaş yavaş da olsa unutulmaya yüz tutmuştur.

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri şunlardır.

Mahallenin en meşhur yemeği Kara Lahana Çorbasıdır.

Trabzon iline 52 km, Beşikdüzü ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu yoktur (kapalı) fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol bazı yerler beton, bazı yerleri stabilize olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Anbarlı, Beşikdüzü

Anbarlı, Trabzon ilinin Beşikdüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin adını savaş yıllarında ambar olarak kullanılan kuyulardan (ehya kuyusu) aldıyı söylenir.Mahallenin eski adı BOZURMA dır.

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri

Trabzon iline 51 km, Beşikdüzü ilçesine 6 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım, özellikle fındık ve çay tarımına dayalıdır.Az da olsa hayvancılık yapılmaktadır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır fakat öğrenci sayısı yeterli olmadığı için taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyunu kendi imkânlarıyla kurdukları şebekeyle sağlamaktadırlar.kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Ardıçatak, Beşikdüzü

Ardıçatak, Trabzon ilinin Beşikdüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Trabzon iline 56 km, Beşikdüzü ilçesine 11 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Bozlu, Beşikdüzü

Bozlu, Trabzon ilinin Beşikdüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Köy ahalisi çeşitli Türkmen kabilelerinden müteşekkil olup, Osmanlı Devleti zamanında ve öncesinde, gerek resmi otorite tarafından ve gerekse kendi başlarına göç yollarını kullanarak Karadeniz yörelerine intikal eden ailelerin meydana getirdiği mahalledir. Karadeniz Bölgesinin tamamında görüldüğü gibi özellikle Osmanlı Devleti'nin Trabzon'u fethinden sonra her ne şekilde olursa olsun yöreye gelen Türkler yörenin Türkleştirilebilmesi amacına hizmet edebilmek için hem boş görülen arazilere hem de kaçan eski devlet vatandaşlarının boşaltıkları arazilere yerleşmişlerdir. Özellikle Yavuz Sultan Selim'in annesi Gülbahar Hatun tarafından bugün Büyük Liman olarak adlandırılan bölgenin vakfedilmesi ile beraber Bozlu Mahalleninünde içinde bulunduğu araziye Osmanlı Devleti tarafından yoğun bir Türkmen nüfusun yerleştirilmesi sağlanmıştır. Çok sonraları oluşturulan idari taksimat ile Şarlı nahiyesine bağlı Kızılağaç mahallesi olarak mevkii belirlenmiş olsa da, sonraki yıllarda 3 köye ayrılmış ve Ağaçlı
(Kancuma) ve Gürgenli (Kadahor)ile beraber Bozlu Köyü köy idari birimleri meydana getirilmiştir. Mahallenin adı o dönemde yurdun pek çok köşesinde oluşturulan köylerde olduğu gibi dönemin mülki idare amirleri tarafından herhangi bir aile, zümre vs. özellikleri dikkate alınmadan belirlenmiştir.

Mahallenin geleneklerinde en göze çarpan özellik baharın gelmesiyle kutlanan mayıs 7 idi.ancak nüfusun azalması ile birlikte pek çok gelenek gibi bu gelenekde ne yazıkki unutulup gitt.
Mayıs ayında evdeki çoluk çocukdan hayvanlara kadar her şey dere kenarlarına indirir derede hayvanlar yıkanırdı.
durumu iyi olan aileler de Beşikdüzüne inerek kayıklarla deniz açılıp kayığa bindikleri yerden başka bir yerde inerek deniz üzerinde bir tur atarak üzerlerinde nazar varsa gideceğine veya dilekleri varsa olacağına inanırdı.
En hoş geleneklerinden biri de yaylalara giderken ineklerin tepeden tırnağa kırmızı püskül ve mavi boncuklarla süslenmesiydi ki bu süsler yayla yolu boyunca hiç çıkarılmaz hayvanlara gösterilen bakım ve özenin bir nişanesi olarak görülürdü.Bozlu Mahalleninün kaybolan geleneklerinden biri de eskiden yapılan çamadan, turmaç gibi dokuma kültürüydü. ancak yaşlılarla birlikte dokumacılık da çamadan da tarihe karışdı.Ayrıca Bozluda külek, kertel,kufa gibi ağaç işçiliğide yapılırdı.
Bozlunun çok güzel yemek ve çok doğal ekmek çeşitleri vardır.Garip olabilir fakat temelde bozlunun kendine has hiçbir yemeğinde salça kullanılmaz mesela.Yemeklerinin tamamı kendi üretimleri olan mısır,fasulye, bezelye, lahana patates,pançar ya da yöresel adıyla pözükden yapılır.
Un olarak özellikle mısır unu kullanılır.Mısır unundan pilekide,ocakda ve saçda çok değişik ekmekler yapılır.Ayrıca çarşıdan alınan beyaz undan (buğday unundan) da saçda çörek yapılır.Yapılan tüm ekmekler ve çörek mayalı hamurdan yapılır.
kara lahanadan sarması hariçinde; çorbası, yığma lahanası ki içinde korkodası ve baklası olur. içine de özellikle iç yağı ya da tereyağ katılır.lahananın diplada denilen kavurması da yapılır.ATarlada üretilen patates ve fasulyeden tava yemekleride tereyağla özel tavalarda mevsimine göre yapılır.Bahar ve yazın girişinde özellikle bezelye tavaları yaz boyuda fasulye ve patatesle yapılan tavalar tüketilir.çorba olarak da ilk ve en kolay akla gelen çorba bence helle de denilen eskiden sabahları tüketilen bir çorbadır.helle en güzel esmer buğday unuyla yapılır.Helle yapılacak kapa alınan su kaynatılır.içerisine tuz ilave edilir.daha sonra kaynayan sudan kaşık kaşık alınarak una ilave edilerek topaklar elde edilir.daha sonra bu topaklar kaynayan suya ilave edilerek pişirilir. isreğe göre üzerine yazın genelde ayran ya da süt ilave edilerek tüketilir.Ama bozlunun ziyafeti mısır unu ve tereyeağı içerisinde eriştilen tuzsuz peynirle yapılan yağlaştır ve denenmesi özellikle önerilir.
Trabzon iline 53 km, Beşikdüzü ilçesine 8 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım-fındık ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır. Ancak öğrenci sayısının azalması ve taşımalı eğitimin yaygınlaşması nedeniyle atıl durumda kalmıştır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol beton olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Çakırlı, Beşikdüzü

Çakırlı, Trabzon ilinin Beşikdüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur. Yalnız mahallenin 4 Oğuz mahallesinden birisi olduğu bilinmektedir.

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Trabzon iline 59 km, Beşikdüzü ilçesine 14 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Dağlıca, Beşikdüzü

Dağlıca, Trabzon ilinin Beşikdüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Mahallenin eski adı Mesopliya'dır.

5 Ağustos 1461 tarihinde Fatih Sultan Mehmet tarafından fethedilen Trabzon'da isteyen halkın yerinde kalmasına, isteyenin göç etmesine izin verilmiştir. Bu yüzden azalan nüfusun yerine Amasya, Turhal, Tokat'tan gelen ailelerin yerleştiği, diğer bölümün ise Horasan ve Tunceli üzerinden gelen ailelerden oluştuğu, geriye kalan bölümün ise Gümüşhane istikametinden gelen ve sahile kadar uzanan ailelerden oluştuğu, küçük bir bölümün ise fetihten önce var olan ailelerden oluştuğu bilinmektedir. Fetihten sonra oluşan bu süreç 1700 yıllarına kaddar sürmüştür. Kurtuluş Savaşında meydana gelen göç sebebiyle mahalleden ayrılanların savaşın sona ermesinden sonra geriye dönmeyerek bulundukları yerlere yerleştikleri bilinmektedir.

Cumhuriyet döneminde, idari olarak Tonya ilçesine bağlı olan köy, Vakfıkebir'e, 1988 yılında da Beşikdüzü'nün İlçe olmasıyla Beşikdüzü'ne bağlanmıştır.

Cumhuriyet döneminde de büyük göç veren köy özellikle ağırlıklı olarak maden işçiliği nedeniyle Zonguldak'a ve daha sonra Samsun, Ankara, İstanbul ve yurtdışına - özellikle Almanya şehirlerine göç ederek yaşamlarını sürdürmektedirler.

Mahallenin ekonomisi nerdeyse sıfır dercededir. Tamamen dışarıdan gelire dayanmaktadır.

Kişisel olarak beslenen ineklerden elde edilen sütten tereyağı ve köy kaşarı olarak bilinen ürünler meşhurdur.

Köy yazları ekseriyetle yazın yaylalara göç etmektedir. Eski dönemlerde hayvancılık için yapılan bu iş, son dönemlerde temiz havası ve buz gibi suyu ve alışkanlık için yapılmaktadır.

Mahallenin gelenek, görenekleri hakkında bilgi yoktur. Yemekler bu ağırlıkta yapılmaktadır:

Trabzon il merkezine 55 km, Beşikdüzü ilçesine 10 km uzaklıktadır. Denize yüksekliği yaklaşık 1000 metredir. 20 kilometrekarelik yüzölçümüne sahiptir. Kozluca, Duygulu, Hü