ün ibik köyünden ayrılarak, soğukpınar (püllü) taraflarına göç ettiği uzun zaman burada kaldıktan sonra, şimdiki yerine taşındığı anlaşılmıştır. eski köy yerindeki mezarlık yerleri, örene tabir edilen eski ev yerlerinden bugünde görmek mümkündür.

Ancak ibik köyünün nüfus yapısına bakarak köyün geliş yeri hakkında yine bilgi sahibi olabiliriz. köyün esas yerli ailesi(kazancıoğulları), tokat ve sivas zara taraflarından göçebe ailelerin ikamete zorlanması neticesinde buralara yerleştirilmiş, ayrıca köy ve ibik köyünün muaf köy (vergi ödemeyen) olduğu anlaşılmakla köy kurucularının osmanlı ordusundan ayrılmış asker ve yeniçeri ailelerinin yerleştirildiği, hatta saraydan çıkarılıp iskilipte ikamete tabi tutulan (mecbur edilen ) abazalar ailesinin önce iskilip e yerleşmesi, daha sonra köy topraklarından arazi verildiği anlaşılmış gerçektende iskilipten pek çok ailenin yakın zamana kadar köyde arazileri bulunmakta idi. köy cumhuriyetle birlikte ilk eğitmen atanan daha sonra da ilkokul açılması dolayısı ile okur yazar seviyesi yüksek köylerden biridir

Soğucak köyü yerleşik bir köy olup uzun zamanlar osmanlı idaresinde kalmış.osmanlı kayıtlarında aynı isimle görülmektedir.
1960 yıllarda şehre göçün başlamasıyla köyden Ankaraya yoğun bir göç dalgası başlamıştır. Öncelikle inşaatlarda çalışmaya başlayan köylüler, daha sonra başta kamu kurumlarında olmak üzere değişik sektörlerde çalışmaya başlamışlardır. Şehre göçenler eğitime çok önem vermişlerdir. köy halkından üst seviyede birçok kamu görevlisi(subay,astsubay,emniyet mensubu,öğretim görevlisi,mühendis ve öğretmen)mevcuttur.Ankarada köylülerin yoğun olarak yaşadıkları semtler:Akdere,Emek ve Bahçeli'dir.Köylüler Atatürk ilke ve inkılaplarına bağlı ve laik düşünce yapısına sahiptir. köy Doğuda verilen terörle mücedelede şehit veren köylerden bir tanesidir. Şht Astsb.Sabri BARAN 1990 yılında şırnak bölgesinde şehadet mertebesine ermiştir.

Çorum iline 56 km, İskilip ilçesine 24 km uzaklıktadır. arazi engebeli, sulu tarıma elverissizdir.orman yapısı olarak, meşe. ardıç benzeri kurak iklim bitkileri vardır. ancak meyve olarak Elma Armut, Üzüm (Çekirdekli Şaraplık Üzüm) ve ceviz gibi meyveler başlıca ürün olmakla berbaer, İğde,

Köyün iklimi, iç anadolu soğuk kışlar. kurak ve sıcak yaz iklimi. yağış miktarı türkiye ortalamasının çok altındadır. yer altı ve akarsu oranı yok denecek kadar azdır.

 en fazla ankara olmak üzere aşırı göç vermiş nüfus azalmıştır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
ancak son 30 yıl içinde çoğunluk ankara ya olmak üzere fazla miktarda göç vermiştir. ayrıca köy halkının dışa açılması ile değişik mesleklerde yetişmiş mükemmel bir insan gücü ayrıca okuma yazma oranı çorum çevresinde oldukça ileridir.

1968 yılında köy muhtarlığı tarafından köyün büyük merası bağ ve bahçe olarak işlenmiş, köy halkına eşit şekilde dağıtılarak işlenmiş örnek bir tarım reformu yapılmıştır. Bu olaya aynı zamanda bölgede ilk olan bir uygulama olup, verimsiz ve kullanımı zor bir mera alanının şaraplık ve siyah pekmezlik üzüme verimli olduğu teşhis edilen toparaklarında değerlendirilmesi olarak bakılabilir. Nitekim köyün büyük bir göç almasına rağmen 41 yıldır halihazırda üzüm ve meyve bahçeleri hizmet vermektedir.

Köyde ilköğretim okulu yoktur(taşımalı eğitime geçmiştir). Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Köyde turkcell ve Vodafone vericisi bulunmaktadır.





Sorkun, İskilip

Sorkun, Çorum ilinin İskilip ilçesine bağlı bir köydür.

Çorum iline 87 km, İskilip ilçesine 35 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım,orman ürünleri ve hayvancılığa dayalıdır.ayrıca köyün genç nüfusu yaklaşık altı aylığına bazı illere çalışmaya gitmektedirler. bolu ankara gibi...köyde özellikle ilkbahar aylarında kesim yapılır.bu kereslteler elmabeli kereste deposuna nakliye edilir.

Köyde ilkokul ve Anaokulu bulunmaktadır.Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Süheylan, İskilip

Sühilan, Çorum ilinin İskilip ilçesine bağlı bir köydür.

Çorum iline 69 km, İskilip ilçesine 27 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi karadeniz ikliminden etkilenmekle beraber yer yer biraz da fazlaca karasal iklim özelliği göstermektedir.

Köyün ekonomisi genel olarak tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.




Şehirkuruçay, İskilip

Şehirkuruçay, Çorum ilinin İskilip ilçesine bağlı bir köydür.

"Kuru-çay” suyu olmayan kuru derelerden oluşan akarsu yataklarına sahip yer demektir. Köyün adını ortasından geçen çaydan aldığı söylense de, esasında Erzincan taraflarından göçen Türkmen cemaatindendir. Badılı aşiretinin o zamanki bir kolu olabilir. Göç sonrası ikiye bölünmüş olup, Tepeyekası ve Kuruçay olarak yerleşmişlerdir. Köyün etrafında çok eski yerleşimlerin olduğu bilinmektedir. Özellikle Tepeyakası Köyü yakınlarında çevresine göre nispeten yüksek tepeliklerde bu yerleşimlerin izine sık rastlanmaktadır. Romalılar, Hititler ve Osmanlılar için her zaman önemli olmuş ve yakın zamana kadarda kullanılan bir ticaret yolu üzerinde bulunmuştur. Çankırı tarafından gelip Tepeyakası köyünden geçerek İskilip'e inen ve etrafında birçok yerleşim yeri kalıntısı bulunan yol hala yöre halkı tarafından tarım arazilerine ulaşmak için kullanılmaktadır. Tepeyakası köyünün daha aşağısında, İskilip içinden akan akarsuyun oluşturduğu vadinin korunaklı yerlerinde kayalıklar arasında var olduğu rivayet edilen Kadıköy ve Karakaya köyleri günümüze ulaşamamış olmakla birlikte, ilgili yerleşimlerin mezarlık alanları günümüze ulaşmayı başarmıştır. Osmanlının gerileme döneminde ve yıkılış döneminde köyün erkekleri Yemen ve Filistin bölgesine savaşa gitmişler ve çoğu şehit olarak evlerine dönememişlerdir.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri genel İskilip kültürü ile aynıdır.

Köyün bilinen Türk/Anadolu/İslam gelenek ve görenekleri bulunmaktadır. Düğünler eş ve dostlarla birlikte davul-zurna eşliğinde 3 gün sürmekte olup cuma ve cumartesi geceleri simsim olarak bilinen oyun oynanır. Pazar sabahı gelim almaya gitmeden önce meşhur iskilip dolması yenir. Gelin alma köydense atla, dışardansa araba ile yapılır. Sünnetler yine eş-dost arasında kutlanır. Bayramlarda Köy camisinde bayram namazını müteakip caminin önünde toplu bayramlaşma yapılır. Köyde töre cinayetleri veya kız kaçırma olayları yoktur. Orta Anadoluya has yemekler yapılmaktadır. Köye has ayrı bir yemek çeşidi yoktur, en güzel yapılan ve bilinen yemek keşkek ve pilavdır.

Çorum iline 54 km, İskilip ilçesine 2 km uzaklıkta dağın eteğinde 2 dere arasındadır.Alt taraflar ova özelliği taşırken köyün üst kısımları Karadeniz özelliği gösterip dağlıktır.
orman olarak yer yer çamla birlikte meşelik olan yerler vardır genel olarak ağaçlık yeşil güzel bir manzarası vardır. Köyün mahallesi konumundaki Tepeyakası ise İskilip e 6 km uzaklıkta merkeze göre biraz daha yüksekçe bir yerde ve tarım arazilerinin içinde kurulmuş kuzey tarafı meşe ormanları ve bağlarla kaplı diğer alanları verimli tarım arazilerinden oluşan iklim karasal ile Karadeniz geçiş iklimi özellikleri gösteren bir yapıdadır. İskilip , İskilip Sanayi Siteleri ve Kızılırmak ovası ile Obruk Barajını gören panoramik bir manzarası vardır.

Köy Karadeniz ile Orta Anadolu'yu birbirinden ayıran hat üzerinde bulunmaktadır. Köyün kuzey tarafı meşe ve çam ağaçları ile örtülü olup güney tarafı ise tam tersine ağaç yoktur ve tarlalarla kaplıdır.Yağmur ve kar bile Köyün üstüne geldikten sonra vazgeçip kuzeye doğru girmektedir.Köye ismine veren çay köyün ortasından geçmektedir ve sadece karlar eridiğinde ve yağmur yağdığında sel olarak su gelmektedir.Onun harici çay her zaman kurudur.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.Yalnız suan hayvancılık yok denecek kadar azdır.Kuru tarım yapıldığı için yetiştirilen tarım ürünleri ise köyün geçimini sağlayacak yeterlilikte değildir.Ayrıca emek verdikten sonra her şey yetişir;antep fıstığı(sn HÜSEYİN AKDANALI)iklim şartlarına uyum gösterir sıcak geçen yaz aylarında oldukça verimli oluyor.Ayrıca her çeşit ürün yetişmesi münasebetiyle bağ ve bahçecilik gelişmiştir.

Köyde, ilköğretim okulu vardır birleştirilmiş sınıf olarak eğitim vermektdir. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. Şehir merkezine yakın olduğu ve nüfusu az olduğu için PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.Cep telefonuda çekmektedir.





Bangladeş bayrağı

Bangladeş'in ulusal bayrağı 17 Ocak 1972'de kabul edilmiştir. 1971 yılında Bangladeş Özgürlük Savaşı'nda kullanılan bayrağa oldukça benzer. İlk tasarlanmış hâlinde, ortada yer alan kırmızı güneşin içinde ülkenin bir de haritası tasvir edilmişse de daha sonra bu imge kaldırılmıştır. Bugünkü Japonya Bayrağı'na oldukça bezneyen bayrağın bundan tek farkı, zemin renginin yeşil olmasıdır. Bayrağın üzerindeki yuvarlak şekil, Bangladeş topraklarına doğan güneşi, güneşin renginin kırmızı olması ise Bangladeş'in bağımsızlığı için canlarına veren insanların kanlarını simgeler. Donanma gemileri ve hükûmet araçlarında kullanılan bayrakların zemini kırmızı ya da beyaz olarak değişir.

Bangladeş'in bugün kullanımda olan bayrağını Quamrul Hassan adında bir ressam tarafından tasarlanmış ve ilk olarak 3 Mart 1971 tarihinde Dakka Üniversitesi'nde göndere çekilmiştir. 23 Mart 1971'de bağımsızlığın ilân edilmesi ile Şeyh Mujibur Rahman bayrağı kendi evine de asmıştır.

Bayrağın ilk olarak Pakista