Kelem Dolması, Harşıl, Katlama Böreği, Mercimekli Mantı, Kuzu Sorpa, Üyken Börek, Kaşık Börek, Çiğbörek, Köbete, Sarıburma, Cantık, Kavurma Börek, Kıygaşa, met helvası ve nuga helvası mahallenin kendine özgü damak tatlarındandır. Özellikle kış aylarında mahallede organik olarak yetişen tavuk, hindi ve kaz eti ile yapılan Arabaşı çok meşhurdur.


Gecek mahallesine Selçuklu İmparatorluğu zamanında büyük bir medrese (Umur Bey Medresesi MS.1173) yapılmış ve köy zamanla diğer köy, kasaba ve şehirlerden gelen öğrenci ve alimlerle ilim irfan yurdu haline gelmiştir. Mahallenin bu özelliği Osmanlı İmparatorluğu zamanında da devam etmiştir; Öyle ki Eskilerden kalma ve tüm Türkiye'de bilinen tarihe geçen bir deyiş bunu doğrular: " Her mahalleden bir alim çağırın gelsin; Gecek'ten kim gelirse gelsin." Cumhuriyet döneminde eğitimde yapılan reformlarla birlikte medreseler kapatılmıştır ve fakat köy halkı eğitime olan ilgisini hiçbir zaman kaybetmemiş çocuklarını büyük şehirlere okumaya göndermişlerdir. Bu sayede Gecek Mahalleninden Doktor, Hakim, Savcı, Avukat, Öğretmen, Akademisyen, Mühendis, Hemşire, Emniyet ve Askeriye Mensubu, Bürokrat, Siyasetçi ve diğer mesleklerden onlarca insan yetişmiştir.

Mahallede genç nüfus bir elin parmakları kadar olduğundan sosyal anlamda etkinliklerin sayısı azdır. Her sene mahallede dikiş nakış kursu açılır ve hanımlar bu sayede kendilerini geliştirirler. Her yıl ağustos ayında mahallede Gecekliler Derneği tarafından şenlikler düzenlenmektedir.

Mahallede daha önceden Ermeni ve Rumların yaşadığı bilinmektedir. Nitekim o yıllardan kalma kalıntılar bunu açıkça belli etmektedir. Dağın eteğinde Erdel Evleri ve Karacaka denilen mevkiilerde kalıntılara rastlamak mümkün. Mahallenin şu andaki yerleşkesi 3. yerleşke olarak bilinmekte, dağın eteklerinden şu anki yerleşkeye inilmiştir. Köy Selçuklular zamanında kurulan (miladi 1173) ilk medreselerden birine sahiptir. Sivrihisar/Gecek Köyü UMUR BEY Medresesi ve Ulu camisi (miladi 1175), hamamı ve çeşmeleriyle tarihe geçmiştir. Mahallede Rumlardan kalma birçok tarihi eser vardır; ancak birçoğu çalınmıştır. En son da Selçuklulardan kalma caminin saf altın olan alemi, ne kadar üzücü ki minarenin tamiri sırasında çalınmıştır. 2010 yılı ekim ayında Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun denetiminde tarihi Gecek Camisi ve Çeşmelerinin restorasyonuna başlanmış çeşmeler ve cami ilk görünümüne dönüştürülmeye çalışılmıştır.

Anadolu’da, ilk medresenin UMUR BEY Medresesi (miladi 1173) ismi altında burada yapıldığı belgelerle sabittir. Bu medreselerden Türk – İslâm sentezi Muvacehesinde birçok ünlü müderrisler, Âlimler, Hocalar, Kadılar yetişmiştir. Bu aksiyon halka yaşadığımız çağda da devam etmekte olup birçok din adamı, imanlı öğretmen, mühendis, hukuk, tıp ve sair ilim dallarında memleket irfanına hizmet eden kişiler yetişmiş ve yetişmektedir.
Mahallede metfun olan zatlardan bir kaçının kişiliği ve menkıbeleri:

Sivrihisar’a ilk gelen Uç Beyliklerinden Kılıç Aşiretinin beyi ve kumandanıdır. Bizanslılarla yapılan bir savaşta şehit olmuştur. Kabri tamir edilirken açılmış, cesedin çürümemiş ve teşekkülü bozulmadığı görülmüştür.

Selçuklular zamanında kurulan ilk medreselerden biri olan Umur Bey Medresesi'ni (miladi 1173) Gecek Köyü'ne yaptıran Selçuklu komutanıdır.

Umur Beyin oğlu olan Selçuk Bey, Gecek Köyü Ulu Camisi ve tarihi çeşmelerini yaptıran Selçuklu komutanıdır.

Bu zat da Türk İslâm büyüklerindendir. Gecek mahallesinde türbesi ve tekkesi bulunuyor. Tekkenin içindeki kitaplar, tekke ve zaviyeler kanunun ilgasından sonra dağıtılmıştır.

Yahşi Babanın türbesinde Gecek mahallesi halkının hürmetine mazhar olmaktadır. Türbeye uzaktan bakanlar yıldız gibi bir ışık gördüklerini, Sakarya Savaşı boyunca bu ışığın yandığını görmüşlerdir. Gecek mahallesinde Abdullah Dede namıyla bilinen bir kişi tekkede yeşil sarıklı kişileri gördüğünü söylemektedir. Eskiden tekkenin yanında akan su ile yıkananlar sıtma illetinden kurtulurmuş. Şimdi sıtma kalmadığı için kimse yıkanmıyor. Tekkelerde define arayan bedbahtlar bu muhteremin mezarını da kazmak istemişler, fakat paniğe kapılıp kaçmışlardır. Daha sonra bir patlama olmuş yakındaki evlerin camları kırılıp duvarları çatlamıştır.

Bu muhterem zatın mezarı da mahallenin çukur mahallesindedir. Uzun süre ihmal edilen kabire, mezar taşı yaptırılmasıyla gereken ihtimam gösterilmiştir. Evliya Mecid Dede köy halkınca hürmet ve tazim görmektedir.

Bu muhterem zatın mezarı da mahallenin ortasındadır. Yanına çeşme yapılmıştır. Köy halkınca hürmet ve tazim görmektedir. Gecek mahallesi ilk Türk yerleşim yeri olduğu için daha birçok mübarek zatların kabirleri mevcuttur.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Nüfusun büyük çoğunluğu çiftçilikle uğraşır, az sayıda da olsa farklı mesleklere sahip olanlar da vardır. Mahallede içme suyu şişeleme fabrikası, mermer ocağı ve Kireçtaşı ocağı mevcuttur. Mahallede bir bakkal ve bir de kahvehane vardır.

Gecek Köyü, meşhur Gecek Üzümü ile ünlüdür. Ne yazık ki 90'lı yıllarda üzümlerde görülen hastalıklarla ve ormandan gelen domuzlarla baş etmekte zorlanılması, mahallede genç nüfusun kalmaması ve yaşlı nüfusa bağların bakımının zor gelmesi nedenleriyle üzüm bağları kendi kaderine terk edilmiş birçok bağ kurumaya ve harap olmaya maruz kalmış hatta bağlar bozulup tarla haline getirilmeye başlanmıştır. 2000'li yıllarla birlikte yeni bir heyecanla genç nesilin de Gecek Üzümüne olan merakı ve ilgisiyle, bilimsel ve teknolojik gelişmelerin de getirdiği kolaylıklarla eski bağlar ıslah edilmeye, yeni bağlar dikilmeye ve böylece üzümcülüğün canlandırılmasına çalışılmaya başlanmıştır.

Mahallede; meşhur Gecek üzümü, arpa, buğday, slaj, haşhaş, çavdar, ayçiçeği, nohut, kimyon, mercimek, yulaf, fiğ, yonca, kavun, karpuz, korunga, aspir, kabak yetiştirilmektedir. Son yıllarda meyveciliğe önem verilmiş ve meyve bahçeleri oluşturulmaya başlanmıştır. Hemen hemen her çeşit meyve ağacına rastlanabilir, özellikle ceviz, badem mahallenin iklimine çok uygundur. Mahallede yetişen ve mahallenin adıyla anılan Gecek üzümünün ünü tüm Türkiye'ye yayılmıştır.

Gecek Köyü rakım ve mera özellikleri açısından, küçükbaş hayvancılığa daha elverişlidir. Özellikle merinos cinsi koyunlar yetiştirilmektedir. Bunun yanı sıra büyükbaş hayvancılık da vardır. Hayvancılık köy ekonomisinde önceleri önemli olan yerini giderek kaybetmektedir. Mahallede kümes hayvanları olarak tabir edilen hayvanlardan tavuk, ördek, kaz ve hindi yetiştirilir.

Köy 1990'a kadar Sivrihisar'a bağlı iken 9 Mayıs 1990 tarih ve 3544 sayılı kanunla Günyüzü'nün ilçe olmasıyla Günyüzü'ne bağlanmıştır.

Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup, köy içindeki sokaklar Arnavut Kaldırımı döşelidir. Mahallede elektrik ve sabit telefon vardır. Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak az sayıda öğrenci bulunması nedeniyle taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallede öğretmenler için lojman vardır. Mahallede cami ve imam evi vardır. Mahallede dükkan ve kahvehane mevcuttur. Mahallede içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi, biri aşağı mahallede biri yukarı mahallede olmak üzere iki tane çocuk parkı ve iki tane harman yeri, futbol sahası, yunak, İçme suyu şişeleme fabrikası, hayvan yıkama yeri ve Ekin Çalkama Yeri vardır.






Dutlu, Günyüzü

Dutlu, Eskişehir ilinin Günyüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Eski kayıtlara göre ismi Tatlı’dır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Doğray, Günyüzü

Doğray, Eskişehir ilinin Günyüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Doğray mahallesi 1945 yılına Gecek mahallesinin yaylası olarak kullanılmaktaydı. Sakarya nehri bu mahalleden geçtiği için ve sivrisinek olduğu için bazı sülalaer dayanabilmiştir. Bunlardan bazıları karamehmetler,sarisler,özen ve ırzagil aileleridir. Mahalleninadı ise; Gecek'ten gece yola çıkan çocuklara (azık götüren) doğru aya git derlermiş (Gecek mahallesinin kuzeyine). Bu, zamanla Doğray olarak benimsenmiştir. 1980'li yıllarda da resmen köy olmuştur.

Köyümüzün başlıca yemekleri; bamya çorbası, etli pirinç pilavı, tahin helvası, arabaşı, teltel helvasıdır.

Eskişehir iline 160, Günyüzü ilçesine 22 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Çardaközü, Günyüzü

Çardaközü, Eskişehir ilinin Günyüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Eskişehir iline 128 km, Günyüzü ilçesine 13 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Kargın, Alaca

Kargın, Çorum ilinin Alaca ilçesine bağlı bir köydür.

Köy adını, 24 Oğuz TÜRKMEN boyundan olan Kargın boyundan almıştır. Köy halkı Kargın boyuna mensup Alevi Türkmenlerdir.

Çorum iline 40 km, Alaca ilçesine 12 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, KARASAL İKLİM etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır kanalizasyon şebekesi VARDIR. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık o