rkezine 79, Osmancık ilçesine 18 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

86 hane vardır. Geçim darlığı nedeniyle köy çok göç vermektedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Doğanköy, Osmancık

Doğanköy, eski ismi İstir, Çorum ilinin Osmancık ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Çorum iline 83 km, Osmancık ilçesine 30 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Durucasu, Osmancık

Durucasu, Çorum ilinin Osmancık ilçesine bağlı bir köydür.

Çorum iline 66 km, Osmancık ilçesine 5 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Pırasa

Pırasa, yılın her mevsiminde yetişen veya iki senede bir yetişen ve genellikle yaprakları için yetiştirilen bir bitkidir. Bazı ülkelerde, tipik olarak salata, hamburger, "taco" ve daha birçok yiyecekte soğuk ve çiğ olarak yenir. Çin dahil olmak üzere bazı yerlerde, pırasa pişirilerek yenir ve pırasanın sapı en az yaprakları kadar önemlidir.

Pırasanın başlangıçta kısa bir sapı vardır, ancak çiçek açtığında genişler ve dallanır, ve karahindibalara benzeyen birçok çiçek başı çıkar, ancak daha kısadırlar. Bu hızla büyüme ve tohum verme safhasıdır. Yemek için yetiştirildiği zaman, bu safha gerçekleşmeden hasat toplanır.

Akdeniz kıyısındaki çorak veya ağaçsızlandırılmış alanlarda ortaya çıkmış olması daha olasıdır. Günümüz pırasasıyla alâkadar olan bu yabanî pırasa "opium" a benzeyen uyuşturucu bir madde olan "lactucarium" içermekteydi. Romalılar, uykuyu kolaylaştırması için pırasayı yemeklerin sonunda yiyerek, bitkinin bu özelliğinden faydalandılar.

Mısırlılar da erken çağlarda pırasayı kullandılar. Hipnotize edici veya uykuyu kolaylaştırıcı özelliğinin yanı sıra erkeklik gücü ile de bağdaştırılıyordu. Oldukça fazla tür sayısı mevcut olmasına karşın, pırasanın gerçek kökenini belirtmek neredeyse imkânsızdır. Kesinlikle, hem Roma, hem de Mısır medeniyetleri çökene değin pırasa yenmeye devam etmiştir. Birçok kimse ise "moder sativa" yı elde edebilmek için yabanî tip olan "serriola" ile hibritlemiştir.

Şu kesin ki, iki medeniyet de pırasayı bir iştah açıcı ve uykuyu kolaylaştırıcı yiyecek olarak gördüler. Eski Yunanda pırasanın yemeklerden önce mi yoksa sonra mı yeneceği kafaları karıştıran bir konu olmuştu. Pergamonlu fizikçi Galen, bir sonraki güne dingin bir kafa ile başlayabilmek adına rahat bir uyku uyuyabilmek için yemeklerden sonra yerdi. Buna karşılık, ondan bir asır önce yaşamış olan Efesli Rufus ise pırasayı zihni bulandıran ve açık fikirli olmayı engelleyen bir şey olarak tanımladı.

Lucas Von Valckenborch'un "Yaz Kinayesi" isimli resmi günümüz tereyağbaşlı pırasalarının günümüz Avrupa pırasalarının ilk kayıtları olabileceğini betimliyor.

Baş ve yaprak yapılarına göre altı pırasa türü bilinmektedir, ancak yaprak çeşidi ve rengine göre; ve ekildikleri alan ve ömürleri de dikkate alındığında yüzlerce pırasa türünden söz edilebilir.

Boston ve Bibb de denilen Tereyağbaşlı pırasanın başı yayvandır, tereyağ yumuşaklığındadır ve Avrupa'da yaygındır. Beyaz gövdesi uzun olan, beyaz etli,lezzetli, adaptasyon kabiliyeti yüksek, verimli bir çeşittir. Yenilen kısmı yaklaşık 50 cm. uzunluğunda ve 3 – 4 cm. çaptadır. Orta erkenci ve aranılan bir çeşittir. Türkiye'de İnegöl pırasası olarak da bilinir.

Çin pırasası ise uzun saplı, kılıca benzer, başsız, Batı türlerinin tam tersine acımtırak ve sert, pişirilmek ve türlülerde kullanmak için uygun olan bir türdür. Bu tür, sapı ve yapraklarına göre iki gruba ayrılır.

Iceberg de denilen Gevrekbaş, lahanayı andıran sıkı ve yoğun başlardan oluşur. Tadından ziyade gevrek yapısından dolayı, pırasa türlerinin en narini olarak görülürler. Bu tür ABD'de en yaygın türdür. Iceberg ismi, 1920'lerin başında tren vagonlarında kırılmış buzlarla kaplı bir şekilde ülkeye getirilirken Iceberg'leri anımsattığından gelmiştir.

Yayvanyapraklar'ın hafif, narin, ince yaprakları vardır. Bu grup, meşe yaprağı ve lollo rosso pırasalarından oluşmaktadır.

CO da denilen Romen türün ise kendine özgü başı vardır ve daha uzun yaprakları vardır.

Batavian da denilen Yaz Gevreği ise gevrek yapısı ile kısmen yoğun başlardan oluşur, Iceberg ve Yayvanyaprak arası bir türdür.




Golda Meir

Golda Meir (doğumdaki adı Golda Mabovitch, d. 3 Mayıs 1898, Kiev-Ukrayna – ö. 8 Aralık 1978, Kudüs), İsrailli öğretmen, politikacı, İsrail'in dördüncü başbakanı ve İsrail devletinin kurucularından.

İsrail politik yaşamında çok önemli isimlerden biri olan Meir, 17 Mart 1969 ile 3 Haziran 1974 tarihleri arasında başbakanlık yaptı. İsrail'in ilk, dünyanın ise üçüncü kadın başbakanı oldu (Sri Lanka'da Sirimavo Bandaranaike ve Hindistan'da Indira Gandhi'den sonra).

Golda Masovitch (Ukraynaca:  Ґольда Мабович) 3 Mayıs 1898 tarihinde Kiev, Rus İmparatorluğu'nda doğmuştur. Ebeveynleri Neiditch (1951'de öldü) ve Moshe Mabovitch (1944'te öldü). Sheyna (1889 - 1972) ve Tzipke (1902 - 1981) adında iki kız kardeşi vardır. Diğer beş kardeşi, o çocukken ölmüştür.

Moshe Mabovitch 1903 yılında iş bulmak için New York'a gitmiştir.

26 Şubat 1969 tarihinde Levi Eshkol'un ölümünün ardından başbakan seçilmiştir. 10 Mart 1969 ve 3 Haziran 1974 yılları arasında görevini sürdürmüştür. Görev süresi bitince görevini İzak Rabin'e teslim etmiştir.

Meir, 8 Aralık 1978 tarihinde 80 yaşındayken Lenfoma kanserinden dolayı Kudüs'te ölmüştür. 12 Aralık tarihinde Herzl Tepesi'ne gömülmüştür.




LK

.Sonradan Sovyetler Birliği Ay programını iptal edince yapım çalışmaları iptal edildi.

LK (Lunniy Korabl, ""Ay Kondusu""), Sovyetler Birliği'nin 1960'lardaki çok gizli insanlı Ay projesinde Ay yüzeyine bir kozmonot indirmesi planlanan uzay aracı.

LK, ABD'nin Apollo tasarısında kullanılan ve iki uzayadamı taşıyan Ay Örümceği'nden küçüktü, sadece tek bir kozmonot taşıyacak kapasitedeydi. Araç Ay'a dev N1 roketiyle gönderilecek, bir Soyuz kapsülü ve ek modüllerle birlikte N1-L3 istifinin bir parçasını oluşturacaktı.

LK'nın tasarımı sırasında mühendislerin karşısına çıkan önemli sorunlardan biri, eğimli yüzeye iniş sırasında yerden sekerek devrilmesi ihtimaliydi. Bunun için Sovyet mühendisler yaratıcı bir çözüm geliştirdiler: LK, ay yüzeyine değdiği anda egzozları yukarı bakan dört küçük roket ateşlenerek aracı yere doğru bastıracak, böylece sekmesini önleyecekti. LK, bu sayede 20 dereceye kadar eğimli yüzeylere güvenle inme kabiliyetine sahipti.

Bir diğer güvenlik önlemi olarak, LK'nın inişe herhangi bir aşamada son vererek Ay yüzeyinden uzaklaşıp Ay yörüngesine dönebilmesi sağlanmıştı.

Aracın modellerinin denenmesi için uzay merkezine Ermenistan Sovyet Cumhuriyeti'nden ay yüzeyine benzer özellikler taşıdığı düşünülen volkan tüfü getirtildi. Bu malzemeyle yapılan zemin üzerinde deneyler gerçekleştirildi.
1960'larda başta Aleksey Leonov olmak üzere bir kozmonot grubu, LK aracının kullanılması için eğitimden geçirildiler. Bunun için özel olarak değiştirilmiş helikopterler kullanıldı.

1971 yılında LK, gizlice Cosmos 379, Cosmos 398 ve Cosmos 434 araçlarıyla Dünya yörüngesine gönderildi ve başarıyla test edildi. ABD'nin Uzay Yarışını kazanıp Ay'a ilk insanı göndermesinden sonra Sovyet Ay projesinin iptaliyle birlikte LK aracı da işlevini yitirdi. Uzun süre varlığı gizli tutulan LK, Perestroyka sonrasında açığa çıktı. Sağlam kalan araçlar bugün Eurodisney dahil çeşitli müzelerde sergilenmektedir.





Şişhane'ye Yağmur Yağıyordu

Şişhane'ye Yağmur Yağıyordu, Haldun Taner'in 1953 yılında yazdığı öyküsü ve aynı adlı kitabı.

Kitaba adını veren hikâyede, Şişhane'de bir kazaya sebep olan belediyeye ait bir atın gözünden olay mahalinde bulunan ve kazaya karışan insanlar ve bu insanların hayatları anlatılır.

Haldun Taner, New York Herald Tribune Gazetesi'nin 1953 yılında İstanbul'da düzenlediği öykü yarışmasında "Şişhane'ye Yağmur Yağıyordu" öyküsü ile birinci olmuştur.

Kitapta yer alan "Bir Eczanenin Akşam Müşterileri" adlı hikâye, bir yaz mevsiminin üç günü boyunca Boğaz kıyısındaki bir eczaneye girip çıkan, 27 sıradan İstanbullu'nun yaşamlarından bir kesit sunar. Bu hikâye, 1960'ta yazar tarafından Fazilet Eczanesi adıyla oyunlaştırılmıştır.




Titanyum dioksit

Titanyumdioksit, oksijenle tepkimeye girmiş titanyum elementidir.
Bu bileşiğin en önemli kullanım alanı güneş pilleridir. Nano teknolojik boyalar özelliğini titanyumdioksitten almaktadır. UVA ve UVB ışınlarını önler. Ayrıca değerli bir madendir.




Mons Lactarius Savaşı

'Mons Lactarius Savaşı', 552 yılının sonbaharında (belki de 553 başlangıcında) meydana gelen Doğu Roma İmparatorluğu generalı Narses İmparator I. Justinianus namına Ostrogotlar Krallığı'nın son kralı Teya'yı mağlup etmiştir. Bu, Gotlar Savaşı (535-554)'nın son büyük muharebesiydi.

Ostragotlar'ın birkaç ay önce Taginae Muharebesi (veya "Busta Gallorum Savaşı")'nda mağlubiyete uğramışlardı ve Ostrogot Krallığı kralı olan Totila'nin bu savaşta öldürülmüştü. Bu muharebede hayatta kalan Totila'nın en yakın komutanlarından olan Teya, kardeşi Aligerm'in elinde bazı mevkiler bulunan güney İtalya'ya Campania'ya doğru