içe” olarak betimler. Bakire Meryem bir arabulucu kadındı, gün ve gecenin arabulucusuydu, ‘Tanrı ve insan arasında arabulucu’ydu, mediatrix inter deum et hominem. Alçakgönüllülüğü sayesinde şeytanla savaşını kazanmıştı. Onun kişiliği Tanrı’nın gücünü gösteriyordu, yüceliği kendi yaptıklarının sonucu değil, inayetinin sonucuydu. Meryem’in doğumu eski emrin yenilenmesi için meleklere ve insanlara unut vermişti. Müntzer Meryem’in İsa’nın doğumu sırasında da önce de ve sonra da bakire olduğunu savunur. Clairvoux’lu Bernard’ın söylediklerini, belirgin olarak ise Meryem hakkındaki argümanlarını alıntılar. Müntzer ne Meryem’in ne de havarilerin suyla vaftiz edildiği konusunda ısrar etmiştir. Bundan böyle, Meryem’e yüksek mertebe verili, suyla yapılan vaftizin dinsel vaftiz hareketinden daha aşağı kademede olduğunu iddia eder. Müntzer Özgürlükçü teolojinin babası sayılabilir, çünkü Magnificat’ı – “alçakgönüllüyü yükseltti” – Meryem’in varolan toplumsal düzene eleştirisi olarak yorumladı. Müntzer sistematik bir Meryemoloji geliştirmedi, ama onun Meryem hakkındaki görüşleri Meryem’i kutsal kitaptaki en üstün esas modele terfi ettirdi. Meryem ‘imanı’ temsil eder, fides non ficta. Luther’le sık sık yaptığı ağır ve polemikçi tartışmalarda, Müntzer görüşlerini kanıtlamak için Meryem’in örnek yaşamını kullanır. Meryem hakkındaki tüm yorumlamalarında, Dayanağı olarak kutsal kitaplardan alıntılar yapar.

Reform konulu çalışmalarda, Müntzer sıklıkla görmezden gelinmiştir. Protestan tarihçilere göre, az yaşamış bir radikaldi. Sonra, Müntzer mal paylaşımı uygulandığı yeni bir eşitlikçi toplum anlayışı nedeniyle erken dönem sınıf mücadelesinin sembolü olarak sosyalistler tarafından sahiplenildi. Müntzer’in hareketi ve köylülerin isyanı Friedrich Engels’in tarihsel materyalizmin klasik savunması olan Almanya’da Köylü Savaşı kitabının önemli başlığını oluşturdu. Engels Müntzer’i İncilsel dili kullanmayı, köylülerin en iyi anlayacağı dili, seçen devrimci bir lider olarak tanımlar. Müntzer sonraları, 20. yüzyılda Doğu Almanya devleti’nin (Almanya Demokratik Cumhuriyeti, ADC) sembolik kahramanı oldu, 1975 tarihli beş marklık banknota resmi kondu. Frankenhausen savaş alanında ADC Werner Tuebke tarafından yapılan dünyanın en geniş resmini barındıran, Müentzer’in ana figür olduğu devasa bir anıt dikti.

Yakın zamandaki çalışmalarda, her nasılsa, Müntzer’in hayatının içeriğine karşı daha duyarlı olundu. Müntzer daha erken zamanlarda Reform hareketi tarafından alınmış birçok teolojik yönelimin sembolü olarak ayakta durmaktadır.




Sakon Yamamoto

Sakon Yamamoto, 9 Temmuz 1982 Manteca, Toyohashi, Japonya doğumlu yarış pilotu. 2006 sezonunda Super Aguri F1 ile yarıştı 2007 sezonuna aynı takımda test pilotu olarak başladı ama 22 milyon dolarlık sponsor yardımıyla sezonun yarısında Spyker F1'e geçti 2008 yılında Renault takımına katılmıştır.





Vitantonio Liuzzi

Vitantonio Liuzzi (d. 6 Ağustos 1981, Locorotondo, İtalya), İtalyan yarış pilotu. En iyi derecesini 2007 Çin Grand Prix'sinde 6. olarak almıştır.





Spyker F1

2005 sezonundan sonra Eddie Jordan'ın, Jordan F1 takımını Midland grubuna satmasıyla oluşan Midland F1'in, beklenen sonuçları alamayınca 2006 sezonunun sonuna doğru Hollandalı spor araba üreticisi Spyker'a satmasıyla oluşan takım. 
Sezona Adrian Sutil ve Chiristian Albers ile başlayan takım, Albers'in acemice hataları, düşük performansı ve takım arkadaşının hızına yetişememesi nedeniyle takımdan gönderilmiş ve yerine birçok genç ve yetenekli aday varken 22 milyon dolarlık sponsor geliri nedeniyle Super Aguri'nin test pilotu Sakon Yamamoto getirilmiştir. 
Yapılan değişikliklere rağmen yine istenen sonuçların alınamaması ve takımın 42 milyon dolar zarar etmesi nedeniyle Midland'den 106.6 milyon dolara alınan takım Hint iş adamı Vijay Mallya ve Spyker'ın F1 direktörlüğünü yapan Hollandalı Michiel Mol'un oluşturduğu konsorsiyuma 124 milyon dolara satılmıştır. Takımın yeni adı Force India F1'dir. Takımın yeni renkleri ise Hindistan bayrağı ile aynıdır.

Force India F1 Team'in Resmi Web Sitesi




Alen Islamović

Aliya "Alen" Islamović (d. 17 Ağustos 1957) Boşnak şarkıcı. 1979 - 1986 yılları arasında "Divlje Jagode", 1986 - 1989 "Bijelo Dugme" gruplarında solistlik yapmıştır. Bijelo Dugme grubunda Goran Bregović ile beraber çalışmışlardır.

1979-1986 yılları arasında o dönemin en gözde rock grubu "Divlje Jagode" ile Balkanlar’da, özellikle eski Yugoslavya’da rock müziğin en sevilen seslerinden biri olmuştu. Bu grup kariyerinde dört albüme imza atmıştır.

Divlje Jagode grubundaki unutulmaz vokalleri; sejla, motori, do drni me, sampioni, metalni radnici, hopa cupa…

Ardından 1986-89 yılları arasında meşhur Bijelo Dugme kariyeri başlamıştır. Bu gruba iki albümde, olağanüstü vokal desteği söz konusudur. “Djurdjev dan, hajdemo u planine, ruzica si bila, evo zaklecu se” şarkıları da Bijelo Dugme kariyerinin en gözde parçalarıdır.

En sevilen şarkıları, zaten albümlerine isim veren şarkılarını bazılarınız hatırlar. Onun yanında;
“nesreco moja, ljeto je zeljo moja, ej da me sjekira, kad bi mi i tebe bog oprostio, moja sele, evo zaklecu se” gibi şarkıları öne çıkar. Bir de İndira Radic ile meşhur "Lopov" düeti vardır. Düğünlerde sıkça söylenen "Case Lomim" şarkısını Alen de söylemiştir.




İvan Babuşkin

İvan Babuşkin (Rusça: Иван Васильевич Бабушкин / "Ivan Vasilyevich Babushkin") (takma adı: Nikolay Nikolaeviç) (d. 3 Ocak 1873, Vologda - 18 Ocak 1906, Mysovaya İstasyonu) Rus devrimci, Bolşevik hareketinin kurucularından.

Vologda eyaletinin Totemski bölgesinin Ledenskoe köyünde doğan Babuşkin, Sankt-Peterburg'lu bir işçiydi. 1894 sonbaharında St. Petersburg’daki ilk ajitasyon bildirisini hazırlamakta etkin görev aldı ve bildiriyi kendisi dağıttı. İşçi Sınıfının Kurtuluşu İçin Mücadele Birliği - St. Petersburg kurulduğunda hareketin etkin üyelerinden biri oldu ve tutuklanana kadar bu hareket içinde çalıştı. Rus Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin birleştirilmesi için yurtdışında bir gazete çıkartılmasını destekledi ve Iskra gazetesinde aktif olarak çalıştı. Daha sonra merkez bölgeden güneye geçti, Katerinoslov’da tutuklandı ve Aleksandrovsk’ta hapsedildi. Bu hapishaneden hücresinin pencere demirlerini keserek diğer bir yoldaşıyla birlikte kaçtı. Yabancı dil bilmemesine karşın Londra'ya giderek, Iskra'nın buradaki merkezinde çalışmaya başladı. Tekrar Rusya'ya döndüğünde tutuklandı ve Verhoyansk'a sürgüne gönderdi. 1905'te çıkan aftan sonra Rusya'ya doğru yola çıktı, ancak Sibirya'da siyasi hareketliliğin canlı olması nedeniyle İrkutsk kuruluna katıldı. Burada yoğun bir propaganda faaliyeti ve ayaklanma hazırlığı örgütledi. Beş yoldaşıyla birlikte bir demiryolu arabasında, Çita’dan aldıkları büyük bir silah yükünü götürürken çarın acımasızlığıyla tanınan sadık generallerinden Paul von Rennenkampf'a bağlı askerler tarafından yakalandı. 6 militan da yargılanmadan Mysovaya istasyonunda çarlık askerleri tarafından kurşuna dizildiler. Militanların hiç biri kendi kimlikleri hakkında bilgi vermediklerinden Babuşkin'in kurşuna dizilmiş olduğu ancak 1910'da açığa çıkartılabildi.




Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi

Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi (kısaca TİİKP), Aydınlık çevresinin 21 Mayıs 1969 tarihinde kurduğu ilk fakat yasa dışı siyasi parti. Genel başkanı Doğu Perinçek'ti. TİİKP'nin ilk Merkez Komitesi şöyledir: Doğu Perinçek, Vecdi Özgüner, Hasan Yalçın, Ömer Özerturgut, Gün Zileli, Mehmet Altun ve Oral Çalışlar. Merkez Komitesi Yedek Üyeler ise Bora Gözen, Ferit İlsever, Halil Berktay ve İbrahim Kaypakkaya'dır. Daha kuruluş aşamasında silahlı mücadeleye yaklaşım konusunda parti içinde görüş ayrılıkları belirdi. Bu tartışmalar sonucu önce Garbis Altınoğlu partiden ayrıldı. Partinin Doğu Anadolu Bölge Sorumlusu İbrahim Kaypakkaya ve onun çevresinde bulunan bir grup Nisan 1971'de parti çizgisine yönelik eleştiriler getirdiler. Bu sürecin sonucunda Şubat 1972'de "DABK (Doğu Anadolu Bölge Komitesi) Kararı" adıyla bilinen bir bildiri yayınlayan parti muhalefeti partiden ayrıldı ve daha sonraki süreçte Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist adlı örgütü kurdu.

12 Mart Muhtırası'ndan sonra tutuklanan parti yöneticileri, Ceza Kanunu'nun 141. maddesine göre mahkûm edildiler. Ancak 1974 yılında aftan yararlanarak serbest kaldılar. Önce "Saçak" isimli yayını satın alıp yayın organı olarak kullandılar, sonra da "Halkın Sesi" dergisini yayınladılar. TİİKP'nin 9-10 Eylül 1977'de yapılan parti kongresinde yasal parti kurma kararının alınmasından sonra partinin adı Türkiye İşçi Köylü Partisi olarak değiştirildi.

1970'li yıllarda Filistin Demokratik Halk Kurtuluş Cephesi ile temasa geçip Filistin'e gönderilecek parti mensuplarının askeri eğitim görmeleri hususunda anlaşmaya vardı. TİİKP bu anlaşmaya dayanarak Filistin'e çeşitli gruplar halinde militanlarını gönderdi. 1970–1973 yılları arasında TİİKP'lilerin kaldığı Lübnan'da Golan Tepeleri, Reşadiye ve Nahr El Bared olmak üzere üç ayrı kamp vardı. Hahr El Bared İsrail tarafından bombalandı ve sekiz partili hayatını kaybetti.

Saldırıda öldüğü sanılan Faik Bulut'un ise İsrail'e esir düştüğü daha sonraları anlaşıldı. 7 yıl İsrail zindanlarında kalan Bulut, 1980 Mart'ında Türkiye'ye döndü.

Filistin'de yaşamını yitiren 8 kişi şunlardır: Bora Gözen, Kerim Öztürk, Cafer Topçu, Ali Kiraz, Gürol İlban, Şükrü Öktü, Ahmet Özdemir, Yücel Özbek. Bir kişinin daha öldürülmüş olduğu haberi gelmiş olsa da o kişinin yaralı olarak kurtulduğu sonradan öğrenilmiştir.





Silencer

Silencer, İsveçli depresif black metal grubudur. 2001 yılında çıkan "Death - Pierce Me" adlı ilk ve tek albümleri depresif black metal akımına önemli katkıda bulunmuştur.

Silencer'ın vokalisti Nattramn "şizofreni, ağır depresyon ve akli meleke bozukluğu" sebebiyle akıl hastanesine kaldırılmıştır. Bu olaydan sonra, geri kalan üyeler grubu dağıtma kararı almıştır.

Nattramn, akıl hastanesinde geçirdiği zaman boyunca çeşitli besteler yapmış ve 2007 yılında hastaneden çıktıktan sonra "Diagnose: Lebensgefahr" projesi kapsamında "Transformal