bütünüyle ele alan konudur. Osmanlı, genel olarak merkeziyetçi bir yapıya sahipti. Padişah, devlet teşkilatında en üst mertebede sayılmasına rağmen Harem, Divan ve çeşitli odakların fikirleri baskın olabiliyordu. II. Abdülhamid, kendi devrinde devletin yönetim şeklini değiştirerek Meşruti Monarşi ve Meşrutiyet şeklini getirdi.

Devlet hükümdarı, önceki Türkî (Türk olan) devletlerde olduğu gibi kalıtsal olarak belirli bir soydan ilerler.Osmanlı beyliğinde "Bey", "Han" veya "Reis" gibi geleneksel kelimeler hükümdar içindi. Koca Murat ile beylik yapılanma sürecine girince bundan sonraki hükümdarlara "Padişah","Hünkar" gibi daha ulvi sözler ile hitap edilmeye başlandı. Devlet yapılanmasına girilen bu dönemde yine padişahlar numaralandırılmaya başlanmıştır.

Bu süreç içerisinde aynı zamanda devlet hükümdarına ve onun hareminden bazı kişilere "Sultan" unvanı da verilmiştir. Padişahın annesi Valide Sultan; kız kardeşi Mihrace Sultan; kızına Hanım Sultan olarak adlandırmıştır. Fetret Devri boyunca ise oğullarına "Çelebi" unvanı layık görmüştür. Sultan lakabı kan bağı haricinde Padişahın buyurduğu Gözdelerine de -Haseki Sultan- bu unvan verilmiştir. Padişahın kızı veya kız kardeşi ile evlendirilen erkekler ise ya Paşa olurdu ya Paşa yapılırdı. Bu durumda isminin başına Damat sonuna ise Paşa getirilirdi.

Divan-ı Hümayun veya kısaca Divan, Padişahın fikir sağladığı, danıştığı devlet yönetme tecrübesi olan Vezirlerin ve her biri ayrı bir görevi olan zabıtların bulunduğu temel devlet teşkilatıdır. Divan Kurulu'nun başkanı her zaman için padişahtır fakat daha sonraları padişah yerine onun vekaletindeki "Sadrazam" veya Vezir-i Azam kurul toplantısını başlatır; Padişah ise geleneksel olarak toplantıyı perde arkasından izlerdi. Toplantı, Cumartesi, Pazar, Pazartesi ve Salı günleri yapılırdı. Bu dört günde, Dîvân-ı hümâyûn üyeleri, saraya gelip işlere bakarlardı. Pazar ve Salı günleri müzakerelerden sonra Vezir-i Âzam ile diğer vezirler, kazaskerler ve defterdarlar, Arz Odası'nda padişahın huzuruna kabul olunarak, dîvân işleri hakkında her biri ayrı ayrı izahat verirdi. Dîvân heyetine, vezir rütbesinde olmadıkça, Yeniçeri Ağası katılamazdı. Vezir olmayan Yeniçeri Ağası, arz günlerinde dîvân üyelerinden önce arza girip, Yeniçeri Ocağına dair söyleyeceğini söyler, sonra maiyetiyle beraber, ağa kapısına girerdi.

Harem-i Hümayun, Osmanlı'da Padişah, padişahın eşlerinin, çocuklarının, mihracelerinin, cariyelerinin kaldığı saray kısmıdır. Haremde, Valide Sultan'ın emrinde yüzlerce hizmetçi bulunmaktaydı ve bunların hepsi belli bir hiyerarşi içerisindeydi. Bu hiyerarşinin başı Valide Sultan'dı. Padişah, haremin sorumluluğunu annesi olan Valide Sultan'a emanet etmiştir. Haremde yaşayanlar, Valide Sultan'dan sonra Mihrace Sultan'(lar)dan çekinirdi fakat mihracelerin herhangi bir resmiyeti yoktu. Mihraceler evlendirildikten sonra ayrı bir saraya taşınır ve orada yaşarlardı. Valide Sultan'ın hizmeti ve himayesinde bulunan Kahya Kadın haremin bilinenlerindendir.





Roberto Benigni

Roberto Remigio Benigni (d. 27 Ekim 1952), Oscar ödüllü İtalyan sinema ve dizi oyuncusu, yazar ve sinema yönetmeni.

Benigni, doğduktan kısa bir süre sonra ailesiyle birlikte Prato'ya taşındılar. Gençliğinde içe kapanık biriydi. Floransa'daki Jesuits Seminary Papaz Okulu'na gitti. Ardından Prato'da "Economy Institute"'ye devam etti. İlk kez 1972 yılında Prato'da sahne aldı. Aynı yıl başka tiyatro oyunlarında sahne almak için Roma'ya gitti. Tiyatro oyunlarında çalışırken bir yandan da televizyon dünyasına atıldı. 1975'de Giuseppe Bertolucci'nin yazdığı "Cioni Mario di Gaspare fu Guilia" adlı oyunla büyük çıkışını yaptı.

İtalya'da tanınması 1970'lerin ünlü televizyon serisi "Televacca" ile oldu. Bu seride yer alan ağır hiciv içeren "Anthem of The Melting Body" adlı bölüm yüzünden büyük skandallara sebep oldu. İtalyan Komünist Partisi lideri Enrico Berlinguer, bir süre Benigni'ye yasak getirdi. 
Ardından 1977 yılında yine Giuseppe Bertolucci'ye ait "Berlinguer ti Voglio Bene" adlı filmde Cioni Mario karakterini oynadı. 1979 yılı onun için verimli bir yıl oldu. "Ma Che Cos'é Questo Amore" adlı televizyon serisinde çalışırken bir yandan da "Letti Selvaggi", "La Luna", "Clair de Femme" ve "Chiedo Asilo" adlı filmlerde rol aldı. 1980 yılında Renzo Arbore'nin "Pap'occhio II" adlı filminde rol aldı.

1983 yılına gelindiğinde ilk yönetmenlik deneyimi olan "Tu Mi Turbi"(You Upset Me) adlı filmi çekti. Filmin setinde tanıştığı ünlü oyuncu Nicoletta Braschi ile evlendi. Daha sonraki filmlerinde hep Braschi ile rol aldı. 1986 yılında Amerikalı yönetmen Jim Jarmusch ile çalışmaya başladı. "Down By Law" (1986), "Night On Earth" (1991) ve "Coffee and Cigarettes" (2003) adlı filmlerde aynı yönetmen ile çalıştı. 1993'de ünlü Pink Panther serisinin devamı olan "Son Of The Pink Panther" adlı filmde Blake Edwards ile birlikte çalıştı. Filmde dedektif Clouseau'nun sakar oğlu rolünü oynadı.

1989 yılında Federico Fellini'nin "La Voce Della Luna" adlı filminde ilk ciddi rolünü oynadı. Dünyaca tanınması 1997 yılında rol aldığı "Life is Beautiful" adlı film ile oldu. Senaryosu Vincenzo Cerami'ye ait olan filmde ailesiyle birlikte Nazi Kampına gönderilen bir adamın trajikomik hikâyesini anlattı. Film 7 dalda Oscar'a aday oldu. Bu filmdeki üstün performansıyla 1998 yılında "En İyi Erkek Oyuncu" Oscar Ödülü'nü aldı. Sempatik ve içten tavırları ile Oscar törenine damgasını vurdu.

Benigni ayrıca 1999 yılında "Asterix And Obelix Take On César" adlı filmde César'ı öldürüp yerine Roma İmparatoru olmak isteyen Lecius Detritus karakterini canlandırdı.

2002 yılında "Pinocchio" ile yönetmenliğe geri döndü. İtalyan sineması için büyük bütçelerle çekilen film olumlu eleştiriler alamadı. Aynı yıl Avrupa Film Ödülleri'nde "En İyi Belgesel Sinema" dalında aday olan, Damian Pettigrew imzalı "Fellini: I'm a Born Liar" adlı çalışmada yer aldı.Benigni en son 2005 yılında "The Tiger And The Snow" adlı Irak Savaşı konulu filmde yer aldı. Yine aynı yıl çok izlenen bir haber programında striptiz yapmaya kalkışması ile dikkatleri üstüne çekti.





Ormandışı, Silvan

Ormandışı, Diyarbakır ilinin Silvan ilçesine bağlı bir mahalledir.
okulu 1968 yılında hizmete girmiş olup 2 dersliğe sahiptir. İki lojmanı bulunan okul 2008 yılı
içerisinde restore edilmiştir.

Mahallenin kürtçe adı "çiçıka" dır
tarihi en az bin yıla dayanmaktadır tarihi çok eskidir.
şu an köy nüfusunun yüzde doksanı mala welo'dır

köy halkı çok misafir perver insanlardır... kültürlü insanlardır...her yıl baharın gelişiyle (serê gulanê) şenlikler düzenlenilir yemekler verilir...kültürel yemekleri yedi katlı ekmek ..yani nanı ğewre.. gözleme ..nanı sêlê içli köfte yaprak sarması dolma çeşitleri..v.s.

Diyarbakır iline 120 km,silvan ilçesine bayrambaşı ylundan 23 malabadi çatalköprü yolundan 40 km dir. Bayrambaşı yolu iyi olmadığından dolayı genelde asfalt olan malabadi yolu kullanılmaktadır. mahallesimüz yolunun 4 km lik kısmı stabilize toprak yoldur.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur.mahallede elektrik vardır
köy yolu asfalt değildir asfalt emri gelmiş fakat henüz yapılmamıştır





Şükürlü, Çınar

Şükürlü, Diyarbakır ilinin Çınar ilçesine bağlı bir mahalledir.

Diyarbakır il merkezine 20 km, Çınar ilçesine 13 km uzaklıktadır. Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır ve taşımalı eğitimden faydalanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Ziyaret Mah, Çınar

Alatosun beld. (Ziyaret mh.), Diyarbakır ilinin Çınar ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Diyarbakır il merkezine 38 km, Çınar ilçesine 70 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Ağaçsever, Çınar

Ağaçsever, Diyarbakır ilinin Çınar ilçesine bağlı bir mahalledir.

Diyarbakır il merkezine 49, Çınar ilçesine 17 Km uzaklıktadır. Rakımı 725 metredir.

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ulaşım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Aktepe, Çınar

Aktepe, Diyarbakır ilinin Çınar ilçesine bağlı bir mahalledir.

Diyarbakır il merkezine 51 km, Çınar ilçesine 19 km uzaklıktadır.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur. Sağlık evi vardır ancak kullanılmamaktadır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.




Alancık, Çınar

Alancık, Diyarbakır ilinin Çınar ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Mahallenin gelen