hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Amasya merkezine 23 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem de kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Aktaş, Amasya

Aktaş, Amasya ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köy.

Köy Osmanlı döneminde şimdiki adı karakese olan eski adı Akviran nahiyesine bağlı (mezra veya yayla olabilir) bir köydür. Osmanlının kanuni döneminde Tahrir Defterlerinde adı geçmektedir. Kesin tarihi bilinmemekle beraber Köyün Karakese (Akviran) köyü ile yakın ilişkileri göze batmaktadır. Ekilebilir arazilerin iç içe olması akrabaların iki köyde de mevcut olması cumhuriyet döneminde karakese köyünden göçenler ve koçalan mezrasından gelenlerle köy halini almıştır. Köye adını köyün dibine kurulduğu Aktaş’tan almaktadır. 
Orman köyü olan Aktaş köyü 1990 yıllara kadar 45 hane olarak devam etmiş merkezlere uzaklığı, ulaşımın zorluğu, kışların sert olması, tarımın makineleşmesi tarlalara yol olmaması, iş gücü kaybı, hayvancılığın azalması ile birlikte göç vermiş ve nüfusu ve hane sayısı azalmıştır.

Aktaş köyü Türk kültür örf ve adetleri içerisinde genel ve ağırlıklı olarak yörük kültürüne yakındır. Yemeklerinin özellikleri, kullanılan eşvalara verilen isimler arazi isimleri anadolunun herhangi bir yerindeki türkmen köylerinden farklı değildir.
Amasyanın farklı bölgelerinden olan Akdağ yöresinin kendine has özelliklerinide taşımaktadır. Ailelerin sosyal yaşantıları, insanların davranışları düğünlerde özel günlerdeki örf ve adetler Akdağ yöresinin coğrafi özelliklerinden dolayı birbirine yakın olan ve birbirleri ile sosyal ilişkileri olan köylerimizde hemen hemen aynıdır bu nedenle Akdağ yöresine has bir kültür örf ve adetler zinciri oluşmuştur.

Amasya merkezine ve Suluova ilçesine 40 km uzaklıktadır.
Köy kuzey batıdan güney doğuya doğru menderesler çizerek akan literatürde koçalan deresi olarak geçen Akdağın eteklerinden (ici Deresi) doğarak Su gözü, Aktaş deresi, Şahnalı(Germiyan deresi)Sınır suyu ve daha birçok kaynağın sularını toplayarak Durucasu köyünden yeşilırmağa karışan Derenin oluşturduğu Vadide kurulmuştur.
içme sularının bol olması nedeniyle Amasyanın içme suyu ihtiyacı aynı vadi üzerinde kurulu Karakese ve Aktaş köylerinden çıkan kaynaklardan sağlanmaktadır. 
Koskoca Bir Şehre İçme suyu veren bu iki köye maalesef koskoca bir şehir sahip çıkmamaktadır
içme suyunun bol olması nedeniyle arazinin dik ve eğimli olması da eklenince köy yolunun geçtiği dereler köprüleri yapılmadığından ve yollarında bakımsızlığından köylülerin de imkânsızlıklarından köyler yok olmakla karşı karşıyadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Son dönemlerde arıcılık faaliyetleri de yapılmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol toprak yol olup ulaşım sıkıntıları mevcuttur yaklaşık olarak 20 yıldır düzeltilmeyen yol 2007 yılında onarıma alınmıştır. Suluova ilçesine ve Amasya merkeze yaklaşık kırk (40) km dir. Köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Akyazı, Amasya

Akyazı, Amasya ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

1876 Yılında Gürcistan-BATUM'dan göçler ile yerleşim yeri haline gelmiştir, Akyazı'nın Gürcüce'deki anlamı ise Beyazova demektir, ilk başta 16 aile buraya göç etmiştir.

Köy halkı Gürcistan kökenlidir. Vatansever insanlardır, bu köy günümüze kadar 28 şehit vermiştir. Köyün tarihini anlatan bir kitabı da bulunmaktadır "ASIRLIK YAZIMIZ" adlı kitap Metin TEKİN tarafından yazılmıştır. Ankara başta olmak üzere İzmir ve İstanbul'a göç vermiştir. Eskiden 4 Temmuz gününde köyde şenlikler düzenlenirdi, fakat şu anda ilgisizlikten ve katılımsızlıktan ötürü bu şenlikler kaldırılmıştır, gündeme tekrar gelmesi söz konusudur. TRT Genel Müdürü İbrahim ŞAHİN, Uludağ Üniversitesi Profesörlerinden Süleyman ULUDAĞ gibi önemli insanlarda bu köydendir.

Günümüzde köyün eski güzel ve mistik havası çok fazla kalmamıştır, şimdi her yerde inşaat ve mermer ocakları var bu nedenle halk huzursuz denilebilir.

Amasya merkezine 35 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur, Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır, köyün kendine ait Müzesi bulunmaktadır.


 Metin TEKİN




Alakadı, Amasya

Alakadı, Amasya ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Amasya merkezine 13 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol stabilize (asfalt yol tahrip olmuş durumdadır) olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Albayrak, Amasya

Albayrak, Amasya ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün eski adı Kuruçay Köyü'dür. Albayrak Köyü Amasya-Tokat il sınırında yer almaktadır. Bu iki ile sınır olmasından dolayı köyde her yıl 14 Mayıs tarihinde bayrak töreni yapılmaktadır. Köyde yapılan törende, Samsundan yola çıkan bayrak Amasya Valiliğince teslim alınıp Tokat Valiliğine teslim edilmektedir. Her yıl köyde bayrak töreni düzenlenmesinden dolayı Amasya Valiliğince, Kuruçay olan köyün ismi Albayrak Köyü olarak değiştirilmiştir.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Amasya merkezine 59 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır. kanalizasyon şebekesi yapılmıştır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Ardıçlar, Amasya

Ardıçlar, Amasya ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

köyğün geçnmişi belli olmamakla beraber 1700 yılların basına dayanmaktadır köyün geçim kaynağı çifçiliktir hayvancılk köyde çok fazla gelişmemiştir ayrıca yeşil ırmağın kenarında oldugu için köyde toprak sulamak için kanal sistemi vardır köyün nüfusu 200 yoktur çok aşırı göç veren köylerimizdendir. Alevi bektaşi köylerimizdendir.

Amasya merkezine 30 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

köylüler it daşlamaile uğraşırlar.eşşeğe ters binerler.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Avşar, Amasya

Avşar, Amasya ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Köy halkı, Avşar Türkmenlerinden oluşmaktadır.

On birinci yüzyıldan itibaren, mühim roller oynamak suretiyle, adlarını zamanımıza kadar yaşatmış Oğuz boyu. Bozokların Yıldızhanoğulları kolundandırlar.

Büyük Selçuklu Devleti'nin kuruluşundan önce, diğer Oğuz boyları ile beraber, Kıpçak çölünde yaşarlardı. 1135-1136 yıllarında, reisleri Arslanoğlu Yakub Bey kumandasında gelerek Huzistan’a yerleştiler. Yakub’dan sonra Afşarların başına Aydoğdu bin Küşdoğan geçti. Şumla lakabıyla anılan bu bey, Büyük Selçuklu Devleti’nin zayıflamasından faydalanarak, Huzistan’da Selçuklu hakimiyetine son verdi ise de, 1159’da Irak Selçukluları sultanı Melikşah gelerek tekrar Huzistan’a hakim oldu. Bu devrede, Şumla da Melikşah’ın hizmetine girdi. 1194 yılında, Abbasî halifesi En-Nasır li-Dinillah, veziri İbn-ül-Kassab kumandasında Huzistan bölgesine bir ordu gönderdi. İbn-ül-Kassab, Huzistan’ın başşehri Tuster’i ve birçok kaleleri zaptettikten sonra, Şumla’nın ailesini ve çocuklarını toplayıp Bağdat’a götürdü. Böylece Huzistan’daki, Avşar Şumla ve oğullarının hakimiyeti sona erip, ülke, halifenin topraklarına katıldı. 
Diğer taraftan Malazgirt Savaşı'ndan sonra, Anadolu’ya Türkmenlerle beraber göç eden Afşarlar, Selçuklu Devleti’nin uç bölgelerine yerleştirilmişlerdi.

Nitekim, Anadolu’da yerleşim yerleri arasında Avşar adı, Kayılardan sonra ikinci sırada gelmektedir. Bu yer adları, Avşarların, Türkiye’nin fetih ve iskanında Kayı ve Kınıklar gibi birinci derecede rol oynadıklarını göstermektedir. Yine kaynaklara göre, Karamanoğulları Beyliğini kuran ailenin, Avşar boyuna mensup olduğu belirtilmektedir. Osmanlı ve İran tarihinde önemli rol oynayan Avşarlar, Anadolu’ya on üçüncü yüzyılda göç edenlerdir. Bu ikinci göç hareketi sırasında Anadolu’ya gelen Avşarların bir bölümü, Akkoyunlular'ın İran’ı ele geçirmesi üzerine, Mansur Bey önderliğinde İran’a giderek Huzistan’a yerleşti. Anadolu’da kalanlar ise; daha çok Malatya ve Doğu Anadolu’da bulunuyorlardı. Bunlardan büyük bir bölümü, on altıncı yüzyıl başlarında İran’a göçerek Urmiye’den Herat’a kadar olan geniş bir bölgede yerleştiler ve Nadir Şah, 1736’da, bunlardan Afşarlar hanedanını kurdu. 
İran Afşarları; Mansur Bey Afşarları, İmanlu Afşarları, Alplu Afşarları, Usalu Afşarları, Eberlu Afşarları olmak üzere, başlıca beş büyük oba idi.

Safevî hükümdarı Birinci Şah İsmail, Afşarları sınır koruyucusu olarak Horasan’a yerleştirdi. Safevîler'in zayıfladığı bir dönemde, Afşarların lideri Nadir; Afşar, Celayir ve diğer Türkmenleri etrafında topl