lmuş olan Carcass’da çalan Bill Steer ve Lee Dorrian ile gidenlerin yerini doldurur.










Moleküler biyoloji tarihçesi

Moleküler biyolojideki ilk gelişmeler, hızlı çoğalan ve kullanışlı bakteri ("E. coli" ) ve virüslerin incelenmeleriyle elde edilmiştir. İlerideki birçok çalışma, öncelikle prokaryotlarda, sonrasında ökaryotlara uyarlanarak sağlanmıştır.

Canlılarda kalıtım şekillerinin gözlenmesiyle, replikasyon yapabilme, bilgi depolama, bilgiyi ifade etme ve mutasyon taşıma kapistesindeki büyük bir materyalin varlığı ortaya çıkmıştır. Genetik materyalin DNA olduğunun ve yapısının anlaşılmasıyla günümüz moleküler biyolojisinin temelleri atılmıştır.






Junin Gölü

Junin Gölü ya da Chinchaycocha (Keçuva dili: "Chinchaycocha" (Kuzey Gölü) İspanyolca: "Lago Junin"), Güney Amerika ülkesi Peru'nun Titikaka Gölü'nden sonra en büyük ikinci gölüdür. Ancak Titikaka Gölü'nden farklı olarak Junin Gölü'nün tamamı Peru ülke sınırları içinde yer alır. Junin Bölgesi'nde bulunur. Junin adını bulunduğu bölgeden ve yakınındaki Junin kasabasından alır. Ancak Peru'nun eski halkı göle ""And Kedisi Gölü"" anlamında Chinchaycocha adını vermiştir. "Chinchay" And kedisi, "Cocha" da göl anlamındadır. 1974 yılında göl ve çevresindeki alan Ulusal Koruma Alanı olarak ilan edilmiştir. Junin gölü önemli bir kuş gözlem yeridir.

Junin Gölü, Peru'nun başkenti Lima'nın 257 km doğusunda, Peru Andları üzerindeki Bombon (Blossom) yaylasında Junin Eyaleti'ne bağlı Junin Bölgesi sınırları içerisindedir. Göl, genişliği 6 kilometreyi bulan sazlıklarla çevrilidir. Göl Amazon havzası içindedir. Bol yağış alan yıllarda su seviyesinde önemli bir dalgalanma olmaz ancak kurak yıllarda suda önemli miktarda çekilme olur ve gölün derinliği 1,5 - 2 metreye kadar düşebilir. Upamayu Nehri çıkışındaki hidroelektrik istasyonu gölün su seviyesini etkilemektedir.

Gölün bulunduğu alanda yıllık sıcaklık ortalaması 14 °C derecedir. Sıcaklık en yüksek 25 °C, en düşük -2 °C derece olarak kaydedilmiştir.

Junin Gölü ve çevresi, sıra dışı hayvan ve dünyada kendine özgü bitkisel formasyonu olan bitki çeşitliliğine sahiptir. Göl And kuşları için büyük önem taşıyan bir ekosistemdir. Sistemde yer alan yerleşik ve göçmen yaklaşık 50 kuş türü kaydedilmiştir; Yaban ördekleri, balıkçıl kuşlar, pembe flamingolar, Cauquén Huallata denilen And kazları ("Chloephaga melanoptera"), yanavicos denilen Puna ibisleri ("Plegadis ridgwayi"), And ibisleri ("Theristicus branickii") ve beyaz kazlar önemlileridir. Kuşlar açısından gülün asıl önemi iki endemik kuş türüne ev sahipliği yamasından gelmektedir. Batağangillerden Junin batağanı "(Podiceps taczanowskii)" ve Junin su tavuğu "(Laterallus tuerosi)" olarak adlandırılan her iki tür de yok olma tehlikesi altındadır. Bu iki tür ile birlikte Parihuana olarak adlandırılan Şili flamingosu koruma altına alınmışlardır. Üç kuş türünün korunmasıyla ilgili olarak And Ekosistemleri Derneği ECOAN (Asociación Ecosistemas Andinos), Amerikan Kuş Koruma Örgütü ABC (American Bird Conservancy) ve Jeff ve Connie Woodman Vakfı'nın (Jeff and Connie Woodman Foundation) yardımlarıyla 2010 yılında "Chinchaycocha Gölü'nde Tehlikedeki Kuş Türlerini Koruma Yönetim Planı"nı hazırladı. Bakınız:  Gölde bulunan "Batrachophrynus" cinsinden iki kurbağa cinsi de tehlike altındadır. Bunlardan Junin Dev Kurbağası "(Batrachophrynus macrostomus)" sadece bu gölde yaşamaktadır. Göldeki balık faunası bol olmakla birlikte çoğunlukla yerli olmayan alabalık türlerinden oluşmaktadır. Işınsal yüzgeçlilerden "Cyprinodontidae" ailesine dahil yerel dilde "Challhua" olarak adlandırılan Orestias cinsi iki endemik balık cinsi ("Orestias empyraeus" ve "Orestias polonorum") bulunmaktadır. Yayın balığı ("Pigydium oroyae") yerel tüketim için önemli bir kaynaktır.

Eskiden Vikunya ve Alpaka sürülerinin, "osjo" veya "chinchay" adı verilen And kedilerinin dolaştığı, Göl çevresindeki sazlık ve kayalıklarda bugün bulunan en yaygın memeli yerel dilde "poroncoy" denilen bir Hamster ("Cavia tschudii") türüdür. "Atoj" adı verilen And tilkisi ile Hanna adı verilen bir kokarca türü ile Çinçillagillerden "Vizcacha" da yaygın olarak bulunmaktadır.

Göl ve çevresinde botanik dünyasında benzersiz Sucul bitkiler açısından bir çeşitlilik göstermektedir. Baskın bitkiler Yaban asması, kulübe ve çeşitli eşyaların yapımında kullanılan "Tatora" adı verilen uzun büyük sazlar, "Cattails" denilen almaşık yaprakları hasırcılıkta kullanılan hasır otu gibi kamışlar ile çalılardır.

1933'den sonra Pasco'da çalışmaya başlayan üç madenin artıklarının ve Junín ve Carhuamayo şehirlerinden gelen kanalizasyon atıklarının göle bırakılması, göldeki balık ve kuş faunası üzerinde olumsuz etkide bulunmuştur. Kirlilik bu tür sulak alanların doğal ötrofikasyon sürecine katkıda bulunmaktadır. Yaban hayatın yemek ve yuvalama alanları azalmaktadır. Kurşun, çinko ve bakır gibi madenlerle kirlenen su ve biyolojik kirlilik nedeniyle yüzeyi kaplayan yosunların sudaki oksijenin seviyesini azaltıcı etkisi sonucu balık, kurbağa ve kuş sayılarındaki ciddi azalma göl çevresinde yaşayan ve geçimlerini balıkçılık gibi yollarla gölden sağlayan insanları da olumsuz etkilemiştir.

1980'lerde göl ve havzasında 368 bitki türü ve 90 kuş türü varken, günümüzde bu sayı 26 bitki türü ve 16 kuş türüne düşmüştür. Kurşun, çinko ve bakır konsantrayonunun yüksek olduğu sulak alandaki türler yok olmaktadır. Junin dalgıcı olarak bilinen endemik türün gölün korumaya alınmasından sonra 1976'da Danimarkalı kuş bilimci Jon Fjeldså tarafından yapılan sayımda 300 adet olan sayısı, 1985'de yapılan sayımda hızla düşmüş, 1991'de Perulu araştırmacılardan oluşan bir ekip 50'den az sayıda kaldıklarını saptamıştır.

Kirlilik nedeniyle suyun rengi kırmızıya dönen göldeki çevre sorunun çözülmesi için maden şirketlerinin fazla bir gayreti bulunmamakla birlikte çevre halkının duyarlılığı, yürütülen kampanyalar ve INRENA (Doğal Kaynaklar Ulusal Enstitüsü)'nün Junin Ulusal Koruma Alanı'na tahsis ettiği küçük kaynaklarla göl ekosisteminde hafif ama sürekli bir iyileşme gözlemlenmeye başlanmıştır.

7 Ağustos 1974'de gölü ve hemen çevresini içeren, 530 km² bir alanı kapsayan Junin doğal koruma alanı kurulur. Göl ve buraya komşu bölge, sıra dışı hayvan ve dünyada kendine özgü bitkisel formasyonu olan bitki çeşitliliğine sahiptir. Hamster ("Cavia tschudii") gibi memeli hayvanlar, "Batrachophrynus macrostomus" gibi kurbağalar, Challhua gibi balıklar, "Podiceps taczanowskii" gibi kuşlar, Totora gibi bitkiler burada yerleşik olan halk tarafından kullanılırlar.

1933'den beri doğal parkın fauna ve florası, yaşanan niceliksel düşüş ve bölgenin mayınlarından zarar görmüştür. Bunun dışında Junin ve Carhuamayo şehirlerinin atık suları bölgenin kirlenmesini hızlandırmıştır.

yaban hayatı yüksek And türlerin en zengin bölgelerinden biri korumak için 1974 yılında oluşturulan National Reserve 53000 hektarlık bir alanı kaplar ve sulak alanlar, cattails ve diğerleri arasında su kuşları, binlerce yabani kobay, kedi ya da And ve kurbağalar osjos onlarca, canlı açık su geniş alanlar oluşur.





Kızıl Meydan

Kızıl Meydan (Rusça; Красная площадь, "Krasnaya ploşçad"), Moskova'da yer alan meydandır. Hem Rusya, hem de eski SSCB'nin toplumsal ve siyasi tarihinde önemli bir yeri vardır.

Meydana çeşitli adlar verilmiştir; bugünkü adı ise 17. yüzyılın ikinci yarısından beri sürekli olarak kullanılmaktadır. Ancak, Rusça'da "kızıl"ın karşılığı olan "krasnaya" sözcüğü (eskiden) "güzel" anlamına da gelirdi.

15. yüzyılda Kremlin'in duvarları tamamlandıktan hemen sonra yapılan Kızıl Meydan, tarih boyunca idamlara, gösterilere, geçit törenlerine ve mitinglere sahne olmuştur. Eskiden, kentin merkezindeki en büyük pazar alanı olan meydan, Moskova'yı Rusya'nın belli başlı kentlerine bağlayan yolların kavşağıydı. Meydan, değişik zamanlarda konutlar, kiliseler, bir halk tiyatrosu ve bir basımevi yer almış. Moskova'nın ilk halk kütüphanesi ile üniversitesi de burada kurulmuştur.

XVI. yüzyıl'da meydan, Kurtarıcı ve Svyatoy Nikolay kapıları önünde, üzerinde köprülen kurulan bir hendekle Kremlin'den ayrılıyordu. Meydanın güneyinde, bir demir parmaklıkla çevrili taştan bir tribün ("Lobnoye Mesto") yükseliyor, çarın ukazları buradan ilan ediliyor ve ölüm cezaları burada yerine getiriliyordu. Meydanı Kremlin'den ayıran hendek 1812'de kapatılmıştır.

1924'te Kızıl Meydan'da Sovyetler Birliği'nin kurucusu Vladimir Lenin için mozole inşa edildi. İlk olarak ahşap yapılan Lenin Mozolesi 1930'da granit mermerden yapılarak ziyarete açıldı. 1930'da Kızıl Meydan'ın taşları yenilendi ve 1818'de Minin ve Pojarski için meydanın ortasına dikilmiş olan anıt, geçit törenlerini ve gösterileri engellememesi için Vasili Blajenni Katedrali'nin önüne taşındı. Sovyetler Birliği döneminde her yıl 1 Mayıs ve 7 Kasım'da (Ekim Devrimi) düzenlenen geçit törenleri, Kızıl Meydan'daki en önemli kutlamalardı.

Kremlin ve Kızıl Meydan 1990 yılında 13. yüzyıl'dan beri Rusya tarihiyle olan güçlü bağları nedeniyle UNESCO Dünya Mirasları Listesi'ne girdi.

2008 yılında, Sovyetler Birliği'nin (SSCB) yıkılışından beri ilk kez, SSCB'nin II. Dünya Savaşı’nda Nazi Almanyası’na karşı kazandığı tarihi zaferin yıldönümü olan Zafer Günü törenlerinde ağır askeri araçlar geçit törenlerine katıldı. 2010 yılındaki törenlerde Rus ve Bağımsız Devletler Topluluğu (BDT) üyesi ülkelerin yanı sıra ilk defa NATO’dan Amerikan, İngiliz ve Fransız askerleri de Kızıl Meydan’daki kutlamalara katıldı.

Kremlin'in hemen doğusunda, Moskova Nehrinın kuzeyinde yaklaşık 73,000 m²'lik bir alanı kaplar. 1875-81 arasında yapılan Devlet Tarih Müzesi meydanın kuzey ucunda bulunmaktadır. Güney uçta ise, 1554-60 arasında yapılmış Vasili Blajenni Katedrali yer alır. Doğu yakasında, Rusların "Riyadıy" adıyla anlandırdıkları ticaret galerileri vardı. 1953'te, bu galerilerin yeniden düzenlenmesinden sonra Devlet Satış Mağazaları (GUM) açılmıştır. Lenin'in 1930'da tamamlanan anıtmezarı ise batısında, hemen Kremlin'in duvarı önündedir. Lenin'in anıtmezarının yakınındaki öbür mezarlar da Kremlin du