ikleri gösterir ve ekstazi ile karıştırıldığında "serotonin sendromu" olarak bilinen rahatsızlığıa yol açabilir. "Dancesafe" gibi sivil kuruluşlar kullanıcıların zarar görmemesi için kullanımın yoğun olduğu ortamlarda ilaç içerik ve saflık testi imkânı sağlamaktadır.

Ekstazi bağımlılık eğilimli kişilerde sık ya da düzenli kullanıma itebilir. Bu kişiler genellikle bedenin rahatsızlıkları göstermede normal bir sinyal yöntemi olan "acı" duygusundan kaçmak, hayatın zorluklarıyla yüzleşmemek için MDMA'ye sığınabilirler. Ancak bu durum araba benzin göstergesi benzinin bittiğini gösterirken gidip benzin ışığını sökmeye benzetilebilir. Kişi yalnızca bir semptom olan acıyı düzenli olarak bastırmak yerine acının verdiği mesajı dinleyip onu iyileştirmeye çalışmalıdır. MDMA ile ilgi uzun yıllar psikoterapi çalışmalarından bulunan Anna Shulgin ne bu ilacın ne de herhangi bir diğer psikoaktif maddenin düzenli ve sık kullanımını salık vermemektedir. MDMA ile terapi yapan terapistler bu ilacı yalnızca gerektiğinde ve sorumlu bir şekilde başvurulabilecek bir destek olarak gördüklerini belirtiyorlar. Ara verilmeden düzenli kullanım ilacın verdiği ilk etkiyi kaybetmesine neden olur. Düzenli bazı kullanıcılar bir hafta ya da bir aylık aralarla kullandıklarını, bazı kimseler ise bir kereyle yetindiklerin belirtmektedirler. İlacın bağımlılık yaptığı konusu hala tartışmalıdır. MDMA ile terapi yapan bazı terapistler reçeteli antidepresanlar ne kadar bağımlılık yapıyorsa ekstazinin de o kadar bağımlılık yaptığını söylüyorlar.

Normalde 120 miligramlık bir doz kişinin tipik ekstazi etkileri hissetmesi için yeterlidir. Yapılan analiz istatistikleri piyasadaki tabletlerde genellikle bunun yarısı ya da daha azı oranında MDMA bulunduğunu göstermiştir. 120 mg'dan daha fazla miktarda alınan dozlar vücudun homeostatik dengesini bozmaktan başka bir işe yaramaz, daha "iyi" ya da daha kuvvetli etkiler sağlamaz. Araştırılmasına izinlerin yeni verilmeye başlandığı için düzenli bir kullanımın uzun dönemde nasıl etkilere neden olacağı tam olarak bilinmemektedir.

Ekstazinin zararlı olduğunu iddia eden araştırmalar NIDA (Ulusal Madde Suistimali Enstitüsü) desteğiyle Dr. McCann ve Dr.Ricaurte tarafından yapıldı. Bu araştırmalar tüm dünyada ekstaziyi karalayan propagandalarda delil olarak gösterildi ancak Dr. Ricaurte 2000'de yaptığı açıklamada bu araştırmalarda kullanılan numunelerin karıştırıldığını ve araştırmalarda kullanılan maddenin ekstazi değil metamfetamin olduğunu açıkladı. Ayrıca bu araştırmalarda kullanılan metamfetamin miktarları Ricarteu'ye göre bilimsel jargonda "fil dozu" olarak bilinen ve normalde insanların kullandığı miktarlardan çok daha yüksek olan dozlardı. Aynı şekilde ekstazi etkisi altında beyin tomografisini gösteren araştırmalar başka tomografi araştırmalarıyla yalanlandı.

Ekstazinin sağaltıcı etkileri olduğunu ve tıpta birçok hastalığın tedavisinde kullanılabileceğini savunan ve bunun için tüm dünyadan bilim insanlarını destekleyen MAPS adlı kuruluşun ilk devlet izinli araştırması ABD'de Kuzey Carolina'da Şubat 2004'te başladı. Araştırma başkanı Dr. Mithoefer'in araştırması ekstazinin PTSD'den muzdarip tecavüze uğramış on iki kadının travma sonrasında yaşadıkları rahatsızlığı psikoterapi ile birlikte tedavisini incelemektedir. Bu araştırma Multi Disipliner Psikedelik Araştırmaları Kurumu'nca (MAPS) desteklenmektedir.


Daha önce İspanya'da başlayan benzer bir araştırma bilimsel nedenlerle değil ancak politik baskılarla durdurulmuş ise de araştırmanın devam edebilmesi için bürokratik çabalar hala devam ediyor.

Ekstazinin serotonin ateşleyen hücrelerde yıkıma neden olduğu iddiaları üzerine araştırma yapan Cincinnati Üniversitesi'nden Jack Lipton, Ekim 2006'da ABD'nin Georgia eyaletinin Atlanta şehrinde yapılan Nörobilim Grubu toplantısında açıkladığı raporunda MDMA'in farelerde serotonin ateşleyen hücreleri öldürmediğini, dopamin üreten hücrelerde ise artışa neden olduğunu açıkladı. Araştırmayı yapan Lipton bunun parkinson hastaları için umut verici olabileceğini söylüyor.

MAPS kurumuna göre MDMA 120 mg dozunda herhangi bir nörotoksik etki göstermemektedir. Uzun dönemli, düzenli ve yüksek dozda kullanımlar hakkında ise henüz bir araştırma bulunmamakla birlike çok yüksek dozların nörotoksik olduğu hayvan deneylerinde gösterilmiş durumdadır. MAPS'in kurucusu Rick Doblin MDMA'in Ricaurte'nin yanlış araştırmalarına dayanılarak ileri sürülen ve abartılan zararlı etkilerinin taraflı olduğunu, saptırıldığını ve yasakçı siyasetleri desteklemede kullanıldığını savunmaktadır. MAPS'in hedefi MDMA'yi beş yıl içinde psikoterapi destekli PTSD tedavisinde kullanılan reçeteli bir ilaç konumuna getirmektir. Bunun için beş milyon dolarlık bir fon oluşturma çabaları devam etmektedir.





Carl Ebert

Carl Ebert (20 Şubat 1887, Berlin - 14 Mayıs 1980, Kaliforniya), Alman tiyatro yönetmeni ve oyuncusu, opera yönetmeni, eğitmen.

Cumhuriyetin ilk yıllarında Türkiye’de on yıl yaşamış olan sanatçı, Türk modern tiyatrosunun kurucuları arasındadır. Ankara'da Devlet Konservatuvarı ve Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'nün kuruluşuna çok büyük emek ve katkılar sağlamış, Devlet Tiyatrosu'nun ilk yönetmenlerinden biri olmuştur.

1887 yılında Berlin’de dünyaya geldi.

1909 - 1914 yılları arasında oyunculuk yaptığı Max Reinhardt'ın Tiyatro Sanatı Okulu'ndan mezun olan sanatçı, ilk olarak Alman Ulusal Tiyatrosu'nda rol alarak sanat hayatına başladı. Berlin ve Frankfurt'ta kendi çabalarıyla oluşturduğu sanat okullarında yönetmen ve oyuncu olarak görev yapan Ebert, 1927'de operaya geçti; Berlin Şehir Operası'nda birçok esere imza attı. 1933’te işbaşına gelen Hitler rejimini eleştirmeye başlayınca işine son verildi.

Berlin’de işine son verilmesi üzerine ülkeden kaçan sanatçı Arjantin'e gitti ve 1933-1936 arasında ülkenin en önemli sanat kurumu olan "Teatro Colon"`da görev yaptı. Ayrıca 1934'te Almanya'daki rejimden kaçan iki arkadaşı ile birlikte İngiltere'de "Glyndebourne Opera Festivali"'nin başlatıcısı oldu.

1936’da Cumhurbaşkanlığı Filarmoni Orkestrası ile genel sahne işlerinin örgütlendirilmesi konusunda görüşmek ve tavsiyelerinden yararlanmak üzere, Ankara’ya davet edildi. 1940’a kadar aralıklı olarak Türkiye’ye gelip gitmeye devam etti; Ankara Devlet Konservatuarı’nın tiyatro ve opera bölümlerinin kuruluşu, ders planlarının saptanması konusunda görüşlerini başvuruldu.

1940 yılından itibaren 9 yıl boyunca anlaşmalı uzman olarak Türkiye’de kaldı; Devlet Konservatuarı Tiyatro Tatbikat Sahnesi ile Opera Stüdyos’unu yönetti. Karl Ebert'in Ankara Devlet Konservatuarı’nın opera stüdyosundaki eğitim öğretimle ilgili çalışmaları, başlangıçta, uluslararası opera literatürünün standart eserlerinden alınan örneklerle, Türkçe metinli denemeler halinde oluşup gelişti. Bu alanda öğrencilerin sahneye koydukları ilk oyun, Mozart'ın bir perdelik “"Bastien and Bastienne"” adlı operası oldu. Türkiye'de Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nın eşliğinde ilk olarak Türkçe metinle oynanmış bulunan bu eser, zamanın basınında geniş ilgi yarattı. Bu ilk başarıdan sonra 1940 yılında Türkiye'de ilk olarak, ünlü besteci Puccini'nin Madame Butterfly operasının sadece ikinci perdesi, 1941 yılının mayıs ayında ise Puccini'nin Tosca operasının sadece 2. perdesi, konservatuvarın opera stüdyosu elemanları tarafından, Türkçe librettolarla sahneye kondu.

Ebert, Musiki Muallim Mektebi içinde idareten kurulup faaliyete geçirilmiş olan devlet konservatuvarı sınıflarının Devlet Konservatuvarı'na dönüşmesi için çaba gösterdi ve bu 16 Mayıs 1940 tarihinde yürürlüğe giren bir yasa ile mümkün oldu. 
1947'ye kadar Tatbikat Sahnesinde çeşitli oyunların rejisörlüğünü yaptı, sayısız öğrenci yetiştirdi. Bunca başarı ile Türkiye’de modern tiyatronun kurucuları arasında yer aldı.

1948-1954 yıllarında Kaliforniya’da öğretim görevlisi ve tiyatro öğretmeni olarak görev yapan Ebert; 1954ten sonra 1961’deki emekliliğine kadar Berlin Devlet Operası'nın da yönetmenliğini yaptı. 
14 Mayıs 1980'de Santa Monica'da (Kaliforniya) hayatını kaybetti.





Kılıçlı kavlaklı, Emirdağ

Kılıçlı kavlaklı, Afyonkarahisar ilinin Emirdağ ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Afyonkarahisar iline 93 km, Emirdağ ilçesine 23 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

köyümüz başta olmak üzere hayvancılık ve tarımla gecinir,sulak yer olmadıgı için,tarlalarda arpa,buğday,nohut gibi ürünler yetiştilmektedir.

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Y. kurudere, Emirdağ

Y. kurudere, Afyonkarahisar ilinin Emirdağ ilçesine bağlı bir köydür.

Üç yörük kardeşin buraya 1849'da Yozgat'tan gelip yerleşmesi ile meydana gelmiştir.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Afyonkarahisar iline 90, Emirdağ ilçesine 20 Km. uzaklıktadır.


Yazın gecelerı çok soğuk 10 - 13 dereceye düşer.

Gündüzleri kuru sıcak vardır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köylülerin yarısından fazlası Avrupanın çeşitli ülkelerinde yaşamaktadır (Belçika).

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Muhammed Suiçmez

Muhammed Suiçmez Türk asıllı, Almanya Karlsruhe doğumlu Death Metal gitaristi.

Muhammed Suiçmez kendi kurduğu Alman Teknik Death Metal grubu Necrophagist'in gitaristidir.

14 yaşında, 1989'da, Suiçmez, "Onset of Putrefaction" için sözler yazdı. O zaman yazdığı lirikler kanlı ve karanlıktı.
Metal müziği dinlemeye başladığı günden beri gitar çalmayı öğrenmek istiyordu. Bu sırada da şarkıları kompoze etmeye ve kendi