eya forvette oynayan Araszkiewicz, kariyeri boyunca 15 kez kulüp değiştirdi. 1990-1992 yılları olmak üzere 2 sezon Bakırköyspor'da partneri Piotr Nowak ile birlikte orta saha mevkisinde oynadı. Bakırköyspor'da oynadığı 50 maçta attığı 20 gol attı. 1992-93 sezon arasında Alman kulübü MSV Duisburg'a transfer oldu.





Eyyüp Cenap Gülpınar

Eyyüp Cenap Gülpınar, (d. 1943, Siverek - ö. 14 Mayıs 2012, Ankara) Türk siyasetçi.

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Serbest Avukatlık, Çiftçilik, XVIII., XIX., XX., XXI. ve XXIII. Dönem Şanlıurfa Milletvekilliği, TBMM başkanvekilliği ile Devlet Bakanlığı yapmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır.

1987'den 2002'ye kadar ANAP Şanlıurfa milletvkili olarak parlamentoda bulundu, 2007'de 22 Temmuz seçimlerinde AKP'den milletvekili seçilip tekrar parlamentoya döndü. 2011 seçimlerine kadar milletvekilliğini sürdürdü. Milletvekili Mehmet Kasım Gülpınar ' ın babasıdır. 14 Mayıs 2012 tarihinde Ankara'da vefat etmiştir.




Spiral yay

Spiral yay (İngilizce "spiral spring", Almanca "spiralfeder"), daire veya dikdörtgen kesitli bir telin bir eksen etrafında Arşimet spirali şekilde sarılmasıyla imal edilen, her iki ucundan biri sabit diğeri hareketli iki elemana rijit olarak sabitlenen, hareketli elemanın dönme hareketiyle sarımları sarması sonucu eğilmeye zorlanan bir yay çeşididir.

Saat mekanizmalarında, enerji depolama elemanı olarak ve göstergelerde reaksiyon yayı olarak kullanılırlar.




Ad hoc

Ad hoc (IPA: [at hɔk]); "amaca özel, niyete mahsus" anlamına gelen Latince ibaredir. Genelde bir soruna yönelik, geçici bir çözümü anlatmak için kullanılır. Bazen de bir yetersizliği ya da üstünkörü üretilen çözümleri vurgulamak için kullanılır.

Örneğin geçici olarak kurulan mahkemeler ya da araştırma tetkik komisyonları ""ad hoc"" komitelerdir.

Bir kuramın geçerliliğini desteklemek üzere kurama ilave edilen varsayımdır. Kendi başına bir değeri bulunmamakla birlikte ""ad hoc varsayım""bir kuramı, çürütülmesine karşı korumak amacıyla kullanılır.

Bilimsel hipotezlere karşı duran gerçek verilerin açıklanmasında da bazen ""ad hoc hipotezler"" sırf o durumu açıklamak için üretilebilir. Çok bilinen bir örneği, Albert Einstein tarafından Özel Görelilik Kuramı'na eklenen "kozmolojik sabit"idir. Einstein, görecelik denklemlerinin gösterdiğinin aksine, uzaydaki kararlı yapının açıklanabilmesi için, denkleme denge durumunu ortaya çıkaran bir sabit eklemiştir. Kendisi tarafından önceleri "en büyük yanlışım" olarak tarif edilse de, sonradan kara enerji kuramı ile desteklenmiştir.

Görev kuvveti genel anlamında kullanılır. Belirli bir görev için oluşturulan bir teşkildir ve hizmet süresi bu görevin yerine getirilmesiyle sınırlıdır. Bu tür görevler genelllikle, öngörülemeyen bir durumun ortaya çıkmasında, hızlı tepki verebilmek için farklı sınıflardan unsurların bir araya gelmesi gerektiğinde kendini gösterir. Örneğin cephe hattının bir kesimde yarılması ya da ileri hareketin, düşmanın bir direnek noktası tarafından engellenmesi durumlarında bu tür teşkillere baş vurulur.





Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatı

Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde eğitim amacıyla Avrupa'ya, özellikle Fransa'ya giden gençler oradaki edebiyatta gördükleri yenilikleri ülkeye dönüşlerinde Türk edebiyatında uygulamaya başlamışlardır. Bu şekilde belli dönemler halinde günümüze kadar süren yeni bir edebiyat başlamıştır. Bu dönemlerden biri de Cumhuriyet dönemi edebiyatıdır.

Cumhuriyet dönemi edebiyatı, Millî Edebiyat 'tan kesin hatlarla ayrılamamaktadır, zira Millî Edebiyat devri sanatçıları, Cumhuriyet'in ilk yıllarında en önemli eserlerini vermişlerdir. Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Halide Edip, Reşat Nuri, Refik Halit ve daha birçoğu Cumhuriyet'in ilk 50 yılına damgalarını vurmuşlardır. Cumhuriyet'in ilanını takiben hızlı bir şekilde yapılan dil ve harf devrimleriyle Latin harflerine dayalı yeni alfabenin kabulü ve dilde özleşme, 1920'li yıllarda başlayan ve hâlen devam eden bir edebiyat döneminin başlangıcı olarak kabul edilir.


Cumhuriyet dönemi edebiyatı Türkiye'nin gerçeklerine gittikçe genişleyen ölçüde eğildi. Yurdun bütün bölgelerinde kentlerdeki, köylerdeki yaşamı ve insan ilişkilerini, yurtdışına göçen işçileri ele aldı. Her sınıftan, her yaşam biçiminden gelen kahramanları canlandırdı. Onları kuşatan toplumsal bozuklukların giderilmesi için öneriler getirildi. Dil devrimi, edebiyatı yakından etkiledi. Türetilen ya da canlandırılan sözcükler yanında bölge ağızlarından sözcükler ve anlatım biçimleri de edebiyata girdi. Halk söyleyişleri, anlatımı kadar dünya edebiyatlarından türlü eğilimlerden, deneylerden izlenimler görüldü. Cumhuriyet'in kuruluşunu ele alan yapıtlar oluşturuldu. Yakup Kadri yakın tarihte oluşan, kendi tanık olduğu olaylara dayanarak toplumdaki değişmeleri, siyasal yaşamdaki çalkantıları, çatışmaları ele alan romanlar yazdı. En etkili romanı ise köylü ve aydın çelişkisini anlatan "Yaban" (1932) oldu.

Cumhuriyet'in ilk 10 yılında Kurtuluş Savaşı'na katılan halk ve aydınlar, yeni döneme ayak uydurmaya çalışan çıkarcılar ve işbirlikçiler, batı uygarlığı karşısında geleneksel ahlakın ve yerleşik değerlerin tartışılması, toplumdaki değişmelerin, batılılaşmayı yanlış anlamanın yıkıcı etkileri gibi toplumsal konulara bireysel sorunlar, ruhçözüm deneyleri eklendi. Şevket Esendal'ın Ayaşlı ve Kiracıları (1934) romanı başkent Ankara'nın Cumhuriyet'in ilk yıllarındaki yaşamını canlandırıyordu. Deniz tutkunu olan Sait Faik, kendi yaşadığı Burgaz Adası'nın Rum balıkçılarını, kentin küçük insanlarını geniş bir insan sevgisiyle canlandırdı. Öte yandan üretim biçimine, üretim biçiminde değişmenin yaşamı nasıl etkilediğine dikkati çeken ilk yapıt Sadri Ertem'in "Çıkrıklar Durunca" (1931) adlı köy romanıdır. Sabahattin Ali, "Kuyucaklı Yusuf" romanıyla 20 yıl kadar sonra gelişecek köy romancılığına öncülük etti. Köylüleri, düşkün kadınları, toplumsal sınıflar arasındaki çelişkileri ele alan öyküler kaleme aldı.

"İnce Memed" romanında 1930 yıllarında Toroslar'da yaşayan, suça itilmiş bir eşkıyanın yaşamını konu edinen Yaşar Kemal bu yöreyi ve Çukurova'yı tarihsel kökleri, doğası, güncel sorunlarıyla yansıtırken anlatımdaki coşku, betimlemelerindeki renklilikle dikkat çekti. Orhan Kemal, İstanbul'un yoksul kesimlerinde yaşayanları, köyden kente nüfus göçünü, ezilen çocukların, genç kızların serüvenini konu edindi. Kemal Tahir'in köyü konu edinen romanları ve köydeki gelişmelerin geniş bir panoramasını verdi. Samim Kocagöz, Necati Cumalı, Fakir Baykurt gibi yazarlar roman ve öyküleriyle köy ve kasaba yaşamına tanıklık ettiler. Aynı çevreyi konu edinen Bekir Yıldız, yurtdışında çalışan göçmen işçilerin yaşamını konu edinen yazarlardan oldu. Gerçeklere ironi ile bakan öykücüler bulunduğu gibi "(ör; Haldun Taner)" toplumsal bozuklukları gülmece öyküleri ve romanlarıyla çok geniş bir okur toplulukları önünde tartışan yazarlar "(Aziz Nesin, Rıfat Ilgaz)" görüldü. Kurtuluş Savaşı'nın ve Cumhuriyet dönemini, toplumcu ve gerçekçi yazarlara karşıt biçimde yorumlayan yazarlar ("Tarık Buğra") da oldu.

Ruhsal çözümlemelere yönelen, biliçaltını sergileyen yazarlar "(Yusuf Atılgan, Bilge Karasu, Adnan Özyalçıner, Oğuz Atay vs.)" soyutlamalardan, kara mizahtan yararlandılar; geriye dönüşümlerle, çağrışımlarla beslenen, dilin olanaklarını araştıran denemelere giriştiler. Kadın romancılar ve öykücüler çevreyi, olayları, kişileri konu edinirken ayrıntılara daha çok indiler. Bu yazarlar (Nezihe Meriç, Adalet Ağaoğlu, Pınar Kür, Füruzan, Sevgi Soysal, Tomris Uyar) bireyin toplumla ilişkisi, toplumsal yapıda ve kültürdeki değişimler, cinsellik gibi konulara yönelirken yerleşik yargılara karşı çıktılar. Hızlı kentleşme, sanayileşme olguları köy edebiyatının ortadan silinmesine yol açarken, kentteki kaynaşmalar, kenar mahalle insanlarının, yoksulların, işçilerin yaşamından çok aydınların, sanatçıların, siyasal eylemlere katılanların toplumsal ve ruhsal dünyalarını, onların tanıklığıyla bireyi ve toplumu konu edinen bir edebiyat gelişti: Erhan Bener, Demir Özlü, Selim İleri, Orhan Pamuk, Latife Tekin, Nedim Gürsel gibi yazarların roman ve öyküleri.

Şiirde, Millî Edebiyat akımından hece veznini devralan kuşak "(Kemalettin Kamu,Ömer Bedrettin Uşaklı vs)" küçük duyarlılıkları, doğa ve yurt güzelliklerini konu edindi. Biçim yetkinliğine ,arı şiire yönelen çalışmalar folklordan "(Ahmet Kutsi Tecer)", tarihin yanı sıra psikolojiden "(Ahmet Hamdi Tanpınar)" beslendi. Simgelere "(Ahmet Muhip Dıranas)" ya da günlük yaşamdan sahnelere, yaygın izlenimlere, duyarlığa "(Cahit Sıtkı Tarancı)" yaslandı. Hece veznini kullanmada ulaşılan ustalığa yeni kalıplar, duraksız uygulamalar "(A. M. Dıranas, C. S. Tarancı)" eklendi. İnsanın iç dünyasına yönelik araştırmalar, gizemci düşünceler dile getirildi "(Necip Fazıl Kısakürek)".

Nâzım Hikmet'ın vezni, geleneksel kalıpları kıran şiiri, biçimsel özellikleri kadar "Marxçı" görüşe bağlı içeriğiyle de yenilik oluşturdu. Bu yenilikçi şiir zamanla halk şiirinden, divan şiirinden, hatta çağdaşı Garip şiirinden etkiler aldı: öykünün olanaklarından yararlanıldı, yerel ve evrensel değerlerle beslendi. Garip hareketinin temsilcileri "(Orhan Veli Kanık, Melih Cevdet, Oktay Rıfat)" şiirde süregelen aşırı duyarlığa, şairaneliğe karşı çıktılar, vezinsiz şiiri yaygınlaştırdılar.

Garipçiler karşısında Nâzım Hikmet'in şiir anlayışından etkilenen "toplumcu şiir" anlayışı ortaya çıktı. Bu şiir geleneğinin temsilcileri "Rıfat Ilgaz, A.Kadir, Ahmed Arif, Hasan Hüseyin"'dir. Toplumsal konuları, imgeye ve duyarlığa daha geniş yer vererek işleyen eğilimin temsilcisi Attilâ İlhan oldu. Doğa, aşk, yaşam, sevgi, barış, özgürlük vb. konuları işleyen açık aydınlık şiirin "(Bedri Rahmi Eyüboğlu, Behçet Necatigil, Cahit Külebi, Necati Cumalı)" karşısında; insanın evrendeki yerini konu edinirken soyutlamalardan, bilinçaltı araştırmalardan yararlanan çalışmalar yer aldı. Asaf Halet Çelebi'nin şiirine eski uygarlıkların, tasavvufun, folklorun katkısı görüldü. Dönemin en üretken şairi Fazıl Hüsnü Dağlarca, insanın tanrı, evren, t