sapiens" arasında yer alır.

"Homo erectus"’un yeryüzünde geniş bir alana dağıldığı fosil buluntularından anlaşılmaktadır. İlk fosil Cava Adasında ortaya çıkarılmıştı. Daha sonra Pekin yakınlarında, Cezayir’de, Orta Afrika’da, Avrupa’da pek çok fosil bulundu. Bu fosillerin bazılarında "Homo erectus" ile "Homo sapiens" arasındaki ayrımın belirsiz hale geldiği görülür.

"Homo erectus" ile "Homo sapiens" arasındaki temel ayrımın kafatası ve diş yapılarında olduğu görülür. "Homo erectus"’a ait kol ve bacak kalıntıları "Homo sapiens"’inkine benzer ve bu benzerlik "Homo erectus"’un da dik yürüdüğünün bir göstergesidir. "Homo erectus"’un beyin hacmi "Homo sapiens"’in beyin hacminden daha küçüktür; ancak "Homo erectus"’un beyin hacminin kendisinden önceki türden daha büyük olduğu görülür.

Fosil kalıntıları "Homo erectus"’un kafatası boşluğunun alçak, kemiklerinin kalın olduğunu gösterir. Ama kaş kemikleri yüksektir. Alın çökük, burun, çeneler ve damak geniştir. Öte yandan Homo erectus’un dişleri, başka hiçbir insan türünde rastlanmayan ölçüde iridir. "Homo erectus", ateşi kullanan ve mağaralarda barınan ilk insan türüdür.

American Journal of Physical Anthropology dergisinde yayınlanan aşağıdaki makale Türkiye'den bir örneğe yer veriyor.Araştırmaya göre, homo erectus kafatası üzerinde tüberkülozun yol açtığı kemik deformasyonları açıkça görülüyor. Böyle kemik deformasyonlarının D vitamini eksikliğine bağlı iskelet ve bağışıklık sistemi zayıflığından kaynaklandığı tıp uzmanlarınca zaten biliniyor. Bilinenler ile fosil üzerindeki buluntular ortak değerlendirildiğinde Anadolu’daki ilk insanların ekvator bölgesinden geldikleri ve siyah derili oldukları sonucu çıkarılıyor. Ekvator bölgesinden kuzey enlemlere doğru göç eden siyah derili insanların, deri yapısından dolayı vücutlarında daha az D vitamini oluştuğu, bunun da iskelet ve bağışıklık sistemlerini zayıflattığı, böylece tüberküloz dahil hastalıklara kolay yakalandıkları tezinin jeolojik geçmiş için de doğru olduğu anlaşılıyor.

Kappelman J. Alçiçek M.C. Kazancı N. Schultz M. Özkul M. Şen Ş. 2008. First Homo erectus from Turkey and implications for migrations into temperate Eurasia. American Journal of Physical Anthropology 135, 110-116.http://dx.doi.org/10.1002%2Fajpa.20739




Açlık (roman)

Açlık (), Norveçli yazar Knut Hamsun tarafından kaleme alınmış ve 1890 yılında ilk baskısı yapılmış bir romandır. Roman, 20. yüzyılın edebi açılışı olarak görülmekle beraber, modern ve psikolojik sürükleyici edebiyatın en önemli örneklerinden biri olarak kabul edilmektedir. Karmaşa halindeki insan zihninin mantıksızlığını kimi zaman duygusal kimi zamansa espirili bir dille yansıtmaktadır. Bu roman ölmek pahasına olsa bile alın teri dökmediğin parayı kabul etmemeyi anlatmaktadır.

Roman, Türkçeye ilk kez 1934 yılında Peyami Safa tarafından çevrilip, Resimli Ay Matbaası tarafından basılmıştır.




Şenköy, Milas

Şenköy, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.

Milas'ın 23 km kuzeybatisinda yer alır. mahalle geçimini zeytincilikten sağlar. Bafa Gölü'nün Şenköy'den den görünüsü görülmeye değerdir. Mahallede iki zeytinyağı fabrikasi ve tarihi bir türbe bulunmaktadir. Söke'den gelirken bafadan geçtikten sonra tünelden geçince ilk sola sapiniz ve Etrenli'den gectikten sonra ikinci köy Şenköy'dür. Yaz aylarında denizi aratmayacak kadar serin bir yerdir.

Şenköy mahallesi çok eski bir yerleşim yeri olup rivayete göre şeyh mahallesi 
olarak adlandırılmış şeyhler otururmuş. Daha sonra şen köy adını almış.
İnsanları şen olduğundan olacak Şenköy mahallesi olarak adlandırılmış. 
Mahallede yaşayanlar bu yorumu yaparlar.

Şenköy köy vasfından çıkmış küçük bir belde gibidir. Gelir düzeyine bağlı olarak eski alışkanlıkların yerine şehir tipi alışkanlıklar yer almıştır.Düğünlerde buna örnektir. Eski geleneklerden uzak disco türü oyunlarla eğlenceleri ağır basar. Eskiden keşkekler dibek taşında yapılır, mahallenin gençleri hem eylenir, hem de dibek döğer ve keşkek yapardı. Bu alışkanlıklar artık yok. Eskiden bayramlarda şenlikler olurdu.Bu da son yıllarda tamamen kalktı. Gelenek ve görenekler yerine zamanla televizyonların etkisinde kalınarak unutulmaya yüz tuttu.
Yemeklerden en çok saç böreği, tepsi böreği ve çaykıma böreği meşhurdur.

Muğla iline 85 km, Milas ilçesine 25 km uzaklıktadır. Mahallenin bulunduğu yer biraz yüksekçe, Bafa gölü manzaralıdır. Bafa gölü, Şenköy'den görülmeye değer. Köy yarımada gibi bir düzlük üzerine kurulmuştur. 
Deniz seviyesinden yüksekliği 320 metredir.Kuzeyinden Beşparmak Dağları ve Akçalı Köyü, Doğusundan Derince ve Sakarkaya köyleri, Güney doğusundan Ekindere, Güneyinden Etrenli ve Danişment köyleri, Batısından ise Bafa kasabası ile çevrelenmiştir.Bitki örtüsü olarak Akdeniz bitki örtüsü hakimdir. Köy arazisinin %90 nı zeytin ağaçları ile kaplıdır. Dağ yamaçlarına doğru maki ve kızıl çam ormanları hakimdir.

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.Yazları sıcak ve kurak, kışları ise ılık ve yağmur yağışlı olarak geçer.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Zeytincilik çok yaygın olduğundan köy halkı kendi yağı ile kavrulmayı bilmiştir. Dışarıya iş bağımlılığı yoktur. Eski yıllarda söke ovasına pamuk işçiliğine gidilirdi. Yaklaşık 20 yıldır dışarıdan gelen insanlara iş verir durumdadır. Köy halkının çoğunun arabası vardır. Son yıllarda köy halkı kendi çabalarıyla zeytinliklere yol açtırmış, hemen hemen her tarlaya araç gitmektedir. Köy halkı bu davranışı ile etraf köylere örnek olmuştur. Mahallede nüfus planlaması düzenli olarak uygulandığından, genç nüfusun dışarıda okuması nedeniyle mevcut tarım alanlarının işlenmesi için dışarıdan gelen işçilerden yararlanılır. Kendi işini kendi yapanlarda vardır. Zeytin toplama zamanında dışarıdan 350-400 işçi gelir. 
Mahallede 2 adet kontinu tipi, 1 tanede klasik (Presli) zeytinyağı fabrikası vardır.
Ayrıca küçük çaplı sığır besiciliği de yapılmaktadır.

Mahallede, ilköğretim okulu yoktur. Öğrenci sayısı az olduğundan taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. 
Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Diane Keaton

Diane Keaton (d. 5 Ocak 1946), ABD'li sinema oyuncusu, yapımcı ve yönetmen.

Keaton, ABD'nin Kaliforniya eyaletine bağlı Los Angeles şehrinde doğdu. Oyunculuk kariyerine tiyatro sahnesinde başladı. Beyazperdeye ilk adımını 1970 yılında "Lovers and Other Strangers" filmi ile atan Keaton'u geniş kitlelere duyuran film, 1972 yılında Michael Corleone'nin eşi "Kay Adams" rolününü canlandırdığı Baba ("The Godfather") filmi oldu. Ancak kariyerini şekillendiren filmler, Woody Allen'ın yönettiği ve kendisiyle başrollerini paylaştığı filmler oldu. 1972 yılında "Play It Again, Sam" ile başlayan bu seriyi takip ettiren "Sleeper" (1972) ve "Love and Death" (1975) filmleri, onu komedi oyuncusu kategorisine sokmaya yetti. Woody Allen ile çektiği dördüncü film olan "Annie Hall" (1977), ona en iyi kadın oyuncu dalında oscar ödülü kazandırdı.

"Annie Hall" 'da canlandırdığı karakterle anılmaktan korkan Keaton, bu filmden sonra birbirinden farklı birçok karakterlere hayat verdi. "Looking for Mr. Goodbar" (1977) ile drama oyunculuğundaki başarısını yeniden gösterme fırsatı buldu. "Reds" (1981) ve "Marvin'in Odası" (1996) ile Akademi Ödüllerine yeniden aday olmayı başardı. Ayrıca "Gelinin Babası" (1991), "İlk Eşler Kulübü" (1996), "Aşkta Her şey Mümkün" (2003) gibi popüler filmlerde de rol aldı. Keaton, oyunculuk kariyerine aktif olarak devam etmektedir.





Auschwitz-Birkenau

Auschwitz-Birkenau (""), Nazi Almanyası tarafından II. Dünya Savaşı döneminde kurulmuş en büyük toplama, zorunlu çalışma ve sistematik katliam kampı.

İlk kurulan ana kamp "Auschwitz I" Polonya'nın Krakow şehrinin 60 km batısında, küçük bir şehir olan Oświęcim'in güneybatısında, "Auschwitz II" Oświęcim'in 3 km batısında Brzezinka　(Birkenau) köyünde, I.G. Farben, Krupp, Siemens gibi fabrikalar için yapılan "Auschwitz III" ise Oświęcim doğusunda Monowice (Monowitz) köyünde inşa edilmiştir.

Auschwitz-Birkenau'ya tüm Avrupa'dan 1,3 milyon insan yerleştirilmiştir. Bunların, 1 milyonu Yahudi olmak üzere 1,1 milyon insanın öldürüldüğü tahmin edilmektedir. Yaklaşık 900.000 kişi kampa geldikleri anda doğrudan gaz odalarına gönderilmiş ya da vurularak öldürülmüştür. Kalan 200.000 kişi, hastalık, eksik beslenme, kötü muamele, tıbbi deneyler nedeniyle ve daha sonra gönderildikleri gaz odalarında ölmüştür.
Ortalama 6 ay içinde ölen tutsaklar, en ağır şartlarda günde en az 10 saat çalıştırıldılar. Gaz odalarına gönderilirken, saç kesme, ceset toplama, yakma gibi işlemleri de yine kendileri yapıyorlardı.

İkinci Dünya Savaşı’ndan önce Auschwitz, eski adıyla Oscwinchim, yarısı Yahudi olan 14 bin kişinin yaşadığı sakin bir kasabaydı. Auschwitz ismi, Holokost sürecinde kurban olanların ve dolayısıyla II. Dünya Savaşı'ndaki Nazi dehşetinin sembolü olmuştur. Bu kamplarda, Yahudi, Roman, eşcinseller gibi Nazilerin düşman ilan ettikleri gruplar başta olmak üzere 6 milyon kişi ölmüştür.

1979 yılında UNESCO'nın İnsanlığın Kültür Mirası listesine eklenen bu iki kampın kalıntıları ve Yahudi mezarlığı, Auschwitz-Birkenau Devlet Müzesi ve Holokost anma mekânı olarak kamuya açılmıştır.

1940 yılında kurulan ilk kamp "Auschwitz I"'de tüm kampların yönetim merkezi de bulunuyordu. Burada yaklaşık 70.000 Polonyalı entelektüel ve Sovyet savaş esiri hayatını kaybetmiştir.

Auschwitz-Birkenau çalışma ve imha kampı olarak düzenlenmiştir ve 6 gaz odası ile 4 ölü yakma tesisini barındırır. Hemen gaz odasına gönderilmeyen yüzbinlerce tutuklu, tasavvur edilemeyecek kadar zor koşullar altında çalışmaya zorlanmış, işkence görmüş, soğukta bırakılmış, açlığa terkedilmiş, hastalıkları tedavi edilmemiş, tıbbi deneylerde kullanılmış ve sonunda da gaz odasında öldürülmüştür.

Bunlara ek olarak 40 km²'ye dağılmış 39 yan kampı ile beraber "KZ Auschwitz III Monowitz" diye bir