rlerinin herhangi bir sisteminin bir lineer kombinasyonu "V" sıfır vektörüdür.Bu lineer bir kombinasyonu olarak sıfır vektör ifade etmek için tek yoldur "v", "v", …, "v" ise bu vektörler doğrusal bağımsızdır.Verilen bir vektörler kümesinin bu vektörlerinin bir uzay gerimi, eğer herhangi vektör "w" diğer vektörlerin doğrusal kombinasyonu(ve böylece kümeleri doğrusal bağımsız değildir), ise biz eğer "w" kümesinden germeyi kaldırırsak aynı kalacaktır. Böylece, doğrusal bağımlı vektörlerin kümesi bir doğrusal bağımsız alt kümesi aynı alt uzayı kapsar anlamında gereksizdir. Bu nedenle, bir vektör uzayı "V" yi geren vektörlerin lineer bağımsız kümesinin içinden daha çok ilgiliyiz, buna "V"nin tabanı deriz. Vektörlerin herhangi kümesi that spans "V"nin gerilmiş bir tabanını içerir, ve "V" içindeki vektörlerin herhangi doğrusal bağımsız kümesi bir tabana gerilebilir(yayılabilir). Bu çıkıyor ki biz seçim aksiyomu olarak kabul edersek, her vektör uzayının bir tabanı var; yine de, bu doğal olmayan baz olabilir, ve gerçekten de, hatta constructable olmayabilir. Örneğin, burada Kesirli üzerinde bir vektör alanı olarak kabul edilen reel sayılar için bir temel var, ama hiçbir açık temel inşa edilmemiştir.

"V" vektör uzayının herhangi iki tabanı aynı kardinalitesi varsa, buna "V"nin boyutu denir. Bir vektör uzayının boyutu vektör uzayı için boyut teoremi ile iyi-tanımlıdır. Eğer "V"nin bir tabanı ögelerin sonlu sayısı varsa, "V" ye bir sonlu-boyutlu vektor uzayı denir. Eğer "V" sonlu-boyutludur ve "U" "V"nin bir altuzayıdır, ise dim "U" ≤ dim "V".Eğer "U" ve "U" "V"nin altuzayı, ise

Birçoğu sonlu boyutlu vektör alanlarına önemi sınırlar. Lineer cebir temel bir teoremi aynı boyutun tüm vektör uzaylarının izomorf olduğunu belirtiyor, esyapının karakterize edilmesi için bir kolay bir yol verir.










II. Dünya Savaşı sonrası düzeni ile ilgili konferanslar

II. Dünya Savaşı süresince müttefikler arasında yürütülen diplomatik konferanslardan dört tanesi savaştan çok savaş sonrası dünya düzeni ile (BM’nin kurulması, savaş sonrası tahsis edilecek barışın korunması gibi) ilgilidir. Bu konferanslar şunlardır:





Moskova Konferansı (1943)

1943 yılı Ekim ayında Moskova’da Dışişleri Bakanları düzeyinde toplanan, Tahran Zirvesi’nin hazırlığı niteliğindeki ve II. Dünya Savaşı’nın yürütülmesinin yanı sıra savaş sonrası düzen ile ilgilenen Konferastır. Savaş sonrası düzeni için yapılan ilk toplantı olarak kabul edilmektedir. Konferans, Türkiye açısından da önem taşımaktadır. Konferansa Birleşik Krallık'tan Sir Anthony Eden, ABD’den Cordell Hull, Sovyetler Birliği’nden Vyacheslav Molotov ile Çin Dışişleri Bakanı katılmıştır.

Sovyetler Birliği Almanya’ya karşı nihai zafere kadar savaşacağı konusunda güvence verdi. Daha önce böyle bir güvence yoktu ve Sovyetler Birliği’nin Almanya ile anlaşmasından korkulmaktaydı. Böylece, müttefikler arasında kuşkular silinmiş oldu.

Sovyetler Birliği, savaştan sonra kurulacak olan uluslararası kuruluşu destekleyeceğini söyledi. II. Dünya Savaşı sırasında, uzunca bir süre, Milletler Cemiyeti’nin savaştan sonra faalıyet göstereceği düşünülmüştü. Ancak, Milletler Cemiyeti uluslararası alandaki saygınlığını yitirmişti. ABD Milletler Cemiyeti’ne üye değildi ve üye olacağı yeni bir örgütün kurulmasını istiyordu. Sovyetler Birliği ise Finlandiya’ya saldırması yüzünden Milletler Cemiyeti’nden atılmıştı. Moskova’da yeni bir uluslararası örgütün kurulması konusunda anlaşmaya varıldı.

Konferansta, 1938 yılında Almanya tarafından işgal edilen Avusturya’nın durumu üzerinde de duruldu. Sorun Avusturya’nın düşman mı yoksa işgale uğramış dost bir devlet olarak mı kabul edileceği noktasında düğümleniyordu. Moskova’da bu devletin işgale uğramış dost bir ülke olduğu ve savaştan sonra kendisiyle bir barış anlaşması yapılmasının sözkonusu olmadığı konusunda anlaşmaya varıldı.

Konferansta savaş suçlularının etkin şekilde cezalandırılması konusu da ele alındı. I. Dünya Savaşı’nın sonunda da böyle bir karar alınmış, ancak, Alman Kayzeri kaçmış öteki suçlularda da bu karar etkin şekilde uygulanamamıştı. Müttefikler Moskova Konferansı’nda II. Dünya Savaşı sonrasında bir mahkeme kurarak savaş suçlularını yargılamaya karar verdiler.

Konferans’ta bir “Kurtarılmış Avrupa Deklerasyonu” yayınlandı. Buna göre, Almanya’da Nazizmin İtalya’da Faşizmin tasfiyesi kararlaştırıldı.

Moskova Konferansı’nda Türkiye’de gündeme geldi. Ancak, müttefikler arasında Türkiye konusunda bir görüş birliği yoktu. Sovyet Hükümetine göre Sovyet ilerlemesini kolaylaştırmak için Türkiye mutlaka savaşa girmeli ve Türkiye’nin savaşa girmesinin istenmesiyse “telkin” değil “emir” biçiminde olmalıydı. Türkiye’nin savaşa girmesiyle Almanya 15 tümenini Sovyet Cephesi’nden çekmek zorunda kalacaktı ve savaş sonrası barış konferansına katılabilmesi için Türkiye’nin de ızdırap çekmesi gerekliydi. Sovyet Hükümeti, uyumlu davranmaması durumunda Türkiye’ye savaş malzemesi gönderilmesinin durdurulmasını da istedi.

Birleşik Krallık ve ABD bu önerileri kabul etmediler ve Türkiye’nin müttefiklere hava üsleri vermesinin ve ulaşım kolaylıkları sağlamasının daha yararlı olacağını öne sürdüler. Konferansın sonunda her iki tarafın da görüşlerini kapsayan bir uzlaşmaya varıldı. Türkiye’den önce hava alanlarının kullananımı talep edilecek, 1943 yılının sonuna doğru da savaşa katılması konusunda girişimde bulunulacaktı.

Birleşik Krallık Dışişleri Bakanı Anthony Eden, Moskova Konferansı’ndan dönerken Kahire’de Türk Dışişleri Bakanı Numan Menemencioğlu ile bir araya geldi. (5-6 Kasım 1943) Eden, Türkiye’den hava üslerini açmasını ve yıl sonuna kadar savaşa katılmasını istedi. Alman hava kuvvetlerinin Ege’deki üstünlüğünü kırmak için Britanya'nın Güneybatı Anadolu’daki hava alanlarına şiddetle ihtiyaç duyduğunu söyleyerek Türkiye’nin savaşa katılmasından kaynaklanacak avantajlardan bahsetti. Bu önerinin reddi halinde Britanya'nın Türkiye’ye göndermekte olduğu yardımı keseceği uyasında da bulundu.

Bu istekler Dışişleri Bakanı Menemencioğlu tarafından reddedildi. Müttefiklere hava üsleri vermek ve savaşa girmek arasında hiçbir fark yoktu. Hava üsleri verildiği takdirde Almanya Türkiye’nin büyük kentlerini bombalayabilir ve Türkiye savaşa sürüklenebilirdi. Türkiye ise savaşa katılmak için hazırlıklı değildi.





Moskova Konferansı

II. Dünya Savaşı sırasında Moskova`da yapılan konferanslardır.





Uzay Heparı

Rony Uzay Heparı (24 Temmuz 1969, İstanbul - 31 Mayıs 1994, İstanbul), Türk müzik yapımcısı ve besteci.

Yayla ve Eti Heparı'nın oğludur. Saint Benoit Fransız Lisesi'nden mezun oldu ve İstanbul Teknik Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Piyano bölümünü bitirdi. İlk olarak, 1989 yılında çıkan Zuhal Olcay'ın Küçük Bir Öykü Bu albümünde piyano çaldı. 1990 Eurovision Türkiye Elemeleri'nde de orkestrada klavye çaldı. 1990 yılında tekrar Zuhal Olcay ile çalışan Heparı, Olcay'ın İki Çift Laf albümünde ve ertesi sene Akrep Nalan'ın Dağ Çiçeği albümlerinde piyano çaldı. Erol Evgin'in Erol Evgin İle Yeniden albümünde iki Sezen Aksu şarkısının aranjmanını yaptı.

1991 yılında besteci kimliğini de ortaya çıkardı. Aşkın Nur Yengi'nin ikinci albümü olan Hesap Ver albümündeki bulunan Serserim Benim ve Karanfil şarkılarının bestelerini yaptı. Bu şarkıların sözlerini ise Sezen Aksu yazmıştı. Heparı'nın Aksu ile müzik üzerine yaptığı ortak çalışmalar sonraki yıllarda da devam etti. 1992'de Sertab Erener'in ilk albümü olan Sakin Ol!'daki çoğu şarkının düzenlemesini yapan Heparı, üç şarkıyı Aksu ile beraber yazdı. 1993'te ise ikili bu sefer Levent Yüksel'in ilk albümü Med Cezir'e imzasını attı. Aksu ve Heparı, bu albümde Yeter ki Onursuz Olmasın Aşk ve Kadınım şarkılarını bestelediler.

Eylül 1993'te Uzay Heparı, bu sefer Sezen Aksu'nun Deli Kızın Türküsü albümünde çalıştı. 12 şarkının sekizinin düzenlemesini yaptı. Masum Değiliz ve Adem Olan Anlar şarkılarının bestelerini yaptı. Heparı, Aksu'nun sahne çalışmalarında da kendisine eşlik etti. 1994'te Aksu'nun yurtdışında çıkan Sude single'ında şarkıya yeni bir remix yaptı.

1994 yılında Nükhet Duru'nun kendi adını taşıyan albümüne düzenlemeler yaptı. Ölmeden önce Sertab Erener'in Lâ'l albümü ve Demet Sağıroğlu'nun ilk albümü Kınalı Bebek'i düzenliyordu. Heparı, Demet'in albümünde ilk kez Şehrazat ile çalışmış, son olarak Şehrazat'ın sözlerini yazdığı Kınalı Bebek ve Biçare şarkılarının müziklerini yapmıştı. İki albüm de Heparı'nın ölümünden sonra yayınlandı.

Uzay Heparı, 1992'de Sertab Erener'in Sakin Ol ve 1993'te Orhan Atasoy'un Gemiler kliplerinde kısa roller aldı.1993 yılında Heparı'ya Atıf Yılmaz'ın yönettiği Gece Melek ve Bizim Çocuklar filminin başrolü, asıl başrol oyuncusu Hüseyin Karşın'ın hastalanması nedeniyle, teklif edildi. Derya Arbaş, Deniz Türkali ve Uzay Heparı'nın başrolde oynadığı filmin çekimleri Kasım 1993'te başladı. Film, 1994 yılının Nisan ayında gösterime girdi.

Heparı'nın adı birlikte müzik yaptıkları Sezen Aksu ve Aksu'nun o dönemki vokalisti Yıldız Tilbe ile anıldı. Aralık 1993'te modacı Zeynep Tunuslu ile evlendi. Öldüğü sırada hamile olan eşi, 5 Ocak 1995'te oğulları Uzay Kanat Heparı'yı dünyaya getirdi.

20 Mayıs 1994 tarihinde, Demet Sağıroğlu'nun ilk albümü üzerinde çalışmaktayken, kısa süre önce aldığı motoru ile Etiler Koç köprüsü üzerinde Küfe Bar'daki programına gitmekte olan Demet Akbağ'ın park halindeki arabasına çarptı ve International Hospital'de 11 gün süren bitkisel hayatın ardından, 31 Mayıs 1994 tarihinde saat 10.50'de hayatını kaybetti. 1 Haziran'da Teşvikiye Camii'nden kaldırılan naaşı, Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

1995 yılında yayınlanan Candan Erçetin'in ilk albümündeki "Daha" isimli şarkı Mete Özgencil tarafından Uzay Heparı'ya yazılmış ve şarkı Sezen Aksu tarafından bestelenmiştir. Bir yıl sonra çıkan Levent Yüksel'in ikinci albümünde yer alan "Yas" adlı şarkıyı ise Sezen Aksu, Uzay Heparı'nın ölümünün ardından yazdı.

1996 yılında Zeynep Tunuslu, eşinin ölümünden sonra Uzay Heparı ile tanışmasını, evliliğini, hastanede geçirdiği günleri, Uzay Heparı'dan sonra yaşadığı günleri ve o