astalık sonucu zayiat vermişti ve kışın yaklaşması dolayısıyla Ruslar Besarabya'ya geri çekildiler. 1829 yılında Rus orduları daha da başarılı oldular. Mayıs 1829'da Rus ordusu saldırıya geçerek Silistre'yi kuşattı ve 19 Haziran'da kale düştü. Varna'nın geri almak hedefiyle gönderilen Osmanlı Ordusu Ruslarla yapılan savaşta yenildi. 28 Ocak 1829 tarihinde sadrazam yapılan Reşid Mehmed Paşa Serasker olarak tayin edildi. Balkanlar muhafızı Ağa Hüseyin Paşa bu görevden azledildi ve Rusçuk muhafızlığına getirildi. 2 Temmuz 1829 tarihinde 25.000 askerlik bir Rus ordusu Balkanları boydan boya geçerek Burgaz'ı ve Sliven'i teslim alıp 28 Ağustos'ta Edirne'ye kadar ilerledi. Sultan II. Mahmud, Rus Ordusu'nun ilerlemesini durdurmak için 14 Eylül 1829 tarihinde koşulları çok ağır olan Edirne Antlaşması'nı imzalamak zorunda kaldı ve savaş sona erdi.

Savaştan sonra Ağa Hüseyin Paşa ikinci defa Edirne valiliğine tayin edildi.

Mora İsyanına karşı donanma ve kara ordusu desteği sağlamak için Mısır valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa'ya Kandiye (Girit) valiliği verilmiş ve Mora valiliği de vadedilmişti. Fakat Edirne Antlaşması ile Yunanistan bağımsızlık kazanınca Mora yarımadasında egemenlik Yunanistan'a geçmişti ve Kavalalı'ya verilen vaadin gerçekleştirilmesine imkan kalmamıştı. Kavalalı kendine vadedilen Mora valiliği yerine Şam (Suriye) valiliği verilmesini istedi. Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın genişleme siyasetinden çekinen Osmanlı Hükümeti bu isteği reddetti. Bu "Mısır Sorunu" adı verilen ve iki önemli savaşa yol açan olaylara başlangıç oldu. Kavalalı Mehmet Ali Paşa Suriye'yi eline geçirmek için fırsat kollar oldu ve bu İstanbul Hükümeti tarafından bilinmekte idi. 1831'de Kavalalı Mehmet Paşa oğlu Kavalalı İbrahim Paşa komutası altında Mısır ordusunu Suriye'ye yolladı. Mısır donanması Yafa'ya çıkartma yapıp Kudüs'e yürüyüp bu şehri işgal etti. Mısır ordusu çok geçmeden Filistin ve Lübnan'ın Akdeniz kıyılarını (Osmanlı Valisi Abdullah Paşa komutasında kuşatmaya direnen Akka Kalesi hariç) fethettiler.

Bu nedenle İstanbul'da Kavalalı Mehmed Ali Paşa üzerine Suriye'de savaşmak üzere 45.000 kişilik yeni bir ordu kuruldu. Bu orduya Serasker ve Serdar-ı Ekrem olarak atandı. Kendisine unvan olarak Kavalalı Mehmed Ali Paşa'nın gerçekte taşıdığı ve istediği valilik unvanları olan "Mısır, Kandiye ve Şam Valisi" unvanı verildi. 1832 yılında Kavalalı İbrahim Paşa, ordusu ile uzun süredir direnen Akka Kalesi'ni, Şam'ı, Humus'u ve Halep'i Temmuz ortasına kadar eline geçirdi. Ağa Hüseyin Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu ile Temmuz sonunda Belen Geçidi'ne geldiğinde, karşısında Kavalalı İbrahim Paşa ve Mısır Ordusu'nu buldu. 29 Temmuz 1832 tarihinde yapılan Belen Geçidi Muharebesi'nde Osmanlı ordusu yenildi. Mısır ordusu Çukurova'ya girip 31 Temmuz'da Tarsus ve Adana'yı eline geçirdi. Bunu önleyemeyen Ağa Hüseyin Paşa 31 Ağustos 1832 tarihinde Anadolu ordusu Seraskerliği'nden ve kendisine verilmiş olan valiliklerden azledildi.

1833 yılında Vidin Muhafızlığı görevine atandı. 1844 yılında bu görevden azledildi. Fakat 1846 yılında tekrar Vidin Muhafızlığı görevine getirildi. 2 Nisan 1849 tarihinde bu görevde iken vefat etti.

Sicill-i Osmani onu şöyle değerlendirir:

Devlete sâdık, saltanatın hizmetkârı ve zengindi. Sultan Abdülmecid huzurlarına kabul ettiğinde oturmalarını emrederek iltifat buyururlardı.




Esmeray

Esmeray Diriker (d. 25 Şubat 1949; Emirgan, İstanbul - ö. 25 Mart 2002; İstanbul), Siyahi kökenli Türk oyuncu ve şarkıcı.

1960 yılında Emirgan Ortaokulu'nun son sınıfındayken İstanbul Şehir Tiyatrosu'na eğitimini yarıda bırakarak girdi ve Çocuk Bölümü'nde ilk kez sahneye çıktı. Beş yıl kadar Şehir Tiyatroları'nda çalıştı. Ondan sonra özel tiyatrolara geçti ve ilk olarak Dormen Tiyatrosu'nda "Dün Gece Yolda Giderken Çok Komik Bir Şey Oldu" oyununda oynadı. Daha sonra sırasıyla Avni Dilligil, Özlem, Özlem Taşdelenler, Sezer Sezin Tiyatroları'nda oyunculuk yaptı. Tiyatrolara 1974 yılında Muammer Karaca ile oynadıkları "Mart Bakanı" ile veda etti. "Sev Kardeşim" ve "Zilli Nazife" adlı fimlerde rol almasıyla birlikte "Unutama Beni" filminde de misafir oyuncu olarak yer aldı.

Neriman Altındağ Tüfekçi'nin yönettiği koroda müziğe adım attı. 1973'te "Kim Bunlar?" topluluğunun solistliğini yaparken, toplulukla birlikte çıkardıkları "Kim Bunlar?" adlı plağın A yüzünde seslendirdiği "100 Kerre 1000 Kerre" adlı şarkıyla müzik dünyasına adım atmış olmasına rağmen plağın üstünde adı dahi yazmıyordu. Akabinde TRT'nin düzenlediği ve bir daha da tekrarı olmayan "1. Toplu İğne Beste Yarışması"nda bestelerinde "Erol Tanır" imzası geçen eşi Şemi Diriker'in bestesi olan "Unutama Beni" ile birincilikte adını duyurdu ama uzun bir zaman "Unutama Beni"yi ekranda seslendiremedi ve bu plaktan sonra yaptığı 45'liklerle de TRT denetimine takıldı. Aynı yıl bir profesyonel olarak ilk defa Küçük Bebek Belediyesi Gazinosu'nda sahne aldı. 1975 yılında ilk longplay çalışması yayınlanamayınca TRT'yi sözlü olarak halka şikayet etti. 1977'de yaptığı "Gel Tezkere" plağıyla ikinci büyük çıkışını yaptı ve sonraki yıllarda asker şarkıları söylemeye devam edip halkın büyük beğenisini kazandı.

1978 yılında Eurovision Türkiye finalinde kendine özgü eserleriyle bilinen Ertan ve Funda Anapa, Melike Demirağ, Kerem Yılmazer ve İskender Doğan'la birlikte oluşturdukları "Grup Sekstet" grubuyla Türkiye finali ön elemelerine Atilla Özdemiroğlu'nun bestelediği, Şanar Yurdatapan'ın sözlerini yazdığı ve Lale Mansur'un koreografisini hazırladığı "İnsanız Biz" şarkısıyla katıldılar. Ancak ön elemede elendiler.

Günümüze kadar dokuz adet 45'lik, dört adet LP ve "Kağıt Mendil" isimli bir adet kaset çalışması yapan Esmeray, 1981 yılında yayınlanan "Sürpriz 81" albümünde Türk Sanat Müziği eserlerini seslendirdi. 1986'da profesyonel sahne çalışmalarına son verdi ve bu tarihten sonra "Alıştık Artık" adlı televizyon programında uzun süre Ayşegül Atik ve Ali Atik'le birlikte rol aldı. Daha sonra "Küçük Besleme", "Reyting Hamdi" gibi çeşitli televizyon dizilerinde de çalışmalar yaptı. Son olarak 1995 yılında Nedim Saban Tiyatrosu'nda "Oscar" adlı oyun ile tekrar tiyatroya döndü. 2000 yılında "Hep Aynı Yaygara" ve "Dilekçe" oyunlarında rol aldı. 2000 yılında yayınlanan "Eski Dostlar" albümüyle tekrar müzik çalışmalarına hız veren Esmeray, ayrıca televizyon dizilerinde oyunculuk yapmaya devam ederek sanat hayatını sürdürmüştür.

Yakalandığı kanser hastalığı sonrası tedavi gören sanatçı 25 Mart 2002'de hayatını kaybetti. Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.





Bill Eyrelti

J.R.R. Tolkien'in Yüzüklerin Efendisi adlı eserinde yaratmış olduğu hayali bir kahramandır.

Bill Eyrelti Bree'de yaşayan ve kara süvarilere (Nazgullere) yardım eden bir karakterdir.




Farminhão

Farminhão Portekiz'de Viseu belediyesine bağlı olan, 10,72 km yüzölçümüne sahip, 787 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Fragosela

Fragosela Portekiz'de Viseu belediyesine bağlı olan, 10,82 km yüzölçümüne sahip, 2.228 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Pili

Pili ile aşağıdakiler kastedilmiş olabilir:




Sedef (anlam ayrımı)

Sedef şu anlamlara gelebilir:




Spor (anlam ayrımı)





Kabuk programlama

Unix ve benzeri sistemlerde sistem yönetimini sağlayan komutlar ve bu komutları işlemeye yarayan kontrol mekanizmalarının bulunduğu programlama şeklidir.





Nazlı Ecevit

Fatma Nazlı Ecevit (4 Ocak 1900 - 14 Ağustos 1985) Türk ressamdır. VII. ve VIII. dönem milletvekili Fahri Ecevit'in eşi ve 16. Türkiye Başbakanı Bülent Ecevit'in annesidir.

Nazlı Ecevit 4 Ocak 1900 tarihinde İstanbul'da dünyaya geldi. Bülent Ecevit'in annesi olan Nazlı Ecevit, Darülmuallimat'ı (1915) ve Sanayi-i Nefise Mektebi Resim Bölümü'nü bitirdi (1922). İstanbul ve Ankara Konservatuvarlarında uzun süre öğretmenlik yaptı. Devlet resim ve heykel sergilerine katılıp, tabloları Resim ve Heykel Müzesi'ne alındı. İstanbul Festivali Açıkhava Resim, Heykel ve Seramik Sergisi'nde İstanbul Arkeoloji Müzesi Müdürlüğü tarafından 1975'de 75 yaşındayken başarı madalyası verildi 
Nazlı Ecevit 14 Ağustos 1985 tarihinde 85 yaşında Ankara'da öldü.




Kanlı Pazar (1969)

Kanlı Pazar, 16 Şubat 1969 tarihinde İstanbul Taksim Meydanı'nda ABD'nin 6. Filo'sunu protesto etmek için 76 gençlik örgütünün toplandığı sırada meydana gelen olaylardır. Tarihçi Feroz Ahmad ise olayı "organize bir faşist şiddet örneği" olarak nitelemiştir.

6. Filo'nun İstanbul'a gelişini protesto eden Ankara, İzmir, Trabzon ve İstanbul'daki küçük çaplı gösterilerin ardından, öğrenci ve işçi örgütleri 16 Şubat'ta İstanbul'da emperyalizm ve sömürüye karşı bir yürüyüş ve miting yapma kararı aldı. 76 gençlik örgütünün katılacağı gösteri için valilikten gereken izin alınmıştı.

Gösteri yapılmadan önceki günlerdeyse gerilim artmıştı, çünkü 14 Şubat'taki Cuma namazından sonra Komünizmle Mücadele Derneği ile sağ kesimin denetiminde olan Milli Türk Talebe Birliği'nin öncülüğünde "Bayrağa saygı" mitingi düzenlendi. Bu mitingde komünistlere karşı savaş açıldığı ilan edilerek halka iki gün sonra düzenlenecek olan 6. Filo'yu Protesto Yürüyüşü'nde komünistlere gereken dersi vermek üzere toplanma çağrısı yapıldı.

16 Şubat günü, göstericiler Taksim'e doğru yürüyüşe geçmek üzere Beyazıt'ta toplanırken, "komünistlere gereken dersi verme" çağrısına uyan sağ görüşlü kişiler de Taksim Meydanı'na geldiler. Burada toplu kılınan namazın ardından taşlı ve sopalı bir biçimde beklemeye koyuldular. Beyazıt Meydanı'nda toplanan gençlik örgütleri yürüyüşe geçtiler. Sultanahmet, Sirkeci, Eminönü, Karaköy ve Dolmabahçe üzerinden Taksim Meydanı'na ulaşan göstericilerin önünü kesen polis, alana küçük gruplar halinde girmelerini sağladı. Alana girenler de burada bekleyen ve sadece iki sıra olan polis barikatını kolaylıkla aşan sağcıların sopalı, taşlı ve bıçaklı saldırısına uğradı. Tekbir getiren saldırganlar, göstericileri şiddetli bir biçimde dövdü. Olaylar sırasında Ali Turgut Aytaç ve Duran Erdoğan adlı gençler bıçaklanarak öldürüldü. Bu sırada polisin saldırganları engelleme