i DYP kazandı. SHP yüzde 20.75 oy oranıyla DYP ve ANAP'ın ardından üçüncü oldu. 1989 Yerel Seçimlerinde elde edilen başarı bu defa çok uzaktaydı, bu en fazla parti içi muhalefetin işine yaradı. SHP, seçimlere katılmayan Halkın Emek Partisi (HEP) adaylarına Güneydoğu Anadolu illerinin listelerinde yer verdi. Bu destek sayesinde SHP'nin oyları Güneydoğu'da yüzde 50'leri geçerken, buna karşılık Karadeniz, Trakya ve Ege bölgelerinde büyük oy kaybı yaşandı. Türkiye genelinde oy yüzdesinin 20.75'e gerilemesi parti içinde Baykal yönetimindeki Yeni Sol grubun eleştirilerini yükseltti. Seçimlerden sonra TBMM açılışında Kürt kökenli milletvekillerinin Kürtçe yemin etmeye kalkışması ortalığı karıştırdı. 21 Mart 1992 Nevruz Bayramı'nda çıkan olaylar sonucunda da SHP içindeki HEP kökenliler partiden istifa ettiler. HEP hakkında kapatma davası açılınca DEP kuruldu ancak her ikisi de daha sonra kapatıldı. 1994'te HEP ve DEP mensupları HADEP'i kurdular.

Hükümeti kurma görevi DYP Genel Başkanı Süleyman Demirel'e verildi. Demirel DYP-SHP koalisyon hükümetini 20 Kasım 1991'de kurdu. SHP Genel Başkanı Erdal İnönü Başbakan Yardımcılığı görevini aldı.

25-26 Ocak 1992'deki 7. Olağanüstü Kurultay öncesinde Deniz Baykal ve İsmail Cem birlikte yayımladıkları "Yeni Sol" adlı bir kitapta SHP'nin yeniden yapılandırılmasını öngördüler. Deniz Baykal'ın üçüncü kez Erdal İnönü'ye karşı genel başkanlığa adaylığını koyduğu 7. Olağanüstü Kurultay'da İnönü, beklenenin aksine salt çoğunluğu daha birinci turda sağlayarak Baykal'ı bir kez daha yendi ve genel başkanlığa seçildi.

Haziran 1992'de 12 Eylül döneminde çıkartılmış olan "kapatılan siyasi partilerin aynı adla tekrar açılmasını engelleyen yasa" kaldırıldı. SHP içindeki muhalefet hareketinin önde gelen ismi Deniz Baykal ve diğer CHP kökenliler CHP'yi tekrar açma kararı aldılar. 9 Eylül 1992'de CHP tekrar açıldı ve SHP'den ayrılan bir grup milletvekili CHP'ye geçti. Genel Başkan Erdal İnönü, CHP'nin SHP'ye katılmasını istese de CHP'liler aksi tezi savundular. 1991 seçimlerinde TBMM'ye 88 milletvekili sokan SHP'nin sandalye sayısı 1992 yılı sonunda 52'ye düştü.

1993'te Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın ölümü üzerine Başbakan Süleyman Demirel cumhurbaşkanı seçildi. Koalisyon ortağı SHP Demirel'in seçilmesi için DYP'ye destek verdi. Ardından DYP'nin başına geçen Tansu Çiller'in kurduğu hükümette SHP koalisyon ortaklığına devam etti. Haziran 1993'te Genel Başkan Erdal İnönü siyaseti bırakacağını açıkladı. 11 Eylül 1993 tarihinde Ankara'da toplanan 4. Olağan Kurultay'da 1007 delegeden 559'unun oyunu alan Murat Karayalçın genel başkanlığa seçilirken, diğer adaylardan Aydın Güven Gürkan 403, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Yüksel Çakmur 26 ve Tolga Yarman 2 oy aldı.

27 Mart 1994 yerel seçimlerine üç parça halinde giren merkez sol partilerin toplam oy oranları 1989'a göre 11 puan geriledi. Bir önceki yerel seçimin galibi olan SHP de çok büyük oy yitirdi ve elinde bulundurduğu büyük şehirlerde seçimleri kaybetti. Bunun üzerine sol partilerin birleşmesi gündeme geldi. DSP buna yanaşmadı ancak CHP olumlu yanıt verdi. 18 Şubat 1995'te toplanan SHP-CHP ortak kurultayında partinin feshine ve CHP'ye katılmasına karar verildi.

SHP programında partinin bireye ilişkin amaçları özgürlük ve eşitlik olarak belirlenip emeğin en yüce değer sayıldığı vurgulanıyordu. Programa göre SHP'nin topluma ilişkin amaçları demokratikleşme, bağımsızlık ve üreticilikti. Bu amaçlara ulaşmakta izlenecek altı ilke, Ekim 1981'de Millî Güvenlik Konseyi (MGK) kararıyla öteki partilerle birlikte feshedilen Cumhuriyet Halk Partisi'nin (CHP) ilkelerini belirten Altı Ok ile çakışıyordu: Cumhuriyetçilik, milliyetçilik, halkçılık, devletçilik, laiklik ve devrimcilik.

Piyasa mekanizmasından doğan çarpıklıkların akılcı yöntemlerle düzeltilmesini öngören SHP bazı üretim alanlarına devletin doğrudan girmesi gerektiği görüşünü savunuyordu. Kuzey Atlantik Antlaşması Teşkilatı'nın (NATO) Türkiye'nin güvenliğinin artırılmasındaki rolünün sürdürülmesinden yana olan SHP, Türkiye'nin ortak güvenlik sisteminin yanı sıra kendi olanaklarından yararlanarak ulusal savunma stratejisini geliştirmesini gerekli görüyordu.




Hatı Çırpan

Hatı Çırpan (Satı Kadın; d. 1890 - ö. 21 Mart 1956), Türk siyasetçi.

Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk kadın köy muhtarlarından ve ilk kadın milletvekillerindendir. Türkiye'de kadınlara seçme ve seçilme hakkının tanınmasından sonra 1935 Türkiye genel seçimlerinde aday olup ilk kadın milletvekilleri olarak meclise giren 17 kadın arasında yer almış ve TBMM V. dönem Ankara milletvekili olarak görev yapmıştır.

1890'da Kahramankazan Köyü'nde doğdu. Babası Kara Mehmet Efendi, annesi Emine Hanım’dır.

Balkan Harbi sırasında gırtlağından yaralanmış bir askerin eşiydi. 5 çocuk annesiydi. Çiftçilik ve babasının ardından köy muhtarlığı yaptı. 26 Ekim 1933'te kadınlara muhtar olma hakkı verilmesi sonrasında Kazan köyünün muhtarlık seçimlerini kazanmış ve Türkiye'nin ilk kadın muhtarlarından biri olmuştu.

1934 yılında Kızılcahamam'a gierken Halkavun Nahiyesi'nden geçen Mustafa Kemal ile tanıştı. Rivayete göre bu ziyaret sırasında kendisine doğum tarihini soran Mustafa Kemal’e, 1890 doğumlu olmasına rağmen 19 Mayıs 1919’da doğduğunu söylemiş, o tarihten önce yaşamadığını ifade etmişti. Mustafa Kemal’in tavsiyesiyle 1935 Türkiye genel seçimlerinde milletvekili adayı oldu. 8 Şubat 1935'te Ankara milletvekili olarak TBMM'ye girdi.

O dönemde Hatti ile ilgilenen Mustafa Kemal'in isteği üzerine "Satı" adını "Hatı" olarak değiştirmiştir. Kamuoyunda "Satı Kadın" olarak bilinse de TBMM kayıtlarına adı "Hatı Çırpan" olarak geçer.

Satı Kadın, milletvekilliği görevin tamamladıktan sonra Kazan’a döndü. 21 Mart 1956 günü hayatını kaybetti.

Kazan’da anıt mezarı bulunur ve evi restore edilerek müze haline getirilmiştir.





Balaban

Balaban aşağıdaki anlamlara gelebilir:







Fakihe Öymen

Fakihe Öymen, (d. 1900, İşkodra, Osmanlı İmparatorluğu – ö Türkiye Cumhuriyeti. 6 Nisan 1983) eğitimci, siyasetçi.

Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk kadın milletvekillerindendir. TBMM’nin V., VI., VII., VIII. dönemlerinde milletvekilliği yapmıştır.

1900 yılında İşkodra’da dünyaya geldi. Babası İstanbullu bir zabit olan İsmail Efendi, annesi Azize Hanım’dır.

İlköğrenimini İstanbul’da Koca Mustafa Paşa İlk Mektebi’nde yaptıktan sonra İstanbul Kız Muallim Mektebi’ni dördüncü olarak bitirdi. Yüksek öğrenimine bir süre İnâs Darülfünunu (Kadın Üniversitesi) Edebiyat şubesinde devam etti ancak daha sonra teyzesinin kızı Şukûfe Nihal Hanım ile birlikte Coğrafya bölümüne geçti ve bu bölümden mezun oldu.

1922’de Kandilli Kız Lisesi coğrafya öğretmenliğine, 1923’te Bursa Kız Muallim Mektebi tarih ve coğrafya öğretmenliğine atandı; bu okulda öğretmenliğin yanı sıra müdür muavinliği yaptı. 1931 yılında Bursa Kız Lisesi müdürü olarak atandı; siyasete atılana kadar bu göreve devam etti.

Kadınların ilk defa oy kullanabildikleri ve seçilme hakkına sahip oldukları 1935 seçimlerinde TBMM’ye girmek için adaylığını koydu. Bursa'dan Ayşe Şekib Hanım'ın da milletvekili adayı olması nedeniyle, aynı şehirden iki kadın aday olmaması için İstanbul'dan aday olmuş ve İstanbul milletvekili olarak TBMM'ye girmiştir. V. dönem boyunca bütçe komisyonunda yer aldı. VI. ve VII. dönemlerde İstanbul, VIII. dönemde Ankara milletvekili olarak meclise girdi.

1936 yılında toplanan Üçüncü Türk Dil Kurultayı’nda Gramer-Sentaks Komisyonu’nda başkan olarak çalıştı.

Mehmet Edip Bey ile evlenen ve iki çocuk sahibi olan Fakihe hanım, 6 Nisan 1983’te hayatını kaybetti.




Kemal Güven

Kemal Güven (1921 - 10 Temmuz 2013), Türk hukukçu ve siyasetçi, 1973 ile 1977 arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı.

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Kars'ın Posof, Kağızman ve Tuzluca ilçelerinde Cumhuriyet Savcılığı görevinde bulundu. Cumhuriyet Halk Partisi'nden (CHP) 1954, 1957 ve 1961 yıllarında Kars milletvekili seçildi. 1965-1969 arasında savcılık mesleğine döndü. 1969'da tekrar Kars Milletvekili seçildi. 1973-1977 arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı görevini yürüttü. 1977 seçimlerinde tekrar milletvekili seçilerek 12 Eylül 1980'e kadar parlamento üyeliğini yürüttü.

10 Temmuz 2013'te Ankara'da yaşamını kaybetti. Cenazesi, TBMM'de düzenlenen devlet töreninden sonra, Ahmet Hamdi Akseki Camisi'nde, Cuma namazına müteakip kılınan cenaze namazının ardından, Devlet Mezarlığı'nda toprağa verildi.




Necmettin Karaduman

Necmettin Karaduman (d. 1927; Trabzon – ö. 22 Haziran 2017; İstanbul), Türk siyasetçi ve eski Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı.

İlk ve orta öğrenimini Trabzon'da yaparak 1944 yılında Trabzon Lisesinden mezun oldu. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nin İdari Şubesi'nden mezun olduktan sonra kaymakamlık mesleğine girdi. 1960 yılına kadar çeşitli ilçelerde kaymakamlık yaptı. Aynı yıl Mülkiye Müfettişliği'ne atandı. Bu görevi beş yıl sürdü. 1966 yılı Ocak ayında Kahramanmaraş Valiliği'ne atandı. Kahramanmaraş'tan sonra Erzurum ve İçel Valiliklerinde bulundu ve İçel Valiliği'nden 1977 yılında kendi isteği ile emekliye ayrıldı.

Emekliye ayrıldıktan sonra İstanbul'da bir şirketin Yönetim Kurulu Üyeliği ve Genel Müdürlüğünü yaptı. 6 Kasım 1983 tarihinde yapılan genel seçimlere Anavatan Partisi adayı olarak katıldı ve Trabzon'dan Milletvekili seçildi. 29 Kasım 1987 tarihinde yapılan genel seçimlere Anavatan Partisi adayı olarak katıldı ve tekrar Trabzon'dan Milletvekili seçildi. 4 Aralık 1983 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına seçildi. Aynı göreve 12 Eylül 1985 tarihinde yeniden seçildi.





Paul Oakenfold

Paul Mark Oakenfold, (d. 30 Ağustos 1963 Kent, İngiltere) İngiliz prodüktör ve DJ. U2, Rolling Stones, Michael Jackson, Justin Timberlake, Madonna, Paris Hilton Jennifer Lopez, Salt N Pepa ve The Cure gibi sarkıcıların şarkılarını remixleyerek çok büyük bir başarı yakalamıştır.
1987'de Oakenfold ve arkadaşları Trevor Fung ve Ian St. Paul İbiza'da geçirdikleri birkaç ay süresinde dans kulübü müziğini tanıyıp sevdiler. Italo disco, soul ve house ta