. Pek çok ülke lideri filmi izledi ve bazıları Spielberg ile kişisel olarak tanıştı. "The New Yorker"dan Stephen Schiff yapımı Holocaust ile ilgili en iyi tarih filmi olarak adlandırdı; "kültür tarihindeki yerini alan ve oradan ayrılmayacak" bir film. "Chicago Sun-Times"dan Roger Ebert filmi Spielberg'ün en iyi, "mükkemel biçimde oynanmış, yazılmış, yönetilmiş ve izlenmiş" çalışması olarak değerlendirdi. Ebert filmi, kendince 1993 yılının en iyi on filminden biri olarak saydı. Terrence Rafferty, başka bir "The New Yorker" eleştirmeni, filmin "anlatı cüretine, görsel cesaretine ve duygusal açıklığına" hayran kaldığını belirtti. Neeson, Fiennes, Kingsley, ve Davidtz'in bireysel oyunculuklarının özel övgüye layık olduklarını söyleyip Auschwitz'deki duş sahnesini "şimdiye dek filme çekilmiş en korkunç bölüm" olarak yorumladı. 2013 film rehberinde Leonard Maltin, nadir görülen dört yıldızla ödüllendirip uzun bir eleştiri yazmıştır. Filmi "Thomas Keneally'in çok satan eserinin sarsıcı bir uyarlaması" olduğunu ifade edip "bu Hollywood'un daha önce yapmadığı bir şey gibi duruyor ve hissettiriyor." diye devam etti. [Bu] "Spielberg'in bugüne kadarki en yoğun ve kişisel filmi" diyerek yazısını sonlandırdı. "Boston Herald"dan James Verniere filmin baskıcılığını ve hissizliğini öne çıkarıp onu "Holocaust külliyatına büyük bir katkı" olarak gösterdi. "New York Review of Books"a yazdığı eleştirisinde Britanyalı eleştirmen John Gross hikâyenin aşırı duygusallaştırıldığına yönelik korkusunu dile getirip "tamamen yanlış vurgulanmış. Spielberg elindekinden katı bir ahlaki ve duygusal bir bütün çıkarmış. Film sıradışı bir başarı." demiştir. Mintz filmin en acımasız eleştirmenlerinin bile Kraków gettosunun kapatılışı ile ilgili on beş dakikalık bölümünün "görsel yüceliğine" hayran kaldıklarını belirtmiştir. Sahneyi "gerçekçi" ve "çarpıcı" olarak tanımlar. Filmin, hayatta kalanların, felaketle olan son bağların da ayrılarak öte dünyaya göçmesiyle Holocaust hatırası ve farkındalığını artırmaya önemli bir katkı yaptığını belirtir. Filmin Almanya'da yayınlanması Almanların çoğunun neden daha fazla yardım etmediğine yönelik geniş çaplı bir tartışma başlatmıştır.

Filme yönelik eleştiriler yazılı basından ziyade akademik çevrelerden geldi. Horowitz gettolardaki Yahudi faaliyetlerinin ödünç verme, karaborsadan ticaret yapma veya varlığını gizleme gibi mali işlemler olarak görüldüğünü ve böylece Yahudi yaşantısının kalıp yargısal bir örneğini devam ettirdiğini belirtir. Horowitz, filmdeki kadın tasvirlerinin gerçek Nazi zihniyetini yansıtırken kadınların aşağı konumu ve cinsellikle şiddet arasındaki bağlantının pek vurgulanmadığını dile getirir. Brown Üniversitesi'nden tarih profesörü Omer Bartov fiziksel olarak geniş ve güçlü çizilen Schindler ve Goeth'in küçük, kaçmaya çalışan ve ürkmüş biçimde yansıtılan - iyi kötü mücadelesine yalın bir fon oluşturan- Yahudi kurbanları gölgede bıraktığını belirtir. Université libre de Bruxelles'den akademisyenler Samuel J. Leistedt ve Paul Linkowski Goeth'in filmdeki karakterini klasik bir psikopat olarak tanımlar.

Horowitz, filmdeki mutlak iyi ve mutlak kötü ikiliğinin Holocaust faillerinin çoğunun sıradan kimseler olduğu gerçeğini kapatarak filmin ortalama bir Almanın Holocaust ile ilgili bilgisini veya ilgisini nasıl mantığa bürüdüğünü açıklamadığını söyler. Yazar Jason Epstein filmin Holocaust'tan kurtulacak kadar zeki veya şanslı olduğu izlenimini uyandırdığını, bunun gerçek olmadığı yorumunda bulundu. Spielberg eleştiriye Schindler'in kırılması, ya da söylediği şekliyle elvedasının çok ağlak ve dahi karakter dışı olduğunu belirtip sahnenin kayıp hissini vererek izleyicinin ekrandaki karakterle beraber yas tutma imkanını vermesi gerektiği yanıtını verir.

"Schindler'in Listesi" Spielberg'in arkadaşlarınca çok iyi karşılandı. Yapımcı Billy Wilder Spielberg'e yazdığı uzun tebrik mektubunda "Daha iyi birini bulamazlardı. Bu film tam bir harika." demiştir. Filmi yönetme şansını geri çeviren Polanski sonradan "Ben kesinlikle Spielberg kadar iyi bir iş yapamadım çünkü onun kadar nesnel olamadım." yorumunda bulunmuştur. "Schindler'in Listesi"ni 1995 yapımı filmi "Ölüm ve Bakire"ye esin kaynağı olarak göstermiştir. "Schindler'in Listesi"nin başarısı yapımcı Stanley Kubrick'e kendi Holocaust projesi, Katolik gibi davranarak Polonya'ya kaçıp hayatta kalmayı başaran Yahudi bir çocukla halasının kaçışını anlatan "Aryan Belgeleri"ni bırakmaya sevk etmiştir. Senarist Frederic Raphael "Schindler'in Listesi"nin Holocaust'un iyi bir temsili olduğunu söylediğinde Kubrick "Bunun Holocaust hakkında olduğunu mu düşünüyorsun? Bu başarı hakkında, değil mi? Holocaust yaklaşık 6 milyon kişinin öldürülmesi. "Schindler'in Listesi" ise yaklaşık 600 ölmeyen kişi." yorumunda bulunmuştur.

Yapımcı Jean-Luc Godard Spielberg'ü, Schindler'in karısı Emilie Schindler Arjantin'de sefalet içinde yaşarken film sayesinde bir trajediden kar elde etmekle suçlamıştır. Keneally katkılarından dolayı ona ödeme yapılmadığını iddia etmiş, "özellikle çünkü ben kendim şimdi Emilie'ye bir çek yazdım." demiştir. Aynı zamanda Spielberg'ün ofisinden ödemenin oradan yapıldığını onaylamıştır. Yapımcı Michael Haneke Schindler'in kadınlarının yanlışlıkla Auscwitz'e gönderildiği ve duşa sokulduğu sahneyi eleştirmiştir: "Filmde kamplardaki duştan su mu gaz mı geleceğini bilmediğimiz bir sahne var. Böyle bir şeyi ancak Birleşik Devletler gibi naif izleyicilerin olduğu yerlerde yapabilirsin. Bu uygun bir kullanım şekli değil. Spielberg iyiyi amaçlamış – ama bu budalaca."

Film yapımcı ve eğitmen, dokuz saatlik Holocaust filmi "Shoah"'in yönetmeni Claude Lanzmann tarafından "Schindler'in Listesi"ni "ucuz melodram" ve tarihi gerçekliklerin "çarpıtılması" diyerek eleştirmiştir. "Kurgu sınırları aşmaktır, ben Holocaust'un tasvirinin kesinlikle yasak olduğuna inanıyorum." demiştir. Lanzmann ayrıca Spielberg'ü Holocaust'u Almanların bakış açısıyla değerlendirdiğini söyleyerek eleştirmiş, "tersine dünya" yorumunda bulunmuştur. "Ben içtenlikle "Shoah"tan önce bir zaman ve "Shoah"tan sonra bir zaman olduğuna ve "Shoah"tan sonraki zamanda bazı şeylerin artık yapılamayacağına inanıyorum. Spielberg yine de yapmış." diyerek yakınmıştır. Spielberg onun "Holocaust hakkında tek belirleyici ses olmak istiyor. Gerçeği yansıtma çabasında hiçbir acıma hissi olamayacağını söyleyerek beni şaşırttı" diyerek suçlamıştır.

1994'te filmle ilgili bir ""Village Voice"" sempozyumu düzenlendiğinde tarihçi Annette Insdorf üç toplama kampından sağ kurtulan annesinin geniş kitlelerce izlenecek büyük bir Holocaust hikâyesinin anlatıldığı filme nasıl şükran duyduğunu anlattı. Macar Yahudisi ve Holocaust'tan sağ kurtulan yazar Imre Kertész bire bir tanık olmayan birinin Nazi toplama kampındaki yaşamı bütün gerçekliğiyle anlatmasının imkansız olduğunu söylemiştir. Spielberg'ü hikâyeyi geniş bir izleyici kitlesiyle buluşturduğu için takdir ederken filmin mezarlıktaki son sahnesinin yaşananların hayatta kalanlar üzerindeki korkunç artçılarını umursamadığını ve oraya duygusal olarak incinmeden gelmişler gibi yansıtıldığını belirtmiştir. Haham Uri D. Herscher, filmin dokunaklı ve umut verici bir insancıllık gösterisi olduğunu söylemiştir. Norbert Friedman, Holocaust'tan kurtulanların çoğu gibi, Spielberg'e yönelik diğer yaşayanlar gibi içten bir bağlılık hissettiğini ifade eder. Spielberg'ün çocukluğundaki hahamı ve hocası Albert L. Lewis, filmi "Steven'ın annesine, insanlarına ve bir şekilde kendisine bir hediyesi. Şimdi tam bir insan oldu." diyerek yorumlamıştır.

"Schindler'in Listesi" çoğu "en iyi" ödülü listesinde, "Time" dergisinin eleştirmenler Richard Corliss ve Richard Schickel'ın seçtiği En İyi Yüz, "Time Out" dergisinin 1995'te düzenlediği Yüzyılın En Büyük Filmleri Anketi ve Leonard Maltin'in "Yüzyılın İzlenmesi Gereken 100 Filmi" dahil yer almıştır. Vatican "Schindler'in Listesi"ni yapılmış en önemli 45 film arasında saymıştır. Bir Channel 4 anketi "Schindler'in Listesi"ni tüm zamanların en büyük dokuzuncu filmi seçmiş ve aynı kanalın 2005'teki savaş filmleri anketinde dördüncü sırayı almıştır. James Berardinelli, Roger Ebert ve Gene Siskel gibi eleştirmenlerce 1993 yılının en iyi filmi seçilmiştir. Filmi "kültürel olarak önemli" addeden Kongre Kütüphanesi filmi 2004 yılında ABD Ulusal Film Arşivi'nde korunması için seçmiştir.

Spielberg çalışmasıyla Directors Guild of America Award for Outstanding Directing – Feature Film (Amerikan Yönetmenler Birliği Sıra Dışı Yönetmenlik Ödülü – Uzun Metraj Film) kazanmaya hak kazanmış ve Producers Guild of America Award for Best Theatrical Motion Picture'ı (Amerikan Yapımcılar Birliği En İyi Teatral Sinema Filmi Ödülü) ortak yapımcılar Branko Lustig ve Gerald R. Molen ile paylaşmıştır. Steven Zaillian senaryosuyla Writers Guild of America Award (Amerikan Yazarlar Birliği Ödülü) kazanmıştır. Film National Society of Film Critics'den (Ulusal Film Eleştirmenleri Birliği) En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ve En İyi Sinematografi ödüllerini kazanmıştır. New York Film Critics Circle ödüllerinden En İyi Film, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ve En İyi Sinematografi'yi kazanmıştır. Los Angeles Film Critics Association ödüllerinden En İyi Film, En İyi Sinematografi (The Piano'ya bağlanarak) ve En İyi Yapım Tasarım Ödülünü kazanmıştır. Film ayrıca dünya çapında pek çok ödül kazanmış ve adaylıklarda yer almıştır.

1997 Amerikan televizyon gösteriminde filmin yayını tam olarak düzenlenmemişti. Televizyon yayını o yılın başında ilk kez kullanılmaya başlanan TV Ebeveyn İşaretleri altında rating değerlendirmesine tabi tutularak TV-M (günümüzde MA; Amerika'da TV yayını sınırlandırmalarından 17 yaş üstü için uygunluk kategorisi) alan ilk film olmuştur. Senatör Tom Coburn, sonrasında Oklahoma temsilcisi, filmin yayını esnasında NBC'nin ekranlara "en aşağılık, tamamen çıplak görüntüler, şiddet ve küfür" taşıdığını belirterek bunun "her yerde aklıselim kişilere bir hakaret" olduğunu savunmuştur. Hem Cumhuriyetçilerden hem de Demokratlardan karş