ansız Devriminin Avrupa'ya getirdiği özgürlük rüzgarları Balkan halklarını da etkilemişti. Avusturya ve Rusya buradaki halkı Osmanlı egemenliğine karşı kışkırtıyorlardı. Bunun yanı sıra kaldırılmalarından önceki son yıllarını yaşayan yeniçeriler Müslüman ve Hıristiyan halka karşı çok kötü davranarak halkı iyice bezdiriyorlardı. Bu ortamda Sırplar 1804 yılında Kara Yorgi'nin önderliğinde ayaklandılar. Miloš Obrenović de bu ayaklanmanın önderlerinden biriydi. Ayaklanma bastırılınca Kara Yorgi 21 Eylül 1813'de diğer isyancılarla birlikte canını kurtarmak için Avusturya'ya kaçtı. Fakat Miloš Obrenović Sırbistan'da kaldı.

1815 yılında Miloš Obrenović ikinci bir ayaklanma başlattı. Bu ayaklanma da başarısız oldu ama 1817 yılında Miloš Obrenović Osmanlı valisi Maraşlı Ali Paşa'yla anlaşmaya vararak Sırbistan'ın içişlerinde bağımsız olmasını sağladı ve Sırbistan'ın yönetimini ele geçirdi. O sırada Sırbistan'a geri dönen Kara Yorgi'yi kendisine rakip olmasını önlemek için öldürttü. 1830 ve 1833 yıllarında Osmanlı padişahı II. Mahmut'un imzaladığı Hatt-ı Şeriflerle Miloš Obrenović'in elindeki topraklar arttırıldı ve Osmanlılar tarafından Sırp prensi olarak resmen tanındı.

Miloš Obrenović Sırbistan'ı 1839 yılına kadar yönetti. Sonra yerini oğulları Milan Obrenović ve Mihailo Obrenović'e bıraktı. 1842 yılında Mihailo Obrenović bir isyan sonucu tahtan indirildi ve Kara Yorgi'nin küçük oğlu Aleksandar Karađorđević tahta çıktı. 1858 yılında Aleksandar Karađorđević de tahttan indirilince 78 yaşındaki Miloš Obrenović ilk prensliğinden 19 yıl sonra ikinci bir defa tahta çıktı. 1860 yılında ölene kadar Sırbistan'ın prensi olarak kaldı. Miloš Obrenović'in ölümünden sonra torunları önce Sırp Prensi olarak, 1882 yılından sonra da Sırp kralı olarak Sırbistan'ı yönetmeğe devam ettiler. 1903 yılında Obrenović hanedanından Sırp kralı Aleksandar Obrenović bir darbeyle tahttan indirilince krallık tekrar Karađorđević hanedanına geri döndü. 1945 yılında Sırbistan'da monarşinin sona ermesine kadar krallık Karađorđević hanedanının elindeydi. Günümüzde bile Kara Yorgi'nin torunlarından Aleksandar Karađorđević Yugoslavya'nın sürgündeki kralı olarak kabul edilmektedir.




Londra Konferansı





McDonnell Douglas F/A-18 Hornet

F/A-18 Hornet, (Türkçe: "Eşek arısı"), McDonnell Douglas ve Northrop şirketleri tarafından müşterek olarak tasarlanan ve 1982 yılında üretilmeye başlanmış olan bir muharebe uçağıdır. 1997'den beri Boeing tarafından üretilmektedir. Rus muadili SU-33 model savaş uçağıdır.

C, D, E ve F olmak üzere 4 türevi bulunmaktadır. Uçak iki motorludur. Uçakta C ve E modelinde tek, D ve F modelinde iki mürettebat vardır.

"F/A-18 Hornet" tek ve iki kişilik , iki motorlu, çok görevli bir av/saldırı uçağı olup kara üslerinden veya uçak gemilerinden hareket edebilir. "F/A-18" değişik görevleri yerine getirebilir; bunların içinde hava üstünlük, refakat, düşman savunmalarını susturma, keşif, ileri hat hava kontrolü, yakın ve derin hava desteği, gündüz ve gece saldırı söylenebilir. "Hornet"ler F-4 Phantom II av, A-7 Corsair hafif taarruz ve A-6 Intruderların yerini almıştır (bu uçaklar 1990’da emekliye ayrılmıştır).

"YF-17"’nin konfigurasyonu muhafaza edilmesine rağmen "F-18" yepyeni bir uçak olmuştur. Tek kişilik av ve saldırı görev yeteneklerini yerine getirebilmek için dijital bilgisayarlardaki son teknolojik gelişmelerden yararlanılmıştır. Katod tüplü göstergeleri içeren kokpit ekranları, simulatörlerde pilotların tamamen gelişmesini sağlayan uygun kumanda teknikleri ile belirtilen görevleri yerine getirebilecek tek kişilik uygulama gerçekleştirilmiştir.

Tek kişilik "F/A-18A" ile iki kişilik "F/A-18B" 1983’de hizmete girmiştir. A ve B modellerinin başarılı 400 uçaklık uygulamasından sonra Donanma gelişmiş modeller olan "F/A-18C" (tek kişilik) ve "F/A-18D" (iki kişilik) modelleri 1987’den itibaren teslim almaya başlamıştır. Bu “Hornet”ler AMRAAM orta menzilli havadan havaya gelişmiş füze sistemleri ve havadan karaya Maverick füzelerini taşıyabiliyordu. İki yıl sonra da bu uçakların gece görev yetenekleri geliştirildi.

Çok görevli "F/A-18E/F Super Hornet" savaş yetenekleri ispatlanmış olan "F/A-18C/D"’nin geliştirilmiş bir modelidir. Emekliye ayrılmış "A-6" ile kıyaslanabilecek tarzda filo komutanına menzil, dayanıklılık ve silah çeşitliliği sunabilmektedir. Yeni modeller öncekilerden 1,28 metre daha uzundur, %25 daha geniş kanat alanına sahiptir ve %33 daha fazla dahili yakıt taşıyabilmektedir. Bu da ona menzilde %41, havada kalmada %50 artma sağlamaktadır. İki adet ilave silah istasyonuna sahiptir. Bu da havadan havaya ve havadan karaya silah yükünde esneklik sağlamaktadır. Ayrıca JDAM ve JSOW gibi akıllı mühimmat da taşıyabilmektedir.

"Super Hornet" yaklaşık 8.050 kg yükü onbir harici istasyonda taşıyabilmektedir. Her türlü hava şartlarında görev yapabilen “havadan havaya” radara, güdümlü ve klasik silahların hassas sevki için kontrol sistemlerine sahiptir. Uçakta iki kanat ucu istasyonu, yakıt tankları veya havadan karaya füzeler için her kanat altında dört istasyon, Sparrow’lar veya algılayıcılar için gövde altında kenarlarda iki istasyon ve bir de gövde altında ortada yakıt tankı veya havadan karaya silahlar için bir istasyon bulunmaktadır. Gövde içinde, burun kısmında da bir adet 20mm M61A1 Vulcan top vardır.

İki adet general Electric "F414 turbofan" kullanılarak motor itiş gücü 159,59 kN’dan 195,30 kN’a çıkartılmıştır. "F/A-18C/D"’lerde düşük görüntülenme teknolojisi uygulanmakla birlikte "F/A-18E/F"’lerde hayatta kalabilme olanaklarının optimizasyonu ön plana alınarak dizayn edilmiştir. F-18 hizmete girdiğinden bu yana 15 dünya rekoru kırmıştır.

Hughes firmasının “Gelişmiş Hedefleme İleri Bakan Infrared” (ATFLIR) radarı "F/A-18E/F"’ye ait olmakla beraber daha önceki modellere de uygulanacaktır. ABD Donanması asgari 548, azami 1000 "Super Hornet "satın almayı planlamaktadır. Bu miktar JSF ’nin başarı oranına bağlı olarak değişebilir.

Şu an ABD Donanması hariç kullanıcısı yoktur. Kesinleşmiş sipariş ise yalnızca Avustralya'dan gelmşitir. Boeing'in potansiyel alıcılarla görüşmeleri sürmektedir ve 10 Mart tarihinden itibaren Yunanistan da potansiyel alıcılar arasına girmiştir.

Boyut Doneleri
Ağırlık Doneleri
Güç Kaynağı
Performans
Personel

Top:
Havadan Havaya Muharebe Füzeleri AAM
Havadan Karaya Taarruz Füzeler AGM 
Gemi Taarruz Füzeleri
Bombalar
Nükleer Bomba





Sedat Bucak

Sedat Bucak, 19., 20. ve 21. dönem Şanlıurfa DYP milletvekili.

Annesi Müzeyyen, babası İsmail Hakkı'dır. Endüstri Meslek Lisesi mezunudur. Bucak aşireti mensubudur. Evli ve 3 çocuk babasıdır. 3 Kasım 1996 yılında Balıkesir, Susurluk'ta geçirdiği kaza ile, Susurluk skandalı olarak bilinen olayın baş kahramanlarından birisi olmuştur.

TBMM Genel Kurulu'nda 11 Aralık 1997'de dokunulmazlığı kaldırılan Sedat Edip Bucak hakkında Başsavcılık, "gıyabi tutuklama kararıyla aranan Abdullah Çatlı'nın yerini bildiği halde yetkili mercilere haber vermeyerek saklamak", "cürüm işlemek amacıyla teşekkül oluşturmak" ve "vahim nitelikte silah bulundurmak" suçlarından, 11 yıldan 20 yıla kadar ağır hapis istemiyle dava açılmıştır.

Susurluk Davası kapsamında "cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak" suçundan hakkında verilen beraat kararı Yargıtay tarafından bozulan DYP eski Milletvekili Sedat Edip Bucak, daha sonra "devlet sırrı" gerekçesiyle açıklamadığı bazı bilgi ve resimleri mahkemeye sunmuştur. Yargıtay 8. Ceza Dairesi hakkındaki 1 yıl 15 günlük hapis cezasını onamıştır.

22 Temmuz 2007 seçimlerinde Demokrat Parti’nin (DP) Şanlıurfa’dan 1. sıra milletvekili adayı olan Sedat Edip Bucak'ın adı, en son Ankara-Çankaya’daki lüks restoran, bar ve işyeri sahibi ve çalışanlarını silahla tehdit ederek çıkar sağladıkları iddia edilen kişilere yönelik düzenlenen Kaldırım Operasyonu'na karışmış olup, adliyelik ifadesi ile basında yer almış, daha sonra bunu "komplo" olarak açıklamıştır.




Hüseyin Kocadağ

Hüseyin Kocadağ (1944, Erzincan - 3 Kasım 1996; Susurluk, Balıkesir), Türk polis, eski İstanbul Emniyet Müdür Yardımcısı.


1984 tarihinde Babalar Operasyonu sırasında Ankara’da Behçet Cantürk ile ilişkili olarak sorgulanmıştı. Alevi olması, Alevi cemaatinin ve basının ilgisini çekmiştir.

Yeraltı dünyasının önde gelen isimleri ile ilişkisi olduğu iddiasıyla 1985 yılında polislikten uzaklaştırıldı; daha sonra mahkeme kararı ile mesleğine geri döndü. 12 Eylül öncesinde solcu polis örgütlenmesi POL-DER'in kuruculuğunu da yapan Kocadağ, 11 kez disiplin soruşturmasına uğramış; 1986 yılında kesin olarak meslekten ihraç edilmiş; ancak Danıştay kararı ile geri dönmüştü. Bununla birlikte 9 takdirname ve 322 maaş mükafatlandırmasının da sahibiydi.

1984 yılında Babalar Operasyonu sırasında Ankara'da Behçet Cantürk ile ilişkili olarak sorgulanmıştı. 
Ülkücü mafya babası Alaattin Çakıcı, eski karısı Uğur Kılıç‘ı Mehmet Çağlar ile ilişkisi olduğu gerekçesi ile suçlarken Kocadağ‘ın da adını anarak tehdit etmişti.

Bucak Aşireti ile ilişkisi Siverek İlçe Emniyet Müdürü olduğu döneme dayanıyordu. 1988 yılında Güneydoğu’da görev yaparken bir kaçakçıdan satın aldığı B 17890Z seri numaralı 9 milimetrelik Baretta tabanca için Diyarbakır Valiliğinden ruhsat alan Kocadağ, silah ruhsatında sadece Olağanüstü Hal Bölgesi sınırlarında kullanılabileceği belirtildiği halde İstanbul'a atandığında tabancasını da yanında getirdi ve kullanmaya devam etti..

19 Aralık 1994 tarihinde Ömer Lütfü Topal’ın adamlarınca öldürülen Bülent Fırat ile ilgili dosyanın kapatılması için 40 bin Alman Markı rüşvet aldığı ileri sürüldü.

9 Ocak 1996'da Özdemir Sabancı'yı iki DHKP/C'li arkadaşının yardımıyla katledecek olan Fehriye Erdal'ın Sabancı Merkezi binasında işe alınmasını sağladı.

Kocadağ, 12 Mart 1995 gecesi İstanbul Gazi Mahallesi'ne yönelik saldırı ile başlayan olaylarda halk temsilcileri ile görüşerek polis ile sürdürülen çatışmayı engelleyen Kocadağ, ülkeyi bir iç çatışmaya sürükleyebilecek bir oyunu tek başına bozduğu iddia edilir.

Sedat Bucak'ın arkadaşı müteahhit Ali Oto'nun iddiasına göre aynı zamanda