arlar.

Tamlamadaki hece ekleri sırası sıkı olarak kurala bağlanmıştır. Örnek verecek olursak

Quechua İspanyolların Peru'yu fethinden beri latin alfabesini kullanmaktadır. Ancak, yazılı Quechua'dan Quechua konuşan insanlar tarafından çoğunlukla yararlanılmaz, çünkü onlar okumamış çoğunluğu oluştururlar veya İspanyolca onlar için daha kullanışlıdır, ve Quechua dilinde yazılmış basılı metin eksikliğide önemli bir nedendir.

20. yüzyılda kadar, Quechua İspanyolca temelli yazım kuralı ile yazılmaktaydı. Örneğin: "Inca, Huayna Cápac, Collasuyo, Mama Ocllo, Viracocha, quipu, tambo, condor". Bu yazının imlâ ve yazım yapısı en çok İspanyolca konuşanlara yakındır ve doğal olarak İngilizce'ye geçen birçok sözcük bu yapıda geçmiştir.

1975'de, Juan Velasco'nın Peru hükümeti Quechua için yeni bir yazım kuralı benimsemiştir. Bu "Academia Mayor de la Lengua Quechua" tarafından tercih edilmiş bir yazı sistemiydi. Örneğin: "Inka, Wayna Qapaq, Qollasuyu, Mama Oqllo, Wiraqocha, khipu, tampu, kuntur". Bu yazım kuralı:


1985'de, bu sistemin bir çeşidi Peru hükümeti tarafından benimsenmiştir; Quechua'nun üç sesli harf sistemini kullanmaktadırlar. Örneğin: "Inka, Wayna Qapaq, Qullasuyu, Mama Uqllu, Wiraqucha, khipu, tampu, kuntur".

Farkı yazım şekilleri Peru'da hâlâ yüksek derecede tartışmalı durumdadır. Gelenesel yazı sisteminin taraftarları yeni yazım şeklinin çok yabancı olduğunu düşünmektedirler ve Quechua'nun ilk olarak İspanyolca ile tanışmış kişiler tarafından öğreniminin zorlaştığını düşünmektedirler. Yeni sistemi tercih edenler ise Quechua sesbilimi ile daha çok uyuştuğunu düşünmektedirler ve çocuklara beş sesli harf sisteminin öğretilmesinin ileride İspanyolca okumayı zorlaştırdığını gösteren araştırmaları örnek göstermektedirler.

Yazarlar İspanyolca'dan alınan sözcüklere farklı yaklaşımlar gösterirler. Bazen modern yazım şeklinde kullanılırlar, bazen ise İspanyolca'da olduğu gibi kullanılır. Örneğin, "Ben Romert'im", "Robertom kani" veya "Ruwirtum kani" şekillerinde yazılabilir. ("-m" ismin bir parçası değildir, bir çeşit sonektir)

Perulu dil bilimci Rodolfo Cerrón-Palomino tüm Quechua dilleri için Güney Quechua isminde imlâya ait bir standart fikri öne sürmüştür. Bu standart, Peru'daki birçok kurum tarafından benimsenmiştir, her iki lehçenin önemli özelliklerini korumuştur. Ayacucho Quechua ve Cusco Quechua, örneğin:





Ağılbaşı, Darende

Ağılbaşı, Malatya'nın Darende ilçesine bağlı bir kasabadır.

Ağılbaşı kasabası, Malatya'nın Darende ilçesine bağlı bir kasabadır. Tohma nehri kıyısına yakındır. Eski adi Engüzek'tir. Ağılbaşı halkı tahmini 1500'lü yıllarda Elazığ Baskil yöresinde Kale köy civarında o dönem de Yavuz Sultan Selim ile Şah İsmail arasındaki savaşta Şah İsmail'den yana durmuş ve Şah İsmail yenilince Yavuz Selim'in orduları tarafından yerlerinden sürülmüş ve üç kola ayrılmışlardır. Bir kolu Elbistan Yöresi'ne, bir kolu Hekimhan Yöresi'ne ve bir koluda da Ağılbaşı'nın doğusundaki Domuz dağı sırtlarına yerleşmişlerdir. Daha sonra ağılbaşı'nda yerleşik olan Palankalalıar (Ilıcalılar) bir olay (osmanlı vergi memurunun öldürülmesi) sonucu mahalleden göç etmek zorunda kalınca Hacı Süleyman 8 çocuğu (Hacı, Molla Yusuf, Korto, Nado, Kel Mamo, Camo, Kurdo,) ile Engüzek mahallesine yerleşmişlerdir. Hacı Süleyman ve çocukları burada otoriter güç olup mahallesi kendi hakimiyetlerine geçirmişlerdir. Daha sonra köye Tatarlar, ve Şüştüler yerleşmişlerdir.

Ağılbaşı kasabasında yaşamış olan ve yaşayan halkın sadece yukarıda anlatılan hikâyeden ibaret olmadığı bilinmelidir. Engüzek toplumu oldukça heterojendir. Yukarıda sayılmayan ve birbiri ile akraba olmayan ailelerde bulunmaktadır. Kaldıki sayılan ailelerinde birbiri ile ilişkili olduğu şüphelidir.Engüzek varolan yerleşik halk ile sonradan gelenlerin etnik, kültürel ve dinsel olarak oluşturdukları ortak bir kültür.

Ağılbaşı, Tohma nehri kıyısına yakındır. Oldukca dağlık bir arazi yapısına sahiptir. Kayısı bahçeleri dışında ağaçlık alanları çok azdır.

Kışın kasaba nispeten boşalır. Kasabada eğitime verilen önemden dolayı aileler çocuklarını Malatya'nın merkezindeki okullara gönderir.

Türkiye'nin ilk felsefe profesörlerinden Takiyettin Mengüşoğlu bu kasabada yetişmiştir.

Kayısı bahçeleri başlıca geçim kaynağıdır.




Eğitimde Bilişim Kültürü Oluşumu

Eğitimde Bilişim Kültürü Oluşumu veya kısaca e-biko; MEB, EĞİTEK, Microsoft ve Atlantik Eğitim Kurumları tarafından düzenlenen ilköğretim ve lise öğrencilerine açık uluslararası bir bilişim teknolojileri yarışması.

EBİKO, toplumumuzun bütün kesimlerinde bağımsız, esnek ve yenilikçi düşünce tarzını oluşturmak, öğrencilerimizin hayat boyu eğitimini yönlendirmek, sosyal sorumluluğunu geliştirmek, okullarımızın kendi aralarında ve çevrelerindeki dünya ile bağlantılarını sağlamak, yeni eğitim yöntemleri kullanarak eğitimde etkinliği ve verimliliği artırmak için yapılan ‘Bilgisayar Proje Yarışması’dır.

Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü’nün himayelerinde yapılan bu yarışmayla öğrencileri, gelişen ve hızla ilerleyen teknolojiden haberdar etmek, bilişim teknolojileri konusunda ilgili, istekli, üretici ilköğretim ve lise öğrencilerini teşvik etmek ve okullarımızda bilişim-internet kültürünü oluşturma hedeflenmektedir.

2006'da ulusal yapılan yarışmaya 65 ilden, 410 okuldan 2804 öğrenci 1677 proje ile katılmıştır.

2007'de uluslararası düzenlenen yarışmaya 18 ülkeden, 70 ilden, 605 okuldan 5550 öğrenci 2946 proje ile başvurmuştur.

Birbirinden değerli, sahasında uzman jüri üyelerinin titiz ve objektif değerlendirmeleriyle yarışmanın sonuçları belirlenecektir.
Sunumlar 12 Mayıs 2007’de Ahmet Ulusoy Liselerinde, Ödül Töreni ise 13 Mayıs 2007‘de MEB Şura Salonu’nda yapılmıştır.

Yarışma üç aşamadan oluşmaktadır:






İmplantasyon

İmplantasyon, tıpta embriyonun (cenin), uterusa (rahime) gömülmesidir.

implantasyon genelde fundusun ön ve arka duvarında olur.
Bu sırada blastosistin etrafını saran tabaka(zona pellusida),içteki sıvının artan basıncı ile incelerek kaybolur.Zona pellusidanın kaybolması ile trofoblast hücreleri,uterus epidelinden stromaya doğru girmeye başlar.sonunda bütün blastosist kitlesi endometriuma gömülür,gömülme sahasında endometrium epiteli blastosistin üstünü örter.buna implantasyon denir.
Fertilizasyon(döllenme)dan 10 gün sonra gerçekleşir.




Bilişim Teknolojileri Organizasyonu

Bilişim Teknolojileri Organizasyonu (ya da kısa adıyla BİTEK-O), "amatör" kabul edilen öğrencilere yönelik olarak düzenlenen bir bilişim teknolojileri yarışmasıdır. Organizasyonu Microsoft Türkiye ve Sabancı Üniversitesi üstlenmektedir.

Yarışma İlköğretim ve Lise veya dengi okullara açıktır. Ulusal düzeyde gerçekleştirilmektedir. İlki 2002 yılında İstanbul çapında düzenlenmiş bu yıl (2006) ise 6.sı düzenlenmiştir.

Yarışma 2 aşamadan oluşmaktadır:

(Ayrıca İlköğretim öğrencileri Lise Bilgisayar Yazılımı ve Lise Web Programlama kategorilerine katılabilmektedir.)

BİTEK-O Resmi Web Sitesi




Manda (diplomasi)

Manda (Fr: "mandat", İng: "mandate"), I. Dünya Savaşı'ndan sonra bazı az gelişmiş ülkeleri, kendi kendilerini yönetecek bir düzeye eriştirip, bağımsızlığa kavuşturuncaya kadar Milletler Cemiyeti adına yönetmek için bazı büyük devletlere verilen yetkidir. Geleneksel sömürgeciliği tasfiye etmeye yönelik bir proje olarak düşünülmüş, ancak uygulamada geleneksel sömürgeciliğe benzer sonuçlar doğurmuştur.

Fransızca olan "manda" sözcüğünün kelime anlamı "yetki, görev" demektir.

Manda kavramı ilk kez 1919'da toplanan Paris Barış Konferansı'nda gündeme geldi ve 28 Haziran 1919'da imzalanan Milletler Cemiyeti Sözleşmesi'nin 22.ci maddesinde resmen tanımlandı.

Manda projesinin temelinde, I. Dünya Savaşı'nda yenilen Osmanlı Devleti ve Almanya'dan ayrılan ve Avrupa dışında kalan bölgelerin yönetimi sorunu yatıyordu. Dünya kamuoyunda sömürgeciliğe duyulan tepki nedeniyle, bu ülkelerin doğrudan doğruya galip devletler arasında paylaşılması uygun görülmedi. Ayrıca barış konferansında etkin olan ABD, sömürgeci sistemin genişletilmesine karşı idi.

Milletler Cemiyeti; A, B ve C Sınıfı olmak üzere üç grup manda belirledi.

A Sınıfı mandalar, Osmanlı devletinden ayrılan Arap ülkeleri idi. Irak ve Filistin mandası Büyük Britanya'ya, Suriye mandası Fransa'ya verildi. 1923'te Ürdün-Ötesi (Transjordan) mandası Filistin'den ayrıldı. Irak Mandası yedi ay sürdükten sonra, 23 Ağustos 1923'te bağımsız Irak Krallığı'nın ilan edilmesiyle sona erdi. Suriye'de manda yönetimi 1944'e, Filistin'de 1948'e dek sürdü.

B Sınıfı mandalar, Almanya'nın Afrika'daki eski sömürgeleri idi. Bunlardan Tanganika Büyük Britanya'ya, Ruanda-Urundi Belçika'ya verildi. Kamerun ve Togoland ise Britanya ile Fransa arasında ikiye bölündü.

C Sınıfı mandalar Okyanusya'daki bazı adalar ve Güneybatı Afrika (şimdi Namibya) bölgesinde kuruldu.

Savaştan yenik ve güçsüz çıkan Türkiye'de İngiliz veya Amerikan "müzahereti" (yardım, kolaylık gösterme) konusu 1918 Kasımından itibaren yoğun olarak tartışıldı; 1919 Mayıs veya Haziran'ından itibaren "manda" sözcüğü popülerlik kazandı. Eylül 1919'dan sonra konu gündemden düştü.

Türkiye'nin toprak bütünlüğünü koruması ve ekonomik kalkınmasını sağlaması için Amerikan yardımı düşüncesi, savaştan sonra Türk aydınlarının önemli bir bölümünce desteklendi. Bu görüş özellikle feshedilen İttihat ve Terakki Partisine yakın, milliyetçi ve reformist kanatta taraftar buldu. Halide Edip, Rauf Bey, Kara Vasıf, Yunus Nadi (Abalıoğlu) gibi, daha sonra Milli Mücadele'nin düşünsel ve örgütsel önderleri arasında yer alacak olan kişiler, İngiliz ve Fransız emperyal "emellerine" karşı, Amerikan yandaşı bir tutumu benimsediler. Kasım-Aralık 1918'de Mustafa Kemal'in ortağı ve başyazarı olduğu Minber gazetesi de Amerikan "müzaheretini" savunanlar arasındaydı.

Halide Edip "bütün eski ve yeni Türkiye hudutlarına şamil olmak üzere, muvakkat [geçici] bir Amerikan mandasını ehven-i şer olarak görüyoruz." derken, gerekçelerini şöyle açıklıyordu:"[...] Milletin refah ve gelişmesini temin, halkı, köyleri, sıhhati ve zihniy