af denebilir?"”






Maraş, Kıbrıs

Maraş (, "Varoşa"), Gazimağusa şehrinde bulunan mahalle, Kıbrıs'ın en ünlü bölgesiydi. Yapılan anlaşmalar sonrası büyük bir kısmı yerleşim ve iskana kapatılmıştır.

Maraş, 1974 yılında 13 Ağustos'ta (o gün son bulan) İkinci Kıbrıs Harekâtı sırasında Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından ele geçirilmiştir.

1974 öncesi Akdeniz'in en ünlü tatil merkezlerinden biri olan Maraş, şu sıralar Birleşmiş Milletler tarafından denetlenen ve Kıbrıs adasını ikiye ayıran "Yeşil Hat" tampon bölgesindedir. İçerisinde BM'ye ait bir adet bina bulunmaktadır. Yaklaşık 400 metre ilerisinde ise altı apartman Türk Silahlı Kuvvetleri'ne orduevi yapılması için tahsis edilmiştir.

Türk Silahlı Kuvvetleri mensupları ile orduevi yanında bulunan kız öğrenci yurdunda kalan öğrenciler dışında içeriye giriş kesinlikle yasaktır. Hayalet şehri görmek isteyen yabancı turistler Maraş İkon Kilisesi'nden öteye gidememektedirler. Ancak 2016 yılından itibaren turistlerin kiliseye de girmeleri yasaklanmıştır. Askeri kartı olanlar, yurtlarda kalanlar ve kayıtlı taksiler haricinde hiçbir şekilde sivil araç ve yaya Kapalı Maraş Bölgesi'ne alınmamaktadır.

Annan Planı'na göre kapalı Maraş, Rum tarafının denetimine bırakılacaktı. Ancak yapılan referandumda Annan planı Kıbrıs Türk'lerince kabul edilmesine rağmen, Kıbrıs Rumları tarafında reddedilince, bu gerçekleşmedi.






Maribor

Maribor ya da Marburg (Almanca) Slovenya'nın kuzeydoğusunda bulunan bir şehir. Avusturya'nın Graz kentine 50 km uzaklıktadır.

Doğu Avrupa mimarisinin en belirgin özellikleri bu şehirde görülür. Eski ismi Marburg an der Drau'dur.

Maribor'a tarihte genellikle başarısız fetih girişimlerinde bulunuldu. Örneğin 1480 ve 1481 yılında Matthias Corvinus altında Macarlar tarafından ve 1529 ve 1683'de Osmanlı Türkleri tarafından fetihler düzenlenmiştir.

Nüfusu, 2002 nüfus sayımına göre 115.693'tür ve Slovenya'nın ikinci en büyük şehridir.

Maribor şu kentlerle kardeş kenttir:
Maribor şu şehirle partnerlik anlaşmaları imzalamıştır:





Pike bombardıman uçağı

Pike bombardıman uçağı isabet oranını arttırmak ve uçaksavar ateşinden daha iyi korunmak için hedefinin üzerine pike yaparak saldıran bir bombardıman uçağıdır.

Hedefe dalma, neredeyse dik bir şekilde gerçekleşir ve bombalar bu doğrultuda ve yüksek hızda bırakılır. Bu pike bombardımancısına bombaları tam olarak hedefe bırakmasını ve küçük ve/veya hareketli hedeflerde nispeten daha iyi isabet oranı sağlar. Norden bombardıman vizörü gibi komplike ekipmanlara ihtiyaç duymaz. Pike bombardıman uçakları gemi, köprü gibi yüksek değerli hedeflerde kullanılırdı. Aynı zamanda dalma şeklinde bombardıman, gemi gibi yan taraflarında zırhların daha güçlü olduğu hedeflerde üstten bombalayarak zayıf yerinden vurmak gibi avantajlara da sahiptir.

İlk pike bombardıman kayıtları, RAF pilotlarının I. Dünya Savaşı sırasında özel bir çözüm üretmesi şeklindedir. 1917 ve 1918 yıllarında, Orford Ness Bombardıman Alanında teknik üzerinde çalıştılar, fakat zamanın uçakları, bombayı bıraktıktan sonraki yükselme sırasındaki savrulma ivmesine dayanamayacak kadar zayıflardı. Sadece birkaç yıl sonra Birleşik Devletler Donanması, Haiti ve Nikaragua da yeni bir sistemi uygulamaya koydular.

Uçaklar dayanıklılık ve yükleme kapasitesi açısından geliştikçe, teknik de daha uygun hale geldi. 1930ların başlarında bu teknik taktiksel doktrin içerisine yerleşmişti, özellikle bombardıman uçaklarının vurması zor olan küçük hedeflerin bombardımanına karşı. Birleşik Devletler Ordusu büyük bombardıman uçakları ile yığın bombardımanı üzerinde yoğunlaşmışken, Birleşik Devletler Donanması ilk özel pike bombardıman uçağının, Curtiss F8C "Hell-Diver" çift kanatlı uçağın siparişini vermişti. (tek kanatlı Douglas SBD veya sonraki SB2C Helldiver ile karıştırılmamalıdır.)

1930ların başlarında Ernst Udet ABD yi ziyaret etti ve dört tane F8C siparişi vermeyi başarıp bunları Almanya'ya gönderdi. Orada küçük bir evrimden geçtiler. Pike bombardımanı etkili bir şekilde taktiksel rol olarak daha küçük bir Luftwaffe sağlayacaktı ve bütün ilgilendikleri tam olarak buydu. hemen ardından martı kanatlı Junkers Ju 87 "Stuka" ("Sturzkampfflugzeug" (Pike bombardıman uçağının kısaltması) ile kendi pike bombardıman uçağı tasarımlarına sahip oldular.

O gün için Stuka dünayının en avantajlı pike bombacısıydı. Stukayı kullanmak Blitzkrieg konseptinin ana problemi olan hava topçuluğu sorununa (kazılmış siperlerdeki savunma mevzilerine saldırı için) çözüm oldu. Normalde hızlı hareket eden zırhlı birlikleri yavaşlatan ve bekleten ağır hareket eden topçu birlikleri kullanılacaktı.

Bu Polonyanın ve Benelüks ülkelerinin işgalindeki başarısıyla kanıtlanmış oldu. Küçük bir örnekle; Oire Nehrinin batı yakasında hızla ilerleyen Alman zırhlılarına karşı kurulan güçlü BEF(İngiliz Seferberlik Kuvvetleri) mevzileri Stuka saldırılarıyla çok kısa sürede yok kırıldı ve topçu birlikleri bölgeye ulaşmadan çok önce savaş mühendisleri bir köprü kurmayı başardılar.

Daha yeni ve kapasiteli uçaklar ile değiştirme çabalarının başarısızlığı ile birlikte Stukalar zamanla eskidi. Britanya Savaşının başlamasıyla umutsuzca kullanılamaz oldu ve RAF'ın ellerine bırakıldı.

Japonya da ABD donanmasıyal aynı nedenlerden dolayı (gemileri vurmak için) pike bombardımanı üzerine yoğun çaba sarfetti. Savaşa en iyi tasarımlardan biri Aichi D3A ile başladılar ama bu uçak da çok kısa bir sürede eskidi. Ardından daha iyi bir tasarım Yokosuka D4Y "Suisei" 'yi sundular fakat bu endüstrilerinin bu uçaklardan hiç üretemeyeceği bir zaman denk gelmişti. Bunun karşısında Amerika cephesinde ise Douglas performansda D3A'ya benzeyen SBD Dauntless uçağını çıkarmıştı fakat daha sonra , daha hızlı ve daha komplex olan Curtiss SB2C Helldiver ile yer değiştirdi. Her ikisi de büyük miktarlarda üretildi.

En ünlü Pike bombardıman saldırılarından biri, Midway Savaşında 1942 Haziranında, Amerikan Danutlesslerin Japonların üç faklı ileri cephe uçak gemisine altı dakikalık bir zaman içinde verdikleri ölümcül zararlardır.

Garip bir şekilde, Pike bombacıları için karar vermeyen tek ana güç İngilizlerdir. Kraliyet Donanması kendi nedenlerini sunmaya birkaç kez niyetlendiyse de RAF ile girdiği politik sataşmalar bile dahil olmak üzere asla açık ve kesin bir sebep sunamadı. Sadece hibrit pike bomba ve avcı uçağı Blackburn Skua üretildi ama sadece çok kısa bir süre için ve çok az bir miktarda kullanıldı.

Savaştan sonra, uçaksavar topçuluğunun hızlı gelişimi ile birlikte hızlı avcı uçaklarının yavaş pike bombacılarına karşı büyük avantajlar elde etmesi yüzünden , Pike bombacıları hızla gözden kayboldu. Aynı zamanda çeşitli bombardıman vizörlerini kontrol etmede kaltinin artışı daha küçük dalma açılarını sağladı ve bunlar bütün uçaklara (özellikel avcı uçaklarına) monte edilebilir hale geldi (Yer saldırı uçaklarına bakınız). Buna rağmen uçaklar hala hedeflerinin üzerine "dalıyor", ve aynı uçak birçok farklı görev alabiliyor ve pike bombacısına daha fazla gerek kalmıyordu.

Bugün "akıllı bombalar" Birleşik Devletler ve birçok Avrupa ülkesinde bütün bombardıman tekniklerinin yerini aldı. Bomba hedeften millerce uzaktan ve yüksek irtifadan bırakılıyor ve uçağın vurulma riski minimuma düşüyor. Bomba ardından hedefe doğru kendini kumanda ediyor. Bunun sistemler içlerinde lazer işaret edişi, gövdede GPSler, radar, kızılötesi, televizyon kılavuzluğu, ve atelet rüzgar düzelticiler gibi birçoK farklı sistem ihtiva ediyorlar. Bombardıman vizörleri "fırlatma bombardımanlarında", bir uçak bombasını bıraktıktan sonra hızla daha yüksek irtifaya yükseldiği zaman ters pike sortisinde hala kullanılmakta. Yüzeysel olarak, güdümsüz çelik veya salkım bombalarının kullanılmasında 45 derece veya daha alt derecelerde hala pike bombardımanı mevcut.




Torpido bombardıman uçağı

Torpido bombardıman uçağı öncelikli olarak torpidolar ile gemilere saldırmak olarak tasarlanmış ama konvansiyonel bomba da taşayabilen bir tür bombardıman uçağıdır. Genellikle denizaltıların kullandığı torpidolardan daha küçük ve hafif olan ve havadan bırakılmak için tasarlanmış torpidoları kullandılar.

İlk torpido bombardıman uçağı I. Dünya Savaşı sonlarında ortaya çıktı. havadan bırakılan torpidolar 2000 pound (907 kg ve bu günümüzün tek motorlu bir bombardıman uçağının bomba yükünün iki katından fazla) kadardı ve uçak daha güçlü bir motora ihtiyaç duyuyordu. Torpidoları taşımak daha büyük bir bomba bölümü veya uçak gövdesi gerektiriyordu ve bu görev için özel bir uçağın ihtiyacını açıklıyordu. Bununla beraber çok motorlu ağır bombardıman uçakları torpido bombacısı görevini görmekteydi.




Japon denizaltısı I-26

I-26 , B1 tipinde II. Dünya Savaşı sırasında hizmet vermiş bir denizaltıdır. 20 Haziran 1942 tarihinde İngiliz Kolombiyası kıyılarında devriye gezerken yüzeye çıktı ve Estevan Noktasındaki denizfenerini vurdu. Bu basit hareket kıyı gemiciliğinde büyük etki yarattı, kıyıdaki tüm denizfenerleri düşman gemileri tarafından kullanılmamak korkusu için yokedildi. 31 Ağustos 1942 tarihinde attığı bir torpido darbesiyle(attığı 6 torpidodan biriydi) Amerikan uçak gemisi USS "Saratoga" (CV-3)'ün zarar görmesini sağladı. 13 Kasım günü Guadalcanal deniz savaşı sırasında Sullivan kardeşleri de taşıyan amerikan kruvazörü USS "Juneau" (CL-52)'yi yoketti.

"I-26" Leyte'de gerçekleşen bir harekatta Ekim 1944'de batırıldı.




Arıtaş, Afşin

Arıtaş, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir mahalledir. 1954 yılında belediye olmuştur. Afşin ilçesinin en kalabalık beldesidir ve ilçe merkezine 12, il merkezine 150 km uzaklıktadır.

Kasaba merkezi büyük bir tarihi höyük üzerine kurulmuştur. Doğusunda geniş Elbistan ovası, güneyinde ve batısında Binboğa Dağları bulunmaktadır.

Kasabanın nüfusu 1990 yılı sayımına göre 9.783; 1997 sayımına göre 10000, 2000 yılı sayımına göre 8.690 kişidir. 2008 sayımına göre nüfus 6.626'ya düşmüştür.Kasaba özellikle yetmişli ve seksenli yıllarda yurtdışına; doksanlı yıllarda ise yurtiçine sürekli göç vermiştir.

Kasaba yazlık nüfusu 15.000 e yaklaşmaktadır. Büy