rini hem destekleyen hem de çelişen olgular içeren destanlar ve halkın hafızasında kalmış olan bilgilerdir.

Battal Gazi Destanı'nda ve halk hikâyelerinde, Emeviler zamanında Arap ordusuyla birlikte İstanbul'u kuşattığı anlatılmaktadır. Kuşatma hem denizden hem karadan yapılmış, fakat başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Destanda Battal'ın düşmanı, Arap komutanına oyun oynayıp kuşatma başladığında İstanbul'a geçerek imparatorluğunu ilan eden İmparator Leon'dur. Arap tarihinde II. İstanbul kuşatmasının tarihi 717-718 olarak belirtilmektedir. Bizans tarihindeki veriler de bu tarihi doğrular niteliktedir. Ayrıca Bizans tarihinde İmparator III. Leon'un tahta çıkma tarihi 717 olarak belirtilmiştir, bundan dolayı destandaki Leon'un İmparator III. Leon olma olasılığı üzerinde durulmaktadır. Destanda Battal Gazi'nin kuşatma sırasında yirmili yaşlarında olduğu söylendiği için, Battal Gazi'nin doğum yılının 690-695 civarı olmasının olası olduğu düşünülmektedir. Battal Gazi'nin 740 yılındaki Afyon (Akroinon) Savaşı'nda öldüğü konusunda tarihçiler mutabakata varmışlardır. 

740 yılında Eskişehir'in Seyitgazi ilçesi yakınlarında savaşta aldığı yara sebebiyle şehit olmuştur. Anadolu'da İslamın yayılmasına büyük katkıları olmuştur. 

Seyyid Battal Gazi, İslam peygamberi Muhammed'in torunudur. Kendisi Emevi komutanı değildir. Ama Emevi ordusunda görev almıştır. Abdülvehhab Gazi, Muhammed'in de aldığı emaneti yaklaşık iki yüzyıl sonra Seyyid Battal Gaziye teslim etmiştir. Seyyid Battal Gazi Aleviler için serçeşmedir. Seyyid Battal Gazi'nin torunları Amasya Merzifon'da, Eskişehir Seyitgazi'de ve Malatya civarında yaşamaktadır. Kendisi Ayasofya Kilisesine (camisine) giren ve o zamanın düşman komutanı Leon'un korkusuna sebep olan seyyiddir. Halen Malatya, Eskişehir yörelerinde Battal Gazi soyundan olan insanlar vardır. 

Türk edebiyatında Battal Gazi Destanı'nı temel alarak yazılan tarihi romanlardır.

Murat Sertoğlu:


Abdullah Ziya Kozanoğlu:


Cavid Ersen:


Oğuz Özdeş:


İbrahim Ünsal:





Erkan Veyseloğlu

Erkan Veyseloğlu, (d. 13 Mart 1983 Münih, Almanya) Beşiktaş Sompo Japan takımında oynayan Türk basketbolcu Kısa forvet pozisyonunda görev yapmaktadır.

Basketbola 1994 yılında Efes Pilsen’in alt yapısında başladı. 2000 yılına kadar bu takımın formasını giydi.

Genç takım seviyesinde Türkiye Şampiyonluğu kazanıp en iyi forvet seçildi. 2000-2001 sezonunda, bir süreliğine Efes Pilsen'in pilot takımı olan Antbirlik ile birinci lig kariyerine başladı. Takımın ikinci lige düşmesiyle 2001-2002 sezonunda ikinci lig ekiplerinden Pertevniyal takımında oynadı. 2002-2004 yılları arasında kariyerine tekrar birinci ligde Fenerbahçe’de devam etti. 2004-2005 sezonuna Efes Pilsen'de başladı ancak kısa süre sonra Beşiktaş’a kiralık olarak transfer oldu ve o sene Türkiye Basketbol Ligi'nde final oynayan takımın kadrosunda yer aldı. Ancak seri sonunda Efes Pilsen, Beşiktaş'ı 4-1 ile geçerek şampiyon oldu ve Erkan Veyseloğlu'nun formasını giydiği Beşiktaş ligi ikinci tamamladı.

Bir süre sonra Efes Pilsen'e döndü ve sezon sonunda İzmir takımı Tuborg Pilsener'e transfer oldu. 2006-2007 sezonu öncesinde yeniden Beşiktaş ile anlaştı. İki yıl formasını giydiği Beşiktaş takımından Banvit'ne transfer oldu. 2009-2010 sezonu için Erdemirspor ile sözleşme imzaladı. İki yıl Erdemirspor forması giyen tecrübeli oyuncu 2011-2012 sezonunda ise daha önce de forma giydiği Banvit ile anlaştı. Takımı Spor Toto Türkiye Kupası finalinde Beşiktaş ile final oynamış, turnuvayı ikinci tamamlamıştır. 2014-2015 sezon ortasında Banvit'ten ayrılarak Pınar Karşıyaka takımına transfer olan Erkan Veyseloğlu burada kariyerinin ilk TBL şampiyonluğunu yaşadı.

200'den fazla çeşitli kademelerde Türk millî basketbol takımı forması giyen deniyimli basketbolcu, yıldız millî takım seviyesinde de Avrupa 3.’lüğü yaşadı ve en iyi forvet seçildi.

2016 yılında Beşiktaş Sompo Japan kulübü 1+1 yıllık sözleşme yaparak oyuncuyu kadrosuna katmıştır.







Agnès Varda

Agnès Varda, asıl ismiyle "Arlette Varda", (d. 30 Mayıs 1928, Ixelles, Brüksel Bölgesi, Belçika) Fransız fotoğrafçı ve sinemacı. "Yeni Dalga akımının büyükannesi" diye de anılır. Özellikle "La Pointe Courte", "Cléo de 5 à 7" (5'ten 7'ye Cléo), "Sans toit ni loi" ve Les Glaneurs et la glaneuse ("Toplayıcılar") filmleriyle tanınır. Agnès Varda Fransa’daki feminist politikaların içinde de etkin olarak yer almıştır.

Ailesi Anadolu’dan göçmüş Yunan baba ve Fransız anneden Brüksel’de doğdu. Çocukluğunun ilk yıllarını Belçika'da geçirdikten sonra önce Sete'ye, daha sonra da Paris'e gitti. Jean Vilar yönetimindeki "Théâtre national populaire" ’de çalışmaya ve fotoğrafla ilgilenmeye başladı. Daha sonra evleneceği yönetmen Jacques Demy ile tanıştı.

1954'te Alain Resnais’nin "La Pointe Courte" filminde Philippe Noiret ile çalıştı. Varda daha sonra San Francisco'ya giderek babasının kuzeni Jean Varda üzerine yarı gerçeküstü bir belgesel hazırladı: "Uncle Yanko".

1961’de ikinci uzun metrajlı filmi olan ve ölümcül hastalığı olan bir şarkıcının iki saatini anlatan Cléo de 5 à 7 ("5’ten 7’ye Cleo" ) çekti. 60’lı yıllar boyunca, Yeni Dalga içinde değerlendirilen sayısız film yaptı.

1968 - 70 yıllarında Los Angeles’ta hollywoodvari bir hippi filmi olan "Lions Love" ’ı çekti. Daha sonra, 'feminist ve iyimser' bir film çekmek üzere Fransa'ya döndü: "L'une chante, l'autre pas" (Biri şarkı söylüyor, diğerleri değil). Tekrar döndüğü Los Angeles’ta 1979-81 yılları arasında iki belgesel film hazırladı: "Mur murs" ve "Documenteur".

1985’te genç oyuncu Sandrine Bonnaire’in rol aldığı "Sans toit ni loi" filmiyle Venedik Film Festivali’nde Altın Aslan ödülünü aldı.

Eşi Jacques Demy’nin 1990'da ölümünden sonra anısına üç film yaptı: Bir kurgu olan Jacquot de Nantes (Nantlı Jacquot) ve iki belgesel; "Les demoiselles ont eu 25 ans" ve "L'univers de Jacques Demy".

1999’da çektiği belgesel "les Glaneurs et la glaneuse" (Toplayıcılar) kariyerinin önemli filmlerinden biri oldu. Bir dijital kamera ile "toplayıcılık" kavramının çevresinde yaptığı geniş tur, onun duyarlı ve sorumlu kimliğini açığa çıkartıyordu. Film hem eleştirmenler hem de seyirci tarafından beğenildi. İki yıl sonra filmin devamı geldi: "İki Yıl sonra".

2002 yılında, Fransız Akademisi'nin René Clair ödülünü kazandı.

2005’te Cannes Film Festivalinde uzun metraj yarışma jürisinde yer aldı

Jacques Demy ile evliliğinden olan oğlu Mathieu Demy Fransız sinemasının genç oyuncularındandır.






STK

STK aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Rika

Rika, rıka, veya rik’â, (, ) Nesih'in dendansız, yuvarlak ve kıvrak bir türüne verilen ad ve Arap harflerinin en çok kullanılan el yazısı biçimidir. 
Bu el yazısı biçimi 'den geliştirilmiş, kısa bildiri ()'leri yazımı sırasında zaman ve mekandan tasarruf etmek için basitleştirilmiştir. Harfler, ister bağlantısız veya bağlantılı da olsa,
genellikle ve gibi aynı şekildedir, ama bazı açılardan farklıdır: boyutu küçük ve gözde kapalı, ama bağlantısız döngüler ve ilk harfler , , , , , ve her zaman açık tutulur. Başlık parçaları ve Kur'an'da kitap baskı özelliklerini açıklayan yazıları ve diğer kitapların bitiş tarihleri, ün sahibi kişilerin ve yazarların isimleri daha çok rika ile yazılmıştır. Orta çağlarda, Müslüman ülkelerde en yaygın kullanılan rika, ilerleyen zamanlarda Türkiye'de ve İran dışında Arap ülkelerinde, diğer el yazısı biçimlerine göre üstünlük kazanmıştır. Genellikle, ijaza veya icâzet ("mezuniyet belgesi" veya "diploma") denilen belgelerin yazımında kullanılmıştır. Günümüzde hala birkaç hattat rika ile çalışmaktadır.

Osmanlı Devleti Dönemi'nde günlük yazışmalar, mektuplar, el yazması eserler için kullanılan ve ilk olarak Osmanlı Devleti tarafından kullanılan yazı tipidir. Harf İnkılâbı'yla birlikte Osmanlıca kaldırıldığı için bu hat çeşidi Türkiye'de sadece hat sanatı olarak icra edilmektedir. Resmi dili Arapça olan ülkeler arasında yaygın olarak kullanılmaktadır.







Hama Katliamı

Hama katliâmı (Arapça: مجزرة حماة "Ahdas Hamah"), 2 Şubat 1982'de Suriye Hükümeti'nin Müslüman Kardeşler'in Hama şehrinde başlattığı ayaklanmayı bastırmak amacıyla saldırarak, binlerce kişinin yaşamını yitirdiği katliam. Uluslararası Af Örgütü'ne göre ölenlerin sayısı 10.000-25.000 arasında olmasına rağmen gerçek rakam bunun çok üstünde veya altında olabilir. Suriye Hükümeti ölenlerin sayısı hakkında resmî bir açıklama yapmamıştır.

Hafız Esed'in darbe ile iktidara gelmesinden sonra Nusayriler, Suriye yönetiminde güçlü bir konuma geldiler. Bu durum ülkedeki Sünni grupların tepkisini çekmeye başladı. 1976'da başlayan Lübnan İç Savaşı'na saplanıp kalmış olan Suriye'nin zor durumundan faydalanmak isteyen Sünni Müslüman Kardeşler'in bir hizbi bu durumu avantaja çevirmek istedi. Nusayri kökenli olan Hafız Esad'ın rejimini kabul etmeyen Sünni Müslüman Kardeşler Cemaati ülke çapında silahlı bir ayaklanmaya girişti. Örgüt, 1970'lerin sonlarından itibaren Suriye içinde sivil ve askeri hükümet görevlilerini, Hıristiyanları ve altyapı tesislerini hedef alan gerilla savaşına girişti. Baas hükümeti ise bu saldırılara işkence, toplu tutuklama ve idam gibi sert baskılarla karşılık verdi. Rejim aleyhtarı şiddet haziran 1979'da, Halep'teki bir topçu okulunda çoğu Nusayri olan 83 askeri öğrencinin öldürülmesi ve Ağustos-Kasım 1980 arasında Şam'da yüzlerce kişinini öldürüldüğü üç bombalı araba saldırısını da içeriyordu.

Hafız Esed yönetiminin saldırılara verdiği sert cevaplarla birlikte Müslüman Kardeşlerin eylemleri daha da arttı. Olaylar, Şubat 1982'de muhafazakâr Sünni şehri Hama'da başlayan bir genel ayaklanmayla doruğa çıktı. İslamcılar ve diğer muhalif militanlar Hama'yı "kurtarılmış şehir" ilan ederek, Suriyelileri “kâfir” olarak adlandırdıkları hükümet güçlerine karşı ayaklanmaya çağırdılar. Müslüman Kardeşler militanları Baas Partisi üylerinin, hükümet ajanlarının ve rejim destekçilerinin evlerini basarak yaklaşık elli kişiyi öldürdüler.

Bu olay üzerine Suriye ordusu seferber edildi, Hafız Esed'in kardeşi Rıfat Esed'in özel kuvvetleri bölgeye gönderildi. Saldırı başlamad