ı uygulamasına ise son verildi. Aynı düzenlemeyle seçim çevreleri de genişletildi. Önce her ile bir milletvekilliği dağıtıldıktan sonra son genel nüfus sayımındaki rakam kalan milletvekili sayısına bölünecek ve il nüfusunun bu sayıya bölünmesi ile her ilin çıkaracağı milletvekili sayısı belli olacaktı. Çıkaracağı milletvekili sayısı 18’e kadar olan iller bir seçim çevresi, sayısı 19’dan 35’e kadar olanlar iki; 36 ve daha fazla milletvekili düşenler ise üç seçim çevresine ayrıldılar. Bu düzenlemeyle İstanbul üç, Ankara ve İzmir ikişer seçim çevresine bölündü, öteki illerin her biri ise birer seçim çevresi olarak düzenlendi.

Demokratik Sol Parti'nin başvurusu üzerine Anayasa Mahkemesi, seçim bölgesi barajını ve Türkiye Milletvekilliği adı altında 100 yeni milletvekili seçilmesini öngören düzenlemeleri iptal etti; bu iptal karşısında, TBMM'nin üye sayısı 550'ye çıkarılarak seçime gidildi.

12 siyasi partinin katıldığı seçimlerde Büyük Birlik Partisi adayları, ANAP listelerinden (7 BBP'li milletvekili seçildi), Sosyalist İktidar Partisi ve Birleşik Sosyalist Parti, HADEP listelerinden seçime girdiler. 79 ildeki 83 seçim çevresinde düzenlenen 1995 milletvekilliği seçimiyle birlikte 4 ilçe ve 41 beldede yerel idareler ara seçimi yapıldı.

Seçimlerden birinci parti olarak Refah Partisi çıktı, oyların yüzde 21,4’ünü alan RP 158 milletvekili kazandı. Anavatan Partisi 132, Doğru Yol Partisi 135, Demokratik Sol Parti 76, Cumhuriyet Halk Partisi de 49 milletvekilliğine sahip oldular. Kurulduğundan itibaren medyadan büyük destek gören Yeni Demokrasi Hareketi (YDH) bu ilgiye rağmen katıldığı 1995 Genel Seçimleri'nde büyük bir hezimete uğradı, aldığı 133,889 oyla, % 0.48'lik oy oranında kaldı.

Seçimlerden hemen sonra başlayan hükümet kurma girişimleri sırasında Refah Partisi genel başkanı Necmettin Erbakan önce ANAP ile koalisyon kurmayı denedi, bu olmayınca, seçimlerden yaklaşık iki ay sonra ANAP-DYP koalisyonu (ANAYOL) kuruldu. Ancak bu koalisyon, hem iki partinin genel başkanları arasındaki geçimsizlik, hem de Anayasa Mahkemesi'nin güvenoylamasını iptal etmesi nedeniyle kısa sürede sona erdi.

28 Haziran 1996'da, Necmettin Erbakan'ın başkanlığında, RP ile DYP arasında Refahyol hükümeti kuruldu ve 8 Temmuz'da güvenoyu aldı. Fakat bu hükümet 28 Şubat 1997 tarihindeki Millî Güvenlik Kurulu kararları sonrasında istifaya zorlandı. Haziran 1997'de istifa eden Refahyol hükümetinin yerine, ANAP lideri Mesut Yılmaz'ın başbakan olduğu, Anavatan Partisi, Demokratik Sol Parti ve Demokrat Türkiye Partisi'ın katıldığı ANASOL-D Hükümeti kuruldu.

1995 genel seçimleri'nin sonuçları;

İllere göre 24 Aralık 1995 genel seçim sonuçları;




Mike Portnoy

Michael Stephen Portnoy (d. 20 Nisan 1967), ABD'li baterist, progressive metal grubu Dream Theater'ın eski üyesidir.

Üstün yeteneği ve teknik becerisi ile 'Modern Drummer magazine' tarafından verilen 23 adet ödülü vardır. John Petrucci ile Dream Theater'ın son 5 albümünü çıkarmıştır. Portnoy, grubun 'Awake' adlı albümü çıkışı sonrası ayrılan klavyecileri Kevin Moore'dan beri, Dream Theater'ın güftelerinin önemli bir bölümünü yazmıştır. O (Neil Peart'ten sonra) 'Modern Drummer's Hall of Fame'e giren en genç ikinci bateristtir. Küçük yaşlarda müzik tutkunu babası sayesinde müzik zevki oluşmaya başlamıştır. Davul çalmayı kendi kendisine öğrenmekle beraber Berklee School of Music'te genel teorik müzik eğitimi görmüştür. Daha sonra John Petrucci ve John Myung ile birlikte tarihin en büyük progressive-metal gruplarından biri olan Dream Theater'ı kurmuştur. 8 yıl üst üste Modern Drummer Magazine tarafından en iyi progressive davulcu ödülüne layık görülmüştür. Kendi tarzı ve aksak ritimlerdeki başarısı ile günümüzdeki yaşayan en başarılı rock davulcusu olarak anılır. Dream theater'ın dışında çeşitli yan projeler de yapmaktadır.

Mike portnoy 20 nisan,1967'de New York'da doğmuş ve yetişmiştir. Jordan Rudess tarafından yapılan foruma göre, Mike etnik yönden Yahudiymiş ama dindar bir musevi değilmiş.Babası yerel bir radyo istasyonunda Dj olarak çalışmıştır,özellikle erken yaşta başlayan müziğe karşı ilgisi bu sayede daha da artmıştır. Portnoy'un önemle vurgaladığı nokta,babasının LP koleksiyonuna ulaşabilmesi olmuştur.

Etkilendiği gruplar: Rush, Queen, Led Zeppelin, The Who, Iron Maiden ve The Beatles etkilendiği gruplar arasındadır.

Her ne kadar kendi kendini yetiştiren bir baterist olduğunu iddia etse de,müzik teorilerini lisedeki sınıfından almıştır.

Bu süre zarfı boyunca yerel gruplarda çalmıştır, bunlardan ikisi (Rising Power ve Inner Sanctum)bir solo albüm kayıt edip,piyasaya sürmüştür. O Inner Sanctum'dan ayrıldıktan sonra(son lise grubu) ilim öğrenmek için Boston'da ki 'Berklee College of Music'e katılmıştır. Ardından 'Berklee College of Music'den hemen ayrılmıştır. Orada,John Petrucci ve John Myung ile tanışmıştır. Bu dehalar ile birlikte kurdukları, başlangıçta adı "Majesty" olan grubun ismi daha sonra Dream Theater olarak değişerek nihai halini almıştır.

Ayrıca Avenged Sevenfold'un son albumünde çalmıştır.

9 Eylül 2010 tarihinde kendi resmi sitesinden yaptığı açıklamada Dream Theater'a ara verdiğini ve Avenged Sevenfold grubunda , grup kendisine kalıcı üye bulana dek davul çalacağını ancak grubun kalıcı üyesi olmayacağını söylemiştir. The Winery Dogs adlı grupta çalmaktadır.






Huascarán Dağı

Huascarán veya Nevado Huascarán, Andlar'da 6.768 m yükseklikle 
Peru'nun en yüksek ve Güney Amerika'nın en yüksek dördüncü dağı. Nevado Huascarán, Huascarán Millî Parkı içinde yer alır. Dağ ana zirve "Huascaran Sur"'un yanında "Chopicalqui" ve "Huascaran Norte" adlı zirvelere sahiptir. 1932 yılında Alman-Avusturya bilimsel gezisi ile ilk tırmanış başarılmıştır.

"Huascaran Norte"'ye 1908 yılında ABD'li Annie Smith Peck tarafından tırmanılmış.




Martinizm

Martinizm, 18. yüzyılda Fransasında Louis-Claude de Saint-Martin tarafından başlatılan mistik bir harekettir. Saint-Martin Martines de Pasquales'in ölümünden sonra kendisinin ikinci üstadım dediği Jacob Boehme'nin yazılarını keşfetmiştir. Kurduğu Dostlar Cemiyeti'ne (Intimate Society/Society of Friends) topluluğa bazı önemli kişileri dahil etmiştir.

1803'de Saint Martin'in ölümünden sonra kendisinin öğretileri küçük topluluklar tarafından sürdürülüp yaygınlaştırılmıştır. 1888 yılında topluluğa katılan Augustin Chaboseau ve meşhur okültist Papus tüm Martinistleri bir araya getirmeye karar vermişler ve bu amaçla Ordre Martiniste mistik okulunu kurmuşlardır. Hareket büyük bir başarı göstermiş ve 1891'de Fransız meclisinin 21 üyesi harekete katılmıştır. Papus bu konsülün ilk başkanı ve tarikatın büyük üstadı seçilmiştir. Onun çabaları altında teşkilat genişlemiş ve 1900'lerde pek çok ülkede yüzlerce üye sayısına ulaşmış hatta Rus çarı II. Nikola 1905'de Papus'u davet edip devrimciler karşısında yaşadığı güçlüklerle ilgili kendisinin önerilerini almak istemiştir.

I. Dünya Savaşında Papus doktor olarak görev yaparken ölmüş, savaştan sonra da kalan üyeleri çeşitli alanlara dağılmışlardır. Karl Wilhelm Naundorff'un Fransız krallığı iddialarını destekleyen bir grup Fransız martinist Ordre Martiniste et Synarchie (OMS) hareketini kurmuştur.

The first World War was disastrous for the Order. Papus died on the battlefield while fulfilling his duties as a doctor and many other leaders of the order died too. After the war, the order was as good as extinct and the surviving members went into different directions. Many French martinists believed Karl Wilhelm Naundorff's claims to the French throne. They joined the Synarchy movement and formed the Ordre Martiniste et Synarchie (OMS).

Martinist felsefe Martines de Pasqually'nin "Treatise on the reintegration of beings" adlı eseri ve öğrencileri Louis-Claude de Saint Martin ve Jean-Baptiste Willermoz'un yazıları üzerine kurulmuştur. Öğretileri daha çok Hristiyan mistisizmi, Musevi mistisizmi ve Kabalah ağırlıklıdır.

Martinist sistem üç derecelidir. Çömez, İnisiye (veya Mistik) ve S...I... (Supérieur Inconnu). Bir Martinist tarikatı olan R+CMO Theurgy ile ilgili olan bir dördüncü derece daha olduğunu kabul eder.





Dağdancık, Araban

Dağdancık, Gaziantep'in Araban ilçesine bağlı bir mahalledir.

İlçe merkezine 10, Gaziantep'e 54 kilometre uzaklıktadır. 150 hanedir. Geçim kaynağı hayvancılık ve tarımdır.




Maden (film)

Maden, 1978 Türkiye yapımı politik dram türünde bir sinema filmidir. Filmin yönetmenliğini yapan Yavuz Özkan senaryosunu da kaleme almıştır.

Film "işçiler birleşin" sloganıyla biter.

Film bir maden ocağında bir devrimciyi ve işçilerle olan hikâyesini anlatmakta. İlyas (Cüneyt Arkın) maden ocağındaki sahip oldukları kötü koşullarla daha fazla çalışmak istemediklerini bütün işçilere anlatmaya çalışan bir devrimcidir. Bu çabaları sonuç verir ve Nurettin (Tarık Akan) ve arkadaşlarını sarı sendikanın etkisinden kurtarır. O sıralarda göçük altında kalan işçilerin bunda etkisi büyüktür. İşçilerin huzursuzluğunu yatıştırmak için maden sahibi şehre lunapark getitirir. Bu olumsuz durumu aşmak ve çalışma koşullarının düzeltilmesi için İlyas ve Nurettin bir imza kampanyası düzenlerler. Bu faaliyetleri yürütürken İlyas'a patronun adamları suikast düzenler. Bundan sonra işçilerin kendi aralarındaki dayanışması artar ve ilk önce iş yavaşlatma daha sonra İlyas'ın göçük altında kalmasıyla greve giderler.

Filmdeki devrimci karakteri İlyas arkadaşlarını bilinçlendirmek için sık sık nutuk atar:
İlyas başka bir sahnede de şunları söyler:
Film, 1978 yılındaki 15. Altın Portakal Film Festivalinde önemli ödüllerden dördünü kazanmıştır.





Plonjon

Futbolda, kalecinin topu yakalamak amacıyla yere paralel şekilde yaptığı atlama hareketidir.
Futbolda bir kaleci yatış tekniğidir. Çoğunlukla gösteri amaçlı yapılır ve cesaret gerektirir. Topa doğru sıçrarken bir diz karına çekilir, topa uzanırken kol ve parmaklar gerilir, düşme sırasında kaleden uzağa doğru yuvarlanılarak kalkılır. Yan direklere doğru planjon yapılmamalı, topu tutarken iki elin de topa teması olmamalı, yere düşüşte yan düşmek yerine karın ya