ın yanı sıra Amerikan Film Enstitüsünün bazı derecelendirme listelerine de girmeyi başarmıştır. 100 Yıl…100 Alkış listesinde 37’nci, 100 Yıl…100 Film listesinde 71’inci, 100 Yıl…100 Film listesinin 10’uncu yıl yıldönümü özel lisel listesinde 76’ncı oldu. Yanı sıra, “Annem her zaman, hayat her zaman bir kutu çikolata gibidir Forrest; şansına ne çıkacağını asla bilemezsin, derdi.” repliği de; 100 Yıl…100 Replik listesinde 40’ıncı olmuştur. Film aynı zamanda, tüm zamanların En İyi 500 Filmi listesinde 240’ıncı sırada yer almıştır.

Yazar Winston Groom’a, film senaryosu romanına dayandığından telif hakları için 350,000 dolar ve filmden elde edilen net kardan yüzde üç pay ödenecekti. Fakat film yapımcıları ve Paramount Yapım, Hollywood muhasebe tekniklerini kullanarak masrafları fazla gösterip gişe rekoru kıran film için zarar gösterdiklerinden, Winston Groom’a kardan ödenmesi gereken payı ödemediler. Tom Hanks ve yönetmen Zemeckis ise sabit ücretle anlaşmak yerine brüt hasılat üzerinden anlaştıklarından, her biri yaklaşık 40 milyon dolar aldılar. Yanı sıra, Oscar Ödülleri'ndeki altı konuşmanın hiçbirinde yazar Groom’un adı yer almadı. Ancak yazarla olan uyuşmazlık sonradan çözüldü.

“Bu filmin, ‘içindeki çocuğu’ anlatan filmlerden biri olduğunu söylemek istemiyorum. Fakat hepimizin gözüne çarpan ilk şey, Forrest Gump’ın çocuksu masumiyeti. Gülersin ve ağlarsın, bu filmde diğer filmlerin yapmak istediği şeyi yapıyor: Kendini filmin içinde hisset." Yapımcı Wendy Finerman

Filmin başında ve sonunda yer alan kuş tüyü için pek çok açıklama getirildi. Hanks bu kuş tüyünü şu şekilde açıkladı: ”Kaderimiz, hayatta karşılaştığımız şans elementlerini nasıl değerlendirdiğimizdir ve tüyün hayatımıza girerek somutlaşmasıdır. Sizin ayağınıza da düşebilir, başka yerlere de konabilir. Bu bazı İlahi şeylerin oldukça büyük bir göstergesi.” Sally Field ise kuş tüyü ile kaderi karşılaştırarak; ”Havada uçuşuyor ve burada ya da orada yere konuyor. Bu önceden planlanan bir şey mi yoksa sadece şans mı?”. Görsel efekt yönetmeni Ken Ralston ise kuş tüyünü soyut resim ile bağdaştırarak; “Pek çok insan için pek çok anlam barındırıyor.”

Kuş tüyünün arasına konduğu ve Forrest’ın en çok sevdiği, annesinin ona okuduğu ve filmi Forrest’ın 1940’lı yıllardaki çocukluğuna bağlayan kitabın adı ise “Curious George”tur. Tüyün arasına konduğu sayfada ise gergin bir ip üzerinde yürüyen maymun yer alıyor. Bunu bilinçli bir şekilde yapıp yapmadıkları bilinmiyor fakat oldukça sembolik olduğu bir gerçek. Kuş tüyü aynı zamanda daha bir çocukken babası tarafından taciz edilen ve bu durum kendisinde takıntı haline dönüşen Jenny’nin bir kuşa dönüşüp uçma dileğini de sembolize ediyor. Jenny filmde Forrest’a; “Köprüden atlarsam, uçabilir miyim?” diye soruyor ve sürekli uzaklara seyahat ediyor.

32 parçadan oluşan fon müziği albümü 6 Temmuz 1994’te piyasaya sürüldü. Alan Silvestri’nin filmin ana fon müziği haricinde olanlar; Elvis Presley, Fleetwood Mac, Creedence Clearwater Revival, Aretha Franklin, Lynyrd Skynyrd, Three Dog Night, The Byrds, The Doors, Jimi Hendrix, The Mamas&the Papas, Aileen Quinn, The Doobie Brothers, Simon & Garfunkel, Bob Seger, Buffalo Springfield, ve Michael McDonald’a ait parçalar daha önce kendi albümlerinde piyasaya sürülmüştü.

Iki adet disten oluşan albüm 1950 ve 1960’lı yıllara ait ve Amerikalı sanatçılar tarafından söylenen parçalarından oluşuyor. Yönetmen Robert Zemeckis, filmde kullanılan tüm temaların Amerikan tarzında olmasını istemişti.

Fon müziği albümü piyasaya sürüldükten sonra Billboard Album Chart’ta en çok satılanlar listesinde ikinci sıraya yükselmişti. Yine 12 milyondan fazla kopya satarak Amerika’da en çok satılan albümler listesinde yer almıştı. Filmin ana fon müziği Alan Silvestri tarafından bestelendi ve 2 Ağustos 1994’te piyasaya sürüldü.

Filmin devamı olması düşünülen senaryo 2001 yılında Eric Roth tarafından yazıldı. Senaryo, orijinal romanın devamı niteliğinde olan ve 1995 yılında Winston Groom tarafından yazılan “Gump and Co.” romanına dayanıyordu. Roth’un senaryosu, Forrest’ın bir bankta oturup oğlunun okuldan dönmesini beklemesiyle başlıyordu. Fakat 11 Eylül 2001 saldırısından sonra, Roth, Zemeckis ve Hanks filmin pek de yerinde olmayacağını düşündüler. 2007 yılı Mart ayında ise Paramount yapım senaryoyla tekrar ilgilenmeye başladı.

Devam niteliğindeki romanın ilk sayfasında Forrest Gump okuyuculara “Asla birilerinin sizin hayat hikayenizi filme çevirmesine izin vermeyin, doğru veya yanlış anlamaları önemli değil.” der. Kitabın ilk bölümü, filmde anlatılan gerçekleşmiş olayların, Forrest’ın öyküsüyle örtüştüğünü ve Forrest’ın sinema filmi sayesinde medyanın bayağı ilgisini çektiğini belirtir. Devam romanında Gump, Tom Hanks ile karşılaşır, romanın sonunda film gösterime çıkar ve Gump, The David Letterman Show ile Akademi Ödülleri'ne katılır.





Sergey Vitte

Kont Sergey Yulyeviç Vitte (Сергей Юльевич Витте) (29 Haziran, 1849 – 13 Mart, 1915), (Sergius Vitte olarak da bilinir) Rus İmparatorluğu üzerinde büyük etkileri bulunan Rus politikacıdır. Ayrıca 1905 tarihli Ekim Manifestosu'nun yazarıdır ve Rusya İmparatorluğu Bakanlar Kurulu Başkanlığı (Başbakanlık) yapmıştır.

Vitte ailesinin Felemenk kökenli olduğu düşünülse de, o zamanlar İsveç İmparatorluğu'nun kontrolünde olan Baltık bölgesinde yaşıyorlardı. Sergei Vitte'nin büyükbabası Andrey Mikhayiloviç Fadeyev Saratov valisiydi ve Kafkasya konusunda danışmanlık yapmaktaydı. Vitte'nin büyükannesi bir prenses olan Helena Dolgoruki, babası Julius Vitte, annesi ise Katerina Fadeyev'di. Vitte, Kafkasya bölgesinde büyükannesinin evinde büyüdü. Odessa'da Matematik okudu. Sonrasında ise 1870leri ve 1980leri özel tren yolu hatlarında yöneticilik gibi pozisyonlarda, özel şirketlerde çalışarak geçirdi.

Vitte, Finans Bakanlığı bünyesinde Trenyollarından Sorumlu Yönetici olarak göreve başladı. 1889-1891 yılları arasında sürdürdüğü bu görevden sonra, Sonrasında Ulaştırma Bakanlığı'na atandı ve Trans Sibirya Demiryolu inşa projesinin arkasındaki adam oldu.

1892'de Rus Finans Bakanlığı'na atanan Vitte, bu görevi 1902'ye kadar sürdürdü. Finans Bakanlığı sırasında ülke dengesiz bir ekonomik büyüme devresinden geçiyordu. Vitte cesurca yabancı sermayeleri Rusya'da yatırım yapmaya teşvik etti ve 1897'de Rusya'yı Altın sikke sistemine soktu. Rus sanayisinin büyümesi için çalışan Vitte, çabalarının sonucunu aldı ve ülkede hızlı bir büyüme gerçekleşti. Özellikle metal, petrol ve ulaşım sektörlerinde büyük bir canlılık gözlenirken, Vitte 1903'te Bakanlar Komitesi Başkanlığı'na atandı (Bu pozisyon "Genel Sekreterlik" olarak da bilinir) ve bu görevi 1905 yılına dek sürdürdü.

1905'te Çar tarafından çağrılan Vitte'ye Rus - Japon Savaşı'na bir son vermesi için görüşmeler yapma emri verildi. Vitte ABD'ne gitti ve barış görüşmelerine katıldı. Görüşmelerde çok başarılı olan Vitte sayesinde, savaşta ağır bir yenilgiye uğrayan Rusya'nın anlaşma sonundaki kaybı çok az oldu.

Bu başarıdan sonra Vitte, savaştan sonraki sivil huzursuzluğa çözüm bulması amacıyla Başbakan olarak atandı. 1905 Rus Devrimi'nde Vitte seçilmiş bir parlamentonun kurulması için sözcülük yaptı. Sözcülüğü sonunda gerçekleştiren reformların işlev kazanamaması ve mecliste sol partilerin gün geçtikçe güç kazanması nedeniyle, Vitte başbakanlık görevinden istifa etmek zorunda kaldı.

Vitte politikayla ilgisini sürdürse de, bir daha herhangi bir idari görev üstlenmedi. I. Dünya Savaşı'nın patlamasından hemen önce Rusya'yı çatışmadan uzak durması yönünde uyarsa da, bu uyarı dikkate alınmadı. Vitte bundan kısa bir süre sonra da öldü.




Pyongyang

Pyongyang, (Chosŏn'gŭl: 평양 직할시; Hancha: 平壤直轄市; "Pyongyang-chikhalsi"; anlamı: "düz arazi" veya "huzurlu toprak"), Kuzey Kore'nin başkenti ve en büyük şehridir. Şehir Taedong Nehri üzerinde yer almaktadır. Nüfusu 1993 yılında 2.741.260 olarak bildirilmiş olup 2003 yılı tahmini nüfusu 3.500.000'dir.

Pyongyang, 1946 yılında Güney Pyongan (Pyongan-namdo) ilinden ayrılmış olup iller ile aynı düzeye sahip doğrudan yönetilen şehir ("chikhalsi", 직할시) statüsü kazanmıştır.

Pyongyang'ın kurulduğu tarih hakkında tam bilinmemekte olup şehir bir efsaneye göre MÖ 1122 tarihinde Taegong Nehri kıyısında kurulmuştur.

Pyongyang, 1945 yılında Japonya'nın Kore'den çekilmesinin ardından SSCB etkisi altına girdi. Şehir ilk önce geçici olarak Kuzey Kore Geçici Halk Komitesi'nin daha sonra da 1948 yılında yeni kurulan Kuzey Kore'nin başkenti olmuştur. 1950-1953 Kore Savaşı'nın ardından SSCB'nin yardımı ile yeniden inşa edilmiştir.

Pyongyang, 19 semt ("ku-" veya "guyŏk") ve bir ilçeye ("kun" veya "gun") ayrılır.
2010 yılında yabancı medya ajanslarına göre Sungho semti ile Kangnam, Chunghwa ve Sangwon ilçeleri Kuzey Hwanghae iline bağlanmştır.

Pyongyang, ülkenin ana ulaşım merkezidir. Pyongyang metrosu, 1973 yılında açılmış olup iki hatta ve 22 kilometre uzunluğa sahiptir. Şehirde ayrıca tramvay, troleybüs ve otobüs hatları bulunmaktadır. Araç sahipliği oldukça az olup binek otomobillerin çoğu devlete ait resmi araçlardır.

Sunan Uluslararası Havalimanı, Pyongyang'ın şehir merkezine 24 kilometre uzaklıkta bulunmaktadır. Ayrıca Pyongyang'ın Pekin ve Moskova'ya tren seferleri bulunmaktadır.







Sonay Adem

Sonay Adem (doğumu 1957, Baf) Kıbrıslı Türk politikacı. 2. Soyer Hükûmeti'nde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı yaptı.

1975 yılında Güzelyurt Kurtuluş Lisesi’nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’ndeki öğrenimini yarım bırakarak Kıbrıs’a döndü. İstanbul’da İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’nde okurken, politik nedenlerden ötürü öğrenimini yarıda bırakmak zorunda kaldı. Ardından, Anadolu Üniversitesi İktisat Fakültesi'ndeki öğrenimini tamamlayarak İktisat bölümünden mezun oldu.

İstanbul Kıbrıslılar Öğrenim ve Kültür Derneği’nde yöneticilik yaptı. Kıbrıs’a döndükten sonra CTP’nin örgütlenmesinde önemli görevler yaptı. CTP’nin çeşitli kademelerinde çalıştıktan sonra 1980 yılından beri Parti Meclisi üyeliği, 1984-2004 yılları arasında da 20 yıl süre ile Mağusa İlçe Başkanlı