'dan geçiyordu. Bu yolun bir bölümü sonra Bağdat Caddesi olarak adlandırılmıştır. Şehrin doğu sınırını teşkil eden bu yerde, bir bostancı derbendi (karakolu) kurulmuş ve İstanbul'a giriş çıkışlar burada bostancılar tarafından kontrol edilmiştir. Semtin adı da, bu bostancı derbendinden gelmiştir.

Bostancı semtinde Osmanlı dönemi boyunca önemli bir yerleşme olmamıştır. Semtin canlanması 19. yy sonlarında Bağdat demiryolunun buradan geçmesi ile başlamıştır. I. Dünya Savaşı yıllarında Cihangir yangınında evleri yanan aileler de buraya göç ederek imkanlarına göre evler veya köşkler yaptırarak yerleşmişlerdir. Suadiye'de bir plaj tesisinin kurulması ile bölgenin daha büyük canlılık kazanması sonunda, 1930'lu yılların ikinci yarısında Kadıköy tramvay hattı Bostancı'ya kadar uzatılmıştır. Çatalçeşme'ye kadar çift hat halinde olan tramvay yolu, buradan sonra terminus noktası olan çarşı ve karakol meydanına kadar tek hat halinde işlerdi. 1950'li yıllarda raylar sökülerek kaldırıldı. Buraya kadar tramvay taşımacılığının olması semtin gelişmesinde büyük rol oynamıştır.

Genellikle 1930'dan itibaren, Bostancı'da kıyıda ve demiryolu çevresi ile Bağdat Caddesi etrafında iki katlı villalar yapıldığı görülür. Bunun için de eski ahşap köşklerin bahçeleri parselenmiş, binaları yıkılmıştır. Uzun yıllar yazlık sayfiye yeri olan Bostancı'da, 1980'li yıllardan itibaren bu villalar yerlerini kıyıda 4, Bağdat Caddesi'nin iki yanında 5, bunun dışında kalan yerlerde 8-10 katlı apartmanlara bırakmıştır. Anadolu Yakası'ndaki en büyük gösteri mekanlarından biri olan Bostancı Gösteri Merkezi 1991 yılında açılmıştır.

1985-1995 arasındaki kent düzenlemeleri sırasında Kadıköy-Pendik sahil yolu açılırken Bostancı Koyu ve İskelesi çevresi doldurulmuş, eski sahil lokantaları, yalılar içeride kalmış, iskele meydanının önemli bölümü açık otopark halini almış, semtin sahil kesimlerinin karakteristiği ve görünümü bütünüyle değişmiştir.

Bostancı'nın en önemli tarihi eseri, bu yerleşim yerini ikiye bölen Çamaşırcı Deresi üstünde sefer ve kervan yolunun geçişini sağlayan Bostancıbaşı Derbendi Köprüsü'dür (Bostancıbaşı Köprüsü). Bostancı'da başka önemli bir eski eser ise köprünün batı ucunda ulu birkaç ağacın altında inşa edilmiş olan ve eski Bostancıbaşı Derbendi'nin yerinde herhalde Sultan II. Mahmud döneminde (1808-1839) yapılan ahşap karakol binası idi. Bağdat Caddesi ile Taşlıçeşme kavşağında, demiryolu kenarında emniyet müdürlüğü binasının yapılması ile bu tarihi karakol yıktırılmıştır.

II. Mahmut Çeşmesi, 1831-32'de daha eski bir çeşmenin yerinde yaptırılmıştır. 1988'de sökülerek, karakterine uymayacak biçimde yüzü denize dönük olarak bir daha yerleştirilmiştir. Bostancı'nın önemli bir eski eseri ise Bağdat Caddesi kenarındaki Çatalçeşme'dir. İstanbul'un en eski kitabeli çeşmelerinden olan bu küçük anıt, 1947'ye doğru geriye, şimdiki yerine alınmıştır.

Bostancı Camii, 19. yy sonlarında yerleşmenin başlaması ve buna bağlı olarak bölgede bir cami gereğinin duyulmasıyla ortaya çıkmıştır. O vakit çarşı olan yerde, mimar Ahmed Kemaleddin Bey'in (1870-1927) 1911 tarihli projesine göre 1913'te Evkaf Nezareti tarafından Bostancı Camii yaptırılmıştır.

Haydarpaşa'dan gelen demiryolu, Bostancı'da iyice denize yaklaşır. Burada Bağdat Demiryolu İdaresi tarafından bir istasyon yapılmıştır. Belirli bir Prusya mimarisi üslubunda olan Bostancı Tren İstasyonu, bu bakımdan Bostancı'nın en eski eserleri arasında yer almaya değer bir yapıdır. Bostancı'nın Adalar ile en yakın bağlantı sağlanacak yer olması, ayrıca gerek karayolu, gerek demiryolunun birleştikleri bir noktada bulunması bakımından, buradan denizyolu ile de iletişim sağlanması uygun görülerek 1912-13'te Bostancı İskelesi yapılmıştır.

Ulaşım olarak en merkezi noktalardan bir tanesidir. Deniz otobüsü ve vapur seferleri, her ekspresin durduğu Bostancı Tren İstasyonu ve Kadıköy-Kartal Metrosundaki Bostancı İstasyonu bulunmaktadır. 1930'lardan beri bu mahalleyi İETT'nin "4" adlı ring hattı Kadıköy'e bağlar. Taksim ve Kadıköy dolmuşlarının kalkış noktasıdır. Aynı şekilde Mecidiyeköy/Taksim ve Ümraniye otobüsleri de buradan kalkmaktadır.








DSL filtresi

DSL filtresi, bakır telefon kablosu üzerinden birlikte gelen telefon ve ADSL sinyalleri içinden telefon sinyallerini süzerek ayıran cihaz.

Bir girişi ve iki çıkışı mevcuttur. Modeme bağlı uç herhangi bir filtrelemeye uğramaksızın direkt giderken telefona giden uçta bir alçak geçiren filtreleyici vardır.

Line girişi telefon hattının hiçbir ek ve paralel bağlantı olmadan takılacağı giriştir. Modem ve phone olmak üzere toplamda 3 tane kablo girişi olan elektronik devre bütünüdür. Ucuz splitterlarda kablolar birkaç direnç ve elektronik elemanla paralel olarak birbirine bağlanır. Hem telefon görüşmesinde hem de internet bağlantılarında problem olmaması için trafolu splitterlar tercih edilmektedir.




Edibe Subaşı

Edibe Subaşı (Kutucuoğlu), (d. 1920, Elazığ - ö. 2011, İzmir) ilk Türk kadın pilotlardan birisidir. Sabiha Gökçen tarafından yetiştirilmiş olan dört kadın pilottan biridir. "(Diğerleri Nezihe Viranyalı, Yıldız Uçman ve Sahavet Karapas'tır.)" Türkiye'nin ilk kadın akrobasi pilotudur.

1920 Elâzığ doğumlu Edibe Subaşı'nı Atatürk, 1937 yılında önce çıktığı Adana gezisinde ortaokul öğrencisiyken keşfetti. İlk eğitim uçuşlarını Eskişehir'de aldı. İlk uçuşunu 15 yaşında Yunanistan'a yaptı, oradan İtalya'ya geçti. Planörle havada 5 saat kalanlara verilen gümüş C brövesini alan ilk kişi oldu. Türk Hava Kuvvetleri bünyesindeki akrobasi timi Türk Yıldızları'nın mimarlarından birisi oldu. Hollanda ve ABD'de bulundu. Subaşı, 1957’de geçirdiği bir uçak kazası sonucu vücudunun büyük bir bölümü yandığı için iki yıl yatarak tedavi gördü, bu kazadan sonra emekli olarak uçuşa veda etti. Kendisi de birçok öğrenci yetiştiren Subaşı, 104 defa paraşütle atlamıştır.

Subaşı, eşiyle birlikte İzmir’deki Emekli Sandığı’na ait Narlıdere Dinleme ve Bakım Evi'nde hayatını sürdürdü. Eşi Kenan Kutucuoğlu 2011 yılında vefat etti. Edibe Subaşı, pilot olmasına rağmen ilk olarak silindir makinistliğinden, mahkemeye başvurmasının ardından şoför olarak, en sonunda da minare işçiliğinden emekli edildi. Kendi ifadesiyle 500 TL. maaş alıyordu. 7 Mayıs 2011 tarihinde İzmir'de huzurevinde vefat etti.




Huzurevi

Huzurevi; belli bir yaşın üzerinde hayatını tek başına idame ettirmekte zorlanan yaşlıların 24 saat ve yaşam boyu bakımlarının yapıldığı, sosyal bir yaşam sunan ve çoğu zaman ücretli bakım merkezidir.




Pilot

Pilot, hususî veya profesyonel olarak bir hava taşıtını kullanan, sevk ve idare eden kişi. Sivil veya askerî havacılık sektörlerinde çalışırlar veya hobi olarak uçuş gerçekleştirirler.

Askerî pilotlar, çoğunlukla bağlı oldukları kuvvet tarafından eğitilir. Sivil pilotlar aldıkları eğitime göre hususi pilot lisansı (PPL), ticari pilot lisansı (CPL) veya havayolu nakliye pilotu lisansı (ATPL) sahibi olabilir. ATPL lisansı en kapsamlı ticarî lisans olup diğer lisansları da kapsar. Bir pilot kendi ülkesinde aldığı lisans ve derecelendirmeleri bağlı olduğu havacılık otoritelerinin izin verdiği ülkelerde kullanabilir.





Güç elektroniği

Güç elektroniği elektrik gücünün statik vasıtalarla, mevcut girişinden istenen elektriksel çıkış formuna verimli bir şekilde dönüştürülmesi, kontrol edilmesi ve hazırlanması ile ilgili teknolojidir.

Güç elektroniği çeviricileri elektrik enerjisinin form değiştirmesini gerektiren her yerde kullanılabilir. Bu yüzden kullanılabildikleri enerji aralığı miliwatt' lardan (örneğin cep telefonları) megawatt değerlerine (örneğin trenlere enerji sağlanması) kadar değişebilir. Klasik elektronik' te elektrik akımı ve gerilim bilgi taşımak için kullanılırken güç elektoniğinde elektriksel gücü taşımak için kullanılırlar. Bu yüzden güç elektroniğinin ana kriteri "verim" olarak tanımlanabilir.

Döndürme işlem diyod, tristör ve transistör gibi yarı iletken anahtarlama elemanları tarafından gerçekleştirilir. İletişim ve sinyal-veri işleme gibi elektronik sistemlere zıt olarak, güç elektroniğinde büyük miktarlarda elektriksel güç işlenir.

AC/DC dönüştürücü (doğrultucu) pek çok tüketici elektroniği cihazı (örneğin, televizyon, kişisel bilgisayarlar, pil şarj üniteleri vb.) içinde kullanılan, güç elektroniğinin en tipik cihazıdır. Güç aralığı onlarca watt' dan birkaç yüz watt' a kadar değişebilmektedir. Endüstrideki en yaygın kullanım şekli değişken hız sürücüsü olarak (VSD) endüksiyon motorlarını kontrol etmekte kullanılır. VSD' lerin güç aralığı birkaç yüz watt' dan başlayıp megawatt' lara kadar çıkabilmektedir.

Güç dönüştürme sistemleri, giriş ve çıkış gücünün tipine göre sınıflandırılabilir;


Verimliliğin güç elektroniği çeviricilerinde en önemli parametre olduğu göz önüne alındığında, güç elektroniği cihazlarının mümkün olduğu kadar az güç kaybına neden olmaları gerekmektedir. Bir cihazın anlık kayıp gücü, cihaz üzerindeki gerilimle üzerinden geçen akımın çarpımına eşittir (formula_1). Buradan görüleceği gibi gerilimin 0 olduğu durumda (açık durumu) ya da cihaz üzerinden akım akmazken (kapalı durumu) cihazın kayıp gücü minimumdur. Bu yüzden güç elektroniği çeviricileri açık ya da kapalı modunda çalışabilen bir ya da daha fazla cihaz etrafında tasarlanır. Bu tip bir yapı ile çevircinin girişinden verilen enerji çıkışına tetiklemeler üzerinden transfer edilir.

Güç elektroniği sistemleri her türlü elektronik cihazın içinde bulunabilir.




Tortum Şelalesi

Tortum Şelalesi, Erzurum/Tortum Tortum Çayı'nın üzerinde oluşan Tortum Gölü'nün sonunda bulunan bir şelaledir.

Tortum Şelalesi, 1700'lü yılların ortalarında bugünkü Balıklı Köyü batısında bulunan bir dağın heyelan sonucu Tortum Çayı'nın önünü kapatmasıyla oluşmuş bir şelaledir. Tortum Şelalesi, Tortum gölü'nün Tev Vadisi ile gölün kuzey ucu arasındaki heyelan kütlesini aşarak dökülmesiyle oluşmaktadır. Tortum şelalesi'nin döküldüğü akar yatağa yakın dirençli kireç taşı katmanları üzerinden geçmektedir. 22 metrelik genişlikten ve 48 metre yükseklikten düşmektedir. Düşen sular, üstte gökkuşağı, alt