n bugün sadece 60 kuş Kaliforniya'nın küçük bir koruma alanında yaşamlarını sürdürmektedir. Kondor, görkemli uçuşu yüzünden avcıların hedefi olmuş, geçtiğimiz yüzyıllarda acımasızca avlanmıştır.

Kaliforniya kondorunun kanat aralığı 3 metreyi, yerden yüksekliği 125 cantimetreyi bulabilir. En yüksek ağırlığı 14 kg dır. Siyah tüyleri ve alt kısmı beyaz olan kanatları vardır. Sivri uçlu tüyleri olan boyun halkasına sahiptir.

Türün kuluçka zamanı yılın ilk 5 ayında gerçekleşir. Yuvaları genelde sahile yakın bölgelerde, yüksek konumdaki kayaların üzerine kurulur. Dişi kondor sıklıkla tek bir beyaz yumurta bırakır. Daha sonra yuvaya dişi ve erkek ortaklaşa bakarlar. Yaklaşık 40-50 gün içinde civciv kabuğunu kırar. Yavru yaklaşık altı ay yuvada kalır ve bu sürenin sonunda ebeveynlerinin kontrolünde ilk uçuş denemelrine başlar. 12. aydan sonra artık bağımsız olur ve 3 yaşından sonra erişkin bir kondor olarak kabul edilir. Yavruların bakımı zor olduğundan kondorlar 2 yılda bir ürerler.

Kondor günün ilk saatlerinde yiyecek arar. İstisnasız leş ile beslenir. Doyduktan sonra neredeyse yarım günden uzun süren istirahatına çekilir.

Birçok üretme programı ile bu kuşun varlığı güvence altına alınmıştır.




Memlûk

Memluk şu anlamlara gelebilir;




Ortaköy, Çal

Ortaköy Denizli'nin Çal ilçesine bağlı bir mahalledir.
İlk çağlarda (M.Ö 189) Çal ilçesinin 15 km. Kuzey batısında, Suriye krallığı Seleukoslar döneminde kurulmuş olup daha sonra Bergama krallığı egemenliğine girmiştir. Helenistik Roma Bizanslar dönemine ait tarihi kalıntılardan Dionysos Ophelis şarap tanrısı Bakkhos'un üzüm Allah'ın şehri olarak bilinmektedir. Oğuz boylarının Anadolu'ya yayılmasıyla Kütahya Sancağı'na bağlanmıştır. 1953 yılında belde statüsüne kavuşmuştur.

Kasabanın arazisi Doğu'dan Batı'ya, doğru ve derin vadilerle, "Adıgüzel barajı"na kadar uzanmaktadır. Arazi engebelidir. Bu derin vadiler arasında "Bahçe altı", "Ağandüzü", "Hançalardüzü", "Köyardı" adı altında bağ alanlarıyla kaplı düzlükler yer almaktadir.

Büyük Menderes kasaba arazilerinin üç yanındaki derin vadilerle yükselir, alçalır, biçim değiştirerek koyulaşır, açıklaşır ve "Adıgüzel barajı" gölünde birikerek koca bir atlas gölet oluşturur.

Kasabanin nüfusu yaklasik olarak 1.500 ila 2000 arasinda degismekte olup, oldukca yogun bir sekilde göç vermeye devam etmektedir. Nüfusun çogunlugu tarim ile gecimini saglar, baslica urun uzum olmak uzere, misir, bamya, kavun ve benzeri urunler yetistirilir.




Hrisostomos Kalafatis

Hrisostomos Kalafatis (Yunanca: Χρυσόστομος Καλαφάτης, Chrysostomos Kalafatis olarak da bilinir; d. 1867, Tirilye - ö. 1922, İzmir), Rum din ve siyaset adamı.
I. Dünya Savaşı'ndan sonra İzmir'in Yunan işgali altında bulunduğu dönemde İzmir metropoliti idi. Türk ordusunun Yunan işgaline son vermek üzere şehre girmesinden sonra halk tarafından linç edilerek öldürüldü. 4 Kasım 1922'de Rum Ortodoks Kilisesi tarafından Azîz mertebesine yükseltildi.

1867’de Tirilye'de dünyaya geldi. Asıl adı "Kalafatis"’tir. Yunanistan'da dini eğitim aldı ve metropolitliğe kadar yükseldi. "Hrisostomos (Chrysostomos)" adını kiliseye girdikten sonra aldı.

1902-1907’de Drama Metropoliti olarak görev yaptı. 1910-1914 ve 1919-1922 arasında İzmir Rum Ortodoks Kilisesi Metropoliti idi.

Yunan ordusunca İzmir'in işgali esnasında Yunan İşgal Komutanı Zafiriu’nun bildirisi halka dağıtılırken komutanı ve onunla birlikte bulunanları takdis etmesi, Türk halkında büyük tepki uyandırdı. Yunan ordusunun işgal ettiği bölgelerdeki eylemlerine dair şikayetler üzerine Ekim 1919'da Paris Barış Konferansı'na sunulan Milletlerarası Tahkik Komisyonu Raporu’nun 9. maddesinde ""Metropolit’in askeri birlikleri takdis için yaptığı tören ateşe benzin dökmekten başka bir işe yaramamıştır."" denilmiştir.

Takdisten sonra askerlere verdiği vaazda “"Ne kadar Türk kanı döküp içerseniz o kadar sevaba girmiş olacaksınız"” gibi sözler sarf ettiği çeşitli Türk kaynaklarında iddia edilir. Böyle bir nutuk attığı kanıtlanmış değildir ancak işgalden bir gün önce bir bildiri yayımlamış olduğu; “"Kurtarıcılarımız yarın şehre gelecektir. Yaşasın milletimiz!"” şeklinde ifadeler kullandığı bilinmektedir

Metropolit, 9 Eylül 1922 günü Sakallı Nurettin Paşa komutasındaki Türk ordusunun İzmir'de yönetimi eline almasının ertesi günü tebrik ziyaretine giden heyette yer aldı. Hakkındaki iddialar sebebiyle tutuklandı. Gözaltında iken linç edilerek öldürüldü. Ölümü hakkında çeşitli rivayetler vardır. İzmir Vilayet Konağı balkonuna çıkan Nurettin Paşa tarafından ölüm emrinin verildiği Yunan kaynaklarında anlatılır. Ancak olayın, Vilayet'ten gevşek bir koruma ile çıkarılıp Türk mahallelerinde gezdirilmesi sırasında halk tarafından linç edilmesi şeklinde gerçekleştiği düşünülmektedir. 




Prater

Leopoldstadt'da dinlenme ve eğlence alanıdır.

Prater ismi Latince „pratum“ veya İspanyolca „Prado“ (Çayırlık) kelimelerinden geldiği sanılmaktadır.

Leopoldstadt’ın büyük bir bölümünü oluşturan Prater geniş bir alanı dinlenme için olsa da, büyük bir bölümü hala koruma altında ormandır.

1162 yılında ilk defa Pratter ismi ile anılmaya başlanan bu alan İmparator I. Friedrich tarafından Konrad adında birine satılmıştır. Aslında Pratter ismi 1403 yılına kadar adanın kuzey tarafı için kullanıllmıştır ama zamanla bu adanın her tarafı için Prater ismi kullanılır olmuştur. Bu bölge çeşitli sebeblerden dolayı çok el değiştirmiştir fakat 1560 yılında İmparator II. Maximilian emri ile Prater av alanı olarak Kraliyet’in hizmetine sunulmuştur.

İmparator II. Josef’in emri ile 1766 yılında alana av yasağı getirilmiş ve halkında kullanabileceği Dinlenme Parkı olmuştur.
Daha sonra buraya açılan cafe ve eğlence yerleri bugünkü Wurstelprater (Lunapark) için başlangıç oluşturmuştur.

1873 yılında hemen yanına yapılmış fuar binasının 1937 yılında bir yangın sonucu yanmasi ile yerine bugünkü modern Fuar Merkezi yapılmıştır.

Diğer önemli bir yapı ise 1929 ile 1931 yılları arasında Alman mimar Otto Ernst Schweizer tarafından Prater bugünkü Ernst Happel Stadyumu yapılmıştır.

Prater içinde bulunan Lunapark’ta ki Viyana’nın sembollerinden Riesenrad (Dönme Dolap) 1896 yılında İmparator I.Franz Joseph’in tahta çıkışının 50. yılı dolayısıyla İngiliz mimar Walter B. Basset’e 30 adet vagonlu olarak yaptırılmıştır. II. Dünya Savaşı’nda hemen hemen tamamı yanmış 1947 yılında 15 vagonlu olarak tekrar hizmete açılmıştır.




Porselen

Porselen, sadece doğal kaynaklı hammaddelerden üretilen bir maddedir. Beyazlığını kullanılan boyalardan değil, kullanılan hammaddelerden alır; 1400 °C civarında pişirilerek pekişir; ışık geçirgenliğine sahiptir, ve sağlıklı bir üründür.

Porseleni Avrupa’ya tanıtanlar, başta Marco Polo olmak üzere, çeşitli deniz yollarını keşfeden Portekizli tüccarlar olmuştur. Porselen sözcüğü, etimolojik açıdan Ortaçağ İtalyancasındaki porcellana’dan gelir. Kabuğundan sedef elde edilen, parlak beyaz deniz kabuklusuna İtalyanlar, bu midyenin şeklini dişi domuz yavrusunun cinsel organına benzettikleri için "Porcella" demişlerdir . Porselen'e de aynı ismin verilmesinin nedeni, onun olsa olsa sedeften imal edilmiş olabileceğini sanmalarındandır. Kelime bize Fransızca "porcelaine" sözcüğünden geçmiştir.

Porselen; tümü killi topraktan yapılmış veya daha açık bir deyimle kil ihtiva eden ham maddelerden üretilmiş ürünlerin oluşturduğu büyük seramik grubunun bir elemanıdır. Seramik grubunun ilk ve en ilkel ürünleri balçık tuğla veya kerpiç tuğladır. Bu aşamada söz konusu olan basit, kaba seramiktir. Daha sonra ise üretim aşamaları sıralamasına göre sırasıyla toprak çanak çömlekler, majorka çinisi (elvan çini), fayans, taş eşya ,taştan oyma kap, seramik gelmekte ve porselenle bu grup en üstün ve en mükemmel formuna ulaşmış olmaktadır. Çömlek, killi topraktan elde edilen hamurun birkaç yüz derece ısıda fırınlanarak eldesidir. Kronolojik olarak bir sonraki aşama Çin’de VII.yy’dan sonra geliştirilmeye başlanan porselendir. Geleneksel manada porselen, iki tür kilin, Çin kili (kaolin) ve Çin taşının 1300 °C üzerindeki ısıda fırınlanması ile yapılır. Çömleklerin aksine vitrifiye (camsı) ve şeffaftır. En bilinen porselen çeşitlerine örnek olarak dekoratif Çin işleri, diş kuronları ve elektrik izolatörleri verilebilir.

Bugün ev ve otel grubu olarak üretilen iki tip porselenden bahsedilebilir. Ev porselenleri, gün ışığına tutulduğunda ışığı geçiren porselenlerdir. Otel grubu ise, dünya standartlarına uygun olarak, daha kalın üretilmektedir. Bir lambaya tutulduklarında, ışığı geçirdikleri görülebilir. Günümüzde restaurantlar, içine konulan yemeğin sıcaklığını muhafaza etmesi için tabağı önceden ısıtarak servise almaktadırlar. Eğer tabak kalın olursa, sıcaklığın daha uzun süre muhafaza edecek ve yemeğin lezzetine keyif katacaktır.

Porselen, içerdiği hammaddelere oranlarına ve sıcaklık derecelerine göre de, sert ve yumuşak porselen olmak üzere ikiye ayrılır. Sert porselenin en önemli özelliği, bünyesinde yer alan yüksek kaolen oranı ve 1400 °C gibi yüksek bir sıcaklıkta oluşan feldispat sırrıdır. Bu da, sırda yüzey sertliği ve dayanıklılığı yaratmaktadır. Yumuşak porselenin kaolen oranı ise az olup, sır oluşum sıcaklığı da daha düşüktür. Bu nedenle, sert porselene oranla daha az mekanik sertliği ve darbe dayanıklılığına sahiptir.

Birleşik bir bütün gibi görünmesine rağmen, iç yapısında bileşik bir gövde oluşturması nedeniyle "porselen" deyiminin kesin bilimsel bir tanımını yapmak zordur. Porselenler fiziksel olarak floresans, tranlusent ve opelasans gösteren seramiklerdir. Diğer bir deyişle seramikler grubu içersinde ultraviole altında görülebilen ışık yayan; şeffaf; yansıyan ışık altında mavi renk veren, iletilen ışık altında ise turuncu-sarı renk veren malzemelere porselen adı verilmektedir.

Porselenler kaolin, kuvars ve feldispat maddelerinden üretilir. 
Kaolin, porselen hamurunun kolay yoğurulmasını, şekil almasını ve rengini sağlayan hammaddedir. Kuvars ise, iskelet yapıcı hammadde olup, camsı faz oluşumunu sağlayan feldispat içinde önemli bir oranda çözünerek, porselen hamurun