Haim Revivo

Haim Revivo (İbranice: חיים רביבו) (d.22 Şubat 1972, Aşdod) İsrailli eski millî futbolcudur.

İspanyol kulübü RC Celta de Vigo'ya gitmeden önce Bnei Yehuda, Hapoel Tel Aviv ve Makkabi Hayfa (futbol takımı) adlı takımlarda oynadı. Ayrıca Türkiye'de önce Fenerbahçe'de sonra Galatasaray'da oynadı.

İspanya'da birkaç yıl başarılı bir şekilde oynadı. Fenerbahçe'deki ilk 2 yılı başarılıydı ve 2001'deki Süper Lig şampiyonluğunda pay sahibi oldu ama daha sonra birçok yabancı oyuncu takıma transfer edildiğinden serbest bırakıldı. Revivo o sıralarda çok iyi bir oyun sergileyerek seyircilerin alkışını topladı. Galatasaray'a bedelsiz transfer olarak Fenerbahçe'ye rakip oldu. Fenerbahçeliler tarafından adı "Hain Revivo" olarak değiştirildi. Galatasaray'da birkaç hafta iyi top oynadıktan sonra düşüşe geçti ve ayrılmak zorunda kaldı. 2003 yazı İsrail millî takımının kampına katılmak için izin istedi. Fatih Terim onu yaz kampında görmek istiyordu. Haim, millî takımının kampına katıldı. O andan itibaren Fatih Terim'le Revivo arasında ipler koptu. O yaz takımla sözleşmesi feshedildi.

Türkiye'den İsrail'e dönüşünde Aşdod ile sözleşme imzaladı ama 12 maçtan sonra futboldan emekli oldu.







Doğan Hızlan

Doğan Hızlan, (d. 1937 İstanbul) Türk yazar.

Pertevniyal Lisesi'ni bitirdi. Hukuk öğrenimine başladı. İlk yazısı 1954 yılında yayımlanan Doğan Hızlan, çeşitli edebiyat dergilerini ve aralarında Cumhuriyet'in de olduğu gazetelerin sanat sayfalarını yönetti. Bunun yanı sıra birçok gazete ve dergide eleştiriler yayımladı.

1980 yılında Bayram Gömleği adlı bir çocuk hikâyeleri güldestesi hazırladı. Ercümend Behzad Lav’ın Bütün Eserleri’ni yayıma hazırladı. Son olarak İhsan Yılmaz ile birlikte Celâl Sılay’ın Toplu Şiirleri’ni Hüsran Filizleri adıyla yayımladı. En yeni kitabı, Hürriyet Pazar'da yayımlanan kitap yazılarından oluşan Aynadaki Bakışlar'dır.

2012 yılının Şubat ayında Antalya Atatürk Kültür Parkı içinde, adına bir kütüphane açılmış olup bu kütüphaneye 20.000 (yirmibin) kitap bağışlamıştır.

Halen Hürriyet Gazetesi’nde yazıyor. Türk edebiyatının gelişmesine katkılarını sürdürüyor.






TÜYAP

TÜYAP, Tüm Fuarcılık Yapım A.Ş. adı ile 28 Haziran 1979 tarihinde İstanbul'da Bülent Ünal tarafından kurulmuştur. Şirket fuar organizasyonları üzerine faaliyet göstermektedir.

28 Haziran 1979 tarihinde, İstanbul’da kurulmuştur. İlk fuarlarında İstanbul Spor ve Sergi Sarayı ve Etap Marmara Oteli kullanılmış, hızla çoğalan projeler sayısı ve sanayi fuarlarına yöneliş, geniş fuar alanı mekan ihtiyacını da beraberinde getirmiştir. Bunun üzerine, 30 Mart 1987’de İstanbul Sergi Sarayı faaliyete geçirilmiş, çağdaş fuar merkezi ihtiyacının uzun vadede karşılanmasını ise, uluslararası standartlarda modern bir alt yapıya sahip “Tüyap Beylikdüzü Fuar ve Kongre Merkezi’ni” 1996 yılında hizmete açarak sağlamıştır.
Bu merkez, 120.000 m² kapalı fuar alanı ile Türkiye’de özel sektörün sahip olduğu en büyük fuar merkezidir.

İstanbul içindeki büyümeden sonra, Anadolu’ya yönelik projeler de ağırlık kazanmış, Haziran 2002 tarihinde Bursa’da, Mayıs 2003 tarihinde de Konya’da fuar alanı işletmeciliğine başlanmıştır. Tüyap, kuruluşunun 27.’nci yılında, yurtiçinde Ankara, Bursa, İzmir, Adana, Konya ve Samsun Diyarbakır, yurtdışında da Moskova, Tiflis, Sofya, Halep ve Tahran irtibat ofisleri ve 12 ülkedeki temsilcilik ağıyla, dünyada ve Türkiye'de fuarcılık sektörünün önde gelen kuruluşlarından birisi haline gelmiştir. Tüyap, ilk fuar organizasyonunu düzenlediği Haziran 1981’den bu yana, 645’i yurt içinde olmak üzere toplam 734 fuar, sergi, kongre organizasyonu gerçekleştirmiştir. Ülkemizin 27 ülkede temsil edildiği toplam yurtdışı organizasyon sayısı da 89’dur. Tüyap, 07 Şubat 2002’de TS EN ISO 9001:2000 Kalite Yönetim Sistemi’ne geçmiştir.

Yurtiçi ve yurtdışı meslek örgütleriyle işbirliğine büyük önem veren Tüyap, ICCA (Uluslararası Kongre ve Toplantı Derneği), INTEREXPO (Uluslararası Ticaret Fuarlarına Katılımlardan Sorumlu Organizatörler Birliği), ICC (Uluslararası Ticaret Odası) ve UFİ (Küresel Fuar Endüstrisi Birliği) üyesidir. Türkiye'de fuarcılık sektörünün en önemli meslek kuruluşu olan Türkiye Fuar Yapımcıları Derneği’nin kuruluşuna öncülük etmiş olup, halen derneğin dönem başkanlığını da yürütmektedir.





İstanbul Kitap Fuarı

İstanbul Kitap Fuarı, TÜYAP ve Türkiye Yayıncılar Birliği iş birliği ile düzenlenen, uluslararası kitap fuarıdır. Her yıl sonbahar aylarında düzenlenen fuarın ilki, 1982 yılında, 28 yayınevinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. 2000 yılında TÜYAP'ın Beylikdüzü'ne taşınmasıyla, orada düzenlenmeye devam etmekle birlikte, 2005 yılından beri uluslararasıdır. Günümüzde, yurt içi ve yurt dışından 600’e yakın yayınevi ve sivil toplum kuruluşunun katılımıyla gerçekleştirilmekle birlikte, İstanbul Sanat Fuarı ile eş zamanlı olarak düzenlenmektedir. 2011 yılı itibarıyla, İstanbul Kitap Fuarı, ilk defa "resmî" olarak uluslararası platformda düzenlenmiştir.

1982 yılında, 500 m bir alanda sadece 28 yayınevi ve beş yazarın katılımıyla başlayan İstanbul Kitap Fuarı, 2011 yılında ilk defa “uluslararası” yurt içi ihtisas fuarı unvanıyla gerçekleştirildi. 12-15 kasım tarihleri arasında açık kalan “Uluslararası Salon” 30’un üzerinde ülkeden yayınevi, telif ajansı ve ulusal katılıma evsahipliği yaptı. 12-20 Kasım 2011 tarihleri arasında gerçekleştirilen 30. İstanbul Kitap Fuarı 415 bin okurun ziyaretiyle son buldu.

2015 Yılında düzenlenen 34. Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı ve 25. Uluslararası İstanbul Sanat Fuarı’nı 9 gün içinde 558 bin kişi ziyaret etti.

"Onur yazarı" uygulaması 1987, "Tema" uygulaması 1989, "Onur konuğu ülke" uygulaması 2010 yılı itibarıyla başlamıştır. 
1984-1989 yılları arasında okuyucular arasında yapılan anketlerin sonuçlarına göre "Halk Ödülü" verildi.





Tarihöncesi savaş

Tarih öncesi savaş, yazının bulunmasından ve devletler gibi büyük sosyal yapıların kurulmasından önceki çağlarda yapılan savaşlardır. Tarihî savaşlar Sümerlerde Bronz Çağı'ndaki profesyonel ordularla birlikte başlar. Bazı topluluklarda ise daha sonraki dönemlerde dahi "tarih öncesi savaş" varolmaya devam etmiştir.

İnsanın ilk ne zaman savaşmaya başladığı antropologlar ile tarihçiler arasında süregelen büyük bir tartışma konusudur. İskeletlerinde mızrak izleri bulunan Neandertal insan örnekleri bulunmasına rağmen bazı antropologlar, bunların savaş sonucu değil de kurban edilme, cinayet ya da av kazaları nedeniyle ortaya çıktığını düşünmektedir. Bu tartışma, "savaş" sözcüğünün tanımına ilişkin bir sorunun cevabı ile yakından ilişkilidir: Avcılık yapan iki ayrı grup arasındaki dalaşma ne zaman iki siyasi ya da etnik grup arasındaki silahlı mücadeleye dönüşür?

Tarih öncesi orduların boyutu da bir tartışma konusudur. Tarih öncesi savaş kavramını reddedenler, o zamanlar nüfus yoğunluğunun çok düşük olduğunu, dolayısıyla hiçbir zaman birkaç düzine kişiden oluşan baskın gruplardan daha büyük toplulukların karşı karşıya gelmesinin mümkün olmadığını savunurlar. Bu görüş, bugünkü İsrail ile Ürdün'ün bulunduğu bölgede yapılan kazılar sonucu ortaya çıkan Amarna mektupları'yla da desteklenmektedir. Antik Mısır yönetimi ile bu bölgedeki temsilcileri arasındaki diplomatik yazışmalardan oluşan bu mektuplarda, Güney Levant bölgesindeki şehirleri yaklaşık yirmi kişiden oluşan grupların yıldırdığından söz edilmektedir. Aksi görüşte olanlar ise, Türkiye'deki Çatalhöyük büyüklüğündeki şehirlerin birkaç yüz silahlı adam bulundurmuş olabileceğini ve birkaç şehrin kurduğu ittifaklar sonucunda hatırı sayılır bir orduya ulaşılmış olacağını savunmaktadır. Büyük ihtimalle yeteri kadar büyük olan bu gruplar herhangi bir seferin başarıya ulaşmasında önemli olan askerî taktikleri, lojistiği ve organizasyonel yapıyı uygulamışlardır.

Günümüzde hala yaşayan avcı-toplayıcı toplulukların bazıları şiddet dozu yüksek bir yaşam sürmekte ve sıklıkla komşu gruplara baskın yapıp güç göstererek toprak, kadın ve yiyecek ele geçirmektedir. Kalahari'deki Buşmanlar gibi topluluklar ise savaşsız ve çok az cinayet işlenen bir hayat sürerler. İlk çağlarda bu topluluk tiplerinden hangisinin yaygın olduğu bilinmemekte, bu da tartışma konusu olmaktadır. Günümüzde hâlâ savaşan bu tarz topluluklardaki ortak yanlar ise savaşmanın oldukça törensel olması, yöresel savaş adı verilen ve çatışmanın süresinden savaş kurbanlarının sayısının sınırlanmasına kadar birçok tabu ve uygulama içermesidir. Yöresel savaşlar yapan kabileler arasında birkaç nesilde bir nüfus baskısı, kaynaklar üzerine anlaşmazlıklar ya da anlaşılamayan sebepler yüzünden gerçek savaşlar da çıkabilmektedir.

İlk insanların kullandığı en yaygın silahlar basit ve kolay üretilebiliyordu. Sopa ve mızraklardan oluşan bu tarz silahlar MÖ 35.000 yıllarından beri avcılık için kullanılmış, başka amaçla kullanıldığına dair kanıt bulunamamıştır. Bu çağdan kalan mağara resimlerinden hiçbirinde insanın insana saldırdığı resmedilmemiştir. Sosyal evrimin bu aşamasında geniş çaplı bir savaşın olduğuna dair herhangi bir arkeolojik kanıt yoktur.

MÖ 12.000 yıllarından itibaren yay, topuz ve sapanın geliştirilmesiyle çarpışmalar değişikliğe uğramıştır. İlk savaşların ortaya çıkmasında yay büyük öneme sahiptir. Uzaktan saldırabilme olanağıyla, yakın döğüş silahlarından daha az risk taşır. İnsanlar arasında sopalarla savaşıldığına dair mağara resmine rastlanmaz. İki veya daha fazla grup insanın birbirlerine organize şekilde saldırmasının resmedilmesi, yayın gelişimi ile aynı zamana rastlar. Bu çizimlerde hatlar ve kollar belirgindir, değişik giysilerle resmedilmiş liderler göze çarpmaktadır. Bazı resimlerde de yandan kuşatma gibi askerî taktikler açıkça görülür.

Topuz, kişisel çarpışma için bir süre en favori silah olsa da deri zırhın geliştirilmesi etkisini sınırlamış, uzaktan saldırı silahlarıyla keskin kenarlı silahlar en çok kullanılan silah tipleri olmuştur.

Tarih öncesi savaş sayılabilecek olan bir olayın ilk arkeolojik kaydı Mısır'ın Sudan sınırına yakın bölgesinde Nil nehrinde bulunmaktadır. 117. Mezarlık olarak bilinen bu