rar sağlar:

Küçük atom bombalarına ihtiyaç duyan hidrojen bombalarına "temiz", büyük atom bombalarına ihtiyaç duyanlara ise "kirli bomba" denir.

Termonükleer reaksiyonlar için gerekli ısının kimyasal patlayıcı maddeler ile sağlanması düşünülmüştür. Bu durumda deklanşör görevini gören atom bombasına gerek kalmayacak ve radyoaktivitesi de ortadan kalkmış olacaktır.

Termonükleer ürünlerden hiçbiri radyoaktif değildir. Sadece trityum zayıf bir radyoaktivite gösterir. O halde hidrojen bombasının radyoaktif etkisi yoktur, ancak bu bombayı ateşlemek için kullanılan atom bombasından gelen etki vardır. Oldukça küçük deklanşör atom bombaları kullanan hidrojen bombalarında bu etki azdır.

ABD, 1952'de atom bombasından çok daha etkili ve yıkıcı bir silah olan hidrojen bombasını geliştirdi. İlk hidrojen bombası 1954 yılında Büyük Okyanus’taki Marshall Adaları’na atılarak ABD tarafından denenmiştir. Atılan bomba Hiroşima ve Nagazaki'ye atılan atom bombalarının yaklaşık 1.000 katı gücündedir.

Sovyetler 30 Ekim 1961 tarihinde, saatler Greenwich saati ile 8:30'u gösterirken Novaya Zemlya'da Tsar Bomba lakaplı 57 megatonluk bir hidrojen bombası denemesinde bulunmuştur. Bu bomba Hiroşima'ya atılan atom bombasından yaklaşık 3.800 kat daha güçlüdür. Oluşturduğu alev topu 965 km (599.624 mil) öteden gözlenebilmiştir.





Klorsülfonik asit

Klorosülfonik asit veya klorosülfürik asit cilt üzerinde bir ürperme meydana getiren, gözleri tahriş eden, tütücü, renksiz sıvıdır. Klorsülfonik asit, sis perdesi meydana getirmede kullanılır.




Sine teodolit

Güdümlü füze deneylerinin balistik aletlerden de faydalanılarak yapılmasında kullanılan çok hassas optik alet.

Sineteodolit; uçuş halindeki bir füzenin mevkiini kontrol için çeşitli tertipte çifter çifter kullanılır. Alet istikamet ve yükseklik açılarını, nişan istikametinin bir şemasıyla birlikte kaydeden, böylece takip hatalarını önlemek ve gerçek hedef istikametini tespit etmek imkânı veren, rasat tipi, sıhhatli bir ölçme cihazından ibarettir.




İsra Suresi

İsra Suresi (Arapça: سورة الإسراء) , Kur'an'ın 17. suresidir.

111 ayettir. Mekke'de indirildiğine, ancak 26., 32., 33. ve 57. ayetler ile 73.-80. ayetlerin Medine'de indirildiğine inanılmaktadır. Adını ilk ayette geçen ve 'gece yürüyüşü' anlamına gelen 'isra' kelimesinden alır.

Burada sözü edilen gece yürüyüşü de Muhammed'in Miraç gecesinde Mekke'den Kudüs'e yaptığı yolculuğun bir kısmıdır. İlk ayetlerinde İsrailoğulları'ndan bahsettiği için 'Beni İsrail Suresi' de denmiştir.




Telsi tüylü Alman puanteri

Alman Telsi Tüylü Puanteri, postu dışında her yönüyle Alman Kısa Tüylü Puanterine benzeyen köpek ırkı.

Alman Telsi Tüylü Puanterinin postu iki tabakalıdır: Yumuşak, sık alt tabaka, düz sert ve telsi tüylerden oluşan üst tabaka, Almanya'da 19. yüzyıl'ın ikinci yarısında, Alman Kısa Tüylü Puanteri ile birkaç cinsin melezleştirilmesiyle elde edilmiştir.

Alman Telsi Tüylü Puanteri Irk Bilgisi




Semiha Berksoy

Semiha Berksoy (d. 1910, İstanbul - ö. 15 Ağustos 2004), Türk opera sanatçısı ve ressam.

İlk Türk kadın opera sanatçısıdır. İstanbul Konservatuarı'nda ve Güzel Sanatlar Akademisi Namık İsmail Atölyesi Resim ve Tiyatro Okulu'nda eğitim almıştır. Daha sonra devlet bursu ile Almanya'da Berlin Devlet Yüksek Müzik Akademisi Opera Bölümü'nde eğitim almış ve birinci olarak bitirmiştir.

Opera kariyerine 1934'de başlamış olan Semiha Berksoy Türkiye, Almanya ve Portekiz'de sahneye çıkmıştır. 1939'da Richard Strauss'un "Ariadne Auf Naxos" isimli operasındaki Ariadne rolü ile Avrupa'da sahne alan ilk Türk opera sanatçısı olmuştur. 1940'da Türkiye'ye dönen Semiha Berksoy, Carl Ebert'in rejiliğinde "Tosca" ve "Madame Butterfly" operalarında oynamıştır. Ayrıca "Deli Dolu" ve Lüküs Hayat operetlerinde de görev almıştır.

1998'de Devlet Sanatçısı unvanı almıştır. 1999'da New York City Lincoln Center'da Robert Wilson'ın "The Days Before: Death, Destruction and Detroit III" isimli operasında opera söylemiştir. 15 Ağustos 2004'de 94 yaşında ölmüştür, bir gün sonra İstanbul'da gömülmüştür.






Meşhed

Meşhed (Farsça: مشهد), İran'ın Razavi Horasan Eyaleti'nin yönetim merkezi ve ülkenin ikinci büyük şehridir.

Aynı zamanda, eyaletin aynı isimli Meşhed şehristanı'nın yönetim merkezidir.

Meşhed, ülkenin doğusunda, başkent Tahran'ın 850 km. doğusunda bulunmaktadır. Tarihi İpek Yolu üzerinde ve 'batı'yı, Merv ile zengin doğu ülkelerine bağlayan kadim bir vaha şehri olan Meşhed Şii dünyasi için kutsal bir ziyaret yeridir. 823 yılında kurulan şehre, İmam Rıza'ya atfen 'şehadet yeri' anlamına gelen 'Meşhed' adı verilmiştir.

İslam öncesine ait 25 km. uzaklıktaki eski Tus’un yerini almış ve kaynaklarda onunla karıştırılmıştır. Kendi içindeki Senabaz (Senâbâd) köyü ile karıştırılan Nukan ise Harun Reşid ve İmamiyye’nin sekizinci imamı Ali er-Rıza’nın türbelerinden yaklaşık 1,5-2 km. mesafede ve bugünkü Meşhed’in kuzeydoğusunda yer almaktaydı.

Horasan bölgesine sefer düzenleyen Harun Reşid, Senabaz köyündeki kalede hastalanarak vefat etmiş ve kale yakınındaki bahçeye defnedilmiştir. Halife Memun, dokuz yıl sonra İmam Ali er-Rıza ile Merv’den dönerken Senabaz (Senabad)’a uğrayıp birkaç gün kalmış, İmam Ali er-Rıza aniden hastalanıp ölünce Memun onu babası Harun Reşid’ in mezarının yanına defnettirmiştir. O sırada küçük bir köy olan Senabaz, bu olayın ardından bütün Şiiler için önemli bir ziyaret yeri haline gelerek büyük gelişme kaydetmiş ve zamanla “Meşhed” (şehâdet yeri, mübarek mezar, mübarek türbe) diye anılmaya başlanmıştır. Şehrin ismini Meşhed olarak zikreden ilk yazar, 10. yüzyıl İslam coğrafyacılarından Muhammed b. Ahmed el-Makdisî’dir. Makdisî şehrin, içinde evler ve çarşısı olan bir kalesi bulunduğunu, Amîdüddevle Fâik tarafından türbe üzerine yaptırılan caminin Horasan bölgesinin en güzel camisi kabul edildiğini söyler. 25 Mayıs 1116 Meşhed’de Sünniler’le Şiiler arasında çıkan, birçok kişinin ölmesine sebebiyet veren çatışmalar sırasında İmam Ali er-Rıza’nın türbesi tahrip edildi. Şehri muhtemel saldırılardan korumak için 1121’ de etrafına sağlam bir sur yapıldı. 1153 yılında Oğuzlar Tus, İran’a girip her tarafı tahrip ettikleri halde Meşhed’e dokunmadılar. 1161 Tus ve Meşhed’i yağmalayan Oğuzlar, İmam Ali er-Rıza’nın türbesine yine zarar vermediler. Meşhed, 1220 ve 1296 yıllarında Moğollar tarafından yağmalandı. İlhanlılar devrinde sikkeler üzerinde görülen Nakan adının yerini 1330lardan itibaren Meşhed almış, şehir daha sonraları Meşhed-i Ali b. Mûsâ er-Rızâ, Meşhed-i Rızâ, el-Meşhedü’r-Rezavî, Meşhed-i Tûs, Meşhed-i Mukaddes olarak da anılmıştır. 1333’ de Meşhed’i ziyaret eden İbn Battuta buranın meyveleri ve suları bol büyük bir şehir olup Tâhir unvanlı Muhammed Şah tarafından yönetildiğini belirtmiştir.

14. yüzyılın sonlarında şehre hakim olan bir Moğol asilzadesi bağımsız devlet kurmak amacıyla ayaklanınca Timur’un oğullarından Miran Şah babasının emriyle Tus üzerine yürüyerek birkaç aylık kuşatmanın ardından 1389yılında burayı ele geçirdi. Yağmalanıp harabeye çevrilen Tus’tan kaçabilenler İmam Ali er-Rıza’nın türbesinin çevresine yerleştiler. Tus bu tarihten sonra bir daha inşa edilmedi ve Meşhed bölgenin merkezi haline geldi. Şahruh’un devlet idaresinde büyük nüfuza sahip olan hanımı şehirdeki imar faaliyetleriyle yakından ilgilendi, Meşhed’de Mimar Kıvâmüddin’e yaptırdığı camiden başka 1418 bir dârülhuffâz ve dârüssiyâde inşa ettirdi. Timurlu Hükümdarı Uluğ Bey 1448’ de Meşhed’e hâkim oldu. Safeviler’in İran’a hâkim olmasının ardından Meşhed’de büyük bir imar faaliyeti başladı. 16. yüzyılda Sünni Özbekler’in saldırılarından hasar gören Meşhed’i 1507’ de Muhammed Şeybani ele geçirdi; yirmi bir yıl sonra I. Tahmasb tarafından kurtarılmasının ardından daha güçlü surlar ve kalelerle tahkim edildi. Özbekler, 1544 yılında Meşhed’i tekrar ele geçirip birçok kişiyi öldürdüler. 1589 Şeybaniler’den Abdül Mümin dört aylık muhasaradan sonra şehre girdi. Bu sırada kutsal mekanlar dahil her yer yağma edildi. Şah I. Abbas Meşhed’i ancak dokuz yıl sonra geri alabildi. Meşhed 1673’ de meydana gelen depremde zarar gördü. Şah II. Tahmasb devrinde Afgan Abdaliler Meşhed’i bir süre işgal altında tuttuysa da İranlılar 1726’ da şehri tekrar ele geçirdiler. Meşhed, Nadir Şah döneminde (1736-1747) altın çağını yaşadı. Nadir Şah, şehri imparatorluğun merkezi yaptı.

Burada kendisi için bir türbe yaptıran Nadir Şah’ın ölümünün ardından İran’ın başşehri olmaktan çıkan Meşhed, taht mücadeleleri yüzünden meydana gelen kargaşa ortamında Afgan Şahı Ahmed Dürrana’nin eline geçti. (1750 veya 1754) Kaçar hanedanından Feth Ali Şah Kaçar Meşhed’de büyük hizmetlerde bulundu. Onun döneminde inşasına başlanan Yeni Saray 1855’te Nasreddin Şah zamanında tamamlandı. Feth Ali Şah ve Nasreddin Şah devrinde yeni medreseler kuruldu, şehir tekrar itibar kazandı ve nüfusu 50.000’e ulaştı. 19. yüzyıl ortalarında Meşhed Valisi Hasan Han Salar’ın iki yıl süren isyanı 1849 yılında kıtlık yüzünden halkın valiye karşı ayaklanması ile sona erdi. 1911’de Heratlı Yusuf adlı bir kişi Meşhed’de kendisini hükümdar ilan edip karışıklıklara yol açınca Rus kuvvetleri 1912’de şehri top ateşine tuttu. Bir müddet sonra Heratlı Yusuf yakalanarak idam edildi ve şehir tekrar İran hakimiyetine geçti. Meşhed bu tarihten itibaren İran’ın Horasan eyaletinin merkezi durumundadır.







Özcan Eralp

Özcan Eralp (d. 27 Kasım 1935 Akhisar, Manisa) Türk çizgiroman çizeridir ve karikatüristtir. Manisa'nın Akhisar ilçesinde doğdu. 1,5 yaşındayken ailesi İzmir'e taşındı.İlk,orta,lise öğrenimini İzmir'de yaptı.Mühendis olmayı düşlemiş fakat DEMOKRAT İZMİR gazetesinden iş teklifi gelince, eğitimini bırakıp çizerliğe başlamıştır. 1960'da Basın çizerliğine yapmaya başlayan Özcan Eralp İstanbul basınında çeşitli gazete ve dergide çalışırken,ayrıca İstanbul Reklam'da çizgi film yapımında da bulunmuştur.

1967'de İsveç'te yaşayan kardeşini ziyarete gitmiştir, fakat bu ziyaretten geriye dönmemiş ve Semic Press'de ressam olarak çalışmaya başlamıştır. İlk işleri konuşma baloncukları yazımı (kaligrafi)işleri