an bu bölümüne intron adı verilir. Intronlar, mRNA ve protein kodlamasına katılmazlar. 

Genlerin kodlamaya katılmayan bu bölümü, toplam insan genomunun yaklaşık %97'lik bir kısmını oluşturur. Kodlanan kısımlara ise ekson adı verilir.

Daha önceleri bu kısımların, DNA'nın hiçbir işe yaramayan kısımları olarak düşünülüyordu ("junk DNA"). Fakat son birkaç yılın bulgularına göre bu bölümlerin de kodlandığı anlaşıldı. Protein yapımına katılmayan intron (ve DNA'nın genler dışında kalan bölümleri) hücre ve canlı yaşamında çok büyük görev ve fonksiyonlar üstleniyor. Bu bölümler çeşitli RNA kodlar. 

Yeni yeni bulunmaya başlayan bu RNA'lar, doğrudan protein kodlamasalar da;


Kısaca canlının biyolojik yaşamının neredeyse tümünü, nasıl düzenleneceğini baştan sona sağlıyor.

Bu durum bizden daha az kompleks canlılarda neden daha fazla ya da eşit sayıda genimizin bulunduğunu da açıklıyor. (insanda 20-25 bin gen, solucanda 19 bin, farede 20-25 bin). Protein kodlamayan (intron), protein kodlayan (ekson) dan ne kadar fazlaysa, canlı o kadar kompleksleşiyor. 

Öyle görünüyorki, neyin nasıl olacağını genler değil, işe yaramaz (junk) kısımlar diye bilinen intronların ürettiği RNA lar belirliyor.

Dr. Kenan Ateş - University College London / Moleküler ve hücre biyolojisi




Strozzi Sarayı

Josefstadt İlçesi "Josefstaeder Strasse 39" da bulunan Strozzi Sarayı, 1699 ve 1702 yılları arasında Barones Maria Katharina Strozzi adına yapılmıştır. Bina günümüzde Vergi Dairesi olarak kullanılmaktadır.

Barones Maria Katharina Strozzi aslında kendine fazla gösterişli olmayan bir yazlık yaptırmak istemiştir ama zamanla eklenen binalarla bugünkü saray ortaya çıkmıştır.
Saray 19. yüzyıla kadar ailenin malı olarak kalsada Valensiya Kardinali, İmparatoriçe Maria Theresia’nın askeri danışmanlarından Mareşal Johann Graf Chotek ve ressam Friedrich von Amerling gibi birçok kişiye de ev sahipliği yapmışdır.

Zamanında çok büyük bir bahçeye sahip olan bina devletin zorlaması sonunda sahipleri tarafından büyük bir bülümü satılmıştır. 1840 yılında Avusturya Devleti tarafından satın alınan bina hemen sonra İmparator tarafından "Kadın Talim Terbiye Öğretmen Okulu"’na dönüştürülmüştür.

1919 yılında Viyana tarafından gazilerin bakıldığı yurt yapılmış ve en sonunda da 1940 yılından beridir Bölge Maliyesi olarak hizmet vermektedir. Bina en son 1995 ve 1998 yılları arasında retorasyondan geçmiştir.




Taraklılar

Taraklılar (Ctenophora), çoğu serbest olarak denizlerde yüzen, bazıları sesil (sabit) yaşayan, vücudu ışıldayan ve jelatinimsi yapıda olan canlılar şubesidir.

Bir çoğunda besin yakalamada kullanılan yapışkan kolloblast hücrelerini içeren tentaküller bulunur. Vücutlarında ışınsal simetrik olarak dizilmiş 8 adet silli bant bulunur. Tarak dişi gibi dizilmiş sillerin oluşturduğu bu bantların her biri bir kaburga veya plak şeklindedir. Hareket, "yüzme plakları" adı verilen bu yapılar üzerindeki sillerin yardımıyla sağlanır.

İlkel yapılı olanlarında vücut, küre veya yumurta şeklindedir. Vücudun ön ucunda ağız, diğer ucunda ise, apikal duyu organı bulunur. Besin olarak fitoplanktonları tüketen etobur hayvanlardır. Sindirim sistemleri dallanmış birçok kanaldan oluşur. Yutağın içinden itibaren hücre dışı sindirime uğrayan besinler mide ve kanallara iletilir. Burada hücre içi sindirim olur. Sindirilmemiş besin atıkları ağız veya anal kol yoluyla vücuttan atılır. Sindirim kanalının çeperinde yer alan "hücre rozetleri" denilen yapılar ile vücutta su düzenlenmesi ve boşaltımı yapılır.

Bu hayvanlarda ağız çevresinde ve tarak sıralarının kaidesinde yoğunlaşan ektodermal sinir ağı radyal sinirleri oluşturur. Duyu hücreleri epidermis tabakasının içinde bulunur. Taraklı hayvanlarda özel bir dolaşım sistemi, solunum organları bulunmaz. Vücutta sölom bulunmaz. Gastrovasküler boşluk dolaşım ve sindirim işlerini birlikte yapar.

Taraklıların vücudunda bulunan gonadlar, biri ovaryum, biri testis olarak, iki bant şeklindedir. Genellikle yumurta ve spermler porlar ile dışarı atılırlar. Döllenme su içinde olur. Sürtünme hareketi yapan türlerde eşeysiz üreme görülür.




Kazakistan Premiyer Ligası

Kazakistan Süper Ligi Kazakistan futbolunun zirve ligi, 1992 yılında kurulmuştur.




Zone 7 (3rd level, included teams from other republics)
Zone 8 (3rd level)





Esat Kabaklı

Esat Kabaklı (d.1954, Elâzığ), Türk Halk Müziği sanatçısı.

Elazığ Devlet Mühendislik ve Mimarlık Akademisini ve ardından da İTÜ Türk Musikisi Devlet Konservatuvarını bitirdi (1986).

Elazığ Musiki Cemiyetinde kurduğu Halk Müziği Topluluğunu uzun yıllar yönetti.

1982 yılında TRT Erzurum Radyosu T.H.M. Ses Sanatçılığı Sınavını birincilikle kazanan ve Erzurum Radyosunda bir yıl görev yapan Esat Kabaklı, 1983 yılında İstanbul Belediye Konservatuvar Türk Halk Müziği İcra Heyetinde ses sanatçısı olarak çalışmaya başladı. Ayrca TRT İstanbul Radyosunun T.H.M. emisyonlarında yer aldı. 1986 yılından itibaren TRT İstanbul Radyosunda on iki yıl süre ile görev yaptı. 1998 yılında tekrar İ.Ü. Devlet Konservatuvarına geçti. Halen bu kurumda, sanatçı öğretim görevlisi statüsünde, Türk Halk Müziği Topluluğunun Şefliğini yürütmektedir.

Türk Halk Müziği genel repertuarına derlemeleri ile kaynak sağlayan sanatçılardan birisi olan Kabaklı, ses sanatçısı olarak yurdun pek çok yöresinde ve bu arada yurtdışında da konserler verdi.

Oğul(1997), Kirve Memi (2000), Yalnız Türküler / Göç (2002) ve Siyah Beyaz Türküler / Sürgün(2005) adlı dört albümü bulunan Esat Kabaklı evli ve iki kız çocuğu babasıdır.

Ayrıca Esat Kabaklı “Şeyhül Muharririn” Ahmet Kabaklı'nın yeğeni ve gazeteci-yazar Servet Kabaklı’nın amcaoğludur.






Aritenoid

Aritenoid, larinks iskeletinde bulunan ve bir çift olan kıkırdaktır. Tabanı aşağıda üç yüzlü bir piramide benzer. Krikoid kıkırdak üst kenarı ile eklemleşir.




Kemal Tahir

Kemal Tahir, (d. 13 Mart 1910, İstanbul - ö. 21 Nisan 1973, İstanbul) Türk romancı, yazar.

Türk edebiyatının en üretken roman yazarlarından birisidir. Sol dünya görüşüne sahip olan yazar, Marksizm'i Türk toplum yapısına uyarlamak için toplumu anlamaya çalışmış, edindiği bilgileri romanları yoluyla okuyucularına aktarmıştır.

13 Mart 1910’da İstanbul’da dünyaya geldi. Gerçek adı İsmail Kemalettin Demir'dir. Babası, II. Abdülhamit’in yaverlerinden "Yüzbaşı Tahir Bey"; annesi, Osmanlı sarayında Abdülhamit’in kızı Nâile Sultan’ın hizmetinde bulunan "Nuriye Hanım"’dır. (Saraydaki adı “"Hubser"” idi) . Kemal, âilenin ilk çocuğu idi.

Babasının görevleri nedeniyle ilk öğrenimini imparatorluğun değişik yerlerinde sürdürdü. Ailenin 1923’te İstanbul’a yerleşmesinden sonra eğitimine Mekteb-î Sultânî’de devam etti. Annesinin 1926 yılında veremden ölümü ve babasının ikinci bir evlilik yapması üzerine öğrenimini 10. sınıfta iken bıraktı. Önce İstanbul’da avukat kâtipliği, sonra Zonguldak’taki kömür işletmelerinde ambar memurluğu yaptı.

1932’de İstanbul’a döndü. Vakit, Haber, Son Posta gazetelerinde röportaj yazarı, çevirmen, düzeltmen olarak çalıştı. 1933’de Kenan Şahabettin, İdris Ahmet, Ziya İlhan, Yakup Kadri, Nuri Tahir, Ertuğrul Şevket, Fakih Özden ve Arif Nihat Asya gibi yazar ve şairlerle “"Geçit"” adlı bir edebiyat dergisi çıkardı. Geçit dergisi kadrosundan Ertuğrul Şevket (Avaroğlu) ve Babıali’de tanıştığı Kerim Sadi, Türkiye Komünist Partisi üyesi olan komşusu “Sarı” Mustafa Börklüce ve onun aracılığı ile tanıştığı şair Nâzım Hikmet gibi sosyalist aydınlarla arkadaşlığı sonucu sosyalist fikirler ile tanıştı. 1934 ile 1936 arasında Yedigün ve Karikatür dergilerinde sekreterlik yaptı. Varlık ve Ses dergilerinde takma adlarla şiirler yayımladı, Karagöz gazetesinde başyazarlık, Tan’da yazı işleri müdürlüğü yaptı.

İlk kitabı, 1936’da yayımladığı “"Namık Kemal için diyorlar ki"” adlı kitapçık oldu. Kitapçık, Namık Kemal hakkında yaptığı yedi soruluk ankete çeşitli şair ve yazarlar tarafından verilen yanıtlardan oluşmaktaydı. Falih Rıfkı Atay, Vâlâ Nureddin, Hüseyin Cahit Yalçın, Peyami Safa, Ercüment Ekrem Talu, Sadettin Nüzhet Ergun, Kerim Sadi Cerrahoğlu, Dr. Fuad Sabit, Nâzım Hikmet, Hüseyin Avni Şanda ve Suat Derviş’in yanıtlarını ve Kemal Tahir’in onlar hakkındaki saptamalarını içeren kitapçık, edebiyat dünyasında geniş yankı buldu. 1937’de ikinci kitabı olan “"Bir Çalgıcının Seyahatı"” adlı romanı yayınlandı.

İstanbul’un tanınmış gazetecileri arasına giren Kemal Tahir, 1937’de İzmir’de öğretmenlik yapan Fatma İrfan Akersin ile ilk evliliğini yaptı. Bu evlilik, Kemal Tahir’in 1938’de hapse girmesi nedeniyle devam etmedi ve 1940 yılında boşanma ile sonlandı.

Kemal Tahir, bahriyede görevli kardeşi Nuri Tahir, Nâzım Hikmet, Hamdi Alev, Emine Alev, Hikmet Kıvılcımlı, Fatma Nudiye Yalçı, Kerim Korcan, Mehmet Ali Kantan, Seyfi Tekbilek ve Hüseyin Durugün'le beraber “askeri isyana tahrik ve teşvik” suçlaması ile 13 Haziran 1938’de tutuklandı.

Tutuklanma gerekçesi, astsubay olan kardeşi Nuri Tahir’e Sabahattin Ali’nin bir kitabını vermek idi. “"Donanma Davası"” veya “"Bahriye Olayı"” diye adlandırılan bu dava nedeniyle askerî mahkemede yargılandı, 15 yıl ağır hapis cezasına çarptırıldı.

Çankırı, Çorum, Kırşehir, Malatya cezaevlerinde 12 yıl hapis yattı. Hapishanedeki yıllarını okuyarak ve “sarı defterine” yazarak gecirdi. Takma isimle mizah öyküleri ve polisiye romanlar kaleme alan yazar, 1954 yılına kadar “Kemal Tahir” adını eserlerinde kullanamadı. ""Göl İnsanları""’na alacağı iki öyküsünü hapisteyken Cemalettin ""Mahir"" takma adıyla Tan’da yayımladı.

Hapishane yıllarında Fatma İrfan Hanım’a yazdığı mektuplar, “"Kemal Tahir'den Fatma İrfan'a Mektuplar"” adıyla; Nazım Hikmet’in kendisine yazdığı mektuplar da “"Kemal Tahir'e Mapushaneden Mektuplar"” adıyla basıldı. 
Yazar, 1950’de çıkan aftan yararlanıp serbest kaldı. Cezaevinden çıkar çıkmaz ikinci eşi Semiha Sıdıka Hanım ile evlendi. Çiftin evliliği, Kemal Tahir’in 1973’teki vefatına kadar sürdü; çocukları olmadı. 1950’li yıllarda Körduman, Bedri Eser, Samim Aşkın, F. M. İkinci, Nurettin Demir, Ali Gıcırlı gibi müstear isimlerle kitaplar yayımlamayı sürdüren Kemal Tahir’in