üzere beş mahallesi vardır.

Aydıncık'ın kıyı kesimlerinde iklim yumuşaktır ancak yukarı yayla kesimlerinde, İç Andolu Bölgesin'de hüküm süren kara iklimi kadar sert olmasa da kıyı kesimlerine oranla sertleşmektedir. Bitki örtüsü Aydıncık'ın kıyı kesimlerinde defne, keçiboynuzu, yaban mersini, püren, yaban zeytini, pırnal meşesi vb. maki bitkileri, yukarı yayla kesimlerinde ise çam, palamut, ardıç, alıç, servi vb ağaçlarla kaplıdır.

Duruhan, Hacıbahattin, Pembecik, Karadere, Karaseki, Teknecik, Yenikaş, Yeniyörük, Yeniyürükkaş, Eskiyörük

Aydıncık'ın ekonomisi tarım ve hayvancılık üzerinedir. Aydıncık'ta tarımsal uğraşlar daha çok Aydıncık'ın kıyı kesimindeki yerleşim bölgesinde, hayvancılık ise yayla bölgesindeki kırsal kesimde yapılmaktadır. Kıyı kesiminde, ilçe halkının %90'ı geçimini tarım ve tarım işçiliğinden sağlamaktadır. İlçenin daha çok kıyı kesiminde, örtü altı sebze yetiştiriciliği yapılmaktadır ki bu uğraşın 30-35 yıllık bir geçmişi vardır. Yaklaşık (2007 yılı itibarıyla) 4700 adet seranın %6’sında domates tarımı yapılmakta, geri kalan %94’ünde ise salatalık ve patlıcan yetiştiriciliği yapılmaktadır. İlçenin yayla kesimindeki kurak arazilerde nohut, buğday, arpa, mercimek, burçak vb. hububat ürünleri, su altı arazilerde elma, kiraz, kayısı, erik, şeftali; kurak arazilerde ise ceviz, badem, armut, üzüm, incir, zeytin vb. meyve yetiştiriciliği yapılmaktadır.

Aydıncık; sosyal, kültürel ve sosyo-kültürel değerler bakımından oldukça zengindir. İlçe merkezinde ve ilçeye bağlı köylerde zaman zaman sosyal ve kültürel etkinlikler düzenlenmektedir.

İlçe merkezinde her yıl yaz aylarında sosyal, kültürel ve sosyo kültürel etkinlikler düzenlenmektedir. Örneğin Aydıncık Turizm ve Kültür festivali her yıl Temmuz ayında halkın katılımıyla kutlanmaktadır.

İlçe tabiat ve kültür varlıkları açısından oldukça zengindir. Bu nedenle ilçe, bölgede önemli bir turizm merkezi olmaya adaydır.

Dörtayak, iri yarı dört adet ayağa sahip olduğu için, halk tarafından "Dörtayak" diye adlandırılmıştır. Mezar, düzgün kesme taşlarla ve harç kullanılmadan yapılmıştır. Tarihin derinliklerinden günümüze sağlam biçimde ulaşan, 8 m. yüksekliğindeki anıtın MS 2. yüzyılda yapıldığı sanılmaktadır. Kaptan Beaufort'un Chelindreh ( eski Kelenderis) limanı haritasında "cenotaph" yani ölüp de başka bir yerde gömülmüş olan bir kişi anısına yaptırılan boş mezar olarak işaretlenmiştir.


İskelenin güneyinde en üst kısmı denizden yaklaşık 25 m yüksekliğinde, batıdan doğuya doğru ise yaklaşık 200 m uzunluğunda bir yarımada üzerindedir.

Romalı iki vali Pison ile Sentius MS 19. yüzyılda bu kalede savaşmışlar.

1226'da Selçuk Türkmenleri’nden Ertokuş Bey ile Çavlı Bey Gilindire Kalesi'ni Ermenilerden alarak buraya doğudan gelen Türkleri yerleştirmiştir.

Pirî Reis (1521) haritasında Kelenderis koyundaki burnun üzerinde bir kale göstermektedir.

Cem Sultan, Rodos adasına bu limandan gitmiştir. Kaptan Beaufort (1818) sekizgen bir kuleden ve ortası depremden yıkılmış kale kalıntılarından bahseder, çizdiği Kelenderis limanı haritasında yarımada üzerinde sekizgen planlı bir kule ile yıkık bir şato işaretlenmiştir.

Kilikya limanı ve Gilindire Kalesi ile ilgili ayrıntılı bilgi, J. Carne’nin 1836 yılında yayımlanan “Suriye, Kutsal Toprak, Küçük Asya“ adlı kitabındaki W.H. Bartlett’e ait bir gravürden çıkartılabilir. Bu gravür, bugünkü limana inen yol üzerinden bakılarak çizilmiş ve Kıbrıs'a gidecek bir posta yelkenlisini ve kentin limanı ile buradaki yarımada üzerinde bulunan kalıntıları göstermektedir. Kilikya limanı tasvirinde görülen sur duvarları ve kuleden günümüze sadece surların temel taşları ulaşabilmiştir.

Gilindire’nin Gülnar ilçesinin merkezi olduğu yıllarda Kaymakamlık binası bu yarımada üzerindeydi. Yine son yıllara kadar PTT binası da buradaydı.

Hamam MS 4. yüzyılda ya da MS 5. yüzyılın ilk yarısında inşa edilmiştir. 1962 yılında eski ve dar olan Mersin- Antalya yolu genişletilirken, hamamın bir kısmı yıkılmıştır.


Kilisenin 19. yüzyıl yapıldığı sanılmaktadır. Canlı kaynaklardan almış olduğumuz bilgilere göre, Rumlar Gilindire’den göçmeden önce bu kiliseyi kullanıyorlarmış. Tiyatro bölümünde kazısı biten tabakalarda Roma dönemine kadar ulaşılmıştır.


Limana yakın "Hanyıkığı" adı verilen yerde 1992 yılında bir zemin mozaiği bulunmuştur. 7x3=21 m² olan mozaik Kelenderis kentinin MS 5. yüzyıldaki panaroması açısından eşsiz bir örnektir. Mozaik üzerindeki görüntünün 3x3 m'lik panosunda MS 5. yüzyıldaki Kelenderis'in kent manzarası ile içerisinde iki yelkenlinin bulunduğu limanı betimlenmiştir.


Batı Mezarlığı denilen, Orman işletmesi odun deposuyla Çamlıbel Düğün Salonu arasında kalan bölgede pek çok yeraltı oda mezarları bulunmuştur. Bunun yanında çukur ve tonozlu mezarlar da dikkat çeker. Mezarlarda ele geçen, MÖ 5. ve 4. yüzyıllara tarihlenen küp ve amforaların Fenike ve Pers kökenli olarak kabul edilmektedir. Merkez Mahallesi’nde, Mersin- Antalya Karayolu kenarında, Jandarma Karakolu civarında, ayrıca Karaseki Caddesi üzerinde tonozlu mezarlar hâlâ mevcuttur.


Aydıncık'ın doğusundaki Gemi Durağı Mevkii’nde 2000 yılında çobanlar tarafından bulunmuştur. Balıkçı teknesiyle bir saatlik yolculuktan sonra varılır. Girişi deniz seviyesinden 46 metre yukarıdadır. Toplam uzunluğu 555 m olan mağaranın içi, her türden damlataş oluşumları ile kaplıdır. Mağaranın sonunda, genişliği 18-30, uzunluğu 140, tavan yüksekliği 35-40, derinliği 5-47 metre olan büyük göl bulunmaktadır. Gölün kenarında da sarkıt, dikit, sütun ve mağara iğneleri yer almaktadır. Göl deniz ile aynı düzeydedir. Deniz seviyesinden 47 m daha derin olan ve denizden yatay olarak 240 metre uzakta bulunan gölün ilk 10 m'nde acı su, sonraki derinliklerde de tuzlu su yer almaktadır. Göl içerisinde sıcaklık hemen hemen aynıdır.

Aydıncık-Silifke Karayolu'nun yaklaşık 10. km'den 3 km'lik bir yol açılmıştır. Maden Teknik Arama (M.T.A), mağaranın aydınlatılması ve iç düzenlemeleri için mimari uygulama projeleri de yapmıştır ve turizme açma çalışmaları devam etmektedir.

The Catholic Encyclopedia, Volume III. Published 1908. New York: Robert Appleton Company. Nihil Obstat, November 1, 1908. Remy Lafort, S.T.D., Censor. Imprimatur. +John Cardinal Farley, Archbishop of New York
35(2006),1: 108-116.




Aydıncık

Aydıncık aşağıdaki anlamlara gelebilir:






Çarlaklı, Şalpazarı

Çarlaklı, Trabzon ilinin Şalpazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallede Arı çardakları olduğundan Çardaklı deniliyormuş daha sonra Çarlaklı olarak kayıtlarda yer almaya başlamış. Mahalleye Akçaabat, Giresun Zıva ve Tirebolu Çeğelden, Beşikdüzü Türkelli mahallesinden mahallenin İbikli mahallesine veya mahallenin İbikli mahallesinden Beşikdüzü Türkelli mahallesine İbikoğullarının göçü olmuştur, Beşikdüzü Hoplu mahallesinden, Rize Gürgenli mahallesinden göçler olmuştur. Rize'den gelen bazı hanelerin efsanesi sanki tüm mahallenin kuruluş efsanesi gibi anlatılır. Ayrıca bir rivayete en büyük mahallesi İbikli mahallesine İbikli denmesinin sebebi babanın oraya ayırdığı çocuğunun burnunun uzun oluşundan İbikli dendiği söylenir ya da İpekli isminin yöresel şivesine göre İbek, İbekli, İbikli söylenmesi de olabilir, hatta eski vergi kayıtlarında mahallede en fazla vergi ödeyenlerin biri de İpek adınında bir aile büyüğü olduğu anlaşılıyor. Çamgeriş mahallesi de sonradan Akçiriş mahallesi diye ayrılmıştır. Mahalleden yaklaşık Cumhuriyetin ilanından önce Düzce Gölyaka Kuyudüzü mahallesi ve diğer yakın mahallelere göç verdiği düşünülürse, ayrıca Kadırga yaylasına çok daha da eskilerden beri çıkıldığı düşünülürse ki yaylada dahi çok yakın tarihten olduğu gibi isimleri belli olmayan çok eski tarihlerden kalma mezarlar da vardır. Ayrıca ne hatırlanan ne de bilinen hiçbir yabancı bir yer ismi de bulunmamaktadır. Bu durum bir yerde mahallenin yerleşimini Osmanlı'nın Trabzon'u fethinden çok daha eskilere dayandırıyor.

Karadeniz düğün adetleri, yerleşim adetleri, yemek adetleri; lahana yemekleri sarması dahil, hoşmak, yalaş, helle, ısırgan, kabak çorbası, feli kabak, mısır çorbası, turşu kavurması, dizin çorbası, tirmit kavurması, melevcen kavurması, bezirgan aşı, soğan döndermesi, patates döndermesi, kaldirik döndermesi, mısır ve buğday unundan helva kavurması, kiraz turşusu, fasulye turşusu, pezik turşusu, dut pekmezi, üzüm pekmezi, sırımlı ekmek, otlu ekmek, bleki ekmeği, ocaklık ekmeği, sac ekmeği, hamsili ekmek, çörek, cırıtta, bişi ve yağlı yufka, yayık ayranı ve yağı, çökelik kurutu, avuz ve daha birçok çeşitler vardır. Belleme, kazma, kerme taşıma imecesi, sık alma, tarla biçme, çömen kırma, darı soyma, çayır biçme, fındık fol etme imecesi, taş taşıma imecesi yapılırdı, birlikte değirmene gidilirdi, mayıs yedisine gidilirdi, her çarşamba birlikte Şalpazarına yayan gidilirdi, dönüş yolunda mahalle altında Ağasar deresi üzerinde Cırığu değirmen yanı vardı orada önceden kahve, bakkal ve halen daha bir tanesi çalışan, diğeri çalışmayan değirmen vardır, mahalle yoluna eskiden şimdi artık çoğu kapanan kullanılmayan çıkış rampa idi, o yollar da mahalle sorunları tartışılır ve komşuluk ilişkileri geliştirilirdi, bir de Dinlenmeç adında sırtta yükle gelirken dinlenilen bir yer vardı. Kemençeye ve davul zurnaya horon oynanır, bir de unutulmaya başlanan mahallenin kendi kız horonu vardır. Ayrıca ağustos ayının son pazar günü İzmiş şenlikleri yapılır. Yazları her cuma Kadırga pazarı vardır, Temmuz ayının üçüncü cuma günü de Kadıgada Otçu şenlikleri yapılır. Eğitim oranı en yüksek mahallelerden biridir, bu nedenle nüfus göç etmiştir.

Trabzon iline 73 km, Şalpazarı ilçesine 6 km sahile 8 km uzaklıktadır. En yüksek tepesi İzmiş tepesidir (1000 m).

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi gurbetçilik kısmen de tarım ve emekli gelirleri bulunmaktadır...

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur