ırlığa ulaşır. Sırtı gri renk, ve yanları pas kırmızısı olur. Alt kısmı ve suratının alt yarısı beyaz renkdir. Kuyruğunun ucu siyah olur. Boz tilki ile karşılaştırıldığında, kabaca ada boz tilkisinin daha koyu renkli olduğu söylenebilir.

Kaliforniya'nın Channel Adaları fazla büyük olmamalarına rağmen çok farklı yaşam alanları sunmaktadır; farklı orman şekilleri, düzlük kırlar, kumluk alanlar ve çalılıklar, ada boz tilkileri bu alanların hepsini kullanmaktadır. Ama 1990'lı yıllardan bu yana adalara yerleşmiş olan kartallar tarafından yoğun şekilde avlanıldıkları için, açık alanlardan uzak durmaya çalışanları da vardır.

İnsanlardan neredeyse hiç korkmaz, çünkü insanlar ile tecrübesi olmadığı için onları bir tehlike olarak görmez. Bu davranış ada hayvanları için tipiktir. Bu yüzden kolayca yakalanıp, neslini korumak için yetiştirebilinmektedir.

Ada boz tilkisinin ilginç bir tarafı, aynı boz tilkinin de yaptığı gibi severek ağaçlara tırmanmasıdır.Düşmanlarından kaçmak ve avlanmak açısından ağaçlara tırmanmak bu tilki için faydalı olabilmektedir.

Ada boz tilkisi yalnız başına ava çıkar, ve genelde gündüz aktif olur. Meyve, böcek, kuş, yumurta, yengeç ve küçük memeliler ile beslenir.

Ada boz tilkileri genelde, yalnız yaşamalarına rağmen ömür boyu aynı eş ile çiftleşirler. Ocak ayında üreme zamanları başlar ve çiftler tekrar beraber izlenebilirler. Gebelik 33-50 gün sürer ve sonunda 1-5 yavru dünyaya gelir.
Yavrular 7-9 hafta böyunca süt ile beslenir ve yazın başına doğru ilk kez doğdukları inden dışarıya çıkarlar. 10 ay sonra kendileri üreyebilecek olgunluğa ulaşırlar. Genelde ömürleri 4-6 yıl civarındadır ama hayvanat bahçesinde tutulan ada boz tilkileri 8 yaşına kadar da varabilirler.

Ada boz tilkisinin 6 alt türü tanınmaktadır. Bunların her birisi Kaliforniya'nın Channel Adaları'nın birisinde diğerlerinden ayrı kalıp kendine göre özellikler geliştirmiştir:

Bu alt türler birbirleri ile çiftleşip üreyebilirler, ama buna rağmen genetik farklılıkları vardır. Örneğin her alt türün farklı miktarda kuyruk kemiği eklemleri vardır.





Öz Türkçe

Öz Türkçe veya Öztürkçe; yabancı dillerin etkilerinden arındırılmış, arı durumdaki Türkçedir. Öztürkçecilik ise kullanımdaki dil içerisinden yabancı kökenli sözcüklerin atılarak yerine Türkçe kökenli sözcüklerin kullanıma sokulmasını amaçlayan bir yaklaşımdır.

Hangi kelimelerin yabancı kökenli sayılacağı veya yabancı her kelimenin atılmasının doğru olup olmayacağı bir tartışma konusudur. Bundan da öte dile müdahale edilip edilemeyeceği veya bunun ne derece halk dili tarafından kabul görüp görmeyeceği ya da böyle bir müdahalenini ne derece doğru olacağı spekülasyonlara açık bir alandır. Fakat burada her iki yönde de örnekler olduğu kesindir. İlk olarak belirtilmesi gereken husus, sonradan türetilmiş olan pek çok kelimenin bugün kabul gördüğüdür. Örneğin: "Olasılık, Olanak, Bağımsızlık, İvme" gibi kelimeler... Fakat öteki taraftan halk kulağına ve söyleyişine uymayan sözcüklerin kabul görmediği de bir gerçektir. Örneğin: ""Yazın"" sözcüğü "Edebiyat" anlamında kullanılmak istense de çok fazla rağbet görmemiştir. Yine de ilginç bir biçimde ""Yazınsal"" kelimesi "Edebi" anlamına gelir ve biraz daha fazla uygulama alanı bulmuştur. Bunun dışında ani ve hızlı bir değişim hiçbir zaman genel kabul görmemiş ve kulağa yabancı gelmiştir. Bunun en güzel örneklerinden birisi Mustafa Kemal Atatürk'ün bizzat sonradan vazgeçtiği mutlaka öz Türkçe kullanımı amaçlayan uygulamasıdır. Konuğu olan İsveç Prensine hitaben yaptığı şu konuşma bu durumu özetler niteliktedir.

Böylesine hızlı ve yoğun bir değişimin kabul görmeyeceğini anlayan Mustafa Kemal Atatürk değişimin zamana yayılmasını öngörerek daha esnek bir yaklaşım sergilemiştir. 1935 yılında görüşlerinin bu yönde değiştiği bilinmektedir. Örneğin; 1934 ve 1937 yıllarındaki Dil Bayramı sebebiyle Türk Dil Kurumu’na çekmiş olduğu telgraflar Atatürk’ün bu konudaki düşüncelerinin değişimini gösterir niteliktedir:

Bu birer cümlelik yazılarda bile dikkat çeken hususlar şunlardır: İlk metindeki söz varlığını bugün bile anlamak güçtür. Buna karşın bazı sözcüklerin ("ötürü, ulusal, kurum, kıvanç") zaman içerisinde dilin kullanımına girdiği de bir gerçektir. Yani iddia edildiği gibi türetilmiş veya derlenmiş kelimelerin kullanıma sokulması imkansız veya şaşılacak bir şey değildir. Ancak öz Türkçenin mutlak anlamda (töleranssız olarak) sağlanması mümkün görünmemektedir ve yabancı dillerle alışveriş her zaman belirli bir ölçüde olacaktır ve bu kaçınılmaz bir şeydir. İzlenmesi gereken yol, türetilmiş veya derlenmiş kelimelerin doğru seçilmesi, (söyleyiş kolaylığı ve işitmedeki benimseyiş açısından) halk ağzına uygun olması veya bilimsel kullanımdaki terim niteliğine sahip olması dikkate alınarak Türkçenin korunmaya çalışılmasıdır. Aksi takdirde "Bilgisayar" kelimesi yerine aslında daha doğru bir tanım içeren "Bilgiişler" kelimesini kabul ettirmeye çalışmak, Türkçe bir sözcüğün kabul görmesi yerine bir tepki ile karşılaşabilecektir. Çünkü ikinci türetim söyleyiş açısından daha zor bir yapıya sahiptir.

Kullanıma sokulacak kelimelerin nasıl türetileceği ise daha başka bir tartışmanın içeriğini oluşturur. Bu konuda yeterli bilgiye sahip olmayan kimseler ise çoğu zaman karşısına çıkan her yeni kelimeyi sonradan türetilmiş sanma eğilimindedir. Örneğin: ""Yunup"" sözcüğü "Abdest" manası taşır fakat kesinlikle sonradan türetilme olmayıp Kutadgu Bilig içerisinde geçer. Buna benzer binlerce örnek gösterilebilir. Derleme çalışmaları ile elde edilen ve halk ağzında var olan kelimeleri kullanıma sokmak zaman zaman izlenen bir yöntemdir.





Psikostazi

Psikostazi ya da psikostasya, Antik Mısır tradisyonundaki bir kavramın Antik Yunanca’daki adıdır.

Terim psikhe (yaşamsal unsur, nefes, süptil beden) ve statis (tartılma) sözcüklerinden türetilmiştir. Ölüm olayı ile bedenini terk edenlerin yargılanması olan psikostaziye, ölümden sonraki vicdani hesaplaşma olgusunun sembolik öğelerle anlatımı da denilebilir.

Antik Mısır metinlerine göre, her ölü için söz konusu olacak “tartılma”, ilahe Maat’ın "hakikat salonu" denilen salonunda gerçekleşir. Yeraltı âleminin sorumlusu ve Ra’nın gözü sayılan Maat'ın hiyeroglifi “hakikat, adalet ve doğruluğu” simgeleyen tüydür.

Mısır Ölüler Kitabı'nda ve Antik Mısır metinlerinde Psikostazi, özetle, şöyle açıklanır:


Antik Mısır’ın psikostazi kavramının bir benzerine, vaktiyle Harran Ovası’nda yaşamış bulunan Sâbiîler’de rastlanır. Psikostazi’deki terazi bu tradisyonda Abatur’un terazisi olarak adlandırılır.(Abatur'un eski Mısır'daki çakal başlı Anubis'in bir versiyonu olduğu ileri sürülür.)






Penjing

Penjing 2000 yıllık bir geçmişi olan ve bonsai sanatına ilham olan, Çin'de doğmuş bir sanattır.

Günümüz mimarlarının proje maketlerine benzer yönleri vardır. Penjing'te doğal manzaralar gerçek materyaller kullanılarak oluşturulmaktadır. Yaşayan ve küçültülmüş gerçek ağaçların gölgesinde meditasyon yapan insan heykelcikleri (genellikle budist rahipler) veya etrafındaki keçilerini otlatan çoban figürleri yaygındır. Bu sanatta boyutlar çok önemlidir. İmgeler, kullanılan ağaçlarla orantılı olmalıdır. Bu gerçeklik hissini daha da arttırır.





Ercan Kazmaz

Ercan Kazmaz, (d.1935 Rize, Türkiye), Türk gazeteci.

İlk ve Orta tahsilini Rize’de tamamladı. 1955 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne kayıt oldu. İkinci sınıftayken Gazetecilik Enstitüsü’ne kayıt yaptırarak gazetecilik mesleğine Her gün Gazetesi’nde başladı. Hergün, Tanin, Yeni İstanbul, Sözcü gazete ve dergilerinde çalıştıktan sonra Rize Postası Gazetesi ve Kazmaz Yayınları adıyla kendi işini kurdu. Gazeteciliğin yanı sıra roman, boyama kitapları, seri çocuk hikâyeleri, seri yayınlarla yüzü aşan yayım yaptı.

Rize Postası Gazetesi ile Rize’de günlük gazete yayımını başlatmıştır. Rize Postası Gazetesi’nin 15 yıl yayıncılık ve sahipliğini yapmıştır. Sürekli sarı basın kartı sahibidir. Ayrıca, Kazmaz Matbaası sahibi olarak İstanbul’da çalışmış ve Rize Haber Dergisi’ni çıkarmıştır.

1994 yılında geçirdiği bir rahatsızlıktan sonra gazeteciliği ve yayıncılığı bırakıp S. Saim Tekcan’ın önerisi ile yağlıboya resim çalışmalarına başlamıştır. Yusuf Taktak’ın atölye çalışmalarına uzun zaman devam ettikten sonra karma sergilere iştirak etmiş ve kişisel sergiler düzenlemiştir. Karadeniz evleri, deniz manzaraları, takalar, natürmort çalımalarını özel atölyesinde sürdürmektedir. Evli ve bir çocuk babasıdır.




Genleşme

Genleşme, genişleme anlamından gelir. Sıcaklığı artırılan bir cismin uzunluk ya da hacminin değişmesi olayıdır.Bu olay devam ederse genleşme sürekli olur.

Katıları, sıvıları ya da gazları oluşturan tanecikler, ortalama konumları çevresinde sürekli çalkalanma halindedirler. Bu cisimlerden birine ısı biçiminde enerji verilirse, bu enerji kinetik enerji ye dönüşür; dolayısıyla, kinetik enerjisi artan tanecikler daha şiddetle çalkalanır ve daha geniş alana yayılmaya çalışırlar; yani sıcaklığı yükselen cisim (katı, sıvı, gaz) aynı zamanda genleşir. Net olarak;sıcak bir cisim ışınını başka bir maddeye gönderirse o maddenin kapladığı alan (hacmi) genişler ve yayılır...

Genleşme katsayısı, bir maddenin ısı etkisiyle genleştiği miktarın belirlenmesi için kullanılan katsayıdır. Birim hacimdeki bir maddenin birim sıcaklık değişiminde hacmindeki değişme miktarı olarak tanımlanır.

Isı değişikliği etkisi altında kalan bir malzemeyi oluşturan atomların, enerji düzeylerinin değişmesi ile moleküler bağ uzunlukları değişir. Dolayısıyla atomlar arası mesafelerin değişmesi maddenin hacmini de değiştirir.

Katı ve sıvı her maddenin farklı bir genleşme katsayısı vardır. Aynı şartlar altında eşit hacimdeki iki gaz örneği özdeş ısıtıcılarda aynı sürede ısıtıldıklarında hacimleri eşit miktarda artar. Bütün gazların genleşme katsayısı aynıdır.

Bir gaz, sıvı veya katının genel hacimce genleşme katsayısı şöyle ifade edilir;
Burada "p" alt indisi,genleşme süresince sabit tutulan basıncı; "V" ise bu genel ifadeye giren (doğrusal olmayan) hacimce gerilmeyi ifade eder. Gaz ortamında basınc