n ilk Miller devirli motorunu 1995 yılında Millenia lüks sedan modelinde tanıttı. Millenia’nın (ve Miller tipi V6 motorunun) 2002 yılında üretimine son verilmesine rağmen, şirket, 2008 yılında piyasaya sürülen Demio modeli ile daha küçük bir Millî devirli dört silindirli motoru tanıttı. Wankel teknolojisindeki liderliğinde olduğu gibi, Mazda (şimdiye kadar) otomotiv dünyasında bir Miller devirli motor kullanan tek araç üreticisidir.

1990’lı yıllarda Mazda’da devam eden finansal sıkıntılar (bu sıkıntılar kısmen 1997 Asya mali krizinden kaynaklanıyordu) Ford’un Mayıs 1996’da hissesini yüzde 33.4’e yükseltmesine ve çoğunluk hissesine sahip olmasına neden oldu. Haziran 1996’da, Henry Wallace Başkan seçildi ve Mazda’yı yeniden yapılandırmaya ve yeni bir stratejik yön belirlemeye başladı. Şu anki Mazda markalarının tasarımı da dahil olmak üzere, marka için yeni bir yön belirledi; Ford ile birlikte bir sinerji oluşturmak için yeni bir ürün planı oluşturdu ve yeni ürünlerin gelişimini hızlandırmak için Mazda’nın dijital innovasyon programını başlattı. Aynı zamanda, yurtdışı dağıtımlarının, rasyonalize edilmiş bayilerin ve üretim tesislerinin kontrolünü eline almaya ve Mazda’nın operasyonlarında en çok ihtiyaç duyulan verimlilikleri ve maliyet azaltımlarını yönlendirmeye başladı. İlk başlarda gerçekleştirdiği işlerin çoğu, Mazda’yı tekrar kâra geçirdi ve gelecekte elde edilecek başarılar için temelleri attı. Wallace’ın yerine 1997’nin Kasım ayında Jamer Miller geçti ve onu da 1999 yılının Aralık ayında Mazda’nın yeni ürün gamının genişletmesi ve 2000’li yılların başında şirketin toparlanmasına liderlik etmesi ile anılan Ford yöneticisi Mark Fields takip etti. 1990’lı yıllarda Ford’un artan etkisi, Henry Wallace’nin bir Japon araç şirketinin yurt dışında doğan ilk başkanı olması ile birlikte, Mazda’nın tarihte bir başka ayırt edici özelliğe daha sahip olmasını sağladı.
2008 yılının sonunda dünyada yaşanan finansal krizin ortasında, varlık tabanını düzene sokmanın bir yolu olarak Ford’un Mazda’daki hissesini satmayı düşündüğüne dair haberler çıktı. BusinessWeek, Ford ve Mazda arasındaki işbirliğinin çok başarılı olduğunu ve Mazda’nın geliştirme mâliyetleri bakımından yılda neredeyse 90 milyon Dolar tasarruf ettiğini ve Ford’un tasarrufunun bunun birkaç katı olduğunu ve Mazda’daki hisselerini satmasının çok umutsuz bir önlem olacağını açıkladı. 18 Kasım 2008 tarihinde, Ford Mazda’daki %20 hissesini satacağını, sahip olduğu hissesini %13.4’e indireceğini ve şirketin kontrolünü bırakacağını açıkladı.

Mazda geçmişte Japon pazarında (ve bazen Avustralya pazarında) aşamalı olarak kullanımı terk edilen Autozam, Eunos ve Efini markalarını içeren bir dizi farklı marka kullandı. Bu değişiklikler, Mazda’da sınırlarını aşan ürün geliştirme gruplarını vurgulamaktadır. Herhangi bir platform üzerinde yarım düzine farklı model üretmek yerine, geliştiricilerden düzinelerce farklı model üzerinde çalışmaları istendi ve tüketiciler, birbirine benzer yeni modellerin patlama yapmasından dolayı şaşkınlık yaşadılar. En garip alt markalardan biri, Eunos Roadster’ın (M2-1001, M2-1002 ve M2-1028) üç nadir versiyonu ve Autozam AZ-1’in (M2-1015) bir tanesidir. M2 kendisine ait şirket merkezine bile sahipti; ancak, burası kısa bir süre sonra kapatıldı.
Günümüzde, eski markalar Japonya’da satış kanalı işlevi görüyor (özel bayiler); ancak, artık özel markalı araçlara sahip değiller. Carol, Autozam mağazasında (burası küçük araçlar üzerinde uzmanlaşmıştır) satılmaktadır; ancak, geçmişte olduğu gibi Autozam Carol markası ile değil, Mazda markası ile satılmaktadır.
1992 yılının başında, Mazda, Kuzey Amerika’da Acura, Infiniti ve Lexus markaları ile rekabet etmek için lüks model Amati’yi piyasaya çıkarmayı planladı. Bu araç 1993 yılının sonunda satışa sunulacaktı. İlk Amati serisinde, Mazda Cosmo ve Amati 1000 modellerini baz alan (Mazda 929 modelinin halefi, arkadan çekişli V12) lüks spor coupe olan Amati 500 modeli (bu model Avustralya’da ve Japonya’da Eunos 800 ve Amerika’da Mazda Millenia ve Avrupa’da da Mazda Xedos 9 olarak tanındı) yer alacaktı. Amati markası, hiçbir araç piyasaya çıkamadan tarihten kazındı.
Avrupa’da, Xedos adı, 1992’den 1997’ye kadar üretimde kalan iki model olan Mazda Xedos 6 ile de ilişkiliydi. Xedos serisi Mazda markası altında pazarlandı ve bu yıllarda Mazda amblemini kullandı.

Mazda, onlarca yıldır hidrojen güçlü araçlar üzerinde araştırma yapmaktadır. Mazda, hidrojen veya benzin ile çalışabilen ünlü döner motorunun bir versiyonunu kullanarak Premacy kompakt minivan modelinin hibrid bir versiyonunu geliştirdi. 2008 yılında piyasaya sürme planlarına rağmen, 2010 yılı itibarıyla araç sınırlı deneme aşamasındadır.
2010 yılında, Toyota ve Mazda, Toyota Prius modelinde kullanılan hibrid teknolojisi için bir tedarik anlaşması yaptıklarını duyurdu.

Mazda, daha fazla çevre dostu olmayı planladığı için, plastikten süte kadar birçok madde için araçlarında bir kullanım alanı bulmaktadır. Mazda, biyoplastik iç konsollar ve biyo-fabric koltuklar gibi yeniliklerini Mazda5 modeli bünyesinde Bangkok’ta bulunan Queen Sirikit National Convention’da düzenlenecek EcoInnovasia 2008’de tanıtmayı planlamaktadır. Mazda5’in kabin içinin %30’a kadar olan bir kısmı biyo-materyal maddelerden yapılmıştır.
SKYACTIV teknolojisi belli yeni Mazda araçlarında kullanılan teknolojiler silsilesine verilen gene addır. Bu araçlar arasında Mazda2 , Mazda 3, Mazda 6 ,Mazda CX-3 ve CX-5 yer almaktadır. Bu teknolojiler, bir araya geldiklerinde yakıt ekonomisini hibrid bir aktarma organı seviyesine kadar azaltmaktadır. Motorun güç çıkışı artırılmakta ve emisyon seviyeleri de azaltılmaktadır. Bu teknolojiler, yeni 2 kademeli turboşarj tasarımı, yüksek verimliliğe sahip otomatik şanzımanlar, daha hafif düz şanzımanlar, hafif gövde tasarımları ve elektrikli direksiyon ile birlikte yüksek sıkıştırma oranına sahip benzinli motorlara (14.0’dan 1’e kadar) ve azaltılmış sıkıştırma oranına sahip dizel motorlara (14.0’dan 1’e kadar) sahiptir. Aynı zamanda, daha fazla yakıt ekonomisi elde etmek için bu teknolojileri bir hibrid aktarma organı ile birleştirmek de mümkündür.

Mazda, hem ünlü Wankel motorlu araçları (iki rotorlu, üç rotorlu ve dört rotorlu şekillerde) hem de pistonlu motora sahip modelleri ile yarış dünyasında büyük başarılar kazandı. Mazda araçları ve motorları dünya çapında geniş dallarda ve serilerde yarışmaktadır. Mazda araçları, her hafta olmak üzere diğer araç markalarından çok daha fazla yarış yapmaktadır (bu başarıların büyük bir kısmı Miata’nın başarılarına ve temel motor sporlarında gördüğü takdire dayanmaktadır).

Mazda’nın mücadelesi, 20 Ekim 1968 tarihinde iki tane Mazda Cosmo Sport 110S coupe modeli Nürburgring’de düzenlenen 84 saatlik Marathon de la Route ultra-dayanıklılık yarışına girdiğinde başladı; bu araçlardan biri yarışı dördüncü sırada tamamladı; diğerinin ise 81 saat yarıştıktan sonra aksı kırıldı. Bir sonraki yıl, Mazda Familia R100 M10A coupe modelleri ile yarıştı. 1969’un Nisan ayında Singapur Grand Prix’ini kazandıktan ve 19 Ekim 1969 yılında Spa 24 Saat yarışında beşinci ve altıncı olduktan sonra (sadece Porsche 911 araçlarına geçildi), Mazda, 84 saatlik Nürburgring yarışına tekrar katıldı ve burada dört Familia modeli ile yarıştı. Bu araçların biri yarışı bitirdi ve beşinci sırayı aldı.
Amerika Birleşik Devletleri’nde Wankel motorlu bir aracın kazandığı ilk zafer 1973 yılında Pat Bedard’ın bir Mazda RX-2 içerisinde Lime Rock Park’da IMSA RS yarışını kazanması ile elde edildi.
1976 yılında, Z&W Mazda’nın sahibi Ray Walle Princeton, New Jersey’de bulunan bir bayiden Daytona’ya kadar bir Cosmo (Mazda RX-5) kullandı ve 24 Hours of Daytona yarışında 2.5 Litre Altı Touring Sınıfında zafer elde etti ve New Jersey’e yine aracıyla geri döndü. Cosmo, 72 araçlık bir alanda toplamda 18. Sırayı aldı. Araç üzerinde yapılan tek modifikasyon yarış fren balataları ve güvenlik ekipmanıydı.
Mazda RX-2 ve Mazda RX-3 ile oldukça büyük başarılar kazanıldıktan sonra, Mazda RX-7 sınıfında diğer otomobil modellerinden daha fazla IMSA yarışı kazandı; yüzüncü zaferini 2 Eylül 1990 tarihinde kazandı. Bunu takiben, RX-7, IMSA 2 Litre Altı Grand Touring Yarışını (GTU) 1980’den 1987’ye kadar her yıl art arda kazandı.

1991 yılında, dört rotorlu bir Mazda 787B ,2622 cc asıl, FIA Formula tarafından ölçülen 4708 cc, 24 Hours of Le Mans oto yarışını kazandı. 787B’nin zaferine hala erişilemedi. Çünkü Le Mans’ı kazanan ilk pistonsuz motorlu araçtı ve Mazda günümüzde Batı Avrupa veya Amerika dışından olan ve Le Mans’ı kazanan tek takımdır – ne gariptir ki, bu başarı Nissan Dünya Sportscar Şampiyonası programını sonlandırdıktan ve Toyota 1991 yılının çoğunu 3.5 litrelik TS010’unu geliştirmek için harcarken yarışlara katılmamayı tercih ettiğinde geldi. Bu durum, 1992 yılından itibaren Le Mans yarışında döner motorların yasaklanmasına neden oldu; bu yasak hala geçerlidir. 1991 yarışından sonra, kazanan motor içinin incelenmesi için gözler önünde söküldü; bu işlem, 24 saatlik ağır kullanıma rağmen, motorun çok az bir aşınmaya uğradığını gözler önüne serdi. 
1991 yılında elde edilen Le Mans başarısını, 757 ve 767’yi içeren diğer Mazda prototiplerinin başarıları takip etti. Mazda 12A motoruna sahip olan Sigma MC74 modeli, 1974 yılında 24 Hours of Le Mans yarışını bitirebilen Batı Avrupa ve Amerika dışından ilk takım ve motor oldu. Ayrıca, Mazda, Le Mans yarışını bitirmesine en kesin gözle bakılan markadır (sadece bir yılda üç araçla birlikte yarışa giren Honda hariç); yarışa giren modellerinin %67’si yarışı bitirmiştir. Mazda, Road Atlanta’da düzenlenecek Americal Le Mans Series yarışında Courage C65 LMP2 aracının tanıtılmasıyla 2005 yılında prototiplere geri dönecek. Bu prototip yarış aracı RX-8’in RenesisWankel motoruna sahiptir.
Mazda araçları, World Land Speed yarışında, SCCA yarışında, drag yarışında, pro rally yarışında (Familia, 80’lerin sonunda ve 90’ların başında WRC’de birçok kez yer aldı) One Lap of America yarışında (MazdaSpeed5 modeli ile SUV ve kamyonet kategoris