nlarda konserler verdi. 2010' da Belçika Kraliyet Sarayı'nda bir dinleti sundu. 2012 de Vexin (Paris) Festivali'nde, 2014’te Brüksel'de Beethoven Festivali'nde çaldı.

7 Eylül 2011'de İstanbul ve 1 Ekim 2011'de Münih'te, Cem Mansur yönetiminde Türkiye Gençlik Filarmoni Orkestrası ile, "Liszt'in 1. Piyano Konçertosu"'nu çaldı. 17 Eylül 2011'de İstanbul'da, "Queen Elisabeth Musical Voyage" açılış konserinde Jean-Claude Casadesus yönetiminde Varşova Senfoni Orkestrası ile birlikte, Mendelssohn'un "Keman ve Piyano için Konçertosu"'nu (Op.17) seslendirdi.

8 yaşında iken Mozart'ın "11. Piyano konçerto"sunu, 9 yaşında iken "12. Piyano Konçerto"sunu seslendiren sanatçı 10 yaşında İstanbul Müzik Festivali 35. Yıl Açılış Konserinde İdil Biret ile birlikte, J.S.Bach'ın "Do Minör İki Piyanolu Konçertosu"'nu icra etti. 11 yaşında Mozart'ın "23. Piyano Konçertosu"'nu çaldı, Cenevre'de BM Binasında resital verdi. 12 yaşında Mozart'ın No.10 İki Piyanolu Konçertosu'nu Bankalar Birliği 50. Yıl Konseri'nde Hüseyin Sermet ile seslendirdi. "Beethoven Üçlü Konçertosu"'nu Münih'te çaldı.

Sanatçı Ulvi Cemal Erkin'in "Sinfonietta"'sını piyanoya uyarladı. 13 yaşında Ferit Tüzün'ün "Esintiler" ini iki piyanoya uyarladı. 14 yaşında, 23 Mart 2011 de Mozart'ın "Keman ve Piyano için Konçertosu" (KV Anh. 56) Belçika ilk seslendirilişini yaptı. 15 yaşında, Liszt "1. Piyano Konçertosu"'nu çaldığı Münih konseri sonrası kendisine ""Almanya'da Yılın Genç Sanatçısı"" ödülü verildi. 17 yaşında, 9.Ekim 2013 de sezon açılışında Cemal Reşit Rey Senfoni Orkestrasıile birlikte, "Çaykovski'nin 1. Piyano Konçertosu"'nu çaldı.

Gülsin Onay, İdil Biret, Muhittin Demiriz, DmitriBashkirov, Jean-Claude Vanden Eynden, Oya Ünler, Edna Golandsky'nin ustalık sınıflarına katıldı. Fazıl Say'ın Ayvalık ve Antalya konserlerinde sahne aldı.

Antalya, Bursa Bölge, Çukurova ve İstanbul Devlet Senfoni Orkestraları, Bilkent Senfoni Orkestrası, Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası, Doğuş Çocuk Senfoni Orkestrasu, Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrası, Kaunas(Litvanya) Senfoni Orkestrası, Valonya Kraliyet Oda Orkestrası (Belçika) gibi orkestralar ve Augustin Dumay,Gürer Aykal, Rengim Gökmen, Burak Tüzün, Ender Sakpınar, Işın Metin, İbrahim Yazıcı, Kevin Griffiths, Modestas Pitrenas ve Oğuzhan Kavruk gibi şeflerle çaldı.





Sokrates öncesi düşünürler

Batı felsefesi MÖ 6. yüzyılda Antik Yunan'da başladı. Sokrates öncesi düşünürler çoğunlukla Yunan dünyasının batı veya doğu çevrelerindendiler. Felsefi projeleri asıl, nihai ilkeyi bulmaya ve dış dünyanın doğasını çözmeye yönelikti. Şeylerin maddi ilkesini, kökenlerini ve yok oluşlarını algılamaya çalıştılar. İlk düşünürler olarak şeylerin ussal briliğini vurgulayarak dış dünyanın mitolojik açıklamalarını reddettiler. Cevap aradıkları başlıca meseleler şunlardır:

Sokrates öncesi düşünürlerin çalışmalarından sadece çok azı günümüze gelebilmiştir. Onlar hakkında bildiklerimiz sonraki düşünürlerin ve bazı dinbilimcilerin yazdıklarından ibarettir.

İlk Sokrates öncesi düşünürler Anadolu'nun batısında yer alan Miletttendiler. Thales (MÖ 624-546) Yunan felefesinin babası sayılır; suyu her şeyin temeli olarak göstermişti. Sonraki Miletli düşünür, ilk kez felsefi yapıtlar veren filozof Anaksimandrostur. (MÖ 610-546). Anaksimandros ilk maddeyi tanımlanamaz, sınırsız olarak düşündü; bu düşüncesine göre bu ilk maddenin bir özelliği yoktu, ve sıcak-soğuk, nemli-kuru gibi karşıtlar farklılaşarak bu maddeden çıkıyorlardı. Kendisinden genç çağdaşı Anaksimenes (MÖ 585-525), her şeyin başlangıcını oluşturan esas maddeyi, kalınlaşıp incelerek ateşe, rüzgara, bulutlara ve toprağa dönüştüğünü varsaydığı hava olarak kabul etti.

Felsefeyi pratik yönden inceleyen ilk düşünür İyonyalı Pisagor (MÖ 582-496)'dur. Dünyada sayılar üzerine kurulmuş mükemmel bir uyum gören Pisagor, insan ırkını aynı şekilde kendi içinde uyumu yakalamış bir hayat sürdürmeye şevk etmeyi amaç edinmişti. Öğretisi, İtalya'nın güneyinde yer alan Kroton'da yer alan okulunda etrafına toplamış olduğu Pisagorcular tarafından geliştirildi. Takipçileri arasında Filolaos (MÖ 470-380), Alkmaion, ve Archytas (MÖ 428-347) bulunur.

Efesli Heraklit (MÖ 535-475) doğada bulunan her şeyin aralıksız bir değişim içinde bulunduğunu ve Logos adını verdiği dinamik, sonsuz bir yapı tarafından bir arada tutulduğunu öne sürdü. Heraklit, bu sonsuz yapıyı temsil etmesi için ateşi kullandı. Her şeyin kökeninin ateşten geldiğini, ve asla bitmeyen bir süreç ile ona döndüğünü varsaydı.

Adını Güney İtalya'da bulunan-şu ankiadıyla Velia- Elea şehrinden alan Elea okulu Birlik öğretisini savundu. Kolofon'lu (şu anki İzmir) Ksenofanes (MÖ 570-470), sonsuz birlik olarak Tanrı'yı gösterdi ve onun evrenin içine işlemiş ve onu düşüncesiyle yöenten bir varlık olduğu düşüncesini savundu. Elealı Parmenides (MÖ 510-440), değişmeyen bir varlığın olduğunu ve bu varlığın tek gerçek olan ve kavranabilir olduğu görüşündeydi. Bu öğreti kendisinden daha genç hemşerisi Elealı Zeno (MÖ 490-430) tarafından şeylerde sürekli değişim ve dönüşüm olduğunda dair olan ortak görüşe karşı bir polemikte de savunuldu. Zeno sonraki düşünürler tarafından çok tartışılan ve bir değişim ve çeşitlilik olduğunu varsaymanın çelişkilere götürdüğünü göstermeye çalışan birçok ünlü paradoks öne sürdü. Sisam'lı Melissus da (d. yaklaşık MÖ 470) bu okulun belli başlı üyelerindendi.

Agrigentum'lu Empedokles (MÖ 490-430) günümüzde Sisilya'da bulunan, eski Yunan'da Akragas olan Agrigento'luydu. Düşüncesi Elea okuluna kısmen ters, kısmen de katılıyor gibi görünür. Bir yandan ilk maddenin değişmezliğini savundu; öte yandan bu ilk maddenin, yani cevherin çoğul olduğu görüşündeydi: 4 klasik element, toprak, su, ateş ve hava. Bunlardan oluşmuş dünyada iki yöenltici güç, itki olduğu görüşündeydi-birleştiren sevgi ve ayıran çekişme. Klazomenai'li(günümzde Urla sınırları içerisindedir) Anaksagor (MÖ 500-428) da ilk maddenin değişmezliğini vurgularken, bozulmaz ilk elementlerin sonsuzluğunu savundu; tanrısal neden veya Akıl(nous)'ı bu maddeleri yöneten olarak gördü.

İlk kesin materyalist sistem Leukippos (MÖ 5. yüzyıl) ve öğrencisi Abdera'lı Demokritos (MÖ 460-370) tarafından oluşturuldu. Bu, atomlar öğretisiydi. Atomları sayısız sayıdaki, bölünmez, niteliksel olarak benzeyen fakat biçimleriyle birbirinden ayrılan temel maddeler olarak tanımladılar. Bu öğretiye göre atomlar, sonsuz boşlukta devinerek, çarpışarak ve birleşerek, atomların çeşitlerine, sayılarına, biçimlerine ve dizilişlerine göre farklılıklar gösteren cisimleri oluşturuyorlardı.

Sokrates öncesi doğa düşünürlerin sonuncusu Sinoplu Diyojen'dir. Diyojen, Milet okulunun başta havayı ilk madde olarak tanımlayan ilkesi olmak üzere birçok ilkesini kabul eden eklektik bir düşünürdü. Doğal süreçleri bu ilk maddenin seyrelmesi ve yoğunlaşmasıyla açıkladı. Ayrıca Anaksagor'un kozmik düşüncesini de benimsemiştir.

Bilgicilik veya sofizm, antikçağ Yunan felsefesinde önemli bir düşünce akımı. Eski Yunan’da MÖ 5. yüzyılın ikinci yarısından MÖ 4. yüzyılın başlarına değin para karşılığı felsefe öğreten gezgin felsefecilerin (sofistler) oluşturdukları akıma bilgicilik denir.

Sofist deyimi, bilgeliği yeğleyen öğreti, bilgi öğretmeni, siyasada yararlı olma sanatı, söz söyleme sanatı anlamlarında kullanılmıştır. MÖ 5. yüzyıl, Antik Çağ Yunan felsefesinde bilgicilik akımının egemen olduğu çağdır. İlk düşünür sayılan Thales'den beri ortaya atılan sayısız varsayımlar, sonunda insan zekasını şahlandırmış ve bütün olup bitenleri yeniden gözden geçirerek kıyasıya eleştirmeye yöneltmişti. Doğa bilimlerinin denetiminden yoksun insan düşüncesi, varlığın temeli konusunda daldığı hayal aleminden kendisine dönüyordu. Bilgicilik akımının inceleme amacı, insanın kendisiydi. Protagoras'a göre, “İnsan her şeyin ölçüsü”ydü. Bilgi, teorik bir merak değil, pratik bir yarar olmalıydı.

Bilgiciler, özdekçi düşünceleri sürmekle beraber, ürünü oldukları idealist çizgiyi sürdürmüşler ve dünyayı tanıma olanağını yadsımışlardır. İşte bu idealist çizgidir ki, bir yandan bilgicilik akımını yozlaştırarak felsefeyi güzel söz söyleme sanatına dönüştürürken diğer yandan idealist ilkelerin gelişmesi sürecini doğurmuştur.

Platon'dan ve özellikle Aristoteles'den sonra küçümsenmeye başlanmış ve isim olarak yanıltmak amacıyla yapılan yanlış usavurma anlamına kaydırılmıştır. Mantıkta bu yanıltmacaların çeşitli biçimleri saptanmıştır. Genellikle bu yanıltmacalar uslamlamanın biçimsel kurallarına uygundur, karşısındakini kandırmaz ama kolaylıkla yadsıyamayacağı biçimde şaşırtır. Örneğin söz konusu olan sorundan büsbütün başka bir sorunu tanıtlamak, tanıtlanması gerekeni kendisiyle tanıtlamak, eksik tümevarım yapmak bu gibi yanıltmacalardandır.




RIM-116 Rolling Airframe Missile

RIM-116 RAM ("Rolling Airframe Missile"), gemilerin kendilerini korumaları için geliştirilmiş bir hava savunma sistemidir.

Sistem Pasif telsiz frekransı /Kızılötesi "(RF/IR)" çift Modu bulunan 5 inçlik süpersonik ve yüksek manevra kabiliyetine sahip güdümlü mermi ve maximum 21 güdümlü mermi tutabilen bir fırlatıcıdan oluşur.RAM sistemi, özellikle gemilere yönelik füzelere karşı dizayn edilmiş olup çapraz tehdit ve yüksek yoğunluktaki akınlara başa çıkabilecek kapasitedeki yegane gemilere karşı kullanılan güdümlü mermi savunma sistemidir.

1970'li yilların ortalarında Amerikan donanma gemilerinin alçaktan uçan seyir füzelerine karşı savunmalarında yetersiz kalındığı görülmüş, benzeri bir arayiş icinde olan Almanya ile birlikte RAM Programina başlamiştır.

1989 yıllından beri üretilmekte olan RAM sistemi şu an birçok ülkenin donanmalarında kullanılmaktadır. Başarısı ve sahip olduğu kabiliyetleri birçok test ve atışlarla kanıtlanan RAM sistemi, 1993-1996 yılları arasında gerçekleştiren 56 kullanımından 55 hedef vuruş ile %98'lik bir başarı oranı elde etmiştir.

"RAM" sisteminde tüm işlemler tam olarak ve yüksek hızda performans gösterir: gemi sensörleri (radar EW) hedef bilgisini belirler ve bunlar sılahlara ve atış kontrol bi