göçmen kuşların uğrak ve dinlenme yeridir. Hakkında birçok efsaneler anlatılan, Amazonların ve birçok kavmin yaşadığı adada mitolojik çağlara ait birçok kalıntı bulunmaktadır. İkinci derece sit alanıdır. Yaz mevsiminde yerli ve yabancı turistlerin ilgi odağı olan ada günübirlik ziyaret edilerek piknik yapılmaktadır.

Giresun Adası ile ilgili olarak birtakım efsaneler anlatılmaktadır. Tarihi kaynaklar Amazon kraliçelerinin savaş tanrısı Ares adına tapınak yaptırdıklarını ve Sinop Piskoposu Agias Phokas'ın manastırı olduğundan söz etmektedir. Adada Alexius II zamanında yapılan sur kalıntıları, kuleler, manastır (iç kale), tarihi pişmiş toprak fıçılar ve bazı yapı temelleri bulunuyor. Sit alanı olan ada koruma altında. Adaya yazın Giresun Limanı'ndan tekne turları düzenleniyor. Cenevizliler ve Venedikliler tarafından gemi sığınağı olarak uzun süre kullanılan adada günümüzde yabani göçmen kuşlar, karabataklar ve martılar bulunuyor. Adada bulunan Hamza Taşı ana tanrıça Kybele'yi temsil eden, sacayak gibi 3 ayak üzerine oturmuş bir taş. Ocak (aile) kültürünü temsil ediyor. Kutsal taş 4 bin yıllık geçmişi ile dini inançlar gereği yaşlılar için umut veren ve mistik güç kaynağı olan dilek taşıdır. Her yıl 20 Mayıs'ta Uluslararası Aksu Festivali'nde düzenlenen ve soyun sürdürülmesi inancıyla yapılan sacayaktan geçme geleneği, adanın etrafının dolaşılmasıyla tamamlanıyor. Ada turu Hamza Taşı'ndan başlayıp yine orada son buluyor.

Ada dünya mitolojisinde ve tarihinde Aretias, Areionesos (ilk çağ adı), Nesos, Area, Areos, Chalceritis (Romalıların verdiği ad) adları ile bilinir. Bir söylentiye göre ada kentin güneydoğusunda yer alan ve görünümü bir kartal gagasını andıran Gedikkaya'dan kopan bir parçanın denize yerleşmesiyle oluşmuştur. Adada tarihle doğa iç içedir. Kalıntılardan çepeçevre surlarla çevrili olduğu anlaşılmaktadır. Surların yapımındaki inşaat işçiliği Giresun Kalesiyle aynı tekniktedir. Pontuslular dönemine ait olduğu tahmin edilir. Tarihi kalıntılarından iki büyük şarap fıçısı, bir mabet harabesi, tapınak yeri, ayakta kalan surlar ve gözetleme kulesi en göze çarpan eserlerdendir. Doğu ucundaki "Hamza Taşı" antik çağlardan kalma bir dikittir. Çağlar boyunca yöre insanları için mistik güç kaynağı olmuştur. Romalı bilgin Pilinius, "Ilistariaum Mundi" adlı eserinde, adada savaş tanrısı Mars'a sunulmuş bir açık hava mabedinden söz eder ve şunları yazar " …. . ve Pharnace'nin karşısında Chalceritis, Yunanların Mars'a vakfedilmiş olan Arias'ı bulunur. Burada kuşların kanatlarını vurarak yabancılarla mücadele ettiği söylenir." 
Ada mitolojide geçen Altın Post peşindeki Argonautlar ile ilgili önemli bir olaya sahne olmuştur. Thabai Kralı Athamanas'ın, Nefele adlı karısından iki erkek çocuğu olur. Sonraki yıllarda ikinci kez evlenen kral çocuklarını kurban ederse ülkesinin kıtlıktan kurtulacağına inandırılır. Bunu öğrenen anneleri Nefele çocuklarını bulut ve buğuya sararak uçan altın bir posta bindirir ve onları Karadeniz'e doğru gönderir. Çocuklardan biri Çanakkale Boğazı'nda fırtınaya tutularak ölür, diğeri yoluna devam eder ve mitolojik kişilerce Çanakkale Boğazı ile Kafkasya arasında bir yere saklanır. Herakles döneminde aralarında Güç Tanrısı Herkül'ün de bulunduğu bir grup yiğit, altın postu ele geçirmek amacıyla Karadeniz'e açılırlar. Bir sürü serüven yaşadıktan sonra Aretias adasına gelirler. Altın postun burada saklı olduğuna inanmaktadırlar. Ancak adada onları ejderha yapılı kuşlar karşılar. Herkül'ün daha önce Stymphales Gölü çevresinden kovduğu kuşlar buraya yerleşmişlerdir. Kuşlar tüylerini ok gibi fırlatarak saldırıya geçerler. Argonautlar kalkanlarıyla kendilerini korumaya çalışsalar dahi bir arkadaşlarını yitirmekten kurtulamazlar. Sonunda kuşları öldürür ve altın postu aramaya koyulurlar. Bulamayınca da adayı lanetleyerek ayrılırlar. 1984 yılında kaptan Tim Severin yönetimindeki araştırma ekibi bu efsanevi yolculuğu tekrar canlandırmak için Argo gemisinin aynısını hiç çivi kullanmadan yaptırır ve kürek çekerek Giresun Adasına gelirler. National Geographic dergisinin de bulunduğu bu seyahati BBC Televizyonu 12 kişilik bir ekiple belgeselleştirir ve tüm dünyaya bu ada tanıtılır. Romalı bilgin Plinius'un "Historiae Mundi" adlı eserinde ve ünlü Mitos yazarı Apollonius'un (İ. Ö. 295-195) "Argonautiga" alı eserinde konu daha da detaylı işlenmektedir. Başka bir efsane Kral Mitridates'in kızına ilişkindir. Kralın genç ve güzel kızıyla pek çok soylu kişi evlenmek istemektedir. Kız ise hiçbirini istemez, çünkü kalenin eteklerinde koyunlarını otlatan bir çobanı sevmektedir. Kral buna kızar, kızını adadaki manastıra kapatır. Çobanı yakalatarak manastırın önündeki kiraz ağacına astırır. Kız da ertesi gün kendini manastırın kulesine asar. Üçüncü bir öykü şöyledir. İsrail oğulları Yusuf'un altından bir heykelini yapar. Mısır'dan göç edip Filistin'e vardıklarında Musa Peygamberden heykeli getirmesini isterler. Musa mucizeyle heykeli Filistin'e getirir. Burada Fenikeliler heykeli alıp Kıbrıs'a götürürler. Yunanlar heykeli Kıbrıs'tan alarak Olimpos Dağı'na yerleştirirler. Pers İmparatoru Dara (Dareios) Anadolu ve Yunanistan'ı ele geçirince altın heykeli Mısır'a geri verir. Bundan sonra heykel tekrar Fenikelilerin eline geçer. Bu kez getirip Aretias Adasına yerleştirirler. Altın heykeli almak için Yunanların Giresun Adası'na kırk kez saldırdıkları söylenir. Geçmiş alt kültürlerden izler taşıyan ada, eşine ender rastlanır bir doğa harikasıdır. Mevcut kalıntılar insanoğlunun doğaya egemen olma isteğini vurgular. İnsan bir anda kendisini tarihin, mitolojinin derinliklerinde bulur. Geçmiş uygarlıkların inançlarını ve törelerini yaşar gibi olur.





Gıda katkısı

Gıda katkıları, gıda endüstrisinin gıdanın üretimi, hazırlanması, ambalajlaması ve/veya depolamasında gıdaya dayanıklık, yoğunluk, renk vermek için katılan madde veya madde karışımlarıdır.

Katkı maddeleri veya onların bozunma ürünleri genellikle gıda içinde kalır. Bazı hallerde işlem sırasında uzaklaştırılabilir.


Gıda katkıları ve onun parçalanma ürünlerinin kullanıldıkları miktarlarda kesinlikle zehirsiz olmaları gerekir. Bu zehirsizlik; akut, kronik, özellikle kanserojenik potansiyel, mutajenik etkileri kapsamalıdır. Genellikle katkılar yalnız besleyici değer ve tadı etkileyici değeri arttırmak için veya işlem sırasında gerekli olduğu zaman kullanılır. Katkıların kullanılması ülkelerin çoğunda gıda, ilaç ve sağlığı koruma idareleri tarafından düzenlenir. Düzenlemeler ülkeden ülkeye değişir. Hepsinde toksikolojik ve teknolojik uygulamalar açısından uyum mevcuttur. En önemli katkı maddeleri grupları aşağıdaki çizelgede gösterilmiştir.






Vidigueira

Belediyede 4 bucak (Por.: "freguesia") yer almaktadır.





Serpa

Belediyede 7 bucak (Por.: "freguesia") yer almaktadır.






Ourique

Belediyede 6 bucak (Por.: "freguesia") yer almaktadır.





Moura

Belediyede 8 bucak (Por.: "freguesia") yer almaktadır.





Mértola

Belediyede 9 bucak (Por.: "freguesia") yer almaktadır.







Ferreira do Alentejo

Belediyede 6 bucak (Por.: "freguesia") yer almaktadır.






Cuba Belediyesi

Belediyede 4 bucak (Portekizce: "freguesia") yer almaktadır.





Castro Verde

Belediyede 5 bucak (Por.: "freguesia") yer almaktadır.





Beja

Portekiz'in Avrupa kıtası içinde yer alan 5 bölgesinden Alentejo Bölgesinin (além do Tejo=Tejo Nehri'nin ötesi) 277 metrelik bir tepe üzerinde stratejik konuma sahip bir kent olarak Baltık adasının yerli topluluklarından birisi olan Celticler (Keltler) zamanından varlığı bilinen bir yerleşim yeridir. Kent MÖ 48 yılında yarımadanın bir başka yerli kabilesi olan Lusitanyalılarla barış yapan Jül Sezar tarafından Pax-Julia ismi ile adlandırılmıştır. Kent Lusitanyalılar döneminde bir süreliğine başkentlik de yapmıştır. Özellikle İmparator Augustus'un saltanatı döneminde (MÖ 27-MS 14) kent gelişme kaydetmiştir. Stratejik bir yerde olan kent Vizigotlar bölgeyi ele geçirince Paca adı ile anılmaya başladı ve kente bir piskopos atanmaya başlandı. Saint Aprígio (ölümü 530) ilk Paco piskoposluğunu yapmıştır. Kent 713 yılında Emevilerin saldırısı sonucu fethedilmiştir. 910 senesinde başlayan ardı arkası kesilmeyen taarruzlar sonucu İber yarımadasında bulunan Hıristiyan krallıklar tarafından kent tekrar ele geçirildi. 1031 senesinde Kurtuba Halifeliğinin yıkılmasıyla Beja Müslüman emirler tarafından yönetilen bağımsız bir emirlik oldu. 1114'de Emir Sidray ibni Vezir döneminde Algarve bölgesinde Ebul-Kasım Ahmed ibni el-Hüseyin önderliğinde Muridun İsyanını başladı. Bu isyan ancak Sevilya Emirliğinin verdiği destek ile bastırabilmiştir. 1150 senesi içinde emirlik Murabıtlar hakimiyetine girdi. 1162 senesinde ise kent Portekiz Kralı I.Alfonso döneminde Portekizli komutan Fernão Gonçalves tarafından tekrar Hıristayanların eline geçti. Ancak 1175'te kent tekrar Murabıtlar eline geçti. 1234 senesine kadar kent Müslümanların elinde kaldıktan sonra Portekiz Kralı II. Sancho döneminde Portekiz Krallığı hakimiyetine girmiştir.

Belediyede 18 bucak (Portekizce: "freguesia") yer almaktadır.






Barrancos

Belediyede 1 bucak (Por.: "freguesia") yer almaktadır.





Alvito

Belediyede 2 bucak (Por.: "freguesia") yer almaktadır.






Almodôvar

Belediyede 8 bucak (Portekizce: "freguesia") yer almaktadır.





Aljustrel

Belediyede 5 bucak (Portekizce: "freguesia") yer almaktadır.





Petra Schersing

Petra Schersing (kızlık soyadı Müller; d. 18 Ekim 1965; Quedlinburg, Sachsen-Anhalt), eskiden Doğu Almanya için yarışan bir Alman atletidir. Uluslararası yarışmaların 400 ve 4x 400m bayrak kategorilerinden 8 madalyası vardır.

1988 Yaz Olimpiyatları'nda 400 metre yarışmasında kendisi gümüş, Sovyet Birliği'nden Olga Bryzgina altın ve Olga Nasarowa bronz madalya almıştı. 4x 400m bayrak yarışında takım arkadaşları Dagmar Neubauer, Kirsten Emmelmann ve Sabine Busch ile birlikte bronz madalyanın sahibi olmuştu. Olimpiyat koşucusu Matthias Schersing'le evlendi.




Osmanlı padişah eşleri listesi





Achim Heukemes

Achim Heukemes (d. 1951, Wuppertal, Almanya), eski Alman ultr