asında oynandı. Altay oyuna çok iyi başlayıp, ilk dakikadan gol buldu. Daha sonra da bir penaltı vuruşunu gole çeviremedi. İkinci yarı toparlanan Beşiktaş, Hakkı Yeten'in penaltı golü ile eşitliği yakaladı. Maçın normal süresi 1-1 bittikten sonra uzatmalarda iki gol bulan Beşiktaş, tarihinin ilk Türkiye şampiyonluğunu kazandı. 1935'te Fenerbahçe, Altınordu'yu 3-1 yenerek kupayı ikinci kez müzesine götürdü. Altınordu ise altı şampiyonanın yarısında finale kalsa da kupaya bir kez daha erişemedi. Bu turnuva sonrası 1930'ların sonuna dek kupa yine düzenlenemedi.

Turnuva, 1940'ta tekrar düzenlenmeye başladı. O sezonun finalinde kupanın en başarılı takımı olan Fenerbahçe ile kuruluşunun 10. yılını kutlayan Eskişehir Demirspor karşı karşıya geldi. İlk maç 0-0 bitince, bir gün sonra tekrar bir maç yapılmasına karar verildi. Bu maçı 3-1 kazanan Demirspor, kupayı Ankara ve İstanbul dışına çıkarmış oldu. 1941'de finalde Gençlerbirliği ve Beşiktaş karşı karşıya geldi. O sezon Millî Küme'yi Beşiktaş namağlup şampiyon, Gençlerbirliği ise sonuncu bitirdiği için kimse Gençlerbirliği'ne şans vermiyordu ama Gençlerbirliği maça hızlı başlayıp ilk yarım saatte 3-0 öne geçti. Çok gergin geçen ve iki takımın da maçı 9 kişi tamamladığı final Gençlerbirliği'nin 4-1'lik galibiyeti ile sonuçlandı. 1942'de şampiyonluğu Harp Okulu (eski adıyla Harbiye) ikinci kez müzesine götürdü. 1943'te düzenlenmeyen turnuva, 1944'te farklı bir formatla düzenlendi. Eleme gruplarını birinci bitiren takımlar kendi aralarında gruplar şampiyonunu belirlemek için karşılaştılar. Gruplar şampiyonu olan Mersin İdman Yurdu, üç büyük ligin şampiyonlarının doğrudan yer aldığı Final Grubu'na katılmaya hak kazandı. Final Grubu ise tek devreli bir lig halinde oynandı. Bütün rakiplerini yenen Fenerbahçe, üçüncü kez Türkiye Birinciliği'nin sahibi oldu. Bu turnuva sonrası Türkiye futbol tarihindeki ilk Başbakanlık Kupası maçı tertip edildi. Türkiye Futbol Birinciliği'ni kazanan takım, bu kupada Millî Küme birincisi ile karşı karşıya gelecekti. İlk Başbakanlık Kupası'nda Fenerbahçe, Millî Küme şampiyonu Beşiktaş'a 4-1 yenildi.

1950 yılına dek bu format devam etti. Ancak her zaman Millî Küme şampiyonu, Türkiye Futbol Birinciliği şampiyonuna üstün geldi.
1945'te kupayı bir kez daha Harp Okulu kazandı. 1946'da yine son dört takımın tek devreli lig usulü mücadele ettiği turnuvayı ikinci kez Gençlerbirliği müzesine götürdü. 1947'de yine bir Ankara takımı olan Ankara Demirspor kupayı kazandı. Ankara Demirspor, yıllar sonra bu şampiyonlukların kayıtlara geçmesi için Federasyon'a başvurularda bulunan ilk takım oldu ancak TFF'den olumlu yanıt alamadı. 1949 yılında da kupa Ankara'da kaldı ve kupanın sahibi Ankaragücü oldu. Ankaragücü, ilk maçta Galatasaray'ı, 1-3 yenik duruma düşmesine rağmen, 4-3 yenerek turnuva finaline çok iyi bir başlangıç yaptı. Diğer rakiplerini ise kolay yenen takım Türkiye Birinciliği'nin sahibi oldu.

1950 yılında İzmir'de düzenlenen turnuvayı Göztepe kazanarak, kupayı ilk kez İzmir'e getirmiş oldu. ABD turnesine çıkan Beşiktaş'ın B takımını gönderdiği turnuvada Göztepe ve Gençlerbirliği mücadele etti ancak Göztepe, kupanın bir kez daha Ankara'ya gitmesine izin vermedi. 1951'de son kez düzenlenen kupayı ise kazanan takım Beşiktaş JK oldu. 24 Eylül 1951'de resmen profesyonelliğe geçilmesinden dolayı son buldu.

TFF, turnuvayı amatör takımlar için devam ettirmeye karar verdi. 1952'de ilk kez yeni formatında düzenlenen kupayı Galatasaray Amatör takımı kazandı. Bu turnuvanın en ilginç hikâyelerinden biri 1958 yılında yaşandı. Trabzon'da düzenlenen kupanın son maçında Trabzon İdmanocağı ve Ankara Havagücü arasında oynanan son maç berabere bitti. İdmanocağı Trabzon'da oynanacak tekrar bir maç isterken, Havagücü ise maçın tarafsız sahada oynanmasında ısrar etti. İki taraf anlaşamayınca ise kupa Sanat Lisesi'nde ikiye bölünüp, iki takıma da verildi. 1966'da Başbakanlık Kupası yeniden oynatılmaya başlandı. Kupanın yeni formatında ise Amatör Şampiyona birincisi ile 2. Lig birincisi karşı karşıya geldi. Ahmet Suat Özyazıcı'lı, Necmi Perekli'li İdmanocağı, Başbakanlık Kupası'nda mücadele eden ilk amatör şampiyon oldu. 1967 ve 1968 yıllarında şampiyon olan İzmir Denizgücü ikinci denemesinde İzmirspor'u uzatmalarda 2-0 yenerek Başbakanlık Kupası'nı kazanan tek amatör takım oldu. 1970'te kupanın formatı tekrar değişti ve amatör şampiyonlar bu kupaya katılma hakkını kaybettiler. Öte yandan bir süre Amatör Futbol Şampiyonu, bir sonraki sezon Türkiye Kupası'na katılmaya hak kazandı.






Ali bin Hüseyin (kral)

Ali bin Hüseyin (d. 1879 - ö. 1935), Mekke'nin "Büyük Şerif"'i olup, Ekim 1924 ile Kasım 1925 arasında tarihleri arasında Hicaz Kralı olan kişi.




Cuma Ligi

Cuma Ligi, 1915 ile 1923 yılları arasında İstanbul'da 6 sezon düzenlenen futbol ligi.

Pazar Ligi'nin faaliyeti sırasında Anadoluspor, Darülfünun, Terbiye-i Bedeniye, Türk İdman Ocağı, Müma­resatı Bedeniye, Şehremini ve Fener­bahçe kulüpleri bir araya gelerek 1912'de Cuma Ligi'ni kurdu. Ancak Balkan Savaşı nedeniyle lig, 1915'te faaliyete geçebildi. Cuma Li­gi'nin kurulması; Pazar Ligi'ndeki kulüplerin tepkisine neden oldu. I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Pazar Ligi'nin dağılması üzerine Türk kulüpleri aralarında gruplara ayrılarak İstanbul Futbol Birliği ve İstanbul Şampiyonluğu Ligi'ni kurdu. 1915-1916 yıllarında ise bu iki lig birleştirilerek Cuma Birliği Ligi oluşturuldu. 1918-1919 lig oynanmadı ve ertesi sezon da yarıda kaldı. Toplam 6 sezon oynanan ligde Altınordu, Fenerbahçe ve Galatasaray 2'şer defa şampiyon oldu.




Charlie'nin Çikolata Fabrikası (anlam ayrımı)




Dubai Internet Şehri

Dubai Internet Şehri (Dubai Internet City) kısaca DIC, Dubai emirliği tarafından, Dubai'nin 25 km güneyinde bir serbest ticaret bölgesinde inşa edilip ekim 2000'de açılan bilişim teknolojisi parkıdır.

Sağlanan cazip imkânlarla aralarında Microsoft, IBM, Oracle Corporation, Sun Microsystems, Cisco, HP, Nokia, Siemens gibi dünya çapında birçok bilişim firmasınında bulunduğu serbest ticaret bölgesinde bugün 850 firma ve 10.000 üzerinde çalışan mevcuttur.





El Beyaz Vilayeti

El Beyaz Vilayeti, Cezayir'in doğusunda yer alan bir vilayet.

88.984 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 277.000'dir. Vilayetin merkezi El Beyaz şehridir.




Celfa Vilayeti

Celfa Vilayeti, Cezayir'in kuzeyinde yer alan bir vilayet.

33.236 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 1.197.000'dir. Vilayetin merkezi Celfa şehridir.




Şelf Vilayeti

Şelf Vilayeti, Cezayir'in kuzeyinde yer alan bir vilayet.

4.885 km yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 1.003.000'dir. Vilayetin merkezi Şelf şehridir.




Bumerdas Vilayeti

Bumerdas Vilayeti, Cezayir'in kuzeyinde yer alan bir vilayet.

1.486 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 610.000'dir. Vilayetin merkezi Bumerdas şehridir.




Blida Vilayeti

Blida Vilayeti, Cezayir'in kuzeyinde yer alan bir vilayet.

1.102 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 802.000'dir. Vilayetin merkezi Blida şehridir.
Wilaya de rose (güller şehri) olarak bilinir. En popüler tepesi olan Cheria, görülmeğe değerdir.




Biskra Vilayeti

Biskra Vilayeti, Cezayir'in kuzeydoğusunda yer alan bir vilayet.

21.094 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 692.000'dir. Vilayetin merkezi de Biskra şehridir. 
Birçok kez el değiştiren kent 1552 yılında kesin olarak Osmanlı Devleti'nin eline geçmiştir.
1844 yılında Fransızların eline geçene kadar Osmanlıların Cezayir'de en güneydeki garnizonları Biskra'daydı.





Becaye Vilayeti

Becaye Vilayeti, Cezayir'in kuzeyinde yer alan bir vilayet.

3.404 km yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 917.000'dir. Vilayetin merkezi Becaye şehridir.




Niame Vilayeti

Niame Vilayeti, Cezayir'in kuzeybatısında yer alan bir vilayet.

33.852 km yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 204.000'dir. Vilayetin merkezi Niame şehridir.




Mediye Vilayeti

Mediye Vilayeti, Cezayir'in kuzeyinde yer alan bir vilayet.

8.330 km yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 733.000'dir. Vilayetin merkezi Mediye şehridir.

Mediye Vilayeti 19 daireye ve 64 belediyeye ayrılmıştır.





Mila Vilayeti

Mila Vilayeti, Cezayir'in kuzeydoğusunda yer alan küçük bir vilayet.

3.436 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 784.000'dir. Vilayetin merkezi Mila şehridir.




Beşar Vilayeti

Beşar Vilayeti, Cezayir'in doğusunda yer alan bir vilayet.

181.020 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 255.000'dir. Vilayetin merkezi Beşar şehridir.





Batna Vilayeti

Batna Vilayeti, Cezayir'in kuzeyinde yer alan bir vilayet.

11.855 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 1.085.000'dir. Vilayetin merkezi Batna şehridir.




Annaba Vilayeti

Annaba Vilayeti, Cezayir'in kuzeydoğusunda yer alan küçük bir vilayet.

1.410 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 603.000'dir. Vilayetin merkezi Annaba şehridir.




Ayn el Defla Vilayeti

Ayn el Defla Vilayeti (), Cezayir'in kuzeyinde yer alan bir vilayet.

4.885 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 771,890'dır.
Vilayetin merkezi Ayn el Defla şehridir.

Vilayet 14 ilçe ve 36 belediyeden oluşmaktadır.

İlçeleri:

Belediyeleri:




Ayn Temuşent Vilayeti

Ayn Temuşent Vilayeti, Cezayir'in kuzeybatısında yer alan bir vilayet.

2.432 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 358.000'dir. Vilayetin merkezi Ayn Temuşent şehridir.




Adrar Vilayeti

Adrar Vilayeti Cezayir'in güneybatısında yer alan Mali ve Moritanya ile sınırı olan bir vilayet

443.782 km yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 380.000'dir. Vilayetin merkezi Adrar şehridir. Adrar vilayetinin 3 bölgesi 11 şehri 28 ilçesi ve 299 köyü vardır.




Tunus ili

Tunus Vilayeti (Arapça: ولاية تونس) Tunus'un kuzeyinde yer alan bir vilayet.

346 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 986.100 kişidir. Vilayetin merkezi Tunus şehridir.

Tarihi milattan önce 2. binyıla dayanan Tunus kentinin ilk hakimleri Berberiler oldular. Daha sonra Numidya ve Kartacalıların eline geçen kent, MÖ 146'da tüm Kartaca topraklarını ele geçiren Romalıların yıkımına uğradıysa da yeniden inşa edildi. Şehirdeki Roma hakimiyeti Emevilerin fethine kadar 7. yüzyıla değin devam etti.

1534 ile 1573 tarihleri arasında çeşitli defalar Türkler ve