ektup ile dile getirmiştir, aynı mektupta Servet ile arasında olan bir değiş tokuştan bahsetmiştir. Calvin şu şekilde yazmıştır:

…Servet'in tanınmasından sonra, tutuklanacağını düşünmüştüm. Dostum Nicolas onu ölüm cezasına çarptırdı, lex talionisde güvenlik ayarladı. Takip eden gün kırk yazılı suçlama ile kanıt ileri sürdü. İlk başta onlardan kaçınmaya çalıştı. Bundan dolayı biz çağrıldık. Hayâsızca bana hakaret etti, sanki iğrenç bir şeymişim gibi gözünü dikip baktı. Ona hak ettiği gibi cevap verdim…adamın küstahlığı nedeniyle hiçbir şey söylemedim; fakat bu onun deliliğiydi, ilahiliğe şeytanın sahip olduğunu utanmadan söylüyordu; evet birçok tanrı birey olarak kötü olabilir, mademki tanrı ile büyük ölçüde odun ve taş gibi eşyalarla iletişime geçilebiliyor. Artık onun için ölüm cezasının geldiğine inanıyorum; fakat cezanın acısız olmasını arzu ediyorum.

Servet'in Cenevre vatandaşı olmaması nedeniyle ve yasal olarak en kötü ihtimalle sürgüne gönderilebileceği için, diğer İsviçre kantonlarıyla (Zürih, Bern, Basel, Schaffhausen) görüştüler, bunlar evrensel olarak mahkûmiyetini ve idamını isteyenlerdi. Protestan dünyasında Basel bu kitabın satışını yasaklamıştır. Martin Luther yazımını ağır terimlerle ayıplamıştır. Servet ve Philip Melanchthon'un tamamen karşıt fikirleri vardı. Çoğu Protestan Reformcu Servet'i tehlikeli bir köktenci olarak görmekteydi ve dini özgürlük fikri henüz yoktu. Katolik dünyası da onu ölüme mahkûm etmişti. Libertinler olarak adlandırılan idamı fikrine karşı çıkanlar, Hristiyanlık dünyasının öfkesini üzerilerine çekmişlerdi. 24 Ekim'de Servet teslise ve yeni doğan vaftizine karşı çıktığı için yakılarak ölüm cezasına çarptırılmıştır. Calvin'in William Farel'e 8 Eylül 1553'de yazdığı mektupla Servet'in ateş yerine kılıçla infaz edilmesi isteğine, Farel aşırı müsamahası nedeniyle onu azarlayarak cevap vermiştir. "27 Ekim" 1553'de Miguel Servet Cenevre'nin hemen dışındaki bir kazıkta yakılmıştır. Söylenti olarak, Engizisyoncularına: "Ben yanacağım, fakat bu sadece bir olay. Tartışmamıza ebediyette devam edeceğiz" dediği söylenmektedir. Tarihçiler son kelimelerini: "İsa, Ebedi ve Ezeli Tanrı'nın Oğlu, bana merhamet et" şeklinde kaydetmişlerdir.

Jean Calvin, onun öldürülmesinden dolayı hiçbir zaman vicdan azabı çekmedi. Yaşamının sonlarına doğru, Marquis de Poët'e yazdığı bir mektupta: "Onur, şeref ve zenginlik senin gayretlerinin ödülü olmalı; fakat tüm bunların üstünde bize karşı ayaklanmalarına sebep olan aşağılıkların ülkesinden kurtulmakta başarısız olma. Bu canavarlar yok edilmeli, İspanyol Miguel Servet'i yok ettiğim gibi."

Servet üçlemenin Kitab-ı Mukaddes'in öğretilerindeki gibi olmadığı ve (Yunan) filozoflarının yanıltıcı öğretilerinden oluştuğunu düşünüyordu. Yazmış olduğu bu kitaplarında bu fikrini anlatan bir teoloji kurdu. Kendisini eski kilise pederlerinin sade ve güvenilir İncillerine geri dönüşte bir yol gösterici olarak görüyordu. Teslisçi dogmanın Hıristiyanlıktan çıkartılmasıyla birlikte bu dinin Museviliğe ve Müslümanlığa daha ilgi çekici geleceğini umuyordu.

Servet, Tanrı'nın alameti olan ve farklı ilahi bir kişiliği olmayan Logos'un (Tanrı'nın Kelâmı), Tanrı'nın ruhunun Bakire Meryem'in rahmine üflendiği zaman bir insanda, İsa'da birleştiğini iddia etti. Sadece gebe kalma anından sonra, Oğul gerçekten üretilmişti. Bundan dolayı, Oğul ezeli değildi, sadece oluştuğu Logos'tan ibaretti. Bu nedenle, İsa'nın "ezeli ve ebedi Tanrı oğlu" olduğunu reddetmiştir, fakat basitçe "ezeli ve ebedi Tanrı'nın Oğlu" olarak tanımladı. Bu teoloji, her ne kadar tamamen özgün olsa bile, ana akım Hıristiyanlıktan sapan selefi akımlardan Adoptionizm, Sabellianizm veya Modalizm ile karşılaştırılmıştır. Katolikler ve Protestanlar ve benzer gruplardan gelen şiddetli baskılar nedeniyle, Servet ikinci kitabındaki ("Dialogues") yukarıda geçen öğretisini değiştirerek Logos'u İsa'nın bitişiği yapmıştır. Bu onu İznik Konsili öncesi görüşe özdeş hale getirdi, fakat hâlâ dalâletle suçlanmaya devam edildi, çünkü teslis dogmasını, üç ilahi kişiliğin bir Tanrı'yı oluşturduğu öğretisini reddetmekteydi.

Teslisi reddedişinden ve teslis doktrinine uymayan itikadı nedeniyle yakılarak infaz edilmesinin etkisiyle, üniteryenler tarafından Servet ilk üniteryen şehit kabul edilmektedir. Ancak fikirleri üniteryenlerin ve Evrenselcilerin birleşmesi ve odaklarını değiştirmeleri sonucu oluşan çağdaş Üniteryen Üniversalizm ile ilgili değildir.

Küçük dolaşımı tanımlamış olan ilk Avrupalı olmasına rağmen, bu tespiti kendi zamanında bazı sebeplerden geniş çapta benimsenmedi. Bunun bir nedeni tanımın hekimlik ile ilgili bir kitap yerine teolojik bir eserde, "Christianismi Restitutio"da yer almasıydı. Ek olarak kitaplarının kopyalarının birçoğu 1553'de yayımlanmasından kısa bir süre sonra yakılmıştı. Üç kopyası kalmıştı fakat bunlar on yıllarca saklı kaldılar. William Harvey'in 1616'daki teşrihlerine kadar, küçük dolaşım sisteminin yapısı hekimler tarafından geniş çapta benimsenmiş değildi.

1984'te Zaragoza'da -şu anda bir üniversite hastanesi olan- bir hastane, o vakte kadar ismi faşist ve aşırı sağcı Katolik siyasetçi José Antonio Primo de Rivera'ya ithafen José Antonio iken bunun yerine Miguel Servet olarak yeniden adlandırıldı. Bunun dışında günümüzde birçok İspanyol şehrinde onun adına bir park, meydan veya cadde vardır.






Alperen Ocakları

Alperen Ocakları (eski adı: Nizam-ı Âlem Ocakları(Alperen Ocakları)), Büyük Birlik Partisi'ne (BBP) yakınlığı ile bilinen, amacını "İ'lah-ı Kelimetullah için Nizam-ı Âlem" olarak açıklayan gençlik yapılanması.

1 Ekim 1992’de kurulan, ilk Genel Başkanlığını Servet Avcı’nın yaptığı Nizam-ı Âlem Ocakları, Nizam-ı Âlem Ocakları Dergisi ile yayın hayatına atıldı. Türkiye genelindeki Nizam-ı Âlem Ocakları temsilciliklerinin, özelikle İstanbul ve Ankara Nizam-ı Âlem Ocakları’nın Bosna-Hersek ve Çeçenistan’a destek gösterileri, Çeçenistan’a yiyecek-giyecek yardımı yapmaları, bu dönemde Nizam-ı Âlem hareketinin önünü açmıştır.
8 Mart 1997 tarihinde Yavuz Ağıralioğlu, Genel Başkanlık görevini Ege Bölge Başkanı görevinde bulunan Tuna Koç’a devretti. Tuna Koç, yeni başladığı görevinde eğitim çalışmalarına fazlaca yüklenerek, tüm teşkilatlarda bir eğitim seferberliği başlattı. Bu dönemde Nizam-ı Âlem Ocakları dergisi ile beraber Genç Alperen dergisi de çıkarılmaya başlandı. Üniversiteli Öğrenciler Birliği ve Liseli Öğrenciler Birliği gibi yapısal değişiklikleride teşkilatlar üzerinde uygulandı.




Nureddin Bey

Nureddin Bey, Nur Sofu ya da Nur Sufi, Karamanoğulları Beyliği'nin kurucusu ve ilk beyidir (1250-1256).

Karamanoğulları'nın, Oğuz Türkleri'nin Avşar boyundan veya Salur boyundan olduğu tartışmalıdır. Prof. Dr. Mustafa Kafalı'ya göre Karaman oymağı hem Salurlar'dan hem de Avşarlar'dan var oldu. Karamanoğulları Beyliği'ni kuran Karaman oymağı ise Avşarlar'a mensuptur.

Şikari Tarihi'nde aile şecereleri (soy ağacı) şöyledir:


Nureddin, zamanın saygın bir tarikatı olan Babai tarikatına girip Sufi olunca, isminin kısaltılmışı olan "Nur" ile "Sufi" sıfatı birleştirilip Nur Sufi veya Nur Sofu denmiş. Halk arasında Nur Sofu diye söylenir. Yazışmalarda Nureddin Sofi, Nuri Sofi, Nur Sofi ve Nure Sofi olarak geçer. Yalnız İbrahim Hakkı Konyalı Arapça'ya meylinden dolayı Nurüh Sofi demiştir. Eski yazışmalarda bunu görmüyorsak ta son zamanlarda bazı yazarlar hiçbir dayanağı olmayan Nurüh adını İsmail Hakkı Konyalı'ya uyarak yazmaya başlamışlardır.




Sedan





CONCACAF Gold Cup

CONCACAF Gold Cup (veya CONCACAF Altın Kupası), CONCACAF ülkelerinin ulusal futbol takımlarının kendi aralarında düzenlediği bir turnuvadır. Katılan ülkeler Kuzey Amerika, Orta Amerika ve Karayipler'de bulunan ülkelerdir. Bunlardan başka diğer kıtasal futbol federasyonlarından da en fazla üç ülke final karşılaşmalarına davet edilebilir. Kupa her seferinde ABD'de düzenlenir, iki defa Meksika ile beraber düzenlenmiştir. 
İlk CONCACAF Şampiyonası 1963'te sadece Orta Amerika ve Karayip ülkelerinin katıldığı bir turnuva olan CCCF Şampiyonasının (1941-1961) yerine düzenlenmiştir. Bu şampiyona da 1971 yılına kadar sürmüş olup 1973 ile 1989 yılları arası hiçbir turnuva yapılmamıştır. Bu dönem içindeki CONCACAF şampiyonları FIFA Dünya Kupası elemelerinde başarılı olarak kabul edilip CONCACAF birincisi olarak FIFA Dünya Kupası'na katılırlardı.
1991'de, şampiyona "Gold Kupası" adıyla geri dönmüş ve FIFA Dünya Kupası için ayrı eleme maçları oynanmaya başlamıştır. O zamandan bu yana bu kupa, yedi defa Meksika, beş defa ABD, ve bir defa da Kanada tarafından kaldırılmıştır.

UNCAF Uluslar Kupası (Orta Amerika) ve Karayip Kupası Gold Kupası'nın elemelerini oluşturan turnuvalardır.

* = "Misafir takım", CONCACAF'a üye değil





Polad Bülbüloğlu

Polad Bülbüloğlu (, 4 Şubat 1945, Bakü), Azerbaycanlı şarkıcı ve diplomat.

Babası, Azerbaycan'ın "Bülbül" lakaplı ünlü opera sanatçısı Murtuza Memmedov'dur. Soyadını babasının lakabıyla değiştirmiştir. Kültür Bakanlığı görevinin ardından Azerbaycan'ın Rusya büyükelçiliği görevini sürdürmektedir.




Acımak

Acımak şu anlamlara gelebilir:





Alexander Gottlieb Baumgarten

Alexander Gottlieb Baumgarten, (17 Temmuz 1714 - 27 Mayıs 1762) Alman filozof.

18. yüzyılda yaşamış olan Baumgarten, estetiği, felsefeye kazandırdı. Baumgarten’e göre estetik, "“Güzel üzerine düşünme, onun ne olduğunu araştırma sanatıdır.”"

"Aesthetica" adlı eseriyle estetiği felsefeye kazandırmıştır. Ona göre insanın iki tür yetisi : Aşağı bilgi yetisi ve yukarı bilgi yetisi vardır. Aşağı bilgi yetisinin ortaya koyduğu tasavvurlar duyusal bilgidir. Bu bilgi yetisini estetik inceler. Yukarı bilgi yetisi ise zihni bilgi alanıdır. Açık ve seçik bilgiler alanıdır. Bu alanla mantık ilgilenir. Ancak öz bakımından ikisi de birbirinden farklı degildir. İkisi de hakikati ararlar.




Yeni Galaktik Cumhuriyet

Yeni Galaktik Cumhuriyet, Yıldız Savaşları bilim-kurgu serisinde geçen kurgusal kurumlardan biridir. Senatör Palpatine tarafından Galaktik Cumhuriyet'in yerine kurulan Galaktik İmparatorluk'un Endor Savaşı'ndan sonra as