, Alman Askeri Haber alma Teşkilatı Abwehr tarafından ele geçirildiği 16 Kasım 1942 tarihine kadar faaliyet göstermiştir.

Trepper, casusluk faaliyetlerini Brüksel merkezli Simexco ve Paris merkezli Simex adlı paravan ithalat-ihracat şirketleri arkasına gizlemiştir. Bu şirketler, Alman işgali altındaki Batı Avrupa’da askeri inşaat işlerini –özellikle Batı Duvarı- organize eden Alman Todt şirketiyle iş ilişkileri içindedir. Bu ilişkiler Trepper ve adamlarının üst rütbeli pek çok Wehrmacht subayı ve Nazi bürokratıyla samimi ilişkiler kurmasını sağlamıştır.

Trepper ve yakın arkadaşlarının Abwehr tarafından ele geçirilmesinden sonra kaderleri, Japon Kızıl Orkestra Grubu büyük şefi Richard Sorge gibi yargılanıp idam edilmek olmamıştır. Kendilerine, ikili ajan olarak çalışmak seçeneği verilmiştir. Onlar da bunu kabul edip Abwehr tarafından verilen yanıltıcı istihbaratı Moskova’ya iletmeye devam etmişlerdir. Ancak gizli bir “kapanış” mesajıyla Moskova uyarılmıştır.

Daha sonra Trepper, 1943 yılında kaçmayı başarmıştır. 1944'te Paris'in kurtuluşundan sonra Fransız Direniş ile yeinden ortaya çıktı. Daha sonra Almanlar, hapsi sırasında Fransız komünist direnişi ile temas ettiğini iddia etmişlerdir.

Leopold Trepper Moskova’ya dönüşünden sonra ödüllendirilmek yerine Stalin’in emriyle hapse mahkûm edilmiştir. Trepper Lubyanka hapishanesinde götürüldü. Stalin’in ölümünden sonra 1955'te serbest bırakılmış ama bundan önce, bizzat NKVD şefi Viktor Abakumov tarafından sorguya çekildi ve serbest bırakıldıktan sonra eşi ve üç oğlu ile beraber Polonya'ya döndü. Trepper burada Yahudi Kültür Derneği başkanı oldu.

Altı Gün Savaşı'ndan sonra İsrail'e göç etmeye karar verdi. Siyonist faaliyetleri sonucunda Polonya’dan ayrılan Trepper 1974 yılında İsrail’e gidip Kudüs'e yerleşti. 1975 yılında "Büyük Oyun" adlı otobiyografisini yayınladı. Birkaç yıl önce, Sovyetler ve Nazilerin görüşmelerini içeren Red Orchestra (Kızıl Orkestra) adlı bir kitap Gilles Perrault tarafından yazılmış, ortaya çıkmıştı.

Leopold Trepper - inanmış bir komünist devrimci - olarak 1982 yılında Kudüs'te öldü. Cenazesine Savunma Bakanı Ariel Şaron gibi İsrail ordusunun en üst kademeleride katıldı.





Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz (film, 1974)

Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz, başrollerde Halit Akçatepe, Münir Özkul ve Şener Şen gibi oyuncuların yer aldığı, Aziz Nesin' in aynı adlı eserinden sinemaya uyarlanmış 1974 yapımı bir Türk filmidir.




Fıkıh usûlü

Usûlü'l-fıkh (Arapça: أصول الفقه) veya fıkıh usûlü, fıkıh yani İslam hukukunun iki dalından biridir. Fıkhın diğer dalı “fürû” olarak tanımlanır. Salt “fıkıh” denildiğinde ise kastedilen şey de fürû’dur. Fıkhın diğer dalı olan “usûl” ise usûl-ü’l-fıkh veya fıkıh usûlü olarak anılır. “Nazarî Hukuk” olarak tanımlayabileceğimiz fıkıh usûlüne bir ilim olduğunu vurgulayarak ilmu usûli’l-fıkh dendiği gibi sadece ilmu’l-usûl dendiği de olur.

Fıkıh usûlünün sözlük anlamı “"fıkhın delilleri"” veya “"fıkh’ın kökleri"” olarak tarif edilebilir. Fıkıh usûlünün, terminolojik, ıstılâhî anlamı ise Fahrettin Atar tarafından “Fıkıh Usûlü” isimli eserinde şu şekilde tarif edilmiştir: “"1 - Şer’î hükümlerin, tafsilî delillerden çıkarılmasını mümkün kılan kâideleri ve icmâli delilleri öğreten bir ilimdir. Veya, 2 – İstinbât kâideleri ve icmâlî delillerdir."” Bu tanıma göre fıkıh usûlünü kullanarak fıkhî bir mesele hakkında, deliller yoluyla, bir karara varılabilir. Kavramı anlamak için şöyle bir örnek verilebilir:

Burada B, C ve onlardan yola çıkarak A’yı cevaplayan sonuç D, fıkıh usûlünün “emir siygası şart oluşuna (vücûba) mânî olacak herhangi bir işaret olmadığı sürece şarttır” kâidesi ve şer’î delillerden Kitâb’da (fıkıhta Kur’an yerine Kitab sık sık tercih edilen bir kavramdır) ilgili bir emrin bulunuşu ile ortaya çıkmıştır.

Kısacası, hakkında bir karara varılması gereken mesele, meçhul, (matlûb-i haberî), fıkhî delillerden yararlanılarak (yukarıdaki örnekte şer’î delillerden Kitab’dı bu delil), fıkıh usûlü kâideleri göz önünde bulundurularak (örneğin açıklamasında tırnak işaretleri arasında kullanılan fıkıh usûlü kâidesi belirtilmiştir) bir sonuca, hükme, karara kavuşturulur.

Bugün bilinen ilk fıkıh usûlü eseri hicri 2. asırda İmam Şafii tarafından kaleme alınmış "er-Risale" adlı eserdir.

Gelenekten gelen bilgi: Aslî deliller dörde ayrılır, bunlar:

Ancak İslam'ı, Kur'an'ı merkeze alarak okuyan bir kısım müslümanlar; gelenekten gelen, şer'i delil olarak ifade edilen bu delillerin, İslam adına oluşturulmuş düşünceler olduğunu, İslam'ın asıl kaynağı olan Kur'an'da; sünnet, icma ve kıyası delil olarak kabul etmemizi gerektirecek hiçbir bilginin olmadığını savunurlar.
Bu delil olarak sayılan Sünnet, İcma ve Kıyas'ın İslam için önemli faydalanılanacak, eleştirilecek, ayıklamaya açık bilgiler olduğunu savunurlar ancak başlı başına bunların üzerinde tartışılmaz deliller olduğu iddiasını reddederler.

Gelenekte bu dört asli delilden, ilk ikisi yani Kur'an ve Sünnet, vahye dayanan yani İslam dinindeki nasslara dayanan delillerken diğer ikisi yani icma ve kıyas ise vahiy temelli olmayıp akli olmakla beraber İslami naslar ile ilişkilidir.

Geleneksel İslam hukukunda herhangi bir konu hakkında delil arandığı zaman, ilk önce Kitaba yani Kur'an'a başvurulur. Eğer Kur'an'da birebir karşılık gelen bir şey bulunamazsa, Sünnet'e bakılır. Daha sonra sırasıyla icma ve kıyas, sonra ise fer'î delillere başvurulur. Yani sıra şu şekildedir:







Christina Stürmer

Christina Stürmer (d. 9 Haziran 1982, Linz), Avusturyalı pop/rock müzisyen ve ses sanatçısı.









Bayağı yunus

Bayağı yunus, yunusgiller (Delphinidae) familyasının tipik cinsi "Delphinus"'u oluşturan iki yunus türünün ortak adıdır.

1990'lardan önce, taksonomi bilimcilerinin çoğunluğu tarafından, "Delphinus" cinsi içinde yalnıca "Delphinus delphis" türünün varlığı tanınmış ve "bayağı yunus" genel adı ile anılmıştır. Daha sonra yürütülen genetik araştırmalara bağlı olaraksa, günümüz balina bilimcileri bu cins içinde iki ayrı tür olduğunu genellikle kabul etmektedir. Bahsi geçen türler şunlardır:
Yunusgiller familyasının tipik türü kısa burunlu bayağı yunus olsa da hem en sık rastlanan yunus türü olma hem de özellikle 1970'li yıllarda Türkiye'de de yayınlanan ABD televizyon dizisi Flipper'ın popülerleştirmesi nedeniyle "yunus" denildiğinde ilk akla gelen canlı olma ünvanları, Türkçede "şişe burunlu yunus" ya da "afalina" olarak anılan "Tursiops truncatus"'a aittir.
Kısa burunlu bayağı yunus, Türkçede esasen "tırtak" adı ile anılır.

Tüm "Delphinus" cinsini tek bir türe indirgeme yaklaşımının tarihsel bir geçmişi olsa da oldukça geniş bir dağılım alanına sahip bu yunusların geniş aralıkta bir büyüklük, biçim ve renk çeşitliliği gösterdiği izlenir. Öyle ki, son birkaç on yıllık dönemde, bu cins içinde sınıflanmak üzere yirmiden fazla tür önerilmiştir. Ancak 1960'larda Kaliforniya'dan bilim insanları, daha sonra 1990'larda yürütülen ayrıntılı bir genetik çalışma ile de doğrulanacağı üzere, uzun burunlu "(D. capensis)" ve kısa burunlu "(D. delphinus)" olmak üzere iki farklı bayağı yunus türünün olduğu sonucuna varmıştır.

Bu süreç sonunda, önerilen diğer türlerin bir kısmı "Stenella" cinsi içine kaydırılmıştır ama bahsi geçen genetik çalışmaya dayanarak, "Delphinus" cinsi içinde Delphinus tropicalis bilimsel adı ve sıklıkla da Arap ya da Malabar bayağı yunusu genel adları ile anılan üçüncü bir türün olduğu da ileri sürülmüştür. "D. capensis"'e göre daha da uzun bir burnu olan bu canlı, Kızıldeniz ve Hint Okyanusu'nda bulunur. Bun karşın, yakın tarihli morfolojik incelemelerde "D. capensis" ve "D. tropicalis" arasındaki farkların tür seviyesinde olmadığı gösterilmiştir ve "D. tropicalis", güncel standart taksonomik çalışmalarda "D. capensis"'in bölgesel bir varyasyonu olarak değerlendirilmektedir.

Bayağı yunuslar oldukça renkli canlılardır ve derileri, balinalar (Cetacea) takımının tüm üyeleri içindeki en ayrıntılı renk desenlerini içerir. Yanlarında, boğum yeri sırt yüzgecinin hizasına denk gelecek şekilde yan yatmış bir kum saati deseni vardır ve bu desenin sırt yüzgecinden önde olan kısmı sarımsı kahverengi, arkada olan kısmı ise açık gridir. Sırtları, başlarının üstünden kuyruğa kadar ve sırt yüzgeci hizasında da yanlardaki kum sati deseninin boğumuna doğru V şeklinde uzanmak üzere, koyu gri-siyah renktedir. Karınları beyaz olan bayağı yunusların gözlerini koyu renkli halkalar çevreler ve bu halkalar, burunlarının arkasından geçen koyu renkli bir çizgi ile birbirine bağlanır. Ayrıca, siyah bir bant da çeneden göğüs yüzgeçlerine uzanır. İki bayağı yunus türünden uzun burunlu olan "(D. capensis)" daha soluk, kısa burunlu olan "(D.delphinus)" ise daha koyu renklidir.

Cinsel organ bölgesindeki renk biçemine bakılarak, bir bayağı yunusun cinsiyetini ayırmak olasıdır:

Genel adlarının burunları ile ilgili olarak ifade ettiğinden başka, uzun ve kısa burunlu bayağı yunusların birbirinden ayrılabilmesini sağlayan başa ait bir başka nitelik de bu türlere özellikle yandan bakıldığında izlenebilir: kısa burunlu bayağı yunusun melon yapısı daha yuvarlak ve hayvanın alnı burnuna daha dik bir açı ile birleşiyorken, uzun burunlu yunusta daha yassı bir melon vardır ve alnı da burnuna daha dar bir açı ile birleşir.

Bayağı yunusların her iki çenesinde de 40-55 çift küçük ve sivri diş bulunur.

3-4 yaşında ya da 1,8-2,1 m uzunluğa ulaştıklarında cinsel olgunluğa erişen bayağı yunuslarda gebelik süresi yaklaşık 10-11 aydır ve 76–86 cm uzunluğa sahip bir yavru doğururlar.
Yavrunun anne ile olan birlikteliği 1-3 yıl gibi bir süreyi kapsar. 20-25 yıllık bir ömre sahip olan bayağı yunuslar için burada ifade edilen rakamların farklı topluluklar arasında büyük çeşitlilik gösterdiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Bayağı yunuslar 10-50 üyelik gruplar halinde seyrederler ve sıklıkla da 100-2000 üyelik sürüler halinde toplanırlar. Bu sürüler genellikle çok hareketlidir: sürüyü oluşturan gruplar birlikte yüzeye çıkar, sıçrar ve su sıçratırlar. Su üstüne sıçramak, yüzeye kuyruk ya da çene çarpmak tipik davranışlardır.