an önce şehrin teslim olması ve boşaltılması için son bir çağrıda bulunuldu. Uluslararası Af Örgütü'ne göre piyadelerin ve tankların dar sokaklara rahatça girebilmesi için önce eski şehir merkezi havadan bombalandı, binalar tanklar tarafından yıkıldı. Eski şehir neredeyse tamamen yok edildi. Bazı iddialara göre Suriye ordusu yıkılmış binaların içinde saklanan asileri öldürmek veya ortaya çıkarmak için zehirli gaz kullandı. Şehirdeki direnişin devam etmesi üzerine şehir büyük toplarla çevrilerek üç hafta boyunca dövüldü. 2 Şubat 1982'de Suriye ordusu geniş çaplı bir top saldırısının eşliğinde şehre saldırdı.

Sonra, askeri ve sivil güvenlik personeli Müslüman Kardeşler'in kalan son üyelerini ve sempatizanlarını bulmak için şehre dağıldı. Yakalanan şüpheliler işkence ve onu takip eden toplu idamlarla yüz yüze kaldı.

Hama katliamı sonucunda ölenlerin sayısı kesin değildir, çeşitli kaynaklara göre 7,000 ile 35,000 arasında değişmektedir. Olaylardan hemen sonra bölgeye gelen İngiliz gazeteci Robert Fisk ölü sayısını en fazla 10 bin olarak tahmin ederken, New York Times gazetesi ölü sayısının 20 bine kadar olabileceğini tahmin etti. ABD'li gazeteci Thomas Friedman'a göre ise Rıfat Esed 38,000 kişinin yaşamını kaybettiğini açıkladı. Suriye İnsan Hakları Komitesi'nin rakamlarına göre ise ölülerin sayısı 30,000 ile 40,000 arasındadır.

Hama'daki katliamdan sonra Suriye'deki isyan sona erdi, Müslüman Kardeşler'in üyeleri ve sempatizanları ya sürgüne gitti ya da yeraltına çekildi.





Millet Partisi (1992)

Millet Partisi, muhafazakâr, milliyetçi ve demokrat görüşlü Türk siyasi partisi.

1984'te Aykut Edibali'nin kurduğu Islahatçı Demokrasi Partisi, 23 Kasım 1992 tarihinde Millet Partisi adını aldı.

Millet Partisi, Türkiye genelinde teşkilatlanma barajını aşarak seçimlere katılma hakkı bulunan, millî ve manevi değerlere önem veren, meşru çizgide mücadele eden bir siyasi parti olarak tanınmaktadır.

Millet Partisi lideri Aykut Edibali hedeflerini "Muhteşem Türkiye" tezini hayata geçirmek olarak olarak özetlemektedir.





Ankara metrosu

Ankara metrosu, Türkiye'nin başkenti Ankara'da hizmet veren metro sistemidir. Ankara Büyükşehir Belediyesi EGO Genel Müdürlüğü tarafından işletilmektedir. İlk olarak 28 Aralık 1997'de Kızılay ↔ Batıkent güzergâhında faaliyete geçti. 12 Şubat 2014 tarihinde Batıkent ↔ OSB-Törekent hattı, 13 Mart 2014 tarihinde Kızılay ↔ Koru hattı, 5 Ocak 2017 tarihinde ise AKM ↔ Şehitler hattı hizmete açıldı. Sistemde toplam 42 istasyon bulunmaktadır. M1 hattı 16.661 km, M2 hattı 16.590 km, M3 hattı 15.360 km, M4 hattı ise 9.220 km uzunluğundadır. M5 hattının ise yapımı planlanmaktadır.


Ankara'nın ilk metro hattı olan M1'in yapım çalışmalarına 29 Mart 1993 tarihinde başlandı. Kızılay-Batıkent güzergâhında yer alan metro hattı 28 Aralık 1997 tarihinde tamamlanarak hizmete açıldı. Kızılay-Koru güzergâhında yer alan M2 hattının yapım çalışmalarına 27 Eylül 2002 tarihinde başlandı. Ankara Büyükşehir Belediyesi tamamlayamayınca, yapımı Türkiye Cumhuriyeti Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı devraldı ve 13 Mart 2014 tarihinde bitirdi. Batıkent-OSB Törekent güzergâhında yer alan M3 hattının yapım çalışmalarına 19 Şubat 2001 tarihinde başlandı. Bu hattı da belediye tamamlayamayınca bakanlık devraldı ve 12 Şubat 2014 tarihinde bitirdi.

Ankara metrosunda kırk iki istasyon bulunmaktadır.

Atatürk Kültür Merkezi'nden sonra, Hızlı Tren Garı - Sıhhiye - Kızılay olarak 3 istasyon daha yapılacaktır. Bu uzatma 3.3 km'dir.

Kuyubaşı (M4) - Esenboğa Havalimanı - Yıldırım Beyazıt Üniversitesi arasında yapılması planlanan M5 hattının yapımı Türkiye Cumhuriyeti Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından gerçekleştirilecektir. Uzunluğu 27 km olacaktır.

AnkaraKart: Metro biletleri aynı zamanda Ankaray ve EGO otobüslerinde de kullanılabilir.

Ankara metrosu 108 vagonla hizmet vermektedir. Vagonların uzunluğu 22,8 metredir.





Makivara

Çeşitli geleneksel karate stillerinde kullanılan antrenman aleti. Vuruş Tahtası. Kökeninin Okinava adası olduğuna inanılmaktadır. Japon Karate ustası Nakayama "Makivara ile talim yapmak karatenin ruhudur ve bir gün bile ihmal edilmemelidir" demiştir.

Boksörlerin yumruk tekniklerini geliştirmekte kullandıkları kum torbası gibi geleneksel olarak karate çalışmalarında da karatecinin yumruk, tekme ve diğer vuruşlarını geliştirmesi için makivara kullanılmaktadır. Modern karatenin kurucusu ve aslında Karate'nin bir savaş sanatından çok olimpik bir spor olmaya yönelmesi ve savaş sanatı olarak etkinliğinin gittikçe azalmasının da sorumlularından olan Gichin Funokashi bile Türkçeye "Yaşam Yolum Karate-Do" adıyla çevirilen kitabında Makivara çalışmasının Karate'yi ciddi manada çalışmak ve el, dirsek, kılıç el gibi vuruş noktalarını geliştirmek isteyen kimseler için elzem olduğunu ifade etmekte ve "Sanırım makivara çalışmasının güçlü silahların geliştirilmesinde köşetaşı olduğunu söylediğimde hiçbir şekilde mübalağa yapmıyorum" demektedir.

Çoğu kaynak her gün her bir el için makivaraya 50 ila 100 vuruş yapılmasını önermektedir. Vuruşların güçlenmesi, tekniğin akıcılıkla hedefe yönlendirilebilmesi ve gerçek bir karşılaşmada vuruş yapılan yerlerin hasar görmemesi için makivara çalışmasının gerekliliği üzerinde durulmuştur.

Makivara çalışmasına ilkin dikkatli başlamak gerekmektedir. Çünkü yanlış çalışma iç kanamaya, kramplara ve acıya yol açar ancak doğru çalışma ile vuruş yapılan noktalarda sertleşme, nasırlaşma sağlanır.

Batı ülkelerinde ve Türkiye'deki genel temassız ve olimpik Karate çalışmalarında makivara ihmal edilen bir alettir. Bazıları makivara çalışmasıyla elin zamanla deforme olacağına inandıklarından -hatalı çalışmaların buna yol açacağı bilinmektedir- bazıları da "spor" maksatlı karate çalışmalarının yaygınlaştığından dolayı eğitimlerde Karatenin pratik yönü üzerinde durulmadığından makivara çalışması yapmamaktadırlar. 18 yaşın altındaki kişilere ise el kemikleri tam gelişmediğinden makivara çalışması yapması önerilmemektedir.

Makivara ile sadece vuruş yapılan noktalar edğil aynı zamanda kalçalar, bacaklar ve omuzların vuruş sırasında doğru pozisyonu almaları da sağlanmaktadır.

Yaklaşık 1-1.50 metre boyunda ve 20 cm. kalınlığında kenarlarının keskinliği alınmış bir kalasın, darbelelerin yapılacağı noktaya hasır bir bez veya iple sarılarak ve darbelerle yerinden çıkmayacak şekilde toprağa dikilmesiyle elde edilir. Günümüzde bahçesi olmayan kişiler için de evlerinde portatif olarak ya da duvara sabitleyerek kullanabilecekleri her tür ve ebatta makivaralar da geliştirilmiştir.






Murathan Mungan

Murathan Mungan (d. 21 Nisan 1955, İstanbul), Türk yazar, oyun yazarı ve şair.

21 Nisan 1955 tarihinde İstanbul'da dünyaya geldi. Mardinli bir ailenin çocuğudur. Babası avukat İsmail Mungan, annesi Habibe Mungan'dır. İlk, orta ve lise yılları Mardin'de geçti. Mardin Lisesi'nden mezun oldu. Mardin, eserlerinde sıkça kullandığı mekanlardan birisi oldu. Bu çevrenin taşıdığı farklı kültürel yapıyı, insan olgusunu eserlerine başarılı bir şekilde yansıttı.

Yazar, 1972'de Ankara'ya yerleşti. Lisans ve yüksek lisansını Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü’nde tamamladıktan sonra başladığı doktora çalışmasını yarım bıraktı. Ankara Devlet Tiyatroları’nda altı yıl, İstanbul Şehir Tiyatroları’nda üç yıl dramaturg olarak çalıştı.

Gazete ve dergilerdeki ilk yazılarını 1975’te yayımlayan Mungan; yazı hayatı boyunca şiir, öykü, roman, deneme, tiyatro oyunu, sinema yazısı, senaryo, masal ve şarkı sözü gibi farklı türlere ait eserler verdi.

İlk kitabı, "Mezopotamya Üçlemesi" adlı oyun üçlemesinin ilki olan "Mahmut ile Yezida" idi (1980). Bu oyun, Türkiye İş Bankası'nın açtığı yarışmada ikincilik ödülü aldı. Sahnelenen ilk oyunu Orhan Veli'nin şiirlerinden kurgulayarak oyunlaştırdığı "Bir Garip Orhan Veli" oldu. 1981'de ilk defa sahnelenen bu oyun, 1993'te kitap olarak da basıldı.

"Sahtiyan" adlı şiiri ile de ""Gösteri"" dergisinin 1981 Şiir Yarışması'nda birincilik ödülü alan Mungan, özellikle ""Metal"" (1994) adlı kitabındaki şiirleriyle 1980 kuşağının en çok okunan, tanınan şairleri arasında ilk sıralarda yer aldı.

"Mezopotamya Üçlemesi"'nin ikinci kitabı olan "Taziye" adlı oyunun 1984'te sahnelemesi nedeniyle Ankara Sanat Kurumu'nca Mehmet Baydın ile birlikte en iyi oyun yazarı seçildi.

1987’de günlük gazete olarak yayımlanan "Söz" gazetesinde, “Kültür-Sanat Sayfası” editörlüğü yaptı. Aynı yıl, "Hedda Golder Dile Bir Kadın" öyküsü ile, Haldun Taner Öykü Ödülü'nü Nedim Gürsel ile birlikte aldı.

40. yaşı nedeniyle 1995 yılında "Murathan’95" adlı kitapta çeşitli ürünlerinden bir derlemeyi yayımladı. 2005 yılındaki 50. yaşı nedeniyle de "50 Parça" adlı kitapta üzerinde çalıştığı kitaplardan hikâye, şiir, deneme, oyun gibi farklı edebi türden parçaları bir araya getirdi. Sadece 2005 yılı için yapılıp baskısı yenilenmeyecek bir kitap oluşturdu.

Yazıları, şiirleri ve kimi kitapları bugüne değin İngilizce, Almanca, Fransızca, İtalyanca, İsveççe, Norveççe, Yunanca, Fince, Boşnakça, Bulgarca, Farsça, Kürtçe ve Flamancaya çevrilerek çeşitli dergi, gazete ve antolojilerde yayımlandı.

2012 Erdal Öz Edebiyat Ödülü'nü kazandı.

Türk edebiyatında eşcinsel söylemin önde gelenlerindendir.

Mungan, 1985'ten beri yaşadığı İstanbul’da 1988’ten beri serbest yazar olarak çalışmaktadır.

Şarkı sözlerini, genellikle Yeni Türkü grubu besteleyerek seslendirdi. Yazarın şarkı sözlerinden, çeşitli dönemlerde çeşitli sanatçılar tarafından bestelenerek seslendirilmiş şarkılar, "Söz Vermiş Şarkılar" adlı albümde toplanarak, yeni düzenlemelerle Sezen Aksu, Ajda Pekkan, Nükhet Duru, Mor ve Ötesi, Aylin Aslım, Hümeyra gibi farklı sanatçılarca yorumlanmıştır. "Söz Vermiş Şarkılar" adlı kitapta bestelenmiş ve bestelenmemiş tüm şarkı sözlerini bir araya getirdi.

Bir tanesi filme alınan üç tane de film senaryosu yazdı. "Dağınık Yatak" adlı senaryosu, 1984’te Atıf Yılmaz tarafından filme alındı. Henüz filme alınmamış senaryoları, "Dört Kişilik Bahçe" ve "Başkasının Hayatı" adlarını