fsal farklılığa rağmen aşk yaşadılar.Ruhsal durumu pek iyi olmayan Jozsef bu aşkın sanrılarıyla mücadelede zorlandı ve sonunda uzun bir süre hastanede gözetim altına alındı.

1930 yılında Macaristan Komünist Partisi'ne üye oldu. Ülkede faşizmin ağırlığını hissettirdiği dönemde parti çalışmalarında aktif olarak görev aldı.Kısa süre sonra partiyle fikir ayrılığına düştü ve sık görülen nöbetleri bahane gösterilerek partiden uzaklaştırıldı. 1931'de ruhsal sorunlar yaşarken yayımlanan "Yaz Geceleri" kitabı sakıncalı bulunarak hemen toplatıldı. 1932'de "Kenar Mahallede Gece", 1936'da "Çok Acıyor" adlı kitapları çıktı.1935 yılında bir kez daha hastaneye kaldırıldı.

Şizofreni teşhisi koyulan Jozsef 1937 yılında kendini bir trenin altına atarak intihar etti.




Seyyit Nezir

Seyyit Nezir (18 Nisan 1950, Çorlu) Türk şair, yayıncı ve öğretmen.

Şair, yayımcı (Tekirdağ/Çorlu,18 Nisan 1950 -). Asıl adı Muammer Akça. Bazı yazılarında asıl adını, yanı sıra Hasan Ali Mızrap imzasını kullandı. İlkokulu İstanbul Sümer, Çorlu Aziz Günden ve Atatürk ilkokullarında okudu. Kepirtepe İlköğretmen Okulu'nu bitirince girdiği Eğitim Enstitüsü Türkçe bölümünü Bursa ve Trabzon’da tamamladı (1971). Mardin, İstanbul ve Van’da iki ayrı dönem (1971-1983 / 1994-1998) ortaokul ve liselerle Atatürk Eğitim Enstitüsü’nde Türkçe ve Edebiyat öğretmenliği yaptı. Şimdi yayıncılıkla uğraşıyor... İlk şiirleri 1968’de Yelken’de çıktı, daha sonra birçok dergide yayımlandı. Kendisi de birçok dergi yönetti. Yazko Edebiyat’ın yazı kurulunda (1982) ve Yazko Yönetim Kurulu’nda yer aldı. De Yayınevi’ni Memet Fuat’tan devralarak Düşün dergisini çıkardı (1984). Ekim 1985’te Broy Yayınevi’ni kurdu, Broy (1985) ve Şairin Atölyesi (1993) dergilerini çıkardı. 1988’de Broy dergisinde Veysel Çolak, Tuğrul Keskin, Hüseyin Haydar, Metin Cengiz ile birlikte "Yenibütün" hareketini başlattı. Broy dergisinde yayımlanan “Yenibütün Manifestosu”, “edebiyatımızın 1980’lerdeki parçalanmasına bir direnç oluşturma”yı amaçladı. Eski dergisini (Kasım 2001-Ekim 2005) yayımladı; dergi, yayınevinin kuruluşunun yirminci yılında eskiBROY adını aldı (s: 49)... Tarık Dursun K., Dağları Öylecene kitabındaki şiirler üstüne şunları yazdı: “Kuşkusuz daha önceleri de vardı Seyyit Nezir. Niye farkına varmamışım şiirinin peki? Okur, hele şiirsever okur, arayıcı bulucu olmalı. İyi şiiri, iyi şairi arayıp bulmak zordur ülkemizde, herkes şiir yazıyor, herkes şiir söylüyor. Hamurumuzda, geleneğimizde var bu. (...) Ölçülü biçili, tartılı şiir diye bir şey varsa eğer, işte o ölçülü biçili, tartılı şiire örnek. Duyarlılığı, içeriği, kelimeleri seçişiyle onları bir bir yerlerine oturtuşu, yüklediği anlam zenginliği (hamallığı değil), bir geçmiş zaman deyiş ustalığına uzanışı, yanı sıra bunu şiirine özümsetme çabası ilginç." Seyyit Nezir, Israrla ile 1977 Lions Şiir Başarı Ödülü’nü, daha sonra İzleri Var adlı şiir kitabının bir bölümünü oluşturan Hayırlı Acılar adlı dosya ile 1982 Ömer Faruk Toprak Şiir Başarı Ödülü’nü kazandı (1982’den beri yarışmalara ürün göndermiyor). Halen Broy Yayınevi’ni yönetiyor ve Aydınlık gazetesinde Yüklem, gazetenin Kitap Eki’nde Arakablo başlığıyla edebiyat üstüne makaleler yazıyor.

Şiir: Şili Duyarlığı (1976), Sancıyor Sözlerim, Israrla (1977), Bütün Yarınlarda (1978), Dağları Öylecene (1981), İzleri Var (1983), İnsanın Beyaz Kokusunda (1988), Bana bir Senaryo Yaz Dediydin: Mesela Papalina (1993), Mor ve Gülistan (1998).

Gerçek adı Muammer Akça olup öğretmenlikten ayrılmadır. Türk şiirine özellikle 12 eylül askeri darbesi sonrası çıkardıkları Broy Şiir Dergisi sayesinde birçok yeni şair kazandırmışlardır. Türk şiirinde Yenibütüncü Şiir adıyla bilinen manifestoyu yayınlayan grubun önderlerindendir.

Yazko Edebiyat, Düşün, Broy, Şairin Atölyesi ve Papirüs dergilerinin yazı kurullarında görev almıştır. Halen Eski isimli şiir dergisinin genel yayın yönetmenidir.

Eserleri





Ted Hughes

Edward James Hughes, genelde kısaca Ted Hughes, (17 Ağustos 1930 - 28 Ekim 1998), İngiliz yazar ve çocuk edebiyatçısıdır. Eleştirmenler kendisini kendi döneminin en iyi şairleri arasında sayarlar. Hughes 1984'ten ölümüne kadar İngiltere'nin Devlet Şairi ("Poet Laureate") olarak yazmıştır.

Sylvia Plath ile evlenmiş ve 2 çocuk sahibi olmuş ama sonrasında ayrılmışlardır. Boşanmaları henüz sonuçlanmadan Sylvia Plath'ın intihar etmesi sonucu, ünlü şairin mezar taşında "Sylvia Plath" değil "Sylvia Hughes" yazılmıştır. 1998 yılında yayımladığı "Doğumgünü Mektupları" kitabı ile Sylvia Plath ile olan ilişkisini ilk defa şiirine yansıtmış oldu.

Şiirin dışında çocuk yazını ile ilgili kitaplar da kaleme aldı.




Langston Hughes

Langston Hughes (d. 1 Şubat 1902 - ö. 22 Mayıs 1967), Amerikalı şair ve yazar.

Yaşadığı dönemin önde gelen siyahi şairlerinden biri olarak kabul edilmektedir. 
Harlem Rönesansı'nın en önemli şairlerinden Langston Hughes 1902'de Missouri Joplin 'de doğdu. Küçük yaşta annesi ve babası ayrıldığından onu büyükannesi yetiştirdi. Büyükannesinin Frederick Douglas ve Sojourner Truth hakkında anlattığı hikâyelerden etkilendi. Onu "Crisis" dergisinin yöneticisi Web Du Bois ile tanıştıran da büyükannesiydi.

"Crisis" dergisi NAACP 'nin (Siyahların İlerlemesi için Ulusal Örgüt) yasal yayın organı idi. 1921-1922 yılları arasında Hughes Colombia Üniversitesi'nde okudugu Maden Mühendisliğini bıraktı. Harlem müziği, dansı ve entelektüel yaşamı onun için her şey olmuştu. "Crisis" dergisine daha çok şiir yollamaya başladı. 1926 yılında ilk şiir kitabı "The Weary Blues" Harlem'i anlatıyordu.

Hughes, şiirlerinde Harlem'deki blues barlardan etkilendiğini söylemişti. Caz'ın, blues'un ve sprituals'un ritmi yansıyor şiirlerine. 1927'de Zora Neale Hurston ve başka yazarlarla birlikte çıkardığı "Fire", Afro-Amerikan kültürünü konu alan bir dergiydi.

1920'lerde Harlem Rönasansı ile yaratıcı bir dönem başlamıştı. Harlem "siyahlar için kendileri olabilecek bir yer olarak" simgesel nitelik kazanmıştı. Bu dönemin yazarları, siyah kültürü ile insanının güzel olduğunu göstermeye çalıştılar.

Arna Bontemps, Hughes için "özgün caz ozanı" diyor. 1967 yılında yaşama veda eden Hughes son yıllarında şiirlerini caz eşliğinde okumuştu. Cenaze töreni caz grubuyla yapıldı.




William Butler Yeats

William Butler Yeats (d. 13 Haziran 1865 – ö. 28 Ocak 1939) İrlandalı şair ve oyun yazarı.
İrlanda'da yetişen en önemli lirik şairlerden biri olmanın yanı sıra, 20. yüzyıl edebiyatının esas figürlerinden biridir. İrlanda edebiyatının rönesans sürecinin öncüsü sayılmaktadır. Abbey Tiyatrosu'nun kurucularından biri olan Yeats, 1923 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülmüştür.

Ressam John Butler Yeats'in oğlu olan William, 1883 ve 1886 yılları arasında Dublin'de ressamlık dersleri aldı. Eğitimine daha sonra Londra'da devam etti. Tatillerini ise İrlanda'da bulunan ve şiirlerine çoğu kez mekân olan County Sligo kontluğunda geçirdi. Bu dönemde İrlanda efsanelerine ve okültizme merak saldı. İlk eseri "Mosada" (1886) büyüye olan ilgisini yansıtırken, "The Wanderings of Oisin" (1889) adlı eserinde Genç İrlanda hareketinin aşırı milliyetçiliğini dile getirdi. Ayrıca adı İngiliz Edebiyatı kitaplarında da bahsedilmektedir.

1886'dan 1900'e kadar uzanan dönemde yazdığı şiirler Shelley, Spenser ve Ön Raffaellocular'dan etkilenmiştir. İrlanda mitolojisi ve temalarına odaklanan şiirleri mistik, yavaş tempolu ve lirik dille anlatılmıştır. Bu dönemde kaleme aldığı şiirlerden en bilinenleri arasında "Falling of Leaves", "When You Are Old" ve "The Lake Isle of Innisfree" yer alır. 1893 yılında William Blake'in eserlerini düzenleyen Yeats'in toplu şiirleri 1895'de ("Poems") yayımlandı.
"Those Dancing Days Are Gone" şiiri Carla Bruni'nin 2007 No Promises albümünde seslendirildi. 

Yazarın "The Celtic Twilight" isimli kitabı "Kelt Şafağı" ismiyle Türkçeye çevrilmiştir.





Federico García Lorca

Federico García Lorca (5 Haziran 1898 – 19 Ağustos 1936) İspanyol şair ve oyun yazarı, aynı zamanda ressam, piyanist ve bestecidir. "27 kuşağının" (""Generación del 27"") sembol üyelerinden birisidir. İspanya İç Savaşı'nın başlangıcında 38 yaşında iken milliyetçiler tarafından öldürülmüştür.

1898 yılında, İspanya'nın Granada bölgesindeki Fuente Vaqueros kentinde doğan İspanyol şair Lorca, yüzyılının en büyük iki İspanyol şairinden biri olarak kabul edilir. Lorca'nın başarısında çocukluğunun büyük payı vardır. Granada'nın Fuentevaqueros kasabasında, varlıklı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Lorca'nın babası ateşli, canlı, neşeli bir adam; annesi ise sessiz ve ağırbaşlı bir kadındı. 1928'de yazdığı "Romancero gitano" (Çingene Baladı) ile ün kazanan Lorca, Salvador Dalí ile birlikte İspanya'nın çağdaşlaşması için çalışan sanat adamlarından birisi olarak karşımıza çıkmaktadır.

Şiirde, politikada ve ahlak anlayışında modernliğin savunucusu olan Lorca, eşcinsel olması nedeniyle Katolik Kilisesi ile arasının açılmasına neden olur. 1918'de, Burjuvazi sınıfını, yeryüzünü şiirle doldurmuş olan İsa'yı katletmekle suçlayan Lorca, geçtiğimiz günlerde gelmiş geçmiş en başarılı edebiyat eseri seçilen Cervantes'in Don Quixote (Don Kişot)'u bir İsa figürü olarak ele alanlara katılır. Şair kavramını acılar çekmesi gereken bir kimse ile özdeşleştiren Lorca, İsa'nın hem katledilişini kınar, hem de kanının akması gerektiğini ifade eder.

"New York'ta Bir Şair" adlı eserinde Manhattan'ı, cesede doymayan bir mezbahaya benzeten Lorca, "hayvanların can çekişenler için öldürülüşünü" kaleme alarak kafasındaki batı anlayışına yönelik eleştirel yaklaşımlarını göz önüne serer. Lorca ve "Deli" lakaplı Salvador Dali, vücuduna saplanan oklar ile tasvir edilen Katolik Ermişi Aziz Sebastian (Rafael)'ı "Aziz Yansızlık" olarak yapıtlarında tasvir ederler. Dostlarınca apolitik bir sanatçı olarak nitelenen ve herhangi bir görüşe organik bağlarla bağlanmayan Lorca, yazdığı "Yerma" ve "Bernarda Alba'nın Evi" isimli oyunlarda ise Katolik Kilisesi, yükselen Nazizm ve milliyetçilik akımlarına karşı olan tutumunu yansıttı. Giyim kuşamında ve evinin dekorasyonunda ölüm ile özdeş