2002 yılında bitirilen ICE hızlı tren hattı ile iki ekonomi merkezi Frankfurt ve Köln arasında 200 km/h üstünde seyahat etme imkânı vardır.

Nehir nakliyatı ile Frankfurt şehri yukarı Ruhr havzasının ekonomik bölgesine ve daha ileride Hollanda'ya bağlantılıdır. Main-Tuna kanalı ile de Güneydoğu Avrupa ile irtibatı vardır. Batı limanının değişimi ile burada ikâmet ve büro alanları oluşturulmuştur.

Frankfurt'un 8 tane kardeş şehri vardır.:


Ayrıca 1967'den beri Frankfurt'un Nieder-Eschbach ilçesi ve Paris'in kuzeyindeki Deuil-la-Barre komünü arasında kardeşlik vardır.

Aşağıdaki şehirlerle Frankfurt'un arkadaşlık antlaşması ("Freundschaftsvertrag") var:
2006'dan beri Çin'de bulunan Şenjen şehri ve Mart 2007'den beri Tiencin şehri, Frankfurt ile iktisadi ilişkileri var.






1934 FIFA Dünya Kupası

1934 FIFA Dünya Kupası, İtalya'da düzenlenen 2., Avrupa Kıtası'ndaki ilk Dünya Kupasıdır. Ev sahibi olarak İtalya, Ekim 1932'den FIFA tarafından diğer aday İsveç'in önünde seçilmiştir. Ayrıca 1934 FIFA Dünya Kupası, 32 ülkeden katılım başvurusu alması sebebiyle, katılımcı ülkelerin eleme maçları yaparak katılabildikleri ilk turnuva olmuştur. Son şampiyon Uruguay, Avrupa ülkelerinin bir önceki Dünya Kupası'na katılmadıklarını gerekçe göstererek bu turnuvaya katılmayı reddetti. Mesafenin çok fazla olması da birçok Güney Amerika ülkesinin İtalya'ya gidememesine yol açtı. Onun dışında İngiltere, İskoçya, Kuzey İrlanda ve Galler bu turnuva elemelere katılmadılar.

Ev sahibi İtalya'nın kupayı kendi evinde düzenlemesine rağmen Yunanistan ile eleme maçı oynayarak bir ilki gerçekleştirdi. 70 golün atıldığı turnuvada maç başına 4.12 gol düşmüştür. Şampiyon takım, 10 Haziran 1934 günü Roma'da oynanan finalde Çekoslovakya'yı 2-1 yenen ve turnuva boyunca attığı 12 golle en çok gol atan takım olan ev sahibi İtalya'dır.

Ayrıca, turnuvada görev yapmış 11 hakem içerisinde en genç olanı 28 yıl ve 224 günlük ömrüyle Ivan Eklind olmuştur. Eklind, aynı zamanda final maçını da yönetmiştir.

Bu Dünya Kupası, İtalyan diktatör Benito Mussolini'nin faşist rejim propagandası altında gövde gösterisi şeklinde geçmiştir.

Final
3 üncü ve 4 üncü
Çeyrek Final
Son 16

Bu kupada takımlar gruplara ayrılmadı. Çekilen kura ile ülkeler birbiriyle eşleşti ve 16 takım eleme maçlarına başladı. Kazananlar çeyrek finale, sırasıyla yarı final ve finale kadar eleme usulü karşılaştılar. 17 maçın oynandığı kupada 1930'daki gibi 70 gol atıldı. 8 farklı şehir ve stadyumda oynanan maçları yaklaşık 360,000 futbolsever izledi.

İlk tur maçlarında, Son Dünya Kupası finalisti Arjantin, İsveç'e 3-2, Brezilya da İspanya'ya 3-1 kaybederek elendi. Ev sahibi İtalya, kupanın en gollü maçında ABD'yi 7-1 yenerek adını çeyrek finale yazdırdı. Avusturya, zorlu geçen 90 dakikanın ardından uzatma dakikalarında attığı gol ile Fransa'yı turnuvanın dışına iterken, Macaristan da tek Afrika temsilcisi Mısır'ı 4-2 ile geçti. Çekoslovakya da Balkan derbisi sayılabilecek maçta Romanya'yı 2-1 yendi. İsviçre, Hollanda'yı 3-2 ile ve Almanya da Belçika'yı 5-2 ile geçerek adını çeyrek finale yazdıran ekiplerden biri oldu.

Çeyrek final maçlarında Almanlar, zorlu geçen maçın ardından İsveç'i 2-1 ile geçerek adını yarı finale yazdırdı. Komşusu Avusturya da Macarları aynı skorla geçerek diğer yarı finalist ekip oldu. İtalya ile diğer bir Akdeniz ülkesi İspanya, normal süresi 1-1 biten maçın uzatılarak oynanan 120 dakikası sonunda da eşitliği bozamayınca, o yıllarda penaltı atışı veya kura çekme sistemi olmadığı için maç ertesi gün yeniden oynandı. İtalya İspanya'yı Floransa'da Giuseppe Meazza'nın 11. dakikada attığı golle 1-0 yenerek yarı finale yükseldi. Son yarı finalist de, Çekoslavak golcü Nejedlý'nin son dakikalarda attığı gol ile İsviçre'yi 3-2 ile geçen Çekoslovakya oldu.

Yarı finalde İtalya Avusturya'yı Guaita'nın ayağından bulduğu golle 1-0 yenerek adını finale yazdıran ilk ülke oldu. Çekoslovakya da Almanya'yı gol kralı Nejedlý'nin 3 golü ile 3-1 yenerek finale yükseldi. Üçüncülük maçında Almanya, kardeş ülkesi Avusturya'yı 3-2 ile geçerek üçüncülük madalyasını elde etti.

Finalde 50,000 seyircinin izlediği maçın 76. dakikasında Çekoslovakya, Puč'un golüyle kupanın bir ucundan tutsa da 5 dakika sonra Orsi'nin golü İtalyanları ipten aldı ve maç uzatmalara gitti. 95. dakikada Schiavio attığı golle kendi evinde düzenledikleri dünya kupasını İtalya'ya kazandırdı. Kupa tarihinde ilk kez oynanan üçüncülük maçında ise Almanya Avusturya'yı 3-2 yendi. Turnuvanın gol kralı 5 golle Çekoslovak Oldřich Nejedlý oldu.








Şeyh Ahmed Gülşehri

Şeyh Ahmed Gülşehri (13.-14. yy), (1250 ? - 1335 ?) Türk tasavvuf şairi. Türkçenin Anadolu'da bir kültür dili olması için çaba harcamıştır

Yapıtlarında verilen bilgilere ve bunların yazılış tarihlerine göre 13. yüzyıl sonu ile 14. yüzyılın ilk yarısında Kırşehir'de yaşadığı, mantık, matematik, fıkıh ve tefsirle uğraştığı anlaşılmaktadır. 1297 tarihli vakfiye sahibi Süleyman Turmani'nin Gülşehri ile aynı kişi olduğunu ileri sürenler vardır. Mevlana Celaleddin Rumi'nin ölümünden sonra, Sultan Veled'in kendisini Mevlevi dergahları kurmak üzere Kırşehir'e gönderdiği söylenir. Kabri Kırşehir Merkez' de yine aynı adı taşıyan "Ahmedi Gülşehri Parkı" içerisinde bir türbededir.

Gülşehri'nin en önemli yapıtı Feridüddin Attar'ın aynı adlı yapıtını temel alarak yazdığı ve "Gülşenname" olarak da bilinen "Mantiku't-Tayr"dır (1957). İslam Felsefesindeki "mebde ve maad" (başlangıç ve son) konusunu işleyen Farsça mesnevi "Felekname" ("Gülşehri ve Felekname", 1982), F. Taeschner'in çevirisiyle yayımlanan 167 beyitlik Türkçe mesnevi "Keramet-ı Ahi Evran" ("Gülschehris Mesnevi auf Achi Evran", 1955), aruz kalıplarını örnekleriyle gösteren Farsça "Aruz-ı Gülşehri" öbür yapıtlarıdır. Manzum Kuduri çevirisi henüz ortaya çıkarılamamıştır.




Türkmenistan millî futbol takımı

Türkmenistan millî futbol takımı, Türkmenistan Cumhuriyeti'ni uluslararası arenada temsil eden futbol takımıdır. Dünya Kupası ve Konfederasyon Kupası'na Türkmenistan hiç katılamamıştır. Asya Kupası'na bir defa 2004 yılında katılabilen Türkmenistan, tarihinin en iyi başarısını elde etmiştir. Maçları genelde Aşkabat Olimpiyat Stadyumu'nda oynanır.

29 March 2016 itibarıyla





Osmanlı Saray Mutfağı

Osmanlı Saray Mutfağı, Matbah-ı Âmire, Osmanlı İmparatorluğu'nda saray mutfağına verilen isimdir.

Fatih Sultan Mehmed tarafından 1475-1478 yıllarında yaptırılan Topkapı Sarayı'nın mutfak bölümü 5250 Metrekarelik bir alanı kapsar. Yemeklerin pişirildiği bölümler dışında 
- kiler, 
- aşçı ve yamakların koğuşları, 
- bir çeşme, 
- bir cami
- bir hamam bulunur.

8 bölümden oluşan mutfakta her bölümün ayrı ocağı, ayrı fırını ve farklı uzmanlık alanları olan aşçı ve yamakları bulunur. 16. yüzyılda Saray mutfağında, hamurcular, simitçiler, pilavcılar, kebapçılar, kuşhaneciler, sebzeciler ve tatlıcılardan oluşan 60 kişilik aşçılar grubu ve 200 yamak çalışırdı. Başlarında ise üst rütbeli bir görevli olarak Aşçıbaşı yer alırdı.

Matbah-ı Amire mutfaklarla birlikte içinde sebzehane, kiler, kasap işletmesi gibi birçok kuruluşu barındırırdı. Saray mutfakları ikisi helvaheneye ait olmak üzere 10 gözden oluşuyordu. Padişahtan en aşağı saray görevlisine kadar herkesin yemekleri bu mutfaklarda pişerdi. Bütün bu mutfaklar, sarayın Birun kısmında ikinci avlunun sağ tarafında inşa edilmişti. Padişah ayrıca Enderun kısmında bulunan ve usta aşçıların hizmet ettiği Kuşhane ismi verilen özel mutfaktan da yararlanıyordu.

Topkapı Sarayında Divan Vezirleri ve Harem halkı için yapılan yemekler Has Mutfakta, padişaha özel yemekler ise Kuşhane Mutfağında, haremin üst seviyeli kadınlarına Valide Sultan Mutfağında, Harem ağalarına Kızlarağası Mutfağında, Kapı Ağaları ve Divan memurlarına ayrı bir mutfakta, Hazinedar başı ve maiyetine, Kilercibaşı ve maiyetine, Saray ağası ve maiyetine ayrı ayrı mutfaklarda yemek pişiriliyordu.
Günde yaklaşık olarak 4000 kişiye yemek hazırlayan, özel günlerde 10.000 yeniçeriye çorba-pilav-zerde pişiren bu hizmetlerin sayısı zaman zaman değişmesine rağmen 18. yüzyılda 500 kadardı. Bunlara ek olarak 400 kadar Helvacı tatlı yiyecekler (helva, macun, şerbet vb.) hazırlardı.

Saray aşçılarının ustalarına Üstüdan-ı Matbah-ı Has deniliyordu. Bunlara bağlı kalfalar ve daha sonra bölük başları ve şagirtler geliyordu. Bunlara da 300 civarında aşçı ve 100 aşçıya yakın Kızlarağası, Hazinedarbaşı, Kilercibaşı ve Saray Ağalarının özel aşçılarını eklemek gerekir.
Haremin üst kademelerine de gerekirse özel bir menü çıkarılırdı. Bütün bu hizmetliler aşçıbaşı, aşçı, ocakbaşı, kebapçı, tatlıcı, hamurcu, pilavcı, balıkçı ve perhizi adlarıyla tanınan, konusunda uzmanlaşmış kişilerdi.

Padişaha yemek pişirenler ise Zülüflü Baltacılardan, güvenilir iki kişi ve bunlara bağlı yeterince aşçı ve helvacıdan oluşmaktaydı. Pişirilen yemekler tek kişilik tencerelerde -ki buna kuşhane deniliyordu- hazırlanırdı. Padişah sefere çıkarsa bu mutfak görevlileri de beraber giderlerdi.

Harem'de sofra hizmetlerine çeşnigir usta denilen harem kıdemlilerinden bir kadın bakardı. Peşkircibaşı ise kıdemli kilercilerden seçilirdi. Peşkirleri muhafaza eden kişi Peşkir Gulamı idi. Sultan II. Abdülhamid'e sofrada yalnız Kilercibaşı hizmet ederdi. Padişaha en yakın olanlar ise Hasodalılardı. Padişahın Hasoda'da veya teras ve bahçelerde yalnız başına yemek yer, yemek için kaşık ve parmaklarını kullanır daha sonra ellerini sabunla yıkardı. Yemek sonrası ve öncesi padişahın ellerini yıkamak için İbrik Gulamı ve İbriktar görevlendirilmişti. Butün bu görevler Enderun ağaları tarafından gerçekleştirilirdi. Her birinin terfi edeceği görevler belliydi.

Sarayın helva, macun, hoşaf gibi tatlıları helvahanede yapılır, burada çalışanlara Helvacıyan-ı Hassa denilirdi. Başarılı olanları Helvacıbaşı Çaşnigirbaşı veya Hoşafçıbaşı olurdu. Ocak, 18. yüzyılda 6 usta ve 100'ü aşkın şagirtten oluşuyordu. Topkapı Sarayında mutfaklara bitişik ayrı bir helvahane bulunur. Yapılan macunların bazıları aynı zamanda bazı hastalıklara ve zayıf bünyelilere iyi geldiğinden bunlar hekimba