anmaya başlar.

Lord Rayleigh araştırmaları sonucunda, ışık saçılımının derecesinin ona çarpan ışık saçılımlarının dalga boylarına göre değiştiğini ortaya atmıştır. Buradan da uzun dalga boylu ışık kısa dalga boylu ışığa göre daha az saçılım gösterir.

Bu yasaya göre; dalga boyuna oranla küçük parçacıkların saçılıma uğrattığı ışığın şiddeti dalgaboyunun dördüncü kuvveti ile arasında ters bir bağıntı vardır.

Işık dalgaları moleküllere çarptıklarında saçılırlar fakat hepsi aynı oranda saçılmaz. Mavi ışık diğer renklere göre daha fazla saçılım gösterir. Bu nedenle gündüzleri gökyüzü mavi görünür.

Güneş ışığı'nın atmosferdeki Rayleigh dağılımı, yayılmış gökyüzü radyasyonuna yol açar, bu da gökyüzünün mavi, güneşinse sarı olmasının sebebidir.

Işığın dalgaboyuna yakın veya daha küçük parçacıklar tarafından dağılması, soyut dipol tahmini ve diğer bilişimsel teknikler ve Mie teorisi ’nde işlenir. Rayleigh dağılımı, ışık dalgaboyuna göre küçük ve optik olarak "zayıf" (diğer bir deyişle kırıcılık endeksi 1’e yakın) olan parçacıklar için geçerlidir. Diğer yandan, Anormal Sapma Teorisi optik olarak zayıf fakat daha büyük boyutta parçacıklarla ilgilenir.

Dağılan bir parçacığın ölçüsü karakteristik boyutu ("r") ile dalgaboyunun ("λ") oranı ile parametrelendirilir.

Rayleigh dağılımı, küçük ölçüde parametre sisteminde saçılım olarak tanımlanabilir (x ≪ 1). Daha büyük ölçüde küresel parçacıklar tarafından dağılım ise rastgele ölçüde bir x parametresinde Mie teorisi ile açıklanır. Küçük x değerleri için Mie teorisi Rayleigh tahminine indirgenir.

Bir ışık ışını için gerçekleşen Rayleigh dağılımının miktarı ışığın dalgaboyuna ve parçacık boyutuna bağlıdır. Dağılan ışığın yoğunluğu, parçacık boyutunun altıncı kuvveti ile doğru orantılı, dalgaboyunun ise dördüncü kuvveti ile ters orantılı olarak değişir. 
Tek bir küçük parçacık tarafından, dalga boyu "λ" ve yoğunluğu "I" olan polarize olmayan bir ışından saçılan ışığın yoğunluğu aşağıdaki gibi ifade edilir[2]:

"R" parçacıktan uzaklığı, "θ" dağılım açısını, "n" parçacığın kırıcılık endeksini, "d" ise parçacığın çapını göstermektedir.

Bir dağılım parçacıkları grubu için Rayleigh dağılımı katsayısı, birim hacimdeki parçacık sayısı "N" ile kesit alanı çarpımıdır. Tüm dalga efektlerinde olduğu gibi, tutarsız saçılımda saçılan kuvvetleri aritmetik olarak eklenir, tutarlı saçılımda ise parçacıkların birbirine çok yakın olması durumundaki gibi alanlar aritmetik olarak eklenir ve tüm dağılım kuvvetini bulmak için toplamın karesi alınır.

Rayleigh dağılımı aynı zamanda ayrı moleküller için de meydana gelir. Burada dağılım, molekül üzerindeki elektriksel yüklerin bir elektrik alanda ne kadar hareket ettiğini tanımlayan moleküler polarizasyon yeteneği α ya bağlıdır. Bu durumda tek bir parçacık için Rayleigh dağılım yoğunluğu aşağıdaki gibidir:

Tek bir parçacıktan Rayleigh dağılımı miktarı aynı zamanda bir kesit alan "σ" olarak ifade edilebilir. Örneğin, atmosferin başlıca bileşeni nitrojen, 532 nm lik dalga boyunda 5.1×10 m² lik bir Rayleigh kesit alanına sahiptir. Bu da atmosfer basıncında her bir metrelik ilerleyişte 10 lik bir kesitte ışığın saçılacağını gösterir.

Dağılımın dalgaboyu ile olan güçlü bağlantısı (~λ) kısa (mavi) dalgaboyunun uzun (kırmızı) dalgaboyuna oranla daha fazla saçılacağını gösterir. Bu da gökyüzünün her bölgesinden direkt olmayan mavi ışık gelmesine sebep olur. Rayleigh dağılımı, parçacıkların küçük boyut parametresine sahip olduğu çeşitli ortamlarda ışık saçılımı için güzel bir yaklaşımdır.

Güneşten gelen ışığın bir kısmı atmosferde moleküllerden ve diğer küçük parçacıklardan saçılır. Gökyüzüne parlaklığını ve rengini veren bu saçılan ışıktır. Daha önce açıklandığı gibi, Rayleigh dağılımı dalgaboyunun dördüncü kuvvetiyle ters orantılıdır, bu yüzden kısa dalgaboyunda olan mor ve mavi ışık uzun dalgaboyundaki sarı ve özellikle kırmızı ışıktan daha fazla saçılır. Ortaya çıkan renk, soluk mavi, aslında tüm saçılan renklerin, temel olarak mavi ve yeşilin, bir ortalamasıdır. Mor ışık, yüksek oranda saçılsa da, solar spektrumun küçük bir bileşeni olduğundan insan gözüyle verimli olarak algılanamaz. Bunun tersine, güneşe direk bakıldığında, dağılıma uğramayan renkler - uzun dalgaboyundaki kırmızı ve sarı ışık – görülebilir, bu da güneşe sarımsı bir ton verir. Uzaydan bakıldığında ise gökyüzü siyah ve güneş beyazdır.

Güneş ufkun yakınındayken ışığının kırmızılaşması daha yoğundur, çünkü ışığın içinden geçmesi gereken havanın hacmi, güneşin tepede olduğu zamankinden daha çoktur. Bu yüzden Rayleigh efekti artar, gözlemciye ulaşırken tüm mavi ışık yok olur. Geriye kalan dağılıma uğramamış ışık ise daha çok uzun dalgaboyunda olduğundan turuncu görünür.

Rayleigh dağılımı temel olarak ışığın havadaki moleküllerle etkileşimiyle olur. Tamamen ‘optik’ ve makroskobik bir açıdan söylersek, mavi gökyüzü mikroskobik yoğunluk dalgalanmalarından ileri gelir, bu dalgalanma ise havayı oluşturan moleküllerin rastgele hareketi ile meydana gelir. Daha yoğun veya daha az yoğun bir bölgenin kırıcılık endeksi çevresinden hafifçe farklıdır, bu yüzden ışığı rastgele yönlerde dağıtan kısa ömürlü bir parçacık gibi davranır. Daha küçük bölgeler büyük bölgelere göre daha fazla dalgalanma gösterdiğinden kısa dalgaboyları uzun dalgaboylarına göre daha çok etkilenir ve daha çok dağılıma uğrar.

Dağılımın bir kısmı sülfat parçacıkları tarafından gerçekleştirilebilir. Büyük Plinian patlamalarından () yıllar sonra gökyüzünün mavi rengi stratosferik gazların sülfat yüklenmesi sonucu bilhassa daha açık renk olmuştur.

Işık kirliliğinin az olduğu bölgelerde ayışığının olduğu gecelerde de gökyüzü mavidir, çünkü aydan gelen ışık, ayın kahverengimsi renginden dolayı biraz daha düşük renk sıcaklığı olan, güneş ışığının yansımasıdır. Fakat ayışığı olan gökyüzü mavi olarak algılanmaz, çünkü düşük ışık seviyesinde insan görüşü temel olarak çubuk hücrelerinden gelir, ki bu da renk algısı yaratmaz.

Rayleigh dağılımı optik fiberlerde optik sinyallerin dağılımının önemli bir parçasıdır. Silica fiberleri düzensiz materyallerdir, bu yüzden mikroskobik ölçüde yoğunlukları değişir. Yoğunluk dalgalanmaları ışık saçılımından dolayı aşağıdaki katsayı ile enerji kaybına yol açar:

Burada "n" kırıcılık endeksini, "p" camın fotoelastik katsayısını, "k" Boltzmann sabitini, "β" ise izotermal sıkıştırılabilirliği gösterir. "Tf" hayali sıcaklıktır, malzemede yoğunluk dalgalanmalarının durduğu sıcaklığı ifade eder.

λ Rayleigh-tipi dağılım aynı zamanda gözenekli materyallerde görülür. Nanogözenekli materyallerde güçlü optik saçılma örnek olarak verilebilir. Katılaştırılmış alüminyumdaki gözenek ve katı kısımlar arasındaki yüksek kırıcılık farkı, ışığın ortalama her 5 mikrometrede tamamen yön değiştirmesine yol açan çok yüksek bir saçılıma sebep olur. λ-tipi dağılım aluminyum tozunun katılaştırılmasıyla elde edilen nanogözenekli yapıdan (70 nm civarında dar gözenekli yapı) kaynaklanır.






Kate Beckinsale

Kate Beckinsale (d. 26 Temmuz 1973; Londra, İngiltere) İngiliz sinema oyuncusudur. Anne ve babası da oyuncu olan Kate, çocuk yaşlarda edebiyat ve şiir gibi alanlarda kendini göstermeye başlamış ve bunun sonucu olarak da ödüller almıştır.

Kate Beckinsale, oyunculuğa TV dizileriyle başladı. TV dizilerinden sonra gözünü beyaz perdeye diken Beckinsale, 2001 yapımı Pearl Harbor filmiyle dikkatleri üzerine çekmiştir.Film, Kate için Ben Affleck, Josh Hartnett ve Jon Voight gibi isimlerle çalışma fırsatı vermişti. Bu filmle birlikte Hollywood yapımlarında yer almaya devam eden oyuncu, 2001 yapımı "Serendipity (Tesadüf)" ve 2003 yapımı "Underworld (Karanlıklar Ülkesi)" gibi filmlerde başrol oynamıştır.

2005 ve 2006 yıllarında "Dünyanın En Seksi 100 Kadını" sıralamasında yer almış ve İngiltere'nin en güzel kadınlarından biri olarak bilinmektedir.

Dizi ve sinema oyuncusu Eva Longoria, Kate Beckinsale'in en yakın arkadaşıdır.

"Everybody's Fine" isimli filmde Robert De Niro ile baş rolü paylaşmıştır. Gelecek projeleri ise Mark Wahlberg ve Ben Foster ile baş rolü paylaşacağı Contraband, yeniden Vampir Selene Olarak geri döneceği Underworld 4 New Dawn( Yeni Şafak) ve Sienna Miller ile oynayacağı söylenen The Trials of Kate McCullough'tur.





Kuzey Kore nükleer tartışmasının yakın tarihçesi

Aşağıda Kuzey Kore'nin nükleer silah gelişimi ile alakalı bir kronoloji verilmiştir. Beş ülke - Amerika Birleşik Devletleri, Güney Kore, Rusya, Çin ve Japonya, Piyongyang yönetimine nükleer silah gelişimi yönündeki hırsından vazgeçmesi için baskılarını artırmaktadır.

Kuzey Kore yetkilileri yaptıkları açıklamada Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Antlaşmasından çekildiklerini açıkladılar; ancak daha sonra bu karardan geri adım attılar.

Kuzey Kore ve ABD, Piyongyang'ın nükleer silah programını dondurması karşılığında uluslararası yardımla iki adet elektrik gücü sağlayan nükleer santralin inşa edilmesini öngören bir anlaşma imzaladılar.

Kuzey Kore, Japonya'nın istediği herhangi bir şehrini ve bölgesini vurabilme kapasitesine sahip olduğunu kanıtlamak için Japonya üzerinden Pasifik Okyanusuna iki adet füzeyi ateşledi. 
ABD ve Kuzey Kore, Kuzey Kore'nin geliştirmekte olduğu şüpheli yeraltı nükleer faaliyetlerle ilgili ilk üst düzey yuvarlak masa görüşmelerini Pyongyang'da gerçekleştirdiler. ABD konuyla ilgili Kuzey Kore'de müfettişlerin konuşlandırılması talebinde bulundu.

Eski Savunma Bakanı William Perry, Kuzey Kore resmi gezisi sırasında silahsızlanma önerisinde bulundu. 
ABD denetimindeki bir konsorsiyum, daha güvenli batı tipi iki hafif su nükleer santralinin Kuzey Kore'de inşa edilmesi için 4,6 miyar dolarlık bir antlaşma imzaladı.

Kuzey Kore, nükleer tesislerin inşasının ertelenmesinden kaynaklanan elektrik kaybının ABD tarafından karşılanmaması durumunda yeniden nükleer programını başlatacağını açıkladı.

Kuzey Kore yönetimi, Bush yönetimi ikili ilişkileri normale dönüştürmezse moratoryum kararını gözden geçireceğini ve füze denemelerine devam edeceğini açıkladı.
ABD Dışişleri Bakanlığının raporunda Kuzey Kore'nin uzun-menzilli füze