in geçerli olduğundan, ruhbilimsel yönelmişliğin zihinsel durumları fiziksel durumlardan ayıran şey olduğunu öne sürer. Ona göre “görüngü” fiziksel nesnelerden ibaret olmayıp zihne verili olan şeylere gönderme yapar. Yani Brentano’nun yaptığı ayrım dünyada varolan kendilikler üzerine değil bilmem nesneleri üzerinedir: bu nesneler arasında yönelmişlik gösterenleri zihinsel görüngü, göstermeyenleri fiziksel görüngü olarak adlandırır. Bu yüzden de öğretisindeki ruhbilim kuramım “betimleyici ruhbilim” olarak adlandırır. Buna göre her bilinç yaşantısı bir nesneyi içerir; her bilinç yaşantısı “bir şeyin bilinci”dir; tüm bilinç “yönelimsel”dir.

Brentano’nun deneyci ve olasılığa dayalı a posteriori bir bilim dalı olarak “genetik ruhbilim” ile bazı yerlerde kendisinin de “görüngübilim” adını verdiği, a priori bir felsefı disiplin olan “betimleyici ruhbilim” arasında l880’lerin sonuna doğru yapmaya başladığı ayrım XX. yüzyılın görüngübilimsel düşünce hareketini doğrudan etkilemiştir. Nitekim Husserl’in düşüncelerine büyük değer verdiği hocası Brentano’nun felsefesindeki boşlukları doldurmak için oluşturmaya koyulduğu görüngübilimin ana konusunu da “yönelmişlik” oluşturur. Başka bir deyişle, Husserl’in “kesin bir bilim olarak temellendirmeye çalıştığı görüngübilim adına ortaya koyduğu çabaların tümü yönelmişlik düşüncesinin açıklığa kavuşturulmasına yöneliktir. Husserl hocasının “Yönelmişliği bir şeyin bilinci olarak deneyimlenen yaşantıların kendine özgülüğü yoluyla anlarız” tümcesinden yola çıkarak, bilincin yönelmişliğini belli bir nesneye yönelmişlik olarak tanımlayan Brentano’nun bu tanımının bilmem yönelmişliğinin tam olarak neden oluştuğu sorusunu yanıtsız bıraktığını görüp bilinci bir nesneye yönelten bilinç özelliklerinin neler olduğu konusunu ayrıntılı bir biçimde çözümlemeye soyunur. Husserl’in yönelmişlik anlayışına göre bilincin yönelmişliğini açıklamak için ortada mutlaka bir nesnenin olması gerekmez:bilincin kendisinin kendisi için bir neme görevi görmesi söz konusudur. Böylece Brentano’nun felsefesindeki nesnesi olmayan edimler sorunu ortadan kalkmaktadır.




Ludwig Büchner

Friedrich Karl Christian Ludwig Louis Büchner (d. 29 Mart 1824, Darmstadt - ö. 1 Mayıs 1899), maddeci Alman düşünürü ve yazar Georg Büchner'in kardeşi.

Diyalektik olmayan bir maddeciliğin yılmaz savunuculuğunu yapmış olan Büchner, evrene ilişkin açıklamanın temel ilkeleri olarak yalnızca güç ve maddeyi almış, tinsel bir ruhun varoluşundan hiçbir şekilde söz edilemeyeceğini dile getirmiştir.

Bu diyalektik olmayan sistem mekanizm adı ile de açıklanabilir. Haeckelci sistemle benzerlik göstermektedir. D'Hollbach'ın da ardılı olarak görülebilen bu düşünür, tam bir Hegel karşıtı olarak düşünülebilir.





Henri Gouraud

Henri Joseph Étienne Gouraud (d. 17 Kasım 1867 - ö. 16 Eylül 1946), Fransız asker. Mayıs 1915'te yönetimindeki 10. tümenle Çanakkale Savaşı'na katılmış. Haziran 1915'te Birinci Kerevizdere Muharebesi ve Zığındere Muharebesi sırasında sağ kolu kopmuş, iki bacağı da kırılmıştır. Tekrar askeri hizmete geri dönen Gouraud, Fas ve Avrupa'da çeşitli görevlerde bulundu.

Henri Gouraud, 17 Kasım 1867 tarihinde Paris'te, Rue de Grenelle'de doğdu. Doktor Xavier Gouraud ve Mary Portal'ın altı çocuklarından en büyüğüdür. Gouraud ailesi aslen Vendée'den gelmiştir. Gouraud evinde ve Paris'te Collège Stanislas'de eğitim gördü.

Gouraud, "Büyük Triomphe" nin tanıtımın bir parçası olarak 1888 yılında Saint Cyr Askeri Akademisi'ne girdi. 1890 yılında mezun oldu ve Troupes de marine'ye (Troupes Donanması) katıldı. Gouraud, Babasının itirazı üzerine ve onun isteğine saygı duyarak, Montbéliard'da, 21. Chasseur Piyade Alayı'na tayin edildi.
Henri Gouraud 1894 yılında Fransız Sudanı'na atandı. "Parti sömürgesi" himayesi sayesinde, Henri Gouraud, Nijer, Çad ve Moritanya'da on beş yıl boyunca Fransız Afrikası genelinde bir kariyer yapmıştır. 1907 yılında, Albaylığa terfi etti ve Moritanya Devlet Komiseri oldu. Fas ve Fransız Batı Afrikası kolonileri arasındaki taşıma tehdidinde Bedevi kabilelerine karşı bir muharebe başlattı.

Albay Gouraud, 1911 yılında, Fransa'da Yüksek Askeri Çalışmalar Etkili merkezine katıldıktan sonra, Fas'ta, Hubert Lyautey'in altında hizmet verdi ve Tümgeneralliğe terfi etti. Fez Askeri Bölgesi komutanlığına getirildi ve 1914-1915 yılları arası batı Fas'taki tüm Fransız sömürge askerlerine komuta etti.

1915 yılı ortalarında Çanakkale Savaşı'nda Fransız Seferi Kolordu komutanı olarak görev yaptı. 30 Haziran'da yaralandı ve daha sonra sağ kolunu kaybetti. Aralık 1915-Aralık 1916 tarihlerinde ve Haziran 1917'den savaşın sonuna dek, Batı Cephesi'nde Dördüncü Ordu'ya komuta etti. 11 Kasım 1918 tarihinde orada ilan edilmiş Sovyet hükümetini devirmek için 22 Kasım 1918 tarihinde, Strazburg'a gitti.

I. Dünya Savaşı'ndan sonra Fransa'nın Ortadoğu temsilcisi olarak Suriye'ye yüksek komiser olarak atandı. Gouraud 1919 ile 1923 yılları arasında görev yaptığı Suriye'de en yüksek rütbeli asker olarak Türk-Fransız Cephesi'nde Fransız birliklerinin komutanlığını da yaptı. Oraya Fransız hükümeti tarafından, 1916 Sykes-Picot Anlaşması'nın uygulanmasını takiben, Fransa ve İngiltere arasında Osmanlı İmparatorluğu'nun işgalinden kalan toprakların bölünmesi için gönderilmiştir.

20 Ocak-10 Şubat 1920 tarihleri ​​arasında Gouraud'un askerleri Fransız-Türk Savaşı'nda kendi kuvvetlerini desteklemek için kuzeye taşındı. Gouraud Fransız askerlerinin Suriye'ye geri çekilmesine yol açan Maraş Muharebesi'nde Türk Milli Kuvvetlerinin ayaklanmasının bastırılmasını yönetti.

Gouraud, 23 Temmuz 1920 tarihinde Maysalun Savaşı'nda Kral Faysal'ın kısa ömürlü monarşisini yok etmiş Fransız kuvvetlerinin komutanıydı. Şam'ın işgali ile Büyük Suriye Devrimi güçlerini yendi ve Suriye Fransız Mandası kuruldu. Gouraud, Suriye ve Lübnan'daki Fransız Yüksek Komiseri olarak sömürge yönetiminin etkin başkanı oldu.

1923 yılında, Fransa'ya geri döndü. 1923-1937 yılları arası Paris Askeri Valisi oldu. 1937 yılında emekli olana kadar 1927'den itibaren Müttefik Yüksek Savaş Konseyi'nde görev yaptı. General Gouraud 1946 yılında Paris'te öldü.




Karabiga, Biga

Karabiga, Çanakkale ilinin Biga ilçesine bağlı yerleşim yeridir.

Geçmişi antik çağlara kadar uzanır. Tarihi kalıntıları ve doğal güzellikleri ile tanınır.

Biga'nın 20 km kuzeydoğusunda, Marmara Denizi'nin güneyinde, Karabiga yarımadasının, 4475 (￼2017 ADNKS sayımı) nüfuslu bir sahil beldesidir.

Belde 1910 yılında belediye teşkilatına kavuşmuştur, ancak 1882 yılından kalma belediye mühürü, kuruluş yıllarını, daha da ötelere götürüyor. 1920 yılında yeniden kurulur ve Mehmet İstanbullu ilk belediye başkanı olur.

Belde, deniz yolu ile yük ve yolcu taşımacılığına, yat turizmine, özellikle balık üreme yatakları konumuna oldukça uygundur. Ancak bu yataklar, Kocabaş çayından gelen atıklardan; bilinçsiz, kaçak ve yasak tekniklerle avlanan balıkçılardan olumsuz etkilenmektedir.

Karabiga'nın ekonomik yapısında balıkçılık, çiftçilik ve hayvancılık ön plandadır. Bu yapının diğer bölümünüde memurlar-esnaf ve işçiler oluşturur.

Bugün Karabiga'da 'Karabiga Kaleleri' diye bilinen kalıntıların, milattan önce VII. yüzyılın ilk yarısında kurulan 'Milet' kolonisi olduğu sanılmaktadır. Bu kalıntılar adını antikj Anadolu uygarlıklarının Kır Tanrısı Priapos'tan almıştır. Şehir kalıntıları merkezden 3 km uzaklıktadır. Bölge sit alanı ilan edilmiş olup, henüz arkeolojik kazılar yapılmamıştır.

Eğer Bursa üzerinden gidilecekse, Karacabey ve Bandırma üzerinden Çanakkale'ye doğru devam edilir. Biga'yı tam çıkmadan sağa bir yol ayrımı görülür. Tabelada Karabiga'yı işareti de vardır. Biga'dan itibaren 20 km. kadar yol alındığında bir kasabanın ortasına gelinir. İşte burasi Karabigadır.

Bursa-Biga arası yaklaşık 180 km.dir

Eğer Çanakkale üzerinden gelinecekse, Lapseki ve Balıklıçeşme'yi geçip, Biga'ya doğru yol alırken Biga'ya girmeden, Karabiga-Priapos tabelasını görüp, sola dönülür. Yine yaklaşık 20 km.lik yolu geçerek Karabiga'ya ulaşılır.

Şehirlerarası otobüsle, Biga terminaline gelindiyse; saat sabah 08:00'dan itibaren, her saat başı, karşılıklı Belediye otobüs seferleri başlamaktadır. Biga'dan son sefer 23:00'da yapılmaktadır. Yaz döneminde ve her çarşamba ilave seferler konmaktadır. Karabiga'dan her gün, hava şartları iyi olduğunda Tekirdağ-Kumbağ yönüne, saat 21:00 civarında, kamyon taşıyan motorlar hareket etmektedir.

İstanbuldan gidecekler Yenikapı - Bandırma deniz hattını kullanarak 1 saat 45 dakika içinde Bandırmaya oradanda 45 dakika içerisinde Karabigaya ulaşabilirler.





Mehmet Akan

Mehmet Akan, (d. 5 Aralık 1939, Birecik - ö. 9 Temmuz 2006), Türk tiyatro ve sinema dizi oyuncusu, yönetmen, koreograf, folklorcu ve yazar.

Profesyonel oyunculuğa Gülriz Sururi - Engin Cezzar Tiyatrosu'nda adım atmıştır. “Bizimkiler” dizisindeki apartman yöneticisi "Sabri Bey" rolü, ona ulusal çapta ün getirmiştir.

Ortaokulu Birecik'te, liseyi Haydarpaşa Lisesi'nde, üniversiteyi İstanbul Teknik Üniversitesi'nde Makine Mühendisliği bölümünde okumuştur. Burada, çalışmalarını takdirle yakından takip ettiği Genç Oyuncular topluluğuna katılmıştır. İlk yazarlık denemelerini burada gerçekleştirmiştir.

Profesyonel oyunculuğa Gülriz Sururi - Engin Cezzar Tiyatrosu'nda başlayan Akan, ilk yönetmenliğini de bu toplulukta yapmıştır. Yönettiği ilk oyun Haldun Taner'in Zilli Zarife'sidir.

Akan daha sonra Ulvi Uraz Tiyatrosu'na geçmiş, burada rol aldığı oyunların yanı sıra kendi yazdığı "Ham Hum Şaralop" oyununu sahnelemiştir. Daha sonra Dostlar Tiyatrosu'nun kuruluş aşamasında yer almış, daha sonra bu tiyatronun çeşitli oyunlarında oyunculuk, yönetmenlik ve koregraflık yapmıştır.

Bu tiyatroya bağlı olarak "HASAD"`ı kurmuş, bu topluluk ile birlikte halk danslarımızdan yola çıkarak çağdaş bir dans yaratma yolunda önemli adımlar atmıştır. Bu toplulukta tanıştığı dansçı Alev Akçin ile evlenmiştir. Çiftin 1981 yılında Saliha Şirvan adında bir kızı olmuştur.

Yazdığı en önemli oyunlardan olan "Hikaye-i Mahmud Bedreddin", önce Ankara Sanat Tiyatrosu'nda, d