reguesia").




São Mamede (Lizbon)

São Mamede, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 0,60 km yüzölçümüne sahip, 6.004 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Koşuk

Türkler islamiyet öncesi belli dönemlerde, "sığır töreni" adı verilen av törenlerinde, "Toy / Şölen" 
adı verilen kurban törenlerinde ziyafetler ve kazanılan savaşlar sonunda, tüm boyların 
erkekleri bir araya gelerek eğlenirdi. Bu eğlencelerde söylenen çoklukla aşk, doğa ve 
yiğitlik konularını işleyen ve "kopuz" adı verilen sazla birlikte söylenen şiirlere "koşuk" adı verilir. Koşuklar İslamiyet sonrası edebiyatta yerini: Halk edebiyatında koşmalara, Divan edebiyatında ise gazellere bırakmıştır. Koşuklar dörtlük biçiminde yazılmış ve hece ölçüsüyle söylenmiştir. Uyak düzenleri: aaab, cccb, dddb şeklindedir.





São Miguel (Lizbon)

São Miguel, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 0,06 km yüzölçümüne sahip, 1.777 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




São Nicolau (Lizbon)

São Nicolau, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 0,25 km yüzölçümüne sahip, 1.175 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




São Paulo (Lizbon)

São Paulo, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 0,41 km yüzölçümüne sahip, 3.521 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




São Sebastião da Pedreira

São Sebastião da Pedreira, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 1,05 km yüzölçümüne sahip, 5.871 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




São Vicente de Fora

São Vicente de Fora, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 0,31 km yüzölçümüne sahip, 4.267 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Sé (Lizbon)

Sé, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 0,12 km yüzölçümüne sahip, 1.160 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").

Bucak adını sınırları içerisinde bulunan Lizbon Katedrali'nden ("Sé de Lisboa") alır.




Socorro (Lizbon)

Socorro, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 0,11 km yüzölçümüne sahip, 2.676 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Milas-Bodrum Havalimanı

Milas-Bodrum Havalimanı (IATA: BJV, ICAO: LTFE) Muğla ilinde Bodrum ile Milas ilçeleri arasında bulunan uluslararası havalimanı.

1980'li yılların sonunda hizmete giren Bodrum-Imsık Havaalanı, coğrafi şartlar nedeniyle ancak küçük kapasiteli uçakların kullanabildiği kısa bir piste sahipti. Bu yüzden Bodrum ve çevresindeki turistik destinasyonlara yapılacak havayolu ulaşımı için yeni bir havalimanının inşası zorunlu hale gelmişti.

Ağustos 1994'te temeli atılmasına rağmen, yapımcı firmanın işi tasfiyesi nedeniyle yarım kalan inşaatını tamamlamak üzere Ağustos 1995'te yeni bir ihale düzenlendi. Nisan 1997'de, daha sonra yıkılan iç hatlar hizmet binası ile açılan havalimanı için, içerisinde biriktirdiği potansiyel ve çevre turizm merkezlerine katkılardan dolayı kısa zamanda yenileme çalışmasına girildi. 1998 yılında, Cumhuriyet'in İlanı'nın 75. yılı için yapılan ve halen kullanımda bulunan dış hat terminalinin yapımı ile Türkiye'nin en önemli havalimanları arasında girmiştir. Havalimanı gün geçtikçe kendini yenileyen ve güçlenen dinamik bir yapıya sahiptir.

İç ve dış hatlar terminal binalarının artan yolcu trafiğine cevap verememesi nedeniyle, yap-işlet-devret modeline göre 5.000.000 yolcu/yıl kapasiteli, 95.683 m² kapalı alana sahip yeni bir dış hatlar terminal binası yapılarak 16 Mayıs 2012 tarihinden itibaren hizmet vermeye başlamıştır.

Mart 2014'te düzenlenen ihalede 717 milyon euro + KDV ile en iyi teklifi veren TAV (Tepe Akfen Vie) Havalimanları Holding, Milas-Bodrum Havalimanı'nın 2035 sonuna kadar işletme hakkını elde etti. TAV, Devlet Hava Meydanları İşletmesi (DHMİ) ile havalimanının işletmesine dair imtiyaz sözleşmesini imzalanmasının ardından Temmuz 2014'te iç hatlar terminalinde operasyona başladı. Şirket dış hatlar terminalini ise 22 Ekim 2015'te devraldı.

Sınırları içerisinde olduğu Milas ilçesi ve Bodrum'un isimlerini alan havalimanı, bu bölgede turizm sektörüne önemli bir ivme kazandırmıştır. Ayrıca Muğla ili dışında da Aydın ili'ne bağlı olan Didim, Kuşadası, Söke gibi turizm merkezlerinin de ulaşımında çok önemli bir yer tutmaktadır. Havalimanı Bodrum'a 32 km, Milas'a 12 km, Muğla'ya 76 km ve Didim'e 82 km uzaklıktadır. Havalimanına önce Bodrum Havalimanı ismi verilmesi planlanmıştır, ancak coğrafi olarak Milas ilçesi sınırlarında yer aldığından Milaslılar itiraz etmişlerdir ve ismi Milas-Bodrum havalimanı olarak belirlenmiştir.





Back to Basics

Back to Basics şu anlamlara gelebilir:





Poul-Henning Kamp

Poul-Henning Kamp (genellikle "PHK" olarak bilinir), Danimarkalı FreeBSD geliştiricisidir. MD5 şifre algoritmasında en çok emeği geçenlerden birisidir.

Poul-Hennig aynı zamanda Varnish projesinin takım lideri ve geliştiricisidir.






Ross Buz Sahanlığı

Ross Buz Şelfi, (81 °30`G 175 °00`B) Antarktika'daki Ross Denizi'nin yarısını örten, birkaç yüz metre kalınlıkta sürekli bir buz tabakası. Buz şelfi, 525.000 km²'lik alanıyla (Kaynak: "Alfred Wegener Institut", diğer kaynaklar 487.800 km² kabul eder) Fransa'dan biraz küçük olup böylelikle Antarktika'nın en büyük buz şelfi bölgesidir. Alman kutup araştırma istasyonu Neumayer'in verilerine göre 5.000 km² alanı olan (Diğer kaynaklar 8.000 km² üzerinde verir) Ekström Buz Şelfi ile karşılaştırıldığında, Ekström Buz Şelfi ufacık kalır.

Buz şelfi, deniz üzerinde yüzen büyük bir buz tabakası olarak tanımlanır. Bu tabaka kendisini aralıksız besleyen bir buzul üzerinden karaya bağlanır. Kara tarafındaki tabanında, buz şelfleri 800 den 1500 metreye kadar bir yüksekliğe sahipken ön kısımlarda sadece 100 ile 200 metre kalınlıktadır. Tabakanın azalan kalınlığının sebebi, sürekli kütle kaybına yol açan, alt kısımlarındaki erime süreci ve buz içindeki akış sürecidir.

Ross Buz Şelfi'nin dikey cephesi (Kırılma kenarı) 800 kilometreden daha büyük bir uzunluğa sahiptir ve deniz üzerinde 15 ile 50 m arasında yükselir. Yani serbest olarak deniz üstünde yüzen buzun, yaklaşık %90'ı deniz seviyesinin altındadır.

Ross Buz Şelfi, 28 Ocak 1841'de onu keşfeden İngiliz kaşif ve denizci James Clark Ross'ın adıyla anılır. Ross ön cephenin kartografisini doğuya doğru yaklaşık 160ºB noktasına kadar yapmıştır. Ross Buz Şelfi'nin büyük kısmı, hakları Yeni Zelanda'ya ait olan Ross Dependency'dedir.

Ross Buz Şelfi, 1912 yılında kutup araştırmacısı Robert Falcon Scott ve onun keşif gezisine katılanların son istirahatgahı olmasıyla üzücü bir üne sahiptir. Öncesinde, Scott'ın gezisi, Ross Denizi'ni geçen ve Ross Buz Şelfi'ne ulaşan ilk keşif gezisiydi.





Söyleyeceklerim Var

Söyleyeceklerim Var (albüm), Uğur Işılak'ın 2000 yılında piyasaya sürülen Türkiye'de çıkardığı sekizinci albümüdür. Parçaların söz ve müzikleri Uğur Işılak'a aittir.

"Haydi Anadolu" adlı parçası ise birçok siyasi parti, dernek ve kuruluş tarafından kullanıldı.





Deşt-i Kıpçak

Deşt-i Kıpçak, (Farsça: دشت قپچاق‎, "Deşt-i Ḳipçaḳ") Kafkas Dağları’nın kuzeyinde, Dinyester ile İrtiş ırmakları arasındaki bölgenin tarihsel adı. "Kıpçak çölü" veya "Kıpçak bozkırı" anlamına da gelir. Heyhat sahrâsı ya da kısaca Heyhat olarak da bilinir.
Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde Heyhat sahrâsının coğrâfî komşuları Kafkasya tarafında Çertez vilâyeti (Çerkesya?), Kırım, Alman vilâyeti (Cermanya), Leh diyârı, Krakov vilâyeti ve kuzeyde Moskof (Rusya) olarak zikredilir. Çelebi, Heyhat sahrâsının doğu sınırı olarak İdil Nehri'ni gösterir. Eserinin bâzı yerlerinde Deşt-i Kıpçak ve Heyhat sahrâsını birlikte, ayrı yer adları olarak zikreder. Bununla birlikte Heyhat'ın coğrâfî konumu ile ilgili verdiği bilgiler, Heyhat ve Deşt-i Kıpçak'ın aynı bölge olduğunu göstermektedir (İdil Nehri'nin batısı, Moskof ülkesinin güneyi, Kırım'ın kuzeyi, Lehistan'ın doğusu).

Orta Asya'nın batısından başlayıp Tuna Nehri kıyılarına, kuzeyde Orta İdil bölgesine, güneyde Kırım'a kadar uzanan Deşt-i Kıpçak bölgesinde oluşan Türk yazı dili Kıpçakça olarak bilinir ve üç kolda gelişim göstermiştir.

İrtiş Nehri yöresinden batıya doğru göç eden Kıpçaklar, bugünkü Rusya ve Ukrayna’nın bütün güneyini ele geçirdiler ve bu topraklarda göçebe bir devlet kurdular. Kıpçakların bölgede kurduğu bu devletin egemen olduğu topraklar "Deşt-i Kıpçak" olarak adlandırıldı ve 18.yüzyıla kadar kullanıldı. 13. yüzyılda Moğolların Kıpçak egemenliğine son vermesinden sonra bölge Altın Orda Devleti adını aldı. Deşt-i Kıpçak adı da kullanılmaya devam etti. Kıpçak bozkırlarının bir kısmı daha sonra "Kazak bozkırları" adıyla anılmıştır.

Deşt-i Kıpçak topraklarından değişik bölgelere dağılan Kıpçakların bir bölümü, Mısır’da Bahriye Memlûkleri olarak bilinen hanedanı kurdular.

Ahmad at-Tini (1235-1318), an-Nuveyri (1279-1332), el-Dimeşkî (1301-1399), İbn Haldun ve İbn Dukmak gibi ortaçağ âlimlerinin eserlerinde Batı ve Doğu Kıpçak boy birliğinin etnonimi hakkında değerli bilgiler vardır. 1220’lerde Batı Deşt-i Kıpçak’a yapılan Moğol hücumu ile ilgili İbn Haldun’un yazdığı ilginç bir belge vardır.

Batı Deşt-i Kıpçak Kıpçakları şu boylardan oluşuyordu:


Ebu Hayyan'ın çağdaşı 14. yüzyılın İslâm tarihçilerinden el-Dimeşkî Altın Ordu topraklarındaki Kıpçak boy adlarını sıralayarak onların hepsinin Türk olduğunu zikretmektedir. Bunlar; Tokus-oba (dokuz oba), Yet-oba (yedi oba), Boruç-oğlu, Bergü, Kangaroğlu, Ançoğlu, Duna, Kara-Baroğlu, Çur-Tan, Kara Börklü, Kotan, Barak, Yimek, Borlu, İleris, Tok, Kumandur, Berendi, Beçene, Uzun, As (Az).




Kara film

Kara film (Fransızca: film noir), öncelikle, kahramanlarını çürümüş ve itici algılanabilecek bir dünyanın içine yerleştiren Hollywood suç filmlerini tanımlamak için kullanılan bir sinema terimidir. Hollywood'un klasik kara film dönemi, 1940'ların başından 1950'lerin sonuna kadar uzanır. Bu dönemin az ışıklı, siyah beyaz çekilmiş kara filmleri, Alman Dışavurumcu sinemasından etkilenmiştir. Diğer taraftan ilk örnek teşkil eden hikâyeler ve klasik kara filmlere yönelik tutum, Büyük Bunalım döneminde Amerika Birleşik Devletleri'nde ortaya çıkan suç f