cüme ederek padişaha sunar. Muhammed'in gazâları ve menkıbelerinden bahseden kitap, o devirde büyük bir rağbet görür. Bu gelişmeleri takiben III. Selim'in maddi desteğiyle Hacca gider. Seyahati sırasında, Medine'de bulunan hocası Abdullah Necip Efendi'yi ziyaret eder ve hocası son çevirisi olan "Siyer-i Halebî" eserine bir de takriz yazar. Dönüşte Şam ve Halep'e de uğrayıp akrabaları ile görüşen Âsım Efendi, bu sefer ailesini de yanına alarak İstanbul'a gelir ve Üsküdar Nuhkuyusu'ndaki evine yerleşir. Tuhfe-i Âsım adlı eserini III. Selim'e sunduktan sonra vak'anüvislik (resmî tarih yazarlığı) görevine atanır.

Şeyhülislam Ataullah Efendi'nin fetvasıyla III. Selim tahttan indirilip hal'edilince, Mütercim Âsım için de tekrar sıkıntılı günler başlar. Kendi tarihinde de anlattığı kadarıyla bu vakitlerde, geçim sıkıntısı yüzünden elindeki kıymetli eserleri yok pahasına satmak zorunda kalır. Fakat II. Mahmut'un tahta çıkmasıyla beraber Mütercim Âsım da tekrar rahat bir yaşama kavuşur.

19.yüzyılın başlarında Mütercim Âsım'ın da şöhreti iyice artar. Özellikle Arapça'dan ve Farsça'dan yaptığı tercümelerle cilt cilt eserler kaleme alır. Bu eserlerle lugat ilminde büyük bir merhale kaydettiğini ispat eder. Bu vakitten sonra da "Mütercim Âsım" lakabıyla anılmaya başlar.

Mütercim Âsım, 1807 yılında tekrar vak'anüvislik görevine getirilir ve ölünceye dek bu vazifesini devam ettirir. 1813 yılında Selânik kadılığına tâyin edilse de çok kalmadan tekrar İstanbul'a döner. 28 Kasım 1820'de İstanbul'da vebâ hastalığı dolayısıyle vefât eder. Mezarı Karacaahmet Mezarlığı'nda bulunmaktadır.

Âsım Efendi, Türk kültürünün güçlü bilim adamlarındandır. Kendisi tarihçilik, lugatçılık, şâirlik, nâşirlik, iktisatçılık, kelamcılık özelliklerine sahip olmakla birlikte, en çok lugatçılık yönüyle bilinmektedir.

Sözlüklerinde kullandığı dil oldukça yalın ve kısa cümlelerden oluşurken, Âsım Tarihi'nde ve diğer eserlerinde ağır ve sanatkârane bir dil kullanmıştır.

Başlıca eserleri: Burhân-ı Katı' (Farsça-Türkçe sözlük), Tuhfe-i Âsım (Arapça-Türkçe manzum sözlük), Âsım Tarihi.

Meşhur tercüme eserleri:

Telif Eserleri: 






Parasempatik sinir sistemi

Parasempatik sinir sisteminin nörotransmitteri asetilkolindir (ACh). Parasempatik sinir sistemi vücut hareketsiz halde iken devreye girer. Bu evrede aktif durumdadır. Sinir-kas kavşağında kasın uyarıyı alması için ACh salınır. Salınan ACh kastaki nikotinin ile birleşerek uyarıyı aktif duruma getirecek olayları tetikler (Ca salınımını arttırmak, kastaki mitokondriyi çalıstırmak gibi) böylece kas innerve edilir (uyarılır).

Vücut olaylarında yavaşlatıcı etkiye sahiptir.Kan basıncını, kalp atış hızını, kan şekerini düşürür. İdrar kesesini daraltır. Gözbebeğini küçültür. Akciğer alveollerini daraltır. Tükürük ve bağırsak salgıları ile bağırsak hareketlerini artırır . Diğer vücut salgılarında olduğu gibi tükürük salgısını arttırır.




Pietro Canonica

Pietro Canonica (1 Mart 1869, Moncalieri – 8 Haziran 1959, Roma), İtalyan heykeltıraş, ressam ve besteci.

Uluslararası üne sahip bir heykeltıraş olan Canonica, cumhuriyetin ilk yıllarında Türkiye'de gerçekleştirdiği büyük çaplı mermer ve bronz heykeller ile Türk sanat tarihinde iz bırakmıştır. İstanbul'daki ünlü Taksim Cumhuriyet Anıtı, Türkiye’deki eserlerinin en ünlüsüdür.

İtalya'nın en önemli sanat kurumlarından birisi olan Torino Albertina Güzel Sanatlar Akademisi'nde heykeltıraşlık eğitimi aldı. 1922'de Torino'dan Roma’ya taşındı. Özellikle atlı heykellerdeki ustalığı ona ün getirdi. Pek çok aristokratın ve İngiliz Kraliyet ailesi mensuplarının heykellerini yapan sanatçı; büstler, heykeller yapmak üzere Avrupa’nın hemen hemen tüm saraylarından davet aldı.

I. Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa sarayları ve aristokrat çevreler için eser üretme imkanı kalmayınca büyük anıtsal çalışmalara yöneldi. İtalya'da I. Dünya Savaşı şehitleri anısına meydanlara dikilen anıtların çoğu Canonica'nın eseridir.

Canonica, yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'ne yaptırılacak anıtlar için 1920'lerde bu ülkeden siparişler aldı. Kendisine ilk olarak Ankara'da Etnografya Müzesi önüne dikilecek Atlı Atatürk Anıtı için sipariş verilmişti. Ankara'da Mareşal Atatürk Anıtı'nı da yaptıktan sonra, Taksim Meydanı'na yapılacak olan Cumhuriyet Anıtı için İstanbul Belediyesi'nden sipariş aldı. Eser, 1928'de kaidesinin üzerine yerleşti. 1928'de düzenlenen Gazi Büstü Kupası için Atatürk büstü yaptı. Türkiye'deki son eseri, Roma'da üretilip 1932'de yerine yerleştirilen İzmir'deki atlı Atatürk anıtı’dır.

1928’de Roma'daki St. Peter Bazilikası'na Papa XV. Benedict'in bir heykelini yapan sanatçı, 1929’da İtalya Akademisi'ne seçildi. II. Dünya Savaşı'ndan sonra daha çok dini eserler verdi.

Hayatı boyunca Venedik, Paris, Roma, Londra, St. Petersburg ve Brüksel’deki hemen hemen tüm önemli ulusal ve uluslararası sergilere katıldı. Başta San Luca Akademisi olmak üzere pek çok diğer İtalyan ve yabancı akademisinin üyesi idi.

Heykeltıraşlığının yanı sıra müzik alanında da başarılı olmuştur. "Cravero de Vittore Veneziani"’den müzik dersleri almış ve opera eserleri bestelemiştir. Tanınmış operaları: La Sposa di Corinto (Korynthos Gelini); Enrico di Mirval, Miranda (Shakespeare in The Tempest -Fırtına- adlı oyunundan). Ayrıca resim çalışmaları da vardır; kendi portrelerini ve doğa manzaralarını içeren resimler yapmıştır.

Başarılı sanat yaşamı nedeniyle 1950’de İtalya Parlamentosuna ömür boyu senatör seçilen Pietro Canonica, 8 Haziran 1959’da Roma'da hayatını kaybetti.

Sanatçı, Roma şehrinin izniyle Villa Borghese Parkı'nın içindeki tarihi bir yapıyı ev ve stüdyo olarak kullanma ayrıcalığını elde etmiş ve hayatının sonuna kadar orada yaşamıştı. Evini kendisinin, o dönemin ve içinde bulunduğu sosyal çevrenin ruhunu yansıtacak şekilde döşedi. Ölümünden sonra evi, müze haline geldi.

Pietro Canonica'nın yapıtları arasında en önemlileri: St. Petersburg'da Çar II. Aleksandr’ın Atlı Anıtı; Buenos Aires'te Arjantin cumhurbaşkanı Figueroa Malacorta Anıtı; Kolombiya'da Simon Bolivar Anıtı; Bağdat’ta Kral I.Faysal’ın atlı heykeli ve Türkiye'de yaptığı dört Atatürk anıtı.

Sanatçının 1927-1932 yılları arasında imza attığı anıt çalışmaları:




Mandalina

Mandalina ("Citrus reticulata"), ılıman iklimde yetişmekte olan Turunçgiller (Rutaceae) familyasına ait bir meyve türü. Turuncu, sarı renklerde olan mandalina, etli ve sulu bir yapıya sahiptir. Mandalina, portakala nazaran daha yumuşak olan kabuğu soyulduktan sonra yenebildiği gibi suyu sıkılarak da içilebilir.

Tangerina, nova, kinnow, fremond, klausellina, robinson, okitsu, satsuma, ankor, klemantin, fortune, yerli, lee, fairchild marisol, minneola, ortanik, kara, ovari gibi çeşitleri vardır..

Türkiye'de en çok Akdeniz'de, Ege bölgesinin kıyı kesimlerinde ve kısmen Karadeniz Bölgesinde yetiştirilir.

Mandalina kelimesi, Türkçeye İtalyanca ""mandarino"" kelimesinden geçmiş, Batı kökenli bir sözcüktür.. Bu sözcüğün kökeni de -geçmişte bazı Çinli devlet adamlarının giydiği sarı renkli kaftana atfen- Mandarin sözcüğüdür.

Tüm Turunçgiller gibi sıcağı sever. Ama özellikle Satsuma (Rize Mandalinası) gibi belirli türlerin soğuğa dayanıklılığı portakal, limon gibi diğer turunçgillerden daha yüksektir.

Bu ağacın yetiştiriciliğinin yapıldığı yerde sıcaklıklar -3, -4 derecenin altına düşmemelidir. -9, -10 derecenin altına düşen sıcaklıklarda mandalina ağaçları donup ölebilir. Dayanamayacağı en yüksek sıcaklıklar ise, 45 derece ve üzeridir.





Eagles

Eagles Amerika Birleşik Devletleri'nde Los Angeles, Kaliforniya'da 1970'lerde doğmuş bir rock grubudur. Listelerde 1 numaraya çıkmış 5 single ve 4 albümü ile; 1970'lerin en başarılı gruplarından biri olmuştur.

20. yüzyılın sonunda; iki albümleri, "Eagles : Their Greatest Hits 1971-1975" ve Hotel California, Record Industry Association of America tarafından en fazla satan 10 albüm arasında gösterilmiştir.

Eagles'a ait Their Greatest Hits 1971-1975; Amerika'da en fazla satılmış albümler arasındadır. (29 Milyon Amerika'da; 45 Milyon Dünya'da)

1980'de dağılan grup; 14 yıl boyunca ayrı kalmış, ardından birleşerek turlara çıkmışlardır.

1974'teki grup üyeleri; Bernie Leadon, Glenn Frey, Don Henley, Randy Meisner ve Don Felder'dir.

Bernie Landon 1976 yılında, Randy Meisner 1977 yılında, Don Felder de 2001 yılında gruptan ayrılmıştır. Yerlerine; Joe Walsh ve Timothy B. Schmit gelmiştir.





Emret Komutanım





Hırsız Polis

Hırsız Polis, başrollerini Uğur Yücel, Özlem Düvencioğlu ve Timuçin Esen'in oynadığı Kanal D'de yayımlanmış dizidir. Toplam 50 bölümden olusan dizi 2007 Yaz sezonunda final bölümü ile seyirciye veda etmiştir. Dizi, Mavi adlı bir hırsız, Çınar adlı bir polis ve bu iki karakterin aşklarını konu almaktadır. Dizinin ana karakterleri arasında Aksak adlı Mavi'ye aşık olan bir suçlu da bulunmaktadır.

Yardımci karakterlerde ise Mavi'nin abisi Ali Rıza, kızkardeşi Ümit, üst kat komşusu Fulya, Aksak'ın çete üyeleri Arsen Lüpen, Jilet ve Kaporta Yakup bulunmaktadir. Aksak bir hırsızlık çetesinin lideridir ve Mavi'yi de ufakken yetiştiren kişidir. Aksak rolü Uğur Yücel tarafından canlandırılmıştır.

Türkan Derya Güven'in yönetmenliğini yaptığı, yapımcılığını Erol Avcı'nın üstlendiği dizinin senaristleri Gaye Boralıoğlu, Neşe Şen, Şerif Erol, Gülden Çakır ve Emine Algan'dır.
Dizinin çokça ses getiren dizi jenerik müziği Orient Expressions'a aittir.
Ayrıca Hırsız-Polis dizisinin yine aynı adla "HIRSIZ POLİS-aşkın kanunu olmaz-", C Blok yayınlarından çıkmış bir de kitabı bulunmaktadır.

Cem Yıldız'ın seslendirdiği, müzik listelerinin ilk sıralarından aylarca düşmeyen "İmkansız" şarkısının bir bölümü ise şöyledir;

Uğur Yücel - Aksak - Nadir Özkurt
Timuçin Esen - Komiser Çınar
Özlem Düvencioğlu - Mavi -Zeynep Yılmaz
Erol Günaydın - Dursun
Serkan Keskin - Komiser Bünyamin
Rasim Öztekin - Başkomiser Selahattin
Ahmet Saraçoğlu - Arsen Lüpen - Osman
Hakan Boyav - Kaporta Yakup
Vahide Perçin - Fulya Hanım
Cansu Koç - Ümit Yılmaz
Murat Daltaban - Arıza - Ali Rıza Yılmaz
Yasemin Çonka - Ayşegül
Dağhan Külegeç - Jilet
Ase