akımdaşlığa teşvik ederek
2008-2009 ders yılında rekor bir katılım ile 9.000 okul ve 140.000 öğrenciye ulaşmıştır.

2007 senesinde Türkiye, Danone Uluslar Kupası Finalinde "dünya 3.lüğü" kupasını
kazanmıştır. Takım kalecisi Murat Hocaoğlu 40 ülkeden gelen kalecileri geride bırakarak
'En İyi Kaleci Ödülü"nü kazanmıştır.

Yıllara Göre Danone Türkiye Futbol Takımı Final Sıralamaları ve Teknik Direktörleri





Morgenbladet

Morgenbladet, Norveç'te çıkan haftalık bir gazetedir. 1819'da matbaacılık yapan Niels Wulfsberg'in kurduğu gazete ülkenin ilk günlük gazetesiydi. Uzun bir süre ülkenin en büyük gazetelerinden biri olan Morgenbladet daha sonra gazetesinde reklamlara yer vermek istemediğinden yayınını sürdürebilmek için çok mücadele etti.

Alf van der Hagen 2003'ten beri gazetenin editörlüğünü yapmaktadır.




Emin Türk Eliçin

Emin Türk Eliçin, (d. 21 Mart 1906, Genezin (Özkonak), Avanos, Nevşehir - ö. 16 Mart 1966), Türk öğretmen ve yazar.

1927'de muallim mektebini bitirdi. Bir süre öğretmenlik yaptı fakat 1930'da yazıları yüzünden görevine son verildi. Almanya'da Siyasal Bilimler dalında eğitim gördü. 1937'de yurda dönünce Devlet Konservatuarı'na öğretmen olarak girdi. Bazı çeviriler yaptı. Gazete ile dergilerde öyküler yayınladı.

Öğretmenliğine yeniden son verilince, Samsun’da çevirmen olarak çalıştı. Daha sonra yaşamını İstanbul’da çevirileriyle sürdürdü. "Resimli Ay", "Yeni Edebiyat", "Fikirler", "Yağmur ve Toprak", "Yeni Ufuklar", "Ataç", "Eylem", "Yeni Tanin" ve "Gerçek" dergilerindeki yazılarıyla tanındı. "Resimli Ay" dergisindeki ilk yazısı “Köyümde Neler Gördüm” ve "Yeni Edebiyat"’ta yayınlanan “Irgat Hasan ile Bacısı Şefika” adlı öyküsü yüzünden açılan davalarda aklandı. Dünya Mizahından Seçmeler (1971) adlı bir çeviri yapıtı da vardır. 16 Mart 1966'da öldü.


Emin Türk Eliçin Kültür ve Sanat Vakfı ETEV




Vanuatu millî futbol takımı

Vanuatu millî futbol takımı, Vanuatu'nın uluslararası arenada temsil eden futbol takımıdır.





Gölçayır, Akşehir

Gölçayır, Akşehir ilçesinin 20 kilometre kuzeyinde merkez bucağına bağlı olan Yasıyan 140 evli, 748 nüfuslu bir köydür. Akşehir-Afyon şosenin üzerinde ufak bir tepenin eteğine kurulan köyün doğu güneyinde kendi adını taşıyan bir istasyonu vardır. Akşehir'den Yasıyana giderken Sultandağiının doğu sathımaillerinde ve eteklerinde birçok Türkmen yurtları ve sıra ile Bürcek, Beşkavak, Nidir, Ulupınar, Değirmen Köy ve mevkileri gölün kenarında da Yeniköy görülür. Nidir ve Delirmak suları geçilir. Bu ırmak dağlardan taşıdığı çakıllarla ve topraklarla daima yatağını değiştirdiği ve daima bulanık aktığı için böyle adlandırılmıştır. Yığma bir tepenin önüne ve eteklerine kurulan köyü münbit topraklı bol ağaçlı tarlalar bir ay ağılı (hale) gibi sarar. Koyu yeşillikler arasından sivrilerek ta uzaklardan görünen Ak minaresiyle Yasıyan gözleri ve gönülleri avlar. Akşehir'e şöhret veren Karabağlı, Dırıganlı ve Güleri kirazlarının en iyileri burada yetişir.

Yasıyan Sultandağı ile Akşehir gölünün birbirlerine en çok yaklaştıkları bir yerin ortasında bulunduğu için orta anadolunun en dar geçitlerinden birisinin üzerinde yer almış demektir. Bu bakımdan stratejik bir önemi vardır. Bunun için eskiden bir kale ile tahkim edilmişti. Tepeyi çevreleyen bu kalenin üç kapısı vardı : Akşehir'e açılan kapısına Şehir kapısı, İshaklı tarafındakine İshaklı kapısı, göl tarafına açılana da Sığırkapısı denirdi. Hâlâ batı tarafındaki bir yer Kale dışı adını taşır. Kalesinin Fatih 2. Sultan Mehmet tarafından tahrip edildiği anlaşılıyor. Köyün hemen yakınından geçen ve kendi adını alan su yazın kesilir.Buna rağmen yasıyan çevreleri ve artezyen kuyuları ile bir su kasabasıdır. Kenarında bulunan göl havasını bozmakta ve sivrisinek bulutlarının tehdidi altında bulundurmaktadır. Yasıyan'ın eskiden mühim bir kasaba olduğu mimari döküntülerinden ve hamam enkazından anlaşılmaktadır. Kara Kadir'in evi eskiden hamam yeri imiş. Tevfik Uslunun evinin duvarında üstünde dört satırlık Yunanca kitabe bulunan bir taş vardır. Kitabenin okuyabildiğim parçaları şunlardır:

Eskiden yasıyan iki köye ayrılmıştı. Tepenin önünde düz arazideki köye Yazı Yasıyan değirmenin bulunduğu yerdekine de Yaka Yasıyan denirdi. Şimdi burası DeğirmenKöy adını almıştır.Ayrıca köyün,merkez camisinin altında bi höyük bulunmaktadır.Cami ve çevresi sit alanıdır.




Nekede

Nekede (Farsça: نقده; Türkçe: Sulduz, سولدوز (ya da Solduz), İran'ın Batı Azerbaycan Eyaleti'nde şehir.

Eski isim 'Sulduz'dur. Urmiye Gölü'nün 23 km. güneydoğusunda deniz seviyesinden 1316 m.yüksekte kurulmuştur. Nüfusu 75.000'dir.

Nüfusun çoğunluğu Azeri Türklerinden oluşmaktadır.Türkçe konuşulmaktadır.






The Company (Büyük Kaçış)

The Company, Prison Break dizisinde kurgusal bir organizasyondur.

"Şirket" (The Company) sadece onunla çalışanların bildiği gizli bir ulusal örgüttür. Etki alanı ve biresel gücünü Beyaz Saray'dan alır, ülkesi için her türlü kararı alır. Ana hedefi ülke ekonomisini kontrol etmek. Birleşik Devletler Başkan Yardımcısı Caroline Reynolds (Patricia Wettig), " Şirket" in kontrolünü elinde tutar, bu sayede devletin enerji harcamalarını ve diğer harcamlarını da kontrol eder kısaca ; ülke ekonomisi. Ayrıca "Şirket" kişisel başarılar içinde kullanılır. 
Ülke ekonomisini kontrol etmek için yasa dışı olarak Caroline Reynolds'ın kardeşinin şirketi Ecofield'ı da kullanır. İçlerinden biri Ecofiled hakkında dışarıya bilgi sızdırmaktadır ve "Şirket" akıl almaz bir yöntemle onu yakalamak ister. Bu kişi Aldo Burrows'dur (Anthony Denison).
Onu açığa çıkarmak için "Şirket" zekice bir komplo hazırlar ve Caroline Reynolds Başkan Yardımcılığı gücünü kullanarak, Lincoln Burrows Terrence Steadman'nın katili olarak gösterilir, masum Lincoln sahte kanıtlarla suçlu bulunur.

"Şirket" Caroline Reynolds için endişeliydi, o başkanlık seçimi yarışında kamuoyu desteğini kaybetmekteydi. Reynolds, Başkan Richard Mills'in güvenini kaybeder ve enerji ödemelerini desteklemeliydi, "Şirket" onu yarış dışına çıkarmak istiyordu veya bunu onun için yapacaktı. Reynold için bir süre sonra büyük bir sürpriz olur, Başkan vefat eder (kalp krizi gibi gösterilir) ve sonra Birleşik Devletlerin bir sonraki başkanı olur.

Reynolds Başkan olduktan sonra "Şirket" ile arasındaki durum kararsız bir hal alır. Onlarla bağlantısını koparmak için onlarla iyi geçinmeye bakar. Onlar Caroline Reynolds'la beraber her türlü entrikaya hazırdı fakat şimdi onaların yardımı olmadan Başkan seçildi. Eğer hala bir ortaklık varsa, kimin kimi kontrol ettiği belli değildir.

Bu çalışanlar dizinin bazı bölümlerinde karşımıza çıkar.






Urmiye Gölü

Urmiye Gölü (Farsça: دریاچه ارومیه), İran'ın kuzeybatısında, Batı Azerbaycan Eyaleti ile Doğu Azerbaycan Eyaleti arasında bulunan tektonik oluşumlu tuz gölü.

İran'ın en büyük gölüdür, aynı zamanda Dünya'nın en büyük ikinci tuz gölüdür. Göl 5,200 km² yüz ölçümüne sahip olup en derin yeri yaklaşık 16 metredir. K-G uzunluğu 140 km, doğu- batı genişliği 55 km'dir. Göl içinde seviye durumuna göre 80 ile 100'den fazla ada bulunur. Havza büyüklüğü 52.209 km² olan göl, bu alanın sularını toplar. Dışarı akışı olmayan göl kapalı havzalıdır. Adaların birinde (Şahı Adası) Cengiz Han'ın torunu Hülagû Han'ın kabri vardır.Tebriz gölün kıyısındaki en büyük yerleşim yeridir.

Göl kuzey-güney yönünde uzanan doğrultu atımlı fayın oluşturduğu tektonik çukurlukta yer alır. Urmiye Gölü ile Van Gölü'nün su toplama havzalarını birbirinden ayıran su bölümü çizgisi Türkiye-İran sınırını oluşturur.

Gölde normal tuzluluk 130-160 gr/lt iken, suların azalması ile birlikte 330 gr/lt düzeyine çıkmıştır. Bu oran deniz tuzluluğunun sekiz katıdır.

Göl çevresi Hazar Gölünün ılıman etkisini engelleyen yüksek dağlarla çevrilidir. Deniz etkisine kapalı alanda Karasal iklim etkilidir. Sıcaklık farkı fazladır. Sıcaklıklar -20 ile 40C arasında değişir. Çoğunluğu ilkbahar (%42) ve kışın(%36) düşen yağış miktarı 327 mm'dir.

Göle 7 adet mevsimlik, 14 adet sürekli, toplan 21 akarsu, 39 su kanalı ulaşır. Acıçay, Sofi Çayı, Azerşehr Çayı, Merdiçay göle dökülen önemli akarsulardır. Zerrineh Nehri, Simineh Nehri, Godar Deresi, Zola Deresi, Nazlıdere, Baranduz, Zola, Berdsur çayları da göle dökülür.

Göçmen kuşlara kışlak olan göl çevresinde endemik canlılar da yaşar. Çevrede 200 kuş türü kayıt altına alınmıştır. Suda fazla bir canlı yaşamaz, kuşların beslenmesinde önemli olan Artemia bulunmaktadır. Flamingo, pelikan, spatula, ibiş, leylek ve martı gölde yaşayan kuş türleridir. 41 sürüngen, 7 amfibi alanda yaşam sürmektedir.

Urmiye Gölü, 1975'de Ramsar alanı, 1976 yılında ise UNESCO Biosfer rezervi listesine eklenmiştir.

Urmiye Gölü uzun zamandır küçülmektedir. Yılda yaklaşık 0.6m ile 1m arasında buharlaşma olmaktadır. İran yağışın yetersiz buharlaşmanın güçlü olduğu bir iklime sahiptir. Türkiye'ye bir yılda düşen ortalama yağış 642 mm iken İran'a 252 mm yağış düşer. Düşen yağışın %71'i buharlaşma ile kaybedilir. Yağışların azaldığı dönemlerde yeraltı suları yoğun olarak kullanılmıştır. Su kıtlığının oluştuğu zamanlarda göl yüzeylerinde küçülme meydana gelmiştir. 1975-2011 yılları arasında göl yüzeyi 7 m alçamıştır. Sadece Urmiye Gölü değil, Tashak, Bakhtegan, Parishan ve bazı küçük göller küçülmeye başlamıştır.

Göl sularının çekilmesinin sebepleri şu şekilde sıralanmaktadır: %65 iklim değişimi, %25 barajlar ve göle gelen suların kullanılması, %10 yağış miktarının azalması. Çevre halkı göle dökülen ırmaklara yapılan 25 barajın kurumanın esas sebebi olduğuna inanmaktadır.

Göl sularının çekilerek tuzlu alanların ortaya çıkması çevre halkında endişeye sebep olmuştur. Özelikle yakın bir mesafede Aral Gölü gibi bir örneğin bulunması tehdidi daha belirgin bir hale getirmektedir. Göl çevresinde yaşayan 13 milyon insan ve sekiz kentten altısı kuraklıktan önemli ölçüde etkilenecektir. 2011 Ağustos ve Eylül aylarında Urmiye ve Tebriz'de önemli gösteriler yapılmıştır. Çöle dönen göl tabanından biriken 8 milyar tuzun fırtınalarla, 500 km çaplı alanda etkili olmasından endişe edilmektedir. Bu durumda Türkiye, Erm