beyin dokusundaki astrogliya hücreleri çoğalırlar, boşalan alanı doldururlar ve yeni kılcal damar ağı oluşur.,
Enfarkt gelişiminde birçok etmen rol oynar. Olağan perfüzyonun şiddetli arteriyel stenoz, ateroskleroz, bunlarla birlikte tromboz gelişimi gibi nedenlerle oluşan tıkanmalar sonucunda azalmasıyla hemodinamik enfarktlar gelişir. Kalp, alt ekstremite venleri gibi kaynaklardan gelen bir trombüs parçasının ilerde bir kafaiçi dalı tıkadığı duruma embolizm adı verilir. Lokal ateroskleroz ya da lipohiyalinoz sonucunda tıkanma oluyorsa küçük damar hastalığı denebilir. Arter diseksiyonu, birincil ya da ikincil vaskülitler, hiperkoagülabilite durumları, vazospazm, sistemik hipotansiyon, hiperviskozite, moyamoya hastalığı, fibromusküler displazi, venöz sinüs tıkanıklığı ya da bir kitlenin damara basısı gibi durumlar ise iskemik inmenin daha nadir görünen nedenleridir.

Yalnız Amerika Birleşik Devletleri’nde yıllık 500.000 kişinin yeni ya da tekrarlayıcı inme nedeniyle hastaneye başvuruda bulunduğu bilinmektedir. Her ne kadar bilhassa gelişmiş ülkelerde yıllar içinde yeni tedavi edici ve önleyici yaklaşımlar geliştirilmesiyle inmeye bağlı ölüm oranlarında düşme izlenmişse de toplumların yaş ortalamalarının artmasından dolayı halen ölüm sebepleri arasında ikinci sırada yer almaktadır. İnme geliştikten sonraki 5 yıl içinde %45-61 oranında ölüm, %25-37 oranında yeni bir inme gelişmektedir. Mortalite ile sonuçlanmayan vakalarda da inme yüksek bir morbiditeye neden olmaktadır; hastaların yaklaşık %31’i günlük hayatını sürdürmekte yardıma muhtaçken, %20’si yardımsız yürüyememekte, %16’sı bir hastane ya da bakımevine yatırılmaktadır.

Yapılan çalışmalarda bilhassa ileri yaşın, erkek olmanın, Afrika kökenli olmanın, sosyoekonomik seviyenin düşük olmasının, ailede inme öyküsü olmasının, yüksek seyreden kan basıncının, diyabetin, dislipidemilerin ve kalp hastalıklarının, sigara ve yüksek miktarda alkol kullanımının, şişmanlığın inme için önde gelen risk faktörleri olduğunu göstermiştir. Bu risk faktörlerinin sadece aterosklerozu hızlandırarak değil, aynı zamanda hemostatik ve mikrodolaşım bozuklukları, uyku uyanıklık düzenindeki bozulmalar ve çevresel bazı etmenlerin de araya girmesine bağlı değişikliklerle de inme görülme sıklığını arttırdıkları gözlenmiştir. Bu risk faktörlerinin bir kısmı sabittir, yani tedavisi mümkün değildir, kalan kısmı ise değişkendir, yani tedavi edilebilir.




Bärbel Dieckmann

Bärbel Dieckmann, (d. 26 Mart 1949, Leverkusen), Alman siyasetçi.

Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyâletinde, Bonn kentinin Büyükşehir Belediye Başkanı. 4 çocuk annesi Dieckmann, 15 Kasım 2005'ten bu yana Sosyal Demokrat Parti başkan vekilliği görevini de üstlenmiştir.





Tophane Saat Kulesi (Bursa)

Tophane Saat Kulesi, Bursa'da Tophane Parkı içinde yer alır.

İlk olarak Sultan Abdülaziz döneminde yaptırılmış ancak 1900'lü yıllara kadar, bilinmeyen bir tarihte yıkılmıştır. 2 Ağustos 1904'te yapımına tekrar başlanmış, 31 Ağustos 1905'te tamamlanarak II. Abdülhamit'in tahta çıkışı şerefine, 31 Ağustos 1906 günü Vali Reşit Mümtaz Paşa tarafından törenle hizmete sokulmuştur.

Kule 6 katlı olup 65 metre uzunluğunda ve 4,65 metre enindedir. Tepesinde dört bir yana bakacak şekilde 4 adet saat bulunacak şekilde planlanmıştır.
Günümüzde bir elektronik saate sahiptir ve Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından yangın gözetleme amacıyla da kullanılmaktadır.




Bertuğ Cemil

Cemil Bertuğ Sağınç ya da bilinen adıyla Bertuğ Cemil (d. 7 Ekim 1974, Bursa), pop rock sanatçısı.

1992 yılında İstanbul Erkek Lisesi'ni, 1998 yılında İstanbul Üniversitesi Gazetecilik bölümünü bitirdi. Müzik hayatına Engin Yörükoğlu'nun işlettiği Jazz Stop'ta başladı. 14 sene boyunca Direnen Mızıkacılar, Funk Doctors gibi farklı gruplarda ve kendi kurduğu Sustain, Kaos guruplarıyla sayısız sahne performansı sergiledi.

TMC Müzik ile anlaşma yapan Bertuğ Cemil'in ilk albümü Duygusal Tuzaklar 2006 yılında piyasaya çıktı. İlk olarak "Ben Hiç Sevemem" isimli şarkısına, ardından "Kaygı" ve "Yağmur" şarkılarına klip çekildi.

Küçük yaşlardan itibaren müzik, edebiyat, tiyatro ve halk oyunlarına merak salan Bertuğ, 1985'te klavye, 1990'da da gitar çalmaya başladı. Başlangıçta sadece amatör bir zevk olarak hayatına giren müzik, yıllar içinde yaşama amacı haline geldi. Şiire olan merakı, onu şarkı yazmaya da itti. Gitar çalmaya başladığı yıl ilk bestesi olan "Kaygı"yı yazdı.

Lise yıllarında çeşitli gruplarla İstanbul ve Bursa’da okul konserlerine çıktıktan sonra, 1992’de gazetecilik okurken Cengiz Köroğlu’yla tanıştı. Bu tanışma, Moğollar’dan Engin Yörükoğlu’nun işlettiği Jazz Stop isimli kulüpte Bertuğ’un profesyonel müzik hayatının başlamasına önayak oldu. Bu tarihten itibaren on dört yıl boyunca sayısız bar performansı sergiledi. Kendi kurduğu Kaos ve Sustain isimli gruplarla çok geniş bir cover repertuarıyla sevdiği şarkıları seslendirme ve çok değerli birçok müzisyenle tanışma ve jam session yapma imkânı buldu.

Ancak kendi şarkılarını canlı çalma ve albüm yapma sevdasından hiç vazgeçmeyen Bertuğ, bu yıllar boyunca üretmeye ve kayıtlar yapmaya devam etti. 2000 yılında askerden geldikten sonra, 2002’de demo kayıt aşamasında, aynı tarihlerde aynı stüdyoda albüm kaydeden Kıraç’la tanışması onun için dönüm noktası oldu. Kıraç’ın tavsiyesiyle TMC ailesine katılan Bertuğ, Cengiz Köroğlu’yla birlikte şubat 2006’da albümünü tamamlamak için stüdyoya girdi. Haziran 2006’da on dört yıllık hayali gerçek oldu ve ilk abümü “Duygusal Tuzaklar” tamamlandı.

İkinci solo albümü "Geldim, Gördüm, Sevdim", Şubat 2011'de İrem Records etiketiyle yayımlandı. Bertuğ Cemil, Eylül 2015'de Kurtalan Ekspres'in vokalistliğini yaptı ancak Haziran 2016'da Kurtalan Ekspres ile yollarını ayırdığını ve artık solo kariyerine devam edeceğini açıkladı.







Bir sürelik sessizliğini "Yol Uzun" isimli yeni şarkısıyla bozan Bertuğ Cemil, aynı şarkıya Ali Ozan Sökmen yönetmenliğinde çekilen video klibiyle internet ortamından dinleyicisine sesleniyor. 1980 darbesinden günümüze uzanan süreçte Türkiye'de yaşanan anti demokratik ve acı bazı olayların altının çizildiği video, şarkıya paralel şekilde "gerçek" demokrasiye giden meşakkatli yolu anlatmakta.

Sanatçı bu şarkıyla, yığınlar içinde kendini yalnız hisseden, hukuk ve adalet bekleyen, ülkesi için endişelenen, plansız büyümeyle katledilen doğaya üzülen, eşitlik-insan hakları ve özgürlük bağlamında hakça ve beraberce yaşamak isteyen, sesini çıkartan-çıkartamayan insanların ruh haline, aynaya da bakarak sesleniyor. Evet "Yol Uzun", ancak bu yolun sonu, sadece ve sadece darbe anayasasının kalıntılarından kurtulmakla, toplumun tümünü tatmin edecek bir anayasa mutabakatıyla ve şiddetten uzak durarak hak aramak yoluyla aydınlığa varacaktır. Toplantı ve gösteri hakları çiğnenmemeli, vahşi kapitalizmin hüküm sürdüğü günümüz dünyasında insanca yaşama hakkının her eşit vatandaş için geçerli olduğu unutulmamalıdır.

Bu yolda, tüm toplum katmanlarına görev düştüğü gibi, sanatçılar da çorbaya ellerinden gelen tuzu-baharatı eklemelidir. Bu inanç ve düşünceyle Bertuğ Cemil bu şarkıyı "gerçek" demokrasiye inanan herkese armağan etmektedir. 

Şarkı sanatçının ev ortamında kaydedilmiş, tüm enstrümanlar kendisi tarafından çalınmıştır. Sözü-müziği Bertuğ Cemil'e ait şarkının düzenlemesi sanatçı ve Cengiz Köroğlu tarafından yapılmış, mix ve mastering ise yine Cengiz Köroğlu'ya aittir.




Robert Boyle

Robert Boyle (d. 25 Ocak 1627 - ö. 30 Aralık 1691), İrlandalı doğa filozofu, kimyager, fizikçi ve kâşif.

En çok matematik ve fen alanında yaptığı çalışmalarla hatırlanmaktadır. Araştırmalarının ve de kişisel düşüncelerinin açık bir şekilde simyacılıkla bağlantısı olsa da, genellikle, ilk modern kimyager olarak görülür. Çalışmalarının arasından en ünlüsü, "The Sceptical Chymist" (Kuşkucu Kimyager), kimya alanında bir dönüm noktası olarak görülür.

Robert Boyle Munster, Richard Boyle'ın yedinci oğlu ve ondördüncü çocuğu olarak doğmuştur. Doğar doğmaz anne diye ağladığı ve 6 Aylıkken konuşmaya başladığı 1,5 yaşında ileri derecede okur yazar olduğu bilinmektedir. Daha çocukken Latince, Yunanca ve Fransızca öğrenen Boyle, daha 9 yaşına bile girmeden babasının arkadaşı, Sir Henry Wotton'un çalıştığı Eton Koleji'ne gönderildi. Bu okulda üç yıl kaldıktan sonra, bir Fransız hocayla beraber yurtdışına gitti. İki yıl Cenevre'de kaldıktan sonra, 1641'de Floransa'ya gitti. O kış, orda kalarak "büyük yıldız-izleyici", Galileo Galilei'nin ikilemlerini inceledi. Gidişinden kısa bir zaman sonra Galilei, 1642'nin başında öldü.

1645'te İngiltere'ye döndüğünde, babasının hastanede olduğunu ve ona Dorset'teki Stalbridge eviyle İrlanda'daki mülklerini bıraktığını öğrendi. O zamandan sonra, kendini bilimsel araştırmaya adadı ve kısa zamanda, kendine, birkaç meraklı insanın yeni bir felsefe oluşturmak için kurduğu "Görünmez Kolej" de bir yer buldu. Bu grup, sıkça Londra'daki Grensham Koleji'nde buluşuyorlardı. Bazı üyeler Oxford'da da buluşmalarını yapıyorlardı. Bunun ardından, 1654'te, Boyle, Oxford'a taşındı. 1657'de Otto von Guericke'nin hava pompasını okuyunca, Robert Hooke'un asistanlığıya bu aleti geliştirmeye karar verdi. 1659'da "machina Boyleana" ya da "Pnömatik Motor" adını verdiği sonuçlardan sonra hava konusunda birçok deney yapmaya başladı.

1660'ta, bu aletle yaptığı çalışmaları "New Experiments Physico-Mechanical" (Fiziko-Mekanik Yeni Deneyler) adı altında yayınladı. Bu kitaptaki düşüncelerin bir eleştirmeni Franciscus Linus'tu (1595-1675). Boyle, ünlü Boyle yasasını bu kritiklere yanıt ararken buldu. Ancak, bağımsız bir şekilde, aynı şeyleri bulan ama 1676'ya kadar yayımlamayan Edme Mariotte de bu kanunun bulucuları arasında gösterilir. 1663'te, Royal Society of London for the Improvement of Natural Knowledge (Doğal Bilgide Gelişme İçin Londra Kraliyet Cemiyeti) oldu. Vakfın kurucusu II. Charles, Boyle'ı üye yaptı ve 1680'de başkanlığa seçilse de yeminleri konusunda bazı şüpheleri olduğu için bu görevi kabul etmedi.

Boyle, Oxford'dayken bir "Chevalier" (Şövalye) oldu. Şövalyeler