ürünü saatler birçok resmi organizasyonda hakemler tarafından kullanıldı. Bu organizasyonlar şunlardır:

Seiko firmasının sahip olduğu ve pazarladığı markalar şunlardır;





Sammatti

Sammatti, Finlandiya'nın Uusimaa bölgesinde bulunan bir belediyeydi. Belediye, 1 Ocak 2009 tarihinde Lohja ile birleşmiştir. Yüzölçümü 85.06 km² olan belediyenin nüfusu 31 Aralık 2008 tarihi itibari ile 1,365 idi.

Finlandiya'nın ulusal destanı Kalevala'nın derleyicisi olan Elias Lönnrot Sammatti doğumludur.




Valtimo

Valtimo, Finlandiya'nın Kuzey Karelya bölgesinde bulunan bir belediyedir. Belediye, bölgenin kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 838.07 km² olan belediyenin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 2,240'tır.




Juuka

Juuka (), Finlandiya'nın Kuzey Karelya bölgesinde bulunan bir belediyedir. Belediye, bölgenin kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 1,846.58 km² olan belediyenin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 4,867'dir.




Kuressaare

Kuressaare, Estonya'nın Saaremaa adasında bulunan bir ilçedir. Saare ilinin merkezidir. Bu yerleşim birimi Riga Körfezi'nin yanıbaşında kurulmuştur ve Kuressaare Havaalanı'nı bünyesinde barındırır.






Sadun Aren

İbrahim Sadun Aren (d. 1922 Erzurum – ö. 8 Mart 2008 Ankara), İktisat profesörü, siyaset adamı.

Sadun Aren, 1922 yılında doğdu. Annesi, Mevlevi tarikatına mensup olduğu için çocukken Kuran öğrensin diye onu mahalle mektebine gönderdi. Kendi söylemiyle 'ilk toplumsal eylemini' 16 yaşında yaptı;

1940'ta Eskişehir Lisesi'ni, 1944'te Siyasal Bilgiler Okulu'nu bitirdi. 1945'te aynı okulda asistan, 1950'de doçent oldu. 1951'de İngiltere'ye gönderildi. 1956'da ülkeye dönünce siyasi bir davadan yargılandı, beraat etti. 1957'de profesör oldu. Eylül 1960'ta Devlet Planlama Teşkilatı'nda danışmanlığa getirildi. 1962'ye kadar bu görevde kaldı. Sosyalist Kültür Derneği'nin kurucuları arasında yer aldı.

Sadun Aren TİP'in kuruluşuyla birlikte partiye girdi ve parti yönetiminde görev aldı.

TİP, 1965 seçimlerinde yüzde 3 oy oranıyla TBMM'de 14 milletvekilliği ve bir senatörlük sandalye kazandı. Prof. Aren de Mehmet Ali Aybar ve Çetin Altan ile birlikte İstanbul'dan milletvekili oldu. 1965 seçimlerinde uygulanan "Milli Bakiye Sistemi" sayesinde meclise 14 milletvekiliyle giren TİP, parlamentoda güçlü bir muhalefet sergiledi. Çetin Altan'ın TBMM'de "Nâzım Hikmet, Türkiye'nin en büyük şairidir" demesi üzerine çıkan kavgada, Sadun Aren ve Çetin Altan meclis çatısı altında Adalet Partisi'ne üye milletvekillerinin linç girişimine maruz kaldılar.

1968'de Sovyetler Birliği, Varşova Paktı'ndan kopmaya çalışan Çekoslovakya'yı tanklarıyla işgal etti. Çekoslovakya'da Prag Baharı diye adlandırılan bağımsızlık arayışının askeri yöntemlerle bastırılması, dünyadaki pek çok sosyalist partide olduğu gibi TİP içinde de bölünmelere yol açtı. Özgürlükçü ve bağımsızlık yanlısı Mehmet Ali Aybar işgali kınarken, TİP'in etkili isimleri olan Behice Boran ve Sadun Aren işgali olumladılar.

1968 yılından itibaren Aybar'ın dile getirdiği "Türkiye’ye has sosyalizm" söylemi, Prof. Aren'in de içinde olduğu bir grup partili tarafından ideolojik sapma olarak görüldü. Bu grup Emek dergisi çevresinde bir araya geldi. Dergi çevresinde yürütülen mücadele sonunda Mehmet Ali Aybar TİP'den istifa etmek zorunda kaldı. Yapılan Genel Kurul sonrası TİP’in Genel Başkanlığı'na Sadun Aren'in de desteklediği Behice Boran getirildi. "Boran-Aren Dönemi" olarak da anılan bu evre, TİP'in çeşitli engellemelerle karşılaştığı ve iç bölünmeler yaşadığı bir dönemdir.

Aren, 12 Mart askeri darbesinden sonra gözaltına alınarak Yıldırım Bölge'ye götürüldü. Bir hafta sonra çıkarıldığı mahkemece tutuklanarak Mamak Askeri Cezaevi'ne gönderildi. Tutukluyken mide kanaması geçirerek Gülhane Askeri Tıp Akademisi'ne kaldırıldı. Bu arada TCK'nın 141/1 maddesi gereği yargılandığı dava da sürmekteydi. 1972'de dava karara bağlandı ve 12 yıl 5 ay ağır hapis cezasına çarptırıldı. Türkiye İşçi Partisi yöneticisi diğer arkadaşlarıyla birlikte cezasının geri kalan kısmını çekmek üzere Niğde Cezaevi'ne gönderildi. 1974'te çıkan genel aftan yararlanarak tahliye oldu. Cezaevindeyken Marksizm ve üniversitede okutulan ekonomiyi anlatan bir kitap üzerinde çalışmaya başladı. Bu kitap daha sonraki tutuklanması için gerekçe oldu.

1974 affıyla serbest bırakıldıktan sonra DİSK'te görev aldı. Bu dönemde Politika gazetesinde yazdı.

Sadun Aren 12 Eylül döneminde, önce ders notları "(Marksist içerikli denilerek)" sonra DİSK'te görev alması nedeniyle tutuklandı. 1984'te tahliye oldu.

Tahliyesinden sonra yeniden fakülteye dönmesine izin verilmedi. Çeşitli konferanslara ve seminerlere katıldı. 1976'da İstanbul'a giderek DİSK'e danışman oldu. 1977’de yeniden Ankara'ya döndü. Yeni kurulan DİSK Araştırma Enstitüsü'nün başına geçti. 12 Eylül 1980 darbesi ile enstitü kapanana kadar bu görevi yürüttü.

Sadun Aren, Nisan 1981'de tekrar gözaltına alınarak 1. Şube'ye götürüldü. 15 gün burada kaldıktan sonra önce İstanbul Metris'e, oradan Selimiye Cezaevi'ne gönderildi, çıktığı mahkemece tahliye edildi. 1982'de yeniden tutuklandı ve Mamak Askeri Cezaevi'ne gönderildi. Buradan da avukatlarının talebi üzerine kendi durumundaki tutukluların bulunduğu Dil Okulu'na gönderildi. Niğde Cezaevi'nde yazdığı kitabı nedeniyle açılan davadan beraat etti ancak DİSK davası sürdüğünden yeniden Metris Cezaevi'ne gönderildi. 1984 yılında diğer DİSK davası sanıkları ile birlikte tahliye edildi. Bu arada Türkiye Barış Derneği dolayısıyla da hakkında dava açıldı ancak o davadan beraat etti.

Sadun Aren 1991'de Sosyalist Birlik Partisi'nin genel başkanlığına seçildi. Daha sonra Birleşik Sosyalist Parti (BSP) genel başkanlığını sürdürdü. 8 Mart 2008'de Ankara'da hayata veda eden Aren, öldüğünde de Özgürlük ve Dayanışma Partisi'nin (ÖDP) onursal genel başkanı ve Türkiye İnsan Hakları Kurumu Vakfı (TİHAK) kurucu üyesiydi.

Aren'in ekonomi ile ilgili çeşitli kitap ve makaleleri, TİP'i anlatan kitapları vardır. Bunların yanında Mahir Çayan, kendisi kaleme aldığı "Aren Oportünizminin Niteliği" adlı yazısında Sadun Aren'i eleştirmiştir. Sadun Aren 2008 yılında Ankara'da hayatını kaybetti. Mezarı Ankara'dadır.





Çayır tuygunu

Çayır tuygunu veya çayır doğanı ("Circus pygargus"), atmacagiller (Accipitridae) familyasının tuygunlar (Circinae) alt familyasına ait küçük, zarif, uzun kanatlı bir yırtıcı kuş türü.

Erkeği gridir ve genellikle ön tarafı arka tarafından daha koyudur. Kuyruk sokumu beyaz değildir. Kanat üstünün ortasında uzanan siyah bir çizgi vardır. Kanat altı şeritli, böğrü çizgilidir. Dişisi gökçe tuyguna benzer; ama beyaz kuyruk sokumu tipik olarak daha küçüktür; kanatları daha uzun, daha dar ve uçları geriye doğru çekiktir. Gencinin alt tarafı desensiz, pas kızılı renkli, üst tarafı ve göz altı beyaz, kulak örtüleri ise koyudur.




Kärdla

Kärdla, Hiiu ilinin kuzeydoğusunda Tareste Körfezi'nin yanında bulunur. Adanın kuzeydoğusunda 455 milyon yaşında meteor kraterleri bulunur. Kasabanın içinden birçok akarsu geçer ve birçok artezyen kuyusu bulunur. İk olarak 1564'te İsveç'lilerce bir köy olarak kurulan Kärdla, daha sonra, 1830'da bir giyim fabrikasının açılması ile hızla büyümeye başladı. Bu büyümenin etkisi ile 1849 yılında bir liman inşâ edildi. Fakat hem liman, hem de fabrika II. Dünya Savaşı'nda yıkıldı. Kärdla 1938 yılında resmen bir ilçe ilân edildi.





Bozkır tuygunu

Bozkır tuygunu ("Circus macrourus"), atmacagiller (Accipitridae) familyasından tıknaz bir tuygun türü.

Dişisi, çayır tuygunun dişisinden daha büyüktür. Erkeği çok açık renklidir, martıya benzer, göğsü beyaz, kanat uçları kama biçiminde dar ve siyah (genç erkeğinkinde daha belirgin), kanat altı ise beyazdır. Dişisi çayır tuygununa benzer. Kanat altında küçük farklılıklar vardır. Koyu kulak lekesinin altında açık renk bir halka bulunur. Gencinde kulak lekesinin altındaki parlak kolye belirgindir. Boynunun yan tarafları koyudur ve sıklıkla uçuşta belli olur.




Paide

Paide (Almanca: Weißenstein), Estonya'daki Järva ilinin merkezidir. Yerleşim biriminde tarihî bir kale bulunur. 58°53′8″K, 25°33′26″D koordinatlarında yer alır. Nüfusu 9,700'dür. Yüzölçümü yaklaşık 10,036 km² olan Paide, Soğuk Savaş boyunca önemli bir üs idi.





Jean Sibelius

Johan Julius Christian "Jean" Sibelius (d. 8 Aralık 1865 - ö. 20 Eylül 1957), 19. yüzyılın sonuyla 20. yüzyılın başlarının klasik müzik tarihinde adı geçmiş Fin bestecidir. Müziği Finlandiya'nın ulusal kimliğinde büyük rol almıştır.

Sibelius Hämeenlinna'da Finlandiya'nın Rus Büyük Dükalığında İsveçli bir ailenin oğlu olarak dünyaya geldi. Babası Christian Sibelius şehrin doktoru, annesinin adıysa Maria idi. Ailesi arasında "Janne" olarak bilinmesine karşın, öğrencilik yıllarında denizcilikle uğraşan amcasının getirdiği yığınla kartla adının Fransızcada söylendiği şekliyle "Jean"'ı kullanmaya başladı. Jean daha 2 yaşındayken babası tifodan hayatını kaybetti. Bu üzüntü daha sonra ekonomik sıkıntılarıyla devam etti. Babası hayattayken hiçbir zaman elindeki parayı iyi bir şekilde kullanamamış, bu ailenin geriye kalan üyelerinin Maria'nın annesine ait bir eve taşınmasına neden olmuştu. Bu evde Jean'ın babasının ölümünden sonra bir bebek dünyaya gelmişti.

Jean, Hämeenlinna'da okula gitti ve okulun orkestrasında erken yaşta çalmaya başladı. Ablası ve kendisinden küçük erkek kardeşi müzik bakımından yetenekliydi. Annelerinin de babalarının da aileleri müzikle iç içeydiler. Jean'ın babası Christian gitar çalardı. Romantik, otantik "harika bir şekilde saf" ve iyi kalpli bir adam olarak bilinirdi. Daha sonra Sibelius: "...benim içimde saf olan her şey, iç mantıkta eksik olsa bile benim ruhuma çok şey ifade ediyor." demiştir.

Sibelius Akademisi'nde okumuştur ve bu akademi ismini Jean Sibelius'tan almıştır.

Sibelius ailesinin Hämeenlinna'daki evi şu an bir müzedir. Ev 1834'te yapılmış olup Jean'ın babasının ölümüne kadar kiralıktı. Evdeki piyano da Jean'ın babasının ölümüne kadar kiralıktı. Evinde için ayrıca beş tane kuş kafesi ve odalar saksı bitkileri ile doluydu. İnsan