onomisinde en önemli pay tarımdır. Bunun yanında önemli bir gelir kaynağı da emekli maaşlarıdır. İlçede yaşayanların önemli bir kısmı başta Kardemir olmak üzere bölgedeki sanayi kuruluşlarından emekli olmuştur. Köylerde yaşayanların büyük bölümünü emekliler oluşturmaktadır. Küçük işletmeler halinde yapılan tarımın yanında hayvancılık ve orman işçiliği de önemli geçim kaynakları arasındadır. Sanayi yoktur. Ticaret ise son derece sınırlıdır.

İlçede iç tüketime yönelik tarım yapılmaktadır. Toprağın yapısının çok engebeli olması nedeniyle istenilen düzeyde üretim artışı sağlanamamıştır. Genel olarak tarımsal ürün hububata dayanmakta, özellikle buğday ve arpa ekimi yapılmaktadır. 1982 yılından itibaren Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı İlçe Müdürlüğü’nce yem bitkileri ve baklagil ekimine yönelik çalışmalar başlatılmış halen devam etmektedir. İlçe ve köylerdeki arazi yapısının engebeli ve dağlık oluşu nedeniyle tarıma elverişli araziler sınırlıdır. Mevcut araziler meyilli bir yapıda ve küçük parçalar halindedir. Sulanan arazinin az olması sebebiyle hububat ve yem bitkileri tarımı ile hayvancılık önemli bir yer tutmaktadır.

İlçede hayvan çeşitliliği bulunmamaktadır. Hayvansal üretimden elde edilen gelir ilçe ve komşu ilçelerde değerlendirilmektedir. İlçe merkezi ve köylerdeki hayvancılık ve elde edilen hayvan ürünleri daha çok bireysel ihtiyaçları karşılamaya yöneliktir.

Ormancılık ilçe için önemli olup, 2008 yılı sonu itibarıyla 17,862,027 m³ damga, 2.431,783 m³ tomruk, 1000m3 kâğıtlık odun, 523,187 m³ maden direği, 168,41m3 yuvarlak sanayi(ibreli), 28,142 m³ yuvarlak sanayi(yapraklı), 1.595,656 m³ kâğıtlık odun, 1.104 kabuklu kâğıtlık odun, 2.972 ster lif yonga ve 859 ster yakacak odun üretimi yapılmıştır. İlçe genelinde ormancılık faaliyetleri yönünden önemli bir canlılık yoktur. Orman ürünlerinin değerlendirilebileceği herhangi bir tesis de bulunmamaktadır. Ağaç türleri olarak karaçam, sarıçam, kızılçam, meşe ve kayın bulunmaktadır.

İlçede eğitim alanında merkezde 1 ilköğretim okulu, l spor lisesi, l genel lise, l halk eğitim merkezi ve 1 kütüphane; köylerde ise 40’ı köy, 3’ü mahalle ilkokulu olmak üzere 43 ilkokul bulunmaktadır. Köy okullarının tamamı öğrenci azlığı nedeniyle kapatılmıştır. Eğitim hizmetleri sadece merkezde bulunan okullarda yürütülmektedir.





Bebe

Bebe, Bèbè, Bébé ya da BeBe şu anlamlara gelebilir:












Mahmuzlu Akdeniz kaplumbağası

Tosbağa ("Testudo graeca"), Testudinidae familyasından bir kaplumbağa türü. Arka ayak butlarında mahmuzu andıran ufak sert çıkıntıları vardır. Bu yüzden mahmuzlu Akdeniz kaplumbağası olarak bilinir. Birçok alt türü vardır. Bunlar;


TÜBİTAK'ın yayınladığı tür listesine göre bu yukarda sıralanan "Testudo graeca" alt türlerinden yalnızca dördü Türkiye'de yaşamaktadır.





Trakya tosbağası

Trakya tosbağası veya Hermann kaplumbağası ("Testudo hermanni"), Testudinidae familyasından karada yaşayan bir kaplumbağa türü. Avrupa kıtasında bulunur. Türkiye'de sadece Trakya bölgesinde bulunduğu için Trakya tosbağası diye bilinir.

Arka ayak butlarında "Testudo graeca ibera" gibi mahmuz çıkıntıları yoktur buna karşın kuyruğunun ucu sertleşerek tırnak benzeri bir uç halini almıştır. Kabuğu "Testudo graeca ibera"lara göre daha incedir. Boy 20 cm kadardır. Çeşitli otlar sebzeler ve ulaşabildiği bitki yaprakları ile beslenir

Herman kaplumbağası 2 alt türe ayrılır.





Benekli kaplumbağa

Benekli kaplumbağa ("Emys orbicularis"), Emydidae familyasından tatlı sularda yaşamakla birlikte deniz kenarları ve acı sularda da görülen bir kaplumbağa türü.

Üst kabuğu siyahımsı ya da kahverengimsidir, boyun, bacaklar ve kuyrukta küçük sarı benekler vardır. Sırt kabuğu ile karın kabuğu yanlarda tam olarak kaynaşmıştır. Ortalama yetişkin bir benekli kaplumbağanın boyu 20 cm, kuyruğu 8 cm, ağırlığı da 1 kg civarındadır.

Gündüzleri bataklıkların kenarında güneşte dolaşan bu hayvan, akşamları durgun suların üstünde yüzer ya da kıpırdamadan durur. Kışı suyun dibinde kış uykusuna yatarak geçirir. Hem karada, hem sularda gelişen larvalar, balıklar, yumuşakçalar ve küçük kabuklularla beslenir.

Bu tür kaplumbağalara Avrupa'da çok rastlanır. Türkiye'de Trakya, Orta Anadolu, Batı Anadolu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde 4 alt türünün yaşadığı tespit edilmiştir. Yaşam alanları sürekli tahrip edildiği için soyu tükenme tehlikesi altındadır.




Çizgili kaplumbağa

Çizgili kaplumbağa ("Mauremys caspica"), göl ve akarsularda yaşayan bir kaplumbağa türü. Türkiye'de Trakya, Ege, Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu'ya yayılmıştır.

Kabuğu gri renklidir. Siyahımsı gri olan boynunda, ayaklarında ve kuyruğunda sarımsı çizgiler vardır. Kabuğu basıktır, genç çizgili kaplumbağalarda kabuğu oluşturan halkalar karinalı olur. Yazın güneşlenmeyi sever. Kışı suyun dibinde kış uykusuna yatarak geçirir. Dişileri su kenarındaki kumluklara 9-20 yumurta bırakabilir. Boyu 25 cm'e kadar büyüyebilir. Balık, kurbağa ve diğer suda yaşayan canlılarla beslenir.




Fırat kaplumbağası

Fırat kaplumbağası ("Rafetus euphraticus"), Trionychidae familyasından dibi çamurlu göl ve nehirlerde yaşayan bir kaplumbağa türü.

Kabuğun üzeri yumuşak deriyle örtülüdür. Başının ucunda ufak bir hortum bulunur. Havayı bu hortumun ucunda bulunan burun delikleriyle alır. Güneşlenmek için nadiren su dışına çıkar. Hayatlarının çoğunu dipte çamura gömülü olarak geçirirler. Deri ve ağız içi solunumuda yaptıkları için uzun süre su altında kalabilirler.

Çeşitli bitkiler balık, sucul böcekler, yengeç, solucan, kurbağalar, yiyebileceği boyuttaki su yılanları ve yiyebileceği boyuttaki tüm sucul hayvanlardır.

Türkiye'de Fırat ve Dicle nehirlerinde görülürler. Yapılan barajlar nedeniyle soyları tükenme tehlikesi altındadır.




Yeşil kaplumbağa

Yeşil kaplumbağa ya da yeşil deniz kaplumbağası ("Chelonia mydas"), Chelonia cinsi içindeki tek tür olan bir deniz kaplumbağasıdır. 200 kg ağırlığa, 1-1,5 metre uzunluğa erişebilir ve bu ölçülerle, sert kabuklu kaplumbağalar içinde en büyük olandır. Tropik, tropik altı ve bazı daha ılıman denizlerde dağılım gösteren yeşil kaplumbağa, bu adını erişkin bireylerin alglerden zengin beslenmesine bağlı olarak bedenlerindeki yağ dokusunun yeşil renkli olması nedeniyle almıştır (İngilizce, ).

Dişi bireyler, yumurta bırakmak için, tipik yuvalanma kumsallarına çıkarlar. Ayrıca, bu türün bireylerinin soğuk kanlı (ektotermik) bedenlerini ısıtmak için kumsallara çıktığına da sıkça rastlanır. Bunlar dışında, yeşil kaplumbağa tamamen bir deniz kaplumbağasıdır.

Sırtı gri kahverengi üzerine sarımsı kahverengi lekelidir alt kabuğu ise beyazımsı sarı renk olur. Bacak kenarlarında tek tırnakları vardır. Eti lezzetli olduğu ve yendiği için çorba kaplumbağası da denilir. Bu yüzden sayıları çok azalmıştır. Gece kumsallarda açtıkları çukurlara 200 den fazla yumurta bırakabilirler.

Çok nadiren Karadeniz'de de görülebilen bu canlı tüm Akdeniz'e yayılmıştır. Türkiye'de yalnızca Hatay, Mersin ve Adana sahillerinde yumurtlarlar. Kabuk boyu 140 cm ye kadar ulaşabilir. Erginleri deniz bitkileriyle yavrular ise hayvansal besinlerle beslenir. Yeşil deniz kaplumbağalarının nesli tükenmektedir. Bu amaçla WWF (Doğal Hayatı Koruma Vakfı), düzenlemiş olduğu Türkiye'nin Canı Kampanyası I. Dönem Hibe Projeleri kapsamında Samandağ Çevre Koruma ve Turizm Derneği'nin Samandağ Deniz Kaplumbağaları adlı projesine destek vermiştir.

ek bilgi





Nil kaplumbağası

Nil kaplumbağası veya Sini bağı ("Trionyx triunguis"), Trionychidae familyasından göl, nehir ve denizlerde yaşayan kaplumbağa türü.

Kabuğunun üzeri yumuşak deriyle kaplıdır. Üst tarafı yeşilimsi kahverengidir üzerinde küçük yuvarlak sarı lekeler bulunur. Karnı kirli beyaz ya da grimsi renktedir. Başının ucunda yumuşak kısa bir hortumu vardır. Havayı sudan çıkmadan bu hortumuyla alır. Parmak aralarında zar bulunur ve yalnızca 3 parmağında tırnak olur. Boyu 1 metreyi geçebilir.

Balık, sucul böcekler, yengeç, solucan kurbağalar, yiyebileceği boyuttaki yavru su yılanları ve yiyebileceği boyuttaki tüm sucul hayvanlardır.Genellikle nisan sonu mayıs haziran aylarında gerçekleşir tek üretimde anne kaplumbağalar en az 20 en fazla 60 yumurtayı gömmek için kıyılarda açtıkları çukurlarda bırakırlar.

Türkiye'de Akdeniz'e dökülen nehir ağızlarında ve Dalyandan Hataya kadar tüm Akdeniz sahillerinde yaşar.




Gülden Karaböcek

Saniye Gülden Göktürk, ya da bilinen adıyla Gülden Karaböcek (d. 4 Kasım 1953, Ankara), Türk fantezi, arabesk şarkıcısı.

Arabesk ve fantazi müziğin ilk isimlerinden olup müzik kariyeri boyunca pek çok tarzı denemiş ancak asıl ününü fantezi şeklinde tanımlanan kendine özgü arabesk şarkılarından kazanmıştır. Orijinal adı Saniye Gülden Göktürk olan sanatçı, ilk ve orta öğrenimini Ankara'da tamamladıktan sonra, Ankara Radyosu'nda Yaşar Aydaş'tan şan, nota ve solfej eğitimi aldı. Ankara'dan ailesi ile birlikte İstanbul'a gelerek ilk plağını 14-15 yaşlarında Pathé adlı firma hesabına doldurdu: "Yazılanlar Gelir Başa & Garip Kaldım" 45'liği. Bu plakta Karaböcek'e ünlü sanatçı Orhan Gencebay bağlamasıyla eşlik etti. İlk iki plağını Gülden Göktürk adıyla çıkartan sanatçı, yaşadığı aile içi gerilim sebebiyle dönemin ünlü starı ablası Neşe Karaböcek'in takma soyadını 1972 yılında mahkeme kanalı ile alarak resmileştirdi.

70'li yıllarda Anadolu Pop Folk olarak adlandırılan türküler seslendiren Gülden Karaböcek, o dönem ayrıca "Yaralı Kalp", "Anca Beraber Kanca Beraber", "Taka Taka", "Dur Bırakma Beni" gibi aranjmanları başarıyla seslendirdi. "Non Ce N'est Pas Fini" nin Türkçe sözlüsü Dur Bırakma Beni adlı şarkıda Gülden Karaböcek'e vokalde Nilüfer ve Füsun Önal eşlik eder. Gülden Karaböcek, o dönem Onno Tunç, Garo Mafyan, Norayr Demirci, Esin Engin gibi başarılı müzisyenlerle birlikte çalıştı.

Gülden Karaböcek, 70'li yılların ilk yarısında Aşık Veysel, Aşık Mahzuni Şerif, Neşet Ertaş, Aşık Nesimi Çimen, Aşık Mevlüt İhsani gibi ozanların eserlerini başarıyla seslendirir. Arif Sağ, Selahattin Bölük, Yücel Paşmakçı gibi Türk Halk Müziği'nin duayenleriye çalışan Gülden Karaböcek bu dönemde Aşık