yet içinde yaşamaktadırlar.






Kata Tjuṯa

Kaja Tjuṯa, Merkezi Avustralya'da 36 ada dağından oluşan kaya formasyonu grubu. Yerleşim merkezi Yulara'ya 51 km mesafededir. 25 km uzaklıktaki Uluru (Ayers Rock) ile beraber Uluru–Kata-Tjuta Milli Parkı'nı oluştururlar. En yüksek kaya, çevreden 546 metre yükselir

(rakımı 1066 metredir). Kata Tjuta anangu dilinde "Çok kafa" anlamına gelir.

Kata Tjuta, onun Avrupalı kaşifi Ernest Giles tarafından, kraliçe Olga von Württemberg'in adıyla "Olgas" olarak adlandırılmıştır. 1995 yılında resmi olarak ismi, tekrar Kata Tjuta olarak değiştirilmiştir.

Kata Tjuta yaklaşık 600 milyon yıl önce, Uluru ile beraber oluşmuş olup yer altından onunla bağlantılıdır. Kompakt olan Uluru'nun aksine, konglomerat (çakıl yığın), granit, gnays ve hava koşullarıyla tek tek kubbeleşmiş diğer volkanik kayaçtan oluşur.

Kata Tjutalar, anangu kültüründe kutsaldır ve anangu erkekleri tarafından ayinlerde kullanılır. Bu yüzden turistlerin girişi son derece kısıtlanmıştır. Tek bir yürüyüş yolu olan "Valley of the Winds" kamuya açıktır (etrafında dolaşmak yürüyüş temposuna bağlı olarak, üç ila beş saat arasında sürer). Diğer bir daha kısa yürüyüş yolu, ziyaretçi otopark noktasından iki ""baş"" boyunca, ara sokak olarak ilerler (gidiş-dönüş 30 dakika ile 1 saat sürer.)




Kromozom anomalileri

Kromozom anomalileri; bir kromozomda meydana gelen yapısal ya da sayısal değişiklikleri gösterir. 
Genellikle mayoz ve mitozu izleyen hücre bölünmesi sırasında meydana gelen hatalardan kaynaklanırlar. Birkaç farklı türü bulunmakla beraber, genel olarak sayısal ve yapısal anomaliler olarak iki ana gruba ayrılırlar.

Çift kromozomlardan birinin kaybolması (monozomi) ya da bir çiftte ek olarak bir tane daha kromozomun bulunması (trizomi) olarak tanımlanır. Sayısal anomalilere en bilinen örnek, "Trizomi 21" (üç tane 21. kromozom) olarak da bilinen "Down sendromu"dur. Monozomi olarak ise, eşey kromozomlarından birinin olmaması durumu olan (45,X) "Turner sendromu" gösterilebilir.

Kromozomun yapısal formunun değişmesiyle oluşan birkaç farklı türü vardır:


Kromozom anomalileri daha çok, kalıtılmayan fakat, yumurta ya da spermde meydana gelen hatalardan kaynaklanırlar. Vücudun bütün hücrelerinde görülebileceği gibi, bazen bazı hücrelerin normal bazılarının anomalili olmasıyla (mozaizm) da karşılaşılabilir. Kromozom anomalileri, aileden gelebileceği gibi, aniden "de novo" olarak da gerçekleşebilir. Bu, ailesi normal olan çocuğun neden anomalili olabileceğini açıklar.




Shigella

Shigella (okunuşu "Şigela"), Gram-negatif, hareketsiz, spor oluşturmayan, çubuk şekilli bir bakteri cinsidir. "Escherichia coli" ve "Salmonella" ile yakından ilişkilidir. Şigelloz hastalığının etmeni olan Shigella, diğer primatlarda da hastalık yapar ama diğer memelilere etki etmez.

"Shigella" türleri dört serotip olarak sınıflandırılırlar:

"A"–"C" gruplarındakiler fizyolojik olarak birbirlerine benzerler; "S. sonnei" (grup "D") biyokimyasal metobolizma testleri ile ayırdedilebilir.

"Shigella" enfeksiyonları tipik olarak yeme yoluyla (dışkıdan ağza) meydana gelir. Konağın yaş ve durumuna göre, yalnızca 10 bakteri dahi enfeksiyona neden olabilir. "Shigella" çekum ve rektumdaki bağırsak mukozasına imha ederek dizanteriye yol açar. Bazı suşlar, enterotoksin ve Şiga toksini salgılarlar, bu toksinler "E. coli" 'nin ölümcül serotipinin salgıladığı toksinlere çok benzerler.

Etkenler hareketsiz olmasına rağmen, bir enterosit'ten diğerine geçerek patogenezis gösterir. Bunu başarmasının ardında sitoskeleton'un yapısını oluşturan aktin ipliklerine bağlanması ile yapar. Aktin'i bağlandığı noktada kırar. Bu sayede hücrenin membranına kadar ulaşır. Burada evaginasyon tarzında bir membran vakuolü oluşturarak diğer hücreye girer.

Hastalığın en yaygın belirtileri ishal, mide bulantısı, kusma, mide krampları, zor dışkılamadır. Dışkıda kan, mukus veya irin bulunabilir.Düşük hacimli dışkılama gözlenir. Ender vakalarda küçük çocuklar havale geçirebilirler. Belirtilerin başlaması bir haftayı bulabilir ama genelde bakterinin yeme yoluyla alınmasından 2-4 gün sonra başlar. Hastalık genelde birkaç gün sürebilir ama haftalarca da sürebilir.

Ağır dizanteri ampisilin, TMP-SMX, veya ciprofloxacin gibi fluoroquinolone grubu antibiyotiklerle tedavi edilebilir.





Mount Augustus

Mount Augustus, Dünya yüzeyindeki en büyük monolit. Avustralya'nın batı kısmında Perth'in 850 km kuzeyinde, Carnarvon şehrinin 320 km doğusunda bulunur. Burada doğan "Wadjariler" onu Burringurrah olarak adlandırırlar. Dağın birçok yerinde, onlar tarafından yapılmış resim işlemeleri ve gravürler mevcuttur. Çevredeki bitki örtüsü, yüksek çalılıklar ve akasya cinsi bitkilerdir.

Mount Augustus, 8 km uzunluğunda olup 48 km² bir alanı kaplar. Dağ, çevreden 717 m yükselir ve zirvesi deniz seviyesinden 1.105 metre yüksektedir. Hacimsel olarak Uluru'dan (eskiden „Ayers Rock“) 2.5 kat büyüktür. Kayaç rengi, lila, pembe, kırmızı ve turuncu renkleri arasında değişiklik gösterir.

Dağa ilk tırmanan Avrupalı 3 Haziran 1858 tarihinde Francis Gregory olup, tırmandıktan birkaç hafta sonra dağa, kardeşi Sir Augustus Charles Gregory'nin adını vermiştir.





Kuka

Genellikle akçaağaçtan yapılan pinler, bovling lineinin sonuna, özel makinalar tarafından üçgen şeklinde dizilerek kullanılır. Bu sporun temel amacı, hat başından atılan bir bovling topu ile hat sonuna dizilmiş kukaları devirmektir.




Down sendromu

Down sendromu, trizomi 21; genetik düzensizlik sonucu insanın 21. kromozom çiftinde fazladan bir kromozom bulunması durumu ve bunun sonucu olarak ortaya çıkan genetik bir bozukluktur.

Down sendromu vücutta yapısal ve fonksiyonel değişiklikler ile karakterize edilir. Vücuttaki küçük ve büyük farklılıkların kombinasyonu yapısal olarak sergilenir.

Down sendromu sık sık zihinsel kavramadaki bozukluklar ve fiziksel gelişimin tipik yüz görünümü gibi farklı olmasıyla ilişkilendirilir. Çoğunlukla hafif veya orta seviyeli öğrenme güçlüğü gibi sorunlar taşır.

Down sendromu gebelik sırasında ya da doğumda tanımlanabilen bir rahatsızlıktır. Down sendromuna her 800 ile 1000 doğumda 1 oranında rastlanır; istatistikler anne yaşının artışıyla bu oranın yükseldiğini göstermiştir, diğer etkenlerin payı küçüktür.

Down sendromunun tipik yüz siması, normal kromozom sayısına sahip olan bazı insanlarda da görülebilir. Ancak Down sendromunda buna ek olarak; el ayasında çift yerine tek derin olarak bulunan avuç içi çizgisi, epikantik katlanmanın neden olduğu badem biçimli göz, palebral yarık, düşük kas tonusu, ayak baş parmağıyla ikinci parmak arası daha büyük bir boşluk ve sarkık dil morfolojisi görülebilir. Bu semptomların hepsi görülecek diye bir kural yoktur, bazıları olup bazıları olmayabilir. Down sendromunun sağlığa getirdiği sorunların başında ise konjenital kalp yetmezliği riskleri, gastroözafagal reflü hastalığı, tekrarlayan kulak enfeksiyonları, obstürktüf uyku apnesi ve tiroid bozuklukları riskleri sayılabilir.

Çocukluğun erken dönemlerinde sağlanacak olan aile ve tıp desteği ile erken müdahale sayesinde Down sendromlu insanlar destekle toplumla bütünleşik bir hayat kurabilirler.

Down Sendromu ilk kez İngiliz hekim John Langdon Down tarafından 1866'da sistematik bir şekilde sınıflandırılmış ve sendrom olarak tanılanmıştır. Sendrom, doktorun ismi olan "Down sendromu" olarak söylenmeye başlamıştır. 1959'da Jérôme Lejeune tarafından 21. kromozomun trizomisi olduğu tanımlanmıştır.

Bu bebekler doğduklarında farklı bir yüz görünümleri vardır. Başları ufak, artkafa yassı, ense kısa ve geniştir. Burun kökü yassı, kulaklar kafada normalden düşük bir seviyede durur ve gözler birbirinden ayrık ve çekik görünür. (Bu görünüm Moğol ırkına benzetilerek mongolizm olarak da ifade edilir.) Dil, normal konuşmayı önleyecek kadar genişlemiştir. Ensede genellikle boğumlar vardır. Bu bebeklerin tonusları (vücut gerginliği) düşüktür. Geniş el, kısa ve tombul parmak ve sıklıkla avuç içlerinden birinde ya da ikisinde "Simian çizgisi" denilen tek bir çizgi vardır. Ellerin serçe parmakları genellikle içe doğru kıvrımlıdır. Vücut kısa ve tıknazdır. Çocukluk dönemlerinde solunum hastalıkları, kalp bozukluklarına rastlanabilir. Yaşam süreleri geçmiş yüzyılda düşük seyretmişken günümüzde gelişen tıp ve iyi bakım sonucunda bu yaş ortalama Down sendromlu kişi ömrü 50 yaş civarında seyretmektedir.

Down sendromunun getirilerinden biri de hafif ila orta düzey arasında değişebilen zeka geriliğidir; bu oran Mozaik Down sendromunda (açıklaması aşağıda) 10-30 oranında yukarıdadır.

Down sendromlu çocuklar genelde boy ve kilo açısından daha yavaş büyürler, daha yavaş öğrenirler, problem çözmede ve karar vermede diğer çocuklardan daha çok zorlanırlar. Zeka seviyeleri normalden düşük olarak kalır. Ancak iyi ve erken başlanan eğitimle zeka seviyelerinde anlamlı yükselmeye rastlanır. 
Down Sendromlu çocuklar iyi bir eğitimle normal birey şeklinde hayatlarını sürdürebilirler. İmkan tanındığında meslek edinebilirler. Kendi yaşamlarını idame ettirebilecek seviyeye ulaşabilirler. Fizik tedavi, özel eğitim ve dil terapisine ihtiyaç duyulur.
Bunlar için planlı ve programlı bir şekilde profesyonel yardım almak gerekir.

Down Sendromlu çocuklar kendi aralarında farklılıklar gösterebilirler, bu yüzden çocuğun ihtiyaçlarına uygun bir programla özel eğitim, beraberinde sosyal ve duygusal gelişimi, bilişsel gelişimi ve motor gelişimi desteklenir.

Fizik tedaviye Down sendromlu bebeklerde iki aylıkken başlanmalıdır.Egzersizler Fizyoterapist bakımında yapılmalı ve günlük programlarla evde aile tarafından uygulanmalıdır.Düzenli kontrollerle duruma göre tedavi desteklenir. Çocuklarda yüz kasları gevşektir. Fizik tedavi süresince kas gücü ve motor becerilerinin yanı sıra, algılama becerisi de programa dahil edilerek desteklenmelidir.

Down Sendromlu çocuklarda konuşma geç gelişir. Erken dönemde başlanan dil terapisi ile ortalama 2-3 yaşında konuşma başlayabilir. Nadir rastlansa da bazıları çok geç konuşurlar.Hiç konuşamayan sayısı ise oldukça azdır.

Sağlıklı bir i