nemli eserlerden birisidir.

Kitap, genel olarak felsefe açısından ahlaki yasayış konusunu sorunsallaştırmaktadır. İşlenen tema Etik olmakla birlikte, bu kitap postmodernizm ve özellikle de postmodern felsefe bağlamında da oldukça önemli bir teorik kaynak olarak belirtilebilir. Genel olarak postmodern argümanlar oratya konuldugu gibi, modernizm ve ondan türeyen etik anlayislar da acik ve yalin bir sekilde ortaya konulmakta, basit yollara ve kelime oyunlarına sapılmaksızın mesele derinligince irdelenmektedir.

Bauman, birçok postmodernist kuramcının saptığı basit yollara sapmaksızın ve genel havaya uyup heyecanlanmaksızın, konunun gerektirdiği titizlik ve özenle çalışmasını yürütmüş ve ortaya bunun ürünü olan bu etkileyici kitabı çıkarmıştır. Söz konusu titizlik ve özen her satırda görülür. Konu fazlasıyla ağırdır ve önemlidir, çünkü postmodern bir durum içinde yaşadığımız söyleniyorsa eğer, nasıl bir Etik'e sahip olunacağının kuramsal tartışmaları can alıcı bir soru(n) teşkil eder. Bauman, bu ağır ve önemli konuyu, hem derinlikli bir yetkinlik hem de yalın bir açıksözlülükle ortaya koyar.

Modernizm'den postmodernizm'e uzanan süreci genel olarak özetleyip açıklamanın yanı sıra, özellikle o sürecin içinde "ahlaki sorunlar" ya da "etik" 'i belirgin bir şekilde analiz eder ve çerçeveler. Burada ilk olarak, modern etik anlayışlarını ve onların kuramsal öncüllerinin yapısını ve bunalrın ulaştığı açmazları görürüz; yanı sıra postmodern perspektifte nasıl bir etik imkânı bulundugunu izleriz.

Bauman, belirli anlamda algıladığı belli bir postmodern perspektiften hareket eder bu çalışmayı ortaya koyarken. Okur her cümlede bu perspektifin açılımlarını görür. İnsan ahlakının müphemliği ya da başka bir deyişle ahlaki ilkelerin akıldışılığı, her özgül durumda ahlaki sorunlarla başetmenin bireyin zorunluluğu oldugu, herhangi bir ahlaki ilkenin evrensel bir ilke haline getirilemeyeceği varsayımlarından hareket eden Bauman, bunlardan hareketle yeni bir etiğin -postmodern etiğin- şekillendirilmesine çalışır. Bu girişiminde Emanuel Levinas'ın Öteki ve Ötekilik fikri ya da nosyonları temel olarak önem taşır.

Bauman, belirsizlik ve olumsallığın hakim olduğu koşullarda -ki bunlar postmodern zamanların koşulalarıdır- Etik'in nasıl olabileceğini ve olması gerektiğini gösteriyor bu kitabinda.





Gömülü Linux

Gömülü Linux Linux işletim sisteminin cep telefonları, PDA'ler, elde taşınabilir medya oynatıcılar ve diğer tüketici elektroniği cihazları gibi gömülü sistemlerde kullanılan adıdır.

Geçmişte gömülü sistemler için yapılan yazılımlar doğrudan assembler'da yazılarak geliştiriliyordu. Geliştiriciler tüm donanım sürücülerini ve arayüzlerini baştan geliştirmek zorundaydı. Daha sonraki uygulamalarda, küçük bir ücretsiz yazılım seti ile desteklenmiş Linux kernel'in gömülü cihazların sınırlı donanım alanlarına sığdırılabildiği çalışmalar gerçekleştirilmişti. Tipik bir gömülü Linux dağıtımı 2 MB alan üzerinde yer kaplamaktadır. Diğer gömülü işletim sistemleri; VxWorks, QNX, LynxOS, Windows CE, Windows NT Embedded, Palm OS.

Gömülü Linux'un diğer gömülü işletim sistemlerine olan avantajları;


IBM, Intel, LynuxWorks, Motorola, Panasonic, Samsung, Sharp, Siemens ve Sony gibi firmaların katılımıyla oluşan Gömülü Linux Birliği (ELC http://www.embedded-linux.org/ ), 15 Temmuz 2003 tarihinde San Francisco'da, ürün geliştiricileri, kullanıcı arayüzü tasarımcıları ve gömülü Linux uygulamaları için gerçek zamanlı performans çalışmaları yapan tasarımcılara yardım edecek bir yönergeler dizisinin hazırlanması amacı ile standartlaşma etkinliklerinin yeni bir evresinin başlatıldığı duyuruldu. Standardın amacı, küresel olarak kabul edilen, test uygulamaları sunacak ve pazarlamayı iyileştirecek, marka oluşturacak bir platformun yaratılmasıydı. 2002 yılında ELC, Embedded Linux Consortium Platform Specification (ELCPS) isimli standardını tanıttı.

2005 yılında OSDL bünyesine katılan bu yapılanma, 21 Ocak 2007 tarihinde, aralarında Fujitsu, Intel, AMD, IBM, Oracle, Hitachi, Cisco, Motorola, Siemens, Sun Microsystems, Google, Nokia, Dell ve Toshiba gibi 60 kadar dev firmanın bir araya gelerek oluşturduğu Linux Foundation'a ile birleşti.







Lipit düşürücü ilaç

Lipit düşürücü ilaçlar kanda yüksek lipit seviyelerinin tedavisinde kullanılan çeşitli türde ilaçlardır. Hipolipidemik ilaçlar veya antihiperlipidemik ilaçlar olarak da adlandırılırlar.

Lipit düşürücü ilaçlar birkaç sınıfa ayrılabilir. Yan etkileri ve kolesterol profiline olan etkileri bakımından farklılıklar gösterirler. Bazıları "kötü kolesterol" diye bilinenen LDL kolesterolunu azaltırken diğerleri "iyi kolesterol" HDL kolesterolunu arttırırlar. Klinik kullanımda bir hastanın hangi ilacı alacağını belirlemek için hastanın kolesterol düzeyine, kardiyovasküler risk durumuna, karaciğer ve böbrek fonksiyonuna bakılır ve bunlar, ilacın riskleri ile faydalarıyla birlikte değerlendirilir. Amerika Birleşik Devletleri'nde bunu yapmak için Milli Kolesterol Eğitim Programı'nın Yetişkin Tedavi Paneli III'te (National Cholesterol Education Program Adult Treatment Panel III) bulunan delillere bağlı tedavi kılavuz kullanılır.






Diyarbakırspor

Diyarbakırspor, 1968 yılında Diyarbakır'da kurulan ve şu anda Diyarbakır 2. Amatör Ligi'nde mücadele eden futbol kulübüdür.

Diyarbakırspor, Diyarbakır Amatör Ligi'nin iki ezeli rakibi Diclespor ve Yıldızspor kulüplerinin 24 Haziran 1968 tarihinde birleşmeleriyle kuruldu. Diyarbakırspor'un ilk başkanlığını de dönemin Belediye Başkanı Nejat Cemiloğlu yaptı.1968 yılında Kulübün başkanlığına dönemin Belediye Başkanı Nejat Cemiloğlu seçilirken, yönetim kurulu ise şu isimlerden oluşur: “Hacı Abdurahman Özbek, Nazmi Çakın, Şahap Bozacı, Nuri Akçam, Bedrettin Köprülü ve Erdoğan Vursavaş”

1968-1975 yılları arasında 8 sezon Türkiye 3. Ligi'nde mücadele eden Diyarbakırspor, 1975-76 sezonunda Ali Kahraman'ın başkanlığı ve Şeyhmus Akçadağ'ın ikinci başkanlık ile futbol şube sorumluluğu görevlerini birlikte yürüttüğü dönemde Türkiye 2. Ligi'ne yükseldi ve ertesi sezon Türkiye 2. Ligi şampiyonu olarak 1. Lig'e yükseldi.

Ali Kahraman ve Şeyhmus Akçadağ da Diyarbakırspor'a o dönemlerde altın yıllarını yaşatan yöneticiler olarak hafızalarda yer edindi. 1977-1980 yılları arasında 3 sezon 1. Lig'de kaldı. 1978-79 sezonunda 4 hafta lider kaldığı ligi 5. sırada bitirdi.

1980-81 sezonunda 2. Lig'e düşen Diyarbakırspor burada bir yıl kaldıktan sonra 1981-82 sezonunda yeniden 1. Lig'e yükseldi. Ancak bu durum çok uzun sürmedi ve ertesi sezon 2. Lig'e düşen Diyarbakırspor, 1. Lig'e dört sezon çıkamadı.

1985-86 sezonunda 2. Lig'den üçüncü kez 1. Lig'e çıktı. 1986-87 sezonunda 1. Lig'i 11 puanla son sırada tamamlayan Diyarbakırspor, küme düştükten sonra da zor günler geçirdi ve başkan Yaşar Şerbetçi'nin ani ölümü nedeniyle, 1987-1993 yılları arasında 2. Lig'de küme düşmeme mücadelesi verdi.

Diyarbakırspor, ilk kez 1990-91 sezonunda play-off'a yükseldi. 1995-96 sezonunda ilk 5 takım arasına girip finale kadar yükseldi. Ankara'daki finalde ise, Bahri Kaya yönetimindeki Zeytinburnuspor'a uzatma dakikalarında yediği golle 1-0 mağlup oldu ve 1. Lig'e yükselemedi. 1997-98 sezonu sonunda Eskişehir'deki ekstra play-off maçlarının ilk turunda Denizlispor'a 3-0 yenilip elenirken, 1999-00 sezonunda da yine final oynadı. Antalya'daki yükselme grubu final maçlarında Çaykur Rizespor'a uzatma dakikalarında 2-0 mağlup olup, ikinci kez finalde 1. Lig hakkını kaybetti.

2000-01 sezonunda Süper Lig'e yükselen Diyarbakırspor, 2005-06 sezonunda Süper Lig'i 18. sırada tamamlayıp 1. Lig'e düştü.

2008-09 sezonunda 1. Lig'i şampiyon Manisaspor'un ardından 2. olarak tamamlayan Diyarbakırspor yeniden Süper Lig'e çıktı.

2009-10 sezonunda kötü bir sezon geçiren Diyarbakırspor, Süper Lig'de tutunamayarak tekrar 1. Lig'e düştü. Talihsizlikler 2010-11 sezonunda da Diyarbakırspor'un yakasını bırakmadı. Ligin bitimine 7 hafta kala Diyarbakırspor, 1975-76 sezonundan beridir görmediği 2. Lig'e düştü.

2011-12 yılında 2. Lig'de mücadele veren Diyarbakırspor, düşme kalma mücadelesi verdiği son maçında Bugsaşspor'a 3-1 yenilerek 3. Lig'e düştü. Zamanla deplasmana gidememeye başladı. Kulüp kapatılma tehlikesiyle karşı karşıya kaldı. 3. Lig'de ilk 8 maçındanda puan alamadı. Aynı sezonda Maltepespor ve Kocaelispor maçlarına çıkmayan Diyarbakırspor'un BAL'a düşürülmesi gündeme geldi. Fakat TFF kurallarında belirtilen "Bir takım aynı lig devresi içinde 2 maça çıkmazsa küme düşürülür." maddesi Diyarbakırspor'u küme düşmekten kurtardı. Diyarbakırspor, ligi 17. sırada bitirerek Eylül 2013 tarihinde, Diyarbakırspor Futbol Şube Sorumlusu Mehmet Emin Akyapı, Tüm futbolcuların lisanslarını karşılıksız olarak verildiğini, Şu an için takımın ne teknik heyeti ne de futbolcusunun olduğunu belirtmiş olup, maçlara çıkacak bir takım olmadığı için Diyarbakırspor'un küme düşeceğini ve ilerleyen haftalarda kendiliğinden kapanacağını belirtmiştir. Kulüp 9 Ağustos 2013 tarihinde tamamen kapanmıştır. Kulüp binasına haciz işlemi başlatılarak mühürlenmiştir. Ayrıca kulübün efsaneleşen yıllarında kazanmış olduğu kupaları çöpe atılma olayına tepki gösteren Diyarbakırspor'un son kulüp başkanı Şeyhmuş Şenyiğit kulübün kupalarına kendi işyeri içerisinde özel olarak sahip çıkarak ve bu davranışıyla Diyarbakırspor taraftarlarının gönüllerine taht kurmuştur.

Eylül 2013'te, üst üste 4 lig birden düşmeye devam ederek Bölgesel Amatör Lig'e gerileyen Diyarbakırspor'un yönetim, teknik heyet ve futbolcuları dağıldığı için kulübün kapanması kararı alındı. 2013-2014 sezonu başlamadan önce Diyarbakırspor son kulüp başkanı Şeyhmus Şenyiğit ile Yeni Diyarbakırspor yönetimi bir takım görüşmeler yapıp Diyarbakırspor'u yaşatmak adına Yeni Diyarbakırspor çatısı altında birleşme kararı aldı. Mevcut Diyarbakırspor'un ismi Yıldız 21 Gençlikspor, arması da yeşil kırmızı düz bant olarak değiştirildi. Bu sayede Diyarbakırspor ismi ve arması boşta kaldı. Hemen akabinde Yeni Diyarbakırspor yetkilileri Dernekler İl Müdürlüğü'ne başvurarak Diyarbakırspor isim ve armasına talip