enistan, Azerbaycan ve Irak'da tarım ve şehirler olumsuz etkilenecektir.

Urmiye Gölü tarihi zamanlarda seviye değişimleri yaşamıştır. Günümüzde 1276 m olan denizden yükseltisi, son 200 yılda sürekli düşmektedir. Göl Pleistosen zamanı boyunca dört kez seviye değişimi geçirmiştir. Göl seviyeleri; 1410 m, 1385 m, 1360–1380 m, 1280 m yüksekliklerinde bulunmuştur.
İran yönetimi önceleri gölün küçülmesini 500 yılda bir gerçekleşen doğal bir olay olarak görmüştür. Yapılacak yatırımların gereksiz bulunmuştur. Kuraklığın ilerlemesiyle önlemler tartışılmaya başlanmıştır.

Öncelikle Aras Nehri'nden kullanım hakkını 500 km'lik boru hattıyla göle yönlendirmeyi planladılar. Türkiye'den doğan Aras Nehri Ermenistan-İran sınırını oluşturmaktadır. İki ülkeninde sınırda suyun %50'sini kullanma hakkı vardır. Bu suyun yetmeyeceği anlaşılınca Kürdistan Eyaleti'nden de su transferi planlandı. Göle dökülen nehirler üzerinde yapılmakta olan 80 baraj inşaatı durdurulma kararı alındı. Tarımsal sulama tekniklerinin iyileştirilmesi ve su israfının azaltılması projelendirildi.
Gölün yeniden canlandırılması amacıyla Van Gölü'nde veya Gürcistan'dan su taşınması gündeme alınmıştır.




Erdebil

Erdebil (Azerice: Ərdəbil, Farsça:اردبيل, []), Güney Azerbaycan bölgesinde, İran'ın aynı isimli Erdebil Eyaleti'nin yönetim merkezi olan şehirdir.

Aynı zamanda, eyaletin kendi adını taşıyan Erdebil şehristanı'nın ve Merkezî bahşı'nın da yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 412.669 kişi ve 156.324 hanedir.

Şehir nüfusunun çoğunluğunu Azerbaycan Türkleri oluşturur. Halkın dili Azericedir.

Erdebil’in ne zaman kurulduğu hakkında bilgi yoktur, eski kentlerden birisidir. Zarathustra'nın Avesta’yı yazdığına inanılan Savalan Dağı'nın bu kente yakınlığından dolayı Zerdüştlerce kutsal addedilen şehrin en eski isimi Artavil'dir. Sasani döneminde de önemini koruyan kent bu dönemde Şeyh Safiyüddin İshak Erdebilî’nin sayesinde bir sufi merkezi olmuştur. Adı bu dönemde "Baran-Pirouz"' olan kent, dini olarak kendini temizlemek isyenlerin gelip huzur buldukları mistik bir şehirdi. Bu nedenle kente "Dar'el Amân" "(tövbe yurdu anlamındadır)" da denmiştir.

Abbasiler devrinde Erdebi bölgedeki askeri ve idari merkezlerden biri olmuştur.

Bölgede dini öneme sahip olan Safeviye Tarikatı 14. yüzyılda Safiyüddin İshak tarafından Erdebil'de kurulmuştur ve Safevi Devleti'nin kurucusu ve ilk hükûmdarı I. İsmail bu şehirde doğmuştur.





Parsabad

Parsabad (Farsça: پارس آباد, ), İran'ın Erdebil Eyaleti'de şehir.

Persabad, bağlı olduğu eyaletin kuzeyinde, Azerbaycan sınırında yer alır.

Kentin 2006 yılı resmi nüfusu 81.782'dir. İdari olarak kendi adını taşıyan Persabad şehristanı'nın yönetim merkezidir.




Meşginşehr

Meşginşehr (Farsça: مشکين شهر, eski adı: خیوو=Xiyov خیاو=Xiyav), İran'ın Erdebil Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin aynı isimli Meşginşehr şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 63.655 kişi ve 14.949 hanedir.

Meşkinşehr, Savalan Dağı'nın yakınında ve Hazar Denizi kıyısında kuruludur.





Alvend

Alvend (Farsça: آلوند), İran'ın Kazvin Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin Elburz şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 69.333 kişi ve 18.004 hanedir.

Alvend Dağı bu kent yakınlarında yer almaktadır.




Hürremdere

Hürremdere (Farsça: خرمدره), İran'ın Zencan Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin aynı isimli Hürremdere şehristanı'nın yönetim merkezi şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 48.055 kişi ve 12.562 hanedir.

Şehir, eyaletin doğusunda, Kazvin Eyaleti sınırı yakınlarında yer alır. Tahran ile Tebriz arasındaki iki önemli yol, 32 numaralı karayolu ve Otoyol 2 şehirden geçmektedir.




Ahvaz

Ahvaz (Farsça: اهواز‎, Arapça: أحواز‎), İran'da Huzistan Eyaleti'nin yönetim merkezi olan şehir.

Şehir, bağlı olduğu eyaletin orta kısmında, Karun Nehri'nin kıyısında kuruludur. Deniz seviyesinden yüksekliği 20 metre, 2006 yılı itibarı ile nüfusu 969.843'dür..

Ahvaz, Basra Körfezi'ne demiryoluyla bağlıdır ve Bender Şahpur petrol alanları yakınında önemli petrol üretim merkezlerinden birisidir ki kentte, günlük 250 bin varil petrol üretimi gerçekleşmektedir. İran yönetimi buradaki kapasiteyi 2010 yılına kadar toplam 3 milyar Amerikan Doları tutarındaki bir yatırımla günlük 600 bin varile çıkarmayı hedeflemektedir.





Haşmet

Şair Haşmet, Haşmet bin Abbas, (ö. 1768, Rodos) - Osmanlı divan şairi.

Latifeleri, hicivleri ile tanınan bir şairdir. Devrin ünlü şairi ve devlet adamı Koca Ragıp Paşa'nın himayesinde yetişmişti. Ragıp Paşa ve Fıtnat Hanım ile yakın dostluk kurdu. Şiirleri ile olduğu gibi bu üçlünün arasındaki günümüze kadar ulaşan şakalaşmalar ile hatırlanır.

18. yüzyılda İstanbul'da dünyaya geldi. Doğum yılı kesin olarak bilinmez, 1720-1730 arasında doğmuş olduğu tahmin edilir. Kazasker Abbas Efendi'nin oğludur.. Asıl Adı Mehmet idi.

İlköğrenimini babasından aldıktan sonra medrese öğrenimi gördü, müderrislik yaptı. Gençlik çağlarında Koca Ragıp Paşa'ın himayesini kazandı. Şairliğin yanı sıra ok atmada, kılıç ve tüfek kullanmada ustalaştı. Müderrislikte derecceler alarak ilerledi.

Şiirleri bazı kimselerin hatırlarını incittiğinden önce İstinye'de babasının yalısında ikamete memur edildi; sonra Bursa'ya (1759) sürüldü. Altı yıl kadar kaldığı Bursa'da şehrin önde gelen sanatçı ve bilim adamlarını etrafında topladı. Bu dönemde dost olduğu İmamzade Said Efendi, Haşmet'in şiirlerini toplayıp divan şeklinde düzenlemeyi üstlendi.

Şair, Bursa’dan sonra İzmir'e ve Rodos'a sürülmüş; 1768'de sürgünde iken hayatını kaybetmiştir. Mezarı, Rodos’ta Murad Reis Türbesi civarındadır.

Beyit sayısı üçbini bulan bir "Divan"'ı vardır. Haşmet'in Divanı'nda yer alan şiirler, şair Bursa'dayken arkadaşı İmamzade tarafından bir araya getirilmiş olanlardır.

"Sened-i Şuara", Koca Ragıp Paşa adına yazılmış bir eserdir; şiirin faziletlerini anlatır. Haşmet, bu eserde Arap dili ve edebiyatı ile dini ilimler konusundaki bilgilerini ve sanat gücünü ortaya koymuştur.

En önemli eserlerinden birisi, "Sûr-nâme" ("Vilâdet-nâme") adlı mensur-nazım eserdir. Bu eser, III. Mustafa’nın kızı Hibetulah ‘ın doğumunu kutlamak için Koca Ragıp Paşa’nın isteği üzerine kaleme alınmıştır. III. Mustafa'dan önceki iki padişah (I. Mahmut ve III. Osman)'ın çocukları olmamıştı. Bu nedenle, Mustafa'nın 1759'da doğan kızı Hibetullah için, çağının birçok şairi tarihler düşürmüşler, kutlama manzumeleri yazmışlardı. Olayın doğurduğu genel sevinç ve yapılan eğlenceler Sûr-nâme'de oldukça canlı bir dille anlatılmıştır.. Eserde olaylar günlere göre değil fıkralara, makalalere ve yapılan eğlencelere göre gruplandırılarak anlatıldığından yazılış ve tertip itibarıyla de diğer Sur-nâme’lerden ayrılmaktadır.

Şairin, "İntisâbü'l-mülük" adlı küçük eseri III. Mustafa'yı övmek için yazılmıştır. "Hâb-nâme", "Vâkıa-nâme" adlarını da taşıyan bu eser, Padişah III. Mustafa’nın 1757 yılında tahta cülus ettiği günün gecesi Haşmet’in görmüş gibi hayal ettiği bazı olayları konu edinmektedir.

Dört eseri de “"Haşmet Külliyatı"” adıyla 1994'te yayımlanmıştır.




Lakap

Lakap, ayama veya epitet; herhangi bir kimseye veya gruba (örneğin sülaleye) belirli bir özelliğinden dolayı başkaları tarafından verilmiş takma ad. Lakaplar bir kimsenin fiziksel bir özelliğine atfen verilmiş olabileceği gibi (Uzun Hasan, Kel Sait vs.) yaptıkları işlere atfen de verilmiş olabilir (Büyük İskender, Fatih Sultan Mehmet vs.). Lakaplar olumlu veya olumsuz anlamlar içerebilir.

"Lakap" sözcüğü Türkçeye Arapçadan geçmiştir. "Epitet" ise Yunanca kökenlidir ve sözcüğün orijinali "atfetmek" anlamına gelir.





Soyuz 6

Soyuz 6, Sovyetler Birliği tarafından gerçekleştirilen uzay uçuşu. Soyuz 7 ve Soyuz 8 ile birlikte üç araç ve yedi kozmonotun görev aldığı bir uçuşun parçasıydı. Bu uçuşta, tarihte ilk defe üç uzayaracı birlikte görev yapmıştır.

Georgi Şonin ve Valeri Kubasov'dan oluşan mürettebat Soyuz 7 ve Soyuz 8'in kenetlenmesini yüksek kaliteli bir filme çekmekle görevlendirilmişti. Ancak üç aracın da kenetlenme sistemleri arızalanınca bu gerçekleştirilemedi.

Sorunun nereden kaynaklandığı asla kesin olarak ortaya çıkarılamadı. Ancak genellikle bir helyum basınç dayanıklılık testinden kaynaklandığı söylenmektedir. Bu görev için kullanılan Soyuz aracında (7K-OK) kenetlenme devreleri "hizmet modülü"nün motor bölümü yanındaki bir bölmede duruyordu. Bölmenin içi elektronik devrelerin sorunsuz çalışması için helyum gazıyla doldurulmuştu. Dünyaya dönüş sırasında uzayaracının ağırlığının azalması için bu bölme kenetlenmeden sonra atılıyordu. Üç uzay aracının da elektronik devrelerini neyin bozduğu hâlâ bilinmemektedir.

Mürettebat uzayda kaynak yapımı konusunda önemli deneyler gerçekleştirdi. Denenen üç yöntem elektron ışını, düşük basınç plazma arkı, ve yanıcı elektrottu. Cihaz, Kiev, Ukrayna merkezli E. O. Paton Elektrik Kaynağı Kurumu tarafından geliştirilmişti. Kaynak kalitesinin Dünyadaki örneklerden daha aşağı kalmadığı söylenir.

Araç Dünya yörüngesinde 80 tur attıktan sonra 16 Ekim 1969'da Kazakistan'da Karaganda'nın 180 km kuzeybatısına indi.

Görevin çağrı kodu antik Yunan kahramanı Antaeus'a ithafen "Antey" idi. Bu aynı zamanda, uçuşun gerçekleştiği sırada dünyanın en büyük uçağı olan Ukrayna yapımı Antonov 22'nin de adıydı.





Soyuz 7

Soyuz 7, Sovyetler Birliği tarafından 12 Ekim 1969'da gerçekleştirilen uzay uçuşu. Soyuz 6 ve Soyuz 8 ile birlikte üç araç ve yedi kozmonotun görev aldığı bir uçuşun parçasıydı. Bu uçuşta, tarihte ilk defa üç uzayaracı birlikte görev yapmıştır.

Mürettebat; komutan Anatoli Filipçenko, uçuş mühendisi Vladislav Volkov ve araştırma kozmonotu Viktor Gorbatko'dan oluşuyordu. Görevleri, Soyuz 8 ile kenetlenmek ve mürettabattan iki kişinin uzay yürüyüşü ile o araca geçmesini sağlamaktı. Bu daha önce Soyuz 4 ve Soyuz 5 tarafından başarılmış bir işlemdi. Soyuz 6, bu olayı yakın mesafeden filme alacaktı.

Ancak arızalar nedeniyle kenetlenme ve geçiş başarılamadı. Sovyet hükümeti daha sonra kenetlenmenin planlanmadığını açıkladı. Ancak uzayaraçlarının taşıdığı kenetlenme cihazları ve Soyuz 8 müre