a da, Steinberg firmasının geliştirdiği VST (Virtual Studio Technology) desteğiyle yenilenerek kısa zamanda toparlandı.

İlk önceleri sadece MIDI sequencer olarak çalışan Cubase, v.3.0 ve sonrasında ses kayıt ve işleme özellikleriyle daha da gelişti.

1999 yılından itibaren, sanal enstrümanların kullanımı için Steinberg tarafından geliştirilen VSTi teknolojisi Cubase'e eklendi. 2002 yılından itibaren SX ve SL adı verilen iki farklı seriyle popülaritesini arttıran Cubase, daha sonra 2006 yılında yine önemli bir revizyondan geçerek Cubase 4 versiyonuna ulaşmıştır. Daha sonra 27 Ocak 2009 yılında piyasaya sürülen Cubase 5 olmuştur. Bunu kısa aralıklarla 6 ve 7. sürümler izlemiştir. Şu anda son sürüm Cubase 9'dur.

Kopyalamaya karşı koruma sağlamak amacıyla, yazılım USB dongle ile çalışmaktadır.

Cubase, günümüzde müzik kayıt ve işleme yazılımları arasında saygın ve popüler bir konuma sahiptir.
Cubase'i verimli kullanmak için, Steinberg tarafından geliştirilen ASIO (Audio Stream Input/Output) teknolojisiyle uyumlu ses kartlarının kullanılması gerekir. Zira ASIO, ses işlemlerinde son derece düşük gecikme (latency) ile çalışılmasını sağlamakta ve yazılımla ileri düzeyde entegrasyon olanağı sunmaktadır. Bu sayede bilgisayar donanımı daha verimli kullanılabilmekte ve daha çok sayıda kanal, efekt ve sanal enstrüman, daha düşük gecikmeyle çalıştırılabilmektedir.






Jedi Starfighter

Jedilerin kullandığı bir araçtır. Işık hızına çıkamadığı için hiperuzay halkası yardımıyla ışık hızında hareket eder. Gemide jedilere yardımcı olması için de bir droid vardır. Anakin'in kullandığı droid R2-D2 dir.




Kokarcagiller

Kokarcagiller (Mephitidae), etçiller (Carnivora) takımından bir familya.

Bu familyanın toplam 12 türünün çoğunluğu Amerika kıtasında yaşamaktadır. Bü yüzden Amerika kokarcası adı da verilir. Kısa zaman önce Güneydoğu Asya'da yaşayan kokan porsukların ("Mydaus") bu familyaya ait oldukları ortaya çıkmış ve birleştirilmişlerdir.

Kokarcagillerin uzunlukları 12 – 51 cm (+7 –41 cm kuyruk) ve ağırlıkları 0,2 - 4,5 kg olur. Renkleri siyah ya da kahverengi, üzerilerinde beyaz şeritleri ya da benekleri olur. Vücutları zarif ve uzun, bacakları kısa ve kuyrukları çok püsküllü olur. Kazmak için kullandığı ön ayaklarının tırnakları çok uzun ve kıvrıkdır. Çoğu türlerin burunları uzun, gözleri ve kulakları küçük olur.

En mühim özellikleri çok iyi gelişmiş, kötü kokulu bir sıvı üreten anal bezeleridir. Bu kokulu sıvıyı, kendilerini korumak için 6 metre bir mesafeye kadar sıçratabilirler. Anlatılanlara göre bu iğrenç koku, sarımsak, kükürt ve yanık plastik karışımı gibi kokmaktadır.

Yukarıda da yazdığımız gibi, kokarcagiller hem Amerika'da hem de Güneydoğu Asya'da yaşarlar. Amerika'daki yayılımları Kanada'dan Patagonyaya kadar uzanır. Güneydoğu Asya'da ise Sumatra, Borneo, Cava (Endonezya) adalarından Filipinler'in güneyine ve Palavan'a kadar uzanır. Yaşam alanı olarak kır, yarı çöl ve çalılık alanlar gibi açık alanları tercih ederler. Fazla ağaçlı ormanları ve sulak alanları sevmezler.

Kokarcagiller genelde akşam ve gece aktif olurlar. Gündüzleri kendi kazdıkları ya da başka küçük hayvanların kazıp terk ettikleri mağaralarda ya da kaya aralıklarında, ağaç kovuklarında veya hatta binalara girerek, uyuyarak geçirirler. Geceleri yiyecek arayışına çıktıklarında çoğu yerlerde, birkaç türü de ağaçlarda gezer.

Tehdit edildikleri durumda, kendilerine saldıran canlıyı önce bazı jestlerle uyarırlar, eğer bu fayda etmezse arkalarını dönüp düşmanlarının yüzüne isabet alarak, anal bezelerinden çıkan pis kokulu sıvıyı püskürtürler. Şeritli kokarcalar bu durumda hatta iki elleri üzerinde durarak sıvıyı 6 metre uzaklığa kadar püskürtürler. Kokan porsuklarda bu mesafe ancak 1 metre civarındadır. Bu sıvının cilt ile temasa etmesi, iğrenç kokunun haricinde herhangi bir zararı olmaz. Ama eğer göze gelirse kısa bir süre için kör olunabilir. Kıyafetlere geldiği takdirde bu kokuyu tekrar kıyafetlerden yok etmek imkânsızdır.

Kokarcagiller fazla yemek seçmeyen her şey yiyicilerdir, ama et ile beslenmeyi tercih ederler. Tavşan ve kemiriciler gibi küçük memelileri, kuş, kertenkele, yılan, kurbağa ve Böcekler avlarlar. Bitkisel beslenmeleri kök, meyve ve fındık türlerinden oluşur.

Dişi kokarca 40 ila 65 gün arası süren bir gebelikten sonra genelde 4-5 (nadir olarak 16) yavru dünyaya getirir. Yavrular ilk başta kör ve çıplaktır, ama çok çabuk büyürler. 35 gün sonra yürümeye başlarlar, 2 ay sonra emzirilmeleri bırakılır ve yarım veya bir sene sonra yuvadan uzaklaşıp kendileri üreyebilecek bir olgunluğa ulaşırlar. Ömürleri doğada 5-6 senedir, ama hayvanat bahçesinde bir kokarca 12 yaşına da varmıştır.

Kokarcagiller uzun süre sansargillerin bir alt familyası olarak kabul edilmiştir. Çünkü sansargillerin arasında da kokarcaya benzeyen türler bulunur ve bazı türler aynı kokarcagillerde olduğu gibi anal bezelerinde ürettikleri pis kokulu bir sıvı ile kendilerini savunurlar. Yeni genetik araştırmalar sonunda kokarcaların sansargillere fazla yakın bir akrabalıkları olmadığını göstermiştir. Böylece rakungiller ile sansargillerin bir kardeş familyası olarak kabul edilmişler ve ayrı bir familyaya konulmuşlardır.

Kokarcagiller familyasının 12 türü 4 cinste toplanır:






Lösin

Lösin (Leu, L) DNA tarafından kodlanan 20 aminoasitten biridir. İzolösin ve lösin birbirlerinin izomeridirler. Beslenme açısından lösin dışarıdan alınması elzem "(esansiyel)" olan bir aminoasittir.

Diğer birçok amino asitte olduğu gibi bu amino asitinde hem L- hem de D- isomeri vardır. Aber aktiv olan diğer bir deyişle doğada var olan isomeri - Lösin’dir. Bu yazıda ya da bilimsel makalelerde Lösin - ya da olarak hiçbir ön ek almayarak sadece Lösin diye bahsedilmişse, burada bahsi geçen - Lösin’dir.

Lösin proteinlerin yapısında bulunan en yaygın aminoasittir. Bebeklerin ve çocukların optimal gelişimi ve yetişkinlerde nitrojen (azot) dengesi için gerekli bir besindir. Kaslarda proteinlerin sentezi ve yıkımında önemli bir rolü olduğu düşünülmektedir.

Lösin doğada hayvansal ve bitkisel proteinlerin yapısında bulunmaktadır. Yapısında Lösin barındıran besinlerin başında çiğ inek eti, çiğ tavuk göğsü ve alabalık gelmektedir. Yalnız yapısında Lösin proteini barındıran besinler bunlarla sınırlı değildirler. Bunun yanında inek süttünde, cevizde, buğdayda, mısırda ve daha birçok bitkisel besinin yapısında bol miktarda Lösin proteini bulunmaktadır.

Lösin içeren ana besin kaynakları tahıllar, baklagiller ve süt ürünleri şeklinde de özetliyebiliriz.

-Lösin tarihte ilk defa 1819/1820 yılları arasında Proteinlerin bir parçası olarak elde edilmiştir.

- Lösin’nin kaslar için çok önemli olan bir amino asittir. Vücutta kaslardaki ve karaciğerdeki proteinbiyo sentezini destekleyerek kas proteinlerinin yapımına ve hasar görmüşlerin ileşmesini sağlamaktadır. -İzolösin gibi gerektiğinde enerji kaynağı olarak da kullanılabilmektedir. Yetişkin bir insanın vucud ağırlığının her kilo gramı için gerekli olan günlük lösin miktarı 10–50 mg civarında olduğu tahmin edilmektedir. Vücuttaki Lösin eksikliği iki şekilde açıklanabilir, ya yeterli derecede beslenme yoluyla vucuda alınmamaktadır ya da vücutta Piridoksin, bir diğer adıyla B vitamini eksikliği bulunmaktadır.




Seydikemer

Seydikemer, Muğla'nın 13 ilçesinden birisidir.

12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile Fethiye ilçesinde yer alan Kemer beldesinin ilçeye dönüşmesi ve isminin Seydikemer olarak değişmesi sonucu oluşmuştur.

İlçe adını önceden Fethiye'ye bağlı olan Seydiler ile Kemer köylerinin adlarının birleşmesinden almıştır.

Seydiler Köyü, daha önce Seki mahallesiyle aynı muhtarlığa bağlı iken daha sonra muhtarlığı ayrılarak müstakil bir köy statüsüne getirilmiştir.

Kemer Beldesi ise adını mahallede bulunan tarihi Kemer Köprüsü'nden alır. 1915 yılında Seydiler kasabasının bir mahallesi ve bucak merkezi olan Kemer, 1946 yılında aralarında 4 km. olan Seydiler Köyü’nden ayrılarak müstakil bir köy olmuştur. Mahallede 1991 yılında belediye teşkilatı kurulmuştur. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile adı, Seydiler mahallesiyle ile birleştirilmesinden dolayı 'Seydikemer' olarak değiştirilmiştir.





Hippi

Hippi yaşam tarzı, aslında bugünkü mutlak retçiliğin temellerini atan bir oluşumdur. Dünyanın, üzerindeki tüm bitki, hayvan ve insanlara ait olduğunu kabul eden apolitik bir görüştür. Kendilerine asla sınır koymayan, var olan tüm yetkilileri reddeden, komün hayatını savunan özgürlükçü bir harekettir. 1960'lı yıllarda dönemin komünist ve faşist yapılanmalarına karşı çıkan, özgürlüğün bireyin kendi içinde olduğunu savunan ancak uygulamaları ile anarşist düşünce tarzından ayrılan, düşünce biçiminin gerçek yaşama dönüştüğü bir yaşam tarzıdır.

Hippi sözcüğü ABD'de altmışlı yılların ortaları ve sonu arasında yer alan genç bir erkeği ya da kadını yetişkin yaşın ortalarından otuzlu yaşlara kadar kadar belirtir. Hippiler daha çok "freaks" diye adlandırılır; yani "uyuşturucu müptelaları""." Sözcük, büyük bir olasılıkla hipster'in kısaltılması olan, zenci gettolarında yaşayan "hip" ten gelmiştir. Hippilerin herhangi bir siyasal parti veya da hareketle ilişkileri yoktur. Uyuşturucular, müzik ve cinsellik hippi kültürünün içinde elele yürümeye başlamıştı. Hippiler 1964'te ""i want to hold your hand"" diye mırıldanmışsa da, 1967'de ""why dont we do it in the road"" adlı şarkıyı söylemişlerdir. Hippilikte, vejetaryan beslenme "in", et parçaları "out"tur. 1965' te ""hippi"" sözcüğünün ortaya çıktığı ve bu olgunun geliştiği yıl ABD Vietnam'a asker gönderir ve buna birçok başkaldırı ortaya çıkar. Dünyaca ünlü boks şampiyonu "Muhammed Ali Clay," bu dönemde basın açıklaması yaparak Vietnam Savaşı'nı kınadığını ve askere gitmeyeceğini söyler. Bundan dolayı unvanı alınır ve 3 yıl süreyle ringlerden uzaklaştırılır. Siyahi devrimci lider "Malcolm X" öldürülür ve siyahi birliğinin başına "Martin Luther King" gelerek ünlü söylevi ""Bir Hayalim Var""ı bu dönemde verir.

ABD'de sisteme aykırı hareketleriyle ön plana çıkan hippiler