olarak bir kısım dini çevrelerde büyük bir mucizenin kaynağı olarak görülür.





Haşr Suresi

Haşr (toplayıp sürme) Suresi (Arapça: سورة الحشر), Kur'an'ın 24 ayetten oluşan, 59. suresidir. İsmini ikinci ayette geçen ve 'toplayıp sürme' anlamına gelen 'haşr' kelimesinden alır. Haşr veya haşir Arapça'da bir araya toplayıp sürme anlamındadır. Surede bahsedilen olay "Nadiroğulları sürgünü"dür.

Uhud Savaşı'ndan sonra indirildiğine inanılır.

Surede anlatılan sürgün olayı Beni Nadir kabilesinin Medine'den sürülmesi olayıdır. Beni Nadir, Medine yakınlarında yaşayan bir Yahudi kabilesidir. Muhammed bu toplulukla saldırmazlık antlaşması yapmış, Beni Nadir de bu antlaşmaya Uhud Savaşı'na kadar uymuştur. Bu savaşta Müslümanlar'ın zayıf görünmesi ve Mekkelilere kısmen yenilmiş olmasından cesaretlenen Beni Nadir, Mekkelilere ittifak teklif etmiştir. Bunu haber alan Muhammed kabilenin yaşadığı kaleyi kuşatmış, Kabile teslim olarak anlaşma hükümlerince Arabistan'ın değişik yerlerine sürgüne gönderilmişlerdir.

Bu surenin son 3 ayetinin -bazı kaynaklarda 4 veya 6-, Allah'ın isimlerini içerdiği için Kur'an'da ayrı bir öneme sahip olduğu hadislerle nakledilmiştir.

Haşr Suresi'nde, Allah’ın yüceliğinden, kamu mallarını sosyal adaleti ve refahı yaygınlaştırma yönünde kullanılması gereğinden, Müslümanlar'ın birbirine karşı kin tutamayacağından, münafıklarla Yahudilerin ilişkilerinden, Kur’an’da verilen misallerden insanların ibret alması gerektiğinden bahsedilir.





Mücadele Suresi

Mücadele Suresi (Arapça: سورة المجادلة) Kur'an-ı Kerim'in 58. suresi.

Medine'de Münafikun Suresi'nden sonra indirildiğine inanılmaktadır. Sure 22 ayetten oluşur. Sure ismini ilk ayette geçen "ticadilu" kelimesinden alır. Ve ""Hakkını arayan kadın”", ""Hakkını almak için mücadele eden kadın"" anlamına gelir. 

Mücadele Suresi'nde aile hayatından zıhar denen eski geleneğin yanlışlığından, Allah’ın yapılan her şeyden haberdar olduğundan, topluluk içinde gizli gizli fısıltı ile konuşulmaması gereğinden, bir meclise yeni gelenlere yer açılması gereğinden, Allah’a iman edenlerin ebediyen cennette kalacaklarından bahsedilir.




Birol Ünel

Birol Ünel (d. 18 Ağustos 1961, Silifke, Mersin), Türk kökenli Alman oyuncu.

1968 yılında Almanya'ya göç eden bir ailenin çocuğudur. Almanya'nın Bremen kentinde büyüdü. Temel eğitiminden sonra parke döşemecisi olarak çıraklık eğitimi yaptı. Daha sonra Hannover'e giderek Tiyatro ve Müzik Yüksek Okulu'na kaydını yaptırdı. 1987 yılında Yolcu „Der Passagier“ filmiyle sinema kariyeri başladı. 1992 yılında Berlin Tiyatrosunda „Caligula“ rolüyle ilk olarak rol aldı. 1994 yılında Berlin Rosa Luxemburg Platz'da tekrar „Die Nibelungen – Born Bad“ oyununda sahneye çıktı. 2000 yılında Fatih Akın'ın yönettiği "Im Juli" filminde sinema dünyasında tanınmaya başladı.






Saff Suresi

Saff Suresi "(Arapça:"سورة الصف,")", Kur'an-ı Kerim'in 61. suresidir.

Medine'de indirildiğine inanılmaktadır. Sure 14 ayetten oluşur. Sure ismini 4. ayette geçen ve "sıra, dizi" anlamına gelen saf kelimesinden alır.

Saff Suresi'nde Allah’ın kudretinden, yapılamayacak işlerin söylenmemesi gereğinden, İsa ve Musa peygamberlerin devirlerinden, Allah’a inananların ve Allah yolunda canlarıyla mallarıyla cihad edenlerin günahlarının bağışlanacağından ve bunların cennete gideceklerinden bahsedilir.




Vakı'a Suresi

Vakı'a Suresi (Arapça: سورة الواقعة) Kur'an'ın 56. suresidir.

Mekke'de indirildiğine inanılan sure 96 ayetten oluşur. İsmini ilk ayetinde geçen ve kıyamet anlamına gelen vakı'a kelimesinden alır.

Vakı'a Suresi'nde kıyamet günü olaylarından, cennete gideceklerden, cennetin nimetlerinden ve bu nimetlerin bitip eksilmeyeceğinden, cehenneme gideceklerin durumundan bahsedilir.




Rahman Suresi

Rahman Suresi, (Arapça: سورة الرحمن) Kur'an'ın 55. suresi.

Mekke'de indirildiğine inanılmakta olan sure, 78 ayetten oluşur. İsmini ilk ayetinde geçen ve aynı zamanda Allah'ın 99 ismi'nden biri olan R-H-M kökündenen türeyen er-Rahman kelimesinden alır.

Rahman suresi dini kaynaklarda Kur'an'ın edebi değeri açısından en üst seviye olarak örnek gösterilen bir suredir. Ayetleri kısa cümlelerden oluşmaktadır.

Sure islam mitolojisine göre insanlarla birlikte, irade ve sorumluluk sahibi varlıklar olduğuna inanılan cinlere de hitab edilen Kur'an'daki tek suredir. Allah'a tabi olarak işlenen iyilik karşılığında mükafat olarak vadedilen Cennet'in, hurilerin, köşk ve koltukların bir tasviri yapılmakta ve isyan karşılığında gidilecek Cehennem azabı ile insan ve cinler topluca uyarılmaktadır.





Kamer Suresi

Kamer Suresi (Arapça: سورة القمر), Kur'an'ın 54. suresi.

Mekke devrinin ilk yıllarında, Tarık Suresi'nden sonra indirildiğine inanılmaktadır. Sure 55 ayetten oluşur.

Kamer Suresi'nde, kıyamet gününden, peygamberlerin söylediklerini reddeden Nuh, Ad, Hud, Lut kavimleri gibi çeşitli kavimlerin ikaz edildiklerinden ve cezalandırıldığından, Allah'ın emirlerine uyanların cennete gideceklerinden bahsedilir.
Kamer suresinde İslam öncesi Arap şair ve hatiplerinin kullandığı deyimlere rastlanır. Daha sonraki dönemlerde önemli saptırmaların kaynağı olacak bu sözlerden en önemlisi ünlü hatip Kuss bin Saide ve "muallakat şairleri"nden İmruü'l-Kays'ın da kullandığı “Ay parçalandı” ifadeleridir. İmruü’l-Kays âşık olduğu kadının güzelliği karşısında dolunayın utancından ikiye bölünmesinden bahseder. (bkn. İmruü'l-Kays)

Sure adını ilk ayetindeki “Ay yarıldı” ifadesinde geçen kamer kelimesinden almıştır. Bu ifade değişik tartışmalara konu olmuştur. Bazı yazarlar ifadeyi “gelecek zaman” anlamı vererek çevirirler.

“Ay parçalandı” ifadesi Arap dili uzmanı ve tefsirci El Kurtubi tarafından İslam öncesi Arap şiir ve hitabelerinde de kullanılan “her şeyin açıklığa kavuşması” anlamında bir deyim olarak tanımlamıştır.
Surenin ayetleri ve hadis rivayetleriyle Muhammed’in bir parmak işaretiyle “ay’ın parçalanması” (“inşikak-ı kamer”) mucizesini anlatan ayetlere dönüşmüş ve Buhari dâhil pek çok ünlü ve güvenilen dini kaynağa girmiştir:

"İbn-i Mes'ud şöyle demiştir: Resulullah (a.s) zamanında ay iki parçaya ayrıldı. Bir parçası dağın üstünde, bir parçası da önünde idi. Bunun üzerine Resûlullah "Şâhit olunuz!" buyurdu." 






Necm Suresi

Necm Suresi (Arapça: سورة النجم) Kur'an'ın 53. suresidir.

32. ayeti Medine’de diğer ayetleri Mekke'de indirildiğine inanılmaktadır. Sure 62 ayetten oluşur. Sure adını ilk ayetinde geçen ve yıldız anlamına gelen necm kelimesinden alır.

Necm Suresinde Cebrail’in Muhammed'e ayetleri vahiy yoluyla bildirdiğinden Allah’ın affının bol olduğundan, herkesin kendi yaptığından sorumlu tutulacağından, Allah’ın kudretinden, Ad, Semud ve Nuh Peygamber’in kavminin başına gelenlerden Allah’a kulluk edilmesinin gereğinden bahsedilir. Surenin 13-18. ayetleri miraç ile ilgilidir.





Zariyat Suresi

Zariyat Suresi (Arapça: سورة الذاريات) Kur'an'ın 51. suresi.

Mekke devrinde indirildiğine inanılan 60 ayetten oluşur. Sure ismini ilk ayette geçen ve rüzgarlar anlamına gelen zariyat kelimesinden alır.

Zariyat Suresi'nde Allah’a inananların durumundan, İbrahim ve Musa Peygamberler'den, Ad ve Semud kavimlerinden, Nuh Peygamber'in kavminden ve zalimlerden bahsedilir.

Surede bazı ayetler mütercimler tarafından güncellenme olarak değerlendirilebilecek şekilde, bazı anlam kaymalarıyla tercüme edilebilmektedirler. Bu kapsamda 7.ayettte geçen ve örgü, örme anlamındaki HuBuKi kelimesi yörüngeler, yollar şeklinde, 47. ayetteki olağan kullanımda genişlik veren, genişleten anlamındaki musiun, genişletmekteyiz şeklinde verilebilmektedir.




Kaf Suresi

Kaf Suresi (Arapça: سورة ق) Kur'an'ın 50. suresidir ve 45 ayetten oluşur. Sure ismini ilk ayetin başındaki Kaf harfinden alır. Sure mistik tefsirlerde Kafdağı ile bağlantılanır.

Kaf rivayetlere göre Dünyayı çevreleyen yeşil zümrütten bir dağın adıdır ve sureye başlarken Allah bu dağın adına ve Kur’an üzerine yemin etmektedir.

Kaf Suresinde paganların kendilerine gönderilen peygamberleri ve ölümden sonra dirilmeyi yalanladıklarından, Allah’ın kudretinden, Kâinatı yaratan Allah için ölümden sonra diriltmenin kolay olacağından, Peygamberi yalanlayan bazı kavimlerden, Ahiret hayatından, Allah’ın emirlerine uyanlara verilecek nimetlerden bahsedilir.


 




Şûrâ suresi

Şura Suresi (Arapça: سورة الشورى) Kur'an'ın 42. suresidir.

23. ve 26. ayetleri Medine’de diğer ayetleri Mekke'de indirildiğine inanılan sure 53 ayetten oluşur. Sure ismini 38. ayette geçen ve Müslümanlar'ın aralarında işlerini danışarak yapmaları gereğini ifade eden şura kelimesinden alır. Şura, danışma ya da toplu denetim anlamında Türkçeye tercüme edilirken, İngilizce'ye (council) konsey, meclis, kurul, encümen, danışma kurulu, divan, şura, heyet anlamında tercüme edilmiştir.

Şura suresi'nde Allah’ın bağışlayıcı ve esirgeyici olduğundan, Kur’an’ın Arapça vahiy edildiğinden, Allah’ın kudretinden, insanlara doğru yolu bildirmek için görevlendirilen peygamberlerden, kıyamet gününden, kötülüklere karşı sabredilmesinden, affedici olmanın gereğinden, herkesin Allah’a döneceğinden bahsedilir. Yazılış sırasına göre 62. suredir.




Fussilet Suresi

Fussilet Suresi (Arapça: سورة فصّلت) Kur'an'ın 41. suresidir.

Mekke devrinin sonlarına doğru Miraç olayının ardından Mümin Suresi'nden sonra indirildiğine inanılmaktadır. Sure 54 ayetten oluşur. İsmini 3. ayette geçen ve ayrıntıları ile açıklandı anlamına gelen "fussilet" kelimesinden alır.

Fussilet Suresinde Kur’an’ın bağışlayan ve esirgeyen Allah tarafından indirildiğinden, inananların mükafatlandırılacaklarından, Allah’ın kudretinden, Allah’ı inkar eden kavimlerin dünyadaki ve ahiretteki durumlarından kötülüğün iyilikle önlenmesinden, Kur’anın özelliklerinden bahsedilir.




Mü'min Suresi

Mü'min Suresi (Arapça: سورة غافر), Kur'an'ın 40. suresidir. İslam inanışında 56. ve 57. ayetlerinin Medine’de diğer ayetlerinin ise Mekke'de indirildiğine inanılmaktadır. Sure 85 ayetten oluşur ve ismini 28-45. ayetlerde geçen ve Firavun ailesinden, iman etmiş bir adamdan alır. Bu sureye Gafir Suresi de denir.
Mümin Suresinde Kur’a