oğu ilaç da bir ölçüde buralarda albümine bağlanırlar. Piridoksal (vitamin B6) da albümin tarafından taşınır.

Albümin, yukarida belirtilen bileşikler dışında çeşitli ağır metal iyonlarına da bağlanarak onların kandaki konsantrasyonunu kontrol eder. Albümin proteininde iki metal iyonu bağlanma yeri vardır ve bunlara çinko, bakır, kadmiyum, cıva, altın, gümüş ve nikel dahil olmak üzere çeşitli iyonlar bağlanabilir. Kalsiyum ve magnezyum da albümine bağlandığından albümin bu iki iyonun kandaki konsantrasyonlarına etki edebilir.

Albüminin bir diğer özelliği de kan pH'sini kısmen tamponlayabilmesidir.

Kan plazması hayat kurtarıcı bir tedavi aracı olmasına rağmen elde edilmesi zor ve çabuk bozulan bir üründür. Plazmanın yararlı özelliklerine sahip olan, ve ondan daha kullanışlı plazma bölümleri bulmak için yapılan araştırmaların sonucunda, 1940'lı yıllarda Edwin J. Cohn albüminin kan plazmasından saflaştırılma yöntemini icat etmiştir. Albümin belli durumlarda kan plazmasının yerini alabilen mükemmel bir madde olduğu görülmüştür. Başlıca kullanımı travma, ameliyat, kan kaybı ve yanık tedavisinde kan hacminin arttırılması veya sabit tutulması içindir. Hastada kötü beslenme, susuzluk, kronik enfeksiyon, karaciğer veya böbrek bozuklukları durumunda da kullanılır. Ayrıca aşıların bozulmasını engellemek için de albümin kullanılır. Cohn'un saflaştırma yönteminin keşfi ikinci Dünya Savaşına rastlamasından dolayı Amerikan devleti ilaç şirketlerinden bu yöntemi hızla ticarîleştirmelerini istemiştir. Günümüzde dünya çapında yılda 500 ton albümin üretilir.

Albüminin, suda çözünürlüğü düşük olan organik iyonlara bağlanma özelliğinden yararlanılarak geliştirilmiş bir laboratuvar testinde, onun Bromkresol mor ("Bromcresol purple", BCP) gibi bir boyaya bağlanmasına bakılır. Albümin, düşük pH'de bu boyaya bağlandığı zaman boyanın rengi çok daha belirginleşir. Kanda albümin eksikliği veya fazlalığı bulunduğunda bu durum serum protein elektroforez yöntemi ile ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmelidir.

İdrarda albüminin varlığı için çeşitli testler vardır. Bunlarda ya albümine özgül monoklonal antikorlar veya Yüksek Basınçlı Sıvı Kromatografisi kullanılır.






Çok düşük yoğunluklu lipoprotein

Çok Düşük Yoğunluklu Lipoproteinler (İngilizce Very Low Density Lipoproteins'den VLDL olarak kısaltılırlar) plazma lipoproteinlerinin yoğunluğu 0,95-1,006 g/mL arasında olan bir alt grubudur. VLDL, karaciğerde oluştuktan sonra taşıdıkları trigliseritleri vücuttaki çeşitli dokulara aktarırlar, bu sürecin sonunda LDL'ye dönüşürler.

Karaciğer, kolesterol ve trigliseritlerin sentezlendiği başlıca organdır, bu organın ihtiyacını aşan kolesterol ve trigliseritler VLDL tanecikleri olarak kana salınırlar. Sindirim sırasında ince bağırsak bol miktarda trigliserit yüklü şilomikron tanecikleri salgılanır, diğer zamanlarda ise trigliserit içeren lipoproteinler karaciğerin salgıladığı VLDL tanecikleridir. VLDL karaciğerde sentezlenmiş kolesterolu, trigliseritleri, fosfolipitleri ve kolesteril esterleri taşır. Suda çözünemeyen bu lipitler VLDL'in bünyesi içinde paketlenince kanda taşınabilir hale gelirler. Bu taneciklerde bulunan apoB ve apoE apolipoproteinleri hem onları sağlamlaştırır, hem de metabolik yaşamlarının sonunda hücreler tarafından tanınıp endositoz yoluyla dolaşımdan çıkartılmalarını sağlar.

Yeni oluşan (genç) VLDL'de apolipoprotein B-100 proteini bulunur. Kana ilk karıştığı an %54 trigliserit, %18 fosfolipid, %12 kolesterol ester, %7 kolesterol, % 1 serbest yağ asidi ve %8 proteinden oluşur. Protein oranının göreceli azlığından dolayı diğer plazma lipoproteinlerine göre yoğunluğu çok düşüktür (<1,006 g/cm) bu yüzden "çok düşük yoğunluklu lipoprotein" olarak adlandırılmıştır. Büyüklük olarak 30-80 nm çapındadır.

Genç VLDL kanda dolaşırken yüksek yoğunluklu lipoproteinlerden (HDL) apolipoprotein C-II (apoC-II) ve apolipoprotein E (apoE) edinir. Bu noktada VLDL olgunlaşmış sayılır. VLDL dolaşım sırasında vücuttaki kılcal damarlı bölgelerden (yağ, kalp ve kas) geçerken lipoprotein lipaz (LPL) ile etkileşir. ApoC-II, LPL'nın aktivasiyonu için gereklidir. LPL, VLDL'in taşıdığı trigliseritleri yağ asitlerine dönüştürür, bunlar da hücrelerin içine alınıp ya depolanır ya da enerji üretimi için kullanılırlar.

Dolaşım sırasında VLDL tekrar HDL ile karşılaştığında apoC-II HDL'ye geri döner (ama apoE kalir). Ayrıca, kolesteril ester transfer proteini ("Cholesteryl Ester Transfer Protein", CETP) HDL'den aldığı kolesteril esterleri, VLDL'deki trigliserit ile takas eder.

VLDL'deki trigliseritler azaldıkça bu lipoproteinin yoğunluğu yükselir, bu yüzden orta yoğunluklu lipoproteinler (intermediate density lipoprotein, IDL) olarak adlandırılır. IDL'nın yoğunluğu 1,006 ile 1,019 g/cm arasındadır.

IDL'nın yaklaşık yarısı karaciğer hücrelerinde bulunan reseptörler tarafından tanınıp endositoz yoluyla bu hücrelerin içine alınır. IDL'nin öbür yarısı ise trigliseritlerin yerini kolesteril esterlerin alması ve apoB dışındaki diğer proteinlerin kaybolması sonucu düşük yoğunluklu lipoproteinlere ("low density lipoprotein", LDL) dönüşür. LDL'nin başlıca apolipoprotein apoB-100'dür. LDL, LDL reseptörü aracılığıyla karaciğer ve diğer doku hücrelerin içine endositoz yoluyla alınır. Hücre içine alınan LDL'nın taşıdığı lipitler ya depolanır, ya hücre zarında kullanılır ya da başka ürünlere (örneğin, steroid hormonlarına, safra asitlerine) dönüştürülürler.

Yüksek düzeyde VLDL, aterosklerozun hızlanmasına yol açabilir. Yüksek insülin ve düşük glukagon seviyelerinde LPL baskılandığından dolayı hiperinsülinemi durumunda (insülin rezistansı) VLDL yüksek olur.





Ara yoğunluklu lipoprotein

Ara yoğunluklu lipoproteinler (İngilizce "intermediate density lipoprotein" IDL olarak kısaltılırlar), çok düşük yoğunluklu lipoproteinlerin (VLDL) yıkımından oluşan bir sınıf plazma lipoproteinidirler. Başlıca trigliserit ve kolesteril esterlerden oluşurlar. Karaciğerde reseptör aracılıklı endositoz yoluyla kandan alınırlar veya düşük yoğunluklu lipoproteinlere (LDL) dönüşürler.

VLDL'deki trigliseritler lipoprotein lipaz (LPL)'nın etkisiyle azaldıkça bu lipoproteinin bileşimi değişir, yoğunluğunun yükselmesinden dolayı artık "ara yoğunluklu" lipoprotein olarak adlandırılır. IDL'nın yoğunlukları 1,006 ile 1,019 g/cm³ arasındadır. Çapları 25-35 nm arasında olur. Başlıca apoB-100 ve apoE proteinleri içerirler.

IDL'nin iki akıbeti olabilir. IDL'nın yaklaşık yarısı karaciğer hücrelerinde bulunan reseptörler tarafından tanınıp endositoz yoluyla bu hücrelerin içine alınır. Öbür yarısı ise trigliseritlerini kaybetmeye devam ederler, sonra taşıdıkları kolesteril ester miktarı trigliserit oranını aşınca apoE'yi kaybederler ve en sonunda düşük yoğunluklu lipoproteinlere (low density lipoprotein, LDL) dönüşürler.





Nokia 770

Nokia 770 Nokia'nın ürettiği bir kablosuz Internet gezinti cihazıdır. Ürün e-posta okuyucusu, Internet tarayıcısı, Internet radyosu ve RSS okuyucusu gibi çevrimiçi hizmetlere yönelik programlar yüklü olarak gelir. Cihaz aynı zamanda Nokia 770 Internet Tablet olarak da bilinir.

Nokia 770 ilk olarak 25 Mayıs 2005'te New York'ta düzenlenen LinuxWorld Summit'te tanıtılmıştır.

Ürün ilk olarak 3 Kasım 2005'te Avrupa'da €349–369 fiyat aralığında satışa sunulmuştur. 14 Kasım 2005 tarihinden itibaren Amerika Birleşik Devletlerinde Nokia'nın Internet sitesinden $359.99 fiyatla satılmaya başlanmıştır.

Nokia 770'ın işlemcisi 250 MHzlik Texas Instruments OMAP 1710'dır. Bu işlemci bir ARM mimarisisidir, bünyesinde bir ARM926TEJ ana bileşeni ve TMS320C55x sinyal işleyicisi barındırır. Cihaz üzerinde standart olarak 64 MB bellek bulunur.

Ekran çözünürlüğü 800 x 480'dir. Cihazın ufak boyutlarından dolayı bu çözünürlük 225 PPI'a tekabül eder. Ekranın tümü dokunmatiktir.

Kablosuz bağlantı seçeneği olarak 802.11b/g kullanır, ayrıca Bluetooth üzerinde bir telefonla eşleşerek de Internet erişimi sağlayabilir. Cihaz üzerinde bir adet mini-USB ve bir adet RS-MMC ve DV-RS-MMC standartlarını destekleyen RS-MMC yuvası bulunmaktadır.

Cihazın üstünde küçük bir hoparlör, kulaklık çıkışı ve mikrofon bulunmaktadır.

Aletin boyutları 141 × 79 × 19 milimetredir ve ağırlığı weighs 230 gramdır. Üretildiği yer Almanya ve Estonya'dır.

Nokia 770 işletim sistemi olarak 2.6.12 çekirdeği üzerine kurulu bir Debian GNU/Linux dağıtımı olan "Internet Tablet 2005 Software Edition" kullanır. Grafik kullanıcı arabirimi GTK+ ve Hildon bileşenlerinden oluşan bir X pencere yöneticisidir. Sistem aynı zamanda bir BusyBox içerir.

Maemo Nokia 770 için yazılım geliştirme platformuna verilen addır. Yazılım bileşenlerinin çoğu açık kaynaklı olan Nokia 770 için oluşturulan bu platforma http://www.maemo.org adresinden ulaşılabilir.

Sistem halihazırda şu dosya biçimlerini destekler:


Sistemle beraber gelen Internet tarayıcı Opera'dır. Nokia gelecek sürümlerinde cihaza VoIP ve mesajlaşma desteği ekleme planları olduğunu açıklamıştır. 

Nokia 770 bazı teknoloji yazarlarından sert eleştiriler almıştır. Genel olarak bu eleştiriler yavaş işlemci, az bellek, kullanımı zor veri girişi yöntemleri ve Internet açıkken çok gitmeyen pil üzerine odaklanır. Dokunmatik ekranındaki klavyenin yavaş olduğu ve el yazısı tanımanın kabul edilemez derece kötü olduğu da şikayetler arasındadır. Başka bir eleştiri de aletin kullandığı hafıza kartlarının piyasada zor bulunması ve en çok 2 GB'a kadar destek vermesidir.

Daha ileri giden eleştiriler arasında Ethernet girişi veya klavye içermemesinden dolayı Nokia 770'in bir PDA olmaktan çok uzak olduğu bulunmaktadır. Nokia'nın aleti neden cep telefonu olarak üretmediği de sorgulanmıştır.

Nokia 770 severler ise eleştirilere Nokia 770'in bir Internet tablet olduğunu, anlık ve kolay Internet erişimi için tasarlandığını, ve ne cep telefonu olma ne de dizüstü bilgisayarların yerine geçme amacı olduğunu belirterek cevap vermişlerdir.






Debre, Yunanistan

Debre, Yunanistan'da bir köy.

Bir dönem Selanik bir dönem Serfice bir dönem de Manastır'a bağlı olan "Kaza-i Cuma". Diğer adları "Kayılar", "