ri ve işlenmeleri kolay olduğundan tarım için elverişli topraklardır.

Killi topraklar: İçeriğinin yarıdan fazlasını kil oluşturur. Su tutma kapasiteleri yüksektir. Bu nedenle geç tava gelirler. Tava gelmeden işlenmesi halinde toprak tekstürü zarar görür. Ağır topraklar olup işlenmeleri zordur. Kurak zamanlarda toprak katı bir hal alır.

Marnlı topraklar. İçinde kum, kil, çakıl ve humus bulunur. Bağcılık bakımından uygun topraklardır.

Humuslu topraklar: Toprak sadece oluştuğu kayanın mineralleri değil bitkilerin dal kök yaprak gibi kısımlarıda içerirse böyle toprağa humuslu toprak denir. Siyah renkte bir topraktır. Koyu renk olduğu için çabuk ısınıp kolay tava gelirler. Su tutma kapasiteleri iyidir. Besin maddelerince zengindirler. Tava gelince kolay işlenirler.

Kireçli topraklar: Kil, kum, humus ve kireç ihtiva ederler. Kalın bir kaymak tabakası bağlarlar. Suyu geçirmezler. Zor işlenen bir toprak çeşididir.






Havana kedisi

Havana kedisi, siyam kedisinin melezleştirilmesiyle elde edilen, ender ırklardan biridir.

İlk olarak, 1894'te yetiştirilen Havana kedisi, kısa tüylü, parlak kahverengi postu, ince uzun profili, uzun kuyruğuyla ve kaslı beden yapısıyla çok zarif bir kedidir.




Bağ doku

Bağ doku; mezenşimal kökenli, dokulararası alanları dolduran en temel dokulardandır.

Bağ doku, hücrelerarası boşlukları doldurur, hücreleri birbirlerine bağlar, enfeksiyonlara karşı koruma sağlar ve hasarlanmaları durumunda onarılmalarını gerçekleştirir. Epitel dokusunun hemen altında bulunur. Bağ doku,


Bağ dokusunu oluşturan hücreler, zemin maddesi ve fibriller vücutta değişik şekilde gevşek ya da sıkı şekilde yerleşmelerine göre sınıflara ayrılır:






Balkıca, Tavas

Balkıca, Denizli'nin Tavas ilçesine bağlı bir mahalle.




Kan doku

Kan doku, kırmızı kan hücreleri ve beyaz kan hücrelerini ve kanın hücresel olmayan sıvı kısmını içine alır. Bu sıvıya plazma denir. Bazen bu doku bağ doku içinde de sınıflandırılır çünkü benzer hücrelerden köken alır.




Fado

Fado, 19. yüzyıldan günümüze kadar uzanmış bir Portekiz halk müziği türüdür. Fado'nun tam bir çevirisi olmamakla beraber, kelime anlamı kadere veya alın yazısına yakındır.

Fado, balıkçı, kaşif ya da denizci olan sevgililerini, eşlerini denize uğurlayan ve onların geri dönmesini umutla bekleyen 19. yüzyıl Portekiz kadınlarının artık beklenen yakınlarının geri gelmemesi üzerine denize karşı yaktıkları ağıtlardan türemiştir. Bu nedenle Fado, derin acıların, hüzünlerin, özlemin, nostaljinin, mutluluğun ve aşkın ifade edildiği bir müzik türüdür.

Fado'nun, isimlerini Portekiz'in Lizbon ve Coimbra şehirlerinden alan iki türü vardır. Coimbra'nın sade bir tarzı olmakla beraber Lizbon fado'su daha yaygındır. Günümüz Portekiz'inde modern fado birçok ünlü müzisyenin icra ettiği popüler bir müzik dalıdır.

Klasik fado bir Portekiz gitar ve bir klasik gitar eşliğinde tek bir şarkıcının performansıyla icra edilmektedir. Modern fadonun ise yaylı çalgılar dörtlüsünden tüm bir orkestraya kadar çeşitli uygulamaları mevcuttur.

Bu müziğin en büyük ustaları arasında şu isimler sayılabilir: Amália Rodrigues (1920-1999)  Alfredo Marceneiro (1891-1992), Mariza Reis Nunes ve Ana Moura.





DVB-H

DVB-H, İngilizce'den Digital Video Broadcasting-Handheld, mobil cihazlarda dijital televizyon yayınlarının izlenmesine olanak sağlayan yayın teknolojisi.
DVB-H'de 250 Kbps'lık MPEG-4 AVC teknolojisi kullanılmaktadır. DVB-T altyapısı kullanılabileceği gibi ayrı bir altyapı da kurulabilir. Yayın biçimi Multicast olacaktır.





Alghero

Alghero, ( Sarduca:"S'Alighèra"; Katalanca:"L'Alguer") İtalya'nin Sardinya Özerk Bölgesi'nin kuzeyindeki Sassari ilinde bir komün ve kenttir. Yüzölçümü 224,43 km²'dir. Halkın dili Katalancadır.

Alghero'nun nüfusu (30.11.2010 tahminleri itibarıyla) 43.917 kişidir ve nüfus yoğunluğu 195,68 kişi/km² olur. 19. ve 20. yy/da şehir nüfusunun gelişimi şu gösterimde incelenebilir:


Alghero'nun şu komünlerle sınırları bulunur: 
Olmedo, Putifigari, Sassari, Uri, Villanova Monteleone

Alghero'nun şu kentlerle kardeş şehir bağlantıları bulunur: 







Osman Nuri Koptagel

Osman Nuri Koptagel (1874, Erzincan - 1942, Ankara) Türk asker ve siyasetçi.

Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı'nda çeşitli birliklerde görev aldı. 1919 yılında Türk Kurtuluş Savaşı'na katıldı. Büyük Taarruz'da Miralay rütbesi ile 12. Tümen Komutanlığı görevinde bulundu. Savaştan sonra Kırmızı şeritli İstiklâl Madalyası ile taltif edildi. 8 Mayıs 1934 tarihinde emekli oldu. Emekliliğinden sonra V. ve VI. Dönem Malatya Milletvekili seçilerek TBMM'de görev yaptı.

Harbiye'de Mustafa Kemal'in sevdiği hocalardandı. ""Sağdan birinci manga, kop ta gel!"", ""Birinci mangadan sağdan itibaren beş kişi kop da gel!"" şeklinde emrettiğini iyi hatırlayan Mustafa Kemal Atatürk tarafından Soyadı Kanunu'nun çıkmasından sonra "Koptagel" soyadı verildi.

22 Kasım 1942 tarihinde Ankara'da vefat etti. Fransızca bilmekteydi.

Dördüncü Rütbeden Mecidi Nişanı, Gümüş Liyakat ve Gümüş İmtiyaz Madalyaları, Alman Demir Salip Nişanı ve Kırmızı şeritli İstiklâl Madalyası sahibidir.




Çiçek dürbünü

Çiçek dürbünü veya kaleydoskop, içine bakıldığında renkli desenler görülen bir aygıttır. Bu desenler, ışığın yansımasıyla elde edilir ve dürbün hareket ettirildikçe sürekli değişir.

"Kaleydoskop" kelimesi Yunanca "kalos" (güzel), "eidos" (biçim), "scopos" (izlemek) sözcüklerinden türetilmiştir.

Dürbün, İskoç Sir David Brewster tarafından 1816'da ışığın polarizasyonundan yaralanılarak icat edilmiştir, 1817'de patenti alınmıştır. Brewster yaptığı icattan çok para kazanacağını düşünmüştür, ancak patent sırasındaki bir hatası, dürbünün taklitlerinin çok kolayca kopyalanabilmesine olanak sağlanmıştır.

Dürbünün içerisi siyah ya da koyu bir renge boyalıdır. İçinde arasında 60 derecelik eğimle birbirine bitişik üç ayna bulunur. Aynaların arasında renkli cam parçaları, tüyler, pullar, ince boncuklar gibi malzemeler bulunur. Bu dürbünün bir ucundan bakıldığında şekil değiştiren çokgenler, çoğunlukla bir daha aynı olmayacak görüntüler görülür.

Popüler kültürde, televizyonda kamera hilesi olarak kullanılan "bulanıklaştırma efekti" olarak da teknolojik kullanımı yaygındır. Görüntü hafif bulanık ve çokgen şekiller halinde dramatikleşitirilir.
Bununla beraber bazı sanat merkezlerinde bu dürbünler bulunur, çeşitli sanat eserleri bununla bakılarak farklı görüntüleri elde edilir.

"Çiçek dürbünü" yapmak için kenar boyları 1/3 oranlı, dikdörtgen biçimli üç ayna, ince, saydam bir kâğıt veya naylon parçası (şeffaf dosya parçası), yapışkan bant, makas, karton, kalem ve küçük parçacıklara bölünmüş çok sayıda renkli kâğıt, boncuk, cam kırığı ya da buna benzeyen materyaller gerekir.

Aynalar üçgen prizma oluşturacak biçimde birbirine uzun kenarlarından sırlı yüzeyleri dışa bakacak şekilde birleştirilir ve bantla tutturulur. Kartondan öncelikle bir üçgen prizma yapılır, ve buna uygun üçgen bir parça kesilir. Kesilen parça, prizmanın üst tarafına yapıştırılır. Kurşun kalemle bu üçgenin ortasına bir delik açılır. Diğer kenarı kapatmadan önce renkli materyaller, saydam kâğıt ve naylon arasına konur. Prizmanın alt tarafının da kapatılması gerekmektedir, buraya saydam kağıdı veya şeffaf dosya parçası ya da buzlu cam görüntüsü verebilecek herhangi bir materyal yapıştırılır. 
Artık üstteki delikten ışığa doğru bakarak oluşan desenler görülebilir.




Akdere, Gürün

Akdere ya da Ağdere, Sivas ilinin Gürün ilçesine bağlı bir köydür.

Gürün'ün Kahramanmaraş ve Kayseri sınırında yer almakta olup idari açıdan Sivas iline bağlıdır. Köy konum itibarı ile Kahramanmaraş, Kayseri ve Sivas sınırının kesişim noktasındadır.

Ceyhan Irmağı'nın kollarından biri olan Hurman Çayı Akdere Köyü'ne 3 km. kuzey batısında doğmakta olup doğal yetişen kırmızı benekli alabalığı ile bilinir. Bu kırmızı benekli alabalık Hurman Çayının doğduğu noktadan itibaren su sıcaklığının yaşam koşullarına uygun olması nedeniyle 10 km lik bir alanda yaşayabilmektedir. Nadir olan bu balık türü Bakanlar Kurulu kararı ile süresiz olarak avlanması yasaklanmıştır. Akdere Köyü'nde alabalık yetiştiriciliği de yapılmaktadır.

Oğuzların ( Türkmenlerin ) Avşar boyundandır. Kökeni göçebe olan aileler de vardır. Köyün 1 km güneyinde kale olarak adlandırılan çok eski dönemlerden kalma doğal olarak kaleyi andıran kalıntı vardır. Bu yapı üzerinde bulunan çeşitli işaretler içeren buluntular burada Roma veya Bizans döneminde de yerleşim olduğunu göstermektedir. Bu kalıntılar içerisinde hala varlığını korumakta olan rivayete göre 43 (hali hazırda yağmur ve kar sularının etkisiyle kapanarak 21 basamak kalmıştır.) basamakla zemine ulaşılabilen bir göz oda mevcuttur. Yerel olarak zindan olarak adlandırılan yapı köyün görülmeye değer yerlerinden birisidir.

Sivas iline 195 km, Gürün ilçesine 47 km uzaklıktadır. Rakım 1600 metredir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Alabalık üretim tesisleri mevcuttur.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol toprak olup köyde elektrik ve sabit telefon ve internet hizmeti mevcuttur.





Mükemmel sayı

Mükemmel sayı, sayılar teorisinde, kendisi hariç pozitif tam bölenlerinin toplamı kendisine eşit olan sayı. Diğer bir ifadeyle, bir mükemmel sayı, bütün pozitif tam bölenlerinin toplamının yarısına eşittir.

Euclid ilk dört mükemmel sayı üstünde yaptığı araştırmalarda p ve 2−1 sayıları asal sayı olmak koşuluyla şöyle bir formül ile tanımlanabildiklerini keşfetmiştir: 2(2−1). Buna göre ilk dört mükemmel sayı şu şekilde hesaplanabilir:

2(2−1) formülüne göre, ilk 40 çift mükemmel sayıyı hesaplamak için "p" değişkeninin değeri şunlardan biri olabilir:

Bu sayılar arasında başka mükemmel sayılar (çift veya tek) olup olunmadığı bilinmemektedir.

Tek mükemmel sayıların varlığı veya yokluğu tam olarak kanıtlanamamıştır. Ama hiç olmadıkları veya olabildiğince az oldukları düşünülmektedir.