başlamış, 2 yıl sonra Efes Pilsen'ne geçmiştir. Türkiye İkinci Ligi'nde Pertevniyal Spor Kulübü'nde bir sene geçirdikten sonra basketbol bursuyla Kuzey Karolina Eyalet Üniversitesi'ne işletme okumaya gitmiş ve bu üniversiteden 2007 yılında mezun olmuştur.

Saint Benoît Fransız Lisesi mezunu olan Atsür; Almanca, Fransızca ve İngilizce bilmektedir. NCAA liginin ACC Konferansı'nın önemli takımlarından North Carolina State University- Kuzey Karolina Eyalet Üniversitesi'nde 4 yıl boyunca oyun kurucu pozisyonunda (guard) oynamıştır. Oynadığı 119 maçın 114 ünde ilk beş başlayan Atsür, 4 yılda 32,3 dakika/maç lık bir ortalama ile halen okul tarihinin bu dalda en iyi 4. istatistiğini elinde tutmaktadır. Kolej kariyerinde kaydettiği 1181 sayı ile North Carolina State tarihinin 1000 sayıyı geçen oyuncular listesinde 33. sırayı alan Engin Atsür, aynı zamanda okul tarihinin 2. en iyi üç sayı atan oyuncusu unvanına da sahiptir. Atsür, son senesinde 11.3 sayı 4.2 assist ortalamalarını tutturmuştur.

Engin Atsür 2002 yılında Almanya'da yapılan Avrupa genç millî takımlar Şampiyonasında 22,3 sayı ortalaması ile oynamış ve "En iyi şutör guard" olarak şampiyonanın "All Star Team" ine seçilmiştir.

Resmi olarak ilk kez A millî formayla 22 Ağustos 2006 günü 2006 Dünya Basketbol Şampiyonası kapsamında oynanan Brezilya maçında süre alan Atsür, ilk profesyonel sezonunu Benetton Treviso'da oynadıktan sonra 12 Temmuz 2008 tarihinde Efes Pilsen'le 1 yılı opsiyonlu 2 yıllık sözleşme imzaladı.

2008-09 sezonunun büyük bölümünü topuğundaki sakatlık sebebiyle basketboldan uzak geçiren Engin, 13. Akdeniz Oyunları'nda B millî basketbol takımı ile Türkiye'yi temsil etti.

2009-10 sezonu için Efes Pilsen'den ayrılıp Beşiktaş Cola Turka'ya transfer olan Engin, 2010-2011 sezonu için son şampiyon Fenerbahçe Ülker'le 2 yıllık sözleşme imzalamıştır.

Türkiye Pescara Olimpiyatları'nda İtalya'yı yenerek üçüncü olmuştur. 2011-2012 sezonunda çok iyi bir çıkış yakalayan Engin'in 2012 yaz transfer döneminde sözleşmesi sona ermiş ve Fenerbahçe'nin ezeli rakibi Galatasaray'a transfer olmuştur.

2013-14 sezonu başında Beşiktaş İntegral Forex ile sözleşme imzalamıştır.





Maç Sayısı

Match Point, Woody Allen tarafından yazılan ve yönetilen, Akademi Ödülü adayı, 2005 yapımı, başrollerinde Jonathan Rhys Meyers ve Scarlett Johansson'ın oynadığı sinema filmi.

Match Point, Woody Allen'ın İngiltere'de (1975 yılında çektiği "Love and Death"'den beri tamamını Amerika'nın dışında çektiği) ilk filmidir.

Chris Wilton (Jonathan Rhys Meyers) bir tenis kulübünde tenis hocalığı yapmakta ve sürekli zengin olma hayalleri kurmaktadır. Bu sırada kulüpte zengin bir aileye mensup olan Tom (Matthew Goode) ile arkadaşlık kurar. Kısa bir süre içinde de Tom'un kardeşi Chloe (Emily Mortimer) ile beraber olmaya başlar. Evlilik hazırlıklarına başladıkları sırada Tom'un kız arkadaşı Nola Rice (Scarlett Johansson) ile tanışır ve ona aşık olur. Nola onunla olmak istemez. Chris, Chloe ile evlenir, Tom da bu sırada Nola'dan ayrılır ve başka biriyle evlenir. Nola, bir süreliğine ABD'ye gider, İngiltere dönüşü Chris ile karşılaşır ve aralarında Chris'in ısrarıya bir ilişki başlar. Chris, karısını sevmemekle birlikte karısıyla birlikte çocuk sahibi olmayı denemektedir. Bu arada Nola hamile kalır. Chris, Nola'ya karısını bırakacağını söyleyerek onu oyalamaya başlar. Chris zenginlikten vazgeçememektedir. Bu sırada karısı da hamile kalır ve Chris, Nola'yı artık kandıramayacağını ve bu nedenle Nola'dan kurtulması gerektiğini düşünmeye başlar ve onu öldürmeye karar verir ama vicdanı onu rahat bırakmayacaktır.





17. yüzyıl felsefesi

17. yüzyıl felsefesi, Rönesans'ın etkisiyle ortaya çıkan gelişmelere dayanarak, Yeni Çağ düşüncesinin temellerini atmak üzere ortaya çıkan felsefe eğilimidir. Rönesansın ortaya koyduğu düşünsel gelişmeleri ve belirsiz kavram içeriklerini kullanan 17. yüzyıl düşünürleri, felsefi formüllerini tam bir sağlamlık ve kesinlik içinde ortaya koyma arayışı içinde olmuşlar ve ortaya koydukları çalışmalarla "sistematik felsefeyi" yeni bir derinlikle temellendirmişlerdir. Aydınlanma çağı düşüncesinin ilkeleri ve temel kavramları büyük ölçüde 17. yüzyıl felsefesinde hazırlanmıştır.

Rönesanstaki düşünce parçalılığı ve çeşitliliği bu dönemde belirli felsefe eğilimlerinde ve dünya görüşlerinde derli toplu ve bir örnek halde sistematikleştirilmeye yöneltilir.Descartes, Hobbes, Leibniz, Spinoza 17. yüzyıl felsefesinin en önemli isimleridir. Macit Gökberk, "birlik ve kapalılığı" dolayısıyla 17. yüzyıl felsefesinin antikçağ ya da rönesans felsefesine değil, ortaçağ felsefesine benzediğini söyler. Bu birlik ve kapalılık durumu sağlayan ise ortaçağdan tamamen farklı bir ilke, rasyonalizmdir.

17. yüzyılda rasyonalizmin kaynağında matematik ve fizik bulunmaktadır.Bu dönem belirleyici olmuş düşünürlerde matematik ve geometriye açık bir ilgi vardır. Kaydedilen gelişmelerle, doğanın da bir matematik formüllerle ya da kavramlarla anlaşılabileceği düşüncesine varılmıştır; doğa ile akıl, madde ile zihin arasında bir uygunluk fikrinden hareketle ünlü rasyonalizm düşüncesine ulaşılmıştır. Genel bir eğilim olarak 17. felsefesinde rasyonalizm Kartezyen felsefe olarak adlandırılan eğilimi doğuracak, bu yönelim aydınlanma felsefesini derinden etkileyecektir. Düalist ya da monist rasyonalizm modelleri söz konusudur bu yüzyılda, ancak felsefe tarihinin ana yöneliminde düalist argümanların belirli bir süre egemenliği söz konusudur denilebilir. Descartes'ın ortaya attığı tartışmalar günümüze kadar sürüp gelmiştir, özellikle onun düalizmi şiddetli eleştiriler almıştır.

Doğabilimlerinde kaydedilen gelişmeler de, bu dönem felsefesinin gelişiminde belirleyici bir etki etmiştir. Bunlardan özellikle Kopernikus devrimi olarak adlandırılan gelişme, Giordano Bruno'nun evren tasarımı ve Galileo'nun ortaya koyduğu mekanikteki gelişmeleri anmak gerekir. Kopernikus tüm bir dünya görüşünü değiştirecek olan bir sistem geliştirmiştir. En temel sonucu, gerçeklik karşısında gören gözün yanılabililiğini açık bir şekilde ortaya koyması olmuştur. Güneş, ay ve yıldızların dünyanın etrafında döndükleri yanılsamasını "düzeltmiştir". Böylece gerçek dünyayı değil algıladığımız dünyayı bildiğimize dair derin bir çıkarsamayı belirginleştirmiştir.

Bunun dışında genel bir eğilim olan ama özellikle Hıristiyan öğretide sistematik olarak bulunan evren modelinide geçersizleştirmiştir. İnsanmerkezcilik özellikle sorunlu bir hale gelmiştir. Böylece hem evrenin hem de doğanın hareketleri bir bütün niteliği kazanır. Galileo'nun kurduğu mekanik sistem ise, dönemin bilimsel gelişmelerinin bir başka evresidir. Süredurum yasası olarak adlandırlan yasa, bir hareketin karşı bir kuvvet olmadığı sürece itildiği doğrultuda düz bir şekilde gideceği önermesini ileri sürüyordu.Daha sonra buna Newton'un "genel çekim yasası" eklenecek ve doğanın yasalarının genel geçerliliği üzerinden evrenin ve doğanın birliği düşüncesi kesinleştirilecektir.

Bu gelişmelerin öğretileri değiştirmesi ve belirgin bir şekilde bilgi teorilerinde değişikliklere götürmesi kaçınılmaz olmuştur. 17. yüzyıl felsefelerinde bu gelişmelerin etkilerini ve yeni epistemolojik katkıları görmek mümkündür. Daha sonra da bu etki devam edecek, aydınlanma düşüncesinde ve modern felsefelerde belirleyici bir rol oynayacaktır. Mateksel bilimlerin ve doğabilimlerinin bu kesin gelişmeleri, 17. yüzyıl filozoflarına doğanın matematiksel olarak kanıtlanabilir olduğu düşüncesini vermenin yanı sıra rasyonalizmi de vermiştir. 17. yüzyıl felsefesini genel olarak bıçakla keser gibi kesintilerle tarihsel dönemlere ayırmak, öteki dönemlere yapılamadığı gibi kolay değildir. Bir bakıma Francis Bacon'ı ve John Locke'ı da bu döneme ait görenler vardır. Yine de, 17. yüzyıl felsefesini belirlemiş ve daha sonraki felsefi gelişmelere doğrudan yön vermiş belli başlı (daha az etkili ve tanınmış ve fakat düşüncenin gelişiminde önemli olan başka pek çok düşünürler de olmakla birlikte) filozofları şu şekilde kısaca belirtmek ve değerlendirmek mümkündür.

Descartes modern düşüncede rasyonalizmin yalnızca babası sayılmamakta, bizzat modern düşüncenin kurucu isimlerinden birisi olarak değerlendirilmektedir. Modern zamanların ilk büyük sistemli düşünürü Descartes'dir ve bu nedenle bütün modern felsefi tartışmalar bir anlamda ona dönmektedir. Rönesansın bilimsel ve düşünsel gelişmeleri onun çalışmalarında sistemli bir bütünlük haline getirilmiş ve felsefe alanına taşınmıştır. Felsefeyi yöntem, bilgi ve düşünce konularında önemli sorularla geliştirmiştir. 17. yüzyıl felsefesinin çercevesini ve niteliğini doğrudan belirleyen Descartes'dir. Descartes şüphe ile işe başlar ve şüphe edilemeyecek bir noktaya varmak üzere hareket eder. Analiz ve sentez onun yönteminin başlıca ögeleridir. Şüphe ile işe başlayan Descartes, artık şüphe edilemeyecek son noktaya kadar ilerler, bu noktada apaçık bir doğruya ulaşacaktır:Düşünce. "Cogito ergo sum" (düşünüyorum o halde varım) noktasına ulaşan Descartes bunun şüphe edilemeycek bir bilgi olarak belirler. Bu sağlam noktadan hareketle, bütün varoluşun ve gerçekliğin açıklamasına yönelinebilecektir. Varlık hakkındaki bütün kesin bilgilerimiz, bu "bilincin" kendi üzerine eğilmesinden, yani düşüncenin şüphe yöntemiyle kendinde bulduğu şüphe edilemez dayanak noktasından hareketle ortaya konulabilecektir. "Açık ve seçik öncüllerden", bütün öteki bilgileri üretebilir ve temelendirebiliriz. Böylece her türlü bilginin başlangıç noktası "düşünce" ya da "bilinç"tekiler olarak belirlenmiş olur, ki "Descartesci rasyonalizmin" en kısa ifadesi budur.

Yazar, matematikçi ve filozof özelliklerini bir arada barındıran önemli düşünürlerden birisidir. Jansenistler arasında yetişmiş, Descartes gibi rasyonalist düşüncenin temel ilkelerine ve matematiksel yönteme bağlı kalmıştır. Çok erken yaşta ölen "Blaise Pascal", ana yapıtı "Din Hakkında Düşünceler" kitabıdır. Kartezyen felsefeden etkilenmiş ve benimsemiş olmakla birlikte, Pascal'da derin bir din duygusu vardır. Bu duyguyla onun rasyonalist felsefenin çerceve