zla ilgi çekmeyen mezarlık Hans Pemmer’in çabası sonucu Wolfgang Amadeus Mozart’ın buraya defnedilmesiyle sanat dünyasından birçok ünlünün buraya defnedilmesine öncülük etmiştir.

1936/37 yıllarında koruma altına alınarak normal vatandaşların da defnedilebilmesine olanak sağlanmıştır. II. Dünya Savaşı’nda yer yer tahrip olmuş olsa da daha sonra yenilenmiştir.

Bugün mezarlıkta toplam 5635 adet mezar bulunmaktadır ve yine bu mezarlara toplam 8000 kişi defnedilmiştir.

Devlet adamları ve politikacılar
Gezgin ve kaşifler
Mimarlar
Mucitler
Müzisyenler
Oyuncular
Ressamlar
Yazarlar





Bireyci anarşizm

Bireyci anarşizm, farklı geleneklerden oluşan bireyci anarşizm bireysel bilincin ve bireysel çıkarın, herhangi bir kolektif organ ya da kamu otoritesi tarafından engellenmemesi gerektiğine inanır. 

Bireyci anarşizm, sosyal, sosyalist, kollektivist, komünalist akımların ortak mülkiyet düşüncesine karşı mülkiyetin bireylerin elinde bulunması savunur. Bazı önemli temsilcileri: Henry David Thoreau, Josiah Warren ve Murray Rothbard’dır. Ayrıca genelde William Godwin’de bireyci anarşist olarak değerlendirilir. Godwin, yardımseverlik düşüncesini savunurken bunun yanında her bireyin, kendi emek ve mülkiyeti üzerinde bireysel söz hakkını dile getirmiş ve sonunda ortadan kalkmasıyla sonuçlanacak olan hükümetin zamanla küçülmesine yol açacak ilerlemeci akılcılığa inanmıştır.

Max Stirner ise en tanınmış ayrıca ilk bireyci anarşisttir. Stirner’ın felsefesi bireyci anarşizmin egoist formudur; ona göre tanrı, devlet, ahlak kuralları ve toplumu dikkate almadan istediği gibi eyleyen bireyin, toplum üyelerine karşı hiçbir sorumluluğu yoktur. Stirner’a göre haklar insan aklındaki korkulardır ve toplum denen şey yoktur; “bireyler onun gerçekliğidir” Mülkiyeti haklarla değil, güç ve kudretle sahip olunan varlıklar olarak görür. Stirner merhametsizliğe saygının gösterileceği egoistler birliğini insanları bir araya getirecek örgütlenme modeli olarak görür.

Daha az radikal olmak üzere farklı bir bireyci anarşizm türü, Boston anarşistleri'nce savunuldu. Bunlar, serbest piyasa ve özel mülkiyeti destekliyorlardı. Özgürlüğün ve mülkiyetin korunmasını özel sözleşmelerle sağlama taraftarıydılar. Bunun yanında emeğin, maaş karşılığı takasını öngörüyorlardı, buna rağmen devlet tekelinde kapitalizmin (devlet garantisinde tekel olarak tanımlanır) emeğin karşlığını sağlamayacağı uyarısınıda yapıyorlardı.

19 yüzyılda dahi Amerikalı bireyciler arasında çeşitli konularda görüş ayrılıkları ortaya çıkmıştı ve bu yüzden bireyci anarşizm açısından belirli bir teoriden bahsetmek mümkün görünmemektedir. Örneğin Tucker entelektüel mülkiyet haklarına karşı çkarken; Spooner desteklemekteydi Tucker sadece kullanıldığı sürece toprak mülkiyetini savunurken, Byington ve Spooner mülkiyet konusunda bu tür bir kısıtlamadan bahsetmiyordu. 

Önemli bir ayrışma, 19. yüzyılda Tucker ve bazı başka anarşistler, doğal haklar düşüncesini terkedip, Stirner'in felsefesi ışığında "egoizm"i benimsediklerinde görüldü. Bu yüzyılın ardından “bireyci anarşizmin doruk dönemi kapandı” Fakat, bireyci anarşizm, daha sonra Murray Rothbard ve 20. yüzyılın ortalarında anarko kapitalislerce daha geniş bir çerçevede özgürlükçü hareket akımlarından biri olarak çeşitli değişikliklerle benimsendi.




Hristiyan anarşizmi

Hristiyan anarşizmi, Hristiyanların sadece İsa'nın öğretilerinde vücut bulan Tanrı'ya karşı sorumlu olduklarını, tek gerçek otorite kaynağının Tanrı olduğunu kabul eden ve savunan inanç veya felsefi öğreti. Çoğu Hristiyan anarşist pasifisttir, savaşı ve şiddet kullanmayı reddeder.

Hristiyanlıktaki "Tanrı Krallığı" inancı birçok düşünürü etkilemiş, Orta Çağ ve Yakın Çağ'da birçok düşünür kendi felsefelerini oluşturmuşlardır. Bazıları kitaplarında bu temayı işlerken bazıları bu düşünceyi hayata geçirmişlerdir.

Kitâb-ı Mukaddes'te İsrail ve Filistin'deki krallıkların çok kötü yönetildiği yazılmıştır. Erken Hristiyanlık döneminde Augustus (5. yüzyıl) "Tanrı'nın Kenti" adlı eserinde siyaseti kötülük olarak gördü ve lanetledi, Tanrı'nın krallığının kurulması ile bu lanetin ortadan kalkacağını savundu. Daha sonra Francis, İsa gibi gönüllü yoksulluğu kabul etti, küçük bir grup oluşturdu. Devletin ve Kilise'nin insanları kandırarak haksız servete ulaştığını, dolayısıyla otoritelerinin ortadan kalkması gerektiğini söylemiştir.

İngiliz Devriminde Bağırganlar ve Kazıcılar adlı iki grup ortaya çıktı; bunlar özellikle Augustin'in "Seviniz ve dilediğinizi yapınız." sözü üzerine anarşizme yakınlaşmışlardır. Blake ise devletin ve kilisenin insanları ezdiğini, sömürdüğünü söylemiştir. Ayrıca Doğa-İnsan, Kilise-Hristiyanlık, Sermaye-Emek arasında bir tutarsızlık olduğunu düşünmüş ve vurgulamıştır. Blake otoriteyi başlıca adaletsizlik olarak görürdü. Hiçbir yasanın tüm durumları kapsayamayacağını söylüyordu. Tüm insanlar için tek bir yasanın çıkmasını da saçma buluyordu. Bu düşüncesi üzerine "Aslan ve öküz için tek yasa çıkarılması zulümdür." demiştir.

İngiltere'de Wistanley kurduğu komünle bu düşüncenin hayata geçirelebileceğini göstermeye çalışmıştır. Daha sonra, İngiltere'de Godwin anarşizmin babası sayılacaktır ve o da Hristiyanlığı örnek almıştır.

Ayrıca Rus soyluları arasında ve Ortodoks halk arasında anarşist düşünürler ve anarşizm felsefesini kabul etmiş insanlar vardı. Tolstoy barışçı anarşizmi ile bir örnektir. Kitaplarında devletlerin yaptığı hataları ve insan kayırmalarını ele almış, "Diriliş" adlı romanında olduğu gibi ara sıra Kitâb-ı Mukaddes'ten bölümler sunarak Tanrı Krallığı temasını işlemiştir. Tolstoy "Eğer insanlar Tanrı'nın çocukları olduklarını anlayabilselerdi ne düşman ne de köle kalırdı. Bu durumda devlete ve onun zararlı kurumlarına ihtiyaç kalmazdı." demiştir. Nitekim bugün "Hristiyan anarşizmi" dendiğinde Tolstoy ilk akla gelen isimlerdendir ve neredeyse Hristiyan anarşizmi ile özdeşleşmiştir.

Anarşizme aslında Bakunin gibi Tanrı'yı reddeden anarşist felsefecilerle birlikte dinsizlerin (bilhassa ateistlerin) daha çok ilgi gösterdiği düşünülse de, Hristiyanlıktaki "Tanrı Krallığı" inancının dünyaya da yansıtabileceklerini ve Tanrı dışında otorite olmayacağını düşünen bazı rahip ve koyu dindar Hristiyanlar da inançları doğrultusunda anarşizmi savunmuş veya yaşamışlardır.





İslam Gemici

Gaziantep'te doğdu. Üniversiteyi okumak için geldiği İstanbul'da, fakülteye giderken para kazanmak için çeşitli dergilerde çalıştı. Grafikerlik ve öykü yazarlığı yaparken, TGRT'nin kuruluş kadrosunda yer aldı.
"İnsan ve Kâinat" adlı bilim-teknoloji dergisinde bilimkurgu hikâyeleri yayımlandı. Çeşitli radyo oyunları, reklam metinleri ve televizyon filmi senaryoları yazdı.

İki kısa metraj film (APARTMANDA BAYRAM 1 ve 2) ile 60 dakikalık bir televizyon filminde (başrollerinde Reha Yeprem ve Melda Gür'ün oynadığı Yanlış Numara) yönetmenlik yaptı. Ahmet Apak'ın yönetmenliğini yaptığı "Ateşin Teslim Olduğu Gün", T. Fikret Uçak'ın yönetmenliğini yaptığı "Suikast" ve Osman Seden'in yönettiği "Kalbe Düşen Nur" filmlerinin öykülerini yazıp, senaryo çalışmalarına katıldı. Birçok televizyon programında yönetmenlik, yapımcılık yaptı.

2000 yılından itibaren ulusal bir televizyon kanalında habercilik mesleğini icra ederken, diğer yandan da "Biyografi Analiz" dergisinde çeşitli yazıları yayımlandı. Haberciliğin çok yorucu ve sıkıcı olduğunu gördükten sonra, 2006'nın Şubat ayından itibaren serbest çalışmağa başladı.

"Kalbimi Dağlarda Bıraktım" adlı kitabı Nisan 2006'da, "Serseriler - Özgürlük Ülkesinin Uzak Tepeleri" adlı kitabı Haziran 2006'da çıktı.

2013 Kasım ayında biyografi.net'ten "Gizemli Bir Dünya: Sinema" ve "Gecenin Kemanı" isimli kitapları yayınlandı.

Halen internet sitesinde yazıları yayınlanmakta, yazı ve drama çalışmaları devam etmekte olup, ayrıca "Sinema Kültürü" üzerine dersler vermektedir.




Tiësto

Tijs Verwest (, d. 17 Ocak 1969,Breda, Hollanda) dünyaca ünlü trance DJ`i. Geçmişte birçok takma isim kullanırdı, bunlardan en çok bilineni DJ Tiesto`dur.
Son eserlerinde "DJ" etiketini de kaldırmasıyla kısaca Tiësto olarak bilinmeye başladı.
En çok Delerium parçası "Silence" remiksi ve Samuel Barber`ın "Adagio for Strings" yorumuyla bilinir.Dünyanın en saygın müzik dergilerinden DJ Mag tarafından okuyucu oylamasıyla yapılan Dj Top 100 sıralamasında 2013 yılında Avicii nin ardından 4. sırada yer almıştır. Mix Mag tarafından yapılan oylama sonucu "The Greatest DJ Of All Times" (Tüm Zamanların En İyi DJ'i) ödülünü oyların büyük bir çoğunluğunu alarak kazanmıştır.

Tijs Michiel Wervest 17 Ocak 1969'da Breda Hollanda'da doğdu.1980'lerin başında okul ve ev partileriyle profesyonel DJ'liğe başladı. 1985 ve 1993 yılları arasında Hollanda'daki gece kulüplerinde residence DJ olarak çalıştı. "The Spock" adlı kulüp, Tiësto için birçok şeyin şekillendiği yer oldu. Hardcore/Gabber tarzda parçalardan vazgeçerek, bu kulüpte haftasonları saat 22:00'den 04:00'e kadar kendi sound'unu biçimlendirmeye başladı ve bunun yanı sıra Türkiye'den de Tarkan'ın Pare Pare adlı şarkısına bir mix yaptı. 1990'ların ortalarında trance müzik üretmeye başladı ve 2008 sonunda bitti.

Tiësto bu son rumuzunu alana kadar birçok takma nick kullandı.

Tiësto'nun 04.06.2007 tarihinden günümüze kadar halen devam etmekte olan radyo ve internet radyo yayınıdır. Başlangıç olarak Club Life 001 (04-06-2007) kabul edilir. Program 2 saatten oluşmaktadır. Yayın Türkiye saati ile her cumartesi akşamı saat 01.00'da canlı olarak Radio 3FM (Hollanda) radyosu üzerinden dinlenebilir.


1990'lı yıllar
2000'li yıllar
1990'lı yıllar
2000'li yıllar






Kibar Feyzo

Kibar Feyzo, yönetmenliğini Atıf Yılmaz'ın yaptığı; Kemal Sunal, Müjde Ar, Adile Naşit, Şener Şen, İhsan Yüce, İlyas Salman ve Erdal Özyağcılar'ın rol aldığı, 1978 yapımı bir komedi filmidir.

Feyzo askerden döndükten sonra Gülo’ya talip olur. Köyde Gülo’ya başka talipler olduğu için babası başlık parasını açık arttırmaya koyar. Ve on bin peşin, on bin senet karşılığı Gülo, Feyzo’nun üstünde kalır. Feyzo borcunu ödemek için kente gidip çalışmaya başlar. Kentten her dönüş