, ona bakmak istedik. Yani dinleyicimiz mi var yoksa izleyicimiz mi var onu merak ettik, onun için klipsiz çıktık." şeklinde ifade etti. Bu sözlere paralel olarak albümde yalnızca "Elbette" ve "Unut Sevme" şarkıları kliplendirildi. "Elbette"nin yönetmenliğini Bozkurt Bayer yaptı. "Unut Sevme", hazırlanan remiks versiyonlarıyla Ekim 2000'de ayrı bir disk olarak satışa sunuldu.




Yapım görevlileri, "Elbette" albüm kitapçığından alınmıştır.





Korda





Neden (Candan Erçetin albümü)

Neden, Türk şarkıcı Candan Erçetin'in dördüncü stüdyo albümü. 17 Mayıs 2002'de Topkapı Müzik tarafından yayımlandı. Pop müzik tarzındadır, Erçetin'in ticari başarı yakalan 2000 çıkışlı "Elbette" albümünden sonra satışa sunduğu ilk stüdyo albümüdür. Mete Özgencil ile bu albümde çalışmayı bırakan Erçetin, şarkıların çoğunun üretiminde kendisi yer aldı. Albüm prodüktörlüğünü Rıza Erekli üstlenmiştir.

Parfüm kokan "Neden"in CD kapağı, Türkiye'de bu özelliği taşıyan ilk albüm oldu. 13 şarkılık diskin son şarkısı, bonus şarkı olarak albümde yer aldı.

Yapım görevlileri, "Neden" albüm kitapçığından alınmıştır.






Neden

Neden şu anlamlara gelebilir:






Mankala

Mankala dünya çapında bilinen ve oynanan bir oyundur. Ancak oyundaki çukur ve kullanılan taş sayısı milletlere göre değişebilmektedir. Dünyada Mancala, Mankalah, Mangala ve benzeri isimlerle bilinmektedir. Türkiye'de ve Türk dünyasındaki genel adı Köçürme'dir. Oyun, bin yıl önce yazılan Kaşkarlı Mahmut'un Divan-ı Lügat'it Türk adlı kitabında da bu adla geçmektedir. Türkiye'de ve Türk Dünyası'nda; Kale, Kuyu, Kuyu Gayası, Kuyucuk, Mankala, Mangala, Melle Kayası, Güç Oyunu, Gırrık, Tokuz Korgool, Dokuz Kumalak vb. 231 değişik adla bilinmekte ve halen oynanmaktadır. Bir iddiaya göre Arapçadaki hareket ettirmek kelimesinden türemiş bir isimdir. Kesin olan Avrupa'ya Türkler vasıtasıyla geçen bir oyun olduğudur. Mankala veya Mangala belirli bir oyunun adı değil, oyunların genel adıdır. Üzerinde farklı sayılarda çukurlar bulunan, genelde tahta bir tabla üzerinde, sayılı misket veya taşlarla oynanır.

Satrancın Batı ülkelerindeki rolünü Asya ve Afrika ülkelerinde satrançla birlikte mankala görür. Satrancın atasının bu oyun olduğu ileri sürülmektedir.

Dünyada 900 civarında adı ve 100 civarında çeşidi olduğu bilinen oyunun Türkiye ve Türk dünyasında 225 adı ve 150'den fazla çeşidi bulunmaktadır. Oyun çeşitliliği kurallara da yansımıştır.

Dünyada halen oynanan Mankala her iki yanda altışar oyuk ve birer de kale adı verilen sayı çukuruyla oynanır. Oyunun en kolay oynanabilen bir çeşidinde, oyunun başında 12 oyun çukuruna üçer tane taş (ya da tohum ya da top vb.) bırakılır. İlk oyuncu kendi tarafındaki 6 çukurdan birini seçer ve içindeki taşları, saatin tersi yününde, sıradaki çukurlara birer birer bırakarak ilerler. Rakip kaleye taş bırakılmaz ve kendi kalenize bıraktığınız her taşı kazanırsınız. Son taşınızı kendi kalenize bırakırsanız bir kere daha oynarsınız. Eğer son taş kendi tarafınızdaki boş oyun çukurlarından birine gelirse bu boş çukurun karşısındaki rakip çukurdaki tüm taşları kazanırsınız ve son bıraktığınız taşla birlikte kendi kalenize geçirirsiniz. Bir taraftaki tüm çukurlar boşaldığında oyun biter ve rakip taraf kalan tüm taşlarını kazanmış sayılır. En çok taşı toplayan oyunu kazanır. Oyun çeşitliliği yüzünden tek bir oyun ve belirli kurallardan söz edilemez ancak Türk Mankala oyunlarında, Türklerdeki kutsal sayılar ve Türk Felsefesi belirgindir. Oyunda dokuzar çukur ile yedi veya dokuzar taş bulunur. İlk taş kendi kalesine veya çukuruna bırakılır ki bu baba ocağını temsil eder.

Dokuz taş gibi etrafta ne bulunursa onlarla oynanabildiğinden dünyanın en eski oyunlarından biridir. Afrika’da yerde açtıkları çukurların içinde çakıl taşlarıyla, kum üzerine çizdikleri çemberlerde deniz kabuklarıyla ya da oydukları tahtalar içinde tohumlarla oynarlar. Türkler hayvancılık döneminde keçi, koyun veya develerin kurumuş gübresi olan korgol veya kumalak ile oynarlardı. Kazakistan ve Kırgızistan'da bugün halâ bu adlarla (Tokuz Korgool, Dokuz Kumalak) tanınmaktadır.

Memphis, Thebes ve Luxor’da tapınak çatılarındaki taşlara kazınmış çukurlar oyunun milattan 1400 sene önce Eski Mısır'da benzer oyunların oynandığını kanıtlar. Oyunun hesap yapmak ve malları saymak için kullanılan tablalar üzerinden geliştirildiği zannedilmektedir. Sümerlerden kalan benzer tablalar Mezopotamya'da da bulunmuştur. Abdulvahap Kara'nın Kazakistan'daki tespitlerine göre oyunun Türkler'deki geçmişi 4000 yıldır.

2 sıralı Mankala tahtası ekvatorun kuzeyinde, 4 sıralısı güneyinde yaygın olmak üzere pek çok çeşidi tüm Afrika’da oynanmaktadır. Oyun XIX. YY. Sömürgecilik Faaliyetleri ile taşınan köleler aracılığıyla Karayipler ve Güney Amerika’nın doğu kıyısına da yayılmıştır.
Hindistan, Sri Lanka, Endonezya, Malezya ve Filipinler'de de çeşitleri vardır.

Afrika'da wari, warri, ware, walle, awari, aware, awaoley, awele, oware, owari, wouri, bao, soro, mangola, gabata, mulabalaba, ayo ve sadeqa gibi farklı isimlerle anılmaktadır. Bu isimlerin bazıları belli mankala çeşitlerinin isimleridir. En tanınmışları Nijerya’dan Ayo ve batı Afrika ile Karayipler’de oynanan Wari’dir.

Mankala çeşitlerini birbirlerinden ayıran en büyük fark sıra sayısıdır. 2, 3 ve 4 sıralı olmak üzere üçe ayrılılar. Gana’dan 2 sıralı Oware dünyada en yaygın mankala türüdür.

İkinci büyük fark oyunun tek turlu, çok turlu ya da Hint usulü oynanmasıdır.
Tek turlularda, çukurlardan birindeki taşlar alınır ve sıradaki çukurlara bırakılır. Çok turlularda, son bırakılan taş dolu bir çukura bırakılırsa oyuncu bu çukurdaki taşları alarak tekrar oynar ve son taşını boş bi çukura bırakana kadar oynamaya devam eder. Hint usulünün çok turludan tek farkı son bırakılan çukur değil de takip eden çukurdan oyuna devam edilmesidir ve sıranın karşıdakine geçmesi için son taşın bırakıldığı çukurdan sonraki çukurun boş olması gerekir.






Kalkan balığı

Kalkan balığı ("Psetta maxima"), Scophthalmidae familyasına ait, gözleri vücudunun sol tarafında bulunan ve sağ tarafı ile denizin tabanında yatan bir yassı balık türü.

Atlas Okyanusu'nun doğusunda kıyı yakınlarında, Akdenizde, Ege denizi'nde, Marmara denizi'nde ve Karadeniz'de, 20 ila 70 metre derinlikte yaşar. Denizin dibinde yaşayan küçük balıklar, yengeçler ve diğer küçük deniz hayvanları ile beslenir. Neredeyse tamamen yusyuvarlak olan bu pulsuz ve tüketicilerin sevdiği balık türü ortalama 50 ila 70 cm boyuna ulaşır. Boyu bir metreye ve ağırlığı 20 kiloya varmış olanları çok nadir tutulur.

Dişileri ilkbahar ve yaz boyunca, denizin 10-40 metre derinliğinde, kendi büyüklüğüne göre 10 milyon ila 15 milyon yumurta döker. Erkek balık bunları dölledikten 7-9 gün sonra bu yumurtalardan mekik şekilinde vücutları olan yavrular çıkar. Bu yavrular 8–10 cm boya ulaşana kadar ve metamorfozları başlayana kadar sığ sularda plankton ile beslenerek yaşarlar. Ancak sağ gözleri kafalarının sol tarafına doğru kaymaya başlayınca ve yassılaşmaya başladıkları zaman derin sulara göç ederler. 5 yıl sonra kendileri de çiftleşip üreyebilirler.

Kalkan, genelde tavada pişirilir. Yemeden önce derisindeki düğmeler ayıklanmalıdır. Ayrıca eti çok yağlı olmamakla beraber bazı balık severlerin en sevdiği balıktır.




Tetraodontiformes

Tetraodontiformes, kemikli balıklar sınıfına ait olan ve aralarında ilginç yeteneklere sahip 500 balık türünü içeren bir takımdır.

Çoğu türleri kıyılara yakın olan ama 200 metreden daha derin sularda yaşarlar. Aralarında 2 cm boyu ile en küçükleri "Rudarius minutus" ve 3 metreye kadar varan en büyükleri aybalığıdır ("Mola mola").

Vücutları iri ve yuvarlağımsıdır. Solungaçları ve ağızları küçüktür ve çok az dişleri vardır, ama iri pullar ile kaplıdır.

Bazı türler, kendilerini savunmak için ya da çiftleşirken dişilerin ilgisini çekmek için vücutlarını şişirip normal büyüklüklerinin 3-4 katına varabilirler. kirpi balığının ayrıca bir de dikenleri vardır ki, kendini şişirince dikenlerle kaplı olan bir topa dönüşür. Balistidae familyasına ait türlerin daha rahat şişebilmeleri için karınlarında fazlalık deri payları vardır.

Bu takıma ait balıkların hepsi kendini savunmak için, bazıları dişlerini birbirine sürterek, diğerleri ise yüzme keselerini belli kasların yardımı ile titreterek sesler çıkarabilirler.

Tetraodontiformes




Et yüzgeçliler

Et yüzgeçliler ya da Kas yüzgeçliler, (Sarcopterygii) sınıfını oluşturan balıklara verilen ad. Bazı modern sınıflandırmalara göre, sadece Dipnoi ve Coelacanthimorpha takımları değil, hatta Tetrapoda (kara omurgalıları) takımı bile bu sınıfa dahil edilir.

Sınıfın en büyük ve başarılı zamanları (Tetrapoda-kara omurgalıları takımı haricinde) Mesozoikum çağında sona ermiştir. Bu sınıfın günümüzdeki kalıntıları akciğerli balıkların 2 familya ve 3 cinse ayrılan 6 türü, ve Coelacanthimorpha takımının 2 türünden, yanı toplam 8 balık türünden oluşmaktadır.




Merche Romero

Merche Romero 27 Ekim 1976 Andorra doğumlu, Portekizli asıllı model, oyuncu ve televizyon sunucusudur. Portekiz'de çalışmakta ve yaşamaktadır. Bir Portekiz televizyonunda sabah programı sunmakta olan Romero, ülke gündemine ünlü oyuncu Cristiano Ronaldo ile olan birlikteliğiyle de sık sık gelmektedir.




Muşmula

Muşmula ya da döngel, beşbıyık, ezgil ("Mespilus germanica"), gülgillerin bir altfamilyası olan Amygdaloideae'dan bir ağaç ve bu ağacın meyvelerdir.

Çiçek tablasıyla sarılmış etli meyveleri, eriksi yapıdadır. Yabani olanları daha küçük olur. İçinde sertleşmiş tohumları bulunur. Olgunlaştığında koyu kahverengiye dönen meyve kabuğu ve koyu kahve meyve eti vardır. İlk koparıldığında buruk bir tadı vardır. Bir süre beklenildiğinde yumuşar ve lezzetlenir. Karadeniz ve Marmara bölgelerinde yayılış gösterir.

Tam olgunlaşmadan yenmesi mümkün olmayan bu meyvenin olgunluk aşamasından sonra suda bekletilerek uzun süre dayanıklı kalması ve ballanarak yenmesi mümkündür.




Popüler kültürde Che Guevara

Che Guevara, özellikle Batı Dünyası`nın popüler kültüründe oldukça yaygın olarak yer alır. Bir politik figü