yakından ilişkilidir. Endüstri mühendisliği mühendis bakış açısıyla yöneylem araştırması tekniklerini başlıca araç olarak düşünürler.

Yöneylem araştırmacıları tarafından kullanılan öncelikli araçlar istatistik, optimizasyon, rassallık, kuyruk kuramı, oyun kuramı, çizge kuramı, karar analizi ve simülasyondur. Bu alanların sayısal niteliğinden dolayı yöneylem araştırması bilgisayar bilimleri ile de ilgilidir. Dolayısıyla yöneylem araştırmacıları özel olarak yazılmış ya da hazır yazılımları kullanırlar.

Yöneylem araştırması, spesifik elemanlara yönelmektense sistem genelini ele alarak bütünüyle geliştirme yeteneğiyle diğerlerinden ayrılır. Yeni bir problemle karşılaşan yöneylem araştırmacısının hangi tekniklerin sistemin doğasına, geliştirme hedeflerine, zaman ve hesap gücü kısıtlarına en yatkın olduğuna karar vermesi beklenir. Bu ve diğer nedenlerden ötürü insan etkeni yöneylem araştırması için yaşamsaldır. Öteki herhangi araçlar gibi yöneylem araştırması teknikleri problemleri kendi başlarına çözemezler.

Yöneylem araştırmasının kullanıldığı birkaç uygulama örneği:


Yöneylem araştırması devletler tarafından da geniş ölçüde kullanılmaktadır.

Yöneylem araştırmasının modern alanı II. Dünya Savaşı sırasında ortaya çıktı. İngiltere’de (Patrick Blackett, Cecil Gordon, C. H. Waddington, Owen Wansbrough-Jones ve Frank Yates de aralarındaydı) ve ABD'deki (George Dantzig) bilimciler lojistik ve talim çizelgelerinde daha iyi kararlar verebilmek için yollar aramaya başladılar. Savaştan sonra endüstrideki benzer problemlere uygulanmaya başladı.

Blackett’in ekibi savaş çabasını amaçlayan bir dizi can alıcı analiz yaptı. Britanya sevkiyat kayıplarını azaltmak için konvoy sistemini tanıttı. Ancak savaş gemilerini kullanma ilkesine karşın ticari gemilere eşlik etmeleri genel olarak kabul edilse de, konvoyların küçük ya da büyük olmasının daha iyi mi kötü mü olduğu açık değildi. Konvoylar en yavaş üyenin hızına göre yol alıyordu bu yüzden küçük konvoylar daha hızlı yol alabilirdi. Ayrıca küçük konvoyların Alman U-Bot’ları tarafından saptanmasının daha zor olacağı tartışılıyordu. Öte yandan büyük konvoylar saldıranlara karşı daha çok savaş gemisini intikal edebilecekti. Blackett’in ekibi açıkça şunu gösterdi:


Bir diğer çalışmada Blackett’in ekibi İngiliz Hava Kuvvetleri Bombardıman Komutanlığı tarafından gerçekleştirilen bir araştırmanın raporunu incelediler. Araştırma için Bombardıman Komutanlığı Almanya’dan belli bir dönem sonra bombardıman baskınından dönen tüm bombardıman uçaklarını inceledi. Alman hava savunması tarafından uğratılan tüm hasar not edildi ve en hasarlı bölgelere zırh eklenmesi önerisi getirildi. Onların -hava aracı kaybının en düşük personel kaybıyla sonuçlanmasını sağlayabilecek- mürettebatın bir kısmını kaldırma önerisi komutanlıkça reddedildi.

Araştırmaya göre bunun yerine Blackett’in ekibi hasardan tümüyle kurtulmuş bölgelerin zırhla kaplanması gibi şaşırtıcı ve kontra sezgisel bir öneri yaptı. Araştırmanın sırf Almanya’dan başarıyla geri dönebilen hava araçlarını içerdiği için önyargılı olduğuna karar verdiler. Eğer alınan isabet aracın kaybına yol açıyorsa hasarsız bölgeler yaşamsal alanlar olmalıydı.

Almanlar hava savunmasını Kammhuber Hattı’nda birleştirdiğinde İngiliz Hava Kuvvetleri bombardıman uçaklarının kara kontrol tertibatının hedefindeki bireysel hücrelerine uçan gece savaşçılarını basabilecekleri bir bombardıman uçağı akımına doğru uçtukları fark edildi. Geriye İngiliz Hava Kuvvetleri’nin kaybını en aza indirgeme amacıyla bombardıman uçaklarının ne kadar yakın uçmaları gerektiğini ölçmek için çarpışmalardan kaynaklanan istatistiksel kaybı gece savaşçılarının istatistiksel kaybına karşı hesaplamak kalmıştı.

Yöneylem problemlerinde öncelikle bir amaç fonksiyonu vardır. Bu problemlerde amaç fonksiyonunun azami veya asgari değerini bulmaya çalışırız. Bu değere uygun (optimum) çözüm denir. Her yöneylem probleminde ayrıca çözüm kümesini belirleyen kısıtlar bulunur. Uygun çözüm hem amaç fonksiyonunu, hem de kısıtları mutlaka sağlamalıdır.

Yöneylem araştırmaları ilk defa II. Dünya Savaşı'nda İngilizler tarafından cephane nakliyatının en verimli şekilde nasıl ulaştırılacağını hesaplamak için uygulanmıştır. Günümüzde ise genellikle şirketler tarafından üretim ve satış miktarlarının belirlenmesinde kullanılmaktadır.

Tipik bir Yöneylem Araştırması modeli, genel şekil olarak aşağıdaki gibi düzenlenir.

Bu tür bir modelde pek çok alternatif çözüm bulunacaktır ama bu çözümlerden sadece biri veya bir kaçı optimum çözümü sağlar. Bir matematiksel modelde nihai sonuç, değişkenler, kısıtlar ve amaç fonksiyonu bulunur. Matematiksel modeller grafik yardımı veya simpleks algoritması ile çözülebilirler.

Gelişen teknikler ve artan bilinçle birlikte yöneylem araştırması artık yalnızca operasyonlarla sınırlı değildir ve bilgisayar verisi toplamak analizcilerin yükünü hafifletti. Fakat yöneylem araştırması analizcisi hala bir sistemin nasıl işlediğini bilmeli ve hep bir öncekinden daha sofistike araştırmalar yapmayı öğrenmelidir.






Nobel Fizik Ödülü sahipleri listesi

Nobel Fizik Ödülü sahipleri listesi, İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi tarafından 1901'den beri fizik dalında verilmiş bütün ödülleri ve sahiplerini sıralar. Ödül sahipleri içerisinde iki kez (1956 ve 1972 yıllarında) Nobel Fizik Ödülü almış tek fizikçi John Bardeen, iki farklı alanda Nobel Ödülü kazanan bilim insanı ise Marie Curie'dir (fizik alanında 1903, kimya alanında 1911). Tüm dallardaki en genç Nobel Ödülü sahibi 25 yaşında Nobel Fizik Ödülü'nü 1915'te kazanan William Lawrence Bragg'dir. Sadece iki kadın bilim insanı (Marie Curie ve Maria Goeppert-Mayer) Nobel Fizik ödülüne layık görülmüştür. Bu sayı, diğer orijinal beş Nobel ödülünden daha düşüktür. 2017 yılı da dahil olmak üzere 206 bilim insanı bu ödüle layık görülmüştür. Nobel Fizik Ödülleri tarihinde altı yıl ödül verilmemiştir (1916, 1931, 1934, 1940–1942).





A. İsimlerin yazılış biçimleri ve imlaları Nobel Derneğinin resmi sitesi olan nobelprize.org sitesinden alınmıştır. Mümkün olduğunca her Nobel ödülü kazananının resmi verilmeye çalışılmıştır. Resmi resimler yine Nobel Derneğinin sitesinden alınmıştır.

B. Ülkeler ile ilgili bilgiler Nobel Derneğinin resmi sitesi olan nobelprize.org sitesinden alınmıştır. Bu bilgi kazananın doğduğu ülkeyi ya da uyruğunu temsil etmeyebilir.

C. Açıklamalar Nobel Derneğinin resmi sitesi olan nobelprize.org sitesinden alınmıştır. Bağlantılar konuyla ilgili makaleleri ya da makale bölümlerini gösermektedir. Bağlantılar yalnızca örnek göstermek ve açıklama amaçlı konulmuştur. Nobel ödülü kazananlar ile ilgili ayrıntılı bilgi için kazanan sütunundaki kişilerin isimlerinin üstüne tıklanıp ilgili makale okunabilir.





Ayı köpekleri

Ayı köpekleri (Amphicyonidae), etçiller takımının köpeğimsiler alt takımına ait, nesli tükenmiş bir familya.

50 milyon yıl önce Eosen devrinde ortaya çıkıp Miyosen devrine kadar var olmuşlardır. Bu familyaya ait türlerin dış görünüşleri küçük bir ayının ve büyük bir köpeğin dış görünüşleri arasında değişmiştir. Eskiden bu türlerin köpekgiller ya da ayıgiller familyasına koyulması gerektiği tartışılmış ve sonunda ayrı bir familyaya konulmuşlardır.

Çoğu ayı köpekleri çevik bir vücut yapısına sahip, oldukça kısa bacaklı hayvanlardı. "Cynelos" cinsine ait olanları gibi bazıları daha zarif bir vücut yapısına sahiplerdi. Ayı köpekleri etçiller takımının ilk büyük türleriydi.

Eosen devrinde Avrupa'da yaşamış olan bir cinsi "Simamphicyon" cinsiydi. Miyosen devri sürecinde, her şey yiyici türlerden çok yetenekli avcı etoburlara kadar birçok farklı şekilleri ortaya çıkmıştır. Bugün bu familyanın en çok tanılan cinsi "Amphicyon" 'dur. Bu cinse ait türlerin erkekleri 300 kg 'ya kadar varmıştır. Çenesine bağlı büyük kaslar ve güçlü dişleri ile hatta büyük kemikleri bile kolayca parçalıyabildiği düşünülür.

Uzunluğu 2.80 metre ve ağırlığı yaklaşık 410 kg olan tarih öncesi yaratık.Kafası kurtlara,gövdesi ayılara ,kuyruğu aslanlara benzer.En büyük ve tek düşmanları terminator domuzdu.Terminator domuzlar onları yenerdi ama zaman geçtikçe büyüyüp güçlendiğinden terminator domuzları da yendi.Ama zamanla atalarına göre büyüdükçe popülasyonları azaldı.Günde yaklaşık 22.5 kg et yemeleri gerekirdi.En büyük zayıf yanı tek başına avlanmasıdır.Erkekleri dişiler için kavga ederdi.Dişiler 2 ila 6 arasında yavru doğururdu.Yavrularını mağaralara bırakırlardı.Köpekler gibi ondan küçük canlılar mağaralara gidip yavrularını öldürürlerdi.Zaman geçtikçe nesilleri azalır.5 milyon yıl boyunca Miyosen Çağı'nda Kuzey Amerika'da hüküm sürdüler.Kuzey Amerika'ya Avrasya'dan geldiler.İlk ayılar Dünya'dayken nesilleri tükenmeye başladı.15 milyon yıl önce nesilleri tükendi.






Hamburg ve Çevresi Türk Toplumu Gençlik Kolu

Hamburg ve Çevresi Türk Toplumu Gençlik Kolu, 2004'te kurulan, Hamburg ve çevresindeki gençlerin ve öğrencilerin aşağıdaki konularda gönüllü çalışması için bir araya geldikleri bir sivil toplum kuruluşudur:


Şu an itibarıyla toplantılarını Hamburg ve Çevresi Türk Toplumu (TGD)'nun binasında gerçekleştirmektedir:






Miyasidler

Miyasidler (Miacoidea), etçiller (Carnivora) takımının ilkel bir üst familyası. Paleosen devri ile Eosen devirleri arasında yaşamışlardır. Eozän devri sürecinde bu hayvanlardan modern etçiller türemişdir.

Miyasidler çoğunlukla sansarımsı küçük etçillerdi. Omurgasızlar, kertenkeleler, kuşlar ve küçük memeliler ile beslenirlerdi. Bazı türler ağaçlarda, bazı türler yerde yaşarlardı. Dişleri ve tırnakları modern etçillerde olduğu kadar iyi gelişmiş değildi.

Miacoidea üst familyası iki familyaya ayrılır: Miacidae ve Viverravidae familyaları. Miacidae familyasından köpeğimsiler, Viverravidae familyasından ise kedimsiler türemişdir.

Takım Etçiller 
 




Nimravidae

Nimravidae, etçiller (Carnivora) takımından nesli tükenmiş bir kedimsi familyası.

50 milyon yıl evvel Eosen devrinde ortaya çıkıp Pliosen devrinin sonlarına kadar varolmuşlardır. Eskiden bu familyanın üyeleri kedigillerin ataları olduğu düşünülmüş