ın içini ısıtan bu müze dünyanın en ünlü bestecilerinden birini tanımak için iyi bir fırsattır. Çoğu eserinin konusu Finlerin ulusal destanı Kalevala'dan alınmıştır.






Aksungur (anlam ayrımı)

Aksungur aşağıdaki anlamlara gelebilir:






Gökkuzgun

Gökkuzgun ("Coracias garrulus"), gökuzgungiller familyasına ait bir kuş türü.

İnce yapılı, küçük karga boyutunda bir kuştur. Sıklıkla teller ya da alçak ağaçlar üzerinde bulunur. Gagası kalın ve koyu, kuyruğu kısa ve kare, kanatları ise oldukça uzun ve küt uçludur. Açık turkuaz mavisidir. Alt tarafı daha yeşil ve yaz başında parlaktır. Sırtı açık kızıldır. Uçuşta köşeli kanadının parlak mavi, mor ve siyah renklerini gözler önüne serer. Gencinin kış giysisi daha mattır. Taklalar atarak uçtuğu kur sırasında sesi haşin, tekrarlı ve törpü sesini andıran bir "hak hak" şeklindedir.




Bayağı boyunburan

Bayağı boyunburan ("Jynx torquilla"), ağaçkakangiller (Picidae) familyasından ağaçkakana benzeyen bir kuş türü.

Gagası kısa va sivri, başı yuvarlak, kuyruğu oldukça uzundur. Yerde zıplar, ağaç dallarına tırmanır. Sırtı gri, kahverengi ve kirli sarı renklerde sık desenlidir. Sırtının ortasında uzun ve koyu renk bir çizgi vardır. Alt tarafı ince çizgili, boğazı altın rengi kremdir. Kuyruğu geniş ve sık çizgilidir. Sesi tiz, yumuşak, genizden gelen kişnemeyi andıran bir "kii-kii-kii-kii-kii".

Avrupa'nın ılıman bölgeleri ve Asya'da yaşar. Göçmendir, tropikal Afrika ve güney Asya'da kışı geçirir. Açık ormanlık bölge ve meyve bahçelerinin bir kuşudur. Göç sırasında sık sık karıncaları ararken kumlu alanlarda görülür.

Başlıca avları karıncalar ve diğer böceklerdir. Yuva yapmak için ağaçkakanların açtığı delikleri kullanır. Yumurtalar beyazdır.




Üretim sistemleri mühendisliği

Üretim Sistemleri Mühendisliği, daha çok "Endüstri Mühendisliği" olarak bilinen mesleğin alt dallarından birisidir. Endüstri Mühendisliği, mühendislikler arasında en sosyal özelliklere sahip olan, tekniğin yanı sıra "insan" bilimlerini ve ergonomi işlemlerini de içeren mühendisliktir. Üretim sistemleri mühendisliği, sadece Sabancı Üniversitesi'nde vâr olan bir bölümdür. İsmi, [Sabancı Üniversitesi'nde uygulanan disiplinler arası eğitim anlayışından dolayı farklıdır. Genel hatlarıyla, "Endüstri Mühendisliği" ile "Sistem Mühendisliği" birleşimi olarak görülebilir.




Taşkızılı

Taşkızılı ("Monticola saxatilis"), karatavukgiller familyasına ait bir kuş türüdür.

Kısa kuyruklu ve küçük bir ardıçtır. Kızıl kuyruğunun ortası koyu renktir. Yüksek çayırlarda, kayalık bayırlarda ve taş ocaklarında görülür. Erkeğin kafası ve sırtı parlak mavidir. Belinin ortasında beyaz bir leke vardır. Alt tarafları ise turuncudur. Dişisi koyu kahverengidir. Üst tarafı sık pul desenli ve kirli sarı renkli, alt tarafı turuncu-kirli sarı renkli ve kahverengi çizgilidir. Sesi "çak"; ötüşü ardıca benzer yumuşak ve bol şakımalıdır. Uçuş sırasında sıkça öter.




Erzincan Nevzat Ayaz Fen Lisesi

Erzincan Nevzat Ayaz Fen Lisesi, dönemin Millî Eğitim Bakanı Nevzat Ayaz'ın adını taşıyan ve 12 Eylül 1994 tarihinde eğitim ve öğretime başlayan fen lisesi.

Temmuz 1996 tarihinde pansiyonun ihtiyaca cevap vermemesi üzerine pansiyon binası boş olan Kazım Karabekir Lisesi'ne il makamının onayıyla taşınan okul, buradan da fiziki yetersizlikler nedeniyle 2000-2001 eğitim yılı başında geçici olarak İstanbul Menkul Kıymetler Borsası tarafından Erzincan'da yaptırılan okul binasına taşınarak eğitim ve öğretime devam etmiş ve ulaşımda yaşanan olumsuzluklar nedeniyle yine il makamının onayıyla İMKB tarafından yaptırılan şimdiki binasına 20 Mart 2003 tarihinde valiliğin onayı ile taşınmıştır.

Okul, 13.200 metre alan üzerinde; bodrum dâhil 5 kattan oluşan okul binası, 2 katlı yemekhane, bodrum katları dâhil 4'er katlı kız ve erkek pansiyonlarından oluşmaktadır.





Sistem tanılama

Parametrik sistem tanılama yöntemlerinin temeline inildiğinde karşımıza iyi bilinen istatistiksel yöntemlerden “en küçük kareler” ve “en büyük benzerlik” prensipleri çıkmaktadır. “En küçük kareler” yöntemi, doğrusal ve basit çoklu regresyon modellerinin çözümlenmesinde kullanılan temel aracı birim olarak çıkar. Bunun yanında çok denklemli ekonometrik çözümlemelerde de kullanılan tekniklerin ilkidir. “En büyük benzerlik” yöntemi de sistem tanılama hususuyla bağlantılı olarak veri gruplarına ait olasılık dağılımlarına temel teşkil eden parametrelerden çıkarımlarda bulunmaya yardım eden bir yöntemdir.

Bu yöntemlerin dinamik sistemlere uygulanabilir hale getirilmesi “modern kontrol teorisi”nin K.J. Aström ve I. Bohlin tarafından yayımlanan makaleleriyle (“Numerical Identification of Linear Dynamic Systems From Normal Operating Records”, 1965) 1960’lara rastlar. Sistem tanılama için geliştirilen bu tekniklerin endüstriyel süreçler için uygulanması ise Lennart Ljung ile başlamıştır (“The System Identification Toolbox”, 1986). Günümüzde her ne kadar yeni bir alan olarak görülebilir olsa da sistem tanılama ve dallarına ait edebiyat çok geniştir. Eykhoff (1974); Goodwin & Payne (1977) ; Söderström & Stocia (1989); Lennart Ljung'un (1987) eserleri bu konuya temel teşkil eden kaynaklardır.

Bu konu hakkında elde bulunan Box & Jenkins (1970), Eykhoff (1974), Spriet & Vansteenkiste (1982) , Johansson (1993) ve Ljung & Glad (1994)’ın yazmış olduğu kitaplar birçok uygulama sorununa dair yazılmış kitaplar konumundadır. Goodwin & Payne (1977), Davis & Vinter (1985), Hannan & Deistler (1988), Caines (1988), Chen & Guo (1991) ve Söderström & Stocia (1989) kitapları ise daha çok teorik konular hakkında çözüm getirmek maksadıyla yazılmış eserlerdir.

Burada IFAC ( International Federation of Automatic Control) (Uluslararası Otomatik Kontrol Federasyonu)’nun hayata geçirdiği süreçlerden de bahsetmek gerekmektedir. Bu kuruluş, sistem tanılama adına birçok makale sunulmasına ve üretilmiş veya keşfedilmiş bilgilerin yaygınlaşmasına imkân veren “Tanılama ve Sistemlerin Parametre Yöntemleri Sempozyumu (Symposia on Identification and System Parameter Estimation)” düzenlemektedir. Bu sempozyumlar, ilki 1967 yılında Prag’da gerçekleştirildiğinden beri, her üç senede bir hazırlanmaya devam etmektedir.

Gerçek yaşama dair nesnelerin matematiksel modellerini yapmanın felsefi sorgulamaları ilk defa 1934’te Popper tarafından tartışılmaya açılmıştır. Fiziksel yasaların mühendislik uygulamalarındaki modellenmesi ise Wellstead (1979), Ljung & Glad (1994), Cellier (1990) ve buna benzer birçok bilim insanınca tartışılmaya sunulmuştur. Sistem tanılama konusunun yazımlarının ve kitaplarının temelini oluşturmuş ve geliştirmiş bu çabalar, aynı zamanda günümüzde de ilerlemesini sürdüren sistem tanılamanın destek birimlerini oluşturmaktadır. Bu bilimsel eserler, sistem tanılamanın başka unsurlarla harmanlanmasına olanak sağlamıştır. Bunlardan birkaçına burada atıfta bulunmak gerekli gözükmektedir:

Granger & Newbold (1977), Malinvaud (1980) ekonomi alanında; Godfrey (1983) biyolojide; Robinson & Treitel (1980), Mendel (1983) jeolojide; Dudley (1983) elektromanyetik dalgalar konusunda; Markel & Gray (1976) ses dalgaları alanında modelleme ve tanılama araçlarını farklı uygulama alanlarında kullanan bilim insanlarından ilk çalışma sahipleridir.

Sistem tanılama, dinamik bir sistemin modelinin gerçek sistemden alınan giriş-çıkış ölçümleriyle bulunması anlamına gelir. Sistem tanılamanın amacı, belirli bir sisteme veri giriş-çıkışı ilişkisinden, daha sonra sistem üzerinde tekrar yapılacak çalışmalarda kullanılabilecek güvenilir bir matematiksel model kurmaktır. Bu model;


Bu çalışmanın ön koşulu gerçeği yansıtmaktır. Sistem tanılama yöntemleriyle elde edilen bir model, bir giriş ve bir çıkış arasındaki matematiksel ilişkiyi ortaya koymak amacıyla oluşturulabileceği gibi, birçok çıkış (veya ölçüm) ile birçok giriş arasındaki ilişkiyi de inceleyebilir.

Sistem tek giriş-tek çıkışlı ise SISO (single input-single output), çok giriş bir çıkışlı ise MISO (multi input- single output), çok girişli-çok çıkışlı ise MIMO (multi input-multi output) sistem olarak adlandırılır.

Sistem tanılama süreci, deneysel planlama ve veri toplama, modellerin kurulması, deney verilerinden bilinmeyen sistem parametrelerinin tahmin edilmesini ve bulunan modelin geçerliliğinin test edilmesini içerir. Yukarıda bahsedildiği gibi sistem modelinin bilinmesi, sistem karakteristiklerinin formülize edilmesi ve buna dayanarak yüksek performanslı kontrol sistemlerinin tasarımı ve oluşturulması için önemlidir.

Sistem tanılama izleği 4 ana aşamadan oluşur:


Sistemin geçerli bir matematik modelinin elde edilmesi başından sonuna kadar dikkat ve titizlik gerektiren bir işlemdir.

Sistem tanılama işlemi, sistemi uyaracak uygun giriş sinyalinin seçimi ile başlar. Sistemden elde edilen tanılamaya uygun veri ile bir model belirlenir ve belirlenen bir yöntemle parametreler kestirilir. Bu yolla elde edilen model geçerlilik testlerini geçemezse algoritmada yukarıdan aşağıya doğru hareket edilir. Önce parametre kestirim yöntemi değiştirilir. Eğer model çeşitli denemelere rağmen yine geçersizse model yapısı değiştirilir ve algoritmada aşağıya doğru hareket edilir. Model yapısını da değiştirmenin bir sonuca varmadığı durumlarda sistemin deneysel planlamasına geri dönülür. Sistemin lineer bir modelle temsil edilemediği veya tanılamanın (hata ölçülerine göre) yeteri kadar başarılı bulunmadığı sonucuna varılırsa akıllı sistemlerin de içinde bulunduğu lineer olmayan modelleme yapılarına başvurulur.

"Sistem tanılamada iki yaklaşım"






Abdurrahman Color

Abdurrahman Color 1960'lı yıların ortalarında başlatılan renkli film yapımındaki çarpıklığı anlatan argo terimdir.

Çarpıklık bu girişimin Türkiye'deki film tanıtımı sırasında vurgun amacıyla hiçbir ön hazırlık olmaksızın renkli filme başlanmasından kaynaklanmaktaydı. Renkli film çevirecek en temel araç ve gereç, bunu gerçekleştirecek deneyimli uygulayıcı, renkli film için gerekli işletmecilik de yoktu. Yapımcılar en pahalı işi en ucuza çıkarmak için, çalışmaya en iyi renkli boş filmle başlasalar bile, az sonra bunu