dilir. Bu metinlerde ondan “üç kere büyük Hermes” anlamında “Hermes Trismegistus” olarak söz edilir. Diğer Hermes’lerden ayırt edilmek üzere, bu bilge çoğu zaman Hermes Trismegistus adıyla yazılır. Mısırlılar ise, aynı zamanda hem kral, hem büyük rahip, hem de din kurucu olması nedeniyle, üç defa büyük anlamına gelen "Trimagistus" sıfatını layık gördüler. (Kaynak: GENER, Cihangir; EZOTERİK-BATINİ DOKTRİNLER TARİHİ, syf:73,2004,PİRAMİT YAYINLARI) James Churchward’a göre, o, Mu ve Atlantis dönemindeki tek tanrılı dini MÖ 16000 yıllarında Mısır’a getirmiş Atlantisli bir bilgedir. Murry Hope gibi kimi araştırmacılar bu yitik kıtalardaki tek tanrılı dinin Sirius kültürü yani Sirius kökenli bir öğreti olduğunu ileri sürerler. Kimilerine göre de bu Hermes-Thot’dan Tevrat’da Enok (Hanok) Peygamber ve Kuran’da İdris Peygamber adıyla söz edilmektedir.

Hermes adı kimi araştırmacıların görüşlerine göre, Antik Mısır’da kayıtlardan sorumlu olan rahiplere verilen bir unvan olarak da kullanılmış olmalıdır. Bu araştırmacılar, Antik Mısır tarihini yazan Mısırlı Manetho’nun “Sothis” (Sirius yıldızının Mısırca’daki adı) adlı eserinden yapılmış bir alıntıda, Manetho’nun "ilk ‘hermes’ olan atamız Thot” diye söze başlamasının bu görüşü desteklediğini ileri sürerler. Churchward Mısır’da yazının üç evre geçirmiş olduğunu ve Atlantis’in batışına kadarki ilk evrede, Mısır’daki hermeslerin, yazılarını Atlantis’in kutsal dilini kullanarak yazmış olduklarını ileri sürer.







İcra kurulu başkanı

İcra kurulu başkanı ya da genel müdür, (İngilizce , "CEO"), bir şirket, örgüt ya da acentenin en üst dereceli yöneticisidir.

Nispeten az hissedarı olan şirketlerde () geleneksel olarak COO, aynı zamanda yönetim kurulu başkanıdır (CEO). Özellikle bir kişi başkan ve CEO ünvanlarını elinde tutarken başka biri de başkanlık görevinde ya da bir şirketin günlük işlerini yürütmekle sorumlu yöneticisi ( - 'COO') olur. ABD'de CEO, Birleşik Krallık'ta ise Yönetici Müdür () terimi tercih edilir. Bu yönetimin altındaki yönetici, ABD'de İcra Kurulu Başkan Yardımcısı (), Birleşik Krallık'ta ise Yetkili Müdür (Executive Director) diye adlandırılır. Halka açık şirketlerde CEO ve başkanlık görevleri birbirlerinden ayrılabilir.

Bir kuruluşun İcra Kurulu Başkanının sorumlulukları, şirketin yasal yapısına bağlı olarak, Yönetim Kurulu veya başka bir yetkili merci tarafından belirlenir. Bu sorumluluklar son derece kapsayıcı veya sınırlandırılmış olabilir ve genellikle Yetkili bir heyete bağlı olurlar. Çoğu zaman bu yetkiler; şirketin stratejisini ve siyasi tutumunu belirleme, liderlik, yöneticilik, şirketin iletişimi ve alınan kararları uygulama gibi alanları kapsar. İcra Kurulu Başkanı iletişimden sorumlu olarak basına ve şirketin çalışanlarına gerekli açıklamaları yapar. Lider olarak yönetim kuruluna gerekli tavsiyeleri verir, çalışanları motive eder ve şirket içindeki değişiklikleri yönetir. Bir yönetici olarak da şirketin günlük operasyonlarını yönetir. Bu özellikler İcra Kurulu Başkanının şirketin tüm sektörlerdeki birimleri ve iş alanları - faaliyetler, reklam, finans, insan kaynakları da dahil olmak üzere- üzerinde hayati kararları verme yetkisi olduğunu gösterir. İcra Kurulu Başkanı şirketin sahibi olmak zorunda değildir.

Carola Frydman'ın bir çalışmasına göre, 1936'dan 2000'lerin başına kadar olan süreçte MBA yapmış olan İcra Kurulu Başkanlarının oranında çok ciddi bir artış olmuştur. 1960 yılında %10 civarında olan oran 2000'lerin başına geldiğimizde %50'ye kadar yükselmiştir. 2016 yılında S&P'nin açıkladığı en büyük 500 şirketten 20'sinin İcra Kurulu Başkanı kadındır. Bu yaklaşık olarak genelin %4'lük kısmına tekabül eder.




Kırklareli Fen Lisesi

Kırklareli Fen Lisesi,Kırklareli Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nün 31.07.2002 tarih ve 12593 sayılı teklif yazıları ve Milli Eğitim Bakanlığı’nın 12.08.2002 tarih ve 08424 sayılı yazı onayı ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesi binasında 2002- 2003 öğretim yılında açılmıştır.

2004- 2005 öğretim yılında Fahri Kasapoğlu İlköğretim Okulu ek binasına taşınmıştır. 2005- 2006 öğretim yılında ise kapatılan Sağlık Meslek Lisesi binasına taşınmıştır. Halen burada eğitim ve öğretime devam etmektedir. 8 derslikli, C tipi fizik, kimya, biyoloji, bilgisayar laboratuvarlı okulda 231 kitaplı bir kütüphane bulunmaktadır. Okulun ayrıca çok güzel düzenlenmiş bir bahçesi bulunmaktadır.

Kırklareli Fen Lisesi, Kırklareli'nin oldukça merkezî bir bölgesinde konumlanmıştır. Kırklareli'nin tek sinemasına; devlet hastanesi ve sağlık ocağına, market ve kırtasiyelere çok yakında olan okulda öğrenciler genellikle yatılı kalır. Fakat gündüzlü öğrenciler de servisle ulaşımlarını sağlamaktadırlar.

Kırklareli Fen Lisesi'nde eğitim-öğretim tam gündür. Tüm fen liselerinde olduğu gibi, fen ve matematik derslerinin ağırlığı %50'den fazladır. Yatılı kalan öğrenciler için, toplam 3 saat süren 3 etüt mevcuttur. Bu etütlerde öğrenciler, her türlü konuda nöbetçi öğretmenlere danışabilirler.




Joachim Fest

Joachim Clemens Fest (Türkçe: Yoakim Klemens Fest) (d. 8 Aralık 1926, Berlin - ö. 11 Eylül 2006, Kronberg im Taunus) Nazi Almanyası üzerindeki yazı ve yorumları özellikle Adolf Hitler konulu biyografi çalışması, Hitler'in sığınağındaki son günleri, Albert Speer ve Alman direnişi hakkındaki kitaplarıyla bilinen Alman tarihçi, gazeteci, eleştirmen ve editördü. Alman tarihçiler arasındaki Nazi dönemi tartışmalarının öncü kişisiydi.




Köykent

Köykent, Türkiye Cumhuriyeti'nin Köy Ensitüleri Projesi'nden sonraki en kapsamlı kırsal kalkınma projesinin adıdır. Cumhuriyet Halk Partisi'nin 1969 yılı seçim bildirgesinde yer almış, daha sonra da bu dönemde kurulan Köy İşleri Bakanlığı tarafından benimsenerek geliştirilmiştir. Bakanlığın 1973 yılında yayımladığı raporda, köykent yaklaşımının amacı üç madde halinde özetlenmiştir:


Bülent Ecevit, Köykentlerde köylerin değil, hizmetlerin, okulların ve sağlık ocaklarının birleştirileceğini, bir köyün kendi başına fabrika kuramayacağını ama biribirine yakın konumda olan ve emekleri, bilgileri ve maddi olanakları birleşen köykentler sayesinde, köylüler, verimli tarım işletmelerinin yanı sıra, ortaklaşa sanayi işletmeleri de kurabileceklerini, kültür ve spor tesislerinden ortaklaşa yararlanabileceklerini, öylelikle kentlerin tüm olanaklarının köylere de ulaşmış olacağını belirtmiştir.

Köykentler ile, köylünün kalkınması ve kırsal alanların sınaileşmesi için zorunlu olan altyapı ve hizmetlerin köylülere daha kısa sürede ve daha düşük maliyetle sunulabilmesi, böylece, tarımsal sınaileşmenin altyapısının da hazırlanması amaçlanmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarından itibaren organize olamamış dağınık kırsal yerleşim, her zaman için çözüm bekleyen bir sorun olmuştur. Sorunun çözümünde ise ‘merkez köy’ kavramı bir çıkış yolu olarak görülmüştür. Bu anlayışla cumhuriyetin ilk yıllarında İdeal Cumhuriyet Köyü, Pilot Köy, Örnek Köy gibi denemeler geliştirilmekle birlikte bu uygulamalarda süreklilik sağlanamamıştır.

Cumhuriyet Halk Partisi tarafından geliştirilerek ve ‘Köykent’ olarak ilk kez 1969 seçim bildirgesiyle kamuoyuna açıklanan "Toprak işleyenin, su kullananındır" vurgusunun yapıldığı seçim bildirgesinde köykentlerin amacı köylünün kendi şehrini yaratması olarak ortaya konmuştur. Köykentlerin merkez köylerden farkı, projenin basit ekonomik ereklerin ötesinde sosyal içeriğin ağır bastığı bir toplumsal dönüşüm ve kalkınma projesi olmasıdır.

Proje, 1978–1979'da Ecevit başkanlığında, CHP iktidarı döneminde Van ve Bolu'da birer köyde uygulanmaya başlamış ama 1979'da yapılan ara seçim sonrasında CHP'nin iktidardan ayrılması ile sonuçlanmamıştır.

2002 yılında Ordu`nun Mesudiye İlçesi`ni ziyaret eden ve buradaki pilot projeyi inceleyen Dünya Bankası Türkiye Temsilcisi olan Ajay Chibber, "Köykent Projesi`ne başlangıç olarak 300 milyon dolarlık kredi yardımı ile başlama konusunda bir karar almış bulunuyoruz" demiş ve bu projenin Türkiye açısından çok yenilikçi ve çok önemli bir proje olduğunu düşündüklerini, özellikle kırsal kesimlerde köylülere daha iyi hizmetler getirilmeye çalışılacağını belirtmiştir.

1978 yılında ilk köykent projesinin uygulandığı Taşkesti beldesinde kurulan fabrikada 23 kişi çalışmakta, kooperatif sayesinde orman köylüsü ürünlerini değerlendirmektedir.

1984'de açılan, Taşkesti ve Çevre Köyleri Tarımsal Kalkındırma Kooperatifi'nin çalıştırdığı kereste fabrikası, ikinci dünya savaşı yıllarından kalma bir buhar kazanı ve 1970'li yılların teknolojisine sahip makinelerle üretime devam etmektedir.

Yöredeki dokuz köyü kapsayan projede içme suyundan telefon santralına, kütüphaneden kooperatife, fabrikadan okula eksiksiz bir sosyal ve ekonomik yapılaşma gerçekleştirildi.Proje zamanın Mesudiye Kaymakamı Şafak Başa'nın öncülüğünde, yine zamanın Başbakanlık Müsteşar yardımcısı Selçuk Polat'ın desteğinde bir yıldan az bir sürede tamamlandı.





Ganj Nehri

Ganj Nehri (गंगा Hindu dilinde "Ganga"), Hindistan'ın kuzey topraklarından ve Bangladeş'ten geçen 2.700 km uzunluğundaki akarsu. Doğu yönünde, Bengal Körfezi'ne doğru akar ve Brahmaputra ırmağı ile birlikte 4/5'i Bangladeş'a ait olan, 45.000 km²lik bir delta yaparak körfeze dökülür.

Ganj, yüksek Himalaya yaylâlarındaki Bhagirathi ve Alakmanda akarsularının birleşmesinden doğar. Dar ve sarp boğazlarla Siwalik tepeleri ve küçük bir ticaret şehrinin bulunduğu Hardvar Ovası boyunca akar. Geniş bir kavis çizerek Kuzey Hindistan'ın büyük alüvyal ovasında, Kanpur'dan Allahabad'a doğru iner; burada Jumna Irmağı ile birleşir. Doğuya doğru ilerler ve Varansi'dem 200 mil kadar sonra sol tarafından Gogra ve Gandak adlı iki akarsuyu, sağ tarafında da Patna'yı geçtikten hemen sonra, Deccan yaylâlarında birleştiği tek akarsuyu, Son'u alır.

Ganj Vadisi'nin en önemli endüstri bölgesi, delta üzerinde kurulu olan, bankaların ve endüstriyel yatırımların bulunduğu, Kalküta ve Howrah'dır. Bu bölgede en büyük jüt endüstrisi kuruludur. Ayrıca makina, kimya, kâğıt ve tüketim maddeleri endüstrisi de önemli yer tu