ttebatının daha önce kenetlenme konusunda tecrübeli uzayadamları olması, bu iddiayı yalanlamaktadır. Bu uçuş, Sovyetlerin insanlı Ay inişi projesinin son provalarından biridir. Sovyet Ay projesinin yaşadığı başarısızlıklardan biri olarak tarihe geçmiştir.

Uzayaracının çağrı kodu "Buran", "tipi" anlamına geliyordu. Aynı isim, yıllar sonra Buran uzay mekiği için de kullanılacaktı.




Soyuz 8

Soyuz 8, Sovyetler Birliği tarafından gerçekleştirilen uzay uçuşu. Soyuz 6 ve Soyuz 7 ile birlikte üç araç ve yedi kozmonotun görev aldığı bir uçuşun parçasıydı. Bu uçuşta, tarihte ilk defe üç uzayaracı birlikte görev yapmıştır.

Mürettebat komutan Vladimir Şatalov ve Soyuz 7 ile kenetlenme manevrasını gerçekleştirmekle görevli uçuş mühendisi Aleksey Yeliseyev'den oluşuyordu. Planlanan kenetlenme sonucunda Soyuz 7 ve Soyuz 8 mürettebatı uzayda yürüyerek araç değiştirecekti. Daha önce Soyuz 4 ve Soyuz 5 araçları bu tür bir kenetlenme ve personel geçişini başarmıştı. Soyuz 6, yakın mesafeden bu geçişi filme çekmekle görevliydi.

Arızalar nedeniyle planlanan kenetlenme ve geçiş başarılamadı. Sovyet hükümeti daha sonra bir kenetlenme öngörülmediğini açıkladı. Ancak uzayaraçlarının taşıdığı kenetlenme cihazları ve hem Şatalov hem de Yeliseyev'in uzayda kenetlenme konusunda tecrübeli uzayadamları olması, bu iddiayı yalanlamaktadır. Bu uçuş, Sovyetlerin insanlı Ay inişi projesinin son provalarından biridir. Sovyet Ay projesinin yaşadığı başarısızlıklardan biri olarak tarihe geçmiştir.




Halil Vehbi Eralp

Halil Vehbi Eralp (d. 1907, Selanik - ö. 1994), Türk matematikçi.

İstanbul Erkek Lisesi'ni bitirdi. 1925-1930 tarihleri arasında bir yıl müddetle İstanbul Üniversitesi'nde Felsefe zümresine devam ettikten sonra Avrupa talebe sınavlarında başarılı olarak devlet tarafından Fransa'ya gönderildi ve bir yıl Bordeaux'da, lisenin felsefe bölümüne devam etti. Bordeaux Edebiyat Fakültesi'ne girdikten sonra 1929-1930 yılında Gaston Richard'ın yanında sosyoloji ve ahlâk; Darbon'un yanında Umumî Felsefe ve Mantık sertifikalarını aldı ve bundan sonra eğitimine Sorbonne'da devam ederek orada Prof. Henri Delacroix ve Georges Dumas'dan psikoloji, Prof. Emile Brehier ve Albert Riveaud'dan felsefe tarihi sertifikalarını aldı, Latince sınavını verdi.

Yurt dışındaki eğitimini 1932 yılında bitiren Eralp, önce Konya Erkek Lises'inde, daha sonra ise Kadıköy Lisesi'nde felsefe öğretmenliği yaptı. 1933'de İstanbul Üniversitesi reformunda Edebiyat Fakültesi Felsefe Doçentliğine tayin edildi. Bu tarihten itibaren Prof. Reichenbach'ın seminerlerine katılıp bazı derslerini Türkçeye çeviren Eralp, riyazi mantık (logistik) üzerinde çalışmaya başladı; Reichenbach'ın logistiğe ait derslerini çevirdi ve yayımladı. 1935 yılında askerliğini bitirdi. 27 Kasım 1937'de felsefe tarihi doçentliğinden, Umumî felsefe ve mantık doçentliğine atandı. Yine 1937'de rönesans üzerine iki konferans verdi.





Kozlu (anlam ayrımı)





Kızılsu Kırgız Özerk İli

Kızılsu Kırgız Özerk İli (Kırgızca: قىزىلسۇۇ قىرعىز اپتونوم وبلاسى Кызылсуу Кыргыз аптоном обласы; Uygurca: قىزىلسۇ قىرغىز ئاپتونوم ئوبلاستى Qizilsu Qirghiz aptonom oblasti, Çince: 克孜勒苏柯尔克孜自治州/克孜勒蘇柯爾克孜自治州; Pinyin: Kèzīlèsū kē'ěrkèzī Zìzhìzhōu), Çinnde Sincan Uygur Özerk Bölgesinde bir Kırgız özerk bölgesidir.

Kızılsu Kırgız Özerk ilindeki şehir ve beldeler:


Kızılsu'da yaşayan 2000 yılı sayımına göre Uluslar:

Satuk Buğra Han 955 (Hîcrî 344) yılında Kâşgarlı Mahmud'un Divân-ı Lügati't-Türk'te " اَرتُج artuç: Ardıç. Kaşgar'da bu adta iki köy vardır." diye bahsettiği altın Artuç köyünde gömülmüştür. O zamanlar Kaşgar'ın kuzeyinde iki tane Artuç (Artux) isminde köy vardı, birisinin adı altın Artuç (Artux), ikincisi üst Artuç (Artux)'dır.

2005 yılında Gayri safi yurtiçi hasıla toplam 1,75 Milyar Yuen'dir.





Ren geyiği

Ren geyiği ("Rangifer tarandus"), geyikgiller (Cervidae) familyasından arktik ve subarktik bölgelerinde yaşayan bir geyik türüdür.

Ren geyiği dünyanın kuzey bölgelerinde birçok bölgede yayılmıştır: Norveç, İzlanda, İsveç'in kuzey bölgeleri, Finlandiya, Rusya'nın Avrupa bölümündeki kuzey bölgelerden Büyük Okyanus'a uzanan bölümü, Alaska, Kanada ve Grönland. Ren geyiği doğal olarak 10. yüzyıldan beri soyu tükendiği İskoçya'ya 1952 yılında yeniden getirilmiştir. Ayrıca ilk evcil hayvan olma özelliği vardır.

Evcil ren geyiklerine daha çok kuzey İskandinavya ve Rusya'da rastlanır, doğada serbest olarak yaşayan ren geyikleri ise Kuzey Amerika, Grönland ve 18. yüzyılda insanlar tarafından getirildiği İzlanda'da rastlanır. Avrupa'da doğada serbest olarak yaşayan son ren geyiklerine Norveç'in güneyinde rastlanır. Doğal yaşam alanı yaklaşık olarak 62° enlemin içinde kalır.

Dişi geyiğinin ağırlığı 60 ile 170 kg arasında değişir. Ren geyiğinin kimi alt türlerinde erkek dişiden çok az büyüktür, diğerlerinde ise 300 kilograma kadar varabilir. Erkeğin de, dişinin de boynuzları bulunur. İskandinavya ren geyiklerinde yaşlı erkeklerde boynuzlar Aralık ayında düşer. Genç erkeklerde ilkbahar başında, dişilerde ise yazın boynuzlar düşer. Boynuzlar genellikle aşağıda ve yukarıda olmak üzere iki ayrı öbek hâlinde çatallaşır. Evcil ren geyikleri doğada serbest yaşayanlara oranla daha kısa bacaklı ve ağırdır. Kuzey Amerika ren geyikleri saatte 80 km hızla koşabilir ve yılda yaklaşık 5.000 km yol alabilir.

Kışları genel olarak likenlerle özel olarak da rengeyiği likeni adı verilen "Cladonia rangiferina" ile beslenir. Aynı zamanda söğüt, ve kayın yapraklarıyla birlikte sazlık ve otlarla da beslenir. Ayrıca kimi durumlarda yaban sıçanı, alp alabalığı ve kuş yumurtaları ile beslendiğine ilişkin birtakım kanıtlar bulunmaktadır.

Ren geyiklerinin burunlarının içinde bulunan özel kemikler yüzey alanını oldukça artırır. Soluk alınırken gelen soğuk hava ciğerlere girmeden önce hayvanın vücut sıcaklığı ile ısınır, soluk verilirken çıkan havadan da su yoğunlaşarak burunda kalır ve içeri giren havayı nemlendirmek için kullanılır, aynı zamanda büyük olasılıkla mukus dokudan emilerek kana geçer.

Ren geyiklerinin toynakları mevsime uygun olacak şekilde değişir. Yazları, tundra yumuşak ve nemli iken toynakların altı süngerimsi bir yapı kazanarak ek bir çekiş gücü sağlar. Kışları ise toynakların altı büzülerek sıkışır ve toynakların sert olan uçları buzu keserek hayvanın kaymasını engeller.
Ren geyiğinin iki katmanlı bir kürkü vardır. Altta yoğun, yüne benzer bir katman bulunur ve bunun üzerinde de daha uzun içi boş ve hava dolu kıllar vardır. Ren geyiği oldukça kolay ve hızlı yüzer. Göç eden sürüler geniş bir gölü ya da akarsuyu yüzerek geçmekten kaçınmaz.

Doğada serbest yaşayan ren geyikleri doğdukları yer ile kışın yaşadıkları yer arasında büyük sürüler hâlinde göçeder. Geniş toynakları karda ve tundrada hareket etmelerine yardım eder, yüzerken de hayvanın ilerlemesine yardımcı olur. Alaska'da yaklaşık bir milyon ren geyiği yaşar, Kanada'nın kuzeyinde de benzer sayılarda ren geyiği bulunur.

Avrasya'da çoğunluğu evcil olmak üzere beş milyon kadar ren geyiği olduğu tahmin edilmektedir. Genetik olarak evcilleşmemiş olan ren geyikleri son olarak Norveç'in ortasında Rondane, Dovrefjell-Sunndalsfjella, Hardangervidda ve Setesdalsheiane dağlık bölgelerinde bulunur.

Erkek ren geyikleri genellikle gruptan ayrılır ve yalnız dolaşır. Geride kalan sürü çoğunlukla dişilerden oluşur ve anaerkil bir yapı görünür.

Ren geyiklerinin karşı kaldığı doğal tehditler içinde çığ ile birlikte kurt, ayı sansarı, vaşak ve ayı gibi avcı hayvanlar bulunur. Kaya kartalı altı aylığa kadar olan ren geyiği yavrularının ciğerlerini pençeleriyle delerek öldürür. Kuzgun ise ren geyiği yavrularının gözlerini yiyerek dolaylı yoldan öldürür.

Büvelek, sivrisinek, miyaz sineği, bağırsak solucanı ve tenya gibi asalaklar ile bruselloz, parmaklar arası nekrobasilloz, ve keratit (kornea yangısı) gibi hastalıklar ren geyiklerini etkiler.

Doğada serbest yaşayan ren geyikleri, özellikle mayıs sonunda olan yavrulama döneminde ve bunun iki ay öncesinde insanlar tarafından verilen rahatsızlıklardan çok etkilenir. Kanada'da özellikle aşırıya kaçan ağaç kesimi ren geyiklerini tehdit etmektedir. Hayatta kalmak için boreal ormanlara gereksinim duyan ren geyiği buraların yokedilmesi ya da çok az korunması nedeniyle soyunun tükenmesi tehdit altına girmektedir. Ağaçların kesilmesi ve açılan yollar diğer geyikleri de buraya çeker ve beraberinde avcıları, kurtları ve ayıları da bölgeye getirir.





Eçmiyazin

Eçmiyazin ya da bazen kullanılan şekliyle Eçmiadzin (; ), Erivan'dan batıya doğru 20 kilometre mesafede bulunan Ermenistan'ın Armavir İdari Bölgesi'ne bağlı bir şehir. 52.757 kişi nüfusu var. Belediye Başkanı Karen Emena Grigorian'dır.

Şehir, en eski Hıristiyanlık mabedlerinden biridir. 1700 yıl boyunca, birçok defalar onarılan mabed alanı içinde bugün, Katolikosluk binaları, ruhani okul ve kilise konukevi bulunmaktadır. Burada aralarında Ermeniler için çok kıymetli olan, altından Ermeni harflerinin de bulunduğu, Eçmiyazin Hazine Dairesini görmek de mümkündür.

Eçmiyazin'de Ermeni Apostolik Kilisesi'nin baş koltuğu bulunmaktadır. 1989 yılında Fransa'nın Issy-les-Moulineaux şehri ile kardeşleşmiş. Eçmiyazin, Zvartnots'la birlikte UNESCO'nun Dünya Miras Listesi'ndedir.





Emin İgüs

Emin İgüs, Ezginin Günlüğü grubunun kurucularındandır. Opera eğitimi almış, Ruhi Su'nun yönettiği Dostlar Korosu'nda Ruhi Su, Sümeyra Çakır gibi müzisyenlerle birlikte çalışmıştır. Kurulduğu dönemde Ruhi Su Kültür ve Sanat Vakfı'nın yönetiminde yer almış ve Dostlar Korosu'nu devam ettirmiştir. Ezginin Günlüğü'nün kurucularından olup, bu grubun en önemli albümleri arasında sayılan Seni Düşünmek, Sabah Türküsü, Alagözlü Yar, Bahçedeki Sandal ve Ölüdeniz adlı albümlerde vokalist ve besteci olarak yer almıştır. 1990'da gruptan ayrıldıktan sonra çalışmalarını solo olarak yürütmüş, değişik topluluklarla yurt içinde ve dışında birçok konser vermiş, festivallere katılmıştır. 2002 yılında Bu Dünya Bir Pencere adlı bir albüm çıkarmıştır. 2003 yılında Bizim Ninniler adlı albümün müzik yönetmenliğini yapmıştır.