- ; aynı yer, Çuvaşistan ÖSSC, SSCB), Çuvaş şair ve romancı, çevirmen, denemeci ve edebiyat eleştirmenidir.

1908 yılında o zamanlar Rus İmparatorluğuna bağlı Simbirsk Guberniyasının Buinskiy Uyezdindeki Büyük Arapuş (Большие Арабуси) köyünde (günümüzde Çuvaşistan'ın Batırevskiy Rayonuna bağlı Pervomayskoye köyü) bir köylü Çuvaş ailenin oğlu olarak doğan Mitta, 1924 yılında Ulyanovsk şehrindeki Ulyanovsk Çuvaş Pedagoji Yeknik Lisesine (Ульяновский чувашский педагогический техникум) girmiş ve 1928 yılında da mezun olmuştur. Mezun olduktan sonra değişik okullarda öğretmenlik yapan Mitta "Паянхи сас" adlı gazetede de çalışmıştır. Ruhban döneminde cezaya uğrar ve 1937 yılında tutuklanır. 1955-1957 yılları arasında Tăvan Atăl (Тӑван Атӑл) adlı edebi dergide görev alır.

Daha çocuk yaşlarda iken ilgisini Aleksandr Puşkin'in şiirleri ile Nikolay Vasilyeviç Gogol'un romanları çekmiş ve Çuvaşça şiir denemelerine başlamıştır. İlk yazılarını 1925 yılında yayımlamaya başlayan Mitta o zamandan beri Çuvaşça yayımlanan gazete ve dergilerde yer almıştır. Şiirlerinin ana teması anayurdundan görüntüler oluşturur. Ünlü Rus şair ve yazarlarının eserlerini Çuvaşçaya çevirmekle de tanınır.





Ürgüplü Mustafa Hayri Efendi

Ürgüplü Mustafa Hayri Efendi (d. 1867 - ö. 1922), 1914-1916 yılları arasında şeyhülislamlık yapmış, Osmanlı din ve siyaset adamı.

1867 yılında Trablusgarp vilayeti Evkaf Müdürü Abdullah Avni Efendi'nin oğlu olarak doğdu. Ailesi ilmiye sınıfına mensuptu. İlk öğrenimini aile içinde ve özel derslerle tamamladıktan sonra, 1883'de İstanbul'a giderek Fatih Başkurşunlu Medresesine kaydoldu.

1869'da memleketi Ürgüp'e dönerek, ardından Kayseri'ye geçti. Kayseri'de Yağmurlu Medresesinde derslerine devam etti. Ardından yine İstanbul'da Başkurşunlu Medresesinde 8 yıl eğitim gördü. Medreseden sonra kaydolduğu İstanbul Hukuk Mektebi'ni de bitirerek Bursa'da müderris olarak memuriyet hayatına başladı. İlk görevinden sonra Adliye'ye geçerek II. Meşrutiyet'e kadar sırasıyla Maraş, Trablus ve Lazkiye'de çeşitli görevlere getirildi. Ardından tayin edildiği Selanik'te genç subay ve aydınların kurdukları siyasi oluşumlara yaklaştı ve bazılarına fiilen katıldı. Selanik'te ceza reisi iken İttihat Terakki Cemiyeti bünyesine girdi. Meşrutiyet'in ilanından sonra Niğde mebusu olarak Meclis-i Mebusana girdi. Bu arada Darülfünun'da müderrisliğe devam etti. 1912'de tekrar Niğde mebusu olarak Meclis-i Mebusana girdi.

İbrahim Hakkı Paşa kabinesinde Dahiliye, Orman ve Meadin nezaretlerinde vekaleten bulunan Hayri Efendi, Küçük Mehmed Said Paşa'nın kabinesinde Adliye Nezareti ve Şurayı Devlet başkanlığına asaleten atandı. 16 Mart 1914'de Şeyhülislam oldu.

I. Dünya Savaşı'nın başlaması ile cihad fetvasını veren şeyhülislam oldu. Şeyhülislamlık dönemi 1916'ya kadar sürdü. Talat Paşa ile anlaşmazlıkları şeyhülislamlıktan ayrılmasında rol oynadı. Sultan VI. Mehmet Vahideddin döneminde Adliye Nazırlığını üstlenen Hayri Efendi, 1. Dünya savaşı sonrasında İstanbul'un işgali ile Malta sürgünleri arasında yer aldı. Rahatsızlanınca serbest bırakılarak, önce Roma'ya, sonra da Anadolu'ya geçti.

Ankara'da Mustafa Kemal'le görüştü. Görev teklifini rahatsızlığı nedeniyle kabul edemeyerek memleketi Ürgüp'e gitti ve 7 Ağustos 1922'de Ürgüp'te vefat etti.

Bir defa başbakanlık yapan Suat Hayri Ürgüplü ile milletvekilliği yapan Dr. Av. Münip Hayri Ürgüplü'nün babasıdır. Ürgüp Cami-i Kebir bahçesindeki aile kabristanına gömülmüştür.




Seyyid Burhaneddin

Seyyid Burhaneddin "(d. 1165, Tirmiz - ö. 1244 Kayseri)" Mevlânâ Celâleddîn Rûmî'nin yetişmesinde büyük emeği olan İslâm alîmi ve düşünürü.

Seyyid Burhaneddin, günümüzde Özbekistan’ın güneyinde, Afganistan sınırı üzerinde, Amuderya nehri ile Suhanderya nehri kavşağında, yeni Tirmiz şehrinin biraz batısında harabeleri kalmış eski Tirmiz şehrinde (H.561/M.1165–6) senesinde doğmuştur. 
Tirmiz şehri o zamanlar yetiştirdiği birçok âlimleri ile bilim, sanat ve kültür merkezi haline gelmişti. Bu şehirde yetişmiş Seyyid Burhaneddin'in yanında, Ebû Abdullah Muhammed el-Hâkim Tirmizi, Ebû İsa Muhammed b.İsa b.Sevre gibi birçok şöhretli âlimleri sayabiliriz.

Seyyid Burhaneddin, Mevlevi kaynaklarında; velilerin ve gerçeği arayanların tacı, temiz ve arif kişilerin özü, kılı kırk yaran (müdekkik), keşif ve sırlar sahibi, Allah’a güvende ve hâkimiyette sebatlı, ilahi bilgide (marifette) taşkın deniz, meczûbların övündüğü gibi saygı değer ifadelerle anılmıştır. O, gerçekleri iyice araştırıp tetkik ettiğinden “ Muhakkik “insanların kalplerinden geçen gizli sırları keşif yolu ile bildiğinden de, “Seyyid-i Sırdân “ lakapları verilmiştir.

Kayseri’de vefat eden ve kendi adı ile anılan mezarlıkta türbesi bulunan Seyyid'in hayatı hakkında kesin ve geniş bilgiye sahip değiliz. Anne ve babasının adını bile bilmiyoruz; hakkındaki bilgiler bazı menakıb kitaplarının kapalı perdeleri arasında örtülü kalmaktadır. Onun hayatı hakkında bilgi veren en eski kaynaklar, Mevlana’nın oğlu Sultan Veled’in (ö. 1312) İbtidânâme adlı Mesnevîsi, Feridun b. Ahmed Sipehsalar’ın (ö. 1312) Risale’si ve Mevlana’nın torunu Çelebi Arif'in müridi olan Ahmed Eflâki'nin (ö. 1360) Menakıbü’l-Arifîn adlı eserleridir.

Seyyid Burhaneddin, Sultanü’l-Ulema Bahaeddin Veled’e intisap ettikten sonra, bütün ömrü, mücahede, riyazet ve müşahede ile geçmiştir. Gençliğinde Bahaeddin Veled’in manevî eğitim altında kırk gün hizmet ettiğinden dolayı velilik ve keşif sıralarına vakıf olmuştur. O, daima tevhidden bahsetmiş, marifetin sırrı olan hakikatleri açıklamaya çalışarak, dünya gösterişine aldanmamayı tavsiye etmiştir. Birçok hakikatleri ve sırları güzel ifade edip, açıklandığından dolayı devrinde tenkide uğramıştır: Zamanın şeyhlerinden biri, “Seyyid, gerçeklere dair sözleri güzel söylüyor; sebep de şeyhlerin kitaplarını, söz ve sırlarını okumuş olmasıdır” deyince, sözüne karşılık olarak başka biri de: “Sen de okuyorsun, nasıl oluyor da öyle söz söylemiyorsun “der. O zaman orada bulunanlar O’nda, “dert, mücahede ve amel vardır. “İşte bu yüzden gerçekleri daha iyi ifade ettiğini belirtmişlerdir.

Yine Seyyid Burhaneddin,”Güzel söz söylüyor ama sözlerine Sena’î’nin (ö. H.525, M. 1131) şiirinden alıntılar yapıyor” dediler. Bu sözden Seyyid haberdar olunca, şöyle dedi:” Bu, şu söze benzer; güneş güzel ama ışık veriyor, bunda bir ayıp yoktur. Çünkü Sena’î’nin sözünü nakletmek, o sözü göstermek, belirtmektir. Zira her şeyi güneş gösterir”

Seyyid burada, Sena’î’nin sözünü güneşe benzetip, bu ışıktan da herkesin faydalanması gerektiğini belirtip, diğer taraftan da Sena’î’nin şiirlerinin değerinin yüceliğini belirtmek istemiştir. Seyyid’in pek cezbeli ve hararetli bir insan olduğu anlatılır.

Seyyid Burhaneddin’den bize kalan en önemli eseri Ma’ârifi’dir. Ma’ârif nevinde yazılan eserler, büyük sûfîlerin ve din âlimlerinin takrir, vaaz ve sohbetlerinin derlenmesinden meydana gelmiş eserlerdir. Bu nevi eserlere Makâlât adı da verilmiştir. Ahmed Eflaki, Menâkıbü’l-Arifîn adlı eserinde kaydettiğine göre Sahib-i İsfahâni, Seyyid Burhaneddin’i ziyarete geldiği zaman “Ma’arif ve esrar” saçtığını ve yine Seyyid’in, Sultanü’l Ulema ’nın Ma’rifi’ni dinlerken kendisinden geçtiğini kaydeder. Bu sohbet ve nasihatlere “meclis” de deniliyordu. İşte bu sebepten Mevlana’nın yedi meclisini içeren eserine,” Mecalis-i Seb’a” adı verilmiştir.

Yine Ma’rif tarzında yazılan, Mevlana’nın sohbetlerini içeren diğer bir eseri de,“Fîhi Mâ Fîh” dir. Bu esere Fîhi Mâ Fîh adı verilmemiş olsa idi, herhalde Ma’arif adı verilirdi. Çünkü Ma’arif tarzında yazılmış bir eser özelliğini taşımaktadır. Mevlana’nın bu eseri tetkik edildiği zaman görülür ki, bu eser bir başlangıçla, kısalı - uzunlu altmış bir bölümden teşekkül etmiş olup, Mevlana bu bölümlerin bir kısmında bazı sorulara cevaplar verir ve dinî ve tasavvufî birçok konularda açıklamalarda bulunur. Bu arada sohbet ettiği kimseler arasında Selçuklu Veziri Mu’iniddin Pervane’de vardır.

Bazıların, ”Mu’iniddîn Pervane geldiği zaman, Mevlâna büyük ve mühim sözler söylüyor “ dediler. Mevlana, ”(Pervane gelince) söz kesilmiyor, çünkü o söz ehlidir ve daima sözü çeker“ diyerek, kendisini eleştirenlere de cevap vermiş olmaktadır.





Darmstadt Teknik Üniversitesi

Darmstadt Teknik Üniversitesi (Almanca:"Technische Universität Darmstadt, TUD") Almanya`nin Hessen eyaleti Darmstadt şehrinde bulunmaktadır. Mühendislik ve bilişim bilimi alanlarında elde ettiği başarılarla uluslararası alanda üne sahiptir. Darmstadt Teknik Üniversitesi'nin şu an yaklaşık 25.100 öğrencisi ve 2.400 çalışanı bulunup, bunun 312'si ise profesörlerden oluşur. Üniversitenin 13 fakültesi vardır. TU Darmstadt dünyadaki ilk elektrik-elektronik bölüm ve fakültesine ev sahipliği yapmaktadır. Elektrik-elektronik bölümü 1882, elektrik-elektronik fakültesi 1883 senesinde kurulmuştur.

13 fakültesinde 40 farklı dalda eğitim verebilmektedir. Özellikle akademik bilimlerde araştırmacı ve öğrencilere geniş çapta seçenek sunmaktadır.

Üniversitenin bazı fakülteleri küçüktür (özellikle ekonomi, politika ve sosyal bilimler fakülteleri) ve üniversiteyi fen bilimleri odaklı olmaktan kurtarıp, geniş bir bakış açısı sağlamak amacı ile düzenlemişlerdir.


Darmstadt Teknik Üniversitesi'nin amblemi, Yunan mitolojisinde akıl, sanat, strateji, barış ve savaşın tanrıçası Athena'yı canlandırıyor. Amblemin tasarımı, İsviçreli grafiker Hermann Eidenbenz'e ait.

Darmstadt Teknik Üniversitesi'nin Türkiye'deki ortak üniversiteleri Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Yıldız Teknik Üniversitesi ve İstanbul Teknik Üniversitesidir. Darmstadt Teknik Üniversitesi'nin dünyada birçok saygın üniversiteyle ilişkileri vardır.

Chaim Weizmann(1874-1952) Kimyacı ve ilk İsrail devlet başkanı

Peter Grünberg(*1939) Fizikci ve 2007 Nobel Fizik Ödülü sahibi

Ulrich Lehner (*1946) Menajer,Henkel KGaA yönetim kurulu başkanı




Bahaeddin Veled

Bâhâeddin Veled, Mevlânâ'nın babası ve İslam dünyasının o dönemdeki en büyük bilginidir. "Sultan-ı Ulema" adı ile anılır. Anadolu Selçuklu sultanı Alâ-ed-Dîn Keykubat ile görüşmüştür. İslam Alimlerinin b