eştirilerde bulundular.

Yaptığı müzik hakkındaki sorulara ise: "Beethoven ve Beatles, Mozart ve Michael Jackson, Paganini ve Prince. Ben hepsini seviyorum. Bu dünyaya bir kez geldim ve bu şansımı iyi değerlendireceğim. Dinlemekten zevk aldığım her tür müziği kemanla çalmaya çalışmaktan büyük haz duyuyorum" şeklinde cevap verdi.

Kemanıyla klasik eserlere farklı yorumlar getiren sanatçı, klasik müzik repertuarını çalmanın yanında kendi düzenlemeleri ile de boy gösterdi, ayrıca pop şarkılarına da kendi düzenlemelerini yaptı.

Vanessa Mae'nin en çok kullandığı iki keman türü var; bunlardan birisi Guadagnini akustik keman, diğeri Zeta Jazz model elektro keman. Kullandığı Guadagnini kemanının yapım tarihi 1761. Bu kemanı annesi ve babası bir artırmada £150,000'a satın aldılar. Ocak 1995'de kemanı çalındı ve iki ay sonra polis tarafından yine bulundu. Bir kere kendisi kemanıyla düştüğünde kemanı kırıldı ve sonra yine tamir edildi.

İki farklı Zeta Jazz model elektro keman kullanır; birisi beyaz, öbürü ABD bayrağının renklerinde. 2001 yılından beri gri renkte bir model kullanmakta. Bu kemanlar dışında yeni kemanlar satın alır ve bunları bir süre sonra yine satar; kazandığı parayı hayır için bağışlar.






Tünel etkisi

Serbest veya bağlı bir parçacığa enerjisinden büyük bir potansiyel engelinin uygulanması sonra engelin kaldırılması durumunda parçacığın sızabilme, diğer bir deyişle engelin içinden geçebilme olayıdır. Makro düzeyde bahsedilecek olunursa insanın duvarın içinden geçebilmesi durumu olarak tasvir edilebilir. Serbest parçacık için problemi tek boyutta ele alırsak, parçacığa etki eden potansiyel matematiksel olarak:

formula_1 yükseklikte bir potansiyel engelini tanımlar.

Bu potansiyeli kullanarak Schrödinger denklemi yazılacak olursa, potansiyel engelin uygulandığı ve sıfır potansiyelin olduğu yerler için ayrı ayrı çözümleri olacaktır. Sıfır potansiyel durumu ele alınırsa denklem

formula_2

formula_3

formula_4

şeklinde bir diferansiyel denkleme indirgenirse çözümü formula_5 bulunur. Bu pozitif yönde ilerleyen serbest cisimi temsil eden dalga fonksiyonudur.




Calixthe Beyala

Calixthe Beyala (d. 1961), çağdaş Fransız edebiyatı'nın önde gelen adlarından biri.

La Plantation (2005) adlı romanı, Plantasyon adıyla Türkçeye çevrilmiş ve İstiklal Kitabevi tarafından Nisan 2006'da yayınlanmıştır.

Beyala, 1961'de, on iki çocuklu bir ailenin altıncı çocuğu olarak, Kamerun’un Duala kentinde doğdu. Annesi ve babasından ayrı büyüyen Beyala’nın çocukluğu sefalet ve yalnızlık içinde geçti. Kendisinden dört yaş büyük ablasının desteğiyle okula giden Beyala, on yedi yaşında Afrika’dan ayrılarak Fransa’ya gitti. Fransa’da evlendi ve liseyi bitirdikten sonra üniversiteye devam etti. İlk kitabını yirmi üç yaşında yazdı. İki çocuğuyla birlikte Paris’e yerleşmeden önce Malaga ve Korsika’da yaşadı, Afrika kıtasını ve dünyanın değişik ülkelerini gezdi.





Kate Braverman

Kate Braverman (d. 1950, Philadelphia), Amerikalı öykü yazarı.

Los Angeles'te büyüdü. California Üniversitesi'nde antropoloji, tarih ve karşılaştırmalı edebiyat eğitimi gördü. Savaş karşıtı ve feminist eylemlerde aktif olarak yer aldı. Türkçeye çevirilen Frida’nın Büyüsü (2005; The Incantation of Frida K., 2002), Bulut Kız (2006; Lithium for Medea, 1979), Palmiye Kuşağı Kadınları (2006; Palm Latitudes, 1988) ve Wonders of the West (1993; Batı’nın Umutları) adlı romanları yazdı. Şiirlerini Milkrun (1977; Milkrun), Lullaby for Sinners (1980; Günahkârlara Ninniler), Hurricane Warnings (1987; Kasırga Habercileri) ve Postcards from August (1990; Ağustostan Kartpostallar) adı altında yayımladı. Öykülerini ise Squandering the Blue (1990; Savrulan Mavi) adlı kitapta topladı. Kate Braverman, “Tall Tales from the Mekong Delta” (Mekong Deltasından Uzun Hikâyeler) adlı kısa öyküsüyle 1992’de O. Henry Ödülü’nü almıştır.




Bulut Kız (roman)

Bulut Kız, ABD'li yazar Kate Braverman'ın bir romanıdır. Özgün adı Lithium for Medea olan roman, Cumhur Orancı tarafından çevrilmiş ve İstiklal Kitabevi tarafından 2006 yılında yayımlanmıştır.

Bulut kız, uyuşturucu maddelere, fiziksel aşka ve parçalanmış bir aileye olan bağımlılığın, anne-kız ilişkisinin, anneler ve kızlar arasındaki aşk ve nefretin, birbirini bilinçsizce taklidin hikâyesidir. Rose, duygusal açıdan sorunlu ve narsis eğilimli annesi tarafından büyütülürken, babası zamanının büyük bir bölümünü at yarışı oynayarak, karısının “dırdır”ından uzak durmak için evinin bahçesinde oyalanarak geçirir. Rose genç bir kadın olarak birbiri peşi sıra sevgisiz ilişkiler yaşar. Felsefeden başka bir şey düşünmeyen bir adamla yaptığı kısa ve mutsuz bir evliliğin ardından ben-merkezli, bir uyuşturucu madde bağımlısı ressamla uzun yıllar sürecek tehlikeli bir ilişkiye girer.

Bulut Kız, altmışlı yılların sonlarında Amerika'nın batı yakasındaki ücra bir tatil kasabasında geçen bir kişilik arayışının romanıdır.




Eskiköy, Ortaca

Eskiköy, Muğla ilinin Ortaca ilçesine bağlı bir mahalledir. Ortaca'ya 8 km mesafede yaklaşık 1.800 nüfuslu bir yerleşim yeridir.

Geçim kaynağı narenciye, seracılık ve pamukçuluktur. Köy halkının bir kısmı turizm sektöründe mevsimlik olarak çalışmaktadırlar.




Soğangiller

Soğangiller (Alliaceae), otsu ve çok yıllık bir bitkileri kapsayan bir çiçekli bitkiler familyasıdır; bir çenekliler sınıfındaki Asparagales takımının içinde yer alır.

Soğangiller, Asparagales takımının içinde yer alan başka iki familya olan Amaryllidaceae ve yalnızca "Agapanthus" cinsini içeren Agapanthaceae ile yakın akrabadır. Kapalı Tohumlular Soy oluş Grubu ("Angiosperm Phylogeny Group", APG), bu üç familya arasındaki yakınlık nedeniyle, Amaryllidaceae ve Agapanthaceae gruplarını Alliaceae familyasının içine dahil eder.

Soğangiller familyasına dahil olan cinsler şunlardır:

"Allium"
"Ancrumia"
"Caloscordum"
"Erinna"
"Garaventia"
"Gethyum"
"Gilliesia

"Ipheion"
"Leucocoryne"
"Miersia"
"Milula"
"Muilla"
"Nectaroscordum"
"Nothoscordum"

"Solaria"
"Speea"
"Trichlora"
"Tristagma"
"Tulbhagia"
"Zoelnerallium"
Bu familyanın örnek cinsi olan "Allium", başta soğan, sarımsak ve pırasa olmak üzere, çeşitli ve önemli yenilebilir bitki türlerini içerir.

Geçmişte bu familya içine dahil edilmiş olmalarına rağmen, günümüzde Themidaceae adlı ayrı bir familya içinde değerlendirilmeleri gerektiğine inanılan cinsler ise şunlardır:




Straelen

Straelen, Federal Almanya Cumhuriyeti'nin Kuzey Ren Westfalya (NRW) eyaletinde, Kleve iline bağlı küçük bir belediyedir. Hollanda'nın Almanya sınırı şehri Venlo'ya 10 km uzaklıktadır. Avrupa Çevirmenler Kolekyumu (Europäisches Übersetzer-Kollegium) da bu belediyededir.




Binicilik

Binicilik, kısaca ata binme becerisidir. Binicilik; atı iyi durumda kullanma sanatı olup bu iyi durum, atı tam yerinde, sakin, zamanında, güven içinde ve olabildiğince işe uygun kuvvet sarf ettirerek kullanma becerisidir. Biniciliğin tarihi çok eski zamanlara kadar uzanır.

Binicilik sporunun ilk izlerine, tarihte ilk Türk devleti olarak bilinen ve Çin’de yaşamış olan Chou “Çu” sülalesinin hâkimiyeti döneminde rastlanmaktadır. Türk asıllı imparator Hiao’dan (MÖ 900) söz eden kronikler, kendisinin mükemmel bir at ustası (binici) olduğunu yazmaktadırlar. Ata ilk binen kavim Türklerdir ve atlar ilk kez Türkler tarafından ehlileştirilmiştir.

Binicilik tarihine damgasını vuranlar, belki de savaşlarda önemli rol oynayan, süvari de denen atlı askerlerdir. İlk süvari birliklerini MÖ 2600'de Çinlilerin kurdukları bilinmektedir. Çinliler ata binmeyi MÖ 3. yüzyılda Hunlardan öğrenmişlerdir. Ancak binicilikte asıl gelişme, 5. yüzyılda eyerin bulunmasından sonra gerçekleşmiştir. Daha önceleri çıplak atın sırtına binilir ya da atın sırtına bir kilim ve battaniye atılarak oturulurdu.

Günümüzde askeri amaçlı binicilik gerilerken, spor amaçlı binicilik önem kazanmıştır. Binicilikte başlıca iki biçim vardır: "İngiliz biniciliği" ve "Batı biniciliği". İngiliz biniciliği spor amacıyla yapılan biniciliktir. Batı biniciliği ise Amerika kıtalarında kovboy denen sığır çobanlarına özgü biniciliktir. Kovboylar, uzun üzengili ağır eyerler kullanır ve bacakları düz duracak biçimde ata binerler. İngiliz biniciliği ise, binicinin güvenliğini, binicinin atı denetimini ve atın rahatlığını dikkate alan bir anlayışa dayanır.

Çocukların ata binmeyi öğrenmelerinin en iyi yolu, genellikle boylarına uygun, yere sağlam basan midillilere binmektir.

At; bilimsel adı Equus Caballus’tur. Çok eski çağlardan beri insanoğlu ile beraber yaşayan atın geçmişi günümüzden yaklaşık 55 milyon yıl öncesine dayanır. En eski şekli ile atın insanoğlundan 50 milyon yıl önce var olduğu kabul edilir. Erkek ata aygır, dişi ata kısrak, yavrusuna tay, kastre edilene iğdiş, başıboş dolaşana hergele ya da yılkı denir. Yük işinde kullanılan atlara beygir adı verilir .

Atların bölümleri üç başlık altında incelenebilir. Bunlar: Baş, gövde ve bacaklardır. Baş bölgesinde tepe, alın, burun, ağız ve dudaklar bulunur. Gövde bölgesinde; boyun, cidağı, sırt, bel, sağrı, karın ve kalçalar bulunur. Bacaklar ön ve arka bacaklar olarak ikiye ayrılır. Ön bacaklarda omuzlar, pazu, kestaneler, topuklar, bukağılık ve tırnak bulunur. Arka bacaklarda ise, uyluklar, baldırlar, hanep, incik, topuk ve tırnak bulunur.

Don; atın vücut, yele ve kuyruğundaki tüy ve kılların rengine denir. Don, tay büyümesini tamamlayıncaya kadar değişebilir. Ancak büyüme çağının sonunda tüylerinin rengi gerçek donu oluşturur ve yaşlılık çağına kadar devam edebilir. Atların alın ve yüzlerindeki nişanelere akıtma, ayaklarındakilere ise seki adı verilir. Donlar bir renkli, iki renkli, üç renkli ve müzdeviç olarak dörde ayrılır. Bir renkli donlar: al, yağız, beyaz ve izabel’dir. Iki renkli donlar: doru, kula, boz ve kır olarak dörde ayrılır. Üç renkli donlar ise; ahreç, kızıl kır ve üveyik kır’dır. Müzdeviç donlar; hayvanın üzerinde başlı başına iki donun bölümler şeklinde bulunası ile olur ve bu donlardan birisi genellikle beyazdır .

Donatım; Binicilik sporunda at ve binici tarafından kullanılan teçhizat ve malzemelerdir. At dona