uhar türbinli kazanlar takıldı. 1 Mart 1931 tarihinde tam olarak göreve hazırdı.

19 Mart günü Başkan Herbert Hoover tamamen modernize edilmiş güverteye alındı ve Puerto Rico ile Virgin Adaları'na götürüldü. 29 Mart'ta "Arizona" başkanı ve eşlik eden kafileyi indirerek kuzeye Rockland, Maine'e yola çıkarak modernizasyon sonrası eğitimlere başladı. Boston'a kısa süreliğine uğrayıp Norfolk'a indi, oradan 1 Ağustos günü San Pedro'ya 3. Zırhlı Birliği saldırı kuvvetlerine katılmak üzere yola çıktı.

Sonraki on yıl boyunca Savaş Filosu ile beraber tatbikatlara ve diğer görevlere katıldı. Bu süre içinde Kuzey Pasifik ve Alaskadan Karayipler ve Antiller'in doğu sularına kadar birçok yerde bulundu.

17 Eylül 1938 tarihinde "Arizona",Oramiral Chester Nimitz'in (daha sonra pasifik filosu baş kumandanı olacaktı) sancağını gemiye getirmesiyle 1. Zırhlı Birliğinin sancak gemisi oldu. 27 Mayıs 1939'da Nimitz'in Seyir Bürosu başkanlığına getirilmesiyle yerini Oramiral Russell Willson devraldı.

"Arizona'nın" son tatbikatı filo problemi XXI'di. Birleşik Devletler Filosu Hawaii sularında konuşlanarak Pearl Harbor'ı üs edindi. 1940 yazının sonuna, 20 Eylül 1940'da Long Beach, Kaliforniya'ya dönene kadar Hawai sularında görevlendirildi. Bremerton, Washington'daki Puget Sound Donanma Tersanesinde gelecek yıl için elden geçirildi. Tuğamiral Isaac C. Kidd'in Tuğamiral Wilson'ın yerine 1.Zırhlı Birliği kumandanı olarak atanmasıyla son sancak değişimini yaptı.

Zırhlı 3 Şubat günü Pearl Harbor'a geri döndü ve Pasifik Filosunun eğitimlerine katıldı. "Pearl"'den ayrılarak son kez batı kıyılarını Long Beach'e gitmesiyle ziyaret etti ve 8 Temmuz'da Hawaii üssüne geri döndü. Sonraki beş ay, tatbikatlara ve savaş problemleri üzerine eğitimlere Hawaii sularında devam etti. 27 Ekim'de Pearl Harbor Donanma Tersanesi'nde pruvasındaki araştırma radarının değiştirilmesi için kısa bir bakım gördü. Filo içindeki son eğitimini birlik arkadaşları "Nevada" (BB-36) ve "Oklahoma" (BB-37) ile beraber 4 Aralık gecesi yaptığı gece atış denemeleri ile yaptı. Üç gemi de Ford Adası iskelesi boyunca 5 Aralık'da demir attı.

Planlanan yardımcı gemi alma olanağı ile "Arizona" tamir gemisi "Vestal" (AR-4)'ı 6 Aralık'da aldı ve her iki gemi 7 Aralık sabahı demir attı. Güvertedeki adamlar arasında Tuğamiral Kidd ve zırhlının kaptanı Kaptan Franklin van Valkenburgh'da vardı.

Saat 08:00 sularında, altı uçak gemisi de içeren Japon saldırı filosundan iki dalga halinde kalkan savaş uçakları donanma ve onu koruyan ordu tesislerine ve Pearl Harbor limanında demirleyen Amerikan pasifik Filosuna saldırdı.

"Arizona" 'nın güvertesinde hava baskını alarmı 07:55'de çalmaya başlamıştı. saat 08:00'dan hemen sonra Japon uçak gemisi "Kaga"'dan havalanmış bir Nakajima B5N Kate'nin yüksek irtifadan bıraktığı bir bomba 4 numaralı taretin hemen yanına düşerek ve küçük bir yangın ve hafif bir zarar oluşturarak patladı.

Saat 08:06'da "Hiryu"'dan bir Kate'nin bıraktığı bomba geminin sancak tarafında 1 ve 2 numaralı taretlerin arasına düştü. Şiddetli patlama, güvertenin altındaki zırhlı bölümdeki patlayıcıların ve cephane magazininin patlamasına ve "Arizona" 'nın ön tarafının hava uçmasına neden oldu. Birçok uzman, patlamanın zırhı parçaladığı kanısında hemfikirdir. Bunun yerine geniş bir tabanda siyah barut magazininin (uçak katapultunda kullanılıyordu), dumansız barut (ana cephanede kullanılıyordu) magazinini ateşleyecek şekilde ilk önce patladığı düşünülmektedir. 1944 tarihli bir BUSHIP raporu, siyah barutun ambar kapaklarının açık ve kapak yakınlarında kolay ateşlenebilir malzeme olabileceğini yazmıştır. Bir Birleşik Devletler Donanma tarihi sitesi history.navy.mil öngörülenlerin dışında siyah barutun zırhlı magazinin dışında depolanmış olabileceğine işaret eder. Bununla birlikte bu sorunun kesin bir cevabının bulunabilmiş olacağı mümkün değilmiş gibi görünür. Bu isabetli atış Japon Pilot Tadashi Kusumi'ye atfedildi. Geminin ön tarafındaki kaburgalarındaki bu felaket patlayış, sonucu ortaya çıkan büyük yangın iki gün boyunca sürdü.

"Arizona" 'nın subayları ve mürettebatı arasındaki kahramanlık olaylarından birisi de yangını kontrol altına almaya çalışıp sağ kalanları gemiden uzaklaştırmaya çalışmış olan ve saldırıdan da sağ kurtulmayı başarıp Onur Madalyası almaya hak kazanan Teğmen Samuel G. Fuquadır. Ölümlerinin ardından Onur Madalyası alanlardan birisi de Pasifik Savaşı sırasında ölen ilk sancak subayı Tuğamiral Kidd ve bomba magazine isabet edip patlamadan önce, köprüye ulaşıp gemisini savaşa hazırlamaya çalışan Kaptan Van Valkenburghdur.

İnfilak "Arizona"yı parçaladı ve güvertesindeki 1400 kişiden 1177'si ile batırdı. 29 Aralık günü "doğal" bir şekilde yerleşen "Arizona" 1 Aralık 1942 tarihinde Donanma Tekne Kayıtlarından çıkartıldı. Enkazı kesildi ve böylece süper konstrüksiyonundan çok azı sualtında kaldı; ana batarya taretleri ve topları kıyı savunmada yerleştirilmek üzere çıkartıldı ( 1983 yılında bir dalışta bulunabilen 1 Numaralı tareti hariç) Genel olarak ama buradan görüldüğü şekilde yanlış olarak "Arizona" nın kesintisiz olarak görevde kalacağına inanılmıştı.

"Arizona"nın enkazı saldırı sırasında hayatını kaybeden askerler anısına bir anıt olarak Pearl Harbor'da hala bulunmakta. 7 Mart 1950 tarihinde, zamanın Pasifik Filosu Kumandanı Amiral Arthur W. Radford, gemiden geriye kalanlar hakkında inceleme yaptı ve Dwight D. Eisenhower başkanlığında kanunlaştırıldı ve John F. Kennedy 30 Mayıs 1962'da ulusal bir anıtmezar olarak tasarladı. Anıt, geminin geriye kalan batıklarının üstüne inşa edildi, ölenlerin isimlerinin listelendiği mermer bir duvardan kutsal bir odadan ibaretti. Ana gövde ve 4 ana taretten üçünün çıkartılırken taretlerden briinin halkası su üstünde görülür bir şekilde kalmıştı. Anıtlar Servisi düzenli olarak "Arizona"nın hayatta kalan bütün mürettebatıyla toplanmaktadır. Japon Donanması ve diğer donanmaların gemileri Pearl Harbor'dan her geçişlerinde anıtı selamlamaktadır.

2006 itibarı ile, "Arizona"yı yokeden patlamadan 65 yıl sonra bile, batıktan yüzeye yağ sızmaktadır ve USS "Arizona" her gün yağ sızdırmaya devam etmektedir. Mürettebattan sağ kalanlar yağ sızıntısının kurtulanlardan sonuncusu ölene kadar devam edeceğini söylemektedir. Sağ kalanların çoğu öldükleri zaman küllerinin bu gemiye, silah arkadaşlarının yanına yerleştirilmesi için ayarlamalar yapmıştır. Donanma, Ulusal Parklar Servisi ile ortaklaşa çalışarak tarihi onuru ve savaş mezarı için batığın tam bir bilgisayarlı haritalandırılmasını gerçekleştirmiştir. Donanma yağ ve yakıt sızıntısının limanda gelecekte bir çevresel bozulma yaratmamasını göz önüne alarak çalışmalar yapmaktadır.

"Arizona" (BB-39), II. Dünya Savaşı sırasındaki hizmetleri için Savaş Yıldızı ile ödüllendirilmiştir. Ulusal anıt, 15 Ekim 1966 tarihinde Ulusal Tarihi Yerler Kaydı'nda da listelenmiştir. Geminin kendisi de Ulusal Tarih Noktası olarak 5 Mayıs 1989'da belirlenmiştir.

"Arizona" ismine sahip diğer iki gemi hakkında bilgiler için USS Arizona sayfasına bakabilirsiniz.





Verona

Verona, kuzeydoğu İtalya'nın Veneto bölgesinde (30.11.2014 itibarıyla) 260,293 nüfuslu bir şehirdir. Verona Veneto bölgesinde bulunan yedi "il"den biri olan "Verona ili" merkezidir. Verona şehri kuzey-doğu İtalya'nın en önemli turizm merkezlerinden biridir. Bunun başlıca nedeni kültürel,mimarî ve tarihi eserleridir, yıl içinde organize edilen birkaç önemli uluslararası fuar ve yaz aylarında Klasik Romalılardan kalma antik "Arena" da yapımlanan tiyatro ve opera temsilleridir.

Verona'da bulunan tarihî binaların değerleri ve önemleri dolayısıyla Verona şehri UNESCO Dünya Mirasları listesine dahil edilmiştir. Verona'da klasik Roma döneminden kalmış ve Orta Cağlarda kullanılmamıs birçok anıt eser bulunmaktadır. Bunların başında yaz mevsiminde açık havada opera ve tiyatro sahnelenmesi için kullanılan "Arena" adli Romalılardan kalma amfi binası gelmektedir. Orta Çağlarda inşa edilen binalar 1117'deki büyük depremle yıkılmakla beraber, şehrin Romenesk tipi mimariye dayanarak yeniden imar edilmesi Verona'da çok önemli Orta Çağların son dönemlerinden kalmış birçok anıt yapının ve şehir meydanın bulunmasına yol açmıştır. Ayrıca Verona, Romeo ve Juliet'in şehri olarak da bilinir. Bu hikâye, ölümsüz bir aşkın öyküsüdür.

Verona'nin cografî konumunun önemi Alplerden çıkıp Garda Gölü'nden geçip gelen Adige Irmağının yaptığı bir kaviste yerleşmesidir. Bu nehir 1956'ya kadar zaman zaman şehrin sel afetine uğramasına yol açmış, ama bu tarihte inşası bitirilen "Mori-Torbole Tüneli" nedeniyle sel riski azaltılmıştır.

Verona komününün sınırları içindeki nüfusu (30 Kasım 2014 itibarıyla) 260,293 kişi olup nüfus yoğunluğu 1 308.53 kişi/km² olur. Verona komünü bulunduğu bölgenin ikinci büyük komünü ve kuzey-doğu İtalya'nın üçüncü büyük komünü olur. Verona metropoliten bölgesi 1,426 km² olup nüfusu 714,274 kişidir.

Verona komünü nüfusunun 19. ve 20. yüzyıllardaki değişimi resmi nüfus sayımı sonuçlarına göre şu şekilde gösterilmektedir:

Verona şehri ve varoşlarında il idaresi toplu taşıma şirketi olan ""Azienda Trasporti Verona (ATV)" şirketi otobüsler işletmektedir. 

Verona'da İtalya'da kuzey-güney yönde Brenner Geçiti ile Roma arasındaki ana demiryolu hattı ile doğu -batı yönde Milano iel Venedik arasındaki ana demiryolu hattı kesişmektedir. Bu nedenle Verona İtalya'dan tüm Avrupa'ya ana hat demiryolları ile bağlıdır. Verona'ya uluslararası, yörel ve yerel tren hizmetleri bulunmaktadır.

Verona'nın ana tren istasyonu şehir merkezinin güneyinde bulunan "Verona Porta Nuova Tren Garı"'dır. Bu istasyon yaklaşık günde 65.000 yolcuya veya yılda 25 milyon yolcuya tren hizmetleri sağlamakta ve bu nedenle İtalya'nın yolcu taşıma istasyonları arasında dokuzuncu sırayı almaktadır.

Şehrin doğusunda "Porta Vesçova" adli, bir zamnalar şehrin ana istasyonu olan, küçük bir istasyon daha bulunmaktair. Günümüzde bu istasyon Venedik-Porta Nuova arasında işleyen trenler için bir ara istasyondur.

Verona Havaalanı Verona şehir merkezinin 5 km güney-batısındadır. Yılda yakla