ınlanan “"Son Söz"” başlıklı yazısı ile bitti

1933’de hükümete karşı muhalefeti ile tanınan “"Akın "” gazetesini çıkarmaya başladı. Gazete, hükümetin devletçilik ve ekonomi politikasını eleştiriyordu. Akın, 119 sayı yayınlandıktan sonra kapatıldı.

Ağaoğlu, gazetenin kapatılmasından kısa süre sonra gerçekleşen üniversite reformu sırasında üniversitedeki görevinden emekliye sevk edildi. O sırada ağır hasta olan eşi Sitare Hanım, bu olay üzerine daha da ağırlaşarak 16 Kasım 1933’de hayatını kaybetti.

Hayatının son yıllarını Nişantaşı’ndaki evinde geçiren Ağaoğlu, “"Kültür Haftası"” ve “"İnsan"” dergileri ile Cumhuriyet gazetesinde dizi yazılar yazdı.

Karaciğer kalp ve nefes darlığından muzdarip olan Ahmet Ağaoğlu, 19 Mayıs 1939’da İstanbul’da hayatını kaybetti. Feriköy Mezarlığı'na defnedildi





Ağaç (dergi)

Ağaç, 1936'da sanat-fikir-aksiyon alt başlığıyla yayımlanmaya başlayan aylık dergidir. Sahibi ve başyazarı Necip Fazıl Kısakürek'tir. Milli, ruhçu, Anadolucu sanat anlayışını benimseyen dergi Ankara'da 14 Mart 1936'da yayına başlamış, İstanbul'da 29 Ağustos 1936'da sona ermiştir. 17 sayı yayınlanmıştır.

Dergide Necip Fazıl Kısakürek'in başyazıları ve şiirlerinden başka Ahmet Hamdi Tanpınar, Ahmet Kutsi Tecer, Ahmet Muhip Dranas, Ziya Osman Saba, Cahit Sıtkı Tarancı, Sait Faik, Sabahattin Ali, Fikret Adil, Mustafa Şekip Tunç, Sabahattin Eyüboğlu ve Burhan Toprak'ın yazı ve şiirleri yayımlanmıştır.




Akis (dergi)

Akis, Metin Toker'in yönetiminde, Batı'da yayınlanan haftalık siyasal dergilerden "Time" dergisinden örnek alınarak haftalık yayınlanan dergi. 15 Mayıs 1954 - 31 Aralık 1967 arasında 706 sayı çıkan dergi, Türk basınındaki haftalık haber-siyaset dergilerinin ilkidir.

İlk çıkışında dergi tarafsızdı, zamanla giderek Cumhuriyet Halk Partisi'ni (CHP) destekledi ve Demokrat Parti'ye (DP) karşı sert bir muhalefete girişti. Bu nedenle yazar ve yöneticileri tutuklanarak mahkum edilen "Akis", ana muhalefet partisi CHP'nin etkinliklerini soruşturmakla görevlendirilen Tahkikat Komisyonu tarafından kapatıldı (Nisan 1960). Tahkikat Komisyonu'nun basına baskısı ve dergi yöneticilerini tutuklamasından sonra dergi 27 Mayıs Darbesi'ni (1960) destekledi. 27 Mayıs'tan sonra yeniden yayına başlayarak büyük ölçüde tiraj artışı sağladıysa da çok geçmeden okur desteğini yitirdi.

Metin Toker, Cüneyt Arcayürek, Kurtul Altuğ, Süleyman Ege dergi yöneticileriydi. Yöneticisinin deyimiyle vurduğu yerden ses getiren bir haftalık dergiydi. Mümtaz Soysal, Doğan Avcıoğlu ve İlhami Soysal gibi yazarlar derginin kadrosunda yer almıştır.





Dubai'nin Ruhu

Dubai'nin Ruhu, Kasım 2006'da turuna başlayan reklam zeplini.

Londra Thames Nehri üzerinde bulunan Kule Köprüsü , Güney İngiltere'deki Stonehenge , Paris'teki Eyfel Kulesi , Roma'daki Colosseum ve Pisa şehrindeki Pisa Kulesi ile Atina'daki Parthenon tapınağının üzerinden uçarak insan yapımı ada olan Palm Dubai'de yolculuğu son bulacak





Isengard

Isengard, J. R. R. Tolkien evreninde hayali yerdir

İlk başlarda sadece Korunan orthanc(kırılmaz taş)tan yapılmıştı ama sonradan entler Isengard kulesinin üstüne nehrin sularını yönlendirdi.Kule Kırılmaz taştan olduğu için yıkılmadı.Bundan dolayı saruman kulede hapis kaldı.Gandalf buraya gelerek sarumanın asasını kırdı aklığını elinden aldı.Gandalfta bilmeden onu aldı ve bunu karşıdakinin aleyhine kullanmayı öğrendi.İkinci Çağ’ın sonlarında, Gondor’un ilk zamanlarında Gondurlular kırılmaz taştan Orthanc Kulesi’ni inşa ettiler ve dağların yaşayan kayalarından oluşmuş Isengard Halkası’nı düzleştirip şekillendirdiler. Bu istihkâm Dumanlı Dağlar ile Ak Dağlar arasında bulunan ve Gondor’un batı savunmasında stratejik bir konuma sahip olan Geçit’i korumak için inşa edilmişti. Isengard, Geçit’in kuzey kısmına koruma sağlarken, Aglarond - daha sonraki ismi ile Miğfer Dibi- Geçit’in güney kısmına koruma sağlamaktaydı.

Bir müddetliğine Isengard, batı sınırlarını denetimini elinde tutan Gondorlu efendilerin yerleştiği bir bölge oldu. Isengard’da ayrıca Orthanc’ın boynuzları arasına çıkıp yıldızlar üzerinde araştırma yapan kültürlü insanlar ve arifler de konaklamaktaydı. Orthanc Taşı denilen ve krallığın diğer bölgeleriyle iletişim kurmaya yarayan palantír Kule’de tutulmaktaydı. Orthanc, Minas Anor ve Minas Ithil ile birlikte Gondor’un Üç Kulesi olarak sayılmaktaydı.

Fakat zaman geçtikçe, Gondor’un batı sınırlarındaki gözcülüğü azaldı.1636’da gelen Büyük Veba’da Calenardhon -Isengard’ın yanı, Gondor’un batı bölgesi- nüfusu oldukça azaldı. Sağ kalan yerlilerin çoğu doğuya göç etmek durumunda kaldı. Gondor üzerindeki ana tehdit Doğu’daki düşmanlar olduğundan Gondor savunma açısından dikkatini bu yöne verdi.

Aradan geçen yıllardan sonra Isengard yerel reislerin soyuna bırakıldı. Reisler Gondorluydu fakat Isengard’ın içerisinde yahut çevresinde ikâmet eden tebaaları zamanla Bozdiyarlılarla ilişkiler kurdu, kanları karıştı. Bozdiyarlılar Dumanlı Dağlar’ın batısından göç eden topluluğa denmekteydi.

2510’da Calenardhon, Doğulular ve orklar tarafından istilâ edildi. İstilâ sırasında Isengard kuşatıldı. Lakin düşman kuvvetleri Celebrant Meydan Savaşı’nda kuzeyden gelen Genç Eorl komutasındaki Éotheod'e mağlub oldu. Zamanın Gondor Vekilharcı Cirion, Éotheod'e Calenardhon topraklarını ödül olarak bıraktı ve bu bölgeye Rohan denmeye başlandı.

Isengard Gondor’un bir istihkâmı olarak kalmaya devam etti. Fakat Isengard ile Gondor arasındaki bölge Rohan tarafından ayrılmış duruma gelmişti. Reis ve halkı Isengard Halkası’nda yaşamaya devam etti fakat Orthanc Kulesi kilitlenerek anahtarı Minas Tirith’e getirildi. Minas Tirith ile Isengard arasındaki bağ gün geçtikçe zayıfladı, en sonunda tamamen koptu. Isengard bağımsız bir kale durumuna geldi.

Kral Brego ve Kral Aldor dönemlerinde, Bozdiyarlılar Rohan’dan sürüldü. Bozdiyar halkı Rohirrim’e nefret beslemeye başladı ve iki halk zamanla birbirlerine düşman oldu.

Isengard’da ikâmet eden Gondorlu reislerin soyu kuruduğunda, istihkâmın kontrolü yine o bölgede ikâmet eden karışık kanlı ve Bozdiyar halkı ile iyi anlaşan bir aileye geçti. Kral Aldor’un ölümünün ardından Bozdiyarlılar Rohan Geçidi’ne doğru göç etmeye başladılar. Isengardlı yerlilerden de yardım alan halk, dağların yamaçlarına yerleşim yeri kurdular.

2710 yılında Bozdiyarlılar Isengard’ın kontrolünü eline aldı. Isengardlı yerlilerin pek çoğu yeni gelenleri hoş karşıladı. Gondor’a sadık kalanlar ise öldürüldü. Zamanla Bozdiyarlılar, Batıağıl’daki at çiftliklerine baskınlar düzenlemeye başladı. Bunun üzerine zamanın Rohan Kralı Deor akıncıları durdurmak üzere Rohirrim’in önünde at sürdü. Deor akıncıları yenmişti fakat Isengard’da Dunlandlilerin yaşadığını görmek onu şaşırtmıştı. Rohirrim kaleyi almak istedi fakat başaramadı. Bunun üzerine Deor, Gondor Vekilharcı Egalmoth’dan yardım istedi fakat Egalmoth herhangi bir destek kuvveti gönderemedi. Isengard 2758-2759 yıllarındaki Uzun Kış’a kadar Dunlandlilerin hakimiyetinde kaldı. Bu yıllarda Bozdiyarlılar açlık sıkıntısı çekmeye başladılar ve sonunda Rohan Kralı Fréalaf’a teslim oldular.

2759 yılında Ak Saruman -Büyücüler diye bilinen topluluğun reisi ve Ak Divan’ın başı – Isengard’a yerleşmeyi talep etti. Gondor, bu bölgede askeri güç bulunduramadığından Gondor Vekilharcı Beren bu teklifi kabul etti ve Orthanc’ın anahtarlarını Saruman’a verdi. Bu değişimden memnun bir başka taraf ise Rohirrim idi. Zira Bozdiyar ile aralarındaki sınır bölgesinde artık güçlü bir Büyücü ikâmet etmekteydi. Saruman ise Isengard’ın konum ve savunma yönünden cazibesine kapılmıştı. Saruman’ın bu bölgeye yerleşme sebeplerinden biri de palantíri kullanabilme olanağıydı ve bu bölgeye yerleşerek bu imkâna da sahip olmuş oldu.

Gondor Vekilharcı, Saruman’a eski amaçları doğrultusunda Orthanc’ı ve Isengard’ı emanet etmişti, batı sınırlarının korunmasında denetleyici olması için. Fakat Büyücü’nün, gücünü artırmak için yaptığı planlar vardı. 2953 yılında Isengard’ın, surları içerisinde kendisine ait izole bir bölge olduğunu ilân etti. Kalesini güçlendirip, orklardan, Dunlandlı adamlardan ve görünüş itibarıyla bu iki ırkın karışımından oluştuğu belli olan bir ordu oluşturmaya başladı.

Saruman’ın ordusu Isengard Halkası’nın duvarları içerisinde ikâmet etmekteydi. Kurtlar ise duvarların altlarındaki mağaralarda tutulmaktaydı. Isengard’da yetişmekte olan birçok meyve ağacını ve bahçeyi yok eden Saruman, ordusuna silah sağlamak üzere atölyelerden oluşan bir yer altı ağı oluşturdu. Saruman oluşan gücünü, İnsan ırkına hükmetmek üzere kullanmayı planlıyordu. Bu aşamada ilk adım ise Rohan’ın fethiydi.

10 Temmuz 3018’de Gri Gandalf Isengard’a geldi ve Saruman onu kendisine katılması için iknâ etmeye çalıştı. Gandalf Saruman’ın kuvvetlerine katılmayı reddetti akabinde Saruman onu Orthanc’ın en üstüne, boynuzlu çatıya çıkartarak esir olarak aldı. 18 Eylül’de Yel Efendisi Gwaihir gelip Gandalf’ı esaretten kurtardı.

3019 yılında Saruman Rohan’a karşı savaşını başlattı. 25 Şubat’ta yapılan Birinci Isen Geçitleri Savaşı’nda Kral Théoden’in oğlu Théodred öldürüldü. 2 Mart’ta Saruman Isengard’daki tüm askeri gücünü dışarı çıkarttı. Günün akşamında yapılan İkinci Isen Geçitleri Savaşı’nda Rohan’ın bölgedeki savunma gücü yokedildi. Gece yarısı ise ork, insan ve kurtlardan oluşan 10000 kişilik Isengard ordusu bir saat içerisinde geçitlerin kontrolünü tamamiyle ele geçirdi. Ordu Rohirrim’i kuşatmak üzere Miğfer Dibi’ne yürüdü fakat kuşatma kaldırıldı ve Isengard ordusu tamamiyle yokedildi.

Isengard ordusu yola çıkıp da kapıların tekrar kapanmasının ardından Ağaçsakal ve entler Isengard’a saldırdılar. Entler giriş kapılarını menteşelerinden sökerek Isengard’a girdiler ve Isengard Halkası’nı oluşturan duvarları parçalamaya koyuldular. Kapıları yıkılmış kemerli tünel ve muhafız odası dışında güney surlarının tamamı yokedildi. Kuzey yönündeki duvarlarda da oldukça geniş yarıklar oluşturuldu.

Bu olayların ardından Saruman kendini Orthanc’a kilitledi. Entler Orthanc’a zarar vermek istediyse de kulenin pürüzsüz ve sert yüzeyi buna engel oldu. Birkaç