eyhan milletvekilliği, ayrıca kısa dönemler Dahiliye (İçişleri) ve Maarif (Eğitim) Vekilliği (Bakanlığı) yapmış bir siyasetçidir.

Şam İdadisi'nde tarih-coğrafya Öğretmenliği, Adana Halkevi Başkanlığı, gazetecilik ve çiftçilik yaptı. I. Dönem Mersin, II. Dönem Adana, VI. Dönem Seyhan milletvekili oldu. IV. İcra Vekilleri Heyeti'nde Dahiliye (İçişleri) ve Maarif (Eğitim) Vekilliği (Bakanlığı) yaptı. Adına bir lise yapılmıştır. Lisenin adı İsmail Safa Özler Anadolu Lisesi'dir.




Ahmet Rifat Çalık

Rıfat Çalık (1888, Kayseri - 23 Şubat 1963) Türk siyasetçi.

Hukuk mektebinde okudu, belediyecilikte uzmanlaştı. Maydos Müddei Umumisi ve Kayseri Belediye Başkanı oldu. Osmanlı Meclisi Mebusanı'nda 2. Dönem ve 4. Dönemde Kayseri mebusu, TBMM 1. Dönem'de yine Kayseri temsilcisi oldu. Erzurum Kongresi ve Sivas Kongresi’nin yapıldığı dönemde Kayseri Belediye Başkanıydı. IV. İcra Vekilleri Heyeti'nde fiilen istifa etmiş sayılan Celalettin Arif'e vekaleten Adliye Vekilliği yaptı.

23 Şubat 1963 tarihinde vefat etti.




Reşat Kayalı

Mehmet Reşat veya bilinen adıyla Reşat Bey (1881, Akhisar - 20 Şubat 1926, Fransa) Türk siyasetçi.

Akhisar'da Yunan işgaline karşı ilk direnişi başlatanlardan, Akhisar Kuva-yi Milliyesinin oluşmasında büyük emeği geçmiş, TBMM 1. Dönem ve TBMM 2. Dönem'de Saruhan (Manisa) milletvekilliği yapmış Kuva-yi Milliyeci ve siyasetçidir.

1881 yılında Manisa'nın Akhisar kazasında doğdu. Saraç Mustafa Ağa'nın oğludur. Akhisar İptidai Mektebi ve Rüştiyesini bitirdi. 1897 yılında Ziraat Bankası'nda çalışmaya başladı ve daha sonra Maliye Nezareti'ne geçti. İzmir'in işgalinden sonra Akhisar'a dönerek Kuvayı Milliye'ye katıldı. Kurtuluş Savaşı sırasında Anadolu'da düzenlenen birçok kongreye katıldı. Saruhanlı-Tirkeş cephesinde Akhisar Millî Alayında Yunanlarla savaştı.

Saruhan mebusu seçildiği halde meclise katılmamış olan İsmail Hakkı Bey'in yerine 15 Mayıs 1920 tarihinde Saruhan mebusu seçildi. 28 Mayıs 1921'de Gördes, 30 Temmuz 1921 tarihinde Isparta ve Kayseri'de özel görevler için izinli sayıldı. TBMM II. dönemde tekrar Saruhan'dan milletvekili seçildi.

TBMM'nin 21 Kasım 1923 tarihli kararıyla Kırmızı-Yeşil Şeritli İstiklâl Madalyası ile taltif edildi.

Mebus iken 22 Şubat 1926 tarihinde görevli olarak gittiği Fransa'da aniden peritoniti geçirerek vefat etti. Cenazesi Akhisar'a getirilerek kendi adını taşıyan mezarlığa defnedildi. Akhisar'daki Reşat Bey Mahallesi ve Reşat Bey Mezarlığı onun adını taşımaktadır.




Sevr

Sevr (Fransızca: Sèvres), Île-de-France Bölgesi, Hauts-de-Seine İli, Boulogne-Billancourt Arrondissement'da bulunan komündür. Fransa'nın başkenti Paris'in 9,9 km güneybatısında bir semt.

23.000 nüfuslu Sevr, porselen üretimi ile tanınmıştır. Osmanlı Devleti ile İtilaf Devletleri arasında imzalanan Sevr Antlaşması, bu semtteki bir porselen fabrikasında 10 Ağustos 1920'de imzalanmıştır.





Oral Çelik

Oral Çelik (d. 1959, Girmana, Hekimhan, Malatya), adı bir dönem Abdi İpekçi cinayeti ve Papa II. Jean Paul'a yönelik suikast girişimine karışmış olan Türk ülkücüdür.

Malatyalı yoksul bir aileden gelen Çelik, dört çocuğun en küçüğüydü. Siyasi görüşlerinin oluşumunda ülkücü olan ağabeyi Mustafa Çelik'in büyük etkisi oldu. Malatya'da öğrenim gördüğü Turan Emeksiz Lisesi'nde en yakın arkadaşlarından biri Mehmet Ali Ağca'ydı. 1970'li yıllarda Hazar Gölü'nün kenarında kurulan ülkücü eğitim kamplarına katıldı. 27 Haziran 1980'de Sivas Eğitim Enstitüsü'nden mezun oldu.

1979'da gazeteci Abdi İpekçi'nin cinayetine ilişkin Mehmet Ali Ağca ile birlikte anılan ve aynı dönemde Malatya'da bir dizi cinayet ve bombalama eylemi düzenleyen ülkücü grubun içinde olduğu iddia edilen Oral Çelik, olayların hemen ardından yurtdışına kaçtı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra Yalçın Özbey, Mehmet Şener, Mehmet Ali Ağca ve Abdullah Çatlı ile Bulgaristan'da ve İsviçre'de bir araya geldi.

Çatlı ile birlikte Viyana'da kalan Çelik, 30 Mart 1981'de Papa II. Jean Paul'e yönelik suikast girişiminin öncesinde Zürih'te Ağca ve Bekir Çelenk ile buluştu ve 13 Mayıs 1981 günü gerçekleştirilen suikast eyleminden sonra kayıplara karıştı. Suikastı araştıran İtalyan savcı, olay yerinde bulunan Amerikalı turist Lowell Newton'un çektiği fotoğraflarda elinde silahla kaçan ikinci bir kişinin görüntülendiğini, Ağca'nın iki el ateş ettiğini ancak Papa'nın üç kurşun yarası aldığını, fotoğraftaki ikinci tetikçinin Oral Çelik olduğunu ve Ağca'nın olaydan sonra verdiği ifadesinde bunu itiraf ettiğini ileri sürdü. Bu iddiaları reddeden Çelik, suikast girişiminden hüküm giyen ve daha sonra bizzat Papa II. Jean Paul tarafından affedilen Ağca'nın "bir piyon, bir maşa" olduğunu, olayda ismini vermediği ikinci bir tekikçinin daha olduğunu, suikast emrini Papa'nın yerine geçmek isteyen Pecci adında bir kardinalin verdiğini, İtalyan ve Fransız istihbarat örgütlerinin de olayda rol aldığını ileri sürmektedir.

Çelik, 1985'te İsviçre'de Çatlı ve Şener'le birlikte yakalandı. 14 Kasım 1986'da Fransa'da uyuşturucu suçundan üzerinde Bedri Ateş adında sahte pasaportla yakalandı ve üç yıl hapis yattı. Gerçek kimliği ortaya çıkınca İtalya'ya iade edildi ve Abdullah Çatlı'nın tanık sıfatıyla "Suikast günü Çelik Viyana'da benim yanımdaydı" demesiyle burada yargılandıği davadan beraat etti.

Çelik, 1996 yılında İtalya'dan Türkiye'ye iade edildi ve "silahlı çete üyesi olmak, ruhsatsız silah taşımak ve cezaevinden adam kaçırmak" suçlarından zamanaşımı nedeniyle beraat etti. 1997'de 24 yaşındaki Emine Avcu ile evlendi. Abdullah Çatlı'nın eşi ve kızları, Milliyetçi Hareket Partisi İstanbul İl Başkanı Mehmet Gül ve sanatçılar Nuri Sesigüzel ve Selahattin Alpay'ın konuk olduğu düğüne Büyük Birlik Partisi Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu çelenk gönderirken, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş, Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı Devlet Bahçeli, Refah Partisi Genel Başkanı Necmettin Erbakan, Doğru Yol Partisi milletvekili Mustafa Cihan Paçacı, Diyanet İşleri Başkanı Mehmet Nuri Yılmaz ve İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Burhan Özfatura kutlama telgrafı çekti. 1998'de Malatyaspor Kulübü başkanlığına seçildi. 2002 erken seçimlerinde Malatya'dan bağımsız milletvekili adayı oldu. Aynı yıl "Sır'rın Sırrı" adlı kitabı yayımlandı.

17 yıl sonra mahkeme huzuruna getirilen Çelik, Abdi İpekçi'nin öldürülmesine ilişkin olarak 20 yıldan az olmamak üzere ağır hapis cezası istemiyle tutuksuz yargılandı. Savcı, mahkemeye sunduğu iddianamede suikastın Mehmet Ali Ağca ve Oral Çelik tarafından planlandığını belirtti. Ağca, Çelik'in "olayda kullanılan tabancaları temin ettiği, olayın meydana geldiği sırada Ağca'yı gözetlediği, eylemin tamamlanmasından sonra da silahları alarak kaçtığı" yönünde ifade verdi. Diğer sanıklardan Yavuz Çaylan ve Güngör Uygur da Çelik'in eyleme katıldığını ifade etti. Millî İstihbarat Teşkilatı'nın 28 Ekim 1997'de İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderdiği "Gizli" ibareli raporunda Çelik'in "Abdi İpekçi suikastini planlayanlar arasında bulunduğu, Mehmet Ali Ağca'ya yardım taahhüt ettiği ve suikast sonrasında bu sözünü yerine getirdiği" belirtildi. Suçlamaları kabul etmeyen Çelik, iddiaların dedikodudan ibaret olduğunu ileri sürdü. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28 Mayıs 1999 tarihli kararıyla, "hakkında kesin ve yeterli delil bulunamadığından dolayı" beraat etti. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 15 Kasım 1999 tarihli onamasıyla hakkındaki beraat kararı kesinleşti.

Çelik, 17 Nisan 2006 tarihli "Bugün" gazetesinde yer alan röportajında şunları söyledi:

Bu sözlerin ardından İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı 27 Nisan 2006'da Çelik'in yeniden yargılanması isteminde bulundu, ancak bu talep İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddedildi.

Mehmet Ali Ağca, 2010'da çıkan "Papa'yı Neden Vurdum" isimli kitabında Oral Çelik ve Yalçın Özbey'in "vatansever duygularla" İpekçi'yi öldürdüklerini, çünkü Çelik'in İpekçi'nin "Yunan casusu" olduğuna inandığını iddia etti. Ağca ayrıca Abdullah Çatlı ile Oral Çelik vasıtasıyla tanıştığını, Mihri Belli'yi Çelik ve Yalçın Özbey'in vurduklarını, Çelik'in Ağca'ya Kemal Türkler ve Behice Boran'a suikast düzenleneceğini birkaç gün öncesinden anlattığını ileri sürdü.

Çelik, 7 Haziran 1979'da Malatya'da TÖB-DER üyesi öğretmen Nevzat Yıldırım'ın öldürmek ve öğretmen Mustafa Cankulu'yu yaralamaktan 30 yıla kadar hapis istemiyle yargılandı. Cankulu, olaydan bir yıl sonra intihar etti. Dava dosyasında görgü tanıklarının ifadelerinin bulunduğu yedi klasör ortadan kaybolunca mahkeme, "yeterli delil bulunamadığı" gerekçesiyle Çelik'in beraatine karar verdi. Bir bölümü 19 yıl sonra ortaya çıkan klasörlerde, aynı davada yargılanan Doğan Sarı'nın cinayete ilişkin şu ifadeleri yer alıyordu: 

Çelik ayrıca 19 Eylül 1979'da üç arkadaşıyla birlikte bir taksiyi gaspederek avukat yazıhanesi bastığı ve bir kişiyi yaraladığı iddiasıyla yargılandı ve bu davadan da delil yetersizliğinden dolayı beraat etti.




İştip

İştip (Makedonca: Штип "Štip"), Makedonya'nın orta kesiminin doğusunda bulunan bir kasabadır.

İştip, Makedonya’nın doğu kesiminde, Doğu bölgesi sınırları içinde yer alır. Bu bölge içinde, İştip belediyesi sınırları dâhilinde 34 yerleşim yeri vardır. Belediyenin toplam nüfusu 47.796; İştip’in merkez nüfusu ise 42.625’dir. İştip’te 4 ilköğretim okulu, 2 bölgesel okul, 5 ortaöğretim okulu ve 1 üniversite (Gotse Delçev Üniversitesi) bulunur.

İştip’in merkezinden Otinya nehri akar ve şehri ikiye böler. Ayrıca, kasabanın bir havalimanı da vardır.

İştip Akdeniz iklimi alanındadır. Toprak kültürü açısından elverişli, oldukça sıcak yazlar ve hafif kışlar görülür. İştip’in bulunduğu bölge ormansızlaşma bölgesi olup bu durum, bölge iklimine etki etmiştir. Yazlar 32-40 °C ortalamaya sahip sıcak ve kurudur. Kışlar iki aydan kısa sürer. -10 ila -2 °C arasında bir ortalamaya sahip olan kışlar ılımandır. İlkbahar genellikle Şubat ayında başlar.

İştip’e ilk yerleşenlerin Paeonia halkı olduğu düşünülür. Bu halk Vardar’ın batısında yaşamıştır. Bu dönemde şehrin "Astibo" olarak adlandırıldığı düşünülmektedir. 976-1014 tarihl