k bilgilerimizin artmasına neden olmuştur. IV. yerleşme, taş temelli, dörtgen planlı kerpiç evlerden oluşmaktadır. Günümüzdeki geleneksel mimariye sahip köyler ile karşılaştırılabilecek bir yerleşmedir. Evler genelde tek mekanlı olmakla birlikte, bazı yapılarda bölmelere de rastlanmaktadır. Bazı evlerin önlerinde avlu denebilecek alanlar bulunmaktadır. Bunun yanında yerleşmede sokak olarak adlandırılan açık alanlar da yer almaktadır. Evler genel olarak birbirine bitişiktir ya da aralarında az bir mesafe bulunmaktadır. Yapıların içlerinde dönemin yaşantısı ile bize bilgi sağlayan birçok nesne ele geçmiştir. Bunlar arasında fırınlar, ocaklar, platformlar, tahıl depolama yerleri ile birçok çanak çömlek, taş alet, tezgâh ağırlıkları, öğütme aletleri vs. sayılabilir. Tamamen günlük yaşama ışık tutan nesnelerin yanında figürinler, insan biçimli kaplar gibi arkeologlar tarafından daha çok topluluğun yaptığı törenlerle (inançlarla ilgili törenler, evlilik, ergenlik törenleri gibi) ilişkilendirilen nesneler de bulunmuştur. Bu nesnelerin bulunuş konumlarından, birbirleri ile olan ilişkilerinden ve etnografik çalışmalardan yararlanarak yerleşmede nerede hangi işlerin görüldüğünü belirlemek olasıdır. Ulucak’ın IV. yerleşmesi hem iyi korunduğu, hem de geniş alanlarda kazıldığı için bize MÖ 6. bin yılda bir Batı Anadolu yerleşmesinde günlük yaşamın nasıl olduğu gibi konularda olağanüstü bilgi sağlayabilecektir. Öte yandan, arkeolojik buluntulardan yola çıkarak Ulucak IV. yerleşmede yaşayan insan grubunun nasıl bir kültüre sahip olduğu, kültürün kökeni, çevre kültürlerle olan ilişkilerini, değiş-tokuş ağlarını da ortaya çıkarmak olasıdır. Yine bu insanların çevreyi nasıl değerlendirdikleri, hangi hammaddeleri kullandıkları, bunları nereden edindikleri, neler yedikleri, hangi hayvanları avladıkları, tahıllarını nasıl depoladıkları gibi önem taşıyan birçok konu da arkeolojik buluntular, arkeometrik, paleocoğrafya, arkeozooloji ve arkeobotani çalışmaları sayesinde açığa kavuşturulmaktadır. Örnek vermek gerekirse, Ulucak’ ta MÖ 6000 yılları civarında yaşayan topluluğun tek sıralı buğday ve altı sıralı arpa ektiğini, bunları yerleşmede kazılarda bulunan silolarda saplarından ayıklanmış olarak sakladığını bilmekteyiz (Megaloudi, 2005). Diğer yandan, koyun, keçi, domuz gibi evcil hayvanlara sahip oldukları ve en çok geyik avladıkları da bilinmekte (Trantalidou 2005).

Ulucak Höyük’te V. tabaka olarak adlandırılan ve IV. yerleşmeye göre daha dar bir alanda açığa çıkartılan kalıntılar da oldukça önem taşımaktadır. Bu tabakayı bir üstekinden (IV.’den) ayıran en önemli özellik kullanılan mimari malzeme ve tekniktir. V. tabakada kerpiç tuğla kullanımı görülmemektedir. Bunun yerine ahşap direklerin belli aralıklarla toprağa saplandığı, aralarına olasılıkla ağaç dallarının örüldüğü ve kalan boşlukların da kil ile kapatıldığı bir mimari uygulama görülmektedir. Bu uygulamaya dal-örgü mimari adı verilmektedir (İngilizce: wattle-and-daub. Evler tek katlı dörtgen planlıdır; ancak duvarlar çok daha incedir. Bu tabakada yapılan kazılarda da evler içinde fırınlar, ocak yerleri, tahıl depolama birimleri, çalışma platformları ile birçok çanak çömlek, taş alet, dokuma ağırlığı, sapan tanesi vs. bulunmuştur. İnsan şekilli figürinler, idoller bu evrede de görülmektedir.

Höyükte VI. tabaka olarak adlandırılan kültür katmanları 2008 senesi yılında açığa çıkarılmaya başlanmıştır. Bu katmanın en belirleyici özelliği kırmızı boyalı kireç tabanlara sahip olmasıdır. Neolitik Dönem içinde özellikle Suriye, Levant ve Orta Anadolu'da karşımıza çıkan kireçten sert ev tabanları döşeme geleneği, Batı Anadolu'daki topluluklar tarafından da benimsenmiştir. Yoğun işgücü, hammadde, teknolojik bilgi ve iş organizasyonu gerektiği için bu tipte özel tabanların bazı kamu ya da dinsel binalarda kullanıldığı düşünülmektedir. Ulucak Höyüğü'nde kırmızı boyalı kireç tabanların ortaya çıkmış olması bu açıdan önemlidir. Ayrıca bu tekniğin İzmir çevresinde uygulanmış olması bize Neolitik yaşam biçiminin Batı Anadolu, Ege ve Avrupa'ya yayılımı konusunda da bilgi verir niteliktedir. VI. tabakada bazalt öğütme taşları, çakmaktaşı dilgiler ve çeşitli kemik aletler bulunmuştur.





Andrea Pirlo

Andrea Pirlo (d. 19 Mayıs 1979, Lombardiya) FIFA Dünya Kupası ve UEFA Şampiyonlar Ligi kazanmış İtalyan futbolcudur. Son olarak Juventus'tan ayrılıp, New York City ile anlaşmıştır ve futbolu bu takımda bırakmıştır.

Pirlo, Brescia'da doğdu. Kardeşi Ivan da Brescia'nın alt takımlarında oynadı. Brescia'da 1994 ve 1998 yıllarında arasında ve 2001 yılında (kiralık olarak) forma giydi. 1998 yılında Inter'a transfer oldu. Ancak 1999 yılında Reggina'ya, 2001 yılında Brescia'ya kiralandı. Milan'a transfer oldu. Milan'da 2 kez Serie A şampiyonluğu 1 italya kupası 1 süper kupa 2 kez UEFA Şampiyonlar Ligi 2 uefa süper kupa ve 1 kez de kıtalar arası şampiyona şampiyonluğu kazandı. Carlo Ancelotti, Milan'a gelene kadar Andrea Pirlo ofansif orta saha oyuncusu olarak oynadı. Ancak Ancellotti, Pirlo'yu oyun kurucu olarak oynattı. 2006-2007 sezonunda 2.782 dakika Milan'da forma giydi. 2007 yılında FIFA Yılın Futbol Oyuncusu Ödülü'ne aday oldu. Daha sonra 2011 de Juventus'a transfer olmuştur. Juventus forması ile 4 Serie A, 1 Coppa Italia ve 2 Supercoppa Italiana şampiyonluğu yaşamıştır. Juventus taraftarı "maestro"lakabını yakıştırmışlardır. 2015 yılında UEFA Şampiyonlar Ligi finalinde Barcelona'ya karşı kaybetmiştir. 2017 Kasım ayında futbolu bıraktığını açıklamıştır.










Mirosław Szymkowiak

Miroslaw Szymkowiak (d. 12 Kasım 1976, Poznan), bir zamanlar Trabzonspor'da oynayan Polonyalı eski futbolcudur.

Szymkowiak Trabzonspor'a gelmeden önce sırasıyla Olimpia Poznan, Widzew Lodz ve Wisla Krakow formalarını giydi. Polonya'da 2 Şampiyonluk yaşayan Szymek Trabzonspor'da oynadığı futbol ve attığı gollerle dikkat çekti. Polonya millî takımında da oynayan Szymkowiak 7 numaralı formasını taşıdığı Trabzonspor'da çıktığı 29 maçta 3 gol attı. 2006-07 sezonu ilk yarı sonunda futbolu bıraktığını açıkladı. Futbolu bırakmasının nedeni; Szymkowiak'ın ailevi sorunlar yaşamasına rağmen Trabzonspor'lu yöneticilerin Szymkowiak'ı hiç dinlememesi, umursamaması ve futboldan soğutması, nedenlerden birkaçıydı.

Szymkowiak, Polonya formasını 33 kez giydi ve 3 gol attı. Ayrıca 2006 FIFA Dünya Kupası'nda da mücadele etti.





Koreliler

Koreliler kavramı, Kore Yarımadası'nda bulunan ve iki ayrı Kore devletine mensup tüm kişileri içine alır. Güney Kore ve Kuzey Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti vatandaşlarına "Koreli" denir. Koreliler çoğunlukla genetik açıdan güneydoğu-asyalıdır.




Dokurcun, Akyazı

Dokurcun, Sakarya ilinin Akyazı ilçesine bağlı bir mahalledir. Çiğdem Yaylası, Sülüklü Göl ve Sarıgöl gibi doğal güzellikleri özellikle İstanbul'dan günübirlik gelen ziyaretçilerin uğrak yerlerindendir.

Akyazı ilçesine 30 km Sakarya il merkezine uzaklığı 60 km'dir. Mahalle konum itibarıyla Sakarya ilinin doğusun yer alıp 40°34'24" Kuzey 30°52'4" Batı koordinatlarındadır. Dokurcun, Sakarya ili ve Bolu ili arasında Sınır Köprüsü vazifesi görmektedir. Bu nedenle daha önceden Bolu sınırı içinde olan Avdullar mahallesi Yürse mahallesi ve Tavşansuyu mahallesi genel ihtiyaçlarını mahalleden sağladıkları için Akyazı ilçe sınırı içine bağlanma kararı almışlardır.

Dokurcun mahallesi, kuzeyinde Keremali Dağı güneyinde Kapıdağı ormanı sıra dağları arasında Mudurnu çayının vadisinde kurulmuştur.

Mahallenin geçmişi çok eskilere dayalı olup, mahalle çevresinde eski Rum köylerinden bazı kalıntılar bulunması bunu kanıtlamaktadır. Diğer yandan tarihi İpek Yoluna yakınlığından dolayı Türk tarihi konusunda oldukça önemli bir yer tutmaktadır. Dokurcun adının kökeni ile ilgili çeşitli görüşler vardır: Bazı kaynaklara göre ot, saman, mısır talaşı gibi ürünlerin üst üste yığılarak oluşturulan ters koni şeklindeki yığın öbeklerinde denir. Bir başka kaynağa göre özellikle İç Anadolu bölgesinde kullanılan çizgili bir kumaş türüdür. Bu kumaş daha çok eskiden bayanların giydikleri bir elbise türünde kullanılmaktadır. Son zamanlarda bir başka görüş olarak da Dokurcun adının bölgede eskiden yaşayan Rumların koyduğu eski Rumca bir kelime olan Tokurcun adından da geldiği savunulmaktadır.

Mahalle, özellikle genç nüfus olarak aşırı derecede göç vermektedir. Mahallede sanayi atılımları çok az olduğundan dolayı dış ülkeler başta olmak üzere İstanbul, Ankara, İzmit, Adapazarı merkez, vs gibiyerlerde yaşamakta ve sadece tatillerini geçirmek için mahalleye gelmektedir. Yapılan en son sayımlara göre Dokurcun Mahallesi merkez nüfusu sadece yaklaşık 2910 kişidir.

Toplumun genişlemesiyle beraber tarım arazileri yerleşim yeri haline dönüştürülmektedir. Mahallenin eskiden tarıma dayalı bir ekonomisi var iken bu yıllarda tarım yavaş yavaş önemini yitirmektedir. Diğer yandan mahallede hayvancılık neredeyse yok denecek kadar önemini yitirmiştir. Halk geçimini fındık üreticiliğiyle sağlamakta olup, son yıllarda fındık değerini çok kaybettiği için halk göç yolunu tercih etmektedir. Mahalleye gelen sanayiciler pek fazla kalmayıp mahalleyi terk etmişlerdir.





Minima Moralia

1951'de yayımlanan kitap Theodor W. Adorno'nun başyapıtı olarak kabul edilir. Adorno bu kitapta bir anlamda ilgilendiği tüm konuları -felsefi meseleler, gündelik yaşam, siyaset, edebiyat ve müzik, faşizm, ırkçılık, tahakküm, işçi hareketinin tarihi ve sorunları vb.- ele almış ve değerlendirmiştir. Kitap bazıları uzun, bazıları kısa fragmanlar şeklinde yazılmıştır.

Kitabın iç-altbaşlğı "Sakatlanmış Yaşamdan Yansımalar" dır. Bu altbaşlık hem Adorno'nun kişisel tarihini açıklamak hem de o tarihlerden itibaren şekillenmeye başlamış olan toplumsal yaşamı ortaya koymak bakımından oldukça anlamlıdır. Modern yaşamın geldiği noktada yaşam yabancılaşmanın vardığı boyutlar itibarıyla "sakatlanmıştır" ve öte yandan Adorno Nazi iktidarıyla sürgünlükte yani kişisel anlamda da ayrıca "sakatlanmış" bir yaşam içindedir. Fragmanlar, hem bu genel hem de özel tarihin izlerini sürerek okunabilir. Çünkü, en genel anlamda bu