ve teşkilât sistemine dayandırılmıştır.

Toy, Türk devletlerinde resmi bir görüşme gayesiyle toplanılan veya Türk boylarının, topluluklarının belli bir amaç doğrultusunda bir araya geldikleri toplantılardır. Hükümdarlar çeşitli sebeplerle toy düzenlerlerdi. Bunlar, tahta çıkış toyu, zafer toyu, düğün toyu, doğum toyu, ad koyma toyu gibi toylardır. Bu toylar Türklerde sosyal hayatın düzenlenmesi açısından büyük önem taşımaktadır.

Orun, Türk hanlarının saraylarında veya devlet törenlerinde, toylarda Türk boylarının alacakları, oturacakları yerlerin tespit edildiği kurallardır.

Hakanların her ne kadar vilayeti çok, payesi ("rütbesi") yüksek olursa olsun, turuncu renkte ipekten veya kumaştan yapılan sayıları dokuzu geçmeyen tuğ ("sancak")'ları bulunurmuş ve onlar dokuz sayısını uğur sayarlarmış.

İslam'ın kabulü sonrasında Karahanlılar Uygur alfabesi ni benimsemişler ve Türkçeyi resmi dil olarak kullanmışlardır. Türklerin yoğun olarak yaşadığı topraklarda devlet kurulması sebebiyle diğer Türk-İslam devletlerinden farklı olarak
Arapça ve Farsça dilleri Karahanlılar'da etkin olamamıştır.

"Ribat" ("Taşrabat") adı verilen kervansaraylar yapılmıştır. Tuğla ve kerpiç ağırlıklı olduğu için günümüze enkazları kalmıştır. Türk-İslam sentezi olarak Kümbetler ilk bu dönemde görülür. Bir Türk arşını olan "çığ", Arap arşının üçte ikisi kadar uzunlukta olup, göçebeler bununla bez ölçerlermiş.

Yusuf Has Hacib'in Kutadgu Bilig ("Mutluluk Bilgisi"), Kaşgarlı Mahmud'un Divânu Lügati't-Türk ("Büyük Türk Sözlüğü"), İmam-ı Ebü'l-Fütuh Abdülgafur'un Tarih-i Kaşgar ("Kaşgar'ın Tarihi"), Ahmet Yesevi'nin Divan-ı Hikmet ile Edip Ahmet Yükneki'nin Atabet'ül Hakayık ("Hakikatlerin Eşiği") adlı eserleri bu dönemin en önemli yapıtlarıdır. Bunun yanında Karahanlılar döneminde yazılan ve elimizde bulunan birkaç Kur’an tercümesi ile Kaşgarlı Mecdüddîn Mehmed’in İbrahim Han’a takdim ettiği (şu an kayıp olan) Târîh-i Türkistan ve Hıtây ile yazarı bilinmeyen Mücmilü’t-Tevârih ve’l-Kısâs adlı eserleri yine bu dönemde verilmiş önemli eserlerdir.

Karahanlılarda yönetim terimleri:


Karahanlılarda verilen unvanlar:

Karahanlılarda askeri terimler:

Karahanlı ordusu:







Açık ocak madenciliği

Açık ocak madenciliği; yer altında bulunduğu saptanmış ya da mostra vermiş madenin ekonomik olarak, yer altına inilmeden üzerindeki örtü tabakasının kaldırılarak kazanılması işlemini anlatan madencilik yöntemidir.

Açık ocak işletmeciliği, işletilmesi ekonomik olarak uygun bulunan maden yataklarının, mostra verenlerinin doğrudan kazılarak üretilmesi ya da üzerini kaplayan örtü tabakasının alınarak açılması ve sonrasında cevherin üretilmesi şeklinde yapılan işletme yöntemi olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde dünya maden üretiminin yaklaşık %70'i açık işletmecilik yöntemleriyle yapılmaktadır. Metalik cevherlerin yarısı, kömürün 1/3'ü ve metal dışı yapı malzemelerinin tamamı açık ocak işletmeciliği ile üretilmektedir. Metalik cevherler için istisnai olarak, bakır cevheri üretiminde açık işletme payı Birleşik Devletler'de %74, Dünyada ise %40; demir cevherinde ise bu oranlar sırasıyla %90 ve %50 olarak gerçekleşmektedir.




Yalçın Tura

Yalçın Tura (1934, İstanbul), Türk bestecisi, müzikolog ve müzik teorisyeni. Hem çok sesli hem de tek sesli müzik alanında yapıtlar vermiştir. Türk müziği alanındaki müzikoloji çalışmalarıyla tanınmıştır. Türk ses sistemini incelemiş, geleneksel Türk müziği makamlarından yararlanarak "mikrotonal" bir sistem kurmaya çalışmıştır.

1934 yılında İstanbul’da doğdu. Küçük yaşta keman ve piyano dersleri aldı. Galatasaray Lisesi’nde okudu. Lise yıllarında Seyfettin Asal ile keman, daha sonra Demirhan Altuğ ve Cemal Reşit Rey ile teori ve armoni çalıştı. 1954’te liseyi bitirdi. İstanbul Üniversitesi Felsefe bölümüne girerek felsefe öğrenimini 1960 yılında tamamladı. Bir yandan da müzik öğrenimini sürdürdü.

1955 yılından başlayarak profesyonel besteci olarak film ve sahne müzikleri yazdı. Aşk-ı Memnu dizisinin müziği Yılanların Öcü, Kırık Hayatlar, Keşanlı Ali Destanı gibi film ve oyunların müzikleri en çok tanınan yapıtlarıdır.

1976’da İstanbul Teknik Üniversitesi’ne bağlı Devlet Türk Müziği Konservatuarında öğretim üyesi olarak çalışmaya başladı ve 1988 yılında müzikoloji bölümü başkanı oldu. 1997-2001 yılları arasında konservatuvarın müdürlüğünü yürüttü. 2001 yılında emekli olmuştur.

1976 yılında başladığı Dimitri Kantemiroğlu'nun Kantemiroğlu Edvarı olarak bilinen Kitab-ı İlmi'l-Musıki alâ Vechi'l-Hurufat adlı çalışmasını bugünkü Türkçeye çevirerek aslıyla birlikte Batı notasıyla yayımlama girişimi, 2001 yılında Yapı Kredi Yayınları tarafından sonuçlandırıldı. Çeşitli kongre ve sempozyumlarda sunduğu bildirilerle bazı dergilerdeki yazılarını Türk Musıkisinin Mes'eleleri (1988) adlı kitabında bir araya getirdi.

Ürettiği müziğin amaçlarını şöyle özetlemiştir: “Kişisel bir ezgi çizgisi ve onun yapısının gerektirdiği rafine bir armoni; ele alınan materyalin çeşitli yönlerinin işlendiği karmaşık bir kontrpuan; canlı ritmik yapı ve renkli orkestrasyon”.

Yalçın Tura, SACEM (Ulusal Müzik Eserleri Meslek Birliği)'in İcra Komitesi üyeliğini; MESAM (Türkiye Musiki Eseri Sahipleri Meslek Birliği)'ın bilim kurulu başkanlığını yapmış, ayrıca TRT'de çeşitli zamanlarda jüri ve danışma kurulu üyeliği, Beşinci Beş Yıllık Kalkınma Planı Hazırlık Komitesi'nde de Türk Müziği başkanlığı yapmıştır.

Oğlu Hasan Tura da kemancı ve besteci olarak müzik alanında çalışmaktadır. Ayrıca değerli bestekâr ve bilim adamımızın eserlerinin birçoğunu Hasan Saltık'a ait Kalan Müzik tarafından restore edilmiş ve halkımıza sunulmuştur.


Opera

Bale

Şan ve Orkestra

Orkestra

Solo Çalgı ve Orkestra

Oda Müziği

Şan ve Piyano

Solo Çalgı

Koro

Film Müziği

Sahne Müziği

TV Film Müziği

Geleneksel Türk Müziği

Kitab-ı İlmü’l Musiki ala Vechi’l Hurufat (Kantemiroğlu’ndan kuram bölümü)
Armoni, Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı Koruma Derneği, İst. 1977
Türk Musıkisinin Meseleleri, 1988
- İnceleme ve Gerçeği Araştırma (Abdülbaki Nasır Dede'nin Tetkik ü Tahkiki'inin eski yazıdan ve Osmanlıcadan yeni yazıya ve bugünkü Türkçeye aktarımı), Tura Yayınları, İst. 1997
- Form Bilgisi (Türk Müziği formları ders notları) Tura Yayınları, İst. 1997
Çok büyük emek mahsulü olan Yalçın Tura'nın Kantemiroğlu Edvarı neşrinde bazı tenkit edilen noktalar bilimsel araştırma yöntemleri açısından önemsizdir. Bu tür eleştiriler için bakınız: Kantemiroğlu Edvarı





Kanyon

Kanyon, Dünya yüzeyinde nehirlerce oluşturulmuş derin vadilere denir. Türkçeye Frenk dillerden gelen "Kanyon" adı, kaynağı İspanyolca asıllı olan "cañón" sözüdür.

Kalker kayalar içinde, akarsuyun derine aşındırmasıyla oluşur. Kanyon;güçlü ırmakların kireçli olmayan bölgelerde kazdıkları derin vadileri belirtir. Kanyonların kenarları çok sarp boğazlar biçiminde ortaya çıkar. Kayaların kenarları aşındırmaya karşı gösterdikleri dirence bağlı olarak çeşitli şekiller alır.

Birçok kanyonu; uzun süreli erozyonların, yaylalar üzerinde oluşturduğu bilinmektedir. Kanyon yapılarının iki yanlarındaki duvarlar, erozyon ve aşınmaya dayanıklı sert kayalardan oluşur. Bunlar granit ya da kumtaşı gibi oluşumlardır. Kanyon oluşumunda hızlandırıcı etkisi olan "hava akımları" kuru alanlarda sulak bölgelere nazaran daha etkili olduklarından, kanyonlara bu tür bölgelerde daha sık rastlanır. Sualtı Kanyonları adından da anlaşılacağı üzere, deniz taban seviyesinde oluşan kanyon yapılarıdır. Karasal olanlarla hemen hemen aynı özelliklere sahip olan ve genellikle nehir ağızlarında vücut bulan bu yapıların oluşumlarında, sualtı akıntıları temel etkendir.

Bu doğal oluşumun Dünya'da en bilinen ve en büyük örneği Amerika'da bulunan Antilop Kanyonu ile Arizona'da bulunan Büyük kanyon'dur. Amerika Birleşik Devletleri'nin güney-doğu'sunda yer alan bu kanyon arkeolojik önem taşır; bunun nedeni Amerika kıtasının ilk sahipleri olarak da bilinen Kadim Pueblo Halkının bu çevrede geniş yerleşimler kurmuş olmasıdır.

Kanyon, Karstik kalkerli arazilerde oluşan çok derin vadilerdir.Türkiye'de kanyon vadilere "Kapız" adı da verilir.

Geniş bir kanyonun içinden akan bir nehir, duvarları jeolojik bir "merdiven"i andıran kanyonlar oluştururabilir. Bunlar siperli nehir (entrenched river) olarak anılırlar zira bu tip nehirlerin akış yollarını değiştirmeleri epey zordur. Kolorado Nehri ve Snake River (ABD kuzey-doğu) bu yapılara örnek teşkil edebilecek iki nehirdir.






Rumelikavağı, Sarıyer

Rumelikavağı İstanbul Boğazı'nın en kuzeyinde, Sarıyer ilçesine bağlı, balığı, midyesi ve inciri ile meşhur bir semttir. Sahilde, Rumelifeneri ile Sarıyer arasında kalır. 4.000-4.500 arası nüfusu vardır. Nüfusun büyük çoğunluğunu Doğu Karadeniz göçmenleri oluşturmaktadır.

Sportif faaliyetlerde süper Amatör kümede oynayan bir futbol takımı vardır. En büyük başarıları İstanbul Amatörler Şampiyonluğudur. 





Steven Gerrard

Steven George Gerrard (d. 30 Mayıs 1980), İngiliz eski futbolcudur. Kariyerinin büyük bir bölümünde İngiltere Premier League kulübü Liverpool'da forma giymiştir ve kaptanlık görevi yapmıştır. Daha sonra da MLS ekiplerinden Los Angeles Galaxy'e transfer olmuş, futbolu burada bırakmıştır. Eski İngiltere millî futbol takımı oyuncusu ve kaptanıdır . Liverpool'daki son maçına 24 Mayıs 2015 tarihinde 6-1 kaybettikleri Stoke City karşısında çıkmıştır.

Liverpool formasıyla ilk profesyonel maçına 29 Kasım 1998 tarihinde 2-0 kazanılan Blackburn Rovers karşısında çıkmıştır. İlk golünü ise 5 Aralık 1999'da Sheffield Wednesday takımına atmış, Liverpool bu maçtan 4-1 galip ayrılmıştır.

Henüz altyapıya gireli 1 sene olmuşken, arazide top oynarken ayak parmağına orak saplanan Gerrard, ayak parmağının kesilmesi tehlikesiyle karşılaşmıştı. Fakat babası Liverpool doktorlarını devreye sokarak onun futbol hayatını kurtaracaktır.1989 Hillsborough faciasında kaybettiği kuzeniyle birlikte altyapıya yazılmış olan Gerrard, "Bu formayı aynı zamanda onun için de giyiyorum," demiştir.

9 yaşında Liverpool'un genç takımında sağ kanatta futbola başlayan Gerrard, Robbie Fowler, Michael