şlamadan önce Lincoln izleyicilerin arasında babasını görür gibi olur. Başkasıyla karıştırmıştı ya da gerçektan babasını görmüştü. Lincoln müdüre izleme odasında kimlerin olduğunu sorar. Müdür "Headline Press'den William Prall" olduğunu söyler. Lincoln sonra rüyasında Prall ismini hatırlar babasının en sevdiği bezbol oyuncusunun adıydı ve izleme odasındaki adamın babası olduğunu anlar.

Şimdi süre iki hafta uzamıştı, Michael kaçış planının tekrar gözden geçirebilirdi. Bu sefer takım psikiyatri koğuşunu kullanmalıydı. Planın en büyük kusuru yola yukardan devam etmeleri gerekiyordu.
Bu tehlikeyi göze alırlar. Ne olursa olsun, Michael, hücre arkadaşının kuzeninden bir gardiyan üniforması almalıydı , O çamaşırhanede çalışıyordu, bu kıyafetle geceleyin boruların araştırmak için
keşif yapacaktı.

Michael boruların keşfinden geri dönerken, yakınından geçen bir gardiyandan saklanmak için arkasına doğru yaslandı ve sırtı sıcak su borularından birine değdi ve sırtının bir bölümü yandı. Bu sürede hiç sesini çıkaramadı ve şimdi üniformada bir delik vardı. Hücresine geri döndü ve Sucre'yi üniformayı çıkartması için zorladı. Michael ağrısından bayıldı. Müdür Sucre'ye Michael'ın sırtının nasıl yandığını sorar, Sara'da Michael'dan sırtının nasıl yandığını öğremeye çalışmaktadır. Fakat herikiside bu soruya cevap vermez.

Ajan Kellerman ve Brinker yargıcın ofisinin etrafındaki güvenlik kamerası kayıtlarını incelemektedir.
Bilinmeyen adamın kim olduğunu öğrenmeye çalışmaktadırlar. Adam kendini mükemmel bir biçimde kameralardan saklamaktadır, adamın yüzü yargıcın kapısından yansır. Brinker adamı tanır.

Bölümün sonuna doğru Dr. Tancredi hemşire Katie'ye Michael'ın vücudundan operasyonla çıkardığı
kumaş parçasını gösterir ve bunun gardiyan üniformasından geldiğini anlar. Michael hücresine geri döner, aynadan dövmesinin yanan bölümüne bakar. Psikiyatri koğusundan geçerken kullanacakları yolu gösteren bölüm silinmişti, kaçış tehlikedeydi.





İstanbul Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü

6 Kasım 1981 tarihinde 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu uyarınca Üniversiteler yeniden yapılanırken mühendislik eğitimi veren bölümler "Mühendislik Fakültesi" adı altında toplanmıştır. İstanbul Üniversitesi'nde Kimya Fakültesi ve Yer Bilimleri Fakültesi birleştirilerek Mühendislik Fakültesi haline getirilmiştir.

Kimya, Kimya Mühendisliği, Jeoloji Mühendisliği ve Jeofizik Mühendisliği Bölümleri ile kurulan Mühendislik Fakültesi'nde 1988 yılında Elektronik Mühendisliği Bölümü, 1989 yılında Bilgisayar Bilimleri Mühendisliği, Makine Mühendisliği, Endüstri Mühendisliği ve Çevre Mühendisliği Bölümleri; 1991 yılında Maden Mühendisliği, Metalurji Mühendisliği, Deniz Ulaştırma İşletme Mühendisliği, Elektrik Mühendisliği ve İnşaat Mühendisliği Bölümleri kurulmuştur.

İnşaat Mühendisliği Bölümü 1992-1993 öğretim yılında lisans seviyesinde örgün ve ikinci öğretim, lisansüstü seviyesinde yüksek lisans ve doktora programları ile eğitim-öğretim faaliyetlerine başlamıştır. 1998 yılında alınan bir kararla lisans düzeyindeki ikinci öğretime son verilmiştir.

Üniversitenin Avcılar Yerleşkesi'nde bulunmaktadır. Yapı, Geoteknik, Ulaştırma ve Hidrolik anabilim dalları bulunmaktadır. Bünyesinde Geoteknik Laboratuvarı, Ulaştırma Laboratuvarı, Yapı-Malzeme Laboratuvarı ve Bilgisayar Laboratuvarını barındırmaktadır.





Kasımoğlu Coşkun Fen Lisesi

Kasımoğlu Coşkun Fen Lisesi, 667 numaralı kanun hükmünde kararname ile kapatılan, Küçükyalı ve Maltepe'de faaliyet gösteren kolej, Coşkun Eğitim Kurumları bünyesinde bulunmaktaydı. Katıldığı bütün bilim olimpiyatlarında derece elde eden okul sistematik olarak öğrencilerini bilim olimpiyatlarına hazırlamaktaydı. 2010 ve 2011 yıllarında TÜBİTAK bilim olimpiyatları 1. aşama sonuçlarına göre Türkiye'nin en başarılı üçüncü, İstanbul'un birinci okulu olmuştu. Ayrıca Özel Kasımoğlu Coşkun Fen Lisesi Matematık Takımı, 2010-2011 eğitim yılında aldığı derecelerle İstanbul'un en iyi matematik takımı unvanını hak etmişti. Kapatılan okulun yerine şu an Şehit İlhan Varank Fen Lisesi faaliyet göstermektedir.





Adnan Binyazar

Adnan Binyazar, (d.7 Mart 1934, Diyarbakır) Türk yazar, eleştirmen. eğitimci ve öğretmen.

Adnan Binyazar, Elâzığ, Ağın’dan Diyarbakır’a göç eden bir ailenin çocuğu olarak 7 Mart 1934 tarihinde Diyarbakır’da doğdu. Küçük yaştayken babası annesini terk etti. Genç yaşta yalnız kalan annesi ile birlikte anneannesi ve dedesiyle yaşadı. İlkokula 14 yaşında Ağın'da başladı. İlkokulun ardından Dicle Köy Enstitüsü’nü ve Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü’nü bitirdi.

Enstitüden mezun oluktan sonra Çorum ve Maraş İlköğretmen okullarında öğretmenlik yaptı. Emin Özdemir’den aldığı çağrıyla geldiği Ankara'da Hacettepe Üniversitesi Temel Bilimler Yüksekokulu’nda öğretim görevlisi oldu. Gazi Eğitim Enstitüsü’nde, Şentepe Lisesi’nde, Devlet Konservatuvarı’nda, İktisadi ve Ticari İlimler Fakültesi Basın Yayın Yüksekokulu’nda öğretmeyi sürdürdü, Maraş’ta öğretmenlik yaptığı yıllarda kültür, yazın, dil, eğitim sorunlarını ele aldığı deneme, inceleme, değerlendirmeleri çeşitli dergilerde yayınlandı. Ankara döneminde de halk anlatılarına, halk edebiyatı ve diline ilgisini kitaplarıyla yansıtttı. Türk Tarih Kurumu'nda, Kültür Bakanlığı'nda, Türk Dil Kurumu'nda görev yaptı. 1978’de Ecevit Hükümetinin Kültür Bakanlığını yapan Ahmet Taner Kışlalı’nın çağrısıyla Kültür Bakanlığı Tanıtma ve Yayınlar Dairesinin başkanlığını üstlendi; bu görevi sırasında "Ulusal Kültür" ve "Çeviri" dergilerinin sorumlu yönetmenliğini yaptı. Türk Dil Kurumu yayın kolu başkanlığına seçildi; Türk Dili dergisini yönetti.

1981’de Berlin Eğitim Senatosu’nun çağrısıyla Berlin’e giden Binyazar, İncila Özhan'la birlikte altı ciltlik "Türkçe-Dil ve Okuma Kitabı"'nı yazdı. Bu çalışmaya yönelik bir "Öğretmen Kılavuzu" hazırladı. Almanya’daki liselerde okutulan Türkçe müfredatı hazırlayan kurullara başkanlık yaptı. İsveç ve İsviçre’de öğretmen yetiştirme, Hollanda’da kitap yazma projelerinde görev aldı. Alman okullarında Türkçenin ikinci yabancı dil olarak okutulması üzerine, bu derslerin çerçeve planına uygun Türkçe 1, 2 kitaplarını yazdı. 1999’da Berlin Senatosu’ndan emekliye ayrılarak Türkiye’ye döndü.

Öğretmenliğini yazarlığı ile birleştirdiği 1961-1966 arasında çeşitli dergilerde öyküleri yayınlanan Binyazar, daha sonra eleştiri, deneme, roman, inceleme, araştırma türünde toplumun kültürel değerlerini öne çıkartan birçok kitap yazdı. Toplumların ulusal kültürlerini yaşatması ve geliştirmesinin gerekliliğine inandı ve Türk edebiyatının halk anlatılarının estetiği ile beslenmedikçe okuyucuya yabancı kalacağını savundu. Halk anlatılarını ve halk edebiyatını günümüze taşımak amacıyla birçok masal ve öyküyü yeniden kaleme aldı.

1972’den beri hep bütünleyerek geliştirdiği "Dede Korkut" kitabı anlatı kültürünün temel dayanağıdır. "Kan Turalı" kitabında 12 Dede Korkut öyküsünden birini yeniden biçimleyip yazar. İncelemelerinde diğer yazarlardaki halk anlatısının izlerini takip eder.
Adnan Binyazar, "Masalını Yitiren Dev" adlı anı-romanında yoksulluk içinde geçen çocukluk dönemini, yaşamla verdiği dişe diş mücadeleyi, abartıya, duygusallığa yer vermeden anlatır. Çocukluk yıllarını kaleme alırken o yılların Türkiyesi'ne ve yaşam biçimlerine de ayna tutar.

Orhan Kemal Roman Armağanı'nı kazanan "Ölümün Gölgesi Yok" adlı kitabında eşine olan sevgisinden yola çıkarak bir sevda öyküsü anlatır.






Tüzük

Tüzük, yasalarca belirlenen işlerin nasıl yapılacağını gösterir, bakanlar kurulunca çıkarılır ve tıpkı kanunlar gibi cumhurbaşkanının imzasından sonra aksine bir hüküm yoksa Resmi Gazetede yayınlandıktan 45 gün sonra yürürlüğe girer. Ancak kanundan farklı olarak Danıştayın denetiminden geçmek zorundadır, aksi takdirde yok hükmündedir. Ayrıca bir kurum ya da kuruluşun amaçlarını, görevlerini ve izleyeceği yol ve yöntemleri belirttikleri maddeler bütünüdür. Kanunların uygulanmasına ilişkin esasları gösterir.

Her derneğin bir tüzüğünün olması gerek şarttır ve dernek tüzükleri aşağıdaki maddeleri içermek zorundadır:
















Dicle Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Dicle Barajı ve HES, Diyarbakır ili sınırları içerisinde Diyarbakır'a 50 km mesafede, Maden ve Dibni çaylarının birleşerek Dicle Nehri'ni meydana getirdiği mevkiiden 800 m mesafede ve Kralkızı Barajı aksının 22 km mansabında yer almaktadır. Proje çalışmalarına 1986 yılında başlanmıştır.

Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 3.120.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 87,00 m., normal su kotunda göl hacmi 595,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 24,00 km²'dir.

Projenin amacı sulama ve enerji olup, Dicle sağ sahil ovalarından 126.080 hektarlık arazi sulanacaktır. Ayrıca santral 2 * 55 = 110 MW gücünde olup, yılda 298 milyon KWh elektrik enerjisi üretecek kapasitededir.

Kralkızı-Dicle entegre projesinin bir parçası olan Dicle Barajı ve HES Projesinin gerçekleşmesi ile birlikte, Dicle Barajı ve HES'den yılda 298 milyon KWh elektrik enerjisi üretilerek, ekonomiye 1997 yılı fiyatlarıyla 2 milyon 980 bin TL , sulamadan yılda 9 milyon 800 bin TL olmak üzere toplam 12 milyon 780 bin TL katkı sağlamaktadır. 25 Ekim 1997'de su tutulmaya başlayan projede 30 Aralık 1997'de inşaat bitirilmiştir. 1997 yılı fiyatlarıyla hesaplanan proje maliyeti yaklaşık 22 milyon TL'dır.

DİCLE HES TEMSAN tarafından yapılmıştır.




Larry Silverstein

Larry A. Silverstein (d. 1932, Brooklyn, New York), ABD'li milyarder emlak yatırımcısı ve işletmecisi, Silverstein Properties müteahhitlik şirketinin başkanı. 11 Eylül saldırılarında parmağı olduğu, olaydan önce 3,9 milyar dolara özellikle terörist saldırıları kapsayan bir sigorta sözleşmesi yapması dolayısıyla kuvvetli bir ihtimaldir.

Silverman aynı zamanda New York Üniversitesi'nin mütevelli heyeti üyesidir. Ayrıca 11 Eylül 2001 tarihinde yıkılan Dünya Ticaret Merkezi'nin de müteahhidi ve sahibiydi.




Ohri Gölü

Ohri Gölü, (Makedonca: "Охридско Езеро"; Arnavutça: "Liqeni i Ohrit") Makedonya'nın güneybatısı ile Arnavutluk'un doğu toprakları arasındaki dağlık, sınır bölg