çı ile Özalan kasabası sakinleri ve civar köy halkları eğlenmektedir.




Taekwondo

Taekwondo ("okunuş: Tekvando") (Korece: 태권도 Hanja: 跆拳道, 2000: Taekwondo, McCune-Reischauer: T'aekwŏndo), çıplak el ve ayakla yapılan, Kore kökenli bir uzak doğu savunma sanatı ve sporudur. Yaklaşık 600'lü yıllarda ortaya çıkan ve birbirinden ayrı iki sistem olan "Ayak Sistemi" ile "Yumruk Metodu" zamanla bir araya getirilerek Taekwondo ortaya çıkmıştır. Taekwondo kelimesi, Korece Tae, Kwon ve Do kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur. Tae, "tekme" veya "ayakla yapılan vuruş"; kwon, "yumruk" veya "elle yapılan vuruş"; do ise, "iyilik, doğruluk, fazilete giden yol" anlamına gelmektedir.

Taekwondo'da tecrübe ve ustalığı belirtmek üzere, diğer pek çok uzak doğu kökenli savaş sanatında olduğu gibi elbisenin üzerine bağlanan kuşaklar kullanılır. Bu kuşaklar sırayla, beyaz, sarı, yeşil, mavi, kırmızı, siyah renklerdedir. Siyah kuşak en üst seviyedir. Fakat siyah kuşağın da dereceleri bulunmaktadır. Bunlara "Dan" adı verilir ve 1'den 9'a kadardır. Yaşı 15'ten küçük olan sporcular Dan seviyesine ulaştıkları takdirde "Poom Dan" olarak adlandırılırlar.

"Kyurogi", "Poomsae" ve "Kyokpa" olmak üzerek üç alt kategorisi bulunmaktadır. Fakat dünya federasyonunun düzenlediği organizasyonlarda sadece Kyurogi ve Poomsae kategorilerine yer verilmiştir. Bu iki kategorinin kıyafetleri birbirinden farklıdır.





Saruhanlı

Saruhanlı, Türkiye'nin Ege Bölgesi'nde bulunan Manisa ilinin ilçelerinden biridir.

Deniz seviyesinden 43 m yükseklikte kurulmuş olan Saruhanlı'ın genel nüfusu 64.134 merkezi 14900'dür. 890 km² yüzölçümüne sahip ilçenin 50 mahallesi bulunmaktadır. Osmanlılar zamanında 150 haneli bir köy olan Saruhanlı, 1956 yılında Manisa'ya bağlı bir ilçe haline geldi. İlçe halkının büyük bir kısmını Balkan Yarımadası'ndan gelen göçmenler oluşturur.
İlçedeki halkın çoğu gelirini tarımla sağlamaktadır. Bölgede en çok çekirdeksiz üzüm, pamuk, mısır ürünleri yetişmektedir.

Saruhanlı düz ve verimli arazi olan Gediz ovasında yer alır. Gediz nehrinin önemli bir kolu olan Kumçayı, ilçenin kenarından geçmektedir. İlçe Ege’yi İstanbul’a bağlayan İzmir-İstanbul devlet karayolunun üzerinde Manisa'ya 19 km, Akhisar’a 33 km uzaklıktadır. Batıyı Anadolu’ya bağlayan demiryolu, topraklarını ikiye bölerek İç Anadolu’ya doğru uzanır. Saruhanlı’nın yüzölçümü 890 km², denizden yüksekliği 43 m’dir. İlçe kuzey ve kuzeydoğusundan Akhisar’a ve Gölmarmara’ya batısından Kınık-Bergama, güneyinden Turgutlu ve Ahmetli, güneybatısından Manisa ile çevrelenmiştir. Akdeniz ikliminin etkisindedir.

Saruhanlı’nın kesin kuruluş tarihi bilinmiyorsa da (1313-1437) Saruhan Beyliği döneminde kurulduğu düşünülmektedir.Bölgeye ilk yerleşenler göçebelik geleneğinden geliyordu.Giderek yerleşik yaşama alışarak tarımla uğraşmaya başladılar Sevr anlaşmasından sonra Yunanlar önce İzmir’i sonra (26 Mayıs 1919) Manisa’yı işgal ettiler Saruhanlı’ların büyük direnci yüzünden ancak on dört ay sonra 1920 Haziranında girebildiler. 7 Eylül 1922’de işgalden kurtulan bölgeye, Balkan ülkelerinden ve doğudan gelen Türk göçmenleri yerleştirilmeye başlandı. Saruhanlı topraklarının verimli olması ve boş olması nedeniyle bölgeye sürekli bir göç yaşandı. Bu göç 1960 yıllarına kadar devam etti.

Nüfusun % 73’ü merkez dahil 14 belde merkezinde, geri kalanı köylerde yaşamaktadır.Saruhanlı Nüfusunun % 60’ı Bulgaristan, Yunanistan, Yugoslavya, Arnavutluk göçmeni ve Türk asıllıdır. %35'i yerli halktan, %5’i ise doğu ve güneydoğudan göç eden vatandaşlardan oluşmaktadır. Nüfusu tarım mevsiminde dışarıdan gelen işçiler nedeniyle geçici olarak artmaktadır.




Bømlafjordtunnel

Bømlafjordtunnel, Stord şehrindeki Føyno adasını,anakaradaki Sveio şehrinin Valevåg Köyü ile bağlayan tüneldir. Bu tünel Avrupa E39 güzergahının bir parçasıdır.

Tünel 7931 metre uzunluğundadır ve Norveç'in en uzun denizaltı otoban tünelidir. Tünel denizin altında 262.5 metre derinliktedir. 28 Aralık 2000'de açılmıştır.

Tünel, Norveç'teki yaygın bir köprü ve tünel sistemi olan Trekantsambandet'in bir parçasıdır. Bu sistem Stord ve Bømlo adalarını anakaraya bağlar. Trekantsambandet, Norveç Kralı V. Harald tarafından 30 Nisan 2001 tarihinde açılmıştır.




Hunad Hatun

Hunad Hatun, Hunat Hatun ya da Hunad Mahperi Hatun, I. Alaeddin Keykubad 'ın eşi, II. Gıyaseddin Keyhüsrevin annesidir.

Anadolu’nun çeşitli yerlerinde yaptırdığı medreseler, aşevleri ve daha pek çok eser bırakmıştır. Kayseri’de adını taşıyan büyük bir külliyesi vardır. 
Babası, Antalya yakınındaki Kalanoros (Alanya) Kalesi’nin hakimi Kir Fard' idi. Kimi kaynaklara göre babası Adom adlı bir Ermeni büyüğünün oğlu olarak gösterilse de “Kir” unvanı, Bizanslı bir asilzâde olduğunu gösterir. Amcası ise Alara Kalesi’nin hakimi idi.

1146’da Konya’yı kuşatıp alamayan Bizans’ın otoritesi Anadolu’dan çekilmiş; Miryokefalon Muharebesi ve IV. Haçlı Seferi’nden sonra Akdeniz sahili ile bağlantısı kesilmiş ve Akdeniz’de bağımsız hareket eden şehirler ortaya çıkmıştı.. Kalanaros Kalesi hakimi babası Kir Fard da Bizans bölgeden otoritesini çekince bağımsız hareket etmeye başlamıştı; bölgenin ruhani lideri gibiydi. Aleaddin Keykubad Alanyayı kuşattmış ve Kir Fard Keykubad'a bir mektup göndererek anlaşma yapmak istemiştir. Mektupta "Eğer bana aman ve ülkenizde kalan ömrümü geçirecek bir yer verilirse büyük bir lütuf olacaktır" yazılıdır. I. Aleaddin Keykubad, Kir Fard’ın bu teklifini kabul etmiş ve "Sadakatini ispat için ailesi efradından birini akrabalığımıza arz ederse hakkındaki güvencemiz artmış olur" diye cevap vermiştir. Bunun üzerine Kir Fard kızını I. Aleaddin Keykubad’a eş olarak göndermiştir. Kendisine kaleyi devreden Kir Fard’a Akşehir ve iki karyesi mülk olarak verildi

Prensesin evlenmeden önceki Prenses Destina'dır. Evlendikten sonra “"Mahperi"” ismini aldı. Kendisine verilen "Huand (Hont)" unvanı, Farsça “Efendi” “Büyük Hatun” anlamına gelir; halk arasında “"Hunat"” a çevrilerek asıl isminin yerine geçmiştir. Evlendikten sonra uzun süre Hristiyan olarak yaşamıştır. Bu durumun Alâeddin Keykubat’ın saltanatının son yıllarına kadar devam ettiği bilinir.

Hayatının büyük bölümünü Kayseri’deki Keykubadiye Sarayı’nda geçiren Hunad Mahperi Hatun’un Sultan Alaâeddin Keykubad ile evliliğinden II. Gıyaseddin Keyhüsrev adlı oğlu dünyaya geldi. Alâeddin Keykubad Mısır Eyyubi hükümdarı Melik Adil’in kızı Melike Adile (Gaziye Hatun) ile ikinci bir evlilik yapıp bu evlilikten iki kız iki oğlan çocuk sahibi olmuş ve 1237’de ortanca oğlu İzeddin Kılıçarslan’ı veliaht ilan etmiştir. Sultanın bu olaydan kısa bir süre sonra zehirlenerek aniden ölmesi üzerine iki Sultan eşi arasında kendi oğullarını devletin başına geçirmek için büyük bir mücadele yaşandı. Dönemin vezirleri ve emirlerinin yardımıyla mücadeleyi Hunat Hatun kazandı, Anadolu Selçuklu tahtına oğlu II. Gıyaseddin Keyhüsrev geçirildi. Taht mücadelesinin sonunda Melike Adil Ankara Kalesi’nde, oğulları Borgulu Kalesi’nde öldürülmüş, kızları Anadolu’dan uzaklaştırılmıştır. Tarihçiler daha sonraki hadiselere bakarak, Sultan’ın zehirlenmesi hadisesinde, büyük oğlu Keyhüsrev ve kendisine yakın emirleri ile Valide Sultan Hunat Hatun’un ilgisinin olduğunu düşünmüşlerdir.

Oğlunun saltanatı sırasında Hunat Hatun’un Müslüman olduğu ve kendini hayır işlerine verdiği bilinmektedir. Kayseri’de kendi adını taşıyan bir külliye yaptırmıştır. Medrese, cami, türbe ve hamamdan oluşan külliyedeki yapılardan caminin inşa kitabesinde Hicri 635 (Miladi takvime göre 1238) yılında yapıldığı yazılıdır. Eşinin şüpheli biçimde zehirlenerek ölmesi, Melike Adil’in ve oğullarının öldürülmesinden sonra Hunat Hatun’un Müslüman olması ve cami yaptırması kimi kaynaklarda kendini affettirmek, geçmişini unutturmak çabası olarak değerlendirilmiştir.

Kayseri’deki külliye içindeki türbesini sağlığında yaptırdığı düşünülür. Geçmişteki Hristiyan kimliği ve eşinin tartışmalı ölümü nedeniyle siyasi anlamda çekingen davrandığı, başkent Konya’dan uzak durduğu düşünülür. İmar faaliyetlerini Kayseri’nin yanı sıra Tokat, Amasya, Yozgat, Sivas çevrelerine yoğunlaştırmıştır.. Bu çevrelerde büyük boyutlu hanlar inşa ettirmiştir. Kitabelerde unvanı “"'Saffetü'd-dünya ve'd Din Mah-peri Hatun"” (Din ve dünyanın yüz akı) olarak geçer. Bu gibi ifadeler hükümdarlara mahsus idi; hanımların ismi “Saffetü'd-dünya ve'd Din” unvanından sonra geçmezdi. Mahperi Hatun isminin bu unvanla kullanılması, oğlunun saltanat döneminde gücünün büyük olduğunu gösterir.

Halk arasında Hunat Hatun’un Müslüman olmasına, kendisine İncesu’yun Tekke Dağı’nda birzaviye yaptırıp etrafındaki geniş araziyi vakıf olarak bağışladığı Şeyh Turasan Veli’nin sebep olduğunu anlatan bir menkıbe de bulunmaktadır.

1243 yılında Moğollar Kayseri’yi ele geçirdiğinde gelini Gürcü Hatun ve torunu Selçuk Hatun ile birlikte kaçarak Adana’da küçük bir Ermeni Krallığına sığınmış; ancak Ermeniler tarafından Moğollar’a teslim edilmiştir.

Türbesi (kümbeti) Hunat Hatun Külliyesinde bulunur. Anadolu`da İlk Türk Mimarisi Başlangıç Ve Gelişmesi, Prof. Dr. Oktay Aslanapa Türbesinde ölüm tarihi belirtilmez. Ancak sandukasındaki kitabede yer alan “'2..merhum ve şehid II. Gıyaseddin Keyhüsrev bin Keykubad’ın annesi Mahperi Hatun’dur"” ifadesinden oğlunun şehit olduğu 1246’da hayatta olduğu düşünülür. Ayrıca İbn Bibi’nin anlatılarında, vezir Celaleddin Karatay’ın öldüğü 1254 yılında hayatta olduğu belirtilir.




Flatbrød

Flatbrød, salamura etler veya çorba ile yenilen geleneksel bir Norveç ekmeğidir. Asıl olarak Norveçli çoban ve köylülerin başlıca yemeği idi.

Ana bileşenleri arpa unu, tuz ve sudur.




Zuhuri

Zuhuri aşağıdaki anlamlara gelebilir :





Sodd

Sodd, içinde koyun eti bulunan geleneksel bir Norveç çorbasıdır. Genellikle içine patates veya havuç gibi sebzeler de katılır. Sodd ayrıca Norveç'in orta bölgelerindeki şenliklerin bir parçasıdır.




Rufâilik

Rüfailik ya da Rifâiyye (Osmanlıca: ), Tasavvufi inanışa göre kurucusu ve piri Ahmed er Rüfâi olan İslamî bir tarikat.

İlk sufi tarikatlardan biri olan Rüfâiyye’nin kurucusu, asıl ismi