HP'nin gelişmesini önemli ölçüde engelledi. SODEP, HP'yi danışıklık ile suçluyordu. Ama Millî Güvenlik Konseyi SODEP'in kurucularını veto edip partinin genel seçimlere katılamayacağı anlaşılınca, HP için gelişme olanağı doğdu. Bazı kurucuları Millî Güvenlik Konseyi'nce veto edilmekle birlikte HP kurucu sayısını tamamladı ve kendini sosyal demokrat ilan eden tek sol parti olarak seçime katıldı. HP seçime giren partiler arasında milletvekili aday listesi, Millî Güvenlik Konseyi'nce en çok veto edilen partiydi. Veto edilen 84 adayın yerine yenileri ilan edildiyse de, yeni vetolar ile HP seçime 13 milletvekili adayı eksiği ile katılabildi.

6 Kasım 1983 genel seçimlerinde HP toplam 5,277,698 oy (yüzde 30.46) alarak 400 kişilik TBMM'de 117 milletvekilliği elde etti ve ana muhalefet partisi durumuna geldi. Ama HP'nin muhalefeti yetersiz görülüyor ve sürekli eleştiriliyordu. Parti içinde de yönetime karşı eleştiriler vardı.

28 Mart 1984 yerel seçimlerinde HP toplam 1,524,667 oyla, oyların ancak yüzde 8.87'sini aldı ve hiçbir yerde belediye başkanlığı kazanamadı. Partinin oy kaybının büyüklüğü seçime SODEP'in de katılmasından ileri gelmiş, birkaç ay önce genel seçimde kazanılan oyların çoğu SODEP'e kaymıştı.

29 Haziran 1985'te yapılan HP Büyük Kongresi'nde parti yönetimi önemli ölçüde değişti; daha önce partinin genel sekreterliğinde bulunan Aydın Güven Gürkan genel başkan, Halil İbrahim Şahin de genel sekreter oldu. Gürkan'ın başkanlığında HP, SODEP ile birleşmek için yoğun girişimlerde bulundu. 17 Ağustos 1985'te Halkçı Parti Küçük Kurultayı toplandı ve SODEP ile birleşilmesi yolunda ilke kararı aldı. 21 Eylül'de iki parti arasında birleşme protokolü imzalandı. 2 Kasım'da toplanan HP Olağanüstü Kurultayı partinin tüzük ve programıyla birlikte adını da Sosyaldemokrat Halkçı Parti (SHP) olarak değiştirdi. Üye sayısı 33'ten 80'e çıkarılan Merkez Karar ve Yönetim Kurulu'nun (MKYK) 47 yeni üyesinden 40'ı SODEP'li, 7'si de HP kökenliydi. Böylece MKYK üyelikleri SODEP ve HP kökenli üyeler arasında eşit olarak bölündü. 3 Kasım 1985'te toplanan SODEP Olağanüstü Kurultayı'nda da SODEP kendisini feshederek SHP'ye katıldı.




Meşeliyatak, Dereli

Meşeliyatak, Giresun ilinin Dereli ilçesine bağlı bir köydür. Meşeliyatak Köyü; Giresun iline 30 km. Dereli ilçesine 8 km’dır.
Meşeliyatak Giresun’un güney, Dereli ilçesinin doğusunda yer alır.
Köyümün doğusunda Eğriambar köyü, kuzeyinde Çalca köyü, batısında Bahçeli ve 
Sütlüce Mahalleleri yer almaktadır.Köye ulaşım iki yoldan mümkündür.Giresun – Dereli -Şebinkarahisar yolunun 25.km’sinde bulunan Çalca köyünden veya Dereli ilçesinden Bahçeli mahallesi - Sütlüce mahallesinden geçerek köye ulaşmak mümkündür.Köyün yerleşim alanından geçen alişen deresi ve büyük dere boyunca uzanan vadilere çevresinde meşe ağacı bol miktarda bulunduğundan dolayı meşe ağacı yatağı anlamında olmak üzere "Meşeliyatak" ismini alır.1700’lü yıllarda yerleşim alanı olduğu bilinir. Daha önce Eğriambar köyüne bağlı iken 1947 yılında Meşeliyatak Köyü olarak kurulur.
Köye ilk yerleşenler; Kadıoğulları, Çanakçıoğulları, Kurdoğulları’dır.Sonradan, Elekçioğulları, Abidin oğulları Çamcıoğulları yerleşmişlerdir .

Köy nüfusunun büyük bölümü köy dışında yaşamını gurbette sürdürmektedir. Meşeliyatak köyü okur-yazar oranının yüksek olmasıyla dikkat çekmektedir . Bugün köy okulu kapalıdır ancak taşımalı eğitim vardır. Köyde ayrıca 2 adet cami bulunmaktadır.

Giresun iline 26 km, Dereli ilçesine 8 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol ve köyün yolu toprak yoldur.Köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Ak sungur

Ak sungur veya akdoğan ("Falco rusticolus"), doğangiller (Falconidae) familyasından Doğan ("Falco") cinsi çok büyük, iri ve geniş gövdeli yırtıcı bir kuş türü.

Kanatlarını genellikle düz tutar. Normal uçuşu alçaktan, düz ve neredeyse hantal sayılabilecek kadar ağırdır; ancak kanat vuruşları oldukça esnektir ve avını kovalarken çok büyük hız kazanır. 48–65 cm uzunluğunda ve 160–220 cm kanat genişliğindedir. 
Şahin büyüklüğünde ve iri başlıdır. Kanatlarının dip tarafları geniş, uçları küt, kuyruğu geniştir. Giysisi çok değişkendir. Başı ve üst tarafı küçük siyah benekler içeren beyaz form (Grönland), gri form (İzlanda) ya da koyu gri form (İskandinavya) olabilir. Alt tarafı beyazdır; ancak siyah çizgiler ve benekler bulunur. Genci daha koyudur; üst tarafı grimsi kahverengi, alt tarafı kirli sarıdır. Birbirlerine çok yakın olan uzun ve koyu renk kalın çizgileri vardır. Hepsinin kanat örtüleri daha koyu, alt taraflarındaki uçuş telekleri ise daha açıktır ve primerlerinin dip taraflarında beyazımsı bir alan vardır. 

Genel yapısı büyük bir alaca doğan gibidir, ama alaca doğandan kanatları daha uzun kuyruğu daha geniştir. Alaca doğanın belirli bir yükseklikten avını yakalamak için yaptığı kambur duruşundan ziyade genellikle yatay takip ile küçük memeli, kar tavuğu ("Lagopus") ve yaban sıçanı gibi avları yakalar.

Yuva civarında ötüşü gür, haşin ve pes bir "raiyeh-raiyeh-raiyeh".

Ak sungur tundra ve dağlarda, ağaç veya uçurum kenarlarında yuvalar, ve de yuvasına 2-6 arasında yumurta koyar.

Kuzey Amerika adaları, Avrupa ve Asya'da dağılım gösterir. Çoğunlukla yerlidir ama bazı ak sungurlar üreme mevsimi dışında göçebedir.




Yavuz (muharebe kruvazörü)

Yavuz" Muharebe Kruvazörü (Kaiserliche Marine'de: SMS "Goeben, 1914 - 1930: Yavuz Sultan Selim, 1930 - 1936: Yavuz Selim, 1936 - 1954: Yavuz, NATO flama numarası: B70), Osmanlı Devleti'nin I. Dünya Savaşı'na girmesinde önemli rol oynayan savaş gemisidir.

Alman İmparatorluk Donanması için kardeş gemisi SMS "Moltke" ile beraber 1911'de Hamburg tersanelerinde yapılan Moltke sınıfı iki gemiden biri olan SMS Goeben, önceki nesil Alman savaş kruvazörü SMS Von der Tann ile benzer bir tasarıma sahipti; ancak boyutları daha büyük, zırh koruması daha fazlaydı ve üzerinde iki ana top bulunan fazladan bir tarete sahipti. İngiliz rakibi Indefatigable sınıfı muharebe kruvazörlerine kıyasla "Goeben" ve "Moltke" kayda değer biçimde daha büyük ve daha zırhlıydılar.

1912'de "SMS Goeben", hafif kruvazör "SMS Breslau" ile birlikte Alman Akdeniz Savaş Filosu'nu (Deutsche Mittelmeer Division) oluşturdu ve Balkan Savaşları boyunca Akdeniz'de devriye görevi üstlendi. 28 Temmuz 1914'te I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla "Goeben" ve "Breslau" İngiliz Akdeniz Donanması'nın takibinden kaçarak İstanbul'a ulaştılar. İki gemi 16 Ağustos 1914'te Osmanlı Donanması'na verildi. "SMS Goeben", Osmanlı hizmetine girdiğinde Yavuz Sultan Selim veya kısaca Yavuz adını aldı. 1936 yılında adı resmen TCG "Yavuz" ("Türkiye Cumhuriyeti Gemisi "Yavuz"") olarak değiştirildi. 1938 yılında Mustafa Kemal Atatürk'ün naaşını İstanbul'dan İzmit'e taşıdı. "Yavuz", 1950 yılında hizmetten çekilene dek Türk Donanması'nın bayrak gemisi olarak görev yaptı.

"TCG Yavuz", Alman hükümetinin Türkiye'nin gemiyi geri almaları teklifini reddetmesinin ardından 1973-1976 yılları arasında söküldü. Alman İmparatorluk Donanması tarafından inşa edilen gemilerin en son söküleni olan "Yavuz", aynı zamanda tüm muharebe kruvazörleri ve drednotlar arasında en uzun süre hizmette kalanıdır.

Alman İmparatorluk Donanması ("Kaiserliche Marine"), üçüncü Alman savaş kruvazörü olan "Goeben"'i 8 Nisan 1909'da "H" geçici adı ve 201 inşa numarasıyla Hamburg'daki Blohm & Voss tersanesine sipariş verdi. Omurgası 19 Ağustos'ta kızağa kondu, teknesinin inşası tamamlandıktan sonra gemi 28 Mart 1911'de denize indirildi. Donatımının tamamlanmasının ardından 2 Temmuz 1912'de Alman Donanması'na katıldı.

"Goeben" 186.6 metre uzunluğunda, 29.4 metre genişliğinde ve tam yükle 9.19 metre su çekimine sahipti. Geminin normal ağırlığı 22,616 t (22,259 long ton), tam yüklü ağırlığı 25,300 t (24,900 long ton) idi. "Goeben", toplam 52,000 shp (39,000 kW) güç üreten iki set Parsons buhar türbini ve 24 kömürle çalışan Schulz-Thornycroft buhar kazanı ile maksimum saatte 25.5 deniz mili (47.2 km/sa; 29.3 mil/saat) hıza ulaşabiliyordu. Geminin maksimum menzili ise saatte 14 deniz mili (26 km/sa; 16 mil/saat) hızla 4,120 deniz miliydi (7,630 km; 4,740 mil).

Geminin ana bataryası, beş ikiz tarette toplam 10 adet 28 cm'lik (11 inç) toptan oluşuyordu. İkincil silahları geminin ortasında kazamatlarda yer alan 12 adet 15 cm'lik (5.9 inç) top ile başta, kıçta ve kumanda kulesiyle kaptan köşkü etrafında yer alan 12 adet 8.8 cm'lik (3.5 inç) toptan oluşuyordu. Gemide ayrıca su hattının altında dört adet 50 cm'lik (20 inç) torpido tüpü bulunmaktaydı.

Ekim 1912'de Birinci Balkan Savaşı'nın başlamasıyla Alman Genelkurmayı, Alman gücünü Akdeniz'de gösterecek bir Akdeniz Kuvveti ("Mittelmeer-Division") kurulmasına karar vererek "Goeben" ile hafif kruvazör "Breslau"'yu İstanbul'a gönderdi. İki gemi 4 Kasım'da Kiel'den yola çıkarak 15 Kasım 1912'de İstanbul'a vardılar. Nisan 1913'ten sonra "Goeben", aralarında Venedik, Pola ve Napoli'nin de bulunduğu birçok Akdeniz limanını ziyaret ettikten sonra Arnavutluk sularına yöneldi. Bu yolculuğun ardından filo tekrar Pola'ya döndü ve 21 Ağustos-16 Ekim 1913 arası bakım için Pola'da kaldı.

29 Haziran 1913'te İkinci Balkan Savaşı'nın başlamasıyla Akdeniz Kuvveti tekrar bölgede konuşlandı. 23 Ekim 1913'te "Konteramiral" Souchon kuvvetin komutasına geçti. "Goeben" ve "Breslau" Akdeniz'deki faaliyetlerine devam etiler ve I. Dünya Savaşı başlayana kadar 80 civarında liman ziyaret ettiler. Donanma, "Goeben"'i kardeş gemi "SMS Moltke" ile değiştirmeyi planladıysa da, Avusturya Arşidükü Franz Ferdinand'ın 28 Haziran 1914'te Saraybosna'da suikasta uğraması ve ardından Büyük Güçler arasında gittikçe tırmanan gerilim bu planın uygulanmasını engelledi.

Suikastin ardından Amiral Souchon Müttefik Güçler ile