yosunlar uzun zaman soğuk olan orman tabanında aynen kalırlar.

Oralarda başlıca iki tür tayga vardır, kapalı ormanlar, çok sık aralıklı ağaçlı yosunlu toprakla örtülü, ve likenli ağaçlık yer, ağaçlar aralıklı-mesafede ve likenli taban örtülü, ikincisi daha fazla genelde en kuzeydeki taygadır. En kuzeydeki tayga yalnız ormanla kaplı değil, daha fazla aralıklı (seyrek) yani sık sık bodur büyüme formundadır; bundan başka, buzsuz bakışımsız ("asimetrik") kara ladin ("Picea mariana") sıkça görülür, ki rüzgâr yönündeki tarafında azalmış ağaç yaprakları görülür.

Tayga ormanlarında başlıca kozalaklı, iğne yapraklı olan, karaçam ("melez çamı"), ladin ("alaçam"), köknar ve çam hakimdir. Tayga'da hep yeşil kalan bitki (yaprak dökmeyen ağaç) türleri (ladin, köknar ve çam) bir takım özellikleri oluşturmuş sert tayga kışlarında hayatta kalma yolunu bulmuşlardır, buna karşın karaçam, tüm diğer ağaçlardan en fazla soğuğa dayanıklı olan yaprak dökenidir. Tayga ağaçları çok derin olmayan toprakta, derin olmayan kökleri, bu arada bir yığın mevsimsi değişiklik yaparak onların biyokimyasal yapısı ile "sertleşme" denilen donmaya dayanıklıdırlar. Bir daralan koni şeklinde biçimli kuzeysel kozalaklı ağaçları, ve onların aşağıya doğru-sarkık dalları da, onların üzerindenki karların dökülmesine yardımcı olur.

Yılın çoğunluğunda ufukta kalan güneş yüzünden, bitkilerin ışık etkisi ile sentezleme yoluyla enerji kazanması çok zordur. Çam ve ladinler iğne yapraklarını kaybetmezler, kış sonunda ve ilkbahar'da eski yaprakları ile ışık etkisi ile sentezleme yaparlar.

Tayga'da kozalaklı, iğne yapraklı ormanların yanında, huş ağacı, titrek kavak, söğüt ve üvez ağacı gibi bazı yapraklı ağaçlar da görülür. Toprağa yakın yerlerde pek çok otsu bitkiler de yetişir. Belli bir aralıkla çıkan doğal yangınlar (20 ile 200 yıl arasında tekrarlayan) ağaç örtüsünü temizleyerek, güneş ışınlarının orman tabanına ulaşarak yeni filizlenmelerini sağlar. Bazı türlerden Banks çamı ("Pinus banksiana") gibi bitkiler, yaşam aşamasında doğal yangınlar zorunludur. Banks çamının kozalakları yalnız bir yangın sonunda açılıp tohumlarını dağıtarak, yeni temizlenmiş toprakta çoğalır. Çimen ve çayırlar güneş gören her yerde, yosun ve likenler ("temriye") de nemli zeminde ve ağaçların yan gövdelerinde yetişirler.

Tayga, bir sürü büyük olan Otoburlara, Memelilere ve daha küçük olan Kemiriciler gibi hayvanlara ev sahipliği yapar. Kuzey Kanada Boreale ormanlarında bir sürü nesli tükenme tehlikesi olan ormanda yaşayan Ren geyiği ("Rangifer tarandus"), Kutup ayısı ("Ursus maritimus"), Kuzey Amerika boz ayısı ("Ursus arctos horribilis") ve her şeyi yiyen ("Gulo gulo") gibi yabani hayvanlar görülür. Ancak, yırtıcı, yağmacı kuşlar (baykuş ve kartal gibi) ve diğer daha küçük etobur hayvanlardan, tilki ve gelincik gibileri de kemiriciler'den beslenir.

Sovyetler Birliğinin çökümünden sonra Sibirya taygasının büyük bir bölümü ağaçları yok edilmiştir. Rusya'nın ormanları bir oranla her yıl 12 milyon hektar yok olmaktadır.





Atatürk Kültür Merkezi, İstanbul

Atatürk Kültür Merkezi veya kısaca AKM, İstanbul'da Taksim Meydanı'nda bulunuan opera, bale, tiyatro, konser ve kongre amacı ile kullanılan içinde bir sergi salonu ve sinema da bulunan yapıdır.

İlk defa 1969 yılında dünyanın dördüncü büyük sanat merkezi olarak hizmete giren bina, Türkiye’de Cumhuriyet döneminin simge yapılarından biridir. Kültür Merkezi, 2008’den 2018'e kadar kapalı kaldı ve Şubat 2018'de yenisinin yapımı için yıkıldı. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, binanın yıkımının ardından "AKM için de çok bağırdı Geziciler. İstediğiniz kadar bağırın, çatlayın, patlayın yıktık." sözlerini kullandı.

Mimar Feridun Kip ile mimar Rüknettin Güney tarafından projesi çizilen, 29 Mayıs 1946’da temeli atılan bina, ödenek yokluğu nedeniyle tamamlanamayınca 1953 yılında Bayındırlık Bakanlığı’na devredildi ve 1956’da mimar Hayati Tabanlıoğlu projesi ile inşaata devam edildi. Bina, 12 Nisan 1969’da İstanbul Kültür Sarayı adıyla hizmete girdi. Açılışta Ferit Tüzün’ün Çeşmebaşı Balesi ile Verdi’nin Aida Operası sahnelendi.

23 yılda tamamlanabilmiş olan İstanbul Kültür Sarayı binası, kısa bir süre sonra 27 Kasım 1970’de Arthur Miller’in Cadı Kazanı adlı oyun oynanırken çıkan yangında harap oldu. Yangında can kaybı olmadı ancak bina ile beraber IV. Murad adlı oyunun galası için Topkapı Sarayı'ndan getirtilmiş eşyaların bir kısmı da yandı (IV. Murad'a ait bir kaftan, değerli bir Kur’an, IV. Murat’ı göstern bir tablo). Yangının kaynağı tespit edilemedi.

Yangından sonra Hayati Tabanlıoğlu tarafından onarılan bina 8 yıl sonra 6 Ekim 1978 tarihinde ikinci kez açıldı. 2000’li yıllara kadar o haliyle hizmete devam etti.

2005 yılında, binanın ekonomik ömrünü tamamlamış olduğu gerekçesiyle dönemin Kültür Bakanı Atilla Koç tarafından binanın yıkılması önerilmiştir. Ancak sanat ve mimarlık platformlarının, sivil inisiyatiflerin yoğun tepkisi, ısrarlı gösteriler ve basının desteğiyle yeniden yapılan değerlendirmeler sonucunda Kasım 2007’de İstanbul 2 No'lu Koruma Kurulu, Atatürk Kültür Merkezi'ni 1. grup kültür varlığı olarak tescil etti ve böylece yıkım gerçekleşmedi.

Kasım 2008’de Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından imzalanan protokolle İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı’nın üstlendiği Atatürk Kültür Merkezi'nin yenileme projesini hazırlamak üzere Tabanlıoğlu Mimarlık görevlendirildi. Tadilat, Kültür Sanat ve Turizm Emekçileri Sendikası’nın açtığı dava nedeniyle mahkeme kararıyla durduruldu.

Şubat 2012'de Sabancı Holding ve Kültür ve Turizm Bakanlığı arasında Atatürk Kültür Merkezi'nin restore işlemlerine dahi mütakabat imzalandı. Atatürk Kültür Merkezi'nin yenileme çalışmalarına Sabancı Holding 30 milyon TL’lik katkı sağlayacak. Atatürk Kültür Merkezi'nin 29 Ekim 2013 Cumhuriyet Bayramı'nda bitmesi öngörülüyordu. 24 Mayıs 2013 tarihinde inşaatı Bakanlık tarafından durdurulmuştur.

AKM'de 1307 kişilik Büyük Salon, 502 kişilik konser salonu, 296 kişilik tiyatro salonu, 190 kişilik "Aziz Nesin Sahnesi" ve 206 kişilik sinema salonu bulunmaktadır. Üst katlarda büyük de bir sergi salonuna sahip olan AKM, İstanbul Devlet Tiyatrosu, Opera ve Balesi, Devlet Senfoni Orkestrası'nın daimi sahnesi olarak da hizmet vermektedir. Bu kurumların yönetim birimleri ve merkez gişeleri AKM bünyesinde bulunmaktadır.

Hayati Tabanlıoğlu'nun son şeklini verdiği çalışma, 1950'lerin yalın ve işlevsel mimari anlayışının tipik bir örneği olarak kabul edilmektedir. Özellikle Büyük Salon'un yüksek sofitası, derin ve geniş sahnesi, yine bu sahnenin çeşitli asansörlerden oluşan gelişmiş mekanik kapasitesi ile farklı kullanımlara imkân vermesi, AKM'yi Türkiye'nin en gelişmiş gösteri sanatları mekanı yapmaktadır.





Tahistoskop

Tahistoskop, merkezi obtüratörlü bir fotoğraf makinesi ile senkronize olarak çalışan projeksiyon makinesidir. Bu makine, şahıslara daha geniş bir görüş sahası temini maksadıyla kullanılır.

Tarihte ilk tahistoskop, 1859 yılında Alman fizyolojist A.W. Volkmann tarafından tanıtıldı. Ayrıca II. Dünya Savaşı döneminde savaş pilotlarının eğitiminde, uçakların silüetlerininden dost veya düşman olarak tanımalarını geliştirme amaçlı kullanıldı.





Senkroskop

Senkroskop, üzerinde meydana gelen palslar veya dalga şekilleri görülebilen ve her pals için, tekerrür durumuna bakılmaksızın, bir tarama meydana getiren, böylece birden çok siklin görülmesini temin eden bir tarayıcı jeneratöre sahip hassas bir osiloskoptur.




It's All Relative

It's All Relative, Bobby'nin (Muhafazakar bir İrlandalı ailenin oğlu) bir gay çiftin evlatlık kızları Liz ile olan ilişkisini,Romeo ve Juliet vari anlatan komedi dizisidir.

Dizinin senaryosu Chuck Ranberg ve Anne Flett Giordano aittir ve ilk bölümü 1 ekim 2003'te ABC kanalında izleyici karşısına çıkarılmıştır.Dizi yayın süresince,6 Nisan 2004 (son iki bölümü ABD'de orijinal akışında yayınlanmamıştır) kayda değer reytingler almıştır. İngiltere ve İrlanda gibi yayınlandığı diğer ülkelerde dizinin son iki bölümü orijinal akışında verilmiştir.Türkiye'de,dizi izleyiciyle 2006 yılının Temmuz ayında buluşmuştur.

Dizinin sadık izleyicileri dışında fazla bir kitleyi çekememesinin nedeni yayın zamanlamasının yanlış olması olarak düşünüldü.Bir diğer iddia ise sözde muhafazakarlık, ABC'nin bazı izleyicileri ve sansür dizinin yayından kaldırılmasına neden olduğu yönündedir.

Bu açıdan bakılınca, Çarşamba akşamları bu zaman dilimi izleyicileri eşcinsel bir çift ve çocuklarını içeren bir diziyi uygunsuz ve şok edici bulmuştur. ABC bu tür varsayımları reddetse de dizinin hayranlarını ikna edemedi ve onları dizinin yaratıcılarını kovmakla önemli ölçüde rahatsız etti. Amerika'da durum böyle iken dizi Türkiye'de paralı yayınla izlenebildiği için yayından kaldırılması söz konusu olmamıştır.

Dizi Boston'da yaşayan iki aileyi ele almıştır,bir tarafta klişe bir örnek olan emekliliğine yakın,muhafazakar, İrlandalı bar sahibi Mace ve ailesi diğer tarafta zengin sanatsal yönleri gelişmiş bir gay çift ve kızları Liz.Durum Mace'i Homofobik yönüyle yüzleşmeye zorlamaktadır fakat bir komedi dizisi olduğu için Mace in homofobik yönü oldukça yumuşatılmış ve dizide bu tür tartışmalara yer verilmemiştir.Diğer karakterimiz Mace'in eşi orta yaşlarında,eşine barda yardımcı olan geleneksel İrlanda asıllı Amerikan ev hanımıdır.

Diğer karakterlerimiz,Simon ve Philip evletlık ve tıp üzerine eğitim gören kızlarını yetiştirmeleriyle gurur duyan gay bir çifttir.

Dizide mizah Simon ve Philip'in kızlarının sevgilisi,Bobby'nin ailesine alışma devrelerine ve bu durumda karşılaştıkları zorluklara işlenmiştir..Bilhassa Philip kültürel ve sosyal açıdan Liz'den oldukça geri olan Bobby ye karşı önyargılı bir davranış sergilemektedir.

Liz ve Boby'nin flörtlükten evliliğe ilişkileri ve aileleriyle olan çatışmaları dizinin ana konusunu teşkil etmektedir.Aileler arası kültürel farklardan doğan çatışmalar dizinin akışını sağlamıştır.






Balıkesir Kongresi

Balıkesir Kongresi, 30 Ekim 1918 tarihli Mondros Mütarekesi'nden TBMM'nin kurulduğu 23 Nisan 1920 tari