eyleri’ne sığnmak zorunda kaldılar. Sabık Mes’udîye müderrisi “Şeyh Mecd’ed-Dîn İsâ” Ertuğrul Gazi’ye, “Cemâl’ed-Dîn Aksarayî de Mısır’a iltica etmişlerdi. Şiîliğin uğradığı bu büyük faciayı istismar eden bazı Acem fırsatçıları Şîʿa-i Bâtın’îyye dâ’îsi sıfatıyla Batı Anadolu’ya kadar nüfuz etmekteydiler. Bu Bâtınî – Babalar Anadolu’da Türkmen aşîretleri arasında tam teşekküllü bir "“Alevîlik Cereyânı”" oluşturmağa muvaffak oldular. 

O yüzyıllarda, Selçuklular zamanında fa’aliyet gösteren en etkin Tasavvufî-Bâtınî-Tarikât mensupları Melâmetî, Kalenderî ve Haydarîler’den oluşmaktaydı. Bu Bâtınî-Tarikât temsilcileri daha ziyâde göçebeler arasında barınan ve halka hitap etmekle görevli olan “Babalar” idi. Eğitimli çevrelerden uzakta yaşayan bu “Bâtınî-Babalar” yüzyıllar boyunca beri kulaktan kulağa yayılan hurafelerle yıpranmış olan nakilleri bir veli tipi kanalıyla tasvir etmek suretiyle, ve bu efsaneleri bir takım hârikalar ve kerâmetler ile süsleyerek bedevî ruhunun hoşlanacağı koşmalar, rubâîler, destanlar şeklinde halka anlatıyorlardı. “Bâtınî-Türkmen Babaları” Oğuz boylarının anlayacakları bir dilde, efsane ve masalları ilâhî bir hava ile içerisine İslâmî bir boyutu da ilâve etmek suretiyle halka sunmak hususunda çok başarılı oluyorlardı.
On ikinci yüzyılda Bağdat’ta Abdülkâdir Geylânî ve Şihab’ed-Dîn Ömer Sühreverdî, Konya’da ise Mevlâna Celâleddîn Rûmî, Endülüslü Muhy’id-Dîn-î Ârabî, Lem’at yazarı Fahreddin Irakî ve Sadr’ed-Dîn Kunevî gibi farklı geleneklere mensup tarikât pîrlerinin yayınlarla meşgul oldukları görülmektedir. İslâmî çevreler içinde tasavvufun pek revaçta olduğunu anlamamıza yardımcı olan bunca meşhur şahsiyetlerin arasında özellikle de Save’deki Kutb'ûd-Dîn Haydar tekkesi bu yüzyıldaki en tanınmış zâviyelerin başında gelmekteydi.

Vefâ’îyye'nin içerisinden bir yan kol olarak ortaya çıkan Bâbâ’îyye'nin, Vefâ’îyye ile birlikte Kalender’îyye/Haydâr’îyye ve Yesevilik/Bektaşîlik te dahil olmak üzere dört heterodoks tarikatın daha mensublarını teşkilâtlandırarak yönettiği, büyük çoğunluğuyla da Türkmen zümrelerini içine alan, senkretik bir dini ideoloji kullanmasına rağmen, dinî değil ama sosyal-siyasî bir hareket olduğunu kabullenmek daha doğru görünüyor. Bâbâ’îyye taraftarlarının daha sonraları Kızılbaşlar tarafından da kullanılan "kırmızı başlıklar" giydikleri bilinmektedir.

Bâbâ’îyye inancı, karışık ve farklı kaynaklardan gelen inançların İslâmî bir cilâ altında gerçekleştirilen Syncrétism "(farklı dinî inançların kendi bünyesinde toplanmak suretiyle birleştirilmesi)" ile eski Türkmen yapısının biribirlerini tamamladığı bir bütünü teşkil etmektedir. Bu bütünün içerisinde İran ve Suriye'deki Hükümet-i Melâhide-i Bâtın’îyye'nin propagandasını yürüttüğü İsmâ‘îl’îyye'nin etkileri gözlemlenilmekle birlikte, gene de "Bâbâîlik" özünde Şiî bir akım değildir. Gözlemlenebilen ilk Şiî tesirleri 15. yüzyıl sonlarından itibaren Safev’îyye propagandasıyla başlamış, Kızılbaş ve Bektâşî inançları arasına On İki İmâmlar inancı sokulmuştur. Anadolu-Türk din tarihinde Bâbâîliğin asıl önemi ise ""gayri-Sünni"" hareket ve toplulukların temelini oluşturması olmuştur.

Bektaşîliğin Dedebabacı "(Babagan)" kolunun bu tarikattan türediği söylenebilir. Abdallar, Çepniler, Kalenderîlik, Haydârîlik, "Kızılbaşlar" ya da "Tahtacılar" olarak da tanımlanan, ve Alevîlik üzerinde etkin tesirleri görülen "Babâîler" sonunda Bektâşîlik içinde erimiştir.





Frances Farmer

Frances Elena Farmer (d. 19 Eylül, 1913 - ö. 1 Ağustos, 1970) ABD'li tiyatro ve sinema oyuncusu.

Frances Farmer'ın çarpıcı ve etkileyici hayat hikâyesinde en önemli noktalardan biri 17 yaşında yazdıgı "God Dies" adlı yazı ve bu yazıdan kazandığı ödül olmustur. Halk bu andan itibaren Frances'e hep soğuk bakmıs ve dışlamıştır. Frances bir din ve kilise düşmanı olarak görülmeye başlanmıştır .
Mesleki kariyeri oyunculuk olan Frances ünlü bir Hollywood yıldızıydı. Meslektaşlarının aksine halkla beraber kalmayı ve sade bir hayat yaşamayı tercih etmiş, luksten kaçınmış ve feminist bir tutum icinde olmuştur. Film şirketlerinden kazandıgı paraları mağdur kadınlarla paylaşmayı yeğlemiştir. Yıldızlığa aykırı yaşam biçimi, tavırları ve giyim tarzıyla Hollywood'un da tepkisini kazanmıştır.
Frances bu ozellikleri yanı sıra Marksist goruşu savunan insanlardan bir olması nedeniyle haliyle Amerikan yargısından ve gizli servislerden de nasibini almıstır .
Alkollu araç kullanıp 18 ay ceza alması savunduğu yaşam tarzının ve goruşlerinin ilk ağır bedeli olmuştur. Kefaletle salıverilen Frances daha sonra agresif tutumları bahane edilerek yeniden cezaevine gonderilmiştir.

Frances'in hapse gonderilmesi medyanın ve yakın çevresinin tepkisini toplamıstır . Butun cabalara ragmen dustugu bataktan çıkarılamamış bir süre sonra da "Los Angeles General Hospital" 'a sevk edilmiş ve burada genc yıldıza "manik depresif piskoz" tanısı konmustur. 
O gunlerde La Crascenta'da bulunan bir sanatoryumda kendisine paranoid şizofreni tanısı konmustur ve daha sonraları tehlikeli oldugu gerekcesiyle uygulamadan kalkan insülin şok terapisi uygulanmıstır.Daha sonraları bu tedavinin Frances'e uygulanmıs olduğundan ailesinin haberdar olmadığı ortaya çıkmıştır.
Daha sonraları yatırıldıgı Western State Hastanesi'nde Elektro Şok Tedavisi almıştır(ECT) . 
Son olarak da Lobotomy tedavisine maruz kaldıgı bilinmektedir.Fakat bu da yalanlanmıştır olayın örtbas edilmesi niyetiyle. Bakıldıgında Frances in psikiyatri alanındaki en ağır tedavilere maruz kaldığı görülmektedir.
Yaşamının son yıllarını sefalet ve fakirlik icinde geçirmistir. 1970 yılında gırtlak kanseri nedeniyle öldüğu bilinmektedir. 
Hayatını anlatan film 1982 yılında Frances adıyla çekilmiş ve kendisini canlandıran Jessica Lange'a bir "Oscar" ödülü adaylığı kazandırmıştır.




Howard Gardner

°Howard Gardner (d. 1943, Pensilvanya), hâlen Harvard Üniversitesi'nde çalışmalarına devam eden Amerikan psikolog. Çoklu zekâ kuramını ortaya atan bilim adamıdır. 1981'de MacArthur Ödülü almıştır.

Standart psikometrik araçlarla ölçülebilen tek bir zekâ olduğuna dair geleneksel kuramı şiddetle eleştiren Gardner ilk kez 1983 yılında her bireyin birbirinden farklı pek çok zekâsının olduğu ve bunların her birinin kendine özgü bir biçimde geliştiği ve çalıştığı tezini ortaya atmıştır. Çoklu zeka kuramı herhangi bir psikometrik aracın sonuçlarından yararlanmaz. Zekanın biyopsikolojik bir potansiyel olduğunu ve kültürel değerlerden derinlemesine etkilendiğini savunur.

Zihin Çerçeveleri: Çoklu Zekâ Kuramı adlı kitabında topladığı çalışmaları eğitim, sanat, bilişsel psikoloji ve tıp alanlarındaki görüş ve düşünüşleri yakından etkilemiş, bu alanlarda bir devrim yaratmıştır.

Harvard ve Boston üniversitelerinde psikoloji profesörü olan Howard Gardner tek zekâ tipine karşı çıkarak insanların daha başarılı olduğu değişik alanlar bulunduğunu ve bu alanlarda zekâya dayalı büyük beceriler gösterebildiğini ifade ederek “Çoklu Zekâ” (Multiple Intelligence) teorisini ortaya atmıştır.

Gardner'in ilk araştırmalarında yedi adet zeka tespit edilmiştir. Bunlar sözel-dilsel zeka, mantıksal-matematiksel zeka, bedensel-kinestetik zeka, görsel-uzamsal zeka, müziksel-ritmik zeka, kişilerarası sosyal zeka ve içsel zekadır. Daha sonra sekizinci zeka olan doğacı zeka da bunlara eklenmiştir. Dokuzuncu zeka olduğu düşünülen varoluşsal zeka hâlen araştırılmaktadır. Bu zekaya biyolojik bir alan bulunamadığından Gardner bu zekaya "yarım zeka" adını vermiştir ve bu zekayı listeye sonra ekleyebileceklerini belirtmiştir. Her insanda bu zekâların tümü bulunur, ancak insanların yetenek ve yaratıcılıkları büyük farklılıklar gösterir. Bir öğrencinin her zekâsının ayrı ayrı güçlü yanları ve zayıflıkları işlenerek daha başarılı olması sağlanabilir. Bu zekâ türlerini bir sınıfın içinde entegre etmek, mevcut eğitim sistemini kökten değiştirmeyi gerektirir. Gardner psikometrik teori ve enformasyon işleme süreçleri hakkındaki kalıpları kırarak pek çok alandaki insan yetileri konusunda yeni bir kavram sunmuştur.




Hülya Vurnal İkizgül

Hülya Vurnal İkizgül (d. 1966, İstanbul), mozaik sanatçısı.

İstanbul Bahçelievler Lisesi’ni (1985) ardından, Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’ni (1990) bitirdi. Aynı fakültede yüksek lisans yaptı. Duvar Resmi Atölyesi’nde Mustafa Pilevneli ile çalıştı.

13 - 29 Ekim 1992’de Ayasofya Müzesi Ali Sami Boyer Galerisi’nde Mozaik Resim ve Heykel Sergisi açtı. “"Mozaik Sanatı ve Bedri Rahmi - Eren Eyüboğlu Mozaikleri"” adlı bilimsel araştırmasını tamamladı.
Çeşitli renk ve boyutlardaki yüzlerce taşı bir araya getirerek çok renkli mozaikler yapıyor. 
Antikçağ'dan günümüze uzanan, düşlerden kurulu bir dünyada yaşıyormuş duygusu yaratmak amacıyla şiir ve müzik eşliğinde sunulan mozaik panolarıyla mozaik ve heykel alanında olduğu kadar, şiir ve müzik alanında da kendini ifade etmektedir.

01 - 31 Ekim 1994 tarihleri arasında Fransa’nın Marsilya kentinde Istres Arkeoloji Müzesi’nde Çağdaş Mozaik Sanatını temsilen konuk sanatçı olarak Mozaik, Resim ve Heykel Sergisi açtı. 3 adet mozaik beton heykeli Istres Arkeoloji Müzesi’ne alındı. Aynı yıl Akdeniz Türk-Fransız Dostluk Derneği ödülü aldı. 2 - 23 Mart 1996 tarihleri arasında İstanbul Vakko Beyoğlu Sanat Galerisi’nde Mozaik Resim Sergisi açtı. Aynı yıl mozaik resimlerini 10 – 31 Mayıs tarihleri arasında Ankara Vakko Sanat Galerisi’nde sergiledi. 15 Mayıs 1997’de Marmaris Robinson Select Club Maris’in düzenlediği Türk Sanat ve Kültürü’nün oluşturduğu “Atölye Günleri” etkinliklerinin ilk konuğu olarak, uygulamalı atölye çalışmalarıyla birlikte 15 günlük sergisini gerçekleştirdi. 16 Ekim – 3 Kasım 2002’de Darphane-i Amire'de Mozaik Resim ve Heykel Sergisi açtı.

Musée d’Archéologie d’Istres (Marsilya, Fransa) ve Balıkesir Devrim Erbil Sanat Müzesi’nde eserleri bulunmaktadır.





Michal Meduna

Michael Meduna (d. 31 Ağustos 1981, Pardubice), Çek eski futbolcudur.

2006-2007 futbol sezonunda oynanan Vestel Manisa - Galatasaray 3. hafta maçında kalp damarlarındaki rahatsızlık yüzünden bayılmış ve Manisa Devlet Hastanesi'ne kald