r: üretmek ve bunu sürdürebilmek için enerji girişi olmalı. Bir elektrik akımı, bir dielektrik gaz ya da basit bir örnek olarak, bir deşarj tüpünü gösteren ❗️sağ resimde görüldüğü gibi sıvı (elektriksel olarak iletken olmayan bir malzeme) üzerinde uygulandığında plazma oluşturulur (DC kullanılan sadelik).

Katot (negatif elektrot) çekirdeğini çekerken potansiyel fark ve sonraki elektrik alan anot (pozitif elektrot) doğru bağlı elektronlar (negatif). Gerilim arttıkça, mevcut dielektrik sınırının ötesine (elektrik kutuplaşma) tarafından malzemeyi vurgular (vadeli gücü), malzemenin bir iletkenin içine yalıtkan olmaktan dönüştüren bir elektrik kıvılcımı ile işaretlenmiş bir elektrik arıza sahne içine (giderek iyonize olur gibi). Altta yatan süreç (❗️sağdaki şekilde görüldüğü gibi) elektron ve nötr gaz atomları arasındaki çarpışmalar daha fazla iyonlar ve elektronlar oluşturmak için Townsend çığı vardır. Atom sonuçlarında ilk elektronun tek iyon ve iki elektron etkilidir. u nedenle, yüklü parçacıkların sayısı "çarpışmaların yaklaşık 20 ardışık setinden sonra" (milyon) hızla artar, ortalama olarak serbest yolu nedeniyle (ortalama mesafe çarpışmalar arasına) gider."

Yeterli akım yoğunluğu ve iyonizasyon ile, bu, elektrotlar arasında bir ışık elektrik arkı (yıldırım, sürekli bir elektrik deşarjına benzer) oluşturur.[Note 1] daha fazla gaz moleküllerini ayıran ve (iyonlaşma derecesi sıcaklığı ile belirlenen) ortaya çıkan atomlar iyonize olur ve birim sekansta, sürekli elektrik arkı boyunca elektriksel direnç ısı oluşturur: solid-liquid-gas-plasma, the gas is gradually turned into a thermal plasma.[Note 2]Sıcaklık ağır parçacıklar ve elektronlar boyunca nispeten homojen olduğunu söyleyen bir ısıl plazma ısısal denge halindedir. (örn: atomlar moleküller ve iyonlar). Çünkü termal plazmalar oluştuğunda bu böyledir, elektrik enerjisi, yüksek hareketliliklerinden ve büyük numaralarından dolayı, elektronlarla verilir, bu ağır parçacıkların elastik çarpışmasıyla ve onu hızla dağıtması mümkündür.

Onların büyükçe sıcaklık ve yoğunluk aralıklarından dolayı, plazmaların, araştırma, teknoloji ve sanayinin birçok alanında uygulamalarını bulabilirsiniz. Örneğin, Endüstriyel ve çıkarma metalurjisi, plazma püskürtme olarak yüzey işlemler(kaplama), mikroelektronik dağlama, metal kesme,  ve kaynak; bunlarla birlikte, günlük araç egzoz temizleme ve floresan / ışıldayan lamba gibi, hatta uzay mühendisliği için süpersonik yanmalı motorlarda bir rol oynarken.



Plazma ilk Crookes tüpü içinde belirlendi,ve böylece 1879 yılında Sir William Crookes tarafından açıklandı (O "radyant madde" olarak adlandırdı). Crookes tüpü doğası "katot ışını" meselesi sonradan 1897 yılında İngiliz fizikçi Sir JJ Thomson tarafından teşhis edildi. "Plazma" terimi 1928 yılında Irving Langmuir tarafından dahil edildi, belki de Crookes tüpü şekli kendisine parlayan deşarj şekillendirdi. (Gr. πλάσμα – kalıplaşan ve oluşturulan şey). Langmuir gözlemlerini şu şekilde tarif etti:Yakın elektrotlar hariç, burada çok az elektronları içeren kılıfları vardır, iyonize gaz yaklaşık eşit sayıda iyonlar ve elektronları içerir böylece elde edilen alan yükü çok azdır. Biz iyonların ve elektronların dengeli yüklerini içeren bu bölgeyi tanımlamak için plazma ismini kullanmalıyız.

Bu konuların sadece kısmi bir listesidir.Plazma (fizik) makalelerin listesine bakın. Daha tam ve organize liste plazma bilim ve teknoloji web sitelerinde bulunabilir.





Don-Volga Kanal Projesi

Don-Volga Kanal Projesi, Don ve Volga nehirlerinin birleştirilmesi için II. Selim devrinde Osmanlı Devleti sadrazamı Sokullu Mehmet Paşa tarafından girişilen ancak sonuçsuz kalan kanal inşaatı girişimi.

1569 yılı Ağustos ayından itibaren iki nehir arasındaki mesafenin üçte biri kazılmış ama kanal projesi tamamlanamamıştır. İki nehir, Sovyetler Birliği tarafından Osmanlı'nın seçtiği yerden farklı iki noktadan yürütülen 5 yıllık kazı çalışması sonucu 1952’de Volga-Don Kanalı ile birbirine bağlanmıştır.

Bir kanal inşa ederek iki nehri birleştirme fikri Osmanlı İmparatorluğu'nda ilk kez 1563'te sadrazam Semiz Ali Paşa tarafından düşünülmüştü. Kanalın inşaatı ile amaçlanan; Hazar Denizi'ni Karadeniz ile birleştirerek İran ve Türkistan ile ulaşımı sağlamaktı. Böylece hem tarihi Türkistan-Astrahan-Kırım ticaret yolu canlanacak, hem İran seferlerinde Don ve Volga nehirleri vasıtasıyla erzak ve cephane nakli kolaylaşacaktı. Kanal, sadece İran seferlerine değil, yeni bir tehlike olarak kuzeyde belirenMoskof Çarlığı ile baş etme amacına hizmet edecekti. Ayrıca Türkistan hacıları için İran ve Rus baskısına maruz kalmadan geçebilecekleri bir yol sağlanmış olacaktı. Kanuni’nin son sadrazamı Sokollu Mehmet Paşa fikri padişah Kanuni Sultan Süleyman'a sundu. Kanuni'nin 1566 yılında Zigetvar Seferi sırasında hayatını kaybetmesi ile bu ilk girişim gerçekleşemeden kaldı.

Kanuni döneminde Astrahan ve çevresinde Müslüman halklara yapılan baskılar II. Selim döneminde artarak devam ediyordu. Böylece II. Selim devrinde proje tekrar gündeme geldi. Sokullu muhalifleri, bu projenin bir hayali girişim olduğunu, boş yere devleti nihayetsiz masraf ve zarara sokacağını ileri sürseler de Sokollu Mehmet Paşa, fikrini padişaha benimsetti. Kanal projesi, Moskof Çarlığı'nın eline düşen Kazan ve Astrahan'ı Rusların elinden almayı hedefleyen Astrahan (Ejderhan) Seferi ile eş zamanlı yürütülecek; donanma Volga'ya geçerek orduyla beraber Astrahan üzerine gidecekti.

Sokullu, Şıkk-ı sâni defterdarı Çerkez Kasım Bey'i Beylerbeyi yaparak hem Astrahan kalesini ele geçirmek için Ruslara karşı Astrahan Seferi’ni gerçekleştirmekle, hem de kanal çalışmalarını başlatmakla görevlendirdi. Kanal kazılacak yer tespit edildi. Astrahan’ın biraz kuzeyindeki bu bölge, Eski Yunanlar tarafından Don’un ve Volga’nın, iki ayrı denize dökülmeden önce, üzerinden geçtiği en sığ toprak olarak tespit edilmişti. Bütün malzemeler Azak Kalesi’nde toplandı. Azak Kalesi, hem seferin önemli bir dayanağı, hem de hareketin çıkış noktası oldu.

Nisan 1569 tarihinde, Kaptan Mustafa Paşa komutasındaki donanma ile üç bin yeniçeri bölgeye sevk edildi. Asıl kuvvetler ile amele ve levazım sevki ise Ağustos 1569 tarihinde Kaptan-ı Derya Ali Paşa komutasındaki donanma ile yapıldı. Ayıca kanal kazısında çalışmak üzere 30.000 Nogay Tatarı tutuldu.

1569 Ağustos'unda Kefe Beylerbeyi Çerkez Kasım Paşa tarafından kazı çalışmaları başlatıldı, Don Nehri'nin bir kolu olan Ilovlya Çayı ile Volga'nın kolu Kamsyshinka Çayı arasındaki (şimdiki adıyla) Petrov Val kasabasının bulunduğu alanda kanal kazılmaya başlandı. Üç ay içinde iki nehir arasındaki mesafenin üçte biri kazıldı. Ancak amele ve asker arasında hoşnutsuzluklar baş göstermişti. Kanalın inşası ile Osmanlı Devleti'nin kendisine olan ihtiyacının azalacağı, hatta özerkliğini kaybedebileceği, endişesi taşıyan Kırım Hanı Devlet Giray Han'ın, el altından propaganda yaptırması sebebiyle hoşnutsuzluk belirdiğine dair kanaat vardır.

Kırım Hanı'nın projeyi istememesinin yanı sıra Rusya'nın bu projeyi önlemek için yaptığı saldırılar, ve mevsimin kışa dönmesi kanal kazısını yavaşlattı. Sonunda Kırım Hanı, Kasım Paşa’nın kanal işini bırakıp doğrudan Astrahan üzerine yürümesi konusunda II. Selim’i ikna etti. Böylece kanal projesi yarım kaldı.

Astarhan seferi de Kasım Paşa'nın geri çekilme emri vermesi ile sonuçsuz kalmış; Osmanlı Kırım ordusu geri çekilme sırasında çöllerde ve bataklıklarda telef olmuştur. Bu arada mühimmat ve erzak depolanan Azak kalesi, isyancı Yeniçeriler tarafından barut deposunun patlatılmasıyla yerle yeksan edildi. Korkunç İvan, Volga'nın ortasındaki bir adaya Yeni Astrahan'ı kurdu. 
Böylece, çok büyük gayret ve masraflarla girişilen Don-Volga Kanalı Projesi ve Astarhan seferi sonuçsuz kaldı.





Palto (hikâye)

Palto, (Rusça: Шинель) Nikolay Vasilyeviç Gogol'un 1842 yılında yayımlanan kısa hikâyesidir.
Yazar gerçekçi bir üslupla kaleme aldığı bu hikâyesinde küçük adam temasını ele alır. Sıradan insanların çektiği sıkıntılar, maruz kaldığı eşitsizlikler ve çektikleri acılar hikâyenin başkahramanı Akakiy Akakieviç'in yaşantısıyla tüm çıplaklığı ile gözler önüne serilir. Bu yapıtı dönemin Çarlık Rusyası'nda büyük tepki alır ve Gogol Rus insanını aşağılamakla suçlanır.
Gogol hikâyeyi bir toplantıda anlatılan bir olaydan esinlenerek yazmıştır. Anlatılan olay av meraklısı sıradan bir memurun yıllarca para biriktirerek aldığı tüfeğini dereye düşürmesi ve sonrasında girdiği bunalımla ilgilidir. Bu bunalımdan ancak arkadaşlarının aldığı yeni bir tüfekle kurtulmuştur.

Bu yapıt "Gerçekçi Rus Edebiyatı"nın mihenk taşı olarak nitelendirilebilir. Dostoyevski Gogol'a ve eserine ilişkin ""Hepimiz onun Palto'sundan çıktık"" diyerek eserin önemini dile getirmiştir.

Rusya'da yaşanılan sosyal sınıf baskısının alt sınıf insanların üzerinde bıraktığı etkiyi anlattığı bu hikâyede, kahramanımız Akakiy Akakiyeviç'in binbir zorlukla aldığı yeni paltosunun çalınması üzerine bir bakandan yardım istemesi ve bunun üzerine işittiği azar, Akakiyeviç üzerinde çok büyük bir etki yapacaktır. Akakiyeviç'in hastalanıp ölmesine kadar giden bu hikâye aslında bitmemiştir. Akakiy Akakiyeviç'in ölümünden sonra hayalet olarak kasabada görüldüğüne ve geceleri insanların paltolarını aldığına dair çıkan söylentiler en son olarak bakanın paltosunun çalınmasıyla sona erecektir. Akakiy Akakiyeviç biraz da olsa huzura ermiştir.




Eyalet askerleri

Yerli kulu piyadesi eyalet paşaları ile sancak beylerinin komuta ve idaresinde bulunan komutanları da bunlar tarafından tayin olunan muntazam ve disiplinli bir askeri sınıfıdır. Bu sınıfa dahil askerler de gördükleri hizmetlere göre, 1. Azaplar, 2. Sekban ve tüfekçiler, 3. İcareliler, 4. Lağımcılar, 5. Müsellemler olmak üzere beş gruba ayrılır.

Azab Osmanlı devletinde çoğunlukla garnizon komutanı olarak görev yapan bir askeri birimin adıdır. Sözcüğün anlamı "bekar erkek"tir. Daha evlenmemiş genç erkekler azab yazılabilirlerdi. Tersane ocaklarında çalıştırılan askeri sınıfa bekâr olmaları koşulu ileri sürüldüğünden ötürü Azab denir