, bölünmüş çeşitli sahneler, değişik ortam ve zamanlardan oluşur.

Sinemada sahne, film içinde, dekorun ve kamera açılarının değiştiği yerlerdeki tamamlanan bir durumu belirtir. Buna Çekim Sahnesi denir. Başka bir deyişle sahne, aynı kişiler ve aynı dekor içinde geçen, sürekli bir olayı gösteren bir ya da daha çok çekimden oluşan görüntüler dizisidir. Kısaca sahne, aynı kişilerin aynı dekor veya mekan içinde, aynı anda yer aldıkları çekimler bütünüdür ve tamamlanan bir durumu belirtir. Sinemada sahne, yazarı rahatlatan "vurgu" olarak adlandırılır. Sahne içinde olay örgüsünü ortaya koyan devinimin, birbirini izleyen çekimler boyunca uyumlu olması gerekir.

Bölümler içinde yer alan ayrım, öykülemeyi oluşturan, olayın içinde gelişip sonuçlandığı kendi içinde bir bütünlüğü olan sahneler dizisidir. Ayrım tek ya da değişik yerlerde geçebilir. Olağan uzunluktaki filmde ortalama 25-30 ayrım bulunur.

Çekim, filmi oluşturan dramatik yapının en küçük birimidir. Kameranın hiç ara vermeksizin, durduruluncaya değin, sürekli olarak bir görüntüyü filme kaydetmesidir. Çekim, bir sahne içindeki belirli kişi ya da nesneye odağın değiştiğini gösteren bildirimdir. Çekimlerin, kurguyla bir araya getirilmesiyle sahne oluşur.


"Çekim senaryosu", senaryonun son aşamasıdır. Yönetmen tarafından alınmış teknik notlar, çekim detayları, üzerinde yapılacak değişikler ile film öyküsünün planlara ve kameranın çekim açılarına bölünmüş, diyalog ve mizansenlerin belirginleşmiş, en detaylı halidir.

Ayrımlamanın hazırlanmasından sonra, yazar ile yönetmen ya da yalnızca yönetmen, çekim senaryosunu oluşturmaya başlar. Filme dönüşecek metnin çekilmesine temel olacak tüm bilgiler, bu evrede çekim senaryosunda yer alır. Çekim senaryosu henüz çekilmeyen filmin, bittiği zaman alacağı biçimin, önceden en küçük ayrıntılarına kadar kâğıt üzerinde belirtildiği, senaryonun film çevirmeye hazır durumdaki en son aşaması ve biçimidir.

Bu bilgiler şunlardır;


Kamera devinimleri ile konunun beklenmedik yönleri, değişik açılardan, farklı görüş noktalarından izleyiciye gösterilir. Kamera devinimi durağan doğayı, devinimsiz varlıkları devinime geçirir, canlılık kazandırır. Görüntünün yalnız fizikî canlılığını artırmakla kalmaz, değişik görüş noktalarına ve kamera açılarına geçerek, konu ile uzaklığı değiştirerek, konuyu izleyiciye başka bir görünüşte sunar.

Geçişlerden amaç, bir bütünlük oluşturmak için filmin parçalarını birbirine bağlamak, izleyicinin dikkat ve ilgisinin çekilmesi gereken noktaları en kısa zamanda ve en kısa yoldan vurgulamak, filme estetik bir bütünlük kazandırmaktır. Geçiş yöntemi seçilirken; “Bir sahneden başka öykü anlatan, diğer bir sahneye geçmek durumundayım. Bu geçişi nasıl yapmalıyım?” sorusu sorulmalıdır. Geçiş yöntemi gelişigüzel seçilmemeli; istenilen etkiyi elde etmeye yardımcı olmasına dikkat edilmelidir. Senaryoda tüm yaşam akışı bire bir verilmez; zamanda sıçramalar yapılarak ileriye veya geriye gidilebilir. Bu akış içinde, farklı sahneler geçiş yöntemleriyle birleştirilir. Geçişlerle izleyiciye başka bir sahneye veya çekime gidildiği belirtilir. Geçişler senaryoda büyük harflerle yazılır.




Sinopsis

Sinopsis ya da Tümbakış, bilimde, öğretimde ve sanatta bir konunun tümüne kısa bakışı ifade eder.

Sinopsis kelimesinin kökeni Yunancadan gelmektedir, bir bakışta okunabilen anlamına gelir.

Bir filmin ön çalışmasında ilk aşamasını oluşturur. Hikâyeyi ilk olarak yazıya dökmek, genel hatlarıyla konsepti belirlemek için kullanılır. Bir sinopsiste filmin senaryosunun giriş gelişme ve sonuç kısımları bulunabilir. Ortalama olarak 1 - 3 sayfa arasında yazılır, diyaloglar yer almaz. Okuyucular için filmin kısa tanıtımı, senaryo yazarları için ise yol haritası olarak değerlendirilebilir.




Orectolobiformes

Orectolobiformes, kıkırdaklı balıklar sınıfına ait bir köpek balığı takımı. Kardeş takımı olan Carchaniformes'den 155 milyon yıl evvel ayrılmıştır, ve yedi familyaya bölünülür.

Bu takıma ait köpek balıklarının iki adet dikensiz sırt yüzgeçleri ve çoğunun diğer köpek balıklarına nazaran küçük bir ağzı vardır. En yaygınları halı köpek balıkları (Orectolobidae) familyasına ait türler, ve en tanınmışları, monotipik olan Rhincodontidae familyasının tek türü ve dünyanın en büyük balığı olan, balina köpekbalığıdır.





Büyük camgöz

Büyük camgöz ("Cetorhinus maximus"), dünyanın en büyük balığı olan balina köpek balığından sonra gelen, dünyanın 2. büyük balığıdır. 10 metre uzunluğa ve 3 ton ağırlığa ulaşabilir. 12 ya da 15 metre uzunluğunda olan daha da büyükleri görüldüğü anlatılmıştır ama bunlar bugüne kadar kanıtlanamamıştır. 3 metreden daha küçüklerini bulmak çok zordur ve bugüne kadar görülen en küçüğü 1,7 m'dir. Akvaryum ortamında 23 cm'ye düşebilir.

Büyük camgözde aynı balina köpek balığı gibi sadece deniz suyundan plankton filtreleyerek beslenir ama balina köpek balığının yaptığı gibi aktif bir şekilde suyu kendi gücüyle içine çekip kendi gücüyle dışarıya püskürtmez; büyük camgöz çok büyük olan ağzı daima açık vaziyette dolaşarak suyu solungaçlarıyla tarar. Bu şekilde her saatte 2000 litre deniz suyunu filtrelemiş ve bu suyun içindeki küçük hayvanları toplamış olur.

Büyük camgözün en çok dikkati çeken dış özelliği, dev büyüklüğünün yanında bir de beş adet dev solungaç aralıklarıdır. Burnu çok uzundur ve ağzı açık gezerken yukarıya doğru dikilir.

Büyük camgözler çoğunlukla tek renklidir. Bu renk koyu gri ya da siyah olur. Vücudunun üst kısmı alt kısmından daha koyu renklidir. Karnında lekeleri olanlarıda görülmüştür. İki adet sırt yüzgeci vardır. Balığın karaciğeri bütün vücut ağırlığının %25'ini oluşturur.

Büyük camgöze dünyanın neredeyse bütün denizlerinde rastlamak mümkündür. Soğuk ve fazla ılık olmayan suyu tercih eder ve planktonun mevsimsel bollaştığı bölgeleri takip eder. En sık görülmüş oldukları bölgeler şunlardır:

Plymouth kentinde bulunan Marine Biological Association'in 2002 yılında başlattığı ve 3 yıl süren bir bilimsel araştırmasında 21 büyük camgöz uydu yardımı ile kontrol edilebilen sinyal verici cihazlar takılmıştır. Bu araştırmanın sonucunda o zamana kadar yapılmış olan birçok tahminlerin yanlış oldukları ortaya çıkmıştır; büyük camgöz açık denizlerde çok büyük mesafeler katettiği ve eskiden düşünüldüğünden çok daha derinlere 700 metre derinliğe kadar dalabildiği kanıtlanmıştır. Ayrıca tahmin edildiği gibi, kış uykusuna yatıp bu zamanın içerisinde solungaç filtrelerini yenilediği de yanlış çıkmıştır.

Yukarıda sözü edilen bilimsel araştırma, büyük camgöz hakkındaki bilgilerimizin kıt olduğunu göstermektedir.

Çoğunlukla yalnız gezerler ama bazen 100 kadar büyük camgöz bir sürü içinde kıyılara yakın bölgelerde yavaş yüzerek denizi taradıklarıda görülür.

Büyük camgöz canlı yavrular doğurur. Ama bu yavrular anne karnının içinde yumurtalarda gelişirler ve ancak yumurtadan çıktıktan sonra annelerinden doğarlar. Kaç yavru doğurduğu ve bu yavruların büyüklükleri henüz bilinmez. Erkek balıklar ancak 5 metre büyüklüğe ulaştıktan sonra üreyebilecek duruma gelmiş olurlar. Dişilerin üremek için ne kadar büyük oldukları bilinir ve 4 metre büyüklügü ulaştıktan sonra üreyebilecek duruma gelmiş olurlar.

Büyük camgözün yavaş bir şekilde vücudunun sadece bazı kısımları suyun dışında gözüken bir şekilde yüzdü dikkate alınırsa, denizcilerin anlattıkları birçok "deniz canavarı" hikâyelerinin aslında herhangi bir dev köpek balığından kaynaklanmış olabileceğini tahmin edebiliriz.

Büyük camgözün anatomisi öyle bir yapıya sahiptir ki, hayvan öldükten kısa zaman sonra çenesi, solungaçları ve kuyruk yüzgecinin alt uzantısı vücudundan kopar. Bu şekilde çok ilginç bir görüntüye sahip olur. Japon bilimci Zuiyo Maru'nun 1977 yılında denizde bulduğu bir "deniz canavarı"nın onyıl sonra yapılan DNA analizi sonrası bir büyük camgöz leşi olduğu ortaya çıkmıştır.

Bazı ölü balıkların kafaları çürüyüp düşer ve sadece omuriliklerinin ucunda sarkan beyinleri kalır. Bu görünümleri ile küçük kafalı ve uzun boyunlu Plesiosaurus adlı dinozor türüne benzerler. Bir dev köpek balığını bu hali ile bulup, yaşayan fosil bulduğunu zannedenler o kadar sık olmuştur ki hatta bu yanıltıcı görüntüye ayrı bir isim verilmiştir: Psoydo-Plesiosaurus.


Bugüne kadar, sadece tek bir türü mü yoksa birçok yöresel ayrılan türlerimi var olduğu kesin olarak bilinmemektedir. Siccardi'nin yaptığı bir tavsiyeye göre şu şekildede ayrılabilirler:





Hursunlu, Yunak

Hursunlu, Konya'nın Yunak ilçesine bağlı bir mahalledir.

Köy halkı, Türkmenlerden oluşmaktadır.

Mahallenin tarihi hakkında çeşitli rivayetler vardır. Bunlar arasında Bizans döneminde Hars şehrinin kurulduğu bölge olarak bilinir. Yapılan kazılarda Bizans ve daha eski dönemlere
ait eserlere raslanmaktadır. Bunun dışında zaman içinde büyük bir tabi afet gecirdiği tahmin edilmektedir. Köy ve çevresinde Bizans devrinde de bir yerleşim yeri olduğunu gösteren eserler mevcuttur. Kullanılan taş malzeme, kale mezar kalıntıları bunu ispat etmektedir. 
Son yüzyıl içinde Turgut kasabasından ayrılanlar ile Argıthanı, Koçaş ve Bolvadinden gelenler mahallesi kurmuşlardır.

OĞUZ TÜRKMEN kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Köy halkı TÜRKMEN olup, Oğuz-Türkmen gelenek ve görenekleri hüküm sürer.Odabaşılar,Solaklar,Koca Mehmetler, Hacı Mahmutlar, ve Kocabaşlar Yanışlar (Ak Aşireti)odaları mevcuttur. Misafirler bu odalarda ağırlanır. 
Düğünler üç gün sürer ve yemekli olur. Ayrıca önemli günlerde de davetler verilir.
Mahallenin 10 derslikli İlköğretim Okulu bulunmaktadır. Okulun lojmanı yoktur. Sağlık Evi vardır. 2009 HAZİRAN ayı itibarıyla mahallesimüze ebe görevlendirilmiştir. Mahallenin kapalı şebeke su teşkilatı vardır. Elektrik şebekesi ve telefon santralı mevcuttur. Mahallede 2009 Haziran tarihinde Ahmet KABALI ve 2013 Haziran tarihinde Uğur SALTIK tarafından açılan ve işletilen iki internet cafe vardır.

Halkın bir kısmı yaz aylarını Gölcük Yaylası’nda geçirmektedir. Diğer bir yaylası olan Kızılkuyu daha sonraları köy statüsüne kavuşmuş olup , bugün Yeşiloba olarak anılmaktadır.Köy; 6 km.lik asfalt yolla Turgut’a