mahalleleri dağlık alanlarda bulunmaktadır. Bülent Ecevit Üniversitesi'ne ait hazırlık sınıfları İncirharmanı Kampüsü olarak bu ilçede bulunmaktadır. Bir zamanlar 60.000 dolayında nüfusa sahip madenci beldesi olan Kozlu, Türkiye Taşkömürü Kurumu'nun küçülmesinden sonra hızla göç vermektedir. Kozlu ilçesi Zonguldak şehir merkezine 5 km mesafede bulunmaktadır.


(*) = vefat
(**)= vekalet

Kozlu'da turizm hızla gelişmektedir. Kozlu sahili, Değirmenağzı ve Ilıksu koyları görülmeye değerdir.

İlçede Türkiye Taşkömürü Kurumu'na bağlı Kozlu Müessese Müdürlüğü bulunmaktadır. Ayrıca Küçük Sanayi Sitesi de mevcuttur. Diğer başlıca geçim kaynakları ise tarım ve hayvancılık, orman ürünleri üretimi ve turizmdir.





İskambil kâğıdı

Oyun kâğıdı, iskambil kâğıdı ya da sadece iskambil, 52 kartlık bir desteden oluşur. Bu elli iki kâğıtta 4 tane temel simge vardır. Bu simgeler maça, kupa, karo ve sinektir.

4 simgeden her bir simgeye ait 13 kart bulunur. Bunlar 1'den 10'a kadar sayılar ve ardından bacak (vale), kız (dam) ve papaz (rua) olarak sıralanır.

Simgeler Tarot kartlarından türemiştir. Kupalar tarottaki kupalardan, maçalar tarottaki kılıçlardan, karolar tarottaki tılsımlardan, sinekler ise tarottaki asalardan gelmektedir. Başka bir söylenti de papazlar üzerindedir. Söylentiye göre papazlar tarihî kişileri simgeler.


Evrensel Kod, Miscellaneous Symbols bloğunda U+2660 dan U+2667 ya 8 standart karakter tanımlar:

Ayrıca Michael Everson 18 Mayıs 2004 tarihli Anglo-Amerikan-Fransız 52 kâğıtlık bir deste oyun kağıdında "Paying card Back" ve diğer bir Joker için ortak karakter önerisi vardır. 




Macit Gökberk

Macit Gökberk (1908; Selanik - 15 Ağustos 1993; İstanbul), felsefe dilinin yalınlaşması, terim karmaşasının giderilmesi ve kavramların sınırlanması alanlarında önemli çalışmalarda bulunan tanınmış Türk felsefecisidir.

Kurtuluş Savaşı komutanlarından Şükrü Naili Gökberk ile eşi Nazire Hanım’ın oğlu Macit Gökberk, 1908'de Selanik’te doğdu.

İstanbul Erkek Lisesi’nden mezun olduktan sonra 1932’de İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünü Platon’un "Theaitetos Diyaloğu" üzerindeki bir çalışmasıyla bitirdi. Aynı yıl bu bölüme asistan oldu ve Hans Reichenbach’ın "Logik" adı altında verdiği dersleri Türkçe’ye aktardı.

1935 yılında doktora çalışmaları için Berlin Üniversitesi’ne gitti. 1940 yılında Prof. Eduard Spranger’in yanında "Hegel ve Auguste Comte’da Toplum Kavramı" adı teziyle doktorasını verdikten sonra Türkiye’ye döndü ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’ndeki görevine devam etti. Aynı bölümde önce doçent(1941), daha sonra da profesör(1949) oldu. 1978 yılında emekliye ayrıldı.

Gökberk’in çalışmaları "felsefe tarihi" ile "dil ve bilgi" sorunu olmak üzere iki konuda yoğunlaşmıştır. Felsefe tarihi ile ilgili çalışmalarını topladığı "Felsefe Tarihi" adlı yapıtı bir Türk felsefecisi tarafından kaleme alınmış ilk kapsamlı felsefe tarihidir.

Anadolu-Yunan felsefesinden yola çıkarak 18. yüzyıl Aydınlanmasına, özellikle de Kant ve Hegel’e uzanan çalışmalarında Hegel’in devlet felsefesi, Kant ve Herder’in tarih anlayışları başlıca odağı oluşturur. Herder’le Kant’ın tarih sorununa getirdikleri çözümü "Kant ile Herder’in Tarih Anlayışları" adlı yapıtında, Hegel’le ilgili çalışmalarını da Felsefe Arşivi dergisinde yer alan "Hegel’in Devlet Felsefesi" ve "Hegel Felsefesi-Yaşayan Yönleriyle" adlı yazılarında sergilenmiştir.

Dil konusunun Gökberk’in felsefe anlayışı içinde özel bir yeri vardır. Düşüncenin üretilmesinde başlıca kaynak olan dil, onu kullananlardan bağımsız değildir; uygarlığın gelişimi ile değişir, kendi kendini yeniler. Gökberk dil ile ilgili bu düşüncelerini "Değişen Dünya, Değişen Dil" adlı bu yapıtında toplamıştır.

Bu arada felsefe dilinin sadeleşmesi, Türkçe felsefe terimlerinin kurulması, kavramların sınıflandırılması yolunda uğraş vermiştir. 1942 yılında henüz bir öğrenci iken ilk Türk Dil Kurultayı’nı izleyen Macit Gökberk, 1954-1960 ve 1969-1976 yılları arasında Türk Dil Kurumu Başkanlığı yapmıştır.

Macit Gökberk 15 Ağustos 1993 günü İstanbul’da öldü.

Her yıl felsefe ve deneme yazıları alanında Gökberk ailesi ve Türkiye Felsefe Kurumu tarafından anısına Macit Gökberk Felsefe Ödülü verilir.





Kolmogorov karmaşıklığı

Kolmogorov karmaşıklığı (tanımsal karmaşıklık, Kolmogorov-Chaitin karmaşıklığı, stokastik karmaşıklık, algoritmik entropi veya program boyu karmaşıklığı olarak da bilinir), bilgisayar biliminde, bir metin parçası gibi bir nesneyi tanımlamak için kullanılması gereken bilgi işlemsel kaynakların ölçüsü.

Örneğin aşağıdaki 100 karakter uzunluğundaki iki karakter katarı ele alınırsa:

Birinci karakter katarı Türkçe "'01'in 50 tekrarı" ifadesi ile kısaca ve tam olarak tanımlanabilir. İkinci karakter katarının bu şekilde tanımlanması mümkün değildir. Bu karakter katarını tanımlananın en kısa yolu kendisini yazmaktır.

Daha şekilsel olarak söylemek gerekirse, bir karakter katarının karmaşıklığı sabit bir tanımlama dilinde o karakter katarının en kısa ifade edilişidir. Aşağıda tanımlama dilinin seçimi ile karmaşıklık arasındaki hassas ilişki ele alınmıştır. Bir karakter katarının Kolmogorov karmaşıklığının karakter katarının uzunluğundan daha büyük olamayacağı gösterilebilir. Kolmogorov karmaşıklıkları, kendi uzunluklarına kıyasla daha kısa olan karakter katarları karmaşık kabul edilmez.

Kolmogorov karmaşıklığı kavramı şaşırtıcı ölçüde derin bir kavramdır. Bu kavram kullanılarak Gödel'in eksiklik teoremi ve Turing'in durma problemi ile ilgili imkânsızlık sonuçlarını ifade ve ispat için kullanılabilir.

Algoritmik bilgi teorisi, bilgisayar bilimlerinin bir alt alanı olup karakter katarlarının (ve diğer veri yapılarının) Kolmogorov karmaşıklığı ve diğer türden karmaşıklarını incelenmesi ile ilgilidir. Bu çalışma alanı Andrey Kolmogorov, Ray Solomonoff ve Gregory Chaitin tarafından 1960larda kurulmuştur. Algoritmik bilgi veya Kolmogorov karmaşıklığının pek çok çeşitlemesi vardır. Bunlardan en yaygın olanı kendi kendini ayıran programlara dayanmaktadır ve Leonid Levin (1974) tarafından ortaya konmuştur.

Kolmogorov karmaşıklığını tanımlamak için önce karakter katarları için bir tanımlama dili belirlemeliyiz. Böyle bir tanımlama dili Lisp, Pascal veya Java bytecode gibi programlama dillerinden birine dayanabilir. Eğer P, "x" çıktısını üreten bir program ise P "x"in tanımıdır. Tanımlamanın uzunluğu P programının kaynak kodunun bir karakter katarı olarak uzunluğudur. Pnin uzunluğu belirlenirken, P içinde kullanılan altrutinler de hesaba katılmalıdır. P programındaki herhangi bir "n" sabitinin uzunluğu, "n"yi temsil etmek için gerekli bit sayısıdır ki bu da (kabaca) log"n" kadardır.

Bir başka yöntem de Turing makineleri (TM) için bir kodlama seçmektir. Burada "kodlama", her M Turing makinesini bit dizisi olan  ile ilişkilendiren bir fonksiyondur. Eğer M, "w" girdisine karşılık "x" çıktısını üreten bir TM ise bu durumda birleştirilmiş "w" "x"in bir tanımıdır. Kuramsal analiz için bu yaklaşım şekilsel kanıtlar kurmaya daha yatkındır ve araştırmacılar tarafından tercih edilmektedir. Bu makalede ise biz bu kadar şekilsel olmayan bir yaklaşım kullanacağız.

Bir tanımlama dili sabitle. Herhangi bir "s" karakter katarının en az bir tanımı vardır ve o da şu programdır:

"s"nin tüm tanımları arasında en kısa olanı "d"("s") şeklinde gösterilir. Eğer aynı en kısa uzunlukta birden fazla program varsa herhangi birini seç. Bunun için söz gelimi sözlük sırasına göre ilk geleni seç. "d"("s"), "s"nin "en kısa tanımı"dır. "s"nin Kolmogorov karmaşıklığı, "K"("s") olarak yazılır ve şu şekilde tanımlanır:
Diğer bir deyişle "K"("s") "s"nin en kısa tanımının uzunluğudur.

Şimdi de tanımlama dilinin "K"yı nasıl etkilediğine bakalım kullanılan dili değiştirmenin etkisinin sınırlı olduğunu gösterelim.

Teorem. Eğer "K" ve "K", "L" ve "L" tanımla dilleri kullanılarak elde edilmiş karmaşıklık fonksiyonları ise, o zaman (sadece "L" ve "L"ye bağlı) öyle bir "c" sabiti vardır ki
eşitsizliğini sağlar.

Bakışımdan ötürü, tüm "s" bitdizileri için öyle bir "c" sabiti vardır ki,

eşitsizliği sağlanır önermesini ispat etmek yeterlidir.

Bunun neden böyle olduğunu anlamak için "L" dili için yorumlayıcı olarak çalışan ve "L" dilinde yazılmış bir fonksiyon olsun:

burada "p" "L" dilinde yazılmış bir programdır. Yorumlayıcı şu özelliğe sahiptir:

Dolayısı ile eğer p, "L" dilinde bir program ve "s"nin en kısa tanımı ise DilYorumla(P) "s" karakter katarını döndürür. "s"nin bu tanımının uzunluğu aşağıdakilerin toplamıdır:

Böylece yukarıda sözü geçen üst sınırın varlığı ispatlanmış olur.

Ayrıca bkz. invaryans teoremi.

Aşağıda tek bir tanımlama olduğunu kabul edip, "s"nin karmaşıklığını "K"("s") olarak göstereceğiz.

Bir karakter katarının en kısa tanımının katarın kendisinden çok daha uzun olamayacağını görmek zor değildir: "s"yi çıktı olarak veren yukarıdaki SabitKatarUret programı "s"nin kendisinden sabit miktarda daha uzundur.

Teorem. Öyle bir "c" sabiti vardır ki 
eşitsizliği sağlanır.

İlk şaşırtıcı sonuç "K"nın etkin olarak hesaplanamayacağı gerçeğidir.

Teorem. "K" hesaplanabilir bir fonksiyon değildir.

Bir başka deyişle, "s" karakter katarını girdi olarak alıp çıktı olarak "K"("s") üretebilecek bir program yazılamaz. Bunu olmayana ergi yöntemi ile gösterelim. Aşağıdaki gibi bir program bulunduğunu var sayalım

öyle ki bu program girdi olarak "s" karakter katarını alıp çıktı olarak da "K"("s") karmaşıklığını versin. Şimdi de şu programı düşünelim:

Bu program KolmogorovKarmasikligi programını bir altrutin olarak çağırır ve en kısa olanından başlayarak en az "n" karmaşıklığına sahip bir karakter katarı bulana dek tüm karakter katarlarını dener, sonra da bulduğu karakter katarını döndürür. Dolayısı ile herhangi bir "n" pozitif tam sayısı verildiğinde Kolmogorov karmaşıklığı en az "n" kadar büyük olan bir karakter katarı üretir. Bu programın kendisinin uzunluğu sabit bir "U" değeridir. KarmasikKarakterKatariUret programınının girdisi "n" tam sayısıdır ve burada "n" sayısının boyu bunu temsil