n üst noktalarına doğru bir yola saptığını gösteriyordu. Albümde yer alan "Junkhead" ve "Angry Chair" bunun göstergesiydi. Madde bağımlılığının yanı sıra Staley`nin çektiği aşk acıları da albümde kendini gösteriyordu. Albüme adını veren "Dirt" işte Staley`nin çektiği bu aşk acısıyla ilgiliydi. Layne Staley Alice in Chains dışında başka projelerde de çalıştı. Staley, aralarında Pearl Jam`den Mike McCready, Screaming Trees`den Barrett Martin ve John Baker Sounders`ın da bulunduğu ve bir seri katil olan Gacy Bunch`ın adı verildiği grupla birlikte birkaç konser verdi. Topluluk bir süre sonra adını Mad Season olarak değiştirdi ve 1995 yılının başında "Above" adlı albümü piyasaya sürdü. Albümdeki parçaların biri hariç tamamı Staley tarafından yazılmıştı. Bundan sonra Grubun çıkardığı kendi ismini taşıyan Alice in Chains albumu ilk çıktığı gün sıralarda 1.sıraya yükseldi ancak Layne'in bağımlılığı nedeniyle turneye çıkılmadı.

1996 yılında Mtv Unplugged'a katılan grup performansıyla göz doldurdu. Ancak performans çok beğenilse de Layne Staley 'nin durumunun kötülüğü daha çok öne çıkıyordu. Sesinden hiçbir şey kaybetmemişti ancak görünüş olarak zayıflamış bedeni, pembeye boyadığı saçları ve belki de yorgunluktan ve bağımlılıktan bitap düşmüş olan gözlerini saklamak için taktığı gözlükler her şey öne koyuyordu. Arada bir şarkı sözlerini unutsa dahi aniden durup "benim motivasyonum nerede" diyip performansına devam ediyordu. Bu konser sonrası Kiss ile turneye çıkan grup turne sonrasında herkes solo çalışmaya devam etti. Grubun dağılacağı söylentileri yayılmaya başladı. Ancak müzik şirketleri grubun canlı performanslarıyla düzenledikleri albümü piyasaya sürdüler. Layne'den uzun süredir haber alınamamıştı. 15 gündür kayıp olan şarkıcı bulunduğunda kimliği ancak otopsiyle tanınıcak hale gelmişti. Yapılan arştırmalara göre Layne'in ölüm tarihinin Kurt Cobain ile aynı gün olduğu ortaya çıktı. İki büyük yeteneğin sonu aynı tarihte olmuştu. Layne'in ölümün ardından gitarist Jerry Cantrell, çok kırgın olduğunu söyledi.
Grunge müziginin önemli isimlerindendir.




Zamir

Zamir veya adıl, cümlede varlıkların adları yerine kullanılabilen ve adların yerine getirdiği bütün fonksiyonları yerine getirebilen isim soylu kelime. "Ben, sen, o, biz, siz, onlar; kendim, kendin, kendi, kendimiz, kendiniz, kendileri; bu, şu, o; kim, ne" ve "biri" gibi kelimeler, sıklıkla zamir olarak kullanılır. Türkçede herhangi bir kelimeyi "zamir" olarak adlandırmak hatalı olur zira pek çok isim soylu kelime gibi zamirler de cümlede farklı görevlerde kullanılabilir:


Kişi adlarının yerine kullanılan "ben, sen, o, biz, siz, onlar, bunlar" gibi kelimelerdir:


Şahıs zamirlerinin belirtme sıfatlarından olan işaret sıfatları ile karıştırılmamaları gerekir. İşaret sıfatlarından sonra bir isim gelir ve sıfat tamlaması oluşturur. Şahıs zamirleri ise tek başına anlamlıdır.


Şahıs zamirleri bazen, vurgu amacıyla, karşıladıkları isimle birlikte kullanılır. Bu durumda yüklem, şahıs bakımından isme değil, zamire uyum sağlar:

Cümledeki eylemin, özne tarafından bizzat yapıldığını bildiren, vurgulayan zamirdir. Dönüşlülük zamir kendi kelimeyi ve iyelik eki almış halleridir: kendim, kendin, kendisi, kendimiz, kendiniz, kendileri. Dönüşlülük zamiri bazı kaynaklarda "şahıs zamiri" olarak geçer.


Kendi zamirinden sonra bir isim gelirse kelime grubu isim tamlamasına dönüşür ve kendi, "tamlayan" olur.


Varlıkların yerini gösteren zamirlerdir. Türkçedeki başlıca işaret zamirleri bu, şu, o, bunlar, şunlar, onlar, öteki, beriki, bura, şura, ora, burası, şurası, orası, böylesi, şöylesi ve öylesi'dir:


Genellikle yakındaki varlıklara işaret ederken "bu" ve "bunlar"; biraz uzaktaki varlıklara işaret ederken "şu" ve "şunlar"; en uzaktaki varlıklara işaret ederken "o" ve "onlar" kullanılır:


"O" ve "onlar" zamirleri, insanlar için kullanıldığında "şahıs zamiri", diğer varlıklar için kullanıldığında "işaret zamiri" olarak adlandırılır:


NOT: "O" işaret zamiri özel bir ismin yerine kullanılsa dahi küçük yazılır ve ardından gelen ekler kesme işareti ile ayrılmaz:


İşaret zamirleri belirtili isim tamlamalarında "tamlayan" veya "tamlanan" olarak kullanılabilir:


Soru yoluyla isimlerin yerini tutan zamirlerdir. Cümledeki soru anlamı soru zamirleriyle sağlanır.


Bazı soru zamirleri cümledeki eylemi etkilediklerinde "soru zarfı" olur:


Bazı soru kelimeleri cümledeki isimleri nitelediklerinde veya belirttiklerinde "soru sıfatı"na dönüşür:


Soru zamirleri bir belirtili isim tamlamasında "tamlayan" veya "tamlanan" olarak kullanılabilirler:


Cümlede varlıkları isim, sayı, miktar ve ölçü yönünden belli belirsiz karşılayan zamirlere belirsiz zamir denir: "Hepsi, kimse, tümü, herkes, hepimiz, kimisi, kimileri, kimi, biri, birisi, birileri, birkaçı, bazısı, bazıları, çoğu, birçoğu, birçokları, başkası, birazı, fazlası, bir kısmı, şey" gibi:


Belirsiz zamirler bir isim tamlamasında "tamlayan" veya "tamlanan" olarak kullanılabilirler:


Şahıs ve işaret zamirleri ikileme oluşturacak şekilde birlikte kullanılırlarsa, "belirsiz zamir" olurlar:


""Şey"" kelimeyi varlıkların adlarını veya diğer zamirleri belli belirsiz karşıladığından belgisiz zamirdir:


-ki eki ile oluşturulan zamirlerdir.

İlgi zamiri, bağlaç olan "ki" ile karıştırılmamalıdır. Bağlaç olan ki ayrı yazılır ve kaldırıldığında cümlenin anlamı pek değişmez. İlgi zamiri kaldırıldığında ise cümle ya devrik hale gelir ya da apayrı ve kastedilmeyen bir anlam kazanır:


İlgi zamiri, isimden sıfat türeten "-ki" eki ile de karıştırılmamalıdır. İlgi zamiri olan -ki'den önce "-im, -in" gibi aidiyet bildiren ekler (ilgi ekleri) gelir. Sıfat türeten -ki eki ise doğrudan isme veya ismin hâllerinden birine eklenir:


Prof. Dr. Muharrem Ergin, -ki sıfat ve zamir yapma eki ile oluşturulan öteki, beriki, deminki, alttaki, dağdaki gibi kelimelerin belirsizlik zamiri olduğunu belirtir.


İyelik zamirleri -im, -in, -i, -imiz, -iniz ve -leri'dir ancak bazı kaynaklarda zamir olarak kabul edilmez. Bu ekler Türkçedeki ses kurallarına göre ufak değişikliklere uğrayabilir.


Dikkat edilirse iyelik zamirleri bir isim tamlamasında "tamlanan" görevindeki kelimeye eklenir. Çoğunlukla şahıs zamiri veya bir isim olan tamlayan ise "gizli" durumda olabilir:

Yapım eki almamış, kök durumunda olan zamirlerdir. Sadece çekim eki alabilirler: "ben, anne, bunda, bazıları, kim, onlardan, onuda, onda, şunda, sana" gibi.

İki kelimenin birleşiminden veya bir arada kullanımından oluşmuş zamirlerdir: "birçoğu, birkaçı, hiçbiri" v.s.

Birden fazla ayrı kelimenin anlam ilişkisi oluşturacak şekilde gruplaşarak meydana getirdikleri zamirlerdir: "Öteki beriki, falan filân, şundan bundan, şu bu, her biri, herhangi biri, ne kadarı v.s."

Ek hâlindeki zamirler sonuna geldikleri kelimeleri zamire dönüştürürler. Türkçede ek hâlindeki zamirler ilgi zamiri "-ki" ve iyelik zamirleridir.






John le Carré

John le Carré. Asıl adı; David John Moore Cornwell'dir. (d. 19 Ekim 1931, Poole, Dorset, İngiltere) İngiliz casusluk romanları yazarı.

Richard Thomas Archibald Cornwell ve Olive Cornwell'in oğlu, Aktris Charlotte Cornwel'in kardeşi John le Carré, 19 Ekim'de doğdu. Berkshire'ın yakınında Pangbourne'da St.Andrew hazırlık okulunda resmi eğitimine başladı ve Sherborne okulunda devam etti. 1948'den 1949'a kadar, Berne üniversitesinde yabancı diller üzerine çalıştı. Sonra Oxford da Lincoln kolejine devam etti bir B.A.'le (dereceyle) 1956'da mezun oldu. İki yıl boyunca Eton Koleji'nde ders verdi. Le Carré 1959'da Eton'dan ayrıldı. Sonraki beş yıl boyunca İngiliz Dışişleri Bakanlığı için çalıştı. Önce, Bonn'daki İngiliz Elçiliğinde ikinci sekreter olarak hizmet verdi, daha sonra konsolos olarak siyasal bir hizmet için Hamburg'a transfer edildi. Le Carré, MI6'ya asker yazıldı. 1961'de ilk romanını yazdı.







Oklu kirpigiller

Oklu kirpigiller (), Eski Dünya oklu kirpileri olarak da bilinir, kemiriciler (Rodentia) takımına ait bir familya.

Bu familyayı Amerika'da bulunan ağaç oklu kirpilerinden daha rahat ayırt edebilmek için Eski Dünya oklukirpileri de denilir. Dikenlerinden dolayı "kirpi" olarak adlandırılsalar da, asıl kirpigiller ile akrabalıkları yoktur. Familyanın Türkiye'de bulunan tek temsilcisi Hint oklu kirpisidir.

Oklu kirpiler, memelilerin arasında en uzun dikenlere sahip olanlarıdır. Oklu kirpilerin postunda her türlü kılları bulmak mümkündür; yumuşak yün, sert kıllar, kısa dikenler, kalın, çok elastik, uzun, kıllar ve sert, uzun oklar. Bu okların bazıları 40 cm uzunluğa varır ve 7 mm kalınlığında olurlar. Okları çok sivri olur ve yaraladığı yerin iltihaplanmasına yol açabilir.

Eskiden oklu kirpilerin oklarını gerçekten fırlatabildiklerine inanılmıştır. Bu kesinlikle yanlıştır. Ama oklarını kendini korumak için kullandığı doğrudur.

Genelde Afrika ve Asya'nın tropik ve subtropik bölgelerinde yaygınlardır. Güney Avrupa'da yaygın olan oklu kirpilerin insanlar tarafından getirilmiş olup olmadıkları kesin bilinmemektedir. Ama ağırlıklı olarak Güneydoğu Asya'da yaygındırlar, burada en çok türlerine rastlanır.

Oklu kirpilerin yaşam alanları çok farklı olabilir; yarı çöl, çalılık alanlar veya tropik yağmur ormanlarında bulunabilir.

Oklu kirpiler yerin altında yaşarlar. Bazı türler kendi kazdıkları tünellerde bazıları da başka hayvanların kazdıkları mağaralarda ve kaya aralıklarında yaşarlar. Geceleri bitkisel gıda ihtiyaçlarını gidermek için yuvalarından dışarı çıkarlar.





Oklu kirpi

Oklu kirpi, Hystricidae ve Erethizontidae familyalarını oluşturan kemiricilerin ortak adı. Yaklaşık 60–90 cm boyunda, 5–16 kg ağırlığındadırlar. Kuyrukları yaklaşık 20–25 cm'dir. Kahverengi, gri veya nadiren de beyaz renktedirler.

Oklu kirpiler, isim benzerliğine rağmen kirpi değildirler. Kirpiler erinaceomorphs ailesine mensupturlar.

Oklu kirpi sözcüğünün batılı dillerdeki karşılıkları, Orta Fransızca "porc d'épine" (dikenli domuz) sözcüğünden gelir.


Kuzey Amerika'da Amerika Yerlilerince oklu kirpinin ok adı verilen teleksi dikenleri takı ve giyim kuşam süslemesinde kullanılır ve bu sa