Don'un oğulları bu görevi yapar.

6. Don: Bu rütbe ise ailenin liderini temsil eder. Tüm ailenin kontrolü elindedir. Bu rütbeye gelindiğinde görevler bitmiş olur.

7. Don Of New York City: Tüm New York'un yeraltı liderliğini temsil eden rütbe. Tüm New York'un yeraltı işleri ondan sorulur. En büyük rütbedir. Bu rütbeye ulaşmak için bütün mekanları ele geçirmek gerekir.





Geophaps

Geophaps, güvercingiller (Columbidae) familyasında sınıflanan bir kuş cinsidir ve yalnızca 3 tür içerir:
Bu türlerden spinifeks güvercininin iki alt türü bulunmaktadır:




Yaşıyorum (albüm)

Yaşıyorum, Soner Arıca'nın 18 Mayıs 1995 yılında yayınladığı müzik albümü.







Ülkelere göre işsizlik oranı listesi

Bu liste Dünyadaki ülkelerde işsizlik oranlarını The World Fact Booka göre düzenlenmiştir.




Phaps

Phaps, güvercingiller (Columbidae) familyasında sınıflanan bir kuş cinsidir ve "bronz kanat" ortak adıyla anılan 3 türü içerir:




Kabraxis

Diablo: Siyah Yol kitabında, insanları iyileştirerek veya onlara istediklerini (para, yetenek) vererek, kendisine inanmalarını sağlayan sahte tanrı, iblis. Kendisine bir kilise kurar, yüksek rütbeli bir rahibi ayartarak kendisinin bir peygamber olarak tanınmasını sağlar ve oldukça fazla mürit toplar. Dünya ile cehennem arasındaki geçişi kolaylıkla yapabildiği için, kendisinden bir şey dileyenleri kilise içindeki bir yoldan (siyah yol) geçirerek cehenneme getirir, kendi mekanında, müridinin isteğini yerine getirerek aklını çeler. Böylece Westmarchın oldukça büyük bir kısmını dinden çıkarmıştır. Yaptığı eylemlerin aslında iyiliğe hizmet ediyormuş gibi görünmesi, en büyük kozudur.




Kara Gömlekliler

Kara Gömlekliler (İtalyanca: Camicie nere ya da Squadristi), I. Dünya Savaşı sırasında ve onu izleyen II. Dünya Savaşı'nın sonlanmasına kadar İtalya'da yarı askeri faşist örgüt.
1919 - 1923 arasında Squadre D'azione ("Eylem Mangaları"), 1923 - 1943 arasında Milizia Volontaria Fascista Per La Sicurezza Nazionale ("Ulusal Güvenlik İçin Gönüllü Faşist Milisi") olarak adlandırılan, Benito Mussolini yönetimindeki Ulusal Faşist Parti'nin üyeleri olan silahlı birliklerdir. Bu paramiliter yapılanmaya milliyetçi görüşleriyle bilinen aydınlar, eski ordu subayları ve bazı toprak sahipleri destek vermiştir.




Henicophaps

Henicophaps, güvercingiller (Columbidae) familyasında sınıflanan bir kuş cinsidir ve yalnızca 2 tür içerir:




Kama

Kama, uçları üçgen şeklinde olan ve baltaya benzeyen aletlere denir. Bu basit aletler metalden veya tahtadan yapılırlar ve kesicidirler. Bir nesne kesilmek istendiğinde kamanın keskin ucu bu noktaya konulur ve üst kısmına sert bir cisimle vurularak basınç oluşturulur böylece nesne kesilir.

Yüzeyleri eğik düzlem şeklinde olan prizmaya benzer. Kullanım amaçları; cisimleri kesmek, parçalamaktır. Bıçak, makasın kesici kısımları, çivi, iğne, çuvaldız ve balta kamaya örnektir. Osmanlı akıncıları tarafından da yaygın olarak kullanılmıştır.




Muhammed Emin (Dağıstan)

Muhammed Emin Paşa (Avarca "МухIаммад Амин Асиялав"; 1818, Dağıstan - 8 Nisan 1901, Bursa, Armut köyü), 19. yüzyıldaki Rus-Çerkes Savaşı'nın Avar kökenli önderlerinden biri ve İmam Şamil'in üçüncü naibidir.

Muhammed Emin Asiyalal, 1818'de Dağıstan’ın Gunib vilayetine bağlı bir Avar köyü olan Honoda'da (Гьонода) doğmuştur. Babasının ismi «Honodalı Hacı» anlamında olan "Honodiyaw Hajı"’dır. Lakabı olarak annesi "Asiye"’nin adıyla çağrılmıştır. Bu yüzden Avar dilinde lakap olarak "Asiyalal Muhammed" («Asiye’nin Muhammed») biçiminde adlandırılmıştır.

1829 Edirne Antlaşması'na dayanarak Çerkesler üzerinde egemenlik hakları bulunduğunu öne süren Ruslar, bunu kabul etmeyen Çerkeslere (Adıgelere) boyun eğdirmek için, Çerkesya'yı üzerinde kale, karakol ve gözetleme kuleleri bulunan müstahkem askeri hatlarla çember içine almışlardı (1837-39). Buna bir karşılık olmak üzere Çerkesler, 1840 yılı ilkbaharında, Karadeniz kıyısı boyunca uzanan kıyı hattı başta olmak üzere, bu hatlara karşı harekata geçmiş, hatları yıkmış ve kalelerin çoğunu da ele geçirmişlerdi.

Bu harekattan önce Türkiye ve İngiltere'den gelen bazı ajanlar, Türk ve İngilizlerin harekata geçilmesi halinde Çerkeslere yardım edeceklerini söylüyorlardı ama bu sözlerin asılsız olduğu anlaşılmıştı. Hiçbir yardım alamayan Çerkesler de, moralleri bozulmuş halde savunmaya çekilmişlerdi.

Öte yandan Ruslar, 1830-39 yılları arasında Adıgelerin "Base Ovası" dedikleri, Kuban Irmağı ile daha batıdaki Laba Irmağı arasında bulunan verimli Adıge toprakları da, Rusların eline geçmişti. Bu topraklarda yaşayan Çerkeslerin (Kuban Kabartay, Besleney, Mahoş, Abaza, vb.) çoğu katledilmiş, bir bölümü de Laba Irmağı batısına sığınmıştı. Ele geçirilen bu Çerkes topraklarında 'stanitsalar' (Müstahkem Kazak köyü) kurulmuştu. Doğal olarak, buralardan sürülen Çerkesler, topraklarını geri almak istiyorlardı. İmam Şamil de, naib adı verilen temsilcilerini Çerkesler arasına gönderip şeriat esaslarına göre onları örgütlemeye ve yeniden savaşa katmaya çalışıyordu.

1846'da Şamil, kendi egemenlik alanı olan doğudaki Dağıstan ve Çeçenya ile, en batıdaki Çerkesya arasında bulunan ve Kuzey Kafkasya'yı ikiye bölen stratejik Kabartay bölgesini Rus yönetiminden çıkartmak üzere harekete geçti;amacı Kabartayları yanına çekip Ruslara karşı verilen dinsel görünümlü,ama temelde bağımsızlık içerikli "Müridizm Mücadelesini", Adıgelerle doğrudan birleşmeyi gerçekleştirerek, Kuzey Kafkasya boyutuna yaymak idi. Ama geleneksel olarak Rus dostu olan Kabartay derebeyleri Şamil'e karşı tavır koydular. Derebeylerinin yardımına gönderilen Rus birliklerinin yakınlaşması ve tehlike oluşması üzerine, Şamil de Çeçenya'daki karargahına geri dönmek zorunda kalmıştı.

Bu yeni durum üzerine İmam Şamil, Ruslarla bir tür ateşkes durumu içinde olan ve kendileriyle doğrudan bir temas olanağı bulunmayan Çerkesya'da yaşayan Müslüman toplulukları örgütlemesi ve yeniden savaşa katması için 30 yaşındaki genç ve enerjik naiplerinden Muhammed Emin'i, temsilcisi olarak Adıgelerin arasına gönderdi. Muhammed Emin, Çerkeslerce verilen adıyla "Mıhamet Emin" ya da kısaca "Naib", yanında din adamları, kadılar ve muhafızlar olduğu halde, 1848 yılında Çerkesya'ya geldi; Adıge toplulukları, özellikle Abadzehler tarafından dostça karşılandı. 1849 yılı ilkbaharında Mahoş, Yegerukay ve K'emguylar Naib'e bağlılıklarını bildirdiler; Ubın Irmağı boyundaki Şapsığlar da destek sözü verdiler.

İmam Şamil, yönetimine aldığı yerlerde köleliği ve derebeyliğini kaldırıp eşitlikçi bir şeriat düzeni (İslami bir devlet yönetimi) kuruyordu. Bu nedenle Naib, yoksul köylüler, özellikle köleler arasında bir özgürlük umudu yaratmıştı. Ama Naib, Şamil'in adaleti ve eşitliği esas alan politikasından saptı, derebeylerinin de desteğini elde etmek için, birkaç eşten oluşan haremine bir K'emguy derebeyinin kızını da aldı. Bu beklenmedik politik sapma, yoksul köylüler ve köleler arasında güvensizliğe ve tepkiye yol açtı.

Naib, 100 aileden oluşan ve muhtarlar tarafından yönetilen bucaklar kurdu. Muhtarın görevi yukarıdan verilen buyrukları yerine getirmek ve istenen sayıda silahlı savaşçıyı Naib'in emrine vermek idi. Birkaç bucak, bir ilçe oluşturuyordu. İlçenin başında bir müftü ile bir kadı görev alıyordu. Bunların üstünde ise, kendisi ile, en yakınlarının yer aldığı bir üst meclis bulunuyordu. Bu mecliste Abadzeh muhtarı Cendere Hacı Hasan, Muhtar Beresbıy, Abdullah İsmail Efendi, Hacı Zade Muhammed Efendi, Kunıko Hanıko ve İbrahim Hanoğlu bulunuyordu.

Örgütleyici çabaları nedeniyle, Naib'e İstanbul'dan bir takdirname ile iki nişan takılı, elmas ve mücevher işlemeli bir kaftan gönderilmişti.

Naib, kısa sürede, Rus sığınmacı ve esirlerden devşirme bir özel ordu kurmayı, Base Ovasından sığınanların ve Abadzehlerin desteğini almayı başardı. Ardından bu küçük özel ordusunu bir baskı aracı olarak kullanmaya başladı, ayrıca Abadzehlerden "Murtazıklar" adını verdiği üniformalı birlikler de oluşturdu. İmam Şamil'in daha etkin mücadele istekleri sonucu, Adıgelerin savunmada kalma genel stratejisini bozup, 1849 yılı boyunca Rus mevzilerine 101 adet saldırı yöneltti. Ruslar da, karşılık olarak,ayırımsız bütün Adıgelere yönelen daha sert misillemelerde bulundular. Ayrıca Ruslar, Adıgelerin "vahşi", "eşkıya" ve iflah olmaz "haydutlar" oldukları biçiminde bir dezenformasyon, maksatlı bilgilendirme fırsatı da yakaladılar.

Naib'in, terörü de kullanan şer'i uygulamaları (bu arada demokratik yaşama alışmış Abadzehlere ve devşirmelere bile, zorla, günde beş vakit namaz kıldırması) yanında, bazı sanayileşme çalışmalarını da başlattığı bilinmektedir.

Naib, kurdurduğu şeriat mahkemeleri ile, hırsızların elini kesme, muhalifleri kuyularda hapsetme ve idam gibi sert cezalar uygulatmaya, geleneksel mahkemeleri kaldırmaya başladı. Bu durumlar karşısında, böylesine davranışlara alışık olmayan topluluklar, yani Abadzehler dışındaki Adıge toplulukları, özellikle Şapsığlar şeriat mahkemelerini ateşe verip yaktılar ve murtazıkları bölgelerinden kovdular.

Muhammed Emin'in etkinliği uzun sürmedi, sonunda Unbi (Umpa) Dağlarında Ruslara yenilip eski gücünü ve saygınlığını yitirdi. 16 Temmuz 1851'de Kuban bölgesi Şapsığları Muhammed Emin'in Anthir (Антхыр)'deki istihkamını ve şeriat mahkemesi binalarını yıktılar. Burada Ruslarla yeniden ticaretin başlatılması ve Naib yanlısı olan bütün din adamları zümresine yönetimden el çektirilmesi kararları alındı. Ayrıca Karadeniz kıyısında Aşe ve Psezuapse (Psışu) ırmakları yöresinde yaşayan Şapsığlar da, 12 Ağustos 1851'de Lazarevsk Kalesi yakınlarında toplanıp Muhammed Emin'i tanımama ve Ruslarla ticari ilişkileri başlatma kararı aldılar. Halk savaşı ve savaş gerekçesiyle Muhammed Emin tarafından konulmuş olan ağır vergileri ödemeyi istemiyordu.

1853-56 Kırım Savaşı sırasında, Çerkesya, böylesine bölünmüş ve pasifleşmiş bir durumdaydı. Savaş koşullarından yararlanma ve yeniden "genişleme" planları yapan Osmanlılar, eski bir Rus subayı olup Türkiye'de sığınmacı olarak bulunan Seferbey Zaneko'yu (Занэкъо Сэфэрбэй), "Çerkesistan Valisi Sefer Paşa" ünvanın