e yazın +35 dereceye kadar çıkabilmektedir. Gün içinde gece ve gündüz hava sıcaklığı değişimi de çok fazladır. Bölgede yıllık yağış miktarı 200–250 mm ve yağışların %75’i sadece Temmuz ve Ağustos ayında yağmaktadır. Fakat sert bir iklime sahip Moğolistan’da bu bölge Huvsgöl (ülkenin kuzeyi) kadar soğuk ya da Gobi Çölü (ülkenin güneyi) kadar sıcak olmadığından turizm için en uygun iklime sahip bölgedir. Ayrıca havadaki nem oranı da ülke içerisindeki en uygun yerlerden biridir.

1220 km alanı kaplayan Orhun Vadisi 2004 yılında UNESCO tarafından Dünya Miras Listesi'ne alınmış ve böylece tüm dünya için önemli bir değer taşıdığı için bölgede bulunan doğal ve kültürel varlıklar korunma altına alınmıştır.

Orhun Nehri boyunca tarihi önemli yerler;





Peçenek Deresi

Peçenek deresi, Şereflikoçhisar'dan geçip Tuz Gölü'ne dökülen bir akarsudur.

Peçenek deresi, Şereflikoçhisar'ın 40 km güneydoğusundan doğar. Camişli Göl denilen yerden yan yana birkaç yerden doğan pınarlardan kaynağını alır. Kuzeybatıya doğru düz bir yatak içinde aktıktan sonra Şereflikoçhisar yakınında Peçenek Boğazını aşarak Koçhisar ovasına; ova üzerindeki menderesli yatağını takip ederek batıya doğru akar ve Tuz Gölü'ne dökülür. Kaynağından göle kadar yaklaşık 60 km uzunluğu, 350 m'lik seviye farkı vardır.

Peçenek Deresi'nin yıllık ortalama akımı 1,076 metreküp/saniye'dir. Akımın en yüksek olduğu ay 1,774 m³/sn ile Şubat, en az olduğu ay ise 0,277 m³/sn. ile Ağustos ayıdır.

Peçenek deresinden daha çok sulamada faydalanılmaktadır. Koçhisar ovasının sulanabilmesi ve Şereflikoçhisar'ın su ihtiyacının karşılanabilmesi amacıyla Fadıllı köyü yakınında Peçenek Barajı inşa edilmiştir.




Anadolufeneri, Beykoz

Anadolufeneri, İstanbul Boğazı’nın Karadeniz’e açılan kısmında Çakaltepe ve Kabakoz koylarının arasında bulunan küçük bir yarımada üzerinde kurulan köydür.

1658 yılında kurulmuştur. Beykoz’un en meşhur köylerinden biri olan Anadolufeneri, ismini burada bulunan deniz fenerinden almıştır. Anadolufeneri; 2014 yılı itibarıyla alınan kararlar gereği, mahalle statüsüne girmiş olsa da, mandıraları, çiftlikleri hala süregelen balıkçılık mesleği ile şehirleşmeden uzakta bir yaşam sürmektedir.

Köyün ilk kuruluş sebebinin, köyde bulunan deniz fenerini yakmak için gelip gitmek zorunda kalan fenercilerin yavaş yavaş fener etrafına yerleşmeye başlamasıyla olduğu düşünülse de, aslında deniz fenerinin yapıldığı tarih net olarak bilinmemektedir. Yapılan araştırmalarda en net bilgi, 1755 yılında bölgede ahşap bir deniz feneri bulunduğu ve 1834'te günümüzdeki haline dönüştürüldüğü kabul edilmiştir.

Köyde yaşamını sürdüren nüfusun bir kısmı Kafkasya’dan göç edenler, kalan kısmı da Girit’ten asker olarak gelip yerleşenlerden oluşmaktadır.

Anadolufeneri'nin en büyük özelliklerinden birisi, İstanbul Boğazı'nın çıkışındaki son koya sahip olmasıdır. Bu sebeple Deniz kuvvetlerinin, Boğaz çıkışlarını kontrol ettiği nokta köyün altında bulunan bir radar birimi tarafından sağlanmaktadır.

1980'li yılların sonuna kadar Askeri bölge içerisinde olan Anadolufeneri ve Poyraz; 80'lerin sonunda, dönemin Anadolufeneri muhtarı Meliha Elçioğlu'nun girişimleri ile askeri bölge statüsünden kısmen çıkmıştır. Meliha Elçioğlu, Anadolufeneri'nin ilk ve tek kadın muhtarıdır. Yaptığı çalışmalarla köy yollarını genişletmiş, köye belediye otobüsü bağlanmasını sağlamış, köy ilkokulu binasını, Hacı Ayetullah Keser'in tüm maddi sorumluluğu almasıyla yeniletmiş ve öğrenimde kalmasını sağlamıştır. Ancak, MEB uygulamaları sebebiyle, civar köylerin eğitimleri Anadolufeneri'ne bağlanmadığı için 9 derslikli, müdür yardımcı, müdür, öğretmenler odası, spor salonu ve laboratuvarı bulunan ilkokul, eğitim uygulama okullarına devredilmiş ve şu anda da Beykoz Eğitim Uygulama ve İş Eğitim Merkezi'nin öğrencileri ve öğretmenleri tarafından kullanılmaktadır.

Askeri Bölge statüsünün kaldırıldığı döneme kadar, Akbaba'dan Poyraz ve Anadolufeneri'ne dönen yolun, Anadolu Kavağı ayırımında bulunan bir askeri kapıdan geçilerek bölgeye girilmekte idi. Bölgeye sadece köylerden yaşayanlar kartları ile rahatlıkla geçiş yapabiliyorken, köyde yaşayan akrabası olmayanlar gezme amaçlı köylere giremiyordu. Köyde akrabaları bulunanlar ise asker kontrolünde akrabalarının evlerine ulaştırılabiliyordu.

Bu süreçte korunan ormanlar ve doğal yaşam, o dönemde Anadolufeneri ve civarındaki ormanlarda pek çok hayvanın varolmasını sağlamıştır. Ceylanlar, yaban domuzları, çakallar ve çeşitli kuş türleri Anadolufeneri ormanlarında bulunmaktadır. Ormandaki ağaç çeşitliliği ise yaklaşık 12 farklı türü barındırmaktaydı. Ancak askeri kapının kaldırılmasından yaklaşık on yıl sonra Poyraz ormanlarından çıkan büyük bir yangınla, ağaç ve hayvan türleri azalmış; bir kısmı ise tamamen görünmez olmuştur. En son, yapılan üçüncü köprü çalışmalarında mevcut ormanın büyük bir kısmı kaybedilmiştir.

Anadolufeneri köyünde 1880 yılında; II. Abdülhamit tarafından yaptırılan “Hamid-i Evvel Camii” bulunmaktadır. Cami, Beylerbeyi ve Emirgan’da bulunan Hamid-i Evvel Camii ile aynı ismi taşımaktadır. Ayrıca Halayıkdere Mahallesi’nde 1996 yılında Mustafa Sözer adına yaptırılan bir cami daha mevcuttur.

Bizans Dönemi’ne ait tarihi Yoros Kalesi de Anadolufeneri’nin önemli tarihi miraslarındandır. Daha sonra Cenevizlilerin eline geçen kale Yıldırım Beyazıt Dönemi’nde Osmanlı mülkü olmuştur. Türklere geçen kalenin II. Mahmut tarafından tamir edildiği bilgiler arasındadır. 

Anadolu Deniz Feneri, İstanbul Boğazıyla Karadeniz’in birleştiği bölgede Yon (Hrom) Burnu üzerinde bulunmaktadır. 1834 yılında yapılan Fener, 1858 yılında Fransızların yapıyı genişletmesi ve kulesini revize etmesi ile birlikte yeni halini almıştır. Denizden 75 metre yüksekliğinde bulunan fener, içindeki 1000 watlık ampulü ile aydınlık sağlamaktadır. Buradaki kristalin çevresindeki elektrik motoru ile dönen paravan sayesinde yanıp sönmektedir. Fener, elektrik olmadığı zaman gaz ile çalışmaktadır. Açık havalarda 16 deniz mili açıklığı gören fener inşa edildiği günden bugüne kadar fonksiyonunu icra etmektedir. 





Piroksen

Piroksen, mantonun önemli bileşenlerinden biri olduğu sanılan karmaşık mineral grubudur.

En yaygın üyesi ojit, siyah opak bir mineraldir. Birbirine dik iki yönde klivaj gösterir. Kristal yapısı tekli tetraedr zincirinden ibarettir. Tekli zincirlar birbirine demir ve magnezyumla bağlanmıştır. Bu son elementlerin bağlantı yerleri klivaj düzlemine karşılık gelir. Ojit bazaltların yaygın bileşenidir. Okyanus kabuğunda bolca bulunur.




Kare (sinema)

Film karesi ya da kare bir filmi oluşturan pek çok fotoğraf resminden biridir. Ham film üzerindeki kareler aralardaki boş satırlarla birbirlerinden ayrılırlar. Normalde sinema filminin bir saniyesi için 24 kare gerekir. (Bu sayı televizyonda 25 karedir.)

Sıradan film yapımında film kareleri kamera tarafından birbiri ardı sıra, otomatik olarak fotoğraflanır. Animasyon filmlerinde ve özel efektlerin filme alınmasında ise her seferinde tek bir kare çekilir.

Film karesinin boyutu, film formatına göre farklılık gösterir. En küçük film formatı olan 8 mm filmde kare boyutu 3,5'tan 4,8 mm'ye kadar değişirken; IMAX'ta bu oran 69.6 ile 48.5 mm arasındadır. En yaygın film formatı olan 35 mm'nin kare boyutu 16'dan 22 mm'ye kadar değişmektedir.





Alveslohe

Alveslohe, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Segeberg iline bağlı bölge. 21,56 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Mart 2014 itibarıyla 2.637 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Peter Kroll tarafından yürütülmektedir.





Armstedt

Armstedt, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Segeberg iline bağlı bir yerleşim yeri. 8,92 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2013 itibarıyla 407 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Maren Horstmann tarafından yürütülmektedir.





Bad Bramstedt

Bad Bramstedt, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Segeberg iline bağlı kent. 24,14 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2013 itibarıyla yaklaşık 13.576 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hans-Jürgen Kütbach tarafından yürütülmektedir.





Bad Segeberg

Bad Segeberg, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Segeberg iline bağlı kent. 18,87 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2012 itibarıyla 16581 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına 879 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir.

Segeberg Almanyanın kuzeyinde yer alır.
Segeberg'in batısında Trave nehri akar, Doğusunda Büyük Segeberg Gölü yer alır. Şehir merkez içinde Kalkberg tepesidir.

1134 yılında Kalkberg tepenin üstündeki Siegesburg kalesi yapılmaktadir. 1230'dan itibaren Segeberg bir şehirdir. 1644 Otuz Yıl Savaşında İsveçler Siegesburg kalesini yıktılar.





Türkiye Öğretmenler Bankası

Türkiye Öğretmenler Bankası (Töbank), 7118 Sayılı kanunla Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'na verilen yetkiye dayanılarak Mayıs 1958'de merkezi Ankara olarak 30.000.000 TL sermaye ile kurulmuş, anonim şirket statüsünde özel bir banka. Bankanın merkezi 1985'de İstanbul'a taşınmıştır.

Bankanın kuruluş amaçları kanunda; hisse senedi sahibi öğretmenler ile Millî Eğitim Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatında görevli memurlara mesken inşaatı için gayrımenkul ipoteği karşılığında 20 yıla kadar vadeli krediler açmak ve diğer bankacılık işleri yapmak olarak belirtilir.

Hisse senetleri 21.000 ortağa satılan banka, şube sayısını 1970'te 52'ye çıkardı. Öğretmenler Bankası Ders Aletleri ve Malzemeleri Endüstrisi ile Öğretmenler Bankası İnşaat ve Ticaret şirketini kurdu; Çukurova Elektrik, Emek Sigorta, Türksan ve Bolu Süt Endüstrisi şirketlerine de ortak oldu.

Dağıttığı ticari krediler 1960'ta 5.375.194 liradan 1965'te 45.235.648 liraya, 1970'te de 131.644.076 liraya yükseldi. Bankadaki toplam mevduat hacmi 1970 sonu itibarıyla 258.174.250 lirayı buldu. 22 Mayıs 1992 tarih ve 21235 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Bakanlar Kurulu Kararı ile Türkiye Halk Bankası'na devredilmiştir.




Biyotit

Biyotit (K(Mg, Fe)AlSiO(F, OH)), mika ailesinin koyu renkli