ülkelerine düzenlediği gezinin Meksika durağında Amerikan Konsolosunun kızı olan Anne Spencer Morrow’la tanıştı ve 1929 yılında evlendi. Bu evliliğinden 6 çocukları oldu; Charles Augustus Lindbergh III (1930-1932), Jon Lindbergh (d. 1932), Land Morrow Lindbergh (d. 1937), Anne Lindbergh (1940-1993), Scott Lindbergh (d.1942) ve Reeve Lindbergh (d.1945). 1 Mart 1932’de Charles Augustus Lindbergh III, daha 20 aylıkken New Jersey’deki evlerinde beşiğinde uyurken çocuğun yatak odası penceresine dayanan bir merdiven vasıtasıyla bilinmeyen bir kişi tarafından kaçırıldı. 10 hafta süren arama ve fidye pazarlıklarından sonra oğlunun cesedini evlerinden birkaç kilometre ötesinde buldular. Bruno Hauptmann adındaki bir Alman göçmeni oğlunun katili olarak yakalandı. Mahkeme edilip suçlu bulunduktan sonra 1938’de idam edildi. Katili yakalayan Amerikalı Albay Norman H. Schwarzkopf daha sonraları İran başkenti Tahran da jandarma kurmakla görevlendirildi. Bu dava basının ve halkın ilgisinden dolayı "yüzyılın davası" olarak tarihe geçti. Bu davanın görülmesinden sonra Lindberghler kamuoyunun gözlerinden uzak kalabilmek için İngiltere’ye yerleştiler.

Lindberghler Avrupa’da yaşarken, Fransa ve Almanya havacılık alanındaki katetmiş oldukları endüstriyel gelişmeleri göstermek için Lindberg’ü ülkelerine davet ettiler. Lindbergh özellikle Nazi Almanyasının havacılık endüstrisinde yapmış olduğu gelişmelerden çok etkilendi. ABD ordusunun isteğiyle, Lindbergh, Alman havacılığını rapor etmek için 1936 ile 1938'de Almanya'ya birkaç kez gitti ve Alman Hava Kuvvetlerini (Luftwaffe) ziyaret etti. Lindbergh, Alman havacılık tesislerini gezdi. Hermann Göring ve Ernst Udet'in onayı ile Luftwaffe'nin en yeni bombardıman ve Almanya'nın en ön saflarda yer alan savaş uçağı olan Junkers Ju 88 ve Messerschmitt Bf 109'u incelemesi için izin verilen ilk Amerikalı oldu. Bu ülkedeyken 1938 yılında Hermann Goering tarafından Almanya şeref madalyası ile taltif edildi.

Lindbergh ve ailesi 1939 yılında Amerika’ya geri döndüler. Lindbergh’de babasının Amerika’nın gönüllü olarak I. Dünya Savaşına girmesini protesto etmek için Amerikan Kongresinden istifa ettiği gibi, o da Amerika’nın gönüllü olarak II. Dünya Savaşına katılmasını önlemek için Önce Amerika Komitesine katıldı ve komitenin baş konuşmacısı oldu. Franklin D. Roosevelt’i, Yahudileri ve İngilizleri gereksiz yere ABD’yi savaşa sürüklemekle suçladı. Fakat Japonların 7 Aralık 1941’de Pearl Harbor Saldırısı üzerine bu aktivitelerini durdurup orduya yazılmak istedi. Bu isteği yetkililer tarafından kabul edilmedi. Lindbergh’de ülkesine hizmet edebilmek için Ford Motor Company ve United Aircraft Corporation’ın kendisine teklif ettiği teknik danışmanlık ve test pilotluğu görevlerini kabul ederek ABD’nin Büyük Okyanusunda bulunan uçak filolarını denetlemek ve teknik danışmanlıkta bulunmak üzere buraya gitti. Böylece, Lindbergh ABD'nin Büyük Okyanus'ta Japonlara karşı yaptığı savaşta yerini aldı ve gayri resmi olarak 50 uçuş görevine katıldı ve Japonlara karşı en ön saflarda savaştı.

Savaştan sonra Lindbergh kendi kabuğuna çekilerek çeşitli havacılık firmaları için danışmanlık yaptı. Boeing 747 jetinin tasarımına yardım etti. Başkan Dwight D. Eisenhower ona itibarını iade etti. 1953’te Lindbergh, 1927’deki Atlas Okyanusunu tek başına geçişini anlatan The Spirit of St. Louis isimli kitabını yayınladı. Bu kitapla 1954’te Pulitzer Ödülünü kazandı. 1960’ların sonunda Lindbergh çevre koruması faaliyetlerine ayırarak geçirdi. Son yıllarını Hawaii adalarından biri olan Maui’de geçirdi. 26 Ağustos 1974’te aynı ada da kanserden öldü ve burada gömüldü. Ölmeden önce, gömüleceği yerin ve mezarının tasarımını ve tabutunu kendi yaptı.





Ride the Lightning (şarkı)

Ride the Lightning ("Şimşeğe Bin"), thrash metal grubu Metallica'nın 1984 yılında yayımladığı ikinci albümüne isim veren parça. Şarkının orijinal versiyonu Dave Mustaine ve Ron McGoveny'yle birlikte hazırlanmış olan "Horseman of the Apocalypse" ("Mahşerin Atlıları") isimli tanıtıcı kopyada bulunmaktadır. Cliff Burton'un gruba sonradan katılmasıyla albümde şarkı bir miktar değiştirilmiştir. Bu yüzden şarkının yapımcıları Hetfield, Ulrich, Mustaine ve Burton olarak geçer.
Şarkının teması elektrikli sandalyede idam edilecek bir adamın hikâyesi üzerine kuruludur. Kendisinin suçunu açıklayarak başlar, ancak hakime kimin onu suçlu ilan edip öldürme yetkisini verdiğini sorgular. İlerleyen kısımda adam, elektrikli sandalyenin hazırlanması sırasında korku hisseder ve kendisinin bu sandalyede ne aradığını sorgular. Şarkının sonunda kabullenmeye varılır.

Parçanın son satırlarının anlamı net değildir. "Wakened by a horrid scream, freed of this frightening dream." ("korkunç çığlıkla uyandırıldı, bu korkutucu rüyadan serbest bırakıldı") satırlarındaki korkunç çığlığın elektrikli sandalyedeki mahkûmun son çığlığı, serbest bırakılmış rüyanın hayat olduğu, idamın bu hayattan özgürleşme olduğu ima edilmiş olabilir.





For Whom the Bell Tolls (şarkı)

"For Whom the Bell Tolls" ("Çanlar Kimin İçin Çalıyor"), heavy metal grubu Metallica'nın 1984 yılında yayımladığı ikinci albümleri Ride the Lightning'den bir parça. Giriş bölümü elektrogitar sanılsa da aslında Cliff Burton tarafından wah pedalı ile çalınmış basgitardır. Şarkıya giriş ritmini veren çan, başlangıçta 15 kez, çıkış kısmında ise 10 kez çalmaktadır.

Parça, Ernest Hemingway'in İspanyol İç Savaşı'nda geçen "For Whom the Bell Tolls" (Çanlar Kimin İçin Çalıyor) kitabında, beş cumhuriyetçi askerin çalıntı atlarıyla faşistlerden kaçmaya çalışırken kıstırıldıkları bir tepede düşman uçakları tarafından öldürüldükleri bölümü anlatır.

Şarkı, Ride the Lightning'den başka, San Francisco Senfoni Orkestrası ile beraber yapılan 1999'daki S&M albümünde de yer almıştır.

Canlı versiyonlarda şarkı, genelde Cliff Burton anısına bir basgitar solosuyla açılır. Şarkının sonunda ise Kirk Hammett tüm konserlerinde geleneksel olarak temaya uygun bir solo atar. Bu solonun ana notaları aynı olmakla beraber Kirk her seferinde soloyu biraz daha farklı çalmaktadır.




ESP Gitarları

ESP gitarları 1975 yılında Hisatake Shibuya adlı Japon müzisyen ve girişimcinin Tokyo kentinde bir dükkân açması ile üretimine başlamıştır. ESP isminin açılımı 'Electric Sound Products' (elektrikli ses ürünleri) olan İngilizce bir cümleden gelmektedir. 1976 yılından itibaren Japonya'da ünlenmeye başlayan firma ana olarak elektrik gitar yedek parçaları üretmesine rağmen yalnızca bir sene içinde ülke çapında hızla artan popüleritesine güvenerek, yine 1976 yılında ESP ve Navigator adında 2 adet model ile elektrik gitar üretmeye başlamıştır (yalnızca Japonya için).

ESP gitar ve yedek parçalarının uluslararası müzik marketinde adını duyurması, 1983 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nin New York kentinde bir dükkân açması ile olmuştur. 1984 - 1985 yılları arasında toplam olarak 2003 adet profesyonel kayıt ve performans amaçlı gitar üretilmiştir; bu gitarların tamamı el yapımıdır ve şu andaki değerleri oldukça yüksektir. Bahsi geçen bu bir sene süresince Helmet grubundan Page Hamilton, Living Color grubundan Vernon Reid, KISS grubundan Bruce Kulick ve Rolling Stones grubundan Ron Wood özel olarak ESP gitarı tasarlanan ünlü müzisyenlerden yalnızca birkaçıdır. ESP gitarlarının tüm dünyada tanınması ise tamamen bir tesadüften ibarettir. 1986 yılında ünlü gitarist George Lynch Tokyo turnesi sırasında bir adet yedek gitar sapına ihtiyacı olmuştur. Lynch bizzat gittiği lokal ESP dükkânında tesadüfen firmanın gitaristlere istekleri doğrultusunda kişisel gitarlar yaptığını öğrenir. Sonuç olarak George Lynch'ın istekleri doğrultusunda Kamikaze adında bir model yapılır. Tüm turnelerinde bu gitarı kullanmaya başlayan George Lynch sayesinde ESP gitarlarının adı 1986-1987 arasında tüm dünyada duyulur ve firma seri üretimine başlar. İlk üretilen modeller M1, Horizon elektrik gitarlar ve Surveyor adlı basgitardır.

ESP gitarları neredeyse tüm orijinal Japon yapımı gitarlar gibi (örneğin Ibanez, Yamaha ve Aria gitarları) malzeme ve ses özellikleri yüksek kalitede enstrümanlardır. Bu sebeple de ESP gitarları da Fender, Gibson gibi pahalı enstrümanlar olarak ün yapmıştır. 1996 yılından itibaren yine çoğu Japon firması gibi ESP firması da insan iş gücünün ve kaliteli malzemenin ucuz olduğu Kore ve Endonezya'da yan üretime geçmiş ve LTD adlı markayı yaratarak ana ESP üretim serisine şekil olarak benzer ancak malzeme yönünden daha farklı gitarları çok daha uygun fiyatlarla satışa sunmuştur. Firma aynı zamanda Japonya iç marketine yönelik Edwards ve Grass Roots adlı iki markanın daha sahibidir.


ESP gitarlarının modelleme şeması aşağıda verilmiştir. Tablo Türkiye'de satışta olan modeller için kullanılabilir ve satış öncesi alıcıya fikir vermesi açısından önemlidir.




The Black Album

The Black Album, şu anlamlara gelebilir:





Yamaha

Yamaha, Torakusu Yamaha adlı müzisyen ve girişimci tarafından 1887 yılında kurulmuş olan bir Japon şirketidir. Firma günümüzde müzik aletlerinden motor sanayine kadar oldukça geniş bir yelpazede üretim yapmaktadır.

Elektronik klavye alanında önemli başarılara imza atan Yamaha, Tyros serisi, özellikle Türkiye'de yoğun ilgi görmüştür.

Piyano sektöründe de oldukça başarılı işlere imza atarak büyümeye devam eden Yamaha, günümüzde aküstik ve yeni nesil elektronik piyoları ile tüketicilerin ve klasik müzik severlerin büyük ilgisini çekmektedir.






Gibson Les Paul

Gibson Les Paul, 1950'lerin başlarında üretilmeye başlanmış bir solid gövde elektro gitar modelidir. Les Paul orijinal olarak Ted McCarty tarafından tasarlanmış, onay görmüş ve Amerikalı caz/pop gitaristi Les Paul tarafından kullanılmıştır.

Bu model Gibson gitar üreticisinin ve pop yıldızı, elektronik mucidi, başarılı caz gitaristi olan Les Paul'un tasarım iş birliğiyle ortaya çıkmıştır. 1950 yılında, Fender Telecaster'ın müzik piyasasına takdim edilmesinden sonra, elektro gitarlar bir moda ikonu haline gelmiştir. Bu duruma reaksiyon olarak, Gibson gitar başkanı Ted McCarty, Les Paul'a şirketin