a Maarif Vekaleti) tarafından özel olarak kuruldukları için ve diğerleriyle karıştırılmamaları için bu okullara Maarif Koleji dendi. Merkezi sınavla öğrenci alan bu okullarda orta ve lise kısımları bir arada bulunacak ve hazırlık sınıfıyla beraber öğretim süresi yedi yıl olacaktı.

Maarif Kolejlerinin yeterli toplumsal beğeniyi sağlamalarıyla; Millî Eğitim Bakanlığı'nın 9 Mart 1974 tarihli ve 11108 sayılı genelgeleriyle bu kolejler lise sayılmış ve 1 Aralık 1975 tarihli 11459 sayılı genelgeleriyle de Anadolu Lisesi adını almıştır.

1976 yılında artık "Anadolu Lisesi" adını almış olan bu okulların, özel bir yönetmelikle sayıları arttırılmasına karar verildi. 1993 yılına gelindiğinde sayıları 193'ü bulmuştu. Bu okulların yanı sıra Anadolu Öğretmen, Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri de açılmıştır. Devletleştirilen Nişantaşı ve Beyoğlu İngiliz okullarıyla (High School) Galatasaray Lisesi ve İstanbul (Erkek) Lisesi ile 17 İmam Hatip Lisesi de aynı kapsama alınmıştır.

Maarif Bakanlığı Kolejlerinde bütün derslerin yabancı dilde verilmesi mümkün değildi. Kanunlar gereği sadece Fen Bilgisi dersleri ve Matematik dersleri yabancı dilde öğretilmekteydi. Sosyal Bilimlere giren derslerin Türkçe öğretilmesi zorunluluğu vardı (Ülkedeki bütün okullarda olduğu gibi). Bunun yanı sıra yabancı dil eğitimine özel bir ağırlık verilmekteydi. Resmi gazetede de tespit edilmiş olduğu gibi bu okullardaki yabancı dil öğretiminin amacı "Öğrencilerin takip ettikleri yabancı dilde konuşabilme, anlayabilme, kendi konularındaki metinleri Türkçeye çevirebilme ve yazı ile yeterince ifade edebilme güç ve yeteneğini kazanmalarını sağlamak", Yabancı dille eğitim ve öğretimin amacı ise, "öğrencilere bilimsel ve teknolojik gelişmelerle, yabancı dildeki bu tür yayınları izleyebilme, uluslararası toplantı ve tartışmalara da katkıda bulunabilme güç ve yeteneğini kazandırmak" şeklinde özetlenebilir.

Eğitim kalitesinin yüksek tutulması amacıyla öğrenci alımında yapılan seçicilik öğretmenler içinde uygulanmış, ayrıca 1957 yılında ABD ile yapılan ikili kültür anlaşması gereği yabancı uzman ve barış gönüllüleri bu okullarda öğretmen olarak görev almış bu durum 1969 yılına kadar sürmüştür. 1957-1969 yılları arasında görev yapan yabancı uyruklu öğretmenler arasında İngiliz, Amerikalı, Pakistanlı, Avustralyalı ve İskoç öğretmenler ilk sıralarda bulunuyordu.

Sınıflardaki öğrenci sayılarının belli limitleri aşmamasına özen gösterilen bu okullarda 1960'larda orta öğretim okullarında çok sık rastlanmayan ve o yıllarda büyük yenilik sayılan "lisan laboratuvarları" faaliyete geçirilmişti.

Bu okullarda her zaman tam gün eğitim yapılmıştır.

Okuldan okula ve yıldan yıla bazıları değişmekle birlikte bir fikir vermesi açısından Maarif Kolejlerinde 1960'lı ve 1970'li yıllarda İngilizce derslerinde okutulan bazı kitapların listesi aşağıda sunulmuştur. Bu kitaplardan bazılarının (ör: The Catcher in the Rye) ABD okullarında da okutulması zorunlu kitaplar listesinde olduğunu belirtmek gerekir:
Oyunlar:

Romanlar:

Bu kitapların nasıl seçildiği, neden tercih edildikleri ayrı bir araştırma konusu olmakla birlikte yelpazenin farklı uçlarından kitapların aynı sıralarda okutulmuş olması eğitimcilerin kişisel tercihlerin ön planda olabileceğini akla getirmektedir. Örneğin bunlardan Animal Farm Stalinizm'i hicveden politik bir fablken, 'Inherit The Wind' "Maymun Davası" üzerinden bir McCarthy eleştirisiydi. Bir yandan da Tennessee Williams ve Oscar Wilde gibi yazarların cinsel metaforlarla yüklü eserleri okutuluyor, enine boyuna tartışılıyor ve sınavları yapılıyordu. Tuhaf olan bunların orta üç, lise bir vb. düzeyinde verilmesiydi.

"(Not: Antoloji kitapları, hikâyeler ve ilk sınıflarda okutulan basitleştirilmiş (simplified) kitaplar hariç tutulmuştur)"

ABD başkanı John F. Kennedy, ülkesinin dünya siyasetinde yeniden güçlü biçimde etkin olabilmesi için 1961 yılında ABD Kongresi'nin de onayıyla devlet destekli gönüllü bir yardım programını başlatmıştı. Bu programı yürütecek Barış Gönüllüleri ("Peace Corps") örgütünün o yıl kurulmasından sonra bu örgüte bağlı genç ve eğitimli Amerikalılar dünyanın dört bir köşesinde, özellikle de gelişmekte olan ülkelerde görev yapmaya başladılar. Barış Gönüllüleri sağlık, çevre ve turizm gibi alanlarda da çalışmış olmakla birlikte büyük bir kısmı eğitim alanında, bunların da ezici çoğunluğu İngilizce öğretiminde görev almışlardır. Bunun nedeni "Yabancı dil bilen birisinin radyo ve basın aracılığıyla propagandaya açık hale geleceği, ilgili ülkenin düşünce tarzı ve siyasetini benimsemesinin ve mallarını satın almaya başlamasının kolaylaşacağı" varsayımıdır. Bu ve bu gibi nedenlerle Barış Gönüllüleri'nin faaliyetleri gittikleri birçok ülkede kuşkuyla karşılanmıştır.

Türk Hükümeti ile yapılan özel anlaşmalara dayanarak 1962 ilâ 1971 yılları arasında Türkiye'de 1460 Barış Gönüllüsü görev almıştır. Bunların %67'si Türkiye'deki çeşitli okullarda İngilizce öğretmeni olarak görev yapmışlardır. Müslim Özbalkan'ın 1970 yılında yayımladığı Gizli Belgelerle Barış Gönüllüleri adlı kitapta hangi okullarda hangi Barış Gönüllülerinin görev yaptığı isim isim listelenmişti. Bu kitaba göre 6 Maarif Koleji'nde sadece 1969-1970 yıllarında 28 İngilizce öğretmeni görev yapmıştı.

Bununla birlikte bu kolejlerde görev yapan her yabancı öğretmen Barış Gönüllüsü değildi. Bu okullarda, okul-aile birlikleriyle özel sözleşme yaparak çalışan yabancı öğretmenler de vardı.

Altı çekirdek okulun ilk açıldığı yıllardaki adları ve şimdiki adları:





Savaş Karakaş

Savaş Karakaş (d. 10 Aralık 1968, Ankara), 1986 Kadıköy Maarif Koleji ve Anadolu Lisesi, 1991 Marmara Üniversitesi İngilizce İktisat mezunudur. 1993-94 yıllarında Türkiye'nin ilk sabah programı atv'de Sabah'ın sunucusu olarak televizyonculuğa başlamış, daha sonra çeşitli yarışmaların ve müzik-eğlence programlarının sunuculuğunu yapmıştır. 1997'den beri özellikle Çanakkale ve Gelibolu hakkında çeşitli belgeseller çekmiştir.Dumlupınar ve 'Derinlerdeki Kahraman;Mustafa Ertuğrul' belgeselleri Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Sedat Simavi TV Ödülleri Seçici Kurulu tarafından övgüye layık görülmüştür.

2008 yılında TRT'nin düzenlediği belgesel yarışmasında 'Derinlerdeki Kahraman;Mustafa Ertuğrul' belgeseliyle 3.lük ödülü, 2010 yılında yine bu yarışmada 'Flipper'ı Kurtarmak' belgeseliyle seçici kurul özel ödülünü kazanmıştır.Sudaki İzler kuşağına hazırlamış olduğu "Hitler'in Kayıp Denizaltısı; U20" belgeseliyle 2010 yılında 37 ncisi düzenlenen Uluslararası Marsilya Sualtı Filmleri Festivali'nde "En İyi Tarihi Belgesel" ödülünü aldı. "Kocaoğlan'i Kurtarmak" belgeseli 2010 yılında 15'ncisi düzenlenen Boston Turk Kultur ve Sanat Festivali Belgesel ve Kisa Film Yarismasi jurisi tarafından Ozel Mansiyon ödülüne layik görüldü.

Savaş Karakaş 2006 yılında da Kadıköy Maarif Koleji ve Anadolu Lisesi Mezunlar Derneği tarafından Kristal Martı ödülüne layık bulunmuştur.

Şu anda İz TV'de yayınlanan "Sudaki İzler" belgesel kuşağını hazırlayıp, sunmaktadır.


Kişisel Web Sitesi




Bar Refaeli

Bar Refaeli (İbranice: בר רפאלי; d. 4 Haziran 1985), İsrailli top model.

İsrail ve ABD'de Pilpel, Castro ve Victoria's Secret gibi ünlü markaların kataloglarını süslemiştir, ayrıca aktör Leonardo DiCaprio ile yaşadığı ilişkiyle gündeme gelmiştir. 2009 yılında Sports Illustrated Swimsuit Issue kapak modeli olmuştur.

Refaeli, 4 Haziran 1985'de İsralli Yahudi bir aile olan Rafael ve Tzipi çiftinin çocuğu olarak dünyaya geldi. Bar Refaeli'nin üç erkek kardeşi vardır. Annesi Tzipi Levine, 1970'lerde İsrail'de oldukça ünlü bir modeldi. Bar Refaeli, modellik kariyerine ilk olarak henüz sekiz aylık bir bebekken, reklam kampanyaları ile başladı, on beş yaşına geldiğinde ise profesyonel bir model olarak çalışmaya başladı.

Bar Refaeli, Elle, Maxim, Cosmopolitan, Vogue gibi oldukça ünlü dergilerde yer aldı ve Bonita de Mas, Victoria's Secret, Hurley International, Passionata, Pilpel, Agua Bendita gibi ünlü markaların yüzü oldu. Ayrıca Refaeli, 2009 yılında Sports Illustrated Swimsuit Issue'nin kapak modeli olmuştur.





Esîr

Esîr, eski stoacıların ve günümüzde teozofların "ether" dedikleri, maddenin insanın beş duyusu ile algılayamadığı; katı, sıvı ve gaz hallerine oranla yoğunluğu daha az, vibrasyonel hızı daha yüksek, daha süptil ve daha akışkan haline verdikleri addır.

Ether teriminin kökeni, antik çağ inisiyasyonlarında kullanıldığı biçimiyle, aither veya aiether olarak da yazılan aether’dir. Eski Yunancada aether, kökeni olan “aitho” sözcüğünden de anlaşılabileceği gibi, “ateşli, parlak ve havadan daha süptil olan” anlamına gelmekteydi ve fiziksel bir mekanı ifade etmiyordu. Aether, antik çağın ezoterik öğretilerinde kimi zaman maddenin esîr denilen halini, kimi zaman da maddenin “ilk madde” (materia prima) denilen ilk, cevherî halini ifade etmek üzere kullanılıyordu. 1800'lü yıllarda bazı fizikçiler "mutlak gözlem çerçevesi"ni tarihsel nedenlerle "esir" olarak adlandırmıştı. Bu sadece kavramsal bir adlandırmaydı, ve antik Yunanda söz edilen esir değildi. Daha sonraları Albert Einstein'ın özel görelilik kuramı ile mutlak bir gözlem çerçevesinin olmadığı anlaşıldı.

Kısaca esîr ya da ether, maddenin algılanamayan dördüncü hali olarak kabul edilmişti. Teozofi'ye göre, Şamanizm'de ve birçok inanışta "yedi kat gök", "dokuz kat gök" "on iki kat gök" vs. olarak sözü edilen "gök katları", maddenin bu dördüncü halinin birbirini izleyen derecelerinin belirtilmesinden ibaret olduğu düşünülmektedir. Bu derecelenme için "gezegensel zincir" (planetary chain) terimini kullanan Teozofi'ye göre Güneş Sistemi içinde on iki kademelenme olmakla birlikte, Dünya gezegensel zinciri ancak yedi kademeden oluşur. İnsanın da bu şekilde, fiziksel bedeni ile ruhu arasındaki gitgide süptilleşen bedenleriyle, 7 bedenden oluştuğunu iddia ederler.







Sukarno

Achmed Sukarno ya da Ahmed Şükrani (6 Haziran 1901; Surabaya, Cava - 21 Haziran 1970, Cakarta), Endonezya bağımsızlık hareketinin önderi ve 1949-1966 arasında Endonezya'nın ilk devlet başkanı.

Cavalı yoksul bir öğretmenin oğlu