ir diğer oyuncu olan Bill Paxton ise Cameron'la daha önce yaşadığı tecrübelerden onun iş ahlakına alışıktı. Görüşlerini "Sette çok sayıda insan vardı. Jim kalpleri ve ruhları kazanmak için zamanı olan insanlardan değil," şeklinde ifade etmiştir. Ekip Cameron'ın kötü bir ikinci kişiliğe sahip olduğunu düşünüyordu ve bu ikinci alternatif kişiliğe "Mij" ("Jim"in tersten yazılışı) adını vermişti. Cameron eleştirilere "Film yapımı bir savaştır. İş ve estetik arasındaki büyük bir savaş," diye cevap vermiştir.

"Akademik Mstislav Keldış"taki çekimler sırasında ekibin öfkeli bir çalışanı Cameron ile bazı diğer kişilerin yediği çorbaya dissosiyatif bir kimyasal olan fensiklidin koydu ve bu nedenle elliden fazla kişi hastaneye kaldırıldı. Oyuncu Lewis Abernathy'ye göre "Etrafta yuvarlanan, tamamen kendi dünyalarındaki insanlar vardı. Bazıları parlaklıklar ve halisünasyonlar gördüklerini söyledi." Cameron kimyasal tam etkisini göstermeden öce kusabildi. Abernathy baktığı bir gözden dolayı şok olmuştu. "Bir göz Terminatör'ün gözü gibi tamamen kırmızıydı. Bir tek göz bebeği vardı, iris yoktu ve pancar gibi kırmızıydı. Diğer gözü de dört yaşından beridir tutkal kokluyormuş gibi duruyordu." Olaydan sorumlu olan kişi tespit edilemedi.

Çekimlerin 138 gün sürmesi tahmin edilmiş olsa da 160 güne kadar uzadı. Winslet de dahil olmak üzere çok sayıda oyuncu soğuk suda saatler geçirdikten sonra soğuk algınlığına, gribe ve böbrek enfeksiyonlarına yakalandı. En sonunda, Winslet "çok para kazanmadıkça" bir daha Cameron ile çalışmamaya karar verdi. Çok sayıda çalışan setten ayrıldı ve üç dublör kemiklerine kırdı; ama konuyla ilgili inceleme yapan Screen Actors Guild sette güvenlik tehlikesi oluşturan herhangi bir durum olmadığına karar verdi. Buna ek olarak DiCaprio çekimler sırasında asla kendini tehlikede hissetmediğini belirtti. Tutkulu bir iş ahlakına inanan Cameron setleri yönetme biçiminden dolayı özür dilemedi; ama aşağıdaki biçimde kabullenmelerde bulundu:

Talepkarım, ve ekibimden çok şey beklerim. Az çok askeri bir disipline sahip olmama gelince, binlerce figüran ve büyük lojistiklerle başa çıkmakta ve insanları güvende tutmakta onun da payı olduğunu düşünüyorum. Binlerce insanı idare etmek için makul bir biçimde sıkı yöntemlere sahip olmanız gerektiğini düşünüyorum.

En sonunda "Titanik"in çekim masrafları tırmanmaya başladı ve 200 milyon dolara ulaştı. Fox yöneticileri paniğe kapılarak üç saatlik filmden toplamda bir saat tutan belirli sahnelerin çıkarılmasını önerdi. Uzun epikler yönetmenlerin Oscar alma şansını yükseltse de uzunluğun fazla olmasının daha az gösterim anlamına geleceğini, bunun da daha az para kazanılmasına yol açacağı savunuldu. Cameron bunu reddetti ve Fox'a şunları söyledi: "Filmimi kesmek mi istiyorsunuz? Beni kovmak zorunda kalacaksınız! Beni kovmak mı istiyorsunuz? O zaman beni öldürmek zorunda kalacaksınız!" Yöneticiler tüm yatırımlarının kaybı anlamına geleceği için başa dönmek istemedi ve ilk başta Cameron'ın kârdaki payından vazgeçme teklifini boş bir jest olarak yorumlayıp reddetti, kâr edilmesine ihtimal vermiyorlardı. Cameron payından vazgeçme sürecini "karmaşık" olarak niteledi ve şunları söyledi: "...kısaca film orantısal olarak "" ve "Gerçek Yalanlar"dan daha fazlaya mal oldu. Bu filmler bütçelerini yüzde yedi veya sekiz oranında aştı. "Titanik" de başlangıçta büyük bir bütçeye sahipti; ama çok daha büyük bir miktarda bütçesini aştı. Yapımcı ve yönetmen olarak çekleri yazan stüdyonun sorumluluğunu üzerime alırım, bu nedenle de onların işini biraz kolaylaştırdım. Bunu iki kerede yaptım. Yapmam için beni zorlamadılar; ama yaptığım için memnundular."

Cameron filmiyle özel efektleri ileriye taşımak istiyordu ve "The Abyss" ile "" filmlerinde öncülüğünü yaptığı dijital efektler için Digital Domain'e başvurdu. Daha önce RMS "Titanic" hakkında çekilmiş filmlerin çoğunda su ağır çekimle çekilmişti ve bu da tam olarak inandırıcı durmuyordu. Şirketten kendilerine ait olan 14 metre uzunluğundaki gemi maketini "White Star Line adına bir reklam çekermiş gibi" çekmelerini istedi. Bunun ardından "motion capture" yöntemiyle elde edilen figüranların yanı sıra dijital su ve duman eklendi. Görsel efekt süpervizörü Rob Legato, dijital ekstralar ve figüranlar için kendisi ve çocukları da dahil olmak üzere çok sayıda kişinin yüzünü taradı. Ayrıca geminin kıçının 20 m uzunluğunda, ikiye ayrılabilen bir maketi de bulunmaktaydı ve bu ana maket dışında suda kullanılan tek maketti. Geminin makine dairesinde geçen sahneler için SS "Jeremiah O'Brien"'in motorlarının görüntüleri küçük destek şasileriyle ve oyuncuların "greenscreen" önünde çekilen görüntüleriyle birleştirildi. Tasarruf amacıyla birinci sınıf salonu için greenscreen arka planına sahip olan küçük bir set kullanıldı.

Gemi maketinin içerisini su altında bırakmak için 19 milyon litrelik (5 milyon galon) bir su kullanıldı ve bu sırada tüm set yan yatma tehlikesi geçirdi. Büyük Merdiven'i batırmak için 340 bin litrelik su suya indirildikçe setin içerisine boşaltıldı. Beklenmeyen bir biçimde suyun akışı merdivenleri çelikle desteklenen temellerinden söktü; ama kimse yaralanmadı. RMS "Titanic"in 227 metre uzunluğundaki dışının ilk yarısı suya batırıldı; ama geminin en ağır sebebi olması sebebiyle suya karşı amörtisör görevi gördü ve seti batırabilmek için Cameron içerisinin büyük bölümünü boşalttı ve güverte pencerelerinden bazılarını kendisi kırdı. Yemek salonu batırıldıktan sonra Lovett'in uzaktan kumandalı aracının geminin enkazını ziyaret ettiği sahnenin çekilmesi için üç gün harcandı. Dondurucu soğukluktaki Atlas Okyanusu'nda geminin batışından sonra geçen sahneler 1.3 milyon litrelik bir su tankında çekildi. Donmuş ceset görüntüleri oyuncuların üzerine suyla temas edince kristalleşen bir toz ve saçlarıyla giysilerine balmumu sürülmesiyle elde edildi.

Filmin zirve noktası olan geminin batmadan hemen önce ikiye ayrılmasını ve Atlas Okyanusu'nun derinliklerine gömülmesini gösteren sahnenin çekimi için tam boyutlu bir setin döndürülmesinin yanı sıra 150 figüran ve 100 dublör gerektirdi. Cameron "Titanic" hakkında daha önce yapılmış filmleri geminin son batışını suyun altına zarif bir şekilde kayması biçiminde gösterdikleri için eleştirdi ve olayı "gerçekte de olduğu gibi korkutucu derecede kaotik bir biçimde tasvir etmek" istedi. Sahnede yolcuların gittikçe yukarı kalkan güverteden aşağı düşmeleri, onlarca metre derinliğe dalmaları ve aşağı inerken parmaklıklara veya pervanelere çarpmaları gerekiyordu. Sahnenin dublör kullanılarak çekimi için yapılan birkaç denemede küçük yaralanmalar meydana gelince Cameron daha da tehlikeli hareketlerin yapılmasının önüne geçti. Riskler en sonunda "tehlikeli düşüşler için bilgisayar ürünü insanlar kullanılarak" en aza indirgendi.

Cameron'ın filme dahil etmemeyi seçtiği "çok önemli bir tarihsel gerçek" vardı: "Titanic"e yakın olan; ama o geceliğine radyosunu kapatmış olması nedeniyle SOS sinyallerini almayan gemi. Cameron konuyla ilgili olarak "Evet, [SS] "Californian". Filmin temelinden verilmiş bir ödün değildi. Bu daha çok vurgulama, filmde duygusal bir gerçek yaratma hakkındaydı," demiştir. Yapım öncesi ve sonrasında geminin batışının hikâyesini anlatmak açısından önemli görünen; ama film geliştikçe daha önemsiz olduğu ortaya çıkan detaylar olduğunu ifade etmiştir. Şunları söylemiştir: ""Californian"ın hikayesi de oradaydı, hatta Marconi marka radyo alıcılarını kapattıkları bir sahne bile çektik. Ama çıkardım. Kolay bir karardı; çünkü sizi o dünyaya geri odaklıyor. Eğer "Titanik" bir metafor gibi güçlüyse, bir anlamda dünyanın sonunun küçük bir versiyonuysa, o zaman o dünya bağlantısız olmalı."

İlk toplu kesimde Cameron Brock Lovett'in hikâyesini sonlandıran filmin planlanmış sonunu değiştirdi. Bitimin orijinal halinde Brock ve Lizzy yaşlı Rose'u geminin kıçında görüp intihar etmesinden korkuyorlardı ve Rose "Okyanusun Kalbi"ne tüm bu zamandır sahip olduğunu; ama Cal'ın parası olmadan yaşamını sürdürebilmek için satmadığını açıklıyordu. Brock'a hayatın paha biçilemez olduğunu söyleyen Rose Brock'un kolyeyi elinde tutmasına izin verdikten sonra denize atıyordu. Daha sonra hazinenin değersiz olduğunu kabul eden Brock aptallığına gülüyor, bunun ardından Rose yatak odasına uyumaya gidiyor ve film yayınlandığı biçimindeki gibi bitiyordu. Kurgu odasında Cameron bu noktada izleyicinin Brock Lovett ile ilgilenmeyeceğine karar verdi ve filmin sonunu Rose kolyeyi atarken tek başına olacak biçimde değiştirdi. Aynı zamanda geminin batışının ardından izleyicinin hissettiği melankoliyi de bozmak istemedi.

İlk test gösterimi için kullanılan versiyonda Jack ve Rose'un sular altındaki yemek salonuna kaçmasının ardından Jack ile Lovejoy arasında gerçekleşen bir dövüş sahnesi de bulunmaktaydı; ama izleyiciler sahneyi beğenmedi. Sahne filme heyecan katmak için yazılmıştı ve Cal'ın samimiyetsiz bir biçimde Lovejoy'a eğer Jack ile Rose'dan geri almayı başarabilirse Okyanusun Kalbi'ni vereceğine ilişkin söz vermesini içeriyordu. Lovejoy bunun ardından ikiliyi takip ederek batmakta olan yemek salonuna iniyordu. Tam da ikili kurtulacakken Rose'un eli arkasında saklandığı masadan kayıp suya düşüyor ve Lovejoy da bunu duyuyordu. Daha sonra Jack ona kolyeyi çaldığı yönünde iftira atılmasını sağladığı için intikam almak adına Lovejoy'a saldırıyor ve kafasını pencerelerden birine çarptırıyordu, bu daha sonra öldüğü sahnede Lovejoy'un kafasındaki yarayı açıklamaktadır. Sahneye ilişkin görüşlerinde izleyiciler bir insanın para için hayatını riske atmasının gerçekçi olmayacağını söyledi ve Cameron bunun yanı sıra zaman ve filmin ilerleyiş hızı gibi nedenlerden sahneyi filmden çıkardı. Benzer sebeplerden dolayı çok sayıda diğer sahne de filmden çıkarıldı.

"Titanik"in müzik albümü James Horner tarafından bestelendi. Film boyunca yer alan ve "The Wall Street Journal"dan Earle Hitchner tarafından "çarpıcı" olarak nitelenen vokaller için Cameron "Sissel" adıyla bilinen Norveçli şarkıcı Sissel Kyrkjebø'yü seçti. Horner Sissel'i "Innerst i sjelen" albümün