askınlar yapmaya başladı.

Süleyman Çelebi pek o kadar savaşcı bir kişi değildi; sonbahar ve kış geldiğinde Musa Çelebi askerî gücü ile uğraşırken, Süleyman Çelebi yine barışçıl zevk ve eğlenceye başladı. Etrafındakiler vaktini içki ve eğlenceye vermesinden ve özellikle Hristiyanlara karşı çok iyi davranmasından hoşnut değillerdi. Önemli önemsiz birçok taraftarı Süleyman Çelebi yanından ayrıldı.

Musa Çelebi 17 Şubat 1411'de çok soğuk bir kış günü Edirne'ye bir baskın yaptı. Zaten sayıları azalmış ve Süleyman Çelebi'nin tutumu ve siyaseti dolayısı ile demoralize olmuş olan taraftarları bu baskına karşı koyamadı. Süleyman Çelebi yine bir alemde, sarhoş olarak bir hamamda idi. Bu baskının haberini kendisine getirenleri sinirli bir tavırla; hakaret ederek, hatta saçlarını ve sakallarını tıraş ettirerek yanından kovmaktaydı. Gazi Everanosoğlu'na "Ey Hacı İslam, nedir bu pür âlâm? Musa kimdir ki benim üstüme leşger çekip dava-yi saltanat eyleye?" dediği söylenir.

Fakat sonunda durumunun vehametini anladı ve çok az sayıda adamıyla ile gece karanlığında Bizans'dan destek bulmak üzere İstanbul'a doğru kaçmaya koyuldu. Fakat Döğenciler köyüne geldiği zaman kılavuzu ona ihanet etti. Onun hüviyetini köylülere açıklayarak eğer onu öldürürlerse Musa Çelebi'den bahşiş alacaklarını açıkladı. Köylüler de sırf parasal ödün almak amacıyla Emir Süleyman'ı öldürdükleri ve kesilmiş başını Edirne'ye gönderdikleri bildirilir. Oysa orta Asya'dan gelme eski Türk geleneklerine göre sultanların ve onların soyundan gelenlerin kesinlikle kanları akıtılmazdı. Bu kurala uymayanların soyu kurutulur ve tümü imha edilirdi. Bu nedenle köy Musa Çelebi tarafından imha ettirilmiştir.

Süleyman Çelebi naaşı da Bursa'ya götürülüp babasının türbesi yanına defnedilmiştir.

Böylece 1411'da tekrar Osmanlı Devleti Çelebi Mehmet Anadolu'da ve Musa Çelebi Avrupa'da hükümdar olarak ikiye bölünmüş oldu.






Süleyman Çelebi





IMI Desert Eagle

Desert Eagle ("Çöl kartalı"), Amerikalı tasarımı, İsrail yapımı yarı-otomatik bir tabancadır. 357'lik, 41'lik, 44'lük, 440 Cor-bon ve 50 AE kalibrelik mermi kullanan modelleri bulunur. 357 kalibrelik versiyonu 9,41'lik ve 44'lüğü 8, 440 Cor-bon ve 50 AE (Action Express) kullanan modeli de 7 mermi alır. Kullandığı mermilerden dolayı çok güçlü bir tabancadır ancak 50 AE kullanan versiyonun geri tepmesinin yüksek olması, silahın oldukça ağır ve büyük olması nedeniyle kullanışlı değildir. Bu silahın çeşitli ağırlıkları vardır. 1–2 kg arasındaki çeşitleri silahın gerçekten kuvvetli olduğunu gösteriyor.

Ancak geri tepmesinin yüksek oluşu sadece "50 AE" kullanan uyarlamasında geçerlidir, özellikle birçok silah kullanıcısı 357.'lik versiyonun geri tepmesinin standart 9 mm tabancalardan daha az olduğunu söylemektedirler. Bu sebeplerden dolayı hiçbir ordu ve polis gücü tarafından kullanılmaz. Televizyon programları, filmler ve video oyunları sayesinde ünlü olmuş; özellikle de çok büyük ve ağır olması nedeniyle kullanışlı olmayan bir silahtır. Namlusu blok döküm ve tek parçadır. Önden bakıldığında üçgen şeklindeki tasarım, namlunun çabuk soğumasında büyük rol oynar.

Patlayan fişek gazı tazyiği ile çalışan yarı otomatik bir tabancadır. Atış isabeti oldukça yüksektir. Etkili mesafesi 152 mm'lik namlularda yaklaşık olarak 200 metredir. Çokgenli yiv hadve boyu sayesinde namlunun aşınması azalmakta ve de namlu içi ile mermi arasındaki uyumluluk zenginleştirilmekte ve bu da atış isabetini oldıkça yüksek kılmaktadır. Tetik köprüsü iki el şeklinde kullanmalı olarak tasarlanmıştır. Kabzası da son derce rahattır ve hızlı şekilde tabancayı kullanmaya müsaittir. Tabancanın şarjoründe mermi bittiği zaman diğer yarı otomatik tabancalarda olduğu gibi sürgüsü açık kalmaktadır. Sadece standart üretim mermileri ile çalışabilir. Tabanca hem sağ hem de sol el ile kullanılacak kadar rahat bir silahtır. Eğer tabanca emniyete alınırsa, diğer horozlu tabancaların aksine ateşleme iğnesi çalışmaz. Bu yüzden oluşabilecek kazalara karşı örneğin tabancanın düşmesi halinde tabanca ateş almaz. Oldukça yüksek kalite çelikten imal edilmiştir.

.357 Magnum, 1983'te imal edildi ve iyi bir şekilde satıldı. Daha sonra 1987'de daha güçlü olan 44 Magnum imal edildi. 1991'de ise Desert Eagle, .50 kalibre mermi ile sunuldu. Geri tepme diğer tabancalarla kıyas edilirse oldukça fazladır.

Amerika fikrince tasarlanmış fakat İsrail tarafından üretilen geliştirilen bir tabancadır. Lazer ve de dürbün takılabilme özeliğe sahiptir.

Mark I, Mark VII ve Mark XIX olmak üzere üç farklı versiyonu mevcuttur. Mark I ve VII 357 ,41 ve 44 magnum özeliğine sahip olmasına rağmen artık üretilmemekte. Mark XIX serisi ise .50 kalibre ile özdeşleşmiştir. Gerçi Mark VII de 50 kalibre özeliğine sahip olmasına rağmen Mark XIX ile bu daha fazla bilinmektedir. Kendine özgü parçaları vardır ve diğer bir tabancaya ait olan parçalar ile çalışmaz; örneğin namlusu, şarjorü, sürgüsü gibi. En fazla üne sahip parçası, 152 mm’lik namlusudur. Gaz basıncıyla çalıştığından ötürü temizleme ve bakım isteyen bir tabancadır. Diğer tabancalar gibi ihmale gelmez.

Ayrıca;

Magnum Research firması tarafından üretilen iki model söz konusu tabancayla anılırlar bunlar Jericho 941 ve Micro Desert Eagle'dır. Jericho 941 9x19 Parabellum, .41 AE ve .45 ACP kalibrelerinde üretilen ve normal boyutlarda iki kademeli horoz ve tek parça altıgen yiv-setli namluya sahip yüksek isabet oranında bir tabanca ancak micro desert eagle küçük kısa menzilli .680 ACP kalibresinde üretilen yakın mesafe nefsi müdafa hafif bir tabancadır ve sadece piston yapısı Desert Eagle'a benzer.





Panzerfaust

Panzerfaust ("zırh yumruğu" ya da "tank yumruğu"), II. Dünya Savaşı'nda Almanların geliştirdiği en etkili tanksavar silahıydı. 6 milyon adet üretildi. Bugün kullanılan RPG roketlerinin babası sayılır. 90 mm çapında boşluklu imla hakkıyla dolu patlayıcı başlığı vardı. Ağırlığı 5–10 kg, boyu bir metre kadardı. Boru şeklindeki gövdesi düşük derece çelikten üretilmiştir. Etki menzili 60 metreydi. Almanlar tarafından piyade mangalarına dağıtılmış daha sonra bu tanksavarı taşıyan özel tanksavar birlikleri oluşturulmuştu. Atış sürati ve etkisi yüksekti. Düşman tanklarını 200 mm' ye kadar delebiliyordu. Zaten hali hazırdaki Rus tanklarının zırh kalınlığı da 125 mm'yi geçemiyordu.

Fakat daha sonraları Rus ordusu bu etkili silaha karşı koymanın tek yolunun tanklarını Panzerfaust menziline girmeden saldırmak olduğunu düşünmüş ve Alman askeri birliklerine 100 metreden fazla yaklaşmama kararı almıştır. Batı Cephesi'nin son günlerinde Alman ordusunda Rus tanklarıyla çarpışabilecek tank birliği kalmadığı için Panzerfaust taşıyan milis birlikleri "Volkssturm" oluşumuna ağırlık verildi. Berlin Muharebesi sırasında Rus tank birlikleri binaların arasında Panzerfaust için ideal hedefler haline gelmiş ve ağır zayiat vermişlerdir.

Almanya hakkındaki izlenimlerden biridir.




Michelle Williams





İmereti

İmereti (), Gürcistan’ın tarihsel bölgelerinden biridir. Rioni ırmağının yukarı ve orta bölgelerini kapsar. Bölgenin yönetsel merkezi Kutaisi kentidir. Diğer önemli kentler, Samtredia, Çiatura, Tkibuli, Zestafoni, Honi ve Saçhere'dir. Bölgede, yaklaşık 536 bin kişi yaşar.

Yerel kültür gruplarından olan İmeretilier, Gürcüce'nin bir lehçesini konuşurlar ve etnik olarak Gürcü ulusunu oluşturan topluluklardan biridir. Antik dönemden Ortaçağlara değin varlığını koruyan Egrisi krallığı, İmereti bölgesinde yer alıyordu. Egrisi, 523 yılında Hıristiyanlığı resmi din olarak kabul etti. 975-1466 arasında İmereti, birleşik Gürcistan Krallığı'nın bir parçasıydı. 15. yüzyılın sonlarında bağımsız İmereti Krallığı kuruldu. 17-18. yüzyıllarda pek çok kez Osmanlıların işgaline uğrayan İmereti Krallığı, 1810 yılında Çarlık Rusya'sı tarafından ilhak edildi. Kral II. Solomon (1789-1810) Osmanlı Devleti'ne sığınmak zorunda kaldı ve hayatının son yıllarını Trabzon'da geçirdi. 1918-1921 arasında bağımsız Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin sınırları içinde kalan bölge, 1921'de Sovyet yönetimince bağımsızlığına son verilen Gürcistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin bir parçası oldu. Bugün, 1991'de bağımsız olan Gürcistan'ın yönetim bölgelerinden biridir.




Kutaisi

Kutaisi veya Kutais (Gürcüce: ქუთაისი; antik adı:"Aeas/Aias"), Gürcistan’ın ikinci büyük kentidir. Ülkenin batı bölümünde, İmereti bölgesinde yer alan ve bu bölgenin en büyük kentidir. Tiflis'e uzaklığı yaklaşık 221 kilometredir. Nüfusu 200 611’dir (2013).

Kutaisi, Sovyetler Birliği döneminde ağır metal sanayinin merkeziydi. O dönemde şehrin nüfusu 600.000 civarındaydı. Ancak bugün Rusların bölgeyi terk etmeleri sonrasında nüfusu azalmıştır.

Kutaisi, antik dönem krallığı Kolheti’nin başkentiydi. Arkeolojik buluntular, kentin MÖ 2. binin başlarında Kolheti krallığının başkenti olduğunu göstermektedir. Homeros’un İason ve Argonotlar hakkında yazdıklarından hareketle tarihçiler, Kolheti’ye yapılan bu efsanevi yolculuğun, Argonotların varmayı amaçladıkları ve Kral Aietes’in sarayının bulunduğu Kutaisi'de ("Aias") son bulduğunu kabul ederler. Kutaisi, 975-1122 tarihleri arasında Kartli Krallığı’nın başkenti oldu. 15. yüzyıldan 1810’a değin de İmereti Krallığı’nın başkentiydi. 1810 yılında İmereti Krallığı toprakları Çarlık Rusya’sı tarafından işgal edildi. 1991’de Gürcistan’ın bağımsızlığını ilan etmesinden sonra ekonomik olarak gerilemesine karşın, Kutaisi ülkenin başlıca sanayi kentlerinden biriydi. Kutayıs’ın nüfusunun önemli bir kısmı günümüzde kentten ayrılmış ve iş için yurtdışına gitmiştir. Nüfusunun kalan kısmı, küçük ölçekte ticaretle geçinmektedir.

Kutaisi, Gürcüce'de 500 anlamına gelir. ( Kuti + asi , Kuti 5, Asi 100 demektir )

Kutaisi, Rioni Irmağı’nın her iki yakasında kuruludur. Kentin deniz seviyesinden yüksekliği 125-300 metredir. Kent, doğu ve kuzeydoğudan İmereti Dağları’nın etekleriyle çevirilidir. Kuzeyinde Samgureli Düzlüğü, batısında ve güneyinde de Kolheti Ovası yer alır. 
Günümüze ulaşan en önemli yapı kalıntısı, Gürcistan Kralı III. Bagrat’ın 11. yüzyılın başlarında yaptırdığı Bagrati Kate