i.

3 Haziran 2007'de sektörün uzun süredir beklediği Sigortacılık Kanunu kabul edildi ve yürürlüğe girdi. Kanun, özellikle Türk sigorta sektörünün Avrupa Birliği'ne uyumlu hale gelmesine yönelik hükümler içeriyordu.





Keiichi Morisato




Sapporo

Sapporo ( "Sapporo-shi"), Japonya'nın Hokkaidō prefektörlüğünün merkezi ve bölgenin en büyük şehridir.

Sapporo Japonya dışından her şeyden önce 1972 Kış Olimpiyatları'nın ev sahibi olarak tanınır. Bundan başka yıllık olarak düzenlenen Kar Şenlikleri ile "yuki matsuri" olarak tanınır ki dünyanın her yanından 2 milyondan fazla gezmenin ilgisini çeker.

Sapporo, Ishikari Ovası'nın güneybatı kısmında ve Ishikari Nehri'nin bir kolu olan Toyohira Nehri'nin alüvyon yelpazesinde yer almaktadır. Şehrin batı ve güney kısmı Teine, Maruyama ve Moiwa dağları ve Ishikari, Toyohira ve Sōsei nehirleri ile çevrilidir.

Sapporo, Ishikari, Ebetsu, Kitahiroshima, Eniwa, Chitose, Otaru, Date şehirleri ile Tōbetsu, Kimobetsu, Kyōgoku kasabaları ile komşudur.

Sapporo'nun başlıca ekonomik kaynakları bilgi teknolojisi, perakende ve turizmdir. Sapporo serin iklimi nedeniyle kış sporları ve etkinlikleri ile yaz etkinlikleri popülerdir.

Şehirde dört devlet ve 14 özel üniversite bulunmakta olup Hokkaidō Üniversitesi Japonya'nın en önemli üniversitelerinden biridir.

Sapporo'nun dünyada birçok şehir ile kardeş şehir anlaşması bulunmaktadır.





Saitama

Saitama ( "Saitama-shi"), Japonya'nın Saitama prefektörlüğünün merkezi ve en büyük şehridir. Şehir 1 Mayıs 2001 tarihinde Urawa, Omiya ve Yono şehirlerinin birleşmesiyle kurulmuş olup 1 Nisan 2003 tarihinde belirlenmiş şehir statüsü almıştır. 2005'te de Iwatsuki şehri Saitama ile birleşti. Şehir Büyük Tokyo Metropolü'nün bir parçası olup birçok sakini Tokyo'ya iş için gidip gelmektedir. Yüzölçümü 217.43 km olan şehrin nüfusu 1 Şubat 2016 tarihi itibarı ile 1,266,656'dır.

Saitama idari olarak 10 semte ayrılmaktadır:

Saitama Mitsubishi'nin sahip olduğu Urawa Red Diamonds ile NTT'nin sahip olduğu Omiya Ardija olmak üzere J1 League'de mücadele eden iki futbol takımına ev sahipliği yapmaktadır. Yeni Saitama Stadyumu 2002 FIFA Dünya Kupası'nda biri yarı final karşılaşması olmak üzere birçok karşılaşma burada oynanmıştır.


Saitama'nın aşağıdaki şehirler ile kardeş şehir antlaşması bulunmaktadır.




Henri Rousseau

Henri Julien Félix Rousseau (21 Mayıs 1844 - 2 Eylül 1910), naif veya primitif üslupta resimler yapan Fransız post-empresyonist ressam. Mesleği yüzünden "Le Douanier" (gümrük memuru) olarak da bilinir. Rousseau hayatı boyunca alaya alınmasına karşın, ölümünden sonra, yüksek sanat değeri taşıyan resimler yapmış ve kendi kendini eğitmiş bir dâhi olarak kabul edilmiştir.

Ressam, bir muslukçunun oğlu olarak Loire Vadisi'ndeki Laval'da dünyaya geldi. Laval Lisesi'ne devam eden Rousseau, babası borçlandıktan ve evlerine el konulduktan sonra ebeveynleri şehri terk edince okulda yatılı okumaya başladı. Lisede bazı derslerde başarısız olsa da müzik ve resim derslerinde ödüller kazandı. Bir avukat için çalışıp hukuk öğrenmeye başlayan ressam, yalancı şahitlik yapmaya kalkınca 1863 yılından başlayarak dört yıl boyunca orduya hizmet etti. Babasının ölümünden sonra, Rousseau dul annesine bakmak için 1868 yılında Paris'e taşındı ve devle memuru oldu. 1871 yılında, terfi alarak vergi tahsildarı oldu. Ciddi olarak resim yapmaya kırklı yaşlarının başında başladı, 49 yaşında da işinden emekli olarak sanatına yoğunlaştı. Karısı 1888 yılında ölünce tekrar evlendi.

Doğadan başka kimseden bir şey öğrenmediğini açıklayan Rousseau, sonraları iki okullu ressam olan Félix Auguste-Clément ve Jean-Léon Gérôme'dan tavsiyeler aldığını itiraf etti. Gene de kendi kendini eğitmiş, naif veya primitif bir ressam olarak kabul edilir.

Hiçbir zaman Fransa'yı terk etmemiş veya bir vahşi orman görmemiş olmasına rağmen, en ünlü resimleri vahşi orman resimleridir. Sevenlerinin iddia ettiği gibi, askerdeyken Fransa-Meksika savaşına katılmış olduğu gerçek değildir. Resimli kitaplardan, botanik bahçelerden ve doldurulmuş vahşi hayvanlardan ilham almıştır. Fransa'nın Meksika işgalinden gelen askerlerle de ordudayken tanışmış ve onların karşılaştığı tropik hayat hikâyelerini dinlemiştir. Eleştirmen Arsène Alexandre'a sık sık gittiği Jardin des Plantes'ı (Bitki Bahçesi) şu şekilde anlatmıştır: "Seralara girip egzotik diyarların yabancı bitkilerini gördüğümde, sanki bir rüyaya girmiş gibi oluyorum."

Egzotik manzaralarla beraber şehri ve banliyölerinin ufak topografik resimlerini de yapmıştır.

"Manzaralı portre" adını verdiği bir tür geliştirmiş olduğunu iddia etmiştir; bu resimlerde şehrin en sevdiği yer gibi bir yerin manzarasını çiziyor, sonra da manzaranın önüne birinin portresini yapıyordu.

Rousseau'nun donuk, görünüşte çocuksu olan tarzını eleştiren çoktu; resimleri insanları dehşete düşürmüş, Rousseau alaya alınmıştı. Aşırı marifetli olmasına karşın, eğitimli sanatçıların onu cahil gördüğünden habersizdi. Her zaman halkın beğenisini kazanmaya çalışmış, ama başarılı olamamıştır. Çoğu gözlemci bir çocuk gibi resim yaptığını söylemişse de, çalışmalarına bakılırsa kendi tekniğini ilerletmiş olduğu görülebilir.
1886'dan itibaren resimleri Salon des Indépendants'da düzenli olarak sergiledi. Çalışmaları çok göz önünde bulunmasa da, yıllar geçtikçe takipçileri de arttı. "Tropik Fırtınada bir Kaplan (Şaşkın!)" isimli tablosu 1891 yılında sergilendi; genç ressam Félix Valotton şu satırları yazdığında Rousseau ilk ciddi eleştirisini aldı: "Kaplanın avını şaşırttığı ifadeyi kaçırmayın; bu, resmin başlangıcı ve sonudur." Ancak Rousseau, vahşi ormanlara ancak 10 yıl sonra dönecekti.

1893 yılında, Rousseau 1910 yılındaki ölümüne kadar Montparnasse'da yaşadığı ve çalıştığı bir stüdyoya taşınmıştır. 1897 yılında en ünlü resimlerinden olan "La Bohémienne endormie"'yi (Uyuyan Çingene) yapmıştır.

1905 yılında "Antilopun Üzerine Atlayan Aç Aslan" adlı büyük vahşi orman resmini yapmış ve Salon des Indépendants'da, o zamanın Henri Matisse gibi genç avangart ressamlarının eserleriyle birlikte sergilemiştir. Bu sergide Fovist resmin ilk örneklerinin sergilendiği kabul edilmektedir. Belki de bu isme ilham kaynağı olan bir eleştirmenin "fauves" (vahşiler) sözü, Rousseau'nun bu resmi için söylenmiştir. 

1907 yılında ressam Robert Delauney'in annesi Delauney Kontesi Berthe, Rousseau'nun "Yılan Oynatıcısı"nı yapmasını istedi.

Pablo Picasso, bir Rousseau resminin üzeri boyanıp tuval olarak kullanmak üzere satıldığını gördüğnde Rousseau'nun dehasını fark etmiş ve onunla tanışmaya gitmiştir. Picasso, 1908 yılında stüdyosu "Le Bateau-Lavoir"'da Rousseau'nun onuruna yarı ciddi, yarı burlesk bir ziyafet vermiştir.

Rousseau 1893 yılında emekli olduktan sonra, kirasını ödemek için yarı-zamanlı işlerde çalışmış ve sokaklarda keman çalmıştır. Kısa bir süreliğine "Le petit journal"'de çalışmış, resimlerinden bazıları dergiye kapak olmuştur.

Henri Rousseau, 2 Eylül 1910 günü Paris'te Necker Hastanesi'nde ölmüştür. Cimetière de Bagneux'deki cenazesine yedi arkadaşı katılmıştır: ressam Paul Signac ve Manuel Ortiz de Zárate, Robert Delaunay ve karısı Sonia Delaunay, heykeltıraş Constantin Brancusi, Rousseau'nun ev sahibi Armand Queval ve Brancusi'nin yaptığı mezartaşına şu satırları kazıyan Guillaume Apollinaire:

New York Times sanat eleştirmeni Roberta Smith, Rousseau'nun çalışmalarının Picasso'yla başlayarak Léger, Max Beckmann ve sürrealistlere büyük bir ilham kaynağı olduğunu söylemiştir. "Örneğin Beckmann'ın inanılmaz otoportreleri Rousseau'nun yaptığı Pierre Loti portresinin kaba saba, yoğun üslubundan gelmektedir," diye yazmıştır.

1911 yılında Salon des Indépendants'da Rousseau'nun çalışmalarından oluşan bir retrospektif sergisi yapılmıştır. Resimleri aynı zamanda ilk Blaue Reiter sergisinde de gösterilmiştir.

Çalışmalarından oluşan iki büyük müze sergisi 1984-85 yıllarında Paris'te Grand Palais'de ve New York Modern Sanat Müzesi'nde ve 2001'de Almanya'da Tübingen'de yapılmıştır.

Resimlerinden oluşan büyük bir sergi Kasım 2005'ten itibaren dört ay boyunca "Henri Rousseau: Paris'te Vahşi Ormanlar" adıyla Londra'da Tate Modern'de ve Paris'te Musée d'Orsay'de sergilenmiştir. Rousseau'nun 49 resminden oluşan sergi, 17 Temmuz-15 Ekim 2006 tarihleri arasında da Washington Millî Sanat Müzesi'nde sergilenmiştir.

Rousseau'nun resimlerinden oluşan bir koleksiyon 15 Mart-19 Haziran 2006 arasında Paris Grand Palais'de sergilenmiştir.

2007'de Rousseau'nun 60 resmi, Eczacıbaşı Sanal Müzesi'nde sergilenmeye başlanmıştır.




Chemnitz

Chemnitz [ˈkɛmnɪts], Almanya'nın Saksonya eyaletine bağlı bir şehir. Eyaletin üçüncü en büyük şehridir. Herhangi bir hükümet kesimi ya da bir bölgenin parçası olmayan bağımsız bir şehirdir. Chemnitz Teknik Üniversitesi 10.000 civarında öğrenciye sahiptir ve bilimsel yaşamın merkezidir. 10 Mayıs 1953'ten 21 Haziran 1990'a kadar şehrin resmî adı Karl-Marx-Stadt idi.

Chemnitz adı Zwickauer Mulde'a dökülen bir nehirden gelir. Chemnitz kelimesi Sorb dilinde taşlı dere anlamına gelir. Çek dilinde "Saská Kamenice" olarak bilinir.

Eski bir Slav kabilesinin yerleşim yeri "Kamienica"dadır ve Chemnitz adının yazı dilinde ilk kullanımı bir uygarlığın çevresinde yetiştiği Benedictine Manastırı'nda, 1143 yılındadır. I. Friedrich (Kutsal Roma İmparatoru), imparatorluk şehri olma hakkı verdi. 1307 yılında kasaba Sakson eyaletinin ataları olan "Markgrafschaft Meißen" emri altına girdi. Orta Çağ'da Chemnitz bir tekstil üretim ve ticaret merkezi haline geldi. Ülke nüfusunun üçte birinden fazlası tekstil üretiminde çalıştı. 19. yüzyılın başlarına doğru Chemnitz sanayi merkezi oldu (bazen Sakson Manchester olarak anıldı). 1913 yılında Chemnitz'in 320.000 nüfusu vardı ve o zamanlar bugünküne kıyasla daha geniş olan birkaç şehirden biri oldu. II. Dünya Savaşı sırasında Chemnitz askeri mühimmat üreten fabrikalara ve Astra-Werke AG için 500 kadın içeren Flossenbürg kuvvetleri kampına sahipti. Petrol Rafinerisi, II. Dünya Savaşı petrol kampanyası ve bir sonraki saldırıları içeren "Thunderclap" operasy