un malzemelerinin, ölçümü başarılı bir şekilde yapabilmesi için çok özensiz olduğu biliniyor. Gamma ve Draconis, 1725 yılında James Bradley’in ışık sapmasını keşfettiği yıldızlarla aynıydı.

Hooke’un astronomideki faaliyetleri yıldız mesafesi çalışmalarından da öteye uzandı. Hooke’un Micrographia adlı kitabı, ay’ın kraterleri kadar Pleiades yıldızı hakkında da birçok örnek içeriyor. Hooke, böyle kraterlerin nasıl oluştuğunu anlamak için deneyler yaptı. Ayrıca Satürn’ün halkalarını ilk gözlemleyicilerindendi ve çift-yıldız sistemlerini ilk gözlemleyendi.
Katkısının az olduğu bilinen, ancak türünün ilk örneğinden biri, Hooke’un insan hafızası üzerindeki bilimsel modeldir. Hooke, Kraliyet Derneği’nde 1682’deki bir dersinde, insan hafızasının, bundan önceki başlıca felsefik modellerle biraz benzerlik taşıyan, mekanik bir model olduğu ileri sürdü. Şifreleme, hafıza kapasitesi, yineleme, geri alma, unutma ve bileşenlerine değindiği modeldi. Richard Semon’un 1919/1923 yılında yapmış olduğu çalışmayla aynı benzerlikleri paylaşan, yaklaşık olarak iki yüz yıl gözden kaçırılan bu çalışma fiziksel ve beyinin içerisine yerleştirilmiş hafızaydı. Modeldeki en ilginç nokta, (1) uyarıya imkan tanıyor ve baştan aşağı şifreleme üzerinde etkiye sahipti; (2) benzerlik ve ipucuna bağlı geri alma için rezonans kullanıyor; (3) yeni hafızaları açıklıyor; (4) tekrarlama ve hazırlamayı dikkate alan tek bir sistem sunuyor, ve (5) unutmanın kuvvet yasası açık bir şekilde modelin varsayımından elde edilebilir. Bu ders 1705’de ölümünden sonra yayınlandı çünkü hafıza modeli, nadiren ışığın doğası üzerinde bir dizi çalışmaların içine yerleştiriliyordu. Baskılar küçük partiler şeklinde bir Newtonian bilim çağında yapıldığı ve yayınlanana kadar zamanın dışında olduğu için bu çalışmanın az eleştiri aldığı tahmininde bulunuyordu. Bu başarının devamını engelleyen, dikkat, kodlama ve geri alma süreciyle alakalı bazı seviyede Hooke’un yardım istediği modern hafıza psikologlarının manevi ruhlarının itirazıydı.

Hooke London şehrinin araştırmacısı ve, Bloomsbury’de Montagu Hanesi, Kraliyet Greenwich Gözlemevi, Londra’nın Büyük Yangın Anıtı ve kötü şöhretli Bethlem Kraliyet Hastanesi’nin dizaynı üzerinde çalışmış ve 1666 yılındaki Büyük Yangın’dan sonra Londra’yı yeniden inşa etmeye Wren’e yardım etmiş Christoper Wren’in baş asistanıydı. Hooke tarafından dizayn edilmiş diğer yapılar arasında Londra Kraliyet Hekimler Koleji (1679), Warwickshire’daki Ragley Salonu, Wiltshire’daki Ramsbury Köşkü ve Buckinghamsire’da Milton Keynes yerleşim yerindeki Willen’de Mary Magdalene sokağındaki mahalle kilisesi de yer almaktadır. Hooke’un Christopher Wren’e katkılarıyla bunların içerisine, kubbesini Hooke’un tasarladığı bir yapı metodu kullanılan Paul’s Cathedral ‘de eklenmiştir. Hooke ayrıca, Samuel Pepys’in günlüğünden kalma el yazılarının bulunduğu, büyük ihtimalle Büyük Londra Yangını hakkında tanıklılığının alıntı yapıldığı, Pepys Kütüphane’sinin tasarımında da bulunmuştu.

Tamamlandıktan sonra Hooke’un tipik olarak kesin ölçümleri, rüzgârda sütunun hareketinin bu amacı kullanışsız yaptığını göstermesine rağmen, hevesli astronomlar, Hooke ve Wren, yıldız geçişlerini gözlemlemek için bilimsel işleyişe hizmet eden bir teleskop tasarladılar. Bunun mirası, merkezi sütunun olmadığı döner merdiven yapısında ve yer seviyesinin aşağısındaki bir yerde sabit kalan gözlem odasında, gözlemlenebilir.

Büyük Yangın’dan sonraki restorasyonda, Hooke, Londra’nın geniş bulvarlı ve arterli sokaklarının bir ızgara desende, ki bu kullanıldı, yeniden dizayn edilmesini önerdi. Bu öneri mülkiyet hakları üzerindeki tartışmalar tarafından engellendi çünkü mülkiyet sahipleri gizlice kendi sınırlarını değiştiriyorlardı. Bir araştırmacı olarak kabiliyeti ve bir arabulucu olarak ince bir anlayışı yüzünden, bu anlaşmazlıkların çoğunu halledebilecek bir rağbetteydi.

Hooke’un mimari çalışmalarını daha fazlası için, By Cooper kitabına bakınız.

Hooke’un biyografi yazarı, Allan Chapman, Newton veya onun rahip yardımcılarının, Hooke’un portresini bilerek imha ettiği hakkındaki efsane iddiaları reddetmesine rağmen, Robert Hooke’un onaylanmış hiçbir portresi bulunmamaktadır. Bu durum bazen Hooke ve Newton arasında hararetli çatışmalara yol açıyor. Alman antikacı ve âlim Zacharias Conrad von Uffenbach, Kraliyet Derneği’ni 1710 yılında ziyaret etti ve ziyaretinde özellikle Boyle ve Hooke’un portrelerinin ona gösterildiği değindi (çok fazla benzerlik olduğu söyleniyor) ama Boyle’nin portresi hayatta kalırken, Hooke’un portresi açıkça kaybolmuştur.

Hooke’un zamanında, Kraliyet Derneği Gresham kolejinde buluşurdu ama Hooke’un birkaç içinde ölümüyle, Newton derneğin başkanı oldu ve yeni bir buluşma yeri için planların temeli atıldı. Birkaç yıl sonra,1710 yılında, yeni mahalleye taşınıldı ve Hooke’un Kraliyet Derneği’ndeki portresi kayboldu ve bir daha bulunamadı.

Hooke’un görünüşü hakkında yazılan iki güncel açıklama hala devam ediyor. Birincisi, Hooke’u orta çağda ve yenilikçi güçlerinin yüksekliğindeyken tanımlayan, onun yakın arkadaşı John Aubrey tarafından kaydedildi,

"O orta boylu, çarpık, soluk yüzlü ve yüzü biraz aşağıda ama kafası büyük, gözleri göz kamaştırıcı, hızlı olmayan yeşil gözlüdür. Narin, kahverengi ve mükemmel dalgalı bir saçı vardır. Ilımlı ve ölçülü birisiydi."

İkincisi, Richard Waller tarafından yazılan, Hooke’un yaşlı bir adam olarak oldukça kötüleyici bir tanımıdır,
"Kişiliğine gelirsek, alçak, oldukça çarpık birsiydi. Kendisinden ve diğerlerinden duyduğum kadarıyla, yanlış büyüdüğünden 16 yaşına kadar yoksuldu. Her zaman soluk ve sıskaydı ve, sonradan hiçbir şey ama derisi ve kemikleri Meagre Aspect gibi, gözleri yeşil ve dolu gençlik dönemlerindeki keskin marifetli bakıyor gibi; burnu ince, ortalama uzunluk ve büyüklükte; ağzı oldukça geniş ve üst dudağı ince; çenesi keskin ve alnı geniş; kafası ortalama büyüklükte. Kesilmemiş ve sıska yüzü üzerinde, koyu kahverengi upuzun ve sarkmasını önemsemediği saçı."

Time dergisi iddialara göre 3 Temmuz 1939’da Hooke’un bir portresini yayınladı. Ancak Ashley Montagu tarafından kaynağın izi sürüldüğünde, doğrulanabilir bir bağlantı eksikliği bulundu. Montagu, Hooke’un görünüşü hakkında yazılan iki güncel açıklamanın birbiriyle bağdaştığını buldu ama bu Time’ın portresi ile eşleşmiyordu.

2003’te, tarihçi Lisa Jardine, Hooke’un bir portresinin keşfedildiğini iddia etti ama bu iddia da Cincinnati Üniversitesindeki William Jensen tarafından çürütüldü. Jardine tarafından belirtilen portre de Fleman bilge Jan Baptist van Helmont’u tasvir ediyordu.

Hooke’un diğer olası benzerlikleri aşağıdakileri içeriyor:

2003’de tarih ressam Rita Greer Hooke’u anmak için masraflarını kendisinin karşıladığı bir proje başlattı. John Aubrey ve Richard Waller tarafından yazılan güncel açıklamayla uygun olacak şekilde, Rita Greer Robert Hooke projesi Hooke’un boyanmış ve çizilmiş inandırıcı resimlerini üretmeyi hedeflemişti. Greer’in yapmış olduğu Hooke resimleri, hayatı ve çalışması, UK ve US’de TV programlarında, kitaplar ve dergilerde ve halkla ilişkilerde kullanılıyor.




Zilhicce

Zilhicce, Hicri takvime göre yılın 12. ve sonuncu ayı. İslam dininin beş temel gereklerinden olan hac ibadetinin yapıldığı aydır.

Mübarek Aylar'ın ikincisidir. Ayrıca haccın bir parçası ve tamamlayıcısı olan kurban kesme ibadeti de bu ayda yapılır. İslam aleminde bu gün Kurban Bayramı olarak kutlanır.

Kuran-ı Kerim'de Hac Suresi:




Gayda

Gayda kamıştan yapılmış çift düdük ve tulumdan oluşan, tiz sesli, nefesli bir enstruman adı olup Trakyalı, Bulgar, Makedon ve İskoçların millî çalgısıdır. 
İskoç Gaydası, İrlanda Savaş Gaydası en tanınmış modelleridir. 
Kuzeydoğu Anadolu’da tulum (Türkçe), dankiyo (Rumca), tsimpona(Latince), guda (Lazca) adlarıyla bilinen sürekli pes ses veren ek boruya (İngilizce drone)sahip olmayan çeşitlerinin yanı sıra Trakya ve Balkanlar da gayda adıyla bilinmektedir.Meleyen Keçi adlı Macaristan'da 20. yüzyılın başlarında yapılan bir türü vardır.Bu alette körük kol altına alınır.Oğlak derisinden yapılma tulumu şişirmek için tulumun içine hava pompalanır.Bir kamışı bulunan kıvrımlı borudan, dem sesinde sürekli pes bir ses çıkar.Tulum, bunun yanı sıra çifte dedende bulunan çift kamışa üfürme yapar.Çifte dedende melodi çalmaya olanak veren parmak delikleri vardır.Fransa'nın Bretanya bölgesinde koyun postundan yapılan basit bir gayda'dır.İlk önce üfleme borusundan üflenerek tulum şişirilir.Ardından dem borusuyla dedeni seslendirmek için bu tulum sıkıştırılır.Bu tür gaydalara Asya,Afrika ve Avrupa'nın her yerinde rastlanır.Eski Tulumun sesi İskoç gaydalarından rahatlıkla ayırt edilebilir.




Üzeyir Garih cinayeti

Üzeyir Garih cinayeti, 25 Ağustos 2001'de iş adamı Üzeyir Garih'in Yener Yermez adında bir kişi tarafından öldürülmesi olayıdır.

1929 İstanbul doğumlu Alarko Holding'in kurucularından Yahudi asıllı Türk iş adamı Üzeyir Garih, 1951'de İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Fakültesi'nden mezun olduktan sonra Carrier'in Türkiye şubesinde çalışmaya başlamış, 1954 yılında İshak Alaton'un teklifiyle Alarko Kolektif şirketinin eş ortağı olmuştur. Garih, o tarihten ölümüne kadar Alarko Şirketler Topluluğu'nda İshak Alaton'la birlikte başkanlık görevini aralıksız sürdürmüştür.

Üzeyir Garih 25 Ağustos 2001 sabahı sahibi olduğu Alarko Holding'e gidip Bulgaristan Başbakan Yardımcısı Nikolay Vassilev ile görüştü. Koruması ve şoförü izinli olan Garih, saat 12.50'de holdingden çıktı, 14.00'te Eyüp Sultan'a gitti. Türkiye'nin Cumhuriyet dönemindeki ilk Genelkurmay Başkanı Mareşal Fevzi Çakmak'ın mezarının da bulunduğu Hüseyin Şeyh Türbesi yanına geldikleri sırada Garih 10 yerinden bıçaklanarak öldürüldü. Bir süre sonra Garih'in cesedi mezarlık görevlileri tarafından bulundu. Fevzi Çakmak Mezarlığı'ndaki görevliler tarafından polise yapılan ihbar üzerine İstanbul Emniyet Müdürvekili Hasan Özdemir ve birimler mezarlığa gitti. Mareşal Fevzi Çakmak'ın mezarının yanında Garih'in bıçaklanarak öldürülmüş cesedini buldu. Kimlik ve kredi kartlarından ölen kişinin Üz