urabilmek için yeteri kadar vakit bulmuş olacaklar bu şekilde de , ideale yakın bir hal değişimi gerçekleşmiş olacaktır.




Şili Ulusal Stadyumu

Estadio Nacional de Chile, Şili'nin başkenti Santiago'nun Ñuñoa semtinde bulunan bir stadyumdur. İçerisinde futbol, tenis gibi birkaç saha ve bir veledromun bulunduğu kapsamlı bir spor tesisi olan Estadio Nacional de Chile, 64 hektar alanı kapsar. Ana stadyum 76.500 seyirci kapasitelidir ve 1937-38 yıllarında, Berlin Olimpiyat Stadyumu örnek alınarak inşa edilmiştir. Stad, 1962 yılındaki Dünya Kupası finaline ev sahipliği yapmıştır.

1973 Darbesi'nde tesis, üç aydan uzun süre siyasi tutuklular için toplama kampı olarak kullanıldı.

Bugün Universidad futbol takımı maçlarını bu stadyumda oynar.

Askeri darbe sonrasında, önceki hükümet sempatizanları, sol partiler ve sendika üyeleri toplu halde tutuklanınca stadyumlar, konferans salonları ve okullar gibi resmi binalar toplama kampına dönüştürüldü. Bu şekilde sadece "Estadio Nacional"'de 40.000'den fazla tutuklu bir araya getirilmiştir. Ana stadyum erkek tutuklular için kullanılırken, yüzme havuzu bölümüne kadın tutuklular alındı. Soyunma odaları, tuvaletler ve veledrom sorgulama ve işkenceler için kullanıldı.

1973 Ekiminde alıkonan bir erkek tutuklu, Estadio Nacional'deki sorgusunu şu şekilde anlatır.

1973 Eylülünde alıkonan bir kadın tutuklu ise Estadio Nacional'deki sorgusunu şu şekilde anlatıyor.

Ünlü Şilili gitarist-şarkıcı Víctor Jara bu stadyumda öldürülmüştür.




Haç

Haç, birbirlerini dik açı ile kesen iki çizgi veya çubuktan meydana gelen şekil. Şekillerden biri veya her ikisi de ortasından ikiye bölünür. Artı (+) şeklinde veya çarpı (x) şeklinde olabilir.

Yüzyıllar boyunca haç farklı din ve kültürlerde birbirlerinden çok farklı şeyleri sembolize etmek amacıyla kullanılmıştır. Değişik anlamlara gelen haçlar şekil olarak tamamen aynı değildirler.

Gamalı haç veya swastika, tarih öncesi dönemlerden kalma sembol. Gamalı haç ismi Yunanca gama (Γ) harfine atfen verilmiştir. Svastika kelimesi Sanskritçe'deki "su" (iyi) ve "asti" (olmak) kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur. "İyi olmak, mutlu ve sağlıklı olmak" anlamlarına gelir.

Svastika Hinduizm, Budizm ve Jainizm'e göre kutsaldır. Sonradan Nazi Almanya'sı tarafından amblem olarak kullanılmaya başlanmıştır.

Beyaz zeminde kırmızı renkli haç işaretidir. Saint Georgius Haçı olarak da bilinir. Gürcistan Devletinin bayrağınga bulunan semboldür. Gürcistan, ismini (Georgia) St. George'dan almıştır.
Bu sembol aynı zamanda Kızılhaç'ın simgesidir. Kızılhaç tarafından amblem olarak kullanılır. Kızılhaç, Kızılay ile birlikte savaş ve felaket mağdurlarına insani yardım ulaştıran uluslararası bir harekettir. Jean Henry Dunant tarafından 1864'te İsviçre'de kurulmuştur. Bu amblem aynı zamanda sağlık ekipman ve araçları üzerinde kullanılır. Haç işareti Hristiyanlıkla özdeşleşmiş olmasına rağmen Kızılhaç'ın günümüzde dini bir kimliği yoktur ve din, dil, ırk ayrımı gözetmeden yardım ulaştırmaya çalışır.

Bazı Hıristiyan ülkeler bayraklarını haçtan esinlenerek seçmişlerdir.





Soyuz 4

Soyuz 4, Sovyetler Birliği'nin 14 Ocak 1969'da Vladimir Şatalov komutasında fırlattığı uzayaracı. Görevin amacı Soyuz 5 ile kenetlenmek ve o araçtan iki uzayadamını alarak dünyaya dönmekti. Önceki üç Soyuz görevi bunu denemiş ancak başarısız olmuştu.

Kenetlenme 16 Ocak'ta gerçekleşti. Soyuz 5'teki kozmonotlar Yevgeni Krunov and Aleksey Yeliseyev 37 dakika süren bir uzay yürüyüşü yaparak Soyuz 4'e geçtiler ve bu araçla dünyaya döndüler. Bu, iki uzay aracı arasında ilk mürettebat geçişiydi. Ne yazık ki Yeliseyev kamerasını çalıştırmayı unuttuğu için bu tarihi olay görüntüye alınamadı.

Bu görev, Sovyetler Birliği'nin Ay'a insan indirme projesinin başarılı bir provasıydı. O projede de uzayadamlarının uzayda yürüyerek iki araç arasında geçmesi planlanıyordu.

Görevin telsiz çağrı kodu, "Amur" ve Soyuz 5'in çağrı kodu "Baykal", o sırada devam etmekte olan ve Trans Sibirya Demiryolunun bir parçasını oluşturan Amur-Baykal hattına ithafen verilmişti. Bu olayın demiryolu işçilerine şevk vereceği düşünülmüştü.





Sambar geyiği

Sambar geyiği ("Cervus unicolor" ya da "Rusa unicolor"), geyikgiller (Cervidae) familyasından bir geyik türü. Bu türün üyesi olduğu "Rusa" alt cinsinde bulunan koyu kahverengi renkli ve yeleli diğer geyik türleri de "sambar" adıyla tanınır.

Sambar geyiği omuz yüksekliği olarak 102–160 cm.'e ve ağırlık olarak da 272 kg.'a erişir. Koyu kahverengi renginde olan geyiğin arkası ve altı kestane renginde olur. Boynuzları "Rusa" cinsine özgü olarak basit alın boynuzundan ve ucu çatallaşan boynuzlardan oluşur. Bazı bireylerde boynuzun boyu 101 cm.'yi aşar.

Sambar ormanlık arazide yaşar ve çoğunlukla kaba bitki örtüsü, otlar ve çimen ile beslenir. Beş-altı üyeli gruplar hâlinde yaşar ve gündüzleri etkin olurlar. Nadiren sudan uzakta bulunan bu geyik tropikal bölgeye özgü olsa da zorlu şartlara uyum sağlar ve Himalaya Dağları'nın yüksek rakımlarında bulunan karışık ormanlarında da yaşar. Çin, Tayland ve Tayvan'ın benzer dağlık ılıman ormanlarında da bulunur. Tayvan'da sika geyiği ile birlikte boynuzları için çiftlikte yetiştirilir.




Zeynel Abidin Cümbüş

Zeynel Abidin Cümbüş, (d. 1881, Üsküp - ö. 1947), Cümbüş adlı müzik aletinin mucidi ve bir luthierdir.

İlk mektebi Üsküp'te okuduktan sonda Askerî Rüştiyeyi bitirmiştir. Tophane fabrikalarında uzun zaman ustalık yapmış, daha sonra İzmir'de Beyler sokağında dükkân açarak çalgı imalatına başlamıştır. İşini İstanbul'a naklettikten sonra, 1929'da Ud benzeri ve alüminyum gövdeli "Cümbüş" adını verdiği çalgıyı imal etmiştir. Madenî ve gür sesli bu çalgı Türk mûsikîsinin diğer çalgıları ile ses uyumu sağlayamadığından, sanat çevrelerinde tutulmamasına rağmen piyasa mûsikîsinde özellikle sahne ve gazinolarda çok yayılmış ve revaç bulmuştur. İlk yapım Cümbüşlerden birini Atatürk'e, birini de İran Şahı Rıza Pehlevi'ye hediye etmiştir. Cümbüş ile katıldığı Prag ve Kahire sergilerinde ödül kazanmıştır. Soyadının Mustafa Kemal Atatürk tarafından verildiği bilinmektedir.




Astsubay kıdemli kademeli başçavuş

Astsubaylar, Astsubay Kıdemli Başçavuş rütbesi süresi bitince yaş haddinden emekliye sevk edilir. Emekli olmayıp devam edenlere kademe verilir. Kol kıdem işareti sağ kolun bileğine yakın çizgi şeklindeki dikdörtgen sırmadır.




Cezayir-i Bahr-i Sefid Eyaleti

Cezayir-i Bahr-i Sefid Eyaleti veya Cezayir-i Bahr-i Sefid Beylerbeyliği, 16. yüzyılda kurulan Osmanlı Devleti eyaleti.

1534/1535 yılında Rumeli Beylerbeyliği ve Anadolu Beylerbeyliği topraklarından bazı sancakların alınmasıyla kurulan eyaletin 1550 yılındaki kayıtlardaki sancakları; Gelibolu, Eğriboz, Karlieli, İnebahtı, Rodos ve Midilli şeklindedir. Merkezi Gelibolu olan eyalet daha sonraları yeni fetihler ve idari gereksinimler nedeniyle büyümüş ve eyalete yeni sancaklar bağlanmıştır. 16. yüzyıl sonlarına doğru Sakız ve Cezair (On İki Ada) sancakları da eyalete dahil edildi..

17. yüzyılda eyaletin sancakları; Gelibolu, Eğriboz, Karliili, İnebahtı, Rodos, Midilli, Sakız, Nakşa, Sigla (İzmir, Urla, Çeşme, Ayasuluk, Çine, Balat kazaları), Mehdiyye, Kocaeli, Mezistre, Biga, Sigacık olarak görülmektedir. 1670-1703 yılları arasında Kıbrıs adası da eyalet sınırları içerisinde yer almıştır.

1867 yılında Cezayir-i Bahr-i Sefid Eyaleti kaldırılmış yerine Cezayir-i Bahr-i Sefid Vilayeti kurulmuştur. Yeni vilayet ilk başlarda Rodos, Biga, Sakız, İstanköy, Midilli ve Kıbrıs sancaklarından oluşurken, merkezi ilk başlarda Kale-i Sultaniye (Çanakkale) kazasıydı. Daha sonra Biga, 1878'de de Kıbrıs'ın bu eyaletten ayrılmasıyla dört sancaktan oluşan bir vilayet konumunda bulunmuştur. Lozan Antlaşması'na kadar mevcudiyetini sürdüren eyaletin merkezi 1876 yılından itibaren Rodos olmuştur.




Çift başlı kartal

Çift başlı kartal, Avrasya bölgesinde pek çok farklı kültür tarafından benimsenmiş tarihsel bir figürdür. Günümüzde Arnavutluk, Karadağ ve Sırbistan devletlerinin resmi bayrağında ve birçok ülkede hala bazı kentlerin ve kimi kuruluşların, armalarında ve amblemlerinde çift başlı kartal motifi bulunmaktadır.

Eski çağlarda Hititliler ve Sümerlerde rastlanır. Sümerler’de Lagaş kentinin simgesi çift başlı kartaldır. Onlardan; Akadlara, Asurlulara, Sasanilere, Bizanslara ve Türklere geçer. Aynı zamanda: Hititlilerde, Büyük krallık döneminde: Hattuşa, Alacahöyük ve Yazılıkaya’daki kabartmalarda, yine çift başlı kartal görülür.

Anadolu’da durum böyle iken, Orta Asya’da Şamanizm’e göre yer ile göğün arasındaki çelik kapıyı kartal tutar. İnsanlara gökyüzü ve yeryüzü yolculuklarında refakat eden varlıklar kuş şeklindedir. Kartal, kuşlar arasında ululuk ve yükseklik timsalidir. Bu yüzden Türkler, kılıç kabzalarında, çift başlı kartal figürü kullanmışlardır.

Çift başlı kartal figürü ilk kez, M.Ö. 3000 sonları ve 2000 başlangıcında, Mezopotamya’da görülür. Daha sonra ise bütün Orta Asya’ya yayılmıştır. Anadolu’ya kadar uzanan evrede çift başlı kartal, Türk medeniyetleri tarafından sevilerek kullanılmıştır. Bu kullanımında pek çok sembolik anlam yüklenmiştir. Orta Asya’da çift başlı kartal nazarlık, tılsım, aydınlık ve güneş sembolü olarak işlenir. Sikkeler üzerinde ise bazı hükümdarlar arma-sembol, diğer bir kısım hükümdar ise hükmetme gücünü destekleyen, pekiştiren bir motif olarak kullanılmıştır. Artuklu sikkelerinde ve Anadolu’daki Selçuklu yapılarında kullanılan çift kartal simgesi surlarda, cami ve medreselerde, saraylarda; koruyucu ve hakimiyet sembolü olarak ve kötü güçlerden koruyucu olarak kullanılmıştır.

Bu arada, çift kartal motifinin Bizanslılar tarafından da kullanıldığını görüyoruz. Bu motif, Bizans’ta devlet ve kilisenin, tek bedende, bir arada tutulup yönetildiğini simgelemekteydi.
14'üncü yüzyıldan itibaren Kutsal Roma-Cermen imparatorlarının hanedan arması, daha sonra ise Avrupa’da soyluluk simgesi olarak benimsenir. Alman, Avusturya-Macaristan ve Rusya imparatorluklarının devlet armalarında da kullanılır.

Amerika Metropolitan Müzesi'nde görülen bir taş oyma çift başlı kartal kaba