en milli stadyum.

Abbasiyyin Stadyumunda çoğunlukla futbol müsabakaları yapılmaktadır. Suriye milli takımına ve El-Jaish ve El-Vahdet takımlarının maçlarını yaptığı Stadyum, 1976 yılında inşa edilmiş ve Suriye'deki 4. büyük stadyumu olma özelliğine sahip olmakla beraber, 30.000 seyirci kapasitelidir.

Abbasiyyin Stadyumu aslında 10.000 seyirci kapasiteli Atletizm için özel bir mekan olarak 1957 yılında açıldı. 1976 yılında 5. Arap Oyunları vesilesiyle, Stad iyice yenilenmiş ve 30.000 seyirci etrafında tutmak için Olimpiyat standart koşu pisti ile çevrili bir futbol stadyumuna dönüştürülmüştür.

Mart 2011'de en son yenileme sırasında, Abbasiyyin tüm kişilik stadyum oldu.

Stadyum, sırasıyla 1976 5. ve 1992 yılında 7. Pan Arap Oyunları'na ev sahipliği yapmıştır.

6 Mayıs 2001 tarihinde, Papa II. John Paul tarafından Abbasiyyin Stadı'nda bir ayin yapılmıştır.




Spintronik

Spintronik ("dönüş-tabanlı elektronik" kelimlerinden), magnetoelektronik olarak da bilinir, elektronların kuantum özelliklerininden kullanarak dönüş ve yük durumlarınından yararlanmayı temel alan gelişmekte olan bir teknolojidir. Dönüş, "yukarı" veya "aşagı" olmak üzere zayıf bir manyetik enerji durumu olarak tespit edilebilmektedir.





Havza (anlam ayrımı)






Çevre ekolojisi

Çevre ekolojisi, çağcıl sanayi ve teknolojinin etkisi karşısında fiziksel çevrenin bütünlüğünün korunması üzerinde durma. Agroekosistemleri anlamaya yardımcı bir ekoloji alt dalıdır.




İno

Bir adıda Leukothea olan İno Kadmos ile Harmonia'nın kızı, Kral Athamas'ın ikinci karısı idi. Athamas'tan Learkhos ve Melikertes adında iki oğlu oldu. Kardeşi Semele'nin ölümü üzerine henüz küçük yaşta olan Dianysos'u yanına alıp bakma isteyince Hera buna çok sinirlenip karı kocanın aklını başından aldı. Çıldıran İno oğlu Melikertes'I kaynar suyun içine attı. Kocasıda Learkhoz'u bir geyik olarak görerek av sırasında oğlunu vurdu. İno ne yaptığını fark edince oğlunun cansız bedenini kucağına alıp saraydan kaçtı ve bir kayalığın üzerinden kendini denize attı. Deniz tarıları bu kadına acıyıp onu Lekothea adında bir deniz tanrıçası oğlunu da Palaemon namıyla bir deniz tanrısı yaptılar




Göksu (Kilikya)

Göksu Antalya, Konya, Karaman ve Mersin illerinden akan ve Akdeniz'e dökülen bir nehirdir. Göksu Nehri'nin uzunluğu 260 km, havza alanı 10.000 km²'dir. Aşağı yukarı aynı uzunlukta iki kolu vardır: Kuzey kolu Gökçay, güney kolu ise Gökdere'dir, ikisinin kaynağı da Toros Dağları'ndaki Geyik Dağları'ndan çıkar. Geyik Dağları Antalya-Gündoğmuş ve Konya-Hadim arasındadır ve Alanya'nın 50 km kuzeyinde bulunur. Bu iki kol Karaman-Ermenek'i geçtikten sonra Mut'un güneyinde birleşerek Göksu adını alır ve daha sonra Taşucu ile Silifke arasında Akdeniz'e dökülür.

Göksu ve kolları üzerinde şu barajlar kurulmuştur:

Gökdere: Taşkent beldesinin kalker yaylalarından kaynağını alır. Değirmendere ismiyle bir düdene batar, çıkar. Gökdere (Hadim Göksuyu) adını alır, karstik kaynaklarla beslenir, gürleşir. Dar derin vadilerden akar, düdenlere batar, çıkar. Suçatı denilen yerde diğer kol Gökçay (Ermenek Göksuyu) ile birleşir. Uzunluğu 180 km, ortalama debisi 40–50 m³/sn, maksimum debi 240 m³/sn, minimum debi 20 m³/sn, havzası 4.400 km²'dir.

Gökçay (Ermenek Göksu): Geyik Dağları'nda bulunan Söbüçimen yaylasındaki karstik Eğrigöl'den kaynağını alır. Gölden yeraltına sızan sular 3 km uzaktan yüzeye çıkar. Gür karstik kaynaklarla beslenir, dar derin vadilerden akar. Suçatı'nda diğer kol Gökdere ile birleşir. Havzası 3.500 km², uzunluğu 170 km, ortalama debi 50–60 m³/sn, maksimum debi 450 m³/sn, minimum debi 15 m³/sn'dir.

Akgöl'ü ve Paradeniz'i içine alan Göksu Deltası'nda, 300'den fazla kuş türü yaşar. Nesli tükenmekte olan deniz kaplumbağası "Caretta caretta" ve mavi yengeç ("callinenectes sapidus") yumurtalarını bu bölgeye bırakır. Bu iki türün de dünya üzerindeki yumurtlama alanları çok az kalmıştır. Göksu Nehri bu ve diğer özel doğa yapısı nedeniyle Çevre Bakanlığı'nca koruma altına alınmıştır.

Ayrıca Göksu Nehri'nde Mut'un güneyinden başlayarak 90 km'lik bir bölümünde su sporları yapılır. Genellikle yavaş akışlı bir nehir olması nedeniyle raftinge yeni başlayanların deneyim kazanmaları için son derece uygundur.

İmparator Frederick Barbarossa Üçüncü Haçlı Seferi sırasında 1190 yılında Göksu'da (o zamanki adıyla Saleph) boğulmuştur.

Göksu Nehri'nin Akdeniz'e akan sularını Konya Ovası'na aktarma amacıyla yapılmıştır. 1960'lı yıllarda etüt çalışmaları başlamış, 2009 yılında inşaatı başlamış, 2012 yılında bitirilmiştir. Mayıs 2015'te ilk su Konya Ovası'na gönderilmiştir.

Proje ile üç barajda toplanan Göksu'nun suları 17 km'lik boru hattıyla ovaya ulaşacak. 150 km uzunluğunda başka bir boru hattı ile Konya şehrine ulaştırılacak, su kentin 50 yıllık içme suyunu karşılayacaktır. Akdeniz'e akmakta olan 700 milyon m³ ovaya aktarılacaktır. Azalmakta olan yeraltı suları daha az kullanılacak, tarımsal sulama ile gelir artışı sağlanacaktır.. Ovada, Hotamış sazlığında biriktirilecek su, kuruyan bu alanı canlandıracaktır.




Göksu (Seyhan Nehri)

Göksu, Kayseri ve Adana illerinden gecen Göksu nehri Seyhan Nehri'nin ikinci büyük koludur. Kaynağı Kayseri-Pınarbaşı'daki Tahtalı Dağları'ndan çıkar. Adana'ya 80 km kala Aladağ ilçesinin Akinek Dağı yamaçlarında Zamantı suyuyla birleşerek Seyhan Nehri'ni oluşturur.

Aladağ ilçesi yakınlarındaki bölümünde Türkiye'nin sayılı rafting yerlerinden birisi bulunur.
Çukurovanın batı kenarından Akdenize dökülür.




Üretim ilişkileri

Üretim ilişkileri kavramı, üretici güçler kavramıyla birlikte Marksist teorinin ana kategorilerinden olan üretim tarzı kategorisinin içeriğini oluşturur. Üretici güçler, üretim tarzının sürekli devinen, değişen ve gelişen yanını oluştururken, "üretim ilişkileri" de üretici güçleri engellemeleri ya da geliştirmlerine bağlı olarak anlam kazanırlar. Bu ikili kavram çifti, Marksist teori de birbirinden tamamen ayrı ve özerk değildirler, aralarında şöyle bir bağıntı sözkonusudur; ilk olarak, üretim ilişkilerinin gelişmesi öncelikle üretici güçlerin gelişmesine bağlıdır ve ikinci olarak, üretim ilişkilerinin kendisi de üretici güçlerin gelişimini etkilerler. Bu etki onları hızlandırma ya da yavaşlatma anlamındadır, belirleyici olan sonuçta "üretici güçler"dir. Bu teorik açıklama biçimi benzer şekilde, altyapı-üstyapı meselesinde de görülür.




Mihail Bahtin

Mihail Mihayloviç Bahtin (Rusça: Михаил Михайлович Бахтин ,d. 17 Ekim 1895 – ö. 7 Mart 1975). Rus filozof ve edebiyat teorisyeni.

Düşünür olarak, Bahtin, 20. yüzyıl düşüncesinde etkili olmuş isimlerinden biridir ve geliştirdigi perspektif ve kavramlar dogrudan felsefi metinler üretmediğinde bile her zaman kuramsal tartışmaların merkezi konularında yeralmıştır. Kendisinin doğrudan haberi olmadan, yaptığı çalışmalar yetmişli yıllar sonrası kuramsal sorunlara bir yanıt olma konumundadır. Onun çalışmaları Marksizm, Yapısalcılık (özellikle dilbilim), Göstergebilim alanlarıyla hem etkileşim halinde olmuş hem de bu alanları dolaylı ya da dolaysız etkilemiştir.

Onun düşünceleri yirminci yüzyılın ikinci yarısında, özellikle yetmişlerden itibaren etkili olmuştur. Bahtin Vitebsk şehrine taşınmış ve burada Bakhtin Çevresi denilen bir grup entelektüelle birlikte çalışmalar yapmıştır. Kendi adının dışında bu gruptaki düşünürlerden 
Voloshinov ve Medvedev’in isimleriyle yayımlanan kitapların da Bahtin’e ait olduğu düşünülmektedir. Bu tartışma bir sonuca bağlanamamıştır, söylenebilecek tek şey dil ve felsefe ilişkisi üzerine çalışmaların özellikle hem perspektif hem de üslup açısından Bahtin’e ait gibi göründüğüdür. Bunun ötesinde, Bahtin üzerine araştırma yapanların çoğu, özellikle Voloshinov imzalı yazıların Bahtin'e ait olduğu konusunda hemfikirdirler.

Bahtin düşün alanına karnaval, diyaloji, kronotop gibi çok önemli kavramlar armağan etmiştir. Döneminde Stalinizm ile başı derde girmiş ve Rabelais hakkındaki kitabını çok geç bastırabilmiştir.

Bahtin, zamanında bu kavram yaygınlaşmış olmamakla birlikte "disiplinlerarası" düşünmenin en özgün örneklerinden birini ortaya koyar. Dilbilim, Marksizm, filoloji, antoropoloji, edebiyat kuramı, felsefe ve hatta etnografya Bahtin'in çalışma alanlarıdır; ancak Bahtin tek tek bu disiplerin içine sıkıştırmaz kendini, aksine geniş kuramsal çerçevesini bu disiplinlerin tamamına yayar.

Bu disiplinlerarasılıkla onun geliştirdiği düşünme tarzının temel eleştirisi ve sorgulaması, Aydınlanmacı "evrensel akıl" kavramı ve buna bağlı "tek-sesli dünya görüşü" anlayışıdır diyebiliriz. Bahtinci temel kavramları bu bağlamda ifade edecek olursak, "çok-dillilik", "diyalojizm" ya da "diyalojik düşünme", ve "merkezsizlik" gibi kavramlara ulaşırız.

"Diyalojizm", genel anlamda dünyanın çok-dilliliğine atıfla öne sürülen bir kavramdır. Dilin özü ve niteliği, "diyalojik" olmasıdır. Bu anlamda, diyaloji, monologun tam tersidir. Bunun anlamı, anlamlar arasında karşılıklı etkileşim ve diyalog olmasıdır, yani diyaloji karşılıklı etkileşim üzerine kurulu bir anlamlaştırma düşüncesidir. Dil, konuşan ya da yazan özne'den önce varolan bir yapıdır, ancak bu yapı yine de konuşma an'ında gerçeklik ( ya da anlam) kazanır. Bu bağlamda, konuşma anı, karşılıklı etkileşim anı olarak, hangi anlamın hangi anlamı nasıl etkileyeceğinin belirlendiği andır.

Zaten her zaman anlamla yüklü olan dil, monologa imkân vermez. Diyaloji, burada normal bir diyalogtaki gibi, iki kişi arasındaki söyleşi durumu değildir, esas olarak çoğul konuşan özneler arasındaki anlam ilişkisidir. Bu nedenle, "Diyalogun bağlamları sınırsızdır" der Bahtin. Buna bağlı olarak da çok-dillilik kavramı ortaya çıkar. Çok-dillilik, sözceler çokluğu ile ortaya çıkar. Bütün sözcelerin indirgenebileceği, ve bütün dillerin yan yana gelebileceği tek bir düzlem söz konusu degildir.

Bahtin'in bu alanı açıklamak üzere, "merkezcil güçler" (centripetal) ile "merkezkaç güçler" (centrifugal) şeklinde kavramlar kullandığı görülür. Dilin ve anlamın açıklanışı üzerine kavramlardır bunlar. Birinciler, yaşamın akışını düzenleyip kalıplara sokarak bütünleş