iği'ne atandı ve bundan dolayı Papa XII. Pius tarafından merasimle Kardinal rütbesini aldı. Fransa hükümetinin Roncalli'ye olan güven ve saygısını açıklamak için günün Fransa Cumhurbaşkanı Vincent Auriol eski Fransız rejimi hükümdarlarına verilmiş haklarını kullanarak Paris'te Fransa Cumhurbaşkanlığı Elize Sarayında çok nadir ve özel bir merasimle Roncalli'ye kırmızı kardinal şapkası giydirdi.

Papa XII. Pius'un 1958'de ölmesi dolayısıyle yapılan gizli Kardinal Koleji seçimlerinde Roncalli hiç beklemedik bir şekilde 77 yaşında iken Papa seçildi. O günlerde papalığa en layık görülen Milano Başpiskoposu Montini idi; ama o daha kardinal olarak atanmadığı için gizli Kardinaller Koleji toplantısına katılamadı. Kolejin üyeleri yaşı epey ilerlemiş olan Roncalli'yi Montani'nin kardinal olumasına kadar çok az süre yaşayacak bir "ara-papa" olarak görev yapacağı düşüncesi ile papa seçtikleri bildirilmiştir.

Gerçekten de Montini XXIII. İoannes'in papalığının ilk yıllarında kardinal oldu ve XXIII. İoannes 1964'te öldüğü zaman onun yerine papa seçilip Papa VI. Paulus adını aldı.

Roncalli papalık ismi olarak XXIII. İoannes ismini aldı. Bu isim 500 yıldan beri seçilen papalar tarafından seçilmemekte idi. Çünkü 1378-1417 döneminde Katolik Kilisesinde çıkan çatışmalar ve ayrılmalar sırasında Vatikan'ca resmen meşru sayılan papaya "Karşı-Papa" olarak seçilen kişi XXIII. İoannes ismini taşımıştı. 500 yıldır hiçbir meşru olarak yeni seçilen papa Katolik kilisesi tarafından nefret edilip papalığı kabul edilmeyen bu kişinin ismini taşımak istememekteydi. Roncalli, İoannes papalık ismini seçtiğini bildirdiğinde Vatikan yetkilileri XXIII. İoannes mi yoksa XXXIV. İoannes ismi kullanacağı hakkında şüpheye düşmüşlerdi. Yeni papa XXIII. İoannes ismini kullanacağı bildirerek 500 yıl önce XXIII. İoannes ismini taşıyan "karşı-papa"nın meşru olmadığını vurgulanmış oldu.

Papa XXIII. İoannes resmen papazı olduğu Roma şehrinde yaptığı gündüz ve gece gezileri üzerinde isim yapmıştır. Papalık Devleti'nin yıkıldığı 1870'den o zamana kadar papalar Vatikan Sarayı'na çekilip Roma şehri ile ancak uzaktan ilgilenmişlerdi. XXIII. İoannes istediği zaman Roma şehri sokaklarını ve hastaneler ve hapisaneler gibi hoş olmayan mevkileri de gezmesi, ona bir viski markasına atıfla "Johnny Walker (Yürüyücü Johnny)" takma adı verilmesine neden olmuştur.

XXIII. İoannes'in bir "ara-papa" rolü oynayacağı beklenmekteyken, papa hiç beklenmedik bir şekilde "İkinci Vatikan Konsili" adlı bir ekümenik konsil toplayacağını ilan etti. Bundan önceki konsil 90 yıl önce "Birinci Vatikan Konsili" idi. Buna kilise bürokratları çok şaştılar ve yeni Kardinal olan Montini "yeni papanın ne türlü bir eşek arısı yuvasına bir sopa soktuğunu bilmeğini" söylemesi belgelenmiştir. İkinci Vatikan Konsili Katolik Kilisesi için büyük bir değişiklik hatta devrim ortaya çıkarmıştır. Bu Konsil'in vurguladığı ve değiştirdiği konular şunlardır: O zamana kadar kibirle kendi içine çekilmiş görüntüsü veren Katolik kilisesi için teorik ve pratik ekümenizm vurgulandı. Katolik kilise ayinlerinin içerikleri, tarzları, şekilleri değiştirildi ve özellikle Latince yerine mahalli dillerle ayinler yapılması Katolikleri kiliseye daha da yakınlaştırdı. Katolik Kilisesi Avrupa temelli görülmekte iken, gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkelerde yeni Katolik açılımlar yapılıp yeni yerli Katolik kilisesi hiyerarşileri kuruldu. Katolik Kilisesinin dünyaya bakış şekli daha da popüler hale getirildi. Papalık törenleri daha kısa ve halka açık hale getirildi. Örneğin daha önce Papa'nın taç giyme töreni halktan kapalı olarak 5 saat sürmekte iken, son olarak XXIII. İoannes için tertip edilmiş taç giyme töreni halka açık daha kısa Aziz Petrus Basilikası balkonunda yapılmış; ondan sonra papa olan VI. Paulus için çok daha kısa taç giyme töreni yapılmış ve daha sonrakiler için ise hiç taç giyme töreni yapılmamıştır.

23 Eylül 1962'de Pap XXIII. İoannes'in mide kanserinden muzdarip olduğu teşhis edildi. Bundan sonra 9 ay bu teşhis halktan saklanıp papa zaman zaman mide kanaması geçirip sağlığını giderek kaybetmeye başladı. Nisan 1963'te Papa artık çok zayıflamış ve görevlerini zor yapmaya başlamıştı. Son törensel görev olarak 11 Mayıs 1963'te İtalyan Cumhurbaşkanı'ndan "Barış için Balzan Ödülü" alma törenine iştirak etti. 26 Mayıs'ta geçirdiği mide kanaması mide zarı patlamasına ve iltihaplanıp "peritonit" olmasına yol açtı. Papa yatağa düştü.

2 Haziran 1963'te Papa XXIII. İoannes mide kanseri, mide kanaması ve peritonitten muzdarip olarak 81 yaşındayken hayata gözlerini kapadı. Dört yıl yedi ay papalık yapmıştı.






Bataklık sivri faresi

Bataklık sivri faresi ("Neomys anomalus"), sivri faregiller (Soricidae) familyasından burnu kirpi gibi uzun bir böcekçil memeli türü.

Boyları yaklaşık 7 cm, ağırlıkları 8–15 cm'dir. Vücudun alt kısmı açık gümüş gri ya da bazen siyahtır. Suya bağımlı olmamakla birlikte, bataklık, rutubetli çayır gibi ortamlarda bulunurlar. Kışın evlere de girebilirler. Avrupa ve Asya'da birbirlerinden ayrı bölgelerde, Türkiye'de Trakya, Batı Karadeniz ve Ege bölgelerinde bulunurlar.




Bahçe sivri faresi

Bahçe sivri faresi ("Crocidura suaveolens"), Avrupa'da bulunan küçük bir memeli türü.

Yaşam alanı olarak genellikle ormanlık, çalılık alanları seçerler.




Cüce sivri fare

Cüce sivri fare ("Suncus etruscus"), sivri faregiller (Soricidae) familyasından ağırlığı sadece 2 gram olan, bilinen en küçük böcekçil memeli türlerinden biri.

Bu küçük memelilerin yaşam süreleri 15 aydır.





Günlerin Köpüğü

Günlerin Köpüğü (orijinal adı: L'Écume des jours), Fransız yazar Boris Vian'ın 1946 yılında yazdığı romanıdır. Yozlaşmış ilişkiler içinde yaşanan bir aşkı ve ardından gelen ölümü gerçeküstü bir zeminde işleyen roman, iki günde yazılmıştır.

Romanın kahramanı, varlıklı genç bir adam olan Colin, her zaman şık giyinen, becerikli uşağı Nicholas'la birlikte yaşamaktadır. Chloe adlı genç kızla tanışır ve kısa süre sonra görkemli bir törenle evlenirler. Colin, arkadaşı Chick'in de sevgilisi Alise ile evlenebilmesi için, varlığının üçte birini onlara verir. Mutlulukları, balayında Chloe'nun akciğerinde zambak çiçeği çıktığı için gölgelenir. Bu acılı ve nadir rastlanan hastalığın tek çaresi hastanın çevresini çiçeklerle donatmaktır. Kısa süre sonra Colin tedavi adına yüklendiği giderleri karşılayamaz hale gelecektir.

Bu sırada, Chick'in Jean-Sol Partre adlı yazara olan obsesif derecedeki hayranlığı, koleksiyonunu genişletmek için bütün parasını onun kitaplarına harcamasıyla sonuçlanmıştır. Alise, parasal açıdan tekrar düze çıkmak ve Chick'in ilgisini tekrar kazanmak amacıyla, Heartre'ı kitap yayınlamaktan vazgeçirmeye çalışır. Heartre'ın direnişi karşısında Alise onu öldürür ve böylece kitapçılardan da intikamını alır.

Colin çiçek bulmak için çabalarken Chloe hayatta veda eder; Colin'in evcil faresi yaşanan bu acılara daha fazla dayanamayarak intihar edecektir.


"L'Écume des Jours" 1968 yılında film olarak çekildi. Charles Belmont'un yönettiği filmde Jacques Perrin, Marie-France Pisier, Sami Frey ve Alexandra Stewart oyunculardan bazılarıdır. 2001 yılında ise roman Chloe adıyla bir Japon filmine uyarlandı. Yönetmenliğini Go Riju'nun (利重 剛) yaptığı film Berlin Film Festivali'nde yer aldı.

Roman ayrıca Rus besteci Edison Denisov tarafından 1981 yılında operaya uyarlanmıştır.





Polonezköy Mezarlığı

Polonezkoy mezarlığı ya da Lehçedaki adıyla Adampol mezarlığı İstanbul'un Beykoz ilçesinde yer alan Polonezköy'ün Polonya kökenli kurucularının ve bugünkü Polonyalı sakinlerinin ebedi dinlenme yeridir.

Polonezköy mezarlığı köy yolunun çatallandığı yerde, etrafı çevrili, hafifçe aşağıya süzülen eğilimli bir alanda kurulmuştur. Etrafı yerel geleneğe gore taçtan duvarı üzerine işlemeli demirle çevrelenmiştir ve ortasında uzun bir çam ağacı bulunmaktadır. İsmen kimlere ait olunduğu halen bilinmese de, tahminen Fransız lazaryenleri tarafından defnedilmiş olan Adampol Mezarlığı köyün günümüze kalan mezarıdır. Adampol'un ilk kolonistlerinin mezarları mezarlık toprağına karışmış, sahibi meçhul, ufak toprak tepecikleri halinde günümüze kadar gelmiştir. Üzerlerinde yazan "Hürriyet için savaştı" yazılı haçlar, eskilikten çürümüştür.

Ludwika Sniadecka, Wladyslaw Jelenski, Antoni Wieruski gibi ünlü pek çok kişinin yanı sıra, bazıları tarafından İmparator Franz Jozef'in oğlu olarak kabul edilen Adampol'un en esrarlı sakini Heinrich Albertall ya da "Büyük Prens Halicz Halicka" gibi giz dolu ve adları az duyulmuş kişiler fırtınalı yaşantılarından sonra ebedi huzuru Adampol Mezarlığı'nda bulmuşlardır.

Michal Czajkowski İstanbul'da 22 Şubat 1866 tarihinde ölen eşi Ludwika Sniadecka'yı buraya defnetti. Bu Adampol Mezarlığı'nda üzerinde yazılı bir kitabenin bulunduğu en eski mezardır. Sniadecka'nın mermerden lahdi üzerine Polonya Cumhuriyeti'nin (Polonya-Letonya-Rus) ve Sniadecki ile Czajkowski ailelerinin armaları işlenmiştir. Mezarın üzerindeki ince sütun yarım kalmış bir ömrü sembolize etmektedir.

Ancak en önemlisi, burada üzerleri güzel ve belki biraz arkaik bir Lehçe ile yazılmış mezar taşlarının altında yatan Polonyalılara, ulusal ayaklanmaların ve vatanlarının özgürlüğü için başka sancaklar altında yapılan savaşların askerlerine ait 270 mezar bulunuyor olmasıdır. Adampol'deki en eski mezarlar, girişten itibaren, mezarlığın orta ve sol bölümünde kümelenmişlerdir. Çoğunluğu isimsiz ve topraktan yapılma mezarlardır. Ancak ayaklanmalarda ve Türkiye'de oluşturulan Polonya birliklerinde savaşmış Polonyalı subaylara ait birkaç ilginç mezar, anıt mezar şeklinde, günümüze kadar gelmiştir. Mezar taşlarının hemen hepsi Polonyaca ile yazılmıştır.




Czestochova Meryem Ana Kilisesi

Czestochova Meryem Ana Kilisesi İstanbul'un Beykoz ilçesinde yer alan Polonezköy'deki tarihi bir kilisedir.

Polonezköy'deki ilk dinsel yapı 1842 yılında inşa edilen Azize Anna kilisesidir. 1894 Büyük İstanbul Depreminde eski küçük kilise'nin yıkılmasının ardından, 1914'de bugünkü Czestochovalı Meryem Ana Mabedi inşa edilmiştir.





Vestfalya Antlaşması

Bi