edir:




Yaratıcılık

Yaratıcılık, yeni ve bir şekilde değerli bir şey oluşturma olgusudur. Kişinin kendini anlatmasının değişik yollarından biridir. Yaratıcılığı arttırmak için çeşitli yöntemler önerilmiştir ve yaratıcılığın müzikte, tiyatroda, yazarlıkta farklı görünümleri bulunmaktadır. Bu nedenle örneğin yaratıcı yazma artık farklı bir disiplin olarak kabul edilmektedir.




Aşlama, Niğde

Aşlama Köyü Karma bir köy topluluğudur. Her çevreden gelen insanlarla kurulmuştur. Eski adı ahıslama olarak geçer. Antik Yunan zamanından kalma bir isimdir.

Niğde merkezine 45 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.





Hacıbeyli, Niğde

Hacıbeyli, Niğde ilinin merkez ilçesine bağlı bir beldedir.

Kayseri'ye 100, Bağlı olduğu Niğde'ye 55 km uzaklıktadır.

Anadolu kültürü yaşanmaktadır.

2000 yılı nüfus sayımı verilerine göre nüfusu 1990'dır.

Başlıca gelir kaynağı elmacılıktır.




İçmeli, Niğde

İçmeli, Niğde iline bağlı, il merkezine uzaklığı 45 km olan 1996 nüfuslu (2000 yılı nüfus sayımı) yerleşim yeridir. Esas geçim kaynağı buğday, arpa ve elma tarımı ile hayvancılıktır.





Ögeday

Ögeday Han (d. 7 Kasım 1186 - ö. 11 Aralık 1241), Cengiz Han'ın oğullarından biri ve mirasçısı. Cengiz Han'dan sonra Moğol İmparatoru olmuş ve babasının yarım bıraktığı fetihleri ve devlet düzenlemesini tamamlamıştır




Nefhatü'l-Ezhâr

Nefhatü'l-Ezhâr, Atâî'nin hamsesini oluşturan mesnevilerden ikincisidir. Nizâmî’nin Mahzenü’l-Esrâr adlı mesnevisine nazire olarak 1624 / 1034 yılında Tırnova’da yazılan Nefhatü’l-Ezhâr; müfte’ilün /müfte’ilün /fâ’ilün veznindedir. Nefhatü’l-Ezhâr, yirmi bölümden (nefhadan) oluşur. Asıl konuya girmeden önce besmelenin fazileti, tevhid, münâcât, na’t, zamandan şikayet, mesnevinin yazılış sebebi gibi bölümler vardır. Asıl bölüm, yirmi konudan oluşur. Her konuda bir hikâye anlatılır.

Muhammet KUZUBAŞ, Nefhatü'l-Ezhâr Mesnevisi, Deniz Kültür, Samsun 2005.




Kaşıçalık, Ağaçören

Kaşıçalık, Aksaray ilinin Ağaçören ilçesine bağlı bir köydür.

Geniş çayırları ve ağaçlık alanı nüfusuna göre yüksektir. Nüfusunun geneli Avrupa'da ve Türkiye'nin diğer illerinde yaşamaktadırlar.

Köyün geçmişi hakkında kesin bir bilgi yoktur; ama köyün adı Kurtuluş Savaşında savaşan bir köylünün düşman tarafından kılıçla kaşının yaralamnası sonucu 'kaşı çalıklar' olarak isim almasına sebep olmuştur.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Aksaray iline 70 km, Ağaçören ilçesine 11 km uzaklıktadır.

Komşu köylere göre en geniş alanlara sahiptir. Komşuları Abdiuşağı, Yağmurhüyüğü, Hüsrev, Hacıismailli köyleridir.

Ağaçören civarının en az nufuslu köydür.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardir; ama yeterli ögrenci olmadiği için kapalıdır; fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır; ama kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur; ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup, köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Tupolev Tu-160

Tupolev Tu-160 Nato kod adıyla Blackjack, süpersonik ve değişken geometrik yapıya sahip, Sovyetler Birliği tarafından imal edilen en son stratejik ağır bombardıman uçağıdır. Yapı olarak Amerikan yapımı B-1 Lancer'e benzemekle birlikte ondan daha büyük, daha fazla taşıma kapasiteli ve hızlıdır. üretilmiş en büyük savaş uçağıdır. Tu-160 pilotları uçaklarını manevra kabiliyeti ve yansıtmayan beyaz boyası dolayısı ile "Beyaz Kuğu" olarak adlandırmışlarıdır.

Sovyetler Birliği 184 no'lu Muhafız Bombardıman Alayına 1987'de servise alınmış ve şu an itibarıyla Rus Hava Kuvvetlerinde en az 16 adedi de hizmet vermektedir.

Rusya 2016 yılında Tu-160 imalatına yeniden başlamayı düşünmektedir. 30 tane daha uçak üretmeyi planlamaktadır.









Lagaş

Lagaş, Fırat ve Dicle nehirlerinin birleşme yerinin kuzeybatısında Uruk’un doğusunda yer alır. Lagaş hem Sümerlilerin hem de daha sonraları Babillilerin en eski şehirlerinden biridir. Yakınındaki Girsu şehri, Lagaş’ın dini merkeziydi.

Lagaş harabeleri 1877 yılında o tarihte Basra’da Fransız konsolosu olan Ernest de Sarzec tarafından keşfedildi. Sarzec kazılarına 1901 yılnda ölünceye dek devam etti. Başlıca kazılar iki büyük höyükte yapılmıştır. Bunlardan biri Lagaş’ın efendi tanrısı Ningirsu ya da Ninib adına yapılmış olan E-Ninnu tapınağını ortaya çıkarmıştır.

Daha sonraki Fransız arkeoloji kazıları 1929-1931 yıllarına Henri de Genouillac ve 1931-1933 yılları arasında Andre Parrot tarafından yönetilmiştir.

Lagaş alçakça, uzun sıralar oluşturan mezar höyükleri bulunan Irak’ta "Tell al-Hiba" olarak bilinen bir bölgedir. Tarihi bir kanalın kurumuş yatağında, Shatt-el-Haj’ın 5 km doğusunda ve Katar’ın modern şehri Shatra’nın 15 km doğusunda bulunmaktadır. Girsu ise Al-Hiba’nın 25 km kuzeybatısında bulunmaktadır.

Yunan ya da Selçuklular döneminde E-Ninnu tapınağı yıkılmış ve üzerine kale inşa edilmiştir. Bazı briketlerin üzerinde küçük Babil krallığının kralı olan Hada-nadin-akhe hakkında Aramca ve Yunanca yazıtlar bulunmaktadır. Bu kalenin altında Gudea’ya ait pek çok heykel bulunmuştur. Bu eserler Louvre müzesinin Babil kolleksiyonunun nadide parçaları olarak sergilenmektedir. Bu heykellerin kafaları ya da organlarından bir koparılarak inşa edilen kalenin temeline atılmışlardır. Bu tabakadan aynı zamanda yüksek sanatsal mükemmeliğin pek çok örneği çıkarılmıştır. Diğer bir geniş höyükte yapılan kazılar ilk Sümer dönemini çok daha gerilere tarihlememize sebep olan bronz ve taş objeler içeren bina kalıntılarının keşfi ile sonuçlanmıştır. Böylece Babil sanat tarihinin Gudea’nın zamanından yüzlerce yıl daha önceye tarihlenebilmesine olanak sağlayan kanıtlar bulunmuştur.

Görünüşte bu höyük depolarla kaplanmış gibi görünse de bu depolarda sadece tahıl ürünü, incir gibi şeyler değil şehrin ve tapınağın kullanımı ve idaresi ile ilgili olan araçlar, heykeller, silahlar gibi tüm objeler bulunmaktaydı. Şehrin dışındaki küçük bir höyükte, Sarzec tapınağın arşivlerini buldu – yaklaşık 30.000 kil tablete kaydedilmiş çalışma kayıtları, antik Babil tapınağının yönetimi, mülkiyet yapısı, tarım metotları, hayvan sürülerini gütme yöntemleri, ticari ve endüstriyel anlaşmaları ve girişimleri ile ilgili belgeler bulunmaktaydı; antik bir Babil tapınağı için muhteşem bir endüstriyel, ticari, tarımsal kuruluş. Ne yazık ki, bu arşiv çıkarılmadan önce, dehlizler yağmacılar tarafından soyuldu ve çok sayıda tablet antika tüccarlarına satıldı, bu tüccarlar tarafından da tüm Avrupa ve Amerika’ya dağıtıldı.

Telloh’da bulunan yazıtlara göre, özellikle MÖ 3. milenyumda Lagaş, Sümerliler için en önemli şehir durumundaydı. Bu dönemde MÖ 24. yüzyılda kral Ur-Nina ve onun selefleri tarafından bağımsız krallık olarak yönetiliyordu. Lagaş kralları Elam ve Kiş kralları ile çatışma içindeydiler. Semitik fetihler ile bağımsızlığını kaybetti. Yöneticileri Akkad kralı Sargon’un ve ondan sonra gelen kralların tebası haline geldiler; fakat Sümer şehri olarak kaldı ve sanatsal gelişimin merkezi olarak diğer tüm şehirlerden daha önemli bir şehir olmayı sürdürdü.

Guti kabilelerinin baskısı altında Sargon İmparatorluğunun yıkılışından sonra, Lagaş Ur-baba ve Gudea yönetiminde yeniden zenginleşti ve uzak ülkeler ile ticari ilişkilere sahip oldu. Şehrin kendi kayıtlarına göre, Gudea zamanında Suriye’deki Amanus ve Lübnan dağlarından sedir, doğu Arabistan’dan diorit taşı, güney Arabistan ve Sina yarımadasından bakır ve altın getirilmekteydi. Onun zamanı sanatsal gelişme çağıydı. Gudea kendini tanrı ilan eden ilk yöneticiydi; ve Gudea’nın nasıl göründüğü ile ilgili bilgiye sahibiz, çünkü Sümer tapınaklarında kendini resmeden pek çok heykel yaptırmıştır. Gudea kendisini binlerce yıl sonraki insanlara tanıtacak heykeller yapılmasını istediği için sanatsal gelişmede avantaj sağlamıştır ve bunu da başarmıştır.

Ur-Nina, En-anna-tum, Entemena ve diğerlerinin Semitik istiladan önce erken dönemdeki bazı çalışmaları da oldukça ilginçtir, özellikle Akbaba Dikilitaşı ve Lagaş’ın kolları, her iki pençesinde birer aslan tutan kanatları açılmış aslan başlı bir kartal, ile süslenmiş olan gümüş vazo önemlidir.

Gudea’nın zamanında, Lagaş’ın başkenti Girsu idi. Krallık yaklaşık 1.600 km²’lik bir alanı kaplıyordu. 17 büyük şehir, sekiz bölgesel başkent, ve pek çok köyü (40 tanesinin adları bilinmektedir) kapsıyordu.

Bir tahmine göre, Lagaş MÖ. 2075 den MÖ. 2030 a kadar dünyanın en büyük şehriydi.
Gudea’dan sonra, Lagaş önemini kaybetmiştir; en sonunda Selçuklu kalesi inşa edilene kadar burası ile ilgili hiçbir bilgiye ulaşılamamaktadır. Telloh’da bulunan objeler Babillilerden bugüne kalan en değerli sanat hazineleridir.

Bu hanedanlık Sümerlilerden kalma fazlası eksik ve parçalanmış “Lagaş Kraliyet Kayıtları”nda geçse de, Sümer kral listesinde bulunmamaktadır, (English translation). Nasıl hesaplandığı bilinmese de, tufandan iki yüzyıl sonra, insanlık kendisi için yiyecek yetiştirmekte zorlanıyordu, tamami ile yağmura bağımlı haldeydi; sulama ve tarla sürme yöntemleri böylece tanrılar tarafından bildirildi. Aşağıda Lagaş’ın yöneticilerinin listesi bulunmaktadır.







Mat boyama

Mat boyama (Matte Painting), sanatsal anlamda "fotoğraf gibi" boyama sanatıdır. Hayal gücünün "inandırıcılık" kaygısıyla oluşturduğu, aslında gerçekte olmayan bir yerin, çevrenin, ortamın gerçekmiş gibi çizilip, renklendirilmesi ve boyut katılarak yansıtılmasıdır. Temel amacı çizgilerle "ortam" yaratmak ve gerçekmiş gibi yansıtmak olan mat boyama, bu özelliği ile karakter çizimlerinin şekillendirdiği ilistrasyon, animasyon-çizgi film çalışmalarından ve figür ve desenlerden oluşan resim sanatlarından ayrılır.(Önder Karakadılar, Boyut değiştiren çizgiler: Matte Painting, Digital Arts Dergisi)

Sinemada, ilk dijital örneği Zor Ölüm 2 (Die Hard 2-Harder) olan mat boyama, her ne kadar yeni gelişen ve ünlenen bir teknik olarak bilinse de, ilk örnekleri 1900'lerin başlarında oluşturulmuştur. Bu yöndeki ilk çalışma Norman Dawn'ın