zor durumdaydılar. Ne var ki İsveç'te Uppsala Üniversitesi'nde onu hatırlayan birisi çıktı ve 1920'de ders vermek için ailesi ile birlikte İsveç'e gelmek üzere bir davet aldı. Orada, 1915'te geliştirdiği yaşama saygı felsefesini hakkında ilk defa resmi konuşma yaptı. "İnsanın ahlakı insanla bitmemeli, evrene yayılmalıdır; bir parçası olduğu büyük hayat zincirinin yeniden farkına varmalıdır. Tüm varlığın bir değeri olduğunu anlamalıdır. Hayat, bencil veya düşüncesizce hareketler nedeniyle yok edilemeyeceği gibi daha yüce bir değer veya amaç için de feda edilemez."

İsveç'te Afrika deneyimlerini anlatan bir konuşma turu yapmak teklifi alması üzerine borçlarını ödeyebildi ve bu konuda bir kitap yazarak Afrika'ya yeniden dönecek parayı kazandı. Fakat 1924'te Afrika'ya döndüğünde sağlık durumu iyi olmayan eşi ile kızı ona eşlik edemediler, ancak sık yazışmalarla ilişkilerini sürdürebildiler. Çocukluğunda babasını pek az görebilen Rhena, büyüyüp kendi çocukları olduğunda onlarla birlikte Afrika'ya gitti ve hastanenin laboratuvarında babası ile birlikte çalıştı. Rhena, babasının ölümünden sonra da hastanenin yönetimini üstlendi. Hastanede gönüllü çalışan Amerikalı doktor David Miller ile evlendi ve 1997'de ölümüne kadar Georgia kırsalında onunla yaşadı.

Dr. Schweitzer'in ünü yıllar içinde artmıştı ve pek çok gazeteci ve meraklı onun çalışmalarını görmek için Lambaréné'e gitmişlerdi. Ziyaretçilere herkesin kendi Lambaéné'sini bulması gerektiğini söylediği rivayet edilir. Dr. Schweitzer, 1953 yılında 1952 Nobel Barış Ödülü'nü aldı. Ödülü aldıktan sonra, ömrünü politikadan uzakta geçirmeye çalıştıysa da nükleer silahlanma ve Hiroşima vr Nagazaki'nin bombalanma olaylarından duyduğu rahatsızlık onu bu konuyu araştırmaya ve arkadaşlarının da teşviki ile 1957 Bilinç Deklarasyonu adlı dünyaca ilgi gören deklarasyonunu yayınlamaya yöneltti. 1958'de ise "Barış mı yoksa Atom Savaşı mı?" adlı bir kitap yazdı.

Dr. Schweitzer 1965'te 90 yaşında hayatını kaybettiğinde hastanenin bahçesine gömüldü. Öldüğünde hastanesi 72 binalı 600 yataklı 6 doktor ve 35 hemşireli bir hastane olmuştu.

"Yaşama Saygı", hayatta emin olduğumuz tek şeyin yaşadığımız ve yaşamımızı sürdürme isteğimiz olduğunu söyler. Bu, kendimizden başka tüm canlılarla (fillerden yerdeki otlara kadar) paylaştığımız bir şeydir. Öyleyse tüm canlıların kardeşleriyiz ve kendimize gösterilmesini istediğimiz ilgi ve saygıyı onlara göstermek zorundayız.






Akustik Kedicik

Akustik kedicik (İngilizce: "Acoustic Kitty"), 1960'larda ABD gizli servisi CIA'nın kedileri casusluk için kullanmaya çalıştıkları bir projedir. Cerrahi yöntemle kedinin vücuduna mikrofon, verici, pil ve kuyruğuna anten yerleştirilmeye çalışılmıştır. Projenin bütçesi 15 milyon Amerikan dolarını aşmıştır.

İlk kedi Washington, D.C.'de "Wisconsin Avenue" üzerindeki Sovyet binasının parkında, iki adamın konuşmalarını dinlemek üzere denenmiş ancak kedi salındığı gibi bir taksinin altında kalmıştır. Bu olaydan kısa bir süre sonra, proje başarısız bulunmuş ve iptal edilmiştir.






İntihal

İntihal (TDK: aşırma), bir kişinin eserinde başka kişilerin ifade, buluş veya düşüncelerini kaynak göstermeksizin kendisine aitmiş gibi kullanması. İntihal bir tür sahtekârlık ve hırsızlıktır.

Başlıca türleri:


İntihal bilinçli olarak veya kaza eseri oluşabilir.

"Bırakılan cisimler yere düşer." veya "II. Dünya Savaşı 1945'te sona erdi." gibi cümlelerde kaynak gösterilmemesi intihal sayılmaz. Zira bu tür yaygın bilgileri, gerçekleri içeren cümleleri yazan kişi, bunları bulan, ilk düşünen ve ortaya koyan kişi olduğu izlenimi yaratmaz. Bu türden, yaygın bilgi veya gerçek kabul edilen konularda kaynak göstermemek intihal yaratmaz.

Başkalarına ait fikirler alıntı yapılırken, yeni cümlelerle ifade edilseler bile kaynak gösterilmesi gerekir.

İntihal ciddi bir akademik suçtur. Cezaları öğrencilerin düşük not almasından akademik kariyerin silinmesine kadar değişebilir.

Federal Almanya Savunma Bakanı Karl-Theodor zu Guttenberg doktora tezinde intihal yaptığı anlaşılmış ve ağır eleştiriler üzerine görevinden istifa etmiştir.

Genç yaşına rağmen, siyasetteki hızlı ilerleyişi ve halk tarafından sevilen bir bakan olması hasebiyle Karl-Theodor zu Guttenberg'in siyasi kariyeri parlak görünürken istifasıyla Almanya'yı şoke etmiştir.

Türkiye'de meydana gelen bir intihal olayında İstanbul Üniversitesi Rektörü Kemal Alemdaroğlu, yazdığı bir kitapta intihal yaptığı gerekçesiyle 2003 yılında iki ay meslekten men cezası almıştı. 2004 yılında ise rektörlükten alınmıştı.

Uğur Mumcu'nun gündeme taşıdığı olaya göre İhsan Doğramacı “Annenin El Kitabı” adlı eserini, Amerikalı bilim adamı tıp doktoru Benjamin Spock’un "Baby and Child Care" adlı kitabından birebir tercüme ettiği halde kendi eseri imiş gibi sunarak intihal yapmakla suçlandı.

Murat Bardakçı tarafından Nobel Edebiyat ödüllü Orhan Pamuk’un da, Beyaz Kale kitabında, Hariciyeci Yazar Mehmet Fuat Carım’ın “Kanuni Devrinde İstanbul” kitabından intihal yaptığı iddia edildi. Orhan Pamuk konu ile ilgili açıklama yapmaktan kaçındı.

2007 yılında ODTÜ, Dicle Üniversitesi, Mersin Üniversitesi ve ÇOMÜ'den 14 Türk, uluslararası areneda yayımlanan 65 makalede intihal yapmakla suçlandı. 14 fizikçinin bilimsel yazıları 'arXiv' (arXiv.org) sitesinden çıkarıldı. Konuyla ilgili, Doç. Sarıoğlu "Olayın Yunanistan, Romanya, Hindistan, Pakistan gibi uluslararası bağlantıları da var" dedi, Karasu da intihalin aynı zamanda bir ekonomik kazanç olduğuna dikkat çekti: "Bu bir hırsızlık ve hortumculuktur. Bu insanların cebine 37 milyar para girdi. Çünkü makale başına TÜBİTAK ve ODTÜ’den para alıyorlar. Ayrıca intihal, bilimsel kariyer için de önemli bir katkı. Başkalarının emekleri üzerinden kolayca bir yerlere gelenler diğerlerini de cesaretleniyor, siz hırsızı görüp sesinizi çıkarmazsanız, herkes çalmaya başlıyor."

Daha sonrasında açılan davalarda ve yapılan savunmalarda intihalin bir iftira olup hiç gerçekleşmediği; dahası, intihal yapıldığı iddia edilen bazı makalelerin kendi tarihinden sonraki makalelerden veya yazarın kendi makalesinden alıntılar içerdiği gibi gülünç durumlar ortaya çıkmıştır. Bir yandan intihal yapıldığı iddiası, iddiacılar tarafından geri çekilmiş ve intihal iddialarının dillendirildiği blog siteleri de davanın açılmasıyla birlikte kapatılmıştır.

Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Öğretim üyesi Prof. Dr. Mazlum Uyar'ın “Şii Ulemanın Otoritesinin Temelleri” isimli doçentlik çalışması olarak YÖK'e sunduğu kitabının, George Washington Üniversitesi İslam Hukuku Profesörü Ahmad Kazemi Moussavi'nin “Religious Authority in Shi'ite Islam” isimli İngilizce eserinden, yaklaşım 100 sayfasının doğrudan aktarıldığı, 350 adet izahlı dipnotun da aynen aktarılması suretiyle intihal edildiği anlaşıldı. Bunun üzerine Üniversitelerarası Kurul (ÜAK), Mazlum Uyar'ın doçentlik tezini "intihal" gerekçesiyle iptal etti.  Kararın üniversite rektörlüğü tarafından uygulamaya konması ile Mazlum Uyar'ın unvanı, Yardımcı Doçent unvanına indirildi. 






Tarsus İdman Yurdu

Tarsus İdman Yurdu, 9 Ekim 1923 tarihinde Tarsus'ta kurulan Türk futbol takımıdır. Kulüp, sarı-lacivert renklere sahiptir. Maçlarını daha önce 1950 yılında kurulan 5.000 kapasiteli Tarsus Şehir Stadyumu'nda oynayan kulübe İl Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü kullanımında bulunduğu ve anlaşma sağlanamadığı için 2015-16 sezonu itibarıyla 2004 yılında kurulan ve 6.000 kapasiteli Burhanettin Kocamaz Stadyumu ev sahipliği yapmıştır. 2016-2017 futbol sezonunda Tarsus Şehir Stadyumu tekrar kiralanmış olup, kulübe ev sahipliği yapmaktadır.

İttihat ve Terakki mektebi öğrencisi 6 genç, bir futbol kulübü kurmanın gerekliliği konusunda fikir birliğine varırlar. Şükrü Sait Borhan, Cehdi Yazıcı, Yahya Turhan, Mustafa Veysi Ekener, Cemil Uncu, İlhami Saygı adlı bu öğrenciler sırasıyla Tarsus İdman Yurdu kulübünün ilk kurucu üyeleridir. Anadolu topraklarında işgale karşı Kurtuluş Savaşı direnişi başlayınca, Tarsus İttihat ve Terakki mektebi dağılır. Talebelerin bazısı asker bazısı da çeteci olur. Savaş sonrası birer ikişer bir araya gelen gençler, aktivitelere başlarlar. Buradaki en büyük ilgi gören aktivite ise kuşkusuz Futbol olur. Savaş yıllarında gördükleri futbolu kendi yaptıkları bez toplarla oynamaya başlarlar.

Yıl 1923, Cumhuriyet ilan edilmiştir. İttihat ve Terakki mektebinde sınıf arkadaşlığı yapan gençler buyuk cabalar sonucu Halep'ten bir futbol topu getirtmişler ve futbol oyununu da oldukça ilerletmişlerdir. Mersinli gençlerle bir futbol maçı alırlar. Topları var ancak formaları yoktur. Takım arkadaşları Şükrü Sait Borhan'ın kız kardeşinin iyi dikiş diktiğini öğrenirler. Muazzez Borhan'a giderler ve formalarını dikmelerini isterler. Muazzez hanım kabul eder. Dikiş sorunları bitmiş, iş kumaş ve renk seçimine kalmıştır. Takım arkadaşları Hacı Enez'in dedesinin manifaturacı dükkanına giderler. 11 kişiye yetecek kumaşı sadece Sarı-Lacivert renklerden bulabilirler. Muazzez hanım formaları bir gecede diker. Maç bugünkü şehir parkının olduğu yerdedir. Mahşerî bir seyirci kalabalığı vardır. Seyircilerin ortasına yerleştirilen bir koltuğa oturan dönemin Belediye Başkanı Hakkı Ramazanoğlu şeref konuğudur.
Muazzez Borhan'ın diktiği formalarıyla Tarsuslu gençler sahaya çıkarlar. Bu takım Tarsus'un ve Mersin'in ilk futbol takımıdır.
İlk takım tertibi şöyledir: Müezzinzade Cemil Ünlü (kaleci), Mustafa Veyis Ekener, Eftal, Süleyman Çavuşoğlu, Cehdi Yazıcı, Lütfi Oğuzcan (Şair Ümit Yasar Oğuzcan'ın babası), İlhami Saygı, Yahya Turhan, Ahmet Ramazanoğlu, Sabri Tamer, Şükrü Sait Borhan.
Takım oyuncularından Cehdi Yazıcı'nın babası Tarsus avukatlarından Hamdi Efendi'dir. Takım halinde Hamdi Efendi'ye giderler. Tarsus İdman Yurdu'nun tüzüğünü hazırlatırlar. Belediye Başkanı Hakkı Ramazanoğlu başkanları olur. Lütfi Oğuzcan ikinci başkanıdır. Mustafa Veyis Ekener idari işlerden sorumludur. Sporu seven belediye başkanı ve kulüp başkanı Hakkı Ramazanoğlu o yılın parası ile belediyece 300 liraya icara verilen bugünkü Tarsus parkı arazisini modern bir futbo