an Masao Satō x 5, Şōkaku'dan Yzb. Tadaşi Kaneko x 6) 
Hedef: Hickam Hava üssü (İtaya ve Şiga), Wheeler Hava üssü (Kanba ve Okajima), Kaneohe Hava üssü (Satō ve Kaneko x 11)

1924'de General Billy Mitchell 324 sayfalık Pearl Harbor'a muhtemel hava saldırısını da içeren bir Japon savaşının uyarısını üslerine sundu, esasen reddedilmişti, ve ne olursa olsun sonraki yıl askeri mahkemede olacaktı.

Birleşik Devletler sivil ve askeri istihbarat güçleri kendi aralarında yaz boyunca geleneksel Japon saldırısı hakkında bilgi telkininde bulundu ve saldırı öncesi bu iletişim çöktü. Hiç biri özellikle Pearl Harbor'a saldırıyı tanımlamadı. Hawaii gazetelerini de içeren yerel basın bunu yaz ve sonbahar boyunca derin içerikler ile tansiyonu düşürerek ve Pasifik'te dağıtarak yayınladı. Kasım boyunca, Hawaii'deki ordu ve donanma için bütün Pasifik emirleri, açıkça çok yakın zamanda Japonlarla bir savaş hakkında uyarıyordu. Ve saldırı günü, General Marshall özellikle Pearl Harbor'a çok yakında bir saldırıdan korkulduğuna dair bir mesaj gönderdi. Hawaii de yaklaşan saldırının bazı belirtileri vardı, ama hiçbiri savunmanın yerel hazırlığına neden olmadı. Herhangi biri bir alarm durumu oluştursaydı, saldırı çok daha büyük direnç görür ve belki de daha az ölüm ve hasara yol açardı. Aslında saldırı Pearl Harbor'ı gerçekten hazırlıksız yakaladı: uçaksavar silahları doldurulmamıştı, cephane kilit altındaydı, anti denizaltı mekanizmaları (örneğin denizaltı ağları) yerleştirilmemişti, devriye savaş uçakları uçmuyordu, gözlem uçakları ilk ateşte havada değildi vs.
Birleşik Devletlerin ordu telsiz istihbarat ve donanma istihbarat ofislerinden OP-20-G telsiz istihbarat bölümü, Japon diplomatik trafiğine sızdı ve stratejik ve taktik askeri olmayan bilgilerden birçok Japon şifresini kırıldı. Bu istihbaratın dağılımı oldukça dağınık ve karışıktı ve herhangi bir japon askeri trafiği hakkında bilgi içermiyordu ve bu mümkün değildi. Mükemmel olarak, bilgi parça parça, çelişkili veya yetersiz derecede dağınıktı ("Rüzgar Kodu" parçası olarak). Pasifik'teki Amerikan komutanlıklarına uyarılar gönderildi, uyarılar Kasım 1941 sonlarında bir savaş beklentisi içeriyordu. Yeni Japon saldırılarına işaret eden bilgilerin gelişmesine rağmen, özellikle Pearl Harbor'a yönelik herhangi bir bilgi yoktu.

Amerikan komutanlar havadan sığ suya atılabilen torpido üzerine yapılan test ve çalışmalar hakkında uyarılmıştı, fakat sorumlu kişilerden hiç biri yeni olasılıkların getirebileceği tehlikeleri fark edememişti. Pearl Harbor'un torpido saldırısına karşı sığ su gibi doğal savunmaları olduğunu düşünerek, Donanma sıradan operasyonlarla ve düşük öncelikle işe girişti ve torpido ağları, engelleri döşemedi. Gerekli olan, eksik olan uzun menzilli uçakların talep edilmesi, uzun keşif devriyeleri (donanmanın deniz uçakları öncülüğünde ve ordu hava bombardıman uçakları) uygun savunma için gerektiği kadar görevlendirilmedi ve daha sonra görüldü ki bu mümkündü (saldırının hemen ardından ve daha az uçakla yapıldı). Saldırı zamanında Pearl Harbor'ı korumakla görevli ordu, herhangi bir alarm durumundan daha çok eğitim modundaydı, portatif uçaksavar silahları depolarda istiflenmişti, cephaneleri farklı cephaneliklerde kilitliydi. Özel arazi sahiplerinin rahatsızlığından çekinen subaylar, silahları Pearl Harbor üssü etrafındaki özel alanların içine dağıtmamıştı.

Japon saldırısı, Birleşik Devletlerle müzakerelerin kesilmesinden 30 dakika sonra başlaması şeklindeydi. Yaz boyunca Japon Büyükelçisi Amiral Nomura Kiçisaburo ve özel temsilci Saburo Kurusu'nin oluşturduğu Washington'daki Japon büyükelçiliği diplomatları Hükümet birimleri ile Japonya'nın Hindiçin'e harekatına Birleşik Devletler'in tepkileri hakkında görüşmeleri idare ediyorlardı.

19 Kasım 1941'de Japonya'nın uluslararası ilişikisinin tehlikeye girip iletişimin sağlanmadığı takdirde yurt dışındaki temsilcilerine kısa dalgalı radyo yayınlarının günlük meteoloji haberlerine "Wind Message; Rüzgar Kodu"'nun sokması kararlaştırılmıştır. Üç çeşit "Rüzgar Kodu" mevcut olup Birleşik Krallık ve Hollanda'ya karşı bir savaşın kaçnılmaz durumunda "Nishi no kaze hare" (West wind clear; Batı rüzgar açık), Amerika Birleşik Devletlerine karşı ise "Higaşi no kaze ame" (East wind rain; Doğu rüzgar yağmur) ve Sovyetler Birliğine karşı ise "North wind cloudy" ("Kitano kaze kumori" Kuzey rüzgar bulutlu). 28 Kasım 1941'de şifreyi kılan Amerika bundan haberdar olmuştur. 7 Aralık 1941'de yayınlanan Rüzgar Kodu ise nedense "Batı rüzgar açık" idi.

Saldırıdan önceki günlerde Tokyo'daki Dışişleri Ofisinden elçiliğe planlandığı gibi Washington saati ile öğleden sonra saat birde Hükümet Sekreteri Cordell Hulla verilmek üzere çok yoğun mesajlar (PURPLE şifreleme makinesi ile) gönderildi. Mesajın son kısmı saldırıdan kısa bir zaman önce geldi fakat deşifre ve yazma gecikmeleri yüzünde elçilik personeli mesajı belirlenen zamanda iletme konusunda başarısız oldu. Son kısım, görüşmelerin kesilmesi ("Açıkça Birleşik Devletlerin Büyük Britanya ve diğer devletlerle anlaşarak, Japonya'nın Doğu Asya'da barış yaratma çalışmalarını engelleme niyetindedir... Bu suretle, Japonya'nın, Birleşik Devletler ile işbirliği yaparak Pasifik'teki barışı geliştirmek için ciddi umutları sonunda yok olmuştur.") Secreter Hull'a saldırıdan birkaç saat sonra iletildi.

Birleşik Devletler, son mesajı Japon Büyükelçiliğinden önce çözdü ve temize çekmesi zaman aldı. General George Marshall'a, Hawaii'ye yaptığı o meşhur uyarıda kullandığı, yazılı olarak deşifre edilmiş kısımdı. Açıkçası uyarı, saldırı bittikten birkaç saat sonra, genç bir Japon-Amerikalı tarafından Pearl Harbor'daki General Walter Short'a iletildi. Gecikmenin gerçekleşmesinin nedeni deşifre ve çeviriden sonra General Marshall'a iletilmesinin (o sırada dışarıdaydı), ordunun uzun mesafede komünikasyon sorunları ve donanma olanaklarının iletişimde kullanılmaması kararının beceriksizliğiydi. Her nasılsa "Acil" ibaresi mesajın yolculuğu sırasında kaybolmuştu ve bu birkaç saat kaybettirmiştir.

Saldırı üzerine kongredeki konuşmaları delil kabul eden Japon kayıtlarından Japon hükümetinin Pearl Harbor'a düzenlenen saldırının başarısını duymadan bir savaş ilanı yazmadığını gösterir. İki taraflı savaş bildirgesini saldırıdan 10 saat sonra Tokyo'daki Birleşik Devletler büyükelçisi Joseph Grew'e ulaştırıldı. Bu bildirgeyi Birleşik Devletlere iletmesine ise Pazartesi öğleden sonrası geç saatlerde izin verildi.

Japonya saatiyle 8 Aralık 1941 sabah 7.00'de Japon NHK radyosu savaşın başlamış olduğunu bildirmiştir:

"Acil haberi sunarım. Acil haberi sunarım. Genelkurmay Kara ve Deniz şubeleri öğlenden önce saat 6.00 açıklaması, İmparatorluk Kara ve Deniz birlikleri ayın 8.günü gece yarısı Batı Pasifik'te Amerika ve İngiltere ordularıyla savaşa girmiştir."

Koramiral Chuichi Nagumo saldırıyı iki dalga şeklinde uygulamaya karar verdi. Üçüncü dalga pilotlar tarafından önerildiyse de Nagumo bu öneriyi kabul etmedi. İlk dalga, 49 bombardıman, 51 pike bombardıman, 40 torpido, 43 Avcı uçağından (toplam 183 uçak) oluşuyordu ve Oahu'nun kuzeyinden başlıyordu, komuta ise Yarbay Mitsuo Fuçida'daydı. İkinci dalga 54 bombardıman, 78 pike bombardıman ve 35 avcı uçağından (toplam 167 uçak) oluşuyordu ve neredeyse aynı bölgeden başlıyordu. Ayrıca limandan kaçmaya çalışacak gemileri vuracak denizaltı ve cep denizaltıları tarafından desteklenmekteydi. Saldırı gücünün yeri Doğu Pasifik'e geri dönmek üzere hareket edene kadar Amerikalılar tarafından bilinmemekteydi ve Oahu'nun güneyine birkaç araştırma yapılmıştı. Hava saldırısı için toplam 350 uçak ayarlanmıştı ve kalan 91 uçak, saldırı sırasında uçak gemilerinin korunması için ayrılmıştı. Saldırıyı gerçekleştiren uçaklar hedeflerine eş zamanlı olmak üzere farklı konumlardan ulaşmaktaydı. En kolay zarar görebilecek torpido bombacıları ilk saldırıda yer alırken takip eden saldırı pike ve alan bombardıman uçakları tarafından yapıldı.

II. Dünya Savaşındaki ilk Amerikan ateşi ve ilk ölümler, aslında Amerikan muhribi "USS Ward (DD-139)" liman girişindeki devriye sırasında bir cep denizaltısına saldırdığı ve batırdığı zaman, Hawaai saati ile 06:37 de gerçekleşti. Beş Ko-hyoteki Sınıfı cep denizaltısı saldırı başladıktan sonra Amerikan gemilerini torpidolamakla görevlendirilmişti, ve daha sonra bulunabilen dört tanesi de dahil hiçbiri geri dönemedi. Denizaltılarını terk edebilen 10 denizciden dokuzu öldü ve sadece bir tanesi,Kazuo Sakamaki II. Dünya Savaşındaki ilk Japon savaş esiri olarak yakalandı. 1999'da II. Birleşik Devletler Donanma Enstitüsü fotoğrafik analizlerinde cep denizaltılarından birinin limana başarıyla girdiği ve "USS West Virginia (BB-48)" ya bir torpido ateşlemeyi başardığı gösterildi. Bu denizaltının en son nerede olduğu bilinmemekte.

İlk saldırı dalgası İmparatorluk Donanması Hava Gücünden Yarbay Mitsuo Fuchida tarafından kumanda edildi.

Saldırı sabahı, henüz resmi hizmete girmemiş ve uzun zamadır denemede olan Ordu Opana Noktası radar istasyonu (Oahu'nun hemen kuzey ucunda konuşlanmıştı), Japon uçaklarını tespit etti, fakat uyarı, sadece kısmen aktif olan istihbarat merkezindeki deneyimsiz ve yeni bir subay tarafından karıştırıldı. -Daha sonra Cheyenne Dağındaki NORAD merkezinden Hava Kuvvetleri Albayı olarak emekli oldu. Operatörlerin daha önce görmedikleri kadar büyük bir sinyal aldıklarını iletmelerine rağmen, gözlem subayı muallakta kalmış altı B-17'nin üsse geldiğini düşündü. Ek olarak bazı ticaret gemileri, önceki günlerde alışılmadık telsiz trafiğini rapor etmiş olabilirdi.

Hava saldırısı adaya yaklaştığında birkaç Birleşik Devletler uçağı vurulmuştu ve en sonunda bir tanesi telsizle anlamsız bir uyarı gönderdi. Ateş başladığında, diğer uyarılar hala işlemdeydi veya onay bekliyordu. Bu erken uyarılar zamanında mükemmel algılansa bile etkili olacağı kesin değildir. Ordu Hava gücünün Japonların Pearl'e saldırdığı uyarısından sonra 10 saati olmasına rağmen, Japonların Filipinler'de ulaştığı sonuçlar Pearl Harbor ile neredeyse aynıydı.

Japon uçakları iki kol halinde saldırdı v