luşturmaktadır.







El Hamra Sarayı

El Hamra Sarayı, "(; , )", İspanya'nın Endülüs bölgesindeki Granada kentinde yer alan, Arap mimarisinin Qalat Al-Hamra örneğinde yapılan saray ve kale yapısıdır.

Saray, ilk olarak MS 889'da Roma döneminden kalan surların üzerinde küçük bir kale olarak inşa edildi. 13. yüzyılın ortalarına kadar bir onarım yapılmayan kale, bu dönemde Gırnata Emiri Muhammed Nasır döneminde bugünkü özgün yapısına kavuşturulmuştur. 1333'te Gırnata Sultanı I. Yusuf, kaleyi hükümdarlık sarayına dönüştürüldü. 1492'de bölgede yeniden Hıristiyan hakimiyetinin sağlanmasının ardından sarayda kısmen Rönesans mimarisinin örnekleri de inşa edildi.

Elhamra'nın yapımı devam ederken Endülüs'ün diğer önemli iki şehri Kurtuba ve Sevilla (1236 ve 1248'de) Hıristiyan Kastilyalıların eline geçmiştir ve oradaki Müslüman halk çeşitli işkencelere uğramıştır.

1001 gece masallarındaki rüya sarayların gerçek alemdeki izdüşümü sayılabilecek olan Elhamra'nın doğal çevreye uyumu, girift yapısı, farklı süslemeleri ve yaşanan mekân ile su ve yeşili belli bir ahenk içinde buluşturabilmesi, kazandığı şöhretin hiç de haksız olmadığını gösterir. Paris'teki Institut du monde arabe (Arap Dünyası Enstitüsü) eski Başkanı Edgar Pisani sarayın, İslam medeniyetinin insanlığı ulaştırabileceği en yüksek noktalardan biri olduğunu söyledikten sonra Elhamra'yı şöyle anlatır:

Girift bir yapıya sahip olan Elhamra Sarayı, birbiriyle bağlantılı sayısız odalar ve salonlar, bu mekânların arasında yer alan avlular, ferahlatıcı yeşil alanlar, fıskiyeli havuzlar, akar çeşmeler ve bahçelerden ibarettir. Ama tüm bu mekânlar belli bir ahenk içinde dizilmiş, rahatsız edici olmayan geçişlerle birbirine bağlanmış bir düzene sahiptir. Bu düzen, Yahya Kemal Beyatlı'nın İspanya'daki elçilik görevi sırasında (1929) kaleme aldığı satırlarda şöyle özetlenir:

Saray içindeki tüm oda ve salonları çepeçevre dolaşan bir sözcük, dünyanın bu en nazenin, ortaçağın en ünlü, Endülüs'teki 780 yıllık İslam hakimiyetinin de en önemli sarayı sayılan Elhamra'nın sırrını adeta özetleyen Arapça bir cümledir. Tüm Elhamra'ya damgasını vuran bu tılsımlı sözcük, " "Allah'tan başka galip yoktur"" anlamını taşır. Bu bakımdan Elhamra, Allah'ın tek galip olduğunu tüm dünyaya haykıran bir saraydır ve dünyanın hiçbir yerinde Allah adını bu kadar çok zikreden sütun, kemer, kubbe, tavan, kapı ve duvara sahip başka bir saray bulmak mümkün değildir.

Saray mevcut haliyle halen göz alıcı bir güzelliğe sahip olmasına rağmen, buranın çok uzun yıllar kendi kaderine terk edildiği, adeta dilencilerin ve evsiz barksız insanların barınak yeri haline geldiği bilinmektedir. Bu dönemde bakımsızlıktan dolayı bazı yerlerde duvar kabartma süsleri dökülmüş, hor kullanmadan dolayı kapı ve pencereler tahrip olmuştur. Öyle ki, bekçilik yapan bir ailenin korumasına teslim edilen sarayın bahçesine, ilgisizlikten dolayı gecekondu misali kaçak evler bile yapılmıştır. Sarayın Mexuar denen idari bölümü avlusunun bir zamanlar koyun ağılı olarak kullanıldığı, yine bu bölümün arka kısmında kapel haline çevrilen ibadethaneye geçiş için bir duvarın yıkılarak kapı haline dönüştürüldüğü bilinmektedir. Sarayın harem kısmındaki bir oda ise 1829 yılında Washington Irving'in ikametine tahsis edilmiş ve Amerikalı yazar bu odada Elhamra ile ilgili anılarını kaleme almıştır. Granada'nın 1492 yılında düşüşünden sonra V. Carlos sarayının yapımı için Elhamra'nın bir kısmının yıkıldığı bilinmektedir. Bu yıkılan bölümlerin neler olduğu, bu yıkımla sarayın neler kaybettiği ise hiçbir zaman öğrenilememiştir.

Tüm bu olumsuzluklara rağmen Elhamra'nın ayakta kalmak için zamana karşı başarıyla direndiği söylenebilir. 19. yüzyıl sonunda başlayan restorasyon çalışmaları 20. yüzyılda, özellikle yabancı ziyaretçilerin artışı sonucu hız kazanmış, eksik yönleri olsa da, sarayın yavaş yavaş eski ihtişamına kavuşmasına sebep olmuştur. İspanyol makamlarının restorasyonda süslemelerin aslına ve obje fonksiyonlarına mümkün olduğunca sadık kalmaya dikkat ettiklerini de özellikle belirtmek gerekir.




Yerine Sevemem Best Of Jenerik Vol.1 (albüm)



Albüm, videolar, biyografi, diskografi, galeri, notalar





Pokémon Emerald

Pokémon'un Game Boy Advance platformundaki oyunlarından biridir. Oyun Hoenn Bölgesi'nde geçmektedir. Pokémon'un Game Boy Advance'daki diğer oyunlarına benzer bir 'Role Playing Game' olan bu oyunda asıl amaç her zaman olduğu gibi bütün Pokémonları yakalamak (Gotta Catch 'em All!), bununla birlikte oyunu bitirebilmek için tamamlamanız gereken görevler ve bitirmeniz gereken bir Pokémon Ligi de var.

Önceki oyunlarda olduğu gibi Pokemon Ligi yine Elite Four'dan oluşmaktadır. Ve tabi bir de Şampiyon. Ancak önceki GBA oyunlarına olan bu benzerliklerin yanında oyuna birçok farklı özellik eklenmiş bulunmaktadır. Örneğin 'Battle Frontier' bunlardan biri, ayrıca Elite Four da tamamen yenilenmiş ve değiştirilmiştir.

Kısaca bu oyun en başta sanıldığı gibi bir yeniden yapım değil. Tamamen farklı bir oyun da diyemeyiz belki ama seride önemli bir yeri olduğu söylenebilir.

Yandaki kapak resminde görünen Pokémon bu oyundaki en önemli ve yakalanması en zor olan efsanevi Pokémon Rayquaza'dır.

Ayrıntılı Bilgi:




Boz kavak

Boz kavak ("Populus × canescens"), söğütgiller (Salicaceae) familyasından 20 m'ye kadar boylanan ak kavak ("Populus alba") ve titrek kavak ("Populus tremula") doğal melezidir.

Her iki kavak türünün özelliklerini taşımaktadır. Kabuk grimsi veya mavimsi gri, pürüzsüz, gövde dibi pürüzlüdür. Tacı dağınıktır. Sürgünler silindirik olup uca doğru sivrilir, çoğu kez tüysüzdür. Kısa sürgünler kahverengimsi keçemsi tüylüdür. Tomurcuklar yumurtamsı kahverengi tüylüdür.

Kısa sürgündeki yapraklar kısa saplı; uzun yapraklı, yumurtamsı-dairemsi, yumurtamsı-eliptik veya rombik (dikdörgen biçiminde) yumurtamsı dairemsidir; uzunluğu 4-8 x 3,5–6 cm her iki yüzeyi tüysüz veya alt yüzü bazen seyrek keçemsi tüylüdür. Yaprakların dip kısmı kama biçiminde veya yuvarlak, kenarları girintili dişli; ucu yuvarlaktır. Uzun sürgündeki yaprakların sapı gri olup keçemsi tüylüdür. Yaprak ayası geniş eliptik alt yüzeyi gri keçemsi tüylü, üst yüzeyi ise yeşil, tüysüz veya seyrek tüylü düzensiz dişlidir.

Erkek kedicikler 5–8 cm'dir. Stamenler 8-10 adettir. Dişi kedicikler 5–10 cm; ovaryum tüysüz olup kısa saplıdır. Kapsül 3–4 mm, uzun yumurtamsı olup 2 kapakçıklıdır.




Yedi Asılmışların Hikayesi

Yedi Asılmışların Hikayesi (Rusça:Рассказ о семи повешенных, "Rasskaz o semi poveşennih"), Leonid Andreyev'in ünlü eseri. 1905'te patlak veren ve ancak 1907'de bastırılabilen ilk devrim döneminde yaşanan intihar ve idamları konu alan kitaptır. Schlüsselburg kalesi ve çoğunluğu kale şeklinde olan hapishanelerin dolup taştığı günlerde, Sibirya'ya kürek mahkûmu olarak gönderilen ve nüfus kütüğü silinen Rus hümanist ve aydınlarından birçoğu bu tarihlerde idam edilmiştir.

Bu idamları ve Çarlık Mahkemelerini protesto etmek için başta Lev Tolstoy, Maksim Gorki, Korelenko, Repin, Surikov, Çakovski gibi ünlü tiyatro-edebiyat eleştirmenleri, gazete ve dergi sahipleri,üniversite profesörleri geniş bir kampanya başlattılar. Bu protesto kampanyası için yazılan Yedi Asılmışların Hikayesi gerçek kişilerin idamını anlatır. Kitapta kişi isimleri farklılaştırılarak sunulmuştur. Kitapta ismi geçen kızlardan birinin gerçek adı Tatyana Leontiyeva (20) ve arkadaşının gerçek adı Lidya Sture'dir (21). Kitapta adı Verner olarak geçen eylemcinin gerçek adı Lebedintsev'dir.

Bu eser hemen hemen tüm dillere çevrilmiştir. Türkiye'de ilk kez1972 yılında; Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının idam hükmüne tepki ve idamın kaldırılması yönünde mücadele için basılmıştır.

Zamanın içişleri bakanı Pyotr Nikolayevich Durnovo'ya suikast düzenlemek isteyen beş kişinin hikâyesi ile birlikte iki adi suçtan tutuklu bulunan kişinin idamı konu edilir.

Kitap kısa kısa on iki bölümden oluşmaktadır.







Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi

Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi (bilinen adıyla Akademi) Ankara'nın devlet üniversitesinden biri olan Gazi Üniversitesi'nin bir fakültesi ve Türkiye'nin en önemli İktisadi ve İdari Bilimler Fakültelerinden biridir.

Ankara'da 1955 yılında öğretime gece eğitimi ile başlayan Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi, 1971 yılında yürürlüğe giren 1472 Sayılı Yasa gereği, kendisine muadil özel yüksekokulların bağlanması ile eğitim-öğretim kapasitesini genişletmiştir. Akademiyi oluşturan Ekonomi, İşletme, Maliye ve Yönetim Bilimleri Fakülteleri, Mali Bilimler ve Muhasebe Yüksekokulu ile Bankacılık ve Sigortacılık Yüksekokulu, 1982 yılında Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin değiştirilerek kabulüne dair 2809 sayılı Kanunla, Gazi Üniversitesi bünyesine alınarak bugünkü İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'ni oluşturmuştur.

Türkiye'nin en büyük İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi olan ve kısaca Akademi olarak anılan fakülte, Türkiye'nin eski ve köklü, hem eğitim-öğretim alanında hem de sosyal alanlarda Türkiye'nin en önde gelen birkaç fakültesinden biridir. Öğrenci sayısına göre, genel bütçeden alınan pay son derece düşük olmasına karşın, özellikle KPSS ve kamu kurumlarının kendi sınavları olmak üzere, her türlü işe giriş ve mülakat sınavlarındaki başarısı ile yıllardan beri ilk sıralarda yer alması, fakültenin en belirgin özelliği olarak kabul edilmektedir.

Eskiden ÖSS'de Eşit Ağırlık-2 puanına göre öğrenci alıyordu şu an YGS/LYS sınavının sonucuna göre 
Tm-1 ve Tm-2 yerleştirme puanıyla öğrenci alan okul, seneler geçtikçe, adaylar tarafından ilk sıralarda tercih edilen bir okul olma hüviyetine ulaşmıştır.

Fakülte bünyesinde İktisat, İşletme, Maliye, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri, Ekonometri, Uluslararası İlişkiler bölümleri bulunmaktadır.

Yükseköğretim Yürütme Kurulu'nun 30.01.2013 tarihli toplantısına göre; fakülte bünyesinde, Uluslararası Ticaret ve Sağlık Kurumları İşletmeciliği Bölümlerinin de açılması uygun görülmüştür.

Yükseköğretim Kurul