ullanılmasıydı. Aracın üstünün açık olması personelin özellikle havada paralanan mühimmata karşı hala hassas olduğu anlamına geliyordu.

İlk iki model az sayıda üretilmiştir. C modeli, daha fazla üretilmiş fakat hafif silah ateşinden makul bir koruma sağlaması için yapılan çok açılı kaplamalar bu modeli üretim için oldukça karmaşık bir araç haline getirmiştir. D versiyonu daha basit tasarımlıdır ve kolayca tek parça, eğik, düz arka kapıları ile tanınabilir.

Aracın arazide görev yapması için tasarlanmasına rağmen ön tekerleklerinin "müteharrik" olmaması sebebiyle bazı yetersizlikleri vardır.

Standart personel taşıyıcı versiyonu açık personel bölmesinin önünde, sürücünün üst arkasına yerleştirilmiş bir adet 7.92 mm MG34 veya MG42 makineli tüfek ile donatılmıştır. Genellikle uçaksavar maksatlı kullanılan ikinci bir makineli tüfek aracın arkasına monte edilmiştir.

Bu araçlar panzergrenadier askerlerinin panzerlerle beraber harekat yapması ve gerektiğinde piyadeye destek sağlaması amacıyla kullanılmıştır. Uygulamada, bu araçların sayısı asla yeterli olmamış ve birçok panzergrenadier birimi nakliye için kamyonlar ile yetinmek zorunda kalmıştır. Panzer Lehr gibi sadece çok az mümtaz tümen kendi piyade birimlerini donatmak için yeterli sayıda bu araçtan almıştır.

Bu aracın, uçaksavar silahları, hafif obüsler, tanksavar silahları, havan ve hatta güdümsüz topçu roketleri taşıyan özel maksatlı tipleri de üretilmiştir. Kızılötesi algılayıcılarla donatılan Panther tankları için potansiyel hedefleri noktalamak maksadıyla kızılötesi arama ışığı kullanan bir versiyonu da üretilmiştir.

100 km'de 50 litre kadar bir benzin tüketimine sahip araç zamanına göre oldukça ekonomik sayılırdı. Keşif görevlerinde, tanksavar silahlarının taşınmasında (Pak 38, Pak 40 tanksavar toplarını taşımada), yaralı tahliyesi gibi faaliyetlerde kullanılmıştır. Zırhsız ve daha hızlı versiyonun ismi Sd.Kfz 7 adıyla bilinir. Sd.Kfz. 10 modelinin geliştirilmiş, büyütülmüş altyapısını kullanan Sd.Kfz. 250 aracının arka palet sistemi ve personel bölümünün uzatılarak bir steyşın vagona dönüşmesinden ibarettir. Bu yüzden Sd.Kfz 10'a göre 10 km daha yavaştır. Bu gün hâlâ çalışır durumda yüzlercesi bulunmaktadır. 1955 yılında Çek Cumhuriyeti tarafından OT-810 adı ile tekrar üretilmiştir. Bu üretilen versiyonlarda dizel motor kullanılmış karoseri ise aslına uygun şekilde muhafaza edilmiştir. 1960 yılında üretimi durdurulmuştur.

Aracın 23 değişik resmi ve çeşitli resmi olmayan modeli vardır. Her model takip eden bir numara ile tanımlanmaktadır. Ancak model numaralarına ilaveten küçük değişiklikleri belirten bazı sayılar da vardır.







Larry Mullen Jr.




Rembrandt

Rembrandt Harmenszoon van Rijn (15 Temmuz 1606 – 4 Ekim 1669), Hollandalı ressam ve baskı ustası. Avrupa ve Hollanda sanat tarihinin en önemli ressamlarından biridir. Hollanda'nın ticaret, bilim ve sanatta atılım yaptığı Hollanda Altın Çağında yaşamıştır. "Işığın ve gölgelerin ressamı" olarak da anılır.

Cornelia ve Harmen Gerritsz'in oğlu olarak Leiden, Hollanda'da dünyaya gelmiştir. Bir değirmenci olan babası varlıklıydı, annesi ise bir fırıncının kızıydı. Leiden Üniversitesi'nde okuyan Rembrandt, ressam Jacob van Swannenburg'un takdirini kazanmış ve 1621'de onun öğrencisi olmuştur. 1624 yılında kısa bir süreliğine de olsa Pieter Lastman'ın yanında Amsterdam'da çıraklık yapmış, 1625'de ise Leiden'de, arkadaşı ve meslektaşı Jan Lievens ile paylaştığı stüdyosunu kurmuştur. 1627'de öğrenci kabul etmeye başlamıştır ki bunlarında arasında Gerrit Dou da bulunur. 1629'da matematikçi Christiaan Huygens'in babası, devlet adamı ve şair Constantijn Huygens tarafından keşfedilmesi ona fayda sağlamıştır; bu bağlantısının bir sonucu olarak Prens Frederik Hendrik 1646'ya kadar Rembdrandt'an tablo satın almaya devam etmiştir. 1630'da babası ölen Rembdrandt, üç yıl sonra Amsterdam'da Hendrick van Uylenburg'un evini kiralamıştır ki bu adamın kuzeni olan Saskia van Uylenburgh ile de sadece bir yıl sonra 1634'de evlenmiştir. Çiftin 1635 doğumlu Rombertus ve 1638 doğumlu Cornelia adlarındaki çocuklarının daha bir yaşına basamadan ölmesinin ardından 1640 yılında doğan ve yine Cornelia olarak adlandırdıkları üçüncü çocukları da birkaç haftalıkken ölmüştür. Aynı yıl Rembrandt'ın annesi de vefat etti. Daha sonra 1641 yılında doğan Titus isimli erkek çocukları yaşasa da, doğum sonrası zorlukların da etkisiyle, Rembrandt'ın eşi Saskia 1642 yılında vefat etmiş ve Oude Kerk'e gömülmüştür. Geertje Dircx eve Titus'a bakması için alınmış, Rembrandt ile 1649'da kötü sonla biten bir ilişki yaşamıştır. 1640'ların sonuna doğru Rembrandt, 1647'de evine kâhya olarak giren Hendrickje Stoffels ile bir ilişkiye başladı ki evli bir çift gibi yaşayan çiftin 1654 yılında adını Cornelia koydukları bir kızları oldu. Günahkâr olduğu iddiasıyla Stoffels kiliseden aforoz edilse de çift ilişkilerini sürdürmüşlerdir.

1656 yılında Rembrandt'ın iflâs ettiği ilan edilmiştir ve bunun sonucu olarak birçok eseri ve antika koleksiyonu açık arttırmaya çıkmış, evi dahil bütün mal varlığı da borçlarını kapatmak için satılmıştır. 1660 yılında Hendrickje, Titus ile birlikte iş kurmuş, Rembrandt'ı da işe almış böylece onu alacaklılarından korumuştur. Bundan üç yıl sonra, 1663'de vefat eden Hendrickje Stoffels Westerkerk'e gömülmüştür. Bu ölümü beş yıl sonra, 1668'de Titus'un ölümü takip etmiştir. Kısa bir süre sonra, 4 Ekim 1669'da da Rembrandt vefat etmiştir. Amsterdam'da vefat eden Rembrandt 8 Ekim'de, Westerkerk'te bilinmeyen bir mezara gömülmüştür.

Arama motoru Google, 15 Temmuz 2013 günü hazırladığı ve yayınladığı doodle ile 407. doğum gününü andı.







Ankara 19 Mayıs Stadyumu

Ankara 19 Mayıs Stadyumu, 19.209 kapasiteli stadyumdur. Kapasiteye göre Ankara'nın en büyük 4. stadyumudur. Süper Lig takımlarından Gençlerbirliği ve 1. Lig takımlarından MKE Ankaragücü'nün iç saha maçlarına ve resmi kurumlar tarafından düzenlenen tören ve gösterilerde kullanılmaktadır.

8 Temmuz 1954 tarihinde ışıldaklarla aydınlatılan stadyumda ilk gece maçı Ankara Demirspor ile Gençlerbirliği arasında yapılmış ve 2-2 berabere sonuçlanmıştır.

Ankara Belediyesi tarafından 19 Mayıs Stadyumu ve Ankara Hipodromu'nun ihalesi 1.369.762 TL muhammen bedel üzerinden 16 Nisan 1934 tarihinde yapıldı ve 15 Aralık 1936 tarihinde kullanıma açıldı. Paolo Vietti-Violi'nin bu projesi, mimari bir yarışmanın sonucu ve Türkiye’de tasarladığı bir dizi spor kompleksinin ilkidir. Kompleks, türünün ilk örneği olmasıyla Türkiye Cumhuriyeti için tarihsel olarak sembolik bir önem taşımaktadır. Yapı, hem sosyo-kültürel hem de fonksiyonel açılardan önemlidir.

Yapı grubu, kapalı ve açık tribünleriyle ve soyunma odalarıyla birlikte bir atletizm stadyumunu, at yarışları ve askeri yürüyüşler için bir hipodromu, velodromu, ragbi, futbol, basketbol gibi takım sporları için antrenman sahalarını, tenis kortlarını, jimnastik salonunu, 33x60 m uzunluğunda iki havuzu, soyunma odalarını, sporcu ve kulüp binalarını, ilk yardım ünitesini, bir kuleyi, atış poligonunu ve alanın genel peyzajını ve seyirciler için düzenlenmiş olan açık alanları içermektedir. Stadyum ve hipodromun saçakları ve tribünleri, betonarme yapılardır.

Stadyum, Ağustos 2017'de yıkılmaya başlanacak ve yerine 2 yıl içinde bitirilmesi planlanan 41.923 kişilik yeni bir stadyum inşa edilecektir.

19 Mayıs Stadyum'unda, 6 Mart 2014 itibarıyla, daha önce 28 maç yapan millî takım, 13 galibiyet, 6 beraberlik, 9 yenilgi almıştır. Bu maçların sadece 8'i Dünya Kupası ve Avrupa Şampiyonası elemeleri çerçevesinde oynanmıştır. Millî takım, bu maçlarda 43 gol atarken, kalesinde de 34 gol görmüştür.




Eser Gürson

Eser Gürson (d. 1941 Kastamonu - ö. 2002 Ankara) Türkiye'de bilimsel ve nesnel eleştiri anlayışının gelişmesine önemli katkılarda bulunan 1960 kuşağı eleştirmenlerindendir.

1941 yılında Kastamonu'da doğan Eser Gürson, 1964'te Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi. 1964-1978 yılları arasında "askerî öğretmen" unvanıyla Kara Kuvvetleri Komutanlığı'na bağlı olarak çeşitli görevlerde çalıştı. Emekli olduktan sonra 1982 yılında Ankara’da bir antikacı dükkânı işletti.

Eser Gürson, 1992 yılında öğretmenlik yaşamına geri döndü. TED Ankara Koleji ve ODTÜ Koleji'nde öğretmenlik yapan Gürson, 1996 yılından 21 Temmuz 2002 tarihinde bir trafik kazası sonucu vefat edene kadar Bilkent Üniversitesi'nde Türkçe okutmanı olarak görev yaptı.

Öğrencilik yıllarında eleştiri yazıları yazmaya başlayan Eser Gürson’un, ilk yazısı 1963’te Dönem dergisinde yayımlandı. Devinim 60, Alan 67, Evrim, Oluşum, Somut, Yeditepe gibi edebiyat dergilerinde çeşitli yazıları yer aldı. 1964’te, İzmir’de yayınlanan Evrim Dergisi’nde Halûk Aker, Rahmi Akseki, Ataol Behramoğlu, Erhan Etiker, Abdullah Nefes, İsmet Özel ve Semih Tezcan’la birlikte "Doğuş Bildirisi" başlığı altında, dönemin edebiyat ortamını eleştiren, Ankaralı genç kuşak sanatçıları olarak daha üretken ve bilinçli bir edebiyat ortamı yaratacaklarını duyuran bir bildiriye imza attı.

Gürson, Türkiye'de eleştirinin gelişmesini, tohumları Hüseyin Cöntürk tarafından atılan bilimsel ve nesnel eleştiri geleneğinin yerleşmesini istiyordu.

Eser Gürson'un yazıları Edebiyattan Yana adıyla Şubat 2001'de Yapı Kredi Yayınları tarafından kitaplaştırıldı.




Mübeccel Vardar

Mübeccel Vardar (d. 9 Ocak 1960, İstanbul - ö. 27 Mayıs 2006) Türk tiyatro ve sinema oyuncusu.

İstanbul Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü"nden mezun olan Vardar, Harold ve Maude adlı oyun ile Kenter Tiyatrosunda profesyonel oldu. Cyrano de Bergerac, Ölümü Yaşamak, Babalar ve Oğullar, Gönül Suçları, Şafak Yıldızları, Yarın Cumartesi, Kökler, Arzu Tramvayı, Nice Yıllar adlı oyunlarda rol aldı. Sanatçı, Tiyatro İstanbul'da da "Acaba Hangisi" adlı oyunda oynamıştı. Halit Refiğ"in "Hanım" ve en son Yavuz Turgul'un Gönül Yarası filmlerinde rol alan sanatçı, Çalıkuşu, Saat Sabahın Dokuzu, Kuşlu Çorap, Önce Canan, Ayı, Uğurlugiller, Hastane, Dişi Kuş, Yabancı Damat adlı televizyon dizilerinde oynamıştı.

Varda