ış olduklarından, yüksek bir oran gösterir.

Büyük ölçekte evren sürekli bir genişleme hâlindedir ki, bu da bireysel galaksiler arasındaki ortalama uzaklığın artmasına neden olmaktadır. Buna karşılık galaksi toplulukları karşılıklı kütleçekimsel etkileri sayesinde lokal anlamda bu genişlemeyi aşabilmektedirler. Bunlar evrenin erken döneminde karanlık maddenin sürüklemesi sayesinde kümelenmiş topluluklardır. Daha sonra bunlardan birbirine yakın gruplar bir araya gelerek galaksi kümelerini meydana getirmişlerdir. Bu bir araya gelme süreci bir kümedeki galaksilerarası gazın çok yüksek sıcaklıklara gelme derecesinde ısınmasına (30 milyon-100 milyon K) neden olur. Bir kümedeki kütlenin yaklaşık % 70-80’i karanlık madde türündedir, %10-30’u bu ısınmış gazdan oluşur ve geri kalan az kısım da galaksiler olarak görünen maddedir.

Evrendeki galaksilerin çoğu kütleçekimsel olarak birbirlerine bağlıdır; her galaksi, kütleçekimsel olarak, belirli bir sayıdaki diğer galaksilere bağlıdır. Böylece küçükten büyüğe doğru kümelenmeli bir yapı hiyerarşisi bulunur. Bunların en küçüğü galaksi gruplarıdır. (Galaksi sayısı 100’ün altında olduğu zaman bu topluluklara, gruplar ve kümeler arasındaki sınırlar belirgin olmasa da, galaksi grubu denir.) Kütleçekim kuvvetiyle bir arada tutulan bu toplulukların en yaygın tipi galaksi kümeleri olup, evrendeki galaksilerin çoğunu içerirler.
Genellikle birkaç megaparseklik bir bölgede bir araya gelmiş binlerce galaksiyi içeren yapılar “küme” olarak adlandırılır. Galaksi kümesi ya da galaksi kümesi kütleçekimi sayesinde birbirlerine bağlı yüzden fazla galaksinin oluşturduğu kümedir. Galaksi kümeleri biçimleriyle (özel, küresel, simetrik vs.), dağılımlarıyla veya galaksi sayılarıyla (sayı birkaç bine çıkabilir) nitelenirler. Böyle bir grup ya da kümeye bağlı kalabilmek için her üyenin, yani her galaksinin hızının topluluktan kaçıp gidecek derecede yüksek olmaması, bir başka deyişle bunu önleyecek derecede düşük bir hızı olması gerekir. Buna karşılık yetersiz bir kinetik enerji söz konusu olduğunda da, topluluk galaksi birleşmelerinin olacağı bir evrim geçirir; evrim sonucunda topluluğun dönüştüğü yeni hâli, daha az sayıda galaksiden oluşuyor olacaktır. Galaksi kümelerinde genellikle tek bir "dev eliptik galaksi" baskın olur. “En parlak küme galaksisi” adı verilen bu dev, zamanla, uydu hâline getirdiği diğer galaksileri gelgit etkisiyle tahrip eder ve yutup kendi kütlesine katar.

Süperkümeler galaksi kümeleri, galaksi grupları ve bazen de bireysel galaksiler hâlinde onbinlerce galaksi içerirler. Bir milyar ışık yılı uzunlukta olabilen bu muazzam büyüklükteki yapılarda, aralarında büyük boşluklar olan galaksiler, rastgele değil, bir yapıdaki teller gibi dizilmişlerdir. Süperküme skalasının daha üzerinde evrenin izotropik ve homojen olduğu düşünülür. Galaksilerin yaklaşık % 90’ı bir kümeye ya da bir süperkümeye dahildir.

Samanyolu Galaksisi Yerel Grup (İng. "Local Group") adı verilen 30 civarında galaksi içeren bir galaksi grubunun üyesidir. Bu, yarıçapı yaklaşık bir megaparsek olan bir gruptur. Bu grupta Samanyolu ve Andromeda en parlak iki galaksidir. Grubun diğer üyelerinin birçoğu bu iki galaksinin uyduları ya da yoldaşları olan cüce galaksilerdir. Yerel Grup’un kendisi de Başak Süperkümesi’nin içindeki bir bulutumsu yapının bir parçasıdır.

Samanyolu Galaksisi’nin dışındaki galaksilerin varlığının keşfedilmesinden sonra, bunların ilk gözlemleri genellikle, gözle görülür ışığın kullanıldığı gözlemlerdi. Yıldızların çoğu ışık yaydıklarından, galaksileri oluşturan yıldızların gözlemi optik astronominin temel etkinliklerinden biridir. Optik astronomiden iyonize H II bölgelerinin ve tozlu kolların dağılımının incelenmesinde de yararlanılabilmektedir. Fakat yıldızlararası ortamda mevcut toz, gözle görülür ışıkla gözlemlendiğinde soluk görülmektedir. Buna karşılık uzak-kızılötesi ışınlarla daha saydam görülebilmektedir.

Günümüzde optik astronominin yetersiz kaldığı alanlarda artık çeşitli dalgaboylarından da yararlanılmakta ve bu alanda çeşitli aygıtlar kullanılmaktadır. Modern yöntemlerden bazıları şunlardır:







Bedri Noyan

Bedri Noyan, 1960'dan 1997'de ölümüne kadar Bektaşi toplumu içinde en yüksek mevki olan Dedebabalık makamında bulunmuş hekim, araştırmacı-yazar, sanatçı ve inanç ve toplum adamıdır.

1912 yılında Serez’de doğdu. Babası subaylıktan emekli olunca Samsun’a yerleştiler. Ortaokul ve liseyi Samsun’da okudu. 1931 yılında Samsun Lisesi’nin ilk mezunları arasında yer aldı. 1937 yılında İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesini bitirdi. KBB İhtisasını Ankara Numune Hastanesinde Avusturyalı Profesör Max Meyer’in yanında yaptı. 1946 yılında İstanbul Tıp Fakültesinde, Ekrem Behçet Tezel’den sonra Türkiye’nin ikinci KBB doçenti oldu. 1951'de üniversiteden ayrılarak Aydın ve İzmir’de Serbest KBB Hekimi olarak çalıştı. KBB, Türkoloji ve folklor kongrelerine tebliğler sunarak katıldı. Tıp dergilerinde çok sayıda yayınları ve çeşitli dergilerde araştırma yayınları yayınlandı. Dr. Bedri Noyan, 21 Mart 1960'da Alevi ve Bektaşi toplumu tarafından Dedebaba seçilerek pir postuna oturdu ve 7 Kasım 1997'de ölene kadar (Bektaşi terminolojisinde Hakk'a yürümek denir) Bektaşi toplumunun en üst düzey liderliğini yaptı. Şiir, müzik, resim ve özellikle de hat ve ebru sanatı ile yakından ilgilenmiştir.





Keçiörengücü

Keçiörengücü, maçlarını Aktepe Stadı'nda oynayan Türk futbol kulübüdür. 2. Lig'de mücadele etmektedir. Renkleri eflatun-beyazdır.

1945 yılında Hacettepe Gençlik Kulübü adıyla Ankara'nın şimdilerde dağıtılmış eski mahallelerinden biri olan Hacettepe'de kurulmuş, 1954'te Ankara Lig şampiyonu olmuştur. 1955 yılında diğer Ankara kulüpleri ile beraber profesyonel kadro kurarak hemen o sezon profesyonel lig şampiyonluğunu kazanan eflatun-beyazlı takım 1957-1958 sezonunda da Ankara şampiyonu oldu.

1958-1960 ve 1962-1968 arasında Süper Lig'de toplam 8 sezon mücadele etti, ancak ekonomik krizden kurtulamayarak küme düştü. 1988 yılında kulübün ismi, zamanın Keçiören belediye başkanı İ. Melih Gökçek tarafından Keçiörengücü olarak değiştirildi. Ancak mahkeme kararıyla ismi tekrar Hacettepe Camuzoğlu olarak değiştirildi. Aynı sene genel kurulda tüm üyelerin oy birliğiyle kulüp ismi tekrar Keçiörengücü olarak ilan edildi. 1988–1989 sezonunda 2 Lig'e çıkan Keçiörengücü, 1992-1993 sezonunda 3 Lig'e düştü. 1997 yılında 2. Lig'e tekrar çıktı, ancak 1998 yılında 3 Lig'e tekrar düştü. 2005–2006 yılında tekrar 2. Lig'e çıkma başarısı göstermiş olmasına rağmen ertesi sezon tekrar 3. Lig'e düştü.

Oynadıkları stadın çimi suni çimdir. Stadları geçen sezon büyütülerek bir spor tesisi haline getirilmiştir. Stadı Keçiören Aktepe Stadyumu'dur. Seyirci kapasitesi 4883'tür.

Keçiörengücü 2013-14 3. Lig sezonunun 33. haftasında oynadığı Erzincan Refahiyespor maçını kendi evinde 1–0 kazanarak ligin bitimine 1 hafta kala Ahmet Yavuz yönetiminde şampiyonluğunu ilan etmiş ve bir sonraki yıl 2. Ligte oynamaya hak kazanmıştır. Keçiörengücü bu sonuçla 2006-07 sezonunda düştüğü 2. Lig'e 7 yıl sonra geri dönmüştür.

1959-1960, 1962-1968 (Hacettepe olarak)
1968-1971 (Hacettepe olarak), 1989-1993, 1997-1998
2006-2007, 2014-
1971-1974, 1977-1978, 1984-1989, 1993-1997, 1998-2006, 2007-2014
1960-1962, 1974-1977, 1978-1984

Şampiyonluk (3) : 1988-1989, 2005-2006, 2013-2014

İkincilik (1) : 1996-1997





Umutsuzlar

Umutsuzlar, Yılmaz Güney'in yazıp yönettiği ve oynadığı 1971 yapımı Türk filmi.

Kabadayı Fırat'la (Yılmaz Güney), balerin Çiğdem'in (Filiz Akın) aşk öyküsü
"Bu yorgun mavi deniz, martılar ve vapur düdükleri hep o sessiz ve sıcak bakışlı adamı hatırlatmaz mı Çiğdem'e? Güldüğünü hiç görmediği, yüzünde binlerce kederin yaşayan izlerini taşıyan o adamı. Günlük gazetelere bakarken, içini ürperten gizli bir telaşla çevirirken sayfaları niye kokardı Çiğdem ve neden her sabah, her akşam aynı sıkıntıları, aynı heyecanları taşımaktan yorulmuş yüreği bir serçe yüreği gibi çarpardı.
Korkusunun nedenlerini çok iyi bilirdi yakınları. Bir sabah, Çiğdem'in istemediği, fakat O'nu tanıyanların kaçınılmaz gördükleri bir sonun resimleriyle dolu olmayacak mıydı gazeteler? Su testisi su yolunda kırılmayacak mıydı? O'nun, o sıcak ve sessiz bakan, bakarken kaçınılmaz sonunu duyurtan hüzünlü sevgilinin ölmüş, kanlara bulanmış resmini görmeyecek miydi gazeteler?"




Akyarlar, Bodrum

Akyarlar (eski adı: Kefaluka), Muğla ilinin Bodrum ilçesine bağlı bir mahalledir.

2012 yılına kadar Bodrum ilçesine bağlı bir köyken, 2012 yılında Muğla'nın büyükşehir olmasıyla bu ilçeye bağlı bir mahalle statüsünü almıştır. Bodrum’a 21 km, Turgutreis'e 8 km, Milas-Bodrum Havalimanı'na 58 km uzaklıktadır. Antik adı Arhialla olan Akyarlar, sörf için son derece uygun koşullara sahip olması ile dikkat çekici olmaktadır.

Karaincir'i geçerek devam edildiğinde, kıyıdan yükselen, tepesinde Osmanlı ormanlarının, yamaçlarında ise tarihi bir Rum kilisesinin kalıntılarının bulunduğu Aspat Tepesi geçilerek, eski bir balıkçı mahallesi olan Akyarlar'a varılır. Sahildeki bazı evlerden de anlaşılacağı gibi, Akyarlar eskiden ünlü bir Rum yazlık beldesiymiş.

Yakın zamana kadar Akyarlar'ın asıl geçim kaynağı balıkçılıktı ve kıyıdaki küçük liman yerli teknelerle dolardı.

Bugün Rumlar, boğazlardan 5 km. uzaklıktaki İstanköy adasında yaşamaktalar. Balıkçı teknelerinin yerini de tur tekneleri almıştır. Ancak Akyarlar halen o kendine has atmosferini korumaktadır. Bugün koyun bir ucunda liman yer alır, diğer ucunda ise kumsal dönemeç yaparak gözden kaybolur. Eskilerden kalan birkaç balıkçının balık avlayışlarının seyredilebildiği küçük pansiyon ve restoranlar ise sahil boyu uzanır.

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Mahallenin ekonomisi turizime dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi vardır . Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.

Köy içinde 2 adet beş yıldızlı otel bulunmaktadı