irler. Bu yosunlar yaklaşık 100 kg. ağırlığındadır.

17. yüzyılın sonlarından beri, kahverengi alglerin yakılmasıyla mineralce zengin küllerinden sabun, cam, soda ve gübre yapımında kullanılan "potas" elde edilmektedir. Kimyasal maddeler arasında yer alan brom ve iyot ilk kez bu külden izole edilmiştir ve iyot hala Japonya'da deniz yosunlarından elde edilmektedir. Yosunlar yaygın bir şekilde gübre olarak kullanılmaktadır.

Dünyanın bazı kesimlerinde kar altında yaşayabilen yosunlar, karın baharda pembe görülmesine sebep olurlar.

Su yosunları özellikle doğu Asya ülkelerinde önemli bir besin kaynağıdır. A, B1, B2, B6 ve C vitaminleriyle niyasin, iyot, potasyum, demir, magnezyum ve kalsiyum açısından zengindir. Bazı yosun çeşitleri "destek besini" olarak ticari işletmelerce yetiştirilmekte ve paketlenerek satılmaktadır.

Çin'de yaklaşık 70 çeşit su yosunu yenmektedir. Bu çeşitlerin en bilinenlerden biri fat çoydur. Japonya'da yaklaşık 20 yosun çeşidi yemeklerde kullanılmaktadır.

Su yosunları (algler), birçok farkı sınıflandırma yapılsa da genel olarak, prokaryotik ve ökaryotik olmak üzere iki ayrı sınıfa dahil edilebilir.

Ökaryotik algler, gerçek çekirdek, çekirdekçik ve zarla çevrilmiş organelleri olan alglerdir. Archaeplastida'ya ait üç grubu kapsar:
Bu gruplarda, kloroplast iki zarla çevrelenmiş ve muhtemelen bir endosimbiyozdan gelişmiştir. Yüksek bitkilerdeki pigmentler yeşil alglerdekilere benzerken, kırmızı alglerdekiler daha farklı gelişmiştir.

Klorofil-b taşıyan diğer iki alg grubu ise şöyledir:


Bu grup, iki ya da üç zarla kuşatılmış muhtemelen yeşil bir algi içine hapsederek gelişmiştir. Chlorarchniophyta grubu, bir algin çekirdeğine ait küçük bir çekirdek parçası içerir.
Geri kalan algler, bütün kloroplastları klorofil-a ve c içeren alglerdir. Klorofil-c, prokaryotların hiçbirinde ve ilkel kloroplastlarda görülmez, fakat kırmızı alglerle olan genetik benzerlik akrabalıklarını gösterir. Bunlar;


İlk üç grubun (Chromista), kloroplastları dört zarlıdır. Bu grupların bazı üyeleri fotosentetik değildir, bazıları plastid taşımaz ya da kloroplastları yoktur.





TCG Gökçeada (F-494)

TCG "Gökçeada" (F-494), USN'deki ad: USS "Mahlon S. Tisdale" (FFG-27), Türk Deniz Kuvvetleri'nde hizmet etmekte olan Gabya sınıfı fırkateynlerden biri.

Oliver Hazard Perry sınıfı güdümlü füze fırkateynlerinin ondokuzuncusu olup komutan Mahlon Street Tisdale (1890-?) ardından isimlendirilmiştir.

23 Ocak 1978'de San Pedro Kaliforniya'da FY78 programı dahilinde Todd Tersanelerine ısmarlanan fırkateynin yapımına 19 Mart 1980'de başlanmış ve 7 Şubat 1981'da bitirilip denize indirilmiştir. 20 Şubat 1998'de onarımdan geçirilerek 5 Nisan 1999'da Türk Deniz Kuvvetleri'ne verilmiştir. 22 Temmuz 1999 tarihinde Türk Bayrağı çekilen TCG Gökçeada, Deniz Kurmay Yarbayı Mehmet Ali Aygen komutasında 27 Eylül 1999 tarihinde Türkiye'ye intikal etmiştir.





Kızılhisar Adası

Meis veya Kızılhisar (Yunanca: Καστελλόριζο / "Kastellorizo", resmi olarak: Μεγίστη / "Megisti", İtalyanca: Castelrosso), Doğu Akdeniz'de Yunanistan'a bağlı Oniki Ada (Dodekanesos) ilinde bir ada. Türkiye kıyılarından (Kaş, Antalya) sadece 2.1 km uzaklıktadır. Yüzölçümü 7,3 km²'dir.

Adadaki tek yerleşim yeri olan Kastellorizo (Megisti ya da Meis), St. Jean Şövalyeleri'nin buradaki kızıl kayalardan ötürü adaya verdikleri Château-Roux (Kızıl Şato) adının bozulmuş biçimidir. St. Jean Şövalyelerinden sonra ada sırasıyla Mısır, Napoli ve 1512'de Osmanlı egemenliğine girdi. Osmanlılar kısa aralıklar dışında 1915'e değin adayı ellerinde tuttular. I. Dünya Savaşı sırasında Fransızların eline geçen ada Lozan Antlaşması (1923) ile İtalya'ya verildi. İkinci Dünya Savaşı sonrasında (1948) ise On İki Ada'yla birlikte Yunanistan'a bağlandı.

Az miktarda üzüm ve zeytin yetiştirilen adada en önemli uğraş sünger avcılığıdır. Kıyıları son derece girintili çıkıntılı ve sarp olan adaya yalnızca doğu kıyısından girilebilir. Tek yerleşim de bu kıyıdaki Kastellorizo (Megisti) köyüdür.

Rodos'la feribot ve havayolu bağlantısı vardır. Bunun dışında her gün Antalya'nın Kaş ilçesinden hareket eden vapurlarla Meis şehrine gitmek mümkündür. Adada bir havaalanı vardır. Adada yalnızca havaalanı ile Megisti arasında otobüs seferleri vardır.

Nüfusu 2000 yılındaki sayıma göre 406 kişidir. Ancak bu rakam yazın 1000'e çıkabilmektedir. Kalıcı nüfus olan 406 kişinin hepsi adada aynı zamanda en büyük yerleşim olan Meis (Osmanlı İmparatorluğu dönemindeki adıyla Megisti) köyünde oturur.




Tarakçılık

Bayburtta eski bir el sanatıdır tarakçılık. Eskiden bugünkü gibi çok çeşitli taraklar olmadığı için insanlar saçlarını taramak için kemikten yapılan tarakları kullanırlardı. Son yıllarda gelişen sanayi ile birlikte pek çok el sanatı gibi tarakçılık sanatımızda tarih olmaya yüz tutmuş durumda.

Bir tarağın yapım aşaması şöyledir ; Kasaptan manda boynuzu alınır. Boynuz yaş ise kurutulur. Tarak ölçüsü dahilinde enlemesine kesilir. Perdah edilir, yontulur ve düzeltilir. Gerilmeye hazır hale getirmek için bu sefer boylamasına kesilir. İçinde su bulunan bir kaba konur. Suda kaynatıldıktan sonra ateşe tutulur. böylece yumuşatılan boynuz açılarak gerilir. sonra mengenede sıkıştırılır. Bu sıkıştırma ile soğutulan boynuz öylece donar bir daha eğilmez. Mengeneden alınan boynuz kare haline gelecek şekilde kesilir, perdah edilir. Böylece tarak ölçüsünde ayarlanmış olur. Bundan sonra testere ile tarağın kalın dişleri kesilir arkasından kıl testere ile tarağın ince dişleri kesilir. Bu işlem bittikten sonra tarağın yüzeyi ve dişleri törpü ile düzeltilir ve sivriltilir. Parça camlar ile yüzey tekrar kazınır. Tarağa son olarak pelit külü ile parlaklık ve cila verilir. Görüldüğü üzere bir tarak için en az 18 işlem gereklidir.

Ayrıca K.Maraş ilimizdede halen tarakçılık yapan 1 usta bulunmaktadır.Bolu ili,Gerede İlçesi,Çayören Köyü'nde şu an 10 tara
k ustası bulunmaktadır.35 Kez elden geçmektedir.Saçı elektriklendirmez,kırmaz,kepeği alır.




Feuillants

Feuillants. Fransız İhtilalinden sonra kurulmuş olan mecliste " parlamenter monarşi " yi savunan bir partidir. Doğal olarak jakobenleri ve club des cordeliers üylerini karşılarında buldular. 1793'te Barnave (), Lariviere (), Herault (), Chapelier () gibi önde gelen isimleri idam edilince kendi kendine çökmüştür.




Club des Cordeliers

Club des Cordeliers (ya da Cordeliers Kulübü) Fransız İhtilali döneminde, başlarda jakobenlerin saflarında bulunan; hatta Georges Danton, Jean-Paul Marat, Camille Desmoulins, Jacques Rene Hebert gibi bu grubun en önde gelen isimlerinin Paris sokaklarında baş gösteren terör olaylarından sonra jakobenlerden ve dolayısıyla Maximilien de Robespierre den ayrılıp kurdukları örgütün adıdır.

Resmi adıyla Kişi ve Vatandaş Hakları Savunucuları Topluluğu olarak bilinen Cordeliers Kulübü, ulusal meclisin Paris'teki 60 bölgeyi kaldırıp onun yerine şehri 48 bölüme ayırmak için bu bölgeleri baskı altına alması sonucu Cordeliers bölgesinin üyeleri tarafından 21 Mayıs 1790'da kurulmuştur. Kulüp ilk toplantısını (bugün anatomi müzesine olarak kullanılan) "Cordeliers" manastırının kilisesinde gerçekleştirmiştir.

Topluluğun amacı hükümetin yakından izlenmesidir; bunu sembolize etmek üzere topluluğun amblemi yalnızca açık bir göz tasvirinden oluşmaktadır. Topluluk aynı zamanda monarşi ve eski rejime karşı devrimci önlemler teşvik etmenin yollarını aramıştır. "Özgürlük, Eşitlik, Kardeşlik" sloganının popülerleştirilmesine katkısı büyüktür. 20 Haziran-10 Ağustos 1792 monarşisine karşı düzenlenen harekette aktif bir rol üstlenmiştir; fakat o tarihten sonra Georges Danton, Fabre d'Églantine ve Camille Desmoulins gibi grubun daha ılımlı liderleri kendilerini topluluktan geri çekmiş ve Jacques René Hébert, F. N. Vincent, C. P. H. Ronsin ve A. F. Momoro gibi kişilerden oluşan daha ateşli bir grup topluluğun yönetimini ele geçirmiştir. Bunun etkileri, özellikle Paris hükümlerini güvence altına almak için devrim ordusunun oluşturulmasında ve aklın aşırı derecede yüceltilmesinde kendisini göstermiştir.

Danton ve Camille Desmoulins başta olmak üzere korku rejimini sona erdirmek isteyen devrimciler Cordeliers'e karşı mücadele etmişlerdir. Topluluk bunun karşısında Danton ve Desmoulins'i topluluktan ihraç etmiş ve "ılımlı" olduğu gerekçesiyle Maximilien Robespierre'ye saldırmış; fakat topluluğun çıkardığı ayaklanma başarısız olmuş ve sonuç olarak topluluğun liderleri 24 Mart 1794'te giyotine gönderilmiştir. O tarihten bu yana kulüp hakkında hiçbir bilgiye rastlanmamıştır. Günümüzde kulübün yapısı hakkında çok az şey bilinmektedir.

vbulletin-ay.com





Jironden

Jironden, isimlerini Bordeaux kentinide içine alan "Gironde" bölgesinden almış, Fransız İhtilali esnasında mecliste burjuvazinin sesi olarak algılanmış, Kral'a yakın bir gruptu. Her ne kadar kurulduğu zamanda parti diye bir kavram olmasa da en az bir parti kadar organize bir örgüttü. En önemli ismi Brissot'dur. Bu şahsın grup üzerinde etkisi o kadar büyüktür ki daha sonraları "Brissotisten" diye anılır bu grup. Jakobenlerle kıyasıya bir güç savaşı vermişlerdir mecliste ancak genelde onların gerisinde kalmışlardır. Kral'ın idamına karşı çıkmış ama engelleyememişlerdir.

Jirondenler (Fransızca Girondins ve bazen Brissotins veya "Baguettes") Fransız Devrimi sirasında Yasama Meclisi ve Ulusal Kongre içinde yer alan siyasi fraksiyondu. Jirondenler, bir siyasi parti değil, belli görüş ve ortak ilkelere sahip kişilerin oluşturduğu bir gruptu ve adını bu grubun en önemli üyelerinin Fransa'nın Gironde bölgesinden gelmesi nedeniyle, Gironde bölgesinden alıyordu.

Bu milletvekilleri on iki kişiden oluşuyordu. Bu milletvekillerinin altısı - avukatlar Pierre Victurnien Vergniaud, Marguerite-Élie Guadet, Armand Gensonné, Jean Antoine Laffargue DE Grangeneuve ve Jean Jay ve tacir Jean François Ducos hem Yasama Meclisi hem de Ulusal Kongre'de yer aldılar. Bu kişiler Yasama Meclisi'nde fikirsel anlamda birleşik bir bütünlük oluşturdular. Fikirleri her ne kadar tam anlamıyla Cumhuriyetçi olmasa da, Parisli üyelerin ılımlı kralcılıkl