i Amerikadan binlerce davet mektubu almaya başladı. En başarılı öğrencilerden birkaç tanesi 1953 yılında Birleşik Devletlere bu görevle yola çıktılar. Masatoshi Nakayama, Hidetaka Nishiyama ve Tsutomu Ohshima, Karatenin dünyaya yayılmasında öncüler oldular. Funakoshi 1955 yılında Japon Karate Federasyonunu kurarak Uluslararası örgütlenmenin de temellerini attı.

İki yıl sonra Büyük Usta, uykusunda öldü.

Gichin Funaskoshi, ağırlıklı olarak Kata eğitimine önem verdi. Farklı stillere ait 15 katayı değitirerek eğitim sistemine soktu. Temel prensibi, Katalar çok iyi çalışıldığı takdirde; öğrencinin Kumitede (Dövüş) başarılı olacaklarına olan inancıydı. Ayrıca insan bedeninin her parçasının güçlendirilmesine çok önem verdi. 50li ve 60lı yaşlarında Funakoshi oldukça güçlüyü. Çalışmalar sırasında, öğrenci ne kadar büyük çaba harcarsa harcasın Ustanın savunmasını geçmek oldukça zordu.
Funakoshi, otobiyografisi olan "Karate-Do: Yaşam Yolum." dahil olmak üzere birçok kitap yazmıştır. 




Güzin Sayar

Güzin Sayar, (1921 İstanbul -16 Temmuz 2006), Güzin Abla isimli köşesi ile ünlü olmuş köşe yazarı.

Gazeteciliğe ilk olarak 1952 yılında Yeni İstanbul Gazetesi'nde mütercim olarak başladı. Havadis, Son Havadis, Akşam, İstanbul Ekspres, Ekspres, Haber, Günaydın ve Hürriyet gazetelerinde çalıştı.

Gazeteciliğe annesinin çalıştığı "Yeni İstanbul" gazetesinde tercüme yazılar yazarak başladı. 1960’lı yıllarda "Son Havadis" gazetesinde, “Sorun söyleyelim” adıyla köşe ile insanların sorunlarına eğilmeye yönelik yazılara başladı. Sonraki yıllarda, "Akşam", "Hür Vatan" gibi gazetelerde “Derim ki” adlı köşede yazmaya başladı.

Saklambaç gazetesindeki “Feride” adlı dertleşme köşesinin adını “Güzin Abla Dertlerinizle Başbaşa” olarak değiştirdi. Yazarın “Siyaset Çarkı” ve “Ihlamurlar Altında” adlı iki kitabı da bulunuyor.

1998 yılında sağlık sorunları nedeniyle "Güzin Abla" köşesini, kızı Feyza Algan'a bıraktı.

Güzin Sayar, 16 Temmuz 2006 günü vefat etti.





Paşapınar





Kirpik

Kirpik aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Akatlar

Akatlar özel isim olup şu mânâlara gelebilir:





Altıparmak

Altıparmak şu anlamlara gelebilir:





Perspektivizm

Perspektivizm, Türkçe anlamı "bakışaçıları çokluğu" olan sözcük.

Bu kavram, Friedrich Nietzsche'nin felsefesinin genel olarak yöntemsel konumunu göstermektedir. Buna göre yaşam, ancak perpektifler çokluğuyla anlaşılabilir ve değerlendirilebilir. Tek bir bakış açısı ve tek bir perspektif her zaman sorunludur ve her bakış açısı da zaten kendi sınırlılıklarıyla belirlenir. "Perpesktivizm", bu sınırlılıklar dolayısıyla "bakış açıları çoğulluğunu" önerir.

Nietzsche'ye göre, "gerçeklik", yalnızca bir takım "yorumların" gerçekliğidir, "yorumsuz" ya da "yorumdışı" bir gerçeklik söz konusu olamaz ve bundan dolayı perspektivizm gerçekligin çoklu kavranışı olması bakımından gereklidir. Perspektivizm, Nietzscheci anlamda metafizik olmayan bir felsefi yöntemdir.

Daha sonra bu düşünce Michel Foucault ve diğer postmodern düşünürlerce kullanılacak ve geliştirilecektir.





Rasyonellik

Rasyonellik, akılcılık ya da usçuluk anlamında felsefi terim ve önerme. Rasyonalizm, rasyonelliği merkez alan bir felsefe öğretisidir. Buna göre, hem gerçekliğin hem de doğruluğun ölçütü rasyonalitede yani ustadır.

İlk olarak rasyonellik, önsel bilginin ( a priori ) kesin güvenilirliği üstüne kurulmuş bir eğilimdir. Bu felsefi öğretinin dayandığı epistemolojiye göre bilgi, temelden ya da yalnızca akıldan gelir . Hem bilginin hem de yaşamın kurucu ilkesi akıl olmalıdır, der bu yaklaşım.

Duyusal deneyimi ikincil kılar ve dahası önemsizleştirir. Deneyciliğe ( amprisizm ) karşı, gerçek bilginin deney-dışı bir yapıya sahip olduğunu ve akla dayandığını ileri sürer. Tümdengelimli düşünce yöntemine dayanır.

René Descartes, Leibniz, Spinoza ve Kant gibi düşünürlerde görülen genel yaklaşım biçimi rasyonellik olarak ifade edilebilir. Aydınlanma çağının temelinde "rasyonellik" fikri, yani her şeyin akıl ile değerlendirilmesi, temellendirilmesi ve düzenlenmesi fikri egemendir.





Bilinç dışı

Bilinç dışı, Sigmund Freud'un psikanaliz kuramında geliştirilmiş bir kavramdır. Buna göre; bilinç yapısı ikili bir nitelik taşır, yani görülen bilinç durumlarının gerisinde çok daha derinde ve görünmez bir bölgede işleyen başka bir yapı daha söz konusudur. Bu bölgenin adı bilinç dışıdır ve bilinç durumunu etkileyen asıl şey bu yapıdır. Freud'un bilinçaltı ile ilgili imgelemeyi güçlendiren bir yorumu vardır. Freud bilinci okyanustaki buz dağına benzetir. Suyun altında kalan kısım bilinçaltı, su üzerinde kalan kısım bilinçtir. Bu yoruma göre bilinçaltıyla ilgili araştırma ve sentezlerde bulunmuştur.
Bilinçaltının rüyalarla açığa çıkacağını savunmuş ve hastalarıyla bunu örneklendirmiştir.

Organizmanın iç yaşantıları ve dış dünyanın farkında olmadan yaptığı davranışların tümü. İnsanı bir bilgisayara benzetecek isek, bilinç dışı kuşkusuz bir şekilde insanın "Hard Disk"i olacaktır. Organizmanın yaşadığı olayların önemli/önemsiz kaydedildiği ve hayatının gelecek aşamalarında alınacak kararlara ve yapılacak eylemlere dolaylı yönden etki ettiği bir bölümdür. Aynı zamanda yine bir bilgisayar benzetmesinde bulunacak olursak, bilinç dışı insan için bir anti virüs görevi görmektedir.

Bilinçte olmayan ancak kapsamındakilerin istendiğinde bilince çağırabileceği eşik bölgesi. Bilincin farkında olmadığımız alanı.

Psikanalizde kullanılan İd (temel benlik), Ego (bilinç) ve Süperego (toplumsal kurallar; din, ahlak, töre, gelenek gibi) üçlemesi, ilahi dinlerdeki şeytan, nefis ve inanç üçlemesine benzemektedir.





Marcello Mastroianni

Marcello Vincenzo Domenico Mastroianni (d. 28 Eylül 1924, Fontana Liri – ö. 19 Aralık 1996, Paris), dünyaca tanınan İtalyan aktör.

Ciociaria’nın küçük bir köyü olan Fontana Liri’de doğan Mastroianni Torino ve Roma’da büyüdü. 1938-1943 yılları arasında birçok tiyatro oyununda küçük roller aldı. II. Dünya Savaşı sırasında çalışmaları kesintiye uğradı, bir Nazi hapishanesinde bir süre kaldı ama kaçmayı başararak Venedik’te saklandı.

Savaştan sonra "Centro Universitario Teatrale"'de çalışmaya başladı. Orada tanıştığı yönetmen Luchino Visconti, yönettiği bir oyunda (İhtiras Tramvayı) Mastroianni’ye rol verdi. Bu oyun sırasında Federico Fellini’nin eşi olan oyuncu Giulietta Masina ile tanışması kariyerinde önemli bir dönüm noktası oldu.

1945’te oyunculuk dersleri alarak sinema endüstrisinde çalışmaya başladı. İlk filmi olan ve Victor Hugo'nun romanından uyarlanan "I miserabili" (Sefiller), 1948 yılında gösterime çıktı.

1955 yılına kadar filmlerde küçük ve ikinci dereceden roller üstlendi. Ama her türlü role uyabilme kapasitesi ile kısa zamanda baş rollere çıkmaya ve ünlü yönetmenlerle çalışmaya başladı. Vicconti’nin Beyaz Geceler filminde başrolü üstlendi.

1960’ta çevrilen, Federico Fellini’nin yönetmenliğini yaptığı ve kısa zamanda kült film haline gelen "La dolce vita" (Tatlı Hayat), ömrünün sonuna kadar peşini bırakmayacak olan "Latin Âşık" yakıştırmasının doğmasına neden oldu. Ama Marcello, komediden politik filmlere ve dramlara her türlü rolde inandırıcı portreler çizdi.

İtalya’nın hemen hemen bütün büyük yönetmenlerinin filmlerinde yer alan oyuncu, 1985’ten itibaren daha çok yabancı yönetmenlerle çalışmaya başladı. Yunan Theo Angelopoulos, Rus Nikita Mikhalkov, Fransız Bertrand Blier ve Agnès Varda ABD'li Robert Altman, İspanyol Raoul Ruiz, Portekizli Manoel de Oliveira ile filmler yaptı.

İtalyan tiyatro oyuncusu Flora Carabella ile 1948’de yaptığı evlilikten 1951 yılında doğan kızı Barbara, sinema sektöründe kostüm dalında çalışmayı seçti. Marco Ferreri’nin Lisa filminde tanıştığı Fransız oyuncu Catherine Deneuve ile ilişkisinden 1972 yılında doğan kızı Chiara ise bir oyuncu. Chiara, babasının son filmleri olan "Les Yeux noirs" (Siyah Gözler) ve "Trois vies et une seule mort"'da onunla birlikte rol aldı.

Marcello Mastroianni pankreas kanseri sonucu 19 Aralık 1996'da Noel’den beş gün önce Paris'te öldü.

1961 "Divorzio all'italiana" (İtalyan Usulü Boşanma) ile BAFTA uluslararası en iyi aktör ödülü,

1964 "Matrimonio all'italiana" (İtalyan Usulü Evlilik) David di Donatello en iyi aktör

1964 "Ieri, Oggi, Domani" (Dün, Bugün, Yarın) ile BAFTA uluslararası en iyi aktör ödülü,

1970 "Dramma della gelosia" ile Cannes en iyi oyuncu ödülü,

1987 "Oci ciornie" ile Cannes en iyi oyuncu ödülü,

1995 Cannes Altın kamera onur ödülü,

1963, 1978 ve 1988’de üç kez Oscar en iyi oyuncu adaylığı.




Karahindiba

Karahindiba ("Taraxacum officinale"), papatyagiller (Asteraceae) familyasından yaygın bir bitki türü. Çiçekleri sarı, yaprakları yeşil olsa da bitkinin adına "karahindiba" denilmiştir.

Mısır ve Kıpçak Türkleri'nin "katagan", Çağatay Türkleri'nin "saçratku" olarak bildikleri bu bitki günümüze "karahindiba" olarak gelmiştir. Hindiba, Arapça kökenli bir kelimedir. Tedavisi için kullanıldığı göz hastalığı trahomdan kaynaklandığı ileri sürülür. Anadolu'da acıgıcı, "acıgünek", "güneyik", "çıtlık", "cırtlık" ve "arslandişi" olarak bilinse de en yaygın olarak kullanılan adı "radika"dır.

Karahindiba Nisan ve Mayıs aylarında tüm tarla kıyılarında çayırlık alanlarla yol kenarlarında yetişen, çok yıllık sarı çiçekli otsu bir bitkidir. İçi "kengel" denilen acı bir sütle dolu uzun kazık kökü, rozet halinde tabanda toplanmış olan derin dişli yapraklarını ve yapraklardan daha uzunca olan çiçek saplarını taşır. Bu sapların tepesinde kömeç halindeki altın sarısı çiçekleri ilkbahardan sonbaharın ortasına kadar açar. Daha sonra bu çiçek kömeçleri karahindibanın tohumlarını taşıyan beyaz toplara dönüşürler. Bu beyaz topçukları oluşturan meyve kapçıkları en hafif rüzgarda bile uçup çevreye dağılır. Bitki böylece yaydığı tohumlarıyla çoğalır. Hortum şeklinde kesilip çok güzel ses çıkardığı için bu ismi almıştır.

Besleyici değeri oldukça yüksek olan Karahindiba, % 5'e varan yüksek bir oranda potasyum içermesinden dolayı, en iyi doğal potasyum kaynaklarından biridir. A vitamini, C vitamini ve nikotinik asit ile kalsiyum ve türlü mineraller yönü