i tamamlamış ve Dawn'un karnını kesmiştir. Buffy Dawn'un iplerini çözerken, aşağıya damlayan her kan damlasıyla beraber gök yüzünde daha büyk bir kapı açılmaktadır. Dev bir ışık topu hâline gelen kapı, Sunnydale'in her yerine karanlık yaratıklar göndermeye başlar; çeşit çeşit iblisler, kanatlı ejderler, über-vampirler saçılır Sunnydale'in her yanına.

Bu sırada, Scooby Gang de dehşet içinde olanları izlemektedir. Anya, üstlerine düşen dev taş bloklarından Xander'ı kurtarır ancak kendisi dev taş yığınının altında kalır. Dawn da yukarıda Buffy'yi kapıya atlamak istediği konusunda ikna etmeye çalışmaktadır. Kapıyı kanının açtığını ve yine kendi kanının kapatacağını söyler. Buffy'ninse başka bir plânı vardır: birdenbire her şey netleşir Buffy için. Dawn'ın ölmesine hiçbir şekilde izin vermemelidir. Açılan kapı ise Dawn'ın kanını istemektedir. Keşişler, Dawn'ı insan formuna Buffy'nin kardeşi olarak getirdikleri için, Dawn ile Buffy'nin kanları aynıdır. Ve ilk avcının ona dediği gibi: Ölüm, Avcıların ödülüdür. Dawn'la kısa bir konuşma geçer aralarında, sonra onu bir kez öper ve hiç düşünmeden kapıya atlar. Ölürken acı çektiği her hâlinden bellidir, ama Buffy için insanlığı ve kardeşini kurtarmak her şeyden önemlidir. Cesedi aşağıya düştüğünde, Dawn, Giles, Tara, Willow, Xander, Anya ve Spike, hepsi başında toplanmış, ağlamaktadırlar. Sonra, ekrana giderek yaklaşarak Buffy'nin mezar taşı gelir. Bölüm, ekrana gelen bu mezar taşı görüntüsüyle birlikte biter.








Delhi

Delhi (Hintçe: दिल्ली; Pencapça: ਦਿੱਲੀ; Urduca: دلی; [d̪ɪlːiː]; bazen "Dilli" şeklinde adlandırılır. ), 17 milyon nüfus sayısı ile Hindistan'ın en büyük ikinci metropolüdür. Hindistan'ın kuzeyinde yapılan arkeolojik araştırmalara göre Yamuna Nehri'nin kıyısında bulunan Delhi, MÖ 6. yüzyıldan beri yaşanmaktadır.

Orta Çağ'da Delhi birçok Hint imparatorluğunun başkenti idi ve kuzeybatı Hindistan ile Hint-Ganj ovaların arasındaki eski ticaret yollarında bulunan önemli bir şehir idi. Birçok antik ve ortaçağ abide, arkeolojik alanı ve kalıntının bulunduğu yerdir. 1639'da Babür imparatoru Şah Cihan Delhi'de yeni bir duvarlı kent yaptırdı ve Dehli, 1649 ile 1857 yılları arasında Babür İmparatorluğu'nun başkenti idi.

Britanya, 19. yüzyılda Hindistan'ı ele geçirdikten sonra V. George, 1911'de başkentin tekrar Delhi olacağını ilan etmesine kadar başkent Kalküta'ya taşındı. 1920'ler boyunca yeni bir başkent, Yeni Delhi, yapılıyordu. 1947'de Hindistan'ın Britanya'dan bağımsızlığını kazanmasının ardından Yeni Delhi, ülkenin başkenti ve hükûmet koltuğu olarak seçildi.

Ülkenin her dört köşesinden Delhi'ye yapılan göçten dolayı Delhi çok karışık ve kozmopolit bir şehir olmuştur. Şehrin hızlı gelişimi ve kentleşmesi, nüfusun yüksek ortalama geliri ile şehri değiştirdi. Günümüzde Delhi, Hindistan'ın en önemli kültürel, siyasî ve ticarî merkezlerinden biridir.





Aichi D3A

1936 yılında Japon Donanması eskimiş D1A çift kanatlı uçaklarını servisten kaldırıp yerine geçecek tek kanatlı uçak gemisi tabanlı pike bombardıman uçağı özellikleri olan 11-Shi yayınını yayımladı. Aichi, Nakajima Mitsubishi tasarımlarıyla katıldılar ve Aichi ile Nakajimaya her birinin de iki prototipi soruldu.

Aichi, eliptik aşağıdan monte kanatlı, Heinkel He-70 "Blitz" 'den ilham alınmış tasarımına başladı. Gövde, pike bombardımanının sertliğine çok daha dayanıklı inşa edilmesine rağmen Zero'lara çok benzemekteydi. Çok ciddi bir konu olmayan iniş takımlarının yavaş çekişi yüzünden basitlik için sabit takımlar takılarak uçtu. 710 Beygir gücündeki tek radyal silindirli Nakajima Hikari motoru ile güçlendirilmişti.

İlk prototip Aralık 1937'de tamamlandı ve uçuş testleri bir ay sonra başladı. İlk testler hayal kırıklığı yarattı, uçak geniş dönüşlerde kötü yönlendiriliyor ve güçten düşüyor, dar dönüşlerde ise yalpalama yapıyordu. Pike frenleri tasarım hızı olan 370 km/s hızda ağır bir şekilde titreşim yapıyordu ve Donanma zaten daha hızlı pike hızı istiyordu.

İkinci uçak sorunları çözmek için muazzam bir modifikasyon sürecindeydi. Güç 840 BG lik üçlü Mitsubishi Kinsei bulunan Hikari ile arttırıldı ve dikey kuyruk yönlendirmeye yardım için genişletildi. Kanatlar uzunlukta çok az daha genişlemişti, ön kanatlar güçlendirilmişti ve güçlendirilmiş dalma frenleri monte edilmişti. Bütün bu iyileştirmeler yönlendirme kararsızlığı hariç tüm sorunları gidermişti ve bu sonuç Nakajima D3N1'den üstün olmaya yeterliydi.

Aralık 1939'da Donanma, "Donanma Tip 99 Uçak gemisi Bombardıman Model 11" siparişi verdi. Üretim modelleri çok az daha küçük kanatlar ve 1000 BG'lik Kinsei 43 veya 1070 BG lik Kinsei 44 motorlarla güçlendirilmiş bir şekle sahipti. Yönlendirmede kararsızlık ise uzun bir sırt kuyruğu ile çözülmüş ve uçak daha büyük bir manevra kabiliyetine ulaşmıştı.

Silah olarak ön tarafta 7.7 mm Tip 97 makinalı tüfek ve kokpitin önünde savunma amaçlı bir adet hareketli 7.7mm Tip 92 makinalı tüfek bulunuyordu. Normal bomba yüklemesi tek bir 250 kg bombayı gövdenin altında trapezle bırakılacak şekilde taşınıyordu. Ek olarak iki adet 60 kg'lık bomba her bir kanatın altına pike frenlerinin dışına bir adet olacak şekilde yüklenebiliyordu.

Savaşın Pearl Harbor saldırısı ile başlamasından sonra savaşınilk on ayı neredeyse tüm uçak gemilerinde aktif görevde bulundular. Nisan 1942'de HMS "Cornwall" ve HMS "Dorsetshire" kruvazörleri ile HMS "Hermes" uçak gemisine yapılan ve bırakılan bombaların %80 başarı ile isabet ettirildiği Hint Okyanusu baskınında ün kazandılar.Bazı durumlarda avcı uçağı görevlerinde bulundular ve manevra kabiliyetleri bu görevde başarılı olmalarını sağladı.

Haziran 1942'de 1300BGlik Kinsei 54 ile güçlendirilerek geliştirilmiş D3A modeli Model 22 olarak test edildi. İlave güç menzili geliştirdi bu yüzden toplam kapasiteyi 900L'ye çıkaran ve Solomon Adaları üzerinde etkin bir şekilde uçmayı sağlayan ek yakıt deposu tasarlandı. Donanma bilgilerine göre Model 22 1942 kışında cephe hattındaki Model 11'ler ile değiştirilmeye başlandı ve Model 11'lerin çoğu eğitim birimlerine gönderildi.

Yokosuka D4Y "Suisei" kullanılabilir olduğu zaman D3A2'ler kara üsleri veya hızlı inen Suisei'ler için kısa kalan daha küçük uçak gemilerine görevlendirildiler. Amerikan kuvvetleri 1944'de Filipinlere girdiği zaman kara üslerindeki D3A2'ler çatışmalarda görev aldı fakat oldukça eskimişlerdi ve kayıplar büyük oldu. Birçok D3A1 ve D3A2 Japonya'da eğitim görevlerinde kullanıldı, baızları dual kontrol modifiyesiyle Donanma Tip 99 Bombardıman eğitim uçağı Model 12 (D3A2-K) halini aldı. Savaşın son yılında ise D3A2'ler kamikaze görevi için cepheye geri döndü







Washburn

Washburn Guitars, kısaca Washburn, 1883 yılında Chicago, Illinois'te kurulmuş müzik aletleri üreten önemli bir firmadır. Firma müzik tarihinde ilk kez bir sanatçı için özel gitar üreten şirket olarak önemli bir yere sahiptir. Aynı zamanda ilk defa büyük vücutlu akustik gitarı da Washburn firması üretmiştir.

Günümüzde Washburn gitarlar ABD, Kore, Çin veya Endonezya'da üretilmektedir; bu sebeple de oldukça geniş bir fiyat yelpazesinde satışa sunulmaktadır.





Samuel Ichiye Hayakawa

Samuel Ichiye Hayakawa (d. Vancouver, 18 Temmuz 1906 – ö. Greenbrae, Kaliforniya, 27 Şubat 1992), Kanada doğumlu ABD'li akademisyen ve siyasetçi.

İngilizce proseförüydü. San Francisco State Universitesi'ne rektör olarak çalıştı. Sonra 1977'den 1983'e kadar Amerikan Senatosu'nda Kaliforniya' senatörü olarak hizmet verdi. Doğdu yer olan Vancouver'da bir halk okuluna devam etti. Manitoba Üniversitesi'nden 1927 yılı'nda lisans derecesini aldı. 1928 yılında McGill Üniversitesi'nden, 1935'te Wisconsin-Madison Üniversitesi'nden İngiliz dilinde yüksek lisans derecesini kazandı.





Safiye Erol

Dr. Safiye Erol (d.2 Ocak 1902, Uzunköprü - ö. 7 Ekim 1964, İstanbul), Türk yazar.

Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının önemli kadın yazarlarındandır. Psikolojik ve otobiyografik özellikler taşıyan romanlar yazmıştır.

1902 yılında Edirne'nin Uzunköprü ilçesinde doğdu. Makedonya’dan göç etmiş bir ailenin kızıdır. Annesi Bektaşi dervişi Emine İkbal Hanım, babası Uzunköprü Belediyesi'nde kâtip olan Sami Bey'dir.

Ailesi 1906’da İstanbul'a taşındı. İlköğrenimden sonra önce bir Fransız Mektebi’ne ardından önce Haydarpaşa'daki Alman Lisesi'’ne sonra Beyoğlu’ndaki Alman Lisesi’ne devam etti. 1917 yılında Türk- Alman Derneği’nin aracılığı ile eğitimine devam etmek için Almanya'ya gönderildi. 1919’da Lübek’deki özel Falkenplatz Lisesi’ni bitirdi. Münih Üniversitesi’nde Felsefe ve Edebiyat eğitimi aldı. 1926’da ”"Arapça’da Çiçek Adları"” isimli tezi ile Şarkiyat doktorasını tamamladı ve felsefe doktoru olarak İstanbul'a döndü.

Yurda dönüşünden sonra "Millî Mecmua" ve "Her Ay" gibi dergilerde kadın sorunlarına ağırlık veren makaleler yayımladı. “"Safiye Sami"” ismi ile tercümeler yaptı. “"Dilara"” adını kullanarak öyküler yazdı. Politika ile ilgilendi ve CHP’nin faaliyetleri içinde yer aldı. İstanbul Belediyesi’nde meclis üyesi oldu. 1931 yılında Deniz Kuvvetleri’nde çarkçıbaşı olarak görev yapan Nurettin Erol ile evlendi. Çocuğu olmayan Safiye Erol, bu yıllarda kızkardeşi Refiye Hanım’ı kaybedince yeğeni Aydın’ı nüfus kaydına geçirdi.

1938'de ilk romanı "Kadıköyü'nün Romanı" yayımlandı. Aynı yıl Cumhuriyet’te tefrika edilmeye başlayan "Ülker Fırtınası" 1944'te roman olarak basıldı. 1941'de Selma Lagerlöf'den "Portugaliye İmparatoriçesi" ve 1945'de Friedrich de la Motte Fouqué'den "Su Kızı" isimli tercümeleri yayınlandı. Ciğerdelen adlı en tanınan romanının ilk baskısı 1946'da yapıldı.

1947'de Samiha Ayverdi ile tanıştıktan sonra onun müridi olduğu Rıfailik tarikatına bağlandı. Tarikatin şeyhi olan Kenan Rıfaî'nin ölümü üzerine 1951'de onun hakkında üç bölümlük bir felsefî inceleme hazırladı. Bu çalışma, "Kenan Rifâî ve Yirminci Asrın Işığında Müslümanlık" kitabında yer aldı.

1955'te "Tercüman" gazetesinde son romanı olan "Dineyri Papazı" tefrika edildi. Asr-ı Saadet'i anlatan yazıları 1962 yılında "Yeni İstanbul" gazetesinde yayınlandı; "Çölde Biten Rahmet Ağacı" adıyla kitap haline getirildi