Kel balık

Kel balık ("Amia calva"), Amiiformes takımının günümüze kadar nesilini korumayı başaran tek türüdür ve Amiidae familyasının Amia cinsine aittir.

Kel balıklar Kuzey Amerika'da bulunurlar, uzun bir sırt yüzgeçleri ve bir sürü küçük pulları vardır.

En büyükleri 1 metre uzunluğa ve 7 kilo ağırlığa varabilir. Geceleri aktif olan yırtıcı balıklardır. Küçük balıklar, kurbağalar ve yengeçler ile beslenirler.

Üreme zamanları mayıs ile haziran aylarındadır ve bu zamanda erkekleri su bitkileri parçaları ile yuva yaparlar. Bu yuva inşaatı ve yumurtlama daima geceleyin gerçekleşir. Erkek balık, önce yumurtaları ve sonra da 8 ila 10 gün içinde yumurtadan çıkan yavruları korur.




Atheriniformes

Atheriniformes takımının Atherinoidea alttakımına 47 cinsleri ile 8 familyaya ayırılan 280 balık türü aitdir.

Dünyanın çok kırsal bölgelerinde yaygın olan bir balık takımıdır;
ABD'nin doğusunda, Kaliforniyada, Orta Amerika'da, Küba'da, Madagaskar'da, Güneydoğu Asya'da; Filipinlerde, Neuguinea'da ve Kuzey ve doğu Avustralya'da bu takıma ait balıklara rastlanabilinir.

Bazı bilimciler bu takımın Melanotaenidae, Bedotiidae, Pseudomugilidae ve Telmatherinidae familyalarını Atheriniformes takımının içinde Melanotaenioidei adında yeni bir alt takıma koymak istemektedirler (Sparks & Smith, 2004).

Notocheiridae familyasına ait deniz balıkları Güney Afrika'nın, Hindistan'ın, Japonya'nın, Avustralya'nın, Hawaii'ın ve Şili'nin denizlerinde yaşarlar.

"Dentatherina merceri" monotipik bir familya olan Dentatherinidae'nin tek türü olarak Filipinlerin, Neuguinea'nın ve Kuzeydoğu Avustralya'nın denizlerinde yaşar.




Lepisosteiformes

Lepisosteiformes ya da Semionotiformes, kemikli balıklar üst sınıfına ait, yaşayan fosiller denilebilinecek bir takım. Sadece fosillerden tanıdığımız tarihi balık türleri için tipik olan bazı anatomik özelliklere sahiplerdir:


Türlerinin sayısı en yüksek olduğu zamanlar Mesozoikum ve Dapedium cağlarındaydı.




Aygözlüler

Aygözlüler, ("Hiodontidae") familyasını oluşturan boyları 50 cm'ye varan balıklardır. Kuzey Amerika'nın büyük göllerinde ve ırmaklarında yaşarlar. Bu familya sadece tek bir cinsten ve 2 türden oluşmaktadır.

Aslında bu familyanın Osteoglossiformes takımına ait olduğu kabul edilir, ama bazı bilimciler bu grubun bir familya değil bir takım olduğunu savunurlar ve buna Hiodontiformes adını verirler.





Osteoglossiformes

Osteoglossiformes, ""kemikli dilliler"" anlamına gelen bilimsel adının nedeni, bu takıma ait balıkların dillerinin kısmen kemikleşmiş olması ve dillerinde dişler bulunmasından kaynaklanmaktadır.

Bu takıma ait balıkların bugün Afrika'nın, Güney Amerika'nın ve Avustralya'nın tatlısularında bulunan üyeleri, çok eski zamanlarda dünyaca yaygın olan bir takım olduklarını gösteren kanıtlardır. Tebeşir çağında çok yaygın olmuş oldukları, ve hatta Eozän çağında Avrupa'da bile türleri bulunmuş olduğu bilinir.

Takımın en büyük ailesi 200 türü ile fil balıklarıdır. Diğer ailelerin sadece birkaç türleri vardır. Dünyanın en büyük tatlısu balıklarından birisi olan "Arapaima gigas"'da büyük nil balıkları ailesine aittir.

Osteoglossiformes takımina ait balıklar dünyada büyük bir coğrafyaya dağılmışlardır. Ama Kelebek balığı ve fil balıkları sadece Afrika'da ve Notopteridae ailesine ait balıklar sadece Afrika ve Asya'da bulunurlar. Takıma adlarını vermiş olan asıl Kemikli dilliler her kıtada bulunurlar.

Bu takıma ait balıkların çoğunun yumurtalarına sahip çıkma ve yavrularına bakma alışkanlıkları yoktur. Sadece kemikli dillilere ait türler yumurtaları ile ilgilenir, Kelebek balıkları ve Fil balıkları yumurtladıktan sonra yumurtalarla ve yavrularıyla hiç ilgilenmezler.




Maat Mons Yanardağı

Maat Mons, Venüs gezegenindeki en yüksek volkandır. Volkan, ana gezegen çapından 8 km (5 mil) yukarıda, 0.9° K 194.5° D koordinatlarındadır. Adını Eski Mısır'da adalet ve doğruluğun tanrısı Maàt'tan almaktadır.





Prosopagnosia

Prosopagnosia (Yunanca "Prosopon" yüz + "agnosia" kayıtsızlığı), "yüz körlüğü" olarak da adlandırılan insan yüzleri tanıyamama, ayıramama durumudur. "Prosopagnostikler" göz, burun, ağız gibi yüzün her parçasını tek tek görebilmekle birlikte birbirleri ile ilişkisini kuramamaktadırlar.

Hastalık, önceleri beyinde bir hasar kaynaklı olduğu düşünülmekteydi ancak son bulgular yüksek bir genetik ilişki olduğunu ortaya koymuştur. İncelemelerde beynin yüz tanıma ile ilgili temporal ve oksipital bölümlerinde bozukluk tespit edilmiştir.

Çeşitli derecelerde etkili olan hastalık, ileri seviyelerinde kişinin kendi yüzünü tanımamasına kadar varabilir. Kalabalık bir grupta oldukça zorlanan bu kişiler genelde bu tür ortamlardan kaçınırlar. Genelde prosopagnostikler kişileri ayırt etmek için ses, saç, vücut şekilleri gibi ek özellikleri kullanırlar. Bu tür yetenekler hastalığın tanısını zorlaştırmaktadır. Son dönemlere kadar oldukça ender olduğu düşünülen hastalık yeni araştırmalarda %2'ye kadar çıkan sıklıklarda görülmüştür.








Gonorynchiformes

Gonorynchiformes, 4 familyaya, 7 cinse ve 35 türe ayrılır. Chanidae ve Phractolaemidae familyaları monotipikdir, yani sadece bir tek türden oluşurlar.

Bir deniz balığı olan ve yosunlardan beslenen süt balığı ("Chanos chanos") güneydoğu Asya'da önemli bir besin kaynağıdır. Orada ırmakların denize akan kısımlarında tutulan yavruları, büyüyene kadar suni göllerde yetiştirilirler.





Sekans

Sekans, isim, Fransızca "séquence"




Émile Zola

Émile François Zola (2 Nisan 1840, Paris – 29 Eylül 1902), Fransız yazar.

Değişik edebi türlerde eserler veren Emile Zola, dünya edebiyatının en ünlü yazarları arasında yer almaktadır. Eserlerinde Fransız toplumunun sorunlarını ayrıntılı şekilde dile getirmiş ve 1880'de edebiyata yeni giren natüralizm akımına öncülük etmiştir. Özellikle romanları ile tanınır. En ünlü romanları, "Nana", "Germinal"" ve ""Meyhane"" adlı kitaplarıdır.

Yazar, Dreyfus tartışmasında aldığı tavırla 19. yüzyılın son ve yirminci yüzyılın ilk çeyreğindeki uluslararası edebiyat gündemine oturmuştur. Fransız ordusunda haksız yere casuslukla suçlanıp askeri mahkemede yargılanan Yahudi asıllı yüzbaşı Dreyfus’u 1897'deki davada hükümetin bütün baskılarına rağmen savunan Zola, Fransa devlet başkanına hitaben ""İtham Ediyorum"" makalesini yayınladıktan sonra baskılardan dolayı Fransa'yı terkedip bir süre Londra'da yaşamak zorunda kaldı. Çabaları sonucunda Dreyfus Davası'nın yeniden görülüp adaletin yerini bulması sonucu yurduna döndü. Ulusal kahraman haline gelen Émile Zola, 1902 sonbaharında, kaldığı otelin yatak odasında duman zehirlenmesinden öldü.
2 Nisan 1840 tarihinde Paris'te yoksul bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası Venedik göçmeni mühendis François Zola, annesi Fransız Émilie Aubert idi. Babasının bir kanal ve baraj inşa ettiği Aix-en-Provence'ta büyüdü. Babasını küçük yaşta kaybetti. Collège Bourbon adlı okulda yatılı olarak okudu.

Edebiyata olan ilgisi okul çağındayken drama, şiir ve tiyatroya olan ilgisi ile başladı. Dumas, Eugène Sue, Paul Feval gibi birçok popüler yazarın ulaşabildiği bütün kitaplarını okudu. Okul yıllarında Paul Cezanne ve onun yakın arkadaşı Jean Baptistin Baille ile tanıştı. Bu üçlü Victor Hugo'nun eserlerini tanıdıktan sonra onun kişiliğinden çok etkilenerek bir yıl kadar onu kendilerine üstad edindi. Musset'i tanımalarının ardından onu ağabeyleri olarak gördüler ve yeni üstadları Musset oldu. Zola bu yıllarda Cezanne ve Baille'ye atfederek birkaç şiir kaleme almış; Haçlılar hakkında bir roman yazmış, kız arkadaşını en yakın arkadaşının kollarında bulan bir genci anlatan "Rodopho" adlı şiiri yazmıştır. Çiçek gibi açan iki sevgiliyi anlatan "La Provence"'yi 1859'da yayınladı; ardından işçi sınıfı kızlarını anlatan gerçekçi bir hikâye olan "Les Grisettes de Provence"yi yazdı; 1860'ta ""Perrette""'yi tamamladı.

Ailesinin tanıdıkları sayesinde öğrenimine Paris'teki Lycée Saint-Louis'de devam eden Zola, bu okulu bitirdi ancak bakaloryasını vermekte iki kere başarısız oldu. Bakolaryasını veremediği için öğrenimine devam edemedi ve iş aradı. İki yıl işsiz kalan Emile Zola, 1862’de yeni kurulan Hachette yayınevinde memur olarak çalışmaya başladı. Bir yandan da gazetelerde sanat ve edebiyat eleştirileri yayımlamaktaydı. Bu işyerinde yükselerek yayınevinin tanıtımlarından sorumlu kişi haline geldi; 1866 yılında sadece yazarlık yapmaya karar verip ayrılana kadar aynı yerde çalıştı.

İlk romanı ""La Confession de Claude"" (Claude’un İtirafı) 1865'te basıldı. Bu roman, mezun olduktan sonra şair olmak hayaliyle Paris'e gelen, tavan arasında sefalet içinde yaşarken tanıştığı fahişeye aşık olan, aşkıyla kadını ‘kurtaracağını’ sanan ancak hayal kırıklığına uğrayan taşralı bir gencin arkadaşlarına yazdığı mektuplardan oluşmaktadır ve büyük ölçüde otobiyografiktir. Zola, 1867'de yayımladığı Thérèse Raquin adlı romanla birlikte başarıyı yakaladı. Eserin 1868 tarihli ikinci baskısına yazdığı meşhur ön sözde ""naturalist"" sıfatını ilk kez kullandı. Ardından yirmi ciltlik ""‘Rougon-Macquart’lar: İkinci İmparatorluk Devrinde Bir Ailenin Doğal ve Toplumsal Tarihi’"" serisini yazmaya başladı. En tanınmış eserleri olan ""Nana"", ""Germinal"" ve ""Meyhane""'yi de kapsayan bu seride yer alan romanlarında 1851 Devlet Darbesiyle başlayıp 1870'teki Sedan bozgununa kadar süren İkinci İmparatorluk Dönemi Fransız toplumunun bir tablosunu yansıtmaya çalıştı.

Sevgilisi Gabrielle-Alexandrine Mele ile 1870 yılında evlendi. Çiftin çocuğu olmadı. 1888'de Jeanne Rozerot ile ilişki yaşamaya başlayan Zola'nın bu ilişkiden iki çocuğu dünyaya geldi. 

1860'lar ve 1870'ler boyunca gazete ve dergilerindeki yazılarında Cézanne ve Manet ile Claude Monet, Edgar Degas, Pierre-Auguste Renoir gibi empresyonist ressamların sanatını savundu. Ressamların çeşitli stüdyo ve kafelerde sanat tartışmalarının yapıldığı düzenli toplantılarına katıldı. 1886 yılında yayımlanan "Eser" (L'Ouvre) isimli romanı başta çocukluk arkadaşı Cézanne olmak üzere ressam dostlarıyla arasının açılmasına neden oldu. Romanda, Paris Salonu'na üçbinden faz