m canlıların ruhu vardır"" diyen Anaksimenes, doğada canlı-cansız ayırımını da ilk kez yapan düşünürdür.

"Aer"’in sonsuz bir hareket içinde olduğuna ilişkin varsayımı, onun aynı zamanda aer’in canlı olduğunu düşündüğünü de gösterir. Sonsuza değin canlılığını koruduğu için aer, tanrısallığın tüm niteliklerini barındırır ve öteki tanrıların nedeni olduğu gibi, her türlü maddenin de nedenidir. Aynı hareket "aer"’in bir fiziksel konumundan bir başkasına geçişini de açıklar. İçinde ilk madde ile ilk gücün birleşerek üst düzeyde bir sentez oluşturduğu ilkeyi hava diye koyan öğretisiyle Anaksimenes geç Stoa felsefesine kadar uzanan bir öğretinin, her şeye hükmeden "pneuma" öğretisinin kurucusu olmuştur.


Zaman zaman ay ışığında görülen gökkuşaklarından söz etmiş, suyu yaran bir küreğin çıkardığı yakamozları tanımlamıştır. Düşüncesi mitolojiden bilime geçişin tipik özelliklerini taşır. Gökkuşağını bir tanrıça olarak değil de güneş ışınlarının yoğunlaşmış hava üzerindeki etkisi biçiminde ele alması, düşüncesinin ussal yanının kanıtıdır. Ancak evrenin bir yarımküre olduğu yolundaki inancından da anlaşılacağı gibi,kendinden önceki mitolojik ya da mistik eğilimlerden gene de bütünüyle arınabilmiş değildir. Bu nedenle Anaksimenes'in kalıcı katkısı kozmolojisinde değil, evrenin yapısında yoğunlaşmanın ve seyrelmenin de bir yeri olduğu görüşünde yatar. Bu görüşü ve maddeler arasındaki açıkça görülebilir niteliksel farklılıkları yalın nicelik farklılıklarına indirgemesi, bilimsel düşüncenin gelişiminde çok etkili olmuştur.






Mevlana, Bornova

Mevlana, İzmir'in Bornova ilçesine bağlı bir mahalle. İdari sınırlarına bakıldığında batısında Kazım Dirik, güneyinde Işıklar, doğusunda Doğanlar, kuzeyinde ise Evka 3 bulunur.

İzmir'in en büyük ve kalabalık mahallelerinden biridir. Mevlana Mahallesi İzmir'in birçok semtinden büyüktür. Mahallede 3 cami (Üniversite Camii, Hasan Ağa Camii, İmam Cafer-i Sadık Camii), bir sağlık ocağı, 1 ilkokul (Şehit Teğmen Murat Arslantürk İlköğretim Okulu) 1 ortaokul (Hacı Yaşar Kandur Ortaokulu) ve 4 lise bulunmaktadır. Mahallede İzmir'in ve Türkiye'nin iyi okullarından biri olarak gösterilen Yamanlar Koleji ve Özel Tevfik Fikret İlköğretim Okulu bu mahallede bulunur. Nüfusunun büyük bölümünü Türkiye'nin doğusundan göç ile gelenler oluşturmaktadır. Ege Üniversitesi'nin yanında bulunması nedeniyle öğrencilerin oranının yüksek olduğu mahallelerden biridir.




Kemalpaşa, Bornova

Kemalpaşa Mahallesi, İzmir'in Bornova ilçesine bağlı 32 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında batısında Işıklar; güneyinde Gürpınar; doğusunda Yeşilçam; kuzeyinde ise Naldöken bulunur.




Demir Özlü

Demir Özlü (d. 9 Eylül 1935; Vefa, Fatih), öykü ve roman yazarı. Tezer Özlü'nün ağabeyidir.

Ödemiş İstiklâl İlkokulu, Ödemiş Ortaokulu, İstanbul Kabataş Erkek Lisesi'nde (1953) okudu. İlk şiiri Kabataş Lisesi öğrencilerinin çıkardığı Dönüm Dergisi ve daha sonra Türk Dili dergisinde yayınlandı. 1959 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. 1961-1962 arası Paris'te Sorbonne Üniversitesi'nde felsefe okuduktan sonra Türkiye'ye dönerek İstanbul Üniversitesi Hukuk Felsefesi ve Metodoloji Kürsüsü'nde 4 yıl asistanlık yaptı. Siyasal eylemleri nedeniyle işine son verilince avukatlık yapmaya başladı. 1969'da "Sakıncalı" olarak askere gitti ve yedeksubaylık hakkı elinden alınarak Muş'ta çavuş olarak askerlik görevini tamamladı. 1971'deki askeri müdahaleden sonra bir süre tutuklu kaldı. 1979'da Stokholm'e yerleşti. 12 Eylül 1980 darbesinden sonra vatandaşlıktan çıkarıldı. Türkiye'ye 1989'da dönebildi. Bu tarihten beri Stokholm ve İstanbul'da yaşıyor. 
İlk şiiri Kabataş Lisesi öğrencilerinin çıkardığı Dönüm, daha sonra Türk Dili dergisinde yayınlandı. Öykü, deneme, eleştiri ve çevirileri Mavi, A, Pazar Postası, Yeni Ufuklar, Soyut, Somut, Yeni Edebiyat, Gösteri ve Adam Öykü dergilerinde yayınlandı. 1980'den sonra roman, anlatı, anı ve gezi kitaplarına ağırlık verdi.






Alain Badiou

Alain Badiou, (doğ. 17 Ocak 1937, Rabat, Fas) önde gelen Fransız sol kanat düşünür, École Normale Supérieure ENS'nin eski Felsefe bölüm başkanı.

Badiou aynı zamanda Sorbonne ‘da kurs aldığı bir süre olan 1956 ile 1961 arasında öğrencisi olduğu ENS’de bir felsefeci olmak üzere resmi eğitim aldı. Matematiğe yönelik her zaman canlı ve sürekli bir ilgisi vardı. Çok genç yaşlarda siyasal alanda etkin oldu, SFIO Sosyalist Partinin bir uzantısı olan Birleşik Sosyalist Partinin(PSU) kurucularındandı. PSU özellikle Cezayir’in sömürge olmaktan kurtulması için etkin bir mücadele içindeydi. İlk romanı Almagestes’i 1964’te yazdı. 1967’de Louis Althusser tarafından oluşturulan ve Jacques Lacan ’ın etkisinde hızla büyüyen bir çalışma grubuna katıldı.

Mayıs 1968’de öğrenci ayaklanmaları Badiou’nun aşırı sola geçmesine neden oldu ve UCFML gibi aşırı radikal komünist ve Maoist gruplara katıldı. 1969’da karşı-kültür düşüncesinin kalesi olan 8. Paris Üniversitesi fakültesine (Vincennes-Saint Denis), girdi. Burada, felsefe çalışmalarını Althusserci “bilimsel” Marksizm programından sağlıksız sapmalar olarak gördüğü profesör Gilles Deleuze ve Jean-François Lyotard ile ateşli entelektüel tartışmalar yaptı. 
1980’lerde hem Althusserci Marksizm hem de Lacan’cı psikanaliz bir düşüşe geçince (Lacan’ın ölümü ve Althusser’in akıl hastanesine yatırlması ile), Badiou, "Théorie du sujet (1982)" ve en büyük eseri, "Being and Event (1988)" gibi daha teknik ve soyut felsefe çalışmalarını yayınladı. Bununla birlikte, Badiou, son çalışmalarında da kullandığı, Althusser veya Lacan’ı ve Marksizm’e ve psikanalize dönük sempatik başvurularını, hiçbir zaman elden bırakmadı.

ENS’deki şimdiki pozisyonunu 1999’da aldı. Aynı zamanda başka birçok kurumda da çalışmaktadır; Collège International de Philosophie (Uluslararası Felsefe Okulu) gibi. Kendisi şimdi, 1985’te Maoist UCFML’den bazı yoldaşlarıyla kurduğu "L'Organisation Politique"’in bir üyesidir. Badiou aynı zamanda bir tiyatro yazarı olarak "Ahmed le Subtil" gibi yazdığı oyunlarla büyük başarılar kazanmıştır.

Son on yılda , artan sayıda eseri" Deleuze, Manifesto for Philosophy(Felsefe için Manifesto), Metapolitics(Meta Politikalar)," ve "Being and Event" gibi İngilizce’ye çevrilmiştir. İngilizce yayınlanan "New Left Review ve Cabinet Magazine" gibi dergilerde Badiou’dan kısa metinler yayınlanmaktadır.

Badiou felsefesinde birçok düşüncenin tekrar kullanımını gerçekleştirir. Onun amaçlarından biri gerçeğin bu kategorilerinin her türlü felsefe eleştirisi için kullanışlı olduğunu göstermektir. Bu nedenle, bunları sanat ve tarih kadar ontoloji ve bilimsel keşifler için de kullanır.

Badiou’ya göre, felsefe, felsefi gerçekleri üretmesi açısından kendisinin gerçek prosedürler olarak kabul ettiği dört durum (Sanat, Aşk, Politika ve Bilim) içinde yapılabilir. Badiou çalışmalarında sürekli olarak, kendisinin felsefik bir „hastalık“ olarak nitelendirdiği, bu diskurlardan herhangi birine kendi gerçeğini dayatmaktan felsefenin sakınması gerektiğini dile getirir. Badiou sıklıkla “birleşme noktalarını” veya farklı diskurlar tarafından üretilen gerçekler arasındaki istisnai bağlantı sahalarını bulmaya çalışmıştır. Badiou’nun gerçeklik prosedür içeriğinin dış gerçekliğin inkarı imasını içermediği akılda tutulmalıdır. Badiou, Lacan’ı takip ederek, ‘gerçeği’, gerçeklik prosedürleri çerçevesinde etkide bulunacaklar üzerinde tekrar etkide bulunacak şekilde öğretilebilecek varolanın hacmini ancak sembolize edilemeyecek gerçekliği tasarlamak için kullanmaktadır. Böylece, bir gerçeklik prosedürüne gerçeğe ulaşmak için ihtiyaç duyulduğunda , ‘gerçek’ aynı zamanda onların gerçeği üretimi olasılığında bir dış sınır olarak iş görür.

""the Handbook of Inaesthetics"(Estetik Dışının El Kitabı)" kitabında Badiou, ‘inestetik’ ifadesini “yansıma/nesne ilişkisi”ni inkar eden artistik yaratıcılık içeriğine gönderme yapmak için uydurmuştur. Mimesis düşüncesine veya ‘tabiatın’ şiirsel yansımasına karşı bir tepki göstermek adına, Badiou sanatın ‘içkin’ ve ‘biricik” olduğunu iddia eder. Bir sanat eserindeki aracısızlıkta sunulan gerçeklik duygusuyla, içkin ve sanat ve sadece sanatta bulunan gerçeklik duygusuyla, biricik. Felsefe ve sanat arasındaki bağ hakkındaki görüşü, kendisinin işlevlerini “bilginin biçimlerini onların içinde bazı gerçeğin bir delik açabilecek şekilde düzenlendiği” biçiminde iddia ettiği pedogoji motifine bağlıdır. Bu fikirlerini Samuel Beckett’in düz yazıları, Stephane Mallarme’in ve Fernando Pessoa’nun (bunlar O’na göre felsefenin şimdilik nüfuz edemediği eserler meydana getirdiklerini iddia ettiği sanatçılardır) şiirleri ve diğerlerinin eserlerinden oluşan örneklerle geliştirmektedir.





Mavi alakarga

Mavi alakarga ("Cyanocitta cristata"), kargagiller (Corvidae) familyasından genelde Kuzey Amerika'da bulunan bir alakarga türü.

Mavi alakarganın kafasından kuyruğuna kadar açık maviden orta-maviye kadar renkler bulunur. Kafasında da bir ibiği vardır. Renginin kanatlarını açıp uçarken siyaha, gök mavisine ve beyaza doğru dönüştüğü görülür. Altı beyazdır; boynuna doğru da bu renk koyulaşır. Boyu 28 cm olup, kanat aralığı 42 cm'dir. 52 gr ağırlığındadır.

Kuzey Amerika'nın orta ve doğu bölgelerinde oldukça sıklıkla görülen mavi alakargalar, kuzeyde Kanada'nın güneyinden başlayarak ABD'nin doğu ve orta bölgelerinden güneye doğru Florida ve Kuzeydoğu Teksas'a kadar olan geniş bir alanda yaşarlar. Genelde ağaçlık alanlarda yaşarlar, ancak parklarda ve bazı şehirlerde de gözükürler. Batıya gittikçe daha değişik alakarga türleriyle karşılaşılır.

Yedikleri besinler arasında; yerden ve ağaçlardan alınabilecek birçok tür bulunmaktadır. Bilinenler arasında ekmek, et, yumurta, fıstık, çilekler ve diğer meyveler, tohumlar ve birçok şehir parklarında kuş masası yemeklerini yerler.

Nadiren yem verilirken agresif davranabilirler, lakin bazen diğer kuşların yuvalarını ve yumurtalarını yok ederler. Bu yüzden kuşları doyuranlar tarafından uygun karşılanmazlar. Yine de, bu zeki ve yaşama adapte olabilen kuşlar yaşamda kalabilirler ve insanlara