ntileri de mevcuttur. Hangi dosya türlerinin indekslenip indekslenmeyeceği kullanıcıya bağlıdır.

Google Desktop ilk indeksleme sırasında sabit disk başına 100,000 dosya indeksleyebildiğinden, sabit diskinde bu sayıdan fazla dosya bulunduran kullanıcılar arama yaparken istedikleri dosyayı bulamama gibi sorunlarla karşılaşabilirler.

Google Desktop'ın bir diğer özelliği ise kenar çubuğudur. Kenar çubuğu yazılımın sadece Microsoft Windows versiyonunda mevcuttur. Kenar çubuğu aşağıdaki eklentilerle birlikte gelir, kullanıcı Google'ın sayfasından istediği eklentileri indirip kurabilir.




Tekebaşı, Samandağ

Tekebaşı, Hatay'ın Samandağ ilçesine bağlı bir mahalledir. Eski adı Cilliy'dir. Bu ismi o yorelerin en buyuk aşiretlerinden olan Cilliy aşiretinin merkezi olduğu için almıştır. Ekonomik değerler daha çok balıkçılık ve çiftçilik üzerine kurulmuştur. Nüfus bakımından Samandağ'ın en büyük beldesidir.

Nüfusun tamamı Nusayri dinine mensup Arap kökenli insanlardır. Beldenin nüfusu 8534'tür. Samandağ ilçe merkezine 7 km uzaklıkta bulunan beldedeki 2 ilköğretim okulunda yaklaşık 1500 (2008 yılı) öğrenci öğrenim görmektedir. Beldede ayrıca bir sağlık ocağı mevcuttur. Beldede tarihi yerler ve kalıntılar bulunmaktadır.




Botan Çayı

Botan, Dicle Nehri'nin bir koludur. Aynı zamanda Şırnak bölgesini kapsayan tarihsel bir bölgeyi ifade eder. Şırnak, Siirt, Mardin'in Doğusu ve Batman Bölgesi'ni kapsar. İsmini geçmişteki Botan Beyliği'nden alır. Sokrates'in öğrencisi Ksenofon MÖ 400 yılında yazdığı "Anabasis" (Onbinlerin Dönüşü) adlı eserinde nehirden oldukça fazla bahsetmiştir. Büyük bölümü Siirt sınırları içerisindedir.

"Botan" ismi Cizre'nin eski adı olarak da kabul edilir.





Corporación Nacional Forestal

CONAF (Corporación" Nacional" F"orestal"), Şili'nin orman kurumudur.

Kurum, 1970 yılında Tarım Bakanlığı tarafından kurulur ve Şili'nin toplam alanı 140.000 km² olan 32 milli park("Parques Nacionales"), 47 doğal koruma alanı, 13 miili anıtını gözetim altında bulundurur.

Şili'deki koruma alanlarından en ünlüsü, Patagonya'nın Şili kısmında kalan, Punta Arenas ve Puerto Natales'in kuzeyindeki Torres del Paine Milli Parkı'dır.





Batman Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Batman Barajı, Batman'da, Batman Çayı üzerinde, sulama, taşkın önleme ve enerji üretmek amacıyla 1986-1999 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 7.181.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 85,00 m, normal su kotunda göl hacmi 1175,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 49,25 km²'dir. Baraj 37.744 hektarlık bir alana sulama hizmeti verirken, 198 MW güç ile de yıllık 483 GWh'lik elektrik enerjisi üretmektedir.




Desktop

Desktop aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Ligne claire

Ligne claire (temiz çizgi), Tenten'i yaratan kişi olarak bilinen Belçikalı çizer Hergé'nin öncülüğünü yaptığı bir tarz. İsim, Fransızcada "temiz çizgi" anlamına gelir. Gölgelendirme veya belirli objeleri öne çıkarmak için yapılan çini yerine her biri aynı kalınlık ve önemde olan temiz ve kesin çizgilerin kullanıldığı bir çizim tarzıdır (Bu yüzden bazen bu tarza "çizgilerin demokrasisi" de denir). Bu tarzda güçlü renkler ve karikatürize edilmiş karakterlerin arkasına genellikle gerçekçi arka planlar çizilir. Gölgeler pek az görülür ve sayfadaki panellerden her birinde tüm öğeler temiz siyah hatlarla çizilir. Temiz çizgi terimi 1977'de Joost Swarte tarafından bulunmuştur.

Herge sanat hayatına 1920'li ve 30'lu yılların Amerikan çizgi roman çizerlerinden esinlenerek çok daha rahat, kaba bir tarzda başladı. Ancak II. Dünya Savaşı'ndan sonra çizim tekniği "ligne claire"'e dönüştü. Hergé için bu stil sadece çizimle alakalı değildi, aynı zamanda hikâyeyi de etkiliyordu; konu açık ve basit olmalıydı.

"Brüksel Okulu" üyeleriden -bir kısmı Tenten dergisi için de çalışan- çoğu çizer bu tarzı kullandı, özellikle Edgar Pierre Jacobs, Bob de Moor, Roger Leloup, ve Jacques Martin (çizer).

"Ligne claire" 1950'lerde çok başarılı olsa da 60'larda etkisi azalmaya başladı; yeni çizerler bu tekniği eski moda olarak görüyordu.

1970'lerin sonlarında Joost Swarte ve Theo van den Boogaard gibi Hollanda yeraltı çizgi romanları sayesinde üne kavuşmuş Hollandalı sanatçılar ve Fransız sanatçı Jacques Tardi sayesinde tekrar beğeni kazandı.

1980'lerin sonunda Yves Chaland, Ted Benoit, Serge Clerc ve Floc'h "Ligne claire" stilini Fransa'da tekrar ortaya çıkardılar.

"Ligne claire"'in günümüzdeki kullanımı genellikle ironik amaçlarladır. Örneğin, van den Boogaard karakterlerinin ahlaksızlığı ile ilgili bir çatışmayı gösterek amacıyla basit, temiz bir çizim yapmaktaydı. Tardi ise "Adéle Blanc-sec" dizisinde hikâyenin her zaman böldüğü nostaljik bir hava yaratmak için bu tekniği kullanırdı. Yakın zamanda temiz çizgi kullanan bir diğer sanatçı ise Hollanda'nın Endonezya'yı işgali hakkındaki "Rampokan" dizisini yaratan Hollandalı Peter van Dongen'dir.

"Ligne claire" sadece Franko-Belçika çizgi romanları'na özel bir şey değildir. İngiliz Martin Handford ve Amerikalı Geoff Darrow gibi isimler de bu tekniği kullanmıştır.




Kid A

Kid A, Radiohead' in 4.müzik albümüdür. 2000 senesinde çıkmış ve müzikal açıdan grubun pek çok değişime uğradığının görüldüğü bir albüm olmuştur. Grup, önceki albümlerindeki brit rock havasından sıyrılıp deneysel rock'a geçiş yapmıştır.





Kirlian fotoğrafçılığı

Kirlian fotoğrafçılığı, yüksek voltajlı, yüksek frekanslı, düşük amperli elektrik alanına dayalı aygıtlarla nesnelerden yayılan birtakım ışınımları fotoğrafik olarak saptamayı amaçlayan elektrografik fotoğrafçılık tekniğine verilen addır.
1939'dan sonra Kirlian'ın buluşu daha önceleri "elektrografi", "elektrofotoğrafi" adlarıyla bilinen tekniğin yeniden tanınmasını sağladı. Fikrin temeli (ki kuru fotoğraf kopyalamayı mümkün kılmıştır) 1777'ye kadar erken bir zamanda George Christoph Lichtenberg tarafından atılmıştır. Bu alanda daha sonra çalışmalarda bulunan, aralarında Nikola Tesla'nın da olduğu bilim insanları 19. ve 20. yüzyıllarda bu etkiyi daha derinlemesine incelemişlerdir. Ama Kirlian, bu araştırmayı seleflerinden daha ileriye götürmüştür. O dönemdeki bilim insanlarından bazıları kirlian fotoğrafçılığında söz konusu olan güce “kirlian enerjisi” adını, bazı Rus ve Çekoslavak bilim insanları (Dr. Zdenek Rejdak) ise “biyoenerji” adını vermiştir. Fakat 1940’lı ve 1950’li yıllarda Sovyetler Birliği’nde aura’ya veya enerji-beden’le ilgili verilerin yeterli olmayışından dolayı, kirlian cihazı ününe ancak 1960’larda, yine Sovyet bilim insanlarının çalışmalarıyla kavuşmuştur. Kirlian fotoğrafçılığı yöntemi Kazakistan devlet üniversitesi’nce 1968’de yayımlanan “Kirlian Etkisi’nin Biyolojik Mahiyeti” adlı çalışmayla bilim dünyasına sunulmuştur. Bu çalışmaların Batı’ya tanıtılması ya da bu konunun Batı’da popüler hale gelmesi ise Sheila Ostrander ve Lynn Schroeder adlı araştırmacı yazarların 1978’de yayımladıkları kitapla gerçekleşmiştir.

Sözkonusu fotoğrafların yaşayan her şeyin muhtevasında "yaşam gücü" bulunduğunun ya da "aura"nın varlığının fiziksel kanıtı olduğunu iddia eden Kirlian, böylece, kendi metodu ile, öteden beri okültistlerin ve teozofların varlığını ileri sürdükleri, canlı bedenlerini sarmalayan, nadir vakalar haricinde gözle görülemez olan aura’nın varlığını kanıtlamış olduğunu iddia etmiştir.

Elbette rutubet, iyonlaşma, elektrik enerjisiyle yüklenen yüzeylerin ışıması ve benzeri olası doğal sebepleri bilimsel araştırmalar ile elememiş olması iddiaları bilimsellikten uzak kılmaktadır. Ayrıca bilinen bütün doğal sebepleri bilimsel yöntemlerle araştırmış ve elemiş olsaydı bile bu, "yaşam gücü" benzeri tinsel bir iddiayı otomatik olarak desteklemez, paranormal veya tinsel iddiaların ayrıca kanıtlanması gerekirdi.

1976 yılında yayınlanan bilimsel araştırma sonuçları, Kirlian fotoğrafçılığının canlı dokularda tespit ettiği ışıma, şekil ve renk farklılıklarının büyük ölçüde yüzeyin üzerindeki ve içindeki nemden kaynaklandığını ortaya koymuştur.

Kirlian fotoğrafçılığının tinsel iddialarına kanıt olarak gösterdiği en ünlü deneylerinden biri bitki yaprağının bir kısmı kesilse de, Kirlian fotoğraflarında yaprak sanki kesilmemiş gibi, yaprağın bir bütün halinde ışınımının devam etmiş olmasıdır. Semyon Kirlian bu fotoğraflardan yola çıkarak, görüntülediği ışınımların önceden bilinen fiziksel etkenlerden kaynaklanmadığını iddia etmiştir. Fakat yapılan deneylerde yaprağın kesilmesinin ardından üzerinde durduğu yüzeyin artık maddelerden ve nemden temizlenmesiyle kesilen bölümün görüntüsü de kaybolmuştur.

Kirlian'ın bahsettiği ışıma görüntüsünün rutubet ile ilişkili olduğu kanıtlanmıştır. Görüntülenen yapraklarda rutubet arttıkça resimdeki renklerin yoğunluğu ve çeşitliliği artmakta, kurudukça orantılı olarak düşmektedir. Deneylerde, elektrik alanının oluşturduğu bilinen kimyasal ve fiziksel süreçler dışında bir enerji alanına dair kanıt ortaya çıkmamıştır.

Kirilian aurası olarak bilinen korona ışıması elektriksel iyonizasyon sonucu oluşmakta olup, pek çok faktörden etkilenir; nesnenin voltajı ve frekansı, görüntüleme yüzeyine uyguladığı basınç miktarı, etrafındaki ve içindeki rutubet miktarı ve iletkenliği etkileyen diğer faktörler ile yağ, ter, bakteriler ve diğer iyonlaştıran kirleticiler de görüntüyü etkileyen faktörler arasındadır.

Kirlian fotoğrafçılığında kullanılan aygıtlar, en basit şekliyle, izole edilmiş bir kutu içerisinde bulunan, bir sıkma plakasıyla, fotoğraf camıyla veya bir optik aletle irtibatlandırılmış bir yüksek frekans kıvılcım üretecinden oluşur. Bir kamera gerektirmeyen aygıt, elektrik akımlarıyla saniyede 75.000-200.000 elektrik salınımı yapabilen jeneratörler gerektirir. Bu jeneratörler de çeşitli optik aletlere ve mikroskoplara bağlanabilir. Kirlian fotoğrafçılığı alanında çalışma yapan araştırmacılar, koronanın canlının heyecan ve sağlık durumlarına bağlı olarak renk ve ışıma değişiklikleri gösterdiğini belirtmişlerdir.

Kirlian fotoğrafçılığı ve benzeri çeşitli tekniklerle organlardan ve canlılardan yayılan eflüvleri gösteren fotoğraflara