ayatı boyunca başına gelenleri mizahî bir dille izleyicilere anlattı.





Salamis Adası

Salamis, Atina'nın bulunduğu yarımadaya kuzeyden güneye paralel uzanan ve özellikle antik çağda Atina limanının güvenliği açısından stratejik öneme sahip olan ada.

Salamis (Yunanca, Modern: Σαλαμίνα "Salamína", Antik Çağ/Katharevousa: Σαλαμίς "Salamís") "Saronik Körfezi" nde en büyük Yunan adası olup, Pire Liamanı'ndan yaklaşık 1 deniz mili uzaklıkta ve Atina'nın yaklaşık 16 km batısındadır. Kabaca hilal şeklinden dolayı ada bölgede Simit olarak bilinir. Başşehir, Salamis veya Salamina,Salamis Körfezi da hilal şeklinin batı yüzünde yayılır ve Saronik Körfezine açılır. Adanın ana limanı Paloukia, Pire'ye göre ikinci büyüklükte olup, adanın batı tarafında yer alır.




Kontak lens

Kontak lens, göz bozukluklarında, özellikle ileri derece miyoplarda göz camının çok fazla kalınlaşmasından dolayı kullanımı tercih edilen optik mercek. Esnek bir maddeden yapılmış olup çok yakından bakılmadıkça göz üzerindeki varlığı belli olmaz. 1887 yılında Fransa'da üretilen ilk lensler camdan yapılıyordu.





Yorgos Seferis

Yorgo Seferis (Γιώργος Σεφέρης) (19 Şubat 1900, Urla, Osmanlı İmparatorluğu – 20 Eylül 1971, Atina, Yunanistan) 20. yüzyılın önemli Yunan şairlerindendir.

Urla'da (İzmir) doğdu. 1914'te ailesiyle Atina'ya taşındı. Çalışmalarını 1918 - 1925 arası Paris Sorbonne'da sürdürdü. 1963 yılında Nobel Edebiyat Ödülü aldı.





MÖ 148





Yugoslavya millî futbol takımı

Yugoslavya millî futbol takımı, Yugoslavya Krallığı ve Yugoslavya FC'nin ulusal futbol takımıdır. Daha önce uluslararası alanda birçok başarıya imza atmış ancak Yugoslavya zamanla bölünüp küçülünce eski gücünü kaybetmiştir. Son olarak 2006 FIFA Dünya Kupası'nda Sırbistan-Karadağ olarak temsil edilmiştir. Yugoslavya millî takımın şu anki ardılının "Sırbistan millî futbol takımı" olduğu kabul ediliyor.

İlk Yugoslav millî takımı iki dünya savaşı arasında ortaya çıkan krallığın takımıdır. 1919'da "Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı" adındaki ülkenin futbol federasyonu ("Jugoslovenski Nogometni Savez") tarafından Zagreb'te kurulmuş, ilk maçını 1920 yılında Anvers'te Yaz Olimpiyatları sırasında oynamıştır. İlk karşılaşmasını Çekoslovakya'ya karşı oynayan takımın onbiri ise Vrđuka, Župančić, Šifer, Tavčar, Cindrić, Rupec, Vragović, Dubravčić, Perška, Granec ve Ružić şeklinde idi. 0-7 mağlup olan Yugoslavlar daha ilk maçlarında futbol tarihi kitaplarına bir rekor rekor yazdırıyordu.

1929 yılında ülkenin adı Yugoslavya olarak değişince futbol federasyonu da Yugoslavya Futbol Federasyonu ("Fudbalski Savez Jugoslavije") adını aldı ve merkezi Belgrad'a taşındı. 1930 FIFA Dünya Kupası'na katılan takım turnuvayı dördüncü olarak tamamlama başarısını gösterdi. İlk FIFA Dünya Kupası maçını Montevideo'daki Parque Central'da oynamış ve Brezilya'yı 2-1 mağlup etmişlerdir. Bu başarının mimarları ise Jakšić, Sekulić, Tirnanić, Ivković, Bek, Đokić, Marjanović, Arsenijević, Vujadinović, Mihajlović ve Stefanović ilk onbiri idi. Bu kupaya katılan takımın kadrosunda ise yalnız Sırp futbolcular bulunuyordu. Bunun nedeni ise futbol federasyonu merkez binasının Zagreb'ten Belgrad'a taşınmasıydı. Bu nedenle Hırvat futbolcular kupayı boykot etmişlerdir.

II. Dünya Savaşı sırasında çoğu Avrupa ülkesinde olduğu gibi Yugoslavya'da da futbol kesintiye uğramıştır. Savaş sonrasında sosyalist bir Yugoslavya kurulmuş, federasyon da bu olaydan sonra yenilenmiştir. UEFA kurucu ülkelerinden biri olan Yugoslavya SFC, 1976 Avrupa Futbol Şampiyonası'nı Belgrad ve Zagreb'te düzenleme hakkını elde etmiştir. Yugoslavlar sekiz kez FIFA Dünya Kupası, dört kez de Avrupa Şampiyonası'na katılmıştır. Ayrıca 1960 Olimpiyatları'nda altın madalya kazanmıştır.

Dragan Džajić 1964 ve 1979 arası dönemde 85 kez millî formayı giyerek en çok Yugoslav millî olan futbolcu olmuştur. Stjepan Bobek ise 1946 ve 1956 yılları arasında Yugoslavya millî futbol takımı adına attığı 38 gol ile takımın gol kralı unvanını kazanmıştır.

Yugoslavya 21 yaş altı millî futbol takımı ise 1978 yılındaki UEFA Avrupa 21 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'nı kazanmıştır. Yugoslavya 20 yaş altı millî futbol takımıysa 1980 yılında katıldığı FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası'nda şampiyonluk yaşamıştır.

Yugoslavya'nın dağılması ile birlikte Yugoslavya Federal Cumhuriyeti'nin (Yugoslavya FC) Euro92'ye katılması yasaklanmıştır. Eleme grubunu birinci bitirip turnuvaya katılma hakkı etmesine rağmen Yugoslavya savaşları bahane gösterilerek turnuvaya katılmaları engellenen takımın yerine turnuvaya Danimarka dahil edilmiştir.

1994 FIFA Dünya Kupası girmesi gereken Yugoslavya, Birleşmiş Milletler'in baskıları ve iç savaş bahane gösterilerek FIFA tarafından tekrar büyük bir turnuvadan men edilmişlerdir.

Yugoslavya'nın parçalanmasından sonra, Yugoslavya FC, Karadağ ve Sırbistan olarak ayrılmıştır. 2003 yılına kadar Yugoslavya adı altında turnuvalara katılmaya devam etmişler, bu dönemden sonra ise Sırbistan-Karadağ millî futbol takımı adını kullanmışlardır. 2006 yılında Karadağ'ın Sırbistan'dan ayrılarak bağımsızlığını ilan etmesi üzerine Yugoslavya'nın ardılının Sırbistan olduğu görüşü FIFA tarafından kabul edilmiştir.

Yugoslavya'nın parçalanması sonrasında oluşan millî futbol takımları ise şöyledir:




Karakalpakça

Karakalpakça veya Karakalpak Türkçesi, diğerlerine göre daha az konuşura sahip çağdaş Türk yazı dillerinden biridir. Kıpçak grubuna ait bu lehçe. Bazı araştırmacılar tarafından Kazakçanın bir ağzı olarak görülür. Çünkü Kazakçaya oldukça benzemektedir. Alfabe, Kazak Kiriline çok benzemektedir. Özbekistan'ın kuzeyinde Karakalpaklar tarafından konuşulur. Karakalpakçayı bir Kazak ağzı olarak gören Türkologlar Karakalpakçaya Güney Kazakçası da derler.

Karakalpakça için Özbek-Latin alfabesi de kullanılır.

Kazak alfabesinde bulunan "Ii" harfi Karakalpak Kirilinde görünmemektedir. Ayrıca Karakalpaklar'ın Özbek latinine geçme eğilimleri vardır. Karakalpakça'da "Ii" yerine "Ии" vardır.


Ayrıca Vikipedi'nin Karakalpakça sürümü de bulunmaktadır.

1 - bir
2 - ici
3 - uc
4 - dord
5 - bess
6 - alty
7 - yedi
8 - sekiz
9 - doguz
10 - on
20 - yigrima
30 - ottuz
40 - kirk
50 - ellu
60 - altmus
70 - yedmus
80 - seksen
90 - dogsan
100 - yuz
1000 - min





MÖ 240





MÖ 276





MÖ 194

Roma İmparatorluğu Sicilya'da çıkan köle ayaklanması





MÖ 585





MÖ 546






MÖ 624





Î

Îî, Türk alfabesinde resmî olarak yer almayan ama kullanılan bir harf. Aynı biçimde yazılan sözcüklerin ayrılmasında ve İ harfini uzatmak için kullanılır. Genellikle Arapça ya da Farsça kökenli kelimelerde kullanılır. Şapkalı i veya nispet i'si olarak da adlandırılır. Kök halinde olan kelimelerde daima Î harfi son harf olduğu için, dilimizde Î harfiyle başlayan bir sözcük yoktur. Örnekler:


Bir sonek olan -î nin yerine modern Türkçede zaman zaman -sel -sal sonekleri de getirilebilir:


-î ekinden sonra gelecek yapım ekleri î'yi değiştirmez, ve yazım değişmez:


Bazı kelimelere Î harfi gelmez. Örneğin, millet isimlerinde Î harfi olmaz. "Ermeni" olarak yazılması gereken kelime, "Ermenî" olarak yazılamaz.

Özel isimlerde de Î harfi kullanılmaz: Niyazi, Recai, Zekai, Sezai.

Türkçe Q klavyede î yapabilmek "shift, 3 ve i (veya ı)" tuşlarına birlikte basılır.





Tatarlar

Tatarlar ya da Tatar Türkleri (Tatarca: Tatarlar/Татарлар), daha çok Rusya içerisinde yaşayan Türk halkı. Günümüzde Rusya içinde yer alan Tataristan Cumhuriyeti'ndeki Volga Tatarları, de facto olarak Rusya'ya bağlı Kırım Özerk Cumhuriyeti'ndeki Kırım Tatarları gibi etnik gruplar kendilerini Tatar olarak adlandırmaktadır. Bunun dışında Çin'in azınlıklarından biri olan Tatarlar (塔塔尔族 tătăĕr zú) da bilinmektedir. Rusya, Ukrayna, Polonya, Moldova, Litvanya, Beyaz Rusya, Bulgaristan, Çin, Kazakistan, Romanya, Türkiye ve Özbekistan gibi ülkeler Tatarların yaşadıkları yerlerdir.

"Tatar" sözcüğü, çeşitli zamanlarda değişik anlamlarda kullanılmıştır. Ruslar, yüzyıllar boyunca Rusya Avrupası'nda yaşayan Türk soylu Müslümanlar için, Batılı yazar ve araştırmacılar, Türkistan'da ve Karadeniz'in kuzeyinde yaşayan Türkler için, Osmanlılar ise, on altıncı yüzyıldan başlayarak Kuzey Türkleri için kullanmışlardır.

Kelimenin kökeni eski Türk dillerinde "diğer insanlar" anlamına gelen "Tatar" olup geleneksel olarak Çinceye "韃靼" / "达靼" (pinyin: dádá), Japoncaya "韃靼" (Dattan), Arapçaya تتر, Farsçaya تاتار, Rusçaya Татар, Batı Avrupa dillerine Tartar olarak geçmiştir.

Türk kaynaklarında ilk defa 8’inci yüzyılda Orhun Yazıtları’nda devlet ve boy ismi olarak geçmektedir (Dokuz Tatar,Otuz Tatar gibi).

Osmanlı fermanlarında, Kırım Hanları için ilk defa 1696 yılında Tatar ifadesi geçmektedir. İslâm dünyasında ise, "Tatar" kelimesiyle kastedilen, "Moğol" idi. 13. yüzyılda yaşamış olan Arap tarihçi İbnül Esir, şamanist, kısmen budist Moğollardan bahsederken "Tatarların İslam ülkelerine gelişi", "Tatarların Türkistan ve Maveraünnehir'e çıkışı", "Kafir Tatarların Harzemşah üzerine yürüyüşü" gibi daima "Tatar" kelimesini kullanmaktadır.

Abbasi Halifeliğini 1258'de yıkmış olan, Cengiz Han'ın oğlu olan, Tuluy'un oğlu Hülagü ve ordusundan, bütün çağdaş ve sonraki Arap tarihçileri "Tatar" diye bahsetmektedirler. Diğer milletler de, on üçüncü yüzyılda yeryüzünün en büyük devletini kurmuş olan Moğollardan "Tatarlar" diye söz etmektedirler.

Alm. Tatar (-in f) (m), Fr. Tartare (m), İng. Tatar. Muhtelif zamanlarda, muhtelif anlamlarda kullanılan Tatar kelimesine ilk olarak Orhun kitabelerinde İstemi Hanın bir merasimine gelenler listesinde rastlanmaktadır. Aynı şekilde Kültegin ve Bilge Kağan kitabelerinde de Tatarlar çeşitli vesilelerle anılır. Bu kitabelerde Otuz-Tatarlar olarak geçen kavim, Göktürk ve Uygur kitabelerinde Dokuz-Tatarlar şeklinde geçer. Bayan-Çur Kağan kitabesinde Uygurlarla Tatarların yaptıkları savaşlar anlatılır.

Tatarların Asya'dan batıya yayılmaları iki dalga halinde olmuştur. İlki Attila zamanındaki savaşlar esnasında batıya gitmişlerse de, çoğunluğu geriye dönmüş ve bir kısmı, Kuzey Kafkasya ve Karadeniz'de Bulgar birliğini kurmuşlar. Altın