ir. Ruh konusunda maddi bir açıklama öne sürer: Ona göre insan ruhu maddi bir niteliğe sahiptir, başka türlü var olabilmesi söz konusu olamaz. Canlıların ruhu bu atomların arasında buluna küçücük parçacıklardır. Ölüm gerçekleştiği zaman atomlar parçalanır; bunun ardından ruh parçacıkları da dağılıp gider. Dolayısıyla ölümsüzlük ya da ruh göçü diye bir şey olamaz.

Ahiret hayatının olmayacağı fikri Epikür'ü hazcılığa yönlendirmiştir. Tek ve kısa bir ömrü olan birey, hayatı boyunca mutluluk ve hazza ulaşmak için çabalamalıdır. Dolayısıyla tanrı ve ölüm korkusundan kurtulmalıdır. Kuruntulardan ve önyargılardan arınarak buna ulaşılabilir.

Ölümden sonraki hayatı ve ilâhî yargılanmayı reddeder. Ruhun da tıpkı beden gibi ölümlü olduğunu düşünür. "“Ölüm bizim için hiçbir şeydir, bu fikre alış.”" der Epikür. Zira acılar ve hazlar ancak duyular ile algılanabilir. Öldüğümüzde ise duyularımız da yok olacağı için acı ve hazları algılayamayız. Bu nedenle ölümden kaygılanmak gereksizdir diye düşünür.

Tanrılardan korkmamak gerek çünkü tanrılar evrene müdahale etmez. Bu düşüncesiyle Epikür Tanrı kavramını dışta bırakmaya çalışır. Tanrının varlığı yokluğunu değil dünyaya karşı ilgisizliğini belirtir.

Ölüm konusunda Epikürcülüğün ünlenmesinde etki etmiş olan yaklaşım, Epikür'ün şu sözüne dayanır:

İnsan doğası gereği bencildir Epikür'e göre. Ve bir insanın bencilliği ancak bir başka insanın bencilliği ile dengelenebilir. Bu bakımdan bencil olmak, başkalarını dert etmemek bir yaşam biçimi hâline getirilmelidir. Fakat bu dengeyi ancak devlet koruyabilir. Bu anlayışa göre bireylerin bencilliği, diğer insanlara zarar verici bir nitelik kazanmasın diye devlet var olmalıdır. Yalnızca bu koruma vazifesini yerine getirmeli, başka bir iş yapmamalıdır.

Epikür, siyasal yaşama katılan bireylerin ruhsal dinginlikten uzak bir hayata mahkum olacağını, dolayısıyla asla tam anlamıyla mutlu olamayacağını düşünür.

Epikür'ün devletten en büyük beklentisi, bireylerin güven içinde yaşanmasının garanti altına alınmasıdır.

Epikür'e göre erdemli bir yaşam için gerekenler bir diğeri de dostluktur. Esasen toplumun genelinden uzak yaşanılmalıdır ancak bunun yanıda kişisel dostluklar da kurulmalıdır. Ona göre bilge kişi, dostu için her türlü riski ve acıyı göze alabilmelidir.

Fakat bu dostluk anlayışı bir tür elitist bilgeler cemiyetine dayanır. Yani yalnızca gerçekten bilge ve erdemli olan bireylerin, böyle sağlam dostluklar kurabileceğine inanır.

Epikür, katı bir felsefe sistemi geliştirmiştir. Önermelerini bir takım dogmalara dönüştürmesi ve sonradan bu dogmaların ezberlenmesini salık vermesi söz konusudur. Bilgeliğin bunların bilinmesiyle eş anlamlı değerlendirildiği dönemler olmuş ve bu çizgiye birebir uymayan düşünürlerin dışlanmaları ortaya çıkmıştır. Epikürcülüğün daha sonraki dönemler çok etkili olmamasının başlıca nedenlerinden birinin bu olduğu ileri sürülmektedir.

Öte yandan ampirist ve materyalist düşünce geleneği, Epikür'ü öncüleri arasında değerlendirir ve onda pek çok önemli kavram bulur.Özellikle sonradan geliştirilecek ve sistemleştirilecek olan materyalist felsefe Epikür'de öncü ilkeleri bakımında çok şey bulacaktır.





Orman formu

Orman formu, orman ekosistemindeki ağaç türleri ve bunların bir arada bulunuş şekilleri, orman içindeki sosyal konumları, sıklığı ve tepe ilişkileri itibarıyla kuruluş şekli.

İşletme ormanlarında kesime olgun çağa gelen meşçerelerdeki ağaçların bir gençleştirme periyodu içinde tamamen kesilerek yerine doğal veya yapay yolla yeni bir orman kurmak suretiyle elde edilen meşçereye aynı yaşlı meşçere adı verilir. Bu meşçereyi oluşturan bireyler arasındaki yaş farkı başlangıçta gençleştirme periyodu uzunluğu kadardır. Ancak daha sonra meşçere sıklık çağına geldiğinde, alana sonradan gelen bireyler yaş farkından kaynaklanan boy kısalığından ötürü ara ve alt tabakaya itilirler. Bu çağda yaşam savaşını kaybeden bu bireyler meşçereden kısa zamanda ayrıldığından bireyler arasında başlangıçta gençleştirme periyodu kadar olan yaş farkı giderek azalır. Böylece meşçere zaman içinde tek katlı hale gelir.

İki şekilde oluşturulabilir; Kesime olgun çağa gelen meşçerelerde ki ağaç servetinin saf grup veya kombine grup işletmeleri ile 50-60 yıllık bir zaman dilimi içinde çıkartılması ve yerine saf veya karışık yeni bir generasyonun getirilmesi ve eski generasyon ile kaynaştırılması halinde yeni oluşan meşçere değişik yaşlı ve çok katlı olur. Ağaçlık çağına ulaşmış fakat kesim olgunluğuna henüz gelmemiş meşçerlerde kapalılığı kırarak altına ikinci ve üçüncü bir generasyonu yapay veya doğal yolla getirmek suretiyle de yapılır.

Her çap ve boyda ağacın alt alta veya yan yana bulunduğu bir orman formudur. Çok katlıdan farkı, ağaç tepelerini katmanlar halinde sıralamanın olanaksız oluşu ve her yıl doğal ölüm veya kesimlerle çıkartılan ağaçların yerine yeni bir gençliğin gelmesidir. Bu ormanlarda yaş anlamını yitirmektedir. Bu ormanlar dinamik yapısına uygun bir işletmecilikle devam ettirilebilir.

4 ayrı dönem gözlenmektedir.

Değişik yaşlı ve düşey kapalı orman kuruluşunun seçme dönemine ilişkin formudur. Ağaç sayıları ince çaptan kalın çapa, kısa boydan uzun boya doğru gittikçe azalan bir geometrik dizi dağılımı gösterir. Meşçere hacminin çap basamaklarına dağılımı binom dağılımına bebzer. Meşçere boy eğrisi tipik bir S veya büyüme eğrisi formu göstermektedir. Üst katmandaki kalın çaplı ağaçların tepe uzunluğu ve dal sayısı çok fazla, gövdeleri paraboloid yapıdadır.

Aynı yaşlı ve tek koru ormanlarından farkı mevcut generasyonun sürerek geliştiği eski ağaçların tamamı aynı anda kesildiklerinden yeni oluşan ikinci generasyon arasında yaş farkı bulunmamaktadır. Yakacak odun üretimi, çubuk üretimi ve maden direği üretimi amaçlı kurulan baltalıklardır.

Standart baltalıklardan farkı ağaçların toprak seviyesinden değil yerden 1,5–2 m yukarıdan kesilmesidir. Yemlik yaprak üretimi amacıyla kurulan ormanlardır.

Su koruma ormanlarında ve erozyon tehlikesinin bulunduğu arazilerde uygulanır. Gölge ağaçlarından oluşan ve sarp araziler üzerinde bulunan baltalıklarda kesimlerin sürgün seçmesi veya ocak seçmesi biçiminde uygulanması gerekir. Işık ağaçlarından oluşan baltalıklarda ocak veya küçük alan seçmesi uygulanır.

Bu orman formu standart baltalıklarla seçme koru ormanlarının birleşmesinden doğmuştur. Bu işletme şekli iki katlı bir meşçere kuruluşu gibidir. Alt katman sürgün kökenli üst katman ise tohum kökenli bireylerden oluşur. Baltalık katmanı idare süresinin yarısı kadar, koru katmanı ise baltalığın en az iki misli kadardır.




Kimyasal bağ

Kimyasal bağ, atomları birbirine bağlayan ve bir arada kalmalarını sağlayan kuvvetlere, verilen bilimsel ad.

Bir bağın oluşabilmesi için atomlar tek başına bulundukları zamankinden daha kararlı (az enerjiye sahip) olmalıdırlar. Genelleme yapmak gerekirse bağlar oluşurken dışarıya enerji verirler. Atomlar bağ yaparken, elektron dizilişlerini soygazlara benzetmeye çalışırlar. Bir atomun yapabileceği bağ sayısı, sahip olduğu veya az enerji ile sahip olabileceği yarı dolu orbital sayısına eşittir.

Atomlar birleştiği zaman elektron dağılımındaki değişmelerin bir sonucu olarak kimyasal bağlar meydana gelir. Üç çeşit temel bağ vardır. Bu üç bağ çeşidi şunlardır:


Metal ve Ametal atomları arasında elektron alışverişi ile oluşan kimyasal bağ iyonik bağdır. Bileşik oluşurken metal elektron verir, ametalde elektron alır.

Atomlardan elektron kaybıyla oluşan pozitif iyonlara ise katyon denir. Atomların elektron kazanarak oluşturdukları negatif iyonlar da anyon olarak isimlendirilir. Bu iyonlar bir araya getirildiklerinde bir kristal oluşturmak üzere birbirlerini çekerler.

A gruplarındaki elementlerin bileşikleri çoğu kez elementlerin simgeleri ile birlikte değerlik elektronlarını gösteren noktalar kullanılarak ifade edilir. Değerlik elektronları baş grup (A grubu) elementlerinin kimyasal tepkimelerinde kullanılan elektronlardır.

"Örneğin"; bir sodyum atomu ile bir klor atomu arasındaki tepkimeyi ele alalım:

"Sodyum 1A grubunda olup sadece bir değerlik elektronuna sahiptir. Klor atomu ise 7A grubunun bir üyesi olduğundan 7 değerlik elektronuna sahiptir. Bu iki atom arasındaki tepkimede sodyum atomu "1 elektron" kaybeder. Sodyum atomunun kaybetmiş olduğu elektron klor atomu tarafından kazanılır.

Sodyum çekirdeği 11 proton (11+ yük) ve sodyum iyonu da yalnız 10 elektron (bir elektron kaybetmiş oluyor) içerdiğinden sodyum atomunun bir elektron kaybetmesiyle 1+ yüklü sodyum iyonu oluşur. Diğer taraftan, klor çekirdeği 17 proton (17+ yük) ve klor iyonu da 18 elektron (bir elektron kazanılmış oluyor) içerdiğinden klor atomunun bir elektron kazanmasıyla da 1- yüklü bir klorür iyonu meydana gelir."

"Sonuç:" Görüldüğü gibi, bu tepkimede, sodyum tarafından kaybedilen elektronların toplam sayısı klor tarafından kazanılan elektronların toplam sayısına eşit olmalıdır. Böylece oluşan sodyum iyonlarının sayısı ile meydana gelen klorür iyonlarının sayısı aynı olduğundan NaCl formülü bileşikte bulunan iyonların en basit oranını (1:1) verir. Bu iyonlar bir kristal oluşturmak üzere birbirini çekerler.

Sodyum klorür kristalinde bir iyonun tümüyle diğer bir iyona ait olduğu söylenemez. Aksine, kristal yapıda her bir sodyum iyonu altı klorür iyonu ile her bir klorür iyonu da altı sodyum iyonu ile çevrilmiştir. Kristal içerisinde iyonların bu şekilde düzenlenmesiyle benzer yüklü iyonların birbirlerini itmeleri, zıt yüklü iyonların birbirlerini çekmeleri tarafından bastırıldığı için net çekim kristalibir arada tutar.

Elektronları bağlamak için girilen yarışma, iyon bağında olduğu kadar şiddetli değilse atomların var olan dış elektronlar paylaşılır ve bir ortaklaşma bağı ya da kovalent bağ oluşur.

Ametal atomları etkileştiği zaman kovalent bağlarda bir arada tutulan moleküller oluşur. Bu atomlar elektron çekimi bakımından birbirlerine benzediklerinden, kovalent bağların oluşması sırasında herhangi bir elektron aktarımı olmaz. Bunun yerine elektronlar ortaklaşa kullanılırlar. Kovalent bir bağ genellikle iki atom