n iki parçalık ""'de kullanıldı.

İkinci pilot bölümde ana karakterler Kaptan Kirk (William Shatner), baş mühendis kıdemli yüzbaşı Scott(James Doohan), yüzbaşı Sulu(George Takei) takdim edildiler. Sadece bu bölümde Sulu'nun unvanı geminin fizikçisi iken daha sonra dümenci olarak değiştirildi. Geminin baş doktoru ve kaptanın sırdaşı Dr. McCoy ve kâtip Janice Rand ve haberleşme subayı teğmen Uhura daha sonraki bölümlerde diziye dahil oldular. Roddenberry'nin her ikisi de son derece akıllı ve profesyonel asyalı Sulu ve zenci Uhura'yı eklemesi o zamanlar hemen hemen hepsi beyaz, olmayanların ise steriotipler olduğu bir zaman için çok cesurca bir karardı.

Roddenberry'nin personelleri arasında sanat yönetmeni Matt Jeffries vardı. Katkıları daha sonra bütün Federasyon gemilerinin yapımında kullanılan Jeffries Tüpleri ile onurlandırıldı. Jeffries'in tabak ve silindir dizaynı daha sonra üretilen neredeyse bütün Federasyon gemileri için standart oluşturdu. Jeffries aynı zamanda Atılgan'ın köprü dizaynı da gerçekleştirdi. II. Dünya Savaşı'ndaki tecrübesini ve bir havacı olmasını kullanarak ergonomik bir köprü dizayn etti. Kostüm tasarımcısı William Ware Theiss Atılgan mürettebatının üniformalarını ve misafir aktrislerin çarpıcı kıyafetlerini yarattı. Wah Chang, açılır kapanır haberleşme aygıtı, algılayan, kaydeden, hesaplayan küçük bilgisayar trikoder ve faser silahlarını yaptı. Daha sonra Gorn ve diğer yaratıkları yaratacaktı.

Dizi televizyon izleyicilerini daha sonra alışılmış hale gelen bilim kurgu terimleri ile tanıştırdı; Warp sürücüsü, ışınlanma, kablosuz el aletleri ve tarayıcılar, enerji silahları, masaüstü bilgisayar terminalleri, lazer ameliyat, uzay gemisi görünmezlik aletleri ve bilgisayar ses sentezi. Bu terimlerinin bazılarının bazı örnekleri varsa da daha önce hiçbir zaman tek bir sunumda bir araya gelmediler ve televizyon için kesinlikle yeniydiler. Geminin otomatik kapıları bile 1966 için bir yenilikti.

"Uzay Yolu" çoğunluğu hiç bilinmeyen oyuncularını birer ünlü yaptı. Kelley birçok sinema ve Tv filminde görünmesine rağmen sadece küçük rollerde yer almıştı. Shatner ve Nimoy'un sinema ve tv tecrübeleri vardı ama hiçbiri pek bilinen kişiler değillerdi. Bölümler yayınlandıktan sonra oyuncuların büyük kısmı kendilerini hep aynı tür rollerde buldular.

Üç ana karakter Kirk, Spock ve McCoy'du. Kirk tutkulu ve sıklıkla agresifdir. Spock son derece mantıklı, McCoy ise alaycı ama her zaman merhametlidir. Birçok hikâye bu üç karakterin çatışmasına tanık olur. Kirk çok zor bir karar vermek zorundadır, Spock olayın mantıklı ama bazen de hissiz yolu savunurken McCoy (ya da Kirk'ün taktığı isimle "Bones") ise en az zarar verecek olan yolda ısrar eder. McCoy ve Spock birbirlerine olan gerçek bağlılık ve saygılarını maskeleyen bir ağız dalaşı içindedirler, bu devamlı tartışmaları izleyiciler tarafından çok popüler olmuştur. Spock karakteri sivri kulakları ve kaşları ile şeytani bir görüntü yansıtıp izleyicileri rahatsız edebileceği gerekçesi ile ilk olarak Tv ağının yöneticileri tarafından red edilmişti. Hatta ağ, diğer iştiraklerine göndereceği promosyon materyelleri üzerinde Spock'ın kulakların "yumuşatmıştı". Ama Spock kaldı ve şovun hatta Tv tarihinin en popüler karakterlerinden biri haline geldi, tıpkı kabına sığmaz taşra doktoru Hatta şovla ilişkili kimsenin tahmin bile etmediği bir şekilde Spock bir tür seks sembolü haline geldi.

Seri soğuk savaş zamanında yaratıldığı için bölümlerin konuları da bunu yansıtmaktadırlar. Orijinal seride Federasyon'un Klingon ve Romulan'lar gibi bir soğuk savaş durumunda olduğu uygarlıklarla karşılaşmaları da yansıtılmıştır.

Yazma bakımından "Uzay Yolu" Harlan Ellison, Theodore Sturgeon zamanın önde gelen diğer bilim kurgu yazarlarını kullanan ilk TV dizilerinden biri olması ile dikkate değerdir. Serinin senaryo editörü Dorothy C. Fontana'da (orijinalde Gene Roddenberry'nin sekreteri idi) "Uzay Yolu"'nun başarısında can alıcı bir role sahiptir. Senaryoların çoğunu düzeltmiş bir sürü de bölüm yazmıştır. Zamanın bütün yazarlarının (özellikle de bilim kurgu alanında) erkek olmasından dolayı ciddiye alınmayacağından korkan Roddenberry'nin önerisi ile ismi D.C. Fontana olarak geçmektedir.

Seriler birçok kayda değer tema ile uğraşmıştır. Tartışmalı bir şekilde söylenebilir ki, en önemlileri seksizm, ırkçılık, milliyetçilik ve küresel savaş gibi 1960lar ABD'sinin olaylarını irdelemedisidir. Roddenberry bu konuları irdelemek için birçok yıl gelecekte geçen bir yıldız gemisi alegorisi kullanmıştır. Uzay Yolu ırklar arası bir öpücük ( adlı bölümde) içeren ilk TV programıydı. Roddenberry bu gibi görüntülerin sansürlenmesinden olayların büyük zihinsel güçlere sahip yabancının dayatması olarak tasvir edilmesiyle kurtuluyordu.

En meşhur bölümlerden biri Harlan Ellison tarafından yazılmış olan ve hem Hugo Ödülü'nü "(Hugo Award)" hem de Yazarlar Loncası Ödülü'nü "(Writers Guild Award)" almış olan ""'dır. O zamanlar bilinmeyen bir Joan Collins'in misafir oyuncu olarak katıldığı bölüm zamanda yolculuk ve geleceği değiştirme konsepti üstüne kuruludur. Bu konsept daha sonraları Yokedici "(The Terminator)"(filmin bitiş yazıları Ellison'un çalışmalarını sonuna kadar onaylamaktadırlar) ve Geleceğe Dönüş (Back to the future) gibi filmlerde kullanıldı.

"", "" ve "" güç algılanan anti-dinsel temalar içermektedirler. "" ve "" ise daha belirgin dinsel ve vatansever temalara sahiptir. Filmlerin ve senaryoların toptan sansürlenmesine varacak derecede şirketlerin işlere karışması 1960'larda sık görülen bir olaydı ve Uzay Yolu bu oynamalardan payını aldı. Birçok senaryo NBC'nin sansürlemelerinden sonra yeniden gözden geçirilmek zorundaydı. Seriler hakkındaki bir kitaba göre "" bölümündeki tuz canavarının açık ağzı aslında açık-ağız öpüşmeleri sansürleme alışkanlığı olan ağın sansürcüsü ile ilgili bir şakaydı.

"Orijinal Seri" aynı zamanda Spock ve McCoy'un sivri ama dostça atışmaları gibi espri anlayışı ile de kayda değerdir. "", "" and "" bölümleri komedi olarak yazılıp sahnelendiler. Söylentilere göre küskün yazar/yapımcı Gene L. Coon tarafından yazılan üçüncü sezon bölümü "" şovun tam bir parodisidir. Uzay Yolu mizahı ""'ün istisnası ile diğer seri ve filmlerde daha baskındır.

Serinin tüm 79 bölümü CBS Paramount Televizyon'u tarafından dijital olarak yenilenmektedir.

Leonard Nimoy 1983'te Uzay Yolu III: Han'ın intikamı filmi ile beraber Orijinal Seri'de çalışırkenki hatıralarını Volkan sinir çimdiği (Vulcan nerve pinch) ve Volkan el selamı gibi şeylerin nasıl ortaya çıktığını anlattığı bir saatlik özel bir promosyon filmine sunuculuk etti. Bazı yerlerde bu seriye dahil edilerek 80. bölüm olarak verilebilmektedir.


Bunlara ek seri, görünmesinden hemen sonra ölen ya da yaralanan karakterler(bu karakter genelde "kırmızı yelek" giyen güvenlik subaylarıdır) içermesi ile ünlüdür. Bu hikâye kurgusu o kadar yaygındır ki tek amacı şiddetli bir şekilde ölerek ana karakterleri tehlikeli bir durumun beklediğini göstermek olan sıradan karakterleri anlatan ""kırmızı yelek"" terimine ilham vermiştir.

Orijinal Seri'yi takip eden Yeni Nesil, yaklaşık olarak 100 sene sonra geçmektedir. Bu seri ilerledikçe ve diğer serilerde orijinal seri karakterleri kısa rollerle diğer seri ve filmlerde yer almışlardır.


Bunların dışında resmi olmayan bir sürü roman ve hikâyede seriler arasındaki karakterler zaman yolculuğu ya da benzer yöntemlerle bir araya geldiler.




Despina Vandi

Despina Malea (Yunan: Δέσποινα Μάλεα, 22 Temmuz 1969, Tübingen) ya da sahne adıyla Despina Vandi (Δέσποινα Βανδή), Yunan şarkıcı, oyuncu.

Despina Vandi, Almanya'da doğmasına rağmen Kavala asıllı bir Yunan ailesinden gelmekteydi. Bir ağabeyi ve bir ablası vardır. Despina 6 yaşındayken Kavala'ya dönüş yaptıklarında Almanca bilmeyen ailenin tek ferdi Despina idi. Orta sınıf bir ailede büyüyen şarkıcı çocukluğundan beri müzikle ilgilenmeyi hayal ediyordu, fakat hayat şartlarının katı olduğunu bildiği için müziği (geçici bir süre olarak) ikinci plana atıp Selanik'te felsefe okumak için üniversiteye kaydoldu, fakat müzik tutkusu gittikçe daha fazla ağır bastığı için eğitimini yarıda bırakmak durumunda kaldı. Şarkı söylemeye ilk başladığında ailesinden şarkıcı olduğunu gizleyebilmek için "Elli Mara" takma adını kullanan şarkıcı, daha sonra kendi öz adına "Vandi" soyadını ekleyerek müzik sahnesine çıkmaya karar verdi.

1990'ların başında Atina'da Vasilis Karras'ın desteğini alan şarkıcı, daha sonra "Minos EMI" adlı şirket ile sözleşme imzaladı ve 1994 yılında ""Gela Mou"" ile 1996 yılında ""Esena Perimeno"" adlı albümlerini yayınladı. Daha sonra Yunanistan'ın tanınmış müzisyen ve söz yazarı olan Phoebus desteği ile üçüncü albümü ""Deka Entoles"" (1997) ve "multi-platinum" olmuş ""Profiteies"" (1999) albümünü çıkardı. Bu son iki albüm Laika ile Pop müzik türlerindeki şarkılarla bezenmiş ve Yunanistan'da büyük ses getirmiş albümlerdir.

2000 yılında çıkarmış olduğu tekli'si ""Ypofero"", Yunanistan'da tüm zamanların en çok satan teklisi olmuştur. Phoebus'un Minos EMI şirketinden ayrılmasından sonra, Despina da onu takip ederek yeni kurulan "Heaven Music" şirketine geçti ve bir albüm yayınladı ("Gia" (2001). Bu albüm sadece Yunanistan'da çeşitli başarılar kazanmakla kalmadı, hem Kıbrıs'ın o yıllarda en çok satan albümleri listesine giriş yaptı, hem de Despina, kendisinin dünya çapında hiç tahmin edemeyeceği kadar reklamını yapmayı başardı. Bu albüm daha sonra aynı adla dünyada da yayınlanınca, aynı ilgi dünya çapında da katlanarak arttı ve Despina, ABD'nin Billboard Hot Dance Airplay listesinde zirveye oturan ilk Yunan şarkıcı oldu.

Ünlü yunan futbolcu Demis Nikolaidis ile evlidir ve 2003 yılında çıkardığı konser kayıtlarından oluşan ilk albümü ""Live""'nin hemen ardından aynı yıl Melina adında bir kız çocuk dünyaya getirdi. Hamilelik ve doğum sürecinden sonra 2004 yılında 12 parçadan oluşan, yüz binlerce sayıda satış rakamı elde ettiği (multi-platinum) ""Stin Avli Tou Paradeisou"" isimli bir albüm çıkardı.

2007 yılında Giorgos adında ikinci çocuğunu dünya