ir yıkım için kayda değerse de, uzun dönem için kayda değer bir şey ifade etmemektedir. Japonya, Amerikan Uçakgemilerini yok etmiş olsaydı, Birleşik Devletler, Pasifik Filosu açısından önemli bir darbe yemiş olacak ve bir yıl belki daha fazla bir süre toparlanamayacaktı. Böyle olunca Zırhlıların elenmesi, Birleşik Devletlere zırhlıların yerine uçakgemileri ve denizlatılar koymaktan ve bütün inancını bunlara yüklemekten başka bir seçenek bırakmadı ki bu araçlar Amerikan Donanması Japon saldırısını bu araçlarla durduracak ve nihayetinde geri sürecekti. Japon stratejisinin en büyük yanılgısı ise son Pasifik savaşı her iki donanmanın zırhlıları arasında olacaktı ve sonuç olarak Yamamoto zırhlılarını hiçbir zaman olmayacak kesin bir zırhlı savaşı için biriktirecekti.

Sonuç olarak, listelenmeyen hedefler, denizaltı üssü ve eski Karargâh binası, diğerlerinden çok daha önemliydi. Japonyanın ekonomisini durduran ve petrol transferini aksatan, büyük gemileri hareketsiz bırakan denizaltılardı. Ve eski karargâh binasının bodrumunda kriptoanalitik birimi Hypo İstasyonu bulunuyordu.

Japon asıllı ABD vatandaşları ve ABD'de ikamet eden Japonlar toplama kamplarına sevkedilmişlerdir.

Bu savaşın tarihi değiştiren etkileri olmuştur. Japon Deniz Kuvvetleri'nin ABD donanmasındaki uçak gemilerini batırmakta başarısız olması etkinin askeri boyutunu önemsiz kılmıştır. Kaldı ki, uçak gemileri batmış olsaydı dahi bu Japonya'ya uzun dönemde yardımcı olamayacaktı. Saldırı ABD'yi ve onun dev endüstriyel ekonomisini İkinci Dünya Savaşı'na yöneltmiştir ve Birleşik Devletler müttefiklerine Almanya, İtalya ve Japonya'yı yenmeleri için büyük miktarda silah ve cephane yardımı yaparak 1945'deki kesin yenilgiyi etkilemiştir.

Birleşik Krallık'ın başbakanı Winston Churchill Pearl Harbor Saldırısı'nın ABD'yi sonunda savaşa çektiğini duyduktan sonra şunları yazdı:

Askeri tarih açısından, Pearl Harbor Baskını uçak gemisinin deniz savaşındaki önemini gözler önüne serdi ve bu gemiler savaş gemisinin filoda sahip olduğu en önemli yere geçti. Ancak bu gelişme daha ilerideki savaşlardan sonra (Mercan Denizi Savaşı ve Midway Savaşı) dünya deniz kuvvetlerince aşikar olmuştur. 

"Kō-hyōteki" ile saldırıya katılıp ölenler 8 Nisan 1943'te "Kyūgunşin" (九軍神: Dokuz Askerî Tanrı) ilan edilmişlerdir.

Mervyn S. Bennion *, John William Finn, Francis C. Flaherty *, Samuel G. Fuqua, Edwin J. Hill *, Herbert C. Jones *, Isaac C. Kidd *, Jackson C. Pharris, Thomas J. Reeves *, Donald K. Ross, Robert R. Scott *, Peter Tomich *, Franklin van Valkenburgh *, James R. Ward *, Cassin Young Onur Madalyası ile ödüllendirilenler.

Pearl Harbor Amerikan tarihinde 1812 Savaşından sonra ilk kez ana toprakların başka bir devlet tarafından saldırıya uğraması açısından önemli bir yere sahiptir. Olay efsanevi bir durum varsayılır ve durumun önemi 60 yıl sonra Dünya Ticaret Merkezi ve Pentagon'a gerçekleşen 11 Eylül saldırılarının anında Pearl Harbor saldırısı ile karşılaştırılması ile sivrilmiştir.

Pearl Harbor saldırısı ve ardından gelen Pasifik savaşı, Japonlara, Japon-Amerikanlara ve benzer fiziksel özellikteki Asyalılalara karşı şüpheyi, düşmanlığı ve nefreti besledi. Saldırı elaltından yapılmış gibi görünmekle beraber "haince" ve "sinsi bir saldırı" olarak algılandı. Gerek Amerikalı Japonlara gerekse Kanadalı Japonlara karşı etnik bir düşmanlığı oluşturdu.

Saldırı aynı zamanda Amerikan-Japon filmi "Tora! Tora! Tora!" (1970), ve Amerikan filmi "Pearl Harbor" (2001) ve çeşitli Japon yapımları ile sinemaya da taşındı.







Antoine Watteau

Jean-Antoine Watteau (d. 10 Ekim 1684 - ö. 18 Temmuz 1721), Fransız ressam. Paris'te, kendisine İtalyan komedisinin kişilerini tanıtan ressam Gillot'nun, daha sonra Luxembourg Sarayı'nın dekoratörlüğünü yapan Audran'ın öğrencisi oldu.

İlk yapıtları, küçük esnafın ya da askerlerin günlük yaşantısından sahneleri işleyen gerçekçi tablolardır ("Müfrezenin Molası", "Uçan Ordugâh" gibi). Sonraları, tiyatronun, Venedikli ressamların ve Rubens'in etkisi Watteau'yu kır eğlencelerinin ve şenliklerin ressamı yaptı.

En çok tanınan yapıtları "Mezzetin", "Gilles" ve "Fransız Komedyenler"'dir. En meşhur resmi 1717 yılında yaptığı, aşk yolculuğuna çıkmayı bekleyen çiftleri resmettiği "l'embarquement pour l'ile de cythere"'dir.

Şiir dolu manzaraların içine, birbirleriyle tatlı tatlı sohbet eden, bir köşede oturup düş kuran, müzik çalan zarif tavırlı insanlar yerleştirir; kişilerin en içten duygularını yansıtmakta son derece ustadır. Bütün bu görüntülerin üstüne düşen melankoli havası ise mutluluğun geçiciliğini göstermek ister gibidir.




Addison

Addison aşağıdaki anlamlara gelebilir:









Thomas Addison

Thomas Addison (d. Nisan 1793, Longbenton - ö. 29 Haziran 1860, Brighton) İngiliz hekim.

Görevlerinin ne olduğu o dönemde pek iyi bilinmeyen böbrek kapakçıklarına dikkati çeken Thomas Addison, kansızlık hastalığının çeşitli biçimlerini incelerken, böbreküstü bezlerinin yavaş gelişen yetmezliğini ("Addison hastalığı") ilk olarak tanımlamıştır (1855). Çalışmalarıyla iç salgı bilimi'nin kurucusu sayılmaktadır.




Brooks Adams

Brooks Adams (d. 1848, Massachusetts - ö. 1927, Boston) Amerikalı tarihçi.

Tarihçi ve diplomat Charles Francis Adams'ın en küçük oğlu, başkan John Quincy Adams'ın torunu olan Brooks Adams, uygarlıkların gelişmesini incelediği çalışmalarına bilim yasalarını uyguladı. "The Emancipation of Massachusetts" (Massachusetts'in Özgürleşmesi, 1887) adlı yapıtında, en güçlü olanın varlığını sürdürmesi kavramına yer verdi. "The Law of Civilization and Decay" (Uygarlığın ve Çöküşün Yasası, 1859) adlı yapıtında, tarihin çevrimsel bir yorumunu ortaya koyarken, enerji ilkelerinden yararlandı.




Palas

Palas, Türkçede genellikle lüks ve gösterişli büyük yapıları (oteller vs.) tanımlamakta kullanılır. Türkçedeki saray sözcüğünün Batılı dillerdeki karşılığıdır. Palas sözcüğü ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:







Yeni Sinemacılar

Yeni Sinemacılar, Serdar Akar öncülüğünde kurulmuş bir sinema platformu.

1998 yılında Gemide ve Laleli'de bir Azize filmleriyle başlangıç yapan, Türk sineması'nda ilk kez çapraz senaryo kurgusuyla öne çıkan bu ekol, Dar Alanda Kısa Paslaşmalar ve Maruf filmleriyle devam etmiştir.

Maruf sonrasında oluşan ticari başarısızlık sonucunda Yeni Sinemacılar dağılmıştır. Bugün ticari bir kurum olarak devam eden bir şirkettir.

Şirket, "Yeni Sinemacılık San. ve Tic. Ltd. Şti." adı ile 1998 yılında Serdar Akar, Önder Çakar ve Sevil Demirci tarafından kurulmuştur.

Yeni Sinemacılar grubunun bu güne kadar olan fillmeri;






Geçmişin İntikamı

Geçmişin İntikamı (), yönetmenliğini Benny Chan'ın yaptığı dram tarzında, 2004 yılı Hong Kong aksiyon filmidir.

Başrollerde usta dövüşçü Jackie Chan dışında Nicholas Tse, Ken Lo, Daniel Wu, Charlie Young, Andy On Chi Kit, Charlene Choi gibi birçok isim rol alır. Jackie'nin ilk ip kullandığı filmdir.

Hong Kong polis departmanının şefi Wing, bütün ekibini bir çete saldırısında kaybedince suçluluk duygusuyla kendini alkole verir. Geçmişinde problemler olan genç bir adam ise, kendini polis memuru olarak tanıtarak Wing'le çalışmaya başlamıştır. Amacı, onu eski haline döndürmeyi başarmaktır.





Paker

Paker şu anlamlara gelebilir:




Büyük Kolombiya

Büyük Kolombiya Cumhuriyeti, bugünkü Venezuela, Kolombiya ve Ekvador'u da içine alan geniş bir cumhuriyet.

İspanyol sömürgeciliği altında ezilen ve yerli halkı yok edilen, 1810'lu yıllarda bağımsızlığını kazanan Venezuela'nın lideri Simón Bolívar'ın, bunu takip eden dönemde tüm Latin Amerika'yı içine alan bir birleşik devlet kurmak için, İspanyol yönetimine karşı çetin bir mücadele yürüttü. Bu mücadele sonucunda, 1819'da, bugünkü Venezuela, Kolombiya ve Ekvador’u da içine alan bir cumhuriyet (Büyük Kolombiya) kuruldu ve cumhurbaşkanlığa getirilen Simón Bolívar'a “Libertador” (Kurtarıcı) unvanı verildi. Bu cumhuriyetin ömrü uzun olmadı ve birliği oluşturan devletler yaşanan savaşlar sonucunda 1830'da tamamen ayrıldılar. Bu ütopik birlik düşünün yıkıldığını gören Bolivar da aynı yıl yaşamını yitirdi.




Bin Günlük Savaş

Bin Gün Savaşı (1899-1902) yeni kurulan Kolombiya Cumhuriyeti’nde liberal ve muhafazakar parti ile radikal gruplar arasında gerçekleşen bir iç savaştır.

1899 yılında iktidardaki muhafazakarlar iktadrı korumak için seçimlere hile karıştırmakla suçlanıyordu. Durum uluslararası piyasalarda kahve fiyatlarının düşmesi nedeniyle gerçekleşen ekonomik kriz yüzünden daha da kötüleşti ve liberal parti karşıtları iktidarı kaybetti.

19. yüzyıl boyunca Kolambiya 1886’daki savaşın gerçekleşmesinin ana nedeni olan siyasal dengesizliklerle mücadele ediyordu. Aynı yıl 1863 anayasası değiştirilerek yerini daha mufazakar ve enternalist bir yapı ile değiştirdi. 1863 anayasası federal sistem yanlılarının aşırılıklarının bir sonucu olarak liberal radikallerin iktidarda oldukları süre içerinden eleştirildi.

Yenilenme ve 1886 anayasasının oluşturulması sürecinde merkezi yönetim sadece siyasi sorunların şiddetlenmesine yardımcı oldu. Bazı departmanlar çok geçmeden bu sorunlar hakkında merkezi hükumete şikayette bulunmaya başladı. Ekonomik alanda zayıf siyasi kararlar ekonomik sorunların baş göstermesine yol açtı.

Savaşı başlatan esas faktör basitçe liberal ve muhafazakar partilerin kendi aralarında oldukları kadar, birbirleri ile olan anlaşmazlıklarına dayanır. Muhafazakarlarık iktidarda kalmak için seçimlerde hile yapması, muhalefet arasından aşırı öfkeye yol açtı. Başkan Manuel Antonio Sanclemente ülkeyi yönetemeyecek kadar hastaydı. Politik çevre ve giderek kötüleşem ekonomik durum, ülkeyi patlamak için çok az miktarda ateşe ihtiyacı olan bir barut fıçısı haline getirdi.

Sivil savaşın 20 Ekim 1899’da başlaması planlanıyordu ancak 17 Ekimde başlamasını isteyen bazı liberal generalllerin tebbirsizlikleri nedeniyle ileri bir tarihe bırakıldı. Birçok liberalin tepkisi sayılarının yeterli olmadıklarına inandıklarından beri kuşkuluydu. Buna rağmen, Socorro belediyesinde isyan başladı ve Venezuela’dan askeri takviye beklediler. Muhafazaka