k kazandı. Pinochet, Alywin'in göreve başladığı 11 Mart 1990'da değin görevi sürdürdü. Genelkurmay başkanlığını ise 1998 yılına kadar sürdürdü. Ayrıca anayasaya yeni bir madde ekleterek, kendisine "hayat boyu senatör" olma hakkını tanıdı.

1991 başında, Pinochet döneminde yolsuzluk yapıldığı iddiasıyla silahlı kuvvetler hakkında soruşturma açıldı. Soruşturma sonuçları bazı yolsuzluklara Pinochet'nin aile üyelerinin de karıştığını gösteriyordu. Aynı yıl, Pinochet dönemindeki insan hakları ihlallerini soruşturmak için kurulan komisyon Başkan Aylwin'e kapsamlı bir reform sundu.

Ekim 1998'de bel fıtığı tedavisi için bulunduğu Londra'da, iktidarda olduğu dönemde İspanyol vatandaşlarının öldürülmesinden sorumlu tutularak, İspanya'nın suç duyurusunda bulunması üzerine tutuklandı. İspanya ayrıca Pinochet'nin iadesi için İngiliz hükümetine resmen başvuruda bulundu. Yaklaşık 16 ay Londra'da ev hapsinde tutulduktan sonra Mart 2000'de, Britanya İçişleri Bakanı Jack Straw'un Pinochet’nin sağlık durumunun yargılanmaya elverişli olmadığı yolundaki raporu temel alarak ülkesine dönmesine izin vermesiyle Şili'ye döndü.

10 Aralık 2006'da Şili saatiyle 14:15'te askeri hastanede yaşamını kaybetti. Şili hükümetinin Pinochet için devlet töreni yapılmayacağına karar vermesi nedeniyle yalnızca askeri tören düzenlendi. Hükümet ayrıca ulusal yas ilan edilmesi yönündeki talepleri de reddetti. Naaşı vasiyeti üzerine yakılarak ailesine teslim edildi. Ailesi, saldırı ihtimali nedeniyle kendisi için mezar yaptırmadı. Silahlı kuvvetler de küllerinin herhangi bir askeri tesiste bulundurulmasına izin vermedi.





Sefâretnâme

Sefaretnâme, özellikle Osmanlı Devleti döneminde, bir dış merkeze sefir (elçi) olarak atanan kişinin, döneminin siyaset ve diplomasisine, ve bu arada da sefirlik görevinde bulunduğu şehrin ve ülkenin güncel hayatına ilişkin izlenim ve görüşlerini kitap şeklinde bir araya getirdiği eserdir.

Divan edebiyatının çoğunlukla nesir şeklinde kaleme alınan önemli türlerinden biri olan sefaretnameler, aynı zamanda Osmanlı modernleşme ve diplomasi tarihinin önemli belgeleri arasındadırlar.

İlk örneklerine, genellikle 17. yüzyılın ikinci yarısından sonraki dönemde rastlanmış, aralarında oldukça fazla ilgi uyandırmış ve manzum örnekleri de bulunan bu eserlerin sayıları özellikle 18. yüzyılda yani Osmanlı’nın yavaş yavaş Batı’ya yönelişinin arttığı dönemlerde daha da çoğalmıştır. Sefaretnâme türündeki bilinen ilk vesika Avusturya'ya gönderilen Hacı Zağanos’un raporudur. Bu rapor Fatih döneminin ilk on yılına rastlar. Kimi kaynaklar, Kara Mehmet Çelebi'nnin Viyana Sefaretnâmesi'ni ilk sefaretname örneğ sayar. Sefaretnâmelerin sonuncusu ise İran’da 1872-77 yılları arasında elçilik yapan Mehmed Tahir Münif Paşa’nın risalesidir. En tanınmış örnekleri Yirmisekiz Mehmed Çelebi ve Ahmed Resmi Efendi'nin sefaretnameleridir.

Gözlem ve edebiyat yönünden ziyade, üstlenilmiş görev üzerinde yoğunlaşmış rapor özelliği olanlar ""takrir"" şeklinde anılırlar. Elçilerin gezip gördükleri yerlerin idarî, sosyal, askerî, kültürel ve teknik hayatları; maarif, sanayi ve medeniyet seviyeleri hakkında bilgiler verenler “"genel sefaretname"” şeklinde adlandırılır. Sefaretname ve takrirler, ait oldukları dönem hakkında verdikleri bilgilerin günümüz bakış açısının oluşturulmasına sağladıkları katkının yanı sıra, 18. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin reform arayışları süreci içinde kayda değer bir tarihi önem de arz etmişler, bu arayışlara kaynak oluşturmuşlardır. Çoğunlukla resimlendirilmiş lerdir.

Sayıları kırkın üzerinde olan sefaretnamelerin bir kısmı sonradan tarihçiler ya da vakanüvisler tarafından kaynak olarak kullanılmış ve bazıları da yayımlanmıştır. Yirmisekiz Mehmet Çelebi’nin Paris Sefâretnâmesi orta öğretim ders kitaplarına girerek öğrencilere de sunulmuştur.
Günümüzde diplomatlar tarafından yazılmış anı kitapları sefaretname türünün uzantısı sayılabilir.






Stanley Ipkiss

Maske'nin çoğunlukla gerçek kimliğidir. Hiçbir işi beceremez ve çok sakardır. Kirada oturmaktadır ve tek dostu denebilecek köpeği Mailo ile birlikte yaşamaktadır.

Edge City bankasında memur.






Akyazı, Yapraklı

Akyazı, Çankırı ilinin Yapraklı ilçesine bağlı bir köydür.

Rivayete göre ticaretin kervanlarla yapıldığı dönemlerde, kervanlardan birisinin yolu köyün bulunduğu araziye uğrar. Kervan, köyün üst başına geldiğinde mola verir. O dönemlerde köyün olduğu arazi boştur. Mola yerinde kervan dinlenmeye çekilir. Kervancıbaşı bir müddet sonra vadiyi seyre dalar. Seyrettikçe gönlünü burukluk sarar. Bu burukluk içinde seyrettikçe seyreder. Bir ara dudaklarından şu sözler dökülüverir: "Ah yazı! Bir de suyun olsaydı... İşte o zaman değerine paha biçilmezdi."

Bu "Ah yazı" sözü zamanla dudaklarda tekrarlanır. Daha sonra burada bir köy kurulur. "Ah yazı" sözü zaman içinde "Ak yazı" olarak köye ad olarak yerleşir.

Ayrıca köylülerin anlattıklarına göre, 1071, Malazgirt Zaferi'nden sonra, Anadolu'da Selçuklu Türkleri'nin yurt tutmaya başladığı dönemlerde, köy buraya kurulmuştur. Bugünkü ilçe merkezi Yapraklı'nın henüz burada kurulmamış olması nedeniyle geniş bir araziye sahip olan Akyazı'nın sınırları o dönemde Çankırı merkez ilçeye bağlı Ahlatköy'ü içine alacak kadar uzanmıştır.

Akyazı köyünde okuma yazma oranı yüksektir. Türk-İslam gelenek ve görenekleri sürdürülmektedir. Köy tarihten itibaren çok misafirperver olmasıyla bilinir. Benli Muhittin Efendi Türbesi Akyazı köyünde bulunur. Osmanlı döneminde yaya olarak seyahat edildiğinden yolu Akyazı'dan geçen herkese ikramda bulunduğu söylenmektedir. Köy odası kültürü ile misafirperverlik anlayışı yüzyıllardır süregelmiştir.

Çankırı iline 26 km, Yapraklı ilçesine 8 km uzaklıktadır. Köy üç tarafı tepelerle çevrili bir vadi üzerine kurulmuştur. Köyün ön tarafında açık bir arazi yapısı göze çarpar. Doğusunda Kıvcak, güneydoğusunda Doğanbey, Tatlıpınar (Şıhosman), batısında Yapraklı ilçesi, güneybatısında Buluca, kuzeyinde Kavakköy ve kuzeybatısında İğdir köyleri yer alır. Köyün faydalanabileceği akarsu yoktur. Köyde kendiliğinden yetişen bir meşelik vardır. Doğal bitki örtüsü bakımından zayıflığından olsa gerek, suni bitki örtüsü de gelişmemiştir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Sebze ve meyvecilik yapılmasına rağmen ilerleme kaydedilememiştir. Köylünün kendi ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde elma ve armut yetiştirilmektedir. Arpa, buğday, fiğ ve mercimek köyde yetiştirilen tarım ürünleri arasında başta gelir.

Köyün ekonomisini yakından ilgilendiren, hatta ekonomisinin temelini oluşturan küçükbaş hayvan yetiştiriciliğidir. Köyde toplam küçükbaş hayvan sayısı 750 iken, büyükbaş hayvan sayısı 150 kadardır. Ayrıca 70 dolayında kümes hayvanı beslenmektedir. 85 dolayında fenni arı kovanı vardır. Yörenin özelliğine uygun olarak köyde kurt, tilki, tavşan, sansar gibi yabani ve evcil hayvanlara; keklik, güvercin, bıldırcın ile yırtıcı kuşlardan doğan, kartal ve puhu kuşlarına da rastlanmaktadır.

Köyde, ilköğretim okulu kapalıdır. Köyün içme suyu şebekesi vardır. kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Köyde 1988 yılı itibarıyla 32 traktör, 10 kamyon, 1 otobüs ve 2 adet otomobil vardır. Bu araçlar köyün ulaşım ve taşıma işlerinde kullanıldığı gibi, söz konusu araçlardan tarım alanında da yararlanılmaktadır. Gölpınarı ve İğdir mevkilerinden gelen iki çeşme suyu vardır. Buna karşın, İğdir köyünden gelen suyun içilmezlik raporu olduğu kaydedilmektedir. Köyün kuzeyinde küçük bir karbonatlı su kaynağı olduğu ve bu suyun hazmı kolaylaştırdığı bilinmektedir.





Başucumda Müzik

Başucumda Müzik, Kürşat Başar'ın efsanevi bir aşk hikâyesini anlattığı romanı. eksik olan diğer kalbini evli bir adamda bulan küçük kız ve hayatı onsuz eksik yaşadığını anlayan beyefendi..hayatın aşk üzerine yorumu... söylemek istenen ama açılmayan dudaklara kilitlenen sözler ve eksik kalmış sözler... muhteşem bir hayat öyküsü. Kitabın, başta Menderes hükümetinin bir bakanı olan karakteri olmak üzere karakterlerinin ve ilişkilerin, gerçek hayattan etkilenerek çizildiği bizzat yazarı tarafından da doğrulanmıştır.

BASUCUMDA MUZIK

Arka kapaktan:
"
Eğer, hayatınızın herhangi bir an'ına gidip orada sonsuza dek kalacaksınız deseler yalnızca iki şeyden birini seçmek isterdim. Biri, o çocukluğun bahçesindeki ağacın dalına asılı salıncakta sallanırken... Öteki, bütün hayatım boyunca en çok sevdiğim adamla öpüştüğüm ilk gün... Herkes aşık olmanın ortak dilini bulup yazmaya çalışıyordu.

Ama aslında bu kadar basitti işte: Birini öptüğünde salıncakta sallanır gibi hissediyorsan aşıksın.'

Başucumda Müzik, bizi 'gerçekleşen bir rüya'ya götürüyor. 50'li ve 60'lı yılların karmaşasında unutulup gitmiş gizli bir aşk öyküsünü anlatıyor. Orada, sokaktan akordiyon sesinin geldiği bir bahar sabahında, unutulmaz cumartesilerde, unutulmuş şarkılarda eşsiz bir duyguyu, tutmak isterken avucumuzdan kayıp giden o rüyayı okuyacaksınız. Hem de çok tanıdık bir yakın tarihin çarpıcı gerçeğinin içinde..
fe.





Ayseki, Yapraklı

Ayseki Çankırı ilinin Yapraklı ilçesine bağlı köy.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Çankırı iline 42 km, Yapraklı ilçesine 22 km uzaklıktadır. Köy Güven Dağı üzerinde orman köyü olarak kurulmuş olup, arazisi dardır. Kendine bağlı Pirgayip ve Yeşilyurt mahalleleri bulunmaktadır. Doğusunda Sarıkaya, kuzeyinde Kavakköy, batısında Kıvcak, güneyinde Kullar ve Yakaköy köyleri ile çevrilidir.

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomik gücünü tarım ve hayvancılık teşkil eder. 1988 yılı tespitlerine göre köyde küçükbaş hayvan sayısı 1500, büyükbaş hayvan sayısı 360, kümes hayvanı sayısı 250, arı kovanı sayısı ise 70'tir. Yabani av hayvanları bakımından da oldukça zengin olan köyde kurt, tilki, tavşan, sansar ve domuz vardır. Değişik türde av kuşlarına da rastlanır. Bunların başında keklik, güvercin ve bıldırcın gelir.

Köy, orman bölgesinde yer alır. Çam, meşe, ardıç türü ağaçların