ın meşruluğunu zedelemek için Osmanlı'nın hilafet makamına sahip olmadığından bahsetmişlerse de bu durum tamamen dönemin koşullarından dolayı ortaya atılmış bir yanıltmadır. Ayrıca Osmanlı padişahlarının sahip oldukları halifelik makamından 19. yüzyıla kadar yararlanmamalarının sebebi, halifeliğin kendilerinde olmaması değil, padişahlık makamını daha önemli görmeleridir. 

1 Kasım 1922'de saltanatın kaldırılması ile, Sultan-Halife gibi, çifte görevi olan Osmanlı hükümdarının elinden egemenlik hakları, devlet yetkileri alınmıştı. Eski Osmanlı hükümdarına sadece, dinî başkanlık yetkileri tanınmıştı. Hükümet, TBMM'nin seçtiği Halife Abdülmecid Efendi'den, sadece "Müslümanların Halifesi" (Halife-i Müslimin) unvanını kullanmasını, gösterişli hareketlerde bulunmamasını istemişti. Abdülmecid, halife seçildikten sonra kendisine verilen talimata aykırı olarak, Müslümanların Halifesi unvanından başka sıfat ve unvanlar taşıyarak, Cumhuriyet hükümetinin talimatı dışına çıkmıştır.

Bazı politikacılar ise "Hilafet aynı hükümettir, hilafetin hukuk ve görevini iptal etmek hiç kimsenin, hiçbir meclisin elinde değildir" diyerek, Halife'yi, Padişah gibi yaşatmak istiyorlardı. Bu durum halifelik kurumu hakkında bir an önce önlem alınmasını gerektiriyordu. Fakat Mustafa Kemal Paşa'yı halifeliğin kaldırılması için zorlayan önemli sebep, halife mevcut oldukça Türkiye'de gerçekleşmesi zorunlu olan sosyal ve laik karakterdeki devrimlerin yapılamayacağı idi.

3 Mart 1924 tarihli, "Hilafetin İlgasına ve Hanedan-ı Osmaniye'nin Türkiye Cumhuriyeti Memalik-i Hariciyesine Çıkarılmasına Dair Kanun"la hilafet kaldırılmıştır. Böylece, yeni Türkiye önemli bir adım daha atmıştır. Hilafetin kaldırılmasının Türkiye'de ve dünyada geniş yankıları olmuştur. Hilafetin kaldırıldığı 3 Mart 1924 günü, bir diğer kanunla da Şer'iye ve Evkaf Vekaleti (Bakanlığı) kaldırılmıştır. Şer'iye ve Evkaf Vekaleti'nin kaldırılması sonucu, bu vekalet tarafından yönetilen okullar ve medreseler de kaldırılmıştır. Ayrıca aynı gün, Erkan-ı Harbiye-i Umumiye vekaleti de kaldırıldı. Böylece ordu-siyaset çatışmasının da önüne geçilmiş oldu. Tevhid-i Tedrisat Kanunu da o gün kabul edilmişti.






Sting

Gordon Matthew Thomas Sumner, tanındığı sahne adıyla Sting (d. 2 Ekim 1951), İngiliz müzisyendir.

Ufak yaşlarda klasik piyano eğitimi alan Sting'in müzikal kariyerinde önemli isimlerden biri olan annesi aynı zamanda onun ilk öğretmeniydi. Müziğe ilgisini fark eden annesinden aldığı klasik piyano eğitimi sayesinde kazandığı müzik bursuyla aynı alanda eğitimine okullu olarak devam etti. Piyano eğitiminin üretkenliğinde ve yarattığı müzikal çeşitlilikteki etkisi önemli ölçülere ulaştı. Eğitimini tamamladıktan sonra Londra yollarına düşen Sting burada tanıştığı baterist Stewart Copeland ve gitarist Andy Summers ile birlikte ünlü The Police grubunu kurdu. 1977 yılında kurdukları Police'i 1983 yılına kadar sürdüren grup yaptıkları birçok parçayla müzik listelerini altüst etti. Keskin duruşları ve şarkılarının içerdiği sözler nedeniyle dönem dönem BBC tarafından çalınması yasaklanan parçalara imza attılar. Tüm bu sürece ve Police grubunun gördüğü ilgiye rağmen Sting'in solo kariyerinde aldığı başarılar oldukça arttı. Grup müziğinden solo albümlere geçen birçok müzisyenin eski başarısını yakalayamadığı müzik piyasasında Sting adeta yeniden doğdu.

The Police ile yollarını ayırdıktan sonra yükselişe geçen sanatçı daha sonra yaptığı albümlerle müzik listelerinde her zaman istikrarlı bir duruş sergiledi ve ciddi bir hayran kitlesi edindi. Müzik dünyasının starlarından olan Sting bu dönemde yaptığı 'Englishman In New York, Shape of My Heart, Mad About You' 'Desert Rose' gibi klasikleşmiş birçok parça ile müzik dünyasında hatırı sayılır bir yer edindi. Çok yönlü kişiliği Rock'çı çevreci, politik eylemci, yogacı gibi birçok sıfatın üzerine yapışmasına neden olsa da Sting'in özellikle son yıllarda meditasyon ile olan içli dışlı ilişki içindedir.

1998 yılında Guy Ritchie'nin filmi Ateşten Kalbe, Akıldan Dumana filminde ufak rol oynadı.

Sting ismi Phoenix Jazzmen ile beraberken takılmıştır. Bir performansta siyah ve sarı çizgili bir süveter ile çıktığı için grubun lideri Gordon Solomon kendisine bal arısı gibi göründüğünü söylemiştir. Bundan sonra da lakabı Sting (arı iğnesi) olarak kalmıştır.






Osmanlı-Lehistan savaşları

Osmanlı-Lehistan Savaşları, 17. yüzyıl boyunca Osmanlı Devleti ile Lehistan-Litvanya Birliği arasında geçen savaşlardır.





Coomassie

Proteinlerin kantitatif tayininde yaygın olarak kullanılan bir maddedir. Bradford yöntemi olarak bilinin metot oldukça duyarlı bir yöntemdir (5–100 mg/ml); organik boyaların, proteinlerin asidik ve bazik grupları ile etkileşerek, renk oluşturmasını esas alır.

Mavi rengin oluşmasında proteinin aminoasit bileşimi (özellikle arjinin gibi bazik aminoasitler ve aromatik aminoasitler) önemlidir. Yöntemde, protein 595 nm dalga boyunda maksimum absorbans verir.

Ayrıca protein tayini yapılırken, koşullar uygun olduğu takdirde, Smith yöntemi, Kjeldahl analizi, bulanıklık ölçümleri (turbidimetri), özgül aktivitenini ölçülmesi, kırılma indeksinin ölçülmesi (refraktometri) ve saflaştırılıp kurutulmuş örneklerin doğrudan tartılması yöntemlerinden de yararlanılabilir. Bu yöntemde, proteinin primer yapısının önemi vardır. Asidik boya, proteine bağlanır ve 495–595 nm de maksimum absorbans verir.

Proteinlerin tayin edilmesi işlemlerinde ayrıca Orange G, Amido siyahı ve Bromkrezol yeşili gibi boyalar da kullanılmaktadır.




Pink Moon

Pink Moon, Britanyalı müzisyen Nick Drake`nin üçüncü ve son albümüdür. Ekim 1971 tarihinde sadece Nick Drake`nin vokali ve gitarı eşliğinde iki günde ikişer saatlik seansla kaydedilmiştir. Daha sonra Pink Moon parçasına gene Nick Drake`in çaldığı piyano bölümü eklenmiştir.

Çıktığı dönemde ilgi görmemiştir. Ancak Drake`in ölümünden sonra insanların dikkatini çekmiş ve geç de olsa takdirle karşılanmıştır. Kimilerine göre Nick Drake`in en iyi albümüdür.

Rolling Stone dergisinin 2003 yılında belirlediği "Tüm zamanların en iyi 500 albümü" listesinde 320. sırada yer alır.

Bütün parçaları Nick Drake yazmış ve icra etmiştir.





İbrahim Yavuz Yükselsin

İbrahim Yavuz Yükselsin (d. 12 Temmuz 1966, İstanbul), 1985 yılında girdiği İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bilimleri Bölümü'nden 1990' yılında mezun oldu ve aynı kurumda önce sözleşmeli olarak (1990) daha sonra (1992) araştırma görevlisi kadrosunda göreve başladı. 1994'te "İsmail Fenni Ertuğrul'un Sözel Taksimleri" başlıklı tezi ile D.E.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü'ndeki Yüksek Lisans öğrenimini tamamladı ve aynı yıl başladığı doktora öğrenimini 2001'de "Batı Türkiye Romanlarında Kültürel Kimlik, Profesyonel Müzisyenlik ve Müziksel Yaratıcılık” başlıklı doktora tezi ile tamamladı. 2011 Haziran'ında Yardımcı Doçent, 2011 Şubat'ında Doçent Unvanlarını aldı.

Öğrenim süreci boyunca Turgut Aldemir ile kulak eğitimi ve solfej, piyano, armoni, koro; Serhat Durmaz ile Geleneksel Türk Sanat Müziği kuramı, Dağar, Akustik; Fırat Kutluk ile Uluslararası Sanat Müziği Tarihi, Yetkin Özer ile Müzikoloji ve Etnomüzikoloji kuramları ile Araştırma yöntem ve teknikleri üzerine çalıştı. Müzikoloji ve Etnomüzikoloji kuramı, Dünya Müzikleri, Çalgı Bilgisi, Müzik Analizi ve Müzik Etnografisi üzerine incelemeler yapan İbrahim Yavuz Yükselsin halen Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde öğretim üyesi olup 2013-2015 yılları arasında Müzik Bilimleri Anabilim Dalı başkanlığı ve Bölüm başkanlığı görevlerini yürüttü.

Üniversitedeki görevinin yanı sıra TRT Radyo 3'te farklı kültürlerin müzik geleneklerini tanıtan Sınırların Ötesinde Müzik [(1999-2000), (2006-2007)]; Uluslararası Sanat Müziğinin başı çeken bestecilerin yaşamından kesitler sunulan Evrensel Müziğin Ustaları [(1999-2000),(2007-2008)]; ve çalgıların tanıtıldığı Çalgılar ve Müzik (2006-2007) programlarını hazırladı. D.E.Ü. Güzel Sanatlar Fakültesi tarafından yayınlanan Yedi: Sanat, Tasarım ve Bilim Dergisi'nde Baş Editörlük (2012-2014) ve Yayın Kurul Üyeliği (2011-2012) görevlerini yürüttü.

Lisans programı: "Müzik, Kültür ve Toplum", "Etnomüzikolojiye Giriş", "Müzik Araştırmacılığı Uygulamaları", Araştırma Tasarımı ve Projelendirme", "Dünya Müzikleri", "Müzik Laboratuvarı", "Müzik Etnografisi", "Müzik Analizi".

Yüksek Lisans programı: "Çaprazkültürel Müzik Analizi", "Kültürlerarası Dialog, Aracılık ve Müzik"

Doktora programı: "Etnomüzikolojide Yöntem ve Teknik" ve "Tınısal Müzik Analizi".

2016 Uğur ASLAN & Yükselsin, İ. Yavuz, “Sosyal Nüfuz Kuramı Bağlamında Türkiye'de Çağdaş Hristiyan Müziği ve Protestan Kültürel Kimliği”, "The Journal of International Social Research / Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi", Cilt 9/ Sayı 42/s: 1954-1962.

http://www.sosyalarastirmalar.com/cilt9/sayi42_pdf/8diger_sosyalbilimler/aslan_ugur_iyavuzyukselsin.pdf

2016 Hasan Devrim KINLI & Yükselsin, İ. Yavuz, “Eşikler, Müzikler ve Liminalite: Profesyonel Roman müzisyenler ve Bergama Yöresi Evlilik Ritüellerindeki Liminal Rolleri”, "International Journal of Human Sciences", Vol 13, No.1, s:375-399.

https://www.j-humansciences.com/ojs/index.php/IJHS/article/view/3481

2016 Bilgihan AKBABA BOZOK & Yükselsin, İ. Yavuz, “Pesna Pratiğinde Dönüşüm ve Süreklilik: Breznitsa Pomak Topluluğu Örnek Olayı”, "International Journal of Human Sciences", Vol. 13 / No.1 / s: 421-435/

https://www.j-humansciences.com/ojs/index.php/IJHS/article/view/3484

2015 Orçun BERRAKÇAY & Yükselsin, İ. Yavuz, “Deve Güreşi Ritüellerinde Müzik ve Müzisyenlik”, "The Journal of International Social Research / Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi", Cilt 8, Sayı 41, s: 1414-1429.

http://www.sosyalarastirmalar.com/cilt8/sayi41_pdf/8diger_sosyalbilimler/berrakcay_orcun_ibrahimyavuzyukselsin.pdf

2015 Aslan, Uğur & Yükselsin, İ. Yavuz, "Protestan Ritüellerinde Popüler Müzik Pratiği: İzmir Çağdaş Tapınma Scene", "The Journal of International Social Research / Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi", Volume 8/40, Ekim, s:876-888.

2015 Yükse