sonucu olup bir birim uzama başına gerilme olarak tanımlanır. Elastisite modülünün birimi N/m'dir. Örneğin, yapı çeliği için elastisite modülü E=2×10 N/m, alüminyum için E=7×10 N/m'dir.

Birim uzama ile normal gerilme (çekme ya da basma gerilmesi) arasındaki doğrusal ilişki şöyle tanımlanabilir::

Elastisite Modülü (formula_1) =Normal Gerilme (formula_2) / Birim Uzama (formula_3)




Abant alabalığı

Abant alabalığı ya da Abant alası ("Salmo trutta abanticus"), Salmonidae familyasından sadece Türkiye'de Abant gölünde bulunan bir alabalık alt türü.

Açık sarı bir rengi, ve üzerinde rastgele dağılmış siyah benekleri vardır. Kaba yapılı bir vücuda ve kısa bir buruna sahiptir. Dağ alabalığı ve Deniz alabalığına benzer, ama yan tarafındaki kırmızı benekleri ile bunlardan rahatlıkla ayırt edilebilir. Abant alabalığı ortalama 20 cm uzunluğundadır, ama 60 cm uzunlukta yakalanmış olanları da vardır. Ömürleri ortalama 4 yıl, en fazla 7 yıldır. Üreme zamanları Kasım ile Aralık ayı dönemindedir..





Kafkas alabalığı

Kafkas alabalığı ya da Kafkas alası ("Salmo trutta caspius"), Salmonidae familyasından Kafkasya ve Türkiye'nin kuzey doğusunda bulunan bir alabalık alt türü.

Vücutları siyahımsı gridir ve vücutlarının ön kısmı ve başlarının üstünde bulunan koyu lekeler mavimsi halkalarla çevrilidir. Yan çizgileri boyunca ve alt taraflarında kırmızı benekleri ve solungaç kapaklarının ön tarafı üzerinde bir leke, ve sırt yüzgeçlerindede lekeler vardır. Hafif girintili bir kuyruk yüzgeçleri vardır.

Üreme zamanları ekim ayından şubat ayına kadar sürer.




Büyük benekli alabalık

Büyük benekli alabalık ya da Dağ alabalığı, Dağalısı ("Salmo trutta macrostigma", syn. "Salmo cettii"), Salmonidae familyasından Türkiye'nin en yaygın ve en büyük alabalık türüdür. Adını üzerindeki benek ve şekillerden alır. Türkiye'nin güneyinde, doğusunda, kuzey doğusunda ve diğer bölgelerden kopuk bir şekilde ege bölgesinin kuzeyinde bulunur. İçme suyu kalitesindeki sularda yaşar. Özellikle orman içi sularda yaygındır.

Siyahımsı gri rengli vücudu mekik şeklindedir ve yan tarafları yassıdır. Yüzgeçleri dikensiz ve çok küçüktür. Sırt yüzgeci siyah lekeli ve kuyruk yüzgeci çatallıdır. Yan çizgisinin üzerinde küçük noktaların kümeleşmesinden meydana gelen bir sıra 10 ila 12 adet iri kırmızı benekleri bulunur.

Büyük benekli alabalıklar ortalama 30 cm uzunlukta ve 0,5-1 kilo ağırlıkta, en büyükleri 1 metre ve 25 kilo olurlar.

Üreme zamanları Eylül ayından mart ayına kadar uzanır. Yumurtlaması soğuk (5-7 C°), berrak ve bol oksijenli orman içi akarsularının kaynak kısımlarında sonbaharda olur. 3,5-4,0 mm çapındaki yumurtalardan larvalar 400 gün derece civarında çıkar. Karnivor olup, sulardaki sinek larvaları, kabuklular ve diğer balıkların larva ve yavrularıyla beslenirler.

Türkiye'de avlanması yasaktır. Ancak son yıllardaki aşırı ve bilinçsiz avlanma, suların kirlenmesi, barajlar, sulardaki rejim değişikliği, seller, heyelanlar ve erozyondan dolayı nesilleri hızla azalmaktadır.





Deniz alabalığı

Deniz alabalığı ("Salmo trutta trutta"), alabalıkgiller (Salmonidae) familyasından olup alabalıkların atası olarak görülür. Çoğu diğer alabalıklar gibi tatlısuda değil tuzlu suda yaşar.

Ortalama 60 cm, ama iyi şartlar altında 130 cm ve 20 kilodan fazlasına kadar varabilirler. Mekik şeklinde olan vücutlarının yanları gümüşümsü gri, sırtları gri-yeşil ve karın kısımları beyazdır.

Küçük balıklardan ve karideslerle beslenirler. Avrupa'nın denizlerinden kuzey denizine ve Biskaya'ya kadar yayılmışlardır.

Deniz alabalığı aynı somon balığı gibi göçebe bir balıktır, ve bu balık ile birçok diğer özellikleri de ortaktır.

Denizlerde büyük mesafeler kat eder ve yumurtlamak için küçük ırmakların bile dar üst kesimlerine kadar çıkar. Üreme zamanları kışın gerçekleşir. Akarsuların çakıllı kısımlarında kazdıkları kuyucuklara yumurtlarlar. Sonra bu yumurtalardan çıkan yavrular 1 ila 5 yıl bu tatlısuda yaşarlar ve sonra denize göç ederler. Göç ederken bir günde 40 kilometreye kadar geride bırakabilirler.




Ters eğik çizgi

Ters eğik çizgi, eğik çizginin tersi olup bilgisayar yazılımlarında art arda gelen dizinleri birbirinden ayırt etmek için kullanılır.

C:\Dos>MD\Oyun





Dere alabalığı

Dere alabalığı ("Salmo trutta" forma "fario"), Salmonidae familyasından Avrupa'da cok yaygın olan bir alabalık türü. Avrupa'nın bazı bölgelerinde Amerika'dan getirilmiş olan gökkuşağı alabalığı bu yerli alabalık türünün neslini tehlikeye sokmuştur. Bu alabalığın bir de sadece Türkiye'de, Sivas'ın Gürün Gökpınar kaynağında görülen bir alt türü mevcuttur: "Salmo trutta fario". Aynı zamanda bu hayvandan Avrupa'da da yaşadığı için İstanbul'un bazı derelerinde vardır.

Rengi yaşadığı ortama göre değişken olup, genellikle sırt yeşilimsiden kahverengine kadar değişen renkte, yanlar daha açık, karın parlak renktedir. Baş ve yanlarda sarıdan altın rengine kadar değişen bir renk tonu vardır. 40–50 cm boya ve 0,5-1,0 kg ağırlığına kadar çıkabilirler.

Yaşadıkları alanın büyüklüğüne bağlantılı olarak böcek ve böcek larvalarından, sinek ve sinek larvalarından, küçük balıklardan ve yengeçlerden beslenirler, iribaş (kurbağa yavrusu) ve küçük dişi kurbağaları da yerler, ama dere alabalıkları arasında yamyamlık da yaygındır.

Akarsularda dere alabalığı, uygun vücut şekli ile çok hızlı hareket edebilir. Avlanırken su bitkilerinin arkasına saklanır ve sonra ani bir atılış ile saldırır. Tipik soğuksu balığı olan dere alabalığı berrak, bol oksijenli soğuk sularda özellikle akarsularda bulunur.

Üremeleri Ekim-Aralık ayları arasında, akarsuyun kaynak kısımlarına yakın çakıllık, kumlık yerlerde olmaktadır. Bulunduğu akarsuda kaynağa doğru kısa bir yumurtlama göçü yapar. Larvalar su sıcaklığına bağlı olarak 200-250 gün-derece arasında çıkarlar.

Dere alabalığının bazen diğer bir Salmonid olan "Salvelinus fontinalis" ile karışımı üzere garip çizgili melezler meydana gelir. Bunlara "Kaplan alabalığı" denir.




Çveneburi

Çveneburi (Gürcüce: ჩვენებური), kökleri Kartvelya'ya (günümüzde Gürcistan) dayanan ve Türkiye’de yaşayan Gürcülere verilen isimdir. Gürcüce’de “bizden olan”, “bizim gibi olan” anlamına gelir. Müslüman Gürcülerin bu adlandırmayı, kendilerini Hıristiyan Gürcülerden, Müslüman Türklerden ve yerleşik Müslüman Gürcülerden ayırmak için kullandığı sanılır. Çveneburiler, Sünni İslam’ın Hanefi mezhebindendir.
Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan da Batum'dan Rize'ye göç etmiş Müslüman ve Gürcü bir aileden gelmektedir..

Çveneburiler, üç farklı dönemde Türkiye’ye göç ettiler. İlk göç dalgası, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı’nda Osmanlı egemenliği altındaki Gürcistan topraklarının Çarlık Rusya’sının eline geçmesinden sonra gerçekleşti. Asıl büyük göç dalgası ise, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nın (93 Harbi) ardından başladı. Rusya ve Osmanlı Devleti arasındaki göç anlaşmasıyla başlayan ve bu anlaşmanın yenilenmesiyle süren göç döneminde, Müslüman Gürcüler Artvin, Acara, Ardahan, Samsthe, Aşağı Guria bölgelerinden Osmanlı topraklarına göç ettiler. Göç ettikleri bölgelerin büyük bölümü neredeyse nüfussuz kaldı. "Mahaceret" veya "Muhaciroba" (მუჰაჯირობა) olarak da bilinen bu göç sırasında, bugünkü Kobuleti’den göç edenler kendilerini Çürüksulu ("Çuruksulebi"), Batum’dan göç edenler Batumlu ("Batumeli"), Yukarı Acara ve Aşağı Acara sancaklarından göç edenler Acaralı ("Acareli"), Macaheli’den göç edenler Macahelli ("Macahleli") olarak adlandırdılar. Ancak ortak adlandırma terimi Çveneburi olmuştur. 93 Harbi göçleri giderek azalıp yıllara yayıldı. 1921’de, Demokratik Gürcistan Cumhuriyeti’nin yıkılıp yerine Gürcistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti’nin kurulmasından ve Türkiye ile Gürcistan arasında yeni bir sınırın çizilmesinden sonra ise üçüncü göç dalgası gerçekleşti. Bu son göçte, Yukarı Acara’da Türk dilli Müslüman nüfus da göç etti.

Türkiye’nin özellikle kuzey kuşağına yerleştiler. Karadeniz kıyısı boyunda, bugünkü Rize,Giresun, Ordu, Samsun, Sinop, Amasya ve Tokat illeri bu yerlerin başında gelir. En çok nüfusu ise Fatsa, Ünye, Ordu, Terme ve Çarşamba yöresi almıştır. Daha batıda Bolu, Marmara Bölgesi’nde ,Düzce, Sakarya, Kocaeli, Bursa ve Balıkesir illeri Çveneburi nüfusunu alan yerlerdir.Ayrıca Türkiyede tüm illerde en az bir köy olmak koşulu ile varlıklarını sürdürmektedirler.

Gürcülerin yerleşik olarak yaşadığı Artvin ili dışındaki bölgelerde Çveneburi nüfusunun 1 milyon kadar olduğu tahmin edilir. Artvin yöresinde Gürcü dilli nüfusun 50.000 civarında olduğu tahmin edilmektedir. Türkiye'deki Gürcü kökenlilerin nüfusu hakkında kesin bir veri olmayıp, eski nüfus sayımlarında Gürcüce bilme esasına dayalı olarak nüfusları yaklaşık 60.000'dir. Bugün Gürcü kökenlilerin nüfusunun 3 milyonu aşmadığı tahmin edilmektedir. 

Aşağıdaki listede Türkiye'deki Gürcü köyleri ve mahalleleri alfabetik sıraya göre sıralanmıştır.

Türkiye'de Gürcülerin çoğunluğu, Gürcüce'nin başlıca diyalektlerinden Acara diyalektini konuşmaktadır. Ancak Muhacir Gürcülerin göç ettikleri bölgelere göre veya aynı bölge içerisinde farklı kelime veya telaffuzlara rastlamak mümkündür.

Türkiye'deki göçmen Gürcüler kendilerini geldikleri bölgelere göre "Acareli" (Acaralı), "Çürüksulu" (bugünkü Kobuleti'den gelenler), "Batumeli" (Batumlu), "Maçaheli" (Macahelli) gibi adlarla adlandırırlar.

Özellikle Muhacir Gürcüler, göç ettikleri bölgede kendi aralarındaki bir iç tanımlama olarak Çveneburi (Gürcüce: Bizden, bize özgü) deyimini kullanırlar.

Müslüman Gürcüler, 16. yüzyıldan başlayarak Osmanlı egemenliğindeki topraklarda din değiştirdiler ve Hıristiyan Gürcülerden ayrıştılar. “Gürcü” anlamına gelen Kartveli (ქართველი), onlar için Hıristiyan Gürcüleri ifade eden bir terim haline geldi. Müslüman Gürcüler kendilerini "Gurci" (გურჯი) olarak fade etmeyi yeğlediler. Bugün de Çveneburiler için temel motif İslam’dır ve dinsel niteleme önemlidir. Bu sürecin böyle gelişmesinde, Gürcistan’ın Sovyetler Birliği içinde kalmasının da etkili olduğu sanılır.

Göç ettikleri yerlerde de diğer Sünni Müslüman gruplarla zamanla kaynaştılar. Ünye g