vergileri, dış ticaret, dışişleri, askeri sorunlar vs. ile ilgili protokol sonuçları çerçevesinde kalarak, Ukrayna, Beyaz Rusya, Gürcistan, Azerbaycan, Ermenistan Sovyet Cumhuriyetleri ile Rusya Fedarasyonu arasında bu cumhuriyetlerin Rusya Fedarasyonu'na katılmaları konusunda yapılacak bir anlaşmanın önemi büyüktür.

Ek: Sorun sovyet organları tarafından incelendikten sonra, 1. paragrafta belirtilen cumhuriyetler ile Rusya Fedarasyonu'nun arasında gerekli değişiklikleri yapın.
2- Bunun sonucunda Tüm Rusya Merkez Yürütme Komitesi'nin kararları 1. paragrafta belirtilen cumhuriyetlerin merkezi kurumları ve Rusya Fedarasyonu'nun SNK ile Emek ve Savunma Konseyi ve bu cumhuriyetlerin birleşik komiserlikleri için emir niteliğinde olacaktır.

Ek: Bu cumhuriyetlerin temsilcileri Tüm Rusya Merkez Yürütme Komitesi ve Rusya Fedarasyonu'nun prezidyumunda yer alacaklardır.

3- 1. Paragrafta belirtilen cumhuriyetlerin dış işleri, dış ticaret, dış savunma, haberleşme ve posta telgraf hizmetleri Rusya Fedarasyonu'nun ilgili kurumlarına devredilecek ve Rusya Fedarasyonu'nun ilgili komiserlikleri ve bu cumhuriyetlere az sayıda memurla birlikte temsilci heyetler gönderilecektir.

Cumhuriyetlerin TSIK'lerinin de onayı alınarak, bu temsilciler Rusya Fedarasyonu komiserlikleri tarafından atanacaktır.

İlgili cumhuriyetlerin temsilcilerinin Dışişleri ve Dış Ticaret komiserliklerine katılmaları yararlı olacağı kabul edilmelidir. 
4- Cumhuriyetlerin Maliye, Gıda, Çalışma ve Ekomomi Komiserlik'leri, doğrudan doğruya Rusya Fedarasyonu'nun ilgili komiserliklerine bağlı olacaktır.

5 - 1. paragrafta belirtilen cumguriyetlerin Adalet, Eğitim, İçişleri, Tarım, İşçi-Köylü Müfettişliği, Sosyal ve Sağlık Güvenlik Komiserlikleri bağımsız olacaktır.

Ek 1: Yukarıda belirtilen cumhuriyetlerin karşı devrimci faaliyetlerle mücadele eden kuruluşları Rusya Fedarasyonu'nun GPU'suna bağlı olacaktır.

Ek 2: Cumhuriyetlerin Parti Merkez Kontrol Komisyonları ancak içişleri ile ilgili af çıkarabileceklerdir.

6- Rusya Komünist Partisi Merkez Komitesi bu kararı onaylarsa karar duyurulmayacak, ancak bu kararların cumhuriyetlerin isteği olarak açıklanacağı Tüm Rusya Sovyetler Kongresi toplanmadan önce adı geçen cumhuriyetlerin Sovyet organları, Merkez komiteleri veya Sovyet kongrelerine iletilmek üzere cumhuriyetlerin merkez komitelerine gönderilecektir.





Ali Hadi Bara

Ali Hadi Bara (d. 9 Eylül 1906, Tahran - ö. 30 Ağustos 1971, İstanbul), ünlü Türk heykeltıraş.

Eserleri ile Türk heykelciliğinde katı biçimciliğin aşılmasında etkili olmuş, yeni anlatım olanakları sunmuştur.

9 Eylül 1906 günü Tahran'da doğdu. Babası Cafer Efendi, annesi Leh asıllı Bezmi Hanım'dır. Ağabeyi Mehmet Sadi'den sonra ailenin ikinci çocuğudur. Ailesi, o dört yaşındayken Türkiye'ye geldi. Küçük ahşap heykelcikler yapan babasından heykel ile ilgili ilk izlenimlerini aldı. Anne ve babasının farklı kültürlere mensup olması onun hem doğu, hem batı kültürünü tanımasında ve sanatçı kişiliğinin gelişmesinde etkili oldu.

İlkokuldan sonra yazıldığı Saint Joseph Fransız Lisesi'nde Fransız kültürü ile tanıştı. Fikret Mualla, Turgut Zaim gibi geleceğin önemli sanatçılarıyla arkadaşlık kurdu. Resim sevgisi nedeniyle 1923 yılında St. Joseph'den ayrılıp Sanayi-i Nefise Mektebi'ne kaydoldu ama ailesinin ekonomik koşullarının bozullması nedeniyle bir ay sonra okulu bırakarak Fransızların işlettiği demiryollarında memurluğa başladı. 2 yıl sürdürdüğü bu görevi sırasında sanat eğitimine dönebilmek için fırsat kolladı ve sonunda yeniden sınavları kazanarak kaydolduğu okulundan 1927 yılında mezun oldu.

Mezuniyetinin ardından üç yıllık yurtdışı bursu kazanarak Bedia Hanım ile birlikte Paris'e gitti. Çift, okuldan tanışmakta idi ve Paris'e gitmeden önce evlenmişlerdi. Ali Hadi, Paris'teki Julian Akademisi’nde Henri Bouchard’ın öğrencisi oldu. Ayrıca Charles Despiau’dan özel dersler aldı, ünlü sanatçı Aristide Maillol'un yanında çalıştı. İlk yaptılarında Bouchard'dan ziyade Despiau ve Maliol'un etkileri görüldü. Bu etkinin hissedildiği ve 1929'da Paris'te Sonbahar Sergisi'nde yer alan "Havva Figürü", önemli bir anıtsal yapıtıdır. Havva, günümüzde İstanbul Resim ve Heykel Müzesi'ndedir. Sanatçının bilinen ilk heykeli olan 1928'de Paris Sonbahar Sergisinde sergilediği Bedia'nın Başı ise günümüzde kayıptır.

Ali Hadi, yurda döndüğünde Güzel Sanatlar Akademisi'ne kütüphane memuru ve asistan olarak girdi (1930). Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği'ne katılarak bazı sergilerinde yer aldı. 1933'te akademideki "modelaj atölyesi"nin başına getirildi. Soyadı kanunu çıktığında "Bara" soyadını aldı (1934). İlk anıt eseri olan Adana Anıtı'nın açılışı 1935’te gerçekleşti, 1937'de askerliğini yaparken komutanının görevlendirmesi ile İstanbul Harbiye’deki Harbiye Atatürk Anıtı'nı gerçekleştirdi.

1941 - 1943 yılları arasında Zühtü Müridoğlu ile birlikte yaptıkları İstanbul Beşiktaş'taki Barbaros Anıtı klâsik heykel geleneğinin ilgi çekici örneklerindendir. Kaide üzerindeki kabartmaları Müridoğlu, figürleri Ali Hadi Bara yapmıştır. Ali Hadi, 1943 yılında ikinci kez askere alınarak Sarıkamış'a gitti. Askere alınma ve bütçe konusundaki sıkıntılar nedeniyle anıtın açılışı 25 Mart 1944 tarihinde onbinlerce kişinin katılımıyla gerçekleşti.

Sanatçı, 1946-1947 yıllarında Caddebostan Plajyolu'nda kendi atölye- evini tamamlayarak oraya yerleşti. Bu atölyeye geçtikten sonraki dönemde soyut sanatla ilgilendi ve 'soyuta geçiş' dönemini yaşadı. 1949 yılında yaz tatlini geçirmek ve sanattaki gelişmeleri takip etmek için Paris'e gittiğinde Paris'te öğrenim görmekte olan öğrencisi İlhan Koman, ilgisini yeni soyut sanat eserlerine çekmişti. Oradaki izlenimlerininin etkisiyle yurda döndükten sonra figüratif çalışmalardan uzaklaştı, soyut anlayışta eserler vermeye başladı. Feza Çağı adlı yapıtı, bu dönemdeki önemli yaptılarındandır.

1950 yılında tekrar Akademi'de göreve başlayan Ali Hadi Bara, ikiye ayrılan heykel atölyelerinden birisinin başına Zühtü Müridoğlu ile birlikte getirildi. 1951-1953 yılları arasında Anıtkabir çalışmalarına katkıda bulundu.

İlk demir heykellerini üretmeye 1954 yılında başladı. Akademide bir metal atölyesi kurulmasını sağladı. Kuramsal çalışmalara yoğunlaşarak İlhan Koman ve mimar Tarık Carım ile beraber Türk Grup Espas adıyla bir topluluk oluşturdu. Grup, Fransa'daki "Groupe Espace" adlı topluluğun düşüncelerine paralel olarak plastik sanatların sentezi konusu üzerinde durmaktaydı. 1956-1957 yıllarında Plajyolu'ndaki atölyesinden ayrılıp Kandilli'de, kayıkhanesini atölye olarak kullandığı bir yalıya taşındı. Bu atölye-evin plastik sanatların sentezi düşüncesi doğrultusunda yenilenmesi fikri uygulanamadı.

Sürekli uluslararası sergilere ve bienallere katılan sanatçını 1957 yılında 4. Sao Paolo binealine katılan eserleri büyük beğeni kazandı ancak birincilik ödülünü politik nedenlerle alamaması, kariyerindeki ilgi çekici bir gelişme idi. Kararı protesto eden Brezilyalı ve Uruguaylı sanatçılar, Bara'ya sanat çalışmalarından ötürü takdirlerini bildiren bir yazı sunmuşlardır.

1960'lı yılların ikinci yarısında demir levhalarla çalışmayı bıraktı, yeni arayışlara yöneldi ve organik formları inceledi. Uzayda yapılan keşifler onun koni, küre gibi yalın geometrik biçimlerle yaptığı çalışmalara esin verdi.

1970 yılında üst üste iki kez felç geçiren sanatçı, 30 Ağustos 1971 günü İstanbul'da hayatını kaybetti.





Henry Walter Bates

Henry Walter Bates (8 Şubat 1825 - 16 Şubat 1892) bir İngiliz doğabilimcisi ve kâşiftir. Alfred Russel Wallace ile birlikte 1848 - 1852 yılları boyunca Brezilya'da kalarak bütün Amazon vadisini inceledi. Wallace 1852'de döndü ama Bates 7 yıl daha çalışmalarına devam etti ve 1859'da geri döndü. Amazonlardaki çalışmaları boyunca çoğunluğu böcekler olan ve yaklaşık 8,000'i o güne dek henüz hiç bilinmeyen 14.000'in üzerinde türden örnekler topladı. Hayvanlardaki benzeşmenin doğal seçilimdeki etkisini gösterek Darwin'in Evrim Kuramı'nı destekledi.




Mütercim Âsım

Mütercim Ahmed Âsım (d. 1755, Gaziantep - ö. 28 Kasım 1820), 18. yüzyılın son dönemi ile 19. yüzyılın başlarında önemli bir ilim ve kültür merkezi olan Gaziantep'in kültür yaşamı içinde yetişmiş, bilim insanı, şair, yazar ve mütercimdir.

Babası, şehrin ileri gelenlerinden Osman Husûlî Efendi'nin oğlu, Ayıntâb mahkemesinin baş kâtibi Cenânî Efendi'dir. Aslen Semerkantlı olan bu aileden birçok âlim ve şâir yetişmiştir. Âsım Efendi Arapça ve Farsçayı bu dilde şiirler yazacak derecede öğrenmiştir.

Mütercim Âsım Efendi, bilim insanı ve şair olarak ilk ününü doğduğu şehir Gaziantep'te kazanmıştır. Bir vakit, Antep mîrimîrânı Mehmet Nuri Paşa'nın divan kâtipliğini yapar. Paşa'nın, padişaha isyan ettiği gerekçesi ile kendisine îdam fermanı çıkarılmasından sonra, İstanbul'dan Gaziantep şehrine gönderilen askerler şehri yağmalar ve büyük hasarlar verirler. Bu kargaşa ortamında da Mütercim Âsım kütüphanesini ve mal varlığını yitirir ve bazı âlimlerin yardımıyla Kilis'e kaçar. Kilis'te maddi olarak büyük sıkıntı ve borçların içine girdikten sonra eşini ve çocuklarını tekrar Gaziantep'e göndermek zorunda kalır.

1790 yılında da yaşamını sürdürmek ve hayatını kazanmak için İstanbul'a gider. III. Selim dönemine denk gelen bu zamanlarda devlet adamları ve ulemâ arasında bir rekabet başgöstermiş durumdadır. Böyle bir ortamda, ilk başlarda bir takım sıkıntılar çeken Âsım Efendi, Tebrizli Hüseyin bin Halef'in "Tıbyan-ı Nâfî der Tercüme-i Burhân-ı Katı" adındaki eserini başarıyla Türkçeye çevirdikten sonra III. Selim'e takdim eder. Bu olaydan sonra sultân III. Selim kendisine üç yüz kuruş maaş bağlatır, ayrıca ev halkını Gaziantep'ten İstanbul'a getirmesi için de para yardımında bulunur. Fakat bu sırada Mısır Vak'ası çıkmış olduğundan dolayı ailesini İstanbul'a getiremez. Yakın bir zaman sonra da, sultânın yardımı ile yerleşmiş olduğu evinin bulunduğu mahallenin yanması ile yeniden maddi bütün malvarlığı kül olur. Fakat sultânın yardımı ile tekrar maddi durumu düzelir.

Bu olaydan sonra, Halepli İbrahim Efendi'nin "Siyer-i Halebî"'sini ter