kızı Bianca ile evlenmek isteyen Hortensio ve Gremio'ya bir şart koşar: "Önce Katherina'nın evlenmesini sağlayın. Onu alacak alacak bir adam bulun, Bianca'nın ikinizden birile evlenmesine izin veririm..." İki arkadaş bir çare ararken, Hortensio, Verona'dan yeni gelen dostu Petruchio'ya durumu açar. Anlattıkları Petruchio'nun ilgisini çeker ve Katharina'yı yola getirmek için kolları sıvar. Ancak bu sandığından daha zor olacaktır...

Bir ön oyun ve beş perdeden oluşan Hırçın Kız dünya tiyatrosunun en sevilen ve en çok sahnelenen oyunları arasında yer alır. Pek çok kez müzikallere ve komedi filmlerine uyarlanmıştır.







Ekstremofil

Ekstremofiller çoğunlukla tek hücreli olup ekstrem koşullarda yaşama gereksinim duyan ve bu koşullarda optimum olarak gelişen organizmalara denir. Ekstremofiller karasal mezofilik organizmaların büyümeleri ve üremeleri için gerekli optimal koşullardan çok farklı olan ekstrem çevrelerde gelişirler. Çoğu ekstremofiller(ekstrem koşulları seven) mikroorganizmalardır. Archaea domaini ekstremofillerin geniş dağılımlı olduğu bir domain olarak bilinmesine karşın, ekstremofiller hem bakterilerin hem de archaeaların içinde sayısız ve farklı genetik hatlarda yer almaktadır. Archaea ve ekstremofil terimleri ara sıra kendi içerisinde yer değiştirmesine karşın, pek çok mezofilik archaeaların ve pek çok ekstremofilik bakterilerin olduğu bilinmektedir. Yine, tüm ekstremofiller tek hücreli değildir. Çok hücrelilere örnek olarak ekstremofilik metazoalardan "Pompeii kurdu", "psikrofilik" (soğukta yaşamı seven) "Grylloblattodea" ("böcek") ve artartik kabuklular ("crustacea") verilebilir.

"Tardigrade"ler (mikroskobik canlı) ekstrem koşullarda hayatta kalabilmelerine rağmen, bu ortamlarda sürekli olarak yaşayamadıkları ve yaşam süreleri bu koşullara maruz kaldıkları süreyle orantılı olarak azaldığı için bir ekstremofil olarak sınıflandırılmazlar.




Yeşiltepe, Kaynaşlı

Yeşiltepe, Düzce ilinin Kaynaşlı ilçesine bağlı bir köydür.

Köy adını, etrafının yeşillik hatta ormanlık bir alanda kurulu olmasından dolayı almıştır. Eskiden Dipsizgöl´ne bağlı olan Yeşiltepe Köyü daha sonra köy statüsünü almıştır. XX. yüzyıl başlarından itibaren Ordu ilinin Ulubey ilçesinden göç eden aileler bu köyü oluşturmuştur.Ulubey topraklarındaki yerleşmeyi geliştirenler Danişmendliler ol­muştur. Malazgirt Zaferi'nden sonra Anadolu'da kurulan ilk Türk Dev­letleri Saltuk'lar, Mengüç'ler ve Danişmend'lerdir.

Köyde Karadeniz kültürü hakimdir.

Düzce iline 27 km, Kaynaşlı ilçesine 9 km uzaklıktadır. Bolu Dağı geçişinde bulunmaktadır. Az da olsa hayvancılık yapılmaktadır. Fındık yetiştiriciliği yaygındır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Şûrâ-yı Devlet

Şura-yı Devlet (Osmanlıca: شوراى دولت) Osmanlı Devleti'nde günümüzdeki Danıştay'a karşılık gelen yüksek yargı kurumudur. 1868-1922 yılları arasında görev yapmıştır.

Şura-yı Devlet'in temelleri II. Mahmut tarafından 1837 yılında kurulmuş olan Meclis-i Vâlây-ı Ahkâmı Adliye adındaki yüksek mahkemeye dayanır. Bu mahkeme günümüzdeki Danıştay ile Yargıtay’ın temelleri olan bir kurumdur. Daha sonra 1839 yılında Gülhane Hattı Hümayunu ile Osmanlı halkının din ve mezhep farkı gözetilmeksizin can, mal, ırz ve namus gibi tabi haklarının kanun teminatı altına alınacağı devletçe vadedilmiş, böylece yeni bir hukuk devletinin temel prensipleri ortaya konmuş, idarenin (devletin) de hukuk kurallarına uyması gerekliliği Osmanlı’da kabul edilir bir fikir haline gelmiştir.

1868 yılında padişah Abdülaziz döneminde Meclis-i Vâlây-ı Ahkâm-ı Adliye ikiye ayrılarak Danıştay işlevini yapmak üzere Şura-yı Devlet, Yargıtay işlevini yapmak üzere ise Divan-ı Ahkâmı Adliye adıyla iki kuruma ayrılmış, böylelikle, yargı ve yasama birbirinden ayrılmıştır. Bu iki yargı organından Şura'yı Devlet'e hem kanun tasarılarını hazırlama hem de idarî uyuşmazlıklara çözüm getirme şeklinde hem "kanun tasarı hazırlama" hem "yargı" görevi olarak iki görev verilmiştir. Divan­-ı Ahkâm­-ı Adliye'ye ise yalnızca "yargı" görevi verilmiştir.

Padişah Abdülaziz'in 10 Mayıs 1868 günlü nutkuyla fiilen çalışmaya başlayan Şura-yı Devlet'in görevi "Kavanin ve nizamat layihalarını tetkik ve tanzim, mesalihi mülkiyeyi tetkik, hükümet ile eşhas beyninde mütehaddis deaviyi rü'yet ve memurini devletin tahkik ahvaliyle, muhakemelerini icra" olarak ifade edilmiştir. "Hükümet ile eşhas beyninde mütehaddis davaları" görmek ve çözümlemek görevi, 1876 Kanuni Esasisi ile genel mahkemelere bırakıldığından, Şura-yı Devlet'in yargısal görevi çok sınırlı kalmıştır.

Osmanlı döneminde 54 yıl görev yapan Şura-yı Devlet, 4 Kasım 1922 tarihinde İstanbul’daki bütün merkez kuruluşlarının TBMM Hükümetinin yönetimine geçmesiyle sona erdi. 669 sayılı Kanunla Şura-yı Devlet'in yerine Danıştay kurulup, 6 Temmuz 1927 tarihinde çalışmaya başladı.





Dermo-optik

Dermo-optik metapsişikte, “gözler kullanılmadan, dokunarak, deri aracılığıyla görebilme” anlamında kullanılan bir terimdir. Terim eski Yunanca’daki derma ve optikos sözcüklerinden türetilmiştir.

Fransa’da "dermo-optik" veya “para-optik yetenek”, Rusya’da biyo-introskopi ve kimi ülkelerde “gözsüz görüş” (eyeless vision) adını alan buparanormal yetenekle görme olayında durugörü fenomeni söz konusu değildir. Dokunarak yazı, renk ve şekillerin algılanabilmesi üzerinde uzun zaman araştırmalarda bulunmuş ve çalışmalarını 1920’de yayımladığı yapıtında duyurmuş olan Fransız fizyolog ve yazar Jules Romains bu yeteneğin çalışmayla geliştirilebildiğini ve yalnızca el parmaklarla değil, yüz, göğüs ve ense kısmındaki deriyle de uygulanabildiğini açıklamıştır. Rus bilimcileri 1960’larda, dermo-optik duyarlığın gözün algılama kapasitesini aştığını, kızıl-ötesi (enfraruj) ışınları algılamada (karanlıkta ve ışık geçirmez plakaların arka tarafını algılamada) da geçerli olduğunu saptadıklarını açıklamışlardır.

Günümüzde bu paranormal algılamayı açıklamak üzere başlıca iki parapsikolojik varsayım bulunmaktadır:






Alinur Aktaş

Alinur Aktaş (d. 1970, İnegöl), Türk Siyasetçi ve mevcut Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı.

1970 yılında Bursa'nın İnegöl ilçesinde doğdu. İlk orta ve lise tahsilini İnegöl'de tamamladıktan sonra Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi işletme bölümünden mezun oldu. Uzun yıllar İnegöl Mobilya Sanayisinde özel sektörlerde üst düzey yöneticilik yaptı.

Adalet ve Kalkınma Partisi Kurucu Yönetim Kurulu üyesi olarak siyasete atıldı. 28 Mart 2004 seçimlerinde İnegöl Belediye Başkanlığı görevine seçildi. İnegöl AVM, Yeni Pazaryeri, İnegöl TOKİ Konutları, İnegöl Mobilya Organize Sanayi Bölgesi, İnegöl Kent Müzesi gibi birçok yenilik Alinur Aktaş döneminde İnegöl kentine kazandırılmış; İnegöl, Güney Marmara'nın ikinci büyük kenti olmuştur. Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Recep Altepe'nin İstifası üzerine Belediye meclisinde yapılan seçimle Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı oldu. Evli ve 2 çocuk babası olan Alinur Aktaş, İngilizce bilmektedir.

 




Edmond Rostand

Edmond Eugène Alexis Rostand (; 1 Nisan 1868 – 2 Aralık 1918) Fransız şair ve oyun yazarı. Neo-romantizm akımına bağlıdır ve en çok "Cyrano de Bergerac" isimli tiyatro oyunu ile bilinir. Rostand'ın romantik tiyatro oyunları ondokuzuncu yüzyılda pek popüler olan natüralist tiyatrodan çok farklıdır. Bir diğer Rostand eseri "Les Romanesques" bir müzikal komedi olan "The Fantasticks"e uyarlandı.

Rostand zengin ve kültürlü bir Provenceli ailenin oğlu olarak Fransa'nın Marsilya kentinde doğdu. Babası bir ekonomist ve aynı zamanda Marseille Academy ve Institut de France üyesi bir şairdi. Rostand edebiyat, tarih ve felsefeyi Paris, Fransa'daki Collège Stanislas de Paris'de öğrendi.

İlk oyunu olan taşlama türündeki "Les romanesques" 21 Mayıs 1894'te Théâtre Français sahnesinde gösterildi. Bu eser 1960'larda Tom Jones ve Harvey Schmidt tarafından uzun ömürlü bir Amerikan müzikali olan "The Fantasticks" olarak uyarlandı. İlk oyunlarından bir diğeri " La Princesse Lointaine" ozan Rudel ile Tripolili bir kadının öyküsünü temel alıyordu. Bu oyun açılışını Théâtre de la Renaissance'da yaptı. Bu oyunda Melissande rolü, daha sonra Samaryalı bir kadının İncil'de anlatılan hikâyesinden üç bölümün alındığı Rostand'ın "La Samaritaine" (Theatre de la Renaissance, 14 Nisan 1897) oyununda Photine'i oynayan Sarah Bernhardt tarafından canlandırıldı.
Destansı komedi "Cyrano de Bergerac"ın (28 Aralık 1897, Theatre de la Porte Saint-Martin) yapımı büyük bir başarıya sahne oldu. Hugo'nun "Hernani" oyunundan beri hiçbir drama böyle çoşkuyla karşılanmamıştı. Oyun büyük hızla İngilizce, Almanca, Rusça ve diğer Avrupa dillerine çevrildi. Öykünün kahramanı için 17. yüzyıl Fransa tarihini resmetti.

"L'Aiglon"da muhtemelen işgal altındaki Metternich'teki Schönbrunn Sarayı'nda yaşayan, I. Napolyon ve Marie Louise'in oğlu Reichstadt Dükü'nün mutsuz hayatı hakkında birçok bilgi içeren Henri Welschinger'in Roi de Rome'undan gördüğü, Napolyonik tarihten bir konuyu anlatmayı seçti. Altı sahneden oluşan manzum biçimindeki "L'Aiglon", Reichstadt Dükü'nü kendisi canlandıran Sarah Bernhardt'ın kendisine ait tiyatrosunda 15 Mart 1900'de sergilendi.

Rostand 1901'de Fransa Akademisi'ne kabul edilen en genç yazar oldu. Şubat 1910'da gösterilen "Chantecler" büyük ilgiyle beklendi, yapımında neredeyse aldığı beğeniler kadar büyük zorluklarla karşılaşıldı. Lucien Guitry başrolde oynadı ve Mme. Simone da bir sülünü canlandırdı. Kuşlar ve hayvan yaşamı ile ilgili bir fantazi olan oyunda karakterler orman ve çiftlik sakinleriydi.

Rostand Akademi'nin de onurlandırdığı "Les Pipeaux" adlı şiiri 1890'da yayınlanan Rosemonde Etienette Gerard ile evliydi. Çiftin Jean ve Maurice adlı iki