çalışılır. Açıkca görüleceği üzere postmodern felsefe, yalnızca modern felsefe düzlemini değil aynı zamanda onun mirascısı ve mantıksal uzantısı olduğu geleneksel felsefenin metinsel yapısını, yani tüm kategorik işletim mekanizmalarını çözüştürmeye yönelmektedir. Burada, yeni bir "içerik arayışının" değil ama daha çok ve asıl olarak yeni bir "biçimsellik arayışının" söz konusu olduğu söylenebilir.

Bu biçimselliğin başlıca özelliği geleneksel formların "bütünselliğine", "tümelliğine", "kapalılığına" ve "ciddiliğine" karşıt olarak, parçalı, yüzeysel, ironik ve çok katmanlı olduğu söylenebilir. İyi-kötü, yüksek-alt ya da yukarı-aşağı, doğru-yanlış, rasyonel-irrasyonel, öz-biçim, gerçek-gerçekdışı ve benzeri ikiliklere dayali epistemelojik yapı çözüştürülür bu yeni biçimsellik girişimleriyle.

Öte yandan, postmodern felsefe, "metafizik felsefenin" ya da daha doğru bir deyişle felsefenin "metafizik" yapısının sonunu ortaya koymanın yanı sıra, bir düzine metafizik nosyonun "da" sonunu ortaya koyar. Bunların başında "insan" nosyonu gelmektedir. Nietzsche’den Derrida’ya izlekler takip edildiğinde açık olarak insan’ın sonu’ nun ortaya konulduğu görülecektir. Hümanizmin teorik statüsünün geçersizliği daha yapısalcılık zamanında belirginleşmiştir.

Althusser, yapısalcı Marksizmini temellendirirken kendi düşünce ayrımlarını ifade etmek için „marksizm bir teorik anti-hümanizmdir“ saptamasını çekincesiz ifade etmiştir ve yaptığı açılımlar bu bağlamda insan nosyonunun nasıl sorunsallastırılacağını gösterir. Öte yandan, felsefe de ben'in imkânsızlığı açıkca gösterilmiş ve her bakımdan özne'nin özne oluşunun dayanaklarının kendi dışındalığı belirlenmiştir. Bu noktadan itibaren öznenin yeniden anlamlandırılması kaçınılmaz bir gerekliliktir.

Postmodern durum bu bakımdan yalnızca yeni bir takım iktisadi ve sosyal verilerin ifadesi değil, aynı zamanda teorik düzlemde bu metafizik sonun da adıdır. Postmodern felsefe, dolayısıyla, Kant’ta açık ifadesini bulan „aydınlanma tasarısı“nı ve bütün modern felsefe akımlarına ruhunu veren akıl’ın ve dolayısıyla bilim'in teorik düzlemde mutlaklaştırılması eğilimini, metafizik insan nosyonuyla birlikte geride bırakmaya yönelmiş felsefe duruşudur.

Sonuç olarak, postmodern felsefenin mantığını çarpıcı birkaç formülasyonlarıyla (bunlar postmodern felsefenin kendini ifade ettiği ve temel eleştirileri aldığı noktalardır) şöyle özetleyebiliriz:

Özgünlük yoktur, kopyaya kaynaklık eden de kopyadır ve "asıl"’a ulaşmak söz konusu olamaz. Saf gerçeklik ya da olgular yoktur, bakışın bütün olanaklarına yorum'un izleri sinmiştir ve bundan kaçılamaz, ayrıca bütün yorumlar önceki ya da başka bir yorumun yorumlanmasıdır.Hakikat yoktur, öyküleme ve yansılamanın ötesinde tek ve mutlak olarak geçerliliği temellendirilebilecek bir hakikat olamaz.Metnin dışarısı yoktur, her tür bilgi, ontolojik ya da epistemolojik varsayımları içeren her tür bilgi, metinsel bir okumadır sonuçta, dışsal gönderimleri sürekli metnin içine düşer. Dilimizin sınırları dünyamızın sınırlarıdır, Wittgenstein’in söylemiş olduğu gibi, çünkü, dil’in sınırlarının ötesi bilgiye kapalıdır. Ve son olarak, ,ben başkası’dır, "ben" her zaman zaten başkalarının yaratımı olduğu için.





İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü

İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü, 10 Haziran 1959 yılında, İstanbul'un Fatih ilçesinin Çarşamba semtinde açılan yüksek okuldur.

1953 yılından itibaren sınıf öğretmeni yetiştiren öğretmen okullarının 9 ve 10. sınıflarına haftada birer saat zorunlu olarak Din Bilgisi dersi konulmuş ve bu dersi İlahiyat Fakültesi mezunları vermeye başlamıştır. Daha sonra İlkokul 4 ve 5 nci sınıflarda da bu uygulamaya başlanmıştır. Fakat o yıllarda yalnızca Ankara ilinde bulunan İlahiyat Fakültesi bu gelişmeleri karşılayabilecek sayıda öğrenci mezun etmiyordu. Ayrıca Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi yalnızca genel lise mezunlarını aldığından dolayı, eğitime İmam Hatip Okulu mezunlarını almıyordu.

Bu nedenlerle, "İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü" TBMM’nin 10 Haziran 1959’da kabul ettiği kanuna istinâden, Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı bir yüksek okul olarak 19 Kasım 1959 tarihinde açılmıştır.

Dönemin Maarif Vekili Tevfik İleri'nin talimatıyla İstanbul Fatih'teki İmam-Hatip Okulu’nun binasında eğitime başlayan İstanbul Yüksek İslâm Enstitüsü, burada 7 yıl eğitime devam etmiş daha sonra 23 Ekim 1966’da, fakültenin faaliyet gösterdiği (Dekanlık ve Yunus Emre Binaları) Bağlarbaşı Kampüsüne nakledilmiştir.

20 Temmuz 1982 tarihine kadar eğitim ve öğretimine devam eden bu enstitü, anılan tarihte çıkarılan 41 sayılı Kanun Hükmündeki Kararname ile Marmara Üniversitesi’ne bağlı İlâhiyat Fakültesi hâline dönüştürülmüştür.







Taçi

Taçi (太刀), "katana"dan daha uzun ve daha kıvrık bir Japon kılıcıdır. "Dayto" (uzun kılıç) sınıfındaki "katana"lar ortalama 70 cm civarında bir uzunluğa sahip iken taçiler ortalama 78 cm uzunluğa sahiptir. "Katana" kuşanma usulünün tersine, taçi keskin yüzü aşağı bakacak şekilde kemere asılı bir şekilde kuşanılır ve genellikle süvariler tarafından kullanılırdı. Taçinin ortalama uzunluğundan sapmalar ön eklerle tanımlanmıştır. Daha kısaları için "Ko-", daha uzunları için ise "o-" ön eki kullanılmaktadır. Örneğin, "vakizaşi" boyutuna yakın olan ve "şoto" sınıfına giren taçilere "kodaçi" denilirdi. Var olan en uzun taçi (15. yüzyıl "odaçi" olarak bilinir) 3,7 m toplam uzunluğuna (2,2 m bıçak) sahiptir ancak sadece törenlerde kullanılmak üzere tasarlandığı düşünülmektedir. 1600 yılında birçok eski taçi kesilerek "katana" haline getirilmiştir. Var olan taçiler "o-suriyagi" olduğu için orijinal imzalı bir "ubu taçi"ye çok ender rastlanır.

Taçi esas olarak düşman piyadesini at sırtından etkili bir şekilde kesmek için kullanılırdı. Buna rağmen yerde iken kullanımı zor ve hantal olsa da etkili bir silah olarak yerde de kullanılırdı. Hantal olması sebebiyle "uçigatana" ("katana"nın öncüsü) geliştirilmiştir.

Katananın selefi olan taçi, feodal Japonya'da "buşi" sınıfının savaşta kullandığı silahtı. Taçinin dizaynı evrim geçirdikten sonra, bir kılıcın "katana" mı yoksa taçi mi olduğunu ayırt edebilmek için kuşanma tarzı ve kılıç üzerindeki tertibata bakılırdı. "Sengoki" ve "Edo" dönemlerinde yönetim sınıfına dahil olan belirli üst rütbeliler kılıçlarını keskin kısmı üstte kalacak şekilde "saya" (kın) "obi"den (kuşak) geçirerek takmak yerine taçi stilinde (keskin ağzı aşağı doğru) kuşanırlardı.





Vladan Batić

Vladan Batić (Владан Батић) (d. 27 Temmuz 1949 - ö. 29 Aralık 2010) Sırbistan siyasetinin muhafazakar kanadına mensup bir Sırp siyasetçisidir. 2000 - 2003 yılları arasında Sırbistan Adalet Bakanlığı yapmış, 2004'de cumhurbaşkanlığı seçimlerinde aday olmuştur. Halen Sırbistan Hristiyan Demokrat Partisi genel başkanlığını sürdürmektedir.

Haziran 2006 içinde, devrik Slobodan Milošević yönetimi tarafından ülkesi dışına (bazen nakit halde ve bavullarla) kaçırılmış ve Sırp halkına ait olan, bazı tahminlere göre milyarlarca doların, Kıbrıs'ta yerleşik offshore şirketleri hesaplarından geri kazanılabilmesi için Adalet Bakanlığı döneminden bu yana sürdürdüğü çabalarla açılmış davada şahitlik etmesi ile uluslararası gündeme yeniden gelmiştir. Offshore şirketlerinin tescil işlemlerini gerçekleştiren avukatlık firmasının Kıbrıs Cumhuriyeti lideri Tassos Papadopulos'un eski firması olması hadiseyi daha da karmaşıklaştırmaktadır.




Berlin Olimpiyat Stadyumu

Berlin Olimpiyat Stadyumu, "(Olympiastadion)" 1936 yılında Olimpiyat Oyunları için Berlin'de yapılmış olan stadyumdur. 1936 Yaz Olimpiyatları'na ve 1974 FIFA Dünya Kupası'na da ev sahipliği yapan stad 2006 FIFA Dünya Kupası final maçına da ev sahipliği yaptı.

Hertha Berlin'in Bundesliga maçlarını oynadığı stad 74,064 kişiliktir.

2004 yılı içinde tamamen yenilenerek modern hale getirilmiştir. Yenilenen stadyumdaki ilk maç 01/08/2004 tarihinde Hertha Berlin ile Beşiktaş arasında yapılmıştır.

1985'den beri Almanya Kupası finalleri Berlin Olimpiyat Stadyumu'nda yapılmaktadır. Ayrıca her yıl 6 Avrupa şehrinde yapılan IAAF Golden League atletizm yarışmalarının Berlin ayağı bu statta yapılmaktadır.

1931 yılında, Uluslararası Olimpiyat Komitesi, 11. Yaz Olimpiyatlarına ev sahipliğini yapmak üzere Berlin'i seçti. Nazi]]ler 1933'te Almanya'da iktidara geldi. Propaganda amacı ile 1936 yılında Olimpiyat Oyunlarını kullanmaya karar verdi. Akılda ki bu planları ile Adolf Hitler, yepyeni bir kentde "Reichssportfeld" adlı Grunewald'da büyük bir spor kompleksi inşaatının yapılmasını emretti. Mimar Werner March, kardeşi Walter March'ın yardımıyla projeden sorumlu olmuştur. İnşaat 1934 den 1936'ya kadar devam etti. Werner Mach, yapının alt yarısı 12 metre yeraltındaydı ve Deutsches Stadion'un temeli üzerinde yeni Olimpiyat Stadyumunu inşa etti.





Kayseri Yüksek İslam Enstitüsü

Kayseri Yüksek İslam Enstitüsü, 1965 yılında Kayseri'de kurulan Yüksek İslam Enstitüsü, Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı Din Öğretimi Genel Müdürlüğüne bağlı dört yıllık bir yüksek okul olarak açılmıştı . Bu şekilde 17 yıl hizmet verdikten sonra, 20 Temmuz 1982 tarih ve 41 sayılı kanun hükmünde kararname ile ilahiyat fakültesine dönüştürülerek Erciyes Üniversitesi'ne bağlanmıştır.




Soulfly

Soulfly, vokalist/gitarist/söz yazarı Max Cavalera'nın 1996 yılında Sepultura'dan ayrılmasının ardından kurduğu dünyaca tanınan bir Metal grubudur. Max Cavalera, 1980'lerin başında kurucularından biri olduğu dünyanın en popüler Heavy Metal gruplarından biri olan Sepultura'yı bırakmak zorunda kalışının yanı sıra üvey oğlu ve aynı zamanda en yakın arkadaşı Dana Wells' in bilinmeyen cinayetiyle de uğraşmak zorunda kalmıştı. Müziği yaşadığı depresyonun üstesinden gelmek için bir terapi olarak kullanan Max Cavalera, davulda Roy Mayorga, ikinci gitarda Jackson Bandeira ve bass'da Marcelo Dias'dan oluşan bir grup toparladı.

Kendi isimlerini taşıyan ilk albümlerini 1998 baharında çıkardılar. Albümün piyasaya çıkmasının ardından Jackson gruptan ayrıldı ve ondan boşalan yeri Machine Head'in eski gitaristi Logan M