lişimine de model oluşturabilir. Kitabın yayınlanmasının ardından, çeşitli alanlarda çalışmaların yapıldığı memetik bilimi de gelişmiştir.

Kitabın Türkçe çevirisi uzun yıllar Tübitak Popüler Bilim Yayınlarında yayınlanmıştır. Şu anda ise kitap Kuzey Yayınlarının Bilim Serisinde yayınlanmaktadır.





Matabeleland Kuzey

Matabeleland Kuzey, Afrika ülkesi Zimbabve'nin toplamda var olan on ilinden bir tanesidir.

Matabeleland Kuzey ili doğuda Midlands, kuzeydoğuda Mashonaland Batı, güneyde Bulawayo ve Matabeleland Güney, kuzeyde Zambiya, batıda ise Botsvana ile komşu konumundadır. Ülkenin ve böylelikle de ilin kuzeybatıda Namibya ile olan 100 m sınır çizgisi tartışmalıdır. Dünya üzerindeki tek dörtgen sınır bölgesi olan ve söz konusu sınıra bağlantısı olan Botsvana, Zambiya, Zimbabve ve Namibya ülkelerinin sınır anlaşmaları ile sınırlarına karşılıklı olarak resmiyet kazandırmadıkları için kabul görmeyen bir sınır noktası konumunda olan bu bölge belirsizliğini korumaktadır.

İl genelinde 2012 resmi nüfus sayım sonuçlarına göre 749,017 kişi yaşamaktadır.

Lupane şehri ilin idari başkenti konumunda olup, il kendi içerisinde altı ilçeye ayrılmış durumdadır. Bu ilçeler şu şekilde sıralanmkatadır:






Hayatın Kökleri

Hayatın Kökleri, (İngilizce: Roots of Life) Mahlon B. Hoagland'ın yazdığı bir kitap. Kitap Tübitak tarfından ve Şen Güven'in çevirisiyle yayımlanmıştır.

"Bilimle uğraşmayanlar, bilimin, özellikle de biyolojinin çok ince eleyip sık dokuduğundan, ayrıntılarda çok karmaşık olduğundan ve konu dışındakiler tarafından zor kavrandığından yakınırlar. Diğer yandan bilim insanları, toplumun, temel araştırma bulgularının değerini çok az takdir ettiğinden, çok az ilgilendiğinden söz ederler. Dr. Hoagland’ın kitabıyla aradaki duvarın iki yüzü de onarılacaktır."




İkili Sarmal: DNA Yapı Çözümünün Öyküsü

İkili Sarmal: DNA Yapı Çözümünün Öyküsü, (İngilizce: The Double Helix: A Personal Account of the Discovery of the Structure of DNA) James D. Watson'ın 1968 tarihli kitabıdır. Yazar, DNA'nın ikili sarmal yapısını ve kendilerini bu buluşa taşıyan olayları, oldukça yalın bir dille okurlarına aktarmaktadır. Türkçe basımı ancak 1993 yılında yapılabilmiştir.





Kaos (kitap)

New York Times'da bilim yazarlığını sürdüren James Gleick, Kaos ya da özgün adıyla Chaos: Making a New Science (1987) kitabında, doğal olayları şekillendiren gelişigüzel biçimler (kaos) konusunda yapmış olduğu incelemeleri okurları ile paylaşır. Okur kitabın içerisinde, yaşamını 26 saatlik dilimlerle yapılandırmış ve davranışlarını Los Alamos Ulusal Laboratuvarı'nda birlikte çalıştığı arkadaşları ile karşılaştıran Mitchell Feigenbaum gibi, birinden oldukça farklı insan karakterleri ile tanışır.

Gleick kitabında düşünme eylemini ve diğer araştırmacıların kaos sorunu ile mücadele etmek için geliştirdikleri yöntemleri ele alır. Bunları açıklarken "Julia kümeleri", "Lorenz attractors" ya da "Mandelbrot kümesi" gibi karmaşık yöntemler yerine basit skeç, resim ve kendi yalın görüşlerinden yararlanır.

Kaos'u açıklarken oldukça etkili bir dil kullanan yazar, ayrıca okuyucuyu gerçek hayatında farkına varmadığı Kaotik Davranışlar hakkında şaşırtmayı başarabiliyor.

Yazara göre Kaos "Düzensizliğin düzenidir".




Masvingo (İl)

Masvingo, Afrika ülkesi Zimbabve'nin toplamda var olan on ilinden bir tanesidir.

Masvingo ili kuzeybatıda Midlands, kuzeydoğuda Manicaland, güneybatıda Matabeleland Güney, doğuda ise Mozambik ve Güney Afrika Cumhuriyeti ile komşu konumundadır.

Masvingo ili ayrıca Zimbabve tarihi adına önemli tarihi eser kalıntılarının bulunduğu ve Büyük Zimbabve olarak adlandırılan bölgenin yer aldığı il konumundadır. Bu tarihi eserlerin ziyareti nedeniyle il çok sayıda turisti bölgeye çekmektedir.

İl genelinde 2012 resmi nüfus sayım sonuçlarına göre 1,485,090 kişi yaşamaktadır.

Masvingo şehri ilin idari başkenti konumunda olup, il kendi içerisinde yedi ilçeye ayrılmış durumdadır. Bu ilçeler şu şekilde sıralanmkatadır:






Modern Çağ Öncesi Fizik

İrlanda asıllı fizikçi, X-ışını kristallografisindeki öncü çalışmalarıyla tanınan J. D. Bernal'ın Modern Çağ Öncesi Fizik ya da özgün adıyla The Extension of Man (1972) kitabı "başlangıç"tan klasik fiziğin sona erdiği 19. yüzyıl sonlarına kadar uzanan süre içerisindeki fiziğin ilgi çekici ve önemli gelişimini tanıtırken, bilimin kültürle ortak bir payda altında toplanabildiği bir döneme de ışık tutar.




MK-81

Mark 81(MK-81) ABD yapımı bir bombadır. Mark 80 serisinin en ufağıdır. Düşman tanklarına ve diğer yer hedeflerine ve de küçük binalara saldırılarda kullanılan basit, ucuz ve etkileyici bir serbest düşümlü bombadır.





Elektrik mühendisliği tarihi

Elektrik mühendisliği tarihi, elektrik kullanımının günümüze gelirken geçirdiği dönüşümleri, yaşam ve teknolojinin gelişimine etkilerini ve bu gelişime katkıda bulunan bilim insanlarını anlatan tarihtir.

Doğa belli kurallar çerçevesinde işler, ve insanlar doğada yaşarken bu kuralları çözerek yaşamlarını kolaylaştırmaya, doğanın kurallarını keşfederek dünyayı kontrol etmeye çalışırlar. Öyle ki, teknoloji ve bilim zamanla insanların elinde büyük bir güç haline gelmiştir. Dünya yaşamını kolaylaştıran ve onu kontrol eden topluluklar, diğer topluluklar karşısında prestij ve saygınlık kazanmış; onlara hükmetme yöntemi olarak teknolojilerini kullanmışlardır.

Elektrik ve manyetizma (mıknatıslık), eski çağlardan beri bilinen gerçeklikler olmasına rağmen, mekanik ve hidrolikteki bilimsel gelişmelerin tamamlanmaması, malzeme konusunda karşılaşılan zorluklar ve bu konuya ilginin oldukça düşük bir şekilde sadece manyetizmayla kısıtlı kalması sebebiyle elektrik kullanımını gelişimi, 16. yüzyıla kadar gecikmiştir. Gelişmeye başlayan elektrik teknolojisi dünyada köklü değişikliklere yol açmış ve insan yaşamını bütünüyle değiştirecek etkilere yol açmıştır.

Antik Yunancada kehribar anlamına gelen "ēlektron" sözcüğü, Yeni Latincede "kehribar gücü" anlamına gelen "electrica" kelimesi olarak kullanım alanı bulmuştu. 1600'lerde William Gilbert tarafından kullanılan ve "kehribar gibi" anlamına gelen electricus kelimesi, Sir Thomas Browne (1605 - 1682) adlı İngiliz yazar tarafından 1646 yılında yayımladığı "Pseudodoxia Epidemica" adlı eserinde elektrik şeklinde ilk defa kullanılmıştır. Sırasıyla İngilizce ve Fransızca'ya geçen kelime dilimize de "elektrik" olarak kazandırıldı. Elektrik sözcüğü, hemen hemen tüm dünya dillerine aynı şekilde girmiş ve evrensel özellik kazanmıştır.

Eski Yunan toplumunda barışın sağlanıp belli bir refah düzeyine erişilmesiyle birlikte, insanlar bilimle ilgilenmeye başlamıştı. Bilim insanları doğayı inceliyor, onun işleyiş kurallarını çözüp insanların yaşamını kolaylaştırmaya çalışıyorlardı. Eski Yunan döneminde Milet'te (Anadolu, Aydın civarında eski yerleşim yeri) yaşayan Thales (MÖ 624-MÖ 546) de doğayla ilgili araştırmalar yaparken kehribarın yünle ovulduğunda tüy ve saman gibi hafif maddeleri kendine çektiğini, uzun süreli ovmalarda ise insan vücuduna yaklaştırıldığında küçük kıvılcımlar çıkardığını fark edip bazı araştırmalarda bulunmuştu. Deneyleri sonucunda hasır ve buna benzer maddelerin de aynı özelliği gösterdiğini gözlemledi. Tales'in incelediği şey bugünkü statik elektrikti ve insanlık tarihinde statik elektrikten ilk söz edilmesi, Tales'in yaşadığı Eski Yunan dönemine rast gelmektedir.

Eski çağ tarih kayıtlarında elektriğin bundan sonraki ilk anılması Miletli Thales'ten 300 yıl kadar sonrasına (MÖ 4. yüzyıl) rastlamaktadır. Theophrastus, kendi zamanında "lyncurium" olarak adlandırılan ve günümüzde "turmalin" olduğu düşünülen kıymetli şeffaf bir taşın küçük kütleleri kendine çektiğini gözlemlemiş ve kayda geçirmişti.

Pliny, torpido adlı temas edildiğinde şok etkisi yapan balıktan söz etmişti, ancak bu etkinin "kehribar" veya "turmalin" maddelerinin etkisiyle aynı olduğu fark edilememişti. 5. yüzyıl'da yaşamış olan Eustathius, Tiberius'un azad edilmiş bir kölesinde bulunan gut hastalığının bu balık sayesinde tedavi edildiğinden bahseder. Elektriğin tıbbi amaçlarla ilk kullanımı da bu olaya dayanmaktadır.

Ortaçağ'da Avrupa'da bilim büyük bir sekteye uğramıştı. Uzun süren savaşlar, yönetimde din etkisinin aşırı derecede artması, bilimin dine karşı çıkmak olarak algılanacağı korkusu gibi nedenlerden dolayı bilim tarihi karanlık çağa girmişti. Bu çağda bilimin her dalında görülen durgunluk elektrik dalında da görülür. Bu çağda gerçekleşen tek yenilik elektrik ile manyetizmanın arasındaki benzerlik ve farkların açıklanmasıydı. Manyetizma, elektrikten daha uzun bir geçmişe sahiptir. MÖ 900'lü yıllarda efsaneye göre bir çoban, farklı bir taş türünün demiri kendisine çektiği keşfetti. Bugünkü ismiyle "mıknatısın" gücü tamamen kehribarın çekme gücüne benzediğinden, eski çağlarda elektrik ile manyetizma sık sık birbirine karıştırılıyordu.

2. yüzyılda Çinliler tarafından mıknatısın şerit haline getirilip serbest bir şekilde dönmeye bırakıldığında kuzey - güney yönünde sabit kaldığı keşfedildi. Mıknatısiyetin bu yön bulma kabiliyeti sayesinde Çinliler manyetik pusulayı icat etmişlerdi. Manyetizma ve bu pusulalardan Avrupa'da ise ilk defa 1180 yılında (1157 - 1217) bahsetmişti. Bu gelişmenin ardından denizciliğin önündeki en büyük engellerden biri olan yön bulma sorunu tarihe karışmış oldu. 

Manyetik pusulanın Avrupa'ya gelmesiyle birlikte bu konudaki araştırmalarda bir kıpırdanma oldu. Fransız bir bilgin ve askeri mühendis olan Peter Peregrinus ("Petrus Peregrinus de Maricourt" veya "Hacı Petrus") Sicilya Ordusuna mensuptu ve bir kuşatma sırasında arkadaşına mıknatıslarla ilgili, adı "Maricourt'lu Hacı Petrus'un Foucaucourt'lu Asker Syergus'a Mıknatıs Hakkında Yazdığı Mektup" olan 1269 tarihli bir mektup yazdı. Peregrinus bu mektubunda, manyetik kutuplardan ("manyetik kuvvetin en yüksek olduğu bölge"), aynı kutupların birbirini itip farklı kutupların birbirini çektiğinden, mıknatısın kuzey - güney kutuplarının nasıl belirlenebileceğinden bahsetti. Manyetik kutup tanımının ilk defa yapıldığı mektupta ayrıca mıknatısların bölünmesiyle