ır. Klasik tarzdaki yılankavi kıvrımların ve çalılıkların moda olmaktan çıktığı 19. yüzyılda popüler olmuştur. 20. yüzyılda, 'İngiliz bahçesi' terimi peyzaj mimarları tarafından kullanılmaya başlanmıştır.

İngiliz bahçesi veya İngiliz parkı terimleri Birleşik Krallık dışında kullanılır, Birleşik Krallık'da ise manzara bahçesi terimi kullanılmaktadır. Bu tarzın bir örneği Almanya Münih'te yer alan Englischer Garten'dir.

Peyzaj mimarlığı





Smallville

Smallville, 2001 yılında çekimine başlanan, Superman'in gençliğini konu alan Amerikan dizisi. Yapımcılığını Alfred Gough ve Miles Millar yapmıştır. Dizinin çekimleri Kanada'da yapılmıştır. Dizinin ana oyuncuları Tom Welling, Allison Mack, Michael Rosenbaum, Annette O'Toole, John Schneider, Erica Durance, John Glover ve Kristin Kreuk'tur.

Superman'ın gençliğini ve güçlerini keşfetmesini konu alan Amerika Kanada ortak yapımı dizi.Dizi 13.05.2011 tarihinde 'Finale' isimli bölümüyle final yapıp ekranlara veda etmiştir. Bilim kurgu ve macera alanında ön plana çıkmış olan Smallville dizisi Süpermen’in hayata başlayış şeklini ve küçüklük zamanlarını anlatan bir yapım olarak karşımıza çıkmakta. Dizinin başkarakteri olan Clark Kent farklı bir gezegenden gelen bir varlığı canlandırmaktadır. Dünyadaki var olan insanlara oranla büyük bir farklılık gösteren bu karakter iyi yönleriyle ön plana çıkarak dünyayı kötü olan olaylardan korumaya çalışmakta.
Çocukluğu çok iyi bir şekilde geçen Clark Kent gençlik yıllarını da en iyi şekilde geçirebilmek için büyük çaba sarf etmektedir. Dram ve romantizm konularının işlendiği bu dizide aşk ve hüzün kavramlarının izleri bir hayli görülmektedir.
Bir zamanlar Clark Kent’in çok yakın arkadaşı olan Lex Luthor kötülüğe olan yatkınlığından dolayı Clark Kent ile aralarında büyük bir farklılık meydana gelmiştir. Bu iki oyuncunun birbirleri arasındaki rekabeti de konu edinen bu dizide doğaüstü güçler ve karakterlerde yer almaktadır.





Lana Lang

Clark Kent'in Smallville'de yaşarken aşık olduğu ilk karakter. Smallville dizisinde Kristin Kreuk tarafından canlandırılmaktadır. Dizinin başrol karakterlerinden biri olan Lana Lang ilerleyen sezonlarda Clark Kent'in güçlerini kaybetmesi sonucunda aynı evde yaşamaya başlamışlardır. İleriki bölümlerde güçlerini geri kazanınca Clark Kent'in varlığının ona zarar vermemesi için Lana'yı terketmesinden sonra Lex Luthor ile evlenen fakat Lex'in gerçekte kötü bir insan olmasını anlaması üzerine boşanan Lana, Lex Luthor'a karşı bir takıntı sahibi olmuş ve kurduğu sözde dernek ile aldığı nafakayla oluşturduğu takip sistemi aracılığıyla Lex Luthor'u takip altına almış ve insanlara zarar vermesini engellemeye çalışmıştır.

Smallville dizisinde Lana Lang karakteri önemli yerini korumaktadır
Ama 8. sezonda ayrılmıştır.




Aleut Adaları

Aleut Adaları, Kuzey Amerika'nın kuzeybatı kıyısı açığında takımada.

Alaska Yarımadası'nın güneybatıya doğru uzantısını oluşturan Aleut Adaları, 1.800 km boyunca uzanır, kuzeyde Bering Denizi'ni güneyde Büyük Okyanus'tan ayırırlar. 150'yi aşkın ada, küçük ada ve kayalıktan adaların ölçümü 17.666 km², nüfusu 11.942'dir.

En büyük 5 ada doğudan batıya doğru sıralanırlar:

Yanardağ kökenli adalar olan Aleut Adaları'nın en yüksek noktası "Unimak" adasında "Shishaldin" Dağı'dır (2856 m). Hiç ağaç gelişmeyen ve bitki örtüsü sazlar, otlar ve bodur bitkilerden oluşan adalarda, Bering Denizi'nden gelen soğuk hava ile akıntılar, Büyük Okyanus'un yumuşak etkileriyle karşılaşır, yıl boyunca sis, yağmur, şiddetli rüzgarlara ve aşağı yukarı değişmeyen bir sıcaklığa (3 °C) yolaçarlar.

1741'de Vitus Bering ve Aleksey Çirikov tarafından bulunan Aleut Adaları'nda, Ruslar mavi tilki ve fok gibi kürklü hayvanları avlayıp, yerli Aleutları aşağı yukarı bütünüyle ortadan kaldırdılar. Alaska'yla birlikte 1867'de ABD'ye satılan adalarda, en eski yerleşim merkezi Unalaska 1760'a doğru kurulmuştur.





Ukraynalılar

Ukraynalılar (, "ukrayintsi", ); tarihteki adları: Kiev Rusları, Rusinler, egzoetnonimleri: Rutenler, Kazaklar, Çerkaslar, Maloroslar - Küçük Ruslar), Doğu Slavları grubuna ait, çoğunluğu Ukrayna topraklarında yaşayan bir etnik topluluktur. Dillerine Ukrayna dili adı verilir.

2001'de Ukrayna çapında yapılan sayımda 130'dan fazla millet ve etnik topluluğa mensup Ukraynalılar içinde %77,8 ile etnik Ukraynalılar en büyük topluluk idi.





Kısa tüylü Alman puanteri

Kısa tüylü Alman puanteri, Almanya kökenli av köpeği.

19. yüzyıl'ın sonlarında Alman avcılarının yetiştirdikleri Alman Kısa Tüylü Puanter, kokusundan yerini belirlediği avını, hem karada, hem suda izleyip, yakalayabilir. Yükseklikleri 62,5 cm dolayında, ağırlıkları 32 kg'ın üstündedir. Açık ya da koyu kahverengi olan pürüzsüz postunda, grimsi beyaz ya da koyu kahverengiden, karaciğer rengine kadar benekler bulunabilir.Alman Kısa Tüylü Puanter çok amaçlı fermalı bir ırktır.Aynı zamanda en zeki fermalı ırklar arasındadır.Alman Kısa Tüylü Puanter iyi huylu olmasına rağmen bir ev köpeği değildir.Bu ırk İtalyan ve İigiliz Puanterlerinden üretilmiştir.Bu ırkın eğitimi oldukça kolaydır ve otoriter bir köpek cinsi değildir.Çocuklarla çok iyi anlaşırlar.Bunun yanı sıra koruyucu bir ırkdır fakat bu cinsden koruma beklenmemelidir.Amerika ve Kanada'da 200 çiftlik bazında yapılan bir araştırma sonucu köpek ırkları çalışma ve itaat zekası yönünden sıralamıştır.Bu sıralamada Alman Kısa Tüylü Puanteri 117 ırkın arasında 16. ırk seçilmiştir.

Alman Kısa Tüylü Puanteri Irk Bilgisi




Çivi yazısı

Tarih yazı ile başlar. İlk yazı türü çivi yazısıdır. Taşların üzerine resimler ya da harfler ile özel bir teknikle yazılır. Bu yazı türü papirüsün bulunması ile son bulmuştur.

İfade edilmek istenen kavramlarda, var olan kayıt sisteminin yetersiz kalması, yazının gelişmesinde çok önemli bir adım atılmasına neden oldu. Bu, kullanılan dilin, ilk olarak aktif bir biçimde yazıya geçirilmesi olayıdır. Bu aşamada, Sümer dilinin çoğunlukla tek heceli kelimelerden oluşmasının da büyük payı vardır. Böylece, çizilen her işarette, tasvir edilen nesne değil, bu kelimenin ses değeri ön plana çıkarılmıştır. Daha iyi anlaşılabilmesi için, bunu somut olarak örnekleyelim. Örneğin, Sümerce "dağ" kelimesi "KUR", "su" "A", "ağız" ise "KA" olarak okunurdu. Şimdi "KUR.A.KA" diye özel bir isim yazılmak istendiğini varsayalım. Bunun için katip, önce bu ismi oluşturan resimleri yan yana çizdi.

Sonra bunu gören kişilerin resimsel özelliklerine aldanıp, "Dağın suyu içilir" gibi, yanlış şekilde algılamalarını önlemek için de, kelimenin başına, bunların ses değerleri ile okunması gerektiğini gösteren bir uyarı işareti koydu. Determinatif (belirtici) adını verdiğimiz bu işaretler, daha sonra çivi yazısının ilerleyen evrelerinde, kadın, erkek, nehir, ülke, şehir vb. özel isimlerinin başına , bazen de sonuna konarak, yaygın bir şekilde kullanılmaya başlandı, îşte bu gelişmeye, yani kelimelerin içerdikleri ses değerleri ile okunmaya başlanmasına, "fonetizasyon aşaması" veya "ses-leşme evresi" diyoruz. Bu aşama, Uruk III b evresine, yani yaklaşık M.Ö. 3. binin başlarına rastlar.

ilk zamanlarda belki de kaçınılmaz bir zorunluluk sonucunda ortaya çıkan, resimlerin içerdikleri ses değerlerinin kullanılmaya başlanması ile, çok daha kesin mesajlar verilebileceği çabuk kavranmıştır. Bu dönemde ortaya çıkan, önemli bir özellik de, anlamı göz önünde bulundurulmaksızın, kelimelerin sadece ses değerlerindeki benzerlik veya eşitlik nedeniyle, başka kelimelerin yazımında da kullanılmaya başlanmasıdır. Örneğin, Sümerce "ok" anlamına gelen Tl işareti, aynı ses değerine sahip olduğu için, "hayat" kelimesine de, aynı işaretle yazım olanağı sağlamıştır. Elbette Sümerce okumayı bilen biri, bu iki kelime arasındaki "eş değerli-lik"ten haberdar olduğu için, "ok" işareti ile gösterilmiş bir logogramın, metnin içeriğine göre, "hayat" olarak okunması gerektiğini fark edecektir. Bunu Türkçede birden fazla anlamı olan kelimeler, "at", "yüz", "alay" ile karşılaştırabiliriz.

Kelimelerin fonetik olarak ifade edilebilmeleri, geç dönemlerde çok daha fazla işlerlik kazanan, hecelerin kullanılabilmesini olanaklı kıldı. Böylece, ayak resmiyle gösterilen mastar halindeki "gitmek" fiilinden öte, "gidiyorum" gibi çekimli formlar da yazılabildi. Bu yenilik gittikçe kuvvet kazanmasına rağmen, eski logogramları, yani tek işaretli kelimeleri, tamamen ortadan kaldıramadı. Kullanışlılığından dolayı, bu logografik yazı, silindir mühürler, heykeller ve steller üzerinde çivi yazısının gelişiminin sonuna kadar korundu. Fakat, özellikle fiillerin ifadesinde, yeni fonetik hece yazısı, eski yöntemin yerini aldı. Bazı kelimelerin aynı işaretle yazılabilmelerine karşın, yine anlamı aynı olan kelimeler için değişik işaretler de yaratıldı. Örneğin, Sümerce'de GU, hem "boyun", hem de "öküz"anlamına gelen bir kelimedir. Böylece GU, iki farklı işaretle yazılabildi. Bu "çok işaretlilik" (polysemie) ile daha geç dönemlerdeki kullanımlarla da birlikte, GU tam 14 farklı işaretle yazım olanağı buldu. Bundan başka işaretler, "çok seslilik" (polyphonie) kazandılar. Örneğin, tek başına kullanıldığında, "gün" anlamına gelen, aynı yazımla, BABBAR okunup "beyaz" rengini ifade eden, UD işareti, kelime içindeki yazılımlara göre, ud, pir, tam, par, lah, lih hece değerlerini de kazanmıştır.

Şimdi belki, bu uygulamayla, bir metnin okunuşunun son derece zorlaşabileceği sorusu akla gelebilir. Bu konuda en büyük yardımcı, belirli dönemlerde ve belirli metin gruplarında kısıtlı sayıda işaret kullanılmış olmasıdır. Ayrıca çoğu zaman metnin içeriği ve her işareti izleyen bir diğeri, nasıl doğru okunması gerektiğini kendi gösterir.

Böylece M.Ö. 3. binde kullanılan kelime yazısı, yerini daha gelişmiş bir kelime -hece yazısı sistemine bıraktı. O zamana kadar hiçbir işareti olmayan, kelime ve isimler de bu şekilde yazılabildi. Daha önemlisi, aynı yolla, gramere ait özellikler de yaşam buldu.

Çivi yazısı hece sistemine dayanan bir yazı sistemi olduğu için, sesli harflerin (vokaller) birer işaretle gösterilebilmelerine karşın, sessiz olanlar, (konsonantlar) bu şek