mesini ve tarihin ilerleyişini, sınıf mücadelesi; yani diyalektik yöntemle açıklar. Sınıfların ortaya çıkışından itibaren, tarih sınıf mücadeleleri tarihi olduğu gibi, devlette belli bir sınıfın egemenlik ve baskı aracından başka bir şey değildir.

"Sınıf bilinci" bu noktada, genel anlamda, aynı sınıfa mensup bireylerinin paylaştığı ortak çıkar ve hedeflerle ilgili olarak bilinç durumunu ifade etmektedir. Ancak Marksist teori de bu bilinç durumu bireylerin kendisiyle ilgili bir mesele olmaktan çıkarılır; sınıfın dogrudan maddi üretim yapısındaki konumuyla ilişkili olarak sahip olduğu ya da olacağı "bilinç" durumunu ifade etmek için kullanılır. Bu yönde bir sınıf bilinci teorisinin Georg Lukács tarafından belirgin bir şekilde geliştirildiği görülür.

Lukacs, proletaryanın sınıf bilinci ile burjuvazinin sınıf bilinci arasında temel bir ayrım yapar ve bu ayrımın söz konusu sınıfların maddi üretim yapısındaki konumlarından ileri geldiğini belirtir. Burjuva sınıf bilinci, parçalanmış ve bütünlükten uzak bir bilinç iken, buna karşı proletaryanın bilinci gerçekliği bütünsel olarak kavramaya olanaklıdır. Proletarya bu bütünsel bilinci sayesindedir ki tarihin öznesi olabilmektedir.

Bunların ötesinde Marksist sınıf bilinci kavramlaştırmasının, bilinç sorununu aynı zamanda sınıfsal temelli bir sorun olarak ele aldığını, bu bilinç'in esas olarak toplumsal bilinç biçimi olarak değerlendirilmesi gerektiğini, ve çatışan sınıflar arasındaki kategorik bilinç ayrımlarını dile getirdiğini belirtmek gerek.




Koios

Yunan mitolojisinde, Koios, akıl Titan'iydi. Kız kardeşi olan zeka Titan'ı Phoebe'dan Leto ve Asteria'yi doğurmuştur. Leto, Zeus'la birleşmiş ve Artemis ve Apollo'yu doğurmuştur. Diğer Titanlar gibi, Koios da Zeus ve diğer Olimposlu tanrılar tarafından tahttan indirilmiştir.




Ulusal Kurtuluş Cephesi (Cezayir)

Ulusal Kurtuluş Cephesi ( "Jabhatu l-Taḥrīru l-Waṭanī"; , FLN) Cezayir'deki sosyalist bir siyasi partidir. 1 Kasım 1954 tarihinde Cezayir'i Fransa'dan kurtarmak amacıyla küçük grupların birleşmesiyle kuruldu. Cezayir Bağımsızlık Savaşı sırasında başlıca milliyetçi hareketti ve 1989 yılında diğer partilerin kurulmasına izin verilmesine kadar Cezayir'in tek yasal ve iktidar partisi oldu.

Union Nationale de la Jeunesse Algérienne, partinin gençlik koludur.




Demokratik Ulusal Birlik

Demokratik Ulusal Birlik (, , RND) Cezayir'deki siyasi partilerden biridir. Partinin liderliği Ahmed Ouyahia tarafından yürütülmektedir.

2002 parlamento seçiminde, parti 610,461 oy aldı (8.2%, 47 sandalye). 2004 başkanlık seçiminde partinin adayı, Abdülaziz Buteflika 8,651,723 oy (85%) alarak seçimi kazandı.




İnsan Hakları ve Demokrasi Hareketi

Human Rights and Democracy Movement Tonga'daki siyasi partillerden biridir.

Partinin liderliği Uliti Uata tarafından yürütülmektedir.

2005 parlamento seçiminde, parti 7 koltuk kazandı.




İnsan Hakları Koruma Partisi

İnsan Hakları Koruma Partisi Bağımsız Samoa Devleti'ndeki siyasi partilerden biridir.

Partinin liderliği Tuila'epa Sailele Malielegaoi tarafından yürütülmektedir.

2001 parlamento seçiminde, parti 30 koltuk kazandı.




Brezilya Komünist Partisi

Brezilya Komünist Partisi () Brezilya'da faaliyet gösteren siyasi partidir. 23 Haziran 1988'de Brezilya Yüksek Seçim Mahkemesinin kararıyla yasal parti olarak kabul edilmiştir. Şu anki başkanı Luciana de Oliveira Santos'tur.

Partinin gençlik örgütü UJS ("União da Juventude Socialista") Dünya Demokratik Gençlik Federasyonu üyesidir.

PCdoB 18 Şubat 1962 tarihinde Brazilyalı Komünist Parti ("Partido Comunista Brasileiro - PCB") saflarından bu partiyi revizyonist olmakla suçlayarak ayrılan yaklaşık yüz kişi tarafından kuruldu. Parti Maoizm'den açıkça etkileler taşıyan bildirisinde ve Nikita Kruşçev'e karşı tavır alan ilk hükümet dışı komünist parti oldu. Yayın organı olarak "A Classe Operária" (Çalışan Sınıf) dergisini yayınlamaya başladı.

27 Temmuz 1963'te parti Nikita Kruşçev'e yönelik Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin 20. Kongresi'nde aldığı kararları eleştiren bir açık mektup yayınladı.

31 Mart 1964'te Brezilya devlet başkanı João Goulart'nın ABD destekli bir askeri darbeyle devrilmesiyle başlayan yirmi yıllık askeri diktatörlük döneminde parti demokrasiye dönüşü savundu. Bütün siyasi partilerin yasaklandığı ve yoğun insan hakları ihlallerinin gündeme geldiği darbe döneminde PCdoB en önemli yeraltı direniş örgütlerinden biri haline geldi. Üniversite çevresindeki faaliyetleri sayesinde parti giderek büyüdü. Bu arada hükümet karşıtı grupların üyeleri ve liderleri düzenli olarak askerler tarafından öldürülüyordu.

1972 yılında ordu, hava kuvvetleri ve polis komünist liderlerin gizlendiğinden şüphelendikleri güney Pará'da bulunan Marabá kentine yönelik geniş bir saldırı düzenlediler. PCdoB direnişçi hareketler tarafından örgütlenen ve ismini yakınlarda bulunan bir ırmaktan alan Araguaia Gerillaları hareketine katılmıştı. Hükümet basın organlarına bu örgütle ilgili haber vermeyi yasaklamıştı. Gerilla hareketi 1975 yılında yenildi.

Demokratikleşme sürecine başlamış olan askeri hükümet 28 Ağustos 1979'da aralarında PCdoB'un kurularının da bulunduğu siyasi tutukluları da kapsayan bir genel af ilan etti. Aynı yıl parti gazetesi "Tribuna Operária"'yı yayınlamaya başladığını duyurdu.

1984 başlarında solcu önderlik doğrudan başkanlık seçimleri talep eden "Diretas Já" kampanyasını başlattılar. Üç ay gibi bir süre içinde 8 milyon Brezilyalı hükümet karşıtı politik gösterilere katıldı. Seçim talebi kabul edilmediyse de askeri rejim giderek çözülmeye başladı. Bir yıl sonra PCdoB Sosyalist Gençlik Birliği'ni ("União da Juventude Socialista") kurdu.

23 Mayıs 1985'te kampanyanın 8 ay sonrasında senato Tancredo Neves'i başkan olarak seçti. Bu askeri idarenin sonu oldu. PCdoB ve diğer solcu partiler yeniden yasallaştılar. Partinin beş temsilcisi 1988 Anayasası'nı hazırlayacak olan Anayasal Komisyona seçildi.

1989'da 29 yıl sonra yapılan ilk başkanlık seçimlerinde Brezilya İşçi Partisi'nden ("Partido dos Trabalhadores - PT") Luiz Inácio Lula da Silva PCdoB ile ittifak yaparak oyların %47'sini elde etti. Bu koalisyon 1994, 1998 ve 2002 seçimlerinde tekrarlandı.

Şubat 1992'de partinin 8. Kongresi "O Socialismo Vive!" (Sosyalizm Yaşıyor) sloganı ile yapıldı. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra dünya üzerindeki birçok komünist partiyi etkisi altına alan program dönüşümleri ve isim değişimleri dalgası PCdoB'yi etkilemedi. Aynı yılın Eylül ayında PCdoB başkan Fernando Collor de Mello'yu yolsuzlukla suçlayan ilk parti oldu. Collor 29 Aralık'ta görevinden ayrılmak zorunda kaldı.

1990'larda PCdoB Fernando Henrique Cardoso'nun neoliberal politikalarının başlıca karşıtı haline geldi. 6 Ekim 2002'deki genel seçimlerde parti 1 967 833 oy aldı (2.2%) ve Temsilciler Meclisi'nde 513 sandalyenin 12 tanesini elde etti. Ancak Senato'ya giremedi. 1 Ekim 2006 seçimlerinde de parti parlamentoda 13 sandalye kazandı.

Günümüzde PCdoB Ocak 2003'ten bu yana iktidarda bulunan Luiz Inácio Lula da Silva'nın Brezilya İşçi Partisi yönetimindeki koalisyon hükümetinin parçasıdır.




Şili Komünist Partisi

Şili Komünist Partisi (), Şili'de komünist bir siyasi partidir. Parti, 1922 yılında Luis Emilio Recabarren tarafından kuruldu. Günümüzde, parti liderliğini Guillermo Tellier üstlenmektedir.

Parti, "El Siglo" yayınını yayınlamaktadır. Juventudes Comunistas, partinin gençlik koludur.


 




Venezuela Komünist Partisi

Venezuela Komünist Partisi ("Partido Comunista de Venezuela"), Venezuela'da marksist-leninist dünya görüşünü esas alan bir siyasi partidir. Komünist Enternasyonal'in seksiyonu olarak 1931 yılında kurulmuştur. Partinin genel sekreteri Oscar Figuera'dır.

1990'lara kadar ülkedeki başlıca sol güçtü. 1931 yılında Juan Vicente Gómez diktatörlüğü döneminde bir yeraltı örgütlenmesi olarak kuruldu. Başlangıçta Komünist Enternasyonal'in Venezuelalı üyesi olan Juan Bautista Fuenmayor tarafından yönetildi.

1945 yılına kadar yasa dışı bir örgüt olarak kaldı. 1960'larda Rómulo Betancourt'un başkanlığı döneminde yeniden yasadışı ilan edildi. 1960'larda Küba Devrimi ve Che Guevara'dan esinlenerek hükümete karşı gerilla savaşı başlattı. İçinde gerilla taktiklerinin kullanılmasını kabul etmeyenler 1971 yılında ayrılarak Sosyalizme Doğru Hareket'i (MAS) kurdular. 
1993 Başkanlık Seçimlerinde Parti, Hugo Chavez'i ve onun "Beşinci Cumhuriyet Hareketi"'ni destekledi. Bundan sonraki dönemlerde partinin Chavez'e desteği sürmüştür. 1998 devlet başkanlığı seçimlerinde parti 81.979 (%1.25) oy almıştır. 2006 devlet başkanlığı seçimlerinde parti 342.227 (%2.9) oy almıştır. 2012 seçimlerinde ise oy oranı %3.28 olmuştur. Chavez yanlısı koalisyondaki en büyük ikinci partidir. Parti küçük olmasına rağmen hükümetteki Chavez yanlısı koalisyonun aktif bir parçası olarak öne çıkmaktadır.

"Debate Abierto" (Açık Tartışma)ve "Tribuna Popular" (Halkın Kürsüsü) partinin yayın organlarıdır. "Juventud Comunista de Venezuela" partinin gençlik koludur.





Hindistan Halk Partisi

Hindistan Halk Partisi, () Hindistan'da milliyetçi bir siyasi partidir. 1980 yılında kurulmuştur. Partinin yönetimi Amit Shah tarafından yürütülmektedir. Bharatiya Janata Yuva Morcha, partinin gençlik koludur.




Telugu Desam Party

Telugu Desam Party (Telugu Bölgesi Partisi), kısaltılımışı TDP Andhra Pradesh'daki (Hindistan) siyasi partilerden biridir. Parti, 1982 yılında N.T. Rama Rao tarafından kuruldu. Partinin lideri N. Chandrababu Naidu'dur. Telugu Yuvatha, partinin gençlik koludur.




All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam

All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam (AIADMK) (çev. Tüm Hindistan Anna Dravidian İlerleme Federasyonu) Hindistan'da Tamil Nadu ve Puducherry eyaletlerinde bulunan bir siyasi partidir. Şu anda Tamil Nadu'da iktidarda bulunmaktadır ve Hindistan Parlamentosu'ndaki üçüncü en büyük partidir. 17 Ekim 1972 tarihinde M. G. Ramachandran (halka MGR olarak bilinir) tarafından Dravida Munnetra Kazhagam'ın (DMK) ayrı bir grup olarak kuruldu. 1989'dan 2016'ya kadar AIADMK, Tamil Nadu