ol müsbakaları yapılmaktadır. Bosna-Hersek'in FK Željezničar takımının maçlarını yaptığı stadyum 20.000 seyirci kapasitelidir.




Gönül Yarası

Gönül Yarası, başrollerinde Şener Şen, Meltem Cumbul ve Timuçin Esen'in oynadığı, yönetmenliğini Yavuz Turgul'un yaptığı 2005 yapımı sinema filmi. 7 Ocak 2005'te vizyona girmiştir. Film Akademi Ödülleri'nde de ‘En İyi Yabancı Film’ dalında Türkiye’yi temsil etmiştir. Film ayrıca, Dünya'nın (Meltem Cumbul), bir Türkü Bar'da söylediği Etek Sarı türküsü, aynı barda Neşet Ertaş'ın seslendirdiği "Karlı Dağlar", Aynur Doğan'ın seslendirdiği "Dar Hejiroke" şarkılarına da yer verilmiştir. Yapımcı firmalardan biri olan Filmacass, resmi Youtube hesabına filmin tamamını yüklemiştir. Film, bazı sahnelerde gözüken mikrofonlar sebebiyle izleyiciden ve film eleştirmenlerinden bu konuda olumsuz yorum almıştır. Filmi 898 bin kişi sinemada izlemiştir.
Bütün hayatını Anadolu’nun ücra köşelerinde öğrencilerine adamış, bunun uğruna karısı ve çocuklarından bile vazgeçmiş bir öğretmen Nazım (Şener Şen). Psikopat kocasından kaçıp, kızıyla birlikte İstanbul’a yerleşen ve bir pavyonda çalışan türkücü Dünya (Meltem Cumbul). Eski karısı Dünya’ya takıntılı bir aşkla bağlı, gözü kara, sevdası için dünyayı yakacak kadar çılgın bir adam: Halil (Timuçin Esen). Nazım Bey, Anadolu’da öğretmenlik yapmaktadır. Emekli olduktan sonra İstanbul’a yerleşir ve emekli maaşının bağlanmasını beklerken arkadaşı Takoz’un (Sümer Tilmaç) taksisinde çalışmaya başlar. Dünya ise pavyonda çalışan ve eski kocası Halil ile başı belada olan zor durumda bir kadındır. Bir gün, Nazım’ın taksisine bindiğinde her ikisinin de hayatı değişir. Nazım, Dünya’yı her gün işe götürüp getirmeye başlar. Bir gün Dünya’nın eski kocası pavyonu basınca, Nazım, Dünya ve küçük kızına sahip çıkar.

Filmde Meltem Cumbul tarafından Ayrılık Ateşten Bir Ok ve Etek Sarı şarkıları kendi sesiyle seslendirilmiştir. Filmin bir sahnesinde Neşet Ertaş'ın "Karlı Dağlar" şarkısına yer verilmiştir. Başka bir sahnesinde Aynur Doğan'ın "Dar Hejiroke" şarkısına yer verilmiştir.







Baba (roman)

Baba, Amerikalı yazar Mario Puzo'nun yazdığı orijinal olarak 1969'da G.P. Putnam's Sons tarafından yayınlanan bir romandır. ABD'ye yerleşmiş Don Vito Corleone'nin reisliğindeki Sicilyalı bir Mafya ailesi ailesinin hikâyesini anlatmaktadır. Roman 1945 - 1955 yılları arasında geçmekte ve Vito Corleone'nin çocukluktan yetişkinliğe kadar geçmişi de irdelenmektedir.

Kitabın başlığı ve yer altı dünyasıyla olan ilişkisi tartışma yaratmıştır. Puzo'nun "Godfather - Baba" başlığını bir mafya babasını belirtmek için kullanması onun muhabirlik deneyiminden esinlendiği pek çok yerde karşımıza çıksa bile bu terime ilk defa Mafya'la bağlantılı Joe Valachi'nin 1963'teki Organize Suçlar Üzerine Kongre Kapalı Oturumu'ndaki ifadesinde rastlanmaktadır.

Baba unvanı verilen Vito Corleone'nin soyadı Sicilya'nın Corleone şehrinden gelmektedir. Benzer şekilde Corleone'nin annesinin evlenmeden önceki soyadı Corigliano, yer altı faaliyetleriyle bilinen Calabria'nın Corigliano Calabro şehrinden gelmektedir. Vito'nun dört biyolojik çocuğu vardır: Santino Corleone, Fredo Corleone, Michael Corleone ve Constanzia Corleone. Ayrıca enformal olarak evlat edindiği Tom Hagen Corleone Ailesi'nde "consigliere - danışman" olarak görev almıştır. Vito ünlü bir şarkıcı ve film yıldızı Johnny Fontane'in vaftiz babasıdır.

New York'taki beş aile şunlardır: Stracci, Tattaglia, Corleone, Cuneo ve Barzini.

Ayrıca New York'un kanlı anlaşmalarla ya da yasal olmayan operasyonlarla ilgilenmeyen ama bu beş aile arasında barışı koruyucu görevi olan Bocchicchio Klanı da vardır. Ülke genelinde on aile daha vardır:

Tramonti Ailesi - Florida
Zaluchi Ailesi - Detroit
Falcone Ailesi - Los Angeles
Molinari Ailesi - San Francisco
Panza Ailesi - Boston
Forlenza Ailesi - Cleaveland
Capone Ailesi - Chicago
Bocchicchio Ailesi - (Merkezleri belirtilmemiştir)
On aileden ikisine değinilmemiştir.

1972 yılında Don Vito Corleone'yi Marlon Brando'nun, Michael Corleone'yi Al Pacino'nun oynadığı ve Francis Ford Coppola'nın yönettiği romandan uyarlama film sinemalarda oynamaya başladı. Mario Puzo senaryo ve diğer produksiyon konularında danışmanlık görevini üstlenmiştir. Yaklaşık 134 milyon $ hasılat yapan ve aralarında üç Akademi Ödülü, beş Altın Küre ve bir Grammy olan pek çok ödül kazanan film bütün zamanların en iyi filmlerinden biri olarak gösterilmiştir. Akabinde çekilen "Baba II" filmi altı Akademi Ödülü kazanmış ve En İyi Film Oscar'ını alan en iyi devam filmi olmuştur.

Film pek çok açıdan benzer olmakla birlikte bazı karakterlerle ilgili geçmişe yönelik belli ayrıntılara yer vermektedir. Bu ayrıntılardan bazıları gerçekten film olarak beyaz perdeye yansıtılımış ve "Baba Efsanesi" gibi versiyonlarda yer almıştır. Johnny Fontane'in Hollywood'daki yükselişiyle ilgili kısımlar filme dahil edilmemiştir. Romanla film arasındaki en büyük fark romanın daha mutlu bir sonla bitmesidir. Romanda Michael Corleone'in eski eşi ve iki çocuğunun annesi Kay Corleone'nin oğullarının babasının işinin başına geçmesini kabullenmiştir.

Video oyunları üreten Electronic Arts firması Baba'nın video oyunu adaptasyonunu 21 Mart 2006'da piyasaya sürmüştür. Oyuncu Corleone ailesindeki bir "asker" olarak oyunu sürdürmektedir. Ölümünden kısa süre önce Marlon Brando Vito Corleone'nun seslendirmesinde görev almış ve ölümünden sonra da oyun dublör sesiyle tamamlanmıştır. Francis Ford Coppola 2005 yılının nisan ayında Paramount Pictures tarafından oyunla ilgili bilendirilmediğini ve bu oyunu onaylamadığını açıklamıştır. Al Pacino da oyunun seslendirilmesinde görev almamış ve Michael Corleone başkası tarafından seslendirilmiştir. Film referans alınarak hazırlanmış bir kutu oyunu da bulunmaktadır.




Pai Mei

Pai Mei (Çince: 白眉; Wade-Giles: Pai Mei; pinyin: Bái Méi; kelime anlamı "Beyaz Kaş") Quentin Tarantino’nun filmi Kill Bill’de bir karakterdir. Bu karakter Çin’de yaşamış Bak Mei adlı bir savunma sanatı ustasından esinlenilerek yaratılmıştır. Filmde Gordon Liu tarafından canlandırılan Pai Mei, Beatrix Kiddo, Bill ve Elle Driver’ın ustasıdır. Gordon Liu'nun ağabeyi Chia-Liang Liu, 1980 yapımı "Hung wen tin san po pai lien chiao" adlı filmde Pai Mei’ye karşı dövüşen bir kahramanı canlandırmıştı. Kill Bill'in Pai Mei versiyonu diğer filmdekilere göre daha az kötüdür; daha önceki filmlerde Pai Mei ağzı bozuk, vatan haini olarak resmedilmiştir.

Bill Kiddo’ya Pai Mei’yi anlatırken şöyle der:
Bill ardından Kiddo’ya Pai Mei'yin "Beş Nokta Avuç Patlayan Kalp Tekniği"’nden bahseder. Bu teknikte kalbini çevreleyen beş noktaya vurulduğunda, rakip beş adım attıktan sonra kalbi tam anlamıyla patlamaktadır. Bill Pai Mei’yin bu tekniği kimseye, hatta kendisine bile öğretmediğini söyler. Ancak filmde Kiddo’nun bu tekniği öğrendiğini görürüz. Kiddo bu tekniği kullanarak Bill’e saldırı ve onu öldürür.

Önce Pai Mei Kiddo'yu eğitmek istemez, kadınlara karşı (özellikle de beyaz ve Amerikalı kadınlara) açık bir nefret sergiler. Ancak Bill onu ikna etmeyi başarır. Pai Mei en başından itibaren Kiddo'ya sürekli hakaret eder. Kiddo sinirlenmesine rağmen karşılık vermeye cesaret edemez. Pai Mei onun öfkesini farkeder ve ona bir kılıç alıp kendisiyle dövüşmesini söyler. Pai Mei silahsız olarak Kiddo'yu kolayca alt eder; ve bundan sonra her dediğine "bir köpek gibi" itaat etmesini söyler.

Elle Driver Pai Mei'in yanında eğitimi sırasında ona hakaret eder, ona "zavallı yaşlı deli" der. Pai Mei anında sağ gözünü oyar. Driver ise onu zehirleyip öldürerek öcünü alır.




TCG Pirireis (S-343) (1960)

TCG "Pirireis" (S-343), (İlk adı USS "Mapiro" (SS-376)) "Balao" sınıfı bir denizaltıdır. ABD donanmasında kullanılan "mapiro" adını Meksika ve Orta Amerika'nın Atlantik kıyıları ve Karayiplerde yaşayan bir balıktan almıştır.

"Mapiro", "Manitowoc Shipbuilding" şirketi tarafından 30 Mayıs 1944 yılında hazırlanmış, 9 Kasım 1944 yılında "Philip H. Ross", sponsorluğunda suya indirilmiştir. 30 Nisan 1945 tarihinde "Yarbay Vincent A. Sisler" komutasında göreve başlamıştır.

Michigan Gölü'nde yapılan denemelerin ardından, "Mapiro" "Locport" yüzer limanına girmiş ve Güney Pasifik'teki görevine hazırlanmak için Chicago ve Mississippi nehirlerinden New Orleans'a çekilmiştir. 31 Mayıs'ta Panama Kanalı'nı geçerek, eğitim için 5 Haziran'da Balboa'ya gelmiştir. 15 Temmuz'da "Pearl Harbor'a" varmıştır.

"Mapiro" savaş devriye görevine Mariana Adaları'ndan 4 Ağustos'da başlayıp, 16 Ağustos'da Saipan yakınlarına ulaşmıştır. Eylül'de batı kıyılarına dönene dek, gözetleme devriye görevinde kalmıştır, 25 Ağustos'da pasif hale geçmek için San Francisco'ya varmıştır.

"Mapiro", 16 Mart 1946'da görevden alınmış ve 1 Ocak 1947'de "Mare Adası'ndaki" Pasifik Reverse Filosu'na girmiştir.

1960'da, "Mapiro", "Fleet Snorkel" tipi bir denizaltıya dönüştürülmüştür. 18 Mart 1960'da "Askeri Yardım Programı" dahilinde Türkiye'ye kiralanmıştır. Türk donanması tarafından TCG "Pirireis" (S-343) olarak yeniden adlandırılmıştır. Daha sonra "Pirireis", 16 Mayıs 1960'da San Francisco'dan ayrılıp, Panama Kanalı'nı geçerek İstanbul'a gelmiştir. 23 Haziran 1960'da "Pirireis" Gölcük'e varmış ve Türk donanmasına katılmıştır. Türk Donanması'nda 18.03.1960-20.11.1973 tarihleri arasında hizmet vermiştir.

1 Ağustos 1973'de denizaltı ABD Donanma Kütüğü'nden ayrılarak tamamıyle Türkiye'ye satılmıştır. 1973 yılında Türk donanması tarafından görevine son verilmiştir. Bundan sonra yine aynı isim ve borda numarasıyla 08.02.1980-13.08.2004 tarihleri arasında görev yapan Tang sınıfı bir denizalti İzmir'de müze gemi olarak sergilenmektedir.






Justin






Maden suyu

Maden suyu, jeolojik ve fiziksel olarak koruma altında tutulan yeraltı sularından kuyu açılarak veya kaynaktan doldurularak elde edilmiş, çözünmüş katı madde içeriği toplam 250 ppm'den daha az olmayan sulara verilen isimdir.

Çözünmüş mineral tuzları, elementler ve gaz içerirler. Mineralli suları diğer sulardan ayıran özellik, kaynağından elde edildiği anda özel miktar ve oranlarda mi