ir köprü bulunur. 3500 m çatlağından sonra eğim yine artar ve buzulun bitiminde sırta ulaşılır. Dağın güney tarafına geçilir, doğuya doğru ilerlenerek güney rotasına ulaşılır ve bu rota üzerinden zirveye varılır.





Stendhal

Marie-Henri Beyle (23 Ocak 1783, Grenoble – 23 Mart 1842, Paris), daha çok mahlası Stendhal ile bilinen Fransız realist yazardır.

Marie-Henri Beyle, Grenoble'da 23 Ocak 1783 tarihinde burjuva bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası avukat Cherubin Beyle, annesi Hanriette Gagnon'dur. Çok sevdiği annesi 1790 yılında, Stendhal henüz yedi yaşındayken öldü. Stendhal, disiplinli ve muhafazakar kimseler olan teyzesinin babasının etkisi altında büyüdü.

1796'da Grenoble'da bir okula girdiyse de, 30 Ekim 1799'da askeri okulun giriş sınavına katılmak için Paris'teki, kuzeninin de çalışıyor olduğu Savaş Bakanlığı'na gitti. Ertesi yıl ağır süvari birliğinde teğmen olarak İtalya'ya gitti. Bu seyahati sırasında Dimenico Cimarosa ve Gioachino Rossini'nin müziğini ve Vittorio Alfieri'nin eserlerini tanıması için bir fırsat oldu.

1801'de ise Napolyon Bonapart'ın ordusunda görev alarak İtalya seferine çıktı. Bu sefer sırasında bir komutanın asistanı olarak Brescia'da üç ay kaldı ve bu sırada soylu ailelerin evlerinde bulundu; ki bu sürenin onun hayatında ne kadar önemli bir yer tuttuğu, sonradan yayınlanan günlüklerinden anlaşılmaktadır. Yine bu zamanlarda yerel dergilerin yazarlarıyla tanışıp Romantik edebiyatı öğrendi.

1802'de bu bölgeden ayrılarak Almanya, Avusturya ve Rusya'da bazı askeri görevlerde bulundu, ama asla savaşa katılmadı. Aynı yıl, hayatı boyunca aşık olduğu onlarca kadından ilki olan Madame Rebuffel'in peşinden Marsilya'ya gitti. Orada ticarete atıldıysa da başarısız oldu. Bu ve bunu takip eden olayların ve yılların, Kırmızı ve Siyah romanının baş karakteri Julien Sorel'in karakterinin detaylarının çizilmesine büyük katkı sağladığı düşünülmektedir.

1812'de Napolyon ile birlikte Rus seferine katıldı ve Moskova'nın baştan sonra yanışına şahit oldu. Napolyon'un büyük ordusundan sağ kalmayı başaran az sayıdaki askerden olan Stendhal, notlarının önemli bir kısmını, ordu Rusya'dan geri çekilirken kaybetti. Ayrıca o zamana kadar yüzlerce takma isim kullanan yazar, "Stendhal" ismini bu sıralarda seçmiştir.

1814'te Napolyon'un düşüşünden sonra Milano'ya yerleşmiş ve burada da Angéla Pietragrua'ya aşık olmuştur. Ertesi yıl Parma'yı ziyaret etmiş ve bu seyahati, üçüncü romanı olan Parma Manastırı'na ilham kaynağı olmuştur. 1817'de ise İtalya'daki izlenimlerini anlatan ve İtalya'ya olan hayranlığının simgesine dönüşen "Roma, Napoli ve Floransa" kitabını yazmıştır.

1818'de "Napolyon'un Hayatı"'nı yazmaya başlamıştır. Bu sırada da mutsuz bir aşk yaşayacağı Mathilde Dembowski ile tanışmıştır. 1821'de ise yasadışı bir İtalyan örgütüne üye olduğu suçlamasıyla Milano'dan uzaklaştırılmıştır. Stendhal bunun üzerine Batı Avrupa'yı dolaşmaya başlamıştır. Bu yolculuklar sırasındaki tecrübeleri, düşünceleri ve hisler, sonradan yazacağı romanların ana şeklini oluşturmuştur.

1827'de ilk roman Armance'ı, üç yıl sonra da Kırmızı ve Siyah'ı yazmıştır. 1831'de ise Trieste'ye giderek bir süre konsolosluk yapmıştır.

1839'da Parma Manastırı'nı yazmayı bitirdikten sonra, gençliğinde yaptığı İtalya seyahatlerinden birinde kaptığı frengi hastalığı etkilerini göstermeye başlamıştır. 1841'de geçici bir felce uğramış, daha sonradan da birçok benzer sıkıntılar yaşamıştır. Ve Paris sokaklarında yürürken bayılıp kaldırım kenarına yığılmasından birkaç saat sonra, 1842 yılının 22 Mart'ı 23 Mart'a bağlayan gecesinde vefat etmiştir. Mezarı Montmarte Mezarlığı'ndadır.











Kaderin Cilvesi (film, 1975)

Kaderin Cilvesi (orijinal adı: Ирония судьбы, или С лёгким паром!) Eldar Rizanov'un yönetiği 1975'te Mosfilm stüdyolarında çekilen komedi drama filmi. Film Sovyetler Birliği ve Rusya'nın geleneksel yılbaşı filmi haline gelmiştir. Filmin orijinal ismi ironiya sudybı (kaderin cilvesi) ili C lögkim parom (veya sıhhatler olsun) biçimindedir.

Film Leonid Brejnev dönemi mimarisine yapılan bir iğneleme ile başlar. Her şehirde aynı mimaride binalar aynı isimde cadde ve sokaklar ve aynı mobilyalarla tek tip bir yaşam eleştirilir ama yaşanan aşkların ve kişiliklerin zenginliği de eleştirilen tek düzelikten yeşermiştir. Film bu zenginliği ile birçok Sovyet filmi gibi tekrar tekrar bıkılmadan izlenebilen bir yılbaşı filmi olmuştur.

Jenya (Andrei Myagkov) 30'lu yaşlarına gelmesine rağmen halen evlenememiştir ve annesi ile Moskova'da yaşamaktadır. Bir süredir birlikte olduğu kız arkadaşı Galya ile yılbaşını başbaşa geçirmeye karar veririler. Jenya o gün Galya'ya evlenme teklif etmiştir. Jenya yılbaşı günü her yılbaşı günü yaptığı gibi arkadaşları ile hamama gider. Orada arkadaşları Jenya'nın evlilik kararını kutlamak için votka içmek isterler hamamdan hepsi sarhoş çıkar. O gün Leningrad'a gidecek olan diğer arkadaşı'nı yolcu etmek için küfelik bir halde havalanına gelirler. Ancak yanlışlıkla Jenya'yı Leningrad uçağına bildirirler. Hepsi o kadar sarhoştur ki Jenya dahil kimse yapılan yanlışın farkında değildir. Sızmış bir durumda olan Jenya uçak Leningrad'a inince bir adam tarafından uçağın dışına taşınır. Bu adamı her filminde küçük bir rol oynamayı adet edinen filmin yönetmeni Eldar Ryazanov canlandırmaktadır. Burada Jena bir taksiye biner ve kendi evinin adresini verir. Leningrad'da olduğunun farkında değildir. Leningrad'da da aynı adres vardır ve taksi onu söylediği adrese getirir. Apartman da kendi apartmanının aynısıdır. Jenya halen Leningrad'da olduğunun farkında olmadan oturduğu kata çıkar, anahtarı ile kapıyı açar ve evde sızar. Evde mobilyalar dahil her şey Jenya'nın evinin tıpatıp aynısıdır. Bu sırada evin gerçek sahibi olan Nadya (Barbara Brylska) eve gelir. O da evlenme planları yaptığı erkek arkadaşı İppolit (Yuri Yakovlev) ile başbaşa bir yılbaşı planı yapmıştır. Ancak evindeki bu yabancı tüm planlarını altüst eder. Kıskanç erkek arkadaşına durumu anlatmak imkânsızdır. Aynı şekilde Moskova'da olmadığını fark eden Jenya için de Galya'ya durumu anlatmak oldukça zordur. Jenya durumu fark ettikten hemen sonra Moskova'ya dönmeye çalışır ancak sabaha kadar Moskova'ya uçak yoktur. İppolit olaylara inanmakta zorluk çeker. Zaman zaman pişman olsa da her seferinde kıskançlığına yenik düşer. Bu kargaşanın içerisinde Nadya ile Jenya arasında gerçek bir aşk yeşerir.





Edvard Grieg

Edvard Hagerup Grieg (d. 15 Haziran 1843 - ö. 4 Eylül 1907), romantik dönemin Norveçli bestekar ve piyanistiydi.

La minör'deki Piyano Konçertosu, Henrik Ibsen'in Peer Gynt oyunundaki müzikleriyle tanınmaktadır.

Esinini Norveç halk müziğinden alan bir besteciydi. Yazdığı pek çok kısa piyano parçasından ötürü kimilerince "kuzeyin Chopin'i" olarak adlandırıldı.

1843 yılında Norveç'in Bergen kentinde doğan Grieg ilk müzik derslerini kendisine piyano dersi veren annesinden aldı. Tanınmış bir kemancı olan aile dostu Ole Bull 1858 yazında yeteneğini fark etti ve Leipzig Konservatuvarı'na gönderilmesi konusunda ailesini ikna etti. Konservatuvarın disiplininden hoşlanmasa da başarılı bir öğrenci olan Grieg, piyanoya yoğunlaştı.

Konser piyanisti olarak kariyerine 1861 yılında İsveç'te verdiği bir konserle başladı. 1862'de eğitimini tamamlayarak doğduğu kent Bergen'de bir konser verdi. Norveç müziği bestelemek istiyordu ama bir besteci olarak daha iyi yetişmek için ülke dışına çıkması gerektiğini gördü. 1863'te Danimarka'ya gidip 3 yıl Kopenhag'da yaşadı. Bu zaman içinde Danimarkalı bestecilerin yanı sıra kendisine iyi bir dost ve ilham kaynağı olacak Norveçli besteci Rikard Nordraak (Norveç Ulusal Marşı'nın bestecisi) ile tanıştı. Halk melodilerini dayanarak beste yapma konusundaki görüşlerinden etkilendi. Nordraak kısa bir süre sonra öldüğünde onun için bir cenaze marşı besteledi.

Grieg, 1867'de kuzeni şarkıcı Nina Hagerup ile evlenmiş ve ertesi yıl tek çocukları Alexandra doğmuştu. Eşi, ona bir ilham kaynağı ve eserlerinin iyi bir yorumcusu oldu. O yıllarda Oslo'da müzisyen olarak geçimini sağlayabilmek için öğretmenliğe ve şefliğe ağırlık veren Grieg, sadece yaz tatillerini beste yapmaya ayırabiliyordu. 1868 yazında Danimarka'da tatilde iken "La Minör Piyano Konçertosu"'nu besteledi. Grieg bu eserde Norveç halk müziği ile Norveç doğası ile karakterine ilişkin kendi algısını bir araya getirmeyi başarmıştı. Eser, ilk defa 1869'da Kopenhag'da seslendirildi. Zamanla Norveç denince akla gelen bir eser oldu ve uluslararası repertuara girip tüm dünyada çalındı.
1868'de Franz Liszt'in Norveç Eğitim Bakanlığı'na yazdığı bir tavsiye mektubu ile bir seyahat bursu alan Grieg, henüz List ile tanışmamıştı. İki besteci 1870'te Roma'da karşılaştılar. Liszt, Grieg'in piyano konçertosunu yorumladı ve orkestralama hakkında tavsiyelerde bulundu. Bu karşılaşma bestecinin kendisine güvenini arttırdı ve yeni bir enerji verdi.

1869'da Grieg, 13 aylık kızı Alexandara'yı menenjit nedeniyle kaybetti. 1870'lerin başlarında Bjornstjerne Bjornson ile birlikte çalışıp onun eserlerine müzik yazdı. Norveç Kralı Olav Trygvason'un hikâyesini anlatan bir opera besteleme projesi ise aralarındaki bir anlaşmazlık yüzünden yarım kaldı. Müzik mi yoksa metin mi önde olmalı sorunu üzerinden anlaşamayınca proje rafa kaldırıldı ve bu da Grieg'e Henrik Ibsen'in oyununa bestelemek için zaman sağladı. 1876'da Henrik Ibsen'in Peer Gyntadlı oyununun prömiyeri için yazarın isteği üzerine bestelediği parçalar çok beğenildi ve tanındı.

Besteci, her zaman sıkı ilişkilerini koruduğu Bergen Filarmoni Orkestrası'nın müzik direktörlüğünü 1880-1882 yılları arasında yürüttü. 1888'de Leipzig'de Tchaoikovsky ile tanıştı. Tchaoikovsky Grieg'in müziğinin güzelliği, sıcaklığı, orijinalliği hakkında çok olumlu düşünceler içindeydi.

Sonraki yıllar besteciye ün getirdi ama zenginlik getirmedi. Norveç hükümeti kendisine bir emekli aylığı bağladı. Besteci 1903'te Paris'te tüm eserlerinin gramafon kaydını yaptı. Daha sonra bu kayıtlar CD'lere de aktarılmıştır. Ayrıca Grieg, Welto Mignon firmasının otomatik tert