luk 50 adet banliyö tren seti Güney Kore'den ithal edilmiştir.. Toplam maliyeti 586 milyon dolar olan setlerin sadece 5'li vagonlardan oluşan 12 seti 2013 yılında Ayrılıkçeşme-Kazlıçeşme arası banliyö kısmının devreye alınmasıyla hizmete girmiş, 10'lu vagondan oluşan 38 adet set açılan kısımda 10'lu trenlerin manevra kabiliyeti için gerekli uzunlukta ray-makas sistemi olmadığı için hizmete alınamamıştır. 2014 yılında teslim alınan setler halen Haydarpaşa Garı'nda atıl olarak bekletilmektedir.



Efe,R.; Curebal,I. (2011). Impacts of the “Marmaray” Project (Bosphorus Tube Crossing, Tunnels and Stations) on Transportation and Urban Environment in Istanbul. In: Stanley D. Brunn (Ed.) Engineering Earth-The Impacts of Megaengineering Projects. Chapter 41. ISBN 978-90-481-9919-8 e-ISBN 978-90-481-9920-4. DOI 10.1007/978-90-481-9920-4. Springer: Dordrecht, Heidelberg, London, New York
http://www.academia.edu/4050997/Impacts_of_the_Marmaray_Project_Bosphorus_Tube_Crossing_Tunnels_and_Stations_on_Transportation_and_Urban_Environment_in_Istanbul




Hilmi Etikan

Hilmi Etikan, 1973 yılında Hacettepe Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyati Bölümünü bitirmiştir.
1977 yılına kadar Paris'te yaşamış, Fransız Sinema Konservatuvarı'na devam ederek diploma almıştır.
Yine aynı dönemde, Sorbonne Üniversitesi'nde Fransız “Yeni Roman” akımının önde gelen isimlerinden Claude Simon'un “L'herbe – Ot” isimli romanı üzerine, sinema - edebiyat ilişkilerini konu alan mastır çalışması yapmıştır.
1977 yılından başlayarak fotoğraf dersleri vermiş, çeşitli kurumlarda sinema birimleri oluşturmuş, program ve yürütücülüğünü yaptiğı eğitim seminerleri ile birçok insanın sinema kültürünün gelişmesine katkıda bulunmuştur.
Halen Uluslararası İstanbul Kısa Film Festivali'nin yöneticiliğini yapmaktadır.
Bugüne kadar gerçekleştirdiği belgesel filmlerle yurt içi ve dışında çeşitli ödüller almış olan Hilmi Etikan, birçok ulusal ve uluslararası film festivallerine jüri üyesi olarak davet edilmiştir. Değişik kurumlarca verilmiş onur ödüllerine sahiptir.





Kayaköy, Fethiye

Kayaköy, Muğla'nın Fethiye ilçesine bağlı tanınmış bir mahalledir.

Kayaköy, birbirinden çok farklı iki yerleşim alanından oluşmaktadır. Bunların birincisi; turizmde de önemli yeri olan, 19. yüzyıl başında kurulmuş, yamaçlara dayalı ve nispeten yakın tarihli bir yerleşim olmakla birlikte, Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde, tamamı Rum, 3000 nüfuslu bir kasaba boyutuna ulaşmış, eski adı"Levissi" şeklinde geçen mahalledir. 1957 Fethiye Depremi ile evler harabeye dönüşmüş olsa da, canlı müze niteliği ile turistlerin büyük ilgisini çekmektedir. Diğeri ise 1512 yılından itibaren Osmanlı tahrir defterlerinde geçen Kayı Köyü'dür. Başta 39 numaralı tahrir defteri olmak üzere bölgede Oğuzların Kayı boyuna mensup Türkmenlerin yerleştiğine ilişkin kayıtlar mevcuttur. Kayaköy'de gezilip görülecek yerler arasında büyük ve küçük kilise ile on dört şapel bulunmaktadır. Ayrıca küçük kilise yanında bir çömlek atölyesi (Çömlekhane) vardır. Küçük kilise yolundan yalnızca deniz veya yürüyerek ulaşımın mümkün olduğu Soğuk Su koyuna yaklaşık kırk dakikada gidilebilir.
1923 yılında gerçekleşen mübadeleyle Levissi'de yaşayan Rumlar Yunanistan'a göç ederken Kayaköy'e de Selanik ve civarından gelen muhacirler yerleşmişlerdir.
Eski Kayaköy'ün turistik açıdan daha verimli değerlendirilmesine ilişkin tartışmalar sürmektedir.

Cumhuriyet gazetesinin kurucusu ve Atatürk'ün yakın çalışma arkadaşı Yunus Nadi Abalıoğlu (Abalızadelerin Yunus Nadi) 1880 yılında ailesinin buraya yaylaya geldiği sırada Kayaköy'de doğmuştur.

Muğla iline 147 km, Fethiye ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağıyoktur fakat sağlıkevi vardır.. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.




Kayaköy

Kayaköy, Türkiye'de birden fazla yerleşimin adıdır. Bunlar;





Gazi Hüsrev Bey Camii

Gazi Hüsrev Bey Camii, Bosna-Hersek'in başkenti Saraybosna'nın kalbi sayılan Başçarşı'da yer almaktadır. Bey Camii olarak da bilinir. Osmanlı mimarisinin en göze çarpan eserlerinden biri olup, Bosna Sancak Beyi Gazi Hüsrev Bey tarafından 1531 yılında Mimar Sinan'a inşa ettirilmiştir.

Bosna Savaşı sırasında Saraybosna'da yer alan tüm kültürel ve dini eserleri ortadan kaldırmayı amaçlamış bulunan Sırp ordusunun başlıca hedeflerinden haline gelmiştir. 1996 yılında dış yardımlarla tamir edilmiş olmakla beraber, Suudi Arabistan tarafından sağlanan malî desteğin etkisiyle aslına sadık bir şekilde Osmanlı mimarisine uygun biçimde restore edilmiştir.

Gazi Hüsrev Bey, 1531 ve 1534 yılları arasında aynı camiden Suriye'nin Halep veya Türkiye'nin Bozüyük şehrinde de yaptırmıştır.




Başçarşı

Başçarşı, (Boşnakça: "Baščaršija") Bosna-Hersek'in başkenti Saraybosna'nın merkezinde yer alan ve 16. yüzyılda kurulmuş bulunan meşhur Osmanlı çarşısıdır. Bugün hâlâ kullanımda olup Saraybosna'nın kalbi niteliğindedir. Bosna Savaşı sırasında Sırp ordusunun imha etmeye çalıştığı başlıca hedeflerdendi. Dört tarafı İstanbul camilerinin mimari tarzında inşa edilmiş Osmanlı camileriyle çevrili olan Başçarşı'da Bosna Beylerbeyi Gazi Hüsrev Bey tarafından yaptırılmış bir han, medrese ve çok sayıda imaret bulunmaktadır. Meydanında Saraybosna'nın da simgesi haline gelmiş çok güzel bir sebilin yer aldığı ve Türk bölgesi olarak anılan Başçarşı'daki pek çok eser, Gazi Hüsrev Bey Vakfı'nın mülküdür.

Avlusunda Gazi Hüsrev Bey'in türbesinin bulunduğu Gazi Hüsrev Bey Camii'nin de yer aldığı Başçarşı yine Saraybosna'nın en merkezi mevkilerinden olan modern Ferhadiye Caddesi'ne bağlanmaktadır.





Oymaağaç, Ağaçören

Oymaağaç, Aksaray ilinin Ağaçören ilçesine bağlı bir köydür.

Bu Köy´ün ve civar Köy´lerin Tarihleri hakkında Cumhuriyet Dönemi ve Osmanlı Döneminden hariç ayrıca Bizans ve Karaman Beyliği Döneminden tutulan Kayıtlar Belgeler var.

Belge ve Kaynaklara dayanan Bilgiler, İlçe Kaymakamlığı tarafından tastik ve onay sonrası İnternetten resmen açıklanacaktır.  

Kısa ön bilgi: 

En eski yerleşim bu Arazilerde Hitit Devri zamana dayandığını belge ve bulgulara bakarak güçlü şekilde anlaşılıyor. Bizans Döneminde çok az sayıda insanın bu civarda yaşantı sürdüğüne dair bulgular var, Üzüm Baglar ve Çiftlik sahibi Asillerin Beylerin Bölgesi olduğuna dair bulgular ve bu yönde işaret eden belgeler var.  İlk yerleşen Türkler Bizans tarafından yerleştirilen Koban-Kafkas Bölgesinden Muacir eden Peçenek(Beçenek) - Alan Boyları ve Taifeleri olmuştur. Bu Boylar sonradan Malazgirtde Selçuklu Ordusu tarafına geçti ve Selçuklu ile birleştiler. Selçuklu Devrinde bu Köyler Karaman Beyliği Arazisi Sınır alanına girmiştir ve bununla Türk Yerleşimleri göçleri devam etmiştir. Oğuz Üçoklar ve Kıpçak Türkleri Boy ve Gruplardan yerleşme ve göçler olduğuna dair Karaman kaynaklarından Osmanlı kaynaklarına kadar göç zamanından Belgeler kayıtlar mevcut.

En son kayıt altındaki yoğun göçü bu Köy ve civar Köy´ler Tarihi Ankara Savaşı sonrası aldı.

Emir Timur´un(Timurlenk) Anadoluyu terk ederken, Sadık Müttefiki ve Dostu olan Karaman Beyliğine Muhafaza ve Korucu destek olarak, Karaman Beyliği sınır Boyları Arazilere Köy'lere kendi Ordu Birliklerinden, Kafkaslardan Türkistandan getirdiği kalabalık sayılı olan Bahadir Kabileler ve Taifelerin Tımar Birliklerinden olan Timur Tebası Üyelerinden, Koruyucular yerleştirildi ve geride bırakıldı. Bu amaçla Timurlular tarafından Karaman Beyliğine Anadoluda kalıcı Askeri nüfuz desteği sağlamak istenilmiştir.

17. Yüzyıl  ile 19. Yüzyıl ortalarına kadar zaman zaman Hazar ve Kuzey Kafkas - Utemiş Karaman Sulak Terek ve

Tiflis - Terekeme Bölgeleri ve Boylarından, Tatar Terekeme Kıpçak - Oğuz Grup ve Taifelerden bu Köy ve civar Köy'lere birer ikişer Aileler ve Kişiler Muacir ettiği kayıt edilmiştir.

Etnik Köken ve Dil, Tatar Terekeme Türkmen etkilerinden dolayı Üçok Oğuz - Kıpçak düzeyinde merkezi bir orta Türk Lehçesi olarak diye tarif etmek mümkün. Bu Bölge Halkının ağızdan ve Kaynaklardan da kesin anlaşılmaktadır.

Köyün eski yerleşim yeri olarak Müslüman olmayan Peçeneklereden izler bulunmaktadır.

Köyün çeşitli mevkilerindeki gayr-i islami motiflerle işlenmiş mermer taşların varlığı bunun önemli delilidir.

Tuz Gölüne dökülen Peçenek çayı bu Köy´den geçer.

Köy 1989 yılına kadar Ankara ili Ş.Koçhisar ilçesine bağlı iken aynı tarihte Aksarayın il olması üzerine Ağaçören ilçesine bağlanarak Aksaray vilayeti sınırları içine dahil edilmiştir. Köyün nüfusu diğer bölge köylerinde de olduğu gibi her yıl azalmaktadır.Önceleri yurt dışına işçi vermeyle başlayan göç daha sonra Aksaray ,Ortaköy ve Ş.Koçhisar merkezlerine iş ve eğitim yetersizliği nedeniyle yönelmiştir.

Nüfusun gittikçe azalması görülmekte.

Bölgede yaygın olduğu üzere tahıl tarımı ve Hayvancılık Köy´de yapılmakta olup, yakın civarda olan Peçenek Deresi kenarındaki alanlarda sulu tarım imkânı mevcuttur.





Film yönetmenleri listesi

Aşağıda soyadlarına göre alfabetik olarak film yönetmenleri listesi yer almaktadır. Listeye ek yaparak Vikipedi`nin gelişimine katkıda bulunabilirsiniz.































Madagaskar

Madagaskar ya da resmî adıyla Madagaskar Cumhuriyeti, Afrika kıtasına bağlı bir ada ülke konumunda olup, kıtanın doğu kesiminde Hint Okyanusu'nun batı kısmında yer almaktadır. Mozambik Kanalı ülkeyi Afrika ana kıtası ile birbirinden ayırmaktadır. Madagaskar adası, dünyanın dördüncü büyük adası konumundadır. Ülke ada ülkesi olması nedeniyle sınır komşusu bulunmamakta olup, en yakın anakara ülkesi adanın batısında yer alan Mozambik'tir. Bunun haricinde komşu ada ülkeler ise kuzeybatıda Komorlar ve Fransa denizaşırı bölgesi Mayotte, doğuda Mauritius ile yine Fransa denizaşırı bölgesi olan Réunion adalarıdır. Ülkenin başkenti Antananarivo'dur.

Ülke ismi olan "Madagaskar" herhangi bir yerel dilden ortaya çıkmış bir isim konumunda değildir. Marco Polo anılarında