ek kar elde etmek isteyen yabancı yatırımcıları kendilerine çektiler. Bunun sonucu olarak bu ekonomiler yüksek miktarda sıcak para çektiler ve değerli kıymetlerin fiyatları yükseldi. Bu yıllarda, yani 1980'lerin sonları ve 1990'ların başlarında, Tayland, Malezya, Endonezya, Filipinler Singapur ve Güney Kore ekonomileri %8 ile %12 arasında yüksek büyüme gerçekleştirdiler. Bu başarı IMF ve Dünya Bankası gibi çeşitli uluslararası kurumlar tarafından sahiplenildi ve Asya mucizesinin bir parçası olarak görüldü.

Nedenleri ne olursa olsun, Asya krizi 1997'nin ortalarında başladı ve çeşitli Doğu Asya ülkelerinin para birimi, borsa ve diğer kıymetlerinin büyük miktarda değer kaybetmesine yol açtı. Güney Amerika'daki olaylar, özellikle 1994 Meksika peso krizi yüzünden güvenlerini kaybeden batılı yatırımcılar Doğu Asya ülkelerinde tuttukları portföy yatırımlarını çekmeye başladılar. Oluşan domino etkisi sayesinde bir süre sonra küresel bir kriz oluştu.

1994 yılında, Princeton Üniversitesi (daha sonra MIT'e geçecektir) ekonomisti Paul Krugman Asya mucizesini eleştiren bir makale yayınladı . Krugman'a göre Doğu Asya ekonomileri yüksek büyüme hızlarını verimlilik artışına yol açan sermaye yatırımlarına borçluydular. Ancak, toplam faktör verimliliği çok az artmıştı. Krugman'a göre sermaye yatırımları değil, toplam faktör verimliliğindeki artış sürdürülebilir büyüme sağlayabilirdi. Krizden sonra pek çokları Krugman'ı iyi bir gelecek tahmincisi olarak gördüler, ancak kendisi krizi ve büyüklüğünü önceden tahmin etmediğini belirtti.

Bu yıllarda Tayland, Endonezya ve Güney Kore'nin büyük miktarda özel sektör cari hesap açığı vardı ve düşük kur politikası borç almayı teşvik ederek sektörlerin dış dünyaya karşı kırılganlıkları arttırdı. 1990'ların ortalarında iki olay ekonomideki konjonktürün değişmesine yol açtı. ABD ekonomisi 1990'ların başlarındaki durgunluğun etkilerinden kurtulmaya başlayınca Alan Greenspan'ın başkanlığındaki Merkez Bankası faizleri yükselterek enflasyonu düşürme fırsatını ele geçirmiş oldu. Bunun üzerine ABD, yüksek kısa vadeli faiz oranları sayesinde sıcak para çeken Doğu Asya ekonomilerine göre daha çekici bir yatırım hedefi haline geldi, ABD doları değer kazandı ve ABD dolarına çıpa ile bağlı olan Doğu Asya para birimleri de bunun sonucunda değerlendi. Değerlenen Doğu Asya para birimleri yüzünden bu ülkelerin ihracatları daha pahalı oldu ve rekabet güçleri azaldı. 1996 ilkbaharında Doğu Asya ihracatı büyük bir düşüş gösterdi, bu bölgedeki ülkelerin cari açıkları daha da kötüleşti.

Bazı ekonomistler krizin asıl nedeninin gayrimenkul spekülasyonu olduğunu belirtseler de Kıta Çin'inin ASEAN ülkeleri ihracatlarının yavaşlamasında büyük rolü olduğunu belirtmektedirler. Çin, özellikle 1990'larda ihracatı destekleyen çeşitli reformların uygulanması ile birlikte diğer Asya ekonomileri ile rahat rekabet edebilir hale gelmişti. Daha önemli bir neden de dolara çıpa ile bağlı olan Tayland ve Endonezya para birimleri doların değer kazanması ile birlikte değerlenmeleridir. Batılı ithalatçılar daha ucuz üreticiler aramaya yöneldiler ve para birimi Yuan'ı dolara karşı düşük değerde tutan Çin'de ucuz üreticileri buldular. Başka ekonomistler bu iddiayı desteklemeyerek 1990'larda hem Çin'in hem de ASEAN ülkelerinin ihracatlarının çok hızlı miktarda yükseldiğini belirtmektedirler.

Bazı ekonomistler, örneğin Cato Enstitüsü'ndekiler, Asya krizinin piyasa psikolojisi (sürünün yaptığını yapmak) veya teknoloji (daha doğrusu kapitalizmin daha verimli bir biçimi, daha hızlı ve ucuz bir şekilde bilgi edinme ve hızlı tepki süresi) yüzünden değil de bilgiyi çarpıtan ve bunun sonucu olarak kırılganlık yaratıp spekülatörleri çeken yanlış makroekonomi politikaları yüzünden çıktığını öne sürmektedirler. "Sürü psikolojisi" olarak gösterilen hareketler spekülatörlerin mantıklı hareketlerinin sonuçlarıydı ve hükümetin uyguladığı sabit döviz kuru merkezli para politikasının sürdürülemez olduğunun yatırımcılar tarafından görülmesi sonucunda oluşmuştu. Bu tür ekonomistlere göre krizin nedeni, piyasa bozukluklarını düzeltmek için uygulanan sürdürülemez makroekonomik/korumacı politikaların düzeltmek istenilen bozuklukları bizzat yaratmasıdır.

Joseph Stiglitz ve Jeffrey Sachs gibi diğer ekonomistlere göre reel ekonominin krizdeki etkisi finansal piyasaların etkisine göre sınırlı kalmıştı. Bu iddiaya temel olarak krizin hızı gösterilmektedir. Sachs ve diğerleri krizin oldukça hızlı gelişmesini ani risk şoku sonucu oluşan klasik para kaçışına benzettiler. Sachs bu iddiayı temellendirmek için krizin hemen sonrasında IMF önerisi ile uygulanan sıkı para politikasını, Frederic Mishkin ise piyasalardaki bilgi asimetrisinin yatırımcılarda "sürü psikolojisi"ne yol açtığını ve reel ekonomideki küçük riski büyüttüğünü öne sürmektedir. Kriz aynı zamanda "piyasa psikolojisi"ne ilgi duyan davranış ekonomistlerinin de ilgisini çekmiştir.

10 ASEAN ülkesinin dışişleri bakanlarına göre para birimlerinin koordineli manipülasyonu ASEAN ekonomilerini destabilize etmek için yapılan kasıtlı bir plandı. Eski Malezya başbakanı Mahathir Mohamad ünlü borsa spekülatörü George Soros'u Malezya ekonomisini spekülasyonlarla krize sokmakla suçladı. Malezya'daki Subang Jaya'da toplanan 30. ASEAN Toplantısında 25 Temmuz 1997'de ASEAN ülkelerinin işbirliğinin arttırılması ve ASEAN çıkarlarının korunmasına dair ortak bir bildiri yayınlandı. ASEAN ülkeleri kriz öncesinde yeterli finansal birikimi sağlama konusunda görüş birliğine varmalarına rağmen bunu başaramamışlardı. Bu açıdan Asya krizinin, yeterli kaynağın zamanında biriktirilip manipülasyonların önlenememesi sonucu ortaya çıktığı söylenebilir.

IMF'nin kriz sırasındaki tutumu oldukça tartışma yarattı ve yerel ülkelerde bu krizin "IMF krizi" olarak adlandırılmasına yol açtı. Öncelikle IMF gelişmekte ülkelerin hızlı bir kapitalistleşme yolunda gitmesini teşvik etmişti. Bunun sonucu olarak mali sektör liberalleşti (para üzerindeki sınırlamalar kaldırıldı ve sıcak para serbestleşti), yüksek faiz politikası ile portfolyo ve banka yatırımları arttı, para birimleri dolara sabitlenerek yabancı yatırımcının para birimi riski azaltıldı. IMF's Role in the Asian Financial Crisis

Kriz öncesi tutumun yanında krizin çıkması ile birlikte IMF'nin tutumu da çok tartışıldı. IMF'nin, bu krize hızlı müdahale etmesine rağmen beklenen sonuçların alınmaması, IMF reçetelerini de tartışmaya açtı. IMF'nin borçlarını ödeyemeyen şirketlerin kapatılmasını şart koşması ülkelerdeki halkta hoşnutsuzluk yarattı.




Anna Nicole Smith

Anna Nicole Smith (28 Kasım 1967, ABD - 8 Şubat 2007, Florida, ABD), Amerikalı strip yıldızı ve model.

Gerçek adı Vicki Lynn Hogan olan Anna 28 Kasım 1967'de Houston, Teksas'ta Donald Eugene Hogan ile Virgie Mae Tabers'ın kızı olarak dünyaya geldi. 17 yaşında Billy Smith ile evlendi ve Daniel Wayne (d. 22 Ocak 1986 - ö. 10 Eylül 2006) adında bir oğulları oldu. 1993 yılında "Playboy" dergisi tarafından yılın güzeli seçildi. 1994 yılının haziran ayında, 89 yaşındaki Teksaslı ünlü petrol milyarderi J. Howard Marshall ile evlendi, 14 ay süren evliliğinin ardından kocasının ölümüyle Marshall'ın oğlu E. Pierce Marshall ile miras mücadelesine girişti.

1994 yılında "The Hudsucker Proxy" ve "" filmlerinde küçük roller almıştır. 1995 yılında aksiyon filmi "To the Limit"te Colette Dubois rolünü, 1997 yılında gene bir aksiyon filmi olan "Skyscraper"da Carrie Wisk rolünü oynamıştır.

2002 yılında kablolu yayında kendi programı olan "The Anna Nicole Show"u yapmış, 2003 yılında "Wasabi Tuna", 2005 yılında "Be Cool" filmlerinde rol almıştır.

Anna Nicole Smith'in bir kız çocuğu dünyaya getirmesinden 3 gün sonra, 10 Eylül 2006'da oğlu Daniel Smith Bahamalar'da öldü. Ölüm sebebi belirlenemese de Anna Nicole'un avukatı Howard K. Stern, yaptığı açıklamada uyuşturucu veya alkolün sebep olduğuna inanmadıklarını açıkladı. Oğlunun ölümünden bir yıl sonra Florida'da bir otel odasında ölü bulunan Anna Nicole Smith, oğlunun yanında, Bahamalar'da toprağa verildi.




Benekli geyik

Benekli geyik ("Axis axis"), geyikgiller (Cervidae) familyasından bir geyik türü. Sri Lanka, Bangladeş ve Hindistan'ın büyük kısmında ormanlık arazide bulunur. Hindistan ormanlarında en yaygın olan geyik türüdür.

Kürkü kırmızımsı açık kahverengi renginde ve beyaz beneklidir ve alt kısmı da beyazdır. Her yıl dökülen boynuzları genellikle üç uçlu olup lir şeklinde bükülür ve 75 cm'ye kadar uzayabilir. Kısmen tropik iklim nedeniyle uzun bir çiftleşme dönemi bulunur ve doğumlar yılın her döneminde olabilir. Bu nedenle erkeklerin boynuz dönüşümleri eşzamanlı değildir ve yıl boyunca doğurgan dişilere rastlanır. Sert boynuzları olan erkekler, boynuzları olmayan ya da henüz kadife içinde olanlara karşı üstünlük sağlarlar.




Uçmakdere, Şarköy

Uçmakdere, Tekirdağ ilinin Şarköy ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin Rumca'daki adı "Avdimio"'dur. "Hoş yer" anlamına gelmektedir. Rumlar köy için Avdimio adını kullanırken, yörede yaşayan Türk Yörükleri Uçmakdere'ye "Avdin" adını vermişlerdir. Rumlar zamanında önemli bir şarap üretim merkezi olarak faaliyet göstermiştir.

Uçmakdere'ye İstanbul'dan gitmek için TEM Otoyolunu kullanıp, Kınalı çıkışından Tekirdağ yönüne devam etmek gerekiyor. Tekirdağ'ı geçtikten sonra Kumbağ istikametine devam edip, Kumbağ'ı geçtikten sonra bir süre orman yolundan devam eden bu yolu takip ederseniz ilk önce Yeniköy ve sonrasında Uçmakdere'ye varabilirsiniz.
Tekirdağ il merkezine 35 km, Şarköy ilçesine 35 km,Çerkezköy'e 96,Çorlu'ya 72 km,Hayrabolu'ya 89 km uzaklıktadır. İstanbul'a ise 170 km uzaklıktadır. Uçmakdere mahallesinin bulunduğu Ganos Dağı (915 m), Trakya'nın ikinci büyük yükseltisidir. Uçmakdere Köyü, Marmara Adası'na denizden 18 km,Avşa'ya 28 km uzaklıktadır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ve 2 adet tam kapasiteli su deposu bulunmaktadır. Ancak mahallenin kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur. Sağlık Ocağı ve Sağlı