lman İdeolijisi ve Feuerbach Üzerine Tezler’de açık bir şekilde Hegelci idealizm'in yanı sıra Ludwing Feuerbach 'ta ifadesi bulduğu varsayılan eski-yeni materyalizm 'le de hesaplaşmaya gider Marx ve Engels. Bu hesaplaşmanın sonuçlarından birisi diyalektik anlayışın idealist öznelcilikten arındırılarak maddeci bir konumda yeniden degerlendirilmesi ise diğeri de materyalizm olarak bilinen eğilimin mekanik - nesnelci yanından sıyrılmaya çalışmaktır. Tarihsel Materyalizm olarak ifade edilen düşünce dizgesine, bu çabanın sonucunda varılacaktır ve burada maddeci tarih anlayışı genel teorik ilkeler düzeyinde ortaya konulacaktır. Bu çalışmalarda "maddi" olana vurgu yapılmakta ancak bu "pratik" kavramıyla birlikte kullanıma sokulmaktadır, yani maddi pratik anlamında.

"Maddi pratik", hem düşüncenin hem de toplumsal gelişmenin kaynağı olarak ortaya konulduğunda, tarihsel-toplumsal gelişmenin maddeci bir açıklanışına da teorik bir imkân doğmuş olmaktadır. Marks, Feuerbach Üzerine Tezler'de açık bir şekilde mekanik materyalizme karşı tarihsel-toplumsal insan fikrini vurgular ve praxis kavramını öne çıkarır. Elbette daha sonra teorisinin birkaç bağlamda yön değiştirdiği söylenebir ve Marks-sonrası Marksizm tartmalarının ana konularının buradan kaynaklandığı da belirtilebilir, ancak Marks'ın burada hazırladığı Tez'lerden vazgectigini
beyan etmesi sözkonus değildir -sonraki yapıtlarında buradaki nosyonlar, örnegin praxis nosyonu çok görünmemekle birlikte.Bu aşamada Marks, geleneksel materyalizme itirazını, teorik karşıtlıkların çözümünün salt teorik bir mesele olmadığının aksine bunun pratik bir mesele olduğunun vurgulanmasıyla dile getirir. Bu görüş bütün tarihsel Materylizm anlayışının genel bir ifadesinden başka bir şey değildir.

Maddi pratikten kastedilen, daha sonraki çalışmalarda belirginleşeceği gibi üretim yapısı ya da üretim tarzı denilen nosyonların içerimlerinde gizlidir. Engels'in kismen Diyalektik materyalizmi ve tarihsel materyalizmi sistematize etme yönünde zorlayici çabalara girdiğini söyleyebiliriz, ancak mark'in bu girişimlere müdahele etmediği bilidiğine göre aralarında bir celiski görmek gerekli değildir. Engels Doga'nin Diyalektigi 'nde, Anti-Dühring 'de, Ludwing Feuerbach ve Klasik Alman Felsefesinin Sonu’nda Marks ile olusturdukları kavramları ve diyalektik ve materyalist perspektifleri önce dogaya sonra da topluma tarihe uyarlar, bunların savunusunu ortaya koymaya çalışır.Marks ve Engels için maddi pratik "önsel" ve "belirleyicidir". Tarih üzerine bir düşünce de dogal olarak maddi temele işaret eden bir kuram olmalıdır. Buna göre toplumsal biçimler ve onların içeriksel gelişimi altyapının bir ürünüdür.

Bu noktadan itibaren devreye altyapı - üstyapı, üretim tarzı, üretim araçları - üretim ilişkileri, maddi üretim biçimleri - toplumsal biçimler gibi bir düzine ekonomi tınılı kavram ve kategori girer. Marks'ın tarihsel kuramı, kendi çalışmalarının seyrini izleyerek bu şekilde soyut formülasyonlardan somut inceleme alanına dönüşür, ki bunun anlamı Kapital adlı ünlü çalışmasında ve onu önceleyen Grundrisse'de ortaya konulur. Tüm bu ekonomik içerimli terimler soyut Tarihsel Materyalizm anlayışının somut uygulanma ve analiz etme araclarıdır. Üretimin maddi yapısı toplumsal-tarihsel alanın maddi temelini oluşturur bu anlayışa göre ve elbette Tarihsel Materyalizm tarihin bilimsel olarak açıklanmasına buradan başlanacağını söyler.

Bu soru, her zaman Marksizm içinden ve dışından soruşturulmaktadır. Genel olarak materyalizmin ve özgül olarak da Marksist materyalizmin kuramsal düzlemde hem çarpıcı derecede ilgi çekici hem de ciddi boyutlarda can sıkıcı sorunları söz konusudur. Tarihsel Materyalizm bu sorunlar yumağının özgül bir başka boyutudur, ancak materyalizm tartışmasının belli bir noktada oraya kayması kaçınılmazdır.

Roy Bihaskar materyalizmi ve onun özel bir türevi olan tarihsel materyalizmin imkânlarını soruşturup degerledirirken, " "tarihsel materyalizmin kökleri ontolojik materyalizmde bulunur, yani bilimsel gerçekçi bir ontoloji ve epistemolojiyi önvarsayar ve pratik materyalizmin niteliksel ve özenli bir açıklanışından oluşur" " demektedir. Bunun anlamı, tarihsel materyalizmin teorik güçlüklerine rağmen, tarihsel-toplumsal yaşamın anlaşılıp açıklanmasında çok önemli kuramsal bir statüye ve kimi teorik araçlara sahip olmasıdır. Bununla birlikte soru, kuramsal düzeyde doyurucu bir cevap ihtiyacıyla birlikte halen geçerliligini korumaktadır: Materyalist bir Tarih anlayışı mümkün müdür?Nasıl?

Lenin'in söz konusu kuramsal meselelere doğrudan muhatap olmadığı söylenebilir.O daha çok Engels'in sistematize ettiği doğrultuda ve politik pratik içinde Diyalektik ve Tarihsel Materyalizm in formülasyonlarını savunulabilir bir şekilde sistematize etmeye çalışmıştır. Tarihsel materyalizmin sorunlarının, diğer kuramsal sorunların genelinde olduğu gibi daha çok içerden teorik pratik düzleminde başka teorisyenlerce üstlenilmeye çalışıldığını görürüz. Daha çok ve asıl Batı Marksizmi olarak bilinen düşünürleri anabiliriz bu bağlamda.

Bunlar, politik pratik bakımdan değil, daha çok teorik pratik bakımdan öne çıkan Marksisist düşünürlerdir. Georg Lukács,Antonio Gramsci, Louis Althusser ya da Frankfurt Okulu düşünürleri belli başlı ana eğilimleri temsil eden isimler olarak anılabilir ilk elden. Lukacs’ın doğrultusunda giden Hegelci-marksizm ile Althusser'de kesin ifadesini bulan Yapısalcı Marksizm, Tarihsel Materyalizm ne olduğuna, hangi kavram ve kategorilerin nasıl anlamlandırılıcağına dair tamamen farklı yollardan giderler ve farklı sonuçlara ulaşırlar. Gramsci kısmen her iki eğilimde dışında duracak öğeler barındırır. Bu iç-tartışmada düşünürlerin kuramsal çabası etkileyicidir ve marksizm-dışında da her zaman önemli olmuştur.






I. Dünya Savaşı Balkan Cephesi

Balkan Cephesi, I. Dünya Savaşı dahilinde Balkanlar'da meydana gelen savaşlardır. Cephedeki ilk çatışmalar Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ile Sırbistan arasında gerçekleşmiştir. Aynı zamanda I. Dünya Savaşı Balkanlar'da başladı. İlk başta Avusturya-Macaristan ve Sırbistan arasında yaşanan savaşlara Bulgaristan, İtalya ve Rusya da katıldı. Rusya'nın amacı Bulgaristan ve Avusturya-Macaristan'ı savaş dışı bırakıp Balkanlar'ı ele geçirmek ve sıcak denizlere inmekti. Romanya'nın İtilaf Devletleri safında savaşa katılmasıyla cephedeki çatışmalar daha da şiddetlenmeye başladı. Alman ve Avusturya-Macaristan orduları Romanya'yı işgal edip ülkenin büyük çoğunluğunu ele geçirdi. Böylece İttifak Devletleri bölgeyi kendi kontrolleri altına almaya başladı. Fakat Bulgaristan'ın savaştan yorgun düşmesi ve yenilgiler almaya başlamasıyla Bulgarlar barış görüşmelerine başladılar. Bu görüşmeler sonucu Bulgaristan savaştan çekildi. Bu çekilme ile Almanya ve Osmanlı İmparatorluğu arasındaki iletişim yolu kesintiye uğradı. Aynı zamanda Yunanistan Megali İdea'yı gerçekleştirmek için bölgede savaşmaktaydı. Sonuçta Bulgaristan'ın savaştan çekilmesi İttifak Devletleri'nin başarısızlığıyla sonuçlandı. Osmanlı İmparatorluğu Balkan Cephesi'nde Makedonya'daki cephelere 25.000 asker ve Romanya'daki cephelere 21.000 asker gönderdi. Romanya'da Osmanlı yaklaşık 19.000 kadar zayiat verdi.




Dolly zoom

Dolly zoom, sinemada kullanılan bir kamera özel efektidir. Film kamerasını taşıyan ve "dolly" adı verilen kaydırma arabası veya vinç ileri veya geriye doğru çekilirken kameranın bunun tersine bir optik yaklaştırma veya uzaklaştırma işlemi (zoom in veya zoom out) yapmasına "dolly zoom" adı verilir. Dolly zoom işleminde, merkezdeki obje perdede sabit kalırken önünde ve arkasındaki nesneler hızla değişen objektif açısının çarpıtmalarına uğrayarak özel görsel efektler oluştururlar. Dolly zoom normal görsel algıyı baltalayan tedirgin edici bir özel efekttir.

"Dolly zoom" tekniğinin kullanıldığı en ünlü film Alfred Hitchcock'un 1958 tarihli Ölüm Korkusu (Vertigo)'dur. Bu nedenle bu tekniğe verilen birçok farklı isimden ikisi de "Vertigo efekt" ve "Hitchcock zoom'u" dur.





Bodhi ağacı

Bodhi ağacı , Hindistan'ın Bihar Eyaletindeki Mahabodhi Tapınağı yakınlarında bulunan kutsal hintinciri ("Ficus religiosa") türüne ait bir ağaçtır. Gautama Buddha bu ağacın altında tam ve aşılamaz aydınlanmaya ulaştığı için, Bodhi, yani bilgelik ağacı olarak adlandırılmıştır.

Bugün Mahabodhi Tapınağında bulunan Bodhi ağacı, orijinal Bodhi ağacından MÖ 288'de üretilmiş olan Sri Lanka'daki Sri Maha Bodhi'den üretilmiştir.

Rivayete göre; Siddhartha Gautama’nın bir incir ağacının altında uyanışı (Sanskritçe: Buda’nın aydınlanması) yaşamış ve böylece Buda (uyanmış) olmuştur. Bu nedenle incir (Bodhi) ağacı, o günden beri Budist sanatında bir sembol olarak kullanılmaktadır. İncir ağaçlarına Budist tapınaklarında ve tablolarında sık sık yer verilmiştir.

Bodh Gaya’da –eski adı Uruvela- Mahabadhi Tapınağı’nın yanında bir Bodhi ağacı vardır. Bu ağaç, altında Buda’nın aydınlandığı orijinal Bodhi ağacından üretilmiştir. Kral Ashoka’nın MÖ 3. yüzyılda Sri Lanka’da bulduğu orijinal Bodhi ağacının bir dalı tarihi kanıt olarak kabul edilmektedir. Bir zamanlar kraliyet başkenti olan Anuradhapura’da orijinal Bodhi ağacından üretilen Sri Maha Bodhi ağacı yetiştirilmektedir. Bugün Budistler için burası önemli bir hac yeri olarak görülmektedir. Güneydoğu Asya topraklarında da, örneğin Tayland’daki Wat Phra Kaeo Tapınağı’nda, en azından bir tane Bodhi ağacı vardır. Bodhi ağacı, Nisan ya da Mayıs ayında dolunay sırasında Vesak Bayramı için bir odak noktası olarak görülmektedir.




Irak Cephesi

Irak Cephesi, İngilizlerin petrol sahalarını ele geçirmek amacıyla, 15 Ekim 1914'te Bahreyn'i ve 23 Kasım 1914'te Basra'yı işgali üzerine açıldı. Yerli askerlerle karışık Osmanlı kuvvetleri işgale karşı koyamadı. İngilizler, İran'da Ahvaz'ı da ele geçirdiler.

Britanyalılar bu cephedeki harekatlarını Hindistan Genel Valiliği üzerinden tertip etmiş ve ağırlıklı olarak bu sömürgesinden topladığı askerleri cepheye sürmüştür.

Britanyalıların ilk silahlı hareketi Fav yarımadasına karşıdır. Burayı denizden bombardıman eden Britanyalılar bir g