Babası Abdullah Bağış 1974–1979 yılları arasında Adalet Partisi Siirt Belediye Başkanlığı yapmıştır. The Baruch College of The City University of New York İşletme Fakültesi İnsan Kaynakları bölümünde lisans eğitimi görüp, Kamu Yönetimi üzerine de yüksek lisans yaptı. evli ve iki çocuk babasıdır.

2002'de İstanbul Milletvekili seçildi. AB ile tam üyelik görüşmelerini yürütmek üzere Ocak 2009'da Devlet Bakanı ve Başmüzakereci oldu. Daha önce AK Parti Dış İlişkilerden Sorumlu Genel Başkan Yardımcılığı yapan Bağış, Genel Başkan Yardımcısı olarak AK Parti'nin en yüksek yürütme organı olan Merkez Yürütme Kurulu üyeliğinde bulundu.

Türkiye'nin ABD temaslarında da faal olarak yer aldı. 22. Dönem Türkiye-ABD Parlamentolar arası Dostluk Grubu Başkanlığı’na seçildi. Bu arada, NATO-Parlamenterler Asamblesi (PA) Transatlantik Komitesi Başkanlığı ve NATO-PA Türk Grubu Başkan Yardımcılığı Bağış'ın 22. Dönem de yaptığı diğer görevler arasındadır.

Bağış, İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Projesi’nin Danışma Kurulu Başkanlığı görevini yürütmüştür. Ayrıca, İstanbul Modern ve 'Silahtarağa Santral' Müzelerinin kuruluşlarına da öncülük etmiştir.

New York'ta bulunan Türk Amerikan Dernekleri Federasyonu'nun Başkanlığı'na oy birliği ile iki defa üst üste seçildi.

XXIV. dönem İstanbul milletvekili olarak tekrar seçildi. Seçim sonrası kurulan 61. Hükûmette yeni kurulan Avrupa Birliği Bakanlığı görevine getirildi. 25 Aralık 2013 tarihli kabine revizyonu ile görevini Mevlüt Çavuşoğlu'ya devretti.


17 Aralık yolsuzluk ve rüşvet soruşturması kapsamında "rüşvet ve nüfuz ticareti" suçlarını işlediği iddiasıyla" hakkında soruşturma açılan 4 bakan arasında yer aldı ve Avrupa Bakanlığı görevinden alındı. Bağlı olduğu parti tek başına yasama organı görevini sürdürürken hakkında cezai soruşturma açılabilmesi için diğer partiler tarafından TBMM'ye fezlekeler sunuldu. Mecliste 5 Mayıs 2014 tarihinde bu amaçla kurulan komisyon 5 Ocak 2015'e kadar çalışmalarını sürdürdü ve bakanların Yüce Divan'a gönderilmemesi yönünde karar aldı.

Meclis Soruşturma Komisyonu'nda yapılan oylama sonucu bakanların Yüce Divan'a gitmemeleri yönünde karar çıktı. Komisyonun kararı tavsiye niteliğinde olduğu için, nihaî karar için 20 Ocak 2015'te TBMM Genel Kurulu'nda oylama yapıldı. Yapılan gizli oylama sonucunda 245 kabul oyuna karşılık 255 ret oyuyla Egemen Bağış'ın Yüce Divan'a gönderilmesine dair önerge reddedildi. Oylamada 7 milletvekili çekimser kaldı, 6 boş oy verilirken, 4 milletvekili geçersiz oy kullandı.





Baphomet

Baphomet veya Bafomet, 14. yüzyıl başlarında Katolik Kilisesi tarafından aforoz edilen Tapınakçıların taptığı iddia edilen şeytanî figür.

Bafomet sözcüğünün kökeni kesin olarak bilinmemektedir. Ancak dönemler içerisinde çeşitli iddialar ortaya atılmıştır.




Aldeia Nova (Trancoso)

Aldeia Nova Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 25,60 km yüzölçümüne sahip, 394 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Aldeia Nova

Aldeia Nova adını taşıyan Portekiz'de yerleşim birimleri:


Ayrıca:





Carnicães

Carnicães Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 8,44 km yüzölçümüne sahip, 192 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Castanheira (Trancoso)

Castanheira, Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 8,85 km yüzölçümüne sahip, 235 nüfuslu (2001) bir bucaktır. (Portekizce: "freguesia").




Castanheira

Castanheira adını taşıyan Portekiz'de yerleşim birimleri:


Ayrıca:




Cogula

Cogula Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 4,37 km yüzölçümüne sahip, 228 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Cótimos

Cótimos, Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 12,14 km yüzölçümüne sahip, 194 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Feital

Feital Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 5,23 km yüzölçümüne sahip, 80 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Fiães (Trancoso)

Fiães Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 10,03 km yüzölçümüne sahip, 263 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Freches

Freches Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 13,56 km yüzölçümüne sahip, 551 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Granja (Trancoso)

Granja Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 9,26 km; yüzölçümüne sahip, 223 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Granja

Granja adını taşıyan Brezilya'da yerleşim birimi:


Granja adını taşıyan Portekiz'de yerleşim birimleri:





Guilheiro

Guilheiro Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 14,61 km yüzölçümüne sahip, 242 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Moimentinha

Moimentinha Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 6,53 km yüzölçümüne sahip, 233 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Afrika'nın sömürgeleştirilmesi

Afrika'nın sömürgeleştirilmesi, 15. yüzyılda köle ticareti ile başlamış ve uzun yıllar sürmüştür. Bunu en iyi anlatan terim İngilizce bir deyim olan "Afrika'ya hücum"dur.

Sömürgecilik, genellikle bir devletin başka ulusları, devletleri, toplulukları, siyasal ve ekonomik egemenliği altına alarak yayılması veya yayılmayı istemesi, müstemlekecilik, kolonyalizm (TDK Sözlüğü)

Sömürgeciler genellikle sömürdükleri bölgelerin kaynaklarına el, iş gücüne, pazarlarına el koyar ve aynı zamanda sömürgeleri altındaki halkın sosyo-kültürel, dini değerlerine baskı uygularlar (bkn. kültür emperyalizmi) Sömürgecilik ile emperyalizm kimi zaman birbirleri yerine kullanılan terimler olmakla birlikte emperyalizm, şekli olduğu kadar şekli olmayan alanlarda da kontrolün hakim gücün elinde bulunduğunu durumlarda kullanılmaktadır. Sömürgecilik terimi aynı zamanda bu sistemi meşrulaştırmak veya yaymak için kullanılan bir dizi inanca da işaret etmektedir, zira Sömürgeciler kendilerinin sömürdükleri insanlardan daha üstün olduklarına inanırlar (Etnosentrizm de denir buna). Sözde bilimsel teorilerle de desteklenmeye çalışılan bu tip inançlar daha çok 19.yüzyılda Avrupa'da yayılmış ve Avrupalıların tüm dünyada sömürgeci güç olarak yayılmasının da sözde meşru dayanağı olmuştur.

Avrupa sömürgeciliği kabaca iki büyük dalgaya ayrılabilir. İlki keşiflerle başlamış ikincisi de 19. yüzyılın ikinci yarısında başlayan sömürgecilik hareketidir Yeni Emperyalizm dönemidir.

Geleneksel olarak kölelik kurumu Afrika'da da vardı. Kölecilik, ilk olarak 1444'te başlayan ve 19. yüzyılın ortalarına kadar devam eden bir tür insan avı olarak nitelendirilmektedir.

1492 yılında İspanya'nın güneyinde kalan son Endülüs hanedanının elinde bulunan Gırnata şehrinin de düşmesiyle birlikte Kuzey Afrika'daki diğer Müslüman yurtları da tehlikeli bir döneme girdiler. Akdeniz'in güney sahilleri İspanyol yayılmacılığı karşısında çaresizlik içinde tam bir felaket dönemi yaşamaya başladılar. Önemli bütün liman şehirleri tek tek düşüyor ve yerli halktan canını kurtarabilenler iç kısımlara kaçıyorlar, gidemeyenler ise ya esir ediliyor veya öldürülüyordu.

Avrupa'nın en büyük banka ve sigorta kuruluşlarından bazıları ilk sermayelerini köle ticaretiyle elde etmişlerdir. Kuzey Amerika, zenginliğini ve gelişmişliğini büyük ölçüde köle emeğine borçludur. İngiltere'yi sanayi devrimine götüren süreçte, köle ticaretinin rolü o kadar büyüktü ki, Liverpool, Bristol ve Glasgow gibi kentler tüm zenginliğini köle ve sömürge malları ticaretine borçluydu. Köle taşıyan gemilerin önemli bir kısmı, Liverpool Limanı'na kayıtlıydı.

Afrika'yı bir köle kaynağı olarak görenler, şimdi onunla hem hammadde kaynağı, hem de pazar olarak ilgilenmeye başladılar. Ama bunun için Afrika'da çalıştıracak işgücüne ihtiyaçları vardı. Köleciliğin yasaklanması doğrudan bununla ilişkiliydi. Afrikalıların kurtuluşu olarak ilan edilen bu yeni süreç, köleliğin yeni bir biçiminden başka bir şey değildi. Köle tacirleri, madenlere ya da çiftliklere işçi temin eden kuruluşlar halinde örgütlendi.

Amerika Birleşik Devletleri'nde köleliğin yasaklanmasından sonra bazı azatlı kölelerin gemilerle taşınarak getirildikleri Liberya'da kurdukları devlet ile Etyopya'nın bir kısmı hariç kıtanın tamamı işgal edilerek sömürgeleştirilmiş, Afrika kıtasında en büyük payı Fransa ve İngiltere almıştır. Almanlar Namibya ve Tanzanya ile yetinmek zorunda kalırken İtalyanlar Libya, Eritre, Somali'nin bir kısmını, kısmen Etyopya'yı işgal etmişlerdir.

Kölecilik iktisadi bir mesele olmasına rağmen milyonlarca Afrikalının köleleştirilmesinin haklı gösterilmesi gerekiyordu. Bunun için de kilise, "vahşilerin" ruhlarının kurtarıldığı izahatını öne sürmüş ve bilimadamları da onların aşağı ırk oldukları savını desteklemişlerdir.

Şubat 2002'de Belçika hükümeti "Lumumba'nın öldürülmesine giden olaylarda inkar edilemez bir sorumluluk payına sahip olduğunu" kabul eden bir açıklama yayımladı.
Temmuz 2002'de ABD hükümeti CIA'in, Lumumba karşıtlarına para ve politik destek yardımında bulunarak ve Mobutu'ya silah ve askeri eğitim sağlayarak Lumumba'nın öldürülmesinde rol oynadığını ortaya çıkaran belgeleri açıkladı.

Frantz Fanon'un Avrupa için "harfiyen Üçüncü Dünya'nın yaratımıdır" demesinin nedeni buydu. Avrupa'nın sahip olduğu refahın ve zenginliğin altında, sömürgelerden akan kaynak ve emek yatmaktaydı.

Namibya'da, 1904-1905 yıllarında Alman İmparatorluğu'nun uyguladığı soykırım için Hererolar, iki milyar mark istiyor.

Güney Afrikan'nın Durban kentinde, 150 ülkenin temsilcilerinden ve çeşitli sivil toplum örgütlerinden altı bin delegenin katılımıyla, protesto gösterileri eşliğinde başlayan Dünya Irkçılıkla Mücadele Konferansı'nda ABD ve AB köleciliğin ve sömürgeciliğin yarattığı zararların kabul edilmesini reddetmiş ve tartışmak istememişlerdir. Afrikalılar yüzyıllar boyu süren köle ticareti ve sömürgeciliğin yarattığı tahribatın tazmin edilmesini, köle ticaretinin insanlık suçu kabul edilmesini talep ettiler.

Fransa'nın, en değerli sömürgesi Cezayir'i kaybetmemek için yaptığı sekiz yıl süren savaşta bir milyon Cezayirlinin hayatını kaybetmiştir.





Moreira de Rei

Moreira de Rei Po