açıklanmaz.

Kızıl saçlı, atkuyruklu, sakallı ve iri yapılıdır. Gerektiğinde diğer kardeşleriyle iletişimi, karakteristik objesi olan havuzu ile kurar.

Despair'in ikizidir. Çift cinsiyetli bir karakterdir, feminen görünümlü olsa da bazı kadın karakterleri hamile bırakmaktan sorumludur. Dev bir heykelin göğüs kafesindeki sarayında yaşar ve karakteristik objesi kalptir. 2 gölgesi vardır.Bal sarısı gözleri keskin bakışlıdır. Kararlı ve inatçıdır. İstediği şeyi mutlaka gerçekleştirir.

Desire (İhtiras)'ın ikizidir. Kısa boylu, şişman, sivri dişli, siyah saçlıdır. Çıplak dolaşır. Krallığındaki koridorlarda tüm dünyadaki aynalara açılan pencereler vardır. Fareleriyle beraber bu pencerelerden insanlığın çaresizliğini izler. Karakteristik objesi çengelli yüzüktür.

Ebedilerin en küçüğü ve en değişkeni. Daha önceleri Delight (Haz) iken, yaşadığı bir travma sonucu Delirium haline gelmiştir. Şekli ve kıyafetleri devamlı değişir. Herkesin rahatlıkla girebildiği, sınırları ve renkleri belirsiz bir krallığı vardır. Renkli kelebekler ve uçan kurbağalar yaratmaktan hoşlanır. Konuşma balonu gökkuşağı rengindedir ve harfler düzensizdir. Bir gözü yeşil, diğer gözü mavi renktedir. Gözlerinin farklı renkte olmasının sebebi bir zamanlar haz olmasıdır. Yazarın bu karakteri yaratırken arkadaşı Tori Amos'dan esinlendiği söylense de kesinlik kazanmamıştır.

Bu aile dışında normal insanlar, süper kahramanlar, melekler ve ifritler dahil pek çok oyuncunun, "Dreaming" adı verilen Rüya diyarları, "Waking" olarak adlandırılan Dünya, Cehennem, Ashard ve Peri Diyarı (olasılıkla Avalon) gibi pek çok diyarda, geniş bir zaman ve tema skalasında iç içe geçmesiyle oluşmuş bir öyküye sahiptir.

Yazar Neil Gaiman'ın en kısa özetini yapma amacıyla, Endless'in hikâyelerinin anlatıldığı Endless Nights eserinde "Rüyalar Kralı, bir kişinin ya değişeceğini ya da ölümle yüzleşeceğini öğrenir, ve kararını verir" cümlesiyle belirttiği üzere arka planda Morpheus ve onun değişim üzerindeki direnci ve bunun sonuçları ile ilgilidir.

A Midsummer Nights Dream öyküsüyle 1991 yılında Dünya Fantastik Edebiyatı Ödülünü alan Sandman, bu ödülü alan ilk ve -kurallar herhangi bir başka çizgi roman bu ödülü alamasın diye değiştirildiği için de- tek çizgi romandır.

Genel olarak hikâyeleri dünya mitolojilerinden, masallardan ve kutsal kitaplardan esinlenerek ve pek çok göndermelerle kurgulanarak yazılmıştır. İlk altı cildi Arkabahçe Yayınları, sonraki beş cildi Laika Yayıncılık tarafından Türkçeye çevrilmiştir.






Trento

Trento, İtalya'nın Trentino-Alto Adige özerk bölgesinin başkenti ve aynı ismi taşıyan Trento (Özerk) ili merkezidir. Şehrin nüfusu 111.000 kişidir. Belediye Başkanı Alberto Pacher'dir. 157 km²'lik bir yüzölçümüne sahiptir.

Trento'nun belediye sınırları içinde nüfusu (30.6.2010 itibarıyla) 116.122 kişidir. 19. yy ve 20.yy da Trento'nun nüfusunun gelişmesi şu gösterimde görülebilir:

Trento komünü şu komünlerle sınır komşusudur: Albiano, Aldeno, Besenello, Calavino, Cavedine, Cimone, Civezzano, Garniga Terme, Giovo, Lasino, Lavis, Padergnone, Pergine Valsugana, Terlago, Vezzano, Vigolo Vattaro, Villa Lagarina







Botanik Parkı





Mağara

Mağara, yüzeyle bağlantısı olan ve gün ışığı ile bağlantısı kaybolacak derinliğe ve en az bir insanın sürünerek girebilmesine olanak verecek genişlik ve yüksekliğe sahip olan yeraltı boşluklarıdır. Speleoloji mağaraları inceleyen bilim dalıdır.

Gün ışığının kaybolmadığı boşluklara kovuk adı verilir.


Mağaralar ısı, nem ve ışık vb. ekolojik faktörler açısından bölümlere ayrılır.


Mağara canlıları J. R. Schiner tarafından 1854 yılında, mağaraya olan bağımlılıklarına göre sınıflandırılmıştır. Bu sınıflandırma günümüzde de kullanılmaktadır.

Mağaralardan genel olarak şu alanlarda yararlanılır: Turizm, doğal soğuk hava deposu, tulum peyniri ve yağ gibi gıdaların saklanması ve olgunlaşması, kültür mantarı yetiştiriciliği, solunum yolu rahatsızlıklarının tedavisi, askeri sığınak ve depo, yarasa gübresi (guano) üretme, doğal gaz, LPG ve akaryakıt depolama, mağaradaki yeraltı sularından yararlanma . Mağaraların yıl içinde sıcaklıklarının (17-24C) ve nemlerinin (%40-80) fazla değişmemesi mikroklima buralara özelliği kazandırır. Bu açıdan mağaralar sağlık turizmi bakımından önem taşır.




Lapya

Karstik sahalarda,kalkerlerin yüzeyinde görülen ve oluşumlarında rol oynayan faktörlere(kalkerlerin saflık derecesi ve masif veya diyaklazlı yapıda olması gibi litolojik özellikler ile kalker zeminin yatay veya eğimli olması ve çıplak veya bitki-humus örtüsüyle kaplı bulunması gibi özellikler) bağlı olarak oyuk,delik,çukur,oluk,kanal gibi çok çeşitli tiplerde olabilen küçük yer şekilleridir.
Kireçtaşlarının yağış suları tarafından eritilmesi ve aşındırılması veya toprak altında biyolojik CO2’nin yoğun eritme gücü sonucu oluşan oluk şekilli çukurluklarla bunlar arasındaki genellikle keskin görünüşlü sırtçıklardan oluşan mikro karstik şekillerdir.

Mikro karstik şekiller olarak da tanımlanan lapyaların boyutları,ortalama olarak,birkaç mm ile birkaç metre arasında değişir.Oluk ve kanal şeklindeki lapyaların boyları;bazen,15-20 metreyi bulabilir.Oyuk,oluk ve kanalcıkların arasında genellikle sivri,keskin,bazen de yuvarlak profilli küçük sırtlar yer alır.

Topografya yüzeyinin yatay veya çok az eğimli olduğu yerlerde,genellikle,delik,oyuk,çukur ve kazan şeklinde, düşey doğrultuda gelişmiş,lapyalar meydana gelmektedir.Buna karşılık eğimli yüzeylerde oluk ve kanal şeklinde lapyalar gelişmektedir.Lapyaların oluşumlarında erime sürecinin yanı sıra,oyuk,delik,oluk ve kanalcıkları genişletmek ve derinleştirmek suretiyle fiziksel parçalanma da rol oynamaktadır.

Lapyaların çok gelişmiş oldukları sahalarda topografya yüzeyi; yürünmesi güç,çok arızalı bir özellik kazanabilir.Bu gibi sahalara karrenfeld(çapır arazi) adı verilmektedir. Türkiye'de en fazla görüldüğü alanlar Toros Dağları ve Bolkar Dağları'dır.





Dolin

Dolin karstlaşma sonucu oluşmuş (lapyaların birleşmesiyle), boyutları bölgenin karstik özelliklerine bağlı olarak değişen, kapalı veya yarı açık çukurluklar. Kalkerli arazilerde erime ve çökme sonucu oluşan tava şeklindeki çukurluklardır.

Kireçtaşlarının kimyasal çözülmesiyle çevresine göre çukurda kalmış alanlardır. Batı ve orta Toroslar'da yaygındır. Hak tarafından koyak, tava, kokurdan olarak isimler verilir. Birkaç metre derinlik, birkaç metre genişliğe sahiptir. Çoğunlukla genişlikleri fazla, derinlikleri daha azdır. En küçük karstik şekil lapyadır, lapyadan büyüğü dolin, dolinlerin birleşmesi/büyümesiyle oluşanlar Uvala adını alır. En büyükleri ise polyedir.

Erime çukurlarından obruk ve dolinin ayrımında çukurun çapı ile derinliği arasındaki oran kullanılır. Derinlik, çap veya uzun eksenin 1/10'undan büyük ise obruk, daha küçükse dolin kabul edilmektedir.

Dolin ile uvala ve poleye gibi daha büyük karstik erime çukurları arasında ayrım için kesin bir sınır yoktur. Genellikle çapı 200 m'den küçük olanlar "dolin" büyük olanlar "uvala" veya "polye" olarak adlandırılmaktadır. Sınıflandırmada bir kriter de karstik depresyonun başka bir karstik çukurluk ile birleşmesidir. Başka karstik çukur ile birleşme varsa "Uvala", yoksa "Dolin" olarak isimlendirilir.





Obruk

Obruk. Yer altı suyunun, karbondioksit ile birleşimi sonucu karbonik asit oluşur. Bu karbonik asit kireç taşının yoğun olduğu toprakları zamanla çözerek yer altında mağaralar oluşmasına neden olur, bir müddet sonra mağaranın üstünde bulunan toprak çöker işte bu çökme sonucu oluşan derin çukurlara obruk denir. Çözünebilir kayaçların bulunduğu bölgelerde yeryüzü boyut ve şekilleri çeşitlilik gösteren çok sayıda çöküntüyle doludur.

Obrukların çoğu iki şekilde oluşur. Birincisi alttaki eriyebilen kayaçlar topraktan sızan sularla çözünürler ve kayaç içinde bulunan doğal boşluklar genişler ve üzerlerinde bulunan toprakla doldurulurlar. Yer altı suyu kayacı çözmeye devam ettikçe toprak ortadan kalkar ve geride yamaç eğimi düşük, derinliği fazla olmayan çöküntüler bırakır. Komşu obruklar birleştiğinde ise çözünme vadileri denilen daha büyük, düzensiz, kapalı bir çöküntüler ağı oluşturur. Obruklar ayrıca bir mağara tavanının çökmesi sonucu dik kenarlı bir krater şeklinde de oluşur. Bu yolla oluşan obruklar özellikle nüfusun fazla olduğu bölgelerde ciddi bir tehlikedir. 

Obrukların oluşması için karstik alanların bulunmasından başka şartlar da gereklidir. Yeraltı su seviyeleri farklı iki havza bulunmalı. Bu alanları daha yüksek bir eşik birbirinden ayırmalıdır. Havzaların yeraltı suları bu eşiğin altından akış göstermelidir. Tüm bu şartlar Obruk platosunda bir araya gelir. Tuz Gölü havzası ile Konya ovası arasında Obruk platosu eşik durumundadır. Daha yüksek olan Konya yeraltı suyu platonun altından Tuz gölü havzasına doğru yeraltı akışı gösterir. Bu akışın oluşturduğu erime güncel obrukların oluşumunun başlıca sebebidir. Bu nedenlerden başka yerel fay hatlarının da obruk oluşumuna katkısı bulunur. Tuz gölünün güneybatısında bulunan fay Dikmen-Kolca obruklarının oluşum sebebidir.

Ülkemizin yeraltı sularının 3'te 1'ini barındıran Konya Havzası'nda 20'yi aşkın obruk bulunuyor. Bunlardan en meşhuru 300 m genişliği ve 145 m derinliğiyle Kızören obruğu. Merkez Karatay ilçesine bağlı Obruk kasabası da ismini ondan alıyor. Obrukların diğer bir özelliği de yazın ilk aylarında koyu lacivert ve yeşil olan renginin yaz ilerledikçe çivit mavisi, berrak bir renk alması. Meyil, Çıralı, Gökhöyük Obruk, Kuru obruk, Kangallı obruğu, Hamam obruğu Obruk Platosu'nun diğer obruklarıdır. Obrukların yaygın olduğu diğer bir alan ise Antalya'nın doğu kesimindeki Çimiköy platosudur. Burada 22 obruk belirlenmiştir. Mucur Obruğu, Cennet ve Cehennem obrukları bilinen diğer obruklarımızdır.

Derinliği ve genişliği bir metreden yüzlerce metreye değişen bu oluşumların içi genellikle suyla doludur. İçindeki suyun derinliği ve berraklığı sebebiyle de bu obruklardan 7-8 tanesi su altı dalışları için uygun yerler.

Kızören Obruğu ulaşım: Konya-Aksaray yolu üzerinde Konya'ya 74 km mesafedeki Obruk Kasabası'