gün sonra kendini vurarak intihar etti.

Almanların Montevideo’da kaldıkları sürece yaptıkları davranışlar, özellikle Langsdorff’un İngilizlerin ablukasına karşı tutumu Uruguay’da büyük saygı uyandırdı. Yerli halkın büyük kısmı herhangi bir savaş durumunda zarar görecekleri korkusuna kapılmıştı, Langsdorff’un gemisini limandan çıkartıp açıkta batırma kararının bir nedeni de böyle bir zarara yol açmamaktı.

Sığ suda batırıldıktan sonra geminin gövdesinin büyük kısmı su üstünde kaldı, ama yıllar geçtikçe çamurlu zemine gömülen gemiden şu anda su üzerinde bir şey kalmamıştır.

İlk kurtarma işlemi, batırılma sırasında zarar görmeyen, gelişmiş "Seetakt" radarının Kraliyet Donanması istihbarat timleri tarafından kurtarılmasıdır. 1940 Şubatında USS Helena'dan gelen Amerika Birleşik Devletleri Donanması dalgıçları güverteye daldılar.

1997’de Admiral Graf Spee'nin 15 cm'lik ikincil top kundaklarından biri çıkartıldı ve restore edildi. Şu anda Montevideo Ulusal Denizclilik Müzesinde sergilenmektedir.

Şubat 2004de bir kurtarma takımı Admiral Graf Spee’nin enkazını çıkartmak için işe başladı. Bu proje navigasyon riskine maruz olmakla birlikte hem Uruguay hükümeti hem de özel sektör tarafından finanse edilmektedir. İlk bölüm, 27 ton ağırlığındaki silah kontrol kısmı 25 Şubat 2004 tarihinde su üstüne çıkartıldı. Tüm enkazın çıkarılması için birkaç yıl öngörülmektedir. Film yönetmeni James Cameron kurtarma operasyonunun filmini çekmektedir. Enkaz çıkartıldıktan sonra restore edilerek Montevideo Ulusal Denizcilik Müzesine yerleştirilmesi planlanmaktadır.

Birçok eski Alman askeri bu yenileme çalışmalarını onaylamamaktadır, onlara göre enkaz bir savaş mezarı ve anıtıdır, saygı duyulmalıdır. Bunlardan biri, torpido mekanik uzmanı Hans Eupel, 2005 yılında 85 yaşında şunları söylemiştir: "Bu çılgınlık çok pahalı ve duygusuzca. Ayrıca tehlikeli çünkü yerleştirdiğimiz patlayıcılardan henüz patlamayan üç tanesini patlatabilir."

10 Şubat 2006, "Admiral Graf Spee"‘nin kartal amblemi çıkartıldı. Kamuoyu Nazi Almanyası’na karşı hala hassas olduğu için amblem üzerindeki gamalı haç, sudan çıkartılınca örtülerek gizlendi.




Radikal gazetesinin enkaz kurtarma ile ilgili haberi




Malay Yarımadası

Malay Yarımadası veya Malakka Yarımadası. Güneydoğu Asya'da, Tayland, Birmanya, Malezya ve Singapur topraklarının yer aldığı yarımadadır. Kuzeyinde Tayland, güney ucunda Singapur vardır. Malakka Boğazı ile Endonezya'dan (Sumatra Adası) ayrılır.




Malkoçoğlu Yahyapaşazade Bali Bey

Malkoçoğlu Yahyapaşazade Bali Bey (d. ? - ö. 1543, Budin) Kanuni Sultan Süleyman dönemi akıncılarından.

16. yüzyıl başlarında yaşamış, Kanuni Sultan Süleyman'la Macaristan'daki savaşlara katılmış bir akıncıdır. Belgrad'ın fethinden sonra oraya muhafız olmuştur. 1526 yılındaki Mohaç Muharebesi'ne Semendire sancakbeyi olarak katıldı. 1542 yılında Budin valisi olan Bali Paşa, 1543 yılında bu görevdeyken Budin'de ölmüştür.

Türk sinemasında Cüneyt Arkın tarafından canlandırılmış olup yakın geçmişte Muhteşem Yüzyıl isimli bir dizide Burak Özçivit tarafından canlandırılmıştır.

Malkoçoğlu ailesi




Madde dalgası

Nicem (kuantum) mekaniğinde, madde dalgaları veya de Broglie dalgaları kavramı maddenin dalga-parçacık ikiliğini yansıtır. Kuram 1924'de Louis de Broglie tarafından doktora tezinde önerilmiştir. De Broglie denklemleri dalga boyunun parçacığın momentumuyla ters orantılı olduğunu gösterir ve ayrıca de Broglie dalga boyu diye isimlendirilir. Ayrıca madde dalgalarının tekrarsıklığı, de Broglie
tarafından türetildiği gibi, parçacığın toplam enerjisi E'ye – kinetik enerjisinin ve potansiyel enerjisinin toplamı – doğru orantılıdır.

19. yüzyılın sonunda, ışığın Maxwell denklemlerinden türetildiği gibi elektromanyetik alanların dalgalarından, maddeninse yerel parçacıklardan oluştuğu düşünülüyordu. Bu ayrım Albert Einstein tarafından, 1905'de yazdığı ışılelektrik etki üzerine makalesinde, ışığın yerelleşmiş cepler, ya da “quanta”lar (şimdi ise fotonlar olarak isimlendirilirler) tarafından emildiği ve yayıldığının önerilmesiyle sarsılmıştır. Bu quantalar formula_1 ışığın tekrarsıklığı ve h Planck sabiti olmak üzere
enerjiye sahiptir. Modern anlaşmada, bu başlığın kalanında yapıldığı gibi tekrarsıklığı f olarak sembolize edilir. Einstein'ın önerisi Robert Millikan ve Arthur Compton tarafından sonraki yirmi yılda deneysel olarak kanıtlanmıştır. Sonuçta da ışığın hem dalgasal hem maddesel özellikleri olduğu açık hale gelmiştir. De Broglie, 1924'deki doktora tezinde, bu dalga-parçacık ikiliğini tüm
parçacıklara genelleştirmeyi amaçlamıştır :“Dalga mekaniklerine dair ilk fikirlerim 1923-24'de oluştuğunda, dalganın eş varlığının ve Einstein tarafından 1905'deki makalesinde önerdiği fotonların parçacık özelliğinin, her parçacık için geçerli, gerçek bir fiziksel sentez

1926'da Erwin Schrödinger olasılık dalgasının nasıl evirileceğine dair bir denklem yayınladı -Maxwell denklemlerinin olasılık dalgası dengi- ve hidrojenin enerji spektrumunu türetmek için kullandı. Aynı yıl Max Born şimdi standartlaşmış olan madde dalgasının büyüklüğünün karesinin bir parçacığın belirli bir yerde bulunma olasılığını verdiği yorumunu yayımladı. Bu yorum De Broglie'nin dalganın yerel bir parçacığın fiziksel hareketine denk geldiği yorumuna zıddı.

De Broglie formülleri dalga boyunu (λ) momentumla (p), ve tekrarsıklığı (f) parçacığın toplam enerjisiyle (E) ilişkilendirir:

h Planck sabiti olmak üzere. Denklem denk olarak şu şekilde de yazılabilir;

şu
tanımları kullanmak üzere;


Her
ikili de, Planck ve Einstein tarafından önerildiği için ikincilere
Planck-Einstein formülü de denir.

Özel
görecelilikten göreli momentum formülünü

kullanarak
denklemler şu şekilde yazılabilir:

Bu
formüllerde m parçacığın
durgun kütlesi, v parçacığın hızı, γ Lorentz faktörü ve c ışığın boşluktaki hızıdır. De Broglie
denklemlerinin çeşitlendirilmesinin detayları için aşağıya bakın. Grup hızı
(parçacığın hızına eşit) faz hızıyla (parçacığın tekrarsıklığı ve dalga boyunun
çarpımına eşit) karıştırılmamalıdır. Kırılma olmayan ortamlarda eşit olurken,
olmayan ortamlarda değildirler.

Albert
Einstein dalga-parçacık ikiliğini 1905'de ilk defa açıkladı. Louis de Broglie
herhangi bir parçacığın bu ikiliği sergilemesi gerektiği hipotezini sundu. Bir parçacığın
hızının her zaman karşılık gelen dalganın grup hızına eşit olması gerektiği
sonucuna vardı (ancak bugün sorgulanabilir, detaylar için yukarıya bakın). De
Broglie eğer ışık için bilinen ikilik denklemleri her parçacık için tutarsa,
hipotezinin kanıtlanacağı sonucuna vardı. Bu şu anlama gelir;

E
parçacığın toplam enerjisi, p parçacığın momentumu, "ħ" indirgenmiş Planck sabiti olmak
üzere. Bir serbest göreli-olmayan parçacık için;

m parçacığın
kütlesi ve v parçacığın hızı olmak üzere.

Ayrıca
özel görelilikten buluruz ki;

m
parçacığın kütlesi, c ışığın boşluktaki hızı, γ Lorentz faktörü ve v parçacığın
dalga davranışından bağımsız şekilde hızı olmak üzere.

Grup
hızı faz hızıyla karıştırılmamalıdır.

Hem göreli hem göreli olmayan nicem fiziğinde, bir parçacığın grup
hızının dalga fonksiyonunu parçacık hızıyla belirleyebiliriz. Nicem mekaniği
bu hipotezi oldukça keskin bir şekilde doğrulamış ve ilişki molekül büyüklüğündeki
parçacıklara kadar açık bir şekilde gösterilmiştir.

Nicem mekaniğinde, parçacıklar karmaşık fazlı dalgalar gibi davranırlar. De Broglie
hipotezinden görürüz ki;

Enerji
ve momentumun göreli formüllerini kullanarak;

E parçacığın toplam enerjisi, p momentum, γ Lorentz faktörü, c ışık hızı ve β hızın c'nin bir böleni olmak
üzere bir denklem elde ederiz. Değişken v parçacığın hızı ya da karşılık gelen
madde dalgasının grup hızı olarak seçilebilir. Parçacık hızı kütlesi olan her
parçacık için (özel göreceliliğe göre) ışık hızından az olduğundan, olasılık
dalgalarının faz hızı her zaman ışık hızını geçer, yani,

Ve
görebileceğimiz gibi, parçacık hızı göreli aralığa geldiğinde faz hızı c
ye yaklaşır. Işık ötesi faz hızı özel göreceliliğe hiçbir bilgi taşımadığından
dolayı karşı gelmez.

Dört momentum P = ("E/c", p)
ve dört-dalga vektörü K = ("ω/c", k),
kullanılarak De Broglie denklemleri sıfır noktasına bağıl olmayan tek bir
eşitlik oluşturur: 

Madde dalgalarının oluşumu ilk kez Davisson-Germer elektron deneyleri sırasında
deneysel olarak gözlemlenmiş ve de Broglie hipotezi diğer temel parçacıklar
için kanıtlanmıştır. Dahası, nötr atomlar ve hatta moleküllerin dalgasallığı
gösterilmiştir.

Bell
Labs'ta 1927'de, Clinton Davisson ve Lester Germer kristallize nikel hedefi
yavaş hızlı elektronlarla bombaladılar. Yansıyan elektron yoğunluğunun açısal
bağımlılığı ölçüldü ve Bragg tarafından x-ışınları için öngörülenler aynı
kırılma kalıbına sahip olduklarına karar verildi. De Broglie hipotezinin
kabulünden önce, kırılmanın sadece dalgalar tarafından sergilenen bir özellik
olduğu düşünülüyordu. Dolayısıyla, madde tarafından sergilenen kırılma
etkilerinin hepsi maddenin dalgasal özelliklerini gösterdi. De Broglie dalga
boyu Bragg şartına eklendiğinde, gözlemlenen kırılma kalıbı tahmin edilmiş,
sonuç olarak da de Broglie hipotezi elektronlar için deneysel olarak
kanıtlanmış oldu.

Bu nicem mekaniğinin gelişimi için bir dönüm noktası oldu. Fotoelektrik etkinin
ışığın parçacık doğasını gösterdiği gibi, Davisson-Germer deneyi maddenin dalga
doğasını göstermiş ve dalga-parçacık ikiliği kuramını tamamlamış oldu.
Fizikçiler için bu fikir çok önemliydi çünkü bunun anlamı sadece herhangi bir
parçacığın dalga özelliği göstermesinden öte, dalga denklemlerinde de Broglie
dalga boyunu kullanarak maddenin gösterdiği özelliklerin açıklanabilmesidir.

Nötr atomların Fresnel kırılması ve aynadan yansıma benzeri yansıma deneyleri de
Broglie hipotezinin atomlara uygulanışını kanıtladı. Yani çekim potansiyelini
takip eden nicem yansıma, kesişme ve kırılma yapan atomik dalgaların
varlığını gösterdi. Lazer soğutmadaki gelişmelerle, nanokelvin sıcaklıklara
kadar nötr atomlar soğutuldu. Bu sıcaklıklarda, ısısal de Broglie dalga boyları
mikrometre aralığa geldi. Atomlar için Bragg kırıl