Müslüman olan 825 nefere yükseldi. Şehrin nüfusu ve Müslümanların oranı sonraki yıllarda geriledi.

Türkiye Cumhuriyeti kurulduğundan itibaren bölgedeki Türk nüfusunun ciddi bir kısmı Anadolu'ya özellikle Ege bölgesine göç etmiştir.

Osmanlı İmparatorluğu dönemi sonrasında, küçüklü büyüklü birçok muharebe sonrasında Pirlepe’nin de yer aldığı bölge, Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı egemenliğine geçmiştir. Krallık, sonrasında Yugoslavya Krallığı olarak 1943 yılına dek egemen olmuştur.

1943 yılı ile beraber Yugoslavya Krallığı ortadan kalkmış, yerine Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti kurulmuştur. Bu dönemde de Pirlepe, bu idari yapı içinde yer almıştır.

1991 yılında Makedonya’nın Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti’nden bağımsızlığını ilan etmesiyle Pirlepe, bağımsız Makedonya Cumhuriyeti içinde yer almıştır.

2002 sayımlarına göre Pirlepe Belediyesi’nin toplam nüfusu 76.768 kişidir. Bu nüfusun etnik dağılımı şu şekildedir: Makedonlar 70.878; Romanlar 4.433; Türkler 917…

Pirlepe, ülkenin en gelişmiş tütün üretim merkezidir.




Arı kuşu

Arı kuşu, arı kuşugiller (Meropidae) familyasından "Merops" cinsini oluşturan temel besinleri arılar olan kuş türlerinin ortak adı.

Arılar ve diğer böcek türleriyle beslenirler. Yatay kum tünellerine ya da toprak oyuklarına yuva yaparlar. Açık alanların sivri gagalı, uzun gövdeli ve uzun kuyruklu kuşlarıdır. Uzun, üçgen şekildeki kanatlarını süzülürken düz tutar ve ani hızlanma sağlayacak şekilde geriye ya da aşağıya doğru hafif vuruşlar yapar. Sesi berrak, tatlı ve sık tekrarlı bir "prup prup"dur. Erkeği ve dişisi benzerdir.





Koyunlu, Gürün

Koyunlu, Sivas ilinin Gürün ilçesine bağlı bir köydür.

Sivas iline 194 km, Gürün ilçesine 56 km uzaklıktadır. 2050 rakımlı sipesılle ve Gayribalık tepeleri arsındaki vadide kurulmuş olan köyün kuzeyinde Çipil, Alınpınar mezraları ile Irmaç köyü doğusunda Çevirme köyü; Güneyinde Davulhöyük, Yılanhöyük, Çiçekyurt köyleri; Batısında Kürkçü, Kayalar ve Yeni bektaşlı köyleri vardır. Bu köylerle karayolu irtibatı vardır

Bu köyün en önemli geçim kaynağı hayvancılıktır.

Köyde, ilköğretim okulu vardır . Köyün içme suyu şebekesi vardır . kanalizasyon şebekesi yapıılmış PTT şubesi yoktur Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol [[stabilize))olup köyde [[Türkiye'de elektrik dağıtımı|elektrik]] (50 Kwa trafolu), sabit [[telefon]] vardır.





Nihad Matkap

Nihad Matkap (1952, Antakya, Hatay), Türk siyasetçi.

Anadolu Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Akademisi'nden mezun olduktan sonra, mali müşavir olarak çalıştığı Antakya’da önce Mali Müşavirler Odası Başkanlığı sonrasında Hatay Belediyeler Birliği başkanlığı görevlerinde bulundu. Aktif siyaset hayatına 1991 yılında Sosyal Demokrat Halkçı Parti Hatay Birinci Bölge Milletvekili olarak başlayan Matkap, Sosyal Demokrat Halk Partisi Meclis Grup Başkanvekilliği, Cumhuriyet Halk Partisi Genel Saymanlığı görevlerinde bulundu. 1994-1995 yılları arasında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı görevinde bulundu. CHP Örgütlenme ve Örgüt Yönetimleri Genel Başkan Yardımcısı olarak görev yapmış ve 30 Temmuz 2012 tarihinden itibaren Cumhuriyet Halk Partisi STK ve Diğer Meslek Kuruluşlarından sorumlu Genel Başkan yardımcısı olmuştur.




Víctor Jara

Víctor Lidio Jara Martínez (d. 28 Eylül 1932, Chillán Viejo, Bío-Bío bölgesi - ö. 16 Eylül 1973), Şilili şarkıcı ve müzisyen.

Şili kültür ve müziğinde son derece önemli etkileri olmuş bir sanatçıdır. Hayatı ve müziği ülkesinin aynası olmuş, içinde yaşadığı zamanı ve felsefesini yansıtmıştır.

Víctor Jara Santiago'nun "Lonquén" köyünde doğmuştur. Ebeveynleri çiftçidir. Babası "Manuel" sıradan bir kahya iken, annesi "Amanda" ailesinin geçimi için çok sayıda işte çalışmıştır. Birçok ailede olduğu gibi babası alkol problemleri çekmekte ve annesine kötü muamele etmekteydi. Babası aileyi terk ettikten sonra annesi Amanda ailenin bakımıyla tek başına ilgilenir. Annesi Víctor Jara'nın hayatında çok önemli bir parçadır. O da şarkı söyleyip, gitar çalmış, bunları ve şili folk müziğini oğluna öğretmiştir. Annesiyle beraber geçirdiği zamanın, müzik hayatına adım atmasında çok önemli etkileri olmuştur. Annesinin ölümünden sonra muhasebe eğitimini yarım bırakmış ve ilahiyat okumak istemiş, ancak bu sadece 2 yıl sürmüştür.

Dine olan inancını kaybettikten sonra işsiz olarak "Lonquén" 'e döner ve yakın arkadaşları ile kendini folklor tahsiline adar. Bu zaman zarfında tiyatroya ilgisi gelişir ve "Universidad de Chile" 'de tiyatro okuluna başlar. Bu ve takip eden yıllarda Víctor Jara çok sayıda tiyatro yapımında (mesela Carmina Burana) yer alır. Violeta Parra'a ilk defa rastladığında, tekrar folklor söylemeye ve okumaya başlar. "Parra", şarkıcı, Santiago'da küçük bir kafe sahibi ve geleneksel Şili folk müziği hayranı bir sanatçıdır. Víctor Jara ona bu kafede yardım eder ve şarkı söyler.

Jara, bu zaman zarfında Şili siyaseti ile ilgilenmeye başlar. 1966 yılında ilk albümü çıkar. Takip eden yıllarda tiyatroda yönetmen olarak çalışır, ancak şarkılarına ve politik işlerine gitgide daha fazla zaman adar. 1970 yılında tiyatroyu terk eder ve tamamen müziğe yoğunlaşır. Jara'nın şarkıları fakir-zengin bir arada yaşayan bir toplumda, sıradan insanlara yaşamlarını ve problemlerini gösterir. Vatanına olan büyük sevgisi sebebiyle, birçok şarkısı haksızlıklara ve politik skandallara saldırır. Víctor Jara Güney Amerika'da „"Nueva canción"“ ("yeni şarkı") akımının en önemli temsilcilerinden biri olarak kabul edilir. Bu Güney Amerika'da birçok sanatçı ve aydının katıldığı, devrimci bir harekettir. Víctor Jara'nın politik fikirleri, parçalarında önemli bir yer tutar. Birçok protest şarkıcı gibi komünist ve partisinde sanatçı bölümünün yöneticisidir.
Víctor Jara, diğer şarkıcılarla birlikte Salvador Allende ve sol partilerini birleştiği bir hareket olan "Unidad Popular" yararına birçok konser verir. 11 Eylül 1973'te Augusto Pinochet'nin gerçekleştirdiği darbe sırasında, Víctor Jara "Teknik Üniversite"deki işi başında tutuklanır ve birçok yoldaşı gibi Şili Ulusal Stadyumu'nda işkence görür. Bir daha gitar çalamaması için elleri kırılır. Hatta bu korkunç işkenceler sırasında bile Jara, "Unidad Popular" 'ın şarkısını söylemeye çalışmaktadır (Venceremos). Nihayetinde vahşice dövülen Jara, bir makinalı tüfekle öldürülür ve cesedi Santiago Mezarlığı yakınında bulunur. Fakat karısı yine de onu onurlu bir şekilde defnetme imkânını bulur. Akabinde Şili'yi terk eden karısı 1994'te onuruna ""Fundación Víctor Jara""'yı kurar.

Şili'deki Pravda muhabiri "Vladimir Çernisev", Jara'nın son anlarını şöyle anlatıyor: 
Víctor Jara'nın yaşamı, parçaları ile güçlü bir şekilde insanlara seslenen entelektüel bir şarkıcıyı işaret etmiştir. Bu yüzden şarkıları gücünün sertifikası haline gelmiştir.

Eylül 2003'te öldürülmesinin 30. yıldönümünde öldürüldüğü Şili Ulusal Stadyumu'nun ismi Estadio Víctor Jara olarak değiştirilmiştir.

9 Aralık 2004'te ölümünden 31 yıl sonra yargıç "Juan Carlos Urrutia" emekli subay "Mario Manríquez Bravo" hakkında dava açar. Bravo, Jara öldürüldüğü sırada "Estadio Nacional"'de en üst rütbedeki subay olup stadyumun denetimi onun sorumluluğunda olduğundan ölümlerden de o sorumlu tutulmaktadır. 2012 sonu ve 2012'de tutuklanan 8 eski asker ve emri veren askeri savcı hapse mahkum oldu. En son, Eylül 2014'te 3 eski subay daha mahkum edildi.







Zübeyde Sultan Sarayı

Zübeyde Sultan Sarayı Ayasofya civarında İshakpaşa mahallesindeki bugün bulunmayan bir saray adı.

1729'da III. Ahmet tarafından kızı Zübeyde Sultan'a bağışlandığı için bu adı almış, sonradan yıkılmıştır.

Sultan Sarayı




Zer-i Mahbub

Zer-i Mahbub, Osmanlı döneminde kullanılan altın paralardan birinin adıdır. 1787'de 3,5 kuruş rayiç konulmuştu. II. Mustafa tarafından ilk defa bastırılan tuğralı altın paraya Mısır’da verilen isimdir.

Bu isim yayılarak İstanbul'da dahil olmak üzere bütün Osmanlı topraklarında kullanılmıştır.





Zer-i Kamertab

Osmanlı zamanında kullanılan altın paralardan birinin adıdır. Üzerinde ay resmi bulunduğu için bu ismi almıştır.




Sukahara Bokuden

Sukahara Bokuden (塚原 卜伝 d. 1489 - ö. 1571), Sengoku dönemi başlarının meşhur bir kılıç ustasıydı. Çoğu kişi tarafından "Kenseyi" (kılıç azizi) olarak benimsenmişti.

Bokuden, kendisini evlat edinmiş olan babasından "Tenşin Şoden Katori Şinto-ryu" öğrenmiş ve bu yeteneklerini "muşa şugyo"’ya (savaşçıların kendilerini dünyadan soyutlayarak çalışmaları) katılarak, Japonya’yı baştan başa gezerek ve döneminin en yetenekli ve bilgili kılıç ustalarıyla çalışarak geliştirmiştir. Daha sonraları "Kaşima" bölgesine ait "Kaşima no taçi" ve "İçi no taçi" gibi dövüş sanatına benzeyen yerel savaş sanatlarını sistematize etmiştir. Kaşima Tapınağı tanrısı, "Takemikazuçi no kami"’den aldığı ilahi ilhamla, kendi savaş sanatını "Kaşima Şhinto-riyu" olarak adlandırdı. Ayrıca kısa bir dönem için sistemini, "Mutekatsu-riyu" (eller olmadan kazanmak) olarak tanımlandı.

Sukahara Bokuden, klasik maceraperest bir şovalyeydi. Zengin bir asilzade olarak Japonya’nın sayfiye bölgelerini dolaştı, çoğu zaman bir sanatçı havasıyla macera aradı. Genellikle de aradığını buldu.

Bir anekdota göre, Bokuden’ e görgüsüz bir zorba meydan okumuştu. Kendisine sitilini sorduğunda Bokuden, “Kılıçsızlık Sitili” olarak cevapladı. Zorba kendisine güldü ve Bokuden’e kılıçsız bir dövüş için meydan okudu. Bokuden, bu adamla kılıcı olmadan dövüşmeyi kabul etti fakat diğer kişileri rahatsız etmemek amacıyla bir adanın yanında dövüşmeyi önerdi. Zorba kabul etti, ama bottan adanın kıyısına atlar atlamaz kılıcını çekti, Bokudan botu geriye doğru itti ve zorbayı adada zor durumda bırakarak oradan ayrıldı. Bokuden bunu; “işte bu benim kılıçsız okulum” olarak açıkladı.




Yirmilik altın

Yirmilik Altın, II. Mahmud'un 26. saltanat yılında (1833) basılan altın sikke. I. Mahmud devrinden basılan altın gibi buna da "Mahmudiyye" denmiştir. 1.5 dirhem ağırlığında ve 23 ayardı. Nısfiyeleri yani yarımları da vardı. Bunların kenarlarında çiçekli su bulunurdu.

Yirmilik altın yabancılarla