Tiyatro, Ahmet Kutsi Tecer'in Köroğlu Destanı ile resmen açılır. Gökçer'in bu oyundaki rolü Köroğlu'dur. Aynı sezonda, daha önce tatbikat sahnesinde Onikinci Gece'yi sahneye koyan Renato Mordo'nun yönettiği Faust'ta Mephisto'yu oynar.

Yönetmen ve oyuncu olarak sanatında olgunlaşması 1954 ile 1958 yılları arasında Muhsin Ertuğrul'un ikinci Devlet Tiyatrosu müdürlüğüne rastlar. Muhsin Ertuğrul'un Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü müdürlüğünden istifası üzerine, yerine Cevat Memduh Altar getirilir. Altar zamanında Gökçer, bilgi ve deneyim için Avrupa'ya gönderilir. Almanya, Avusturya, İngiltere ve Fransa'nın 'Oldwich', 'Commedia Française', 'Thalia Theater' gibi önemli sanat merkezlerinde yönetmen yardımcısı olarak çalışır. Ünlü yönetmenlerin ve sanatçıların provalarını izleme olanağını bulur.

25 Ağustos 1958'de Muhsin Ertuğrul'dan yaş haddi nedeniyle boşalan Devlet Tiyatrosu müdürlüğüne atandığında 38 yaşındadır. Bu görevi bir yıl arayla 1983'e kadar 23 yıl boyunca sürdürmüştür. Gökçer yöneticiliği süresince repertuar politikasının belirlenmesi ve uygulanmasında önemli bir aşama olarak, Batı Tiyatrosunun başyapıtlarının yanı sıra daha fazla Türk tiyatro eserine yer verilmesini gerekliliğini savunur. Bu amaçla yerli oyun yazarlarını teşvik eder. Refik Erduran, Cahit Atay, Güngör Dilmen Kalyoncu, Yıldırım Keskin, Recep Bilginer, Necati Cumalı, Aziz Nesin, Oktay Arayıcı, Yaşar Kemal, Turan Oflazoğlu, Orhan Asena gibi oyun yazarlarının eserleri Gökçer döneminde seyirciyle buluşur.

Muhsin Ertuğrul döneminde çalışmaları başlatılan, tiyatronun yaygınlaşması politikası sürdürülür. Ankara merkeze bağlı olarak turnelerle varlığını sürdüren İstanbul, Adana, İzmir ve Bursa Devlet Tiyatrolarında yerleşik kadrolara geçilir. Gökçer'in yönetici olarak en büyük başarısı, 23 yıl boyunca Devlet Tiyatrolarını ve sanat politikasını, Türkiye'de sürekli değişimlerle devinen, çok önemli kriz dönemleri yaşayan siyaset dünyasının dışında tutması olmuştur.

Gökçer'in Devlet Tiyatrosu genel müdürlüğüne atandığı o yıllarda opera ve bale Devlet Tiyatrosu'na bağlıdır. 1959 yılında Opera-Bale Devlet Tiyatrosu'ndan ayrılsa da, 1960 yılında tekrar birleşir ve bu durum 1966 yılına kadar devam eder. Gökçer tiyatronun yanı sıra opera ve bale sanatlarının gelişmesi için de önemli çalışmalar yapar. Müzik konusunda İtalyan, koreografi konusunda ise İngiliz hocalardan, özellikle 'Dame Ninette de Valois'`den yararlanarak bu bölümlerde yeni gelişme imkânları sağlar.

1963 yılında Devlet Tiyatroları'nda ilk müzikalin sahnelenmesini sağlar. Ünlü Amerikalı konuk yönetmen Todd Bolender, Oliver D. Kingsley'in "Kiss Me Kate" adlı müzikal komedisini sahneye koyar. Bu müzikalde "Fred Graham" rolünü Gökçer oynar.

1962-1963 sezonunda başka bir konuk yönetmen Fransız Jean Mercure, Moliere'in Don Juan'ını sahneye koyar. Gökçer Don Juan'ı oynar. 1967 sezonunda ise başka bir konuk yönetmen İtalyan Maurizio Scapporo, Pirandello'nun IV. Henry adlı oyununu sahneler. 1955 - 1956'dan sonra ikinci kez Henry rolünü yorumlayan Gökçer, Scapporo'non rejisinde unutulmaz rollerinden birini ortaya koyar ve oyun 3 sezon boyunca sergilenir. Yugoslavya'nın çeşitli şehirlerine turneler yapar. Pirandello'nun yüzüncü doğum yılı için Venedik'e davet edilir. IV.Henry'nin Türk, Yugoslav ve İtalyan basınında reji ve oyunculuktaki başarısından övgüyle sözedilir.

1983 yılında 23 yıldır sürdürdüğü Devlet Tiyatrosu genel müdürlüğünden ayrılır. Bu konuyla ilgili şu açıklamayı yapar: "İdarecilik ayrı bir görevdir, gelir geçer. Ben her şeyden önce sanatkârım, rejisörüm, aktörüm. Sanatıma devam edeceğim."

1985 yılında aldığı profesörlük unvanı ile Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü başkanlığı ve öğretim üyeliği görevine devam eder. Prof. Dr. Cüneyt Gökçer, 1998 - 1999 öğretim yılında kuruluş çalışmalarını yürüttüğü Bilkent Üniversitesi Müzik ve Sahne Sanatları Fakültesi Tiyatro Bölümünde eğitime başlar ve Tiyatro Bölümü başkanlığına getirilir.

Cüneyt Gökçer 23 Aralık 2009 tarihinde Ankara da tedavi gördüğü hastanede solunum yetmezliği nedeniyle 89 yaşında ölmüştür.








Yurdaer Altıntaş

Yurdaer Altıntaş özellikle tiyatro ve sinema başta olmak üzere sanat afişleri düzenlemiş uluslararası üne sahip Türk grafik tasarımcısıdır.

Yurdaer Altıntaş 1935 yılında Kars'da doğmuştur. Annesi Polonya Krakov’dan Türkiye’ye göç eden bir aileden gelmektedir, babası ise Girit kökenli Bursalı Şeyh Cemil Efendi'nin oğludur. Tokat, Sivas, Malatya, Erzurum, Gelibolu gibi Anadolu’nun çeşitli kentlerinde geçen çocukluk yıllarında Anadolu kültürünü tanıma fırsatı bulmuştur.

Lise birinci sınıfta Güzel Sanatlar Akademisi'nin sınavlarına girip kazanmmış resim eğitimi almaya başlamıştır. 1952 yılında Güzel Sanatlar Akademisi Süsleme Sanatları Bölümüne, Afiş atölyelerinde eğitimini devam ettirir. Altıntaş, yüksek öğreniminin son yılında profesyonel olarak çalışmaya başlamıştır. Afiş Atölyesi’nin yüksek bölümünden 1957’de mezun olmuş, altı ay gibi kısa süren reklam ajansı deneyimlerinden sonra bağımsız çalışmayı tercih etmiştir.

1964’te Türk Alman Kültür Merkezi’nde açtığı ilk kişisel sergisi, Türkiye’de gerçekleştirilen ilk grafik tasarım sergisidir. 1965 yılında Almanya’da basılmakta olan Gebraucshgraphik dergisinde işlerinin yayımlanmasıyla bir dış yayında işleri yer alan ilk Türk grafik tasarımcı olmuştur. 1960’ların ikinci yarısından başlayarak, yurtdışında gerçekleştirilen çok sayıda grafik tasarım etkinliğine işleri kabul edilmiştir. Türkiye grafik tasarımının yurtdışında tanınırlığını sağlamak için girişimlerde bulunmuştur. 1968’de Grafik Sanatçılar Derneği’nin kurulmasına öncülük etmiştir. Yapmış olduğu Nasreddin Hoca resimlemeleri 1974 yılında İngiltere’de kitap haline getirilerek yayımlanmıştır. 
1976’da İDGSA Uygulamalı Endüstri Sanatları Yüksek Okulu’ndaki (UESYO) öğretim görevliliğinden başlayarak 2002’de Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümü’nden emekliliğine kadar grafik tasarım eğitimi alanında farklı roller üstlenmiştir. 1987’den 1993’e kadar Grafikerler Meslek Kuruluşu’nun başkanlık görevini yürütmüştür. 1996 yılında 60. yaş günü nedeniyle uluslararası çağrılı afiş sergisi düzenledi. Halen grafik tasarım alanında ürün vermeye devam etmekte olan Altıntaş’ın çalışmaları dünyada çeşitli müze ve arşivlerde yer almaktadır. 2011 yılında altmış yıllık çalışmaları 21. Uluslararası İstanbul Sanat Fuarı'nda sergilenmiştir ve "Sanatçı onur ödülü" Altıntaş'a verilmiştir.






Gence

Gence (Azerice: Gəncə) - Azerbaycan'ın ikinci büyük şehridir. Eski bir yerleşim yeri olan Gence Rus İmparatorluğu döneminde Çar'ın hanımına izafeten şehrin ismini ruslar Elizavetpol olarak değiştirmişler (1804-1918), 1920 - 1935 arasında Gence, 1935 - 1991 arasında Kirovabad adlanmış, şehir 1989'da tekrar asıl ismine kavuşmuştur.

Bakü'nün 360 km batısında, Gence Çayı'nın iki yakasında yer alıyor.

1139 senesinde Gence'de baş vermiş deprem sonucu Kapaz Dağı yerle bir olmuş ve dört bir tarafı Küçük Kafkas Sıradağları ile çevrili olan büyük dağ gölü Göygöl Gölü oluşmuştur.

1578-1590 Osmanlı-İran Savaşı sırasında 1578'de Osmanlı'nın eline geçen şehir, 3 Temmuz 1606'da Şah I. Abbas tarafından geri alınmıştır.

Gence 1700'lerde Gence Hanlığının merkezi olmuş, 1804 yılında Rus İmparatorluğu tarafından alınmış, 1826-1828 yılları arasında Rusya'nın elinden alındıysa da 1828 yılında kesin olarak Rusya İmparatorluğu topraklarına ilhak edilmiştir.

1918 yılında ise, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti’nin başkenti olmuştur.

1991'de Azerbaycan'ın bağımsızlığını kazanmasından sonra bu ülkenin ikinci büyük şehridir.

Gence bölgesi Gence'nin batı yarısını ve Kuşkara, Sevinj ve Yeni Gence köylerini içine alır. Doğu-güneydoğu yarısı Göygöl Rayonu'nda yer alır. Kuzey-kuzey doğusu ise Samuh Rayonu'na aittir.






Lenkeran

Lenkeran (), Azerbaycan'da şehir. Lenkeran Rayonu'nun idari merkezidir. Lenkeran Azerbaycan Cumhuriyetin'in güney bölgesinde yerleşen en büyük şehirdir.

Lenkeran şehrinin nüfusu 2009 sayımına göre 49.970 kişidir.





Şirvan (Azerbaycan)

Şirvan (2008 yılına kadar Ali - Bayramlı), Azerbaycan'da şehir. 

Şirvan 1938 yılına kadar Zubovka adlandırılmıştır, 1938 1954 yıllarda kasaba, 28 Temmuz 1954 yılında şehir statüsü almıştır. 4 Ocak 1963 yılında cumhuriyet tabelası şehirdir. Onun arazisi 30 km, nüfusu 73,7 bin kişi, nüfus yoğunluğu ise her 1 çeyrek km de 2457 kişi oluşturmaktadır. Şehre ayrıca Hacıqəhrəmanlı ve Bayramlı kasabaları için de geçerlidir. Şehir nüfusunun 98,5 % 'sini Azeriler, yerde kalanları ise Ruslar, Ukraynalılar, Tatarlar, Türkler ve diğer halkların temsilcileri düzenlenen edir. Azerbaycan'da Şirvan ışık adası, nur şehri sayılır. Sokakların genişliği, Sekiler boyunca sıralanan ağaçlar bu aran şehrinin sıcağını azaltır. Şehir çevresinden bulunmuş arkeolojik örnekler ise bu yerlerde yaşamın varlığı hakkında fikirleri insanlığın ilk çağlarına kadar götürüp çıxarır. Azerbaycanı istila eden Rus generali Valeriyan Zubovun şerefine Kür nehrinin üstündeki Çıplaqlı köyü Zubovka adlandırılmışdır. 1796 yılında general Zubovun başkanlığı altında özel askeri grup Azerbaycan'a girdi. Yekaterina bu yürüyüşe çok büyük ilgi gösteriyordu . General Zubovun emrine 30 binlik bağlayın verilmişti. Yürüyüş Petersburg'da kiliseden başlandı ; papazlar ali baş kumandaya ve Rus - Kazak güçlerine bereket verdilər.Azərbaycanda başarıyla ilerleyen general Zubov elverişli konumda bulunan bu köyün adını Yekaterinaserd koydu. İlk önlem olarak buraya iki bin Rus kazakı aktarıldı. Onlar askeri ve hem de tarım aletleri ile donatılmış edilmişlerdi. Öyle ki, şartlara göre orak ve kətmənlə ürün ekip - biçecek, ya da isteyince silaha el atacaqdılar.Çıplaklı bir topluluk adı veya arazinin bitki örtüsü ile de ilgili söz olabiliyor. Göyçay bölgesinde de Lek Çıplak, Türkiye'nin Mardin ve Kars illerinde Çıplaklı köy adlarına rastlanmaktadır. Merhum alim Mehmet Eröz bu isimler hakkında " bu köyler halkının " Çıplaklı " yörüklərindən olduğu anlaşılmaktadır " yazarak 1126 tarihli bir sultan kararna