hızlı hareket edip kendilerine yakın olan Osmanlı noktalarına hızlı akınlar düzenlerken, sefere çıkmak için İstanbul'dan büyük ordularla hareket etmek zorunda olan Osmanlı Ordusu zayıf ve hantal yapısıyla yenilgiye mahkûm olmuştu.

Osmanlı tarafında son umut olan II. Mustafa'nın Avusturya seferleri başarısız olunca padişah savaşlarla ilgilenmeyi bırakmıştı. Bu yüzden yenilginin nedenleri ve sonuçları iyi tahlil edilememiş, bu savaşlar sonrasında herhangi bir yenilik hareketi görülmemiştir.

Osmanlı ile Avusturya, Lehistan, Venedik, ve Rus Çarlığı arasında başlayan görüşmeler iki ay sürdü. Sonunda 26 Ocak 1699 günü Karlofça Barış Antlaşması imzalandı. Antlaşmaya göre Avusturya; Macaristan ve Transilvanya'nın büyük kısmını aldı. Lehistan Podolya'yı, Venedik ise Dalmaçya kıyıları ile Mora Yarımadasını almış oluyordu.

Antlaşma özellikle Balkanlar ve Orta Avrupa'daki Osmanlı üstünlüğünün sona erip, Habsburg üstünlüğünün başladığının işareti habercisi oldu.

Antlaşma ile, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu 249.000 km, Venedik 32.000 km ve Lehistan 45.000 km toprak elde etti. Bu anlaşma ile Osmanlı 326.000 km toprak kaybetti.

Osmanlı İmparatorluğu ile Rus Çarlığı, 1700 yılında İstanbul Antlaşması adında ayrı bir antlaşma imzaladılar. Antlaşmaya göre, Azak Kalesi ve çevresinin Rusya'da kalması kabul edildi.

Azak'ın alınması, Rusya'da uzun süren savaşa ve kayıplara bakıldığında küçük bir kazanç gibi görünse de, ileride Rusya'nın bir donanma gücüne dönüşmesinde çok önemli bir etken oldu ve Karlofça ile İstanbul Antlaşmaları'nda Rusya'nın elinde önemli bir koz oldu. Azak'ta bir deniz üssü kuran Petro, bunu da yeterli görmeyip Taganrog'da yeni bir üs kurdu ve Rus Karadeniz Donanması'nın temellerini attı. Yine de Kırım'da devam eden Osmanlı hâkimiyeti yüzünden Azak, o yıllarda Rusya'nın Karadeniz'e tam açılımını sağlayamadı.

Azak'ın alınması ve bunun Osmanlılar tarafından kabul edilmesi sayesinde, 1. Petro Osmanlı cephesini kapatıp, ilgisini Baltık Denizi'ne yöneltti ve kuzeyde İsveç ile savaş başlattı (Büyük Kuzey Savaşı).

Bu anlaşma ile de Osmanlı Devleti, 20.000 km toprak daha kaybetti. Böylece Osmanlı'nın toplam toprak kaybı 346.000 km'ye ulaştı.







15 cm sIG 33

sIG 33 ("schweres Infanterie Geschütz 33") Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında piyade birliklerine yakın destek amacıyla kullanılan kundağı motorlu obüs türüydü.

İlk önce Panzer I şasesi üzerine ve yanlarında zırhlı olarak üretildi. Ancak aracın dizaynında büyük bir sorun vardı. Obüs ateşlendikten sonra ortaya çıkan geri tepme aracı devirmeye yetecek bir kuvvette sebep oluyordu. Bu yüzden şasesi önce Panzer II, en sonunda ise servisten çekilen Panzer III şasesi ile değiştirildi. En son üretilen SiG 33 modellerinde Panzer III şasesi üzerine dikey eğimli zırh ve MG 34 makineli tüfek konulmuştu. Ayrıca Panzer IV şaseli Brummbär da çok az değişiklik yapılmış sIG 33 obüsü taşımaktaydı.
1940 şubatında Alkett 38 adet üretti. Fransa Seferinde altı panzer birliğinde kullanıldı.

1941 sonlarında 12 adet üretildi, 1942'de Kuzey Afrika'ya sevkedildi.

1942 eylülünde Alkett tarafından 24 adet üretilmeye başlandı.
İki modeli üretildi.
1943 yılının şubat ayından nisan ayına kadar Prag'da bulunan BMM fabrikasında 91 adet üretildi.
1944 yılının nisan ayından eylül ayına kadar 282 adet üretildi.





Güney Vietnam

Vietnam Cumhuriyeti (Vietnamca: "Việt Nam Cộng hòa", bilinen adıyla "Güney Vietnam"; 1954-1955 Vietnam Devleti, 1955-1975 Vietnam Cumhuriyeti, 1975-1976 Güney Vietnam Cumhuriyeti), 1955'ten 1975'e kadar Vietnam'ın güneyinde var olmuş devlet.

Cenevre Konferansı ertesinde (20 Temmuz 1954) Vietnam'ın 17. paralel sınır olmak üzere ikiye bölünmesi üzerine, bu ayrılıktan doğan iki devletten biriydi. Saygon Hükümeti Başkanı Ngo Dinh Diem, Güney Vietnam'da yönetimi ele aldı. İmparator Bao Dai ile anlaşmazlık içinde olan Başbakan, düzenlediği bir referandumla imparatorun tahttan inmesini (Ekim 1955) ve kendisini devlet başkanı ilan etmesini sağladı. 4 Mart 1956'da seçilen bir kurucu meclis, 7 Temmuz 1956'da son biçimini alan anayasayı kabul etti. Bu anayasayla ABD'nin desteklediği otoriter bir rejim kuruldu. Yeni rejim, Amerikalı eğitmenlerin yönetiminde yeni baştan örgütlenen Güney Vietnam ordusunun yardımıyla siyasi-dini mezhepleri tasfiye etti, kuzeydeki Ho Chi Minh rejiminden kaçan 850,000 mülteciyi yerleştirmeye çalıştı. Ama yeni rejim, çeşitli muhalefet hareketlerinin ortaya çıktığı hem ekonomik, hem de siyasi alanlarda güçlüklerle karşılaştı. Gelişen ABD etkisi, Katoliklik ve Ngo Dinh Diem'in otoriter yönetimine karşı komünist olmayan milliyetçiler (1960 ve 1962'deki darbe girişimleri) ve Budistlerin muhalefet hareketleri güçlenmeye başladı. Özellikle Mekong Deltası ve Ca Mau Yarımadasında etkili olan bir gerilla hareketini (Vietkong) yöneten Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi'nde toplanan komünistler 1960'ların başında itibaren Saygon hükümetine karşı nitelikli bir muhalefet hareketi olmaya başladı.

1 Kasım 1963'te yapılan askeri darbe Ngo Dinh Diem'in devrilmesi ve öldürülmesiyle sonuçlandı. O tarihten itibaren ülke ciddi bir siyasi karışıklık içine düştü ve 1965'e kadar özellikle askerlerin ağırlıkta olduğu çok sayıda hükümet birbirini izledi. Gene bu döneme Katoliklerle Budistler arasındaki nüfuz mücadelesi damgasını vurdu. 1965'te sayıca 150 bin dolayına ulaşmış olan Vietkong gerillaları Saygon rejimini ciddi biçimde tehdit etmeye başladı. Bu gelişmeler aynı zamanda ABD'nin Vietnam Savaşı'na daha doğrudan bir biçimde katılmasına neden oldu. Daha önce askeri donanım, mali yardım ve askeri danışmanlar aracılığıyla Güney Vietnam'a destek veren ABD, Şubat 1965'te gerilla sızmalarını önleme gerekçesiyle Kuzey Vietnam'a karşı yoğun bir hava bombardımanına başladı. 1968 başlarında Güney Vietnam'da çarpışan ABD askerlerinin sayısı 500 bin'e ulaşmıştı.

Haziran 1965'te devlet başkanı olan Nguyen Van Thieu'nun liderliğinde bir ulusal yönetim konseyi kuruldu. Yeni yönetim Fransa ile diplomatik ilişkileri kesti, Güney Vietnam ordusunun çarpışmalarda daha fazla rol almasını sağlamaya çalıştı, ama başaramadı bunun üzerine rüşvete savaş açmayı denedi. Ancak siyasi istikrarsızlık, ekonomik ve siyasi çöküş, ülke yönetiminin yavaş yavaş, General Thieu'yu açıkça destekleyen Amerikalıların eline geçmesiyle sonuçlandı.

Toplumsal alanda Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi'nin 1969'da kurduğu Güney Vietnam Geçici Devrim Hükümeti'nin toprak dağıtım politikalarına karşılık olarak 1970'te köylü kitlelerini rejime bağlamayı amaçlayan bir tarım reformu başlattı. Nguyen Van Thieu kendisini, Richard Nixon'un Vietnamlaştırma politikasını başarıya ulaştırmak için gerekli olan bir istikrar unsuru olarak kabul ettirdi ve Washington'un tüm desteğini arkasına aldı. 1971'de tek aday olarak katıldığı seçimlerde geçerli oyların % 94'ünü alarak tekrar seçildi. Ama 1972'deki Kuzey Vietnam saldırısı Vietnamlaştırma politikasının hiçbir işe yaramadığını gösterdi. 27 Ocak 1973'te Paris'te Geçici Devrim Hükümeti, Kuzey Vietnam, Güney Vietnam ve ABD arasında yapılan görüşmeler anlaşmayla sonuçlandı. Ama Thieu yönetimi Paris Antlaşması'nın özünü kabul etmekle beraber, daha sonra bunlarun uygulanmasını engelledi.

Güney Vietnam 1974'te artık savunamadığı uzak askeri mevzileri terk etmeye başladı.Sonunda Ocak 1975'te nihai Kuzey Vietnam saldırısı başladı. Güney Vietnam kuvvetlerinin hiçbir direniş göstermemeleri üzerine Kuzey Vietnam ve Vietkong birlikleri yıldırım hızıyla ilerlediler. Bunun üzerine, Nguyen Van Thieu 21 Nisan 1975'te istifa ederek Tayvan'a sığındı. 30 Nisan 1975'te Vietkong birlikleri hiçbir direnişle karşılaşmadan Güney Vietnam'ın başkenti Saygon'a girdi. Güney Vietnam hükümetinden geriye kalanlar kayıtsız şartsız teslim oldular. Geçici bir askeri yönetimin (Güney Vietnam Cumhuriyeti Geçici Devrimci Hükümeti) oluşturulmasından sonra, 2 Temmuz 1976'da Vietnam resmen birleşti.





Tranak

Dikenlik (Bulgarca: Трънак) Bulgaristan'ın Burgaz iline bağlı Ulanlı belediyesinde yer alan bir köydür.

1989 yılına kadar nüfusu 2000 olan yerleşim yerinin günümüzdeki nüfusu 1800 civarındadır. Aetós-Provadiya yolunun 1,5 km kadar içerisinde olup, Deli Nehir kıyısındaki Karnobat-Varna demiryolu hattı buradan geçmektedir. Köyün deniz seviyesinden yüksekliği 201 metredir.

Köyün başlıca geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Yetişen tarım ürünlerinin başında tütün, üzüm, elma, buğday, mısır, kiraz ve karpuz gelmektedir. Tarımın yanında yapay havuzlarda balık besiciliği yapılmaktadır.

Tranak köyünde sanayi kuruluşu olarak bir tekstil şirketi bulunmaktadır ve buradan Avrupa'nın birçok noktasına ihracat yapmaktadır.




Zeki Çağlar Namlı

Zeki Çağlar Namlı (d. 1981, Trabzon), Türk bağlama ustası.

Bağlamada kendi stiliyle yeni bir tarz yarattı. Sırma tellerden oluşan bağlamasını el tekniklerini geliştirerek çaldı ve bu sistemiyle onlarca yeni enstrumantal besteye imza attı. 2002 yılında ise çift kutulu sistemi kullanarak telli çalgılarda yeni bir dönem başlattı. Patent enstitüsünün tescil ettiği bu buluşu ile dünyada ilk olarak, telli müzik aletleri doğal stereo ses verme özelliği kazandı. 2006 yılında "La lune" (Köy) isimli enstrumantal albümü yayınlandı.

Kendi buluşu olan doğal stereo bağlama ve doğal stereo gitar 21. yüzyıl enstrumanlarının gelişiminde rol oynayan "Experimental Musical Instruments" oluşumu tarafından ABD'de ve birçok Avrupa ülkesinde yayınlandı.




Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski

Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski Grodzisk Wielkopolski'da kurulmuş Polonyalı futbol kulübüdür. Maçlarını 5,383 kişilik Dyskobolia Stadı'nda oynar.







Mondragon

Mondragon aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Basın Konseyi

Basın Konseyi, Türkiye'de faal gazetecilerin kurdukları, bağımsız niteliğe sahip olması için tüzel kişiliğe haiz bulunmayan, iletişim özgürlüğü, meslek etiği ve ilkelerini savunan bir özdenetim kuruluşudur. Basın Konseyi'nin başkanı Pınar Türenç'tir.

1986 yılında, medyanın apolitikleşme ve magazinleşmeye kaymasıyla oluşan sorunları, ilkesiz yayıncılık a