silahlarını ellerinden almak isteyen İttihat’çılar bunu başaramazlar.

Şafii Kürtlerin ağa ve aşiret reislerinin çocuklarının eğitildiği İstanbul’daki “Aşiret Mektebi”nde ve Hamidiye Alaylarında ise Kürt milliyetçiliği filizlenmiş ve örgütlenmeye başlamıştır. Bu durum Doğu Anadolu’da Alevi-Şafii çatışmasını beraberinde getirir. Sonuçta; Okul Müdürü Kolağası Kamil Bey; “bunlar aşiret değil haşerat!” der...

40. Alay Sivas'ta olup, Mihrali Bey tarafından Kars'tan Sivas'a yerleşen Karapapak Türklerinden teşkil edilmiştir. 1892 yılında kurulmuştur. Diğer alaylar civariyet itibarıyla birbirine yakın olmasına karşılık 40. Alay onlardan ayrı, bağımsız ve müstakil görülmektedir. Bu yüzden diğer alaylar livalar şeklinde örgütlenmişken 40. Alay diğerlerinden uzak olduğu için herhangi bir livaya bağlanmamıştır. Doğrudan doğruya Sivas Fırkası'na bağlı olarak kalmıştır. Bu alayın en önemli özelliklerinden birisi, mensuplarının çoğunun Mihrali Bey ile birlikte 1877-1878 Rus savaşında Kafkas cephesindeki savaşlarda görev yapan kahramanlardan meydana gelmiş olmasıdır. Diğer yandan 40. Alay, tarihimize Komutanı Mihrali Bey ile birlikte 1905 yılında Yemen'e gitmesi ile geçmiştir. Mihrali Bey başta olmak üzere alayın büyük kısmı Yemen'den gelememiştir.

Sultan Abdülhamid'in tahttan indirilmesinden sonra iktidara geçen İttihad ve Terakki partisi, Hamidiye Alayları'nın teşkilatını lağvetti. Aşiret hafif süvari alayları adıyla yeniden düzenlendi ve sayıları da azaltılarak 24'e indirildi. Doğuda meydana gelen Ermeni isyanlarında önemli faydası görülen bu alaylar, Balkan Savaşı'nda yerinden oynatılmadı.

1913 yılında, alaylar yeni bir teşkilatlanma içerisine sokularak ihtiyat süvari alayları adı altında, iki fırka halinde, merkezi Erzurum olan Dokuzuncu kolorduya bağlandılar. I. Dünya Savaşı'nda doğuda dinç ve zinde olarak Ruslara karşı çarpışan bu alaylar, Rus birliklerini geri çekilmeye zorladılar. Ermenilerin tehcir edilmesinde etkin oldular.






Skuld (Ah! Tanrıçam)




Skuld

Skuld birden fazla maddeyle ilgili olabilir:





Demircili, Ağaçören

Demircili, Aksaray'ın Ağaçören ilçesine bağlı bir köydür.

Önceleri Şereflikoçhisar'a bağlı olan Demircili çeşitli mevkilerden göç alarak oluşmuştur ve kesin tarihçesi mevcut değildir. Halkın büyük bir kesimi şehir ve yurt dışına göç etmiştir. Köy şu anda 37 hane civarındadır.

Bu köyün ve civar köylerin tarihleri hakkında Cumhuriyet Dönemi ve Osmanlı Döneminden hariç ayrıca Bizans ve Karaman Beyliği Döneminden tutulan kayıtlar belgeler var.

Belge ve kaynaklara dayanan bilgiler, ilçe Kaymakamlığı tarafından tastik ve onay sonrası internetten resmen açıklanacaktır.  

Kısa ön bilgi: 

En eski yerleşim bu arazilerde Hitit Devri zamana dayandığını belge ve bulgulara bakarak güçlü şekilde anlaşılıyor. Bizans Döneminde çok az sayıda insanın bu civarda yaşantı sürdüğüne dair bulgular var, üzüm bağlar ve çiftlik sahibi Asillerin Beylerin Bölgesi olduğuna dair bulgular ve bunu işaret eden belgeler var.  İlk yerleşen Türkler Bizans tarafından yerleştirilen Koban-Kafkas bölgesinden Muacir eden Peçenek(Beçenek) - Alan Boyları ve Taifeleri olmuştur. Bu boylar sonradan Malazgirtde Selçuklu Ordusu tarafına geçti ve Selçuklu ile birleştiler. Selçuklu Devrinde bu köyler Karaman Beyliği Arazisi Sınır alanına girmiştir ve bununla Türk Yerleşimleri göçleri devam etmiştir. Oğuz Üçoklar ve Kıpçak Türkleri boy ve gruplardan yerleşme ve göçler olduğuna dair Karaman kaynaklarından Osmanlı kaynaklarına kadar göç zamanından belgeler kayıtlar mevcut.

En son kayıt altındaki yoğun göçü bu köy ve civar köyler tarihi Ankara Savaşı sonrası aldı.

Emir Timur´un(Timurlenk) Anadoluyu terk ederken, sadık müttefiki ve dostu olan Karaman Beyliğine muhafaza ve korucu destek olarak, Karaman Beyliği sınır boyları arazilere köylere kendi ordu birliklerinden, Kafkaslardan Türkistandan getirdiği kalabalık sayılı olan bahadır kabileler ve taifelerin tımar birliklerinden olan Timur Tebası Üyelerinden, koruyucular yerleştirildi ve geride bırakıldı. Bu amaçla Timurlular tarafından Karaman Beyliğine Anadoluda kalıcı askeri nüfuz desteği sağlamak istenilmiştir.

17. yüzyıl  ile 19. yüzyıl ortalarına kadar zaman zaman Hazar ve Kuzey Kafkas - Utemiş Karaman Sulak Terek ve

Tiflis - Terekeme bölgeleri ve boylarından, Tatar Terekeme Kıpçak - Oğuz grup ve taifelerden bu köy ve civar köylere birer ikişer aileler ve kişiler muacir ettiği kayıt edilmiştir.

Etnik köken ve dil, Tatar Terekeme Türkmen etkilerinden dolayı Üçok Oğuz - Kıpçak düzeyinde merkezi bir orta Türk Lehçesi olarak diye tarif etmek mümkün. Bu bölge halkının ağızdan ve kaynaklardan da kesin anlaşılmaktadır.

Köy 1989 yılına kadar Ankara ili Ş.Koçhisar ilçesine bağlı iken aynı tarihte Aksarayın il olması üzerine Ağaçören ilçesine bağlanarak Aksaray vilayeti sınırları içine dahil edilmiştir. Köyün nüfusu diğer bölge köylerinde de olduğu gibi her yıl azalmaktadır.Önceleri yurt dışına işçi vermeyle başlayan göç daha sonra Aksaray ,Ortaköy ve Ş.Koçhisar merkezlerine iş ve eğitim yetersizliği nedeniyle yönelmiştir.

Nüfusun gittikçe azalması görülmekte.

Bölgede yaygın olduğu üzere tahıl tarımı ve Hayvancılık Köyde yapılmakta olup, yakın civarda olan Peçenek Deresi kenarındaki alanlarda sulu tarım imkânı mevcuttur.

Aksaray il merkezine 70 km, Ağaçören ilçesine 13 km uzaklıktadır.

Köy, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Köyde ilköğretim okulu vardır, ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır. Kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur, ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.





Tek hücrelilerde üreme

Genellikle vücudun ikiye bölünmesiyle gerçekleşir. Bölünme zamanı hayvanın belirli bir büyüklüğe ulaşmasıyla saptanır. Bölünme mitozla gerçekleşrise yavrulara verilen kalıtsal gereç yaklaşık olarak eşit, eğer amitozla gerçekleşmişse yavrulara verilen kalıtsal gerecin miktarı ve özelliği farklı olabilir. Bölünme çekirdeğin ikiye bölünmesiyle başlar ve diğer organeller de kendilerini eşleyerek yavrulara birer tanelerini verirler.
Sillilerde bölünme enine gerçekleşir. Büyük ve küçük çekirdekler ikiye bölünür, yavrular bunlardan birer tanesini alırlar. Sitoplazma miktarı her zaman eşit dağılmaz ve yavrular bu yüzden bir yarılarını tamamlamak zorundadırlar. Buna "Plazma Farklılaşması" denir. 
Kamçılılarda bölünme boyuna gerçekleşir ve yavrulardan biri anadaki kamçıyı alırken, diğeri kendine yeni bir kamçı yapar. 
Bazı protistlerde (özellikle parazitler) çekirdek ve hareket organları art arda birçok bölünme geçirir. Sitoplazma bölünmesi olmaz. Ana hücre parçalandığında ortaya birçok yavru çıkar. Buna "Fission" denir.

Üç farklı şekilde gerçekleşir:
İki ayrı tek hücrenin birleşmesidir. Bu durumda her bir hücre gamet olurken, birleştiklerinde oluşan yapı zigottur. Gametler yapısal olarak birbirleriyle aynı görünümdeler ise, bu kopulasyona izogami, farklı görünümdeler ise, anizogami denir. Gametlerden büyük ve hareketsiz olanı "dişi" (makrogamet), küçük ve hareketli olanı "erkek" (mikrogamet) adını alır.

Canlılarda mayoz bölünme dışında çeşitlilik sağlayan üreme şeklidir.İki ayrı bireyin genellikle ağız bölgelerinin yan yana gelmesi ve çekirdek yarılarını değiştirmesi olayıdır. Verilen yarım çekirdek erkek, kalan ise dişi birey rolündedir. Özellikle sillilerde görülen üreme şekillerindendir. Yan yana gelen iki tek hücreli arasında genetik materyal aktarımı olur. Böylece genetik çeşitlilik sağlanır. Gen parçasını veren hücre erkek, alan ise dişi olarak varsayılır fakat bu üreme şekli tam anlamıyla bir eşeyli üreme değildir. Gamet oluşturulmaz.

Bazı terliksi hayvan (Paramesyum) türlerinde görülen kendi kendini dölleme yeteneğidir. Aynen konjugasyonda olduğu gibi küçük çekirdek mayoz bölünme geçirir, fakat iki birey yan yana gelmeksizin gerçekleşir. Bölünen çekirdekler tekrar birleşerek diploit çekirdek oluştururlar. Bu diploit çekirdekten büyük ve küçük çekirdekler oluşur. Bu bölünmede bütün allel çiftleri homozigot olarak kalır.

Yalnız gametlerin oluştuğu eşeyli üreme evresi ve yalnız vejejtatif bölünmenin olduğu eşeysiz üremenin arka arkaya birbirini izlediği bölünme çeşididir. Özellikle parazit tekhücrelilerde görülür. En tipik döl değişimi örneği Plasmodium türlerinde görülür. "Plasmodium malariae" insan ve sivrisinek arasında gelişme döngüsünü tamamlar.

Bazı canlılarda eşeysiz üreme ile eşeyli üreme art arda gerçekleşir. Bu üreme şekline metagenez üreme denir. Metagenez üreme çiçeksiz bitkilerde ve sıtma mikrobunda gerçekleşir. Kalıtsal çeşitliliğe neden olur.




Eşeyli üreme

Eşeyli üreme, iki canlı organizma arasında genetik malzemelerin birleştirilmesi suretiyle yeni bir canlının oluşması olayıdır. Burada iki ana süreç vardır: kromozom sayısını yarıya indiren mayoz bölünme ile iki gametin birleştiği ve eski kromozom sayılarına ulaştığı döllenmedir. Mayoz bölünme sırasında, her bir çiftin kromozomları, homolog rekombinasyon elde etmek için krosover yoluyla parça değişimi yaparlar.

Eşeyli üremenin evrimi büyük bir yap boz bilmecesidir. Eşeyli üreyen organizmaların ilk fosilleşmiş kanıtları, 1 ile 1,2 milyar yıl öncesi Stenyan dönemindeki ökaryotlara aittir. Eşeyli üreme, hemen hemen tüm hayvanlar ve bitkiler de dahil olmak üzere, iri ölçekli makroskopik organizmaların büyük çoğunluğu için başlıca üreme metodudur. Hücre teması yoluyla iki bakteri arasında genetik malzeme (DNA) aktarımı olan bakteriyel konjugasyon, benzer mekaniğe sahip olduğu için sık sık yanlışlıkla eşeyli üreme ile karıştırılır.

Önemli bir soru, eşeyli üremenin, döllenmesiz bir üreme biçimi olan partenogeneze rağmen neden vazgeçilmez olduğu ve bazı yönlerden üstün bir üreme biçimi teşkil ettiğidir. Çağdaş evrim düşüncesi, bu konuda bazı açıklamalar önermektedir. Bir neden, aynı soy dalı üzerinde var olan seçilim baskısı sebebiyle olabilir. Bir popülasyonun, değişen çevre şartlarına karşı