alıcı bulur. Kaba hâldeki baritin çoğunluğu minimum bir saflığa ve yoğunluğa ulaşana kadar işlemden geçirilir. Ağır çimento olarak kullanılan barit ezildikten sonra elenerek aynı büyüklüğe getirilir. Baritin çoğu öğütülerek sanayi ürünlerinde katkı malzemesi olarak ya da petrol veya doğalgaz kuyularını açarken ağırlık yapan katkı malzemesi olarak kullanılır. Dünya üzerinde sondajda kullanılan barit, API 13A uluslararası standardına göre, Türkiye'de ise TS 919 standardına göre üretilmektedir.

Barit boya ve kâğıt yapımında da kullanılır. Her ne kadar baritin içinde ağır metal olan baryum bulunsa da , baryumun düşük çözünürlüğü nedeniyle birçok hükümet tarafında toksik maddeler arasında sayılmaz.

Dünya'da şu anda tanımlanmış ve bilinen barit rezerv miktarının 550 milyon ton olduğu, ancak tüm dünya rezervinin ise 2 milyar ton olduğu tahmin edilmektedir.

1997' dünya barit üretimi 6,826 milyon ton, 1999'da ise 5,660 milyon ton olmuştur. Petrol üretimindeki azalmalar barit talebini doğrudan düşürmektedir.

Türkiye'de [Adana] Feke ilçesi Belenköy Mahallesınde, Konya İlmen Mahallesinde,Antalya iline bağlı Alanya - Gazipaşa ilçeleri çevresinde, Giresun ilinde, Muş ilinde, Çanakkale ilinde, Kocaeli ilinde, Karaman ilinde, Gümüşhane ilinde, Bayburt ilinde, Isparta ilinde, Sivas ili Koyulhisar ilçesi Yenice Köyü'nde, Ereğli ilçesinde barit yatakları bulunmaktadır.

Son Olarak da Batman'ın Sason ilçesin de 288.000 Ton Rezerv bulunmuştur.






Armada Alışveriş ve İş Merkezi

Armada 28 Eylül 2002 tarihinde Yenimahalle İlçesi Beştepe Mahallesi'nde açılmış, Ankara - Eskişehir yolu üzerinde bulunan alışveriş merkezidir.

Sinema, birçok restorant ve mağaza içerir. 2003'te Avrupa'nın en iyi alışveriş merkezi seçilmiştir. Önden görünüşü gemi şeklindedir.. Konya yoluyla Eskişehir yolunun kesiştiği yerde Eskişehir yolu kenarındadır. Ağustos 2011 itibarıyla Genişleme çalışmaları başlatılarak "Armada Büyüyor" sloganı ile yeni bir alışveriş merkezi inşaasına başlanmıştır.

2011 Yılında başlatılan genişleme çalışması, 2013 yılının Ekim ayında tamamlanmıştır.
"2014 yılının Alışveriş Merkezi Genişleme - Büyüme Projesi" Ödülünü Kazanmıştır.





Halk eğitimi

Halk eğitimi, toplumun eğitimini kapsayan politaların tümüne verilen ad.

Yaygın eğitim; örgün eğitim sistemine hiç girmemiş ya da herhangi bir kademesinde bulunan veya bu kademelerden çıkmış bireylere, gerekli bilgi, beceri ve davranışları kazandırmak için örgün eğitimin yanında veya dışında, onların; ilgi, istek ve yetenekleri doğrultusunda ekonomik, toplumsal ve kültürel gelişmelerini sağlayıcı nitelikte, çeşitli süre ve düzeylerde yaşam boyu yapılan eğitim, öğretim, üretim, rehberlik ve uygulama etkinlikleri çerçevesinde açılan kurslar aşağıya çıkarılmış olup, istek ve talepler doğrultusunda bu kursların çeşitleri ve sayıları çoğaltılmaya çalışılmaktadır.

Halk Eğitimi Merkezlerindeki kurslar; mesleki, teknik ve sosyal-kültürel amaçlı olmak üzere iki ana bölümde açılır. Düzenlenecek kurslarda tür sınırlaması yoktur. İhtiyaç duyulan her alanda kurslar düzenlenir.



Sovyetler Birliği'nde halk eğitimi sosyalist ilkelerin tüm sovyet halklarına ulaştırılması esasına dayanmıştır. Sovyetler Birliği'nin kurucusu Vladimir Lenin'in eşi Nadejda Krupskaya "Lenin ve Halk Eğitimi" adlı eserinde; halk eğitiminin batıdaki kapitalist toplumlarda zorunlu olarak herkese ulaşamadığından bahsetmekte ve Karl Marx ve Friedrich Engels'in eserlerinde bahsettiği "işçi ve emekçilerin aydınlatılması" esasına dayandığından bahseder. Buna göre kapitalist ve sosyalist okullar birbirinden farklıdır ve verdikleri eğitim büyük farklılıklar gösterir. Krupskaya bu durumu kapitalist ülkelerdeki okullardaki eğitimin yalnızca belli bir toplumsal sınıfa yönelik olduğu, sosyalist okullardaki eğitimin ise Marksist-Leninist ilkelere sadık olacak şekilde tüm halka ulaştığı savıyla açıklar.

Sovyetler Birliği'ndeki halk eğitimi üretim ilişkilerini içerisinde barındırması açısından diğer halk eğitim örneklerinden farklılık arz eder.





Bartu

Bartu, varlık, servet, menzil anlamlarına gelmektedir. Ayrıca kişi ad ve soyadı olarak kullanılmaktadır.





Giulio Andreotti

Giulio Andreotti (14 Ocak 1919, Roma - 6 Mayıs 2013, Roma) İtalyan politikacı. Üç kez İtalya Başbakanı ve başta Dışişleri olmak üzere birçok Bakanlık görevinde bulunmuştur. İtalyan Mafyası ile çeşitli ilişkileri kurduğu ve onlardan çoğu kez mali anlamda destek sağladığı iddia edilmektedir.

1946'da İtalyan parlamentosuna seçilen Giulio Andreotti, Hristiyan Demokrat lider Alcide De Gasperi'nin savaş sonrası kurduğu hükümetlerde Bakanlık görevi üstlendi. 1983-1989 yılları arasında İtalya Dışişleri Bakanlığı görevinde kaldı. 1989-1992 yılları arasında, Hristiyan Demokratların lideri olarak üçüncü kez İtalya Başbakanı oldu. 1991 yılında Cumhurbaşkanı Francesco Cossiga tarafından hayat boyu senatör ilan edildi ve öldüğü 2013 yılına dek senatörlük görevini sürdürdü.

Andreotti döneminin en önemli olayı, o yıllara kadar gizli kalmış olan Gladio teşkilatının açığa çıkmasıydı. Gladio, NATO ülkelerinin Komünizm ile mücadele etmek amacıyla İtalyada kurdukları gizli bir paramiliter örgüttü. Gladio, Gerginlik stratejisi uygulayarak halk üzerinde baskı ve sürekli bir tehdit içgüdüsü yaratarak, hem halkı manipüle etmek hem de Komünist oluşumları baltalamak amacıyla kurulmuştu. Gladio aynı zamanda yerel birçok iş adamı ve Mafya üyesiyle de ilişki kurmuştu.

Andreotti, sonraki yıllarda Mafya ile ilişkilerinin ortaya çıkması nedeniyle gözden düştü. 1992 İtalya genel seçimlerinde başarısız olarak politika sahnesinden kısa süre içinde silindi.

Hükümetler




Kimono

Kimono (Japonca: 着物 -（きもの）, "kiru" ve "mono", (birebir çevirisi "giyilen şey") Japonya'nın geleneksel giysisidir. "Ki" (giymek) ve "mono" (şey) sözcüklerinden türetilmiştir. Japoncada aslen tüm kıyafetler için kullanılan "kimono" sözcüğü, sonradan hem kadınlar hem de erkekler tarafından giyilen uzun giysiyi tanımlamak için kullanılmaya başlamıştır.

Kimono T şeklinde, ayak bileğine kadar uzanan düz hatlı, yakalı ve uzun kollu bir giysidir. Kollar özellikle bileklerde çok geniştir, genişliği yaklaşık olarak yarım metreye kadar varır. Geleneksel olarak, özel günlerde evlenmemiş kadınlar hemen hemen yere kadar uzanan çok geniş kollu kimonolar giyer. Giysi gövde etrafına sarılır ve her zaman sol taraf sağın üstüne gelir. "Obi" adı verilen geniş bir kuşak ile arkadan bağlanır. Kimonolar genellikle "geta" veya "zori" adı verilen geleneksel tahta sandallar ve "tabi" adı verilen çoraplarla giyilir. Kimononun içine, "nagajuban" denilen daha kısa bir kimono içlik olarak giyilir.

Kimono 5. yy.dan itibaren Çin ile Japonya arasında başlayan yoğun kültürel ilişkiler sırasında Çin hanfusundan etkilenme yoluyla ortaya çıkmıştır. Kimono, "kosode" adı verilen ve iç çamaşırı niyetine kullanılan giysiden türemiştir. Modern kimono Japonya'nın Heian döneminde (794–1192) günümüzdeki şeklini almaya başlamıştır. O dönemden beri hem erkek hem de kadın kimonosunun temel biçimi değişikliğe uğramadan kalmıştır.

Geleneksel olarak tüm kadın kimonoları tek bedendir. Kimono giyenler, kumaşı kendi bedenlerine uydurabilmek için katlayarak vücutlarına sarar. Kimono tek bir kimono kumaşı topundan üretilir. Kumaş topları standart boyutlarda üretilir ve kumaşın tamamı tek bir kimono yapmak için kullanılır. Tüm geleneksel kimonolar elde dikilir, hatta kimono kumaşları da genellikle elde dokunup bezenir. Kimono kumaşı üretilirken, pirinç kolası ile yapılan "Yuzen" boya koruma tekniği, "shibori" ve el ile boyama teknikleri kullanılır.

Geçmişte, kimonolar yıkanmak için tamamen sökülür, sonra tekrar dikilirdi. Modern kumaşlar ve temizleme yöntemleri buna gerek bırakmasa da, geleneksel kimono temizliği hâlâ uygulanmaktadır. Kimonoyu saklamak amacıyla bazen dış hatlara teyelleme yapılır, böylece buruşup kırışması önlenir ve kimononun katları düzgün şekilde korunur.

Renk, kumaş ve stil ile "obi" gibi aksesuarlar zamanla çeşitlilik göstermiştir.

Değişik kullanım yerleri için çok resmîden gündelik kullanıma çeşitli kimonolar vardır. Bir kadın kimonosunun resmiyet derecesini genellikle kumaşın cinsi, deseni ve rengi belirler. Genç kadınların kimonosu daha uzun kollu olur ve daha yaşlı kadınların oldukça resmî kimonolarından daha fazla işlemelidir. Erkek kimonoları genellikle tek bir temel biçimdedir ve genellikle aşırıya kaçmayan renklerde olur. Resmiyet derecesi aynı zamanda aksesuarların tipi ve rengiyle, kumaşın cinsi, "kamonun" (aile arması) sayısı ya da olmamasıyla da belirlenir. İpek en çok arzulanan ve en resmî kumaştır. Pamuklu gündelik kimonolarda kullanılır. Günümüzde polyester kimonolar da gündelik amaçlı kullanılmaktadır.

Günümüzde artık hem erkek hem de kadın kimonoları değişik boy ve bedenlerde bulunmaktadır. Tek bir kumaş topundan kimono yapılma geleneği nedeniyle büyük bedenleri bulmak çok zordur ve ısmarlama yaptırmak da çok pahalıdır. Sumo güreşçileri gibi çok uzun boylu ya da iri yarı kişiler kimonolarını ısmarlama yaptırmak zorundadır.

Kimonolar pahalı olabilir. Bir kadın kimonosu kolaylıkla 10.000 ABD dolarının üzerine çıkabilir. Kimono ile birlikte, içlikler, obi, bağlar, çorap, sandal ve diğer aksesuarların tamamı 20.000 ABD dolarının üzerinde satılabilir. Bir tek obi birkaç bin dolara satılabilir. Tipik kimonolar ya da geleneksel sanatları icra edenlerin giydiği kimonolar çok daha ucuzdur. Bazıları kimonosunu kendisi yapar ve eski kimonolarını tekrar tekrar kullanır. Daha ucuz ve makine ile dokunan kumaşlar el ile boyanan geleneksel ipek kumaşların yerini almaktadır. Japonya'daki kullanılmış kimono pazarında ikinci el kimonolar 500 yene satılmaktadır. Kadınlar için yapılan obi genelde pahalıdır. Basit desenli veya düz renklileri 1.500 yen kadar düşük fiyata olsa da yüzlerce dolara da satılırlar ve üstelik deneyimsizler için obi yapmak kolay değildir. Erkekler için yapılan obiler ise ipek bile olsa daha ucuzdur çünkü erkekler kadınlardan daha dar ve kısa obi kullanırlar.

Kimonolar hiçbir zaman israf edilmez. Eski kimonolar değişik