Bu sahne Indus vadısı Medenıyetındekı "Hayvanların Tanrısı" olan Pashupati ile kıyaslanmaktadır. Bu sahne aynı zamanda Buddha'nın tasviriyle ve batı Buddha tanrısı Virupaksha'yla ilişkilendirilmektedir.

Plaka B, yan tarafları altı parmaklı tekerleklerle ve mistik hayvanlarla (iki yaratığımsı fil ve iki kartal başlı aslan gövdeli ejderha) korunan bir tanrıça büstünü gösterir. Büstün altı ise büyük bir tazı figürüdür.

Plaka C, kendisiyle temas halindeki tekerleği tutan sakallı bir tanrının büstüdür. Aynı zamanda boynuz miğferli horned helmet küçük bir sıçramış figür de bu tekerleğin kenarından tutmaktadır. Bu sıçramış figürün altında ise iri boynuzlu bir yılan vardır. Bu grup ise bazıları plaka B'dekilere benzeyen iki kartal başlı aslan gövdeli ejderhalar ve öteki yaratıklar tarafından çevrelenmişlerdir. Bu tanrı İrlandalı Dagda ile ilişkilendirilmektedir. Bu tekerleğin parmaklıkları spoke asimetrik olarak sunulmuştur, fakat alt yarısına göre yargılandığında bu tekerlek East Yorkshire kazısında bulunan iki tekerlekli cenaze arabalarıyla bağlantılı olabilir.

Plaka D, bir boğa katliamının manzarasıdır. Üç boğa yüzleri sağa çevrilmiş halde ve bir sıra halinde resmedilmiştir. Her boğaya kılıçlı bir adam tarafından saldırılmış ve her boğanın karın tarafından bir köpek sağa doğru koşmaktadır. Yine her boğanın arkasından bir kedi sağa doğru koşmaktadır.

Plaka E, görüldüğü kadarıyla bir kabul töreninin belli bir bölümünü göstermektedir. Alt yarısında carnyx oyuncuları tarafından eşlik edilen bir sıra mızraklı ve kalkanlı asker sola doğru marş yapmaktadır. Sol taraftaki büyük figür bir adamı kazana daldırmaktadır. Kazandan ayrılan üst taraf ise muhtemelen kabul törenleri tamamlanmış at üstündeki savaşçılardır. İlginç olan ise Bran the Blessed gibi son celtic mitinin yeniden canlanma sunumunun özellikleri bu sunumdaki gibi ölü askerlerin kazana daldırılışına dayanmaktadır.

Gundestrup Kazanı, Avrupa'nın en çok tanınan Demir Çağı gümüş işidir ve bu işteki torques, horned God, carnyx) gibi imgeler Kelt iç gibi görünürken, bu kazanın stili ve işçiliği orijinal olarak Traklar'ı işaret eder. Bu durum, bu kazanın orijinali olarak Thracian'a karşı Gaulish olarak çatışan teoriler için bir oda açmıştır. Bergquıst ve Taylor'un bu iş hakkındaki önerileri bu kazanın Traklarlı zanaatkarlar tarafından yapıldığı, daha sonra bu işin Danube'nın orta asağısını milattan önce 120'de işgal etmiş Cimbrilerin eline geçtiği yönünde. Olmsted ise bu ıconography'i İrlandalı miti olan Táin Bó Cuailnge'ın prototipi olarak yorumladı ve boynuzlu figürleri Cernunnos'tan daha çok Cú Chulainn'la ilişkilendirmiştir.







Ammianus Marcellinus

Ammianus Marcellinus, Antakya doğumlu Romalı tarihçi. 322-400 yılları arasında yaşamış olan Marcellinus imparator Iulianus ile birlikte Pers seferine katılmıştır. 31 kitaptan oluşan bir Roma tarihi ("Res Gestae") yazan Marcellinus'un eserinden 353-378 yılları arasındaki olayları anlattığı 14-31. kitaplar günümüze kalmıştır.

325-330 yılları arasında Antioch'da (Antakya) doğmuştur. Yaşamı hakkında çok fazla bilgi bulunmamaktadır. Eldeki bilgilerin hemen hepsi kendi eserinden bildiklerimizden ibarettir. Doğduğu şehir olan Antakya Roma İmparatorluğunun en önemli şehirlerinden biriydi. Yazarın burada uzun bir süre yaşadğını biliyoruz. Büyük ihtimalle varlıklı bir aileye mensuptu ve açıkça iyi eğitim gördüğü anlaşılmaktadır. En azından Rumca ve Latince edebiyat dallarında oldukça sağlam bilgi birikimine sahip olduğu anlaşılmaktadır. Ammianus genç yaşlarda orduda muhafız (protector domesticus) subayı olarak görev aldı. Görevi gereği ordu komutanı (magister militum) Ursicinus’a kişisel olarak eşlik etmek ve onu korumaktı. Tahminlere göre Ursicinus, Ammianus’un hem hamisi (Patronus) hem de destekleyicisiydi. 354 yılında Ammianus amirine Antakya’ya kadar eşlik etti, ki o sırada şehirde Constantius Gallus ve eşi Constantina hüküm sürmekteydi. 355 yılında Köln’deki “Gasıp Silvanus’un ortadan kaldırılması harekatına katıldı. Ammianus 357 yılına kadar Ursicinus’un maiyetinde, o dönemde bir “Caesar” olarak Constantius’un bir akrabası olan Julian’ın yönettiği –Ammianus ileride tarih eserinde bu şahısı bir kahraman olarak tasvir etmiştir-, Galya’da kaldı. Daha sonra Ammianus Ursicinus ile beraber imparatorluğun doğusuna yöneldi ve burada Pers İmparatoru II. Şapur’a karşı savaşa katıldı. Bu savaşlar sırasında üstünlük kuran Persler 359 yılında Roma’nın doğu bölgelerini içine alan geniş çaplı bir işgal harekatı yürütmekte iken, bir Roma müstahkemi olan Amida’nın Persler tarafından ele geçirilmesi sırasında hayatta kalabilen çok az sayıda insandan birisi olmak, Ammianus için çok sert bir tecrübe olmuştu. Şehirde kalan herkesi kıyımdan geçiren Persler’in elinden güçlükle kaçabilmişti. Amida’nın kuşatılması ve şehrin düşüşünü ayrıntılı ve canlı biçimde eserinde anlatır, ki bu olay Roma tarihine dair klasik eserlerden sayılan hiçbir eserde bulunmaz. 360’da Ursicinus görevinden alındı ancak Ammianus orduda hizmet etmeye devam etti. Julian’ın 363 yılındaki felaketle sonuçlanan Pers seferine katıldı. 363 yılında ordudan ayrıldı ve Yunanistan, Trakya ve Mısır’a seyahat etti. 380 yılında Roma’ya gitti. Aynı şehirde daha sonra tarihi eseri olan (icraatlar) Res Gestae’yi kaleme aldı. Eserinin tam adı bilinmemektedir. Ammianus’un eserinin kendi zamanında tanınıyor olma ihtimali vardır. Antioch’lu tanınmış retorik ustası Libanios ile Ammianus arasında yazılan bir mektupta eserin son derece sevildiği yazılmaktadır. Mektupta Ammianus’un eserini 390’lı yıllarda Roma’da ders olarak anlattığı ve büyük bir ilgi ve dikkatle takip edildiğinden bahsetmektedir. Yine Ammianus’un daha sonra senatoya alındığı tahminleri bulunmakla ne senato konusunda ne de senatörlerle ilişkisi kesin olarak bilinememektedir. Aynı şekilde Yazarın ölüm yılında tam olarak bilinemiyor, ancak yapılan araştırmalar 395-400 yılları arasında bir tarihte ölmüş olabileceğini ortaya koymuştur.

Res Gestae 31 kitaptır Latince olarak kaleme alınmıştır. Bir Roma tarihi olarak yazılan eser Tacitus’un eserinin devamı niteliğindedir. İmparator Nerva’nın ölümünden İmparator Valens’in öldüğü zamana (Hadrianapolis Savaşı) kadar meydana gelen olayları anlatır. Eserin tamamı elimizde bulunmamaktadır, yalnızca 353 yılından sonraki olayları konu alan 18 eser günümüze ulaşabilmiştir. Eserini Tacitus, Heradotos, Srabon, Xenophon, Josephus ve Karrhai’li Magnus gibi antik çağın önemli yazarlarının eserlerinden, resmi belgelerden ve kendi gözlemlerinden yararlanarak kaleme almıştır. Eserinde hayranı olduğu Tacitus’un eserine erişmeye çalışmış ve Herodotos’un oldukça fazlaca etkisinde kalmıştır. Eserin bir diğer önemi de Türk tarihi açısından son derece önemli bilgilere yer vermesidir. Hunların Avrupa önlerinde ilk kez görülmelerinden, Hunların Alanları hakimiyetleri altına alarak Don Nehri üzerinden Avrupa içlerine ulaşmasına, Gotları mağlup etmelerine, kültürlerine adetlerine ve sosyal yaşamlarına dair birçok enteresan bilgi ihtiva etmektedir. Gerçi bu bilgilerin birçoğunda yazarın taraflı görüşüne şahit olsak da bu bilgileri ihtiva ediyor olması bile eseri başlı başına değerli kılmaktadır.




Yavaşlar, Sandıklı

Yavaşlar, Afyonkarahisar ilinin, Sandıklı ilçesine bağlı bir köydür. Yerleşim il merkezine yaklaşık 90 km uzaklıktadır. İlçeye 30 km mesafededir.

Köyün adı eski bir Türk aşiretinin adıdır.

Köy halkı geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır.





Ulusal Metroloji Enstitüsü

Gümrük Birliği Kararı ve DTÖ anlaşması ile Türk ihraç ürünlerinin pazarlandıkları ülkelerde geçerli olan kural ve standartlara uygunluğunun belgelenmesi büyük önem kazanmıştır. Bu işlemin en önemli aşaması, üretim sırasında ve sonrasında yapılan ölçümlerin uluslararası geçerliliğinin sağlanmasıdır. Bir ülkede yapılan test, analiz ve kalibrasyon gibi ölçümlerin uluslararası alanda kabul görmesi, o ülkede faaliyet gösteren ölçme sisteminin diğer ülkelerce tanınmasına bağlıdır.

Türkiye, dünyadaki gelişmelere uygun olarak ölçme alanındaki faaliyetleri koordine etmek ve Türkiye'de yapılan ölçümleri güvence altına alarak uluslararası sisteme entegrasyonunu sağlamak amacıyla 1992 yılında TÜBİTAK bünyesinde Ulusal Metroloji Enstitüsü'nü (UME) kurmuştur. UME, TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi'nin Gebze'deki kampüsünde faaliyet göstermektedir.




Kullanım senaryosu

Kullanım senaryosu (İng. ""), sistemlerin fonksiyonel ihtiyaçlarını kapsamak için yazılım ve sistem mühendisliğinde kullanılan bir tekniktir. Aktörlerin (son kullanıcıların veya diğer sistemlerin) sistemle etkileşimini tanımlayan senaryolardır.

Kullanım senaryolarında son kullanıcının veya alan uzmanının teknik terimlerden arınmış dili tercih edilir. İş analisti ve son kullanıcılar, kullanım senaryolarının yazılmasında çoğunlukla birlikte çalışırlar. Kullanım senaryoları, senaryo grupları üzerinde çalışmaya imkân veren "kullanım senaryosu diyagramları"ndan ayrı tutulmalıdır.

Görevlerin veya paydaşların amaçlarını temsil eden kullanım senaryoları, sistem mühendisliğinde yazılım mühendisliğinde kullanıldığından daha yüksek seviyede kullanılır.

1986 yılında Ivar Jacobson (daha sonra Tümleşik Modelleme Dili’ne önemli katkılarda bulunacaktır), kullanım senaryolarını belirtmede kullanılan görsel modelleme tekniğini ilk kez kodlamıştır. Önceleri İngilizcede ' ve ' terimlerini kullanmış; ancak doğal kullanıma uymadıklarını düşünerek ' terimi üzerinde nihaî kararını vermiştir. Türkçede ise doğal kullanıma uyduğu için ' teriminin birebir çevirisi olarak "kullanım senaryoları" kullanılmaktadır. Aralarında Kurt Bittner, Alistair Cockburn ve Gunnar Overgaard gibi isimlerinde bulunduğu birçok kişi, Jacobson’un başlattığı bu tekniği daha da geliştiren çeşitli katkılarda bulunmuşlardır.

1990'larda kullanım senaryoları, fonksiyonel ihtiyaçların çıkarılmasında kullanılan en yaygın uygulamalardan biri hâline gelmiştir. Kullanım senaryoları nesne yönelimli olmadıklarından doğdukları nesne yönelimli çevrelerin dışında da uygulama alanı bulmaktadır.

Kullanım senaryoları, bir a