Arnavutlar, Türkler, Boşnaklar, Romlar, Fandalar (Katolik Arnavutlar) beraberce yaşamaktadırlar. Bu yapı içinde Osmanlı devrinden itibaren bölgenin kültür ve anlaşma dili Türkçe, bugününde de aynı güçte olmasa da özelliğini korumaktadır. Bunda Prizren Türklerinin sosyal yapıdaki baskın, etkili, aktif durumları ön plandadır.


Uzun ve derin tarihî geçmişinden Prizren’in bugününe çok sayıda yapı, miras olarak kalmıştır. Şahıslara ait tarihî evler, binalar ve yapılar dışında zikredilebilecek belli başlı yapı ve bölgeler şunlardır:


Prizren şehri, düzlüğünün güneyinde, eskiden deniz kıyısının kuzey kısmındaki bölgelerle ticaret merkezlerini Kosova ve Balkanlar’ın iç kısımlarına bağlayan yolda uzanmaktadır. Bu konumu sebebiyle tarihinde sık kullanılan bir yerleşke özelliğinde olmuştur. Şehrin ortasından Akdere geçmektedir.

Kosova’nın ikinci büyük şehri Prizren’in koordinatları 42. 13° Kuzey, 20. 44° Doğu şeklindedir. Prizren, Kosova’nın güneybatısında, Gora bölgesinin hemen kuzeyinde yer alır. Prizren ilinin merkezidir. Genellikle engebeli olan civar arazisinde düzlükler de mevcuttur. Kentin en yüksek tepesinde bulunan Prizren Kalesi, Doğu Roma devrinden kalmıştır ve Osmanlı zamanında geliştirilerek kullanılmıştır. Kale, şehre tam tepeden bakan bir konuma sahiptir ve bugün bakımsız sayılabilecek bir hâldedir.

Şehir, birçok yönde uzanan ulusal yol ağıyla Kosova’nın diğer bölgelerine bağlanır. Kuzeydoğusunda Priştine yolu; kuzeybatısında Yakova yolu; batısında Arnavutluk kara hududu sınır kapısına çıkan Dutluk yolu ve doğusunda, Şar Dağları’nın eteklerinde uzanan, oldukça engebeli, bol virajlı bir yol bulunur. Bu yol ilk ana nokta olarak Brezoviça tatil merkezine çıkar. Yolun devamı Ştırpçe üzerinden Priştine-Üsküp karayoluna bağlanır.

Prizren Belediyesi sınırlarına dâhil arazinin toplam nüfusu 220.776'dır. Geçmişten günümüze, Türk ve Müslüman kimliği ile ünlenen şehrin şu anki nüfus oranında ağırlık, Arnavut nüfusu tarafındadır. Özellikle, 1998-1999 Kosova Savaşı ardından Prizren şehir merkezine, civardaki Arnavut köylerinden çok sayıda Arnavut köylüsü göç etmiştir. Bu göç dalgası da Prizren'deki demografik ve sosyal yapıda ciddi değişikliklere sebep olmuştur. Şehir bu sebeplerle iyiden iyiye kalabalıklaşmış ve bu kalabalıklaşma, altyapı ve üstyapının yetersizliği sonucunu belirginleştirmiştir.

Şehir merkezinde 110.000 civarındaki nüfusun yaklaşık % 61’lik kısmı Arnavutlardan, % 20 kadar bir kısmı Türklerden, % 9 Boşnaklardan (Goralı, Torbeş gibi alt adlarla), % 9’u, Romlar, Fandalar (Katolik Arnavutlar) gibi halklardan oluşmaktadır. Prizren şehir merkezinde Sırp nüfusu % 1’in bile altına inmiştir. Prizren’deki bu nüfus oranları ile dil kullanımı oranları aynı değildir. Şehir merkezinde Türkçe, Türkler dışında Arnavut, Goralı, Rom vb. halklar için de iletişim dili hüviyetindedir. Türkçenin yanında Arnavutça, şehrin diğer egemen dilidir. Şehir nüfusunun % 70’i Türkçe konuşmaktadır.

Prizren’de trafik levhaları, tabelalar ve şehir bilgi panoları Arnavutça, Sırpça, Türkçe olmak üzere 3 dildedir. Aynı durum şehirdeki iş yerlerinde, dükkânlarda da görülür.

Şehirde 35.000 civarında Türk’ün yaşadığı düşünülmektedir.Osmanlı Devleti devrinde Kosova Vilayeti'ne bağlı bir sancak olan Prizren I Balkan Savaşı sırasında Sırpların eline geçti. Bu dönemle beraber, Balkan Türklüğü aleyhine gelişen göçlerin neticesinde Prizren’de bugün, söz konusu Türk nüfus oranından bahsedilmektedir. Günümüzde, bağımsız Kosova’nın başkenti Priştine’den sonra Prizren, ikinci büyük şehirdir.

Türkçe dilini bilmekle Prizrenli olmak neredeyse özdeşleşmiştir. Şehir, Osmanlı devrinde kültürel yönden büyük bir önemdeydi ve Türkçe de Prizren'de yaşamak isteyenler için bilinmesi zarurî olan bir kültür dili özelliğindeydi.

Prizren şehri, Kosova Türklüğü açısından, tarihî olaylar, kişiler ve nüfus yoğunluğu ve Türk nüfusun, Türkçenin etkililiği açısından ilk sırada gelmektedir. Şehrin Arnavut sakinlerinin de Türkçe bilmesiyle Prizren, Kosova’da Türkçenin en yoğunlukla duyulabildiği bir bölge merkezidir. Ayrıca, kentin 10 km'lik etrafında Gora ve Jupa denilen iki ayrı bölge bulunmaktadır. Bu bölgelerde yaklaşık 15'er Gora köyü mevcuttur. Gora bölgesi de Kosova’da Slav veya Arnavut etnik unsuruna dayandırılmayan insanların yaşadığı bir bölge olması bakımından önemlidir.

Bu gibi açılardan Prizren, çok kültürlü ve çok dilli bir prototipi oluşturmaktadır. Kentte ayrıca sadece 30'ar metre aralıklarla Sinan Paşa Camii, Sırp Ortodoks Kilisesi ve Prizren Katolik Kilisesi bulunmaktadır. Bu da kentin % 95 gibi bir oranının Müslüman olmasına rağmen, kentte çok dinli ve hoşgörülü bir ortam olduğunu göstermektedir. Osmanlı zamanından kalan ve şehir merkezini teşkil eden Şadırvan, Prizren'in eğlence merkezidir. Burada eğlenmeye gelen bir yabancı Arnavutça, Türkçe, Boşnakça konuşulduğunu duyar ve kozmopolit bir özelliği hisseder.

Osmanlı sonrası devirde başlayıp Yugoslavya’nın son dönemlerinde iyice belirginleşen ve Kosova için bugün bile geçerli olan perakende satışa, özel girişimlere dayalı ekonomi devam etmektedir. Bu durumun Prizren’deki yansıması, şehrin her tarafında şahsi girişimlerle oluşturulan dükkânlar vasıtasıyla çeşitli ticari alanlarda faaliyet göstermek şeklindedir. Şehirde, şehrin ihtiyacının üstünde bir dükkân yapısı mevcuttur. Bu da, para dağılımının dengeli gelişmesi önünde bir engeli oluşturup, şehrin ekonomisinin düzelmemesi sonucunu doğurabilmektedir. Söz konusu durumlar ve benzerleri, şehir ve civarında işsizlik, yoksulluk durumlarına sebebiyet vermektedir.

Prizren’de az sayıda fabrika ve atölye bulunmakta ve bunlar, şehrin gerçek ekonomik potansiyelinin çok altında bir seyir izlemektedirler.




Rio de Moinhos (Sátão)

Rio de Moinhos Portekiz'de Sátão belediyesine bağlı olan, 10,47 km yüzölçümüne sahip, 1.066 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: "freguesia").




Rio de Moinhos

Rio de Moinhos adını taşıyan Portekiz'de yerleşim birimleri:





Turnasuyu, Gülyalı

Turnasuyu Mahallesi, Ordu ilinin Gülyalı ilçesine bağlıdır. 2014 yılı nüfus sayımında 2.236 nüfusa sahip olan Turnasuyu, Ordu İlinin 2014 yılında büyük şehir olmasıyla birlikte köy statüsünden çıkıp Gülyalı İlçesi'nin mahallesi olmuştur.

Turnasuyu Fatih devrindeki kayıtlarda ve sonraki yıllarda yapılan Tahrihlerde de yine (Turna Suyu) adıyla rastlanmaktadır. Bu da gösteriyor ki, Turnasuyu da, Gülyalı'nın diğer köyleri gibi en az 550 yıllık bir geçmişe sahiptir. Köy, 1455 yılında, Turnasuyu Irmağı ile Melet Irmağı arasındaki bölgede kurulmuş olan "Bedirlü Nahiyesi" ne bağlı görünmektedir.
Turnasuyu'nun XV. yüzyılda kalabalık nüfuslu büyük bir yerleşme yeri olduğu anlaşılıyor. Zira, 1455 tarihli Tahrir Defterleri'nde 35 hane olduğu, 1485'te hane sayısının 23'e 1520'de 33'e indiği; 1547 tarihinde birden çoğalarak 136'ya yükseldiği ve 1613'te tekrar 27'ye düştüğü görülüyor. 1455 tarihinde Turnasuyu Köyü'nün Subaşı Musa Bey'in Hass'ı olduğunu, köydeki camiinin mülazımları olarak Hacı Ömer Fakîh ve Nebi Fakîh adlarında şahıslarla Şeyh Piro adlı kişinin de tekyedar olarak vazife gördüğü, Şeyh Mahmud'un zaviyenin hizmetkarı olduğunu görüyoruz. Tarihinde Turnasuyu Köyü'nün timarı Bayezid oğlu (veled'i) Mehmed'e verilmiştir. Köyde buğday, arpa, meyve, keten yetiştirilmektedir. Köyde, ayrıca bir adet değirmen bulunmaktadır. Turnasuyu Köyü'nün bir semti durumundaki "Karkın" adlı sahanın 1455'te (Karkın) adlı bir köy olduğu anlaşılmaktadır. Karkın Köyü'nde 1455 tarihinde 23 hane bulunduğu, bu sayının sürekli artarak 1485'te 25'e, 1520'de 67'ye, 1547'de 107'ye ve 1613 yılında da 102'ye yükseldiği kayıtlardan anlaşılmaktadır. 1987 yılında Gülyalı ilçesi kurulunca, Ordu merkez ilçeden alınarak bu ilçeye bağlanmıştır. Adını varoldukları zamanlarda turna kuşlarının dinlenmek ve su ihtiyaçlarını gidermek için uğrak yeri olmasından aldığı söylenmektedir.

Turnasuyu, Karadeniz Bölgesinin Doğu Karadeniz Bölümü içerisinde bulunmaktadır. Günümüzde Turnasuyu akarsuyunun batı-doğu kıyılarında, dik tepelerle kaplı engebeli bir arazi yapısına sahip bulunmaktadır. Ordu merkezine 10 kilometre mesafededir. Doğusu Gülyalı ilçesi, batısı Ordu ili, kuzeyi Karadeniz ve güneyi Saraycık beldesiyle çevrilidir. Ordu iline çok yakın olması sebebiyle mücavir alan sınırları içindedir.Yazın kafa dinlemek için nezih tatil için iyi bir seçimdir. Sınırları içinde Giresun dağlarından doğan ve Karadeniz'e dökülen Turnasuyu ırmağı vardır ve köyü ikiye bölmektedir. 11750 dönüm kültür arazisi mevcut olup, bunun % 787 fındıklık, % 14'ü mısır ve çeşitli sebze ekimi yapılan tarla arazisi; % 5'i koruluk ve geri kalanı da kayalık tarım dışı arazidir.

Köyün geçim kaynağı fındık, kivi ve hayvancılıktan sağlanmaktadır.

Ordu-Giresun yolunun üzerinde olan köy sınırları içinde Ordu Üniversitesi Cumhuriyet Kampüsü, Turnasuyu İlkokulu, Özel Ordu Koleji (Doğa Koleji), Turnasuyu Kız Anadolu Lisesi, üç cami, orman ürünleri fabrikaları, Sanset Sağra entegre fındık tesisleri ve bu gibi sanayi tesisleri bulunmaktadır.





Alberto Jori

Alberto Jori (d. 1965, Mantova, İtalya), 21. yüzyılın ilk yarısının önemli İtalyan filozoflarından, estetik tarihinin önemli düşünürlerindendir. 2003 yılında International Academy of the History of Science (Paris, Sorbonne) ödülünü aldı.





Çiller

Çiller aşağıdaki anlamlara gelebilir:





Mercan Dede

Mercan Dede (Arkın Allen, Arkın Ilıcalı), Dünyaca ünlü Türk neyzen, besteci, yapımcı ve DJ. Sufi müziğini etnik enstrüman ve sanatçılarla zenginleştirip, elektronik müzikle harmanlamıştır.

Susheela Raman, Dhafer Youssef, Sheema Mukherjee, Azam Ali, Ceza ve Hugh Marsh gibi isimlerle çalışmıştır.

Mercan Dede, Türk tekno müziği sanatçısı ve neyzen, DJ.

Arkın Ilıcalı, 1966 yılında Bursa'da dünyaya geldi. Ney, bendir, panflüt, davul ve vokal sanatçısı olma yolunda müzik eğitimini geleneksel yollardan tasavvuf müzik ustalarından aldı. Öğretmenleri arasında Usta Nezih Uzel ve ney sanatçısı Ömer Erdoğdular sayılabilir. Ayrıca sanatçı, ebru sanatını öğrendiği büyük ney üstadı Niyazi Sayın'dan da fazlasıyla etkilendi