ia adındaki kurul şehrin savunulması görevini üstlenmiştir. Michelangelo şehir surlarının duvarlarını güçlendirmiştir. Ordunun başkomutanı Malatesta Baglioni’ydi. Ağustos ayında Philibert komutasındaki krallık ordusu harekete geçmişti. Eylül ayında ise başkomutan daha fazla dayanamayarak Perugia şehrini bırakmak zorunda kalmıştır. Diğer şehirler de krallık ordusunun eline geçmiştir. Papa ile uzlaşma çalışmaları sonuçsuz kalarak Ocak ayında kuşatma başlamıştır. Halk, papalık ve krallık karşıtı olmasına rağmen, kızgınlığını saklayabilmiştir. Halkın böyle sessiz kalmasına neden olan kişi, olağanüstü kişiliğe sahip Francesco Ferruccio’ydu. Fakat Malatesta tam anlamıyla bir haindi. Bir şekilde şehrin savulmasını engellemiştir. Ferruccio, Voltera şehrini ele geçirdikten sonra, krallık ordusuna arkadan saldırmak için Pistoia’nın yukarısında yer alan Gavinana’ya doğru harekete geçmiştir. Savaş 3 Ağustos 1530 yılında meydana gelmiştir. Ferruccio’nun yaptığı kahramanlığa rağmen savaşta başarısız olduğu için öldürülmüştür.

Şehir içinde açlık ve sefalet hüküm sürmekteydi. Giderek artan bir oranda, halk kapitülasyon (ayrıcalık, imtiyaz) istemeye başlamıştır. Signoria (senyörlük) yönetimi Malatesta’nın bir hain olduğunun farkına vardıysa da çok geç kalmıştır; çünkü o çoktan Floransa valisi olarak harekete geçmiştir. Ordu onu zorla kovmak isterken başarısız olmuştur. 9 Ağustos’ta Signoria Malatesta’yı şehirden kovmak için tüm umutlarını kaybedince krallığın yeni komutanlarından olan Don Ferrante Gonzaga ile görüşmelere başlamıştır. 12 Ağustos 1530 yılında kapitülasyonlar imzalanmıştır. Floransa 80.000 Florin tazminat ödemek zorunda kalmıştır. Medici’ler tekrar göreve atanmıştır. Krallık özgürlükçü bir yönetim kurmak istemiştir. Medici’lerden olan Baccio Valori sorumluluğu üstlenmiştir. Parlamento toplanarak bilinen balia (yönetim) oluşturulduktan sonra bütün muhalefet susturulmuştur. 1532 yılında Alessandro, ömür boyu Gonfaloniere yönetiminde bulunmuştur. Sonuç olarak Floransa özgürlüğünü kaybederek Toskana dukalığının başkenti olmuştur.Kaynak

Giovanni di Bicci de’ Medici 1360 ile 1429 yılları arasında yaşayan Floransalı tüccar ve bankacıydı. Bankacı Vieri di Cambio de' Medici’nin yeğeni ve Cosimo de’ Medici’nin de babasıydı.

O zamanki bankacılık işlerini, daha sonra ortak olduğu amcasının bankasından öğrenmiştir. Roma’daki Giovanni de’ Medici adındaki banka şubesini yönetmiştir. Giovanni di Bicci de’ Medici, Piccarda Bueri ile evlenerek küçük bir servete kavuşmuştur. Bu servetiyle Roma’daki banka şubesini satın almıştır. 1397 yılında amcasının ölümünden iki yıl sonra, bankacılık faaliyetlerini Floransa’ya taşıyarak Medici Bankası’nı (Banco Medici) kurmuştur. Bu banka sayesinde Medici’ler o zamanki Avrupa’da giderek güçlenmişlerdir. Giovanni di Bicci de’ Medici papalığa ve önemli kişilere finansal destek sağladığı için Avrupa’da tanınan ve giderek güçlenen bir kişi durumuna gelmiştir. Ölümünden sonra yerine geçen oğlu Cosimo de’ Medici, Medici ailesinin kazanmış olduğu gücü daha da belirginleştirmiştir.

Cosimo de’ Medici (İtalyanca; Cosimo il Vecchio) 27 Eylül 1389 ile 1 Ağustos 1464 yılları arasında Floransa’da yaşamıştır. Medici Bankası’nın ikinci kurucusu olarak da bilinmektedir.

Cosimo’nun babası Giovanni di Bicci de’ Medici (1360–1429) Roma’da 1393 yılında kurmuş olduğu bankacılık faaliyetlerini Floransa’ya taşıyarak Medici Bankası’nı 1397 yılında kurmuştur. Daha sonra oğlu Cosimo bu bankada bankacılık eğitimi alarak ve yine bu bankada staj yaparak bankacılık işlerini öğrenmiştir.

Babasını ölümünden sonra liderliği Cosimo devralmıştır. Floransa o zamanlar bir cumhuriyet olmasına rağmen kendi ayağı üzerinde zor durmaktaydı. Albizzi ve Medici aileleri üstünlük mücadelesi vermekteydi. 1433 yılında yeni Signoria (Senyörlük) seçiminde Albizzi taraftarları ağır bastığı için Cosimo ilk olarak gözaltına alınmıştır; ardından ona yapılan suikast girişimleri sonuçsuz kalınca Urbino’ya sürgüne gönderilmesine karar verilmiştir. Verilen karara karşı çıkan Cosimo, Venedik’e giderek, bankacılık faaliyetlerini burada sürdürmüştür.

Albizzi’lerin haksız vergilendirme politikası ve papalığın araya girmesi sonucu Cosimo, 1434 yılında Floransa’ya geri dönmüştür. Böylece Albizzi’ler tutuklanmadan ve ölüm cezasına çarptırılmadan şehri terk etmiştir. O zamanlar bu tür bir intikam alışılagelmiş değildi. Medici’ler bu yolla düşmanlarını saf dışı ederek şehrin huzurunu sağlamıştır. Ayrıca kendilerinden başka şehrin mirasçısı kalmamıştır.

Sonraki zamanlarda Cosimo, Floransa anayasasını çıkartmıştır. Bankacılık faaliyetleri sayesinde zenginleşerek müşteri birliğini oluşturmuştur. Bu sistem kendinden sonra gelen kişilerce başarıyla devam ettirilmiştir.

Contessina de Bardi ile evlenen Cosimo’nun bu eşinden Piero ve Giovanni adında iki çocuğu olmuştur. Evlilik dışı olan Carlo adında bir çocuğu daha bulunmaktaydı. İlk olarak Giovanni yönetimi ele aldıysa da 1463 yılında ölmüştür. Yerine kardeşi Piero geçmiştir. Gut hastalığına yakalanan Piero babasının da ölmesi ile yönetime geçmek zorunda kalmıştır.
Cosimo olağanüstü finansal becerileri ile büyük bir güce kavuşmuştur. Oldukça cömert olan Cosimo, kredi verdiği kişilere kolaylıklar sağlamıştır. Böylece daha ağır şartlar altında kredi veren rakiplerini saf dışı etmiştir. Bu iyi niyetini halk tarafından kötüye kullanılmasına da izin vermemiştir.

Cosimo, zenginlik içerisinde oldukça mütevazı bir hayat sürmüştür. Ailenin başına bela olan gut hastalığına karşı kendini korumaya çalıştıysa da 1464 yılında ölmüştür. Mezarı San Lorenzo Bazilikası’nda bulunmaktadır.

Piero il Gottoso olarak da bilinen ve Cosimo de’ Medici’nin en büyük oğlu alan Piero de’ Medici 1416 ile 1469 yılları arasında Floransa’da yaşamıştır. 1464 ile 1469 yılları arasında Floransa’yı tek başına yönetmiştir. Lorenzo ve Giuliano adında iki çocuğu bulunmaktaydı.

Piero, babası Cosimo sayesinde hümanist bir eğitim almıştır. Ortaçağ şövalyelik düşüncesini de Burgonyalı tüccar arkadaşlarından edinmiştir. Babası gibi o da prestiji ve zenginliği sayesinde yönetimde güçlü bir konuma gelmiştir.
Piero, değerli kitapların koleksiyonunu yapmıştır. Hayatı boyunca gut hastalığının pençesinden kurtulamamıştır. Bu nedenle 1467 yılından itibaren yönetimi 18 yaşındaki oğlu Lorenzo’ya (il Magnifico, Muhteşem) bırakmak zorunda kalmıştır. Piero, 1469 yılında ölmüştür.

25 Mart 1453 yılında doğan I. Giuliano de’ Medici, 26 Nisan 1478 yılında Floransa’da ölmüştür. I. Piero de’ Medici’nin ikinci oğludur. Kardeşi Muhteşem Lorenzo’dur (1449–1492).
Francesco de Pazzi ve Bernardo Baroncelli tarafından yapılan Pazzi’lerin gizli planlarına Floransa Katedrali’nde maruz kalan I. Giuliano de’ Medici, kudas ayini sırasında 26 Nisan 1478 yılında öldürülmüştür.

II. Giuliano de Medici 12 Mart 1479 ile 17 Mart 1516 yılları arasında yaşamıştır. 1515 yılından itibaren Nemours’un dükü olmuştur. Lorenzo il Magnifico (Muhteşem Lorenzo), II. Piero de Medici ve 1513 yılında Papa X. Leo olarak bilinen Giovanni de’ Medici adında üç oğlu olmuştur.

Piero, Lorenzo’nun ölümünden sonra iki yıllığına Floransa hükümdarı olmuştur. Papanın önderliğindeki Kutsal Birlik, İspanya’nın yardımıyla Fransız ordusunu ve Floransalı cumhuriyet taraftarlarını destekleyerek ve ayaklanmalara son vererek Mediciler’in tekrar iktidara gelmesinde büyük rol oynamıştır. Giuliano, 1512 yılından ölümüne kadar Floransa’yı yönetmiştir.
Giuliano, Grandük II. Philipp’in kızı Philiberta ile 10 Şubat 1515 yılında bir Fransız mahkemesinde evlenmiştir. Bu olay sonunda Fransa Kralı I. Franz onlara Nemours Dukalığı’nı vermiştir. Giuliano’nun ani ölümünden sonra yerine yeğeni II. Lorenzo de’ Medici geçmiştir. Giuliano, Ippolito de’ Medici ile beraber geride sadece evlilik dışı olan bir çocuk bırakmıştır.
Raffaello tarafından Roma’da yapılan portresinin stüdyo versiyonu Metropolitan Sanat Müzesi’nde bulunmaktadır.
Giuliano’nun mezarı, San Lorenzo Bazilikası’nın Medici Şapeli’nde (Şapel: önemli kişilerin mezarlarının kilisede bulunduğu yere verilen isim) bulunmaktadır. Michelangelo tarafından yapılan heykeli de bulunmaktadır.

İl Moro olarak da bilinen Alessandro de’ Medici, 22 Temmuz 1510 ve 6 Ocak 1537 yılları arasında yaşamıştır. Penna’nın dükü ve Floransa hükümdarı olmuştur. Evlilik dışı bir çocuk olmasına rağmen yönetime gelmiştir.
Alessandro, II. Lorenzo de’ Medici’nin gayri meşru çocuğu olarak bilinmektedir. Bu nedenle babasının Giulio de’ Medici olma ihtimali bulunmamaktadır. Christopher Hibbert gibi bazı tarihçiler annesinin zenci bir hizmetçi olduğunu söylemiştir.
1523 yılından itibaren Alessandro şehri yönetmeye başlamıştır. İmparator V. Karl’ın askerleri Roma’yı yağmalarken, Floransalılar İtalya’da oluşan bu huzursuzluk ortamından yararlanarak Medici’leri şehirden kovmuştur. Alessandro, Ippolito de’ Medici, Medici destekçilerinin büyük bir bölümü ve papa temsilcisi Silvio Passerini şehri terk etmek zorunda kalmıştır.

Huzursuzluk zamanında Medici’ler için mezar şapeli inşası ile uğraşan ve şehir duvarlarının güçlendirilmesi için çalışan Michelangelo, kısa bir süreliğine şehirden kaçmıştır. VII. Clemens ile imparatorluk ile yapılan barış sonucunda uzun süren kuşatma sonlanmıştır. Böylece Medici’ler 1530 yılının yazında tekrar iktidara gelmiştir. 19 yaşındaki Alessandro, 5 Temmuz 1531 yılında şehrin yönetimini aldıktan dokuz ay sonra imparatorluk tarafından Floransa grandükü ilan edilmiştir.
27 Ekim 1544 yılında Alessandro’nun üvey kız kardeşi Caterina de’ Medici, Fransa Kralı II. Heinrich (1518–1559) ile evlenmiştir. Alessandro, imparatorun gayri meşru kızı Parmalı Margarete ile 29 Şubat 1536 yılında evlenmiştir.
Evliliğinden birkaç ay sonra 6 Ocak 1537 yılında kuzeni Lorenzino de’ Medici tarafından öldürülmüştür. Daha sonra Lorenzino Venedik’e kaçmıştır; yirmi yıl sonra o da öldürülmüştür.

Küçük Lorenzino olarak da bilinen Lorenzino de’ Medici 23 Mart 1514 yılında Floransa’da doğmuştur ve 26 Şubat 1548 yılında Venedik’te ölmüştür.

6 Ocak 1537 yılında o zaman Floransa yönetimindeki Alessandro de’ Medici’y