ı, buharlı küçük tekneler ("steam launch") ve motor botu dışındaki bütün gemi ve tekneleri listesini içermektedir.

Osmanlı Devleti son dönemlerine gelirken özellikle Abdülaziz döneminde güçlenen Osmanlı Donanması II. Abdülhamit döneminde gerekli ilgiyi görmediğinden çağın gerisinde kalmış, bu açığı kapatmak için Almanya, Fransa ve Birleşik Krallık'tan satın alınan gemiler ile takviyeler yapılmıştır.

Padişah I. Abdülaziz, Birleşik Krallık gezisinde Kraliyet Donanması'nı görmüş ve çok etkilenmişti. Ülkeye geri dönünce hemen yeni bir donanma kurma hazırlıklarına girişti ve onun girişimleriyle birçok gemi satın alındı. Ahşap gemilerden oluşan bu yeni donanmanın o günlerde dünyanın en büyük üçüncü donanması olduğu söylenir. Ama bu donanma herhangi bir stratejiye veya savaş planına göre kurulmadığı için sadece dışarıdan satın alınmış "müzelik gemiler" topluluğu olarak kalmıştı.

1876'da tahta geçen II. Abdülhamid döneminde ise Osmanlı Donanması padişahın taht kaygıları ve İstibdat'ın genel yapısı yüzünden yok denilebilecek düzeye indi. Öyle ki Osmanlı Donanması'nı incelemeye gelen İngiliz Amirallik Birinci Lordu William Palmer Osmanlı Donanması hakkındaki raporunda "donanma diye bir şey yoktu" yazmıştır. Dünya genelinde savaş gemileri evrim geçirip zırhlı gemiler öne çıkarken, Osmanlı Devleti'nde Abdülaziz'in donanması Haliç'te çürütülmüştür, dünyada ilk kez Osmanlı tarafından denenen ve denemelerde başarılı olan zırhlı denizaltılar "Abdülhamid" ve "Abdülmecit" bile Haliç'e terkedilmiştir, yani Osmanlı Devleti önde başladığı denizaltı yarışına I. Dünya Savaşı'nda elinde tek denizaltı bile olmadan devam etmiştir. Donanma komutanı Bozcaadalı Hasan Hüsnü Paşa da padişahın istekleri doğrultusunda donanmanın işlevsiz kalmasına ses çıkarmamıştır.

1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'nda donanmanın felâket durumu fark edilmişti. 1897'de savaş başlayınca donanma Haliç'ten Çanakkale'ye doğru halkın önünde bir gösteri yürüyüşü yapması düşünülmüştü. Fakat daha yürüyüşün başında "Mesudiye" zırhlısının 8 kazanından 3'ü patladı, "Hamidiye" 'nin makine dairesi su doldu. Donanma, Yeşilköy Feneri açıklarında toplanacaktı, ama çok az yağan yağmur gemilerin yolunu kaybetmesine yol açtı; "Hamidiye" Çanakkale yerine Lapseki'ye ulaştı, "Hizber" adlı zırhlı duba kayboldu, iki gün sonra İmralı adasında kıyıya oturmuş bulundu. Askerler bu gösteri yürüyüşünde üniforma giymeyi akıllarına getiremeyecek kadar yetersizdi.

Donanma komutanı Hasan Hüsnü Paşa ile rekâbet içerisinde olan Akdeniz Filosu komutanı Hasan Rami Paşa savaşın bitiminden 15 gün sonra, 21 Haziran 1897'de bir layihâ yazdı. Bu layihâda Osmanlı Devleti'nin bir deniz gücüne ihtiyacı olduğuna vurgu yapılıyor, Yunan donanması'ndaki gemilerin güçleri ve süratlerinden bahsediliyordu. İlk olarak 3-4 zırhlı, 2 grup kruvazör, çok sayıda 28 mil hız yapan muhrip, 8-10 torpido bot alınmalıydı. Bunun dışında ise geri kalan yerli gemi ve top üretim sanayiinin daha fazla üzerinde durulmasının masraflı olduğu, yerli üretimden tamamen vazgeçilmesi gerektiği, Avrupa'dan çok daha ucuza gemi ve top alınabileceği anlatılıyordu. Donanma personelinin nasıl yetişeceği hakkında ise herhangi bir öneri yoktu.

II. Meşrutiyet sonrası ise İstanbul'da Donanma Cemiyeti adlı bir dernek kuruldu. Özellikle Yunanistan'ın aldığı kuvvetli "Averof" Kruvazörü, İstanbul halkını bu konuda hırslandırmıştır. Cemiyet daha sonra İstanbul dışına da yayılmış, hatta padişah V. Mehmet Reşat tarafından sahiplenilmiştir.Toplantılarda, kafelerde donanma için para toplanmıştır. Cemiyet birçok zırhlı ve muhrip almayı başardı.

Cemiyet, 1913'te Birleşik Krallık'a iki dretnot siparişi verdi. "Reşadiye" ve "Sultan Osman-ı Evvel" adını alacak bu dretnotlara savaş başladığında Birleşik Krallık el koyup "HMS "Erin"" ve HMS "Agincourt" isimleriyle İngiliz donanmasına kattı. Birleşik Krallık'ın bu hareketi büyük tepkiye yol açtı, savaş öncesi İngiliz karşıtlığını yükseltti.

Daha sonra Yavuz ve Midilli olayı ile "Yavuz" Muharebe Kruvazörü ve "Midilli" Kruvazörü Osmanlı Donanması'na katıldı. Bu iki geminin komutanı Amiral Wilhelm Souchon İstanbul'da kaldı ve Donanma komutanlığna getirildi (Kurmay Başkanı ise Amiral Arif). I. Dünya Savaşı öncesi (27 Ekim 1914) donanmayı düzenleyip şu şekilde gruplara ayırdı:

II. Abdülhamit'in saltanatının başlamasından itibaren donanmaya katılan veya katılması öngörülmüş tüm gemilerin listesi ise şu şekildeydi:

Bu gemiler Abdülaziz'in saltanatı sırasında Birleşik Krallık'tan alınan, ama hızla eskidikleri için fazla etkili olamamış büyük zırhlılardır

Osmanlı Donanması'ndaki zırhlı korvetler Abdülaziz döneminde alınmaya başlanmıştır. II. Abdülhamit döneminde bir süre iş görmeseler de Hasan Rami Paşa'nın raporundan sonra tadilat geçirmişlerdir.

Bu listede Donanma Cemiyeti tarafından satın alınan iki grup muhrip vardır:

Osmanlı Donanması'nın elinde üç denizaltı bulunmuş olmasına karşın, bu denizaltılar aktif olarak savaşa katılmamışlar, bu yüzden devletin hiçbir zaman bir denizaltı gücü olmamıştır.

Yunanistan ilk denizaltıyı alınca Osmanlı Devleti misilleme olarak İsveçli Nordenfelt firmasından iki denizaltı alıp bu denizaltılara "Abdülhamid" ve "Abdülmecid" isimlerini vermiştir. Abdülmecid'in onarımı ve parçalarının toplanması bitirilemezken, "Abdülhamid" Boğaz'da deneme atışı yapmış, ama başarılı olmasına rağmen Haliç'e terkedilmiştir.

Donanmaya I. Dünya Savaşı'nda Müstecip Onbaşı isimli bir denizaltı daha katılmıştır.

Donanma'daki gambotlar şu gruplara ayrılabilir:

"Sultaniye", "Süreyya", "Şerifiye", "Şerifiye / Beylerbeyi", "Ertuğrul", "Söğütlü", "Şıpka" (silahlı yat), "Trablus" (silahlı yat)

"Talia", "İzzeddin", "Fuad", "İsmail", "Hanya", "Kandiye", "Arkadi", "Resmo", Eser-i Nusret sınıfı ("Eser-i Nusret" ve "Medar-i Zafer"), Taif sınıfı ("Taif" ve "Asır"), "Galata"

"Beyrut"

"Sürtat", "Sagir", "Peyk-i Şevket", "Eser-i Hayır", "Ereğli", "Pesendire", "Pursut", "Gemlik", "Peyk-i Şevket", "Medar-i Ticaret", "Tair-i Bahri", "Mesir-i Bahri", "Necm-i Şeref", "Girit", "Vasıta-i Ticaret", "Hüma-i Tevfik", "Hümayış", "Eser-i Ticaret", "Vesile-i Ticaret", "Tuna", "Silistre", "Sehber", "Ereğli", "Sudaver", "Peyk-i Ticaret", "Sulhiye", "Hüma-i Pervaz", "Trablusgarb", "Pir-i Levend", "Ömer Paşa", "Gürsur", "Yıldız", Müverrid-i Nusret sınıfı ("Müverrid-i Nusret" ve "Şiar-i Nusret"), "Sulhiye", Sariye sınıfı ("Safiye", "Nedim", "Bozcaada"), "Bar", "Gör", "Trabzon", "Haliç", "Kiyoçya"

Malakof sınıfı ("Malakof" ve "Kars"), "Cidde", "Hüdeyde", "Marmara", "Mekke", "Dolmabahçe", "Bezm-i Alem", "Tirimüjgan", "Eser-i Cedid", "Kosova", Mithat Paşa sınıfı ("Mithat Paşa" ve "Reşit Paşa"), "Plevne", "Urla", "Nara", "Mahmut Şevket Paşa", "Trabzon", "Samsun"

"Yenikapı", "Mesut", "Samsun", "Menderes", "Sürat", "Katerin", "Muha", "Kurt", "İğtinam", "Gazal", "Memo", "Express", "Fatihiye", "İstanbul", "France", "Bordeaux", "Maggie Grech", "Bospordok", "Mary Louise", "Lutèce", "Eole", "Paris", "Liverpool", "İstinye", "Foça", "Elena", "Cemil", "Gürçistan", "Bayraklı", "Şevkiyat", "Bornova", "Dofen", "Maltepe", "Sa'na", "Alemdar", "Abdül Kadir", "Arslan", "Süleymaniye", "Leonida", "Menfaat"

"Boyana", "Çatalca", "Oltanica", "Suda", "Şeref Nüma", "Ereğli", "İslahat", "Marmara", "Nüzhet", "Alos", "Fazılillah", "Kasım Paşa", "Fındıklı", "Kabataş", "Medvet Resan", "Cibali", "Rusçuk", "Tophane"

"Dere"

"Nur-ül Bahir", "Rüsumet No 1", "Rüsumet No 2", "Rüsumet No 3", "Rüsumet No 4", "Rüsumet No 5", "Aydın", "Bahr-i Sefid", "İskenderun", "Sakız"

Castor sınıfı ("Castor" ve "Pollux")

MTB 1 sınıfı (MTB 1, MTB 2, MTB 3, MTB 4, MTB 5, MTB 6), MTB 7 sınıfı (MTB 7, MTB 8, MTB 9)

Trablusgarp Savaşı'nın başladığı 1911 yılından I. Dünya Savaşı'nın bittiği 1918'e kadar Osmanlı Donanması'nın kayıpları:






Alberto Bayo

Alberto Bayo y Giroud (d. 1892, Camagüey-Küba – ö. 1967, Havana-Küba). İspanya iç savaşında yenilen sol-kanat loyalistlerin askeri lideri. Şair.

Henüz 14 yaşındayken İspanya Ordusuna er olarak katıldı. 1912 yılında Teğmen rütbesindeyken Hava Kuvvetlerinde pilot olan kardeşinin ölümü üzerine İspanya Hava Kuvvetlerine alındı. Çünkü, kardeşi İspanya'nın ilk hava şehidiydi. I. Dünya Savaşından sonra Kuzey Afrika'da İspanyolların sömürdüğü halklara bir bomba atılması görevi verildi. Etkisi saklandı, bomba atıldı. Yerli halkın kör olduğunu gören Alberto Bayo, İspanya Kraliyet Ailesine tepki göstererek onların bu gaddarca tutumunu yerdi. İspanya Devrimi üzerine Havacı General Batet'in emir subayı oldu. Mallorca Adasına kendine bağlı birliklerle çıktı fakat yenilince geri çekildi. 1939 yılında karşıdevrimcilerin kazandıkları zaferden ötürü Fransa'ya kaçtı. 1939-1942 yıllarında İngiltere ve Fransa'da öğretmenlik yaptı. II. Dünya Savaşından sonra Orta Amerika'da (Kosta Rika ve Dominik) bağımsızlık savaşı veren gerillara eğitim verdi. Buralarda kendisine El Generalsanı verildi. Latin Amerika Üniversitesinde İngilizce ve Fransızca,Teknisyen Okulunda ise Mekanik Öğretmenliği yaptı. 1955 yılında Moncada Baskını sonrası tutuklanıp Meksika'ya sürülen Fidel Castro kendisinden yardım istedi.Öğrencileri arasında 'en iyi öğrenci' olarak, 7 ekim 1967 yılında Bolivya'da vurulan öncü devrimcilerimizden Ernesto Che Guevara yı seçmişti. 87 savaşçıyı gerilla tipi eğitimden geçirerek 1956 yılında Küba'ya geldiler. 1956-1959 Küba Devrimi sırasında önemli komutanlarından biri oldu. General rütbesinde ve 75 yaşındayken Havana'da hayatını kaybetti.





Charles Greeley Abbot

Charles Greeley Abbot: Amerikalı astronom ve astrofizikçi. (Wilton, New Hampshire 1872 - Washington 1973)

1903'te enerjinin güney tayfından dağılışını belirleyen Abbot, Güneş Değişmezinin değerini ilk olarak saptamıştır.




İvan Bilibin

İvan Yakovleviç Bilibin (; 16 Ağustos 1876 - 7 Şubat 1942) "Mir iskusstva" akımı öncülerinden olup, 20. yüzyılın en etkili Rus süslemeci ve sahne dekoratörlerindendir. Slav mitolojisinin meslek kariyerinde büyük etkisi olmuştur.

İvan Bilibin, St. Petersburg'un bir mahallesinde dünyaya geldi. İlya Repin'in yanında öğrenim görmüş, daha sonra eğitimine Müni