şan sesiyle anılır. Elli yedi seneyi aşan kariyerinde 13 Grammy Ödülü ile ABD başkanları Ronald Reagan (Ulusal Sanat Madalyası) ve George H. W. Bush (Özgürlük Madalyası) tarafından verilmiş iki ayrı ödüle sahip oldu.

Trompetçi ve caz vokalisti Louis Armstrong, gitarist Joe Pass ve orkestra şefleri Count Basie ve Duke Ellington ile yaptığı çalışmalarla da tanınır.

ABD'nin Virjinya eyaletine bağlı Newport News şehrinde doğdu. Kısa süre sonra boşanan annesiyle New York'a taşındı. Geçirdiği tatsız olaylar yüzünden öğrencilik yıllarını güçlükle geçirmiş, ardından bir süre evsiz olarak yaşamıştır.

İlk kez 17 yaşında Apollo Tiyatrosu'nda sahneye çıktı. Chick Webb'le tanıştı ve haftalık 12.50 dolar karşılığında grupla beraber turneye çıktı. "Love and Kisses" ilk kaydı yapılan, "A-Tisket, A-Tasket" ise tanınmasını sağlayan parçalardır. Webb'in ölümünden sonra orkestranın ismi değişti ve liderliği Fitzgerald devraldı.

1941'de solo kariyerine başladı ve Norman Granz'la çalıştığı caz konserlerine devam etti. "Swing" döneminin sona ermesi ve turnelere çıkan büyük orkestraların kapanışıyla birlikte Fiztgerald, ortaya çıkan "Be-Bop" akımından etkilenerek vokal tarzını değiştirdi. Dizzy Gillespie Orkestrası ile çalışmaları da onu yönlendirmiştir. Aynı dönemde Scat (kelimelerin olmadığı, anlamsız hecelerle emprovizasyon) tekniğini geliştirmiş ve ününü artırmıştır. Piyanist Ellis Larkins ile birlikte Gershwin bestelerini seslendirdi.

Çeşitli bestecilerin eserlerini seslendirdiği 8 şarkı kitabının ( "Great American Songbook" ) kayıtları devam ederken uluslararası turnelere de çıktı. Ölümünden sonra The New York Times köşe yazarı Frank Rich, bu eserleri seslendirerek beyaz ve Afrika kökenli Amerikalılar arasındaki kültürel bağların güçlenmesinde önemli rolü olan Fitzgerald'ın bunda en az Elvis Presley kadar başarılı olduğunu söylemiştir. Afrika kökenli bir sanatçının, göçmen yahudiler tarafından bestelenmiş yoksul kesimi anlatan şarkılarını hıristiyan beyazlara sevdirebilmiş olması, bu başarısını doğrular.

Fitzgerald uzun kariyeri boyunca ünlü birçok müzisyenle yan yana çalıştı. Trompetçi Roy Eldridge ve Dizzy Gillespie, gitarist Herb Ells, piyanist Tommy Flanagan, Oscar Peterson, Lou Levy, Paul Smith, Jimmy Rowles ve Ellis Larkins bunlardan bazılarıdır. Bu birliktelikler küçük gruplardan oluşuyordu ve performanslar genellikle canlıydı.

Decca, MGM, Atlantic, Capitol beraber çalıştığı şirketlerden bazılarıdır. Fitzgerald son kaydını 1989'da yapmış, 1991 yılında da son konserini vermiştir.






Sarduca

Sarduca (Sarduca: Sardu ya da Saldu) Sardunya bölgesinin resmi dili olan bir latin dilidir.2,500,000 kişi tarafından konuşulur. 5 lehçeye ayrılır: Nuorosu, Campidanesu, Loguderosu, Sasserosu, Gaddurosu.




Gaddurosu

Sardunya'nın kuzeyinde Gallura bölgesinde konuşulan bir Sarduca lehçesidir. Lehçe Korsika'da konuşulan Korsikaca ile pek çok ortak özelliğe sahiptir.




Post-it

Post-it®, 3M firması tarafından geliştirilen yapışkan kâğıttır. İngilizcede "post-it note", arkasında yapışkanı olan sarı not kâğıtlarına verilen genel addır.

Her şey 1968 yılında, Dr. Spencer Silver’ın, yüzeylere hafifçe yapışan, ancak kolaylıkla çıkarılıp yeniden farklı yerlere yapıştırılabilen eşsiz bir yapışkan bulması ile başladı.
Bu yeni yapışkan Silver’ın meslektaşı Art Fry’ın Post-it® Not fikrini bulmasıyla tüketiciler için pratik bir uygulamaya dönüştü. Çıkarılıp, yeniden yapışabilen bir not kâğıdı fikri ise Fry’ın aklına kilise korosunda ilahi söylerken geldi. Fry’ın ilahi kitabının sayfalarını işaretlemek için kullandığı kâğıt parçaları kitabının arasından düşüyor ve işaretlediği sayfayı kaybetmesine neden oluyordu. Fry, meslektaşı Silver’ın bulduğu yapışkanı bir kâğıt parçasına sürerek kitapta istediği sayfaları işaretlemede kullandı. Art Fry daha sonra hazırladığı yapışkanlı sayfa işaretlerinden birinin üzerine bir not yazdı ve patronu Bob Molenda’ya sunacağı rapora yapıştırdı. Patronu sorusunu aynı sayfa üzerinde yanıtladı ve başka belgelerin üzerine yapıştırarak, ona geri gönderdi. Beraberce kahve içtikleri bir sırada, Art Fry’ın iletişimde yeni bir yol keşfetmiş olduğunun ayrımına vardılar.
1970’li yıllarda ofisler iğneler, ataçlar, raptiyeler ve bantlarla doluydu. 1980’de üç ürün ile ticari olarak piyasaya sürülen Post-it® Notlar ile 3M, insanların hatırlama, hatırlatma, komünikasyon ve organizasyon şeklini değiştirdi ve Post-it® Notlar vazgeçilmez bir organizasyon gereci haline geldi.
Post-it® Not, Günümüzde Avrupa ve Amerika’da hemen hemen tüm ofislerde kullanılan, en popüler ve en çok satan ofis ürünü haline gelmiştir.




Gallura

Gallura, İtalya'da Sardunya'nın kuzeyinde yer alan coğrafi ve kültürel bir bölgedir. Yerel lehçedeki ("Gallurese dili") ismi "Gaddura'dır".

Başlıca kasabaları, "Olbia (Terranoa)", "Tempio Pausania (Tempiu)", "La Maddalena (A Madalena)", "Arzachena (Alzachena)" ve "Calangianus (Caragnani)'dir.".




Renato Soru

Renato Soru, Sardunya Eski Özerk Bölgesi Başbakanı. 1957 yılında Sanluri'de doğmuştur.




Korsikaca

Korsikaca, Fransa'nın Korsika bölgesinde konuşulan bir Latin dilidir. Yaklaşık 400.000 kişi tarafından konuşulur. İtalyanca'nın Toskano lehçesiyle benzer özellikler taşımaktadır. Fransız hükümeti tarafından herhangi bir resmilik kazandırılmamış bir dil olan Korsikaca yok olmakta olan diller arasındadır.

Korsikaca'daki bazı kelimeleri Latin kökenli diğer dillerle karşılaştıran bir tablo:

Üstteki tabloda yer alan kelimelerin Latince kökenleri:

Aşağıda, aynı metnin Korsikaca'nın belli başlı ağızlarına göre ve İtalyanca'ya göre yazılışları yer almaktadır.





Ajaccio

Ajaccio ([] (Korsikaca: Aiacciu []), 
Korsika bölgesinin başkenti olan şehrin nüfusu 64,432 (2007) kişidir. Belediye Başkanı Simon Renucci'dir.

Fransız devlet adamı Napolyon Bonapart, 1769'da burada doğmuştur. Ayrıca 1967-1973 ve 2002-2006 arasında Ligue 1 (Fransız 1. Ligi)'da yer alan ve şu anda Ligue 2'da oynayan AC Ajaccio takımına evsahipliği yapar.

Ajaccio şehrinin şu resmî kardeş şehir anlaşması vardır:





Kara Koltuk (kitap)

Kara Koltuk, Ümit Oğuztan'ın ünlülerle yaptığı söyleşilerin yer aldığı Yunus Yayınları tarafından 1994 yılında yayınlanan kitabı.

Kitaptaki söyleşiler arasında Hülya Avşar, Dündar Kılıç, Semra Türel, Seyfi Dursunoğlu (Huysuz Virjin), Kandemir Konduk, Fikri Sağlar, Savaş Çakıcı, Nazan Şoray, Ali Poyrazoğlu, İlyas Salman ve eski eşi arabesk kraliçesi Biricik'le yaptığı söyleşiler dikkate değerdir.




Simyacı (roman)

Simyacı (özgün adı O Alquimista), Brezilyalı eski şarkı sözü yazarı Paulo Coelho'nun, yayınladığı 1988 yılından bu yana dünyayı birbirine katan, eleştirmenler tarafından bir fenomen olarak değerlendirilen üçüncü romanıdır.

Simyacı, altı yılda kırk iki ülkede yirmi altı dile çevrildi ve yedi milyondan fazla sattı. Bu, Gabriel Garcia Marquez'den bu yana görülmemiş bir olay. Roman, yüreğinde çocukluğunu yitirmemiş olan okurlar için bir klasik kimliği kazanmıştır.

Simyacı, İspanya'dan kalkıp Mısır Piramitlerinin eteklerinde hazinesini aramaya giden Endülüslü çoban "Santiago'nun" masalsı yaşamının felsefi öyküsüdür.Simyacı'yı bulmak kendini bulmaktır. Simyacı'nın dünya çapında bu kadar satmasının sebebi belki de kılavuzculuk niteliğinin ön planda olmasıdır."Simyacı"'yı okumak, herkes uykudayken şafak vakti güneşin doğuşunu beklemektir.

"Hikaye:"

İspanya’dan kalkıp Mısır Piramitlerinin eteklerinin hazinesini aramaya gelen Endülüslü çoban Santiago’nun masalsı yaşamının felsefi öyküsü.

Romanın kahramanı Santiago’nun anne ve babası rahip olması için onu papaz okuluna göndermiştir. Santiago, okuldan arta kalan zamanlarında babasına ait koyun sürüsünü otlatmaya götürür, bu sayede dağ, taş, tepe demeden Endülüs’ü gezerdi. On altı yaşına geldiğinde rahip olmak istemediğini, okuldan ayrılmayı ve gezginci olmak istediğini babasına söyler. Bunun üzerine babası da, oğluna içinde üç adet altın İspanyol parası olan bir kese vererek oğluna “git, kendine bir sürü al ve en iyi şatonun bizim şatomuz ve en güzel kadınların bizim kadınlarımız olduğunu öğreninceye kadar dünyayı dolaş” der ve oğlunu kutsar.

Santiago’nun sırtında bir heybesi ve içinde de yatarken yastık olarak başının altına koyduğu bir kitabı ve yamçası vardı. Önce, babasının vermiş olduğu parayla bir koyun sürüsü alır ve yaşamının büyük düşünü gerçekleştirmeye başlar; artık geziyordur. Bazen “Papaz okuluna Tanrı’yı aramak için nasıl gidebilirdim? ” diye düşünüp bunun kendisini sıktığını düşleyip tekrar kendi yazıgısı doğrultusunda bir başka yolculuğa çıkıyordu. Ancak dünya çok büyüktü, sonu gelmiyordu. Kısa bir süre de olsa koyunlarının kendisine yol göstermesine izin verse de sonunda bir yığın ilginç şeyler keşfederek tekrar onların peşinde sürüklenmekteydi. Her gün yeni bir yere gittikleri otlaklar değiştiği halde bazen mevsimlerin bile birbirine benzemediğini dahi anlamıyorlardı. Koyunların yiyecek ve sudan başka bir kaygıları yoktu. Dağ, taş, köy kasaba geçip akşam hava karardığında koyunları kurtlara karşı emniyete alacak müsait bir yer bulduklarında yatıyor ve sabah hava aydınlanınca da tekrar aynı şekilde gezmeye başlıyordu.

Ancak akşam yattığında uykusunda gördüğü rüyaların da etkisinde kalarak; gördüğü bir düşün gerçekleşme olasılığının yaşamını ilginçleştireceğini düşünüyor ve o şekilde hareket ediyordu. Romanın ana konusunu teşkil eden Mısır Piramitleri’ne gitmesi ve orada hazine bulacağı ona rüyasında söylenmişti. Romanın kahramanı, rüyasını gerçekleştirmek için önce bir falcı kadına rüyasını anlatır. Falcı kadın, kendisine tatmin edici bir cevap veremez, ancak bulacağı hazinenin onda birini kendisine vermesini ister. Bunun üzerine bir daha düşlere inanmamaya karar vererek oradan ayrılır ve yine koyunlarıyla dolaşmaya devam eder. Ancak daha sonra geldiği kasabada karşılaştığı ve kendisini Salem kralı olarak tanıtan yaşlı adamla konuşur, kendi amaçlarını anlatır. Yaşlı adam, hayatın gizemleri hakkındaki bilgiye karşılık Santiago’dan sürüsünün onda birini vermesini ister. Sarayına davet eder ve çobanı bir teste tabi tutar. Bir