ybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Santa Ana la Real belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 502 kişidir.




Santa Bárbara de Casa

Santa Bárbara de Casa, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en çok nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Santa Bárbara de Casa belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 1.203 kişidir.




Santa Olalla del Cala

Santa Olalla del Cala, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en çok nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Santa Olalla del Cala belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 2.143 kişidir.




Trigueros

Trigueros, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en fazla nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin sekiz eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesidir. Trigueros belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 7.260 kişidir.




Valdelarco

Valdelarco, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en çok nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Valdelarco belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 241 kişidir.




Valverde del Camino

Valverde del Camino, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en çok nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Valverde del Camino belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 12.554 kişidir.




Villablanca

Villablanca, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en çok nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Villablanca belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 2.324 kişidir.




Villalba del Alcor

Villalba del Alcor, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en çok nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Villalba del Alcor belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 3.422 kişidir.




Villanueva de las Cruces

Villanueva de las Cruces, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en çok nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Villanueva de las Cruces belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 410 kişidir.




Villanueva de los Castillejos

Villanueva de los Castillejos, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en çok nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Villanueva de los Castillejos belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 2.720 kişidir.




Villarrasa

Villarrasa, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en çok nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Villarrasa belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 2.095 kişidir.




Zalamea la Real

Zalamea la Real, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en çok nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Zalamea la Real belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 3.547 kişidir.




Zufre

Zufre, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en çok nüfusa sahip olan, ülkenin güneybatı köşesindeki Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden Portekiz ve Atlas Okyanusu'na kıyısı bulunan Huelva eyaletine bağlı belediyesi. Zufre belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 968 kişidir.




Çirmen Muharebesi

Çirmen Muharebesi veya diğer adıyla İkinci Meriç Muharebesi, 1364 yılında yapılmış olan Sırpsındığı Muharebesi'nde yenilen taraf olan Sırpların Osmanlı Devleti ile, Meriç kıyısındaki Çirmen yakınlarında (günümüzde Ormenio), 26 Eylül 1371 tarihinde yapılan muharebe. Osmanlıların zaferiyle sonuçlanmıştır.

Sırp kral Jovan Uglješa, sultan Murat Anadolu'dayken Edirne yönüne saldırıp Osmanlı Devleti'ni hazırlıksız yakalamak istedi. Sırp ordusunun mevcudu 70.000 kadar asker idi. Karşısına çıkan Osmanlı ordusu sayıca kendisinden çok az 800 kişi kadardı ancak taktiksel yönden bu kuvvet yüksek manevra kabiliyetine ve daha üstün taktiklere sahipti. Sırp ve Makedon birliklerinin ilerlemesine izin veren Osmanlı Kuvvetleri Çirmen mevkiinde geceleyin düşman ordusuna saldırdı. Ne olduğunu anlayamadan hazırlıksız yakalanan paniğe düşen düşman ordusu, hatlara sızan Osmanlı atlılarının, Sırp ve Makedon komutanlarını öldürülmesi ile darmadağın edildi. Savaş, Osmanlı Devleti'nin zaferi ile sonuçlandı. Sırp tarafı binlerce zayiat verdi, ayrıca binlerce Sırp askeri kaçmak isterken Meriç nehrinde boğuldu. Muharebeden sonra Meriç nehrinin rengi ölü Sırp askerlerinin kanlarından kırmızıya dönüştü. Bu zafer ile Osmanlılara Makedonya'nın yolları açıldı. Osmanlılar Drama, Kavala, Serez gibi yerleri Yunanistan'da belli bölgeleride ele geçirdiler.

Makedonya'daki Sırp Prensleri, Bulgar Kralı ve Bizans İmparatoru Osmanlı hakimiyetini tanıdılar. Böylece Osmanlı İmparatoruğu'nun Balkanlar'daki fetihleri kolaylaştı. Osmanlı Devleti'nin balkanlardaki ilerleyişi hız kazanmış oldu.

Bu zaferden sonra Sırbistan Osmanlı Devleti'ne bağlılığını bildirmek zorunda kalmıştır.




Politikada 45 Yıl

Politikada 45 yıl, Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun siyasi anılarını anlattığı anı kitabıdır.

1921'de Ankara'nın çağrısıyla Anadolu'ya geçen ve Atatürk'ün yakın çevresine giren, 1923'de Mardin'den milletvekili seçilen 1923'de çıkardığı kadro dergisinde savunulan düşüncelerden elçilikle iç politikadan 1955'de uzaklaştırılan, 1957'de ulus gazetesi başyazarlığı ile aslında hiçbir zaman kopmadığı iç politikaya aktif olarak yeniden, 27 Mayıs sonrası kurucu meclis üyeliğinin ardından 1961'de Manisa'dan CHP Milletvekili seçilen ve 14 Ekim 1962'de CHP'nin Atatürk ilkelerinden ödün verdiğini öne sürerek parti üyeliğine istifa edip 1965 seçimlerine kadar bağımsız milletvekilliğini sürdüren Yakup Kadri Karaosmanoğlu, bu siyasi özgeçmişini göz önüne alındığında yakın tarihin en önemli tanıklarından olduğu açıktır. Ayrıca bu tanığın değerleri yansıtmayacak bir yazar ve romancı oluşu, yazdıklarının önemini daha da arttırmaktadır.

Nitekim Yakup Kadri, anı yazarı olarak da romancı tavrını elden bırakmamakta, ben-merkezciliği değil gözlemciliği yeğlemektedir. Olayları, kişileri izleyen, gördüklerini duyduklarını çözümleyici bir anlatımla aktaran üçüncü kişidir sanki o. Üstelik olan bitenle değil, olayların içindeki kişiler önemlidir onun için. Hatta kişiler yerine tekil olarak kişi demek daha doğru olur. Çünkü Politikada 45 Yıl'ın odağı İsmet İnönü'dür. Atatürk Dönemi'ni anlatırken bile Yakup Kadri'nin kahramanı İsmet Paşa'dır.

İsmet Paşa, anılara giriş niteliği taşıyan "1922" bölümünün ardından 1923–1925 bölümünden başkahraman olarak ortaya çıkar ve 1965'e kadar anılar onun çevresinde döner. Yakup Kadri olayları hep İsmet Paşa'nın kişiliği ve devlet adamlığı açısından bakar. Onun kişiliğini açıklayıcı olayları üstelik te onu açıkladıkları oranda aktarır. Cumhuriyet'in ilk yıllarından başlayarak "İsmet Paşa Meselesi" ya da "fobisi" söz konusudur ona göre. Bu fobi, Cumhuriyet öncesi hükümeti Fethi Okyar'ın başbakanlığında kurulmasıyla somutluk kazanır ve 27 Mayıs sonrasındaki cumhurbaşkanlığı seçimlerine kadar sürer.

Yakup Kadri’nin anlattığı iktidar mücadelesidir. Ona göre bu mücadele, Kurtuluş Savaşı'nın ardından kurulmak istenen yeni düzeni hedeflerinden saptıracak, özellikle Atatürk'ün ölümünden sonra onun devrimlerine ters düşecektir. Bu açıdan bakıldığında Politikada 45 Yıl Atatürk, Milli Şef, Demokrat Parti ve 27 Mayıs dönemlerinin, İsmet Paşa portresi çevresinde değerlendirilmesidir. Bu değerlendirme, Yakup Kadri'nin olaylara bakışıyla biçimlenmiş olsa bile, onun sormadığı başka sorulara yol açmakta, hatta bu soruların yanıtlarının ipuçlarını da vermektedir.




Kapuzbaşı Şelalesi

Kapuzbaşı Şelaleleri Yahyalı ilçesine bağlı Kapuzbaşı köyü sınırları içerisinde yer alan kaynak şelalelerdir. Şelalelerden birisi Türkiye'nin en yüksek ve dünyanın ikinci en yüksek şelalesi olma özelliğini taşımaktadır. Şelaleler Kayseri Yahyalı ve Adana Aladağ ilçelerine yaklaşık 55 km, Kayseri'ye 145 km mesafededir. Kapuzbaşı'nın batı tarafında yer alan Hacer ormanları 18 bin hektar alanı kapsamakta ve Aladağlar Milli Parkı sınırları içerisinde yer almaktadır. Aksu Vadisi'nden Ulupınar Köyü'ne, oradan da Kapuzbaşı'ya gelen çay, şelalelerin suyu ile birleşerek ırmak haline gelip biraz ileride Zamantı Irmağı ile birleşir. Zamantı Irmağı, Seyhan Nehri'nin en büyük koludur. İkinci büyük kolu Göksu Irmağı'dır. Göksu ile Zamantı, Kapuzbaşı'nın biraz daha güneyinde Adana il sınırları içinde birleşerek Seyhan Nehri'ni oluşturur. Göksu Irmağı ve Zamantı Irmağı'nın çıkış yeri ise Kayseri'nin Pınarbaşı ilçesidir.

Kapuzbaşı Şelaleleri'nin en önemli özelliği; kaynağından çıktığı şekilde aşağıya dökülmesidir. Şelaleler Aladağlar'ın içinde derin bir vadide yer alır. Aladağlar bölgesi Toroslar'ın en yüksek kesimidir ve Orta Toroslar bölümünde yer alır. Aladağlar İç Anadolu ile Akdeniz Bölgesi'ni, Develi Ovası ile de Çukurova'yı ayırır. Aladağlar Milli Parkı Kayseri, Niğde ve Adana il sınırlarının kesiştiği bölgede yer alır.

Orta Toroslar üzeri