da ufak sürtüşmeler olsa da ciddi yaralanmalar yaşanmaz. Erkek ve dişiler yeterli büyüklükte, saklanacak alanların olduğu bir akvaryumda bir arada bakılabilir.

Etçildirler. Doğada sivrisinek larvaları, kurtçuk ve küçük böceklerle beslenirler. Evcil bettalar kuru yeme alıştırılmıştır. Betalar için hazırlanmış olan kuru yemler etçil balık diyetine uygundur, yüksek oranda protein içerir. Her ne kadar kuru yemle hayatlarını sürdürebilseler de betalara canlı yem ve dondurulmuş yemler vermek balığın daha sağlıklı ve güzel olmasını sağlar.

Bettalar labirent organı denilen özel bir organa sahiptirler. Bu onlara oksijeni su dışından alma imkanı verir. Bettalar doğal ortamlarında durgun su balıkları oldukları için bu şekilde evrimleşmişlerdir. Bu organ yavru balıklarda yaklaşık bir aylıkken gelişir ve sonraki yaşamlarında ortalama her yarım dakikada bir su yüzüne çıkıp ağızlarını hava ile doldururlar. Bu havayı soluk almak için kullanırlar.

Bettaların labirent organının bulunması, onlara en ufak su birikintilerinde bile uzun süre hayatta kalabilme becerisi kazandırmıştır. Bunu bilen Pet Shop sahipleri genellikle bettaları bardak benzeri kaplar içerisinde tutar ve satışını yaparlar. Betta her ne kadar küçük kaplarda hayatta kalabilse de sağlıklı ve halinden memnun olması için en az 30cmx30cm’ lik 30 litrelik bir akvaryum hacmine sahip olması gereklidir. Bulundukları akvaryumda ayrıca salınım yapmayan bir taban kumu, ve çeşitli akvaryum bitkilerinin bulunması  bettanın kendini daha doğal bir ortamda hissetmesine ve stressiz olmasına sebep olacaktır.

Bettalar güneydoğu asya kökenli balıklardır. Sıcak ve yumuşak suları severler. Betalar için uygun su sıcaklığı 22-28 derece arasıdır. Yaşayabildiği PH aralığı 6-8 arası, suyun sertliği 18-268ppm ya da 5-19dH aralığında olmalıdır. Fakat bu verilen rakamlar bettanın hayatta kalabildiği uç noktalardır. Balığın kuyruğu güzel, hareketleri canlı formda ve sağlıklı olması isteniyorsa, daha düşük pH değerleri, daha yumuşak ve asidik bir su sağlanmalıdır. Bunun için Cattappa Yaprağı, Mangrow Kökü ve Peat Moss gibi suyu yumuşatan ürünler kullanılmalı ya da su Reserve Osmosis (RO) musluk filtrelerinden geçirilerek yumuşatılmalıdır.

Betta erkekleri başka erkek bettaları ya da aynadaki yansımalarını gördüklerine yüzgeçlerini açarak gövde gösterilerinde bulunurlar. Bu davranış sırasında bettalar bütün güzlelliklerini ortaya sererler aynı zamanda  hızlı hızlı hareket ettikleri için yorulurlar. Günlük olarak 15-20 dakika bu şekilde balığa diğer balıklar ya da ayna göstererek idman yaptırmak yine balığın sağlığı açısından olumlu katkı sağlar. Fakat balık bu şekilde uzun süre bırakılırsa duyarsızlaşır ya da korkaklaşır. Buna dikkat edilmelidir.

Bettalarda dişiler erkeklere oranla daha küçük ve narin olurlar. Kuyruk ve yüzgeçleri küçük olur. Fakat sadece bu özelliklerine bakarak erkek ve dişiyi ayırmak mümkün değildir. Çünkü kısa kuyruklu genç erkek bettalarda kimileyin dişi betta sanılarak satılmakta ve alınmaktadır. Dişi ve erkeği ayırmanın en kolay ve kesin yolu dişilerde anüs çevresinde iğne başı büyüklüğünde ve beyaz renkte görülen yumurta tüpüdür. Bu beyaz nokta erkeklerde kesinlikle bulunmaz. Sadece üretken dişilere has bir özelliktir.
Bettalar diğer pek çok labirentli balık gibi baloncuklardan yuva kurarak ürerler. Betalarda bu yuvayı erkek balık su üzerine yapar. Genellikle bir yaprak veya bir su üstü bitkisine tutturulan bu köpük yuvayı erkek balık sürekli tazeler ve korur. Dişileri bu yuvaya çekmeye çalışır. Üretim için seçilen akvaryum küçük olmamalıdır. Erkek bettalar son derece agresif olduklarından yuvaya gelene kadar dişiyi epeyce hırpalayabirir hatta ölümüne sebep olabirir. Bunun için ya büyük ve bitkili bir tank seçilmeli ya da ufak bir kap seçilecekse erkek ve dişinin birbirlerini görüp hazır olması beklenmelidir. Hazır olan erkek yuvasını tamamlamış erkektir. Hazır olan dişi ise sürekli erkeğe doğru gitmeye çalışan ona kabaran, yüzgeçlerini açık tutan dişidir. Erkek ve dişi betta çoğu zaman iki gün birbirlerini gördükten sonra çiftleşmeye hazır olurlar.

Çiftleşmeye hazır  bettalar bir araya salındığında dişi betta erkeğin peşinden yuvanın altına gelir ve erkeği itmeye başlar. Bu itişmeler sırasında erkek betta dişiyi sarar ve çiftleşme gerçekleşir. Bu sarılmalar 3-5 saat boyunca devam eder. İlk başlarda hiç yumurta dökülmezken ilerleyen zamanda dişiden yumurtalar dökülmeye başlar. Çoğu zaman erkek ve dişi balık yumurtaları beraber toplayıp yuvaya taşırlar. Çiftleşme dişi bettanın yumurtalarının tükenmesi ile sona erer. Yumurtası biten dişiyi erkek yuvadan uzaklaştırır. Bu aşamada eğer akvaryum küçükse dişi dışarı alınmalıdır.

Erkek dişi gittikten sonra yumurtalara bakmaya devam eder. Onları ağzına alıp karıştırır. Dökülen yumurtaları toplayıp yeniden yuvaya taşır. Yeni köpükler yaparak yuvanın dağılmasını önler. Bunu yapmaya gece gündüz devam eder. Bu sebeple akşam üretim akvaryumunu hafifçe aydınlatmada fayda vardır. Yumurtalar 36 saat sonra açılmaya başlar. 48 saat sonra yumurtaların neredeyse tamamı açılmış olur. Yumurtadan çıkan yavrular normal biçimde yüzemezler. Ancak dikey olarak su yüzeyine çıkmaya çalışabilirler. Bu süreçte de baba yavruları ağzıyla toplar ve yuvaya yerleştirir. Böylece yavrular hem oksijenin bol olduğu yüzeyde dururlar, hem de yüzmeye çalışıp yorulmazlar.

Yaklaşık iki günün sonunda yavrular yatay olarak yüzmeye başlarlar. Bu zaman zarfında yavruların yumurtalarından aldıkları besinlerde tükenir. Yavrular ilk yemlerini yemeye hazır olurlar. Bu zaman erkeği ayırmak için uygun zamandır. Her ne kadar yetişkin olana dek yavrular ve babanın birlikte yaşadığı örnekler olsa da erkeğin yavrularını yeme ihtimaline karşı erkeği ayırmak daha mantıklıdır.

Yavru betalara ilk yem olarak infusoria, mikrokurt ve artemia gibi canlı yemler verilebilir. Yavru bettalar yaklaşık 15-20 günlük olmadan kuru yem kabul etmezler. Kuru yem artıkları aynı zamanda suyuda bozacağı için kullanılmamalıdır. İlk haftalarda betta yavruları su değerlerine aşırı hassas olduklarından su değişimi yapmak ölümcül sonuçlar doğurur.

Dişi bettalar bir seferde 800 kadar yumurta dökebilirler. Bu yumurtalar neredeyse hiç %100 açılmaz. İçlerinden bazıları dölsüz olurlar. Kimileri sudaki zararlı mantar ve bakteriler tarafından bozulurlar. Erkek betta bunları yiyerek ortadan kaldırır. Erkekler çoğu zaman bozuklarla beraber kimi sağlam yumurtaları da yiyebilir. Hatta mantarlaşma çok ileri boyutlara ulaşırsa erkek betta tüm yumurtaları yiyerek yuvayı dağıtır. Yavruların çıkma oranı su kalitesi ve hijyeniyle, bir de babanın ne kadar iyi kuluçka yaptığıyla ilgili bir durumdur.




Pigme kariyaku

Pigme kariyaku ("Mazama nana"), geyikgiller (Cervidae) familyasından bir kariyaku türüdür. Arjantin, Brezilya ve Paraguay'da bulunur. Yerel adı bororò 'dur. Kısa bacakları olan küçük bir geyiktir ve ağırlığı 15 ile 20 kg. arasındadır. Rengi kızıl-kahve rengindedir. Bazen bu tür "Mazama rufina" türünün alt türü olarak nitelenir.




Yıldız Gemisi Askerleri

Starship Troopers (Yıldız Gemisi Askerleri), Paul Verhoeven'in 1997 yapım tarihli filmi ve aynı adı taşıyan Robert A. Heinlein'in militarizm ve hizmete dayalı vatandaşlık sistemini ele aldığı romanıdır. Hikâyenin geçtiği dönemde, insanlık en büyük düşmanıyla, böcek Araknithlerle karşı karşıya gelir. Dönem içinde insanlık, militarist ve katı bir hiyerarşi ile yönetilen bir Federasyon ile yönetilmektedir. İnsanlar ikiye ayrılmıştır: 1) Sıradan siviller 2) Federasyon'a bir şekilde hizmet ederek "Vatandaş" olanlar. Robert A. Heinlein'in ünlü romanlarındandır.

Casper Van Dien (Johny Rico)
Dina Meyer(Dizzy Flores)
Denise Richards (Yüzbaşı Carmen Ibanez)
Jake Busey(Er Ace Levy) 
Neil Patrick Harris




Euryarchaeota

Euryarchaeota, Archaea üst alemine ait bir şube. Bu grup metanogenleri, "halo bakterileri", bazı "ekstrem termofilik aerobları" ve "ekstrem termofilik anaerobları" içermektedir. "Metanogenler" metan üreten archaeonlar olup çoğu bağırsaklarda bulunmaktadır. "Halobacteria" sınıfına ait türler ekstrem tuz konsantrasyonlarında yaşayan archaeonlardır. Bu archaeonlar diğerlerinden rRNA sekans benzerlik ve farklılıklarına bakılarak ayrılmıştır.




Emir dağı

Emir dağları, Afyonkarahisar İl sınırlarının doğu-kuzeydoğusunda ve Emirdağ ilçesi ile Eber Gölü arasında konumlanır. Emir Dağları’nın yükseltisi genelde kuzeyden güneye gittikçe artar. Kuzeyde "Hodulbaba Tepesi" 1547 metre, "Emirdede Tepesi" 2064 metredir ve daha güneyde "Başyurt Tepesi" 2281 metre yükseltisi ile dağın en yüksek zirvesini oluşturur.

1116 yılında Bizanslılarla Selçuklular arasında cereyan eden Bolybotum (Bolvadin) Savaşı'nda, Büyük Selçuklu Devleti Sultanı Müizzeddin Melikşah ordusunu güneydeki dağın yamacına, Emir Mengücek ise ordusunu kuzeydeki dağın yamacına yerleştirmiş, işte bu durum üzerine sultanın çekildiği dağa Sultan dağı, Emir Mengücek'in çekildiği dağa da Emir dağı adı verilmiştir. Anadolu Selçuklu Sultanı I. Rükneddin Mesud bu mücadelelerden sonra zamanını bu yerlerin iskânına ayırmıştır (1147-1157).

Emir Dağları, kaynağını kendisinden alan ve kuzeye doğru akarak Sakarya Nehri’ne birleşen dereler tarafından derince yarılmıştır. Üzerinde çok sayıda geçici derelerin oluşturduğu "V" biçimli çentik vadiler vardır. Emir Dağları’nın doğusunda basık görünümleri ile dikkati çeken ve il sınırlarının üzerinden geçtiği Kızılçal Dağı 1601 metre ve bu dağın güneyinde yer alan Kasım Dağı 1587 metredir. Kasım Dağı, Akşehir Gölü’nün kuzeyinde ve kabaca uzantısı kuzeybatı-güneydoğu doğrultulu olup, kuzeybatıda iki önemli tepesi bulunmaktadır. Bunlar "Karabay Tepesi" (1473 m.) ve "Köhnebaba Tepesi" (1425 m.) dir. Yörenin en belirgin Emir dağları, eteklerindeki Emirdağ ilçesinin, Bolvadin ve Sultandağı arasındaki sınırı belirler.

Bölge, kışın son derece soğuk yarı kurak Akdeniz iklim kuşağındadır ve yıllık ortalama sıcaklığı 11,4 °C'dir. Ayrıca bu bölge, ikinci Doğu Akdeniz yağış kuşağındadır, yıllık yağış ortalaması 394 mm'dir.

Emirdağ dağları bitki coğrafyası daha çok Sultan D