kendilerini Ortodoks-radikal Yahudi olarak tanımlar.
Müslümanlar İsrail'in en büyük dini azınlığını oluşturmaktadır. Nüfusun %2'si ise Hristiyan'dır. Bu Hristiyan nüfusun çoğunluğu yurt dışından gelen göçmenlerdir. İsrail'de Budizm ve Hinduizm inancına mensup insanlar da vardır. Fakat bu inanca mensup insanlar yasa dışı göçle ülkeye geldikleri için İsrail'deki Budist ve Hindu nüfus tam olarak bilinmemektedir. Kudüs, Müslümanlar ve Hristiyanlar için büyük önem taşır. Batı Duvarı, Tapınak Dağı, Mescid-i Aksa Cami ve Kutsal Mezar Kilisesi İsrail'deki Müslüman ve Hristiyanlar için önemlidir.

İsrail'de eğitim hayatı 15 yıldır. Birleşmiş Milletlere göre halkın %97'si okuryazardır 1953'ten beri okullar devlet tarafından 5'e ayrılmıştır. Bunlar; normal okullar, dini okullar, ortodoks okullar, kamu okulları ve arap okulları. İsrail halkının büyük çoğunluğu normal okullarda eğitim görmektedir. İsrail'de yaşayan Araplar ise Arap okullarına giderler bundaki en büyük etken sadece İslam dini ve Arapça eğitiminin Arap okullarında verilmesidir.

İsrail'de öğrenciler 3 yaşında okula başlar ve 18 yaşında öğrenim hayatını bitirirler. Üniversitelere ise sınavla girilir. Üniversiteye giren öğrenciler eğitim hayatlarına devam ederler. Fakat İsrail'de ilköğretim, ortaöğretim ve lise zorunludur. Okullarda İngilizce eğitimi ilköğretimden itibaren verilir. İlköğretim 1. ve 6. sınıf, ortaöğretim 7. ve 11. sınıf, lise ise 12. ve 15. sınıftan oluşur. Liseyi bitiren öğrenciler Bagrut isimli sınava girerler ve sınavdan aldıkları dereceye göre üniversiteye yerleşirler. Sınavda en sık matematik, İbranice, genel kültür, felsefe ve tarih alanlarında soru sorulur. Bu sınavlar mezun olunan okullara göre değişmez. Dini okullardan mezun kişilerde Bagrut isimli sınavdan geçmek zorundadır ve Bagrut sınavında dini sorular sorulmaz. İsrail'de eğitim ücretsizdir. Bunun dışında özel okullar yoktur tüm okullar devlete bağlıdır. İsrail üniversiteleri mezun olan öğrencilerine sağladıkları iş olanaklarıyla popülerdir. Times, Higher Education Jerusalem ve Tel Aviv Üniversitesini "dünyanın en iyi 100 üniversitesi" listesine eklemiştir.






Guzman'ı Ararken

Guzman'ı Ararken Nisan Yayınları tarafından birinci baskısı Eylül 1997'de yayınlanan Nicholas Shakespeare' a ait kitaptır. Kitabı Türkçe' ye çeviren Murat Çelikkan'dır. Nicholas Shakespeare, "The Vision of Elena Silves" adlı romanıyla Somerset Maugham ödülü'nü kazanmıştır. 1993 yılında En İyi Genç İngiliz Romancı seçilen yazarın "Guzman'ı Ararken" kitabı, "In Pursuit of Guzman" (1988) ve "Guzman Found" (1994) adlı iki makalesinin bir araya getirilmesinden oluşmaktadır.




Tiberya

Tiberya (İbranice: טבריה; Tverya; Arapça: طبرية; Ṭaberiyye), İsrail'in batısında bir şehirdir. Museviliğin 4 kutsal şehrinden biridir. İsmini imparator Tiberius'tan almıştır.

Şehir 20 yılında Herod Antipas tarafından yaptırılmıştır.




Muzaffer Hacıhasanoğlu

Muzaffer Hacıhasanoğlu(d. 1924, Çankırı - ö. 17 Ocak 1985, İstanbul), Türk öykü, roman, şiir ve deneme yazarı.

Kasaba insanının bireysel sorunlarını, aile ve toplum ilişkilerinin sağlıksız yanlarını işlemiştir.

İlkokulu Kalecik'de okudu, Ankara Gazi Lisesi'ni, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi'ni bitirdi. Anadolu'nun çeşitli il ve ilçelerinde sıtma savaş hekimliği ve Hükümet Tabipliği yaptı (1948-53). 1953-57 arasında İşçi Sigortaları Ankara Hastanesi'nde iç hastalıkları dalında uzmanlık eğitimi gördü. Tosya Devlet Hastanesi'nde iç hastalıkları uzmanı olarak çalıştı. Malatya Sosyal Sigortalar Hastanesi'ndeki görevinden 1973'te emekli oldu.

Genellikle klasik öykü anlayışına bağlı kalan, romanlarında ve öykülerinde toplumsal sorunlara ağırlık veren Hacıhasanoğlu, edebiyata 1943'te Büyük Doğu dergisinde Muzaffer Doluca imzasıyla yayımladığı şiirlerle başladı. 1947'de Varlık dergisinde çıkmaya başlayan öyküleriyle dikkat çekti. Vatan, Cumhuriyet ve Milliyet gazetelerinde tefrika edilen "Kasaba Kadınları", "Evlerde Sevgi Yoktu", "Tadsız Dünya", "Emin Efendi" adlı romanlarını kitap olarak çıkarmadı. "Eller" (1979) adlı yapıtıyla 1980 Türk Dil Kurumu Öykü Ödülü'nü aldı. Yayımlanmış tek romanı "Trenler Yine Gidiyor" adlı romanıdır. (1982). Denemelerini "Atatürk Bakıyor Bize" adlı kitapta toplayan yazarın diğer yapıtları arasında; "Bir Tespih Tanesi" (1951), "Bu Dağın Ardı" (1954) ve "Dağ Başındaki Ölü" (1983) sayılabilir.

Ölümünden sonra Kültür Bakanlığı "Öyküler" adıyla 2001 yılında Muzaffer Hacıhasanoğlu’nun hikâyelerinden bir seçki yayımladı. Kitabın sunuşunda şu cümleler yer alıyor: Cumhuriyet dönemi Türk Edebiyatının unutulmaya yüz tutmuş değerli öykü yazarlarından biri olan Muzaffer Hacıhasanoğlu'nu gündemde tutmak amacıyla hazırlanmış bu kitapta; yazarın gerçeklik anlayışı, Türk insanına olan inancını ve yaşamın anlamını yakalama çabalarını yansıtan öykülerini bulmak mümkündür.




Porsche 910

Porsche 910 veya Carrera 10 Porsche tarafından Porsche 906 modeli baz alınarak yapılmış yarış otomobili. 1966 ve 1967 yıllarında 15 adet üretilmiştir.

Aracın 906'dan ana farkı F1'de kullanılan 13 inç (32.75 cm) lastikleri ve yol otomobillerinin aksine tek merkezi civatalı jantlarıdır. Bu tek civata yerleşimi sebebiyle araç yol kullanımına uyumsuz olmuş, ancak pit stoplarda zaman kazanılmıştır. Genel yapı olarak 910, 906'ya kıyasla daha kısa ve daha hafiftir.

Porsche 910 modeli 1966'nın ortasında İsviçre'de Sierre'den Crans-Montana'ya yapılan tırmanma yarışı ile yarışlara ilk adımını attı. Motor olarak 911 modelinden alışılagelen 2000 cm hacminde 6 silindirli gücünde veya 2200 cm hacminde 8 silindirli gücünde üniteler kullanıldı.

910 fabrika için yarıştığı yaklaşık bir yıllık süre boyunca oldukça başarılıydı. Sınıfındaki ana rakipleri Ferrari Dino 206P'lere karşı genellikle daha başarılı olmuş, ancak hızlı pistlerde daha güçlü motorlara sahip Ford GT40 ve Ferrari Prototip modellere karşı genel klasmanda geride kalmıştır. Araç için Targa Florio gibi daha virajlı pistlerde zaferler beklenmekteydi, araç 1967'de bu pistte yarışı 1., 2. ve 3'üncülüğü elde ederek bu beklentileri karşılamıştır.

1967'deki 1000 km Nürburgring yarışında, Porsche'ye evinde ilk genel klasman galibiyetini kazandırmak için fabrika 6 araçla piste çıktı. Yarışan 6 silindirli üç araç yarışı 1, 2 ve 3. olarak bitirdi, 8 silindirli araç ise 4. oldu. 8 silindirli diğer iki araç ise motor arızaları sebebiyle yarışı tamamlayamadı. Bu galibiyet ile Porsche, Dünya Spor Otomobil Şampiyonası'nda 1956 Targa Florio ve 1960 Sebring 12 Saat'ten sonra üçüncü büyük galibiyetini elde etti.

Fabrika Le Mans yarışına yeni Porsche 907 "uzun kuyruk" ile katılarak, yarışı bir 910 ve iki 906'nın önünde 5. sırada tamamladı.

Tırmanma yarışlarında, aracın hafif ve açık tavanlı 8 silindirli 910 "Bergspyder" versiyonu kullanılmaya devam etti. Bergspyder, 1967 ve 1968 Avrupa şampiyonalarını kazandı. 1967 Dünya Spor Otomobil Şampiyonası'na dahil olan Ollon-Villars tırmanma yarışında Gerhard Mitter ve Rolf Stommelen tarafından kullanılan iki 910 modeli, Herbert Müller'in daha büyük V12 motorlu Ferrari P'sini yenerek 1. ve 2. oldular.




Solunum

Solunum aşağıdaki anlamlarda kullanılır





Atina demokrasisi

Atina demokrasisi veya Klasik demokrasi, Antik Yunan şehir devletlerinde uygulanmış olan demokrasi çeşididir. Atina devlet yönetimi, antik çağın bilinen ilk demokrasisi ve belki de en önemlisidir. Diğer Yunan şehirlerin de demokrasi yönetimi kurmalarına rağmen ya Atina modelini seçmemişler ya da istikrarı sağlayamamışlardır. Bilinen ilk doğrudan demokrasi denemesidir. Doğrudan demokrasi ile Atina’da yaşayan herkesin devlet yönetimine katılma hakkı olduğu anlamına gelmez. Fakat, karar alıcı sistemin içinde yer alanlar için ekonomik düzey gibi herhangi bir ölçüt de yoktur. Atinalı vatandaşlar temsilci seçmezler, onun yerine yasaları ve vergi icralarını oylayarak karar verirlerdi.

Demokrasi, yunanca bir sözcüktür. Sözcüğün son kısmı "kratos"; "iktidar, yönetme, güç" anlamına gelmektedir. "Demos" sözcüğü ise; halk, yurttaş topluluğu, sıradan halk gibi pek çok anlamı olan bir sözcüktür.

Demokrasiyi de siyaseti de yani kamusal tartışma sonucu karar alma ve uyma sanatını keşfedenler de Yunanlardı. Sözde kabile demokrasileri ya da erken dönem Mezopotamya’sında bulunduğu düşünülen demokrasileri de reddedemeyiz ancak bunlar tarihe ve de kendilerinden sonraki toplumlar üzerine önemli etki bırakmamışlardır. Yunanlar siyaset hakkında sistematik olarak düşünmede, gözlemlemede, yorumlamada, ve siyaset teorileri oluşturmada bir ilkti.

MÖ 5. ve 4. yüzyıl Atina’sı iyi ve yeterli sebepler yüzünden aynı zamanda düşünsel olarak da yeni ufuklar açan bir örnekti.

Solon (MÖ 594), Kleisthenes (MÖ 508) ve Atinalı Efialtes (MÖ 462) Atina demokrasisinin gelişmesinde büyük katkı sağlamışlardır. Tarihçiler hangisinin daha demokratik hareketler ve reformlar yaptığı konusunda farklı yorumlarda bulunur. Atina demokrasisinin genel olarak Klistenis'in reformlarıyla kurulduğu kabul edilir. Diğer taraftan, 7. yüzyılda Pisistratus'un yönetimi ele geçirmesiyle tiranlık rejimi ortaya çıkmış, Solon'un reform çalışmalarına rağmen Atina'da da tiranlık dönemi yaşanmıştır. Bu dönemin sonunda ise Efialtis, diğerlerine nazaran daha barışçıl şekilde, Klistenis reformlarını yenilemeye çalışmıştır.

En büyük demokratik lider olarak gösterilen Perikles'in ölümünden sonra ve Peloponez Savaşı'nın sonuna doğru Atina demokrasisi iki defa kesintiye uğrayarak oligarşik yapıya bürünmüştür. Eukleides döneminde yenilenerek kuruldu. 4. yüzyıldaki bu yenilenme Perikles sisteminden daha fazla detay içeriyordu. Atina demokrasisi MÖ 322 yılında yok edildi. Bu demokrasi şekli daha sonralarıda kuruldu fakat hangisi gerçek demokrasi olduğu tartışılabilir bir konudur.

Atina'nın nüfusu ve bu nüfusun ne kadarının demokrasiye katıldığı hakkındaki bilgiler sadece yakın tahminlerden oluşur. Atina nüfusu içindeki köle ve Atina dışından gelen nüfus sürekli olarak değişmiştir. MÖ 4. yüzyılda Atina nüfusunun 250.000-300.000 arasında olduğu tahmin edilir. Bu nüfusun 100.000'i Atina vatandaşı ve Atina