eler birçok dizi şeklinde roman yayınlarken 1838'de Dumas da oyunlarından biri olan "Le Capitaine Paul"ü dizi roman olarak tekrar yazdı. Personel kadrosunu yazarların oluşturduğu bir yapım stüdyosu açtı ve buradan yüzlerce hikâye ortaya çıktı. Bütün öyküleri o kurguluyor, yön veriyor ve eklemeler yapıyordu.

Dumas birkaç arkadaşının yardımıyla Avrupa tarihinden ünlü suçlar ve suçlular hakkında "Les crimes celebres" adındaki sekiz ciltlik eserini 1839'dan 1841'e kadar geçen sürede tamamladı. Bu araştırmada Beatrice Cenci, Martin Guerre, Cesare ve Lucrezia Borgia'nın yanı sıra örneğin katil oldukları iddia edilerek idam edilmiş Karl Ludwig Sand ve Antoine François Desrues gibi daha güncel olaylara da yer veriyordu.

Dumas kendisinin eskrim ustası Augustin Grisier ile 1840 tarihli "Les armes et le duel" romanında işbirliği yaptı. Hikâye Grisier'in gözünden Rusya'daki Aralıkçılar İsyanı sırasında yaşanan olaylara nasıl tanık olduğunu anlatıyordu. Sonuçta roman Çar I. Nikolay tarafından Rusya'da yasaklandı ve Dumas'nın ülkeyi ziyaret etmesi Çar'ın ölümüne değin yasaklandı. "Le Comte de Monte-Cristo" ("Monte Kristo Kontu"), "Les Frères corses" ve anılarında Grisier'ye olan büyük saygısını gösterir.

Dumas'nın pek çok asistanı ve ortağı vardı. Auguste Maquet aralarında en fazla bilinendir. Yirminci yüzyılın sonlarına kadar rolünün ne olduğu tam anlaşılamamıştı. Maquet'nin Monte Kristo Kontu'nun hikâyesinin anat hatlarını belirlediği ve "Üç Silahşörler" ile onun devam romanlarının yanında Dumas'nın birkaç eserine daha önemli katkıları olduğu biliniyor. Birlikte çalışma yöntemleri şöyleydi; Maquet konuyu tasarlar ve taslakları yazardı, Dumas da ayrıntıları, diyalogları ekler ve final bölümünü yazardı. Maquet kendi isminin de kitaplarda yer almasını ve çalışması için daha fazla para almasını sağlamak için Dumas'yı mahkemeye verdi. Parasını alma konusunda başarılı oldu ama ismini kitaplara koyduramadı.
Dumas'nın romanları o kadar popülerdi ki kısa süre içerisinde İngilizce'ye ve başka dillere çevrildiler. Yazıları sayesinde önemli bir miktarda para kazandı ama kadınlara çok para harcadığı ve şaşaalı bir hayat yaşadığı için sık sık iflas etti. İlişki yaşadığı tam 40 metresi bulundu. 1846 senesinde Paris'in dışındaki Le Port-Marly'de yanında yazması için ek bir binayla beraber Château de Monte-Cristo adlı kır evini inşa ettirdi. Burası sık sık Dumas'nın cömertliğinden yararlanıp uzun süre misafir kalan yabancı ve tanıdıklarla dolardı. İki yıl sonra mali zorluklar yaşamaya başladığı için tüm mülkü satmak zorunda kaldı.

Dumas birçok farklı türde örnekler verdi ve hayatı boyunca yaklaşık 100.000 sayfa yazısı basıldı. Deneyimlerini kullanarak yaptığı seyahatlerden sonra gezi kitapları yazdı. Kral Louis-Philippe bir isyanla tahttan indirildikten sonra Louis-Napoléon Bonaparte başkan seçildi. Dumas, Bonaparte tarafından sevilmediği ve de alacaklılarından kaçmak için Brüksel, Belçika'ya gitti. 1859 civarında da Fransızca'nın soylular arasında ikinci dil olduğu ve yazmanın çok popüler olduğu Rusya'ya hareket etti. Dumas farklı maceralar arama arzusundan dolayı ayrılmadan önce Rusya'da iki yıl geçirdi. Ayrıca Rusya hakkında bir gezi kitabı da yayınladı.

1861'de II. Vittorio Emanuele'yi kral seçen İtalya Krallığı kuruldu. Dumas buraya hareket etti ve sonraki üç yıl boyunca İtalyan birleşme hareketinde yer aldı. "Indipendente" adlı gazeteyi kurdu ve yönetti. 1864'te Paris'e dönerken İtalya hakkında gezi kitapları da yayınlatmıştı.

Aristokrat geçmişine ve kişisel başarılarına rağmen Dumas melez kökeni nedeniyle ayrımcılıkla uğraşmak zorunda kaldı. 1843'te ırk sorunlarından ve sömürgeciliğin etkisinden bahsettiği Georges adlı romanını yazdı. Afrika kökenli olmasından dolayı kendisine aşağılayıcı sözler sarf eden bir adama verdiği cevabı ünlü olmuştur. Dumas adama şöyle demişti:

Dumas 1 Şubat 1840'ta aktris Ida Ferrier (doğum adı Marguerite-Joséphine Ferrand (1811–1859)) ile evlendi. Başka kadınlarla da birliktelik yaşadı ve bu ilişkilerinden bilinen dört çocuğu oldu.


Dumas 1866 civarında o zamanlar oldukça ünlü bir aktist olan Adah Isaacs Menken ile ilişki yaşadı. Aktris Londra'daki "Mazeppa" oyununda sergilediği performansla büyük övgü almıştı. Paris'te sergilenen sevilen oyun "Les Pirates de la Savanne"de de rol alıp kariyerinin zirvesine çıkmıştı.

Yazılarından başlayarak Dumas'ı yıllardır araştıran uzman Claude Schopp, Dumas'ın birlikte olduğu 40 metresinin yanı sıra üç çocuğunu daha buldu.

Aralık 1870'de ölen Dumas doğduğu yer olan Aisne ilindeki Villers-Cotterêts'te gömüldü. Ölümü Fransa-Prusya Savaşı'nın gölgesinde kaldı ve değişen modayla da ünü azaldı. Yirminci yüzyılın sonlarında Reginald Hamel ve Claude Schopp gibi uzmanlar kaybolmuş işlerinin bulunmasının yanı sıra eserlerinin yeniden değerlendirilmesine ve sanatının takdir edilmesine sebep oldular. Dumas'nın Fransız kültürüne katkılarından dolayı 2002'de adına bir anma töreni düzenlendi.

1970'te onuruna Alexandre Dumas Paris Métro istasyonuna ismi verdildi. Paris'in dışındaki kır evi Château de Monte-Cristo restore edildi ve müze olarak halka açıldı.

Araştırmacılar Dumas'nın arşivlerdeki eserlerini bulmaya devam ettiler. Bunların arasında uzman Reginald Hamel'in Bibliothèque Nationale de France'ta bulduğu beş perdelik "Altın Hırsızları" oyunu da vardı. Bu oyun 2004'te Honoré-Champion tarafından yayınlandı.

2002'de Dumas'nın ikiyüzüncü doğumgününde Fransa Cumhurbaşkanı Jacques Chirac yazarın küllerinin birçok aydının gömüldüğü Paris'teki Panthéon anıtına tekrar getirildiği törende yer aldı. Tören televizyonda da gösterildi. Chirac konuşmasında şöyle demişti:
Chirac konuşmasında Fransa'da hala ırkçılığın var olduğunu kabul etti ve Alexandre Dumas'nın Victor Hugo ve Émile Zola gibi büyük yazarların yanına getirildiği törenin bu çirkinliği düzeltmenin yollarından biri olduğunu söyledi. Chirac ayrıca Fransa'dan pek çok büyük yazar çıkmasına rağmen hiçbirinin Dumas kadar okunmadığına dikkat çekti. Dumas'nın eserleri yaklaşık 100 kadar dile çevrildi ve 200'den fazla filme uyarlandı.





Barza Ovası

Barza Ovası. Denizli Tavas ilçesinin güneyinde bir ova ve bu ova etrafındaki köylerin ortak adı.

Barza köyleri; 

Barza kelimesi "Vücudunun yarısı beyaz yarısı kara olan keçi anlamına Çanakkale ve Gelibolu civarında kullanılmaktadır (Türk Dil kurumu, Derleme Sözlüğü, II, Ankara 1993, s. 536)" anlamında kelimedir. "Yörük kültürü"nden gelen bir kelimedir. Bu kelime Barza Ovası ve çevresinin Osmanlı Devleti zamanında bağlı olduğu "Menteşe Sancağı Yörük cemaatleri isimlerinde geçmektedir.

Yörük grupları, Oturak Barza', Mukata’a-i İskender Bey, Kayı, Kızılca Keçilü, Horzum, Mukata’a-i Yahşi Bey, Kızılca Balkıca', Divane Ali ve Güne Barza, Karacakoyunlu, Sazak, Sekekçi (?), Elsüz, Balya Bolu ve Kozviran gibi cemaatlerdir."

Büyük cemaatlerin çoğu tir’lere ayrılmıştır. Yani tir bir cemaatin alt birimini teşkil etmektedir. Mesela, “Tir-i Bali Barzası an Cemaat-i Oturak Barza” gibi ifadelerle büyük ve önemli bir cemaatin alt kolu olduğu belirtilmiştir. Tir’lerin aldığı isimlerin büyük çoğunluğu insan ismidir.

Yine bu bölgedeki en önemli cemaatlerden birisi Divane Ali ve Güne Barza’dır. Bunlar Tavas, Muğla, Bozöyük, Çine ve özellikle Peçin kazalarında yaşamaktaydılar. 1522’de 2933 hane, 1095 kara, 199 mücerred, 50 muaf’tan meydana gelmekte olup hâsılları 146000 akçadır. "

"Menteşe Yörükleri ile ilgili kayıtlarda “Toprakları yoktur”, “toprakları vardır”, “hariç toprakta konarlar”, “hariç toprakta otururlar”, “ektikleri yerin öşrün verip”, “Oturak Barza”, “Göçer Barza” gibi ifadelerin olması, ayrıca Yörüklerin ödedikleri vergiler arasında “resm-i çift, nim çift ve bennak” gibi vergilerin geçmesi, yine hâsıl içerisinde “tahıl, pamuk” vb. ürünlerin yer alması bize bunların bazılarının çiftliklere sahip olduklarını ve hayvancılığın yanında tarımla da iştigal ettiklerini göstermektedir."

"Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi-Fırat University Journal of Social Science-Cilt: 18, Sayı: 2 Sayfa: 403-440, ELAZIĞ-2008"




Asklı mantarlar

Asklı mantarlar ( , "Ascomycetae" ya da "Ascomycetes"), biyolojide mantarlar aleminine ait bir şubedir.

Asklı mantarlar "bira mayası mantarları" diye de bilinir ve "Askus" (, "askos") bu şubenin mikroskobik sporlarına verilen addır. Filogenetik olarak "Bazidyumlu mantarlara akrabadırlar. Bircok maya mantarları ve küf mantarları bu subeye dahildir.

Çoğunluğu karada yaşasa da, çok az türü sularda yaşar. Bazılarında tallus bulnur. Hiflerde bölme çeper vardır ve genellikle tek çekirdekli, nadir olarak çok çekirdeklidirler.




Oğuz Rayonu

Oğuz Rayonu (Azerice: Oğuz rayonu, 1991'e kadar: Vartaşen rayonu, Azerbaycan'ın rayonlarından biridir. İdarî merkezi Oğuz şehridir.

Azerbaycan'ın kuzeyinde bulunmaktadır. Azerbaycan'ın İsviçresi olarak bilinir. Yüzölçümü 1220 km²'dir. Nüfusu yaklaşık 42.000 kişidir. En büyük nehri Elican nehridir. Fındık, ceviz ve kestane açısından çok zengindir.
1 Ocak 2013 tarihli resmi verilere göre rayon nüfusu 41.667 kişidir.

Çok eski Alban abideleri ve yaşayış yerleri bulunmaktadır. "Oğuz gazetesi" adında bir yerli gazetesi vardır. Büyük köyleri 
Ermenet, Xaçmaz, Daşağıl, Qumlaq, Bayan, Kerimli, Padar vs. dir.




Deveciler

Deveciler, Hive Emiri Ebü'l Gazi Bahadır Han tarafından hanlığın deve ihtiyacını karşılamak amacı ile Elburz dağlarının eteklerine yerleştirilen 500 Türkmen ailesinden çoğalan topluluğa verilen isimdir.

Bahadır Han'ın yerleştirdiği bu Türkmen grubu zamanla çoğalarak 5000 çadıra kadar çıkmıştır. Horasan'da meydana gelen coğrafik ve sosyal olaylar sonucunda, kıtlıktan da etkilenen grup, başlarında Kara Halil denen liderlerinin önderliğinde Anadolu'ya göç etmişlerdir. Günümüzde bir kısmı Çukurova'da Misis, Ceyhan, Yumurtalık ve Toros Dağları eteklerinde yaşamaktadırlar. Bir kısmı da Antalya ve Ege yöresine dağılmıştır.

Bu gün Anadolu'da "Biz Devecilerdeniz" diyen Türkmenler bu topluluğun mensuplarıdır.

Ali Suavi'nin Hive Hanlığı adlı eserinde ayrıntılara rastlamak mümkündür.




Sinekler





Garipçe, S