ptı; bu yapıtlar, en güzel yapıtlarından sayılırlar.

İtalya gezisinden çok hoşlanan Dürer,Venedik'te bulunduğu sırada Orta İtalyalı sanatçıların oymabaskılarını gördü. Floransalı ressam Antonio Pollaiuolo'nun eserlerinden etkilendi. Dürer, İtalya'dayken ayrıca "Hercules ve Stymphalis Kuşları" adlı yapıtını yaptı.

1490'ların sonları, Dürer'in eser verme sayısının arttığı yıllar oldu. 1497'de "Sampson ve Aslan", 1498'de "Hercules ve Stymphalis Kuşları"'ndaki Herakles'e benzeyen bir usluple "Dresden Altar Panosu" resminden başka aynı yıl bir tane daha kendi portresini yaptı. Aynı yıl bir başka yapıtı olan "Mahşer" adlı ağaç baskısını yaptı. 1499'da Oswolt Krel'in yarım boy portrelerini yaptı; aynı yıl Nürnbergli Tucher ailesinden üç aristokratın portrelerini yaptı.

16. yüzyıla girerken Dürer,birkaç resim daha yaptı. Bunlar; 1500 tarihli yeni bir "Kendi Portresi", 1500-10 yılları arasında yaptığı "Meryem'in Yaşamı", yine 1500 tarihli ve Nürnbergli Tucher ailesinden birini resmettiği "Genç Bir Adamın Potresi" Dürer'in bu dönemde verdiği eserlerden bazılarıdır.

1504'de "Adem ve Havva" adlı ünlü oymabaskısını yapan Dürer, aynı yıl öğrencilerinin de yardımıyla "Üç Kral Altarı" adlı resmini yaptı. Bu "Üç Kral Altarı" yapıtı, Dürer'in "Müneccim Kralların Tapıması", "Davulcu ve Kavalcı", "Eyüb ve Karısı" gibi resimlerinden etkilenmişti.

1505 sonbaharında 2. kez İtalya'ya giden Dürer, İtalya'da 1507 kışına değin kaldı. Zamanının büyük bir bölümünü Venedik'te geçirdi. Venedikli ressamlardan en çok Giovanni Bellini'den etkilendi. Orada iken birçok yapıt verdi. Bunlar; "Genç İsa Doktorlar Arasında" (1506), birçok yarım boy resim (1505-07), "Gül Çelenkler Şenliği" (1506; büyük altar pano)gibi yapıtlar sayılabilir.

1507'de İtalya'dan döndükten sonra Nürnberg'de gösterişli bir ev aldı. İtalya'dan döndükten sonra da resim yapmaya devam ederek İtalya'da geçirdiği deneyimlerden yararlanarak 2. bir "Adem ve Havva" (1507), "On Binlerin Şehit Olması" (1508), "Kutsal Üçlünün Tapınması" (1511) gibi resimlerden başka 1507-13 yılları arasında İsa'nın çektiklerini anlatan bir dizi bakır oymabaskı ve ağaç oymabaskı yaptı.

Kutsal Roma-Cermen İmparatoru I. Maximillian 1512'de Nürnberg'de bulunduğu sırada Dürer'i koruması altına aldı. Dürer, onun hizmetinde 1519'da Maximillian ölene değin çalıştı. Bu dönemde "Şövalye, Ölüm ve Şeytan", "Aziz Hieronymus Çalışma Odasında", "Melankoli I" gibi en ünlü bakır oymabaskılarını yaptı (1513-14). İmparatorun dua kitabının kenarlarının süslenmesi için ünlü Alman sanatçılarla işbirliği yaptı. 1515-18 yılları arasında demir levha ve bir dizi aside yedirme demir baskı da gerçekleştirdi. 10 yıl içinde imparatorun iki portresini (1519) ve "Lucretia" (1518) gibi ünlü resimlerini yaptı. Bu arada gezilere de çıktı; 1517 sonbaharını Bamberg'de geçirdi, 1518 yazında Augsburg'a gitti ve orada Martin Luther'le tanıştı. Sonraki yıllarında Luther'in sadık bir izleyicisi oldu.

1519'da I. Maximillian'ın ölümü üzerine görev süresi biten Dürer, 1520'de karısıyla birlikte Felemenk'e son kez gitti. Felemenk'teyken Nijmegen ve Köln yoluyla Anvers'e gitti, orada 1521 yazına değin kaldı. Aralık 1520'de Zeeland'a gitti, Nisan 1521'de Brugge ve Gent'i ziyaret etti. Felemenk'te de resim yapmayı sürdürerek bir dizi çizim yaptı ve Felemenk resimlerinden etkilenen birçok resim yaptı. Bunlar "Anna Selbdritt Portresi", Aziz Hieronymus'un yarım boy portresi(1521), Bernhard von Resten'in küçük boy portresi gibi yapıtlardır.

Temmuz 1521'de karısıyla Nürnberg'e dönen Dürer, orada iken hastalandı. Ama resim yapmayı sürdürerek birkaç ünlü portresi ve ağaç baskı ve oyma portreler yaptı. En ünlü yapıtlarından olan "Dört Havari" yapıtını yine bu hasta döneminde yaptı.

6 Nisan 1528'de ölen Dürer, Nürnberg'de Johannesfriedhof'a (Yuhanna Mezarlığı) gömüldü. Yetiştirdiği sanatçıların da gösterdiği gibi, çağının en etkili ressamlarından ve oyma baskı ustalarından biriydi. Nitekim Floransalı sanatçı Giorgi Vasari, "Le Vite de' piu eccellenti architelli, pittori, e scultori Italiani" (1550; Ünlü İtalyan Mimar, Ressam ve Heykelcilerin Yaşamları) adlı kitabında Dürer'den övgüyle söz etti.




Francisco Goya

Francisco José de Goya y Lucientes (; d. 30 Mart 1746 - ö. 16 Nisan 1828), Romantizm akımının önde gelen isimlerinden olan İspanyol ressam ve gravür sanatçısı. İspanyol saltanatının saray ressamı olarak çalışan Goya'nın eserlerinin yaşadığı döneme ait bilgi veren önemli belgeler olduğu düşünülür. Portreleriyle de ün kazanmış olan ressam, sanatındaki yaratıcı ve yıkıcı öğeler ve cesur resimleriyle kendisinden sonra gelen Manet, Picasso ve Francis Bacon gibi isimleri etkiledi.

Modern sanatın öncülerinden biri olarak kabul edilen ressamın eserlerinin büyük bir bölümü Madrid'de Museo del Prado'da sergilenmektedir.





Gökçesu, Mengen

Gökçesu, Mengen ilçesinin 11 km batısında bulunan belde.

Gökçesu Beldesi 16 köy muhtarlığı ve 4 merkez muhtarlığından oluşmaktadır.

Gökçesu Beldesinde bir adet Aile Sağlık Ocağı mevcuttur. Gökçesu Beldesinde bir adet ilkokul ve bir adet ortaokul mevcuttur.

Beldenin ekonomisi tarım,hayvancılık,madencilik,tekstil ve tavuk kesimhanelerinden sağlanmaktadır.

Beldenin nüfusunun yıllara göre dağılımı;




Mehmet Ali Yağcı

Mehmet Ali Yağcı (d. 1937 - ö. 1985) pehlivan ve yağlı güreşçi.

Balıkesir'in Sındırgı ilçesi Alacaatlı köyünde 1937 yılında dünyaya gelen Mehmet Ali Yağcı, üç kez Kırkpınar Başpehlivanı olmuştur. 1.90 cm. boyu, 120 kg.ağırlığı ve sırım gibi vücut yapısı ile yağlı güreşin efsanevi güreşçilerindendir. Günümüzde bile Mehmet Ali Yağcı, muhteşem fiziği ile güreş severlerin zihninde yer etmektedir. (Peter Ustinov'un Topkapı - Kaşıkçı Elması filminde güreş sahneleri O'nundur). Minder güreşi de yapmıştır. Minder güreşlerinde Balkan 3.lüğü vardır. Döneminde çok popüler olmasına rağmen mütevazı tavrını elden bırakmayan ender sporculardandır.

1957 yılında 20 yaşında Kırkpınar'da başa güreşen ender genç pehlivanlardandır. Sporcunun önemli başarıları şunlardır:


1964 yılında Tokyo Olimpiyatlarına ağır siklette Hamit Kaplan ile beraber çağrılmışlardır. Bunun anlamı, Tokyo'da antrenörün tercih edeceği güreşçi mindere çıkacak diğeri yedekte kalacaktır. Antrenörünün ağır siklette güreşmesi için, Hamit kaplan'ı tercih etmesi sonucu doğal olarak güreşmeden dönen Mehmet Ali Yağcı, O'nu çekemeyen bir takım düşmanlarının iftirasına uğramıştır. Yıpratılmaya ve yağlı güreş severlerin gözünden düşürülmeye çalışılmıştır. Yine de mütevazılığını bırakmayan sporcu her sorana bu durumu anlatmıştır.

1966 yılında Kırkpınar'da galip geldiği halde rakibinin galip ilan edilmesi üzerine güreşi 29 yaşında bırakmıştır.
Aktif güreşi bıraktıktan sonra güreş camiasından kopmamış, hakem heyetlerinde görevler almıştır.
Pehlivan, 1985 yılında Antalya Elmalı yağlı güreşleri hakem heyetinde görevli iken, cuma namazı sonrası yapılan türbe ziyaretinde kalp krizinden hakkın rahmetine yürümüştür.

Mehmet Ali Yağcı, doğal olarak Kırkpınar dışında da ülkenin dört bir yanında güreşlere katılmış ve her bölgede namına nam katmış, başarıdan başarıya koşmuştur. Pehlivanın iki oğlu ve bir kızı vardır. Oğulları pehlivanın sağlığında güreşe devam etmişler ve başarılar elde etmelerine rağmen pehlivan öldükten sonra aktif güreşi bırakmışlardır. Büyük oğlu Başol Yağcı, her yıl Kırkpınar Yağlı güreşlerine görevli olarak davet edilmektedir. Daha önceki yıllarda meydan baş hakemliği yapan bu eski güreşçi 2006 yılından itibaren kule hakemliğine terfi etmiştir. Kule hakemliği eski Baş Pehlivan'lardan veya ülkenin en iyi yağlı güreş hakemleri arasından seçilmektedir.




Hokusai

Katsushika Hokusai (葛飾北斎) (d. 1760, Edo - ö. 10 Mayıs 1849), Japonya'da Edo döneminde yaşamış Japon sanatçı, ressam, oymabaskı ustası, tahta oymacısı ve ukiyo-e ressamıdır.

Edo (günümüzdeki adı Tokyo) doğumlu Hokusai'ın en bilinen eseri, 1820li yıllarda ürettiği, uluslararası üne sahip Kanagawa'nın Büyük Dalgaları'nın da dahil olduğu 36 Fuji Dağı Manzarası adlı ahşap baskı serisidir. Bu seri hem yerel seyahet hareketi hem de kişisel Fuji Dağı takıntısı ile yaratılmıştır. Hokusai'a önce Japonya'da ve sonrasında dünyada üne kavuşturan işte bu seri ve özellikle serinin Kanagawa'nın Büyük Dalgaları ve Bulutsuz Havada Fuji Dağı (ya da Kızıl Fuji) eserleridir.





Édouard Manet

Édouard Manet (23 Ocak 1832 – 30 Nisan 1883), Fransız ressam. Ondokuzuncu yüzyılda modern hayatı konu alan resimler yapmaya başlamış ilk ressamlardandır. Manet, gerçekçilik akımından izlenimciliğe geçişte önemli bir rol oynadı. İlk dönem başyapıtlarından "Kırda Öğle Yemeği" ve "Olympia", kendisinden genç ressamlara esin kaynağı oldu. Daha sonraki yıllarda ise o ressamlar izlenimciliğin en önemli isimleri oldular. Günümüzde, bu iki resim, modern sanatın başlangıcı kabul edilir.

Édouard Manet, 23 Ocak 1832'de Paris'te varlıklı ve birbirine bağlı bir ailenin üyesi olarak doğdu. Annesi, Eugénie-Desirée Fournier, İsveç Prensi Charles Bernadotte'nin torunuydu. Babası, Auguste Manet ise Fransız bir yargıçtı ve oğlunun da tıpkı kendisi gibi hukuk alanında kariyer yapmasını istiyordu. Dayısı, Charles Fournier, yeğenini resim yapması konusunda teşvik etti ve sık sık Louvre'a götürdü. 1845 yılında, dayısının tavsiyesiyle, Manet çizim konusunda özel ders almaya başladı. Bu dersler sırasında ileride Güzel Sanatlar Bakanlığı yapacak olan Antonin Proust ile tanıştı. Proust-Manet dostluğu yaşamlarının sonuna kadar sürdü.

1848 yılında, babası isteği üzerine bir eğitim gemisiyle Rio de Janeiro'ya doğru yola çıktı. Deniz Kuvvetleri sınavına iki kere girip başarısız olduktan sonra babası sanat eğitimi almasına izin verdi. Manet, 1850'den 1856'ya kadar, geniş tarihi tabloları ile tanınan Thomas Couture isimli akademik bir ressamla birlikte çalıştı. Boş zamanlarında ise Louvre'daki büyük başyapıtları kopyalıyordu.

1853 ile 1856 arasında Almanya, İtalya ve Hollanda'yı ziyaret etti. Bu ziyaretler sırasında Frans Hals, Diego Velázquez ve Francisco Goya'nın eserlerini inceleme fırsatı buldu. Bu üç ressamdan çok etkilendi ve daha sonra