bu pazarlık Kepler in Prag’ı 6 Nisanda kızgın bir tartışma ile terk etmesiyle son buldu. Kepler ve Tycho kısa süre içinde barıştı ve maaş ve kalma yeri konusunda Haziran ayında bir anlaşmaya vardı ve Kepler ailesini toplamak için Graz da evine döndü.

Graz daki politik ve dini zorluklar Kepler in Brahe’ye hızlıca dönme umutlarını altüst etti. Astronomik çalışmalarını devam ettirmek umuduyla Archduke Ferdinand ile bir görüşme ayarlamıştı. En sonunda, Kepler Ferdinand a ithafen ay hareketlerini açıklamak için kuvvete dayalı bir teoriyi ileri sürdüğü bir makale yazdı: "In Terra inest virtus, quae Lunam ciet" ("Dünyada Ay ın hareket etmesii sağlayan bir kuvvet vardır"). Bu makale ona Ferdinand in saltanatında yer sağlamasa da, ay eklipslerini ölçmek için 10 Temmuzda Graz da uyguladığı yeni bir method detaylandırmış oldu. Bu gözlemler onun optik kanunu üzerine yaptığı araştırmalarının Astronomiae Pars Optica da zirve yapmasının temelini oluşturdu.

2 Ağustos 1600 de Katalizim e dönüşü reddettiğinde, Kepler ve ailesi Graz’dan sürgün edildi. Birkaç ay sonra, Kepler Prag’a şimdilerde evin geri kalanının olduğu yere döndü. 1601 in büyük kısmında, direkt olarak Tycho tarafından desteklendi. Tycho Kepler i gezegen gözlemlemek ve Tycho’nun rakiplerine demet yazmakla görevlendirilmişti. Eylül ayında, Tycho Keplerin imparatora sunduğu yeni bir projenin (Prutenic Tables of Erasmus Reinhold’un yerine geçen Rudolphine Tables)komisyonunda ortak olmasını sağladı. Tycho’nun 24 Ekim 1601 deki beklenmedik ölümünden iki gün sonra, Kepler Tycho’nun bitmeyen işlerini tamamlama sorumluluğuna sahip büyük matematikçi varisi tayin edilmişti. Önündeki 11 yıl boyunca muhteşem matematikçi olarak hayatının en verimli dönemini geçirdi.

Ekim 1604 yılında, yeni parlak bir akşam yıldızı (SN 1604) çıktı, ama Kepler kendisi bu yıldızı görene kadar söylentilere inanmıyordu. Kepler sistemli olarak Novayı gözlemlemeye başladı. Astrolojik olarak, bu 1603 yılının sonunda ateşli trigonunda başlangıcı oldu. İki yıl sonra De Stella Nova da yeni bir yıldız tanımlayan Kepler imparatora astrolog ve matematikçi olarak sunuldu. Şüpheci yaklaşımları çeken astrolojik yorumları ele alırken Kepler yıldız astronomik özelliklerini adres etti. Yeni bir yıldızın doğuşu göklerin değişkenliğini ima etti. Bir ekte, Kepler ayrıca Polonyalı tarihçi Laurentius Suslyga son kronolojisi çalışmasını tartışmıştır: O Suslyga kabul çizelgeleri dört yıl geride olduğunu doğru olduğunu varsayıp, o zaman Bethlehem Yıldız önceki 800 yıllık döngüsünün ilk büyük bağlantılı ile çakışıp yok olacağını hesaplanmıştır.

Astronoma Nova’nın tamamlamasından ardından birçok Kepler araştırması Rudolphine Tablolarının hazırlanması üzerinde odaklanmıştır ve tabloya dayalı kapsamlı bir ephemeridesi (yıldız ve planetlerin pozisyonun özellikli tahminleri) kurdu. Ayrıca İtalyan gökbilimci ile işbirliği yapma girişim başarısız olmuştur. Onun bazı işleri kronoloji ile ilgilidir ve astroloji ve Helisaeus Roeslin gibi afetlerin dramatik tahminlerini de yapar.

Fizikçi Feselius bütün astrolojiyi ve Roeslinin özel çalışmalarını meslekten ihraç etme çalışmaları yayınlarken Kepler ve Roeslin saldırı ve karsı saldırı yaptığı seriyi yayınladılar. 1610 yılının ilk aylarında Galilea Galilei güçlü yeni teleskobunu kullanarak Jüpiter yörüngesindeki dört uyduyu keşfetti. Sidereus Nuncius olan hesabı yayınlandıktan sonra Galileo Kepler’in gözlemlerinin güvenirliğini göstermek için Kepler’in fikrini beğendi. Kepler heyecanla kısa bir cevap yayımladı, Dissertatio cum Nuncio Sidereo (Yıldızlı Messenger ile Sohbet).

O Galileo’nun gözlemlerini destekledi ve kozmoloji ve astrolojinin yanı sıra astronomi ve optik için teleskopik ve Galileo’nun keşiflerinin içeriği ve anlamı hakkındaki çeşitli düşüntüleri önerdi. O yıldan daha sonra, Kepler Galileo’dan daha fazla destek sağlayarak, ‘’The moons inNarratio de Jovis Satellitibus’’ hakkındaki kendi teleskopik gözlemleri yayınladı. Ayrıca Kepler’in hayal kırıklığı üzerine Galileo, Astronomia Nova hakkındaki hiçbir reaksiyonu yayınlamadı. Galileo’nun teleskopik keşiflerinin duyulmasından sonra Kepler Köln Dükü Ernest’ten aldığı ödünç teleskop kullanarak teleskopik optiğin deneysel ve teorik soruşturmalarına başladı. El yazmasının sonuçları 1610 yılının eylül ayında tamamlandı ve Dioptrice olarak 1611 yılında yayınlandı.

O yıl yeni yıl hediyesi olarak, bazı zaman patronu olan arkadaşı, Baron von Wackher Wackhenfels, için Strena Seu de Nive Sexangula (Altıgen Kar Bir Yılbaşı Hediyesi) başlıklı kısa bir broşür besteledi. Bu risalede kar tanelerinin altıgen simetrisin ilk açıklamasını yayınladı ve simetri için hipotetik atomistik fiziksel temelinin içine tartışma uzanan, daha sonra da küreler ambalaj için Kepler varsayımı olan, en verimli düzenleme hakkında bir açıklama olarak bilinen bir hale geldi. Kepler sonsuz küçükler matematiksel uygulamalarının öncülerinden biriydi, süreklilik kanununa bkz.

Kepler geometrik şekillerin bütün dünyanın dekorunun yaratıcı olduğuna ikna edildi. Harmony, o doğal dünyanın oranlarını müzik ile-özellikle astronomik ve astrolojik açıdan-açıklamaya çalıştı.

Kepler Kepler’in katıları olarak bilinen rakamlar dahil olmak üzere düzenli çokgenler ve düzenli katı keşfetmeye başladı. Oradan da o harmonik analizlerini müzik, astronomi ve meteroloji için uzattı; uyum göksel ruhlar tarafından yapılan seslerden kaynaklanmıştır ve astronomi olayları bu tonlar ve insan ruhları arasındaki etkileşimdir. 5. Kitabın sonunda, Kepler gezegen hareketlerinde, Güneş'ten yörünge hızı ve yörünge mesafesi arasında ilişkileri ele alır. Benzer ilişki diğer gökbilimciler tarafından kullanıldı ama Tycho verileri ve kendi astronomik teorileri ile onların yeni fiziksel önemini iyileştirdi.

Diğer harmoniler arasında Kepler gezegenler hareketinin üçüncü kanunu olarak neyin bilindiğini söyledi. O bu yortunun (8 Mart 1618) tarihini vermesine rağmen, o bu sonuca nasıl ulaştığınızı hakkında herhangi bir ayrıntı vermez. Ancak, bu tamamen kinematik yasanın gezegen dinamiklerinin geniş önemi 1660s kadar fark ettiremedi.

Kepler kanunu hemen kabul olmadı. Galileo and Rene Descartes, Kepler’in Astronomia Nova sını tamamen görmemezlikten gelme gibi birçok ana nedenler vardı. Kepler’in öğretmeni dâhil birçok uzaybilimci Kepler’in astronomi dahil fiziğe girişine karşı çıktılar. Bazıları kabul edilebilir pozisyonda olduğunu kabul ettiler. Ismael Boulliau eliptik yörüngeleri kabul etti ama Kepler alan kanununun yerine geçti. .

Birçok uzay bilimci Kepler’in teorisini ve onun çeşitli değişiklilerini, karşı gökbilimsel gözlemlerini test ettiler. 1631 yılındaki Merkür transit olayında, Kepler Merkür’ün belirsiz ölçümlerine sahipti ve öngörülen tarihten önce ve sonra günlük transitleri aramak için gözlemci tavsiye etti. . Pierre Gassendi tarihteki Kepler'in tahmini transitini onayladı. Bu Mercury transitinin ilk gözlemidir. Ancak; Venüs geçişini gözlemlemek için yaptığı girişim sadece bir ay sonra Rudolphine Tablolarındaki yanlışlıklar yüzünden başarısız oldu. Gassendi Paris dâhil Avrupa’nın çoğunu görünür olmadığını fark etmedi. 1639 yılında Venüs geçişlerini gözlemleyen Jeremiah Horrocks kendi gözlemlerini kullanarak geçişleri tahmin eden Keplerian modelinin parametrelerini ayarladı ve daha sonra geçiş gözlemlerindeki aparatları inşa etti. O Kepler modelinin sağlam bir savunucusu olarak kaldı.

"Kopernik Astronomi özeti" Avrupa genelindeki astronomlar tarafından okundu ve Kepler'in ölümünden sonra bu Kepler'in fikirlerini yaymak için ana araç oldu. 1630 ve 1650 arasında, en çok kullanılan astronomi ders kitabı elips-temelli astronomisine dönüştürüldü. Ayrıca, az sayıdaki bilim adamları, göksel hareketleri için onun fiziksel temelindeki fikirlerini kabul ettiler. Bu Newton evrensel kütle çekim bir kuvvet-tabanlı teoriden gezegensel hareket Kepler yasalarını türetilmiş olan Isaac Newton'un Principia Mathematica (1687) da sonuçlandı.

 

Kepler astronomi ve doğal felsefenin tarihsel gelişiminde oynadığı rol ötesinde, felsefe ve bilim tarihçiliğininde de büyük bir yer tutmuştur. Kepler ve onun hareket yasaları astronominin merkezi oldu. Örneğin; Jean Etienne Montucla'nın Historie des Mathematiques(1758) ve Jean Baptiste Delambre'nin Histoire de l’astronomie moderne(1821).Aydınlanma perspektifiyle yazılmış bu ve bunun gibi kayıtlar Kepler'in metafizik ve dini şüphecilikle onaylanmayan kanıtlarını iyi hale getirmiştir, ama sonra Romantik dönemin doğal filozofları bu ögelerin onun başarısının merkezi olduğunu gördü. Influential History of the Inductive Sciences 1837'de William Whewell Kepler'in endüktif bilimsel deha arketipi olduğunu buldu; Philosophy of the Inductive Sciences 1840'da Whewell Kepler'i bilimsel yöntemin en gelişmiş biçimlerinin düzenlemesi olarak tuttu. Aynı şekilde Ernst Friendich Apelt Kepler'in ilk el yazılarını incelemek için yoğun çalıştı.

Ruya Caricesi Buyuk Katherina tarafından satın alındıktan sonra 'Revolution of Sciences' için Kepler bir anahtar oldu. Kepler'in matematik, estetik duyarlılık, fiziksel fikir ve teoloji gibi birleşik bir sistemin parçası olarak gören Apelt Kepler'in hayatı ve çalışmalarının ilk genişletilmiş analizini ortaya çıkardı. Kepler'in bir dizi modern çevirileri 19. yüzyılın sonlarında 20. yüzyılın başlarında tamamlanmak üzeredir ve Max Cospar'ın Kepler biyografisi 1948'de yayınlandı. Ama Alexandre Koyre'de Kepler üzerinde çalıştı,onun tarihsel yorumlarında ilk kilometre taşı Kepler'in kozmolojisi ve etkisi oldu.Koyre ve diğerlerinin birinci nesil bilimin profesyonel tarihçileri 'Scientific Revolution' bilim tarihinin merkez olayı olarak anlattı ve Kepler devrimde(belki) merkezi figür olarak tanımlandı. Koyre, modern dünya görüşlerine antik gelen entelektüel dönüşümün merkezinde Kepler'in deneysel çalışmalarının yerine, kurumsallaştırılmalarında yer almıştır.1960'lı yıllardan bu yana Kepler'in astroloji ve meteoroloji, geometrik yöntemleri, dini görüşlerinin rolü, edebi ve retorik yöntemleri, kültürel ve felsefe ile yaptığı geniş çalışmaları dahil olmak üz