n İHA'lar potansiyel olarak sınırsız uçabilirler. Ancak bu dalda en uzun uçuş rekoru hâlen 2003 yılında düşerek parçalanmasına rağmen Aerovironment Helios Prototype modelinin elindedir. Yakıt ile uçan İHA'lar için en önemli sorun havada yakıt ikmalinin şu an için yapılamamasıdır. ABD Hava Kuvvetleri tarafından yapılan çalışmalar sonucunda 2010 yılından itibaren buna olanak sağlanacaktır.

Defansif İleri Araştırma Projeleri Ajansı (Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA)) 5 yıl boyunca yere inmeden havada kalabilecek bir İHA yapmak için sözleşme imzalamıştır. Bu projenin adı "Vulture"dir. Üretici yerden herhangi bir yakıt desteği sağlamadan havada kalabilecek bir İHA yapmayı taahhüt etmiştir. 450 kilo olması düşünülen araç 60.000 ila 90.000 feet arasında bir irtifada uçacaktır.

İHA'ların yaptığı atışlarda hedefini bulma yüzdesi sorgulanır bir hâl almıştır. Bunda en önemli neden ise artan sivil kayıplarıdır. Mart 2009'da "The Guardian" gazetesinde çıkan yazıda İsrail'e ait İHA'lardan fırlatılan füzelerin vurduğu boş sokaktaki 48 Filistinli sivil hayatını kaybetmiştir. Ki bu insanların ikisi ufak çocuk olmak üzere kadın ve genç kızlardan oluşmaktaydı.
İnsan Hakları İzleme Örgütü (HRW) İsrail Ordusuna ait İHA'lar ile Hamas örgütüne karşı, havadan karaya yapılan saldırılar sırasında sivil kayıpların olduğunu rapor etmiştir. Bununla beraber raporun içerisinde akılda kalan soru HRW sadece 6 saldırı ve 29 sivil ölümünden bahsetmektedir ki bu sayı Hamas’a karşı yapılan saldırılar karşısında çok az görünmektedir. Bu harekât sırasında toplam sivil ölü sayısını 1400 olarak açıklayan Filistinli kaynaklar, 900'e yakın ölümün operasyonlar sırasında olduğunu açıkladı. HRW örgütüne göre bu ölümlerde üçüncü sırayı İHA'lardan fırlatılan füzeler almaktadır.

ABD’ye ait İHA'ların Pakistan'ın Kuzey Veziristan bölgesinde yaptığı saldırılar iki ülke arasındaki ilişkilerin gerilmesine neden olmuştur. Agence France-Presse'in açıkladığı rapora göre 45 İHA saldırısı sonucunda 450 insan ölmüştür. Pakistan tarafından yapılan açıklamalarda bu saldırılarda öldürülen her 2 militana karşılık 50 sivilin hayatını kaybettiği belirtilmiş ve ABD suçlanmıştır. Ancak Amerikalı yetkililer bunu kabul etmemektedir. Büyük bir ihtimalle bu saldırıları Amerikan ve Pakistanlı yetkililer ortaklaşa planlamış ancak sivil kayıpların ortaya çıkması üzerine Pakistanlı yetkililer inkâr yoluna gitmiştir.

Günümüzde dünya çapında birçok ülke İHA kullanmaktadır. Bu araçları ülkelerine göre görmek için lütfen "İnsansız hava araçları listesi"ne bakınız.












Helmuth Karl Bernhard von Moltke

Helmuth Karl Bernhard von Moltke (26 Ekim 1800, Parchim, Mecklenburg-Schwerin – 24 Nisan 1891), Alman Mareşal. Yeğeni Helmuth Johann Ludwig von Moltke, Generaloberst rütbesiyle 1908-14 yılları arası Alman Ordusu Genelkurmay Başkanı olarak I. Dünya Savaşı'nda da görev aldı.

Babası, Danimarkalı Korgeneral Friedrich Philipp Victor von Moltke'ydi (1768-1845). Dokuz yaşındayken Holstein Hohenfeld'e yatılı olarak bir okula gönderildi. On bir yaşında Danimarka Kopenhag Harp Okulu'na girdi. 1818 yılında Teğmen rütbesiyle Danimarka Ordusuna göreve başladı. 1822 yılında Frankfurt'ta (Oder) konuşlu 8. Piyade Alayı'na atandı. 1823 yılında Prusya Harp Akademisi'ne başladı. 1826 yılında Prusya Ordusu'na katıldı.

Carl von Clausewitz'in etkisi altında kalarak askeri tarihe merak sardı. 1838 yılında Genelkurmay'da görev almaya başladı. 1835-1839 arasında Osmanlı Ordusu'nda öğretmenlik ve müşavirlik yaptı. Osmanlı başkumandanı Hafız Osman Paşa maiyetinde müşavir olarak Nizip Muharebesi'ne katıldı. Berlin'e dönünce önce Magdeburg'daki 4. kolordu kurmay başkanlığına, sonra veliaht Friedrich Wilhelm'in yaverliğine atandı. 1857 yılında Friedrich Wilhelm imparator olunca, Genelkurmay Başkanlığı'na getirildi.

1866 ve 1870 savaşlarında Avusturya ve Fransa'ya karşı harekâtı yönetti ve büyük saygınlık kazandı. Alman İmparatorluğu'nun kuruluşundan sonra, 1871'de kont, 1872'de Yüksek Meclis üyesi oldu. 1870'in konfederasyon ordusunu gerçek bir "Alman ordusu" haline getirdi. Komutası altında bu orduya Prusya askeri geleneğini aşıladı. 1888'e kadar 31 yıl Genelkurmay Başkanlığı görevini yürüttü.

4 Nisan 1891 tarihinde Berlin'de öldü. Cenazesi, askeri törenle çevrili halde ve Kaiser II. Wilhelm'de dahil binlerce kişinin yer aldığı bir devlet töreni düzenlendi. Otto von Bismarck cenazesine katılmadı. Binlerce asker, Kaiser'in önderliğinde, Berlin'in Lehrter Demiryolu İstasyonu'na Tabutuna eşlik etti. Moltke'nin naaşı, Kreisau sitedeki aile mezarlığına defnedildi. Ancak Kreisau (şimdiki Krzyzowa, Świdnica ili) II. Dünya Savaşı'ndan sonra talan edildi. Günümüzde mezarına ait hiçbir iz mevcut değildir.

Almanca, Danca, İngilizce, Fransızca, İtalyanca, İspanyolca ve Türkçe olmak üzere 7 dil bilmekteydi.

"Briefe aus der Türkei" ("Türkiye'den Mektuplar") adlı kitabı Türkiye'de "Moltke'nin Türkiye Mektupları" ismi ile basıldı.






Christadelphianlar

Christadelphianlar (Türkçe okunuşu: Hıristadelfiyanlar), 19. yüzyılın ortalarından itibaren Britanya (1848) ve Kuzey Amerika'nın birçok bölgesinde pek çok isim altında ancak tek bir inançla toplanan gruplar. Amerikan Sivil Savaşı (1863) zamanında vicdani ve dinî inançlarına aykırı olduğunu ileri sürerek askerlik hizmetini ifa etmeyi reddeden kimse statüsünü alabilmek için bir gruba bağlılığın beyan edilmesi gerekmiştir. O dönem itibarıyla "Christadelphian" kullanılmıştır.

Christadelphian kelimesi "İsa inancında kardeşlik" ya da "Mesihte Kardeşlik" anlamına gelen Yunanca ibareden türetilmiştir.

Christadelphianların inançları tamamen İncil’e dayalıdır ve Tanrı kaynaklı başka metinleri kabul etmezler. İncil, Tanrı’nın her şeyi yaratan olduğunu iletir. Oğlu İsa’dan ayrı bir varlıktır. İncil, Kutsal Ruh’un bir kişi olduğunu değil, Tanrı’nın yaratma ve kurtarmada kullandığı güç olduğunu öğretir.
İncil, İsa’nın; özellikle Eski Ahit’te İbrahim ve Davut’a atfedilen kehanetlerde vadedilen Mesih olduğunu bildirir. İsa, Meryem’in oğlu ve Tanrı’nın gücüyle mucizevi doğumu itibarıyla Tanrı’nın Oğlu’dur. Cezbedilmişse de günah işlememiştir. Tanrı ona ölümsüzlük vermiştir ve o, Tanrı’nın oturduğu göğe yükselmiştir. İsa, dünyada Tanrı’nın krallığını kurmak için bizzat dönecektir. Tahtı Kudüs’te (Yeruşalim) olacaktır ve İsrail’de yeniden kurulan Tanrı krallığında kral olacaktır. İsa aynı zamanda dünyaya hükmedecektir.

İnsanlar, ancak öğretilerine inanarak, tövbe ederek ve suya tamamen dalarak vaftiz edilme yoluyla İsa’nın müridi olabilmektedir. Tanrı’nın merhametine inanarak kurtarılmasına rağmen gerçek inanç kendini, sevap kazanılacak işler yolunda uğraşılması şeklinde gösterecektir; dolayısıyla mürit, İncil öğretileriyle uyumlu bir yaşam sürdürmelidir. İncil; ölümü, hayatın tamamen sona ermesi olarak tanımlar. Ölümden sonra inançlılar adem-i vücut (var olmama) hâlinde, İsa’nın dönüşüyle yaşanacak dirilişe kadar bilinçsizdir. Yargı gününü müteakiben, kabul görenler İsa ile yeniden yaratılmış bir dünyada, ona Tanrı’nın Krallığı’nı kurmada yardım ederek, ölümlü nüfusa bin yıl (Milenyum) hükmederek yaşayacaktır. Tanrı’nın Krallığı, İsa ve havarileri tarafından öğretilen İncil’in odak noktasıdır.

Tanrı’nın vaatlerinin gerçekleşeceğini ve Kutsal Kitaplar’ın güvenilirliğini görmek için İncil’in kehanetlerinden gerçekleşen örneklere, özellikle de halklarla ilgili olanlara (Danyal 11) bakmak yeterlidir. Ana görüş Hristiyan mezhepler tarafından geleneksel olarak kabul edilen bazı doktrinler vardır ki İncil’e dayandırılamamaktadır, özellikle ruhun ölümsüzlüğü, Teslis ve İsa’nın önceden var oluşu gibi. İncil’de şeytan veya iblisin geçtiği yerlerde anlaşılması gereken, insanoğlunun tabiatında var olan günah ve Yaratan’ın isteklerine karşı gelmeye eğilimidir. Cehennemden, ebedi eziyet yeri değil, sadece bütün insanların girdiği mezar anlaşılmalıdır.

Christadelphianlar vicdani ve dinî inançlarına aykırı olduğunu ileri sürerek askerlik hizmetini ifa etmeyi reddeden kimselerdir ("conscientious objector") ama pasifist değillerdir ve orduya girmekten sakınırlar. Genelde pazar günleri gerçekleşen cemaat ibadeti, vaftiz edilen tüm üyelerle birlikte İsa’yı anmaya odaklanır.

Günümüzde aşağı yukarı 130 ülkede, çoğu kurulmuş ekklesialara üye, kendi dillerinde vaaz ve ibadet eden yaklaşık 60.000 Christadelphian vardır.





Mary Wortley Montagu

Leydi Mary Wortley Montagu (d. 26 Mayıs 1689, Londra - ö. 21 Ağustos 1762, Londra), İngiliz yazar. Osmanlı döneminde İngiltere tarafından İstanbul'a elçi olarak atanan Edward Wortley Montagu'nun eşiydi.

Leydi Mary 1689 yılında Londra'da soylu bir ailenin kızı olarak dünyaya geldi. Çocukluk yıllarında şiir yazmaya başladı ve Latince öğrendi. Kendisinde 11 yaş büyük bir politikacı olan Edward Wortley Montagu'ya aşık oldu. Babasının onayını almadan 1712 yılında Edward Wortley Montagu'yla evlendi.

1716 yılında eşi İngiltere'nin Osmanlı elçisi olarak atandı. Leydi Montagu eşi ve oğluyla birlikte İstanbul'a geldi. Lale Devrinin başlangıcına rast gelen bu dönemde 2 yılını İstanbulda geçirdi. İngiltere'deki arkadaşlarına İstanbul'daki izlenimlerini en ince ayrıntılarıyla anlatan birçok mektuplar yazdı.

1718 yılında eşiyle birlikte Londra'ya geri döndü ve sosyetenin aranan bir üyesi oldu. Hikâyeler ve çeşitli konularda makaleler yazdı. Diğer soylularla çeşitli konularda topluma açık tartışmalara girdi. Bazı görüşlerinlerden dolayı feminizmin ilk savunucularından biri olarak kabul edilmektedir. 1738 yılında Venedikli Kont Francesco Algarotti'ye aşık oldu. Eşi ve çocuklarını terkederek İtalya'ya gitti. Kont Algarotti'yle aralarının bozulmasına rağmen yaşamının geri kalan bölümünün çoğunu İtalya'da geçirdi. 1762 yılında Londra'da öldü.

Leydi Montagu'nun İstanbul'da yazdığı mektuplar ("Şark Mektupları") ölümünden sonra 1763 yılında kitap halinde yayınlandı ve Avrupa'da ilgiyle okundu. Bu mektuplar "Turkish Embassy Letters" adı altında halen basılmaya devam etmektedir ve Türkçeye de tercüme edilmiştir [1]. Bu mektuplar genelde Osmanlı toplumunu olumlu b