yı Tanrı veya tanrısal ortaklık konumunda kabul eden Katolikler ve Protestanlar onu sapkın olarak görüyorlardı. Cenevre'da yakalandı ve o vakit Protestan mezhebine bağlılardan oluşan Cenevre idaresinin kararıyla bir kazığa bağlanıp diri diri yakılarak öldürüldü.

Miguel Servet Villanueva de Sijena, Huesca, İspanya'da 1511'de (muhtemelen 29 Eylül'de) doğmuştur fakat kesin bir kayıt yoktur. Bazı kaynaklar Servet'in 1509'da doğduğu iddialarından dolayı daha erken tarihler verir. Baba tarafından ataları Aragonya Pireneleri'nde bulunan "Serveto" isimli mezradan gelir, ailenin soy ismi de buradan gelmektedir. Anne tarafı ise Monzón bölgesinden gelen Yahudi dininden dönme bir soydan gelir. 1524'te, yakındaki Sijena Kraliyet Manastırında noter olan babası Antonio Servet, genç Miguel'i muhtemelen Lérida'da bulunan Zaragoza Üniversitesi'ne veya başka bir yüksek öğretim kurumuna gönderdi. Servet'in iki erkek kardeşi vardı, bir tanesi babası gibi noter oldu, diğeri ise Katolik rahibi oldu. Servet diller konusunda yetenekliydi, Latince, Yunanca ve İbranice eğitimi görmüştür. On beş yaşında, Miguel Juan de Quintana isimli bir Fransiskan frerinin hizmetine girdi, ve Kitab-ı Mukaddes'in tümünü kendi döneminde mevcut olan el yazmalarındaki asıl dillerinde okumuştur. Daha sonra 1526'da hukuk eğitimi almaya Toulouse Üniversitesi'ne gitti. Orada Protestan öğrencilerle gizli toplantılar yapması ve çalışmalar düzenlemesiyle zanlı durumuna düştü.

1530'da Quintana, Kutsal Roma İmparatoru Şarlken'in günah çıkarma papazı olarak belirlendi. Servet, Quintana'nın hizmetindekilerden birisi veya sekreteri olarak onunla beraber yola çıktı. Servet, Almanya ve İtalya üzerinden seyahat ederek Şarlken'in Bolonya'daki taç giyme törenine katıldı. Orada Papa ve heyetinin sergilediği tantana ve şatafat Servet'i Katolik Roma'dan soğuttu ve reformcuların safına geçmeye karar vermesinde etkili oldu. Servet'in Kutsal Roma devletindeki muhitini terk ettiği kesin tarih bilinmiyor. Ekim 1530'da Basel'de Johannes Oecolampadius'u ziyaret etti. Orada yaklaşık on ay boyunca kaldı. Bu süre zarfında bir matbaada musahhih olarak geçimini sağladı. Bu sırada ilâhiyat konusundaki kişisel öğretilerini yaymaya başlamıştı. 1531'in Mayısında Strazburg'da Martin Bucer ve Wolfgang Fabricius Capito ile tanıştı.

İki ay sonra, 1531'in Temmuz'unda "De Trinitatis Erroribus"u (Teslisin Yanlışlıklarına Dair) kitabını yayımladı. Bir sonraki sene, "Dialogorum de Trinitate"yi (Teslis Üzerine Diyaloglar) ve bunun eki mahiyetindeki "De Iustitia Regni"yi (İsa Hükümdarlığında Bir Dünyadaki Adalete Dair) tek cilt halinde yayımladı. Pavlusçu Kilise tarafından kurulan Engizisyon Mahkemelerinin zulümlerinin yaydığı korkuyla, Fransa'da kalırken Michel de Villeneuve (Villeneuvelü Michel) takma adını kullanmaya başladı. 1533'te Paris'te Calvi Koleji'nde çalışmalarına devam etti. Batlamyus'un "Coğrafya" kitabının ilk Fransızca tercümesini yayımladı. Servet, "Coğrafya" tercümesini ve kendi bastırdığı İncil'i kendisine Paris'te destek olan Hugues de la Porte'ye ithaf etti. Lyon'da kalırken, hümanist bir doktor ve eczacı olan Symphorien Champier ona destek oldu. Servet, Leonhart Fuchs'a karşı Champier'i savunan bir eczacılık tezi hazırladı, "In Leonardum Fucsium Apologia" (Leonard Fuchs Aleyhinde Savunma). Musahhihlik mesleğine de devam ederek eczacılık sahasında kitaplar yayımladı, bunlardan "Syruporum Universia Ratio" (Şuruplar Hakkında Bütün Açıklamalar) çok bilinen bir eser oldu.

Bir süre ayrılık sonrası 1536'da eczacılık öğrenimi için tekrar Paris'e döndü. Paris'te Sylvius, Fernel ve Johann Winter von Andernach onun öğretmenleriydi. Bunlardan adı en son anılan, onu Andrea Vesalius ile birlikte tahlil çalışmalarında en yetenekli iki asistanından birisi olarak kabul etmiştir. Buradaki kaldığı üç yıl zarfında, eczacılığa dáir fikirlerini içeren, yayımlamadığı, "Complutense El Kitabı"nı yazdı. Eczacılık çalışırken matematik ve astroloji konusunda da öğretmenlik yapıyordu. Ay'ın araya girmesiyle bir Mars tutulması olacağını hesapladı. Astroloji öğretmenliği yapıyor olmasına bir de bu eklenince eczacılık öğretmenleri arasında ona karşı kıskançlık gitgide büyüdü. Eczacılık Fakültesi Dekanı Jean Tagault tarafından öğretmenliği askıya alındı. Buna tepki olarak Tagault'ya karşı "Villeneuvelü Michel'in Astroloji Lehine Belirli Bir Doktor Aleyhinde Savunma Nutku"nu yazdı. Bir zaman sonra, Cicero'nun "De Divinatione" (Kehanete Dair) eserini ders kitabı olarak okutmakla suçlanarak Paris Üniversitesi tarafından yargılamaya çıkarıldı. Bu muhakemede Tagault, Servet'in ölüm cezasına çarptırılmasını talep etti. Ancak, ceza suç konusu kitabın öğretimine son verilmesine indirildi. Paris'te eczacılık eğitimi almanın kendisi için sakıncaları ve tehlikelerini hesaba katarak, belki öğretmenlerinden Sylvius'un kendi öğrencilik yıllarında o yolu takip etmiş olmasının da etkisiyle Montpellier'de eczacılık eğitimini tamamlamak üzere yola çıktı. Orada 1539'da eczacı hekim oldu. Bundan sonra Charlieu'ye yerleşti. Kendisini kıskanan bir doktor, burada, yanına aldığı birkaç adamla Servet'e pusu kurdu. Kılıç dövüşünde Servet kendisini savunmayı başardı ve suikastçılardan birini yaralamayı başardı. Bu olay üzerine birkaç günlüğüne hapse atıldı.

Hekimlik konusundaki çalışmalarının ardından hekimlik konusunda uygulama yapmaya başlamıştır. Vienne başpiskoposu Palmier'in kişisel doktoru oldu ve ayrıca Dauphiné vali vekili Guy de Maugiron'un da doktorluğunu yaptı.

Burada doktorluğuna devam ederken, 1553'te teslisi reddeden görüşlerini içeren "Christianismi Restitutio" (Hıristiyanlığın Özüne Dönüşü) isimli dini bir kitap yayımladı.

Servet ve Calvin, bir ortak arkadaş vasıtasıyla daha önceden tanışıp mektuplaşmaya başlamışlardı. Servet "Michel de Villeneuve" adını, Calvin ise "Charles d'Espeville" adını kullanıyordu. Calvin, Servet'in "Christianismi Restitutio" kitabını, kendi yazdığı ve onun tam tersi olarak teslisi savunan "Institutio Christianae Religionis" (Hıristiyan Dininin Kurumları) kitabına karşı yazılmış olarak algıladı. Calvin Servet'in bir mektubunu şöyle cevapladı:

"Senden ne nefret ediyorum ne de seni küçümsüyorum; seni işkenceyle yargılatmak emelim de yok; fakat senin sağlam bir öğretiyi büyük küstahlıkla aşağıladığını gözlemlediğim için, bir demir kadar sert olacağım."

Aralarındaki yazışmalar, Calvin sonlandırana kadar daha fazla hararetlenerek devam etti. Calvin arkadaşı William Farel'e 13 Şubat 1546'da Servet'le ilgili şunları yazdı:

"Servet, kısa süre önce, zırvalarını içeren hacimli bir posta yolladı. Eğer onun buraya uğramasına izin verirsem, gelecektir. Ancak, ona bu konuda izin vermeyeceğim. Çünkü buraya gelirse ve eğer otoritemin bir değeri varsa, onun buradan canlı ayrılmasına asla izin vermem." (Latince: "si venerit, modo valeat mea autoritas, vivum exire nunquam patiar") 

16 Şubat 1553'de Servet Vienne'de iken, Cenevre'de yaşayan zengin bir tüccar ve Calvin'in çok iyi arkadaşı olan Guillaume Trie tarafından, Lyon'da yaşayan Antoine Arneys isimli kuzenine yollanan mektupta kâfir olarak suçlanmıştır. Fransız Engizisyonu adına Matthieu Ory, Servetus ve "Christianismi Restitutio" kitabının yayımcısı Arnollet sorgulanmışlar fakat tüm suçları inkâr ederek kanıt yetersizliğinden serbest bırakılmışlardır. Ory Antoine Arneys'den Guillaume Trie'ye daha fazla kanıt belirtmesi için yazmasını istemiştir.

26 Mart 1553'de Servet'ten Calvin'e giden kitap ve mektuplar Guillaume Trie tarafından Lyon'a yollanmıştır.

4 Nisan 1553'de Servet Roma Katolik yetkilileri tarafından tutuklanmıştır ve Vienne'de hapsedilmiştir. 7 Nisan 1553'te hapisten kaçmıştır. 17 Haziran 1553'de Fransız Engizisyonu tarafından dalalet suçundan mahkûm edilmiştir. Mahkûmiyeti Jehan Calvin tarafından gönderilen 17 mektup ve Cenevre'deki vaiz sayesinde gerçekleşmiştir ve kitapları ile birlikte yakılmaya mahkûm edilmiştir. Heykeli ve kitapları yokluğunda yakılmıştır.

İtalya'ya kaçma niyetinde olan Servet, Calvin ve reformcularının suçlandığı Cenevre'de durmuştur. 13 Ağustos 1553'de Cenevre'de Calvin tarafından yürütülen bir vaaza katılmıştır. Ayinin hemen sonrasında tanınmış ve yakalanmıştır ve tekrar hapsedilmiş ve tüm malına el koyulmuştur.

Calvin o tarihlerde Cenevre'de zayıflayan gücünü korumak için mücadele veriyordu. Calvin'in hassas sağlığı ve devlete olan faydalılığı Servet'e kişisel olarak karşı olduğunu belli etmiyordu. Ayrıca Calvin'in rakipleri Servet'i Cenevre Reformcuları'nın teokratik hükümetine karşı saldırmak için bahane olarak kullanmışlardır. Servet'in davasının kışkırtıcısı olmak, Calvin için bir çeşit itibar sorunu haline gelmiştir. "Servet'in mahkûmiyeti için elindeki tüm gücünü kullanmıştı" () Ancak Nicholas de la Fontaine Servet'in davasında ve yapılan suçlamalarda daha aktif rol oynamıştır.

Miguel Servet duruşmasında teslis karşıtlığını yayıp vaizliğini yapmak ve paedobaptizm karşıtı (yeni doğan vaftizi) olmakla suçlanmıştır. Miguel Servet paedobaptizmi, "Şeytanın icadı, tüm Hristiyanlığın yıkımı için şeytani yalancılık" olarak tanımlamıştır.

Davada Procureur General, kulağa tuhaf gelen, araştırma biçiminde suçlamalarda bulunmuştur. En tuhaf olanlardan bir tanesi şuydu: "Acaba evlenmiş mi, şayet evlenmedim diye cevap verirse, neden diye sorulmalı, yaşı dikkate alındığında, kendini evlenmemek için çok iyi tutmuş." Bu zina ile ilgili suçlamaya Servet, fıtığın onu çok önceden bu biçim günahı yapamaz hale getirdiğini söylemiştir. Daha saldırgan diğer bir soru ise şuydu: "Öğretisinin zararlı olduğunu bilmiyor mu? Yahudileri ve Türkleri sevdiği göz önüne alındığında ve şayet Hristiyan kiliselerinin tuttuğu öğretiyi ve dini çürütmek ve yalanlamak için Kuran ve insanların din konularında sakınmaları gerektiği diğer saygısızlığı bozan kitaplarla üzerine çalışmamışsa, Aziz Paul'ün öğretisine karşı…"

Calvin Servet'in sapkınlıkları nedeniyle ölümü hak ettiğini düşünüyor olmasına rağmen, yine de yakılarak öldürülmesi emelini taşımıyordu. Calvin bu duygularını Farel'e Servet'in yakalanışından yaklaşık bir hafta sonra yazdığı m