rekarelik alanda yapımına başlanan dev Rehabilitasyon tesisinde, uyuşturucu bağımlılarına yardım sağlanacaktır. Bu yerleşim yerinde, şimdiden birçok villa ve kooperatif arsaları alınıp satılmaktadır. Temelli'de, içinden yol geçen ve gezi parkurları bulunan bir gölet de bulunmaktadır. 1928-1935 yılları arasında Atatürk Bulgaristan'dan gelen muhacir Türklerini buraya yerleştirmiştir. İlk yapılan evler, gökyüzünden bakınca ay yıldız şeklindedir.





Mosfilm

Mosfilm Stüdyosu (Rusça: Мосфи́льм) Sovyetler Birliği’nin aynı zamanda Avrupa'nın en büyük ve eski film stüdyolarından biridir.

Sovyetler Birliği’nin en iyi yönetmenleri sayılan Tarkovski ve Eisenstein’ın başyapıtlarından kovboy filmlerine Akira Kurosava’nın "Dersu Uzala"’sından (Дерзу Узала) epik ve kült yapıtlardan (Война и Мир) "Savaş ve Barış"’a kadar nice filme ev sahipliği yapmıştır.

Mosfilm stüdyolarının temeli A. Aleksandr Hanjonkov’un yönetiminde olan 1. Fabrika ve İ. N. Ermolev’in idaresindeki 3. Fabrika isimli iki stüdyonun birleşmesi ile 1922 yılında atılır. Bu iki stüdyo birleştirilerek Goskino adı verilen devlet kuruluşuna bağlanır. Bu stüdyoda ilk çekilen film 1924’de Boris Mikhin’in yönettiği "Kanatların üstünde göğe doğru" olmuştur.

1927’de Moskova’nın Sparrov Tepeleri'nde Mosfilmovskaya Caddesi’nde yeni stüdyonun inşasına başlandı. 1934’de stüdyonun ismi Moskinokombinat olarak değiştirildi. Ve 1935’da Mosfilm adını aldı. stüdyo II. Dünya Savaşı sırasında Ağustos 1941’de Almatı’ya taşındı ve Merkezi birleşik film stüdyoları olarak diğer Sovyet stüdyoları ile birleştirildi. 1943 yılının sonlarında stüdyo tekrar Moskova’ya taşındı.

Mosfilm’in Vera Muhina’nın bir işçinin çekici, çifçi bir kadının orağı havaya kaldırması ile profilden orak ve çekiç figürü oluşturan ünlü İşçi ve Çifçi Kadın Heykeli (rusça:Рабо́чий и колхо́зница) ile arka planda Kremlin Sarayı'nın görüntüsü ile oluşan ünlü logosu 1947’de Lübov Orlava'nın rol aldığı Bahar isimli komedi filmiyle tanıtılmıştır.

Sovyetler Birliği’nin dağılmasına kadar bu stüdyoda 2,500’den fazla film çekilmişti. Birçok klasik Mosfilm’in arşivlerine dahil edilirken birçoğu da birçok uluslararası film festivalinde ödüller kazanmıştır.

Sovyetler Birliği’nin dağılmasından sonra Mosfilm Stüdyosu yönetmen Karen Şahnazarov yönetiminde faaliyetlerine devam etmiştir. 2005 yılında bağımsız yeni 10 stüdyosuna daha kavuşmuştur. İçinde 13 pavyon bulunduran 13,000 m'lik alana yerleşmiştir.

Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülü. 






Cornell Fleischer

Chicago Üniversitesi'nde Türk tarihi profesörüdür. Tarihçi ve bürokrat Mustafa Ali üzerine yazılmış bir kitabı bulunmaktadır. Erken modern dönemde Akdeniz tarihinde önemli rol oynamış mehdici, kıyametçi hareketler ve kehanet üzerine birçok makalesi vardır. 2003 yılı sonbaharında Harvard Üniversitesi Ortadoğu Araştırmaları Merkezi (CMES) bünyesinde başlayan ve Osmanlı tarihi alanında eksikliği gitgide daha çok hissedilen geniş kapsamlı ve bio-bibliyografik nitelikte bir kaynak ortaya çıkarmak amacıyla başlatılan Osmanlı Tarihçileri Projesi'ne Cemal Kafadar ve Hakan Karateke ile birlikte editörlük yapmaktadır.





Sandro Botticelli

Asıl adı Alessandro di Mariano di Vanni Filipepi olan, ama daha çok Sandro Botticelli ya da Il Botticello ("Küçük Fıçı") lakabıyla bilinen İtalyan ressam (1 Mart 1445 – 17 Mayıs 1510). ("Küçük Fıçı") lakabı aslında kuyumcu ağabeyi Antonio Filipepi'ye aittir. Ancak resim eğitiminden önce ağabeyinin yanında çıraklık yaptığı süreçte Alessandro da aynı lakap ile anılmaya başlanmıştır. Kuyumcu çıraklığını bırakarak genç yaşta Fra Filippo Lippi'nin atölyesinde resim, desen ve geometri öğrenmiştir. İlk yapıtlarından olan Yudit Öyküleri'nde (1472, Floransa, Uffizi Galerisi) Lippi'nin ve Lippi'den sonra yanlarında çalıştığı Antonio del Pollaiolo ve Verrocchio'nun etkileri görülür.

1470 yılında, henüz ilk tablolarıyla büyük ün kazanmıştır. Özellikle Müneccim Kralların Tapınması (1475-1476, Uffizi Galerisi) ve Madonna (Louvre Müzesi) bunlar arasında sayılabilir.

1481'de Papa IV. Sixtus tarafından Roma'ya davet edilmiş; Rosselli, Ghirlandaio ve Perugino ile birlikte Sistina Şapeli'nin süslemesinde çalışmıştır. Burada Musa'nın yaşamını canlandıran 3 fresk ile Şeytanın İsa'yı Ayartma Çabaları'nı yapmıştır. Bu eserlerinde zengin ayrıntılar görülür.

1480-1490 yıllarında, olgunluk döneminde Floransa'da Lorenzo de' Medici'nin korumasında sanat çalışmalarını sürdürmüştür. Bu dönemde, Primavera (İlkbahar) (1482, Uffizi), Venüs ile Mars (1483, Ulusal Galeri, Londra), Pallas Athena ile Kentaur (1485, Uffizi) gibi konusunu mitolojiden alan başyapıtlar gerçekleştirmiştir. Bu arada, kiliseler, dinsel dernekler için tablo siparişleri almıştır. Meryem'in Taç Giymesi (1488, Uffizi) bunlardan biridir.

Daha sonra zarif ve özgün kompozisyonlar içeren bir dizi Madonna resmi gerçekleştirmiştir. Bunlar arasında Şamdanlı Madonna (Berlin), Magnificat Madonna'sı (1485, Uffizi) ve Narlı Madonna (1487, Uffizi) sayılabilir. Resimlerinde pastel tonlar kullanır.

1491 yılında tanıştığı Savonarola'dan ve vaazlarından çok etkilenmiştir. Son yapıtlarında bu vaazların yarattığı çelişkilerin etkileri görülür. Pieta (1498, Münih Pinakothek'i), Çarmıha Geriliş (Cambridge, ABD), İsa'nın Doğumu (1500, Londra) bu eserler arasında sayılabilir. Ayrıca yoğun anlatım gücü ve güçlü desenlerle, Dante’nin İlahi Komedya'sını resimlemiştir.

Botticelli, Rönesans resim sanatının gelişmesinde büyük rol oynamıştır. Kendisini deliliğin sınırına sürükleyen kaygısı, sanatına yön vermiştir. Uçucu ve coşkulu figürler çizmiştir. Ayrıca hastalık derecesine varan zerafet duygusu eserlerine kendine özgü, şiirsel bir hava verir. Yapıtlarında hareket ve duruşun inceliği, ince uzun bedenli, uzun boyunlu ve ciddi ifadeli kadının zarifliği zengin bir doku oluşturur. Botticelli dini konu alan tablolar yapmış olsa da, dinsel bir ressam değil, güzelliğe tutkun bir ressam olmuştur.




Hematokrit

Hematokrit, kırmızı kan hücrelerinin oluşturduğu hacmin, toplam kan hacmine oranıdır. Hematokritin normal değerleri yaş ve cinsiyete bağlı olarak değişmekte olup erişkin bir erkekte %42-52, kadında %36-46 aralığındadır. Kansızlıkla ve diğer kırmızı kan hücrelerini ilgilendiren hastalıklarla ilişkili olarak düşebilir ya da yükselebilir.

İnce uzun tüpe alınan kan santrifüj makinesine konulur. Kanın içindeki ağır olan hücreler dibe çökerken daha hafif olan plazma üstte kalır. Plazma ve kan hücrelerinin arasındaki sınır değeri okunur. Bu hastanın hematokrit değeridir. Hematokrit bulmanın diğer yolu ise hemogram cihazıdır. 1 dk işlem ile sonuca ulaşılabilir.





Türkiye Gençlik Birliği

Türkiye Gençlik Birliği (kısaca TGB), Atatürkçü bir gençlik ve öğrenci kuruluşudur. Kendisini, "ulusal bağımsızlık amacı ve Cumhuriyet Devrimleri etrafında birleşmiş Türk Gençliğinin ortak mücadele örgütü" olarak tanımlar. Merkezi Ankara'dadır. Türkiye'nin 71 ilinde ve yurt dışında şubeleri bulunmaktadır.

Türkiye Gençlik Birliği'nin kurulması kararı 19 Mayıs 2006 tarihinde Ankara Üniversitesi DTCF Farabi Salonu'nda, 40 üniversiteden 62 öğrenci topluluğunun katılımıyla toplanmış olan Türkiye Gençlik Kurultayı'nda alındı. Süreç içerisinde yeni katılımlarla destekçi toplulukların sayısı 69'a ulaştı. TGB, birçok ilde şubesini kurdu. Son olarak düzenlenen ve üç yüz bine yakın gençle Anıtkabir'de son bulan yürüyüşle birlikte 50'den fazla il merkezinde örgütlü, 76 ilde ve 20'ye yakın ülkede temsilcileri olan ve genel başkanının ifadesiyle 80 bin civarında üyesi olan bir üniversite gençliği örgütüdür.

Kuruluşun lise yapılanması Türkiye Liseliler Birliği olup 2013 yılında genel üye toplantısında oy birliği ile kurulmuştur.

Türkiye Gençlik Birliği'nin Kurucu Başkanı Adnan Türkkan 1 Temmuz 2008 günü Ergenekon Davası kapsamında gözaltına alındı.

Aynı dava kapsamında ortaya atılan Balyoz Darbe Planı iddiasında da Türkiye Gençlik Birliği yararlanılacak örgütler arasında yer alıyordu. Ancak 2003 yılına ait olduğu iddia edilen darbe planının 2006 yılında kurulmuş olan Türkiye Gençlik Birliği ile ilişkilendirilmesi dikkat çekti. Taraf gazetesinin haberden bir gün sonra ""Belgede sözü edilen Türkiye Gençlik Birliği, 1997 yılında Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile koordineli olarak kurulan ve 1997 yılında Bakanlar Kurulu kararıyla isminin önüne Türkiye kelimesini alan Türkiye Gençlik Birliği Derneği'dir"" demesi bahsedilen derneğin hangi dernek olduğu konusunda gazetenin nasıl bilgi sahibi olduğu şüphesi doğurdu.


TGB "Kırmızı Beyaz" ve "TaLeBe" olmak üzere iki süreli yayın çıkarmaktadır. Eskişehir il örgütü kendi çabalarıyla bir süre "Dip Dalgası" isimli dergiyi çıkarmıştı. "Arjin" adlı tek sayılık dergi ise Doğu illerine yönelik hazırlanmıştı. Diyarbakır il örgütünün neşrettiği bu derginin içinde Türk-Kürt kardeşliği hakkında yazılar mevcuttu ve kapağında Türk-Kürt kardeşliği vurgulanmıştı.

"Kırmızı Beyaz" dergisi aylık bir dergi olup yazarları TGB üyelerinden oluşmaktadır. TGB içerisindeki herkes dergiye özgürce yazma hakkına sahip olup yazısı onaylandıktan sonra yayınlanır. Bu dergi yurt içindeki tüm şubelere her ay gönderilir. Dergi üniversite öğrencilerine yönelik olup toplumsal konuları ele alan siyasi ve kültürel bir dergidir. Derginin fiyatı 5 TL'dir.

"TaLeBe" dergisi de TGB'nin lise örgütlenmesi olan Türkiye Liseliler Birliği üyelerinin yayın organıdır. Dergi içerisindeki yazıları liseli üyelerin yazmasıyla beraber lise öğrencilerine yönelik bir dergidir. Aylık çıkan bu yayının fiyatı 5 TL'dir.

TGB, büyük kentlerde Attilâ İlhan'ın adını taşıyan kültür merkezleri açmaktaydı. Ankara, İstanbul, İzmir, Eskişehir, Afyon, Denizli, Isparta, Sivas ve Bursa Attilâ İlhan Kültür Merkezleri açılmış olup Muğla ve Antalya'daki kültür merkezlerinin 2009 senesi içerisinde hizmete sokmuştu.
Türkiye Gençlik Birliği'nin, gençlerin, cumhuriyet ideolojisini benimsemiş, Atatürk ilke ve devrimlerine bağlıi vatansever bireyler olarak yetişmesine katkıda bulunmak amacıyla büyük kentlerde açmakta olduğu kurumlardır.

Ankara, İstanbul, İzmir, Eskişehir