ano tarafından düzenlenen Joe Masseria suikastinde eski patronuna ateş eden dört kişiden biriydi. Bu yılın sonuna doğru, Luciano ayrıca Masseria'nın rakibi Salvatore Maranzano'ya suikast düzenledi ve İtalyan mafyasının lideri oldu.

1929 yılında Vito Genovese'nin ilk eşi genç yaşında vefat etti. Bundan üç yıl sonra Anna Petillo isimli mutsuz bir evlilik yaşayan ama boşanamayan evli bir kadına âşık oldu. Genovese 16 Mart 1932'de Anna'nın eşini New York'da yüksek bir binanın tepesinden aşağı atarak öldürdü ve 12 gün sonra Anna Petillo ile evlendi. Nancy ve Phillip isminde iki çocuğu oldu. Oğlu Phillip mafya işlerine hiç girmedi. Anna daha sonra oldukça popüler bir dava ile eşinden boşandı ve Genovese'nin hem bir mafya babası olduğunu hem de kendisini dövdüğünü söyledi. Boşanmasının ardından Anna aylık 300 dolarlık bir nafaka aldı, ama aynı dönemde Genovese tek bir işten haftada 30.000 dolar kazanıyordu.

1936 yılında Luciano'nun hapse girmesi üzerine Genovese kriminal bir hiyerarşi yaşama şansına kavuştu. İlk kurbanlarından biri gangster Ferdinan Boccia idi. Vurucularından biri tehdit edilince Genovese'nin patronu olduğunu söyledi ve Vito Genovese 1937 yılında İtalya'ya kaçmak zorunda kaldı.

Genovese İtalya'da Benito Mussolini'nin yakın arkadaşlarından biri olur ve damadı Galeazzo Ciano ile uyuşturucu satışı ortaklığına girer. 1943 yılında editör İtalyan karşıtı Carlo Tresca'nın suikastini düzenler. Aynı yıl içerisinde Amerikalıların Sicilya'ya dönmesi sonucunda onların yanında yer alır ve karaborsanın katkılarıyla zenginleşir. Bu dönemde Sicilya mafyasındaki Amerikalıları temsil eden ve 1942-1943 yıllarında New York valisi olan Colonel Charles Poletti'nin şoförü, tercümanı ve "consiglieri"si olur. Sicilya'nın o dönemdeki en büyük kabadayısı Salvatore Giuliano ile dost olur.

Genç bir komiser yardımcısının da desteğini alan Genovese, Amerika'ya geri döner. Bu süre içerisinde cinayetten aranmaktadır, ama tüm şahitler ve suçlular geldiğinde öldürülmüştür ya da ortadan kaybolmuştur ve aleyhindeki tüm davalar düşer.

1946 yılında Havana konferansına katılır. Burada Amerika'daki mafya gücünü eline geçirmesi üzerine uzlaşır. Albert Anastasia ve Lucky Luciano ise karşısındadır. Bu gelişiyle beraber uyuşturucu satması Luciano tarafından yasaklanır. Luciano ve Genovese arasında bir anlaşmazlık olur, ancak buluşmalarının ardından yeni bir savaşın doğmasını engellerler.

Vito Genevese Luciano'nun da bu işte olmasına rağmen uyuşturucu satışına yatırımda bulunur ve Luciano mafya liderliğinde ikinci sıraya düşer. ""Capo di tutti capi"" (babalar babası) olmak için Amerikan mafyasında birçok suikast gerçekleştirir. 1951'deki komisyonun buluşmasının ardından Frank Costello ve Joe Adonis'in karşı çıkmasına rağmen; Albert Anastasia gibi; New Jersey mafyası başı Willie Moretti'nin yokedilme emrini verir. Sebebi de Kefauver komisyonunda omertaya uymamasıdır.
1957 yılının Nisan ayında Frank Costello'ya suikast düzenler ancak Castello ölmez. Suikaste Vincent Gigante ve Tommy Eboli katılım gösterir (Bu iki isim de gelecekte Vito Genovese'nin hapishanedeki yıllarında ve ölümü ardından Genovese ailesini kendi dönemlerinde yönetecektir). Hayatını kaybetmekten korkan Frank Costello ailesinin patronu olmaktan çekilir ve yerine Vito Genovese geçer. Mafya ailesinin ismini de Genovese ailesi yapar. Aynı yılın ekim ayında; tek rakibi olan Gambino ailesinin lideri Albert Anastasia'yı Gallo kardeşler tarafından öldürtür. Bu suikastin ardından; Genovese artık Amerikan mafyasının lideri olmuştur.

14 Kasım 1957 tarihinde; New York'da Apalachin'de gerçekleşecek Apalachin Buluşması'nda Genovese babaların babası olmayı planlar; ancak Edgar Croswell isimli New York polis eri; evin sahibi Joseph Barbara'yı şüpheli bulduğu için kontrol etmektedir.

Evin içine giren ve çıkan lüks arabaların plakalarını inceledikten sonra; Joseph Bonanno, Carlo Gambino, Sam Giancana ve Santo Trafficante'nin de aralarında bulunduğu tüm mafya babalarının burada olduğunu anlar ve tepeye çıkan yolu kapatarak arabaların kaçmasını engeller.

Eve polislerin baskın yapması sonrasında; katılım gösterenler kaçmaya çalışır ama birçoğu da yakalanır. Ancak bu kaçışları basının ilgisini çeker ve Genovese'nin bu buluşması bir fiyaskoya dönüşür. Lansky, Luciano ve Castello'yu da yok etme planları yapan Genovese; aleyhinde gelişen davalarda da Lansky ve Luciano, Genovese'nin uyuşturucu ticaretini anlatmasıyla hapise girer.

Genovese 1959 yılında uyuşturucu ticaretinden 15 yıl hapis cezası alarak hapise girmesi sonrasında; Tony Eboli Genovese ailesinin başına geçer. Ancak Genovese; hapishane'den Genovese ailesini yönetmeye devam eder. Hapishane'de olduğu yıllarda Tony Bender'in de öldürülmesini emreder çünkü yakalanmasındaki baş sorumlu olarak Bender'i görür. Genovese ayrıca Joe Valachi'ye suikast planlar, Valachi bunu öğrendikten sonra polisten koruma talep eder ve mafya aleyhindeki en büyük bilgi kaynaklarından biri olur.

Genovese 14 Şubat 1969'da Springfield hapishanesinde, tahliye olmasına 5 yıl kala kalp krizi geçirerek ölür.

Günümüzde Genovese ailesi New York'un en güçlü ve zengin ailesi olarak görülür ve 250'ye yakın askeri olduğuna inanılır. Aile'nin lideri gizli olduğu için bilinmemektedir; ancak liderleri Dominick Cirilio, Mario Gigante, Venero Mangano ve Matthew Ianniello'dur.

Öldüğü yıl Mario Puzo tarafından yazılan, Baba ve Sicilyalı isimli romanlarındaki ana karakterler; Don Vito Corleone ve Michael Corleone, Mario Puzo'nun açıklamasına göre "Don" Vito Genovese'den ve Frank Castello'dan esinlenmiştir. 3 yıl sonra; romanın filmini çeken Francis Ford Coppola da karakterin Vito Genovese'ye benzeterek filmini çekmiştir.

Vito Genovese'nin hayatında yaşadıkları ve Baba romanındaki belli başlı paralellikler şöyledir:






XVI. Louis

XVI. Louis, (d. 23 Ağustos 1754 – 21 Ocak 1793) 1775 - 1792 yılları arasında Fransa Kralıdır ve Marie Antoinette'nin kocasıdır. Louis Capet olarak da bilinir. 21 Ocak 1793 tarihinde giyotinle idam edilmiştir. Louis saltanatının ilk bölümünde aydınlanma idealleri doğrultusunda Fransa'da yaptığı reformlarla damga vurmuştur. Bunlar köleliği ve sınıf farkını ortadan kaldırmak ve Katoliklere karşı toleransı arttırmaya yönelik çalışmalardı.

21 Ocak 1793'te Fransız İhtilali esnasında "Vatan Hainliği" suçlaması ile giyotinle idam edilmiştir.

Fransız devrimi'nin "günah keçisi" haline gelmiş ve eski rejim (Ancien Régime)'in bütün olumsuzlukları kişiliğine yüklenmiştir.






Madame Tussauds

Madame Tussauds, merkezi Londra'da bulunan balmumu heykel müzesi. Aralarında Amsterdam, Berlin, Hong Kong, İstanbul, New York, Sidney ve Tokyo'nun da bulunduğu yirmi dört şehirde şubesi vardır. Balmumundan heykel ustası Marie Tussaud (1761-1850) tarafından kurulmuştur.

Maria Tussaud 1761 yılında Strazburg,Fransa'da Marie Grosholtz olarak doğdu.Annesi, balmumu konusunda uzman olan Dr.Philippe Curtius evinde-Bern,İsviçre'de-hizmetçi olarak çalıştı.Curtius Tussaud'a bal mumu modelleme sanatını öğretti.

Tussaud ilk balmumu heykelini - Voltaire'nin heykelini- 1777 yılında yaptı.Bu sırada modellediği ünlü insanlar arasında Jean-Jacques Rousseau ve Benjamin Franklin de mevcuttur.Fransız Akımı sırasında öne çıkan kurbanları da modelledi.












Cem Özgönül

Cem Özgönül (1972, Sakarya) Almanya'da yaşayan bir Türk tarihçi ve yazar. Köln'de bulunan Önel basımevinin piyasaya sürdüğü "Der Mythos eines Völkermordes. Eine kritische Betrachtung der Lepsiusdokumente sowie der deutschen Rolle in Geschichte und Gegenwart" ("Soykırım efsanesi. Lepsius dökümanlarına ve tarihteki ve günümüzdeki alman rolüne eleştirel açıdan bir bakış") adını taşıyan ilk kitabında Alman teolog Johannes Lepsius'un 1919 yılında piyasaya sürdüğü ve Ermeni Soykırımı tezinin Batı'daki soykırım bilimsel araştırmalarında bu dereceye gelmesinde büyük rol oynayan Lepsius belgelerindeki Türklerin zararına olan manipülasyonları ilk defa inceledi. Lepsius belgeleri Alman arşiv kaynaklarını derleyen bir kitap. Almanların yararına olan manipülasyonlar daha önce incelenmişti. Bu konuda en derin araştırmayı Alman gazeteci Wolfgang Gust sunmuştu.

Cem Özgönül 1972 yılında Sakarya'da doğdu. Almanya'da Matematik, Sosyoloji ve Felsefe okudu. Köln'de bağımsız yazar olarak çalışıyor.

Cem Özgönül'ün kitabındaki ana konu, Alman arşivlerinde bulunan orijinal belgelerin, 1919 yılında Johannes Lepsius'un piyasaya sürdüğü "Deutschland und Armenien 1914-1918: Sammlung diplomatischer Aktenstücke" ("Almanya ve Ermenistan 1914-1918: Diplomatik belgeler derlemesi") (kısa adıyla Lepsius belgeleri) ile karşılaştırılmasıdır. Arşivlerde bulunan orijinal belgeler 1915 civarı yıllarda Osmanlı İmparatorluğu'nda bulunan Alman konsoloslarının ve başka memurların Berlin'le yaptıkları faks şeklindeki iletişimlerini gösteren orijinal belgeler.

Lepsius kitabını yazarken, orijinal fakslarda bulunan ve Ermeniler'in ayaklanmalarını gösteren, Ermeniler'in Türkler'e karşı yaptıkları katliamları gösteren, bağımsız olma çabasında olduklarını gösteren ve Osmanlı idaresinin Ermeniler'i Doğu Anadolu'dan sürgün ederken insancıl şekilde davranılmasını emreden ve buna benzer birçok pasajları, tek tek yok etmiş veya tam ters anlam alacak şekilde manipüle etmiş. Onun sildiği veya manipüle ettiği pasajlarla Ermeniler masum gözüküyor, Osmanlı idaresi ise soykırım gerçekleştirmiş gibi gözüküyor.

Lepsius belgelerinde manipülasyonlar olduğu aslında daha önceden de biliniyordu ancak hakkında oldukça susuluyordu. Wolfgang Gust (soykırım tezini savunan sayısız tarihçilerden biri) ancak 2005 senesinde Lepsius'un manipülasyonlarını konu eden ve kendi deyimiyle bu sefer alman arşiv belgelerini tamamen doğru yansıtan bir kitap çıkarmıştı ("Der Völkermord an den Armeniern 1915/16. Dokumente aus dem Politischen Archiv des deutschen Auswärtigen Amts" , "Ermeni soykırımı 1915/16. Alman dış dairesinin politik arşivinden belgeler"). Ancak Gust kitabında sadece Lepsius'un Almanlar'ın yararına yaptığı manipülasyonlari ele almıştı. Özgönül ise Lepsius'un bunun da ötesinde Türkl