n üzerinden Türkmen göçleri ile ilerlemekte olan Selçuklular ile komşu olmuşlardı. Selçuklular Bizans'ın gücünü anlamak amacıyla Tuğrul Bey'in üvey kardeşi İbrahim Yınal Bey'in önderliği altından Anadolu'ya 1048 yazında bir askeri akın yapmıştı. Bu akından dönmekte iken Selçuklular ordusu Bizans'ın "İberya ve Ani Theması" içinde çok hareketli bir ticaret merkezi olan (modern Erzurum yanında bulunan) "Arzen " veya "Arte" kentini de ele geçirip yakmışlardı.

Bizans İmparatoru olan IX. Konstantinos Bu Selçuklular akınını durdurmak için "İberiya-Ani Theması"ndaki Bizans ordusunun generalleri Katakalon Kekaumenos ile Aaronios'u görevlendirmişti. Ama bu generallere Gürcü Krallığı ordularının yetişip onlara bağlanmadan gayet temkinli davranıp Selçuklularla çatışmama emri vermişti. İmparator Bizans devleti görevi ve Bizans "magistros" unvanı taşıyan Gürcü "Kldekarı ve Trialeti Dükü" IV. Liparit'i kendi Gürcü ordusu ile Bizans ordusuna destek sağlamaya çağırmıştı. Böylece Bizans generalleri Kekaumenos ile Aaronios ve Gürcü IV. Liparait komutasında yaklaşık 50,000 askerlik bir Bizans-Gürcü ordusu toplandı. Bu büyük Bizans-Gürcü ordusu akıncı Selçukluları durdurma ve elemine etme hedefi ile Pasinler ovasında (o zamanki Kapetrou) da Selçuklular ordusu ile muharebeye girişmek için düzen aldılar.

Selçuklu ordusu 10 Eylül veya 18 Eylül 1048 tarihinde Pasinler Ovasında 50.000 kişilik Rum, Ermeni, Gürcü ve Abazalardan kurulu bir Bizans ordusuyla karşılaştı. Selçuklu ordusunu Tuğrul Bey'in üvey kardeşi İbrahim Yinal Bey'le amcaoğlu Kutalmış kumanda ediyordu.

Pasinler Muharebesi güneş battıktan sonra başladı ve tüm gece sürüp sabah "horoz ötümü" saatine kadar devam etti. Bizanslı güçler ve Bizanslı generaller Katakalon Kekaumenos ve Aaronios iki kanat komutanı idiler. Bizanslıların orta kanadı Gürcü ve onlara müttefik güçlere verilmişti ve orta kanat komutanı Gürcü prensi IV. Liparit idi. Selçuklular o zamana kadar Bizans ordularının alışmadığı çok değişik bir bozkır ordusu taktiği kullandı. Çarpışmalar Selçuklular hafif süvarilerinin tüm cephede saldırısı ile ve gayet şiddetli yakın savaşa girişmeleri ile başladı. Bizans iki kanadında bulunan Bizanslı general ve güçler Selçuklu ordusunu bu iki kanatta geri püskürttüler. Fakat orta kanatta İbrahim Yinal Bey ordusu Gürcüleri yenip komutanları olan IV. Liparit'i esir almayı başardılar. Bizanslıların bu orta kanadının çökmesi ve komutan IV. Liparit'in esir alınma haberi Bizanslı iki kanada ve komutanlarına erişmedi. Bizanslı güçler gece yapılan Selçuklu direnişine karşı ilerlemeye devam ettiler. Gün ağırıp "Horoz sesleri" duyulmaya başlayınca bu ilerlemeleri ve "galibiyetlerinin" Tanrı'nın kendilerine yardımı ile olup ona şükür etmeye başlamışlardı. Ama tam bu arada Bizans orta kanatın çöküp İV. Liparit'in yenilip esir alınma haberi onlara yetişti. Bu da yetişmezmiş gibi yaptıkları gece savaşının Selçuklular artçılarına karşı olduğunu ve İbrahim Yinal Bey'in ana ordusunun düşmanlarına hiç sezdirmeden muharebe alanından toplamış olduğu ganimetler ve almış olduğu tutsaklar ile birlikte gayet az bir zayiat vererek geri çekilmiş olduğunu anladılar.

Bu muharebenin sonucunda Selçuklu ordusu muharebe meydanından çekilmişti ve Bizanslılar bunu bir taktik galibiyet kabul ettiler. Fakat İbrahim Yinal Bey'in ordusu Selçuklular arazilerine geri girdiğinde gayet az bir askeri zayiata uğramıştı. Bunun yanında yaptığı akında eline geçen ganimetler ve tutsaklara da hiç zayiata vermeden getirilmişti. Tanınmış Müslüman kronik-tarihçisi Ali İbnü'l-Esîr "El-Kamil fi El-Tarih" ünlü tarih eserinde , biraz abartılı olarak, bu akından sonra getirilen ganimetin 10,000 deve yükü olduğunu ve ellerine geçirilen tutsak sayısının 100,000 yakınında olduğu bildirdiği belirtilmiştir.

İbrahim Yinal Bey, bu başarısından dolayı Tuğrul Bey'in kendisine vermek istediği büyük maddî hediyeleri kabul etmemiştir. Tuğrul Bey de IV. Liparit'in ve Bizanslıların salıverilmesi için teklif ettikleri büyük fidyeyi kabul etmemiş ve Liparit'i bundan sonra ömrü boyunca Selçuklularla hiç çatışmaya girmeyeceğine yaptığı şeref yemini üzerine salıvermiştir.

Bu muharebe Selçukluların Anadolu'ya ilk kez Türkmen göçmen yerleşme amaçlı stratejilerini uygulamak için Bizanslılarla yaptıkları gayet uzun bir dönem süren bir savaşın başlangıcı olduğu iddia edilebilmektedir. Bazı modern Batılı tarihçiler bu uzun süren savaşı 1048'dan 1306'de Anadolu Selçuklular Devleti'nin çöküşüne kadar süren Bizans-Selçuklu savaşları olarak nitelendirmektedirler.





Geyik Barajı

Geyik Barajı, Muğla'nın Milas ilçesinde Sarıçay üzerinde, içme suyu temini amacıyla 1986-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 260.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 41,00 m, normal su kotunda göl hacmi 40,80 hm³, normal su kotunda göl alanı 3,74 km²'dir. Baraj yılda 38 hm³ içme-kullanma suyu sağlamakta, Milas-Ören arasındaki Yeniköy Termik Santrali'ne hizmet vermektedir.




Gökçe Barajı

Gökçe Barajı, Yalova'da Gökçedere üzerinde, içme suyu temini amacıyla 1980-1989 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.330.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 62,00 m, normal su kotunda göl hacmi 25,50 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,28 km²'dir. Baraj yılda 37 hm³ içme-kullanma suyu sağlamaktadır.

 




Marneuli

Marneuli (Gürcüce: მარნეული; Azerice: Sarvan), Gürcistan'ın güney-doğusunda, Kvemo Kartli veya Borçalı gibi adlandırılan bölgede bulunan kent (nüfus: 2002'de 20,1 bin kişi) veya aynı adlı rayonun (ilçenin) merkezidir.

İlçenin nüfus sayısı 2006 yılında 121 bini veya tüm Gürcistan ahalisinin yüzde 2,8`ni oluşturmuştur. Geleneksel olarak Marneuli ilçesinde yaşayan en büyük etnik grup Azerilerdir (2002 yılındakı sayım sonuçlarına göre toplam nüfusun %83,1'i). Gürcüler %8 ile ikinci yeri tutarlar. Onların sayısı 1950'lerin başından Gürcistan'ın diğer bölgelerinden özellikle İmereti'deki ve Svaneti'deki sakinlerin buraya yerleşmeye başladığı andan itibaren artmaktadır. Ermeniler ilçenin nüfusunun %7,9'unu oluştururlar.

Sovyetler dönemi dağıldıktan sonra Marneuli'nin ekonomisi derin bir kriz geçirmiş, sanayi müesseselerinin çoğu kapatılmıştır. Marneuli günümüzde tarım bölgesi olarak seçilmektedir. 2006 yılında Gürcistan'da üretilen tütünün %78'i, sebzenin %11'i, bostan bitkilerinin %14'ü, etin %4'i bu bölgenin payına düşmüştür.

=Tarihi=
Marneuli— Gürcistan Cümhuriyyetinin Aşağı Kartli mxaresində şehir, Marneuli belediyyesinin merkezi. 1929-cu yıla kadar Sarvan, Zakafkasyada ilk defa arazi bölgüsü tesis edidikden sonra ise 1947-ci yıla kadar Borçalı, 1947-ci yıldan 1952-ci yıladek Servan, 1952-ci yıldan sonra ise Marneuli adını taşımıştır.





Darlık Barajı

Darlık Barajı, İstanbul'da Darlık Deresi üzerinde, içme suyu temini amacıyla 1986-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.600.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 73,00 m, normal su kotunda göl hacmi 107,00 hm, normal su kotunda göl alanı 5.56 km²'dir. Baraj yılda 108 hm içme-kullanma suyu sağlamaktadır.





Tercan Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Tercan Barajı, Erzincan'da Tuzla Çayı üzerinde, sulama ve elektrik enerjisi üretimi amacıyla 1969-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 3.100.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 65,00 m, normal su kotunda göl hacmi 178,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 8,85 km²'dir. Baraj 29.725 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermekte, 15 MW güç kapasiteli HES (hidroelektrik santral) yılda 51 GWh elektrik enerjisi üretimi sağlamaktadır.

 




Altunhisar Barajı

Altunhisar Barajı, Niğde'de Karamanlı Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1985-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 340.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 32,00 m, normal su kotunda göl hacmi 1,68 hm, normal su kotunda göl alanı 0,23 km²'dir. Baraj yılda 274 hektar alana sulama hizmeti vermektedir.




Kapulukaya Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Kapulukaya Barajı, Kırıkkale'de Kızılırmak üzerinde, içme suyu temini ve elektrik enerjisi üretimi amacıyla 1979-1989 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.560.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 61,00 m, normal su kotunda göl hacmi 282,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 20,70 km²'dir. Baraj yılda 45 hm³ içme-kullanma suyu sağlamakta, 54 MW güç kapasitesindeki HES (hidroelektrik santrali) yılda 190 GWh elektrik enerjisi üretmektedir.





Sarayözü Barajı

Sarayözü Barajı, Amasya'da Balıklı Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1986-1989 yılları arasında inşa edilmiş bir baraj.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.140.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 57,00 m, normal su kotunda göl hacmi 13,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 0,88 km²'dir. Baraj 3.600 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.

 




Karacaören-1 Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Karacaören-1 Barajı, Burdur'da Aksu Çayı üzerinde, sulama, taşkın kontrolü ve elektrik enerjisi üretimi amacıyla 1977-1990 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 4.000.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 93,00 m, normal su kotunda göl hacmi 1.234,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 45,50 km²'dir. Baraj 9.537 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermekte, 32 MW güç kapasiteli HES (hidroelektrik santral) yılda 142 GWh elektrik enerjisi üretimi sağlamaktadır.

 




Yarseli Barajı

Yarseli Barajı, Hatay'ın Altınözü ilçesinde, Beyazçay üzerinde, sulama amacıyla 1985-1989 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 2.563.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 42,00 m, normal su kotunda göl hacmi 55,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 3,98 km²'dir. Baraj 7.300 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.

 

Yarseli Barajının temeli o dönemin Başbakanı Merhum Cumhurbaşkanı Turgut ÖZAL tarafı