.. Bunun gibi Çiğiller ve başka Türklerce ﺫ‎ (Dhāl) olarak söylenen bu harfi "Rus" ve "Rum" ülkelerine kadar uzanan Bulgar, Suvar, Yemek, Kıfçak boyları, hep birden (ز z ) olarak söylerler. Öbür Türkler "ayak"a "اَذَق adhak ", bunlar "اَزَق azak " derler."" gibi Türk boy ve oymakların dilleri hakkında bilgi verilir.




Monte Carlo

Monte Carlo, Monako'nun kumarhaneleriyle bilinen zengin bir semt-şehridir. 35.500 nüfuslu Monako'nun 25.000'i burada yaşamaktadır.

Monako'nun dört büyük yerleşim biriminden ("quartier") biridir. Nice'in hemen kuzeydoğusunda, Fransız Rivierası boyunca uzanan Deniz Alpleri'nin eteklerinde yer alır. Monako prensi III. Charles'ın (Carlo) 1856'da bir anonim şirkete verdiği izinle 1861'de açılan kumarhanenin çevresinde gelişen yerleşmeye beş yıl sonra Monte Carlo adı verildi. Ardından Monako Prensliğine gelir kaynağı sağlamak amacıyla, Monte Carlo dünya zenginleri için lüks ve görkemli bir kumar merkezine dönüştürüldü. Kumarhanenin içinde bir opera binası ("Grand Théâtre de Monte Carlo", 1878), yakınlarında da Uluslararası Spor Kulübü (1932) vardır. Oyun masaları yalnızca Monako'yu ziyarete gelenlere açıktır. Yönetim hisselerinin çoğu Monako devletinin elinde olan "Société des Bains de Mer" şirketindedir. Ünlü Formula 1 yarışı, Monaco-Ville'de olduğu gibi Monte Carlo'da da yapılır.




Gabriele Reuter

Gabriele Reuter (8 Şubat 1859; İskenderiye, Mısır - 16 Ekim 1941; Weimar, Nazi Almanyası), Alman kadın edebiyatçı.

"Aus guter Familie" (İyi Aileden) (1895) ve "Das Tränenhaus" (Gözyaşı Evi) (1909) adlı romanlarında kadınların toplum içindeki hak ve durumlarını savunur.




80 (sayı)

80 (seksen), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 81'den önce yer alır ve 79'dan sonra gelir.




Fritz Reuter

Fritz Reuter (7 Ekim 1810 - 12 Temmuz 1874) Alman romancı.

Devrimci gösterilere katılmakla haksız yere suçlandı ve 1836 yılında ölüme mahkûm edildi. Cezası hafifletilerek otuz yıl kalebentliğe çevrildi. Altı yıllık hapisten sonra serbest bırakıldı. Sırasıyla jimnastik öğretmenliği ve eğitmenlik yaptı. Aşağı Almanca ile yazdığı eserlerinde, halk tiplerini ve törelerini büyük bir gerçekçilikle dile getirdi.





Rivayet

Rivayet, hadis ilminde hadisi usulüne uygun olarak ve aktarma metotlarını belirterek kaynağına dayandırmak demektir.

Hadislerin aktarılması ve derlenmesi, ilk dönemden itibaren üzerinde hassasiyetle durulan bir konu olmuştur.

Hadis ilmiyle meşgul olan âlimlerin hocalarından veya birbirlerinden hadis rivayet ederken kullandığı usullerin başlıcaları şunlardır:





Diyanet İşleri Türk İslam Birliği

Diyanet İşleri Türk İslam Birliği, kıs. DİTİB, Almanya'da yaşayan müslüman Türkler'in dinî, sosyal ve kültürel ihtiyaçlarını karşılamak, ibadethaneleri yönetmek üzere faaliyet gösteren ve Almanya'da resmî olarak "Türkisch-Islamische Union der Anstalt für Religion e. V." adıyla kayıtlı dernek statüsünde faaliyet gösteren kuruluştur.

Almanya genelinde kendisine bağlı cami derneklerinin bu alandaki faaliyetlerini koordine etmek amacıyla 05.07.1984 tarihinde kuruldu. Merkezi Köln'de bulunan Ditib, Diyanet İşleri Başkanlığı'nın Almanya şubesi olarak faaliyet göstermektedir. Ditib başkanı, Türkiye Cumhuriyeti'nin din ataşesi olarak da görev yapmakta ve Ankara'dan tayin edilmektedir. Ditib bünyesinde görev yapan imam ve müezzinler, Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından kendi kadrosundan seçilmekte, Ankara'dan 5 yıllığına Almanya'da görev yapmak üzere tayin edilmekte ve maaşlarını Diyanet İşleri Başkanlığı'ndan almaktadır.

Dernek, 1984'te 230 dernekle kurulmuş, günümüzde 900'ün üzerinde cami derneğinin idâri örgütlenmelerini düzenleyen bir çatı teşkilatı niteliğini almıştır.

Almanya Federal Cumhuriyeti dernekler yasasına bağlı olarak faaliyet gösteren Diyanet İşleri Türk İslam Birliği, Türkiye Cumhuriyeti Diyanet İşleri Başkanlığı'nın bir organı olarak Almanya'da "sünnî İslam" anlayışını temsil etmektedir. Derneğin tüzüğü yayımlanarak kamuoyuna ilân edilmemiştir ve fakat Köln Mahkemesi'nin kayıtlarında mevcuttur ve talep edildiği takdirde bir nüshâsı alınabilir.

Ditib'in başlıca hedefleri, Almanya'da yaşayan Türk müslümanların dinî ihtiyaçlarının giderilmesi, bu doğrultuda mescit ve camilerin yapımı, bakımı ve idaresi başta olmak üzere, asgarî dinî eğitimi temin etmek ve sosyal etkinlikler düzenlemek şeklinde özetlenebilir. İstatistiklere göre Almanya’daki Müslümanların % 30’unu temsil eden Ditib, alanındaki en büyük kuruluş haline gelmiştir. Teşkilat, genel kurul, yönetim kurulu, danışma kurulu ve kasa denetçileri olmak üzere, toplam 4 ana yönetim biriminden oluşmaktadır. Danışma kurulu, teşkilat tüzüğüne göre teşkilatın yönetim kurulunu belirleyen organ olduğu için, Ditib'in en önemli organını oluşturur. Yönetim kurulu seçimlerine sadece danışma kurulu tarafından aday gösterilen kişiler katılabilir. Danışma kurulu, ayrıca yönetim ve denetim görevlerini de yerine getirmekle, uygulamada teşkilatın tek karar organı olmaktadır. Danışma kurulunun üyeleri ise Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından belirlenmektedir. Diyanet tarafından tâyin edilen memurların görüş ve oyları, 900 üye derneğin toplam oyundan daha etkilidir.

Teşkilatın ana hatlarıyla 9 daire ile hizmet vermektedir. Bunlar:
a)    Özel Kalem ve Yazı İşleri Bürosu

b)    Medya ve Halkla İlişkiler Bürosu

c)    Stratejik Planlama Bürosu

d)    Özel Kalem Tercüme Bürosu
a)    Rehberlik ve Denetim Bürosu

b)    Hukuk Bürosu

c)    Eyalet Birlikleri ve Eyalet Bölge Birlikleri Koordinasyon Bürosu
a)    Din Hizmetleri ve İrşad Bürosu

b)    Cami Rehberliği Bürosu

c)    Cami Din Eğitimi Programları ve Uygulamaları Bürosu

d)    Hayrî Hizmetler Bürosu
a)    Dini Kuruluşlarla İlişkiler Bürosu

b)    Resmi ve Sivil Toplum Kuruluşlarıyla İlişkiler Bürosu
a)    Kadın Çalışmaları Bürosu

b)    Aile Çalışmaları Bürosu

c)    Gençlik Çalışmaları Bürosu

d)    Sosyal Hizmetler Bürosu

e)    Manevi Rehberlik Bürosu
a)    Eğitim Programları Geliştirme Bürosu

b)    Kütüphane Hizmetleri Bürosu

c)    Araştırma ve Yayın Hizmetleri Bürosu

d)    Ditib Akademi Bürosu

e)    İslam Din Eğitimi Koordinasyon Bürosu (Kompetenzzentrum)

f)    Öğrenci İşleri ve Öğrenim Yardımları Bürosu

g)    Yaygın Eğitim ve Kültür Hizmetleri Bürosu (Bildungswerk)
a)    Muhasebe ve Levazım Bürosu

b)    Evrak ve Arşiv Bürosu

c)    Bilgi-İşlem Bürosu

d)    Temizlik ve Teknik Hizmetler Bürosu
Ditib bünyesinde ayrıca Almanya'da vefât eden Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının cenazelerinin Türkiye'ye nakledilmesi amacıyla 1992 yılında "DİTİB Cenaze Nakli Yardımlaşma Fonu" kurulmuştur.






Cerh ve Ta'dil

Cerh ve Ta'dil, ravîlerin (Hadis rivayet eden kişilerin) dini ve bilimsel açıdan eleştirisini konu edinen ilimdir.
Cerh ve Ta'dil'in amacı hadisleri, güvenilirlik açısından zayıf olanlardan ayırmaktır. Temel hedefi ise İslam dinini korumaktır. Bu kapsamda ravilerin güvenilirliğinin saptanmasına yaradığı için hadis ilimleri içerisinde önemli bir yere sahiptir.Hadis ravîleri tarih boyunca, hadislerin sonraki nesillere düzgün bir biçimde aktarılması için gayret sarf etmişlerdir. Zaman geçtikçe uydurma hadislerin ortaya çıkması ve rivayetlerin artmasıyla hadislerin doğruluğunu saptamak ve ravîleri inceleyebilmek maksadıyla bir sistemin ortaya konulması ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Temeli sahabe döneminde ortaya atılan bu uygulamalar Hicri takvime göre ikinci asırda sistematik bir ilim halini almıştır.

Cerh, ravîlerin yalancılık ve fitne gibi uygunsuz durumlarını ve güvenilir ravîlere olan muhalefetleri dolayısıyla hem ravînin, hem rivayetinin reddedilmesi anlamına gelmektedir. Bir anlamda Cerh şahitliğin reddedilmesi anlamına gelmektedir.

Cerh faaliyetinde alimler ravînin kişilik ve hafıza durumuna bakar. Bunlar terim olarak adalet (kişilik) ve zabt (hafıza) kavramlarıyla karşılanır. Hem adalet hem zabt ile ilgili kusurlar da kendi içerisinde beşe ayrılmaktadır. 

Ta'dil, kelime olarak ravînin rivayet ettiği hadisin geçerli olduğu ve kabul edildiğinin, kişilik ve hafıza açısından ravînin rivayete ehil olduğunu ifade etmektedir.

Cerh ve Ta'dil incelemesinden sonra ravîler iki bölüme ayrılırlar;
Aynı zamanda bu incelemeden sonra da ravîler incelemenin tamamlanıp tamamlanmaması göre de ikiye ayrılır;

Birçok alim Cerh mertebelerini kendi açısından yorumlamış olup, bir noktada kesişmişlerdir. Genel anlamda Cerh mertebeleri üçe ayrılmaktadır;





Turhan Selçuk

Turhan Selçuk (30 Temmuz 1922, Milas - 11 Mart 2010, İstanbul), Türk karikatürist.

Türk mizahının isimlerinden biridir. Türkiye'de Semih Balcıoğlu ve Ferit Öngören ile beraber Karikatürcüler Derneği'nin kurucularındandır. 
İlk karikatürleri 1941'de Adana'da yayınlanan Türk Sözü gazetesi ile İstanbul'da yayınlanan "Kırmızı ve Beyaz", "Şut" spor dergilerinde yayınlandı. İlk olarak 1943'de Akbaba'da çalışmaya başlayan sanatçı, 1948'de "Tasvir" gazetesinde karikatürcü ve ressam olarak çalıştı. Refik Halit Karay'ın çıkardığı Aydede'de baş çizer oldu. "Yeni İstanbul", "Yeni Gazete", "Akşam", "Milliyet", "Cumhuriyet" gazetelerinde "Akis", "Yön", "Devrim", "Toplum" dergilerinde çizdi. Kardeşi İlhan Selçuk'la birlikte "41 Buçuk" (1952), "Karikatür" (1953) ve "Dolmuş" (1956) mizah dergilerini çıkardı.

1957'de "Milliyet" gazetesinde çizmeye başladığı Abdülcanbaz dizisi ile tanınan sanatçının bu karakteri tiyatro ve sinemada da canlandırıldı. Ayrıca "Abdülcanbaz" 1991 yılında PTT tarafından bir posta pulu üzerinde resmedildi. Türkiye ve Avrupa'da birçok müzede karikatürleri sergilenen sanatçının "İnsan Hakları" konulu karikatür sergisi Avrupa Konseyi'nin önerisiyle ilk kez Strazburg’da açıldı ve dünyanın birçok ülkesinde sergilendi (1992-1997). "Barış ve Kitap" konulu karikatürü 1992'de Avrupa Konseyi'nin başlattığı kitap okuma kampanyasının afiş ve logolarında kullanıldı. 
Çizer Turhan Selçuk, en son Cumhuriyet gazetesinde çizmekteydi. Acıbadem Maslak Hastanesi'nde karın içindeki aort damarının yırtılması nedeniyle ameliyat oldu. Bu ameliyat sonrasında yoğun bakıma kaldırılan Selçuk, 11 Mart 2010 tarihinde İstanbul'da yaşamını yitirdi. Milas B