de bu tartışmaları yapan Batı toplum yapısının kendi içinde çok büyük değişimler geçirdiği gözden kaçmayan bir gerçektir.






Kamondo ailesi

Kamondo Ailesi İstanbul'da yaşamış olan Sefarad Yahudilerinden bankacı bir aileydi.

İstanbul'un, modernleşmesinde çok önemli katkıları olan bir aile olan Kamondo Ailesi İspanya'daki engizisyondan kaçarak ilk önce Venedik’e, ardından İstanbul’a gelmiş, ve sonra Paris'e yerleşmiş son fertleri II. Dünya Savaşı sırasında Nazi toplama kampları’nda yok edilmişlerdir. Doğu’nun Rothschild Ailesi diye anılan ailenin önemli ferdi Abraham Salomon de Kamondo, modernleşmenin kent içi yaşamdaki öncülerinden biri olmuştur. Modern bankacılığın kurucularından biri olmasının yanı sıra İstanbul’da ilk belediyenin kuruluşunda, kentsel altyapının modernleşmesinde, yeni ve modern eğitim kurumlarının oluşumunda rol almış, önemli şehircilik, mimarlık ve kültür yatırımlarına da öncülük etmiştir. İstanbul’un 19. yüzyılda Avrupa kentleri ile paylaştığı değerlerin ve kurumların oluşmasında ailenin ve Abraham–Salomon de Kamondo’nun bir sosyal girişimci olarak büyük bir payı vardır.

Yahudi cemaatin önderi olan Abraham Salomon de Kamondo, ilk belediye olan 6. Daire’nin kuruluşunda da görev aldı. Bankalar Caddesi’ndeki Kamondo merdivenlerini 1870-1880 yıllarında yaptıran ünlü banker yaşamını yitirince, Hasköy’de kendisinin yaptırdığı anıt mezara devlet töreniyle defnedildi. İstanbul’un gelişimi ve modernleşmesine katkı sağlayan Kamondo ailesinin anısına, Karaköy Bankalar Caddesi’ndeki merdivenlere Türkiye Yahudi Hahambaşılığı’nın da katılımıyla düzenlenen törenle plaket çakılmıştı.

1815'te kurdukları ve Kırım Savaşı sırasında Osmanlı Devleti'ni finanse eden İshak Kamondo ve Şürekası unvanlı banka, Şirket-i Hayriye ve Dersaadet Tramvay Şirketi'ne ortaklıkları, Altıncı Daire-i Belediye'nin kuruluşuna verdikleri katkılar, en önemli girişimleri arasındadır.

Kamondo Ailesi, Osmanlı modernleşmesinde iz bırakan sayısız yapı inşa ettirmiştir. Kasımpaşa'daki Kuzey Deniz Saha Komutanlığı, Galata Résidence, Serdar-ı Ekrem Sokak'taki Kamondo Hanı, Meşrutiyet Caddesi'ndeki Büyükada Han, Karaköy'de Saatçi Han, Latif Han, Lacivert Han, Yakut Han, Kuyumcular Han, Lüleci Han, Gül Han ve Bankalar Caddesi'deki Kamondo Merdivenleri bunlar arasında sayılabilir.

Kamondo Ailesi’nin Avrupa’da siyasal ve kültürel kurumların gelişmesinde de rol aldığı görülmektedir.

Kamondoların kültür ve sanata katkıları, ailenin Paris'e yerleşmesinden sonra da devam etmiştir. Champs Elysées'deki Ulusal Tiyatronun kurulması, Louvre Müzesi'ne bağışlanan empresyonist tablo koleksiyonu, 18. yüzyıl sanat eserlerini bir araya getiren Nissim de Camondo Müzesi, bu girişimler arasındadır. Kamondo’nun İtalyan Birliği’nin kurulmasına verdiği destek ve “Kont” unvanını alması da, bunun kanıtıdır.

Kamondo Ailesi’nin başlıca fertleri:







Lizi Behmoaras

Liz Behmoaras (d. 1950, İstanbul), Yahudi asıllı Türk yazar, çevirmen, gazeteci ve köşe yazarıdır.

Çeşitli yayınevlerinde edebi eser çevirmenliği, çeşitli yerli ve yabancı yayın kuruluşlarında serbest gazetecilik yaptı. Evli ve iki erkek çocuk annesidir.

Notre Dame de Sion Fransız Lisesi'nden mezun olduktan sonra Fransızcadan Türkçeye kitap çevirileri yaptı. 1986-1996 yılları arasında Şalom gazetesinin kültür servisinde editör olarak çalıştı. Bu sırada Nokta Dergisi'nde, Yeni Yüzyıl ve Cumhuriyet gazetelerinde, ayrıca Liberation, L'Arche ve Tribune Juive adlı Fransız gazetelerinde yazılar yazdı.

Fransızca'dan Türkçeye çevirdiği isimler arasında Simone de Beauvoir, Ivan Illich, Marie Cardinal ve Paul Valery de vardır. İlk kitabı Türkiye'de Aydınların Gözüyle Yahudiler adını taşımaktadır. Kimsin Jak Samanon? isminde olan ve büyükannesinin anılarını topladığı kitabı da yüzyılın başında bir cemaatin yaşam biçimini, sorunlarını, içinde bulunduğu ortamın bireyleriyle ilişkilerini ve Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında meydana gelen politik olaylara bakışını kendi yaklaşımı ile aktarma amacını taşıyor.

Lizi Behmoaras, Fransızca, İtalyanca, İngilizce ve İspanyolca bilmektedir.





3. Uluslararası Türkçe Olimpiyatları

3. Uluslararası Türkçe Olimpiyatı (Asıl adı: "3. Uluslararası Yabancılar İçin Türkçe Yarışması"), Uluslararası Dil Öğretimi Derneği tarafından düzenlenen ve 42 ülkenin katılımı ile gereçekleşen Türkçe yarışması. 
Ana dili Türkçe olmayan kişiler arasında düzenlenen yarışmada sonuçlar şöyle:











Stamford Bridge

Stamford Bridge, Chelsea takımının futbol stadyumudur. London Borough of Hammersmith ve Fulham içerisinde yer almaktadır. Külüp taraftarları olarak takma adı 'Köprü' (The Bridge) olarak kabul edilmiştir. Chelsea iç saha maçlarını bu stadda yapmaktadır. 42.000'lik kapasitesiyle İngiltere'nin en büyük 9. futbol stadyumudur. Stadın hisseleri Chelsea taraftarının kurduğu ""Chelsea Saha Sahipleri"" (İngilizce Chelsea Pitch Owners) şirketine aittir.

Chelsea, milyarder Rus iş adamı Roman Abramoviç'in eline geçmeden önce, maddi sorunlar içinde, başarı hasreti çeken bir kulüptü. Öyle ki, yönetim borçları nedeniyle evi Stamford Bridge'i kaybetmemek için stadın hisselerini 1997 yılında, kulübün taraftarlarınca kurulan "Chelsea Saha Sahipleri" adlı şirkete satmak zorunda kalmıştı.

Aradan geçen yıllarda Chelsea, dünyanın en büyük kulüplerinden biri haline geldi. Stamford Bridge artık takıma yetmemeye başladı. Bunun için stadın arazisinin satılıp yerine başka büyük bir stad yapılması kararlaştırıldı.

Hisse sahiplerinin yüzde 61.6'sı satışa karşı çıkınca, yeni bir stat isteği projesi gerçekleşmemiş oldu. Red oyu veren üyeler, kendilerine düşünmek için yeterli zaman tanınmadığını ayrıca yönetim kurulunun yeni stat konusunda yeterince şeffaf davranmadığını savundu.

1899 yılında yapılmıştır ve aynı yılda açılmıştır. 42.000 kişilik kapasitesi bulunmaktadır.

Şimdiki kapasite: 42,000

Rekor seyirci: 82.905 12 Kasım 1935'de Arsenal maçında yaşanmıştır.

Ortalama seyirci: (Premier League)




Naim Güleryüz

Naim Avigdor Güleryüz (d.1933), 500. Yıl Vakfı Başkanı ve 500. Yıl Vakfı Türk Musevileri Müzesi kurucu proje koordinatörü ve küratörü, araştırmacı ve yazar.

Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye Cumhuriyeti Yahudiler alanında araştırmalar yapmaktadır. 500. Yıl Vakfı Kurucu Başkan Vekili, 500. Yıl Vakfı Türk Musevileri Müzesi Kurucu Proje Koordinatörü ve Küratörü, UNESCO Milli Komisyonu Uygarlıklararası Diyalog Komitesi Roportörü, Beyoğlu Belediyesi Yerel-Sivil Güç Merkezi Sosyal ve Kültürel Etkinlikler Başkanı gibi sosyal çalışmalarda fiilen yer almaktadır. ABD, Kanada, Meksika, Şili, Küba ve Avrupa'nın değişik kentlerinde konusu ile ilgili konferanslar verdi, uluslararası sempozyumlara ve kongrelere katıldı, fotoğraf sergileri açtı. Ulusal ve yurt dışı basında değişik dillerde sayısız makalesi yayımlandı. Türk Yahudileri Tarihi, İstanbul Sinagogları, The History of the Turkish Jews, 500. Yıl Vakfı Türk Musevileri Müzesi Albümü, 700 Years of Togetherness ve ünlü fotoğraf sanatçısı İzzet Keribar'ın fotoğraflarını kapsayan Türkiye Sinagogları kitaplarının yazarı. Edirne Yahudileri Tarihi, Gaziantep Yahudileri Tarihi, Hahambaşılık Kurumu ve Laik Toplum liderleri kitaplarını da hazırlamaktadır. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu olup Fransızca, İngilizce ve İspanyolca bilmektedir.




EditPad

EditPad, Windows ve Linux için yapılmış, kaynak kodu veya metin değiştirme, düzenleme programıdır. 1996'dan beri Jan Goyvaerts tarafından geliştirilmektedir.

EditPad'ın iki sürümü bulunmaktadır.

EditPad notepadın tüm özelliklerini taşır. Bunun yanında:





Müjde Ar

Müjde Ar (asıl ismi Kamile Suat Ebrem, d. 21 Haziran 1954), Türk sinema ve dizi oyuncusu. Özellikle, 1980'li yıllarda rol aldığı filmlerle, sinemada kadın kimliğini özgürleştiren, kadın cinselliğine farklı bir bakış açısı getiren kadın filmlerinin unutulmaz oyuncusu olmuş, Türk sinemasındaki kadın temsilinin değişmesini sağlamıştır.

Söz yazarı ve tiyatro oyuncusu Aysel Gürel ile gazeteci Vedat Ebrem'in (Akın) ilk çocukları olarak dünyaya geldi, Mehtap Ar'ın da ablasıdır. Sekiz yaşında Oraloğlu Tiyatrosu'nda sahneye çıktı. 1970'lerin başlarında tiyatro ve fotoroman oyunculuğu, fotomodellik ve mankenlik yaptı. Halit Refiğ'in yönetmenliğini yaptığı, Halid Ziya Uşaklıgil'in ünlü romanının ilk televizyon uyarlaması olan 1975 tarihli "Aşk-ı Memnu" dizisindeki "Bihter" rolü ile bir anda şöhret oldu ve sinemaya geçti. 1977 ile 1981 arasında piyasanın isteklerine uyan çok sayıda filmde oynadı. Bu arada şarkıcı olarak sahneye de çıktı.

1980'de Atıf Yılmaz'ın yönettiği "Deli Kan" ve Ömer Kavur'un yönettiği "Ah Güzel İstanbul" gibi daha nitelikli ve iddialı yapımlarda rol almaya başladı. Birçok sinema oyuncusunun cesaret edemediği zor rolleri üstlenerek, gitgide, cinselliğinden çekinmeyen, sorunlarına sahip çıkmak isteyen bir kadın tipi yarattı. Bu dönemdeki filmleri arasında "Göl" (1982), "Şalvar Davası" (1983), "Dağınık Yatak" (1984), "Fahriye Abla" (1984), "Dul Bir Kadın" (1985), "Adı Vasfiye" (1985), "Kupa Kızı" (1986), "Aaah Belinda" (1986), "Teyzem" (1986), "Asılacak Kadın" (1986), "Afife Jale" (1987) ve "Arabesk" (1988) sayılabilir.

Yönetmenliğini Mustafa Altıoklar'ın yaptığı "Ağır Roman"'da (1997) Tina karakterini, Sinan Çetin'in yönettiği, 2000 yapımı "Komser Şekspir"'de emektar bir hayat kadınını, Atıf Yılmaz'ın son filmi olan 2004 yapımı "Eğreti Gelin"'de ise yaşına göre olgun davranmayan oğlu Ali'yi evlendirmeye çalışan İffet karakterini canlandırdı.

Müjde Ar, 40 yılı aşkın sanat hayatında Atıf Yılmaz, Zeki Ökten, Halit Refiğ, Osman F. Seden, Nejat Saydam, Kartal Tibet, Ertem Eğilmez, Şerif Gören, Sinan Çetin, Ömer Kavur, Başar Sabuncu, Mustafa Altıoklar ve Serdar Akar gibi yönetmenlerin filmlerinde rol aldı.

"Adı Vasfiye" ve "Aaah Belinda" filmlerindeki oyunuyla 1986 Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde, "Yolcu" filmindeki rolüyle de 1993 Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde En İyi Kadın Oyuncu ödülünü kazandı. 1997 yılında düzenlenen 34. Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde Yaşam Boyu Onur Ödülü aldı.

20