in Ermenek ilçesine bağlı bir köydür.




Hopdediks

Hopdediks ("Orijinal Fransızca" adı Obélix, "Türkiye'deki yeni basım seride": Oburiks) René Goscinny ve Albert Uderzo'nun 20. yüzyılda yaratmış oldukları çizgi roman karakteri. Olağanüstü gücünü, bebekken kuvvet şerbeti kazanına düşmüş olmasına borçludur. Asteriks'in en yakın arkadaşıdır ve bütün maceralerında yer alır. Dikilitaş taşıyıcılığı ve yaban domuzu avcılığı hobileri arasındadır. Diğer bir ayrılmaz karakter de köpeği İdefiks'tir.




Trişinoz

Trişinoz esas olarak domuzların enfeksiyon kaynağı olduğu zoonoz bir hastalıktır. Etken genellikle "Trichinella spiralis"tir. Ateş, miyozit, periorbital ödem ve eozinofili başlıca bulgulardır. Tanısı için nonspesifik serolojik testler yanında gastroknemius kası biyopsisi önerilmektedir. Eozinofilik miyalji sendromu ile ayırıcı tanısı yapılmalıdır. Tedavi için benzimidazol türevleri kullanılır.




Boyalık





Eskice





Gökçekent





Katranlı





Olukpınar





Pamuklu





Pınarönü





Tepebaşı (anlam ayrımı)

Tepebaşı, şu anlamlara gelebilir:







Yalındal





Beşiktaş Kültür Merkezi

Beşiktaş Kültür Merkezi (BKM), Necati Akpınar ve Yılmaz Erdoğan’ın girişimleri sonucu, 11 Kasım 1994 tarihinde İstanbul, Beşiktaş’ta bulunan eski Mıstık Sineması’nın tiyatro salonuna dönüştürülmesiyle kuruldu.

İstanbul’da yaşanan salon sıkıntısına çözüm getirmek, geniş ve tecrübeli oyuncu kadrosu ile farklı projelere imza atmak amacıyla yola çıkan BKM, 24 Şubat 1995'te prömiyeri yapılan "Otogargara" adlı oyunla “perde” dedi. Bu oyun 464 kez sahnelenerek yaklaşık 558.000 kişi tarafından izlendi.

Yılmaz Erdoğan’ın kaleminden çıkan "Sen Hiç Ateşböceği Gördün Mü?" toplam 9 ödül aldı, 504 temsil ile 567.380 tarafından izlendi. BKM, "Bana Bir Şeyhler Oluyor" oyunu ile de 600.000 izleyiciyi tiyatro salonuna çekmeyi başardı.

BKM, 2004 yılında "Haybeden Gerçeküstü Aşkı" sahneye koydu. "Cebimde Kelimeler", "Bir Tat Bir Doku", "İnadına Yaşamak", "Ata Demirer Tek Kişilik Dev Kadro", "Cmylmz", "Ata Demirer Show" da BKM’deki tek kişilik oyunlar arasındadır.

BKM kurulduğu günden itibaren tiyatronun çocukların gelişiminde önemli bir etkisi olduğunu biliyor ve çocukları tiyatroya çekmek istiyordu. Bu amaçla 2004 -2005 sezonunda çocuklara yönelik oyunlara başladı:
11 Kasım 1994'te Yılmaz Erdoğan ve Necati Akpınar tarafından kurulan Beşiktaş Kültür Merkezinin bünyesinde faaliyet gösteren yapım ve dağıtım şirketidir.






14 Şubat 2006 yılında Yılmaz Erdoğan tarafından kurulmuştur. BKM Mutfak ekibi, kendi skeçlerini kendileri yazan, yöneten ve oynayan bir ekiptir. Ekibin anlatıcısı Eser Yenenler'dir. Gösterileri Beşiktaş Kültür Merkezi'nde yapılan program, Pazar günleri Kanal D'de yayınlanarak uzun bir süre ekranlarda yer almıştır. Ekip sık sık turnelere çıkmaktadır. BKM Mutfak ekibi, son katılanlarla birlikte 24 kişiden oluşmaktadır.

2014 yılında gerçekleştirilen son gösteriden sonra topluluk bir daha bir araya gelmemiştir.







Rusa geyiği

Rusa geyiği, Sunda sambar geyiği ya da Timor geyiği ("Cervus timorensis") geyikgiller (Cervidae) familyasından Endonezya'da Cava Adası, Bali Adası ve Timor Adası'na özgü bir geyik türüdür. Hindistan'ın çitaline benzer şekilde kuru ve karışık yaprak döken ormanlarda, park alanlarında ve savanlarda yaşar. Daha büyük sambar geyiğinin yakın akrabası olan rusa geyiği Avustralya'ya insanlar tarafından sokulmuştur.




Vostok (uzay aracı)

Vostok (Rusça: Восток, ""doğu"") insanlı ilk uzayaracı. Sovyetler Birliği tarafından bu ülkenin insanlı uzay uçuşu programı için geliştirildi. İlk uçuşunu 15 Mayıs 1960'ta gerçekleştirdi. Vostok 1, başmühendis Sergey Korolyov ve tasarım bürosu OKB-1 tarafından tasarlandı.

Aracı oluşturan modüller şunlardır:

Atmosfere girişten sonra uzayadamının yerden yaklaşık 7 km yükseklikte araçtan fırlatma koltuğuyla ayrılması ve paraşütle inmesi öngörülmüştür. Bundan sonra aracın kendi paraşütü de açılacak ve boş (insansız) olarak yere inecektir.

Vostok iniş modülünün şekli, azami hacme karşılık asgari yüzeye sahip olması için küreseldir. Atmosfere girişte uzayadamının yüksek basınca dayanabileceği en rahat gelecek doğrultuda durması için ağırlık merkezi belli bir yöne (uzayadamının sırtının arkasına) toplanmıştır. Uzayadamların atmosfere girişte 8 ila 9 g çekime maruz kalırlar.

Vostok uzayaraçları hem insan hem de fotoğraf makinesi taşımak üzere tasarlanmıştır. Araçlar, insanlı uçuşlar dışında, Sovyetler Birliği'nin ilk casus uydusu projesi olan Zenit'te de kullanılmıştır. Bu çift maksatlı kullanım, Sovyetler Birliği Komünist Partisi desteğini sağlamak için gerekli olmuştur. Temel Vostok tasarımı 40 yıl kadar kullanılmış, çeşitli insansız uydular için zamanla geliştirilmiştir. İniş modülü tasarımı, oldukça değiştirilmiş olarak Voskhod programında da kullanılmıştır.

İnsanlı uçuşlara kadar Vostok'un geçirdiği aşamalar şunlardır:

Vostok projesini yönetten başmühendis Sergey Korolyov, basit ve güvenilir bir araç tasarlamayı hedeflemişti. Araçtaki tüm sistemlerin en az bir yedeğinin bulunması tasarım gerekliklerinden biriydi. Daha önce yapılan uzayaraçlarına benzemeyen karmaşıklık ve güvenilirlikteki Vostok'un üretimi için Korolyov önemli bir organizasyonun üstesinden gelmiştir.

1957 ilkbaharında Korolyov, Vostok'un tasarımı için NII-88 içinde proje bölümü 9'u oluşturdu ve başına Tikhonravov'u getirdi. Isı kalkanı ve sesüstü aerodinamik gibi yeni bilgi alanlarının geliştirilmesi gerekiyordu. Tikhonravov bunun için deneyler yapmaya başladı. Bunların sonucunda kanatlı ve tekrar kullanılabilir bir aracın var olan ısı kalkanı teknolojileriyle mümkün olmadığı ortaya çıktı. Bunun yerine tekrar kullanılması mümkün olmayan, konik ve yuvarlak hatlı (daha sonraki Soyuz'lara beneyen) modeller üzerinde durulmaya başlandı. Böyle bir kapsülün atmosfere girişinde karşılaşacağı ivmenin azami 10 g olacağı hesaplandı.

Beri yandan merkezkaç cihazlarıyla yapılan havacılık tıbbı araştırmaları, pilotların 10 g çekim kuvvetine kalıcı etkiler oluşmadan katlanabildiğini gösteriyordu. Böylece uzayaracıın şekli kabaca belli oldu ve araştırmalar bu temelde sürdürüldü. Uzayaracının şekli, yapısı, teçhizatı ve malzemesi aynı anda geliştiriliyordu. Bu durum her şeyin birkaç kez tekrar geliştirilmesini gerektiriyordu ama böylece nihai sonuca hızlı ulaşıldı. Sonunda küresel bir araç oluşturuldu. Aracın ağırlık merkezi, kürenin yan tarafında olacak, böylece atmosfere girişte uzayadamı için uygun bir doğrultu alınacaktı.

Bu araştırma sonucunda yayımlanan ""İnsanlı bir Sputnik için araştırma sonuçları raporu""na göre:

Geliştirme programına dahil edilen işler şunlardı:

Bir arıza durumunda uzayadamının tehlikeye düşmemesi için araçtaki tüm hayati sistemler yedeklenmişti: 

Vostok'un geri ateşleme sırasında doğrultusunun yörüngesine paralel olması hayati önem taşıyordu. Aksi halde, uzayadamının dünyaya dönmeni mümkün olmayacaktı. Uzayaracının otomatik doğrultu düzeltme sistemi, güneş algılayıcılar ve jiroskoplardan ve bu iki cihazdan gelen verilere göre doğrultu düzeltme roketlerini çalıştıran bir analog hesap makinesinden oluşuyordu.

Mühendisler bu sistemi yedeklemek için "Vzor" adında basit bir elle kontrol sistemi kurdular. Kabinin tabanındaki pencerede bir merkezi görüntü alanı ve çevresinde sekiz açıklık vardı. Açıklıkların hepsi ışıkla dolduğunda, uzayaracı ufka göre merkezileştirilmiş oluyordu. Aracın yörünge doğrultudunda buluduğunu saptamak için ise uzayadamı yeryüzü şekillerinin merkezi pencere üzerindeki doğrulara paralel aktığına dikkat etmeliydi. Bu basit, geri ateşleme için güvenilir sonuç veriyor, ancak sadece gündüz çalışıyordu.

İniş modülü: Vostok SA (spuskaemiy apparat). "Şarik" (küre) olarak da bilinir.

Teçhizat modülü: Vostok PA (priborniy otsek)






Filipinler sambar geyiği

Filipinler sambar geyiği, Filipinler sambarı ya da Filipinler kahverengi geyiği ("Cervus mariannus") geyikgiller (Cervidae) familyasından Filipinler'e özgü bir geyik türüdür. Japonya, Guam ve Kuzey Mariana Adaları'na insanlar tarafından sokulmuştur.




Filipinler benekli geyiği

Filipinler benekli geyiği ya da Visaya benekli geyiği ("Cervus alfredi") geyikgiller (Latince: Cervidae) familyasından Filipinler'in Visaya Adaları'nda bulunan Panay Adası'na özgü bir geyik türüdür. Filipinler'e özgü üç geyik türünden biridir. Uzunlukları 125 – 130 cm. arasında, boyları 70–80 cm. arasında ve ağırlıkları 25–80 kg. arasındadır.




Pin diyot

Pin diyot, P+-I-N+ yapıya sahip diyotlardır. P+ ve N+ bölgelerinin katkı maddesi oranları yüksek ve I bölgesi büyük dirençlidir.

Alçak frekanslarda diyot bir p-n doğrultucu gibi çalışır. Frekans yükseldikçe I bölgesi de etkinliğini gösterir. Yüksek frekanslarda I bölgesinin doğru yöndeki direnci küçük, ters yöndeki direnci ise büyüktür.

Diyodun direnci uygulama yerine göre iki limit arasında sürekli olarak veya kademeli olarak değiştirilebilmektedir.

Pin diyotlar değişken dirençli eleman olarak, mikrodalga devrelerinde, zayıflatıcı, faz kaydırıcı, modülatör, anahtar, limitör gibi çeşitli amaçlar için kullanılmaktadır.




Wollemia nobilis

Wollemia nobilis, kozalaklı ağaçların Araucariaceae familyasına ait bir türdür.

"W. nobilis" cinsin 1994'de Sidney'de bulunmuş olan tek türüdür.

Botanikal ve popüler literatürde, çamgiller familyası ya da çam cinsine ait olmadığı için, "Wollemi çamı" olarak geçer, fakat bunula beraber, "Agathis" ve "Araucaria" cinsleri ile Araucariaceae familyasında yer almaktadır.




Devlet Opera ve Balesi

Devlet Opera ve Balesi, 1309 sayılı kanun ile kurulmuş, ulusal opera ve bale topluluklarını bünyesinde barındıran, Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı bir genel müdürlüktür. 6 taşra müdürlüğünde faaliyetlerini sürdürmektedir. Bunlar; Ankara, İstanbul, İzmir, Mersin, Antalya ve Samsun Devlet Opera ve Balesi Müdürlükleridir.

Asıl amacı, opera, bale ve müzik sanatlarını halka tanıtmak ve yaymak gayesiyle opera, operet, bale temsilleri ile konserler vermek, yurt içi ve yurt dışı turneler ile milli ve milletler arası festivaller düzenlemektir.

Osmanlı İmpar