nşa edilecek Cizre Barajına bırakılacak sularla Nusaybin, Cizre, İdil, Silopi ovalarında toplam 121 bin hektar alanın modern sulama teknikleriyle sulanması da mümkün olacak.

Ilısu Barajı ve Hidroelektrik Santrali Projesi (Ilısu Projesi), 1954 yılında Dicle Nehri’nin toprak ve su kaynaklarının geliştirilmesine ilişkin çalışmalar doğrultusunda, DSİ tarafından başlatılmıştır.

Ilısu Barajı; Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde, Suriye sınırına yaklaşık 45 km. mesafede, Dicle Nehri üzerinde inşa edilecek olup, tamamlandığında 1 200 MW kurulu güç ile yılda ortalama 4,120 GWh enerji üretecektir.

Tesis işletmeye alındığında; gövde hacmi açısından Türkiye’nin 2. kurulu güç bakımından da 4. büyük barajı olacaktır.

Kredi ajanslarının oluşturduğu bilirkişilerden oluşan uluslararası heyetin hazırladığı raporda şu eksikliklerin altı çizilmiştir:


Projeye kredi vermeyi planlayan Almanya, İsviçre ve Avusturyalı dış kredi kuruluşları Türkiye'nin taahhütlerini yerine getirememesi sonucu 7 Temmuz 2009 tarihi itibarıyla desteklerini çekmişlerdir.

1999–2001 yılları arasında yaptırılan ÇED Raporu; 2872 sayılı Çevre Kanunu, Dünya Bankası ve IFC kriterleri doğrultusunda HCE firması tarafından güncellenmiş ve hem DSİ hem de yatırımcı kredi kuruluşları tarafından onaylanmıştır. Buna karşılık, yatırımcı kuruluşların görevlendirdikleri bilirkişiler proje ile ilgili ciddi sorunlar tespit etmiş, bu sorunlar, verilen sürenin sonunda giderilmediği için de projeden çekilmişlerdir.

Ilısu Projesi’nin maksimum su kotundan etkilenmeyen Hasankeyf Yukarı Şehir Alanı’nda yer alan kültürel varlıklar, bu bölgenin geliştirilmesiyle birlikte bir “Arkeolojik Park ve Açık Hava Müzesi”nde yeniden hayat bulmaya devam edecektir. Suyun altında kalacak kültürel varlıklar dolayısıyla bölgenin turizm gelirlerinde önemli bir düşüş beklenmektedir.

Her yıl için %15’lik yüzey çalışması ve %15’lik kazı ve taşımanın yapılacağı kabul edilmektedir. Bu kabule göre yüzey çalışmaları, kazılar ve taşımalar için ayrılan tahmini bütçe 53.000.000 ABD doları olarak belirlenmiştir.

Projenin çevresel sonuçları arasında şunlar vardır:


10.000 yılı aşkın bir tarihi geçmişe sahip olan Hasankeyf’teki kültürel varlıkların yok edilmesine neden olacak baraj, Anayasaya ve Uluslararası Kültür Sözleşmesi’ne aykırıdır. Buna rağmen, Kültür ve Turizm Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ve Ilısu Konsorsiyumu koordinasyonunda hazırlanan, Hasankeyf Master Rehber Projeleri Türkiye Cumhuriyeti’nin resmi makamları tarafından onaylanmıştır.

Ilısu Projesi’nin maksimum su kotundan etkilenmeyen Hasankeyf Yukarı Şehir Alanı’nda yer alan kültürel varlıklar, bu bölgenin geliştirilmesiyle birlikte bir “Arkeolojik Park ve Açık Hava Müzesi”nde yeniden hayat bulmaya devam edecektir.

Ilısu Baraj Gölü altında kalacak olan bütün kültürel varlıklar ve yerleri YYEP çalışmaları çerçevesinde belirlenmeye çalışılmıştır. Bu kültürel varlıkların Ilısu Barajı altında kalmadan taşınacağı gibi olanaksız bir şey iddia edilerek projenin etkisi göz ardı edilmeye çalışılmaktadır.

Her yıl için %15’lik yüzey çalışması ve %15’lik kazı ve taşımanın yapılacağı kabul edilmektedir. Bu kabule göre yüzey çalışmaları, kazılar ve taşımalar için ayrılan tahmini bütçe 53.000.000 ABD doları olarak belirlenmiştir.





Uche Okechukwu

Uche Alozie Okechukwu (d. 27 Eylül 1967, Lagos), Nijeryalı millî futbolcudur. Türk vatandaşlığına geçerek Deniz Uygar adını almıştır.

Fenerbahçe takımının defansında uzun yıllar oynayan Uche, Danimarklı futbolcu Jes Høgh ile iyi bir ikili oluşturmuştur. 1998'de Ebru Gündeş'in "Sen Allah'ın Bir Lütfusun" şarkısının klibinde oynamıştır. Türkiye'de İstanbulspor takımında 3 sene oynadıktan sonra Nijerya'da futbol hayatına devam etmeyi tercih etmiştir. Yaşadığı en büyük talihsizlik ise Fenerbahçe'de oynadığı dönemde yedek kaleci Murat Şahin tarafından ayağının kırılmasıydı. 

Kişisel





Sumer Omay

Sumer Omay, (d. 1971, İstanbul) Türk şair, âşık.

Sokak kitapçılığı, garsonluk, tezgâhtarlık gibi işlerde çalışmıştır. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arşivcilik Bölümü'nden mezun olmuştur.

İlk şiiri 1995 yılının Eylül ayında yayınlanmıştır. Bir süre Radyo D'de "Ay Işığı" isimli bir şiir programının metinlerini hazırlamıştır. Haftalık "Pazar Postası" gazetesinde şiir üzerine yazılar yazmıştır. Kasım 1996'da 4. Dünya Kitap Dergisi Şiir Ödülü'nü kazanmıştır. Daha sonra, Milliyet Sanat Dergisi'nde şiirleri yayımlanmıştır. Ekim 1997'de ilk ve tek şiir kitabı olan "Yaz Dağınıklığı", Dünya Yayıncılık tarafından yayımlanmıştır.




İsveçliler

İsveçliler (İsveççe: "Svenskar"), günümüzdeki en kalabalık Viking ulusu.

II. Dünya Savaşı'na kadar fazla göç almayan İsveç, savaş sonrası dönemde çalışmak ve yerleşmek üzere ülkesine yönelik bir akınla karşılaştı. 1980'lerde kuralların sıkılaşmasıyla işçi göçünde azalma yaşandı. Yine de 1980'lerden beri yaşanan göçler uluslararası ortalamanın üstündedir. Kültürel anlaşmazlıklar nedeniyle İsveç’te yabancı düşmanlığına yönelik akımlar gelişmiştir. Buna karşın, İsveç Hükümeti etnik şiddetin engellenmesi ve yabancıların toplumla bütünleşmesinin sağlanmasına yönelik sıkı önlem paketleri yürürlüğe koymaktadır.

 




Tuğrul Eryılmaz

Tuğrul Eryılmaz Radikal İki'nin eski yayın yönetmeni gazeteci, yönetici.

1969 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun olduktan sonra bir süre İngiltere'de çalıştı. SBF'de yüksek lisans yapmanın ardında, TRT Haber Merkezi'nde gazeteciliğe başladı. Bir dönem Ankara Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu'nda iletişim dersleri verdi. 1981'de üniversiteden ayrılıp İstanbul'da Haftalık, Nokta, Yeni Gündem ve "Sokak" dergileriyle Cumhuriyet ve Radikal gazetelerinde çalıştı. İzmir'e yerleşmiş olsa da hala Bahçeşehir Üniversitesi'nde part-time 'Print Journalism' dersleri veriyor.(Kasım 2008)

Ayrıca İzmir Ekonomi Üniversitesi'nde 'Applied Workshop' adlı dersi veriyor.(Ocak 2009) 2011 yılında İzmir Ekonomi Üniversitesi ile yollarını ayırıp İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde hocalık hayatını sürdürmeye karar vermiştir.

The Rolling Stones, Lou Reed ve Marianne Faithfull hayranıdır.




Schleswig

Schleswig, Avrupa'nın kuzeyindeki Jutland Yarımadasının güney kesimini kaplayan tarihsel ve kültürel bölge. 
Günümüzde Almanya'nın kuzeyindeki Schleswig-Holstein eyaletinin (Land) kuzey yarısı ile Danimarka'nın güney kesimindeki Sonderjylland (Güney Jutland) ilini (amtskommune) kapsar. Schleswig Düklüğü döneminde, güneyde Eider ve Levensau ırmakları Dithmarschen ve Holstein arasında doğal sınırı meydana getiriyordu. 1864 yılına kadar Kolding’in güneyinde yer alan yedi belde ve Ærø ile Fehmarn adaları da Schleswig Düklüğü’ne bağlıydı.

12. yüzyılda Danimarka'ya bağlı düklük olan Schleswig, Prusya tarafından zorla ele geçirilip Prag Antlaşması'yla (1866) Holstein'la birleştirilinceye değin Danimarka'ya bağlı kaldı. I. Dünya Savaşı'ndan sonra Kuzey Schleswig'de (Flensburg'un kuzeyinde bulunan Haderslev, Tønder, Sønderborg, Tinglev ve Aabenraa ilçeleri) yaşayan Danimarkalı çoğunluk, 1920'de Versailles Antlaşması uyarınca yapılan halkoylamasıyla Danimarka'ya katılma kararı aldı. 9-12. yüzyıllar arasında Schleswig kentinin batısında Danimarkalılarla Almanlar arasında çeşitli çarpışmalar yapıldı. Sonradan Danimarka kralları yörede Danewerk adı ile tanınan bir savunma duvarı inşa ettirdiler. Bir Viking yerleşmesi olan Hedeby'nin kalıntıları da Schleswig kentinin yakınındadır.

Bölgenin bazı kesimleri Alman, bazı kesimleri ise Danimarka kültürünün etkisi altındadır. Eider Irmağının kuzeyinde hem Danca hem de Almanca yer adlarına rastlanır. Angeln Yarımadasında Sakson ve Danimarka kökenlilere ait çiftlik evleri vardır. Flensburg'un kuzeyinde Jutland'a özgü çitle çevrili dikdörtgen planlı çiftlik binaları (Vierkanterhof) görülür. Nüfusun büyük bölümü Aşağı Almanca'nın bir lehçesini konuşur. Kuzeyde Danca konuşan küçük bir topluluk yaşar. Halkın yüzde 85'ten fazlası Protestan'dır.

Liste, Schleswig/Sønderjylland düklerinin büyük kısmına yer vermektedir:




Demirhindi

Demirhindi (Arapça تمر هندي "temr hindi" «Hint hurması») ("Tamarindus indica"), baklagiller (Fabaceae) familyasından Afrika kökenli olmakla birlikte öteden beri bütün tropikal ülkelerde, özellikle de Hindistan ve Mısır'da yetiştirilen ağaç türü.

Demirhindi, 20–25 m boyunda büyük bir ağaçtır. Çiçekleri, dalların ucunda sarı ya da kırmızımsı salkımlar halinde bulunur. Yaprakları yem olarak kullanıldığı gibi kaynatılarak içilen suyu solucan düşürücü olarak da kullanılır. Meyveleri yenebilir ve iç yumuşatıcıdır; ayrıca reçel ve içit yapımında da yararlanabilir.

Demirhindi ağacının olgunlaşmış meyveleri baharat olarak kullanılır. Tadı ekşi olan bu baharat çok besleyicidir. Birçok yemeğe, salatalara, çorbalara, turşulara katılır. Üzerine toz şeker serpiştirilerek çiğ olarak da tüketilebilir. Ayrıca içki üretiminde, reçel ve şerbet yapımında da kullanılır.

Demirhindi meyvesinin müshil ve iç yumuşatıcı bir etkisi vardır. Tahriş edici olmadığından tehlikesizce ve kolaylıkla kullanılabilir. 20 - 60 gramı müshil etkisi gösterir. Çoğu zaman macun halinde alınır ve demirhindi macunu yapmak için 3 gr papatya tozu, 30 g sinameki, 50 g demirhindi yeterince şeker şurubuyla karıştırılır.

Afrika, Asya ve Latin Amerika mutfaklarında yemeklere verdiği ekşi tadı ve koyu rengi ile yer almaktadır.




Helmut Gröttrup

Helmut Gröttrup (d. 1916 – ö. 1981), sırasıyla Sovyetler Birliği, Doğu ve Batı Almanya'da roket teknolojinin gelişmesini sağlayan önemli bir Alman bilim adamı ve elektronik mühendisi.

Yaşamının 1970 yılından sonraki dönemini kırmıklı kartlar ve banknot basım tekniklerine adamıştır. Kırmıktan oluşan devrelerin bir karta konması işlemini meslektaşı Jürgen Dethloff ile 1968 yılında ilk olarak gerçekleyerek, günümüzde kullanılan ve temas yoluyla iletişim kuran kredi kartları, telefon kartları ve SIM kartlar gibi teknolojilerin mucidi olmuştur.





Madeira

Madeira Adaları, Atlas Okyanusu′nda, Portekiz′e bağlı bir özerk bölge olan takımada. Tenerife, Kanarya Adaları'nın 400 km kuzeyinde y