oyunun ve diğer Eski Latin topluluklarının ana kentidir. Buradaki eğimli bölgelerde de antik Latin bölgeleri Lanuvium, Aricia ve Tusculum bulunur. Bu bölgede medeniyetin başlangıcını gösteren çeşitli duvar işçiliği örnekleri bulunmuştur.

Bölgedeki müstahkem mevkîler daha sonraları Tibur ve Praeneste gibi önemli merkezlerin ortaya çıkmasına önayak olmuştur. Bunlara Labici, Gabii, Nomentum da eklenmiştir. Sahil bölgesinde Laurentum, Lavinium şehirleri ortaya çıkmış, Latin kolonizasyonu yayılmakla birlikte irili ufaklı sayısız merkezler oluşmuştur.

Bu köylerin hepsi politik olarak egemendi ve özyönetime sahiplerdi. Soy yakınlığı ve dil birlikteliği ile birlikte tüm bu köyler dinî ve siyasî bir birliğe doğru yol aldılar. Bu birliğin adı Latin Birliği'dir. Latinler Arricia Gölü civarındaki Venus, Iuppiter Latiaris ve Diana tapınmalarıyla birbirlerine dinî bir mihverde bağlanıyorlardı. Bunların arasında Alba Longa, Iuppiter tapınağına olan yakınlığı hasebiyle sivriliyor ve dinî bir merkez rolü oynuyordu. Bu birliğe iştirak eden kabileler "Alba kolonileri" olarak adlandırılıyorlardı ancak isimleri kaydedilmemiştir. Bu birliğin ritüeli ""Feriae Latinae"" (Latin Festivali) adlı festivaldi. Bu festivalde her yıl, valinin bilinçli olarak belirlediği bir günde, bir araya gelmiş olan Latin halkları tarafından Iuppiter Latiaris'e bir öküz kurban edilirdi. Seremonide yer alan her bir topluluk kurban yemeğine katkı sunmak zorundaydı. Bununla beraber Aricia Gölü civarındaki Nemus Dianae adlı kutsal Aricia korusu da kutsal yerler arasında önemli bir yere sahipti ve birçok Latin hacı için uğrak yer oluyordu.

Alba Longa şehri dinî alandaki önderliğini politik alana taşıyamamıştır. Örneğin hibir zaman Latin devletinin başkenti olamamıştır. Büyük ihtimalle Latin Birliği'nin yetki alanı tamamen belli değildi ve bu yüzden çeşitli düzensizlikler ortaya çıkıyordu. Yine de varlığını güçlü bir şekilde sürdürerek Latin soyundan gelen toplumların ilişkilerinin pozitif bir yansıması olarak duruyordu. Latin Birliği bünyesinde her zaman bütün Latin halklarını barındırmamakla birlikte, birliğe Latinler dışında ayrıcalıklı üye de almazdı.

Varlığının erken safhalarında, Roma bu birliğin önderliğini ele geçirdi ve Alba Longa, Roma'ya bir rakip olarak ortaya çıktı. Bu yüzden M.Ö. 7. y.y. ortalarında Roma, Alba Longa'yı yıktı, birlik dağıtıldı ve ailelerin neredeyse tamamı Roma'ya göç etmeye zorlandı. "Ana şehir Alba Longa, kızı (Roma) tarafından yok edildi." Livius'tan menkul: Alba Longa, Roma kralı Tullus tarafından tamamen yakılıp yıkıldı, tapınaklar müstesna. Feriae Latinae, Alba Dağı'nda düzenlenmeye devam etti fakat düzenlemeyi romalı devlet görevlileri yapıyordu.

Alba Longa'nın yıkılmasından sonra Roma, Latin Festivali'nin düzenleyicisi olarak Latin halkları üzerinde söz sahibi oldu. M.Ö. 7. y.y. ortalarında Roma, bir deniz gücü olarak ortaya çıktı ve tuz ikmalini güvence altına aldı (Lat. Via Salaria, Tuz Yolu). Via Salaria, Roma'dan başlayarak Tiber'in kuzey şeridindeki en yakın tuz tedarik bölgesi olan Ostia'ya doğru uzanır. Arkeologlara göre aynı zamanlarda Roma'da kentleşme atılımı başlar. Roma kulübeleri yerini evlere bırakır ve yk. M.Ö. 62'de forum ortaya çıkar. Etrüsk etkisi önemli rol oynar ve Etrüsk şehirlerinden göçmenler gelir. Kısa bir süre sonra (geleneksel söylenceye göre) Etrüsk kralları devri başlar. (Geleneksel anlatıda M.Ö. 616 - M.Ö. 509)

Roma Latium'da hatırı sayılır bir teritoryal haimiyet kazansa da, kralları halka hiçbir zaman mutlak bir güç uygulamamışlardır. Latin şehirlerinin korunması da Roma'nın görevidir zira Roma, diğer Latin şehirlerine nazaran çok daha büyük bir insan gücüne sahiptir. Bunun sebebi, Roma'nın cömert mülteci politikasıdır. Roma'nın dışarıdan gelenlere yurttaşlık hakkı vermesi kendine has bir durumdur. Hatta azatlı kölelere dahi yurttaşlık verilmiştir. Azatlıların çocukları, Roma ordusu için önemli bir insan kaynağıydı ve insan kaynağı bakımından Roma'nın üstünlüğünü de aşağı yukarı bunlar sağlıyordu.

İmparator Augustus günümüz İtalya'sını tek bir coğrafî bölge olarak belirleyen kişidir ve ismini Italia koymuştur. Bu bölgeyi de kendi içinde on bir bölgeye ayırmıştır. Latium bu ayrımda, hemen güneydoğusunda bulunan Campagna (Campania) ve Neapolis ile birlikte "I. Bölge" olarak sayıldı.

Gotlar Savaşı (M.S. 535 - 554) sonrasında bu bölge özgürlüğünü kazandı zira "Roma Düklüğü" Doğu İmparatoru'nun mülkü haline geldi. Lombardlarla yapılan uzun savaşlarla şehir zayıfladı ve sonunda Romalı bir psikopos tarafından mülk edinildi.

Dinî ve skolastik aristokrasinin güçlenmesi, lordlar ile mezkur Romalı psikopos arasındaki tansiyonu gittikçe yükseltti, ta ki 16. y.y. ortalarına kadar. Bu yüzyılda Papa III. Innocentius kilise görevlilieri aracılığıyla, Colonna ailesinin gücünü kırmak adına Tuscia, Campagna ve Marittima'daki eyalet yönetimleri üzerinde otorite kurmak istediği için, teritoryal hakimiyetini güçlendirmeye çalıştı. Bunu diğer papalar da denemiştir.

Papalığın Fransa'nın Avignon bölgesinde müteşekkil olduğu sıralarda (1309 - 1377) Papa'nın yokluğunu fırsat bilen feodal beyler gittikçe güçlendiler. Küçük komünler, ve hepsinin üstünde Roma, lordların bu yükselen gücüne karşı çıktı ve Cola di Rienzo'nun önderliğinde kendilerini skolastik gücün antagonisti olarak kabul ettiler. 1353 - 1367 arasında papalık tekrar Latium'da teşekkül edince güç yeniden papaya geçti.

16. y.y. ortalarından sonra papalık, tüm Latium'u Papalık Devletleri ile birleştirdi ve tüm bu siyasî bölgeler "Aziz Petrus'un mülkünün eyalet yönetimleri" haline geldiler. Viterbo, Marittima ve Campagna'daki hükümet görevlileri buraları papalık adına yönetti.

Bölge, kısa ömürlü bir Roma Cumhuriyeti (18. y.y.) denemesinden sonra Şubat 1798'de Napoleon Bonaparte tarafından Fransa'ya katıldı. Ekim 1799'da ise tekrar Papa Devletleri hakimiyetine girdi.

20 Eylül 1870'te, Papa IX. Pius Roma'yı ele geçirip, Fransızları Sedan'da yenip İtalya birliğini sağladı. Latium da İtalya Krallığı'nın bir parçası oldu.

Günümüzde Latium, baen İtalyanca ismi "Lazio" ile karşılanır, bir hükümet bölgesidir. Birinci seviye idarî bölgedir. İtalya'da 20 bölge mevcut olup, 2001'deki idarî reformla beraber sınırlı otonomi kazanan yerel idarelerden biri olmuştur. Modern Latium, başkent Roma'yı da kapsar.





İzmir Körfezi

İzmir Körfezi Ege Denizi'nin Anadolu içine uzanan bir uzantısıdır.

İzmir Körfezi şekil konum itibarıyla 2 kesime sahiptir. 

Derinlik itibarıyla iç körfez deniz taşımacılıgna uygundur. Konak-Karşıyaka-Alsancak-Bayraklı-Bostanlı-Göztepe ve Üçkuyular'dan karşılıklı vapur ve arabalı vapur seferleri yapılmaktadır.İç körfez İzmir'in ulaşımı açısından çok önemli bir yere sahiptir. Konumu sayesınde şiddetli rüzgarlardan korunaklıdır (Karaburun yarımadasındaki Akdağ, kuzeyde Yamanlar Dağları ve güneyde Balçova tepeleri rüzgarı kesmektedir). Güney kıyısında, Levent Marina yat ve yelken sahipleri için sığınma imkanı sağlar.

Dış körfez ruzgara açık daha geniş daha derin ve ulaşım bakımından fakirdir. Dış körfeze sadece yaz aylarında Konak'tan ve Karşıyaka'dan kalkan vapurlar Yassıca Ada ziyaretıyle ugrarlar. Dış körfez kıyısındaki Mordoğan, Karaburun ve Foça gibi yerleşimlerde balıkçılık gelişmiştir ve yatcılık ve yelken yapılabilmektedir.

Yelkencilik iç körfezde 2 ayrı İzmir kulübüyle (K.S.K ve Göztepe S.K) desteklenen önemli bir spor dalıdır.

Körfezin kuzeydoğu kıyıları Akdeniz foklarına barınak durumundadır (Foça-Sasalı kıyıları). Karaburun kıyıları ise el değmemiş koyları ve dağlık derin rüzgarlı yapısıyla ulaşım açısından da elverişsiz olması nedeniyle bakir kalmayı başarmıştır. Karaburun yarımadasının körfez kıyılarında çiftlik balıkçılığı ve süngercilik yapılır; özellikle Mordoğan sonrası Karaburun yarımadası körfezi süsleyen koylarıyla büyülemektedir.

Açık deniz balıkçılığı Mordoğan-Karaburun-Foça üçgeninde yaygındır. Körfezde kefal, levrek, çipura, barbun, kalamar bolca yakalanır. Ayrıca dış körfezde laos, vatoz, kalkan balığının yanı sıra fok ve yunus gibi memeli canlılara da sıkça rastlanır.




Özerklik

Özerklik, muhtariyet ya da otonomi; merkezi örgüt yapısını, dolayısıyla hiyerarşiyi reddeden, gönüllü katılım üzerine kurulu, gizliliği değil açık olmayı seçen bireylerin bir aradalığıdır. Bir düşünce ve dayanışma birliğidir.

Eski Türkçedeki "muhtariyet" sözcüğü muhtar sözcüğünden, otonomi sözcüğü İngilizce "autonomy" (Yunanca: "auto-nomos") sözcüğünden türemiştir.

Kurumun kendine ait bir bütçesi vardır ve bu bütçeyi özgürce kendisi kullanır.
Kurum yöneticilerini kendisi seçer ve kuruma dışarıdan yönetici atanmaz.
Kurumun kendi askerinin varolmasıdır.




Moda tasarımı

Moda tasarımı (gerçek adı "moda, kreasyon"dur) toplumun farklı kesimlerinde, özellikle genç nesilin yenilik ihtiyacını, daha doğru bir ifadeyle yenilikçilik (inovasyon) ; {yenileşim} arayışını karşılamak üzere oluşan endüstirel tasarım alanıdır.

Giyim arayışı ihtiyacı olan bu yönde gelişen eğitim (moda eğilim) ihtiyacını karşılamak üzere güncel anlamda daha önce denenmemiş şekilde yeni nesil tekstil ürünlerinin kullanılması veya maliyet nedeniyle yeni nesil olmayan kullanılagelen standart malzemelerle elbise kalıbının tekrar güncel anlayışın ihtiyacına cevap verebilecek şekilde tekrar yorumlayan bir sanat tasarımı bölümü olarak da değerlendirilebilir.

Moda tasarımı demek bazı insanların bir şeyleri düşünüp onları kâğıt üzerine geçirmelerine denir.

Bazı sosyologlara göre moda; toplumsal görüş ve düşünce dışına çıkmak isteyen bir "genç düşünce akımı" olarak da değerlendirilmektedir.




Mekong dev yayın balığı

Mekong dev yayın balığı ("Pangasius gigas"), Pangasiidae familyasından Mekong ırmağının alt kısmında yaşayan bir yayın balığı türü.

Üç metre boyu ve 300 kilo ağırlığı ile en büyük yayın balığı türü ve belki de dünyanın en büyük tatlı su balığıdır.

Geniş yassı bir kafası, geniş bir ağzı, üst dudaklarından sarkan iki uzun anteni, kuyruğuna kadar uzanan bir kıç-yüzgeci ve kafasının yakınında bulunan küçük bir sırt yüzgeci vardır. Büyüklüğüne rağmen, Mekong d