k bir türden ("Psittacula krameri") ayırt edilebilinmesi için büyük İskender papağanı da denilir.

Türkiye'de bulunan iki papağan türünden birisi olan İskender papağanı ayrıca Pakistan, Afganistan ve Hindistan gibi Asya ülkelerinde de bulunur. Diğer papağan türlerinden soğuğa karşı daha dayanıklı olan bu tür, Neozoon (yeni yabancı tür) olarak Almanya/Köln, İngiltere/Londra, Japonya/Tokyo, ABD/New York gibi büyük şehirlerin parklarında sürüler halinde de görülebilir.

Büyük iskender papağanı 48–58 cm büyüklüğü ile familyaya ait diğer türlerden daha büyük olur. Boynunun ön kısmında siyah ve arka kısmında pembe bir bant vardır. Kanatlarının üstünde (omuzunda) kırmızımsı kahverengi bir leke bulunur. Kuyruk tüyleri mavi-yeşil dir ve kuyruğun ucuna doğru sarı olur. Gagası kıpkırmızı, gözleri soluk sarı renk ve ayakları yeşilimsi bir gri renktir.

İskender papağanı ormanlarda ve orta dereceli ağaçlı bölgelerde sürü içinde dolaşır ve tohum, nevrezil, çekirdekler ve meyve arar. Akşamları bütün sürü hep aynı ağaçların üzerine geri dönüp orada geceyi geçirir.

Üremek için, ağaçlara çoğunlukla kendilerinin açtığı kovuklara 2-4 yumurta koyarlar. 20-25 gün içinde yumurtadan çıkan yavrular hem anne hem baba kuş tarafından beslenilir. 6 hafta sonra yavrular yuvayı terk eder.

İskender papağanı sevilen bir ev hayvanı olarak yetiştirilir. Yetiştiricilerde beyaz, sarı ve mavi gibi başka renklerde olanlarıda bulunur.




İş yerinde şiddet

İş yerinde şiddet, işçi veya işveren tarafından yol açılan, organizasyon ve çalışanlar için bir tehdit ögesine dönüşen, şiddet ve zorbalık içeren davranışların tümüdür.

Çalışanların istismar edildiği, tehdit veya taciz edildiği, sağlıklarının ve güvenliklerinin riske atıldığı her tür davranış şiddet ögesi olarak görülebilir; bu tanım zarara yönelik potansiyeli olan durumları da kapsar. Sürekli sözel istismar ve tehdit çalışanlarda endişe ve stres yaratır. Şiddet, kalıcı fiziksel zarar veya ölümle de sonuçlabilir.

Hangi biçimde olursa olsun şiddet, yönetim ve çalışanlar için üzerinde durulması gereken bir konudur. Örgütsel moralin düşmesi, kuruluş imajının zedelenmesi, yeni çalışanlar bulmakta ve mevcut çalışanları tutmakta yaşanacak zorluklar, organizasyonların iş yerindeki şiddet nedeniyle karşı karşıya kalacakları durumlardan bazılarıdır. Ekstra maliyetlerin ortaya çıkması, sigorta primlerinde artış ve yasal cezalar karşılaşılabilecek parasal yüklerdir.

İş yerinde şiddete başvurma nedenlerinden biri çıkar sağlamaya çalışmaktır. Daha hızlı veya etkin bir iş birliği beklentisi, ilgi veya yalnız bırakılma isteği bunlardan bazılarıdır. Şiddete başvuran kişiler sahip olmadıkları bir şeyin veya -başka bir şekilde yapamadıkları için- bu yolla diğerlerini etkilemenin peşinde olabilirler.

Nedenlerini anlamak, şiddeti azaltmak veya riski düşük tutmak için ilk adımdır.

İş yerinde şiddet çeşitli biçimlerde kendini gösterebilir :


Kaynaklar

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________




USS George Washington (SSBN-598)

USS "George Washington" (SSBN-598), Dünyanın ilk nükleer balistik füze taşıyan FBM sınıfı denizaltısıdır. Amerikan Deniz Kuvvetleri'nde Aralık 1959'da hizmete alınmıştır. SSBN, Nükleer Kıtalararası Dalgıç Gemi anlamına gelen Ship Submersible Ballistic Nuclear'in kısaltmasıdır.

SSBN-598, 1980'li yıllarda temel özelliği olan balistik füzelerinden arındırılmış, yeni silah yapısı ile saldırı tipi denizaltıya dönüştürülmüştür.


1959 yılında S5W tipi Su Basıncı Korumalı olarak imal edilmiş nükleer bir reaktör kullanılmaktadır.
SSBN-598 reaktörü 2 türbini besleyerek 15.000 shp güç üretmektedir. SSBN-598, bu gücü tek şafta verir.









Sinek

Sinek, iki kanatlılar ya da çift kanatlılar (Diptera) denen böcek takımından eklembacaklıların ortak adıdır.

İki kanatlılar takımında yer alan sinekler arasında sivrisinek, tatarcık, karasinek ve büvelek adıyla ön plana çıkarlar ve başkalaşım geçirirler.

Dünya genelinde 177 familyada toplanan 120 000 tür bulunur. Palearktikte 120 familya ve 29 579 tür, Türkiye’de ise 63 familya ve 1170’den fazla tür vardır.

Vücutları çok fazla kitin içermediği için yumuşaktırlar. Yapı bakımından iki büyük gruba ayrılır: 

Hepsi delici-emici ya da yalayıcı-emici ağız tipine sahiptir. Tam başkalaşımlı (holometabol) olduklarından larvaları ("kurt ya da kurtçuk") hem görünüş hem de yaşam tarzı bakımından erginlerinden oldukça farklıdır. Sarı, kahverengi, yeşil ya da siyah renkler, yapı ve pigment renklerdiir.

Cyclorrhapha grubundan sinekler duyargalarının üst kısmında yarım daire şeklinde bir yarık taşımasıyla tanınırlar. Puptan çıkmaya hazırlanırken, bu yarıktan vücut sıvısıyla dolmuş bir kese dışarıya doğru şişirilerek pupun patlatılması sağlanır. Başkalaşımdan sonra bu kese tekrar başın içine çekilir ve yerinde sadece kavisli bir iz kalır. Taksonomide bu iz çok önemlidir.
İki kanatlılar takımını diğer böcek takımlarından ayıran en önemli farkı yapı, arka kanatların değişime uğramasıyla oluşan ve denge görevi gören (halter) adlı ucu topuzlu yapıdır. Bu yapı ayrıca biraz farklı biçimde Strepsiptera takımında da bulunur.

Birçoğunda gözler büyüyerek başın büyük bir kısmını kaplamıştır. Gözlerin büyüklüğü ve yeri, familyaya ve eşeylere göre farklıdır. Dişilerin birleşik gözleri alında oldukça ayrı kalmasına karşın, erkeklerinde birbirine değer. Gözlerin yaygın rengi kırmızıdan koyu kahverengine kadar değişir ve bu renkler, bordo, koyu yeşil, kırmızı bantlarla bölünerek, göze çok güzel bir renklenme verirler. Mağaralarda yaşayanlarında gözler körelmiştir. Üçgen şeklinde dizilmiş üç nokta göz sadece ışığın algılanmasından sorumludur; fakat şekil göremezler.

Karasineğin ("Musca domestica") duyu organlarının en hayret verici ve göz kamaştırıcı olanı,karmaşık bir yapıya sahip olan gözleridir.Karasineğin başındaki altı göz, ortalama 400 bin ommatidden (gözcük) meydana gelen mükemmel bir görme sistemidir. Her bir gözcük ayrı bir noktayı gördüğünden, görüntü beyinde bir araya getirildikten sonra bir mânâ çıkartılır. Yani her gözcük bir gözün bütün özelliklerine sahiptir. Hatta bu özelliği sayesinde arkasını da görebilir. Küçük olduklarından ve 2 mm yakınındaki bir cismi net olarak görebildiğinden, ayrı bir merceğe ihtiyaç yoktur. Bu gözlerin bir üstünlüğü de görme hızından gelir. İnsan gözü saniyede 20 ilâ 50 açık- koyu renk değişimini farkedebilirken, karasinekte bu, saniyede yaklaşık 200 defaya çıkar.

Üzüm salkımı ya da saçak şeklinde olan yumurtalıklarında meydana gelen, uzun-oval, çok defa üzerinde yapılaşmalar olan yumurtalarını tek tek ya da topluca bırakırlar.

Bazı sinekler, özellikle asalak olanlar, larva doğururlar ("larvipar") ve dışarı çıkan larvalar hemen pup olur.

Larvalar başkalaşım gösteren bütün böceklerde olduğu gibi, erginlerine hiç benzemezler. Kural olarak sinek larvalarının ("kurt ya da kurtçuk") gelişmesinde birbirlerinden deri değiştirme ile ayrılan 3-4 evre vardır.

Pup evresi sivrisineklerde ve ilkel sineklerde "mumya pup" tipidir. Buna karşılık Cyclorrhapha grubundan sineklerde, puplar sondan bir önceki, yani üçüncü devrede meydana gelen bir pup derisi ("puparium") içinde bulunur ve bu tipe "çıngıraklı pup" denir.

Trake sistemi erginlerde iyi gelişmiştir. Karasinek ("Musca domestica"), kanatlarını saniyede 200 defa çırparken, dinlenme esnasında harcadığı enerjinin yaklaşık 100 katı bir enerji harcar. Aktif uçuş, çok enerji gerektiren bir fiil ve ancak düzenli oksijen temini ile mümkün olabilir. Karın bölgesine dizilen düzinelerce açıklıktan (stigma) rahatlıkla nefes alıp verebilir. Bu gözeneklerden giren hava, daha küçük kanalcıklara ayrılan borularla hücrelere muntazam bir sekilde iletilir. Sinek, bir yere konduğu zaman, karın kaslarını kasarak, içeriye hava pompalar. Uçma esnasında buna gerek duymaz. Çünkü, saniyede 200 defa çırpılan kanatlar, zaten kâfi miktarda hava girmesini sağlarlar. Böylece sinek, nefes alıp vermek için ayrı bir enerji sarf etmez.

Besin olarak sıvı maddeleri alırlar. Sıvının emilmesi, besin kanalının ön kısmında bulunan iki emme pompası ile gerçekleşir. Genellikle besinler yemek borusuna ince bir kanalla bağlı olan büyük hacimli kursakta depolanır.

Saprofaj beslenmeden iç asalaklık (endoparazitizm)'a kadar bütün geçiş kademesini gösteren türleri vardır.

Sinekler uçuş için yön tayini ve kontrolünde belirleyici rol oynayan organlarını büyük bir titizlikle son bir defa gözden geçirir. Sonra sanki uçuş takımlarının son kontrolünü yaparak uçuşa geçecek pilot gibi, ön tarafındaki denge organlarını (halter) ayarlar ve uçuş pozisyonunu alır. Son olarak, antenlerinin ucundaki alıcılar (reseptör) vasıtasıyla, rüzgârın şiddetine ve yönüne göre kalkış açı ve hızını ayarlar ve nihayet havalanır. Bu hazırlıklar çok çok kısa bir zamanda cereyan eder. Uçuşa geçer geçmez kısa sürede hızlanabilir ve giderek yaklaşık saatte 10 km gibi bir hıza erişir.

Kısa antenli, iri gözlü, 6– 8 mm kadar boya sahip olan karasineğin ("Musca domestica") ağzı küt uçlu hortuma benzer. Hortumun ucu süngerimsi bir yastık şeklinde olup, üzerinde ince kanalcıklar halinde birçok delik bulunur. Göğüs kısmının iki yanında yer alan ve bir bölümü vücudun içine gömülü olan bu kanatlar, sinirlerle bölünmüş, çok ince bir zardan meydana gelir. Bunlar birbirinden bağımsız da hareket edebilir. Ancak uçuş esnası hariç. Uçuş esnasında, tek kanatlı uçaklarda görüldüğü gibi, tek bir eksen üzerinde gidip gelirler. Bu kanatların hareketini sağlayan kaslar, sinek uçmaya başlar başlamaz kasılır, inişe geçtiğinde de gevşer. Uçuşa geçerken, sinirlerin denetimindeki bu kas ve kanat hareketleri, bir zaman sonra otomatik hale gelir. Karasinek kanatlarını son derece hızlı çırpar. Bu çırpış ona, uçuşta kararlılık sağlar.

Sinekler (Diptera), Strepsiptera (yelpaze kanatlılar), Mecoptera (akrep sinekleri) ve Siphonaptera (pireler) takımlarıyla birlikte Antliophora adı altında bir üst grupta toplanırlar. Bu grup Lepidoptera (pul kanatlıla