ınmış ve hatta elde bulunan develeri Balkanlardaki halkların pek görmediklerini belirterek bu hayvanları kullanarak haçlıları bozguna uğratabileceklerini ifade etmişlerdir. Yıldırım Bayezid ise böyle bir saldırıyı mertçe bulmadığı için reddetmiştir. 25 Eylül 1396 günü kendinden aşırı emin Haçlı birlikleri Osmanlı süvarilerinin amansız akını karşısında bozguna uğramış adeta bir baskın yemişlerdir.

Savaşın başlarında tepeden tırnağa zırhlı seçkin Hospitalier Şövalyeleri Osmanlıların öncü birliklerine kayıplar verdirmiş, onları kovalamak için ilerledikçe Türk askerlerinin daha önceden yerlere sapladıkları kazıkların olduğu bölgeye gelmişler ve atlarla ilerlemenin mümkün olmadığını görünce atlarından inmişlerdir. Ancak ağır zırhlı olduklarından dolayı çabucak yorulmuşlardır. Böylece Türk ordusunun savaş planı tam anlamıyla devreye girmiş, tepelerin ve ağaçlıkların olduğu yerde konuşlanan Türk ordusunun asıl gücü savaşa dahil olunca şövalyelerin Jean de Vienne gibi ünlü komutanları da dahil tamamına yakını imha edilmiştir.

Haçlı ordusunun geçtiği yerde Müslümanları ve hatta Ortodoksları katlettiğini öğrenen Yıldırım Bayezid çok öfkelendi. Soylular bir kenara ayrıldıktan sonra yere bir kazık çakıldı ve boyu bu kazıktan uzun olan tüm diğer esirler idam edildi. Niğbolu Savaşı, Osmanlı'nın ilk zamanlarında esirlerin öldürüldüğü tek savaştır. Ancak çocuk yaştaki Haçlı askerlerinin canı bağışlandı ve onlar da Müslüman olarak yetiştirilmek üzere Türk ailelerine gönderildi.

Soylular ise fidye karşılığı serbest bırakıldı.

Niğbolu savaşında Türkleri ilk defa tanıyan ve Yıldırım Bayezid'in kumandanlığına ve kahramanlığına hayran kalan Korkusuz Jean, esaretten kurtulursa bir daha Türklere kılıç çekmeyeceğine dair yemin etmiştir. Fidye karşılığında serbest kaldıktan sonra Yıldırım Bayezid kendisini çağırarak 
demiştir.

Çok sonraları Timur, Ankara Savaşı'nı kazandıktan sonra Avrupa hükümdarlarına elçiler gönderecek ve onların yenemediği Bayezid'i kendisinin yendiğini övünerek bildirecekti.

Niğbolu Muharebesinden sonra Osmanlı akıncıları Macaristan içlerine kadar girerek pek çok ganimetle döndüler. Balkanlarda Osmanlıları yenmenin mümkün olmadığı ortaya çıktı. Vidin Prensliği de ilhak edilerek Bulgar Krallığı tamamen ortadan kaldırıldı.





V

Vv Türk alfabesinin 27. harfidir. Türkçe ismi "Ve"dir. Almanca'da "F" olarak sesletilirken, Lehçe, Türkmen Türkçesi gibi dillerde V harfi bulunmaz. Öztürkçe'de ( Göktürk alfabesinde ) de V harfi yoktur.

W harfi klasik V sesinden kesinlikle farklıdır. V harfinde dudaklar birbirine değerken, bu seste (W harfinde) tıpkı U sesinde olduğu gibi dudakların birbirine değmesi söz konusu değildir. Arapçadaki Vav (و) ve batı dillerindeki w sesi başlıca örneklerdir. Örneğin: Tatarcadaki "Yawaş (Yavaş)" kelimesi. Uygur Türkçesindeki V harfine benzeyen bir sesi karşılamak için üç noktalı ۋ harfi kullanılır. Yani aslında harflerin doğru ses değerleri şunlardır:




R

Rr Türk alfabesinin 21. harfidir. Türkçe ismi "Re"dir. Türkçedeki kullanımı diğer dillere pek benzemez, ne Fransızca'da olduğu gibi boğazdan, ne İngilizce'de olduğu gibi yumuşak ne de İtalyanca'da olduğu gibi sert söylenir. °R ya da °Ré, Réaumur derecesinin sembolüdür.




Q

Qq Türk alfabesinde bulunmayan bir harftir.

Türki alfabeler içerisinde Tatarca’da ve Azerice´de kullanılır. Anadolu Türkçesindeki gırtlağa yakın olarak çıkarılan kalın K harfini gösterir. Örneğin: "Qomşu (Komşu)"... Bazı Türki dillerde ise yine kalın K sesine yakın olarak gırtlaktan çıkarılan kalın bir G sesini karşılar. İç Anadolu ve Doğu Anadolu ağızlarında yaygın olarak kullanılır. Azerbaycan Türkçesinin resmi harflerinden birisidir. Arapçadaki Kaf (ق) harfini karşılar. Örneğin: "Qadın (Kadın)" sözcüğünün okunuşu "Gadın" şeklindedir. Baştaki G sesi gırtlaktan ve kalın bir tonla söylenir. Kimi lehçelerde ise ve bu sese oldukça yakın olan kalın gırtlaksı bir K sesi olarak okunur ve söylenir (Ⱪ, Ķ). Başkurtça'daki "Ҡалын" (Kalın) sözcüğünün çevirisi "Qalın" olarak yapılır ve okunuşu Qalın (Kalın/Galın) biçimindedir. Baştaki K sesi gırtlaktan ve kalın bir tonla söylenir. Tunus ve Cezayir Arapçasında Türkçedeki gırtlaktan söylenen G harfine benzeyen bir sesi karşılamak için üç noktalı ڨ harfi kullanılır.

Genel olarak K sesi vermesine rağmen birçok dilde kendisinden sonra U harfi gelmesi gerekir. Bu durumda ise sesi verir. Mesela Latincedeki "qui" ile "cui" arasındaki fark da bu şekilde açıklanabilir. Azerice'de kalın bir G sesi vermek için kullanılır. Bunun haricinde Arnavutça'da da kullanımından sonra K sesi gelmesi gerekmez. Harfin adı Türkçe olarak Ku veya Kü şeklinde söylenebilir. Türkçede günlük kullanımda "Q" yaygınlık kazanmamıştır.Lazca da bulunur.





İtalyan Rönesansı

İtalyan Rönesansı (), Avrupa'da genel olarak Rönesans'ı başlatan, İtalya'da 14. yüzyılda başlayıp 17. yüzyıla dek hüküm süren kültürel değişim ve ilerleme süreci. Bu akım Toskana bölgesinde başladı ve merkezinde Floransa şehri yer aldı.




Diyakritik işaretler

Diyakritik imler (veya "ayırıcı işaretler", "düzeltme işaretleri") Türkçe de dahil birçok dilde mevcut harflere yapılan bir takım eklentilerdir. Örneğin Latin harflerine geçiş döneminde Türkçedeki "ş" sesini karşılamak için yeni arayışlara gidilmiş ve mevcut S harfine bir çengel eklenerek, o zamanlar hiçbir dilde olmayan "Ş" harfi elde edilmiştir.
O > Ö veya A > Â ya da Y > Ý gibi harfler diyakritik imlere örnektir.
Áá Éé Íí Óó Úú Ćć Śś Ńń Ýý Źź

Vurgu imi (´): Sağa yatık olarak kullanılır. Aslında sesli-sessiz bütün harflerin üzerine gelebilmesi mümkündür. Kimi zaman işaretli harf üzerinde bir duraksama veya hece bölünmesiyle ortaya çıkar. Türki dillerde iki işlevi vardır:


Àà Èè Ìì Ùù Òò 

Aksan İmi (ˋ):Sola yatık olarak kullanılır. Sözcüğün aksanlı olarak seslendirilmesine imkan tanır. Türkçede aksanlı okuyuş ancak bazı harflerin inceltilmesiyle mümkündür. Batı dillerinin aksine bu işareti Türkçede yalnızca sessiz harflerde kullanmak mümkündür. Daha çok diksiyona dayalı bir farklılığı gösterir.

Ââ Êê Îî Ôô Ûû Ĵĵ Ŝŝ Ĝĝ Ĉĉ Ĥĥ Ŷŷ Ŵŵ

Düzeltme İmi (ˆ): Türkçede yalnızca sesli harflerin üzerine gelir. Harfin ince okunmasını sağlar. Örneğin: "Kar (yağış türü) ve Kâr (kazanç)".


Türkçede sessiz harflerde kullanımı öngörülmemiştir.

Āā Ēē Ōō Īī Ūū

Uzatma İmi (ˉ): Üzerine geldiği sesli harfin (inceltilmeden) uzatılmasını sağlar. Bu harfler özellikle Letoncada kullanılır. Türkçedeki sesli harflerle örnek verilecek olursa: "Tārih, Bāzı, Hākan, İşāret"...

Ăă Ĕĕ Ĭĭ Ŏŏ Ŭŭ

Kısaltma İmi ( ˘ ): Harflerin kısa bir söyleyiş kazandırılarak telaffuzlarını sağlar. Sesli harflerde bu kısalık ancak gırtlaksı sesler çıkarmakla mümkündür. Bu nedenle sesli harflerde gırtlaksı sesleri temsil eden bir işaret haline gelmiştir.

Türkçenin ses yapısında sesli harfe çok kısa bir söyleyiş kazandırır. Çok hızlı ve kısa olarak söylenen "Ă-aa, Ĭ-ıh, Hă!, Hĕ!, Hĭ!, Ăh"... gibi ünlemler bu kısalığı anlamak için örnek olarak gösterilebilir. Ayrıca bu sesli harfler Arapçadaki gırtlaktan çıkarılan Ayın (ع) harfinin türevleri (çekimli/harekeli biçimleri) olduğu için gırtlaksı harfleri göstermek için de kullanılır. Örneğin: "Ĭlm (İlim), Ŭmum, Ăsker, Ĭtr (Itır)..."


Türkçede kısaltma imi özellikle el yazısında İnceltme İmi ile karışma ihtimali nedeniyle sesli harflerde tercih edilmemiştir.

Aslında Kısaltma İminin sessiz harflerde kullanımı öngörülmemiştir. Fakat Yumuşatma İmi ile çok benzer bir şekle sahip olduğu için bu iki işaret birbirinin yerine kullanılır hale gelmiştir (aralarındaki fark ortadan kalkmıştır) ve sessiz harflerde de bu işaret kullanılmıştır. Örneğin Türkçedeki Ğ (Yumuşak G) harfi... Karon ile gösterilen harfler Breve ile de gösterilebilir: Ťť (Breve: Ťt̆ ) veya Ďď (Breve: Ďd̆ )...

Ǧǧ Čč Šš Žž Ňň Ťť Ďď Řř

Yumuşatma imi ( ˇ ): Harflerin yumuşak bir söyleyiş kazandırılarak telaffuzlarını sağlar. Sessiz harflerde bu yumuşatma ancak ses değerini değiştirmekle mümkündür. Bu nedenle ortaya farklı sesler (yani farklı harfler) çıkar.

Aslında Yumuşatma İminin sesli harflerde kullanımı öngörülmemiştir. Fakat Kısaltma İmi ile çok benzer bir şekle sahip olduğu için bu iki işaret birbirinin yerine kullanılır hale gelmiştir (aralarındaki fark ortadan kalkmıştır) ve sesli harflerde de bu işaret kullanılmıştır. Örneğin Ě (Gırtlaksı E ) harfi...

Harflerin ses değerini değiştirerek yeni harfler oluşturur. Örneğin:

Åå Ůů

Halka İmi ( ° ): Çok sık kullanılmayan bir işarettir. İskandinav ülkelerinin alfabelerindeki harflerin üzerinde kullanılır. Bu harfin en bilinen örneklerinden birisi Ångström simgesidir ve Å ile gösterilir. İsveçli ünlü fizikçi Anders Jonas Ångström'ün adından gelir.

Çç Şş Ģg̦ Ţţ Ļļ Ķķ Ņņ Ḑḑ Ḩḩ Ŗŗ

Türkçede yalnız sessiz harflerde kullanılır. Harflerin ses değerlerini değiştirir.

Ąą Ęę Įį Ųų Ǫǫ

Yalnızca sesli harflerde kullanılır. Damaksı sesleri göstermek için tercih edilir.

Öö Üü Ää Ëë Ïï Ÿÿ

Türkçede ve pek çok dilde yalnızca sesli harflerde kullanılır. Ÿÿ ise pek çok dilde Türkçedeki İ sesine denk gelir. Çünkü bu dillerde Y Türkçedeki "I" sesini gösterir. Örneğin: "Kyrgyz (Kırgız okunur)." Bu durumda Türkçedeki İ sesi ise Ÿ olarak da gösterilir. Örneğin: "Ÿkÿ (İki)."


Ãã Õõ Ĩĩ Ũũ Ññ


Ċċ Ḋḋ Ġġ Ṡṡ Żż İi Ėė

Genellikle Türkçede bulunmayan doğal vurgulu (emfatik) harfleri göstermek için kullanılır.


Ḳḳ Ṃṃ Ṛṛ

Türkçede özellikle el yazısında Çengel ile Altnokta farkı ortadan kalkmıştır.

Ƀƀ Ƶƶ Ɍɍ Đđ Ŧŧ Ҟҟ Ᵽᵽ

Ortaçizgili harfler el yazısında zaman zaman kulanılmakla beraber bunların aslında ses değerleri açısından herhangi bir işlevi yoktur ve genellikle eşsesli kelimeleri ayırt etmekte veya bir el alışkanlığı olarak kullanılmaktadır. Çoğu zaman vurgulu ve kalın bir söyleyişi göstermeye yarar. Buna karşın kimi dillerde ses değerini de değiştirdiği uygulamalar vardır.


Diğer Örnekler: "Ƀağ" (bahçe) ve "Bağ" (düğüm), "Ҟurt" (yırtıcı) ve "Kurt" (larva), "Ᵽas" (oksitlenme) ve "Pas" (iletme), "Roman" (kitap) ve "Ɍoman" (millet adı) farkları...

"Karakter Eşlem" aracında yer alan ve adının başında Combining (kombine/eklemlenebilir) yazan