dı. “Ahşap Bulutlar/ Ein Kind dieser Gegend (Ben Buraların Çocuğuyum)” adlı ilk şiir kitabı iki dilde (Türkçe ve Almanca olarak) yayınlandı. Yazınları çeşitli edebiyat dergilerinde yayımlanmaktadır.

29 kişinin katılımı ile gerçekleşen, “29 Harfle Dünyadan 29 Şair” başlığıyla yabandaki şiirin küçük bir "cep aynası"nı hazırladı. Almanya'nın çeşitli kentlerinde şiir dinletileri/ edebiyat etkinlikleri hazırlamakta ve sunmaktadır. 2003 yılında ilki gerçekleştirilen bir şiir yarışmasına önayak oldu. Bu yarışmayı 2009 yılında yinelemeyi planlıyor.(Yarışma hakkında daha fazla bilgi: *http://www.dergi.havuz.de/0001-A-SERILER-SABITLER/ozyapim-havuzyayinlari-SIIR-YARISMASI-2003.html

Yurtdışındaki Türk sanatçıların yapıtlarını değerlendirmek amacıyla kurduğu Öz Yapım/H@vuz Yayınları'nın yönetmenliğini, editörlüğünü ve grafik tasarımlarını yapmaktadır. Bunun yanı sıra şiir albümleri yapacak bir stüdyo da kültürel çalışmaları arasındadır.

“Bilgi Bankası/ Sanatçılar İnisiyatifi” adlı İnternet çalışmalarına devam etmektedir. Önümüzdeki yıllarda yurtdışında yaşayan şairlerin yapıtlarını bir araya toplayacak geniş kapsamlı bir antolojinin ön çalışmalarını sürdüren Öz, ilki 2005 yılının Aralık ayında yayımlanan Havuz Dergisi'nin yayın yönetmenidir. Basın kartı sahibidir.

"Firar" adlı şiiri, usta yönetmen Yusuf Fersat tarafından Frankfurt, Darmstadt ve Messel görüntüleri ile klipleştirilmiştir.





Marjan Mrmić

Marjan Mrmić (d. 6 Mayıs 1965, Sisak, Yugoslavya), Hırvat eski millî kaleci. 1996 yılında itibaren iki yıl boyunca Beşiktaş'ta forma giyen Mrmić şu anda kaleci antrenörlüğü yapmaktadır.

Futbol kariyerine 1983 yılında NK Mladost Suhopolje takımında başladı. 1988 yılında Dinamo Vinkovci'ye transfer oldu. 1993 yılına kadar bu takımda oynadıktan sonra yine Hırvatistan Ligi'nden NK Varteks'e gitti. 1993-1996 arasında ligin üst sıralarında yer aldılar. 1996'da Hırvatistan Kupası'nda ikinci oldular. Bu başarı takımın tarihindeki en büyük başarı oldu.

1996 yılında Beşiktaş'a transfer olarak ilk kez yurtdışında bir ligde oynadı. İlk sezonunda yurtiçinde kupalar dahil olmak üzere 41 maçta Beşiktaş kalesini korudu. Beşiktaş'ta ilk kez UEFA Kupası'nda oynayan Mrmiç, 3. turu görürken, ligde ikinci olup, Türkiye Kupası ikinciliği gördü. İki Başbakanlık Kupası'nda kalecilik yapan Mrmiç, 1997 kupasını kazanan kadroda yer aldı. Sonraki sezon, Fevzi Tuncay ile kaleyi paylaşan Mrmiç, daha az forma giydi. Ligde başarısız olsalar da Mrmiç, ilk kez UEFA Şampiyonlar Ligi'nde forma giydi. Türkiye Kupası ve Cumhurbaşkanlığı Kupası şampiyonluğu gördü, ancak iki maçın finalinde de yedek kaleci olarak yer aldı.

Oldukça başarılı geçen iki sezon sonrası NK Varteks ile Hırvatistan Ligi'ne geri döndü. 1998-99 sezonunda bu takımda pek başarılı olamadı. Aktif futbol hayatı kariyerinin sonlarına doğru Belçika takımı R. Charleroi SC'ye transfer olarak, kısa süre bu takımda oynadı. Ancak pek forma şansı bulamadı ve 2000 yılında futbolu bıraktı.

Marjan Mrmić, 1995-1999 yılları arasında Hırvatistan millî futbol takımında forma giydi.

Mrmiç, Hırvatistan millî takımının Dražen Ladić'ten sonraki ikinci kalecisi konumundaydı. 1996 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinde 11 Haziran 1995'te oynanan Ukrayna maçıyla ilk kez millî oldu. Kaleci Tonči Gabrić'in kırmızı kart görmesiyle 26. dakikada Dubravko Pavličić'in yerine oyuna girdi Elemelerde bir maçta daha forma giydi. 1996 Avrupa Futbol Şampiyonası'na giden kadroda da yer alan Mrmiç, Portekiz'e 3-0 yenildikleri maçta forma giydi.

1998 FIFA Dünya Kupası elemelerinde de 3 maçta forma giyen Mrmiç, takımının tarihinde ilk kez Dünya Kupası'na gitmesine yardım etti. Kadroda da yer almasına rağmen 7 maçta da yedek kulübesinde kaldı. Turnuva sonunda dünya üçüncüsü olma başarısı gösterdiler. 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinde de zaman zaman forma giyen Mrmiç, takımının turnuvaya katılamamasından sonra millî takımı bıraktı. Son maçı 21 Ağustos 1999'da Malta ile oynanan eleme maçı oldu.

Mrmiç şu an NK Varteks ve Hırvatistan millî futbol takımının kaleci antrenörlüğünü yapmaktadır.
Mrmiç 18.07.2016 - 31.05.2017 tarihleri arasında Beşiktaş kaleci antrenörlüğü yapmaktadır.


Marjan Mrmić 2 Ekim 2016'da Tweeter hesabından yaptığı açıklamada İslamiyeti seçtiğini belirtti.




İsmail Safa

İsmail Safa (21 Mart 1867, Mekke - 24 Mart 1901, Sivas), Türk şair, yazar, eleştirmen. Yazar Peyami Safa ve gazeteci İlhami Safa'nın babası, siyasetçi Ali Kami Akyüz'ün de ağabeyidir. Zaman zaman "Kâmil" takma adıyla da şiir ve yazılar yazmıştır.

19. yüzyıl şairlerinden olan İsmail Safa, Türk edebiyat tarihindeki "Tanzimat" ile "Servet-i Fünûn" dönemleri arasındaki kuşaktandır. Dedesi Trabzonlu bir tacir olan İsmail Efendi, babası ise şiirler de yazmış olan Mehmed Behçet Efendi'dir. Anne tarafından aile soyu Fatih Sultan Mehmet'in hocası Akşemseddin'e kadar ulaşan İsmail Safa, babasının görevi sırasında 1867'de Mekke'de dünyaya geldi.

Annesini altı yaşında, babasını ise on bir yaşında kaybetti. 1878'de kardeşleri ile birlikte Mekke'den İstanbul'a geldi. Aile büyüklerinin yardımıyla, erkek kardeşleri Ahmed Vefa (1869-1901) ve Ali Kâmi Akyüz (1871-1945) ile Darüşşafaka'ya kaydedildiler. Okulda başarılı bir öğrenci olmasına rağmen, bir yandan öksüz olmanın getirdiği hüzün, diğer yandan kardeşlerinin kendisine yüklediği sorumluluk, o yılların sıkıntılar içinde geçmesine neden oldu.

1886 yılında Darüşşafaka'yı bitirerek Evkaf Nezareti'nde bir memuriyete girdi. Az bir zaman sonra da İstanbul Telgrafhanesi muhabere memuru oldu, 1887 yılında da 'Mekteb-i İdâdî-i Mülkî' son sınıf edebiyat öğretmenliğine getirildi. Ardından 1890 yılında Meclis kaleminde göreve başladı. Bu arada 1893 yılında veremden ölen ilk eşi Refia Hanım'ın kaybı, şairi derinden etkiledi.

İkinci evliliğinin hemen sonrasında, 1895'te bu defa kendisi verem hastalığına yakalandı. Doktorların önerisi ile Midilli'ye hava değişimine gitti. İstanbul'a dönüşünde hastalığının iyileştiği düşüncesindeydi.

İsmail Safa, II. Abdülhamid baskısına cephe alan o dönemin aydınlarındandır. Kendi görüşünde olan Ubeydullah Bey, Hüseyin Siret, Tevfik Fikret, Abdullah Cevdet gibi arkadaşlarıyla sık sık toplantılar yapıyordu. O günlerde yazdığı "Ey Halk Uyan" ve "Sultan Hamid'e" adlı şiirleri büyük ilgi, bir o kadar da tepki uyandırdı. Diğer arkadaşları gibi o da, devlet yönetimi tarafından devamlı gözaltında tutuldu.

Sonunda 29 Nisan 1900 tarihinde Sivas'ta bir anlamda sürgün olarak bir göreve atandı. Bu yaşamın getirdiği sıkıntıların üzerine şair, o tarihlerde kızları Selma ve Ulya'yı kısa aralıklarla kaybeder. Acılarını ilk eşinden dünyaya gelen Selâmi, ikinci eşinden dünyaya gelen İlhami ve Peyami ile dindirmeye çalışır.

Bu sıkıntılar üzerine hastalığı yeniden ortaya çıkar ve 24 Mart 1901 tarihinde Sivas'ta vefat eder. "Garipler Mezarlığı"'na gömülür. Ancak, sonraki yıllarda, Sivas milletvekili Yusuf Ziya Başara'nın çabalarıyla cenazesi Garipler Mezarlığı'ndan alınarak, Paşa Camisi Mezarlığı'na aktarılır. Bir süre sonra bu defa Paşa Camisi'nin yıkımına karar verilmesiye, aynı yıllarda Sivas Lisesi'nde öğretmenlik yapmakta olan, halkbilimci Eflatun Cem Güney'in çabaları ile cenazenin yeri ikinci defa değiştirilerek Ali Ağa Camisi Mezarlığı'na gömülür.








Orhon Murat Arıburnu Ödülleri

Orhon Murat Arıburnu Ödülleri ya da kısaca Arıburnu Ödülleri, sinemacı ve şair Orhon Murat Arıburnu adına şair ve eleştirmen Cihan Oğuz ile şair Hüseyin Alemdar’ın kişisel katkılarıyla 1990'dan itibaren 2005 yılına kadar verilen sonrasında maddi nedenlerle kesintiye uğrayan sinema ve şiir ödülleridir.

Şair ve sinemacılardan oluşan bir gruba yöneltilen anket sonucu yılın en iyileri belirlenmekte ve ödülleri verilmektedir.




Yediuyurlar





İşkence

İşkence, ister fiziksel olsun ister ruhsal, bir göz korkutma, caydırma, intikam alma, cezalandırma veya bilgi toplama amacı olarak bilinçli şekilde insanlara ağır acı çektirmekte kullanılan her türden edimlerdir.

İtiraf almak amacıyla sorgulama taktiği olarak kullanımı günümüze dek en büyük kullanım alanı olmuştur. İşkence ayrıca bir baskı yöntemi olarak veya tehdit olarak algılanan toplulukları kontrol altına alma aracı olarak hükümetlerce kullanılır. Tarih boyunca, din değiştirme veya politik "yeniden-öğretim" ("re-education") amacıyla özellikle Ortaçağ Avrupası'nda sık sık kullanılmıştır.

İnsan Hakları Bildirgesi'nde belirtildiği üzere, işkence neredeyse evrensel olarak çok ciddi bir insan hakları ihlali olarak görülür. Üçüncü ve Dördüncü Cenevre Sözleşmelerini imzalayan devletler, silahlı çatışma durumlarında korunan insanlara (düşman siviller ve savaş esirleri) işkence yapmayacağını beyan eder, ve Birleşmiş Milletler'in İşkenceye Karşı Sözleşme'nu imzalayanlar hiç kimseye cezalandırmak, itiraf ya da bilgi almak, onlara ya da üçüncü şahıslara baskı yapmak amacıyla kasten acı ve ıstırap çektirmeyeceğine söz verir. Ancak Uluslararası Af Örgütü gibi kuruluşlar her üç ülkeden ikisinin istikrarlı bir şekilde bu konvansiyon ve anlaşmaların ruhuna uygun davranmadığını bildirmekteler.

10 Aralık 1948'de Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'ni kabul etti. Bu bildirgenin beşinci maddesi şöyle der: ""Hiç kimse işkenceye maruz bırakılmamalı, kimseye zalimce, insanlık dışı ve aşağılayıcı muamele edilmemelidir"".

O günden beri işkence kullanımının hukukî durumu, en önemli ikisi "İşkenceye Karşı BM Konvansiyonu" ve "Cenevre Sözleşmeleri" olan birkaç uluslararası anlaşma tarafından düzenlenmektedir.

Ana Madde: Birleşmiş Milletler İşkenceye Karşı Komite
Birleşmiş Milletler'in İşkenceye Karşı Komite'si ("İşkenceye ve Diğer Zalimane, İnsanlık Dışı veya Küçültücü Muamele veya Cezaya Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesi", "The United Nations Convention against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment, "kısaca" UNCAT") Haziran 1987 yılında göreve başladı. Konu ile en alakalıları ilk üç madde ile on altıncı maddenin ilk paragrafıdır:

Burada üzerinde durulması gereken birkaç nokta bulunuyor:


Şu an bu sözleşme dünya