Ne var ki genç öğretmenin bilmediği bir şey vardır : Temiz pak giyimine bakarak herkesin varlıklı bir aileden çocuğu sandığı Sarı gerçekte genç yaşta dul kalmış bir kadının oğludur.

Geçimini eski gazetelerden kesekağıdı yaparak sağlayan annesi öğretmenin sipariş verdiği tüm bu şeyleri almayı kabul edecek midir ? Yoksa oğlunu bir güzel haşlayacak mıdır ? Ya pusuda kol gezen kıskançlık ? Kasabanın para babası bir işadamının oğlu Meftun’un görünümüne bürünmüş kıskançlığa ne demeli ?... Sarı herkeste hayranlık uyandıran Fransız konsolosu olma düşünü gerçekleştirme olanağı bulabilecek mi ?

İnsanı biraz buruk, ama aynı zamanda da alabildiğine sıcak, sevgi ve dayanışma dolu bir atmosfere sürükleyen duygusal bir roman : «Bizim Sinemamız Var»




Duvarların Ötesi (film)

Duvarların Ötesi 1964 yapımı dramatik Türk filmidir. Senaryosunu Turgut Özakman'ın 1957'de yazdığı aynı adlı tiyatro eserinden Vedat Türkali, Turgut Özakman ve Orhan Elmas'ın birlikte uyarlayıp yazdıkları filmi Orhan Elmas yönetmiş, başlıca rollerinde Tanju Gürsu, Belgin Doruk, Erol Taş, Hayati Hamzaoğlu ve Danyal Topatan oynamışlardır. Tanju Gürsu'nun aynı zamanda yapımcısı olduğu filmin görüntü yönetmeni Turgut Ören'dir. Filmin müzikleri Nedim Otyam 'a aittir. Suç işlemiş bireylerin toplumla olan ilişkilerini anlatan bir filmdir.

Duvarların Ötesi , cezaevinden kaçmış bir grup mahkûmun rehin aldikları bir kızla birlikte sıkıştırıldıkları bir depodaki gerilim dolu saatlerini anlatir. Rehin aldıkları öğretmen kız, bu süreçte onların insan yönlerini de görür, onlara yardım etmek ister.


En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu,Erol Taş

'FİLM HAKKINDA BİR NOT:' Yazar Engin Ardıç Akşam gazetesindeki 30.01.2007 tarihli köşe yazısında Duvarların Ötesi'nin,uyarlama senaryosunun Joseph Hayes’in kaleme aldığı, yönetmenliğini William Wyler ’ın yaptığı,başrollerini Humphrey Bogart ile Fredric March ’ın paylaştıkları “ Ümitsiz Saatler ” ( The Desperate Hours )adlı filminden “gereğinden fazla esinlenildiğini öne sürmüştür.




Soğd ili

Soğd ili (Tacikçe: Суғд, Farsça: السغد ، الصغد) Tacikistan'ın dört ilinden birisidir.

"Ana madde: Soğdiana"
Bu bölgede Soğd'lar adında bir kavim yaşamıştır ve umumi olarak ticaretle uğraşmışlardı. Türkleri de geniş ölçüde etkilemişlerdir ve yeni felsefi modeller geliştirmişlerdir. Bölgedeki Zerdüştlük ile Budizmi karıştırıp Maniheizm düşüncesini geliştirmişler. Ticarette gelişmiş olduklarından diyar diyar dolaşıp dinlerini Çin'de ve sonunda da Uygur Türkleri üzerinde yaymışlardı. Siyasi bir oluşum hiçbir zaman yapamamalarına rağmen çevre devletlerini derinden etkilemişlerdir.

Yüzölçümü 26.100 kilometrekare olan il, ülkenin kuzeybatısında yer alır. İlin sınırları içinde 2000 nüfus sayımlarına göre 1,870,000 kişi yaşar.

İlin Özbekistan'ın Cizzak, Namangan, Semerkand, Fergana ve Kırgızistan'ın da Oş ili ile sınırı vardır. Sir Derya Nehri bu ilin sınırlarına da sokulur. 1991 yılına kadar "Leninabad", daha sonra 2000 yılına kadar "Leninobod" ve son olarak 2004 yılında "Sogd" olarak anılmaya başlamıştır.

Merkezi Hucand kenti olan ildeki diğer önemli yerleşim merkezleri:






Mut Kalesi

Mut Kalesi. Şehrin ortasında olan kalenin ilk inşa tarihi bilinmemektedir. Küçük bir garnizonu anımsatan kalenin temel taşları rektoponel düzgün kesme taşlarla örülmüştür. Karamanoğulları ve Bizans döneminde tamir gören kalenin dört adet burcu bulunmaktadır. Kalenin içinde bir de iç kale diye adlandırılan kule vardır. İçinde çınar altına çıkan tüneller vardır.




Hatlon ili

Hatlon (Tacikçe: "Хатлон") Tacikistan'ı oluşturan dört ilden ("Вилоят/Viloyat") en büyük nüfusa sahip olanıdır. Ülkenin güneybatısında yer alan ilin yüzölçümü 24,600 kilometrekare kadardır. Ve daha küçük 25 yönetim birimine ayrılmıştır. 2000 yılı nüfus sayımlarında ilin genel nüfusu 2,149,500 olarak açıklanmıştır. İlin genel geçim kaynağı tarımdır. En çok yetiştirilen ürün pamuktur. Nüfusun %2 ya da 3'ü endüstri sektöründe çalışır. İlin merkez kenti Kurgantepe'dir. Nüfusun %85'ini Tacikler, geri kalanını da Özbekler ve çok az sayıda Rus oluşturur.




Semih Tareen

Semih Tareen, 16 Eylül 1976, İzmir doğumlu film müziği bestecisi. 2000 senesinden beri Amerika'da film müzikleri yapmaktadır. Bugüne kadar Amerika'da üç kere en iyi film müziği ödülü kazanmıştır.

Müzik eğitimine 5 yaşında iken başladı. 1995 senesinde Seattle şehrine taşındı. Burada Pacific Northwest Film Scoring Program adlı film müziği okulundan mezun oldu. Bu okulda iki sene boyunca iki Emmy ödüllü Hollywood film bestecisi Hummie Mann'in öğrencisiydi. Bestelediği film müzikleri Amerika'da senfoni orkestraları tarafından kayıt edildi ve sinemalarda gösterime girdi.

Film müzik geleneklerine sadık kalarak orkestrasyon, zamanlama hesaplamaları ve film müziği teorisi tekniklerini her zaman en iyi biçimde kullanmaya özen gösteren bir bestecidir. Stüdyosundaki bilgisayarlara sahip olmadan önce, bestelediği ilk filmlerin müziklerini hiç bilgisayar kullanmadan, sadece kâğıt kalem kullanarak 40 kişilik senfoni orkestrası için yazıp zamanlama hesaplamalarını da kâğıt kalem ile yapmıştır. Sinema tarihinin başından beri bu şekilde yapılan film müziklerinin yerini bilgisayarlar ve dijital teknoloji almışsa da Semih Tareen gelenekle geleceğe giden bir besteci olarak güncel teknolojiyi film müzik gelenekleriyle bağdaştırabilen bir bestecidir.








Karategin

Karetegin (Tacikçe: "Ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ" - "Nohiyahoy Tobey Cumhurî") Tacikistan'ı oluşturan 4 ilden biridir. Yüzölçümü 28,000 kilometrekare olan ilin nüfusu 2000 yılı sayımlarına göre 1.338.000'dir. Merkezi Vahdat şehridir.




Dağlık Badahşan

Dağlık Badahşan Özerk Cumhuriyeti (Tacikçe: "Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон/Viloyati Muhtori Kuhistoni Badahşon") Tacikistan'ı oluşturan dört ilden biridir.

Ülkenin %40'ını kaplayan il oldukça dağlıktır. Dağlık Badahşan adı Rusça'dan ("Gorno Badahşan") gelir. İlin doğu topraklarının büyük bölümü üzerinde Çin, Xinjiang eyaletinin bir bölümü olduğu gerekçesiyle hak iddia eder. 64.000 kilometrekarelik yüzölçümü ile ülkenin en büyük ili olsa da 206.000'lik nüfusu ile en az nüfuslu bölgesidir.

Nâsır-ı Hüsrev'in mezarının da bulunduğu yer olan Afganistan'nın Kuzey-Doğu'sundaki Badahşan İli ile Tajikistan'ın bu özerk ""Dağlık Badahşan"" yöresinde dînî çoğunluk Pamir Alevîliği ile Nizârîler'den meydana gelmektedir.





Sarkom

Sarkomlar, mezenkimal hücrelerden köken alan kötü huylu tümörlerdir.




Kıyamet (film)

Apocalypse Now, Vietnam Savaşı sırasında geçen, 1979 yapımı Amerikan savaş filmi.

Film, Joseph Conrad'ın Heart of Darkness (Karanlığın Yüreği) isimli romanının uyarlamasıdır. Kurtz, Amerika ordusundan bağımsız olarak, yerlilerden ve ona katılmış diğer Amerikalı askerlerden oluşan tarikat benzeri topluluğu ile, Kamboçya'nın iç bölgelerinde Kuzey Vietnam'lılara karşı savaşmaktadır. Yüzbaşı Willard ise, Kurtz'u bulmak ve yoketmekle görevlendirilmiştir. 31,500,000 $ bütçeli bir film olan Apocalypse Now, ilk defa Cannes'da izleyicilerle buluşmuştur. Filmin tamamı 153 dakika sürer. Müzikleri ise Carmine Coppola ve Francis Ford Coppola tarafından yapılmıştır.

"Apocalypse Now", 2000 yılında Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçilerek ABD Ulusal Film Arşivi'nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir.





Vostok 2

Vostok 2, bir günden uzun süren ilk uzay uçuşu. Sovyetler Birliği tarafından gerçekleştirilen uçuşun amacı, sadece 108 dakika süren Vostok 1'in ardından, daha uzun süreli bir uzay görevinin insan organizması üzerindeki etkilerini araştırmaktı.

Mürettebat, kozmonot German Titov'dan oluşuyordu. Yedek kozmonot Andrian Nikolayev idi.

Titov, uçuş sırasında Yuri Gagarin'in aksine kısa bir süre aracı otomatik kontrolden çıkararak kendisi idare etti.

Uçuş büyük ölçüde başarılıydı. Sadece Titov'un, uzay hastalığına yakalanan ilk insan olması bir aksilik olarak nitelenebilirdi. Ancak bu durum da hastalığın tanınması için fırsat yarattı. Kabindeki bir ısıtıcının çalışmaması nedeniyle sıcaklık 6,1°'ye kadar düşmüştü. Dönüşte, Vostok 1'deki aksilik tekrar etti ve hizmet modülü, iniş modülünden ayrılmadı. Titov, daha önce Gagarin'in başına geldiği gibi, iki aracı bağlayan kabloların yanarak kopmasına kadar aracın çılgınca dönmesine katlanmak zorunda kaldı.






Kıyıköy





Yeleli denizaslanı

Yeleli denizaslanı ya da Güney Amerika denizaslanı ("Otaria flavescens"), denizaslanıgiller (Otariidae) familyasının Güney Amerika'ya özgü bir türü.

Erkekler 2,50 m kadar boya sahip olurken ağırlıkları 300 kg kadar gelir. Üst kısmı koyu kahverengi olup, alt kısımlar sarımsı-kahverengindedir. Türe adını veren yeleler biraz daha açık renkte olup, aslında türe özgü bir özellik değildir ve diğer deniz aslanlarında da mevcuttur. Buna karşın dişiler 2 m boyundadır ve 140 kg ağırlığa ulaşırlar. Açık kahverengidirler ve gövdelerinde sıklıkla tüm vücuda yayılmış büyük, düzensiz lekeler vardır.
Türün dağılım bölgesi, Güney Amerika'nın Pasifik sahili boyunca Peru'dan Ateş Toprakları'na kadar ve Atlantik sahili boyunca Güney Brezilya'ya kadar uzanır. Bundan başka Güney Atlantik'de Falkland Adaları'nda bir koloni bulunur. Ayrıca dolaşan tek tük hayvanlar, yukarıda Galapagos Adaları kolonilerinde ve Brezilya sahili önlerinde görülmüştür. Ancak bunlar çok ender ististani durumlardır. Genel durumda bu deniz aslanları kolonilerinin yakınlarında kalırlar.

Üremeleri diğer deniz aslanlarına benzer. Erkekler sahilde dişilerin önünde buluşur ve bölgeleri için dövüşürler. Bu dövüşlerde karşılıklı olarak dikilerek birbirlerini ısırmaya çalışırlar. Bu esnada sıkça kanlı yaralanmalar meydana gelir. Zayıf olan erkekler bu kavgalar süresince koloninin dışına itilirken, en kuvvetliler ortada, en cazip yerlerde hak sahibi olurlar. Eğer dişiler erkeği takip ederse, bölgesinde karaya çıkmış oldukları erkeğin haremine dahil olurlar. Bir harem 18 kadar dişiyi kapsayabilir, koloninin kıyısına doğru bu sayı azalır. Ortalama olarak erkek başına sadece 3 dişi düşer. Erkekler sürekli olarak dişilerin kendi bölgelerini terk e