elimesinin diğer anlamları, "sol" ve "şanssız" dır. Yine İbranice'de "smowl" (sol) kelimesi aynı zamanda "karanlık" anlamına gelir.

Sol kavramının dinlerdeki bu anlamı politikaya da ister istemez etki etmiş, bilinçli veya bilinçsiz olarak sol kavramı zaman zaman "din dışı olma" ile özdeşleştirilmiştir.

18.yy'dan 20.yy'a kadar "Eski Sol" sosyal sınıflar arası farklılıkların bir toplumun doğasını belirlediğini iddia etmiştir.

Modern sosyalist hareket ise büyük oranda 19. yüzyıl sonundaki işçi sınıfı hareketinden kaynaklandı. Bu süreçte, sosyalizm terimi, kapitalizm ve özel mülkiyet karşıtı konumda Avrupalı toplum eleştirmenleri tarafından ilk kez kullanıldı. Modern sosyalist hareketin kurulması ve bir bütün haline gelmesine yardım eden Karl Marx, sosyalizmin sınıf mücadelesi ve proleter devrimi ile gerçekleşebileceğini yazmıştır. Marksizmin sosyalizmin birçok yorumu üzerinde devam eden bir etkisi vardır.

Marx ve Engels'in fikirleri taraftar buldukça özellikle Orta Avrupa'da , sosyalistler uluslararası yapıda bir birlik kurma arayışına girdiler. 1889'da, 1789 Fransız Devrimi'nin 100. yılında, yaklaşık 300 işçi ve sosyalist örgütünü temsilen 20 ülkeden 384 delege ile İkinci Enternasyonal kuruldu. Bu yapı "Sosyalist Enternasyonal" olarak tanımlandı ve Engels 1893'teki Üçüncü Kongre'de Onursal Başkan olarak seçildi.

1914'te I. Dünya Savaşı başladığında birçok Avrupalı sosyalist lider kendi hükümetlerinin savaş hedeflerini destekledi. Birleşik Krallık, Fransa, Belçika ve Almanya'daki sosyal demokrat partiler enternasyonalizm ve dayanışma için verdikleri sözlere rağmen devletlerinin savaş zamanı askeri ve ekonomik planlarına destek verdi.

Lenin ise savaşı emperyalist bir çatışma olarak tanımladı ve dünya çapında bir proleter devrim için bu şansı kullanma çağrısı yaptı. İkinci Enternasyonal savaş sırasında dağılırken, Lenin, Troçki, Karl Liebknecht, Rosa Luxemburg gibi Marksistlerden oluşan küçük bir grup Eylül 1915'te İsviçre'de Zimmerwald Konferansı'nda bir araya geldi.

1917 Ekim Devrimi, bir tarafta büyük "K" harfiyle tanımlanan Komünistlerle diğer tarafta anarko-komünistler ve sosyal demokratlar gibi diğer komünist ve sosyalist eğilimler arasında kalıcı ideolojik ayrıma neden olmuştur. Sovyetler Birliği'ndeki Sol Muhalefet, sadece Sri Lanka'da çoğunluğu elde edebilmiş olan Troçkizme neden olmuş ve o da izole edilmiş ve pro-Moskova kanat partiden tasfiye edilmiştir.

1922'de Komünist Enternasyonal dördüncü kongresinde, kendi kapitalist sınıflarının savaş için çabalarını destekleyerek işçi sınıfını aldattıkları için eleştirdikleri liderlerine dönük olarak yaptıkları eleştiri saklı kalmak üzere, komünistlerin sosyal demokratlarla işbirliği yapmasını öneren Birleşik Cephe politikası doğrultusunda bir karar aldı. Onlar açısından, öncelikle sosyal demokratların devrimden kaynaklanan konumsuzluğunu ve daha sonra, Komünist Partilerin genişleyen otoriterliğini gösteriyordu. Ancak bu durum Büyük Britanya Komünist Partisi'nin İşçi Partisi'ne katılmasıyla tersine dönmüş oldu.

1960'larda Yeni Sol görüşü ırkçılık karşıtlığı, feminizm, çevrecilik ve LGBT hakları üzerine inşa edilen Yeni Toplumsal Hareketleri de içine alan kültürel politikalarda eşitlikçi bir yaklaşımı içerecek şekilde daraltıldı. Eski Sol yapılar tarafından "kimlik politikaları" olarak adlandırılan bu dönüş, yeni muhafazakarlığın, neoliberalizmin ve yeşillerin kurucu unsurları arasında solcu ögeler olarak yer aldığı için ve esas sorun olarak toplumun sınıf yapısına odaklanmak üzere diğer başarısızlıklarla beraber kısmen sorumlu tutularak eleştirilmişti.

20.yüzyılın son çeyreği içerisinde artan ev sorunu ve tüketim malzemeleri kıtlığı, örgütlenme ve konuşma ile ilgili en temel insan haklarının eksikliği ile beraber yaşandığı Sovyetler Birliği ve Doğu Bloku'nda büyük krizler süreci yaşanınca her geçen gün daha çok sayıda komünist partilerinden kopmaya başladı. 1989 ve 1991 yılları arasında Komünist parti iktidarlarının Sovyetler Birliği ve Doğu Avrupa'da hızlı çöküşü ile sosyalizmin Sovyet biçimi küresel bir siyasal güç olarak ortadan kayboldu.

Sosyalist sol, Çin, Küba, Suriye, Angola ve Zimbabve gibi bazı ülkelerde hâlâ iktidardadır.

Merkez sol, liberal demokrasilerde popülist politikaların sol yorumunu yapmaktadır. Bunlar liberal demokrasiyi, temsili demokrasiyi ve vergi kesintileriyle denetlenen sosyal adalet harcamalarını, ekonominin etkin bir şekilde düzenlenmesini ve bazı kamu iktisadi teşekküllerini müdafa etmekle beraber özel mülkiyet hakkını da savunmaktadır.

Merkez sol partilerin önde gelen örnekleri İngiltere'de İşçi Partisi, Kanada'da Liberal Parti, ABD'de Demokratik Parti ve Almanya'da Almanya Sosyal Demokrat Partisi'dir. Kendisini solda ifade eden pek çok milliyetçi parti de vardır. Mesela Birleşik Krallık'ta İskoçya'da İskoç Milliyetçi Partisi ve Galler'deki Plaid Cymru (Galler Partisi).

Bazı ülkelerde (özellikle Büyük Britanya'da) "ılımlı sol" reformist, demokratik veya sosyalizmin parlamenter biçimlerini savunurken "katı sol" toplumda kökten değişim isteyen sosyalist taleplerden oluşmaktadır. Aşırı sol olarak tanımlanan yapılar ise Eski Sol politikalardan yana tavır almaktadır. Ultra sol yapılar otonomizm ve anarşizm gibi siyasal yelpazenin en uç konumlarında yer almaktadırlar.

Merkez ifadesi ile beraber kullanılan "sol kanat" sözü ülkelere ve bölgelere özgü farklılıklar gösterebilmektedir. Büyük Britanya'da 2001 Genel Seçimleri hakkında Washington Post gazetesinde yayınlanan bir makalede İngiliz Muhafazakâr Partisi'nin sağlık ve refah konusundaki politikalarının "ABD siyaset yelpazesi açısından aşırı sol" bir konumu temsil edeceği ve İngiliz seçiminin Amerikan siyaset dilinin sol kanadına göre geliştiğinin gözlemlendiği dile getirilmiştir.

Solun genelde seküler olduğu düşünülse de bazı Katolik ülkelerde "sosyal adalet" kavramı üzerine inşa edilmiş özgürleşme teolojisi geleneği ve bazı Protestan ülkelerde Hıristiyan sosyalizmi geleneği vardır. Bazı düşünür ve tarihçiler, Eric Voegelin ve Jacob Talmon gibi, solun ütopyacı seküler siyasi bir din olduğunu savunmaktadır.Fakat bunun seküler ile alakası yoktur.

Sol geleneksel olarak alt sınıflarlarla ve sömürü ile mücadele etmesiyle karakterizedir. Bu nedenle Endüstri Devrimi sırasında sol politikaların yeni endüstriyel şartların iyileştirilmesi ve işçi haklarıyla özdeşleştiği görülmüştür. Bu, sosyal demokrasi, sosyalizm ve işçi sendikacılığını savunan hareketlere yol açmıştır. daha yakın zamanlarda ise sol, küreselleşmenin mevcut biçimlerinin sömürücü doğası olarak algıladığı yanlarını eleştirmiştir, örnek vermek gerekirse: "merdiven altı üretim yerlerinin artışı", "sıfır kar politikaları" gibi. Sol aynı zamanda küreselleşmenin "adil ticaret" gibi yanlarını desteklerken ulus devletlerin küresel ekonomiden ayrılmasını ve bağlarını koparmasını da savunmaktadır.

Bu sonuçlara ulaşılmasında özgün yollar konusunda farklı sol gruplar arasında bir uzlaşma olmasa da, soldaki grupların çoğu endüstriyel demokrasi içinde Keynesyen ekonomiden refah devletine kadar değişik görüşlerde olanlar veya ekonominin devletleştirilmesinden sosyal piyasa ve merkezi planlama görüşüne sahip olanlar bir biçimde hükümet veya ekonomide toplumsal bir müdahalenin gerekli olduğu konusunda hemfikirdir.

Sol, 20. yüzyılda birey ve insan hakları daha fazla ilgi topladıkça, ırk, cinsiyet eşitliği ve kültürel hoşgörü taraftarları ile müttefik oldu.






Panzerkampfwagen 35(t)

Panzerkampfwagen 35(t) ( Pz.Kpfw. 35(t) / Zırhlı Muharebe Aracı 35(t)), veya bilinen adıyla Panzer 35(t), çoğunlukla Nazi Almanyası tarafından kullanılmış olan Çekoslavak tasarımı bir hafif tanktır. Çekoslavak servisindeyken resmi adlandırması Lehký tank vzor 35'tir (Hafif Tank Modeli 35) ama çoğunlukla LT vz. 35 ya da LT-35 kullanılmıştır. "(t)" harfi Almanca'da "Çek" anlamına gelen ""tschechisch"" kelimesinin baş harfinden gelmektedir.

LT-35 1930 lu yıllarda dizayn edilen zırhı perçinli iki kişilik tareti olan arkadan motorlu bir tanktı. Ana silahı Škoda vz 34 37.2 mm top tank komutanı tarafından kullanılırdı. Tank 72 adet top mühimmat taşırdı. Tarette ayrıca bir adet coaxial 7.92 mm makineli tüfeği de bulunuyordu. İkinci kişi topu hem yükleyip hem de ateşlemek ile görevliydi. Tankın ön sağ kısmında sürücü, onun sol tarafında radyo operatörü olan ayrıca 7.92 mm makineli tüfeği de kullanan kişi oturmaktaydı. Bu silahın 1800 mermilik mühimmatı vardı.

Aracın Škoda 6 silindirli motoru 120 beygirlik güç üretiyordu. Aracın arkasına monte edilen motoru 6 ileri ve bir geriden oluşan vites kutusu tamamlıyordu. 8 adet palet tekerleği ve 4 adet çark tankı taşıyordu. Hava komprasörü sayesinde sürücü aracı daha kolay idare ediyordu.

LT vz35 1936 yılında Çek Škoda Works fabrikasında üretilmeye başlandı. 50 adeti ise ČKD fabrikasında 1937 yılında üretildi. Toplamda 434 adet üretildi. 298 adet Çekoslovakya Ordusu, 126 tanesi Romanya Ordusu (Škoda R-2) ve 10 tanede Bulgaristan Ordusu (T-11) içindi. Çek ordusu 1934 yılında önceden siparişi verilen S-ll-a modelinden vazgeçti. İlk olarak üretilen 160 tankın ilk partisi 30 Ekim 1935 yılında servise girdi. Ve Haziran 1936 da bu sipariş tamamlandı. Daha sonra Kasım 1937 tarihinde 103, 1938 yılında ise 35 tanesi daha ordu hizmetine girdi. Ağustos 1936 da Romanya 126 adetlik sipariş verdi ve bunlar Mayıs 1937 de teslim edildi. 1938 yılında Afganistan 10 adetlik bir sipariş verdi. Fakat Almanların emri ile bu araçlar 1939 yılında Bulgaristan a verildi. Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht Çekoslovakya ya ait 219 aracı Mart 1939 ele geçirdi ve kendisi kullanmaya başladı.


LT vz.35 tankı1937 ile 1939 yılları arasında Çekoslovakya Ordusu tarafından kullanıldı.
1939 yılında , 219 araç Alman ordusunun eline geçti. Bu araçlar ilk olarak 5 Haziran 1939 yılında süvari sınıfı birlikleri olan LTM 35 tarafından kullanıldı. 16 Haziran 1940 tarihinde yeni dizayn edilen adıyla Pz.Kpfw. 35(t) "Panzertruppe" servise girdi. (t) harfi (‘’Almanca’’"tschechoslowakisch" kelimesinin kısaltılmasıydı ve aracın Çekoslovakya dan ganimet alındığı anl