kartları toplamak onun sorumluluğu olur. Bu görev, her bir kartı bulmayı, kartların isimleştirilmiş sihirli güçleriyle savaşmayı ve sonunda da kartı mühürlemeyi içerir. Cerberus ("Kero-chan" olarak da bilinir); Sakura, "Clow Kitabı"’nın açtığında uyuyor olan (sadece 30 yıllık bir ”kestirme”), "Mührün Koruyucusu" tarafından yardım görür. Kero-chan, dizinin çoğunluğunda hareketli bir peluş oyuncak gibi görünür (bu onun “ödünç alınmış” şeklidir), Sakura’ya "Kart Yakalayıcısı" güçlerini geliştirmesinde rehberlik eder. İlk bölümde, Sakura’ya, Clow Kartları’nı yakalamasına ve mühürlemesine izin verecek olan "Mührün Anahtarı’nı" verir.

Animenin birinci ve ikinci sezonlarıyla manganın ilk altı cildi, dağılan Clow Kartları’nı yakalamaya çalışan Sakura’nın teşebbüslerine odaklanır. Kerberos onun akıl hocası olur ve tahkiklerinde ona rehberlik eder. Sınıf arkadaşı ve dostu Tomoyo Daidouji (ayrıca ikinci dereceden kuzeni) de bu arada Sakura’nın savaş kostümlerini dizayn eder ve maceralarını kameraya çeker. Sakura, Clow Kartları’nın yaratıcısı Clow Reed’in soyundan gelen Syaoran Li ile de kartları ele geçirmek hususunda yarışmak zorundadır. Serinin ilk yarısı, Son Yargı yani kartları yakalayanların Clow’un Hakimi olabilmek için verdikleri, gizemli Yue tarafından yapılan test ile sona erer.

Birinci ve ikinci sezonlar (35. ve 36. bölümler) arasında geçen filmde Sakura ve beraberindekiler kış tatili için Hong Kong’a giderler. Hala tüm Clow Kartları’nı toplayabilmek için arayışına devam eden Sakura, meşum rüyalarla bezeli yeni tehlikelerle savaşmak zorundadır. Sakura, ailesini ve arkadaşlarını kaybetme tehlikesini göze alarak; bir zamanlar Clow Reed’in reddettiği, intikam hırsıyla yanıp tutuşan büyücüyü yenmek zorundadır.

Animenin üçüncü sezonu ve manganın son altı cildi, aralarında esrarengiz Eriol Hiragizawa’nın da bulunduğu birkaç yeni karakteri tanıtır. Sakura, Clow Kartları’nın yeni Hakimi olduktan sonra kendi büyüsü altında kartları, Sakura Kartları’na dönüştürmelidir. Aynı zamanda, Tomoeda şehrini rahatsız eden yeni acayip olaylar Sakura’nın üzerindeki baskıyı arttırmaktadır. Bu arada, Syaoran Sakura’ya aşık olur ve duygularını açıklamanın bir yolunu bulmaya çalışır.

Üçüncü sezonun bitiminden sonrasını konu alan 2. film, Tv dizisinin son bölümünde bir bakıma cevapsız kalan Sakura ve Syaoran’ın ilişkisi hakkındaki sorulara açıklık getirir. 1. film gibi 2. film de mangada çizilen olayların uyarlaması değildir veya mangayı takip etmez; bu yüzden anime dizisine daha yakındır. Syaoran hislerini Sakura’ya itiraf etmiştir fakat Sakura henüz cevap vermemiştir. Syaoran, yazın bitiminde Çin dönüşü Tomoeda’ya gelir. Şansı yaver giden Syaoran, Nadeshiko Festivali için hazırlanan okul piyesinde Sakura ile beraber rol alır. Bununla beraber, Sakura’nın, Syaoran’a açılmak için doğru anı bulmaya çalışmaktan daha büyük sorunları vardır. İlginç bir güç Sakura Kartları’nı çalmakta ve Tomoeda’nın bazı bölümlerini silmektedir. 52 Sakura Kartı’nın tezatı olan, hepsine bedel bir negatif gücü barındıran “Hiçbir şey” (The Nothing) isimli gizemli kart çok yakında Sakura’nın karşısına çıkacaktır.















Barkod okuyucu

Barkod bir ışık kaynağının(genelde kırmızı ışık) barkotlu yüzeye (siyah dikey veya yatay çizgiler) çarparak siyah çizgilerden daha az (daha fazla soğurulma ve kırılma) aralardaki beyaz boşluklardan daha fazla (daha az kırılma daha fazla yansıma) yansıyan ışığı çözümleyip elektriksel sinyallere çevirerek çalışan cihazdır.Düz tarayıcılar gibi, bir ışık kaynağı, bir lens ve optik işaretleri elektriksel sinyallere çeviren bir fotoiletken içerir. Ek olarak günümüzde üretilen tüm barkod okuyucular fotoiletken tarafından sağlanan barkod verisini analiz eden ve barkodun içeriğini tarayıcının çıkışına gönderen bir "kod çözücü" devre içerir.

Birçok barkod okuyucu tipi mevcuttur. Aşağıda açıklandığı şekilde ayrılırlar:




Çoğu barkod okuyucular bağlantı için PS/2 veya USB kablo kullanır: PS/2 kablolar ana bilgisayara Y şeklinde bağlanır, PS/2 klavye ucu birinci uç, klavyeye bağlanan ikinci uç ve barkod okuyucuya bağlanan üçüncü ve son uç. Alınan barkod karakterleri tarayıcıdan klavye girişine uygun hale getirilerek gönderilir ve ana bilgisayarda sanki klavyeden giriliyormuş gibi algılanır. Birçok okuyucu verileri bilgisayarlardaki RS-232 bağlantı kapılarına gönderecek şekilde RS-232 çıkış kapısına da sahip olabilirler. USB çoğu yeni tarayıcı tarafından desteklenir, birçok durumda da farklı USB bağlantı şekilleri (HID, CDC) sunulur.

Daha az bilinen başka bağlantı şekilleri de vardır. SDL tipi konnektör kullanan ve RS485 protokolünü baz alan IBM'in sahibi olduğu arabirimler (port 5B, port 9B ve port 17). Kodu çözmeden aktaran arabirim barkoddan gelen ham dalganın güçlendirilmiş halidir ve bir kod çözücüye ihtiyaç duyar, genel olarak eski tip yazarkasalarda kullanılır. Wand emulasyonu ham dalgayı alan ve işleyen başka bir çıktı türüdür ve çıktıyı ana makine tarafından kolayca çözülecek şekilde normalize eder. Wand emulasyonu ama makine tarafından algılanmayan sembolojileri başka sembolojilere çevirebilir (örneğin Code 39).

Günümüz barkod tarayıcıları EAN/UPC, Code 39, Interleaved 2 of 5 veya Code 128 gibi tüm popüler barkod sembolojilerini işler. Özel tip bir barkod okuyucu "alansal görüntü okuyucu" veya iki boyutlu okuyucu dijital kamera gibi çalışan LED aydınlatması ve bir CCD veya CMOS görüntü işleyici kullanır. Bunlar tek boyutlu ve iç içe geçmiş kodların yanında Data Matrix, QR Code, Aztec Code ve MaxiCode gibi iki boyutlu matrix kodları çözmek için gereklidir. PDF417 ve RSS gibi bazı kod tipleri matrix barkodlara benzeyen bileşenler içerebilir, buna rağmen bu kodlar hem tek boyutlu hem de iki boyutlu tarayıcılar tarafından okunabilir.

gibi birçok önemli noktada kullanılır.





Çini

Çini, toprağın pişirilmeden önce şekil verilip kap-kacak, tabak, vazo, sürahi vb. eşyalar üretilmesine dayalı bir el sanatıdır. Aynı zamanda fayans, porselen tabak, seramik gibi eşyaların süslenmesinde kullanılan bir yüzü sırlı, renkli dekor ve motiflerle işlenmiş kaplama malzemesine, bu malzemeyle işlenmiş eşyalara çini, bu süsleme işine de çinicilik denir.

Türk çini sanatının tarihi ilk Müslüman Türk devletlerinden Karahanlılara kadar dayanmaktadır. Bu da çini sanatının bin yılı aşkın bir geçmişe sahip olduğunu göstermektedir.

Büyük Selçuklular ve Anadolu Selçukluları çiniyi mimari süslemelerde sıkça kullanmış, Anadolu Selçuklu Devleti'nin dağılmasından sonra, çini sanatında Osmanlı Devleti'nin kuruluşuyla yeni bir dönem başlamıştır.

İlk Osmanlı dönemi İznik çinileri, Bursa Yeşil Camii ve türbesinde (1421), Bursa Muradiye Camii'nde (1426), Edirne Muradiye Camii (1433) ve Çinili Köşk’te (1472) görülebilmektedir. Bunlar genellikle mozaik veya sırlı boya teknikleri ile üretilmiş çinilerdir. Bu dönem çinilerinde lacivert, mavi, turkuaz, siyah renkleri ağırlıktadır ve daha çok geometrik desenler kullanılmıştır. Bu dönemde, mimaride kullanılan duvar çinilerine kâşi, süs ve mutfak eşyası çinilere ise evâni deniliyordu.

16. yüzyılda İznik'te üretilen çinilerde gerek kalite ve gerekse desen üretiminde büyük gelişmeler olmuş ve Türk çini sanatı en parlak dönemini yaşamıştır. Osmanlı, mozaik gibi teknikleri bırakmış sır altı boya ve sır tekniğini geliştirmiştir. Bunun yanı sıra saray nakkaşhanesinde yeni motifler geliştirilmeye ve üretilmeye başlanmıştır. Kırmızı, yeşil, mavi, lacivert, turkuaz ve kahverenginin kullanımıyla İznik çinilerinde yeni bir devir yaşanmaya başlanmıştır.

Kütahya'da ilk çini örnekleri 14. yüzyılın sonlarında görülmeye başlanırken çinide asıl ilerleme İznik'in çini sanatının zirvesinde olduğu 16. yüzyılın ikinci yarısından sonra başlar. Özellikle İstanbul'un çini ihtiyacını karşılamak için Kütahya'da çini atölyeleri kurulmuş, Osmanlı'nın gerileme dönemiyle beraber İznik'te çinicilik de aynı hızda gerilemeye başlamıştır. 18. yüzyılda çinicilik sanatının İznik'te tamamen kaybolmasıyla Kütahya bu alanda faaliyet gösteren tek yer olmuştur. Osmanlı'da çiniciliğin en güzel ve son örnekleri Hafız Mehmed Emin Efendi'nin elinden çıkmıştır.





Hutbe

Hutbe (Arapça: خطبة), İslam dininde cuma ve bayram namazlarında minberde imam tarafından okunan dua ve verilen öğüt. Hutbe insanları dine çağırır. Ayrıca İslam dininin Peygamberi Muhammed'in vefatından önce 124000 Müslüman'a irad ettiği dini metnin adı da Veda Hutbesi'dir.






Georges Perec

Georges Perec (d. 7 Mart 1936 - ö. 3 Mart 1982), Fransız sosyolog ve edebiyatçıdır. Tüm yaşamı Paris'te geçti. II. Dünya Savaşı'nda henüz 3 yaşındayken babasını kaybetti. Annesi 1942'de Paris'te ortadan kayboldu. Sonradan Auschwitz kampında öldüğü öğrenildi. Akrabaları tarafından büyütüldü. İlk romanı Les Choses 1965'de yayınlandı ve Renaudot Ödülü aldı. Bu tarihten sonra yirmiye yakın kitap yazdı. 1969'da yayınlanan La Disparition (Kayboluş) adlı romanını hiç E harfi kullanmadan yazdı. 1978'de yayınlanan La vie mode d'emploi en önemli yapıtlarındandır ve Médicis Ödülüne değer görülmüştür.





Lamborghini Diablo

Lamborghini Diablo (), İtalyan otomobil üreticisi Lamborghini tarafından 1990 - 2001 arasında üretilen ortadan motorlu arkadan itişli spor otomobil.

Lamborghini, Diablo'yu geliştirme sürecine 1989'da başladı. Diablo, Countach yerine 21 Ocak 1991'de piyasaya sürüldü. Lamborghini'nin efsanevi V12 motorunun 5.7 litre 48 valf, üstten çift kamlı, bilgisayar kontrollü çok-nokta enjeksiyonlu bir modeli kullanılan araç 550 hp (415 kW) güç ve 579 N·m torka sahipti. 0–100 km/s hızlanması 3.9 saniye olan Diablo, 338 km/s son hıza sahipti.




Lamborghini Murciélago

Lamborghini Murciélago, İtalyan otomobil üreticisi Lamborghini tarafından 2002 yılından beri üretilen iki koltuklu, iki kapılı coupé spor otomobil. Firmanın 40. yaşgününü kutlamak için 2003 sonbaharında 50 özel versiyon Murciélago da üretilmiştir.

Aracın üstü açık bir modeli 2004 yılında tanıtılmış ve 2005 model yılında satışa sunulmuştur. Murciélago Roadster olarak adlandırılan bu model, performans coupé modeline benzer, ancak fiya