meydana gelmeden önce çalışılmalıdır. Son olarak 1 Kasım 1948'de resmi kelme yayınlanmıştır: GM Adam Opel AG. Edward W.Zdunek ‘in kontrol yönetimine devam eden, önceden Avrupa'nın General Motors Denizaşırı Çalışma Şubesi için bölgesel yöneticisi yönetim müdürü olarak adlandırılırdı.
Zdunek’in bu görev için randevusu özel anlam taşımaktadır. Tecrübeli bir motor endüstrisi yöneticisi olarak sadece beğenilmiyor aynı zamanda aslında onun için çalışanlar tarafından seviliyor da. Ed Zdunek’in duyarlı eli kırılgan Opel teknesine savaş sonrası Almanya’nın dalgalı sularında önderlik etmesi için mükemmel bir seçimdir. O bu eleştirel pozisyona 1961’e kadar devam etti.

GM yönetimi altındaki Opel arabalarındaki değişiklikler yüzü gerdirilen Olympia’nın tanıtıldığı Ocak 1950'ye kadar gözükmedi. Ön ve arka çamurluklar uzatıldı ve ağır yatay krom ızgaralar eklendi.

Geri giden bir adım dört hızlı şanzıman kutusuyla üç hızlı üniteyle yer değiştirmedir. Motor ayarı yavaş motor hızındaki hızlı torku vurgulamaktadır böylece ekstra oran tamamen kaybedilmemiş olmaktadır. Cabrio Coach modeli Olympia sırasına geri döndürüldü ve Karosserie Miesen tarafından inşa edilen bir kombi önerildi. 
Şubat 1951de, Almanya’da ilk savaş sonrası otomobil gösterisi için hazırlanan Olympia yedek tekerlekler ve 16 inch (41 cm) tekerlekler yerine 15 inç (38 cm) tekerlekli traktör kompartmanıyla süslemişlerdir. Bazı küçük değişiklikler dışında bu model Mart 1953'e kadar aynı kalmıştır.

Yeni kontrol paneli ve direksiyon mili değişimi gibi detaylı gelişmeler Kapitan hattını Mayıs 1950'de donatmıştır. Daha büyük değişiklikler Mart 1951'de Frankfurt şovunun açılış kapısında Nisan 1911'de 11 günlük yönetimle öngörmek için korundu. Yüksek sıkışma oranıyla (yine de sadece 6.25:1), motor gücü 3,700 rpm'de 58 bhp (43 kW; 59 PS ve azami hız 80 mph (130 km/s)'dir. Üretim 60 bhp (45 kW; 61 PS)'ye yükselmiştir modelin ileriki yaşamı boyunca ve bu temmuz 1953'te sona ermiştir.

Yaklaşık olarak emir vaki ile, Kadett’i inşa etmek için araç gereçlerin yokluğunda, Opel kendini orta fiyatlı gelirli Almanya’nın savaş sonrası otomobil piyasasında VW ve Mercedes Benz arasında sandwich olmuşcasına sıkışmış buldu. Bu GM ve Opel için beklenmedik bir durum değildi ve bu onlar için şaşırtıcı şekilde iyiydi.

1953'te üretim savaştan bu yana ilk defa 100,000 üniteden fazla bir sayıya ulaştı ve 1954'te Main River’daki büyüyen tesisin tamamen yeniden inşa edilmesi düşünüldü, 24,270'i Adam Opel AG tarafından çalıştırılmaktadır ve 167,650 araç inşa edildi.

Opel’in ilk turbo arabası Rekord 2.3 TD, ilk olarak 1984’te Geneva’da gösterilmiştir.

Adam Opel Almanya'daki en eski araba üreticilerinden biridir ve Avrupa'nın en büyük otomobil imalatçılarından bir tanesidir. Şirket 7 ülkede 11 tane araç, güç aktarma mekanizması, ve donanım bileşenleri ve üç gelişim merkezi işletmekte ve şubat 2011 itibarıyla yaklaşık 39.000 eleman çalıştırmaktadır. Birçok yeni iş otomobil ithalatçılarıyla yapılan işlerin direk sonuçlarına bakılarak 6.500 bağımsız satış ve servis outletleri tarafından sağlanmıştır. Birleşmiş Krallıktaki kardeş marka Vauxhall ile birlikte, Opel dünya çapında 40'tan fazla pazarda araç satmaktadır. Şirketin Rüsselsheim fabrikası 750 milyon Euro ile dünyanın en modern tesislerinden bir tanesine dönüşmüştür ve 2002 de üretime başlamıştır. Diğer tesisler Almanya’da Bochum, Eisenach, ve Kaiserslauter; Aspern Viyena Avusturya; St. Gotthard Maceristan; Zaragoza İspanya; Gliwice Polonya; Ellesmere limanı ve Luton İngiltere. Dudenhofen Test Merkezi Rüsselsheim ana merkezinin yakınında yer almaktadır.

Yaklaşık 7.000 kişi Uluslararası Teknik Geliştirme Merkezinde ve Rüsselshein’deki Opel Dizayn Merkezinde mühendislik ve Opel araçlarının dizaynından sorumludur. Genel olarak Opel küresel General Motors (GM) şirketinde Epilson I platform, Epilson II platform, Delta I platform, Delta II platform, Gamma platform’un mühendislik ve geliştirmesinde önemli rol oynamıştır ve Gamma II platformunun özellikle yüksek bitişli ve daha rafine versiyonunda önemli rol oynamaktadır. Buna ek olarak şirket küresel General Motors (GM) araba üretimi için yeni ekipmanlar üretmektedir.

Bundan dolayı Opel çoğu durumda Opel İnsignia/Buick/LaCrosse/Chevrolet/Malibu ya kadar tüm araba mimarisi ve teknolojisinden sorumludur. Özellikle tüm geleceğe yönelik, modern, tam verimli GM mimarisi küçük ve orta büyüklükteki araçlar için Opel tarafından geliştirilmiştir.

Ampera’nın ardındaki fikir ve konsept Opel/Almanya’da "eski Küresel Araç Yöneticisi ve Küresel elektrikli araç geliştirme mühendisi" ve volt gelişimin lideri olarak Frank Weber aslen bir Opel iş vereni olarak bu konseptin gelişimi için Almanya'daki karargahı yerine GM’nin anavatanına, Amerika'ya gitmiştir. 2009’da Weber Opel’in Adam Opel GmbH Opel liderlik organizasyonu boyunca planlama yönetici vekili ve ticari araç operatörü olarak geri dönmüştür.
2011’de Frank Weber Opel’i BMW için terk etmiştir.

Yüksek performanslı araba geliştirmeden sorumlu Opel Performans Merkezini GmbH (OPC) 1997’de kurmuştur. Opel özel araçları GmbH (OSV) tamamen özel seriler ve araç modifikasyonları üreten şubelere sahip olmuştur. OSV ITDC ile birlikte çevre dostu ve maliyel CNG sürüş konseptini baz alan Doğal gaz ve ilk defa Opel Zafira 1.6 CNG ile uygulanmıştır.

Opel'in kurumsal sloganı, Biz araba ile yaşıyoruz anlamına gelen; "Wir leben Autos" sözcüğüdür. Bu Almanca slogan dünya çapında pek çok ülkede kullanılmaktadır.

Türkiye'de Satılan Modeller

Türkiye'de Satılmayan Modeller


Üretimden Kalkmış Olan Modeller

Klasikler

Yakın Zamanda Üretilmiş Konseptler





Amerikan Bağımsızlık Savaşı

Amerikan Bağımsızlık Savaşı, 1775–1783 yılları arasında Büyük Britanya ve Kuzey Amerika'daki On Üç Koloni arasında geçen, ve Amerika Birleşik Devletleri'nin kurulmasıyla sonuçlanan savaştır. Amerikan Devrimi olarak da bilinir.

Aslında savaş tam bir bağımsızlık mücadelesi olarak başlamamıştır. Savaş, Büyük Britanya'nın Yedi Yıl Savaşları sonucu oluşan kayıplarını giderebilmek için, Amerika'da bulunan kolonilere ağır vergiler yüklemesiyle başlar.

1765 yılında koloniler için "Damga Pulu Kanunu" çıkarıldı, ancak gelen tepkiler üzerine kaldırıldı. 1767 yılında ise "Townshend Kanunu" olarak bilinen kanun yürürlüğe sokuldu ve çay dahil bazı ürünlere yeni vergiler koyuldu. Bu ise halkın tepkisini çekti ve İngiltere'den gelen çayları Boston Limanı'nda denize döktüler. Böylece iç savaşın fitili de yakılmış oldu.

Çatışmalar önce Büyük Britanya'nın sömürge sorunlarından kaynaklanan bir iç savaş olarak başladıysa da; 1778'de Fransa Krallığı'nın, 1779'da İspanyol İmparatorluğu'nun 1780'de Hollanda'nın Koloniler'in yanında yer almasıyla, uluslararası bir savaşa dönüştü.

Koloniler, 35.000 kişilik düzenli Kıta Ordusu yanında kara kuvveti olarak hem eyalet milisleri, hem çiftçilerden oluşan 44.500 kişilik milis bir güç daha topladılar. Bunun yanında Amerikalılara müttefik olarak Kuzey Amerika'da 10.000 kişilik bir Fransız ordusu ve Avrupa'da İngilizlere karşı 60.000 kişilik bir Fransız-İspanyol kuvveti daha bulunuyordu. 1779 yılında Kuzey Amerika'da (Kanada'dan Florida'ya kadar dağılmış) İngiliz ordusu ise 60.000 kişilik bir kuvvetten oluşuyordu. İngiliz ordusunun içinde Alman kökenli 30.000 paralı asker vardı.

Savaş, ayaklanmacıların levazım depolarını imha etmek amacıyla General Thomas Gage'in Boston'dan Concord'a (Massachusetts) kuvvet göndermesiyle başladı. 19 Nisan 1775'te Lexington ve Concord'da çarpışmalar çıkınca, ayaklanmacılar Boston'u kuşattı. Amerikan generali Henry Knox'un Ticonderoga Kalesi'nden ele geçirdiği toplarla yetişerek, Gage'in yerine geçen General William Howe'u kenti boşaltmaya zorlamasıyla 17 Mart 1776'da kuşatma sona erdi.

General Richard Montgomery komutasında bir Amerikan kuvveti 1775 sonbaharında Kanada'yı işgal ederek Montreal'i aldı; Quebec'e yapılan başarısız bir saldırıda Montgomery öldü. Amerikalılar baharda İngiliz yedek kuvvetleri yetişene değin kenti kuşatma altında tuttuktan sonra Ticonderoga Kalesi'ne çekildiler.

İngiliz Hükümeti General Howe'un ağabeyi Amiral Lord Richard Howe'u, kardeşinin güçlerine katılmak üzere büyük bir filoyla New York'a gönderdi. Howe'lar, Amerikalılarla bağlantı kurmak ve teslim olmaları durumunda affedilebileceklerine ilişkin güvence verme yetkisine de sahipti.

4 Temmuz 1776'da bağımsızlıklarını ilan eden Amerikalılar barış önerisini geri çevirince, General Howe, Long Island'a yürüdü ve 27 Ağustos'ta Amerikan ordusunun başkomutanı General George Washington'ın güçlerini yenilgiye uğrattı. Washington'ın Manhattan içlerine çekilmesi üzerine Howe onu kuzeye sürdü ve ordusunu, 28 Ekim'de White Plains yakınlarındaki Chatterton Hill'de yenilgiye uğrattı. Daha sonra Washginton'ın Manhattan'da bırakmış olduğu garnizonun üzerine yürüdü, çok sayıda tutsak alıp silah ve erzağa el koydu.

Lord Cornwallis de Washington'un Lee Kalesi'ndeki garnizonunu ele geçirerek Amerikan ordusunu New Jersey boyunca Delaware Irmağının doğu yakasına sürdü ve kış için, New Jersey'deki ileri karakollarda karargâh kurdu. Ama Washington, Noel gecesi Delaware Irmağı'nı geçerek Cornwallis'in Trenton'daki garnizonuna saldırdı ve 1000 kadar tutsak aldı. Cornwallis, Trenton'ı kısa sürede geri aldıysa da kaçtı ve Washington İngiliz ordusunun Princeton'daki yedek kuvvetlerini yenilgiye uğrattı.
Washington'ın Trenton-Princeton seferi tüm ülkede heyecan yarattı ve bağımsızlık savaşına canlılık kattı. General John Burgoyne komutasındaki bir İngiliz ordusu 1777'de Kanada'dan güneye doğru hareket etti. Yarbay Barry St. Leger komutasında daha küçük bir kuvvet de Mohawk Vadisi boyunca St. Lawrence Irmağını izleyerek Albany'de Burgoyne'la birleşecekti. Burgoyne 5 Temmuz'da Ticonderoga Kalesi'ni alıp, acil at ihtiyacını karşılamak üzere Bennington'a (Vermont) Alman paralı askerlerden oluşan bir kuvvet gönderdi; ama New England kuvvetleri Almanları yenilgiye uğrattı.

Bu arada 6 Ağustos'ta General Benedict Arnold'un ordusu St. Leger'ı Oriskany'de durdurdu. General Horatio Gates'in komuta