e (Haliç) başhekim olmuş, sonra Vakıf Gureba Hastanesi'ne geçmiştir. O dönemde İstanbul Tıp Fakültesi'nin bir parçası olan hastanede profesörlük de yapmıştır.

1923'te, meşhur bir diplomatın kızı olan Refika Davaz ile evlenmiştir. Evliliklerinden bir kızı vardır.

1933'de eski Dar-ül Funun'dan İstanbul Üniversitesi yeni kurulmuştu. Bu reform döneminde İstanbul Üniversitesi'nde dermatoloji o zamanki adıyla Deri Hastalıkları ve Frengi Kliniğini kurmuş ve profesör seçilmiştir. Hulusi Behçet, Türk akademisinde profesör unvanını alan ilk kişidir. Mesleğinin ilk yıllarından beri dermatoloji konusunda üretken bir bilim insanı olarak, birçok ulusal ve uluslararası kongreye özgün makalelerle katılmış ve birçok bilimsel dergide makalesi yayınlanmıştır.

Ünlü Alman patolojicisi Prof. onun için : " Behçet dünya çapında ünlü bir bilim insanı ama Türkiye'de değil. " demiş ve eklemiştir: " o her zaman yurtdışında buluşlarını tanıtıyor; bunun için onu Türkiye'de bulamıyorsunuz. "

Behçet, yeni kuşakların eğitimine yardımcı olmak için çok sayıda makaleyi Türkçeye çevirdi ve Kore gibi çok uzak ülkelerle ilişki kurmak için uluslararası derlemelerde özgün olgu sunuları yayınladı.

1922'den itibaren frengi üzerinde çalışmalar yaptı ve frenginin tanısı, tedavisi, kalıtımsal özellikleri, serolojisi ve toplumsal yönleri üzerine birçok uluslararası makale yayınladı. Leishmaniasis (Oriental sore) 1923'ten itibaren Dr. Behçet'in üzerinde çalıştığı bir diğer hastalıktı. Hakkında pek çok makale yayınladı ve diathermi ile tedavisinde başarılı oldu. Bir leishmania olgusunda, kabuk kaldırıldığında görünen "çivi belirtisini" ilk defa tanımladı. Yayınlanmış yapıtlarının bir kısmı parazitoz ile ilgiliydi. 1923 yılında Türkiye'deki "gale cereal - uyuz?" etkenlerini tanımladı.

O, aynı zamanda Türk tıbbının gelişiminde yayıncılıkta da öncüydü ve 1924'te Türkiye'deki "Turkish Archives of Dermatology and Syphilology" isimli ilk dermato-veneroloji dergisinin sorumlusuydu.







Victoria, Britanya Kolumbiyası

Victoria, Kanada'nın Britanya Kolumbiyası eyâletinin başkentidir. Kent Vancouver Adası'nın güneydoğu ucunda, Juan de Fuca Boğazı kıyısında yer almaktadır. Kent merkezinde nüfus 74.000 kadardır; bu haliyle eyaletin en büyük on üçüncü belediyesidir. Victoria kentinin etrafındaki on üç belediyeyle oluşturduğu Victoria büyükşehir alanının nüfusu ise 335.000 kadardır.

Kentin kurulduğu bölgenin güzelliği, oldukça ılıman olan iklimi ve sunduğu rahat yaşam tarzı, birçok emekliyi kente çekmiş ve kentin oldukça önemli bir turizm merkezi olmasını sağlamıştır. Kentin başta gelen endüstri kolları turizm, teknoloji ve Britanya Kolumbiyası'nın yönetsel merkezi olmasıdır. Kanada'nın Pasifik kıyısındaki donanması Victoria'da bulunur. Kentte ayrıca Victoria Üniversitesi ("University of Victoria") bulunur.






1904 Yaz Olimpiyatları'nda halat çekme

Halat çekme, 1904 Yaz Olimpiyatlarında yer alan sporlardan biriydi. Organizasyona üç ülkeden altı takımda, toplam 30 sporcu katıldı. ABD'li takımlar ilk dört sırada yer alarak, madalyaların sahibi oldu.




1904 Yaz Olimpiyatları'nda kürek




Güneyce, İkizdere

Güneyce, Rize ilinin İkizdere ilçesine bağlı bir köydür. Köy; Köprübaşı, Çarşı, Kurtuluş, Yeşiltepe ve Kızıltepe adlı beş mahalleden oluşmaktadır.

Yerleşimden 19. yüzyıl ilk yarısında Osmanlı kaynaklarında "Varda" adıyla Of kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilirken, İkizdere' nin nahiye olmasıyla bu idari merkeze bağlandı. 1945 tarihinde yürürlüğe giren 4769 sayılı yasa ile bugünkü Rize/İkizdere'ye bağlı Güneyce Beldesi ilçe haline getirilmiştir. İkizdere de bucak olarak Güneyce İlçesine bağlanmıştır. Ancak, 19.06.1952 tarihinde kabul edilen ve 20.06.1952 tarihinde yürürlüğe giren 5967 sayılı yasayla Güneyce ilçe merkezi İkizdere Çağrankaya köyü olarak kabul edilen bugünkü İkizdere İlçesine taşınmıştır. 1952 yılında köy haline gelen Güneyce 1955 yılında bucak haline getirilmiştir.





Alancık, Şenpazar

Alancık, Kastamonu 'nun Şenpazar ilçesine bağlı bir köydür.

Yerli halk arasında ismi "Bezez" olarak da anılan köyde 2017 yılı nüfus sayımındaki verilere göre 53 nüfus yaşamaktadır.

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında pek bir bilgi olmasa da Alancık - Örencik mahallesinde Bizanslılar'dan kaldığı sanılan bir kilise kalıntısı bulunmaktadır.

Köy genelinde kendine has özellikleri bulunan kıyafetler giyilebilmektedir. Son yıllarda geleneksel kıyafetlerin giyimi genel olarak düğün, nişan, bayram gibi özel günlerde gerçekleştirilmektedir.

Köyde Kastamonu yöresine has söyleyişlerin yanı sıra Şenpazar ve bölgesine özgü bazı sözcüklerde günlük yaşantıda kullanılabilmektedir.

Top Meydanı, Oyun Kayası mevkiinde bulunan Alancık Köyü, doğusunda Demirkaya Köyü, batısında Alaçal Ormanı, kuzeyinde Aydos mevkii, güneyinde Şenpazar Karaman Mahallesi ile çevrelidir. Genellikle ormanlık bir alanla çevrili olan Alancık Köyünde de tipik Karadeniz iklimi özellikleri görülür.
Alancık köyü Kastamonu iline 109 km, Şenpazar ilçesine 9 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Alancık nüfusu verilen göçün de etkisi ile son yıllarda düşüş gösterse de, belirli sürelerle köye geri dönüş sağlayan nüfus ile dönem dönem artış sağlamaktadır.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Gelir kaynaklarının yok denecek kadar azlığı göçe neden olmaktadır. Hayvanlardan elde edilen gelir ve tarlalardan yiyecek haricinde geçim kaynağı yoktur. Arazi az fakat verimlidir. Bu da yiyecek ihtiyacını karşılar. Genellikle sebze ve hayvan yemi ekilir. Son yıllarda Arıcılığa ve Büyükbaş hayvan besiciliğine ilgi fazladır.

Köyde ilk olarak 1935-1940 yıllarında açılan okulda eğitim-öğretim verilmeye başlanmış, geçici binalarda verilen eğitim-öğretim 1979 yılında devlet-vatandaş işbirliği ile yapılan okulda sürdürülmeye başlanmış olsa da yaşanan göçlerin ve bunun sonucunda da okutacak öğrenci bulunamamasından dolayı okul 1990'lı yılların içerisinde faaliyetine son vererek kapatılmıştır. Bir dönem okul olarak hizmet veren bina 2000'li yılların başında alınan izinler ve yapılan anlaşmalar kapsamında başlayan yenileme çalışmaları ile birlikte köye "Köy Konağı" olarak yeniden kazandırılmış ve dönemin Şenpazar Kaymakamı'nın da katılımları ile 2013 yılında hizmete açılmıştır. Günümüzde köydeki az sayıdaki okul çağındaki öğrenciler ise Şenpazar'da okul hayatlarına devam etmektedir.

Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. Özellikle son yıllarda artan kuraklık ile birlikte baş gösteren su sorunu nedeniyle son zamanlarda köyde sondaj çalışmaları yapılmaktadır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. 
İlçeye 9 km uzaklıkta bulunan köye ulaşım Köy Hizmetleri tarafından 1977 yılında stabilize olarak yapılan ve daha sonra yatırım programına alınması ile birlikte de 2015 yılı içerisinde asfaltlama çalışmalarının başlatıldığı yolla sağlanmaktadır. Köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Ayrıca köyde bir camii ve bir de din görevlisi mevcuttur.






Makalat

Makalat, 13. yüzyılda Hacı Bektaş Veli'nin İslam dininin genel hükümlerini Türklerin anlayabileceği bir yorumla işlediği kitabıdır. Alevi-Bektaşi inancındaki dört kapı ve kırk makam Makalat'ın ana konusudur. Kitap Arapça kaleme alınmıştır.





Likör

Likör (liqueur ya da liquor) aromatik tatlandırıcılarla tatlandırılmış, şekerli, meyve ya da türlü bitkilerden veya bunların brandy, cin, rom, vodka, viski gibi içkilerle harmanlanmasıyla yapılan alkollü içeceklerin genel adıdır. Çikolata yapımında kullanılır.

Bailey's, Benedictine gibi pek çoğu, eskiden manastırlarda tıbbi amaçlarla yapılan ve reçeteleri çok gizli tutulan karışımlardır.

Bugün, tıbbi amaçlarla değil, tek başına içilen içkiler olarak ya da kokteyl yapımında kullanılırlar.




1904 Yaz Olimpiyatları'nda kürek çekme (erkekler tek kürekçili)




Kokteyl

Kokteyl çeşitli içkilerin veya meyve sularının karıştırılarak oluşturulan karışık içkilere denir. Kelime, İngilizce cocktail yani horoz kuyruğu sözünden gelir. Özellikle viski, cin, votka, rom, tekila gibi içkilerin kendine has kokteyleri bulunur.

Mutfağımızda bulunan meyvelerden ya da reçel, marmelat, içecek tozu gibi değişik malzemelerden yapılabilir.




Beştepe, Elbistan

Beştepe, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Köy adını hemen yakınında bulunan tepenin üzerindeki beş adet tepecikten alır. Bu tepecikler bölgede yaklaşık 2200 yıl önce yaşamış bir devletin krallarına ait anıt mezarlardır ve günümüzde define avcıları tarafından tahrip edilmişlerdir.

Alxas aşiretine mensup Alevi mahallesidir.

Kahramanmaraş iline 190 km, Elbistan ilçesine 30 km uzaklıktadır.

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol stabilize olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.





Beyyurdu, Elbistan

Beyyurdu, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Beyyurdu mahallesi Alevi Kürtlerle, Sünni Türklerin yan yana yaşadığı köylerden biridir.
1938 Dersim İsyanından sonra Malatya'nın Akçadağ ilçesine bağlı Tapkin mahallenine yerleşen Zaza kökenli vadandaşlarımız daha sonra Elbistan'a göç ederler. Burada birçok Alevi mahallesi olmasına rağmen bir Sünni mahallesi olan Beyyurdu'na yerleşirler. Sünniler ve Aleviler beraber yaylaya çıkar, beraber hasat toplamaya başlarlar.
Cenazelerde, kişi Aleviyse alevi dedesi; Sünniyse hoca, cenaze namazını kıldırır.

Köy, Anadolu'da birçok yer gibi Ermeni kalıntıları taşıyan yapılanmalara sahiptir. Ermenilerden sonra köye ilk yerleşenler Kozanoğullarıdır. Bu dönemden sonra bölgeye "Beyyurdu" denmiştir. Fakat Akçadağ'dan göç eden "Tapkin"liler dönemin koşullarına uygun olarak köye yerleşmişlerdir. Uzun bir süre buna direnen Kozanoğulları ve diğ