çıkış şarkısı Pazara Kadar'a geldi. Sanatçının ilk kez söz ve müziği kendine ait olmayan bir parça ile çıkış yapması dikkat çekti. 2002 FIFA Dünya Kupası'nda üçüncü olan millî takımıyla özdeşleşen şarkı millî takımının galibiyet görüntüleri ile birlikte medya da yer aldı. İkinci klip Pazara Kadar'ın albüme girmesiyle çıkış parçası olmaktan vazgeçilen Geçmiş Olsun'a geldi ve klip . Bodrum'da çekilen klip bilgisayar teknolojisi kullanılarak renklendirildi. 3. klip albümün isim parçası olan Kop şarkısının remix versiyonona geldi. Klipte Musti'ye Avrupa'nın çeşitli ülkelerinden seçilen 4 manken eşlik etti. Mankenlerle sıcak poz veren Musti'nin klibi ilk kez medya da 'erotik klip' olarak lanse edildi. Klipte plazmalar lazer ışıkları ve moodlight ışık sistemi kullanıldı.

Bu albümde daha öncekilere göre promosyona daha çok önem verilmesiyle albüm o yıl en çok satan 2. albümü oldu. Ayrıca da Tuşuma Bas adlı şarkı radyolarda ve TV kanallarında çok dinlenildi.

Şarkıların düzenlemeleri Volga Tamöz'e aittir.




Burjuvazi

Burjuva; köylü, işçi ya da soylu sınıfına dahil olmayıp, sosyal statüsünü ve gücünü, eğitiminden, işveren konumundan ve zenginliğinden alan kentli kişi. Bu kimselerin oluşturduğu sosyal sınıfa burjuvazi denir. Bu kavram Karl Marx ve Friedrich Engels tarafından yazılan Komünist Manifesto'da ""kapitalist orta sınıf"" anlamında kullanılmıştır. Zaman zaman eleştirel olarak "materyalist veya basmakalıp uygulamalara sadık" anlamında kullanılır.

Burjuva sözcüğü Türkçeye 19. yüzyılda Fransızcadan geçmiştir. Türk Dil Kurumu burjuvaya karşılık olarak kentsoylu sözcüğünü önermiştir.

Burjuva kelimesinin kökeni Latince "burgus" (kale burcu) sözcüğüne dayanır. Orta Çağ Avrupa'sında kentler surlarla çevrilirdi. Köylüler çoğunlukla surların dışındaki çiftliklerde yaşarlardı. Burjuvalar ise surların içindeki kentte yaşarlardı. Eski Fransızca "burgeois" sözcüğü "şehirde yaşayan" anlamına gelir. Sözcük Fransızcada 1560'larda orta sınıf anlamında kullanılmaya başlanmıştır. Komünizmde "kapitalist" anlamında kullanılması ise 1883'te ortaya çıkmıştır.

Marksist terminolojide burjuvazi, kapitalist sistemde üretim araçlarına sahip olup, emekçilerin artı-değerine el koyan sınıf olarak kullanılır.

İngiltere'de başlayan Sanayi Devrimi'nin ardından, burjuvalarla, işçi ve köylü sınıfı çatışmaya başlamıştır. Bunda makinaların ve fabrikaların artması, önemli rol oynamıştır. Burjuva ile işçi ve köylü sınıfı arasındaki mücadelenin nedenleri, hak ve inisiyatifler ile yönetimde söz sahibi olma iddialarıdır.




Martin Eden

Martin Eden, Jack London'ın 1909 yılında yazdığı romanıdır. Bir gemi işçisinin yazar olma çabasının anlatıldığı romanda tutkulu, aşık, kalıplaşmış düşüncelere karşı duran, sorgulayan, inanan ve idealleri uğruna, çıkarına olmasa da düşündüklerini cesurca ifade eden gemi işçisi Martin Eden anlatılır.

Jack London 33 yaşında "Martin Eden"i yazdığında Vahşetin Çağrısı, Beyaz Diş ve Deniz Kurdu ile uluslararası başarısını kanıtlamıştı. Fakat London ünlü olunca birden düş kırıklığına uğradı ve Güney Pasifik'te bir deniz yolculuğuna çıktı. İki yıllık zorlu yolculuğunda, yorgunluk ve bağırsak hastalıklarıyla mücadele ederken, içinde düş kırıklıklarını, ergenlik çağında yaptığı çete kavgalarını ve yazar olarak tanınmak için verdiği mücadeleyi anlattığı "Martin Eden"'i yazdı. Kitaptaki Ruth Morse adlı karakter Jack London'un ilk aşkı Mabel Applegarth'tır.

Martin Eden ilk görüşte aşık olduğu kız için kendini geliştirmeye başlar her konuda kitaplar okur, dil öğrenir ve kendini kıza (Ruth) beğendirmeye çalışır. Bir süre sonra Martin Eden yazar olmak düşüncesine kavuşur ve küçük küçük öyküler yazmaya ve bunları yayınevlerine gönderir ama hiçbiri yayımlanmaz ve sevdiği kız da yazdıklarını pek beğenmez.

Romanın ilerleyen bölümlerinde, ana kahraman Martin Eden bir çamaşırhanede çalıştığı dönemde, kısa bir süre kapitalist sistemin dayattığı çalışma koşulları yüzünden hem kendi ürettiğine hem dünyaya hem de en önemlisi kendine yabancılaşmıştır; hatta bu yoğun çalışma temposu hayatta en çok sevip değer verdiği Ruth'a sevgisini bile unutturmuştur.




Göçmen balıklar

Göçmen balıklar, düzenli periyotlarla göç eden bazı balık türlerine denir. Balıkların büyük bir kısmı, örneğin alabalıklar oldukça küçük ve sınırlı bir bölge içinde yer değiştirdikleri halde yılan balıkları gibi bazıları uzun yolculuklar yaparlar. Bir göçte tipik olarak göçün başladığı yere dönüş vardır ve çoğunlukla göç yumurtlamak veya besin bulmak amacıyla yapılır.

Göçler, günlük olabilirken bazılarında yıllık olarak yapılır. Katedilen mesafeler birkaç metreden birkaç bin kilometerye kadar olabilir.

Göçteki amaç genellikle beslenme veya üremeyle ilişkilendirilir, ancak bazı göçlerin nedenleri hala bilinmemektedir.

Bazı türlerde görülen günlük dikey göç doğal bir davranıştır, bazı denizel türler beslenmek için geceleri yukarı çıkar ve gün içinde eski derinliklerine inerler.

Tuna gibi deniz balıklarının bir kısmı kuzeye ve güneye okyanuslardaki sıcaklıkları takip ederek yıllık olarak göç eder. Bu balıkçılık için önemli bir değişimdir.

Tatlı su balıklarının yumurta dökme amaçlı yapılan göçleri genellikle daha kısadır.

Göç eden balıklar şu şekilde sınıflandırılabilir:
Tuzlu sular ve tatlı sular arasında göç eden balıklardır. Üç alt grubu bulunur:

Çoğunlukla denizlerde büyüyüp beslenen, yumurtlamak için iç sulara gelen ve orada yumurtlayan, yavruları hayatlarının bir kısmını iç sularda geçiren ve daha sonra denizlere göç eden balıklardır.

Anadrom balıklardan en iyi bilineni Pasifik som balığıdır. Bu balık küçük tatlı su akıntılarında yumurtadan çıkar, denizlere doğru gider ve burada yıllarca yaşar. Daha sonra yumurtadan çıktığı tatlı sulara doğru geri döner, yumurtalarını bırakır ve kısa süre sonra ölür. Balık bu şekilde yukarıya doğru yüzlerce kilometre gider.

Başka örnekler ise deniz alabalığı, üç dikenli balık ve tirsi balıklarıdır.

İç sularda büyüyüp beslenen yumurtlamak için denizlere göç eden ve orada yumurtlayan, yavruları hayatlarının bir kısmını denizlerde geçiren balıklardır.

Katadrom balıklardan tatlı sularda yaşayan yılan balığının "Anguilla" larvaları açık denizlerde aylar bazen yıllarca dolaşır, erginleşir ve daha sonra akarsulara geri dönerler. Üreme zamanı yumurtlamak için denizlere tekrar göç ederler.

Hayatlarının bir kısmında tatlı sular ve tuzlu sular arasında göç yaparlar. Ancak bu üreme için değildir.

Yaşamlarını genellikle iç sularda geçirirler. Fakat üreme döneminde akarsularda yaşayanlar akarsuyun kaynak kısımlarında, göllerde yaşayanlar ise göle bağlı akarsulara girerler. (Örn. tatlısu kefali)

Hayatlarının tamamını denizlerde geçiren fakat yumurtlama zamanı denizlerde bir yerden diğer bir yere göçeden balıklardır. (Örn. hamsi)





Belleğin Azmi

Belleğin Azmi ya da Eriyen Saatler (Katalanca: "La persistència de la memòria"), İspanyol sanatçı Salvador Dalí tarafından 1931 yılında yapılan ve en bilinen eserlerinden biri olan tablo.

1932 yılında 250 Amerikan doları karşılığında satılan tablo, 1934 yılından bu yana New York'taki National Museum of Art'ta sergilenmeketdir.

Gerçeküstücü tablo eriyen cep saatlerini konu almaktadır. Bu, Dalí'nin o yıllardaki 'yumuşaklık' ve 'sertlik' anlayışına ışık tutmaktadır.

Yapıt her ne kadar Dalí'nin sanat yaşamındaki Freudçu evrenin bir örneği olsa da, sanatçının bilimsel evreye geçişinden 14 yıl önce yapılmıştır. Dalí'nin bilimsel temelli yapıtlar vermeye başlaması 1945 yılındaki atom bombası kullanımına dayanmaktadır.

Tablonun ortasında "canavar" biçiminde bir insan figürü gözlenebilmektedir. Dalí'nin birçok yapıtında kullandığı bu nesne, sanatçının kendini betimlemesi olarak da algılanmaktadır. Resmin sol alt köşesindeki turuncu saat karıncalarla kaplanmıştır. Dalí; karınca görüngesini, ölümü ve kadın üreme organlarını simgelemek amacıyla da kullanmıştır. Bir başka kaynağa göre, karınca çalışkanlığı,sinek ölümü ve yumurta ise kadın üreme organlarını temsil etmektedir.

Yapıtın (Mona Lisa'ya benzer biçimde), tamamlandıktan kısa süre sonra kırmızı şarapla ıslatıldığı söylenmektedir.

Dalí, 1954'te tamamladığı "Belleğin Azminin Dağılışı" adlı tablosuyla bu resme içerik bakımından yeniden yaklaşmıştır. Bundan önceki ünlü çalışmalarında kullandığı dikdörtgen dizileri ve bu nesneler arasındaki boşluklar, yapıtın perde arkasında gizli bir bakış açısının bulunması olarak yorumlanmıştır. Yapıt, St. Petersburg'taki Dalí Müzesi'nde sergilenmektedir.





Guanako

Guanako ("Lama guanicoe"), devegiller (Camelidae) familyasının vahşi bir türü olup, lamalar ile akrabadır. Güney Amerika'nın güney ve batı kesimlerinde yaşarlar.

Yetişkinlerdeki yerden baş yüksekliği 2 m ,sırt yüksekliği 120 cm, Ağırlık 100 Kg. Postu sık ve yünlüdür. Renk olarak üst kısmı açık kahverengi,alt kısmı beyazdır. Boynu deve tarzında uzun ve incedir.

And Dağları'nda Peru, Ekvador, Bolivya, Şili ve Arjantin'de bulunurlar. Genelde açık otluk alanlarda yaşayıp sadece bazı sert kışlarda ormanlara giderler. 4000 m yükseklikte dahi guanakolarla karşılaşmak mümkündür.

Yaklaşık 15 kişilik aile grupları oluşturular. Bu aileler bir "reis erkek" birkaç "yetişkin dişi" ve "yavrulardan" oluşur. On iki ile on beş aya ulaşmış genç erkekler, aile reisi erkek tarafından aileden kovulurlar. Bununla birlikte aileden kovulan genç erkekler, kendi aralarında "bekar erkekler klubü" oluştururlarki bu grup içinde 3-4 yaşına kadar kalırlar. Bu erkek grubunda, daha sonra oluşacak hakiki aile liderliği için sık sık güç kavgaları meydana gelir. Grubu, yaşı gelip terk eden erkek guanako, ya etrafında genç dişileri toplayarak kendi ailesini oluşturur ya da ailesini yöneten başka bir erkek reis guanakoyu uzaklaştırır ve bu aileyi devralır. Başka bir guanako tarafından kovulmuş ve yönettiği aileyi kaybetmiş yaşlı erkek guanako ölümüne kadar tek başına yaşar.

Hamilelik 1 yıl sürer ve bir batında tek bir yavru doğururlar. Doğan yavru hemen yürümeyi becerir ve yaklaşık 10 hafta süt emer. Bir gunako 20 -30 yaşına kadar yaşar, genelde Pumalar tarafından avlanırlar.