n kültür eki ve edebiyat çevrelerinde sansasyonel tartışmalar yürütmüşlerdir. Alman yazar Hans Magnus Enzensberger, Grup 47’yi “Alman edebiyat tarihinde örneği bulunmayan bir edebi topluluk” olarak nitelendirmiştir. Alman edebiyat tarihçisi Klaus Briegleb, grubu “günümüz Alman kültüründeki siyasî efsane” olarak adlandırmıştır. Alman yazar Alexander Kluge de, Grup 47’nin parladığı dönemde, Federal Almanya Cumhuriyeti’nin önemli edebi yeteneklerini bir araya getirdiğini ve asıl toplumsal sorunlara yönelik ortak bir tutumu ortaya koymak için onları etkilediğini belirtmiştir.
Grup 47 çoğu kez efsanevileştirilmiş, çok sayıda taklit örnekleri ile karşılaşılmıştır. Örneğin Grub 47‘yi, Alman yazar Hans Werner Richter Edebiyat çevresi olarak, Heinrich Böll seyyar akademi olarak, Günter Grass bir tür edebî başkentin yedeği olarak, Hermann Kesten kendinden menkul yazarlar birliği olarak, Enzensberger de klik olarak görmüştür. Grup 47, farklı görüş açılarına göre; „edebiyat mafyası“, „edebî […] deneme sahnesi“, „Alman mucizesi“, „özel komando birliği“, „seyyar romantik kafe“ veya „yazar pazarının acentesi“ olarak da algılanmıştır.

Sonraki eleştiriler, daha çok grubun kuruluşuna ve grubun kamu üzerindeki etkisine karşı yöneltilmiştir. Grup, yazar çevrelerince, aralarına başkalarını almayan, Alman Edebiyatı’nda hangi eserin iyi olup olmadığına, hangisinin okunup okunmayacağına karar vererek düşünce terörü yapan, diktatör bir grup olarak tanımlanmıştır. Sadece edebiyat alanında değil, kamusal alanda da çok etkili olan grup, edebi eserlerle ve içerikleriyle değil, politik tarzda tartışmalarla ilgilenen kamusal bir güç olarak değerlendirilmiştir. Heinrich Böll ve Hermann Kesten gibi Alman yazarlara göre; 1945 yılı sonrası Alman Edebiyatı, Grup 47 hiç var olmasaydı da farklı olmazdı. Grubun yararlarının ve zararlarının birbirini eşitlediği düşünülmüştür. Çoğu Alman yazar, Grup 47’nin dağılmasının ardından Alman Edebiyatı’nın artık rahat bir nefes aldığı yorumunu yapmıştır.

Grup, ilk yıllarında çoğunlukla tutucu eleştirmenlerce, sonraki yıllarda da parti politikacılarınca, politik odaklı yoğun karşı çıkışlara ya da saldırılara maruz kalmıştır.

Çoğu siyasetçiye göre grup, sadece kültürel alanda değil, politika alanında da etkisiyle gizemli meselelere yol açmıştır. 
60’lı yıllarda politik havanın değişmesiyle ve grubun daha sağlam temellere sağlam olmasıyla eleştirilerin yönü de değişmiştir.

Grup 47’nin fiili olarak dağılmasından sonra, grubun gücü ve etkisi üzerine yapılan kamusal eleştirilerin sebebi ortadan kalkmıştır. Ardından grubun gelişmesi ve içeriksel öncelikleri arka planda kalmıştır. Nasyonal sosyalizm ve soykırım zamanında gerilemiş olan edebiyat çalışmalarını daha fazla yoğunlaştırmaya başlamışlardır.

Kaynak






İskandinav paganizmi

İskandinav paganizmi, tanrıların babası Odin ve oğulları etrafında şekillenir. Klasik iyi-kötü çatışmasıdır. Odin'in iki oğlu vardır; birisi şimşeklerin tanrısı Thor'dur, diğeri ise Thor kadar güçlü, yakışlı ve erdemli olamayan Loki'dir.

Ayrıca İskandinav paganizminin en iyi temsilcileri Norveç, İsveç, Danimarka, Finlandiya'daki metal müzik gruplarıdır, bunlar gerek görünüşleri gerekse şarkı sözleriyle yoğun bir pagan inancı içindedirler. Bu gruplara örnek; Amon Amarth, Burzum, Einherjer,Thyrfing ve daha birçok iskandinav gruptur.




Garnet

Grena, başkalaşmış kayaçlarda ve bazı yerli kayaçlarda bulunan doğal silikat grubudur.

Grena ("süleyman taşı" da denir) grubunun yerel formülü XY(SiO)'tür; formülde X iki değerli katyonu (demir, magnezyum, kalsiyum ya da manganez), Y üç değerli katyonu (alüminyum, demir ya da krom), SiO de dört oksijen iyonuyla çevrili silikat iyonunu gösterir.


Grenalar, güzel renklerinden ötürü kuyumculukta kullanılır.




Zoran Simović

Zoran Simoviç (d. 2 Kasım 1954) Galatasaray'da uzun yıllar kalecilik yapmış Karadağlı futbolcudur. Galatasaray'ın 1980'lerdeki 'yeniden dirilişi'nde en önemli oyuncuların başında gelmektedir.

1954 yılında Karadağ'da doğan Simoviç futbol hayatına SZ Napredak takımında başladı. Yugoslav millî takımında kalecilik yapan Simoviç 1984 yılında Galatasaray'a Jupp Derwall döneminde transfer oldu. Özellikle kurtardığı penaltı vuruşlarıyla ünlenen Simoviç, 1988-1989 sezonunda Almanya'nın Köln kentinde Monako ile oynanan Şampiyon Kulüpler Kupası çeyrek final maçından sonra Türk Bayrağı ile tur atması Türk halkının gönlünde taht kurmasını sağlamıştır. Ancak bu hareketinin, ülkesi Yugoslavya'da büyük tepkiye yol açtığı, hatta bütün mal varlığının haczedildiği iddia edilmektedir.

Simoviç, 1984 Avrupa Futbol Şampiyonası öncesinde en favori kalecilerden biri olarak gösterilmekteydi. Hatta o zamanlar Premier League'in en önemli takımlarından biri olan Nottingham Forest kulübünün transfer listesinde yer almaktaydı. Ancak şampiyonada oynadığı maçlarda yediği hatalı goller gözden düşmesine yol açtı. Şampiyona bitiminden sonra kendini bir anda Türkiye'de Galatasaray forması altında buldu. Galatasaray 1984-1985 yılı futbol sezonu öncesinde o güne kadar görülmemiş oranda büyük bir transfer harekatına girişerek, Simoviç, Erdal Keser, Abramczik, Burak, Yusuf, Semih Yuvakuran, İsmail, Rıza, Levent gibi o dönemin önemli oyuncularını transfer etmiş ve şampiyonluğun en kuvvetli adayı olarak gösterilmekteydi. En son 1973 yılında şampiyon olan sarı-kırmızılılar, bu transferlerden sonra şampiyonluk hasretini dindireceklerini düşünmekteydi. Hatta Simoviç, lig başlamadan önce kendisine ilk gol atacak futbolcuya kol saati hediye edeceğini söylemişti (mizahî anlamda değil, gerçek kol saati)(Ancak 2007 yılında Zaman gazetesine verdiği bir röportajında böyle bir söz vermediğini belirtmiştir). Fakat daha ligin ilk maçında Denizlispor, Galatasaray'ı İstanbul'da 1-0 yenerek, bu özlemin daha birkaç yıl devam edeceğini akla getirdi.

Zoran Simoviç, başlangıçta Galatasaray forması altında da kötü maçlar çıkardı hatta birkaç maç yedek kadroda yer aldı. Ancak ikinci yarı ile başlayan Türkiye Kupası maratonunda gerçekten büyük bir kaleci olduğunu ispatlamaya başladı. O yıl Galatasaray sadece Türkiye Kupası ile yetinmek zorunda kaldı. Ancak, Simoviç özellikle ikinci yarıda gösterdiği başarılı performansla ligin en başarılı kalecisi olduğunu gösterdi.

1985-1986 sezonunda Galatasaray namağlup ikinci olurken; Simoviç de Galatasaray'ın en başarılı isimlerinden biri olarak ortaya çıktı. 1986-1987 sezonu geldiğinde, ki sezona yine bir mağlubiyet ile başlanmış ve taraftarlar "vuslat başka bahara kaldı" diye düşünürken; Simoviç'in kalesini koruduğu sarı-kırmızılı takım 14 yıl aradan sonra lig şampiyonluğuna ulaşmayı başardı.

1987-1988 sezonunda Galatasaray üst üste ikinci kez şampiyonluğa ulaştı. Takip eden sezonda lig şampiyonluğu ezeli rakibi Fenerbahçe'ye kaptırılsa da, o yılın akıllarda kalan en büyük olayı Fenerbahçe'nin lig şampiyonluğundan ziyade, Galatasaray'ın Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası'nda (bugünkü adıyla Şampiyonlar Ligi'nde) yarı finale kadar yükselmesidir. Çünkü bir Türk takımının ilk kez bu derecede önemli başarılar elde etmesi, sonraki yıllarda Türk futbolunun ufkunun gelişmesine katkıda bulunmuştur.

Simoviç, Galatasaray forması altında oynadığı yıllarda Türkiye liglerinin en başarılı kalecilerindendi. Özellikle rakip forvet oyuncuları ile karşı karşıya kaldığı pozisyonlarda inanılmaz kurtarışlar yapmaktaydı. Bunun dışında, defansta bir libero görevi üstlenmiş gibiydi.

Başarılı file bekçisi, sarı-kırmızılı forma ile iki Lig, bir kupa Şampiyonluğu yaşadı. 1990 yılında Everton maçıyla yaptığı jübileyle futbolu bıraktı. Futbol camiasında 1980'lerin akla ilk gelen efsane isimleri arasındadır.

Galatasaray'a transfer olduğu 1984'ten 2004'e kadar Türkiye'de yaşayan Simoviç, 2004-2006 yılları arası Sırbistan 1. lig takımlarından FK Napredak Kruševac kulübünün başkanlığını yapmıştır.

13 Temmuz 2010 tarihinde Simoviç, Kruševac'da gayrimenkul dolandırıcılığı iddiasıyla tutuklandı ancak yaklaşık bir ay sonra mahkeme tarafından serbest bırakıldı. Günümüzde halen Kruševac'da (Alacahisar) gayrimenkul işi yapmaktadır.

Simoviç, 2010 yılının Ağustos ayında, Belgrad'ta Beograd, UEFA Avrupa Ligi maçı için Galatasaray futbol takımını ziyaret etmiştir.




Hamit Görele

Hamit Görele, (1900; Görele, Giresun - 6 Haziran 1980, İstanbul) Türk ressam.

1900 yılında Giresun'un Görele ilçesinde doğan Hamit Görele, ilk ve orta okulu Gümüşhane'de okumuş; lise öğreniminiyse İstanbul’da tamalamıştır. 1922 yılında başladığı Mühendis Mektebinden 2 yıl sonra ayrılarak Güzel Sanatlar Akademisine girmiştir. 1928 yılında Akademiden mezun olarak Hikmet Onat ve İbrahim Çallı ile birlikte çalışmış; bir yandan da Amerikan Kız Kolejinde ve Galatasaray Lisesinde resim öğretmenliği yapmaya başlamıştır. Aynı yıl Avrupa Resim Yarışmasında aldığı ikincilik ödülü sonucu Maarif Vekaleti tarafından Fransa’ya eğitime gönderilmiş; Paris’teki başarılarından dolayıysa 16 Şubat 1929’da Bakanlıktan takdirname almıştır. 1930'da Montparnasse Bulvarı Grand Galerie Moderne'de açılan karma sergide "Firavunun Eşi" ve "Odalık" adlı resimleri Cézanne, Matisse, Picasso, Bonnard ve Lhote gibi önemli ressamların çalışmalarıyla beraber yer almıştır.

Andre Lhote atölyesinde ve Akademie Moderne'de dört yıl çalışan Görele, 1933'te Türkiye'ye dönmüş ve Müstekil Ressamlar ve Heykeltraşlar Birliği'nin sergilerine katılmaya ve birliğin başkanlığını yürütmeye başlamıştır. 1934 ve 1940 yılları arasında İstanbul'da, Ankara'da ve Anadolu’nun çeşitli yerlerinde resim öğretmenliği yapmış ve kişisel sergiler açmıştır. 

Katıldığı yurt içi ve yurt dışı sergilerin dışında pek çok yazı, makale, eleştri ve çeviriyle Türk resim sanatına modern kişiliğini kazandırmak için uğraşmıştır. 1965’te Türk Çağdaş Ressamlar Derneği Başkanlığına getirilen sanatçı, iki yıl sonra Yılın Sanatçısı ödülünü almıştır.

1978 yılında Devlet Onur Belgesi verilen iki ressamdan biri olan Görele, 1980 yılındaysa Devlet Resim ve Heykel Sergisi'nde başarı ödülü almıştır. Sanatçı, aynı yıl 6 Haziran günü yaşamını yitirmiştir.

Başlangıçta André Lhote'un etkisind