l öğretim kurumu sıfatını almıştır. Türk, Arnavut ve uluslararası bir öğretmen kadrosu bulunmaktadır. İstiklâl Marşı şairi, Türk edebiyatının büyük ismi Mehmet Âkif Ersoy'un ismini taşımaktadır.

Mehmet Âkif Koleji, yabancı dil öğretimine özel önem vermektedir. Müfredatta İngilizce, Arnavutça, Türkçe dersleri yer almaktadır.

Özel okul olmakla birlikte, her yıl en az 50 öğrenciye burs verilmekte, dar gelirli ailelerin çocuklarının da kolejin sunduğu eğitimden yararlanmaları sağlanmaktadır.

Mehmet Âkif Koleji diplomaları, uluslararası düzeyde tanınmakta olup öğrenciler yüksek öğrenimleri için özellikle Türkiye, ABD, İngiltere ve İtalya'ya yönelmektedir.

Gullistan Educational Center aynı zamanda ilkokul düzeyindeki (1'den 8'e kadar sınıflı) "International School of Prishtina" (Priştine Uluslararası Okulu)'nu da bünyesinde bulundurmaktadır.





Beykent Kalesi

Beykent Kalesi, Siirt'in Kurtalan İlçesi'nin 6 km güneyindeki Beykent Köyü'nde bulunur. Bu kalenin ne zaman ve kimin tarafından yaptırıldığını belirten bir belge günümüze gelememiştir.

Kalenin Bizans veya döneminde gözetleme veya karakol niteliğinde yapıldığı sanılmaktadır. Moloz taş ve yer yer de tuğladan örülmüş duvar kalıntıları dışında başka bir kalıntı günümüze ulaşmamıştır. Kale icin bolgenin yuksek bir noktasinin seciliyor olmasi bir zamanlar sinir gorevi gormus olabilecegini gostermektedir, kalenin alaninin genis bir arazi uzerine kurulu olmayisi, Siirt ve Bitlis guzergahlari ustunde olmasi buyuk ihtimal guneyden gelen bir kuvvete karsi kuruldugu dusuncesini verir, Bizans-Sasani ve Bizans-Arap savaslarinda kullanildigi ancak cok uzun bir zaman diliminde kullanimda olmadigi taslarin ugradigi erozyondan anlasilabilir.

Avasim sehirleri olarak bilinen mardin siirt bitlis silvan sehirleri ve civarinda bu tur birçok kale bilinir buna ornek hisn-i keyfa. keyf kalesi. Araplar tarafından cezire olarak bilinen bu bolgede beykent koyu ve kalesi ile ilgili arastirmalar henuz ileri asamada bir calisma yapilamagindan bizi aydinlatamamaktadir ancak Mezopotamya ve Kurt tarihi uzerinde calismalarin bir gun baslayacak olmasi beykent kalesi gibi sahipsiz ve tarihi kesfedilmeyi bekleyen yuzlerce kapali kutu bir gun bize kendisini kesfettirecek ve anlattiracktir.




Robert-François Damiens

Robert-François Damiens (d. 9 Ocak 1715 - ö. 28 Mart 1757) Fransa Kralı XV. Louis'ye 1757 yılında yaptığı başarısız suikast girişiminden sonra kötü üne kavuşan bir Fransızdır. Fransa'da kral katillerine (regicide) uygulanan geleneksel ve acımasız sürükleyerek dörde bölmek yöntemi ile idam edilen son kişidir.

Damiens 1715 yılında Artois yakınlarındaki Arras'ta bulunan "La Thieuloye" adında bir köyde doğdu. Genç yaşta orduya katıldı. Terhis edildikten sonra sivil olarak Paris'teki Jesuits yüksek okulunda çalışmaya başladı, ve bundan da diğer girdiği işlerdeki gibi "kötü davranışları" nedeniyle atılarak çevresinden "Robert le Diable" (şeytani Robert) lakabını kazandı.

Papa XI. Clement'in Paris Parlamentosu ile olan çatışmaları sırasında Damiens'in aklında Hristiyan kilisesine ilişkin fikirler mayalandığı ve ruhban sınıfının Jansenist ile Konvülsiyonist'lere kimi dini ayinleri uygulamayı reddetmesinin fikir hayatını etkilediği sanılmaktadır. Görünüşe göre kralın ölümünün barışı yeniden sağlayacağını düşünmüştür. Ancak Damiens (belki de gerçekten de) kralı sadece korkutmak istediğini ve ona ciddi bir zarar vermek gibi bir niyetinin olmadığını iddia etmiştir.

5 Ocak 1757'de kral arabasına binerken Damiens öne atıldı ve kralı bıçakladı. Küçük bir yara bırakan Damiens kaçmak için herhangi bir girişimde bulunmadı ve derhal yakalandı. Sonra kendisini kimin gönderdiğini ve suç ortaklarını açıklaması için işkence edildi. Bu uğraş başarısız oldu. Paris Parlamentosu tarafından "kral katili" olarak yargılandı ve Place de Grève'de bulunan atlar ile sürüklenip dörde bölünerek idamına karar verildi.

Önce kızgın kerpetenlerle işkence edildi, ve bıçağı tutan eli kükürt, balmumu ve kızgın yağ ile yakıldı. Sonra atlar "dörde bölme işlemi" için kollarına ve ayaklarına koşuldu. Damiens'in uzuvları kolayca ayrılmadı, ve birkaç saat sonra parlamento vekilleri cellat ve yardımcılarına kol ve ayaklarındaki eklemleri kesme emri verdiler. Böylece Damiens kalabalığın alkışları arasında dörde bölündü. Hala yaşayan gövdesi kazığa bağlanarak yakıldı.

Ölümünden sonra evi yıkıldı, kardeşleri soyadlarını değiştirmeye zorlandı ve ailesi Fransa'dan sürüldü.

Damiens'in idamı Michel Foucault'nun Hapishanenin Doğuşu adlı cezalandırma sistemleri çalışmasının giriş kısmında ayrıntılı olarak anlatılır. Ayrıca Peter Weiss'in tiyatro oyunu Marat/Sade'de ölümünün bir canlandırması yapılmıştır.






Atreyu

Atreyu, Orange County, Kaliforniya'da kurulmuş bir metalcore müzik grubudur. İlk olarak "Retribution" ismi ile kurulan grup daha sonra adını The Neverending Story karakterlerinden biri olan Atreyu ismi ile değiştirdi.

Grup Victory Records ile çalışmaya başlamadan önce iki bağımsız EP yayınlamış ve yapılan anlaşmadan sonra "Suicide Notes and Butterfly Kisses" (2002) isimli ilk albümlerini çıkardılar. Bu albümden "Ain't Love Grand" ve "Lip Gloss and Black" isimli iki single çıkardılar ve ikincisi özellikle canlı şovların vazgeçilmez parçalarından biri oldu. 29 Haziran 2004'te çıkardıkları The Curse isimli albümleri listelerde 32. sıraya kadar yükseldi. Albümden "Right Side of the Bed" ve "The Crimson" isimli iki single çıkardılar.

Grubun son albümü A Death-Grip on Yesterday 28 Mart 2006 tarihinde piyasaya çıktı. Önceki albümlere göre biraz daha farklı bir görünümde olan bu albümde Varkatzas sert şarkı sözleri üzerine daha melodik vokaller seslendirmektedir. 2006 yılı içerisinde de bu albümden A Death-Grip on Yesterday, "Ex's and Oh's" isimli bir single'ları çıktı.

Bütün albümlerinin tanıtımı için pek çok turnede çalmışlardı. Warped Tour'un 2005 yılı etkinliklerinde performanslarını sergilemişlerdi. 2006 Ozzfest'te Unearth, Bleeding Through ve Norma Jean ile ikinci sahnede konser verdiler.








Yüz Yıl Savaşı

Yüz Yıl Savaşları, İngiltere Kralı III. Edward'ın Fransa tahtında hak iddia etmesiyle 1337'de başlayan ve ancak 116 yıl sonra 1453'te sona eren savaşlar dizisidir.

Genel olarak 1337'de başlayıp 1453'te bittiği kabul edilen Yüz Yıl Savaşları, görünürde feodalite ve hanedan savaşıydı. Feodal nitelikteydi, çünkü İngiltere Kralı aynı zamanda Akitanya dükü olduğundan, Akitanya'daki uyrukları dükle bir sorunları olduğunda onun süzerenine, yani Fransa Kralına başvurabiliyorlardı. Hanedan çatışmalarının temelinde ise, Fransız baronlarının, Fransa Kralı IV. Charles'ın ölümünden sonra yerine İngiltere Kralı III. Edward'ı değil, VI. Filip'i seçmeleri yatıyordu. Toprakları Fransa'nın olan ama ekonomisinin temeli İngiliz yününe dayanan Arquitani ve Flandr'daki olaylar, 1294'ten itibaren iki ülke arasındaki gerginliği sonunda iyice arttırdı. İngiltere Kralı ilan edilen III. Edward, annesi Isabelle de France'ı sürgüne gönderdi ve annesinin sevgilisi Mortimer'ı idam ettirdi (1330). Fransa Kralı IV. Filip'in anne tarafından dedesi olması gerçeğine dayanarak Fransa tahtı üzerinde hak iddia etti; böylece Yüz Yıl Savaşları patlak verdi.

İlk saldırıyı başlatan İngiliz orduları Crécy'de Fransızları yendi (1346) ve Calais'yi ele geçirdi. Poitiers'de bir zafer daha kazanan (1356) İngilizler, Fransa Kralı II. Jean'ı esir aldılar. Çaresiz kalan Fransızlar 1360'taki Brétigny Antlaşması'yla çok büyük toprak kaybetti. V. Charles döneminde, Krallık Orduları Komutanı Bertrand du Guesclin'in önerisiyle benimsedikleri yeni stratejiye göre, İngilizlerle çarpışmaktan kaçınarak ve sırayla kuşatma harekatı yürüterek, kaybettikleri toprakların hemen hepsini 1374'ten önce geri aldılar. Prensle arasındaki mücadeleyi fırsat bilen İngiltere Kralı V. Henry yeniden Fransa üzerine yürüdü ve Agincourt Muharebesi'ni (1415) kazanarak Normandiya'yı aldı. Fransa Kralı VI. Charles'ın imzalamak zorunda kaldığı Troyes Antlaşması'na (1420) göre, Fransa tahtının varisi İngiltere Kralı V. Henry'nin oğlu VI. Henry olacaktı. Lorraine'li genç bir kızın, Jeanne d'Arc'ın inancı ve coşkusuyla yeni bir güç kazanan Fransız Orduları Orléans'ı kurtardılar ve Reims'de veliaht VII. Charles'a taç giydirdiler. Jeanne d'Arc'ın İngilizler tarafından diri diri yakılmasından (1431) sonra Fransa Kralı, İngiltere'nin müttefiki Bourgogne ile Arras Antlaşması'nı (1435) imzaladı, Orduda reform yaptı ve güçlü bir topçu sınıfı kurdu. Bu sayede Fransızlar sırasıyla Paris'i (1436), Normandiya'yı (1450) ve Arquitania'yı (1453) geri aldılar. Böylece, herhangi bir anlaşma imzalanmadan savaş fiilen sona erdi.

Çatışmanın geçmişi 400 yıl öncesinde 911'de başlar. Carolingionlu Charles The Simple -(18 Eylül 879-7 Ekim 929) Simple (basit) diye adlandırılıyordu)-; Carolingion Hanedanlığı'nın bir üyesiydi. Fransa'yı (batı Fransa) Kral olarak ( 883-922/923'e kadar yönetti), Viking Rollo'nun (Vikingler'in ilk Kralı 860-932) Krallığının Normandiya kısmına yerleşmesine izin verdi. 1066'da Normanlar savaşta William'ın komutası altındaydılar. Ve İngiltere'yi zaptettiler. Anglo-Saxon liderlerini Hasting savaşında yenerek yeni bir Anglo-Norman güç yapısını kurdular. Gelecekteki Viking Rollo ile başlayan olaylara dikkat çekmek önemlidir. Daha sonra İngiltere Kralı olsalar bile Norman liderler Fransa Kralı'nın vasalı idi.

İngiltere'de anarşi olarak bilinen birbirini takip eden bir savaş ve huzursuzluk döneminde (1135-1154) Anglo-Norman Hanedanlığını Angevin Kralları başarı ile yönetiyordu. Gücün en yükseğindeki Angevin'ler Normandy ve İngiltere'nin yanı sıra Maine, Anjou, Touraine, Gaskonya, Saintogne ve Akitanya'yı kontrol ediyordu. Bu toprak kalabalığı bazen Angavin İmparatorluğu olarak biliniyordu. İngiltere Kralı hala Fransa Kralının vasalı idi. O zamanki Fransa Kralından başka doğrudan doğruya pek çok Fransa toprağını yönetiyordu. Bu durum sürekli çatışma sebebi idi. Fransa bu durumu bir dereceye kadar savaşla çözdü: Normandy'nin zaptı (1214), Saintogne savaşı (1242) ve sonuncusu Saint-Sardos savaşı