ı kavramlarından farklı olarak Tanrıça ve Tanrı, bir tek aşkın monadın cinsiyetleri olarak görülür.

Her kültürde, özellikle de antik politeistik mitoloji ve inançlarda tanrıçalar çeşitli benzer özellikleri paylaşsalar da, farklı şekil, rol ve adetlerle ortaya çıkmıştırlar. Aşağıda bazı din ve mitolojilerdeki belli başlı tanrıça isimlerini bulabilirsiniz, bu tanrıçaların her biri hakkında daha fazla bilgi için her tanrıçanın kendi maddesine göz atmanız, genel olarak bir kültür, din veya mitolojideki tanrıçalar hakkında bilgi almak içinse o kültür, din veya mitolojinin maddesine göz atmanız gerekir.





Hinduizm birçok farklı tanrı tanrıçayı şekilsiz, sonsuz ve kişiliksiz tek bir kaynağın, Brahman'ın, yansımaları veya temsilleri olarak gören Advaita geleneği ve çift Tanrı halinde Lakşmi-Vişnu, Radha-Krişna, Devi-Şiva gibi gören Dvaita geleneğini içinde barındıran çok kompleks ve inançsal anlamda heterojenik bir dindir. Barındırdığı farklı tanrı tanrıçalar nedeniyle yine kendi içinde farklı inanç sistemleri oluşmuştur. Şaktalar, Tanrıça tapınanları, bu Tanrı'yı Devi, ana tanrıça, ile eş tutarlar. Bir Tanrı'nın eril Tanrı (Şaktiman) ve dişil enerji (Şakti) gibi yönlerle kabul edilmesi mevcuttur. Hint mitolojisinde her tanrının kendisini eşitleyen bir dişi eşi olması da bunun en önemli göstergelerindendir.





Türk-Moğol mitolojisine göre bazı tanrıçalar 

Sadece bir ilahı tanıyan ve kabul eden monoteistik kültürler genellikle bu ilahı erkek olarak tanımlarlar ki buna olan vurgu dillerin gramerinde eril kurallara dahil olmasıyla belirgindir. Bununla beraber, çeşitli monoteistik dinlerde tapılan bir ilahın herhangi bir cinsiyeti olmaması tartışması vardır ve bu monoteistik dinlerin çoğunluğunda cinsiyetin başlı başına "insani" bir olgu olduğu ve ilahi kavramlara (Tanrı dahil) uygulanamayacağı görüşü hakimdir. Ayrıca bazı monoteistik dinlerde inanılan tek İlah'ın cinsiyeti olmadığı dinin amentüsünde yani esaslarında belirtilmiştir. Öte yandan, neredeyse bütün monoteistik dinlerde ilahlığın dişil bir yönünü vurgulayan çeşitli mistik gruplar ve ezoterik akımlar çıkmıştır. Örnek olarak erken dönem Hıristiyanlık zamanında çıkan Collyridianlar verilebilir, bunlar Meryem'i Tanrıça olarak görmekteydi.

Vika (Wicca) geleneğinde Büyük Tanrıça'ya Boynuzlu Tanrı ile birlikte büyük bir saygı gösterilirken, Dianik Wicca bağlıları sadece Tanrıça ve tanrıçaları anar ve kutsar. Vika mitolojisi Avrupa mitolojisinin tarihsel anlamda tanımlama ve çıkarımlarını temel alır. Diğer neopagan gruplar da antik paganist inançları tarihsel anlamda doğru bir biçimde bugüne aktarma arayışı içindedirler. Ayrıca bugün bazı neopaganlar Ana (Arz) Tanrıça ile ekolojik meseleler arasında ilgi kurmuşlardır.

Birkaç antik Avrupa pagan mitolojisinde tanrıça veya yarı-tanrıçalar üçlü gruplar halinde yer almaktadır; bunlara Yunan "Erinyes" ve "Moirae", İskandinav "Norns" ve Keltler'deki Brighid ile yine Brighid olarak anılan diğer iki kız kardeşi dahildir. "Bakire", "Anne" veya "Kocakarı" üçlemesi olan üç tanrıça veya tanrıça üçlemesi özellikle Robert Graves tarafından popülerleştirilmiş bir kavram veya inançtır. Her ne kadar fikri belirgin tarihsel bulgular ve delillere dayanmasa da şiirsel ilhamı ve farklı bulgulara üç tanrıça temelinden yaklaşması sonucu elde ettiği çeşitli sonuçlar belirli bir kesim tarafından kabul görmüştür. Bu üçlemenin farklı biçim ve varyasyonları aslında neredeyse her pagan dinde bulunmaktadır fakat herhangi bir benzeşim söz konusu değildir ve bilimsel olarak bir açıklama getirilmemiştir. Üç tanrıça tapımının sembolik açıdan da farklı bir önemi vardır.

Tanrıça akımları, feminizm bazlı düşünsel ve inançsal bir akımdır. Özellikle Batı'da ortaya çıkmış ve gelişmiş olan bu akımlarda genellikle tanrıçalara veya daha sıklıkla belirli Bir Tanrıça'ya yani "Ulu Tanrıça"`ya tapım veya inanç mevcuttur. İkinci form monoteistik bir yapı gösterir. Yine de dini feminizm olarak da anılan tanrıça akımlarının dini statüsü tartışmalıdır, zira bu akımlar çoğu zaman belirli bir dini yapıdan veya tanımdan uzaktırlar ve daha çok birer "öğreti" biçimindedirler; nitekim bu akımların bağlılarının çoğu akımları birer dinden çok mistik veya dogmatik yanlar barındıran birer hayat görüşü veya öğreti olarak tanımlamaktadırlar.





Pluvius

Jupiter Pluvius, Roma mitolojisi kuraklıkların kurtarıcısı, insanlığı kuraklıklardan kurtaran tanrı anlamında Jüpiter'in isimlerinden. Ayrıca isim Hyades'i tanımlamakta da kullanılmıştır.




Polisiye

Polisiye suç ve suçlularla ilgili edebiyata verilen genel addır. Başlangıç olarak kimilerince Gaston Leroux tarafından yazılan Sarı Odanın Esrarı adlı kitap, kimilerince de Edgar Allan Poe tarafından yazılan Morg Sokağı Cinayeti kabul edilir. İlk polisiye roman olarak ise "Charles Felix" takma adıyla 1862-63 yıllarında yayımlanmış olan "The Notting Hill Mystery" kabul edilir. Halk arasındaki popüler kimliğini, Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılarak, gazetelerde tefrika halinde yayımlanan Sherlock Holmes ile kazanmıştır. Endüstriyel devrim ve modernizmin en etkili şekilde yaşandığı İngiltere, bu doğuma kaynaklık etmiş sayılsa da, Kıta Avrupası'ndan ve Amerika'dan türe yeni açılımlar kazandırılmış ve yepyeni alttürler eklenmiştir.

Özellikle Büyük Bunalım dönemleri, polisiye yazınında Altın Çağ diye tabir edilen dönemle kesişmektedir. Bu dönem, polisiyede özellikle "Kim Yaptı?" (Whodunit? veya Whodonit?), ve "Kapalı Oda Esrarı" tarzıyla öne çıkar. Bu türün en tanınmış yazarları Agatha Christie ve John Dickson Carr'dır (aka Carter Dickson). Okuyucuya en başta bir cinayet, yani bir esrar, ve bu cinayeti işlemesi muhtemel kişiler, yazarın okuyucuyu kendisiyle eşitlemek için verdiği ipuçlarıyla beraber sunulur. Olaylar ve olayların sürükleyiciliği her zaman karakter derinliğinin önünde gider. Bu tarz polisiyelerde suç genelde bireyseldir, ve bir detektif veya amatör bir meraklı tarafından cinayetin çözülmesinin ardından, suçlu yakalanıp cezalandırılır ve toplum yaşantısına devam eder; suçun derinliği veya toplumsal nedenleri konu edilmez. Bir diğer özellik de bu tür polisiyede genellikle üst orta sınıf yaşantısının konu edilmesidir.

Bu tarz polisiye 1950'lerden sonra yerini, sadece suçlunun yaptıklarını değil, suçu ve onu ortaya çıkaran sebepleri de konu olan yeni tarzlara bırakmıştır. Bu alanda bahsedilmesi gereken en önemli isim şüphesiz Belçikalı Georges Simenon'dur.

Bugün ise polisiye inanılmaz sayıda çok alttüre sahiptir ve diğer turlerde yazılan romanları da kurgu yapısıyla etkilemekte ve böylece romanlara polisiyenin okumayı kolaylaştıran sürükleyici öğeleri eklenmektedir; örnek olarak Umberto Eco'nun Gülün Adı veya Orhan Pamuk'un Benim Adım Kırmızı'sı verilebilir.




John Updike

John Hoyer Updike (d. 18 Mart 1932 - ö. 27 Ocak 2009) ABD'li roman ve öykü yazarı, şair, sanat ve edebiyat eleştirmeni.

Updike, dindar, orta sınıf kasaba Amerika'sını anlattığı kitaplarıyla iki defa Pulitzer ödülünü kazandı. Eserlerinde genel olarak tekrarlanan temalar seks, inanç, ölüm ve ilişkiler olarak özetlenebilir.

Yapıtları 1950'lerden itibaren The New Yorker dergisinde yayınlandı. 1 Şubat 2009 tarihinde akciğer kanserinden ölmüştür.





Larry McMurtry

Larry McMurtry (d. 3 Haziran 1936, Teksas) ABD'li yazar.

Pulitzer ödülünün yanı sıra, 2006 yılında "Brokeback Dağı" filminin senaryosu ile Oscar ödülü kazanmıştır.




Ashlee Simpson

Ashlee Nicole Simpson (d. 3 Ekim 1984) Amerikalı, pop rock türünde şarkıcı ve söz yazarı ve aktris. Pop yıldızı Jessica Simpson'ın kardeşi.

İlk albümü Autobiography ve eş zamanlı olarak MTV'de gösterilen reality show, Ashlee Simpson Show ile 2004 senesinde önemli bir başarı kazandı. Ekim 2004 Saturday Night Live'da önceden kaydedilmiş kayıttan performans verdiği anlaşıldı. Başarısız bir film olan Undiscovered ile beyaz perdede görülen Ashlee Simpson, 2005'te ikinci albümü I Am Me'yi çıkardı ve bir kez daha listelerde üst sıralara tırmandı. Chicago müzikalinin Londra'daki sahnelenişinde Roxie Hart rolünü oynadı. Şu anda üçüncü albümü üzerinde çalışıyor.

Teksas, Dallas'ın bir banliyosu olan Richardson'da doğdu. Joe Truett Simpson ve Tina Ann Drew'in kızı. Henüz daha üç yaşındayken baleye başladı ve 11 yaşında New York City'deki School of American Ballet'e kabul edildi. (En düşük alınma yaşı 12 idi, ama Joe Simpson, okula kabul edilmesi için kızının yaşını büyük gösterdi) Tam bu zamanlarda Anoreksi hastalığına yakalandı; hastalık 6 ay sürdü ve 32 kiloya düştü (1.58 cm. boyunda iken). . Ablası Jessica bir albüm anlaşması yapınca Simpson ailesi, Los Angeles, California'ya taşındı, Ashlee burada reklamlarda oynamaya başladı. Jessica ilk albümünü çıkarttığında bir yıldız olunca Ashlee onun arka plandaki dansçılarından biri olmuştu. Bir süre sonra TV dizilerinde ve filmlerde görünmeye başladı, bunların içinde popüler sitcom Malcolm in the Middle'da aldığı bir konuk oyunculuk ile, 2002 senesinde The Hot Chick isimli filmde aldığı ufak rol de vardır. 7th Heaven (Kalabalık ve Mutlu) dizisinde ise ana rollerden birini almayı başarmıştı. 2003 yazında MTV show'u TRL'de VJlik yaptı ardından da Freaky Friday isimli film için "Just Let Me Cry" isminde bir soundtrack kaydetti. Sonunda, Simpson, Geffen Records ile bir albüm anlaşması yaptı

İlk Albümü Autuobiography, ABD listelerine Temmuz 2004'te 398.000 adet satarak bir numaradan giriş yaptı. Albüm Eylül 2004'te 3 platinyum aldı. Simpson albümdeki tüm şarkıları kendisi yazmıştı, bir röportajda bu albümdeki şarkıların kendi dugularını ifade ettiğini söylemişti. Ama eleştiriler karışıktı. Rolling Stones yazarı Peter Relic, Autobiography için "Avril-vari brat pop ile Sherly Crow rock'ının sıradan bir karışımı". E! Online "Eğer sizi yerinizden hoplatmazsa, en azından şaşırtacak bir albüm"." yazmıştı! Albümün çıkış parçası "Pieces of Me" ABD'de o yazın en başarılı şarkısıydı, ve her yerde iyi bir satış yakalamıştı. Fakat ardından gelen single'lar "Shadow" ve "La La" ise daha az başarılıydı.

Simpson arada sırada, ablası Jessica ve o dönemdeki kocası Nick Lachey'nin