eya kahverengidir. Boyunları kalın, kulaklar ve gözler küçüktür. Sırt, omuz ve ense kalın ve sivri ok gibi dikenlerle (3–8 mm.kalınlık ve 15–35 cm. boyunda) kaplıdır. Vücutlarının diğer kısımları ise sert kıllarla kaplıdır. Kuyrukları, 15-16 adet, 8–12 mm. kalınlıkta, uçları koyu renkli, içi boş dikenler taşır.Ön bacakları arka bacaklarına nazaran daha kısadır. Ayakizi küçük bir çocuk ayakizini anımsatır.

Yağışı az, insan ayağından uzak, Akdeniz ikliminin hakim olduğu ıssız yamaçlarda yaşar. Meşelik, fundalık gibi bitki örtülerinin bulunduğu, bazı kaynaklara göre de su kanallarının civarındaki otluk ve sulak yerleri tercih ederler.

Arap Yarımadası’ndan Orta Asya, Hindistan ve Sri Lanka’ya kadar; Türkiye’de daha çok İskenderun çevresinde, Kahramanmaraş, Adana, Adıyaman, Diyarbakır, Siirt , Mersin, Antalya, Muğla, Aydın, İzmir’de görülür. Bursa, Balıkesir, Kütahya ve Kocaeli’nden de kayıtlar vardır.

Genellikle yalnız yaşar. Gececildirler. İyi yüzerler. Gündüzleri ininde ya da fundalıklar arasında gizlenerek dinlenirler. Çok su içerler. Tehlike anında oklarını kabartır, kuyruk dikenlerini birbirine çarparak hışırtılı bir ses çıkarırlar. Söylenenin aksine dikenlerini fırlatmazlar. Ortalama ömrü, 15-20 yıldır. Bitki kökleri, patates, soğan, kavun, yumru ve meyve yerler.

Nisan ayında çiftleşirler. Erkek ve dişi uzun süre birlikte kalır ve yuvalarında çiftleşirler. 60-70 gün (dokuz hafta) süren gebelikten sonra, dişi kendi yuvasında gözleri açık ve yumuşak dikenli 2-4 yavru doğurur. Erginleşmeleri 1 yılı bulur.

Oklukirpiler, popülasyon yoğunluklarının çok düşük olması nedeniyle yok olma sürecine girmişlerdir. Üzüm, bağ-bahce gibi tarım alanlarına zararlıdır. Ekonomik değeri yoktur. Bazı kesimler tarafından çok sevilerek yenilirler. Türkiye’de avlanmaları yasaktır. Çevrenin bozulması ve tarımsal ilaçlar, türü tehlikeye sürükleyen diğer nedenlerdir.




Rosales

Rosales ya da Güller, dokuz familya içeren bir çiçekli bitkiler takımıdır (yandaki tabloya bakınız).

Tipik familyasının gülgiller (Rosaceae) olduğu bu takım içindeki familyalar, Angiosperm Phylogeny Group (APG; Kapalı Tohumlu Soy Oluş Grubu) tarafından yürütülen genetik çözümlemeler sonucunda birbirleriyle ilişkili oldukları gösterilmiş olanlardır. Bu çözümlemeler sırasında, eski Cronquist sisteminde Urticales takımı olarak yer alan grubun aslında Rosales takımı içinde yer alması gerektiği bulunmuştur. Bu sınıflandırma, Rosales'in Cronquist sisteminde yer alışından tamamen farklıdır ve pek çok familya başka takımlar altına yönlendirilmiştir.

Aşağıda, Cronquist sisteminde yer aldığı şekliyle Rosales takımı içindeki familyalar verilmiştir. Parantez içinde yer alanlar, güncel olarak kabul edilmiş familya ve/veya takımlardır.





Gececil hayvanlar

Gececil ya da noktürnal canlılar, gündüzleri dinlenen, geceleri faal olan canlılardır. Yarasa ve galago gibi bazı hayvanlar tamamen gececil iken, kedi gibi hem gündüz hem gece faal olan ya da sadece alaca karanlıkta faal olan canlılar da mevcuttur.

Gececil canlıların gece faal olmalarının temel nedenleri, avlanma şansını artırmak, avcı hayvanlara yem olma riskini azaltmak ve su kaybını asgari seviyeye indirgemektir. Özellikle çölde yaşayan bazı canlı türlerinin gececil olacak şekilde çevreye uyum sağlamaları, bu canlı türlerinde osmoregülasyonu artırmıştır.

Gececil canlılar çoğunlukla güçlü koku alma ve/veya işitme duyularına sahiptirler. Hayvanat bahçelerinde ziyaret saatlerinde faal olmalarını sağlamak amacıyla genellikle loş ışıklı bölmelerde muhafaza edilirler.

Normalde gündüzleri faal olan bazı canlı türleri üreme dönemlerinde gececil davranışlar gösterebilirler. Örneğin bazı su kuşları ile su kaplumbağaları kendilerini ve yavruları avcı hayvanlardan korumak amacıyla sadece geceleri yumurtlarlar ve yumurtlama bölgelerinde sadece geceleri toplanırlar.





Mineyik Höyüğü

Mineyik, Keban'da bulunan bir höyüktür.

Yakından doğal bir tepeye benzese de, Keban Baraj Gölü'nün karşı kıyılarından bakıldığında doğal bir coğrafi şekil olmadığı belli olan höyüğün, Urartular'dan kaldığı söylenir.

Herhangi bir kazı çalışması yapılmamış höyük içerisinde bir Urartu hükümdarının yattığı ve ona ait değerli eşyaların bulunduğu rivayet edilir.




Temel Karataş

Temel Karataş, (d. 1977, Ağın) Türk yazar, gazeteci.

Kullandığı sahici dil, karakterler ve diyaloglar nedeniyle ""Genç Orhan Kemal"" olarak anılır.

1977 yılında Elâzığ'ın Ağın ilçesinde dünyaya geldi. Vefa Lisesi (1994) ve İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi'nden (1999) mezun oldu. Gündem, Dünya, Nokta gibi basın kuruluşlarında gazetecilik yaptı. 2004 yılında Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülünü aldı. Ödül kazanan dosya, aynı yıl Yol Ağrısı adıyla Varlık Yayınları tarafından kitaplaştırıldı. 2011 yılında Orhan Kemal Öykü Ödülüne değer görüldü. Yoksullukla mücadele eden günümüz insanlarını öyküleştirdi. Kullandığı sahici dil, karakterler ve diyaloglar, onun "Genç Orhan Kemal" olarak anılmasını sağladı.

Öyküleri; Varlık, Hece Öykü, E, Kül Öykü, Evrensel Kültür gibi dergilerde yayınlandı.






Bayram

Bayram, millî, dinî veya özel olarak önemi olan ve kutlanan gün veya günlerdir.

Türkçe (Bay/May) kökünden türemiştir. Zenginlik, yücelik ve kutluluk bildirir. Kelime en eski Türkçe örneklerde badram olarak geçmektedir. Kelime Orta Farsçada paδrām ve aynı anlamda Soğdcada patrām yazımı ile neşe, huzur, mutluluk, sessizlik demektir. İran dillerinde pati- geri, tekrar + rāma- sükûn, barış ve mutluluk. Beyrem veya Mayram olarak da söylenir.


Türk ve Altay halk inancında Bayram niteliği taşıyan farklı kutlu günler bulunur. Türklerde İslam öncesi genel kabul görmüş iki bayram vardır.


Ayrıca Sümer geleneğinden Ortadoğu ve Orta Asyaya yayılmış olan ve sözbiçim olarak da bu sıralamaya uygun düşen Nardugan bayramı bulunur.

Koçagan (Kosa) baharda yapılır ve Nevruz bayramıdır, bahar gündönümüne denk gelir. Gece ve gündüz eşitlenmiştir. Koça Han adına yapılır. Paktıgan (Pakta) ise güz gündönümüne denk gelir ve Baktı Han adına yapılır. Yakutlar güz bayramına Abası Isıyah/Isıga (Kötü-ruh Serpmesi/Saçısı), bahar bayramına ise Ayıhı Isıyah/Isıga (İyi-ruh Serpmesi/Saçısı) derler. Isıyah (Isıga) sözcüğünün mevsimsel sıcaklık değişiklikleriyle bağlantıyı akla getirecek biçimde ısı kökünden türemiş olması ve Is/Es/Ez (sahip) sözcüğüyle bağlantısı da dikkate değerdir. Daire şeklinde yapılan bu şenlikler hem halayı hem de Kazaklardaki Kımız Murunduk denilen ölenleri de çağrıştırmaktadır. Ayrıca değişik mevsim ve dönemlerde yapılan törenler vardır ve bunlar da günümüzde de pek çok yörede isim değiştirmiş olarak devam eder. Saya bayramı Koçagan’ın (Kosa’nın) öncesinde yapıldığı için aynı ritüelin uzantısı olarak görülebilir. Kosa bayramı yaklaşık olarak kuzuların yüz günlük olduğu dönemde, nevruzdan bir hafta önce başlar ve nevruzu simgeler. Payna ise Paktıgan’dan sonra Aralık gündönümüne denk gelir. Yakut Takviminde Payna adlı bir ay vardır. Bu dört bayram dört ayrı yaratıcı gücü simgeler. Koça Han, Saya Han, Baktı Han, Bayanay Han. Ayrıca kimi yörelerde iki bayram kutlanır. İslamiyet sonrasında ise iki tane önemli bayram kutlanmaya başlamıştır. Kurban Bayramı ve Ramazan Bayramı. Dünyadaki hemen her kültürde özel gün, şölen, bayram, şenlik gibi uygulamalara mutlaka rastlanır. Bu durum tekdüzelikten kurtulma isteğinin bir sonucudur.





Üç telli

Üç telli, üç sırada birer teli bulunan, Teke Yöresi'ne ait bir cura çeşidi. Asıl adı üç telli bağlama olan çalgının kısa adı üç telli olup yörede de bu adla bilinmesine karşın bazen yanlış olarak kopuz adı da verilmektedir. Boyu 55–60 cm kadardır. 12–14 perdelidir.

Parmakla tellere vurarak ve telleri çektirerek çalınır. Boğaz havası ezgilerinde parmaklar sap üzerinde mızrap gibi kullanılır. En çok bağlama düzenine akortlanır ama değişik ezgilere göre zeybek düzeni, boğma düzen, kara düzen gibi farklı akortlar da uygulanır. Ulalı Ali Rıza Zorlu, Fethiyeli Mustafa Coşkun, Dirmilli Kadir Turan, Kozağaçlı Şakir Özyurt, Kozağaçlı Faik İnce, Kozağaçlı Habip Özyurt, Çörtenli Hüseyin Karakaya, Fethiyeli Ramazan Güngör, Gökçeyakalı Hayri Dev, Burdurlu Hamit Çine geçmişten günümüze başlıca ustalarıdır. Hamit Çine'nin 'Üçtelli Bağlama Metodu' adında bir kitabı bulunmaktadır.




2002 CONCACAF Gold Cup

2002 CONCACAF Gold Cup, altıncı CONCACAF Gold Cup'tır. Katılan ülkeler Kuzey Amerika, Orta Amerika ve Karayipler'de bulunan ülkelerdir. 18 Ocak ve 2 Şubat 2002 tarihleri arası ABD'de gerçekleşmiştir.

Toplamda 12 takım dört gruba bölündü. Her gruptan en iyi iki takım çeyrek finale çıktı. Ekvador ve Güney Kore millî takımları CONCACAF dışındaki konfederasyonlardan olmalarına rağmen davet edilerek turnuvada yer almışlardır.

19 Ocak 2002, Kaliforniya
12 Ocak 2002, Kaliforniya
23 Ocak 2002, Kaliforniya

19 Ocak 2002, Kaliforniya
21 Ocak 2002, Kaliforniya
23 Ocak 2002, Kaliforniya

18 Ocak 2002, Miami
20 Ocak 2002, Miami
22 Ocak 2002, Miami

18 Ocak 2002, Miami
20 Ocak 2002, Miami
22 Ocak 2002, Miami
26 Ocak 2002, Miami

A.G.= Altın gol

27 Ocak 2002, Kaliforniya
30 Ocak 2002, Kaliforniya
2 Şubat 2002, Kaliforniya
2 Şubat 2002, Kaliforniya

4 gol
3 gol
2 gol





2000 CONCACAF Gold Cup

2000 CONCACAF Gold Cup, beşinci CONCACAF Gold Cup'tır. Katılan ülkeler Kuzey Amerika, Orta Amerika ve Karayipler'de bulunan ülkelerdir. 12 Şubat ve 27 Şubat 2000 tarihleri arası ABD'de gerçekleşmiştir.

12 takım üç gruba bölündü. Her gruptan en iyi iki takım çeyrek finale çıktı. Kolombiya, Güney Kore ve Peru millî takımları CONCACAF dışındaki konfederasyonlardan olmalarına rağmen davet edilerek turnuvada yer almışlardır.

27 Şubat'ta Los Angeles'ta oynanan finalde, Kanada
Kolombiya'yı 2-0 yenerek şampiyon oldu.

12 Şubat 2000, Miami
14 Şubat 2000, Miami
16 Şubat 2000, Miami

12 Şubat 2000, Miami
14 Şubat 2000, Miami
16 Şubat 2000, Miami

13 Şubat 2000, San Diego
15 Şubat 2000, Los Angeles
17 Şubat 2000, Los Angeles

13 Şubat 2000, San Diego
15 Şubat 2000, Los Angeles
17 Şubat 2000, Los Angeles
19 Şubat 2000, Miami

Uz.= Uzatmalar

20 Şubat 2000, San Diego

A.G.= Altın gol

23 Şu