a başlatmışlardı. 1953 yılında, Pound henüz kesin ve yasal bir teşhise tâbi tutulmamıştı. Adalet Bakanlığının yaptığı tetkiklere göre, sadece "kişilik sorunları" vardı. 13 yıl hapis yattıktan sonra, 18 Nisan 1958 yılında, vatan hainliği ile ilgili suçu terk edildi. Aynı yıl, 30 Haziran'da İtalya'ya geri döndü ve Napoli'ye vardığında gazetecilere faşist selamı verirken, ""Tüm Amerika bir tımarhaneden ibaret" "dedi. Cantos eserine devam ederken, eski faşist dostlarıyla ilişkilerini sürdürdü. Amerikan diplomasisinin tüm kınamalarına rağmen, radyo ve gazetelere verdiği her söyleşide Amerikan sistemini eleştirdi. 1972 yılında Venedik'te hayata gözlerini yumdu.

1949'da Bollingen Şiir Ödülü'nü almıştır. Batı sanat ve kültürünü her yanıyla inceleyen Pound, klasik İlkçağdan Çin ve Japon şiirine ilgi göstermiş, bunlardan esinlenerek şiire yeni olanaklar ve zenginlikler kazandırmıştır.

Pound aynı zamanda D.H. Lawrence gibi yeni yeteneklerle birlikte ressam ve eleştirmen Wyndam Lewis gibi yazarları yayınlayan English Review ile ilişki kurar. 1911 yılında New Age dergisinde yenilikçi yazı kampanyasını başlatır. Pound için, yüzyılın şiiri "ciddi, direkt, coşkusallıktan kurtulmuş" denilir.





Mübeccel Kıray

Mübeccel Belik Kıray (d. 1923, İzmir - ö. 7 Kasım 2007, İstanbul), Türk akademisyen. Türkiye'de sosyolojinin kurumsallaşmasında önemli rol oynamıştır.

1923 yılında İzmir'de doğdu. 1897'de Girit'ten İzmir'e göçen bir ailenin kızıdır. 1940'ta İzmir Lisesi'nden, 1944'te Ankara Üniversitesi'nden mezun oldu. 1946'da Ankara Üniversitesi'nden antropoloji doktora derecesi aldı. 1960'ta doçent, 1966'da profesör oldu. 1959 yılından 1973 yılına kadar Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Bölümü'nün gelişmesine emek verdi. 1973'te ODTÜ'den ayrılarak "Morris Ginsberg Fellow" olarak Londra Ekonomi Okulu'na gitti. Dönüşünde önce İTÜ'de 1982'den sonra da Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nde çalıştı. Bu arada bir yıl, Austin'deki Teksas Üniversitesi'nde "(University of Texas)" ders verdi. 1989'da emekli oldu. 2007'de İstanbul'da yaşamını yitirdi.

Çalıştığı süre içerisinde Norveç Bergen Üniversitesi, Kahire Amerikan Üniversitesi, ABD Berkley Üniversitesi ve Zürih Teknik Üniversitesi'nde seri konferanslar verdi. ODTÜ Mustafa Parlar Ödülü Eskişehir Anadolu Üniversitesi Fahri Doktor unvanı ve Aydınlanma Kadınları Ödülünü aldı. 1994'te Kıray Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) şeref üyeliğine seçildi. Türkiye'de sosyolojinin üniversitelerde kurumsallaşmasında önemli rol oynayan ve toplumsal değişmeyi ele alma tarzı ile bir ekol oluşturan Mübeccel Kıray'ın en çok referans verilen eserleri "Ereğli, Ağır Sanayiden Önce Bir Sahil Kasabası", "Social Stratification as an Obstacle in Development" ve "Örgütleşemeyen Kent" isimli kitaplarıdır. Makaleleri arasında "The Family of Migrani Workers", "Changing Patterns of Patronage" ile "Survivial Strategies of Peasants in Cities' en çok zikredilenlerdir. "

Anıları, "Hayatımda Hiç Arkaya Bakmadım" adlı söyleşi kitabında yayımlanmıştır. Tıp doktoru İbrahim Kıray ile evliydi.





Feretiko

Feretiko Hint keneviri (kendir) ipinden el tezgâhında dokunan bir bez türüdür. Özellikle Rize'de üretilmesinden ötürü "Rize bezi" diye de bilinir.





Suphi Ethem

Suphi Ethem (1880'ler - 1920/1923?) (Subhi Edhem, İsmail Suphi), pozitivist ve materyalist bir Türk düşünürü ve yayıncı.

İkinci Meşrutiyet sonrası oluşan ortamda öne çıkan Osmanlı aydınlarındandır. Evrimci felsefeden etkilenmiş ve bu felsefeyi Osmanlı'da temsil etmiştir. Henri Bergson felsefesinin Türkiye’de tanınmasında rol oynamış bir düşünürdür.

Botanik tarihiyle ilgili bilinen ilk Türkçe eser olarak kabul edilen ""İlm-i Nebâtât Târîhi""'ni ve Osmanlı Türkçesiyle yazılmış ilk ansiklopedik sözlük olan “"Ulûm-ı Tabiyye Lügati"”’ni yazmıştır.

1908 yılında Askerî Baytar Mektebi’nden mezun olduktan sonra, çeşitli askerî birliklerde görevler aldı ve doğa bilgini İsmail Hakkı Bey’in muavinliğine getirildiği yıllarda botanik dersleri verdi .

1910 yılı sonu ya da 1911 yılı başlarında İsmail Suphi olan adını değiştirdi. 1919’da veterinerlik eğitimine devam etmek için gittiği Almanya’da felsefe ile ilgili de çalışmalar yaptı.

Bilimin çeşitli alanlarında çok sayıda eser üreten Ekrem Suphi Bey, botanik tarihiyle ilgili bilinen ilk Türkçe eser olan “"İlm-i Nebâtât Târîhi"”'ni kaleme aldı. 1917 yılında İstanbul’daki “"Kütübhâne-i Sûdî Yayınevi"” tarafından basınla bu eser, 207 sayfalık hacimli bir çalışmadır. Eserde bilimsel öğretim ve araştırma bakımından bilim tarihi ve bilimsel yöntem bilincinin önemini göstermiş ve kavratmaya çalışmıştır.

Suphi Ethem’in Avrupalı bilginlerin ve sanatçıların yaşamı üzerine araştırmalarına dayanan “"Fen Adamları"” adlı kitabı ile , Askerî Baytar Mektebi’nin tarihini anlatan “"Nevsâl-i Baytarî"”, onun bilim tarihi alanındaki çalışmalarındandır.

Doğa bilimleri açısından en değerli eserlerinden birisi “"Ulûm-ı Tabî‘iyye Lûgati"” (Manastır 1911) adlı ansiklopedik eserdir. Eserin genişletilmiş birinci cildi 1917’de İstanbul’da yeniden basıldı ancak çalışma, yazarın erken ölümü nedeniyle yarım kalmıştır.

Suphi Ethem'in Bergsonculuğun Türkiye'ye girişi ile beraber düşünce alanında ortaya çıkan canlılık ve çeşitliliğe katkısı olmuş bir düşünürdür. Fikirlerini tamamen benimsememekle birlikte “Bergson ve Felsefesi” adında bir kitap yazarak Bergson’u Türk okuyucusuna tanıtmıştır.

Genç Kalemler'in yazı kurulu üyesi olan Suphi Ethem’in yazıları şu yayınlarda çıkmıştır: İzmir, Neyyir-i Hakikat, Genç Kalemler, Muhit-i Mesai, Yeni Felsefe Mecmuası, Felsefe Mecmuası, Zekâ, Serbest Fikir, Yeni Dünya, Servet-i Fünun, Büyük Duygu.

Suphi Ethem ayrıca; Hüsün ve Şiir, Tabiat, Beşer ve Tabiat adlı dergileri çıkarmıştır.

1923'te hayatını kaybettiği düşünülür.





Sinameki

Sinameki, iki çenekli çiçekli bitki familyalarından baklagiller (Fabaceae) içinde sınıflanan Cassia cinsinin türlerini, bu türlerin meyvelerini ve bu türlerin bazılarından elde edilerek tıpta laktasif olarak kullanılan maddeyi ifade eder. Ayrıca "cassia", defnegiller (Lauraceae) familyasının tarçınla yakın akraba olan türü "Cinnamomum aromaticum"'un İngilizce'deki adıdır.

ITIS'e göre sinameki "(Cassia)" türleri şunlardır:




Fare kral

Fare krallar, belirli sayıda fare kuyruklarının birbirine dolanması ve buna ek olarak kan, kir ve dışkıyla birbirine yapışması sonucu ortaya çıktığı söylenilen mitolojik hayvanlar. Hayvanlar bu nedenle çoğu zaman kırılan birleşik kuyrukları ile bir arada gelişirler. Bu fenomene özellikle Almanya'da rastlanılır.




Darbeler

Darbeler, ruhçu terminolojide kullanılan bir terim olup, medyumun trans halinde olduğu ruhsal irtibat seanslarında, görünürde hiçbir etken olmamasına karşın duyulan darbe tarzındaki seslere verilen addır.

Darbeler, ateşe atılmış tuz tanelerinin çıkardığı hafif çıtırtı seslerinden tavan, döşeme, masa ve duvara vurulan yumruk seslerine ve tabanca sesi gibi uzaklardan duyulabilecek seslere varıncaya değin değişik şiddetlerde kendini gösterebilir.

Bedensiz ruhlarla yapılan darbeli iletişime tiptoloji adı verilir. Fakat daha çok spiritüalizmin ilk yıllarında kullanılan bu tarz iletişim, spiritüalistlerin artık pek tercih etmediği, genellikle tekamül düzeyi geri ruhların söz konusu olduğu ve sahtekarlıkların yapılmasına gayet elverişli bir irtibat biçimi olarak kabul edilir.

Öte yandan, bir ruhsal irtibat seansında duyulan darbe seslerinin tek kaynağının bedensiz varlık olmayabileceği, bu sesleri bilerek veya bilmeyerek (farkında olmadan) medyumun, kendi psişik yetenekleriyle de oluşturabileceği belirtilir.





Unutma süreci

Unutma süreci, spiritüalist terminolojide kullanılan bir terim olup, insan ruhunun tekrar bedenlendikten (reenkarne olduktan) sonra, geçmiş yaşamlarındaki anılarını ve bedenlenmeden önce hazırlanan yaşam planını unutmasına verilen addır.

Neo-spiritüalist görüşe göre, geçmiş yaşamların unutulması bedenlenmenin (enkarnasyonun) doğal bir sonucudur. Tekrar bedenlenen varlığın önceki yaşamın anılarını unutmuş olarak doğması, bu anıların izlerinin var olmadığı yeni bir beyin organını kullanmak zorunda oluşundan dolayıdır. Fakat perisprisinde tüm anılarının kayıtları vardır ve o anılar kimi durumlarda bağlı şuura yansırlar.

Zaten “dünya gezegeni okulu”ndaki ruhsal gelişim koşulları gereği, önceki yaşamların hatırlanmamasında yarar vardır. Yararlı olduğu gibi, unutma süreci insanların hoş olmayan olaylar karşısında dayanma güçlerini ve cesaretlerini kaybetmeden ve yükselme olanakları engellenmeden deneyimlerini sürdürebilmeleri için gereklidir de.





Evridiki (mitoloji)

Evridiki (Yunanca Ευρυδίκη), Grek mitolojisinde, Orfe’nin kavuşmak istediği sevgilisinin adıdır. Grek mitolojisinde, Orfe’nin sevgilisi Evridiki hakkındaki öykü kısaca şöyledir:

Evridiki bir gün Aristaeus’tan kaçarken ayaklarına bir yılan dolanır. Sevgilisi bu yüzden ölüp yeraltına (öte-âleme) gidince, sevgilisini kaybeden Orfe de ona kavuşmak için büyük çabalar gösterir, ilahlardan yardım görme umuduyla, özlem içinde çalgısını çalıp dururken harikulade, ahenkli müzikler yaratır. Orfe’nin sevgilisine kavuşma çabalarına sonunda bir yanıt gelir. Sevgilisine kavuşacaktır, fakat bir koşul vardır: Bu da, sevgilisi yeraltı aleminin karanlıklarından ışığa çıkana kadar onun yüzüne bakmaması koşuludur. Böylece ilâhî yardımla, sevgilisi, aether (esîr) katlarından çıkıp yükselmeye başlar, fakat tam ışığa çıktı çıkacakken Orfe dayanamaz, ardından gelen sevgilisini görmek için dönüp geriye bakar. Bu büyük hatasından ötürü de sevgilisine kavuşamaz, Evridiki karanlıklara geri döndürülür. Bir anda bütün çabalar boşa gitmiştir. Evridiki, geri gömüldüğü yeraltı alemi bataklıklarından ona şöyle haykırır:

""Bu ne Orfe, bu ne? 
"Bu ne çılgınlık böyle, seni de yok eden, zavallı beni de? 
"İşte gene geri çağırır beni zalim kader,
"Uyku kapatır kararan gözlerimi,
"Dört yanımı saran gece götürür beni, elveda!""

Öykünün devamında mağara, ağaç, kaplan, yavrulu bülbül sembolleriyle ilişkilendirilen Orfe yedi ay, havada asılı bir ka