ey tarafından 1882'de Mekteb-i Sanayi-i Nefise-i Şahane adıyla kuruldu ve 2 Mart 1883'te 8 eğitmen ve 20 öğrencisi ile öğretime başladı.

Kuruluşundaki eğitim kadrosu, Müdür-i Umumi Osman Hamdi Bey; Dahili müdür ve heykel öğretmeni Oskan Efendi; Fenn-i Mimari öğretmeni Alexandre Vallaury; Yağlı boya resim öğretmeni Salvatore Valeri; Karakalem resim öğretmeni Warnia-Zarzecki; Tarih ve tarih-i sanat öğretmeni Aristoklis Efendi; Ulum-u riyaziye (Fen Bilgisi) öğretmeni Kaymakam Hasan Fuat Bey; Teşrih (Anatomi) öğretmeni Kolağası Yusuf Rami Efendi'den oluşmaktaydı. Bu kadroya, 1892 yılında Hakkaklık (Gravür) öğretmeni olarak Monsieur Napier de katıldı.

Türkiye'de ilk sanat ve mimarlık yüksek okulu olan kurum, 1928’de Güzel Sanatlar Akademisi adını aldı ve böylece Türkiye'de akademi unvanını alan ilk yükseköğretim kurumu oldu.

Güzel Sanatlar Akademisi, 1969'da 1972 sayılı Devlet Güzel Sanatlar Akademileri Kanunu'nun kabul edilmesiyle birlikte bilimsel özerkliğe kavuştu.

Kurum, 4 Kasım 1981’de kabul edilen 2547 sayılı Kanun ve 20 Temmuz 1982'de çıkarılan 41 sayılı kanun hükmünde kararname ile üniversiteye dönüşerek Mimar Sinan Üniversitesi adını aldı.

Üniversite yönetimi 2003 Aralık ayında aldığı kararla adını Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi olarak değiştirdi. 1982 yılından beri üniversitede eğitim dönemi 4 yıldır.







Hemşin

Hemşin (Lazca: ზუღა/Zuğa; Ermenice Համշէն "Hamşen" veya Համամաշէն "Hamamaşen"), Türkiye'nin Rize iline bağlı ilçes. Denizden 19 km içeride, Rize'ye 57 km mesafededir. Yüzölçümü yaklaşık olarak 120 km²'dir. İlçenin kuzeyinde Pazar ilçesi, batısında Çayeli ve Kaptanpaşa, güneyinde Çamlıhemşin yaylaları ile komşudur.






Kocapınar, Çamardı

Kocapınar, Niğde'nin Çamardı ilçesine bağlı bir köydür. Niğde'ye 47 km, Çamardı'ya 27 km uzaktadır.


Köyün okuma yazma oranı çok yükseklerdedir. Köylünün temel geçim kaynağı tarım ve hayvancılık olmasına rağmen gözle görünür bir ilerleme sağlamanamamıştır. Normalde köylünün temel geçim kaynaklarından olmasına rağmen küçükbaş hayvancılık bitme noktasına gelmiştir. Çoban bulamama ve maddi sıkıntılardan dolayı köyde koyun kalmamıştır. Köyde 2 kahvehane, 2 bakkal vardır ve köy halkına hizmet etmektedirler. Ayrıca cami, sağlık evi ve okul faal olarak köy halkına ve çevre köylere hizmet vermektedir. Bir adette cenaze yıkama aracı bulunmaktadır.
Köyde su, kanalizasyon, elektrik ve telefon bağlantısı ile ADSL bağlantısı bulunmaktadır.

Köy ekonomisi sıfır noktasındadır. Yalnız birkaç ailenin inatla ziraat yapmaya devam ettiği gözlemlenmektedir. Onlar da ziraatı bıraktıklarında köyün ekonomisi tamamen bitecek gibi gözükmektedir. Köyde son zamanlarda damıtma usulü tarım yapılmaktadır. En çok yetiştirilen ürünler elma, nohut gibi kuru iklimlerde su isteyen ürünlerdir. Ayrıca köyün su sorunu vardır. Çamardı kaymakamlığına olan su borcu yüzünden köylü çok zor duruma düşmüştür.

Kabataslak bir sayım yapıldığında "Ben Kocapınarlıyım" diyebilecek en az 10.000 insan vardır. Ama gerek ekonomik gerekse sosyal nedenlerden dolayı köylü önce Niğde'ye, ardından Adana, Mersin ve Hatay gibi çevre kentlere ve İstanbul'a göç etmiştir.




Yalova Fen Lisesi

Yalova Fen Lisesi, Yalova’da 2002-2003 eğitim-öğretim döneminden bu yana hizmet vermekte olan eğitim kurumu. "Yalova Fen Lisesi binasının inşaatı, 2001 tarihinde Termal Çok Programlı Lisesi olarak başlamış, inşaat 2002 yılında bitirilmiştir. Yalova Valiliği Milli Eğitim Müdürlüğünün 28 Haziran 2002 tarihli teklif yazısına karşılık dönemin Milli Eğitim Bakanı Necdet Tekin'in onaylamasıyla 18 Temmuz 2002 tarihinde Yalova Fen Lisesi açılmıştır. Devlet yatırım programıyla yaptırılan okul 16 dersliğe sahiptir. Okulun yemekhane ve pansiyon binaları 2006-2007 eğitim öğretim yılında tamamlanarak hizmete açılmıştır. Hizmete açılan yurt binası 50 kız, 70 erkek öğrenci kapasitesine sahiptir. Öğrenciler 4 kişilik odalarda kalmaktadırlar. Yurt binasında televizyon salonları, okuma salonları, revir ve belletmen odaları da mevcuttur. 2002-2003 Eğitim ve Öğretim yılında ön kayıt sistemi ile 48 öğrenci alınmıştır. Bundan sonra 2003-2004 ve 2004-2005 yıllarında sınav ile okulu kazanan öğrencilerden her yıl 48 kişi okula kaydını yaptırmıştır. 2009 yılında, bir spor salonuna sahip olması için inşaat başlamıştır.




Rosetta Taşı

Rosetta Taşı ya da Reşid Taşı, Mısır'da kale yapımındaki bir kazı sırasında rastlantı eseri bir Fransız askeri tarafından bulunmuş, Mısır'da Fransızlar tarafından kurulmuş olan enstitüye gönderilmiştir.

Taş, belli başlı üç Mısır tapınağına gönderilmek amacıyla ve üç dilde yazılmış. Bu diller: Demotik (Mısır'da halkın kullandığı dil), Hiyeroglif ve Antik Yunancadır. Böylece Mısır halkı ile Mısır asilleri ve Yunanlar bu antlaşmayı rahatlıkla okuyabilmişlerdir.

Yüzyıllar boyunca çözülemeyen bir sır olarak kalan hiyeroglif, Napolyon'un 1798 yılındaki Mısır Seferi sırasında bulunan bu taşın yardımıyla çözülmüştür. Antik Mısır yazıları çözülmeden önce arkeologlar, Hiyerogliflerin Mısır'ın tufan'dan önceki yaşamına ait şekiller olduğunu düşünürlerdi. MÖ 196 yılında yazıldığı tahmin edilen bu taş adını bulunduğu Reşit (Rosetta) kasabasından almaktadır. Ağırlığı 760 kg dan daha fazla ve 114 cm uzunluğunda, 72 cm genişliğinde, 28 cm kalınlığındaki bu taş granit ya da siyah bazalttan yapılmıştır. Büyük İskender'in Mısır'ı fethinden sonra hüküm sürmeye başlayan Ptolemaios Hanedanı'nın hükümdarlarından biri tarafından yazdırılmıştır. O güne kadar okunamamış Demotik ve Hiyeroglif alfabelerinin yanı sıra, okunabilen Yunanca bir metnin de aynı taş üzerinde bulunması ile tek bir metnin üç ayrı dilde yazılmış olduğu görüşü pek çok araştırmacının ilgisini çekmiştir. Taşın ve dolayısıyla Hiyeroglifin sırrını çözen araştırmacı, 1822 yılında, eski Mısır yazılarının güncel kıpti diline benzediğini ortaya koyan araştırmacı Jean-Francois Champollion olmuştur. Yazıtın Yunanca kısmını Hiyerogliflerle kıyaslayan Champollion'a Demotik alfabesini 1814 yılında çözen İngiliz Thomas Young'ın çalışmaları da yardımcı olmuştur.

Antik Mısır'a ait yazıların çözülmesi ile birlikte Mısırbilim diye adlandırılan Antik Mısır bilimi doğmuş ve geçmiş yüzyılların açıklığa kavuşması kolaylaşmıştır. İngiliz koleksiyoncuların eline geçen taş, günümüzde British Museum'da sergilenmektedir.

Saltanatta, genç bir hükümdar babasının krallığının varisi olmuştur. O hükümdar ki hükümdarların efendisi, en şanlı, şereflisi, Mısır'ın kurucusudur ve onun dindarlığı tanrılara doğru, zaferleri düşmanların üzerinedir, o insanlığın uygar hayatını geliştirmiş olandır, Otuz Yıl Festivallerinin efendisi, Ptaah kadar yüce, Ra gibi bir kraldır. O aşağı ve yukarı ülkelerin muhteşem hükümdarıdır. Philopatores'in evladı, Ra'nın zafer bahşettiklerinden olmaya, Ptaah'ın kabul edip onayladıklarından biri, Amon'un yaşayan suretidir. Ra'nın oğlu, Ptolemaios, -sonsuza dek yaşayacak olan, Ptaah'ın sevdiği- dokuzuncu yılında, Aetos oğlu Aetos tanrı Alexander'in rahibi,ve tanrı Soteres'in, ve tanrı Adelphoi'in ve tanrı Euergetai'in, ve tanrı Philopatores'in rahibi olduğunda, Xandikos ayının dördünde, Mısırlıların takviminde Mekhir ayının onsekizinci gününde, Diogenes 'in kızı Areia, Philadelphos'ın kız kardeşi ve karısı, kraliçesi ve Ptolemaios kızı Irene Arsinoe Philopator'un rahibesi oldu.

Orada kahinlerin ve rahiplerin başı ile tanrılığın hükümdar kıyafetini giydirmek için tapınağa girmiş olan ve yelpaze taşıyıcıları ve kutsal yazıcılar ve Memphis'in kralıyla tanışmaya ülkenin her yanındaki tapınaklardan gelmiş bütün diğer rahipler, babasının krallığına varis olan -sonsuza dek yaşayan ve Ptaah'ın sevdiği, Ptolemaios(V), Tanrı Epiphanes Eukharistos'un kabul seremonisi için bir araya geldiler. Onlar, Memphis'teki tapınakta bir araya geldikleri bugün ilan ettiler ki:

Kral Ptolemaios ve Kraliçe Arsinoe'nin oğlu, Ptaah'ın sevdiği, sonsuza dek yaşayacak, Kral Ptolemaios, Tanrı Epiphanes Eukharistoris, tapınaklara da onların içinde ikamet edenlere, onun hükmü altında olan diğerlerlerinin hepsine olduğu gibi iyiliklerde bulunmuştur. Onun tanrı olarak varlığı hem tanrılıktan hem Osiris ve İsis'in oğlu, -babasının intikamını almış- Horus'a benzer bir iyilikten çıkmıştır. Onun iyilikseverliğindeki isteklilik tanrılara doğrudur, tahıl ve para olarak gelirleri tapınaklara bahşetmiştir ve Mısır'a daha da çok bolluk ve refah getirmek için daha fazla harcama yapmayı ve tapınaklar kurmayı üstüne almıştır. O bütün kendi yol yöntemlerinde hep cömert olmuştur. Mısır'da mecburi olarak toplanan gelir ve vergi borçlarını bağışlamış, diğerlerini hafifletmiş, bu düzenlemeyle insanlar ve tüm diğerlerinin onun saltanatı boyunca mal-mülk sahibi olabilmesi mümkün hale gelmiştir. O Mısır'da ve krallığın geri kalanında bulunanların borçlarını affetmiş, çok uzun zamandır hapishanelerde bulunanları ve suçlamalar nedeniyle göz altında bulundurulanları affetmiştir, onlara karşısında mesul bulunduklarından özgür bırakılmıştır;
ve;

Tanrıların hoşuna gidecek biçimde tapınakların gelirlerinin sürmesini ve onlara senede bir olarak para yahut tahıl olarak ödeme yapılmasını , babasının saltanatında da tanrılara tahsis edilmiş olan mal-mülklerin, bağların ve bahçelerin gelirinin de keza aynı şekilde tapınaklara verilmesini emretmiştir;
ve

O bunun yanında rahiplere yönelik saygıyla, rahipliğe kabul ediliş için ödenen verginin, kendi saltanantının ilk yılında, babasının saltanatı boyunca belirlenip uygulanandan daha fazla olmamasını emretmiştir; ve rahipliğin buyruğundakilerin yılda bir defa İskenderiye şehrine gelme zorunluluğunu da kaldırmıştır.

O, donanma için kamulaştırılmış gemilerin bundan böyle istihdam edilmesini emretmiş ve tapınaklar tarafından hükümdarlığa keten kumaş olarak ödenen verginin ikinci ve üçüncü kalitede olanlarını bağışlamıştır. Eski dönemden kalmış ve ihmal edilmiş her ne var ise, en uygun duruma gelecekleri biçimde, tanrılara karşı geleneksel görevlerin,borçların uygun biçimde ödenmiş olmasına da dikkat edilerek restore edilmiştir; ve ayrıca o adaleti hepsine, Muhteşem ve yüce Tanrı Toth gibi eşit