temeli hem düşük seviyeli servisleri(örnek olarak hafıza yönetimi, veritabanı iletişimi ya da web istemleri sunumu) hem de son kullanıcılar ve yöneticiler için yüksek seviyeli araçları içerir. Bu araçlar, direkt olarak tabandaki işletim sisteminde çalışan çalıştırılabilirler(SAP kernel) olabilir ya da ABAP'da geliştirilmiş ya da web tabanlı arayüzler olabilir. SAP temeli, iş uygulamaları, işletim sistemi ve veritabanı arasında bir soyutlama tabakası sağlar. Bu, uygulamaların direkt olarak özel bir sunucuya ya da veritabanı platformuna bağımlı olmamasını ve bir platformdan diğerine kolaylıkla taşınmasını sağlar.

SAP temeli şu anda UNIX (AIX, HP-UX, Solaris, Linux), Microsoft Windows, IBM System i üzerinde i5/OS (formerly iSeries, AS/400) ve IBM System z üzerinde z/OS (resmi olarak zSeries, S/390) sistemlerinde çalışır. Desteklenen veritabanları DB2, Informix, MaxDB, Oracle ve Microsoft SQL Server dır. (Informix için destek SAP Basis 7.00 sürümü ile beraber kaldırılmıştır).

Tüm SAP verileri bir SAP isteminde bulunur ve tüm SAP yazılımları bu sistem üstünde çalışır. Böyle bir sistem merkezi bir ilişkisel veritabanı ile veri tabanındaki verilere ve uygulamalara erişen bir ya da daha fazla uygulama sunucusundan (örnekler) oluşur. Bir SAP sistemi boyut ve performans gibi nedenlerden en az bir ya da daha fazla örnek içerir. Çok örnek içeren bir sistemde yükleme dengeleme mekanizmaları yüklemenin uygun uygulama sunucularına dağılmasını sağlar. web uygulama sunucusu kurulumları tipik olarak üç sistemden oluşur: geliştirme sistemi, test etme ve kontrol sistemi, üretim sistemi. Biçimlendirme daha fazla sistem içerebilir: buna birim sistemi ve üretim öncesi testi için ayrık sistemler kullanılmasını örnek verebiliriz, biçimlendirme daha az sistem içerebilir buna olarak da ayrık kalite kontrol sistemi olmadan, sadece geliştirme ve üretim sistemlerinin bulunduğu bir biçimlendirmeyi örnek verebiliriz, yine de genellikle üç sistemli düzenleme kullanılır. ABAP programları geliştirme sisteminde oluşturulur ve ilk teste verilir. Sonra biçimlendirmedeki farklı sistemlere dağıtılır. Bu işlemler eş zamanlılık kontrolünden, versiyon yönetiminden ve programların kalite kontrol ve üretim sistemleri üzerine yerleştirilmesinden sorumlu olan değiştirme ve taşıma sisteminin kontrolü altında yer alır.

Web uygulama sunucusu üç katmandan oluşur: veri tabanı katmanı, uygulama katmanı, ve sunum katmanı. Bu katmanlar aynı ya da farklı fiziksel makineler üstünde çalışır

Örnek:





Yeni, Kemalpaşa

Yeni, İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalle.

Kemalpaşa ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. 5216 Sayılı Büyükşehir Belediye Yasası kapsamına girmeden önce Bağyurdu beldesine bağlı olan bölge, belde belediyesinin kapatılmasıyla mahalle hâline getirilerek İzmir Büyükşehir Belediyesine bağlanmıştır.




Folik asit

Folik asit ("Folat-polisin", CHNO) B grubundan bir vitamindir (B9). Yeşil yapraklarda yaygın olarak bulunduğundan bu ad verilmiştir. Çünkü Latincede "folum" yaprak manasındadır. Mitchell ve arkadaşları bu vitamini, 1941 yılında ıspanak yapraklarında keşfettiler.

Kimyaca adı "pteroil glutamik asit" (PGA)tır. Çünkü "pteridin", "PABA" ve "glutamik asit" bileşiminden oluşmuştur. "Bc" faktörü de denir. Bu madde suda mızrak şeklinde kristallenen portakal sarısı renginde bir katıdır ısıtılmakla erimez, fakat 250 °C'de esmerleşerek bozunur. Serbest asit halinde az, fakat sodyum tuzu halinde suda çok çözünür. Bazik ve nötr çözeltilerinde ısıya pek dayanıklı değildir.

Eksikliği sonucu megaloblastik anemi meydana getirir. Tropikal bölgelerde çok rastlanır. Bu eksikliğin başlıca sebebi protein-kalori eksikliğine dayanmaktadır. Normal beslenen insanlarda ancak sindirim bozukluğunda ve gebelikte görülebilir. Sarada kullanılan ilaçlar verilirken de bu vitaminin verilmesi gerekir. Bazı antibiyotikler (mesela Trimetoprim + Sulfamid kombinasyonları) bu vitamini yok edebilmektedir. Bira, şarap, rakı vs. fazla içen kimselerde bu vitamin eksikliği oldukça sık görülmektedir.

Bu vitamin, ince barsak epitelinde bulunan bir karbonksipeptidaz enziminin yardımıyla, besinlerde bulunan poliglutamil şeklindeki folatlar parçalanarak serbest folat şeklinde ince barsakların üst kısımlarından emilir. Bu arada bazı değişikliğe uğrayarak kanda metil tetrahidrofolat şeklinde bulunur. Karaciğerde de bu şekilde depo edilir. Bu depo 5 mg kadardır. Barsakta da ayrıca bir miktar üretilir. Bir karbon atomlu köklerin, moleküller arasındaki geçişlerinde önemli rol oynar. Bazı amino asitlerden aldığı köklerin pürin ve pirimidin sentezinde kullanılır. DNA'nın sentezinde vazife alır. Bu vazifeyi yapabilmesi için bu vitaminin 5,10- metiltetrahidrofolat halinde olması gerekir. Bu geçiş ise B12 yokluğunda mümkün olmaz. Buna göre megaloblastik kansızlığa, B12'nin, dolaylı olarak tesiri vardır.

Folik asit, megaloblastik kansızlığın tedavisinde günde 5–10 mg vererek kullanılır. Tedaviye demir de katmak gereklidir. Çocuklara koruyucu olarak 0,5 mg bu vitaminden verenler vardır. Keçi sütü bu vitamin bakımından fakirdir. Bu sütle beslenen çocuklara bu vitamin de ilave edilmelidir. Sara hastalarına bu vitaminin B12 ile birlikte gerektiği zaman verilmesi uygun olur.

Bu vitaminden günlük olarak serbest folat üzerinden 200, toplam folat üzerinden ise 300 mikrograma ihtiyaç vardır. Günde 100 mikrogram olanlarda bile eksiklik görülmemektedir. Gebelikte ihtiyaç % 50 kadar artar. Bu vitamin nebati ve hayvani gıdaların bir çoğunda bulunur.






Fren sistemi

Fren sistemi, motorlu taşıtın yavaşlamasını ve durmasını sağlayan düzenek. Yokuş aşağı inen taşıtın hız kazanmasını önlemek, duran taşıtın bu durumunu sürdürmek üzere de kullanılır. Fren sistemi taşıttaki kinetik enerjiyi sürtünme yoluyla ısı enerjisine çevirerek taşıtın durmasını veya yavaşlamasını sağlar.

Aracı durduran frenleme kuvveti genellikle teker lastiği ile lastiğin üzerinde döndüğü zemin arasındaki bağlantıdan doğar. Frenleme kuvvetine hava direnci, yokuş direnci, sürtünme direnci gibi kuvvetlerin etkisi de vardır. Bu dirençleri yenen kuvvet ortadan kaldırılacak olursa taşıtın yavaşlamasına veya durmasına sözü edilen dirençler sebep olur. Diğer taraftan taşıtın yavaşlamasına yardımcı olan motorun frenleme gücü de vardır. Vites kutusu pirizdirek durumunda iken gaz pedalı bırakıldığı zaman mevcut hızı sağlamak için sarfedilen gücün takriben üçte biri kadar bir frenleme gücü oluşur.

100 km/sa. hızla giden bir taşıttan şu sonuçlar alınmıştır:

Frenleme sırasındaki yavaşlama ivmesi (negatif ivme) sabit olduğu kabul edilirse Newton'un ikinci atalet prensibine göre :

E = e.F (kgm)

F = G / g, α


e = E / F = v2 / 2 α (m)

t = v / α (sn) 

Gücü 80 bg olan bir motor kalkıştan 36 sn. sonra otomobilin hızını 130 km/sa. sürate çıkarabilir. Buna karşılık frenler 130 km/sa. hızla giderken tam uygulandığında aracı 4,5 sn’de durdurabilir. Bu hızdaki aracı durdurmak için geçen zaman duran aracı hızlandırmak için geçen zamanın 1 / 8’i olmaktadır. Buna göre frenlerin gücü 8 x 80 = 640 bg’dir. Fren gücü her zaman için motor gücünden yüksek olmalıdır.

Taşıtı kullanan kimse ani bir tehlike ile karşılaşınca taşıtı mümkün olduğu kadar kısa bir zamanda ve mesafede durdurmak zorunda kalır, Bu çeşit frenlemeye maksimum frenleme denir. Maksimum frenleme kuvveti aderansa eşit kabul edilir. Frenleme kuvveti maksimum olduğu zaman durma mesafesi ve durma zamanı minimum olur.

Aracı kullanan kimsenin tehlikeyi gördüğü andan fren pedalına basmasına kadar geçen süreye intikal süresi denir. Bu süre yaklaşık 0,75 sn.’dir.



Arka tekerleklerin yere temas noktası etrafındaki döndürme etkisi atalet kuvvetinin ön tekerlekler etrafındaki döndürme etkisini dengeler.

L.W = h.m.G

W = h, M, G / L olur.

Küçük taşıtlarda h / L genellikle 1 / 5 civarındadır. m = 0,6 alınırsa W = 0,12 G olur. Azami frenlemede taşıt ağırlığının %12’si öne kayar, Bu nedenle ön fren kuvveti arka fren kuvvetinden büyük yapılır.

Fading, ısı etkisiyle fren gücünün düşmesidir. Otomobil fren sistemindeki en büyük problem sürekli kullanımda ısınması ve belli bir sıcaklığın üzerinde balataların aşırı ısı nedeniyle kaydırmaya başlamasıdır. Bu ısınma problemini ortadan kaldırmak için üreticiler soğutmalı fren diskleri üretmektedir, Bu diskler iki katmandan meydana gelir. Disk katmanlarının arasında bulunan boşlukta sürekli hava akımı olduğundan disk aşırı ısınmaz ve balataların kaydırma sorunu azalır. Diğer bir yöntem ise fren diskleri üzerinde delikler açarak havayla temasını artırmaktır. Genellikle oto sanayi sitelerinde başvurulan bu yöntem yine ısınmayı azaltarak frenleme gücünü artırmayı amaçlar. Bu yöntemler genellikle sportif kullanıma yönelik otomobillerde kullanır. Bu çalışmalar kontrolsüz olarak yapıldığında fren diskinin dayanıklılığını azaltarak çatlama riskini artırabilir.

Otomobil fren sistemlerinde kullanılan seramik diskler frenleme sırasında yüksek ve sabit bir sürtünme düzeyi sağlar. Disk frenler sayesinde frenlemede ısı sorunu kalmaz ve hem fren mesafesi azalır hem de fren gücünde ısınmadan kaynaklanan azalma olmaz.

Karbon seramik fren diskleri geleceğin otomobil fren teknolojisi açısından çok önemli bir yere sahiptir. Formula 1 araçlarında da kullanılan seramik diskler 1999 yılında Porsche trafından geliştirildi. PCCB (Porsche Ceramik Composit Brake) adıyla anılan sistem yüksek performanslı lüks otomobillerde kullanılmaktadır.

Seramik disklerin özellikleri şunlardır:

Seramik disklerin dezavantajı pahalı ve az bulunan bir sistem olmasıdır.

Sistem bir otomobilde ilk kez 1967 yılında İngiliz üretici Jensen tarafından hayata geçirilmiştir. Günümüzde trafik güvenliği açısından önemli katkılar içermekte ve kritik fren anlarında aracın direksiyon ve sürüş güvenliğini sağlamaktadır. Anti-Patinaj Sistemleri (ASR)1987 yılında piyasaya sürülmüştür. ASR sistemi ilk kalkışta ve hızlanmada, tahrik tekerleklerinin aşırı dönmesini engelleyerek, aracın güvenli hareketini sağlar. Bu sistemin diğer kısaltılmış adı ingilizce anlamından dolayı ETC (Electronic Traction Control) olarak da bil