faktörlere örnek olarak verilebilir.




ISMN

ISMN, (Uluslararası Standard Müzik Numarası, İngilizce "International Standard Music Number")

ISMN, ISO Standard 10597'ye dayanan bir numaradır. Numara 1993 tarihinde ISBN sistemine benzer bir sistem olarak yaratıldı; aslında ISMN, on haneli sayıların karıştırılmaması için küçük degişiklikler içeren ISBN'den baska bir şey değildir.

ISBN sisteminin kapasitesi çok büyük ise de dünya çapındaki yayınların kapasitesi de bir o kadar büyük. ISBN'in büyük bir kısmı halihazırda tanımlanmıs ve ayıilmış olduğu için, bu sayının bir de çok miktardaki müzik yayınlarını kapsamasi güç olurdu. Işlevsel bir sistemi tıkamak yerine, ikinci bir on hanelik sete baslamak daha mantıklı göründü.

ISMN basılı müziğin yanı sıra konuyla ilişkili bibliyografik verilerin işlenmesi ve kullanımın düzenlemek için tasarlandı. ISMN uluslararası 13 hanelik barkod ile uyumludur.

ISMN yayımcı tanımlayıcıları International ISMN "Music Publishers' Directory" içinde listelenecektir; bu da uluslararası müzik ticaretini kolaylaştıracaktır.

ISMN tek tek şirket katalogları yerine kapsamlı bir ticaret rehberi olan "Music in Print" için olmazsa olmaz koşuldur. Bu rehber pazarlama ve satış alanında yeni bakış açıları getirecektir.

ISMN bir şirket ya da ulusal bir sistem değil, uluslararası bir sistem olduğu için uluslararası dayanısma ve bilgi değişimini sağlar.

ISMN küresel bir bağlamda EDI (Elektronik Veri Değişimi) için gereklidir.





Christian Goldbach

Christian Goldbach, (d. 18 Mart 1690, Königsberg - ö. 20 Kasım 1764, Moskova), Sayılar teorisi konusunda çalışmalarıyla ünlü Alman matematikçi.

Goldbach, 18 Mart 1690’da Prusya’nın Königsberg (şimdiki Rusya, Kaliningrad) şehrinde doğmuştur. Babası bir pastördü. Königsberg Albertus Üniversitesi'nde matematik ve hukuk okudu. 1725 yılında Sankt-Peterburg’da tarih ve matematik profesörü olmuştur. 1728 yılında Çar II. Petro’ya özel dersler vermek amacıyla Moskova’ya yerleşmiş, burada bir süre kaldıktan sonra Avrupa’ya gitmiştir. Avrupa’da, dönemin önemli matematikçileriyle görüşmek üzere dolaşmış, Leibniz, Euler, Bernoulli, De Moivre, Bilfinger ve Hermann gibi matematikçilerle tanışmıştır.

Goldbach’ın önemli çalışmaları Sayılar teorisi üzerinedir. Nerdeyse tüm akademik başarıları, Sayılar teorisi üzerine yaptığı çalışmalardan ve yayınladığı makalelerden dolayıdır. Goldbach, çalışmalarında dönemin ünlü sayı kuramcısı Euler’le sürekli diyalog halinde olmuştur. Matematikçiye asıl ün kazandıran çalışması, asal sayılar ile ilgili öne sürdüğü varsayımdır. Goldbach’a göre “"2’den büyük her çift sayı, iki asal sayının toplamı olarak ifade edilebilir".” Goldbach, bu varsayımından 1742’de Euler’e gönderdiği ünlü mektubunda bahseder. Goldbach asal sayılarla ilgili olarak ayrıca, "her tek sayının üç asal sayının toplamı" olduğunu da söylemiştir (Goldbach hipotezi). Ancak bu iki varsayımıyla ilgili olarak herhangi bir ispat sunmamıştır. Goldbach’ın birinci varsayımı hala doğruluğu kanıtlanmamış bir teori olarak görülmesine rağmen, ikinci varsayımı 1937’de Vinogradov’un çalışmaları sonucu ispatlanmıştır.

Goldbach ayrıca, Sonlu toplamlar, Eğriler teorisi ve Denklemler teorisi üzerine de çalışmıştır.

20 Kasım 1764’de Moskova’da ölmüştür.




Taras

Taras, Yunan mitolojisinde Poseidon ve peri Satyrion'un oğlu. Mora yarımadasından güney İtalya'ya kadar seyahat etmiştir. Güney İtalya'daki "Taras" isimli Yunan koloni şehrinin kurucusu olarak anılır. Bu şehir Latince ""Tarentum"", bugün ise ""Taranto"" olarak adlandırılmıştır.





Lenfosit

Lenfosit, bir lökosit (akyuvar) tipidir. Kanda dolaşan lökositlerin yaklaşık olarak yarısını oluştururlar. Pluripotansiyel kök hücrelerden (hemositoblast) ürerler. Kanda dolaşan lenfositler, alyuvarlardan biraz büyükçe oldukları halde yine de küçük hücre grubuna girerler. Ayrıca lenfosit bağ doku hücresidir.
Perifer dolaşımda bulunan lenfosit alt grupları kabaca T, B ve NK (Doğal öldürücü) hücreler olarak sınıflandırılabilir. Kanda dolaşan lenfositlerin ortalama %80’ini T hücre, %10’unu B hücre geri kalan %10’unu ise NK hücreler oluşturmaktadır. Bu oranlar hücrelerin alındığı dokuya göre değişebilmektedir, timusta hücrelerin nerede ise %90’ı T hücre iken dalak ve lenf düğümünde %30-40 oranında T hücre görülmekte, B hücreler daha baskın oranda (%60-70) izlenmektedir.
Işık mikroskobu altındaki görüntülerine göre lenfositler, "büyük granüler lenfositler" ve "küçük lenfositler" adında iki ana gruba ayrılır. Lenfosit alt kümeleri, işlevsel olarak da görünüşleriyle bağıntılıdır. Hepsi olmasa da çoğu büyük granüler lenfosit, çoğunlukla doğal öldürücü hücreler olarak bilinirler. Küçük lenfositler iste T lenfositleri ve B lenfositleridir.


Sıradan bir insan vücudu ortalama 10 "lenfoid hücre" içerir ve "lenfoid doku" toplam vücut ağırlığının %2 sini oluşturur. Lökositlerin %20-40 kadarı lenfositlerdir.
Lenfositler için normal değer bir litre kanda (1-5)x10dur.
Lenfositozis (kandaki lenfosit sayısı>5x10/L) viral enfeksiyonlara (EBW, CMV, HIV, TBC, toksoplazmolizis gibi kronik enfeksiyonlar) tepki olarak oluşur. Aynı zamanda KLL ve bazı lenfoma hastalıklarında da ortaya çıkar.




Oktan

Oktan bir alkandır. Kimyasal formülü CH(CH)CHdür. 18 adet izomeri bulunur.

Oktanın 18 izomeri vardır :




Petrol

Petrol, neft ya da yer yağı, hidrokarbonlardan oluşmuş, sudan yoğun kıvamda, koyu renkli, arıtılmamış, kendisine özgü kokusu olan, yer altından çıkarılmış doğal yanıcı mineral yağı. Latincede taş anlamına gelen "petra" ile yağ anlamına gelen "oleum" sözcüklerinden oluşmuştur ("Petra oleum" = Petrol).

Petrol halk arasında, yalnız belirli bir yakıt (benzin, gazyağı, dizel - motorin, motor yağı, fuel oil) olarak bilinmesine rağmen, aslında petrol kelimesi doğal halde bulunan ve yeraltından çıkarılan işlenmemiş "ham petrol" anlamına gelmektedir.

Petrol, hidrokarbonların karışımından meydana gelmiş olup, her zaman sabit bir kimyevî bileşimi yoktur. Doğal akaryakıt olan ham petrol, bulunduğu memleketlere göre değişen bileşimler gösterir. Örneğin; Amerika'da özellikle Pensilvanya bölgesinde çıkarılan petroller genellikle hidrokarbon sınıfından olan bileşikleri, Rusya petrolleri, kötü kokulu naften sınıfından bileşikleri; Romanya petrolleri ise bu ikisinin bir karışımını içerir.

Çeşitli tipteki petrollerin kendine has ağırlıkları 0,80-0,96; alevlenme noktaları 15-120 °C ve ortalama ısıtma kuvvetleri 10,500 kcal/kg'dır. Ortalama elementel bileşimleri ise; karbon %84, hidrojen %12, oksijen %1 olup çok az miktarda da kükürt bulunur. Teksas ve Kaliforniya petrollerinde kükürt diğerlerine oranla fazladır.

Değişik kimyasal içeriğe sahip hidrokarbonların bir araya gelerek oluşturduğu değişik kimyevi bileşimde olan çok sayıda petrol tipi bulunmaktadır (Örneğin: parafin bazlı petrol, asfalt bazlı petrol gibi).

Yüz milyonlarca yıl önce, denizlerde yaşayan ya da suların denizlere sürüklediği hayvan ve bitki kalıntıları anaeorabik bir ortamda, gerekli şartlar altında (ısı basınç ve mikroorganizmaların etkisiyle), ham petrole benzer kerojeni meydana getirmiştir. Kerojen sonradan, yukarı tabakalara doğru göç etmesi esnasında gittikçe değişmiş ve ham petrolü meydana getirmiştir. Bu yüzden de hiçbir sahanın ham petrolü, tam olarak öteki bir sahanın ham petrolüne uymaz; muhakkak az çok farklar bulunur. Hatta bu durum, aynı bir petrol sahasında bile, çoğu zaman görülür.

OPEC'in kurucusu Venezuellalı politikacı Juan Pablo Pérez, doğaya ve dünya siyasetine yaptığı olumsuz etkilerinden dolayı petrolü "şeytanın pisliği" olarak tanımlamış ve gelecekte insanlığın mahvına sebep olacağını öngörmüştü.

Günümüzde ekonomi, siyaset ve teknolojide oldukça önemli olan petrol, herhangi bir şekliyle antik zamanlardan bu yana kullanılagelmiştir. Öneminin artışı ise, içten yanmalı motorların keşfi, sivil havacılığın artması ve petrolün Organik Kimya'da ve özellikle plastik, yapay gübre, çözücü, yapıştırıcı ve böcek zehri üretimindeki öneminden ileri gelmiştir.

Herodotus ve Diodorus Siculus'a göre,  4000 yıldan daha önce, Babil'de Kule ve duvarların inşasında asfalt kullanılmıştır. Babil yakınındaki Ardenicca yakınlarında ve Zacynthus' ta zift kaynakları vardı. Fırat nehrinin şubelerinden Issus nehri kıyılarında çok miktarda zift bulunuyordu. Antik İran tabletlerine göre, İran medeniyeti zamanla sağlık ve aydınlatma alanlarında petrol kullanmıştır. MS 347'de Çin'de bambu kaplı kuyulardan petrol üretilmiştir. Myanmar'a giden erken dönem İngiliz araştırmacıları Yenangyaung'da gelişmiş bir petrol üretim endüstrisi olduğunu ve 1795'te elle kazılmış yüzlerce petrol kuyusunun üretimde olduğunu kaydederler. Yenangyaung'daki Petrol sahalarının mitolojik orijini ve bu sahaların 24 ailenin tekelinde bulunması çok eskiden beri kullanılan kaynaklar olduklarını belirtir.

Pechelbronn (Zift Çeşmesi) petrolün Avrupa'da ilk olarak bulunduğu ve kullanıldığı yerin adıdır. Petrolün suyla karışık olarak yüzeye çıktığı Erdpechquelle, 1498 den bu yana sağlık vb. amaçlarıyla kullanılan bir kaynaktır. Ayrıca 18. yüzyıldan bu yana petrol kumlarından da petrol üretilmektedir.

Aşağı Saksonya'daki Wietze'de doğal asfalt/bitumen 18. yüzyılda bulunmuştur.

Pechelbronn'da da Wietze'de de kömür endüstrisi petrol teknolojilerini domine etmiştir.

Petrol, denizlerdeki bitki ve hayvanların çürüdükten sonraki kalıntılarından oluşur. Bu kalıntılar deniz yatağında milyonlarca yıl boyunca çürüdükten sonra, geriye yalnızca yağlı maddeler kalır. Çamur ve büyük kaya katmanları altında kalan yağlı maddeler de petrol ve gaza dönüşür.

Petrolün kimyasal yapısı farklı uzunluklardaki hidrokarbon zincirlerinden oluşur. Bu zincirler, petrolün arıtım sürecinde, damıtma sayesinde ayrıştırılıp benzin, jet yakıtı, kerosen gibi ürünler elde edilir.

Bu alkanların genel gösterimi "CH" biçimindedir. Örneğin benzinde yaygın olarak bulunan 2,2,4-Trimetilpentanın ifadesi: "CH" biçiminde olup oksijen ile ısıveren tepkimesi şöyledir:

CH ("s") + 12.5 O ("g") → 8 CO ("g") + 9HO("g") + ısı

Petrolün veya benzinin kısmı yanması karbon monoksit ve