teli kürklerin ve balıkların şöhreti bütün dünyada meşhurdur. Yakutistan’ın en önemli kaynaklarından biri de yer altı zenginlikleridir. Ülkede elmas, altın, gaz, kömür, gümüş ve bakır çıkarılmaktadır. Mendeleyev tablosundaki bütün elementler Yakutistan’da bulunmaktadır. Elmas, Saha yurdunda çok önemli bir yere sahiptir. Bunların en değerlilerinden biri de Moskova’da müzede bulunan ve 342,5 karatlık pırlantadır. Yakutistan’ın hemen her bölgesinde elmas çıkarılmaktadır.





Yakutça

Yakutça, Yakut Türkçesi ya da Saha Türkçesi, Yakutların (Saha Türklerinin) konuştuğu lehçedir. Türk lehçelerinin Sibirya grubuna bağlıdır. 456.288 kişi tarafından konuşulur. Ayrıca Taymir Yarımadası'nın doğusunda yaşayan halkların ticaret dilidir (Ruslar hariç). Yakutçaya Sahaca da denir. Bu lehçeyi konuşanların çoğunluğu Rusya'ya bağlı Saha Cumhuriyeti'nde yaşar.


Ben:Min (Мин)
Sen:En (Ен)
O:Kini veya Ol (Кини, ол)
Biz:Bihigi (Биһиги)
Siz:Éhigi (Эһиги)
Onlar:Kinilér veya Olor (кинилэр, олор)

0 - nul.
1 - biir.
2 - ikki.
3 - üs.
4 - tüört.
5 - bies.
6 - alta.
7 - sette.
8 - ağıs.
9 - toğus.
10 - uon.
11 - uon biir.
12 - uon ikki
13 - uon üs.
14 - uon tüört.
15 - uon bies.
16 - uon alta.
17 - uon sette.
18 - uon ağıs.
19 - uon toğus.
20 - süürbe.
21 - süürbe biir.
30 - otut.
40 - tüört uon.
50 - bies uon.
60 - alta uon.
70 - sette uon.
80 - ağıs uon.
90 - toğus uon.
100 - süüs.
200 - ikki süüs.
561 - bies süüs alta uon biir

Türkiye Türkçesinde Türkçe menşeli söz başlarındaki Y ile başlayan sözcükler Kırgız Türkçesinde "C" sesi ile söylenirken Saha Türkçesinde "S" olmuştur. Öz Türkçede "Y" olan bu imce zaman içinde Türk topluluklarında Y>C>S şeklinde değişime uğramıştır. Türkiye, KKTC, Azerbaycan, Türkmenistan, Özbekistan ve Doğu Türkistan'da "Y" ile söylenirken Kazakistan'da "J", Kırgızistan'da "C", Altay, Hakas ve Tıva'da "Ç", Saha(Yakut) Yerinde ise bu imce "S" olmuştur.


[Saxaca - İngilizce Sözlük Сахалыы-Англиялыы Тылдьыта http://home.uchicago.edu/~straughn/sakhadic.pdf]




Tuna Kiremitçi

Tuna Kiremitçi (d. 24 Şubat 1973, Eskişehir), Türk şair ve müzisyen. Filibe kökenli bir ailenin çocuğu olarak Eskişehir’de doğdu. İlk şiirleri, Galatasaray Lisesi yıllarında Varlık dergisinde yayımlandı. Kendisine Yaşar Nabi Nayır Şiir Ödülü'nü kazandıran "Ayabakanlar" adlı kitabı, 1994 yılında okuyucuyla buluştu. 1997'de Bosnalı şair İzzet Sarayliç'le Erguvan Balkan Şiir Ödülü'nü paylaştı. Bunu 1998 tarihli ikinci şiir kitabı olan "Akademi" izledi.

Kiremitçi'nin 2002'de çıkan ilk romanı "Git Kendini Çok Sevdirmeden" büyük yankı uyandırdı ve o yılın sürpriz edebiyat olaylarından biri kabul edildi. 2003'te ikinci romanı "Bu İşte Bir Yalnızlık Var" ve şiirlerini derlediği "Bazı Şiirler Bazı Şarkılar" yayımlandı. 2005'te çıkan "Yolda Üç Kişi" adlı romanı da geniş bir okuyucu kitlesiyle buluştu ve beğeni kazandı. Daha sonra da 2007 tarihli "Dualar Kalıcıdır", 2009'da "Küçüğe Bir Dondurma", 2011'de "Selanik'te Sonbahar", 2012'de "Gönül Meselesi", 2015'te "Uçan Halıların Ayrodinamik Sorunları" ve 2016 yılında "Kendi Seven Ağlamaz" romanları yayımlandı. 

Genellikle sıradan insanların trajedilerini, günümüz toplumundaki kadın-erkek ilişkilerinin açmazlarını ve yaşlanmanın melankolisini hüzünlü, yer yer de gülümseten bir anlatımla işlediği romanları, Profesör Gürsel Aytaç tarafından Türk edebiyatında "romantik ironi" örnekleri olarak değerlendirilmiştir.

Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nde sinema eğitimi gören, kısa filmleri çeşitli festivallerde ödüller alan Tuna Kiremitçi, 2009'da ilk uzun metrajlı filmi Adını Sen Koy'u çekmiştir.

1990'lı yıllarda Kumdan Kaleler topluluğuyla etnik rock çalışmaları yapmış, besteci ve solist olarak bir albüme ("Denize Doğru"; 1996) imza atmıştır. 2007 yılında "Kendi Halinde" adlı ilk solo albümünü yayınladıktan sonra, 2013'te Atlas rock grubuyla bir albüme (Selam Yabancı, 2013) solist ve şarkı yazarı olarak imza atmıştır. Atlas grubu ile 2015 yılında Bir Uyumsuz Bulut adlı EP'yi kaydetmiştir. 

2010 yılında polisin yabancı uyruklu kadınları pazarlayan bir fuhuş mafyasına yaptığı operasyonda, ismine mafyanın müşterileri arasında rastladığı gerekçesiyle İstanbul Asayiş Şube Müdürlüğü'ne ifade vermeye çağrılmıştır. 
“Bu İşte Bir Yalnızlık Var” 2013’te sinemaya uyarlanmış, başrolleri Engin Altan Düzyatan ve Özgü Namal canlandırmıştır. “Dualar Kalıcıdır”ın 2014 tarihli tiyatro uyarlamasında Nurseli İdiz rol almıştır. Besteleri kendisi dışında Haluk Levent, Ajda Pekkan, Müslüm Gürses, Gülay, Demet Sağıroğlu, Renan Bilek, Eda Baba ve Esin İris gibi sanatçılar tarafından da seslendirilmiştir. 

Romanları 16 dile (Fransızca, Almanca, İtalyanca, İspanyolca, Arnavutça, Azerice, Farsça, Bulgarca, Yunanca, Romence, Estonca, Portekizce, Boşnakça, Arapça, Çince, Macarca) çevrilen Kiremitçi, bir oğul ve bir kız babasıdır. Bir dönem Cumhuriyet gazetesinde yazmıştır. 11 Haziran 2010'da Hürriyet gazetesinin Kelebek ekinde yazmaya başlamışsa da 2012 yılında görevine son verilmiştir. 2013-2014 yıllarında Aydınlık gazetesinde yazmıştır. 

İstanbul'daki yabancı hayat kadınlarıyla ilgili duygu ve gözlemlerinden "Lolita Çocuk Değil (Karakarga, Nisan 2016)" ve "Sivastopol Güzeli (Sözcükler, Ocak-Şubat 2016)" adlı kurgusal öykülerinde bahseden Kiremitçi, 2016'da romancılık kariyerine son verdiğini, sanat hayatını yalnız müzik ve şiirle sürdüreceğini açlıklamıştır. Aynı yıl "Tuna Kiremitçi ve Arkadaşları" albüm projesine başlamıştır. Eski ve yeni bestelerini Pamela, Özge Fışkın, Gonca Vuslateri, Öykü Gürman, Gülçin Ergül, Jehan Barbur, Yıldız Tilbe, Sena Şener, Gökçe Bahadır, Gülay gibi sanatçılarla düet olarak seslendirmiş, şarkıları her ay YouTube'da tek tek yayımladıktan sonra 2017'de "Tuna Kiremitçi ve Arkadaşları" adıyla ve Pasaj Müzik etiketiyle albüm olarak yayımlamıştır. Alternatif / indie kulvarındaki albümü müzik eleştirmeni Naim Dilmener (Hürriyet, 13 Ocak 2017) "Yeni bir yılla birlikte erkenden gelen iyi bir albüm" , gazeteci Asu Maro (Milliyet, 27 Ocak 2017) "Son dönemlerin en samimi işi" , müzik yazarı Yavuz Hakan Tok (Milliyet Sanat, 13 Şubat 2017) "Tuna Kiremitçi iyi bir şarkı yazarı. Güzel ve etkili melodiler, şiirli sözler buluyor, yazıyor ve bunu daha çok genç olduğu ilk dönemlerinden beri yapıyor." şeklinde değerlendirmiştir. 

Halen mezunu olduğu MSGSÜ Sinema-TV Bölümü’nde öğretim görevlisidir. 





Moore yasası

Moore Yasası, Intel şirketinin kurucularından Gordon Moore'un 19 Nisan 1965 yılında "Electronics Magazine" dergisinde yayınlanan makalesi ile teknoloji tarihine kendi adıyla geçen yasa.

Her 18 ayda bir tümleşik devre üzerine yerleştirilebilecek bileşen sayısının iki katına çıkacacağını, bunun bilgisayarların işlem kapasitelerinde büyük artışlar yaratacağını, üretim maliyetlerinin ise aynı kalacağını, hatta düşme eğilimi göstereceğini öngören deneysel (ampirik) gözlem.

1965 yılında, "mikroişlemciler içindeki transistör sayısı her yıl iki katına çıkacaktır" diyen Moore, daha sonraları 1975 yılında bu öngörüsünü güncellemiş ve her iki yılda bir iki katına çıkacak şekilde düzeltmiştir. Moore "18 ayda bir" ifadesinin de kendisi tarafından söylenmediği konusunda da ısrar etmiştir. Kendisi tarafından hiçbir zaman yasa olarak tanımlanmayan ifadesi, Kaliforniya Teknoloji Üniversitesi profesörü ve yüksek ölçekli indirgeme konusunun öncülerinden biri olan Carver Mead tarafından bu şekilde adlandırılmıştır.
Sözün ilk söylendiği 1965 yılından bu yana bu yasa çoğunlukla geçerli olmuştur. Yasa temel olarak bir tümleşik devrenin fiziki boyutunun devreyi oluşturan transistör sayısının karesiyle değiştiği anlamına gelir. Örneğin tümleşik devre bünyesindeki transistör sayısı iki katına çıkarsa devrenin boyutu dört katına çıkar.

Optik litografi yöntemi ile üretilen tümleşik devrelerde günümüzde silisyum yongalar üzerinde 65 nanometre (1 nanometre = 10m) boyutuna kadar büyüklüklerde, yani yaklaşık olarak 600 silisyum atomu boyutunda yapılar oluşturulabilmektedir. Kullanılan morötesi ışık dalga boylarının, atom fiziksel boyutlarının sınırlılığı ve küçük yapıların yüksek frekanslarda çalıştırılmasında ortaya çıkan çalışma düzensizlikleri, yeni bir tümleşik devre teknolojisi geliştirilemez ise Moore yasasının kısa bir süre içerisinde geçerliliğini yitireceğini göstermektedir.

Gordon Moore, 13 Nisan 2005 tarihinde kendisi ile yapılan bir söyleşide, öngörüsünün kısa bir zaman içinde geçerliliğini yitirebileceğini ifade etmiştir.

Nisan 2005'te Intel firması 19 Nisan 1965 tarihli "Electronics Magazine" dergisi sayısını satın almak için 10.000 ABD Doları teklif etmiştir.




Sütçüler (anlam ayrımı)





Meriç, Edirne

Meriç, Marmara Bölgesinin Trakya kesiminde, Edirne iline bağlı ilçe ve ilçe merkezi kasaba. Meriç ilçesi doğu ve güneydoğuda Uzunköprü, güneyde İpsala ilçeleri, batı ve kuzeyde de 56 km'lik bir sınırla Yunanistan ile çevrilidir. İlçe, adını Meriç Irmağı'ndan almakta ve 2 belde ile 21 köyden oluşmaktadır.

İlçenin doğal sınırlarını güneydoğu ve güneyde Ergene Irmağı, batı ve kuzeyde de Meriç Irmağı çizer. İlçe toprakları bu akarsular arasındaki dalgalı düzlükler ve ovalardan oluşur. Deniz seviyesinden yüksekliği, ortalama 34 metre'dir. En yüksek noktası 133 m'dir.

Bugünkü ilçe toprakları, 1361'de Osmanlıların eline geçti. Balkan Savaşları'na (1912-1913) kadar bugünkü ilçe topraklarının bir kısmı Sofulu'ya (Yunanca; "Souflion"), diğer bir kısmı da Uzunköprü'ye bağlıydı. Sofulu'nun elden çıkmasından sonra, bölge 1913'te Kavaklı adıyla ilçe yapıldı, 1919'da da Uzunköprü kazasına bağlandı. 1930'lara kadar Kavaklı ve Kavak adlarıyla anılan Meriç 1920'den 1922'ye değin Yunan işgalinde kaldı.

1936'da Büyük Doğanca köyü ilçe merkezi oldu, ilçenin Kavaklı olan adı da Meriç olarak değiştirildi. Meriç Belediyesi 1930'da kurulmuştur.

İlçe halkı geçimini tarımdan sağlar.Yetiştirilen başlıca tarımsal ürünler pirinç, buğday, ayçiçeği, şeker pancarı ve baklagillerdir. Az miktarda elma, üzüm, armut, susam ve arpa yetiştirilen ilçede hayvancılık da yapılır. İlçede çeltik atölyeleri ile peynir imalathaneleri vardır. İlçe halk