the Magicians” adlı kitaptan çok fazla kavram aldığını, bu kitabın da Cthulhu Mitlerinden oldukça etkilenmiş bir kitap olduğunu ve eski astronot teorisinin H. P. Lovecraft’ın 1926’da yazdığı kısa hikâyeleri “The Call of Cthulhu” ve 1931’de yazdığı “At the Mountains of Madness” adlı kitaptan ortaya çıktığı söylenmiştir.
2001’deki bir belgeye dayanarak konuşulduğunda, Däniken arşivindeki hiçbir öge uzaylı kökenli olmadığı için bu bilimsel topluluğu tamamıyla kanıtlayamamasına rağmen, “bugünün bilimi”nin “zaman gerçek olmadığından” böyle bir kanıtı kabul etmeyeceğini hissetmiştir. O, bunun insanları “ yeni muhteşem dünyaya” hazırlamanın ilk gerekli adımı olduğunu iddia etmiştir. Ayrıca kendisinin otel müdürlüğünden “eski dünya uzmanlığı”na atladığını da eklemiştir.

Däniken’e göre, bu serinin daha sonraki kitapları 32 dile çevrilmiş ve 63 milyondan fazla kopya satmıştır.

İsviçre, Interlaken yakınlarında bulunan Jungfrau Parkı, Gizem Park’ı olarak 2003’te açılmıştır. Däniken tarafından dizayn edilen bu park, dünyanın birçok farklı gizemini keşfetmiştir.

Ridley Scott, Prometheus adlı filminin Däniken’in ilk insan ırkı ile ilgili iddialarıyla alakalı olduğunu söylemiştir.

Roland Emmerich’in Stargate filminin iki DVD’si gözden geçirildiğinde, Dean Devlin’in “Is There a Stargate?” sahnesine “yazar Erich von Daniken Dünyayı uzaylıların ziyaret ettiğine dair kanıtlar bulduğunu söylemiştir.” Diyerek atıfta bulunmuştur.

Däniken, her bölüme uygun şekilde kendi teorileri hakkında konuştuğu H2 ve History Channel şovu Ancient Aliens’da zaman zaman sunuculuk yapmaktadır.

Däniken, İsviçre Yazarlar Derneği’nin, Alman Yazarlar Derneği’nin ve Uluslararası Pen Klubünün üyesidir. Boliviana Üniversitesi tarafından fahri doktora ile ödüllendirilmiş, Peru’daki Ica ve Nazca şehirlerinden Huesped Illustre ödülü almıştır. Brezilyada, altın ve platin Lourenco Filho ödülü almış ve Almanya’da “Order of Cordon Bleu du Saint Esprit” ödülünü kazanmıştır (Alman astronot Ulf Merbold ile birlikte). 2004’te, “Explorers Festival” ödülünü elde etmiştir.










Kuzey Anadolu Fay Hattı

Kuzey Anadolu Fay Hattı (KAF), dünyanın en hızlı hareket eden ve en aktif sağ-yanal atımlı faylarından biridir.

KAF sistemi, Anadolu Levhası'nın, güneyde Arap Levhası (senede 25 mm'leri bulan hızlı sıkıştırma hareketi ile) ve kuzeyde (neredeyse hiç hareket etmeyen) Avrasya Levhası'nın arasında kalması ve bu sebeple batıya doğru açılma şeklinde hızla hareket etmesi sebebiyle yüksek sismik aktivite göstermektedir.

KAF, 1100 km uzunluğunda sağ yönlü ve doğrultu atımlı aktif fay hattıdır. Yaklaşık Van Gölünden Saros Körfezine kadar tüm kuzey Anadolu'yu keser. Tek bir faydan oluşmaz, pek çok parçadan oluşan fay zonudur. Fay hattında; parçalanmış-ezilmiş kayaçlar, soğuk ve sıcak su kaynakları, gölcükler, traverten oluşumları, genç volkan konilerine rastlanır.

Fayın bazı kısımları depremler sırasında 0,5-1,5 m düşey, 1,5-4,3 m yatay atımlar yapmıştır. Genç Kuvaterner zamanından itibaren 800–1000 m yatay atım yaptığı ötelenen genç vadi yataklarından tespit edilmiştir.




Joseph Priestley

Joseph Priestley, (d. 24 Mart 1733; Yorkshire - ö. 6 Şubat 1804; Northumberland, Pensilvanya), İngiliz fizikçi, kimyager, filozof ve papaz.

Karbon dioksit üzerine araştırmaları ve oksijenin bulunuşuna katkıları ile bilinir.




Tokat kebabı

Tokat kebabı; taze kuzu eti, kuyruk yağı, patlıcan, domates, yeşil biber, patates, soğan, sarımsak ve özel pişirilmiş kebap pidesi kullanılarak yapılan Tokat yöresine ait bir yemektir. Özel kebap ocaklarında yapılır.

Küçük parçalar halinde kesilen etler baharat, biber ve soğanla terbiye edildikten sonra hafif yağlanmış şişlere takılmak üzere bekletilir. Şişlerin en başına bir parça kuyruk yağı takılır ve sebzelerin düşmemesi için patlıcanın sap kısmı da şişin ucuna takılır. Şiş üzerine bir et bir patlıcan ve sebze aralarına bir parça ince kesilmiş patates dizilir. Patlıcanların kabuğu alınmaz yarıdan kesilmiş ve uzun selvi doğranmış patlıcanlar önceden hafifçe tuzlanmalıdır. Bir şişe de sarımsaklar müstakil olarak takılır.

Kebap ocağının ortasında bulunan yatay demire şişler asılır. Fırının iki tarafında bulunan yatay bölümde yanan odunların ateşi ile pişmeye bırakılır. Fırının alt kısmında bulunan şaç tepsiye damlayan yağlar toplanır. Özel pişirilmiş pideler bir tepsiye yayılır. Pişen etler ve sebzeler bunun üzerine sıyrılır. Tepsinin ortasına pişen domatesler konulur. Üzerine toplanan yağlardan gezdirilerek servise alınır. Eski ustaların tabiriyle Tokat Kebabı sadece ısıyla değil ışıkla pişen bir kebaptır.




Andrea Camilleri

Andrea Camilleri (Porto Empedocle, Sicilya, 6 Eylül 1925), İtalyan yazarı ve yönetmeni.

Uzun süre senaryo yazarı olarak tanınmıştır. İlk eserini bastırmak için başvurduğu 14 yayınevinden geri çevrildikten sonra, Sicilya'da tanınan bir yazar olan Sciascia'nın desteğiyle burada ilk tarihsel romanını yayınlamıştır.

"Commissario Salvo Montalbano" karakterini 1994 yılında yazmış olduğu romanıyla tanıtan yazar, artık bu karakterle anılmaya başlamıştır. Camilleri, karakterin ismini İspanyol yazar Vázquez Montalbán'a olan hayranlığından dolayı seçmiştir. Yirmi yıldan beri Roma'daki Silvio d'Amico Drama Sanatı Akademisi'nde ders vermektedir.






Dino Campana

Dino Campana (20 Ağustos 1885 - 1 Mart 1932), İtalyan şair. The Canti orfici ("Orfik Şarkılar") isimli bir şiir kitabı yazmıştır. Çocukluğunu büyük ve kalabalık bir kır evinde geçirir. Ailesi Dino'yu yatılı bir okula verir. 12 yaşındayken ilk sinirsel rahatsızlığını geçirmiştir. Şiir yazmaya bundan sonra başlamıştır. Sibilla Aleramo oldukça popüler bir aşk serüveni yaşamıştır. Campana'nın dizelerindeki ifade biçimi bir noktada tekdüze gibi görünse de biçem ve imgesel açıdan çok zengindir, yıkıcılığı ve sadeliği açısından güçlüdür. 20. yüzyıl İtalyan şiirinin en önemli isimlerindendir.





Carlo Collodi

Carlo Lorenzini (d. 24 Kasım 1826, Floransa - ö. 26 Ekim 1890, Floransa) İtalyan İtalyan gazeteci ve yazardır. Pinokyo romanının yazarı olarak ve genellikle "Collodi" takma adıyla bilinir.

Carlo Lorenzini, yoksul bir ailenin çocuğu olarak Floransa'da dünyaya geldi. Gençliğinde ilahiyat okulunda okudu, ama Avusturya'ya karşı sürdürülen mücadelede Risorgimento (Yeniden Yükseliş) hareketini desteklemek için gazeteciliğe başladı. Ünlü takma adı Collodi, annesinin doğduğu yerin adıdır. Başlangıçta bu adı 1848’de kendi kurduğu mizah dergisi Il Lampione’deki (Sokak Lambası) yazılarını imzalamak için kullanmıştı. Dergi kurulduktan birkaç ay sonra sansür dairesi tarafından kapatıldı; ama Collodi yılmayarak 1853’de La Scaramuccia (Didişme) adlı yeni bir dergi kurdu. 1859’a kadar gazeteciliği sürdürdü, sonra Giuseppe Garibaldi’nin özgürlük mücadelesi veren kuvvetlerine katıldı. 1861'de İtalya Krallığı kurulunca, gazeteciliği ve silahlı eylemleri bırakarak şehri Floransa'ya geri döndü ve resmi görevler üstlendi: Önce sansür dairesinde çalıştı (onun gibi sansürden olumsuz etkilenmiş birisi için ilginç bir seçimdi bu), sonra valilikte görev aldı. Edebiyat çalışmalarına hiç ara vermemiş olmasına karşın, 1875’e kadar dikkat çekici bir başarı sağlayamadı. 1875’de, Floransalı bir yayınevi için Perrault’nun masallarını İtalyancaya çevirdi. Bu çeviri çalışması, çocuk edebiyatının büyülü dünyasını daha yakından tanımasını sağladı ve onu derinden etkiledi. Perrault çevirileriyle başlayan çalışmalarının doruk noktasını Pinocchio (Pinokyo) oluşturacaktı.

Yapıtlarından Giannettino 1876'da, Minuzzolo 1878'de yayımlandı. Pinocchio'nun (Pinokyo 1944, 1991) ilk bölümleri 1880'de Giornale dei bambini adlı çocuk dergisinde çıktı ve çok beğenildi.

Collodi, masalın sağladığı sonsuz anlatı olanaklarını yakından tanıyınca, mizacına en uygun yazınsal biçimi bulmuş oldu; bu, uzun süre devam edcek olan verimli yazarlık döneminin, çocuk kitapları yazarlığının başlangıcı oldu. 1876-1890 yılları arasında Giannettino’yu yayımladı. Bu yedi ciltlik yapıt, öğretici hikâyeler içerir. Bu arada, 1883’ten itibaren Il Giornale dei bambini’nin yayın yönetmenliğini üstlendi. Ama bu arada bir başka dergide Pinokyo’yu bölüm bölüm yayımlıyordu. Bu eserinin edineceği ün, öteki bütün çalışmalarını gölgede bırakacaktı.
Aslında, Collodi yorulmak bilmez bir kalem ustasıydı ve Pinokyo’nun yanı sıra birçok kitap yazmıştı. Bu eserleri arasında şunları sayabiliriz: Occhi e nasi (1811; Gözler ve Burunlar), Storie allegre (1887; Neşeli Öyküler) ve ölümünden sonra yayımlanan Note gaie (1892; Neşeli Notlar) ile Divagazioni critico-umoristiche (Eleştirel-Mizahi Konu Dışına Çıkmalar). Collodi 26 Ekim 1890’da aniden öldü.

Pinokyo, Türkçeye pek çok kez çevrilmiştir. Günümüzde de, yeni çevirileri ve baskıları çıkmaya devam etmektedir. Aşağıdaki liste, bu ilginin nasıl aralıksız sürdüğü konusunda bir fikir verebilir.

Le avventure di Pinocchio (1880)..


Vasfi Mahir Kocatürk'ün de bir çevirisi var, basım tarihi belirsiz; 25 kuruş / Rafet Zaimler Yayınevi

Pipì lo scimmiotto rosa (1887).





Natalia Ginzburg

Natalia Ginzburg, İtalyan yazar.

1916 Palermo doğumlu İtalyan yazar. 1991 yılında Roma'da vefat etmiştir. En önemli eserleri: Aile Sözlüğü, Şehir ve Ev, Tüm Dünlerimiz, Şehire Giden Yol, Manzoni Ailesi, Caro Michele, Akşamın Sesleri; denemelerini "Küçük Erdemler" ve "Hiç Bana Sorma" adlı 
kitaplarında toplamıştır.




Dacia Maraini

Dacia Maraini (d. 13 Kasım 1936 - Fiesole, İtalya) İtalyan yazarı.

Annesi, Salaparuta'lı (Sicilya) aristokrat Alliata ailesinden sanatçı Topazia Alliata; babası, kökeni Ticino, Birleşik Krallık ve Polonya'ya uzanan, özellikle Tibet ve Japonya hakkında yazmış olan Floransalı etnolog ve dağcı Fosco Maraini'dir. Maraini, kadın sorunlarına yoğunlaştığı çok sayıda oyun ve roman yazmış ve eserleriyle birçok ödül kazanmıştır. Ödülleri arasında, "L'età del malessere" (1963) ile kazandığı Formentor Ödülü, "Isolina" (1985) ile kazandığı "Fregene Ödülü", "La lunga vita di Marianna Ucrìa" (1990) ile kazandığı Campiello Ödülü (İtalya'da yılın kitabı ödülü), "Buio" ile kazandığı Strega Ödülü sayılabilir.

Daha k