" müstearı ile yazılar göndermişti. 1906'da ilk şiir kitabı “"Gizli Figanlar"”’ı imzasız olarak Mısır’da bastırdı. Ardından "El Cezire Mektupları" adlı eseri yayımlandı.

1908'de II. Meşrutiyet’in ilanı üzerine İstanbul'a döndü; İttihat ve Terakki Partisi’ne üye oldu. Bir süre Ebuzziya Tevfik ile birlikte Tasvir-i Efkâr gazetesini çıkardı. Daha önce Paris'te yayımladığı "Malumu İ'lam" isimli risaleyi yeniden bastırdı.

Yeni yönetim tarafından Basra (1909), Kastamonu (1910), Trabzon (1911) valiliklerinde görevlendirildi. 1912'de İstanbul'a gelerek "Hak Gazetesi"'ni çıkardı. 1913'te Musul ve 1914'te Bağdat valilikleri yaptı. Bağdat valisi iken Şıpka Kahramanı Süleyman Paşa’nın mezarını yaptırarak mezarının başında okunmak üzere bir hitabe hazırlamak istedi ancak bunu gerçekleştiremeyince bu arzusunu hitabeyi risale olarak “Süleyman Paşa” ismiyle bastırmak suretiyle gerçekleştirdi.

1915'te devlet memurluğundan ayrılıp tüm zamanını yazarlığa ayırdı. Yazılarını 1917’'e “"Batarya ile Ateş"” adıyla bastırdı. Aynı yıl Türk askerinin Galiçya Cephesindeki kahramanlıklarını anlatan “"Âsitân-ı Tarihte"” yayınladı.

1918’de “"Firâk-ı Irak"” adlı ikinci şiir kitabını yayımladı. Kitapta “Kübalılar" adlı şiir dışında tüm nesir ve nazım yazılar, Irak'ın Osmanlı Devleti’nden ayrılması üzerine kaleme alınmıştır.

1918'de Cenap Şahabettin ile birlikte Hadisat Gazetesi'ni çıkardı. İstanbul’un işgalinden sonra "Hadisat" Gazetesi'nde işgalcileri uyararak halkın böyle bir işgali kaldıramayacağını söyledi. "Vilayat-i Şarkiye Müdafaa-i Hukuk Cemiyetinin kurulmas›na öncülük etti. 23 Ocak 1920’de Darülfünun’da Türk dostu Pierre Loti'yi anmak üzere düzenlenmiş gibi gösterilen ancak Fransız kuvvetlerini protesto niteliği taşıyan toplantıda meşhur “"Pierre Loti Hitabesi"” ile dinleyicileri coşturdu. İstanbul'un işgalini sert dille eleştirdiği “"Kara Bir Gün"” başlıklı yazısı Hadisat’ta yayınlandığında büyük yankı uyandırdı. Yazısında İstanbul'a küstah bir Napolyon çalımıyla giren Fransız komutanını ayıplıyor, yeriyor, Paris'in de bir zamanlar Almanlar tarafından böyle işgal edildiğini hatırlatıyor, onları alkışlarla karşılayan azınlıkları da yerden yere vuruyordu. Bu hareketleri nedeniyle İngilizler tarafından Malta adasına sürüldü.

Süleyman Nazif, Malta’da 20 ay kadar kaldı. Oradayken “"Çal Çoban Çal"” adlı eseri basıldı (1921), “Daüssıla” adlı şiiri ününü iyice arttırdı. 1922’de İstanbul’a dönebildi.

Malta sürgünü dönüşünde milli duygulara hitap eden yazılar yazmaya devam etti. İstanbul Muallim Mektebi’nde verdiği “"Namık Kemal"” adlı konferansın metnini 1922’de aynı isimle bastırdı Aynı yıl, mektuplar ve makalelerden oluşan “"Tarihin Yılan Hikâyesi"” adlı eserinde son Osmanlı hükümdarı Mehmet Vahdettin'e şiddetle hücum etti. Padişahların halkın elinden gasp etmek suretiyle sahip oldukları mallarla ilgili makalelerini de 1922’de “"Çalınmış Ülke"” adıyla kitaplaştırdı. Daha önce Yeni Tasvir-i Efkâr gazetesinde yayınlanan “"Nâsîrîddün Şâh ve Bâbîler"” adlı eserini 1923’te yayımladı. Malta'da sürgündeki duygularını anlatan “"Malta Geceleri"” adlı üçüncü şiir kitabını 1924’te yayımladı. Cemiyet-i Akvam’daki İngiliz delegesinin Türkiye’deki Hıristiyan azınlığa yapılan muamelenin tespiti için bir heyet gönderilmesini istemesi ve aynı dönemde Fas’taki istiklâl mücadelesini bastırmak için Fransız, İspanyol ve İngiliz kuvvetlerinin birleşmesi üzerine Süleyman Nazif, bu konudaki makalelerini bir araya getirdiği “"Hazret-i İsâ’ya Açık Mektup"” adlı eserini 1924'te bastırdı. Bu, Hristiyanları İsa’ya şikayet eden bir şikayetname idi.

Ölümüne kadar yazdığı diğer eserler şunlardır: "Mehmet Akif" (1924, daha önce Servet-i Fünûn’da çıkan beş makalesinden oluşur), "Külliyât-ı Ziya Paşa" (1924), "İki Dost" (Ziya Paşa ve Namık Kemal, 1925), "Fuzûlî" (1926), "İmâna Tasallut-Şapka Meselesi" (Fes yerine şapka giyilmesi konusunda İskilipli Atıf Hoca ile giriştiği polemik yazıları 1925), "Kâfir Hakîkat" (1926, Fas Mücahidi Abdulkerim’in esir düşmesi üzerine yazmıştır), "Lübnan Kasrı’nın Sahibesi" (1926, Fransız romancı Pierre Benoit’ten çeviri roman), "Yıkılan Müessese" (1927, İttihat ve Terakki hakkında yazdıkları).

1927 yılı başında zatürreden öldü. Cenazesini kaldıracak malvarlığı dahi bulunmuyordu. Cenaze giderleri, Türk Hava Dergisine yaptığı birçok yazı yardımlarının yüklediği manevî bir borçla Türk Tayyare Cemiyeti tarafından karşılandı. Cenaze, belediye cenaze arabasıyla Ayasofya Camii'ne getirildi. Namazı orada kılındıktan sonra Edirnekapı dışında toprağa verildi. Kabri İstanbul Belediyesi’nce yaptırıldı. Daha sonra vefat eden yakın dostu milli şair Mehmet Akif, hemen yanı başına defnedilmiştir.





Theodore Roosevelt

Theodore "Teddy" Roosevelt (27 Ekim 1858, New York – 6 Ocak 1919, Cove Neck, New York (eyalet), Amerika Birleşik Devletleri'nin 26. başkanıdır. (1901 – 1909). 14 Eylül 1901 yılında henüz 42 yaşında iken başkanlığa geldi ve Amerikan tarihinin o döneme kadarki en genç devlet başkanı oldu. 1906'da Nobel Barış Ödülü'nü aldı. Cumhuriyetçi Parti'nin üyesi idi ve ikinci kez seçildiği bu görevden 1908 yılının sonunda kendi isteği ile ayrıldı. Sonrasında ise William H. Taft göreve geldi.

Theodore Roosevelt, 27 Ekim 1858 günü New York'un kozmopolit mahallelerinden birinde dünyaya geldi. Babası Hollanda göçmeni, annesi İngiliz asıllıydı. Genç yaşlarda spora, tarihe ve askeri konulara meraklıydı. Harvard College'ini 1880 senesinde bitirdi. Hemen ardından hukuk öğrenimi görmek üzere Columbia Üniversitesi'ne girdi. Ama konu ilgisini çekmediği için bir süre sonra okulu bıraktı. 1881'de, 23 yaşındayken, New York Eyalet Meclisine Cumhuriyetçi Üye olarak girdi. Yasama döneminin sona ermesinden sonra Dakota'daki çiftliğine çekilerek iki yıl orada yaşadı. Yeniden siyasete döndükten sonra, önce ABD Kamu Hizmetleri Komisyonu üyeliğinde bulundu (1889-1895), daha sonra da New York Kenti Polis Memurları Kurulu'nun başkanlığını yaptı (1895-1897). 1897 senesinde Başkan William Mc Kinley, Roosevelt’i Deniz Kuvvetleri Bakan Yardımcılığı'na getirdi. Küba'nın bağımsızlığını kazanmasında İspanya'ya karşı savaşta rol aldı. Avrupa devletlerinin, ABD'nin yanıbaşındaki küçük devletlerin iç işlerine karışmasına tahammül edemiyordu. 1898 senesindeyse Gönüllü Süvari Birliğinde albay rütbesiyle Porto Rico’ya gitti. Orada Kettle Hill denilen yerde San Juan Savaşını kazanınca ismi bütün Amerika'da duyuldu. O yaz New York valisi oldu. Bu görevi yaparken arkadaşı olan Senatör Henry Cabot Lodge tarafından zorla seçimlere iştirak ettirildi ve Başkan Yardımcılığına seçildi. Böylece başkan Mc Kinley’in yardımcısı oldu. 14 Eylül 1901’de Mc Kinley Bufallo, New York’ta suikast sonucu öldürülünce 42 yaşında Başkanlık koltuğuna oturdu. 1902'de eyaletlerarası ticaretle uğraşan şirketlerin defterlerini denetleyecek bir Şirketler Dairesi'nin kurulmasını öngören yasa tasarısını Kongre'den geçirmeyi başardı. Aynı yıl 18 Şubat'ta Sherman Antitröst Yasası'nı yeniden uygulamaya koyarak Northern Securities Company aleyhine bir dava açılmasını sağladı.

Kendisini işçi köylü olarak kabul ederek, bu sahaya hizmet götürmeye çalıştı. Büyük iş sahaları kurarak buraları sağlam kâidelerle idare edilmek üzere organize ettirdi. 1903 senesinde tren yolu taşımacılığı ve uzun süren kömür işletmelerindeki grevlerin kaldırılması konularında sert tedbirler aldı.

Donanmaya özel ilgi gösterip, zamanında ABD donanmasını dünyanın en güçlü donanması hâline getirdi. 1903 senesinde Panama Kanalı'nı açtırarak Amerika'nın iki sahilini kısa yoldan birbirine bağlamaya muvaffak oldu. Panama hükûmetini devirip Yeni Panama Devleti'ni kurdurarak, Amerika'nın gelecekte kanal üzerinde denetim kurmasını sağladı.

1904 senesinde ikinci defa başkanlığa seçildi. Bu dönemde mücadele ettiği konulardan biri de ırk ayrımı oldu. Zencilere de medenî haklar verilmesi için gayret sarf etti ve yanına aldığı zenci idarecilerle birlikte çalıştı. 1906 senesinde çıkan büyük zenci isyânı ile bu düşünceleri yarıda kaldı.

1905 senesinde Rus-Japon Savaşına arabuluculuk yaparak son verdirdiği için Nobel Barış Ödülü ile taltif edildi. 1912’de tekrar seçimlere katıldı. Bu arada Milwaukee'de suikastla ölümden son anda kurtuldu. Bu seçimi Demokratlar kazandı.

Mart 1909'da başkanlıktan ayrıldıktan sonra 10 ay süren bir Afrika gezisine çıktı. Ardından da çeşitli Avrupa ülkelerini dolaştı. Ülkesine döndükten sonra, partinin ilerici kanadının öteki üyeleriyle birlikte, kendisinden sonra başkan seçilmiş olan Howard Taft'ı destekleme kararı aldı. Ama çok geçmeden Taft ile partinin ilerici kanadı arasında anlaşmazlıklar baş gösterdi ve parti içindeki bölünme daha da derinleşti. Cumhuriyetçi Parti'den ayrılarak La Folette ile birlikte İlerici Parti'yi kuran Roosevelt, 1912 başkanlık seçimlerine bu partinin adayı olarak katılarak Taft'a rakip oldu. Ama, Cumhuriyetçi Parti'nin bölünmesi nedeniyle seçimleri Demokrat Parti'nin adayı Woodrow Wilson kazandı.
Birinci Dünya Savaşı çıktığında ABD'nin de savaşa İngiltere ve Fransa yanında katılması için konuşmalar yapıyordu. Bu politikayla girdiği 1916 seçimlerini de büyük bir yenilgiyle kaybetti. 6 Ocak 1919 senesinde çeşitli hastalıklar sebebiyle hastâneye kaldırılan Roosevelt, daha sonra evinde öldü.





Bak Bir Varmış Bir Yokmuş (şarkı)

"Bak Bir Varmış Bir Yokmuş", Türk pop müziğinin ilk şarkılarından biridir. Sözleri André Tabet ve Georges Tabet'e, müziği Alex Alstone'a ait Lübnan asıllı Fransız şarkıcı Bob Azzam'ın meşhur ettiği Kasım 1960 tarihli C'est écrit dans le Ciel adlı şarkının aranjmanıdır. 1961 yılında, Fecri Ebcioğlu'nun yazdığı sözlerle, ilk defa batılı bir şarkı Türkçe sözler ile söyleniyor ve böylece Türkiye'de on yıl kadar sürecek olan "aranjman" müzik akımı başlamış oluyordu.

Bu şarkı Türkiye'de ilk olarak taş plak formatında piyasaya çıktı. Daha sonra da 45'lik vinil plak olarak yayınlandı.

"C'est écrit dans le Ciel" Fransızcadan motomot çevrilirse ""gökyüzünde yazılı" anlamına gelmektedir. Ancak bir deyim olarak "kaderimizde yazılı, alınyazısı ya da Allahın dediği olur" gibi bir anlamı v