tanınır.

Şiîlerin günümüzde bağlı olduğu en büyük fırka ise İmamiyye (Caferiyye) dir. Bunun dışında sayıları az olmakla birlikte Zeydiyye ve İsmailîyye fırkaları da günümüze ulaşmıştır.

Haricilerin ise günümüze ulaşmış olan tek fırkası İbadiyye'dir.

Fıkhî açıdan Sünni mezhepler dört tanedir. Bunlar:


Bu dört fıkhi mezhep arasında uygulama ve ibadetlerde bazı farklılıklar görülür.


Ali ve Muaviye arasında sürdürülen savaşlar ve mücadelelerde Hâricîler üçüncü grup olarak ortaya çıkmışlardır. Siyasi, itikadi veya tarihi bazı ihtilaflar nedeniyle Hâricîler kendi içlerinde de çeşitli gruplara ayrılmışlardır. Bu grupların bazıları İslam dininin temel akide kaidelerini takip ederken, bazıları İslam dininin itikadi prensiplerinden ayrılarak İslam dairesi dışı ilan edilmiş ve İslam dinin dışında incelenmiştir. Fakat bu grupların da temelleri Haricilere ve İslam dinine dayanır.






Wieden

Wieden (; Türkçeleştirilmiş: Vidın), Viyana'nın 4. Merkez İlçesi'dir.

Wieden ismi ilk 1137 yıllarında Viyana'nın ön şehri olması dolayısıyla telaffuz edilmeye başlanmıştır ve buradan da anlaşılacağı üzere en eski ön şehridir.

Wieden’in tarihi 18. yüzyıl aristokrat ailelerin bu yöreye kendileri için köşkler ve konaklar yaptırmalarıyla parlamıştır,bugün bile bunların izini Hungelbrunn ve Schaumburgergrund adlı semtlerde görmek mümkün.

İlk 1850 yılında çok geniş bir şekilde Margareten ve Favoriten'ide içine alacak şekilde Viyana'ya 4. Merkez İlçe olarak bağlanmıştır ama zamanla diğer ilçelerdeki farklılıklardan dolayı bu ilçeden ayrılmışlardır.

Wieden’in diğer bir özelliği ise 1700'lerde vergiden muaf bazı güçlü kişiler tarafından kurulmuş ve zamanında bu kişilere gelir getiren binalar yapılmıştır ve bu binaların özelliği ise şehir içinde bulunması ve olanaklarından yararlanabilmesi ama yönetim konusunda istediği adliyeye veya yönetim birimine bağlı olabilmesiydi.

Vidın burjuva bir semt, onun için Avusturya Halk Partisi'nin (ve Yeşiller'in) kalesidir.

Susanne Reichard (ÖVP)









Dinî mimari

İnsanoğlu varoluşundan bu yana varlığının kaynağını bulmaya çalışmıştır ve bu başlangıcı bulma arayışı bir yaratıcıya inanma ve tapınma ihtiyacını da beraberinde getirmiştir. Yaratıcısına bağlılığını yerine göstermek için ibadet eden insan ibadetini yerine getirmek için ibadethaneler inşa etmeye başlamıştır. İnşa edilen bu ibadethaneler mimari yapıların da ilk örneklerinden olmuştur.

İnşa etme süreci içinde ister beşeri ister ilahi tüm dinlerin ibadethanelerinde gelenekselleşmiş bir takım yapı teknikleri ve elemanları ortaya çıkmıştır. 

MÖ 3000’lerde Mezopotamya’da inşa edilen "Ziggurat"lar dini mimari eserlerinin bilinen ilk örneklerindendir. Tanrı’nın evini inşa edip Tanrı’yı hoşnut bırakmak ve böylelikle hayat kaynağı olan suya kavuşmak isteyen Sümerler, Babiller ve Asurlular tabandan başlayarak tepeye doğru kat kat yükselen, giderek küçülen teraslardan oluşmuş, zirvesinde bir tapınak bulunan ve yanlarında bir merdiven sistemi yer alan kademeli kuleler olarak üstü açık ve dört köşeli tapınaklar olan zigguratları kullanmışlardır. 

Yine MÖ 3000’lerde Eski Mısır’da ölümden sonraki yaşama olan inanç sebebiyle inşa edilen ve Tanrı’yla eşdeğer tutulan kralların mezarları olarak kullanılan piramitler de günümüze kalan ve en çok bilinen ilk dini mimari örneklerindendir. Yapılan ilk piramitlerdeki basamaklar halindeki kenarlar ölü kralların ruhunun, babası Ra’ya (Güneş’e) kavuştuğu merdiveni belirtir. Başta sekiz basamaklı olarak yapılan mezarlar, daha sonraları basamakları doldurularak tabandan tepeye kesiksiz eğim halinde yükselen dümdüz dört kenar ile düşen güneş ışınları demetinin taşlaşmış bir görüntüsünü simgelemektedir.

Farklı zamanlarda farklı toplumlarda da olsa Tanrılar için yapılar yapma hep süregelmiştir. MÖ 8. yüzyılda tapınaklar yapmaya Hera ve Poseidon Tapınaklarıyla başlayan ve en bilindik Eski Yunan tapınağı olan Parthenon’u inşa eden Eski Yunan Uygarlığı sütunlu girişler ve çatılarda kereste kirişlerin üstünü kaplayan kızıl balçık ya da mermer kullanmıştır.

Parthenon’dan oldukça etkilenen Eski Roma Tapınakları dört taraftan basamaklarla ulaşılabilen tapınaklar olarak inşa edilmişlerdir. M.S. 128’de inşa edilen ve tüm Tanrılara ithaf edilen Pantheon en çok bilinen Eski Roma tapınağıdır.

Yeryüzüne inen 2. ilahi din olan Hıristiyanlık’ın ibadethanelerinden olan Katedraller gösterişli, büyük ve tamamlanması uzun yıllar sürmüş yapılardır. Ana elementi psikoposun tahtı olan Katedrallerin ilahilerin hep beraber okunduğu bir bölümü de bulunmaktadır ve resimlenmiş camları sadece süsleme için değil, İncil’den parçaları anlatan resimleri içerir (Orta Çağ’da okuma yazma bilmeyen Hristiyanlar için yapılmaya başlanmıştır.)

Son ilahi din olan Müslümanlık'ta ibadethaneler büyük kubbeleri, minareleri, geniş avluları, geometrik şekillerle ve tekrarlanan desenlerle çizilmiş parlak renkli işlemeleri ve hep Mekke’ye bakan mihraplarıyla camilerdir. Camilerde iç güzelliğe estetiğe dış görünümden daha fazla önem verilir. Ve tevhid (Allah’ın birliği) inancı nedeniyle iç mekanlardaki işlemelerde insan, hayvan, ateş, gibi Allah’a ortak koşulabilecek tüm objelerden kaçınılmıştır.

Diğer dinlerin aksine belirgin bir yapı tarzına sahip olmayan Musevilerin ibadet mekanları olan sinagogların mimarisi yapıldıkları yere ve döneme göre farklılık gösterir. Sinagogların genelde üç boyutlu süslemeler, heykeller ve resimler bulunmaz. İslamiyet’te camilerdeki Mekke’ye yönelimin bir benzeri de sinagoglarda bulunmaktadır. Tüm sinagoglar (kompleks bir yapının parçaları da olsalar) Kudüs'e değil doğu yönüne bakar buna İbranice'de mizrah adı verilir.





SSL

SSL şu anlamlara gelebilir:





CRS





Uta

Japonca’da uta şarkı demektir ve ‘uta-u’ (şarkı söylemek) fiilinden türetilmiştir. Aynı zamanda Japon şiirindeki tüm nazım türleri ‘uta’ diye adlandırılır,

örneğin:

Chôka = ( 5-7-5-7-5-7-5 devam eder ——7-7 ile biter +

Hanka = ‘karşı şarkı-şiir / nakarat’ 5-7-5-7-7 ile sonlanır)

Bussokusekika = 5-7-5-7-7-7

Sedoka = 5-7-7-5-7-7

Tanka = 5-7-5-7-7

Haiku = 5-7-5




Obtüratör

Obtüratör fotoğraf filmine düşürülecek ışık miktarını ayarlamada 2 değişkenden biridir. Diyafram ve obtüratör fotoğrafta iki temel ayardır. "Diyafram", makineye giren ışık ışınlarının geçtiği dairenin çapını belirtirken, "obtüratör hızı" ise filmin ışığa ne kadar süre maruz kalacağını belirler. İki değerin birlikte ayarlanarak film üzerine ışığın istenilen düzeyde düşürülmesine "pozlama" denir. Obtüratör hızına aynı zamanda "perde hızı", "shutter speed", "enstantane" de denilmektedir.

Obtüratör film üzerine düşme süresini belirleyen mekanik bir sistemdir.Bu süreler çoğunlukla saniyelerin birimleri kadardır. Örneğin 1/1, 1/2, 1/4, 1/8, 1/15, 1/30, 1/6 0, 1/125, 1/250,1/500, 1/1000 gibi. 1/1 de perdenin açılıp kapandığını gözle görebilirken 1/1000 de gözle görülemeyecek kadar kısa sürede perde açılıp kapanır. Objektifler arası ve perdeli olmak üzere iki tip obtüratör sistemi vardır.Obtüratörün iki fonksiyonu vardır:

1) Işık miktarını saptamak,

2) Hareketi saptamak .




Hıfzı Topuz

Hıfzı Topuz, (d.1923) Türk gazeteci ve yazar.

1923 yılında İstanbul’da doğdu. Galatasaray Lisesi’ni (1942), İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni (1948) yılında bitirdi. Strasbourg Üniversitesi’nde devletler hukuku ve gazetecilik alanlarında yüksek lisans (1957-59) ve yine Strasbourg Hukuk Fakültesi’nde gazetecilik alanında doktorasını yaptı (1960). 1947-58 yılları arasında Akşam gazetesinde önce istihbarat şefi, sonra yazı işleri müdürü olarak çalıştı. İstanbul Gazeteciler Sendikası’nın kurucuları arasında yer aldı ve başkanlığını yaptı. Paris’te Unesco Genel Merkezi’nde Özgür Haber Dolaşımı şefi olarak çalıştı (1959-1983). Uluslararası gazetecilik örgütleri arasında mesleksel işbirliği, basın ahlâkı, gazetecilik eğitimi ve gazetecilerin korunması projelerini yönetti. Afrika ülkelerinde, Hindistan’da, Filipinler’de gazetecilik eğitimi seminerleri düzenledi. Kara Afrika'da kırsal basın projesini oluşturdu. 1962 yılında Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi’nin, o zamanki adıyla Basın-Yayın Yüksek Okulu’nun kuruluşu için, Paris’te Unesco’nun merkezinde ilk projeleri hazırladı. 1974-75 yılları arasında TRT’de Radyolardan Sorumlu Genel Müdür Yardımcılığı yaptı. 1986’da halen başkanlığını sürdürdüğü İletişim Araştırmaları Derneği’ni (İLAD) kurdu. Vatan, Milliyet ve Cumhuriyet gazeteleriyle çeşitli dergilerde diziler ve inceleme yazıları yazdı. Anadolu Üniversitesi, Galatasaray ve İstanbul Üniversiteleri iletişim fakültelerinde basın, radyo-televizyon tarihi, uluslararası iletişim ve siyasal iletişim dersleri verdi.






Yıldız Savaşları: Bölüm IV - Yeni Bir Umut

Yıldız Savaşları: Bölüm IV - Yeni Bir Umut, Star Wars (Yıldız Savaşları) serisine ait, 1977 yapımı bilim-kurgu türünde bir filmdir. Senaristi ve yönetmeni George Lucas'dır. Yapım tarihine göre serinin ilk filmi, fakat hikâyenin kronolojik sıralamasına göre dördüncü filmidir.

Film 25 Mayıs 1977'de vizyona çıkmış ve 11 milyon dolar bütçe ile çekilmiş film dünya çapında 798 milyon dolar hasılat getirmiştir.

Film 1989 yılında Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçilerek ABD Ulusal Film Arşivi'nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir.

Galaksi iç savaş halindedir. İsyancı Güçler'in ajanları Galaktik İmparatorluk'un Ölüm Yıldızı (ağır zırhlı ve silahlı uzay istasyonu, gezegenleri yok edebilme gücünde) adlı silahına ait planları ele geçirir.İsyancı lider Prenses Leia planlara sahiptir,fakat gemisi karanlık lord Darth Vader'ın liderlik ettiği İmparatorluk güçleri tarafından ele geçirilir.Bu olaydan önce Leia planları astrometrik droid R2-D2'nun hafızasına holografik kayit yöntemiyle saklar.Bu robot protokol droidi C-3PO ile gemiden çöl gezegen Tatooine'ye inerler.
Jawa tacirleri; droidleri ele geçirip onları rutubet çiftçileri Owen, Beru ve onların yeğeni Luke Skywalker'a satar.Luke R2-D2'yu temizlerken yanlışlıkla Leia'nın mesajının bir kısmını tetikler ve mesajda Leia'nın Obi-Wan Kenobi