dönüşmeden önce bir parmağını kopartıp kanalizasyona kaçmıştır. Bu olayın ardından yıllarca Harry Potter'ın en yakın arkadaşı Ron Weasleynin evcil hayvanı Scabbers olarak yaşamış ve böylece saklanmayı başarmıştır. On üç yıl boyunca Weaasley'lerin evcil hayvanı olarak saklanmış olan Pettigrew'ı bütün büyücülük toplumu Sirius Black tarafından öldürülmüş(12 muggle ile birlikte) olarak biliyordu.

Sirius Black Gelecek Postası'nda Weasley'lerin mısırda çekilmiş olan fotoğraflarında gördüğü Pettigrew'ı tanıması üzerine büyücü hapishanesi olan Azkaban'dan kaçar ve Pettigrew'ın peşine düşer ve Hogwarts'ta yakaladığı Pettigrew'ın gerçek kimliği ortaya çıkar.Harry'nin onun kimliğini ve ihanetini öğrendikten sonra yine de yaşamını bağışlamasının (Anne ve babasının en iyi dostları Remus Lupin ve Sirius Black in katil olmalarını istemeyeceklerini düşündüğü için bağışlamıştır.) (Dumbledore'un da öngördüğü üzere Pettigrew Harry'nin bu hareketini Harry'ye kendisinin yedinci hortkuluk olduğunu ve kendi içindeki hortkuluğu yok etmeden Voldemort'u öldüremeyeceği bilgisini vererek ödeyecektir) ardından kaçmış ve yeniden Lord Voldemort'un ölüm yiyenlerine katılmıştır. Pettigrew, Harry'nin Hogwarts'taki dördüncü yılında kendi elini feda ederek Lord Voldemort'un yeniden geri dönmesine yardım etmiştir.Daha sonra son kitapta Harry'ye duyduğu ufak bir minnet duygusu sonucu Voldemortun yaptığı lanetli el ile kendini boğarak ölmüştür.

İlk Savaşta Ölüm yiyendir. Sybill Trelawney'den duyduğu "''temmuz ayında Karanlık Lordu alt edecek bir oğlan çocuğunun doğması ile ilgilidir" karanlık lordu alt edecek olan geliyor... yedi ay ölürken doğacak... karanlık lorda üç kez karşı çıkanlardan doğacak. Ve karanlık lord çocugu dengi olarak işaretleyecek. Ama çocuk karanlık lordun bilmediği bir güce sahip olacak. Biri diğerinin elinde ölecek. Çünkü biri yaşarken diğeri varlığını sürdüremez." " Kehaneti Karanlık Lord'a iletmiştir. Annesi Harry'i korumaktayken öldüğünden (Lily Potter Snape'in çocukluk aşkı) Ölüm yiyenlerden iyilerin tarafına geçerek yoldaşlık için casusluk yapmaya başlamıştır. Draco'nun görevinde Arkasını kollamıştır. Karanlık Lord'un Hogwarts'da etkisi sırasında Müdür olmuştur. Hogwarts savaşında Minerva Mcgonagall ile düello yapmıştır. Bağıran Baraka'da Karanlık Lord tarafından Mürver asaya daha çok hakim olabilmek için öldürmüştür. Yaşamının son anlarında Harry'e anılarını vererek okuyuculara ve izleyicilere aslında ne kadar yanlış anlaşılan biri olduğu göstermiştir.
Asası, 31 cm uzunluğundadır. Karaağaç yapımıdır, özü ise kakao çekirdeğidir. Esnek bir asa degildir, oldukça katıdır. Özellikle savunma büyülerinde çok iyidir. Dumbledore'u öldüren asadır. Çok kısa bir süre Sirius Black tarafından kullanılmıştır. Snape öldükten sonra asaya ne olduğu tam olarak bilinmemekle birlikte Snape'le beraber gömüldüğü tahmin edilmiştir.Lily Evans(Potter)'a onu gördüğü zamandan beri aşıktır.O ölünce acısı ve suçluluk duygusu yüzünden Dumledore'a uyup dışarıdan zalim bir profesör gibi gözükse de aslında amacı Harry Potter'ı korumaktır.Ayrıca Lily Evans(Potter)'a duyduğu aşkından dolayı Patronusu bir Kartal iken Lily Evans(Potter)'ın Patronusu olan "Gümüş Maral'a" dönüşmüştür böyle bir şey olnası çok zordur ancak çok büyük acıdan ve sevgiden dolayı patronus değişebilir ve Snape'de ikisi de vardır bu nedenle patronusu bir "Maral"dır.

Yaxley, en önemli Ölüm Yiyen'lerden biridir ve Lord Voldemort'un Sihir Bakanlığı'ndaki ajanlarından biridir.Antonin Dolohov Pius Thicknesse'e imperius lanetini yapmasına rağmen kendisi yapmış gibi göstermiştir. 7.kitapta Harry, Hermione ve Ron bakanlığa girdikleri zaman Ölüm Yiyenler tarafından fark edilmişlerdir. Harry ve arkadaşları tam Grimmauld Meydanı 12 numaraya cisimlenirken Yaxley Hermione'nin kolundan tutmuş ve onlarla birlikte Grimmauld Meydanı 12 Numaraya cisimlenmiştir. Hermione Yaxley'i bir tiksindirme büyüsüyle uzaklaştırsa da Yaxley çoktan Grimmauld Meydanının sırrını öğrenmiştir. Bu sayede Ölüm Yiyenler Grimmauld Meydanı 12 Numaraya girebilmişlerdir. Son savaşta George Weasley ve Lee Jordan tarafından yakalandı.




Tümör nekroz faktör

Tümör nekrozu faktörü (TNF) ("tumor necrosis factor"), birçok hücre tipi tarafından salgılanan ve kanserli hücrelerin yıkımını sağlayan bir sitokindir. 185 amino asitlik bir glikoprotein hormonudur, ancak bazı hücreler daha uzun veya daha kısa izoformlarını salgılayabilir. İnsanlarda 7. kromozomda kodlanır. İki formu bulunmaktadır:

İki tipi kodlayan genler de MHC'de bulunmaktadır. TNFα, makrofajlar ve bazı diğer hücreler tarafından üretilir. TNFβ ise T hücre lenfositleri tarafından üretilir.

İnterlökin-1 (İL-1; "interleukin-1, IL-1") ile birçok özellik paylaşmaktadır. TNF, IL-1 ile birlikte ya da ayrı ayrı sistemik enflamasyonu tetiklemekte ve bununla ilgili belirtilerin (örn. ateş) ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Gram-negatif bakterilerin hücre duvarı yapısında bulunan ve aynı zamanda bir endotoksin olan lipopolisakkarid (LPS; "lipopolysaccharide"), TNFα üretimini tetikler. Ayrıca, nötrofil ve monositler için kemotaktiktir ve nötrofil aktivitesini arttırır. TNF'nin lokal olarak konsantrasyonunun artması, bakteriyel enfeksiyonlarla ilişkili olan belirtilere neden olur (septik şok, ateş, kas ağrısı, uyuşukluk, baş ağrısı, mide bulantısı ve enflamasyon).

Hipotalamusta:
Karaciğerde:
Makrofajlarda:
Diğer hücrelerde:




Jackie Brown (film)

Jackie Brown, 1997, ABD yapımı film. Quentin Tarantino'nun yönetmenliğini üstlendiği filmin baş rollerde Pam Grier, Robert de Niro, Samuel L. Jackson ve Bridget Fonda oynamıştır.






Alsergrund

Alsergrund (), Viyana'nın 9. Merkez ilçesidir. İlçe ismini ortasından geçen Als adlı nehirden alır; eskiden buralarda üzüm tarlaları bulunuyordu. İlk yerleşim Orta Çağ'da oluşmaya başlamıştır. Daha sonraları etrafındaki küçük yerleşim bölgelerini de içine alacak şekilde büyümüştür.

İmparator I. Leopold 1963 yıllarında fakirlere hizmet vermek amacı ile büyük bir Grossarmenhaus-Düşkünler Evi'ni yaptırmıştır, daha sonraki senelerde İmparator II. Joseph'in yaptırdığı AKH - Üniversite Hastanesi ve Josephinum ile yapılaşmalar devam etmiştir.

Alsergrund 1850 yılında Viyana'ya 9. Merkez ilçe olarak bağlanmıştır.

Avusturya'nın en büyük üniversite hastanesi olan AKH sonradan yapılan değişikliklerle modern bir görünüme sahip olmuştur. Bu hastanenin çevresine yerleşen çeşitli kollarda uzmanlaşmış doktorlar zamanla Josefstadt ve buranın, Doktor Bölgesi diye adlandırılmasına neden olmuştur.

AKH'nın hemen yanında Kan Kanseri tedavisi ile ünlü St. Anna Çocuk Hastanesi bulunmaktadır.

Alsergrund'da ulaşım metro, tramvay, otobüs ve tren gibi her türlü toplu taşıma araçları ile sağlanmatadır. Ayrıca Franz Josef Tren Garı eskiden olduğu gibi bugün de Viyana ile kuzeyde bulunan St.Pölten, Krems, Zwettl gibi şehirlere ve köylerine en önemli ulaşımı sağlamaktadır.

Ünlü Viyana Üniversitesi ayrıca Ticaret Üniversitesi ve Tıp Üniversitesi de buradadır.






Philippe Djian

Philippe Djian (1949, Fransa), Ermeni kökenli Fransız yazar. 





Commedia dell'Arte

Commedia dell`Arte, İtalya'daki Rönesans tiyatro etkinlikleri saray ve akademi çevrelerinde halktan uzak yapılırken ve hepsi amatörken profesyonel tiyatro topluluklarının halk tiyatrosunu oluşturuyordu.

Bir tiyatro tarihi yazarının tanımı şöyledir: “Saraylarda komedya sokaklarda komedyen” akademi ve sarayda verilen temsillere Commedia Erudita (bilgili tiyatrosu- draması) deniyordu. Profesyonel topluluklar kendilerine sanat tiyatrosu anlamına gelen Commedia dell'Arte ve Commedia dell'Improvisio adını takmışlardı. Commedia dell'Arte'nin tam olarak ne zaman ve nasıl oluştuğu noktasında pek çok farklı görüş mevcuttur.

Kimileri kökenini Roma zamanının mimlerine ve eğlendiricilerine indirirken kimileri Roma komedya yazarları Plautus ve Terentius'un komedyalarından beri evrimleşip değişerek doğaçlama oyunlar halinde ortaya çıktığını ileri sürüyorlar. Kimilerine göre Bergamo kentinde 14-15. yüzyıllarda ortaya çıkmış doğmaca komedyalardan gelişmiştir. Kökeni ne olursa olsun tarihsel kayıtlarda 1560'larda ilk kez adına rastlanılıyor. Artık 1600'lerde topluluklar Venedik'ten İtalya'ya, oradan Fransa, İspanya ve diğer Avrupa ülkelerine, gittikleri her yerde halk ve yönetici sınıflardan daima seyirci buluyorlar.

Oyuncu nerdeyse Commedia dell'Arte'nin yüreği ve asıl öğesidir. Topluluklar buldukları her alanda oynamışlardır, kent meydanlarında ya da sarayda, kapalı bir yerde ya da açık havada, sabit sahnelerde ya da geçici kurulmuş doğaçlama sahnelerinde. Eğer süslü dekorlu sahneler bulurlarsa onu kullanıyorlardı, bulamadıkları zaman bir yükseltinin ortasında perde kurarak oynuyorlardı. Her ortama uyabilme en büyük erdemleriydi.

Metin, durumları, düğümleri ve sonucu yalnız özetleyen senaryolardı. Oyuncular diyalogları doğaçlamadan yaratır ve aksiyonları açıklayan doğaçlama söyleşiler yaparlardı. Her temsilde metnin ana hatları aynı kalmakla birlikte ayrıntılar değişirdi. Bu değişim o andaki esine ve seyircinin tepkisine dayanırdı. Günümüze 700 kadar senaryo kalmıştır. Trajik olanı azdı, büyük bölümü aşk olayları, entrikalar, kılık değiştirmeler ve kesişen amaçlar çevresinde dönüp gelişen komikliklerdi.

Doğaçlama, Commedia dell'Arte'nin ayırt edici özelliğidir. Topluluklarda aynı tipi aynı oyuncu hayat boyu oynardı. Her tipin giysisi, aksesuvarları belliydi. Komiklikler Lazzi adı altında standartlaştırılmıştı. Diyaloglara usta oyuncular edebiyat ve şiirden parçalar sıkıştırırlardı. Buna rağmen doğaçlama diyaloglara ve nüktelere aynı anda uygun nükteler ve diyaloglarla cevap verebilmek için oyuncuların çok hazırlanmış ve ustalaşmış olmaları gerekiyordu.

Commedia dell'Arte kişileri kalıp karakterler olup 3'e ayrılıyordu. (Kimileri ikiye ayırır- maskeliler, maskesizler (aşıklar). Aşıklar, efendiler, hizmetkârlar. Aşıklar en gerçekçi tiplerdi. Genç, yakışıklı, maskesiz ve son moda giyinmişlerdi. Her toplulukta en az bir, en çok iki çift aşıklar bulunurdu.

En çok tekrarlanan üç efendi: Pantalone – Venedikli yaşlı bir tü