Osmaneli

Osmaneli, Güney Marmara'da Bilecik ilinin bir ilçesidir. Kuzeyde Sakarya'nın Pamukova, kuzeydoğuda Sakarya'nın Geyve, güneydoğuda Gölpazarı, güneyde Merkez ilçeyle, batıda Bursa'nın Yenişehir, kuzeybatıda Bursa'nın İznik ilçeleriyle çevrilidir.

30 derece doğu boylam, 40 derece 3 dakika kuzey enleminde olup İstanbul'a 200 km, Bursa'ya 107 km, Adapazarı'na 70 km ve Eskişehir'e 120 km uzaklıktadır.

Geçmişi MÖ 1000 yılından kalma Trak mezarı kalıntısı kadar uzanan Osmaneli, 1308 yılında Osmanlı topraklarına katılmış bir Anadolu ilçesidir.

Osmaneli'nin yüzölçümü 526 km kare olup ilçe merkezinin nüfusu 14.521'dir. Evliya Çelebi'nin seyahatnamesinde bahsettiği üzere ayvası, karpuzu ve zeytini başta olmak üzere birçok tarım ürünü meşhurdur.

Osmaneli'nin bilinen ilk adı Anadolu'nun ilk yerleşik halklarından Luwi lerin dilinde yakınından geçen Göksu (Gallos) Çayı'ndan esinlenilerek ilk çağda Mela ya da Gallos olarak anılıyordu. Bu nedenle olsa gerek bilinen ilk adı Melewana dır (Mela halkının kenti). Helenleşme çağında kentin adı Melagina'ya dönüşmüştür. Daha sonraki dönemlerde Lefke diye anılmıştır. Lefke, eski Helencede Leuikai "Ak Kavaklık" deyişinden almıştır. 

1308 yılında fethedilerek Osmanlı topraklarına katılmıştır. 1913 yılında Osmaneli adını almıştır. 30 Nisan 1926 tarihinde Bilecik iline bağlı bir ilçe olmuştur.

Osmaneli, İstanbul-Hicaz demir yolunun geçtiği ilçelerden biridir. 1926 yılındaki mübadeleye kadar bölgede Rumlar yaşamıştır. Rum kültüründen bugüne ulaşan en kalıcı örnek Aya Yorgi Kilisesi kalıntısıdır. Yine 1970'li yıllara kadar Rum ailelerce işletmecilik bazında ipek imalatı 
yapılmıştır.





Pazaryeri

Pazaryeri, Bilecik ilinin bir ilçesidir.

1530 yılı Osmanlı kaynaklarında yerleşimden "Ermeni Pazarı" adıyla kaza merkezi olarak bahsedilmiştir. Daha sonra yerleşimin adı Pazarcık olmuştur. Başka bir Pazarcık ilçesi ile karıştığından ismi Pazaryeri olarak değiştirilmiştir.

Pazaryeri ilçesi, Marmara bölgesinin doğusunda yer alan Bilecik ilinin küçük ve şirin bir ilçesidir. Doğusunda Bozüyük, batısında Bursa'nın İnegöl ilçesi, kuzeyinde Bilecik merkez ilçe, güneyinde Bozüyük ilçesi ile çevrilmiştir. Yüzölçümü 399 kilometrekaredir. İlçe, Marmara Bölgesinde yer almasına rağmen iklimi sert ve karasaldır. Ege ve Batı Karadeniz, ve İç Anadolu Bölgesi iklimlerinin zaman zaman etkilerini gösterdiği geçiş bölgesini oluşturur. İlçenin topografik yapısı engebeli ve dağınıktır. Yayla görünümünde vadiler içinde küçük düzlükler bulunur. İlçe merkezinde, Kireçlik Tepesi 890 m, batısında Ahı Dağı 1110 m, kuzeyinde Esemen Sırtları (Dokuzöküz Dağları), güneyinde Ahı Dağının devamı Uzunçam, Karateke, Kertalan Sırtları 1000–1500 m arasında değişen yüksekliklere sahiptir. İlçenin rakımı 810 m olup arazi yapısı doğuya doğru alçaktır.
İlçe arazisinin tarım alanı olarak kullanılan (12204 ha) bölümleri üç tarafı dağlarla çevrili bir ovadır. Ova içinde kuzey kısmını boydan boya geçen Sorgun Çayı, doğudan geçen Karasu Çayı ve bunları besleyen derelerden sulama olarak faydalanılmaktadır. Bu çaylar ve derelerin üzerine kurulan ve isimlerini kurdukları yerlerin adlarından alan Küçükelmalı, Bozcaarmut, Esere, Kamçı, Sorgun, Büyükelmalı, Sarnıç gibi göletlerin tarım arazilerinin sulanmasına ve yöre iklimine olumlu etkileri olmuştur.

Pazaryeri ilçesi arazisinin büyük bir kısmı (%87) ormanlarla kaplıdır. Kalan %13 ise gayet verimli arazilerden oluşmaktadır. Bu araziler %6'lık bölümüne şerbetçiotu denen sarmaşık türü bir bitki olan mayanın hammaddesi olan bu bitki sahiptir kalan %4'lük bölüme buğday %3'üne de sırık fasulye oturak fasulye ekilmektedir. Dünyada en iyi şerbetçiotu bitkisinin Pazaryeri'nde üretildiği söyleniyor.

İlçe merkezinden ve köylerinde yerleşim genellikle topludur.
Pazaryeri kültürel faaliyetlerin en yoğun olduğu Marmara Bölgesinden yer almasına ve çok eski bir yerleşim merkezi olmasına rağmen geleneksel Anadolu kasabası görünümündedir.
Halkın en önemli geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Ancak son yıllarda ilçede mevcut olan organize sanayi bölgesi ile birlikte sanayi yatırımlarının hız kazanması sosyal yaşama olumlu katkılar sağlamaktadır.
Ataerkil aile sisteminin gelekeneksel özellikleri yörenin en yaygın yaşam şeklini oluşturur. İlçe merkezinden büyük aile tipi çok az sayıda iken, daha ziyade çekirdek aile denilen karı-koca beraberindeki aileler çoğunlukta olup, büyük aileler kırsal kesimde biraz daha fazla görülmektedir.
Çağın ilerleyen hayat modeline uygun olarak ilçe merkezi ve kırsal kesimlerdeki giyim de aynı ölçüde çağdaş özellikleri ihtiva etmesine rağmen kadınlar sokak giysisi olarak boyundan ayak bileklerine kadar uzanan siyah pamuklu kumaştan [[ferace] (yöre halkı tarafından kirlik ismi ile de anılır] denilen kollu ve bol elbise giymektedir. Yerine göre manto vazifesi gören bu giysi başa örtülen beyaz bir örtü ile tamamlanır.
Geleneksel beslenme şekli hâlâ geçerlidir. Beslenmede tahıl ürünleri ilk sırada yer alır. Yöre halkının bir bölümü ekmeğini hala kendi pişirmektedir. Gelişmiş merkezler olan [[İnegöl]]'e ve [[Bozüyük]]'e yakınlığı ilçenin ekonomik olarak gelişmesini önlemektedir.

İlçede okuryazar oranı %98 civarındadır.
İlçe merkezinde Anadolu Lisesi, Anadolu Kız Meslek Lisesi, Çok Programlı Lise ve Sağlık Meslek Lisesi olmak üzere dört adet lise; Demirköy ve Kınık köylerinde iki adet ilköğretim okulu taşıma merkezi durumundadır.
İlçe merkezinde 1994 yılında eğitime başlayan [[Bilecik Üniversitesi]]'ne bağlı Meslek Yüksek Okulunda Bilgisayar Programcılığı, Tekstil Dokuma, Tekstil-Baskı, Bilgisayar Uygulamalı Muhasebe, Tıbbi ve Aromatik Bitkiler, Bankacılık Sigortacılık, Çağrı Merkexzi Hizmetçeri ve Tıbbi Tanıtım ve Pazarlama bölümleri eğitime devam etmektedir. Halk Eğitim Faaliyetleri ise yılın belli aylarında açılan kurslarla devam etmektedir.


[[Kategori:Pazaryeri| ]]
[[Kategori:Pazaryeri belde ve köyleri|*]]



Söğüt, Bilecik

Söğüt, Bilecik ilinin bir ilçesidir. Osmanlı Beyliği'nin ilk başkenti olarak bilinir. 1231 yılında Thebasion adını taşırken Anadolu Selçuklu komutanı Ertuğrul Gazi tarafından İznik İmparatorluğu'ndan alınmıştır ve kendisine Anadolu Selçuklu hükümdarı III. Alaeddin Keykubad tarafından Domaniç ile birlikte verilmiştir. Osmanlı döneminde önce Sultanönü sancağının merkeziyken, sonra merkezin Eskişehir'e taşınmasıyla bu sancağa bağlı bucağa dönüşmüştür. 1648 yılında Anadolu vilayeti Bursa sancağının Lefke (bugün Osmaneli) kazasına bağlı bıcaktı. Daha sonra Anadolu eyaletine bağlı merkezi Bilecik olan Ertuğrul sancağının sınırlarına katıldı. En son Hüdavendigâr vilayetine bağlı Ertuğrul sancağına bağlı kaza idi. Kurtuluş savaşında üç kez Yunan işgaline uğramış ve 6 Eylül 1922'de işgalden yanmış bir şekilde kurtulmuştur. İlçeye bağlı Kızılsaray köyünün girişinde, hem Osmanlıca, hem de Rumca yazılar taşıyan bir Yunan karakolu bulunmaktadır ve bu karakol harap haldedir.


Yurdumuzun kuzeybatısında yer alan ilçe kuzeyinde Gölpazarı, kuzeydoğusunda İnhisar ilçesi, güneyinde Eskişehir'in Merkez ilçesi, güneybatıda Bozüyük ve batıda Merkez ilçe ile komşudur.

İlçenin yüzölçümü 484 km olup, denizden yüksekliği 665 metredir. İl merkezine 31, ekonomik olarak bağlı olduğu Eskişehir'e 52 km uzaklıktadır.

İlçe 2009'da bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 2 belde (Çaltı ve Küre), 21 köy ( Akçasu, Borcak, Dereboyu, Dömez, Dudaş, Geçitli, Gündüzbey, Hamitabat, Kayabalı, Kepen, Kızılsaray, Oluklu, Ortaca, Rızapaşa, Sırhoca, Tuzaklı, Yakacık, Yeşilyurt, Zemzemiye ) ve 7 mahalleden (Çaltı'nın 3, Küre'nin 4) oluşmaktaydı. 2009'da Küre'nin beldeliği nüfusu azaldığından kaldırılmış ve normal bir köye dönüştürülmüştür. 





Yenipazar, Bilecik

Bilecik ilinin bir ilçesidir. 1926'ya dek Söğüt’e bağlı, 1926'dan sonra Gölpazarı ilçesine bağlı bir bucak iken, 3392 sayılı yasa ile ilçe statüsüne alınmış, 11 Ağustos 1988’den itibaren ilçe olmuş. 26 Mart 1989’da Belediye olmuştur.

Eski adı Kırka olan ilçe toprakları sırasıyla Hititler, Frigler, Lidyalılar, Perslerden sonra MÖ 336 yılında Büyük İskender'in eline geçmiştir. Helenistik dönemde Bitinya Krallığı'na bağlanan bölge, M. Ö. birinci asırda Pers asıllı fakat Yunanca konuşan Pontus Devleti'nin saldırısına uğradı. Bitinya'nın son kralı Üçüncü Nikomedes Romalıları yardıma çağırdı. Pontus Krallığı yenildi. Bitinya Kralı Üçüncü Nikomedes ölünce vasiyeti icabı bu yöre Roma İmparatorluğuna katıldı. Daha sonra Bizans İmparatorluğuna bağlanan bölge, 1074 yılında Anadolu Selçukluları tarafından fethedildiyse de bu egemenlik kısa sürdü. 1097 yılında bölge yeniden Bizans'ın eline geçti. Daha sonra İznik Rum İmparatorluğu'na bağlanan bölge, 1323 yılında Osmanoğulları bölgeyi ele geçirdi. 1402 yılında Candaroğullarının eline geçen bölge, 1419 yılında yeniden Osmanlıların eline geçti.

Osmanlı döneminde önce Sultanönü (Eskişehir) sancağına bağlandı. 15. yüzyılın başlarında Anadolu eyaletine bağlı Bursa sancağının Göynük kazasına bağlı bir köydü. Daha sonra Göynük kazası 16. yüzyılın yarısında Bolu sancağına bağlandı. 1694 yılında Bolu sancağı voyvodalığa yani bağımsız kazaya, Göynük de kazalıktan bucaklığa indirildi. Bu durum 1811'e kadar sürdü. 1811'de Bolu bağımsız sancak yani Mutasarraflık oldı. 1864 yılında Bolu sancağı Kastamonu vilayetine bağlandı. Bu dönemde Yenipazar ismini alan Kırka, Bolu Sancağının Göynük Kazasına bağlı köydü. 1894'te bugünkü Mihalgazi ve Sarıcakaya ilçeleriyle birlikte merkezi Bilecik olan Ertuğrul sancağının Söğüt kazasına bağlandı.

Yıllara sarî Yenipazar'da ekilen alan toplamı yukarıdaki tablodaki gibidir. (Tablodaki 2010 verileri kesin olmayıp değişebilirler.) Ekilen tarla alanının %1,4'ü baklagiller, %67'si tahıllar, %15.5 yağlı tohumlar, %15.5 ise yem bitkileri tarımı için kullanılır. 2010 yılı için Yenipazar'da ekilen tarlanın üretime göre dağılımı ise şöyledir:
İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 23 köyden oluşmaktadır. İlçe; kuzeyde ve doğuda Bolu ili'nin Göynük, doğuda Eskişehir ilinin Sarıcakaya, batısında Gölpazarı, kuzeybatısında Sakarya