olacaktı. Ancak uzun bir süre boyunca kadar bu gözlem yapılamadı. Nihayetinde üst kuark 1995'te Fermilab'daki CDF DØ takımlarınca gözlemlendi. Bu kuarkın kütlesi daha önce öngörülenden çok daha büyüktü. Üst kuark neredeyse bir altın atomu kadar büyüktür.

Gell-Mann aslında uarkı ördeğin çıkardığı sesten türetmişti. Bir süre için, James Joyce'un "Finnegans Wake" adlı kitabındaki bir şiirde yer alan "quark" sözcüğünü bulana dek kullanmayı düşündüğü bu sesin gerçekteki yazımı konusunda kararsız kaldı.

Gell-Mann "The Quark and the Jaguar" kitabında, kuark adıyla ilgili daha ayrıntılı bilgi vermektedir:
Zweig, teorileştirdiği parçacığın dört türü olduğunu düşündüğünden bu parçacık için "as" ismini tercih etti, ancak kuark modeli yaygın bir şekilde kabul görünce Gell-Mann'ın terminolojisi ön plana çıktı.

Kuark çeşnilerinin isimleri birçok nedene bağlı olarak verildi. Yukarı ve aşağı kuarklar taşıdıkları izospinin yukarı ve aşağı bileşenleri olduklarında dolayı bu isimleri aldılar. Garip kuarklar, kuark modeli ortaya çıkmadan yıllar önce kozmik ışınlarda keşfedilen garip parçacıkların bileşenleri olarak keşfedildiklerinde bu şekilde isimlendirildiler; bu parçacıklar olağandışı uzun yaşam sürelerine sahip oldukları için "garip" olarak anılırlar. Bjorken ile tılsım kuark fikrini ortaya atan Glashow "çalışmamıza "tılsımlı kuark" (charmed quark) adını verdik çünkü onun çekirdek altı dünyaya taşıdığı simetriyle büyülenmiş ve sevinmiştik" dedi. Alt ve üst kuark isimleri Harari tarafından, "yukarı ve aşağı kuarkların mantıksal eşleri" oldukları için seçildi. Geçmişte üst ve alt kuarklar, sırasıyla "gerçeklik" ve "güzellik" isimleriyle de anıldı ancak bu isimler büyük ölçüde kullanımdan kalkmıştır.

Kuarklar kesirli elektrik yüküne sahiptir. Çeşnisine bağlı olarak yükleri temel yükün - veya + katlarını alabilirler. Yukarı, tılsım ve üst kuarkların (bunlara topluca "yukarı-tip kuarklar" denir) elektrik yükü + iken, aşağı, garip ve alt kuarklar ("aşağı-tip kuarklar") − elektrik yüküne sahiptir. Antikuarklar eşlerinin tersi elektrik yüküne sahiptirler; yukarı-tip antikuarklar - ve aşağı-tip antikuarklar elektrik yüküne sahiptir. Bir hadronun elektrik yükü, barındırdığı kuarkların elektrik yükleri toplamına eşit olduğundan, bütün hadronlar tam sayı yüklere sahiptirler: üç kuarkın (baryonlar), üç antikuarkın (antibaryonlar) ve bir kuark ve bir antikuarkın (mezonlar) kombinasyonu her zaman tam sayı değerini verir. Örneğin atom çekirdeğinin bileşenleri nötron ve proton sırasıyla o ve +1 elektirk yüklerine sahiptirler; nötron iki aşağı kuark ve bir yukarı kuarktan ve proton da iki yukarı kuark ve bir aşağı kuarktan oluşur.

Spin temel parçacıkların içkin özelliklerinden biridir ve yönelimi önemli bir serbestlik derecesidir. Bir cismin kendi ekseni etrafında dönüşü şeklinde canlandırılabilir (spin adı buradan gelir), yine de bu düşünce atomaltı ölçekte kısmen yanlıştır çünkü temel parçacıkların nokta benzeri olduklarına inanılmaktadır.

Spin büyüklüğü, indirgenmiş Planck sabiti "ħ" (okunuşu: "haş bar") biriminden olan bir vektörle gösterilebilir. Kuarklar için herhangi bir eksen boyunca spin vektörü bileşeninin ölçümü sadece +"ħ"/2 or −"ħ"/2 değerlerini verebilir; bu sebeple kuarklar spin parçacıklar olarak sınıflandırılırlar. Spinin verilen bir eksendeki—genel kabulle "z" eksenindeki—bileşeni, + değeri için yukarı ok ↑ işareti ile ve − değeri için aşağı ok işareti ile ifade edilir. Örneğin "z" ekseni boyunca spini + olan bir yukarı kuark u↑ ile ifade edilir.

Bir çeşninin kuarkı, başka bir çeşninin kuarkına sadece, parçacık fiziğindeki dört temel kuvvetten biri olan zayıf etkileşim ile dönüşebilir. W bozonu yayımı veya soğurulması yoluyla herhangi bir türden yukarı tip kuark (yukarı, tılsım ve üst kuarklar) herhangi bir türden aşağı tip kuarka (aşağı, garip ve alt kuarklar) dönüşebilir ve bunun tersi de geçerlidir. Bu çeşni dönüşüm mekanizması, bir nötronun (n), bir proton (p), bir elektron (e) ve bir elektron antinötrinosuna (v) ayrıldığı (resme bakınız) beta bozunması radyoaktif sürecine sebep olur. Bu olay nötrondaki (udd) aşağı kuarklardan birinin sanal bir W parçacığı yayarak bir yukarı kuarka dönüşmesi ile olur. Sonuçta nötron protona (uud) dönüşür. Sonrasında W bozonu da bir elektron ve bir elektron antinötrinosuna dönüşür.

Beta bozunması ve onun tersi olan süreç "ters beta bozunması" pozitron emisyon tomografisi (PET) gibi tıbbi uygulamalarda ve nötrino keşfi gibi yüksek enerji deneylerinde kullanılır.

Çeşni dönüşüm süreci bütün kuarklar için aynı iken her kuark kendi neslinden bir kuarka dönüşme eğilimindedir. Bütün çeşni dönüşümleri için göreli eğilimler Cabibbo-Kobayashi-Maskawa matrisi (CKM matriki) olarak bilinen bir matematik tablosu ile tanımlanır. CMK matrisi elemanlarının yaklaşık değerleri; 
Şeklindedir. Buradaki "V" "i" çeşnili kuarkın "j" çeşnili kuarka (veya tam tersi) dönüşümünün eğilimini gösterir.

Leptonlar (yukarıdaki beta bozunması şemasındaki W bozonunun sağı tarafı) için de bunun eşdeğeri olan Pontecorvo-Maki-Nakagawa-Sakata matrisi (PMNS matrisi) bulunmaktadır. CMK ve PMNS matrisleri birlikte bütün çeşni dönüşümlerini tanımlamaktadır, ancak ikisi arasındaki bağlantı henüz net değildir.
Kuarklar "renk yükü" olarak bilinen bir özelliğe sahiptir. Renk yükünün "mavi", "yeşil" ve "kırmızı" olmak üzere rastgele belirlenmiş üç türü bulunur. Bunlardan her biri bir "antirenk" —"antimavi", "antiyeşil" ve "antikırmızı"— ile tamamlanır. Her kuark bir renk taşırken her antikuark da bir antirenk taşır.

Üç rengin farklı kombinasyonları ile yüklenmiş kuarklar arasındaki çekme ve itme sistemi güçlü etkileşim olarak bilinir. Güçlü etkileşime "gluonlar" denilen kuvvet taşıyıcı parçacıklar aracılık eder. Güçlü etkileşimi tanımlayan teori kuantum renk dinamiğidir (KRD). Herhangi bir renk değeri ile yüklenmiş bir kuark, ona karşılık gelen antirengi taşıyan antikuarkla birlikte bir bağlı sistem oluşturabilir; üç (anti)kuark, birer (anti)renk benzer şekilde bağ oluşturacaktır. İki çekici kuarkın sonucu renk nötrlüğü olacaktır: renk yükü "ξ" olan bir kuark ve −"ξ" olan bir antikuarkın bir araya gelmesi 0 renk yükü (veya "beyaz" renk) ve bir mezon oluşumu şeklinde sonuçlanacaktır. Temel optikteki toplanır renk modeline benzer şekilde, her biri farklı renkten olan üç kuarkın veya üç antikuarkın kombinasyonu da "beyaz" renk yükü ve bir baryon veya antibaryon oluşumu şeklinde sonuçlanacaktır.

Modern parçacık fiziğinde ayar simetrileri —bir çeşit simetri grubu— parçacıklar arası etkileşimlerle ilgilidir (bkz. ayar teorileri). SU(3) (genellikle SU(3) şeklinde kısaltılır) rengi, kuarklardaki renk yüküyle ilgili ayar simetrisidir ve kuantum renk dinamiği için tanımlayıcı simetridir. Fizik kurallarının uzaydaki hangi yönün "x", "y" ve "z" olarak atandığından bağımsız olması ve koordinat eksenlerinin döndürülmesi durumunda değişmeden kalması gibi kuantum renk dinamiğinin fiziği de üç boyutlu renk uzayında hangi yönlerin "mavi", "kırmızı" ya da "yeşil" olarak tanındığından bağımsızdır. SU(3) renk dönüşümleri renk uzayındaki "dönmelere" denk gelir (matematiksel ifadeyle bir karmaşık uzay). Kuarkların renklerine göre "f", "f", "f" alt türleri olan her kuark çeşnisi ("f") bir triplet oluşturur: SU(3)'ün temel temsili altında dönüşen üç bileşenli bir kuantum alanı. SU(3)'ün yerel olması, güçlü etkileşimin özelliklerini, bilhassa kuvvet taşıyıcıları olarak sekiz gluon türünün varlığını belirler.

Kuarkların kütlelerini ifade etmek için iki terim kullanılır: "çıplak kuark kütlesi" kuarkın kendi başına olan kütlesidir ve "bileşik kuark kütlesi" de kuarkın ve onu çevreleyen gluon parçacık alanının kütlesinin toplamıdır. Bu kütleler genellikle çok farklı değerlere sahiptirler. Çoğu hadronun kütlesi, kuarkların kütlelerinden ziyade, kuarkları bir arada tutan gluonların kütlelerinden gelir. Gluonlar tabiatları gereği kütlesiz olurlarken, enerjiye—daha belirgin olarak kuantum renk dinamiği bağlanma enerjisi (QCBE)—sahiptirler, ve bu enerji hadronların kütlelerine çok büyük oranda katkı yapar. Örneğin protonun 938 MeV/c olan durgun kütlesine, bileşeni oluşturan üç valans kuarkın katkısı sadece 11 MeV/c'dir, geriye kalanın çoğu gluonların kuantum renk dinamiği bağlanma enerjisine atfedilebilir.

Standart Model'e göre, temel parçacıklar kütlelerini henüz gözlenmemiş Higgs bozonu ile bağlantılı olan Higgs mekanizmasından kazanır. Fizikçiler, kütlesi neredeyse bir altın çekirdeğinin kütlesine (~171 GeV/c) eşit olan üst kuarkın kütlesi üzerine yapılacak olan ileriki araştırmaların kuarkların ve diğer temel parçacıkların kütlelerinin orijinine dair daha fazla bilgi vereceğini ummaktadırlar.

Aşağıdaki tablo altı kuarkın başlıca yapısal özelliklerini özetlemektedir. Çeşni kuantum sayıları (izospin ("I"), tılsım ("C", sihir de denilir), gariplik ("S", spin ile karıştırılmamalıdır), üstlük ("T") ve altlık ("B"′)) belli kuark çeşnilerine atanmıştır ve kuark temelli sistemlerin ve hadronların niteliklerini gösterir. Baryonlar üç kuarktan oluştuğundan, baryon sayısı ("B") bütün kuarklar için +'tür. Antikuarklar için elektrik yükü ("Q") ve diğer bütün çeşni kuantum sayıları ("B", "I", "C", "S", "T", ve "B"′) ters işaretlidir. Kütle ve toplam kuantum sayısı ("J"; nokta parçacıklar için spine eşittir) antikuarklarda işaret değiştirmez.

Kuantum renk dinamiğinin tanımladığı gibi kuarklar arasındaki güçlü etkileşime, gluonlar olarak bilinen kütlesiz vektör ayar bozonları aracılık eder. Her bir gluon bir renk yükü ve bir antirenk yükü taşır. Parçacık etkileşimlerinin standart referans sisteminde gluonlar, kuarklar arasında sürekli olarak sanal emisyon ve absorbsiyon yolları ile takas edilir. Bir gluon kuarklar arasında taşındığında, hem kuarkta hem de gluonda renk değişimi olur. Örneğin bir kırmızı kuark bir kırmızı-antiyeşil gluon yayarsa yeşile döünüşür ve eğer bir yeşil kuark bir kırmızı-antiyeşil gluon soğurursa kırmızıya dönüşür. Böylece, her kuarkın rengi sürekli değişirken güçlü etkileşim korunmuş olur.

Gluonlar renk taşıdıklarından, diğer gluonları yay