aları gibi hareket edebilen çıkıntılar) daima eklemli parçalardan meydana gelmiştir. Sindirim sistemi ön, orta ve arka bağırsak olmak üzere üç bölümden ve bunların çeşitli kalınlıktaki kısımlarından meydana gelir. Kan dolaşımı açıktır. Kan oksijen taşımayıp, besin maddeleri, artık maddeler ve hormonları taşır. Dolaşım sistemi, sırtta bir yürek ve ana damardan meydana gelir. Bazılarında sırt damarından kollar da çıkar. Sinir sistemi, birbirine bağlantısı bulunan "gonglion" adı verilen boğumlardan ibarettir.

Ayrı eşeylidirler. Karada, havada ve suda yaşarlar. İnce derililer vücut yüzeyiyle, sudakiler solungaçla, karadakiler de trakealarla (borular sistemi) solunum yaparlar.

Yaklaşık 700.000 - 1.000.000 kadar türü bulunmaktadır.

Eklem bacaklılar şubesinin altı bacaklılar (Hexapoda), çok bacaklılar (Myriapoda), kabuklular (Crustacea) ve soyu tükenmiş trilobitler (Trilobitomorpha) alt şubelerinde görülen, duyu organı olarak gelişmiş hareketli baş uzantısı olan duyargalar, diğer alt şubesi olan ve akrep, kene ve örümceklerin yer aldığı keliserliler (Chelicerata) alt şubesinde yoktur. Kabuklularda iki çift, diğer gruplarda bir çift duyarga bulunur.





CDDA

CDDA (Compact Disc Digital Audio) CD'lerde ses için standart formattır. 1979'da Sony ve Philips tarafından geliştirilmiştir.

Fiziksel parametreleri belirleyen audio CD standardıdır.

Red Book a göre örnekleme (sampling) 16bit/44.1 kHz, kodlama PCM (Pulse Code Modulation) ile yapılır. Yani;

44100 örnek/sn. , 16-bit/örnek , 2-kanal

44100 x 16 x 2 = 1411200-bit/sn, 172,26kb/s

Bu şekilde 1 dakikalık dijital ses kaydı CD'de 10,09mb yer kaplar.

Veri, CD'de kasim (sektör) başına 2048 byte olarak kaydedilir. CD çalar 1x lik okuma hızıyla saniyede 75 kesim okuyabilir. (8,78mb/dk.)





PlayTape

PlayTape Frank Stanton tarafından geliştirilen bir ses kayıt sistemidir. 1966 yılında piyasaya sürülmüştür. Sistem 3,175 mm genişliğinde manyetik bant kullanırdı. 8-24dk. çalma süresine sahipti ve bant bittiğinde otomatik olarak başa dönerdi.

1968 yılına kadar 3000'den fazla PlayTape albüm basılmıştır.





Gürcistan tarihi

On Binlerin Dönüşü”nde Ksenefon, yol boyunca yaşadıkları tüm serüvenleri ve karşılaştıkları değişik halkları anlatır... Karadeniz kıyıları çoktan İyonya Grekleri tarafından kolonileştirilmiştir ama, buralarda çok farklı değişik halk gurupları yaşamaktadır aynı zamanda. Söz konusu halklardan birinin Ksenefon tarafından tarifedilen dansları günümüzün doğu Karadeniz horonunu yakından çağrıştırmaktadır. Ksenefon'un anlattıkları arasında konumuz açısından burada önemli olanı, Karduk olarak adlandırılan ve kendilerine uzaktan boyları büyüklüğünde yaylarla ok atıp kaçan bir halktan sözetmesidir.

Bazı kişiler, sadece adın benzerliğine dayanarak ve başka herhangi somut bir veri ortaya koyamadan bu Kardu(hi)ların Kürtlerin ataları oldukları spekülasyonunu yapmaktadırlar. Buna karşın, Kürt adının Kyrti ve Mard adlı iki Med aşiretinin adlarının birlikte söylenmelerinden türediği bellidir. Bu bağlamda, Rus dil bilimcisi Profesör Nikolay J. Mar (1865 - 1934), Ksenefon'un sözettiği Karduklar’ın şimdiki Gürcülerin veya eski bir aşiret adları ile Kartveli toplumunun ataları olduklarını ve Gürcülerin o yıllarda daha güneyde yaşarlarken sonradan şimdiki topraklarına göçettiklerini iddia etmektedir. Profesör Mar, bu iddiasını dil araştırmalarına dayandırmaktadır ve ayrıca Encyclopedia Britanica’nın açıklamasına göre, günümüzde Gürcü toplumunun üçte ikisi kendilerini Kartveli olarak adlandırmaktadır. Gürcistan Cumhuriyeti’nin kendi dillerindeki resmi adı ise, Sakartvelo veya Sakartvelos Respublika’dır. Görüldüğü gibi, Ksenefon’un anlatımında geçen Karduk sözcüğü ile Kartveli sözcüğü arasında da bir yakınlık vardır.

Gürcistan’ın tarihi 2.500 yıl geriye uzanmaktadır ve Gürcüce halen yaşayan en eski diller arasındadır. Kartpostal güzelliğinde renkli bir vadiye yerleşmiş ve Mtkvari nehri tarafından bölünen ülkenin başkenti Tiflis ise, aynı kaynağa göre, 1.500 yaşındadır. MÖ İlk bin yıla ait Asuri anallerinde (Kronika, günce) ilk Gürcü aşiretleri ile ilgili bilgilere rastlandığı iddia edilmektedir. Aynı yıllarda iki temel Gürcü aşiretler birliği şekillenmiştir. Güneybatı Gürcistan’da Diaohi (Taohi, Diaeni, Tao) ve Karadenizin doğu ucunda (şimdiki Türkiye- Gürcistan sınırının olduğu kıyılar) Kulha (Kolha, Kolhis) birliği çok daha geniş bir araziye yayılmıştır. Bu sonuncular yukarıda özetlenen Grek mitolojisinin “Altın Post” öyküsü ile bağlantılı olanlardır. Bölge, MÖ 700'lü yıllarda kuzeyden gelen savaşçı Kimmerler tarafından istila edilmiştir. Aynı yüzyıllarda yukarıda anılan aşiretler birliği parçalanıp dağılmıştır.

Gürcü halkının asıl ataları, MÖ 2000 yıllarında Önasya'da yaşayan ve buranın ilk yerlileri olarak bilinenler Hititler ve Subarlar'dır. Önasya'nın bu iki yerli halkları, tüm eski dünyanın Gürcüce Gali (şimdi Kızılırmak) olarak bildiği bu ırmağın büyük kıvrımında, Dicle ve Fırat'ın yukarı bölgelerinde tarım ve demir-çelik alanlarında büyük kültür merkezleri kurdular. MÖ birinci 1000 yılın ilk yarısında Urartu Devleti, Hitit -Subar uygarlık bayrağını eline alarak daha da geliştirdi. Bozkır fatihleri, Hald Devleti'ne son verdiler. Ama Gürcü halkı, zamanla kuzeye doğru yer değiştirerek yeni devletler ve kültür merkezleri kurdu. Böylece, yüzyıllardır sahip olduğu uygarlığın kesintisiz gelişebilmesi için gerekli yaşama gücünü kendinde buldu. Urartu Devleti'nin yerine, doğuda İberya, batıda Kolhida olmak üzere iki yeni Gürcü devleti kuruldu.




Çamlıca, Üsküdar

Çamlıca İstanbul Anadolu Yakası Üsküdar ilçesi sınırlarında yer alan tepelik ve yeşil bir semttir. İstanbul’un ve Boğaziçi’nin en güzel manzaralarının görülebileceği çam korularını içeren Büyük Çamlıca Tepesi (Sefa Tepesi) (268), Küçük Çamlıca Tepesi (229) bu semte bulunur. Kısıklı, Emniyet, Küplüce, Ferah, Yavuztürk, Bulgurlu ve Acıbadem Mahallelerinden oluşur.

Birçok roman ve hikâyeye konu olmuştur. Recaizade Mahmut Ekrem'in Araba Sevdası isimli eseri (bugünkü Millet Parkı) ve Yakub Kadri Karaosmanoğlu'nun Nurbaba (Bugünkü Nurbaba Sokağı) isimli eserleri burada geçmiştir.




Büyük Çamlıca Tepesi

Büyük Çamlıca Tepesi İstanbul Anadolu Yakası Üsküdar ilçesi sınırlarında yer alır. Büyük Çamlıca Tepesi (Sefa) denizden 268 m yüksekliktedir ve Nurbaba Tekkesi (Bektaşi) ve TV verici kuleleri burada yer alır. Turing Başkanı Merhum Çelik Gülersoy tarafından restore edilerek halka kazandırılan ve tepede yer alan Büyük Çamlıca tesisler gerek doğal ve manzaralı bir konuma sahip olması gerekse hoş ve temiz havası yüzünden yerli yabancı turistlerin uğrak yeridir.

Çamlıca Tepesi monocknod bir tepedir. Litolojik olarak dirençli kayaçlardan oluşmuştur ve şahit tepe karakterindedir. Büyük Çamlıca'da formasyon, şamozit ve bandlı kalker seviyeleri ihtiva eder. Çamlıcalar’ın jeolojisi kompleks bir yapıya sahiptir. İstanbul şehrinin doğu kısmında, Üsküdar-İzmit yolu üzerindeki Kısıklı mevkii ile Çengelköy ve Bekâr deresi arasında bulunmaktadır. 

Çamlıca bölgesinde yaş ve fasiyes bakımından birbirinden farklı iki seri mevcuttur. Bunlardan birincisi Üst Silüriene ait arkoz(arkoz şistleri, grovak, grovak şistleri) ve kuvarsitlerden oluşmuş olup, sahanın merkezi kısımlarını işgal eder. İkinci seri ise Devonien yaşında kumlu kalker, fosilli killi şistler ve yumrulu kalkerler halinde gelişmiştir.

İstanbul çevresindeki tüm tepeler (Çamlıca, Aydos,Adalar) kuvarsitten yapılmıştır. Daha sonra Siluriyen-Devoniyen yaşlı, üste doğru derinleşen, kalın bir karbonat istifi geliyor. Derin denizel karbonatların üzerinde Alt Karbonifer yaşta siyah radyolaryalı çörtler ve daha üstte kalın bir Alt Karbonifer fliş istifi (Trakya Fm)yer alıyor. Gerek Büyükada'da, gerek Çamlıcalar'da ve gerekse Pendik-Gebze bölgesinde Üst Silüriene atfedilen arkoz- grauvak-kuvarsit serisi ile Alt Devonienin kuvarsitik kalkerleri ve fosilli şistleri arasında orojenik bir diskordans gözlemlenmektedir.




Küçük Çamlıca Tepesi

Küçük Çamlıca Tepesi İstanbul Anadolu Yakası Üsküdar ilçesi sınırlarında yer alır. Deniz seviyesinden yüksekliği 229 m'dir. Tepede yer alan Küçük Çamlıca Korusu ve Sofa, Cihannüma, Topkapı köşklerinden oluşan Küçük Çamlıca Köşkleri, yerli yabancı turistlerin uğrak yeridir.




Çamlıca Televizyon Kulesi

Çamlıca Televizyon Kulesi, Türkiye'nin İstanbul şehrinde bulunan bir televizyon kulesi. 166 metre yüksekliğinde olup 268 metre yükseklikteki Büyük Çamlıca Tepesi'nde yer almaktadır. Kulenin inşaatı 1972'de başladı ve 1980'de tamamlandı. Yapımı devam eden Küçük Çamlıca Televizyon Kulesi tamamlandığında bu kulenin kaldırılacağı açıklandı.




Hüseyin Sadeddin Arel

Hüseyin Sadeddin Arel (d. 18 Aralık 1880, Vefa, İstanbul - ö. 6 Mayıs 1955, İstanbul), hukukçu, besteci ve musiki araştırmacısı.

Anadolu kazaskerlerinden müderris Mehmet Emin Efendi ile Fatma Zekiye Hanım'ın altıncı çocuğudur. Vefa'da Taşmektep, Şemsülmaarif ve Nümune-i Terakki okullarındaki ilköğretiminden sonra 1886'da ailesi ile İzmir'e göç etti.

51 Mevlevi Ayini, 108 Durak, 87 İlahi, 13 Ney taksimi bestesi, 24 Peşrev, 28 Konser Saz Semaisi, 80 Saz Semaisi, 42 Oyun havası, 20 Dramatik Saz Eseri, Tambur ve Viyolonsel için 8 taksim, 11 Köçekçe; Beste ve Semai gibi büyük formlarda 7 sözlü eser, 51 Gazel, 3 Gazelli taksim, 2 Marş, 104 Şarkı, Oda Müziği ve koral, Altılama, Üçleme, İkileme olarak toplam 71 çok sesli eser.

Bunlardan başka Türk Musikisi nazariyatı dersleri, Armoni dersleri, Kontrpuan dersleri, Füg dersleri, Prozodi dersleri, Türk Mûsıkîsi ileri solfej dersleri, Eski Musiki Tarihi (Başlangıç), Türk Mûsikisi Kimindir ? yazı dizisi ve diğer çeşitli makaleleri ve Kantemiroğlu'nun Edvar'ının yayını sayılabilir. Batı Mûsıkîsi Tarihi notları basılmamıştır.




Nazmi Çengelci

Nazmi Çengelci çeşitli mülki amirliklerde bulunmuş, bu arada 11 Aralık 1979 - 8 Ocak 1981 tarihleri arasında İzmir Valiliği yapmış bir üst düzey bürokrattır. İzmir'in vilayet merkezi sıfatını taşıdığı son 150 yılda gördüğü Ege Bölgesi kökenli tek validir.

1929 yılında Milas, Muğla'ta doğmuştur. 1951 yılı