köy ve 4 mahalleden oluşmaktadır.





Tefenni

Tefenni, Burdur ilinin bir ilçesidir.

Tefenni ilçesi, MÖ 800-500 yılları arasında Bizans çağının "İstefani" köyü olarak kurulmuş, 13. yüzyıl kadar Bizans yönetiminde kalmış, bu tarihten itibaren sırası ile Türkmenlerin, Selçukluların ve Osmanlıların eline geçmiştir. 1882 yılında yörede meydana gelen deprem sebebi ile eski yerleşim merkezi terk edilerek şu andaki yerine kurulmuş, 1886 yılında da "İstefani" adı değiştirilerek "Tefenni" adı ile kaza olmuştur.

İlçe, bağlı bulunduğumuz Burdur ilinin güneybatısındadır. Denizden yüksekliği 1200 metredir. Batı kısmı tamamen ormanlıktır. En yüksek dağı Eşeler Dağıdır. Sürekli akan nehir ve ırmak bulunmamakla birlikte yaz aylarında kuruyan ve çay denilebilecek nitelikte çok sayıda akarsu vardır. Ayrıca halen Hasanpaşa, Beyköy, Sazak ve Ece'de kuyu açılması ile inşası bitmiş; Tefenni, Başpınar, Beyköy, Hasanpaşa ve Yeşilköy Göletleri bulunmaktadır.

Tefenni ilçesi Akdeniz Bölgesi ve İç Anadolu Bölgesi arasında bir geçit olduğundan her iki bölgenin iklimi etkisindedir.Bu münasebetle yazları sıcak ve kurak kış ayları ise soğuk ve yağışlı geçer. Hava sıcaklığı kararlı olmamakla birlikte genel olarak –21 ile +36 derece arasında değişir.

İlçede 8 ilköğretim okulu, 4 orta dereceli okul bulunmaktadır.Namık kemal ilköğretim Okuluna yapılan halı sahası Türkiye'nin devlet okulunda yapılan ilk kapalı halı sahasıdır Atatürk ilköğretim Okulu Onarıma Alındı Ve tamamlandı Okuma yazma oranı %99’ dur. Okuma yazma çağına gelmemiş çocuk ve sakatlarla yaşlıların dışında okuma yazma bilmeyenlerin sayısı yok denecek kadar azdır. Okuma yazma seferberliğinin başlangıcından bu güne kadar 4 dönemde 85 kurs açılarak 1128 vatandaşımıza okuma yazma öğretilmiştir. Taramalar devam etmişse de okuma yazma bilmeyenlere rastlanılmadığından kurslara son verilmiştir. İlçe merkezinde bir adet Halk Kütüphanesi vardır. Yine ilçe Merkezinde bir matbaa, üç kitabevi bulunmaktadır. Okulların kendi imkânları dahilinde tiyatro çalışmaları vardır. İlçede müze olmasa da tarihi eser kalıntıları çoktur. Eserler incelenmeye alınmış olduğundan hangi devirlere ait olduğu bilinmemektedir. Tarihi değerleri belirlenmemiş olan bu eserler parklarda ve çeşitli Resmi Dairelerin önünde teşhir edilmiş ve koruma altına alınmıştır.

İlçe ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Halen 200.000 dekar tarım alanı bulunmakta, bunun 120.000 dekarı sulu, 80.000 dekarı kuru tarım arazisidir. Bu arazilerden tarla bitkileri olarak buğday, arpa, mısır, yulaf, kuru soğan, sebze ve meyveler, sanayi bitkileri olarak şeker pancarı, anason, Kişniş (yumurcak), haşhaş, nohut, fasulye ve patates, mera bitkileri olarak yonca, korunga ve fiğ elde edilmektedir. Patates, kuru soğan ve nohut civar illerdeki tüccarlar tarafından alınarak ihraç edilmektedir. Tarımı desteklemek amacıyla 3 adet Tarım Kredi Kooperatifi, 15 adet de çeşitli amaçlı kooperatif vardır.İlçe ekonomisini desteklemek ve tasarrufu değerlendirmek amacı ile de ilçe merkezinde Ziraat Bankası kurulmuştur. Meyvecilik ilçede gelişmiş durumdadır. Çeşitli meyveler yetiştirilmekte ise de en önemlisi elmadır. Üreticinin elinde kalan meyveleri değerlendirmek amacıyla ilçe merkezinde yapılan soğuk hava deposu 1989 yılında faaliyete geçmiş olup ayrıca Başpınar ve Yeşilköy köylerinde de birer adet soğuk hava deposu hizmete girmiştir. Hayvancılık alanında genel olarak et, süt, peynir ve bal üretimi yapılmaktadır. Arıcılık ve tavukçuluk mevcuttur. Yaklaşık olarak 17.000 tane kanatlı hayvan bulunmaktadır. Yıllık yumurta üretimi 3.215.000 adettir. 14.250 adet küçük baş hayvan ile 6.200 adet büyük baş hayvan beslenmektedir. (Sığırların %95’i kültür ırkıdır.)

Tefenni’de günlük süt üretimi 28 tona yaklaşmaktadır. İlçe merkezinde iki, köylerde birer adet süt alım merkezi bulunmakta ve bu sütler büyük illere götürülmektedir. Ayrıca ilçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfınca desteklenmek üzere hazırlanan 125 kovanlık (25 aile) gezginci arıcılık projesi 180 kovan olarak gerçekleşmiş ve arılar, her aileye 9 kovan olmak üzere 20 aileye dağıtılmış ve ayrıca 79 aileye 1’er adet damızlık süt ineği ile 12 aileye 20'şer adet damızlık koyun dağıtımı yapılmıştır. İlçe merkezinde özel sektöre ait 6 adet mermer fabrikası ve birçok krom madeni ile 3 adet krom eleme tesisi vardır. Tesislerde toplam 180 işçi çalışmaktadır.

İlçe merkezine 7 km uzaklıkta Haraplanlı mevkiinde "İçme Deresi" adı ile anılan kaynaktan çıkan ve içinde serbest hidroksil iyonları bulunan hafif kükürtlü ve bromürlü kendisine has bir tadı ve kokusu olan böbrek taşı ve kumlarını dökmesi nedeniyle şifalı bir sudur. Barut kokusunda olması nedeniyle "barutlu su" olarak anılmaktadır. Sertlik derecesi 1.5, soğukluğu 18.1 derecedir.

9 bin yıllık geçmişe sahip Burdur’un üç medeniyete ev sahipliği yapmış Tefenni İlçesi’nde, üç girişe yaptırılan üç kapı görenlerin ilgisini çekiyor. Adını "Tiffany" adlı bir İtalyan generalin kızından alan ve daha sonra değişerek Tefenni olan ilçe, üç Türk medeniyetine ev sahipliği yapmanın gururunu, şehrin üç girişine belediye tarafından yaptırılan Selçuklu kapısı, Osmanlı kapısı ve Cumhuriyet kapısıyla yaşıyor. Selçuklu kapısı kitabesinde "Oğuz Töresi", Osmanlı kapısında "Şeyh Edebalı Hazretlerinin Osman Gazi’ye vasiyeti", Cumhuriyet kapısında da Mustafa Kemal Atatürk’ün "Çanakkale Vecizesi" yer alıyor. Bu kapılar ilçeye gelenlerin çok ilgisini çekmekle birlikte ilçe halkı için de büyük bir gurur kaynağıdır.


İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı 12 köy ve 8 mahalleden oluşmaktadır.





Yeşilova

Yeşilova, Burdur ilinin bir ilçesidir. Sınırları içerisindeki Salda gölü ile ünlüdür. Salda Gölü'nün özelliği ise dünyanın en derin ve temiz göllerinden birisi olmasıdır. Göl sayesinde ilçe turistik bir belde görünümü vermektedir. Ayrıca çadır turizmine de müsait bir ortam vardır.

İlçe olmayı 1936 yılında kazanan Yeşilova bulunduğu konum bakımından da önemli bir yere sahiptir. Göller yöresi olarak da bilinen Orta Akdeniz'in ortalarında yer almaktadır.

Yeşilova ilçesi ve etrafındaki bölge Malazgirt Savaşından sonra 1093 tarihinde Türkler'in eline geçmiştir. O tarihlerde Bizanslılar ile bu bölgede yaşayan Türkmenler arasında bazı çatışmalar oldu ise de 1190 tarihinde Alman İmparatoru Frederik Barbaros Haçlı ordusunun başında buraya kadar gelmiştir. Frederik Barbaros´un gelişinden istifade eden ve kendisine Bizans Veliahtı süsü veren Alaksi topladığı askerlerle Türk hududuna tecavüz etmiş, bir taraftan Dinar´a diğer taraftan Güzelhisar´a cepheden bugünkü Harmanlı (Navlu) boğazına kadar sokulmuştur. Konya Sultanı tarafından gönderilen Osman Bey ve Hüsamettin Bey adlarındaki iki serdar Alaksi´yi her iki yönden kıstırmışlardır. Osman Bey (Navlu) boğazında düşman askerlerini sıkıştırmış Gencali, Karaatlı, Gökçe ismindeki Çeribaşları şiddetli hücumlarla düşmana karşı bu bölgede kuvvetli bir (SATIR) atmıştır. Muharebenin en şiddetli geçtiği yer Köpekbeli civarı olmuştur. Köpekbeli savaşında ağır yaralanan Osman Bey´in manevi evladı Abdi Bey Salda Gölü´nün Eşeler Dağına yaslanan sırtlarında bugünkü "SULTANPINARI" namı ile anılan yerde bulunan revirde tadaviye alınmıştır. Bu sırada Abdi Bey´in büyük cesaret ve secaretini taltif etmek üzere kendileri ile esasen sıhri Karabet´i bulunan bu genç kumandana Sultanlık payesi gelmiştir. Bu pınarın başında revirde bu payenin verildiği yer olarak " SULTAN PINARI" ismi verilmiştir. Düşmana büyük ölçüde satır atıldığı için bu bölgeye "SATIRLAR" denmiştir.

1936 yılında Yeşilova eski Erle Nahiyesi olarak görülmektedir. 1936 yılında ilçe olan YEŞİLOVA genellikle ASİKARAAĞAÇ´a bağlanmış ve nahiye olarak YAVUCE ismiyle anılmıştır. ERLE bu mıntıkanın ismidir. Nahiye Merkezi sürelerle bir zaman Kayadibi ve bir zamanda Beylerli kaza ve nahiye merkezi olmuştur. 1967´den sonra SATIRLAR Köyü merkez seçilmiştir. 1288 tarihli salnameye göre Satırlar Köyü 33 haneli ve 120 nüfuslu idi. 1305 tarihli salnamede de Erle nahiyesinde 148 misafirhane, 18 un değirmeni, 6 dükkân, 1 han, 1 lokanta, 26 Cami, 19 Sübyan Mektebi, 8 tekke, 3 türbe, 38 çeşme ve 26 çamaşırhane olduğu kaydedilir.

İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 36 köy ve 8 mahalleden oluşmaktadır. Son dönemde bünyesine kattığı Karaatlı ve Kayadibi köyleriyle beraber nüfusu 5700'ü geçmiştir. Ayrıca eskiden Salda ve Güney kasabaları bununan Yeşilova'nın, yetersiz nüfusu gerekçesiyle Salda ve Güney kasabaları köy sıfatı kazanmıştır.

20. http://www.yesilova.gov.tr/




Ayvacık, Çanakkale

Ayvacık, Çanakkale ilinin bir ilçesidir.

İlçeye bağlı Behramkale Köyü, Çanakkale'nin ve Türkiye'nin en önemli turizm alanlarından biridir.





Bayramiç

Bayramiç, Çanakkale ilinin bir ilçesidir. 
İlçedeki en eski yerleşim alanları Kebrene (Kebren) ile Skepsis'dir . Ama bu kalıntıların çok azı günümüze kadar ulaşabilmiştir. Günümüzde Kebrene'nin bulunduğu bölge Çalıdağı köyü, Skepsis'in bulunduğu bölge Kurşunlutepe'dir.
1796 yılında inşa edilen Hadımoğlu Konağı, Bayramiç'in en ilgi çeken turistik mekânlarından biridir.
Tabaklar Deresi üzerine yapılan Taş Köprü, Karşıyaka Cami'nin hemen önünde bulunmaktadır.




Biga

Biga, Çanakkale ilinin kendi adıyla anılan yarımadada kurulmuş, merkeze 90 km uzaklıkta, toplam nüfus açısından Çanakkale'nin en büyük ilçesidir. Doğuda Gönen, batıda Lapseki, güneyde Çan, kuzeyde ise Marmara Denizi ile çevrilidir. İlçe nüfusu 86.483, ilçe merkezinin nüfusu 49.600'dir.

İlçenin temel geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Bununla birlikte tarıma dayalı sanayi gelişmekte olan sektörlerden biridir. İlk kurulan sanayi tesisi Gümüşçay beldesindeki DEMKO Demirci Konservecilik A.Ş. salça fabrikasıdır. Ayrıca Türkiye'nin en büyük sanayi topluluklarından birisi olan (İçdaş) başta demir çelik olmak üzere çeşitli sektörlerdeki üretim tesislerini, mobilya alanında Türkiye'nin büyük gruplarından (Doğtaş) mobilya üretim tesislerini, (YTS Yalçın Tesisat Mlz.San.Tic.A.Ş.)de plastik üretim ve ambalaj malzemeleri tesislerini bu ilçenin sınırları içinde ku