üçük eyâleti olan PEI, ülkenin en büyük nüfus yoğunluğuna sahip eyâletidir (Kilometrekare başına yaklaşık 25 kişi). Adanın nüfusu 137.800'dür.

Eyâletin başkenti çevresiyle birlikte nüfusu 58.000'e ulaşan Charlottetown'dır. Charlottetown, sahip olduğu nüfusuyla Kanada'nın en küçük eyâletsel başkenti olma unvanını taşır.

Ada ismini Kraliçe Victoria'nın babası, Kent ve Strathearn Dükü Prens Edward Augustus'tan (1767-1820)almıştır.

Ada, 3 ilçeden (county) oluşur:

Prince İlçesi:Adanın batısını kapsar. Yaşayanların çoğu nüfusu tahminen 20 bin olan Summerside şehrinde yaşarlar. 3 adet deltası vardır.

Queens İlçesi:Adanın 3'te 2'si burada yaşar. Başkent ve irili ufaklı köyleri bulunur. Adanın orta tarafını, kuzey ve güneyini kapsar. Kuzeydeki bir deltasında dalgakıran bulunur. Üç büyük şehri sırasıyla Charlettetown, Cavendish, Crapaud'dur.

Kings İlçesi:Bir şehri yoktur. Çoğu kişi Montauge, Georgetown ve Morell'de yaşar.





Bayır, Menteşe

Bayır, Muğla'nın Menteşe ilçesinin mahallesidir.

Muğla'dan Yatağan yolunun 13'cü kilometresindedir.

1941 yılında meydana gelen bir depremle yıkılmış ve bugünkü yerleşim pozisyonuna kavuşmuştur. Kasabanın yerleşim planı o zamanlarda Bayır İlköğretim Okulu'nda öğretmenlik yapan Necmi Yener'in çizimi ile hayata geçirilmiştir. Necmi Yener ismi Bayır'da ikinci ana caddeye ve Bayır İlköğretim Okulu kütüphanesine verilmiştir.

ekonomisi, son yıllarda çevrede gelişen mermercilik sayesinde büyümüştür. Cuma günleri, pazar alanında düzenlenen Bayır Pazarı kurulmakta yerli ve yabancı üretici ve satıcılar burada ürünlerini Bayır ve çevre köy halklarının ihtiyaçlarının karşılanmasında önemli bir etkendirler.




New Brunswick

Kanada'nın Doğu Kanada bölgesinde üç Maritime eyâletinden biri olan New Brunswick (Fransızca: Nouveau-Brunswick veya Acadie), aynı zamanda iki resmi dile sahip olan tek eyâlettir (Fransızca ve İngilizce). Eyâletin başkenti, çevresiyle birlikte nüfusu 82.000 bine yaklaşan Fredericton'dır. Eyâletin nüfusu 758.000 dir. New Brunswick'te de halkın %35'in anadili Fransızca'dır. Yüzölçümü 72908 kilometrekaredir.

Eyâletin başlıca kentleri, her ikisi de çevreleriyle birlikte 120.000 inin üzerinde nüfusa sahip olan Moncton ve Saint John'dur.





Akrep

Akrep, örümceğimsiler sınıfının Scorpiones takımını oluşturan genellikle sıcak ve nemli bölgelerde yaşayan, vücutları sert kitin bir tabaka ile örtülü, kıvrık ve kalkık kuyruğunda zehir iğnesi bulunan eklembacaklılara verilen ad.

2009 yılı rakamlarına göre akreplerin yaşayan 1753 türü bulunur. Türkiye'de 11 cinste toplanan 23 türü bulunur. Dünyanın en uzun birinci akrebi 23 cm boyuyla "Heterometrus swammerdami", ikincisi ise 20 cm boyuyla "Pandinus imperator" türleridir. Teraryumda bakılan bazı akrepler 8 yıla kadar yaşasa da, doğada ömürleri bundan daha kısadır.

Akrepler, araknoloji bilim dalı içerisinde araknologlar tarafından incelenir.

Karlı bölgeler hariç hemen hemen her yerde, ormanlık bölgelerde, çöllerde, taşlık ve kayalık yerlerde yaşarlar. Genellikle tropikal ve tropik altı iklim kuşaklarında yaygındır. Akrepler fazla sıcaklığa duyarlı ve neme bağımlı olduklarından her zaman ılık ve ıslak bölgeleri tercih ederler. Gündüz, taşların altında, duvar yarıklarında, kurumuş ağaç kabukları altında ya da yer altında kazdıkları dehlizlerde rastlamak mümkündür. Geceleri aktiftir. Kaygan yüzeylere tırmanamaz.

Habitatına göre akrep sınıflandırması:


Karakteristik yapıları ile çok kolay tanınan ve uzunlukları 13–220 mm arasında
değişen eklembacaklılardır. Yaşadıkları ortama göre saman renginden sarıya, açık kahverenginden siyaha kadar değişen tonlarda renklere sahiptir. Sırttan ve karından ("dorso-ventral") basık olup vücutları, başlıgöğüs ve karın olmak üzere iki bölümden oluşur.

Başlıgöğüs ("cephalothorax" ya da "prosoma"), "gövde" olarak da nitelendirilir. Baş ile göğsün kaynaşmasıyla oluşmuş tek parça segmentsiz yapıdır. Nispeten kısa, sırt taraftan da tek parça bir zırh ya da baş kalkanı ("karapaks") denilen kabukla örtülüdür. Bir çift pedipalp, bir çift zehir çengeli ya da keliser ("chelicera") ve dört çift bacak bulunur. Erkek akreplerin pedipalpleri daha ince yapılı olmasıyla dişilerden ayrılırlar.

Pedipalp : Başlıgöğsün önünden iki yana doğru uzanan ve bacak ( = kol) gibi görünen bir çift pedipalpleri vardır. Bütün ektsremitelerin en büyüğü ve en kalınıdır. Bunlar, makas formunda adeta eğitilmiş organellerdir. Avlarını yaralamak, yakalamak ve ezmek için bu organelleri kullanırlar. Ayrıca dokunum organı görevi de görürler. Pedipalplerin üzerinde havadaki titreşimleri algılayan ve "trichobothrium" olarak adlandırılan küçük duyu tüyleri bulunur. Trichobotrium’un alt kısmı fincan gibi ve ince uzun tek bir tüy bulunmaktadır. Pedipalpler, "coxa", "trochanter", "femur", "patella", "tibia" ve "tarsus" olmak üzere beş bölümden oluşur. Kalça ("coxa"), başlıgöğse eklenmiş pedipalpin ilk proksimal segmentidir. Uyluk bileziği ("trochanter"), "coxa" ile "femur" arasında ikinci segment olup kısadır. Uyluk ("femur"), "trochanter" ile "patella" arasında uzun ve silindirik üçüncü segmenttir. Baldır ("tibia") kısmında dikenlere benzer oluşumlar bulunur. Pedipalplerin kıskaçlı dördüncü ve beşinci segmentine kıskaç ya da makas ("chela") denir. "Chela"’ yı oluşturan bu kıskaçların üst bölümü sabit, alt kısmı ise hareketlidir. Hareketli veya eklemli parmağı olan dördüncü segment "tarsus" olup büyük ve çok net bir şekilde görülür. Kıskaçların şekli türlere göre değişiklik gösterir. Buthidae familyasında tarsuslar tipik sıralı dişlerle doludurlar. Akreplere özgü olarak tarsusda abduksiyon kas bulunmaz. Tarsusun açılması, başlıgöğsün dorso-ventral yönde kontraksiyonu ve buna bağlı olarak hidrostatik basıncın artmasıyla gerçekleşir. Tibia, beşinci ve son segment olup sabit, hareketsiz kalın kısımdır.

Keliser ("chelicera") : Pedipalplerin hemen ventralinde yeralan ve onlara oranla çok daha küçük olan başlıgöğsün ilk çift ekstremitesidir. "Coxa", "tibia" ve "tarsus" olmak üzere üç segmentten oluşmuştur. Genelde pençe tırnaklı çeneler halindedirler. Familyasına bağlı olarak değişkenlik gösterir. Son iki segment ("tarsus" ve "tibia") hareketli parmak ("tarsus") ve sabit parmak ("tibia") tarzında kıskaçlı bir makas oluşturacak şekilde birbirlerine eklemlidir. Bunlardan birinin çevresi sarılmış gibidir ve karapaks sınırı ile örtülüdür. İkinci segment biraz daha uzun olup üst kısmı dışa doğru konvekstir (dışbükey). İç yüzünde ise ince dikenimsi kıllarla ("setea") kaplı yakalama işlemine yarayan dişe benzer oluşumlar vardır. Üçüncü segment hareket edebilen parçadır. Bu parça yakalama işlemi için ikinci makası taşıyan segment ("coxa") olarak ifade edilir. Bu kısım eğilip bükülür ve avını emmeden önce yakalamaya yarar. Fakat iki nokta arasındaki uzaklık nedeniyle dinlenme esnasında sabittirler. Bu parçalardaki dişler sınıflandırmada dikkate alınır. Zehir çengelleri, avlarını tutmaya ve bazen de birbirlerine sürtülmek suretiyle ses çıkarmaya yararlar.

Bacak: Her göğüs halkasında bir çift olmak üzere dört çift bacak vardır. Geniş bir "coxa" ile başlayan bacaklar yedi eklemlidir: "coxa", "trochanter", "femur", "patella", "tibia", "basitarsus" ve "telotarsus". Bacakların en uçtaki tarsal segmentinde tırnaklar (vantuz) bulunur. segmentler ince membranla birbirlerine bağlanırlar. Bacaklar, birbirlerine yakın olarak başlıgöğsün alt kısmından çıkarlar. En küçük olan birinci "coxa", ikinci "coxa" ’ nın köşeleri arasında yer alır. En uzun "coxa", dördüncü "coxa"’dır. Başlıgöğsün ventral yüzeyinde birinci ve ikinci "coxa"’ da kitinli plaklar ve salgı bezleri vardır. Bu oluşumların sindirim olayında önemli görev yaptıkları düşünülmektedir. Akrep yürüdüğünde tarsus ile son iki segment ağırlığı çeker. Bacakları, hareket ve kazma organı olarak kullanırlar. Dişi akrepler bacaklarını yavruların hareket etmesinde kullanırlar. Bacaklar üzerinde yerdeki titreşimleri algılamaya yarayan ince tüyler bulunmaktadır.

Gözler: Akrepler, karapaks üzerinde bir çift basit median göz ve her biri lateralde bulunan iki ile beş çift arası bir grup küçük göz taşırlar. Median gözler, genellikle aynı yönde alttaki oküler tümsek üzerinde karapaksın anterior sınırından sonra, birlikte yerleşim gösteririler. Median gözler, iki tabakadan oluşmuştur. Lateral gözler, karapaksın ön kısmında köşelerde bulunur. Eşit büyüklükte beş, dört, üç ve iki küçük osellerin grup halinde birleşmesi sonucu oluşmuştur. Bazı türlerde bu gözler körelmiştir. Bazı mağara ve mesken türleri ("Sotanochactas elliotti") gözsüz de olabilir. Göz sayısı ve dağılımı tür ayrımında değerlendirilir.

Karın ("abdomen" ya da "opisthosoma") : "preabdomen" (ya da "mesosoma") ve "postabdomen" (ya da "metasoma") olarak iki bölüme ayrılır. Ovaryum içinde gelişmenin ilk döneminde, sekiz segmetli olan "preabdomen" ilk yedi segmentinde, sonradan kaybolan ekstremite taslaklarına sahiptir. Küçük taslaklar halinde beliren abdomen ekstremiteleri sonradan kaybolduklarından yetişkin hayvanlarda "preabdomen" ve "postabdomen" tamamen ekstremitesizdir.

Preabdomen : Genelde "karın" kelimesi daha çok bu bölüm için kullanılır. Başlıgöğse bütün genişliğiyle bağlanan "preabdomen" yedi geniş halka segmentten oluşur. Bu segmentlerin sırt taraflarında "tergit", karın taraflarında "sternit" adı verilen kitin plak bulunur. Preabdomenin birinci segmenti dar sternitlidir. Bu sternitin ortasında, serbest kenarı yuvarlak ve ortası yarık olan eşey kapağı ("genital operculum") bulunur. İkinci sternit üzerinde dokunum ve iz bulma görevi yapan bir çift tarak ("pecten") organı, 3, 4, 5 ve 6. halkalarda "kitap trakeleri" adını alan solunum organına ait birer çift olmak üzere toplam dört çift solunum deliği ("stigma") vardır.

Kuyruk ya da postabdomen : Halka biçiminde 6 segmentten oluşur. İlk beş segmentin her biri tek parça kitin zırhla örtülüdür. Birçoğunda ince olan bu 5 segment, "Androctonus" cinsinde belirgin biçimde kalındır. Postabdomen halkaları, preabdomen halkalarına oranla daha incedir. Kuyruk halkaları ("postabdomen") zehir kesesi hariç aynı kalı