Mevsimlik İşçi 235, daimi kadrolu İşçi 45 ve memur kadrosunda 17 personeli bulunmaktadır. Çay satan üretici sayısı 3914 kişi olup, bu üreticilerin kayıtlı çaylıkları ise 16.020 dekardır. Üç sürgün olarak toplam alınan yaş çay miktarı 15.000 ton civarı olup, 17.000 ton kadarı Fabrikada işlenmekte olup, kalan diğer kısmı Çaykur’un diğer muhtelif fabrikalarına nakledilmektedir.




Çiçek Pasajı

Çiçek Pasajı ("Cité de Péra"), büyük Beyoğlu yangını sonucu yok olan Naum Tiyatrosu'nun arsasına 1876'da kurulan tarihi ve ünlü bir pasaj.

1870 yılındaki Büyük Beyoğlu Yangınında yanarak yıkılan Naum Tiyatrosu'nun arsası dönemin en zengin insanlarından biri olan "Hristaki Zografos Efendi" tarafından satın alındı. Rum "Cleanthy Zanno"`nun mimarlığında yeni bir tip çarşı binası olarak "Cité de Péra" adıyla yaptırıldı. Hem İstiklal Caddesi'ne hem de Tiyatro Sokağı'na açıldığı için pasaj niteliğinde olan yapı 24 dükkân, 18 lüks daireden oluşuyordu. Maison Parret ve Vallaury'nin pastanesi, Nakumara'nın Japon mağazası, Dulas'ın Natürel çiçekçisi, Schumacher'in hamur işleriyle ünlü fırını, Yorgo'nun meyhanesi, Keserciyan'ın terzihanesi, Acemyan'ın tütüncü dükkânı, Hristo'nun kafesi... pasajın ilk 30 yılı içerisinde faaliyete geçen önemli dükkânlarından sayılabilir.

Cité de Péra ya da Hristaki Pasajı denilen binanın mülkiyeti 1908 yılında Sadrazam Küçük Said Paşa'ya geçti. Mütareke yıllarında birçok çiçek dükkânı açıldı, o güne kadar daha çok Hristaki Pasajı olarak anılan yer Çiçek Pasajı adını aldı. Asıl olarak 1940'lı yıllarda açılan meyhaneler (özellikle Nektar Birahanesi) büyük bir müşteri kalabalığı çekmeye başladı. 1950'lerde çiçekçiler başka sokaklara doğru kaymaya başlayınca boşalan yerlere yeni yeni meyhaneler açılmaya devam etti. 1950'lilerin sonunda "Çiçek" adı daha çok bir hatıra olarak kalmıştı, pasaj tümüyle bugünkü meyhane kimliğine büründü.

10 Mayıs 1978'de bir gecede aniden çöken bakımsız bina, 1988'e kadar yıkık ve dağılmış biçimde kaldı. Belediyenin ve pasajı kurtarmak için kurulan "Çiçek Pasajını Yaşatma ve Güzelleştirme Derneği" nin girişimiyle onarılıp, eski haline sadık kalarak hizmete sokuldu.

Çiçek Pasajı Güzelleştirme ve Yaşatma Derneği, Beyoğlu Belediyesi ve Mey İçki arasında yapılan anlaşmayla dış cephe bakımı, cephe yenilemesi, çiçeklendirme ve aydınlatma gibi sorunlu kısımları yenileme çalışmaları için kısa bir süre kapalı kalan Çiçek Pasajı Aralık 2005'te tekrar hizmete girdi.
1970'li yıllarda Kayserili bir iş adamı satın almış fakat sonra anlaşmazlık nedeniye satmıştır.

Girişle birlikte 3 katlı bina geniş bir alan üzerine oturur. Ana malzemesinin taş olduğu yapının ön yüzünde gösterişli bir cephe mimarisi hakimdir. Beyoğlu'nun en süslü binalarından biri olan Çiçek Pasajı, cephede kullanılan karyaditler, en üst katın orta bölümünde yer alan aslan ve insan başları ile ilgi çekicidir. Süslemeler ve mimarideki hareketli düzenleme göz önüne alındığında bu bina 19. yüzyıl Seçmeciliğinin tipik örneklerinden biridir.

Pasajın cephesinde bulunan saat 1876 yılında yapının kendisiyle birlikte tamamlanmıştır. Binanın İstiklal Caddesi'ne bakan girişinin en üst katının orta bölümünde yer alan saatteki rakamlar Roma rakamlarından ibaret olup saat çalışmamaktadır.






Properdin

"Properdin"', insan serumunda bulunan bir protein.

Properdin, insan ve bazı hayvanların serumunda bulunan bir globulin (proteini). Bağışıklık sistemine yardımcı etkisi olduğu kanıtlanmıştır; bazı virüsleri nötralize edebilirken bazı bakterileri de tahrip edebilmektedir. Properdin eksikliğinde özellikle menengokok (neisseria meningitidis) ve gonokok (neisseria gonorrhoeae) enfeksiyonlarına sık rastlanır.




Bazofil

Bazofil, kandaki bir akyuvar türüdür. Histamin, serotonin, heparin ve öteki maddeler içeren hücre içi granüllere sahiptirler. Kan sayımında %0-2 gibi küçük yüzdeleri vardır, normal şartlar altında en az bulunan lökosit türüdür. Lökositlerin bir grubu olan granülositlerden olan bazofil, sitoplazmik granülleri bazik boyaları tuttuğu için böyle adlandırılmıştır. Fagositoz yetenekleri vardır.




Amin Maalouf

Amin Maalouf ya da Emin Maluf (Arapça: أمين معلوف‎ "Emin Maʿluf"), 25 Şubat 1949 Beyrut doğumlu, kitaplarını Fransızca yazan Lübnanlı yazar. 1976'dan beri Fransa'da yaşamaktadır. Yazar 1993 yılında Goncourt Akademisi Edebiyat Ödülüne layık görülmüştür. Kitapları 40'tan fazla dile çevrilmiş, eserleri Fransa'da ve çevrildiği birçok dilde geniş okur kitlesine ulaşmıştır.

1949'da Beyrut, Lübnan'da doğdu. Ekonomi ve toplumbilim okuduktan sonra gazeteciliğe başladı. Lübnan'da iç savaşın çıktığı 1975'e kadar Lübnan'da gazetecilik yaptı. Bu tarihte Paris'e göç etti. Yazar halen Paris'te yaşamaktadır. Çeşitli yayın organlarında yöneticilik ve köşe yazarlığı yapmış olan Maalouf, bugün vaktinin çoğunu kitaplarını yazmaya ayırmaktadır.

Yapıtlarında çok iyi bildiği Asya ve Akdeniz çevresi kültürlerinin söylencelerini başarıyla işleyen Maalouf, 1983 yılında yayımlanan ilk kitabı "Arapların Gözüyle Haçlı Seferleri" ("Les Croisades vues par les Arabes") ile tanındı. Bu kitap, çevrildiği dillerde de büyük bir başarı kazandı. 1986'da yayımlanan ve aynı yıl Fransız - Arap Dostluk Ödülü'nü kazanan ikinci kitabı ve ilk romanı "Afrikalı Leo" ("Léon l'Africain") bugün bir "klasik" olarak kabul edilmektedir.

Maalouf'un 1988'de yayımlanan ikinci romanı "Semerkant" ("Samarcande") da coşkuyla karşılandı ve pek çok dile çevrildi. Maalouf'un sonraki kitapları da yine roman tarzındaydı: 1991'de yayımlanan "Işık Bahçeleri" ("Les Jardins de Lumiére") ve 1992'de yayımlanan "Beatrice'den Sonra Birinci Yüzyıl" ("Le premier siècle après Béatrice").

Maalouf, 1993'te yayımlanan romanı "Tanios Kayası" ("Le Rocher de Tanios") ile Goncourt Akademisi Edebiyat Ödülü'nü kazandı. 1996'da "Doğunun Limanları" ("Les Echelles du Levant") adlı romanı ve 1998'de ise "Ölümcül Kimlikler" ("Les Identités Meurtrières") adlı deneme kitabı piyasaya çıktı. 2000'de " - "Baldassare'nin Yolculuğu"" ("Le Périple de Baldassare") adlı romanı yayımlandı.

Ayrıca 2002'de opera için yazdığı ve Finlandiyalı müzisyen Kaija Saariaho'nun bestelediği "Uzaktan Aşk" ("L'Amour de loin") Maalouf'un ilk librettosudur. 2004'de yayımlanan "Yolların Başlangıcı" ("Origines") adlı romanından sonra, 2006 yılında "Adriana Mater" adlı ikinci librettosunu yayınladı.

Kitaplarında genellikle doğuya ait öğeleri çok iyi işlemektedir. Doğuya ait gelenek ve görenekleri kitaplarında mutlaka tanıtır. Birçok kitabında Osmanlı-Türkiye üzerine yorumlara da rastlanmaktadır. Afrikalı Leo kitabında Osmanlı ve Yavuz Sultan Selim'in Kahire seferinde 8000 kişiyi öldürdüğünü iddia etmiştir. Kitaplarında doğu halklarının neden geri kalmış olduğu konusunda analizler ve tespitler yapmaktadır. Kitapları roman tarzında yazılmış da olsa sosyolojik temalar kitaplarında sürekli olarak işlenir.

Kitaplarının Türkçe çevirileri Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlanmaktadır.









Dr. Necmettin Şeyhoğlu Stadyumu

Dr. Necmettin Şeyhoğlu Stadyumu, Kardemir Karabükspor'un maçlarını oynadığı 16 000 kapasiteli stadyumdur. Sponsor kuruluşun da desteğiyle birçok kulüplerde bulunmayan bir ışıklandırma sistemi vardır. Eski adı ile Karabük Yenişehir Stadyumu'dur. Yenişehir Mahallesi'ndeki Kardemir lojmanları arasında bulunan stadyum şehir merkezinde yer almaktadır. Stadyuma 1968-1973 ve 1984-1987 yılları arasında Karabük Belediye Başkanlığı yapmış olan Dr. Necmettin Şeyhoğlu'nun adı verilmiştir. Karabükspor 2009-2010 sezonunda 1. Lig şampiyonluk kupasını bu stadyumda kaldırmıştır. İlk defa katıldığı Avrupa kupalarındaki maçları da burada oynamıştır. Kamera sistemi vardır. 2013-2014 yılları arasında yedek kulübesinin koltukları ve skorboard yenilenmiştir.





Şovenizm

Şovenizm, özgün anlamda abartılı, saldırgan bir vatanseverlik ve ulusal üstünlük inancıdır.

Bu kavramın isim babası Nicolas Chauvin'dir. Napolyon'un ordusunda asker olan bu Fransız, 17 kez yaralandı ve yine de Fransa için savaşmaya devam etti. Kendisini ülkesi uğruna feda etmekten kaçınmayan Napolyon'un askeri Chauvin'i model alan saldırgan vatanseverlik için "şovenizm" denilmeye başlandı.

Bu kavram aynı zamanda mimari dilde de kullanılmaktadır. Şovenizm bir ulusun sahiplenmiş olduğu kültür değerler ile ortaya çıkan mimaridir. Bir nevi "Bu benim mimarim." demektir.

Bunlara ek olarak, daha geniş anlamda, bir kişinin mensup olduğu herhangi bir grubun körcesine, aşırı taraftarlığını yaptığı ve özellikle de bu taraftarlığın rakip gruplara karşı üstünlük iddiası, garez ve nefret içerdiği durumları da kapsar. Bu durumlara bazı yaygın örnekler olarak, erkek şovenizmi, bölge şovenizmi, mezhep şovenizmi, spor takımı şovenizmi gibi fanatizmin çeşitli özel biçimleri sayılabilir..

Şovenizmin Bilinçaltı

Radikal milliyetçilik olarak tanımlanabilecek şovenizm, milli özgüven krizlerinin meydana geldiği durumlarda tezahür eder. Bu krizler, bir ulusun ya da toplumun siyasi, askeri ya da ekonomik olarak olağanüstü bir varoluş tehdidiyle karşı karşıya kalarak milli gururunun incinmesiyle ortaya çıkar. Milli gurur ve bilincin yeniden sağlanması amacıyla da radikal söylem ve politik eğilimler ortaya çıkar. 
Şovenizmin diğer önemli bir emaresi de ulus vurgusu gibi bazı kavramları merkeze alan güçlü bir propagandaya dayanmasıdır. Şovenizmde bireysel irade yerine 'ulus iradesi ön plana çıkar. İktidarlar ve onların politik temsilcileri hedeflerine ulaşmak için radikal milliyetçi söylemlere sık sık başvururlar. Bunun için milli bilinç ve yabancılara karşı nefret, propagandalarının merkez unsurlarından birini oluşturmaktadır.




TCG Kuşadası (M-524)

TCG "Kuşadası" (M-524), "Mercure" sınıfı sahil tipi bir mayın tarama gemisi olarak Fransa'nın Cherbourg kentinde kurulu Constructions Mécaniques de Normandie (CMN) tersanesi tarafından 20 Aralık 1957'de kızağa kondu. 21 Mayıs 1959 tarihinde denize indirilen tekne 10 Eylül 1959’da "Vegesack" ismi ve "M-1250" borda numarası ile Bundesmarine'e (Batı Almanya Deniz Kuvvetleri) katıldı. Altı üniteden oluşan Tip 321 Vegesack sınıfı mayın tarama ge