r. Kaname Tōsen’in Suzumushi’si ve Kisuke Urahara’nın Benihime’si gibi Sode no Shirayuki’nin birden çok yeteneği vardır.

Sode no Shirayuki’nin yetenekleri Rukia tarafından “danslar” olarak addedilir. komutuyla Rukia hedefinin etrafında bir çember oluşturur ve çemberin içerisindeki her şeyi, yerden gökyüzüne kadar dondurur. komutu Sode no Shirayuki’nin bıçağından büyük bir buz dalgası yayar. Son olarak, komutu zanpakutōsunun buz kristalleri ile yeniden şekil almasını sağlar ve eğer parçalanırsa yolunun üzerindeki her şeyi delip geçer.




Şinigami

Şinigami kavramı bugün orijinal Japon kurgularında sıkça görülür.

Budizmde ölümle ilgili Mrtyu-mara bulunur. İnsanları ölmeyi isteten iblistir ve onun tarafından ele geçirilirse kişi şok içinde aniden intihar etmek ister, ki bu da bazen "şinigami" olarak açıklanır. Ayrıca Yogacara hakkında bir yazı olan Yogacarabhumi-sastra'dabir iblisin insanların ölüm zamanına karar evrdiği yazar. Diyu'nun(yerelaltı dünyasının) kralı Yama, oni gibi (öküz başlı ve at suratlı) şinigami olarak değerlendirilirler.
Şinto'da ve Japon mitolojisi'nde, İzanami insanlara ölümü verir, yani İzanami bazen şinigami olarak görülür.
Yine de İzanami ve Yama batı mitolojisindeki ölüm tanrılarından farklı düşünülürler, ve Ateizm'in Budizmde konumlanışından ötürü başlamak için ölü tanrılar konsepti bulunmadığı görülür. Japon budist inancında kijib ve onryō insan yaşamlarını alır, "ölü tanrı" olmadığı düşüncesi insanları ölüler dünyasına taşır.

Şinigami, "Bleach" adlı mangada yer alan kurgusal bir gruptur. Saf ruhturlar, vücutları ektoplazmadan (reişi) oluşmuştur. Ruhani varlıkların farkında olmayan insanlar tarafında görülemezler, duyulamazlar veya herhangi bir şekilde fark edilemezler fakat bir fiziksel cismi hareket ettirirlerse anlaşılabilirler. Ruh Cemiyeti'nde (Soul Society) yaşamaktadırlar, fakat insan dünyasına gidip gelebilirler. Ancak insan dünyasına gidişler sınırlıdır ve izlenmektedir. Gereğinden fazla insan dünyasında durmaları yasaktır. Bir şinigaminin görevi ruh toplumuna artılar kazandırmak ve kötü ruhların (hollow) ruhlarını temizlemektir. Serinin ileriki bölümlerinde, daha fazla ayrıntı verilmektedir, iki dünya arasındaki ruh akışınıda yönetmekle sorumludurlar.

"Death Note" adlı anime ve manga serisinde de şinigami kavramı kullanılmıştır. "Death Note" serisine göre şinigamilerin birden çok özellikleri vardır: Cesetsi bir görüneme sahip olan şinigamiler Death Note (Ölüm Defteri) denilen bir deftere sahiptirler ve bu deftere insanların isimlerini yazarak onları öldürebilirler. Ayrıca şinigamiler insanların kalan yaşamlarını kafalarını üzerinde numaralar halinde görebilirler ve defteri kullanabilen insanlardan farklı olarak öldürdükleri kişinin kalan hayatı onların yaşam süresine eklenir. Defterin sahibi olan kişi şinigamiyle bir anlaşma yaparak kalan hayatının yarısı karşılığında şinigami gözüne sahip olup gördüğü her insanın ismini ve kalan hayat süresini görebilir. Eğer bir şinigami defterini dünyaya düşürürse, defter bulan insanın olur ve defteri başkasına devrederse onunla ilgili her şeyi unutur. Sadece deftere dokunan insanlar şinigamiyi görebilirler. Ayrıca defteri kullanan kişi cennete veya cehenneme gidemez.

Şinigamilerin var olma sebepleri bilinmemekle birlikte, ölmemek için insanların isimlerini defterlerine yazdıkları ve bunu yaparak yıllarca kendi boyutlarında vakit geçirdikleri bilinmektedir. Onları öldürmenin tek yolu, bir şinigamiyi bir insana aşık etmektir.

Full Moon wo Sagaşite’de şinigamiler, ölmesi gereken kişi zamanında ölüyor mu, başka durumlardan, olaylardan etkilenip kaderinde belirlendiğinden daha önce veya daha sonra mı ölüyor diye kontrol ederler. Bu şinigamiler yaşarlarken intihar etmiş insanlardır ve şimdi "ceza" olarak ruhları toplamaktadırlar. Eğer birisi "tam şinigami" olamadan geçmişini hatırlarsa kaybolur ve hayalete dönüşür.




Fethi Naci

Fethi Naci (asıl adı İsmail Naci Kalpakçıoğlu) (d. 3 Nisan 1927, Giresun - ö. 23 Temmuz 2008, İstanbul), Türk yazar ve eleştirmen.

İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'ni bitirdi. 1940 yılından itibaren çeşitli dergilerde, şiir ve öyküleri yayımlandı. Fethi Naci adını 1953'ten sonra yazdığı eleştirilerde kullanmaya başladı. 1965'te Gerçek Yayınevi'ni kurdu. Yayınevinde başlatılan "Yüz Soruda" dizisi büyük ilgi gördü. Türk edebiyatına özellikle eleştirileriyle büyük katkılarda bulunan Fethi Naci 2008 yılında vefat etti.





Minare

Minare (), İslam dininin ibadet yeri olan camilerde namaza çağrıyı bildirmek ve sala okumak için inşa edilmiş ana yapıdan yüksek tasarlanan yapılardır. Namaza çağrının o mahaldeki herkesin işitebileceği yüksek bir yerden okunması, ibadethanelerde minare inşasının esasını teşkil etmektedir.

Camilerde minare ihtiyacı teknolojinin henüz olmadığı İslamiyetin ilk dönemlerinden 20. yüzyılın ilk yarısına kadar, ezanın uzak yerlerden duyulmasına imkân sağlamak için yapılmışlardır. Eski devirde müezzin, caminin balkonuna, yani şerefeye çıkar istinare denilen şekilde dönerek ezan okurdu. Modern çağda artık minareye çıkmadan cami içindeki mikrofondan okumaktadır. Mamafih bazı Nakşibendi tarikatlarında hoparlörle okumak yerine yine eski usul kullanılmaktadır ki, teknolojinin bir kısmını bidat, gereksiz ve zevksiz olarak görmektedirler.

Camilerde minare zorunlu bir yapı parçası olmamakla birlikte, bir islam beldesi imgesinde geleneksel ve güçlü bir yer edinmiştir.

Günümüzde boyunun bir hayli uzatılmasından ötürü, mimari açıdan 'hoparlör direği' yakıştırmasıyla tenkit edilseler de, esasen bu tenkitten uzaktırlar. Yapılış amaçlarına uygun olarak; yerleşmelerin seyrek, nüfusun az yoğun, yapıların da alçak olduğu zamanlarda ibadethanelerin pek çoğu mescitti (mimari açıdan bir sınıflama: genellikle şehre hitap eden büyük ibadethaneler cami, mahalle ya da ufak yerleşmelerdeki küçük ibadethaneler mescit olarak adlandırılır) ve minareleri de alçak yapılıyordu. Günümüzde ise yerleşimler sıklaşmış ve yayılmış, nüfus yoğunluğu artmış ve yapıların da yüksek katlı yapılmaya başlanmasıyla, mescit yerine hitap alanı geniş ve yüksek kapasiteli cami yapılmakta, bu yüzden minareler de apartmanlar arasında kalmayıp amaçlanan görevini yakalaması için yüksek inşa edilmektedir.

İslamiyette ilk minare Mısır'n başkenti Yeni Kahire'deki Amr İbn Al-As camisinde inşa edilmiştir. Minare ana parçaya Emevi meliki I. Muaviye zamanında vali Meslem bin Muhalled tarafından 678 yılında eklenmiştir.

Arap, İran, Hint, Türk, Mısır minare şekilleri farklıdır. Minare sanatının büyük ustası Mimar Sinan bu yapı öğesine geometrik ve zarif şeklini vermiştir. İnce çubuk ve kabartma süslü minarenin benzersiz örneği Şehzade Camii minareleridir. Selimiye Camii'nde uyguladığı teknikte minarenin üç şerefesine ayrı merdivenlerden çıkılmakta ve her merdivenden çıkan diğerini görmemektedir. Osmanlı minareleri ve şerefeleri süsleme sanatlıdır. Boyları 10 ila 40 m.dir. Camiye bitişik veya ayrı hatta biraz uzaktaki minarenin yapımında taş, tuğla ve horasan harcı kullanılmıştır. Bayezid Camii minaresinde renkli süsleme tekniği kullanılmıştır. Hırkai Şerif Camii, Ortaköy Camii, Dolmabahçe Camii minarelerinde süsleme sonuna kadar kullanılmıştır. Klasik, rokoko dışında gotik, korint tarzlarında minareler dahi vardır, Bahçekapı Hacı Küçük Camii, Ali Paşa Mescidi ve Suadiye Camii minareleri gibi.

Büyükçekmece Sokullu Camii minaresinin merdiveni dışardadır. Tahtakale Timurtaş Mescidi ile Topkapı Sarayı Beşir Ağa Mescidi'nin minareleri merdivensiz, dışarı taşan asma cumbalardır. Cavid Ağa Mescidi, Yağkapanı Mescidi, Karabaş Mescidi, Eminönü Arpacılar Camii, Köprülü Camii ile Arpacı Hayreddin Mescidi'nin minareleri ahşaptır. Karabaş Mescidi minaresi ise, çinko kaplamadır. Mimar Sinan'ın kendi adına yaptığı Yenibahçe'deki Mimar Sinan Mescidi minaresi çokköşeli, baca gibi, en üstü süslü pencerelidir.
Minareler camilerin üst kısmında yer alır

Selçuklu minareleri kalın, güdük, petek kısmı bedene göre kısadır. Genellikle tuğladır ve taçkapının yanlarında ikizdir (Çifte Minare-Sivas). Osmanlılarda ise 6 adede kadar minare vardır.Tek minareler geleneksel olarak caminin sağında yapılır (Sokollu Camii ile Firuz Ağa Camii'nde soldadır). İki minareli camilerde minareler caminin iç avlu köşelerindedir. Dört minarelilerde iç avlunun köşelerindedir. Altı minareli Sultanahmet Camii'nde ise mihrab duvarına göre üç minare sağda üç minare soldadır.

En uzun minare Selimiye Camii minaresidir. Boyları 71 metre (Külah ve alemi dahil ile) 85 metre, her biri üçer şerefeli bu dört minare İslâm aleminin en uzun ve en zarif minareleri olmuştur. Her ne kadara Hindistan’da, Delhi de XIII. yüz yılda yapılan kutup minare 72.50 metrelik boyu ile daha uzun ise de en altta çapı 14 metre olan bu minarelere tepeye doğru incelir. Dolayısıyla kutup minarenin estetiği yoktur. Selimiye'de ikisinde (camiye bitişik olanlarında) 3 ayrı yoldan 3 şerefesine çıkılan Selimiye minareleri en aşağıda gövde sadece 3.80 çapındadır. Minarelerin hepsi aynı kalınlıktadır.

En büyük minare Samerra Camii'nin spiral minaresidir. En kalın olanı 5,08 m. ile Üç Şerefeli Cami (Edirne)'dir. Şehzade Camii'nde 41,54, Ayasofya Camii'nde 50,37 (81 m olacak), Süleymaniye Camii'nde 63,80 (71 m olacak) metredir.

Minarenin taş veya tuğla gövdesi genellikle çokgendir, bazen karedir. Gövde burmalı ve yivlidir. Kabartmalar ve motiflerle süslüdür. Şerefe bindirmelikleri mukarnaslıdır. Şerefe korkulukları taştan ve oymalıdır. Minareler arasına kandil ve Ramazan ayında mahya asılır. Mimar Sinan minarede her şerefeye birbirini görmeden çıkan ayrı ayrı merdivenler yapmıştır.

Minarelerin birçoğu yüzyıllar içinde, depremlerde ve sel baskınlarında yıkılmış, yeniden yapılmıştır.

Minareler Türkiye'de genelde yedi bölüme ayrılırlar.

Minarenin yapılanma açısından en üstte olan kısmıdır. Genelde metalden yapılma altın rengi bir hilalden ibarettir. Bu üst noktayı aşan sadece yıldırımsavardır.
Minareyi yağıştan koruyan koni biçimindeki kısımdır. Alemin altında bulunur.
Külahın altındaki kısmın (tek şerefeli minarelerde) ilk şerefe