gitar metodu" adı altında iki adet metodu bulunmakta, ayrıca şu sıralarda Klasik Gitar Metodu çıkmak üzeredir.





Tuz (kimya)

Tuz, kimyada, bir asitle bir bazın tepkimeye girmesi neticesinde meydana gelen maddedir. Tuz asitteki artı yüklü iyonla bazdaki eksi yüklü iyondan meydana gelir. Asitle baz arasındaki tepkime nötrleşme tepkimesi olup bu esnada tuz ve su ortaya çıkar. Erimiş tuz veya çözelti halindeki tuzların çoğu eksi ile artı yüklü iyonlarına ayrışır ve elektriği iletir. Tuz adı ayrıca sofra tuzu veya sodyum klorür (NaCl) için de kullanılır.

Tuzları çeşitli şekilde sınıflandırmak mümkündür. Sınıflandırmanın birisi tuzun bünyesinde OH- veya H+ iyonunun olup olmayışına bağlı olandır. Bu sınıflandırmada tuzlar normal, asidik ve bazik tuzlar şeklinde sınıflandırılır.Normal tuz; tam nötralleşme ürünü olup, meydana getirici asit ve baz kuvvet olarak birbirine denktir. NaCl, NHCl, NaSO, NaCO, NaPO ve Ca(PO) birer normal tuzdur.

Bazik tuzlar, bünyelerinde en az bir OH iyonu bulunduran tuzlardır. Suda çözündükleri zaman ortamı bazik yaparlar. Pb(OH)Cl, Sn(OH)Cl ve Al(OH)2Cl'de olduğu gibi. Diğer sınıflandırma metodunda ise, basit, çift ve kompleks tuzlar şeklinde sınıflandırılır. NaCl, NaHCO3 ve Pb (OH)Cl gibi tuzlar basit tuzlardır.Asitlerle bazlar karıştığında asitin H+ iyonu ile bazın OH- iyonu birleşir.Bu birleşim sırasında bir molekül su açığa çıkar ve tuz meydana gelir.

Çift tuzlar iki basit tuzdan meydana gelen tuzlardır. Bunlar suda çözündükleri zaman kendilerini meydana getiren iyonlara ayrışır. Şaplar da çift tuzlar sınıfına girer. Na Al(SO) ve wdaNHCr(SO) birer çift tuzdur. Kompleks tuzlar, asit kökü aynı olan iki basit tuzun kompleks kök vererek meydana getirdiği tuzlardır.

KFe(CN), KFe(CN), birer kompleks tuzdur. Bunlar suda çözündükleri zaman kendini meydana getiren tuzların iyonlarına ayrışmazlar.

Tuzlar, önce metalin ismi, sonra asidin kökü söylenerek adlandırılır. NaSO = sodyum sülfat, KCl= potasyum klorür, KHCO = potasyum hidrojen karbonat (potasyum bikarbonat) gibi.

Bazı tuzlar, kuvvetli asit ve zayıf bazdan veya kuvvetli baz ve zayıf asitten meydana gelmiştir. Bu tuzlar suda çözündükleri zaman hidrolize uğrarlar ve çözeltiyi asidik veya bazik yaparlar.n

Asit ve bazların nötrleşmesinden elde edilirler:

Metallere asit tesir ettirmekle elde edilirler:

Bazik bir oksite anhidrit tesir ettirmekle elde edilirler:

Elementlerinden elde edilebilirler:

Metallere baz tesir ettirmekle elde edilirler:

Bazik bir oksite asit tesir ettirmekle elde edilirler:

Bir metal(6A grubu) ile ametalin (7A grubu) tepkimesiyle elde edilirler:




Tuz

Tuz, bir asit ve bazın reaksiyonuyla oluşur.

Tuz ayrıca şu anlamlara geliyor olabilir;








Yeşil ağaç kurbağası

Yeşil ağaç kurbağası ("Litoria caerulea"), Hylidae (ağaç kurbağaları) familyasından, anavatanı Avustralya ve Yeni Gine olan, Yeni Zelanda ve ABD'de de bulunan bir kurbağa türü. Fizyolojik açıdan aynı cinsteki diğer türlere, özellikle "Litoria splendida" ve "Litoria infrafrenata"`ya benzer.

Diğer Avustralyalı kurbağalara oranla büyük bir tür olan yeşil ağaç kurbağasının boyu 10 cm'ye ulaşabilir. Uysal olan bu kurbağalar insanların yaşam alanlarının yakınlarında yaşayabilir. Sıklıkla evlerin içinde veya pencerelerde, evdeki ışığa gelen böcekleri yerken görülebilir. Bu tür davranışsal özellikleri yüzünden yeşil ağaç kurbağası yaşadığı bölgede en çok tanınan kurbağalardandır; ayrıca, dünya çapında popüler bir egzotik evcil hayvandır.

Yeşil ağaç kurbağası yaklaşık 10 cm uzunluğa kadar büyüyebilir. Rengi, içinde bulunduğu çevrenin renk ve sıcaklığına bağlı olarak kahverengiden yeşile değişkenlik gösterebilir. Ventral yüzeyi beyazdır. Zaman zaman sırtında beyaz, düzensiz şekilli, çapı yaklaşık 5 mm olan noktalar bulunabilir. Bu noktaların sayısı kurbağa yaşlandıkça artar. Gözleri altın rengidir ve irisler yataydır.

Akciğerleri olsa da oksijeni deri yoluyla alırlar. Bu işlemin etkili bir şekilde işleyebilmesi için derinin ıslak olması gerekir. Islak derinin getirdiği bir dezavantaj da patojenlerin ıslak yüzeyde daha rahat gelişebilmesidir ki bu da enfeksiyon riskini artırır. Bunu önlemek için kurbağa bu patojenleri yok edebilecek peptitler salgılar. Yeşil ağaç kurbağasının deri salgısında bazı antibakteriyal ve antiviral peptitler bulunur. Ayrıca, yeşil ağaç kurbağasının deri salgılarında bulunan bazı peptitlerin HIV'i, sağlıklı T hücrelerine zarar vermeden yok ettiği tespit edilmiştir...

Yeşil ağaç kurbağası Avustralya'nın kuzey ve doğu bölgeleri ile Yeni Gine'nin güneyine özgüdür. Dağılımı genelde ılık, nemli tropikal iklime sahip bölgelerle sınırlıdır. Kışları soğuk olsa da Doğu Avustralya bu türe ev sahipliği yapar. Güney Avustralya'daki Victoria eyaletinde de bulunur, ancak bölgenin soğuk kışlarında yaşayamaz ve bu nedenle yaşam alanı kuzey bölgeleriyle sınırlı kalmıştır.

Tür, hem ABD'ye, hem de Yeni Zelanda'ya götürülmüştür. ABD'de, iklim şartları nedeniyle sadece Florida eyaletindeki iki bölgede bulunur, fakat bunlar çok küçük topluluklardır ve herhangi bir ekolojik zararlarının olup olmadığı bilinmemektedir. Eskiden Yeni Zelanda'da bulunurken, 1950'lerden beri görülmemiştir.

Yeşil ağaç kurbağaları çok uysaldır. Geceye özgü (noktürnal) olan bu hayvanlar akşamın erken saatlerinde ortaya çıkar ve gece avlanırlar. Gündüzleri serin, karanlık ve ıslak bir yer bulup uyurlar. Kış süresince ses çıkarmaz ve çoğunlukla görülmezler.

Yerlerine göre çeşitli habitatlarda bulunabilirler. Genellikle, bir durgun su kaynağının yakınındaki ağaçlarda bulunsalar da bataklıklarda veya daha soğuk iklimlerde otlaklarda hayatta kalabildikleri bilinmektedir. Yeşil ağaç kurbağaları evlerin içindeki lavabo ve tuvalet gibi su kaynaklarına yerleşmeleriyle de tanınırlar. Ayrıca pencerelerde böcekleri yerken de görülebilirler.

Türün besin kaynağı büyük oranda böcek ve örümceklerden oluşsa da, daha küçük kurbağaları ve hatta küçük memelileri içerebilir. Kurbağa dişleri avı kesmeye uygun olmadığı için, av kurbağanın ağzına sığacak büyüklükte olmalıdır. Çoğunlukla yapışkan dillerini ava doğru iterler, av yapışır ve tüketilir. Bu tekniği küçük avlar için uygulayan yeşil ağaç kurbağası daha büyük avlarına farklı bir teknikle saldırır; aniden avın üzerine atlayıp saldırır ve elleriyle avı ağzına sokmaya çalışır.

Yeşil ağaç kurbağasının az sayıda yerli düşmanı vardır, yılanlar ve bazı kuş ve kertenkele türleri gibi. Avrupa'dan gelen yerleşimlerle, yerli olmayan bazı yırtıcılar getirilmiştir; özellikle de köpek ve kediler. Yakalanmış (tutsak haldeki) bir yeşil ağaç kurbağasının ortalama ömrü 16 yıl olsa da 20 yıldan daha uzun yaşayanları da olmuştur. Vahşi ortamda ortalama ömürlerinin yırtıcıların varlığı nedeniyle daha düşük olduğu düşünülmektedir.






Yunan dansları

Dans etmek tarih boyunca Yunan halkı için hep önemli bir etkinlik olmuştur. Antik Yunan'da dans, şarkı ve müzik tiyatronun ayrılmaz parçalarıydı. Öyle ki, Yunanca χorós,χορός sözcüğü hem dansetmeyi hem de şarkı söylemeyi ifade ediyordu. Nitekim “koro” ve “koreografi” sözcükleri de bu Yunanca sözcükten doğmuştur. Öte yandan Antik Yunan edebiyatında birçok yerde dansa göndermeler yapılmıştır. Örneğin Theseus söylencesinde, Theseus ve Atina'lı gençler Yeranos (Turna) dansını yapmaktadır. Homeros’un İlyada adlı eserinde ise gençler, el tutuşları ve adımları bakımından günümüzdeki Sirto dansını çağrıştıran bir kalkan dansı yapıyorken betimlenmiştir. Antik kaynaklardaki bu değinmelerin yanı sıra, dansçıları ve müzisyenleri betimleyen pek çok çizim, resim ve küçük heykel veya büst de günümüze ulaşmıştır. Bu eserlerde dansçılar çoğu zaman, günümüzdeki Yunan halk danslarında olduğu gibi, bir çember veya sıra halinde, müzisyenler de genellikle bu çemberin ortasında betimlenmektedir.

Sirtaki dünyanın pek çok yerinde en önemli, hatta ulusal Yunan dansı olarak bilinir. Oysa Yunanistan içinde durum daha farklıdır; en az Sirtaki kadar hatta belki de ondan daha fazla yaygın olan birçok Yunan dansı bulunmaktadır. Ülke içindeki yaygınlığına bakılacak olursa, Yunanlar'ın ulusal dansı, Sirtaki'ye oldukça benzeyen Sirto'dur. Belli başlı Yunan danslarını yaygın oldukları bölgelerle birlikte şöyle sıralayabiliriz:





Sirtaki

Sirtaki (), İstanbullu Ortodoks Arnavut kasaplarının dans türüdür. 1960 lardan sonra popüler bir Yunan dansı haline gelmiştir. Giorgos Provias tarafından 1964 tarihli "Zorba" filmi için düzenlenmiştir. Yunan halk dansı değildir. Arnavut dansıdır.Ancak geleneksel hasapiko dansının yavaş ve hızlı sürümlerinin karışımıdır.Míkis Theodorakis'in Zorba Dansı adlı müziğiyle oynanır.

Sirtaki, Yunan folklörünün ayrılmaz bir parçası haline gelen bir dans türüdür. Osmanlı döneminde İstanbul'da oynanan "Hasapiko" (kasap) dansından doğmuştur. Hasapiko ağırlıklı olarak İstanbul'un Fener ve Balat semtlerinde, Arnavut kasap loncaları arasında doğdu ve 1900'lü yılların başına kadar kasap loncalarında popülerliğini korudu.

Ancak İstanbul'da günlük yaşamdan kesitler sunan bir eserde, kasapların hayvanları kesmeden önce bir tür vicdan rahatlatma ritüeli olarak hayvanların etrafında döndükleri, önlerinde diz kırıp çöktükleri türünden bilgilere rastlanır. O dönemde İstanbul kasaplarının çoğu Arnavut olduğu halde, Hasapiko'nun niçin bir Yunan dansı olarak ünlendiği ise başka bir muammadır.

İsimlendirme konusunda, özellikle de Yunan olmayanlar arasında ciddi bir kavram kargaşası söz konusudur. Sirtaki sözcüğü 1960'lı yıllarda kullanılmaya başlamıştır. O yıllara kadar asıl kullanılan sözcük Hasapiko ve onun türevleridir; Hasapiko Argo (Ağır Kasap), Hasapiko Grigoro (Hızlı Kasap) ve Hasaposerviko (Sırp Kasabı) gibi.

Sirtaki sözcüğü, bir diğer Yunan dansının adı olan Sirto sözcüğüne, Yunanca'da küçültme ve şirinleştirme eki olan -aki soneki eklenerek elde edilmiştir. Bu yeni isimlendirmeye Hasapiko'da yapılan bir değişiklik nedeniyle ihtiyaç duyulmuştur. Hasapiko Argo aynı ritimle başlayıp biten yavaş bir danstır. Ancak özellikle Theodorakis ve Hacıdakis gibi bestecilerin 1960'lı yıllarda geleneksel Yunan müziklerine getirdik