la Ünlü oldu. Taşköprülüzade ismiyle tanınan çok sayıda Osmanlı alimi vardır: Taşköprülü Mustafa Efendi: Osmanlı alimlerinden. İsmi Mustafa bin Halil, lakabı Muslihiddin'dir. Şakayık-ı Nu'maniyye sahibi Taşköprülüzade AhmedUsameddin Efendinin babası, Yavuz Sultan Selim Hanın hocasıdır..."

Taşköprü biri 1308, diğeri 1927 de olmak üzere iki defa yanmış ve birçok tarihi eser yok olmuştur. 1927 yangınından sonra ilçede Kadastro uygulanmış, mevcut sokak düzeni oluşturulmuş, geniş caddeler açılmıştır. Çok sayıda köyün ekonomik merkezi olmasına bağlı olarak ekonomisi gelişmiş ve modern yapılar yapılmıştır. Ancak ilçenin genişleme imkânları değerlendirilmemiş, yukarıda belirtilen planın oluşturduğu tek merkeze bağlı olarak çok katlı yapılar çoğalmış, yerel mimari örnekleri yok olmaya yüz tutmuştur.

Taşköprü, toplum ve kültür özellikleri bakımından Türk-İslam kültürünün egemen olduğu tipik bir Anadolu ilçesidir.İlçenin, özellikle "kuyu kebabı" meşhurdur. İlçe pazarı "cuma" günleri kurulur. Ayrıca, son yıllarda salı günleri "sarımsak pazarı" da kurulmaktadır. (Ayrıca, ilçeye bağlı Alatarla(germeç) köyünde "perşembe" günleri "Germeç pazarı" da kurulmaktadır.)

TAŞKÖPRÜ BELEDİYESİ Cumhuriyetten önce Osmanlı Devleti zamanında kurulmuştur. Özellikle Hasan Altan döneminde kabuk değiştirmiş ve temiz modern bir ilçe olmuştur En son 2004 yılında seçilen Belediye başkanı Hasan Altan ile önceki belediye başkanı Mehmet Serdaroğlu, hâlen (2007 Temmuz seçiminden beri) TBMM'nde Kastamonu milletvekili olarak görev yapmaktadırlar. 2007-2009 yılları arasında Mustafa Günay,Belediye başkanı olarak görev yapmıştır. 29 Mart 2009'da Hüseyin Arslan, Belediye Başkanı seçilmiştir.

Taşköprü, İlçe topraklarını boydan boya geçen "Gökırmak" çevresindeki ovalık alan ile ırmağa dökülen çeşitli çaylar çevresindeki vadiler ve civardaki fazla engebeli olmayan arazileri ile, Kastamonu'nun elverişli tarımsal arazi bakımından en geniş imkâna sahip ilçesidir.Buna bağlı olarak, İlçede özellikle "traktör" sayısının fazlalığı da dikkati çekmektedir.Traktör, tarım aracı olmak yanında çoğu vatandaş için bir "binek aracı" görevi de görmektedir.

Taşköprü'de üretilen tarımsal ürünlerin arasında en meşhur olanı sarımsaktır . Çiftciler Dünyaca ünlü bu sarımsağa "beyaz altın" derler. Yıllık üretimi 18 000 ton civarındadır. Her yıl eylül ayı başında Taşköprü Belediyesi tarafından "Uluslararası Taşköprü Sarımsak ve Kültür Festivali" düzenlenir.(Festival, önceleri her yıl düzenlenen "Taşköprü panayırı"nın yerini almıştır.) Diğer tarımsal ürünler arasında, arpa,buğday,kendir, pancar, elma, çeşitli meyve ve sebzeler.. sayılabilir. Önceleri, ilçe ekonomisinde önemli bir paya sahip olan "kendir"in üretimi, son yıllarda, neredeyse bitme noktasına gelmiştir.Buna bağlı olarak, özellikle Germeç yöresinde yaygın olan "urgancılık" ta büyük ölçüde ortadan kalkmıştır.

Taşköprü, diğer ilçelere göre nispeten daha iyi durumda olmakla birlikte, çoğu Anadolu şehri gibi dışarıya oldukça fazla göç veren bu nedenle genel nüfus artış hızı düşük olan bir ilçedir.Daha çok ekonomik nedenlere bağlı bu göç yüzünden, özellikle dağ köyleri, neredeyse boşalmış durumdadır.(Sekiz yıllık "kesintisiz" eğitimden sonra çoğu köy okulunun kapatılması, bu göçü hızlandırmıştır.)Tarım,hayvancılık, sanayi, ticaret, turizm alanında potansiyeli değerlendirme ve ekonomiyi canlandırmaya yönelik tedbirlerin alınmasına ihtiyaç vardır.

Taşköprü ekonomisi, büyük ölçüde tarım, ormancılık ve hayvancılık ile belirli ölçüde ticaret ve sanayie dayalıdır. Uzun yıllar faaliyet gösteren Sümerbank Kendir fabrikası, yıllar önce kapanmıştır. SEKA kâğıt fabrikası da birkaç yıl önce özelleştirmeyle MOPAK'a satılmıştır. Hâlen faal olan kâğıt fabrikası yanında, son yıllarda bazı küçük sanayi işletmeleri (ağaç işleri, konfeksiyon, sarımsak işleme gibi) de faaliyete geçmiştir. Taşköprü'lü müteşebbislerce kurulan EKOL ağaç sanayii, hâlen faaliyette olup İlçe'nin "ihracat" yapan örnek bir kuruluşudur. Yine, Taşköprü'lü girişimciler tarafından İlçenin tarımsal ürünlerini değerlendirmek üzere kurulan TADAL GIDA A.Ş., pekmez vb. gıda ürünleri üretmektedir. Ayrıca, Boyabat yolu üzerinde kurulu bir "küçük sanayi sitesi" faaliyettedir.

Taşköprü, merkez nüfusu bakımından Kastamonu'nun (Tosya'dan sonra) ikinci büyük ilçesidir. Toplam nüfus olarak ise Kastamonu'nun en büyük ilçesidir. İlçe planlı yapılaşma ve çevre düzenlemesi açısından da iyi bir durumdadır. Özellikle son yıllarda yapılan ve hızlandırılan yatırımlar ilçeyi hareketlendirmiştir Kastamonu-Taşköprü yolu modern bir hale getirilmiştir Küçük ölçeklide olsa Tekstil ve sarımsak işleme tesisleri kurulmuştur. Karadere barajı bitme aşamasına gelmiştir.

İlçede Kastamonu Üniversitesine Bağlı Olan Taşköprü Meslek Yüksek Okulu Bulunmaktadır.





Akkışla

Akkışla, Kayseri ilinin bir ilçesidir.

Akkışla halkı, göçebe obalar halinde Orta Asya’dan gelmiş Oğuz Boylarından bayat Türkmenleridir ve bugünkü ilçe sınırları içerisine yerleşmiştir. Bugün üç kasaba ve sekiz pare köy kalmıştır. Akkışla daha önce Sivas il sınırları içinde bulunmaktayken, Kayseri'nin il olması ile birlikte Kayseri ili Pınarbaşı (Aziziye) ilçesine bağlanmıştır. Ardından Bünyan ilçesine bağlanmış ve bu durum 1987 yılına kadar devam etmiştir. 19 Haziran 1987 tarihinde Kayseri'nin bir ilçesi olarak tescil edilmiştir.

Akkışla'da Belediye teşkilatı 1953 yılında kurulmuştur. İlçe Akkışla adını; kuzeyindeki kayaların beyazlığından ötürü Ak ve kış aylarında hayvanların dışarıda kalmasına müsait olduğundan da Kışla kelimesini birleştirerek Akkışla olarak almıştır.

İlçeye bağlı iki kasaba ve beş köy bulunmaktadır. Akkışla'nın mezra ve bucağı yoktur. Akkışlayı Kayseri-Sivas karayoluna bağlayan 18 km'lik kısım son yıllardaki düzenleme ile asfalt çift şeritli yolu bulunmaktadır. 2011 yılı genel nüfus sayımı sonuçlarına göre Akkışla'nın merkez nüfusu 2 555 kişi, köyler nüfusu 6.100 kişi, genel toplam ise 8 355 kişidir. Nüfusun %51’i kadın, %49’u erkektir. Yıllık nüfus artış hızı şehir merkezinde binde 4,89, köylerde ise –14,12 olup, toplamda –8,22 nüfus azalması görülmektedir.

İlçe halkının büyük kısmı geçimini tarım ve hayvancılıktan kazanır. Akkışla’da faal nüfusun %65'i ufak çaplı tarım ve hayvancılıkla uğraşmakta olup, %35’i yurtiçinde ve yurtdışında geçici veya kadrolu işçi, memur, esnaf olarak çeşitli sektörlerde çalışmaktadır. İlçe dahilinde, buraya has kök boyası ile Gömürgen kasabası ve Ganişeyh köyünde kilim, heybe, seccade gibi el sanatları ile halı dokumacılığı yapılmaktadır. Ufak çapta birkaç demirci ve marangoz atölyesi dışında,su fabrikası, evcil hayvan çiftliği vardır. 7 market, fırın, internet cafe, bilardo salonu, lokanta vardır.

İlçe halkının büyük bir bölümü tarım ve hayvancılıkla uğraştığından yazın tarla, bağ ve bahçe işleri, aynı zamanda hayvancılıkla uğraşanlar daha iyi verim alabilmek için yazın yaylalara çıkarlar. Kışın ise hayvanlarını ağıllara çekerek bakımlarını burada yaparlar. İlçe genelinde 1937 yılına kadar okur-yazar olan yok denecek kadar az iken, bu gün okur-yazar oranı % 93'e çıkmıştır. Okur-yazar nüfusun %38’i ilkokul, %28’i ortaokul, %18’i lise, %6 sı yüksekokul mezunudur.

İlçe genelinde sinema, kültür sitesi, çocuk bahçesi, dinlenme parkı ve lunapark gibi eğlence yerleri bulunmamaktadır. Sadece internet cafe ve bilardo salonu bulunmaktadır. akkışla halkı Oğuzların bayat boyundan gelen Türkmen lerdir. kuzugüdenli (conali) aşiretine mensupturlar. düğünleri 3 gün surer davulla yapılır.






Felahiye

Felahiye, Kayseri ilinin bir ilçesidir.

İlçe tarihi Hititler dönemine kadar uzandığı bilinmektedir. Hititler dönemine ait çevreden birçok tarihi eser kalıntıları mevcut olup devamında Roma ve Osmanlı medeniyetleri en belirgin medeniyetler olarak bilinmektedir.

İlçenin kuruluş yılları çevredeki eserlere göre Hitit’ler Devrine kadar uzanır. Hitit’lerden sonra ilçe ve çevresinde çeşitli medeniyetler hüküm sürmüş olup, bunlardan en belirgini Roma ve Osmanlı Medeniyetleridir.

Cumhuriyetin ilk yıllarında Yozgat İl’i Boğazlıyan İlçesine bağlı bir nahiye durumunda iken, 1925 yılında Yozgat İl Daimi Encümeninin kararı ile ‘Kurtuluş ‘ anlamına gelen ‘Felahiye’ adını almıştır. İlçe 1926 yılında Kayseri İl’i merkez bucaklarından Güneşli “Mancusun”a bağlanmıştır. 15.10.1930 tarihinde bucak olmuş ve daha sonra 07.10.1957 tarihinde 7033 Sayılı yasa ile ilçe olmuştur.





Hacılar

Hacılar, Kayseri ilinin 5 büyükşehir ilçesinden biridir.

Hacılar köyünün kuran sülaleler buraya 15. yüzyılda Adana'nın Kozan ilçesinde Hacılar köyü ve civarından gelmiştir. Eğer köyü kuranlar Hacılar obasına mensup ise Bayat boyundan olmaları gerekir.

Hacılar halkı ilk defa 1411-1500 yılları arasında, ilçe sınırları içerisindeki Beğendik mahallesinin “Dört Kuyular” mevkiine yerleşmiş olup, daha sonra Kayseri yöresinde büyük etkinlik kuran Avşarların baskıları sonucu 1726 yılında yerleştikleri Dört Kuyular mevkiini terk ederek şu anda bulunulan yere yerleşmişlerdir.

İdari bakımdan önceleri Kayseri Merkez İlçeye, daha sonra ise Melikgazi İlçesi’ne bağlı olan Hacılar, 18.05.1990 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 3647 Sayılı Kanunla 09.09.1991 tarihi itibarı ile ilçe olmuştur.

İlçe, Kayseri ilinin güneyinde, Erciyes Dağı eteklerinde kurulmuştur. Kayseri’ye 11 km. uzaklıkta olup, dutlarıyla ünlü Eğribucak Bağları'na yakındır. İlçenin merkez rakımı 1350 m.dir. Erciyes Dağı'nın önemli bir bölümü ilçe sınırları içerisinde bulunmaktadır. İlçenin kuzey ve doğusunda Melikgazi, güneyinde Develi, batısında ise İncesu İlçesi bulunmaktadır. İlçe sınırları içerisinde Erciyes Dağı dahil olmak üzere irili ufaklı 15 civarında dağ bulunmaktadır.

İlçe arazisi, küçük ekim alanları ve bahçeleri dışında genellikle volkanik kaya ve tepelerden oluşmaktadır. Arazi yapı itibarıyla güneyden kuzeye, batıdan doğuya doğru eğimlidir. İklimi kışları soğuk ve yağışlı, yazları sıcak ve kuraktır. Ancak doğa güzelliği, mesire yerleri, bağ ve bahçeleri ile gezilip görülmeye değer bir ilçedir. İlçenin 208 km² yüzölçümü bulunmaktadır. İlçe sınırları içerisinde ka