n’ın bu sözü, toplumda var olan genel geçer normların devamlılığı sağlanabilsin diye, gerçekleşmeyen norm beklentilerine bir tepki niteliğindedir. Damgalanmış birey, kimliğini sergileyememesine rağmen, kimliğini yine de toplumdan almıştır. Bu düşünce, bireyin özgüven değerlerini sarsacak nitelikte olabilir. Bu durum daha da kötüleşirse, birey toplumdaki tüm olumsuzlukları kışkırtmaya daha da eğilimli olur.

Heteronormatif bir toplumda, interseksüeller, eşcinseller ve transcinseller asimile edilmeye çalışılır:

İnterseksüel bireyler, her iki cinsiyetin özelliğine sahiptir. İnterseksüellik, kalıtımsal, gonadal (cinsiyet bezlerine dayalı), hormonel ve anatomik yapıdaki farklılaşmadan kaynaklanabildiği gibi, daha birçok farklı nedeni ve etkileri de olabilir. Sadece Almanya’da tahminen 100.000 İnterseksüel olan insan vardır. Bunların çoğunda, interseksüel durumları belirlenmesi olanaklı olduğu ölçüde bir cinse aidiyet saptaması yapılmıştır.

Bu kişiler, vücudunu cinsiyetine uydurmak ve çocuklardan da bunun sebebini saklamak için tıbbi müdahaleye gerek duyabilirler. Ağır sosyal baskılar (aile, doktor, öğretmen, v.b.) çocuk için, bireyin edindiği cinsiyete uygun davranması ihtiyacını doğurabilir. Bu, tepkilerin giderek arttığı Avrupa ve Kuzey Amerika'da, günümüze kadar gelen standart bir prosedürdür. Birey, mutlaka iki cinsiyetten birinde karar kılmalıdır. Bu örgütsel ve belli kuralların (örneğin doğum kaydı, pasaport v.b.) hüküm sürdüğü sistemde, bireyin iki cinsiyeti de seçmeme gibi bir olanağı yoktur.

Interseksüellik - Hermafrodit (Erdişilik) ya da seks cinsiyeti rahatsızlığı; bir bireyin genetik (kromozom, anatomik veya cinsel organı nedeniyle) veya hormonsal açıdan (hormonlarının oranı nedeniyle) “dişil" veya “eril”, hangi cinsiyete ait olduğu belli olmadığı durumlardır. Bu tür insanlar, interseksüel, hemafrodit veya erselik olarak adlandırılır.

Bu kavram 1916 yılında, genetikçi Richard Goldschmidt tarafından ortaya atılmıştır. O, bu çok yönlü fenotipik özellikleri, çoğunlukla da ikili kromozomsal koşulları, bir sebebe dayandırıp açıklığa kavuşturmak istemiştir. Günümüzde, hem hermafrodit ve sözde hermafrodit, hem de Interseksüellik, seks cinsiyeti rahatsızlığında kullanılan yeni bir tıp terimi olarak kullanılır. Bu hastalık, (DSD: ingilizce, Disorders of sex development) cinsiyeti belli olmayan insanları tanımlamada kullanılır.

Her ne kadar batı toplumları gay ve lezbiyenlere ilişkin düşünce tarzlarını değiştirme süreci içinde olsalar da, bu tarz davranışlar, hala sosyal açıdan onaylanmamaktadır.

Örneğin, heteroseksüellikte, birey, partnerinin heteroseksüel kimliğine ilişkin, özel hayatına zarar vermeden konuşabilir. Buna karşın eşcinsel bir ilişki hakkında konuşulursa, burada, birçok kişiye göre özel hayat ve seks hayatının sınırları aşılmış olur. Bunun nedeni de toplumların, heteroseksüel yapıda olması, bu yapıdan dolayı da lezbiyen ve gaylerin toplumda kısmen görünmez olmalarıdır. Özellikle de, kendilerini kısmen de olsa gizlemek zorunda oldukları iş alanlarında.

Eğer homoseksüel davranışlar, herhangi bir toplumda; en azından, göz önünde yaşanan kamusal alanda gizlenmezse, gaylerin gerçek bir erkek olmadığı, aksine, ağır basan dişil özelliklere sahip olduğu, ayrıca, lezbiyen ve gay ilişkilerinde, erkeklerden birinin aktif ve kadınlardan birinin de pasif olduğu düşünülür. Bu nedenle cinsiyet değiştirme ameliyatına zorlanırlar. Bu durumun ilerlediği bazı koşullarda, lezbiyen ve gaylere cinsiyet değişimi önerilir (1960, 1970’lerin Avrupa ve Kuzey Amerika'sı ya da güncel bir örnek olarak, ameliyatın tek çıkar yol olduğu İran), hatta buna zorlanırlar (1980, 1990'ların Güney Afrika'sı). Çoğu batı ülkelerinde, homoseksüellik hukuki olarak artık takip edilmiyor. Bazılarında ise birlikte yaşayan homoseksüeller, evliliğe teşvik ediliyor (örneğin, İspanya) ya da en azından Almanya'daki gibi kayda geçirilen ilişkiler çerçevesinde, bu bireylerin ilişkileri kurallara bağlanıyor. Lezbiyen ve gay çiftlerin evlatlık edinmesi de hemen hemen her Avrupa ülkesinde (buna Amerika da dâhil) yasaklanmıştır. Buna karşın, bu devletler tarafından imzalanan, Avrupa Konseyi ve Avrupa Birliği tarafından uygun görülen önlemler, 2004 ve 2007 yıllarında, Avrupa Birliği'ne kabul edilmiş Doğu Avrupa Devletleri tarafından yasaya aykırı kabul ediliyor ve görmezden geliniyor. Bu devletlerde gaylerin eşitliği söz konusu olmamakla birlikte, bir kısmı da devlet tarafından ayrımcılığa uğramaktadır (özellikle Polonya, Romanya ve Baltık ülkeleri). Homoseksüelliğin hala katı bir şekilde yasaklandığı İslam ve Afrika ülkelerinde, bu tür ilişkiler yasalar çerçevesinde idam cezasına kadar gidilmiş ve öncüler bununla ilgili yeni cezai kurallar da çıkarmışlardır.

Bu tür davranışlar, rahatsızlık olarak görülmekte (cinsiyet kimliği rahatsızlığı); ülkeye ve çağa göre transgenderlar genelde psikiyatrik kuruluşlara yatırılmış, nadiren de olsa hapishaneye gönderilmiş ya da yaşam hakları ellerinden alınmıştır. Son yaşanan bir olayda ise, bu tür davranışlar, idam cezasıyla tehdit edilmiş (Suudi Arabistan) ve transgenderların katillerinin peşine düşmek ve onları yargılamak fiilen reddedilmiştir. Böyle olaylar son yıllarda medyanın raporlarından da takip edilmektedir.

Heteronormatif toplumumuzda, transgenderların sınıflandırmalarına transeksüel denir. Bu tür transgender davranışlar gizlenmez ve bastırılmazsa, bu sistemin uygun görüldüğü ve cinsiyet değişimine izin verildiği varsayılır.

Biyolojik cinsiyetin, cinsiyet kimliğinin, cinsiyet rolünün ve seksüel yönelimlerin eşit görülmesi pratikte tüm kişiler için, hatta bu kategorilerin hiçbirinde yer almayan bireyler için bile önemli etkileri vardır.

Uygulamada, toplum ve bireyler de, kendisine yakın hissettiği kişiyle değil, belli bir bireyle, belli bir cinsiyet ve bir davranış biçimi sergilemesi gerektiğinden yola çıkar. Bu kurala uygun olarak da yetiştirilirler.

Genç erkeklerden, kızlara ilgi göstermeleri ve eril rollerini yerine getirmeleri beklenir. Bundan dolayı, erkeklere yalnızca eril rol örnekleri gösterilir. Kızlara ilgisi olmayan homoseksüel erkekler ya eğitilir ya da artık onlara iyi gözle bakılmaz. Bireyin sapmaları, (örneğin; bebeklerle oynayan bir erkek çocuk ) kabul edilmez ve bu sapmaları düzeltme gereği duyulur.

Toplumun beklentilerinden sapmalar göstererek, kendi duygularını yaşayan kişi, çoğu zaman kendini yalnız hisseder. Bu kişiler, toplumsal beklentilere olan bağlılıktan kurtulmak için kendi içinde önemli adımlar atması gerekmektedir.Kaynak

Transcinsel ve transeksüel kavramlarını Interseksüel kavramından ayrıştırıp ınırlandırırsak: Transcinsel, ona verilen cinsiyetin yanlış veya yetersiz olduğunu hisseden veya bu cinsiyet formlarını, yani cinsiyet kategorilerini baştan reddeden bireydir. Bazı interseksüeller, transcinseldir. Kimi organizasyonlarda, transeksüeller, interseksüellerle birlikte çalışsa da, birçok ortak nokta görüldüğü için, diğer interseksüeller, transcinsellerle birlikte çalışmayı reddederler.

Transeksüel bireyler, biyolojik açıdan belli bir cinsiyete ait olsalar da, kendilerini başka cinsiyete ait hissederler. Transeksüelliğin tıbbi teşhisinde, interseksüellik resmi ayrılık kriterleri olarak ele alınır. Interseksüelliğin teşhisi, aralarında kromozom analizinin de yer aldığı, çeşitli incelemeler sonucunda konulabilir. Bununla birlikte, interseksüel olduğunun farkında olmayıp, cinsiyetini değiştiren interseksüel bireyler, bu sebepten ötürü, tıbben ve hukuken (transseksüel yasaları, kısaca TSG) transseksüel bireyler gibi muamele görürler.


İnterseksüelliğin birçok sendromu, kanıtlanabilen, tek bir sebepten meydana gelmez. Aksine burada birçok faktör birlikte rol oynamaktadır.

İnterseksüelliğin sıklığı, son derece farklı değerlendirilir. Bir bireyin, interseksüel olup olmadığını anlamak için, hormon analizinin dâhil olduğu detaylı bir tıbbi inceleme gereklidir.

Bu tür biyolojik gözlemler, disiplinler içinde de eleştirilir. Bu da, sayılan birçok faktörün, cinsiyet gelişiminde etkisi olduğunu kanıtlamaktadır. Cinsiyet gelişimi, cinsiyetin bireysel ve çok yönlü olarak kendine nasıl yön verdiğidir. Interseksüellik ve seks hastalığıyla ilgili bu tür tespitler, değerlendirmede bir ölçü değerinde olan biseksüellikten doğan patolojik hastalıklardır. Aynı zamanda, birçok interseksüel birey, biyolojik sınıflandırmayı, interseksüelliğin bir hastalık olarak değerlendirilmesini ve zorla uygulanan tedavi yöntemlerini eleştirmektedir.

Bir cinsiyetin tıbben değiştirilebileceği teorisi günümüzde, cinsiyet değiştirme ameliyatlarıyla (ya da cerrahi operasyonlarla) yürütülmektedir. Bunlar üreme organının kesilerek, normal bir kadın organı büyüklüğünde (özellikle klitoris küçültülerek) genç yapay vajinanın yapılması veya birbirine bağlı olan zıt kromozomların değiştirilmesi ile yapılan hadımlaştırma uygulamalarıdır.

Tıbbi müdahaleler, bazen uzun süreli ek tedavileri de gerektirebilir. Bu, hormon tedavisinin yanı sıra genç yapay vajinayı da ilgilendiren bir konudur, çünkü bu vajina, en azından vücut gelişimini tamamlayana kadar genişletilmelidir. Örneğin, yaşlı interseksüel insanların, tıbbi takipleri, şu ana kadar yapılmamaktaydı. Bu sebepten dolayı da gerontoloji (yaşlılık bilimi), yapay vajinanın bakımı veya hormon tedavisinde karşıt hormonların kullanımı ve dozajına ilişkin henüz bir bilgi vermemiştir.

İnsan cinsiyetinin tıbbi yöntemlerle tespit edilebileceği iddiası, bu yöntemlerin, kısa süren hassasiyeti; yine kısa veya uzun süren fiziksel ve psikolojik komplikasyonları ve bırakacağı kalıcı hasarlar düşünülmeden ortaya atılmaktadır. Çoğu interseksüeller, acı veren operasyonların fiziksel zararını çekmekteler. Örneğin; küçültme nedeniyle klitoris duyarlılığını yitirebilir, iyileşen bir organ uyarıldığında acıya yol açabilir ya da erken yaşlarda yapılan vajina -birey gelişimini tamamlayıncaya kadar- genişletilmesi gerekebilir.

Karşıt kromozomlu hormon terapisi uygulamasıyla, birden fazla metabolizma bozukluğu da ortaya çıkabilir. Günümüze kadar yapılan uygulamalarda yaşanan bir diğer zo