r laik kiliseleri de etkiledi. 1049’da IX. Leo’nun Papalığa atanması önemli bir sorun oluşturdu. Bu sürtüşme bazı piskoposların atanması hakkındaydı ve Papa VII. Gregorius, IV. Henry ve Kutsal Roma İmparatoru arasında geçti. Daha sonra atama, rahiplerin evlenmesi ve dinsel unvanların satılmasını kapsayan ideolojik bir savaş haline geldi. İmparator Kilise’nin korunmasını kendinin en önemli hakkı ve sorumluluğu olduğunu düşündü. Buna karşılık Papa kilisenin yerel hükümdarlardan bağımsız olması gerektiğini savundu. Bu savaş ortamı IV. Henry’nin 1085’te Roma’yı ziyaret etmesi ve birkaç ay sonra da Papa’nın ölmesiyle son buldu ancak problem çözülmeden kaldı.Bu anlaşmazlık papalık monarşisinin otoritelerden bağımsız geliştiğini gösterir. Bu olay ayrıca Cermen prenslerinin Cermen İmparatoruna karşı güçlenmesinin sonucudur.

Bu dönem büyük dini hareketlerin olduğu dönemdir. Daha önce bahsedilen Haçlı Seferleri’nin etkisi inkâr edilemez. Aynı şekilde monastik reform seçkinleri ve keşişleri etkileyen bir olaydır. Diğer gruplar dini yaşamı yenide şekillendirmeye çalıştılar. Geniş topraklara sahip seçkinler yeni kiliseler yapılmasını finanse ederek Kilise’nin günlük yaşamdaki etkisini arttırdılar. Katedral yasaları monastik kuralları benimsedi. İşçi sınıfı ve toplumun alt tabaka insanları Havariler gibi yaşamaya son verdiler ve dinin belirlenmiş doktrinleri konusunda yeni fikirler ortaya oydular. 12. yüzyılda papalığın Kilise’yi yenileme çabalarının sıradan insanları etkilediği inkar edilemese de insanların da onları etkilediği kolayca görülebilir. Waldensian ve Humiliati gibi yeni dini gruplar monastik manastırı kabullenmediği için kınandılar.

10. yüzyılda büyük bir yaratıcı reform hareketi başladı. Bunun merkezinde manastır ideallerinin yeniden canlandırılması vardı. Birkaç asilzade, dejenere olan manastırcılığı kökenlerine döndürmeyi ve Benedikt'in 'KURAL'ına uymayı amaçlayan yeni manastırlar oluşturdu. Bunların çoğu, Karolenjler'in eski merkezi topraklarındaydı ve reform fikri buradan dışarı doğru yayılmaya başladı. Bu manastırların en tanınmışı Burgondiya'daki Cluny Manastırı'ydı. 910 yılında kurulan bu manastır, neredeyse iki buçuk asır boyuna kilise reformunun itici gücü oldu. 12. yüzyıl ortalarında gücünün doruğunda iken bazıları Filistin gibi uzak yerlerdeki üç yüzden fazla manastırı yönlendirme için Cluny'ye bakıyorlardı. Çünkü bu manastır Roma'daki Aziz Peter'den sonra Batı Hıristiyanlığının en büyük kilisesine sahipti.

Geç Dönem Orta Çağ felaketler ve zorluklar dönemiydi. Bu dönemde iklim tarihçilerinin de ortaya koyduğu gibi tarım iklim değişiminden oldukça etkilendi ve 1315-1317 yılları arasında kıtlığa neden oldu. Bakteriyel hastalık olan ‘veba’ iyi beslenemeyen nüfusa söndürülemeyen bir ateş gibi yayıldı ve 14. yüzyıldaki nüfusun neredeyse dörtte üçünü hatta bazı bölgelerde yarısını öldürdü. Büyük miktarda toprak terk edildi ve buradaki ürünler işlenmeden kaldı. İşçi sayısında azalma sonucunda işçilerin maaşı arttı ve toprak sahipleri işçileri topraklarında çalışmaya ikna etmeye çalıştı. Ayrıca işçiler de daha çok kazanç hak ettiklerini savunarak isyan ettiler. Bu kriz dönemi aksine Erken Modern Çağlar’a zemin hazırlayan yaratıcı sosyal, ekonomik, ve teknolojik gelişmelere şahit oldu. Bu dönem Katolik kilisesinin de kendi içinde bölünmeye başladığı dönemdir. Bu bölünme döneminde Kilise üç farklı papa tarafından aynı zamanda yönetildi. Kilise papalığın otoritesini yitirdi ve ulusal kiliselerin oluşmasına neden oldu. Roma İmparatorluğunun son düşüşü Konstantinopolis’in 1453’te Osmanlı Türkleri egemenliği altına girmesidir. Bu olay Avrupa’nın ekonomisi, kültürü ve dininde büyük etkiye sahiptir.

 Orta Çağ mutfağı, 5. ve 16. yüzyıl Avrupa kültürlerinin besinlerine, yeme alışkanlıklarına ve yemek pişirme yöntemlerine verilen genel addır. Bu dönem boyunca beslenme düzeni ve pişirme yöntemleri Avrupa genelinde değişimlere uğramış ve tüm bu değişiklikler Avrupa'nın modern mutfak kültürünün temelini oluşturmuştur.

Bu dönemde ekmek tüm Avrupa'da ana besin ögesi olarak kullanılır, tüketimde bunu yulaf lapası ve makarna gibi tahıldan yapılmış yemekler izlerdi. Et ise sebze ve tahıllardan daha pahalı ve seçkin bir yiyecekti. Çeşni olarak en çok kullanılan ürünler şarap, koruk suyu ve sirkeydi. Yemekleri tatlandırmak için almaya gücü yetenler en sık bal ve şekere başvururdu. Et türlerinde en çok tercih edilenler tavuk ve domuz eti olur, toprak işlemede büyük öneme sahip olan büyükbaş hayvanların etleri ise her zaman daha az kullanılırdı. Kuzey Avrupa toplumları et gereksinimini büyük ölçüde morina ve ringa balıkları ile sağlar, bunun yanında diğer tatlı ve tuzlu su balıkları da yaygın biçimde tüketilirdi. Bademin hem acı hem de tatlısı yemeklerde garnitür olarak kullanılır ya da öğütülerek çorba ve yahnilere kıvam vermek için serpilirdi. Badem sütü, oruç ve paskalya perhizleri boyunca hayvan sütüne alternatif olarak içilen bir içecekti.

Bu dönemlerde yavaş ulaşım ve yetersiz saklama koşulları pek çok yiyeceğin uzun mesafeli ticaretini engelliyordu. Birçok yerde sadece varlıklı kişilerin, genellikle de soylu takımının baharat ve otlar gibi pahalı ürünleri getirmeye gücü yetiyordu. Bu nedenle zenginlerin ve soyluların mutfakları, yabancı kültürlerden etkilenmeye daha açık olmuştur. Toplumda bulunan her sınıfın bir üst sınıfı taklit etmesi sonucu, uluslararası ticaretle ve savaşlarla edinilen yeni alışkanlıklar zamanla yoksullar arasında da yaygınlaşmıştır.

Açlık ve kıtlığın olağan hâle geldiği ve toplumdaki sınıf ayrılıklarının en ağır biçimde hissedildiği bu dönemlerde yiyecekler, sosyal statünün en önemli göstergelerinden biri olmuştur. Piyasada güçlükle bulunmalarının yanı sıra lüks gıdaların tüketimi yasalarca da toplumun kimi sınıflarına yasaklanmış ve soylular sınıfına mensup olmayan "sonradan görmeler"in (""nouveau riche"") göze çarpan tüketimine bir sınır getirilmiştir. Ayrıca, kişinin yediği yemekle işgücünün arasında kutsal ya da doğal bir bağ olduğu inancı yaygın olduğu için, yasalar, çalışan sınıfın yiyeceklerinin daha az inceltilmiş olması koşulunu getirmiştir. Bu nedenle, o dönemde beden gücü ile çalışan sınıfın yemekleri daha iri parçalı ve daha ucuzdur. Aynı dönemde tıp alanında da hekimler pahalı tonikleri, egzotik baharatları soylu kesimin hastalarına tavsiye ederken, daha kokulu, düşük kaliteli otları alt sınıflara önerirlerdi.




Netscape

Netscape, Netscape Communications Corporation tarafından geliştirilen, ama şimdi AOL tarafından geliştirilen tarayıcıların genel adıdır. Ücretsiz olarak kullanıma sunulan Netscape eskiden ağ tarayıcılarının lideriydi. Şu an çok az kullanıcı tarafından kullanılıyor. 
Netscape firması, 28 Aralık 2007 tarihinde sitesinde yaptığı duyuruyla, Netscape ağ tarayıcısının zamanın önde firmalarına göre geride kaldığını ve yıllar önce yakaladıkları liderliği diğer firmalara kaptırdıklarını bildirerek 2008'in Mart ayından itibaren herhangi bir güncellemede bulunmayacaklarını açıkladı. Bildiriyle birlikte ayrıca, kullanıcıların Mozilla Firefox kullanmalarını öneren firma, böylece yaklaşık 15 yıllık tarihini sonlandırmış oldu.

1.0 sürümünden 3.04 sürümüne kadar Netscape'in adı Netscape Navigator idi.

İlk beta sürümü 1994 yılında üretildi ve adı Mosaic'e Mosaic Netscape'ti. NCSA Mosaic'in yapımcıları bu ismi davaya verdikten sonra tarayıcının ismi Netscape Navigator'a çevrildi. Hatta şirketin adı da Mosaic Communications Corporation'dan Netscape Communications Company'a çevrildi.

Netscape'in ilk beta sürümünün özellikleri internette sörf yapmayı kolaylaştırıyordu ve bu yüzden daha beta sürümünde pazar liderliğini eline geçirdi. 1.0 sürümündeki özellikleri de kullanıcılar tarafından beğenildi ve liderliğini devam ettirdi. 2.0 sürümde ise e-posta okuma özelliği eklendi. Netscape Mail olarak adlandırılan bu bölümle Netscape bir internet takımı oldu. Tam bu sırada Microsoft Internet Explorer'ı çıkarttı ve tarayıcı savaşları başlamış oldu.

Netscape'nin 3.0 sürümü (ilk betasının kod adı "Atlas"tır) Microsoft Internet Explorer'la rekabetin ilk döneminde yapıldı. Netscape bu sürümde IE(Internet Explorer) ile kolaylıkla rekabet edebildi. WYSIWYG HTML düzenleyicisi eklenen bu sürüme "Altın" sürüm deniliyordu. Netscape yeni eklentiler, tablolar için artalan renk desteği, arşiv özellikleri ve appletler("Türkçesi küçük web uygulamaları") gibi yenilikler içeriyordu ve tartışılmaz en büyük oranda kullanılan tarayıcı oldu.

Netscape 4, internet takımının adının Netscape Communicator'a dönüştürülmeye başladığı sürümdür.

1996 - 1997 'de yapılan 5. önizleme sürümlerinde, Netscape Corp. haziran 1997'de Netscape Communicator'un son sürümünü bitirdi. Bu yeni sürüm az veya çok Netscape Navigator 3 koduyla üretilmişti. Yeni özellikler eklenmişti(CSS1 element desteği, az düzeyde dinamik yazı tipi desteği ve nesne elementi desteği gibi) ve bazı özellikler güncellendi. Yeni takım başarılı olmasına rağmen Internet Explorer 4.0 ile gideren artan rekabet(daha iyi HTML motoru) ve tarayıcıda bazı sorunlar vardı. The Communicator Netscape Navigator'dan yapılmıştı, Netscape Mail ve Newsgroups, Netscape Address Book ve Netscape Composer (bir HTML düzenleyici). Ocak 1998'de Netscape Communicator'un 4.5 sürümü yapıldı. bu yeni sürümün özellikleri arasında çeşitli işlevsel geliştirmeler, özellikle Mail/News birleşeninde, ama tarayıcının ana yapısı güncellenmedi. Sadece bir ay sonra, Netscape Communications Corporation AOL tarafından satın alındı. Netscape Navigator'un bağımsız sürümü sessizdi ve Windows için 4.08'den sonraki sürümü yoktu. Bununla birlikte, Unix/Linux gibi diğer işletim sitemleri için bağımsız sürümleri 4.8 sürümüne kadar vardı.

Ocak 1998'de Netscape Communications Corporation Netscape'nin kaynak kodlarını ücretsiz olarak dağıtmaya başladı ve Netscape Açık Kaynak Topluluğu(Mozilla) tarafından geliştirilmeye başladı. 5.0 sürümü pek yenilik getirmiyordu. Bu yüzden pek tutulmadı ve Microsoft IE 4.0'ın planlarını yağmaya başladı. IE 4.0 HTML 4, CSS, DOM ve ECMAScript için desteğini arttırıyordu.