oğan Cihat Arman, okul hayatına Galatasaray Lisesi'nde başladı. Futbola bu dönemlerde ilgi duyan Arman, babasının Ankara'ya taşınması nedeniyle öğretim hayatına bu şehirde devam etti. Profesyonel futbola 1933 yılında 15 yaşında Gençlerbirliği'nin genç takımında başladı. Kısa zamanda A takıma yükseldi. 1936 yılında İstanbul'a Güneş Spor Kulübü'ne transfer oldu. Ancak bu kulübün kapanması ile Fenerbahçe'ye geçti. Mükemmel kurtarışlarıyla Uçan Kaleci unvanını aldı. Sarı-Lacivertli forma altında 308 kez sahaya çıktı. Giydiği sarı forma sebebiyle Fenerbahçe'nin kanarya sembolünü almasını sağladı. Fenerbahçe Marşı'nda yer aldı. ("Cihat'lar, Lefter'ler, Can'lar, Fikret'ler / Hala sevilen birer abidedirler") Fenerbahçe ile 6 şampiyonluk, 3 Başbakanlık Kupası, 3 İstanbul Ligi şampiyonluğu, 1 İstanbul Kupası, 1 İstanbul Şildi kazanmıştır. 1953 yılında futbolu bıraktı.

II. Dünya Savaşı sırasında, etkin futbol yaşantısı döneminde millî maçların olmaması yüzünden millî formayı 13 yılda ancak 13 kez giyebildi. İlk kez 1936'da 17 yaşındayken Gençlerbirliği forması giyerken Yugoslavya karşısında millî formayı giydi. 1936 Yaz Olimpiyatları'nda Türkiye kadrosunda yer aldı ve Türkiye'nin Norveç'e yenilip elendiği tek maçta kaleyi korudu.

1948'de 2. Dünya Savaşı sonrası uluslararası futbola geri dönüldü. 23 Nisan 1948'de 11 yıl aradan sonra oynanan ilk Türkiye maçında sahaya çıktı. İlk kez Fenerbahçe bünyesinde millî takıma katılan Arman, maça ilk kez kaptan olarak da çıktı.

1948 Yaz Olimpiyatları'nda yine kadroda olan Cahit Arman, bu sefer kafilenin kaptanıydı. Türkiye'nin oynadığı iki maçta da kaleyi koruyan Arman, çeyrek final gördü. 1949'da ise Akdeniz Kupası'na katılan kadroda kaptan olarak sahaya çıktı. Burada oynanan 3 maçta da forma giydi.

Futbolu bıraktıktan sonra spor yazarlığının yanı sıra teknik direktörlük de yaptı. Futbol hayatını sonlandırmadan 1949'da bir maçlığına Türkiye millî futbol takımını yönetti. 20 Kasım 1949'da Suriye ile oynanan 1950 FIFA Dünya Kupası eleme maçını yönetti. Türkiye maçı 7-0 kazandı ve Dünya Kupası'na gitme hakkını kazandı. Ancak maddi yetersizlikler nedeniyle Türkiye turnuvaya katılamadı.

Cihat Arman, birkaç kez daha Türk millî takımını yönetti. Kasım 1956'da iki hazırlık maçı için millî takımı yöneten Arman'ın ekibi iki maçta da 1-1 berabere kaldı. 1964'te bir kez daha millî takımın başına geçti. Dünya Kupası elemeleri öncesi oynanan 3 hazırlık maçında 1 galibiyet 1 beraberlik 1 mağlubiyet aldı.

Son olarak 1972 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinde takımın başına geçti. 5 maçta takımın başına sahaya çıkan Arman, elemelere Arnavutluk galibiyeti ve Federal Almanya beraberlikleri ile iyi bir başlangıç yapsa da daha sonraki 3 eleme maçında ve 1 özel maçta yenildi ve görevden ayrıldı.

Bunun dışında 1952'de genç millî takım antrenörlüğüne getirildi. Bir sene boyunca bu göreve devam edip, farklı turnuvalara katıldı. Dönem dönem bu görevi devam ettirdi.

Teknik direktörlük kariyerine yıllarca futbol oynadığı Fenerbahçe'de başladı. Ağustos 1948'de başladığı görevi Şubat 1949'da bıraktı. Millî Lig'in düzenlenmediği sezonda İstanbul üçüncüsü olabildi.

1954 yılında Beyoğluspor takımının başına geçti. Birkaç ay bu takımı yönetti; ancak takım başarılı sonuçlar alamayıp İstanbul Ligi'nde son sırada yer alırken, yönetim ile anlaşamayan Arman görevinden ayrıldı. 1954 yılının sonlarında Beşiktaş'ın başına geçti. İlk sezonunda İstanbul'da ikinci oldular. 1955-56 sezonunda ise İstanbul'da üçüncü oldular. Sezon sonunda Beşiktaş'tan istifa eden Arman, antrenör kursalarına katıldı. 1956 yılında İstanbulspor'un teknik direktörlüğünü yaptı. Bir sezon görev yapıp İstanbul üçüncüsü oldular.

1957'de ise Kasımpaşa'nün başına geçti. Takımla Irak'ta özel maçlar oynamaya gitti. İstanbul Ligi'nde başarılı sonuçlar alamasalar da sözleşmesi uzatıldı. İkinci sezonunda da başarı gelmedi ve Millî Lig'e katılamadı. Federasyon Kupası'nda ise ilk 4 takım arasına giren Kasımpaşa, 1959-60 Millî Lig'e katılma hakkını kazandı. 1959-60 sezonuna da Kasımpaşa'da başladı ancak alınan kötü sonuçlar nedeniyle kasım ayında istifa etti. Sezon sonuna kadar millî takımda görev yaptı.

1960-61 sezonuna yeniden İstanbulspor'da girdi. Ligde 14. olabilen İstanbulspor, sezon sonunda Arman ile yollarını ayırdı. 1961-62 sezonunun ikinci yarısı Arman'ın yeni durağı Yeşildirek Spor Kulübü oldu. Sezon ortasında aldığı takımı ligde tuttu. 1962-63 sezonunun ilk yarısı kötü sonuçlar alınca Arman istifa etti. Yeşildirek de sezon sonunda küme düştü.

Bir süre kulüp futboluna ara veren Arman, 1966'da Eskişehirspor'un başına gelerek liglere geri döndü. Ligi sekizinci olarak bitirdiler. 1967-68 sezonunda Mersin İdman Yurdu'nu yönetti. Ligi onuncu bitirdiler. 1968-69'da ise Vefa Spor Kulübü teknik direktörlüğüne getirildi.

Teknik direktörlük hayatından sonra gazetelerde maç yorumlayan Arman, çeşitlik antrenörlük kursları da düzenledi. 1980'de ABD'ye gitti ve bir dönem orada yaşadı. Fenerbahçe kulübü üyesi olan Arman, takımıyla ilgili derneklerde başkanlık yaptı. 1988'de Fenerbahçe başkanlığına aday oldu ancak seçimlerden önce çekildi.

14 Mayıs 1994'te hayatını kaybetti. Fenerbahçe Melih Aşık tesislerinde düzenlenen bir törenden sonra Aşiyan Mezarlığı'nda toprağa verildi.








Telcontar Hanedanı

Tolkien Evreninde Hayali sülale.

Sauron’un Tek Yüzük’ün yok edilmesiyle birlikte hükmünün sona ermesiyle Üçüncü Çağ bitmiş ve Dördüncü Çağ başlamıştı. Yeni bir çağın başlamasının diğer bir nedeni de Arnor ve Gondor krallıklarının yeniden birleşmesi idi. Bu yeni krallığın ilk kralı Arathorn oğlu Aragorn’du.

Yeni doğan krallıkla birlikte Aragorn kendi nesline yeni bir isim seçti: Telcontari, Quenya dilinde “yolgezer” anlamına geliyordu. Böylece Aragorn soyundan gelenlere Telcontari denildi.




Uruk-hai

Uruk Hai, Tolkien'in Orta Dünya Evreninde ork/goblin kırması ırka verilen ad.

Morgoth'un buyruğuyla Sauron orklar ile goblinleri melezleyerek ilk Uruk-Hai ırkını yarattı. Bu yöntem daha sonra Yüzük Savaşı döneminde Saruman tarafından tekrarlandı, böylece Saruman kendi melez ırkını yaratmıştır. Ancak Saruman'ın melez ırkı, Sauron'un eskiden ürettiği Uruk-hai ırkına oranla çok daha fazla insana benzemektedir. Kitabın yazarı J. R. R. Tolkien, bu konu hakkında şunları söylemiştir;

"Şüphe yok ki ileride Üçüncü Çağ'da Saruman bunu yeniden keşfetti, veya kitaplardan öğrendi, ve efendi olma şehveti onu buna, en kötü işini yapmaya sevketti: Orkları ve goblinleri melezlemek. Neticede, şeytanî, büyük Adamorklar ve güvenilmez, aşağılık Orkadamlar türetti."

Uruk-Hai ırkı insanlarla aynı boydadır ve insanlar kadar uzun saçları vardır. Orklara oranla çok daha güçlü zırhlar kullandılar ve kalkan, kılıç konumunda çok daha üstündüler. Uruk-Hai'ların bu özelliği Orta Dünya'da onları en tehlikeli ırk yapmıştır.

Saruman'ın yenilişinin ve yüzüğün ateşe atılmasından sonra orklar ve goblinler Orta Dünya'da varlıklarını sürdürmesine rağmen, Uruk-Hai ırkı yok olmuştur. Çünkü Uruk-Hai'lar kendi kendilerine üreyebilen bir ırk değildir, ancak ork ve goblinlerin melezlenmesi sonucu ortaya çıkıyorlardı, bunu yapabilecek kötü güçler de ortadan kaldırılmıştı.




Peyami Safa

Peyami Safa (2 Nisan 1899 - 15 Haziran 1961), Türk yazar ve gazeteci. "Dokuzuncu Hariciye Koğuşu", "Matmazel Noraliya'nın Koltuğu" ve "Yalnızız" gibi psikolojik türdeki eserleriyle Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatında ön plana çıktı. Yaşamı ve fikrî hayatındaki değişimlerini eserlerine de yansıttı. Server Bedi takma adıyla birçok roman kaleme aldı. Cingöz Recai tiplemesini Fransız yazar Maurice Leblanc'ın Arsen Lüpen karakterinden esinlenerek yarattı. Aynı zamanda çeşitli kurumlarda gazetecilik mesleğini sürdürdü ve ağabeyi İlhami Safa ile birlikte "Kültür Haftası" gibi çeşitli dergiler çıkardı.

Peyami Safa'nın ismini şair Tevfik Fikret koydu. Küçük yaşlarda babasını kaybedince annesi ve ağabeyi ile zor şartlar altında yaşadı. Sağ kolunda kemik veremi hastalığı baş gösterdi. O yıllardaki psikolojisini otobiyografik romanı "Dokuzuncu Hariciye Koğuşu"nda işledi. İlk edebi ürünlerini Vefa İdadisi'ndeki öğrenimi sırasında verdi. Kısa bir süre öğretmenlik yaptı. "Asrın Hikâyeleri" başlığı altında yayımladığı hikâyeleri ilgi gördü ve teşvik edici tepkiler aldı. Dönemin önemli edebiyatçılarıyla kalem kavgalarına girdi. Yaşamında pozitivist, materyalist, mistik, milliyetçi, muhafazakâr, antikomünist ve korporatist tutumlar sergileyerek çeşitli değişimler yaşadı. Fransızca bilmesiyle Batı kültür ve yeniliklerini yakından takip etti. İlk dönemlerinde Maupassant ve Rousseau gibi isimlerden tercümeler yaptı. Sonraki eserlerinde mekân olarak hep İstanbul'u seçti. Doğu ile Batı'nın sentez ve tahlilinden hiçbir zaman vazgeçmedi. "Cumhuriyet" ve "Milliyet" gibi gazetelerde eleştirel üslupla yazılar yayımladı. Nâzım Hikmet ve Necip Fazıl Kısakürek ile olan iyi ilişkileri zamanla kalem kavgalarına dönüştü. İlk başta Cumhuriyet Halk Partisi'ne, sonrasında Demokrat Parti'ye yakınlaştı.

Küçük yaşta başladığı yazın hayatını ölümüne kadar sürdürdü. Ağırlıklı olarak milliyetçi ve muhafazakâr bir tutum içinde oldu. "Fatih-Harbiye" ve "Dokuzuncu Hariciye Koğuşu" adlı eserleri Türkiye'de Millî Eğitim Bakanlığı tarafından ortaöğretim öğrencilerine tavsiye edilen 100 temel eser listesinde yer aldı. Eserleri çeşitli dönemlerde sinemaya ve dizilere uyarlandı.

Peyami Safa 2 Nisan 1889 tarihinde Gedikpaşa'da doğdu ve ismini Servet-i Fünûn şairlerinden Tevfik Fikret koydu. Babası, Muallim Naci tarafından "anadan doğma şair" olarak anılan ve Trabzon kökenli bir aileye mensup olan İsmail Safa'dır. Annesi ise Server Bedia Hanım'dır. Peyami Safa'nın babası II. Abdülhamid'e muhalif olan isimlerdendir ve Sivas'ta sürgünde iken ailesine maddi anlamda hiçbir şey bırakamadan hayatını kaybetmiştir. Bir buçuk yaşındayken babasını kaybeden Peyami Safa, ağabeyi İlhami Safa ile birlikte annesi tarafından zor şartlarda yetiştirildi. İlköğrenimine devam ettiği yıllarda sağ kolunda kemik veremi ortaya çıktı. Hastalığı yüzünden okula devam edemeyerek kendisin