nır, ve Kuzey Amerika'da kurulan ilk Sih tapınağı Abbostford'da bulunmaktadır.






Stenografi

Stenografi, alfabenin harfleri, noktalama işaretleri, kelimeleri yerine semboller ve kısaltmalar kullanan çabuk yazma sistemi. Yazılar yakın, küçük ve dar yazıldığı için bu adı almıştır. Stenografi, meclis oturumlarında, mahkeme duruşmalarında, iş görüşmelerinde oldukça yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. Stenografinin ilk kullanılmasının Romalılar zamanında olduğu sanılmaktadır. Cicero'nun senatodaki konuşmalarının Marcus Tullius Tiro tarafından bulunan nota ve kısa yazma usulüyle kaydedildiği söylenmektedir.

Modern stenografinin doğuş yeri İngiltere'dir. Isaac Pitman 1837 yılında fonetik sistemi geliştirdi. Fonetik işaretin bir yazılış şekli vardır. 1888 senesinde John Robert Gregg tarafından geliştirilen ve Pitman sistemi gibi fonetik olan fonografi de stenografi olarak İngiltere'de çıktı ve Amerika'da yayılarak okullarda öğretilmeye başlandı. Stenografide kullanılan diğer bir sistem de, hızlı yazma sistemidir. 1923 senesinde Emma Dearborn geliştirmiştir.

Fonetik hece, kelime, cümle ve çeşitli imlâ işaretlerinden meydana gelen mektup türü yazıların makinayla yazılması stenograf denilen steno daktilosuyla mümkündür. Steno daktilo makinası genellikle işyerlerinde, mahkeme salonlarında, konferanslarda sessiz olarak çalışması ve dakikada 250 kelime yazılabilmesi sebebiyle tercih edilir. Bu daktilonun toplam yirmi iki harfinden dört çift sessiz harf sol tarafta, beş çift sessiz harf sağ tarafta ve dört sesli harf ise ortadadır. Diğer tuşlar, noktalama işaretleriyle boşluk bırakma içindir. Daktilo çift elle aynı anda birkaç harfe basılmak suretiyle kullanılabildiği için sürat çok artar. Steno daktilo ile yazılan yazıları ancak stenografi bilen kişiler okuyabilirler.





Chicago Konvansiyonu

Uluslararası Sivil Havacılık Konvansiyonu veya diğer ismi ile Chicago Konvansiyonu, 1944 yılında toplanan Chicago Konferansı'nın bir sonucudur.

Chicago Konferansı'nın sonunda hazırlanan Konvansiyon'un imzalanmasında sürekli gecikmeler yaşandığı için geçici bir anlaşma imzalanmıştır. Dokümanın imzalanmasını takiben Geçici (Provisional) Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü (PICAO-Provisional International Civil Aviation Organization) kurulmuştur. PICAO, 1945'ten 1947'ye geçerli kalmış ve Mart 1947'de Konvansiyonu geçerli kılan 26'ncı imzanın da atılmasıyla Nisan 1947'de Şikago Konvansiyonu resmen yürürlüğe girmiştir. Böylece Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü (ICAO-International Civil Aviation Organization) kurulmuştur.

Şikago Konvansiyonu 7 Aralık 1944 tarihli orijinal versiyonundan sonra 1956, 1959, 1963, 1969, 1975, 1980, 1997 ve 2000 yıllarında toplam 8 kere güncellenmiştir. Dokümanın orijinal imzalı kısmı Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Arşivi'nde saklanmaktadır.

Amerika Birleşik Devletleri Hükümetinin 54 ülke temsilcisine yaptığı çağrı sonucu toplanmıştır. Konferansın amaçları şu şekilde sıralanabilir.


Konferans ayrıca yeni havacılık konvansiyonun oluşturulması amacıyla çeşitli prensip ve metotların da tartışılmasını sağlamıştır.

Şikago Konferansı, bugünkü sivil havacılığın temelini atan ve halen geçerli olan Chicago Konvansiyonu'nun oluşumu ve Uluslararası Sivil Havacılık Örgütünün ICAO'nun kuruluşu ile sonuçlanmıştır.


Şikago Konvansiyonu genel havacılık ile ilgili çerçeveyi belirlemektedir. Hava Taşımacılığının kurallarının detayları için Konvansiyon'a toplam 19 adet ek (Annex) oluşturulmuştur.






Serseri Aşıklar

Serseri Aşıklar (À bout de souffle) 1960 yapımı Jean-Luc Godard filmi. Film, Fransız Yeni Dalga akımının ilk örneklerindendir.

Serseri Aşıklar sinemada bir devrim niteliği taşıyan belli başlı 5-6 filmden biridir. Diğer kültler gibi sinemaya çok temel şeyler sokmamasına rağmen artık "belli başlı kurallar" diye nitelendirilen şeylere bağlı kalmadan da güzel şeyler yapılabileceğini ve aslında sinema adlı daha bebekliğini yaşayan bir sanatta öyle pek de sıkı kurallar olmadığını vurgulayan bir yapıttır. Tabii ki Avrupa sinemasının üstünlüğü tekrar ele aldığı 20 yıllık dönemi başlatan filmdir. Godard Amerika adlı şeyle ilgili ne düşünüyorsa bu filmde bunları değişik bir uslupla dile getirmiştir.

Fransız Yeni dalgası bu dönemde François Truffaut'un 400 Darbesi ile sinemada kendini göstermişti. Yani çekilen filmin yeni bir dille bir şeyler anlatmak istediği aşikardı. Ama onun yaptığından daha belirgin olanını belki de Godard bu filmde ortaya koydu. Truffaut'nun bu filmin senaryosunu Godard'a bir gazete ilanında görüp verdiği, oluşan projenin de 1 ayda 90.000 dolar bütçeye çekildiği bilinmekte. Dünya görüşleri de birbirine yakın olan iki arkadaşın sineması belki bu vesile ile bugünkü sinemanın da temelini oluşturdu. Bugün iki filmde yeni dalga akımıyla yan yana anılır.

Filmdeki bir başka önemli ikili ise Jean Seberg ve Jean Paul Belmondo'dur. Film, ikisini de aynı anda zirveye taşımışdı. 20'li yaşlardaki iki genç oyuncunun performansları dönemin gazetelerin de tesiriyle efsanevi bir şöhret kazandırdı.

Filmdeki en önemli teknik orijinallik olarak tanımlanabilecek şey, filmin kurgusunun bütünsel değil bölük pörçük oluşudur. O güne dek, özellikle Amerika kaynaklı filmler, belirli bir konuyu birbiri ile doğrudan ilişkili sekanslarda direkt anlatırdı. Bu işin zirve noktası geriye sık dönüşlerini hatırladığımız Orson Welles'in 1941 yapımı Yurttaş Kane isimli filmiydi. Yurttaş Kane seyircinin algısına bir roman, bir öykü gibi hitap eden sağlam bir filmdi. Oysa bu filmde bu tip edebi-teatral bir dilden öte, daha önce denenmemiş ve algıyı -biraz da rahatsızlıkla- zorlayan bambaşka bir yapı vardı. Godard ve Truffaut filmlerinde kamera açıları alışılagelenin aksine fotoğrafik netlikler taşımıyordu. Senaryo ve görsel açıdan teknik orijinallik bir filmin başyapıt olması için önemli etkenlerdir. Bundan 10 sene sonra senaryo açısından benzer fakat görsel açıdan farklı bir film olan Andrey Rublev, Tarkovski tarafından sinemaya armağan edilecekti. Godard'ın sinemasının etkisi midir bilinmez ama Tarkovski'de benzeri açıdan sinemayı etkileyen bir film ortaya koymuştur.

Atilla Dorsay film için şöyle demiştir: 
""İşte belki de gerçek anlamda modern sinemanın başlangıcı... Doğallıkla, madalyonun öbür yüzü olarak, klasik sinemanın da bir anlamda ölümü... Yarattığı devrimle, neden olduğu tartışmalarla, açtığı kapılar ve yollarla, gerçekten de sinemayı farklı yönlere çeken, sinema tarihinin en etkili olmuş filmlerinden biri olduğu da söylenebilir.""







Zekeriya Başarslan

Zekeriya Başarslan Ankara'da 2 Ocak 1953'de doğdu.İlk,orta ve lise öğrenimini Ankara'da tamamladı. Ankara Keçiören Lisesi mezunudur.Mimar Sinan Üniversitesi'ne Bağlanan Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Uygulamalı Endüstri Sanatları Yüksek Okulu Endüstri Tasarımı Bölümü'nü ve İTÜ'ye bağlanan Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı Temel Bilimler Bölümü'nü bitirdi. Okulun ilk öğrencileri ve ilk mezunları arasında yer aldı. 1983 yılında Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Bölümü'ne Öğretim Görevlisi olarak atandı. Marmara Üniversitesi Türk Halk Müziği Korosu'nu kurdu. Ardındanİstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Yüksek Lisans (TRT Müzik Yayınlarının İrdelenmesi ve Ulusal Müzikte Sentez Arayışları) ve Doktora (Türk Halk Müziği ve Oyunlarında Eğitim ve Öğretim Yöntemleri) başlıklı tezlerini verdi. Yurt içi ve yurt dışı birçok uluslararası sempozyuma, festivale katıldı. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı'nda 25 yıl çalıştı. Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi (Körköm Önör Fakulteti) kurucu dekanı , üniversite yönetim kurulu ve üniversite senato üyesi olarak görev yaptı.




Tıbbi atık

Tıbbî atık, Sağlık ünitelerindeki işlemler sırasında ortaya çıkan enfeksiyöz, 
patolojik ve kesici-delici atıklardan oluşan atıkların genel adıdır.

Faaliyetleri sonucunda tıbbî atık oluşumuna neden olan üniteler (hastaneler, klinikler, doğumevleri,sağlık merkezleri, tıp merkezleri, dispanserler, sağlık ocakları, ayakta tedavi merkezleri, morglar, otopsi merkezleri, hayvan hastaneleri, kan üniteleri, diyaliz merkezleri, laboratuvarlar, tıbbi araştırma merkezleri...) tıbbî atıklarını; üzerinde uluslararası biyotehlike amblemi bulunan torba, kap ile kesici-delici alet kapları, taşıma konteynırları ile geçici depolama birimlerine ulaştırırlar.

Belediyeler ise buralardan kendileri veya yetkilendirdikleri firmalar vasıtasıyla özel dizayn edilmiş lisanslı tıbbî atık taşıma araçlarıyla bu atıkları alıp bertaraf sahasına götürüp bertarafını yapmakla sorumludurlar.

Tüm bu faaliyetler, 22 TEMMUZ 2005 gün ve 25883 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Tıbbî Atıkların Kontrolü Yönetmeliği" ile belirlenmiştir.





Boşnak Derviş Mehmed Paşa

Boşnak Derviş Mehmed Paşa (d. ? - o. 9 Aralık 1606) I. Ahmed saltanatı döneminde 21 Haziran 1606-9 Aralık 1606 tarihleri arasında beş ay on sekiz gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamıdır.

Bosnalıdır. Bostancı ocağında eğitim görmüştür. Nispeten genç yaşında "bostancıbaşı" olduğu için "Civan Bey" olarak da anılırdı. Genç I. Ahmet'in gözüne girip teveccühünü kazandı. 1605'te vezirlikle beraber kaptan-ı derya olarak da görev verildi. Sultan Ahmed'in annesi olan Handan Valide Sultan oğluna bu kişiye inanmamak için ikna etmeye çalıştı ama Handan Sultan 12 Kasım 1605'de öldü. 15 yaşında olan I. Ahmet, Kaptan-ı Derya Derviş Mehmed Paşa'nın daha çok tesiri altına girdi.

Sadrazam ve Avusturya cephesi Serdar-ı Ekrem'i Lala Mehmed Paşa Avusturya'yla sulh anlaşması imzalamak için Zitvatorok'ta müzakereler yapılmakta iken İstanbul'a döndü. I. Ahmet'in yakını olan Kaptan-ı Derya sultanı Sadrazamı İran cephesine serdar olarak göndermesi için telkinler yapmaktaydı. Sultan Ahmed de Lala Mehmed Paşa'yı İran SerdarI yapmakta çok kararlıydı. Huzura çıkan Lala Mehmed Paşa Avusturya savaşının daha halledilmemiş tarafları olduğunu, bunun için İran seferine gitmesinin doğru olmadığını arzetti. Fakat Sultan Ahmed inat etti ve hatta Lalası