çınargiller (platanaceae) familyasından bir melez bir çınar türü.

Doğu çınarı ("Platanus orientalis") ile batı çınarının ("Platanus occidentalis") doğal melezidir ve her iki türün de çeşitli özelliklerini taşır. Boyu batı çınarından daha kısa, gövdesi ise daha kalındır; küremsi meyve toplulukları ikişer ikişer bulunur.




Kaliforniya çınarı

Kaliforniya çınarı ("Platanus racemosa"), çınargiller (platanaceae) familyasından bir ağaç türü.

Yükseklği 25 m'dir, gövdesi çoğu kez çatallanma yapar. Yaprakları kalındır, küremsi meyve topluluklarının iki-yedi tanesi bir arada bulunur.




Çay

Çay ın farklı anlamları:





Çamgiller

Çamgiller (Pinaceae), iğne yapraklılar (Pinales) takımından bazen çalı formunda kozalaklı ağaç türlerini içeren bitki familyası.

Familya üyeleri bir evcikli herdem yeşil ve yaprak döken türleri içerir. "Larix" ve "Pseudolarix" türleri kışın yapraklarını döker. Kabuk düz, pullu veya çatlaklıdır. Kısa ve uzun sürgünler bulunur. Yanal sürgünler iyi gelişme gösterir ve uzun sürgünlere benzer. Kısa sürgünler "Picea", "Psudotsuga" ve "Abies" türlerinde bulunmaz. İnce dallar primer yapraklarla dizilidir. İnternodlar arasında en uzun 1 cm'lik mesafe vardır.

Yapraklar basit olup tek tek dökülür, ("Pinus"'da demetler halinde dökülür) Karşılıklı veya sarmal dizilmiştir fakat bazen 1-2 sıra halinde dizildiği görülür. Yapraklar bütün türlerde iğnemsi kısa saplı veya sapsızdır. Uzun sürgünlerde tek tek (sarmal) kısa sürgünlerde ise demetler halinde ("Cedrus", "Larix", "Pseodularix") yer alır. Juvenil yapraklar (ilk çıkan yaprak) uzun sürgünlerde bulunur. Yapraklarda reçine kanalları görülür. Kotiledon sayısı 2-15(-24) arasındadır.

Dişi kozalaklar bir yılda olgunlaşır ("Pinus"'da 2-3 yılda) ve kısa bir süre içerisinde dağılır ("Cedrus" ve "Abies") veya uzun süre ağaç üzerinde kalır. Kozalak pulları üst üste dizilmiş sert ve yassıdır. Olgunlaşınca sert, kalın ve odunsu yapıya sahip olur ("Pinus"). Brahte içeride veya dışa doğru yönelmiştir ("Abies"'de dışa doğru).

Erkek çiçekler bir yıl sonunda olgunlaşır, tek veya küme halinde sürgün koltuğunda bulunur, yumurtamsı, elips veya silindirik yapıdadır. Sporofiller üst üste binmiştir. Polenler küre biçiminde olup her iki yanında kanatlar bulunur veya bulunmaz.("Larix" ve "Pseudotsuga"'da bulunmaz)

Tohumlar ikişer pulludur. Tohum kanadı tohumu kıskaç gibi tutar. Bazı çam türlerinde kanatlar körelmiştir ("Pinus pinea").





Oksijen

Oksijen atom numarası 8 olan ve O harfi ile simgelenen kimyasal elementtir. "Oksijen" ismi Yunanca ὀξύς (oksis - "asit", tam anlamıyla "keskin", asitlerin acı tadı kastedilir) ve -γενής (-jenēs) ("üretici", tam anlamıyla "sebep olan şey") köklerinden gelmektedir, çünkü isimlendirildiği zamanlarda tüm asitlerin oksijen içerikli olduğu sanılırdı. Standart şartlar altında, elementin iki atomu bağlanarak çok soluk mavi renkte, kokusuz, tatsız, diatomik yapıdaki, formülüne sahip dioksijen gazını oluşturur.

Oksijen periyodik tablodaki kalkojen grubunun üyesidir ve neredeyse diğer tüm elementlerle kolayca bileşik (başta oksitler olmak üzere) oluşturabilecek, büyük ölçüde reaktif olan bir ametaldir. Oksijen güçlü bir oksidanttır ve tüm elementler içinde ikinci en yüksek elektronegatifliğe sahiptir (sadece florun daha yüksek bir elektronegatifliği vardır) . Kütlesel olarak, hidrojen ve helyumdan sonra evrende en bol bulunan elementtir ve yerkabuğunda en bol bulunan elementtir, bu kısmın kütlesinin neredeyse yarısını oksijen oluşturur . Serbest oksijen, sudan oksijen elde etmek için Güneş ışığını kullanan bazı fotosentetik organizmalar olmadan Dünya üzerinde bulunamayacak derecede fazla reaktiftir. elementi bu organizmalar evrildiğinde, yaklaşık olarak 2.5 milyar yıl önce, atmosferde birikmeye başladı.
Diatomik oksijen gazı hacimsel olarak havanın %20.8'ini oluşturur.

Suyun kütlesinin %88'i oksijendir, bu yüzden canlı organizmaların kütlesinin büyük bir kısmını oksijen oluşturur. Organizmalardaki hem organik (proteinler, yağlar ve karbonhidratlar) hem de inorganik (dış iskelet, dişler ve kemikler) neredeyse tüm ana moleküllerin yapısında oksijen bulunur. Element halindeki oksijeni; siyanobakteriler, Algler, bitkiler üretir ve tüm kompleks yaşam biçimlerindeki canlılar hücresel solunumda kullanır. atmosferde birikmeye başlamadan önce, Dünya üzerinde evrimsel sürecin erken dönemlerinde dominant olan zorunlu anaerob organizmalar için oksijen toksik etki gösterir. Oksijenin başka bir formu (allotrop) Ozon (), biyosferin morötesi radyasyondan korunmasına yüksek irtifadaki ozon tabakası yardımcı olur, ancak yeryüzüne yakın yerlerde hava kirliliğinin yan ürünü olarak çevreyi kirletici özelliği de bulunmaktadır. Daha yüksekte alçak Dünya yörüngesi irtifasında kayda değer miktarda atomik oksijen bulunur ve uzay araçlarında erozyona neden olur.

Oksijen, sıvılaştırılmış havanın ayrımsal damıtılmasıyla, zeolitlerin basınç salınım adsorpsiyonu ile kullanılarak oksijenin havadan ayrılarak yoğunlaştırılmasıyla, suyun elektroliziyle ve diğer yollarla endüstriyel olarak üretilir. Oksijenin kullanım alanları arasında çelik, plastik ve tekstil üretimi; roket yakıtı; oksijen terapisi; ve hava taşıtlarında, denizaltılarda, insanlı uzay uçuş programlarında ve dalgıçlıkta yaşam destek üniteleridir.

Oksijen Carl Wilhelm Scheele tarafından 1773 yılında veya daha erken yıllarda Uppsala'da ve Joseph Priestley tarafından 1774 yılında Wiltshire'da keşfedilmiştir. Fakat öncelik genellikle Priestley'e verilir çünkü onun çalışması daha önce yayınlanmıştır. "Oksijen" ismi, bu elementle yaptığı deneylerle o zamanlar popüler olan korozyon ve yanma ile ilgili phlogiston teorisinin gözden düşmesine sebep olan Antoine Lavoisier tarafından 1777 yılında türetilmiştir.

Standart sıcaklık ve basınçta oksijen çok soluk mavi renkte ve kokusuz bir gazdır. molekülünde iki oksijen atomu birbirlerine üçlü spin elektron dizilimiyle oluşmuş kimyasal bağlarla bağlıdır.

Oksijenin doğada kütle numaraları toplamı (15.9999, yaklaşık=) 16'dır (%99,76), 17 (%4) ve 18 (%0,20) olan üç izotopu vardır. Oksijenin atom ağırlığı 16 olarak kabul edilir. Kütle numaraları 14, 15 ve 19 olan izotopları radyoaktiftir. Fakat bu radyoaktiflerin ömrü oldukça kısadır. Oksijenin çekirdeğinde 8 proton bulunmaktadır. Kimyasal tepkimelerin hemen hemen hepsinde iki elektron alarak eksi hale geçer. Oksijen normal sıcaklıkta pasiftir; yüksek sıcaklıkta aktiftir.

Oksijenin sudaki çözünürlüğü 0 °C'de 14,6 mg/L'dir. Oksijenin kritik sıcaklığı –118,8 °C'dır. Oksijen, bu sıcaklığın üzerinde sıvılaşamaz. Yani sadece basınç ile sıvılaştırılmaz. Oksijenin kritik basıncı 49,7 atmosferdir. Bir atmosfer basınçtaki ergime noktası –218,8 °C ve kaynama noktası –183 °C dır. Belirli bir miktardaki oksijen, katı ve sıvı hallerinin her ikisinde de açık mavi ve şeffaftır. Sıvı oksijen, kuvvetli bir magnetiktir. Şayet sıvı oksijenin bir atmosfer basıncındaki bir hacmi, normal şartlar altında (760 mm Hg ve 20 °C) buharlaştırılırsa, buharın hacmi sıvı hacminin 860 misli olur. Katı oksijenin yoğunluğu –252,5 °C de 1,426 g/cm³'tür. Metallerin çok azı, sıvı halde iken oksijen absorblar (emerler). Absorblanan bu oksijen metal katılaşırken tekrar metali terk eder.





Aílton Gonçalves da Silva

Aílton Gonçalves da Silva (d. 19 Temmuz 1973, Brezilya) Brezilyalı eski futbolcudur. Asıl ününe 90'lı yıllarda Almanya'da kavuşan Ailton'un mevkisi Forvet'ti.

Ailton, futbola Mogeiro EC takımında başladı. 1993'te 20 yaşındayken Ypiranga FC takımında keşfedilip profesyonel yapıldı. Brezilya'nın güneyinde yer alan Rio Grande do Sul eyaletinin ligi olan Campeonato Gaúcho'de forma giymeye başladı. 1994 yılında ise Mogi Mirim DC takımına kiralandı. Bu takımla ilk kez Brezilya birinci liginde forma şansı buldu. 28 maçta 8 gol kaydederek büyük takımların da dikkatini çekti.

1995'te kirası biten Ailton, Ypiranga'ya geri döndü. Campeonato Gaúcho'da attığı 16 golle ligin gol kralı oldu. 
1997-98 sezonunun ortasında ilk kez ülkesinden çıkan Ailton, Meksika ekibi Tigres de la UANL'e transfer oldu. Burada 23 maçta 5 gol kaydetti.

Ailton, 1998-99 sezonunda Avrupa sahnesine Alman ekip SV Werder Bremen'e katılarak çıktı. Bremen'in kötü bir sezonunda takıma dahil olan Ailton, takımda sadece 12 maç forma giyebildi ve 4. forvet tercihi oldu. Buna rağmen 17 Ekim 1998'de çıktığı ilk Bundesliga maçında SC Freiburg ağlarını havalandırdı. Özellikle Felix Magath'ın son dönemlerinde, ikinci yarılarda oyuna dahil oldu. Küme düşmekten zor kurtulan Werder Bremen, DFB-Pokal'ı ise Bayern Münih'i penaltılarla yenerek kazandı. Ailton sadece yarı finalde forma giymişti.

1999-2000 sezonu Ailton'un kendini kanıtladığı sezon oldu. Thomas Schaaf yönetimindeki takımda Ailton, Marco Bode'nin bir gol gerisinde takımın en golcü ikinci ismi oldu. Ailton sadece golleriyle değil, 10 asistle de takımının en çok asist yapan ismiydi. 19 Eylül 1999'da o sezon ilk kez ilk 11'de çıktığı maçta VfL Wolfsburg'a karşı bir gol iki asistle oynadı ve formayı kaptı. Takım ligi orta sıralarda bitirdi. Kupada ise yine finale çıktılar ancak Bayern Münih bu sefer kupayı aldı. Ailton kupada da 4 gol kaydetti. İlk kez Avrupa Kupaları'nda oynayan Ailton, UEFA Kupası'nda 9 maç oynadı ve 1 gol, 2 asist yaptı. Werder Bremen, çeyrek finalde kupa ikincisi Arsenal FC'ye elendi.

2000-01'de Ailton, Claudio Pizarro ile iyi bir forvet ikilisi oluşturdu ve Pizarro'nun ardından takımın en golcü ikinci ismi oldu. Ailton, 14 gol atsa da takım halen ligde başarı elde etmekten uzaktı. UEFA Kupası'nda 3. tura çıktılar. Ailton, Bremen kariyerindeki ilk resmi hat-trick'i Antalyaspor karşısında yaptı. İkinci turdaki RC Genk maçında ise kırmızı kart görüp takımını yalnız bıraktı. Kupada iki sezondur başarı kazanan Bremen'de bu sefer kupada da başarı gelmedi.

2001-02 sezonunda Pizarro'nun gitmesiyle takımın hücum yükü Ailton'a kaldı ve Ailton 16 golle takımın en golcüsü oldu. Sezona Intertoto Kupası'yla UEFA'ya katılma umuduyla giren Bremen, AA Gent'e ilk turda elenip hayal kırıklığı yarattı. Ailton ise 2 maçta 2 gol attı.