anlamında Kaymakam olmayıp kaim-makam yani Albaylık Makamına vekalet eden kişi anlamında kullanılırdı. Bir başka deyişle aşama belirtkeci olarak kullanılan bu söylem Türkiye Cumhuriyetinde bir süreden beri kullanılan yönetimsel Kaymakamla ilgili değildir.





Albay

Albay, birçok ülkenin kara ve hava kuvvetlerinde asıl görevi alay komutanlığı olan ve Yarbayla Tuğgeneral arasındaki askerî rütbe. NATO kodu OF-5'tir.

Alay komutanlarına Osmanlı ordusu'nun klasik döneminde "Alaybeyi", 19. ve 20. yüzyıllarda ise Miralay denirdi. Ancak günümüzde TSK tarafından kullanılan Albay rütbesinden farklı olarak, Osmanlı ordusunda (ve 1934'e kadar Cumhuriyet dönemi Türk ordusunda) Miralay rütbesine sahip komutanlar, geleneksel olarak birden fazla alayın (veya modern tanımı ile tugayın) komutası ile görevlendirilirken, her bir müstakil alayın komutası daha ziyade Kaymakam rütbesindeki komutanlara veriliyordu.

Türk Silahlı Kuvvetleri'nde kıta görevlerini alay komutanı ya da daha büyük askeri birliklerde (tugay, tümen, kolordu veya ordu) kurmay başkanı, şube müdürü olarak yaparlar. Genelkurmay ya da kuvvet komutanlıkları bünyesinde de şube müdürlüğü veya daire başkanlığı gibi görevleri de deruhte edebilirler.

Normal şartlarda görev süreleri 6 yıldır. Albay rütbesindeki subayların terfi durumları, genelde görevlerinin 5. yılında Yüksek Askeri Şura'da görüşülür. Terfiye layık görülen albaylar tuğgeneral/tuğamiral rütbesine yükseltilirler.





Tuğgeneral

Tuğgeneral, birçok ülkenin kara ve hava kuvvetlerinde asıl görevi tugay komutanlığı olan ve Albayla Tümgeneral arasındaki askerî rütbe. NATO kodu OF-6'dır. Deniz Kuvvetlerindeki karşılığı Tuğamiral.

Türk Silahlı Kuvvetleri'nde en düşük seviyedeki general rütbesidir. Bu rütbede defne yaprağından oluşan çelengin yerine çapraz kılıçlardan oluşan kokart eklenir ve bu apolete bir yıldız eklenir. Kıta görevlerini Tugay Komutanı olarak yaparlar. Bu rütbedeki görev süresi genellikle 4 yıldır. 4 yılın sonunda Yüksek Askerî Şûra (YAŞ) tarafından görev süresi uzatılabilir, emekliye ayrılabilir veya tümgeneral ( deniz kuvvetlerinde tümamiral) rütbesine terfi ettirilebilir.

Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarındaki karşılığı Mirliva'dır.





Tümgeneral

Tümgeneral, birçok ülkenin kara ve hava kuvvetlerinde asıl görevi tümen komutanlığı olan ve Tuğgeneralle Korgeneral arasındaki askerî rütbe. NATO kodu OF-7'dir. Deniz Kuvvetlerindeki karşılığı Tümamiral.

Türk Silahlı Kuvvetleri'nde normal şartlar altında görev süresi 4 yıldır. TSK'nın tugay yapısını kullanmaya başlaması nedeniyle çok az sayıda tümen kuruluşu kalmıştır. 

Türkiye Cumhuriyeti'nin .





Korgeneral

Korgeneral, birçok ülkenin kara ve hava kuvvetlerinde asıl görevi kolordu komutanlığı olan ve Tümgeneralle Orgeneral arasındaki askerî rütbedir. NATO kodu OF-8'dir. Deniz Kuvvetlerindeki karşılığı Koramiral'dir.





Orgeneral

Orgeneral, birçok ülkenin kara ve hava kuvvetlerinde asıl görevi ordu komutanlığı olan ve Korgeneral ile Mareşal arasındaki askerî rütbe. NATO kodu OF-9'dur. Deniz Kuvvetlerindeki karşılığı Oramiral.





Narkissos (mitoloji)

Narkissos, Yunan mitolojisinde bir kahraman.

Kendine âşık olanlara aldırmayıp, onları karşılıksız bırakan ve çok güzel bir peri kızı olan Ekho, bir gün avlanan bir avcı görür. Narkissos adındaki bu avcı çok yakışıklıdır. Ekho bu genç avcıya ilk görüşte âşık olur. Ancak Narkissos bu sevgiye karşılık vermeyerek, peri kızının yanından uzaklaşır. Ekho bu durum karşısında günden güne eriyerek, kara sevda ile içine kapanarak ölür. Bütün vücudundan arta kalan kemikleri kayalara, sesi ise bu kayalarda 'eko' dediğimiz yankılara dönüşür.

Olimpos dağında yaşayan tanrılar bu duruma çok kızar ve Narkissos'u cezalandırmaya karar verirler. Günlerden bir gün av izindeki Narkissos susamış ve bitkin bir şekilde bir nehir kenarına gelir. Buradan su içmek için eğildiğinde, sudan yansıyan kendi yüzü ve vücudunun güzelliğini görür. O da daha önce fark edemediği bu güzellik karşısında adeta büyülenir. Yerinden kalkamaz, kendine âşık olmuştur. O ana dek kimseyi sevmediği kadar, sevmiştir kendi görüntüsünü . O şekilde orada ne su içebilir, ne de yemek yiyebilir, aynı Ekho gibi Narkissos da günden güne erimeye başlar ve orada sadece kendini seyrederek ömrünü tüketir. Öldükten sonra da vücudu nergis çiçeklerine dönüşür.

Yunan mitolojisinde Narkissos adıyla sözü edilen, adını narsizme, narkoza, bir çiçek familyasına (nergisgiller) ve bir çiçeğe vermiş olan Narsis (ya da Narkissos), Klasik Mitoloji'deki bir kahraman olup, öyküsünün kaynağı Antik Yunanistan’daki Eleusis Misterleri inisiyasyonudur.

Narsis’in öyküsü kısaca şöyle anlatılır:
Narsis, ırmak ilahı Kephissos ile arındırıcı suların bekçi perisi Liriope’nin oğlu olarak doğar. Bir kahin, ebeveynine Narsis’in dünyada, kendi yüzünü görmediği sürece yaşayacağını bildirir. Narsis bir gün bir su birikintisine dökülen bir kaynağın yanına gelir ve su birikintisine doğru eğilerek oradaki sudan içmeye başlar. Doğal olarak, bu sırada, birikintide yansıyan yüzünü görür. Kendi yüzünü görünce önce şaşkınlığa düşer, sonra kendini hayranlıkla seyre dalar ve kendisine âşık olur. Bu seyirden kendisini bir türlü alamayan Narsis gitgide hissizleşir, dünya yaşamına gözlerini yumar ve bulunduğu yere kök salarak açılmış bir çiçeğe dönüşür. Bu çiçek, güneş gibi, sarı göbekli, beyaz yapraklı, çevresine güzel kokular yayan bir çiçektir. Ölümünden sonra Styx nehrinin sularına katılır.

Narsis’in öyküsündeki sembolizm şöyle açıklanır:






Kansızlık

Anemi, yani halk arasında bilinen adıyla "kansızlık", toplam kırmızı kan hücresi/alyuvar/eritrosit sayısının azalması veya eritrositlerin içindeki hemoglobin miktarının azalması veya her ikisinin birlikte olması sonucu oluşan bir hastalıktır. Anemi ismi "", ἀν- "an-", "-sız" + αἷμα "haima", "kan" kelimelerinden türetilmiştir. Eritrositlerin içinde bulunan hemoglobinin, oksijeni akciğerlerden kapiller arterlere (kılcal damarlar) taşıması nedeniyle anemi hücre, doku ve organlarda hipoksiye (oksijen azlığı) neden olabilir. Oksijenin hücre canlılığı için elzem olması nedeniyle eksikliği pek çok klinik sonuca neden olur.

Kan hastalıkları içinde en sık görülen hastalık anemidir. Anemi tipleri ve nedenleri oldukça fazladır. Sınıflandırma daha çok eritrosit morfolojisi ya da etyoloji şeklinde yapılır. Morfolojik sınıflamada MCV (ortalama eritrosit hacmi) kullanılır.

Eritrositler için demir, folik asit ve B vitamini çok önemlidir. Demir eksikliğinde "demir eksikliği anemisi" oluşabilir. Bu durumda eritrositler normalden daha küçük olurlar ve görevlerini tam ve başarıyla yerine getiremezler. Folik asit ve B vitamini eksikliğinde ise eritrositler normalden daha büyük olur ve görevlerini yerine getiremezler, bu durum "megaloblastik anemi" olarak adlandırılır. Demir eksikliğinde görülen eritrositler hipokrom mikrositer görünümdedir.
Folik asit ve vitamin B12 DNA yapımına katıldığından eksikliklerinde eritrosit boyutları daha büyük olur.

Pek çok hasta anemik olduğunun farkında değildir. Semptomlar da oldukça belirsiz olabilir.

Anemi hastaları genelde halsizlik, yorgunluk, güçsüzlük tarif ederler. Buna dispne (nefes darlığı) ve çarpıntı da eşlik edebilir.

Fizik muayenede ciltte solukluk izlenir. Bu solukluk dudaklarda ya da tırnak yataklarında da izlenebilir.

Bunun dışında farklı anemi alt tiplerinde farklı semptomlar izlenir. Örneğin demir eksikliği anemisinde pica(toprak, buz yeme), orak hücreli anemide bacaklarda ülserler izlenebilir.

Anemiler etyolojik yani nedenlerine bağlı olarak kabaca eritrosit üretimindeki bozukluklar, eritrosit yıkım artışı ile giden durumlar(hemolitik anemiler), kan kaybı ve sıvı yüklenmesine (hipervolemi) bağlı nedenler olarak sınıflandırılabilir.

Demir eksikliği anemisi dünya üzerinde en sık görülen anemi nedenidir.




Hipervolemi hemoglobin konsantrasyonunda azalmaya sebep olur.

Temel olarak MCV değerine göre yapılır. Bir anemi birden çok alt sınıfta yer alabilir. MCV değerine göre anemilerin şematik bir gösterimi:

Makrositer anemiler arasında megaloblastik anemiler, hipokrom mikrositer anemiler içinde demir eksikliği anemisi, normokrom normositik anemiler arasında akut kan kaybı sayılabilir.

Kan değerlerinin laboratuvar incelemesi ile tanı konulur. İlk basamakta Hb/hemoglobin, eritrosit sayısı/RBC, hematokrit/HCT, retikülosit sayısı, ortalama eritrosit hacmi/MCV, eritrosit dağılım genişliği/RDW gibi değerlere bakılır. Hb, HCT ve RBC düşüklüğü ile anemi tespit edildikten sonra aneminin nedeni tespit edilmelidir. MCV kullanılarak yapılan eritrosit morfolojisinden de yararlanılarak ayırıcı tanıya gidilir. Kan yaymalarındaki eritrosit şekil ve boyut farklılıkları etyoloji konusunda ipucu verir. Hemoglobinopatilerden kuşkulanıldığında elektroforez, immünolojik bir sebepten kuşkulanıldığında Coombs testi, megaloblastik anemilerden şüphelenilirse folik asit ve B vitamini değerlerine bakılır. Kronik bir kan kaybından şüphelenildiğinde endoskopi, kolonoskopi gibi tetkiklerle gastrointestinal sistem incelenebilir. Demir eksikliği anemisi ve ayırıcı tanısında serum demir düzeyi, serum demir bağlama kapasitesi, serum ferritin düzeyi, transferrin saturasyonu incelenir.

Tedaviye başlamadan önce altta yatan durumun tespiti ve bu durumun ortadan kaldırılması çok önemlidir.

Vitamin ve demir eksikliklerinde eksik olan vitamin ve elementler oral ya da injeksiyon şeklinde replase edilir.

Normal şartlarda kan hemoglobininin 7 g/dl'nin altına düşmediği durumlarda kan transfüzyonu önerilmez..

Eritropoezi stimule eden ajanlar (örneğin eritropoietin) kronik böbrek yetmezliğinin ileri evrelerinde kullanılabilir..





Sivas Kongresi

Sivas Kongresi, Mustafa Kemal'in Amasya Genelgesi'ni açıkladıktan sonra bir çağrı üzerine I. Dünya Savaşı'ndan sonra işgale uğrayan Türk topraklarını kurtarmak ve Türk milletinin bağımsızlığını sağlamak için çareler aramak amacıyla seçilmiş ulus temsilcilerinin Sivas'ta bir araya gelmesiyle, 4 Eylül 1919 - 11 Eylül 1919 tarihleri arasında gerçekleşen ulusal nitelikte bir kongredir.