, üç seçimimiz vardır:


Çok yöne yayında, üçüncü teknik kullanılır. Yayını alma ve yayını almayı kesme istekleri ise IGMP (İngilizce" Internet Group Management Protocol", yani "Internet Grup Yönetim Protokolü") kullanılarak yapılır.

Çok yöne yayın yapan internet protokolü; bir ağdaki internet protokolü altyapısı üzerinde birden fazla iletişim için kullanılan bir tekniktir. Öncelikli bilgi gerektirmeyen ya da çok fazla alıcıların olduğu büyük bir populasyonu ölçeklendirir.
Çok yöne yayında bir kaynağa sadece bir kez paket göndermek için, çok büyük sayıdaki alıcılar olsa bile ağ alt yapısını verimli bir şekilde kullanır. Çok yönlü alıcılarda yol alan paketlerin gerekli olduğunda tekrar etmesini ağ düğümleri özen gösterir.
Çok yöne yayın adreslemeyi en yaygın şekilde taşıma katmanındaki UDP yapar. Doğası gereği güvenilir mesajları kaybedebilir ya da gitmesi gereken yere iletemeyebilir.

Çok yöne yayın yapan güvenilir protokolün örneği olan PGM, internet protokolünün çok yönlü yayını, kayıpları algılamak ve tekrar taşıma konusunda geliştiriliyordu. Çok yöne yayın yapan internet protokolü yayılan işletmeler, ticari borsalar ve multimedya içerik dağıtıcıları tarafından yaygınlaşmıştır.

2006 yılından itibaren, büyük ağlarda tek kaynaktan çok noktaya hesaplamanın basitliği üzerine yoğunlaşmıştır. Hala, yönlendiricilerin durumunun büyük gereksinimleri doğrultusunda, kullanılan büyük numaralı uygunsuz ağaçların çok yöne yayın yapan internet protokolünü kullanırken çalışması için uygulamalar yapılmaktadır.
Mekanizmasız çok yöne yayın yapan internet protokol modeli ve grubu için artabilen milyonlarca gönderici olması söz konusudur. Böylelikle pratikte tüm yönleri ile çok yöne yayını uygulamaları yapmak, henüz mümkün olmadığı ortaya konmuştur. Sadece bu nedenlerle ve özellikle ekonomik sebeblerle değil, genel olarak ticari internet bağlantıları içinde kullanılır.





İnternet Grup Yönetim Protokolü

IGMP (İngilizce" Internet Group Management Protocol"), TCP/IP'de çoklu dağıtım (multicast) üyelerini yönetmek için kullanılan bir iletişim protokolüdür. Taşıma protokolü gibi davranmamasına rağmen, ağ katmanının üzerinde çalışması IP çokludağıtımın önemli bir özelliğidir. Tekli dağıtım(unicast) bağlantılardaki ICMP ye benzerdir. IGMP online streaming videolarda ve oyunlarda kullanılabilir. Bu tip uygulamaları desteklerken kaynaklarının daha verimli şekilde kullanılmasını sağlar.

IGMP kullanarak çoklu dağıtım servisi(video gibi) vermek için tasarlanmış bir ağ bunun gibi
basit bir mimariyi kullanıyor olabilir:

IGMP istemciyi yerel çokludağıtım yapan bir yönlendiriciye bağlamak için hem istemci hem de
bitişiğindeki ağ switchleri tarafından kullanılır. Protokolden bağımsız çokludağıtım (Protocol Independent Multicast - PIM) daha sonra video sunucusundan birçok çokludağıtım istemcisine trafiği yönlendirmek için, yerel ve uzaktaki çokludağıtım yapan yönlendiriciler arasında kullanılır.


codice_1

IGMP protokolü host taraflı ve yönlendirici taraflı olarak uygulanır. Host tarafı gruptaki üyeliğini kendi yerel yönlendiricisine rapor eder. Yönlendirici tarafı host dan gelen raporları dinler ve periyodik olarak sorgular gönderir. Linux işletim sistemi IGMP yi desteklemektedir.İşletim sisteminin merkezindeki Linux çekirdeği IGMP yi sadece host taraflı uygular. Buna rağmen daemon(bilgisayar programı) IGMP linux yönlendiricisi olarak davranarak bu kullanılabilir.
IGMP'de temelde iki mesaj vardır:


IGMP'nin değişik sürümlerinde, hata durumlarıyla baş edebilmek ve servis kalitesini artırabilmek için muhtelif durum mesajları da eklenmiştir.

Ayrıca XORP gibi normal bir bilgisayarı tam teşekküllü çokludağıtımlı yönlendiriciye dönüştüren tam yönlendirme takımları da vardır.




Arı

Arı, zar kanatlılar takımına ait Apoidea familyasını oluşturan tüm böcek türlerine verilen isimdir.

Zar kanatlıların özelliği; içinde enine ve boyuna damarcıklar bulunan ve iki çift saydam zar şeklinde kanatlarının olmasıdır. Arıların vücudu baş, göğüs ve karın olmak üzere üç kısımdan meydana gelir. Vücutları yumuşak yapıdaki yoğun bir kıl örtüsüyle kaplıdır.Kılların rengi türe göre değişkendir

Bir bal arısı kolonisi yıllık 15–75 kg polen tüketir. Ayrıca günlük yaşamlarını sürdürmek adına 1 kg bal üretmek için 8 kg bal tüketirler. Ayrıca günlük 200 gram suya ihtiyaç duyabilirler.

Bal arıları aslında prederatör (böcek yiyen) bir familyanın alt üyesidirler ve artık böcek yemeyi bırakmışlardır. Aynı familya içerisinde diğer arı çeşitleri yaban arısı, eşek arısı, marangoz arı (Xylocopa, Carpenter bee), bombus gibi türler de bulunur.

Bal arısı ana arı, erkek arılar ve işçi arılardan oluşur. Yavruları ana arı yapar. Döllenmiş yumurtalardan işçi ve Ana arılar, döllenmemiş yumurtalardan erkek arılar meydana gelir. Ana arı ile işçi arı arasındaki farkı larva döneminde yapılan beslenme oluşturur.

Bal küçük görsel ve davranış farkları ile birbirinden ayrılabilen alt türlere (ırk) ayrılır. Arı ailesinde kraliçe, erkek ve işçi arılar farklı gelişimsel ve anatomik özelliklere sahiptirler.

Baş; Başta gözler, duyargalar ve beslenme organları bulunur. Baş vücudun ikinci kısmı olan göğse ince oynak bir boyunla bağlıdır. Göğüs ve karın segment denilen halkalardan oluşmaktadır.

Arının petek şeklinde bir çift bileşik ve üç adet basit gözü vardır. Basit gözlerin her biri binlerce küçük üniteden oluşmaktadır. Bileşik göz ana arıda 3.000, işçi arıda 4.000 ve erkek arıda 8.000'den fazla basit gözün birleşmesinden meydana gelmiştir.

Başta bir çift duyarga bulunmaktadır. Bunlar koku, tat ve dokunma hissetme duyularını sağlarlar. Duyargalar içerisinde bulunan sinir uçları sayesinde duyularına ek olarak rüzgar hızını ve hava sıcaklığını da algılayabilmektedirler. Arıların duyargaları o kadar hassastır ki 2 km mesafeden balın kokusunu alırlar.

Arıların ağız yapısı; üst dudak, üst çene, alt çene ve alt dudak olmak üzere dört kısımdan meydana gelir. Dil 6–7 mm arasındadır ve arı ırkına göre değişir.

Baş içyapı itibarıyla de önemli salgıların yapıldığı kısımdır. İşçi arıların yutak üstü salgı bezleri genç yaşta arı sütü, daha ileriki yaşlarda baldaki sakarozu parçalayan enzimler salgılarlar. Çenede bulunan bezler ana arıda ana arı feremonunu, işçi arılarda ise alarm feremonunu salgılamaktadır.

Göğüs arının hareket merkezidir. Dört adet segmentten meydana gelmiştir, bunların üzerinde üç çift bacak ve iki çift kanat bulunmaktadır. Arının orta bacakları üzerinde polen fırçası denilen sert tüyler bulunur. Bunlar çiçeklerde bulunan polenin göğüsten ve ön bacaklardan arka bacaklara aktarılmasını ve arka bacaklarda bulunan polen sepetine toplanmasını sağlar. Bu polen sepetçikleri polenin kovana taşınması görevini görmektedir. Kanatlar kitinleşmiş damarlarla desteklenmiş çok ince zar şeklindedir. İki çifttir. Uçuşta arka kanatlardaki kanca sayesinde ikisi birlikte çalışır, uçuşu ve uçuşu yönlendirmeyi de sağlarlar. Arının uçuş sırasındaki hızı saatte 50 km.'ye yaklaşır.

Karın (Abdomen), ergin arıda 9 segmentten oluşur ve mide, bağırsak ve üreme organları gibi iç organlarla balmumu bezleri ve iğne bulunur. Segmentlerde bulunan sağlı-sollu bir çift mum salgı bezi (balmumu aynası) işçi arıların balmumu yapma döneminde kalınlaşarak mum salgılama yeteneğini kazanmaktadırlar. Sıvı olarak aynalar üzerine salgılanan mumlar, mum ceplerinde katılaşarak küçük pulcuklar halini alır. Arılar zincirleme birbirine tutunarak özel hareketlerle balmumu sızdırmaktadırlar. Ayaklar yardımıyla ağza götürülen balmumu pulcukları orada yumuşatılarak yoğrulmakta ve böylece petek gözlerinin yapımında kullanılmaktadır. Mum örme dönemini tamamlayan işçi arılarda mum salgı bezleri tahrip olur ve birer sıra hücre tabakasına dönüşür.

İşçi arıların 7. abdominal segmentinin (karın halkası) iç yüzeyinde ve sırt plakasının ön kenarına yakın kısmında büyük hücrelerden oluşan koku bezi (nasanof bezi) bulunmaktadır.

Arıların ekolojik katkıları çiçeklerin döllenmesi, erkek ve dişi çiçek organlarında gerçekleştirdikleri polen taşıma konusundaki katkıları üzerinden gerçekleşmektedir. Öyle ki arıların dölleme işlemine ihtiyaç duymayan bitki sayısı son derece sınırlıdır. Bir araştırmaya göre dünyada gıda maddelerinin %90'ı 82 çeşit bitkiden elde edilir ve bunların %77'si arılar tarafından döllenmeye muhtaçtır.

Arıların yayılma (yaklaşık 5 km) ve çok geniş alanlardan toplayıcı (polen-çiçek özü, meyve suyu) özellikleri aynı zamanda kendilerinin birtakım zararlı maddeleri de toplayabilecekleri konusunu gündeme getirir. Örneğin ilaç, sanayi, baca artıkları ve karayolu çevrelerinde egzoz dumanları ve çöplüklerce kirletilmiş çevre, arı ürünlerini insanlar ve arıların kendileri için son derece sağlıksız hale getirebilir. Yapılan araştırmalar bu toksinlerin en fazla balmumunda biriktiğini göstermiştir.

Bazı bitkilerin polenlerinin arılar için zararlı olduğu, arıların normalde bu polenlerden uzak durdukları, ancak aç kalmalarını gerektirecek kıtlık durumlarında bu bitkilere yönelebildikleri bilinmektedir. Bal arılarının insan eliyle gerçekleştirilen yaşama ortamlarındaki havalanma yetersizlikleri, nem ve vitamin, mineral, protein ihtiyaçlarını karşılamayan beslenmeleri de arı biyolojisine zarar vererek sağlıklarını bozabilir. Arıların sağlığını etkileyen bir başka etken ise iç ve dış parazitler ile bunlara karşı yapılan ilaçlamalardır.

Kovan; Arıların yaşam ortamları bitki örtüsü yanında yeterli ve sürekli suya ulaşabilme, yağmur, rüzgar, aşırı sıcak ve soğuklar gibi etkenler açısından da temiz ve biyolojik ihtiyaçlarına uygun olmalıdır. Kovanlar yer seviyesinden en az 30–40 cm yükseklikte yerleştirilmelidir. Nemli ve havasız kovanlar farklı mantar, virüs ve bakteriyel hastalıkların gelişmesine yol açar.

Bal arıları insanlar üzerinde de ekonomik veya sağlık etkileri olabilecek birtakım hastalık ve zararlılara maruz kalabilirler. Arı hastalıkları bakteriyel, mantar, parazit ve virüs etkenli veya beslenme yetersizlikleri veya yanlış besleme nedeniyle ortaya çıkabilir ve yalnızca yavruları veya yalnızca yetişkinleri ilgilendiren veya her