ak şekerleme isteği üzerine açılan bir yarışma neticesi icat edilmiş ve bu yarışmada da Muhittin Hacı Bekir birinci olmuştur. Bununla birlikte ister 18. yüzyıl ister 15. yüzyılda icat edilmiş olsun lokumu seri olarak üreten, popülerleştiren ve Avrupa'ya tanıtan kişinin Ali Muhittin Hacı Bekir olduğu tartışmasızdır. Lokum, Avrupa'da 19. yüzyılda bir İngiliz gezgininin Avrupa'ya Hacı Bekir'in lokumunu götürmesi ile yayılmaya başladı.

Lokumun görünüşü, lokumun tipine özgü ve verildiği şekli korumalı, Lokumun dokusu, elâstik yapıda olmalı, parmakla bastırıldıktan sonra eski şeklini alabilmeli, ağızda yumuşak ve kaygan olarak hissedilmelidir.

Günümüzde; sade, fındıklı, Antep fıstıklı, cevizli, bademli, Hindistan cevizli, portakallı, gül yapraklı, çilekli, limonlu lokumların yanı sıra kaymaklı, naneli, vanilyalı ve zencefilli lokumlar olarak pek çok çeşit lokum üretimi yapılmaktadır.

Türkçede geçen "lokma" veya "lokum" kelimeleri, Arapçadaki لقمة "luqma(t)" 'lokma', çoğul لقوم "luqūm" kelimelerinden gelmektedir. Osmanlıca alternatif adı, Arapçadan gelen راحة الحلقوم "raḥat al-ḥulqum" ile türeyen "rahat ul-hulküm"dür ve "boğaz rahatlatan" anlamına gelmektedir. Libya, Tunus ve Suudi Arabistan'da حلقوم ḥalqūm olarak bilinmektedir. Bosna'da "rahat lokum" olarak bilinmektedir. Yunanca adı "λουκούμι" ("loukoumi") idir ve Modern Türkçe ile etimolojisi neredeyse aynıdır; Kıbrıs'ta "Kıbrıs Lokumu" olarak satılmaktadır.

Lokum, yaklaşık 15. yüzyıldan beri Anadolu’da bilinmekle birlikte, özellikle 17. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu sınırları içinde yaygınlaştı. Avrupa’da ise bir İngiliz gezgin aracılığıyla "Turkish Delight" adıyla 18. yüzyılda tanınmaya başlandı. Daha önceleri bal ya da pekmez ve un bileşimi ile yapılan lokumun 17. yüzyılda "Kelle şekeri" olarak bilinen rafine şeker ile özellikle nişastanın bulunup ülkeye getirilmesi sayesinde hem yapımı, hem de lezzeti değişti.

Yunanistan'da Türk lokumu 19. yüzyıldan bu yana bilinmekte ve "loukoumi" [λουκούμι] olarak adlandırılmaktadır. Genellikle Patras şehrinde, Siros adasında ve kuzeyde Serres ve Komotini şehirlerinde üretilmektedir. Komotini şehrinde meşhur olan versiyonu sucuk lokumu, Türkiye'de de üretilen ceviz sucuğu ile benzerlikler taşımaktadır. Yunanistan'da lokum, tıpkı Türkiye'deki gibi Türk kahvesi ile birlikte servis edilir. Gülsuyu ve bergamot aromalı türlerine ilave olarak Damla sakızı aromalı türü de oldukça popülerdir.

Romence'de lokum, Arapça "rahat ul-holkum'"un kısaltması "rahat "olarak adlandırılmaktadır. Fakat Romence'de "rahat "kelimesi değişim göstermiş ve Türkçe tercümesi olarak "saçmalık", İngilizce tercümesi olarak "bullshit" anlamına gelen bir aşağılama ifadesi haline gelmiştir. Dilbilimci Lazăr Şăineanu kaynaklarına göre Romence'ye 17 ve 18. yüzyılda giren tüm Türkçe kelimeler zaman içinde alaycı veya aşağılayıcı ifadeler haline gelmiştir.

Romanya'da "rahat "tek başına ya da "cornuleţe, cozonac" veya "salam de biscuiti" olarak adlandırılan keklere eklenerek tüketilmektedir. Romanya ve Balkanlar'da da geleneksel olarak Türk kahvesi yanında ikram edilir.

Kuzey Amerika'da lokum, İngilizce adı olan "Turkish delight" ya da geleneksel adı olan "Lokum "adıyla sunulmamaktadır. 1964 yılından bu yana Kaliforniya'da konuşlu Nory Candy adında bir şirket tarafından "Rahat Locum" adıyla fıstıklı, fındıklı ve gülsuyu, nane, portakal, nar ve likör aromalı versiyonlarıyla üretilmektedir. Washington eyaletinde Cashmere şehrinde konuşlu Liberty Orchards adında bir diğer şirket tarafından üretilen "Aplets & Cotlets" ve birçok çeşidi bulunan "Fruit Delights" adlı ürünler Türk lokumunun amerikanlaştırılmış versiyonu olarak tanımlanabilir. Ayrıca Liberty Orchards şirketi 2012 yılından bu yana "Turkish Delight" adlı bir ürünün satışına başlamıştır.

Nestlé tarafından Kanada'da Big Turk Chocolate Bar adıyla satışı yapılan bir ürünün temel içeriği lokumda kullanılan malzemelerden oluşmaktadır.

Lokum Brezilya'da "Manjar Turco", "Delícia Turca", "Bala de Goma Síria" ve "Bala de Goma Árabe" isimleriyle bilinmektedir. Diğer çoğu Orta Doğu lezzetleri gibi, Latin Amerika'ya Levanten Arap diyasporası sayesinde ulaşmıştır.

Cadbury adlı bir şirket tarafından üretilen "Fry's Turkish Delight" isimli bir ürün Birleşik Krallık, Avustralya, Güney Afrika, Kanada ve Yeni Zelanda gibi ülkelerde satılmakta da olsa, geleneksel lokum ile çok az ortak noktası bulunmaktadır.

Hershey Canada şirketinin "Bridge Mixture" adlı ürününde kırmızı ve yeşil lokum kullanılmaktadır.

Jelibon'un içerisinde yer alan jölenin kökeninin lokuma dayandığı bilinmektedir.

Amerika'da Farley's & Sathers Candy Company adındaki bir şirket tarafından üretilen "Chuckles "adındaki ürünü, nişasta kaplı lokumdan ayrı olarak kristalize şeker kaplı üst katmanıyla üretilse de lokumla büyük oranda benzerlikler taşımaktadır.

Lokum gibi koktuğu söylenen ve ürün isminde lokumu kullanan birkaç parfüm markası bulunmaktadır. Loukhoum/Ava Luxe, Loukhoum/Keiko Mecheri ve Loukoum/Serge Lutens bu ürün ve üreticiler arasında yer alır.





Murat Bardakçı

Murat Gökhan Bardakçı (d. 25 Aralık 1955, İstanbul), Türk gazeteci, yazar ve televizyon programcısı. Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılış dönemine ilişkin araştırmalarıyla bilinir. Arapça, Farsça, Fransızca, İngilizce ve Osmanlı Türkçesini bilmektedir. Ebced notası, Hamparsum notası ve Bizans ve Haz neumleri gibi musiki yazısı sistemlerine de uzmanlığı vardır. Yazma ve basma eserlerden oluşan kütüphanesinin ve arşivinin geniş çaplı oldukları bilinmektedir. Bir dönem Habertürk TV'de cumartesi gecesi Erhan Afyoncu ve Ayşe Özek‎ ile beraber "Tarihin Arka Odası" isimli tarih programını sunmuştur.

25 Aralık 1955'te gazeteci İlhan Bardakçı ve Nemika Bardakçı'nın tek çocuğu olarak İstanbul Pakize Hanım Doğum Kliniği'nde doğdu. Dedesi, Denizli, Elâzığ, Çorum ve Konya valilikleri yapmış, Millî Mücadele kahramanlarından Cemal Bardakçı'dır. "Taş Mektep" olarak da anılan Ankara Atatürk Lisesi'nden mezun oldu. Annesi ve babası 1966 yılında ayrıldı. Ankara Üniversitesi ekonomi bölümünden 1978 yılında mezun oldu ancak ilgi alanı tarih olduğu için tarih konusunda uzmanlaştı.

Musıkîye Selahattin Tanur'la tambur ve eser meşk ederek başlayan Murat Bardakçı, Tanur'dan icazet aldı. Ekrem Karadeniz'le teori, teori tarihi ve ses sistemi üzerine çalıştı. Fahire Fersan ve Vecdi Seyhun'dan yararlandı, ilgi alanını daha sonra musıkî tarihine yöneltti.Abdülbaki Gölpınarlı'dan şarkiyat kaynakları ve metodolojisi alanlarında büyük ölçüde faydalandı. Bu arada Türk ve İslam müziği tarihiyle ilgili kitap, belge, fotoğraf, film ve ses kaydı gibi arşiv malzemeleri topladı ve geniş bir nota koleksiyonu oluşturdu. Türk müziği tarihiyle ilgili çok sayıda araştırması yayınlanmaktadır. Dönemin sadrazamı Talât Paşa'nın özel arşivinden faydalanarak 1915 Ermeni Kırımı'ndaki olaylarını konu alan "Talât Paşa’nın Evrak-ı Metrukesi" adlı kitabı yazan Bardakçı, 2006 yılında Kanal D'de yayınlanan ve 4 bölümden oluşan "Son Osmanlılar" belgeselinin senaryosunu yazdı. 2008 yılında Kanal 1'de başladığı "Tarihin Arka Odası" programına Mart 2009'dan Ekim 2015'e kadar Habertürk televizyonunda Erhan Afyoncu birlikte devam etti.

Haberturk.com'da yazan Bardakçı, 1 Mart 2009'den beri Gazete Habertürk'te pazartesi, çarşamba ve cuma günleri köşe yazıları, pazar günleri ise tam sayfa olmak üzere haftada dört kez yazmakta, ayrıca 30 Mayıs 2010 tarihi itibarıyla Habertürk Tarih dergisini hazırlamaktadır. 2009 yılında 5 yıldır birlikte olduğu Ayşegül Manav'la evlenmiştir.

Uzun yıllar Ortadoğu muhabirliği yaptıktan sonra, çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yapmıştır. Genel olarak tarihçi olduğu düşünülse de kendisi buna karşı çıkmaktadır..

Sık sık tarihçi olmadığını, tarihle ilgili bir gazeteci olarak daha geniş kitlelerin okuyabileceği kitaplar yazdığını ifade eden Murat Bardakçı, tarihi belgeler içeren ve bunlara dayanan yorumlarından oluşan kitaplar yazmasının yanı sıra üslup ve metod açısından daha çok İngiliz çağdaş tarih yazımı ekolüne yakın olduğu söylenebilir, ancak kitaplarında tarih yazımı ve metod açısından yararlandığı referans kaynaklar eklememeyi tercih etmiştir. Murat Bardakçı, üslup, tarih yazımı ve metod açısından otodidakt bir yol seçmiş bir tarihçi olarak da değerlendirilebilir.






Buket Uzuner

Buket Uzuner (d. 3 Ekim 1955, Ankara), Türk roman, öykü ve gezi edebiyatı yazarıdır.

Biyoloji ve Çevre Bilimi eğitimi alan Uzuner, Türkiye'de Hacettepe Üniversitesi ve ODTÜ'de, ayrıca Norveç, ABD ve Finlandiya'daki üniversitelerde çalışmalarda bulundu. Kuzey Afrika, Kuzey Amerika ve Avrupa'da uzun yıllar geçiren Buket Uzuner, şimdi İstanbul'da yaşamaktadır.






Kitapları 1992'den bu yana Türkiye'de Ulusal En İyi Satış listelerinde yer almaktadır ve sekiz ayrı dilde yayımlanmıştır. Remzi Kitabevi için 1990'larda yabancı edebî yayımlar konusunda editörlük yaptı. 1980'lerde tek başına sırtçantalı "inter-rail" seyahatleri sırasında yazdığı "Bir Siyah Saçlı Kadının Gezi Notları" 300.000'den fazla satarak Gezi Edebiyatı alanında Kadın Gezgin olgusuna dikkat çekmiştir.

"Balık İzlerinin Sesi" romanı ile 1993 yılında Yunus Nadi Roman Ödülü' ne lâyık görülen Uzuner, "Kumral Ada Mavi Tuna" romanı ile 1998 yılında İstanbul Üniversitesi Yılın Romanı ödülünü aldı. 1996 yılında Iowa Üniversitesi tarafından onur üyeliğine kabul edildi.

"Kumral Ada Mavi Tuna" adlı romanı, "Mediterranean Waltz" adı ile Yunanistan, İsrail, Romanya ve Güney Kore'de, "Ada d'Amber" adıyla İtalya, "Ambar Ada" adıyla İspanya'da yayımlandı. İstanbullular romanı ise ABD ve İspanya'da yayımlanmış olup Bulgaristan, Macaristan ve Arnavutluk'ta yayına hazırlanmaktadır. Ayrıca İngiltere'de kısa öykülerden oluşan "A Cup of Turkish Coffee" adlı kitabı yayımlandı. Yazarın "Uzun Beyaz Bulut-Gelibolu" romanı da Yunanca yayımlanmıştır.




Sonlu elemanlar yöntemi

Sonlu Elemanlar Yöntemi ya da Sonlu Elemanlar Metodu, kısmi diferansiyel denklemlerle ifade edilen veya fonksiyonel minimizasyonu olarak formüle edilebilen problemleri çözmek için kullanılan bir sayısal yöntemdi