nda, 18 yaşındayken Yılmaz Güney'in yönettiği Arkadaş adlı filmde Güney'le başrolü paylaştı. Filme de adını veren Şanar Yurdatapan bestesi "Arkadaş" adlı şarkıyı seslendirdi. Arkadaş, dönemin en sevilen şarkılarındandı. Sırasıyla, "Merhaba" (1975), "Hadi Canım Sen De" (1975), "Ağlamak Ayıp Değil" (1976), "Ninni" (1976), "Pervane ile Işık" (1977) adlı şarkılarını yayımladığı 45'liklerle ünü arttı. Şanar Yurdatapan ile evlendi. 1978 yılında senaryosunu Yılmaz Güney'in yazdığı Sürü adlı filmde Tarık Akan ile başrolü paylaştı. 12 Eylül 1980'deki askeri darbeden sonra yurtdışına çıktı ve 11 yıl Almanya'da yaşadı. Almanya'da iken Şanar Yurdatapan ile birlikte yayımladığı adlı albümle ve özellikle o albümdeki "İstanbul'da Olmak" adlı şarkıyla dikkati çekti. Zeynep (1979) ve Can (1989) adında iki çocuğu vardır. 24 Aralık 1991'de Türkiye'ye döndü. Şanar Yurdatapan'dan boşandıktan sonra Orhan Çetin'le evlenmiş ve ayrılmıştır.







Tembel değerlendirme

Tembel değerlendirme, bir programlama terimi olarak, kesin (strict) değerlendirme teriminin karşıtı olarak kullanılır. Tembel değerlendirmeli dillerde değerler, ihtiyaç duyulduğu anda üretilir, daha önce değil. Bu işlemin, son ana kadar ertelenmesinden dolayı tembel terimi kullanılmıştır.

Kesin değerlendirmeli dillerde, bunun tersine değerler, ihtiyaç duyulacak olsun ya da olmasın hemen üretilir ve saklanır.

Tembel değerlendirmeye verilen bir diğer ad da 'isimle çağrılan'dır ("call by name"). Bunun karşıtı ve dolayısıyla kesin değerlendirmenin eş anlamlısı olan terim ise 'değer ile çağrılan'dır (call by value).

Bir eşitlikte, bir değer/değişken kullanıldığında, 'kesin değerlendirmeli' yani 'değer ile çağrılan' dillerde, daha önceden üretilmiş ve saklanmakta olan değer konulur. 'Tembel değerlendirmeli' yani 'isim ile çağrılan' dillerde ise değerin elde edilmesi için gereken bilgi konulur ve ihtiyaç duyulacağı ana kadar değerin hesaplanması ertelenir.

Bu özellik, tembel değerlendirmeli dillerde farklı bir yaklaşımı kullanabilmeye imkân şağlar. Kesin değerlendirmeli dillerde, ihtiyaç duyulsun ya da duyulmasın sonucun hemen elde edilmeye çalışılacak olması, kendi kendini sonsuza kadar çağıracak bir işlevin (function) yazılmasına, hafıza taşmasına yol açacağından dolayı, imkân tanımazken böyle bir işlev, tembel değerlendirmeli dillerde yazılabilir.

Tembel dillere örnek olarak Haskell verilebilir.




Blastula

Embriyo gelişiminde, embriyonik hücrelerin oluşturduğu, ortası sıvıyla dolu hücresel yapı.





Arı (anlam ayrımı)

Arı nın farklı anlamları:





İşlevsel

Bir programlama terimi olarak işlevsel (functional), kodun, saf bir matematik fonksiyonu şeklinde ifade edilebileceği anlamına gelir. Arı işlevsel programla dillerine örnek olarak Haskell verilebilir.

Kodu, alt alta dizilmiş komutların oluşturduğu komutsal (imperative) dillerin aksine işlevsel dillerde kodu, problemi tanımlayan fonksiyonlar listesi oluşturur. Bu yaklaşım, programlamaya farklı bakmayı gerektirir. Programcı, komutsal dillerde olduğu gibi bilgisayara, problemi nasıl çözeceğini anlatmaz; problemin ne olduğunu anlatır.

Bu yaklaşım, C, C++, Java gibi komutsal dillere alışmış programcılar tarafından ilk anda farklı bulunsa da aslında birçok programcı, bu yaklaşımı programlama yaparken kullanmaktadır. SQL sorguları hazırlarken programcılar, bilgisayarın işlemi nasıl yapacağını değil, ne istediklerini, problemin ne olduğunu belirtirler. İşlevsel dillerde yapılmakta olan da budur.




Izgara

Izgara, maden veya ağaç çubukların aralıklı olarak sıralanması ile meydana getirilen parmaklık veya kafes şeklindeki alettir.

Çeşitli işlerde kullanıldığı için büyüklükleri ile yapılış tarzları değişiktir.

Mutfakta et, balık ve köfte kızartmak için kullanılanlar tel veya demirden yapılır. Dikdörtgen veya daire şeklinde olanları vardır. Tutmak için bir de sapları bulunur.

Sobalarda biriken külleri aşağıdan almak için kullanılan ızgaralar; lağım, yalak gibi yerlere çeşitli maddelerin girerek tıkanmasına mani olmak için konan ızgaralar değişik tiplerde imal edilir. Bir de inşaatlarda temeli sağlam oturtmak için ağaç, demir ve betondan yapılan temel ızgaralar; alt katlardaki havalandırmayı sağlamak için demirden aralıklı konan ızgaralar başka tipleridir.




Kaşık

Kaşık, sofrada yemek yemede kullanılan bir mutfak eşyasıdır. Yarım küremsi şekliyle, temel olarak sulu yemekleri ağza götürmekte kullanılır.

Salata, kızarmış patates, gibi büyükce parçalardan oluşan susuz yemeklerin tabağa servisi için kaşıklardan biri baş, yüzük, ve isaret parmağıyla, biri de yüzük parmağının sırtı, küçük, ve orta parmaklarla tutulur. Yüzük parmağı menteşe ekseni gibi kulanılır, kaşıkların geniş tarafları parmak hareketleriyle (en çok baş ve orta parmak) yaklaştırılıp uzaklaştırılarak yemek gerektiğinde tutulur gerektiğinde bırakılır.

Bazı büyük kaşıkların uçları sivri değil yassı ve kalın olur sapa dik bir çizgi oluşturur. Bunlar tavanın yassı dibine fazlaca ısınıp yapışan yemeklerin kazınarak yanmasının önlenmesi işine çok uygundur. Yassı olan uç ağzı ince yapılanlar ise yassı tencere dibinden az kalmış sıvı yemeklerin servisi için uygundur. Bazı ucu yassı kaşıkların uç çizgisi sapa dik olmaz; bunlar tencere iç duvarlarının kazınmasında işe yarar.

Adam boyu kaşıklar büyük kazanlarda düğün yemeği pişirirken faydalıdır. Orta boy kazan ve tencerelere uygun olan değişik boylarda kaşıklar ve kepçeler kullanılır.

Delikli kaşıklar pişirme sırasında sıvılaşamayan ya da eriyemeyen parçaların, veya yüzeyde biriken köpüklerin tencereden çikartılmasında işe yarar. Bazı delikli kaşıklar ve kepçeler suda pişirilip bir sonraki pişirme işlemine geçecek su böreği yufkası, makarna gibi yemekleri suyundan ayırırken, ve bazen salata servisinde işe yarar...




Pyrénées-Orientales

Pyrénées-Orientales [] (Türkçe: "Doğu Pireneler", İngilizce: "Eastern Pyrenees", Katalanca: "Pirineus Orientals", Oksitanca: "Pirenèus Orientals"), Fransa'nın illerinden birisidir. İl, "Céret" ve "Prades" olmak üzere 2 yerleşime ayrılmıştır. Her yerleşimin farklı özellikleri bulunmaktadır.

İl, Fransa'nın Fransız Devrimi'nden sonra; 4 Mart 1790 tarihi itibarıyla belirlenen ilk eyaletlerinden birisidir. Bölge Fransa'nın 57. en kalabalık yöresidir. İl, Fransa'nın güney kuşağında yer almaktadır. İlde tarım ve turizm gelişmiştir. İlin çevresi Ariège ve Aude illeriyle çevrilidir. Bölgenin Pireneler'de yer alması ve Akdeniz'e ve kıyısının bulunması, bölgeyi turizm merkezi yapmaktadır. Ayrıca üretilen Fransız şarapları turizmi olumlu etkilemektedir.





Rhône, Fransa

Rhône [], Fransa'nın illerinden birisidir. İl, "Villefranche-sur-Saône" olmak üzere tek yerleşime ayrılmıştır.

İl, 12 Ağustos 1793 tarihinde Rhône-et-Loire eyaletinden ayrılmıştır. Bölge Fransa'nın 4. en kalabalık yöresidir. İl, Fransa'nın doğu kuşağında yer almaktadır. İlde sanayi gelişmiştir. İlin çevresi Ain, Isère, Loire ve Saône-et-Loire illeriyle çevrilidir. İlde Fransa'nın en büyük şehirlerinden Lyon kenti yer almaktadır.





Vosges

Vosges [], Fransa'nın illerinden birisidir. İl, "Neufchâteau" ve "Saint-Dié-des-Vosges" olmak üzere 2 yerleşime ayrılmıştır. Her yerleşimin farklı özellikleri bulunmaktadır.

İl, Fransa'nın Fransız Devrimi'nden sonra; 4 Mart 1790 tarihi itibarıyla belirlenen ilk eyaletlerinden birisidir. Bölge Fransa'nın 60. en kalabalık yöresidir. İl, Fransa'nın kuzeydoğu kuşağında yer almaktadır. İlde tarım, sanayi ve turizm gelişmiştir. İlin çevresi Gers, Meurthe-et-Moselle, Meuse, Moselle, Bas-Rhin, Haut-Rhin, Haute-Saône ve Territoire de Belfort illeriyle çevrilidir. Bölge dünya savaşları sırasında, Fransa ve Almanya'nın çatışmalarının en yoğun olduğu Lorraine bölgesine dahildir.





Bibliyografya

Bibliyografya veya bibliyografi, bir konu hakkındaki yayınların tamamı. Eski Yunancada βιβλιογραφία vasıflandırmak anlamına gelen "biblios" (kitap) ile "grapho" (yazma) kelimelerinden türemiştir. ""Kitaplar hakkında yazı"" anlamında kullanılmıştır. Kelimenin iki manası vardır:


Kısaca bibliyografya; Bilim, sanat gibi fikir ürünleri ve kayıtlarla ilgili yayınları bir düzen içerisinde toplayan listedir. Fakat genellikle anlattıkları eserlerin nerede bulunduklarını göstermezler. Bu özellikleriyle kataloglardan ayrılırlar.

Türkiye'de, bibliyografya sahasında yapılmış en zengin ve büyük çalışma; Katib Çelebi'nin 17. yüzyılda meydana getirdiği Keşf-üz-Zünun adlı eseridir. Başlıbaşına bir kıymet ifade eden ve asırlarca elden düşmeyen bu önemli eser, 300 kadar bilimin özelliklerini anlatmakta, 10.000 kadar yazar ve alfabetik olarak 15.000'e yakın kitap hakkında bilgi vermektedir. Daha sonra Bağdatlı İsmail Paşanın bu esere yazdığı iki ciltlik zeyl ile iki ciltlik Esma-ül-Müellifin de çok meşhurdur.

1935 senesinden beri yayınlanmakta olan Türkiye Bibliyografyası; Türkiye'de basılan bütün kitapların, broşürlerin, harita ve atlasların gazete ve dergilerin, diğer yayınların bibliyografik künyelerini bildiren milli bir bibliyografyadır. Ayrıca Türkiye'de seçilmiş dergilerde yayımlanan makaleleri bildiren bir de Türkiye Makaleler Bibliyografyası vardır. Bu da Türkiye Bibliyografyası gibi üç ayda bir yayımlanmakta bazen yayınını aksatmaktadır.

Bibliyografyalar çeşitli açılardan ele alınır:


Ayrıca mahiyetleri bakımından bibliyografyalar esas (pirimaire) ve kopya (secondaire) olmak üzere iki gruba ayrılırlar:
Ayrıca şümulleri bakımından bibliyografyalar genel ve özel olmak üzere ikiye ayrılırlar:


Yine özel bibliyografyalar grubunda mütalaa edilen iki çeşit bibliyografya daha vardır:

Bibliyografyaların hemen her konuda yapılması ve çok çeşitli olması, son zamanlarda bu bibliyografyaları tanıtan bibliyografyaların hazırlanması ihtiyacını doğurmuştur. Bu tip bibliyografyalara bibliyografyaların bibliyografyası adı verilir.




Katalog

Katalog, Yunanca κατάλογος, Latince "catalogus" sözcüğünden gelir. Belli bir sıraya göre hazırlanan listeye denir. Çeşitli konularda hazırlanabilirler. Daha çok kütüphane ve yayın hayatında kullanılırlar. Ticari manada kullanılan kataloglar da vardır.

Bir kütüphanede bul