na dönüştürülmüş, "Bilkent Senfoni Orkestrası (BSO)" adıyla çalışmalarına devam etmeye başlamıştır. Yapısında bir "Akademik Oda Orkestrası" ve bir "Yaylı Çalgılar Topluluğu" barındırması nedeniyle günümüzde bir senfoni orkestrası olmasının yanı sıra bir "Orkestralar Topluluğu" 'dur.

Topluluk, her yıl 1980'den fazla konser vermekte, ayrıca televizyon, radyo ve cd kayıtları yapmaktadır. Bugüne kadar "CPO", "Naxos", "EMI", "Peer Music" gibi uluslararası dağıtım yapan firmaların işbirliğiyle CD kayıtları yaparak, "BMP(Bilkent Music Production)" etiketiyle bu kayıtlarını yurtdışında da dinleyiciyle buluşturmuştur. İdil Biret, Kamran İnce, Jean-Philippe Collard, Hakan Aysev, "Hande Dalkılıç", Fazıl Say ve orkestranın daimi sanatçısı Gülsin Onay gibi virtüözlerle ve Erol Erdinç, Gürer Aykal, "Emil Tabakov" gibi şefler yönetiminde yaptığı yaptığı Liszt, Beethoven, Tchaikovski, Ahmet Adnan Saygun, Chopin, Debussy kayıtları dinleyiciyle buluşan albümlerinden birkaçıdır.

Orkestra Almanya, San Marino, Belçika, Portekiz, İsviçre ve Japonya'da belli başlı sanat olaylarında festival orkestrası olarak konserler vermiş, yurtiçinde ise klasik müzik beğenisini yaygınlaştırma ve Türk bestecileri tanıtma amaçları ile "Bilkent Konserler Dizisi", "Türk Bestecileri Haftası", "Bilkent Anadolu Müzik Festivali" gibi tematik konser dizileri ile klasik müziği halkla buluşturmuştur.

BSO kurulduğundan beri; Vladimir Ashkenazy, Gürer Aykal, Serge Baudo, Jean-Claude Casadesus, Alexander Dimitriev, Jean Fournet, Howard Griffiths, Peter Gülke, Ernest Martinez Izquierdo, Yoel Levi, Gennady Rozhdestvensky, Nello Santi, Jose Serebrier, Lior Shambadal, Volodymir Sirenko ve Emil Tabakov gibi önemli şeflerle konserler vermiştir.

Valery Afanassiev, Pierre Amoyal, Alison Balsom, İdil Biret, Han-Na Chang, Robert Cohen, Jean Philippe-Collard, Costas Cotsiolis, Jose Cura, Nikolai Demidenko, Evelina Dobracheva, Albert Dohmen, Emre Eliver, Denyce Graves , Ilya Gringolts, Vsevolod Grivnov, Janine Jansen, Sumi Jo, Suna Kan, Olga Kern, Lang Lang, Elisabeth Leonskaja, Mischa Maisky, Xavier de Maistre, Shlomo Mintz, Christiane Oelze, Gülsin Onay, Emanuel Pahud, Güher-Süher Pekinel, Mihail Pletnev, Viktoria Postnikova, Vadim Repin, György Sandor, Fazıl Say, Hüseyin Sermet, Sayaka Shoji, Marco Socias, Akiko Suwanai, Dima Tkachenko, Janis Vakarelis, Ruşen Güneş gibi solistler de orkestranın bugüne kadar eşlik ettiği ünlü sanatçılar arasındadır.

Bilkent Senfoni Orkestrası, seyircilerini Ankara'da 750 izleyici kapasiteli "Bilkent Konser Salonu"'nda ve 4000 izleyici kapasiteli ODEON amfitiyatrosunda ağırlarken, Erzurum'da "Özel Bilkent Erzurum Laboratuvar Lisesi" 'nin 375 izleyici kapasiteli çok amaçlı salonunda, Erbil'de ise "uluslararası Bilkent Erbil Koleji" 'Nin 750 seyirci kapasiteli konser salonunda konserler vermektedir.

“Sanatın toplumsal yaşamada işlevsel kılınması” amacıyla hareket eden orkestra, çeşitli sivil toplum örgütleri ile işbirliği yapmaktadır ve bu çalışmaları sonucu Mevlana Vakfı’ndan Evrensel Kardeşlik ve Dünya Barışı’na Katkı Ödülü, Ankara Halkla İlişkiler Derneği’nden Yerelden Evrensele Kültürel Tanıtım Ödülü ile 2011 yılında Andante Klasik Müzik Ödülleri etkinlğinde en iyi orkestra ödülülünü almıştır. 
BSO aynı zamanda 1999 yılında meydana gelen depremde yaşamını kaybedenler anısına, gelirini zor durumdaki çocuklara bağışlamak üzere yayımladığı iki albümü ve UNICEF yararına verdiği konserler dolayısıyla 2009 yılında "UNICEF iyi niyet elçisi" ilan edilmiştir.

Bilkent Üniversitesi'nin kurucusu İhsan Doğramacı ile yakın bir ilişkisi olan Ahmet Adnan Saygun, özellikle yaşamının son yıllarında destekçisi olan ve uzun süredir açılmasını istediği müzikoloji bölümlerinin Türkiye'deki konservatuvarlarda kurulmasına önayak olan Prof. Dr. Doğramacı'ya iki yapıtını adamıştır. Bunun yanı sıra, vasiyetinde mirasını ve eserlerini Bilkent Üniversitesi'ne bırakmıştır. Günümüzde, Saygun'un eserleri ve bazı eşyaları günümüzde "Bilkent Konser Salonu" binasında ve Bilkent Üniversitesi kampüsünde inşa edilen "Ahmet Adnan Saygun Müzik Araştırma ve Eğitim Merkezi"'nde korunmakta, bu merkezde Müzik ve Sahne Sanatları Fakültesi ve "Müzik Hazırlık Okulu" öğrencileri yıl boyunca resital vermektedir. Bilkent Senfoni Orkestrası da kuruluşundan bu yana Saygun'un birçok yapıtını seslendirmiş ve kayıt altına almış, birçoğunun da yayımlanmasına destek vererek "BMP(Bilkent Music Production)" etiketiyle piyasaya çıkmasını sağlamıştır.

Türk Eğitim Vakfı ve "Ahmed Adnan Saygun Müzik Araştırma ve Eğitim Merkezi"'nin Saygun'nun doğumunun 100. yılı dolayısıyla siparişi ettikleri "Saygun Emre Operası" 'nın librettosu Şefik Kahramankaptan tarafından 2006 yılında yazılmış, bestesi ise Yiğit Aydın tarafından beş yıllık bir süre içinde tamamlanmıştır. Eserin, Saygun'un mirasını Bilkent Üniversitesi'ne bırakışını anlatan ve İhsan Doğramacı'nın da bir karakter olarak yer aldığı" Vasiyet" sahnesi BSO'nun eşliğinde 2009 yılında "Bilkent Konser Salonu" 'nda Prof.Dr. Doğramacı anısına verilen bir konserde sahnelenmiştir.





İstanbul Oda Orkestrası

İstanbul Oda Orkestrası 1961 yılında Dr. Hamit Alacalıoğlu tarafından kurulmuştur. Orkestra 1961 - 1972 yılları arasında zamanın solist ve müzisyenleri ile birlikte konserler vermiş ve TRT İstanbul Radyosu’nda canlı konser kayıtları yapmıştır. Ayrıca, 1972 - 2001 yılları arasında da zaman zaman değişik şefler ile çalışmış, 2001 yılı itibarıyla düzenli konserlerine tekrar başlamıştır.

Cihat Aşkın ve Hakan Şensoy'un önderliğinde yeniden hayat bulan orkestra, yurt çapında verdiği konserler ile ülkenin en prestijli topluluklarından biri durumuna gelmiştir.

2001-2005 yılları arasında elliyi aşkın konser yapan İstanbul Oda Orkestrası, bu konserlerde çoğunlukla Türk bestecilerinin eserlerine yer vermiş ve kendisi için yazılmış pek çok eserin de ilk seslendirilişini gerçekleştirmiştir.

31. İstanbul Müzik Festivali'ne iki konser ile katılan orkestra bu konserlerden birinde dünyaca ünlü keman virtüözü Shlomo Mintz'e eşlik etmiştir. 2004 NATO zirvesinde dünya liderlerine bir konser veren İstanbul Oda Orkestrası ayrıca Almanya, Arnavutluk, Bulgaristan, İsrail, İtalya ve Pakistan'a davet edilmiştir. 2006 yılında Cemal Reşit Rey’in eserlerinden oluşan ilk CD’sini yayınlayacak olan orkestra gelecek dönemlerde CD kayıtlarına devam edecektir.

"Sivil Toplum" orkestrası olarak bir araya gelen ve yetenekli müzisyenlerin toplanmasıyla oluşan orkestranın bir başka özelliği de yeni yetişen genç müzisyenlere bünyesinde yer vererek kendine özgü bir orkestra tınısı oluşturmasıdır.

İstanbul Oda Orkestrası, Kadıköy Belediyesi ile yaptığı iş birliği sonucu 2004 yılından itibaren, "Kadıköy Belediyesi İstanbul Oda Orkestrası" adı altında Anadolu yakasında aylık halk konserleri vermeye başlamıştır.




Veive

Veive, Etrüsk mitolojisinde intikam tanrısı. Genellikle elinde oklar ve yanında bir keçi ile resmedilmiştir.




Aveta

Aveta Kelt mitolojisinde doğum tanrıçası. Özellikle Gallerde tanınır ve tapılırdı.




Yeni Kaledonya

Yeni Kaledonya, Mikronezya ada öbeği içerisinde, Büyük Okyanus'un güneydoğusunda yer alan, Fransa'ya bağlı bir bölge olarak özel bir statü ile kendine özgü bölge konumunda olan Fransa Denizaşırı Bölgeler Topluluğu üyesi bölge. Yeni Kaledonya'nın başkenti Nouméa'dır.

Yeni Kaledonya konum olarak Zelandiya'nın kuzey ucunda, Mikronezya ada öbeği grubu içerisinde yer almaktadır. Avustralya'nın kuzeydoğusunda, Yeni Zelanda'nın ise kuzeyinde yer alan bölge, toplamda 18.576 km² yüzölçümüne sahiptir. Yeni Kalendoya'nın en büyük adası konumunda olan Grande Terre sahip olduğu 16.372 km² yüzölçümü ile bölgenin neredeyse tamamını oluşturmaktadır. Bu adanın haricinde Belep Adası, Chesterfield Adaları, Pins Adası ve Sadakat Adaları'da Yeni Kaledonya sınırları içerisinde kalmaktadır.

Adanın en yüksek noktasını 1628 m ile Grande Terre adası üzerinde bulunan Panié Dağı oluşturmakta olup, en uzun akarsu ise 150 km uzunluğa sahip olan Diahot oluşturmaktadır.

Bölgenin en eski yerleşimcileri olarak Melinezya topluluklarından olan Kanaklar nüfusun %44'ü ile adanın en yoğun etnik grubunu oluşturmaktadır. Bunun haricinde toplum içerisinde yüksek bir orana sahip olan ve "Caldoches" olarak adlandırılan ve adaya gelen ilk Fransızların torunları ile adaya yakın dönemde gelmiş olan ve "Métropolitains" olarak adlandırılan nüfusun oluşturduğu grup yer almaktadır. Bu gruplarla birlikte ada genelinde beyazların nüfus içerisindeki oranı %34,1 düzeyindedir.

Yeni Kaledonya orta yaşta bir nüfusa sahip olup, 2016 tahmini verilerine göre sadece %39,48'i 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin %8,96'sı 65 yaş ve üzerindedir.

0-14 yaş: %22.78 (erkek 32,057/kadın 30,681) 
15-24 yaş: %16.7 (erkek 23,496/kadın 59,127) 
25-54 yaş: %43.26 (erkek 3,762,054/kadın 3,718,266) 
55-64 yaş: %8.29 (erkek 11,085/kadın 11,739) 
65 yaş ve üzeri: %8.96 (erkek 10,979/kadın 13,705)

Bölgenin tek resmi dili Fransızca'dır. Bölge nüfusunun 2004 nüfus sayımı esnasında belirttiği üzere 14 yaş ve üzeri nüfusun %97'si Fransızca dilini hem konuşup hem de yazabilmektedir.

Yerel olarak Melanezya-Polinezya dil grubuna ait 33 farklı lehçe bölgede konuşulmaktadır.

Bölge nüfusunun büyük çoğunluğu hristiyan inancına göre yaşamaktadır. Bu gruplardan %60'ı katolik, %30'u ise protestan mezhebine göre dini inancını yaşamaktadır. Bölge nüfusunun geri kalan %10'luk kesimi ise diğer dinlere inanmaktadır.

Yeni Kaledonya 1946 yılına kadar Fransa sömürge bölgesi olarak, 1946 yılından 2003 yılına kadar da Fransa Denizaşırı Bölgeler Topluluğu içerisinde Denizaşırı Bölge (TOM = Territoire d’outre-mer) olarak yer aldıktan sonra 2003 yılında gerçekleştirilen anayasa değişikliği sonucu Fransa'ya bağlı kendine özgü bir bölge (Sui generis) olarak konumlandırılmıştır.

Yeni Kaledonya kendi içerisinde üç ile, bu iller de yine kendi içerisinde 33 ilçeye ayrılmış konumdadır. Adanın üç ili şu şekildedir:


Yeni Kaledonya illeri de kendi içerisinde 33 ilçeye ayrılmış olup, Poya kendi içerisinde iki ile bölünmüş durumdadır. Nüfusun çoğunluğu