ilinın Taraklı, güneyde İnhisar ve Eskişehir'in Mihalgazi ilçeleriyle çevrilidir.

1894'te Bilecik'in Söğüt ilçesine bağlanan yöre, 1926 yılında ilçe yapılan Gölpazarı ilçesine bucak olarak bağlanmış, 1988 yılında ilçe olmuştur. 1997'de Göynük'ün Kösüre köyünün katılımıyla şimdiki sınırlara ulaşmıştır. Coğrafyasının dağlık ve iş imkânlarının kısıtlı olması nedeniyle ilçe göç vermektedir.

29 Mart'ta yapılan seçimlerde Yenipazar belediye başkanlığını Adalet ve Kalkınma Partisi'nden Cengiz Arıkan kazanmıştır. Merkez belediye oy dağılımı şöyle gerçekleşmiştir: 
12 Haziran seçimlerinde seçmen kütüğünde 3030 kişi kayıtlıydı. 2782 kişi ise oy kullandı. Oy kullanma oranı %91,82'dir. İlçenin %61,6'i seçmen olup %38,4'ü seçmen olma vasıfları taşımamaktadır. 12 Haziran seçimlerinde partilerin ilçe seçmenlerinden aldıkları oyların dağılımı şu şekildedir.

İlçenin Karahasanlar köyüne 15 dakika mesafede bulunur. Tek bir galeride (40x44 m), 40 m'yi bulan tavan yüksekliği vardır. Eski zamanlarda iskan edildiği düşünülen mağarada; taban kalın bir fosil toprak ile kaplıdır. Duvarlarda da küçük oyuntular ve kazıntılar bulunmaktadır.

Kanyon, İnhisar ilçesi ile Yenipazar arasında 2896 metre boyunca uzanır. Kanyonun Yenipazar giriş yüksekliği 538 m olup Gedikkaya diye adlandırılırken, Harmanköy'e ulaşan çıkış yüksekliği 385 m'dir ve Harmankaya olarak anılır.




Orange İli, Kaliforniya

Orange County, Kaliforniya'da bir ilçedir. 11 Mart 1889'da kurulmuştur. Orange County adlı diziye ve filme adını vermiştir. 2015 verilerine göre 3.169.776 nüfusu ile Kaliforniya eyaletinin en kalabalık 3. (üçüncü) bölümüdür. Toplam 2.455 km² yüzölçümünün 2.045 km²'si kara, 411 km²si su alanıdır.

Orange County aynı zamanda Kaliforniya'da Türk nüfusun en çok yaşadığı yer olarak bilinir. Türklerin kurduğu bir de kültür merkezi (Pacifica Institute) Irvine şehrinde bulunmaktadır. Yerel amatör liglerde mücadele eden Türk takımları (OC Turks, Moonstar, OC United) mevcuttur.

En önemli şehirleri Huntington Beach, Irvine, Fountain Valley, Aliso Viejo, Orange, Tustin olarak sayılabilir. En büyük şehri ise Santa Ana'dır.

Sahillerinin ve tabiatın güzelliğiyle gezi planlarının en ilgi çeken yerlerindendir. Bunun yanı sıra birçok büyük firmanın merkezi de burada bulunmaktadır.




Güroymak

Güroymak (aslı Ermenice Norşén Նորշէն "Yeniköy", ), Bitlis ilinin bir ilçesidir.

Güroymak, Doğu Anadolu Bölgesinde Yukarı Murat havzasının doğusuyla Van Gölü’nün batısında Muş Ovası’nın doğu ucunda, Doğu-Batı istikametinde uzanan iki dağ sırasının arasında ovada bulunan bir alan içinde yer almaktadır. 
İlçenin doğusunda yer alan Nemrut Dağı-Krater Gölü ve etekleri özellikle batıya doğru uzanarak ilçenin kuzeyini çevirir. Güneyde Yer alan Kilhar Dağı ise Doğu Torosların uzantısı olup, ilçenin batısına doğru hafif bir eğimle ovaya uzanır.

Güroymak iklim yapısı genelde Bitlis ilinin Akdeniz kara iklimi geçiş özelliğine benzemekle beraber önemli değişiklikler gösterir. Kışları ve baharları özellikle yoğun sis nedeniyle güneşli gün sayısı azdır. İlçenin doğusundaki Rahva düzlüğü doğal bir rüzgar koridoru olduğu için büyük tipi ve fırtınalara sahne olur. Kışlar soğuk ve yoğun kar yağışlı baharlar ise yağmurlu geçer. Yazlar kısa ve ılık bir özellik gösterir. İlçenin yüksek yerlerinde yetişen meşe ve kavak ağaçları tahrip edilip kesildiğinden dağlık arazisi çıplak, seyrek çalılarla kaplı otlaklıklar niteliğindedir. Ovadaki eski ormanlar tahrip olmuş yerinde sellerle kaplı bozkır mahiyetinde bir arazi yapısı ortaya çıkmıştır. İlçenin deniz seviyesinden yüksekliği 1320 metre, köyler ile birlikte yüz ölçümü 650 km² dir.

İlçenin bulunduğu topraklar tarih boyunca Muş Ovası ile aynı siyasi kaderi paylaşmış, 4. ila 9. yüzyıllarda Mamigonyan Ermeni beyliğine, 825-967 yılları arasında Bagratuni Ermeni krallığına tabi olmuş, 967 yılında Bizans egemenliğine girdikten kısa bir süre sonra Diyarbakır merkezli Mervani emirlerine boyun eğmiştir. Türk istilalarından sonra bir müddet Ahlat'ta hüküm süren Dilmaçoğlu ve Sökmenli beyliklerinin hakimiyetine giren Norşin, daha sonra Bitlis'teki Şerefhanoğlu beylerinin egemenliği altında kalmıştır. Bu süreçte ilçe ve çevresinin Ermeni olan eski nüfusunun peyderpey Kürtleştiği anlaşılmaktadır. 20. yüzyıl başlarında Norşin ve çevre köylerinin halkı yaklaşık üçte bir oranında Ermeni ve üçte iki oranında Kürt idi.

Norşin kasabası 1926 yılında "Çukur" adı verilen nahiyenin merkezi olmuştur. 1960 tarihinde Güroymak adını kazanan kasaba, 04.07.1987 gün ve 19507 Sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 3392 sayılı kanunla ilçe statüsü kazanmıştır.

Güroymak'ta her yeni bir günde eğitimin daha gelişip canlandığını söylemek mümkündür. Eski yıllara oranla son zamanlarda üniversite ve yüksekokul mezununun arttığını, bununla beraber yerli eğitimci ve memur sayısında artış görülmektedir. Her geçen gün tıp, hukuk, eğitim fakültesi mezunu artmaktadır. Ayrıca onlarca öğrencinin şehir dışında eğitimini tamamlamaya çalıştığını söylemek mümkün. Yakın zaman içerisinde bu oranın daha da artacağı, ilçemizin son yıllarda eğitim açısından gösterdiği performansından fark edilmektedir. İlçede toplamda 5 tane lise bulunmaktadır. Güroymak İMKB Anadolu Lisesi, Güroymak Mesleki Ve Teknik Anadolu Lisesi, İpekyolu Mesleki Ve Teknik Anadolu Lisesi, Selahattin- Rahime Dur Anadolu İmam Hatip Lisesi ve Güroymak Anadolu Lisesi.

1987'de ilçenin adı Güroymak olarak değiştirilmiştir. Nakşibendi tarikatıyla da ilgili olan Norşin, köken itibarıyla Ermenice bir sözcüktür. Nor-Şen/Şin-Yeni-Köy anlamına gelmektedir.

Yerli halk arasında "Norşin" adı daha çok tercih edilmektedir.

11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, 2009 Ağustos ayındaki ziyareti sırasında ilçeden Norşîn olarak bahsetti. Bu durum olumlu ve olumsuz birçok tepki aldı. Olmusuz tepkilerden birini ortaya koyan MHP Mersin milletvekili Behiç Çelik, Bitlis'in Güroymak ilçesi'ne bir grup bölücünün "Norşin" dediğini ileri sürdü. Olumlu tepkilerden biri de Güroymak'ın DTP'li belediye başkanı Mehmet Emin Özkan'dan geldi.




Hizan

Hizan (), Bitlis ilinin bir ilçesidir.

Bölgede ilk yerleşmeler MÖ 1000'li yıllarda Urartular ile başlamıştır. Daha sonra Pers, Roma, Bizans ve Arap devletlerinin egemenliğinde kalmış; 11. yüzyılda Selçukluların, 16. yüzyıl başlarında da Osmanlıların sınırlarına dahil olmuştur.

Hizan 1936 yılında ilçe yapılarak Bitlis İline bağlanmıştır. İlçe Bitlis ilinin ve Van Gölü’nün güneyinde sarp bir bölgede yer almaktadır. Topraklarının %90’ı dağlık olup, küçük dereler dışında önemli akarsuyu yoktur. Tipik karasal iklim hakim olan ilçede yaz mevsiminde ortalama en yüksek ısı 25, kış mevsiminde ortalama en düşük ısı -15 derece civarındadır. Bitlis merkez ilçe ve diğer ilçelere göre orman varlığı fazla olmakla birlikte, ülke genelindeki ormanlık alanlara göre orman varlığı azdır.

İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 1 belde, 95 köy ve 11 mahalleden oluşmaktadır.




Mutki

Mutki (), Bitlis ilinin bir ilçesi.

İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 3 belde, 57 köy ve 15 mahalleden oluşmaktadır.





Ağlasun

Ağlasun, Burdur iline bağlı bir ilçedir.

İlçede yerleşim antik dönemlere kadar uzanmaktadır. İlçe merkezinin 7 km kuzeybatısında Sagalassos antik kenti bulunmaktadır. Dündar Bey döneminde Hamitoğulları Beyliği topraklarına katıldı. 1472 yılında Osmanlı topraklarına katıldı. 1500-1501 Osmanlı kayıtlarında Ağlasun'dan 9 köy ve Yörük topluluğundan oluşan bir nahiye olarak bahsedilmiştir. 1910 yılı kayıtlarında Burdur'un üç nahiyesinden biridir. Ağlasun, 1958'de ilçe olmuştur.

İlçe; Akdeniz Bölgesi’nin batısında, Göller Yöresinde yer almaktadır. Batı Toroslar üzerinde bulunan Akdağ’ın güney yamaçlarında kurulan yerleşim, deniz seviyesinden yaklaşık 1050 metre yüksekliktedir. İlçenin yüz ölçümü yaklaşık 308 km²'dir.

Etrafı yüksek dağlar ile çevrili olduğu için ilçenin kendine özgü bir iklimi vardır. Genellikle Karasal iklim ile Akdeniz iklimi arasında geçişler yaşanır. Bucak, Çeltikçi ve Burdur'dan soğuk, Isparta'dan sıcaktır. En soğuk mahallesi ise Kum Mahallesidir.

Halkının büyük çoğunluğu tarım ve hayvancılıkla uğraşmaktadır. İlçede Kiraz, vişne, ceviz, elma, buğday ve mısır yetiştirilmektedir. Gül bahçeleri, asırlık çınarı ve alabalık yetiştirme tesisleri vardır.

Isparta - Antalya eski karayolu üzerinde bulunur. İllere göre uzaklıkları şöyledir:

İlçeye 7 km uzaklıkta Sagalassos antik kenti bulunur.





Altınyayla, Burdur

Altınyayla (Dirmil) Burdur ilinin bir ilçesidir.

Dirmil ile ilgili ilk bulunabilen tarihi bilgiler Likya tarihi ile örtüşmektedir. İlk çağlarda Antalya körfezinin batısı ile Dalaman Çayı’nın doğusu arasıda kalan bölgeye Likya denilmekteydi. Önceleri bölgede Likyalılar egemen olmuşlarken daha sonraları sırasıyla Persler Büyük İskender İmparatorluğu, Mısır’da kurulan Ptomelar ve Roma egemenliğine girdi. Likya tarihsel coğrafyasının kuzeybatı ucunda yer alan Cybria, Bubon Balbura ve Oinoanda güç birliği hareketi, başkenti Patara olan Likya bölgesinin içerisinde tetrapolislik olarak yönetilmiştir. Patara antik kenti içerisinde bulunan “Yol kılavuz Anıtı” üzerindeki Tlos, Oinoanda Balbura’dan gelip Trimili üzerinden Cibrya’ya ifadesi’ndeki Trimili yerleşim alanı bugün yaşadığımız Dirmil’dir

İlçe merkezinde antik eserlerin olmayışı buranın Osmanlılar’ın klasik döneminden itibaren yerleşmeye açıldığı kanaatini uyandırmamalıdır. Kaldı ki Cybria, Bubon, Balbura üçgeni arasında kalan bu bölgenin, antik çağa ait kalıntıları ilçenin doğusunda ve Üç Meşe mevkiinin kuzeyindeki yerli halkın “Gavur Beşiği” dediği alan, Dirmil’in çok eskiden itibaren yerleşmeye açık olduğunu göstermektedir.

Gavur Beşiği antik alanı için şu yaklaşımlar mümkündür:


Bu noktada “Gavur Beşiği” antik alanının, arkeolojik programlara dahil edilmesi ve sit alanı olarak korumaya alınması kanaatimizce uygun olacaktır. Çünkü, Gavur Beşiği antik alanı Cybria-Bubon-Balbura arasında ve bu üç kenti birbirine bağlayan bir köprü, bir ara olarak kabul etmek imkân dahilindedir.

Yine ilçe merkezi