Bazı Önemli Olaylar ve Tarihleri

H. 11 Ca 1318 (M. 6 Eylül 1900)
Hamidiye kazasına atanan maarif kâtibi Rıza Efendi’ye geçiş tezkeresi verildi.

H. 1 Ş 1318 (M. 24 Kasım 1900)
Hamidiye ahalisinin ihtiyaç duyduğu cami ve mektebin yapılması talebinde bulunuldu.

H. 19 Ra 1319 (M. 6 Temmuz 1901)
Zonguldak nahiyesinin adli işlerinin görülmesinde zorluk yaşandığından Hamidiye yerine davalar Ereğli’de görülmeye başlandı.

H. 3 M 1320 (M. 12 Nisan 1902)
Madencileri kışkırtarak fesat çıkartan Devrekli Ohan’ın Zonguldak’ta fesat çıkarmasının önlenmesi istendi.

H. 21 Ra 1320 (M. 28 Haziran 1902)
Hamidiye kazası kaymakamı ile bazı memurlar hakkında, polis komiseri şikâyette bulundu.

H. 27 Ra 1320 (M. 4 Temmuz 1902)
Hamidiye kazası kaymakamlığına Şevki Efendi’nin atanmasıyla becayişleri yapılarak eski memuriyetten ayrılış tarihi bildirildi.

H. 15 Ca 1320 (M. 20 Ağustos 1902)
Müstakimler Türbetepe mevkiindeki kaçak kazıya müsaade edilmedi.

H. 22 C 1322 (M. 3 Eylül 1904)
Hamidiye mekteb-i kitabet imla ve hüsn-i hat muallimi Abbas Efendi istifa etti.

H. 16 Z 1324 (M. 31 Ocak 1907)
Hamidiye kazası belediye tabibi Hüsnü Süleyman Efendi hizmetlerinden dolayı ödüllendirildi.

H.4 C 1325 (M. 15 Temmuz 1907)
Hamidiye kasabasında halk tarafından yaptırılan hastane için vergisiz ağaç kesimine müsaade edildi.

H. 25 C 1325 (M. 5 Ağustos 1907)
Hamidie kazası belediye tabibi Esitel Nikola Efendi hizmetlerinden dolayı rütbe-i salise ile ödüllendirildi.

H. 2 B 1325 (M. 11 Ağustos 1907)
Hamidiye kazasındaki köprünün sel taşkınıyla yıkılması üzerine yeniden inşasında gayretleri görülen belediye reisi Halil Ağa, mecidi nişanı ile onurlandırıldı.

H. 25 Ş 1325 (M. 3 Ekim 1907)
Hamidiye kazası kaymakamı Muharrem Efendi hizmetlerinden dolayı rütbe-i salise ile ödüllendirildi.

H. 7 C 1326 (M. 7 Temmuz 1908)
Suistimalleri görülen Hamidiye kazası kaymakamı Ali Galip Efendi görevinden alındı.

H.14 B 1326 (M. 12 Ağustos 1908)
Hamidiye kazası kaymakamı Ali Galip Efendi’nin bazı yolsuzluklar yaptığı hakkındaki evraklar gönderildi.

H. 9 Ş 1326 (M. 6 Eylül 1908)
Girit’ten Hamidiye kazasına hicret ederek kendilerine gösterilen arazisine bazı müdahalelerin olması sonucu Girit muhaciri Raziye Hanım ve çocukları hakkında gereğinin yapılması için girişimde bulunuldu.

H. 9 M 1327 (M. 31 Ocak 1909) - H. 14 Z 1326 (M. 7 Ocak 1909)
Hopa kaymakamlığına Hamidiye kaymakamı Ali Galip Efendi, Hamidiye kaymakamlığına vekâleten bakan ve daha önce Düzce kaymakamlığına da vekâlet etmiş olan Hüseyin Hüsnü Efendi atandı.

H. 9 M 1327 (M. 31 Ocak 1909)
Hamidiye kazası Ermeni kilisesi reisi Takover’in bir cemiyet teşkil ettirerek ahali arasına fesad soktuğu hakkında Redif Binbaşısı Mehmed Efendi ve Hacı Abdullah Efendi’nin çektikleri telgraf soruşturulmaya başlandı.

H. 12 Ra 1327 (M. 3 Nisan 1909)
Hamidiye kazası merkezinin Çaycuma kasabasına nakli talep edildi ve bu konuda vilayetin görüşü soruldu.

H. 18 Ca 1327 (M. 7 Haziran 1909)
Çarşamba belediye reisi Tahir ve Rum metropolit vekili, Devrek ahalisinin nahiyelerinin kaza yapılmasına engel olmak için girişimde bulundukları husunda şikâyette bulundular.

H. 25 Za 1327 (M. 8 Aralık 1909) - H. 30 Ca 1328 (M. 9 Haziran 1910)
Devrek-Ereğli ve Devrek-Zonguldak arasındaki şose yolun inşasının tamamlanmasında mevsimin müsaid olmadığından bir yıl sonra inşaata devam edileceği bildirildi.

H. 23 S 1328 (M. 26 Mart 1910)
Hamidiye kazasının Derebulaca karyesinde ikamet eden ve Tırnova muhaciri bakkal Hacı Hüseyin ve Şumnu muhaciri Hacı Necip Ağa’nın simli kurşun ve kalay madenlerindeki hisseleri, Rusya tebasından Cevahirizâde Hamid Bey’e devr olundu.

H. 20 Ca 1328 (M. 30 Mayıs 1910) - H. 22 Ca 1328 (M. 1 Haziran1910)
Ereğli kazasına tabi Devrek adıyla bilinen nahiye, kaza olduğunda Hamidiye adını almıştı ancak bu isimle birçok kaza olduğu ve karışıklığa sebebiyet verdiğinden eski adı Devrek isminin kullanılmasına devam edilmeye başlandı.

H. 22 Ca 1328 (M. 1 Haziran 1910)
Hamidiye kazasının eski adı Devrek namıyla nam-ı padişahiye izahatle tevsim edilmesi kararlaştırıldı.

H. 8 Ş 1328 (M. 15 Ağustos 1910)
Devrek kaymakamı İbrahim Ethem ile naibi Mahmut Kamil Efendi arasındaki anlaşmazlıktan dolayı bazı işler aksadı.

H. 25 N 1328 (M. 30 Eylül 1910)
Çaycuma nahiyesinin ilga edilmeyeceği ancak Devrek’ten ayrılarak Zonguldak’a bağlanacağı kararlaştırıldı.

H. 22 Z 1328 (M. 25 Aralık 1910)
Zonguldak ve Devrek’te kolera salgını görüldü.

H. 4 Ra 1329 (M. 5 Mart 1911)
Devrek kasabası kenarından geçen çayın diğer cihetinden bir kanal açılması ve bir sed inşa edilmesi için gerekli meblağ ile bir fen memurunun gönderilmesi istendi.

H. 7 C 1329 (M. 5 Haziran 1911)
Devrek kazasına ait Çaycuma nahiyesine bağlı olan Perşembe nahiyesi köyleri ile birlikte Bartın’a bağlandı.

H. 24 C 1329 (M. 22 Haziran1911)
Devrek’te toprak kayması sonucu evsiz kalanlara yardım edildi.

H. 14 B 1329 (M. 11 Temmuz 1911)
Frengi hastalığı ile mücadele amacıyla Hamidiye ve Zonguldak’ta birer hastane açılması ve açılacak hastanelerin alet ve edavat ihtiyaçlarının karşılanması için tahsisisat ayrılması talebinde bulunuldu.

H. 20 B 1329 (M. 27 Temmuz 1911)
Devrek’te bulunan hapishanenin tamiratı için havalename gönderildi.

H. 6 Z 1329 (M. 28 Kasım 1911)
Devrek kazasına bağlı Çarşamba nahiyesinin Çaycuma ismine dönüştürülmesi uygun görüldü.

H. 3 S 1330 (M. 22 Ocak 1912)
Devrek’te sel felaketi sebebiyle bazı evler yıkıldı.

H. 3 S 1330 (M. 22 Ocak 1912)
Devrek kasabası sel sebebiyle yıkılan evler için gerekli kerestenin meccanen kesilmesinin mümkün olmadığına ancak sadece ücretsiz ağaç kesiminin yalnızca köyler için geçerli olduğuna karar verildi.

H. 6 C 1330 (M. 23 Mayıs 1912)
Devrek’teki Ermeni kilisesine bir kule inşası ve çan asılmasına izin verildi.

H. 27 C 1330 (M. 13 Haziran 1912)
Devrek kasabasındaki rüşdiye mektebi binası için kereste verilmsine imkân olmadığı belirtildi.

H. 6 S 1331 (M. 15 Ocak 1913)
Devrek kaymakamı İbrahim Bey yerine Kırkkilise tahrirat müdürü Esad Bey tayin edildi.

H. 13 Za 1331 (M. 14 Ekim 1913)
Hamidiye kasabasında Ermeni kabristanının yakınına askeri bina inşa edildi.

H. 23 Ca 1332 (M. 19 Nisan1914)
Molla Ahmetler ve Marazlar mahallerinin birleştirilmesi ile Müstakimler köyü kuruldu.

H. 27 Ş 1333 (M. 10 Temmuz 1915)
Devrek, Zonguldak arasındaki yolun şose haline getirilmesi için çalışmalara başlandı.

H. 23 Ş 1338 (M. 12 Mayıs 1920)
Zonguldak, Ereğli, Devrek ve Bartın kazaları Bolu’dan ayrılarak merkezi Zonguldak olmak üzere bir liva kuruldu

Bu bilgiler "Yerel Tarih Bakış Açısı İle Osmanlı Dönemimde Devrek ve Çevresi (Zonguldak, Krd. Ereğli, Çaycuma , Safranbolu, Bartın) Tarihi, (Editör: G. Karauğuz) Konya, 2011" adlı eserden derlenmiştir.

iç kesimlerinde, Zonguldak İl Merkezinin 60 km güneydoğusunda bulunmaktadır.

İlçenin Deniz seviyesinden yüksekliği 100 metredir.

İlçenin Yüzölçümü 1080 km'dir.

Devrek İlçesi etrafı dağlarla çevrili çukur bir alana kurulmuştur.
Başlıca Dağları: Batısında Babadağı, Güneyinde İlçenin en yüksek dağı olan Göldağı, Güney doğusunda Akçasu ve Yenice Dağları, Eğerci yöresinde Aksu, Karadere ve Kuşkayası Dağları vardır.

İlçenin en önemli yaylası Eğerci Bölgesinde bulunan Aksu yaylasıdır. En yüksek tepesi 925 metre olan Dorukan Tepesidir.

İlçenin en önemli akarsuyu Devrek çayıdır. Devrek çayı,Bolunun Abant dağlarından doğup büyük su adını alır. Yeniçağdan ve Dirgine yakınlarından katılan iki önemli koldan sonra Devrek Çayı adını alır. Çomaklar Deresi ve birkaç ufak dere de bu çaya katıldıktan sonra Gökçebey İlçesi yakınlarında Karabükten gelen Soğanlı Çayının devamı olan Yenice Çayı ile birleşerek Filyos Çayını meydana getirip, Filyos Bucağında Karadenize dökülür.

İlçe sınırları içinde Türkiye'nin en zengin orman alanları yer almaktadır. Bu ormanlar iğne yapraklı (Çam), Yayvan yapraklı (Meşe), ağaçlarından oluşmaktadır. Ormanların eteklerinde meşe ağaçlarına rastlandığı gibi bazı köylerde bu meşelikler koruma altına alınmıştır. İlçemizde en çok bulunan ağaçlar ; Köknar,Kayın,Meşe,Çam,Karaağaç,Kestane ve Ihlamur ağacıdır.

İlçenin iklimi genellikle Türkiye'de Karadeniz iklimi özelliklerini gösterir. Yazları serin,kışları ılık ve yağışlıdır. Yıllık yağış miktarı ortalama l7O metrekare/kg.dır. En sıcak yaz ortalaması 24-26 derece,en düşük ay ortalaması ise 5 -7 derecedir. Dört mevsim yağışlı geçmektedir.

İl merkezine ve Ereğli ilçesine bağımlı yaşamaktadır. Halkın çoğu Ereğli'ye demir çelik fabrikalarında çalışmak için göç etmiştir. Devrek'in yakınlarında bulunan Yedigöller Milli Parkı ve Bostandüzü Mesire Yeri bölge ticaretini artıran unsurlardır.





Gökçebey

Gökçebey, Zonguldak ilinin ilçesidir. İlçenin toplam nüfusu 25.588 olup bunun 7.300'ü kentte bulunmaktadır.

1845 yılına kadar, Tefen adıyla Bolu Sancağına bağlı 4 divandan (nahiye) oluşan bir kaza olan Gökçebey, bu kimliğini Cumhuriyetin kuruluşuna kadar korumuştur. Cumhuriyet döneminde nahiye yapılan Tefen'e, 1963 yılında Gökçebey adı verilmiş ve 1972 yılında beldede Belediye Teşkilatı kurulmuştur. Devrek ilçesine bağlı Gökçebey beldesi 3644 sayılı kanunla 1990 yılında ilçe statüsüne getirilmiştir.

Yüzölçümü 15.153 ha. olan ilçenin % 60'ı ormanlarla kaplıdır. Denizden yüksekliği 51 metre olan Gökçebey ilçesi, yüksekliği 906 - 1179 metre arasında değişen sekiz tepeyle çevrilidir. Filyos Irmağı ilçenin kenarından geçer ve Filyos beldesinden Karadenize dökülür. Karadeniz ikliminin egemen olan ilçede yazları ve kışları ılık geçer. İlçe merkezinde Camlı Köşk, Belediye Aile Çay Bahçesi ve Parkı, Atatürk Parkı ve Çay Bahçesi adlarında çocuk parkı ve kafeterya alanları vardır. Kabalaklı, Pamukdüzü, Kertili (Çamlık) mesire yerleri, Karanlık Dere, Kurtdamı ve Sarıgöl Ormanları av turizmine son derece elverişli yerlerdir.

ilçede 3 merkez ilköğretim okulu vardır. Bunlar ATATÜRK İlköğretim Okulu Gökçebey İlköğretim Okulu Cumhuriyet İlköğretim Okuludur. Bir de Gökçebey Çok Programlı Lisesi adında düz lise ve meslek lisesi aynı binada eğitim vermektedir.




Bounce (şarkı)

"Bounce", "Come Closer" albümünden çıkan ilk teklidir. Bounce d