lanılan şivesinin Batı Anadolu ağızları içindeki konumu Prof. Dr. Leyla Karahan'ın "Anadolu Ağızlarının Sınıflandırılması" (Türk Dil Kurumu yayınları: 630, Ankara 1996) adlı çalışmasına göre şöyledir:
"Kıbrıscık" ismi 1960'lı yılları anlatan Hatırla Sevgili adlı dizide de geçmiştir. Dizide Ahmet, aşık olduğu Yasemin'i unutmak için Kıbrıscık'a Kaymakam vekili olarak gitmiş ve uzun bir süre burada kalmıştır.





Mengen

Mengen, Türkiye'nin Bolu iline bağlı ilçe.

Mengen ormanlık bir bölgedir ve yüksek yaylaları bulunmaktadır. Başlıcaları; Soğucak, Akçakoca, Bürnük, Sırıklı, Çukur Yayla, Çorakkadirler Yaylası, Göl Yaylası, Aktepe, Ağalar, Küçükkuz, Civcivler, Mamatlar, Elemen ve Afşar Yaylalarıdır. Ödek, Kemal Savaş, Şirinyazı ve Hızarderesi Göletleri önemli mesire yerleridir. Mengen'in en büyük özelliği; çok ünlü aşçılar yetiştirmesidir. Her yıl geleneksel "Mengen Aşçılar ve Turizm Festivali" düzenlenmektedir. Bu festival yakında Uluslararası olarak kutlanmaya başlanacaktır. Aynı zamanda Mengen'e bağlı Pazarköy Beldesi'nde her yıl Temmuz ayında Yayla Şenlikleri düzenlenmektedir. Anadolu Aşçılık Meslek Lisesi 1985 yılında eğitime başlamış ilk mezunlarını 1992 yılında vermiştir. Daha sonra Aşçılık Yüksek Okulu İzzet Baysal Üniversitesi bünyesinde açılmıştır.

İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 2 belde, 56 köy ve 4 mahalleden oluşmaktadır.
İlçenin Bolu ile ulaşımı, asfalt karayolu ile Yeniçağa ve Gökçesu üzerinden sağlanmaktadır.

Mengen'in Bazı Önemli Merkezlere olan uzaklıkları:

Günün her saatinde Zonguldak ve Bartın’dan kalkan otobüslerle ülkenin birçok yerine ulaşılabilmektedir. Ayrıca Bolu – Mengen arasında da düzenli minibüs seferleri vardır.





Mudurnu

Mudurnu, Bolu'nun bir ilçesidir. İl merkezine 52 km uzaklıktaki Mudurnu İlçesi eski Türk evleri bakımından önemli bir özelliğe sahiptir. Yeşilin hakim olduğu ilçede bulunan 165 adet ev ve 8 Cami, çeşme ve hamam olmak üzere toplam 173 adet mimari değeri yüksek yapı nedeniyle "Kentsel Sit Alanı" ilan edilmiştir. Türk sivil mimarisinin en güzel örneklerinden biri ise Armutçular Konağı ve Keyvanlar Konağıdır. Yöresel ev yemeklerinin tanıtıldığığı konaklardan oda kiralamak,da mümkün.İlçe sınırlarındaki Abant Gölü, Sülük Gölü, Karamurat Gölü, Şeyh-ül Ümran Tepesi (Şeyh-ül imran bayramı temmuz ayının ilk haftası yapılır) görülmeye değer yerlerinden olup tüm Mudurnu'yu kuş bakışı izleme imkânı sunar. Ana gelir kaynağı hayvancılık olan Mudurnu'da bayanların hünerle işlediği iğne oyası da önemli bir gelir kaynağıdır. Ayrıca pişmaniye adıyla bildiğimiz Mudurnu Saray Helvalarının üretim merkezi olan Mudurnu birçok isimle kendini Türkiye ve dünya çapında duyurmuştur. Demirciler çarşısında eskilerin el işlerini bu güne taşıyan birkaç esnaf bulmak da mümkündür.

Mudurnu'ya 5 km mesafede bulunan Babas Kaplıcası'nın metabolizma hastalıkları ve hafif diyabetliler üzerinde olumlu etkileri vardır. Konaklama tesisi olarak restore edilmiş konaklar tarih öncesinin ihtişamını taşımaktadır. Mudurnu'nun 30 km kuzeybatısında yer alan Sarot Kaplıcası Taşkesti - Ilıca Köyü hudutları içerisindedir. Bolu ili dahilinde bulunan bütün maden sularından ayrı bir özellik taşıyan kaynak, sıcak ve sülfatlıdır.

Mudurnu, Mudurnu Tarihi Ahi Kenti adı ile 2014 yılında Dünya Mirası Listesine dahil edilmiştir.

İlk Türk yerleşiminin Selçuklu döneminde başlandığını bildiğimiz Mudurnu, daha sonra Osmanlı İmparatorluğunun çekirdeğini oluşturan ana bölge içinde yer alır. Osman Bey döneminde yoğun Türk akınlarına uğrayan Mudurnu, Samsa Çavuş ve Köse Mihal'in rehberliğinde Osmanlı Beyliğinin ilk topraklarına katılır. I. Murat Döneminde, Osmanlı Devletinin ilk düzenli ordusunun temeli olan "Yaya Örgütünü" oluşturan ve yine Osmanlının ilk Maliye Hazine örgütünü kuran Halil Hayrettin Paşa (Çandarlı Kara Halil) Mudurnu'ludur. Şeyh Fahreddin-i Rumi'nin öğrencisi olup, Mudurnu ahi örgütlerinde yetişen Çandarlı, daha sonra Osmanlı'nın ilk veziri olacaktır.

Yıldırım Beyazıt döneminde yapılan Yıldırım Beyazıt Camii (1374) ve Yıldırım Beyazıt Hamamı (1382) altı yüz yıldır ayakta durmaktadır. Fetret Devrinde güvenli bir Osmanlı beldesi olarak bilinen Mudurnu, Şehzade Mehmet Çelebi ve Emir Süleyman'a bir dönem sığınak olmuştur. 30 Ekim 1918 Mondros Ateşkes Antlaşması sonrasında Anadolu, işgal edilmeye başlanmıştır.

Mudurnu ve yöresindeki yurtsever güçler, Osmanlı Teşkilatı Mahsus Lideri Kuşçubaşı Eşref öncülüğünde 30 Mayıs 1919'da "Mudurnu Redd-i İlhak Cemiyeti"ni, 20 Ekim 1919'da "Mudurnu Müdafa-i Hukuk Cemiyeti"ni kurarlar. Anadolu isyanının alevlenmeden söndürülmesini amaçlayan İtilaf Devletleri ve Osmanlı saray yönetiminin siyasi ve dini etkisi ile örgütlenen Hilafet ve şeriat yanlısı kuvvetler, 21 Nisan 1920'de Mudurnu şehir merkezini basarak, Kaymakam Ali Nail'i ve Savcı Salih Zeki Bey'i hapsederler. Kaymakamlık makamına çevre köylülerinden Hacı Hamdi'yi oturturlar.

Kuva-i Milliyeciler şehri terkederler. 4 Mayıs 1920'de Mudurnu'ya gelen Çolak İbrahim Bey kuvvetleri Mudurnu'yu hilafetçilerin elinden kurtarırlar. Çevre köylüleri tekrar toparlayan Düzce ve Bolu isyancıları 13 Mayıs 1920'de tekrar Mudurnu'yu kuşatırlar. 13-14-15 Mayıs günleri boyunca devam eden çatışmalar sonrasında, şehir halkı topyekün Kuva-i Milliye saflarında yer alır ve hilafet kuvvetleri dağıtılır.

İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 1 belde, 73 köy ve 7 mahalleden oluşmaktadır.





Yeniçağa

Yeniçağa, Bolu'nun bir ilçesidir.1990 yılında Gerede ilçesinin kasabası iken ilçeye dönüştürülmüştür. Yeniçağa ilçesinin tarihçesi, ilçeye bağlı Eskiçağa Köyü'ne dayanmaktadır.

Eskiçağa, Zonguldak yolu üzerinde, ilçe merkezine 8 km. uzaklıkta olup, yedi asır önce “Çağa” ismiyle kurulmuş, üç tepe arasında kalan bir vadiye yerleşmiştir.

1402 yılında, Yıldırım Bayezid Han, Ankara Savaşı'na giderken ordularının toplanma bölgesi olarak burayı seçmiştir; bir süre kalmış ve bulunduğu süre içinde buraya bir hamam, bir çamaşırhane ve bir cami inşa etmiştir.

Çağa büyük bir yerleşim merkezi iken, 1904 yılında çikan büyük bir yangın felaketi neticesi halkın bir kısmı bu gün Yeniçaga denen bölgeye göç etmişlerdir. Bu göç olayı, Sultan Reşat zamanında olduğu için buraya “Reşadiye” adı verilmiştir.

1934 yılında ise, Atatürk, Bolu'ya giderken Reşadiye'de mola vermiş ve yöre halkının Çağa'dan geldiğini ögrenince de, Çağa'ya Eskiçağa, Reşadiye'ye de “Yeniçağa” denilmesini istemiştir. O günden bu güne kadar ilçenin ismi “Yeniçağa” olarak kalmıştır.

1944 yılında Eskiçağa'da meydana gelen büyük deprem sonrası, Eskiçağa halkının %80'i Yeniçağa'ya göç etmiştir. 1936 yılından 1990 yılına kadar nahiye olan Yeniçağa, 1962 yılında belediye teşkilatına kavuşmuştur.

Büyük bir hızla gelişen Yeniçağa nahiyesi, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20553 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 3644 sayılı kanunla ilçe olmuştur.

5 Ağustos 1991 tarihinde ilçe kaymakamı göreve başlamış ve 5 Eylül 1991 günü ilçe teşkilatı resmen faaliyete geçmiştir.

İl merkezine 38 km uzaklıktaki Yeniçağa İlçesi Ankara-İstanbul karayolu üzerindedir.
İlçenin hemen kıyısında uzanan Yeniçağa Gölü kıyı boyunca uzanan ağaçları ile doğa harikası bir mesire yeridir. Bu mesire alanı, mevsimsel olarak göçmen kuşların konaklama yeri olma özelliği gösterdiğinden "Kuş Cenneti" ismi ile de anılmaktadır. Gölde tatlı su balıklarından karabalık avlanabilir.

Ankara - İstanbul arasındaki konumu, ulaşımı kolay bir bölgede yer alması ve sahip olduğu doğal zenginlikler nedeni ile gelecekte yerleşim bölgesi olarak rağbet görmesi ve turizm merkezi haline gelmesi kuvvetle muhtemel ilçelerdendir. Yeniçağa'nın en güzel mekanlarından biri şüphesiz Şair Dertli'nin mezarının bulduğu ve Yeniçağa Gölü'ne hakim tepedir.

Nakliyecilik, özellikle de uluslararası taşımacılık, ilçenin en önemli ekonomik kaynağıdır.

İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 16 köy ve 3 mahalleden oluşmaktadır.





Göynük (anlam ayrımı)








Boxer Ayaklanması

Boxer Ayaklanması (, anlamı "haklı ve uyumlu yumruk cemiyeti ayaklanması"), Boksör Ayaklanması ya da Boksör Hareketi, Batı'nın 19. yüzyılda Çin üzerindeki ekonomik ve siyasi etkisine karşı çıkartılan bir ayaklanmadır. Tüm yabancıların ülkeden çıkartılması hedeflenmiştir. 1899 yılı Kasım ayında başlamış 7 Eylül 1901'de sona ermiştir. Ayaklanma ve ayaklanmanın bastırılması sırasında binlerce isyancı, yabancı ve alt sınıf Çinli hayatını kaybetmiştir.

Çin, o dönem sömürgeci bir devlet haline gelen Japonya ile Çin'e bağlı bir krallık olan Kore'nin egemenliği için 1894 yılında savaşa tutuştu. Ağır bir yenilgiye uğrayan Çin, Şimonoseki Barışı ile Japonya'ya önemli ödünler vermişse de Japonya'nın uzakdoğuda çok güçlenmesinden çekinen Avrupa devletleri ve Rusya'nın araya girmesiyle Çin bu ödünlerin çoğunu geri aldı.

Batılı devletler bu yardımlarının bedelini Çin'den çok ağır biçimde geri aldılar. Çin'den "ödünler kapma" mücadelesinde Rusya, İngiltere ve Fransa Çin'in ekonomik bakımdan önemli bölgelerini işgal ettiler ve Çin'i parçaladılar. Çin'in, 1894 yılında Japonya'ya karşı ağır bir yenilgi alması ve bu yenilginin doğrudan sonucu olarak Çin'in batılı devletlerce parçalanması Çin'de milliyetçi duyguları harekete geçirdi.

1870 yılında gizli olarak kurulmuş bulunan dinsel nitelikteki Boxer Cemiyeti Manchu Qing hanedanlığına karşı faaliyetlerde bulunuyordu. Ancak, Çin'in parçalanmasından sonra yabancı güçlerin Çin'deki etkinliklerine karşı mücadeleye başlamış ve 1890'ların sonlarında Saray'ın da hoşgörüsünü kazanmıştı.

1899 yılının Kasım ayında ayaklanan Boxer'lar Çin'deki yabancı temsilciliklere, misyonerlere ve yabancı devletlerce yapılmakta olan demiryollarına ve buradaki işçilere saldırdılar.

Ayaklanmadan büyük rahatsızlık duyan dönemin etkin devletleri İtalya, ABD, Fransa, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Japonya, Almanya, Birleşik Krallık ve Rusya "Sekiz Devlet İttifakı"nı kurdular. 14 Temmuz 1900 tarihinde 54 bin kişilik birleşik bir orduyla Tianjin'deki ayaklanmayı bastıran "Sekiz Devlet" güçle