ında İskit hakimiyetinin çok kısa süreli de olsa varlığı bulunmaktadır. Bu döneme ait buluntular Gümüşhacıköy-İmirler köyündeki bir mezardan çıkarılmış olup, Amasya müzesinde sergilenmektedir.

Pontusluların başkenti Amasya'dır. 200 yıl Amasya başkentlik yapmıştır. Amasya'daki kral mezarları bunlara aittir.
Amasya'nın iki büyük şehri Trabzon ve Sinop'tur. Başkentin Amasya olması ile birlikte Merzifon’da önemli ticaret merkezi olmuştur. Merzifon, askeri savunma ve ticaret yolu güvenliği açısından önemli bir yer tutmuştur. Yaklaşık 200 yıllık Pontos (Mitridatlar) dönemi MÖ 47’de Roma Generali Sezar ile Pontos devlet kralı II. Pharnakes arasında, antik Zile (Zela) ile Amasya arasındaki Bacul köyünde yapılan savaşta Pontos askerlerinin yenilmesi ile son bulmuştur. Bölgede Pontos Devleti hakimiyeti zayıflamış ve bu tarihten itibaren Roma hakimiyeti dönemi başlamıştır.

Pompeius ve Lukullus savaşları esnasında Pontos şehirleri tahrip olmuştur. Anadolu’yu, 131 yılının sonbaharında ziyaret eden imparator Hadrianus, Amasya şehri ve çevresinin harap halini görmüş kentlerin imarı emrini vermiştir. Özellikle antik çağda yoğun iskan görmüş Merzifon ve civarındaki Roma köylerini de ziyaret ederek bölgede eski tapınakların onarımını, ayrıca yeni tapınakların da yapımı emrini vermiştir.

Bugünkü Karşıyaka (Neopolis) köyünde Zeus Stratios adına bir tapınak inşa ettirmiştir. Bu tapınağa ait sütun başlıkları ve sunak yazıtı Amasya Müzesi bahçesinde teşhir edilmektedir.

Bölgede huzur ve sükunetin sağlanması ile ekonomik hayat yeniden canlanmış, Merzifon şehrini çevreleyen şehir surları ve kalesi yeniden tamir edilmiş, şehir nüfusunun artmasıyla yeni mahalleler eklenmiştir.

Yine bu dönemde Merzifon'a bağlı olan Aktarla (Nureni) Köyü de önemli bir Roma yerleşmesi olup, 1994 Yılında Müze müdürlüğünce yapılan arkeolojik kazıda M.S.3. yüzyıla ait, Akroterli, Bezemeli bir lahit çıkarılmıştır. Lahit müze müdürlüğünde teşhir edilmektedir.

Roma İmparatorluğu 395’te Doğu ve Batı olmak üzere ikiye ayrılmış, Merzifon ve civarı Doğu Roma İmparatorluğu (Bizans) sınırları içerisinde kalmıştır.

Roma'nın bir devamı olan Bizans İmparatorluğu'nda eski yerleşmeler aynen devam etmiş, Merzifon şehri de bu dönemde önemli bir kültür merkezi olmuştur.

8. yüzyılın başlarında Merzifon ve civarı Arap akınlarına (Emevi) maruz kalmış, şehir kısa bir süre Arap hakimiyetinde kaldıktan sonra tekrar Bizans hakimiyetine geçmiştir.

Merzifon ovasına hakim olan ve Alıcık köyü yakınlarında bulunan bu bölgedeki ticaret yolu üzerinde yer alan Bulak Kalesi yol güvenliğini sağlamak için kurulmuştur.

11. yüzyılda bölge ile birlikte Merzifon da Danişmentler’in hakimiyetine girmiştir. Şehrin İslam hakimiyetine girmesiyle, şehirdeki Bizans eserlerinin bir kısmının cami ve medreseye dönüştürüldüğü bilinmektedir.

Merzifon 12. yüzyılda Selçuklu egemenliğine (II. Kılıç Arslan zamanı) girmiş ve 14. yüzyıla dek bir Selçuklu şehri olarak kalmıştır.

Şehir 14. Yüzyılda İlhanlı hakimiyetine girmiştir. Bu dönemde Merzifon ve havalisine yönetici olarak Moğol kökenli valiler tayin edilmiştir. İlhanlı Hükümdarı Ebu Sait Bahadırhan bu bölgenin idaresini Moğol Beyi Emir Çobanoğlu Demirtaş’a vermiştir.

İlhanlı yönetiminden sonra bölge, Eratna Beyliği hakimiyetime girmiştir (1335 – 1341). Eratna Beyi Şadgeldi Paşa Amasya ve Merzifon civarını da idaresi altına almış, daha sonra Şadgeldi Paşa’nın oğlu Emir Ahmet ile Kadı Burhaneddin arsında bir dizi savaşlarda sürekli el değiştirmiştir.

1353-1396 tarihleri arasında Merzifon ve civarı Türkmen Beylerinden Taşanoğulları’nın hakimiyetinde kalmıştır.

Taşanoğulları Hasan ve Ali Bey zamanında, 1393 yılında Yıldırım Bayezid’in Amasya’yı fethetmesiyle birlikte yaklaşık 3 yıl süren mücadele sonucunda Merzifon bölgesi de Osmanlı hakimiyetine girmiştir.

Osmanlı döneminde, Sivas eyaletine bağlı Amasya Sancağının kazası olan Merzifon önemli bir kültür merkezi olmaya devam etmiştir.

1402 yılında Yıldırım Bayezid ile Timur arasındaki savaşta dağılan Osmanlı birliğini Amasya şehzadesi I. Mehmed yeniden sağlayarak Osmanlı tahtına çıkmıştır. Bölgede sükunetin sağlanması ile Merzifon şehri de eski önemine kavuşmuştur. Osmanlı hakimiyetine giren şehir İstiklal Savaşı'na kadar Osmanlı hakimiyetinde kalmıştır. Osmanlı sadrazamlarından Merzifonlu Kara Mustafa Paşa 1634 yılında Merzifon’un ilçeye en yakın köylerinden biri olan Marinca (Narinciye-Bahçekent-Karamustafapaşa) köyünde dünyaya gelmiştir.

I. Dünya Savaşı’ndan sonra Merzifon 15 Mart 1919’da İngilizler tarafından işgal edildi. İşgal altındaki Merzifon’da 16 Haziran 1919’da büyük bir miting düzenleyerek İzmir’in işgali protesto edildi. O sırada Amasya’da bulunan Mustafa Kemal Paşa, mitingi bir telgrafla İstanbul’daki Harbiye Nezareti’ne bildirdi. Merzifonluların işgal boyunca sürdürdükleri şuurlu tepki sonucu İngilizler 27 Eylül 1919’da Merzifon'u terk etmişlerdir.

Yerel örgütlenme için Mustafa Kemal Paşa'nın verdiği buyruklar üzerine Müftü Vehbi Efendi'nin başkanlığında, Belediye Başkanı Hacı Ömer, Mahami Kardeşlerden Avukat Sadık Bey, Ganizade Hacı Hafız, belediye Doktoru Hakkı ve Siryalı Rıza Efendi tarafından "Merzifon Müdafaa-i Hukuk Derneği" kurulmuştur.

Ortaova köyü Onhoroz, Büyük-Küçük Küllük höyükleri (tepeleri) ve Hayrettin köyü höyükleri en önemli Kalkolitik ve Eski Tunç Çağı yerleşmeleridir. Merzifon bölgesinin Hitit döneminde de başkent Hattusaş’a sınır olması nedeni ile önemli bir merkez ve yerleşim yeri olduğu görülmektedir. Bu dönemde (MÖ1700-700) bölgeden iki adet tabii yol geçmektedir.

Bunlar:

İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 1 belde, 69 köy ve ? mahalleden oluşmaktadır.


Amasya/Merzifon Hava Meydanı 2008 yılında iç hat sivil hava trafiğine açılmış olup Merzifon'a 8 km mesafededir. 05/23 pisti 2927x45m boyutunda olup asfalt kaplamadır. Yolcuya açık olan alanlar 457 m² olup yıllık 120.000 yolcu kapasiteli terminale ve 70 araç kapasiteli otoparka sahiptir. Havaalanında uçuşlar İstanbul'a iki havayolu firması ile yapılmaktadır. İstanbul'dan Merzifon'a yapılan uçuşlar saat 06.00'da, Merzifon'dan İstanbul Atatürk Havalimanı yönüne Türk Hava Yolları ile her gün saat 08.20'de uçuşlar gerçekleştirilmektedir. Ayrıca Pegasus Hava Yolları firması ile; pazartesi, perşembe ve cumartesi günleri karşılıklı seferler yapılmaktadır. Pegasus Hava Yolları ile yapılan seferler Sabiha Gökçen Havalimanına yapılmaktadır. Uçuş saatleri İstanbul'dan 08.00, Merzifon'dan 09.40 saatlerinde yapılmaktadır.





Mehmet Eymen

Mehmet Eymen, 1950 yılında İstanbul'da doğdu. Galatasaray Lisesi ve Sorbonne Üniversitesi'nde okudu. Nancy'de Sosyoloji Doktorası verdi. Le Monde ve Le Soir gazetelerinde çalıştı. Şimdilerde Türkiye'de kitap yazıyor ve interaktif analiz portalı işletiyor.




Luchino Visconti

Luchino Visconti, (d. 2 Kasım 1906 - ö. 17 Mart 1976), İtalyan Yeni Gerçekçilik akımının usta yönetmenlerinden.

Luchino Visconti Milano'da, 2 Kasım 1906'da, aristokrat bir ailenin çocuğu olarak doğmuştu. İtalya'da yeni, "ulusal-popüler" bir kültürün öncülerinden kabul edilmişti.

Babası Kont Guiseppe Visconti, annesi Carla Erba idi. Ailesi hayli tutucu olan Visconti, güzel sanatlar ağırlıklı bir eğitim gördü. Visconti gençlik yıllarını huzursuz ve amaçsız geçirdiğini söyler. Evdeki çatışmalar yüzünden sık sık oradan kaçarak kurtulma yoluna giden Luchino, 18 yaşında Cenova'daki bir süvari okuluna gönderildi. Okuldayken Visconti'nin atlara olan tutkusu başladı ve askerliğini yaptıktan sonra babasının çiftliklerinden birine giderek birkaç yıl at yetiştiriciliği yaptı.

Visconti, 30 yaşlarındayken Paris'e gelerek, "Une Parie de Compagne" için üçüncü ya da dördüncü yönetmen yardımcısı olarak çalışmasını kabul eden Jean Renoir'ın yanında çalışmaya başladı. Filmin kostümlerinin tasarımı Visconti tarafından yapıldı. Luchino Visconti 1937'de Hollywood'a gitti ama hayal kırıklığına uğramış olarak geri Milano'ya döndü. Burada Teatro Manzoni'de sergilenen iki oyunun dekorlarını hazırladı. 1939'da İtalya'da Renoir ve Karl Koch ile birlikte "La Tosca" adlı filmin senaryosunu yazdılar.

Luchino Visconti'nin yazdığı ilk özgün senaryo sansür kurumu tarafından reddedildi. Visconti, Roma'da çıkan Cinema dergisinin redaktörleri -daha sonra isimlerini yönetmen olarak duyuran - Guiseppe De Santis, Gianni Pucci, Mario Alicata ile tanıştı. Alicata, De Santis, Puccini ve Visconti beraber, Amerikalı James M. Cain'in romanından esinlenerek bir senaryo yazdılar. Bu filmin çekimi ancak 1942'de yapılabildi. "Ossessione" adlı bu film çok kısa bir süre için İtalyan sinemalarında gösterildi, ardından sansür tarafından reddedildi. Visconti, aslı imha edilen filmin sadece bir kopyasını kurtarabildi.

"La terra trema" (Yer Sarsılıyor) Visconti'nin 1947-48'de Sicilya'da çektiği ikinci filmidir ve bu film 1948 Venedik Film Festivalinde en iyi film ödülünü alır. Ancak filmin mali açıdan getirisi çok az olduğundan Visconti üçüncü filmini çekebilmek için üç yıl beklemek zorunda kalır.

Luchino Visconti bundan sonra başrolünü Anna Magnani'nin oynadığı iki filmi: "Bellisima" (1951) ve "Siamo Donne"(1953)yi çeker.

"Senso", "Le Notti Bianche", "Rocco E I Soi Fratelli", "II Lavoro", "II Gattopardo", "Vaghe Stelle Dell'orsa" 1964'e kadar çektiği diğer filmlerdir ve her biri Venedik ya da Cannes film festivallerinde ödül kazanır. Bu arada Paris'te iki tiyatro oyunu ("Salıncakta İki Kişi"; Jean Morris ve Annie Girardot oynuyor- "Fahişe Olması Ne Yazık"; Romy Schneider ve Alain Delon oynuyor) sahneye koyar ve büyük heyecan yaratır.

Visconti, 1969-1972 yılları arasında çektiği "Alman Sorunları Üçlemesi (La Caduta Degli Dei, Morte A Venezia, Ludwig)" ile ününü sağlamlaştırır. 1974'te "Gruppo Di Famiglia In Un Interno" yu çeker ve son olarak Gabriele D'Annunzio'nun romanından uyarlanan "L'Innocente" adlı filmin kaba kurgusu tamamlanırken Roma'da, 17 Mart 1976'da öldü.

Luchino Visconti, Yeni Gerçekçilik Akımının yönetmenlerindendi. Ve tüm filmlerinde sosyal gerçekliğe bağlı kalmıştır. Senaryonun kaynağı tarihsel ya da güncel ol