, portakal, mandalina, greyfurt ve limon gibi ekonomik değeri yüksek olan "Citrus" cinsi meyve ağacı türlerini de içine alan bir bitki topluluğudur.

Vatanı Çin ve Hindistan olan, fakat bugün hemen hemen ılıman iklime sahip bütün memleketlerde kültür şekilleri yetiştirilmektedir. Türkiye'de güney ve güneybatı Anadolu ile kuzeydoğu Akdeniz bölgelerinde tarımı yapılır.

Yaprak dökmeyen, uçucu yağ taşıyan küçük ağaçlardır. Yaprakları tam, yumurtamımsı, parlak ve derimsidir. Çanak ve taç yaprakları beş parçalıdır. Taç yaprakları etli, beyaz veya pembe renkli, hoş kokuludur.

Meyveler sarı ve turuncu renkli, çok gözlü ve etlidir ve kış meyveleridir. Meyvelerin tadı ekşidir ve C vitamini açısından zengindirler. %3 yağ içerirler.

Bu türlerin hepsi de "Citrus" ("C.") cinsi bitkilerdir:

Bu tür ise bazılarınca Citrus cinsi içinde bazılarınca Citrus cinsi dışında ayrı bir cinsin (Poncirus cinsi) türü olarak görülmektedir.
Bu bitkilerin meyvelerinden gıda olarak faydalanıldığı gibi, meyve kabuklarından, yapraklarından veya çiçeklerden, parfümeride koku ve lezzet vermekte kullanılan uçucu yağlar da elde edilir. Citrus, deodorant ve göz kremleri karışımlarında da kullanılmaktadır.




Kozani

Kozani (Türkçesi Kozana), Yunanistan'ın Batı Makedonya bölgesinde, aynı adı taşıyan ilin (nomos) idarî merkezi olan şehirdir. 2001 nüfusu 47.500'dir.

Osmanlı Devleti döneminde Balkanların önemli merkezlerinden biriydi. Epir bölgesi ile Selanik arasındaki yol güzergahı üzerinde bulunması nedeniyle 17. yüzyıl ve 18. yüzyılda Orta Avrupa ülkeleri ile hayli gelişmiş ticari ilişkiler kurmuş olup, bu dönemden kalma gözalıcı eserleri barındırmaktadır. Bunların başlıcaları 1664 tarihli Aya Nikola Kilisesi ve saat kulesi (Mamatsios), 1668 tarihli Rum Mektebi ve kütüphanesi gelmektedir.

Bugün de İyon Denizi sahilini Türkiye sınırına bağlayan Via Egnatia otoyolu Kozani'den geçmektedir.




Kayılar (şehir)

Kayılar (“"Kayalar"” veya “"Kaylar"” şeklinde de okunur), (, Katharevousa: Πτολεμαΐς, "Ptolemaïs"), Yunanistan’da Kozani ili Eordia belediyesine bağlı bulunan kasaba. Rumca adı 1927'de ""Ptolemaida"" olmuştur.

Osmanlılar’ın Rumeli’de ilk mesken tuttuğu yerlerdendir. 1923'teki Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi'nden sonra Kayılar'ın Türk halkı Amasya, Tokat, Sivas ve Samsun'a göç etmiştir.
Osmanlı döneminde "Cuma, Cumapazarı, Serfice Cuması, Kayalar" isimleriyle de anılırdı. 1927’ye kadar Rumca "Kailaria" olarak adlandırılan Kayılar, 20 Ocak 1927’de yapılan isim değişikliği sonucu Büyük İskender’in komutanlarından I. Ptolemaios Soter ve kızı Ptolemaïs’in anısına "Ptolemaida" adını aldı
Arkeolojik bulgulara göre Kayılar’ın bulunduğu bölgede yerleşik yaşam Neolitik Çağ’da başladı. Kayılar ve çevresi II. Filip devrinde Makedonya Krallığı hakimiyetinde idi. Büyük İskender’in komutanlarından I. Ptolemaios Soter bu yöreden yetişti. M.Ö. 68’de Makedonya Krallığı’nın kesin olarak Roma tarafından fethedilmesi ile Roma hakimiyetine giren yörede bugün Kayılar kasabasının bulunduğu alanda Roma döneminde önemli bir yerleşim yoktu. Batı Roma’nın yıkılmasından sonra yöre, değişik zamanlarda Doğu Roma İmparatorluğu, Bulgar Krallığı, Selanik Krallığı, Latin Krallığı, İznik İmparatorluğu topraklarına katıldı.

Bizans’ın içine düştüğü karışıklıklardan yararlanarak 14. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Avrupa kıtasına geçen Osmanlılar, I. Murat’ın 1389’a kadar devam eden saltanatı sırasında üç kol üzerinden Balkanlar’ı fethe girişti. Anadolu'da 1345 yılında topraklarına kattıkları Karesioğulları Beyliği ile daha sonra hakimiyet altına aldıkları Müslüman Türk beylikleri Rumeli'ye göçürülecek Müslüman Türk nüfusu da sağlamışlardı. Karesi Beyliği komutanları iken Osmanlı hizmetine giren Gazi Evrenos Bey, Anadolu'daki Kayıları, Rumeli'de kendi adlarıyla anılacak olan Kayılar'a götürdü.

Yerleşimin Osmanlı tahrir defterlerindeki adı "Kazay-ı Cum'a" ("Kayılar Kazası") şeklindedir. Osmanlı yönetimi altında bir dönem Selanik'e, bir dönem Manastır'a, bir dönemde Manastır eyaletinin Serfiçe sancağına bağlandı. Kayalar, "Yukarı" ve "Aşağı Kayalar" olmak üzere iki mahalleye ayrılmaktaydı. Bu iki mahalleyi "Sulu Dere" olarak anılan bir dere ayırıyordu. Günümüzde dere kurutulmuş ve eski yatağı bir caddeye dönüştürülmüştür.

I. Balkan Savaşı sırasında Rumlar'ın eline geçen Kayılar, 1918'de bir kırsal topluluk olarak tanındı. Nüfusu büyük ölçüde Türkler'den oluşmaktaydı. 1924 Nüfus Mübadelesi'nden sonra Kayılar'ın Türk halkı Anadolu’ya gitti ve kasabaya Pontus Rumları yerleşti. 1941-1944 arasında Alman işgaline uğradı. 

Bölgedeki zengin linyit rezervleri ve dört termoelektrik santral bulunur. Yunanistan'ın elektrik ihtiyacının % 70'ini bu santrallerden karşılanır.
Nüfusun çoğunluğunu oluşturan Türkler, mübadeleyle Kayalar’dan ayrılmıştır. 17 Temmuz 1923 tarihli İcrâ Vekilleri Heyeti Kararnamesi’ne göre, mübadillerin bir kısmı Amasya, Tokat ve Sivas’a nakledildiler. 7000 mübadil de Samsun’a sevk edildi.

Boşalan Kayalar'da Aşağı Kayalar Mahallesi’ne Gelibolu, Trakya ve Karadeniz bölgesinden; Yukarı Kayalar Mahallesi’ne Ege ve Marmara bölgesinden gelen Rumlar yerleştirildiler.









Karaferye

Karaferye (Yunanca: Βέροια, "Veroia") Yunanistan'ın Orta Makedonya bölgesinde, Imathia vilayetinin (nomos) merkezi olan ve Selanik'e yaklaşık 76 km uzaklıkta 40000 nüfuslu bir şehirdir. Osmanlı Devleti döneminde Selanik ve Manastır gibi iki önemli şehri birbirine bağlayan yol üzerinde olması nedeniyle Balkanlar'ın en önemli merkezlerinden biriydi. 1924 Nüfus Mübadelesi öncesinde yoğun bir Türk nüfus, ayrıca II. Dünya Savaşı Yahudi Soykırımı öncesinde kalabalık bir Yahudi nüfus barındırmaktaydı.

Bölgesel önemi bulunan ticari ve idari merkez sıfatını günümüzde de sürdürmektedir. İyon Denizi sahilinden Türkiye sınırına uzanacak şekilde planlanan Via Egnatia, Selanik'ten önceki çıkışında Karaferye'den (Verioa) geçmektedir.

Karaferye yakınındaki (13 km.) Vergina'da yakın geçmişte keşfedilen Makedon kral mezarları nedeniyle bölgenin turistik önemi artmış, mezar alanı UNESCO Dünya Mirası listesine alınmıştır.

Türkiye'de Hititoloji'nin öncüsü olann Sedat Alp Karaferyelidir.





Anatolia (albüm)

Anatolia, Pentagram grubunun 1997 yılında piyasaya sürdüğü müzik albümüdür.

Albümde bulunan birçok parça İngilizcedir. Türkiye'de Raks Müzik etiketiyle, Avrupa'da Century Media Records etiketiyle piyasaya sürülmüştür. Aşık Veysel uyarlaması olan "Gündüz Gece" dışında tüm şarkılar Pentagram imzalıdır.

Albüme katkıda bulunanlar arasında eski Pentagram solisti Ogün Sanlısoy, pop müzik sanatçıları Emre Altuğ, Ferhat Göçer ve Sertab Erener vardır. İskender Paydaş "Behind the Veil" şarkısında klavye, Ercan Irmak "Time" şarkısında ney, Ahmet Koç da "Anatolia" şarkısında bağlama çalmıştır.





Kalamarya

Kalamarya (Yunanca'da Καλαμαριά) Selanik büyükşehiri sınırları içinde, Selanik merkezinin 5 km. kadar güneydoğusuna düşen, Yunanistan Makedonyası'nın Selanik merkezden sonra ikinci, Yunanistan genelinin ise dokuzuncu büyük belediyesidir. Nüfusu artış eğiliminde olup, 1991'deki 87.000 nüfus günümüzde 95.000'e ulaşmıştır.

Kalamarya'nın bulunduğu bölge 1924 Nüfus Mübadelesi öncesinde neredeyse boş iken, Yunanistan'a göçen Anadolu Rumları içinde yaklaşık 100.000 kişilik bir kitleyi kabul eden Selanik şehrinin yeni yerleşim alanı ihtiyacının karşılanması amacıyla iskan ve inşa edilmiştir. Kalamarya'ya özellikle Pontus Rumları yerleştirilmiş ve şehir bu etnik özelliğini günümüze kadar koruyarak Yunanistan'da Pontus kültürünün başlıca merkezi haline gelmiştir.




Audrey Hepburn

Audrey Hepburn (/ˈɔːdri ˈhɛpˌbɜrn/; doğum Audrey Kathleen Ruston; 4 Mayıs 1929 – 20 Ocak 1993), İngiliz-Hollandalı sinema oyuncusu ve hayırseverdir. Hollywood yıldızı ve moda ikonudur.

Belçika'nın Ixelles, Brüksel Bölgesi kentinde doğdu. Annesi Hollandalı bir barones, babası zengin bir İngiliz bankacıydı. Anne ve babası, Audrey henüz bir yaşındayken boşandı ve Audrey annesinin yanında kaldığından babasını bir daha göremedi. 10 yaşındayken annesi başka bir adamla evlendi ve Hepburn yeni babası ile birlikte Nazi işgali altındaki Hollanda'ya göç etmek zorunda kaldı. Burada oldukça zor bir çocukluk geçiren Hepburn'un sinemaya büyük ilgisi vardı ve oyuncu olmanın düşlerini kuruyordu. Savaşın bitmesinden sonra Londra'ya gidip bir bale okuluna yazıldı ve bir süre sonra modellik yapmaya başladı.

Oyuncu olabilmek için İngiltere'ye giden Hepburn, ilk filmi "Young Wives Tale"da (1951) rol aldığında 22 yaşındaydı. Bu ilk filminde güzelliği ve zerafeti ile izleyen herkesin dikkatini çeken Hepburn hızlı bir yükselişe geçti.

"Monte Carlo Baby", "Lavender Hill Mob" ve "Secret People" gibi filmlerde oynadıktan sonra Hepburn, 1952'de rol aldığı "Roman Holiday" ile büyük başarı kazandı. Bir prensesi canlandırdığı "Roman Holiday" Hepburn'un ilk başrolüydü ve Gregory Peck ile birlikte rol aldığı film sayesinde En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'nü kazandı. Bu ödül onu bir anda yıldız mertebesine yükseltti ve Hepburn hızını hiç kaybetmeden art arda başarılı yapımlarda rol aldı.

1954'de usta yönetmen Billy Wilder'ın "Sabrina"sında ünlü oyuncu Humphrey Bogart ile rol alan güzel yıldız bu filminden bir Oscar adaylığı kazandı. Daha sonra Hepburn "War And Peace", "Funny Face", "Love in the Afternoon", "Green Mansions" ve "The Unforgiven" gibi filmlerde rol aldı. 1957 senesindeki Billy Wilder Love in the Afternoon filminde Gary Cooper ile oynar, bu iyi bir aşk filmidir. Kariyerinin bu kısmında dönemin en ünlü yönetmenleri ve aktörleri ile çalışan Hepburn çalıştığı herkesi kendine hayran bırakıyordu. O yalnızca güzel ve yetenekli bir oyuncu değil aynı zamanda zarif bir hanımefendiydi. Güzel yıldız daha sonra "My Fair Lady", "Breakfast at Tiffany's" ve "Wait Until Dark" gibi filmlerle büyük başarı kazandı.1962 de Tiffany'de Kahvaltı'da George Peppard ile başrolleri paylaştı ve usta Yönetmen Blake Edwards tarafından yapılmış bir filmdir. Burada gelgitler yaşayan bir kadının iç dünyasını oynar.

Audrey Hepburn bu başarılı oyunculuk kariyerinin yanında birço