Tunip-Teşup ile yaptığı bir antlaşma metininden anlaşılmaktadır. Halep ve Alalah şehirlerini ele geçirerek o dönemin güçlü bir krallığı olan Yamhad ülkesini yıkmıştır.

Suriye seferleriyle bu bölgedeki şehirlerden Akatça bilen katipleri Hattuşa'ya getirtmiş ve Anadolu'da Asur kolonileri döneminde geçici bir süre kullanılan yazı kültürünün tekrar başlamasını sağlamıştır.

Başkentini yıllıklarda bahsedilen yıllardan daha önce Hattuşa'ya taşımış olmalıdır. Daha önceki merkez büyük ihtimalle Kussara şehridir. Hattuşili ismi 'Hattuşalı', 'Hattuşa şehrinden' manasına gelir. Dolayısıyla kral kendi ismini Hattuşili olarak Hattuşa şehrini aldıktan sonra değiştirmiş olmalıdır. Kimi dokümanlarda kendinden sadece Labarna (veya Tabarna) diye bahsediyor olması orijinal isminin selefi gibi Labarna olabileceği şeklinde yorumlanmıştır.

I. Hattuşili'nin eşi Kraliçe Kaddusi'dir. Hattuşili, hükümdarlığı sırasında önce oğlu Huzziya'yı daha sonra kızkardeşinin oğlu "genç" Labarna'yı veliaht olarak ilan etmiş ancak oğullarının ve kızlarının sadakatsizlikleri ve tahtı erkenden ele geçirmek için ayaklanmaları sebebiyle bunları azlederek, torunu Murşili'yi tahta aday göstermiştir. Murşili'ye şöyle nasihat verir:

""Bugüne kadar ailemden kimse benim isteklerimi kabul etmedi. Ama sen, Murşili, şimdi benim oğlumsun, ve sen kabul etmelisin. Babanın sözünü dinle. Babanın sözünü dinlediğin sürece, ekmeği yemeye suyu içmeye devam edeceksin. ... Ben sana sözlerimi aktardım. Sözlerim ve bilgeliğim kalbine iyice yerleşsin diye bu tableti sana her ay okusunlar. Tebaamın ve soylularımın üzerinde adaletle hüküm sür.""

Hattuşili henüz yaşı küçük olan Murşili'yi Panku'ya (Hitit ileri gelenlerinden oluşan meclis) emanet ederek onu korumalarını ve üç yıl sonra seferlere çıkarmaya başlamalarını söyler. Hattuşili büyük ihtimalle bu dokümanın yazılmasından kısa bir süre ölmüştür. Hattuşili'nin isteği doğrultusunda I. Murşili Hitit kralı olur.



 *I. Hattuşili'nin hükümdarlığı




I. Hantili

I. Hantili yaklaşık olarak MÖ 1590-1560 yıllarında hüküm sürmüş Hitit kralıdır.

I. Hantili'nin tahta halefi I. Murşili'yi devirerek çıktığı bilinmektedir. Hükümdarlığı ile ilgili en önemli kaynak Telipinu Fermanı olarak bilinen dokümandır. Bu dokümanda tahta çıkışı ile ilgi şöyle denmektedir:

""Hantili Murşili'nin yanında bir sâkiydi. Murşili'nin kızkardeşi Harapsili'yi eş olarak aldı. Zidanta" [...] "Hantili'nin kızı" [...] "ile evlendi ve Hantili ile iş birliği yapıp çok kötü bir günah işlediler. Murşili'yi öldürdüler, kan döktüler."" 

Hitit tahtını kan akıtarak ele geçirmesine rağmen Hantili'nin ilk dönemlerinde ülkede çok büyük bir sıkıntı olmadığı anlaşılmaktadır. Kısmen hasarlı olan yazılarda hepsi kuzey Suriye'de bulunan Astata, Sukziya, Hurpana, ve Karkamış şehirlerinin ismi geçmektedir ki bu da Hititlerin bu bölge üzerinde I. Hattuşili ve I. Murşili zamanında başlayan ilgilerinin halen devam ettiğini göstermektedir. Ayrıca I. Murşili ile çarpışmış olan Hurriler'in Hantili'ye karşı da düşmanlıkları devam etmektedir. Gene kısmen korunmuş olan paragraflarda önce Tegarama şehrindeyken Hantili'yi tanrıların Murşili'nin intikamını alacağına dair bir korku sardığı, daha sonra ise Sukziya şehrindeyken eşi kraliçe Harapsili'nin hastalandığı belirtilmiştir. Harapsili burada bazı çocuklarıyla birlikte ölmüş olabilir.

Yeni Hitit dönemine ait dokümanlarda Hattuşa'nın kuzeyindeki şehirler Nerik ve Tiliura'nın Hantili zamanında Kaşkalar tarafından alındığından bahsedilir ancak ismi geçen kişinin II. Hantili olma ihtimali daha yüksektir.

Hantili yaşlanana kadar tahtta kalmıştır. Ancak ölümüne yakın bir zamanda büyük bir ihtimalle taht varisi olan oğlu Piseni de Hantili'nin eski suç ortağı ve damadı Zidanta tarafından öldürülür:

""Hantili yaşlandığı zaman ve neredeyse tanrı olmak üzereyken Zidanta, Hantili'nin oğlu Piseni'yi ve oğullarını öldürdü, ve belli başlı adamlarını da öldürdü."" 

Böylece taht varisini öldürerek Hantili'nin ardından I. Zidanta tahta çıkmıştır.







Naoko Takeuçi

Naoko Takeuchi, Kenji ve İkuko Takeuchi'den doğmuştur. Shingo adında bir erkek kardeşi vardır. Aile üyelerinin isimlerini "Sailor Moon" 'un mangasında kullanmıştır ve bundan röportajlarında ve birkaç çizgi romanda bahsetmiştir.

Kofu İçi Lisesi'ne girdi. Denizci kıyafeti tarzındaki Japon okul üniformalarından giyen Takeuchi astronomy ve manga kulüplerine katıldı. Bu deneyimlerinin etkileri sonradan, "Sailor Moon" 'da olduğu kadar "Love Call" ve "Rain Kiss" adlı manga çalışmalarında da ağır bir şekilde görülür. Bu yaşlarda manga sanatçısı olmak istiyordu, fakat babası Kenji, yapamadığı takdirde başka bir meslek bulması gerektiğini söyledi. Bu aşamada, kimya okumak için koleje gitti.

Takeuchi, Kyoritsu University of Pharmacy'den eczacı olarak dereceyle mezun oldu. Bitirme tezini "Ultrasonun Yol Açtığı Trombolitik Hareketlerin Artan Etkileri" üzerine vermiştir.
Aralarında 2. Nakayoshi Çizgi Roman Ödülü'nün (1985) ("Yume ja Nai no Ne" için) de yer aldığı çeşitli ödüller kazandı. "

Çıkışından itibaren Naoko Takeuchi'nin küçük veya büyük tüm çalışmalarının listesi:





AAL

AAL aşağıdaki anlamlara gelebilir:






Pentium 4

Pentium 4, Intel firmasının 2000 yılının kasım ayında çıkardığı bir işlemci ailesidir. 2008 yılının Ağustos ayına kadar üretimi devam etmiştir. NetBurst mikromimarisine sahiptir. NetBurst mikromimarisinin önemli bir özelliği ise P6 mikromimarisinden sonra tasarlanmış ilk mikromimari olmasıdır. Çok yüksek saat sıklığına ulaşabilmek için derin bir boruhattına sahiptir. 2004 yılında 32 bitlik olan buyruk kümesi 64 bitlik hale dönüştürülmüştür. Intel işlemcilerin günümüzde de kullandığı ve başarım artışı sağlayan Hyper-threading teknolojisi de Pentium 4 ile birlikte geliştirilmiştir. 

Rakibi AMD Athlon ve öncülü Pentium III e göre yüksek saat hızları için düşünüldüğünden, oldukça uzun bir veriyolu hattına sahiptir. Bu sayı ilk versiyonlar Williamette ve Northwood'larda 20 iken sonra çıkan versiyonlarda 32 kademeye arttırılmıştır. Bu işlemcinin oldukca yüksek saat hızlarına çıkmasını sağlamış fakat işlemcinin saat frekansı başına düşen verimini azaltmıştır. Rakibi Athlon ise oldukça kısa bir pipeline sahibidir. Bu işlemciler boylece daha düşük saat frekansı ile Pentium 4'lerden daha yüksek performans gösterebilmişlerdir.

Bu işlemci ailesi oldukça küçük birincil (L1) cache'leri ve oldukça büyük ikincil(L2) cache'lere sahiptir. L1 cache'ler sonraki versiyonlarda 32 kb'a kadar çıkmıştır. L2 cache ise ilk versiyonda 256 kb iken diğer revizyonlarda sırasıyla 512, 1024 ve 2048 kb'lara kadar çıkartılmıştır.

Yüksek güç tüketimi dolayısıyla 4 Ghz bariyeri 3 Ghz'e ulaşılan 2002 yılından beri geçilememiştir. Pentium 4'ten sonra piyasaya sürülmesi planlanan Tejas güç sorununun bir türlü halledilememesi sebebiyle piyasaya çıkamamıştır ve Intel için büyük bir hayal kırıklığına sebep olmuştur. Tek bir çekirdeğe sahip işlemcilerin saat sıklığını arttırarak başarım arttırımı metodunun daha fazla çalışmayacağını fark eden Intel, Pentium 4 ve Tejas'dan aldığı derslerle çift çekirdekli mikromimarisi olan Core üzerine çalışmalarını yoğunlaştırmış; tek ve çok güçlü bir çekirdeğe sahip bir işlemci yerine birden çok daha zayıf çekirdeklerden oluşan işlemci tasarımlarıyla piyasada varolmaya devam etmiştir. 

Bir işlemcide saat sıklığını belirleyen en önemli unsurlar işlemcideki boru hattının derinliği ve işlemci üretiminde kullanılan üretim teknolojisidir. NetBurst, daha önceki İntel işlemcilerle karşılaştırıldığında, eğer üretim teknolojileri aynı olsaydı bile yaklaşık 2.5 kat daha hızlı bir işlemci saatini kullanabilecek boru hattı derinliğine sahiptir. Bir dallanma buyruğu yanlış tahmin edildiği zaman bu buyruğa bağımlı bir buyruk, NetBurst'den önceki P6 mikromimarisinde 10 farklı boru hattı aşamasından geçerek boru hattından ayrılırken NetBurst'de bu sayı yirmidir.




Manchester Okulu

Manchester Okulu, serbest ticareti vurgulayan klasik iktisadi düşünce okullarından birisidir.

Laissez Faire politikasını, serbest girişimi ve rekabeti ekonomik refah ve büyümenin en iyi yolu olarak kabul etmişler, korumacılığa, kamu yardımlarına, zorunlu eğitim ve benzeri önlemlere karşı çıkmışlar, tahıl ithali üzerindeki kısıtlamaların kaldırılmasını savunmuşlardır.İngiltere'dedir.




Panzerkampfwagen IV

Panzerkampfwagen IV,
yaygın olarak bilinen adıyla Panzer IV, Nazi Almanyası tarafından 1930'ların sonlarında geliştirilen ve İkinci Dünya Savaşı sırasında yaygın olarak kullanılan orta sınıf tank. Bu tankın ordudaki envanter tanımı Sd.Kfz. 161 olarak geçmektedir.

Başlangıçta bir piyade destek tankı olarak tasarlanan Panzer IV tankının görevi düşman zırhını delmeye yönelik değildi, bu görevi Panzer III tankları yapmaktaydı. Ancak, savaş öncesi doktrin kusurları belirgin hale geliyor ve demode kuzeni Panzer III gibi Panzer IV'de Sovyet T-34 tanklarına karşı yakın çarpışmalara girebiliyordu. İkinci Dünya Savaşı'nın en çok üretilen ve dağıtılan Alman tankı olan Panzer IV, Sturmgeschütz IV saldırı silahı, Jagdpanzer IV tank destroyeri, Wirbelwind kendinden tahrikli uçaksavar silahı ve Brummbär kendinden tahrikli silah da dahil olmak üzere birçok diğer savaş araçları için temel olarak kullanılmıştır.

Sağlam ve güvenilir olan bu tank Almanya ile ilgili tüm muharebelerde hizmet gördü ve 1936 ile 1945 yılları arasında yapılan 8800'ü aşkın üretim ile birlikte savaş boyunca sürekli üretimi yapılan Alman tankı olma özelliğinide taşıyor. Geliştirmeler ve muhalif tank modellerine karşı sık sık yapılan tasarım değişiklikleri hizmet ömrünü uzatmıştır. Genellikle bu değişiklikler zırh ve top geliştirilmesi üzerine yapılmış ve savaşın son aylarına doğru Almanya'nın kayıplarını önlemek için üretim basitleştirme ve hızlandırma üzerine yoğunlaşılmıştır.

Panzer IV, Alman servisinin yaygın olarak ihraç edilen tankı olmuştur. Finlandiya, İspanya, Romanya ve Bulgaristan gibi ortaklarına 300 civarında tank satılmıştır. Savaş sonrasında Fransa ve İspanya tarafından Suriye'ye satılan düzinelerce Panzer IV tankı 1967'de Altı