i ve SPD’nin, Brüning’in partisi Katolik Merkez ve burjuva demokratlarla birlikte iktidarda olduğu, en büyük tek devlet Prusya’da demokrasinin korunması amaçlanıyordu. İmparatorluk Parlamentosu, başkanlığa bağlı olağanüstü hal sistemine geçildiğinden beri, yasama organı olarak İmparatorluğun meşruti monarşisinde olduğundan daha az söz hakkına sahipti. Parlamentosuzlaştırma seçmenlerin giderek devre dışı bırakılması demekti ve işte bu, parlamento karşıtı sağ ve sol grupların güçlenmesine yol açtı. Bundan en fazla nasyonal sosyalistler yararlandı. Sosyal demokratlar Brüning’i düşürdüklerinden beri Hitler kendi hareketini, “Marksizm’in” gerek bolşevik ve gerekse reformist tüm oyun türlerinin halka uygun tek seçeneği olarak tanıtabilmişti. O, şimdi ikisine de çağrıda bulunabilecek durumdaydı: Bu arada gerçekten başarısız olan parlamenter demokrasiye karşı yaygınlaşmış çekinceli tutuma ve erken otuzlu yıllarda Brüning, Papen ve Schleicher hükûmetlerinin üçünün de politik etkisini kaybettirdiği, Bismarck zamanından beri tasdik edilen ve genel eşit seçim hakkı şeklinde vücut bulan halkın katılım hakkına. Böylelikle Hitler, Almanya’nın eş zamanlı olmayan demokratikleşmesinden; yani, demokratik bir seçim hakkının erken başlatılmasından ve hükûmet sisteminin parlamenter temele geç kavuşmasından en çok faydalanan kişi oldu.

Hitler’in yönetici olduğu dönemde 1919 tarihli Weimar Anayasası teknik olarak II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar yürürlükten kaldırılmadı. Ancak 1933 yılında nasyonal sosyalist hükûmetin düzenlemeleri tipik “demokratik” sistemin mekanizmalarını tahrip etti, o yüzden 1933 yılı Weimar döneminin sonu olarak kabul edilir.





Limasol

Limasol veya Leymosun (Yunanca: "Λεμεσός"), (İngilizce: "Limassol"), Kıbrıs'ta bir kenttir. Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Limasol Bölgesinin merkezidir. Bir liman kenti olmasına rağmen oldukça büyüktür. Adanın 2. büyük kentidir. Turistlerin akın ettiği yerlerden biridir. Nüfusu 168.400'dür.

Adanın en güneyinde olan şehir, adını verdiği körfezin kıyısına kurulmuştur. Şehrin batısında İngilizlerin Ağrotur Üssü bulunmaktadır.

Ünlü şarap festivali her yıl eylül ayının ilk çeyreğinde Limasol'da yapılmaktadır. Bu festival 10 gün sürmekedir. Diğer festivaller: Çiçek Festivali (Mayıs), Shakespeare Geceleri ve Eski Yunan Dram festivalleridir.

Şehir, ayrıca büyük bir hayvanat bahçesine sahiptir.

Kıbrıslı korsanların Akdeniz'de seyreden Türk gemilerini rahatsız etmeleri, Venedikliler'in de buna ilgisiz kalmaları üzerine, Lala Mustafa Paşa'nın komutasındaki bir donanma Kıbrıs'a gönderildi, 1 Temmuz 1570 günü Türk gemileri Limasol limanına girdi. Ertesi gün Limasol'u savunan Leftari Kalesi kendiliğinden teslim oldu ve kent 300 yılı aşkın bir süre Osmanlı yönetiminde kaldı.

1974 öncesi burada hatırı sayılır bir Türk nüfus yerleşimi vardı.

Şehrin önemli spor kulüpleri: AEL, Türk Ocağı Limasol, Apollon, Doğan Türk Birliği ve Aris. Bu kulüplerin ortak kullandığı bir stadyum bulunmaktadır: Tsirio. Stadın kapasitesi 16.000 kişidir.

Şehrin Türk takımları da Türk Ocağı Leymosun (daha sonraları "Türk Ocağı Limasol" olarak değiştirildi) ve Doğan Türk Birliği'dir. 1974 Kıbrıs Harekâtı sonrası KKTC sınırları içindeki Girne şehrine taşınmışlardır. Ayrıca, Limasol ve çevresi, Kıbrıs Rallisi'nde ve Dünya Ralli Şampiyonası'nda geçit yeridir.




Güzelyurt, Kıbrıs

Güzelyurt (Yunanca: Μόρφου Morfou, eski ad: Omorfo), Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Güzelyurt İlçesinde bir kent.

Kıbrıs adasının kuzeybatısında bulunan Güzelyurt turunçgil bahçeleriyle çevrili, adı gibi güzel bir yerleşim birimidir.

Çok verimli toprakları bulunan Güzelyurt'ta portakal, greyfurt, kavun, karpuz, mandalina ile çeşitli sebzeler yetiştirilmektedir. Turunçgillerin bir kısmı ise meyve suyu yapılarak ada genelinde tüketilmekte bir kısmı ise ihraç edilmektedir.

Orta Doğu Teknik Üniversitesi Kuzey Kıbrıs Kampüsü Güzelyurt ilçesi sınırları içerisinde Kalkanlı köyündedir. İlçe sınırları içerisinde yer alan Lefke Avrupa Üniversitesi ise Güzelyurt'a bağlı Lefke kasabasındadır.

"2006" yılı nüfus verilerine göre burada, 31.116 kişi yaşamaktadır.

Soli, Soli Bazilikası, Soli Tiyatrosu, Aziz Mamas Manastırı, Pigades Tapınağı, Toumba Tu Skouru.

Güzelyurt, ülke ekonomisinin hayatî önemi olan turunçgillerin yetiştirildiği ana bölgelerden biridir. Çünkü ülke ihracatının en ciddi kalemini oluşturan Turunçgiller döviz girdisinin % 40'ını sağlamaktadır.

En Derin - Hip Hop şarkıcısı, yazar ve yapımcıdır.

Güzelyurt Belediyesi’nin aşağıdaki şehirlerle kardeş şehir anlaşması vardır:





Dört zamanlı motor

Dört zamanlı motorlar (Dört Fazlı), pistonun bir çevriminin (cycle) 4 aşamada (4-stroke cycle) tamamlandığı motor tipleridir. İçten yanmalı motorlar "(internal combustion engines)" sınıfında yer alırlar.

Motorlarda güç üretimi önce yakıtın içindeki kimyasal enerjinin ısı enerjisine dönüşmesi, sonra da bu ısı enerjisinin pistonu harekete geçirmesiyle gerçekleşir. Bir dört zamanlı motorda bu işlem şu aşamaları izler:

Motorun bir döngüsünü yukarıda anlatılan 4 aşamada tamamlamasından dolayı bu tip motorlara 4 zamanlı motorlar ismi verilir. Hareket halindeki benzinli bir araçta bu döngü dakikada ortalama 3.000-3.500 defa tekrarlanır.

İki zamanlı motorlara göre daha verimli olan 4 zamanlı motorlar günümüzde en çok kullanılan içten yanmalı motor tipidir. Ancak imalat aşamasında iki zamanlı motor daha ucuzdur. Fakat iki zamanlı motorun avantajı sadece bu adımda vardır. Çünkü sonrasında (motor üretilip, kullanılacağı makinada kullanılmaya başlandığında), yine dört zamanlı motor avantajlıdır. Çünkü, üstte de yazdığı üzere dört zamanlı motor daha verimlidir. 
İki zamanlı motorlarda ayrıca: 
İki zamanlı motorların avantajı ise, soğuk havalarda daha kolay marş almalarıdır. Ancak dört zamanlı motorlar için bu durumu eşitlemek kolaydır: çoğu dört zamanlı motor donduğunda, karbüratöre (motor turbo şarjlıysa da interkol üzerinden karbüratöre) eter sıkılır, kolayca marş alır.
Bu sayısız dejavantaja rağmen iki zamanlı motor kullanılan birçok dizel motor vardır. Ancak, iki zamanlı motorun kullanımı için uygun olan yer, küçük benzinli motorlardır (çim biçme makinası gibi).




Deliler

Deliler, Osmanlı kara ordusunda görevli bir askeri birliğin ismidir. Deli adı verilen süvarilerden oluşan bu birlik, savaşlarda üstün cesaret göstermeleri ve farklı giyinme şekilleri sebebiyle bu isimle anılmıştır. Asıl olarak kendilerine kılavuz, rehber manasına gelen delil ismi verilmesine karşın, cesur ve korkusuzca düşmana atılmaları nedeniyle halk arasında deli olarak anılmışlardır. Deli adını almalarının sebebi gönüllü 20-25 yaş arası gençlerden oluşmalarıydı ve savaşlarda ordunun en ön saflarında çarpışmalarıydı.

Yeniçerilerin Pirleri olduğu gibi Delilerin de Pirleri vardı. Yeniçerilerin Piri Ali bin Ebu Talib olmasına rağmen Delilerin Piri Ömer bin Hattab'tır. Çok Cesur oldukları için bu ismi aldılar. Silah olarak eğri pala, kalkan, mızrak ve bozdoğan taşıyan Deliler, başlarına pars ya da benekli sırtlan derisinden yapılmış tüylü bir miğfer giyerlerdi. Kalkanlarını da yine kuş tüyleriyle süsleyen Delilerin giysileri aslan, kaplan ve tilki postundan, şalvarları da ayı ya da kurt derisindendi. Ayaklarına ise "serhatlik" denen sivri burunlu mahmuzlu bir çizme giyerlerdi. Üzerlerine ayı, pars, aslan veya sırtlan postundan kılları dışarıda şalvarlar giyerlerdi. Bayraklarında ""Kaderde ne varsa o gelir başa"" yazılıydı. Sonradan giysilerinde değişiklik yapıldı, 17. yüzyıldan itibaren başlarına bir arşın uzunluğunda siyah kuzu derisinden üstü sarıklı bir kalpak giymeye başladılar.

Çoğunluğu Türk'tür ve Rumeli'de yaşayan halklar arasından seçilmişlerdir. Türkler, Boşnaklar, Hırvatlar, ve diğer Slav halklarından oluşturulan Osmanlı birlikleri, Rumeli beylerbeyi ve serhat beylerinin maiyet askerleri arasında yer alırlar. Bu askerler Serhadkulu isimli askerler arasında yer almışlardır.

16. yüzyılda Deliler Rumeli beylerbeyi, Semendere ve Bosna sancak beylerinin yönetiminde, 17. yüzyılın sonlarından itibaren de Anadolu vezir ve beylerbeylerinin yönetimi altında olmuşlardır. Altmışar kişilik "bayrak" adı verilen ocaklara ayrılmışlar, seferlerde "Delibaşı" adı verilen komutanları tarafından yönetilmişlerdir. 18. yüzyılda bozulmaları sonucu yönetimi altındaki beylerbeyinin görevden alınması sonucu görevlerini kaybetmişlerdir. Bu süreçten sonra köylere saldırmaya başlamışlar, eşkıyalık faaliyetleri sebebiyle 1829'da II. Mahmut tarafından dağıtılmışlardır.

Gözünü budaktan sakınmayan yürekli ve korkusuz kişiler oldukları için efsanevi bir ünleri vardır.

Bir rivayete göre de ıslatılmış mermer üzerine çıplak elle tokat atarak talim ederlerdi. İri yarı adamların ellerinde sadece bir kalkanla ve dahi kimi zaman o bile olmaksızın üzerlerine saldırdığını gören düşman askeri ne olduğunu anlayamadan, mermere meydan okuyan meşhur Osmanlı tokadıyla karşı karşıya gelir, ve bunun nasıl bir şey olduğunu anladığında ya ölü ya da artık savaşamayacak denli sakat bir asker olurdu. Osmanlı tokadı kavramı buradan çıkmıştır.




Halil Gökhan

Halil Gökhan "(d. 1967, Tarsus)" yazar, romancı, çevirmen.

İlk yapıtı 1989’da Varlık Dergisi'nde yayımlandı. Yazı ve çevirileriyle sanat basınında uzun dönem yer aldı. Roman, öykü ve şiir kitapları çevirdi. İlk kitap çevirisi "Enstantaneler" (Alain-Robbe Grillet) 1990’da yayımlandı. İlk romanı "Yedinci" 1999’da çıktı. 2004'te "Konuşan Kadın", 2006'da ise "Yeni Sevgili" ERKEKLER CENNETİNDE SON TANGO romanları çıktı.

Abdi İpekçi, Orhon Murat Arıburnu, Altın Koza, Yaşar Nabi Nayır yarışmalarında; öykü, film hikâyesi ve şiir dallarında ödüller kazandı.

2000 yılında Türkolog Timour Muhidine ile birlikte hazırladıkları "Türk Edebiyatında Paris" adlı kitap, aynı yıl Fransızca da çıktı.

Modern ve çağdaş Fransız şiiri antolojileri hazırladı.

Çeşitli otomobil dergilerinde bir bütün olarak yazdığı denemelerini "Otomobil" adlı kitabında bir araya getirdi.

2000’den bu yana serbest ve bağımsız bir yazar olarak çalışmakta, 2002’den bu yana da "Le Monde diplomatique"’in