yapısındaki kimyasal elementlere yaydığı radyoaktif parçacıklar ile elementlerin çekirdek yapısının değişmesine neden olmaktadır. Bu değişimin sonucu olarak elementler bir başka elemente dönüşmektedir ("Örneğin: insan vücudunda kırmızı kan hücrelerinde bolca bulunan Demir (Fe) elementi Alfa ışımasına maruz kalınca atom numarası 2 değerlik artarak Nikel (Ni) elementine dönüşmektedir.") ve kimyasal özellikleri de değiştiği için hücre yapısı bozulmaktadır.

Zehirler; düşük dozda kullanıldığında tedavi edici madde olsalar da, yüksek dozda kullanıldıkları zaman öldürücü etki yaparlar. Paraselsus (1493 – 1541) ""Tüm maddeler zehirdir, ilacı zehirden ayıran dozudur"" diyerek zehire doz kavramını getirmiştir.

Eski çağlarda zehir genelde avcılıkta, savaşta ve idam cezalarının infazında kullanılıyordu. Romalılar ve Yunanlar zehirleri; hızlı etki eden ve yavaş etki eden ya da bitkisel, kimyasal ve mineral zehirleri olarak sınıflandırmışlardı. Lekeli baldıran (conium maculatum), Su baldıranı, Kurtboğan, Güzelavratotu, Şeytan elması (tatula) gibi bitkiler ve mantarlardan, bunların dışında Akrep, Yılan ve Karakurbağası zehirleri ve antik çağlarda bu amaçla Civa, zincifre, Arsenik de cadı kazanlarında yer almıştı.

Zehirlerin tanınması ve sınıflandırılmasıyla; panzehir yapımı geliştirilmeye başlandı. Bu dönemde Yunanlar ‘Alexipharmacia’ ve ‘Theriac’ adını verdikleri zehre karşı koruyan manasına gelen panzehiri geliştirildi. Romalılar zamanında yapılan ‘Mitridatum’ ise örümcek, yılan, akrep zehirlerine karşı etkiliydi.

Çağın en ünlü zehirlerinden olan Arsenik; 8. yüzyılın sonlarında Arap simyacı Ebu Musa Câbir bin Hayyan tarafından işlenerek beyaz, kokusuz ve tatsız olan arsenik tozu haline getirildi. Bu toz bilinen tüm zehirlerden daha zehirliydi. Türk hekim Ebubekir Razi arseniği civa ile karşılaştırırken “Ötekilerle karşılaştırıldığında arseniğin kesinlikle öldürücü etkisi var ve yan etkilerinden kurtulmak da mümkün değil” diyerek etkisini belirtmişti. O dönemde arseniğin belirtileri kolera gibi başka hastalıkların belirtileriyle karıştırılıyordu. Bu yüzden teşhis edilemiyordu. 1840’lı yıllara kadar hekimler tarafından vücutta teşhis edilememişti. Öldürücü olabilmesi için çeyrek gram kadar doz yeterli oluyordu ve bu miktarı yemeklere, içkilere karıştırmak hiç zor değildi.

O dönemlerde insanlar zehirlerin gerek öldürücü etkilerine, gerekse teşhis edilememesinin cazibesine karşı koyamıyordu. Hekimler zehirlerden ve özellikle arsenikten kesin olarak kurtulmanın hiçbir yolu olmadığına kanaat getirmişti. İnsanlar nefret edilen kocalardan, miras yüzünden ölümü beklenen aile büyüklerinden bu yolla çok kolay kurtulabiliyordu. Bu yüzden hükümdarlar zehir yapımını, ne sebepten olursa olsun kullanımını, satılmasını hatta niyet edilmesi hasebiyle şikayet edilenleri ağır idam cezalarıyla cezalandırıyorlardı. Kadınlar boğuluyor ya da yakılıyor, erkekler aslanların önüne atılıyor ya da çarmıha geriliyordu.

Tarih boyunca yürütülen entrikaların, politik cinayetlerin gizli kahramanları hep zehirler olmuştu. En ünlü anekdotlardan biri ise tarihçi Plinius tarafından anlatılan; Kleopatra ve sevgilisi Marcus Antonius ile ilgili olanıdır. Markus Antonyus, Kleopatra’yı ziyarete gittiğinde yemekleri mutlaka bir hizmetkarına tattırıyordu. Kleopatra ise bunu hakaret addetmişti. Tarihçi, bir gün Kleopatranın tacından bir çiçek çıkardığını ve Marcus Antonyus’a bu çiçekle şarap ikram ettiğini, Marcus Antonyus’u ise şarabı içmekten az önce durdurduğunu anlatır. Kleopatra şarabın yapraklarına zehir sürmüştür ve Marcus Antonyus’a “Seni öldürebilirdim” der. Sonra bir tutukluya şarabı içirerek haklılığını ispat eder.

Zehirleri en başarıyla kullanan başka bir tarihi karakter ise; bir asker ve siyasetçi olan Cesare Borgia’dır. Borgia babasının papalık döneminde kardinallere miras bırakmalarını yasaklamıştı. Doğal yollardan ya da yaşlılık sebebiyle ölmeyen kardinalleri zehirle öldürerek mallarına kilise adına el koyuyordu. Hazine başkanı Jean Baptist Ferrara’yı zehirlettiğinde mezar taşına “Burada Jean Baptist Ferrara yatıyor. Bedenini toprak, parasını Borgia, ruhunu da stiks aldı” diye yazdırtmıştı.

Günümüzde zehirlenmelere cinayet sebebi ile sık rastlanmıyor. Genellikle gıda ve ilaç zehirlenmeleri ya da intihar olaylarında zehirlenme vakalarına rastlanıyor. 1989 yılında Amerika’da kayıtlı 18.954 cinayetin sadece 28 tanesi zehirle işlenmiştir.

Toksik maddeler suyu zehirler.





Zehirlenme

Bir zehrin vücutta emilmesiyle ortaya çıkan belirtileri anlatan genel bir terimdir. Görece küçük miktarlarda kimyasal ya da biyokimyasal etki gösteren zehir, süresi ve ağırlığı değişebilen bir hastalık haline ya da ölüme yol açar.




Zoofili

Zoofili (Yunanca ζῷον "zṓion", "hayvan", ve φιλία "filia", "dostluk"/"sevgi" kelimelerinden), insan ve hayvan arası cinsel eylemi veya böyle eylemlere eğilim göstermeyi tanımlamak için kullanılan bir terim. Zoofiliyi pratik yapanlara "zoofil" denir. Zoofili bir parafili olarak sayılır.

Hayvanlar ile cinsel ilişki bazı ülkelerde yasa dışı olmamasına rağmen hiçbir yerde hoş görülmez. Çoğu ülkede zoofilik eylemler, hayvan istismarı yasaları veya "doğaya aykırı suçlar" ile ilgilenen yasalar doğrultusunda yasak kılınır; buna rağmen birçok zoofil, bu eylemlerin çoğunlukla tacizci olmadıklarını iddia eder.




Edibe Sözen

Prof. Dr. Edibe Sözen, (d. 1 Ocak 1961; Sivas), Türk sosyolog, iletişim bilimci, politikacı

1982 yılında Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Uluslararası İlişkiler bölümünden mezun oldu. 1984 yılında, Sosyal Yapı ve Sosyal Değişme bölümünde yüksek lisansını tamamladı. 1989 yılında yine aynı bölümde "toplumsal yapı, değişme ve toplumsal kimlik" başlıklı teziyle, doktor unvanını aldı. 1991-1993 arasında Wisconsin Üniversitesi Communications Arts (İletişim Sanatları) bölümünde "honorary fellow" statüsüyle "sosyal temsiller teorisi" ve "insan iletişimi" konularında çalıştı. 1994 da uygulamalı sosyoloji doçenti oldu. 1985-2007 arası İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde öğretim üyesi olarak görev yaptı. Özellikle insan hakları ve sivil toplum kavramları ile bu kavramların iletişimle ilişkisi alanlarında çalışmalar yürüttü. Kültürlerarası iletişim, uluslararası iletişim ve kimliklerin inşası alanında çalışmaktadır. Bir dönem Zaman Gazetesi'nde köşe yazarlığı da yaptı. 2006 sonunda medya ve tanıtımdan sorumlu AKP Genel Başkan Yardımcılığı görevine atandı. 2007 genel seçimlerinde AK Parti'den XXIII. Dönem İstanbul milletvekili seçildi ancak 2011 genel seçimlerinde listede yer almamıştır. Hasan Kalyoncu Üniversitesi'nde misafir öğretim üyesi olarak Yeni Medya-Sosyoloji dersi vermektedir. 2014 Türkiye yerel seçimleri Adalet ve Kalkınma Partisi'nden Maltepe Belediye Başkan adayı olmuştur ancak 10 puana yakın bir farkla CHP adayı Ali Kılıç'a kaybetmiştir.






Mario Levi

Mario Levi (d. 1957, İstanbul), Türk edebiyat yazarı ve iletişim eğitmeni.

1957 yılında İstanbul'da doğdu. 1975 yılında Saint Michel Fransız Lisesi'nden, 1980 yılında İstanbul Üniversitesi Fransız ve Roman Filolojisi'nden mezun oldu. İlk öyküsünü 1975 yılında yazdı. 1984 yılından sonra, Hokka dergisi, Şalom, Cumhuriyet Gazetesi, Cumhuriyet Dergi, Stüdyo İmge, Gösteri, Milliyet Sanat ve Argos gibi birçok yayın organında yazılar yazdı.

İlk kitabı "Jacques Brel: Bir Yalnız Adam" 1986 yılında yayınlandı. Bu kitap üniversiteyi bitirme tezinin romanlaştırılmış şeklidir. 1990 yılında yayınlanan ilk öykü kitabı "Bir Şehre Gidememek" otobiyografik özellikler taşır ve yazarın hem aşkları, hem de çocukluk ve ilk gençlik yıllarıyla hesaplaşması gibidir. Kitap o yılın Haldun Taner Öykü Ödülü’nü kazandı. 1991 yılında ikinci kitabı "Madam Floridis Dönmeyebilir" İstanbul’un azınlık çevrelerine ve topluma uyum sağlamakta zorlanan insanlarına yer verir. 1992 yılında daha çok bir “anlatı” olarak görmeyi yeğlediği ilk romanı "En Güzel Aşk Hikayemiz"'i yazdı. 1993'te başladığı "İstanbul Bir Masaldı" adlı kitabını altı yılda bitirerek 1999 yılında yayınladı.Bu kitap da yirmili yıllar ile seksenli yıllar arasında İstanbul’da yaşamış bir Yahudi ailesinin hikâyesidir. Şehrin öteki azınlıklarından kahramanlar bu hikâyede de görünür. Bu eseriyle 2000'de Yunus Nadi Roman Ödülü'nü kazandı. "Lunapark Kapandı" 2005 yılında yayımlandı.

Mario Levi, yazarlığın yanı sıra, Fransızca öğretmenliği, ithalatçılık, gazetecilik, radyo programcılığı, reklam yazarlığı gibi işler de yapmıştır. Ayrıca yazı atölyelerinde, bu yola gönül vermiş insanlara Yazı Yaratımı dersleri de vermektedir.

" Size Pandispanya Yaptım" 2013 yılında yayımlandı.
Son kitabı " Bir Cümlelik Aşklar" Nisan 2016'da yayımlandı.






MediaCat

MediaCat, aylık yayımlanan bir Türkçe pazarlama iletişimi uzmanlık dergisidir.

1993 yılında Kapital Medya tarafından Ankara'da yayımlanmaya başladı. Merkezi 2001 yılında İstanbul'a taşındı. MediaCat markası altında pazarlama ve iletişimle ilgili yerli ve yabancı kitaplar da yayımlanmaktadır. Dergide, reklam, halkla ilişkiler, pazarlama, medya alanlarında Türkiye ve dünya gündeminden haber, makale, yorum, araştırma ve yazı dizileri yer almaktadır. Ayrıca dergi bünyesinde 2002 yılından beri çeşitli sektörel eğitimler, konferans ve forumlar düzenlenmektedir.





Marketing Türkiye

Marketing Türkiye, Aylık yayımlanan Türkçe bir pazarlama uzmanlık dergisidir.

1991 yılında reklamcı Attila Öğüt öncülüğünde yayın hayatına başladı. 2001 yılında derginin yayımına son verildi. 2002'de Rota Yayıncılık derginin isim hakkını satın alarak yeniden yayımlamaya başladı. Dergide Türk ve dünya pazarlama sektöründen çeşitli haberler, yorum ve makaleler yer almaktadır. Ayrıca derginin yayın grubu olan Rota tarafından danışmanlık ve eğitim şirketi MMI Türkiye 2006'da kurulmuştur.





Tokugawa Ieyasu

Tokugawa İeyasu (徳川家康; d. 31 Ocak 1543 Okazaki Mikawa - ö. 22 Mayıs 1616 Suruga; (hükümdarlığı 1603-1605) ortaçağ Japonya'sının en önemli shōgunlarından (askeri hükümdar) biri. Matsudaira Hirotada'nın oğlu.

İmagawa Yoişimoto'nun emrindeyken Oda Nobunaga ile iş birliği yaptı. So