li bir gruba dahil değildir. Boynuzlugiller familyası içerisinde birçok uzun boynuzlu, zarif yapılı, tropik türler, akrabalıkları dikkate alınmadan antilop olarak adlandırılır.

Wilson'un "Mammal Species of the World" (1993) başlıklı kitabında, Ceylan antilobu ilk kez keçicikler grubundan çıkarılıp Peleinae adlı ayrı bir alt familyaya konulmuştur. Bu tür Zoologların görüşüne göre boynuzlugillerin yaşayan en ilkel türüdür. Ayrıca bu kitapta Çiru ve Sayga keçimsilere değil ceylanımsılara ait olarak gösterilmiştir.

Diğer bir sınıflandırma deneyimi Gentry'nin "The subfamilies and tribes of the family Bovidae" (1992) başlıklı kitabında yapılmıştır. Gentry kladistik analizlerinden ve 112 türün iskelet özelliklerini araştırdıktan sonra Duiker ve sığırların farklılıklarına rağmen yakın akraba olduklarını ve birlikte Bovinae alt familyasına yerleştirilmeleri gerektiği sonucuna varmıştır. Ayrıca impala'yı sığır antilopları'na, ceylan antilobu ile saygayıda ceylanımsılara eklemişdir.

Boynuzlugillerin kladogramı şu şekilde yapılır:

Yukarıda da açıklandığı gibi birden fazla sınıflandırma yöntemi vardır. Bu kladogram da bu farklı görüşlerin arasından yalnızca birini göstermektedir.




Tabiin

Tâbiîn (Arapça: ; "tâbiûn / tâbi olanlar"), bir İslâm dinî terimi. Sahabeleri görmüş olan Müslümanlara verilen isim. İslâm dininde tabiin, sahabeleri gören kişilere verilen addır. Tabiinleri görmüş Müslümanlara Tebeut tabiin denir.

Tâbiînlerden ilk olarak Hicrî 30 yılında Zeyd bin Mamar bin Zeyd, en son da H.S. 180 yılında Halef bin Halife ölmüştür. Çoğu tabiin, Sahabe'den kalan İslâmî âdetleri sonraki Müslümanlara iletmeyi görev bilirlerdi.




Serdar Akar

Serdar Akar (d. 1964, Ankara); Türk sinema yönetmeni ve senaristi.

1987'de Mimar Sinan Üniversitesi Sinema-TV Bölümü'ne girdi ve 2000 yılında okulu bitirdi.

1989 yılında daha öğrenciyken Mahinur Ergun'un yönettiği Med-Cezir Manzaraları adlı filmle yönetmen yardımcısı olarak profesyonelliğe adım attı.

Kariyeri boyunca Orhan Oğuz, Tunca Yönder, Kadir Sözen, Mustafa Altıoklar ve Erden Kıral'a asistanlık yaptı.

1994 - 1997 yılları arasında pek çok TV dizisinin yönetmenliğini üstlenen ve ilk kısa filmi Tanabata Matsuri'yi de çeken Akar, 1998 yılında birbirine geçmiş çapraz senaryoya sahip iki film Gemide ve Laleli'de Bir Azize filmlerinin senaryosunu yazdı. Gemide'nin yönetmenliğini yaptı.

2000 yılında çocukluğunu ve gençliğini geçirdiği kasabanın ve ailesinin hikâyesini anlattığı Dar Alanda Kısa Paslaşmalar adlı filmi yazıp yönetti.
2001 yılında Maruf'u yaptı. Bu filmden sonra dedesinin sinemasına atfen isimlendirdiği ve kuruculuğunu yaptığı "Yeni Sinemacılar"ı bıraktı. Ardından dizi yönetmenliğine yoğunlaştı.

2005'te ilk kez bir başkasına ait uzun metraj bir senaryonun yönetmenliğini yaparak Kurtlar Vadisi Irak'ı çekti.

2006 kendi firmasını olan Filmakar'ı kurarak vizyona girdiği yıl çok tartışılan Barda filmini yaptı.

2007 yılında Tarkan Karlıdağ ile ortak kurduğu Adam Film ile Elveda Rumeli dizisine başladı. Ayrıca aynı yılın Kasım ayında Adam Film bünyesi altında Tiyatroadam kuruldu. "Albay Kuş" adlı oyun Akar'ın süpervizörlüğünde sahneye kondu.

2009 yılında Beren Saat ve Erkan Petekkaya'nın başrollerini paylaştığı Gecenin Kanatları isimli filmi vizyona girdi.

Ayrıca 2010-2011 yılları arasında Behzat Ç. Bir Ankara Polisiyesi isimli dizinin yanı sıra, aynı dizinin Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm ve Behzat Ç. Ankara Yanıyor isimli filmlerini de yönetti.

Son yıllarda İnadına Yaşamak, Cinayet gibi dizilerde yönetmen koltuğunda yer alan Akar, 2013'te Kemal Uzun ile birlikte filminin başına geçti. 2017 yılında Payitaht Abdülhamid dizisine başlamıştır.

Serdar Akar, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sinema Televizyon Bölümü'nde öğretim görevlisi olarak atölye dersi vermektedir.











Lefkoşa




Çuvaşlar

Çuvaşlar (Çăvaşsem), Orta İdil bölgesinde özerk Çuvaşistan Cumhuriyeti'nde yaşamakta olan, Çuvaşça konuşan yaklaşık 2 milyon nüfuslu bir Türk halkıdır. Ortodoks Hristiyan olan iki Türk halkından (diğeri Gagavuzlar) biridir.

"Çuvaş" etnoniminin kökeni ve anlamı üzerine kabul edilmiş evrensel bir karar yoktur.

Bir varsayıma göre "Çuvaş", "Suvar" sözcüğünün Şaz Türkçesinden Lir Türkçesine dönüşmüş şeklidir. Bir diğer teori ise Türk dillerinde ortak kullanımı olan ""yavaş"" sözcüğünden geldiği yönündedir. Gerard Clauson'a göre ise etnonim, bir dizi ses değişikliği ile Tabgaç sözcüğünden evrilmiş olabilir.

Çuvaşların milat yıllarında Orta Asya'dan Doğu Avrupa'ya göç eden Hunlar, Hazarlar, Peçenekler, Bulgarlar gibi Türk toplulukları arasında yer aldıkları bilinmektedir. Bugün Ön Bulgarlar'ın konuştuğu Ogur Türkçesi'ni (Batı Türkçesi ya da(Batı Hunca)) konuşan tek halk olan Çuvaşların kökeninin Ön Bulgarlar dağıldıktan sonra bugünkü İdil bölgesine yerleşen İdil Bulgarları'ndan geldiği düşünülmektedir. 2-4. yüzyıllardan başlayarak bölgeye yerleşen çok sayıda Türk topluluğu ile birlikte bazı yerli Fin-Ugor halklarının da Türkleşip Çuvaşların etnik kökeninde yer aldıkları düşünülüyor.

1237 yılında İdil Bulgar devleti Moğol-Türk ordusu tarafından yıkılmıştır. Daha sonra aynı bölgede kurulan Altın Ordu devletinin sınırları bugünkü Çuvaşistan topraklarını kaplıyordu. 14. yüzyılda Altın Ordu devleti parçalanmaya başlamış, 15. yüzyıl sıralarında ise Kazan Hanlığı bugünkü Çuvaşistan topraklarını içine alıyordu. Daha sonra Kazan Hanlığı Rus çarı Korkunç İvan tarafından 1552'de yıkılmıştır. Çuvaş adına da ilk defa 15. yüzyılın ilk çeyreğinde, Rus kaynaklarında rastlanmaktadır.

Bu tarihten sonra ellerindeki bütün topraklarını yitiren ve Ruslara haraç ödemek zorunda kalan yoksul Çuvaş köylüleri, daha önce uğraşmakta oldukları çiftçiliklerini bırakıp işçilik ve taşımacılık yapmaya başlamışlardır. İş arayan Çuvaşların bir bölümü de Türkiye'ye göç etmiştir. 1650 yılında Moskova ve Çuvaşistan birleşmiş, Çuvaşistan toprakları 17. yüzyılda Simbirsk ve Kazan eyaletleri arasında paylaşılmıştır.

9. yüzyılla birlikte ve daha sonra Altın Ordu devleti sıralarında çoğu müslüman olan Çuvaşlar, Rus egemenliği altına girdikten sonra hızla hristiyanlaşmışlardır. Tatarların tersine Çuvaşların çoğu vaftiz olmuştur. Ruslar bu bölgede misyonerlik amacı ile İncil'i Çuvaşça'ya çevirmeye çalışmış, misyonerlere Çuvaşça gramer eğitimi vermek amacıyla 1769'da ilk Çuvaşça gramer hazırlanmıştır. Kazan Üniversitesi "Doğu dilleri fakültesi" dil alanındaki çalışmalara öncülük yapmış, 1836'da V. P. Vishnevskiy'in gramer ve sözlüğü yayımlanmıştır.

20. yüzyılın başlarında bugünkü Çuvaşistan bölgesinde hükümet karşıtı gelişmelerin yaşanması ile birlikte 1917'nin Mart ayında Şupaşkar'da bir Sovyet gücü oluşturulup 1918 yılının Mayıs ayında bütün Çuvaşistana yayıldı. Karşıt görüşler sivil savaş boyunca bu bölgede sürekli çatışma halindeydi ve sonunda Bolşevikler kontrolü kazandı. Bunun sonucunda 24 Haziran 1920 yılında Sovyetler Birliği içerisinde Çuvaş Özerk Bölgesi oluşturuldu. 1925'te de adı "Çuvaş Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti"'ne (Çuvaş ASSR) dönüştürüldü. 1990'dan sonra Sovyetler birliğinin dağılmasının ardına Rusya içerisinde "Çuvaş Cumhuriyeti" adını aldı.





Osmanlı sadrazamları listesi

üzere toplam 228 sadrazam görev aldı.

Osmanlı Devleti'nde sadrazamlık yapmış kişilerin isimleri Osmanlı tarihi dönemlerine göre şu listelerde bulunmaktadır:





Abhazlar

Abhazlar (Abhazca: Аҧсуа, "Apsva" veya "Apsua"; Abhazya’da yaşayan Güney Kafkas halkı. Gürcistan dışında en büyük Abhaz nüfusu Türkiye’dedir. Türkiye’deki Abhazların ataları 19. yüzyılda diğer Çerkes boylarıyla birlikte Ruslar tarafından sürgün edilmiştir. Ayrıca Rusya, Kazakistan ve Ukrayna’da da Abhaz nüfusu vardır. Kuzey Kafkasya’da yaşayan Abazalar ile Abhazların aynı kökenli olduğu kabul edilir.

Rusya ve Rusçadaki kullanımı birbirine yakın iki formda görülen ISO 639 kodu abk (Abhazca аҧсуа бызшǝа) ve abq (Abazaca абаза бызшва) olan ve ikisi birlikte Kuzeybatı Kafkas dilleri ailesinin Abhaz-Abaza dilleri grubunu oluşturan dilleri konuşan halklar için Türkiye'de ayırt etmeksizin yalnızca Abaza adı kullanılır. Yani Abhaz (Абхаз) ve Abazin (Абазин) Abazaların iki grubuna Rusçada verilen adlardır. Abhazya’daki Abazalar “Abhaz”, Rusya’ya bağlı Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti’nde yasayan Abazalar “Abazin” olarak adlandırılır. Rusça aracılığıyla geçtiği Batı dillerinde de genellikle böyle kullanılır. Türkçede ise yüzyıllardır var olan “Abaza” adı böyle bir ayrım içermez. O yüzden Abaza etnik kimliğinin alt kimlikleri olarak "Apsuva" (Rusların "Abhaz" dedikleri) ve "Asuva" (Rusların "Abazin" dedikleri) kullanımı da görülür. Rusçada "Abhaz" denen Abazalar (Apsuvalar) Türkiye'nin iç-batı bölgelerinde (İzmit, Adapazarı, Düzce, Bolu, Bursa-İnegöl, Kütahya, Bilecik ve Eskişehir) yoğunlaşmışken, Rusçada "Abazin" denen Abazalar (Asuvalar) ise iç-doğu bölgelerinde (Bilecik, Eskişehir, Samsun, Amasya, Tokat, Yozgat, Zonguldak, Bartın, Sivas, Kayseri, Adana) yerleşmişlerdir.

Abhazlar 780 li yıllardan sonra Abhaz Kralı yeğenini Gürcü Kralı oğlu ile evlendirmesinden sonra Abhaz ve Gürcü Krallıkları birleşmiş daha sonra Gürcü Krallığına dönüşmüştür.1570 yılında iç işlerinde serbest olmak kaydı ile Osmanlı Devletine bağlanmış daha sonra 1830 yıllarında Rus Çarı nın bölgeye ajanlar göndererek istila hazırlıkları başlatılan Abhazya da Halk Osmanlı ve Rus yanlısı olmak üzere ikiye bölünmüştür.1864 yılında Rus işgali ile özellikle bugünkü Soçi bölgesinde yaşayan Abhaz lar çok büyük kayıplar vermiş ve Osmanlı topraklarına göç etmek zorunda kalmışlardır. 
Abhazya, 1917 Devrimi'nden sonra, kendisi de bir Gürcü olan Stalinin türlü zorbalıklarıyla Demokratik Gürcistan Cumhuriyeti’ne dahil edildi. 1921’de Gürcistan’a Kızıl Ordu’nun girmesinin ardından Abhazya, Gürcistan SSC içinde ayrı bir Abhazya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti idi. Statüsü 1931 yılında Gürcistan SSC içinde özerk cumhuriyete indirildi. Sovyetler Birliği döneminde, tarım ve turizmin gelişmesine bağlı olarak Abhazya’daki Ermeni, Rus ve Gürcü nüfusu iyice arttı. Abhazca okullar nere