ı. Öğretmenlikle ilgili anılarını "Benim Küçük Dostlarım" adlı kitabında topladı.

Halide Nusret, "Küller" adlı ilk romanını 19 yaşında iken kaleme almıştı. "Milli Mecmua", "Türk Kadını", "Kadınlar Dünyası", "Aydabir", "Salon Mecmuası", "Çınaraltı", "Çağrı", "Hilâl", "Defne", "Hisar", "Ayşe", "Töre", "Türk Edebiyatı" dergilerinde ve "Vakit", "Zafer", "Kudret," "Haber", "Yeni İstanbul", "Sabah", "Hürriyet" gazetelerinde yazılar yayımladı. 1923'te yayımladığı "Hanım Mektupları" adlı eseri ile edebiyat dünyasında ilgi uyandırdı.

Şiir yazmaya mütareke yıllarında başladı. Kurtuluş Savaşı'nın etkisi ve heyacanıyla millî edebiyat akımına katıldı. Millî duygularla kaleme aldığı “Git Bahar" adlı şiiri tanınmasını sağladı. Millî edebiyat akımı içinde değerlendirilen şiirlerinde hececi anlayışa bağlı kaldı. Ünlü şair Yahya Kemal'in şiirlerini ezberlediği ender şairlerden birisi olarak bilinir.

Halide Nusret'in sahnelenmemiş ancak basılmış piyesleri de vardır. Bazılarının adları şunlardır: "Hatırsaymaz Kaymakam", "Peçe ve Kafes", "Rüzgârdaki Yaprak", "Suçlu Kim?", "Asıl Aşk", "Ali Ustanın Torunları", "Gecekondu Gülleri".

Halide Nusret, genç yaşlarından itibaren sosyal kuruluşlarda ve hayır cemiyetlerinde çalıştı. Türk Kadınlar Birliği, Türk Ocakları, Halkevleri, Muallimler Birliği, Yardım Sevenler Derneği, , Söroptomistler, Çocuk Haklarını Müdafaa Cemiyeti ve Çocuk Esirgeme Kurumu(Himaye-i Etfal Cemiyeti) yönetim kurullarında uzun yıllar hizmet verdi. 1959'da Türk Anneler Derneği'ni kuruluşuna öncülük etti. Türk Dil Kurumu'nun da kurucu üyelerindendi.

1975 yılı Birleşmiş Milletler tarafından “kadın yılı” olarak ilan edildiğinde “Kadının Sosyal Hayatını İnceleme ve Araştırma Derneği” tarafından düzenlenen sergi ve toplantıda Halide Nusret’e “Ümmü'l-Muharrirat” (kadın yazarların annesi) unvanı verildi. 1983 yılında ise Basın Yayın Genel Müdürlüğü ile Türk Basın Birliği tarafından “Basın Mesleği’nde 50 Yıl Şerefli Hizmet” belgesiyle plaket verildi.

Halide Nusret Zorlutuna, 10 Haziran 1984 günü İstanbul'da hayatını kaybetti.








Stefanos Yerasimos

Stefanos Yerasimos (1942, İstanbul - 20 Temmuz 2005, Paris), Rum asıllı Türk ve Fransız tarihçi.

İstanbul'da 1942 yılında doğan Yerasimos, 1966 yılında Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nin Yüksek Mimarlık Bölümü'nden mezun oldu. “Paris Institut d'Urbanisme de l'Universite”den şehircilik diploması alan Yerasimos, 1973 yılında Sorbonne Üniversitesi'nde ”Azgelişmişlik Sürecinde Türkiye” konulu doktora tezi verdi. Yerasimos, 1986 yılında ise “Osmanlı İmparatorluğu'nda Gezginler” konulu ikinci bir doktora tezi yazdı. Paris Üniversitesi'nin Şehircilik Bölümü'ne 1972 yılında öğretim görevlisi olarak giren Yerasimos, 1989 yılında aynı üniversiteden profesör unvanı aldı. Fransa'da Yves Lacoste'un davetiyle jeopolitik ve coğrafya üzerine yayın yapan Herodote dergisinin yayın kuruluna katıldı. Türkiye'de 1994-1999 yılları arasında İstanbul'daki Fransız Anadolu Araştırmaları Enstitüsü'nün yöneticiliğini yaptığı gibi Tarih Vakfı'nın kuruluş ve gelişim aşamasına da katkıda bulunmuştur.

Coğrafyacı Yves Lacoste'a göre, Yerasimos kişiliğinde, jeopolitik alanında karşılıklı ya da çok taraflı anlaşmazlıkların neden olduğu güncel trajik sorunları açıklarken ciddi ve ihtiyatlı bir tutuma sahipti ve bunun nedeni Yerasimos'un kendi deyimiyle "imparatorluklar başkenti İstanbul"'un Rum ailelerinden birinden gelmiş olmakla kazandığı dünya görüşü ve kimlikti.

Stefanos Yerasimos, yakalandığı kanser hastalığına 20 Temmuz 2005'de Paris'te yenik düştü. Ayrılışının ardından Türkiye'de halen çeşitli yayın ve etkinliklerle anılmaktadır.

Orhan Siller Tarih Vakfı'nın kuruluş ve gelişme aşamasında Yerasimos'un katkılarına dair anılarını Toplumsal Tarih'in Aralık 2015'teki yayında bir yazı ile paylaşmıştır.""(Tarih vakfı) Yönetim Kurulu toplantılarına genellikle elinde bir gazete ile gelir, bize toplantı ayrıntılarına aldırmıyormuş izlenimi vererek - bu nedenle benim zaman zaman serzenişte bulunmama neden olarak- ara ara gazetesine göz atar, yine de arada yaptığı müdahelelerle toplantıyı en dikkatle izleyen, somut çözümler öneren kişilerden biri olduğunu ortaya koyardı. En zor zamanlarda en güler yüzlü ve iyimser, çevresine moral veren, buna karşı en sevinçli dönemlerimizde alabildiğine eleştirel ve ayrıntıcı idi. İlk bakışta asosyal ve asık suratlı bir kişi izlenmini verir, ancak ilkeliliği, tevazu içindeki davranışları, istikrarlılığı ve özverisi ile bu izlenimi hemen silerdi.""(...)""(Tarih vakfının) Bu ilk döneminde, gerek Habitat Zirvesi ya da Cumhuriyet’in 75. Yılı kapsamındaki büyük ölçekli çalışmalarda olsun, gerekse daha küçük çaplı, ders kitaplarında insan hakları, STK sempozyumları, arşivciliğin geliştirilmesi, yerel ve sözlü tarihçilik, kültürel mirasın korunması alanlarındaki girişimlerde olsun, Vakıf yönetiminde, üç unsuru, örgütçülüğü, kararlılığı ve diplomatik ustalığı birleştiren bir yönetim kapasitesine gereksinim duyuluyordu. Bir yandan hümanist, evrenselci tarihçilik anlayışının en üst akademik kaliteyi koruyarak somut ürünlere dönüştürülmesine ihtiyaç vardı. Öte yandan, tarih eğitiminin iyileştirilmesi, GAP bölgesinde kültürel mirasın korunması, taş plakların yeniden hatırlanması, daha sonra bir moda haline gelecek “İstanbul’da Müziğin Renkleri”nin Aya İrini’de bir konserle sunulması… gibi onlarca alanda, geniş kitlelerin tarih kavrayışına katkıda bulunulması gerekiyordu. Üstelik, bütün bunların, 1990’ların dost olmaktan uzak bir politik ve kültürel atmosferinde ve Tarih Vakfı’nın - hayli geniş bir mesleki ve politik yelpazeye sahip, bu dönemde bile sayıları 400-500’ü bulan- mütevellilerinin ana kitlesinden kopmadan, ancak onların ortalamasının önyargı, endişe ve korkularına teslim olmadan yapılması gerekiyordu. ""Keskin, belli bir tarihçilik anlayışını izole edecek tutumlardan kaçınılması, cesaret ve kararlılıkla bilim özgürlüğünün ve demokrasinin sınırlarının zorlanması, düzenle bütünleşmeden bazı kurumlarıyla işbirliği yapılması zorunlu idi. Stefan 5 yıl boyunca bu soğukkanlı, yorucu çabanın mimarlarından biri oldu. Böyle bir rolü oynarken, usta bir bilim insanı olmanın ötesinde, soğukkanlı, kararlı bir örgütçü ve iletişimci sıfatıyla gündeme gelen birçok soruna çözümler bulunmasına yardımcı bir kişi oldu. O, bireysel entelektüel çalışmaların ağırlık taşıdığı meslek dallarında -bu arada tarihçiler arasında- hayli yaygın olan kendini beğenmişlikten tümüyle uzak, ama kendine ve arkadaşlarına güvenerek, saman alevleri peşinde olmayan bir süreklilik aranışı ve dayanışmayla, ortak bir çabayı tevazu ile omuzlayarak, görevini yürüttü.""

Stefanos Yerasimos'un çok sayıda Fransızca ve Türkçe araştırma ve makaleleri bulunmaktadır.

Türkçe





Bilgisayar kasası

Bilgisayar kasası, içine yerleştirilecek olan bilgisayar bileşenlerini dışarıdan gelebilecek fiziksel darbelere karşı korur, elektriksel olarak yalıtır, sahip olduğu fanlarla içerideki sıcak havayı dışarı atar. İçinde 1 tane anakart takma tepsisi, güç kaynağı yuvası, sabit disk ve CD-ROM sürücü gibi aygıtların yerleştirilebildiği 5,25 ve 3,5 inçlik yuvalar, arka tarafında soket boşlukları vardır.

1 tane yeniden başlatma, 1 açma düğmesi ve 1 tane de kilit düğmesine sahip olabilir. Yatay ve dikey yerleştirilebilenleri, alüminyum veya çelikten yapılanları, birkaç farklı boyda olanları vardır.Bilgisayar kasası bilgisayarın aynı zamanda sistem birimidir.




Stephen Appiah

Stephen Appiah (d. 24 Aralık 1980; Akra), Ganalı eski futbolcudur.

Futbola Gana takımlarından "Hearts of Oak" kulübünde başlamıştır. Daha sonra Fatih Terim tarafından Galatasaray'ın alt yapısına transfer olmuştur. Tamer Güney'in verdiği rapor sonucu gönderilmiştir. 1999 yılında İtalya'nın Udinese takımına transfer olmuştur. 3 sezon oynadıktan sonra 2000-2001 sezonunda Parma'ya geçmiştir. 2 sezon ardından 1 yıllığına Brescia'ya kiralanmıştır. 1 yıl oynayıp sezon başında ise İtalyan kulübü Juventus'a transfer olmuştur. 2 sezon Juventus'ta oynadıktan sonra Appiah takımdan ayrılmış ve 2005-2006 sezonunda Fenerbahçe'ye 8 Milyon Euro bonservis bedeli karşılığında transfer olmuştur. 1 yılı opsiyonlu 5 yıllık şözleşme imzalamıştır.

Gana millî takımının kaptanlığını yapmıştır. 2006 FIFA Dünya Kupası'nda takımının 2. tura çıkmasında başrolü oynamıştır.

Fenerbahçe'nin "100. yılında" şampiyon olduğu kadrodaki en önemli oyuncularından biri olmuştur. Damarlarındaki sorun nedeniyle 2006-2007 sezonunun bitişiyle ameliyat olmuş uzun bir süre sahalardan uzak kalmıştır. 2007-2008 sezonun ortalarına doğru sahalara geri dönmüş ancak çok geçmeden tekrar sakatlanmıştır. Sakat olduğu dönemlerde yönetimin ilgisizliğinden şikayet eden Appiah, tedavi sürecinde kulüp doktorlarının yanlış teşhis koyduğunu ve bu sebeple sakatlığı atlatamadığını ifade etmiştir. Fenerbahçe Appiah'ı İstanbul'da tedavi edebilmek için ikna etmeye çalışmış ancak Appiah Türkiye'ye geri dönmek istemediğini belirtince Fenerbahçe FIFA'ya başvurmuştur. Fenerbahçe'nin başvurusu ile yabancı kontenjanında yer açabilmek için 15 Ocak 2008 tarihinde lisansı dondurulmuştur. FIFA 2008 yılının Haziran ayında kararını açıklamış ve Appiah'ın Fenerbahçe'yle olan sözleşmesini feshetmiştir. Ocak 2009'da FIFA İhtilaf Çözüm Komitesi Appiah'ın Fenerbahçe'ye 2.2 Milyon Euro tazminat bedeli ödemesine karar vermiştir.

Appiah 2009-2010 sezonunun ortalarına doğru Bologna ile anlaşmıştır. 2010-2011 sezonunda Serie A ekiplerinden Cesena formasını giydikten sonra İtalyan kulübü ile sözleşmesi sona eren Stephen Appiah, Sırbistan'ın Sırbistan Süper Ligi 2010-11 sezonu 3.'sü Vojvodina takımına 3 yıllık imza attı.

1 Ağustos 2014'te futbol hayatını noktalamaya karar vermiştir.

1996 yılından beri millî takım formasını giymektedir. 2006 yılında ilk defa katıldığı Dünya Kupası'nda Gana'nın kaptanı ve 10 numarası olarak kadroda yer almıştır. Gana ilk iki maçında İtalya'ya 2-0 yenilmiş Çek Cumhuriyeti'ni aynı skorla mağlup etmiştir. Gana'nın gruptan çıkabilmesi için, E Grubu'ndaki son maçında mutlaka 3 puan alması, yani Amerika'yı yenmesi gerekmektedir.