t kapaması, et çevirmesi ve keşkek yöre yemeklerindendir.

Attuda antik kenti yakınlarında kurulmuştur. Attuda (Hisarköy) Lidya kenti olduğu sanılmaktadır. Şu anda şehir sit alanı olarak kabul edilmiştir. Bekirler köyü kuzeydoğusundaki Boludüzü mevkiinde Trapezopolis antik kenti kurulmuştur.

Babadağ´a bağlı toplam 9 köy vardır.





Baklan

Baklan, Denizli'nin bir ilçesi.

Baklan'ın kurucusu Abdi Bey'dir. Abdi Bey'in kökleri Horasandaki Kayı Boyu beylerinden Apobay veya Apabay ismindeki Kayı beyine dayanır. Bu boy Horasan'dan yola çıkmış ve Bağdat üzerinden daha sonra Konya havalisine gelmiştir. Konya'dan sonra da bir kısmı, Bursa yöresine yerleşen Osmanlı'nın kurucusu Kayı aşiretidir. Abdi bey ise Afyonkarahisar üzerinden Denizli-Baklan'a yerleşen aşireti temsil eder.

Baklan'ın tarihi Türkler açısından Türkler'in Denizli'ye yerleşmesiyle başlar denilebilir. Baklanlı Hüsamettin Dede Çal, Baklan bölgesi Alaşehire kadar olan bölge ile Denizli havalisinin Fethedilmesi Hüsamettin Dede komutasında olmuştur. Hüsamettin Gazi Bey, Selçuklu akıncı komutanıdır ve Haçlılara karşı mücadele vermiştir. Asikaraağaç (Acıpayam) isyanını bastırmıştır. Hüsamettin Dede, Anadolunun Türklerin hakimiyetine girmesini sağlayan Miryokefolon (1176) savaşına katılmış ve bu savaşta yaralanmıştır.

İlçe içinde Hüsamettin Dede türbesi vardır. Hüsamettin dede Türbesi eski mezarlığın girişindedir. Türbesinin Selçuklu mimari özellikleri taşıdığı görülmektedir.

Baklan ovası sulaması projesi Harran ovası sulama projesinden sonra 2. büyük projedir.
sulak ve tahıl tarımı yapılmaktadır büyük ve küçük baş hayvancılık görülür.

Baklan'a ulaşım olarak Denizli-Ankara yolu istikametinden gidilir. Kaklık kavşağından Çivril Uşak istikametine dönüldükten sonra Baklan yol ayrımından 11 km sonra Baklan'a ulaşılır.

Baklan'a bağlı 14 mahalle vardır:





Bekilli

Bekilli, Denizli'nin bir ilçesi. Üzümü, şarabı ve pekmezi ile meşhurdur. Her yıl şarap festivali düzenlenir. Dionysos antik kenti buradadır.

Bekilli'de ilk yerleşmenin ne zaman olduğu tam bilinmemekle birlikte 1211 ile 1243 yılları arasında yerleşmelerin olduğuna dair kuvvetli işaretler bulunmaktadır.

Anadolu tarihine bakıldığında, Bekilli ve çevresinde sırasıyla Hititler, Frigyalılar, Lidyalılar, Romalılar, Bizanslılar, Selçuklular ve Osmanlıların hâkimiyet kurdukları görülür.

Kurtuluş Savaşı sırasında ilçenin bir bölümü Yunanlarca işgal edilmişse de Büyük Taarruz ile birlikte 31 Ağustos gecesi bölgeden çekilerek Uşak'a doğru gerilemiştir.

İlçe Osmanlılar zamanında ilk zamanlar Afyonkarahisar Sancağı'na bağlı bir köy iken, 1884 yılında İzmir iline; daha sonra da Denizli'ye bağlanmıştır. 1910 yılında bucak olarak uzun süre Çal ilçesine bağlı kalmış, 1987 tarihinde çıkartılan 3392 sayılı kanun ile de ilçe statüsüne kavuşmuştur.

Bekilli'ye bağlı 15 mahalle vardır.





Beyağaç

Beyağaç Denizli ilinin bir ilçesidir.

Beyağaç, merkezi nüfusu: 2.900'dür. Oldukça yeşil ve serin bir mevkide yer alır. Ayrıca kartal gölü ve serin yaylaları da oldukça ilgi çekici yerlerdendir. Büyük Menderese dökülen ayrıca kemer barajına yasam kaynağı olan Akçay buradadır.

Ayrıca Sandras Dağı'nın tüm ihtişamıyla olan güzelliği temiz,oksijen dolu havasıyla Beyağaç tam bir cennettir. Anıt ağaçları kamp yerleri ile ünlü şirin bir ilçedir.

İlçede ekonomik kamp yerleri ve servislerle fazla para harcamadan yapılan Türkiye'nin gidilmemiş kamp yerlerinden biridir. Sandras Dağı, Akçay, Anıt Ağaçlar, Kamp alanları, Kartal Gölü gibi gezip görülebilecek turistik açıdan önemli doğal zenginlikleri vardır.
Beyağaç´ta gelir kaynakları tütün hayvancılıktır. İklimi yumuşaktır, yılda 2-3 defa kar yağar ve yaklaşık yılda 15 gün kar toprakta kalır.

İlçe 1966 yılında "Eskere" ve "Sarıyer" köylerinin birleşmesiyle "Beyağaç Köyü" adını almış daha sonra koşulları yeterli bulunarak 1972 yılında "Belediye" olarak teşkilatlanmıştır. 1991 yılında ise bağlı bulunduğu Kale ilçesinden ayrılarak fiilen ilçe olmuştur. Zengin krom madeni yatakları ve orman varlığı ile doğal güzellikleri dikkat çekicidir.

Beyağaç'a bağlı toplam 8 köy vardır.





Bozkurt, Denizli

Bozkurt, Denizli ilinin doğusunda yer alan ilçe. Denizli’ye uzaklığı 52 kilometredir.

Doğusunda Denizli iline bağlı Çardak ilçesi, batısında Honaz ilçesi, güneyinde Acıpayam ilçesi, kuzeyinde Baklan ve Çal ilçeleri ile kuzey doğusunda Afyon iline bağlı Dazkırı ilçesi ile komşudur. Denizden yüksekliği 866.8 metredir.

Topraklarının büyük bir bölümü Hambat Ovası içindedir. Yüzölçümü 400 km²’dir. İlçede Akdeniz ile İç Ege iklimi arasına bir geçiş iklimi görülür. Genelde yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı geçer. 2012 yılı nüfus sayımına göre; merkez nüfusu 6.200, bucak ve köyler toplamı; 7.900 ilçe toplamı; 13.900’dir.
Bozkurt halkının çoğu tarım ile uğraşmaktadır. Sulama ile ilgili çalışmalarda da atılan somut adımlarla birlikte sulu tarıma da geçilerek ürün açısından çeşitlilik ve bolluk kazandırılmıştır. Bozkurt ve ona bağlı Cumalı ve Tutluca köylerinde merkeze göre daha fazla sulu tarım yapılmaktadır. Arpa, buğday, kimyon, anason, fasulye, nohut, ayçekirdeği, mısır ve tütün başlıca tarım ürünleridir. Ayrıca bağcılık, hayvancılık ve alabalık işçiliği de yapılmaktadır.

Halk arasında 93 Harbi diye bilinen 1877 - 1878 Osmanlı - Rus Savaşı sonrasında, Tuna vilayetinden (Bulgaristan) göç eden muhacirler tarafından 1890'a dogru HAN-ABAT Ovası'nda Hamidiye ismiyle kurulmuştur. Hambat adı Selçuklularca kurulan Han-Abat Kervansarayı’ndan gelmektedir.

Kurulduğu yıldan 1955 yılına kadar köy statüsünde bulunan Bozkurt, 1955 yılında bucak, 1956 yılında ise belediye olmuştur. 9.5.1990 tarihinde kabul edilen ve 20.5.1990 tarihinde yürürlüğe giren 3644 sayılı kanun ile ilçe olmuştur. 93 Harbi göçünden sonra 1950'li yıllarda yine aynı göç devam etmiş ve yerleşim bölgeleri yine Bozkurt olmuştur. Bozkurt'un önce bucak ve sonra ilçe olması nedeniyle çevre köy ve beldelerden de göç meydana gelmiştir. Bu sebepten ilçe merkezinin %60'ı Bulgaristan göçmenidir.

Köyleri: Alikurt, Hayrettin, Armutalan, Mecidiye, Cumalı, Sazköy köyü, Kuyucak, Avdan, Tutluca, Yenibağlar ve Çambaşı Köyü'dür. Ayrıca İlçeye bağlı İnceler kasabası ilçenin güneyinde yer almaktadır.

Bozkurt´a bağlı toplam 1 belde ve 13 köy vardır.




Buldan

Buldan, Denizli ilinin bir ilçesidir. 2012 yılı TÜİK verilerine göre ; merkez ilçe nüfusu 15.914, köy nüfusu 11.570 toplam nüfusu ise 27.484'dir. Dokumacılık (tekstil) konusunda tüm Türkiye'de meşhur bir ilçedir. İlçeye has olan Buldan bezi dünyaca ünlü bir dokuma türüdür.

Yayla (Süleymanlı) Gölü ve Kestane Deresi ilçenin önemli doğal güzellikleri arasındadır. İlçe sınırları içinde Yenicekent Kasabası'nda Tripolis Antik Kenti bulunmaktadır.Derbent köyünde ise sulama amaçlı kullanılan Derbent Barajı bulunmaktadır. İlçe dağ yamaçına kurulmuştur ve 3 tarafı dağlarla çevrilidir. İlçenin en yüksek noktası 1151 m ile Geleyli Tepesi'dir.

Denizli Merkez'e 42 km uzaklıktadır. En yakın demiryoluna 18 km uzaklıktadır. İlçeden Denizli- Manisa karayolu geçer. Komşuları Manisa-Sarıgöl, Aydın- Buharkent, Denizli-Akköy, Denizli-Sarayköy ilçeleridir.

Buldan´a bağlı toplam 1 belde ve 28 köy vardır.

Denizli'nin en gelişmiş ilçelerinden biridir.

Buldan İlçesi Ege Bölgesinin iç kısmında yer almakta olup, doğuda Güney İlçesi, batıda Kuyucak, kuzeyde Sarıgöl, güneyde Sarayköy İlçeleriyle komşu bulunmaktadır.

Yüzey şekilleri bakımından dalgalıdır. Alçak ovalar ve platolar birbirini tamamlar. Arazinin tamamı denizden yüksektir. Buldan platosu alçalarak Sarayköy tabakasına ulaşır. İlçenin diğer alanları dağ ve platolarla kaplıdır.

İlçe merkezinin batısında 1500 m yükseklikte, dağ içi düzlüğünde Süleymanlı gölü vardır. Çok eskiden bu gölün bir ark sistemiyle Buldan’ın yeşil bahçelerini suladığı bilinmektedir.
Buldan’ın doğusuna doğru arazi yüksekliği giderek azalır. İlçe topraklarının yaklaşık üçte birinin bulunduğu bu bölge, Adıgüzel Barajı’nın sularıyla verimini giderek arttırmaktadır. Büyük Menderes Ovasının tarıma elverişli toprakları üzerinde Yenicekent, Doğan, Oğuz, Mahmutlu ve Bölmekaya köyleri kuruludur.

İlçedeki ormanlar iki büyük yangında tahrip olduğundan, çeşitli kuruluşların ortak çalışmalarıyla yeniden ağaçlandırma başlanmıştır.

İlçenin Asıl Ege ile Ege arasında bulunması iklim çeşitliliğine neden olmaktadır. İlçenin doğusunda Akdeniz iklimini andıran bir iklim görülür.Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağmurludur. Hiç kar yağmaz, don olayına rastlanmaz. Yıllık yağış ortalaması 600–700 m²’dir. Güney ve batısındaki dağların deniz etkisini azaltması yüzünden Tosunlar, Kuyucak ve Sarayköy’e göre daha az yağış alır.

İç kesimlerdeki yüksek yayla alanlarında iklim giderek karasallaşır. Yazları sıcak, kurak ama ovaya göre serin geçer. Kışlar soğuk ve kar yağışlıdır, don olayı görülür. Karlık tepesi ve yakın çevresinde kuyularda özel olarak kar depolanır, yazın satılır. İlçenin üç tarafı dağlarla kaplı olduğundan sert rüzgarlara rastlanmaz.

Buldan ekonomisi ağırlıklı olarak tekstil ürünleri üzerinde yoğunlaşmıştır. Daha çok geleneksel biçimde evde yapılmakta olan dokuma ürünleri bu tekstil sektöründe önemli paya sahiptir.

İlçenin güneydoğusunu boydan boya kaplar. 1117 metre yükseklikte bulunan bu dağa aynı zamanda Kumralıpaşa dağı olarak da anılmaktadır.

İlçeye 16 km mesafede bulunan Yenice Kasabası sınırları içerisinde bulunan kaplıca yarı asfalt, yarı stabilize yolla Denizli- İzmir karayoluna bağlanır. Yol Tripolis harabelerinin yanından geçmektedir. Önceleri kubbe altında, ortasında ayakları sokmak için çizme şeklinde tasarlanmış bir göbek taşı bulunmasından dolayı Çizmeli hamam denilmiştir. Günümüzde kubbe kaldırılmış kaynak üzerinde yeni tesisler yapılmıştır. Suyun sıcaklığı 44 derece olup bileşiminde hidrokarbonat, sülfat, sodyum, kalsiyum iyonları bulunmaktadır.

Kaplıca başta romatizma olmak üzere; kalp, damar sertliği, deri hastalıklarının tedavisinde önemli bir etken olmaktadır.

Aynı yörede halk tarafından Çamur Hamamı olarak anılan Gamere kaplıcası da benzer özellikleriyle öz