'lu karayolu 1965 yılında yapılmış olup 1974 yılında asfalt kaplaması bitirilmiştir. İlçeyi Bartın il merkezine bağlayan 52 km'lik bu yol aşırı virajlı, dar ve iniş-çıkışlıdır. Aynı zamanda 11 köy bu yol güzergahındadır. İlçeye en yakın hava alanı Zonguldak Havalimanı'dır.

İlçe merkezi ve hisar köyünde 2 balıkçı barınağı bulunmaktadır. İlçede telefonu olmayan köy bulunmamaktadır. Merkez ve köylerde santral kapasiteleri yeterli olup talepler hemen karşılanabilmektedir.

İlçe merkezinin mevcut elektrik şebekesi düzenli olarak çalışmakta olup önemli bir sorun bulunmamaktadır. Köylerin elektrik şebekeleri büyük ölçüde yeterlidir.




Nevşehir'in ilçeleri

Nevşehir ilinin ilçeleri şunlardır:

Nevşehir ili nüfusu: 292.365'dir. Bu nüfusun % 78,03'ü şehirlerde yaşamaktadır (2017 sonu). İlin yüzölçümü 5.485 km²'dir. İlde km²'ye 53 kişi düşmektedir. (Bu sayı merkezde  237’dir.) İlde yıllık nüfus artışı % 0,51 olmuştur.

2018 yılında TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 8 İlçe, 23 belediye, bu belediyelerde 125 mahalle ve ayrıca 153 köy vardır.

Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Merkez (% 2,37)- Hacıbektaş (-% 2,09).




Altunhisar

Altunhisar, Niğde ilinin bir ilçesidir.

Kasaba ve köyleri genelde (Kayı Boyu) Türkmen yörükleri tarafından kurulmuştur. Son yıllarda TOKİ konutları, Şehirlerarası otobüs terminali ve Engelliler Eğitim Merkezi'nin yapılmasıyla ilçede büyük bir gelişme başlamıştır. Niğde'yi Aksaray ve Ankara'ya bağlayan yol Altunhisar'dan geçmekte olup bu yol 2011'de duble yol haline getirilmiştir. Niğde'nin batısında yeralan Altunhisar önemli tarım alanlarına sahiptir. İlçe Kapadokya bölgesi sınırları içerisindedir. Eski adı Ortaköy olarak bilinir. MÖ 1500-1300 yıllarında bölgenin adı Anduğı olarak geçmektedir. Osmanlı zamanında Ortaköy adını almıştır. Altunhisar, Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesinde yer almaktadır. 2010 yılında Çiftlik ilçesi ile Altunhisar ilçesi arasına bu ilçeleri birbirine bağlayan asfalt yol yapılmıştır. Bu yolun Altunhisar'dan çıkışından itibaren 1 km ilerisinden sağa girildiğinde burada muhteşem kayaların oyulmasıyla oluşturulmuş ve tarihi milattan öncelere kadar giden Bayatönü Kayaevi Yerleşimleri bulunmaktadır. Bakımsızdır ama 3 katlı mağara evleri görülmeye değerdir. 2005-2006 yılarında Orman Bakanlığı tarafından Altunhisar'ın yayla yolu kısmına 500 hektar büyüklüğünde orman kurulmuş olup, yeni dikilen fidanların yetişmesinden sonra, Altunhisar ikliminde değişiklikler beklenmektedir.

Çömlekçi, Karakapı, Keçikalesi, Ulukışla, Yakacık, Yeşilyurt 
Akçaören, Uluören





Yuva, Aksaray

Yuva, Aksaray'a 23 kilometredir. Aksaray ovasina hakim yüksek bir tepenin yüzeyine kurulmustur.






Çamardı

Çamardı Niğde ilinin ilçesidir.

Niğde’nin biri merkez olmak üzere altı ilçesi vardır.

Merkez bucağına bağlı 20 köyü vardır. Yüzölçümü 1204 km² olup, nüfus yoğunluğu 14’dür. İlçe toprakları dağlıktır. Orta Torosların uzantısı olan Aladağlar ilçe topraklarının tamamını kaplar. En yüksek noktası Demirkazık Tepesi olup 3756 metredir. Başlıca akarsuyu Ecemiş Çayıdır. İlçede düzlükler yok denecek kadar azdır.

Ekonomisi hayvancılığa dayanır. tarım sınırlı ölçüde yapılır. Başlıca tarım ürünleri tahıl ve baklagillerdir. Meyvecilik yaygın olarak yapılır, en çok elma yetiştirilir. İlçe topraklarında demir, çinko, kurşunlu çinko, antimon yatakları vardır. Bu mâdenler özel ve kamu kuruluşları tarafından işletilir. Ayrıca Demirkazık Tepesi turistlerin ilgi odağıdır ve dağcılık gelişmiştir. Tepenin eteklerinde turistlere hizmet veren bir dağ oteli mevcuttur

İlçe merkezi, Demirkazık Tepesi'nin eteklerinde dar bir vâdide kurulmuştur. İl merkezine 69 km mesâfededir. Denizden yüksekliği 1250 metredir. Halk yazın havası çok güzel olan Üç Kapılı Yaylasına çıkar. Eski ismi "Bereketli Maden"’dir. 1948’de ilçe olan Çamardı’nın belediyesi 1927’de kurulmuştur.

M.Ö. 3000-2000 yıllarını kapsayan eski Tunç Devri’nde Çamardı ve çevresinin önemli bir yerleşim bölgesi olduğu Celaller Köyü civarında Göltepe Kestel ören yerinde yapılan arkeolojik kazılar sonunda anlaşılmıştır. Orta Anadolu’da Hitit Dönemi olarak bilinen M.Ö.2000-700 yıllarında Niğde ve civarında dolayısıyla Çamardı’nda Hititler’in hüküm sürdüğü bilinmektedir. Daha sonra sırasıyla Roma İmparatorluğu ve Bizans İmparatorluğu (Doğu Roma) hakimiyetine giren İlçenin Türklerle ilk teması Melikşah zamanındadır. Bölgenin Selçuklular tarafından fethedilmesi (1166) bunu takip eden yıllarda II. Kılıçarslan Dönemi’ne rastlar. 1243 yılından sonra İlhanlıların himayesine giren İlçe daha sonra Eratna Beyliği ve Karamanoğulları Beyliği himayesine girmiştir.

Osmanlı Devleti’nin bölgeyle ilgili ilk teması Yıldırım Beyazıt dönemindedir. Beyazıt savaşmaksızın aldığı Konya-Niğde civarını tekrar Karamanoğulları’na vermiştir.

İlçemizin de bulunduğu bölgeler kesin olarak 1471 yılında Fatih Sultan Mehmet tarafından Osmanlı topraklarına katılmıştır.1869 Konya Vilayeti salnamelerinde Niğde Merkez kazasına bağlı halen Çamardı İlçesi’nin mahalleleri olan Bereketli ve Maden Karyelerinden bahsedilmektedir.
Çamardı 1910 yılından 1948 yılına kadar mülki taksimata göre bucak teşkilatı olarak kalmış, Vilayet merkezine olan uzaklığı ve kış aylarında yolun kapanması gibi nedenlerle hizmet götürmede güçlüklerle karşılaşıldığı için İlçe Teşkilatı kurulmasına gerek görülmüş, 11 Haziran 1947 tarihinde Bakanlar Kurulu kararı ile İlçe yapılmıştır.

İlçenin halen kullanılan ÇAMARDI ismi tarihte bazen Şamardı, bazen Maden ve Bereketli olarak kullanılmıştır. İlçe yerleşim yerinin dağlık ve ormanlık bölgede kurulu olması Çamardı adını almasında etkili olduğu rivayet edilmiştir.

Çamardı İlçesi, Niğde İlinin güneydoğusunda Toros Dağlarının eteklerinde kurulmuştur. Niğde Merkez İlçe, Bor, Ulukışla ve Adana İli hudutları ile çevrilidir. 1204 Km.² yüzölçümüne sahip İlçenin rakım ortalaması 1600 m dir. İlçe merkezinin rakımı ise 1250 m.dir.
İlçenin yüzey şekilleri coğrafi açıdan oldukça engebeli ve 2/3’ü dağlıktır. Torosların en yüksek zirvesi olan Demirkazık 3756 m. yüksekliğinde ve İlçe sınırları dahilindedir. Arazinin 1/3’ü yayladır. İlçenin belli başlı su kaynakları Merkez Karapınar Mevkii’nden çıkan dere ile Ecemiş Çayı’dır. Bu kaynaklar İlçenin güneyinde birleşerek Adana topraklarında Seyhan Nehri’ne katılmaktadır. İklim itibarıyla İç Anadolu Bölgesi’nin karakteristiği olan karasal iklim hakimdir. Yaz sıcaklığı 20-28 derece dolaylarında; kışın ise eksi 5 ile 10 derece dolaylarında olmaktadır. Kış mevsiminde kar kalınlığı zaman zaman 40–50 cm.’ye yaklaşmaktadır. Kar ve yağmur olarak yağışın en fazla olduğu aylar Aralık-Mart-Nisan ve Mayıs Aylarıdır. Metrekareye düşen yağış miktarı 1 kg. ve 1,6 kg. arasında değişmektedir. İlçeye bağlı 19 köyün yüzölçümleri toplamı 879.411 m².dir.

Çukurbağ Köyü Emli Boğazı, Elekgölü ve Yelatan Köyleri ile Demirkazık Dağ ve Kayakevi civarında bir miktar ağaçlandırma çalışması yapılmıştır. İlçe sınırları içinde geniş ağaç dikim alanları bulunmaktadır





Çiftlik, Niğde

Çiftlik, Niğde ilinin bir ilçesidir. İlçenin adı eski bir sığır çiftliğinden kaynaklanır. Bölge Melendiz (Malandusa) olarak da bilinir.

Bazı kaynaklarda ise Melendiz isminin Malazgirt savaşındaki bir akıncı beyinin ismi olduğu zikredilmekterdir. Melendiz bey Konya ve Göller bölgesi civarına akınlar düzenlemiştir. Bu bölgeye de Melendiz Bey'in isminin verildiği bazı kaynaklarda yer almaktadır. 
Bölgeye daha sonra gelen Türkmenlerin yerleştiği asıl geliş bölgelerinin ise Taşkent civarı olduğu dil özellikleri bakımından benzerlikler taşıdığı Prof.Dr. Sadi Maksudi Arsal tarafından belirtilmiştir.

Çiftlik ilçesi Niğde Merkeze 67, Aksaray'a ise 65 km mesafededir. Niğde merkeze 32 km mesafede dağ yolu diye bilinen bir yol daha mevcut olup yolun stabilize olması ve kış aylarında yoğun kar nedeni ile kapanması ulaşımı engellemektedir. Bu yol üzerinde çalışmalar devam etmektedir. Çiftlik ilçesine bağlı 3 kasaba (Azatlı, Bozköy, Divarlı ) ve 9 köy (Sultanpınarı, Ovalıbağ, Çardak, Mahmutlu, Kulaköy, Şeyhler,Çınarlı,Murtaza,) vardır.

Yakınlardaki Tepecik – Çiftlik Höyüğü'nde bol bol tarihi eser bulunmakla beraber Çiftlik'te obsidyen taşları boldur.

İlçe toprakları orta yükseklikteki dalgalı düzlüklerden meydana gelir. Güneyinde Melendiz Dağı, güneybatısında Hasan Dağı yer alır. Başlıca akarsuyu melendiz çayıdır. Melendiz Çayının çıkışı 3 koldan olup hepsi ovanın aşağısında ovalıbağ mevkiinde birleşir. Çayın kolları Azatlı-Ramat-Divarlı Asmaız ve Kula çayı olarak isimlendirilir.

ekonomisi tarıma dayalıdır. Başlıca tarım ürünleri elma, fasulye, buğday, arpa, üzüm ve patatestir.Özellikle patates çok üretilir.Oranın yerel şivesi ile patatese pates ve tomeste denir. Hayvancılık gelişmiştir. En çok koyun beslenir. Sepicilik, dokumacılık, keçecilik, halıcılık başlıca el sanatlarıdır. İlçe merkezi Beyazsu Deresi kıyısında kurulmuştur. Merkez ilçeye bağlı bucakken 9 Mayıs 1990’da 3644 sayılı kanunla ilçe oldu.





Helvadere, Aksaray

Helvadere, Aksaray ilinin Merkez ilçesine bağlı bir beldedir.

Belde sınırları içerisinde, Hasandağı'nın eteklerinde bulunan Nora, Mokissos, Viranşehir olarak adlandırılan antik şehrin kalıntıları bulunmaktadır. Yerleşim 1968 yılında belediye olmuştur. Belde sınırları içerisinde Kara Han ve Kasaba içerisinde Yeni Cami leri mevcuttur.

Yerleşim Aksaray'ın 28 km güneydoğusunda, Hasandağı'nın kuzey eteklerinde kuruludur. Yerleşimin hemen kuzeyinde Helvadere göleti bulunmaktadır. 

Belde ekonomisi genel olarak tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Yerleşimden çalışmak için yurtdışına ve yurtiçine oldukça fazla göç verilmektedir. Belde de geçimini yer yer turizm faaliyetleri ile sağlayanlar da vardır. Ayrıca Aksaray da nadir olarak bulunan ve birçok misafirin ağırlandığı alabalık tesisleri de mevcuttur.





Hıbır

Hıbır, 1989-1995 ve HBR Maymun olarak 1995-1998 yılları arasında yayınlanan Türk mizah dergisidir.

Hıbır Dergisi, dönemin popüler ve çok satan mizah dergisi Gırgır'ın en popüler yazar ve çizerlerinden Hasan Kaçan, Ergün Gündüz, Latif Demirci ve Atilla Atalay önderliğ