Rest", "The Lechers" ve "John Bongiovi and the Wild Ones" isimli grupları kurdu ve çeşitli barlarda ve kulüplerde sahne aldı.

Jon Bon Jovi 1980 yılında 18 yaşına geldiğinde New York'ta Power Station stüdyolarında çalışan kuzeni Tony Bongiovi'nin yanında çalışmaya başladı. Haftalık $50 kazanan Jon Bon Jovi, stüdyoda müzisyen veya teknisyen olarak değil, stüdyonun temizliğinden, ve kahve servisinden sorumluydu. Bu durumdan şikayetçi olmayan Jon Bon Jovi, çeşitli müzisyenleri izleyip bazen onlara eşlik ediyordu. Boş zamanlarda ise şarkılar besteliyor ve kiraladığı ucuz müzisyenlerle kayıtlar yapıyordu. Jon Bon Jovi ilk kayıt deneyimini 19 yaşındayken yaşadı. John Williams'ın yazıp bestelediği, yapımcılığını Tony Bongiovi'nin üstlendiği, Power Station stüdyolarında kaydedilen ve RSO etiketi ile yayımlanan Star Wars'un yılbaşı albümü "Christmas with the Stars" 'ta yer alan "R2-D2 We Wish You a Merry Christmas" isimli şarkıyı seslendirdi.

Jon Bon Jovi, 1980 ile 1983 arasında Power Station stüdyolarında 50 demo kaydetti. Müzik firmalarına bu demoları dinletti ancak firmlardan yanıt gelmedi. Jon Bon Jovi, 1982 yılında bir yaz gecesi kaydettiği "Runaway" isimli şarkısını New York Long Island'taki "WAPP 103.5 FM" adındaki radyo istasyonunda çalışan bir DJ'e dinletti. Chip Hobart ismindeki DJ, "Runaway"'i çok beğendi ve şarkıyı radyonun amatör grup ve şarkıcılardan oluşan toplama albümüne koymak istedi.
Şarkı albüme girdi. "Runaway" kısa sürede önce New York, daha sonra da tüm ABD'de radyolarında en çok istek alan parça oldu.

Runaway şarkısının ABD'de radyolardaki başarısından sonra müzik yapım şirketleri, menajeri ve bir albüm anlaşması olmadan Runaway gibi bir hitin yaratıcısı olan Jon Bon Jovi ile temas kurmaya başladı. Jon Bon Jovi, tüm bu müzik yapım şirketlerinden en uygun teklifi yaptığını düşündüğü Mercury Records ile 1 Temmuz 1983 tarihinde ile albüm anlaşması imzaladı. Fakat Jon Bon Jovi'nin bir grubu yoktu. İlk önce liseden beri arkadaşı olan David Bryan'ı aradı ve grupta klavye çalması için onu ikna etti. Daha sonra New Jersey'de barlardan tanıdığı bas gitarist Alec John Such ve onun vasıtası ile tanıştığı davulcu Tico Torres'i gruba kattı. En sonunda gruba gitarist Richie Sambora katıldı ve bilinen Bon Jovi kadrosu oluştu. Jon Bon Jovi'nin, yapım şirketinin tavsiyesi ile John Bongiovi olan asıl adındaki "H" harfi çıkartıldı ve soyadı da Bon Jovi şeklinde daha anlaşılır bir hale dönüştürüldü. Grubun ismi olarak ise Bon Jovi'de karar kılındı.

Grubun ilk albümü "Bon Jovi", Ocak 1984'te yayınlandı. Grup, asıl büyük çıkışını 1986 yılında yayınlanan "Slippery When Wet" albümü ile gerçekleştirdi. "Slippery When Wet" ve ardından 1988 yılında yayınlanan "New Jersey" albümleri ile grup dünya çapında büyük bir üne erişti.

Jon Bon Jovi 1985'te bir barda dinleyip beğenmiş olduğu Philadelphia'lı rock müzik grubu Cinderella'yı menajerleri ile tanıştırıp albüm yapmalarında büyük rol oynadı. Richie Sambora ile birlikte Cinderella'nın 1986 yılında yayınlanan ilk albümü Night Songs'ta yer alan "Somebody Save Me" şarkısını yaptılar ve şarkının klibinde konuk oyuncu olarak yer aldılar. Cinderella, 1987 yılında Bon Jovi'nin Slippery When Wet turnesinin Kuzey Amerika ayağında alt grup olarak sahne aldı.

Jon Bon Jovi, grubun büyük başarısının ardından Richie Sambora ve Desmond Child ile birlikte Cher'in 1987 yılında yayınlanan kendi adını taşıyan albümü ve 1989 yılında yayınlanan "Hearts Of Stone" albümlerinde prodüktörlük görevini üstlendi. Cher için "We All Sleep Alone" ve "Does Anybody Really Fall In Love Anymore?", Alice Cooper için ise "Hell Is Living Without You" isimli şarkıları yaptı.

Jon Bon Jovi'nin 1987 yılında Slippery When Wet turnesi esnasında yoğun konser programı nedeniyle sesi ciddi şekilde hasara uğradı. Sahneye çıkıp şarkı söyleyebilmesi için enjekte edilen steroid iğneleri de bir süre sonra işe yaramamaya başladı ve neredeyse hiç şarkı söyleyemeyecek konuma geldi. Jon Bon Jovi 16 ay süren ve 200 konser verdikleri turneyi bir vokal koçunun yardımıyla bitirebildi. Grup Slippery When Wet turnesinin ardından hiç dinlenmeden "New Jersey" albümünü kaydedip albüm yayınlandıktan 1 ay sonra yine 16 ay sürecek olan 232 konserlik büyük bir turneye başlamıştı. 1990 yılının Şubat ayında turne sona erdiğinde grup üyeleri, fiziksel ve ruhsal olarak iflasın eşiğine gelmişti. Yıllardır aralıksız olarak sürdürdükleri yoğun çalışma temposu ve uzun turnelerin grup üyeleri üzerinde yarattığı tahribat aralarındaki uyumu da zedelemiş ve sürekli kavga etmeye başlamışlardı. Turne bittiğinde beşi de farklı uçaklara binip bir birine "hoşça kal" bile demeden evlerine döndüler ve aylarca konuşmadılar.

Fakat bu arada Jon Bon Jovi hiç hesapta yokken "Young Guns II" filminin müziklerini hazırlamaya başladı. Gitarda Jeff Beck'in yer aldığı ve bir şarkıda da Elton John'un vokal ve piyanoda Jon Bon Jovi'ye eşlik ettiği "Young Guns II" filminin müziklerini içeren Jon Bon Jovi'nin ilk solo albümü Blaze of Glory, 1990 yılının Temmuz ayında yayınlandı. Albümden yayınlanan ilk single "Blaze of Glory" Amerikan müzik listelerinde bir numaraya kadar yükseldi. Jon Bon Jovi, "Blaze of Glory" şarkısı ile en iyi film müziği dalında Altın Küre Ödülü'nü, Amerikan Müzik Ödülleri'nde ise "En iyi Pop/Rock Şarkısı" ödülünü kazandı ve Grammy ile Oscar'a aday oldu.

Jon Bon Jovi'nin Blaze Of Glory ile büyük başarı elde etmesi nedeniyle grubun dağıldığı söylentileri giderek artmaya başlamıştı. Bu esnada grup üyeleri arasındaki soğuklukta hala devam etmekteydi. 1990 yılının Aralık ayında Japonya'da gerçekleşecek bir yeni yıl konseri için bir araya gelen grup üyelerinin beşi de bir biriyle konuşmuyor ve sahne arkasında farklı odalarda oturuyordu. Jon Bon Jovi, 1991 yılında kendi bağımsız plak şirketi olan "Jambco Records" u kurdu ve Aldo Nova'nın "Blood on the Bricks" albümünün prodüktörlüğünü üstlendi. Jon Bon Jovi, müzik dünyasında elde ettiği tüm başarılara rağmen mutlu değildi ve depresyona girmişti. Jon Bon Jovi o günler için ilerleyen yıllarda şöyle bir beyanatta bulunmuştur:

1991 yazında, yapacağı besteler için ilham kaynağı olması amacıyla çıktığı ve tüm ABD'yi dolaştığı motosiklet turu onun içinde bulunduğu karanlık durumdan çıkmasında büyük rol oynadı. 1991 yılının Eylül ayında 8 yıldır menajerliğini yürüten Doc McGhee'nin görevine son verdi ve kendi menajerlik sistemini oluşturarak "Bon Jovi Manegement"ı kurarak ipleri eline aldı. Kariyerine solo olarak ya da Holywood'a giderek sinema sektöründe devam etmesi gerektiği yönündeki baskılara aldırış etmeyerek 1992 yılında grup üyelerini yeniden bir araya getirdi. Grup üyeleri aralarındaki sorunları çözdükten sonra grubun beşinci albümü "Keep The Faith" 1992 yılının sonunda yayımlandı. Albüm grubun müzik ve imajındaki değişim ve özellikle Jon Bon Jovi'nin kendisiyle özdeşleşmiş saçlarını kestirmesi ile gündeme geldi. Dünyaca ünlü haber kanalı CNN, Jon Bon Jovi'nin saçlarını kestirmesini haberlere taşıdı. 90'lı yıllarda da verdiği stadyum konserleri ile büyük kitlelere ulaşmaya devam eden grup 1996 yılında bir kez daha ara verdi. Ancak ara kararı bu sefer grup üyelerinin kendi aralarındaki sorunlardan kaynaklanmıyordu. Her grup üyesinin kendi solo projeleri üzerinde çalışması için verilmiş bilinçli bir karardı.

1997 yılında Jon Bon Jovi'nin kuzeni Tony Bongiovi, Jon Bon Jovi'nin Power Station stüdyolarında kaydettiği şarkıların yer aldığı albümü "The Power Station Years 1980-1983" adı altında kendi bağımsız firmasından piyasaya sürdü. Jon Bon Jovi'de bu duruma karşılık olarak Tony Bongiovi'ye dava açtı. Jon Bon Jovi konu ile ilgili olarak bir radyo programında şöyle bir beyanatta bulunmuştur.

Jon Bon Jovi'nin ikinci solo albümü "Destination Anywhere" 1997 yılının Haziran ayında yayınlandı. Albümle aynı anda hazırlanan Jon Bon Jovi, Demi Moore, Whoopi Goldberg ve Kevin Bacon'ın başrolü paylaştığı Destination Anywhere adındaki kısa metrajlı film 1997 yılının Haziran ayında ilk olarak MTV'de ve VH1'da yayınlandı. Jon Bon Jovi, Destination Anywhere albümü ile 1997 MTV Avrupa Müzik Ödülleri'nde "En İyi Erkek Sanatçı", 1998 BRIT Ödülleri'nde ise "En İyi Uluslararası Erkek Sanatçı" ödüllerini kazandı. Jon Bon Jovi, Destination Anywhere için, albümün promosyonu adına verdiği birkaç konser dışında turneye çıkmadı. Sadece 1997 yazında Londra'da Wembley Stadyumu'nda düzenlenen "Songs and Vision"konserine ve 1998 yılında İtalya'da Luciano Pavarotti ile birlikte "Pavarotti and Friends" adlı yardım konserine katıldı. Bu konser için özel olarak ""Let It Rain"" şarkısını yazıp besteledi ve şarkıyı konser esnasında Pavarotti ile beraber seslendirdi.

Solo projelerle geçen beş senelik bir aradan sonra 2000 yılında yayınlanan "Crush" albümü ve albümde yer alan "It's My Life" şarkısı ile grup büyük bir geri dönüş gerçekleştirerek yeni ve genç bir hayran kitlesi edindi. Başarılı bir şekilde müzik kariyerine devam eden grup 2000 yılından beri beş stüdyo albümü yayınladı.

Jon Bon Jovi'nin en büyük iki idolü kendisi gibi New Jersey'li olan Bruce Springsteen ve "Southside Johnny" dir. Bunların dışında Bob Dylan, Frank Sinatra, Elvis Presley, Beatles, Rolling Stones, The Animals, Aerosmith ve Thin Lizzy gençliğinde etkilendiği ve müzikal gelişiminin oluşmasında rol oynayan şarkıcılar ve gruplardır.

Jon Bon Jovi, gençlik yıllarındaki müzikal etkileşimleri ile ilgili şöyle bir beyanatta bulunmuştur;

Asbury Park, Buruce Springsteen'in ""Greetings From The Asbury Park"" albümüne ve Southside Johnny'nin ""Southside Johnny & The Asbury Jukes"" grubuna ilham kaynağı olmuş ve daha birçok ismi ortaya çıkartan New Jersey'de efsanevi bir gece kulübüdür.

Jon Bon Jovi, yazdığı şarkı sözleri hakkında şöyle bir beyanatta bulunmuştur;

Jon Bon Jovi grubun "New Jersey" albümünde yer alan "Living in Sin"'i Bruce Springsteen, solo albümü "Blaze of Glory"'de yer alan "Blood Money"'yi ise Bob Dylan'a ithaf etmiştir.

Jon Bon Jovi ilk oyunculuk teklifini daha grubun ilk albümü çıktığı zaman 1984'te aldı. Fakat o yıllarda müziğe yoğunlaşmak iste