rılır. Elektrikli basta tellerden gelen titreşimler manyetikler tarafından elektrik sinyaline çevrilip bu sinyali sese çevirecek olan yükselteçe yollanırken, akustik basta akustik gitar gibi geniş ve oyuk olan gövde tellerden gelen sesi güçlendirip duyulabilir bir seviyeye çıkarır. Kimi akustik baslarda sesin yükseltece de iletilebilmesi için piezo adı verilen kuvars kristalli piezoelektrik ses alıcıları bulunur. Bas gitarın sesi, normal gitarlardan daha kalın, kontrbas gitarlardan daha incedir. Normal bir gitardan daha kalın tellere ve daha uzun bir ölçeğe sahip olan basgitarın gövdesinin elektrik baslarda ön, akustik baslarda yan tarafında ton ve sesi değiştirmeye yarayan bir eşitleyici bulunur. Bas gitarların elektro gitar yükselticilerinden farklı olan, düşük frekanstaki sesleri daha iyi verebilen özel yükselteçleri bulunur.

Klasik basgitar genellikle perdeli ve dört tellidir. Günümüzde tellerinin sayısı on ikiye ulaşan klasik basgitarlar mevcuttur. Perdesizleri de kullanılmaktadır. Genelde yardımcı çalgı olarak kullanılan basgitar, elektronik ve bilgisayarların katkısı ile günümüzde yoğun olarak ön çalgı olarak da kullanılmaktadır. Bas gitar partisyonları fa anahtarı ile yazılır.

Bas gitar bir türev enstrümandır ; her müzik türünün kendine özgü bas enstrümanları vardır.

"bas" kavramı temel olarak sinyal düzenleyici özelliğe sahip bir durumdur. Bas gitarın ise "solo ve ritm enstrümanları arasındaki armonik ve ritmik bağı kurması" görevi vardır. Yani basgitar ; solo çalgıların (gitar, keman, flüt, klarnet, kanun, trompet, vs.) verdiği sinyallere uygun armonik hareketleri yapmak, ritm enstrümanının (davul, darbuka, djembe, kahon, bongo, vs.) verdiği ritmik yapıya denk gelecek vuruşlar yapan bir enstrümandır.

Bas gitar, genel olarak rock müziği için kullanılan bas çalgıdır. Türk müziği için "bas bağlama", klasik yaylılar için "kontrbas", metal üflemeliler için "tuba", ağaç üflemeliler için "kontrfagot", piyanonun sol eli ve benzeri enstrümanlar da icra edilen müzik tarzları için kullanılan bas çalgılardır.




Fender

Fender, ABD merkezli tüm Dünya çapında çok ünlü bir gitar üreticisi şirkettir.

1952 yılında dünyanın ilk basgitarını üreten bu firma artık bir marka değil de bir tür olmuştur. Üreticisi 1909 doğumlu bir Amerikalı olan Leo Fender dir. Uzun yıllar popülerliğini koruyan firma 60'lı yıllarda Meksika ve Kore'de fabrika açmıştır. 1965'de CBS tarafndan satın alınmıştır. Daha sonra, Japonya ve Çin'de de fabrikaları kurulmuştur. Fakat özellikle üretim kalitesi ve gitarların mutlak ses tonunun farklı olması nedeniyle en çok tercih edilen fabrikası, ABD, Carona, Kaliforniya ve Teksas'daki fabrikalarında üretilen gitarlar ve parçalar daha çok ilgi görmüştür.

Firmanın satmış olduğu ilk modelin adı Esquire'dir. Daha sonra bu modelin iki manyetikli bir versiyonu olan Broadcaster piyasaya sürülür. Broadcaster, model adı ile ilgili bir anlaşmazlık sonucu çok kısa bir süre için model ismi basılmadan piyasaya sürülür. Müşteriler arasında Nocaster adıyla anılan bu gitarlar daha sonra yerini Telecaster modeline bırakacaktır. Telecaster halen Fender'in üretimde tuttuğu en çok tercih edilen modellerden biridir. Bir diğeri ise Stratocaster dır.

Şirketin kurucusu Leo Fender 1990'ların başında Parkinson hastalığının yol açtığı sebeplerden ötürü ölmüştür.

Fender, ilk kez seri üretim katı-gövde İspanyol tarzı elektrik gitar, Telecaster(ilk ismiyle Broadcaster)'ı piyasaya sürmüştür. Ayrıca, bu marka neredeyse diğer tüm elektrik gitar üreticilerinin söz konusu Rickenbacker katı-gövde Hawaii tarzı gitar yapım projelerine başlamasına neden olumuştur. Fender çok yönlü katı-gövde elektrik gitar yaratmıştı. Bu gitarlar ve hala çeşitli türlerden müzisyenler için popülerdir. Birçok grup günümüzde Fender gitarları kullanır. Fender elektrik gitar üretimi, diğer şirketlerle birlikte 1920'lerin sonlarından beri elektrik gitar imal ettiği ve bu markanın bir ilk olmadığı bilinirken, diğer hiçbir marka ticari ve kullanım oranı olarak Fender gibi başarılı olamamıştır.

Telecaster gitarlar Leo Fender tarafından 1950'li yillardan itibaren yapilmaya baslanmis, elektrik gitar tarihinde en onemli yeri kaplayan modeller arasinda yer almistir. Yapımında dişbudak ağacı, ıhlamur ve kızılağaç kullanılır. 
Bu modelli kullanan ünlüler:

Stratocaster, Amerikan Fender gitar şirketinin ürettiği en yaygın gitar modeli. Stratocaster sevilen kasa yapısıyla, dünyadaki çoğu gitarın şekil olarak esinlendiği gitardır. Asıl modeli 3 single coil manyetikten oluşur. Geniş bir ton yelpazesine sahip olması onu çağdaş müzik tarihinin en popüler enstrumanlarından biri yapmıştır. Genelde kızılağaç gövde, akçaağaç sap ve akçaağaç klavye kombinasyonuyla üretilir. Ancak günümüzde dünya çapında yaygınlaşmasıyla birçok değişik seçenek sunulmaktadır.
Bu modelli kullanan ünlüler:




Harmandalı

Harmandalı Zeybeği, Ege yöresine ait Türkiye genelinde bilinen bir türkü ve zeybek oyunudur. Türkünün çıkış yeri bilinmemekle birlikte Çanakkale-Balıkesir tarafları olduğu görüşü yaygındır.

Harmandalı zeybeği,Uşak,Kütahya, İzmir, Denizli, Balıkesir, Çanakkale, Manisa, Aydın köylerinde sıklıkla oynanmaktadır.

Harmandalı Efem Geliyor Geliyor,
Bileğinden Kanlar Akıyor
Gümüş Bilezikli Mavzerin
Namlusu Şimşekler Çakıyor

Efeme De Mor Cepkenler Yaraşır Yaraşır,
Efem Ne Giyerse Yakışır
Bütün Kızanların Önünde
Elinde Yatağan Savaşır




Fikret Muallâ

Fikret Muallâ Saygı (d. 1903, Moda, Kadıköy, İstanbul - ö. 20 Temmuz 1967, Reillanne), Türk ressam. Çalkantılı ve bohem yaşam tarzı nedeniyle sadece sanatı değil, yaşamı da resim tarihine adeta bir mitoloji olarak geçmiştir.

1903 yılında İstanbul'un Moda semtinde doğdu. Babası, Düyun-u Umumiye ikinci müdürü Ekrem Bey (Mehmet Ekrem Mualla Saygı) annesi Emine Nevber Hanım idi. Kız çocuk bekledikleri için önceden Mualla adını belirlemişlerdi, bebek erkek olunca Fikret adı eklendi. Çocukluk ve gençlik yılları Kadıköy, Bahariye çevresinde geçti. Saint Joseph ve Galatasaray liselerinde öğrenim gördü. Yatılı olarak Galatasaray Lisesi'ne verilmesinin sebebinin, kendisini derslerine çalışmaktan alıkoyan futbol tutkusu olduğu rivayet edilir. Futbolcu dayısı Hikmet Topuzer'in etkisi ile futbola çok düşkündü. 12 yaşında, Galatasaray Lisesi'nde futbol oynarken bir kaza sonucu sağ ayağının kırılması ve topal kalması ile büyük bir sarsıntı geçirdi. Çok düşkün olduğu annesinin kaybı ise onda derin izler bırakan ikinci olaydı. Okuldan kaptığı gribi eve taşıması sonucu İspanyol gribine yakalanan annesinin genç yaşta ölümü üzerine Fikret Mualla'nın hayatına suçluluk duygusu egemen oldu. Annesinin ölümünün hemen ardından babasının çok genç birisiyle yeniden evlenmesi de onu çok etkilemişti. Ardından babasının bu genç hanım yerine oğlunun tepki göstermeyeceğini düşündüğü akrabaları Behice Hanım ile evlenmesi de oğlunda benzer öfkeli bir tepki yarattı. Yaşadığı sarsıntılar Fikret Mualla'yı sinirli ve uyumsuz birisi yapmıştı. Babasının evliliğini bir türlü benimseyemeyen Fikret Mualla, 17 yaşında iken Galatasaray Lisesi'ndeki öğrenimini yarıda bırakıp İsviçre'ye mühendislik okuması için gönderildi. Bunu, evden atıldığı şeklinde yorumladı.

İsviçre'de zamanla, resmin mühendislikten daha çok ilgisini çektiğini fark etti. Savaş yıllarına rastlayan İsviçre'deki öğrencilik döneminde parasız kalmıştı. Dönemin konsolosunun (Rıza Bey) desteği sayesinde resim eğitimi almak için Almanya'ya geçti. Münih Güzel Sanatlar Akademisi'nde afiş ve desinatörlük, ardından Berlin Güzel Sanatlar Akademisi'nde resim eğitimi aldı. Akademide Hale Asaf ile birlikte Arthur Kampf’ın öğrencisi oldu. Almanya'da bulunduğu yıllarda babasının mali durumu bozulup para gönderemez hale gelmesinden sonra Mısır Hidiv’i Abbas Halim Paşa’dan maddi destek gördü. Almanya'da topallığı ve utangaçlığı nedeniyle yalnızlaşan Fikret Mualla, resim yapmadığı zamanlarda içki içiyordu. İlk defa 1928 yılında Almanya'da alkol bağımlılığı nedeniyle tedavi olmak zorunda kaldı. Tedavisinin ardından İtalya ve Fransa'daki sanat merkezlerini gezdi.

Fikret Mualla, evden gelen para kesilince geçim sıkıntısı çektiği için 1937'de Türkiye'ye döndüğünde, mezun olduğu Galatasaray Lisesi'nde ve Ayvalık Ortaokulu'nda kısa bir dönem resim dersleri verdi. Galatasaray Lisesi'nden düşük maaş almasından ötürü, Ayvalık Ortaokulu'ndaki görevinden ise Ayvalık'ta o dönemde elektrik bulunmaması nedeniyle ayrıldı, İstanbul'a döndü. İstanbul sanat çevrelerinde umduğu ilgiyi bulamadı, çalışmaları aşağılandı. Bir süre ilgisini edebiyata yöneltti. Kendisiyle benzerlikler bulduğu Schiller hakkında bir kitap yazdı. "Şiller (Schiller) 1759-1805, Hayatı ve Eserleri" adlı kitabı 1932'de yayımlandı. 1938 yılında Ses dergisinde yayınlanan "Usera Karargahı" ve "Masal" adlı öyküleri de onun edebiyatçı yönünün eseridir.

Mualla, bu dönemde geçimini sahne kostümleri çizerek, kitap resimleyerek sağlıyordu. İstanbul Şehir Tiyatrosu sopranosu Semiha Berksoy'a duyduğu ilginin de etkisiyle Beyoğlu semtine yerleşti. İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda sahnelenen "Lüküs Hayat, Deli Dolu, Saz Caz" gibi operetlerin kostümlerini çizdi; İsmail Hakkı Baltacıoğlu'nun "Yeni Adam" Dergisi'nin yazılarını resimledi, aynı dergide dönemin sanatçılarının portre desenleri ve karikatürlerini çizdi; Nâzım Hikmet'in "Varan 3" adlı şiir kitabını ve "Benerci Kendini Nasıl Öldürdü?" adlı oyununu resimledi. Resim yapmayı da sürdürüyordu, İstanbul'un çeşitli semtlerinden manzaralar yaptı. 1934 yılında suluboya ve desenlerini sergilediği ilk sergisini açtı, ancak fazla ilgi görmedi.

İstanbul döneminde, sanatsever Salah Cimcoz, ona Moda'daki konağında rahatça çalışacağı bir yer tahsis etmişti. Bu evde Cimcoz'un üç çocuğuna (birisi ilerde cumhurbaşkanı Fahri Korutürk'ün eşi olacak Emel idi) resim dersi veriyordu. Ne var ki Salah Cimcoz ile içkili iken yaşadıkları bir tartışma sonucu konağa gidip üzerinde çalıştığı portreleri parçalayan, dev bir panoda toplu halde portrelerini çizmekte olduğu devlet büyükleri hakkında uygunsuz sözler sarfeden Fikret Mualla, sözlerinden ötürü sorgu ve tah