nda Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirdikten sonra, aynı yıl Muğla Maiyet memurluğuna atanarak devlet hizmetine başlamış, İskan Müdürlüğü, Yatağan, Bodrum ve Köyceğiz'de Kaymakam Vekilliği yapmış, 1953 yılında Cihanbeyli ve Kâhta'ya Kaymakam olarak atanmıştır. İzmir Valiliği'nden önce Adıyaman ve Kütahya Valilikleri'nde de bulunan Çengelci halkla bütünleşerek yönetimde başarının sağlanacağına inanmış ve bu inanışın örneklerini o dönemlerde vermiştir

1951 yılından 1982 Şubat'ına kadar devlete aralıksız 31 yıl hizmet veren Nazmi Çengelci, İzmir Valiliği'ne 11 Aralık 1979 tarihinde atanmış ve bu görevde 8 Ocak 1981 tarihine kadar kalmış başarılı idarecilerimizdendir. Nazmi Çengelci, İzmir Valiliğini yürüttüğü günlerde terör ve anarşi olaylarıyla uğraşmak zorunda kalmış, 12 Eylül Darbesi'nden sonra Merkez Valiliğine getirilerek 1982 Şubat'ında da kendi isteğiyle emekli olmuştur. Nazmi Çengelci tedavi gördüğü Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 19 Şubat 2012 tarihinde vefat etmiştir. Cenazesi Milas İlçesinde defnedilecektir.




Sevgi çiçeği

Sevgi çiçeği ("Cyanus tchihatcheffii"), papatyagiller (Asteraceae) familyasından, Türkiye' ye özgü, nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olan bir çiçek türü.

Halk arasında yanar döner, gelin düğmesi, türbe ya da kırmızı peygamber çiçeği ve hasırcı çiçeği olarak da bilinen sevgi çiçeği dünyada yalnızca Ankara'nın Gölbaşı ilçesi Hacı Hasan Köyü yakınında yetişmektedir. Nesli, tarım ilaçları yüzünden yokolma tehlikesi ile karşı karşıya kalınca Bern Sözleşmesi kapsamında koruma altına alınmıştır. İlk kez 1848 yılında Rus bilim insanı Pierre de Tchihatcheff tarafından Ankara: Gölbaşı, Gölbek-Yavrucak arasından toplanmıştır. Türkiye bitkileri eserinde belirtilen Afyonkarahisar-Mehmetköy kaydı yanlışlıkla yazılmıştır.






Şu Destanı

Şu destanı, MÖ 330-MÖ 327 yıllarındaki olaylarla bağlantılı olan eski bir Türk destanıdır.

Bu tarihlerde Makedonyalı İskender, İran'ı ve Türkistan'ı istilâ etmişti. Bu dönemde Saka hükümdarının adı Şu idi. Bu Destanda Türklerin İskender'le mücadeleleri ve geriye çekilmeleri anlatılmaktadır. Doğuya çekilmeyen 22 ailenin Türkmen adıyla anılmaları ile ilgili sebep açıklanmaları bir efsane olmaları bir kahraman olduklarını anlatan bir destandır

Destanda Makedonyalı İskender'in, İran üzerinden Asya'ya doğru yürürken yapılan savaşları ve bu savaşların Türklerle ilgili bölümü anlatılmaktadır. Türk boylarının oluşumu, Türklerin şehir hayatı, aynı zamanda milletini geçici bir işgalden mümkün olduğu kadar can ve mal kaybına uğratmadan kurtarmak için düşünen bir Hakanın kaygıları da anlatılan destanın en büyük özelliği, daha sonraki gelişecek olan ana fiziği ve süslemeleri önceden işlemesidir..




Recep Bilginer

Recep Bilginer (1922, Adana - 17 Haziran 2005, Ankara), Türk gazeteci ve oyun yazarı.

1922 yılında Adana'da doğmuştur. Konya Lisesi'ni 1940 yılında bitirmiş ardından da gazetecilik mesleğine başlayarak: Vatan, Ekspres, ve Son Havadis gibi gazetelerde görev almıştır. Ayrıca "Akın" ve "Hakikati Tasvir" gazeteleri ile "Düşünce" ve "Yeniçağ" adlı dergilerini yayımlamıştır. Lise eğitiminden sonra İstanbul Gazeteciler Cemiyeti'nde görev yapmıştır. 1947 yılında bir yazısından dolayı üç ay tutuklu kalmış, anılarını Hapishane Penceresi adlı kitabında toplamıştır. Bilginer, Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nde kırk yıl gibi bir süre genel sekreterlik ve başkan yardımcılığı görevlerinde bulunmuştur. Çalıştığı kurumlar arasında Milletlerarası Tiyatro Enstitüsü ve Tiyatro Yazarları Derneği'de vardır. Sarı Naciye, Yunus Emre, Hapiste Bir Gazeteci, Eşrefoğulları, İsyancılar ve Manas Destanı" adlı yapıtlar yazara ait başlıca eserlerdir.

1984 yılında TRT 1'de yayınlanan Parkta Bir Sonbahar Günüydü adlı televizyon dizisi Recep Bilginer'in aynı ada sahip eserinden uyarlanmıştır. Bilginer yaşadığı ve tanık olduğu olayları tiyatroya aktarmayı denemiştir. Bir gazete bürosunda geçen olayları: "Gazeteciden Dost" (1962) adlı eserinde, Aslanköy olayı sanıklarının Konya'daki yargılanmalarını ise "İsyancılar" (1964) başlığı altında sahneye getirmiştir. Kendi oyun yazarlığı hakkında şu ifadeleri kullanmıştır:

Recep Biginer'e ait oyunlar Devlet Tiyatroları'nda sık sık canlandırılmaktadır. Ayrıca Sarı Naciye adlı eseri sinemaya da uyarlanmıştır. Bilginer, "Karım ve Kızım" (1985) ve "Kıskanç" (1987) adlı oyunları ile Kültür ve Turizm Bakanlığı'ndan en iyi tiyatro yazarı ödülünü kazanmıştır. 1998 yılında ise yine aynı bakanlıktan "Devlet Sanatçısı" unvanını almıştır. Recep Bilginer, şiir, roman, senaryo, tiyatro, anı, inceleme ve deneme gibi türlerde eserler vermiş, 1960 sonrası Türk tiyatrosunda tarihi, sosyal ve siyasi konulardaki eserleriyle tanınmıştır. Bu çalışmaları dışında ölümünden önce Tiyatro Yazarları Derneği'nin başkanlık görevinde bulunmuş, 2005 Haziran ayında ise geçirdiği kalp krizi sonrasında hayatını kaybetmiştir. Gazetecilik ve siyasi yaşamındaki anılarını topladığı "Üç İktidar Üç Hayal Kırıklığı" adlı kitabı ölümünden sonra yayınlanmıştır.






Dont, Seydikemer

Dont, Muğla ilinin Fethiye ilçesine bağlı bir mahalledir.

Eski adı Dont olan Esenköy, 5 Şubat 2015 tarihinde Belediye Meclisi kararı ile yeniden Dont adını almıştır.

Mahallenin ekonomisi tarım ve turizme dayalıdır.





İzzet Baysal

İzzet Baysal (d. 1907, Bolu – ö. 5 Mart 2000, İstanbul), hayırseverliğiyle tanınan mimar ve iş adamı.

1907 yılında Bolu'nun Karaçayır Mahallesi'nde ikisi erkek, ikisi kız dört çocuklu ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası Rüştiye Mektebi mezunu Memur Ahmet Canip Efendi, annesi de Bolu'nun Alpagut Bey köyünden Hafız Behiye Hanım'dı. İzzet Baysal ilk ve orta öğrenimini Bolu'da yüksek öğrenimini İstanbul'da Sanayi-i Nefise Mekteb-i'ye (bugünkü ismi ile Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi)'nde gördü. 1926 yılında kaydolduğu okulu dar gelirli bir aileden yetişmesine ve 1927 yılında babasını kaybetmesine rağmen çeşitli işlerde çalışarak devam ettirdi ve 1931 yılında 411 nolu diplomayı alarak mimar olarak mezun oldu.

Memuriyet hayatına Bolu Nafia (Bayındırlık) Müdürlüğü'nde mimar olarak başladı. 1932 yılında birkaç arkadaşı ile birlikte Gerede ilçesinin imar planını yaptı. Daha sonra Ankara'da Milli Müdafaa Vekaleti Hava Müsteşarlığı'nda Mimar olarak çalışmaya başladı. Görevi icabı Eskişehir hava Meydanı inşaatının koordinatörlüğünü yaptı. 1934 yılında bu görevinden istifa eder ve Eskişehir Belediyesi'nde Fen İşleri şefi olarak göreve başlar. Aynı yıl Eskişehir Lisesi'nde Coğrafya Öğretmeni olarak görev yapan Çanakkale'li Refika Pınar ile evlenir. 1936 yılında Ankara'da serbest olarak çalışmaya başladığını görürüz. 1939 yılında tek evlatları olan Esin dünyaya gelir. Ankara'da Azerbaycan temsilcisi Sadri Maksudi Aral'ın ve Medine Muhafızı Fahrettin Paşa'nın köşk projelerini İzzet Baysal yapmıştır. 1939 yılında askerliğini yapmak üzere Afyon'a gitmiştir ve 1942 yılında tekrar Ankara'ya dönmüştür. Başlayıp bitirdiği inşaatlara gelince; Ankara Etlik veteriner Laboratuvarı, Bolu Devlet Hastanesi, Bolu Lisesi, Bolu Ziraat Bankası Evleri, Bolu Kız Enstitüsü (Zübeyde Hanım Kız Meslek Lisesi), Bolu Kapalı Cezaevi, Bolu Adapazarı yolu üzerindeki Melen köprüsü inşaatı ve yol inşaatları bunlardan bazılarıdır.

1942 yılında eşi Refika hanım vefat edince, elindeki mevcut işlerini tamamlayıp 1943 yılında İstanbul'a gider. Karaköy'de Perşembe Pazarı'nda sıhhi tesisat ve hırdavat üzerine çalışan bir mağazayı satın alır ve ticarete başlar. Aynı zamanda kapı kilitleri imali için küçük bir atölye kurmuştur. Dükkanında sattığı “boru ekleme parçalarını”nın neden yerli olarak üretilmediğine kafa yormaya başlamıştır. İki kere Almanya'ya giderek temper döküm ile araştırmalarda bulunur, bu dökümden imal edilen boru ekleme parçalarının Türkiye'de imali için çalışmalar yapar ve neticede 1950 yılında özel teşebbüsün ilk Mekanize Döküm Fabrikasını kurar. 1951 yılında İzzet Baysal Döküm Sanayi Müessesesi adı altında kurulan bu fabrika 1957 yılında bir aile şirketi haline dönüştürülmüş, İzsal Döküm Sanayi A.Ş. adı altında halen faaliyetini sürdürmektedir. 1994 yılında fabrikasını kiraya vererek aktif yöneticilikten ayrıldı ve sadece İzzet Baysal Vakfı ile ilgilenmeye başladı.

1986 yılının sonunda İzzet Baysal Vakfı'nı kurmuş ve tüm varlığını vakfına vasiyet etmiştir. 1994 Eylül ayının sonunda iş hayatından çekilmiş ve çalışmalarını İzzet Baysal Vakfı'nda yoğunlaştırmıştır. Esin Avunduk vakfın kurucuları arasında olup, aynı zamanda Yönetim Kurulu Üyesi ve başkan yardımcısı olarak görev yapmaktadır.

Vakfın malvarlığı 1 Ocak 2013 itibarı ile 105.905.219 TL'dir. Yatırımlar ve hayırlar bu mal varlığının geliriyle yapılmaktadır. Her sene gelirin % 80'i vakfın amaçlarına yönelik harcamalara sarf edilmekte, kalanı malvarlığını arttırıcı ve gelir getirici değerlere yatırılmakta, böylece Vakıf varlığının enflasyondan korunmasına çalışılmaktadır.

1934 yılında evlendiği Refika Hanım 1942 yılında vefat eder. Kızları Esin 1939 yılında dünyaya gelmiştir. Esin, İstanbul Boğaziçi Koleji mezunudur. 1964 yılında aynı kolej mezunu Ankara'nın köklü ailelerinden Avundukların oğlu Cahit Avunduk ile evlenmiştir.

5 Mart 2000 tarihinde 93 yaşında ölmüştür. Naaşı Bakanlar Kurulu kararı ile ve kendi arzusu üzerine Abant İzzet Baysal Üniversitesi Gölköy kampüsündeki anıt mezarına defnedilmiştir.

2003 yılında Can Dündar'ın yapımcılığında İzzet Baba adıyla belgeseli çekildi. 
2010 yılında ise Nuray Özdemir'in yazdığı ve hayatının anlatıldığı Cumhuriyetin Öncü Sanayicisi İZZET BAYSAL adıyla bir biyografisi yayınlandı.









Hilmiye, Havza

Hilmiye, Samsun ilinin Havza ilçesine bağlı bir mahalledir.

köy Samsun iline 98 km, Havza ilçesine 14 km uzaklıktadır. Coğrafi olarak yüksek, sarp ve kayalık bir yapıya sahip olan mahallede tarım ve hayvancılık yapılmaktadır.

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Mahallede ilköğretim okulu yoktur. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şu