a dönerek, her yana gelişigüzel ateş eder. Yanlışlıkla Muazzez’i vurur, onu yaraladığının farkında olmayarak onu atına atıp kaçırır. Muazzez yolda ölür; Yusuf karısını gömer ve atını dağlara sürer.
Sabahattin Ali'nin ilk eseri olan "Kuyucaklı Yusuf", yazarın 1931'de Aydın'daki cezaevinde yatarken tanıştığı Yusuf'un yaşadıklarından yola çıkılarak kaleme alındı. 1931-1932 yılları arasında tamamlandığı düşünülen eser, üç cilt olarak tasarlansa da sadece bir cildi yazıldı. Cevdet Kudret Solok, Sabahattin Ali ile yaptığı bir söyleşiye dayanarak eğer yazılsaydı ikinci cildin Çineli Kübra, üçüncü cildin de dağdan şehre inen Yusuf'un dünyasını konu alacağını bildirmiştir. Kuyucaklı Yusuf, ilkin Konya'da yayımlanan "Yeni Anadolu" gazetesinde tefrika edildi fakat ücret anlaşmazlığından ötürü yarıda kesildi. Mart 1936'da "Projektör" dergisinin birinci ve Kasım 1937'de "Varlık" dergisinin sekizinci sayısında yayımlandı fakat yarıda kesildi. Romanın tam tefrikası 9 Kasım 1936 ile 21 Ocak 1937 tarihleri arasında "Tan" gazetesinde tefrika edildi. Eser, roman olarak 1937'de Yeni Kitapçı tarafından basıldı. Daha sonra beşinci baskıya kadar sırasıyla Akba Kitabevi (1943), Varlık Yayınları (1965), Bilgi Yayınları (1972), Cem Yayınları (1980) tarafından basıldı. 2001'den beri Yapı Kredi Yayınları tarafından basılmaktadır. 2017'de "Kuyucaklı Yusuf 80 Yaşında" özel baskısı yayımlandı.

Yazarın ilk romanı olan eser, Türk edebiyatının önemli romanlarından biridir. 20. yüzyıl başında Edremit’te romanın baş karakterleri olan Yusuf ile Muazzez'in aşkı etrafında gelişen eser, romantik felsefeden kaynaklanan zengin ve fakir, zalim ve mazlum, saf olanla yozlaşmış olan, doğal hayat ve yapay hayat, köy ve kent, medeniyet ve tabiat arasındaki karşıtlıklardan beslenir. Diğer eserlerinde genel olarak toplumsal gerçekçi edebiyat çizgisini sürdüren Sabahattin Ali, bu ilk romanında bu çizginin dışına çıkarak romantik edebiyata yakınlaşır. Bu evrensel temanın yanı sıra Anadolu kasabasındaki toplumsal, töresel yaşamı güçlü bir gözlemcilikle yansıtır. Romanda kasaba ve köy gerçekliği; bir bireyin iç dünyası, yalnızlığı ve değerleri üzerinden anlatılmaktadır. Kasaba hayatında eşraf ve bürokrasinin kurduğu adaletsiz düzene romanda geniş yer verilir ve bu düzen eleştirilir. Romanın sonunda Yusuf'un kasabadaki eşraf ve bürokrat temsilcilerini öldürerek atını dağlara doğru sürmesi nedeniyle eser, Türk edebiyatındaki başkaldırı ve eşkıya romanlarının öncüsü kabul edilir. Eleştirmen Alaattin Karaca'nın iddiasına göre Yusuf karakteri, köyden kente çeşitli nedenlerle göç eden ve uyum sağlayamayan köylü tipinin de habercisidir.





Gerce, Kozaklı

Köyün iklimi, Karasal iklim etki alanı içerisindedir. Karasal iklimde yazları çok sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlı geçer.

1997'de 255 olan nüfus, 2000'de 220 olarak sayılmıştır. 120 haneli köyün rakımı 1140 metredir. Nevşehir'e uzaklığı 88, Kozaklı'ya uzaklığı 17 km'dir. Sağlık ocağı, PTT şubesi veya kanalizasyon şebekesi olmayan köyde, [[Türkiye'de eğitim|taşımalı eğitim]] yapılıyor. Köyde ilkokul vardır ancak faaliyet göstermemektedir. Köy muhtarı Servet Polat'tır.

Yaz aylarında, özellikle düğün yapılan haftalarda köyün nüfusu iki katına kadar çıkmaktadır.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Köyün büyük bir bölümü yurt dışında işçi olarak çalışmakta, köy her yıl dışarıya göç vermekte ve köylüler yurdun çeşitli il ve ilçelerinde çalışmaktadırlar.

Gerce, Nevşehir ilinin Kozaklı ilçesine bağlı bir köy olup Kozaklı-Yozgat yolu üzerinde 5. kilometrede yer alır.

1700'lü yıllarda kurulduğu tahmin edilen, Herikli aşiretine bağlı bir köy olan Gerce Köyü 1954 yılında Kozaklı'nın ilçe olmasına kadar Nevşehir Avanos ilçesine bağlı olarak kalmıştır. Türkmenlerin Herikli aşiretine bağlı olan köy, 8 pare Herikli köyünden birisidir.

Şiddetli karasal iklime sahiptir. Eskiden derelerin gürül gürül aktığı köyde son yıllarda büyük bir kuraklık yaşanmaktadır.

Tüm Gerceliler kendilerini Herikli aşiretine mensup olarak benimserler. Gerce Köyü halkının tamamı Türkmen’dir ve köy halkını oluşturan büyük aile grupları şunlardır:
(Gerce,Ali hocalar,) Köromarlılar, Hasankaler, Çakırlılar, Esekaler, Haydarlı, Hamzallı, Halikaler, Kekeçler, Sarıgözlüler,

Aile gruplarının aktarımı alfabetik sıraya göre yapılmıştır.

Köydeki bazı aileler kışın çok soğuk olduğunda şehre oturmaya gitmektedir.

Verimli topraklara sahip köyde, iklimdeki düzensizlikler ve kuraklık nedeni ile ürün kalitesi ve miktarında azalma başgöstermiştir. Son yıllarda Gerce köyünde ekilen başlıca tarım ürünleri buğday, Ayçiçeği ve pancardır. Pancarın sulama sorunu nedeniyle masraflı oluşu, köylüyü daha çok buğday ve bazen de arpaya yöneltmiştir. Tarlalar, nadasa bırakılır. Anız yakma işlemi sık görülür.





Nesrin Sipahi

Nesrin Sipahi (d. 29 Kasım 1934 İstanbul) Kırım Türkü ses sanatçısı.

1934 yılı Kasım ayında İstanbul, Yeşilköy'de doğdu. Yeşilköy İlkokulu ve Bakırköy Ortaokulu'nu bitirdikten sonra Sanat Okulu'nun Moda ve Biçki-Dikiş Kursu'na gitti. İngilizce öğrenmek için Amerikan okuluna devam etti. Önce Batı Müziği ve Şan dersleri alan Nesrin Sipahi'nin Türk Sanat Müziğine olan yeteneği, İstanbul Belediyesi Konservatuarı'nda Ahmet Nuri Canaydın tarafından keşfedildi. Şerif İçli'den ders aldı, İstanbul Radyosu'nda münferit programlara çağrılırken, açılan sınava girerek 1953 yılında TRT Ankara Radyosu'nda kadrolu sanatçı olarak göreve başladı. Radyoya girişini, ağabeyi olan tiyatro sanatçısı Nihat Akçan'ın o zamanki eşi tiyatrocu Yıldız Kenter'in teşvik ettiğini ifade eder. Ankara Radyosu'nda, Ankara Devlet Konservatuarı'nın hocalarından yararlandı. Radyoda, Ferit Ruşen Kam, Refik Ahmet Sevengil, Halil Bedii Yönetken, Suphi Ziya Özbekkan ve Ekrem Güyer'den istifade etti. 1957'de ilk plağını Odeon Plak Şirketi'nden çıkarttı: Bir Rüzgârdır Gelir Geçer Sanmıştım.

23 Ocak 1957'de Hasan Aldemir Sipahi ile evlenerek, soyadını değiştirdi. Bu evlilikten iki erkek çocuk sahibi oldu. Sanat yaşamında "Sipahi" soyadını kullandı ve "Nesrin Sipahi" adıyla tanındı.

1965 yılında Tamer Yiğit'le baş rolünü paylaştığı Kalbimdeki Serseri adlı müzikli filmde oynadı.1974 yılında o dönemin Fenerbahçe futbolcularıyla kulübün bilinen ilk marşı olan sözleri Fecri Ebcioğlu'ya ait Yaşa Fenerbahçe'yi söyledi

1998 yılında Kültür Bakanlığı tarafından Devlet Sanatçısı unvanı verildi. Klasik Türk Sanat Müziği Sanatçısı olarak uzunca bir dönem gazinolarda as solistlik yapan sanatçı 1968 yılında tarzının dışına çıkarak, popüler müzik tarzında birer aranjman olan Bebek ve Arkadaşımın Aşkısın adlı parçaları plağa okudu.

Azerbaycan'daki tek konserini 1970 yılı Haziran ayında o zamanki Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyetinin başkenti Bakü'de konser vermiştir. 25 yıl aradan sonra 21 Ekim 2016'da Cemal Reşit Rey Konser Salonu'nda konser veren Nesrin Sipahi doğum gününü sahnede kutladı. Müziğe katkılarından dolayı 2016 Kültür ve Turizm Bakanlığı Özel Ödülü'ne lâyık görüldü. Nesrin Sipahi ödülünü 9 Şubat 2017 tarihinde Cumhurbaşkanlığı Külliyesinde gerçekleştirilen törende 12. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın elinden aldı.

Müziğe olan yeteneğinin genç yaşta farkına varan sanatçı, İstanbul Belediyesi Konservatuarı'nda öğrenim gördüğü sırada, Şerif İçli'den Harbiye'de bestekârın İstanbul Radyosu'nun karşısındaki evinde ders almaya başladı. Bu süreçte İstanbul Radyosu'nda bazı emisyonlara katılan sanatçı, Ankara Radyosu'nda stajyer sanatçı mülakatının yapılacağını öğrenince, ağabeyinin ve ablasının Ankara'da yaşadığı bu dönemde sınava girdi ve başarılı oldu. 1953 yılından itibaren Ankara Radyosu'nda çalışmalarına başlayan, düzenlediği Anadolu konser turnesinin ardından 1968 yılında çıkardığı "Bebek - Arkadaşımın Aşkısın", "Yunus - Karamehmet" plaklarıyla geniş dinleyici kitlesi elde eden sanatçı, davet edildiği ülkelerde de ismini duyurmuştur.

1998 yılında Kültür Bakanlığı'nca verilen Devlet Sanatçısı unvanını almıştır.

Sanatçının hususiyetini, özellikle sesinin gürlüğü, genişliği ve sanatçının repertuvar tercihleri karakterize etmektedir. Sanatçı, sesinin genişliği sayesinde, Münir Nurettin Selçuk'un Endülüs'te Raks eseri örneğinde olduğu gibi, zorlu ve çıkışlı eserleri oldukça yetkin bir biçimde seslendirmiştir. Popüler eserleri sıklıkla seslendirmekle birlikte, sanatçının klasik eserlere özel bir önem atfettiği, özellikle Neoklasik dönem eserlerini oldukça doyurucu bir şekilde icra ettiği kaydedilmelidir. Sanatçının Türk Sanat Müziği'nin 12 Pırlantası albümü, Kudsi Erguner yönetiminde hazırlanan ve Paris'te yayınlanan Şarkı albümü ve Osman Nihat Akın'ın En Seçme Eserleri albümü, seçkin saz sanatçılarıyla hazırlanması, geleneksel icrayı ve sanatçının musıki zevkini yansıtması itibarıyla diğer çalışmalarından ayrılmalıdır. TRT arşiv programlarında sanatçının başkaca geleneksel icraları da düzenli olarak yayınlanmaktadır. 21 Ekim 2016'da Cemal Reşit Rey Konser Salonu'nda, 25 yıl aradan sonra konser verdi.,

Nesrin Sipahi, tek filmi "Kalbimdeki Serseri"de Tamer Yiğit ile baş rolde oynamıştır.





Leyla Gencer

Ayşe Leyla Gencer, (d. 10 Ekim 1928; Polonezköy, ö. 10 Mayıs 2008; Milano), Türk opera sanatçısı. 20. yüzyılın en önemli sopranolarından biri olarak görülür.

Batı ülkelerinde "La Diva Turca", "La Gencer", "La Regina" olarak ün yapan; Milano, Roma, Napoli, Venedik, Viyana, Paris, San Francisco, Köln, Buenos Aires, Londra, Rio de Janerio, Bilbao, Chicago’da sanatını dinleten; Lucia’nın, Norma’nın, Lady Macbeth’in, Queen Elizabeth’in, Filoria Tosca’nın, Lucrezia’nın, Madam Butterfly’ın, Alceste’nin, Aida’nın, Violetta’nın, Leonora’nın "Leyla la Turca"sı soprano Leyla Gencer, hem seçkin opera sahnelerinde hem resitallerinde hayranlık uyandırmış sanatçılardandır. Opera repertuarı 23 bestecinin 72 yapıtını kapsamıştır. Gencer, T.C. Devlet Sanatçısıdır.

Leyla Gencer 1928'de Polonezköy'de doğdu. Babası Safranbolulu köklü Müslüman bir ailenin oğlu olan Hasanzade İbrahim Bey, annesi Polonyalı Katolik bir ailenin kızı olan Alexandra Angela Minakovska'dır. Ailesi sonradan "Çey