yle bu katlar sadece radyo yayını ile diğer mekanik ve elektrik donanımları için kullanılmaktadır. WCBS-TV adlı televizyon kanalı; 1940 ve 1950’li yıllarda Chrysler Binası’nın tepesinden yayın yaparken, sonradan Empire State Binası’nın tepesinden yayın yapmaya başlamıştır. Çok uzun yıllar WPAT-FM ve WTFM (şimdi WKTU) adlı radyo kanalları da Chrysler Binası’nı kullanmışlar; fakat onlar da 1970'li yıllarda Empire State Binası’na taşınmışlardır. Günümüzde Chrysler Binası’nın tepesinde yayın yapan hiçbir kurum bulunmamaktadır.

Gökdelenin tepesindeki antende ve süslemelerde iki farklı tür ışıklandırma sistemi yer almaktadır. İlki; binanın taşıyıcı çelik sistemine monte edilmiş V şeklinde ışıklandırmalardır. Sonra da eklenen dikmelere monte edilmiş ikinci grup projektör ışıkları ise binanın üzerinde ışıklandırma yapmaktadır. Böylelikle özel kutlamalar için binanın en üst tarafında farklı renklerde ışıklandırmalar gerçekleştirilebilmektedir. Sonradan eklenen bu ışıklandırma sistemi, elektrikçi Charles Londner ve ekibi tarafından monte edildi.

Chrysler Binası İnşaat edildiği ilk yıllarından günümüze New York’lular arasından en favori gösterilen şehir sembollerinin başında gelmiştir. 2005 yılında New York’ta yer alan Gökdelen Müzesi, yaklaşık 100 adet mimar, müteahhit, mühendis, tarihçi ve akademisyen arasında yaptığı araştırmada, New York'da bulunan 25 gökdelen arasından en iyi 10 gökdeleni seçmelerini istedi. Chrysler Binası, bu araştırma grubunun %90'ı tarafından New York'taki en iyi 10 gökdelenin arasında gösterildi.

Chrysler Binası'nın orijinal ve dikkat çeken dış görünüşü, zaman içinde dünyanın birçok yerinde sonradan İnşaat edilen gökdelenlere de ilham kaynağı oldu. Bunlar arasında Philadelphia şehrinde yer alan One Liberty Place binası da bulunmaktadır.

Chrysler Binası, günümüze kadar birçok televizyon programı, sinema ve diğer medya uygulamalarında yer buldu. Aşağıda bunlardan bazıları kronolojik sıra ile sunulmuştur: 







William Van Alen

William Van Alen (10 Ağustos 1883 - 24 Mayıs 1954), Amerikalı mimar. New York'un en ünlü gökdelenlerinden biri olan Chrysler Building'in mimarıdır.




Zentralfriedhof

Zentralfriedhof (Viyana) 1874 yılında hizmete açılmış olan, Hamburg´da bulunan Ohlsdorf Mezarlığı'ndan sonra 2,5 milyon m² ile Avrupa'nın en büyük mezarlığıdır. İçinde birçok farklı dinden (Hristiyan, Müslüman, Yahudi ve Budist) ve mezhepten (Katolik, Protestan, Ortodoks) toplam 3 milyon kişi yatmaktadır ve günde ortalama 20-25 defin işlemi gerçekleşmektedir. Mezarlık ilk açıldığında farklı mezhep ve dinden kişilerin mezarlığa kabul edilmesi Katolik Kilisesi'nin tutucu kesimleri tarafından tepkiyle karşılanmıştır. Şehirde yaşayan herhangi bir kitlenin tepkisiyle karşılaşılmamak için mezarlığın kalanından ayrılmış bir Yahudi mezarlığı bölümünün oluşturulmasına ve mezarlığın sade bir seramoniyle Kardinal Joseph Othmar Rauscher tarafından açılmasına izin verilmiştir. Protestanlık, Müslümanlık ve Ortodoksluk gibi farklı dinlerden kişiler için ayrı bölümlere de sahi olan mezarlığın iki tarihi Yahudi bölümü Nazi'ler tarafından zarar gördüyse de 60.000 kadar mezar ayakta kalmıştır.

Zentralfriedhof'un yaratılması kararı 1863'te hızla endüstrileşen kentin nüfusunun uzmanlar tarafından 20. yüzyıl sonuna kadar dört milyonu aşacağı ve mezarlar için bir yer sıkıntısının baş göstereceğinin belirtilmesinden sonra alınmıştır. Mezarlık için seçilen yer ise o dönemde Viyana şehir sınırlarının çok dışında kalan Simmering olmuştur. Açılışı 1 Kasım 1874'te yapılan mezarlığa ilk defnedilen kişi Jacob Zelzer olmuş ve aynı gün içerisinde 15 kişi daha mezarlığa defnedilmiştir. Zelzer'in mezarı halen yönetim binasının yakınındaki yerinde ziyaret edilebilir.

Almanca'da "Merkez Mezarlık" anlamına gelen Zentralfriedhof Viyana'nın sayıları 50'yi bulan mezarlıklarının da en ünlüsüdür. Mezarlığın adı sanılanın aksine konumundan değil, Avrupa'daki en önemli mezarlıklardan biri olmasından gelmektedir. Mezarlık Viyana'nın merkezinde değil, şehrin banliyölerinden Simmering'de bulunmaktadır. Mezarlığın adresi Simmeringer Hauptstraße 230–244, Vienna 1110, Austria'dır ve geleneksel olarak Schwarzenberg Meydanı'ndan geçen 71 numaralı tramvay ile ulaşım sağlanılabilir.

Avusturyalı müzisyen Wolfgang Ambros'un 1975'te yazdığı "Es lebe der Zentralfriedhof "(Çok yaşa Zentralfriedhof) şarkısı mezarlıktan bahsetmektedir ve Zentralfriedhof'un açılışının yüzüncü yılına adanmıştır.

Mimar Max Hegele tarafından tasarlanmış ve 1911 yılında yapımı tamamlanmış Jugendstil tarzındaki Aziz Karl Borromäus Kilisesi bu mezarlığın Viyana'nın görülmeye değer yerlerinden biri olmasında büyük rol oynar.






David Ricardo

David Ricardo, (18 Nisan 1772 - 11 Eylül 1823) İngiliz politik iktisatçı. Klasik iktisatçıların en etkili ve önemli isimlerinden birisidir.

Ricardo, Hollanda asıllı Yahudi bir ailenin 17 çocuğundan üçüncüsü olarak 18 Nisan 1772'de Londra'da doğdu. Hollanda'daki kısa bir eğitim döneminden sonra, 14 yaşında, borsa simsarı olan babasından banka ve kambiyo işlerinin inceliklerini öğrenmeye başlamıştır. Ayrıca bir dönem East India Company'de çalışmıştır

Fakat hayatına bir borsacı olarak devam etmemiştir, Adam Smith'in ""Ulusların Zenginliği"" isimli eseriyle tanışması onda iktisata karşı bir ilgi uyandırmış sonunda borsayı bırakıp ekonomi ve siyasetle uğraşmaya başlamıştır. Borsa ile ilgilendiği dönemde iyi bir mal varlığına da sahip olmuştur.

1817 senesinde kendisine ün kazandıran eseri ""Ekonomi Politiğin ve Vergilendirmenin İlkeleri""ni yayımlamıştır. 1819'da İngiliz parlamentosuna girer.

Diğer klasik iktisatçılar gibi Ricardo da hep uluslararası ticarette her türlü müdahaleyi reddetmiştir. Dış ticarette geliştirdiği "Mukayeseli Üstünlükler Teorisi" büyük ilgi uyandırmıştır. Ricardo, James Mill'in yakın arkadaşlarındandı. Jeremy Bentham ve Thomas Malthus da arkadaşlarındandır. 51 yaşında Gatcombe Park'ta ölmüştür.

Ricardo'nun en önemli ve ünlü eseri ""Politik İktisadın ve Vergilendirmenin İlkeleri""dir. Ricardo, eserine "değer" kavramını açıklayarak başlar. Ricardo'nun, özel olarak, değerden kastı piyasada alınıp satılan metaların değeridir. Ricardo'ya göre bir malın, birbaşka deyişle metanın, değerini, o metanın üretiminde kullanılan emek miktarı belirler. Ricardo'nun bu teorisi iktisat literatüründe Emek Değer Teorisi olarak adlandırılır ve Karl Marx'ın artı değer kavramının da özünü oluşturur.

Ricardo'ya göre temel malların bir fiyatı olduğu gibi emeğin de, bir fiyatı, yani ücreti, vardır ve bu ücreti belirleyen temel faktör, işçinin kendini geçimini sağlayabileceği ve kendi neslini herhangi bir artma ve azalma olmaksızın sürüdürebileceği ücret düzeyidir. Bu anlamda da ücretleri gıdaların ve temel ihtiyaçların fiyatı belirler. Bu kavram Geçimlik Ücret Teorisi (Subsistence Theory of Wages) olarak adlandırılır. Bu kavram, sosyalistler tarafından, toplumu yoksulluğa mahkûm ettiği gerekçesi ile eleştirilmektedir.

Ricardo, adı geçen eserinde "Mukayeseli Maliyetler Teorisi"ni ("Mukayeseli Üstünlük" - "Comparative Advantage") de ileri sürmüştür.

Ricardo ayrıca paranın miktar kuramı(sağlam para teorisi),emek değer teorisi,ücretlerin tunç kanunu,azalan verimler kanunu ve rant teorisini savunur. Ricardo, nüfus artarken işlenebilir toprak miktarının nüfustan da öte arttırılması gerektiğini söylemiştir. Ama nüfus arttıkça tarımsal gıda talebi artacak, insanlar yeni tarım alanları ekmeye yeltenecek bu da verimsiz toprak işlenmesine yol açacaktı. Böylelikle tahıl üretim maliyeti de artacaktı. Tabii ki bu da tahıl satış fiyatlarını ve 
rantları da arttıracaktı. Peki bu rant kime gidecekti? Büyük çoğunluğu toprak sahiplerine gidecekti. İşte toprak sahiplerinin elde ettiği bu ranta saldırıda bulunmuştu. Bu bir 'haksız kazançtır' demiştir. Soyut matematiksel anlayışı iktisada sokan adamdır. Bu tümdengelimci metottur. Ekonometri denilen iktisat branşının kurucusudur.

Ekonomi Politiğin ve Vergilendirmenin İlkeleri (On the Principles of Political Economy and Taxation), Belge Yayınları, Çev: Tayfun Ertan, 1.Basım, Ekim 1997.





Araf

Araf, bazı din ve inançların ahiret kavramlarında yer alan, kötüler ve iyilerin sınıfına sokulamayan, inançlı günahkarların veya günah ve sevapları eşit olanların gideceği geçici arınma yeri, nihai ahiret mekanları arasında olduğuna inanılan yer, çoğunlukla dağ. Sözcük olarak, Arapça "kum tepesi" anlamındaki "urf"un çoğul halidir.

İslamda bu kavramın adı "Araf"tır. Diğer dinlerdeki benzer yerler için de Türkçede anlam ve kullanımının oturmuş olması sebebiyle, bu ad kullanılır. Araf farklı inanç ve dillerde farklı sözcüklerle ifade edilir.

Araf'ın cennet ile cehennem arasında bulunan bir yer olduğuna inanılır. Günah ve sevapları eşit olduğundan cennet ya da cehenneme giremeyenlerin bekletildikleri yer olarak bilinen Araf'ın Kur'an'daki tasviri şöyledir:

""46- İki taraf arasında bir engel ve tepeler üstünde hepsini yüzlerinden tanıyan adamlar vardır. Cennete gireceklere: 'Selam size' derler, ki bunlar, henüz girmeyen fakat 'şiddetle arzu edip umanlardır.'

47- Gözleri cehennem halkından yana çevrilince: 'Rabbimiz, bizi zalimler topluluğuyla birlikte kılma' derler.

48- Burcun üstündeki adamlar, kendilerini yüzlerinden tanıdıkları adamlara seslenerek derler ki: 'Ne toplamış olmanız, ne büyüklük taslamanız size bir yarar sağlamadı.'

49- 'Kendilerine Allah'ın bir rahmet eriştirmeyeceğine yemin ettiğiniz kimseler bunlar mıydı? Girin cennete. Sizin için korku yoktur ve mahzun olmayacaksınız.'





Hayran kulübü

Fan kulüp ya da hayran kulübü, bir sanatçının, kişinin, fikrin veya cansız bir varlığın hayranları tarafından kurulan ve ona adanan kulüptür. Hayranlar tarafından yürütülen kulüpte genellikle hayranı olunan varlık ile ilgili tartışmalar, destek çalışmaları, haberler ve diğer ilgili araçlar bulunur.

Günümüzde çoğu hayran kulübünün, hayran oldukları varlığı anlatmak ve yaygınlaştırmak amacıyla bulunmakta. Bu sitelerde genellikle hayran olunanın fotoğrafları, görüntüleri ve bilgileri bulunur.




Ankara Esenboğa Haval