u, akademisyen, yazar.

Sanatçı-Akademisyen Adnan Tönel, Kocamustafapaşa Mehmet Akif İlköğretim Okulu'nda okuduğu yıllarda (8 yaşında) Namık Kemal'in "Vatan Yahut Silistre" oyunundaki rolüyle sahneye ilk adımını attı. Lise yıllarında Moliere'in "Cimri" adlı oyunundaki Jacques Usta rolünü oynadı. Diğer zamanlarında amatör fotoğrafçılığı hobby edindi.

TRT İstanbul Radyosu'nda Çocuk Kulübü'nde on yıl süreyle seslendirme yaptı. 1998-1999 yıllarında TRT2 Televizyonu'nun Tanıtım Sesi oldu.

Tiyatro Bölümünün ilk mezunu olarak, İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nı bitirdi(1989) Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sahne Sanatları Ana Sanat Dalında "20. yüzyıl Avant-Garde Tiyatronun Oyunculuk Tekniği" başlıklı Yüksek Lisans tezini tamamladı(1992) Doktorasını BMA Müzikoloji Bölümünde(2007) "Türkiye ve Azerbaycan’da Layla ve Ninnilerin Musiki ve Edebi Özellikleri" alanında yaptı. 

Adnan Tönel 1999 ve 2000 yıllarında, Kanal E Televizyonu'nda Kültür Koordinatörlüğü görevinde bulundu. Hazırlayıp sunduğu; "Mozaik", sinema programı "Kısa Sınır Tanımaz" ve "Artvizyon" adlı kültür-sanat programlarıyla iki yıl yayında kaldı. 

Haliç Üniversitesi ve Yeni Yüzyıl Üniversitesi Tiyatro Bölümlerini kurdu. İ.T.Ü. ve bazı vakıf üniversitelerinde; "Oyunculuk, Ses Eğitimi, Diksiyon, Etkili İletişim, Drama, Sahne Tekniği, Bireysel Ses Eğitimi" dersleri verdi. Türkiye’de W.Shakespeare’in "Hamlet" adlı oyununu Can Yücel çevirisinden uyarladı ve Türkiye'de ilk kez tek başına sahneye koydu Patrick Süskind'in "Kontrabas", Peter Handke'nin "Kaspar" ve Günter Grass'ın On dakka sonra Buffalo" adlı oyunlarını ise İstanbul Goethe Institut'un katkılarıyla sahneye koydu. 7 sinema 2 TV dizisinde rol aldı. Devlet Tiyatroları'nda 4 oyunda rol aldı (Jül Sezar, Canlı Yayın, Köprüdeki Adam, Kral Üşümesi), reji asistanlığı (S. K. Aksal: Kral Üşümesi) yaptı. 
“Ufo Bebek” adlı bir çocuk oyunu da yazan Tönel'in, Hayy Kitap’tan “ Uzaktan Kumandalı Çocuklar” adında, (ISBN 9789759059286) çocukların televizyondan ve internetten korunmasına dönük bir araştırma kitabı yayınlandı Tönel'in, "Tek Başına Tiyatro" adlı bir araştırma kitabı (ISBN 9786056300356) 2012 yılında yayınlandı. Çeşitli ulusal sempozyumlarda konuyla ilgili bildiriler sundu Yanı sıra amatör olarak fotoğrafçılığı sürdürüyor Son sergisi olan ”Dünya Rögarları”nı TBMM Beylerbeyi Sarayı’nda açtı. Tönel ardından İFSAK ve Bursa Fotoğraf günlerinde de sergiyi yineledi Son iki yılda çeşitli kültür merkezlerinde tiyatro ağırlıklı atölyeler verdi Tönel' in, Avrupa Konseyi Genel Sekreterliği, Kültür ve Spor Direktörlüğü “Okumayı Teşvik Performans Ödülü” bulunuyor.(1992) Son olarak "Türk ve Azeri Ninnilerinde Ortak Motifler" adlı kitabı (ISBN 9783659928451) Lambert Academic Publishing' den çıkmıştır. Halen Girne Amerikan Üniversitesi'nde öğretim üyesidir. http://education.gau.edu.tr/download/cv/1487922852-Doc_Dr_Adnan_Tonel_2017_1.pdf




Nuran Harirî

Nuran Harirî (d. 1931, İzmir), Türk şair.

İlkokulu Dumlupınar İlkokulu ve liseyi İzmir Kız Lisesi’nde okudu. İstanbul Tıp Fakültesi’ni bitirdi.

İlk şiiri Türk Dili Dergisi’nde 1977’de yayımlandı. Bilim kariyerine devam etmeyi seçti. 1956’da Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Fizyoloji Kürsüsü’nde asistan oldu. Aynı yıl Almanya’ya gitti. Heidelberg Üniversitesi’nde uzmanlık eğitimi aldı. Türkiye'ye dönüşte Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde uzman asistan oldu. 1964’te doçentliğe, 1971’de profesörlüğe yükseldi. 
Akademik kariyeri boyunca şiir yazmayı sürdürdü. ABD, Yugoslavya, İtalya, İspanya, Macaristan, Almanya, Hollanda, Yunanistan, Fransa, Japonya, Kanada, İsrail gibi birçok ülkede bilimsel araştırma ve inceleme yaptı.

Türkiye Beyin Araştırmaları ve Sinir Bilimleri Derneği kurucu üyesi ve başkanıdır. 1978'de, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi fizyoloji ana bilim dalı başkanlığından emekliye ayrıldı. İzmir’de yaşamakta ve şiir yazmaya devam etmektedir.







Dorian Gray'in Portresi (anlam ayrımı)

Dorian Gray'in Portresi şu anlamlara gelebilir:





Nar

Nar ("Punica granatum"), kınagiller (Lythraceae) familyasından içinde küçük çekirdekleri ve meyve gövdesini oluşturan yüzlerce tanecikten oluşmuş, hafif ekşi ve bazen tatlı tadı olan, ılıman iklimlerde yetişen, bir meyve türü.

Narlar kuraklığa dayanıklıdır. Akdeniz yağış rejiminin etkili olduğu, dönenceler ile 40. enlemler arasında, 1000 m kadar yüksekliğe sahip bölgelerde yetişebilir. -10 °C’ye kadar soğuğa dayanabilir. Yıllık 500 mm yağış yeterli olmaktadır. Bol güneş seven bitki, yazın aralıklarla sulanırsa verim artmaktadır Daha yağışlı bölgelerde sık sık mantar rahatsızlıklarından kaynaklanan kök çürümeleri ile karşı karşıya kalabilmektedirler. 

Akdeniz havzasında birkaç bin yıldır ekilmekte olan narın ilk olarak İran’da ortaya çıktığı düşünülmektedir. Afganistan ve Pakistan’dan Himalayalar’a kadar geniş bir alanda yetişir. Gürcistan, Ermenistan ve Karadeniz’in doğu kıyılarında yabani nar bahçeleri vardır. Ermenistan, Azerbaycan, Türkiye, İran ve Hindistan nar yetiştiriciliği yapılan ülkeler arasındadır. Ayrıca, tarih öncesi zamanlardan beri Akdeniz ülkeleri ve Kafkaslar’da nar yetiştiriciliği yapılmaktadır. Latince ismi "Punica granatum"un kabaca "Fenike elması" anlamına gelmesi, Fenikelilerin yemişi Akdeniz havzasında taşımış olduklarını akla getirmektedir. Nar, kurak iklimlerde de yetişebildiğinden, Güneydoğu Asya’da, Malezya’da, tropikal Afrika’da da yetiştirilir. İpekyolu ve deniz tüccarları aracılığıyla Güney Çin’e ve Güneydoğu Asya’ya ulaşan nar, bu bölgelerde de yetiştirilmektedir. 18. yüzyılda İspanyollar tarafından Latin Amerika ve Kaliforniya’ya da getirilen nar, 2000'li yıllardan itibaren Kaliforniya ve Arizona’da ticari bir ürün olarak değer kazanmıştır.

Türkiye'de pek çok yerde gözüken nar yoğunlukla Ege ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde ekine alınmıştır. Özellikle Denizli İli Irlıganlı kasabasında yoğunlukla yetiştirilmektedir.
Ayrıca Irlıganlı’da yetişen narlar ihracat için en çok tercih edilen nardır.

Side (Antalya) Nar demektir. Ayrıca, İspanya’nın güneyindeki tarihi bir şehir olan Granada, adını nar meyvesinden almıştır.

Haziran-Temmuz aylarında kırmızı renkli çiçekler açan, iki ile beş metre boylarında ağaççıklardır. Gövdeleri gayri muntazamdır. Yapraklar karşılıklı, parlak renkli, ince-uzun şekilli, kısa saplı ve kırmızı kenarlıdır. Çiçekler kısmen sapsız, tek tek ve birkaçı bir arada bulunur. Çanak yaprakları kırmızı renkli, dökülmeyen ve etlidir. Meyveleri küre şeklinde ve portakal büyüklüğünde, önceleri yeşil, olgunlukta kırmızımsı renkte, derimsi kabuklu, çok tohumlu ve etlidir. Meyvenin yenen kısmı, etli ve bol usareli olan tohumlarıdır. Bir nar meyvesinde 600 civarında tohum bulunur. Tohumların renkleri beyazdan koyu kırmızıya doğru değişik renk tonlarına sahiptir.

Narlarda yumuşak çekirdeklilik, tohum kabuğunun (testa) derece derece daha az odunlaşması ya da çok az odunlaşması (sertleşmesi) ile oluşmaktadır. Halk arasında bu tip narlara genellikle çekirdeksiz nar denilmektedir. Ancak bu narlarda tam oluşmuş, gerçek tohumlar yine mevcuttur.

Bitkinin tohumları meyve olarak yenildiği gibi, gövde-kök ve dal kabukları ile meyve kabuğu da tıbbi olarak kullanılır. Kök ve gövde kabuğu tanen, nişasta ve alkaloidlerden pelletierin taşır.

Narı çiğ olarak tüketmek için, önce bir bıçakla ikiye ayırmak gerekir, sonra narın tohumları kabuğundan ayrılmalıdır. Tohumlar arasındaki beyaz liflerin de tohumlardan ayrılması gereklidir. Bunu yapmanın kolay bir yolu, tohumları su dolu bir kaba koymaktır. Taneler dibe çöker, beyaz lifler su üstünde kalır. Bir tabağa doldurulan taneler, bir kaşık yardımı ile çiğ olarak yenilir. Bazı narların tadı çok ekşi, bazılarınınki çok tatlı olabilir. Ama genelde nar, ekşi ile tatlı arasında bir tada sahiptir.

Nar suyu, Orta Doğu ülkelerinde çok tüketilen bir içecektir. 2000li yıllardan itibaren ABD'de de popüler olmuştur.

Türkiye’de nar çiğ olarak doğrudan tüketilmesinin yanı sıra nar ekşisi olarak çeşitli biçimlerde, özellikle salataya tat vermede, eti terbiye etmede veya doğrudan içilerek de tüketilmektedir. Nar taneleri de aynı zamanda salatalarda kullanılabilmekte, aşure, muhammara ve güllaç’a katılabilmekte ve çeşitli tatlı süslemelerinde kullanılmaktadır.

İran ve Hint mutfağında nar, çeşitli Yemeklere malzeme olarak katılmaktadır. Domatesin İran mutfağına henüz girmediği dönemlerde, İran mutfağında nar şurubu çok yaygın olarak kullanılmıştır. Halen nar şurubunun kullanıldığı geleneksel yemekler yaşatılmaktadır. Örneğin, ana malzemesi nar şurubu ve öğütülmüş ceviz olan koyu bir sos, çeşitli kümes hayvanları pişirildiğinde üzerlerine dökülerek kullanılır, nar çorbası içilir.

Yabani nar zaman zaman anardana denilen bir baharat olarak da kullanılmaktadır ki anardana lafzî olarak "nar taneleri" anlamına (anar=nar, dana=taneler) gelmektedir. Bu baharat daha çok Hindistan ve Pakistan mutfağında yer bulmuşsa da aynı zamanda İran ve Orta Doğu mutfağında nar pekmezinin yerine de kullanılabilmektedir. Kurutulmuş çekirdekler bütün etnik marketlerden elde edilebilmektedir. Çekirdekler etten ayrılarak 10-15 günlüğüne kurumaya bırakılır ve çatni (bir tür Hindistan sosu) veya köri yapımında asidik unsur olarak kullanılırlar. Nar taneleri zaman zaman kendisi ile yapılmış yemekleri yerken dişler arasında sıkışmasını engellemek için ezilip-kıyılabilmektedir. Himalayalardaki vahşi nar tanelerinin (daru) bu baharatın en kaliteli kaynağı olduğu düşünülmektedir. DARU kelimesi ile Türkçede çeşitli taneli yemiş için (Panicum miliaceum ve Zea mays) kullanılan darı kelimesi arasındaki benzerlik dikkat çekicidir.

Yunanistan’da nar (Yunanca "rodi") pek çok şekilde tüketilmektedir: Kurumuş üzüm ve kaynamış buğdaydan yapılan kremsi bir et suyu olan kollivozoumi, nar ve buğdayla yapılan legume salatası, geleneksel orta doğu kebabı, narlı patlıcan çeşnisi, avokado ve nar daldırma yunan mutfağında narın kapladığı yeri belirtmek için verilebilecek sadece birkaç örnektir. Narın aynı zamanda likörü yapılmakta ve dondurma tepesine dökülen popüle