ia coli" aerobik solunum yapabildiği gibi menakinon aracılığıyla anaerobik solunum da yapabilir.

Kontrolsüz kanamalara neden olan K vitamini eksikliği malabsorbsiyon (emilim bozukluğu) hastaları hariç ender görülür. Doğumdan sonraki ilk 3-5 gün içerisinde bağırsak florası henüz tam gelişmemiş olduğundan K vitamini eksikliği vardır.




Altın standart

Altın standart, herhangi bir hastalık şüphesiyle tetkik edilen hastalarda nihai karar verilen testtir.

Herhangi bir hastalık teşhisinde kullanılan birçok test olabilir. Ancak bunlardan bir tanesi "referans test" olarak kabul edilir. Yeni ve daha güvenilir bir test ortaya çıktığında altın standart değişebilir.

Altın standart testin, duyarlılığı ve özgüllüğü yüksek olmalıdır. Duyarlılığın yüksek olması için hasta kişilerde hastalığı tespit yüzdesi yüksek, hatalı negatif verme oranı düşük olmalıdır. Özgüllüğün yüksek olması için ise, sağlıklı hastaya hatalı pozitif verme oranı düşük olmalıdır.




Julian Barnes

Julian Patrick Barnes (d. 19 Ocak 1946,-), Man Booker Ödülü sahibi, çağdaş İngiliz roman yazarı. Dan Kavanagh takma ismiyle polisiye romanlar da yazan Barnes, Fransa'da da popüler olan İngiliz yazarlardan biridir. Sanatçı bu ülkede aralarında Médicis Ödülü ve Prix Femina'nın da bulunduğu birçok ödül kazandı.

City of London School ve Oxford'taki Magdalen Koleji'nde eğitim gören Barnes, eğitimini tamamladıktan sonra Oxford İngilizce Sözlükleri'nde sözlük düzenleyicisi olarak çalışmaya başladı. Daha sonraları edebiyat ve sinema eleştirmenliği yaptı. Uzun bir zamandır sadece yazmaktadır. Erkek kardeşi, Jonathan Barnes antik felsefe dalında uzman bir filozoftur.

Uzun yıllar yazar temsilciliği yapmakta olan eşi Pat Kavanagh ile birlikte Londra'da yaşadı. Pat Kavanagh'ı, 20 Ekim 2008'de beyin tümörü sebebiyle kaybetti..

İlk romanı "Metroland"'de Londra'nın banliyösünde yaşayan ve Paris'e seyahat edip daha sonra da geri dönen Christopher isimli bir öğrencinin kısa hikâyesini anlattı. Otobiyografik öğeler de içeren bu eserde idealizm ve cinsel sadakat temasını işledi. Roman, Barnes romanlarında sıkça görüldüğü üzere 3 bölümden oluşur. 1983'de yayınlanan ikinci romanı Benimle Tanışmadan Önce'de daha karanlık bir anlatım tarzı ile ikinci karısının geçmişini takıntı haline getiren kıskanç bir tarihçinin intikam öyküsünü anlattı.

Barnes'ın tanınmasını sağlayan romanı "Flaubert'in Papağanı" oldu. Bu romanda yaşlı bir doktor olan Geoffrey Braithwaite'in Gustave Flaubert'in hayatına olan düşkünlüğünü anlattı. Barnes'ın otobiyografik öğelere yer verdiği görüldüğü bu roman yayınlandığında özellikle Fransa'da büyük bir ilgi ile karşılandı. 1989'da insan tarihi farklı yazı tarzları ile sorguladığı birbirinden bağımsız 10,5 bölümden oluşan romanı "10½ Bölümde Dünya Tarihi"'ni yayınladı.

Bir aşk üçgenini konu aldığı "Seni Sevmiyorum (Talking it Over)" 1991'de yayınlandı. Bu romanında her bölümü, romanın bir kahramanının anlattığı bir kurgu ile okurun karşısına çıktı. Romanın yayınlanmasından 10 sene sonra aynı kahramanları "Aşk Vs. (Love Etc.)" isimli romanında tekrar bir araya getirdi ve aradan geçen yıllarda neler olduğunu yine onların ağzından anlattı.

Barnes çok derin bir Fransız hayranıdır. 1996'da yayınlanan kitabı "Manş Ötesi"'nde Britanya'nın Fransa'yla olan ilişkisini konu alan 10 adet hikâye vardır. Ayrıca "Bir Çift Söz (Something to Declare)" isimli kitabı Fransa ve Fransızlar hakkındaki makalelerinden oluşmaktadır.

Barnes'ın diğer işleri arasında, Britanyalı olmayı ve Britanya turizmini hicvettiği "İngiltere İngiltere'ye Karşı (England, England)" ile Sir Arthur Conan Doyle'un hayatına dayanan "Arthur ve George" yer alır. 1992'de yayınlanan romanı "Oklukirpi (The Porcupine)"'de ise eski bir komunist diktatörü anlatmaktadır ve bu roman Rumence ve İngilizce'de eşzamanlı olarak yayınlanmıştır.

"Metroland" ve "Love Etc." romanları filme de çekildi. "Metroland" 1997'de Philip Saville tarafından, "Love Etc." ise 1996'da Marion Vernoux tarafından sinemaya aktarıldı.

Jonathan Cape tarafından 4 Ağustos 2011 tarihinde yayınlanan "The Sense of an Ending" (Bir Son Duygusu) ile dördüncü kez Man Booker Ödülü'ne aday olan Barnes, Ekim 2011 bu ödülü ilk kez kazandı.

Barnes polisiye romanlar yazarken Dan Kavanagh mahlasını kullanmaktadır. Bu mahlas ile yazdığı 4 romanda Duffy isimli, mesleği detektiflik olan biseksüel eski bir polis memurunun maceralarını anlatır.

Barnes bu eserlerinde, yazınsal olarak tamamen farklı bir yolu seçerken, Kavanagh için de ayrı bir hayat hikâyesi oluşturmuştur. Kavanagh'ın hayat hikâyesi şöyledir:

1946'da County Sligo'da doğan Kavanagh ergenlik dönemini okulu asarak, cinsellik konusunda tecrübelerini arttırarak ve ufak tefek hırsızlıklarla geçirdikten sonra 17 yaşında evi terk etti ve bir Liberya tankerinde tayfa olarak çalışmaya başladı. Montevideo'da gemiden ayrılan Kavanagh, Amerika kıtasındaki hayatında garsonluk, gay barlarında fedailik, boğa güreşçiliği gibi işler yaptı. Şu anda Kuzey Islington'da yaşayan Kavanagh Londra'da ne olduğunu açıklamayı reddettiği işlerde çalışıyor.





Özdeyiş

Özdeyiş, vecize, aforizma ya da özlü söz; düşünce, duygu ya da ilkeleri kısa ve öz bir biçimde anlatan sözlerdir. Kimi zaman motto, kelamıkibar ve ülger olarak da anılırlar. Özdeyişlerin söyleyeni genellikle bellidir; ancak bazı sloganlaşmış özdeyişlerin kim tarafından yaratıldığı bilinmeyebilir.

Özdeyişlerin diğer sözlü gelenek ve sanatlar ile ortak kullandığı hatırlama kolaylaştırıcı teknikleri vardır; Bunlar cümlede vurgu ve ritm, alliterasyon, tekrarlama, asonans, hece sayma gibi yöntemlerdir.

Özdeyiş derin anlamı olan geniş duygu ve anlatıların tek ve sloganımsı cümle şeklini almış halidir. Yani, derin duygu tasvirleri ve onlarca kelimeyle ifade edilmeye çalışılanın tek solukta çıkmasıdır.

Aforizmanın tanımını da yine aforizmaları ile ses getiren Friedrich Wilhelm Nietzsche yapmıştır:

Aforizma bir form olarak neredeyse bütün disiplinlerle dirsek temasındadır. Schopenhauer, Nietzsche, Cioran kimi zaman felsefi, kimi zaman şiirsel, kimi zaman da edebi yönü baskın olan aforizma yazarlarıdır. Lichtenberg ise yer yer bir düşünür edasıyla tespitler ortaya koysa da, aforizmalarının büyük bölümünü eğitimle ilgili temalar oluşturur.




Dime

Dime, ABD ve Kanada'da on sentlik madeni paralara verilen isimdir.




Salavat Yulayev

Salavat Yulayev ya da Yulayoğlu (Başkurtça: Салаўат Юлай улы) (d. 16 Haziran 1752, Tekey, Başkurtistan; ö. 8 Ekim 1800, Paldiski, Estonya), ünlü Başkurtistan istiklal savaşcısı ve şairidir. Başkurtistan'ın halk kahramanıdır. Kendisi Sufi idi.

Kazan'ın düşüşünden sonra Ufa bölgesindeki savaşçı Başkurtları yenmek için 3 yıl gerekti. Başkurtlar yenidi ama boyun eğmediler, çünkü asla vasal olmayı kabul etmeyen bir halktır. Başkurtlar çok az sayıda olmalarına karşın, bir süre sonra Büyük Rusya adını alacak hükümdarlığa karşı hiç durmadan en ufak bir kazanma umudu dahi olmadan başkaldırdılar (1678, 1708, 1776, 1735-1737, 1740 ve 1755). Yemelyan Pugaçov'a 1773 yılında en iyi subaylarından biri olan Salavat Yulayoğlu'nu de armağan etmişlerdir.




Fındıkkıran Balesi

Fındıkkıran Balesi, Rus besteci Çaykovski'nin 1891 yılında bestelediği son balesidir. 

Küçük Alman kız "Clara Stahlbaum"'un yeni yıl hediyesi olarak aldığı "fındıkkıran" oyuncağı ile ilgili rüyalarını konu alan büyü-masal tarzı bir eserdir. İlk defa 1892'de Sankt-Peterburg'da sahnelenen Fındıkkıran Balesi, yeni yıl kutlamaları ile özdeşleşmiş ve pek çok bale topluluğu tarafından yılbaşında sahnelenmesi gelenekselleşmiştir. Dünyanın en çok sahnelenen bale eserlerinden birisidir.

Alman yazarı Ernst Theodore Amadeus Hoffmann değişik ülkelerdeki benzer halk öykülerinden yola çıkarak 1815'de "Fındıkkıran ve Fareler Kralı" (Der Nussknacker und Mausekönig) adlı bir öykü yazmıştı. Aynı öyküyü ünlü Fransız yazar Alexandre Dumas hem uyarlama hem çeviri şeklinde 1844'te yayınlamıştır. Dumas, Hoffmann’ın öyküsündeki kasvetli havayı yumuşatıp bir masal havasına bürümüştü. Öykü, 1846'da Chapman ve Hall Yayınevi tarafından İngiltere'de Holfmann'a ve Dumas'a atıfta bulunmadan yayınlandı.

Fındıkkıran Balesi ilk defa 1892 yılında Sankt-Peterburg'da Mariinski Tiyatrosu'nda sahneye konmuştur.

Uyuyan Güzel Balesi’nin bir sene önce gördüğü büyük ilgi üzerine Sankt Peterburg'daki Krallık Tiyatroları'nın 1890'larda yönetmeni olan Ivan Vsevolojsky, Dumas'nın Fındıkkıran öyküsünün iyi bir bale eseri olabileceğini düşünmüş ve Krallık Tiyatrosu'nun bale yönetmeni Fransız asıllı ünlü koreograf Marius Petipa'dan bir bale yaratmasını istemişti. Petipa hazırladığı detaylı librettoyu besteci Çaykovski'ye verdi. Besteci, konuyu beğenmemesine rağmen görevi kabul etti.

Sürekli güvensizlik nöbetleri geçiren ve eseri yaratacak ilhamı bir türlü bulamayan Çaykovski, bu arada New York Carnegie Hall’in açılış temsiline orkestra şefi olarak davet edilmişti. New York’a giderken eserin 1. sahnesinin taslaklarını yanında götüren besteci, yolculuk sırasında konakladığı Paris’te yeni icat edilmiş olan çelesta adlı enstrümanın sesini ilk defa duydu. İlahi bir çınlama sesi çıkaran ve klavyeli vurmalı bir müzik aleti olan çelesta, Çaykovski'ye şeker perisi'nin müziği için ilham verdi ve günümüzde bu enstrümanın sesi tüm dünyada "şeker perilerini" ve "Noel"'i canlandırır hale geldi.

Petipa'nın eserin provaları sırasında hastalanması üzerine sahneye koyma işi asistanı Lev İvanov'a kalmıştır. İvanov, esere Petipa'nın koreografisinden farklı olarak Çaykovski'nin bestesini ön plana çıkaran "Kar Taneleri Dansı" ve "Şekerleme Perisi'nin Dansı"'nı kattı.

Gala gösterisi 18 Aralık 1892'de gerçekleşti ve başarısızlıkla sonuçlandı. Şeker perisi rolündeki İtalyan balerin "Antonietta dell'Era" seyircileri memnun edemedi; ayrıca çizimler ya kasvetli ya da kaba bulundu. Eleştirmenler Fındıkkıran'ı hiç sevmediler. Bu başarısızlığa rağmen ilerki yıllarda çeşitli koreografların eserde uyarlamalar yaparak sahnelemeleri sayesinde bale, kaybolup gitmekten kurtuldu.

Fındıkkıran Balesi batıda ilk defa 30 Ocak 1934'te, Londra'da sahnel