tı sodyum bromürün sülfürik asit ile reaksiyonu sonucunda elde edilen gaz formdaki HBr’in yine sülfürik asit ile yükseltgenmesi ile gerçekleşir.

Bundan başka, laboratuvarda çeşitli bileşiklerinin bozunması ile veya yan ürün olarak da elde edilmesi mümkündür.

Brom bileşikleri, sanayide ve laboratuvarda geniş kullanım alanına sahiptir.

Elektronegatif yapısı nedeniyle, brom elektropozitif elementlerle kolayca tuz oluşturur. Doğada da en çok alkali ve alkali toprak metallerinin tuzları olarak bulunur.

Brom, elektronegatif yapısı sayesinde organik sentezlerde de kullanılmaktadır.

Moleküler brom oldukça reaktif olduğu için, sıvı halde cilde temasından kesinlikle kaçınılmalıdır. Ete temas halinde kısa bir süre içinde temas bölgesi tamamen erir ve bölgedeki tüm dokular geri dönüşümsüz olarak kaybolur.

Gaz haldeki bromun solunmasından kaçınmak gerekir. Solunum sistemini tahriş eder.Ölümcül olabilir.




Ali Rıza Ertan

Ali Rıza Ertan (10 Haziran 1944-12 Şubat 1979), İzmirli şair.

İzmir'de aylık olarak yayımlanmış Dönemeç dergisinin kurucularındandı. İzmir Buca Lisesi'nde edebiyat öğretmeni ve Buca Eğitim Enstitüsü'nde öğretim görevlisi olarak çalıştı. 1979 yılında 35 yaşında iken yaşamını yitirdi.

Adına, Buca Belediyesi tarafından her yıl Şiir Ödülü verilmektedir.




Rees Köşkü

Rees Köşkü, bugün Buca Eğitim Fakültesi Dekanlık Binası olarak kullanılan bina. 1800'lerin ortalarında İngiliz Rees ailesi tarafından yapıldı. Bay Rees, Osmanlı Demiryolu Şirketi'nin yetkilisi idi. Buca İstasyonu'na kadar gelen demiryolu hattını da o döşettirmiştir. Rees Köşkü, tipik İngiliz mimarisinin özelliklerini yansıtmaktadır. Simetrik cepheli, üçgen alınlıklı ve çıkmalı bina, ahşap ve yığma taş bir yapı olup, iki katlıdır. Alt katta şömine bulunan geniş bir holün ardından yine geniş bir oturma odası ve küçük odalar bulunmaktadır. İçeriden ahşap merdivenle çıkılan üst katta da odalar mevcuttur. Uzun süre aile tarafından köşk olarak kullanılan binaya I. Dünya Savaşı yıllarında Vali Rahmi Bey tarafından el koyulmuş ve bina resmi bina olarak kullanılmaya başlanmıştır.

Rees Köşkü ile ilgili ayrıntılı bilgi, fotoğraflar ve mimari çizimler ODTÜ Yayınları arasında çıkan Feyyaz Erpi imzalı "Buca'da Konut Mimarisi" adlı kitapta bulunabilir.





İzmir Yüksek Öğretmen Okulu

İzmir Yüksek Öğretmen Okulu, 1980-1982 yılları arasında Buca'da öğretmen yetiştirmek amacıyla hizmet veren okul.

Daha önce adı Buca Eğitim Enstitüsü idi. 1980'den önce 3 yıllık öğretim yapılan enstitünün eğitim süresi 4 yıla çıkarıdı ve İzmir Yüksek Öğretmen Okulu adını aldı. Yalnızca iki yıl bu adı taşıyan okul, 1982'de yeni kurulan Dokuz Eylül Üniversitesi'ne bağlanarak, Buca Eğitim Fakültesi adını aldı.

1980'den önce bugünkü İzmir Fen Lisesi binasında, İzmir Yüksek Öğretmen Okulu adıyla, öğretmen yetiştiren bir başka okul vardı.




Güzelkent, Varto

Güzelkent Köyü ( Zazaca: "Tata"), Muş ilinin Varto ilçesine bağlı en büyük köylerinden biridir.

Köy halkı, Alevi-Zazalardan oluşmaktadır.

Köyün şu anda kurulu bulunduğu alan üzerinde daha önce birçok uygarlığın yaşadığı bilinmektedir. Bunlar mevcut kaynaklara göre şöyle sıralanmaktadır: Urartular, Medler, Persler, Bizans, Sasaniler (http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/36/Map_Parthian_Empire-fr.png/250px-Map_Parthian_Empire-fr.png), Selçuklular ve Osmanlılar. Öte yandan bu coğrafya üzerinde değişik zamanlar içerisinde Ermenilerin, Arapların ve diğer irili ufaklı devlet veya beyliklerin hakimiyet mücadelesi verdikleri de bilinmektedir.
Güzelkent köyü tarihinde bilinen iki önemli depremin ağır izleri hala gözlemlenebilmektedir.
31 Mayıs 1946 Varto-Hınıs Depremi ile 19 Ağustos 1966 Varto depremi olarak adlandırılan bu sarsıntılardan 1966'da yaşanan deprem esnasında köyden 93 kişi hayatını kaybetmiştir.

ZAZA-Alevi kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır. Köy ahalisi Hormekan (Xormekan) kabilesinden olup, Zaza kökenlidirler. Köy, inançsal olarak ise Alevi inançlarına mensuptur.

2005 yılından bu yana her yaz mevsiminde Tatan Halk Şenlikleri düzenlenmeye başlanmış olup etkinlikler kapsamında müzik dinletileri (konserler), film gösterimleri, doğa gezilerine (piknik) yer verilmektedir.

Varto'ya 18, Muş'a 74 km. uzaklıktadır. Kuzeyinde Bingöl Dağları, Güneyinde Güllüce Deresi (Deregulci) doğal sınırları oluşturur. Köyün komşuları arasında Çaylar (Uskıra), Özkonak (qeregveci), Armutkaşı (Tanzig), Doğanca (Sofyan), Mezran gibi köyler sayılabilir.
Köyün güneyindeki akarsuyu yatağı mevkiinde 2 yerde içilebilecek maden suyu çeşmeleri bulunmaktadır.

Güzelkent köyünde 2 derslikten oluşan Ağaçköprü İlköğretim Okulu bulunmakta olup,eğitim sürecinin 5 yılı burada tamamlanabilmektedir. Köy doğumlu veya köy çıkışlı çok sayıda kişinin Üniversite düzeyinde eğitim almış olduğu bunun yanı sıra köydeki öğrenim düzeyiyle ilgili ortalamanın uzun yıllardır iyi bir noktada olduğu genel kabul görmektedir. Yukarıda sıraladığımız aidiyet bağı düşünülünce çeşitli kademelerde bulunan 150'nin üstünde kişinin yükseköğrenimi bitirdiğini tespit etmek mümkündür. Bunun yanı sıra 2006, 2007, 2008 yılları içerisinde üniversiteye yerleşenlerle birlikte şu anda yaklaşık olarak 40 tane Tatanlı, fiili olarak üniversitelerde öğrenim görmektedir. Okuma yazma oranının da bölge ve ülke ortalamasının üstünde olduğu bilinmektedir. Güzelkent köyünün her düzeydeki eğitim istatistikleri köy web sitesinde dile getirilen çağrıyla başlamış bulunmaktadır.

Köydeki sosyal yaşam gelişkin olarak nitelenebilir. Bunun somut örnekleri arasında 2003 yılından 2007 ye kadar köy merkezinde faaliyetde olan Güzelkent Köyü Güzelleştirme ve Kalkındırma Derneği ile 2004 yılından bu yana halkın kullanımına açık Tatan Halk Kütüphanesi'ni saymak mümkündür. Köy koşullarında dernek çalışmalarının zorluğu nedeniyle, söz konusu dernek faaliyetlerine son vermiştir. Ancak 2008 yılı itibarıyla merkezi İstanbul olmak üzere yepyeni bir dernek kurulmuş ve Güzelkent köyünün ihtiyaçları ve sorunlarına çözüm sunabilmek üzere "Varto İlçesi Güzelkent Köyü Kültürel ve Sosyal Dayanışma Derneği" hayata geçirilmiştir.

Güzelkent Köyü Tatan Kültür evi çalışmaları birkaç yıldır fikirsel aşamadaydı. Yeni derneğin kuruluş süreci ile birlikte uygulama aşamasına geçilmiş olup, 2007 Ekim ayında köyde alınan ortak karar sonrasında Tatan Kültürevi Bilgilendirme ve Tanıtım Toplantıları, Kasım 2007'de istanbul'da, Şubat 2008 de Bursa'da yapılan toplantılarla köy halkıyla paylaşılmıştır. Aynı süreç içerisinde web sitesi üzerinden de dünyada konuya duyarlı herkesle bilgiler paylaşılmış öneriler beklenmiştir.
2009 yılında Tatan kültürevi kabaca bitirilmiş ve 2010 yılı Haziran ayında ise resmi açılışı gerçekleştirilmiştir. Kültürevi ile ilgili eksiklikler süreç içerisinde köylülerin katkıları ile giderilmeye devam etmektedir.





Sarı Saltık

Sarı Saltık Baba ("Sultan Sarı Saltuk Muhammed Buhârî", Saltık Bay Sultan, "Sarı Saltuk Dede", ö. 1297/1298) Balkanların Osmanlılar tarafından fethedilmesinden önce başlıca Balkanlarda ve civârındaki bölgelerde seyahat ederek insanlara İslâm'ı tebliğ eden bir derviştir.

Birçok kaynak tarafından Hacı Bektaş-ı Veli'nin talebelerinden Mahmud Hayranî'nin müridi veya Rufai tarikâtının kurucusu olan Ahmed Er Rufai'nin tâkipçisi olarak anılan Türkmen-Bektaşi inanç önderi.

Efsanevî şahsiyet kimliğini daha yaşarken elde ettiği söylenmektedir. Hayatını anlatan Saltuknâme destanı, bu 13. yüzyıl alpereninin savaşlarını ve çeşitli kerâmetlerini konu almaktadır.

Hacı Bektaş-ı Veli'nin müridlerinden olan Sarı Saltuk'un Anadolu ve Balkanlarda çok sayıda türbesi bulunmaktadır. Bu türbelerin bâzıları Müslümanların yanı sıra Hristiyan ahâliler için de ziyaret yeri konumundadır. "Saltuknâme"’de Sarı Saltuk’un on iki mezarı olduğu belirtilmektedir. Sarı Saltuk, beylerin ve kralların mezarına sahip çıkmak isteyeceklerini söyleyerek her isteyene verilmek üzere birer tabut hazırlamalarını vasiyet etmiştir. En ünlü Sarı Saltuk türbesi, halkının 13. yüzyılda İslamiyet'e geçmesine önayak olduğu rivayet edilen İznik'te bulunmaktadır. "Saltukname"’nin çeşitli yerlerinde Sarı Saltuk'un yer altından şifalı sular çıkardığı anlatılmaktadır. Sarı Saltuk türbelerinden birisinin yer aldığı, Bosna-Hersek'te Blagay şehrinde bulunan Blagay Tekkesi'nin yanında Buna Nehri'nin kaynağı yer almaktadır.

Asıl mezarının Romanya'nın kuzeyinde Dobruca bölgesindeki Babadağ kasabasında olduğu sanılmaktadır. Kendisine bağlı Bektaşilerin yaşadığı Türkiye'de İznik'in yanı sıra Diyarbakır'da, Tunceli'de, Bor'da (Niğde), Rumeli Feneri'nde (İstanbul) Babaeski'de, Manisa'nın Alaşehir ilçesinin Yeşilyurt kasabasında; Makedonya'da Ohri'de; Arnavutluk'ta; Bosna-Hersek'te Blagay'da türbeleri bulunmaktadır.

Sarı Saltuk'un hayatını anlatan "Saltukname" Fatih Sultan Mehmed'in oğlu Şehzâde Cem'in (sonradan Cem Sultan ismiyle tarihe geçecektir) şehzadeliği esnasında verdiği talimat üzerine Ebu'l Hayr er-Rumi tarafından yedi senelik bir çalışma sonucunda Türk sözlü geleneğinden toplanarak 1480 yılında tamamlanmış ve kitaplaştırılmıştır. Bu eserin bir başka ilginç noktası da, yazıya geçirilmiş ilk Nasreddin Hoca hikâyesini içermesidir. "Saltukname" yeni Türk harfleriyle tam metin olarak yayına Şükrü Halûk Akalın tarafından hazırlanmıştır. Bu çalışma 1987-1990 yıllarında Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından üç cilt olarak yayımlanmıştır. Sarı Saltuk hakkında bilgi veren başka önemli kaynak da Evliya Çelebi'nin eseri "Seyahatname"’dir. Ayrıca, bazı tarih kitaplarinda da Sarı Saltuk ile ilgili çeşitli bilgiler bulunmaktadır. Bunlara örnek olarak Yazıcıoğlu Ali'nin "Tevârih-i Al-i Selçuk" adlı eseri sayılabilir. İslami rivâyetlere göre Sarı Saltuk, Peygamber ve Hacı Bektaş neslinden gelen Türkmen bir er olarak bilinir. Bu erin şeceresi bizzat Nakibü'l Eşraflık kayıtlarında geçer. Sarı Saltuk soyunun bir kolu Tunceli ilinin Hozat ilçesindedir. Burada Sarı Saltuk'un türbesi ve onun soyundan gelenler bulunmaktadır. Bu aileler Sarısaltık, Akdoğan,Yurt, Yer, Kılıçaslan, gibi temsilcilere sahiptir.

Bedr’ed-Dîn Mahmud Aynî, Sarı Sal