, Görev ve Yetkileri Kanunu'na göre jandarmanın görevleri; adlî, askerî, mülkî ve diğer görevler olmak üzere dört ana başlık altında toplanmaktadır.















Uzman Jandarmalar yalnızca Türk Jandarması bünyesinde Muvazzaf Uzman Jandarma Çavuş olarak görev yapmakta olup Uzman Jandarma Okulunu başarıyla bitiren Uzman Jandarma Çavuştan Uzman Jandarma Sekizinci Kademeli Çavuş rütbesine kadar olan asker kişilerdir. 2016 yılı Temmuz ayı itibarıyla Jandarma Genel Komutanlığında görev yapan 21.303 Uzman Jandarma bulunmaktadır. Uzman Jandarma Okulu 2013 yılında kapatılmıştır ve günümüzde Uzman Jandarma alımı yapılmamaktadır.




Michel Houellebecq

Michel Houellebecq (), 26 Şubat 1958'de Réunion adasında doğmuş bir Fransız yazarıdır ve gerçek ismi Michel Thomas'dır. Les Particules élémentaires (Temel Parçacıklar) ve Platform romanları ile tartışmalı bir uluslararası şöhret kazanmıştır. En olumsuz eleştirilerin yanı sıra, onu yeni Fransız edebiyatının cevheri olarak gören değerlendirmeler de bulunmaktadır. Eserlerinin tarzının ve içeriğinin Kurt Vonnegut, Bret Easton Ellis ve J. G. Ballard'ı andıran yönleri bulunmaktadır. H.P. Lovecraft'tan çok etkilendiğini kendisi de dile getirmektedir.

Bir dağcı olan babası ve anestezist hekim annesinden pek ilgi görmediği anlaşılmaktadır. 6 yaşına kadar Cezayir'de anneannesi tarafından büyütülmüştür. Ardından bir komünist militan olan babannesi Henriette'e teslim edilmiş, ve babannesinin kızlık soyadı olan Houellebecq'i ileriki yıllarda yazı hayatında kullanmıştır. Fransa devletine yönetici yetiştirme geleneğine sahip Grandes écoles hazırlık sınıflarından sonra Paris'te Ziraat Mühendisliği tahsili yapmıştır. 1978'deki mezun olduğu okulda edebiyat ve film çalışmalarına katılmıştır. Ardından l’École nationale supérieure Louis Lumière'e geçerek sinema bölümünde kameramanlık eğitimi almıştır. 1981'deki mezuniyetini evlilik, çocuk, işsizlik, depresyon ve boşanma izlemiştir. Bir süre Fransa Millet Meclisi'nde bilişimci olarak çalışmıştır.

1991'de yayınladığı ilk iki şiir kitabı pek yankı uyandırmamışsa da, sonraki kitaplarının ana temaları (varoluşçu yalnızlık, liberalizme tepki ve kişilerin mahrem hayatı) bu şiirlerde görülebilmektedir.

İlk romanı "Extension du domaine de la lutte" (Mücadele alanının genişletilmesi) pek çok yayınevi tarafından reddedilmesinin ardından 1994'te yayınlanmıştır. Bu romanı ile çağdaş insanın duygusal analmda fakirliği üzerinde yoğunlaşmış bir grup genç yazar arasında yerini almıştır. Herhangi bir reklam kampanyasına konu edilmemiş olmasına rağmen, okurların aralarında tavsiyeleriyle ünü yayılan roman sonradan Fransa'da (Philippe Harel, 1999) ve Danimarka'da (Jens Albinus, 2002) filme aktarılmıştır.

Bir sonraki romanı Les Particules élémentaires (Temel parçacıklar), isim vererek saldırdığı tanınmış kişiler, yazarın mensup olduğu edebiyat dergisi Perpendiculaire'den 'şaibeli görüşler' suçlaması ile uzaklaştırılması ve Houellebecq'in tepkileri nedeniyle medyatik bir boyut kazanmış, çoksatanlar listesine girmiş ve İngilizce çevirisi 2002 IMPAC ödülünü kazanmıştır. Bu roman ile Houellebecq Fransa içinde ve dışında gazetelerin ve edebiyat dergilerinin aranan bir yazarı konumuna gelmiştir. İrlanda ve İspanya'da yaşamaya, dünyayı dolaşmaya başlamıştır. Bu arada sözlerini yazdığı ve şarkılarına -konuşarak- eşlik ettiği bir albüm de çıkarmıştır.

2004 yılında Flammarion yayınevinden ayrılarak güçlü Lagardère grubu tarafından kontrol edilen Fayard yayınevine 'transfer' olmuş, bu transferleri Fransız yayın dünyasında pek rastlanmayan para miktarları ve şartlar (eserlerinin sinemaya uyarlanması garantisi gibi) söz konusu olmuştur. 2005 Fransız 
edebiyat sezonuna (Fransız yayın dünyasında 'sezon' kavramı son derece geçerlidir) La Possibilité d'une île (Bir ada imkânı) romanı ile girmiş, sezonun diğer 600 kadar kitabını medyada ve piyasada gölgede bırakmıştır.

2001'de Platform romanının yayınlanması esnasında Lire edebiyat dergisine verdiği bir röportajda İslam dini hakkında kullandığı ifadeler nedeniyle (özellikle 'en aptalca din' ifadesi), Müslüman cemiyetlerini ve Fransız İnsan Hakları Derneği'ni bir araya getiren bir grup davacı kuruluş tarafından, ırkçı hakaret ve halklar arasında nefreti teşvik suçlarından mahkemeye verilmiş, ancak İslamiyet'i eleştirmenin ırkçılık olmadığı hükmüyle beraat etmiştir. Nefrete varan İslam dünyası düşmanlığı Temel Parçacıklar romanında da kendini göstermektedir ('Ne zaman bir Filistinli'nin öldürüldüğünü duysam, zevkten titriyorum!', 'Tayland'ın güneyindeki Müslüman azınlık ülkedeki fuhuş sektörü ile mücadele ederek en tatlı duygulara karşı çıkmış oluyor!' -Houellebecq uluslararası seks turizmini alenen savunmaktadır). -Bu arada oğlu ile temasını kesmiş bulunan- annesinin Müslümanlığı kabul etmiş bulunduğunu da belirtmek gerekir.






Aleksandr Soljenitsin

Aleksandr İsayeviç Soljenitsin (d. 11 Aralık 1918; Kislovodsk, Stavropol Krayı - ö. 3 Ağustos 2008, Moskova), 1970 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Rus yazardır.

1942'de üniversite diplomasını aldı. 1939-1945 arasında dört sene Sovyet ordusunda görev aldı. 1942 yılında yüzbaşı rütbesiyle II. Dünya Savaşı'na katıldı. Ancak cephedeyken yazdığı mektuplarda Josef Stalin hakkında eleştirilerini belirtince tutuklandı ve sekiz yıl ceza kampında hapis cezasına çarptırıldı. Sovyetler Birliği'nin Adolf Hitler'le uzlaşma yolu bulmasının savaşı önleyebileceğini, bu yüzden Sovyet halkının savaştan dolayı yaşadığı yıkımdan Stalin'in Hitler'den daha fazla sorumlu olduğunu iddia etti. Savaş bittikten sonra Moskova yakınlarındaki bir hapishaneye konulan Soljenitsin, 1950'de Kazakistan'da bulunan Ekibastus'ta siyasal tutuklular için düzenlenmiş özel bir kampa gönderildi ve üç yıl burada kaldı. Onu izleyen yıllarda istenmeyen kişi (persona non grata) ilan edildiği için sürgüne gönderildi.

Kazakistan'ın Kok Terek köyünde öğretmenlik yapmaya başlayan yazar, bu dönemde kansere yakalandı ve bir süre Taşkent'te tedavi gördü. Yeni parti şefi Nikita Kruşçev tarafından başlatılan Stalin'in etkilerini ortadan kaldırmaya yönelik operasyonlar çerçevesinde hakları geri verildiği için Ryasan'da çalışmasına olanak tanındı. 1962'de ""İvan Denisoviç'in Yaşamında Bir Gün"" adlı kitabını çıkardı. Bu öyküsünün başarısı üzerine kendini tamamen yazarlığa veren "Soljenitsin", zorunlu çalışmayı anlatan Stalin karşıtı bu yapıtıyla Hruşçyov'in takdirini kazandı ve bir yıl sonra Sovyet Yazarlar Birliği'ne kabul edildi. Ancak ""Matryonin dvor"" ve ""Dlya polzı dela"" adlı öyküleriyle tekrar partinin hedef tahtası haline geldi. 1966'da yazara ülke dışına çıkma yasağı konuldu ve üç yıl sonra Yazarlar Birliği'nden çıkartıldı.

Yaşadığı dönem boyunca çeşitli cezalara çarptırılan Soljenitsin'ın çalışma kampları hakkındaki kitabı Gulag Takımadaları, kapitalist ülkelerde yayına girdi ve anti-Sovyet propagandanın öğelerinden biri oldu. Yazar kendisine verilen 1970 Nobel Edebiyat Ödülü'nü dört yıl sonra alabildi. Bu ödülün kendisine politik nedenlerle verildiği iddia edildi. 1974'te Sovyet hükümeti Soljenitsin'in vatandaşlığını iptal edip, onu sınırdışı etti. İki sene İsviçre'de kaldıktan sonra 1976'da Amerika Birleşik Devletleri'ne yerleşti. Bu dönemde "Soljenitsin" Vietnam'a Amerikan müdahalesini destekledi, Vietnemda Amerikalı tutsakların köleleştirildiğini iddia etti. 1974 Portekiz Karanfil Devrimi'ne karşı Amerika'nın müdahale etmesi gerektiğini savundu. ABD ve Sovyetler Birliği barışı hakkında yazan Amerikalı yazarları eleştirdi. 1989'da yeniden Yazarlar Birliği'ne alındı. O dönem iktidarda bulunan Mihail Gorbaçov, yazarın yurttaşlık haklarının geri verilmesi doğrultusunda çalışmalar başlattı ve sürgünüyle ilgili kararı 1991 yılında resmen kaldırttı. 1994'te Rusya'ya dönen yazar parlamento önünde yaptığı konuşmada Rusya'nın kendisine göre hatalarla dolu demokrasiye geçiş şeklini eleştirdi. Komünizm dönemi Rusyasını anlattığı Gulag Takım adaları,
birçok otoriteye göre Komünizmin sonunu getiren eserdir.

3 Ağustos 2008 tarihinde, babasının Moskova'daki evinde, kalp yetmezliği nedeniyle yaşamını yitirdi.

Soljenitsin'in romanları hapis ve savaş deneyimlerini anlatır. "İvan Denisoviçin Yaşamında Bir Gün" (1962) ve "İlk Çember" (1964) hapis sahneleri içerir. "Kanser Koğuşu" (1966) bir hastanede geçmektedir. Hapishane ve hastane imgelerini toplumsal simgeler olarak kullanan yazar, devrimci ideallerle sert politik gerçeklikler arasındaki çelişkiyi gösterir. Kahramanları, tiranlık ve zulüm üzerindeki onurun zaferini belirtir.

Soljenitsin bu bağlamda, "Kırmızı Tekerlek" adında dört ciltlik uzun bir tarihsel roman tasarlamıştır. Birinci cilt, "Ağustos 1914" (1971) 1914'teki I. Dünya Savaşı'nı anlatır. Bu romanın 1917 Ekim Devrimi'nin tarihsel anlamına vurgu yapan genişletilmiş ve düzenlenmiş bir baskısı 1989'da yayımlanmıştır. İkinci cilt, "Kasım 1916" 1993'te yayımlanmıştır.

1960'ların sonu ve 1970'lerin başında, Sovyet hükümeti, Soljenitsin'i romanlarında ülkesini küçük düşürdüğü için suçlamış ve 1973'te Paris'te yayınladığı üç ciltlik "Gulag Takımadaları, 1918-1956" romanından sonra da bu baskılarını arttırmıştır. Bu kitap, Sovyet hapishane kamplarının bir incelemesiydi. "Gulag Takımadaları"nın iki cildi 1975'te, üçüncü cildi de 1976'da yayımlandı. Soljenitsin, Sovyetler Birliği'ndeki son yıllarından "Görünmez Müttefikler" (1971) ve "Meşe ve Dana" (1975) otobiyografilerinde bahsetmiştir. 1990'da, Sovyet hükümeti yazarın vatandaşlığını geri verdi ve Soljenitsin 1994'te Rusya'ya geri döndü. 3 Ağustos 2008'de babasının Moskova'daki evinde kalp yetmezliğinden 89 yaşında hayata gözlerini yumdu. 2007 yılında Rusya devlet başkanı Vladimir Putin kendisine ödül vermiştir.






Tekteker

Tekteker, bir tane tekeri olan ve kas gücü ile giden pedallı bir araçtır. Çoğunlukla spor veya gösteri amaçlı kullanılır.

Elektrik enerjisi ile çalışan ve jiroskop teknolojisinden yararlanan türleri de vardır. Nadir olarak şehir içi kısa mesafelerde (20 kilometreye kadar) kullanır.

Adından da anlaşılacağı gibi, tekteker bir tane tekerleği olan ve kas gü