arında da kullanılmaktadır.





T-80

T-80, 3.nesil Sovyet yapımı bir ana muharebe tankıdır. T-64'ün geliştirilmiş halidir. T-72'nin bir üst modelidir. T-72'den farklı bir görünüme ve mekaniğe sahiptir. Üretimine 1976 yılında başlanmıştır. Gaz türbin motoru kullanan ilk seri üretilen tanktır, Batı dünyası bu tankı 1980'lerin başında tanımıştır.

T-80;1967-1975 yılları arasında tasarlanmıştır. 1976 yılında üretime gaz türbinli motorla başlandı. Gelişmiş versiyonu olan T–84 hala Ukrayna tarafından üretilmektedir.

T–80 ve değişik versiyonları ve tarihleri;T-80 (1976), T-80B (1978), T-80A (1982), T-80U (1985),T-80UD Beryoza (1987)yıllarında üretilmiştir.

T-64'ten başlayan yeni nesil Sovyet tanklarında olduğu, Önde solda şöfor, taretin sol tarafında silahçı ve tank komutanı da sağ taraftadır, Orijinal modeli için düşünülen 750 bg'lik motor yerine 1000 bg'lik güç üreten gaz türbin motordan gücünü alır.


T-80 - Wikipedia, the free encyclopedia




T-72

T-72 (УРАЛ), üretimine 1970 yılında başlanan ikinci nesil bir Sovyet ana muharebe tankıdır. T-64A tankıyla paralel tasarım özellikleri taşıyan Obyekt-172 prototipinden tasarlanmıştır. İlk kez 1973'de hizmete girdi. İlk kez 1977 yılında görüldü.

T-64 ile paralel tasarımda olsalarda, aralarında bariz mekanik ve tasarım farkları vardır. T-64 serisi bugün T-80 ile devam ederken T-72 serisi T-90 ile devam etmektedir.

Bu tankların savaş alanındaki ilk kullanımı 1982 İsrail-Suriye Savaşı'dır. Bu savaşta zamanının ilerisinde olan 125 mm'lik topu sayesinde İsrail tanklarına karşı etkili olmuştur.

Ayrıca mühimmat deposunun, tankın taretine ve motor kısmına oldukça yakın olması sebebiyle tek atışta feci bir şekilde infilak olabilir. Küçük bir iç hacme sahip olduğundan tankın mürettebatı, genellikle 1.70 cm boyun altında ve zayıf olanlarından seçilir.

Körfez Savaşı sırasında Irak'ın elindeki 300 adet T-72 tankı, gece savaşında ABD ordusuna ait termal kameralı M1A1 Abrams tankları tarafından yok edilmiştir.

T-64 tanıtıldığında belki de dünyanın en avantajlı savaş tankı dizaynlarından biriydi, fakat 5TDF ( Dizel "boxer" motor, Cheftain tank'ın L60'ına benzer ) motorunda çıkan problemler, yürüyen aksam ve ana silahının tutarsızlığından ve özellikle T-64 tankının yüksek birim fiyatları ve işçi odaklı üretiminin dikkat çekmesi üzerine Sovyet liderler daha düşük teknolojili ve benzer bir performansa sahip bir seçenek arayışına girdiler. Tank bütün Varşova Paktı (WARPAC) üyelerinin tank birliklerini donatmak bir yana, sadece Sovyet ordusunun tank birliklerini donatmak için bile çok pahalıydı.
1967'den itibaren Nizhny Tagil 'de konumlandırılmış olan Uralvagonzavod fabrikasında eski dizayn V-46 güç kaynağı ile bir "ekonomi" tankı geliştirildi. Baş Mühendis Leonid Kartsev temel tasarım olan "Object 172" 'yi yarattı fakat, prototip "Object 172M" olarak adlandırılan tank, Valeri Venediktov tarafından düzenlendi ve tamamlandı. Saha testleri 1971'den 1973'e kadar sürdü ve Çelyabinsk Tank fabrikasının kabul etmesi üzerine T-55 ve T-62 tanklarının üretimi derhal durduruldu ve üretim hattı yeni T-72 tankının üretimine uygun hale getirildi.

T-72 1970'lerden Sovyetler'in yıkılmasına kadarki sürede Varşova paktı ordularında en fazla kullanılmış olan tanktı.
Lisanslı modeller ve ihraç modelleri Polonya ve Çekoslovakya'da Varşova paktı ülkerine ve Sovyetlere yakın ülkeler için üretilmiştir.Bu lisanslı modeller daha kaliteli olmasına karşın zırhları Sovyet standratlarına göre daha inceydi ve kompozit değildi .Varşova Paktı dışındaki Sovyetlere yakın ve dost ülkeler için üretilen T-72M modeli Ortadoğu ve Afrika ülkelerine çok sayıda ihraç edilmiştir.

Bu modellerden alan Irak,Yugoslavya gibi ülkeler bu modelleri geliştirip farklı isimlerle seri üretime almıştır. Bu varyantlardan biri olan M-84 tankı üretime girdiği 1980'lerden itibaren dünya çapında yüzlerce sattı.
Irak'lıların parçalarını Sovyetler Birliğinden tedarik edip montajını El Taji fabrikasında yaptığı Asad Al Babil Tankını lazer menzil bulucu ile geliştirmişlerdir.Bu tankın üretimi 80'lerde başlamış olup 1991 yılında sona ermiştir.

Sovyetler Birliğnin dağılmasıyla birlikte Sovyet T-72 modellerinin üretimi sona ermiştir.Ancak ihraç modelleri halen Rusya tarafından üretilmektedir.Ayrıca daha önce üretimi yapılan fabrikalarda,hasar görmüş T-72 tanklarının yeniden montajı yapılmıştır.

Diğer Sovyet menşeiili tanklarda olduğu gibi T-72 tankları kısa ve eni büyüktür

T-72 tanklarının ana silahı otomatik doldurucuyla donatılmış 125mm'lik bir yivsiz tank topudur.Ana silahı o dönemde batılı tankların kullandığı NATO standardı 105mm'lik L7 yivli topuyla karşılaştırıldığında önemli ölçüde büyüktü ve uzun menzilde daha isabetli atışlar yapabilmekteydi. Ayrıca namlu çapı NATO standardı Rheinmetall 120mm'lik topundanda büyüktür fakat uzun menzilde isabet yüzdesi ve zırh geçme performansı 120mm'lik Rheinmetall yivsiz topundan daha kötüdür. Ana silahı kullandığı çeşitli mühimmatlarla bugünkü birçok modern tankı imha edebilir. fakat,batılı tanklara karşı yapılan muharebelerde üstünlük batılı tankların oldu,Lübnan ve Irak savaşlarında T-72 tankı istenen başarıyı gösteremedi.

TPD-2-49 optik nişangah ile 1000m ile 4000m araasındaki hedeflerie nişan alabilir. 
Diğer tüm modern tank silahları gibi Sabot,Anti-personel ve HEAT mermileri kullanır.

Gücünü V tipi dizel 786bg'lik güç üreten bir motordan alır.T-34 tankında kullanılan motordan geliştirilmiştir.
Toplam ağrlığı o zamanın batılı tanklarıyla karşılaştırıldığında çok düşüktü,ve günümüz tankları arasında meyil tırmanma kapasitesi en yüksek olan tanktır.Düşük ağırlığının sağladığı en önemli avataj ağırlık nedeniyle köprüleri aşmada sorun yaşamamasıdır,

T72 modeline oranla daha kötüdür,Polonya ve Eski Çekoslovakya tarafından üretilmiştir.







Colt's Manufacturing Company

Colt's Manufacturing Company, Samuel Colt tarafından 1847'de ABD'nin Connecticut eyaletinde kurulmuş silah üretim şirketi.





Enver Ören

Enver Ören (d. 10 Şubat 1939 Honaz, Denizli) - (ö. 22 Şubat 2013 Şişli, İstanbul), Türk iş adamı ve akademisyen. İhlas Holding'in kurucusu ve ilk başkanıdır.

İlk ve Orta tahsilini Denizli'de bitirerek Kuleli Askeri Lisesi'ne, oradan da İstanbul Üniversitesi, Fen Fakültesi'ne girdi. 1961 yılında lisans öğretimini tamamladıktan sonra kazandığı NATO bursu ile, bir buçuk yıllığına mesleki çalışmalar yapmak üzere Napoli'ye gitti. Dönüşünde bir müddet öğretim görevlisi olarak üniversitede çalıştı. 1970 yılında üniversiteden ve akademik hayattan ayrıldı ve birkaç arkadaşıyla birlikte gazeteciliğe başladı. Çıkardığı gazete önce Hakikat Gazetesi sonra Türkiye Gazetesi adını aldı. Sonrasında birkaç arkadaşıyla beraber İhlas Vakfı'nı kurdu. 1964'te askerdeyken Hüseyin Hilmi Işık'la tanıştı ve ondan dersler aldı. Onun kızı olan Dilvin Ören'le 1968'de evlendi. 1970'de Ahmet Mücahit ismini verdikleri oğulları dünyaya geldi. 1989 yılında gazetesi tiraj rekoru kırdı. 1993 yılında inşaat, medya, otomotiv, meşrubat, gıda, ev aletleri, turizm sektörlerinde faaliyet gösteren İhlas Holding'i kurdu. Aynı yıl İhlas Haber Ajansı'nı ve TGRT'yi kurdu. Sahibi olduğu TGRT kanalı yaptığı yayınlara Türkiye'de din ve kültürün doğru anlaşılmasında etkili oldu. Son zamanlarda ise rahatsızlandı. 1990 ve 2006'da kendisine iki kez böbrek nakli yapıldı. Ancak geçirdiği tedavi süreci Ören'i yorgun düşürdü. 28 Ocak 2013'te beyin kanaması sebebiyle Şişli'deki Memorial Hastahanesi'ne kaldırıldı. Yapılan bütün tedavilere rağmen 22 Şubat 2013 tarihinde saat 21:30'da vefat etti. Cenazesi 70-80 bin kişinin katılımıyla Eyüp Sultan Camii'nden kaldırıldı. Kılınan cenaze namazının ardından Eyüp Sultan Mezarlığı'nda çok sevdiği kayınpederi Hüseyin Hilmi Işık ve kayınvalidesi Nefise Siret Işık'ın yanına defnedildi. Yerine oğlu Ahmet Mücahid Ören geçti.









Sabancı Holding

Hacı Ömer Sabancı Holding, kısaca Sabancı Holding, 1968 yılında Hacı Ömer Sabancı tarafından Adana'da kurulan, Türkiye'nin en büyük şirketlerindendir. 2012 yılı sonu itibarı ile toplam çalışan sayısı 57.556'dır. 2012 yılında şirketin toplam faaliyet kârı 4 milyar 676 milyon TL, net dönem kârı ise 1 milyar 856 milyon TL olmuştur. 19 Temmuz 2010 tarihinden bu yana Sabancı Holding Yönetim Kurulu Üyesi ve Chief Executive Officer (CEO) olarak görev yapan Zafer Kurtul, 30 Mart 2017 tarihi itibarıyla görevlerinden ayrılma kararı aldı. Sabancı Holding CEO’luk görevine halen Sabancı Holding Enerji Grup aşkanı olarak görev yapmakta olan Mehmet Göçmen atandı.

Yüzde 50'si Sabancı Holding'e ait olan Enerjisa elektrik üretimi alanında faaliyet göstermektedir. Şirketin elektrik santrali kurulu gücü 2815 MW'tır.





Hacı Ömer Sabancı

Hacı Ömer Sabancı (1 Ocak 1906, Kayseri - 2 Şubat 1966, İstanbul), Sabancı Holding'in kurucusudur. Kayseri ilinin Talas ilçesinden yaya olarak gittiği Adana'da iş hayatına başlamıştır. İşe pamuk ve margarin ticareti ile başladı. Bugün Sabancı Topluluğu'nu meydana getiren sanayi kuruluşlarının temelini oluşturan ilk şirketler, Hacı Ömer Sabancı tarafından kuruldu.

Hacı Ömer Sabancı, Kayseri'nin bir köyünde, Akçakaya'da doğdu. 13 yaşında babası Hacı Arap Sabancı'yı kaybettikten birkaç yıl sonra (1920 yılında), talihini denemek için köyünden ayrılan Hacı Ömer, 450 kilometrelik yolu yaya olarak katederek Adana'ya göç etti. Adana'daki yeni hayatına pamuk işçisi olarak başlayan Hacı Ömer, kısa sürede işçi müteahhitliği'ne başladı, bir iki yılda yaptığı tasarruflarla pamuk ticaretinde mütevazı bir iş kurdu. O dönemde yanında çalışan işçiler Hacı Ömer'i "Ağa" diye çağırmaya başladılar. 1928 yılında Sadıka Hanım'la evlendi ve İhsan, Sakıp, Hacı, Şevket, Erol ve Özdemir adında altı erkek çocuk sahibi oldu. 1943 yılında Yağsa'ya ortak olan Hacı Ömer, 1946 yılında arkadaşları ile beraber Marsa'yı aldı. Yaratıcı gücü, ileri görüşü ve yılmayan gayreti sayesinde, başarı zincirine birçok halkalar ekleyen Hacı Ömer önderliğinde, daha sonraki yıllarda sırasıyla Akbank, Bossa Un ve Çırçır Fabrikası, Bossa Tekstil Fabrikası, Oralitsa, Aksigorta, Teknosa kuruldu. 1951