an ve İpek Yolu rotasında bulunan E80 karayolu üzerindedir.
İlçe halkının büyük çoğunluğunu çevre il, ilçe ve köylerden gelenler oluşturmaktadır.

İlçenin Karaz (yeni ismi Kahramanlar ) mahallesindeki kalıntılar antik dönemde bu bölgenin yerleşim yeri olduğunu göstermektedir.
"Aziziye" ("Ilıca") İlçesinin ilk yerleşim yeri, Karasu ile Pulur Çayı arasındaki verimli bölgedir. İlçe ismini yeraltından çıkan kaplıca sularından almaktadır.İlçe sınırları içerisinde yer alan Kahramanlar Köyü'nde yapılan kazılar ve arkeolojik araştırmalar bölgede yaşamın MÖ 4000 yılına kadar uzandığını göstermektedir.
"Aziziye" ("Ilıca") sırasıyla; Huriler, Hayaşa, Azzi Kralığı, Urartular (MÖ 900-600), İskitler, Medler ve Persler in istilâsına uğramıştır. MÖ 65 yılında Romalılar ın hakimiyetine geçmiştir. MS 1040 ile 1063 yıllarında Büyük Selçuklu Devleti Komutanlarından İbrahim Yınal ile Kutalmış, Erzurum'u ele geçirmek için "Ilıca"'da ordugah kurmuşlardır. Malazgirt Zaferi 'nden sonra "Ilıca" tamamen Türkler in eline geçmiştir.
1080 yılında Saltukoğullarının yönetimene giren "Ilıca"da Saltukoğulları Kaplıcaların etrafını kerpiç duvarlarla çevirmişlerdir. "Ilıca" 1230 yılında Konya Selçuklularının eline geçmiştir.1242 yılında ise Anadolu’yu istila eden Moğollar tarafından "Ilıca" yağmalanmıştır. Moğol Komutanı Baycu Noyan kendisine karşı koyan "Ilıca" halkını ve idarecilerini kaplıcalarda (halk dilinde çermiklerde) boğdurmuştur. 
İlhanlı Hükümdarı Kazan Han (1295-1304) "Ilıca"yı ele geçirerek, burada yer altından yer üstüne kendiliğinden çıkan kaynak sıcak suyun çıkış noktası ve çevresindeki sert ve keskin kaya parçalarını kırdırmış,ilk kaplıca havuzunu yaptırmıştır.
"Ilıca", 1385 yılında Karakoyunlu Hükümdarı Kara Mehmet, 1387'de Timur tarafından istila edilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu döneminde; Osmanlı Sultanları Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman doğu seferinde "Ilıca"yı Osmanlı Ordusunun konaklama yeri olarak kullanmışlardır. Bazı kaynaklara göre Kanuni Sultan Süleyman Kaplıcalarda yıkanarak buraya "Çermük-İl" demiştir.
"Ilıca", Romalılar döneminde " Karloi Karnak", Osmanlı lar döneminde ise “Çermük-İl” adıyla anılmıştır. Günümüzde ise yerli halk “Çermik” ifadesini ilçedeki kaplıca ve ilgili tesisler için kullanmaktadır./genel bilgiler/İlceler/ilica

Yakın tarihte de "Ilıca" birkaç defa işgal ve istilaya uğramıştır. I. Dünya Savaşı'nda General Yudeniç komutasındaki Rus Ordusu 16 Şubat 1916 günü Erzurum'u işgal etmiştir. Rus Askeri Tarihçisi Korsun "Erzurum Operasyonu" adlı eserinde "18 Şubat Saat 14.00'da 156. Elizavetplski Piyade Alayı öncü kuvvetlerinin "Ilıca"yı ele geçirdiğini yazmaktadır. Böylece Ruslar tarafından işgal edilen "Ilıca" ve köylerindeki halk, kış ayının şiddetine rağmen Erzincan üzerinden Kayseri, Adana, Sivas ve Tokat'a göç etmek zorunda kalmıştır. Bu göç esnasında soğuktan ve açlıktan çok sayıda insan yollarda hayatını kaybetmiştir. "Ilıca" ve yöresi halkı için Şubat 1916 tarihinde başlayan bu sıkıntılı ve zorlu süreç 2 yıl devam etmiştir. Erzurum'u işgal eden Rusların 1917 Bolşevik İhtilali (Ekim Devrimi)'nden sonra Rusya'ya geri çekilip Erzurum ve yöresini Ermenilere bırakmaları neticesinde bölgede zulüm ve felaketlerin ardı arkası kesilmemiştir. 
Rus Yarbay Tverdohlebof, 1917 yılı ilkbaharında Ermenilerin bölge halkının elindeki silahları toplamak amacıyla halka zulmettiğini ve işkence yaptığını belirtmiştir. Daha sonra, Rus ordusu çekildikçe katliamların daha da artmaya başladığını , Ermenilerin Erzurum'a çekilirken yoldaki Türk köylerinde halkı öldürdüklerini Ilıca'da Ermenilerden kaçamayan Müslüman Türklerin, Ermeniler tarafından öldürüldüğünü bunların sayısının 800 kişi olduğu ve savaştan yakından uzaktan ilişiği olmayan sivil halktan oluştuğu gerek Rus subaylar ve gerekse günümüz akademisyenleri tarafından belirtilmektedir.

Günümüzde sözde Ermeni kırımı iddiasında bulunanların iddialarının tam aksine 
"Ilıca"da tezahür eden bu vahim durum Anadolu'da Ermeni vahşeti olarak bütün gücü ile kol gezmiştir. Öldürülen insanlar "Ilıca"da bulunan Eski Camii adı ile bilinen caminin avlusunda istiflenerek yakılmak suretiyle tarihteki Müslüman – Türk katliamları na bir yenisi daha eklenmiştir. Ahmet Refik Bey (Ahmet Refik Kutlay, basımevi ve gazete sahibi, Kuva-yı Milliyeci ve siyasetçi) 1918'de Erzurum'a giderken "Ilıca"dan geçmiş ve ölenlerin sayısının 2000 civarında olduğunu nakletmiştir. 
O dönemde Suşehri'nde bulunan 3. Ordu Komutanı Vehib Paşa (Mehmet Vehib Kaçı) 10 Ocak 1918 de 1. Kafkas Ordusu Komutanı Kâzım Karabekir Paşa’ya Erzincan, Erzurum, Sarıkamış yönünde hareket emrini verir. Türk Ordusu, Rus Ordusunun boşalttığı bölgelerde Ermeni katliamlarını haber aldıkça uykusuzluğa, açlığa ve kışa aldırış etmeden ilerleyerek, 6 Mart 1918'de Mama Hatun'a (Erzincan ilinin Tercan ilçesine) varmıştır. 1. Kafkas Türk Kolordusu, Erzurum Bölgesinin tamamının Ermeni Vahşet ve Mezalimine maruz kalabileceğini düşünerek; Suşehri'nde bulunan Ordu Komutanlığından Erzurum ’a hareket için emir ister. Alınan hareket emri üzerine 7 Mart 1918 tarihinde Kolordu Komutanı Miralay Kâzım Karabekir Paşa tarafından Erzurum'daki Ermenilerin reisine; 1877 sınırına kadar olan yerlerin Türkiye'ye ait olduğu, karşı çıkacak silahların asi sayılacağı ve en geç 9 Mart 1918 akşamına kadar Erzurum'un Türk Ordusuna teslim edilmesi gerektiği haberi gönderilir. 
Bunun üzerine Kolordu Karargahını "Ilıca"nın batısında bulunan ilçeye bağlı Alacamahallesine taşıyan Kâzım Karabekir Paşa, burada Ermenilerce yapılan katliamı şöyle anlatmaktadır: "Köyü dolaştım Facianın en müthişi burada idi süngülenmiş veya yakılmış cesetlerin başındaki ağlama ve bağrışmalar insanın tüylerini ürpertiyordu. Süngülenmiş memedeki çocukları kucağına almış bazı analar saçlarını yoluyorlardı. Sanıyorum ki yer yüzünde bu kadar feci bir sahneyi gören göz pek azdır."
İlçenin Alaca mahallesi Erzurum köyleri arasında en fazla tahribata ve insan kaybına uğrayan köylerinden birisidir. 
27 Şubat 1918 günü Ermenilerin Alaca mahallesindeki Türkleri öldürdüğü Rus Yarbay Tverdohlebof tarafından da belirtilmektedir.".
1986 Yılında Alaca mahallesinde yapılan toplu mezar kazısında 278 bölge insanına ait kalıntılar bulunmuş, Ermeni vahşeti Basın Yayın araçları ile kamuoyuna duyurulmuştur.
Kâzım Karabekir Paşa, kendisine Ordu Komutanı tarafından verilen harekatı bir hafta süre ile bekletme emrine rağmen, o sıradaki durumun vahametinden dolayı beklememiş 10 Mart 1918 günü harekete devam etme kararı almıştır. 11 Mart 1918 sabahı güneş doğmadan Türk Ordusu ileri harekete başlamıştır. Sabah saatlerinde (06 sularında) "Ilıca"nın 500mt. batısından Ermenilerce Türk Ordusuna ateş açılmışsa da iki saat gibi çok kısa bir süre sonra Ermeniler Türk Ordusuna karşı koyamadan geri püskürtülmüşlerdir.Türk Ordusu "Ilıca"daki bu taarruzu; açılan mevcut cepheden, güneyden ve Ağaver (Demirgeçit) Köyü Köprüsünün kuzeyinden hücuma geçmek suretiyle gerçekleştirmiştir. Ay Yıldızlı Türk Bayrağı 2 yıl aradan sonra, 11 Mart 1918 günü sabah saat 08.00'de yeniden "Ilıca" semalarında dalgalanmıştır."Ilıca"nın esaret günleri sona ermiştir.
23 Temmuz 1919 ‘ da yapılan Erzurum Kongresi için Erzurum’a gelen Mustafa Kemal Paşa Erzurum'a geçmeden önce 3 Temmuz 1919 günü "Ilıca"da bölge halkıyla görüşmüş ve o esnada “"Bu milletle neler yapılmaz!"” özdeyişini ifade etmiştir. (Bu anekdot Erzurum Kongresi üyelerinden Mehmet Cevat Dursunoğlu tarafından kaleme alınan "Millî Mücadelede Erzurum" isimli kitapta ayrıntılı olarak anlatılmaktadır).
1915-1920 yıllarında "Ilıca"'da vuku bulan tarihi olayları,gerek asker olarak yaşamış-savaşmış bölgenin İstiklâl Harbi Gazileri ve gerekse o dönemi yaşamış insanlarından yakın tarihe kadar hayatta olanlar detayları ile aktarmak suretiyle yeni nesillere ışık tutmuşlardır. İlçe halkı tarihine, millî ve manevi değerlerine bağlıdır.
5747 sayılı kanun ile 2008 yılında Büyükşehir statüsüne kavuşan Erzurum İli Merkez ilçe olarak 3 farklı ilçeye ayrılmış (Palandöken, Aziziye ve Yakutiye) ve yine aynı kanun ile daha önce ilçe olan "Ilıca"'nın ismi "Aziziye" olarak değiştirilmiştir. "Aziziye" İlçe Belediyesi, Erzurum Büyükşehir Belediyesine; 'Dadaşkent beldesi' ve buna bağlı 7 mahalle de bu yasa gereği "Aziziye" İlçesine bağlanmıştır. İlçeye bağlı köy sayısı toplam 48, mahalle sayısı 33 olmuştur.

Aziziye (Ilıca)Erzurum İlinin batısında yer alır. Kuzeyden İspir İlçesi, Güneyden Palandöken (Merkez İlçe) ve Çat İlçeleri, Doğudan Yakutiye (Merkez İlçe) İlçesi, Kuzey-doğudan Tortum İlçesi, Kuzey- batıdan Aşkale ilçesi ile sınırlıdır. 
Erzurum ovası üzerinde kurulu bulunan Ilıca 'nın batısında Daphan ovası bulunmaktadır. Ilıca 'nın kuzeyi 3.288 m Yükseklikteki Kargapazar dağları ile çevrilidir.
Ilıca'nın toplam yüzölçümü; 1702 Km2 olup, rakım 1812 m.dir.
Ilıca ilçe sınırları dahilinde “ Karasu ırmağı “ akmaktadır. Dumlu dağından doğup, Kargapazar dağ kaynaklarından gelen “Köşk”, Palandökenden inen “Pulur” çayları ile Yıldız dağından gelen toplam uzunluğu 69 km., debisi 9 m³/sn olan “Serçeme” Çayı; Aşkale-Çağdarış mahallesi civarında Karasu ile birleşir. Daha sonra Karasu, Aşkale İlçesi Tecer Mahalleninde Fırat Nehrine karışır. Fırat Nehrinin bir kolunu oluşturan Karasu'nun toplam uzunluğu 185 km.dir. Erzurum ili sınırları içerisindeki uzunluğu 140 Km'dir. Debisi 44 m³/sn dir.
İlçe sınırları içerisinde tabii göl bulunmamaktadır. Kuzgun Baraj Gölü ile Merkez Söğütlü mahallesi yakınında sulama amaçlı yapılan göletler mevcuttur.

İlçenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.
Kışları soğuk ve kar yağışlı geçer, yazlar ise genellikle sıcak ve kuraktır.Kış erken başlar, genellikle Ekim ayının ikinci yarısı ile Kasım ayı başlarında ilk kar yağar.Zaman zaman Mayıs ayı ortalarına kadar kar örtüsünün kalkmadığı görülür. Kış aylarında oldukça şiddetli soğuklar yaşanır. Yaz mevsimi de kış kadar erken başlar ve sıcaktır, nem az olduğundan dolayı bu sıcaklık fazla hissedilmez. Gece ve gündüz arasındaki sıcaklık ve yıllık sıcaklık farkı çok fazladır.
"Aziziye (Ilıca)"de yaşanan İklimin genel özelliği: Ya