rektirdiği ve zihni yorduğu için konferanslarda bir kabinde en az iki çevirmen çalışır. Çevirmenler, konferansın da seyrine göre ortalama her 20 dakikada bir dönüşümlü olarak çeviri yapar. Eş zamanlı çeviri medyada da sık sık kullanılır. Canlı yayınlarda, basın toplantılarında ve röportajların izleyiciye aktarılması için de bu eş zamanlı çeviriden yararlanılır.

Toplum çevirmenliğinin temel özelliği, daha çok kamusal hizmetlerde sunulan bir sözlü çeviri türü olmasıdır. Sağlık hizmetlerinde, mahkemelerde ve göçmen bürolarında yaygın şekilde görülür. Toplum çevirmenliği Büyük Britanya, Kanada ve Avustralya gibi ülkelerde yaygın şekilde kullanılmaktadır. Örneğin İngiltere'de hastaneden randevu alan ve İngilizce seviyesi yetersiz olan hastalara bir toplum çevirmeni sunmaktadır.

Bir dilin eğitimini almış ve deneyim kazanmış kişiler akreditasyon kuruluşları vasıtasıyla kendi bilgi ve becerilerini tescil ettirir ve böylelikle akredite olmuş olurlar. Türkiye'de bu süreç noterler tarafından yürütülmektedir. "Yeminli tercüman", yaptığı tercümeler üzerine kendi imzasını atmasına kanunlar önünde izin verilmiş kişi anlamına gelir.

Mütercim, yazılı bir ürünü (kitap, metin, gazete, ansiklopedi, hukukî veya ticarî sözleşmeler, hukukî kararlar v.s.) bir dilden başka bir dile yazılı olarak çevirmeyi meslek edinen kişidir. Yazılı kültürün paylaşılmasında mütercimin rolü büyüktür. Tercümeler doğruluk ve tarafsızlık göz önünde bulundurularak yapılmalıdır. Aksi takdirde okuyucuya hatalı, taraflı ve yanlış bir tercüme sunulmuş olur. Mütercimin tercümandan farkı, tercümanın sözlü çeviri, mütercimin ise yazılı çeviri yapmasıdır. Bu bağlamda iki dili konuşmayı bilen bir tercüman kaynak dil ve hedef dil arasında tercümanlık yapabilir, fakat o dillerde okuryazarlık bilgisine sahip değilse mütercimlik yapamaz. Bir kişi hem mütercim, hem de tercüman olabilir. Bu da bildiği dillerde gerekli okuryazarlık ve konuşma seviyelerinde yeterli olması ile mümkündür.





Uyumsuz tiyatro

Uyumsuz tiyatro, absürt tiyatro olarak da bilinir. Uyumsuz tiyatronun anlaşılması için çıktığı dönem ve coğrafyanın bilinmesi şarttır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra patlak veren, sanatın her alanındaki değişik yansımalar, tiyatro alanında da kendini göstermiş ve "absürt tiyatro" ortaya çıkmıştır.
Samuel Beckett ve Eugene Ionesco, absürt tiyotronun en önemli isimlerindendir. Beckett'in "Godot'yu Beklerken" ve Ionesco'nun "Kel Şarkıcı" adlı oyunları bu tiyatronun ilk örnekleridir.




Veliüddin Paşa

Veliüddin Paşa, Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde çeşitli valilik görevlerinde bulunmuş bir Osmanlı devlet adamıdır. 1855-1857 döneminde Girit valiliği, 1869-1870 döneminde İzmir valiliği yapmıştır. Girit valiliği esnasında Resmo'da kendi adını taşıyan ve günümüze kadar nispeten sağlam bir şekilde gelmiş, ancak halen bakımsız halde bulunan bir cami yaptırmıştır.




Deme

Halk edebiyatının "tasavvufi halk edebiyatı" ya da "tekke edebiyatı" denilen türü 12. yüzyılda Ahmed Yesevi ile başladı. Ama Anadolu’nun bu alandaki ilk ve en büyük şairi Yunus Emre’dir. Anadolu’da 19'uncu yüzyıla değin çeşitli tarikatlarla gelişen bu edebiyat geleneğinin sürmesinde en önemli rolü Alevi-Bektaşi ve Melami-Hamzavi şairler oynadı. 
Tekke edebiyatı şairleri, yalın bir dille, hece ölçüsüyle ya da aruzun heceye yakın yalın kalıplarıyla şiirler yazdılar. Tekke şiirinin genel adı, özel bestelerle okunan ve tarikatlara göre değişik isimlerle anılan ilahilerdi. Nazım birimi dörtlüktür. Ama gazel biçimde yazılmış ilahiler de vardır. Bu edebiyatın düzyazı biçimini ise evliya menkıbeleri, efsaneler, masallar, fıkralar ve tarikat büyüklerinin yaşamlarını konu alan yapıtlar oluşturur. Genelde 8'li hece ölçüsü ile 4+4 kalıbıyla yazılır. Telmih, tenasüp, tezat, mübalağa, gibi sanatlar sıkça kullanılır. Masiva yani Allah dışındakileri önemsememe söz konusudur. İlahilerin mevlitler de bir ezgi ile söylenmesinin sebebi; hece ölçüsü, kafiye şeması ve ahenk unsurlarıdır.

Örnek:




Mehmed Sabri Paşa

Mehmed Sabri Paşa (ö. 1879), Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde çeşitli valilik görevlerinde bulunmuş bir Osmanlı devlet adamıdır.

Haziran 1867- Mart 1868 döneminde İzmir (o zamanlar Aydın) valiliği yapmış, bu dönemde ilk İzmir Vilayet Konağı'nın temellerini atmıştır. İzmir vilayetinden sonraTuna valiliğine atanmış, bu esnada Bulgar Hacı Dimitri isyanı patlak vermiş, bunun üzerine 1868 yılının Aralık görevden alınarak olağanüstü yetkilerle donatılan Mithat Paşa tekrar Tuna valiliğine atanmıştır. Daha sonra Şubat 1869-Eylül 1871 tarihleri arasıda Selanik valisi, Ağustos 1876-Şubat 1878 tarihleri arasında ikinci bir defa olarak Aydın valisi, Şubat 1878-Ocak 1879 tarihleri arasında da Trablusgarb valisi olarak görev yapmıştır. 1879 yılında ölmüştür.




Gramofon

Gramofon (eski Yunanca "fone", "ses" ve "grammein", "yazmak") veya fonograf kelimelerinden kaynaklanıyor. Bu makine ile ses ve müzik kayıtı veya dinleme olanakları bulunmaktadır. İlk patenti , 8 Kasım 1887 tarihinde Alman bilim adamı Emile Berliner tarafından alındı.

"Gramofon" bir yuvarlak ince taş plak ile, "fonograf" ise bir silindir ile çalışır. Fonografı ilk tasarlayanlardan biri ünlü Thomas Alva Edison dir. İlk müzik çalar kutusu. Günümüzde hala dinlenmektedir.

Plaklar üzerine tespit edilmiş olan esasları tekrarlamaya yarayan alet. Gramofon iki bölümden ibarettir: Plâk ve makine.

Plâk, gomalaka ve mumlu maddelerle (son yıllarda plâstik maddelerle) yapılan bir disktir. İki yüzünde helezon şeklinde oyuklar vardır. Bu oyuklar, girintili çıkıntılıdır, özel olarak yapılmış olan gramafon iğnesi, bu oyuklar arasında dolaşırken, meydana gelen titreşimler, plâğa alınan sesin tekrar duyulmasını sağlar.

Makine, plâğın devamlı olarak ve aynı hızda dönmesini sağlayan bir motor ile, sesi yansıtan bir bölümden ibarettir. Motor, zemberek ya da elektrikle çalıştırılabilir. Her iki şekilde de dakikada ortalama olarak 78 devir yapılır. Elektrikle çalışan gramofonlara pikap adı verilir.

İğne, plâk üzerinde dolandıkça, oyukların girinti ve çıkıntısına göre meydana gelen titreşimler, iğnenin bağlı bulunduğu diyagrama yansır, ses titreşimleri, diyagram ve ses kutusu yardımı ile büyütülerek aksettirilmiş olur.

Gramofon 1877 yılında Edison tarafından icat edilmiş olan fonografın geliştirilmiş şeklidir.

Balmumundan yapılmış düz ve daire biçimli kalıplar, gramofona benzeyen bir makineye konur. Bu makine, balmumundan kalıbı, belli bir hızla döndürür. Kalıbın üzerine bir iğne konmuştur. Bu iğne bir diyaframa bağlıdır.

Makinenin karşısında yapılan bir konuşma ya da söylenen bir şarkı, havayı titreştirir, hava da diyagramda titreşimler meydana getirir. Bunun sonucu olarak, diyagrama bağlı olan iğnede de titreşmeler olur. İğne, titreşerek, dönmekte olan balmumu kalıbı üzerinde, titreşme durumuma göre inişli çıkışlı çizgiler çizer. Böylece, bir kalıp elde edilmiş olunur. Bu kalıptan nikel kalıplar çıkarılır. Sonra da bu nikel kalıptan, bildiğimiz gramafon plâkları çoğaltılır. İlk müzik çalar kutusu. Günümüzde hala dinlenmektedir.Ancak bu bilindiği gibi Edison'un icadı değildir. Gramofon Edison'dan yaklaşık 50 sene öncesinde dedesi tarafından tasarlanmıştır.

Jean Michel Jarre'nin Büyükbabası André Jarre, ilk kez ses miksaj masasını icat etmiş ve bunu Radyo Lyon'da kullanmıştır. Ayrıca ikinci dünya savaşından sonra ilk taşınabilir fonograf (Teppaz) cihazını yapmış, daha sonra bunu torunu Jean-Michel'e hediye etmiştir.





Mtsheta

Mtsheta (Gürcüce: მცხეთა), Gürcistan’ın en eski kentlerinden biridir. Doğu Gürcüstan’da, tarihsel Kartli bölgesinde yer alır. Başkent Tiflis yakınlarında, Kura ve Aragvi ırmaklarının birleştiği yerde kuruludur. MÖ 3. yüzyıl ile MS 5. yüzyıl arasında Kartli Krallığı’nın başkenti olan Mtsheta, bugün Mtsheta-Mtianeti bölgesinin yönetsel merkezidir. Gürcüler, 317 yılında Hıristiyanlığı burada kabul ettiler ve kent, Gürcüstan Ortodoks Kilisesi’nin bugün de merkezidir.

Gürcü Hıristiyanlık mimarlığının en önemli yapıları olan Svetitshoveli Katedrali (11. yüzyıl) ve Cvari Manastırı (6. yüzyıl) Mtsheta kentindedir. Mtsheta’da ayrıca Armazi Kalesi ve Armazi Akropölü, Samtavro Kilisesi, Bebristshihe adlı kale ve Arkeoloji Enstitüsü bulunmaktadır.

Mtsheta’daki Cvari Manastırı, Svetitshoveli Katedrali ve Samtavro Manastırı kompleksi 1994 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alınmıştır.




Ekokardiyografi

Ekokardiyografi, ultrasonik ses dalgalarıyla, kalbin değişik yapılarını inceleme imkânı veren bir teşhis ve araştırma metodudur.

Ultrason, frekansı saniyede 20.000'in üzerinde olan seslerdir ve kulağın işitebileceği sınırın üstündedir. Tıp dünyasında bugün için kullanılmakta olan ultrasonik ses titreşimleri, saniyede milyonlar civarında frekansı olan ses dalgalarıdır. Ultrasonik ses dalgaları, vücut dokularında belirli istikametlerde ortalama olarak saniyede 5140 metre hızla ilerler. Bu ilerleme sırasında rastladıkları dokuların hususiyetlerine göre yansıma ve kırılmalara uğrarlar. Kalbin değişik yapılarında yansıyan bu ses dalgaları özel alıcılarla (piezoelektrik transducer) alınıp elektriksel işaretlere çevrilir. Bu işaretler resme dönüştürülerek, ekrana yansıtılarak veya kağıda kaydedilerek ultrasonik dalgaların yansımaya uğradığı, kalpteki çeşitli faaliyetlerin yeri, yapısı ve çalışma durumu hakkında bilgiler elde edilir. Eş zamanlı ("real-time") ekokardiyograflar (ekokardiyografi aleti), kalbi hareket halinde, bir film gibi renkli olarak gösterebilir. M-mode tipi ise kalp atımlarını kaydeder. Kalbe takılan suni kapakçıkların yapı ve işlerlik durumları da ekokardiyografi ile incelenebilir. Ekokardiyografi ile ventrikül (kalp karıncığı) duvarının hareketleri ve boşluğu, kalp kası büyümeleri ve kalp kapakları incelenebilmektedir.

Bu işlemin hastaya hiçbir zararı söz konusu değildir. Yapılması da oldukça basittir. Fakat değerlendirilmesini yapabilmek için tecrübe sahibi olmak gerekir.

Ekokardiyografi aleti elde edilen görüntülerin izlendiği bir ekrana sahip olan bir bölüme kablo ile bağlı adına "probe" denen bir uçtan ibarettir. Probe hastanın