tamamı buzulların su altında kalan kısımları arasında yapılan gezintilere ayrılmıştır ve bir buz tabakasındaki delikten su altına sızan ışığın görüntülenmesi ile başlar.
Kameranın gezintisi sırasında çeşitli buzul yarıklarına ve tünellerine girilir. Bu sırada yakalanan görüntüler ile endoskopik olarak Fallop tüpleri içinden yapılan çekimlere ait görüntüler arasında açık benzerlikler olduğu düşünülebilir.

Kamera gezintisine görece pürüzsüz buz duvarlarca çevrilmiş geniş hacimler içinde devam eder ve bölümün ismi ile birleştirildiğinde doğum kanalında ilerlemeyi temsil ettiği açık olan bir çekimin ardından da muhtemelen bölümün ilk başında görüntülenen buz tabakası deliğine doğru yönelir.
Kameranın deliğe doğru gidişinin görüntüleri baş aşağı sunulmuştur: kamera deliğe iyice yaklaşarak, oradan giren kuvvetli ışığın içine dalar.
Bu görüntüyü havadan deniz yüzeyine doğru yapılan ve bir yandan ilerlerken, bir yandan da denizden uzaklaşan bir çekim takip eder.

Son olarak, oldukça yüksek bir seviyeden deniz yüzeyine doğru yapılan bir hava çekiminde, denizde giden bir yat görüntülenir. Film kararma ile biter.

Bu bölüme "sentetik", sakin bir müzikle başlanır. Burada sunulan melodi bölüm boyunca devam etse de bölüm ilerledikçe koro hakimiyetindeki bir "senfonik" müzik yavaş yavaş baskın hale gelir.
Konusuna uygun bir duygu durumunu yansıtan bu müzik iyice yükselir ve sonuçtaki "doğum" ile birlikte de biter.

Filmin son bölümünün kararmayla sonlanmasını izleyen kapanış jeneriğinde, "Devinim ("Le mouvement")" bölümünde kullanılmış olan oryantal havalı "senfonik" müzik eşliğinde ve görünüş sıralarıyla, film boyunca üzerinde yoğunlukla durulmuş olan deniz canlılarının kısa görüntülerine ve çekimlerinin nerede yapıldığına yer verilir.






Ulahlar

Vlahlar veya Ulahlar, Makedonya'da ve Romanya'da yaşayan bir etnik grup.

Geleneksel uğraşları çobanlık olan ve daha iyi otlak arayışları sonucunda Balkanlar ve Doğu Avrupa'ya ulaşan Ulahlar'a, bugün kıtanın kuzeyindeki Polonya'da bile rastlamak mümkün. Kır hayatına olan bağlılıkları sayesinde Balkanlar'da yüzyıllar boyunca süren etnik çatışmalardan çoğu zaman uzak kalan Ulahlar, bulundukları her yerde çoğunluk nüfusu ile barış içinde bir arada yaşıyor.

Ulahlar'ın kökeninin, kullandıkları dil açısından benzerlik gösterdikleri Rumenlerle aynı olduğu söylenmektedir. Yunanlar ise Yunanca konuştuklarını ve Yunan olduklarını iddia etmektedirler. Topluluğun kökeni Balkanlar'daki Romalıların ve Romalılaştırılmış kolonilerin soyundan gelmektedir. Rumen kültürü Slavlar'ın etkisi altında kalırken, Tuna'nın güneyinde ortaya çıkan Ulah kültüründe Bizans ve Yunan izleri görüldüğü idia edilmektedir. Tarihçiler bu toplulukları Makedon Rumenleri olarak adlandırırken, onlar Arumenler'i kullanmayı tercih ediyorlar.

Arumence dilidir. Bu dil hakkında dilbilimcilerin ortak görüşü, Ulah ve Rumen dillerinin aynı Latince temelli dilden türediği yönünde. Bu dilden türeyen bir diğer dil olan Dalmaçya dili 1898'den beri kullanılmazken İstro Rumence Hırvatistan'da hâlâ birkaç bin kişi tarafından konuşuluyor. Karadağ'da bulunan Durmitor Dağı gibi toponimler de Tuna çevresinde ve dağlık bölgelerde Latince konuşan toplulukların yaşadığını doğruluyor.

Got dilinden gelen ve orijinal anlamı "yabancı" olan "Ulah" kelimesi daha sonraları "Latin lehçelerini konuşan" anlamında kullanılmaya başlandı. Alman kabileleri, günümüzün Galler halkını oluşturan Romalıları o dönemlerde "Galli" diye adlandırırken, Güney Belçika'daki Romalılar'a Valonlar denmekteydi. İtalya'nın Macar dili ndeki karşılığı bugün bile "Ulahlar'ın Ülkesi" anlamına gelen "Olaszország".

Ulahlar yani Karakaçanîler" Kara "ve" kaçan ", Türkçe terkipten oluşur. Kara hem "siyah" hem de "kara gözlü"deki anlamıyla "güzel" demektir. “kaçan” rumeli türkçesinde çok koşan anlamındadır. . Karakaçanlar kendileri aralarında bazen birbirlerine "Ulah" demektedirler. kendini arama. Bu tarz çağrılmaları Yunanistanda geneldir. "Valhs" yani Ulahların “Wallachs” Valehlerle arasında alaka yoktur. Karakaçanlar yörükler gibi koyun güzerlerdir. Karakaçanlar için göçebe koyunculuk tipik temsil araçlarıdır. Doğa ve doğallık ve mera onlara özgüdür. Mera-gerekçesiyle farklı yerlere - yaz aylarında dağların yüksek yerlerine yani yaylalara ve kışın olduğunda da alçak ve sıcak yerlere göçerler. Koyun ve atların hayatlarında büyük önemi vardır, Karakachanların. Göçebe ailesidirler.

Koyun, gibi bir hayvanın yaşam koşulları, gıda ve güçlü sürü içgüdüsü geliştirdikleri için halk iddiasız, varlık süt, et, yün, gıda, giyim, ev eşyası ihtiyaçlarını temin olduğunu gizlenemez ve için yeri doldurulamaz bir kaynak olmuştu. Atlar onlar için çok önemli bir ulaşım vasıtası olmuştur. Karakachan koyunu, atı ve köpeği göçebeliğe uygun yaşayan bir yol olmuştur.

Hangi Karakaçanlardan olunursa olunsun hayatlarında en önemli katkı onların göçlerinde kendilerine korunaklı bir çadır olmasıdır. Buna Türkler gibi "chatura" derler. Chatura basit bir ahşap kabuk ve üzerinde keçi yününden özel dokunmuş eğimli gergin bir çadır olmuştur. Buna "tenda" denir. 

Bizans İmparatorluğu bünyesinde bir kaç Vlah eyaleti bulunmakla birlikte bunlardan çok azı güçlü devletler kurabildi. Assan hanedanı döneminde (1185-1258) ikinci Bulgar İmparatorluğu ya da Bulgar-Ulah devletinin kurulması Ulahlar'ın en büyük başarısı olmuştur. Eflak'ın diğer adı olan Vlahya ismi de Ulahların Ülkesi anlamına gelmektedir. Türkiye'de de çok az sayıda Karacaovalı mübâdil Vlah topluluğu yaşamaktadır.

Yunanistan,eski Yugoslavya, Arnavutluk, Bulgaristan ve Türkiye

Ulahlar: Yunanistan'da 209'000, Bulgaristan'da 10'556, Makedonya'da 9'695, Türkiye'de: 500 Toplam Nüfus yaklaşık: 229'751 kişidir.






Saad Hariri

Saad Hariri veya Saadeddin Refik Hariri (Arapça: سعد الدين الحريري veya سعد الدين رفيق الحريري ) (d. 18 Nisan 1970, Riyad), 18 Aralık 2016 tarihinden itibaren Lübnan Başbakanı olan siyasetçi.

Babası, 14 Şubat 2005'te suikaste kurban giden eski Lübnan Başbakanı (2 ayrı dönem) Refik Hariri'nin Suudi Arabistan bazlı olarak kurmuş olduğu dev Oger grubununun (tamamı Hariri ailesine ait) başına geçmiş olan küçük oğlu olan Suudi Arabistanlı/Lübnanlı iş adamıdır.

Forbes dergisi dünya zenginleri sıralamasında 2005'te 1.2 milyar dolarlık bir servetin başında 548. sırada gösterilmiştir. Suudi Arabistan baz alındığında ülkesinin 7. büyük zengini, Lübnan baz alındığında en büyük servetidir. 33 yaşında dünyanın en genç dolar milyarderlerinden biridir. Türkiye'de özelleştirilen Türk Telekom'u alması ile gündeme gelmiştir.

18 Nisan 1970 doğumludur. Georgetown Üniversitesi'nde işletmecilik okumuştur ve 1996'dan günümüze Oger grubunun başındadır. Babasının fiili idaresi suikast olayına kadar sürmüştür. Bu dönemde Oger grubu satışları 3.15 milyar dolara varan bir inşaat, telekomünikasyon, medya devi haline gelmiştir.

Babasının suikaste kurban gitmesinden sonra Lübnan'da özellikle Suriye işgal ve nüfuzuna karşı gelişen yeni ortamda Lübnan'a dönmüş ve ülke siyasetinde de aktif rol oynamaya başlamıştır. Reform yanlısı, yolsuzluklarla mücadele eksenli, Hizbullah'ın silahsızlandırılması ve İsrail birliklerinin işgal ettikleri Lübnan topraklarından çekilmesi taraftarı ve Suriye'nin ülkenin iç politikasındaki etkisine karşıt bir çizgide Lübnan Parlamentosu'na girmiştir. Ülkenin başbakan adayları arasında gösterilmekle birlikte, önceliğini Lübnan Cumhurbaşkanı Emil Lahud'un, Suriye'ye bağımlı olduğu gerekçesiyle, görevden alınmasına karar vermiş, Lahud'un cumhurbaşkanlığı altında başbakanlık yapmayacağını dile getirmiştir.




Lületaşı

Lületaşı, magnezyum ve silisyum esaslı ana kaya parçalarının yerin muhtelif derinliklerindeki başkalaşım katmanları içinde, hidrotermal etkilerle hidratlaşması sonucunda oluşmuş kayaçtır. Bu kayacı fark eden bir alman mineralog (E. F. Glocker) tarafından 19. yüzyıl ortalarında sepiolit olarak adlandırılmıştır. Sepiolit ismi mürekkep balığının yunanca ismi olan 'sepion'a ithafen verilmiştir. Bu mineralin Almanca ismi olan 'Meerschaum' (deniz köpüğü) da mineralin yoğunluğuna ithafendir.

Kimyasal formülü MgSiO(OH)•6 HO şeklindedir ve yoğunluğu 0,988 - 1,279 gr/cm³ değerleri arasında değişir. Mikroskopik büyüklükteki kristalleri düzensiz biçimde bağlanmıştır. Çok ince gözenekli yumuşak bir dokuya, beyaz ve beyaza yakın tonlarda bir renge sahiptir.

Arkeolojik çalışmalar , lületaşının yaklaşık beşbin yıl öncesinden bilindiğini ve değişik amaçlarla kullanıldığını göstermiştir. Günümüzde lületaşı süs eşyası ve özellikle pipo yapımında kullanılmaktadır. Pipo ile tütün içme alışkanlığının yaygınlaşması lületaşının tüm dünyada tanınmasını sağlamıştır.

Lületaşı ve benzer minerallere, Yunanistan'daki bazı adalar, Çek Cumhuriyeti'ndeki Moravya bölgesi, Fransa, İspanya, Fas ve ABD'de rastlanmaktadır. Ticari olarak işlenebilir Lületaşı yataklarının nerede ise tamamı Türkiye'nin Eskişehir ilinde bulunur.

Oluşumunu sağlayan tepkimeler dolayısıyla, lületaşı yeraltında ıslak halde bulunur. Lületaşının toprak içindeyken temizliğini, çıkarıldıktan sonra da kolay işlenmesini, gözenekli yapısının tuttuğu bu doğal nem sağlar. Doğrudan veya işlendikten sonra kurutulan lületaşı, kaybettiği nem oranında hafifler ve önemli bir direnç kazanır.
Eskişehir ilinin batısında, kuzeydoğusunda ve güneydoğusunda bulunan, sahalarda, yüzeyle 300 metreyi aşan derinlikler arasında, içinde dağınık yumrular halinde lületaşı bulunan başkalaşım katmanlarına rastlanır. Taşı elde edebilmek için yüzeyden itibaren dik inen kuyular kazılır. Toprak içinde kolayca ayırdedilen başkalaşım katmanlarına ulaşıldığında, bu katmanı takip eden yatay tüneller açılarak lületaşı yumruları aranır. Bazı bölgelerde lületaşı tabakaları yeraltı suları seviyesinden daha aşağıdadır. Buralardan lületaşı çıkarabilmek için önce suyun boşaltılması gerekmektedir. Lületaşı çıkarılmasında büyük ölçüde insan gücünden ve uzun yıllar sonucunda kazanılmış kişisel tecrübelerden ve sezgilerden yararlanılır.

Çok hafif ve gözenekli olan lületaşı kurutulduktan sonra tekrar neme veya herhangi bir gaza