Kapısı, Karadeniz kıyısında, Türkiye ile Gürcistan arasındaki sınır kapısıdır. Adını, Sarp köyünden alır. Gürcistan tarafındaki sınır köyünün adı da Sarpi'dir. Bu sınır kapısı, 1989 yılında açılmıştır. Deniz seviyesinden 252 metre yüksekliktedir.

Hopa ilçesinin 15 km doğusunda yer alan Sarp Sınır Kapısı Gürcistan'a açılan bir kapı olmanın yanında, bütün Kafkasya'ya ve Orta Asya ülkelerine açılan karayolu üzerindeki sınır kapısı olarak da önemlidir. Gürcistan'ın Acara Özerk Cumhuriyeti'ne açılan bir kapı olan Sarp Sınır Kapısı'nın, Acara'nın yönetsel merkezi Batum kentine uzaklığı yaklaşık 20 km'dir. Toplam 36.000 m'lik bir alana sahiptir.

10 Aralık 2011'den beri Türk ve Gürcistan vatandaşları pasaporta ihtiyaç duymadan sadece nüfus cüzdanı ile Türkiye ve Gürcistan'a geçebilmektedir..




Mostar Köprüsü

Mostar Köprüsü (Boşnakça: "Stari Most"), Bosna-Hersek'in Mostar şehrinden geçen Neretva nehri üzerinde bulunan bir köprü. Orijinal köprü Mimar Sinan'ın öğrencisi Mimar Hayreddin tarafından 1566 yılında inşa edildi ve 9 Kasım 1993'te Boşnak-Hırvat Savaşı sırasında Hırvat güçleri tarafından yıkılıncaya dek 427 yıl kullanıldı. Mimar Hayreddin, köprü için 456 kalıp taş kullanmıştı. Köprü, çevresindeki kente adını da verdi. Mostar, Hersek bölgesinin ana kenti oldu. Köprüyü yeniden inşa etmek için bir proje hazırlandı ve 23 Temmuz 2004'te yeni köprü hizmete girdi. Köprü, 2005'te UNESCO tarafından Dünya Mirası ilan edildi.

Neretva Nehri'nden 24 metre yüksekte 30 metre uzunluğunda, 4 metre genişliğinde olan Mostar Köprüsü, dönemine göre gelişmiş bir teknolojiyle inşa edildi. Köprü inşaatında 456 kalıp taş kullanıldı. Köprü, inşa edildikten sonra yakınındaki şehre ismini vermiştir, şehirde ticareti canlandırmış ve zenginleştirmiştir. Böylece Mostar, Hersek bölgesinin önemli bir şehri haline gelmiştir. Mostar Köprüsü, cesur sporcular tarafından yıllarca bir atlama platformu olarak kullanıldı. Geleneğe göre şehrin erkekleri, nişanlılarına cesaretlerini ispatlamak için düğün öncesinde köprüden atlarlardı.

Bosna-Hersek'te başlayan iç savaş sırasında Mostar Köprüsü'ne ilk saldırıyı 1992'de Bosnalı Sırplar düzenledi. 9 Kasım 1993'te Hırvat tankları köprüye daha büyük bir zarar veren saldırılarını başlattı. Kasım ayının sonunda köprü tamamen yıkıldı. Dev taşları, Neretva Nehri'nin sularına gömüldü. Mostar Köprüsü, yüzyıllar boyunca Bosna'da hoşgörü ve kültürel çeşitliliğin sembolüydü ve 427 yıldır ayaktaydı. Şehrin Müslüman ve Hırvat kesimini birbirine bağlıyordu. Köprünün yıkımı, Mostar'ın çok uluslu mirasının reddedilmesi anlamına geliyordu.

Savaş sonrasında İngiliz güçleri yıkılan köprünün yerine geçici bir demir köprü yaptı. Mostar civarındaki diğer köprüler de tahrip edildiğinden, nehrin iki yakasını birleştiren tek yapı olarak bu köprü kaldı.

Mostar Köprüsü'nün eski hâline uygun olarak yeniden inşası çalışmaları (TİKA) UNESCO ve Dünya Bankası'nın desteğiyle 1997'de başladı. Köprünün temel, beden duvarları ve zemin güçlendirilmesini Yapı Merkezi ve taş kemer inşaatını bir diğer Türk şirketi olan ER-BU üstlendi. Macar ordusundan dalgıçlar orijinal taşları nehir yatağından bulup vinçlerle çıkardı. Bombardımandan ve suyun içinde bozulmaya uğramış taşlar yapıda kullanılamadığından, orijinal taşların çıkarıldığı, günümüzde kapalı olan taş ocağı tekrar bu iş için açılıp, aynı ocaktan çıkarılan taşlar köprünün yapımında kullanıldı. Orijinal modele sadık kalan şirket, köprünün temellerini de sağlamlaştırdı. 30 metre uzunluğundaki, 24 metre yüksekliğindeki köprünün kemerindeki çalışma Haziran 2002'de başladı. Kilit taşı Ağustos 2003'te yerine konuldu.

İnşaatı tamamlanan Mostar Köprüsü, aralarında Türkiye'nin de bulunduğu çok sayıda devletin temsilcilerinin hazır bulunduğu bir törenle, İngiliz Prensi Charles tarafından 23 Temmuz 2004 tarihinde açıldı. Açılışı, çok sayıda televizyon ekibi naklen yayınla seyircilerine ulaştırdı.

Mostar Köprüsü, eski Mostar şehriyle birlikte 2005 yılında Dünya Miras Listesi'ne eklenmiştir.

Bugün çokuluslu bir yönetim tarafından idare edilen Mostar'da savaş döneminde başlayan bölünmeler hâlâ devam etmektedir. Hırvatlar nehrin batısında, Müslümanlar ise doğusunda yaşamaktadır. Savaş sırasında şehirden ayrılan Sırplar ise bir daha geri dönmemiştir.







Akpınar

Akpınar, Kırşehir iline bağlı bir ilçedir.

Temmuz 1987 tarihinde ilçe olmuştur. Yüzölçümü 528 km², yüksekliği 1.150 metredir. İlçede 1 belediyesi, 6 mahalle ve 26 köy vardır.

İlçe, devlet karayolu üzerinde olduğundan gelişmeye müsaittir. Başlıca geçim kaynağı tarım ve hayvancılık olan halkın, gelir seviyesi düşüktür. Tarım arazisi engebelidir. Kırşehir ilinin en yeşil ilçesidir. Özellikle temiz havası ve her mevsim akan soğuk ve temiz suyu ile bilinir. İlçenin cevizi kalite ve lezzet bakımından ün salmıştır. İlçe nüfusunun bir kısmı yurtdışında işçilik yaparak geçimlerini sağlamaktadır. Özellikle Hollanda, Fransa ve Almanya da çalışanlar çoğunluktadır. İnşaat işlerinde soğuk demircilik yapan ustaları sayesinde Türkiye' nin en deneyimli soğuk demir ustaları bu ilçeden çıkmaktadır. Özellikle Türki ülkeler de iş yapan çok sayıda işçisi vardır.





Tetrahidrokannabinol

Tetrahidrokannabinol veya kısaca THC, Hint keneviri ("Cannabis sativa" ve "Cannabis indica") bitkisinde doğal olarak bulunan analjezik madde. Esrarın etken maddesidir. Kana karıştığında sinirleri gevşetir ve keyif verir. Bitkinin dişisinde erkeğine kıyasla 4-5 kat daha fazla bulunur. Bu sebepten esrar (marijuana), dişi hint kenevirinden elde edilir. 




Hamza Türkmen

Hamza Türkmen (d. 1953; Sarıyer, İstanbul), Türk yazar ve aktivisttir.
1953 yılında İstanbul Sarıyer'de doğdu.Öğrenciliği döneminde ilk düşünsel ve siyasal formasyonunu önce Milli Türk Talebe Birliği'nden, sonra da Yeniden Milli Mücadele hareketinden aldı. Düşünsel sorgulamalar sonucunda bir grup arkadaşı ile birlikte 1975'te Yeniden Milli Mücadele hareketinden ayrıldı. Sağcı, devletçi, millici, osmanlıcı dini duyarlılıktan ayrışarak Kur'an merkezli siyasal sorgulamalar gerçekleştirdi.

Önce İstanbul Hukuk Fakültesi'nde okudu; ancak 3. sınıftayken hukuk öğrenimini bıraktı ve M.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'ni bitirdi.

Bir grup arkadaşıyla 80'li yılların ikinci yarısında Yöneliş Yayınları'nı kurdu. Beraber olduğu müslümanlar ile birlikte 1990 yılında Dünya ve İslam, 1991 yılında Haksöz dergisini yayınlamaya başladı. Dünya ve İslam'ın sahipliğini Haksöz dergisinin de editörlüğünü yaptı.

1996 yılında yapısal ve düşünsel açıdan daha homojen müslümanlar ile Ekin Yayınevi'ni kurdu. Halen aynı yayınevinde yayıncılık ve 1991'den bu yana yayınlanan Haksöz Dergisi'nde yazarlık yapıyor.

1991'de Türkiyeli Müslümanlar Platformu'nun, 1999 yılında Özgür Düşünce ve Eğitim Hakları Derneği'nin kuruluşuna, 2002 yılında da Filistin Dostları Girişimi'nin ve Kudüs dergisinin kuruluşuna öncülük etti. Özgür-Der'de aktivist olarak faaliyet göstermektedir.





Eleni Karaindrou

Eleni Karaindrou (d. 25 Kasım 1939) (Yunanca: Ελένη Καραΐνδρου) Yunan besteci Teichio, Yunanistan'da doğdu. Atina Hellenikon Odion'da piyano ve teori eğitimi aldı. Özellikle Theodoros Angelopoulos'un yönettiği filmlerin müzikleriyle bilinir. Theodoros Angelopoulos'un Eternity and a day ve To livadi pou dakryzei (İngilizce: The weeping meadow) isimli filmlerine yaptığı film müzikleri ile ünlenmiştir. Atina Senfoni Orkestrası tarafından bir senfoni olarak çalınmıştır. Türkiyede de konserleri olmuştur. 2015 izmir için bir konser planı vardır.

Albümleri:

Elegy of the Uprooting - Live - ECM 2005
The Weeping Meadow - ECM 2004
Trojan Women - ECM 2001
Eternity and a Day - ECM 1998
Ulysses'Gaze - ECM 1995
Rosa - Wandering - Lyra 1996 ML4872
The Suspended Step of the Stork - ECM 1992
Music For Films - ECM 1992
The Suspended Step of the Stork - Minos 1991 MCD983
Unreleased Recordings - Minos 1991 MCD908
Live Recordings-Athene Concert - Minos 1988 MCD753
Paysage dans le Brouillard - Milan 1986
The Beekeeper - Minos 1986 MCD646
L'africana - Minos
Voyage To Kithira - Minos 1984
The Price Of Love - Minos 1983
The Great Alert - Minos




Eritromisin

Eritromisin, bir makrolit antibiyotiğidir. Anti-mikrobik spektrumu pensiline benzediği için, çoğunlukla penisilin alerjisi olan bireylerde kullanılır. Özellikle frengi, bunlar arasında solunum yolu enfeksiyonları, cilt enfeksiyonları, klamidya enfeksiyonları ve frengi bulunmaktadır. Hamilelikte, yeni doğanlarda Group B streptokoksik enfeksiyonunu önlemek için de kullanılabilir. Eritromisin geciken mide boşaltımlarını geliştirmek için kullanılabilir. Damar içi veya ağız yoluyla verilebilir. Doğumdan sonra yeni doğanlarda göz enfeksiyonunu önlemek için göz merhemi rutin olarak önerilmekedir. Genellikle bakteriyostatik etkiye sahiptirler (sadece beta-hemolitik streptokok ve streptokok pnömonia'ya karşı bakterisid etkisi vardır). Anaerob bakterilere karşı etkisizdir.

Yaygın yan etkileri arasında mide krampları, kusma ve ishal bulunmaktadır. Daha ciddi yan etkileri arasında ise , karaciğer sorunları, uzun süreli QT ve alerjik tepkiler sayılabilir. Vücuda alınan eritromisin karaciğerde metabolize edilir. Bu nedenle karaciğer yetmezliği olan hastalarda kullanımı sakıncalıdır. Penisilin alerjisi olanlarda kullanılması genellikle güvenlidir. Eritromisin kullanımı hamilelikte ve emzirme sırasında da güvenlidir. Macrolid ailesindendir ve bakteriye göre protein yapımını azaltarak çalışır.

Eritromisin ilk kez 1952'de izole edilmiştir. Dünya Sağlık Örgütü Temel İlaçlar Listesinde, temel bir sağlık sisteminde ihtiyaç duyulan en önemli ilaçlar arasında sayılmıştır. Jenerik ilaç olarak kullanılabilir ve pahalı değildir. Hap başına toptan satış fiyatı 0.03 - 0.06 ABD doları arasındadır. Eritromisin "" bakteri türünden üretilir.




Madame Bovary

Madame Bovary, Gustave Flaubert tarafından 1856'da yazılmış bir roman.

Birçok yetke tarafından ilk çağdaş realist roman sayılan "Madame Bovary" ilk kez 1857 yılında basılmıştır. Yapıt, döneminde büyük yankılar uyandırmış, kitabın tümünün yayımlanması için Flaubert'in mahkemeye gitme