miştir. Kumlu, 9 Mayıs 1990'da 3644 sayılı kanun ile Reyhanlı'ya bağlı bucak iken ilçe oldu.

Kumlu ilçesinin yüzölçümü 193 km²'dir. Kumlu, Hatay il merkezine 96 kilometre uzaklıktadır. İlçe topraklarının kuzeyinde Kırıkhan, kuzeybatısında Belen, doğusunda Suriye, güneyinde Reyhanlı ve batısında Antakya bulunur. Ayrıca Kumlu 193 km²'lik yüzölçümüyle Hatay yüzölçümünün %3,3'ünü oluşturur. İlçe toprakları genelde düz alanlarla kaplıdır. Amik Ovası'nda platolar mevcuttur. İlçenin rakımı 97 metredir. Kumlu ilçe merkezi Amik ovasında düz bir alanda kurulmuştur. 

Kumlu İlçe topraklarının %94.6'sını ovalar %6'4'ünü ise platolar oluşturur. Amik Ovası'da yer alan Kumlu ilçesinin rakımı 97 metredir.

Kumlu ilçe topraklarının ana çatısını Amik Ovası oluşturur. Bu ovanın jeolojik yapısını serpantin, plantum ve gabro gibi sarı kütleler oluşturmaktadır. 

Kumlu ilçesinde Akdeniz iklimi görülmektedir. Yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı geçmektedir. Temmuz 2 mm yağışla yılın en kurak ayıdır. Ocak 125 mm yağışla yılın en fazla yağış alan ayıdır. Ağustos 28,2 °C ile yılın en sıcak ayıdır. Ocak 8,5 °C ile yılın en soğuk ayıdır. Yılın en kurak ve en yağışlı ayı arasındaki yağış miktarı 123 mm'dir. Yıl boyunca ortalama sıcaklık 19,7 °C civarında seyretmektedir.

Kumlu ilçesinin asayiş ve güvenliği, Kumlu İlçe Emniyet Amirliği ve Kumlu İlçe Jandarma Komutanlığı birimleri tarafından sağlanmaktadır.





Reyhanlı

Reyhanlı, Türkiye'nin Hatay iline bağlı bir ilçesidir.

Reyhanlı daha önceki tarihlerde "İrtah" Dinlenme yeri anlamına da gelir. Genelde birkaç Arap aşiretinin yaşadığı yer olarak bilinen İrtah adında küçük bir kasaba idi. 16. yüzyıldan itibaren yoğunlukla Rey bölgesinden göçebe olarak gelen Türkler (Türkmen aşiretleri) bu kasabaya yerleşmişlerdir. 1855 yılında Rumeli’den Kafkas ve Kıbrıs göçmenleri getirilerek kasabaya yerleştirilmiştir. Daha sonra Reyhanlı ismini alan kasaba 1918 yılında Fransızlar tarafından ele geçirilmiş, bucak statüsü ile yönetilmiştir. 8 Temmuz 1938 yılında Fransız işgalinden kurtarılıp, Türkiye Cumhuriyeti topraklarına katıldığı yıl olan 1939 yılında ilçe olmuştur. Türk Edebiyatının önde gelen isimlerinden Cemil Meriç Reyhanlı'lıdır. Ünlü şarkıcı Gökhan Güney de Reyhanlı'lıdır. Ayrıca ünlü aktris Hülya Avşar Reyhanlı'da bir süre evli kalmıştır. Yemek kültürü çok zengindir.

Devlet Planlama Teşkilatı'ndan yapılan açıklamaya göre Türkiye'nin en zengin ilçesidir. Yenişehir gölü görülmesi gereken doğal güzelliklerdendir.

Reyhanlı ilçesi Akdeniz bölgesinde ve Hatay’ın doğusunda yer alır. Akdeniz iklimi hakimdir. Doğusunda ve güneyinde Suriye, batısında Hatay merkez ilçesi ve kuzeyinde Kumlu ilçesi bulunmaktadır. İlçeye bağlı 31 köy ve bir merkez belediyesi vardır.Ayrıca önemli bir gelir kaynağı olan Cilvegözü Sınır Kapısı da bu ilçededir.
İlçede genellikle tarıma dayalı ekonomi hakimdir. Amik Gölü'nün 1972 yılında kurutulmasının tamamlanması ile pamuk ve buğday tarım içindeki önemini arttırmıştır. Ürün çeşidinde pamuk ve hububat en büyük paya sahiptir; ilçede ayrıca büyük baş hayvancılık, süt inekçiliği, koyun ve keçi besiciliği de yapılmaktadır. İlçede sanayileşme tarım ve tarıma dayalı sanayi kollarında gelişmiştir. Çırçır ve prese fabrikaları ile iplik, un ve hidrofil pamuk fabrikaları ilçenin önemli sanayi tesisleridir.

Reyhanlı birçok uygarlığa ev sahipliği yapmıştır. Tarihi İsa'dan önce Yontma Taş Çağı'na kadar uzanır.

Binlerce senelik geçmişin tarihi henüz saptanamayan Hurriler ve Mitanniler'in Hatay'da egemenliklerinin izleri tespit edilmiştir.

İsa'dan önce 1595'te Halep'te yapılan bir barış antlaşması sonucunda Hatay bölgesi Murşil'in ölümüne kadar Hitit Devleti'nin egemenliğine girmiştir.

Daha sonra Asurlar, Persler, Büyük İskender ve MÖ 64 yılında da bölge Roma İmparatorluğu hakimiyetine girmiştir. M.S. 14 yılları arasında Ağustos döneminde her dört yılda bir tekrar edilecek olan olimpiyat oyunları Hatay'da başlar. Daha sonra Selçuklu-Bizans ilişkileri ve savaşları sürerken doğudan gelen Türk Akıncıları bölgeye girerler. Bölge halkı Türkler'i benimser. Özellikle Hıristiyan Bizans'a karşı Türk-Arap birliği bu dönemde defalarca gerçekleşir.

Selçuklu himayesinde akınların ve fetihlerin sürmesi 1067 yılında Hanoğlu Harun adlı bir Karahanlı prensinin Reyhanlı'daki Artah (Pınarbaşı) ve İmma (Yenişehir) kalelerini Bizanslılardan alması büyük yankılar uyandırır. 12.12.1084 tarihinde Antakya Süleyman Şah tarafından fethedilir ve 1085 yılında da Reyhanlı Bizanslılardan alınır. Reyhanlıdaki Artah ve İmma kaleleri stratejik önemleri nedeniyle sık sık el değiştirir.

1268 ortalarından itibaren bölgeye Memlüklüler girer. 1378 tarihinde Dulkadiroğlu Beyliği Amik Ovası'nı ele geçirir. Karışıklıklar bu dönemde de sürer. 24 Ağustos 1516 yılından itibaren Mercidabık Savaşı'ndan sonra Osmanlı'ların himayesine girmiştir. Büyük Reyhanlı Aşiretinin bulunduğu bölge aşiretleri ileri gelenlerin, Konya'da toplanarak 1690 yılında Osmanlı Devleti'ne bağlılıklarını bildirmişlerdir. 1865 yılında Derviş ve Cevdet paşaların komutasında bölgeye gelen ıslah birliğinin sonbahar da Amik Ovası'nın doğusunda Reyhaniye adıyla merkezi yerleşim birimini kurmuşlar ve Türkmen Boyları'nı mecburi iskana tabi tutmuştur.

30 Ekim 1918 günü Mondros Mütarekesi'nin imzalanmasıyla Hatay'ında içinde bulunduğu Osmanlı İmparatorluğu'nun işgaline başlanmıştır. 1919 yılının Eylül ayında Hatay'da Müdafaa-i Hukuk Örgütü kurulmuştur. Tayfur Sökmen, Dedebeyzade Hakkı, Türkmenzade Ahmet'in Yüzbaşı Asım Bey yönetiminde toplanarak işgalci Fransızlar'a karşı görev bölümü yapmışlardır. Tayfur Sökmen'in Amik Ovasındaki yerel direnişçilerin başına geçerek mücadeleye devam etmiştir.

20 Ekim 1921 tarihinde Hatay konusunda Türkiye-Fransa arasında bir antlaşma imzalandı. Buna göre Hatay'da özel bir yönetim kurulacaktı. 24 Temmuz 1923'te Lozan Barış Anlaşması'nın imzalanması ile Suriye ve Lübnan'daki Fransa manda hakimiyeti Milletler Cemiyeti'nce kabul edildi. 9 Eylül 1936 günü işgal altında bulunan Suriye'nin egemenliği Fransa tarafından kabul edildi. Bu sırada Hatay Fransız işgaline karşı silahlı mücadeleye devam ederek kurtulmaya çalışıyordu. Türkiye ise siyasi alanda çalışmalarına devam ediyordu.

20 Mayıs 1937 tarihinde Hatay'ın uluslararası bir statüye kavuşması şimdiki Birleşmiş Milletler kararıyla oldu. Hatay adı ise İskenderun Sancağı adıyla geçiyordu. 1938 tarihinde Türk ve Fransız askerleri arasında varılan antlaşma gereğince Hatay'da asayişi sağlamak üzere 2500 er kişilik birer askeri birlik Hatay'a girdi.

8 Temmuz 1938 günü Türk askeri Albay Şükrü Kanatlı komutasında Reyhanlı'ya girdi ve tekrar Kırıkhan'a döndü. 2 Eylül 1938 günü Hatay Millet Meclisi ilk toplantısını yaptı, devletin adı Hatay olarak kabul edildi ve devletin başına Tayfur Sökmen getirildi. 25 Ekim 1938 günü Kırıkhan'a bağlı bir nahiye olan Reyhaniye ilçe oldu. 23 Haziran 1939 tarihinde Ankara'da yapılan Hatay antlaşmasıyla Türk - Fransız görüşmeleri sonucunda Hatay Türkiye Cumhuriyeti'ne bırakıldı. 7 Temmuz 1939 tarihli ve TBBM'nin 3711 sayılı yasası ile Hatay il, Reyhaniye ise Reyhanlı adıyla ilçe oldu.

Reyhanlı bir tarım ilçesidir. Tarım üretimi Türkiye ortalamasına göre yüksektir. Burada makinalı tarım yapılmaktadır. 310.000 dekarlık ekilen arazinin 200.000 dekarı sulanabilmektedir. Tarım ilaçlaması bir kısım sıvı gübreleme, tarım tipi uçaklarla yapılır. Tarım ürünlerinin bir kısma özel sektör tarafından alınmaktadır. İlçe sınırları içerisinde birçok sebzede üretilmektedir. Ürünlerin büyük bir kısmı başka şehirlere oradan da dış ülkelere (Ortadoğu-Rusya-Ortaasya ülkelerine) pazarlanmaktadır. İlçe merkezinde resmi ve özel tarım kuruluşları vardır. Tarım üretimi teknik elemanlarca daha iyi üretim için sürekli denetlenmektedir.

Avrupa'nın Ortadoğu kapısı olan Cilvegözü sınır kapısı Reyhanlı ilçesi sınırları içerisindedir. E-5 karayolu (Europe-5) buradan geçer. Avrupa ülkelerinden gelerek Ortadoğu ve Afrika'ya gidecek kara nakli araçları Reyhanlı Cilvegözü sınır kapısından geçerler. Cilvegözü sınır kapısının Reyhanlı ekonomisine çok ciddi katkısı vardır.
Reyhanlı'da haftanın belirli günlerinde ilçe pazarı kurulmaktadır. Tarım üreticilerinin bir kısmı ürünlerini burada pazarladıkları gibi, pazarcılığı meslek edinenlerde bu işi yaparak ihtiyaç duyulan ürünleri başka yerlerden getirerek burada satarlar. Vatandaşın çoğu haftalık ihtiyacını buradan karşılar. 1993 yılında Reyhanlı Borsasında çalışmalar sürmüştür. Ticaret ve Sanayi odasının kayıtlarına göre ilçeden birçok mal ihraç edilmiştir.

Reyhanlı'da sanayi tarıma dayalı yapılmaktadır. Reyhanlı'da üretilen pamuk için çırçır ve prese fabrikaları kurulmuştur. Bu fabrikalardan çoğu özel sektörün bir kısmı ise devletin malıdır. Bu fabrikalarda çırçırlanan pamuk çekirdeğinden ayrılır. Elyafı, balya halinde başka şehirlerdeki iplik fabrikalarına satılır. Çıkan çekirdeğin bir kısmı hayvan yemi bir kısmı ise yağ fabrikalarına satılır. İhtiyaç kadarı da tohum olarak ayrılır. Buğdayın bir kısmı ise özel sektör tarafından satın alınır. diğer bir kısmı ise Reyhanlı dışından gelen tüccarlara satılır un fabrikalarında kullanılır. köylerde ise köylüler un için buğday mevsiminde buğday alır, yıkar, öğütür ve bahçelerinin tandırlarında ekmek yaparlar. Öğütme işi değirmenlerde yapılır. Su ile çalışan değirmenlerin yerini şimdi elektrikle çalışanlar almıştır. Ayrıca şehirde küçük sanayi sitesi vardır. Yetersiz kaldığından siteye yakın dükkânlarda da faaliyet sürdürülmektedir. Sanayi sitesinde iş alanından çok çeşitli dükkânlar vardır ayrıca her türü otomobilin özel servis atölyeleri mevcuttur.

Hatay hava limani ile dunyaya baglanmistir. Havaalanindan reyhanliya ve reyhanlidan havaalanina servis ve ulasim hizmeti vardir.

Reyhanlı, etrafındaki ilçeler ile komşu illere düzenli kara yolları ile bağlanmıştır. Yolların bir kısmının etrafı ağaçlıktır. Köy yollarının genelinin yolu asfaltlıdır. Ulaşılamayan köy yoktur. Yollar yaz kış ulaşıma açıktır Reyhanlı'dan her gün Ankara, İstanbul, İskenderun, Adana, Mersin gibi büyük merkezlere son