değişmelerle birlikte ortaya çıkan temel sorunları ise; hızlı toplumsal dönüşümlere insanların kolayca tepki verememeleri, bireysel mahremiyetin işgali ve kontrol toplumu krizleri olmuştur (Eriş, 2009: 31). Bu toplumdaki çoğu birey, “insanı insan yapan alet kullanabilme ve onları ihtiyaçları doğrultusunda geliştirebilme yeteneğinden, arzusundan ve merakından uzaktır” (Keleş, 2013: 7). Dolayısıyla bu durumda çoğu birey, aletlerin belirlemesi ve sınırlandırması altındadır. Enformasyon toplumundaki bu krizleri çözecek en önemli şeylerden biri ise, merak ve ilgi duygularıdır. Bu bağlamda ele alacağımız ‘hack’ ve ‘hacker’ kavramları, insanların, enformasyon çağının ürünleri tarafından belirlenmeye ve sınırlandırılmaya düşmeden, onlardan yararlanabilmesinin imkanını içinde taşıdığı için önemlidir. 
Enformasyon çağının, mikroelektronik alanındaki gelişmelerle ortaya çıkan ve yaygın şekilde kullanılmaya başlanan bilgisayar ve ağ teknolojileri dönemi olduğu da söylenilebilir. Bu çağ bilgiyle ve kullanılan ürünlerle kurulan ilişkinin değişmesiyle, hem bilgisayar ve ağ teknolojilerini ortaya çıkarmış hem de bu teknolojilerin kullananları tarafından farklı şekillerde yeniden üretilebilmelerine olanak tanımıştır. Enformasyon çağında bilgisayarlar ve ağ teknolojilerinin kullanılarak gelişmesinin temelinde ise, bir eylem olarak hack ve bu teknolojileri keşfetmek ve ilerletmek istemi ile bu eylemi gerçekleştiren failler olarak hackerlar vardır. Hack ve hacker kavramlarının ortaya çıkış tarihleri bilgisayar ve ağ teknolojilerinin gelişimiyle iç içedir. Bu nedenle, hack ve hacker kavramlarını bilgisayar ve ağ teknolojilerindeki gelişmelerle birlikte incelemeye başlamak, hack eyleminin ve hackerların bu süreçteki etkilerini de göstereceği için yerinde olacaktır. 
‘Hack’ kelimesinin bilinen ilk tanımı 1955’de Massachusetts Technological University’nde (MIT) yapılır. Yapılan bu tanımda hack, MIT'deki teknoloji tabanlı pratik şakaların her türünü karşılayan bir terimdir (London, 2015) Kavram 1960’larda enstitüye kurulan bilgisayarlarla birlikte değişime uğrar. Çünkü 1960’larda MIT‟deki bilgisayarların üzerinde işlem yapabilmek için gerekli programlar yüklü değildir ve bu bilgisayarları çalıştırabilmek/işletebilmek için yazılmış programları kullanmak gerekmektedir. Bilgisayarları çalıştıran bu programlar ise çok sınırlı bir işlem kapasitesine sahiptir. Öğrenciler tarafından bu bilgisayarların kapasitesini geliştirmek için mevcut yazılımlardan yola çıkılarak geliştirilen her yeni yazılım, zekice yapılan şaka anlamındaki hack’den, bilgisayarın yeni yazılımlar aracılığıyla farklı şekillerde kullanılmasının önünü açan hack kavramının doğmasına yol açar. Böylece hack kavramına 1960’da, en iyi ve en hızlı programları yazmak, sınırları bulmak ve onları aşmak gibi yeni anlamlar yüklenir (Güven, 2007: 13). 
Bilgisayar yazılımındaki bu gelişmelerin başka kullanıcılarla paylaşılması ve bu yolla daha çok geliştirilebilmesi ise, ağ teknolojilerinin ve internetin geliştirilmesiyle mümkün olmuştur. Bilgisayar ve internetin gelişimleri birbirini tamamlayacak paralellikte yaşanmıştır. İlk bilgisayarların kapladığı yer çok büyük, işlem kapasitesi ve hızı çok yavaş ve bilgisayar sayısı çok azdır. Kişisel bilgisayarların ortaya çıkması ve bilgisayar kullanımının yaygınlaşması ise 1971’de mikroişlemcilerin üretilmesi, 1975’te mikrobilgisayarın yapılması süreçlerini takip ederek, 1977’de ilk ticari bilgisayar Apple I’in yapılmasıyla başlar. Bu gelişmelerin üzerine 1981 yılında ilk kişisel bilgisayar yapılır. 1990’larda da kişisel bilgisayarlar yaygın olarak kullanılmaya başlanır (Castells, 2013: 69). Bilgisayardaki bu gelişim ve yaygınlaşma sürecine benzer bir süreç internet ve ağ teknolojilerinin gelişmesinde de yaşanır. İnternet ilk olarak, ABD Savunma Bakanlığı İleri Araştırma Projeleri Kurumu, ARPA’da nükleer saldırıdan etkilenmeyen bir iletişim sistemi kurma amacıyla geliştirilir. Geliştirilen bu ağ sistemi ARPANET’in 1969’da sadece dört farklı bağlantı noktası vardır. Bu ağa zamanla bilim adamları ve meraklılar da dâhil olarak ağ sistemlerinin genişlemesine vesile olur. Ağın kullanıcıları ve kullanım alanı değişince ARPANET, 1983’te askeri kısmından ayrılarak sivilleşir. 1990 yılında ise ARPANET tamamıyla kapatılarak, bu arada geliştirilen özel ağlar aracılığıyla internet erişimi sivil olarak sağlanmaya başlanır. Ayrıca 1990 yılında tüm dünyayla iletişim kurulabilecek bilgi ve paylaşım alanı, ‘world wide web’ (www) geliştirilir (Castells, 2013: 58-59). 
Gelişen bilgisayar ve ağ teknolojileriyle birlikte, hack teriminin kullanımının farklılaşması sonucunda anlamı da değişir. Hack, yaratıcı şaka olarak tanımlanmasından sonra yaygın olarak; 
“içine bakmak, kesmek, yarıp açmak” (Wark, 2008: 13) gibi anlamlarda kullanılır. Hacklemek için içine bakılan şey ise genellikle elektronik sistemlerdir. Bu doğrultuda hack’in bir diğer tanımı, elektronik sistemlere, onların olanaklarını keşfetmek üzere girmek, bir sistemin son kullanıcıya sağladığı sıradan özelliklerle yetinmeyip, sistemin tam olarak neler içerdiğini öğrenmek için bu sistemi keşfetmektir (Uçkan, 2013: 59). 
Hacklemek ve keşfedilmek üzerine içine bakılan ve incelenen tek şey elbette ki bilgisayar sistemleri değildir. Bu bağlamda, Richard Stallman, hacklemek olarak adlandırdığımız şeye basit bir tanım yapmanın çok zor olduğunu söyler. Ona göre hack eylemlerinin ortak noktası, oyunculuk, zekâyı kullanmak ve araştırmacılıktır. Stallman, buradan yola çıkarak, hack’i, mümkün olanın limitlerini oyuncu bir zekâyla sınamak olarak tanımlar. Böylelikle hack’in anlamının, doğrudan bilgisayarla bağlantılı olarak anılmasının önüne geçer (Sabancı, 2013: 17). Bu bağlamda hack’in doğrudan bilgisayarla olan bağını kesen bir diğer şey ise, onun bir tür soyutlama olarak tanımlanmasıdır. Hack soyutlamaktır. Soyutlamak da farklı şeylerin ilişkiye girebileceği bir düzlem yaratmaktır (Wark, 2008: 58). Soyutlama bağlamında hack, aynı zamanda gerçeğe dokunma ve onu dönüştürmektir (Wark, 2008:53). Çünkü hackerlara göre, gerçek her zaman olanak olandır. Bu doğrultuda hack eylemi ile hackerlar, her türlü alanı; doğayı, cinsiyeti, sanatı, politikayı hackleyerek başka bir doğa olasılığı yaratabilmenin önünü açarlar (Wark, 2008: 55). Bu bağlamda hackleme felsefesi ve pratiği gündelik yaşama da girer. Hack soyutlamalar yoluyla ele aldığı şeye başka türlü bakabilmek ve onu bu yolla farklı şekillerde üretebilmektir. Buradan hareketle, hack’in bir diğer tanımının da üretmek ve bir üretim mantığı olduğu söylenilebilir. Fakat hack, üretimin kapitalist mantığı olan, yinelemek ve arttırmak için üretmenin ötesinde farklılaştırmak için üretmektir (Wark, 2008: 92). 
Hack bir eylemken bu eylemin öznesi hackerlar’dır. Hack’in bilgisayar ve ağ teknolojisinin gelişimiyle birlikte ortaya çıkmasında olduğu gibi, hackerların tarihinin de iki bilgisayarın birbirine bağlandığı andan itibaren başladığı söylenebilir” (Wark, 2008: 11). Bu doğrultuda hacker kavramı da hack kavramı gibi 1960’larda kullanılmaya başlanmıştır. Hacker’ın 1960’daki, ilk kullanım anlamı, usta, üstat, sorunları çözen, bilgisayar programlarını geliştiren kişidir (Güven, 2007: 18). Hacker kavramının bu ilk anlamı 1960’lardan sonra hackerların faaliyet alanlarının ve sayılarının artmasıyla değişmeye başlar. Kavramın anlamındaki değişimleri Mehmet Güven dört farklı hacker kuşağı sınıflandırması yaparak ele alır. Güven’e göre ilk hacker kuşağı, 1960’lardaki MIT öğrencileridir. Bu kuşağın hack eylemlerindeki amaçları; keşfetme duygusuyla güdülenen yazılım geliştirme ile bilgisayar ve ağ teknolojilerini 
ilerletmedir. Bu kuşaktan bir on yıl sonra farklı coğrafyada amacı donanım geliştirmek, bilgisayarı ve ağ kullanımını yaymak olan ikinci hacker kuşağı ortaya çıkar. Üçüncü kuşak hackerlar da Amerika ve Avrupa’da yaygınlaşan kişisel bilgisayar ve bilgisayar oyunlarının şifrelerinin kırılması ve bu oyunların yayılması amacını güden kişilerdir. Hackerların dördüncü kuşağı ise, bilginin serbest dolaşımının savunuculuğunu yapan, kişisel bilgilerin ve mahremiyetin korunması için çalışan ve bu alanlarda farkındalığın artması için mücadele eden kişilerden oluşur (Güven, 2007: 14). Güven tarafından yapılan bu sınıflandırma, hacker kavramının işlev ve anlamının zaman içerisinde nasıl değiştiğini gösterdiği için önemlidir. 
Hacker, kelime anlamıyla bilgisayarlara ve benzeri araçlara ilgi duyan teknoloji insanı olarak tanımlanır. Hacker kavramının bu tanımında, hacker olmanın, herhangi bir şeyin heveslisi ya da uzmanı olmakla bağlantılı olduğu görülür (Himanen, 2005: 11). Heves ve merak duygularının harekete geçirdiği hackerlar, bir sistemi tümüyle keşfetmek isteyen, sistemin sadece kullanıcıya sunduğu özelliklerle yetinmeyen insanlar olarak da tanımlanabilir. Hackerlar için yapılan bu tanım onların sınırları aşmaktan ya da sınırların üstesinden yaratıcı bir biçimde gelmekten hoşlanan kişiler olduğuna işaret eder (Eriş, 2009: 66). 
Kavramın heves, ilgi ve meydan okumaya yönelik bu vurguları, hackerların karakterine dair de ipuçları taşır. Dolayısıyla yapılan bu hacker tanımlarından hareketle, hackerların doğalarına ve kişiliklerine dair bilgi edinmek mümkündür. Bilginin serbest dolaşımını savunan ve bu amaçla geliştirdiği Linux işletim sistemini ücretsiz olarak dolaşıma ve kullanıma sokan Linus, Torvalds’ın hacker için yaptığı tanımlama da hackerların karakterlerine dair önemli veriler içerir. Torvalds’a göre insan yaşamında üç temel aşama vardır. Bu aşamalar; hayatta kalma, toplumsallaşma ve eğlencedir. O yaptığı bu sınıflandırmadan yola çıkarak hacker’ı, “bilgisayarını hayatta kalmak için kullanmaktan, diğer iki aşamaya geçmiş kişi” olarak tanımlar (Himanen, 2005: 15). Bu da hackerların; farklı açılardan bakabilen yaratıcı kişiler olduklarına işaret eder. Hackerların farklı açılardan bakabilmesini mümkün kılan ise, onların sorgulayan bir yapıya sahip olmalarıdır. Bu nitelik hackerların, kendi gereksinimlerini çözmek için etkili yöntem arayışında sınır tanımayan bir kâşif olmalarını sağlar (