'da yetişir, Tuz Gölü ve çevresi, Aksaray, Ereğli, Burdur ile Tarsus kıyılarında da rastlanır.

Deniz kıyılarında suyun gel-git yaptığı yerlerde sular çekildikten sonra yetişen bu bitki, tuzlu, ekşi ama lezzetlidir. Daha çok ilkbaharda tüketilir; çünkü sonbahara doğru deniz tuzunu iyice içine çeker. Haşlanarak salatası yapılır. İyotlu topraklarda yetiştiğinden iyot eksikliğine bağlı guatr hastalığına iyi gelir. İdrar artırıcı ve kuvvet vericidir. Çiğ tüketildiğinde mutlaka sirke kullanmak gerekir. Sarımsak, limon ve zeytinyağı karıştırılarak yapılan sos ile de tüketilir.

Bitkinin fenotipik plastisitesi ve lokal toplulukların kendi içlerinde üremeleri yüzünden taksonomisi çok karışıktır. Tür kümeleleri ve mikrotürler mevcuttur. Yapılan bilimsel yayınların "Salicornia" içinde hangi türe ait olduğu belli değildir. Bu grupta yer alan türlerin sadece "S. pusilla, S. europaea agg." ve "S. procumbens agg." olarak üç tür olarak ele tanımlanması gerektiği öne sürülmüştür.

Deniz börülcesi tek yıllık, etli (sukkulent), tuzcul bir bitkidir. Uzunlukları 5–45 cm arasında olabilir. Alt türüne bağlı olarak gövde az veya çok dallı olabilir. Yapraklarının küçük ve pul gibi olması nedeniyle bitkinin gövdesi eklemli gibi görünür. Yeşil, kirli kırmızı veya sarı-yeşil olabilir. Sonbaharda koyu kırmızı bir renk alırlar. Meyveleri kapsül şeklindedir.

En çok görüldüğü yerler kuzey yarım kürede orta enlemlerdeki deniz ve tuzlu göl kıyılarıdır. Su altında kalmaya ve tuza dayanıklılığı sayesinde denize doğru en fazla yayılabilen bitkilerdendir. Bu türü oluşturan alt topluluklar arasında diploid ve tetraploid formlar vardır.

Avrupa'da Baltık Denizi, Atlas Okyanusu ve Akdeniz kıyılarında çok yaygındır. Ayrıca tuzlu göllerin kıyılarında da görülebilir. Deniz börülcesi, çamurlu veya kumlu, ama tuzlu ve alkali toprakları sever.

Çoğu zaman deniz kıyısında bulunurlar. Tuza ve köklerinin su altında kalmasına dayanıklılığı nedeniyle deniz börülcesi deniz kıyılarında, deniz suyunun nüfuz ettiği topraklarda yetişirler. Bu bölgelerde kök salarak sudaki taneciklerin akıntıyla taşınmasını engelledikleri için, sedimantasyona yardımcı olurlar.

Deniz börülcesi, çiçekli bitkilerin tuza en dayanıklı olanıdır. Bitkinin etli (sukkulent) olmasının nedeni tuza dayanıklılığıyla ilişkilidir. Hücrelerin içinde bulunan büyük bir koful hücre içindeki tuzlu suyu depolayarak sitoplazmadaki tuz konsantrasyonunun fazla yükselmesine engel olur. Tuz, deniz börülcesinin dayanabildiğinden daha yüksek olursa bitki kırmızı bir renk alır ve sonunda ölür.

"S. europaea" köklerinin su altında kalmasına dayanıklı olmasından dolayı gövdeden köklere oksijen taşıma yeteneğine sahiptir. Ancak tamamen su altında kalınca ölür.

Tohumlar filizlenmek için tatlı suya ihtiyaç duyar, ancak yağmur veya selden sonra filizlenirler. Filizlendikten sonra genç bitki normal deniz suyundaki tuz seviyesine dayanıklıdır. Bitkinin ölümünden sonra 10.000 dolayında tohum salınır. Tohumlar tatlı su bulamadıkları durumda toprak içinde uzun süre (50 yıla kadar) filizlenme yeteneklerini korurlar.

Deniz börülcesi yenebilir bir bitkidir. Taze veya haşlanmış olarak yenilir. Sirkeyle tatlandırılıp tek başına veya salata içinde de hazırlanabilir. Mayıstan itibaren toplanır, başakları kullanılır.

Hem deniz suyunda hem de tuzlu topraklarda yaşayabildiğinden deniz suyunda bulunan pek çok minerali içinde biriktirir. Bu yüzden sodyum, potasyum, magnezyum, iyot, kükürt, kalsiyum, fosfor, demir, çinko, manganez ve bakır bulundurur.

Deniz börülcesinde bulunan bu mineraller eskiden onun sabun ve cam yapımında kullanılmasının nedenidir. Yakılmasından elde edilen küllerde bulunan sodyum karbonat camın ergime sıcaklığını düşürmeye yarar. Sodyum karbonatın ısıtılmasıyla elde edilen sodyum hidroksit sabunu yapımında kullanılır.







Papatyagiller

Papatyagiller (Asteraceae), iki çenekliler sınıfından bir bitki familyası.

Familyanın ismi yıldız şeklinde çiçekleri bulunan bir cins olan "Aster" türünden gelmektedir. Genellikle otsu, çok azı çalı, ağaç ve lian şeklindedirler (odunsu sarılıcı bitkiler).

Yapraklar basit veya bileşik, stipulsuz, alternat, rozet şeklindedir.

Çiçekler baş veya kapitulum durumlarındadır.

Bunlarda baş birçok küçük veya florat olarak adlandırılan çiçekler; konik, küresel ya da düzleşmiş bir reseptakulum veya diskten çıkarlar. Bütün kapitulum fillari olarak adlandırılan involukral brakteler tarafından sarılmıştır. Bunlar bir veya birkaç seri halinde olabilirler veya imbrikat dizilmiş olabilirler.

Braktenin ikinci bir tipi de (chaffy) bulunabilir. Bu yapı genel resaptakulum üzerinde bireysel çiçeklerin tabanında bulunur. Brakteler mevcutsa, resaptakulum chaffy ‘dir; mevcut değilse çıplaktır. Reseptakulum (çiçek tablası) tüyler, dikenler ve oyuklar
taşıyabilir.

Kapitulumda bulunan çiçekler hermafrodit veya tek eşeyli,
(bitkiler monoik veya dioik), aktinomorf veya zigomorf yalnız bir
periyant serisi iyi gelişmiştir. Kaliks pappus olarak adlandırılan tüysü
şekilde ya da tamamen eksiktir. Korolla 5’li ve simpetaldır. Korolla
tubular çiçeklerde aktinomorf, ligulat olanlarda zigomorfdur. 
Androkeum 5 Stamen (erkek organ)lidir, onların anter (başçık)leri birleşik, filamentleri serbesttir 
(singenezik). Ginekeum 2 birleşik karpelli, tek odalı, ovaryum "alt
durumludur".

Meyve akendir.

Asteraceae, çiçekli bitkilerin en büyük familyası olarak bilinir. Dünyada 1100 cins ve 25000 civarında türle temsil edilen kozmopolit bir familyadır.

Türkiye'de 133 cins ve bunlara ait 1156’dan fazla türü bulunmaktadır.

Bu bitkilerin çiçek durumunun kompozit yapısı, taksonomistlerin bu familyayı Compositae olarak anmasına yol açmıştır.





Asteraceae cinsleri listesi

Bu "Asteraceae" bitki familyasındaki cinslerin bir listesidir.































Acid2

Acid2, web tarayıcılarının mevcut standartlara uygunluğunu tespit eden bir testtir. Test bir url ile ulaşılan, standart ya da yakında standart olacak tüm web tarayıcısı özelliklerinin bir arada kullanıldığı bir html sayfası ile uygulanır. Eğer tarayıcının tüm özellikleri standartlara uygun üretilmiş ise "gülen bir adam yüzü"nün sayfada doğru şekilde belirmesiyle testten onay alınır. Yüz resmindeki kırmızı noktalar ve dağılmalar web tarayıcısında standart dışı ya da eksik özelliklerin bulunduğunu gösterir.

Acid2 basitçe bir tarayıcıdan HTML4, CSS1, PNG, ve DataURL'leri desteğini bekler. İlk üçünün var olması, temel web içeriğinin iskeleti olmalarındandır. Data URL'leri ise HTML4'te tanımlı olmasına karşın, destek azlığından yeterince kullanılamayan güçlü bir araçtır. Acid2 ayrıca varsayılan bir stil şablonu (style sheet) olduğunu varsayar. Son olarak test 96 ppi pixel yoğunluğu aramaktadır. Aşağıda test edilen özellikler verilmiştir.






Sekoya

"Sahil Sekoyası" ("Sequoia sempervirens"), servigiller (Cupressaceae) familyasının "Sequoia" cinsinden tek bir türle temsil edilen (monotipik) 120 m boy, 7 m çap yapabilen anavatanı Kuzey Amerika olan büyük bir ağaç türü.

Herdem yeşil ve dev yapılı ağaçlardır. Oldukça kalın kabukları vardır. Genç sürgünleri önce kırmızı, sonra kahverengidir.

2 tip yaprakları vardır:

Kozalaklar 1 yılda olgunlaşır ve 15-20 puldan oluşur. Kozalak pulları yan kenarlarıyla kapanmıştır ve her pulun altında 3-7 tohum bulunur.

Doğal yayılış alanında 140 m'ye kadar büyür; gövde dibi çok geniş olup uca doğru daralır. Kabuk kırmızımsı kahverengi veya tarçın renginde, 15–25 cm kalınlığındadır, tacı ise dardır. Genç ağaçlarda dallar incedir, sonradan kalınlaşır ve gövdeye çevrel olarak dizilmiştir.

Yapraklar sürgünlere sarmal olarak dizilmiştir ve iki şekildedir; yan dallar üzerindeki yapraklar 1-2,5 cm uzunluğunda iki sıralı dizilmişlerdir, alt yüzlerinde iki stoma bandı yer alır. Ana sürgünlerin üzerinde yer alan yaprakların ise uzunluğu 1,5-2,5 cm olup uçları sivridir.

Erkek kozalaklar ovoid 1,5–2 mm olup sarı-yeşildir. Tohum kozalakları çok küçük, olgunlaşınca koyu kırmızımsı kahverengi, eliptik-yumurta veya yumurta şeklinde 2-3,5 x 1,2-1,5 cm'dir. Bir yılda olgunlaşan tohumlar açık kahverengi eliptik-dikdörgen şeklinde 1,5 mm uzunluğundadır. Tohum kanadı 1 mm genişliğindedir.

Dünyanın en uzun ağacı olan Hyperion bir sahil sekoyasıdır. Bu ağaç Kaliforniya'da bulunan Redwood Ulusal ve Eyalet Parkı'nda bulunmaktadır.




Fevzi Sürmeli

Fevzi Sürmeli (d. 1946), Türk akademisyen, Anadolu Üniversitesi'nin eski rektörü.

1946 yılında Antakya, Hatay'da doğmuştur. Haziran 1971'de Eskişehir İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi'nden mezun olmuştur. 1972'de asistan olarak göreve başlamıştır. 1977'de Boğaziçi Üniversitesi, İdari Bilimler Fakültesi'nden Master Diploması almıştır. 1978'de Doktor, 1980'de Doçent ve 1988'de Profesör olmuştur.

1980 yılını izleyen dönemlerde dekan yardımcılığı, bölüm başkan yardımcılığı, 1982-1985 yılları arasında Açıköğretim Fakültesi Eğitim Planlama ve Koordinatörlüğü, 1987-1996 tarihleri arasında Sivil Havacılık Yüksekokolu Kurucu Müdürlüğü görevlerinde bulunmuştur. 1993-2005 yılları arasında Anadolu Üniversitesi'nde rektör yardımcısı olarak görev yapmıştır. 2005-2009 yılları arasında Anadolu Üniversitesi'nde rektör olarak görev yapmıştır.

1993–1997 yılları arasında Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB) Ulaştırma Sektör Kurulu Başkanlığı, DPT 1995 ve 1999 yıllarında VII ve VIII Beş Yıllık Kalkınma Planları Hava Ulaştırma Sektörü Özel İhtisas Komisyonluğu Başkanlığı yapmıştır. 1997-1999 yılları arasında da TÜLOMSAŞ (Türkiye Lokomotif ve Motor Sanayi A.Ş) Yönetim Kurulu üyeliği görevinde bulunmuştur.

ABD, Fransa, İngiltere, Almanya, İspanya, Polonya, Japonya, Pakistan, Hong Kong, Çin ve Mısır'da Sivil Havacılık Eğitimi ve Uygulamaları, Açıköğretim sistemi ve mesleki konularda araştırma ve incelemelerde bulunmuştur.

Sürmeli, Fransa ile Türkiye arasında üniversiteler, sivil havacılık, teknoloji ve bilimsel alanlarda yapmış olduğu katkılar nedeniyle 6 Mayıs 1997 tarihinde Fransa Cumhurbaşkanı kararı ile "Devlet Likayat Şeref Madalyası'nda" (Ordre National du Merit) şövalye derecesi ile ödüllendirilmişt