ine başladılar 

Pekinellerin uzun resital turneleri sırasında Avrupa, Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya'nın en önemli müzik merkezlerinde konserler verdiler. ABD, Almanya, İtalya ve Fransa'da yapılan uluslararası yarışmalarda her ikisi de hem ikili hem de solo olarak birincilik ödüllerini kazandılar. 1991 yılında Devlet Sanatçısı unvanı almanın yanı sıra Boğaziçi Üniversitesi Fahri Doktora unvanına sahiptirler. 2013 yılında İKSV Onur Ödülü kendilerine takdim edilmiştir.

Pekinel Kardeşler, ikili piyano repertuvarının en önemli eserlerini Deutsche Grammophon, CBS, Teldec, Warner Classics gibi yapımcılarla kaydettiler. Leonard Bernstein, Jacques Loussier ve Bob James’in kendilerine özel olarak yazdıkları eser ve düzenlemeleri de kayıtları arasında bulunur. Leonard Bernstein’ın kendileri için düzenlediği ve ithaf ettiği "Batı Yakası Hikayesi" iki piyano versiyonu yılın plağı seçildi. Jacques Loussier’nin yine kendilerine ithaf ettiği caz projesi “"Take-Bach"” satış rekorları kırdı. Warner Classics'ten çıkan Bach'ın 2’li ve 3’lü piyano konçertoları ve Brahms ve Saint-Säens eserlerini içeren kayıtları ise Daily Telegraph ve Guardian gazeteleri tarafından “"Haftanın ve Ayın En İyi Albümleri"” seçildi.

Son yılların en önemli konserleri arasında Zubin Mehta yönetiminde Viyana Filarmoni Orkestrası ile Eurovision konseri ve İsrail Filarmoni ile sekiz şehirlik turne, Orchestre de Toulouse’un 50. Yıldönümü konseri, Colin Davis ve İngiliz Oda Orkestrası ile İspanya ve İngiltere’de gerçekleştirdikleri turneleri, Luzern Piyano Festivali açılış konseri, 2007 Zürih ve Luzern Yeniyıl konserleri sayılabilir. İkilinin bu konserleri Arthaus Musik tarafından pazara sunulan “"Güher&Süher Pekinel: Lıve in Concert"” DVD’sinde yer alır.

Pekineller konser kariyerlerinin yanı sıra Türkiye’de müzik eğitimi ile ilgili sosyal sorumluluk projeleri gerçekleştirmektedir.

Pekineller'in hayatı konu alan iki önemli belgesel film bulunur. İlki, Alman ZDF kanalı tarafından gerçekleştirilmiştir. ARD-ARTE kanallarının ortak yapımı olan “"İkiz Yaşam"” adlı ikinci belgeselin ise, yayın hakları UNITEL tarafından devir alınmıştır ve zaman zaman dünya televizyonlarında tekrarlanarak yayımlanır.

Pekinellerin ilk sosyal sorumluluk projesi, müzik eğitiminin ilköğretimden başlayarak ortaöğretim sonuna kadar yeniden müfredata entegre edilmesini sağlamak üzere çalışmalarını sürdürmektedir. İlk pilot proje olarak Türkiye’nin her yöresinden seçilmiş üstün yetenekli çocukların okuduğu özel yatılı vakıf okulu olan TEVİTÖL bünyesinde finansmanını üstlenerek 2007 yılında müzik bölümü kurmuş ve müzik eğitimini müfredata entegre etmişlerdir.

Müzik eğitimi alanındaki diğer bir çalışmaları “"Dünya Sahnelerinde Genç Müzisyenler"” projesidir. Bu proje Türkiye’deki müzik alanında yetenekli gençlerin, eğitimlerini yurtdışında dünyanın önde gelen müzisyenleri ve pedagogları ile sürdürmelerini ve önemli uluslararası yarışmalara katılmaları için burs sağlamaktadır.

Üçüncü projesi ise çocuklara analitik düşünce, yaratıcılık ve özgüven aşılayan ""Orff-Schulwerk Müzik Eğitimi"” kavramının Türkiye’de anaokulu ve ilkokullarda uygulanması için öğretmenlerin yetiştirilmesi amacını taşır. Bu çalışma 2010'dan bu yana Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı ile 9 ile de yürütülmektedir.




Süher Pekinel

Süher Pekinel (d. 29 Mart 1953, İstanbul), Türk piyanist.

İkiz kız kardeşi Güher Pekinel ile birlikte Pekinel Kardeşler adıyla uluslararası üne sahip piyano ikilisi oluşturmuştur.

İlk müzik eğitimini kardeşi Süher Pekinel ile birlikte profesyonel piyanist olan annelerinden aldı ve küçük yaşta Ferdi Statzer'in öğrencisi oldu. İlk kez 6 yaşında sahneye çıktı ve dokuz yaşında iki kardeş Ankara Filarmoni Orkestrası eşliğinde ilk canlı konserlerini verdi. İlkokuldan sonra ortaöğrenime Notre Dame de Sion Lisesi'nde devam etti. Müzik eğitimi için 1963'te devlet bursu ile Fransa’ya gitti. Önce Paris Konservatuarı'nda ardından Almanya'da Frankfurt Yüksek Müzik Okulu'nda, daha sonra ABD'de Curtis Institute of Music'te eğitim aldı. 18 yaşında müzik yaşamına iki yıl ara vererek Goeethe Üniversitesi'nde felsefe alanında eğitim gördü.

1978'de Juilliard Müzik Okulu ve paralel olarak Frankfurt Yüksek Müzik Okulu'nda yüksek lisans çalışmalarını tamamladı. Almanya'yı temsilen katıldıkları UNESCO Dünya Müzik Yarışması dahil, Almanya, ABD ve İtalya’da uluslararası yarışmalarda ikili ve solo olarak birçok ödül kazandı.

Pekinel Kardeşler 1984'te Herbert von Karajan tarafında keşfedilerek Salzburg Festivali'ne davet edildi. Güher Pekinel, o zamandan beri ünlü orkestralarla dünya çapındaki müzik kariyerini kardeşi Süher Pekinel ile birlikte sürdürmektedir. 1991 yılında Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı, 1987 yılında Boğaziçi Üniversitesi Fahri Doktora unvanına, 2013 yılında İstanbul Kültür Sanat Vakfı Onur Ödülü'ne layık görülmüştür.





Kangal (anlam ayrımı)






Kangal köpeği

Kangal, Türkiye kökenli bir çoban ve bekçi köpeği ırkı. Adını Sivas'ın Kangal ilçesinden alır. Henüz FCI, AKC ve TKC gibi dünyadaki büyük köpek kulüpleri ve federasyonları tarafından tanınmamaktadır ancak Türkiye'deki otoritelerce dünyada safkan bir köpek ırkı olarak tanınması için çalışmalar yapılmaktadır.

Kangal ilçesine de adını verdiği düşünülen, Orta Asya'dan göç eden Kanglı (Kangar) Türk boyunun, göç ederken bu köpek ırkını da getirdiği düşünülür. Orhan Yılmaz, "Kangal Köpeği / Tarihi-Tanıtımı-Yetiştirilmesi-Islahı" adlı kitabında “Kanglı” Türk boyunun Orta Asya'dan göç ederken yanlarında üç şeyi getirdikleri; bunların at, it ve koyun olduğunu söyler. 11 Temmuz 2003'te düzenlenen I. Uluslararası Kangal Köpeği Sempozyumu'nun sonuç bildirisinde, “büyük Türk göçleri sırasında Türkistan'dan Anadolu'ya getirilen bir köpek ırkı olduğu” kabul edilmiştir.

Kangallar en geç 17. yüzyıldan itibaren Osmanlı sultanları tarafından üretilmiş ve "samson" olarak adlandırılmıştır. Doğan Kartay, hem "Türk Çoban Köpeği Kangal" kitabında hem de I. Uluslararası Kangal Köpeği Sempozyumunda sunduğu bildiride, Kangalların, Osmanlı döneminde Yeniçeriler tarafından hem askeri işlerde hem de savaşlarda kullanıldığından bahsetmektedir. Kartay'ın bildirisinde, Romalılarda “aslan” sözcüğünün karşılığı olan “samson” kelimesine atfen kangalları kullanan birliğe “Samsoncular” denildiğini söylemektedir.

Kangal köpekleri genellikle çoban köpeği olarak nitelendirilirler ancak bekçi köpeği tanımına daha çok uyarlar. Zira diğer çoban köpeği türleri sürüyü korumaktan ziyade yönlendirme ve yönetmekte ustadırlar. Kangal köpeğinin en belirgin özelliği ise sahibine duyduğu aşırı sadakat ve buna bağlı olarak sahibine ait olduğunu düşündüğü şeyleri korumaya yönelik kuvvetli içgüdüsüdür. Bu nedenle çok iyi bir dövüşçüdür. Kurt, çakal gibi yabani hayvanlara karşı çok etkin bir muhafız olmakla beraber aile fertlerine ve özellikle de çocuklara karşı hiçbir tehdit oluşturmazlar.

Kangal köpekleri, örnek olarak Namibya'da üstün koruyucu yeteneklere sahip oldukları için, yaygın bir şekilde yerli çiftçiler tarafından kulanılırlar.

Evliya Çelebi, Seyahatnâme'sinde kangaldan bahseder. Bu köpeklerin “aslan kadar güçlü” ve cüsseli olduğunu yazar.

Kangalın, uzun bir yürüyüş veya kısa bir koşu şeklinde, her gün egzersiz yapmaya gereksinimi vardır. Ilık ila serin hava şartlarında dışarıda barınabilir. Kürk bakımı ihtiyacı azdır. Haftada bir ölü tüyleri temizlemek için tımarlanması gerekir.






Kangal Koyunu

Kangal koyunu, kangal köpeği kadar tanınmasa da yetiştiricileri ve besleyicileri tarafından bilinen ve tercih edilen bir Akkaraman ırkı koyun tipidir.

Kangal Koyunu, Akkaraman ırkının lokal bir tipidir. “Akkaraman Koyun Irkı”nın cüsse, ağırlık ve yükseklik olarak en büyük olan tipidir. Kangal Koyunu'nda post, kirli beyazdır. Burun, göz ve ayaklarda siyah lekeler görülebilir. Koyunlar boynuzsuz, koçlar ise %5 boynuzludur. Yapağısı Akkaraman ırkına göre daha iyi nitelikte olup, yapısı daha ince ve kıvrıktır. Burun yapısı Akkaraman Koyun'undan daha farklıdır. Burun, dışarıya doğru bir çıkıntı yaparak, koç burnunu andırır. Kaburga sayısı, diğer ırklardan farklı olarak 14 tanedir. Kangal Koyunu yağlı bir koyun olup, kuyruk ağırlığı ortalama 5-7 kg civarındadır. İnce olan kuyruk ucu, yağlı olan esas kısmın üzerinde “S” şeklinde bir kıvrım oluşturur.

Festivallerde koyun yarışmaları da düzenlenmektedir.

Özellikle Sivas bölgesinde yetişir. İlgili bakanlık tarafından ırkın çıkış noktası Kangal ilçesine bağlı Mühürkulak köyü olarak tescil edilmiştir.




Kangal balığı

Kangal balığı ("Garra rufa"), sazangiller (Cyprinidae) familyasından bir balık türü.

Ph değeri 7.0 - 7.4, KH-Değeri 3 - 16, sıcaklık 28 °C - 34 °C

Sivas'ın Kangal ilçesinin kalkım köyü yakınlarında termallerde ve derelerinde yetişen sardalya ya benzeyen balık. Sırtı gümüşi karnı gri renktedir. Yaklaşık 3 ile 10 cm arası büyüklüğünde olup, bölgenin protein besi kıtlığı sebebi ile kolayca insanların derilerine yaklaşmaktadır.

En önemli özelliği protein besi yetersizliği sebebi ile insanlara yaklaşması ve cilt ve ten üzerindeki ölü deri parçalarını ve çeşit genetik cilt hastalığı Atopik dermatit'i kemirmeleridir. Bir çeşit tuz salyasından kemirme sırasında deri altına karışmakta ve bu Psoriasis cilt hastalığını iyileştirdiğine inanılmaktadır.

Hasta deri bölgelerini özellikle kemirirler. Bunlara ayrıca doktor balığı denilir. Balıkların şifa özelliğini Kangal halkı tespit etmiş ve ilkel şartlarla kurulmuş çadırların yanındaki su birikintilerinde balıkları ürkütmeden ciltlerinin kemirmelerini beklemişler. Bugün modern ve tıbbi şartlar altındaki yüzme havuzlarında balıkların tedavileri kıpırdanmadan ve özenle beklenmekte.

Avrupalı biyolog Heckel 1843 senesinde bu balık türünü tespit etmiş ve litaratürlere latince Garra rufa olarak geçmiştir.

Balığın uzun vaadede tıbbi araştırmaları yapılmakta. Balığın bu özelliği ile bölgenin sıcak ve güneşli yapısının tedavilerde önemli rol oynadığı sanılmakta. Tıbben her cilt hastalığına iyi geldiği ispat edilememiştir.

"Avrupa'da da bu özelliği duyulmuş ve ülke