erek beslenir, aşağı kıvrık gagalarıyla toprağı ya da kumları kazarak yuva hazırlarlar.

Altı türünde kuyruğun ortasından çıkan iki telek öbürlerine göre daha uzundur. Bu teleklerin ekseni boyunca sıralanmış dallar çok kırılgan olduğundan, kuşun tüy temizliği yapması sırasında kopar ve dallanmış yapısını yalnız uç bölümünde koruyan telekler uzun saplı yelpazelere benzer.




Bayağı ispinoz

Bayağı ispinoz ("Fringilla coelebs"), ispinozgiller (Fringillidae) familyasından ötücü bir kuş türü.

Uzunlukları yaklaşık 15 cm, erkeklerin gaga üstü siyah, tepesi, ense ve boyun yanları mavimsi bozdur. Sırtı pas renginde, kuyruksokumu yeşil, kuyruğunun kenar tüyleri beyaz, kanatları siyah ve beyaz çizgilidir. Dişiler ve yavrular daha soluk, kahverengimsi boz renkleri ile ayırt edilir.

Şakrak ve yüksek perdeden ötüşleriyle tanınan bu kuşlar ormanlarda, bahçe ve parklarda yaşar. Genellikle ağaç çatallarında kurdukları özenli yuvaları yosun likenle gizlenmiştir.

 
Avrupa'da en yaygın görülen kuşlardan biridir. Afrika'nın kuzeyine ve Asya'nın orta kesimlerine kadar yayılmış olan bu tür, Türkiye'nin hemen her yerinde rastlanan yerli kuşlar arasındadır.




Dağ ispinozu

Dağ ispinozu ("Fringilla montifringilla"), ispinozgiller (Fringillidae) familyasından bir ispinoz türü.

Bayağı ispinoz büyüklüğünde bir kuştur. Soluk butlu olup dıştaki kuyruk tüyleri beyazdır. Göğsü turuncu ve karnı beyazımsıdır. Kanatlar beyaz ve turuncu çizgilidir. Erkeklerin dişilerden farklı olarak baş ve sırt kısmı koyu siyahtır. Dişilerde bu bölümler soluk gridir.

Türkiye'de göç sırasında bazı yıllar göç ederken milyonlarcası bir araya gelebilir. İğne yapraklı ve huş ormanlarında ürer. Bir ağaç çatalına kurulan yuva, yosun ve likenlerle süslenir. 4-9 arasında yumurta bırakır. Üreme mevisimi dışında bayağı ispinozla birlikte karışık sürüler oluştururlar. Tohumla beslenirler fakat genç bireyler yaygın bir şekilde böcekle beslenir.




Mavi ispinoz

Mavi ispinoz ("Fringilla teydea"), ispinozgiller (Fringillidae) familyasından ötücü bir kuş türü. Bu Tenerife adasının hayvan sembolüdür.

Kanarya Adalarında yaşayan mavi ispinozun erkeği parlak mavi renkle bezeli, dişisi genel olarak kahverengimsi yeşil sırtlı ve boz karınlıdır.

1100–2000 m yüksekliklerde yaşar, ancak kötü hava şartlarında alçak bölgelere inerler. Dişi bir ağaç çatalına yapmış olduğu yuvasına iki adet yumurta bırakır. Bu kuşlar göç etmez. Temel besinleri tohumdur, ancak genç kuşların birçoğu böceklerle beslenmektedir. Ötüşü kısa olup bayağı ispinozdan zayıftır.




Jabiru

Jabiru ("Jabiru mycteria"), leylekgiller (Ciconiidae) familyasından And Dağlarının batısı hariç, Meksika'dan Arjantin'e kadar uzanan bölgelerde görülen kuş türü.

Tüyleri hemen hemen beyaz, çıplak olan başı ve boynunun üst bölümü siyah ve kırmızıdır. Alışılmadık biçimde kalın olan gagası hafifçe yukarı kıvrılır, yaklaşık 30 cm uzunluğunda, siyah, geniş ve sivridir. Jabiru 140 cm'ye ulaşan uzunluğuyla Amerika'nın en iri uçucu kuşlarından biridir. Kanat açıklığı 2.8 m. ve ağırlıkları en az 8 kg. kadardır. Eşeyler benzerdir ama dişi genellikle erkekten daha küçüktür. Büyük sürüler ya da koloniler oluşturdukları pek görülmez.

Nehirler ve gölcüklerin yakınında büyük gruplar halinde yaşarlar ve çok fazla miktarda balık, yumuşakça ve amfibileri yer. Bazen sürüngenler ve küçük memelileri de yerler. Yuva ağustos-eylül aylarında uzun ağaçlarda her iki ebeveyn tarafından inşa edilir. Yuvanın çapı birkaç metreye kadar artabilir. Yarım düzine yuva, birbirine yakın inşa edilebilir, yuvalar bazen balıkçıllar ve diğer kuşların yuvalarının arasında bulunur. Yuvaya 2-5 yumurta bırakılır.





Jakamar

Jakamar ("Galbula"), Parlak kuşgiller (Galbulidae) familyasına ait tropik kuş türlerini kapsayan bir cins.

Amerika'nın tropik bölgelerinde yaşayan bu kuşlar parlak renkleri ve iri başlarından kuyruklarına doğru incelen gövdeleri ile dikkat çeker. Kuyrukları genellikle uzun ve sivri uçlu, bazılarında köşelidir. Çoğunun sırt ve göğüs bölümü mavi, yeşil ya da tunç renginde menevişli, gerdanları erkeklerde beyaz, dişilerde kahverengidir.

Orman içinde akarsuların kıyısındaki ağaçlara tüneyen jakamarlar uzun, kesin gagalarını havaya kaldırıp avını bekler. Yakınından kelebek ya da kızböceği gibi uçucu bir böcek geçerken üstüne hızla atılır ve gagasına sıkıştırdığı avını tüneğinde parçalayarak yer. Jakamarlar yumurtalarını yerde ya da bir setin üstünde açtığı oyuğa bırakır.

FAMİLYA: PARLAK KUŞGİLLER (GALBULIDAE)





Paskuyruk jakamar

Paskuyruk jakamar, ("Galbula ruficauda") Galbulidae familyasından bir kuş türüdür.

Paskuyruk jakamar, en iyi bilinen türlerden biridir. Yaklaşık 25 cm uzunluğundadır. Meksika'nın güneyinden Arjantin'e kadar uzanan bölgelerde yaşar.




Jakana

Jakana, jakanagiller (Jacanidae) familyasını oluşturan kuş türlerine verilen ad.

Tropik ve astropik bölgelerde yaşayan bu kuşlar yüzen bitkilerin üzerinde yürüyebilmelerini sağlayan uzun ve düz tırnaklarıyla dikkat çeker. Bazı türlerin kanatlarında mahmuza benzer çıkıntılar vardır.

Dişileri genellikle çok eşlidir. Dört kadar erkekle beraber olup yumurtlarlar. Tüm yağmurkuşlarında olduğu gibi bu cinste de kuluçka sorumluluğu vardır.

Jakanalar, böcekler, bazı omurgasızlar ile beslenirler. Genellikle geniş nilüferler üzerinde yürüyerek avlanırlar.

Çoğu jakana türü yerleşiktir, ancak sülün kuyruklu jakanalar kuzey bölgelerden Hindistan Yarımadası'na ve Asya'nın daha güneyine göç eder.




Volvoks

Volvoks, en iyi bilinen yeşil alg cinsidir. Volvoks aynı zamanda bir mikroskobik canlıdır. Chlamydomanas denilen tek hücreli bir algin bölünmesi ile oluşur. Bu olay izogamiye örnektir. Yaklaşık 200 milyon yıl önce oluştuğu tahmin edilmektedir. İş bölümü ve özelleşme;yani hücreler arası farklılaşma görülür. Koloninin dışındaki hücreler kamçı, kloroplast ve konraktil koful taşır. Bu hücreler koloninin hareketinden, beslenmesinden ve korunmasından sorumludur. İç taraftaki hücreler ise kontraktil (vurgan) koful taşır. Bu hücrelerde koloninin üremesinden sorumludur.

Her volvoks binlerce hücrenin sıralanmasıyla oluşur, her biri Chlamydomonas'a benzeyen biflagelladır; birbirine bağlı ve oyuk kürelerde sıralı şekilde, sonraki ve öncekinden ayrılır. Eşeysiz koloniler, üremeyen, somatik ve otçul hücreler ve üreyen gonidia içerir. Üreme boyuna bölünmeyi sağlar. Eşeyli koloniler ve somatik hücreler, ova veya spermatozoa veya ikisinin karışımını içerir. Koloninin arkasındaki bu hücreler, yeni koloniler üretir, önce flagella ana kolonin içinde gelişir ve sonunda, ana koloni patlayarak yeni kolonileri açığa çıkarır.

İlk olarak 1700'lü yıllarda, Antonie van Leeuwenhoek tarafından gözlenip rapor edilmiştir.

Volvoks, havuzlarda, kuyularda, sığ göllerde bulunur. Bulmak için en uygun yer; çok yağmur suyu alan derin havuzlar, lagünler ve kuyulardır. Yaz mevsiminde, yeşil köpüklerin parçası olarak domuzların bulunduğu çamurlarda bulunur.

Toplama için, sürgüleme bezi veya sürgüleme ipeği kullanılır. 15 cm. alanlık bir parça bez, çay süzgecinin üstüne konulur, bir dakikada 4 litre su dökülür. Bu şekilde, bütün Volvoks yarım saatte bir varil su ile korunmuş olur. Eudorina dahi aynı yöntemle toplanabilir. Pandorina, Gonium, and Chlamydomonas gibi küçük Volvoks ailesi üyeleri bezle tutulmak için çok küçüktür, ama malzeme zenginse, su organizmadan daha hızlı akar ve bir şişede toplanır. Birçok organizma bu yolla toplanır, hatta bezden geçecek kadar küçük olsalar bile.





İntranet

İntranet, sadece belirli bir kuruluş içindeki bilgisayarları, yerel ağları (LAN) ve geniş alan ağlarını (WAN) birbirine bağlayan, çoğunlukla TCP/IP tabanlı bir ağdır. İntranet'ler Ağ geçitleri (İng: "gateways") ile diğer ağlara bağlanabilir. Temel oluşturulma amaçları, kuruluş bünyesinde bilgileri ve bilgi işlem kapasitesini paylaşmaktır.

İntranet'ler, şirket(ler) içi tele-konferans uygulamalarında ve farklı birimlerdeki kişilerin bir araya gelebildiği iş gruplarının oluşturulmasında da kullanılırlar. İntranet'ler üzerinden HTTP, FTP gibi pek çok protokol uygulamaları çalıştırılabilir. Günümüzde, İntranet'ler içinde, Web erişimi ile kaynakların kullanımı oldukça yaygındır.

Bazı şirketlerdeki intranet'lerden, ateş duvarı (İng: "Firewall") sistemleri üzerinden (bazı emniyet tedbirleri ile), İnternet çıkışı da yapılmaktadır. Bu sayede, her iki yönde de ileti trafiği kontrol edilebilmekte ve güvenlik sağlanmaktadır.

İntranet üzerinde; muhasebe, insan kaynakları, üretim otomasyon yazılımları çalıştırmak mümkün olduğu gibi çeşitli veri tabanlarını tutmak ve belge dağıtımı gibi işleri gerçekleştirmek mümkündür. Özünde İnternet teknolojisinin şirket içinde kullanılmasıdır.

İntranet dağıtık bilişim stratejilerini destekler. İntranetin üzerinde kuruluşun bütün faaliyetleriyle ilgili modüller çalıştırılıyorsa ve uygun bir modelleme yapılmışsa kuruluş içinde her şeyin bütünleşik çalıştığı, sistemde kendini denetleme mekanizmaları bulunur. Küresel erişim, multimedya olanakları ve düşük maliyet sağlanmış ve bütün bunların bir araya gelmesi İntranet'i güçlü kılmıştır. Türkiyed'de ki en büyük intranet ağı "Polnet" ile Emniyet Genel Müdürlüğü'ne aittir.

Belge Dağıtımı, insan kaynakları, eğitim ve oryantasyon, çalışma grupları, ortak iş programlarının kullanılması, üretim, yeni belgeleme sistemlerinin oluşturulması, tedarikçiler ile ilişkiler, sanal alış-veriş, servis ve destek vs.vs.





Kâğıthane

Kâğıthane, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bir ilçesidir. Kuzeyde Sarıyer, kuzeydoğuda Beşiktaş, doğu ve güneyde Şişli, güneybatıda Beyoğlu ve batıda da Eyüp ile çevrilidir. İlçenin, Kağıthane Deresi'nin sona erdiği kesimde Haliç'e kısa bir kıyısı vardır.

Bizans döneminde Kağıthane Deresi'nin adı Barbisos'tu. Kesin bilgiler olmamakla birlikte İstanbul'un fethi sırasında burada bir kâğıt değirmeni bulunduğu ve bu imalathanenin II. Bayezid dönemine (1481-1512) kadar çalıştığı anlaşılır. Evliya Çelebi 17. yüzyılda Kağıthane çevresini anlatırken burada harap durumda bir kâğıthane bulunduğunu anlatır. Semtin ve ilçenin adı, bu kâğıthaneden gelmiş