2 kilometre uzaklıktaki 220 dönümlük çiftliğiydi. 1950'li yılların başında, İzmirli 50 dolayında tanınmış iş adamı, İzmir'de eksikliği hissedilen yabancı dil ile eğitim veren yatılı bir okulu şehirlerine kazandırmak amacı ile bir araya geldiler. Görüşmeler sonunda Giraud, arazisini içindeki tarihi köşkü, korusu ve güvercinliğiyle birlikte, bir okul yapılması koşuluyla, 26 Mart 1953 tarihinde sembolik bir bedelle Ege Koleji T.A.Ş.'e devretti ve kendisi de şirket ortağı oldu. Arazi üzerine, zengin bitki örtüsü korunarak derslikler, yatakhaneler, yemekhane ve konferans salonu inşa edildi. Böylece, 1953-1954 öğretim yılında "Özel Ege Koleji" eğitim ve öğretime başladı. Okula ilk yıl 38 yatılı erkek öğrenci kaydoldu.

1954 yılında Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'nca yurt çapında yabancı dille öğretim yapacak olan Maarif Bakanlığı Kolejleri'nin (sonraları kısaca "Maarif Koleji" olarak anılmışlardır) kurulması kararlaştırılınca İzmir'deki Maarif Bakanlığı Koleji için uygun nitelikte bir yer aranmaya başlandı.

Zamanın başbakanı Adnan Menderes ve Millî Eğitim bakanı Celal Yardımcı'nın, Ege Üniversitesi'nin temelini atmak üzere Bornova'ya geldiklerinde ziyaret ettikleri Özel Ege Koleji, Adnan Menderes'in tercihi doğrultusunda İzmir Koleji (İK) için uygun görüldü. Millî Eğitim Bakanlığı, araziyi ve okulu Özel Ege Koleji T.A.Ş.'den satın aldı ve Özel Ege Koleji, İzmir Koleji'ne dönüştürülmüş oldu.

İzmir Koleji; Diyarbakır, Eskişehir, İstanbul/Kadıköy, Konya ve Samsun Kolejleri ile birlikte Türkiye'nin ilk altı Maarif Bakanlığı Koleji arasında 22 Ekim 1955'de öğretime başlamıştır.

Okulun eğitimci kadrosunda İngilizce-Türkçe ağırlıklı verilen eğitimin gereği olarak Türk öğretmenlerinin yanı sıra çok sayıda yabancı uyruklu (İngiliz, Amerikalı, vb.) öğretmen yer almıştır. 1957 yılında ABD ile yapılan ikili kültür anlaşması gereği çok sayıda yabancı uzman ve barış gönüllüsü de 1969 yılına kadar öğretmen olarak çalışmıştır.

İlk 10 yıl sadece yatılı erkek kabul eden İzmir Koleji, 1964-1965 öğretim yılından itibaren Orta Öğretim Genel Müdürlüğü kararı ile kızları da kabul eden karma öğretime başladı. Bu yıldan başlamak üzere gündüzlü kız ve erkek öğrenciler de okula kabul edilmeye başladı.

1975 yılında Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı kararı gereğince yurt çapındaki Maarif Bakanlığı Kolejleri'nin adlarının "Anadolu Lisesi"ne dönüştürülmesi üzerine okulun adı "İzmir Anadolu Lisesi" (İAL) olarak değiştirildi. 1976-1977 öğretim yılında ise, İzmir'de başka Anadolu Liseleri açılması üzerine, "Bornova Anadolu Lisesi" (BAL) adını aldı.

1979-1980 öğretim yılı başında, o yıla dek İzmir İnönü Lisesi binalarında öğretim gören Almanca Anadolu Lisesi öğrencileri de okulda öğretime başladılar ve böylece BAL, İngilizce ve Almanca Bölümleri olmak üzere iki bölüme ayrıldı ve yine aynı dönemde Almanca Bölümü'ndeki kız öğrencilerin bir kısmı yatılı öğrenci olarak kabul edildi. Bu durumda yatakhane kapasitelerinin dolmaya başlaması sonucu, aileleri İzmir içinde oturan yatılı öğrenciler gündüzlüye geçirildi.

1997-1998 öğretim yılından itibaren Fransızca bölümünün de açılması sonucu, Bornova Anadolu Lisesi 3 yabancı dilde eğitim vermeye başladı.

 BAL öğrencileri okulun kuruluşundan itibaren açık fikirli, dinamik ve yaratıcı, çağdaş yaşamı benimsemiş bir yapı oluşturmuşlardır. Okulda uzun süre hizmet veren, sağlam kişilikleri ve ilkeli tutumlarıyla pek çoğu efsaneleşmiş, aydın ve bilgi düzeyleri yüksek eğitimcilerin, bir anlamda kurucu hocaların, bunda büyük payı vardır. Okulun görece şehirden uzak ve kapalı yerleşkesi, kendine özgü ortamıyla yatılılık, hazırlık-orta-lise sürekliliğiyle kesintisiz uzunca bir eğitim süresi de canlı ve ilişkileri sıkı bir sosyal ortam yaratmış, geleneklerin sürmesini sağlamıştır.

Her sene eğitim yılı sonunda düzenlenen Ayran Günü, okulun geleneksel şenliğidir.

Eski mezunlardan birisinin dediği gibi, "Şanslıydık: Şehrin dışında, 200 dönüm arazisi olan bir okulda yatılı okuyorduk. Sayısız oyun alanımız, bir spor salonumuz, futbol, basketbol, voleybol sahalarımız, uzun atlama için kum havuzumuz, baharı tepesinde karşıladığımız ağaçlarımız vardı. Ama asıl şansımızın, bizi sporla tanıştıran o enerjik ve otoriter beden eğitimi öğretmeni olduğunu yıllar sonra anlayabildik." Kastedilen kişi Cumhuriyetin ilk kuşak idealist öğretmenlerinden Ahmet Dökmeoğlu'dur.

Okulun tarihinde çeşitli spor dallarında yer alan çok sayıda başarı arasında şunlar sayılabilir:

Bornova Anadolu Lisesi Türkiye'de "Ultimate Frizbi" takımına sahip tek lisedir, bu yüzden turnuvalarda takım üyeleri üniversite öğrencileriyle maç yapmaktadırlar.

Okul orkestrası, 1967'de "Milliyet Liselerarası Hafif Batı Müziği Yarışması" adıyla başlayıp daha sonra kapsamı genişleyerek Milliyet Türkiye Liselerarası Müzik ve Halk Oyunları Yarışması adını alan yarışmalarda çeşitli dereceler aldı: 

Sonuncusu 1999 yılında düzenlenen bu yarışmanın dışında, daha sonraki dönemde şu etkinlikler yaşandı:

 Okulun müzik öğretmeni Naci Önöz sözleri de kendisine ait olan okul marşını 1965'te bestelemiş ve geçirmiştir. 
Marşın sözleri şöyledir:

Selam İzmir Koleji 
Yürekten saygı sana 
Durmadan bıkmadan 
Işık tuttun sen bana (x2)

Göklere değer başımız 
Ağızlarda marşımız 
Geriliğe saldıralım 
Aydınlığa varalım (x2)

Selam İzmir Koleji 
Yürekten saygı sana 
Durmadan bıkmadan 
Işık tuttun sen bana

BAL mezunları, güçlü dayanışma duyguları ve Cumhuriyet ilkelerine bağlılıklarıyla tanınırlar. İzmir Koleji ve Bornova Anadolu Lisesi mezunları kurdukları dernek (BALMED) ve vakıfla (BALEV) hem okullarının ideallerini yaşatmakta ve kendi aralarındaki dayanışmayı sürdürmekte hem de okullarının altyapısal olarak ve kültürel ortam olarak gelişmesini desteklemektedir.





Innere Stadt

Innere Stadt () ("Die Altstadt"), Viyana'nın 1. ilçesi. Merkez İlçe. Aynı zamanda tarihi kent merkezi. 1850 yılında Viyana'nın ilçelerinin belirlenmesine kadar Viyana sözcüğü bu bölgeyi ifade etmekteydi.

İlçe geleneksel olarak dört semte ayrılmıştır: Stubenviertel (Kuzey Doğu), Kärntner Viertel (Güney Doğu), Widmerviertel (Güney Batı), Schottenviertel (Kuzey Batı).

İlçe 100.745 çalışanı, şirket merkezleri ve turistik bölgeleriyle kentin en önemli iş merkezidir.

2001 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

1. Bölge Viyana kentinin tam merkezinde bulunmaktadır. İlçeyi kuzey doğudan Leopoldstadt, doğudan Landstraße, güneyden Wieden ve Mariahilf, batıdan Neubau ve Josefstadt, kuzeydense Alsergrund ilçeleri çevreler.

1. Bölge kentin ekonomik olarak en gelişmiş bölgesi olmasına karşın, kentin en düşük nüfuslu bölgesidir. Bölgede yaşayan yabancı ülke vatandaşlarının oranı % 15, 5 ile kent ortalamasının yaklaşık % 2 altındadır. Almanca'nın yanı sıra bölgede en sık rastlanan yabancı diller Sırpça, Macarca ve Hırvatça'dır. Sağdaki tabloda yıllara göre kentin nüfus değişimi görülmektedir.

Merkez İlçe'deki konuşulan diller

Almanca %79,0

Sırpça %4,0

Macarca 1,8 %

Hırvatça 1,4 %

Diğer diller 14,3 %

Merkez İlçe'deki dinler

Roma Katolik %51,3

mezhepsiz %22,7

Protestan %6,6

Ortodoksluk %5,1

Musevîlik % 3,3

İslam % 2,0

Merkez İlçe II. Dünya Savaşından sonra Avusturya Halk Partisinin kalesi ve her zaman seçimlerde en çok oy alan parti olmuştur.

Bir zamanlar Merkez İlçe'de, Liberal Forum'un seçim sonuçları ortalamanın üstündedir.

İlçe Meclisindeki sandalye dağılımı

SPÖ 10

Yeşiller 8

ÖVP 16

FPÖ 4

Diğer 2






Koca Mehmed Nizamüddin Paşa

Osmancıklı Danişmendoğlu Koca Mehmet Nizamüddin Paşa (kısaca "[Koca Mehmet Paşa]", veya "Danişmendzade Mehmet Paşa" şeklinde de anılır) (d. ? - ö. 1439, Osmancık), 28 Ağustos 1429'dan yerini Çandarlı İkinci Halil Paşa'ya bıraktığı 1438 yılına kadar 9 yıl başvezirlik yapmış bir Osmanlı devlet adamıdir.

Bugün Çorum'un bir ilçesi olan Osmancık’ta doğmuştur. Doğum tarihi bilinmemektedir. Babası 1406-1413 döneminde Osmanlı Devleti başvezirliği yapmış olan Osmancıklı İmamzade Halil Paşa’dır.

İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi'nde Koca Mehmet Paşa'nın Amasyalı olduğundan bahsedilir. Bu bilgi o zamanki idari teşkilat açısından doğru olmakla birlikte, (Osmancık o sırada Amasya sancağına bağlıydı) aslen Osmancıklı olduğu, azlinden sonra buraya yerleşmesi ile de sabittir. Öte yandan, hanımlarının birisinin, Amasya’nın ilerigelen kişilerinden Kutlu Paşa’nın kızı Cihan Hatun olması Amasyalılık yanılgısına sebebiyet verebilmektedir.

Sultan I. Mehmet'in Amasya’da bulunduğu sıralarda Anadolu Beylerbeyi olmuştur. 1415 tarihinde bu rütbede büyük başarı gösterdiği için, Sultan II. Murat tarafından, tahta çıkışıyla birlikte başvezirlik makamına getirilmiştir. 1429-1438 yılları arasında başvezirlik makamında bulunmuştur. Azledilince Osmancık’a yerleşmiştir.

Koca Mehmet Paşa 1439 tarihinde Osmancık’ta vefat etmiştir. Mezarı adı ile de anılan İmaret Cami'nin bahçesindedir..

Sadrazamlık döneminde Bursa’ya iki hamam yaptırdığı kitabelerden belgelidir. Osmancık Güney Mahallesi, Kayadibi denilen mahalde şimdiki camiinin yanına bir okul ve aşevi yaptırmıştır. .





Alice in Chains

Alice in Chains, Seattle çıkışlı rock müzik grubu.

Grubun temelleri, 1987 yılında Jerry Cantrell'ın Layne Staley'i (1967-2002) kendi grubuna davet etmesiyle atıldı. Bas gitarist Mike Starr’ın ve davulcu Sean Kinney’in de katılımıyla oluşan grup adını 'Alice 'n Chaynz' olarak belirledi (Bu isim Layne Staley'nin eski grubundan esinlenerek seçilmiştir. Grup 1989 yılında Columbia Records'la anlaşarak, 1990 senesinde 'We Die Young'adlı EP'yi çıkardı. Aynı sene içinde çıkardıkları ilk albümleri Facelift, Grunge müziğin ilk yapı taşlarından biri olarak kabul edildi. Grup bu albümün satışıyla altın plak ödülünü kazandı.

Piyasaya çıkardıkları ikinci albümleri SAP'de akustik ağırlıklı parçalara yer veren gruba Heart, Soundgarden ve Mudhoney gruplarının bazı üyeleri konuk müzisyen olarak katılmıştır.

1992 yılında çıkardıkları Dirt albümünde bulunan “Sickman”, “Junkhead”, “Dirt”, “God Smack”, “Hate To Feel” ve “Angry Chair” parçalarının sözlerinde Staley’nin eroin bağımlılığın