ilimsel çalışmalarını sürdürdü ve Selçuk Üniversitesi’nin açılması için emek verdi.

Hayatı boyunca hiç evlenmedi. 27 Eylül 1974 yılında Ankara’da hayatını kaybetti. Cenazesi Konya’ya getirilerek Üçler Mezarlığı’na defnedildi.
Kütüphanesi , kendi isteği doğrultusunda ölümünden sonra Konya İl Halk Kütüphanesi"nde Ferüdun Nafiz Uzluk adını taşıyan bölüme ("Mevlânâ Dokümantasyon Merkezi" olarak da bilinir) bağışlandı




İsmail Galip Bey

İsmail Galib Bey (1848 - 1895) ilk Türk nümizmatlarından olup, Sadrazam İbrahim Ethem Paşa'nın oğlu, Osman Hamdi Bey'in küçük kardeşi, Halil Ethem Eldem'in ağabeyidir.

Küçük yaştan itibaren İslam sikkelerine merak sa­rmış, büyük bir itina ile onları toplamaya başlamış, ve koleksiyonunu değerlendirmesini bilmiştir. Bilimsel metotlarla çalışan, tahlil ve eleştiri yapan ilk Türk İslam sikkeleri koleksiyoncusudur. Eserleri, nümizmatik meraklıları için bir rehber ve bir referans kaynağıdır.

İlk eseri, Takvim-i Meskükât-ı Osmaniye Kataloğu’dur. Eser Sul­tan II. Abdülhamit devrinde, İstanbul'da 1890'de basılmış olup 503 sayfa, 12 levha ve Osmanlı sikkelerine ait birçok değerli ta­rihi kayıtları içermektedir. İkinci eseri, Takvîm-i Meskükât-ı Selçukiye’dir. Eser İstanbul’da 1892'de basılmış olup, 143 sayfa, 5 levha’dan müteşekkildir. Her iki katalog muhteviyatı kendi sikkelerini tanıtmaktadır. Ölümünden sonra, bu sikkeleri, oğlu Mübarek Galib Bey, İstanbul Darphanesine satmıştır. Üçüncü eseri, Meskükât-ı Türkmaniye Katalogu, İstanbul 1311 tarihli, 183 sayfa ve 8 levhadır. Dördüncü eseri, yine Müze-i Hümâyun Meskükât-ı Kadime-i İslamiye Kataloğu II. Kısmı, Sasani, Bizans tarzında sikkeler, Emevi, Abbasi, Toluni, İhşidi, Samanî, Hamdani, Buveyhi ve Mervaniler, İs­tanbul 1312 tarihli, 446 sayfa ve 5 levhadır.

İsmail Galip Bey 1895’de İstanbul’da vefat etmiştir.




Kozmoloji

Kozmoloji veya (evren bilimi), bir bütün olarak Evren'i konu alan bilim dalının ismidir.

"Kozmoloji" sözcüğü Türkçeye Yunanca κοσμολογία (cosmologia, κόσμος [kozmos] düzen, bütün + λογια [logia] söylev) sözcüğünden türemiştir. Her ne kadar "kozmoloji" sözcüğü nispeten yakın zamanlı bir sözcük olsa da Evren, tarih boyunca bilim, felsefe, ezoterizm ve din gibi farklı disiplinler tarafından araştırma konusu olmuştur. "Kozmoloji" ise bir sözcük olarak ilk kez 1730 yılında Christian Wolff'un "Cosmologia Generalis" isimli eserinde kullanılmıştır.

Kozmoloji ile uğraşan bilim insanlarına "kozmolog" veya "evren bilimci" denir. Çağdaş yazında "kozmoloji" veya "evren bilimi" ile genelde fiziksel kozmoloji kastedilmektedir. Bu bağlamda kozmologlar, kozmoloji çalışmaların içerisinde astronominin yanı sıra biyolojiden matematiğe kadar birçok bilim dalını da kullanırlar. Kozmoloji, Evren'in yapısını, tarihini ve geleceğini inceler. Fiziksel Evren'in bir bütün olarak kavranıp anlaşılmasını sağlamak amacıyla doğa bilimlerini, özellikle gök bilimi ve fiziği bir araya getirir.

Yakın zamanda fiziksel kozmoloji olarak adlandırılan ve Evren'in bilimsel gözlem ve deney yoluyla anlaşılmasını konu edinen fizik ve astrofizik bilimleri merkezî bir konumdadırlar. Fiziksel kozmoloji, Evren'in Büyük Patlama ("") sonrası yaklaşık olarak 13,7 ± 0,2 milyar (10) yıl önce ortaya çıktığını ve Evren'in tarihinin başlangıcından sonuna kadar tamamen fizik kanunları tarafından idare edilen düzenli bir süreç olduğunu ortaya koyar.

Felsefî bir açıdan Evren'i inceleyen metafiziksel kozmoloji ise çok eski bir disiplin olup Evren'in, insanın, tanrının veya onların ilişkilerinin doğasını aklî ve ruhânî deneyimler veya gözlemler sonucu açıklamaya, sezgisel çıkarımlar bulmaya çalışır.

Dinî kozmoloji ise fiziksel kozmolojiden ziyade metafiziksel kozmolojiye yakın olan ve Evren'in tarihi ve doğasının belirli bir dinî bağlamda incelenmesinden ibarettir. Farklı dinlerin inanç yapıları oldukça farklı olduğu gibi Evren'e bakış açıları da oldukça farklıdır. Bu sebeple her dinin bir veya daha fazla farklı dinî kozmolojik görüşleri bulunmaktadır. Ayrıca kozmoloji, sıklıkla dinlerin ve mitolojilerin var oluş ve gerçeğin doğasına dair görüşlerinde de önemli bir rol oynar. Bâzı durumlarda Evren'in yaratılışı (kozmogoni) ve yok edilişi, son buluşu (eskatoloji), dinî bağlamda insanın Evren'deki konumu ve kimliği açısından önemli bir yer işgal etmektedir.

Daha ziyade çağdaş bir ayrışık disiplin de ezoterik kozmolojidir ki bu, dinî ve felsefî bağlamdaki kozmoloji anlayışlarına yakın olsa da geleneklerden daha ayrık ve belirli bir dogmatik itikattan bağımsız, sıklıkla inançtan ziyade özellikle çağdaş entelektüel anlayışa dayanan ve ruhâniliği sadece biçimlendirici bir kavram olarak gören bir kozmoloji anlayışı tanımlamaktadır.

Tarih boyunca kozmoloji Dünya'nın birçok farklı bölgesinde farklı şekillerde farklı medeniyetlerce keşfedilmiş, çeşitli kozmogoniler, "Evren'in ortaya çıkışına" dair hikâyeler ortaya atılmıştır. Bir antropoloji araştırmasında kozmoloji, incelenen 60'tan fazla farklı kültürde bulunan ortak elementlerden biri olarak geçmiştir. Kozmoloji anlayışı sıklıkla din ile iç içe olmuş, kutsal sayılan dinî metinlerde yer almıştır. Bunun sonucu olarak kozmoloji ve kozmogoni topluluk ve hatta birey bağlamında farklı değerlendirmelere yol açmıştır. Farklı dinler arasındaki dinî farklılıklar, bu dinlerin ortaya attığı kozmoloji ve kozmogonilerde de görülebilir.

Mezopotamya halklarının kozmolojik görüşleri çağdaş fiziksel kozmolojinin ilk örneklerinden biri, hatta bâzı bilim insanlarınca ilk örneği olarak kabul edilir; zîrâ bu kozmoloji anlayışında matematik ve deneysel gözlem önemli bir yer edinmiştir. Özellikle Babilliler, matematiksel hesaplamalar ve deneysel gözlemlerle gök cisimlerinin hareketleri konusunda büyük ilerleme katetmişlerdi ve Evren'i bu şekilde, dönemin ve daha sonraki dönemlerin daha ziyade dinî kozmoloji anlayışlarına oranla bugünkü standartlara göre daha fiziksel olarak ele almışlardır. Bununla birlikte bu medeniyetlerce geliştirilen kozmoloji teorik bir alt yapı barındırmış, bazı bilim insanlarının fiziksel kozmolojinin kökenini Antik Yunan olarak görmesine yol açmıştır.

Dünya düzdür ve Kaf dağını da içeren, ve mandal gibi yerlerini tutan bir dağ silsilesi ile çevrilmiştir. Dünya balığın (Bahamut) sırtında duran bir öküz tarafından ayakta tutulur. Bahamut evrensel bir okyanusta yüzmekte, okyanus bir kap içerisindedir ve kap bir meleğin veya cinin sırtında durmaktadır.

nde evren Allah'ı merkeze alan değişik tabakalarda sunulur. İlahi alemler (Alem-i Haahut, Alem-i Yahut, Alem-i Lahut), Yaratılmışların evreni ise Alem-i Ceberut, Alem-i melekut, Alem-i nasut'tan oluşur.

Hindu kozmolojisi, tarihte bilinen ilk Evren modelini barındırır ve Hinduizm'in kutsal Vedik metinlerinden Rig-Veda'da açıklanmıştır. Buna göre Evren, genişleme ve tamamen yıkıma uğrama arasında gidip gelir. Çok daha yoğun bir formdan (ki bu noktaya "Bindu" denir) genişlemiştir. Evren, canlı bir özdür ve sürekli olarak devam eden bir doğum, ölüm ve yeniden doğum döngüsü içerir.

Vedik metinlerin en eskileri olan Samhitalar oldukça basit bir kozmolojiye yer verir ve bu kozmoloji, genelde iki veya üç parçalı bir yapıya sahiptir: (ikili olduğu durumda) gök-arz veya (üçlü olduğu durumda) gök-atmosfer-arz. Bu noktada kozmogoni belirsizdir ve yaratımcılık fikri çok vurgulanmamıştır. Hatta Rig-Veda'da bulunan ve kozmogoniye ilişkin olan bazı ilahilerde Evren'den önce hiçbir şeyin, tanrılar dahil, var olmadığı veya var olup olmadığının belirsizliğinden bahsedilir; tanrıların varoluşları ile Evren'in var oluşu arasındaki ilişki genel olarak belirsizdir ve birkaç çeşitli kozmogoni Rig-Veda'da yer alır: 10. kitaptaki 90. ilahi gibi. Ayrıca Rig-Veda'daki kozmoloji ile ilgili şarkılarda "rita", yani evrensel düzen kavramı bulunur. Bu metinlerden yaklaşık binyıl sonra yazılmış olan (yaklaşık olarak M.Ö. birinci binyıl) Upanişadlarda ise bu temel ve basit kozmoloji anlayışı gelişir ve özellikle felsefî olarak da derinleşir. Upanişadik "kozmik yumurta" temeli bundan sonraki dönemde Hindu kozmolojisinin temelini arz eder. Evrensel döngü vurgusu, bu kozmolojide büyük bir rol oynar ve sonuç olarak daha önceki metinlerde yer alan "rita" kavramından ziyade "mokşa" (yani reenkarnasyon döngüsünden kurtuluş) vurgulanır, önem kazanır. Bu kozmolojide bulunan "Brahman" ve "Atman" kavramları ve "rita"nın yanı sıra kişilerin bireysel hayatları bağlamında ele alınan "dharma" kavramı da kozmolojinin temel taşlarını oluşturur. Ayrıca Upanişadlardaki Evren ayrımları da genişler; örneğin yedi parçalı Evren anlayışı mevcuttur. Hinduizmdeki kozmoloji, Upanişadlardaki gelişiminden sonra da gelişmeye devam etmişse de bu gelişim Upanişadlardakindeki gibi Vedik temelleri terk etmez.

Hindu kozmolojisi, aynı zamanda bir kozmografi ve Evren tarihi (kozmik tarihçe) de barındırır. Hindu Evren Tarihi'nde Evren, döngüsel kozmolojiyle uyumlu bir şekilde, altın çağla başlayan ve giderek kötüleşen, bayağılaşan dört çağdan geçer ve sonunda yok edilir ve tekrar yaratılarak aynı dört çağı yaşar; bu şekilde bir döngü içerisinde Evren'in doğuşu, ölümü ve yeniden doğuşu devam eder. Hindu kozmografisi ise şaraptan denizler, farklı yerleri ayıran geometrik şekildeki sıradağlar gibi öğeler barındıran zengin bir kozmografidir.

Çin kozmolojisi düzen vurgusu yapan ve âhenk içindeki bir Evren modelini kullanan, Evren anlayışını yin-yang, 64 hekzagram ve 5 element ("Wu Xing": ateş, su, toprak, hava ve metal) üzerinde temellendiren bir kozmolojidir. Çin kozmolojisinin ilk örnekleri M.Ö. birinci binyılda Shang Hanedanlığı sırasında ortaya çıkmıştır ve oldukça sadedir. Evren, Cennet ve Dünya'ya ayrılmış, en Baş Tanrı tarafından denetlenirken, Evren'in bütünü ile parçaları arasında tam bir âhenk ve ilişki bulunmaktadır. Evren'deki düzenin küçük ölçekte Evren'in parçalarında ve insan hayatında bulunması fikri ve Cennet-Arz ikiciliği daha sonraki gelişimlerde iyice vurgulanır. Çin kozmolojisi, özellikle Zhou Hanedanlığı sırasında çok gelişir ve daha sonra kozmolojinin temellerinden olacak yin-yang ikiciliği gibi kavramlar bu dönemde kozmolojiye